Kilka przemyśleń w Światowy Dzień Fotografii - Katarzyna Seklecka Fotografia\nPodejście do tematu fotografii zawsze będzie różne, barwne i niezwykle obszerne. Obecne możliwości sprzętowe sprawiły, że robimy zdjęcia wszystkiemu na każdym możliwym kroku, poczynając od jedzonego śniadania, przez to w co jesteśmy ubrani, przez przyjacielskie spotkania, rodzinne uroczystości, wydarzenia ważne dla miasta, kraju i globu. Od zdjęć makro po rozbudowane reportaże zwracające uwagę na światowe problemy. Trudno sobie na dobrą sprawę w tym momencie wyobrazić życie bez oprawy wizualnej. Przywykliśmy do tego, tak samo jak mieszkańcy Wrocławia do wykolejających się na potęgę tramwajów. Oswoiliśmy się z tym i zgodnie z tym żyjemy. Powstały zawody bezpośrednio związane z tą dziedziną sztuki i nie chodzi mi tylko, o pierwszych przychodzących na myśl, fotografów. Choć nie ma co ukrywać to właśnie na nich się najbardziej skupie. Jestem w końcu jednym z nich.\nTo, że środowisko fotograficzne to bardzo specyficzna grupa społeczna słyszał chyba każdy interesujący się tematem nieco bardziej. Mi osobiście trudno się wypowiadać, nie trafiłam jeszcze bowiem na przypadek potwierdzający tę regułę, ale może wszystko przede mną? Prawdę mówiąc wychodzę z założenia, że nie do końca chodzi tu o wykonywany zawód, a o to jakim się jest człowiekiem. Zawistnym, zadufanym w sobie i rzucającym kłody ludziom pod nogi można być w każdej branży. W każdej też można być po prostu człowiekiem. Uśmiechniętym, życzącym drugiemu jak najlepiej i posiadającym to przeświadczenie, że dla każdego jest miejsce w danej społeczności. Bo jest, choć czasem sama załamuje ręce nad tym co oglądam i mam ochotę krzyczeć, że to nie fotografia, a zbrodnia popełniana z czystą premedytacją.\nDlaczego więc uważam, że potrzebny jest zarówno profesjonalny fotograf jak i twórca zdjęć nieprofesjonalnych?\nPowody są dwa i wyłożę je tak krótko jak się tylko da.\nPo pierwsze dlatego, że jest zapotrzebowanie na jednych i drugich. Możemy sobie mówić co chcemy, ale potencjalni klienci mają swoje upodobania, przeświadczenia, podejścia do tematu. Nie możemy zapominać o tym, że to oni przede wszystkim mają być zadowoleni z efektu końcowego. Jeżeli im się podoba coś co dla nas jest symbolem fotograficznego kiczu to nic nam do tego. Rynek jest wbrew pozorom szerszy niż się wielu wydaje, a dany fotograf i tak nie chce pracować przecież z każdym. Konkretna osoba trafia do tego do kogo chce trafić. Nie ma co na siłę narzucać społeczeństwu, że tylko jeden sposób fotografowania i konkretny styl jest poprawny, słuszny i wpisuje się w kanon piękna. Dajmy żyć każdemu swoim życiem i jego poczuciem estetyki. Słuchaczy metalu nie przerzucimy nagle do filharmonii i vice versa, są fani jednego i drugiego. Jak zawsze i wszędzie. Fotografia pod tym względem nie jest w żaden sposób odkrywcza.\nPo drugie jestem zwolenniczką zdania, że jeżeli chcesz się w czymś spróbować to jedyne co pozostaje, to to zrobić. Wszystkiego można się nauczyć i wbrew pozorom nie trzeba w tym celu kończyć specjalnych uniwersytetów. Jest masa kursów, warsztatów, możliwości spotkania się z osobami, które mają zdecydowanie większe doświadczenie. Każdy od czegoś zaczynał, nikt nie rodził się profesjonalistą. Tu pozostaje otwarta głowa, chęć do pracy i stopniowe podnoszenie sobie poprzeczki. Ponownie nic nowego. Bardzo nie lubię tych fotografów, którzy potrafią zjechać raczkujących w temacie i stwierdzić, że zrobili to dla ich dobra, bo w ich opinii ktoś się nie nadaje. Poodchodziłam z facebookowych grup, gdzie coś takiego mogłam zauważyć. W moim odczuciu to powinna być społeczność wzajemnego wsparcia i pomocy. Takiej chcę, takimi ludźmi się otaczam i polecam robić to każdemu, nie tylko fotografującym.\nCo cenię w tej dziedzinie sztuki?\nW artykule na temat rodzajów fotografii poruszałam już wątek tego, że w fotografii szalenie bardzo cenię fakt, że nie można jej zamknąć w żadne ramy, nic jej nie jesteśmy wstanie narzucić. To przedstawienie naszej formy postrzegania świata, a ta dla każdego może być zupełnie inna. Dla mnie to łapanie chwil szczęścia do których będzie można wracać, to zapis tych momentów, które wywoływały w nas szybsze bicie serca i łzy wzruszenia w oczach, ale to też trochę kreacja, pozwalająca pokazać, że świat widzę przez pryzmat lekkiej mgiełki człowieczego dobra i ciepła. Bardzo wierzę w to, że życie to niesamowicie piękna przygoda i właśnie tą wiarę chcę przemycać w swoich kadrach. Miłość, szczęście, bliskość, nadzieję, opowieść wywołującą odrobinę uśmiechu na twarzy.\nPrzy okazji chciałabym tworzyć też małe działa fotograficznej sztuki i to właśnie do tego w swych działaniach obecnie dążę. To z tego powodu wykupuje różne kursy, zdecydowanie lepszy sprzęt, czytam masę artykułów, słucham podcastów i wybieram się na warsztaty do jednej z najlepszych fotografek ślubnych w naszym kraju. Stawiam możliwie na jak największe doskonalenie się w tym, w czym upatruje sposobu na życie.\nZaczęło się bardzo niepozornie.\nOd tatowego radzieckiego Zenita, którym zostało uwiecznione moje całe dzieciństwo. Magią było dla mnie to małe pudełko, którego działanie przekładało się na namacalne efekty po odebraniu wywołanych zdjęć u fotografa. Był film chowany przed słońcem i z namaszczeniem oglądane wywołane ujęcia. Były albumy opowiadające historie konkretnych wydarzeń i tajemnica pojawiających się prostokątnych zdjęć z małej rolki filmu. W końcu za każdym razem, gdy aparat był w użyciu rodziło się coraz większe zafascynowanie, które przełożyło się na zakup pierwszego kompaktu, a potem samodzielnie zbierane pieniądze na pierwszą lustrzankę. Boże, do tej pory pamiętam to uczucie satysfakcji, dumy i podekscytowania, gdy wychodziłam ze sklepu ze sprzętem, który teraz byłby moim ostatnim wyborem, a który pozwolił mi zakochać się w fotografii na całego.\nTyle cudownych wspomnień, tyle lekcji, doświadczeń, spotkań z ludźmi, a potem dwa lata przerwy, które pozwolił mi zrozumieć, że co bym nie robiła trudno będzie mi się pozbyć tego czegoś w środku, co mnie niezachwianie pcha w stronę aparatu.\nTylko, że wcale nie chcę się tego pozbyć.\nJakie są moje plany na najbliższą fotograficzną przyszłość?\nO tą dalszą mnie nie pytajcie, bo sama jeszcze jestem przerażona i zarazem zafascynowana do jakich rozmiarów potrafiłam to wszystko w głowie wybudować i do czego doprowadzić. Teraz tylko trzeba przełożyć to na rzeczywistość poczynając od rzeczy małych:\nOficjalne założenie firmy – chcę w pełni legalnie i zgodnie z prawem działać ze swoimi usługami i własna działalność jest na ten moment priorytetem.\nWejście na szczyty fotografii portretowej, ale takiej zgodnej z tym co mi gra w duszy. Nie będę gnać za trendami i tym co jest zalecane. To ma być szczyt w moim osobistym rozrachunku i prawdę mówiąc to zadanie, przez ten jeden aspekt, zyskało ogromnie wiele do wymagań.\nZatrzymać tak wiele pozytywnych emocji jak się tylko da, współpracując z ludźmi, którzy nie tylko rozumieją moje podejście do fotografii, ale i je podzielają.\nZbudowanie wspierającej społeczności, skoncentrowanej na temacie fotografii – to jest dokładnie to o czym wspominałam kilka akapitów wcześniej. Da się to zrobić, już takie grupy powstają, a ja to światełko nadziei chcę po prostu nieść dalej.\nZrealizować swoje wszystkie pomysł na sesje, choć to też trochę utrudnione zadanie, biorąc pod uwagę fakt, że co chwilę coś nowego rodzi mi się w głowie i co chwilę wpadam na jakiś nowy pomysł.\nNa tym na ten moment poprzestańmy. Zdecydowanie mam tendencję do wybiegania w przyszłość, rozwijania wodzy fantazji i oddawaniu się przyszłości, tymczasem najważniejsze jest to co tu i teraz, a chwila obecna wygląda tak, że zaczyna się wszystko kręcić tak jak powinno i jestem za to ogromnie wdzięczna.\nTrzymaj się i kciuki za mnie, do następnego!\nPoprzedni wpisJak przygotować się do sesji zdjęciowej? + pytania do fotografa\nNastępny wpisHelios, czyli jak za małe pieniądze mieć piękny bokeh?


DYPLOMATKA DAMSKA GALSKÓR - 521 - Teczki i torby damskie - Galanteria | markoweobuwie.pl\nTeczki i torby damskie >\nDamska teczka wykonana z naturalnej skóry w kolorze brązowym.\nDamska teczka wykonana z naturalnej skóry w kolorze brązowym. Sporym atutem teczki jest pojemna kieszeń o szerokości 9 cm. W teczce znajdziemy między innymi: etui na telefon komórkowy, etui na dwa pióra oraz kieszonki na wizytówki i karty kredytowe. Dno posiada cztery metalowe stópki. Teczka bez problemu mieści laptopa 15cal. Do kompletu dołączono regulowany pasek nośny. Gorąco zachęcamy do zakupu online.\nPiękna, elegancka dyplomatka.\nŚwietna teczka, bez problemu mieści małego laptopa i wszystkie dokumenty do pracy. Serdecznie polecam


Zakres usług oferowany przez VITA-MED. sc.\n1/ Okresowe wizyty ginekologiczne obejmujące badanie kliniczne i pobranie rozmazu cytologicznego\n2/ Prowadzenie ciąży prawidłowej, a także ciąż wysokiego ryzyka, zwłaszcza po uprzednich poronieniach, ciąż po procedurach „in vitro”, oraz ciąż powikłanych zaburzeniami immunologicznymi\n3/ Profilaktyka raka szyjki macicy:\n- badania cytologiczne wykonywane rekomendowanymi szczoteczkami Cyto-Brush dającymi niski odsetek wyników omyłkowych;\n- kolposkopia – oglądanie zmian podejrzanych na szyjce w powiększeniu, wycinki celowane;\n- szczepienia przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego HPV szczepionką czterowalentną (typy 6, 11, 16, 18 wirusa HPV);\n- badania DNA i RNA wirusa brodawczaka ludzkiego HPV w rozmazach z szyjki macicy – diagnostyka obecności onkogennych typów wirusa o wysokim ryzyku wywołania raka szyjki;\n- krioterapia („mrożenie”) zmian niepodejrzanych na szyjce jak ektopia („nadżerka”) lub ogniska dysplazji małego stopnia;\n4/ Profilaktyka raka piersi i jajników:\n- badania palpacyjne piersi;\n- kierowanie na badanie mammograficzne i USG piersi do ośrodków dysponujących wysokospecjalistycznym sprzętem (mammograf cyfrowy o wysokiej rozdzielczości obrazu) i wysokokwalifikowanym personelem;\n- nieinwazyjne badania genetyczne obecności mutacji genów BRCA1/BRCA2;\n- kwalifikacja do operacji laparoskopowych profilaktycznego usunięcia jajników i jajowodów u pacjentek obciążonych wywiadem rodzinnym lub będących nosicielkami mutacji genów BRCA1/BRCA2;\n5/ Profilaktyka raka trzonu u pacjentek leczonych Tamoxifenem z powodu raka piersi – okresowe bezbolesne pobranie materiału z jamy macicy Endo Samplerem i badanie histopatologiczne\n6/ Diagnostyka przyczyn poronień nawracających i powtarzających się niepowodzeń po procedurach „in vitro”, ze szczególnym naciskiem na przyczyny immunologiczne. Leczenie zaburzeń prowadzących do poronień, w tym ustalenie wskazań i kwalifikacja do alloimmunizacji (tzw. „szczepienie limfocytami męża”)\n7/ Podstawowa i immunologiczna diagnostyka przyczyn niepłodności małżeńskiej. Leczenie zaburzeń płodności w podstawowym zakresie (nie wykonujemy inseminacji domacicznych i procedur „in vitro”)\n8/ Konsultacje przed zabiegami operacyjnymi: badanie kliniczne, ustalenie wskazań do operacji, propozycje zakresu operacji i sposobu jej przeprowadzenia. W poradni VITA-MED. sc. kładzie się szczególny nacisk na kwalifikowanie pacjentek do operacji mało inwazyjnych, takich jak laparoskopie (zwłaszcza w przypadku endometriozy, łagodnych guzów jajnika, zrostów i mięśniaków macicy), operacje drogą pochwową (mięśniaki macicy), minilaparotomie (łagodne guzy jajnika, mięśniaki macicy)\n9/ Konsultacje przed zabiegami operacyjnymi w onkologii ginekologicznej (rak szyjki macicy, jajnika, trzonu macicy i sromu/pochwy). Ustalenie zakresu operacji i sposobu jej przeprowadzenia. Dyskusja nad uzupełniającymi formami leczenia jak radioterapia („naświetlania”) lub chemioterapia\n10/ Kwalifikacja do operacji korekcji zaburzeń statyki narządów płciowych („wypadanie” i „obniżenie” ścian pochwy i macicy) sposobem klasycznym i z użyciem materiału syntetycznego (tzw. „siatki”). Kwalifikacja do operacyjnego leczenia nietrzymania moczu\n11/ Opieka pooperacyjna, w tym leczenie zachowawcze ewentualnych powikłań gojenia rany pooperacyjnej. Długoterminowa opieka i monitoring chorych operowanych z powodu nowotworów narządów płciowych\n12/ Nieinwazyjne szybkie testy na obecność infekcji Chlamydia trachomatis, Streptococcus agalactiae (tzw. GBS – badanie zalecane w ciąży)


Informatyczne bezpieczeństwo w firmach, czyli w jaki sposób zapewnić nieprzerwane działanie infrastruktury informatycznej - armedassault.pl\nDzisiaj mało która firma poradzić sobie może bez komputerów. Nawet w przypadku niewielkich, kilkuosobowych firm większość pracowników posiada jakieś komputery czy laptopy, na jakich wykonuje swój zakres obowiązków. W firmach większych urządzeń jest znacznie więcej, oprócz tego pojawić się mogą urządzenia sieciowe, albo serwery na używane oprogramowanie.\nIm urządzeń będzie większa ilość, tym więcej może się z nimi pojawić problemów, dlatego też we wszystkich przypadkach bardzo istotne jest takie zaplanowanie całości, aby działała szybko, wydajnie i co najważniejsze w pełni bezpiecznie. Przy komputerach i laptopach najważniejszą sprawą jest bezpieczeństwo (Olsztyn tapety i fototapety).\nTrzeba instalować tylko oryginalne, legalne oprogramowanie, nie można także zapomnieć o programach antywirusowych i regularnych aktualizacjach. Powinno się również zapewnić pracownikom regularne kopie bezpieczeństwa. W przypadku paru pracowników może to być zwyczajnie kopiowanie istotnych danych na dodatkowy dysk, w większych warto zautomatyzować pracę korzystając z jakiś specjalnych programów do backupów.\nW wielu firmach bardzo ważne jest zapewnienie ciągłego funkcjonowania sieci i serwerów, szczególnie w większych firmach ma to ogromne znaczenie. Koszty związane z awarią infrastruktury informatycznej sięgać mogą setek tysięcy złotych, tak więc należy trochę więcej zainwestować w dobre urządzenia i zapewnić tym sobie samym ciągłość działania całości. Podstawą są tutaj porządne urządzenia - po pierwsze mają one dużo lepszą jakość, a poza tym w sytuacjach kryzysowych liczyć będzie można na profesjonalną pomoc serwisu.\nSzczególnie dotyczy to serwerów, na jakich działają ważne dla firmy aplikacje, wybierając tego typu urządzenie warto pomyśleć o powieleniu najczęściej się psujących podzespołów (link do strony).\nJeżeli znalezienie dodatkowych informacji na prezentowany wątek jest dla Ciebie niezwykle ważne, to aby je zdobyć prześledź witrynę (http://opolkom.pl/czyszczenie-laptopow-komputerow/), na jakiej je na pewno zobaczysz.\nDobrym zwyczajem jest również posiadanie zapasowej maszyny, na jakiej skopiowane są najnowsze zrzuty danych, w przypadku awarii jednego komputera można przy takim rozwiązaniu szybko się przenieść na zapasowy i móc dalej pracować.\nElektronicznych urządzeń wokół nas jest coraz większa ilość. Ktoś może marudzić na to, może zupełnie się nie zgadzać z tym i ich nie używać, ale nie zatrzyma tego rozwoju. Elektronika zadomowiła się już na stałe w naszym życiu i nic nie wskazuje na to, żeby w najbliższych latach coś się miało zmienić.\nTrzeba wiedzieć, że chociaż prowadzenie własnej firmy z pewnością nie jest proste, to jednakże w wielu przypadkach mamy możliwość trafić na oszczędności. Przykładowo tak naprawdę nikt nie powiedział, że we wszystkich przypadkach musimy zatrudniać u siebie informatyka. Ba, nikt nie powiedział, iż w przypadku jakiejś awarii będziemy płacili spore pieniądze.\nAktualnie komputery, telewizory czy też telefony to podstawowe sprzęty, z których wykorzystujemy każdego dnia. Są one obecne w naszym funkcjonowaniu z licznych względów. Sprawy profesjonalne, lecz także chęć utrzymywania kontaktu z ludźmi powodują, że codziennie spędzamy wiele czasu w ich towarzystwie.


Oni mają prawo do miłości - Babatu.pl\nOni mają prawo do miłości\nby Babatu - października 15, 2013\nNosząc Martyśkę pod serduchem przemyśleń i pytań miałam całe mnóstwo. Te dziewięć miesięcy to czas na przygotowania nie tylko wyprawki, wózka, pościeli itd. ale to też czas na przygotowanie siebie oraz partnera na przyjście maluszka na świat.\nPewnie czytałyście mamusine gazety, książki, czy artykuły w sieci, kończąc na pogaduszkach forumowych z mamuśkami. Wszędzie napisane jak przebierać, jak przystawiać do piersi, czym smarować, kiedy odpowiedni czas na pierwszy spacer...\nCzytałam też niejednokrotnie słowa, by angażować od samego początku w te przygotowania przyszłego tatę. Zakupów dokonywać wspólnie, opowiadać o pozyskanej wiedzy, czy po prostu podsunąć mu ciekawy i mądry artykuł. Podzielić się jakoś czynnościami, gdy maleństwo już będzie na świecie. Pozwolić im na ten czas sam na sam, bez słów matki: "to nie tak, daj ja to zrobię".\nNie powiem, utkwiło mi to wszystko w głowie. Uznałam to za bardzo istotną sprawę, by robić tak by tata się nie zraził. By czerpał z tego radość i frajdę tak jak ja. By nie bał się. A gdy coś szło nie tak, by nie bał się pytać.\nJa sama pilnowałam się by nie wyręczać. Do dzisiaj bardzo naciskam na to by mieli swój wspólny czas bez mamy. By raz za kiedy robili coś sami, a nie tylko razem wszyscy albo z mamą.\nW praktyce widzę, że D. czerpie radość z bycia ojcem. Widzę jak ważną istotą jest dla niego Martyna. Wiem, że nie wyobraża sobie by mogło być inaczej, by mogło nie być w naszym życiu dziecka.\nZ racji swojej pracy, wyjeżdża często w nocy i wraca późno gdy mała już śpi. Wiem jak mu smutno wtedy, że nie zdążył powiedzieć jej niczego do uszka, wycałować i zobaczyć jak się uśmiecha, czy jaką nabyła nową umiejętność.\nNie raz próbowałam przeciągać małej spanie tylko po to by mogli nacieszyć się wspólnie tą chwilą. By jedno i drugie zasnęło spokojniejsze.\nŻycie to praca. Nie zawsze jest taka jaką by się chciało wykonywać. Nie zawsze życie układa się dokładnie tak jak sobie wymarzyliśmy. Ale mimo to kobietki kochane...\nTatę ma się jednego. Mamę ma się jedną. Oboje mamy takie same prawa wobec dziecka. Oboje jesteśmy w ten sam sposób za nie odpowiedzialni. Oboje darzymy je szczerą miłością i nie dopuścimy by cokolwiek złego miało stać się cudowi.\nW życiu również różnie się układa. Ale nawet jeśli rozstałaś się z mężem, ojcem dziecka nie ograniczaj im kontaktu. Nie mieszaj Waszych prywatnych relacji, do relacji z dzieckiem. Ono chce i potrzebuje mieć mamę i tatę. Tęskni zarówno za Tobą matko jak i za Tatą. To wy oboje jesteście dla niego najważniejsi. Was kocha całym sercem. Nie walczcie ze sobą !!! - zapomniając, że to nie o puchar chodzi, a szczęście Waszego dziecka.\nMatko nie dyskryminuj Ojca.\nPozwól im cieszyć się sobą.\nNie wtrącaj się w ich relację.\nNie bądź egoistką. Nie utrudniaj.\nOni mają prawo do miłości.\nDziecko chce tatę !\nWspieram całą sobą Ojców walczących o swe dzieci !\nPopieram akcję Matki Prezesa i proszę by mówić, pisać o dyskryminacji Ojców i tej akcji.\nA za Was Tatusiowie trzymam ogromnie kciuki !\nBardzo dziękujemy za ten, cenny dla wszystkich dzieci głos :-) Pozdrawiamy: www.TjOK.pl


Mikołajki z Radiem Plus Lipiany - MOK Myśliborski Ośrodek Kultury\nSala widowiskowa MOK rozświetlona kolorowymi światłami, tańce i melodie dla dzieci, roześmiane maluchy biorące czynny udział w konkursach prezentowanych przez animatora - stanowiły barwną i wesołą zabawę. Prezenter „Loczek” zorganizował konkurs tańca pod liną, rzuty do maskotek, konkurs taneczny, za co dzieci otrzymały drobne upominki. Był sztuczny śnieżek, bańki mydlane, konfetti, zabawa w pociąg i różnego rodzaju tańce.\nW pewnym momencie na salę wkroczył Święty Mikołaj z workiem słodyczy, którymi dzieci chętnie się częstowały. Dzieci okrążyły Mikołaja, siadały mu na kolanach, rozmawiały z nim, rodzice i dziadkowie robili zdjęcia. Mikołaj i Śnieżynki krążyły po sali rozdając cukierki rozbawionym uczestnikom mikołajek. Dodatkową atrakcją był zamek dmuchany, rozstawiony piętro wyżej, gdzie dzieci ustawiając się w kolejce – po kilka osób dla bezpieczeństwa – skakały i szalały przy muzyce i głośnych okrzykach wesołości. Mikołajkowa zabawa trwała do godziny 19, dzieci wychodziły rozbawione i cokolwiek zmęczone 2-godzinną zabawą.\nMOK organizuje Mikołajki corocznie, staramy się zawsze urozmaicać ich formę, zapraszamy animatorów kultury, magików, są niespodzianki, słodycze, zabawa i muzyczne atrakcje. Impreza cieszy się dużym zainteresowaniem wśród dzieci w różnym wieku, tym razem w imprezie wzięło udział ok. 80 dzieci.


7,07 (316 ocen\ti\t35 opinii) Zobacz oceny\nAnna-mojeksiążki | 2012-09-23\nZosia Knyszewska to silna kobieta, która dąży do realizacji swoich marzeń pomimo przeciwności losu. Pokazuje czasami pazur, a czasami jest słodką kobietką, ale nie wybacza zdrad. Ja również nie wyobrażam sobie życia z mężczyzną, który dopuściłby się zdrady - pomimo ogromu miłości, zdrady bym nie wybaczyła - mocno identyfikowałam się w tym z Zosią. Poza tym okazała się niezależną kobietą, która potrafiła poradzić sobie niemal w każdej sytuacji. Podziwiam ją za to - nie miała łatwego życia.


Spacerkiem po Ustce - Prestiż - Magazyn Koszaliński\nFot. Arek Szadkowski, Hubert Bierndgarski\n· 20 lipca 2016\nNiskie, wykonane z gliny i drewna chaty rybackie, wąskie uliczki pełne urokliwych zakamarków, zabytki – w tym udostępnione turystom bunkry, a do tego jedna z najczystszych i najszerszych plaż w Polsce. No i trzeci co do wielkości port rybacki. Wszystko to można zobaczyć w małej, nadmorskiej Ustce.\nNiewielka Ustka (poza sezonem mieszka tu tylko około 16 tysięcy osób) w sezonie zamienia się w jeden z największych kurortów wypoczynkowych środkowego wybrzeża (miasto ma leczniczy mikroklimat). To drugie po Sopocie uzdrowisko woj. pomorskiego. Kurort jest słynny jednak nie tylko z plaży i uzdrowiska. Jedną z największych atrakcji jest właśnie stara część miasta, w której kiedyś znajdowała się wioska rybacka. Część domów i ulic została zrewitalizowana i przywrócono im pierwotny charakter.\nTo właśnie w jednym z takich przywróconych do życia budynków znajduje się Muzeum Chleba. Na poddaszu starej piekarni obejrzeć można sprzęt piekarniczy – m.in. osiemnastowieczne urządzenie do wyrabiania ciasta. Są mieszadła do ciast i masy kremowej oraz gofrownice z początku XX wieku. Ciekawostki to przedwojenny automat do sprzedaży cukierków i jedna z pierwszych lodówek, która chłodziła, kiedy wkładano do niej duże kostki lodu.\nPrzy tej samej ulicy kilkaset metrów dalej znajduje się Muzeum Ziemi Usteckiej, w którym zebrano między innymi eksponaty z nieistniejącej już Stoczni Ustka. Prezentowane są elementy wyposażenia stoczni oraz miniatury projektowanych tam statków. Prosto z muzeum możemy przejść do portu morskiego. Na stałe w Ustce cumuje ponad 360 różnej wielkości kutrów, co powoduje, że jest to jeden z największych portów rybackich w Polsce. Przy sprzyjającej pogodzie można zobaczyć wyładunek świeżych ryb, lub spotkać rybaków reperujących sieci rybackie.\nOczywiście jak w każdym porcie również w Ustce można zobaczyć i zwiedzić latarnię morską. Budynek powstał w 1892 roku i zastąpił stację pilotów na której wieży zapalano światło. Obiekt ma 19,5 metra wysokości, a zasięg światła wynosi 18 mil morskich (30 km). Z górnego pomostu widać całą Ustkę, wejście do portu a także nadmorską plażę i promenadę. I właśnie na promenadę można udać się bezpośrednio po zwiedzaniu latarni.\nUstecka promenada to jeden z najdłuższych deptaków na wybrzeżu. Ma prawie półtora kilometra długości. Znajdziemy tu zarówno miejsce do aktywnego wypoczynku, jak i zaciszne, osłonięte miejsca do relaksu. A wszystko przeplatane restauracjami serwującymi świeżą rybę.\nRównież przy promenadzie znajduje się Muzeum Minerałów. Głównymi atrakcjami w muzeum są między innymi odlew szkieletów dinozaurów oraz największy kryształ górski w Polsce. Zwiedzanie tego miejsca jest ciekawą lekcją przyrody nie tylko dla najmłodszych, ale także dla starszych turystów.\nPrzed II wojną światową polska granica była od Ustki oddalona o ok. 80 km na wschód. I właśnie to położenie w połowie lat 30. XX wieku zwróciło uwagę niemieckich sztabowców. Chcieli zaoszczędzić na opłatach tranzytowych, jakie Rzesza musiała uiszczać na rzecz Polski z tytułu przejazdów niemieckich pociągów i pojazdów, kursujących do i z Prus Wschodnich, niemieckiej eksklawy odciętej od Niemiec tak zwanym Polskim Korytarzem. Ustka, położona niejako w samym środku wybrzeża Pomorza Środkowego, dość blisko granicy, została wówczas wytypowana na lokalizację wielkiego portu. Miał on powstać w ciągu zaledwie 4 lat i być gotowym do 1941 roku. Od tego momentu wiele składów kolejowych, dotychczas kierowanych do Prus Wschodnich przez Polskę, dojeżdżałoby do Ustki i tu byłoby załadowywane na statki transportowe o zanurzeniu do 10 metrów. Ich transport morzem do Pilawy (dziś Bałtijsk) w Prusach Wschodnich trwałby około 8 godzin.\nTaki terminal miałby dla Niemiec znaczenie strategiczne. Służyć mógłby nie tylko do wysyłania transportów cywilnych, ale także wojskowych. Dlatego Niemcy zdecydowali się na ufortyfikowanie Ustki. Jako pierwsza powstała nadbrzeżna bateria przeciwlotnicza i zaporowa „Bluecher”. Zbudowana została przy zachodnim molo na jesieni 1937 roku. W jej schronach miały się mieścić podziemne koszary dla kilkudziesięciu żołnierzy z obsługi czterech armat, dalocelownika, a także i bunkra amunicyjnego, który znajduje się około 400 metrów od baterii. Bateria po zachodniej stronie portu, nazwana imieniem związanego ze Słupskiem feldmarszałka Bluechera, jest przejawem psychozy strachu przed „polskim zagrożeniem”, rozbudzanej przez hitlerowców. Aby ją zbudować, nie zawahali się zniszczyć kąpieliska i rekreacyjnego parku, który wcześniej znajdował się w tym miejscu.\nBudowa bunkrów kosztowała fortunę, a w wojnie praktycznie nie wzięły udziału. Obsadzone wojskiem były tylko w 1939 roku. Potem stały puste. Przez dziesiątki lat przysypywał je piach, więc zachowały się w dobrym stanie. Ich rewitalizacja rozpoczęła się kilka lat temu dzięki staraniom pasjonatów usteckiej historii.\nW 2012 roku dzierżawcami terenu dawnej baterii zostali Joanna i Marcin Barnowscy. Bazując m.in. na niemieckich archiwaliach, stworzyli projekt ich zagospodarowania. Dzięki wsparciu z funduszy unijnych, w dawnym hitlerowskim bunkrze powstała multimedialna, interaktywna galeria. Jest czynna przez cały rok, nie tylko w wakacje. Teraz podziemna część bunkrów zainteresuje każdego w wieku od 3 do 133 lat.\nPodziemia nasycone są czujnikami. W niespodziewanych momentach uruchamiają efekty specjalne. Oto w mroku zapala się czerwona lampka i słychać grobowy głos: „Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wchodzicie.” W „Boskiej Komedii” Dantego taki napis wisiał nad wejściem do piekła. Piekłem była też wojna, której niegdyś miały służyć te bunkry.\nW bunkrowym półmroku widać niemieckich żołnierzy. W mundurach artylerii nadbrzeżnej, wyglądają jak żywi.\nW jednym z pomieszczeń pod dalmierzem siedzi dowódca całego dywizjonu, a za nim rarytas: mapa zagród minowych przy podejściach do usteckiego portu z jesieni 1938 roku. To jeden ze skopiowanych dokumentów, przywiezionych z niemieckiego archiwum wojskowego we Freiburgu. Więcej planów, zdjęć, panoram sferycznych i filmów można obejrzeć na dużych, interaktywnych ekranach dotykowych, naciskając na interesujące nas miejsce na wyświetlanej mapie.\nSą też telefony z epoki. Podnosząc słuchawkę, można tu usłyszeć i Hitlera, i Stalina, a także polskiego ministra spraw zagranicznych, Józefa Becka, jak pięknie mówi o honorze.\nCzas jakby się zatrzymał. Wchodząc do galerii duchów, widzimy ich blado świecące postacie i słyszymy odgłos wiejącego wiatru i tajemniczych kroków. Te duchy, to tak naprawdę konkretni ludzie, których los związał z Ustką i tworzonymi tutaj w dobie totalitaryzmów instalacjami wojskowymi. W sali mocnych wrażeń, urządzonej w jednej z trzech dawnych sypialni żołnierskich, lecą samoloty i zrzucają bomby. Lecą też filmy o Ustce i jej okolicach, wyprodukowane przez dzierżawców bunkrów. To m.in. obrazy trójwymiarowe, podobnie jak zdjęcia przedwojennej i wojennej Ustki, wyświetlane w messie. Jest także hologram – i to też nie przypadek, że akurat w mundurze amerykańskim. Nawiązuje do rangersa US Army, Carla H. Lehmanna, który w 1944 roku jako niemiecki jeniec próbował porwać w Ustce niemiecki kuter rybacki i uciec do neutralnej Szwecji.\nWpisy w księdze pamiątkowej Bunkrów Bluechera są wielojężyczne, zarówno gości z Polski, jak i z Niemiec, USA, Ukrainy, Rosji, Węgier, Słowacji, Czech, a nawet Tajlandii i Australii. Większość wyraża zadowolenie, że coś, co miało służyć wojnie, teraz służy pojednaniu, wzajemnemu poznawaniu się i integracji ludzi różnych narodów.


:: FORUM.BATTLENET.PL :: - Holly Priest\nDziś jest: Wtorek, 27 października 2020, godzina 22:09\nBattlenet.pl Forum World of WarCraft Klasy Holly Priest\nTemat: Holly Priest\nWiadomość [#1]: 19.08.2005 o 14:01\nMysle o zrobieniu kaplana ktory leczyl by w MC BWL i innych tego typu instancjach. (zakladam nowy temat ponieważ wszystkie tematy o priestach nastawione sa na shadow)\nJak chcę rozdać skile:\nDiscipline Talents (26 points)\nMeditation - 5/5 points\nHoly Talents (21 points)\nSubtlety - 5/5 points\nSpirit of Redemption - 1/1 point\nUpon death, summons a Spirit of Redemption that heals nearby party members for 318 to 360 and another 343 over 21 seconds.\nco o tym sadzicie co zmienic ??\nWiadomość [#2]: 19.08.2005 o 14:07\npo pierwsze, to holy priest do pvp jest do du... mam podobnego wlasnie builda i jest kiepsko, do instance jest extra\nzmienil bym tylko 5punktow z medytacji (discipline) na 3 punkty, a dwa dodal w ulepszenie flash heal'a, i bedzie dobrze\nWiadomość [#3]: 19.08.2005 o 14:56\nPana powyzej nie sluchaj. Holy/disc priest jest swietny w grupowym pvp (1vs1 praktycznie przestalo istniec po wejsciu bg).\nCo do builda, to jest ok. W profilu mam build do grupowego pvp, do instancow proponowalbym cos takiego:\nHoly Talents (25 points)\n# Spirit of Redemption - 1/1 point\nOstatnie trzy tier z drzewka holy sa praktycznie bezuzyteczne, ale skoro nie ma lepszej alternatywy to rownie mozna dac te punkty tam - przynajmniej ludzie w raidzie beda wiedizeli kiedy umierasz ;).\nCo do talentow w zmiejszeniu threat, to imo nie sa zbyt potrzebne. W 5 osobowych instancach rzadko kiedy tank traci aggro przez moje heale, w MC jeszcze nigdy sie to nie zdarzylo.\nWiadomość [#4]: 19.08.2005 o 15:07\n(1vs1 praktycznie przestalo istniec po wejsciu bg).\na kiedys wogole bylo ? zawsze allianci zergowali\nWiadomość [#5]: 19.08.2005 o 21:39\nJa mam zamiar (prawdopodobnie) dojść do tego 60 lvl i godnego seta na shadow buildzie a potem jeśli guild nadal będzie cisnąć przemianuje się na holy ... Myśle że to najbardziej rozsądne bo kto chodzi na 30 lvl do av ... A shadow sam radzi sobie dobrze i to nim radze expić, etc\nWiadomość [#6]: 18.10.2006 o 11:01\nja mam małą / duża prośbę w sasadzi to chodzi o:\nCzy mogłby ktoś (kto sie zna na tym oczywiście) podać najlepszy build dla Priesta Tylko Holy\nRobięgo na rajdy czy tez jakies tvt^ chodzi mi o to bym niczym nie walił, ale tylko leczył!\nProszę byście podali jak najlepszy build bym jak najlepiej leczył . . .\nz gory wielkieee thX ^\nWiadomość [#7]: 18.10.2006 o 11:59\nNa takim bulidzie dorobiłem sie tego. Nie ma najlepszego bulida, sam musisz zobaczyć co Ci odpowiada i tyle\n[Edycja - thorngrimm w 18-10-2006 o 12:01]\nWiadomość [#8]: 18.10.2006 o 13:38\nHehe Holy Priest bo Holly to jest Hollywood\nPo krótkim namyśle jestem zmuszony stwierdzić, że dalsza konwersacja z tobą w celu uzyskania odpowiedzi na zadane przeze mnie pytanie jest bezcelowa.\nWiadomość [#9]: 18.10.2006 o 16:09\nProponuje ten, masz go juz na 57lvlu, ale te 3 punkty co zostaly musza zostac nieuzyte.\nchodzi mi o to bym niczym nie walił, ale tylko leczył!\n[Edycja - erruth w 18-10-2006 o 16:36]\nWiadomość [#10]: 18.10.2006 o 18:36\nWiadomość [#11]: 19.10.2006 o 21:48\nthorngrimm wielkie thX z czasem opisze co z teog wyszło i jesio raz wielkie Thx\nWiadomość [#12]: 20.10.2006 o 00:52\nPodstawa to :\nW discipline zawsze robisz to samo:\nDiscipline Talents - 21 points\nMartyrdom - rank 1/2\nMental Agility - rank 5/5\nNiech ci nie wmawiaja żebyś brał Silent Resolve )\nTo tyle jeśli chodzi o Disc talenty dla healing priesta.\nW holy masz 30 i dajesz gdzie chcesz\nHoly Talents - 30 points\nHealing Focus - rank 1/2\nHoly Specialization - rank 5/5\nSpiritual Guidance - rank 5/5\nSpiritual Healing - rank 5/5\nJezeli ci zalezy bardziej na AoE healing to:\nHoly Reach - rank 2/2\nImproved Prayer of Healing - rank 2/2\nJednak ja polecam ten:\nZasada jest taka zebys nie brał gowien typu SoR i Lightwell\n-= Nhiha 90 lvl Priest:\n-= Profile: EU WoW Armory Nhiha Profile =-\nWiadomość [#13]: 20.10.2006 o 01:04\nholy priest = holy shit\nWiadomość [#14]: 20.10.2006 o 10:48\n"Niech ci nie wmawiaja żebyś brał Silent Resolve " załóż ze osoba co sie pyta o talenty nie ma takiej ekipy jak ty .U niego DPS moze wali jak popadnie i wtedy te 20% uratuje albo oddali jego smierc na kilka cennych sekund ....\nWiadomość [#15]: 20.10.2006 o 16:47\nbrawo ... bardzo inteligentna odpowiedz ... ciekawe jakbys sobie radzil na instancjach gdyby wszyscy stwierdzili ze to shit i nikt by nim nie gral ... /bravo dla Ciebie za inteligencje ^^ /bye\nWiadomość [#16]: 20.10.2006 o 17:42\nU niego DPS moze wali jak popadnie i wtedy te 20% uratuje albo oddali jego smierc na kilka cennych sekund ....\nco do tego ma dps?\nto kwestia odpowiedniego tankowania.\nWiadomość [#17]: 20.10.2006 o 18:03\nRobi się offtop ale Ci odpisze.Nawet najlepszemu tankowi, grupa DPS (np. mag wybije agro w 5 sec)leczysz takiego maga a po jego smierci gdzie boss pojdzie ? W dobrej grupie każdy wie co, gdzie i kiedy ma robić. Nhiha ma dobry team delikatnie piszac i Silent Resolve nie potrzebuje ,ja chodz mam zgraną paczkę - tak (naprawy są drogie )\nWiadomość [#18]: 20.10.2006 o 19:24\nleczysz takiego maga a po jego smierci gdzie boss pojdzie ?\ndo nastepnej osoby na agroo list.\na ta osoba bedzie:\na) inny noob dpser, ktory nie potrafi grac i sciaga agroo.\nb) ktorys z tankow.\njesli healer lapie agroo w takich momentach, to widac caly raid jest pozalowania wart.\nWiadomość [#19]: 20.10.2006 o 19:37\n:P ja w instance(jeszcze 6 lvli i w koncu zaczna sie raidy :P) zawsze przy leczeniu zlapie agro i gdyby nie fade to byloby kiepsko :P i powoli mnie to (wulg.)a z druidem takcih problemow nie mialem przy leczeniu :P\n[Edycja - ponuraq w 20-10-2006 o 19:37]\nWiadomość [#20]: 20.10.2006 o 22:20\nL2p la tego dpsu, i ten tank tez possysa albo wy mu niedajecie nawet 5s zeby aggro zebral troche..\nWtorek, 27 października 2020, godzina 22:09


Wrzasnęłam, potem w mojej głowie rozległa się pustka, słyszałam tylko wolną melodię wygrywaną na fortepianie... Nagle rozwarłam oczy, a muzyka stała się szybsza. Rozejrzałam się po pomieszczeniu. Ściany obite w bordowe sukno, bez żadnych okien z wieloma portretami w złotych ramach. Leżałam na czarnej kozetce, koło mnie ogromny świecznik dźwigał dziesiątki białych na wpół wypalonych świec. Zapach parafiny mieszał się z zapachem szkarłatnych róż, które wypełniały pomieszczenie. Po drugiej stronie pokoju dojrzałam sprawczynię tego, co mi się przydarzyło. Grała na fortepianie i nie zwracała na mnie uwagi, nawet chyba nie zauważyła, że się obudziłam. Przyglądnęłam się jej dokładniej. Jej bladą twarz okalały hebanowe włosy upięte zręcznymi palcami w kok przyozdobiony czarnymi perłami. Jej matowe koralowe usta w nieokreślonym grymasie drgały, prosty mały nos miała zmarszczony, a ciemne oczy mętne. Po jej marmurowych policzkach spływały dwa strumienie krwawych łez, zatrzymywały się na brodzie i skapywały na klawisze, o kolorze kości słoniowej. Odchrząknęłam i usiadłam na kozetce. Kobieta się odwróciła i spróbowała uśmiechnąć. –Witaj. Twoja miłość do brata go uratowała, ale ty poniosłaś klęskę. Jestem Luna, jak cię zwą? Nie mogłam sobie przypomnieć własnego imienia. W myślach szukałam odpowiedzi. –Ja... Ja nie wiem, nie pamiętam. Co się ze mną stało? Byłam zmieszana, nie potrafiłam odpowiedzieć na tak proste pytanie. Luna się do siebie uśmiechnęła, i coś szepnęła. Potem powiedziała głośno –Jesteś Lilith, moja córka i następczyni. Tak jak i ja jesteś wampirem. Istotą nocy, złym duchem. Nie pamiętasz? Uśmiechnęłam się, cieszyło mnie, że jestem czymś w rodzaju księżniczki. Nagle do pokoju weszło jakiś dwóch niziołków i coś szepnęło Lunie na ucho. Ta uśmiechnęła się złowieszczo. Podeszła do mnie, złożyła pocałunek na moim czole i szepnęła –Zaczekaj tutaj chwilę, nigdzie się nie ruszaj, zaraz wrócę. Wyszła szybkim zdecydowanym krokiem przewracając złoty wazon pełen róż.\nHej u mnie nowa nocia! Wpadnij do mnie i koniecznie skomentuj:D\nPatris dodano w 28 dniu 4 miesiąca 2007 roku po Chrystusie\nEj no nie no Ty te opko masz...Masz...Masz wspaniałe! I ładnie wszystko opisujesz mimo, że nie lubię pamiętnikłów to i tak Twój blog jest zajebi***...Też chciałabym tak pisać, no ale w to akurat wątpie...No dobra ja kończę mam nadzieje że odpowiesz mi na pytanko(wcześniejsze) ;*\nP.S. Mogę dodać Cię do ulubionych?\nShiva dodano w 16 dniu 4 miesiąca 2007 roku po Chrystusie\n| brak www IP: 83.4.226.243\nBardzo przepraszam że nie bd komentować na temat notki, ale jak zrobiłaś szablon? Znaczy się zdjęcia, bo widzisz ja też chce pisać opo i nie bd miała przecież zdjęcia z motylem...Mogłabyś mi powiedzieć jak to zrobiłaś??Ja dopiero zaczynam, no ale jak nie to nie...Nie musisz odpisywać...\nyoy fajna nocia:)\nzjeb dodano w 15 dniu 4 miesiąca 2007 roku po Chrystusie\nheja:) Chciałąbym abys zamowila u mnie szbalon bo potzebuje komci:) a mam ich malo i dzieki za koma didam cie niedlugo do ulubionych pozdro:*:*\nEwulcia93 dodano w 15 dniu 4 miesiąca 2007 roku po Chrystusie


Najlepsze książki, które pomogą Ci zarządzać sprzedażą | Oystem\nJeśli pracujesz w sprzedaży i chcesz, by Twój biznes prosperował lepiej, sprawdź listę proponowanych książek z zakresu zarządzania. Dzięki nim poszerzysz swoje horyzonty, zmienisz perspektywę, a także wpłyniesz zarówno na przychody firmy, jak i morale zespołu.\nMatthew Dixon, Brent Adamson, „Sprzedawaj jak Challenger. Strategie kontroli komunikacji z klientem”\nKim jest challenger? To jeden z pięciu profili sprzedawców, które na podstawie wyczerpujących badań sklasyfikowali autorzy. Jak się okazuje, typ ten posiada największe predyspozycje do osiągania wysokich wyników i skutecznych negocjacji z klientem. Sprawdź, jak zmienić myślenie i w efekcie stać się jednym z challengerów.\nprzebiegu ewolucji metod sprzedaży,\nmodelu wysokiej skuteczności i 5 wyróżnionych profilach sprzedawców,\ncechach definiujących challengera oraz metodach przeniesienia tego modelu na pracowników,\ninnowacyjnych sposobach i technikach pozyskiwania klientów,\n„Sprzedawaj jak Challenger. Strategie kontroli komunikacji z klientem” to ceniona pozycja wśród marketerów, która porusza zarówno podstawowe, jak i zaawansowane kwestie finalizowania transakcji. Przyda się więc osobom na różnych szczeblach kariery.\nPost udostępniony przez Andrew O'Donnell (@mraodonnell)\nLinda Richardson, „Sztuka prowadzenia rozmów sprzedażowych”\nJak przekonać klienta, że to właśnie Twój produkt jest wyjątkowy, najlepszy i rozwiązuje wszystkie problemy? W czasach, kiedy sklepowe półki pękają w szwach, a dziedzina e-commerce rozwija się z zastraszającą prędkością, nie jest to łatwe. Książka Lindy Richardson pokazuje, jak zyskać przewagę w świecie pełnym konkurencji i nieograniczonego wyboru.\nAutorka prezentuje 5 praktycznych strategii sprzedażowych, uczy wykorzystywania informacji o klientach i dostarczania im unikatowej wartości, a także pokazuje, dlaczego warto postawić się na miejscu nabywcy. To lektura dla osób, które mają już trochę doświadczenia w sprzedaży i chcą poszerzyć swoją wiedzę o dodatkowe elementy.\nBrian Tracy, „Zarządzanie sprzedażą”\nKolejna pozycja to skuteczny i przydatny poradnik na temat tego, jak zarządzać zespołem sprzedażowym. Menedżer, który ma pod sobą grupę ludzi, musi w odpowiedni sposób ich motywować, prowadzić do celu, konstruktywnie krytykować oraz nagradzać. Dzięki temu będzie się cieszył nie tylko zwiększonymi wynikami, ale i towarzystwem zadowolonych, kompetentnych sprzedawców.\nJeśli chcesz stać się świetnym liderem, który jest wyspecjalizowany w swojej dziedzinie, sięgnij po „Zarządzanie sprzedażą” Briana Tracy’ego. Książka w prosty sposób przekazuje najważniejsze informacje i szybko się ją czyta.\nJeffrey Gitomer, „Czerwona Książeczka Sprzedawcy. 12,5 zasady genialnej sprzedaży”\nNa koniec naprawdę ciekawa propozycja, swoista biblia wszystkich sprzedawców. Jest przede wszystkim interesująca pod względem edytorskim, estetycznie wydana, wciągająca i nieszablonowa. Swoją sławę zyskała dzięki temu, że zawiera przydatne wskazówki, które faktycznie pomagają zgłębić nowe techniki sprzedażowe, stać się lepszym handlowcem i zrozumieć klienta. Jest idealna dla osób o różnym poziomie zaawansowania – nawet dla tych, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sprzedażą.\nZdj. główne: Masjid MABA/unsplash.com\nTagi: książki na temat sprzedaży, książki o handlu, książki sprzedażowe\nPoprzedni wpis Staż z urzędu pracy – na czym polega?\nNastępny wpis Home office – jak przygotować stanowisko do pracy w domu


Sympatyczny Precelek. - wKatalog - Wielki, Wspaniały i Wypasiony Katalog stron\nSzczegóły strony precel.aq.pl:\nTytuł: Sympatyczny Precelek.\nSłowa kluczowe: presell page, katalog, precel, precelek, seo, stron\nPodlinkuj stronę precel.aq.pl:\n19 2 7 28\nOpisywany katalog internetowy jest jednym z wielu które należą do systemu wymiany artykułów prasowych w sieci WWW PressLink. Zamieszczając informację opisującą Twoją stronę WWW, markę czy firmę do systemu PressLink osiągniesz wyższą pozycję w wyszukiwarkach internetowych zaś Twoi potencjalni klienci będą mogli zapoznać się z artykułem, który zamieściłeś na wielu stronach, do których Twoja informacja zostanie automatycznie dodany.\nGniezno – pierwsza stolica Polski. Miasto historyczne z wieloma atrakcyjnymi zabytkami. Ale Gniezno to nie tylko miasto nastawione na turystów. Jest też miejscem w którym powstaje wiele renomowanych firm rodzinnych i nie tylko. Czy wiesz, że w mieście posiadającym ok 70 tysięcy mieszkańców zarejestrowanych jest prawie 9 tysięcy firm. Wielkopolanie już od dawna uważani są za ludzi przedsiębiorczych i zorganizowanych. Dla takich właśnie ludzi tworzymy nasz internetowy portal skupiający firmy z Gniezna i powiatu gnieźnieńskiego. Sprawdź największą gnieźnieńską bazę firm, poszukuj nowych kontrahentów i klientów. Dołącz do naszego grona. Zapraszamy wszystkie firmy z okolicy.


Na Podhalu po kolędzie chodzą juhasi z dziadem | dzieje.pl - Historia Polski\nKolędnicy z Podhala z szopką bożonarodzeniową. Lata międzywojenne. Fot. NAC\nDługoletni dyrektor Muzeum Tatrzańskiego Juliusz Zborowski w tekście „Szopka zakopiańska” pisał: „Było to zajęcie kilkunastoletnich chłopców lub starszych wyrostków. Obchodzili dom za domem, zbierając datki po występie i znajdując – jak zapewnia tradycja – wszędzie chętnych widzów. Im weselsze były humorystyczne sceny z dziadem, tym lepiej bawiła się widownia, tym lepszą markę miały zespoły. (…) Nieraz w jeden w wieczór można było spotkać dwa, trzy zespoły” – opisywał Zborowski.\nW zakopiańskiej szopce występowało sześć osób: baca i trzej juhasi o imionach Fedor, Stach i Iwan – główne postacie dramatu, zabawny dziad oraz anioł z szopką oznajmiający narodziny Jezusa. Teksty wypowiadane przez bohaterów nie są gwarą podhalańską ani literacką polszczyzną. Bardziej przypominają język słowacki, ale teksty które spisał Zborowski i są powtarzane przez grupy kolędnicze do dzisiejszych czasów nie są do końca zrozumiałe. Etnografowie dowodzą, że ta forma kolędniczych odwiedzin została zapożyczona już w XVIII stuleciu od Słowaków. Już sam Zborowski zauważył, że teksty oryginalne zostały nieco "spolszczone".\n„Ta archaiczna forma kolędniczych odwiedzin jest nadal praktykowana pod Tatrami. Kolędnicy tradycyjnie przygotowują stroje z charakterystycznymi nakryciami głowy z czerwonej tektury i przepasają się szerokimi tekturowymi pasami. Twarze góralskich kolędników są malowane, aby nie zostali oni rozpoznani przez sąsiadów” – przypomina Krzysztof Jędrzejowski, dyrektor Tatrzańskiego Centrum Kultury „Jutrzenka”.\nBohaterowie góralskiej szopki odgrywają komiczne przedstawienie, śpiewając przy tym pastorałki. Najbardziej komiczną postacią jest tu dziad, który swoimi figlami rozbawia publiczność. Dziad też zbiera na koniec przedstawienia datki do puszki, dlatego od niego zależy hojność gospodarzy.\nNa zakończenie przedstawienia góralscy kolędnicy winszowali gospodarzom, sypiąc owies jako symbol dobrobytu.\nCzas kolędniczych odwiedzin tradycyjnie trwał od 26 grudnia - dnia świętego Szczepana do święta Trzech Króli. Kolędnicy zawsze chętnie byli przyjmowani przez gospodarzy, bo przynosili życzenia i rozbawiali domowników.(PAP)


Budżet powiatu przyjęty – nowe inwestycje! | Kamieński Społeczny Portal Informacyjny\nBudżet powiatu przyjęty – nowe inwestycje!\nNa Sesji Rady Powiatu, w dniu 21 grudnia, został przyjęty budżet powiatu na 2018r. Znalazły się w nim wnioski radnych z gminy Kamień Pomorski. O zabezpieczenie środków na przygotowanie dokumentacji technicznej przebudowy drogi powiatowej Kamień Pomorski – Chrząszczewo wnioskował radny Ariel Juszczak. Na wniosek radnego Sebastiana Mamzera w miejscowości Trzebieszewo zostanie wybudowany chodnik w pasie drogi powiatowej. Cieszymy się bardzo, że te wnioski z gminy Kamień Pomorski zostały zaakceptowane.\nW 2018r powiat kamieński czekają następujące inwestycje:\n– Przebudowa drogi powiatowej nr 1012Z Kamień Pomorski – Recław na odcinku Laska – Recław, wartość inwestycji to 3.665.000 zł, z tego dotacja ze środków zewnętrznych 3.000.000 zł, prace rozpoczną się na wiosnę 2018r.\n– Przebudowa drogi powiatowej nr 1039Z na odcinku Golczewo w kierunku Przybiernowa w granicach powiatu, wartość inwestycji to 4.250.000,00 zł, z tego dotacja 3.436.000,00 zł.\n– Przebudowa mostu w ciągu drogi powiatowej w miejscowości Kodrąb, wartość inwestycji 45.000 zł.\n– Przebudowa mostu nad rzeką Wołczą w miejscowości Mechowo, w ciągu drogi powiatowej 1032Z, wartość inwestycji 1.040.000,00 zł, w tym dotacja w wysokości 500.000,00 zł.\nPonadto w budżecie powiatu tworzy się rezerwę celową w wysokości 400.000 zł, na zadania realizowane wspólnie z gminami w stosunku 50%-50% na zadania wnioskowane przez radnych:\n– budowa chodnika w miejscowości Trzebieszewo\n– budowa chodnika w miejscowości Darzowice\n– budowa chodnika w miejscowości Łukęcin\n– budowa chodnika w miejscowości Kołczewo (ul. Wolności).\nDodatkowo w ramach budżetu na 2018r zostanie zakupiony sprzęt na potrzeby Zarządu Dróg Powiatowych w Kamieniu Pomorskim (wartość 250.000,00 zł, w tym ciągnik), zostanie naprawione pokrycie dachu i wymienione rynny na budynku ZSP w Wolinie oraz zamontowane zostaną hydranty wewnętrzne w DWD Międzyzdroje.\nW 2018r budżet powiatu po stronie dochodów wyniesie 58.017.486,22 zł, zaś po stronie wydatków 56.984.886,22 zł. Ustala się planowaną nadwyżkę w wysokości 1.032.600,00 zł. Tworzy się również rezerwy: ogólną w wysokości 187.100,00 zł oraz celową w wysokości 1.810.700,00 zł.\nPlanowany dług powiatu kamieńskiego na koniec 2018r wyniesie 15.179.866,22 zł i obejmuje zobowiązania z tytułu:\n– zaciągniętych kredytów w kwocie: 5.332.800,00 zł\n– emisji obligacji komunalnych w kwocie: 5.940.000,00 zł\n– pożyczki z budżetu państwa w kwocie: 3.907.066,22 zł.\nTagi: budżet, powiat


Dariusz Domagała - Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie\nHistoria dwóch narodów: polskiego i żydowskiego splotła się na wieki ponad 1000 lat temu. Nie zawsze była to historia łatwa i przyjemna...\nMuzeum Historii Żydów Polskich próbuje tę historię przybliżyć i trzeba przyznać, że czyni w sposób nad wyraz ciekawy. To obowiązkowy punkt na muzealnej mapie Warszawy.\nWarszawa Muzeum Historii Żydów Polskich Polin\nKoncepcja placówki muzealnej poświęconej historii Żydów polskich narodziła się już w 1993 roku wśród osób związanych ze Stowarzyszeniem Żydowski Instytut Historyczny w Polsce. Inspirację dla stworzenia Muzeum Historii Żydów Polskich stanowiło otwarte w 1993 roku Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie. W 1997 roku miasto Warszawa przekazało na ten cel działkę przy pomniku Bohaterów Getta na Muranowie.\nW styczniu 2005 roku, na wniosek Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny, ówczesny prezydent stolicy Lech Kaczyński zdecydował o utworzeniu partnerstwa publiczno-prywatnego, wspólnie z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kierowanym przez Waldemara Dąbrowskiego. Oficjalnie powołane na mocy trójstronnego porozumienia Muzeum objął patronatem Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski.\nW skład Komitetu Budowy Muzeum, któremu przewodniczył Marcin Święcicki, weszli m.in. Władysław Bartoszewski, Henryka Bochniarz, Włodzimierz Cimoszewicz, Marek Edelman, Bronisław Geremek, Izabella Cywińska, abp Stanisław Gądecki, Ryszard Krauze, abp Henryk Muszyński, Krzysztof Piesiewicz, Gołda Tencer, Cezary Stypułkowski i Andrzej Wajda. Na czele Międzynarodowego Komitetu Honorowego Muzeum stanął Szimon Peres.\nMuzeum mieści się w gmachu wzniesionym w latach 2009-2013 według projektu zespołu fińskich architektów kierowanego przez Rainera Mahlamäkiego. Budynek został udostępniony publiczności w kwietniu 2013 roku, a wystawa stała została otwarta w październiku 2014 roku. Uroczyste otwarcie wystawy stałej "1000 lat historii Żydów polskich" odbyło się z udziałem prezydentów: Polski Bronisława Komorowskiego i Izraela Re'uwena Riwlina. Wystawę symbolicznie otworzyli przedstawiciele polskiej społeczności żydowskiej różnych pokoleń: Marian Turski przewodniczący Rady Muzeum, Ocalały z Zagłady i 13-letnia Joasia Widła, absolwentka szkoły Lauder-Morasha w Warszawie.\nGmach muzeum jest minimalistyczny (fot.). Zwarta bryła budynku wpisuje się w otaczający go park i koresponduje ze znajdującym się od strony wschodniej pomnikiem Bohaterów Getta. Gmach został zaprojektowany na planie kwadratu, a jego zewnętrzna część została obłożona szklanymi panelami. Pokrywają je hebrajskie i łacińskie litery tworzące słowo Polin, które jest nawiązaniem do legendy o pierwszych żydowskich osadnikach na ziemiach polskich. Hol główny tworzą wysokie, pofalowane ściany, rozcinające gmach równoleżnikowo na dwie nierówne części. To pęknięcie odzwierciedla wyrwę w tysiącletniej historii polskich Żydów. Jednocześnie monumentalny hol zalany jest światłem padającym przez ogromne okno, co przypomina, że Muzeum Polin jest muzeum życia. Jest też łącznikiem między przeszłością a teraźniejszością i przyszłością, co symbolizuje mostek spinający obie ściany holu. Główne wejście do budynku ma kształt hebrajskiej litery taw (fot.). Na tę literę zaczynają się m.in. hebrajskie słowa tarbut ("kultura"), toldot ("historia") oraz tewa ("arka").\nMuzeum ma ok. 13 tys m2 powierzchni użytkowej, z których 1/3 zajmuje wystawa stała, w pozostałej części znajdują się m.in. biura, wystawy czasowe, wielofunkcyjna sala audytoryjna i koncertowa mieszcząca 450 osób, sale projekcyjne, sale warsztatowe Centrum Edukacyjnego, Centrum Informacyjne, miejsce edukacji rodzinnej "U króla Maciusia", klubokawiarnia oraz restauracja Besamim (hebr. pachnidła, wonności) i sklep muzealny.\nWystawa stała zajmuje dwie połączone ze sobą kondygnacje podziemne gmachu muzeum i ma powierzchnię około 4,2 tys m2. Jej projekt opracował międzynarodowy zespół 120 historyków i muzealników z Polski, Izraela i Stanów Zjednoczonych. Powstała w ten sposób interaktywna ekspozycja składająca się z ośmiu tematycznych galerii, prezentująca chronologicznie tysiąc lat historii polskich Żydów na tle najważniejszych wydarzeń z historii Polski:\nGaleria rozpoczyna historię Żydów w Polsce. Opowiada legendę o tym, jak uciekający przed prześladowaniami na zachodzie Europy Żydzi przybyli na tereny obecnej Polski. Miejsce, do którego dotarli, nazwali tak, jak podpowiedział im głos, który usłyszeli z nieba: Po-lin (pol. tutaj odpoczniesz). Ponieważ 1000 lat temu Polskę porastały głównie gęste lasy, legendę tę poznajemy właśnie w symbolicznym lesie.\nPierwsze spotkania (lata 960-1500) (fot.)\nGaleria prezentuje okoliczności pojawienia się Żydów na ziemiach polskich w X wieku. Byli nimi to przede wszystkim kupcy z zachodniej i południowej Europy. Kolejna część galerii jest poświęcona pierwszemu żydowskiemu osadnictwu na ziemiach polskich. Na mapie zaznaczono około 100 polskich miast, w których w 1500 roku zamieszkiwali Żydzi.\nW galerii znajduje się też najstarszy obiekt na wystawie - XIII-wieczny brakteat, czyli moneta z hebrajskimi literami.\nParadisus Iudaeorum (pol. Raj dla Żydów, lata 1569-1648) (fot.) (fot.)\nGaleria przedstawia losy Żydów na ziemiach polskich w okresie Rzeczpospolitej Obojga Narodów, uznawanym za złoty wiek społeczności żydowskiej w Polsce. Widzimy rozwój życia intelektualnego i religijnego Żydów, ukształtowanie się samorządności żydowskiej oraz funkcjonowanie Żydów z gospodarce latyfundialnej. Ważnym elementem galerii jest interaktywna makieta Krakowa i Kazimierza. Przedstawiono również historię drukarstwa żydowskiego w Krakowie i Lublinie, a zwiedzający mogą zrobić własnoręcznie odbitkę na prasie drukarskiej w ten sam sposób, jak robiono to ponad 400 lat temu.\nMiasteczko (lata 1648-1772) (fot.) (fot.)\nGaleria przedstawia dzieje polskich Żydów na przykładzie typowego kresowego miasteczka, w którym ludność żydowska stanowiła znaczną część mieszkańców. Miastem-inspiracją dla tej galerii była Żółkiew.\nW galerii dowiemy się, jak wyglądało życie codzienne w takim miasteczku, zwanym sztetl. Odwiedzimy tu gwarny rynek i karczmę, wejdziemy do domu żydowskiego, w którym główną rolę pełniła kobieta. W kościele poznamy historię relacji chrześcijańsko-żydowskich. Na szczególną uwagę zasługuje w tej galerii unikatowa na skalę światową rekonstrukcja malowanego sklepienia z drewnianej synagogi w Gwoźdzcu. Bajecznie kolorowe sklepienie zostało odtworzone dawnymi metodami, z wykorzystaniem naturalnych barwników, na podstawie czarno-białej ikonografii. Prace nad rekonstrukcją 30-tonowego dachu trwały 2 lata, a w projekcie brało udział prawie 400 wolontariuszy z całego świata.\nWyzwania nowoczesności (lata 1772-1914) (fot.) (fot.)\nTa część wystawy to lata zaborów, kiedy Żydzi dzielili los podzielonego pomiędzy zaborców państwa polskiego. Galerię otwiera sala z pustym fotelem tronowym polskiego króla (replika fotela znajdującego się w Sali Tronowej Zamku Królewskiego w Warszawie) naprzeciwko którego zawieszono wielkie portrety władców państw zaborczych: Franciszka II Habsburga, Fryderyka Wilhelma II Pruskiego i Katarzyny II Wielkiej. Dalsza część wystawy rolę jaką w rewolucji przemysłowej na ziemiach polskich odegrali żydowscy przedsiębiorcy. Potęgę żydowskich przemysłowców symbolizuje kopia głównej bramy wjazdowej na teren fabryki Poznańskiego przy ul. Ogrodowej. Odtworzono tutaj także poczekalnię dworca kolejowego, symbolizującą rewolucję w przemieszczaniu się osób i transporcie towarów. Galeria przedstawia również jakim zmianom ulegały tradycyjne żydowskie obszary życia i obrzędy oraz jak powstawały nowe ruchy społeczne, religijne i polityczne. Znajduje się tutaj replika nieistniejącej Wielkiej Synagogi w Warszawie.\nNa żydowskiej ulicy (lata 1918-1939) (fot.) (fot.)\nGaleria poświęcona jest okresowi II Rzeczypospolitej. Odtworzono tutaj fragment ulicy z szyldami, brukiem i latarniami gazowymi, a wzorem była warszawska ulica Nalewki. Dwupoziomowa ekspozycja przybliża również żydowski film i teatr (znajduje się tutaj mała salka kinowa), życie literackie (warszawska kawiarnia Mała Ziemiańska), a także działalność polityczną Żydów w Polsce.\nZagłada (lata 1939-1945) (fot.)\nGaleria pokazuje grozę Holocaustu, w wyniku którego śmierć poniosło około 90% polskich Żydów. Przedstawiono tutaj historię getta warszawskiego, największego z około 600 gett utworzonych przez Niemców na terenie okupowanej Polski. Wydarzenia z historii getta opatrzono umieszczonymi na ścianach cytatami m.in. z Dziennika Adama Czerniakowa i Kroniki getta warszawskiego Emanuela Ringelbluma. Wąskie przejście, a następnie schody z nazwami wysiedlanych ulic prowadzą w dół, na Umschlagplatz. W galerii przedstawiono także uczestników i decyzje konferencji w Wannsee, funkcjonowanie niemieckich obozów zagłady utworzonych na terenie okupowanej Polski, a także różne reakcje Polaków na zagładę Żydów.\nPowojnie (od 1944 roku do dziś)\nGaleria przedstawia okres od wyzwolenia Polski aż do dnia dzisiejszego. Po wojnie w Polsce pozostało około 350 000 żydów, którzy ocaleli z wojennej pożogi. Początek ekspozycji pokazuje dylematy ocalałych z Holocaustu Żydów, którzy nie wiedzieli czy pozostać w kraju czy wyjechać. Większość jednak wyemigrowała z powodu antysemityzmu i pogromów. Ci, którzy zdecydowali się wtedy pozostać, zostali zmuszeni do wyjazdu w wyniku antysemickiej nagonki władz PRL w marcu 1968. Symbolem tamtego czasu jest dworzec Warszawa Gdańska. Kolejną ważną datą jest rok 1989, kiedy rozpoczyna się trwające do dzisiaj odrodzenie niewielkiej, ale bardzo dynamicznej, społeczności żydowskiej w Polsce.\nMuzeum Historii Żydów Polskich Polin mieści się w Warszawie przy ulicy Anielewicza 6 w dzielnicy Muranów. Wystawę może oglądać jednocześnie 500 osób. Szacunkowy czas zwiedzania to 2-3 godziny.\nObok muzeum znajduje się Ławeczka Jana Karskiego (fot.), kuriera władz Polskiego Państwa Podziemnego, który jako jeden z pierwszych poinformował świat o zagładzie Żydów w okupowanej Polsce. Stoi tu również Pomnik Bohaterów Getta (fot.). W grudniu 1970 roku, w trakcie swojej oficjalnej wizyty w Polsce, kanclerz Niemiec Willy Brandt niespodziewanie ukląkł na schodach pomnika po złożeniu wieńca. Historyczny gest Williego Brandta upamiętnia jego pomnik, odsłonięty w 2000 roku na skwerze Willy'ego Brandta u zbiegu ulic Karmelickiej i Lewartowskiego.\nZe względów bezpieczeństwa większość budynku muzeum stanowi strefę zastrzeżoną, do której można wejść po przejściu kontroli bezpieczeństwa, czyli po przejściu przez bramkę wykrywającą metale i przeskanowaniu urządzeniem rentgenowskim bagażu podręcznego.\nNa podstawie stron internetowych: Muzeum Historii Żydów Polskich w Wikipedii oraz strona Muzeum.\nMuzeum Historii Żydów Polskich w Wikipedii\nwarsawtour.pl - Muzeum Historii Żydów Polskich


Policja Legionowo: Ty też możesz uratować ludzkie życie! Skorzystaj z Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa - twojeLegionowo\nPolicja Legionowo: Ty też możesz uratować ludzkie życie! Skorzystaj z Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa\nKrajowa Mapa Zagrożeń Bezpieczeństwa to aplikacja dzięki, której społeczeństwo może podzielić się z Policją swoimi spostrzeżeniami na temat zagrożeń występujących w miejscu ich zamieszkania, pracy, nauki czy wypoczynku. Każde naniesione na mapę zagrożenie zostało przez Policję zweryfikowane, co z pewnością przyczyniło się do wzrostu poczucia bezpieczeństwa obywateli.\nNależy jednak pamiętać, że w katalogu dostępnych zagrożeń oprócz tych, które dotykają nas bezpośrednio, są również zagrożenia, które mają, bądź mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo innych osób. Wśród tych zagrożeń jest kategoria „Osoba bezdomna wymagająca pomocy”, która pozwala użytkownikom wskazywać miejsca przebywania osób bezdomnych, potrzebujących pomocy.\nSzczególnie ważne jest przekazywanie Policji, straży miejskiej czy innym służbom informacji o takich osobach w obecnym momencie, kiedy to temperatura na zewnątrz spadły poniżej zera, a prognozy pogody na kolejne dni nie przynoszą nadziei na ocieplenie.\nPowyższe informacje można przekazać dzwoniąc na numery alarmowe 112, jak też z wykorzystaniem aplikacji Krajowa Mapa Zagrożeń Bezpieczeństwa.\nKomenda Powiatowa Policji w Legionowie, http://kpplegionowo.policja.waw.pl/ple/aktualnosci/100078,Ty-tez-mozesz-uratowac-ludzkie-zycie-Skorzystaj-z-Krajowej-Mapy-Zagrozen-Bezpiec.html


szczelka tłumika • sklep e-autoparts.pl\nczęści samochodowe » układ wydechowy » elementy montażowe » pojedyncze części montażowe » uszczelka tłumika\ntuleje wahacza Citroën C4 Grand Picasso II 2.0 BlueHDi 150 (2013.09-???) 150km\nwahacze Citroën C4 Grand Picasso II 2.0 BlueHDi 150 (2013.09-???) 150km\ntarcza hamulcowa Bmw 5 Touring (F11) 520 d (2009.11-2016.10) 200km\nkorpus osi Peugeot PARTNER ORIGIN Combispace (5F) 2.0 HDI (2000.02-2008.07) 90km\nklocki hamulcowe Bmw 5 Touring (F11) 520 d (2009.11-2016.10) 200km\nRola układu odprowadzania spalin jest bardzo istotna. Dzięki poszczególnym elementom tworzącym spójną całość, gazy spalinowe powstałe podczas procesu spalania mieszanki paliwowo-powietrznej mogą zostać skutecznie wyprowadzone z cylindrów i po częściowym oczyszczeniu ze szkodliwych substancji wydostają się poza obręb pojazdu. Aby proces ten przebiegał bez zakłóceń, konieczne jest prawidłowe funkcjonowanie całego układu i jego szczelność. Wydostawanie się spalin "po drodze" negatywnie wpływa na pracę silnika, jego głośność i z pewnością nie jest dobre dla środowiska.\nO szczelność układu dbają uszczelki tłumika, które umieszcza się pomiędzy poszczególnymi elementami występującymi na drodze przepływu spalin. Zużyte uszczelki lub ich brak generują olbrzymi hałas i mogą być powodem zatrzymania dowodu rejestracyjnego, w przypadku kontroli policyjnej.\nNieszczelności w układzie wydechowym, mogą okazać się również sporym problemem w trakcie okresowego badania technicznego. Diagnosta najzwyczajniej w świecie nie podbije nam przeglądu. Warto więc dbać o to, by każda uszczelka tłumika była zawsze w dobrej kondycji. Nie trzeba się wówczas martwić spadkiem osiągów, czy ewentualną kontrolą drogową.


Producent przypraw, McCormick, przenosi część operacji do Polski - Przetwórstwo\nProducent przypraw, McCormick, przenosi część operacji do Polski\nAutor: www.portalspozywczy.pl 27 kwietnia 2015 08:59\nŚwiatowy producent przypraw McCormick zainwestuje 25 mln dolarów w przekształcenie biznesu na obszarach Europy, Środkowego Wschodu i Afryki - informuje www.portalspozywczy.pl.\nJednym z priorytetów McCormick jest koncentracja działalności firmy w niedawno utworzonym centrum w Łodzi. Producent przypraw nie określił jeszcze, które dokładnie operacje wymagają przeprowadzki. Przedstawiciele McCormick podkreślają jedynie, że zmiany w strukturze funkcjonowania przedsiębiorstwa obejmą cięcie kosztów, usprawnienie i uproszczenie procesów oraz poprawę efektywności łańcucha dostaw.\nReorganizacja ma zapewnić firmie McCormick oszczędności rzędu 16 mln dolarów rocznie do końca 2017 r.\n10:36 Zniesiono ograniczenia wstępu do gospodarstw rolnych


Chłop spotkany z rana gwarantuje udany dzień. Baba wprost przeciwnie | od-rana-do-wieczora\n„Aciumpa” czyli żartobliwa historia pewnego słowa\nChłop spotkany z rana gwarantuje udany dzień. Baba wprost przeciwnie\nCo łączy antyfeminizm z antysemityzmem? Obydwu w Polsce nie ma. Może były przed potopem szwedzkim, ale teraz? Paaaanie, dzieee tam! Wymysły jakieś, feministyczno-syjonistyczne brednie i tyle.\n„Przysłowia o babie. Na wiele z nich płeć piękna mogłaby się dziś pogniewać… Mimo to ludowe przysłowia o babie śmieszą i są świadectwem pewnej kultury, mentalności, stosunków społecznych panujących w świecie, który już nie wróci.” – pisze Agata Miszczuk w artykule w Polki.pl, który wpadł mi w oko. Serio śmieszą? Mnie nie śmieszą ani trochę. Pewnie nie mam dystansu, wiadomo, sztywniara. Byłabym też bardzo ostrożna w wyrokowaniu, że to już zamierzchła przeszłość.\nObecnie, jak wiadomo, mamy w Polsce tylko rycerskich mężczyzn, którzy szanują damy swego serca i kapłanki domowych ognisk. Szanują, wielbią i kochają, póki dostają dobrze jeść i baba w domu siedzi. A jak w łeb taka baba dostanie, to widocznie zasłużyła. „Babska droga od pieca do proga”, mawiali nasi przodkowie. Ci zza zachodniej granicy wyznaczyli kobietom szlak trzech K: Kinder, Küche, Kirche. A dzisiaj, w naszych czasach równouprawnienia, genderu i wojujących feministek? Małżeństwo po trzydziestce, on pracuje w branży filmowej, ona jest historykiem sztuki na urlopie wychowawczym i dostaje propozycję poprowadzenia wirtualnej galerii sztuki. Jest wniebowzięta, ale on torpeduje pomysł, bo przecież dziecko! dziecko wymaga jej pełnego zaangażowania.\nInne małżeństwo, oboje po studiach, dwoje dzieci. „Znowu gdzieś wychodzisz, ale cię nosi”, jęczy mąż, bo żona raz na miesiąc umawia się z koleżankami, a do tego dwa razy w tygodniu chodzi na fitness. Jego imprezy integracyjne i kolacyjki biznesowe nie liczą się jako wychodne, to przecież jest ciężka praca dla dobra rodziny.\nJako dziecko słyszałam: „Baba bez chłopa jest nic nie warta, baba bez chłopa sobie nie poradzi”. „A Skłodowska?” zapytałam któregoś razu. Usłyszałam ciężkie westchnienie. „Skłodowska, Skłodowska… bez chłopa nic by nie zdziałała”. No i wszystko jasne.\nWiele lat później przeczytałam, że „kobieta bez mężczyzny jest jak ryba bez roweru”. Uwielbiam to powiedzenie.\nKobiety wredne, jędzowate i fałszywe\nW dzieciństwie słyszałam kilka historyjek o kobietach, które pamiętam do dziś. Na przykład taką o różnicy między psem a babą: otóż pies szczeka na obcego, a łasi się do swojego, podczas gdy baba odwrotnie.\nDoskonale zapamiętałam anegdotę z jakiegoś kazania, gdy ksiądz opowiadał o małżeństwie, w którym on ciężko pracował, przychodził do domu zmęczony, dzieci wchodziły mu na kolana dopominając się o cukierki, a żona ciągle była niezadowolona, ciągle było jej mało, ciągle narzekała i kazała mu pracować więcej i więcej, aż chłopa wykończyła. „Jeszcze nikt się taki nie narodził, co by babie we wszystkim dogodził.” Nie wiem, czy ksiądz przełożył to jakoś na ogół kobiet, że wszystkie takie są, czy to była już tylko moja interpretacja, jednak ta historyjka tak mocno zapadła mi w pamięć, że ciągle miałam ją gdzieś z tyłu głowy i z pewną podejrzliwością obserwowałam znajome kobiety, czy one też są takie wredne i pazerne. I do dziś z ogromnym zdumieniem odkrywam, że jest odwrotnie! Nie poznałam ani jednej kobiety podobnej do tej z księżowskiej anegdoty, za to znam całe mnóstwo wrednych, złośliwych facetów, szydzących z nadwagi żony czy gardzących jej pracą („nauczycielka przedszkola, przedszkolanka, co to w ogóle za zawód!”) Tych fajnych też paru znam, spoko, ale jednak szala przechyla się na niekorzyść męskiego gatunku. Może po prostu znam zbyt mało mężczyzn, więc próba nie jest wiarygodna.\nKobieta przyczyną wszystkiego zła\nJako dziecko słyszałam, że jeśli pierwszą osobą napotkaną rano na drodze będzie chłop, to dzień będzie udany, podczas gdy poranne spotkanie z babą oznacza pasmo niepowodzeń. Pierwszy klient-mężczyzna gwarantował dobry utarg, a klientka oznaczała, że w zasadzie można zamykać. Parę lat temu widziałam na własne oczy sytuację, gdy sprzedawca na targu wczesnym rankiem chował się przed kobietą, cierpliwie czekającą, aż ją obsłuży.\n„Nie całujcie się tak, bo będzie lało!” wykrzykiwał Tata, gdy do Mamy przyjeżdżały na imieniny koleżanki. Och, taki niewinny żarcik, wszyscy się śmialiśmy, hahaha.\n„On pije, bo ona jest jędzą, to chłop jakoś musi odreagować” usłyszałam męskie wyjaśnienie problemu znajomego.\nKiedy mąż pije, to winna jest żona.\nKiedy mąż bije żonę, to również wina żony. Zresztą, to wszystko dla jej dobra. „Gdy chłop baby nie bije, to jej wątroba gnije”.\nJeśli dzieci niedopilnowane, winna jest matka.\nA w ogóle wszystkiemu złu na świecie winna jest pramatka Ewa. Nie szatan, który ją zwiódł, nie. Winna jest kobieta. Mało nie zemdlałam, gdy mój pierworodny wygłosił tę teorię. Dobrze, że teraz, kiedy jeszcze jest czas go naprostować.\nPobłażliwość i lekceważenie\nBardzo często kobiety traktowane są zupełnie niepoważnie. „Kobiety nie zrozumiesz”, kiwają głowami faceci na męskim piwie. Kobiety gadają, plotkują i nic z tego nie wynika. Jedną najczęściej opowiadanych w latach mojego dzieciństwa anegdotek była ta o dwóch babach, które spędziły w jednej celi 20 lat, wyszły z więzienia i jeszcze trzy godziny stały pod bramą, tak się nie mogły nagadać.\nKobiety mówią, faceci nie słuchają. Przecież nie warto, co ona ważnego może powiedzieć. Coś odmrukują, odpowiadają byle co, wypuszczają drugim uchem. A potem oburzenie: nic mi nie mówiłaś! Mówiła, tylko ty miałeś to w pompce. Gapiłeś się w komputer czy w komórkę, interesowałeś się akurat najnowszym zamieszaniem w polityce, cenami ropy albo scrollowałeś fejsa.\nJedną z powszechnych gównoprawd na temat kobiet jest ta, że kiedy kobieta mówi „nie”, ma na myśli „tak”. Obrzydliwe, sankcjonujące wszelką przemoc, szczególnie na tle seksualnym.\nPogarda dla starszych kobiet\n„Mamo, po co ci nowa kanapa! Po co ci nowe garnki! Po co chcesz robić remont kuchni?” pyta córka, której dom wygląda jak z katalogu. „Mamo, po co ci nowy odkurzacz?” pyta syn, który jeździ samochodem prosto z salonu. W myśl przysłowia „Starej babie lada grabie”. Zgnij na tej starej kanapie z wyłażącymi sprężynami, zasikanej przeze mnie 40 lat temu, gotuj w starych garnkach, w których gotowałaś mi kaszki, nie masz prawa do marzeń i pragnień, a choćby i o błyszczących garnkach czy cichutkim odkurzaczu, to już nie dla ciebie, twój czas już minął, ile życia ci zostało?\nCzy starsza kobieta ma prawo do życia poza niańczeniem wnuków i przesuwaniem paciorków różańca? Czy wdowa po sześćdziesiątce ma prawo do nowego związku? „W starym piecu diabeł pali”, podsumowali złośliwie obleśni zazdrośnicy, że komuś jeszcze mogło w życiu zaiskrzyć, że na starość przeżył coś, czego oni nie przeżyli nawet w młodości.\nIleż starszych kobiet daje się zepchnąć do kąta na te wysłużone kanapy!… I nawet jeśli akurat jest odwrotnie, jeśli coś dostają, mówią: „Mnie nic już nie potrzeba, nie wydawaj na mnie pieniędzy, nie rób sobie wydatków, dzieciom daj, sobie weź, a nie mnie, starej…”\nSerce mnie boli, gdy to słyszę. Wyobrażam sobie, że one słyszały i widziały podobne sytuacje 50 czy 60 lat temu. Co ja będę mówiła na starość? Co moje dzieci będą mówiły do mnie?…\nWszystko zaczyna się na poziomie języka, nienawiść, wojna, wszelkie złe rzeczy, które się dzieją. Nie używamy już pełnych pogardy przysłów, którymi hojnie szafowali nasi przodkowie, ale zachowujemy się według wyznaczanych przez nie trendów. Słowa z minionej epoki zapuściły korzenie w mentalności i sączą jad. Czas je wydrzeć, by już nie odrosły i nie zatruwały kolejnych pokoleń.\nPublikacja 6 czerwca 2017 przez Chuda — 15 komentarzy ↓\nTagi: kobieta, macierzyństwo, matka\n15 comments on “Chłop spotkany z rana gwarantuje udany dzień. Baba wprost przeciwnie”\n13 czerwca 2017 o 20:09\ndzięki wyczuleniu na krzywdzące stereotypy, po 14latach małżeństwa po raz 1 stanęłam w obronie teściowej.inna kobieta, dawna koleżanka z pracy teścia powiedziała o niej „gospocha” (bo robi weki, pierogi itp).a ona-poza 1000 wad i robieniem mi fali (mnie też nikt nie pomagał)-ma 2 co do wielkości w moim życiu-zbiór książek, który przeczytała!bardzo mnie to zabodło,że to 2 kobieta..oczywiście bezmyślne słowa bliskich mężczyzn ranią (nowy hit u mojego męża-dzieci ma się przy okazji-właśnie obronił specjalizację) ale meritum to solidarność kobiet.bez tego (znaczy braku) żaden szowinista nie zdziałałby nic.\nTekst jest genialny, ukłony: ))\nGdybym miała gdzie, to bym udostępniła – wspięłaś się na wyżyny w analizie zjawiska i to, co z tych wyżyn przyniosłaś, otwiera nam nową przestrzeń do zobaczenia siebie. Bo dopiero, gdy to razem zebrałaś, zobaczyłam; wcześniej umykało. Rozpowszechniać: ) Dodam do tego moje ulubione: „Baba z wozu, koniom lżej” oraz „Gdzie była matka??” Nie ojciec, skąd, przecież „wiadomo”, że ojciec pracuje a matka nie. To też taki miniony schemat, którego skutki widać jednak w dzisiejszym przekazie: babo, twoją rolą jest ogarnianie dzieciaków, reszta twego życia to nieważne dodatki i ty też jesteś tylko dodatkiem do dzieci.\nSwoją drogą, same tkwimy w tym i powielamy to. Zapadło mi w pamięć, gdy pisałaś, że to mąż decyduje i jakie szczęście, że ty nie musisz o tym myśleć. Po mojej stronie jest inny grzech: często zasłaniam się jak parawanem prowokacyjnie brzmiącymi słowami „Mąż mi nie pozwolił”. Myślę, że coś jednak drgnęło w mentalności – dawno temu obie te wypowiedzi byłyby jak własna skóra dla większości kobiet, naturalne i oczywiste: że mąż decyduje, że mąż pozwala. Obecnie, gdy padną, budzą co najmniej zdziwienie. I dobrze; )\nOstatnio moja mama z moją teściową (obie są wdowami i obie są w tym samym wieku) pokłóciły się na temat podziału ról w rodzinie, czyli o to, czy i co „kobita powinna”. Podobno było ostro, choć moja mama potem powiedziała, że tylko „wymieniały poglądy” 😉\nKoniecznie napisz, jakie to poglądy! Bardzo jestem ciekawa.\nBardzo dziękuję za ten tekst, puszczam dalej.\nNa pocieszenie i ku pokrzepieniu serc w kontekście naprostowywania młodego pokolenia historia z mojej familii: rodzinne spotkanie, dyskusja przy stole o nowym samochodzie szwagra, tym razem z automatyczną skrzynią biegów. Szwagier: „Nie ma co, to wygodne jest. I teraz głupio, że gadałem, że automatami baby jeżdżą…”. Kubuś (lat 4, bawił się sam klockami na kanapie), z oburzeniem: „Tato! Nie wolno mówić, że baba jedzie!”.\n7 czerwca 2017 o 13:01\nDzięki. Rozpowszechniam ten bardzo ważny tekst, bo tak jak słowa rujnują, tak Twoje mogą zacząć budować.\nJeszcze historia cioci mojej kolezanki. Zyla z mezem w separacji przez ponad dwadziescia lat; maz glownie zajmowal sie piciem alkoholu, zona ani dziecmi glowy sobie nie zawracal, mial swoj pokoj w domu I tak mijaly lata. Ciocia na pewnym spotkaniu klasowym odnowila znajomosc z dawnym narzeczonym. Znajomosc rozwinela sie tak gwaltownie, ze po roku Ciocia byla juz rozwiedzina, wyszla za maz za tamtego, bylemu mezowi I synom zostawila dom I wszystko I zamieszkala w Niemczech. Stary maz tak sie tym przejal, ze wkrotce zmarl. I od tej pory Ciocia obwiniana jest przez rodzine, ze to przez nia ten pan „sie wykonczyl”, ze „on by sie przeciez zmienil” I ze „na stare lata” kobieta zmienila zycie I smie byc szczesliwa. No jak to tak?\n6 czerwca 2017 o 16:20\nZ mojego poletka: Tłumaczenia są jak kobiety. Albo piękne, albo wierne. Mnie za każdym razem trafia jasny szlag, gdy to słyszę.\n6 czerwca 2017 o 14:34\nOj, ciezki temat, jak swiat stary I, masz racje, niewiele w nim sie zmienia. Kiedy pewien pan nie dopilnowal dziecka, gdy zona byla u fryzjera, to winna byla pani, bo do fryzjera poszla. A moja mama, kobieta przed siedemdziesiatka, niby taka ‚na czasie’, gdy zapoznalam ja z pewna fajna babka, 20 lat od niej mlodsza, piekna, przebojowa, dusza towarzystwa; mama nie mogla sie jej nachwalic, ale nagle pyta mnie: „A dlaczego ona nigdy nie wyszla za maz? Pewnie dlatego, ze jest… za wysoka”. Rece opadaja, mojej mamie w glowie sie nie miesci, ze ktos moze byc singlem z wyboru. Sama tez ostatnio przywalilam z grubej rury: Rodzice wpadli ostatnio w szal remontow (decydujacy glos zawsze nalezy do mamy). Ledwie skonczyli toalete, juz wstawili nowe okna, ledwie posprzatali po cyklinowaniu podlog, mama mowi, ze lazienke bedzie powiekszac, sciane burzyc. To zapytalam, czy chce sie jej robic taka rewolucje „na te ostatnich pare lat”. Ale intencje mialam dobre, chce, zeby mama wreszcie odpoczela I cieszyla sie zyciem, a nie halasem, pylem I innymi remontowymi przyjemnosciami.\n6 czerwca 2017 o 13:05\na w Wigilię? do domu MUSI przyjść pierwszy facet z życzeniami, wódką, cokolwiek! tzw. „po szczęściu! no i „po lijku” w lany poniedziałek, chłop ma lać.\n6 czerwca 2017 o 12:26\nDziękuję i udostępniam. Bardzo ważny tekst. Ze zgrozą, analizując rozmaite sytuacje ze swojego życia, skonstatowałam, że wielokrotnie sama godziłam się na rozmaite niewinne z pozoru przejawy dyskryminacji, wyśmiewania, podważania roli. Same sobie wijemy na plecy ten bat pobłażając, śmiejąc się wespół, przechodząc nad…\n6 czerwca 2017 o 11:37\nKiedyś, w rozgoryczeniu, napisałam notkę o tym, że komory gazowe budowane są ze słów. Nikt chyba nie rozumie tego aż tak dobrze, jak my, prawda? Dziękuję za piękny wpis.\nNa rozluźnienie zostawię tu żarcik o istotności przecinka, który zobaczyłam dziś w Internecie.\nPrzychodzę z wyrazami 😉\nPowtórzę co na fejsie – kocham Cię za całokształt Twojej wspaniałej osoby, ale dziś – szczególnie mocno.\nNapisałaś o tym, co i mnie uwiera, co jest powszechne. Za napiętnowanie czego można dostać łatkę właśnie „sztywniary” bez dystansu.\nOd słowa wszystko się zaczyna. Jeżeli będziemy godzić się na deprecjonujące słowa w przestrzeni, za nimi będzie szła prawdziwa deprecjacja. Albo coś gorszego – od twierdzenia, że kiedy kobieta mówi „nie”, to tak naprawdę znaczy to „tak”, płynnie przechodzi się do stwierdzeń, że „kobietę się zawsze trochę gwałci”.\nA nie wspomniałaś jeszcze o „babie za kierownicą” ani o największej obrazie dla małego chłopca: „baczysz jak baba” :/\n6 czerwca 2017 o 10:12\nhmm – przyznam się – nie sądziłam, że to może być aż taki problem (mam na myśli te przysłowia), ale może dlatego, że nie brałam ich na poważnie, tylko tak z przymrużeniem oka. No i nie podejrzewałam, że można je w dzisiejszych czasach, jakkolwiek, stosować w codziennym życiu.\nAle bawi mnie takie stereotypowe przedstawianie kobiecej mentalności czy roli kobiety w układzie damsko-męskim jak prezentuje Kura na swoim blogu, ale ona kpi po równo zarówno z kobiet jak i facetów i całego tego damsko-męskiego układu (czy to już może prowadzić do patologii? 😉 i skrzywienia w przyszłości ? mówię o sobie ;)) I dla mnie to jasne. Ale czy naprawdę można to odebrać na serio?


Wybory samorządowe 2018. Jak głosować, żeby głos był ważny?\nWybory samorządowe 2018. Jak głosować, żeby nasz głos był ważny? Jak wygląda karta do głosowania?\nUZ 08.08.2018 19:00\nWybory samorządowe już wkrótce. W jaki sposób głosować, aby nasz głos był ważny? Kto może skorzystać z głosowania korespondencyjnego i co zrobić, aby zagłosować za granicą? Podpowiadamy.\nW zależności od tego, gdzie mieszkamy, w czasie wyborów samorządowych 2018 otrzymamy trzy lub cztery karty do głosowania.\nWybory samorządowe. Ile kart do głosowania?\nMieszkańcy miast, które mają prawa powiatu otrzymają trzy karty - karty do głosowania na kandydatów do rady miasta, do sejmiku wojewódzkiego oraz na prezydenta miasta. Te osoby, które mieszkają w miastach, które nie mają praw powiatu, zagłosują na czterech kartach – na karcie do głosowania do rady miasta, do rady powiatu, do sejmiku wojewódzkiego oraz na wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.\nMieszkańcy Warszawy głosują także na czterech kartach do głosowania: na radnych rady dzielnicy, na radnych Rady Miasta Stołecznego Warszawy, na ranych sejmiku województwa oraz na Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy.\nJak wyglądają karty do głosowania w wyborach samorządowych 2018?\nKażdy rodzaj kart ma inny kolor - biały dla rady gminy, żółty dla rady powiatu, niebieski dla sejmiku wojewódzkiego oraz różowy dla głosowania na prezydentów, burmistrzów i wójtów. To, jaką wielkość będą miały karty do głosowania nie zostało jeszcze ustalone - trwają konsultacje wyborcze, których efektem będzie wybór pomiędzy kartą wielkoformatową w formacie A0 a kartą w formie broszury w formacie A4.\nWybory samorządowe 2018. W jaki sposób głosować, aby głos był ważny?\nPodczas wyborów samorządowych 2018 na każdej z kart swój głos należy oddać, stawiając znak X przy nazwisku wybranego kandydata. Trzeba pamiętać, że w wyborach radnych do rad gmin, miast, powiatów oraz sejmików wojewódzkich należy postawić znak X przy nazwisku jednego z kandydatów z tylko jednej listy kandydatów.\nZnak "X" - kontrowersje\nZnak X na karcie wyborczej mogły tworzyć do niedawna dwie przycinające się linie. Jeśli narysowaliśmy coś więcej, głos był nieważny. Jednak po zmianie prawa X to CO NAJMNIEJ dwie linie przecinające się w obrębie wyznaczonego do głosowania pola. Zastrzeżenia do tej zmiany miała opozycja, oponowała też Państwowa Komisja Wyborcza. Pojawiły się obawy, że fałszowanie głosów będzie łatwiejsze.\nZdjęcie poniżej pokazuje, jak teraz może wyglądać znak X na karcie do głosowania:\nJak głosować wyborach samorządowych 2018? Wchodzi nowa definicja znaku 'X' Fot. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta\nNowelizacja kodeksu wyborczego. Sprawdź szczegóły >>>\nGłosowanie korespondencyjne. Kto może zagłosować korespondencyjnie?\nZ możliwości głosowania korespondencyjnego mogą skorzystać osoby z niepełnosprawnościami. Na stronie Państwowej Komisji Wyborczej możemy przeczytać, że chęć głosowania korespondencyjnego należy zgłosić (ustnie, pisemnie, lub w formie elektronicznej) komisarzowi wyborczemu do 15 dnia przed dniem wyborów. Osoby, które chcą głosować korespondencyjnie muszą posiadać orzeczenie o ustaleniu stopnia niepełnosprawności. Wyborca może zażądać nakładki na kartę do głosowania w alfabecie Braille'a.\nPonadto zgłoszenie zamiaru głosowania korespondencyjnego musi zawierać:\nnazwisko i imię (imiona) wyborcy,\ndatę urodzenia wyborcy,\nnumer PESEL wyborcy,\nWyborca korzystający z możliwości głosowania korespondencyjnego powinien otrzymać pakiet wyborczy nie później niż 7 dni przed wyborami. Pakiet ten może być wydany wyłącznie do rąk własnych wyborcy.\nGłosowanie poza miejscem zameldowania. Gdzie się zgłosić, aby głosować w innym mieście?\nWielu Polaków nie mieszka w tym miejscu, w którym są zameldowani. Takie osoby mogą skorzystać z możliwości głosowania poza miejscem zameldowania, w miejscu tzw. stałego zamieszkania.\nAby to zrobić, należy złożyć odpowiedni wniosek w urzędzie gminy w miejscu zamieszkania. Wniosek ten musi zawierać imię, nazwisko, imię ojca, datę urodzenia oraz PESEL wnioskującego. Poza powyższymi danymi, wnioskujący musi dostarczyć także kserokopię ważnego dowodu osobistego, a także pisemną deklarację o posiadaniu polskiego obywatelstwa oraz z informacją o adresie stałego zamieszkania. Wnioskujący powinien otrzymać decyzję w sprawie w ciągu 3 dni roboczych od momentu złożenia wniosku.\nCzy w wyborach samorządowych można głosować za granicą?\nJak podaje PKW, w wyborach samorządowych można głosować jedynie na terenie Polski.\nWybory samorządowe 2018. Już za kilka dni poznamy termin jesiennych wyborów


walizki - wszystko na temat walizki | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : walizki\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia walizki. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku walizki) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem walizki posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania walizki jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 34 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Środa 18.03.2015 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 29.04.2016. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania walizki ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu walizki.


Ikigai, japońska sztuka szczęścia | Zeberka Ikigai, japońska sztuka szczęścia | Zeberka\nW ciągu ostatnich paru lat mnóstwo osób zwariowało na punkcie stylu życia prowadzonego przez obywateli krajów skandynawskich. Nagle wszyscy zaczęli praktykować duńskie hygge albo szwedzkie lagom, czyli filozofie życiowe, zgodnie z którymi warto zwolnić, cieszyć się drobnymi rzeczami i zachować w życiu harmonię i równowagę. Do tego grona dołączył także nurt niksen wywodzący się z Holandii, a który oznacza dosłownie “nicnierobienie”.\nPiękne portrety kobiet, które połączył kompleks na punkcie pewnej części ciała\nAle moda na slow life panuje nie tylko w Skandynawii. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, w czym tkwi sekret długowieczności i zadowolenia z życia Japończyków? Odpowiedź na to pytanie zawiera się w jednym, krótkim słowie – ikigai. To zlepek wyrazów “iki”, czyli “żyć”, oraz “gai”, czyli “powód”. Ikigai można więc przetłumaczyć jako powód do życia, coś, co daje nam motywację do tego, aby co rano wstawać z łóżka. Ta filozofia jest praktykowana zwłaszcza na wyspie Okinawa, gdzie nieprzypadkowo żyje jedna z największych grup stulatków na świecie.\nKoncept ikigai ilustruje poniższy wykres, obrazujący jego cztery filary. Przestrzeń, na której wszystkie cztery elementy nakładają się na siebie, to właśnie ikigai, czyli powód do życia. Należą do nich:\npasja (to, co kochamy)\nmisja (to, co możemy zrobić dla naszego otoczenia)\npowołanie (to, w czym jesteśmy dobrzy)\nprofesja (to, za co otrzymujemy zapłatę)\nPost udostępniony przez Steve Aoki (@steveaoki) Wrz 3, 2018 o 6:04 PDT\nIstotę ikigai można też przedstawić za pomocą 10 zasad, których praktykowanie pozwoli znaleźć swój sens życia. Taką listę stworzyli Hector Garcia i Francesc Miralles, a przedstawili ją w książce “Ikigai. The Japanese Concept and Long and Happy Life”.\nBądź aktywny i nie idź na emeryturę\nPorzuć pośpiech i żyj w zwolnionym tempie\nJedz tylko do momentu, w którym jesteś w 80 proc. pełny\nOtocz się dobrymi przyjaciółmi\nBądź w formie i ćwicz codziennie\nUśmiechaj się i zauważaj ludzi wokół siebie\nBądź wdzięczny za wszystko, co czyni cię szczęśliwym\nPodążaj za swoim ikigai\nZeberka w Cosmopolitan: O nie.\nJak podoba wam się ta filozofia? Przemawia do was bardziej, niż hygge, lagom albo niksen?\nTatuaże, które leczą z kompleksów i zakrywają blizny


„Tango” Mrożka w Teatrze POSK-u. Zapraszamy na najlepszą komedię sezonu! | TopMejt\nby Redakcja\t,\t2020-01-15\nUniwersalny dramat Sławomira Mrożka, mimo upływu lat porażający aktualnością, będzie można już wkrótce obejrzeć w interpretacji reżyserskiej Agaty Puszcz. Aktorzy pójdą w tango na scenie POSK-u już 15 i 16 lutego.\nSławomir Mrożek – dramatopisarz, prozaik, rysownik – w swojej twórczości poruszał tematykę uniwersalną, często związaną z historią i tradycjami kulturowymi Polski. Rozbijał na atomy kwestie dotyczące wolności czy współczesnej cywilizacji i zagrożeń z niej płynących. Operował groteską i absurdem, mistrzowsko parodiował, czego przykładem jest jedno z jego największych dzieł, dramat „Tango”, który po raz pierwszy opublikowany został w 1964 toku.\nMimo upływu lat „Tango” nie traci nic ze swojej autentyczności i uniwersalności. Bawi i przeraża, a przede wszystkim zmusza do refleksji, każąc odbiorcy zadać sobie pytania o konflikt pokoleń, miejsce tradycji, wolności, konstrukcji i destrukcji, kryzysu wartości moralnych i etycznych.\nZagracone mieszkanie Stomila i Eleonory – nie wiadomo gdzie, nie wiadomo kiedy – jest jak śmietnik przeszłości. Walają się w nim suknia ślubna czy katafalk, artefakty symbolizujące chaos, jaki pozostawiły po sobie ruchy rewolucyjnych awangardystów, skupionych obsesyjnie na destrukcji i wolności. W imię tej ostatniej Stomil i Eleonora buntowali się przeciwko tradycji i porządkowi, jaki meblował świat od stuleci. W efekcie ich syn, Artur, dorastał w okolicznościach pozbawionych ładu, wartości moralnych i klasycznych wzorców. A kiedy nie ma ani ładu, ani wartości moralnych, ani tym bardziej klasycznych wzorców – trudno jest samodzielnie się przeciwstawiać skostniałemu porządkowi, realizować młodzieńczą potrzebę buntu. Zwłaszcza w rodzinie, która oprotestowała już wszystko i wszystkich, odwalając tym samym brudną, kontestacyjną robotę za młodsze pokolenie.\nAle Artur chce się wzdragać, fikać i nie zgadzać. Skoro nie może być bardziej postępowy niż rodzice, idzie w kierunku dawnego stanu rzeczy. Namawia Stomila, aby ten zabił kochanka swojej żony, bucowatego lokaja Edka. Gdy plan nie wypala, postanawia samodzielnie zburzyć chaos i zastąpić go tradycyjnym porządkiem. W tym celu przymusza kuzynkę Alę do ślubu. Ale kiedy dochodzi do wniosku, że rodzina nie może być centrum, wokół którego odbudowany zostanie tradycyjny ład, sięga po przemoc…\n– Ja chcę być lekarzem.\n– Taki wstyd w rodzinie! A ja marzyłam, że będzie artystą. Kiedy nosiłam go jeszcze w łonie, biegałam po lesie nago, śpiewając Bacha. Wszystko na nic.\n– Widocznie mama fałszowała.\nProsimy do Tanga!\nDramat Mrożka w interpretacji aktorów Sceny Polskiej.UK i w reżyserii Agaty Puszcz zostanie wystawiony w POSK-u:\n* w sobotę 15 lutego 2020 roku o godzinie 19:00 (o godzinie 11:00 dla szkół)\n* w niedzielę 16 lutego 2020 roku o godzinie 16:00.\nTagi:\tLondyn, Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny, POSK, spektakl, Sławomir Mrożek, Tango, teatr\nPokój ma 3 metry kwadratowe. Mieści się w nim łóżko i pościel. Szafy brak. „Oferta tylko dla osob inteligentnych, ktore...


Rzetelność rzetelnością | Remigiusz 'lRem' Modrzejewski\nRzetelność rzetelnością, ale konkluzja musi być po naszej stronie.\nTa parafraza jest jedynym sensownym komentarzem na jaki mnie stać po tym co przeczytałem. Zawsze mnie zastanawiało, skąd się biorą sprzeczne dane apropos zmian klimatycznych. Teraz już wiem - jeśli fakty nie zgadzają się z naszą teorią, tym gorzej dla faktów. Ktoś się ostatnio włamał na serwery Brytyjskiego The Climatic Research Unit - University of East Anglia i upublicznił znalezione dokumenty i korespondencję. Pokazują one piękną historię ignorowania, utajniania, bądź też wprost modyfikowania danych nie pasujących do tezy o postępującym globalnym ociepleniu…\nCo bardziej interesujące kawałki wyciągnięte na wierzch: <http://www.examiner.com/x-25061-Climate-Change- Examiner~y2009m11d20-ClimateGate–Climate-centers-server-hacked-revealing- documents-and-emails>\nA (2009-11-24 08:47:41): to nie jest tak ciekawe jak sama idea walki z GO sa sposoby na obnizanie temp ziemi bez limitow co2, ale one nie sa przedmiotem dyskusji\nRemigiusz ‘lRem’ Modrzejewski (2009-11-24 13:51:58): Warto by spytać czy same limity CO2 mają jakikolwiek wpływ na GO… Swoją szosą, te limity to dobra rzecz, ale z zupełnie niezwiązanych powodów. Śmieszne to wszystko.\nSzymon (2009-11-24 14:24:21): e tam, zastępczy temat dla naiwnych, jawnej i publicznej krytyki jest dość. Popartej danymi, etc.\nNotatki na marginesach (2009-11-24 19:14:18): Era dezinformacjiOstatnio z niejasnych przyczyn zacząłem się zastanawiać w jaki sposób opiszą nasze czasy przyszłe pokolenia (pomijając oczywiście fakt, że w 2012 nastąpi koniec świata). Wskazówka była taka, że obecnie często mówi się, iż żyjemy […]


The Alliance of Lordaeron – Wowpedia\nTen artykuł dotyczy książki występującej w grze. Aby znaleźć informacje dotyczące Przymierza podczas Drugiej Wojny, zobacz hasło Alliance of Lordaeron. Dla dalszej historii Przymierza w obecnych czasach, zobacz hasło Alliance.\nSojusz Lordaeron to sekcja Historii Warcrafta, Rozdział IV. Jej akcja dzieje się w czasie Warcraft II: Tides of Darkness.\nKsiążka Historia Sojuszu Lordaeron była jedną z wielu książek militarnych, które Thrall studiował podczas treningu gladiatorskiego u Aedelasa Blackmoore'a.\nHalli Odkrywców w Ironforge.\nForcie Stormwind w Stormwind.\nGorzelni Thunderbrewa w Kharanos w Dun Morogh.\nDarkshire w Kniei Zmierzhu.\nTarren Mill na Pogórzu Hillsbradzkim.\nW Karczmie naPasażu Starszych w Silvermoon - na piętrze.\n← Wcześniejsza książka: The Dark Portal and the Fall of Stormwind\n→ Następna książka: The Invasion of Draenor\nLord Lothar poprowadził niedobitków z armii Stormwind po porażce w Forcie Stormwind, a następnie rozpoczął masowy eksodus przez morze do północnego królestwa Lordaeron. Przekonani, że Horda zawładnie całą ludzkością, jeśli się jej nie zniszczy, przywódcy siedmiu nacji ludzi spotkali się i zgodzili zjednoczyć, co stanie się później Sojuszem Lordaeron. Po raz pierwszy od niemal trzech tysięcy lat rozdzielone narody Arathoru po raz kolejny zjednoczyły się pod wspólnym sztandarem. Mianowany najwyższym Dowódcą sił Sojuszu, Lord Lothar przygotował armie na nadejście Hordy.\nWspierany przez swych adiutantów, Uthera Przynoszącego Światło, admirała Daelina Proudmoore'a i Turalyona, Lothar przekonał nie-ludzkie narody, że zagrożenie też ich dotyczy. Sojuszowi udało się uzyskać wsparcie stoickich krasnoludów z Ironforge oraz niewielkiej liczby wysokich elfów z Quel'Thalas. Elfy, prowadzone wtedy przez Anasteriana Sunstridera, były raczej niezainteresowane nadchodzącym konfliktem. Jednak były one związane podległością wobec Lothara, gdyż był on ostatnim potomkiem linii Arathi, która wsparła elfów w przeszłości.\nHorda, obecnie prowadzona przez Wodza Wojennego Doomhammera, ściągnęła ogry ze swego ojczystego Draenoru oraz pozyskała leśne trolle z plemienia Amani. Rozpoczynając potężną kampanię, by zapanować nad krasnoludzkim królestwem Khaz Modan i południowymi rubieżami Lordaeron, Horda z wysiłkiem niszczyła wszelki opór.\nEpickie bitwy Drugiej Wojny toczyły się od wielkich bitew morskich po liczne podniebne pojedynki. Jakimś sposobem Horda odkryła potężny artefakt znany jako Dusza Demona i użyła go do zniewolenia starożytnej Królowej Smoków, Alexstraszy. Grożąc jej zniszczeniem cennych jaj, Horda zmusiła Alexstrszę do wysłania swych wyrośniętych dzieci do walki. Dumne czerwone smoki zostały zmuszone do walki dla Hordy.\nWojna szalała na kontynentach Khaz Modan, Lordaeron i samym Azeroth. Podczas swej północnej kampanii, Hordzie udało się spalić pogranicze Quel'Thalas, powodując ostateczne włączenie wysokich elfów do sprawy Sojuszu. Większe miasta i miasteczka Lordaeron zostały spalone i spustoszone przez konflikt. Mimo braku wsparcia i wszelkich przeciwności, Lotharowi i jego sojusznikom udało się trzymać wroga w ryzach.\nJednak podczas ostatnich dni Drugiej Wojny, gdy zwycięstwo Hordy nad Sojuszem wydawało się niemal pewne, potworna kłótnia wyniknęła między dwoma najpotężniejszymi orkami w Azeroth. Gdy Doomhammer szykował ostateczny szturm na Stolicę Lordaeron, szturm, który miał zmiażdżyć ostatni opór Sojuszu - Gul'dan i jego poplecznicy opuścili swoje posterunki i ruszyli w morze. Wściekły Doomhammer, gdy niemal połowa jego oddziałów poddała się zdradzie Gul'dana, został zmuszony do odstąpienia od miasta i porzucenia największej szansy zwycięstwa nad Sojuszem.\nŻądny władzy Gul'dan, owładnięty rządzą dostąpienia boskości, wyruszył na desperackie poszukiwanie podwodnego Grobowca Sargerasa, który, jak wierzył, krył tajemnice ostatecznej potęgi. Niemal skazując na zgubę wszystkich swoich orków, by stali się niewolnikami Płonącego Legionu, Gul'dan nie myślał w ogole o służbie u Doomhammera. Dzięki wsparciu klanów Rozdzieraczy Burzy i Młota Półmroku, Gul'danowi udało się podźwignąć Grobowiec Sargerasa z dna morza. Jednakże gdy otworzył starożytną, zalaną kryptę, znalazł w niej jedynie oszalałe demony czekające na niego.\nChcąc ukarać orków za zdradę, Doomhammer wysłał swoje oddziały by zabiły Gul'dana i sprowadziły renegatów z powrotem. Ku swojej zgubie, Gul'dan został rozerwany przez oszalałe demony, którym uległ. Z martwym przywódcą, renegackie klany szybko uleły wściekłym legionom Doomhammera. Mimo że rebelia została uciszona, Horda nie była w stanie zrekompensować okrutnych strat, jakie poniosła. Zdrada Gul'dana dała Sojuszowi nie tylko nadzieję, ale również czas na przegrupowanie i zebranie wsparcia.\nLord Lothar, widząc, że Horda rozpada się od wewnątrz, zebrał ostatnie oddziały i odepchnął Doomhammera na południe, do strzaskanego serca Stormwind. Tutaj oddziały Sojuszu uwięziły wycofującą się Hordę wewnątrz wulkanicznej fortecy Iglicy Czarnej Skały. Mimo że Lord Lothar poległ u stóp Iglicy, jego adiutant, Turalyon, poprowadził oddziały Sojuszu w jedenastej godzinie i odepchnął Hordę na zdradliwe Bagno Smutku. Oddziałom Turalyona udało się zniszczyć Mroczny Portal, mistyczną bramę, która łączyła orków z ich ojczystym Draenorem. Odcięta od posiłków i zniszczona walkami wewnętrznymi Horda ostatecznie oddała się potędze Sojuszu.\nRozproszone orcze klany szybko zostały otoczone i umieszczone w strzeżonych obozach internowania. Mimo że wydawało się, że Horda została pokonana na dobre, niektórzy wątpili, czy pokój będzie trwały. Khadgar, obecnie znany Arcymag, przekonał wysokie dowództwo Sojuszu, by zbudować fortecę Nethergarde, która będzie strzegła ruin Mrocznego Portalu i zapobieże przyszłym inwazjom z Draenoru.\nTę stronę ostatnio edytowano 26 cze 2014, 13:48.


obce. Przeciwnie, ona właśnie wczoraj czytała o tym artykuł w "American cośtam". Uważa, że podstawą wszystkiego jest Wiedza. Nie ma w jej życiu miejsca na domysły i spekulacje: albo coś jest poparte naukowymi dowodami, albo fora ze dwora. Cieszy się autorytetem, niczym nowe wcielenie Einsteina, ale czasami taki image bywa trochę męczący. Koledzy z pracy nie przychodzą ani poflirtować, ani poplotkować, tylko nagminnie zasięgają rady. Pamiętasz tabliczkę na drzwiach Sowy? "Pro sze zwonidź jeźlikto hce po rady".\nJeżeli jesteś Sową Przemądrzałą, musisz się pogodzić z tym, że wszyscy widzą w tobie istotę bliżej nieokreślonej płci zamieszkującą tajemniczą krainę "150 IQ" . Dlatego\nobce. Przeciwnie, ona właśnie wczoraj czytała o tym artykuł w "American <orig>cośtam</>". Uważa, że podstawą wszystkiego jest Wiedza. Nie ma w jej życiu miejsca na domysły i spekulacje: albo coś jest poparte naukowymi dowodami, albo fora ze dwora. Cieszy się autorytetem, niczym nowe wcielenie Einsteina, ale czasami taki image bywa trochę męczący. Koledzy z pracy nie przychodzą ani poflirtować, ani poplotkować, tylko nagminnie zasięgają rady. Pamiętasz tabliczkę na drzwiach Sowy? <orig>"Pro sze zwonidź jeźlikto hce po rady"</>.<br> Jeżeli jesteś Sową Przemądrzałą, musisz się pogodzić z tym, że wszyscy widzą w tobie istotę bliżej nieokreślonej płci zamieszkującą tajemniczą krainę "150 IQ" . Dlatego


Inni się uczą | Bolesławiec Nasze Miasto\nInni się uczą\nRobert Zapora 23 stycznia 2004, 0:01\n- Restrukturyzacja udała się dzięki wyrozumiałości i cierpliwości naszej załogi - mówi szef PCZ-u Wiktor Król.FOT. ROBERT ZAPORA\nKAMIENNA GÓRA Czy można uratować służbę zdrowia? - Oczywiście - mówi starosta kamiennogórski Marian Kachniarz. Władze powiatu uwolniły szpital od wielomilionowych długów.\nCzy można uratować służbę zdrowia? - Oczywiście - mówi starosta kamiennogórski Marian Kachniarz. Władze powiatu uwolniły szpital od wielomilionowych długów. Teraz przykład z nich bierze pół Polski. W środę w szpitalu gościli samorządowcy z Kutna.\nJak podpisać ugody z wierzycielami? Czy są kłopoty z podpisaniem kontraktu z funduszem zdrowia? To najczęściej zadawane pytania kamiennogórskim samorządowcom. W środę w Kamiennej Górze gościł starosta Kutna Paweł Wołoszyn oraz dyrektor szpitala z tego miasta Waldemar Matosz. Najpierw przez kilka godzin rozmawiali o restrukturyzacji, później goście zwiedzili szpital.\n- To jest trudne przekształcenie, ale nasz przykład pokazuje, że jednak można - mówi starosta Marian Kachniarz. Kamiennogórscy samorządowcy w miejsce likwidowanego ZOZ-u powołali Powiatowe Centrum Zdrowia. Dzięki temu, nowa jednostka pozbyła się ponad 11 milionów długów. PCZ nie ma obciążeń komorniczych, pracownicy od kilku miesięcy na czas otrzymują wypłaty. Działalność PCZ przynosi niewielkie straty, w granicach kilkudziesięciu tys. złotych miesięcznie, ale - jak zapewniają samorządowcy - już w marcu placówka będzie wychodziła na swoje.\n- Samorządowcy z Kutna chcą naszym wzorem przekształcić trzy swoje szpitale - mówi Marian Kachniarz. To nie jedyni goście, którzy odwiedzili w tej sprawie Kamienną Górę. - Restrukturyzację według naszego modelu będą prowadzić władze w Płocku, a także w Kluczborku - mówi M. Kachniarz. Prawdopodobnie niebawem przyjadą następni. *