Stopy w Tai Chi - Nikko Tai Chi\nPublicystyka / By admin / 11 września, 2018 31 sierpnia, 2021\nCzy człowiek dorosły może mieć stopy dziecka, a starzec młodzieńca, czy młodzieniec starca? Tak i to znacznie częściej niż nam się wydaje!\nStopy dziecka do 8 roku życia przechodzą czas, w którym intensywnie przystosowują sie do swojej roli i zadań jakie przed nimi stawia natura. Noworodki i niemowlęta, których stópka jeszcze nie chodziła po ziemi mają bardzo pulchne i delikatne wnętrza stopy, spowodowane jest to tym, że nie wykształciły się jeszcze dwa podstawowe łuki podbicia: poprzeczny i podłużny, mięśnie są słabe, a więzadła mało elastyczne. Proces przygotowywania się dziecka do chodzenia zachodzi już na etapie podnoszenia główki, chwytania za nogi. Wystarczy popatrzeć jak często dziecko porusza stopą „tak mimowolnie” gimnastykując ją i wzmacniając w ten sposób mięśnie. Bardzo ważne by pozwolić dziecku na przygotowywanie ciała do chodzenia, pozwólmy mu raczkować do woli, nie stawiajmy na siłę na nogach, to nie wyścig. Wręcz przeciwnie. Maluchy, które odpowiednio wzmocniły mięśnie barków, grzbietu, karku i stóp przez raczkowanie bardzo sprawnie potem chodzą! Od najmłodszych lat poczują oparcie w sobie, a dokładniej mówiąc nabiorą doświadczenia w staniu na własnych nogach. To ważne doświadczenie.\nStopa dziecka u młodzieńca\nMłody człowiek, który nie ćwiczy stóp przez bieganie, zabawy na nierównym podłożu, unika wspinania się po drabinkach i innych nierównościach jest narażony na to, że mięśnie i ścięgna będą bardzo słabe, a stopy nieprawidłowo wysklepione. W takiej sytuacji może okazać się, że chroniona przez doskonale wyprofilowane buty, ciągle izolowana od podłoża i mająca zbyt mało ruchu stopa jest słaba, niewyćwiczona i podatna na zmęczenie, a w skrajnych przypadkach niestabilna w kostce i gotowa ulec kontuzji przy niewielkim wysiłku.\nStopa starca u młodzieńca\nTu sytuacja wygląda nieco inaczej. Prawidłowo ukształtowana stopa, z powodu zmiany trybu życia i ograniczenia aktywności ruchowej, zaczyna szybko ograniczać swoje zdolności ruchowe do minimum. Dodatkowo proces ten może przyspieszać stres w szkole, wtedy ścięgna i stawy będą bardzo napięte i sztywne. Młodzieniec taki, podobnie jak staruszek, szura nogami przy chodzeniu, jego stopa jest słaba i nieelastyczna. Jeżeli stojąc w niewielkim rozkroku nie umiemy zrobić pełnego przysiadu bez odrywania stóp od podłoża, to czas pomyśleć o gimnastyce stóp!\nStopa młodzieńca u starca\nJest to taka sytuacja, w której osoba w podeszłym wieku może pochwalić się elastyczną i silną, w pełni sprawną stopą. Najczęściej jest to spowodowane nie cechami genetycznymi, ale po prostu dbaniem o stopy już od dziecka. Osoby takie zwykle cieszą się też dobrym zdrowiem, są pogodne i świetnie radzą sobie ze stresem.\nStopa – Arcydzieło\nStopa składa się z dwóch potężnych bloków ścięgien: poprzecznego i podłużnego, ze stępu, ze śródstopia i z pięciu palców. W sumie składa się z 26 elementów połączonych systemem stawów, powięzi, więzadeł. To doskonały biomechanizm skonstruowany tak, by stopa mogła pracować nieprzerwanie 48 godzin i więcej, więzadła nawzajem wspierają swoje działania i przejmują swoje obciążenia, by dać wytchnienie zmęczonym obszarom bez przerywania pracy. Podobnie zachowują się mięśnie stopy.\nFachowiec oceniający postawę dziecka największą uwagę skupi na jego stopach i kostkach (stawach skokowych) Dlaczego? Bo stopa to podstawa, oparcie naszego ciała i jeżeli tu coś jest nie tak, to na pewno będzie to widać wyżej w stawach kolanowych i biodrowych oraz w skrzywieniach kręgosłupa (skoliozach i kifozach). Dlatego mocne i sprawne stopy to dosłownie i przenośni podstawa naszego zdrowia.\nPokaż mi swoją stopę, a powiem Ci jak wygląda twoje życie i co cię czeka\nW bardzo wielu kulturach na temat stóp opowiada się mądrości ludowe związane ze zdrowiem, bogactwem, sprytem życiowym. Faktem jest, że doświadczony myśliwy potrafi ocenić wiek człowieka po pozostawionym odcisku stopy na śniegu, czy błocie (osoby starsze bardziej naciskają na tył stopy, młode na przód). W wielu kulturach wróżono nie z dłoni, ale z linii na stopach, oceniając rozmieszczenie stwardnień i gładkiej delikatnej skóry. Nic dziwnego, że masażysta po pierwszych paru ruchach wie gdzie napięte są mięśnie stopy i czy jest to napięcie, które powstało podczas wysiłku, czy z powodu braku ruchu lub nadmiernego stresu. Znając punktu akupunktury możemy skutecznie pobudzać około 60 obszarów naszego ciała. Chińczycy twierdzą, że poprzez stopy pobieramy bardzo cenny rodzaj energii, dzięki niej nasze zdrowie jest o wiele mocniejsze.\ncodzienne pieszczoty… czyli masaż, gimnastykę (możemy położyć tkaninę na podłodze i powoli zginając palce ściągać ją pod stopy)\nkąpiele w ciepłej wodzie z solą lub ziołami ( stopy doskonale czują się po kąpieli na przemian w wodzie zimnej i ciepłej)\nwygodne obuwie (w lecie przewiewne sandały, w których mogą oddychać i oglądać świat)\nkremy przeznaczone do stóp\nodpoczynek z uniesionymi do góry stopami\nuwielbiają chodzenie po naturalnych nierównych powierzchniach, takich jak trawa, piasek, to je odpręża\nCo zyskujemy, gdy dbamy o stopy?\nOkres letni to doskonały czas, by nasze stopy odpoczęły trochę od ciężkiego obuwia. Pozwólmy stopom dotykać ziemi bezpośrednio, by mogły poczuć ukształtowanie terenu i zmienność temperatury. Niech ścięgna wzmacniają się, a stawy nabiorą odpowiedniej ruchomości. Mocne i zdrowe stopy to dla całego organizmu i naszej psychiki ogromne wsparcie w walce z przeziębieniami, ze stresem, w umiejętności funkcjonowania w naszym zagonionym świecie. Nasze dłonie mają niewiele więcej zakończeń nerwowych niż stopy. Odpowiednio wyćwiczone stopy potrafią być bardzo delikatne i subtelne w dotyku. Różnice temperatur odbierane przez nasze podeszwy są doskonałym sposobem na hartowanie ciała i unikanie jego przegrzewania w lecie. Gołe stopy, podobnie jak nieskrępowane piersi, w wielu kulturach są symbolem seksualności, sposobem na określenie naszego temperamentu, upodobań.\nNa treningach Tai Chi rozgrzewka stawów skokowych i śródstopia to prawie 70% całej gimnastyki, która ma przygotować ciało do ćwiczeń. Ćwiczenia można by pogrupować na zestawy wzmacniające łuk poprzeczny stopy, łuk podłużny, stawy śródstopia, ścięgno Achillesa. Każde z ćwiczeń wykonywane jest powoli ,w skupieniu, tak by ćwiczący poczuł własną stopę i w ten sposób poszerzył świadomość swojego ciała. Wśród praktyków Tai Chi zupełnie nie do pomyślenia jest sytuacja, w której ktoś mógłby nie ogarniać świadomością całego ciała, a nie odczuwać stóp po prostu się nie da, bo są to ćwiczenia tak często wykonywane, że nawet najbardziej oporni po jakimś czasie bez problemów potrafią dokładnie określić np. rozmieszczenie ciężaru ciała na stopach. Ciekawostką jest to, że ćwiczenia oddechu w Tai Chi bardzo często zaczyna się od ćwiczeń związanych ze stopami.\nW Chinach jest takie powiedzenie „człowiek starzeje się od stóp”. Zatem sprawdź w jakiej kondycji są Twoje stopy!


GMINA ZBLEWO - 22. FINAŁ WOŚP W PINCZYNIE, BYTONI I ZBLEWIE\n22. FINAŁ WOŚP W PINCZYNIE, BYTONI I ZBLEWIE\n22. FINAŁ WOŚP W SZKOLE W PINCZYNIE\nRozpoczynaliśmy 22. finał WOŚP w Pinczynie 12.01.2014r. z nadzieją, że uda nam się pobić kolejny rekord, ale suma, którą zebraliśmy, zaskoczyła nas samych.\nNasze granie dla orkiestry rozpoczęliśmy już w godzinach porannych od kwesty ulicznej, następnie od godz. 15.00 witaliśmy mieszkańców wsi i okolic w szkole, gdzie graliśmy do godz.19.30. Przekazaliśmy w tym roku na konto WOŚP kwotę: 8.405,75 zł i 2 euro.\nPodczas 22. finału WOŚP 18. wolontariuszy uzbierało w swoich skarbonkach: 2696,80 zł. W jednej z puszek znalazła się też srebrna bransoletka, którą zlicytowano w czasie licytacji za sumę 50 zł.\nW szkole w Pinczynie grali w to niedzielne popołudnie wszyscy, tzn. uczniowie, nauczyciele i rodzice. Najmłodsi zorganizowali kiermasze z balonikami i zabawkami. Udało im się zebrać dla WOŚP kwotę: 594,11 zł.\nUczniowie kl. IV-VI wraz z nauczycielami w kawiarence „Caffe” serwowali kawę, herbatę, napoje i słodkie wypieki rodziców, gromadząc 256,11 zł.\nUczniowie gimnazjum wraz z wychowawcami zorganizowali bar fast-food, w którym serwowali gofry, hamburgery, zapiekanki, hot-dogi i napoje, przekazali na konto orkiestry: 455,10 zł.\nZorganizowana została także loteria fantowa, która cieszyła się dużym zainteresowaniem, a głównymi nagrodami były: sprzęt AGD ufundowany przez firmy DEKPOL Mariusza Tuchlina i ELPOL Rafała Kosiedowskiego z Pinczyna, zaproszenia na konsumpcję do baru „Przy Medyku” pp. J. i M. Miler, „Baru Jacka” p. Jacka Dzierżaka ze Zblewa, baru „Hassan” w Starogardzie Gd., bony towarowe od właścicieli sklepów w Pinczynie: pp. U. i A. Rytelewskich, p. J. Bedli, p. M. Zagórskiej, kwiaciarni p. E. Kłoss, sklepu Basketmania w Starogardzie Gd.\nJednym z punktów programu była licytacja, podczas której licytowano gadżety WOŚP, PZU, Banku Spółdzielczego w Skórczu, LOTOS Kolej, PKP PLK SA., PZU, apteki „Przy Medyku”, piłek z autografami zawodników: SKRY Bełchtów, Trefla Gdynia, Polpharmy Starogard Gd., czapki z autografem Wilsona Kipketera kenijskiego lekkoatlety, medalisty olimpijskiego, kosz wędlin przekazany przez masarnię Herold. Ponadto przedmioty na licytację przekazał nam: ks. proboszcz parafii Pinczyn M. Bizoń, p. K. Engler, p. M. Celej, p. B. Kosiedowska, p. Justyna Kubisz, pp. B. S. Nadolscy. Łączna kwota, którą wylicytowaliśmy to suma: 2220,00 zł.\nZaskoczeniem dla nas była darowizna przekazana przez dzieci: Bartka i Dawida Szachtę oraz Majkę i Adasia Bernackich, którzy po raz kolejny przez cały rok zbierali swoje oszczędności w skarbonkach i przekazali je w dniu finału na konto WOŚP. Dzieci uzbierały łączna kwotę: 329,60 zł.\nProgram artystyczny prezentowany w tym dniu przez naszych gości i uczniów przyciągnął do szkoły wielu mieszkańców Pinczyna, ale i okolicznych miejscowości. Jednym z punktów programu był kolejny koncert muzyczny z cyklu „Cztery pory roku”, zainicjowany przez p. dyr. Iwonę Loroch. Był to koncert zimowy, podczas którego wystąpiła p. Ewelina Rytelewska, urzekając wszystkich swoim pięknym głosem. P. Ewelina na co dzień śpiewa w zespole reggae Underdub.\nWystąpili także członkowie Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych POGODA w śpiewanych gwarą kociewską piosenkach i przyśpiewkach ludowych.\nStrażacy z OSP Pinczyn zapoznali zgromadzonych z zasadami udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej.\nDużymi oklaskami nagradzani byli także nasi uczniowie, m.in. za przedstawienie kabaretowe przygotowane na otwarcie zmodernizowanego budynku OSP w Pinczynie, członkowie teatru szkolnego „Zwierciadło”, zespołu regionalnego „Brzady”. Po raz pierwszy wystąpili najmłodsi członkowie zespołu, uczniowie kl. IVa w polce po chruście oraz dzieci z oddziału „0”.\nW występach solowych zaprezentowali się: śpiew - Julia Burczyk, Klaudia Drawska, Aleksandra i Julia Kubik, gra na instrumencie - Justyna Guzińska, Anna Klein i Paweł Spica, recytacja - Agnieszka Wysocka.\nJednocześnie chcielibyśmy podziękować wszystkim w/w darczyńcom, a także p. M. Klamann, p. T. Marynowskiej, p. K. Tuchlin, p. B. Modrzejewskiej, p. W. Myszk, p. M. Szulkowskiemu, pp. H. i M. Jachlewskim, pp. J. G. Galikowskim i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy i w tym roku nas nie zawiedli i pomogli w organizacji tak ważnej akcji, podczas której zbieraliśmy pieniądze dla najmłodszych i najstarszych.\n22. Finał WOŚP na długo zostanie w naszej pamięci, już myślimy o kolejnym 23.\nPo raz 11 Zespół Szkół Publicznych w Bytoni „grał” z wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. Jak co roku nie zawiedli nas przyjaciele szkoły, rodzice i uczniowie.\nOd wczesnych godzin rannych grupa 10 wolontariuszy zbierała pieniądze do puszek. O godz. 17.00 muzyka zawitała do naszej szkoły. Mimo niesprzyjającej aury ludzie na których zawsze możemy liczyć zdecydowali się spędzić z nami niedzielne popołudnie przy smacznym cieście i pachnącej kawie.\nDużym zainteresowaniem cieszyła się loteria fantowa, W ciągu 45 minut sprzedano wszystkie losy. Główną nagrodą w loterii był piękny rower ufundowany przez firmę DONER KING ze Zblewa, której właścicielem jest pan Andrzej Burczyk. Sponsorem sprzętu AGD była firma ZOJAX- Jan i Zofia Wildman.\nStałym punktem naszej imprezy jest licytacja wyjątkowych przedmiotów. W tym roku licytowaliśmy między innymi tort od dyrektora szkoły, weekend w SPA dla dwóch osób w Twardym Dole, piłkę zawodników Polfarmy, krawat wójta, koszulki i kubki WOŚP.\nOgromną niespodziankę sprawił nam swoja obecnością szef sztabu WOŚP w Tczewie pan Sławomir Kusowski, który próbował swoich sił w prowadzeniu licytacji. Uczniowie naszej szkoły wykazali się talentami, dużą przedsiębiorczością i kreatywnością biorąc udział w karaoke, organizując punkt malowania twarzy, stoisko z popcornem, balonami oraz pracami plastycznymi dzieci. Kawiarenka to również w dużej mierze zasługa naszych uczennic i pani Ewy Jędrzejewskiej .\nW tym roku pobiliśmy rekord zbierając na Wielka Orkiestrę Świątecznej Pomocy kwotę 4016, 15zł.\nSponsorami i przyjaciółmi 22 finału WOŚP byli:\nAndrzej Burczyk - „Doner King”\nZofia i Jan Wildman- „Zojax”\nArleta Piwowarczyk – gabinet kosmetyczny „Sekrety piękna”\nStanisław Knopa-restauracja „ Pod Kasztanami”\nŁukasz Blok -bar „Focus”\nSerdeczne podziękowania należą się uczniom ZSP w Bytoni wraz z ich rodzicami. Cieszy nas fakt, że nasi uczniowie potrafią stanąć na wysokości zadania i że rozumieją ideę pomagania potrzebującym. Jesteśmy z nich bardzo dumne.\nDziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że po raz jedenasty WOŚP zagrała w naszej szkole w Bytoni.\nXXII FINAŁ WIELKIEJ ORKIESTRY ŚWIĄTECZNEJ POMOCY W ZBLEWIE\nW dniu 12 stycznia 2014 roku w Zespole Szkół Publicznych w Zblewie odbył się 22. finał WOŚP – tak, to już 22 lata Orkiestra Jurka Owsiaka z sukcesami gra, niosąc pomoc potrzebującym.\nZblewiacy grają z WOŚP niemal od samego początku. W tym roku obchodziliśmy nasz mały jubileusz – zagraliśmy 20. raz. Czas leci szybko i nieubłaganie, ale serca mieszkańców Zblewa cały czas gotowe są nieść pomoc potrzebującym.\nTym razem grała Orkiestra zarówno dla dzieci, jak i seniorów. Celem całego przedsięwzięcia było zebranie funduszy na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego.\nOd wczesnych godzin rannych po wieczór ulicami Zblewa podążali wolontariusze, którzy zbierali środki na pomoc dzieciom i starszym. Nie zawiedli się. Cały dzień zbiórki przyniósł pokaźną sumę pieniędzy, którą z radością przekazaliśmy na konto Fundacji WOŚP.\nDzień finału obfitował też w różne atrakcje. Od godziny 15 na terenie zblewskiej szkoły grano, śpiewano i bawiono się tak, aby zachęcić wszystkich do pomocy.\nTegoroczny finał miał charakter artystyczno-sportowy. Swymi występami artystycznymi zachwycili mali Kociewiacy ze zblewskiego przedszkola, którzy zaśpiewali kolędy. Uroczy spektakl dali kolędnicy ze szkolnej „zerówki”, którzy pokazali nam, jak się kolęduje.\nPo małych kolędnikach wystąpiła Julia Herold, która wprowadziła nas w muzyczny nastrój, śpiewając kilka uroczych piosenek.\nO godzinie 16 zagrał zespół „Akord” pod batutą pana Zygmunta Beyera. Należy wspomnieć, że zespół powstał z inicjatywy Wójta Gminy Zblewo Pana Krzysztofa Trawickiego, który wspiera go grając na akordeonie. „Akord”, grając utwory od klasycznych po ludowe, porwał tłumnie zgromadzoną publiczność, która przez niemal godzinę wspaniale bawiła się przy muzyce.\nW czasie koncertu wylosowany został „Rower Jurka” – specjalna nagroda, która trafiła w ręce jednego z naszych uczniów.\nMuzyczne granie nie zakończyło się wraz z występem zespołu. Zaraz po nim na scenie pojawiła się Nina Szwoch, która oczarowała publiczność nastrojowymi piosenkami z gatunku poezji śpiewanej, wprowadzając słuchaczy w romantyczny nastrój.\nPo kojących ucho melodiach przyszedł czas na odrobinę sportu – pokaz kickboxingu prowadzony przez Pana Przemysława Rekowskiego wzbudził bardzo duże zainteresowanie i podziw dla młodych adeptów tego wymagającego sportu.\nPo kickboxerach wystąpiły nasze wspaniałe AEROZBLEWIACZKI, które pod okiem Pani Ewy Ossowskiej dały pokaz niesamowitego hartu ciała i pogody ducha. Przyznam z nieukrywaną zazdrością, że chciałbym posiadać taką kondycję jak te panie.\nPokaz aerobiku dobiegł końca, a na scenie pojawili się strażacy OSP Zblewo – absolwenci naszej szkoły, którzy uczyli zebranych na sali, jak udzielać pierwszej pomocy w nagłych wypadkach i tłumaczyli, że taka wiedza może przydać się w różnych sytuacjach, a posiadanie jej może uratować komuś życie.\nAby rozluźnić atmosferę, na scenie pojawiła się nasza absolwentka Magdalena Klejna, która zaśpiewała kilka utworów muzycznych, wprowadzając nas ponownie w spokojny nastrój.\nNastrój ten podtrzymali uczniowie klas drugich gimnazjum, prezentując nam tradycje świąt Bożego Narodzenia.\nNastępnie nasza uczennica Kasia Szweda rozweseliła publiczność wykonanymi przez siebie piosenkami.\nPo występie Kasi nadszedł „czas ZUMBY” – czyli czas niesamowitej energii, którą przekazała wszystkim zebranym Pani Anna Biernat, zachęcając do wspólnej sportowej zabawy.\nGdy wszyscy już się odrobinę poruszali, na scenę wkroczyła Elżbieta Skwierawska, która zaśpiewała niezwykle żywiołowe utwory z repertuaru Moniki Brodki i Glorii Geynor.\nPrzed wystrzeleniem „światełka do nieba” jeszcze raz swym występem porwała publiczność Kasia Szweda.\nJednakże występy artystyczne nie były jedynymi atrakcjami finału. Nasi goście mogli zbadać sobie ciśnienie krwi oraz poziom cukru. Czekała też na nich sala absolwenta z pokaźnym zbiorem zdjęć i starych kronik, plac zabaw dla maluchów, dmuchany zamek oraz kącik malowania twarzy. Pyszne ciasto można było zjeść w kawiarence prowadzonej przez naszych uczniów na świetlicy szkolnej.\nW przerwach między występami odbywały się licytacje różnych gadżetów, które otrzymaliśmy od Przyjaciół orkiestry.\nNa Orliku rozegrany został mecz towarzyski: Zblewo – Bytonia.\nPodsumowując 22 finał chciałbym powiedzieć, że serca zblewiaków są pełne miłości i chęci niesienia pomocy.\nDzięki Waszej szczodrości udało nam się zebrać 8 740,93 zł, za co ja i Jurek Owsiak serdecznie Wam dziękujemy.\nBar „U szofera”,\nFirma P.H.U „Zarex” - pani Żaneta Szulc,\nKoło Gospodyń Wiejskich z Nowego Wieca,\nPani Aneta Jasielska,\nPani Beata Kośnik,\nPan Czesław Martyn – kierownik kina „Sokół” w Starogardzie Gdańskim,\nUrząd Gminy Zblewo,\nZakład Handlowo – Usługowy Wiesław Para.\np. Małgorzata Bednarska – mama Darii z 5a\np. Janina Czapla – mama Aliny z 5a\np. Monika Stanek – mama Zuzi z 5a\np. Angelika Szyszka – mama Marcela z 5b\np. Izabela Arendt – mama Marty z 1b gim.\np. Anna Blok – mama Karoliny z 1b gim.\np. Elżbieta Ossowska – mama Marty z 1b gim.\np. Beata Fojut – mama Ady z 1b gim.\np. Anna Fojut – mama Karoliny z 1b gim.\np. Stefania Łukowska – mama Pawła z 1b gim.\np. Barbara Dolna – mama Doroty z 2b gim.\np. Monika Gnatowska – mama Miłosza z 2b gim.\np. Wiesława Mindykowska – mama Michaliny z 2b gim.\np. Julieta Skrzypczak – mama Oli z 2b gim.\np. Karolina Sobiechowska – mama Wiktorii z 2b gim.\np. Alicja Freitag – mama Karoliny z 3a gim.\np. Małgorzata Lipińska – mama Martyny z 3a gim.\np. Ludwika Puttkammer – mama Asi z 3a gim.\nP. Joanna Rezmer – mama Pauliny z 3a gim.\nMonika Landowska i Wiktoria Ossowska z 1b gim.\nZDJĘCIA Z ORKIESTRY W ZBLEWIE - PRZEJDŹ


tokfm.pl 11.02.2021 07:09\nW środę wieczorem przed siedzibą TVP na placu Powstańców Warszawy zebrało się około 150 osób. Zdecydowanie więcej było policjantów. Uczestnicy manifestacji mieli ze sobą biało-czerwone oraz tęczowe flagi, transparenty z hasłami wymierzonymi w państwową telewizję: "TVP szczuje i łże", "telewizja w służbie partii".\nManifestacja była krótka - trwała około 30 minut, ale dosadna. W pewnym momencie ktoś puścił z głośnika czołówkę Dziennika Telewizyjnego PRL. – Jesteśmy tu dzisiaj dla wolnych mediów, ale przestańcie zapraszać kłamców z PiS-u. Wypowiedzcie im posłuszeństwo. Oddawanie im pola nie pomogło. Idą po was. Przestańcie liczyć na to, że będzie łagodnie, że ktoś się uchowa. Przestańcie szerzyć propagandę. Zostawcie to TVP – przemawiała Marta Lempart, liderka Strajku Kobiet.\nWłaściciele gazet, portali internetowych, rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych przez całą środę informowali jedynie o planach rządu PiS, które mogą doprowadzić do upadku niezależnych mediów w Polsce.


Koszty dostawy - Gaggia Sklep\nUnikamy wysyłek w dni kiedy istnieje ryzyko magazynowania i przerzucania paczek na sortowniach, aby uniknąć ich uszkodzeniu.\nKoszt przesyłki i czas realizacji / to czas od nadania przesyłki.\nPoczta polska 10 zł / paczki do 2 kg z opakowaniem / czas realizacji to najczęściej 2 dni robocze\nKurier to 15 zł przy zakupie opłacony a za pobraniem 21 zł przesylki nadajemy do godz. 10,oo i docierają następnego dnia.\nPocztex 13 zł przy płatności z góry 18 zł przy płatności za pobraniem / deklarowane przez dostawce 48 godzin\nPaczkomat 10 zł przesyłki docierają w 2 do 3 dni\nOdbiór własny pod adresem:\nul Osiedlowa 10a, 05-082 Stare Babice , tel. kont. 0-502-097-077\nWskazane przez nas dni dotyczące dostawy należy rozumieć jako dni ROBOCZE ***\n*W innych przypadkach koszty ustalane są indywidualnie


olejkach eterycznych. ekstraktach ziołowych. Co ważne nie są testowane na zwierzętach. Uroda szczególnie dla kobiet jest bardzo ważna, dlatego dobrze je\nDodane: 22-12-2021 00:55\nNaturalne kosmetyki są produktami, które otrzymuje się poprzez używanie produktów pochodzenia roślinnego i mineralnego. Zazwyczaj bazują one na olejkach eterycznych. ekstraktach ziołowych. Co ważne nie są testowane na zwierzętach. Uroda szczególnie dla kobiet jest bardzo ważna, dlatego dobrze je\nNowoczesne sposoby jak sprowadzić auto z Niemiec w każdych warunkachCzy są nowe przepisy jak cyklinować parkiet?Sprawdź jak możesz zrobić implanty w WiśleJak zbudować instalacje - nowości w 2022 How to buy us auto parts and not get bored? Wycena tego jak uczyć bhpJak długo musisz sprowadzić auto z Niemiec?Dom i wykończenie goLubisz sprowadzić auto z Niemiec? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!2022 jest dobry aby zrobić implanty w WiśleNowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpCzy można sprowadzić samochód we własnym domu?Dentysta Zabrze3 Największych Kłamstw O Tym Jak zakupić klimatyzację6 Sprawdzonych Sposobów Aby naprawić klimatyzacjęCzy znaleźć adwokata może każdy?3 Wypowiedzi O Tym Jak naprawić instalacje w Wodzisławiu, Które Nie Powinny Nigdy PaśćNie Musisz Być Ekspertem Aby Położyć Kostkę. Wystarczy, że Zastosujesz Te 5 Zasad.Kilka faktów jak naprawić klimatyzacjęUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby wypożyczyć podnośniki Zanim Nie Przeczytasz Tego!Czy można znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu po pracy? Here's how to better choose a chauffeur Komu opłaca sie domontować klimatyzację?Jak w 2021 skuteczniej wypożyczyć meble?Co musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachKrótki poradnik jak Zamontować klimatyzację w Błoniach, który zmieni wszystkoCiekawe kto może uczyć bhp?Lepsze sposoby jak dokupić klimatyzacjęJak Zamontować klimatyzację w Błoniach - zmiany w 2022Czy można leczyć zęby w Zabrzu samemu?


Frances H. Burnett "Tajemniczy ogród" - powrót do dzieciństwa\n26 marca 2021 by Kasia Brak komentarzy\n“Tajemniczy Ogród” – klasyczna powieść dla młodych i starych\nOsierocona Marry Lenox trafia pod opiekę swojego wuja. Jakże bardzo zmienia się jej życie! Nauczona wywyższania się i pomiatania służbą, przesiąknięta indyjskim stylem życia, nagle staje przed surowym i zimnym klimatem angielskich wrzosowisk. Tu nie znajdzie nikogo, kto wiązałby jej sznurowadła, czy zakładał rękawiczki na wyciągnięte przed siebie dłonie. Pozostawiona pod opieką jednej tylko służącej, której z resztą nie posiada na wyłączność, Mary zaczyna się nudzić… A doskonale wiemy, że nuda wyzwala – szczególnie w dziecięcych duszyczkach – ciekawość. Dziewczynka rusza na poszukiwania owego tytułowego tajemniczego ogrodu, do którego klucz wuj zakopał wiele lat temu… Ogród przyciąga ją niczym magnes – tajemniczy, dziki, zapomniany, pełen tęsknoty. Mary obejmuje sobie go za cel: chce przywrócić mu życie. Ale czy uda jej się to zrobić tak, by nikt nie zauważył, czego dokonała?\nJej ciekawość wzmaga się, kiedy z pobliskich pokoi słyszy dziwne jęki, zawodzenia i wybuchy przeraźliwego płaczu. Okazuje się, że nie tylko ogród potrzebuje ludzkiej opieki i miłości. Jakie tajemnice skrywają mury starego domu?\nKlasyka idealna na każdy dzień!\n“Tajemniczy Ogród” to przepiękna, wysoce wrażliwa i mądra powieść, w której upodobanie znajdą nie tylko młodsi, ale i starsi czytelnicy. Jaką przyjemnością był powrót do tej książki po tak wielu latach, kiedy niewiele już z niej pamiętałam!\nBardzo się cieszę, że postanowiłam w tym roku odświeżyć sobie klasyki literatury dziecięcej, i że “Tajemniczy Ogród” znalazł się właśnie na mojej liście. Powieść uczy nas, że każdy dobry uczynek spłaca się w przyszłości, dlatego warto ofiarować miłość i dobro. To książka, podczas lektury której, nie brakuje wzruszeń. Jeśli tak, jak ja – niewiele pamiętacie z lektury – zachęcam Was do ponownego z nią spotkania! Gwarantuję, że to będzie fantastycznie spędzony czas.


Regulamin – Wróbelek\nREGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO WRÓBELEK.PL\n(ważny od 01.01.2018 r.)\nSprzedawcą i właścicielem Sklepu Internetowego jest ROMAN JÓŹWIK prowadzący działalność gospodarczą pod firmą ROMAN JÓŹWIK z siedzibą w Sławno (76-100) ul. Morska 5c; NIP: 839-17-97-106, REGON: 770577097, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), prowadzonej przez ministra właściwego do spraw gospodarki.,\nmailowo; adres poczty elektronicznej: sklep@wróbelek.pl;\npocztowy; adres Morska 5c, 76-100 Sławno\nSklep Internetowy (Sklep) – serwis internetowy dostępny pod adresem www.wróbelek.pl z wykorzystaniem, którego Klient może w szczególności złożyć Zamówienie na dostępne Towary;\n8 Informacje prezentowane w Sklepie Internetowym stanowią zaproszenie do składania ofert przez Klientów. Złożenie Zamówienia przez Klienta jest równoznaczne ze złożeniem oświadczenia woli zawarcia Umowy Sprzedaży Towaru. Zawarcie Umowy Sprzedaży następuje w momencie przesłania na podany w Zamówieniu adres e-mail potwierdzenia przyjęcia Zamówienia do realizacji przez Sprzedawcę.\n9 Zamówienie jest skuteczne, jeżeli Klient poprawnie uzupełni formularz Zamówienia oraz poprawnie poda dane kontaktowe, w tym prawidłowy adres, na który Towar ma być przesłany. Sprzedawca skontaktuje się z Klientem, gdy dane te nie są kompletne. Jeżeli co najmniej dwukrotny kontakt z Klientem nie jest możliwy, uznaje się, że świadczenie jest niemożliwe, a Sprzedawca może anulować Zamówienie lub odstąpić od umowy.\n10 Utrwalanie, zabezpieczanie i udostępnianie treści zawieranej Umowy następuje za pośrednictwem systemu sprzedażowego Sklepu (dostępna jest również na Koncie) oraz dołączane jest do wysyłanego Towaru. Klientowi, który złożył Zamówienie zostanie przekazany cyfrowy dokument potwierdzający zawarcie Umowy.\n11 Czas realizacji zamówienia Towaru wynosi do 5 (pięciu) Dni Roboczych. Realizacja Zamówienia rozpoczyna się po:\n3 Płatność jest realizowana na 3 sposoby: a)Przez paypal.com b) płatność za pobraniem c) przelew tradycyjny\n5 Czas dostarczenia Zamówienia na terenie Rzeczpospolitej Polski trwa do 5 (pięciu) Dni Roboczych, liczonych od momentu skompletowania i nadania Zamówienia przez Sprzedawcę. Czas dostarczenia poza granicą RP jest opisany w zakładce – Koszty i sposób dostawy\n3 zamawia poprzez interaktywny formularz dostępny na stronie www.wróbelek.pl oraz podanie swojego adresu poczty elektronicznej (e-mail) usługę Newslettera,\n4 dokonuje akceptacji treści Regulaminu oraz wyraża zgodę na przetwarzanie przez Usługodawcę zbioru danych osobowych zawartych w Formularzu dla świadczenia usługi Newslettera w celach marketingowych oraz na przekazywanie informacji handlowych środkami komunikacji elektronicznej związanych z świadczoną usługą Newslettera,\n5 uaktywnia przycisk „Zapisz”,\n6 aktywuje usługę za pośrednictwem linka znajdującego się w wiadomości e-mail wysłanej Użytkownikowi na adres podany przez Klienta.\n7 Klient może również zapisać się do Newslettera poprzez formularz Zamówienia.\n8 Z chwilą aktywowania subskrypcji, pomiędzy Sprzedawcą a Klientem zostaje zawarta umowa o świadczeniu usługi Newsletter na czas nieoznaczony.\n9 Użytkownik może w każdej chwili wypowiedzieć umowę o świadczenie usługi Newslettera poprzez dezaktywację subskrypcji. Rezygnacja z Newslettera następuje poprzez aktywowanie odpowiedniego linka zamieszczonego w stopce każdego listu elektronicznego przesyłanego w ramach usługi Newslettera.\n10 Usługodawca zapewnia ochronę przekazu elektronicznego poprzez stosowanie środków technicznych w stopniu odpowiadającym zagrożeniom bezpieczeństwa usługi Newslettera.\n11 Zgoda na otrzymywanie informacji handlowych środkami komunikacji elektronicznej wysyłanymi przez Usługodawcę jest dobrowolna i w każdej chwili można ją wycofać.\nData wejścia w życie regulaminu: 1 styczeń 2018 r.


Politechnika: Trwają 25. Akademickie Targi Pracy | www.wroclaw.pl\nPolitechnika: Trwają 25. Akademickie Targi Pracy\nKomentarze: Dwudziesta piąta edycja Akademickich Targów Pracy rozpoczęła się we wtorek 8 marca w C-13. Podczas dwudniowej imprezy prezentuje się blisko 80 firm.\n– Ze strony pracodawców zainteresowanie udziałem w imprezie od lat utrzymuje się na wysokim poziomie. W tej edycji wolne miejsca skończyły nam się już w styczniu i niestety zmuszeni byliśmy odmawiać firmom, które zgłaszały się w ostatniej chwili – mówi Anita Pelak z Fundacji Manus, koordynatorka targów.\nZ okazji jubileuszu imprezy przygotowane zostały specjalne atrakcje dla wszystkich uczestników, dla wystawców przygotowywany jest natomiast okolicznościowo tort.\nTargi odbywają się w dniach 8-9 marca w godzinach od 9.30 do 16.00 w C-13 przy Wybrzeżu Wyspiańskiego. Każdą edycję odwiedza około 14 tysięcy osób.\nSetki ofert dla studentów\nCzytaj również•Ranking szkół wyższych. Najwyżej Politechnika•Uniwersytet Przyrodniczy kojarzy absolwentów z pracodawcami•Uniwersytet Ekonomiczny: „Zetka” do remontu•Profesor Kaleta rektorem Uniwersytetu Ekonomicznego•Wakacyjne remonty w akademikach Uniwersytetu•Profesorowie i postaci z historii w spocie Uniwersytetu•UWr: Powstał nowy system studiów dla ambitnych•Konkurs „Wrocławska Magnolia”: absolwenci służą miastu•Prof. Cezary Madryas – rektorem Politechniki Wrocławskiej•PWr: Wrocławianin dyrektorem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju


00129 002820 20669396 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kazuo Ishiguro Liczba stron: 304\nISBN: 9788382156270 Data wydania: 2021-05-31\nLaureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury z 2017 roku. Powieść nagrodzona Bookerem, najbardziej prestiżową brytyjską nagrodą literacką. Światowy rozgłos przyniosła jej ekranizacja z mistrzowskimi kreacjami Anthonyego Hopkinsa i Emmy Thompson, wyróżniona 8 nominacjami do Oscarów. Stevens to kamerdyner idealny, stawiający ponad wszystko lojalność wobec chlebodawcy i perfekcyjne wypełnianie obowiązków. Właśnie temu podporządkowuje całe swoje życie. Po latach pracy w Darlington Hall, kiedy rezydencja jest już owiana złą sławą z powodu pronazistowskich sympatii jej właściciela, Stevens wybiera się w podróż, aby namówić do powrotu dawną gospodynię, pannę Kenton. Przemierzając Anglię, wspomina przeszłość i nieuchronnie musi dojść do wniosku, że zadowalając się namiastką życia, stracił szansę na miłość i szczęście.\nWIRTUOZERSKI POPIS PROWADZENIA NARRACJI.Powieść uhonorowana Nagrodą Bookera. Sfilmowana z Anthonym Hopkinsem i Emmą Thompson w rolach głównych. Film zdobył 8 nominacji do Oscara.Stevens to kamerdyner idealny, stawiający ponad wszystko lojalność wobec chlebodawcy i perfekcyjne wypełnianie obowiązków. Właśnie temu podporządkowuje całe swoje życie. Po latach pracy w Darlington Hall, kiedy rezydencja jest już owiana złą sławą z powodu pronazistowskich sympatii jej właściciela, Stevens wybiera się w podróż, aby namówić do powrotu dawną gospodynię, pannę Kenton. Przemierzając Anglię, wspomina przeszłość i nieuchronnie musi dojść do wniosku, że zadowalając się namiastką życia, stracił szansę na miłość i szczęście.\nKAZUO ISHIGUROBrytyjski pisarz japońskiego pochodzenia, autor ośmiu powieści i zbioru opowiadań, laureat licznych nagród literackich, m.in. Bookera i – przede wszystkim – Nobla w 2017 roku za całokształt twórczości. W uzasadnieniu Akademii Szwedzkiej podano, że Ishiguro „w swych powieściach o wielkiej emocjonalnej sile odsłonił otchłań pod naszym iluzorycznym poczuciem łączności ze światem”. W krótkim wywiadzie udzielonym tuż po ogłoszeniu wyników stała sekretarz Akademii, Sara Danius, dodała, że proza Ishigury to „połączenie pisarstwa Jane Austen i Franza Kafki z domieszką stylu Marcela Prousta”.Dwie powieści Ishigury zostały zekranizowane – Okruchy dnia, z Anthonym Hopkinsem i Emmą Thompson w rolach głównych, oraz Nie opuszczaj mnie z Kerią Knightley, Carey Mulligan i Andrew Garfieldem.W 2018 roku królowa Elżbieta nadała pisarzowi tytuł szlachecki za zasługi dla literatury. Ishiguro został odznaczony także francuskim Orderem Sztuki i Literatury oraz japońskim Orderem Wschodzącego Słońca II klasy.\nTego autoraNIE OPUSZCZAJ MNIEKIEDY BYLIŚMY SIEROTAMIOKRUCHY DNIANOKTURNY: PIĘĆ OPOWIADAŃO MUZYCE I ZMIERZCHUNIEPOCIESZONYPEJZAŻ W KOLORZE SEPIIMALARZ ŚWIATA UŁUDYPOGRZEBANY OLBRZYMKLARA I SŁOŃCE\nTytuł oryginału:THE REMAINS OF THE DAYCopyright © Kazuo Ishiguro 2005All rights reservedPolish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o. 2021Polish translation copyright © Andrzej Szulc 2005Redakcja: Barbara NowakProjekt graficzny okładki oryginalnej: Faber & FaberOpracowanie graficzne wyklejek i okładki polskiej: Wydawnictwo Albatros Sp. z o.o.ISBN 978-83-8215-627-0WydawcaWYDAWNICTWO ALBATROS SP. Z O.O.Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawawww.wydawnictwoalbatros.comFacebook.com/WydawnictwoAlbatros | Instagram.com/wydawnictwoalbatrosNiniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.Przygotowanie wydania elektronicznego: Michał Nakoneczny, hachi.media\nSpis treściProlog. czerwiec 1956Dzień pierwszy. WieczoremDzień drugi. RanoDzień drugi. Po południuDzień trzeci. RanoDzień trzeci. WieczoremDzień czwarty. Po południuDzień szósty. WieczoremOkładkaO książceStrona tytułowaO autorzeTego autoraStrona redakcyjnaSpis treściDedykacjaProlog. czerwiec 1956\nPrologczerwiec 1956Darlington HallWydaje się coraz bardziej prawdopodobne, że jednak wyruszę na wyprawę, która od jakiegoś czasu zaprząta moją wyobraźnię; wyprawę, należy dodać, którą podejmę samodzielnie, wygodnym fordem pana Farradaya; która poprowadzi przez najpiękniejsze zakątki Anglii na południowy zachód aż po West Country, a w Darlington Hall mogę być nieobecny przez pięć czy nawet sześć dni. Muszę podkreślić, że pomysł tej wyprawy został mi niezwykle łaskawie podsunięty przez samego pana Farradaya około dwóch tygodni temu, kiedy odkurzałem portrety w bibliotece. Stałem na drabince i omiatałem portret wicehrabiego Wetherby, gdy wszedł mój chlebodawca, dzierżąc kilka książek, przeznaczonych zapewne do odłożenia na półki. Zauważywszy moją osobę, skorzystał z okazji, by powiadomić mnie, że w tej właśnie chwili podjął ostateczną decyzję w sprawie powrotu do Stanów Zjednoczonych na pięć tygodni w sierpniu i wrześniu. To oznajmiwszy, mój chlebodawca złożył przyniesione tomy na stole i wyciągnął się na szezlongu, po czym popatrzył na mnie i rzekł:– Wiesz co, Stevens, przecież nie będziesz sterczał w tym domu, jak mnie nie będzie. Może byś wziął samochód i przejechał się gdzieś na parę dni? Coś mi się zdaje, że przydałby ci się mały urlop.Muszę przyznać, że nie wiedziałem, jak mam zareagować na tak niespodziewanie uczynioną propozycję. Pamiętam tylko, że podziękowałem mojemu chlebodawcy za to, że tak się o mnie troszczy. Chyba jednak wyglądałem na niezdecydowanego, gdyż pan Farraday ciągnął:– Serio, Stevens, naprawdę przydałby ci się urlop. Dam ci na benzynę. Czy inni kamerdynerzy też tak siedzą i siedzą w domu jak ty? Przecież nie macie czasu, żeby poznać wasz piękny kraj!Nie pierwszy raz mój chlebodawca podniósł ten problem, który zdaje się autentycznie go zaprzątać. Wtedy, gdy tak stałem na drabince, przyszło mi na myśl pewne wyjaśnienie, jakiego powinno się udzielić w tej sytuacji. Otóż ludzie mojego zawodu, choć nie zwiedzali Anglii w ścisłym znaczeniu tego słowa, czyli podróżując po niej i oglądając malownicze miejsca, mieli o niej znacznie lepsze pojęcie niż wiele innych osób, a to dzięki pracy w domach, w których zbierali się najwięksi państwo tego kraju. Oczywiście, nie mógłbym wyrazić tego przekonania panu Farradayowi bez dłuższej przemowy, co mogłoby sprawiać wrażenie wymądrzania się. Zadowoliłem się więc krótkim stwierdzeniem:– Miałem zaszczyt widywać to, co w Anglii najlepsze, proszę pana, w tych czterech ścianach.Pan Farraday musiał nie zrozumieć tej uwagi, ponieważ powiedział znów:– Serio, Stevens. To nie jest w porządku. Powinno się znać swój kraj. Rób, co ci radzę, rzuć ten dom na parę dni.Jak Państwo się domyślają, owego popołudnia nie potraktowałem poważnie tej sugestii; uznałem ją za kolejny przykład nieświadomości, jaką Amerykanie przejawiają względem tego, co w Anglii wypada, a co nie. To, że w ciągu kilku następnych dni moje nastawienie do tejże propozycji uległo zmianie – a pomysł wycieczki do West Country coraz bardziej zaprzątał moje myśli – należy bez wątpienia przypisać, co tu kryć, nadejściu listu od panny Kenton, jedynego, jaki od niej otrzymałem w ciągu ostatnich kilku lat (nie licząc życzeń na Boże Narodzenie). Muszę jednak natychmiast wyjaśnić: chodzi mi o to, że list od panny Kenton nasunął mi pewne spostrzeżenia na temat spraw służbowych tu, w Darlington Hall, i z całą stanowczością stwierdzam, że to właśnie troska o sprawy służbowe skłoniła mnie, by na nowo rozważyć tak łaskawie złożoną mi propozycję mego chlebodawcy. Niech mi będzie wolno szerzej to omówić.Otóż faktem jest, że ostatnio w wypełnianiu obowiązków przytrafiło mi się parę drobnych uchybień. Należy zaznaczyć, że uchybienia te były same w sobie bez znaczenia. Myślę jednak – i przypuszczam, że Państwo również zdają sobie z tego sprawę – że dla kogoś tak jak ja nieprzyzwyczajonego do popełniania takich błędów podobny rozwój sytuacji musiał być wysoce niepokojący: zacząłem już wysuwać różne przerażające hipotezy co do ich przyczyn. Tymczasem, jak to często bywa w takich przypadkach, nie dostrzegałem najprostszego wyjaśnienia – dopóki moje rozważania nad wnioskami płynącymi z listu panny Kenton nie otwarły mi oczu na najoczywistszą prawdę: otóż te drobne niedociągnięcia były spowodowane li tylko niewłaściwym rozkładem zajęć personelu.Poświęcenie szczególnej uwagi ustaleniu rozkładu zajęć służby jest, rzecz jasna, obowiązkiem każdego kamerdynera. Ileż to kłótni, oszczerstw, pochopnych zwolnień z pracy, złamanie iluż obiecujących karier można przypisać niedbałości kamerdynera w ustalaniu rozkładu zajęć personelu? Jak najbardziej zgadzam się z opinią, że umiejętność stworzenia właściwego rozkładu zajęć służby jest dla każdego kamerdynera podstawą jego wszelkich umiejętności. Przez te wszystkie lata sam tworzyłem wiele rozkładów zajęć i, nie chwaląc się, muszę stwierdzić, że wprowadzanie poprawek było konieczne bardzo rzadko. Jeśli zaś obecnie powodem usterek w pracy służby jest niewłaściwy rozkład zajęć, winą należy obarczyć mnie i tylko mnie. Po sprawiedliwości trzeba jednak równocześnie wspomnieć, że w tym akurat przypadku moje zadanie było niezwykle utrudnione.Wyjaśnię tu dlaczego. Otóż po sfinalizowaniu transakcji – w wyniku których rodzina Darlingtonów traciła dom należący do niej od dwustu lat – pan Farraday oznajmił, że nie zamierza osiedlać się tutaj natychmiast, ponieważ ostateczne zlikwidowanie jego spraw w Stanach Zjednoczonych wymaga jeszcze około czterech miesięcy. Chciał jednak bardzo, by tymczasem służba jego poprzednika – o której słyszał wiele dobrego – pozostała w Darlington Hall. „Służba”, o którą mu chodziło, była jedynie szczątkową, sześcioosobową obsadą, którą krewni lorda Darlingtona zatrzymali do zajęcia się domem na czas przeprowadzania transakcji; z przykrością donoszę, że gdy tylko posiadłość została sprzedana, nie mogłem dla pana Farradaya uczynić nic, by zapobiec odejściu na inne posady wszystkich poza panią Clements. Gdy napisałem do mojego nowego chlebodawcy, by wyrazić żal z tego powodu, otrzymałem z Ameryki instrukcje, by zwerbować nowy personel „godny wielkiego angielskiego domu”. Natychmiast podjąłem kroki, by spełnić to życzenie, lecz, jak Państwo wiedzą, znalezienie odpowiednich kandydatów jest obecnie niełatwe. Choć z polecenia pani Clements udało się zwerbować Rosemary i Agnes, z których jestem zadowolony – przed pierwszą, wstępną wizytą, którą pan Farraday złożył nam wiosną zeszłego roku, nie osiągnąłem żadnych lepszych rezultatów. Wtedy to właśnie – w tym dziwnie opustoszałym gabinecie Darlington Hall – pan Farraday po raz pierwszy uścisnął moją dłoń; zupełnie niezależnie od spraw służbowych mój nowy chlebodawca miał możliwość sprawdzenia moich zalet i umiejętności, na których, ośmielam się zauważyć, można polegać. To widać dlatego uznał, że może od razu porozmawiać ze mną w sposób otwarty i rzeczowy. W wyniku naszego spotkania powierzył mi całkiem znaczną sumę na wszechstronne przygotowanie jego przyszłego tu pobytu. Tak czy inaczej, chodzi mi o to, że gdy podczas tej rozmowy napomknąłem o kłopotach z zatrudnieniem odpowiedniego personelu, pan Farraday po chwili namysłu poprosił mnie o rzecz następującą: o to mianowicie, bym opracował jak najlepszy rozkład zajęć personelu – on nazwał to „takim jakimś harmonogramem służby” – by dom mogły prowadzić cztery obecnie zatrudnione osoby, czyli: pani Clements, dwoje dziewcząt i ja. Zdawał sobie sprawę, że może to wymagać „wyłączenia” części domu; miał jednak nadzieję, że moje doświadczenie i umiejętności pozwolą ograniczyć straty do minimum. Wspominając czasy, gdy miałem pod sobą siedemnaście osób służby, i wiedząc, jak niedawno jeszcze tu, w Darlington Hall, zatrudniano dwadzieścia osiem osób, perspektywa wypracowania takiego rozkładu zajęć, by ten sam dom prowadzić w cztery osoby, była co najmniej zniechęcająca. Choć starałem się tego nie okazać, coś musiało zdradzić mój sceptycyzm, ponieważ pan Farraday zaraz dodał, jakby na pocieszenie, że jeżeli będzie to konieczne, mogę zatrudnić jeszcze jedną osobę. Byłby jednak bardzo zobowiązany, powtórzył, gdybym „dał sobie radę w cztery osoby”.Ja tymczasem, jak wielu innych ludzi, bardzo niechętnie zmieniam stare przyzwyczajenia. Oczywiście, nie należy kurczowo trzymać się czegoś dla samej tylko tradycji, jak to skłonni są czynić niektórzy. W czasach elektryczności i nowoczesnego ogrzewania nie ma potrzeby trzymać tyle służby, ile było konieczne w ostatnim choćby pokoleniu. Co więcej, według mnie ta właśnie skłonność do utrzymywania zbyt licznej służby li tylko dla tradycji – powodująca, że pracownicy mieli za dużo wolnego czasu – była jednym z ważniejszych czynników znacznego pogorszenia się jakości usług w moim zawodzie. Ponadto pan Farraday wyjaśnił, że nie zamierza organizować tylu wielkich spotkań towarzyskich, ile za dawnych lat widywał Darlington Hall. Z poświęceniem zabrałem się więc do postawionych mi zadań. Nad ustaleniem rozkładu zajęć spędziłem wiele godzin; przynajmniej tyle samo rozmyślałem na ten temat podczas wypełniania mych obowiązków, co po udaniu się na spoczynek. Każdy nowy pomysł wielokrotnie rozpatrywałem pod wszystkimi względami, szukając jakichkolwiek złych stron. Wreszcie otrzymałem rozkład, który, choć może nie spełniał dokładnie zaleceń pana Farradaya, był jednak najlepszym z możliwych rozwiązań. Utrzymamy funkcjonowanie niemal wszystkich reprezentacyjnych części domu; wyłączone zostaną tylko zbyt obszerne w nowej sytuacji pomieszczenia służbowe – w tym korytarz od kuchni, dwie spiżarnie i stara pralnia. W ten sposób do użytku nadawać się będą wszystkie główne pokoje na parterze i wystarczająca liczba pokoi gościnnych. Ponieważ jednak tak szeroki program da się wypełnić jedynie przy pomocy kilku osób dochodzących, rozkład zajęć uwzględniał usługi ogrodnika (raz w tygodniu, a w lecie dwa razy) i dwóch sprzątaczek (po dwa razy w tygodniu). Według nowego rozkładu zmieniłby się też radykalnie podział naszych dotychczasowych obowiązków. Przewidywałem przy tym, że dziewczęta nie będą miały większych kłopotów z przystosowaniem się do tych nowych obowiązków; za to starałem się, by jak najmniejsze zmiany dotyczyły pani Clements – do tego stopnia, że sobie przydzieliłem znacznie więcej zadań, niż można by się spodziewać po najbardziej liberalnym kamerdynerze.Nawet teraz nie powiedziałbym, że był to zły rozkład zajęć; mimo wszystko umożliwiał przecież czterem osobom wykonanie nadspodziewanie wielkiej liczby zadań. Zgodzą się jednak Państwo, że najlepsze rozkłady zajęć służby to takie, które przewidują pewien margines bezpieczeństwa na wypadek choroby lub innego rodzaju niedyspozycji któregoś z pracowników. Oczywiście w tym akurat przypadku moje zadanie było dość niezwykłe, lecz pomimo to starałem się zachować, gdzie tylko możliwe, takie właśnie „marginesy”. Szczególnie byłem świadom, że wszelkie opory, na jakie mogę natrafić ze strony pani Clements i dziewcząt, usiłując je przekonać do przyjęcia nowych obowiązków, będą o tyle większe, o ile wzrośnie liczba wykonywanych przez nie prac. Dlatego właśnie, gdy zmagałem się z układaniem rozkładu zajęć, wiele uwagi poświęciłem temu, by moje podwładne, gdy już przystosują się do swych bardziej „wszechstronnych” ról, uznały taki właśnie podział pracy za wygodny i zachęcający do większego wysiłku.Obawiam się jednak, że w trosce o zadowolenie żeńskiego personelu nie oceniłem równie wnikliwie mych własnych możliwości; choć doświadczenie i wrodzona ostrożność w takich sprawach nie pozwoliły mi podjąć się większej liczby zadań, niż mógłbym wykonać, to jednak zbyt mało uwagi poświęciłem własnemu marginesowi bezpieczeństwa. Nic więc dziwnego, że w ciągu kilku następnych miesięcy niedopatrzenie to dało o sobie znać w wielu różnych drobnych, lecz znaczących sprawach. Ostatecznie więc rzecz przedstawiała się prosto: wziąłem na swe barki zbyt duży ciężar.Dziwią się może Państwo, że oczywisty błąd w rozkładzie zajęć personelu tak długo umykał mojej uwagi. Jednak często tak się dzieje, że gdy długo rozważamy jakąś sprawę, prawda ukazuje się nam zupełnie nieoczekiwanie, w wyniku jakiegoś innego wydarzenia. Tak też było i w tym przypadku; otóż otrzymanie przeze mnie listu od panny Kenton, zawierającego – oprócz długich, niezbyt zrozumiałych fragmentów – bezsprzeczną nostalgię za Darlington Hall oraz – a jestem tego pewien – wyraźne aluzje do chęci powrotu, zmusiło mnie do ponownego zastanowienia się nad rozkładem zajęć. Dopiero wtedy stała się dla mnie oczywista rola, jaką mogłaby tu odegrać jeszcze jedna osoba służby; zrozumiałem, że to właśnie jej brak był źródłem mych ostatnich niepowodzeń. I im bardziej o tym myślałem, tym bardziej stawało się jasne, że właśnie panna Kenton, z jej wielkim przywiązaniem do tego domu, z jej przykładnym poczuciem odpowiedzialności zawodowej – jakiego teraz człowiek już nie uświadczy – byłaby tym czynnikiem, który umożliwiłby mi wreszcie ustalenie całkowicie zadowalającego rozkładu zajęć służby dla Darlington Hall.Wkrótce po dokonaniu takiej oceny sytuacji zacząłem na nowo rozważać łaskawą propozycję pana Farradaya sprzed kilku dni. Przyszło mi bowiem na myśl, że taka wycieczka może być też pożyteczna i ze służbowego punktu widzenia; mógłbym przecież pojechać do West Country, a przy okazji odwiedzić pannę Kenton, by upewnić się co do jej pragnienia powrotu do pracy tu, w Darlington Hall. Muszę wyjaśnić, że list od niej przeczytałem wielokrotnie – nie ma więc możliwości, bym sam sobie wmówił obecność w nim wspomnianych aluzji.*Mimo to przez wiele dni nie śmiałem podjąć na nowo tego tematu z panem Farradayem. W całej sprawie istniało kilka aspektów, które trzeba było wyjaśnić przed podjęciem dalszych kroków – na przykład sprawa kosztów. Nawet biorąc pod uwagę życzliwą propozycję mego chlebodawcy, że „da mi na benzynę”, koszty takiej wyprawy mogły urosnąć do zadziwiających rozmiarów, gdy weźmie się pod uwagę noclegi, posiłki i inne drobne wydatki. Potem sprawa stroju, jaki należałoby zabrać w taką podróż, i czy opłaca mi się sprawić sobie nowe ubranie. Jestem w posiadaniu całej kolekcji świetnych garniturów, otrzymanych w ciągu tych wszystkich lat od lorda Darlingtona i jego różnych gości, którzy podczas wizyty mieli powód do zadowolenia z naszej służby. Choć są one na taką wycieczkę może zbyt eleganckie czy też po prostu niemodne w obecnych czasach, to jest jednak wśród nich jedno ubranie spacerowe, które otrzymałem w 1931 czy 1932 roku od sir Edwarda Blaira – wówczas całkiem nowe i pasujące niemal jak ulał – i które nadałoby się na wieczór w salonie lub jadalni każdego hotelu, w jakim zatrzymałbym się w czasie mej podróży. Nie mam, niestety, żadnego odpowiedniego stroju podróżnego – czyli takiego, w którym mógłbym pokazać się za kierownicą samochodu – chyba że włożyłbym garnitur otrzymany w czasie wojny od młodego lorda Chalmersa. Garnitur ten, choć znacznie na mnie za mały, można by uznać za doskonały pod względem stylu. Obliczyłem wreszcie, że moje oszczędności wystarczą na koszty podróży, a nawet na kupno nowego ubrania. Mam nadzieję, że nie posądzą mnie Państwo o zbytnią próżność; chodzi o to, że nigdy nie wiadomo, czy nie będę musiał się przyznać do pracy w Darlington Hall, a w takich razach ważne jest, by strój odpowiadał piastowanemu stanowisku.Równocześnie wiele chwil poświęciłem studiowaniu atlasu samochodowego, jak również odnośnych tomów Cudów Anglii pani Jane Symons. Jeżeli Państwo nie znają książek pani Symons – jest ich siedem, a każda opisuje inną część Wysp Brytyjskich – gorąco je Państwu polecam. Choć zostały napisane w latach trzydziestych, są zapewne nadal aktualne – przecież bomby niemieckie nie zmieniły naszego krajobrazu aż tak bardzo. Pani Symons była zresztą częstym gościem w Darlington Hall, i do tego jednym z najbardziej lubianych, przynajmniej przez służbę, a to dzięki zawsze okazywanemu zadowoleniu z naszej pracy. Właśnie wtedy, kierując się naturalnym podziwem dla tej pani, zacząłem w wolnych chwilach studiować jej dzieła w naszej bibliotece. Pamiętam też, że w roku 1936, wkrótce po wyjeździe panny Kenton do Kornwalii – nigdy tam nie byłem – często przeglądałem tom trzeci, w którym pani Symons opisuje cuda Devonu i Kornwalii. Całość uzupełniona jest zdjęciami oraz jeszcze bardziej przemawiającymi do mnie rysunkami. Właśnie dzięki temu miałem jakieś pojęcie, gdzie panna Kenton miała pędzić życie w stanie małżeńskim. Było to jednak, jak mówię, w latach trzydziestych, gdy, jak mi się zdaje, książki pani Symons cieszyły się powszechnym uznaniem w całym kraju. Nie zaglądałem do nich przez wiele lat; dopiero teraz znów sięgnąłem na półkę po tom o Devonie i Kornwalii. I znów, jak dawniej, zagłębiłem się w te opisy i ilustracje; i mogą Państwo sobie wyobrazić moje rosnące podekscytowanie na myśl, że być może rzeczywiście wybiorę się w te okolice.Wreszcie nie pozostało mi już nic innego, jak wspomnieć znów o tej sprawie panu Farradayowi. Oczywiście, istniała zawsze możliwość, że uczyniona przez niego przed dwoma tygodniami propozycja była tylko przelotnym kaprysem i że pomysł ten nie będzie już cieszył się jego uznaniem. Co prawda, według moich obserwacji, które poczyniłem przez te kilka ostatnich miesięcy, pan Farraday nie należy do tych osób, które wykazują najbardziej irytującą cechę, jaką może mieć chlebodawca, a mianowicie zmienność. Nie było bynajmniej powodu przypuszczać, że pan Farraday mógłby tym razem wykazać mniejszy entuzjazm względem mojej planowanej podróży albo wręcz zapomnieć o swej łaskawej propozycji „dania mi na benzynę”. Mimo to gruntownie rozważyłem, kiedy mu o tym napomknąć, bo choć, jak już powiedziałem, nigdy nie podejrzewałbym pana Farradaya o zmienność, to lepiej byłoby nie rozpoczynać rozmowy na ten temat w chwili, gdy mój chlebodawca jest czymś zajęty lub zdenerwowany. Uczyniona przezeń w takiej sytuacji odmowa mogłaby wcale nie być odzwierciedleniem rzeczywistego nastawienia pana Farradaya, lecz raz ją otrzymawszy, niełatwo przyszłoby mi wracać potem do tej sprawy. Było więc oczywiste, że musiałem mądrze wybrać właściwy moment.Zdecydowałem w końcu, że najbezpieczniej będzie uczynić to podczas podawania popołudniowej herbaty w salonie. Pan Farraday zwykle wraca wtedy z krótkiej przechadzki po okolicznych pagórkach, nie jest więc zaprzątnięty lekturą i pisaniem, tak jak potem, pod wieczór. Co więcej, często, gdy przynoszę mu herbatę, pan Farraday odkłada książkę czy czasopismo, które właśnie przeglądał, wstaje i przeciąga się przy oknie, jakby oczekiwał, że pogawędzi sobie ze mną przez chwilę.W każdym razie wydaje się, że mój osąd okazał się całkiem trafny; to, jak potem potoczyły się wypadki, było spowodowane omyłką dotyczącą zupełnie innych spraw. Mianowicie nie wziąłem dostatecznie pod uwagę faktu, że o tej porze dnia pan Farraday chętnie bawi się lekką, dowcipną nawet rozmową. Wiedząc, że takie właśnie jest jego nastawienie, gdy przynoszę mu herbatę, i że w takich chwilach zawsze rozmawia ze mną tonem żartobliwym, nie należało wczoraj w ogóle wspominać o pannie Kenton. Rozumieją jednak Państwo, że było czymś zupełnie naturalnym napomknąć o pożytku, jaki z tego wyjazdu może wyniknąć dla spraw służbowych – ostatecznie miałem prosić mojego chlebodawcę o dużą łaskę. Tak więc, mówiąc o powodach, dla których wybrałem za cel mej podróży właśnie West Country, zamiast poprzestać na paru zachęcających szczegółach zapamiętanych z lektury dzieła pani Symons, zupełnie niepotrzebnie wspomniałem, że w tamtych okolicach zamieszkuje teraz dawna gospodyni Darlington Hall. Chciałem chyba wyjaśnić panu Farradayowi, że będę mógł przy okazji zbadać pewną możliwość idealnego rozwiązania naszych drobnych problemów domowych. Jednak gdy tylko zacząłem mówić o pannie Kenton, zrozumiałem, że popełniłem błąd. Nie tylko nie byłem wcale pewien, czy ona pragnie powrócić tu na służbę; ponadto o zwiększeniu liczby personelu nie rozmawiałem z panem Farradayem od czasu naszej pierwszej rozmowy. Wygłaszanie teraz przeze mnie uwag co do przyszłości Darlington Hall mogłoby zostać uznane co najmniej za zarozumialstwo. Urwałem więc chyba dość gwałtownie; musiałem sprawiać wrażenie nieco zmieszanego. Tak czy inaczej, pan Farraday natychmiast skorzystał z okazji, by uśmiechnąć się do mnie szeroko i powiedzieć niby to z zastanowieniem:– No, no, Stevens. Przyjaciółeczka. I to w twoim wieku…Cóż za niezręczna sytuacja! Lord Darlington nigdy nie zrobiłby czegoś takiego żadnemu ze swoich pracowników! Zresztą wcale nie chcę mówić tu niczego pejoratywnego o panu Farradayu: jest przecież Amerykaninem, a ich zwyczaje są często tak odmienne od naszych. Na pewno nie mówił tego złośliwie, lecz potrafią Państwo pojąć, w jakże niezręcznej znalazłem się sytuacji.– Nie wiedziałem, że z ciebie taki kobieciarz, Stevens – ciągnął. – Pewnie dzięki temu człowiek wolniej się starzeje. Nie wiem tylko, czy mogę ci pomagać w osiągnięciu tak podejrzanych celów.Oczywiście, pierwszym moim odruchem było natychmiast stanowczo zaprzeczyć takim motywom mego postępowania, jakie imputował mi pan Farraday; na szczęście spostrzegłem w porę, że na to tylko czekał, a wtedy moje położenie byłoby jeszcze gorsze. Wolałem już więc stać dalej zmieszany, czekając, aż mój chlebodawca wyrazi zgodę na ten wyjazd.Choć chwile te były dla mnie wysoce żenujące, nie chciałbym, by Państwo odnieśli wrażenie, że w jakimś sensie mam to za złe panu Farradayowi, który jest przecież osobą miłą i sympatyczną; na pewno bawiło go po prostu to przekomarzanie się, które w Stanach Zjednoczonych jest bez wątpienia oznaką dobrych, przyjaznych stosunków pomiędzy pracodawcą i pracownikiem – ot, taką sobie niewinną rozrywką. Muszę tu dodać, że takie właśnie przekomarzanie się było bardzo częstym sposobem odnoszenia się do mnie mojego chlebodawcy – choć muszę przyznać, że nadal nie wiem, jak mam na to reagować. W ciągu pierwszych dni mojej służby pan Farraday kilkakrotnie zadziwił mnie swymi powiedzeniami. I tak, na przykład, zapytałem go raz, czy pewnemu panu wybierającemu się do nas z wizytą będzie towarzyszyć małżonka.– Niech nas Bóg broni! – odparł na to pan Farraday. – Gdyby przyjechała, może uda ci się uwolnić nas od niej, Stevens. O, mógłbyś ją wziąć do tych stajni, tam koło farmy Morgana. Zabawiałbyś ją tam na sianie, może jest właśnie w twoim typie.Przez dobrą chwilę nie miałem pojęcia, o co chodzi mojemu chlebodawcy. Potem zrozumiałem, że to żart, więc starałem się uśmiechnąć, choć podejrzewam, że moja twarz zdradzała pewne zdumienie czy wręcz zaszokowanie.Jednak po paru dniach przyzwyczaiłem się do tego typu uwag pana Farradaya i gdy tylko dosłyszałem w jego głosie ów żartobliwy ton, natychmiast uśmiechałem się odpowiednio. Mimo to nigdy nie byłem do końca pewien, czego właściwie oczekuje się ode mnie w takiej sytuacji. Być może powinienem roześmiać się głośno, a może nawet samemu dorzucić jakąś dowcipną uwagę. Ta ostatnia możliwość niepokoiła mnie nieco w ciągu ostatnich miesięcy; dotąd nie wiem, co właściwie powinienem czynić. Być może w Ameryce do obowiązków służbowych pracownika należy bawienie swego chlebodawcy dowcipną rozmową. Przypominam sobie zresztą, że pan Simpson, właściciel gospody Pod Ręką Oracza, mówił kiedyś, że gdyby był amerykańskim barmanem, nie przemawiałby do nas po swojemu poufale, choć zawsze uprzejmie, lecz zarzucałby nas grubiańskimi uwagami na temat naszych wad i słabości, wyzywał nas od pijaków i raczył innymi tego typu epitetami, by w ten sposób spełnić oczekiwania swych klientów. Pamiętam też, że pan Rayne, który podróżował do Ameryki jako kamerdyner sir Reginalda Mauvisa, mówił mi, że nowojorscy taksówkarze zwracają się do swych pasażerów w sposób, który w Londynie spowodowałby na pewno jakąś awanturę czy nawet odprowadzenie kierowcy na najbliższy posterunek policji.Jest więc całkiem możliwe, że pan Farraday chce właśnie, by na jego przekomarzania się odpowiadać tym samym, i że może uznać moje powstrzymywanie się od tego za swego rodzaju uchybienie. To właśnie martwi mnie już od pewnego czasu. Muszę przyznać, że z wielką niechęcią myślę o konieczności wypełniania tego obowiązku. W naszych tak zmieniających się czasach można oczywiście dostosowywać się do zadań dotychczas nienależących do zakresu czyjejś działalności, lecz przekomarzanie się to już coś zupełnie innego. Czy można mieć pewność, że dowcipna odpowiedź jest właśnie na miejscu w danej sytuacji? Nie trzeba chyba wyjaśniać, jak katastrofalne skutki wywołałoby wygłoszenie dowcipnej uwagi w niestosownym momencie.Mimo to niedawno poważyłem się wreszcie na taką żartobliwą odpowiedź. Podawałem panu Farradayowi poranną kawę w pokoju śniadaniowym, gdy ten powiedział:– To chyba nie ty tak krakałeś dzisiaj rano, co, Stevens?Zrozumiałem, że chodzi o dwóch Cyganów zbierających złom, którzy przechodząc tędy jakiś czas temu, oznajmiali o swym przybyciu gardłowymi okrzykami. Tak się złożyło, że tegoż ranka rozważałem właśnie dylemat, czy odpowiadać na żartobliwe zaczepki mojego chlebodawcy, obawiając się przy tym, jak też oceni brak mojej reakcji na jego żarty. Zacząłem więc obmyślać jakąś dowcipną odpowiedź, taką w dodatku, która w razie złej oceny sytuacji z mojej strony nie mogła być potraktowana jako coś obraźliwego. Wreszcie po chwili odezwałem się:– Były to bardziej jaskółki niż kruki, proszę pana. Jeśli chodzi o skłonności do wędrowania. – Tu uśmiechnąłem się skromnie, by niedwuznacznie dać do zrozumienia, że właśnie powiedziałem dowcip; nie chciałem bowiem, by pan Farraday czuł się w jakiejkolwiek mierze zobowiązany do zachowania powagi.Ten tymczasem spojrzał tylko na mnie, mówiąc:– Co takiego, Stevens?Dopiero wtedy pojąłem – poniewczasie – że przecież mój dowcip mógł być zrozumiały tylko dla kogoś, kto widział, że pod domem rzeczywiście przechodziło dwóch Cyganów. Nie miałem pojęcia, jak z tego wybrnąć; w końcu stwierdziłem, że najlepiej będzie zaprzestać dowcipów, i udawszy, że przypomniałem sobie o czymś ważnym do zrobienia, odszedłem, pozostawiając mojego chlebodawcę w niejakim zdumieniu.Sprostanie nowym wymaganiom przychodziło mi więc od początku z dużym trudem – do tego stopnia, że, muszę wyznać, zaprzestałem dalszych prób w tej mierze. Równocześnie nie mogę oprzeć się wrażeniu, że pan Farraday nie jest zadowolony z mojej reakcji na jego żarty. Co więcej, być może, przekomarzając się ze mną ostatnio coraz częściej, stara się zmusić mnie do większego wysiłku. Tak czy inaczej, od tego pierwszego dowcipu o Cyganach inne nie przychodziły mi na myśl odpowiednio szybko.Takie kłopoty są obecnie tym bardziej dokuczliwe, że nie mam już możliwości, tak jak dawniej bywało, omówić i uzgodnić swych poglądów z kolegami po fachu. Jeszcze nie tak dawno, jeżeli pojawiały się podobne wątpliwości dotyczące spraw służbowych, miało się tę pewność, że prędzej czy później jakiś kolega po fachu, którego zdanie się szanowało, zjawi się u nas, towarzysząc swemu chlebodawcy, i na pewno znajdzie się okazja, by przedyskutować całą sprawę. Za czasów lorda Darlingtona, gdy wizyty szanownych gości były częste i długie, można było oczywiście naradzić się ze służącymi, kolegami po fachu. Tak, w owych pracowitych dniach w naszym pokoju kredensowym dochodziło do spotkań najlepszych ludzi z naszej branży w Anglii, którzy w cieple kominka prowadzili długie nocne rozmowy. Niech mi będzie wolno powiedzieć, że gdyby wówczas znaleźli się Państwo wśród nas, nie usłyszeliby byle plotek; rozmowa toczyłaby się zapewne na temat wielkich spraw piętro wyżej zaprzątających naszych chlebodawców lub ważnych doniesień z gazet, czy wreszcie – jak zawsze, gdy w jednym miejscu zbierze się kilka osób tego samego zawodu – wszelkich aspektów naszej profesji. Zdarzały się oczywiście gwałtowne dyskusje, lecz zazwyczaj dominowała atmosfera wzajemnego szacunku. Być może lepiej oddam nastrój tych wieczorów, gdy powiem, że stałymi ich uczestnikami były takie sławy, jak pan Harry Graham, kamerdyner sir Jamesa Chambersa, czy pan John Donalds, kamerdyner sir Sydneya Dickensona. Bywali też i inni, może mniej sławni, lecz których żywe uczestnictwo na długo pozostawało w pamięci, jak pan Wilkinson, kamerdyner pana Johna Campbella, świetnie naśladujący wiele znanych osób, jak pan Davidson z Esterly House, który kogoś nie znającego go dobrze mógłby przestraszyć swą zajadłością w dyskusji, choć w każdej innej sytuacji ujmował prostotą i życzliwością, czy jak pan Herman, kamerdyner pana Johna Henry’ego Petersa, którego radykalnych poglądów nikt nie mógł słuchać spokojnie, lecz którego charakterystyczny, płynący z głębi brzucha śmiech i wrodzony wdzięk z Yorkshire sprawiały, że nie dało się go nie lubić. Mógłbym tak wymieniać jeszcze długo. W owych czasach żywy był w naszym zawodzie duch koleżeństwa, niezależnie od drobnych różnic w poglądach. W gruncie rzeczy byliśmy wszyscy ulepieni z jednej gliny. Teraz jest inaczej; gdy jakiś gość przyjedzie tu z kimś ze służby – a zdarza się to coraz rzadziej – będzie to raczej ktoś nowy, kto wieczór woli spędzić, nie grzejąc się z nami przy kominku w pomieszczeniu kredensowym, lecz pijąc Pod Ręką Oracza lub nawet, co obecnie bardziej prawdopodobne, Pod Gwiazdą.Wspominałem już tu pana Grahama, kamerdynera sir Jamesa Chambersa. Oto około dwóch miesięcy temu dowiedziałem się ku mojej radości, że sir James ma wkrótce odwiedzić Darlington Hall. Cieszyłem się na tę wizytę nie tylko dlatego, że goście z czasów lorda Darlingtona należą teraz do rzadkości – krąg znajomych pana Farradaya jest, rzecz jasna, zupełnie inny niż jego lordowskiej mości – lecz również dlatego, że spodziewałem się oprócz sir Jamesa zobaczyć też, jak za dawnych lat, pana Grahama i zasięgnąć jego rady w sprawie nurtującego mnie problemu żartów. Jakież było więc moje zdziwienie i rozczarowanie, gdy w przeddzień wizyty sir Jamesa dowiedziałem się, że ten przyjedzie sam. Potem okazało się, że pan Graham nie pracuje już u sir Jamesa, a co więcej, sir James nie zatrudnia teraz nikogo na stałe. Chętnie dowiedziałbym się, co się stało z panem Grahamem, gdyż choć nie znaliśmy się dobrze, dogadywaliśmy się świetnie przy każdym naszym spotkaniu. Nie nadarzyła się jednak okazja do zdobycia tej informacji. Muszę przyznać, że byłem mocno zawiedziony, ponieważ bardzo chciałem omówić z nim sprawę żartowania.Pozwolę sobie jednak powrócić do mego głównego wątku. Jak już mówiłem, wczoraj po południu przeżyłem w salonie parę naprawdę ciężkich chwil, wysłuchując żartów pana Farradaya. Zniosłem to, jak zwykle, z lekkim uśmiechem – na tyle jednak szerokim, by okazać, że i ja w jakiś sposób uczestniczę w jego wesołej zabawie – i czekałem, by mój chlebodawca wyraził zgodę na wyjazd. Jak przypuszczałem, wyraził ją dość szybko; pamiętał ponadto o swej łaskawej propozycji „dania mi na benzynę” i potwierdził ją.Tak więc nie widzę nic, co mogłoby przeszkodzić mi w udaniu się na wyprawę do West Country. Będę musiał oczywiście napisać do panny Kenton, że pojawię się u niej przejazdem; będę też musiał zająć się mym strojem. Należy załatwić jeszcze wiele innych spraw związanych z moją nieobecnością w Darlington Hall. Tak czy inaczej, nie widzę jakiegokolwiek powodu, bym nie miał wyruszyć w tę podróż.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/OKRUCHY_DNIA-ebookRO/p00659464i006" target="_blank" title="OKRUCHY DNIA [Kazuo Ishiguro] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="OKRUCHY DNIA [Kazuo Ishiguro] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jak się żyje pod miastem? - Hobby Dom\nHome » Nowości » Dom » Jak się żyje pod miastem?\nJak się żyje pod miastem?\nMieszkanie pod miastem jest coraz bardziej pożądanym sposobem na życie. Wiele osób zauważa zarówno wady jak i zalety takiego rozwiązania. W dzisiejszym artykule postaramy się przedstawić cechy życia pod miastem na przykładzie osiedla w Baninie pod Trójmiastem, które zdobywa coraz większą popularność i zainteresowanie wśród osób szukających nowego gniazdka.\nW przeciągu ostatnich kilku lat bardzo popularne stało się kupowanie mieszkań oraz domów w mniejszych miejscowościach, które leżą w pobliżu dużych miast. Ten sam trend ma miejsce na północy Polski, a konkretniej – w Trójmieście oraz jego okolicach. Tu właśnie powstaje osiedle nowoczesnych domów w Baninie od dewelopera Dom Moich Marzeń, które interesuje coraz większą rzeszę osób.\nJak jednak żyje się pod wielkim miastem?\n1. Lokalizacja nie jest zła\nWiele osób obawia się, że przez zlokalizowanie mieszkania pod miastem nie będą mogły swobodnie żyć i wykonywać swoich obowiązków takich jak praca czy nauka. Jest to jednak myślenie błędne. Z Banina można dojechać w krótkim czasie (około pół godziny) i w prosty sposób (bez korków) do centrum Gdańska, Sopotu oraz Gdyni. Dzięki temu życie pod miastem pozwala również na życie w mieście. Mamy możliwość wyboru – albo pozostajemy w naszej spokojnej oazie domowej, albo ruszamy na podbój rozrywek wielkomiejskich!\n2. Ceny są znacznie korzystniejsze pod miastem\nDzięki temu, że grunty pod miastem są tańsze, mniej przyjdzie nam również zapłacić za lokal. Deweloper osiedla w Baninie mówi, że cały dom na jego osiedlu jest w cenie mieszkania. Dlatego właśnie lepiej jest kupić nieruchomość pod miastem.\n3. Miła okolica i relaks\nDom powinien być miejscem, w którym wypoczywamy po całym ciężkim dniu w pracy lub na uczelni. Dlatego właśnie okolice podmiejskie mają przewagę nad zatłoczonym centrum miasta czy innymi dzielnicami, które przecież również są ruchliwe. W mieście trudno nam będzie znaleźć miejsce zaciszne, w którym będziemy mogli się zrelaksować. Nawet na plaży nie zaznamy takiej ilości spokoju, co pod miastem.\nBanino z kolei to dość spokojna okolica, w której będziemy mogli odpocząć.


Zadzwonili do podejrzanego ws. Skripala, dodzwonili się do... rosyjskiego ministerstwa obrony - Superstacja\nZadzwonili do podejrzanego ws. Skripala, dodzwonili się do... rosyjskiego ministerstwa obrony\nDziennikarze zadzwonili pod numer telefonu, który miał należeć do jednego z Rosjan podejrzanych o przeprowadzenie zamachu na Siergieja Skripala. Okazało się, że odebrał urzędnik z rosyjskiego ministerstwa obrony.\nBrytyjskie MSZ uznało w czwartek za "kłamstwa i próbę zaciemniania obrazu" wywiad dla rosyjskiej telewizji RT dwóch mężczyzn podejrzewanych o próbę zabójstwa Siergieja Skripala. Według MSZ wywiad wpisuje się w dotychczasowe reakcje Rosji na marcowy incydent.\nW przesłanym mediom, w tym PAP, oświadczeniu powtórzono, że "policja i prokuratura zidentyfikowała tych mężczyzn jako głównych podejrzanych w związku z atakiem w Salisbury". Dodano, że "rząd ma jasność, że są oni oficerami rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU i użyli wyniszczająco toksycznej, nielegalnej broni chemicznej na ulicach naszego kraju".\n"Wielokrotnie prosiliśmy Rosję o przedstawienie swojej wersji wydarzeń tego, co się stało w Salisbury w marcu. Dzisiaj - podobnie jak wcześniej - odpowiedziano nam za pomocą kłamstw i prób zaciemnienia obrazu" - podkreśliło brytyjskie MSZ.\nWcześniej w podobnym tonie wypowiedział się poseł brytyjskiej Partii Konserwatywnej John Glen, który reprezentuje okręg wyborczy Salisbury. Uznał on za niewiarygodne" wyjaśnienia w telewizji RT mężczyzn podejrzanych o próbę zabójstwa byłego oficera rosyjskiego wywiadu wojskowego Siergieja Skripala.\nGlen, który jednocześnie jest wiceministrem finansów odpowiedzialnym za londyńskie City, podkreślił, że jest "zachwycony, że Aleksandr Pietrow i Rusłan Boszyrow zobaczyli światowej klasy atrakcje, które oferuje Salisbury", lecz dodał, że "bardzo dziwne jest przemierzanie całej tej drogi dla zaledwie dwóch dni z Nowiczokiem (środek paralityczno-drgawkowy) w bagażu".\n"Salisbury jest otwarte dla turystów z całego świata, (...) ale oświadczenia Pietrowa i Boszyrowa są niewiarygodne i nie pasują do powszechnie przyjętych informacji wywiadowczych, które mamy na ich temat".\nBrytyjska premier Theresa May powiedziała w zeszłym tygodniu w Izbie Gmin, że mężczyźni podejrzani przez prokuraturę o próbę zabójstwa Skripalów zostali zidentyfikowani jako oficerowie rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU. Oceniła, że musieli działać za przyzwoleniem władz w Moskwie.\nWcześniej brytyjska prokuratura poinformowała o wydaniu nakazów aresztowania dwóch obywateli Rosji: Aleksandra Pietrowa i Rusłana Boszyrowa. Jak zaznaczono, obaj wielokrotnie używali pseudonimów i fałszywych tożsamości, więc niemożliwe jest ustalenie tego, czy podane nazwiska są prawdziwe.\nJednocześnie śledczy ujawnili tożsamość obu mężczyzn oraz szczegóły ich pobytu w Wielkiej Brytanii.\nMężczyźni przylecieli na lotnisko Gatwick na południe od Londynu w piątek, 2 marca, na pokładzie samolotu linii lotniczych Aerofłot z Moskwy i wylecieli z powrotem do rosyjskiej stolicy 4 marca, w niedzielę wieczorem. W tym czasie aż dwukrotnie odwiedzili Salisbury, miejscowość, w której mieszkał Skripal: raz w sobotę w ramach rekonesansu i drugi raz w niedzielę, gdy użyli Nowiczoka na drzwiach wejściowych mieszkania Skripala.\nW czwartek rosyjska telewizja państwowa RT nadała wywiad z dwoma mężczyznami przedstawiającymi się jako Pietrow i Boszyrow.\nRozmówcy RT - telewizji uważanej za tubę propagandową Kremla - przekonywali, że byli w Salisbury turystycznie z rekomendacji przyjaciół.\nMężczyźni utrzymywali w rozmowie z redaktor naczelną RT Margaritą Simonjan, że nie działają w wywiadzie wojskowym GRU, lecz pracują w biznesie, który określili jako "przemysł fitness: witaminy, mikroelementy, proteiny i odżywki".\nPytani, czy przechodzili obok domu Skripala, mężczyźni powiedzieli, że "być może przechodzili, a może nie", ale nie wiedzą, gdzie on się znajduje.\nMarcowy zamach na Skripalów (Skripala i jego córkę) na terytorium Wielkiej Brytanii wywołał jeden z największych kryzysów dyplomatycznych w relacjach brytyjsko-rosyjskich od zakończenia zimnej wojny i doprowadził do wydalenia ponad 120 rosyjskich dyplomatów z państw Zachodu, w tym USA i większości krajów UE.


siadać ukończone ważne szkolenie BHP. Przeprowadzaniem szkolenia BHP zajmuje się specjalna firma zatrudniająca wykwalifikowanych specjalistów z branży BHP. Szkolenie\nDodane: 05-09-2020 08:04\nJednym z wielu obowiązków pracodawcy jest zapewnienie pracownikom szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, ponieważ każdy pracownik i pracodawca musi posiadać ukończone ważne szkolenie BHP. Przeprowadzaniem szkolenia BHP zajmuje się specjalna firma zatrudniająca wykwalifikowanych specjalistów z branży BHP. Szkolenie\nAplikacje webowe, czego o nic nie wiesz?Cross fit- nowy rodzaj fitnessuRepairing and mending things - plumbingProducent myjniJak leczyć zęby - stawka godzinowaPraca w geodezji, Å‚atwa czy trudna?Zwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Dbasz o swoje auto? Nie zapominaj o silnikuWhat causes black smoke in car?JuÅ¼ niebawem nowe programy dla szpitaliCiepÅ‚o nie powinno byÄ‡ luksusemDentysta ZabrzeIdzie zima, ogrzej swÃ³j domSerwisowanie samochodu - nie takie prosteFirmy od paneli słonecznychO regeneracji siÅ‚ownikÃ³wBudowa i wykoÅ„czenie domu. Kilka sÅ‚Ã³w o kostceEgzekwowanie prawa a sprawiedliwośćJesteÅ› czyÅ›ciochem, czy brudasem?Obsługa bhpProdukty dla dzieci w Polskim internecieZanim siÄ™ urzÄ…dzisz - trochÄ™ przydatnych informacjiSklepy z modnÄ… odzieÅ¼Ä…, co warto kupowaÄ‡?Nieruchomości okiem prawnikaKilka przydatnych porad z dziedziny prawaO ksiÄ™gowoÅ›ci - ogÃ³lnieCzy znaleźć psychologa można tanio?Plumbers - generallyDecorative idea for your homeSuperfood- dieta cud


Model porno - Lanny Barbie\nModel porno - Lanny Barbie\nFilmy wyposażone modele - Lanny Barbie. Model porno - Lanny Barbie. Lanny Barbie urodzona 29 sierpnia 1981 roku w Montrealu, Quebec, Kanada.\nJak przyznaje sama Lenny, jej debiut nastąpił dosłownie po 5 sekund po wystąpieniu jej pełnoletności. Najpierw były to zdjęcia w niskobudżetowych filmach porno, wśród których warto wyróżnić World Sex Tour 24: Canada, 2 on 1 #14 i Lewd Conduct 15. Również Lenny zagrała w wielu порносцен dla małych kanadyjskich treści pornograficznych.\nW 2003 roku, po tym jak Barbie zagrała w 10 filmach porno, nastąpił gwałtowny wzrost jej kariery: Lenny zdobił okładki kilka męskich czasopism, wśród których Hustler, Club, i Penthouse, u których aktorka była "Pussy czerwca".\n1 kwietnia 2005 roku Vivid Entertainment ogłosili, że podpisali z Lanny Barbie ekskluzywny kontrakt na okres 2 lat. Po zakończeniu umowy, strony zdecydowały się nie przedłużać umowy.\nNa dzień dzisiejszy uważa się, że Lanny Barbie zakończyła karierę lub po prostu postanowił zrobić przerwę na czas nieokreślony. Niestety, oficjalnej informacji od aktorki o tym nie ma. Przedstawiciele Vivid stwierdził, że dziewczyna po prostu wyjeżdża do domu do Kanady. Również istnieją niepotwierdzone pogłoski, że przyczyną odejścia Lenny z порнобизнеса było to, że urodziła dziecko i postanowiła po prostu cieszyć się spokojnym życiem gospodyni domowej. Także milczenie gwiazdy porno wywołało straszny wieść o jej śmierci w wypadku samochodowym, jednak później to zdementowano — okazało się, że ta plotka został rozpowszechniony za pomocą фейкового konta twittera aktorka porno Tiffany Meeks.\nLanny Barbie lub Lanny Barby?\nZ pseudonimem aktorki, a dokładniej z jego pisaniem, stale występował zamieszanie: Lannie Barbie, Lani Barbi, Lanny Barbie, Lanny Barbie, Lanny Barby... Pytanie odważył się dość interesujący sposób. Z jednej strony jakiś киберсквоттер porwał nazwa domeny LannyBarbie.com z drugiej — Vivid obawiali się pozwów od firmy produkującej zabawki Barbie, dlatego przy podpisywaniu umowy postanowiono: nazwa aktorka porno od teraz oficjalnie będzie widoczna Lanny Barby.\nPodsumowanie na ojca siostra Lenny także aktorka, ona występuje pod pseudonimem Kimberly Franklin.\nUlubiona pozycja aktorka porno — mężczyzna z tyłu, i im bardziej się kontroluje, tym lepiej.\nWiadomo, że 5 marca 2005 roku Lanny Barbie wyszła za mąż za порноактера Juliana. Oficjalnej informacji o stanie małżeństwa gwiazd porno nie, niektóre plotki mówią, że para szczęśliwie wychowuje dzieci, w innym samych danych, małżeństwo aktorów rozpadł się w 2007 roku. W tym samym czasie wszystkie te plotki nagrali kochankowie Barbie znanych порноактеров i порноактрис: Jules Jordan, Bobby Vitale, Lexington Steele, Erik Everhard, John Strong, Mark Ashley, Brian Surewood, Darren James, Jay Ashley, Jon Dough, Mark Davis, Peter North, Alex Rox, Barrett Blade, Ben English, Brett Rockman, Mark Anthony, Nacho Vidal, Scott Nails, Tony Ribas, Tom Sizemore, Austin Kincaid, Benjamin Brat, Courtney Cummz, Evan Stone, Jack Lawrence, Kelly Madison, Kurt Lockwood, Mark Wood, Mick Blue, Mr. Pete, Shy Love, Sophie Evans, Tiffany Holiday, Tommy Gunn, Evan Seinfeld, Jean Valjean, Marcos Leon, Brooke Haven, Hillary Scott, James Deen. Imponująca lista, prawda?


Suplementy diety - Prosto dla zdrowia - Aura Herbals\nCynkdrop – Cynk + B6 + B12 w płynie 500 ml\nAdaptogeny – 100% naturalne ekstrakty roślinne, płyn 50 ml\nMoje Serce – Wsparcie Funkcji Serca, kapsułki 60szt.\nMoja Figura – Ograniczenie Łaknienia, kapsułki 60 szt.\nHialudrop complex KCH – Kolagen, Chondroityna, Kw. Hialuronowy, 500 ml\nDbanie o dobrą odporność organizmu to proces, na który składa się kilka elementów. Zróżnicowana dieta bogata w cenne witaminy i minerały, aktywność fizyczna oraz odpowiednia ilość snu to podstawa, jeśli chcemy cieszyć się dobrym zdrowiem na co dzień. Skutecznym rozwiązaniem są również suplementy diety dobrane do twoich indywidualnych potrzeb. Stosując preparaty witaminowe, masz pewność, że dostarczasz do organizmu dokładnie tyle składników aktywnych, ile potrzebujesz.\nAby zadbać o zdrowie i zapewnić sobie prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, warto wzbogacić codzienną dietę w witaminy, takie jak:\nwitaminy z grupy B (szczególnie witaminy B2, B6, B9 i B12).\nNaukowcy regularnie podkreślają, że dla zdrowia ważna jest suplementacja witaminy D, szczególnie w obszarach o niedostatecznej ilości słonecznych dni w ciągu roku. W Polsce ryzykiem niedoboru witaminy D może być dotknięte nawet 90% populacji. Przed rozpoczęciem suplementacji należy wykonać badanie krwi, aby sprawdzić wyjściowy poziom witaminy D i na jego podstawie dobrać odpowiednią porcję witaminy.\nW ofercie Aura Herbals znajdziesz naturalną witaminę D z lanoliny. Certyfikowana witamina D – Quali-D® pozyskiwana jest z wełny owiec żyjących na pastwiskach w Nowej Zelandii i Australii. Wyróżnikiem Quali-D® jest jej wysoka przyswajalność.\nWegańska witamina D z alg morskich\nPrzełomem w wegańskiej suplementacji witamin było odkrycie roślinnego odpowiednika cholekalcyferolu, który jest tak samo skuteczny jak cholekalcyferol z lanoliny. Dzięki witaminie D z alg morskich weganie mogą skutecznie dostarczyć do organizmu codzienną porcję witaminy D.\nWegańską witaminę znajdziesz w produktach marki Aura Herbals® Premium.


Kupię 12 okien PCV w kolorze antracytowym, z montażem Dobrzeń Wielki - Oferteo.pl\nKupię 12 okien PCV w kolorze...\nZapytanie ofertowe nr 721092\nKolor: obustronnie antracyt\nTermin skorzystania z oferty: wiosna 2016r., wybór Wykonawcy możliwy jak najszybciej od 16 września 2015r.\nNr zapytania ofertowego: 721092\nW naszej ofercie okna TONTOR wyposażone są w: •\tniemieckie profile okienne systemu Aluplast w kolorze białym, złoty dąb, orzech, antracyt (RAL 7016) jest również możliwość lakierowane na dowolny kolor z palety RAL w układzie jednostronnym lub dwustronnym •\tokucia niemieckiej firmy Winkhaus - activPilot w kolorze srebrnym •\tizolacyjne szyby zespolone jednokomorowe jak i dwukomorowe wypełnione ...\nOkna PCV, Drzwi wejściowe zewnętrzne Opole, Okna ceny Opole, Żaluzje pionowe Opole, Rolety termoizolacyjne Opole, Dobre okna pcv Opole, Okna na poddaszu Opole, Drzwi wejściowe zewnętrzne, Okna ceny, Żaluzje pionowe, Rolety termoizolacyjne, Dobre okna pcv, Okna na poddaszu Drzwi wejściowe zewnętrzne Opolskie, Okna ceny Opolskie, Żaluzje pionowe Opolskie, Rolety termoizolacyjne Opolskie, Dobre okna pcv Opolskie, Okna na poddaszu Opolskie,\nKupię 28 okien PCV, w tym 2 pary drzwi balkonowych oraz 26 rolet zewnętrznych. Ponadto kupię 1 parę drzwi wejściowych. Posiadam wymiary okien i wyślę je zainteresowanym firmom do wstępnej wyceny. Wymagam...\nKupię i zlecę wstawienie 6 okien PCV w domu jednorodzinnym Szukam okien białych, jednoskrzydłowych R-U w przygotowane otwory. Sam wymontuję stare okna. Wymiary okien 1165x1135 - 5szt. i 865x835 - 1szt. Proszę o różne warianty wyceny w wersjach 3- i 2-szybowych. ...\nKupię 11szt. okien PCV, z montażem\nKlient jest zainteresowany ofertami na: okna i drzwi balkonowe Klient chce otrzymać oferty na: zakup i montaż okien Ilość okien: 11 Rodzaj okien: plastikowe (PCV) Kolor futryn: ciemny Usługa z montażem: tak Wymiary: - 146x146cm, - 210x146cm plus drzwi balkonowe 86x230cm, 2szt., - 210x146cm...\nKlient chce otrzymać oferty na: zakup i montaż okien Liczba okien: 4 Wymiary: - 2 okna - 95x110cm, - 1 okno - 80x205cm, - 1 okno - 60x80cmcm. Rodzaj okien: plastikowe (PCV) Wymagania dodatkowe: okna rozwieralno-uchylne, dwuszybowe, kolor obustronny jasny brąz lub...\nKlient jest zainteresowany ofertami na: okna i drzwi balkonowe oraz bramę garażową Klient chce otrzymać oferty na: zakup i montaż okien Ilość okien: - 2 okna z wyjściem na taras (szer. 1,10m, okno uchylne i otwierane, jednoskrzydłowe), - 1 okno balkonowe przesuwane 3,20 x...\nPrzedmiot zakupu 1: okna Rodzaj okien: PCV Ilość: ok. 30szt. Preferowany producent: brak Kolor futryn: w środku białe, na zewnątrz ciemne (ciemny brąz, grafit) Przedmiot zakupu 2: drzwi wewnętrzne (zwykłe) Ilość: ok....\nSkłady VOX - zakres: - drzwi drewniane wewnętrzne, zewnętrzne , stalowe, aluminiowe, stolarka p.pożarowa, bramy , ogrodzenia; http://www.drzwiipodlogi.vox.pl/ - profile PCV: panele , podłogi, parapety, pokrycia elewacyjne -Siding , podbitka dachowa, sufity podwieszane Knauf AMF ; okładziny akustyczne; ...\nK&K STOLARKA powstała w 2005 roku, jest producentem wysokiej jakości stolarki drewnianej drzwiowej i okiennej w systemie DJ-68 Softline potwierdzonej certyfikatami zgodności włoskich Instytutów Budowlanych. ...\nFirmę założyliśmy ponad 30 lat temu. Specjalizujemy się w produkcji drzwi wewnętrznych i wewnętrznych. Wykonujemy je z drewna sosnowego i dębowego. Produkujemy seryjnie, a także realizujemy projekty indywidualne. Zapewniamy nowoczesne...\nFirma projektowa NEW DESIGN proponuje projekty mebli, oświetlenia i dekoracji oparte o techniki obróbki szkla. W ofercie firmy są różnorodne produkty wykonane z barwnego i dekorowanego szkła. NEW DESIGN przedstawia również propozycje przeszkleń m.in. ścianki szklane, świetliki...\nW naszej ofercie okna TONTOR wyposażone są w: •\tniemieckie profile okienne systemu Aluplast w kolorze białym, złoty dąb, orzech, antracyt (RAL 7016) jest również możliwość lakierowane na dowolny...\nWitam, w naszej ofercie mamy do sprzedania nowe okna szer.1465x1635wys.na profilu Aluplast o grubości 70mm i 850mm,cena fabryczna 1076 zł,po rabacie 40%cena wynosi 645 zł. Sprzedajemy nowe okna i drzwi PCV i aluminium bezpośrednio z fabryki,udzielamy...\nFirma ALUFRONT zajmuje się produkcją stolarki aluminiowej. W Naszej ofercie znajdą Państwu: Stolarkę otworową aluminiową, Witryny aluminiowo szklane, Ścianki biurowe całoszklane, Fasady, Ogrody zimowe, Gwarantujemy: -solidność...\nFirma MAGDA rozpoczęła działalność w 2000 r. Oferujemy produkty renomowanych producentów okien i drzwi. Gerda, PTZ, Dziadek, Delta, DRE i innych. W ciągu 10 lat wypracowaliśmy zaufanie i dobrą markę wśród klientów indywidualnych oraz instytucjonalnych. Posiadamy szeroką gamę...\nWitam, w naszej ofercie mamy do sprzedania nowe okna szer.1000x800wys.na profilu Aluplast o grubości 70mm i 850mm,cena fabryczna 391 zł,po rabacie 30%cena wynosi 290 zł. Sprzedajemy nowe okna i drzwi PCV i aluminium bezpośrednio z fabryki,udzielamy rabaty do - 30% od cen producenta,różne kolory i rozmiary okien na życzenie k...\npodeślij swój projekt do wyceny - po wstępnej akceptacji ceny umówimy się...\nJesteśmy zainteresowani współpracą z producentem okien PVC. Jesteśmy nowo otwartym salonem w którym będziemy sprzedawać okna, drzwi, rolety, bramy garażowe i wszystkie inne akcesoria. Prosimy o kontakty z kompetentnymi firmami, które oferują wysokiej jakości okna w...\nKorzyści z wyboru systemu Blue & Red + : najwyższa efektywność energetyczna – dzięki szerokim sześciokomorowym profilom bezkonkurencyjna izolacja termiczna - w standardzie trzyszybowy pakiet o przenikalności cieplnej Ug = 0,5 wraz z potrójnym systemem uszczelnień idealny komfort...\nsprzedam w dobrej cenie drzwi zewnętrzne antywłamaniowe kompletne kolory...


Lucky gold duo – Tecum\nHomeSklepOnaBransoletkiLucky gold duo\nLucky gold duo\nStrona główna / Wg. działania / Na szczęście / Lucky gold duo\nBransoletka LUCKY gold duo no. 2 to podwójny talizman, wykonany z dwóch kamieni, hematytu oraz agatu botswana, które razem tworzą doskonały duet wspierający osiągnięcie powodzenia i sukcesu.\nKategorie: Bransoletki, Dla córki, Dla mamy, Dla ochrony, Dla przyjaciółki, Dla żony, Drobny kamień, Exclusive, Na szczęście Tag: hematyt Product ID: 2755\nBRANSOLETKA LUCKY gold duo\nBransoletka LUCKY gold duo no.2 to podwójny talizman, wykonany z hematytu oraz agatu botswana. Hematyt to kamień sukcesu i powodzenia. Pomaga osiągać nieosiągalne, zamienić marzenia w jawę, aktywizuje siły witalne oraz jednocześnie pełni silną funkcję ochronną. Agat botswana, to kamień, który dodaje poczucia własnej wartości, namawia do śmiałego wyrażania siebie oraz potęguje namiętność i zapewnia dobre życie rodzinne. Razem kamienie tworzą doskonały duet powodzenia i sukcesu.\nHematyt – 4mm/ Agat Botswana 6mm\nBransoletkę zdobi zawieszka z logo TECUM (złocone srebro pr. 925).\nNapisz pierwszą opinię o „Lucky gold duo” Anuluj pisanie odpowiedzi


Ustawa o zawodzie farmaceuty do podpisu Prezydenta10 grudnia 2020\nW czwartek 10 grudnia posłowie przegłosowali projekt ustawy o zawodzie farmaceuty. Głosowanie odbyło się bez niespodzianek, a posłowie zagłosowali za rekomendacją sejmowej Komisji Zdrowia odrzucając tym samym kluczowe poprawki wprowadzone przez Senat – poinformował serwis Politykazdrowotna.com.\nFarmaceuci na swoją ustawę czekali ponad 30 lat. Ustawa zakłada przyznanie farmaceutom szeregu uprawnień m.in. w zakresie doradztwa farmaceutycznego dotyczącego stosowania produktów leczniczych i wyrobów medycznych, prowadzenia przeglądów lekowych, opracowywania indywidualnych planów opieki farmaceutycznej z uwzględnieniem edukacji zdrowotnej, profilaktyki i promocji zdrowego trybu życia oraz wykonywania niektórych badań diagnostycznych.\nGłówną zmianą dla farmaceutów jest wprowadzenie pojęcia świadczenia zdrowotnego zamiast usługi farmaceutycznej. Świadczenie to ma być udzielane przez farmaceutę i stanowić „dokumentowany proces, w którym farmaceuta, współpracując z pacjentem i lekarzem prowadzącym leczenie pacjenta, a w razie potrzeby z przedstawicielami innych zawodów medycznych, czuwa nad prawidłowym przebiegiem indywidualnej farmakoterapii.”


UnaCum.pl: Ars Celebrandi: podsumowanie edycji 2015\nBiskup Athanasius Schneider z Kazachstanu celebrował Mszę św. pontyfikalną w licheńskiej bazylice i przewodniczył nieszporom pontyfikalnym. Również on wygłosił do uczestników Ars Celebrandi wykład, odpowiadał na ich pytania i podpisywał książkę. „Jestem pod naprawdę głębokim wrażeniem spotkania Ars Celebrandi, a szczególnie tego, że spotkałem tak wielu młodych ludzi i młodych księży pragnących okazywania prawdziwej miłości do świętej liturgii oraz większej czci dla Jezusa w świętej liturgii. Doświadczyłem tutaj drobnego przykładu wiosny Kościoła” — powiedział na zakończenie swojej wizyty w Licheniu.\nPrzez cały tydzień w ramach Ars Celebrandi odbywały się warsztaty celebrowania Mszy św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego oraz służenia do niej, warsztaty muzyczne w grupach chorału gregoriańskiego, polifonii i organów, a nawet nauka wytwarzania koronek i konserwacji szat liturgicznych. Uczestnikom zapewniono pełny udział w życiu liturgicznym. Codziennie celebrowane były liczne Msze święte: uroczyste, śpiewane i czytane — nie tylko w rycie trydenckim, lecz także dominikańskim — a także śpiewane jutrznie, nieszpory i komplety. Dodatkowo w piątek na zaproszenie ojców marianów posługujących w licheńskim sanktuarium Matki Bożej uczestnicy Ars Celebrandi wzięli udział w Apelu Maryjnym i w procesji ze świecami na placu przed bazyliką, w ten sposób włączając się widocznie we wspólnotę całego lokalnego Kościoła.\nW tegorocznych warsztatach Ars Celebrandi uczestniczyło 200 osób (w tym ponad 40 kapłanów) z kraju i zagranicy, przede wszystkim młodzież. Od czasu wydania przez papieża Benedykta XVI motu proprio Summorum Pontificum, ułatwiającego dostęp do starszej formy rytu rzymskiego, liczba wiernych zainteresowanych tą formą Mszy św. na całym świecie szybko rośnie. Znakomita większość z nich to ludzie młodzi.\nTekst: Dominika Krupińska, biuro prasowe Ars Celebrandi\nZdjęcia: Krzysztof Ziętarski, Aleksandra Jarczewska


Pierwszy dzień wiosny astronomicznej i kalendarzowej: kiedy jest? - Radio ZET\nWiosna 2018: dziś pierwszy dzień wiosny astronomicznej\nPierwszy dzień wiosny astronomicznej już dziś - 20 marca! Kiedy przywitamy wiosnę kalendarzową 2018 i jakie zwyczaje się z tym wiążą?\nPierwszy dzień wiosny kalendarzowej i astronomicznej to doskonała okazja do pożegnania zimy, a wraz z nią niesprzyjających warunków atmosferycznych i przywitania nowej pory roku. Początek wiosny 2018 przypada w marcu, jednak nie wszyscy znają dokładną datę przesilenia wiosennego. Kiedy można zatem zacząć szukać pierwszych oznak wiosny?\n» Kiedy jest przesilenie wiosenne w 2018 roku? Data równonocy wiosennej «\nWiosna 2018 astronomiczna\nPierwszy dzień wiosny kalendarzowej i astronomicznej nie przypada na ten sam termin. Kalendarzowa wiosna zaczyna się zawsze 21 marca i jest to termin stały. Astronomiczna wiosna natomiast może zaczynać się 20 lub 21 marca (w 2018 roku będzie to 20 marca). Co ciekawe, z biegiem lat astronomiczny początek wiosny będzie wypadał coraz wcześniej. W 2048 roku termin ten przypadnie już na 18.03. Z kolei za niecałe 100 lat, dokładnie w 2102 roku, pierwszy dzień wiosny może wypaść nawet 13 marca.\nPierwszy dzień wiosny: długość dnia i nocy 2018\nDlaczego występują różnice między pierwszym dniem wiosny kalendarzowej a astronomicznej? Różnice związane są z ruchem słońca. Astronomiczna wiosna rozpoczyna się zawsze w momencie równonocy wiosennej, inaczej przesilenia wiosennego (dzień i noc mają dokładnie taki sam czas trwania - po 12 godzin), i trwa aż do przesilenia letniego (najdłuższego dnia w roku). Początek wiosny kalendarzowej natomiast przypadający na 21 marca jest terminem stałym. W tym dniu przez uczniów obchodzony jest również Dzień Wagarowicza.\n» Dzień Wagarowicza 2018: kiedy wypada i jakie zwyczaje się z nim wiążą? «\nPierwszy dzień wiosny: jakie zwyczaje się z nim wiążą?\nTopienie marzanny to jeden z najpowszechniejszych zwyczajów z pierwszego dnia wiosny. Kukła - marzanna, którą robi się ze słony i różnych tkanin na podobiznę kobiety, a następnie topi, ma symbolizować odejście zimy i początek wiosny. Obecnie zwyczaj ten traktowany jest jak forma zabawy, jednak w czasach słowiańskich rytuał ten traktowano bardzo poważnie.\nCo ciekawe, dawniej w pierwszy dzień wiosny zwyczajem było także obmywanie się czystą wodą (miało to symbolizować oczyszczenie). Obecnie rytuał ten funkcjonuje w nieco zmienionej formie, jako śmigus-dyngus.\nMamy nadzieję, że pierwszy dzień wiosny 2018 przywita nas gorącym słońcem i doskonałą pogodą!\nWiosna 2018 Pogoda Kiedy