Zwiedzanie nowej ekspozycji odbyło się w dużym reżimie sanitarnym, poczucie bezpieczeństwa sprawiło, że można było spokojnie obejrzeć wystawę i przetestować oferowane nowości.\nZ racji jubileuszu przygotowana została prezentacja historycznych już dziś produkcji meblowych Nobilia, powrót do minionego stulecia przywołał nostalgiczne wspomnienia. Ekspozycja współczesnej oferty nie była tak okazała jak w latach ubiegłych, lecz pozwoliła w pełni nacieszyć się nowymi propozycjami.\nCo nowego w kolekcji Nobilia na rok 2021?\nKolekcja wzorów i dekorów frontów została poszerzona o nowe inspiracje jakimi są realistyczny Beton Terra imitacja, urzekający Orzech imitacja, frezowany, prosty front Nordic, ultramatowe i nie przyjmujące odcisków palców Biel alpejska i Piaskowy szary oraz absolutny hit tego sezonu – akrylowy front Artis Titanio mat, doskonale imitujący szkło.\nBlaty robocze Nobilia to hitowe nowości - Blat Xtra Bazalt imitacja to ujmujący urbanistyczny dekor, który ma szanse także w klasycznych stylizacjach. Dodatkowym atutem blatów Xtra o grubości 38mm od 2021 roku będzie powierzchnia antybakteryjna microPLUS®, która zapewni ochronę i większą swobodę w użytkowaniu. Otwierając się na nowe rozwiązania Nobilia wprowadza do swojej oferty blaty z konglomeratu. Trzy nowe dekory Surową szarość, Epicką Czerń i Epicką Biel, w grubości 38mm i 12mm - są wodoodporne, nienasiąkliwe i o łatwej w czyszczeniu, higienicznej powierzchni. Idealnie nadają się zarówno do kuchni jak i łazienek. Jako blat roboczy, a także okładzina ścienna.\nCałości nowej kolekcji Nobilia 2021 dopełniają nowe geometryczne dekory wykładzin ściennych oraz uchwyty w nowej kolorystyce i formie, które udoskonalą i nadadzą ostatecznego charakteru każdej kuchni czy łazience.


Wiadomości - Nagroda Record Sales 2008 dla firmy ASTOR - E-Automatyka\nAstor | Czwartek, 03 lipiec 2008r.\nMiędzynarodowa Konferencja Partnerów Wonderware, w Karlsbadzie\nw Kalifornii, zgromadziła ponad 640 dystrybutorów oprogramowania\nprzemysłowego. Spotkanie było okazją do wymiany doświadczeń oraz przyznania nagród „Record Sales 2008”, za wyjątkowe osiągnięcia sprzedażowe w roku fiskalnym 2007/2008.\nWśród laureatów z obszaru EMEA (Europa, Środkowy Wschód, Afryka), znalazła się firma ASTOR, która – w porównaniu z rokiem ubiegłym – zwiększyła sprzedaż produktów Wonderware aż o 20%.\n„Record Sales” już po raz piąty trafia do polskiego dystrybutora Wonderware. Tegoroczny wynik ASTORA wart jest podkreślenia tym bardziej, że jest on lepszy od poprzedniego, kiedy sprzedaż wzrosła o 90%.\n„Od zawsze staramy się, aby w naszej ofercie znajdowały się najlepsze i najnowocześniejsze rozwiązania z dziedziny automatyki, dostosowane do różnych potrzeb i możliwości finansowych naszych klientów. W 1995 roku zostaliśmy jedynym autoryzowanym dystrybutorem produktów Wonderware w Polsce. Już wtedy docenialiśmy elastyczność dostarczanego oprogramowania, jego przystępność i łatwość obsługi oraz szybkość wykonywania aplikacji” – podsumowuje Stefan Życzkowski, Prezes ASTOR Sp. z o.o. – „Dzięki ścisłej współpracy producenta i dystrybutorów z użytkownikami oprogramowania na całym świecie, Wonderware stworzył najlepiej przetestowane produkty i narzędzia do pisania własnych, dopasowanych do wymagań\ni spełniających oczekiwania klienta aplikacji.”\nDo sukcesu sprzedaży oprogramowania Wonderware w Polsce, oprócz zalet samego oprogramowania, przyczyniły się też obiektywne okoliczności w postaci wzrostu rynku automatyki i zwiększającej się atrakcyjności inwestycyjnej Polski. „Spowodowało to, że duże firmy o zasięgu globalnym zaczęły właśnie u nas realizować swoje projekty” – dodaje Stefan Życzkowski.\nRok 2007 upłynął pod znakiem bardzo dynamicznego rozwoju oferty Wonderware: pojawiła się Platforma Systemowa 3.0, nowa wersja 10.0 oprogramowania wizualizacyjnego InTouch, wprowadzona została nowa oferta komputerów panelowych, ale przede wszystkim znacznie rozwinięto funkcjonalność MES.\n„To ważne, ponieważ współczesne wymogi konkurencyjności sprawiają, że – aby być najlepszym – trzeba wykorzystywać najnowsze rozwiązania, właśnie takie, jakie proponuje Wonderware.”- dodaje Andrzej Garbacki, Dyrektor Działu Oprogramowania i Komputerów Przemysłowych w firmie ASTOR.


Chcemy wydania Parabellum 3 Remigiusza Mroza - Petycjeonline.com\nMy, czytelnicy, zwracamy się z prośbą do Instytutu Wydawniczego Erica o przyspieszenie prac nad wydaniem trzeciej części wojennego cyklu "Parabellum" Remigiusza Mroza.\nPierwsza część serii Remigiusza Mroza została wydana przez Erikę we wrześniu 2013 roku, a druga w marcu 2014. Zdobyła ona wielu fanów, na co zapewne wpływ miały barwne postaci i akcja pędząca na łeb, na szyję, a także czytelnicze twisty, które sprawiały, że powieści czytało się z wypiekami na twarzy, nierzadko zarywając noce i złorzecząc na prozaiczne czynności życiowe, takie jak jedzenie, które zmuszały do oderwania się od czytania. Teraz jest maj 2015 i czytelnicy mają książkowego kaca. Chcemy wiedzieć jakie są dalsze losy Bronka, Staszka, Marii, Leitnera, Obelta czy Blankenburga. Dlatego prosimy Instytut Wydawniczy Erica o przyspieszenie prac wydawniczych "Parabellum 3".\nKarolina Sosnowska Skontaktuj się z autorem petycji\nSkładając podpis, uprawniam Karolina Sosnowska do przekazania go osobom decyzyjnym w przedmiotowej sprawie.


Google wprowadza interaktywny serwis map mórz i oceanów - Money.pl\nStrona głównaGoogle wprowadza interaktywny serwis map mórz i oceanów\nGoogle wprowadza interaktywny serwis map mórz i oceanów\nObrazy dna morskiego, fauna i flora mórz,\nzatopione wraki, archiwalne zdjęcia z podróży morskich - to\nwszystko oferuje internetowy koncern Google w udostępnionym w\nponiedziałek najnowszym interaktywnym serwisie map mórz i oceanów.\nObrazy dna morskiego, fauna i flora mórz, zatopione wraki, archiwalne zdjęcia z podróży morskich - to wszystko oferuje internetowy koncern Google w udostępnionym w poniedziałek najnowszym interaktywnym serwisie map mórz i oceanów.\nProjekt Google Ocean to część najnowszej wersji znanego serwisu Google Earth, która umożliwia obejrzenie zdjęć satelitarnych każdego zakątka na Ziemi. Dotąd był to jednak główne lądy.\nBy pokazać, co kryje się pod powierzchnią mórz i oceanów nie wystarczyły zdjęcia satelitarne. Na mapach widać powierzchnię dna morskiego, ustaloną na podstawie pomiarów naukowych. Są też informacje o wszystkim, czego z powietrza nie widać. Wystarczy kliknąć w wybrany obiekt, by zobaczyć zdjęcia albo filmy wideo przedstawiające np. Wielką Rafę Koralową u wybrzeży Australii, rzadkie gatunki zwierząt zamieszkujących morza i oceany itd.\nSerwis zawiera też filmy (ze zbiorów m.in. BBC oraz National Geographic) i informacje o innych podmorskich atrakcjach, takich jak wraki statków i okrętów spoczywające na dnie. Kilkadziesiąt filmów dokumentuje dokonania francuskiego badacza mórz Jacquesa Cousteau. Na mapach pokazano też trasy rejsów jego następców - współczesnych podróżników. Google liczy, że będą oni na bieżąco aktualizować dane o swoich podróżach, zamieszczając na stronie zdjęcia i filmy wideo.\nSzereg danych adresowanych jest raczej do specjalistów niż zwykłych pasjonatów mórz i oceanów: specjalne mapy pozwalają na przykład na śledzenie migracji zwierząt morskich albo pokazują poziom różnych substancji organicznych w wodzie. Dzięki "maszynie czasu" możliwe jest porównanie zdjęć sprzed kilku-kilkunastu lat z obecnymi, co pozwala na własne oczy zobaczyć efekty ocieplenia klimatu, takie jak cofanie się lodowców.\nGoogle nie zdradza szczegółów kontraktów z dostarczycielami danych do Google Ocean, wśród których są zarówno instytucje prywatne jak i państwowe. Zapewnia, że projekt, nad którym pracował od 2007 roku, jest i będzie darmowy, a jego celem jest popularyzowanie wiedzy o morzach i oceanach.\n"Prawda jest taka, że wciąż wiemy zbyt mało o oceanach" - powiedział komisarz unijny komisarz ds. rybołówstwa i polityki morskiej Joe Borg, który wziął udział w brukselskiej inauguracji nowego projektu.\n"Google Ocean jest narzędziem całkowicie zgodnym z naszym celem, jakim jest udostępnienie wiedzy o obszarach morskich wszystkim zainteresowanym obywatelom i innym podmiotom. To narzędzie, które pomoże nam lepiej rozumieć naszą planetę" - dodał, zapewniając, że Komisja Europejska nie dołożyła do niego ani jednego euro.\nkot/ icz/ ro/


Llanvaches - kościół św Dubriciusa - Architektura średniowiecza i starożytności\nLlanvaches – kościół św Dubriciusa\nKościół św. Dubriciusa został zbudowany około XIII/XIV wieku. W latach 1611-1638 proboszczem był tutaj William Wroth, minister kościoła anglikańskiego, który został z niego wyrzucony i założył w Llanvaches pierwszy niezależny kościół w Walii. W połowie XIX wieku świątynia została poważnie przekształcona w trakcie wiktoriańskiej restauracji.\nKościół został wzniesiony z z różowego piaskowca. W średniowieczu składał się z prostokątnej nawy, niewiele węższego, prostokątnego prezbiterium, wieży po stronie zachodniej i XVI-wiecznej kruchty przy południowej ścianie nawy. Wieża została wzniesiona na planie kwadratu. Pierwotnie była zapewne nieco wyższa, w górnych partiach została przebudowana w późniejszym okresie, lecz w dolnych widoczne są kamienie, które uważa się za powtórnie wykorzystane z rzymskich budowli. Od strony południowo – wschodniej otrzymała czworoboczną wieżyczkę komunikacyjną z XV wieku. Pierwotne okna były nieduże, zwieńczone trójliśćmi, czasem zgrupowane po dwa tak jak w południowej ścianie prezbiterium.\nKościół uniknął gruntownych przekształceń w okresie nowożytnym, lecz pomimo tego zmienione zostało pierwotne zwieńczenie wieży, część ościeży okien została wymieniona, a wewnątrz przebudowano w XIX wieku arkadę tęczy. Nowożytne jest również południowe wejście do kościoła, zaś pierwotny portal został zamurowany. Wewnątrz kościoła zachowała się XIV-wieczna chrzcielnica.\nkościół od strony płd-zach, fot. A.Harcombe, źródło Flickr\nkościół od strony wschodniej, fot. A.Harcombe, źródło Flickr\nokno w południowej ścianie prezbiterium, fot. A.Harcombe, źródło Flickr\nStrona internetowa britishlistedbuildings.co.uk, Parish Church of St Dubritius A Grade II Listed Building in Llanvaches, Newport.


Nierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce - Andrzej Wołoszyn - Książka | Gandalf.com.pl\nNierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce (miękka)\nNierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce, i ich uwarunkowania społeczno-ekonomiczne - opis produktu:\nCzy nierówności dochodowe ogółu gospodarstw domowych w Polsce zmniejszyły się w 2015 roku w porównaniu do lat 2005 i 2010? Czy uległy zmianie nierówności międzygrupowe i wewnątrzgrupowe mierzone względem wyodrębnionych grup gospodarstw domowych w tym okresie? Jakie czynniki kształtowały nierówności dochodowe gospodarstw domowych?\nKsiążka Nierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce i ich uwarunkowania społeczno-ekonomiczne, pochodzi z wydawnictwa PWN. Autorem książki jest Andrzej Wołoszyn. Należy do gatunków: nauki społeczne, ekonomia i biznes. Książka Nierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce liczy 234 stron. Jej wymiary to 165x235. Oprawa jest miękka.\nNierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce, i ich uwarunkowania społeczno-ekonomiczne\n-11% Nierówności dochodowe gospodarstw domowych w Polsce książka


Opcje układu wideo - udostępnianie ekranu w Zoom - ZOOM\nOpcje układu wideo podczas udostępniania ekranu w spotkaniach Zoom\nUdostępnianie ekranu z urządzenia z systemem Mac lub Windows sprawi że, wideo innych uczestników zostanie przeniesione do regulowanego panelu wideo. Jeśli nie udostępniasz treści, dostępne są inne układy wideo.\nUdostępnianie ekranu i układy wideo – Wymagania wstępne\nKlient Zoom dla komputerów Mac lub Windows\nDla regulowanego panelu siatki widoku galerii – Windows Client 4.5.3261.0825\nWyświetlanie panelu wideo\nRozpocznij spotkanie i udostępnij swój ekran.\nPanel wideo uczestnika będzie wyświetlany domyślnie, ale jeśli go nie widzisz:\nKliknij przycisk Więcej w elementach sterujących spotkania.\nKliknij Pokaż panel wideo.\nUdostępnianie ekranu układy w systemie Windows\nWidok aktywnego głośnika\nPasek widoku galerii\nSiatka widoku galerii\nZminimalizuj panel wideo\nUkryj panel wideo\nWidok Aktywnego Mówcy\nAby wyświetlić wideo uczestnika jako duży panel Active Speaker, kliknij ikonę Active Speaker Panel.\nAby wyświetlić uczestników w Widoku Galerii, kliknij ikonę Pasek Filmowy w górnej części panelu. Uwaga: Domyślnie uczestnicy będą wyświetlani w postaci pionowego paska filmowego, jednak jeśli przeciągniesz panel wideo na górę lub dół ekranu, będą oni wyświetlani w postaci poziomego paska.\nWidok galerii Siatka\nAby opcja Siatka była widoczna, w spotkaniu musi brać udział co najmniej 6 uczestników (1 osoba udostępniająca i co najmniej 5 widzów). Aby wyświetlić uczestników w regulowanej siatce, kliknij ikonę siatki.\nMinimalizuj i ukryj panel wideo\nPanel wideo można zminimalizować, aby pokazywał tylko tych, którzy aktywnie mówią, klikając ikonę zminimalizowania.\nPanel video może być również całkowicie ukryty podczas spotkania.\nKliknij przycisk Więcej w oknie kontrolnym spotkania.\nKliknij Ukryj panel video.\nUdostępnianie ekranu układy w systemie MacOS\nAby wyświetlić wideo uczestnika jako duży panel Active Speaker, kliknij dużą ikonę Active Speaker Panel.\nAby wyświetlić mniejszą wersję panelu Active Speaker, kliknij mniejszą ikonę panelu Active Speaker.\nUwaga: Obie opcje mogą być również zmieniane pod względem rozmiaru.\nAby wyświetlić uczestników w widoku Galerii, wybierz ikonę Siatka 4×4, znajdującą się w górnej części panelu.\nUwaga: Domyślnie uczestnicy będą wyświetlani w pionowym pasie filmowym, jednak jeśli przeciągniesz panel wideo na górę lub dół ekranu, będą oni wyświetlani w pasie poziomym.\nPanel wideo można zminimalizować, aby pokazywał tylko tych, którzy aktywnie mówią, klikając ikonę minimalizacji. Panel video może być całkowicie ukryty podczas spotkania.


prawnik rozwód Wrocław - Kancelaria Adwokacka Czyszczon\nTag: prawnik rozwód Wrocław\nPrzemoc finansowa bądź przemoc ekonomiczna to nowa kategoria spraw rodzinnych znajdująca odzwierciedlenie w przekroju naszego społeczeństwa. Szybki rozwój dużych miast i wzrost zamożności jednostek doprowadził do podziału społecznego. Niestety te nierówności mają swoje negatywne konsekwencje również dla wielu małżeństw. Z pozoru rodzina jak ze zdjęcia mąż, żona , dzieci, dom, dwa samochody i pies, on pracuje w korporacji, dobrze zarabia ona wychowuje dzieci. Karolina to o niej mowa przyszła do naszej kancelarii zdruzgotana sytuacją życiową […]\nRozwód we Wrocławiuadwokat Magdalena Czyszczoń, adwokat rozwód wrocław, adwokat Wrocław, prawnik rozwód Wrocław, przemoc ekonomiczna, przemoc w rodzinie, rozwód we Wrocławiu, rozwód wrocławLeave a comment


Suppli #1 – Comix Grrrlz\nJest tylko jeden szef. Klient. On może zwolnić każdego w firmie, od prezesa w dół – po prostu wydając swoje pieniądze gdzie indziej. Ta złota myśl Sama Waltona oddaje w jednym zdaniu trudności i bolączki głównej bohaterki Suppli, mangi wymyślonej i narysowanej przez Mari Okazaki. Bohaterka nazywa się Fujii Minami, (Minami znaczy Południe lub zmierzać na południe) jest typem młodej zdolnej, ładnej i zapracowanej kobiety, czyli podstawowej komórki tworzącej japońskie społeczeństwo – generacja 25, 30-latków, wykształceni i odporni, budują swoją karierę zawodową na ogromnych wyrzeczeniach, bez wyjątku kosztem życia prywatnego, czcząc kapitał i jego mityczność, celebrując styl życia, który symbolizuje ugruntowana pozycja w firmie i drogie, lśniące zabawki, najlepiej porsche.\nKiedy odsłania się druga warstwa historii, okazuje się, że bohaterowie Suppli mają jednak ludzkie uczucia, bo wcale nie są robotami, za jakich mamy mieszkańców Nipponu. Chłopak Minami odchodzi od niej po siedmiu latach i zakłada rodzinę, a wokół Fujii szybko pojawia się dwóch interesujących mężczyzn, pracujących zresztą w tej samej firmie, i jak się domyślamy, będzie wybierać między nimi. Jednak mimo tego wątku trudno nazwać Suppli komiksem o sercowych problemach, mimo że Minami odkrywa, że będzie mogła kochać jeszcze raz. Pomysł nie byłby wtedy intrygujący, dlatego oś narracji koncentruje się równolegle na dwóch istotniejszych sprawach: projektach reklam realizowanych przez Minami i relacjach zespołu, zamkniętego kilkanaście godzin dziennie w jednej firmie. Głównym zamysłem Okazaki nie jest, jak sadzę, pokazanie mechanizmów rządzących korporacją, raczej stosunku człowieka do człowieka w molochu, w którym odbywa się przepływ pieniędzy kreatywnych, handluje się kreatywnością ludzkiego mózgu. Okazuje się, że po kilku latach wspólnej pracy za sukces można uznać wspólny wypad na drinka.\nSuppli różni się od klasycznej mangi collage’owym sposobem narracji i retrospektywami, co przywodzi na myśl Prousta (Mari Okazaki poza Japonią publikuje zresztą najwięcej komiksów we Francji). Dużą część historii zajmują przemyślenia i komentarze do rzeczywistości zastanej, autorstwa głównej bohaterki. I to właśnie ten „strumień świadomości” Fujii Minami, a także przepiękne ilustracje i wizerunki postaci, są głównymi atutami tego wydawnictwa. Amatorzy kultury Japonii we wszystkich jej przejawach, od popularnych piosenek popowych wykonawców sprzed lat, jak SMAP, czy tradycyjnych potraw Kraju Wschodzącego Słońca, czy już tak oczywistych symboli jak kwitnąca wiśnia (sakura), powinni koniecznie przeczytać Suppli. Tworząc w na wskroś japońskim medium, czyli mandze, Okazaki przy całym kunszcie rysowniczym przemyca całkiem udanie informacje o pop- i nie tylko obyczajowości Japończyków. W etnografii taki proces nazywa się przekazem kulturowym.\nMari Okazaki zawodowo rysuje komiksy od 2000 roku. Urodziła się w Nagano, ukończyła uczelnię artystyczną i pracowała w agencji reklamowej, co wskazuje na obecność wątków autobiograficznych w Suppli. Zaczynała od mang shojo, później w jej dorobku pojawiły się tak oryginalne projekty jak komiks o romansie bokserskim i dystych 12 Ka-Getsu o życiu college’u. Informacje o jej najnowszych działaniach artystycznych regularnie pojawiają się na stronie Cafe Mari.\nRecenzje Hanami, Mari Okazaki, Minami Fuji, Suppli\nPingback: Supplimacja – recenzja pierwszego tomu mangi „Suppli” | Comix Grrrlz


Inwestycja w panele fotowoltaiczne - www.rubonaft.pl\nBudowa domu to ogromny wydatek. Wielu z nas niestety będzie zmuszonych zaciągnąć kredyt hipoteczny, aby móc zamieszkać w swoim domu. Pożyczkę tę spłacać będziemy zazwyczaj przez większość swojego życia. A co miesiąc przyjdzie nam płacić ratę takiego kredytu.\nPo za ratą, której bank każdego miesiąca będzie od nas żądał musimy również liczyć się z innymi wydatkami. Jednym z nich jest ogrzewanie domu. To największy koszt eksploatacji domu w ciągu roku. Pomijając oczywiście remont dachu, czy jakiegoś innego pomieszczenia. Warto zatem zastanowić się jak ie ogrzewanie wybrać, by zaoszczędzić i płacić mniej. Jednym z takim wyborów są panele fotowoltaiczne, które za pośrednictwem promieni słonecznych tworzą dla nas energię elektryczną. Choć są dosyć drogie na początku, to ich bezobsługowość i cena eksploatacji jest już miłym zaskoczeniem.\nOgrzewanie elektryczne jakie możemy dzięki panelom zamontować w swoim domu pozwoli na utrzymywanie ciepła za małe pieniądze, a niekiedy nawet za darmo. Ogrzewanie domu to sprawa bardzo ważna i warto przemyśleć, czy nie opłaca się zainwestować w panele fotowoltaiczne, które dzięki swojej nowoczesnej technologii są nie tylko opłacalne, ale i niezwykle ekologiczne.\nNie wytwarzają dymu czy innego rodzaju zanieczyszczeń, a dają naprawdę wymierne efekty we postaci energii elektrycznej niezbędnej do korzystanie z domu. Energię tę można oczywiście wykorzystać nie tylko do ogrzewania domu, ale również do przeróżnych urządzeń elektrycznych jakie w domu posiadamy, lodówki, pralki czy mikrofalówki. To inwestycja na wiele lat i warto się nad nią dłużej zastanowić.


Współczesny fenomen Selfie – zahyrra\nLudzie 20 listopada 2017 by Agnieszka\nW XXI wieku fotografia zmieniła swój bieg. Sprzężona z social mediami musiała dostosować się do nowych potrzeb. Zaczęło się całkiem niewinnie, najpierw tzw. „sweet focie w lustrze”, robione kompaktowymi aparatami fotograficznymi, które jednak nie były szczytem fotograficznego kunsztu. Gdy nastąpiła era smartfonów i przednia kamera w telefonach zaczęła mieć wystarczającą jakość by się w niej rozpoznać, rozpoczęła się lawina takich samych zdjęć, które nadal nieprzerwanie okupują profile na Facebooku i Instagramie. Wszyscy doskonale wiemy jak nazywa się taki rodzaj zdjęć. Są to selfie, czyli autoportrety robione telefonem trzymanym w dłoni.\nZdjęcia robione przy użyciu lustra określane mianem selfie pojawiały się już na starych fotografiach z początku XX wieku, choć jak wiemy termin ten jest już stricte współczesny. Określenie selfie pojawiło się pierwszy raz w 2002 roku na australijskim portalu ABC Online. Zanim pojawił się Facebook, tego typu „fotki” królowały na portalu MySpace. Wraz z pojawieniem się aplikacji Instagram w 2010 roku, selfie zadomowiły się na dobre w Internecie.\nGwiazdy oczywiście wiodą prym i prześcigają się w nowych formach robienia sobie selfie. W taki sposób Kim Kradashian wylansowała modę na belfie, czyli zdjęcia robione od tyłu z wyeksponowaniem pośladków. Po Instagramie i Facebooku krążą również #yummytummy (selfie z odsłonięty brzuchem), #nailfie (zdjęcia wystylizowanych paznokci), #yogaselfie, selfie grupowe, jak to słynne z 86 ceremonii wręczenia Oscarów, #dogselfie (zdjęcie z ukochanym psiakiem) czy #iwokeuplikethis, czyli selfie robione tuż po przebudzeniu, jeszcze w pościeli i bez makijażu. Warto także wspomnieć o polskim trendzie – selfie w słynnej windzie Dawida Wolińskiego.\nPrzez tak długi okres te proste zdjęcia stały się potężnym narzędziem marketingowym. Przez swoją prostotę i szybkość wykonania selfie stało się swoistym językiem, który okazał się być uniwersalny dla wszystkich – gwiazd, przedsiębiorców i zwykłych ludzi, mających konto w mediach społecznościowych. Dawniej na zdjęciu ważniejsze było otoczenie osoby fotografowanej, teraz to osoba fotografowana jest najważniejsza, bo przecież miejsce można „otagować” lub pokazać tylko jego fragment. Nasze ładne zdjęcie okazuje się się być najlepszym narzędziem do budowania własnego obrazu w oczach innych oraz swoich. Wystarczy tylko odpowiednia poza, dobra fryzura, makijaż, strój i krótki opis wraz ze wspomnianymi „hushtagami”. Nie ma nic prostszego. Wydaje się, że dobre selfie dziś może mieć każdy, ale…\nNiewinne „fotki” mają jednak swoją ciemniejszą stronę. Ludzie w pogoni za popularnością i lajkami prześcigają się w robieniu coraz to bardziej oryginalnych selfie. Niestety ta oryginalność często idzie w parze z ryzykiem i mamy tu na myśli modę na „śmiertelne selfie” tworzone w niebezpiecznych miejscach, wyglądających na zrobione chwilę tuż przed katastrofą.\nObsesja na punkcie selfie przeradza się w prawdziwe uzależnienie. Pomijając fakt, że cały czas jesteśmy on-line i robimy zdjęcia nie tylko sobie, ale na przykład jedzeniu (#foodporn) to cały czas odczuwamy ten wewnętrzny przymus, że najpierw musimy wyciągnąć telefon, zrobić zdjęcie i je opublikować, a potem dopiero skupić się na „byciu” z innymi w realnym świecie. Wyzwaniem również staje się próba powstrzymywania się od sprawdzania popularności właśnie opublikowanego zdjęcia.\nNajnowsze badania przeprowadzone przez brytyjskich psychiatrów dowodzą, że moda na selfie wywołuje zaburzenia psychiczne od narcyzmu, po obsesyjne przywiązywanie uwagi do swego wyglądu przy jego chorobliwie błędnej ocenie. Jak twierdzą uczeni, nowa moda wywiera negatywną presję na ludzi, bo wskazuje im nierealne cele. I chyba właśnie ta próba dogonienia nierealnego ideału staje się zgubna ponieważ gdzieś w głębi duszy wyczuwamy tą nierealność, więc zamiast wyznaczać sobie cele, które staną się narzędziem pozwalającym wzmocnić nasze poczucie własnej wartości i pewność siebie, rezygnujemy z tego na rzecz poczucia frustracji, którego źródła, jak nam się wydaje, nie możemy odkryć.


stahurski - PurePC.pl - Forum Dyskusyjne\nJaki laptop 350-450zł z allegro: X60 ,X60s ,X61 ,D420 ,D430\nstahurski posted a topic in Co kupić? - Notebooki, Laptopy i inne\nNa początku chciałbym zastrzec ,że to nie jest reklama aukcji allegro. System- windows 7 (64bit).tylko na DDR2 ,DDR1 odpada. Opcjonalnie -dokupinenie pamięci ram ,nowej baterii oraz większego HDD Tylko przeglądanie internetu ,filmy z Yuotube (nie musi być HD) ,bez gier (wiadomo grafika zintegrowana). Używany -sporadycznie. Czy cała seria ThinkPad ma założone hasła na bios? Wymagana bezawaryjność. Dlatego wybór padł na IBM ThinkPad ,polecany na za swoją pancerną odporność i bezawaryjność. 1. allegro.pl/laptop-ibm-x60-windows-xp-core-1gb-wifi-gw-fv -350zł 2. allegro.pl/laptop-ibm-x60-win-xp-core2-1gb-wif -399zł 3. allegro.pl/laptop-dell-d420-core-2x1-20-1gb-30g-399zł 4. allegro.pl/ibm-lenovo-x60s-core-2x-1-66ghz-1-60gb-449zł 5.allegro.pl/laptop-dell-d430-core2-2x1-33-2gb-449zł 6. allegro.pl/ibm-x61-core2-2x-2-0ghz-1-80gb-445zł 7. allegro.pl/ibm-lenovo-x60s-core-2x-1-66ghz-2-60gb-485zł Pytanie ,co wybrać z powyższego,a może coś jeszcze innego?\nPłyta główna razem z windowsem z allegro\nstahurski posted a topic in Co kupić?\nNa tej aukcji : http://allegro.pl/show_item.php?item=2557505628 jest płyta główna razem z windowsem,teraz pytanie czy ,po zmianie płyty głównej ten windows będzie dalej aktywny ,jeśli w ogóle się nie okaże ,że ten windows wcale nie da się aktywować. Przydałby mi się taki windows xp ,resztę bym sprzedał. Co o tym myślicie ?\nZakup DDR3 Kingston\nstahurski posted a topic in Pamięci RAM\nMam zamiar kupić: DDR3 KINGSTON - 8 GB / 1600 (2x 4 GB), CL9, HyperX Genesis Grey - Pamięci RAM DDR 3 na Arest.pl jakie są wasze opinie,sugestie. Moja płyta główna to ASUS M5A87.\nAsus M5A78L-M LX+Athlon II 260\nstahurski replied to stahurski's topic in Socket 754/939/940/AM2/AM3/AM4/FM1/FM2/FM2+\nMoja obecna płyta jest na DDR2,a nowokupowana ma DDR3-2 sloty. To może jescze o memkach,które chcę kupić: http://www.arest.pl/produkt/Pamieci/3,52,,,0,0,0,,/24306/DDR3-KINGSTON-8-GB-1600-2x-4-GB-CL9-HyperX-Genesis-Grey/ jakie są wasze opinie pod kątem cena/parametry I jescze czy mobo z automatu będzie podawać napięcie 1.5 i 1300Mhz zamiast 1.65v -1600.\nstahurski posted a topic in Socket 754/939/940/AM2/AM3/AM4/FM1/FM2/FM2+\nObecnie mam Asrock 785GMH/128M (DDR2)i Athlon II 260 i gr.9500GT. Wzwiązku z niesamowicie niskimi cenami pamięć DDR3 ,kupuję 2x4GB Kingstona. Teraz pytanie czy 8GB(tylko 2 sloty pamięci posiada mobo ,które chcę kupić) czy wystarczy na teraz i na przyszłóść,czy jednak szukać moba z 4 slotami pamięci ? I zamiast 8 GB kupić 12GB DDR3 albo więcej. Gram w gierki mniej wymagające niż Baterfield 3.\neBoostr i RAMDisk-przyspiesz swój pc\nstahurski replied to stahurski's topic in Dyski twarde, cdromy, dvd, pendrive i inne pamięci masowe\nInstalujesz dataram ramdisk,tworzysz partycję(np.1 GB),poddajesz nowo utorzoną partycję testowi prędkości przy DDR2 w porównaniu do DDR3 prędkości będą mniejsze(2x),ale i tak niesamowicie duże. Przenosisz na nową-super szybką partycję pamięć podręczną przeglądarki.Mamy ~10x szybszą przeglądarkę. Dziecinnie proste ,a satysfakcja gwarantowana.\nDokladnie ,dzięki za przypomnienie,już poprawiłem.\nstahurski posted a topic in Dyski twarde, cdromy, dvd, pendrive i inne pamięci masowe\nPostanowiłem przybliżyć interesujący program - eBoostr w wersji 4.0 Eboostr daje zauważalne przyspieszenia pracy pc w przypadku niewystarczającej ilości fizycznej pamięci Ram(kości ram w slotach płyty głównej). Można sprawdzić czy posiadamy wystarczającą ilość pamięci Ram,czy może powinniśmy dokupić: http://www.searchengines.pl/Optymalizacja-i-odchudzanie-XP-t5989.html/page__st__15 Jak działa eboostr: Jeśli użytkownik posiada przenośną pamięć typu flash (pendrive USB lub kartę SD), może wykorzystać ją do przyspieszenia systemu. Technologia ta zapisuje dane wykorzystywane przez menadżera pamięci na pamięci przenośnej. Tak właśnie funkcjonuje eBoostr. W systemie windows vista i 7 ta technologia jest zaimplementowana i nosi nazwę ReadyBoost. Toturial: http://www.youtube.com/watch?v=SsnfQU_rlaQ Jeżeli jednak mamy nadmiar pamięci ,powinniśmy skorzystać z narzędzia : Ramdisk RamDisk pozwala stworzyć w ukrytej pamięci operacyjnej dysk, którego funkcjonalność przypomina typowy dysk twardy. Jeśli chodzi nam o zwiększenie wydajności, wirtualny dysk to wprost idealne narzędzie. Podczas testów okazało się, że RAM dysk ma wydajność około 3 GB/s w odczycie danych i czas dostępu na poziomie zero milisekund, czyli natychmiastowy. Typowy twardy dysk charakteryzuje się czasem dostępu na poziomie kilku milisekund i średnim odczytem na poziomie 70 MB/s. Dlatego zdając sobie sprawę z dysproporcji w wydajności między dwoma rozwiązaniami, warto optymalnie wykorzystać dysk w pamięci.Najlepszym sposobem na to jest przeniesienie pliku wymiany na RAM dysk. Takie rozwiązanie spowoduje nie tylko wzrost wydajności systemu i uruchamianych aplikacji. Takiego dysku nie opłaca się tworzyć tylko wtedy, gdy mamy mniej niż 3 GB pamięci RAM. Taką ilością pamięci z łatwością zarządzi zarówno Windows XP Jeśli mamy cztery i więcej gigabajtów pamięci RAM, stworzenie i wykorzystanie RAM dysku jest zalecane. Najważniejsza z zalet to wydajność, ponieważ pamięć RAM jest o wiele szybsza od twardego dysku. Z kolei największa wada to ulotność zapisanych danych na RAM dysku. Choć możemy włączyć zapisywanie zawartości RAM dysku na dysk twardy przy każdym zamykaniu systemu, to nie uchroni nas od utraty plików przy niespodziewanej przerwie w dostawie zasilania czy awarii systemu Linki: http://www.dobreprogramy.pl/XeonBloomfield/ramdisk-MBs,23425.html http://forum.purepc.pl/Dyski-twarde-cdromy-dvd-pendrive-f55/RAMDisk-Tutorial-t336601.html http://www.ks-ekspert.pl/artykuly/sprzet/pamiec/2009/07-08/wykorzystujemy-ukryta-pamiec-ram.aspx w wersji darmowej Dataram RAMDisk do pobrania: http://memory.dataram.com/products-and-services/software/ramdisk Prosze o sugestie i opinie,jeśli krytyka to konstruktywna.\n2 windowsy-xp i 7 na 1 dysku\nstahurski replied to stahurski's topic in Microsoft Windows\nZwykłe partycje ,owszem da się,ale jeśli chodzi o part.C to nie,nawet nie można zmienić lierki z C na inną: Teraz instalując na wind.7 cokolwiek np.sterowniki,to one nie pytają sie o lokalizację ,tylko instalują się na C,a windows 7 jest na D. Kompletny groch z kapustą ,gwarantowane wysypanie się windowsa xp. Xp jest 32 bitowy ,7 64 bitowy. A może jest możliwość użycia 2 dysków twardych w jednym pc,jeśli tak to jak.\nstahurski posted a topic in Microsoft Windows\nPostanowiłem zaistalować 2 system,knkretnie windows 7 na jednym i tym samym dysku,na którym mam już xp. Pod xp wydzieliłem sobie partycję E,sformatowałem.Zainstalowałem na niej wind.7.Wszystko przebiegło bez problemów,podczas rozruchu mam do wyboru ,który system uruchomić. Pomimo ,że w7 jest zainstalowany na partycji E,to są widoczne pozostałe partycje(C,D,E.) i wszystkie pliki na nich Patrząc po dacie utworzenia na C zostały utworzone nowe pliki z 7. Takie rozwiązanie jest do bani,partycje,a może nawet windowsy się przenikają. Jest sposób posiadania 2 windowsów na jednym pc,ale żeby miały wzajemnie się niewidzące dyski,partycje ?\nAwaria procesora s.754 czy również moba\nstahurski replied to stahurski's topic in Podstawowe Zagadnienia\nWlożyłem nowo zakupiony procek(7zł+przesyłka :blink: ),dalej to samo. Temat wygaszam,daje spokój tej pł.gł.Sprzęt idzie do piwnicy. Mobo bez obsadzonych slotów pamięci powinno zgłaszać tylko jej brak,w przeciwnym razie wadliwa,a nie stawiałbym systemu na niepewnej pł.Potem same problemy.Mobo ma byc sprawne,działające w pełni. Dzięki wszystkim ,temat kończymy.\nu mnie dokładnie to samo,tylko ,że sloty pamięci są wolne,pamięć wyciągnięta. W sygnalizacj award istnieje tylko 1 beep(błąd pamięci),nic nie piszą o powtarzającym się beeeeeeep........beeeeeeep........beeeeeeep........beeeeeeep........ I pomimo że napoczątku w procku były wygięte(czyli nie miały kontaktu z mobo w sockecie)az 4 nóżki o czym wspominałem wcześniej. W każdym razie xbora sorry i THX.\nNastępny,. 1 uwaga 1 długi sygnał oznacza błąd pamięci i to jest oczywista oczywistość. U mnie na 1 jednym się nie kończy tylko powtarza sie to /bip/ w nieskończoność. No i niech się znajdzie mądry co wytłumaczy co to oznacza.\nStary ja 2 godziny szukałem w google,o syganałach biosu award wiem wszystko,ale nigdzie nie pisze co oznacza sygnal 1 długi,ale powtarzający sie w nieskończoność. Przy wyłączonej wtyczce doprawadzającej prąd procesorowi(poprzez mobo)od zasilacza(4 pin) nie słychac żadnego dżwięku. Zamówiłem już procka(20zł). Stary mial pokrzywione 4 nóżki,3 wyprostowalem,4 się złamała,po podłączeniu dalej to samo.\nPłyta gł.(DDR1) z procesorem do 170 zł-co kupić\nstahurski replied to stahurski's topic in Co kupić?\nGłównym wyznacznikiem jest to ile pieniążków kolega musiałby wydać,a będzie tylko przeglądał internet.W gieki będzie grał takie jakie się grało ,kiedy nie było jeszcze ddr2. Koszt dokupienia pamięci DDRII zauważalnie podwyższa koszt,a chcemy jak najtaniej.


Blog - CZYM JEST MIKROBIOM I DLACZEGO JEST TAKI WAŻNY? WELLNESSI\n» CZYM JEST MIKROBIOM I DLACZEGO JEST TAKI WAŻNY?\nCZYM JEST MIKROBIOM I DLACZEGO JEST TAKI WAŻNY? 0\nDodano: 28-08-2021 w kategorii: BLOG autor: admin\nPamiętamy wciąż o słynnych słowach Hipokratesa „Wszelka choroba zaczyna się w jelitach”.\nNasz przewód pokarmowy służy nie tylko do trawienia i wchłaniania składników odżywczych. Dobrze funkcjonujący układ trawienny maksymalnie chłonie składniki odżywcze z naszego pożywienia, aby zapewnić energię i elementy budulcowe do utrzymania zdrowia i do leczenia. Zdrowe trawienie to nie tylko przetwarzanie i przyswajanie składników odżywczych, ale także regularne, zdrowe wydalanie. W rzeczywistości około 70% układu odpornościowego znajduje się w jelitach!\nTo jednak nie wszystko – wg badań dobre zdrowie jelit pozytywnie wpływa na zdrowie mózgu. Wykazano, iż istnieje silne połączenie między jelitami a mózgiem. Zdrowe jelita pozytywnie wpływają na nasze zdrowie metaboliczne, hormonalne, odpornościowe i neurologiczne. Zadbajmy zatem o nasze jelita!!!\nMikrobiom to cudowni mali przyjaciele, to „przyjazne” bakterie, wirusy, pierwotniaki, archeony i grzyby. Ludzkość ewoluowała wraz ze swoim mikrobiomem. Od zarania dziejów żyliśmy w symbiozie. Musimy zrozumieć, że nasz mikrobiom jest delikatnym ekosystemem, podobnie, jak amazoński las deszczowy czy Wielka Rafa Koralowa. Podobnie jak inne ekosystemy, rozwija się dzięki różnorodności, harmonii i współpracy różnych gatunków. To dzięki naszemu zdrowemu mikrobiomowi możemy cieszyć się fizjologiczną homeostazą (równowagą), dobrym samopoczuciem i witalnością. Wg naukowców im bardziej zróżnicowany jest mikrobiom przewodu pokarmowego, tym lepszy wpływ na każdy aspekt naszego fizjologicznego i psychicznego samopoczucia.\nZNACZENIE ZDROWEJ WYŚCIÓŁKI JELITA\nZdrowe jelito wymaga nienaruszonej bariery śluzowej. Centralna część wyściółki jelita i część błony śluzowej to żelowata warstwa śluzu. W 90% składa się z wody i w 10% z glikozylowanych białek. Śluz nawilża i chroni warstwę nabłonkową, jednocześnie przepuszczając składniki odżywcze. Zdrowa warstwa śluzowa jest bogata w składniki odżywcze i jest zarówno pożywieniem, jak i domem dla mikrobiomu. Bariera błony śluzowej jelit stanowi część naszego mechanizmu obronnego w układzie odpornościowym. Komórki śluzówki są silnie połączone ze sobą poprzez białka ścisłego połączenia zwane okludyną i zonuliną. Połączenie ścisłe tworzy półprzepuszczalną barierę ochronną, więc niestrawione białka i toksyny nie przenikają łatwo przez barierę śluzówkową. To, czym karmimy nasz mikrobiom, ma kluczowe znaczenie. Każdy posiłek przechyla szalę w kierunku dobrego samopoczucia lub choroby.\nNiestety w ostatnich latach coraz bardziej korzystamy z żywności przetworzonej, która charakteryzuje się niską zawartością błonnika i wysoką zawartością soli, tłuszczów nasyconych i rafinowanych węglowodanów. Odchodząc od pełnowartościowej żywności, wysokiej zawartości błonnika i diety roślinnej jesteśmy narażeni na „włączenie” przełączników genetycznych, które powodują wiele chorób, a także przedwczesne starzenie się.\nABY ZADBAĆ O NASZ POŻYTECZNY MIKROBIOM POWINNIŚMY:\n- zrezygnować z żywności przetworzonej, żywności z dodatkami, barwnikami, emulgatorami, konserwantami, aromatami; zrezygnować z cukru rafinowanego, syropów o wysokiej zawartości głownie sacharozy, cukierków, a także z tłuszczy nasyconych,\n- zrezygnować z napojów energetycznych, napojów o wysokiej zawartości cukru, gazowanych, kawy (kofeina jest stymulantem ośrodkowego układu nerwowego i może zmęczyć nadnercza przy stałym stosowaniu) itp.\n- musimy zadbać o to by nie narażać naszego organizmu na toksyny środowiskowe\n- odżywiać zdrowy mikrobiom dzięki pełnowartościowej diecie roślinnej. Błonnik jest prebiotykiem. Jeść ok. 30-40 gramów błonnika dziennie. Pokarmy bogate w probiotyki to np. kimchi, kapusta kiszona, kombucha, inne kiszonki, jogurt\n- jeść 2-3 jaja tygodniowo (z farmy która nie stosuje antybiotyków ani hormonów)\n- korzystać ze zdrowych tłuszczy (np. olej kokosowy, masło ghee, oliwa z oliwek, olej z awokado itp.)\n- jeść warzywa ekologiczne bez ograniczeń każdego dnia\n- jeść owoce najlepiej o niskim indeksie glikemicznym, takie jak jagody, jabłka, grejpfruty, cytryny oraz owoce pestkowe, takie jak wiśnie, morele, śliwki, brzoskwinie lub awokado.\n- stosować pełne ziarno najlepiej ekologiczne\n- pić dużo wody niegazowanej i herbat ziołowych\nDo naszego zdrowia musimy podejść w sposób holistyczny, a więc oprócz odpowiedniego odżywiania zadbajmy o zdrowy sen, ćwiczenia fizyczne, medytacje, spacery na świeżym powietrzu (10 tys. kroków dziennie). Nasze zdrowie w naszych rękach 😊))


Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Kancelaria / Aktywność ministrów / Podczas szczytu NATO spotkanie Prezydentów Polski i Ukrainy\nJak ocenił minister, planowane rozmowy prezydentów wskazują, że dialog między Polską a Ukrainą "jest intensywny i trwały, i nie wymaga zewnętrznych impulsów".\nZobacz także: W 75. rocznicę rzezi wołyńskiej Prezydent na Ukrainie oddał cześć pomordowanym Rodakom [PL/ENG] Wystąpienie Prezydenta RP podczas wizyty na Wołyniu W niedzielę Prezydent Andrzej Duda złożył wizytę na Ukrainie, by w 75. rocznicę rzezi wołyńskiej oddać cześć pomordowanym Rodakom. Prezydent podkreślił, że relacje polsko-ukraińskie muszą się "opierać na prawdzie". - Nie może być mowy o żadnej zemście. Oczywiście jest mowa o bólu. Ból będzie trwał, ale wierzę w to, że czas, który leczy rany, zabliźni także i te straszne rany, które pozostały w sercach i po jednej, i pewnie po drugiej stronie także - mówił. - Powinniśmy budować przyjaźń pomiędzy naszymi narodami. Mamy dzisiaj wspólne obawy, mamy dzisiaj wspólne troski, mamy dzisiaj wspólną myśl o bezpieczeństwie - dodał.


Borowina w kosmetyce | Trusted Cosmetics\nW ostatnich latach wzrasta zainteresowanie naturalnymi składnikami w kosmetyce i dermatologii. Borowina jest skarbnicą naturalnych substancji odżywczych, które pielęgnują skórę. Czy warto sięgać po kosmetyki borowinowe? Poznaj kosmetyczne właściwości borowiny.\nBorowina jest źródłem substancji, które pozytywnie wpływają na kondycję skóry. Można wśród nich wyliczyć: kwasy humusowe, garbniki, krzemionkę, pektyny, białka, związki fenolowe czy aminokwasy. Od dawna stosowana jest w medycynie sportowej, reumatologii, fizjoterapii i dermatologii. Zwana jest także "czarnym złotem" w kosmetyce borowina to osad, który powstaje w efekcie działania naturalnych procesów geologicznych.\nBorowina właściwości kosmetyczne\nWykazuje właściwości ściągające, antybakteryjne, immunostymulujące i przeciwzapalne. Oczyszcza i odpręża skórę, pobudza ją do odnowy oraz poprawia metabolizm komórek, a także pozytywnie wpływa na kondycję skóry. Łagodzi stany zapalne i pochłania zanieczyszczenia z powierzchni skóry. Obkurcza naczynia krwionośne, poprawia kondycję skóry alergicznej. Borowina zawiera również silne antyoksydanty, które naprawiają uszkodzenia wyrządzone przez wolne rodniki. W efekcie również zapobiega powstawaniu zmarszczek i chroni przed stresem oksydacyjnym.\nZe względu na wyjątkowy skład borowina jest chętnie wykorzystywana do wykonywania zabiegów kosmetycznych czy jako składnik kosmetyków. W tym celu jest odpowiednio oczyszczona. W ofercie firm kosmetycznych i kosmetyków uzdrowiskowych znajdziemy mnóstwo borowinowych preparatów pielęgnacyjnych takich jak: krem z borowiną, peeling z borowiną, maska z borowiną, żel z borowiną, serum z borowiną, tonik z borowiną, balsam z borowiną, szampon z borowiną, czy emulsja z borowiną.\nKosmetyki borowinowe do pielęgnacji skóry problematycznej\nBorowina w kosmetyce skutecznie oczyszcza skórę z zanieczyszczeń, toksyn i nadmiaru sebum. Łagodzi stany zapalne, poprawia nawilżenie oraz rozjaśnia przebarwienia. Pozytywnie wpływa kondycję skóry i włosów, wzmacnia je oraz zmniejsza widoczność zmarszczek, rozstępów i cellulitu oraz eliminuje wiotkość skóry.\nBorowina działa delikatnie ściągająco oraz przeciwzapalnie dlatego doskonale sprawdza się w pielęgnacji atopowego zapalenia skóry czy łuszczycy. Łagodzi zaczerwienienia i stany zapalne, dzięki czemu kosmetyki z borowiną polecane są także do pielęgnacji cery trądzikowej.\nJuż wkrótce przyjrzymy się bliżej kilku kosmetykom borowinowym. Miałaś okazję poznać kosmetyki borowinowe? Chętnie dowiemy się, co o nich sądzisz!\nco to jest borowinaborowina w kosmetyceborowina właściwości kosmetycznekometyki uzdrowiskowe\nPoprzedni artykuł Bartos Cosmetics – naturalna i skuteczna pielęgnacja z Polski\nKolejny artykuł Sostar i Fiorile – greckie i włoskie nowości kosmetyczne znalezione w Drogerii Jasmin\n7 kwietnia 2019\t| 39 komentarzy\n20 lutego 2019\t| 26 komentarzy\n20 komentarzy na temat “Borowina w kosmetyce”\n21 kwietnia 2019 o 13:33\nSzkoda, że tak mało znam się na składach kosmetycznych, składnikach i ich właściwościach, ale właśnie dlatego śledzę takie wpisy z ciekawością. Ciekawi mnie jak wiele kosmetyków z tym składnikiem uda się odnaleźć 😉\n19 kwietnia 2019 o 07:59\nOprócz borowinowej soli do kąpieli marki Tołpa nie miałam jeszcze okazji używać nic borowinowego. Chociaż… ostatnio zakupiłam hydrolat borowinowo-lipowy marki La Le, a po tym wpisie czuję, że otworzę go w następnej kolejności =) Panie na targach bardzo go polecały właśnie do cery problemowej, której towarzyszą wypryski i nadmiar wydzielanego sebum. Mam nadzieję, że okaże się równie niezły, jak krążące o nim opinie!\n17 kwietnia 2019 o 16:28\nSłyszałam już o takich kosmetykach ale jeszcze się nie skusiłam na nie.\nNo cóż, niestety nie miałam okazji poznać dobroczynnego działania borowinowych kosmetyków. Ale z chęcią poznam je bliżej.\nNigdy nie miałam ani też nie słyszałam o borowinowych kosmetykach. W ostatnim czasie już w kilku artykułach przeczytałam jakie wartościowe są takie produkty. Chyba czas je wypróbować. 🙂\n16 kwietnia 2019 o 19:26\nWłaściwości borowiny zachęcają do jej wypróbowania, nie znam żadnego borowinowego kosmetyku.\n16 kwietnia 2019 o 14:12\nNie mam dobrych wspomnień z borowiną – pamiętam jak jako dziecko używałam jej na zatoki 🙁\nAle może spróbuję w borowiny w kosmetykach.\nNo właśnie ! 🙂 Borowinowe okłady na zatoki. Koszmar z dzieciństwa 🙂\n21 kwietnia 2019 o 23:05\nBrrr, okropieństwo ;(\nciekawy artykuł. Nie wiedziałam, że są kosmetyki z borowiną, a co za tym idzie, nie wiedziałam, że ma ona takie działanie. Od lat borykam się z suchą skórą i alergią, więc taki kosmetyk z borowiną byłby idealny.\n16 kwietnia 2019 o 10:48\nMiałam zabiegi borowinowe jak byłam w sanatorium. Nie wspominam ich najprzyjemniej 🙂\nA efekty jakieś były na skórze?\n17 kwietnia 2019 o 22:44\nRaczej tu chodziło o zdrowie, a nie o skórę (sanatorium). Z tego co kojarzę okłady borowinowe są silnie rozgrzewające.\n16 kwietnia 2019 o 07:16\nNigdy nie pomyślałabym, że borowina ma tyle fajnych właściwości. Coraz bardziej chce wypróbować borowinowe kosmetyki.\n15 kwietnia 2019 o 21:47\nJa z chęcią przeczytałabym recenzję jakiś maseczek borowinowych, takich oczyszczających. Może nawet znalazłoby się coś na dogłębne oczyszczanie porów z zaskórników?\nTakim kosmetykiem to i ja byłabym zainteresowana:)\no tak! maseczek nigdy dość, więc czemu by nie borowinowa!!!\n21 kwietnia 2019 o 23:06\nJa też, bo uwielbiam maseczki.\n15 kwietnia 2019 o 21:32\nChociaż artykuł podkreśla cenne właściwości borowiny, to jednak do końca nie wiem, czy zdecydowałabym się na kosmetyki z jej zawartością. Chyba za bardzo kojarzy mi się z błotem.\n18 kwietnia 2019 o 16:52\na mi się właśnie kojarzy z czymś "przyjemnym", bo ze SPA 🙂 nie wiem, jak w praktyce, bo nigdy nie próbowałam, ale z chęcią bym się przekonała!


Wpadłam w chorobowy wir i całkowicie przegapiłam pierwsze oznaki nadchodzącej wiosny. Kiedy u Hrabiny (KLIK) zobaczyłam zdjęcie przebiśniegów, pobiegłam do ogródka - moje dopiero przebijały się przez warstwę ziemi i suchych liści.\nPotem znowu nawiedziły nas wirusy, a kiedy odeszły i przestało na chwilę padać, okazało się, że przebiśniegi już nie nadają się do uwieczniania dla potomności. Jeszcze kwitną, ale już nie są tak ładne z płatkamii potarmoszonymi przez deszcze.\nNawet żółte krokusy przegapiłam tym roku! Na zdjęcie załapały się te ostatnie, rosnące w zacienionym zakątku.\nSarkokoka jeszcze kwitnie pachnąc oszałamiająco, ale i jej kwiaty już nieco przyżółkły i zaczynają opadać. (Kicia natychmist zainteresowała się tym co robię i przybiegła sprawdzić co takiego ciekawego wypatrzyłam na rabatce.)\nZa to zaczyna się czas ciemierników. Kupione kilka lat temu niewielki sadzonki nieco się rozrosły, więc w zeszłym roku rozsadziłam je i mam teraz ciemierniki i przed domem i za domem.\nWydaje mi się, że przed domem, przy rododendronach, mają lepsze stanowisko a i lepiej są tam wyeksponowane.\nPowoli i tulipany i narcyzy zaczynają piąć się w górę - jeszcze kilka dni i zażółci się koło domu.\nAutor: Motylek o 07:14\njak cudownie,piękne kwiatusie,\n22 lutego 2017 09:26\nU ciebie juz wiosna szaleje w ogrodku, a ja dopiero dzisiaj zobaczylam pierwsze krokusy wystawiajace niesmialo lebki. Ale najwazniejsze ze sa! Moze wreszcie swistak sie pomylil?\n23 lutego 2017 12:25\nUrszula - dziękuję. Po zimie nawet takie maleństwa cieszą.\nPoziomko - u nas świstak zapowiedział rychłą wiosnę i jestem przekonana, że się nie pomylił!\n25 lutego 2017 09:31\nPUR: Oskarowe Skarpetki\nDrzemka z kotem\nHultajstwo w tarapatach\nKolejny kierowca w rodzinie\nSzaraczki, czyli skarpety Nr 15


Zbudzeni: Rozdział XXI część II\nRozdział XXI część II\nW progu stanęła niezwykle wysoka, do tego strasznie chuda i ubrana jak gotka, dziewczyna. Wygląda jak zjawa — pomyślała Lena, patrząc na trupiobladą twarz swojej nowej przewodniczki.\n— To ty jesteś Lena? — Nieznajoma spytała z wyraźną chrypą w głosie.\n— Tak — odparła Lwowska, przełykając ślinę.\n— W takim razie radziłabym ci wstać i iść za mną — rzuciła wyniośle. — Niestety, choć bardzo bym tego chciała, nie mamy całego dnia do naszej dyspozycji.\nLena zebrała resztę swoich rzeczy z krzesła i wyszła za dziewczyną. Kiedy stanęły w holu, ta szybko odwróciła się i wyciągnęła rękę w stronę głowy Leny. Lwowska szybko zrobiła unik i uraczyła ją wystraszonym wzrokiem.\n— Spokojnie, nie zamierzam cię pożreć — zapewniła, rozciągając wąskie, pomalowane bordową pomadką wargi w uśmiechu. — Chciałam tylko dotknąć twoich włosów. Naturalne?\n— Tak — przyznała Lena zgodnie z prawdą, wciąż nie do końca rozumiejąc, co się stało.\n— Piękne. Moje są niestety farbowane. — Złapała kosmyk swoich sięgających do pośladków prostych włosów. Były czarne, lecz w świetle Lena zauważyła ich niebieskawy połysk.\n— Och, przepraszam. Gdzie moje maniery? Nazywam się Eryka Wolańska, szalenie miło mi cię poznać. — Uśmiech gotki niespodziewanie poszerzył się jeszcze bardziej, ukazując szereg białych zębów. Eryka ponownie wyciągnęła w stronę Lwowskiej rękę.\n— Lena. Lwowska — odparła niepewnie, nie mając pojęcia, dlaczego nastawienie jej przewodniczki tak szybko uległo zmianie. Uścisnęła niezwykle kościstą i zimną dłoń nowej towarzyszki. Poczuła dreszcze, ale postarała uśmiechnąć się najszczerzej, jak potrafiła.\n— Może nie jestem ognistą, ale mogę wyczuć twoje obawy na kilometr — powiedziała Eryka. — Złagodzić trochę twój stres?\n— Co? — odparła Lena, zdziwiona propozycją.\n— Nie to nie, chciałam tylko pomóc. — Wolańska wzruszyła szczupłymi ramionami.\n— Nie, nie, nie — natychmiast Lena się poprawiła. — Ja nawet nie wiem, o co chodzi. Mogłabyś mi wytłumaczyć?\n— Nie wiesz? — Towarzyszka Leny uniosła w górę wąskie brwi. — To dość niecodzienne. No dobrze. — Eryka odchrząknęła. — Jako elementalistka wody — zaczęła. — Wiesz kim jest elementalista, prawda? — zapytała, lustrując Lwowską wzrokiem.\n— Bez przesady. — Lena odparła urażonym tonem. — Inaczej by mnie tu nie było.\n— Wolałam się po prostu upewnić. No dobrze, jako elementalistka wody mogę łagodzić nastroje innych osób magią. Wystarczy, że cię dotknę, a będziesz spokojna niczym leniwy strumyk.\n— Chyba już kiedyś przeżyłam coś podobnego. — Przypomniała sobie Lena.\n— W takim razie wiesz więcej, niż ci się zdaje.\n— W takim razie jednak podziękuję za tę ofertę — uznała Lena. — Chciałabym przeżywać to wszystko — rozejrzała się po wnętrzu budynku — na pełnych obrotach.\n— Jeśli tego chcesz. Właśnie, co chciałabyś najpierw obejrzeć? Naszą wspaniałą bibliotekę, cuchnącą niepranymi skarpetkami salę gimnastyczną, a może zatłoczony akademik? A może schowek na miotły w dogodnym do obściskiwania się z chłopakami miejscu?\n— Może być to pierwsze — odpowiedziała Lena, dość zszokowana ostatnią propozycją.\n— W takim razie, chodźmy do piwnicy — zarządziła Eryka entuzjastycznie.\n— Do piwnicy? To tam macie bibliotekę?\n— Oczywiście. — Wolańska odparła głosem pełnym niezrozumienia dla wątpliwości Leny. — Gdzie indziej miałaby być?\nUdały się za ogromne schody, które wcześniej przyciągnęły uwagę Leny. Po ich lewej stronie, w drewnie, mieściły się dwuskrzydłowe drzwi. Wyrzeźbiono na nich kilka wzorów, ułożonych pionowo, jeden pod drugim: między innymi otwartą książkę, dłonie trzymające nieregularną kulę, znak oznaczający łazienkę, coś, co przypominało Lenie otwartą szafę, piecyk i inne, którym Lwowska nie miała czasu lepiej się przyjrzeć. Eryka nacisnęła klamkę i ruchem dłoni wskazała Lenie, by za nią podążała. Ta jednak najpierw przeciągnęła palcami po rycinach i dopiero wtedy ruszyła za przewodniczką.\nPo pokonaniu kilku schodów, znalazły się w odmalowanym na beżowo korytarzu bez okien, oświetlonym jedynie przez żarówki. Po obu stronach wisiały oprawione w antyramy projekty. Lena zauważyła, że prawie wszystkie miały związek z biologią, a najczęściej były to zdjęcia roślin, skał lub zwierząt wraz z opisami. Plakatów traktujących o magii nie dojrzała.\nKilka kroków później, po lewej, zobaczyła pierwsze drzwi z wyrzeźbionym na nich znakiem WC. Po prawej za to drzwi były podwójne i miały wyrzeźbioną szafę, taką samą, jak tę na drzwiach, którymi tu weszły.\n— To legenda — powiedziała Wolańska, przyglądając się Lenie. — Wszystkie drzwi w budynku są tak oznaczone. Nie widzę możliwości, żebyś się tutaj zgubiła. A gdybyś się nie domyśliła, te po prawej prowadzą do szatni. Każdy ma swoją szafkę i wieszak na ubrania. Nie znajduje się tam nic ciekawego, więc nie widzę sensu by je teraz otwierać.\n— Masz do niej klucze? Do innych pomieszczeń też?\n— A jak wyobrażałaś sobie oprowadzanie cię po szkole bez nich? To byłoby dość bezcelowe, nie uważasz?\n— Po prostu nie pomyślałam, że mogliby dać jakiemuś uczniowi klucze do całej szkoły.\n— Na szczęście nie jestem jakimś uczniem. — Eryka odpowiedziała, akcentując dwa ostatnie słowa.\n— Więc jesteś przewodniczącą samorządu albo coś w tym stylu?\n— Powiedziałabym, że obecnie wręcz przeciwnie. Ale nie rozwodźmy się nad niepotrzebnymi tematami. Jest coś, co chciałabyś wiedzieć o szkole, budynku, uczniach? Pytaj o cokolwiek. — Przeszły dalej. Na wprost korytarza znajdowały się kolejne drzwi, a on sam skręcał w prawo. — I tak musimy się tu kręcić. Nie widzę przeszkód, by choć jedna z nas przeżyła ten czas w miarę produktywnie.\n— Okej. Daj mi chwilę. — odparła Lena. — To co tutaj jest? — Lena wskazała na pierwsze drzwi, nie mogąc chwilowo wymyślić niczego lepszego.\n— To twoje pytanie? Księgą oznaczone są klasy, a dalej jest gabinet uzdrowicielki — wyjaśniła Eryka znudzonym głosem.\n— Olgi? — Lena ożywiła się.\n— Tak, a co? Coś cię boli?\n— Wszystko okej. — Lwowska pokręciła głową. — Możemy tam zajrzeć? Chciałabym się przywitać.\n— Nie mam nic przeciwko. W końcu to część zwiedzania.\nLena podeszła do drzwi z wyrzeźbionymi dłońmi i zapukała dwukrotnie. Odpowiedział jej znajomy, męski głos. Karol — pomyślała i weszła do środka.\nChłopak musiał najwidoczniej zajmować się inwentaryzacją, bo siedział na podłodze w otoczeniu masy buteleczek, pudełeczek, kamyków, słoiczków i reszty rzeczy, których Lena nie potrafiła nazwać, a które wyglądały na różnego rodzaju przyrządy lekarskie. Widząc wchodzące dziewczyny, zerwał się na nogi i otrzepał lniany fartuch.\n— Cześć — rzuciła Lena radośnie i rozejrzała się dookoła. Nigdzie nie zauważyła jednak Olgi. — Jesteś sam?\n— Cześć. — Skrzypnik przywitał się. — Tak, nauczyciele mają teraz jakieś spotkanie.\n— No tak, w końcu Daniel też gdzieś zniknął, a miał mnie przecież oprowadzać — zauważyła Lena.\n— Przeniosłaś się do nas? To świetnie. — Ziemny ucieszył się.\n— Tak jakoś wyszło. Jesteśmy w tej samej klasie.\n— To super. Nie będziesz sama. Niech tylko Ifryt się dowie. — Karol wyszczerzył się jeszcze szerzej, ale przygryzł wargę jak tylko zorientował się, że Eryka wciąż stała w drzwiach, oparta o framugę. — Przyszłaś z koleżanką?\n— Eryka pokazuje mi szkołę — wyjaśniła Lena. — W sumie dopiero zaczęłyśmy, ale chciałam najpierw wpaść do was i się przywitać.\n— To bardzo miło z twojej strony. — Powiedział Karol i nagle zaburczało mu w brzuchu. Na jego szczupłe policzki wstąpił cień rumieńca. Zakłopotany, zaczął przemieszczać się w stronę ogromnego biurka Olgi i zbierać z niego porozrzucane przedmioty. — Em… wiesz co? Chętnie bym jeszcze pogadał, ale że jest pora obiadowa to… — tłumaczył.\n— Jasne, nie będę zawracać ci głowy — stwierdziła Lena, przerywając jego monolog.\n— Nie, nie zawracasz, w żadnym razie. — Pomachał ręką na znak sprzeciwu. — Po prostu…\n— Jesteś głodny. Okej, rozumiem. W sumie ja też — dopowiedziała po chwili. — Może pójdziemy razem?\n— Pewnie, nie mam nic przeciwko. — Karol rozpromienił się.\n— To nie będzie problem? — Lena spytała swojej przewodniczki.\n— Właściwie, to też bym coś przekąsiła — odparła Eryka.\nKarol zabrał kurtkę i cała trójka wyszła na korytarz. Nie wracali jednak tą samą drogą, ale szli wzdłuż korytarza, który zakręcał w prawo zaraz za drzwiami do gabinetu uzdrowicielki. Po drodze Eryka pokazała Lenie drzwi do sali szpitalnej, wspomnianego wcześniej składzika i na końcu te prowadzące do biblioteki, którą jednak ominęli i udali się schodami na górę. Okazało się, że drzwi wychodziły na chodnik naprzeciwko stołówki, a niekończącymi się rzędami okiem dziewięciopiętrowego akademika. Przeszli na drugą stronę i udali się prosto do tego pierwszego.\nBudynek był piętrowy i urządzony w stylu starych barów mlecznych, z tą różnicą, że tutaj nie znalezionoby prawdopodobnie niczego starego. Wyglądał na niedawno odnowiony. Lena podążała za dwójką znajomych po ułożonych w szachownicę płytkach. Wszędzie dookoła poustawiano czteroosobowe stoliki, a pod ścianami dostawiono długie ławy. Piętro okazało się tylko częściowe, a wejścia na nie znajdowały się po obu stronach budynku. Górę odgrodzono metalową balustradą.\nLena zobaczyła, że na razie nie pojawiło się zbyt wielu uczniów. Zajęto może jedną czwartą stolików na parterze. Niektórzy na chwilę odrywali wzrok od talerzy, aby zorientować się, kto przyszedł. Inni siedzieli grupami i dyskutowali, nie zawracając sobie głowy nowo przybyłymi.\nLwowska, idąc za przykładem Karola i Eryki, zabrała z jednego ze stołów sztućce i tacę, po czym zaczęła wybierać sobie coś do jedzenia ze specjalnie ustawionych ław. Wszystko było ciepłe i pachniało wprost wybornie, więc Lena długo zastanawiała się nad wyborem. Ostatecznie skomponowała sobie dwudaniowy obiad, a na deser wzięła dwa kawałki ciast.\n— Idziemy na górę? — zaproponowała Eryka. — Będziesz miała dobry widok.\n— Chętnie — zgodziła się Lena i po chwili cała trójka wspinała się na górę.\nZajęli miejsce tuż obok balustrady, tak że Lena dokładnie widziała całe pomieszczenie z góry, a przez ogromne okna mogła zobaczyć główny budynek szkolny i kawałek placu przed nim.\n— Rzeczywiście niezły widok — przyznała.\n— Ciesz się nim, bo jak zjedzie się reszta uczniów, to nie ma szans, żebyś trafiła na to miejsce ponownie.\n— Szkoda. Ale może uda mi się kiedyś tu jeszcze wcisnąć. Nie macie chyba wyznaczonych miejsc?\n— Niby nie, ale wiesz jak jest. Ludzie się przyzwyczajają, mają swoje ulubione miejscówki.\n— W sumie racja — odpowiedziała między kolejnymi kęsami mięsa. — Całkiem dobrze tu gotują — pochwaliła.\n— Nasze kucharki są najlepsze. W gimnazjum, do którego chodziłem, jedzenie zazwyczaj było niedoprawione, więc musieliśmy przynosić z Przemkiem własne przyprawy.\n— To jakiś twój kolega?\n— Tak, właściwie to najlepszy przyjaciel. Jeszcze nie wrócił z domu. Przedstawię was sobie jutro. Tak się składa, że on też chodzi z nami do klasy.\n— Ekstra. Na początku bałam się, że będę czuła się tu samotna, ale chyba mi na to nie pozwolicie.\n— A ty do jakiej chodzisz klasy? Wcześniej nie miałam okazji zapytać — zwróciła się do Eryki.\n— Do trzeciej C.\n— Jesteś starsza. W sumie to ma sens. — Lena rzuciła bez namysłu.\n— Nie mam pojęcia o co ci chodzi, ale raczej wolałabym nie pytać.\n— Na początku wydawałaś się dość… zdystansowana. — Lena chciała użyć słowa straszna, ale w ostatniej chwili ugryzła się w język.\n— Jeśli tak twierdzisz. — Eryka nabrała sałatki na widelec i powoli przeżywając, zjadła.\nLena zauważyła, że na jej tacy nie ma ani grama mięsa.\n— Jesteś wegetarianką?\n— Tak, ale nie martw się, nie będę przeciągać cię na zieloną stronę mocy — odparła Eryka, patrząc na wypełniony kotlecikami talerz Leny. — To nic ideologicznego. Po prostu nigdy nie przepadałam za zwierzakami. — Przy ostatnim słowie zrobiła ręką w powietrzu cudzysłów.\n— Ale desery lubisz?\n— W takim razie polubimy się — zakomunikowała Lena.\n— A ty, Karolu?\n— Hm…? — uniósł głowę znad ziemniaków.\n— Lubisz desery?\n— A kto nie lubi? — odpowiedział pytaniem na pytanie.\n— W takim razie będę musiała dowiedzieć się, gdzie mają tu piekarnik.\n— Możesz użyć tego w akademiku. Na każdym piętrze są dwie kuchnie, w razie, gdyby ktoś chciał sam gotować. Ale w większości świecą pustkami. Komu chciałoby się samemu robić jedzenie, kiedy mamy taki wybór w stołówce — powiedział ziemny.\n— Chyba już wiem, jaki będzie nasz następny przystanek — powiedziała Lena.\n— Niech zgadnę. Kuchnia? — spytała Eryka.\nDziewczyny pożegnały się z Karolem, który po dżentelmeńsku zaoferował się w odniesieniu talerzy i wyszły na dwór.\nOdbiły w prawo od stołówki i zaczęły iść w stronę akademika. Budynek był tak długi, że sięgał do samego końca działki. Tak samo jak resztę, wybudowano go z czerwonej cegły.\n— Domyślam się, że nie ma tu windy?\n— Zdziwiłabyś się. Może i sam budynek pochodzi z końca dziewiętnastego wieku, ale kilka lat temu przeprowadzono tu gruntowny remont i winda jest. Czasem co prawda, są jakieś spięcia w instalacji i nie działa, ale czym byłoby życie bez odrobiny emocji?\nLena powstrzymała się od odpowiedzi i podążyła bez słowa za Eryką przez pierwsze drzwi, te same, którymi przeszła wcześniej z Danielem do pana Stasia. Rzeczywiście, w rogu była winda, której poprzednim razem ognista nie zauważyła.\n— Na którym piętrze mieszkasz? — spytała Eryka, kiedy już weszły do windy.\n— Em… szczerze to nie wiem.\n— Numer pokoju?\nLena wygrzebała z torebki klucz z zawieszką.\n— Trzysta osiemdziesiąt dwa A.\nEryka nacisnęła guzik z czwórką i winda ruszyła, a wnętrzności Leny podskoczyły do góry.\n— Masz własny pokój?\n— To tymczasowe. — Lwowska pokręciła głową. — Będę pomieszkiwać u takiej jednej dziewczyny. Potem gdzieś się przeniosę, o ile ktoś mnie przygarnie. Daniel powiedział, że wywiesi ogłoszenia.\n— To dość nieciekawa sytuacja. Ludzie nie są zbyt skorzy do przygarniania nowych osób. Może i nawet bym cię wzięła, ale sama mieszkam w jedynce, więc to żadne rozwiązanie.\nWinda zapowiedziała czwarte piętro i drzwi się otworzyły. Dziewczyny wyszły z niej i ruszyły długim korytarzem.\n— Na pewno ktoś się zgłosi. Musi, bo inaczej zamieszkam w jakiejś klasie, a tego wolałabym jednak nie robić.\n— Niektóry nauczyciele mieszkają w pokojach za swoimi gabinetami i nigdy nie słyszałam, żeby któryś z nich narzekał — stwierdziła Eryka.\n— Naprawdę? To dość dziwne, nie? Mieszkać w szkole?\n— Jakby się nad tym zastanowić, to to wcale nie jest dziwne. — Eryka jęknęła. — Mogłyśmy wejść drugim wejściem. Byłoby bliżej. Kuchnie są zaraz obok klatek schodowych.\n— Przynajmniej poznam trochę wystrój korytarza.\n— Tu nie ma co oglądać. Wszystkie drzwi są takie same. Podłoga to zwykły kamień, a ściany odmalowali na ten okropny beż. Co za bezguście — zawyrokowała Eryka.\n— No może troszeczkę — zgodziła się Lena, rozglądając się dookoła.\nDziewczyny minęły drzwi prowadzące do nowego pokoju Leny. Eryka odwróciła się w ich stronę.\n— Na pewno nie chcesz go obejrzeć?\n— Daniel mówił, że jego kuzynka musi tam najpierw posprzątać, czy coś.\n— Kuzynka Daniela? Masz na myśli Blankę? To z nią będziesz mieszkać? — spytała, wyraźnie zdziwiona.\n— Można by tak powiedzieć. Mamy WF o tej samej porze, więc czasem pomagamy razem w bibliotece.\n— I jaka jest?\n— A co? Miałam ci powiedzieć, że włóczy się w nocy korytarzami i wysysa krew dziewic? A nie, to akurat ja. — Zaśmiała się gardłowo.\n— Czasem planujemy razem przejęcie świata. Ostatnio nawet wymyśliłyśmy jak pozbyć się niewygodnych świadków naszego przedsięwzięcia bez rzucania na nas żadnych podejrzeń. Chirurgiczna robota. Ale nie dzieli się ze mną wszystkimi swoimi zbrodniami.\nLena uniosła w górę jedną brew.\n— Jest dość tajemnicza. Właściwie to nigdy nie byłam w jej pokoju. — Eryka zmrużyła oczy, udając zamyślenie. — Może trzyma tam swoje nieludzkie eksperymenty? Zawsze podejrzewałam ją o bycie reptilianką. Ten pusty...\n— Wiesz, co? Żałuję, że spytałam. — Lena westchnęła głęboko. — To gdzie ta kuchnia?\n— Tuż przed tobą. — Eryka wskazała Lenie podwójne drzwi pomieszczenia.\nZnajdowało się na rogu, więc miało okna na dwóch ścianach, poza tym wydawało się dość przestronne, zapewne dzięki jasnym meblom. Nikogo nie było w środku, więc Lena mogła oddać się myszkowaniu. Dotykała kolejno sprzętów i rzucała co chwilę uwagi:\n— Silikonowe foremki. Będą idealne do babeczek — zachwycała się, krążąc wśród szafek. — Mają nawet patelnię grillową. O! I tą do naleśników też. Czy to nie cudownie?\n— Tak, oczywiście. To cudowna wiadomość — odpowiadała za każdym razem Eryka.\nKuchnia w akademiku okazała się w pełni urządzona i całkowicie wyposażona w najróżniejsze sprzęty kuchenne. Lena napotkała całe komplety garnków, pokrywek, misek, mikserów, wag i całej reszty.\n— I mogę dowolnie używać tego wszystkiego?\n— Możesz, o ile niczego nie zniszczysz.\n— A w życiu! Sprzęt trzeba szanować.\n— W takim razie, bierz co chcesz.\nCały czas relacjonowała znalezienie kolejnych skarbów Eryce, która z minuty na minutę wydawała się coraz bardziej znudzona, lecz nie poganiała Lwowskiej, widząc, że dziewczyna jest w swoim żywiole. Jednak Lena doskonale zdawała sobie sprawę z jej wyrazu twarzy i próbowała załagodzić sytuację.\n— Zaraz pójdziemy. Tylko zobaczę...\nLena powtarzała „zaraz pójdziemy”, jeszcze trzy razy, zanim Eryka dobitnie odpowiedziała jej, że zaraz to ona pójdzie sama i Lena będzie mogła zostać w kuchni na zawsze, a tym razem zwiedzać będą inni, i to nie wyposażenie, ale jej kości. Dopiero wtedy Lwowska zostawiła w spokoju komplet do dekorowania i razem wyszły z pomieszczenia.\n— Coś czuję, że spędzę tu więcej czasu niż na lekcjach.\n— Radziłabym ci jednak lepsze zarządzanie czasem. Słyszałam, że masz wiele do nadrobienia.\n— Niestety. A w ogóle jak to jest, że wszyscy wszystko o mnie wiedzą? To dość… krępujące.\n— Wśród magów wieści szybko się rozchodzą, przywykniesz. Szczególnie w szkole, szczególnie jeśli chodzi o rodzinę jednego z najważniejszych rodów i szczególnie, jeśli okoliczności dołączenia do tej rodziny okazały się dość niecodzienne.\n— I po co ja w ogóle pytałam? — Lena pokręciła głową.\nDziewczyny nagle usłyszały huk.\n— Co do diabła? — rzuciła Eryka i wychyliła się na korytarz.\nLena poszła w jej ślady i wyjrzała zza rogu. Okazało się, że to Daniel wyszedł z jednego z pokojów i trzasnął drzwiami. Szedł w innym kierunku niż dziewczyny, więc ich nie zauważył i zniknął na klatce schodowej.\n— Ciekawe, co się stało? — powiedziała Lena.\n— Nie mam pojęcia, ale najwyraźniej wychodził z twojego nowego pokoju.\n— Jeśli okaże się, że jednak będę musiała spać w schowku na miotły, to chyba wrócę do domu.\n— Na pewno to nie miało nic wspólnego z twoim wprowadzeniem się — odparła Eryka, jednak jej ton nie pokrywał się z treścią odpowiedzi.\n— Pocieszyłaś mnie, nie ma co — westchnęła Lena.\n— Może powinnyśmy gdzieś pójść, dokończyć zwiedzanie?\n— Pewnie masz rację, ale jednak wolałabym wiedzieć, czy to miało jakiś związek ze mną. Wiesz co, chyba powinnam zadzwonić do Daniela.\n— I co mu powiesz, że podsłuchiwałaś?\n— Nie, że widziałam jak wychodził z mojego przyszłego pokoju. Już kiedyś mu nakłamałam i za dobrze się to nie skończyło. Wolę nie robić powtórki z rozrywki.\n— Jak uważasz — Eryka wzruszyła ramionami.\nLena wybrała numer Daniela i czekała. Odebrał po trzecim sygnale.\n— Coś się stało? — zapytał, zdziwiony. — Miałyście zwiedzać szkołę. Twoja przewodniczka ci nie odpowiada?\n— Nie, jest w porządku, tylko…\n— Poszłyśmy oglądać kuchnię na tym piętrze, na którym mieszka twoja kuzynka i tak jakby widziałyśmy cię, jak wychodziłeś od niej zły. To ma coś wspólnego z moim nocowaniem u niej? Zaczęłam się martwić i wiesz…\n— Nic się nie martw. Wszystko jest tak, jak ustaliliśmy. Po prostu zapomniałem jednej z twoich toreb i chciałem po nią wrócić. Zrobił się przeciąg i drzwi trzasnęły. Nic więcej.\n— Spoko, nie musisz się tłumaczyć. Czyli wszystko okej?\n— Wszystko okej. A i możesz zostać tam, gdzie jesteś. Zaraz wrócę z walizką i pójdziemy do twojego nowego pokoju razem. Może być?\n— Świetnie. Powiem tylko Eryce, że może już iść.\n— Do zobaczenia — rzucił na koniec i się rozłączył.\nEryka przyglądała się Lenie w skupieniu.\n— To ponoć nic takiego. Przeciąg czy coś.\n— Akurat. Kto w lutym otwiera okna?\n— Najwyraźniej moja nowa współlokatorka.\n— Wietrzy smrodek trupa z szafy?\n— Nie pomagasz. Jak chcesz, to możesz iść. Daniel zaraz wróci i pójdziemy do tego strasznego pokoju.\n— No dobrze. Zostawię ci tylko swój numer. W razie, gdybyś czegoś potrzebowała, zgubiła się czy coś, możesz do mnie zadzwonić. — Wyrwała kawałek kartki z notatnika i z zapisanym już numerem, podała Lenie.\n— Dzięki. Za oprowadzanie i w ogóle.\n— Nie ma sprawy. I tak nieczęsto mam okazję z kimś pogadać.\n— A to co miało znaczyć?\n— Nic ważnego. Cześć. — Eryka natychmiast oddaliła się, co, zważając na jej horrendalnie długie nogi, zajęło jej naprawdę niewiele czasu i pomachała Lenie spod windy, a potem całkiem zniknęła.\nLena usiadła na jednej z długich, drewnianych ławeczek ustawionych pod ścianą i czekała na Daniela. Jacy oni są wszyscy dziwni. Pierwszy był ten zakręcony brodacz, Maks. Potem Eryka, wyglądająca i zachowująca się jak upiór, teraz ta Blanka, która wietrzy bagienny aromat z pokoju. W co ja się najlepszego wpakowałam? Jej rozmyślania przerwało nagle zawołanie Daniela. Rzeczywiście niósł w lewej ręce walizkę. Lena podeszła pod drzwi pokoju.\n— Długo ci to zajęło — powiedziała.\n— Jedna z uczennic mnie zagadała po drodze.\n— Taki jesteś tu popularny?\n— Nie da się ukryć. — Wyszczerzył równe zęby w uśmiechu. — To jak? Wchodzisz? — dodał, patrząc na sosnowe drzwi.\n— Chyba nie mam innego wyjścia. — Lena odprała z krótkim westchnieniem i nacisnęła klamkę.\nDrzwi otworzyły się z cichym skrzypnięciem, a ona zobaczyła przed sobą kolejne. Kwadratowe pomieszczenie miało jeszcze dwoje drzwi po bokach, jedno opisane jako A, drugie jako B. W rogu stała niska szafka z siedziskiem, a nad nią kilka wieszaków. Obok ustawiono blat z kilkoma szufladami. Oprócz pojedynczej lampy wiszącej pod sufitem, nic więcej tu nie było.\n— Naprzeciwko masz łazienkę. Twój tymczasowy pokój jest po lewej.\nLena otworzyła kolejne drzwi i przepuściła Daniela z walizka przodem, a potem przestąpiła próg swojego tymczasowego lokum, zamykając od razu za sobą drzwi.\nDaniel odstawił walizkę z resztą rzeczy Lwowskiej pod ścianą, tuż obok obitego szarym materiałem szerokiego fotela. Leżały już na nim kołdra i pościel wcześniej wybrane przez Lenę. Nastolatka dotknęła oparcia mebla.\n— Więc to tu będę spać? — spytała.\n— Dokładnie. Może to nie wodne łóżko, ale na parę nocy powinno wystarczyć — zapewnił Daniel.\nLena rozejrzała się szybko po pomieszczeniu, ale nigdzie nie zauważyła swojej nowej współlokatorki.\n— Gdzie twoja kuzynka? — zwróciła się do ognistego.\n— Pewnie wyszła gdzieś na chwilę.\n— Nie widziałam nikogo wychodzącego z pokoju, a siedziałam na korytarzu cały ten czas.\n— No to nie wiem — pokręcił głową. — Może jest w łazience? Poprawia fryzurę czy coś?\nLena wzruszyła ramionami, ale gdzieś w środku ścisnęło ją uczucie niepokoju. Chyba nie uciekła przede mną przez okno? — pomyślała, podchodząc do niego i oglądając widok. Rozciągał się na bok głównego budynku i kawałek pokrytego śniegiem boiska, otoczonego trzema rzędami długich ławek.\n— Niezły widok — rzuciła, odwracając się w stronę Daniela.\n— Nie najgorszy, ale mogłaś trafić na okna od strony lasu. Tam dopiero jest widok, szczególnie z wyższych pięter.\n— Jak widać, nie można mieć wszystkiego — odparła i przeszła dalej, dotykając kolejno mebli.\nWszystkie należały do tego samego, podstawowego, kompletu w kolorze sosny, pasującego do paneli. Lena przejechała dłonią po gładkiej i zimnej powierzchni biurka. Stało po prawej stronie okna. Po lewej zaś znajdowało się piętrowe łóżko ze wstawioną na dole komodą. Lwowska rozejrzała się pustych, śnieżnobiałych ścianach. Ani jednego obrazu, zdjęcia. Nawet plakatu. Jak w celi mnicha— uznała.\nProstokątne pomieszczenie miało przyzwoitą wielkość, jak na jedną rezydującą w nim osobę. Poza tym, pokój wyglądał raczej na niezamieszkany. Jedynym śladem obecności jego mieszkanki okazała się być bordowa pościel w kratę i kilka książek poustawianych na półce.\n— Twoja kuzynka lubi minimalizm, co?\nLena poczuła aromat kwiatowego odświeżacza powietrza. Neutralizuje zapach trupa, co? — przeszło jej przez myśl. A niech cię, Eryka! Musiałaś zacząć o tym gadać? — Potrząsnęła kasztanową czupryną.\n— Wszystko okej? — Daniel zapytał, widząc jej reakcję.\n— Jasne. Wszystko w porządku. Pomyślałam tylko, że strasznie tu czysto. Naprawdę twoja kuzynka tu sprzątała, zaraz po przyjeździe?\n— Tak, jak przyniosłem tu twoją pościel, biegała akurat ze ścierką. Powiedziała, że chce abyś dobrze się tu czuła.\n— Naprawdę tak powiedziała? — Lena zmrużyła oczy.\n— Mogła użyć trochę innych słów. A właśnie. — Stuknął palcem wskazującym w brodę, po czym podszedł do szafy i otworzył jedne z drzwiczek. — Zrobiła ci trochę miejsca na ciuchy i inne rzeczy. — Przeciągnął ręką przed wolnymi półkami. Cała część trzydrzwiowej szafy była pusta.\n— To miłe z jej strony. Nie musiała. W końcu i tak niedługo mnie tu nie będzie.\n— Oby — rzucił cicho, bardziej do siebie niż do Leny.\n— Słucham? — spytała, niepewna, czy dobrze usłyszała.\n— Powiedziałem „oby”. No wiesz, nie ma sensu, żebyście się tu cisnęły razem. Zawsze to jedna osoba więcej w kolejce do łazienki i w ogóle. Wy dziewczyny potraficie spędzać tam szalenie dużo czasu.\n— Pewnie masz rację — powiedziała niepewnie Lena, wciąż rozglądając się po nowym miejscu. W końcu z powrotem zatrzymała spojrzenie na fotelu. Całe to zwiedzanie, choć mogło nie sprawiać takiego wrażenia, nieźle ją zmęczyło. Dodatkowe kilogramy zawsze stanowiły dla niej większe obciążenie. Z chęcią by się położyła, chociaż na chwilę.\n— Pomóc ci go rozłożyć? — Daniel zapytał, widząc spojrzenie dziewczyny. — Blanka mówiła, że ciężko chodzi.\n— Jeśli to nie problem — zgodziła się i Koterski zajął się swoją robotą. Fotel zatrzeszczał przeraźliwie, jakby za chwilę miał się rozpaść, ale szczęśliwym trafem nic takiego się nie stało.\nLena odłożyła chwilowo swoją pościel na łóżko współlokatorki i zaczęła po kolei zakładać poszewki na poduszki. Zauważyła leżącą na pościeli parę cienkich, skórzanych rękawiczek w beżowym kolorze. Ładne — stwierdziła. — Dziewczyna musi mieć styl. Może jednak jakoś się dogadamy? Zbyt szybko...\n— Zrobione — rzucił Daniel i wyrwał ją tym samym z myśli.\nJuż wspólnie dokończyli ubieranie poszwy na kołdrę. Nie obyło się bez śmiechu, gdy Daniel koniecznie chciał złapać nie ten róg materiału, lecz Lena wciąż zastanawiała się nad tajemniczym zniknięciem współlokatorki. Przecież nie mogła ot tak wyjść. I do tej pory nie wróciła, a jesteśmy tu już z dwadzieścia minut, jak nie dłużej. Cholera, kim jesteś, Blanko? I dlaczego cię tu nie ma?\nLedwie Lena zdążyła pomyśleć te słowa, usłyszała pojedyncze stuknięcie, a potem drzwi się otworzyły i do pokoju weszła dziewczyna. Ogniści wciąż trzymali nieposkładaną pościel, a Lwowska wręcz zastygła, jak tylko zobaczyła ruch za sobą. Szybko jednak opamiętała się, odebrała Danielowi kołdrę i odłożyła na rozłożonym już fotelu.\n— Nie przeszkodziłam w niczym? — Nieznajoma spytała jednostajnym tonem, tak, że ledwo można było uznać to za pytanie.\n— Nie, jasne, że nie. W końcu to twój pokój. — Daniel zaśmiał się krótko, choć Lena nie miała pojęcia, co go rozbawiło.\nDziewczyna trzymała w rękach tacę z trzema parującymi kubkami. Przeszła przez pokój niepewnym krokiem i odstawiła ją na biurku. Lena mimowolnie śledziła każdy jej ruch. Wydała się jej zwyczajna. Przeraźliwie zwyczajna w beżowym, o dwa numery za dużym golfie, sięgającym jej do połowy ud i złotych oprawkach okularów. I to jest ta straszna, trzymająca zwłoki w szafie Blanka? Eryka mnie podpuściła. Przecież ona jest zupełnie normalna — odetchnęła z ulgą.\n— Przyniosłam herbatę. Pomyślałam, że będzie chciało wam się pić.\n— Super. Dzięki — odparł szybko Daniel i zabrał czerwony kubek z tacy.\nLena spojrzała na nich, stojących obok siebie i wymieniających między sobą tajne spojrzenia. Co prawda, mało podobna do Daniela, może z wyjątkiem koloru włosów, ale to nie ma przecież nic do rzeczy. Jeśli jest choć w połowie cierpliwa jak on, na pewno jakoś przeżyjemy.\n— Leno? Leno?!\nGłos Daniela znów wyrwał ją z rozmyślań. Szybko pokiwała głową, żeby dać mu do zrozumienia, że wróciła na ziemię.\n— Chciałbym przedstawić ci moją kuzynkę, Blankę — oznajmił. — Blanko, to jest Lena.\n— Cześć — rzuciła przyjaźnie Lena. — Miło mi cię poznać — powiedziała, uśmiechając się przy tym szeroko. Wyciągnęła dłoń przed siebie.\n— Mnie też miło ciebie poznać. — Blanka odparła z kamienną twarzą. Spojrzała w skupieniu na dłoń Leny, a potem gdzieś przed siebie i znów na Lenę, ale ostatecznie nie uścisnęła dłoni Lwowskiej, tylko schowała swoją do kieszeni jeansów.\nNastała niezręczna cisza, a ręka Leny wisiała jeszcze przez moment, zanim ta nie zorientowała się, że Blanka nie odda gestu.\n— Pyszna herbata. To jakiś nowy smak. Co to za mieszanka? — rzucił Daniel, próbując jakoś odwrócić uwagę od zaistniałej sytuacji.\nBlanka spojrzała w jego stronę i odpowiedziała na pytanie:\n— Czarna herbata z syropem malinowym, rozmarynem, grejpfrutem i szczyptą czerwonego pieprzu.\n— Naprawdę dobra — powtórzył i dopił resztę. — To ja chyba was zostawię, dobrze? — Podrapał się po karku. — Mam jeszcze coś do załatwienia. Na pewno dacie sobie radę — dodał pocieszająco.\n— Tak, na pewno — odparła Lena bez przekonania.\n— Świetnie. To widzimy się na kolacji w stołówce? Jest o osiemnastej.\n— Przyjdziemy — zapewniła Lena, choć oczywiście nie miała pojęcia o planach Blanki, ale nie miała pojęcia, co innego powiedzieć.\n— Będę na piętrze. Na razie — rzucił na koniec i zniknął w przedsionku, zamykając za sobą drzwi.\nLena poczuła się niepewnie. Zazwyczaj dobrze radziła sobie w takich sytuacjach, ale teraz nie miała pojęcia, co powiedzieć. Nie zaczęły w końcu najlepiej.\nNie zwracając większej uwagi na Lenę, Blanka zajęła się strategicznym przełykaniem kolejnych łyków herbaty. Lwowska postanowiła iść za jej przykładem. Ostatecznie aromatyczny napój skończył się im obu, więc Lena uznała, że po prostu zacznie rozmawiać o czymkolwiek. Nie znosiła niezręcznej ciszy.\n— Więc jesteś kuzynką Daniela, tak?\n— Tak. — Blanka odparła krótko.\n— I masz tyle samo lat, co ja?\n— Chodzę do drugiej F.\n— Naprawdę? — Lena uniosła brwi w zaskoczonym wyrazie twarzy. — Ja też — rzuciła z uśmiechem. — Cóż za przypadek!\nBlanka za to w żaden sposób nie odpowiedziała.\n— Wiesz, nie masz nic przeciwko, żebym na razie się za tobą włóczyła? — spytała niepewnie. — Żeby poznać klasy i w ogóle. Nie będę ci przeszkadzać, to tylko na parę pierwszych dni — dodała szybko. — Jak już zapamiętam rozkład, to dam ci spokój.\n— Nie jesteś zbyt rozmowna, co?\nLena chciała już coś odpowiedzieć, ale Blanka po raz pierwszy raz ją zaskoczyła. Do tej pory zachowywała się dość pasywnie. Teraz jednak sama powiedziała coś, niepytana wcześniej.\n— Co powiesz na to, żeby każda zajęła się od teraz sobą?\n— Mnie pasuje — odparła Lena, dość zdziwiona bezpośredniością współlokatorki. — Muszę się jeszcze rozpakować, przygotować na jutro i zadzwonić do taty, więc…\nBlanka przerwała jej.\n— Gdybyś czegoś potrzebowała, możesz zapytać, ale wolałabym, gdybyś radziła sobie sama. A, i nie dotykaj moich rzeczy, dobrze? — Współlokatorka spojrzała morderczo spod szkieł swoich okularów.\n— P… pewnie. — Lena odpowiedziała szybko. — Dzięki za te półki — dodała po chwili, ale Blanka już wdrapała się na górę swojego łóżka z laptopem i założyła na głowę słuchawki.\nLena, wciąż zmęczona, postanowiła na chwilę się położyć. Narzuciła koc na wierzch pościeli i ułożyła się bokiem, twarzą do ściany. Nie chciała wpatrywać się w swoją tymczasową współlokatorkę, a wiedziała, że prędzej czy później jej wzrok skupiłby się na niej.\nMoże i ta dziewczyna nie była straszna, ale wydawała się Lenie dość wyniosła z tym grobowym spojrzeniem i minimalną ekspresją. To pewnie nic. Może jest zła za tę akcję z Danielem? W końcu wkopał ją w to przygarnięcie mnie. Chociaż nie wyglądała na obrażoną na niego, wydawali się rozmawiać normalnie. Wtuliła się mocniej w poduszkę. Więc pewnie jest po prostu niezadowolona z mojej obecności i dlatego tak mnie olała. Nie będzie tak źle. Ziewnęła. Jak tylko przekona się, że nie sprawiam jej żadnych kłopotów, na pewno odpuści i jeszcze pogadamy. Nie chcę robić sobie wrogów już na starcie. Szczególnie, jeśli mam z nimi mieszkać. Znów ziewnęła. O, kurde. Najlepiej bym poszła spać. Tylko na moment. Chyba… zaraz… Zamknęła oczy.\nZnów stała pośrodku znanego, nieskończonego pola. Grzmiało, a z nieba lał się deszcz. Całe niebo zostało zasnute czarnymi chmurami, wokół niej zrobiło się mgliście. Lena wpatrywała się w pustkę, aż dojrzała wyłaniający się z mgły budynek. Znajomy budynek. Jej nowa szkoła, była o tym przekonana. Postanowiła iść w jego stronę, mając nadzieję, że spotka kogoś, kto pomoże rozwikłać jej tę zagadkę. Deszcz całkowicie przemoczył jej koszulę, lecz wewnętrzny ogień nie pozwalał jej zmarznąć. Szła i szła, jednak zdawało jej się, że wcale nie zbliża się do celu. Odwróciła się, by zobaczyć drogę, którą przeszła. Gdy z powrotem spojrzała w kierunku budynku, okazało się, że znajdował się tylko kilka metrów od niej. W jednym z okien dojrzała sylwetkę, a potem para błyszczących oczu spojrzała prosto na nią. Zamarła. Z nieba, prosto w dach budynku uderzył ogromny piorun i wszystko zalała jasność.\nRozwarła powieki, głośno łapiąc powietrze. Jej bluzka była mokra od potu. Przetarła czoło i odrzuciła koc. Znowu to samo. Wszędzie dookoła panowała ciemność, ale Lena słyszała ciągły, stukający dźwięk. Co? Która jest godzina? Nie zdążyła jednak sięgnąć do telefonu, bo przez niezasłonięte okno zobaczyła błyskawicę przecinającą niebo. Padało. Błysk rzucił nieco chwilowego światła i Lena zobaczyła, że Blanka siedziała na łóżku, owinięta kołdrą. Lena pomyślała, że rozmowa może odciągnęłaby ją od myśli o śnie.\n— Też się obudziłaś? — rzuciła w przestrzeń.\n— Krzyczałaś. — Blanka cicho odparła po chwili.\n— Naprawdę? Ja… Przepraszam za to. Nie kontroluję tego.\n— Nieważne. — Dziewczyna powiedziała lekceważąco.\n— Często macie tu burze? — Lena odezwała się ponownie. — Nigdy nie widziałam ich w zimie.\n— Dość często.\n— Dlaczego mnie nie obudziłaś? To znaczy wcześniej. Miałyśmy iść na kolację z Danielem. O cholera i miałam zadzwonić do taty. — Lena sprawdziła godzinę. Było kilka minut po trzeciej w nocy.\n— Wyglądałaś, jakbyś potrzebowała snu.\n— Dzięki za komplement.\n— Lepiej wracaj do spania. Masz przed sobą pracowity dzień.\n— Jasne. Dobranoc.\nBlanka znów nie odpowiedziała. Lena jeszcze przez chwilę wpatrywała się w cień jej sylwetki, a potem odwróciła się z powrotem do ściany i spróbowała zasnąć. Z marnym skutkiem. Wciąż przed oczami miała budynek ze snu, tak bardzo przypominający szkołę. Szalejąca za oknem burza nadawała temu obrazowi tylko prawdziwości. Lena wzdrygnęła się. A jeśli te sny to coś więcej niż tylko moja wyobraźnia?\nKto śledzi bloga, ten wie, że ostatnio działo się trochę rzeczy. Mam jednak nadzieję, że rozdział was nie zawiedzie.\nMuszę jednak o czymś wspomnieć. Będzie to ostatni rozdział napisany przeze mnie tą metodą. Po otrzymanej ostatnio ocenie uznałam, że opowiadanie wymaga gruntownego przerobienia i nie widzę innego rozwiązania, jak napisanie go od nowa. Pewnie nie wszyscy będą z tego zadowoleni, ale znów biorę "urlop" na wyegzekwowanie tego planu. W ciągu kilku dni pojawi się notka wyjaśniająca ze szczegółami, jak potoczy się przyszłość opowiadania.\nA mówiąc w skrócie dla tych, którzy nie lubią czytać pobocznych notek: Zrobię sobie dwu-trzy tygodniową przerwę w której zacznę poprawiać rozdziały, a potem będę wypuszczać je od nowa. Sama historia praktycznie się nie zmieni, zostawię nawet niektóre sceny prawie niezmienione, ale jest parę zmian, których nie mogę zrobić bez zaczęcia od nowa. Głównie jeśli chodzi o bohaterów, bo to oni są tutaj sprawcami całego zamieszania. Postaram się jednak przebudować całość tak, żebyście nie nudzili się, czytając na dobrą sprawę "to samo".\nMam nadzieję, że postanowicie zostać ze mną i kontynuować lekturę "Zbudzonych". Mam nadzieję, że tym razem pójdzie mi lepiej niż za pierwszym razem.\nCondawiramurs 8 marca 2016 22:40\nnie spodziewałam sie, że przewodniczką Leny okaże się akurat taka, a nie inna dziewczyna. Nieco ekscentryczna, ale naprawdę w porządku. Podobało mi się, że w zwiedzaniu nie tylko pokazałaś całkiem spory kawałek szkoły, ale i przechwyciłaś kilka informacji na temat magii, np. to, że ci od wody potafą uspakajać ludzi. Miłe. trochę creepy, że bibliotekę mają w podziemiach, no ale. Niezręczne wydało mi się nieco natknięcie na Karola. Nagle bohatgerowie zaczęli zachowywać się sztywno, to, jak ustatali, że pójdą razem na obiad, brzmiało jak wymuszona rozmowa czterdziestolatków w pracy. Wcześniej było o wiele bardziej naturalnie.\nJeśli chodzi o drugą część postu - nie rozumiem za grosz zachopwania kuzynki Daniela. Dlaczego tak niemiło traktuje Lenę? Coś tutaj jest mocno nie tak. zabrakło mi opisu "zwykłej" dziewczyny, wspomniałaś właściwie jedynie o ubraniu, trochę szkoda. ale zachowanie opisałaś dobrze. nie rozumiem jej... Cyba nie może być za bardzo lubiana w szkole... Zaintrygował mnie bardzo sen Leny, to faktycznie chyba musi być prawda, a nie jedynie mary senne. pwnie na związek z bracmi i dwunastym. Jeśli chodzi o błędy "zapomniano by", nie "zapomnianoby", "uraczyła ją spojrzeniem", nie "wzrokiem".\nTeraz pozostaje mi nic innego, jak uzbroić się w cierpliwość w oczekiwaniu na nową wersję opowiadania. Zapraszam w międzyczasie na zapiski :) no i czekam na maila :*\nMean Maxine 9 marca 2016 14:06\nChciałam, żeby było troszkę ciekawiej niż,kiedy robiłby to Daniel.A Eryka pasowała mi tutaj o wiele lepiej. Co do przemycania - mam nadzieję w nowej wersji robić to częściej. Biblioteka w piwnicy nie jest aż taka straszna, bo od strony gabinetów są małe okienka, budynek ma w końcu podwyższone fundamenty. :)\nCo do niezręczności. Hm... Karol nie przepada za obecnością nieznanych mu osób i z jego strony powinno być niezręcznie, ale u Leny już nie. Spróbuję nad tym pokombinować.\nKuzynka, uznałam, że skoro do tej pory wszyscy skakali nad Leną, to przyda się mała odmiana i Blanka nie będzie zbytnio interesować się Leną. W końcu jakaś obca dziewczyna wbiła jej do pokoju ot tak. Ale Lena jest uparta i chce, żeby wszyscy ją lubili, więc na pewno popracuje nad ich relacją. Postaram się wtrącić parę linijek jej opisu przy okazji poprawek.\nCo do snu, cóż chyba za długo pozostawaliśmy w nieświadomości co to może być i pomyślałam, że lepiej byłoby poczynić pewne postępy, bo na wyniki trzeba będzie jeszcze trochę poczekać.\nPostaram się, żeby nowa wersja była lepsza. :)


Teraz jest N cze 24, 2018 1:19 am\nprzez Beno » Śr cze 03, 2015 12:38 pm\nCzy ktoś może polecić opony do ncka te fabryczne nie dają poczucia trzymania, dupa lubi uciekać w zakrętach przy dodawaniu gazu\nDołączył(a): Pn maja 25, 2015 8:55 am\nprzez Wesoły Dyzio » Śr cze 03, 2015 1:37 pm\nBeno, użyj "szukajki". Dużo o tym jest napisane. Nie ważne, czy to do NC-ka, czy do innego moto, opony są takie same.\nprzez Krzysztof73 » Cz cze 04, 2015 10:45 am\nJa polecam Michelin Pilot Road 3.\nDołączył(a): Cz lip 17, 2014 3:42 pm\nprzez Glub » Cz cze 04, 2015 11:30 am\nPilot Road 4 znacznie lepsze, mówią internety i koledzy z tego forum.\nprzez ferret » So cze 06, 2015 6:39 am\nNa PR3 jeździ się świetnie ale żywotność jest kiepska, mój tył wytrzymał ledwo co 10kkm. Przód mniej więcej tyle samo. Z tyłu po bokach nie miałem bieżnika. Środek wytrzymuje trochę więcej ale boki dosłownie znikają w oczach. Teraz testuję PR4, jeździ się tak samo dobrze jak na na PR3 a podobno żywotność dużo lepsza. Mam nadzieję że zrobię co najmniej 2-3kkm więcej.\nprzez Sarnaon » So cze 06, 2015 3:55 pm\nWesoły Dyzio napisał(a): Beno, użyj "szukajki". Nie ważne, czy to do NC-ka, czy do innego moto, opony są takie same.\n-to chyba slabo czytales, Kolego!\nprzez Glub » So cze 06, 2015 5:57 pm\nBeno napisał(a): Hej\nJaki gumy założyła fabryka u ciebie?\nMiałem fabryczne Metzeler Z8 i to byly dobre gumy.\nprzez maxikaz » So cze 06, 2015 9:49 pm\nPolece Dunlop SPORTMAX MUTANT są rozmiary przewidziane dla NC . Super oponki mało znane w porównaniu do fabrycznych "mietków Z8" trzymanie jak malina ale szybko znikają podczas latania po winklach na torze.\nhttp://www.tirendo.pl/dunlop-sportmax-m ... 65511.html\ndo tego wygladaja zajebiscie na zywo.\nhttp://www.oponyturbo.pl/pl/p/PIRELLI-A ... 69W-/30901\nno i 2 klasyki jak ktos zamierza troche wiecej po szutrowym terenie polatać.\nMetzeler TOURANCE NEXT 120/70R17 58 W TL\nMetzeler TOURANCE NEXT 160/60R17 69 W TL\nhttp://www.oponyturbo.pl/pl/p/METZELER- ... 69W-/30936\nBenio sprawdz cisnienie - 2.5 BAR Przód - 2.9 BAR TYŁ\ni nie odkrecaj w zakrecie na maxa to nie bedzie uslizgu NC to bestia\nHistoria moich moto WSK125,SuzukiGSX600F,NC700XDC.....>>>>?\nProjekt podróży w Alpy w trakcie trasa http://goo.gl/NF8bNa\nDołączył(a): Śr lut 11, 2015 12:57 pm\nprzez chudybiker » N cze 07, 2015 5:59 pm\nUślizgi są najlepsze. Gdzie tylko mogę odkręcam na maxa by postawić trochę bokiem. Jak się brutalnie zredukuje to też jest fajny uślizg. Po co z tym walczyć? Opony fabryczne są super bo kiedy potrzebuje przyczepności to ją mam a jak się wygłupiam to też dają rade. Moje następne opony będą albo takie jak są albo typowo supermoto bo łatwo wchodzą w poślizg i nie odzyskują gwałtownie przyczepności co zmniejsza ryzyko high-sidea. Zamiast kombinować jak poprawić trakcję naucz się cieszyć z jazdy w poślizgu. Pozdro.\nDołączył(a): Wt mar 18, 2014 8:10 pm\nMotocykl: NC 700 SA\nprzez Beno » N cze 07, 2015 6:29 pm\nMaxikaz dzięki za pro odpowiedź


Piłkarski pomysł na prezent - Ronaldo, Messi, Ibrahimović, Casillas\nPiłka nożna – światowy fenomen. Przyciąga tłumy, łączy i dzieli, napędza gospodarkę oraz potrafi wydobyć z człowieka całą gamę emocji, które wstrząsają ciałem niczym najmocniejsze trzęsienie ziemi, co potwierdza, iż jest to jedna z najlepszych dyscyplin zespołowych jakie kiedykolwiek wynaleziono.\nWłaściwie dopiero od niedawna, między innymi dzięki Wydawnictwu Sine Qua Non, w Polsce zaczęły pojawiać się książki pozwalające przyjrzeć się bliżej karierom i ogólnie, życiu piłkarzy. Portret piłkarskiego idola z czasem się nieco przekształcił, ale kilka kwestii w tym przypadku raczej nigdy nie ulegnie zmianie – uzdolniony, wysportowany, ponadprzeciętny drybling i nadzwyczajne panowanie nad piłką, świetny strzelec, czyli krótko mówiąc niepowtarzalny, najlepszy.\nJeśli Twój dom jest ogarnięty piłkarską gorączką, a Ty zastanawiasz się nad prezentami na święta, zalecam przyjrzeć się poniższym pozycjom – portrety najbardziej wyróżniających się piłkarzy dzisiejszych czasów. Prezentuję 4 sylwetki, które wspólnie zapewniają rozrywkę milionom (może nawet miliardom) widzów na całym świecie.\nMessi Chłopiec który zawsze się spóźniał – Leonardo Faccio\nW przeciwieństwie do wcześniejszej książki o Messim, która jest głównie zapisem jego błyskotliwej kariery i strzelonych bramek, tutaj czytelnik pozna barcelońskiego wirtuoza od bardziej prywatnej, osobistej strony. Co Messi uwielbia robić po treningu? Jaką książkę dał mu Pep Guardiola i dlaczego nie przeczytał jej do końca? Kto wysłał Messiemu sms z życzeniami śmierci? Co powiedział do kolegów z drużyny, kiedy Maradona wręczył mu opaskę kapitana? Te i mnóstwo innych historii tworzą unikalny portret przede wszystkim człowieka, a dopiero potem piłkarza.\nLuca Caioli w swojej książce opisuje historię Ronaldo nie tylko z perspektywy boiska, ale – jak nikt wcześniej – dociera do sekretów życia prywatnego, co w przypadku tak rozpoznawalnego piłkarza? celebryty nie jest sprawą łatwą. Zapraszamy w wyjątkową podróż, zaczynającą się na małych boiskach podwórkowych, a kończącą w blasku reflektorów największych stadionów świata, gdzie prowadzi tylko jedna droga: ciężka praca i obsesyjne dążenie do doskonałości.\nJa, Ibra – Zlatan Ibrahimović, David Lagercrantz\nPrawdziwa gratka dla każdego kibica piłki nożnej.\nŚwiatowa premiera biografii jednego z najbardziej znanych piłkarzy na świecie Zlatana Ibrahimovica. Popularny piłkarz nazywany Ibra urodził się 3 października 1981 roku w Malmo, tam też rozpoczą swoją przygodę z piłką nożną w miejscowym klubie Malmö FF. Po dwóch latach został zawodnikiem holenderskiego Ajaxu co otworzyło mu drogę do coraz lepszych europejskich klubów. Zlatan może pochwalić się grą w takich zespołach jak Juventus Turyn, Inter Mediolan, FC Barcelona oraz AC Milan. Obecnie jest podstawowym zawodnikiem czołowego klubu ligi francuskiej PSG.\nIker Casillas Skromność mistrza – Enrique Ortego\nTytuł tej książki nierozerwalnie łączy się z jej bohaterem. Nie ma dwóch słów, które lepiej zdefiniowałyby Ikera Casillasa.\nSkromność, ponieważ jest najbardziej znaczącą zaletą jego osobowości, sposobu bycia i zachowania. A mistrz, ponieważ w wieku 30 lat wygrał wszystko, co może wygrać piłkarz. Zarówno ze swoim klubem, Realem Madryt, jedynym, w którym gra od początku kariery, jak i z reprezentacją Hiszpanii, w której pobił rekord występów, należący do Andoniego Zubizaretty (126). Mistrz świata, mistrz Europy, triumfator Champions League (2), mistrz Hiszpanii (5), zdobywca Pucharu Interkontynentalnego (1)… To jego najważniejsze tytuły, ale nie jedyna.\nFragment: Tysiąc jesieni Jacoba de Zoeta – ...


Dzienniki: spowiedź – autyzmwszkole.com\nKategoria: Dzienniki: spowiedź\nNiedziela 27.09. 2015 Pod kościołem. Wyjątkowo, ja z Piotrkiem i Staśkiem. Zwykle J. ma dyżur w niedzielę i to on z nimi chodzi, do mnie należą te msze w tygodniu. Stoimy na placu, świeci słońce, samopoczucie na 3. Myślę o górze prasowania i słówkach z angielskiego. J. pojechał na zakupy, może zostanie trochę wieczoru... Ogłoszenia;" ...spowiedź w … Czytaj dalej Dzienniki: spowiedź\n28 września 2015 28 września 2015 #spowiedźDodaj komentarz


23 Lipiec 2019, 07:33:55\nAutor Wątek: Gadżet „numizmatyczny" za niewielkie pieniądze (Przeczytany 4630 razy)\n« Odpowiedź #15 dnia: 01 Listopad 2018, 10:33:36 »\nCytat: cancan62 w 01 Listopad 2018, 05:04:08\nJa ostatnio gdzieś słyszałem że każda kobieta zakochuję się 7 razy w roku, w tym sześć razy w butach, raz w torebce....\n« Odpowiedź #16 dnia: 01 Listopad 2018, 10:38:08 »\nBardzo dziękuję wszystkim kolegom za miłe słowa. Co prawda nasze Połowice czasami są wkurzające ale są dla nas pewnym rodzajem hamulca przed nieprzemyślanymi decyzjami zakupowymi, które moglibyśmy zrobić pod wpływem impulsu hobbystycznego. Tak naprawdę co byśmy bez nich zrobili......\n« Odpowiedź #17 dnia: 01 Listopad 2018, 13:25:46 »\nW tym miejscu czuję się zobowiązany z własnej i nieprzymuszonej woli przyznać, że to co napisałem o mojej Żonie, to wszystko nieprawda, gdyż moja małżonka jest delikatnym i wrażliwym stworzeniem, które nigdy nie skrzywdziłoby muchy, a co dopiero takiego wrednego drania jak ja. Dobrze napisałem, Kochanie?\nA tak już zupełnie serio, moja luba cierpi w milczeniu ale nigdy nie zrobiła mi żadnej hecy, nawet ostatnio w chwili mego szaleństwa aukcyjnego, gdzie miałem dwa tygodnie na decyzję, czy odwołać transakcję, usłyszałem: kup sobie pod choinkę.\nKącik zaciszny, szkoda, że bez drzwi, ale może to lepiej, bo mój mam w piwnicy i bardziej przypomina laboratorium alchemika z mikroskopem i odczynnikami chemicznymi, niż pokój rozmyślań.\n« Odpowiedź #18 dnia: 01 Listopad 2018, 13:29:52 »\n............Ja ostatnio gdzieś słyszałem że każda kobieta zakochuję się 7 razy w roku, w tym sześć razy w butach, raz w torebce.... .................\nto i tak rzadziej niz wiekszosc tu obecnych: w monetach/rok\nkobiety przynajmniej nie rozmawiaja az tak czesto (wogole?) o tym jak te buty czyscic, przechowywac w plastiku czy papierowej torebce...i czy szewc nazywal sie Wladek z Lublina\n« Odpowiedź #19 dnia: 01 Listopad 2018, 13:50:42 »\nCytat: cancan62 w 01 Listopad 2018, 13:25:46\n..... usłyszałem: kup sobie pod choinkę.\ni tak wlasnie kupila mi kiedys 5 guldenow 1932 Zuraw :-)\n« Odpowiedź #20 dnia: 01 Listopad 2018, 16:28:09 »\nCytat: mimarzec w 01 Listopad 2018, 13:29:52\nAkurat ja jestem z Lublina, ale nie Władek\n« Odpowiedź #21 dnia: 01 Listopad 2018, 22:01:02 »\nPrzyjemne klimatyczne miejsce z literaturą pod ręką. Tylko zasiąść wygodnie, przekartkować katalogi, odświeżyć historię i przejrzeć własną kolekcję popijając drinka.\n« Odpowiedź #22 dnia: 03 Listopad 2018, 23:24:34 »\nDobry żart... to Ci się udało.\n« Odpowiedź #23 dnia: 23 Listopad 2018, 21:01:08 »\nGratuluję przyjemnego kącika do realizacji pasji. Urządzony z klasą! Ta ramka i wykorzystanie jako ozdób odpustowych falsów zainspirowała mnie do zagospodarowania własnych "złomów". Na realizację jednak przyjdzie czas. A wracając do kącika to aż chce się w nim usiąść i pooglądac jakieś srebra przez lupę\nA czy ja jedyny na tym forum, który nie ma żony?\n« Odpowiedź #24 dnia: 26 Listopad 2018, 20:32:22 »\nCytat: Szwejk w 23 Listopad 2018, 21:01:08\nPóki co to ja JESZCZE nie mam ,ale dziewczyna jest .\n« Odpowiedź #25 dnia: 26 Listopad 2018, 20:39:19 »\nJak jeszcze z Toba jest, to dobry znak :-) Moja teraz zona, wiedziale przed slubem, ze mam malego fiola na punkcie monet - jakos wytrzymuje (a mam wrazenie ze mi sie pogorszylo)\n« Odpowiedź #26 dnia: 26 Listopad 2018, 22:18:52 »\nCytat: dusiolek w 26 Listopad 2018, 20:39:19\nPrzecież lepiej byś chlał i ćpał niż jakieś monety zbierał.\n« Odpowiedź #27 dnia: 26 Listopad 2018, 22:39:09 »\nCytat: rubinowakrew w 26 Listopad 2018, 22:18:52\nZ chlania przynajmniej akcyza idzie do skarbu państwa, więc jesteś patriotą. Jak śpiewał Kazik "właściwie kto wódki nie pije ten jest wywrotowcem". A zbierając monety (nie ten wyrób NBPowski) właściwie wspierasz szarą strefę, bo nie wiadomo skąd monety pochodzą. Może zrabowane z jakiś stanowisk archeologicznych lub nielegalnych wykopków, w których użyte było trwożące prawych obywateli narzędzie popularnie zwane wykrywaczem metali?!\n« Ostatnia zmiana: 26 Listopad 2018, 22:59:08 wysłana przez modsog »\n« Odpowiedź #28 dnia: 27 Listopad 2018, 16:59:59 »\nNiby tak - wtedy wiadmo, ze swoj


Zwiewna sukienka z najwyższej jakości włoskiego jedwabiu, nadaje sylwetce kobiecy i zmysłowy charakter. Dekolt i rękawek wykończony ozdobną, włoską gumą dodaje sportowości i nowoczesności. Sukienka ma gumkę poniżej talii, co pozwala na jej zbluzowanie. Całość podszyta cienką podszewką, oprócz rękawów, które są przezroczyste. Sukienka idealna zarówno do pracy jak i na wieczorne wyjście.