Cytomegalia w ciąży - czy jest się czego obawiać? - W Roli Mamy\nReply to misia krydia\nTen artykuł jest dla mnie otucha. Też mam igg igm dodatnie. Jestem na początku ciąży\nCześć. Wiem artykuł trochę stary, ale czy możesz napisać jak teraz twoja Łucja się czuje? Właśnie odebrałam wyniki i bardzo się stresuję. Pozdrawiam\nŁucja ma już prawie sześć lat. Ostatnio otrzymaliśmy wstępną diagnozę do podjęcia nauki szkolnej i okazało się, że jej wyniki były bardzo wysokie. Wszystko jest w porządku. Życzę ci dużo spokoju i wierzę, że będzie dobrze! Koniecznie daj znać :)\nHej zrobiłam ponownie wyniki cmv igg i igm . Są trochę mniejsze niż poprzednio – po tygodniu. Czyli nie narasta a spada. Teraz czekam na wynik awidności. Potem za kilka tyg prenatalne.\nto dobre wieści, oznanczają, że spada liczba przeciwciał. Bądź dobrej myśli :) i czekam na wieści jak się czujecie z maleństwem :)\nWynik awidności wyszedł 91%. Więc dlaczego miano igm było podwyższone? Wynik igm 2,0 igg >468.\nW poniedziałek byłam u lekarza i wyszło że mam obecny wirus cytomegalii jest 11 tygodniu ciąży igm 1.120,wczoraj miałam pobraną krewa na bardziej szczegółowe badania wyniki dopiero za tydzień.\nProszę mi powiedzieć czy ten wskaźnik jest wysoki czy raczej niski co prawda to moja 2 ciąża w 1 nie miałam żadnych komplikacji. Bardzo sie stresuje bo wiem jakie są skutki tej choroby.\nJestem w ciąży w badaniach wyszło mi dodatnie igg i ujemne igm to oznacza że stare zakażenie CMV( wirus jest w uśpieniu ale może dojść do jego reaktywacji )chodzi mi o to czy dziecko też może być chore i czy w trakcie ciąży czy może się też zarazić w trakcie porodu bo z tego co słyszałam jeżeli rodzisz naturalnie to jest większe ryzyko\nDziękuję za pytanie. Najlepiej skonsultować to z lekarzem przy najbliższej wizycie. U nas był poród naturalny, wszystko dobrze się skończyło, bez powikłań, a dziecko ma już siedem lat i rozwija się w normie. Głowa do góry i samych pozytywnych myśli!!!\nPamiętasz ten czas, gdy na początku związku czułaś w brzuchu motyle? Ten piękny okres, gdy oboje byliście pełni energii i wiary, że możecie wszystko, kiedy cieszyliście się każda wspólną chwilą?\nTeraz Wasz związek dryfuje w morzu codzienności, ocierając się o przyziemne sprawy i nierzadko różnego rodzaju góry lodowe w postaci mniejszych lub większych problemów. Kręci się wokół dzieci, pracy i tysiąca obowiązków. Każdy kolejny dzień podobny do tych co minęły, rutyna… jak w kołowrotku.\nSwojego męża znasz na wylot i nie przypomina Ci już królewicza z bajki, którym był jeszcze całkiem niedawno. Przeżyłaś z nim dobre i złe chwile, więc znasz jego słabości i niedoskonałości. Zaabsorbowana szarą rzeczywistością nawet się nie zastanawiasz, że możesz coś zmienić, że wcale tak nie musi wyglądać Twoje/Wasze życie.\nStop! Uwaga! Każdy związek potrzebuje czasu dla siebie. Tylko dla siebie. Jednym słowem potrzebujecie randki! A w zasadzie randek! Regularnych i najlepiej poza domem. Bez dzieci, telewizora, laptopa i bez zmartwień i myśli o tym, że trzeba, że to i tamto.\nŚwiadomość tego i chęć wprowadzenia w życie to już 80% sukcesu. Reszta zależy od zorganizowania się i znalezienia odpowiednich rozwiązań, które zmotywuje przeświadczenie, że randki po prostu potrzebujecie. Nie odkładajcie tego na lepsze czasy i kujcie żelazo póki (jeszcze) gorące.\nOd czego zacząć – od znalezienia opieki nad dziećmi. Najtrudniejszy pierwszy krok – chwyć za telefon! Poproś babcię Twoich dzieci (siostrę, przyjaciółkę, opiekunkę) by została z maluchami. Zrób to z uprzedzeniem, żeby dana osoba mogła bez szkody dla własnych planów wpisać sobie taki dyżur w swój grafik. I nie miej poczucia winy!\nPamiętasz, jak kiedyś przygotowywałaś się na randki? Przypomnij sobie emocje, jakie towarzyszyły „szykowaniu się” – tę ekscytację, zniecierpliwienie i na fali tych miłych wspomnień działaj z muzyką w tle! Wydepiluj nogi, pomaluj oko, paznokcie, załóż fajny ciuch, zresztą sama wiesz – zrób tak, żebyś czuła się kobieco i atrakcyjnie.\nA gdzie na randkę? Na pierwszą po miesiącach czy latach przerwy – wszystko jedno, byle daleko od dzieci ;) To może być kino, teatr, koncert… lub kolacja na mieście. Albo po prostu spacer po lesie. Pogadajcie (tylko może nie o dzieciach), pośmiejcie się, pomilczcie, potrzymajcie się za ręce (żadne małe łapki między Waszymi dłońmi się nie pojawią). Odkryjcie siebie na nowo. Złapcie dystans, nową siłę i napęd na wszystkie koła. Powtórzcie to za tydzień!\nTa ostatnia „randka” to byl bal sylwestrowy, a wczesniej nie wiem ale chyba dobre miesiace temu. Odkad mlody jest w miare ogarniety miedzy ludzmi wszedzie zabieramy go ze soba- do restauracji, pizzeri, na mini wypady- zawsze jest z nami…\nAle zawsze jakimś kosztem :(\nReply to Anna Szpak Marcinkiewicz\nAniu, ale czy nie warto?\nMamy czworo dzieci, męża nie ma od świtu do zmierzchu. Nie jest obecny bo nie ma jak. A w weekend każdy próbuje odpoczywać po swojemu – ja na przykład, odsypiam. By być razem, na siłę?\nNie chcę tak. Więc trochę chyba to dwa światy, które się ze sobą przecinają ale nie idą ramię w ramię.\nMy z mężem w kinie byliśmy w grudniu ;) mała ostatnio nie chce sypiac u dziadków wiec chociaż tyle film i do domu :)\nTo też rozwiązanie. No i nadzieja, że za jakiś czas atrakcją dla niej będzie nocka u dziadków :)\n4 lata temu….\nJej, strasznie dawno…\nNiestety, odkąd urodziła się córka a po roku syn wszystko się zmieniło :(\nJest szansa, żebyście mogli z mężem czasem gdzieś sami wyskoczyć?\nHmmm… ciężko, zobaczymy może Walentynki…\nTrzymam kciuki! Żeby się udało.\nI za dobry początek :)\nW ubiegły piątek ☺ i w każdy piątek podobnie od prawie 11 lat\nReply to Aniaa TW\nTo tak jak ja, choć nasz staż małżeński o połowę krótszy. Bardzo się cieszę!!!\nTo bardzo miło, że nie jestem sama, bo strasznie dużo widzę tu nieszczęśliwych kobiet? nigdy nie wolno odpuszczać, każdy dzień jest ważny, każdy piątek może wyglądać jak wymarzona pierwsza randka ? to naprawdę da się zrobić!\nZ dwójka małych dzieci? Tak co tydzień, a komu „podrzucac”?\nMam teściową dom dalej, albo jeżdżą do mojej mamy, nie są już takie małe- 4,5 i 8 lat ? a po za tym randkujemy tez w domu, dobra kolacja itp… Wszystko zależy od chęci i wyobraźni ?\nNiestety było to baaardzo dawno\nJest szansa, żeby sobie przypomnieć i powtórzyć?\nMy ostatnio chyba w listopadzie :) byliśmy na pizzy :) mieliśmy iść ostatnio ale mały zachorował i nici z randki :( partner pracuje za granicą więc staramy się spędzać jak najwięcej czasu we trójkę :) w walentynki sobie odbijemy :) szykuje się romantyczny wieczór ;)\nZaciskam kciuki żeby się udało!\naby nauka mogła się rozwijać ..musi być przrstezeń nieodkryta ..więc nie wszystko da się wytłumaczyć, po prostu ludzie . nie są w stanie wytłumaczyć pewnych zjawisk zresztą nauka się zmienia ..to co było niepodważalną prawdą 10 lat temu dziś może być mitem\nU nas niestety tylko domowe bo nie mamy komu Kuby podrzucić\nReply to Kinga Jurkiewicz\nAle w domu też może być przyjemnie – szczególnie, gdy dziecko słodko śpi ;)\nWczoraj wróciliśmy z weekendu w spa, następna randka w walentynki. Pilnuję, żeby przynajmniej raz w miesiącu taką zaliczyć :)\nW listopadzie bylam z mężem tydzień w Paryżu :-) Syn został z babcią w domu\nNa randki co prawda nie chodzimy,ale przynajmniej raz w miesiącu „pożyczamy” dzieci dziadkom na weekend. Zazwyczaj robimy sobie wieczór filmowy i długie piżamowe poranki ;) Śniadanie do łóżka, kawa itd.\nU mnie rutyna sie juz dawno wkradla. Maz przemeczony nie chce mu sie nigdzie wychodzic,a jak jecze to mowi ze to on zarabia i szkoda mu kasy na paby….\nNoc, nie wiem która godzina, mój zaspany wzrok nie ogarnia zaciemnionej tarczy zegara na ścianie. W sumie to nieistotne, bo czy to jest godzina 1.00 czy 6.00 wiem oto, że właśnie kończy się mój spokojny sen. Noc w noc do naszego małżeńskiego łóżka zakradają się dzieci. Jak sięgnę pamięcią wstecz, mieliśmy chyba tylko ze 3-4 noce, które od A do Z przespaliśmy we dwoje.\nGdy nasi synowie byli znacznie mniejsi, ich wędrówki przyjmowaliśmy jako oczywistość, dzieci mogą czuć strach same, czują się bezpieczniej z rodzicami. Jednak gdy tylko jedno dziecko rozpycha się między nami można to przeżyć, ale gdy dzieci jest dwójka lub więcej, wtedy się zaczyna. Jakby to w skrócie podsumować… ból pleców, pozycja “na sardynkę”, a nawet przepychanki między rodzeństwem to zgroza, która czeka na nas każdej nocy.\nI nic nie przyniosły wędrówki i odprowadzanie dzieci do łóżek. Zaciągałam jednego do pokoju, to robił tyle harmideru, że zaraz wstawał drugi. Po paru takich razach odpuściłam, bo moje towarzystwo było tak bardzo rozruszane w środku nocy, że z trudem, ich wyciszyliśmy. To było koszmarne, potwierdzą to pewnie sąsiedzi, którzy na bank nie umierali z zachwytu przy nieplanowanej pobudce. Pomijając troskę o dobre stosunki międzysąsiedzkie, my po prostu jesteśmy zbyt zaspani i zmęczeni, wolimy pisać się na ryzyko pokopanki z dziećmi, niż spacery po nocy. Ostatnio mąż mój wykazał desperację i gdy obaj synowie wpakowali się do nas, ślubny zawinął się i wyszedł do pokoju chłopaków.\nInna wersja próby odnalezienia się w tej sytuacji polega na tym, że biorę poduszkę i kładę się – to nie żart- w nogach, bo przy głowach dzieci nie ma miejsca. I nawet nie chodzi o to że nie ma miejsca, bo łóżko jest spore. Problemem jest to, że ile by miejsca nie było, to i tak będzie za mało dla chłopaków. Niech zaświadczy o tym ich rozmowa z ostatniego czasu:\n(Bartek do Woja)\nposuń się grubasie\nnie posunę się, nie jetem “grubasie”\nno posuń się bo ja wolę tę poduszkę i masz mi ją oddać\nnie dam poduszki\nposuń się, bo tata mnie w nocy przygniecie\nnieeeeeeee – które zaczęło przeradzać się w krzyk…\nMacie jakieś złote rady jak bezboleśnie wywalić ich raz na zawsze do swoich łóżek? To koniecznie się nimi podzielcie, jeszcze chwila moment a wygonią mnie na podłogę ;)\nSami ! :-D Od samego początku chłopaki śpią w swoich łóżkach , przychodzą do nas rano na poranne przytulaski\nNAWET MI NIE PISZ TAKICH RZECZY :p JAK JA PRAGNĘ CHOĆ JEDNĄ NOC, TAK SAM NA SAM ;)\nHahaha, oni nie chcą z nami spać :-P Bo ciasno ?\nchyba muszę sama zacząć „rozwalać się” po całości ;)\nU nas też tak było, ale nasza prawie już trzylatka przyłazi ostatnio prawie co noc. Odprowadzam tłumacząc, że każdy ma swoje łóżeczko, opatulam, całuje i jakoś działa.\nZnam ten ból, dosłownie, nogi młodej to na mojej szyji to na brzuchu… I tak co noc od baaaaardzo dawna, taki mały budzik ma w sobie i koło 3 nad ranem juz sie gramoli :-/\nReply to Asia Dobraś\nzupełnie jak u mnie :/\nMoje dzieci bardzo szybko nauczyły się spać osobno jednak gdy syn poszedł do szkoły co było dla niego duzym przeżyciem przeszedl do nas. Czuje się bezpieczniej. Wiem ze potrzebuje tego i że nadejdzie moment ze powroci do swojego pokoju. I myślę że to nastąpi gdy jego mlodsza siostra otrzyma swoj pokój i tez będzie spala juz sama nie tylko w innym łóżeczku ale i pokoju\nsama spie odkad skonczyly 5 miesiecy spia w swoich pokojach :)i nigdy nie przychodza do mnie do pokoju:)\nReply to Kamila Gajowniczek\nKurczę, a ja lubię kiedy mały śpi ze mną :) serio :)\nbyle było wygodnie :)\nWiększość czasu jesteśmy sami, bo partner za granicą więc jest wygodnie :) ale jak jesteśmy we trójkę to też dajemy radę ;)\nMój śpi z nami ale mamy łóżko 2,20 na 2,40 wiec nie odczuwam dyskomfortu. Do tego mamy więcej przytulasow a w dzień dużo pracujemy wiec nie ma kiedy się naprzytulać :(\nJa spie z młoda, i wcale mi to nie przeszkadza. Spala sama do czasu aż ja poszlam do pracy, teraz widocznie brakuje jej mamy, a mnie brakuje jej, więc mam nadzieję, że jeszcze trochę sobie razem pospimy :)\njeśli obie się wysypiacie, to pewnie :) ja jestem notorycznie niewyspana a czasem i w siniakach\nOj biedna, nam się super śpi :) Prawie całą noc jesteśmy przytulone, ale bywa, że młodej coś się śni i wierzga, na szczęście rzadko :)\nMarta a u mnie właśnie kopniak z lewej i prawej. Z początku lubiłam takie spanie, bo wiadomo – dzieci takie cieplutkie i kochane, ale im więcej miejsca sobie życzą a im bardziej ja jestem obita i niewyspana, tym mniej mam ochotę na takie towarzystwo ;)\nhm, a co sami chłopcy mają do powiedzenia? (w dzień?) Jak pytacie, dlaczego przychodzą? Próbowaliście kiedyś wytłumaczyć im, że jest wam po prostu za ciasno? Może warto przerobić tę sytuację w dzień i ustalić jakiś kompromis, stworzyć scenariusz – np. dzisiaj jedną noc chciałabym przespać tylko z tatą; jeśli do mnie przyjdziesz, to odprowadzę cię do łóżka i poczekam aż znowu zaśniesz – czy co tam chcecie :)\nReply to Agata Ołówko-Bala\njasne, tłumaczyliśmy, prosiliśmy a i tak przychodzą. A ich tłumaczenie?… mniej więcej brzmi „bo tak”, po prostu przywykli obaj :/\nMam dokładnie ten sam problem. Synek na początku spał sam w swoim łóżeczku,później w swoim pokoiku,ale niestety skończył jakieś 2-3 lata i zaczął wędrować. Często zastanawiam się jak go oduczyć. Są pojedyncze noce kiedy przesypia je u siebie.\nReply to Sandra Władysiuk\nu mnie z początku dzieci tez spały tylko u siebie, a im się wszystko poplątało, raz pozwoliliśmy, drugi i weszło w nawyk\nMój nie przylazi, ale woła mnie KAŻDEJ nocy, jak nie idę to zaczyna płakać :-( też nie umiem sobie z tym poradzić\nReply to Iwona Wintonów\nU mnie starszy przychodzi a młodszy najpierw płacz a dopiero później wędrówka :/\ni nie ma zmiłuj, tak co noc…\nU mnie to samo… I brak pomysłów ;)\nMy śpimy sami :) W czerwcu się to jednak zmieni bo pojawi się Maluszek ;) Córka do nas w nocy nie wędrowała ale syn lubil przychodzic po polnocy… Troche to trwalo zanim go tego oduczylam – trzeba tlumaczyc i oczywiście konsekwentnie odprowadzać do jego łóżka :)\nkonsekwencja i duuuużo cierpliwości :) może i mnie sie uda :D\nNiestety trochę to trwa :) Najgorzej jak po jakimś czasie spania u siebie syn brak nas z zaskoczenia – nie czulam ze przyszedł i spał z nami do rana. I przez kilka kolejnych nocy trzeba było znowu go odprowadzać bo próbował się do nas wslizgnac… ;)\nOoo kobietko duzo by pisac ile ja walczylam z corkami…ale wpadl mi pomysl do glowy taki ze poszlam z nimi na kompromis. Otoz pozwolilam im ogladac bajke przed snem u nas w sypialni w zamian za nie przychodzenie w nocy do nas na lozko i tak pomalu pomalu nabraly nawyku,ale lampka swieci cala noc im w pokoiku bo mialy tez wytlumaczenie ze sie boja choc maja swoj pokoik za nasza scianą. Kupilam fajna zarowke(30zl) kiedys w biedronce na ledach (bardzo malo prądu żre) z roznymi kolorami na pilota i tak co wieczor wlączą sobie inny kolor i zasypiają jak aniołki…mają… Czytaj więcej »\nfajne rozwiązanie, warto wziąć pod uwagę, dzięki :)\nMoj maly przychodzi w nocy i tak nam pasuje ;)\nu nas sam przychodzi albo woła żeby po niego przyjść ( ma 2,5 roku)\nmam to samo córka noc w noc przychodzi, albo mnie woła i nie mam pojęcia co z tym zrobić :(\njak mocno zasna ucieknijcie do ich lozek :)\nWalczyliśmy prośbami, nagrodami i .. nocnymi awanturami. Młodzi wygrali. Chodzą spać u siebie, ale w nocy kto pierwszy w łóżku rodziców ten wygrywa. Wówczas jedno z nas wstaje i przenosi się do pokoju dziecięcego. W sumie to nawet lubimy tam spać, bo chłopaki mają bardzo wygodne łóżka. Teoria swoje, a praktyka swoje. Jeśli starczy wam sił i konsekwencji to pewnie się uda.\noby wystarczyło, bo chwilami naprawdę mam dość\nspimy sami…ale sie zdaza ze przychodza… zazwyczaj odprowadzamy…\nTeż sami.od małego spał w swoim łóżeczku.nie powiem bo były noce gdy we śpiku przychodził,ale po kilku minutach był wynoszony do siebie.\nU mnie też tak jest od miesiąca już się chyba poddałam !!! nie mam pomysłu jak sobie z tym poradzić .Moja Nati jeszcze mówi ,,Mamusiu chodź do mnie plose , kochasz mnie ” i rób tu co chcesz:(\nSamo zawiniona nieodpowiedzialność – wszystko ma swoje konsekwencje, jak nauczysz tak mieć będziesz. Mój 4-latek przyszedł raz, bo się wystraszył huku na górze (blok z płyty). Pogłaskaliśmy, ukochaliśmy i z powrotem do siebie. Jak się dziecku powie, że ktoś mu może zabrać łóżko to poskutkuje na pewno :P a jak nie to trzeba konsekwentnie odprowadzać a jak zaczyna płakać i wydzierać się to przeżyć kilka razy, aż się nauczy, że dorosłego się poważa a nie ma w poważaniu. Także kobietki, życzę Wam, abyście były twarde do końca a nie miały twarde skurcze mięśni z rana :)\ncórka lat 4 przychodzi i uwielbiam to <3\nNasze 5letnie blizniaki Michasia iJanek bardzo często z nami śpią w weekend zawsze w jeden dzień i oboje z mężem to lubimy oczywiście obowiązkowo ktoś musi być z nimi przy zasypianiu i głaskać drapac itp itd. Niema nic przeciwko :-)\nDo mnie dzieci tez przybiegaly i tez to uwielbialam ,o ile starszy spal do rana mlodszy w pewnym momencie zwiewal bo mu ciasno hehe teraz czekam az malenstwo zacznie samo przychodzic ciagnac za soba koldreni poduszke i misia jak to robil sredniak nie wiem skad on mial tyle sily\nLubię bardzo, ale przy dwójce, zwłaszcza z małą różnica wieku, jest trudniej, to na pewno.\nMój 3,5 latek drepcze do nas regularnie kolo 4 rano i się wtula kocham to\nE to ja nie mam się czym martwić, że moja osmiomiesieczna córeczka nie chce spać w łóżeczku za nic w świecie\nA ja nie lubię jak synek przychodzi przytulać się nie chce a mi jest za ciasno śpię sztywno i się nie wysypiam\nJa nie lubię, bo moja wedrowniczka strasznie sie krecia, wierzga i macha nogami i rekami i zwykle wstaje niewyspana, poobijana i zmeczona…..\nTia….. Owszem,fajne uczucie jest przytulic sie w nocy do wlasnego szkraba jak przyleci ale w chwili gdy tych Szkrabow jest juz czworka i noc w noc przylatuja wszystkie i wszystkie chca spac na naszym lozku i cudem jakos sie Ich ulozy miedzy nami to pozniej do rana jest juz tylko wkurzanie sie bo kazde marudzi ze mu za ciasno,rozpycha sie,kopie nastepne,kuksance pod zebra itd.to bedac rozespana w koncu wpadasz na pomysl polozenia sie w poprzek lozka i spisz w nogach wszystkich ale za to jestes na wygranej pozycji. Ktos zapyta dlaczego nie zaprowadzisz Wszystkich z powrotem do swoich lozek?-wierzcie mi-probowalam… Czytaj więcej »\nJak ja dobrze to znam. Ja mam syna w wieku prawie 16 lat i kiedy on był sam i przychodził do łóżka to było miłe. Zresztą w wieku ok.4 lat uznał ,że jednak będzie spał w swoim łóżeczku i można powiedzieć,że się tego trzymał. Teraz mam trójkę maluchów:7 lat,prawie 5 i roczek i to są wędrówki ludów! 7-letni syn to ma takie zrywy,przez jakiś czas przychodzi a później przez kilka nocy jest spokój. Kiedyś poświęciłam całą noc na odnoszenie tej dwójki do łóżek i nic to nie dało. Nie wiem kiedy to się skończy ale się skończy. Teraz mam pomysł… Czytaj więcej »\nNo to witam w klubie Matek wedrujacych? no,ja mowie jeszcze tylko z 15lat i bedzie mozna sie wyspac??? nie no taki zarcik sytuacyjny-kolezanka ma trojke,najstarsze w 1 podstawowki to juz nie przychodzi w nocy to perspektywa u mnie dwoch lat odnosnie jednego jeszcze jakos do wytrzymania? myslelismy nad lozeczkiem w ksztalcie samochodu ze moze to cos pomoze ale chyba zludne moje myslenie bo jak w nocy sie przebudzi to i super lozeczko Go nie powstrzyma? chyba trzeba sie modlic o poklady cierpliwosci do znoszenia niewygod?


Zestaw 18w1 | Basen ogrodowy Bestway stelażowy 412x201x122 |56457\nBASEN BESTWAY 412 x 201 x 122 POWER STEEL RECTANGULAR\nZESTAW Z BASENEM OGRODOWYM STELAŻOWYM BESTWAY 412x201x122 cm ZAWIERA:\nBasen Bestway 412 x 201 x 122 cm o pojemności 8 124 litrów. Producent wskazuje wypełnienie wodą maksymalnie na poziomie 90%..\nDodatkowo, do zestawu - Basen Bestway 412 x 201 x 122 cm dołączony jest komplet przyłączy umożliwiający szybkie oraz bezproblemowe podłączenia pompy.\nPiasek filtracyjny przeznaczony do pomp piaskowych I o ziarnistości 0,4 - 0,8. Piasek należy wymieniać raz w sezonie. W zestawie z basenem Bestway 412 x 201 x 122 cm znajduje się opakowanie 25 kg.\nDrabinka do basenu to funkcjonalny i praktyczny dodatek. Przypadnie do gustu z pewnością najmłodszym użytkownikom, którzy mogą mieć nie lada problem z dostaniem się do wody. Montaż drabinki w basen ogrodowym Bestway 412 x 201 x 122 cm nie sprawi najmniejszego problemu.\nPodłoga pod basen przeznaczona jako zabezpieczenie basenu ogrodowego, zadba o wyrównanie podłoża pod zbiornikiem. Ciekawym rozwiązaniem stosowanym przez naszych klientów jest układanie cienkiego styropianu bezpośrednio pod matę. Takie rozwiązanie jest maksymalnym zabezpieczeniem i tworzy przyjemne miękkie podłoże pod basen Bestway 412 x 201 x 122 cm.\nPrzed rozłożeniem basenu koniecznie zapoznaj się z instrukcją obsługi basenu Bestway 412 x 201 x 122 cm.\nKod producenta: 56457+podł 4x5+31021+29080+26032+58232+ szok+58072+58142+piasek+62068+21084\nPompa piaskowa , Pokrywa, Podłoga, Drabinka, Filtr lub Piasek, Termometr, Tester pH, Chlor, Oczyszczacz stóp, Przewodnik, Zestaw naprawczy, Dozownik, Zatyczki do nosa i uszu, Okulary do nurkowania, Komplet przyłączy do pompy


Pióro Waterman Oborniki Śląskie gdzie kupić? » beurha.pl\n14 maja, 2020 14 maja, 2020 Doradca GSMLeave a Comment on Pióro Waterman Oborniki Śląskie gdzie kupić?\nJakie pióro Waterman wybrać? Waterman to bez wątpienia drink z najprawdziwszych producentów piór na wszystkim świecie. Istnieją zatem artykuły z szerszej półki, a sama nazwa kojarzona jest z klasą, klasą i smakiem. To jeszcze gwarancja doskonałej jakości oraz wygody użytkowania. To wszystko sprawia, że pióra Waterman są chętnie kupowane zarówno do użytku własnego, jak a często określane jako prezenty na specjalne okazje.\nPióro Waterman Stronie Śląskie gdzie kupić?\nPióra Waterman to przede każdym bardzo szeroka oferta, w jakiej nawet najbardziej potrzebujący użytkownik znajdzie coś dla siebie. Pióra są widoczne w moc unikalnych modelach, pięknych gamach kolorystycznych, a i często seriach z prawdziwymi wzorami. Choć wybór stanowi niezwykle ważny więc z łatwością można wyszukać coś dla siebie.\nFirma Waterman to jeszcze bardzo elastyczne propozycje jeśli idzie o aspekty finansowe. Oczywiście, kiedy w wypadku wszystkich oryginalnych, markowych produktów odznaczających się wieloletnią tradycją i jedynym wyglądem trzeba brać się z odpowiednimi wobec tych wartości kosztami ich zakupu, to mimo wszystko standardowe pióra Waterman można zdobyć już za stosunkowo niskie pieniądze. To same sprawia, iż ich stawka stanowi dla wielu klientów bardzo korzystna dodatkowo silna powiedzieć, iż są to efekty markowe na wszelką kieszeń. Należy jednak zauważyć, że wartości tych piór wahają się od ciemnych do znacznie wysokich. Stanowi ostatnie uzależnione przede wszystkim od wyboru określonego modelu pióra.\nPióro Waterman Stronie Śląskie\nWybierając pióro dużo będzie zależało od tego, kto będzie posiadaczem pióra. Jeśli bierzemy je dla siebie propozycja stanowi o moc prostsza. Przede wszystkim należy wiedzieć ile możemy przekazać na zakup pióra – kiedy już zostało wspomniane, ich ceny potrafią być rzeczywiście różne. Dobrze jest zatem ustalić górną granicę i rozpocząć poszukiwania.\nPióra Waterman są widoczne w moc wariantach natomiast zatem jego asortyment jest pierwszą rolą. Są pióra szczupłe, o drobniejszej budowie także takie większe, bardziej wytrzymałe. Niektóre z nich są bardzo klasyczne, inne coś bardziej wydajne. Jedne rodzaje są prostsze, inne bardziej profilowane. Ostateczny wybór pozostaje więc indywidualną myślą i należy wypowiadać się przede wszystkim naszymi potrzebami i poczuciem estetyki.\nZanim dokonamy zakupu daleko jest ustalić, jak pióro jest w dłoni. To, że któryś model wizualnie się nam podoba, nie nie oznacza, iż będzie dla nas wygodny. Każdy trzyma pióro w chwila różny rozwiązanie, więc warto użyć więc pod uwagę przy przyjmowaniu się na określony produkt.\nPióro Waterman to cudowny pogląd na prezent, przecież jego wybór potrafi żyć nie lada wyzwaniem. Aby wybrać właściwy produkt daleko jest myśleć o kilku aspektach.\nKluczową rolę odgrywa tutaj płeć – czy pióro planuje być upominkiem dla pani czy mężczyzny? Męskie pióra będą wybór różnić się od tych, które spodobałyby się kobiecie. Będą kłóciły się ruchem i ciągle również kolorystyką. Choć znani z nich ważna można przypisać cechę uniwersalności, to wprawdzie są modele które z powodzeniem można zadedykować jednej bądź drugiej stronie.\nPióra męskie powinny być przede wszystkim większe. Stanowi toż połączone chociażby z zakresem dłoni silnej oraz co wewnątrz tym idzie – jeszcze z wygodą użytkowania. Po drugie istotną rolę odegra kolorystyka – z opieki na fakt, że eleganccy mężczyźni zazwyczaj są garnitury w szarościach, granatach i nocach daleko jest zdecydować się na któryś z ostatnich kolorów. Bardzo słynne są pióra w grafitowych obudowach, są uznawane za klasyczne i dużo eleganckie, jednak z mody nie nie wychodzą standardowe czarne pióra.\nJeśli zaś należy o pióra kobiece, w głównej kolejności warto zauważyć, że zazwyczaj Osoby przyjmują się na pióra o mniejszej budowie. Stanowi toż połączone nawet nie końcu z zakresem dłoni ile z doświadczeniem estetyki. Tutaj również ważnym, a nawet szczególnie najistotniejszym elementem jest kolor obudowy – Waterman proponuje bardzo dużo odmianie kolorystycznych, zazwyczaj gładkich, ale jednocześnie niektóre modele piszą w ciekawych wzorach.\nCiekawą alternatywą prezentową, którą proponuje firma Waterman są pióra sprzedawane w zespołach. Warto się im przyjrzeć, ponieważ zawsze są bardzo ciekawe cenowo i potrafią zawierać chociażby markowe etui zabezpieczające lub długopis w pasującym stylu.


Cała: Michnik słusznie porównał prof. Chodakiewicza do Hitlera - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nCała: Michnik słusznie porównał prof. Chodakiewicza do Hitlera\nDoktor Alina Cała ( historyczka, członkini zarządu Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce) w rozmowie z "Super Expressem" ocenia, czy Muzeum Historii Żydów Polskich szerzy mowę nienawiści:\n"Super Express": - Jak pani skomentuje wypowiedź Adama Michnika, który porównał książki historyka prof. Marka J. Chodakiewicza do "Protokołów mędrców Syjonu" oraz przyznał, że zestawienie książek Jana Tomasza Grossa z twórczością prof. Chodakiewicza jest jak porównanie dzieł Mickiewicza i Hitlera?\nDr Alina Cała: - Przesadą jest, że książki pana prof. Chodakiewicza są "Protokołami mędrców Syjonu". Natomiast prof. Chodakiewicz jest zdecydowanie antysemitą i propaguje antysemickie schematy. Może Michnik miał zbyt emocjonalną wypowiedź, ale merytorycznie uzasadnioną.\n- Na czym polega antysemityzm prof. Chodakiewicza?\n- Nie ma wiedzy i propaguje niewłaściwą wiedzę. Oskarża Żydów, że z własnej winy stali się ofiarami. Propaguje takie schematy, że może rzeczywiście Polacy zamordowali Żydów, ale to dlatego, że Żydzi współtworzyli komunizm czy coś w tym stylu. Drugim wątkiem jest temat żydokomuny, czyli że trzydziestomilionowy naród po wojnie został zdominowany i zmuszony do komunizmu przez 50 tys. ocalałych Żydów, z których ponad połowa miała poglądy syjonistyczne. Twórczość prof. Chodakiewicza nie jest odkrywcza. Jego popularność wynika z powtarzalności rozmaitych tez. Kieruje się on zasadą Goebellsa, że kłamstwo powtarzane tysiąc razy staje się prawdą i niestety ludzie zaczynają w to wierzyć.\n- Czy Adam Michnik nie przesadził ze swoim porównaniem w trakcie debaty w Muzeum Historii Żydów Polskich? Muzeum POLIN jest instytucją państwową opłacaną przez polskich podatników, która nie powinna promować mowy nienawiści.\n- Nie byłam uczestnikiem tej debaty, więc trudno mi się wypowiadać na temat wypowiedzi Adama Michnika. Merytorycznie stwierdzam, że prof. Chodakiewicz jest historykiem, który wykorzystuje schematy antysemickie i na nich żeruje.\n- Naukowcy i publicyści wystosowali list otwarty do dyrektora Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w obronie prof. Chodakiewicza, oczekując przeprosin za słowa Adama Michnika. Czy Dariusz Stola powinien przeprosić za wypowiedź redaktora naczelnego "Gazety Wyborczej"?\n- Dyrektor Dariusz Stola nie powinien przepraszać prof. Chodakiewicza za słowa Adama Michnika. Dyrektor jakiegokolwiek muzeum nie jest od tego, żeby cenzurować wypowiedzi swoich gości. Dyrektor udostępnia pomieszczenie do debaty. W tych debatach brał udział Piotr Zychowicz, który ma antysemickie poglądy. W POLIN występował również Dawid Wildstein, który co prawda nie ma antysemickich poglądów, ale bardzo prawicowe. Gościem była również Kazimiera Szczuka, która ma bardzo lewicowe poglądy. Muzeum Historii Żydów Polskich jest otwarte na różne poglądy.\n- To co trzeba zrobić, żeby nie dochodziło do takich sytuacji?\n- Do jakich?\n- Żeby goście nie używali krzywdzących porównań, szczególnie w stosunku do nieobecnych osób. Jakby się pani poczuła, gdyby ktoś pani twórczość porównały do twórczości Hitlera?\n- Moich publikacji nie można porównać do tekstów Hitlera. Każdą publikację antysemicką można porównywać do tekstów Hitlera. W przypadku prof. Chodakiewicza takie porównania są właściwe.


Wybieramy idealne prezenty dla mężczyzny – Wieczór na mieście\n« Wybieramy prezent dla brata\nJak wytresować kota »\nZbliżają się urodziny Twojego mężczyzny? A może Twój brat lub przyjaciel będą niedługo obchodzić imieniny? Szukasz fajnego prezentu na rocznicę? W dzisiejszym poście znajdziesz wspaniałe inspiracje na oryginalne, nietuzinkowe i zaskakujące prezenty dla mężczyzny. Pamiętajcie – aby sprawdzić prawdziwą frajdę facetowi, należy nieco się nagimnastykować i puścić wodze wyobraźni. Współcześni faceci są bardzo wymagający. Nie zadowoli ich kolejna para skarpetek lub bokserek, chociażby nie wiem jak były odjechane. Nie zadowoli ich też koszula czy t-shirt. Nie ucieszą się na widok płyty z muzyką czy gry. Niestety… Co zatem podarować mężczyźnie, aby był naprawdę usatysfakcjonowany? Oto lista TOP 5 prezentów idealnych…\nWiększość mężczyzn ceni sobie porządną dawkę adrenaliny z nutką dobrej zabawy. Dlatego też lot w tunelu aerodynamicznym jest strzałem w dziesiątkę. Poza wyśmienitą zabawą, taki lot spełnia też odwieczne marzenia o lataniu. Bo któż z nas nie chciałby unieść się nad ziemię? Radość i potężny zastrzyk energii – tak określają tę przygodę Ci, co spróbowali. Ponoć taki lot równa się z wrażeniami, jakie dostępne są jedynie skoczkom spadochronowym.\nAdrenalina, potężne emocje i dzika radość – to wszystko towarzyszy lotowi paralotnią. Zabawa ta z pewnością spodoba się fanom bujania w obłokach i fanom mocnych wrażeń. To niebywałe doświadczenie nie tylko pozwoli zobaczyć ziemię z zupełnie innej perspektywy, ale także dostarczy niesamowitych wrażeń. W końcu nie na co dzień mamy okazję, aby trochę polatać.\nJeden z najbardziej popularnych i pożądanych prezentów – skok ze spadochronem to nie lada gratka dla tych, co kochają adrenalinę i lubią bujać w obłokach, a przede wszystkim, nie boją się wyzwań. Taki skok dostarcza emocji, których nie da się porównać z niczym innym. Zapierające dech w piersiach widoki, nieograniczona niczym przestrzeń i wolność – to nie może się nie udać! Taki prezent zostanie zapamiętany na bardzo długi czas. Trudno będzie coś takiego przebić.\nJeśli wasz mężczyzna, brat lub przyjaciel od zawsze marzył, by być Robertem Kubicą, teraz to marzenie może spełnić. Wystarczy, że podarujesz mu przejażdżkę gokartem. Taka przejażdżka dostarczy niesamowitych wrażeń i emocji. Pozwoli rozwinąć skrzydła i poczuć, czym naprawdę jest szalona prędkość.\nKtóry facet nie marzy o czerwonym Ferrari? No właśnie 🙂 Jeśli chcesz, możesz spełnić te marzenia. Podaruj swojemu ukochanemu przejażdżkę Ferrari, a będzie nosił cię na rękach do końca życia. Taka przejażdżka dostarczy wielu emocji i przyjemności. Pozwoli przekonać się na własnej skórze, co znaczy moc 400 koni mechanicznych i możliwość rozpędzenia się do prędkości, która podwyższa adrenalinę we krwi.\nPrezenty dla mężczyzn mogą być różne. Te w wydaniu nieoczywistym nigdy się nie nudzą i zawsze zachwycają! Powyższe propozycje na prezenty dla mężczyzn, a także inne – zupełnie nowe, znajdziesz tutaj: http://www.wyjatkowyprezent.pl/pomysl-na-prezent/prezenty-dla-niego\nTagi jaki prezent dla mężczyzny, modne prezenty dla mężczyzn, prezety dla mężczyzn, pryginalne prezenty dla mężczyzn.Dodaj do zakładek Link.


ᐅ SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) - Ceny, opinie, dane techniczne | VideoTesty.pl\nSteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nSteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) to bardzo udany model o dobrym stosunku ceny do jakości. SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) to ergonomiczna mysz komputerowa, która została stworzona szczególnie z myślą o zapalonych graczach, poszukujących precyzyjnego sprzętu. Ile przycisków mamy tu do dyspozycji: 6. Ważną informacją jest ta o profilu myszki: Praworęczna. Czułość dpi tego urządzenia: 100, 12000 DPI.\nCzułość: 100, 12000 DPI\nCena SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nOPIS SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nKod EAN tego produktu to 813682023355. Kod producenta: 62433. Z jakiego interfejsu korzysta ten model: USB. Wysokość urządzenia: 127.6 mm. Przydatne technologie i funkcjonalności, w które wyposażona została ta mysz: Plug & Play, USB. Regulacja czułości pracy sensora: Skokowa. Komfort rozgrywki z pewnością zapewni odpowiednio długi kabel, a jak długi jest przewód omawianej myszki: 2.0 m. Gryzoń waży dokładnie 88.3 g. SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) dobrze leży w dłoni i może pozytywnie wpłynąć na nasze wyniki w ulubionych grach komputerowych. W jaki sposób ta myszka komputerowa komunikuje się z komputerem: Przewodowa. Warto koniecznie wiedzieć, że sensor jest następującego rodzaju: Optyczny. Udogodnieniem, jeżeli chodzi o zastosowany kabel, jest bez wątpienia oplot, a czy przewód tego sprzętu jest w oplocie: Nie. Jeżeli wygląd elektronicznego gryzonia też jest dla Was istotny, to poznajcie jego kolorystykę: Czarny. Szerokość konstrukcji: 70.1 mm. Informacje o dostępnej rozdzielczości DPI: 100, 12000 DPI. SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) to sprzęt odpowiednio trwały i bardzo uniwersalny, dzięki czemu sprawdzi się w różnych gatunkach gier komputerowych. Czy dostępna jest dodatkowa funkcjonalność w postaci podświetlenia: RGB. Informacje o profilowaniu tego gryzonia: Praworęczna. SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) to solidnie wykonana myszka, która dedykowana jest przede wszystkim graczom. Firma SteelSeries jest odpowiedzialna za wyprodukowanie tego sprzętu. Ile przycisków mamy do dyspozycji: 6. SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433) zapewni odpowiednią precyzję i komfort użytkowania.\nInstrukcja obsługi do SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nSpecyfikacja SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nCzułość 100, 12000 DPI\nWaga 88.3 g\nKod producenta 62433\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nOceń SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)\nGdzie kupić SteelSeries Rival 310 Ergonomic (62433)? Kup od godnych zaufania dostawców!


Donald wystąpił dziś na konwencji PO. Obok stał strach - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\n* Specjalnie użyłem tu określenia "kolesie" do wszystkich ziomków Donka bo bufetowa nie lubi jak się ją nazywa kobietą. Podczas programu „Co z Tą Polską” w 2007 na słowa ówczesnego sekretarza PiS, który powiedział, że chyli przed nią czoła bo jest damą i kobietą zareagowała w ten sposób: „Pan jest podłym seksistą, który nienawidzi kobiet. Pan naruszył polską konstytucję. W normalnym kraju dawno by pan wyleciał z tego programu – krzyczała wkurzona Hanna Gronkiewicz-Waltz.” …..a klakierzy klaskali u Lisa, że aż się ściany trzęsły 🙂\nPOPRZEDNI ARTYKUŁAnodina, Miller, Macierewicz. Spotkanie przy brzozie\nNASTĘPNY ARTYKUŁSztab wyborczy, narada- komedyjka


Kozaczek.pl » Tyra Banks » Tyra Banks też chce adoptować\nTyra Banks zamierza adoptować dziecko.\nModelka nigdy nie kryła, że jedno z jej wielkich marzeń, które być może wkrótce się ziści.\n- Od kiedy skończyłam 9 lat, chciałam adoptować - mówi Tyra. - Czuję więź pomiędzy mną a dziećmi. Wcale nie muszę ich urodzić, aby czuć się z nimi związana.\nCzujecie ulgę? Największą powinna czuć sama Jessica Simpson, która zdementowała plotki, jakoby miała wcielić się w rolę prostytutki Vivian, którą w filmie Pretty Woman zagrała Julia Roberts. Wątpliwe, aby zdołała pobić oryginał. ... czytaj więcej\nTak się kończy wielka miłość. Od wielkiej miłości do wielkiej nienawiści tak naprawdę daleko nie jest. Zwłaszcza, gdy były chłopak zamierza opowiedzieć o wszystkich sekretach związku w telewizji, na oczach milionów ... czytaj więcej


Dane « VBATools\nExport danych z XL do ACC\nby vbatools on Apr.19, 2017, under Excel, Porady\nW Acc jest import danych do bazy, ale nie ma UPD bazy, np w przypadku kiedy chcielibyśmy dopełnić ją lub stale dopełniać danymi zmagazynowanymi w Excelu. Jak to zatem zrobić. moim ulubionym sposobem jest ADO i import prze budowanie zapytań SQL uwzględniających wszystkie potrzebne elementy takie jak nagłówki kolumn bazy pobierane z pierwszego wiersza tabeli Excela. (continue reading…)\nLeave a Comment :ACC, ADO, Aktualizacja danych tabeli, Dane, Export, tabela more...\nby vbatools on Feb.10, 2015, under Excel, Oprogramowanie, Płatne\nDodatek: “Zmień obszar danych” to rozwiązanie pozwalające na zmianę organizacji danych z zaznaczonego obszaru arkusza.\nOkreślając konkretną ilość kolumn lub wierszy dane zostają osadzone w nowym arkuszu lub skoroszycie i posiadają nowy porządek. (continue reading…)\nLeave a Comment :Dane, Kolumn, Komórki, Napotka, Obszar, PRO, Transponowanie, Wierszy, x64, Zakres, Zmiana more...\nKopiowanie przyrostowe danych z innych skoroszytów\nby vbatools on Feb.16, 2012, under Excel, Porady\nKopiowanie przyrostowe często wpędza w zakłopotanie. Jak wykonać działanie szybko i bez konieczności szukania, zaznaczania zakresów, przechodzenia pomiędzy skoroszytami etc. (continue reading…)\nLeave a Comment :Dane, Excel, Kopiowanie, Przyrost, Skoroszyt, VBA more...\nMaszyna nr: 2 (continue reading...)\nLeave a Comment :Dane, Excel, Pobieranie, Tekstowe, VBA more...


Bez planu: Lizbona, sezon 2, odcinek 2 - program online, Oglądaj na Player.pl\nHanna Lis – dziennikarka, prezenterka, a prywatnie miłośniczka podróży i dobrej kuchni, w nowym odcinku „Bez planu” zabierze widzów do miasta klimatycznych uliczek i rzewnego fado, Lizbony.\nBy zaspokoić pierwszy głód, Hanna uda się na „targ”, mieszczący pod swym dachem każdy rodzaj restauracji, jaki można sobie zamarzyć, serwujących od owoców morza do… lodów z szynką. Na początek przyjdzie się jej zmierzyć z trudnym zadaniem obrania najdroższych na świecie owoców morza, percebes. Zbierający je w odmętach oceanu nurkowie ryzykują własnym życiem. Czy ich smak wart jest aż takich poświęceń?\nKolejnym przystankiem na kulinarnej mapie miasta będzie restauracja przyjaciela Hanny, Miguela, który pojawił się w poprzednim sezonie „Bez planu”, a swoim urokiem oczarował tysiące Polek! Restauracja nie należy wyłącznie do Miguela, ale również (uwaga!) do jego 10 wspólników, w tym szefa kuchni i architekta. Czy to możliwe, by 11 osób zgodnie prowadziło jedną restaurację? Najwyraźniej tak, a świadczy o tym gwiazdka Michelin, przyznana restauracji Eleven jako pierwszej w Lizbonie. Czego skosztuje Hanna w tym ekskluzywnym miejscu? Jedno jest pewne – będzie oryginalnie i luksusowo.\nCzas zejść na ziemię i wstąpić do… rybnej restauracji. Nie jest to jednak przeciętna smażalnia, a kreatywne połączenie kuchni portugalskiej i japońskiej. Mało kto wie, że kraje te mają wspólną historię opartą na handlu morskim i że tempura wcale nie pochodzi z Japonii. Na pytanie gdzie się narodziła, odpowiedzi szukajcie w restauracji Sea Me, gdzie Hanna spróbuje niecodziennych połączeń smaków.\nPo samych przyjemnościach czas na odrobinę ruchu i… kąpiel w niespełna 16-stopniowym oceanie. Czy Hania zarazi się pasją do surfingu?\nJeżeli chcecie poczuć unikalną atmosferę Lizbony i razem z Hanią wysłuchać kameralnego koncertu romantycznego Fado, zobaczcie ten odcinek "Bez planu”. Będzie gorąco, zabawnie i… apetycznie.


Strona główna / Sofy/Sofa 175 cm Capri 3\n- Sofa Capri 3 : 1660 zł\n- Sofa Capri 2 : 1420 zł\n- Fotel Capri: 1080 zł\nTrzyosobowa sofa Capri to doskonałe wyposażenie pokoju dziennego lub saloniku w mieszkaniach zbiorowego budownictwa. Niewielkie rozmiary mebla pozwolą na jego wygodne ulokowanie nawet w mniejszych pokojach, w których zapewni miejsce do odpoczynku po obiedzie, spotkania z parą przyjaciół czy oglądania filmu. Urok sofy kryje się w jej obłych kształtach, dzięki którym nie tylko zyskuje wiele wdzięku, ale też wydaje się być lżejsza i delikatniejsza. Konstrukcja górnej części sofy stanowi jedną całość łącząc oparcie z lekko wychylonymi na zewnątrz podłokietnikami. Wnętrze sofy wypełniają trzy prostokątne poduszki siedziska, których konstrukcja z zastosowaniem sprężyn falistych i elastycznej pianki gwarantuje wygodę oraz niezmienność po latach użytkowania. Płaska powierzchna sprzyja też zajęciu pozycji półleżącej podczas wypoczynku. Elegancji dodaje meblowi ciekawie ukształtowane oparcie, którego poduszki są cieńsze, wywinięte na zewnątrz na podobieństwo dużego kołnierza lub kwiatowego kielicha. Sofa Capri została wyposażona w stosunkowo wysokie, jak na taki mebel nogi, dzięki czemu wydaje się być lżejsza i łatwa do przemieszczania. Przestrzeń pod meblem jest też dostępna podczas sprzątania. Sofę można zamówić w jednym z kilku tysięcy wzorów tapicerki.\nPlamoodporna tkanina Orion ( 1 ) (+180 zł)\nPlamoodporna tkanina Orion ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Porto ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Porto ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina Mimosa ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina Mimosa ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina Mimosa ( 3 ) (+180 zł)\nTkanina Azure ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina Azure ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina Apache (+180 zł)\nTkanina Sofia ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina Sofia ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina Koseling ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Beneto (1) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Beneto (2) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Napoli ( 1 ) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Napoli ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Rialto (+180 zł)\nTkanina plamoodporna Dazza (+180 zł)\nEkoskóra Fushion ( 1 ) (+180 zł)\nEkoskóra Fushion ( 2 ) (+180 zł)\nEkoskóra Virida (+180 zł)\nEkoskóra Vienna ( 1 ) (+180 zł)\nEkoskóra Vienna ( 2 ) (+180 zł)\nTkanina Hornet (1) (+180 zł)\nTkanina Hornet (2) (+180 zł)\nTkanina Hornet (3) (+180 zł)\nTkanina Serenata ( 1 ) (+360 zł)\nTkanina Serenata ( 2 ) (+360 zł)\nTkanina Serenata ( 3 ) (+360 zł)\nRiga Japan (+360 zł)\nTkanina Serenata ( 4 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Claude ( 1 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Claude ( 2 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Crown Velvet ( 3 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Crown Velvet ( 4 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Crown Velvet ( 5 ) (+360 zł)\nEkoskóra Inca ( 2 ) (+360 zł)\nTkanina Celtic ( 1 ) (+360 zł)\nTkanina Celtic ( 2 ) (+360 zł)\nEkoskóra Inca ( 1 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Crown Velvet ( 1 ) (+360 zł)\nTkanina plamoodporna Crown Velvet ( 2 ) (+360 zł)\nKanapa retro Invit 3\nSofa 3.5 osobowa Derby\nSofa 175 cm Capri 3 - Trzyosobowa sofa Capri to elegancki i pełen... - Cena : 1660,00 zł -


Silne hasła i użyteczność haseł - w jaki sposób hasła są łamane i jakie hasła są bezpieczne? | Sages / Blog\nSilne hasła i użyteczność haseł - w jaki sposób hasła są łamane i jakie hasła są bezpieczne?\nKlara Trzcińska, 6 lutego 2020\nStrona główna -> Silne hasła i użyteczność haseł - w jaki sposób hasła są łamane i jakie hasła są bezpieczne?\nKażdego dnia, zarówno w pracy zarówno jaki i w życiu prywatnym wpisujemy dziesiątki haseł. Logujemy się do komputera, poczty, sieci Wi-Fi, Facebooka, Instagrama, LinkedIna, sklepu internetowego, konta pacjenta i wielu innych aplikacji. Zdecydowana większość, jeśli nie wszystkie z tych logowań wymagają od nas podania hasła. Czy odpowiednio dbamy o bezpieczeństwo tych haseł?\nStatystyki wykonane przez jednego z badaczy bezpieczeństwa pokazują, że 86% wykorzystywanych przez użytkowników haseł jest uznawana za bardzo słabe lub znajdujące się na liście haseł, które wyciekły w przeszłości, a błędy związane z podatnością na ataki na hasło znajdują się na liście OWASP Top 10, czyli liście dziesięciu najczęściej występujących podatności aplikacji internetowych.\nNa temat OWASP, czyli Open Web Application Security Project warto wspomnieć, że jest to organizacja non-profit, której celem jest poprawa stanu bezpieczeństwa aplikacji poprzez tworzenie artykułów, metodologii, dokumentacji, narzędzi i technologii o otwartym dostępie. Jednym z najbardziej znanych projektów tej organizacji jest właśnie lista OWASP Top 10.\nZanim przejdziemy do tematu łamania haseł i rekomendacji dotyczących bezpiecznego hasła odsyłam do humorystycznej grafiki pochodzącej z serwisu xkcd. Bardzo dobrze ilustruje ona tematykę złożoności haseł i ich użyteczności. Nie zawsze losowe hasła będą najlepszym rozwiązaniem, a na pewno zawsze ich zapamiętanie będzie stanowiło poważne wyzwanie.\nSposoby łamania haseł i cechy haseł bezpiecznych\nTechniki łamania haseł można podzielić na kilka rodzajów. Hasło można zdobyć od użytkownika przez atak socjotechniczny, wykorzystujący manipulację i podstęp lub zgadując je na podstawie informacji o użytkowniku i listy najczęściej wykorzystywanych haseł. Również wykorzystując całkowicie techniczne ataki jak atak brute force, polegający na znalezieniu hasła poprzez sprawdzenie skryptem wszystkich możliwych kombinacji oraz atak słownikowy (lub połączenie tych dwóch rodzajów ataku). Nie przed każdym atakiem twórcy aplikacji są w stanie ją zabezpieczyć. W przypadku „pytania” i „zgadywania” można jedynie edukować użytkowników oraz blokować możliwość wprowadzenia zbyt prostych haseł, jednak w przypadku pozostałych form ataku można stosować zabezpieczenia techniczne.\nStandardowo hasło można nazwać bezpiecznym, jeżeli czas jego złamania wynosi powyżej 1 miesiąca (systemy niezawierające ważnych danych), 1 roku (większość systemów/aplikacji), 10 lub nawet 100 lat (systemy krytyczne). Na potencjalny czas łamania hasła wpływa oczywiście ilość wykorzystanych zasobów obliczeniowych, które można szacować na podstawie profilu potencjalnego atakującego, przykładowo agencja rządowa, czy duża organizacja mogłaby dysponować dużo większymi zasobami obliczeniowymi niż pojedynczy hacker z ograniczonymi zasobami i środkami na wynajęcie sieci botnetów (botnet to sieć składająca się z komputerów zainfekowanych złośliwym oprogramowaniem i kontrolowanych przez atakującego). Jednak niezależnie od zasobów obliczeniowych dłuższe hasła zawsze zapewniają większą kombinację znaków, przez co trudniejsze jest ich złamanie. Poza długością duże znaczenie ma złożoność. Hasła składające się z mniej niż 20 znaków są zwykle uważane za słabe, jeśli składają się tylko z małych liter alfabetu łacińskiego. Najłatwiejsze do złamania i niezapewniające praktycznie żadnej ochrony są hasła zawierające najczęściej wykorzystywane słowa i hasła słownikowe. Jeśli spotkaliście się z listą 10 najbardziej popularnych haseł, to mają one właśnie taką postać. Tutaj, w zależności od próbki danych pojawiają się takie hasła jak:\nJednak kto z nas nigdy nie użył hasła qwerty? Dlaczego w takim razie tak często używamy tego typu haseł? Odpowiedź na to pytanie jest prosta - zależy nam na tym, żeby łatwo zapamiętać hasło, czyli ważniejsza jest dla nas użyteczność niż bezpieczeństwo.\nJakie hasła są nie tylko bezpieczne ale też łatwe do zapamiętania?\nWymienione wyżej hasła, poza łatwością złamania mają jeszcze jeden element wspólny - są łatwe do zapamiętania, czyli wygodne, a wygoda i łatwość korzystania z systemu jest przecież bardzo ważna. Użytkownicy wybierają hasła, które są w stanie zapamiętać. Nie jest praktycznie możliwe zapamiętanie długich losowych haseł do kilkudziesięciu różnych serwisów, z kolei zmuszanie użytkowników do tworzenia takich haseł powoduje, że są one często zapominane lub też zapisywane, najczęściej w łatwo dostępnym miejscu, co znacznie zmniejsza ich bezpieczeństwo. Zatem patrząc na hasła z punktu widzenia użyteczności, potrzebujemy haseł przede wszystkim łatwych do zapamiętania. Jak wygląda bezpieczeństwo haseł składających się ze słów łatwych do zapamiętania? Na to pytanie częściowo odpowiedział już podlinkowany komiks. Hasło składające się z kilku słów zdania np. tego, o czym myślimy, wiersza, piosenki (najlepiej, żeby nie były to najpopularniejsze utwory) rozdzielonych znakami specjalnymi wraz z liczbami jest praktycznie nie do złamania z wykorzystaniem ataków brute force i słownikowych. Przykładowo hasło Niebieska$55$Sukienka jest znacznie trudniejsze do złamania od losowo wygenerowanego hasła J4fS>7, a co najważniejsze jest znacznie łatwiejsze do zapamiętania.\nBezpieczeństwo haseł z punktu widzenia użytkownika\nJako świadomi użytkownicy do każdego z serwisów powinniśmy używać złożonych, ale też łatwych do zapamiętania haseł, utworzonych zgodnie z zamieszczonymi wyżej wskazówkami. Ponadto bardzo ważne jest, aby każde z haseł było unikalne oraz zmieniane raz na jakiś czas. Dzięki unikalności haseł uchronimy się przed sytuacją, gdy wyciek danych z jednego z serwisów powoduje przejęcie kont również w innych serwisach, w których korzystamy z tego samego hasła. Haseł nie należy zapisywać otwartym tekstem w łatwo dostępnych miejscach (kartka przyklejona do monitora nie będzie dobrym pomysłem ☺) ani też ich udostępniać. W przypadku problemów z zapamiętaniem haseł można korzystać z menedżera haseł np. KeePass. Wróćmy na chwilę do wspomnianych statystyk dotyczących wykorzystania słabych haseł. Zostały one wyliczone dzięki bazie danych kont i haseł, które wyciekły w ramach incydentów naruszenia bezpieczeństwa danych. Taką bazę danych można znaleźć nie tylko na forach dla hackerów albo w darknecie (darknet to ukryta część Internetu). Możemy ją łatwo przeszukać korzystając z Have I Been Pwned . Jest to serwis, który szybko i bezpłatnie pozwala sprawdzić, czy nasze hasło już wyciekło i powinniśmy je natychmiast zmienić. Wyszukiwać możemy po naszym adresie email, możemy też ustawić powiadomienie, w przypadku pojawienia się naszego adresu email w danych pochodzących z kolejnych wycieków. Poniżej przykładowy screen z wynikami sprawdzenia konta w serwisie.\nWynik zawiera krótką informację o incydencie wraz z listą danych, które zostały ujawnione, w moim przykładzie są to Email addresses, Geographic locations, IP addresses, Names, Passwords.\nBezpieczeństwo haseł z punktu widzenia twórców aplikacji\nAby uchronić nieświadomego użytkownika, przed ustawieniem słabego hasła do aplikacji należy ustawić politykę haseł odpowiednio dobraną do aplikacji i krytyczności przechowywanych w niej danych. OWASP rekomenduje wprowadzenie wymagań na długość hasła, jak i jego złożoność. Aplikacja powinna sprawdzać minimalną długość hasła, najlepiej 10 znaków oraz zachęcać do ustawiania haseł (zdań lub kombinacji słów), które mogą być znacznie dłuższe niż typowe hasła, a jednocześnie łatwiejsze do zapamiętania tak jak we wcześniejszych przykładach. Zalecane jest również wprowadzenie ochrony przed atakami automatycznymi w postaci dodawania kilkusekundowych odstępów pomiędzy kolejnymi logowaniami oraz blokowania konta lub też spowalniania logowania w przypadku wykrycia kilku następujących po sobie nieudanych prób logowania. Warto umożliwić również logowanie wieloskładnikowe, czyli tzw. 2FA/MFA, gdzie poza loginem i hasłem użytkownik musi podać np. kod z wiadomości SMS. Można również zaimplementować funkcjonalność sprawdzenia siły hasła oraz weryfikację czy hasło nie znajduje się na liście tysiąca najsłabszych haseł. Należy również w miarę możliwości uniemożliwić wylistowanie loginów użytkowników aplikacji. Podsumowując, zarówno ustawiając hasła do naszych prywatnych kont w aplikacjach, jak i tworząc lub testując aplikację, nie można zapominać o bezpieczeństwie haseł. W aplikacjach zawsze należy wprowadzać wymagania na złożoność hasła, tak aby użytkownik nie miał możliwości utworzenia bardzo słabego hasła. Jako użytkownicy również powinniśmy pamiętać o bezpieczeństwie haseł tworząc hasła złożone, ale też łatwe do zapamiętania, najlepiej w formie kilku słów rozdzielonych znakami specjalnymi.\nTematy: testing, testowanie, security


TELEWIZYJNY KURS KURSZCZYZNY – MOTO.MEDIA.PL\nMimo to, nie deprecjonowałem żadnej z pozostałych czternastu – ostatecznie zatwierdzonych – kandydatur. Więcej, nie podjąłem jakichkolwiek działań nawet w celu zasadnego zakwestionowania wyboru do tej samej rady drugiego członka gdańskiego oddziału KSD, Bogusława Olszonowicza. A został on wytypowany nie przez nasze środowisko lecz przez zarząd główny KSD, działający nielegalnie i – co trzeba podkreślić – ze znaczącym udziałem w tym szemranym procederze samego zainteresowanego. Mimo to, sądziłem, że w dwójkę będzie nam łatwiej przeforsować inicjatywy mające na celu choćby przestrzeganie elementarnej chrześcijańskiej uczciwości (ósme: „nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”) przez szefostwo i dziennikarzy TVP Gdańsk.\nRychło okazało się, że byłem w wielkim błędzie, bowiem sam Olszonowicz aktywnie włączył się do prowokacji mającej na celu zmuszenie mnie do rezygnacji z członkostwa w Radzie. Kluczową rolę w tej akcji odegrała jednak niejaka Joanna Strzemieczna-Rozen, obecna dyrektor gdańskiego ośrodka TVP.\nJoanna Strzemieczna-Rozen, zwana „Podkurską” zdaje się w lot odgadywać polityczne oczekiwania swojego szefa z gmachu przy Woronicza\nTo wyjątkowo interesujący przypadek kariery medialnej. Z racji niegdysiejszej pracy w charakterze sekretarki Lecha Wałęsy nazwana została przez złośliwych dziennikarzy „kapciową kapusia”. Trzeba przyznać, że pozostała wierna swojemu pryncypałowi nawet wówczas, gdy tylko ktoś wyjątkowo odporny na rzeczowe argumenty mógł powątpiewać w jego agenturalną przeszłość. Szefową TVP3 Gdańsk J. Strzemieczna była już w latach 2006-2009. Z tamtego okresu kontrolerzy NIK wypomnieli jej wiele nieprawidłowości finansowych, w tym taki „drobiazg” jak 1000 zł wyasygnowane z funduszu reprezentacyjnego na prezent w postaci zegarka dla „Wielkiego Elektryka” plus prawie 300 zł na łańcuszek dla jego żony Danuty. W tym samym okresie – i to jest przykład osobliwej schizofrenii – telewizja nadzorowana przez eks-sekretarkę podczas okazjonalnych relacji skrupulatnie zasłaniała tę część logo gdańskiego lotniska na której widniało nazwisko eks-prezydenta.\nZa drugich, czyli obecnych rządów PiS-u Strzemieczna-Rozen zyskała ksywę „Podkurskiej”, czego w żadnym wypadku nie należy kojarzyć erotycznie lecz jak najbardziej merytorycznie; nowa dyrektor TVP3 Gdańsk zdaje się w lot odczytywać wszystkie polityczne oczekiwania swojego szefa, Jacka Kurskiego. Efekty widać po zawartości programów informacyjnych i publicystycznych wybrzeżowej telewizji. Mówiąc krótko – iście bolszewickie gnojowisko.\nDo rzeczy, czyli do Rady Programowej TVP Gdańsk. Jej skład oceniam jako wzorcowe, a raczej POPiS-owe rozdanie z kilkoma przystawkami – albo nic nie znaczącymi, albo łatwymi do „oswojenia”. O przywiezionym w teczce z Warszawy Bogusławie Olszonowiczu już wspominałem. Pewne nadzieje wiązałem z Januszem Wikowskim, rekomendowanym do Rady przez oddział gdański Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, gdzie ww. pełni funkcję wiceprezesa. Wprawdzie Wikowski ma w swojej biografii funkcję redaktora naczelnego „Dziennika Bałtyckiego” z okresu, gdy ten tytuł był w już rękach niemieckich (2000-2002), a ja mam bardzo ograniczone zaufanie do ludzi, którzy cieszą się zaufaniem Niemców lecz uznałem, że po pierwsze – każdemu zdarza się błądzić, po drugie – skoro zyskał rekomendację Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich to znaczy, że o polskie racje w polskiej telewizji publicznej też powalczy.\nPowodowany powyższym przeświadczeniem podczas sierpniowego posiedzenia Rady zgłosiłem J. Wikowskiego jako kandydata na jej przewodniczącego. Ze względów formalnych (równa liczba głosów z konkurentką) głosowanie zostało przełożone na wrzesień br. Drugi raz Wikowskiego już nie zgłaszałem. Powód? Dowiedziałem się, że aktualny wiceprezes zarządu oddziału gdańskiego SDP dostał robotę w… Biurze Prasowym Grupy Energa S.A., kontrolowanej przez PiS-owców nie gorzej niż TVP. Ręce opadają….\nNie pozostało mi nic innego, jak śledzić dalszy bieg wydarzeń w sposób bierny, czyli bez oddania głosu na któregokolwiek z kandydatów. Przewodniczącym Rady został B. Olszonowicz (nazwisko i czyny już znane czytelnikom), a jego zastępcami Piotr Gierszewski – radny Gdańska z ramienia PiS oraz Wojciech Książek – działacz NSZZ „Solidarność”. Przynajmniej mogą liczyć na życzliwość i wsparcie „Podkurskiej” – pomyślałem, z optymizmem oczekując następnego posiedzenia Rady.\nI znowu srogi zawód. Listopadowe – już piąte – posiedzenie Rady to kolejny „pusty przebieg”. J. Strzemieczna-Rozen nie zapewniła regulaminowego protokołowania zebrania przez pracownicę (pracownika) TVP Gdańsk. Nie udostępniła również nagrania programu „Wywiadówka”, który miał być oceniany przez członków Rady. O „pochyleniu się” nad propozycją niżej podpisanego dotyczącą oceny lipcowej informacji w gdańskiej „Panoramie” na temat przeszłości marszałka województwa pomorskiego Mieczysława Struka (akurat ponad dziesięciokrotnie krótszej od wspomnianej „Wywiadówki”) nie można było nawet pomarzyć.\nMówiąc krótko – podwładna J. Kurskiego swoich również ma za nic. A raczej ma ich za nic tym bardziej. Pozostaje zatem moja praca solowa, motywowana potrzebą realizacji obowiązku wynikającego z racji pełnionej funkcji i – czego nie lekceważę – wynagrodzenia. Za każde posiedzenie Rady otrzymuję bowiem – podobnie jak każdy jej członek – 338 złotych „na rękę” (przewodniczący znacznie więcej). Wprawdzie całą tę kwotę przeznaczam na cele katolickie, czyli jak najbardziej zbożne lecz każda zapłata – bez względu na jej przeznaczenie – wymaga zadośćuczynienia.\nTELE-GONIEC REALIZUJE PROGRAM\nW ramach pracy domowej postawiłem konsekwentnie na materiał, który zgłosiłem po raz pierwszy na forum Rady we wrześniu br. Poniżej jego tzw. metryczka:\nTytuł: „PRZESZŁOŚĆ MARSZAŁKA STRUKA”\nData i miejsce emisji: 5 lipca 2017 godz. 18.30, „Panorama”\nBohaterem materiału jest Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego od 2010 roku i działacz Platformy Obywatelskiej od 2001 roku. Dla mnie – ani brat, ani swat. Negatywnie odbieraną przez niżej podpisanego POPiS-ową przynależność M. Struka osłabiają nieco okoliczności w jakich poznałem go bezpośrednio. W czerwcu 2013 roku uczestniczyłem w uroczystości wmurowania kamienia węgielnego pod Olivia Four – czwartego budynku Olivia Business Centre, największego kompleksu biznesowego i biurowego w Polsce północnej, realizowanego przez Macieja Grabskiego. Jednym z VIP-ów ceremonii był marszałek województwa pomorskiego. W swoim wystąpieniu przypomniał o liczbie 2,5 mln Polaków, głównie ludzi młodych, którzy opuścili nasz kraj w poszukiwaniu pracy. Dzięki rodzimym przedsiębiorcom pokroju Macieja Grabskiego – powiedział – jest szansa jeśli nie na powrót emigrantów wbrew własnej woli, to przynajmniej na wyhamowanie skali tego niepokojącego zjawiska. Jakże odmienny głos od bełkotu ówczesnego szefa PO, Donalda Tuska, aktualnie strażnika żyrandola w Brukseli za wstawiennictwem niejakiej Angeli Merkel, wybitnej eks-funkcjonariuszki (m.in. sekretarz ds. informacji i propagandy) FDJ czyli Freie Deutsche Jugend, NRD-owskiego odpowiednika Hitlerjugend. Tenże Tusk w tym samym, 2013 roku, publicznie i wielokrotnie chełpił się wykopaniem paru milionów Polaków z ich ojczyzny do pracy na obczyźnie. Wypowiedź Struka nie zabrzmiała zatem zgodnie z poglądami wodza PO i już to nakazywało sytuować przyzwoitość marszałka powyżej średniej dla jego partii.\nCóż zatem nagannego w biografii M. Struka odkrył red. Sitek znany jako telewizyjny goniec, specjalizujący się w ściganiu z mikrofonem w ręku politycznych przeciwników PiS po korytarzach oraz trotuarach? Oglądałem jego „dzieło” wielokrotnie i udało mi się znaleźć dwa powody. Pierwszy to fakt, że obecny marszałek Pomorskiego w czasach słusznie minionych (lata 1988 – 1990) był naczelnikiem Jastarni powołanym – z rekomendacji władz PZPR – przez ówczesnego wojewodę gdańskiego, gen. Mieczysława Cygana. Jakaż to jednak sensacja, gdy można ją poznać dzięki lekturze setek internetowych portali, na czele z Wikipedią? Co ciekawe, to samo medium informuje, iż M. Struk został przez mieszkańców Jastarni „znienawidzony” wystarczająco mocno, aby powierzyli mu funkcję już nie naczelnika lecz burmistrza na trzy kolejne kadencje w czasach obecnych, jedynie słusznych (1990 – 2002). Gwoli ścisłości – Jastarnia liczy niespełna 3 tys. mieszkańców. Daj nam Panie Boże, POPiS-owców z tak silnym poparciem w środowiskach, gdzie wszyscy znają się wystarczająco dobrze, aby oddzielić ziarno od plew.\nDrugi powód ataku na M. Struka w telewizji publicznej dotyczy niesłychanej „afery mieszkaniowej”. Otóż ówczesny naczelnik Jastarni upominał się u wojewody Cygana o zamianę jednopokojowego mieszkania na większe, choć też nie za bardzo, bo raptem dwupokojowe… Zaprawdę, nie nadążam za procesem myślowym dzisiejszych dziennikarzy pokroju przy Ł. Sitka. Jeśli ów tele-goniec przykłada korupcyjną miarkę do „przekrętu” na miarę lokalu kategorii M-3, to czy wystarczy mu tego samego przyrządu do określenia skali choćby takiej afery jak przejęcie przez byłe lecz zawsze kacze Porozumienie Centrum znacznej – liczonej w setkach milionów złotych – części majątku po dawnej RSW „Prasa-Książka-Ruch”?\nJestem przekonany, że Ł. Sitek i jego dysponenci zdawali sobie sprawę z miałkości zarzutów wobec marszałka Struka. Stąd zapewne ich obudowanie manipulacyjnymi trickami godnymi Josepha Goebbelsa. Pierwszy z nich to przekaz podprogowy. Skoro M. Struk występował do M. Cygana o większe mieszkanie, a tenże przed objęciem stanowiska wojewody był jednym z wojskowych realizatorów stanu wojennego, to zapewne aż prosiło się o tzw. przebitki z czołgami, śmigłowcami i posterunkami wojskowymi na drogach.\nW stosunkowo krótkim materiale pojawiły się dwa tego rodzaju czarno-białe, ponure w swojej wymowie, filmiki. Łącznie zajęły niespełna 20 sekund. Wystarczająco dużo, aby zadziałać na podświadomość „ciemnego ludu, który wszystko kupi”, tak hołubionego przez aktualnego prezesa TVP. Nie wykluczam kojarzenia M. Struka przez mniej bystrych widzów z osobnikiem, który rozpętał stan wojenny, albo przynajmniej wjechał na stołek naczelnika Jastarni w roli dowódcy czołgu, wspieranego na dodatek z powietrza przez śmigłowiec Marynarki Wojennej z pobliskiego Helu.\nDruga z zastosowanych manipulacji to wykorzystanie starannie dobranych rozmówców, przedstawionych przez prezenterkę jako działacze SLD i PiS zarzucający marszałkowi województwa pomorskiego komunistyczną przeszłość. Partię aktualnie przewodnią reprezentował przed kamerą gdańskiej TVP niejaki Kazimierz Koralewski, szef klubu PiS w Radzie Miasta Gdańska.\nKoralewski do biografii M. Struka odnosi się z rozbrajającą szczerością twierdząc, że – cytuję – „nomenklatura partyjna działała JUŻ (podkreślenie moje – H. Jez.) w latach komunizmu”. Dopowiadając – zatem działa również teraz…\nCo ważne, wymownym przykładem na potwierdzenie powyższej tezy jest sam K. Koralewski. Radny PiS legitymuje się tylko wykształceniem średnim i z tego powodu nie ma formalnych uprawnień do zasiadania w radach nadzorczych spółek Skarbu Państwa funkcjonujących w Polsce. Od czego są jednak partyjni koledzy. Co jest niemożliwe tutaj, można zrealizować za granicą, np. w Czechach. Koralewskiego zrobiono członkiem rady nadzorczej firmy AWT Rosco w Ostrawie, należącej do grupy PKP Cargo. Tę zaś kontroluje Skarb Państwa, a konkretnie resort infrastruktury i budownictwa, gdzie wiceministrem jest Kazimierz Smoliński, pomorski poseł PiS z Tczewa… Efekt? 18 tysięcy złotych dla K. Koralewskiego za osiem wyjazdów do pięknej Ostrawy tylko w 2016 roku. Wychodzi równe 2.250 zł za posiedzenie. A ja tu się intelektualnie męczę – w dodatku nie dla siebie lecz dla zbożnego celu – za skromne 338 zł.\nI jeszcze coś dla dopełnienia obrazu szefa radnych PiS w Gdańsku jako Janosika walczącego z nomenklaturowymi przywilejami; z jego oświadczenia majątkowego wynika, że w tym samym, 2016 roku zarobił dodatkowo 84 tysiące złotych jako doradca wojewody pomorskiego Dariusza Drelicha, czyli równe 7.000 zł miesięcznie.\nZnacznie większą trudność sprawia określenie w recenzowanym materiale roli niejakiego Marka Formeli. Formalnie powinno się go kojarzyć z zapowiedzianym na wstępie programu Sojuszem Lewicy Demokratycznej. Sęk jednak w tym, że podczas każdej z dwóch wypowiedzi do kamery opisywany jest (patrz zdjęcie poniżej) jako… redaktor naczelny i wydawca „Gazety Gdańskiej”. Pytanie, czy mógłby występować jako przedstawiciel SLD? Jak najbardziej. Na internetowej stronie tej organizacji w dziale PROFIL POLITYKA Formelę określono bowiem dosłownie tak: „Zasłużony członek SLD. W latach ubiegłych przewodniczący SLD w Gdańsku”. Czyli dwa w jednym; polityk i dziennikarz. Analogia z policjantem, który robi także za złodzieja nasuwa się sama. Zwłaszcza, że akurat w wypadku tej osoby odniesienie do złodziejstwa nie jest pozbawione podstaw, o czym później.\nMarek Formela to z wykształcenia mgr geografii po UG, natomiast z uprawianej działalności – komunistyczny agitator, grabarz niemal wszystkiego czego dotknął i geszefciarz skazany prawomocnym wyrokiem w aferze „Stella Maris”. Pytanie; jak długo PiS-owskie wsparcie (finansowego nie wyłączając) zapewni mu całkowitą bezkarność w oczernianiu politycznych przeciwników J. Kurskiego?\nByły aparatczyk SLD i redaktor „GG” charakteryzując M. Struka nie przebiera w słowach. Padają określenia w rodzaju „młody komunista”, „przedstawiciel reżimu komunistycznego w Jastarni”… Nawiązuje również do występu marszałka w grupie wybrzeżowych polityków ciągnących samolot linii OLT Express związanej kapitałowo ze słynnym przedsiębiorstwem (a raczej przekrętem) finansowym o nazwie Amber Gold. Oto stosowny komentarz Formeli; „To jest krzepki mężczyzna, absolwent AWF, bodajże turystyki, więc ciągnięcie samolotu było zgodne z jego wykształceniem”… Zaprawdę, dowcip wysokich lotów.\nPodczas analizy tele-agitki firmowanej przez tele-gońca nie sposób nie zauważyć szczególnej roli, jaką powierzono M. Formeli. W stosunkowo krótkim materiale wygłasza on dwie antystrukowe kwestie o łącznym czasie przekraczającym pół minuty, dokładnie 38 sekund. To znacznie więcej niż dano reprezentantowi PiS, jakby nie patrzeć partii będącej dysponentem TVP i dokładnie tyle samo, ile liczyły dwie wypowiedzi opluwanego bohatera programu, czyli marszałka województwa pomorskiego.\nFORMELA DO ZADAŃ SPECJALNYCH\nCo ważne, zasłużony członek SLD i były przewodniczący tej partii w Gdańsku wyjątkowo często gości w PiS-owskiej telewizji, głównie w jej wersji regionalnej. Bywa także zapraszany do programów ogólnopolskich. W niemal wszystkich występach robi za skuteczne i poręczne narzędzie do rozgrywania POPiS-owych batalii, oczywiście zawsze stając po stronie partii aktualnie przewodniej. Szczególnie bulwersuje wyjątkowa łatwość Formeli w przypinaniu najgorszych, „komunistycznych” i „reżimowych” łatek tym, których atakuje. Nasuwa się oczywiste przekonanie widzów, że mają oto do czynienia z osobą o nieposzlakowanej przeszłości, zasłużonym bojownikiem o wolność i demokrację oraz zdeklarowanym antykomunistą.\nCzy tak jest rzeczywiście? Formela dysponując bezpłatną gazetką sowicie wspomaganą przez… Grupę Energa, pozostającą pod PiS-owskimi wpływami oraz mając praktycznie nieograniczony dostęp do PiS-owskiej telewizji publicznej jest przekonany, że teraz mu nikt nie podskoczy i nie odważy się nawet pomyśleć o próbie zakwestionowania tak wielkiego autorytetu dziennikarskiego i etycznego.\nMimo wszystko, spróbuję. Pracuję w dziennikarstwie znacznie dłużej niż Formela, więc wiem jak zaczęła się i przebiegała jego osobliwa kariera. Co ważne – w przeciwieństwie do dyżurnego harcownika PiS z legitymacją lewackiej partii nie muszę uciekać się do epitetów, manipulacji i kłamstw, czyli metod tak charakterystycznych dla wszelkiej swołoczy sowieckiej. Zaletą prasy jest bowiem łatwa możliwość sprawdzenia, czy dzisiejsze „autorytety” na takie miano zasługują. Jak mówią Rosjanie: „co wydrukowane, siekierą nie wyrąbiesz”.\nZacznijmy od odpowiedzi na pytanie, skąd się „toto” wzięło? Odpowiedź jest krótka: z 13 grudnia 1981 roku. Po ogłoszeniu stanu wojennego i tzw. weryfikacji środowisko dziennikarskie Wybrzeża zostało znacznie przetrzebione kadrowo. Pojawiły się zatem wolne etaty. Zapełnili je szybko „janczarowie Jaruzela”, czyli osobnicy gotowi zrobić wszystko, aby przypodobać się władzy i wejść w posiadanie wymarzonej legitymacji prasowej.\nZ takiego właśnie zaciągu pochodzi M. Formela. Nad pozostałymi dziennikarskimi pomiotami stanu wojennego miał jednak szczególną przewagę – słabo ukrywaną opiekę ze strony tow. Andrzeja Pierścińskiego, m.in. członka Egzekutywy KW PZPR w Gdańsku, któremu powierzano kierownicze stanowiska w kolejnych redakcjach. Formela szedł za swoim „wujem” (chociaż krążyły opinie, że jest to wuj bez cudzysłowu) jak kundel za panem. Pierściński ląduje w „Wieczorze Wybrzeża”, Formela też. Pierściński zostaje redaktorem naczelnym „Dziennika Bałtyckiego”, Formela jak w banku ma etat tej gazety. A co się stanie, gdy partia powierzy tow. Pierścińskiemu kierowanie „Głosem Wybrzeża”? Jestem przekonany, że czytelnicy bez trudu dopowiedzą resztę.\nŁatwość, z jaką działacz SLD i „dziennikarz” w jednym dyskredytuje wykształcenie atakowanych osób, każe przyjrzeć się jego dyplomowi. Otóż jest to absolwent Uniwersytetu Gdańskiego o specjalności… geografia, czyli potencjalny nauczyciel pokazujący dzieciom na globusie jak wielkie połacie Ziemi zajmuje niezwyciężony Związek Radziecki. Stąd zapewne tak silne parcie Formeli do uzyskania statusu pana redaktora. Brzmi zdecydowanie lepiej niż pan od geografii…\nI jeszcze jedno. Gdybym już miał porównywać dyplomy M. Struka i M. Formeli, to ze wskazaniem na pierwszego. Powód? Obiektywnie uzasadniony – gdańska AWF w hierarchii uczelni o takim samym profilu sytuowana jest znacznie wyżej niż UG w swoim gronie.\nZ Formelą miałem wątpliwą przyjemność spotkać się już na początku jego pracy dziennikarskiej, czyli w 1982 roku. Szybko przeszedł „na ty” mimo, że to ja – choćby z racji wieku – powinienem decydować w tej kwestii. W bezpośrednich kontaktach nie budził zaufania. Z jednej strony „gładka gadka”, z drugiej unikanie wzroku rozmówcy (to zostało mu zresztą do dzisiaj). Moją reporterską czujność wzbudziło szczególne zainteresowanie Formeli tematami, nad którymi aktualnie pracuję. Później zrozumiałem, o co chodziło zaufanemu człowiekowi (czytaj: konfidentowi) tow. Pierścińskiego.\nPo ogłoszeniu stanu wojennego i likwidacji Tygodnika Społecznego „Czas”, w którym dotąd pracowałem pozostałem praktycznie bez środków gwarantujących utrzymanie czteroosobowej rodziny. Stąd decyzja o zarobkowaniu w tzw. rezerwie portowej. Zrezygnowałem z niej po kilku miesiącach, gdy żona stanowczo stwierdziła, że ta ciężka, fizyczna robota wymaga lepszego wyżywienia niż zapewnia to 2,5-kilogramowy przydział mięsa na miesiąc, a ona dzieciom od ust nie myśli odejmować.\nDoświadczenia z portowej pracy wydały mi się jednak na tyle ciekawe, że postanowiłem utrwalić je w reporterskiej formie. Tekst zatytułowany „Siedemdziesiąt na godzinę” włożyłem do koperty i wysłałem do Tygodnika „Polityka”. Trzy tygodnie później rozdzwoniły się telefony od znajomych. Najwymowniejszy był od jednego z kolegów dziennikarzy: „Heniek, masz materiał w „Polityce” i to na „trójce” (kolumna przeznaczana na najważniejszy tekst numeru – przyp. H. Jez.). Jak to, k…a załatwiłeś?”.\nNiczego nie załatwiałem. Mój reportaż trafił na biurko śp. Zygmunta Szeligi, zastępcy redaktora naczelnego odpowiedzialnego za problematykę ekonomiczną. Spodobał mu się tak bardzo, że od razu puścił tekst do druku. Ukazał się dokładnie 25 września 1982 roku. Później Szeliga zaproponował mi regularną współpracę – z comiesięcznym ryczałtem (istotny dodatek do honorariów) oraz legitymacją jedynego korespondenta „Polityki” w całej Polsce północnej. Jak łatwo domyślić się, nie odmówiłem.\nAby zrozumieć ówczesną rangę „Polityki” na polskim rynku prasowym trzeba było żyć w tamtej epoce. To tak jakby teraz wprowadzić do polskiej ekstraklasy np. FC Barcelonę. Zupełnie inny wymiar pod każdym względem. Po pierwsze – z półmilionowym, sprzedawanym do zera, nakładem „Polityka” biła na głowę wszystkie inne tytuły opiniotwórcze, po drugie – miała ok. 2 mln czytelników, z których znaczna część to ludzie decydujący o kluczowych dziedzinach życia społecznego i gospodarczego, po trzecie – uchodziła za nieformalny organ prasowy KC PZPR ze znacznym odchyleniem liberalnym, możliwym dzięki politycznej pozycji jej redaktora naczelnego Mieczysława F. Rakowskiego. Ta teza znalazła zresztą potwierdzenie w czasie, gdy kierował on polskim rządem. Ustawa o działalności gospodarczej przygotowana przez jednego z jego ministrów, Mieczysława Wilczka do dzisiaj uchodzi za niedościgniony wzorzec jasnego, spójnego i przyjaznego przedsiębiorcom, prawa. Nic dziwnego, że dla wielu dziennikarzy życiowym marzeniem było wówczas opublikowanie choćby jednego tekstu w „Polityce”, bo to nobilitowało w środowisku szczególnie.\nDziennikarz z Wybrzeża współpracujący z takim tytułem i pozostający poza wszelką kontrolą wybrzeżowych władz PZPR z oczywistych względów był dla nich solą w oku. Zwłaszcza, że specjalizowałem się w reportażach interwencyjnych, demaskujących poważne afery z udziałem miejscowej „elity”. Warszawiakom interesy lokalnych kacyków partyjnych latały najzwyczajniej koło d…, toteż moje teksty szły praktycznie bez ingerencji, wzbudzając coraz większą wściekłość towarzyszy z KW PZPR w Gdańsku.\nTo, co nie udało się przy użyciu Formeli miało przynieść efekt kilka lat później – dokładnie wiosną 1987 roku – gdy zgodziłem się na objęcie funkcji kierownika działu ekonomiczno-morskiego w „Głosie Wybrzeża”, kierowanym przez A. Pierścińskiego. Jeden z byłych nomenklaturowych redaktorów z gdańskiego „Domu Prasy” twierdzi, że ten manewr miał na celu uzyskanie większej kontroli nad tym, co robię dla „Polityki”, a w najgorszym wypadku – znaczne osłabienie mojej aktywności dziennikarskiej na rzecz pracy redakcyjnej, której w gazecie codziennej jest po sufit, szczególnie w jednym z najliczniejszych, a przy tym priorytetowych działów. Jeśli tak rzeczywiście było, to inspiratorzy tej akcji pomylili się bardzo. Moja reporterska aktywność w „Polityce” nie tylko nie osłabła ale wręcz zyskała dodatkowy wymiar dzięki dostępowi do wielu nowych informacji, przechodzących przez moje biurko.\nJuż w pierwszy dzień pracy zostałem niemile zaskoczony rozmową w cztery oczy z redaktorem naczelnym „Głosu” i zarazem członkiem Egzekutywy KW PZPR. Pierściński potwierdził wprawdzie, że M. Formela jest pracownikiem mojego działu ale pozostaje wyłącznie pod jego kierownictwem i w jego dyspozycji, jeśli chodzi o zlecenia tematów do podjęcia.\nNie bardzo mi pasowała rola malowanego szefa i to wobec dziennikarza o przeciętnych dokonaniach lecz z czasem zaakceptowałem takie rozwiązanie. Wystarczyło dokładnie poczytać teksty Formeli, zwłaszcza te podpisane jako Mak, aby nie mieć wątpliwości, jakie zadania stawia przed nim bezpośredni szef. U mnie taka „twórczość” wylądowałaby w koszu jako nie spełniająca podstawowych standardów warsztatu dziennikarskiego, o etyce nie wspominając.\nDodatkowym plusem szczególnego zaufania, jakim u partyjnego dygnitarza cieszył się Formela było powierzanie mu tzw. obsługi konferencji i innych imprez partyjnych na najwyższym, wojewódzkim poziomie. Mnie pozostawiono tylko konferencje dotyczące tematyki ekonomicznej lub związane z gospodarką morską. Prawdopodobnie dlatego, że absolwent geografii po UG nie udźwignąłby intelektualnie takich wyzwań.\nDzięki temu, w archiwalnych wydaniach „Głosu Wybrzeża” można znaleźć setki artykułów i artykulików Formeli przekonujących, że „reżimowi komunistycznemu” służył on o wiele gorliwiej niż, ci których o takie działanie teraz oskarża.\nDla przykładu, drobna próbka formelowej realacji z Plenum KW PZPR w Gdańsku pt. „Wchodzenie na nieprzetarte szlaki”, zamieszczonej – a jakże! – na pierwszej stronie „Głosu Wybrzeża” z 27 kwietnia 1987 roku:\n„Było to wspólne poszukiwanie rozwiązań, nowych szans dla budownictwa. I wszyscy towarzysze zdawali sobie sprawę, że ich spotkanie na dotychczasowym trakcie jest niemożliwe…\nNa wniosek sekretarza KW, plenum wystosowało pozdrowienia dla ludzi pracy woj. Gdańskiego z okazji majowego święta, zapraszając ich do udziału w obchodach.\nObrady zakończono odśpiewaniem „Międzynarodówki”.”\nAlbo taki przykład, dowodzący wymownie, że Formeli znana był właściwa hierarchia komunistycznych władz i trzymał się jej z iście bolszewicką konsekwencją: „… W inauguracyjnym posiedzeniu Rady Społeczno-Gospodarczej przy WRN w Gdańsku uczestniczyli m.in.: sekretarz KW PZPR w Gdańsku – Mieczysław Chabowski, wiceprzewodniczący WK SD – Tadeusz Rymszewicz, sekretarz WK ZSL – Zdzisław Buksiński. Obecny był wojewoda gdański – gen. bryg. Mieczysław Cygan”. („Głos Wybrzeża” z 30 kwietnia 1987 roku).\nKtoś dłużej żyjący powie, że takie były realia pracy w gazecie będącej organem komitetu wojewódzkiego jedynie słusznej partii. Niby prawda, lecz akurat Formela dał się poznać jako komunistyczny propagandzista także wówczas, gdy pracował w czytelnikowskim „Dzienniku Bałtyckim”. Oto jaką laurkę wystawił swojemu pisarczykowi tow. Pierściński w 1985 roku:\n„Redakcja „Dziennika Bałtyckiego” zaświadcza, że ob. Marek Formela pracujący w niej na etacie redaktora działu od 15 listopada 1983 r. (poprzednio w redakcji „Wieczoru Wybrzeża” jako stażysta) jest dziennikarzem wysoce odpowiedzialnym i zdyscyplinowanym w realizacji zadań ideowo-programowych. Kierowany jest do wykonywania obsług szczególnie ważnych politycznie i społecznie jak obrady instancji partyjnych, rad narodowych, wizyty przedstawicieli najwyższych władz, gości zagranicznych. Z własnej inicjatywy podejmuje tematy ważkie społecznie, wykazując się umiejętnością znalezienia tak właściwej formy jak i słusznej politycznie interpretacji faktów”.\nBa, sam zainteresowany też potrafił zadbać o swój wizerunek zaufanego dziennikarza komunistów. Na dowód fragment jego pisma z marca 1985 roku:\n„… O tym, jakim się cieszę zaufaniem w redakcji („Dziennika Bałtyckiego” – przyp. H. Jez.) świadczy chociażby fakt powierzenia mi najbardziej odpowiedzialnych zadań, np. wizyty gen. W. Jaruzelskiego w Trójmieście, wojewódzkiej konferencji sprawozdawczo-wyborczej PZPR, kampanii wyborczej do rad narodowych…”\nPo Magdalence status bezpartyjnego bolszewika zaczął Formelę najwyraźniej uwierać. Trafił do ideowej spadkobierczyni PZPR, szybko wspinając się po kolejnych szczeblach, aż do funkcji przewodniczącego SLD na Wybrzeżu. Gdy go z niej strącono, bezwzględnie wykorzystał dostęp do mediów, wypominając swoim partyjnym towarzyszom niechlubną przeszłość przed 1989 rokiem. Swojej zapewne za taką nie uważał.\nBolszewickie inklinacje to bynajmniej nie jedyna przypadłość Formeli. Dał się bowiem poznać także jako grabarz niemal wszystkiego, czego dotknie (pogrążył m.in. „Głos Wybrzeża” i klub żużlowy „Wybrzeże” Gdańsk) oraz prymitywny geszefciarz. Tę rolę przypieczętował udziałem w znanej aferze „Stella Maris”, narażając Skarb Państwa na poważne straty i wzbogacając swój życiowy „dorobek” o skazanie prawomocnym wyrokiem sądowym.\n„Kto za młodu nie był socjalistą, ten na starość będzie skurwysynem, ale kto na starość socjalistą pozostał, ten jest po prostu głupi”. Autorstwo tej sentencji przypisuje się wielu różnym osobom, włącznie z Bismarckiem i Piłsudskim. Na lewicowość chorował w młodości również George Orwell lecz szybko otrząsnął się z tego oczadzenia, a jego książki, zwłaszcza „Folwark zwierzęcy” czy „Rok 1984” skutecznie demaskują prawdziwe przesłanie sowieckiego totalitaryzmu. Dla jego wiernych wyznawców Orwell nie miał żadnej litości. Taką postawę skwitował krótko: „Once a hore, always a hore”. W dosłownym tłumaczeniu: „Raz kurwa, zawsze kurwa”…\nDo biografii Formeli pasuje jak ulał. Pytanie tylko, czy Formela pasuje do roli recenzenta innych osób z wykorzystaniem publicznej telewizji. Nawet jeśli tymi osobami są polityczni przeciwnicy jej aktualnego dysponenta, czyli J. Kurskiego. Czy telewizyjna kurszczyzna nie przerodzi się z czasem w skur…czyznę. Jeśli tak będzie, to realizatorom tej metody szczerze życzę rychłego rykoszetu.\nPOLICYJNA PRZEPROWADZKA\tKOLEJNY DOBRY ROK DLA SCANII


Patryk Klimala oficjalnie pożegnał się z Celtikiem\n17:36 • 23 Kwi 2021\nOFICJALNIE: Manchester City pozyskał ogromny talent!\nManchester City poinformował o dojściu do pełnego porozumienia z Fluminenese w sprawie przyszłego transferu 17-letniego Kayky'ego. Młody Brazylijczyk trafi do angielskiego klubu po zakończeniu nadchodzącego sezonu w Brazylii, a więc na początku 2022 roku. Według dziennikarza Fabrizio Romano Fluminense otrzyma za sprzedaż napastnika 10 mln € plus bonusy oraz 20% kwoty z jego kolejnego transferu. Kayky podpisze z Manchesterem City 5-letni kontrakt.\n16:25 • 23 Kwi 2021


Dni Morza « Szczecin dla dzieci, Atrakcje, Imprezy, Urodziny, Wydarzenia, dla dzieci, miejsca, informacje dla rodziców, Szczecin\n« Niepodległościowy Festyn Rodzinny\nRóżankowa potańcówka »\n08/06/2018@10:00 – 10/06/2018@22:00\nAtrakcje na Dni Morza:\n– koncerty (scena główna na Wałach Chrobrego, scena na Łasztowni);\n– strefa sportu (Wyspa Grodzka);\n– strefa dziecięca (Łasztownia);\n– Festiwal rzeźb z piasku (plac na końcu Nabrzeża Starówka);\n– Jarmark pod Żaglami (Wały Chrobrego);\n– Festiwal Orkiestr Dętych (Łasztownia);\n– Zlot Old Timerów (Wały Chrobrego);\n– zwiedzanie żaglowców, rejsy;\n– II Family Travel Festival (Łasztownia);\n– ognie sztuczne.\nStrefa Dziecięca w tym roku stanie na Łasztowni.\n16.00-16.35 Meluzyna i Adaś Niezgódka z Akademii Pana Kleksa – interaktywny program\n18.20-18.30 Szczecin Przyjazny Rodzinie – konkursy dla publiczności\n18.35-19.00 Wielka Akademia Baniek Mydlanych – interaktywny blok zabaw\n19.35-20.00 Morskie zagadki i morskie i balonowe stwory – interaktywny blok zabaw\n12.00-12.35 Gdzie jest Pippi? – interaktywny blok zabaw\n13.15-13.25 Szczecin Przyjazny Rodzinie – konkursy dla publiczności\n15.15-15.25 Szczecin Przyjazny Rodzinie – konkursy dla publiczności\n15.30-16.00 Morska Symfonia – wesołe warsztaty muzyczne\n16.40-17.05 Niesamowita Pippi i jej zdrowe nawyki – zabawy i konkursy ruchowe\n17.45-18.15 Brzydal – spektakl interaktywny\n19.35-20.00 Rodzinne zabawy i konkursy z Pippi i jej ekipą – interaktywny blok zabaw\n12.00-12.30 Mr Fitness czyli Stivo la sportivo i Romek Programista – interaktywny blok zabaw\n14.00-14.30 Mr Fitness czyli Stivo la sportivo i Romek Programista – interaktywny blok zabaw\n15.45-16.00 Mr Fitness czyli Stivo la sportivo i Romek Programista – interaktywny blok zabaw\n18.20-19.00 Mr Fitness czyli Stivo la sportivo i Romek Programista – interaktywny blok zabaw\nSzczegółowy program na stronie dnimorza.szczecin.eu.


TIRAMISU | Gok w Wierzbicy\nOpublikowany 12/04/2006 21/04/2008\n„Tiramisu” to zespół działający od trzech lat przy Gminnym Ośrodku Kultury (stara nazwa GOK-Beand). W jego skład wchodzą: Joanna Ziółko, Karina Książek, Malwina Klimek oraz Julia Ziółko. Pomysłodawcą i opiekunem muzycznym zespołu jest p. Sławomir Kucharczyk.\nTiramisu to młody, rozwijający się zespół, którego można było już usłyszeć na Wierzbickich imprezach (między innymi na Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy i Dożynkach.) Zespół występował także na I Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Powiatu Radomskiego w Iłży.\nW styczniu, tego roku zrodził się pomysł nagrania płyty. Po doborze repertuaru rozpoczęły się długie i żmudne próby, aby jak najlepiej przygotować się do realizacji tego projektu.\nNagrania odbywały się w studiu MOK w Białobrzegach. Czas tam spędzony, zmęczenie i znużenie ciągłymi nagraniami nie poszły jednak na marne. Dzięki nagranym wokalom mieliśmy już materiał na płytę. Pozostało tylko zgranie wszystkich instrumentów, podkładów, chórków i wokali w jedną całość, co wbrew pozorom nie było wcale takie łatwe. Realizacją nagrań wokalnych zajął się p.Czarek Zwierzchowski (MGOK Białobrzegi), instrumentalnych p. Sławomir Kucharczyk, zaś miksowaniem i masteringiem utworów p. Dariusz Kwaśniewski z SCK Zamek w Szydłowcu. Gdy już zgrywanie płyty dobiegało końca, trzeba było pomyśleć nad okładką. Po dwudniowej sesji zdjęciowej, przygotowanej przez profesjonalnego fotografa p. Marka Palucha udało się wybrać zdjęcia, potrzebne na okładkę(całe przedsięwzięcie trwało 3 miesiące).\nPłyta „Tiramisu” to składanka „coverów” dla każdego, bez względu na wiek. Można na niej znaleźć szybkie utwory, jak i znane ballady. Jednym słowem jest to płyta na każdy dzień. Jest to także pierwszy taki projekt w historii Wierzbicy, więc sam fakt jest dla nas wyróżnieniem na tle innych miejscowości. Płyta ma służyć promocji naszej gminy. Mamy nadzieję, że płyta znajdzie grono odbiorców, a zespół Tiramisu jeszcze nas czymś w przyszłości zaskoczy…\nSkładamy wielkie podziękowania dla :\nCzarka Zwierzchowskiego – który bezinteresownie spędził z nami kilkadziesiąt godzin w studiu oraz cierpliwość w nagrywaniu wokali.\nMarka Palucha – fotografa, który także bezinteresownie spędził z nami 2 dni pstrykając 3 tysiące zdjęć !!!\nDariusza Kwaśniewskiego – za profesjonalne podejście do realizacji i miksowania (posklejał utwory w jedną całość!!!) oraz pomoc przy ich interpretacji.\nIgi Czyżewskiej – która bezinteresownie dbała o image zespołu oraz wspierała nas przy realizacji płyty.


Paralotniarstwo - Oceny, opinie, ceny - Piotr Dudek, Zbigniew Włodarczyk - Lubimyczytać.pl\nPiotr Dudek, Zbigniew Włodarczyk\nWydawnictwo: Arete hobby\nJest to najnowsze, czwarte wydanie książki, której pierwsze wydanie ukazało się w 1996 roku.\nNowe konstrukcje, segmentacja rynku paralotni, zmiany w prawie lotniczym, nowe doświadczenia i kilka innych czynników sprawiły, że pojawiła się potrzeba uaktualnienia książki. Jedną ze zmian jest nowy rozdział o skrzydłach samostatecznych.\nTym razem książka dostępna jest w tradycyjnym czarno-białym wydaniu i całkowicie zmienionej szacie graficznej.\nJest niezrównaną pomocą podczas kursu paralotniowego i dla już aktywnie latających pilotów.\nDodaj cytat z książki Paralotniarstwo\nWydarzenia woł... W. Filar


NAKLOFEN TOP 10 mg/g żel 120 g - cena i opinie - Apteka Internetowa "Zawiszy Czarnego" Łódź\nIndeks towarowy 15592\n- reumatyzmu pozastawowego (bóle mięśni, stany zapalne tkanki łącznej włóknistej, kaletek maziowych, zapalenie ścięgien, zapalenie pochewek ścięgien, bóle lędźwiowego odcinka kręgosłupa lub stawu barkowego),\nNie zaleca się stosowania leku Naklofen Top u dzieci poniżej 12 lat.\nŻelu nie wolno stosować pod ciasno zawiniętym bandażem, który uniemożliwia dostęp powietrza i zakażenie rany z zewnątrz (opatrunek okluzyjny).\nBrak danych dotyczących przenikania diklofenaku, stosowanego miejscowo, do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego nie zaleca się stosowania leku Naklofen Top podczas karmienia piersią.\nNaklofen Top należy stosować tylko na nie uszkodzoną powierzchnię skóry.\nNaklofen Top należy stosować miejscowo, na skórę trzy lub cztery razy na dobę, delikatnie wcierając. Ilość zużytego żelu należy dostosować do rozmiarów miejsca zmienionego chorobowo. Okres leczenia zależy od wskazań i od reakcji na leczenie. W przypadku stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, nie należy go stosować dłużej niż przez 14 dni w przypadku nadwerężeń i reumatyzmu tkanki miękkiej lub przez 21 dni w przypadku bólu związanego z zapaleniem stawów.\nSubstancją czynną leku jest diklofenak sodowy. 1 g żelu zawiera 11,6 mg diklofenaku dietyloamoniowego, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego.\nInne składniki leku to: karbomer, makrogol, dietanolamina, alkohol izopropylowy, glikol propylenowy, sodu siarczyn bezwodny, makrogolu eter cetostearylowy, decylu oleinian, parafina ciekła, woda oczyszczona.\nNAPROXEN HASCO 10% żel 50 g


Opinie Inter-Trade Krzysztof Woźniak Chlastawa - GoWork.pl\nOpinie o Inter-Trade Krzysztof Woźniak w Chlastawa\nNajnowsze opinie pracowników, klientów i kandydatów do pracy o Inter-Trade Krzysztof Woźniak w Chlastawa\nWiecie coś nowego o pracy w firmie Inter-Trade Krzysztof Woźniak w mieście Chlastawa? Zastawiamy się jak to jest z stażem u nich? Przydałaby się jakaś informacja od Was na ten temat.\nZostaw merytoryczną opinię o Inter-Trade Krzysztof Woźniak - Chlastawa\nUżytkowniku! Tak do Ciebie mówię. Trafiłeś na tą stronę, ponieważ wierzysz, tak samo jak my w to, że znajdziesz tutaj najnowsze wieści o firmie Inter-Trade Krzysztof Woźniak. Zapisując się na powiadomienia zawsze masz pewność, że jesteś na bieżąco z aktualnymi opiniami i ofertami pracy tego pracodawcy.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Inter-Trade Krzysztof Woźniak\nOpinie o Inter-Trade Krzysztof Woźniak\nNIP: 9231479220 REGON: 365199473\nDaniel Rychły Firma Handlowo-Usługowa\nSzczeszek Tomasz Auto Handel Transport Międzynarodowy\nInterelektra Krzysztof Jackowski


Medytacja dla zaawansowanych | Life Architect\nNaucz się zarządzać swoimi myślami, a nic\nnie będzie w stanie odebrać Ci spokoju.\nAntoine de Saint-Exupery, pisarz\nTaki przewodnik, jest na wyciągnięcie Twojej ręki. Oto 10-dniowy kurs „Medytacja dla zaawansowanych” przygotowany dla Ciebie przez Sandrę Lasek, której doświadczenie z medytacją sięga 26 lat.\nWybierając kierunki własnej uwagi, decydujesz o tym, jak wygląda Twoja codzienność.\nPodczas kursu medytacji dla zaawansowanych:\nTak jak wszystkie kursy na platformie LifeArcadia, kurs “Medytacja dla zaawansowanych” jest oparty o unikalny, autorski proces rozwoju umiejętności. Poniżej poznasz 3 filary tego procesu i formę naszych kursów, a także zobaczysz przebieg całego kursu dzień po dniu.\nMedytacja uświadomiła mi, że nie różnię się niczym od innych ludzi, a wszyscy jesteśmy połączeni.\n10-dniowy kurs "Medytacja dla zaawansowanych"\nKupując kurs "Medytacja dla zaawansowanych" otrzymujesz:


Cieszmy się życiem w każdym wieku - Być Zdrowym\nNeurologia Kontakt z ludźmi, dużo ruchu na świeżym powietrzu i wrodzony optymizm, to sposoby aktorki Teresy Lipowskiej na dobre samopoczucie, dzięki któremu nawet złota jesień życia może okazać się wspaniała.\nJak udaje się Pani zachowywać pogodę ducha mimo wielu przeciwności losu, które zdarzają się na codzień w życiu?\nTrudno powiedzieć w jednym zdaniu, chyba taka się już urodziłam. Zawsze byłam optymistką i w drodze przez życie pomagała mi myśl, że inni mają gorzej i nie wszystko musi mi się udawać. Poza tym zawsze staram się pamiętać, że nie tylko ja sama jestem na świecie, i że nie wszystko musi kręcić się wokół mojej osoby.\nCo daje Pani radość na codzień i jednocześnie sprawia, że czuje Pani satysfakcję z życia?\nStaram się bardzo dużo pracować, zresztą przez całe życie jestem bardzo aktywna. Jeśli nie mam akurat zobowiązań zawodowych, to jadę do sanatorium czy spa. Nie stosuję specjalnej diety, ale właśnie dzięki takiemu stylowi życia, udaje mi się już prawie od 30 lat utrzymywać tę samą wagę. Wiadomo, po świętach jest kilko więcej, ale potem ten nadmiar szybko znika. Poza tym mam wiele spotkań, pracuję charytatywnie w wielu fundacjach. Przyznam, że raz czuję się lepiej, raz gorzej, ale póki nie jestem poważnie chora, to mogę iść do przodu.\nW jaki sposób dba Pani o sprawność fizyczną?\nKiedy tylko mam wolną chwilę i pozwala na to pogoda, wsiadam na rower i jeżdżę po Lesie Kabackim. Odwiedzam ogród botaniczny i staram się cieszyć przyrodą, oglądam słoneczniki i inne rośliny, znam je na pamięć. To ładuje mnie optymizmem i energią. Świat jest taki piękny, warto to dostrzegać i czerpać z tego ile się da.\nCzęsto wiele osób na emeryturze spędza czas głównie przed telewizorem, a jeśli wychodzi, to tylko po zakupy lub do lekarza. Jak zachęciłaby Pani osoby, które wciąż niechętnie patrzą na zajęcia uniwersytetów trzeciego wieku, do przyjścia na nie?\nMoim zdaniem uniwersytety trzeciego wieku to jeden z najlepszych wynalazków ostatnich czasów. Z tego, co wiem, bardzo często zainteresowanie nimi jest tak duże, że jest o wiele więcej chętnych, niż dostępnych miejsc. Współpracuję z wieloma takimi instytucjami, mam tam spotkania i muszę powiedzieć, że zawsze spotykam tam ludzi kompletnie zafascynowanych swoimi pasjami, i to jest piękne. Interesują się różnymi rzeczami, poezją, śpiewem, organizują sobie wieczorki taneczne i po prostu cieszą się życiem. Często, kiedy spotykam takie grupy na wycieczkach w Lesie Kabackim, widzę że w tych ludziach nie ma cienia goryczy, są zawsze roześmiani i radośni.\nJaki jest Pani sposób na szczęśliwe przeżywanie okresu złotej jesieni swojego życia?\nKońcówkę naszego życia powinniśmy spędzić tak, żeby nie żyć tak jak za czarną zasłoną. Choroby, oczywiście, będą się pojawiać, ale można im zapobiegać, np. mając kontakt ze słońcem i świeżym powietrzem. Zwłaszcza, że na to wszystko mamy wreszcie więcej czasu niż kiedy byliśmy aktywni zawodowo. Ważne również, aby nie dawać się samotności, która, niestety, na tym etapie życia spotyka prawie każdego z nas. Nie ma sensu zamykać się w domu i ograniczać kontakt ze światem do telewizji. Oglądajmy tylko wybrane programy, a każdą wolną chwilę spędzajmy z ludźmi, cieszmy się życiem, wychodźmy z domu jak najwięcej, kiedy tylko się da.