Jezusa Armia - "Przed nami" | Bosko.pl\nJezusa Armia - "Przed nami"\nJak głosi legenda, skład zespołu Jezusa Armia formował się przez 9 długich lat. W końcu przed dwoma laty udało się ustalić w miarę stabilną grupę, która właśnie wydała swój debiutancki album pt. "Przed nami". Jest to kolejny ciekawy debiut na polskiej scenie muzyki chrześcijańskiej.\nJeśli chodzi o stronę tekstową, to nie ma tu żadnych zaskoczeń. Po prostu: Jezus jest Panem - i tak najprościej można ująć zawartość płyty. I albo ktoś lubi takie bezpośrednie przesłanie, albo nie. Ja raczej należę do tej drugiej grupy. Lubię raczej poetyckie lub bardziej zakamuflowane w życiowych odniesieniach przesłanie w stylu Chilly My, niż takie walenie patelnią w twarz. Z drugiej strony, nie ukrywam, są takie momenty, kiedy potrzebuję dużo modlitwy, dużo uwielbienia, i wtedy tego typu liryki wcale mnie nie męczą, a wręcz przeciwnie - dodają otuchy i skrzydeł. I to jest chyba cała zagadka tego typu twórczości. Ona jest "po coś". Jak tabletki. Masz w domu, gdzieś w szufladzie. I fajnie, że są, ale sięgasz po nie tylko w szczególnych chwilach. I dokładnie tak podchodzę do dokonań grup takich jak Jezusa Armia. Sami muzycy twierdzą, że zawartość płyty to historia wielu ludzi, utkana z ich przeżyć, porażek i zwycięstw, wątpliwości i odnajdowania odpowiedzi na kluczowe pytania. W gruncie rzeczy przyznają jednak, że teksty mówią przede wszystkim o Jezusie Chrystusie, który w realny sposób przychodzi do człowieka, aby z nim być, aby przynieść mu ukojenie i rozwiązanie każdej trudnej sytuacji. O Jezusie, który umarł, aby dać pełnię życia i wieczność człowiekowi. No i dokładnie to słyszę na tym krążku.\nJeśli chodzi o stronę muzyczną, to choć nazwa zespołu kieruje naszej myśli ku pewnej punkowej legendzie, to jednak zaskoczenie jest dokładnie takie samo, jak przy ostatniej płycie zespołu, który mamy w domyśle. Jednym słowem: zupełnie inna bajka. Jezusa Armia gra bardzo sprawne rockowe uwielbienie, które - gdybym miał skusić się na porównania - podchodzi mi pod twórczość takich zespołów jak australijski Newsboys czy amerykański By the tree - czyli (nie oszukujmy się) mało komu znanych w Polsce - gwiazd sceny CCM.\nKiedy zacząłem się pierwszy raz przedzierać przez płytę, to mniej więcej do czwartego utworu byłem w stanie stwierdzić, że jest to kolejny całkiem sympatyczny debiut na polskiej scenie. Wszak nie zrobił na mnie żadnego piorunującego wrażenia. Jednak od piątej pozycji zaczęło się dziać coś, co przykuło moje ucho. Mniej tu gracji i stylistycznych pieszczot, jak w poprzednich kawałkach, ale pojawia się żywioł, spontaniczność i jakaś taka prawda, która chwyta za serce. A że odbieram muzę bardzo emocjonalnie, dlatego numer piąty stał się z miejsca jednym z moich ulubionych tracków. Okazało się, że piosenka nazywa się "Łazarz", a refren "Zaufaj Jezusowi, On jest dzisiaj taki sam, jak wtedy, kiedy sprawił, że Łazarz z grobu wstał" pretenduje do miana radiowego hitu. Logicznie rzecz ujmując, po numerze piątym pojawia się numer szósty pt. "Kropla", i tu moje zaskoczenie nie mija. Fajnie zaśpiewany, bardzo prosty tekst o odkupieniu. "Kropla Ciebie cenniejsza niż to wszystko, co daje świat" śpiewa jeden z dwóch wokalistów grupy i ten śpiew naprawdę przenika do szpiku kości. No bardzo ładnie - pomyślałem. Tekst szybko wpada w ucho, a piosenka otwiera serce człowieka na uwielbienie. I chyba tak ma być. Można się tym naprawdę dobrze modlić! Im dalej w las, tym więcej drzew, dlatego pewnie po złamaniu pewnej blokady psychicznej i otwarciu się na przekaz, jaki ma zespół, kolejne odsłuchiwanie płyty jest coraz ciekawszym doświadczeniem. Przy dziesiątym słuchaniu odkryłem dla siebie jeszcze takie piosenki jak "Potrzebuję Cię" i "Pragnę". Generalnie wszak zachęcam wszystkich do kupienia płyty i wyrobienia sobie osobistego zdania na jej temat. Spotkanie z Jezusa Armią nie będzie ani stratą czasu, ani tym bardziej marnowaniem kasy.\nW jednym zdaniu: Debiut warty zauważenia.\nPosłuchaj: "Jest ktoś"\nTagi: płyty Jezusa Armia rock


Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1867\nData i miejsce śmierci 2 października 1946\nOkres urzędowania od 4 czerwca 1926\ndo 30 września 1939\nPierwsza Dama Michalina Mościcka\nPoprzednik Stanisław Wojciechowski\nNastępca Władysław Raczkiewicz (na uchodźstwie)\nKrzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia)\nOrder Krzyża z Orłem I klasy (Estonia)\nKrzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia)\nKrzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja)\nOrder Chryzantemy (Japonia)\nKrzyż Wielki Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa)\nWielka Wstęga Orderu św. Olafa (Norwegia)\nKrólewski Order Serafinów (Szwecja)\nGrupa polskich socjalistów w 1896 w Londynie . Ignacy Mościcki pierwszy z lewej. W środku Józef Piłsudski\nIgnacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie w powiecie ciechanowskim , zm. 2 października 1946 w Versoix pod Genewą ) – polski polityk i chemik . Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.\nPoczątkowo związany z ruchem socjalistycznym . W latach 1912–1922 profesor Politechniki Lwowskiej , autor nowatorskiej metody pozyskiwania kwasu azotowego z powietrza. W 1925 wybrany na rektora Politechniki Lwowskiej , profesor Politechniki Warszawskiej w latach 1925–1926. W 1926 wybrany na prezydenta Polski, w 1933 wybrany na II kadencję. Blisko związany z obozem sanacyjnym Józefa Piłsudskiego . W 1930 był inicjatorem budowy m.in. wielkiego kombinatu chemicznego w Mościcach pod Tarnowem .\nPo wybuchu II wojny światowej znalazł się w Rumunii , gdzie został internowany. 30 września 1939 zrezygnował z prezydentury. W grudniu 1939 przeniósł się do Szwajcarii , gdzie przebywał do śmierci. Pochowany w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie (szczątki Mościckiego sprowadzono do Polski w 1993).\n1 Wczesne lata\n2 Kariera naukowa\n3 Prezydent RP\n3.1 Po śmierci Piłsudskiego\n3.2 Wojna i emigracja\n5 Rodzina i życie prywatne\n5.1 "Chrześniacy" Mościckiego\n6 Odznaczenia i wyróżnienia\n7 Wywód genealogiczny\nPochodził z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Ślepowron , pochodzącej z mazowieckich Mościc . Urodził się w rodzinie Faustyna Walentego (1835–1885) i Stefanii z Bojanowskich (ur. 1846). Jego ojciec był uczestnikiem powstania styczniowego , podobnie jak stryjowie – Jan i Kazimierz. Dziadek Ignacego Mościckiego, Walenty, brał natomiast udział w powstaniu listopadowym .\nIgnacy Mościcki miał piątkę rodzeństwa: Witolda Jana (1857–1937), Aleksandrę (1861–?), Władysława (1863–?), Zofię (1865–1896) i Ludwika Hipolita (1870–?).\nPoczątkowo uczył się w gimnazjum w Płocku . Później, gdy rodzice Ignacego Mościckiego przenieśli się do Skierbieszowa , gdzie ojciec dzierżawił majątek ziemski, zaczął uczęszczać do gimnazjum w Zamościu . Ze względu na niechęć do rusyfikacji , jakiej był poddawany, przeniósł się do Warszawy , gdzie kontynuował naukę najpierw w szkole Pankiewicza, a później w szkole realnej Babińskiego (ukończył ją w 1887). Był szczególnie uzdolniony w zakresie nauk matematyczno-przyrodniczych.\nStudiował chemię na politechnice w Rydze . Podczas studiów został członkiem Korporacji Akademickiej Welecja . W Rydze zawiązał wśród polskich studentów i żołnierzy miejscowego garnizonu konspiracyjne tzw. "kółko oświatowe". Wraz z innymi korporantami z Welecji został członkiem Ligi Narodowej , a później także Związku Młodzieży Polskiej "Zet" (pod przywództwem Zygmunta Balickiego ). Studia na ryskiej politechnice ukończył w 1891.\nZe względu na to, że działalność "Zetu" nie odpowiadała Mościckiemu, nawiązał on kontakt z niepodległościowym ruchem socjalistycznym . Był współpracownikiem II Proletariatu . Brał nawet udział w przygotowaniach do zamachu na warszawskiego generał-gubernatora Josifa Hurko . Miał on zostać zabity w eksplozji materiałów wybuchowych wytworzonych przez Mościckiego w jego mieszkaniu przy ul. Widok . Ustalono, że Mościcki i Michał Zieliński wtargną w mundurach rosyjskich oficerów na nabożeństwo w warszawskim soborze prawosławnym przy ul. Długiej i zdetonują ukryte pod mundurami ładunki wybuchowe. Mieli zginąć, a wraz z nimi liczni przedstawiciele rosyjskiej elity. Zamach jednak się nie udał, o przygotowaniach do niego dowiedziały się władze carskie.\n22 lutego 1892 Ignacy Mościcki poślubił w Płocku Michalinę Czyżewską. Był z nią blisko spokrewniony (była ona córką ciotki Mościckiego), ślub wymagał więc dyspensy udzielonej przez papieża .\nW 1892, zagrożony dekonspiracją, zmuszony był do emigracji do Londynu . Do Wielkiej Brytanii wyjechał wraz z żoną. Tam kontynuował studia w Technical College w Finsbury i w Patent Library. Pracował również jako robotnik – początkowo rzeźbił w drewnie, później był pomocnikiem fryzjerskim (poszukiwanie pracy znacznie utrudniał mu brak znajomości języka angielskiego ). Dzięki finansowej pomocy matki, udało mu się nabyć zakład, w którym produkował kefir . Przedsięwzięcie zakończyło się jednak niepowodzeniem. Później zajął się stolarką i inkrustowaniem mebli.\nPodczas pobytu w Wielkiej Brytanii, kontynuował działalność w ruchu socjalistycznym. Był członkiem sekcji londyńskiej Związku Zagranicznego Polskich Socjalistów. W 1895 i 1896 został wybrany do zarządu organizacji. Wszedł również w skład delegacji polskich socjalistów na Kongres II Międzynarodówki. Zajmował się także m.in. wydawaniem czasopisma "Przedświt". W 1896 poznał Józefa Piłsudskiego .\nW 1893 w Londynie Mościckiemu urodziła się córka, która jednak szybko zmarła. W 1894 przyszedł na świat syn Michał , a w 1897 córka Helena.\nW 1897 uniwersytet w Liège zaoferował mu pracę. Podobna propozycja wpłynęła w tym samym roku z Fryburga. Względy bezpieczeństwa i znajomość języka niemieckiego zadecydowały o tym, że Mościcki zdecydował się wyjechać do Szwajcarii . Tam osiadł i rozpoczął karierę naukową.\nW 1898 Mościckim urodził się syn Józef, a w 1899 – Franciszek (zm. w 1927).\nIgnacy Mościcki, profesor i rektor Politechniki Lwowskiej w 1925\n19 października 1897 rozpoczął studia uzupełniające z zakresu fizyki i matematyki na Uniwersytecie we Fryburgu . W latach 1897–1901 był asystentem prof. Józefa Wierusz-Kowalskiego na tej uczelni, specjalizując się w elektrochemii . Później objął stanowisko kierownika technicznego w firmie Société de l`Acide Nitrique (przedsiębiorstwo zostało założone przez prof. Kowalskiego), które sfinansowało badania Mościckiego. Spółka otworzyła fabrykę kwasu azotowego , gdzie ten związek chemiczny produkowano metodą będącą autorskim pomysłem Mościckiego – przy pomocy energii elektrycznej wiązano azot z powietrza. W tym czasie zapotrzebowanie na kwas azotowy było ogromne. Wiązało się to m.in. z wyczerpywaniem się złóż saletry chilijskiej , którą używano do jego produkcji. Do wykorzystywania metody Mościckiego, potrzebne były kondensatory wysokiego napięcia (50 tys. woltów ). Nie były one wówczas produkowane, dlatego naukowiec musiał osobiście zająć się ich konstrukcją. Wkrótce sam stworzył kondensator wysokiego napięcia i opatentował go. Szybko jednak okazało się, że w Norwegii opracowano tańszą metodę produkcji kwasu azotowego, niż ta autorstwa Mościckiego.\nW 1908 metodą Mościckiego zainteresował się przemysł aluminiowy . Dwa lata później wyprodukowano pierwszą cysternę kwasu azotowego sposobem opatentowanym przez polskiego chemika.\nKwas ten sprzedawano nie tylko w Szwajcarii, lecz eksportowano go i do Niemiec. Fabrykowano w takich ilościach, że podczas wojny światowej zablokowane i pozbawione dowozu saletry państwa centralne nie odczuwały braku kwasu do wyrobu materiałów wybuchowych.\nW 1912 objął katedrę chemii fizycznej i elektrochemii technicznej Politechniki Lwowskiej . W tym czasie zajmował się projektowaniem aparatury chemicznej, pracował nad metodami otrzymywania kwasu azotowego, cyjanków , produktów naftowych. Efektem tych prac były kolejne patenty (m.in. na oddzielanie ropy naftowej od wody ), które wkrótce uczyniły z Mościckiego człowieka stosunkowo zamożnego. Był także doradcą technicznym firm "Gazolina" i "Gaz ziemny".\nW 1917 kierował zebraniem konspiracyjnej Liga Niezawisłości Polskiej, której celem była konsolidacja partii i organizacji niepodległościowych. Jego żona była jedną ze współzałożycielek Ligi Kobiet , a obaj synowie zaciągnęli się do Legionów Polskich . Gdy Igancy Mościcki pod koniec 1919 wybierał się do Szwajcarii, otrzymał zadanie od ówczesnego ministra robót publicznych, polegające na przekonaniu pracującego na politechnice w Zurychu Gabriela Narutowicza do powrotu do kraju.\nW 1921 został mianowany profesorem zwyczajnym technologii chemii nieorganicznej i elektrochemii technicznej na Politechnice Lwowskiej . W tym samym roku uczelnia ta nadała mu tytuł doktora honoris causa za zasługi na polu nauki i przemysłu\nW tym czasie Mościcki podkreślał wagę złej sytuacji przemysłu chemicznego w Polsce, postulując oparcie tej gałęzi gospodarki państwa polskiego na surowcach krajowych, co miało ją uniezależnić od zagranicznych koncernów. Opowiadał się także za własnością państwową zakładów chemicznych oraz budową zaplecza technologicznego skoncentrowanego w jednym środku badawczym. Te propozycje nie zostały podjęte przez władze państwowe, dlatego Mościcki zdecydował się je zrealizować przy pomocy środków społecznych. Z jego inicjatywy 22 marca 1922 udziałowcy spółki "Metan" przekazali jej majątek na rzecz nowo powołanego Chemicznego Instytutu Badawczego . Jego siedzibę na warszawskim Żoliborzu rozpoczęto w sierpniu 1925 (instytut otworzył 14 stycznia 1928 Ignacy Mościcki, już jako prezydent Polski).\nPo odzyskaniu niepodległości i objęciu przez Polskę części Górnego Śląska w 1922 został mianowany dyrektorem kombinatu związków azotowych w Chorzowie (Stickstoffwerke/Azoty) opuszczonego przez niemiecki personel. Zakłady zostały w krótkim czasie uruchomione, a po wprowadzeniu udoskonaleń Mościckiego produkcja azotniaku i karbidu została wielokrotnie powiększona (np. azotniaku z 70 do 170 tys. ton rocznie) i rozszerzona o amoniak , kwas azotowy, azotan amonu , saletrzak i nitrofos – co całkowicie uniezależniło Polskę w tym zakresie od importu . W roku akademickim 1925/1926 został wybrany na stanowisko rektora Politechniki Lwowskiej . Przyjął ten wybór, ale nie podjął obowiązków z tego wynikających, gdyż jesienią 1925 objął katedrę elektrochemii technicznej Politechniki Warszawskiej .\nBył założycielem Państwowych Zakładów Związków Azotowych w Tarnowie . Dzielnicę, gdzie zbudowano tę fabrykę, na jego cześć nazwano Mościcami . Był autorem ponad 60 prac naukowych i ponad 40 patentów polskich i zagranicznych (po wyborze na prezydenta RP użytkowanie prawa do swych patentów nieodpłatnie przekazał państwu polskiemu).\nBył członkiem czynnym Akademii Nauk Technicznych w Warszawie i Towarzystwa Naukowego we Lwowie .\nJózef Piłsudski , Ignacy Mościcki i Kazimierz Bartel tuż po wyborze tego drugiego na prezydenta, 4 czerwca 1926\nUroczyste obchody X-lecia Rady Miejskiej Warszawy. W środku prezydent RP, Ignacy Mościcki\nPrezydent Mościcki w 1932\nPo przewrocie majowym Józef Piłsudski poszukiwał osoby, która zechciałaby objąć urząd prezydenta Polski. Sam marszałek nie chciał nim zostać, ponieważ jego zdaniem konstytucja marcowa dawała głowie państwa zbyt skromne uprawnienia. 31 maja 1926 Zgromadzenie Narodowe wybrało Piłsudskiego prezydentem. Otrzymał on 292 głosy, a jego endecki kontrkandydat, Adolf Bniński – 193. Marszałek jednak wyboru nie przyjął.\nJak podaje Andrzej Garlicki , Piłsudski planował, aby stanowisko prezydenta RP powierzyć Zdzisławowi Lubomirskiemu , Marianowi Zdziechowskiemu lub Arturowi Śliwińskiemu . Zwolennik Piłsudskiego, premier Kazimierz Bartel zaproponował, aby siły sanacyjne wysunęły kandydaturę naukowca Mościckiego, którego znał ze wspólnej pracy na uczelni. Marszałek miał na to zareagować słowami: Ignaś? A to bardzo dobra myśl. Kandydaturę Mościckiego poparł także marszałek Sejmu, Maciej Rataj .\nMościcki miał być kandydatem pozornie niezależnym i apolitycznym. Był jednak oddanym zwolennikiem Piłsudskiego, którego znał jeszcze z działalności w ruchu socjalistycznym. Jak sam opisywał:\nWiadomość o wyborze Piłsudskiego na prezydenta zastała mnie w Warszawie i cieszyłem się z tego wespół z innymi piłsudczykami. Jednak tego samego dnia, około północy, gdy udałem się na spoczynek, otrzymałem nagle z niemałym przerażeniem wiadomość telefoniczną od premiera Bartla, że Piłsudski wyboru nie przyjął, a mnie zaproponował jako swego kandydata. Nocy tej oczu nie zmrużyłem, zestawiając swój bilans życiowy. Czułem, że zakreślona konstytucją marcową rola prezydenta nie zdoła mi dać żadnego zadowolenia. Uważałem się przy tym za najmniej powołanego do zajmowania stanowiska związanego głównie z reprezentacją. Ja, którego życie całe było pełne wydarzeń i niezwykle czynne, który od blisko 30 lat z wielką energią i dużym powodzeniem oddawałem się pracy naukowo twórczej, miałem nagle z tym wszystkim zerwać. Nazajutrz rano, po koszmarnej nocy, opanowałem się już zupełnie; byłem przygotowany na wszystko, a przyjęcie wyboru w tych warunkach uważałem za obowiązek wobec narodu. Wiedziałem, że nie tylko nie będę przeszkadzał w pracy Piłsudskiemu, ale przeciwnie, będę się starał być mu możliwie pomocnym.\nW pierwszym głosowaniu otrzymał on 215 głosów członków Zgromadzenia Narodowego, Bniński – 211, a socjalistyczny poseł Zygmunt Marek – 56. 1 czerwca, w drugim głosowaniu, Mościcki dostał 281 głosów, podczas gdy Bnińskiego poparło 200 członków Zgromadzenia Narodowego. Tym samym szerzej nieznany ogółowi naukowiec został trzecim, po Gabrielu Naturowiczu i Stanisławie Wojciechowskim Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Został zaprzysiężony 4 czerwca 1926 Zamieszkał wraz z rodziną na Zamku Królewskim w Warszawie .\nZa życia Józefa Piłsudskiego Ignacy Mościcki jako prezydent pełnił funkcje przede wszystkim reprezentacyjne i honorowe. Pomimo zwiększenia uprawnień głowy państwa przez tzw. nowelę sierpniową , ośrodkiem decyzyjnym był marszałek. Sam prezydent skupił się przede wszystkim na patronowaniu rozwoju gospodarczego kraju. Zakres jego obowiązków opisywał Andrzej Chojnowski :\nPrzyjmował polskich i zagranicznych dyplomatów, a także delegacje rozmaitych organizacji, rozpatrywał skargi i podania obywateli, patronował (...) różnym przedsięwzięciom społecznym, gospodarczym i artystycznym, wysłuchiwał raportów urzędników swej cywilnej i wojskowej kancelarii. Wiele podróżował po kraju, odwiedzając budujące się zakłady przemysłowe, miejsca pamiątek narodowych i obiekty kultu religijnego, konferował z ekonomistami i inżynierami, odwiedzał wiejskie zabudowania i ziemiańskie posiadłości (bywał honorowym gospodarzem dożynek , odsłaniał pomniki i otwierał wystawy.\nPomimo tego sam Piłsudski odnosił się do Mościckiego z ostentacyjnym szacunkiem, przestrzegając ściśle określonych norm protokolarnych, honorujących głowę państwa (m.in. jego publicznemu pojawieniu się towarzyszyło odgrywanie hymnu narodowego, na różnych uroczystościach krzesło Mościckiego wysunięte było zawsze do przodu itd.). Marszałek sprawował realną władzę w państwie, ale próbował zwiększyć prestiż urzędu prezydenta RP, jednocześnie dążąc do skompromitowania parlamentu. Pomimo tego Mościcki postrzegany był jako osoba sterowana przez Piłsudskiego – przez przeciwników sanacji nazywany był lokajem Piłsudskiego, a np. premier Bartel znany był z cytowania ludowej piosenki o słowach: Tyle znacy co Ignacy, a Ignacy g... znacy, w odniesieniu do roli Mościckiego w polityce. Do 1935 Ignacy Mościcki skupiał swe zainteresowania przede wszystkim na przemyśle i gospodarce państwa polskiego, zatwierdzając wszystkie decyzje marszałka Piłsudskiego – np. o rozwiązaniu parlamentu, odroczeniu lub zamknięciu jego sesji, przyjęciu dymisji gabinetu lub desygnowaniu na stanowisko szefa rządu konkretnej osoby (formalnie uprawnienia te należały do prezydenta, jednak decyzje o tych posunięciach podejmował sam Piłsudski). W tym czasie Mościcki nie był politykiem. Jak pisał Janusz Jędrzejewicz :\nzawsze ujmował [on] rozsądnie doraźne zagadnienia mechaniki życiowej, nigdy zaś nie potrafiłem go zainteresować żadnymi szerszymi perspektywami politycznymi, ustrojowymi lub światopoglądowymi. Ogólny jego horyzont uformował się wyraźnie pod wpływem schematów myślowych pozytywizmu i żadnych cech osobistych przemyśleń ani bardziej oryginalnych podejść nie wykazywał.\nPomimo zdecydowanej dominacji na polskiej scenie politycznej Józefa Piłsudskiego i grupy jego najbliższych współpracowników, już w 1929 zaczęła się tworzyć grupa polityków, która wiązała nadzieje z osobą Ignacego Mościckiego, w którym widziała przywódcę po śmierci marszałka. W czerwcu tego roku o konieczności zgromadzenia zwolenników wokół głowy państwa poinformował prezydenta Wojciech Świętosławski . W późniejszych latach w skład grupy współpracowników Mościckiego weszli także: Eugeniusz Kwiatkowski , Juliusz Poniatowski , Stefan Ossowski , Henryk Gruber, Juliusz Ulrych i Emil Kaliński . W kolejnych rządach sanacyjnych, w których zasiadali, postrzegani byli jako protegowani Mościckiego. W 1930 rozpoczęły się szczególnie mocne ataki opozycji na osobę Mościckiego. Członkowie tzw. Centrolewu ostatecznie przekonali się o tym, że prezydent nie sprzeciwi się żadnym działaniom Piłsudskiego. W rezolucji kongresu organizacji z 29 czerwca 1930 r. znalazły się m.in. słowa:\nOświadczamy wreszcie, że skoro prezydent Rzeczpospolitej, nie pomny swej przysięgi, stanął otwarcie po stronie dyktatury rządzącej Polską wbrew woli kraju i zezwala rządowi pana Sławka na nadużywanie uprawnień konstytucyjnych głowy państwa dla bieżących celów politycznych rządu – przeto Ignacy Mościcki winien ze stanowiska prezydenta ustąpić.\n18 sierpniu 1932 zmarła na serce pierwsza żona Mościckiego – Michalina. Rok po tym wydarzeniu prezydent ożenił się ponownie – jego wybranką została jego była sekretarka, Maria Nagórna z Dobrzańskich (jej pierwsze małżeństwo zostało unieważnione przez Kościół).\nW 1933 upływała kadencja Mościckiego na stanowisku prezydenta Polski. Posiedzenie Zgromadzenia Narodowego, które miało wybrać kolejnego prezydenta, wypadało 1 czerwca tego roku. Piłsudski zdecydował jednak, że odbędzie się ono o miesiąc wcześniej. Marszałek początkowo nie wyrażał swej opinii na temat tego, kto powinien zostać prezydentem. Przypuszczano, iż na to stanowisko przewidywał Walerego Sławka lub sam zdecyduje się kandydować, zwłaszcza ze względu na trwające prace nad nową konstytucją. Ostatecznie jednak Piłsudski poparł Mościckiego, który został ponownie wybrany na stanowisko prezydenta RP 8 maja 1933. Posiedzenie Zgromadzenia Narodowego zbojkotowały Stronnictwo Narodowe , Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji , Narodowa Partia Robotnicza , Stronnictwo Ludowe i słowiańskie mniejszości narodowe . Mościcki otrzymał 332 głosy (na 343 parlamentarzystów biorących udział w posiedzeniu Zgromadzenia).\nPonowny wybór umocnił pozycję Mościckiego w obozie sanacyjnym. Od tego czasu zaangażował się mocniej w bieżącą politykę – wpłynął m.in. na powołanie Janusza Jędrzejewicza na stanowisko szefa gabinetu w maju 1933, dymisję rządu Leona Kozłowskiego , a w skład Rady Ministrów zaczęli wchodzić ludzie kojarzeni z Mościckim – Emil Kaliński, Juliusz Poniatowski i Marian Zyndram-Kościałkowski .\nW 1934 (podczas tzw. Wielkiego Kryzysu ) Mościcki zaproponował wprowadzenie do obiegu tzw. pieniądza wewnętrznego, który według zamysłów prezydenta miał zwiększyć siłę nabywczą ludności, bez wywoływania dewaluacji złotówki. Ekonomiści, którym przedstawiono plany prezydenta, orzekli, iż projekt ten był wyjątkowo nietrafionym pomysłem. Został on także odrzucony przez ówczesnego premiera Janusza Jędrzejewicza i ministra skarbu Władysława Mariana Zawadzkiego , ale w taki sposób, aby prezydent nie poczuł się urażony.\nPo śmierci Piłsudskiego\nIgnacy Mościcki w 1938\nPodpis i pieczęć prezydenta RP Ignacego Mościckiego\nW kwietniu 1935 weszła w życie konstytucja kwietniowa , która nadawała prezydentowi Polski niezwykle szerokie uprawnienia. 12 maja zmarł Józef Piłsudski. Pośród jego byłych współpracowników rozpoczęła się rywalizacja o władzę. Dla Mościckiego problemem pozostawał fakt, iż został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta w oparciu o artykuły konstytucji marcowej. Domniemywano, że po wejściu w życie nowej ustawy zasadniczej powinien złożyć rezygnację. Ponadto na stanowisko głowy państwa przewidywany był przez Piłsudskiego najprawdopodobniej Walery Sławek – jeden z głównych autorów założeń konstytucji kwietniowej. Sławek uważał, że zgodnie z wolą marszałka po jego śmierci Mościcki powinien zrezygnować z urzędu głowy państwa i namaścić go na swego następcę. Tak się jednak nie stało – prezydent odpowiedział na żądanie Sławka, że Marszałek sugerował mu rezygnację jedynie wówczas, gdy poczuje się zmęczony pełnioną godnością. Mościcki posiadał także ekspertyzy przygotowane przez profesorów prawa, które stwierdzały, iż nie musi on podawać się do dymisji. W jednym z wywiadów prasowych, udzielonym 7 lipca 1935 dziennikarzowi Konradowi Wrzosowi, nazwał się najstarszym piłsudczykiem. Nie odpowiedział wprost, czy ma zamiar zrezygnować ze stanowiska, stwierdzając jedynie, że zawsze robi to, co jest potrzebne państwu.\nKolejnym posunięciem Mościckiego było potajemne zawarcie nieformalnego porozumienia z gen. Edwardem Rydzem-Śmigłym (z którym również rywalizował o schedę po Piłsudskim), którego celem było wykluczenie Sławka z obozu rządzącego. Mościcki mianował go na stanowisko Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych tuż po śmierci Piłsudskiego, licząc na to, że nie będzie on osobą aktywną politycznie.\nW tym czasie Mościcki był bardzo zaniepokojony sytuacją gospodarczą państwa, na którą uwagi raczej nie zwracał Sławek. Po odsunięciu od władzy grupy skupionej wokół byłego premiera, powołał na to stanowisko Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego. W jego gabinecie znalazł się także inny protegowany prezydenta, wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski, z którym Mościcki wiązał spore nadzieje, licząc na poprawę sytuacji ekonomicznej kraju. Jak pisał Andrzej Ajnenkiel :\nMożna powiedzieć (...) że był to rząd nie Kościałkowskiego, a faktycznie Mościckiego-Kwiatkowskiego. Prezydent przeszedł do porządku dziennego nad postanowieniami konstytucji, która do jego prerogatyw zaliczała wyłącznie nominacje premiera. Ten z kolei zobowiązany był przedstawić prezydentowi własnych kandydatów do obsady poszczególnych tek. Sposób mianowania gabinetu naruszał zasadę konstytucji, że prezydent miał być arbitrem stojącym ponad rządem i innymi organami państwowymi.\nSkład kolejnego gabinetu, w którym premierem został Felicjan Sławoj Składkowski , został ustalony wspólnie przez Mościckiego i Rydza-Śmigłego. Niemal każdy z ministrów w nim zasiadających związanych był z "Zamkiem" (współpracownicy prezydenta: Kwiatkowski, Poniatowski, Świętosławski, Kaliński i Kościałkowski) lub "GISZ-em" (tzw. "ministrowie Rydza": Składkowski, gen. Tadeusz Kasprzycki , Witold Grabowski ). Kolejnym wyrazem kompromisu pomiędzy prezydentem a Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych był okólnik wydany przez Składkowskiego 13 lipca 1936, w którym w osobie Rydza-Śmigłego wskazywano pierwszą w Polsce osobę po Panu Prezydencie Rzeczpospolitej. To posunięcie oznaczało złamanie zasad wprowadzonych przez konstytucję kwietniową. Jak pisał Stanisław Mackiewicz , Mościcki rozumiał, że\nsą koła, które chcą go usunąć na rzecz Rydza, rozumiał, że jest niepopularny i niepoważany, a że Rydz jest popularny, zamiast więc usuwać się, dawał Rydzowi miejsce koło siebie, żądał dla niego posłuszeństwa od ministrów, dawał mu buławę i wszystko, czego Rydz chciał. Ponieważ bez zrzeczenia się prezydentury nie mógł zadowolić ambicji Rydza w ramach konstytucji, więc aby Rydza zadowolić, konstytucję tę złamał.\n10 listopada 1936 Ignacy Mościcki mianował Edwarda Rydza-Śmigłego marszałkiem Polski, wręczając mu buławę . Wydarzenie to (nazywane pejoratywnie buławizacją), spotkało się z niechętnym przyjęciem części (zwłaszcza starszych) piłsudczyków.\nRydz-Śmigły i Mościcki ustalili także, że ten pierwszy będzie kandydatem na urząd prezydenta po upłynięciu kolejnej kadencji tego drugiego w 1940. Na początku 1939 Mościcki ciężko zachorował. W związku z tym pojawił się pomysł, aby przyspieszyć wybory. Prezydent jednak stosunkowo szybko wrócił do zdrowia i plany te porzucono.\nLatem 1939, w obliczu rosnącego zagrożenia niemieckim atakiem, Mościcki odrzucił propozycję utworzenia rządu obrony narodowej, w skład którego, poza przedstawicielami obozu rządzącego, mieliby wejść także reprezentacji opozycji. Podobnego zdania był Rydz-Śmigły.\nWojna i emigracja\nOdezwa prezydenta Mościckiego z 1 września 1939\nAleja Mościckiego w Brukseli\nPo rozpoczęciu wojny (która zastała prezydenta w Spale ) 1 września 1939 Ignacy Mościcki wydał odezwę, w której stwierdzał:\nObywatele Rzeczypospolitej! Nocy dzisiejszej odwieczny wróg nasz rozpoczął działania zaczepne wobec Państwa Polskiego, co stwierdzam wobec Boga i Historii. W tej chwili dziejowej zwracam się do wszystkich obywateli państwa w głębokim przeświadczeniu, że cały naród w obronie swojej wolności, niepodległości i honoru skupi się dookoła Wodza Naczelnego i sił zbrojnych oraz da godną odpowiedź napastnikowi, jak to się już nieraz działo w historii stosunków polsko-niemieckich. Cały naród polski, błogosławiony przez Boga, w walce o swoją świętą i słuszną sprawę, zjednoczony z armią, pójdzie ramię przy ramieniu do boju i pełnego zwycięstwa.\nZe względu na zagrożenie bombardowaniem Zamku Królewskiego prezydent został przewieziony ze Spały do podwarszawskiej miejscowości Błota. Zgodnie z art. 13 konstytucji kwietniowej Mościcki wyznaczył swego następcę na stanowisku prezydenta RP – został nim Rydz-Śmigły. Ze względu na szybkie postępy wojsk niemieckich głowa państwa została zmuszona 8 września do wyjazdu do Ołyki na Wołyniu (tam zamieszkał w pałacu Radziwiłłów ). Następnie 14 września prezydent przeniósł swą siedzibę do Załucza (ówczesne województwo tarnopolskie ). Gdy 17 września do prezydenta i rządu dotarła informacja o wkroczeniu do Polski wojsk radzieckich , podczas narady z udziałem Mościckiego, Rydza-Śmigłego, ministra spraw zagranicznych Józefa Becka i premiera Składkowskiego w miejscowości Kuty zadecydowano o konieczności przekroczenia granicy z Rumunią . Głowa państwa wydała odezwę, w której stwierdzała:\nZ przejściowego potopu ochronić musimy uosobienie Rzeczypospolitej i źródło konstytucyjnej władzy. Dlatego, choć z ciężkim sercem postanowiłem przenieść siedzibę Prezydenta i Naczelnych Organów Państwa na terytorium jednego z naszych sojuszników. Stamtąd w warunkach zapewniających im pełną suwerenność stać oni będą na straży interesów Rzeczpospolitej i nadal prowadzić wojnę z naszymi sprzymierzeńcami.\nMościcki przekroczył granicę na Czeremoszu 17 września 1939 o godzinie 21.45.\nW Krajowie Mościcki został internowany (podobnie jak polski rząd). Około południa 18 września minister Beck otrzymał decyzję rządu rumuńskiego o przewiezieniu prezydenta do miejscowości Bicaz , a członków rządu do Slănic . W miejscu internowania prezydent zamieszkał w leśniczówce, skąd prowadził ożywioną korespondencję z Rydzem-Śmigłym i Beckiem. Ze względu na fakt internowania nie mógł w efektywny sposób sprawować swojego urzędu. Na podstawie art. 24 konstytucji Mościcki wysłał do Paryża (gdzie tworzył się nowy ośrodek władzy emigracyjnej) zalakowaną kopertę z nazwiskiem swego następcy. Okazało się, że wybrał na niego gen. Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego , ówczesnego ambasadora Polski we Włoszech (kandydatura Rydza-Śmigłego nie wchodziła w grę, ponieważ był on internowany). To posunięcie spotkało się z niezadowoleniem opozycji emigracyjnej skupionej wokół gen. Władysława Sikorskiego , a rząd francuski stwierdził, iż nie będzie mógł uznać żadnego rządu polskiego, powołanego przez gen. Wieniawę. W efekcie tego Mościcki nominował na swego następcę Władysława Raczkiewicza (m.in. byłego wojewodę pomorskiego). 30 września 1939 w Bicaz Ignacy Mościcki złożył swój urząd.\nGrób Mościckiego w podziemiach bazyliki archikatedralnej Św. Jana Chrzciciela w Warszawie\nMościcki po złożeniu urzędu planował wyjazd do Szwajcarii – posiadał obywatelstwo tego kraju, był także honorowym obywatelem gminy fryburskiej. Władze Rumunii wyraziły wstępną zgodę na jego wyjazd, ale sprzeciwili się temu Niemcy. Gościnę zaoferował Mościckiemu prezydent USA , Franklin Delano Roosevelt . Były prezydent zdecydowany był na wyjazd do Szwajcarii. Interwencja rządu USA zmusiła władze Rumunii do wyrażenia na to zgody. Również generał Sikorski polecił ambasadzie polskiej w Bukareszcie udzielenie wszelkiej pomocy Mościckiemu. W Rumunii prezydent przebywał do grudnia 1939.\nDo Szwajcarii trafił przez Mediolan (gdzie spotkał się z Wieniawą-Długoszowskim). Początkowo mieszkał we Fryburgu, gdzie umożliwiono mu kontynuowanie pracy naukowej. W tym okresie m.in. spisywał swe wspomnienia (udało mu się doprowadzić je do roku 1932), opublikowane przez wydawane w Nowym Jorku czasopismo "Niepodległość" w latach 1979–1981. Mościcki przekazywał pieniądze na rzecz żołnierzy Armii Polskiej we Francji , warszawian przebywających w obozach jenieckich, obozach koncentracyjnych i obozach pracy przymusowej. Przez pięć miesięcy prowadził zajęcia na uniwersytecie we Fryburgu. Później zmuszony był podjąć pracę zarobkową. W 1940 przeprowadził się do Genewy , gdzie pracował w laboratorium chemicznym Hydro-Nitro.\nStan jego zdrowia gwałtownie pogorszył się po 1943 roku. Zmarł 2 października 1946 w Versoix niedaleko Genewy. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany na tamtejszym cmentarzu, a na grobie ustawiono prosty, drewniany krzyż z inicjałami "I.M.".\nW 1993 szczątki Ignacego Mościckiego przewieziono (z inicjatywy prezydenta Lecha Wałęsy i prymasa Józefa Glempa ) do Polski i złożono w krypcie prezydenckiej bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie .\nSymboliczny grób Mościckiego znajduje się w alei zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (tam też pochowana jest Maria Mościcka).\nRodzina i życie prywatne\nPrezydent Mościcki z niedźwiedziem zabitym podczas jednego z polowań (1937)\nMościcki z Hermannem Göringiem na wspólnym polowaniu w 1937\nPortret Mościckiego pędzla Konstantego Górskiego\nGrób Marii Mościckiej na warszawskich Powązkach , wraz z symboliczną mogiłą Ignacego Mościckiego (prawdziwa znajduje się w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie)\nIgnacy Mościcki był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Michaliną (1871–1932), miał trzech synów: Michała (1894–1961), Józefa (obaj byli dyplomatami) i Franciszka (był inżynierem chemikiem) oraz córkę Helenę. Niecały rok po śmierci pierwszej żony, 10 października 1933 Ignacy Mościcki ożenił się ponownie – z Marią z domu Dobrzańską, Nagórną (1896–1979). Jej poprzedni związek małżeński – z adiutantem prezydenta, kpt. Zbigniewem Nagórnym – został unieważniony przez Kościół w 1923 lub 1924. Ponowny ślub prezydenta wywołał skandal obyczajowy - przyczyną była nie tylko duża różnica wieku (29 lat), ale również fakt, że Mościcki poślubił sekretarkę pierwszej żony kilkanaście miesięcy po jej śmierci.\nIgnacy Mościcki był zapalonym myśliwym, jednym z założycieli Polskiego Związku Łowieckiego i inicjatorem obchodów w Polsce dnia św. Huberta , patrona myśliwych. Najchętniej polował w okolicach Spały , w Karpatach Wschodnich , lasach niedaleko Wilna lub w Puszczy Białowieskiej .\nMościcki był członkiem Związku Polskich Kawalerów Maltańskich. Posiadał tytuł baliwa .\nW 1926 Ignacy Mościcki wydał oświadczenie, w którym oznajmił, że będzie ojcem chrzestnym dla każdego siódmego syna w rodzinie w Polsce. Warunkiem było, aby rodzina chrześniaka była rdzennie polska, niekarana. Chrześniacy mieli przywilej bezpłatnej nauki w kraju i za granicą, także na studiach wyższych, stypendia, bezpłatne przejazdy i opiekę zdrowotną oraz książeczkę oszczędnościową Pocztowej Kasy Oszczędnościowej z wkładem w wysokości 50 zł, fundowanym przez Prezydenta na samodzielny start w życiu. W sumie synów chrzestnych prezydent miał około pięciuset.\nMościcki był właścicielem wielu tytułów nadanych przez uczelnie polskie i zagraniczne:\nhonorowa profesura Politechniki Warszawskiej i Politechniki Lwowskiej ,\ndoktoraty honoris causa uniwersytetów: Stefana Batorego w Wilnie , im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie (28 maja 1936), w Dorpacie , Poznańskiego (4 października 1936), we Fryburgu (grudzień 1934), Sofii (21 lutego 1939), Sorbony , Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (październik 1934), Politechniki Lwowskiej , dwóch wydziałów Politechniki Warszawskiej (1925) oraz Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (27 października 1938).\nKrzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924),\nKrzyż Niepodległości z Mieczami (6 grudnia 1930),\nBrązowy Medal Za Długoletnią Służbę (marzec 1938).\nszwedzki Królewski Order Serafinów (czerwiec 1936),\nwęgierski Wielki Krzyż Zasługi (styczeń 1929),\nWielka Wstęga Krzyża Maltańskiego (22 lutego 1930) – odznaczenie Zakonu Kawalerów Maltańskich ,\nestoński Order Krzyża z Orłem I klasy (1930)\nfiński Order Białej Róży (1 marca 1930),\ngrecki Order Zbawiciela (17 kwietnia 1931),\njapoński Order Chryzantemy (sierpień 1936),\nestońska Wielka Wstęga Orderu Białej Gwiazdy (9 listopada 1938),\nestońska Wielka Wstęga Czerwonego Krzyża (25 czerwca 1935),\nnorweska Wielka Wstęga Orderu św. Olafa (listopad 1936),\nirański Order Paslavi (23 września 1936),\nbrazylijska Wstęga Orderu Krzyża Południa (13 czerwca 1935),\nłotewski Krzyż Wielki Orderu Trzech Gwiazd (2 maja 1929),\nnajwyższe odznaczenia państwowe bułgarskie (marzec 1928) i chilijskie (4 kwietnia 1931),\njugosłowiańska Wielka Wstęga Orderu Gwiazdy Jerzego Czarnego (5 kwietnia 1937).\nCzłonek honorowy Polskiego Towarzystwa Chemicznego (1926)\nCzłonek honorowy Stowarzyszenia Elektryków Polskich (1930)\nCzłonek honorowy Rumuńskiego Towarzystwa Chemicznego\nCzłonek honorowy Akademii Nauk Technicznych w Warszawie\nKomandor honorowy Yacht Klubu Polska\nHonorowy protektor Aeroklubu Polskiego\nHonorowy patron I Igrzysk dla Polaków z Zagranicy i Wolnego Miasta Gdańska (1934)\nProtektor Komitetu Sprowadzenia do Kraju Zwłok Generała Józefa Bema (1927)\nHonorowy patron IV Kongresu Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich Zachodnich Ziem Polskich (1932)\nMławy (26 maja 1930),\nWisły (31 stycznia 1931),\nKrynicy (6 lipca 1936),\nChorzowa (styczeń 1937),\nDrohobycza (kwiecień 1937),\nBaranowa Sandomierskiego ,\nZakopanego  i innych.\n4. Walenty Mościcki (1796–1865)\n2. Faustyn Walenty Mościcki (1835–1885)\n5. Faustyna Pilitowska\n1. Ignacy Mościcki (1867–1946)\n6. Michał Ignacy Bojanowski\n3. Stefania Bojanowska (ur. 1846)\n7. Aniela Niska\nŹródło: Mościcki – genealogia ( pol. ). Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich. [dostęp 23 października 2009].\n↑ Rodowód ( pol. ). [dostęp 18 października 2009].\n↑ Mościcki – genealogia ( pol. ). Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich. [dostęp 23 października 2009].\n↑ Edukacja i młodość ( pol. ). [dostęp 19 października 2009].\n↑ Włodzimierz Kalicki: 26 sierpnia 1928 r. Włościanie zlani ( pol. ). Gazeta Wyborcza, 29 września 2009. [dostęp 20 października 2009].\n↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Andrzej Garlicki: Prezydent Ignacy Mościcki ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Studia ( pol. ). [dostęp 19 października 2009].\n↑ Małżeństwo ( pol. ). [dostęp 19 października 2009].\n↑ 8,0 8,1 8,2 Pobyt Mościckiego w Anglii ( pol. ). [dostęp 19 października 2009].\n↑ 9,0 9,1 Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 214. ISBN 83-04-03854.\n↑ Czesław Ścisłowski: Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki jako badacz naukowy i wynalazca. Płock: Wydawnictwo Braci Detrychów, 1934, s. 10.\n↑ Jednym z jej głównych autorów był Samuel Eyde (1866–1940).\n↑ Czesław Ścisłowski: Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki jako badacz naukowy i wynalazca. Płock: Wydawnictwo Braci Detrychów, 1934, s. 16.\n↑ Czesław Ścisłowski: Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki jako badacz naukowy i wynalazca. Płock: Wydawnictwo Braci Detrychów, 1934, s. 22.\n↑ 14,0 14,1 Niepodległość ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Czesław Ścisłowski: Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki jako badacz naukowy i wynalazca. Płock: Wydawnictwo Braci Detrychów, 1934, s. 24.\n↑ Urząd Miasta Zakopane: Ignacy Mościcki ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Andrzej Garlicki : Przewrót majowy. Warszawa: Czytelnik, 1979, s. 325. .\n↑ Józef Piłsudski : Pisma zbiorowe. T. IX. Warszawa: 1937, ss. 33-34.\n↑ Andrzej Garlicki: Prezydent Ignacy Mościcki cz. 2 ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Andrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980, s. 19. .\n↑ Prezydentura ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Andrzej Garlicki : Przewrót majowy. Warszawa: Czytelnik, 1979, s. 335. .\n↑ Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 215. ISBN 83-04-03854.\n↑ Instytut Propagandy Państwowotwórczej próbował stworzyć obraz Mościckiego jako męża stanu. W biografii prezydenta autorstwa Henryka Cepnika można było przeczytać następujący opis: Uczony światowej sławy, znany daleko poza granicami Ojczyzny ze znakomitych prac naukowych i wynalazków; entuzjastyczny miłośnik swego kraju, pragnący dlań najświetniejszej przyszłości; troskliwy i zapobiegliwy gospodarz Państwa, które chciałby widzieć na szczytach potęgi i wielkości, przy tym człowiek o charakterze nieskazitelnym i jak łza czystym, umyśle niepospolitym, ogarniającym szerokie widnokręgi spraw i zagadnień, sercu głęboko czystym i szlachetnym – Prezydent Mościcki, demokrata w najistotniejszym i najpiękniejszym tego wyrazu pojęciu i zrozumieniu, jest jakby spełnieniem idealnego postulatu filozofów starożytnych, którzy marzyli o tym, aby na czele państw stali wielcy myśliciele i uczeni. ( Włodarz Rzeczypospolitej ( pol. ). [dostęp 20 października 2009]. )\n↑ Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 216. ISBN 83-04-03854.\n↑ Bronisław Hełczyński zanotował następujące słowa prezydenta: Widzi Pan, jeżeli mam zrobić coś, co nie leży na linii mego fachowego przygotowania, radzę się specjalistów. Jeżeli jestem chory, radzę się lekarzy, jeżeli mam przystąpić do budowy domu, zasięgam rady architekta. Jeżeli chodzi o sztukę rządzenia Polską, myślę, że nie mamy w Polsce lepszego specjalisty od Pana Marszałka i dlatego wolę nie polegać na własnym zdaniu. Nie ukrywam, że nieraz to, czego chciał Pan Marszałek, w pierwszej chwili nie bardzo mi się podobało, przekonałem się jednak, że miał zawsze rację i że nawet to, co wydawało mi się niedobre dla Polski, okazywało się potem dobre. ( Andrzej Garlicki: Prezydent Ignacy Mościcki cz. 2 ( pol. ). [dostęp 20 października 2009]. )\n↑ Janusz Jędrzejewicz : W służbie idei. Fragmenty pamiętnika i pism. Londyn: 1972, s. 214.\n↑ 28,0 28,1 Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 220. ISBN 83-04-03854.\n↑ Antoni Czubiński : Centrolew. Kształtowianie się i rozwój demokratycznej opozycji antysanacyjnej w Polsce w latach 1926-1930. Poznań: 1963, s. 314.\n↑ 30,0 30,1 Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 224. ISBN 83-04-03854.\n↑ Andrzej Garlicki : Od Brześcia do maja. Warszawa: Czytelnik, 1986, s. 253. .\n↑ Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 219. ISBN 83-04-03854.\n↑ Antoni Franaszek: Obóz sanacyjny po śmierci Piłsudskiego ( pol. ). [dostęp 23 maja 2008].\n↑ Andrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980, s. 471. .\n↑ Andrzej Garlicki : IV Brygada ( pol. ). [dostęp 11 lipca 2008].\n↑ Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 226. ISBN 83-04-03854.\n↑ Andrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980, s. 475. .\n↑ Ryszard Mirowicz: Edward Rydz-Śmigły: działalność wojskowa i polityczna. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1988, s. 122. .\n↑ Cyt. za: Andrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980, s. 521. .\n↑ Andrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980, s. 521. .\n↑ 41,0 41,1 Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 228. ISBN 83-04-03854.\n↑ Kalendarium. 1 września 1939 (piątek) ( pol. ). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 18 października 2009].\n↑ Wojna ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Prezydent Ignacy Mościcki cz. 3 ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Ryszard Mirowicz, Edward Rydz-Śmigły, Instytut Wydawniczy Związków zawodowych, Warszawa 1988, s.218\n↑ 46,0 46,1 46,2 Andrzej Chojnowski : Ignacy Mościcki, prezydent Rzeczypospolitej 1 VI 1926 – 30 IX 1939. W: Andrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992, s. 229. ISBN 83-04-03854.\n↑ Internowanie ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Ostatnie lata ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Sławomir Koper: Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: Bellona, 2009, s. 297. .\n↑ Ignacy Mościcki (1867-1946) ( pol. ). Portal historyczny PAP. [dostęp 20 października 2009].\n↑ Wspomnienie Jana Dziurzyńskiego aplikanta w Poselstwie RP w Bernie w latach 1936-1938 ( pol. ). [dostęp 22 października 2009].\n↑ Dariusz Baliszewski: Pożegnanie z Marią ( pol. ). Newsweek, nr 07/02. [dostęp 23 października 2009].\n↑ Aleksandra Zaprutko: Pan Prezydent się żeni ( pol. ). Ciekawostki historyczne, 19 września 2010. [dostęp 19 września 20010].\n↑ Michał Słoniewski, Piotr Werner: Wpływ Prezydenta Ignacego Mościckiego na rozwój turystyki w Spale ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Aleksander Cieślak: Zakon Kawalerów Maltańskich – Walczący lekarze czy leczący żołnierze? ( pol. ). Puls. [dostęp 23 października 2009].\n↑ Karolina Sternal: Wszystkie dzieci prezydenta ( pol. ). NaszeMiasto.pl. [dostęp 18 października 2009].\n↑ Zob. Książeczkę oszczędnościową od prezydenta Mościckiego\n↑ Ponowny wybór ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Stanisław Łoza: Ignacy Mościcki prezydent najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej ( pol. ). [dostęp 20 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu Krzyża Niepodległości z Mieczami przez członków kapituły na Zamku Królewskim ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu brązowego medalu "Za długoletnia służbę" ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu Orderu Serafinów przez posła szwedzkiego Eryka Bohemana ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu węgierskiego Wielkiego Krzyża Zasługi na Zamku Królewskim w Warszawie ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Delegacja Kawalerów Maltańskich u prezydenta RP Ignacego Mościckiego na Zamku Królewskim w Warszawie ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Lista odznaczonych Orderem Krzyża z Orłem\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu Wielkiej Wstęgi Orderu Białej Róży Finlandzkiej na Zamku Królewskim w Warszawie ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia Prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu greckiego Orderu "Zbawiciela" ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu japońskiej odznaki Chryzantem ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu "Wielkiej Wstęgi Orderu Białej Gwiazdy" przez generalnego adiutanta prezydenta Estonii generała Gustawa ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu Wielkiej Wstęgi Estońskiego Czerwonego Krzyża ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia Ignacemu Mościckiemu Wielkiej Wstęgi Orderu św. Olafa przez posła norweskiego Christiana Ditlleffa ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia Ignacemu Mościckiemu Orderu Paslavi przez posła irańskiego Hamida Sayaha ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia Ignacemu Mościckiemu Wstęgi Orderu Krzyża Południa przez posła brazylijskiego Jose Francisco de Barros Pimentel ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu odznak łotewskiego Orderu Trzech Gwiazd ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie najwyższych odznaczeń bułgarskich prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu i marszałkowi Polski Józefowi Piłsudskiemu na Zamku Królewskim w Warszawie ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia Prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu najwyższego odznaczenia Chile ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Uroczystość wręczenia prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu najwyższego jugosłowiańskiego odznaczenia Wielkiej Wstęgi Orderu Gwiazdy Jerzego Czarnego ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Ptchem.Lodz.pl.: Członkowie Honorowi Polskiego Towarzystwa Chemicznego ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Elektroenergetyka.pl.: Członek Honorowy SEP Ignacy Mościcki – wielki europejski uczony i wynalazca ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Audiovis.Nav.Gov.pl.: Zbiory NAC on-line – prototyp ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Zakopane.eu.: Ignacy Mościcki ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Pogoria.org: Yacht Club of Poland London ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Prezydent.pl: Prezydent RP w Międzybrodziu Żywieckim i Wiśle ( pol. ). [dostęp 24 października 2009].\n↑ Igrzyskapolonijne.Torun.pl: Honorowy patronat Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Muzeum.Tarnow.pl: Powrót Bema ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Bractwaslaskie.Republika.pl: BRACTWA KURKOWE NA ZIEMIACH POLSKICH ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Gazeta.Razem.pl: Ryszard Woliński po raz czwarty bez medalu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego – list otwarty ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Urząd Miasta Mława: Honorowi Obywatele Miasta Mławy ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Wisła – Perła Beskidów: Ignacy Mościcki ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu dyplomu honorowego obywatelstwa Krynicy ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu dyplomu honorowego obywatelstwa Chorzowa z okazji 10 lecia sprawowania urzędu prezydenta ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Narodowe Archiwum Cyfrowe: Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu obywatelstwa honorowego przez delegację Drohobycza ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Tomasz Smuga: Moje Wejherowo ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Wola Baranowska – gmina Baranów Sandomierski: Gmina Baranów Sandomierski ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\n↑ Urząd Miasta Zakopane: Honorowi obywatele ( pol. ). [dostęp 25 października 2009].\nAndrzej Ajnenkiel : Polska po przewrocie majowym. Zarys dziejów politycznych Polski 1926-1939. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1980. .\nAndrzej Chojnowski , Piotr Wróbel : Prezydenci i premierzy Drugiej Rzeczpospolitej. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1992. ISBN 83-04-03854.\nAntoni Czubiński : Centrolew. Kształtowanie się i rozwój demokratycznej opozycji antysanacyjnej w Polsce w latach 1926-1930. Poznań: 1963.\nAndrzej Garlicki : Od Brześcia do maja. Warszawa: Czytelnik, 1986. .\nAndrzej Garlicki : Przewrót majowy. Warszawa: Czytelnik, 1979. .\nJanusz Jędrzejewicz : W służbie idei. Fragmenty pamiętnika i pism. Londyn: 1972.\nSławomir Koper: Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: Bellona, 2009. .\nRyszard Mirowicz: Edward Rydz-Śmigły: działalność wojskowa i polityczna. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1988, s. 122. .\nJózef Piłsudski : Pisma zbiorowe. T. IX. Warszawa: 1937.\nCzesław Ścisłowski: Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki jako badacz naukowy i wynalazca. Płock: Wydawnictwo Braci Detrychów, 1934.\nInne hasła zawierające informacje o "Ignacy Mościcki":\nXVI wiek ...\nTomasz Zan (poeta) ...\nJózef Paszkowski ...\nStanisław Konarski ...\nJanusz Józefowicz ...\nIgnacy Hołowiński ...\nTowarzystwo do Ksiąg Elementarnych ...\nRada Najwyższa Narodowa ...\nJózef Kossakowski ...\nInne lekcje zawierające informacje o "Ignacy Mościcki":\n210 Przewrót majowy i sanacja (plansza 11) ...\n214a II Wojna Światowa. Działania zbrojne w latach 1939 - 1941 r. (plansza 8) ...\n213 Polska kultura, sztuka i nauka dwudziestolecia międzywojennego (plansza 12) ...


polityka prywatności vialucis.eu\nPolityka prywatności serwisu www.via-lucis.pl i www.vialucis.eu\n1. Administratorem danych osobowych zawartych w serwisie jest: Agata Olech z siedzibą w Warszawie, 02-991, ul. Bruzdowa 106d/1;\n6. Dane podane w formularzu są przetwarzane w celu wynikającym z funkcji konkretnego formularza np. w celu dokonania procesu obsługi kontaktu informacyjnego lub złożenia zamówienia\n9. Zastrzegamy sobie prawo do zmiany w polityce ochrony prywatności serwisu, na które może wpłynąć rozwój technologii internetowej, ewentualne zmiany prawa w zakresie ochrony danych osobowych oraz rozwój naszego serwisu internetowego. O wszelkich zmianach będziemy informować z wyprzedzeniem w sposób widoczny i zrozumiały.\n11. W Serwisie mogą pojawiać się linki do innych stron internetowych. Takie strony internetowe działają niezależnie od Serwisu i nie są w żaden sposób nadzorowane przez serwis via-lucis.pl i vialucis.eu. Strony te mogą posiadać własne polityki dotyczące prywatności oraz regulaminy, z którymi zalecamy się zapoznać.\nSerwis via-lucis.pl i vialucis.eu nie zbierają w sposób automatyczny żadnych informacji, z wyjątkiem informacji zawartych w plikach cookies.\nPodmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest operator Serwisu Via Lucis z siedzibą pod adresem: Bruzdowa 106d/1, 02-991 Warszawa\nW razie wątpliwości co któregokolwiek z zapisów niniejszej polityki prywatności lub polityki cookies jesteśmy do dyspozycji:


A widzisz ? A dziwisz się?\nCuda opisane piórami naszymi\nCodziennie doświadczamy cudów, małych i wielkich. Opisujemy je po swojemu, tekstem lub wierszem\nDaty nie mają znaczenia, bo i czasu w tym nie było...\nNasze pierwsze spotkanie, Kazimierz, oczywiście, i herbaciarnia u „Dziwisza”.\nStąd powstał skład naszego, tradycyjnego hasła wyjściowego…\n„A widzisz? – A dziwisz się? Nieeee!”\nTyle spotkaliśmy w naszej drodze wspaniałości takich, jakby nie z tej ziemi. Postanowiliśmy to spisać układając w ciąg historyjek pod tym właśnie tytułem.\nMamy wiele różnych, wyłącznie naszych „rozpoznawalników”, przyswoiliśmy sobie je i dobrze nam tak z nimi razem\nTo są skróty myślowe i słowne, pod których spodem jest więcej, czucia naszego z jakiegoś podanego doświadczenia.\nJadę przez miasto w Chełmie, ślisko bardzo, pierwszy śnieg, hamuję na światłach, lekki w tyle zgrzyt, samochód ciężarowy stuknął w mój.\nZjazd na pobocze, wyszłam, kierowcy wskazałam, by się zatrzymał, bez oporów, spisujemy szkodę, policja niepotrzebna, chociaż była informacja do nich, lecz porozumiewanie z kierowcą było na poziomie i poprosiłam o nie interweniowanie. Czułam się dobrze zaopiekowana, ponieważ policja parę razy obok nas przejeżdżała, kontrolując z boku sytuację.\nSzkody zostały spisane, kierowca wziął winę na siebie, załatwić miałam sprawę przeglądu rzeczoznawcy w firmie ubezpieczeniowej sprawcy.\nWyjechałam do Ustanowa, zamknęłam mieszkanie, samochód na parkingu.\nPo powrocie do Chełma, w skrzynce dokumenty kompletne, rozliczenie z ubezpieczenia, zwrot kosztów naprawy. Bardzo korzystny dla mnie.\nw ten sposób coś co wyglądało na nie komfortowe przyniosło mi owoce w postaci dobrze sprzedanego samochodu plus koszty odliczone remontu samochodu.\nTak pracują na rzecz człowieka energie.\nTeraz na podwórku stoi piękny, nowy, z salonu...\nPrezent od Włodka, na nowe życie nasze.\nPrzeprowadzam się Chełma do Ustanowa. W cztery dni udało się zadbać o mieszkanie, powierzyć w dobre ręce, sprzedać samochód, spakować.\nPrzenieść całą siebie do Nowego Życia. Niepojęte w myśleniu na ten temat. Jak to możliwe?\nNa Nowej Fali wszystko płynie, pozwoliliśmy jej działać, myśmy tylko dotykali osobiście, byliśmy świadkami.\nNajwięcej niewiadomych było z samochodem, propozycje, do komisu wstawić, poprosić sąsiada.\nPatrzę, jak stał sobie na podjeździe i mówię, że nie, on „na pniu łatwo pójdzie, wyjedzie przy nas z podwórka”, zaczęliśmy rozprzestrzeniać informację …\nZa klika minut, telefon. Pierwszy kupiec, wziął z marszu, wszyscy zadowoleni, sprawa załatwiona w dwie godziny, bez wychodzenia z domu i zabiegania o sprzedanie.\nNiedziela rano, wybieramy się na pchli targ, niedaleko nas.\nTuż przed wyjściem z domu, rozejrzałam się po salonie, z zapytaniem, co też tam dla nas by się przydało? Żyrandol! Ma być taki, pasujący do sufitu z belkami.\nChodzimy wokół wszystkich rupieci, pierwszy raz jesteśmy, wszystko bawi i ciekawi.\nWłodek wypatrzył stare radio. Kupiliśmy, do samochodu, wracamy, węszymy, tłok nic ciekawego nie widzimy…\nWracając już wpośród mnóstwa rzeczy, wzrok mój na dół padł i widze, żyrandol, taki sobie leży skromnie na ziemi.\nPrzyciągnął moją uwagę, stanęłam, pytam Włodka, jak mu się podoba, czuję, że kupić jego właśnie trzeba.\nTaki niepozorny, zaniedbany…\nI jeszcze bardzo, bardzo tani, grzech nie brać. Stanęłam jak wryta i ani kroku dalej, poczucie, że ten, lub żaden.\nWzięliśmy, przywieźliśmy, parę ruchów szmatką, wypolerowanie…\nZawieszamy, pasuje, jak ulał, zdobi salon wspaniale i światło piękne, ciepłe nam daje…\nWiosna ruszyła, a więc pracy w ogrodzie mnóstwo. Ja sadzę, pielę, kopię, zbieram liście itp. Co jakiś czas patrzę co robi Włodek, a on z zapałem robi porządek w garażu, wyrzucając tysiące niepotrzebnych rzeczy. Nagle pokazuje mi jakiś czerwony patyk z klapką mówiąc, że to chyba mop, ale nie może go zmontować. Podchodzę bliżej i oczom nie wierzę. To faktycznie nowiutki mop Vileda, tyle że bez wkładu, czyli przysłowiowej "szmaty". Oniemiała ze zdziwienia biegnę do schowka i już po chwili trzymam w ręku brakującą "szmatę", która oczywiście pasuje jak ulał do kijka. Oboje patrzymy na siebie z radością, bo dwa elementy zestawu mopowego, osobno kupione przez nas gdy jeszcze nie znaliśmy się, dopasowały się w jednym miejscu. I mamy teraz mop kompletny, wspaniały. Niby drobiażdżek, a jednak dla nas znamienny.\n6 grudnia 2009 roku jedziemy na spacer do mojego parku, tuż nad Bugiem, miejsca ukochanego,\nktóre odkryłam, i często odwiedzałam, gdy byłam sama.\nZapragnęłam pokazać je Włodkowi i by pożegnać się już z lasem, który tak hojnie ukazał mi swoją magię.\nSpacerujemy w zimowy, śnieżnobiały dzień. Alejkami ulubionymi, zaglądamy do moich kochanych Kasztanów,\nJest tam w półkolu ułożonych siedem drzew kasztanowców.\nIlekroć tam stawałam, czułam się przez nie otulana.\nStajemy tam razem, zdjęcie robimy sobie na pożegnanie, potem wyszłam z półkola, by zrobić zdjęcie Włodkowi....\nI nagle - spojrzenie me na gałęzie...\nI widzę w pierwszym drzewie i w każdym następnym, ich ochotę do wymarszu...\nMiałam wrażenie się, że ustawiły się bokiem, w jednym rzędzie na wyjście z lasu wraz z nami gotowe.\nOdczucie kompanii doborowej...\nPierwsze drzewo najbliżej do wyjścia się ustawiło, z gałęzi zrobił się kij, kostur, jaki miewają leśni podróżni, dla mnie znak, że wyrusza stanowczo w\ndrogę i będzie "drużynę" swą prowadziło.\nPoczułam lasu miłość i troskę i ich Nam oddanie.\nWzięliśmy je z sobą, z ogromną wdzięcznością i z tym rozpoznaniem.\nA wychodzenie z drzewami siedmioma z tego pięknego parku kiedyś dworskiego,w naszym przeświadczeniu wyglądało\nniczym w baśni czarodziejskiej, tam gdzie mówią drzewa i elfy się cieszą na widok człowieka.\nPrzyzwyczajona już do mowy przyrody, będąca z nią w symbiozie, nie miałam\nani chwili wątpliwości, ze to, co wyczuwałam, działo się naprawdę.\nTak było, Włodek na własne oczy to widział.\nSkoro się na to drzewa nasze zdecydowały, wzięliśmy je z sobą z ochotą.\nPo zamieszkaniu w Ustanowie...\nIdziemy na spacer w zimowej ozdobie wieś , jak w baśni i bajce piękną zobaczyć.\nW uliczkę wchodzimy, bardzo niedaleko...\nPatrzymy... a to aleja kasztanowa!\nNa poboczu drogi w jednym rzędzie stoją sobie.\nO, Nasze drzewa ukochane! Jesteście tuż obok nas!\nI napis na bramie : ul. "Aleja Kasztanów"....\nOczywiście, wspólny zgodny okrzyk radości, powitanie, wdzięczność, tamtej chwili przypomnienie.\nJedno drzewo sobie obraliśmy za takie, które jest "Nasze"\nDorodne, smukłe, wspaniałe!\nPrzypomniało mi się takie moje upodobane, któremu zrobiłam kiedyś zdjęcie...\nByły dwa w jednym pniu, złączone na wieki w miłosnym wtuleniu do siebie, tam w parku moim nad Bugiem właśnie....\nSymbol nas, jak potem się okazało. Ono też tutaj z Nami jest.\nPrawie takie same, tyle, że odmłodzone, smukłe, wesołe i dla Nas dane w naszej wspólnej drodze, jako ochronne przesłanie.\nAleja odkryta została 20.XII. 2009r.\nObraz, na którym są dla nas płomienie, a dla innych, patrzących - nie...\nKazimierz... czas naszego pierwszego spotkania, wieczór wspaniały, gdzie godni siebie nawzajem, dostojnie ubrani...\nPrzy kolacji uroczystej zaglądamy sobie w oczy....\nCzy rzeczywiście, przysłowiowe, "aby?"\nI czy to, co czujemy i co teraz jest, naprawdę dzieje się?\nNiczym w najpiękniejszym śnie...\nPorusza się pośród nas z wielkim zaangażowaniem kelner młody, sympatyczny ...\nRozmowy przyjacielskie z Nami prowadzi... jakbyśmy się z nim również długo znali.\nZaproponował, że zrobi nam zdjęcie.\nOch! bardzo proszę!\nStanęliśmy przy stole, ręce złączone u góry, zwieńczony szczyt powstał z nich.\n"Ambasadorzy Miłości" nazwaliśmy później to zdjęcie ... długo wpatrywaliśmy się w nie.\nUwieńczył kelner doniosłość pięknej naszej Chwili, i jeszcze wyszło na nim, że....\nZ tyłu, za nami wisi obraz na ścianie olejną farbą malowany, widać go\nwyraźnie, i tam świecą dwa słupy żółtym światłem... jakby malarz naniósł je.\nLecz, to nie było za sprawą zamiaru malarza, tak naprawdę nie ma świateł na\nobrazie, tak naprawdę, gdy dziś ktoś spojrzał w tej restauracji, widać na\nobrazie szarą klasztoru ścianę.\nStoją do dziś dwa słupy światła, stabilne obok siebie.\nMało tego, ściana szara zabarwia się coraz bardziej różowym kolorem.\nW lot pojęliśmy, gdy zdjęcie oglądaliśmy, że to nasze płomienie bliźniacze tam stoją i płoną.\nTechnicznie to jest jakieś odbicie... lecz My od razu mieliśmy to\nprzeświadczenie, że dla nas jest wskazanie, byśmy o tym stale pamiętali, Kim Jesteśmy dla Siebie.\nWiadomo, serce zawsze wie, lecz umysł czasami sieje zwątpienie, czy aby to\nna pewno się naprawdę dzieje...\nZdjęcie jest w naszym salonie jako potwierdzenie.\nI kolejne dziwisz się?\nCoraz bardziej już nie.\nData zrobienia zdjęcia 21 XI.2009r.\nOpisane w styczniu 2010r.\nIdziemy na długi spacer będąc na Cyprze na wakacjach.\nNasza pierwsza podróż i ta poślubna.\nUlica pięknych hoteli, pubów, gdzie niegdzie rosną palmy...\nLecz potem krajobraz widzimy niczym na pustyni, jest mało zieleni, i gorące, 28 stopni w październiku.\nW odpoczynku zatrzymujemy się przy zbierającym oliwki Filipińczyku,\npokazuje nam jak się zbiera, strzepuje z drzewa, na łopatę i do taczki.\nNie opodal widzimy ogród wspaniały pełen kwiatów i drzew i zielonych krzewów.\nZachwyceni, w środku pustyni niby oaza... wchodzimy.\nLecz nie wiemy, czy to posiadłość prywatna, czy dostępna jest dla nas.\nNapis na bramie "Kapliczka pod wezwaniem Św. Eliasza"...\nChwila zawahania, jest tak pięknie, że robimy zdjęcia.\nPrzejeżdża dwoje młodych ludzi na rowerach, zatrzymują się, krótka rozmowa\npo angielsku z Włodkiem, ja jakieś słowo po polsku pod nosem...\nSłyszymy -"państwo są Polakami?\n- ależ jak najbardziej, a Wy?\n- my też,\n- z Agia Napa\n- a w jakim hotelu?\n- w Pierre Anne\n- O! My tak samo!\n- a kiedy przyjechaliście?\n- Tydzień temu\n- Jesteśmy w podróży poślubnej\n- a kiedy braliście ślub?\n- dnia (tego i tego)\n- My tez....\n- a może jeszcze powiecie, że o (tej) godzinie? - Pyta Włodek rozbawiony...\nNo i wiadomo, co dalej, za radością druga radość...\nPoszliśmy razem w ten ogród rajski nam na drodze do wglądu podany.\nJest bardzo wspaniały.\nOkazało się, że to posiadłość prywatna, udostępnił nam właściciel wejście do\ncerkiewki, i jeszcze o sobie opowiedział, zrobiliśmy zdjęcia.\nMagia, urok tego miejsca był nie do opisania.\nUczta dla ducha i ciała, i jeszcze dwóch par spójny zbieg zdarzeń...\nOd czego by zacząć, och trudne zadanie... było tego już wiele, więc może od dowodów osobistych...\nPo naszych zaślubinach nadal jesteśmy "bez papierów", no ale życie jest konkretne więc przyszedł czas na sprawy wymagające zajrzenia do naszych dowodów osobistych. Pokazaliśmy je sobie, obejrzeliśmy "nieznane" sobie twarze i ustaliliśmy, że kiedyś pójdziemy do Urzędu... Myśl ta bardzo mnie przejęła, wręcz błyskawicznie wróciła przemożna chęć bycia w USC z Tobą pod rękę, w zadumie chwili, w urzędowym połączeniu. Praktyczne życie nie może być oddzielone od serc i dusz, no tak już jest. Chociaż by meldunek, upoważnienia, poczta, sprawy wspólnej własności, opieka zdrowotna. I właśnie to ostatnie ujawniło się cudownie. Zapisując Lidkę do lecznicy, gdzie mam wykupiony pakiet zdrowotny, musiałem także podać PESEL nowego "pacjenta". Nie znałem, więc zadzwoniłem i gdy Lidka zaczęła mi go dyktować, nieomal wypuściłem słuchawkę z ręki, dwukrotnie upewniając się, że dobrze słyszę. Otóż nasze pięć ostatnich cyfr PESEL są identyczne. Drobna różnica polegała na przestawieniu miejscami dwóch przedostatnich cyfr !!! Wrażenie było potężne, gdyż uświadomiliśmy sobie malutki element boskiego planu, nawet tutaj pasowało - w papierach...\nPrzecież nie znaliśmy się wcale, nasze dusze dojrzały do połączenia z chwilą, gdy w nas, oddzielnie, nastąpiła całkowita integracja pierwiastków męskich i żeńskich. Gdy nie było konieczne szukanie szczęścia na zewnątrz, a jednak było brak, dotkliwie brak drugiego człowieka. Pisaliśmy do siebie o sobie, ale dopiero po kilku rozmowach na SKYPE okazało się, że dotknęliśmy tych samych Mistrzów - Kuthumiego, St.Germain, Jezusa, Buddy i wielu innych. Byłem w siódmym niebie, bo wtedy zrozumiałem, że nie będziemy mieli żadnych trudności w komunikacji pomiędzy sobą. Że mamy już niejako "przepracowane" trudne dla wielu ludzi tematy, nie sprawdzamy się nawzajem, nie wymądrzamy i nie pomyśleliśmy nawet o tzw. docieraniu się. Wszystko jest jawne, w ufności tego co wkrótce nazwaliśmy - Wszystko służy czemuś, nam także. Więc przyjęcie założenia, że to co nam się przydarza jest podarunkiem w najczystszej intencji i wymaga tylko rozpoznania, niezwykle uprościło nasze życie i podejście do tzw. problemów.\nZaczęliśmy komunikować się językiem serca w dobrej już świadomości istnienia we Wszechświecie. Gdy Lidka przyjechała do Ustanowa na stałe w grudniu, pokazałem jej moje książki - perły. Wkrótce razem obejrzeliśmy kilka filmów, stworzonych na podstawie znanych nam książek - "Niebiańska Przepowiednia", "Rozmowy z Bogiem", "Pokojowy Wojownik". Potem, aż do dzisiaj odkrywamy, jak wielką wiedzę nam podarowano, jak umiemy się nią dzielić i pomnażać poprzez doświadczenie. To trwa i trwać będzie.\nNasza wspólne działania w pasji\nTo było jedno z najcudowniejszych odkryć !!\nNo bo dlaczego się połączyliśmy? Co jest ponad zaspokojenie pragnienia bycia z drugim umiłowanym człowiekiem ? Odpowiedź ujawniła się już podczas naszego pierwszego, cudownego spotkania w Kazimierzu Dolnym - dokładnie w połowie drogi pomiędzy Chełmem i Ustanowem. Podczas spaceru nad Wisłą, w błogostanie drżących jeszcze rąk, splecionych palcami, wypowiedzieliśmy się tak - Naszym zadaniem będzie świadczyć, że to co się nam przydarza jest prawdziwe, możliwe, piękne i nieskończone. Zobaczyliśmy w wyobraźni dusz naszą daleką przyszłość, pełną cudowności w spokoju i harmonii. Ufność niezmierzona, pewność siebie w odczuciu, że nic się nie stanie. Poczuliśmy się niesamowicie wyróżnieni. Spojrzeliśmy w niebo z wdzięcznością, niemalże obiecując, że nie zawiedziemy zaufania i zapalimy tysiące światełek serdecznych na Ziemi. Z całych sił będziemy wykonywać pionierską pracę, bez planu lecz z otwartością naszych połączonych intuicji i szczerości myśli. Już na Sylwestra zaczęły się wzmacniać nasze decyzje, aby ludzi, których poznaliśmy na stronie Shaumbry i na Forum Crimson Circle zachęcić do spotkania. Czyż nie jest warto pobyć choć dzień, dwa z ludźmi o podobnych wizjach bycia na Ziemi ? Czyż nie jest to znak czasu, aby ludzie łączyli się w miłości i dzielili się swoimi najlepszymi darami i talentami ? Nowy Świat stoi otworem dla nas wszystkich, bez wyjątku. Wejdźmy do niego w przeświadczeniu konieczności powrotu do elementarnych wartości człowieczeństwa. Powróćmy do niewinnych myśli, radości życia, piękna otaczającego nas zewsząd. Powróćmy do miłości do siebie i innych bliźnich. Nadajmy nowe znaczenie słowu wdzięczność, słowu współczucie, słowu dzielenie się, słowu piękno. A w końcu każdy odkryje swoją prawdę i będzie już spokojnie się jej trzymał, nie obciążając innych sobą. Gdy pojęliśmy ogrom pracy przed nami, pojawiły się wszechobecne energie wspomagające. O tym w innym miejscu...\nPoczucie piękna, nasze gusty i guściki\nKażde z nas z wielką radością odkrywało swoje uzewnętrzniane poczucie piękna. Lidka z wielkim zapałem przystąpiła do artystycznego ozdabiania naszego domu, nie pytając mnie o opinię. Przyjęła bowiem słuszne założenie, że nie potrzebuje akceptacji. I tak się stało. Os Wigilii począwszy, aż do dzisiaj, z szeroko otwartymi ustami i oczami obserwuję co Ona robi :-)). Kolory, czucie zaokrąglonych kształtów, dopasowanie szczegółów, częste zmiany na inne kompozycje, w pełni zgodne jest z moim poczuciem piękna i harmonii w domu. Widać jak swobodnie urzeczywistniać można swoje talenty artystyczne, gdy nie ma potrzeby uzgadniania, negocjacji, przekonywania, nakłaniania itd. Ja, znając swoją rolę, ograniczałem się do typowo męskich wsparć typu - wbić haczyk, wkręcić śrubki, zamocować, podłączyć. Czasem mi przychodziły do głowy pomysły, które Lidka w lot wyczuwała, nawet bez potrzeby mówienia o tym. To niesamowite odkrycie, gdy zdaję sobie sprawę, że naprawdę przechwytuję energie myśli. Nie tylko podczas naszego urządzania się, lecz także w innych codziennych sprawach. Robimy to, jak Lidka podkreśla - lekkim pociągnięciem, dotknięciem, a energie poruszone służą mam doskonale. We wszystkim...\nPrzenosiny z Chełma\nGdyby ktoś, komu ufam opowiedział mi taką historię, był bym w szoku. A historia przydarzyła się nam w grudniu, gdy pojechałem do Chełma "przeprowadzić" moją wybrankę do naszego wspólnego domu w Ustanowie. Wtedy po raz pierwszy tak mocno doświadczyliśmy działania myśli i energii wsparcia w działaniu. W ciągu czterech dni zdołaliśmy bez większego trudu spakować rzeczy Lidki, korzystnie wynająć mieszkanie dobrym ludziom i w końcu sprzedać samochód. Ilekroć wracamy wspomnieniami do tego czasu, nadal jesteśmy w zdziwieniu, że poszło tak lekko, łatwo i przyjemnie. Smaczku dodaje fakt, że intuicyjnie wybrany z ogłoszenia właściciel firmy przewozowej, który nas przeprowadzał, okazał się być pierwszym człowiekiem, któremu pomogliśmy zrozumieć jego samego. To było cudne spotkanie i wrażenie po nim jeszcze długo wibrowało w naszym nowym domu.\nJest taka tradycja u nas, że gdy jadę do pracy, Lidka pisze do mnie mejla. Po wejściu do pokoju w firmie, pierwsze kilka minut poświęcam dla siebie, najczęściej pisząc wiersz lub dwa. Wtedy piszę do Lidki krótkiego mejla i zaraz potem biorę się do pracy firmowej. Dzisiaj patrzę - nie ma mejla. Pomyślałem, że może chwilowy zanik internetu w domu, zdarzało się... Piszę więc ja, dołączając kolejny wiersz - i wysyłam. Za kilkanaście minut zaglądam na serwer i widzę to:


Letnie granie przy fontannie – Niekompletni\nLetnie granie przy fontannie – Niekompletni, 23 sierpnia 2018 r. (czwartek), godz. 19:00 , Skwer przy fontannie, ul. Pułaskiego 6 Zespół Niekompletni działa przy Miejskim Ośrodku Kultury w Siedlcach od pięciu lat. Założycielem i kierownikiem artystycznym grupy, w której skład…\nLetnie granie przy fontannie – Joanna Różewska\nLetnie granie przy fontannie – Joanna Różewska, 19 sierpnia 2018 r. (niedziela), godz. 19:00, Skwer przy fontannie, ul. Pułaskiego 6 Joanna Różewska urodziła się 7 lutego 1988 r. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 8 lat. Uczęszczała do Zespołu…\nW piątek, 15 grudnia o godz. 19:00 na deskach Sceny Teatralnej Miasta Siedlce odbędzie się koncert Upstream z okazji 10-lecia zespołu połączony z premierą najnowszego teledysku. Koncert realizowany jest w ramach Stypendium Prezydenta Miasta Siedlce. Koncert podzielony będzie na dwie…\nAndrzej "ygd" Jagodziński 5 grudnia 2017 koncerty\n59 Siedleckie Zaduszki Jazzowe\nSiedleckie Zaduszki Jazzowe to impreza, która ma już blisko sześćdziesięcioletnią tradycję i jest jedną z priorytetowych pozycji w kalendarzu wydarzeń Miejskiego Ośrodka Kultury w Siedlcach. To również największa i najstarsza impreza jazzowa w naszym regionie. Jak zawsze robiliśmy wszystko co…\nAndrzej "ygd" Jagodziński 26 września 2017 3 listopada 2017 koncerty\nThe Bartenders koncertowali pod Jackiem\n10go sierpnia odbył się kolejny koncert z cyklu Letnie granie przy fontannie organizowany przez Miejski Ośrodek Kultury w Siedlcach. Tym razem wystąpił zespół The Bartenders. Poniżej trzy utwory z koncertu: On Her Side: Plato: Jesteś tu:\nAndrzej "ygd" Jagodziński 11 sierpnia 2017 11 sierpnia 2017 koncerty\nStrona 1 z 221234...1020...»Ostatnia »


Podkład idealny - Kobietapisze.pl\nJesteś w:KobietaPisze.pl»Forum»Uroda»Wizaż – sztuka makijażu»Podkład idealny\nOpublikowane w: Wizaż – sztuka makijażu\ntea_89 na 4 marca 2014 o 11:49 #16146\nJa używam na zmianę z kremami BB podkładu bourjois 123 perfect foundation. Nie wiem czy to dlatego, że nie stosuję do często, ale mam same dobre opinie o nim. Równomiernie się nakłada, tworzy bardzo naturalny efekt twarzy „bez skazy”, ładnie kryje i nie przesusza. Do tego puder w kamieni tej samej marki healthy balance i efekt jest naprawdę godny polecenia.\nhappylove na 8 listopada 2014 o 16:10 #22026\nJa postawiłam na podkład mineralny Earthnicity i mogę śmiało powiedzieć, że jest on moim IDEAŁEM. Naturalny skład sprawia, że podkład ma dobry wpływ na cerę, nie zapycha porów, do tego efekt który daje jest mega naturalny, trwałość jest bardzo dobra. Warto, naprawdę warto.\nmoniaczek na 7 sierpnia 2017 o 19:16 #30385\nJa w tym momencie używam podkładu skin balance od pierre rene. Ładnie kryje niedoskonałości i zaczerwienienia na skórze. Dobrze się trzyma, nie ściera i nie wymaga poprawek w ciągu dnia. Przypudrowany potrafi wytrzymać cały dzień i caly czas wygląda dobrze na skórze.\nbarbadoska na 7 listopada 2017 o 08:23 #30798\nz podkładów fajne są teraz te miyomakeup też jak się szuka czegoś bardziej budżetowego 🙂 pierwszy raz w oko mi wpadli jak zobaczyłam ich szafę w auchan no i faktycznie okazało się że niska cena idzie w parze z jakością więc teraz też z ich internetowego sklepu korzystam i już parę rzeczy mam przetestowanych za sobą, wszystkie z sukcesem\nOglądasz 4 wpisy (z 31 wszystkich)


B-Smart - ToMędrek\nZmęczony – po kolejnym dniu pracy a tuż przed zakupami. Zmęczony niczym Filippides pod Atenami, niemniej niż koń po kolejnych, westernowych dublach czy jak Natalia Siwiec eksponowaniem walorów wątpliwego pochodzenia. To jednak nie jest najgorsza rzecz jaka może się przytrafić gdy wracam z pracy a przed sobą mam do załatwienia jeszcze kilka obowiązków. Najgorsze jest\nDziś skupię się na minimalizmie, bo raczej ten nurt kierował tymi, którzy w McDonald’s zajęli się tworzeniem oferty 2 for U. Większość produktów, które ten amerykański gigant proponuje nam w tej opcji za 5.50zł, jest już dobrze znanych, ale nie Chikker. Jest to całkiem nowa mini-kanapka, która ma za zadanie, wraz z frytkami, spróbować okiełznać nasz


Panele słoneczne do montażu w twoim mieszkaniu - devil bikers\nHome » Interes » Ekologia » Panele słoneczne do montażu w twoim mieszkaniu\n2019-12-11|Kategoria: Interes / Ekologia\nEnergia elektryczna otacza nas niemal ze wszystkich stron. To dzięki niej możemy wykonać najprostsze czynności jak gotowanie obiadu czy obsługę komputera. Mało kto wie jednak, że nie trzeba już kupować energii ze stacji prądu. Są odnawialne źródła dające pewne zabezpieczenie oraz obniżenie rachunków za prąd. Stosując panele słoneczne również na naszych szerokościach można zadbać o odpowiednią ilość energii w mieszkaniu. Nasze systemy są skierowane zarówno do mieszkań prywatnych jak i firm, które mogą wykorzystać elektrownię do podgrzania wody czy generowania prądu. Proces ten zachodzi zwykle w słoneczne dni, których na naszej szerokości nie brakuje. Kąt padania promieni słonecznych jak również intensywność świecenia ma oczywiście duże znaczenie, jednak nawet przy częściowo zachmurzonym niebie generatory prądu świetnie sobie radzą. Panele słoneczne sporo kosztują, inwestycja nie jest tania, jednak liczne programy dofinansowania pomogą w montażu systemu.


Odchudzanie, Dieta - Twojadieta.pl - Dieta ktora zwalcza zaparcia\nDieta, która zwalcza zaparcia\nZaparcia są problemem niezwykle powszechnym. Według badań cierpi na nie ponad 50% kobiet i przynajmniej 25% mężczyzn. Być może i Ty masz z nimi kłopoty i próbujesz ratować się środkami przeczyszczającymi. Pamiętaj jednak, że nie możesz brać ich stale, gdyż - jak każdy środek farmakologiczny - one także wykazują działanie uboczne... Jak więc możesz sobie pomóc? W artykule odpowiemy na to pytanie!\nCzęsto przyczyną zaparć jest po prostu niewłaściwa dieta. W zaparciach proponowe jest wysokie spożycie błonnika pokarmowego sięgajace nawet 40-50g. Tymczasem w diecie przecietnego Polaka zawartość tego składnika jest kikukrotnie niższa. Nie dziwią więc już nas przedstawione powyżej statystyki.\nBłonnik jest składnikiem pożywienia, który występuje jedynie w produktach pochodzenia roślinnego. Jego działanie polega przede wszystkim na wiązaniu wody. W ten sposób zwiększa się objętość wydalanego kału, ułatwiając i przyspieszając jednocześnie jego wydalanie. Poza tym błonnik poprawia również ukrwienie jelit i przez mechaniczne drażnienie ścian jelita grubego wpływa korzystnie na jego perystaltykę.\nChcąc zwiekszyć ilość błonnika w diecie powinnaś zwrócić uwagę przede wszystkim na:\nByć może biała chrupiąca bułeczka była do tej pory stałym elementem Twojego śniadania. Nie musisz z niej całkowicie rezygnować, ale możesz np. zjeść jej połowę, a dzień rozpocząć grahamką. Jeśli cierpisz często na zaparcia zwiększ spożycie ciemnego pieczywa – zadbaj o dostarczenie w ciągu dnia różnych rodzajów chleba. Na rynku mamy ogromny wybór pieczywa: pełnoziarniste, razowe, z dodatkiem soi i słonecznika czy śliwki suszonej. Polecamy także pumpernikiel lub kromkę pieczywa chrupkiego, która poprawi funkcjonowanie Twoich jelit.\nRóżnorodność Twojej diety powinna nie tylko dotyczyć kanapek, ale również wszystkich Twoich posiłków. Zamiast ziemniaków lub białego ryżu na obiad wypróbuj kaszę gryczaną, razowy makaron lub brązowy ryż.\nJeśli często cierpisz na zaparcia możesz dodawać do swojej diety 2-3 razy dziennie po łyżce otrąb. Dodawaj je do surówek, jogurtów i past do pieczywa.\nPostaraj się aby w każdym Twoim posiłku znalazły się warzywa. Szczególną uwagę zwróć na brokuły, brukselkę, buraki, kalafiora, kalarepkę, marchew, pora, rzodkiewkę, selera a także na kiełki np. soi. Jednocześnie radzimy zmniejszenie ilości nasion strączkowych w diecie, gdyż mogą one nasilać wzdęcia i uczucie dyskomfortu.\nSą również bardzo pomocne w walce z zaparciami. Szczególnie bogate w dobroczynny błonnik są porzeczki, maliny, gruszki, jabłka, kiwi, poziomki agrest, a także awokado. Warto jeść je częściej. Jednocześnie postaraj się ograniczyć spożycie bananów, które spowalniają pracę Twoich jelit, a przez to nasilają zaparcia.\nZwróć także uwagę na owoce suszone: jabłka, figi, morele, rodzynki, śliwki. Pamiętaj jednak, że są to produkty bardzo kaloryczne, dlatego jedz je z umiarem.\nBardzo duże ilości błonnika znajdziesz w migdałach, orzechach arachidowowych, laskowych, pistacjowych czy włoskich, a także w nasionach sezamu i słonecznika. Ale jeśli się odchudzasz przy nich również postaw czerwony wykrzyknik ostrzegawczy ze względu na ich wysoką kaloryczność.\nJak już wiesz błonnik wiąże wodę, dlatego też w Twojej diecie powinny znaleźć się duże ilości płynów - nawet do 3 litrów dziennie. Ze swojego jadłospisu powinnaś wykluczyć mocną herbatę (zwłaszcza czarną) i czerwone wino wytrawne, które pogarszają funkcjonowanie Twoich jelit. Zwiększ za to spożycie soków warzywnych i w mniejszym stopniu owocowych.\nJOGURTY, KEFIRY itp\nDla wielu osób bardzo pomocne w walce z zaparciami są fermentowane napoje mleczne takie jak jogurty i kefiry. Dlatego my także zachęcamy Cię do jak najczęstszego sięgania po te wspaniałe źródła cennych składników.\nBogata w błonnik dieta chroni nie tylko przed zaparciami\nWarto wiedzieć, że dieta bogata w błonnik chroni Twój organizm nie tylko przed zaparciami, ale również przed wieloma innymi chorobami – m.in. zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego i różne stany zapalne jelit, a także działa przeciwmiażdżycowo. Także jeśli się odchudzasz duża ilość błonnika powinna być stałym elementem Twojej diety. Składnik ten daje uczucie sytości i ze względu na przyspieszanie perystaltyki jelit, zmniejsza wykorzystanie energii z pożywienia. Oznacza to, że mniej energii ze spożytego przez Ciebie posiłku zastanie dostarczone do Twojego organizmu.\nW walce z zaparciami bardzo pomocne jest też zwiększenie aktywności fizycznej. Gorąco zachęcamy Cię do regularnej gimnastyki! Na stronach naszego serwisu znajdziesz zestaw ćwiczeń, od którego możesz zacząć. A więc zacznij ćwiczyć z nami! więcej >>>\nDodatkowe praktyczne wskazówki:\nIstnieje jeszcze kilka sposobów, które mogą wpłynąć na pobudzenie pracy Twoich jelit. Na początek stosuj jedną z przedstawionych rad. Jeśli nie poskutkuje, wypróbuj inną lub stosuj dwa sposoby jednocześnie.\n* wypij na czczo pół szklanki przegotowanej chłodnej wody z niewielką ilością miodu\n* zjedz kilka namoczonych (w ciągu nocy) śliwek suszonych. Oprócz nich wypij także wodę w której śliwki się moczyły.\n* zjedz łyżeczkę masła, oliwy z oliwek lub oleju\n* zjedz zmielone siemię lniane i popij je szklanką przegotowanej wody\n* tuż przed snem lub przed śniadaniem wypij szklankę soku z kiszonej kapusty\nNa koniec jeszcze jedna ważna rada: wszystkie zmiany wprowadzaj stopniowo. Zbyt duża ilość błonnika w diecie podana jednorazowo może być przyczyną wzdęć, a nawet lekkich bóli brzucha.\nIlość głosów: 163 / Wasza ocena: 9.2/10\nBezsenność jest problemem, który dotyka co 5 dorosłego człowieka. Brak snu lub częste budzenie się w nocy sprawia, ...\nZasada trzecia - Jedz węglowodany o niskim indeksie glikemicznym\nWiele kobiet sądzi, że podczas odchudzania ważna jest tylko ilość węglowodanów. Tymczasem równie ważna co ilość, ...


Konto Oszczędnościowe Private Banking - Bank Pekao S.A.\noprocentowanie równe stopie depozytowej NBP dla całego salda środków na Koncie Oszczędnościowym Private Banking, dostępne jest dla klientów, którzy zawarli z Bankiem umowę o Konto Oszczędnościowe Private Banking.\nOprocentowanie według zmiennej stawki oprocentowania w stosunku rocznym jest równe stopie depozytowej Narodowego Banku Polskiego (NBP).\nswoboda wpłat i wypłat w dowolnych kwotach i terminach na Konto Oszczędnościowe Private Banking\nW dowolnym momencie przelejesz pieniądze z Konta Oszczędnościowego Private Banking na swoje konto osobiste i nie stracisz naliczonych odsetek.\nWpłaty i wypłaty realizujesz wyłącznie bezgotówkowo - z/na inny rachunek w naszym banku.\nPolecenie przelewu wewnętrznego zlecisz bezpłatnie.\nbezpłatne polecenia przelewu wewnętrznego\nTaryfa Prowizji i Opłat RACHUNKI BANKOWE bieżąca oferta


Zabudowy kuchenne • Kuchnia • Forum Budowa Domu - Strona 2\nprzez DominikDm78 » 2018-05-29, 09:53\nJa mam super namiar do firmy Rudex z Rudy Śląskiej. W firmie rudex można zamówić takie rzeczy jak okucia do mebli, zawiasy meblowe, krzesła, a także wyposażenie łazienek oraz kuchenne akcesoria meblowe. Ja od nich zamówiłem od nich też żaluzję meblowe do kuchni .\nprzez DominikDm78 » 2018-06-08, 16:22\nA co sądzicie o wymianie frontów od starych szafek ? moja znajoma tak zrobiła i myslalem, że wymienila meble kuchenne a ona wymieniła tylko fronty. Kupie w sklepie www.frontytaks.pl na próbę jeden komplet do szafki i sprawdzę jak to będzie wyglądało.\nprzez taczkowy » 2019-02-26, 12:59\nJeżeli ktoś z was szuka dobrych akcesoriów meblowych to warto skorzystać z oferty firmy Stawik. Firma może pochwalić się szerokim asortymentem okuć, kółek obrotowych, rolek meblowych oraz wielu innych akcesoriów.\nprzez Irena72 » 2019-05-26, 08:54\nBardzo ładne meble kuchenne i nie tylko projektuje i robi firma Wiór Płyt z Wyszkowa. Sama u nich zamawiałam po wykończeniu domu różne meble.Ale kuchenne zrobili mi mega. Wszystko pomierzyli i dopasowali na wymiar. Dodatkowo doradzili jaki sprzęt najlepiej wybrać. Chciałam mieć wyspę na środku i to też nie był dla nich żaden problem. Ogólnie bardzo solidni fachowcy.Ale nie ma się co dziwić pracownicy tam pracują od początku tej firmy więc bardzo dobrze wiedzą czego klient potrzebuje.\nprzez liton » 2019-06-26, 12:53\nMam zabudowę kuchenną z Wiór Płyt. Oczywiście była robiona na wymiar Jest to duże ułatwienie życia dla domowników. nie trzeba biegać po całej kuchni żeby coś znaleźć.\nprzez KingKlinkier » 2019-11-02, 12:45\nKuchnia jest pomieszczeniem szczególnie narażonym na powstawanie zabrudzeń, więc stosowanie materiałów wykończeniowych o właściwościach plamoodpornych jest wskazane. Do dekoracji ścian i szczególnie powierzchni międzyszafkowych rekomenduję zastosowanie płytek klinkierowych King Klinker. Oferujemy kolekcje klasyczne i nowoczesne, znacząco zwiększające możliwości aranżacyjne wnętrz. Szczegółowe informacje na temat płytek i możliwości ich zastosowania znajdują się na stronie http://kingklinker.pl/\nprzez AtlanticPolska » 2019-12-05, 21:51\nprzez JacekB » 2021-05-04, 18:55\nJeszcze też należy pomyśleć jaki będzie sprzęt AGD, bo jakby nie patrzeć sam design piekarnika czy płyty może wpłynąć na całą koncepcje. Zupełnie inaczej wygląda standardowa płyta gazowa z palnikami i rusztami, a zupełnie inaczej takie rozwiązanie jak Innova Solgazu. Inaczej się na to patrzy w całości.\nprzez k4sia » 2021-12-02, 18:02\nW kuchni też można położyć na ścianie coś ala cegła. Szczególnie to sie sprawdzi jak mamy otwartą kuchnie Fajnie wyglądają płytki od Elastolith, które są dostepne w wielu kolorach. A dodatkowo ten system jest odporny na wilgoć.\nprzez JacekB » 2021-12-14, 18:34\nFajne to. Przejrzałem sobie ich stronę i profil na FB. Całkiem sporo inspiracji jest u nich. Cały system Elastolith wydaje sie bardzo komplementarny.\nOstatni post 2014-01-17, 00:55\nOstatni post 2013-12-11, 22:48\nWarunki zabudowy co dalej?\nOstatni post 2015-12-04, 17:46\nakceptacja warunków zabudowy\nOstatni post 2014-08-18, 18:00


Real Madryt - Athletic Bilbao – 2 : 1 – Wynik meczu i relacja na żywo - Primera Division - 23.10.2016 - WP SportoweFakty\n7' Karim Benzema (1:0) 83' Alvaro Morata (2:1) 87' Alvaro Morata\n27' Sabin Merino (1:1) 31' Xabier Etxeita 55' Raul Garcia 87' Aymeric Laporte\nKoniec meczu. Wymęczone zwycięstwo Realu Madryt. Alvaro Morata bohaterem Królewskich.\nRonaldo w sytuacji sam na sam trafił w bramkarza rywali.\nPo dośrodkowaniu Kroosa piłkę wypiąstkował bramkarz Realu.\nMecz zostanie przedłużony o cztery minuty.\nFatalny błąd Varane'a, ale nie wykorzystał go Williams.\nGol! Strzelił Alvaro Morata. Real dopiął swego. Po dograniu Bale'a strzelił Morata, ale jego strzał obronił bramkarz Athleticu. Przy dobitce nie miał już najmniejszych szans.\nAthletic. Schodzi: Sabin Merino. Wchodzi: Markel Susaeta.\nOgromnie dużo szczęścia mieli goście. Najpierw nieporozumienie graczy Realu w polu karnym, a następnie po wybiciu piłka odbiła się od jednego z graczy z Bilbao i przeleciała nad poprzeczką.\nKroos podał do Bale'a, ten miał przed sobą tylko bramkarza, ale strzelił niecelnie.\nAthletic. Schodzi: Raul Garcia. Wchodzi: Ander Iturraspe.\nWrzutka Kroosa prosto w ręce bramkarza baskijskiego klubu.\nKolejna szansa Realu. Kovacić minimalnie spudłował.\nStrzał Ronaldo z dystansu. Było to jednak niecelne uderzenie.\nKolejna akcja Realu przerwana przez sędziego, który dopatrzył się spalonego.\nPo dośrodkowaniu Kroosa niecelny strzał oddał Ronaldo.\nFatalny błąd Etxeity, ale nie wykorzystał go Ronaldo, który strzelił nad bramką.\nGoście cofnęli się do defensywy, a Real stara się atakować i przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę.\nIsco dograł do Benzemy, ten głową strzelił prosto w bramkarza.\nProstopadłe podanie do Ronaldo, ale Portugalczyk był na spalonym.\nRonaldo zagrał wzdłuż bramki, ale żaden z graczy Realu nie dopadł do piłki.\nŻółtą kartkę otrzymał Raul Garcia.\nPepe był na spalonym i sędzia przerwał grę.\nAleż pudło Williamsa! Gracz Athleticu wykorzystał błąd obrońcy Realu i w sytuacji sam na sam strzelił nad poprzeczką.\nDośrodkowanie Sabina w pole karne Realu. Prosto w ręce Navasa.\nBale zatrzymywany przez obrońcę Athleticu. Zdaniem sędziego zgodnie z przepisami.\nBale podawał do Ronaldo, ale piłka nie dotarła do Portugalczyka.\nBardzo nieudane dośrodkowanie Marcelo. Strata Realu.\nKoniec pierwszej połowy. Początkowo przewagę mieli gospodarze, ale z biegiem czasu Athletic spisywał się coraz lepiej.\nAkcja Ronaldo, który zdecydował się na strzał z ostrego kąta. Uderzenie obronił Iraizoz.\nReal w końcówce chce wyjść na prowadzenie, ale gospodarzom brakuje dokładności i precyzji.\nBramkarz Athleticu z łatwością poradził sobie ze strzałem Carvajala.\nMarcelo dośrodkował w kierunku Ronaldo. Piłkę w ostatniej chwili wybił Laporte.\nGroźnie pod bramką Realu, ale po wrzutce do piłki nie zdołali dopaść gracze Athleticu.\nGroźny strzał Williamsa został zablokowany przez Varane'a.\nPo dośrodkowaniu Carvajala z prawego skrzydła głową piłkę strącił Bale. Walijczyk mógł przepuścić piłkę, na co czekali Benzema i Ronaldo.\nStrzał Ronaldo z rzutu wolnego trafił prosto w mur.\nŻółtą kartkę za faul na Isco otrzymał Xabier Etxeita.\nZbyt mocne podanie Bale'a do Ronaldo i piłkę wypiąstkował bramkarz Athleticu.\nGol! Strzelił Sabin Merino. Asystował mu Javi Eraso. I mamy wyrównanie! W zamieszaniu w polu karnym najlepiej spisał się Sabin Merino, który wykorzystał pasywną postawę obrońców Realu i pokonał Navasa.\nAkcja Realu przerwana przez faul Kovacicia.\nBardzo niecelny strzał Eraso. Goście starają się doprowadzić do wyrównania, ale brakuje im skuteczności i dokładności.\nPoczątek spotkania należy do gospodarzy, którzy mają dużą przewagę nad rywalami.\nTrochę miejsca w polu karnym miał Ronaldo, lecz akcję zakończył bardzo niecelnym strzałem.\nGroźna sytuacja Athleticu. Z bliska fatalnie spudłował jednak Sabin.\nDuża przewaga Realu. Marcelo wrzucił do Bale'a, ten uderzył głową ponad poprzeczką.\nKolejny rzut rożny dla Realu, ale akcja została przerwana, gdyż sędzia dopatrzył się faulu Varane'a.\nPo dośrodkowaniu z rzutu rożnego piłkę na aut szybko wyekspediowali obrońcy Athleticu.\nGoście mieli szansę na kontrę, ale podanie do Williamsa było zbyt mocne i nie zdołał on dobiec do piłki.\nRonaldo zdecydował się na strzał z dystansu. Było to zbyt lekkie uderzenie i w dodatku niecelne.\nStrzał Kroosa z 20. metra. Piłkę pewnie chwycił bramkarz gości.\nGol! Strzelił Karim Benzema. Asystował mu Isco. Fatalny błąd defensywy Athleticu. Piłka trafiła do Isco, który ograł Saborita, a następnie odegrał do Benzemy, który z piątego metra pokonał bramkarza Athleticu.\nPo centrze z rzutu rożnego piłkę z własnego pola karnego wybił Ronaldo.\nStrzał Williamsa z trudem na rzut rożny sparował Navas.\nBenzema ruszył lewą stroną, ale nie zdołał dośrodkować piłki. Przeszkodził mu w tym obrońca rywali.\nDośrodkowanie z rzutu rożnego w wykonaniu Raula Garcii, ale goście nie sprawili zagrożenia pod bramką Navasa.\nPoczątek spotkania w Madrycie!\nReal Madryt w przypadku wygranej awansuje na pozycję lidera Primera Division.\nObie drużyny zaliczają się do czołówki Primera Division. Po dotychczasowych meczach 9. kolejki Real Madryt zajmuje czwartą pozycję, a Athletic Bilbao jest szósty. Zespoły te dzielą trzy punkty.\nAlvaro Morata bohaterem Realu Madryt. Ambitny Athletic Bilbao blisko remisu\nReal Madryt 23-10 22:39 6\nReal Madryt - Athletic Bilbao na żywo. Transmisja TV, stream online. Gdzie oglądać?\nReal Madryt 23-10 19:47 0\n22 Isco 7' 65'\n9 Karim Benzema 7' 75'\n21 Alvaro Morata 83' 87' 75'\n4 Aymeric Laporte 87'\n16 Xabier Etxeita 31'\n5 Javi Eraso 27'\n19 Sabin Merino 27' 79'\n22 Raul Garcia 55' 76'\n8 Ander Iturraspe 76'\nData i godzina 23 Października 2016, 20:45\njadro ciemnosci Rasialdo co ten gość odwalił... ֆzαкαLucћ Morata ma prezent...Real ma 3pkt...no i fajnie:)\nDobranoc :) BROVAR mi sie bardzo dobrze ogladało cienki Sreal :) KubaP niestety nie udało się tym razem ale Athletic pokazał się z dobrej strony. Dumni po zwycięstwie, wierni po porażce ! Wolność dla baskijskich więźniów politycznych ! Patrio7 No udało się ale widzę że Ronaldo w kryzysie :( a Real zadyszkę łapie niech to się zmieni bo nie długo Derby Madrytu a tuż po tym el clasico na dzień dzisiejszy marnie to widzę :( QT Brawo dla solenizanta za wspaniały prezent i uratowanie honoru, ale pozytywów w grze Realu niewiele. Obrona wciąż dziurawa, w pomocy Kroos i Isco miewają przebłyski, ale atak za to niestety bezzębny, fatalna forma BBC, gdyby Zidane miał jaja, dawałby więcej szans Asensio i Moracie w pierwszym składzie. KufloweBDG Ronaldo powinien grzać ławę, nie zasługuje na grze w pierwszym składzie, i to co odpierdziela na boisku, mija się z celem. Pretensje ma do chłopaków, że do niego nie grają, ale gdy on ma podać, gdzie bramka by wpadł, nie, bo po co, woli sam, bo jest głodny bramek, lecz dobrych sytuacji nie wykorzystuje. Badger I znowu na farcie meczyk wygrany ;) ale niedlugo sie to skonczy ;)