Autor Wątek: podatki - odliczenia-darowizny-PIT-y (Przeczytany 780114 razy)\n« Odpowiedź #450 dnia: Kwiecień 03, 2008, 07:15:18 pm »\nPremier: Polacy będą zwolnieni z podatku od dochodów uzyskanych za granicą\n« Odpowiedź #451 dnia: Kwiecień 04, 2008, 10:34:53 am »\nJak odliczyć ulgę na dzieci\nKonrad Piłat 04-04-2008\nW tym roku rodzice mogą po raz pierwszy skorzystać z ulgi prorodzinnej. Dzięki temu mogą zmniejszyć podatek o ponad 1100 zł za każde wychowywane dziecko. Wielu z nich ma jednak wątpliwości, czy mogą skorzystać z tego odliczenia. Najwięcej dotyczy sytuacji, gdy dziecko osiąga dochody lub uczy się za granicą\nDziecko nie musi mieszkać z rodzicami\nW czerwcu 2007 r. córka przemeldowała się na stałe do innej miejscowości – do mieszkania odziedziczonego po dziadku. Tam studiuje na uczelni państwowej. Ma 24 lata i jest na moim utrzymaniu (w ubiegłym roku nie uzyskała żadnych dochodów). Czy możemy z mężem odliczyć ulgę na dzieci?\nTak. W tej sytuacji spełnione są wszystkie warunki, które są wymagane, aby zmniejszyć podatek. Jeśli rodzice są małżeństwem i nie pozostają w separacji, ustawa w żaden sposób nie uzależnia prawa do ulgi od tego, czy dziecko mieszka z rodzicami. Wymaga jedynie, aby wychowywali oni dziecko. Skoro rodzice cały czas utrzymują córkę, to należy uznać, że warunek ten jest spełniony.\nW przypadku dzieci pełnoletnich ustawa o PIT ustanawia jeszcze dodatkowe kryteria. Po pierwsze, odliczenie przysługuje, tylko jeśli dziecko nie ukończyło 25 lat. Po drugie, musi ono uczyć się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub prawie o szkolnictwie wyższym. Po trzecie, dziecko nie mogło uzyskiwać dochodów, z wyjątkiem wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku (w 2007 r. to kwota 3015 zł). W sytuacji opisanej w pytaniu są one spełnione, więc rodzice mogą skorzystać z ulgi.\nWarunki wystarczy spełniać przez część roku\nW 2007 r. syn skończył 25 lat i zdobył tytuł magistra. Nie uzyskał jednak żadnych dochodów. Czy mogę zmniejszyć podatek o ulgę na dzieci?\nTak. Co prawda ustawa o PIT pozwala skorzystać z odliczenia tylko w przypadku wychowywania dzieci uczących się i do ukończenia przez nie 25 lat, ale nie wymaga, aby warunki te były spełnione przez cały rok. Wystarczy więc, że syn na początku roku je spełniał, aby można było skorzystać z odliczenia i to w pełnej wysokości. Oczywiście pod warunkiem, że spełnione są pozostałe kryteria. Podstawowym jest wychowywanie dziecka, co w opisanej w pytaniu sytuacji w praktyce oznacza łożenie na jego utrzymanie. Należy także pamiętać, że w rozliczeniu za 2008 r. prawo do ulgi nie będzie już przysługiwać.\nPraca w Irlandii nie pozbawia ulgi\nMoja córka jest studentką i ma 22 lata. W czasie wakacji pracowała w Irlandii, za co otrzymała około 6 tys. zł. Także w Polsce zarobiła niecałe 2 tys. zł na podstawie umowy o dzieło. Czy to pozbawia mnie prawa do ulgi?\nNie. Uzyskanie przez uczące się dziecko dochodów w Irlandii lub innym kraju, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z metodą wyłączenia z progresją, nie wpływa na prawo do ulgi na dzieci. Na mocy odpowiedniego traktatu międzynarodowego są one bowiem w Polsce zwolnione od podatku. Z ustawy o PIT wynika, że nie wpływają one na prawo do ulgi. Nie pozbawią jej także kwoty z umowy o dzieło, ponieważ są one niższe niż kwota powodująca obowiązek zapłaty podatku. W 2007 r. było to bowiem 3015 zł.\nDecyduje dochód ze składkami ZUS\nMój syn, student, pracował w czasie wakacji na podstawie umowy o pracę. Z informacji PIT-11, którą otrzymał od pracodawcy, wynika, że jego dochód brutto to 3700 zł. Gdy jednak wypełnił PIT-37, okazało się, że cały podatek zostanie mu zwrócony (w kwocie 3700 zł zawarte są bowiem składki ZUS, a od podatku odliczana jest składka na ubezpieczenie zdrowotne). Czy mogę zmniejszyć podatek o ulgę na dzieci?\nNie. Zasadą jest, że rodzice nie tracą odliczenia, jeśli dzieci uzyskają dochody w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że dziecko nie zapłaciło podatku. Formułując kryteria dotyczące dochodów dziecka, ustawodawca uniemożliwił bowiem uwzględnianie jakichkolwiek odliczeń. To dlatego, że nie odwołał się ani do podstawy opodatkowania, ani do kwoty podatku, ale posłużył pojęciem „dochód”. Ten natomiast jest ściśle zdefiniowany jako przychód pomniejszony tylko o koszty jego uzyskania. Decyduje więc kwota przychodów wynikająca z umowy pomniejszona o koszty ustalone zgodnie z ustawą o PIT. Jeśli jest ona wyższa niż 3015 zł, to rodzicom odliczenie nie przysługuje.\nNauka za granicą nie zawsze pozbawia ulgi\nMoja córka jest studentką uczelni polskiej. Została zakwalifikowana do programu Erasmus, który polega na wymianie studentów z różnych europejskich uczelni. Dzięki temu córka przez rok uczyła się w Portugalii, ale studiowała ten sam kierunek i profil nauczania co na macierzystej uczelni. Ma więc zaliczony rok nauki na uczelni w Polsce. Czy mogę odliczyć ulgę na dziecko?\nTak. Co prawda niefortunny sposób sformułowania ustawy o PIT pozbawił prawa do zmniejszenia podatku rodziców, których dzieci studiują lub uczą się za granicą, ale nie dotyczy to opisanej w pytaniu sytuacji. Zamieszanie wynika z faktu, że przepisy o uldze odwołują się do regulacji o wspólnym rozliczeniu z dzieckiem. Te z kolei można stosować tylko wówczas, gdy dziecko uczy się w szkole lub na uczelni wymienionej w przepisach o systemie oświaty lub prawie o szkolnictwie wyższym. Stosując polskie przepisy, urzędy odmawiają więc prawa do ulgi rodzicom, których dzieci są studentami zagranicznych uczelni, mimo że zgodność tej zasady z prawem europejskim budzi duże wątpliwości.\nW opisanej sytuacji ograniczenia te nie powinny jednak wpłynąć na prawo do ulgi. Córka cały czas jest bowiem studentką polskiej uczelni. Gdyby ten argument nie przekonał urzędu, można się posłużyć innym. Skoro córka studiowała za granicą przez jeden rok akademicki, to znaczy, że przez część 2007 r. uczyła się na polskiej uczelni. To wystarczy, aby rodzice nabyli prawo do całej kwoty ulgi.\nGdy jest zasiłek pielęgnacyjny, ulga przysługuje\nNa moim utrzymaniu jest niepełnosprawna córka w wieku 35 lat, która otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny i rentę socjalną. Czy mogę skorzystać z ulgi rodzinnej?\nTak. Z ustawy o PIT wynika, że ulgę mogą m.in. odliczyć osoby wychowujące własne lub przysposobione dzieci, które otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny, bez względu na ich wiek.\nCórka jest studentką. W 2007 r. pracowała na podstawie umowy-zlecenia i zarobiła około 6 tys. zł. Otrzymuje także zasiłek pielęgnacyjny. Czy mogę skorzystać z ulgi na dzieci?\nTak. Rodzicom wychowującym dziecko otrzymujące zasiłek pielęgnacyjny ulga przysługuje w każdej sytuacji. Nie ma znaczenia to, czy dziecko uzyskało dochody ani jaka była ich wysokość. Nie ma także znaczenia wiek dziecka.\nRenta rodzinna nie pozbawia ulgi\nSamotnie wychowuję syna, który ma 23 lata i jest studentem. Jego jedyne dochody to renta rodzina. W 2007 r. było to około 7000 złotych. Czy mogę obniżyć podatek o ulgę na dzieci?\nTak. Otrzymywanie przez dziecko renty rodzinnej – bez względu na jej wysokość – nie pozbawia rodzica ulgi na dzieci.\nNie dla studentów zagranicznych uczelni\nMój syn jest studentem brytyjskiej uczelni. Nie osiąga żadnych dochodów i jest na moim utrzymaniu. Czy w zeznaniu mogę uwzględnić ulgę na dzieci?\nNie. Aby odliczyć ulgę z tytułu wychowywania pełnoletnich dzieci, muszą się one uczyć lub studiować. To jednak niejedyny warunek. Dziecko musi się uczyć w szkole lub na uczelni wymienionej w przepisach o systemie oświaty lub prawie o szkolnictwie wyższym. Być może regulacje te zostaną zmienione, ponieważ budzą wątpliwości co do zgodności z prawem wspólnotowym. Obecnie jednak ustawa o PIT nie pozwala na skorzystanie z ulgi rodzicom, których dzieci są studentami zagranicznych uczelni.\nPo rozwodzie decyduje miejsce pobytu dziecka\nJesteśmy z żoną po rozwodzie. Sąd postanowił, że dzieci będą mieszkać z matką, natomiast nie ograniczył moich praw rodzicielskich. Czy mogę skorzystać z ulgi na dzieci?\nNie. W przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, ustawa przewiduje dodatkowe ograniczenia. Odliczenie przysługuje jednemu z nich – temu, u którego dzieci faktycznie zamieszkują. Jeżeli przez część roku podatkowego dzieci faktycznie przebywają u każdego z rodziców, odliczenie przysługuje proporcjonalnie każdemu z nich. W tym przypadku kwota odliczenia stanowi iloczyn liczby miesięcy pobytu dzieci u rodzica i 1/12 kwoty 1145,08 zł. Z opisu sytuacji wynika jednak, że dzieci przez cały rok mieszkają z matką. Tylko ona będzie więc mogła skorzystać z odliczenia.\n« Odpowiedź #452 dnia: Kwiecień 05, 2008, 12:22:00 am »\nBędzie abolicja i nowe zwolnienie z podatku\nPolacy, którzy pracowali za granicą i nie ujawniali swoich dochodów, aby nie płacić podatku w kraju, będą mogli wystąpić o umorzenie zaległości razem z odsetkami. Ci, którzy zapłacili, dostaną zwrot\n« Odpowiedź #453 dnia: Kwiecień 05, 2008, 01:01:10 pm »\nCo zrobić z pieniędzmi z kasy mieszkaniowej, aby nie stracić ulgi\nIzabela Lewandowska 05-04-2008\nOsoby, które z racji oszczędzania w kasie mieszkaniowej korzystały z ulgi budowlanej na podstawie umowy z bankiem zawartej przed 1 stycznia 2002 r., muszą te oszczędności wydać na cele mieszkaniowe albo scedować na dzieci\nW razie innego spożytkowania oszczędności z kasy mieszkaniowej przyjdzie im oddać fiskusowi korzyści uzyskane w związku z odliczeniami, do których ulga ta uprawniała i nadal uprawnia.\nCi, którzy rozpoczęli oszczędzanie przed 1 stycznia 2002 r., uzyskali prawo do odliczenia – w granicach limitów – przez cały okres oszczędzania w kasie mieszkaniowej ustalony w umowie o kredyt kontraktowy zawartej z bankiem przed tą datą (nie ma górnej granicy czasowej).\nWielu z nich nadal oszczędza w tej formie na dach nad głową lub poprawę warunków mieszkaniowych. Znaczna jednak część nie dokonuje już odliczeń z powodu skonsumowania limitu ulgi.\nChcą wiedzieć, na co mogą przeznaczyć oszczędności z kasy, aby uniknąć oddawania kwot, które odliczyli. Czy jest sposób, by tego uniknąć bez wydania pieniędzy na cele mieszkaniowe? Pytają, czy można bez obawy utraty ulgi przedłużyć okres systematycznego oszczędzania i czy po upływie tego okresu trzeba koniecznie wydać pieniądze z kasy. Czy dla zachowania ulgi konieczne jest zaciągnięcie w banku, w którym gromadzi się te oszczędności, kredytu kontraktowego?\nWłaściciele rachunków w kasie mieszkaniowej mogą bez obawy utraty prawa do ulgi przedłużać umowę z bankiem o oszczędzanie w kasie. Jeśli jednak umowa została przedłużona po 1 stycznia 2002 r., to oszczędności zgromadzone po jej przedłużeniu nie są objęte ulgą. Jeśli umowa zawarta przed tą datą przewidywała waloryzację wpłat, to odliczenie obejmuje również kwotę waloryzacji.\nOszczędzanie w kasie mieszkaniowej jest warunkiem uzyskania kredytu kontraktowego na cele mieszkaniowe na preferencyjnych zasadach. Jednakże dla zachowania ulgi nie trzeba go zaciągać. Można z niego zrezygnować.\nNie pozbawia ulgi rezygnacja z dalszego gromadzenia oszczędności na rachunku w kasie, pod warunkiem że nie zostaną wycofane. Jeżeli jednak zdecydujemy się już na ich wycofanie, musimy – co ważne – w tym samym roku kalendarzowym, w którym doszło do wycofania, wydać je na cele mieszkaniowe.\nJeśli tego nie zrobimy, trzeba w zeznaniu rocznym za rok, w którym doszło do wycofania oszczędności, oddać ulgę. Polega to na doliczeniu do podatku należnego od dochodów uzyskanych w tymże roku kwot odliczonych z jej tytułu od podatku w latach poprzednich. Na pocieszenie trzeba zaznaczyć, że dolicza się je w wysokości nominalnej, bez odsetek czy innych obciążeń.\nNa co przeznaczyć\nUlgę zachowamy, jeśli pieniądze z kasy wydamy:\nNa kupno nowego mieszkania, nowego domu mieszkalnego, udziału w domu lub mieszkaniu od dewelopera albo spółdzielni mieszkaniowej,\nNa budowę, nadbudowę czy też rozbudowę domu,\nNa kupno działki budowlanej,\nNa kupno mieszkania, domu, spółdzielczego własnościowego prawa do mieszkania, udziału w domu lub mieszkaniu na rynku wtórnym,\nNa remont domu czy mieszkania (z wyjątkiem jego bieżącej konserwacji i odnowienia).\nŻeby zachować ulgę, można przeznaczyć pieniądze z kasy na spłatę kredytu bankowego zaciągniętego na wszystkie wskazane wyżej cele. Warunki tej ulgi będą zachowane m.in. również wówczas, gdy oszczędności z kasy wyda się na wykupienie mieszkania od gminy, a także na wykup przez lokatora mieszkania zakładowego.\nNie traci się ulgi w razie scedowania rachunku oszczędnościowo-kredytowego w kasie na dziecko własne lub przysposobione. Gdyby jednak miała to być inna osoba bliska, np. wnuk, ulgę trzeba oddać. Scedowanie rachunku po 1 stycznia 2002 r. nie dawało dziecku, które w ten sposób stało się właścicielem oszczędności rodziców (rodzica), prawa do ulgi. Skoro zaś dziecko nie korzysta z ulgi, nie dotyczą go również obowiązujące nadal w stosunku do osób, które dokonywały odliczeń od podatku z racji oszczędzania w kasie, przepisy mówiące o jej utracie.\nTrzeba mieć na względzie innego rodzaju konsekwencje podatkowe niezrealizowania przez dziecko żadnego z celów mieszkaniowych. Otóż cesja praw do rachunku jest w istocie darowizną zgromadzonych na nim oszczędności. Od 1 stycznia 2007 r. wszelkie darowizny dla najbliższych objęte zostały całkowitym zwolnieniem z podatku.\nWarunkiem zwolnienia jest jednak zawiadomienie urzędu skarbowego o darowiźnie w ciągu miesiąca od jej dokonania. Dotyczy to także darowizny obejmującej oszczędności zgromadzone w kasie mieszkaniowej.\nIstnieją dwa limity\nOsoby kontynuujące oszczędzanie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową mogły w kolejnych zeznaniach rocznych pomniejszyć podatek o 30 proc. oszczędności, ale nie więcej niż o 11 340 zł (odpowiada to rocznym oszczędnościom w wysokości 37 800 zł). Nadwyżka oszczędności nie jest objęta ulgą.\nJest również inny limit: zsumowane odliczenia od podatku w ramach ulgi dokonane w poszczególnych latach wraz z zsumowanymi odliczeniami w ramach wykorzystanej przedtem dużej ulgi budowlanej nie mogą przekraczać 35 910 zł.\n« Odpowiedź #454 dnia: Kwiecień 05, 2008, 01:11:35 pm »\nNie czekaj, aż urząd poprawi twój PIT\nGrażyna Leśniak 05-04-2008\nOsoba, która pomyliła się w zeznaniu rocznym, nie powinna zwlekać ze złożeniem korekty\nTakże dlatego, że skorygowanie błędów przed końcem okresu rozliczeniowego nie powoduje żadnych skutków podatkowych. Ci, którzy to zrobią po zakończeniu akcji PIT, będą musieli ponieść konsekwencje w postaci np. konieczności zapłaty odsetek za zwłokę, jeśli na skutek popełnionego błędu będą dopłacać podatek. Co ważne, korekta zeznania wydłuży czas oczekiwania na zwrot nadpłaconego podatku. Normalnie urząd skarbowy musi zwrócić nadpłatę w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia zeznania. Jeżeli jednak podatnik je skoryguje, to termin zwrotu biegnie na nowo – od dnia, w którym złożył korektę.\nZeznanie może też skorygować sam urząd skarbowy, nanosząc w nim poprawki i uzupełnienia (art. 274 § 1 ordynacji podatkowej). Urzędnicy mogą poprawić błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wolno im też wnieść poprawki, jeśli zeznanie wypełniono w sposób niezgodny z ustalonymi wymaganiami. W zależności zatem od popełnionych uchybień organ może skorygować PIT, pod warunkiem że zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza 1 tys. zł. Potem uwierzytelniona kopia skorygowanego zeznania trafi do podatnika, który w ciągu 14 dni od jej doręczenia może wnieść sprzeciw do urzędu skarbowego. Jeżeli tego nie zrobi, to po upływie dwóch tygodni korekta wprowadzona przez urząd jest traktowana tak, jakby została złożona przez samego podatnika.\nDokonanie korekty zeznania przez urząd wydłuży jednak oczekiwanie na zwrot nadpłaconego podatku do 3,5 miesiąca. Bo dzień, w którym powinna zostać zwrócona nadpłata, liczy się od dnia, w którym upłynął termin na wniesienie do urzędu skarbowego sprzeciwu wobec korekty sporządzonej przez urzędnika. Podatnik ma na to 14 dni od doręczenia mu przez urząd uwierzytelnionej kopii skorygowanego zeznania podatkowego. Ci zaś, którzy będą musieli samodzielnie poprawić błędy, będą też zobowiązani dołączyć do korekty wyjaśnienia na piśmie.\n« Odpowiedź #455 dnia: Kwiecień 08, 2008, 06:43:09 am »\nJestem z mężem po ślubie, ale mamy inne nazwiska i adresy zameldowania. Czy możemy rozliczyć się razem, skoro należymy do dwóch urzędów skarbowych?\nUrzędem skarbowym właściwym do złożenia zeznania rocznego PIT jest urząd właściwy według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie na terytorium Polski ustało przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium. Oznacza to, że miejsce zameldowania oraz różne nazwiska małżonków nie mają znaczenia dla wspólnego rozliczenia.\nPodatnicy opodatkowujący swoje dochody łącznie z dochodami małżonka wypełniają pozycję podatnik, jak również pozycję małżonek. W takim przypadku właściwym urzędem będzie ten, który jest właściwy dla miejsca zamieszkania małżonka, który wypełnia pozycję podatnik.\n■ Art. 6 ust. 2, art. 45 ust. 1b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).\nWięcej: Gazeta Prawna nr 69\n« Odpowiedź #456 dnia: Kwiecień 08, 2008, 07:56:29 am »\nPrzemysław Wojtasik 07-04-2008\nNiepełnosprawni oraz osoby, które ich utrzymują, mogą odliczyć od dochodu wydatki na rehabilitację oraz na ułatwienia codziennego życia. Są to zwykle inwestycje w przystosowanie mieszkania, sprzęt oraz rekonwalescencję. Mogą też skorzystać z ulgi na leki i przewodnika. Na najczęściej zadawane pytania dotyczące tej ulgi odpowiada Małgorzata Ludwikowska-Piątek - konsultant podatkowy w Europejskim Centrum Doradztwa i Dokumentacji Podatkowej\nTrzeba podpisać umowę na używanie samochodu\nMam orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy oraz do samodzielnej egzystencji, z uwagi na niesprawny narząd ruchu. Na leczenie wozi mnie zięć swoim samochodem. Kupuję mu paliwo na każdy taki przejazd. Czy mogę odliczyć te wydatki od swojego dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?\nJeżeli pana dochody nie przekraczają rocznie 9120 zł i jest pan na utrzymaniu zięcia, to właśnie on mógłby skorzystać z odliczenia. Jeśli nie jest to możliwe, może pan zawrzeć umowę z zięciem zobowiązującą do ponoszenia opłat z tytułu przewozu jego samochodem. Wtedy będą to wydatki, o których mówi art. 26 ust. 7a pkt 13 lit. b) ustawy o PIT, czyli na odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, środkami transportu innymi niż karetka.\nMożna odliczyć koszt zabiegu i dojazdu\nMój tata ma duże problemy ze wzrokiem (jest inwalidą II grupy). Ostatnio w czasie rutynowych badań okazało się, że jedynym antidotum na jego dolegliwości jest cykl zastrzyków podawanych bezpośrednio do gałki ocznej. Jego koszt to około 15 tys. zł. Zastrzyki byłyby robione przez niepubliczny ZOZ. Czy mogę odliczyć te wydatki? Czy do skorzystania z ulgi konieczne jest posiadanie statusu „opiekuna” osoby niepełnosprawnej?\nJeżeli tata jest na pana utrzymaniu i nie uzyskuje dochodów przekraczających 9120 zł rocznie, będzie pan mógł odliczyć od swoich dochodów wydatki na zabiegi rehabilitacyjne. Moim zdaniem dotyczy to także opisanego w pytaniu cyklu zastrzyków. Oprócz kosztów samego zabiegu można też odliczyć wydatki na samochód osobowy używany do przewozu na te zabiegi (tu mamy limit ulgi – 2280 zł). Nie jest wymagane w tym przypadku uzyskanie przez pana statusu opiekuna. Istotne jest jednak, aby tata otrzymał od lekarza zalecenie uczestnictwa w takich zabiegach.\nOczywiście wydatki nie mogą być zwrócone w jakiejkolwiek formie, np. przez NFZ.\nPodwójna kwota na przewodników\nUtrzymuję dwie osoby niepełnosprawne (syn i synowa). Oboje posiadają I grupę inwalidztwa z powodu wzroku. Mieszkają razem ze mną i moją żoną oraz pobierają rentę socjalną. Ich roczny dochód na jedną osobę nie przekracza 9120 zł. Czy w takim przypadku mam prawo zastosować podwójną ulgę na przewodnika?\nTak. Gdyby przewodnicy syna i synowej (osób niewidomych) faktycznie otrzymywali wynagrodzenie, wówczas mógłby pan odliczyć od swojego dochodu kwotę 4560 zł. Wprawdzie nie ma obowiązku udokumentowania tych wydatków, jednakże urząd skarbowy może zweryfikować, czy zostały faktycznie poniesione. Może też zbadać, czy przewodnicy wykazali te dochody w zeznaniu rocznym.\nUlga tylko na zabiegi\nMam decyzję ZUS przyznającą mi rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Czy mogę pomniejszyć dochód o wydatki związane z wyjazdami do lekarzy, na wizyty kontrolne w szpitalu i w przychodni? Wozi mnie żona, najczęściej prywatnym samochodem.\nOdliczyć można wydatki na używanie samochodu osobowego stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu taką osobę w celu przewozu na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. W uldze tej nie mieszczą się wydatki związane z wyjazdami do lekarzy, których celem jest jedynie rozpoznanie bieżącego stanu zdrowia pacjenta (wizyty kontrolne) czy wskazanie dalszego sposobu leczenia.\nWydatki na osobę z I grupą inwalidztwa\nMój mąż posiada orzeczenie o całkowitej niepełnosprawności (I grupę inwalidztwa). Jego dochód za 2007 rok wynosi 11 000 zł. Mąż nie korzysta z żadnej rehabilitacji ani zabiegów. Rozliczamy się wspólnie. Czy w zeznaniu za 2007 rok mamy szansę na ulgę rehabilitacyjną?\nMąż nie korzysta z żadnych zabiegów, ale być może poniósł wydatki na inne cele objęte ulgą. Może to być np. adaptacja i wyposażenie mieszkania oraz domu stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, przystosowanie pojazdów mechanicznych, zakup i naprawa indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych ułatwiających wykonywanie czynności życiowych. Te wydatki są nielimitowane, powinny jednak być potwierdzone fakturami (rachunkami).\nMąż może również odliczyć wydatki na opłacenie przewodnika do kwoty 2280 zł rocznie.\nWażne jest skierowanie od lekarza\nPosiadam decyzję o rencie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy przyznanej w lipcu 2007 r. Czy przysługuje mi cała kwota limitu 2280 zł z tytułu używania własnego samochodu na dojazdy na zabiegi lecznicze (chemioterapia), które w większości miały miejsce w pierwszej połowie roku i które mogłabym potwierdzić?\nTak. Z pytania wynika, że również w drugiej połowie roku dojeżdżała pani na zabiegi lecznicze. Kwota 2280 zł jest odliczeniem ryczałtowym. Jeżeli więc uprawdopodobni pani, że dojazdy te faktycznie miały miejsce (mogłoby to wynikać ze skierowania lekarskiego), to odliczenie pełnej kwoty będzie możliwe. Istotne jest, że będzie pani mogła skorzystać z ulgi bez przedstawienia dokumentów stwierdzających poniesienie wydatków na używanie samochodu.\nTrzeba udowodnić, kto poniósł wydatek\nMój ojciec od maja 2007 r. przebywa w zakładzie opiekuńczo-rehabilitacyjnym. Za każdy miesiąc pobytu uiszczałem opłatę w wysokości 1800 zł (z jego emerytury). Zakład wystawiał co miesiąc pokwitowanie KP, na których jednakże to ja figuruję jako wpłacający. Czy na podstawie takich dokumentów ojciec może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej? Jeżeli nie, to jakich dokumentów mogę się ewentualnie domagać od zakładu opiekuńczo-rehabilitacyjnego, ażeby umożliwić ojcu odliczenie?\nWarunkiem odliczenia takich wydatków jest posiadanie dokumentów potwierdzających ich poniesienie. W tej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest wystąpienie do zakładu z prośbą o wystawienie potwierdzenia (oświadczenia) o pobycie pana taty. Poza tym ojciec powinien również wykazać, że upoważnił pana do dokonywania wpłat za pobyt w zakładzie z jego emerytury.\nRozliczamy koszty wyjazdu do sanatorium\nMoje dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność. W zeszłym roku z Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie zostało skierowane na ambulatoryjny turnus sanatoryjny do Szczawnicy. Pokryto jednak tylko koszty zabiegów. Żona (jako opiekun) wraz z dzieckiem musiała więc skorzystać z noclegu i wyżywienia w pensjonacie we własnym zakresie. Dostała dwie faktury. Czy można je odliczyć?\nNie. Ulga obejmuje wydatki na pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych. Można również odliczyć koszty zabiegów rehabilitacyjnych. Tak więc dochód będzie można pomniejszyć o wydatki związane z pobytem i wyżywieniem dziecka. Nie jest jednak możliwe odliczenie wydatków związanych z pobytem opiekuna.\nCzy kserokopia faktury z adnotacją za zgodność z oryginałem (który zginął) za pobyt dziecka jest wystarczającym dokumentem do skorzystania z ulgi?\nAby wyeliminować ryzyko sporu z urzędem skarbowym, warto zwrócić się do organizatora turnusu z prośbą o wystawienie duplikatu faktury.\nLeki, samochód i przewodnik dla niepełnosprawnej córki\nMoja pełnoletnia, niepełnosprawna córka ukończyła studia w 2007 r. Posiada znaczny stopień niepełnosprawności (amputacja nogi). Otrzymywała rentę socjalną oraz wynagrodzenie (nieprzekraczające kwoty, która by zawieszała rentę socjalną).\nCzy mogę odliczyć od mojego dochodu wydatki na leki, używanie samochodu osobowego oraz opłacenie przewodników osób z niepełnosprawnością narządu ruchu?\nTak. Można skorzystać z ulgi, jeśli córka jest na pani utrzymaniu oraz jej dochody nie przekroczyły 9120 zł rocznie. Może więc pani pomniejszyć swój dochód o wydatki na leki, używanie samochodu osobowego w celu przewozu na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne (jeżeli córka została zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa) oraz opłacanie przewodników osób z niepełnosprawnością narządu ruchu (jeżeli córka ma I grupę inwalidztwa).\n« Odpowiedź #457 dnia: Kwiecień 08, 2008, 08:51:28 am »\n05.04.2008 /TVN CNBC Biznes\nDzięki uldze prorodzinnej, słabo lub nawet średniozarabiające wielodzietne rodziny nie zapłacą podatku w ogóle. Oznacza to jednak, że nie będą miały szansy przekazać 1 proc. tego podatku na rzecz organizacji pozarządowych. O tym, jak ulga prorodzinna wpływa na sytuację organizacji pożytku publicznego, rozmawiali w studiu TVN CNBC Biznes Anna Dymna i Jerzy Owsiak.\n- Oczywiście, że te pieniądze przede wszystkim należą się rodzinom - przyznała Anna Dymna, aktorka i założycielka fundacji "Mimo wszystko". Dodała jednak, że nie powinny powstawać wykluczające się nawzajem systemy.\n- Byłbym idiotą, gdybym powiedział, że te pieniądze się tym ludziom nie należą - zgodził się Jerzy Owsiak. On również jednak stwierdził, że 1 proc. powinien być "procentem świętym".\nAndrzej Marczak odpowiadał na pytania widzów\n« Odpowiedź #458 dnia: Kwiecień 09, 2008, 09:00:13 pm »\nPIT - Jak wypełnia PIT-37 osoba samotnie wychowująca studiujące dziecko w wieku 20 lat?\nOsoba taka powinna w poz. 6 zeznania PIT-37 zaznaczyć kwadrat nr 4. Oznacza to, że wybiera opodatkowanie w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci. Rozliczenie to przysługuje m.in. osobom samotnie wychowującym: dzieci małoletnie, dzieci, bez względu na ich wiek, na które, zgodnie z odrębnymi przepisami, pobierany był zasiłek pielęgnacyjny oraz dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, gdy w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku.\n■ Art. 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).\nŹródło: Gazeta Prawna nr 70\n« Odpowiedź #459 dnia: Kwiecień 10, 2008, 09:09:18 am »\nPodatnik rozliczający się z fiskusem za pośrednictwem płatnika (rozliczenie na PIT-40) lub ZUS (PIT-40A/11A) nie przekaże 1 proc. podatku dla organizacji pożytku publicznego. Na formularzach składanych przez płatników nie przewidziano rubryki dla tego typu wpłat.\n» 1 % dla organizacji?\n« Odpowiedź #460 dnia: Kwiecień 12, 2008, 08:59:07 am »\nPIT | Dochody zwolnione\nZwrot kosztów opieki jest nieopodatkowany\nNOWE PRAWO - Od 12 kwietnia zacznie obowiązywać rozporządzenie ministra finansów, które pozwala nie płacić podatku od dochodu stanowiącego zwrot kosztów opieki nad dzieckiem.\nRozporządzenie ministra finansów z 14 marca 2008 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) jutro wejdzie w życie. Minister zarządził w nim zaniechanie w całości poboru PIT od środków stanowiących zwrot kosztów opieki nad dzieckiem lub osobą zależną przyznanych w ramach:\nDziałań 1.2, 1.3, 1.4, 1.5 i 1.6 na podstawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004-2006,\nPriorytetu 2 na podstawie Uzupełnienia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006,\nProgramu Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL na podstawie Uzupełnienia programu operacyjnego - Program Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL dla Polski 2004-2006,\nZaniechanie poboru podatku dotyczy również zwrotu kosztów opieki nad dzieckiem przyznanego na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustawa ta przyznaje samotnym bezrobotnym refundację kosztów opieki nad dzieckiem do lat siedmiu, jeżeli bezrobotny podejmie zatrudnienie lub inną pracę zarobkową lub zostanie skierowany na staż, przygotowanie zawodowe w miejscu pracy lub szkolenie.\nZaniechanie ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. Rozporządzenie opublikowano w Dz.U. nr 53, poz. 316.\n« Odpowiedź #461 dnia: Kwiecień 12, 2008, 09:00:36 am »\nPIT - Będę wypełniała formularz PIT-36 jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Jakich dochodów nie muszę uwzględniać w rocznym rozliczeniu i w jaki sposób powinnam określić podatek?\nJeżeli osoba samotnie wychowująca dzieci spełnia warunki określone w przepisach PIT, to może - na swój wniosek - określić podatek w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy swoich dochodów. Z tym że do dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w ustawie (np. od wygranych w grach liczbowych, dywidend, odsetek od lokat bankowych itp.). Nie dolicza się również dochodów uzyskanych przez pełnoletnie dziecko. Pełnoletnie dziecko, które w roku podatkowym uzyskało dochody podlegające opodatkowaniu, jest zobowiązane do samodzielnego złożenia zeznania podatkowego o wysokości dochodów osiągniętych od dnia uzyskania pełnoletności (również w sytuacji, gdy dochód uzyskany od tego dnia nie przekroczył w 2007 roku kwoty 3015 zł).\n20 dni zostały na złożenie zeznania PIT\n« Odpowiedź #462 dnia: Kwiecień 18, 2008, 09:15:49 am »\n« Odpowiedź #463 dnia: Kwiecień 24, 2008, 02:49:18 pm »\nMałżonkowie, którzy planują złożyć wspólne zeznanie za 2007 rok lub już to zrobili, powinni raz jeszcze dobrze przeliczyć, czy takie rozliczenie jest dla nich opłacalne. Dotyczy to zwłaszcza osób, które pracowały za granicą. W takiej sytuacji złożenie zeznań indywidualnie może okazać się lepszym rozwiązaniem. Dlaczego?\nZarobki zagraniczne zazwyczaj są wyższe od polskich. Z kolei podatki płacone poza krajem niższe. W konsekwencji ujęcie zagranicznych pensji w polskim PIT będzie skutkowało dopłatą podatku w kraju. Co więcej, będzie tak zarówno w przypadku rozliczeń zagranicznych dokonywanych metodą proporcjonalnego odliczenia (np. zarobki z Austrii, Belgii, Holandii), jak i metodą wyłączenia z progresją (np. zarobki z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Włoch). Przy zeznaniu indywidualnym w przypadku metody proporcjonalnego odliczenia podatek dopłaci tylko jedno z małżonków. Natomiast przy wyłączeniu z progresją zarobki zagraniczne jednego z małżonków wpłyną na podwyższenie stopy procentowej, która będzie miała zastosowanie tylko do jego polskich dochodów. Wyższą stopą nie będą już objęte zarobki drugiego małżonka.\nA co mogą zrobić małżonkowie, którzy już wspólne zeznanie złożyli, a teraz doszli do wniosku, że bardziej opłacalnym rozwiązaniem byłoby dla nich rozliczenie indywidualne. Jest wyjście z tej sytuacji - trzeba złożyć korektę wspólnego zeznania. Ale tu uwaga! Trzeba to zrobić najpóźniej 30 kwietnia 2008 r. Korekta składana po terminie, przewidzianym dla rozliczenia rocznego, nie może wpływać na formę rozliczenia - czyli na to, czy rozliczamy się razem czy osobno. Oznacza to, że nie można dobrowolnie zmieniać formy rozliczenia rocznego z małżeńskiej na indywidualną albo z indywidualnej na małżeńską. Po tej dacie co najwyżej można korygować błędy i pomyłki w formularzach.\nMetoda do wyboru\nWspólne rozliczenie małżonków nie zawsze jest korzystne, w szczególności jeśli część dochodów małżonków została osiągnięta poza granicami Polski. Grzegorz Jukiel, doradca podatkowy w Kancelarii Prawnej White & Case, zwraca uwagę, że w przypadku osiągania przez jednego z małżonków dochodów poza granicami Polski, sposób rozliczenia osiąganego przez niego dochodu, w szczególności unikania podwójnego opodatkowania, zależy od postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a krajem, w którym zagraniczny dochód został osiągnięty. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają dwie podstawowe metody unikania podwójnego opodatkowania, tj. metodę proporcjonalnego odliczenia oraz wyłączenia z progresją.\nZarobki do przeliczenia\nPreferencje do zastosowania\nPrzepisy ustawy o PIT przewidują preferencyjne zasady opodatkowania dla małżonków, zezwalając na ustalenie rocznego zobowiązania podatkowego w wysokości podwójnego podatku ustalonego od połowy łącznych dochodów małżonków. Anna Misiak, doradca do spraw PIT i ZUS w MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy, zwraca uwagę, że w przypadku dochodów z zagranicy, np. przy metodzie wyłączenia z progresją, dochód z zagranicy jest co prawda wyłączony z opodatkowania, jednak jest brany pod uwagę do ustalenia stopy procentowej, która ostatecznie zostanie nałożona na dochód ze źródeł polskich.\n- Jeśli dochód polski podlegałby opodatkowaniu 19-proc. stawką podatkową, a dochód zagraniczny mieściłby się w wyższych przedziałach skali podatkowej, to ostatecznie dochód polski zostanie opodatkowany wyższą stawką i podatnik będzie musiał dopłacić podatek - podkreśla Anna Misiak.\nPodkreśla także, że jeśli dochody polskie obydwojga małżonków mieszczą się np. w pierwszym przedziale skali podatkowej, to wskutek wysokiego dochodu zagranicznego jednego z nich ostatecznie może okazać się, że ich łączne dochody zostaną obciążone wyższą stawką podatkową, mimo że będzie ona ustalona od połowy ich dochodów i do połowy będzie miała zastosowanie. Przy wspólnym rozliczeniu małżonków może się zatem okazać, że wspólne zeznanie zaskutkuje nieco większym łącznym zobowiązaniem podatkowym. Wyższe zobowiązanie będzie wówczas skutkiem opodatkowania łącznego dochodu polskiego wyższą stawką podatkową, niż stawka, jaka byłaby zastosowana, gdyby każde z małżonków rozliczało się oddzielnie.\n- W przypadku oddzielnego rozliczenia wyższa stawka podatkowa zostałaby nałożona tylko na dochód jednego z nich. Podobnie może zdarzyć się w przypadku, gdy dochody małżonków ze źródeł polskich mieszczą się w wyższych progach, np. obydwoje przekraczają trzeci próg. Wówczas ich łączne zobowiązanie może okazać się wyższe niż suma zobowiązań indywidualnych - radzi Anna Misiak.\nWedług naszej rozmówczyni, w przypadku jednak kiedy małżonkowie są w różnych progach podatkowych lub jeden z małżonków nie osiąga żadnych dochodów lub jego dochody nie są wysokie, przy osiąganiu zagranicznych dochodów, wspólne rozliczenie może okazać się korzystne, jako że stopa procentowa ustalana jest wówczas od połowy wspólnego dochodu, a więc jest nieco niższa niż ta ustalona od dochodu indywidualnego. Należy jednak podkreślić, że analiza wpływu dochodu zagranicznego na polskie roczne rozliczenie podatkowe nie może być prowadzona w oderwaniu od indywidualnej sytuacji podatkowej danego podatnika czy podatników - małżonków.\n- Osoby wspólnie rozliczające się na koniec roku korzystają bądź nie z możliwości obniżenia zaliczek w ciągu roku, osiągają dochody z różnych tytułów, a i zaliczki od tych dochodów mogą być w ciągu roku pobierane wg różnych stawek podatkowych, dokonują różnych wydatków, które mogą uprawniać do odliczeń w zeznaniu rocznym, a te czynniki mogą znacząco wpływać na ostateczne zobowiązanie podatkowe - podsumowuje Anna Misiak.\nWniosek realizujący prawo do preferencji podatkowych dla małżonków należy złożyć w zeznaniu podatkowym, przed 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Jest to termin prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Ustawa o PIT nie przewiduje możliwości złożenia tego wniosku w innym czasie i formie\nMetoda wyłączenia z progresją - dochód z tytułu pracy wykonywanej za granicą i tam opodatkowany - zgodnie z miejscowym prawem podatkowym, będzie już zwolniony od opodatkowania w Polsce, z jednoczesnym uwzględnieniem go dla potrzeb ustalenia tzw. stopy podatkowej, która zostanie zastosowana do opodatkowania pozostałej części dochodu danej osoby, uzyskanego już w Polsce.\nMetoda proporcjonalnego odliczenia - zagraniczny podatek uiszczony już za granicą zostanie zaliczony na poczet podatku polskiego, obliczonego od całości dochodów - w takiej proporcji, w jakiej zagraniczny dochód pozostaje w stosunku do całości dochodu podatnika.\n« Odpowiedź #464 dnia: Kwiecień 24, 2008, 02:51:25 pm »\nW formularzu PIT/O należy uwzględnić wydatki na cele rehabilitacyjne, o które obniżany jest dochód. W przypadku jednak niektórych tego rodzaju wydatków obowiązują limity.\nPrzepisy przewidują możliwość odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Za takie wydatki uważa się m.in. te, które poniesiono na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności czy przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Odliczyć też można wydatki na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.\nW przypadku niektórych wydatków rehabilitacyjnych obowiązują limity. I tak np. można uwzględnić wydatki na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł.\nMożna również odliczyć wydatki na leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdził, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo.\n« Odpowiedź #465 dnia: Kwiecień 24, 2008, 02:58:33 pm »\nPodatnicy korzystający z odliczenia darowizn wykazują w PIT/O kwotę dokonanego odliczenia i kwotę przekazanej darowizny oraz dane pozwalające na identyfikację wszystkich obdarowanych\nCzęść B załącznika PIT/O wypełniają podatnicy korzystający m.in. z odliczeń od dochodu (przychodu) darowizn, o których mowa w ustawie o PIT lub z odliczeń darowizn na podstawie odrębnych ustaw. Darowizny można przekazać na cele realizowane przez organizacje pożytku publicznego, w tym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Ustawa o PIT przewiduje też możliwość przekazania darowizny na cele kultu religijnego, a także krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi. W takich przypadkach łączna kwota odliczeń nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6 proc. dochodu.\nOprócz tego można odliczyć darowizny wynikające z odrębnych ustaw. W takim przypadku w PIT/O wpisuje się darowizny przekazane na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, wynikające z ustaw regulujących stosunek państwa do poszczególnych kościołów. Na przykład, zgodnie z ustawą o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.\nPodatnicy korzystający z odliczenia z tytułu darowizn w PIT/O wykazują zarówno kwotę dokonanego odliczenia (część B), jak i kwotę przekazanej darowizny oraz dane pozwalające na identyfikację wszystkich obdarowanych (część D).\nW przypadku, gdy część D załącznika PIT/O jest niewystarczająca do podania informacji o wszystkich przekazanych darowiznach i o obdarowanych podmiotach, trzeba wypełnić kolejny(e) załącznik(i) PIT/O, wykazując w nim(ch) jedynie numer identyfikacji podatkowej (poz. 1 lub 2), dane identyfikacyjne i adres obdarowanego oraz wysokość przekazanej darowizny, o których mowa w części D załącznika. Łączną liczbę składanych załączników PIT/O należy podać w zeznaniu podatkowym.\n« Odpowiedź #466 dnia: Kwiecień 24, 2008, 03:02:22 pm »\nMożna odliczyć wydatki poniesione na użytkowanie sieci internet w lokalu będącym miejscem zamieszkania podatnika. Maksymalne odliczenie podatnika w skali roku nie może przekroczyć 760 zł.\n» Prawo Internetu\n« Odpowiedź #467 dnia: Kwiecień 24, 2008, 03:17:18 pm »\nMało znana ulga podatkowa\nAutor: Anita Siemaszko, Źródło: inf. własna\nZostało niewiele czasu do 30 kwietnia, ostatniego dnia rozliczeń z fiskusem za 2007 rok. Niewielu rodziców dzieci niepełnosprawnych wie, że w ramach tzw. ulgi prorodzinnej, czyli ulgi na dzieci, kryje się mało znane odliczenie .\nOtóż rodzic niepełnosprawnego dziecka ma prawo do odliczenia podatkowego bez względu na jego wiek (dziecko może więc liczyć np. 30 lub 40 wiosen), a także bez względu na jego dochód. Nie ma tu więc takich ograniczeń jak przy ulgach rehabilitacyjnych, gdzie uzyskanie przez niepełnosprawnego dochodu ponad 9120 zł eliminuje możliwość dokonywania odliczeń przez osobę mającą niepełnosprawnego na utrzymaniu.\nWarunkiem uzyskania tej ulgi podatkowej jest to, aby dziecko otrzymywało zasiłek pielęgnacyjny.\nWażne! To musi być zasiłek a nie dodatek pielęgnacyjny!\nW praktyce może się więc zdarzyć, że jeden rodzic dziecka niepełnosprawnego, które otrzymuje rentę rodzinną po zmarłym rodzicu i, co za tym idzie, któremu ZUS wypłaca dodatek pielęgnacyjny, nie ma szans na uzyskanie tej ulgi (powodem jest pobieranie dodatku a nie zasiłku pielęgnacyjnego), podczas gdy innemu rodzicowi na dziecko np. 45–letnie otrzymujące zasiłek pielęgnacyjny ulga się należy.\nW związku z tym, że kwota tego odliczenia od podatku wynosi 1145, 08 zł, różnica w traktowaniu dziecka nr 1, a nr 2 jest znaczna…\n1. jest ulga dla rodzica\n2. dziecko powinno mieć przyznany zasiłek pielęgnacyjny\n3. wiek i dochód dziecka nie mają znaczenia\n4. ulga odliczana od podatku może wynieść maksymalnie 1145 ,08 zł\nJeżeli rodzic pośpieszył się i już złożył zeznanie podatkowe ma prawo w ciągu 5 lat złożyć korektę.\nData opublikowania dokumentu: 2008-04-24, 12.49\n« Odpowiedź #468 dnia: Kwiecień 25, 2008, 09:20:30 pm »\nzadaj pytanie ekspertowi W jakich okolicznościach można uchronić się przed koniecznością zapłaty podatku od spadków i darowizn?\n1 Kto może skorzystać ze zwolnienia w podatku od spadków po 1 stycznia 2007 r.?\nZe zwolnienia z podatku od spadków po 1 stycznia 2007 r. mogą skorzystać: małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha. Od 2007 roku ustawodawca zwolnił bowiem z podatku od spadków i darowizn nabycie przez członków najbliższej rodziny własności rzeczy lub praw majątkowych, w tym własności nieruchomości w drodze: dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu oraz polecenia testamentowego. Aby skorzystać ze zwolnienia podatnik musi w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego lub w przypadku dziedziczenia w terminie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku zgłosić ten fakt właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na określonym druku - SD-Z1. Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności lub praw majątkowych po upływie wskazanych terminów, zwolnienie stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi, nie później niż w terminie miesiąca, licząc od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu. W przypadku niespełnienia opisanego wyżej warunku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczanych do I grupy podatkowej. Nie ma obowiązku zgłoszenia, gdy wartość nabycia nie przekracza 9637 zł oraz nabycie następuje na postawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.\n2 Od kiedy zwolnienie w podatku od spadków ma zastosowanie - od 1 stycznia 2007 r. czy po 12 maja 2006 r.?\nWiele kontrowersji budzi kwestia, od kiedy podatnik może skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, czy od 1 stycznia 2007 r. czy z mocą wsteczną od 12 maja 2006 r. Brak precyzji ustawodawcy w zakresie przedmiotowej regulacji powoduje, iż można zaleźć argumenty przemawiające za oboma rozwiązaniami. Również odmienne stanowiska zajmuje orzecznictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyrokach (m.in. sygn. akt I SA/Bd 658/07 oraz I SA/Bd 692/07) orzekł, iż zwolnienie z podatku od spadków i darowizn dotyczy także spadków nabywanych przez członków najbliższej rodziny po 12 maja 2006 r. Sąd zajmując korzystne dla podatnika stanowisko argumentował, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W myśl ust. 2 tego artykułu przepis art. 4 ust. 4 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu nadanym ostatnią nowelizacją ustawy, ma zastosowanie również do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło po 12 maja 2006 r.\nZ treści art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w nowym brzmieniu, do której odsyła art. 3 ust. 2 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że wsteczne obowiązywanie nie dotyczy starych, lecz nowych przepisów dotyczących zwolnień podatkowych. Artykuł 4 ust. 4 wprost odsyła do ust. 1 art. 4 oraz art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. W ten sposób na okres po 12 maja 2006 r. nastąpiło rozciągnięcie stosowania przepisów dotyczących nowych zwolnień. Choć zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., to jednak stosowanie następuje z zastrzeżeniem ust. 2. Ten ostatni przepis ustanawia odstępstwo od reguły wynikającej w art. 3 ust. 1. Przepis art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w nowym brzmieniu dotyczy nie tylko obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i EFTA, ale także osób, które w chwili nabycia spadku posiadały obywatelstwo polskie. Sąd uznał, że jeżeli zatem podatnik spełnił warunki przewidziane w art. 4a ustawy, to mógł skorzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w tym przepisie.\nOdmienne stanowisko, iż spadkobiercom (członkom najbliższej rodziny) nie przysługuje w przedmiotowej sytuacji zwolnienie z podatku i darowizn zajęło Ministerstwo Finansów i organy podatkowe. Pogląd ten podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku o sygn. akt III SA/Wa 167/07. Podstawowym argumentem przyjętym przez sąd był fakt, że art. 4a wszedł w życie 1 stycznia 2007 r., a więc nie mógł mieć zastosowania do nabycia spadku przed 1 stycznia 2007 r.\n3 Co powinni zrobić podatnicy, którym urzędy skarbowe nie chcą uznać prawa do zwolnienia po 12 maja 2006 r.?\nPodatnicy, którzy nabyli spadki po 12 maja 2006 r. a przed 1 stycznia 2007 r., powinni odwołać się od decyzji organów podatkowych lub zwrócić z wnioskiem o wiążącą interpretację podatkową. W odwołaniu powinni podnieść argumenty przytoczone w pisemnym uzasadnieniu do jednego z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Należy jednak zauważyć, iż organy skarbowe - mimo niekorzystnych dla siebie wyroków - podtrzymują stanowisko ministra finansów, iż zwolnienie od podatku przysługuje dopiero od nabycia spadku dokonanego po 1 stycznia 2007 r. Twierdzą one, że art. 3 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, iż do rzeczy i praw majątkowych nabytych przed wejściem w życie tej nowelizacji, tj. do 1 stycznia 2007 r., należy stosować przepisy ustawy z 1983 roku o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed datą wejścia w życie nowelizacji.\nPodatnik zawsze może bronić swoich praw przed sądem administracyjnym. Należy pamiętać, iż orzecznictwo nie jest jednolite w tej kwestii, a korzystne dla podatnika wyroki WSA w Bydgoszczy nie są wiążące dla innych sądów. Podatnicy, którzy skorzystają z drogi odwoławczej, muszą jednak zapłacić podatek. Jeśli tego nie zrobią, narażają się na ewentualną egzekucję. Podatek można odzyskać dopiero po pomyślnym orzeczeniu sądowym.\n4 W jakich przypadkach można skorzystać ze zwolnienia z podatku od darowizny?\nUstawa przewiduje m.in. następujące przypadki zwolnień z podatku od spadków i darowizn:\nNabycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości lub jej części wraz z częściami składowymi z określonymi wyjątkami, jeżeli nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne i będzie prowadzone przez nabywcę przez co najmniej pięć lat.\nNabycie w drodze darowizny pieniędzy lub innych rzeczy przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej w wysokości nieprzekraczającej 9637 zł od jednego darczyńcy, a od wielu darczyńców łącznie nie więcej niż 19 274 zł w okresie pięciu lat od daty pierwszej darowizny, jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę domu jednorodzinnego, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo spłatę zabezpieczonego hipoteką kredytu mieszkaniowego wraz z odsetkami.\nNabycie w drodze dziedziczenia praw do wkładu mieszkaniowego w spółdzielni mieszkaniowej przez osobę zaliczoną do I lub II grupy podatkowej pod pewnymi warunkami.\nSzereg nabyć w drodze spadku, o których stanowi ustawa.\nNabycie przez osoby zaliczone do I grupy podatkowej własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności.\n5 Kto i na jakich zasadach może skorzystać ze zwolnienia z podatku od darowizn?\nOd 1 stycznia 2007 r. ustawodawca zwolnił z podatku od spadków i darowizn nabycie w drodze darowizny, polecenia darczyńcy własności rzeczy lub praw majątkowych przez: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę.\nJednakże, aby skorzystać ze zwolnienia, podatnik musi spełnić dwa warunki. Po pierwsze, musi w określonym terminie zgłosić ten fakt właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Podatnik ma na to miesiąc od dnia powstania obowiązku podatkowego, tj. z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia.\nDrugim warunkiem, który należy spełnić w przypadku nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy środków pieniężnych, jest udokumentowanie przekazania środków na rachunek bankowy nabywcy lub prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pieniężnym.\nW przypadku niespełnienia opisanych wyżej warunków nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczanych do I grupy podatkowej.\n6 W jakich przypadkach nie ma obowiązku zgłoszenia nabycia darowizny?\nUstawodawca zwolnił podatników z obowiązku zgłoszenia nabycia darowizny w dwóch w przypadkach. Po pierwsze, gdy wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie pięciu lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych nie przekracza kwoty 9637 złotych. Po drugie, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.\nPodatnicy powinni jednak pamiętać, że w przypadku gdy obowiązek podatkowy powstał wskutek powołania się podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na okoliczność dokonania darowizny, a nie została ona zgłoszona w terminie, to nabycie własności rzeczy i praw majątkowych w drodze darowizny lub polecenia darczyńcy podlega opodatkowaniu według stawki 20 proc.\ndział prawny Auxilium\nNotował ŁUKASZ ZALEWSKI\nArtykuł z dnia: 2008-02-09\n« Odpowiedź #469 dnia: Kwiecień 25, 2008, 09:23:32 pm »\nZarobki dziecka liczymy bez ZUS\nUrzędy skarbowe niesłusznie twierdzą, że przychód dziecka można pomniejszyć wyłącznie o koszty. Ustalając dochód niepowodujący obowiązku zapłaty podatku, należy uwzględnić składki ZUS. Ważne jest to, czy z zeznania podatkowego dziecka faktycznie wynika obowiązek zapłaty podatku.\nUrzędy skarbowe w różny sposób ustalają dochód dziecka niepowodujący obowiązku zapłaty podatku, niesłusznie odmawiając niektórym rodzicom prawa do ulgi prorodzinnej. Chodzi o kwotę 3015 zł, mającą kluczowe znaczenie przy ocenie prawa do ulgi na dzieci, które w ubiegłym roku uzyskały dochód. Problem wynika z interpretacji art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem ulga obejmuje również uczące się dzieci pełnoletnie, do ukończenia 25 lat, pod warunkiem że nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem m.in. dochodu w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku, czyli w rozliczeniu podatkowym za 2007 rok - 3015 zł. Według niektórych urzędów skarbowych dochód ten ustala się pomniejszając przychód dziecka wyłącznie o koszty, bez znaczenia pozostaje natomiast wysokość odliczeń z tytułu składek ZUS.\n- Córka zarobiła 3055 zł, po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne dochód wyniósł 2541,15 zł, a należny podatek 0 zł. Urzędnik odmówił mi jednak prawa do ulgi. Stwierdził, że ulga nie przysługuje, ponieważ dochód przed odliczeniem składek ZUS nie może przekraczać 3015 zł - pisze czytelniczka.\nPodobnych listów do redakcji GP napłynęło więcej. Zdaniem ekspertów to błędna interpretacja.\nWszystkiemu winne jest niefortunne użycie przez ustawodawcę sformułowania: dochód niepowodujący obowiązku zapłaty podatku. Urzędy skarbowe stosują literalną wykładanię definicji dochodu z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, zgodnie z którą dochodem jest nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. Oceniając zatem, czy zarobki dziecka przekroczyły 3015 zł, urzędnicy biorą pod uwagę dochód po odjęciu kosztów, ale przed odliczeniem składek ZUS. W rezultacie uznają, że rodzic nie ma prawa do ulgi, jeżeli dochód dziecka liczony jako różnica między przychodem a kosztami jest wyższy od 3015 zł. Niedorzeczność takiej interpretacji polega na tym, że rodzic nie może skorzystać z ulgi, pomimo że dziecko otrzyma zwrot podatku, a zatem faktycznie uzyskało zarobki niepowodujące obowiązku zapłaty podatku.\nW ocenie Łukasza Bączyka, konsultanta w Dziale Doradztwa Podatkowego PricewaterhouseCoopers intencją ustawodawcy było zapewnienie możliwości odliczenia przez rodzica ulgi na dziecko, jeżeli nie uzyskuje ono kwot w wysokości powodującej obowiązek zapłaty podatku. Ustawodawca posłużył się jednak nie najwłaściwszym w tej sytuacji określeniem - dochód niepowodujący obowiązku zapłaty podatku, podczas gdy dochód został zdefiniowany przez przepisy podatkowe jako przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodu. Podstawę opodatkowania (od której oblicza się kwotę wolną od opodatkowania), stanowi z kolei dochód po odliczeniu m.in. kwot składek na ubezpieczenia społeczne.\n- W związku z tym, czytając literalnie przepisy, urzędnicy mogą dojść do absurdalnych wniosków, że osoba, której dziecko uzyskuje dochody w wysokości przekraczającej kwotę wolną od podatku, nie ma prawa do ulgi, mimo iż dziecko podatku ostatecznie nie zapłaci ze względu na odliczenie składek na ubezpieczenia społeczne - mówi Łukasz Bączyk.\nZdaniem eksperta ustawodawca powinien jak najszybciej zmienić przepis, aby uniknąć rozbieżności interpretacyjnych.\nRównież Piotr Liss, doradca podatkowy w KZWS Spółka Doradztwa Podatkowego, wskazuje, że problem wynika z niefortunnego użycia przez ustawodawcę pojęcia dochód.\n- Organy podatkowe wychwyciły tą nieścisłość i powołując się na gramatyczną wykładnię, która w zakresie ulg podatkowych ma pierwszeństwo, uznały, iż prawo do ulgi przysługuje wyłącznie wtedy, gdy dochód dziecka nie przekroczył 3015 zł, przy czym bez znaczenia pozostaje wysokość odliczeń z tytułu składek ZUS - mówi Piotr Liss.\nEkspert zwraca uwagę, że takie stanowisko było prezentowane już wcześniej, na gruncie opodatkowania osób samotnie wychowujących dziecko (por. interpretacja Urzędu Skarbowego Poznań-Śródmieście z 28 kwietnia 2006 r.; ZD/415-20/06).\n- Twierdzenie takie nie jest pozbawione podstaw, jeśli patrzymy przez pryzmat wykładni gramatycznej poszczególnych wyrazów. Jeśli jednak dokonamy wykładni całego zdania, okaże się, że w każdym przypadku, gdy dziecko nie zapłaci podatku (otrzyma zwrot), dochód nie powodował powstania obowiązku zapłaty, a to uprawnia do ulgi. Niestety, organy podatkowe w większości nie stosują tego rodzaju podejścia - tłumaczy Piotr Liss.\nUlga się należy\nDorota Borkowska, doradca w Departamencie Doradztwa Podatkowego HLB Frąckowiak i Wspólnicy, wyjaśnia, że dopiero pomniejszenie dochodu o składkę ZUS stanowi podstawę do ustalenia, czy wystąpi obowiązek zapłaty podatku.\n- Obliczenie podatku według skali podatkowej następuje po umniejszeniu dochodu o składkę ZUS, a więc przychód minus koszty minus składka ZUS - tłumaczy Dorota Borkowska.\nZdaniem naszej rozmówczyni również inne odliczenia, np. darowizny, mogą wpłynąć na to, czy uzyskany dochód spowodował powstanie obowiązku zapłaty podatku.\n- Dlatego też nie można mówić o dochodzie w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku jedynie po odjęciu od przychodów kosztów ich uzyskania. Do takiej konkluzji prowadzi również druk zeznania rocznego, np. PIT-37 - przekonuje nasza rozmówczyni.\nJak podkreśla Andrzej Ossowski, radca prawny w Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych P. J. Sowisło, przy ocenie prawa do ulgi istotne jest to, czy z zeznania podatkowego dziecka faktycznie wynikać będzie obowiązek zapłaty podatku.\n- Jeżeli pobrane zaliczki na podatek dochodowy podlegają zwrotowi, to uznać należy, iż dziecko osiągnęło dochód niepowodujący powstania obowiązku zapłaty podatku w rozumieniu art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o PIT. Rodzic uprawniony będzie zatem do skorzystania z ulgi rodzinnej - twierdzi ekspert.\n3015 złotych wynosi maksymalna kwota, którą mogło zarobić dziecko w 2007 roku, aby rodzic nie stracił prawa do ulgi prorodzinnej\nArtykuł z dnia: 2008-04-25,\n« Odpowiedź #470 dnia: Kwiecień 30, 2008, 01:09:16 pm »\nUrzędnicy skarbówek jednak strajkują\nProtest na ostatnią chwilę ?\nCo się odwlecze, to nie uciecze. Rozliczający się z podatku na ostatnią chwilę muszą się liczyć z kilometrowymi kolejkami w urzędach. Na dodatek część urzędników jednak postanowiła zaprotestować. W niektórych skarbówkach do pracy nie stawiło się 90 proc. urzędników.\nW wielu urzędach skarbowych w województwie śląskim brakuje od 15 do 75 proc. osób. Pracownicy wzięli w środę w ramach protestu urlopy na żądanie. Katowicka Izba Skarbowa zapewnia jednak, że placówkom nie grozi paraliż. Największy odsetek pracowników na urlopie jest w Urzędzie Skarbowym w Rudzie Śląskiej – nie ma 75 proc., w Sosnowcu do pracy nie przyszło 67 proc., Zabrzu – 43 proc., Jaworznie – ponad 31 proc., Dąbrowie Górniczej – 28 proc., I Urzędzie Skarbowym w Częstochowie – 27,5 proc. W innych urzędach w regionie absencja sięga 15-20 proc.\nStrajk jest, ale paraliżu nie ma\n- Nie ma paraliżu - uspokajała w TVN24 rzeczniczka Izby Skarbowej w Katowicach Grażyna Piechota. - Naczelnicy w razie potrzeby przesuwają do obsługi podatników pracowników z innych działów. Kolejki mogą być, jak zawsze w ostatnim dniu. Urząd nie jest z gumy i kiedy naraz wejdzie do niego 50 petentów, nie rozciągnie się – powiedziała Piechota. Zaznaczyła jednak, że na razie nigdzie nie odnotowano długich kolejek. - Petenci są obsługiwani na bieżąco - dodała.\nNieliczni przyszli do pracy\nPodobnie sytuacja wygląda w Małopolsce. Tam, jak podaje radio RMF FM, średnio jedna czwarta urzędników nie przyszła do pracy. Zwykle absencja nie przekracza kilkanastu procent. Najgorzej jest w urzędzie Kraków-Podgórze, gdzie nie stawiło się 90 proc. pracowników. Z 230 osób w pracy pojawiło się niewielu ponad 40 urzędników. Czynne są tylko trzy stanowiska do przyjmowania PIT-ów, a przed nimi ustawiła się już 50-osobowa kolejka. Tylko trochę lepiej jest w innych małopolskich urzędach. Do pracy w placówkach w Nowej Hucie, Starym Mieście, Limanowej i Olkuszu przyszyła tylko połowa urzędników.\nProblemów ze złożeniem zeznania nie powinni mieć mieszkańcy Warszawy. - Do pracy stawiło się więcej urzędników niż w roku ubiegłym - mówił w TVN24 rzecznik Izby Skarbowej w Warszawie.\nPrzegrupowanie przy okienkach\nNaczelnicy Urzędów Skarbowych w ekspresowym tempie przegrupowują pracowników tak, aby jak najwięcej osób pracowało przy okienkach przyjmujących PIT-y. Roczne rozliczenie się z fiskusem w terminie nie wydaje się zagrożone w innych rejonach; w Łódzkiem na ponad 3 tys. zatrudnionych jedna osoba wzięła urlop na żądanie, kilku urzędników protestuje w Poznaniu. Bez zakłóceń pracują skarbówki w Zakopanem i we Wrocławiu. Godziny pracy urzędów skarbowych zostały wydłużone - w całym kraju mają pracować dziś co najmniej do 18.\nWysokie kary dla spóźnialskich\nZe złożeniem zeznania podatkowego lepiej nie zwlekać. Za nie wywiązanie się z tego obowiązku w terminie, czyli do 30 kwietnia, grozi przede wszystkim grzywna. I to wysoka - fiskus może potraktować nasze spóźnialstwo jako ukrywanie dochodów. A za to grozi nawet kilkanaście tysięcy złotych kary. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie. Za niewielkie spóźnienie grozi mandat w wysokości od 112 do 2200 zł. Ponadto za nie zapłacenie niedopłaty będą naliczone odsetki.\nNawet, jeśli nie dostaniemy grzywny, bo za 2-3 dni spóźnienia rzadko jest nakładana, stracimy prawo do korzystnego rozliczenia podatku razem z małżonkiem. Przepada też możliwość skorzystania z ulgi dla osób samotnie wychowujących dzieci. Spóźniony PIT oznacza także, że nie przekażemy 1 proc. podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego.\nCzęść urzędników protestuje, przed okienkami kolejki\nW niektórych urzędach skarbowych pracownicy jednak postanowili zaprotestować w ostatnim dniu składania PIT-ów. Wzięli urlopy na żądanie lub oddają krew.\nW urzędzie Kraków-Podgórze do pracy nie przyszło 90 proc. pracowników. Z 230 pojawiło się nieco ponad 40 urzędników. Czynne są trzy stanowiska do przyjmowania PIT-ów, a przed nimi ustawiła się już kilkudziesięcioosobowa kolejka.\n- Protest, który wymierzony jest w zwyczajnych ludzi, uważam za bezsensowny, dlatego ja tego protestu nie popieram - twierdzi w rozmowie z RMF FM naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze. Do pracy przy odbiorze PIT-ów skierował kierowników innych działów.\nTrochę lepiej jest w innych małopolskich urzędach. Do pracy w placówkach w Nowej Hucie, Starym Mieście, Limanowej i Olkuszu przyszła połowa urzędników.\nW wielu urzędach skarbowych woj. śląskiego brakuje od 15 do 75 proc. osób. Katowicka Izba Skarbowa zapewnia jednak, że placówkom nie grozi paraliż.\nNajwiększy odsetek pracowników na urlopie jest w Urzędzie Skarbowym w Rudzie Śląskiej - nie ma 75 proc., w Sosnowcu do pracy nie przyszło 67 proc., Zabrzu - 43 proc., Jaworznie - ponad 31 proc., Dąbrowie Górniczej - 28 proc., I Urzędzie Skarbowym w Częstochowie - 27,5 proc. W innych urzędach w regionie absencja sięga 15-20 proc.\nWedług przewodniczącej Międzyregionalnej Sekcji Pracowników Skarbowych NSZZ "Solidarność" Józefy Warchali są to dane zaniżone, a faktyczna absencja sięga w niektórych urzędach nawet 90 proc.\n- To nie wpłynie na obsługę zeznań podatkowych. Naczelnicy w razie potrzeby przesuwają do obsługi podatników pracowników z innych działów. Kolejki mogą być, jak zawsze w ostatnim dniu. Urząd nie jest z gumy i kiedy naraz wejdzie do niego 50 petentów, nie rozciągnie się - powiedziała rzeczniczka Izby Skarbowej w Katowicach Grażyna Piechota.\nPracownicy skarbówki domagają się poprawy warunków pracy oraz podwyżek wynagrodzeń. Chcą zwiększenia kwoty przewidzianej na jeden etat w aparacie skarbowym oraz reformy służby cywilnej.\n« Odpowiedź #471 dnia: Kwiecień 30, 2008, 01:17:13 pm »\nJeśli więc podatnik kupił w ilościach hurtowych np. długopisy, które miał zamiar przekazać na potrzeby reklamy i cena jednostkowa nabycia wyniosła np. 3 złote netto - to do końca 2007 roku powodowało to brak opodatkowania przekazania takich długopisów. Teraz podatnik musi ustalić, jaka jest nie jego cena nabycia - ale cena detaliczna stosowana na rynku - i to cena brutto. Tylko w przypadku, gdy okaże się, że nie ma porównywalnej transakcji podatnik odnosi się do ceny nabycia względnie kosztu wytworzenia towaru. Jest to dodatkowa komplikacja administracyjna, jak się zdaje zupełnie zbędna\n« Odpowiedź #472 dnia: Kwiecień 30, 2008, 01:18:00 pm »\nniech sobie strajkują,mi to nie przeszkadza,ja już złożyłem pita,po świętach,dn.25.03.bez kolejki,bo urzędzie dzielnicowym od grudnia 2007 stoi maszyna-tzw.pitoman-do przyjmowania druków wypełnionych.jestem szczęsciarzem,bo pierwszy raz złożyłem pita bez kolejki. :ok: :ok: :tekno: :tekno:\n« Odpowiedź #473 dnia: Maj 02, 2008, 12:32:42 am »\nJak rozliczyć dochody z działalności\n« Odpowiedź #474 dnia: Czerwiec 01, 2008, 01:51:37 pm »\nGazeta Podatkowa nr 43 z dn. 2008.05.29\nMój ojciec pozostawił spadek obciążony dużą ilością długów. Nie chcę ponosić odpowiedzialności za jego zobowiązania ani uczestniczyć w sporach z jego wierzycielami. Czy mogę odrzucić spadek, mimo że jestem jedynym spadkobiercą po ojcu? Jeśli tak, to ile mam czasu na podjęcie takiej decyzji?\nSpadek zostaje nabyty przez spadkobierców z mocy prawa z chwilą śmierci spadkodawcy. Jednak dopiero z chwilą przyjęcia bądź odrzucenia spadku to nabycie staje się ostateczne. Możliwość odrzucenia spadku związana jest z tym, że nikt nie może być zmuszony do przyjmowania majątku po innej osobie. Przepisy przyznają każdemu spadkobiercy możliwość zadecydowania o przypadającym mu spadku w terminie sześciu miesięcy (liczonym od chwili, w której dany spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania do spadku). Stanowi o tym art. 1015 § 1 K.c. Jeśli dochodzi do dziedziczenia z mocy ustawy (a więc gdy nie było testamentu), z reguły początkiem tego terminu jest pozyskanie przez spadkobiercę informacji o śmierci spadkodawcy.\nSpadkobierca może podjąć trzy decyzje. Po pierwsze, może spadek przyjąć - nabędzie wówczas spadek i będzie odpowiadał za wszelkie długi, w pełnej wysokości. Po drugie, może spadek odrzucić - wówczas przestanie być spadkobiercą i nie będzie ponosić odpowiedzialności za długi spadkowe. Po trzecie, może spadek przyjąć, jednak ograniczyć swoją odpowiedzialność za długi. Takie ograniczenie polega na tym, że spadkobierca nie odpowie za długi o większej wartości, niż wynosi stan czynny przypadającego mu spadku (a więc wartość odziedziczonych praw). Stosowne oświadczenie spadkobierca może złożyć przed sądem rejonowym lub notariuszem.\nW kontekście tych decyzji trzeba zwrócić szczególną uwagę na art. 1015 § 2 K.c. Jeśli we wskazanym terminie spadkobierca nie złoży swojego oświadczenia odnośnie spadku (nie odrzuci go, nie przyjmie bądź nie przyjmie z ograniczeniem odpowiedzialności za długi), wówczas, co do zasady, następuje taki skutek, jakby przyjął spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi. Przyjęcie biernej postawy przez Czytelnika może więc zakończyć się dla niego bardzo niekorzystnie, tj. koniecznością poniesienia, całym swoim majątkiem, odpowiedzialności za wszystkie długi ojca, które weszły do spadku.\n« Odpowiedź #475 dnia: Czerwiec 03, 2008, 10:56:08 pm »\nZmiana banku to strata ulgi odsetkowej\nIzabela Lewandowska 31-05-2008\nKorzystający z ulgi odsetkowej na kupno mieszkania czy budowę domu tracą tę ulgę, jeśli spłacą kredyt mieszkaniowy kredytem zaciągniętym w innym banku. Z racji spłaty tego drugiego ulga nie przysługuje\nCzytelnik zaciągnął w 2006 r. komercyjny kredyt mieszkaniowy w złotych polskich. Okazało się, że korzystniejszy byłby kredyt we frankach szwajcarskich. Jeden z banków, oferujący lepsze warunki spłaty, godzi się udzielić mu kredytu na spłatę tego pierwotnego, i to we frankach szwajcarskich. Czytelnik pyta, czy po takiej konwersji będzie mógł nadal korzystać z ulgi odsetkowej na spłatę nowego kredytu. Przecież jego cel jest taki sam jak poprzedniego.\nNiestety, kredytobiorca traci wówczas możliwość kontynuowania ulgi. Chodzi o to, że kredyt został w tym drugim banku zaciągnięty nie na sfinansowanie inwestycji mieszkaniowej, ale na spłatę pierwszego kredytu zaciągniętego na ten cel. Ulga zaś tego nie dotyczy. Taka jest interpretacja przedstawicieli fiskusa.\n« Odpowiedź #476 dnia: Czerwiec 11, 2008, 02:01:54 pm »\nPIT | Korzystanie z ulgi rehabilitacyjnej\n« Odpowiedź #477 dnia: Czerwiec 13, 2008, 08:33:10 am »\n« Odpowiedź #478 dnia: Czerwiec 23, 2008, 08:24:59 am »\nPIT | Rozliczenia podatkowe rodziców\nBędzie mniejsza ulga prorodzinnaNowelizacja ustawy o PIT zmodyfikuje ulgę prorodzinną. Od przyszłego roku ulga na dziecko ma być odliczana proporcjonalnie. Zdaniem ekspertów uzależnienie ulgi od daty urodzenia dziecka jest sprawiedliwe.\nMinisterstwo Finansów kończy właśnie prace nad zmianami w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedna z fundamentalnych zmian, jakie tą nowelizacją mają być wprowadzone od przyszłego roku, to modyfikacja ulgi prorodzinnej. Ma być ona odliczana proporcjonalnie. Proporcja będzie zależała od okresu posiadania dziecka (tzn. od urodzenia dziecka do końca okresu, w którym przysługuje ulga).\n- Gdy dziecko rodzi się w grudniu, niezasadne wydaje się korzystanie z ulgi pełnej, na cały rok - tłumaczyła w rozmowie z GP wiceminister finansów Elżbieta Chojna-Duch.\nZdaniem Jarosława Nenemana, byłego wiceministra finansów, propozycja, by wysokość ulgi była proporcjonalna do liczby miesięcy przeżytych przez dziecko, ma sens.\n- Proponowane zmiany pewnie nieco ucywilizują tę ulgę. Jednak samo jej wprowadzenie to największy błąd dokonany w systemie podatkowym w ostatnich latach. Tej ulgi po prostu nie powinno być - uważa Jarosław Neneman.\nWedług niego, z nieznanych przyczyn część publicystów i polityków traktuje dzieci jako zło, coś, z czym wiążą się kłopoty i duże (wyliczane jedynie przez prasę) wydatki. Państwo powinno więc łagodzić te kłopoty i wydatki za pomocą ulgi podatkowej.\n- Z mojej perspektywy (ojca trzech synów) sprawy nie wyglądają tak ponuro. Owszem, dzieci to spore zamieszanie i jeszcze większe wydatki, ale w mojej rodzinie nie traktuje się ich w kategoriach: koszt - korzyść. To przede wszystkim radość, którą trudno przeliczać na pieniądze - komentuje nasz rozmówca.\nDodaje jednocześnie, że jeśli jednak społeczeństwo uważa, że warto wspomagać finansowo wychowanie dzieci, to ulga w podatku jest najgorszym z możliwych rozwiązań. Ulga ta w Polsce pojawiła się z pobudek propagandowo-politycznych i była wyrazem niemocy dokonania czegoś mądrzejszego. I tak powstał kosztowny system, którego beneficjentami są wszyscy rodzice.\nTo zarzut nienowy. Już na etapie wprowadzania ulgi na naszych łamach mówiło się o tym, że konstrukcja ulgi sprawia, że opłaca się ona przede wszystkim bogatszym rodzicom. W niewielkim stopniu korzystają z niej rodzice w rodzinach wielodzietnych z niskimi dochodami - czyli ci, którzy potencjalnie najbardziej potrzebują wsparcia. Nie korzystają natomiast rolnicy, ryczałtowcy, podatnicy rozliczający się kartą podatkową itd.\n- Za chwilę pewnie i te grupy zostaną jakoś tam na prędce, byle jak objęte tą ulgą. Tylko jak dać ulgę w podatku dochodowym komuś, kto go nie płaci? Już jestem pewien, że politycy coś wymyślą - twierdzi Jarosław Neneman.\nJego zdaniem, należy jak najszybciej zlikwidować ulgę prorodzinną i becikowe i całość pomocy państwa na wychowanie dzieci skupić po stronie wydatków. Wtedy będzie można ją precyzyjnie adresować do tych, którzy pomocy potrzebują. I nie powinny to być jedynie bezpośrednie transfery pieniężne, bo część z nich nie trafi do dziecka.\n- Zbudowanie systemu wspomagającego wychowanie dzieci nie jest łatwe - ulga podatkowa jest o wiele łatwiejsza - politycy mogą odtrąbić zwycięstwo i zapomnieć o sprawie. A ulga, chociaż ładnie się nazywa i choć podatnicy ją (jak i każdą inną) uwielbiają, jest kosztowna i nieefektywna - argumentuje Jarosław Neneman.\nZ tymi poglądami można oczywiście zgadzać się lub nie. Nie da się jednak ukryć, że ulga, jak mało która, wyjątkowo spodobała się podatnikom. I trudno się temu dziwić. Ze wstępnych danych wynika, że nawet kilka milionów Polaków, dzięki tej właśnie uldze, za ubiegły rok nie zapłaciło podatku wcale lub też uniknęło bolesnych dopłat w rozliczeniu rocznym. Ostrożne szacunki resortu finansów mówiły o tym, że w kieszeniach podatników mogło zostać nawet o 7 mld zł więcej niż rok wcześniej. Z tej perspektywy trudno dziwić się, że pomysł ministerstwa nie spodobał się tym, którzy z ulgi mogą dziś korzystać. Z drugiej strony wyraźnie też widać, że ulga służy głównie zmniejszaniu wysokości płaconych podatków. Nie stymuluje natomiast zwiększenia wydatków na dzieci, np. na ich edukację. Trudno zresztą, by tak było, skoro mniej zarabiające osoby nie są w stanie skorzystać z całej kwoty odliczenia.\nMniej dla rodziców\nJak już wspomniałam na wstępie, proporcjonalne rozliczenie ulgi oznacza dla większości rodzin zmniejszenie jej w pierwszym roku życia dziecka oraz w ostatnim roku jej przysługiwania. To zaś oznacza konieczność zapłacenia w tych latach wyższego podatku. Na ten sam aspekt zwraca uwagę Barbara Pyzel, doradca podatkowy w KPMG, która przyznaje, że rozważane zmiany nie są korzystne dla podatników. Jednak z drugiej strony rozliczenie proporcjonalne jest uważane za bardziej sprawiedliwe podatkowo. Ponadto rozliczenie proporcjonalne pozwoliłoby na wyjaśnienie pewnych nieścisłości w obecnych przepisach. Jeżeli dzieci mieszkają u obojga rozwiedzionych rodziców, to kwota odliczenia dla każdego rodzica stanowi iloczyn liczby miesięcy pobytu dzieci u rodzica i kwoty ulgi podzielonej przez 12. Nie do końca jednak wiadomo, jak rozliczyć rok, w którym nastąpił rozwód, bo wtedy dziecko mieszkało również kilka miesięcy z obojgiem rodziców - zauważa nasz ekspert.\nTrudności z wychowaniem\nNawet wśród ekspertów podatkowych znajdują się jednak i tacy, którzy nowe rozwiązania uważają za niesprawiedliwe. I tak np. Paweł Jabłonowski, doradca podatkowy w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, twierdzi, że zmiany spowodują, że rodzice dzieci, które urodzą się pod koniec roku, najmniej w rozliczeniu za dany rok skorzystają z ulgi, która ma być rozliczana proporcjonalnie do okresu życia dziecka w danym roku podatkowym. Pozornie logiczne rozwiązanie nie jest w jego opinii sprawiedliwe. Jest tak dlatego, że ulga, która ma za zadanie wspierać finansowo rodziców w związku z wychowaniem dziecka, traci w ten sposób swój cel, jeśli chodzi o początkowy etap wychowania dziecka.\n- Wiadomo bowiem, że duże nakłady związane z przyszłym wychowywaniem dziecka są czynione przez rodziców jeszcze przed jego urodzeniem. Przy projektowanym brzmieniu ustawy ulga nie będzie sprzyjać rodzicom właśnie na tym wstępnym etapie - podkreśla Paweł Jabłonowski.\nWięcej dla budżetu\nZ punktu widzenia podatnika możliwość proporcjonalnego odliczania ulgi rodzinnej spowoduje, że uzyskiwane przez niego miesięczne dochody powinny proporcjonalnie wzrosnąć, ponieważ ulga będzie rozliczana za każdy miesiąc. Strata dla podatników jest zatem ewidentna. Inaczej ma się natomiast rzecz z budżetem. Ten zyska, skoro płacone przez część podatników podatki będą wyższe. Nie ma się jednak co oszukiwać. Zysk budżetu wielki nie będzie.\nJak zauważa Grzegorz Gniadek, asystent podatkowy w BDO Numerica, z punktu widzenia budżetu państwa proporcjonalne naliczanie ulgi rodzinnej pozwoli na nieznaczne ograniczenie jej kosztów.\nUlga dla rodzin zastępczych\nZ pochlebnym przyjęciem ekspertów spotkał się także pomysł rozszerzenia ulgi na rodziny zastępcze.\n- Rozszerzenie ulgi na opiekunów prawnych należy uznać za krok w dobrym kierunku, prowadzący do pełnej realizacji zasady równego traktowania podatników względem prawa. Jednak zasada ta nadal nie jest w tym przypadku w pełni zachowana, ponieważ możliwości skorzystania z ulgi pozbawieni są rodzice zastępczy. Warto podkreślić, że ich wyłączenie z zakresu stosowania ulgi nie znajduje racjonalnego uzasadnienia - podkreśla Grzegorz Gniadek.\nTego samego zdania są także inni eksperci.\n- Rozszerzenie ulgi dla rodzin zastępczych jest zasadne - dodaje Barbara Pyzel.\nZ FORUM WWW.GAZETAPRAWNA.PL\nKto ma dzieci, ten wie, że przed urodzeniem dziecka wydatki są znaczne: łóżeczko, wózek, cała wyprawka plus opieka zdrowotna nad ciężarną. Maciuś\nJak dla Polaków ma być coś korzystne, to się to szybko likwiduje, wprowadzając prawo zbójeckie, by znów coś przywłaszczyć opodatkować, oskładkować... Opolka\nNawet gdy dziecko rodzi się w grudniu, to istnieje i jest członkiem rodziny przez wiele miesięcy wcześniej. Wymaga opieki i diagnostyki medycznej - często nierefundowanej przez NFZ, kobieta często ma trudności w zarobkowaniu - czasami zwolnienie, utrata uznaniowych premii. Prorodzinna\nRozliczanie ulgi na dzieci znacznie się skomplikuje, natomiast efekt w postaci dodatkowych wpływów podatkowych będzie mizerny. Niewiele ma to wspólnego z ideą upraszczania i obniżania podatków. Andrzej\nArtykuł z dnia: 2008-06-13, ostatnia aktualizacja: 2008-06-15 15:04\n« Odpowiedź #479 dnia: Czerwiec 23, 2008, 10:12:45 am »\nZmiana na proporcję odliczeń brzmi sensownie choc mi osobiście nie na rękę (TP- XII/08)\nReszta pozostawia wiele do życzenia\n« Odpowiedź #480 dnia: Czerwiec 24, 2008, 09:38:22 am »\nKiedy podatnik naraża się na karę\nPodatnik, który nie dopełnia nałożonych na niego obowiązków podatkowych, może zostać ukarany przez fiskusa. Wysokość kary finansowej lub kary pozbawienia wolności zależy od rodzaju popełnionego wykroczenia lub przestępstwa.\nOdpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe podlega osoba, która popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Nie jest przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma.\nPrzy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu zabronionego bierze się pod uwagę rodzaj i charakter zagrożonego lub naruszonego dobra, wagę naruszonego obowiązku finansowego, wysokość uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej, sposób i okoliczności popełnienia czynu zabronionego, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonej reguły ostrożności i stopień jej naruszenia. Zasady wymierzania oraz rodzaje przestępstw i wykroczeń skarbowych określa ustawa kodeks karny skarbowy.\nMoment popełnienia błędu\nCzyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym nastąpiło niewłaściwe zachowanie podatnika.\nJeśli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, stosuje się ustawę nową, jednak należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Niedopuszczalne jest stosowanie w części ustawy nowej i w części ustawy obowiązującej poprzednio.\nPRZYKŁAD: ORZECZENIE W SPRAWIE KARNEJ SKARBOWEJ\nCzy przy wykroczeniu bądź przestępstwie skarbowym o karze decyduje organ podatkowy czy sąd?\nW sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe orzekają sądy powszechne albo sądy wojskowe. W sprawach o wykroczenia skarbowe karane w drodze mandatu karnego orzeka organ podatkowy. Orzekanie w sprawach o wykroczenia skarbowe przed sądem następuje w postępowaniu: w przedmiocie udzielenia zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności; nakazowym; uproszczonym; w stosunku do nieobecnych.\nOrzekanie w sprawach o przestępstwa skarbowe następuje także w postępowaniu zwyczajnym, jeżeli prowadzone było śledztwo.\nPrzy sprawach karnych skarbowych organy podatkowe biorą w nich udział. Organami postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe są: urząd skarbowy; inspektor kontroli skarbowej; urząd celny; Straż Graniczna; Policja; Żandarmeria Wojskowa; Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Centralne Biuro Antykorupcyjne.\nPRZYKŁAD: UDZIAŁ PODATNIKA W POSTĘPOWANIU\nCzy przy sprawie o wykroczenie skarbowe podatnik może mieć obrońcę?\nW sprawach o wykroczenia skarbowe oskarżony może korzystać z pomocy jednego obrońcy. Obrońcą może być także radca prawny.\nWarto tu dodać, że w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony, podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej oraz interwenient. W postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony oraz interwenient. Interwenientowi w toku całego postępowania przysługują uprawnienia w granicach interwencji.\nOprócz prokuratora, oskarżycielem publicznym przed sądem jest organ, który wnosi i popiera akt oskarżenia, czyli np. przedstawiciel urzędu skarbowego.\nOsoba, która popełnia wykroczenie bądź przestępstwo skarbowe, odpowiada za nie, gdy osiągnie odpowiedni wiek. Na zasadach określonych w kodeksie karnym skarbowym odpowiada osoba, która popełnia czyn zabroniony po ukończeniu lat 17, chyba że przepis ustawy stanowi inaczej.\nW stosunku do podatników, którzy popełnili przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe po ukończeniu lat 17, ale przed ukończeniem lat 18, sąd zamiast kary lub środka karnego stosuje środki wychowawcze, lecznicze albo poprawcze przewidziane dla nieletnich, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają.\nCo ważne, ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo albo tylko jedno wykroczenie skarbowe. Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej. Za krótki odstęp czasu uważa się okres do sześciu miesięcy.\nMoże się też zdarzyć, że podatnik popełni wykroczenia bądź przestępstwa, za które przewidziane są różne kary. Co w takiej sytuacji? Jeżeli ten sam czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach kodeksu karnego skarbowego, przypisuje się tylko jedno przestępstwo skarbowe lub tylko jedno wykroczenie skarbowe na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wtedy sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, a jeżeli zbiegające się przepisy przewidują zagrożenia takie same - na podstawie przepisu, którego znamiona najpełniej charakteryzują czyn sprawcy. Nie ma jednak przeszkód, aby sąd orzekł także inne środki przewidziane w kodeksie.\nZa popełnienie przestępstwa lub wykroczenia może ponieść odpowiedzialność więcej osób niż tylko te, które popełniły błąd. Do odpowiedzialności zostanie także pociągnięta osoba, która kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.\nTeraz przejdźmy do konkretów, wskazując tylko niektóre zachowania podatnika, które mogą zostać potraktowane, jako przestępstwo lub wykroczenie skarbowe.\nPrzede wszystkim ukarany zostanie podatnik, który uchyla się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji. W takiej sytuacji, gdy naraża podatek na uszczuplenie, zostanie na niego nałożona kara grzywny do 720 stawek dziennych albo wymierzona kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie.\nNie tylko osoba, która nie wpłaca podatków, może być ukarana. Również podatnik, który w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą innego podmiotu i przez to naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat trzech, albo obu tym karom łącznie.\nSankcje grożą także za: brak prowadzenia odpowiedniej ewidencji przez podatnika czy prowadzenie ich w sposób niewłaściwy czy niewystawianie faktur bądź rachunku.\nW każdym wymienionym przypadku, gdy kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego podlega odpowiednio mniejszym sankcjom.\nTo tylko niektóre przykłady przestępstw i wykroczeń skarbowych. Kodeks karny skarbowy wymienia niewłaściwe postępowania także w zakresie podatku akcyzowego, rozliczania dotacji i subwencji, obrotu dewizowego, obowiązków celnych, organizacji gier i zakładów wzajemnych.\nPRZYKŁAD: NIEPRAWIDŁOWOŚCI SPÓŁKI CYWILNEJ\nCzy w postępowaniu karnym skarbowym odpowiedzialność za nieprawidłowo złożoną deklarację przez jednego wspólnika poniesie spółka?\nW zakresie postępowania karnego skarbowego spółka cywilna, jako podatnik, nie może popełnić przestępstwa ani wykroczenia. Może je popełnić jedynie osoba fizyczna. Tylko osobie fizycznej, która złożyła nieprawidłową deklarację podatkową, można zarzucić jakiś stopień niedbalstwa przy składaniu tej deklaracji, co wystarcza do postawienia zarzutu popełnienia wykroczenia skarbowego. Co prawda przepisy kodeksu karnego skarbowego dopuszczają nałożenie na osoby prawne, jak również na jednostki niemające osobowości prawnej odpowiedzialności za grzywnę nałożoną na inny podmiot, jednak ewentualna odpowiedzialność spółki następuje dopiero w przypadku, gdy spółka odniosła lub mogłaby odnieść z przestępstwa sprawcy korzyść majątkową, a grzywny nie jest w stanie uiścić sam skazany. Spółka cywilna będzie zatem odpowiadać posiłkowo, co oznacza, że nie ponosi ona odpowiedzialności karnej skarbowej w sposób bezpośredni.\nKodeks karny skarbowy przedwiduje następujące kary:\n37,53 zł - 15 012 zł - wynosi rozpiętość stawki dziennej za przestępstwa skarbowe\n112,60 zł - 22 520 zł - wynosi rozpiętość kary grzywny za wykroczenie skarbowe\nNie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu\nCZYN ZABRONIONY - to zachowanie o znamionach określonych w kodeksie karnym skarbowym, chociażby nie stanowiło ono przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego.\nPRZESTĘPSTWO SKARBOWE - to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny w stawkach dziennych, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności.\nWYKROCZENIE SKARBOWE - to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny określonej kwotowo, jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia.\n• Ustawa z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.).\nArtykuł z dnia: 2008-06-24\n« Odpowiedź #481 dnia: Czerwiec 25, 2008, 10:44:31 pm »\nPowraca ulga na nianie\nResort pracy ma nową propozycję ulgi w PIT z tytułu zatrudniania niani. Z preferencji nie będzie mógł skorzystać podatnik zatrudniający pomoc domową. Nowa ulga miałaby zastosowanie po raz pierwszy w rozliczeniu podatkowym za 2008 rok.\nResort pracy ma nową propozycję ulgi w PIT z tytułu zatrudniania niani\nMinisterstwo Pracy i Polityki Społecznej zakończyło pracę nad tzw. ustawą rodzinną. Obok zmian w kodeksie pracy dotyczących m.in. wydłużenia urlopów macierzyńskich projekt przewiduje zmianę w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych zakładającą przywrócenie ulgi podatkowej z tytułu zatrudniania opiekunki do dziecka. Proponowane rozwiązanie jest już drugim podejściem resortu do wprowadzenia ulgi. Wcześniejsza propozycja rodziła jednak obawy, że preferencja może być wykorzystywana do obniżania dochodu do opodatkowania dzięki zatrudnianiu członków rodziny, o czym GP informowała. Nowa wersja zmiany wątpliwości te usunęła wyraźnie stanowiąc, że podatnik ubiegający się o możliwość skorzystania z ulgi będzie musiał złożyć oświadczenie, że zatrudniana osoba nie jest z nim spokrewniona.\n« Odpowiedź #482 dnia: Czerwiec 26, 2008, 07:35:43 am »\nKorekta w PIT nie wpływa na 1 proc. podatku\nPodatnik, który zaniży w deklaracji podatek, musi złożyć korektę i dopłacić brakującą kwotę. Korekta nie wpływa na wysokość 1 proc. podatku dla organizacji pożytku publicznego.\nUrząd skarbowy na wniosek podatnika prze- kazuje na rzecz orga- nizacji pożytku publicznego kwotę nieprzekraczającą 1 proc. podatku, wynikającego ze złożonego w terminie zeznania podatkowego. Przekazanie tej kwoty na konto wybranej przez podatnika organizacji musi nastąpić najpóźniej do 31 lipca 2008 r.\n- A co w sytuacji, gdy po 31 lipca 2008 r. podatnik złoży korektę zeznania, która powoduje zmianę kwoty wskazanej jako 1 proc. podatku - pyta nas księgowa z urzędu skarbowego.\nMałgorzata Napiórkowska-Kubicka, doradca podatkowy w Accreo Taxand, odpowiada, że po złożeniu deklaracji podatnikowi przysługuje prawo do jej skorygowania do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Obowiązujące przepisy nie odnoszą się do wpływu korekty na 1 proc. podatku przekazywanego organizacjom pożytku publicznego.\n- Wskutek korekty zeznania dokonanej po 31 lipca danego roku zmianie ulegnie wysokość podatku oraz automatycznie kwota stanowiąca 1 proc. podatku podlegającego przekazaniu na rzecz organizacji. Jeżeli podatnik wykaże w deklaracji podatek w zaniżonej wysokości, zobowiązany będzie wyrównać brakującą kwotę - nie wpłynie to jednak na wysokość tej części podatku (1 proc.), która została przekazana przez urząd skarbowy na konto organizacji - tłumaczy Małgorzata Napiórkowska-Kubicka.\nDodaje, że w sytuacji, gdy podatnik pomyłkowo zawyży podatek w złożonym zeznaniu, wydaje się, że otrzymany zwrot pozostanie bez wpływu na kwotę podatku przekazaną na rzecz konkretnej organizacji.\nNasza rozmówczyni z Accreo Taxand zauważa także, że urzędy skarbowe mają ograniczoną czasowo (do 31 lipca) możliwość dokonania zmian w zakresie wysokości kwot przekazywanych na rzecz organizacji pożytku publicznego.\nJeżeli urząd przed końcem lipca danego roku podatkowego stwierdzi, że zeznanie zawiera nieprawidłowości i w ramach posiadanych uprawnień dokona poprawek albo wezwie podatnika do złożenia korekty, w razie skorygowania zeznania przed upływem terminu, w którym bezwzględnie nastąpić ma przekazanie 1 proc. uprawnionym podmiotom, przekaże na rzecz organizacji kwotę wynikającą nie z zeznania pierwotnego, ale z dokonanej korekty.\n31 lipca mija termin przekazywania przez urzędy skarbowe 1 proc. podatku dla organizacji pożytku publicznego\n« Odpowiedź #483 dnia: Czerwiec 26, 2008, 08:45:11 pm »\nIndywidualna interpretacja podatkowa to przede wszystkim dokument, który pozwala rozwiać wątpliwości co do stosowania prawa podatkowego. Jest ochroną dla podatnika, który ją otrzymał, a także wiąże organy podatkowe.\nInterpretacje podatkowe wydaje minister za pośrednictwem czterech izb skarbowych w: Bydgoszczy, Katowicach, Warszawie i Poznaniu.\nWniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie będzie spełniał wymogów formalnych, np. nie będzie miał opisanego stanu faktycznego lub nie będzie opłacony, zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia\nDokładne omówienie problemów dotyczących interpretacji podatkowych ( cały artykuł ) http://podatki.gazetaprawna.pl/porady/23565,kiedy_starac_sie_o_interpretacje_podatkowa.html\n« Odpowiedź #484 dnia: Lipiec 01, 2008, 05:33:38 pm »\nDorosły człowiek ma około 5-6 litrów krwi. Jednorazowo można oddać 450 ml krwi. Mężczyźni mogą oddawać krew nie częściej niż co osiem tygodni, kobiety nie częściej niż co 12 tygodni. Rocznie mężczyzna może więc oddać krew sześć razy, a kobieta cztery.\nSzczegółowa analiza i obliczenia http://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/24203,oddajac_krew_mozna_odliczyc_2_5_tys_zl.html\n« Odpowiedź #485 dnia: Lipiec 02, 2008, 10:24:41 pm »\nPodatek od odprawy pośmiertnej\nMarta Gadomska 02-07-2008\nCzy od odprawy pośmiertnej odprowadzamy podatek?\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/156685.html\n« Odpowiedź #486 dnia: Lipiec 02, 2008, 10:27:19 pm »\nDarowizny odliczane za 2008 rok\nPodatnicy, którzy chcą zaoszczędzić na podatku w rozliczeniu za 2008 rok, mogą dokonać darowizny. Tak jak w latach ubiegłych, zarówno darowizny limitowane uregulowane w ustawie podatkowej, jak i tzw. darowizny kościelne, które odlicza się bez limitu, stanowią podstawę do skorzystania z ulgi.\nCałość w Gazecie Prawnej http://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/24384,darowizny_odliczane_za_2008_rok.html\n« Odpowiedź #487 dnia: Lipiec 03, 2008, 09:24:13 pm »\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/157423.html\n« Odpowiedź #488 dnia: Lipiec 03, 2008, 09:39:25 pm »\nDobrowolna korekta błędu zmniejszy karne odsetki\nKatarzyna Tabaka 03-07-2008\nOsoby, które same odkryją omyłkę w zeznaniu i zapłacą zaległości podatkowe, będą obciążane niższymi odsetkami niż ci, u których wykryje ją kontrola\nTo najnowsza propozycja, nad którą wczoraj dyskutowali posłowie komisji „Przyjazne państwo”. (...)\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/157402.html\n« Odpowiedź #489 dnia: Lipiec 04, 2008, 09:41:33 pm »\nKiedy przysługuje ulga budowlana\nKatarzyna Tabaka 04-07-2008\nSamo poniesienie wydatków na zakup mieszkania w latach 1997 – 2001 nie daje prawa do ulgi budowlanej\nWarunkiem koniecznym było wykazanie tych wydatków w zeznaniu podatkowym. Zeznanie powinno być złożone najpóźniej za 2001 r., nawet jeśli podatnik nie uzyskał w danym roku żadnych przychodów.\nTak uznał dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej (nr IPPB2/415-458/08-2/MK) dotyczącej ulgi budowlanej oraz możliwości skorygowania deklaracji za lata 2000 – 2005. (...)\nCałość w Rzeczpospolitej : http://www.rp.pl/artykul/157970.html\n« Odpowiedź #490 dnia: Lipiec 06, 2008, 09:23:27 am »\nNiezbędnik Gazety Prawnej\nSprawdzanie nieujawnionych źródeł przychodów podatników to jeden z priorytetowych obszarów kontrolnych organów podatkowych. Kupno mieszkania, domu czy samochodu to wydatki, które najczęściej interesują fiskusa, zwłaszcza jeśli z deklaracji podatkowych wynikają niskie dochody. Na wypadek kontroli warto zbierać wszystkie dokumenty potwierdzające pochodzenie środków, które są przeznaczane na duże zakupy.\n« Odpowiedź #491 dnia: Lipiec 07, 2008, 05:24:01 pm »\nPosłowie poprawiają absurdalne przepisy podatkowe\nMonika Pogroszewska 07-07-2008\nPrzedsiębiorcy skorygują deklarację VAT po zakończeniu kontroli podatkowej. Nie będą też płacić pod koniec roku podwójnych zaliczek na podatek dochodowy\nSejmowa komisja „Przyjazne państwo” przygotowała trzy kolejne projekty nowelizacji ustaw podatkowych, które mają zmienić najbardziej uciążliwe przepisy. Sejm przeprowadzi ich pierwsze czytanie już na najbliższym posiedzeniu, które rozpoczyna się w środę, 9 lipca.\nRyczałt przez cały rok\nKomisja chce też ułatwić życie rzemieślnikom, zmieniając ustawę o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Nowelizacja polegać będzie na wykreśleniu przepisów, według których przedsiębiorcy tracą prawo do ryczałtu, jeśli w ciągu roku podatkowego ich przychody przekroczą 150 tys. euro. Obecnie w takiej sytuacji firma musi też przejść na księgę przychodów i rozchodów, ponieważ nie może dłużej prowadzić księgowości uproszczonej.\nJednak utrata prawa do ryczałtu dotyczy tylko firm działających ponad rok. W pierwszym roku działalności z tej formy rozliczeń można korzystać do końca roku, nawet gdy zostanie przekroczony określony próg.\n– Projekt nowelizacji wyrównuje warunki stawiane podatnikom rozpoczynającym działalność i ją kontynuującym. Obecne zróżnicowanie jest niesprawiedliwe i stawia w gorszej sytuacji firmy funkcjonujące ponad rok.\nCałość w Rzeczpospolitej : http://www.rp.pl/artykul/159083.html\n« Odpowiedź #492 dnia: Lipiec 08, 2008, 06:02:17 pm »\nBędą nowe ulgi przy sprzedaży mieszkań\nMonika Pogroszewska 08-07-2008\nZ początkiem 2009 r. znika ulga meldunkowa. Podatnicy skorzystają jednak z innego zwolnienia, jeżeli zysk ze sprzedaży starego mieszkania zainwestują w zakup, remont lub modernizację innego\nRząd chce znieść obowiązek meldunkowy, więc – jak wyjaśnia resort – zwolnienie na podstawie zameldowania i tak straci rację bytu. W zamian ministerstwo proponuje inne rozwiązanie, nie do końca nowe. Osoba sprzedająca dom lub mieszkanie nie zapłaci podatku dochodowego, jeśli w ciągu dwóch lat przeznaczy pieniądze ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe.\nW projekcie przewidziano wiele takich celów. Mówi się m.in. o zakupie domu lub mieszkania, ich części lub udziału w nieruchomości. Dotyczy to też nabycia gruntu, udziału w gruncie lub prawa użytkowania wieczystego. Można by też nabyć spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub domu jednorodzinnego albo udział w takim prawie. Środki ze sprzedaży można by też przeznaczyć na rozbudowę, przebudowę lub remont innego lokalu, a także spłatę kredytu lub pożyczki zaciągniętych na wymienione w projekcie cele mieszkaniowe.\nAle uwaga – nie musi to być nieruchomość położona w Polsce. Ministerstwo określiło wyraźnie, że dotyczy to także państw Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii. Na przewidzianych w projekcie zasadach można więc będzie kupić mieszkanie np. we Francji lub Hiszpanii, by nie płacić podatku.\nMinisterstwo przewidziało bowiem zachowanie tzw. praw nabytych dla osób, które kupiły mieszkanie lub wybudowały dom między 1 stycznia 2007 r. a 31 grudnia 2008 r. Jeśli więc ktoś zamierza sprzedać w 2009 r. lokal kupiony w 2007 r., korzystać będzie z ulgi meldunkowej. Nowe przepisy będą się odnosić do nieruchomości kupionych po 1 stycznia 2009 r.\nCałość : Rzeczpospolita http://www.rp.pl/artykul/159763.html\n« Odpowiedź #493 dnia: Lipiec 10, 2008, 08:34:41 pm »\n"Zmiana pozwoliłaby małym firmom uniknąć nadpłat i kredytowania budżetu państwa" - uzasadniał projekt poseł Adam Abramowicz (PiS). (...)\nCałość : Gazeta Prawna http://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/25738,sejm_o_ulatwieniach_w_rozliczeniu_zaliczek_podatkowych.html\n« Odpowiedź #494 dnia: Lipiec 10, 2008, 09:19:50 pm »\nCałość: Gazeta Prawna http://podatki.gazetapraw...finansowym.html\n« Odpowiedź #495 dnia: Lipiec 14, 2008, 05:54:23 pm »\nTylko wpłaconą na konto darowiznę można odliczyć od dochodu\nKonrad Piłat 14-07-2008\nOsoba, która chce odliczyć od dochodu nielimitowaną darowiznę na rzecz Kościoła, musi wpłacić pieniądze na rachunek bankowy\nPotwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 9 lipca 2008 r.(sygn. III SA/ Wa 789/08).\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/162294.html\n« Odpowiedź #496 dnia: Lipiec 14, 2008, 05:56:38 pm »\nPrzejmując firmę rodzinną, nie płacisz podatku\nMonika Pogroszewska 14-07-2008\nOsoba przejmująca firmę swoich rodziców nie płaci ani PIT, ani podatku od spadków i darowizn\nUznał tak dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej (sygn. IBPB1/415-272/08/WRz KAN-3219/03/08) dotyczącej podatków od darowizn.\nZ pytaniem zwrócił się podatnik, który zamierza nabyć od ojca przedsiębiorstwo w drodze darowizny. Ojciec przekaże mu firmę przed likwidacją własnej działalności gospodarczej, a wnioskodawca będzie tę działalność kontynuował. Zamierza też przejąć cały majątek firmy, wraz z jej zobowiązaniami finansowymi. Będzie również zatrudniać wszystkich dotychczasowych pracowników.\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/162293.html\n« Odpowiedź #497 dnia: Lipiec 15, 2008, 10:11:44 am »\nNowa procedura jest dobra, jednak wymaga doprecyzowania - uważają eksperci, którzy wzięli udział w debacie poświęconej 1 proc. podatku, zorganizowanej przez organizacje pozarządowe i Gazetę Prawną.\nCzy nowa procedura przekazywania 1 proc. podatku jest dobra\nOgólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych (OFOP) jest organizacją, która brała udział w pracach nad zmianą przepisów o 1 proc. Oceniając to, co działo się w tym roku z 1 proc., oddzieliłabym kwestie prawne od wprowadzania tych przepisów. Historia nowelizacji, która zmieniła procedurę przekazywania 1 proc., sięga roku 2006. Wtedy mieliśmy nadzieję, że uproszczona procedura zacznie działać już od roku 2007, czyli w rozliczeniu za 2006 rok. Tak się nie stało, i może dobrze. Wydawało się, że półtoraroczny okres przygotowywania wszystkich zainteresowanych stron był wystarczająco długi. Niestety, nie został on dobrze wykorzystany. Wydawało się, że jeżeli przepisy są tak sformułowane, aby podatnikom było łatwiej, to wszystkim to wyjdzie na dobre. Sam przepis w zamyśle wydaje się być dobrym posunięciem, jednak bardzo szwankowała praktyka jego wprowadzania. Z naszej perspektywy można powiedzieć, że źle zadziałała informacja. Problemy były już z samą listą organizacji pożytku publicznego, która była poprawiana, a i tak jeszcze znalazły się w niej błędy. Były problemy z komunikacją z resortem finansów. Ministerstwo Finansów nie odegrało żadnej istotnej roli w tym procesie.\nNie mamy jeszcze danych, ile pieniędzy z 1 proc. w tym roku trafi do organizacji, ale z nieoficjalnych doniesień od poszczególnych organizacji wiemy, że mimo różnych problemów jest nieźle. Organizacja, która nie angażowała się w kampanię medialną zachęcającą do wpłat, znacznie zyskała na 1 proc. W poprzednim systemie przekazywania części podatku zbierała ok. 5 tys. zł, natomiast obecnie ma już ok. 130 tys. zł. Jest to tylko jedna organizacja z kilku tysięcy, ale gdyby podobne doświadczenia miały inne, to byłby to rzeczywiście znaczący wzrost.\nJestem pracownikiem Izby Skarbowej w Katowicach, więc nie będę się odnosiła do administracji w całym kraju. Nie chcę się również wypowiadać w imieniu Ministerstwa Finansów, bo nie mam takich kompetencji. W województwie śląskim, a jest to drugi co do wielkości region w Polsce, jeśli chodzi o wysokość odprowadzanych podatków, liczbę podatników itd., nie notujemy wielu problemów z przekazywaniem 1 proc. podatku. Jeśli jakieś się pojawiają, to są to jednostkowe przypadki. Na przykład, ktoś źle opisał organizację, w wyniku czego urząd musiał go wzywać, żeby korygował zeznanie. Czy też w zeznaniu była wpisana organizacja z wykazu, ale okazywało się, że ta organizacja nie podała numeru konta. Dalej problemy wynikały np. z tego, że organizacje w okresie pomiędzy publikacją listy (30 listopada) a przekazaniem pieniędzy przez urząd skarbowy weszły w stan likwidacji. Takie techniczne problemy sporadycznie pojawiały się w urzędach, ale są i takie miejsca, w których nie było żadnych kłopotów.\nNasze - urzędników - obawy związane z nową procedurą przekazywania 1 proc. były raczej natury logistycznej. Teraz mogę powiedzieć, że nie ma większych kłopotów.\nTrzeba mieć świadomość, że zarówno administracja, jak i sektor się uczą. Zmia- na sposobu przekazywania 1 proc. wychodzi naprzeciw potrzebom sektora. Co istotne, mam sygnały, że urzędy skarbowe szybko się nauczyły, zrozumiały istotę tej transakcji.\nJak przekazywany jest 1 proc. po korekcie zeznań\nUrzędy skarbowe zbiorczo przekazują kwoty 1 proc. podatku przez księgowość. Mamy na to trzy miesiące od zamknięcia okresu składania zeznań. Przepisy są tak skonstruowane, że podatnik, składając zeznanie np. w lutym czy w marcu, ma prawo bez jakichkolwiek konsekwencji skorygować je w całym okresie przeznaczonym na składanie zeznań.\nPodatnik ma prawo 30 kwietnia przynieść korektę zeznania, z której będzie wynikało, że jedyna zmiana dotyczy właśnie 1 proc., który on chce przekazać nie organizacji X, tylko organizacji Y. Aby uniknąć komplikowania procedury, te trzy miesiące są liczone od momentu zakończenia akcji zeznań. W przypadku 1 proc. od ryczałtowców, którzy się rozliczają do 30 stycznia, pieniądze można przekazywać odpowiednio wcześniej.\nCzy urzędy skarbowe stosują jednakową procedurę\nZ sygnałów od organizacji wynika, że urzędy w zakresie przekazywania 1 proc. podatku stosują różne praktyki. Część przekazuje wpłaty na bieżąco, część zbiorczo, część przekazuje informacje łącznie z danymi podatnika (imię, nazwisko, NIP), część nie, część przekazuje informacje o wskazaniach podatnika, część nie.\nW województwie śląskim praktyka co do zasady jest taka, że pieniądze idą zbiorczo: gdy zbierze się określoną kwotę, po wprowadzeniu zeznań i korekt, jest wysyłany zbiorczy przelew. Inaczej sobie tego nie wyobrażam. Urzędy powinny sobie raczej ułatwiać pracę, a nie utrudniać.\nPrzykład z województwa śląskiego pokazuje, jak można dobrze stosować przepisy. Nie twierdzę, że wszyscy robią wszystko źle, bo tak nie jest. Ale na podstawie sygnałów od kilkunastu organizacji, które uczestniczyły w pracach naszej grupy roboczej, widać, że błędy się zdarzają. I ta skala będzie rosła, im większa jest organizacja i im więcej środków z 1 proc. pozyskuje.\nMy, jako administracja informujemy o zmianie przepisów. W urzędach wiszą plakaty, inicjujemy publikacje medialne, wypowiadamy się w mediach, obsługujemy stronę internetową zawierającą także informacje dotyczące listy organizacji oraz procedury przekazywania 1 proc.\nKażda zmiana powoduje, że jest część osób, która za nią nie nadąża. Rzeczywiście jest potrzebny wysiłek zbiorowy, jeśli chodzi o informowanie. Muszę przyznać, że czasami na wysokości zadania nie stanęły same organizacje.\nAkcje informacyjne na temat przekazywania 1 proc. podatku trzeba prowadzić przez cały rok. Organizacje wypuściły spot reklamowy praktycznie w ostatnich dniach kwietnia. O tym trzeba myśleć wcześniej i zaczynać takie akcje od początku stycznia.\nMyślę, że przy tak diametralnej zmianie aktywności obywateli i instytucji publicznych, w tym finansowych, ta operacja jest udana i wszyscy pacjenci mają się dobrze. Trzeba tylko się starać, żeby informowanie o 1 proc. nie było akcyjne, żeby sektor informował o tej możliwości nie tylko w czasie składania zeznań.\nTo nie urząd skarbowy powinien informować o istocie 1 proc. Jednak z perspektywy organizacji, która stara się informować o tym, na czym w ogóle idea 1 proc. podatku polega, mam wrażenie, że zostaliśmy z tym sami. Nie mieliśmy wsparcia ze strony administracji. Zabrakło jasnego komunikatu, że ten mechanizm powinien wyglądać tak, a nie inaczej.\nJak logistycznie przebiegło wdrażanie nowej procedury\nLogistycznie cała akcja została przeprowadzona bardzo dobrze, biorąc pod uwagę, że jednak dotyczyła administracji. Coś, co jeszcze rok temu przerażało ludzi, którzy mieli się w tym odnaleźć, okazało się, że nie rodzi większych problemów.\nCzy są jakieś kłopoty z przekazywaniem 1 proc. podatku\nPojawiły się sytuacje, dla mnie patologiczne, które świadczą o niezrozumieniu mechanizmu 1 proc. podatku zarówno przez obywateli, jak i przez organizacje. 1 proc. jest wykorzystywany jako ukryta forma płacenia za usługi. Znam organizacje, które mówiły, że jeśli przekażesz 1 proc., to my ci to odliczymy od opłaty za turnus twojego dziecka. To świadczy o niedojrzałości obustronnej: organizacji i obywatela. Zmiana sposobu przekazywania 1 proc. była znakomitą okazją, aby zwalczać tego typu sytuacje. Niestety, nie zrobiono tego.\nNa administrację został przerzucony przykry obowiązek poinformowania podatników, że nie będą mogli wspomóc Jasia, który jest np. chorym synem znajomych, ponieważ wśród dziesięciu przypadków, kiedy intencje są dobre, może się pojawić pięć patologicznych. Nie powiedzieliście - przynajmniej ja takiej wypowiedzi nie słyszałam - że nie chodzi o wspomaganie pojedynczych przypadków, ale o kreowanie pewnego systemu. Oczekiwanie, że MF weźmie na siebie społeczny, a w rezultacie i medialny protest części obywateli bez wsparcia samych organizacji, jest chyba zbyt wygórowane.\nTo jest poważny zarzut. Warto jednak pamiętać o okolicznościach. Pamiętajmy, że w starym systemie przekazywania środków z tytułu 1 proc. podatku obywatele przyzwyczaili się do formuły wskazania. Można było w przekazie wyraźnie zaznaczyć, na co chcemy przekazać część podatku. Sam przekazałem organizacji, która miała swój oddział i wpisałem taką preferencję. To przyzwyczajenie upowszechniło się do tego stopnia, że wiele organizacji myślało, że przy zmienionym sposobie przekazywania 1 proc. będzie można praktykować wskazanie w identyczny sposób.\nJakich zmian oczekują organizacje pożytku publicznego\nOFOP nie ma interesu w tym, żeby przepisy wyglądały tak albo inaczej. Staramy się patrzeć na sytuację i odnosić się do tego, jakie prawo nas obowiązuje. Sektor udzielał się w mediach i informował. Cała nasza kampania dotyczyła nie tylko tego, że wisi plakat i jest informacja, ale mówiliśmy dużo o tym, jakie jest nasze stanowisko, opinia, wizja, czym 1 proc. jest.\nGłos sektora nie jest słyszalny ze względu na to, że nie jesteśmy ani źródłem prawa, ani źródłem jego interpretacji. Dyskusja o 1 proc. jest dla nas bardzo poważna, ale oczekujemy również od administracji, że nas w tej dyskusji wesprze siłą swojego autorytetu. Nie chcemy, aby nas wyręczać, ale żeby nas wesprzeć, ponieważ są granice tego, co możemy powiedzieć i kogo możemy przekonać.\nSkąd podatnik dowie się o przeznaczeniu 1 proc. przez organizacje\nW nowelizacji ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie chcemy wprowadzić obowiązek sprawozdania z realizacji 1 proc. Byłoby to uproszczone sprawozdanie, ale jednak komunikowanie o tym, w jaki sposób organizacja rozdysponowała tę kwotę.\nPaństwo daje podatnikom możliwość przekazania pieniędzy, ale tylko wybranym organizacjom. Oczywiście nigdy nie ma 100-proc. gwarancji, że ktoś jest uczciwy, ale państwo tworzy status pożytku publicznego właśnie po to, żeby podatnikowi zwiększyć gwarancję na to, że jego podatek nie idzie do organizacji nieuczciwej, tylko do takiej, która spełnia określone standardy. Tak w teorii ten mechanizm powinien działać.\nJak zachęcać podatników do przekazywania 1 proc. podatku\nMechanizm 1 proc. podatku to instrument obywatelski. Właścicielem tego mechanizmu jest podatnik. Dobrze by się stało, aby ta dzisiejsza dyskusja zapoczątkowała debatę, w której właśnie podatnicy mogliby powiedzieć, co o tym sądzą. Jeśli przekazuję podatek, to chciałbym wiedzieć, co się z nim dzieje. Mimo że nie jest to świadczenie ekwiwalentne, to niejako jego ekwiwalentność polega na tym, że jestem dobrze poinformowany o sposobie wydatkowania.\nPodatnicy podkreślają to przy różnego rodzaju badaniach: jednym z powodów, dla którego nie przekazują 1 proc., jest brak informacji, co się z tymi pieniędzmi dzieje. Brak komunikatu zwrotnego. Ważne jest włączenie ludzi do tej debaty. Zdaję sobie sprawę z tego, że administracja ciągle jeszcze jest nieco zamknięta na współpracę z otoczeniem. Być może takie inicjatywy jak 1 proc. spowodują, że nie tylko podatnicy zmienią swoje postawy, nie tylko organizacje zmienią swoje działania, ale też administracja będzie się coraz bardziej otwierać i przyjmować do wiadomości, że po drugiej stronie okienka nie stoi wróg, tylko człowiek, z którym należy współpracować.\nInteres obywateli powinien być rozumiany jednakowo. Możemy się różnić co do metod zaspokajania potrzeb obywateli. I będziemy się różnić. Jednak co do podstawowych kwestii powinniśmy być zgodni.\nCzy nowy mechanizm przekazywania części podatku jest sukcesem\nNowy mechanizm przekazywania 1 proc. podatku jest sukcesem zarówno administracji publicznej, jak i sektora.\nTrzeba dyskutować, aby zbudować wspólne rozumienie mechanizmu 1 proc. Z ostateczną oceną tegorocznej kampanii poczekałbym jednak na wyniki finansowe. Wtedy będzie można powiedzieć, czy to rzeczywiście zadziałało i na ile.\nChcemy, aby mechanizm 1 proc. działał sprawnie, więc siłą rzeczy koncentrujemy się na problemach. Choć pozytywne elementy nowej procedury też dostrzegamy. Przepisy nie są złe. Z obserwacji i doświadczeń wynika, że pewna deregulacja i zostawienie niektórych procedur do wypracowania jest korzystne. Otwieranie się na współpracę i wspólne dyskutowanie rozwiązań jest dobre. Może dobrze, że pewne rzeczy nie są zapisane wprost w ustawie, bo jesteśmy elastyczni i to nas zmusza do myślenia. Razem z Forum Darczyńców i Fundacją Komunikacji Społecznej będziemy chcieli powtórzyć naszą kampanię informacyjną i na pewno zaczniemy wcześniej. Warto skupić się na dobrych praktykach, więc chętnie skorzystamy z doświadczeń śląskich.\nCO MINISTERSTWO FINANSÓW PLANUJE ZMIENIĆ W ZAKRESIE PRZEKAZYWANIA 1 PROC. PODATKU\nProjekt nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw zakłada następujące zmiany w zakresie przekazywania 1 proc. podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego:\n• procedura przekazywania 1 proc. podatku dla organizacji pożytku publicznego znajdzie się w nowym art. 45c ustawy o PIT (dziś jest to art. 45 ustawy o PIT);\n• podatnik nadal w zeznaniu podatkowym wybierać będzie organizację pożytku publicznego z wykazu organizacji mających status organizacji pożytku publicznego;\n• podatnik będzie miał możliwość wskazania organizacji pożytku publicznego nawet w sytuacji złożenia korekty zeznania, pod warunkiem jednak że będzie ona dokonana w terminie dwóch miesięcy od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego;\n• podatnik będzie wskazywał organizację, której chce przekazać część podatku, podając jej nazwę, numer KRS oraz przekazywaną kwotę;\n• naczelnik urzędu skarbowego będzie przekazywał kwoty podatku na rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego wskazany w wykazie organizacji;\n• naczelnik przekazania 1 proc. podatku dokona w trzecim miesiącu od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego. Termin ten jest uwarunkowany możliwością składania przez podatników korekt zeznania w okresie dwóch miesięcy od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego;\n• naczelnik będzie mógł przekazać organizacji pożytku publicznego dane podatnika, który przekazał na jej rzecz 1 proc. podatku, jeżeli podatnik w zeznaniu podatkowym (korekcie zeznania) wyrazi wolę poinformowania organizacji, że na jej rzecz przekazał 1 proc. podatku. Informacje te będą dotyczyć wyłącznie imienia, nazwiska i adresu podatnika oraz wysokości przekazanej kwoty z podatku;\n• zmiany mają wejść w życie od 1 stycznia 2009 r.\nNotowała Ewa Matyszewska\n« Odpowiedź #498 dnia: Lipiec 18, 2008, 04:46:10 pm »\n« Odpowiedź #499 dnia: Lipiec 25, 2008, 09:34:55 pm »\nOrzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie opodatkowania usług edukacyjnych\nWojciech Jaworski 24-07-2008\nAnalizując zakres zwolnienia dla usług edukacyjnych, warto wziąć pod uwagę dwa istotne rozstrzygnięcia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości\nWyrok z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Stichting Regionaal Opleidingen Centrum Noord-Kennemerland/West-Friesland (Horizon College) przeciwko Staatssecretaris van FinanciĎn.\nHorizon College (HC) przekazywał niektórych spośród swoich nauczycieli do dyspozycji innych instytucji edukacyjnych, które przejmowały odpowiedzialność za ich działalność. W każdym przypadku przekazania zawierana była umowa między HC, nauczycielem i instytucją przejmującą. Zgodnie z postanowieniami takiej umowy instytucja przejmująca miała określać zadania delegowanego nauczyciela z uwzględnieniem okresu przekazania i funkcji, jakie nauczyciel ten pełnił w HC. Instytucja przejmująca zobowiązana była ponadto do ponoszenia kosztów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w okresie, w którym nauczyciel pozostawał do jej dyspozycji. Wynagrodzenie nauczyciela w dalszym ciągu płacone było przez HC. Instytucja przejmująca zobowiązana była do zwrotu kosztów tego wynagrodzenia, bez dodatkowej prowizji. HC nie doliczał do tych kwot podatku VAT. Inspektor podatkowy wydał wobec HC decyzję określającą wysokość podatku VAT za lata 1995 – 1999, uznając, że czynności te nie są zwolnione.\nSprawa doszła aż do ETS. Jego zdaniem art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tym przepisie pojęcia „edukacji dzieci i młodzieży, szkolnictwa powszechnego i wyższego, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych” nie obejmują odpłatnego udostępniania nauczyciela instytucji edukacyjnej w rozumieniu tego przepisu, w której nauczyciel ten tymczasowo prowadzi nauczanie w ramach jej zakresu odpowiedzialności. Nawet jeśli instytucja, która udostępnia nauczyciela, sama jest podmiotem prawa publicznego mającym cele edukacyjne lub innym podmiotem określonym przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele.\nArt. 13 część A ust. 1 lit. i), w związku z art. 13 część A ust. 2 należy interpretować w ten sposób, że odpłatne udostępnianie nauczyciela instytucji edukacyjnej, w której nauczyciel ten tymczasowo prowadzi nauczanie w ramach jej zakresu odpowiedzialności, może stanowić czynność zwolnioną od podatku jako świadczenie usług „ściśle związanych” z działalnością edukacyjną w rozumieniu tego przepisu, jeśli jest ono środkiem do lepszego korzystania z nauczania traktowanego jako świadczenie główne, o ile jednak sąd krajowy stwierdzi spełnienie następujących warunków:\n– zarówno to świadczenie główne, jak i ściśle z nim związane udostępnienie nauczyciela dokonywane są przez podmioty, o których mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i), z uwzględnieniem ewentualnych warunków, jakie dane państwo członkowskie mogło wprowadzić na podstawie ust. 2 lit. a) tego przepisu,\n– omawiane świadczenie, polegające na udostępnieniu nauczyciela, ma taki charakter lub taką jakość, że bez odwołania się do tej usługi nie byłoby gwarancji, iż nauczanie prowadzone przez instytucję przejmującą, czyli nauczanie, z którego korzystają jej uczniowie lub studenci, miałoby równoważną wartość, oraz\n– udostępnienie nauczyciela nie ma głównie na celu osiągnięcia dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem od wartości dodanej.\nWyrok z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-445/05 Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf\nWerner Haderer (WH) przez wiele lat pracował w charakterze niezależnego współpracownika dla landu Berlin. W 1990 r. prowadził kursy wyrównawcze na uniwersytecie powszechnym, a także kursy ceramiki i garncarstwa na innym uniwersytecie powszechnym oraz w ośrodku przeznaczonym dla rodziców. Umowy, na podstawie których WH świadczył te usługi, były zawierane w każdym semestrze z landem Berlin na okres sześciu miesięcy. Zawierały klauzule, zgodnie z którymi nie były „umowami o pracę” w rozumieniu niemieckiego prawa pracy. Wynagrodzenie WH płacone przez land Berlin obliczane było według stawki godzinowej. Od wynagrodzenia nie były potrącane kwoty na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenia i podatki. W razie przeszkody w świadczeniu usług WH nie miał prawa do wynagrodzenia, a w razie odwołania kursu ponosił ryzyko jego utraty nawet wówczas, gdy przyczyną odwołania był brak uczestników.\nNiemiecki fiskus stwierdził, że WH nie spełniał przesłanek przewidzianych dla korzystania ze zwolnienia.\nETS orzekł natomiast, że w takich okolicznościach działalność osoby fizycznej posiadającej status niezależnego współpracownika polegająca na udzielaniu lekcji wyrównawczych a także na prowadzeniu kursów ceramiki i garncarstwa w ośrodkach kształcenia dla dorosłych może być objęta zwolnieniem z podatku od wartości dodanej przewidzianym w art. 13 część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy jedynie wówczas, gdy działalność ta polega na udzielaniu lekcji przez nauczyciela na własny rachunek i własną odpowiedzialność i obejmuje edukację szkolną lub uniwersytecką. Do sądu krajowego należy ocena, czy tak jest.