Usługi pogrzebowe Białystok - Centrum Pogrzebowe A. Szmurło\nGwarantujemy kompleksową i profesjonalną obsługę oraz oprawę ceremonii pogrzebowych\nJesteśmy w stanie wykonać każde zlecenie powierzone nam przez klienta.\nzałatwianie wszystkich formalności pogrzebowych\neksportację z domu\nkremacja po ekshumacji\ndemontaż i montaż płyt nagrobkowych\ndopisywanie liter na pomnikach\ntymczasowa obudowa grobu\nukładanie kamienia palonego\nJesteśmy do Państwa dyspozycji pod numerami telefonów widocznymi w zakładce „Kontakt”.\nPogrzeby z obsługą Centrum Pogrzebowego Szmurło – służymy pomocą\nWszechstronna obsługa dotyczy organizacji pogrzebów, możliwości skorzystania z usług krematorium, organizowania styp, a także tworzenia oraz montowania pomników. Swoją obecnością dajemy Państwu niezbędne wsparcie, realnie pomagamy w trudnych chwilach, przejmując na siebie wszelkie kwestie związane z pogrzebem, pochówkiem oraz stypą.\nNa Państwa życzenie zachowamy charakterystyczną obrzędowość lub zorganizujemy pogrzeb świecki. Wszelkie tradycje popieramy nowoczesnymi rozwiązaniami dla Państwa wygody na każdym etapie naszej współpracy.\nPogrzeby, krematorium i stypy w Białymstoku lub w pobliżu miasta\nOrganizacją pogrzebów zajmujemy się ponad 20 lat, dlatego z powodzeniem dostosowujemy przebieg każdej ceremonii do oczekiwań Klientów. Od dopełnienia kwestii formalnych po śmierci osoby, której pogrzeb organizujemy, po stworzenie pomnika, będziemy do Państwa dyspozycji w Białymstoku lub poza jego obszarem, zależnie od indywidualnych ustaleń.


Odprawa roczna: to był dobry rok | Straż Miejska Gdańsk\nOdprawa roczna: to był dobry rok\nWojciech Siółkowski Lut 10, 2017\nJakimi wynikami za ubiegły rok mogą się pochwalić gdańscy strażnicy? Czy wykonali swój plan działania? Jak układała się ich współpraca z miejskimi instytucjami? Którym problemom porządkowym powinni się bacznie przyjrzeć w najbliższych miesiącach? Dyskutowano o tym podczas dorocznej odprawy sprawozdawczo-planistycznej, która odbyła się siedzibie Straży Miejskiej w Gdańsku, w piątek 10 lutego.\nW spotkaniu uczestniczyli: Zastępcy Prezydenta Gdańska, Sekretarz Miasta, Skarbnik Miasta, Przewodniczący Rady Miasta Gdańska wraz z reprezentacją radnych, dyrektorzy miejskich jednostek organizacyjnych oraz przedstawiciele innych służb mundurowych.\nZastępca Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku mł. insp. Sylwester Mieszczak mówił o bardzo dobrej współpracy ze strażą miejską we wspólnych patrolach interwencyjnych i w patrolu szkolnym. Zapowiedział, że planowane jest utworzenie mieszanych patroli, które będą podejmować interwencje zgłaszane przez monitoring, jak również wspólnych patroli wodnych.\nMianem wzorowej określił współpracę ze strażą miejską Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku bryg. Adam Jastrzębski. Jak stwierdził, gdy jest potrzeba, strażnicy szybko pojawiają się na miejscu akcji ratunkowej, kolizji drogowej lub pożaru i zawsze profesjonalnie je zabezpieczają. Wyraził nadzieję, że w najbliższym czasie przedstawiciele obu służb będą mogli się razem szkolić.\nDobre i bardzo dobre oceny wystawili współpracy ze Strażą Miejską dyrektorzy miejskich jednostek organizacyjnych: Gdańskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych, Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni, Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Mówili o szybkich, skutecznych i efektywnych działaniach, ale wskazywali też konkretne zagadnienia, w odniesieniu do których warto byłoby współpracę doskonalić.\nZ pracy gdańskich strażników zadowolony jest przewodniczący Rady Miasta Gdańska Bogdan Oleszek. Pozytywnie oceniły ją również radne Emilia Lodzińska (PO) i Anna Wirska (PiS), choć – jak stwierdziły – czasami zdarzają się potknięcia, które należałoby wyeliminować.\nZastępca Prezydenta ds. polityki społecznej Piotr Kowalczuk chwalił zajęcia i programy profilaktyczne realizowane przez strażników w placówkach oświatowych. Z kolei Zastępca Prezydenta ds. polityki komunalnej Piotr Grzelak koncentrował się na potrzebie kontynuowania działań ograniczających nieprawidłowe parkowanie w centrum Gdańska i w pasie nadmorskim.\nUbiegłoroczne działania swoich podwładnych podsumował Komendant Straży Miejskiej w Gdańsku Leszek Walczak. W stosunku do roku 2015 mieliśmy niewielki wzrost liczby interwencji. Prawie połowa zgłoszeń od mieszkańców (10 998 spośród 40 475) dotyczyła wykroczeń drogowych. Także z ankiety przeprowadzonej na naszej stronie internetowej dowiedzieliśmy się, że niewłaściwe parkowanie aut jest dla gdańszczan najdotkliwszym problemem porządkowym (18,66% głosów, 1681 głosujących) – powiedział.\nDlatego też jednym z priorytetowych zadań strażników w 2017 roku jest podniesienie poziomu przestrzegania przepisów ruchu drogowego. Kierowcy mogą spodziewać się większej liczby patroli, podejmujących interwencje na terenie Głównego i Starego Miasta oraz w strefach zamieszkania. Funkcjonariusze będą też konsekwentnie zabiegać o poprawę czystości przestrzeni publicznej i zapowiadają wzmożone kontrole w ramach walki z problemem spalania odpadów. Jak co roku szczególnym wyzwaniem będzie sezon letni. Mundurowi dołożą starań, by ograniczyć natarczywe żebractwo oraz niewłaściwe parkowanie w odwiedzanych przez turystów rejonach Gdańska.\nKomendant Leszek Walczak podkreślił, że w opublikowanym w ubiegłym roku raporcie Najwyższej Izby Kontroli na temat zapewnienia bezpieczeństwa rowerzystom i pieszym, działania w tym zakresie podejmowane przez Straż Miejską w Gdańsku wiele razy były wskazywane jako wzorcowe.\nProwadzący spotkanie Zastępca Prezydenta ds. polityki przestrzennej Wiesław Bielawski podziękował wszystkim strażnikom za ich pracę i życzył samych skutecznych interwencji w 2017 roku. Dziękuję za Waszą służbę na rzecz Gdańska, choć życzę, by interwencji było jak najmniej i zawsze były skuteczne – powiedział.\nTagi: 2016, 2017, Gdańsk, komendant, odprawa, podsumowanie, priorytet, spotkanie, Straż Miejska\nByliśmy pierwsi na miejscu zdarzenia!\nBez prawka, ale za kierownicą\nŚmieci pod drzewami\nPoprzedni artykułLiczyli, by skuteczniej pomagać Następny artykułKolizja na Elbląskiej


Program T-Mobile Warsaw Games Week 2017 [aktualizacja: strefy Cenegi, Sony i Microsoftu] | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 11 października 2017, 17:36\nJuż w ten weekend rozpocznie się trzecia edycja największych w Polsce targów gier – T-Mobile Warsaw Games Week. W dniach od 13 do 15 października w stołecznej hali EXPO XXI gracze będą mogli zagrać w dziesiątki gier od największych wydawców, a także przetestować kilka tytułów jeszcze przed ich oficjalną premierą. Co prawda, nie mamy jeszcze pełnej listy prezentowanych produkcji, ale pierwsze pozycje zapowiedział m.in. Microsoft, Ubisoft i Cenega.\nKup bilety na T-Mobile Warsaw Games Week\nW tym roku uczestnicy T-Mobile Warsaw Games Week będą mogli przy okazji spotkać znanych YouTuberów w ramach imprezy LifeTube Video Fest. / źródło: oficjalna strona internetowa WGW.\nDo tej pory zdecydowanie najwięcej atrakcji ujawniła Cenega – na stoisku tego wydawcy będziecie mieli okazję zagrać w niedawno wydane gry, a także przetestować parę tytułów jeszcze przed premierą. Do listy prezentowanych przez tę firmę tytułów dołączy m.in. Project CARS 2. Produkcja Slightly Mad Studios zostanie także udostępniona na specjalnym stanowisku, wbudowanym w prawdziwy model samochodu Porsche Carrrera. Ponadto Cenega pokaże trzy kolejne gry wydawane przez spółkę Bandai Namco: Ni No Kuni II: Revenant Kingdom, Dragon Ball FighterZ oraz Tekken 7. W przypadku tego ostatniego dodatkową atrakcją będzie turniej, w którym główna nagroda wyniesie 5 tysięcy złotych.\nWizualizacja stanowiska Cenegi. Oferta polskiego wydawcy na tegorocznym WGW prezentuje się naprawdę imponująco.\nNa atrakcyjną wygraną będą mogły liczyć także osoby, które 14 października w hali numer 3 wezmą udział w konkursie cosplayu. W tym roku najlepsi cosplayerzy otrzymają nagrodę Grand Prix w wysokości 2500 złotych. Na resztę czekać będą specjalne wyróżnienia o łącznej puli 1500 złotych oraz nagrody fizyczne – konsola PlayStation 4 Pro, pady Dual Shock 4 oraz ubrania i gadżety od firmy Good Loot, która wraz z marką PlayStation Plus po raz kolejny obejmie patronat nad konkursem. Jeśli jesteście zainteresowani uczestnictwem, zgłoszenia możecie wysyłać pod adres [email protected]\nW strefie Cenegi czekają też dodatkowe atrakcje: spotkania z celebrytami (m.in. raperem „Popkiem”, Filipem Chajzerem czy youtuberem Patrykiem „Rojo” Rojewskim), pokazy taneczne zespołu Cheerleaders Gdynia, prezentacja walk rycerskich oraz panele z deweloperami gier.\nŻadne growe targi nie mogą obejść się bez cosplayerów. / źródło: profil Warsaw Games Week na Facebooku.\nFirma Good Loot przygotowała zresztą jeszcze jedną niespodziankę dla osób, które pojawią się na warszawskich targach. Oprócz możliwości wygrania ich produktów tej marki w różnych konkursach, uczestnicy Warsaw Games Week będą mogli także kupić nowe ubrania i akcesoria z uniwersów Marvela, Gwiezdnych Wojen i Warhammera 40K, które oficjalnie do sprzedaży wejdą dopiero na przełomie października i listopada.\nDo największych atrakcji tegorocznego Warsaw Games Week należy bez dwóch zdań zaliczyć możliwość przetestowania przedpremierowo Xboksa One X. Konsola, której premiera jest planowana na 7 listopada, zaoferuje przede wszystkim więcej pamięci i opcję zabawy w prawdziwej rozdzielczości 4K. Na stoisku firmy Microsoft podczas targów będziecie mogli sprawdzić moc nadchodzącego sprzętu z pięcioma grami: Forza Motorsport 7, Śródziemie: Cień Mordoru, Rise of the Tomb Raider, Gears of War 4 oraz Assassin’s Creed Origins.\nWizualizacja stanowiska Microsoftu. Warszawskie targi będą jedną z ostatnich okazji, by wypróbować Xboksa One X jeszcze przed listopadową premierą.\nCo prawda to opisana wcześniej strefa Cenegi będzie obfitować w największą ilość tytułów, ale równie wielką popularnością może cieszyć się stanowisko Ubisoftu. Francuski gigant zabierze na warszawskie targi tylko kilka produkcji, wśród nich znajdą się jednak tak wyczekiwane produkcje jak Assassin’s Creed Origins, Far Cry 5 czy South Park: The Fractured But Whole. Podczas Warsaw Games Week w strefie Ubisoftu odbędzie się również konkurs Just Dance 2018 oraz finał Mistrzostw Polski w Tom Clancy’s Rainbow Six: Siege. Fani e-sportowej rywalizacji znajdą coś dla siebie także na stoisku Red Bulla, gdzie odbędzie się finał turnieju w Rocket League, w którym pula nagród wyniesie 57 tysięcy złotych.\nW Warszawie już trwają przygotowania do największego w Polsce święta graczy.\nSwoje stanowisko będzie mieć również sponsor targów – operator sieci komórkowej T-Mobile. I choć nie jest to może marka, którą kojarzycie z grami, w strefie tej firmy będziecie mogli wypróbować szereg nowoczesnych technologii. Znajdą się wśród nich m.in. gogle wirtualnej rzeczywistości, połączone z wielokierunkową bieżnią, a także możliwość zeskanowania swojej twarzy w wirtualny, trójwymiarowy model. Dodatkowo w strefie T-Mobile odbędzie się turniej League of Legends i Project CARS na PlayStation VR.\nPlayStation VR będzie też główną atrakcją stoiska Sony. Japońska firma podczas WGW zaprezentuje kilka tytułów, wykorzystujących technologię wirtualnej rzeczywistości – zarówno tych dobrze znanych, jak Farpoint, ale także takich, które dopiero trafią na rynek (Spider-Man Homecoming Experience, The Inpatient). Dodatkowo będziemy mogli przedpremierowo wypróbować takie hity jak Star Wars: Battlefront II czy Detroit: Become Human.\nWizualizacja stanowiska Sony. Powinni się nią zainteresować przede wszystkim miłośnicy wirtualnej rzeczywistości.\nT-Mobile Warsaw Games Week zadba także o swoich uczestników poza targami. Dzięki współpracy z firmą mytaxi gracze biorący udział w targach otrzymają opcję darmowego dojazdu taksówką na miejsce imprezy (do kwoty maksymalnie 35 złotych) i powrotu za pół ceny. Wystarczy przed zamówieniem przez aplikację dodać kod „WGW2017”.\nCall of Duty: WWII (grywalne)\nŚródziemie: Cień Wojny (grywalne)\nWolfenstein II: The New Colossus (pokaz)\nLEGO Marvel Super Heroes 2 (grywalne)\nProject CARS 2 (grywalne)\nDragon Ball FighterZ (grywalne)\nNi No Kuni II: Revenant Kingdom (grywalne)\nLEGO Ninjago Movie Video Game (grywalne)\nLEGO Worlds (grywalne)\nLEGO City: Tajny Agent (grywalne)\nSonic Forces (grywalne)\nTitan Siege (grywalne)\nAncestors Legacy (grywalne)\nThe Evil Within 2 (grywalne)\nMonster Hunter: World (grywalne)\nTotal War: Warhammer II (grywalne)\nNBA 2K18 (grywalne)\nAncestors Legacy (pokaz)\nMy Memory of Us (pokaz)\nSEVEN: The Days Long Gone (pokaz)\nAmerican Truck Simulator: New Mexico (grywalne)\nEuro Truck Simulator 2: Italia (grywalne)\nAssassin’s Creed Origins (grywalne)\nForza Motorsport 7 (grywalne)\nRise of the Tomb Raider (grywalne)\nŚródziemie: Cień Mordoru (grywalne)\nPro Evolution Soccer 2018 (grywalne)\nAge of Empires Definitive Edition (grywalne)\nKinect Sports Rivals (grywalne)\nSuper Mario Odyssey (grywalne)\nStar Wars: Battlefront II (grywalne)\nDetroit: Become Human (grywalne)\nGran Turismo Sport w VR (grywalne)\nUncharted: Zaginione Dziedzictwo (grywalne)\nFIFA 18 (grywalne)\nThe Inpatient (grywalne)\nSpider-Man Homecoming Experience (grywalne)\nBravo Team (grywalne)\nUntil Dawn: Rush of Blood (grywalne)\nSea Hero Quest w VR (grywalne)\nSouth Park: The Fractured But Whole (grywalne)\nFar Cry 5 (grywalne)\nThe Crew 2 (grywalne)\nJust Dance 2018 (grywalne)\nWarsaw Games Week zaczyna na stałe wpisywać się w kalendarz ważnych dla polskich graczy imprez branżowych. / źródło: oficjalna strona internetowa WGW.\nOczywiście powyższa lista jest jeszcze niekompletna i będziemy ją uzupełniać w miarę pojawiania się kolejnych informacji od wystawców, m.in. Sony czy Activision. W programie nie zabraknie również stanowisk firm sprzętowych, konkursów z nagrodami, a także spotkań z YouTuberami, zgromadzonych w ramach towarzyszącej targom WGW imprezy LifeTube Video Fest.\nGRYOnline.pl na T-Mobile WGW 2017\nTak jak w ubiegłym roku, na targach Warsaw Games Week pojawi się także spora część naszej redakcji. Przy naszym stoisku zobaczycie pokazy polskich gier takich jak My Memory of Us, Frostpunk, SEVEN: The Days Long Gone i Ancestors Legacy. Będziecie także mieli okazję wziąć udział w konkursach oraz panelach dyskusyjnych z naszymi redaktorami. Dalszych szczegółów możecie spodziewać się na dniach.\nPoprzednie edycje Warsaw Games Week można uznać za spory sukces. W ubiegłym roku w targach przez cztery dni wzięło udział łącznie ponad 24 tysiące odwiedzających, którzy mieli okazję zwiedzać stoiska ponad 40 firm. Nie jest to oczywiście poziom, jakim mogą się pochwalić największe tego typu imprezy w Europie (dla porównania sierpniowy gamescom przyciągnął 350 tysięcy zainteresowanych), ale trzeba pamiętać, że WGW to jeszcze bardzo młoda impreza – tegoroczna odsłona będzie dopiero trzecią.\nRelacja z T-Mobile Warsaw Games Week 2016 – stołeczne targi idą za ciosem\ngrytargi imprezy growe Warsaw Games Week Warsaw Games Week 2017


Nowoczesność pod skosami\nPoddasze ma swój urok. Nowocześnie urządzone, z umiejętnym wykorzystaniem każdego centymetra powierzchni, będzie cieszyło swą niekonwencjonalnością i wygodą. Jak nadać wnętrzu pod skosami nowoczesny wygląd?\nSą dwie cechy, którymi powinno charakteryzować się nowoczesne poddasze – przestrzeń i dużo naturalnego światła. Pierwsze uzyskamy, jeśli zrezygnujemy z niepotrzebnego dzielenia ściankami wnętrza na mniejsze pomieszczenia. Optycznie przestrzeń tę powiększą dodatkowo jasne barwy oraz okna dachowe, które napełnią całość dziennym światłem.\nWażnym elementem aranżacyjnym salonu na poddaszu będą umiejętnie potraktowane skosy, na przykład z odpowiednim wyeksponowaniem widocznych krokwi. Równie udane może się okazać rozwiązanie wręcz przeciwnie – gdy postaramy się ukryć skosy (chociażby poprzez pomalowanie na jasne kolory), by mieć jednolitą przestrzeń – bardziej skandynawską niż rustykalną.\nCiekawy efekt uzyska się, montując więcej mniejszych okien zamiast jednego dużego. Nie bez znaczenia jest, z której strony i jak je rozmieścimy. Ułożenie okien w prezentowanej na zdjęciu aranżacji ma na celu jak najdłużej „zatrzymać” słońce w salonie. Istotne jest także, jaki typ okien wybierzemy – by było jasno, ciepło, szykownie i ekonomicznie.\nWśród dostępnych na rynku produktów uwagę zwracają okna dachowe marki Liteleader (EnergyLite, EnergyEndure). Charakteryzuje je atrakcyjne wzornictwo i trwałość. Ościeżnice wykonano z wysokogatunkowego drewna sosnowego, klejonego warstwowo, pokrytego ekologicznym lakierem. Dwie szyby połączone są w tzw. pakiet szybowy o łącznej grubości 24 mm. Zastosowana na obu szybach specjalna izolacja cieplna (powłoka niskoemisyjna) zimą zmniejsza straty ciepła, a latem chroni pomieszczenie przed przegrzaniem. Przestrzeń pomiędzy taflami szkła wypełniona jest argonem, co również wpływa korzystnie na izolacyjność cieplną. Zewnętrzna warstwa wykonana jest z hartowanego szkła.\nOkna Liteleader mają centralną oś obrotu, dzięki czemu wygodnie się je otwiera i zamyka. Ergonomiczna klamka u dołu skrzydła, dzięki funkcji mikrouchyłu, zapewnia dwustopniową pasywną wentylację, co jest szczególnie ważne na poddaszu.\nOkna klasy EnergyLite cechuje ekonomiczna konstrukcja i uniwersalny, nowoczesny wygląd. Linia EnergyEndure posiada dodatkowe wzmocnienia konstrukcyjne. Oba typy produktów występują w kolorach naturalnego drewna – doskonale wpiszą się więc w urządzony na poddaszu minimalistyczny salon w stylu skandynawskim czy loftowym, jak również w pełen uroku styl prowansalski. Nie przytłoczą wnętrza, wręcz przeciwnie – nadadzą mu lekkości.\nNa poddaszu z powodzeniem można urządzić sypialnię, łazienkę, kuchnię. Nawet niewielkie pomieszczenie, dzięki oknu, jasnym barwom ścian, lustrom i przeszkleniom (jak na załączonej aranżacji) wyda się optycznie większe. Okno dachowe doświetli wnętrze i zapewni właściwą wentylację.\nLiteleader oferuje także okna dachowe EnergySolid do łazienki czy kuchni. Wykonane z wysokiej jakości bezołowiowego PVC są najlepszym rozwiązaniem w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności. Wizualnie nie różnią się od drewnianych, jedynie kolorem. Białe – z łatwością dopasują się do każdej aranżacji łazienkowej. Tak jak dwa pozostałe typy okien, mają pakiet szybowy z zewnętrzną szybą hartowaną i dwiema powłokami niskoemisyjnymi. Dzięki funkcji mikrouchyłu w klamce możliwa jest dwustopniowa wentylacja. Zastosowane tworzywa sztuczne i budowa komorowa sprawiają, że mimo mocnej i trwałej konstrukcji są lekkie.


Rocznica urodzin Leonarda da Vinci | Przystanek nauka\nJeden z najsłynniejszych malarzy epoki Odrodzenia, rzeźbiarz, którego dzieła podziwiają tysiące ludzi na całym świecie, architekt i konstruktor, którego wyobraźnia wyprzedziła jego własną epokę… Tymi i wieloma podobnymi przymiotami odznacza się włoski artysta Leonardo da Vinci.\nLeonardo di ser Piero da Vinci urodził się 15 kwietnia 1452 roku we włoskim Anchiano. Na kartach historii Leonardo zapisał się głównie jako człowiek o wybitnej inteligencji i wszechstronnych zainteresowaniach. Mało kto jednak wie, że ten sam Leonardo był przystojnym wegetarianinem kochającym zwierzęta, lubującym się w „jaskrawych” i niestandardowych strojach, którego ulubionym sposobem spędzania wolnego czasu było przeprowadzanie eksperymentów technicznych.\nNie zachował się żaden potwierdzony wizerunek artysty ani dokładny opis jego wyglądu. W czasach jego twórczości mówiło się, że „każdy malarz maluje siebie”. Leonardo uważał to jednak za kompletny truizm tłumacząc, iż znał takich, co „we wszystkich swych postaciach portretowali jakoby siebie samych i w postaciach takich widzi się ruchy i gesty ich twórcy”. Uczeni próbują dociec, czy któraś z postaci fresku pt. „Ostatnia wieczerza” przedstawia osobę da Vinciego. Nie ma jednak żadnego portretu ani innego dzieła, które potwierdziłoby przypuszczenia naukowców i pomogłoby w rozwikłaniu tej zagadki.\nOkey, nie znamy detali fizjonomii Leonarda. Szkoda, że nawet nie mamy skąd się o tym dowiedzieć. Na szczęście przysłowie, że „w przyrodzie nic nie ginie” spełnia się także i tutaj. W źródłach historycznych odnajduje się relacje współczesnych Leonardowi ludzi, którzy znali albo przynajmniej kojarzyli Mistrza da Vinciego. Zachowane zajawki podają nam dziś do wiadomości, że wielu z nich było pod wielkim wrażeniem urody mężczyzny, który według opinii publicznej uchodził za ponadprzeciętnego przystojniaka. Niniejsze źródła zawierają także opis jego garderoby, w której można było znaleźć szlafrok z tafty, fioletową pelerynę z aksamitnym kapturem, dwa atłasowe płaszcze o szkarłatnej i purpurowej barwie, fioletowy płaszcz z wielbłądziej wełny, ciemnopurpurowe, czarne oraz w odcieniu brudnego różu rajtuzy, a także dwie różowe czapki. Wynika z tego, że artysta nie stronił od „kobiecych” kolorów, nosił się barwnie i miał swój styl, którego nie wstydził się prezentować. Być może była to jedna z tych rzeczy, które sprawiły, że Leonardo na trwałe zapisał się w pamięci ludzi.\nWygląd wyglądem, ale przejdźmy do jego wykształcenia. Leonardo, co dla wielu może być zaskakujące, nie miał żadnego formalnego wykształcenia. Był samorodnym talentem i samoukiem. Podobno artysta pochodził z nieprawego łoża, co zamknęło jego możliwość edukacji na uniwersytecie. Po czasie okazało się, że uniwersyteckie wykształcenie nie jest mu wcale potrzebne, by rozwijać swoje pasje. Gdy tylko ojciec da Vinciego zauważył u swojego syna zdolności artystyczne, oddał go na przyuczenie do pracowni florenckiego złotnika i malarza Andrei del Verrocchia. Tam właśnie młody Leonardo nauczył się podstaw malarstwa i zdobnictwa. Resztę umiejętności osiągnął poprzez własną ciężką pracę i niespożyty zapał do realizacji tego, co rodziło się w jego bujnej wyobraźni.\nArtysta wszystkie swoje pomysły, idee i przemyślenia oraz szkice, rysunki i projekty inżynieryjne skrzętnie zapisywał przez ponad 30 lat. Miały mu one posłużyć do stworzenia „Encyklopedii Wszech Rzeczy”. Leonardo był często widziany, jak spacerował ze szkicownikiem lub notatnikiem, by na bieżąco zapisywać swoje myśli bądź utrwalać fizjonomie spotkanych osób. Przypuszcza się, że notatki da Vinciego liczyły ponad 13 tys. kart. Wiele z nich niestety nie przetrwało. Do obecnych czasów zachowało się 10 odrębnych zbiorów jego notatek, wśród których najznamienitszym jest „Codex Atlanticus” dotyczący wody oraz „Kodeks Huygenowski” o proporcjach ciała ludzkiego i matematycznych stosunków między jego częściami (dziś znany pn. „Człowieka witruwiańskiego”).\nEkscentryczność da Vinciego i nieraz humorzasty styl bycia często przekładały się na jego warsztat pracy. Leonardo posiadał renomę chaotycznego artysty, który przyjmuje zlecenia i przedłuża czas ich oddania daleko poza ustalony termin czy nawet porzuca w połowie wykonane prace. Jednym z przykładów jest fresk „Ostatniej wieczerzy”, którego wykonanie tradycyjnemu artyście zajęłoby około kilku miesięcy. Da Vinci jednak tworzył go… ponad 3 lata.\nW powszechnej opinii Leonardo był uważany za malarza. Sam zaś mówił o sobie, że jest inżynierem. Choć szukał mecenasów, którzy finansowo wsparliby jego konstruktorskie umiejętności (pisał do nich listy z przedstawieniem swoich propozycji, np. maszyn latających czy maszyn wojennych), nigdy nie został przez żadnego z nich doceniony. Jedynym polem, na którym artysta mógł realizować się jako konstruktor było tworzenie efektów wizualnych i akustycznych podczas spektakli teatralnych.\nPomimo nieprzeciętnej inteligencji i wszechstronnych talentów, których niejeden mógłby mu pozazdrościć, we własnych oczach Leonardo miał się za nieudacznika. Był świadom swoich umiejętności, ale zdawał sobie również sprawę z tego, że wielu z jego marzeń nie towarzyszyło takie spełnienie, jakiego oczekiwał. Obrazów nikt nigdy nie podziwiał, bo wszystkie zalegały w prywatnym składzie da Vinciego, a projekty inżynieryjne nie zostały zrealizowane. Jedyną znaną wówczas pracą Leonarda była wspominana już „Ostatnia wieczerza”. Reszta dzieł i dokonania artysty znalazły uznanie kilka wieków po jego śmierci, które dziś sławią jego imię na miarę jednego z najznamienitszych artystów i twórców wszech czasów.\nLeonardo da Vinci, malarstwo\nHistoria / Archeologia, Nauki humanistyczne, Sztuka / Architektura


Wstrzymana przebudowa ośrodka wypoczynkowego sieradzkiego MOSiRu — Radio Łódź\nwto, 19 maj 2020 18:24:37 +0200\nWstrzymana przebudowa ośrodka wypoczynkowego sieradzkiego MOSiRu\nModernizacja ośrodka wypoczynkowego w okolicy podsieradzkiej Rudy została odłożona w czasie. Nie wiadomo jednak na jak długo. Decyzja wymaga aneksowania umowy na dofinansowanie kosztownej inwestycji.\nNa początku tego roku modernizacja kompleksu należącego do Miejskiego Ośrodka Sortu i Rekreacji w Sieradzu, stanęła pod znakiem zapytania, ale nie ze względu na koronawirusa. Obok obiektu ma przebiegać kolej dużych prędkości i to ona mogła spowodować zmiany w planach. Teraz nie wiadomo już, kiedy będzie można do nich wrócić, mówi wiceprezydent Sieradza Rafał Matysiak. - Bardzo musimy w tym roku uważać z inwestycjami, ciąć inwestycje, bo założenia budżetowe, to co powinno wpłynąć, to nie są pieniądze, które mamy na koncie. Dlatego nie wiemy, jak to będzie wyglądać i takie inwestycje musimy przełożyć. Wystąpiliśmy do marszałka województwa łódzkiego o zgodę na przesunięcie realizacji na przyszłe lata i czekamy na decyzję.\nZa 10 milionów złotych, ośrodek w Rudzie miał być obiektem całorocznym z basenem i ofertą odnowy biologicznej.\nWiceprezydent Sieradza Rafał Matysiak będzie gościem w programie "Rozmowa Dnia" - 20 maja, w serwisie informacyjnym Radia Łódź Nad Wartą o godz. 8.00.\nZakończył się Paralekkoatletyczny finał Grand Prix Polski w Sieradzu Remont boiska Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Sieradzu Ferie na zachodzie województwa - znamy oferty placówek Sieradzki ośrodek w Rudzie doczeka się modernizacji Koronawirus zweryfikował kalendarz sieradzkich imprez sportowych


W naszej kulturze, w magii ludowej, czarostwie, symbolika pszczół jest szczególna i do dzisiaj ma zastosowanie.Kojarzy się szczególnie z pracowitością, odradzaniem się.W rzeczywistości kojarzy się również troskliwością, porządkiem, czystością, płodnością, mądrością, bogactwem, miłością, płodnością ale i ze śmiercią i odradzaniem się.\nJednak już od zarania dziejów kojarzono je z najwyższymi godnościami. Już w sumeryjskim piśmie obrazkowym ideogram oznaczający króla miał kształt pszczoły, a władcy dolnego Egiptu nosili przydomek „księcia pszczół”. W egipskiej świątyni słońca w Ne-Woser-Re niedaleko Kairu odnaleziono liczącą około 4,5 tys. lat płaskorzeźbę przedstawiająca hodowlę pszczół. Malowidła i płaskorzeźby z podobną tematyką znaleziono również w grobowcach faraonów. W Grecji pszczoła była atrybutem bogiń księżycowych: Afrodyty, Selene, Artemidy. Grecka Demeter – opiekunka ziemi i bogini płodności – nosiła przydomek Melissa, czyli pszczoła.\nNut orientujesz się może bliżej jaka jest symbolika szerszenia? Żadnych konkretnych źródeł nie znalazłam w tym temacie. Zauważyłam natomiast, że nie jest pomyślnym znakiem: kilkakrotnie jak wleciał mi do mieszkania to szedł za tym jakiś pech: zazwyczaj nieplanowane wydatki i kłótnie rodzinne.\nByć może to zwykły przypadek ale to zdarzyło się kilkakrotnie.\nPodobna jak pszczół czy owadów - są na przemian szkodnikami i pożytecznymi owadami.\nOdnośnie szerszeni - wydzielają specyficzne feromony przyciągające pozostałe szerszenie.\nZapewne kiedyś skojarzyłaś nieprzyjemne wydarzenie wraz z pojawieniem się szerszenia i teraz tak masz. To jest taki sam mechanizm jak z pozostałymi zwiastunami - to co sobie zakodujemy w głowie, potem się sprawdza.\nW religijnych rytuałach różnych kultur miód symbolizował życie pośmiertne, życie wieczne. Dlatego też zmarłych smarowano miodem aby zapewnić im zmartwychwstanie.\nWyjaśnienie symboliki pszczół kojarzy się również z seksualnością i płodnością (powiązane z ich żądłem i zdolnością zapylania kwiatów).\nCytat: W religijnych rytuałach różnych kultur miód symbolizował życie pośmiertne, życie wieczne. Dlatego też zmarłych smarowano miodem aby zapewnić im zmartwychwstanie.\nA potem robaczki miały podwójnie smakowitą wyżerkę :th_holeinwall: f542b21fe6a35


Ratownicy z Rudy Śląskiej przyjechali z Gdańska z medalami. Kolejny sprawdzian w listopadzie | Ruda Śląska Nasze Miasto\nRatownicy z Rudy Śląskiej przyjechali z Gdańska z medalami. Kolejny sprawdzian w listopadzie\nmateriały prasowe 24.10.2012\nDziewięć medali zdobyli ratownicy z rudzkiej Sekcji Ratownictwa Sportowego OM WOPR podczas III edycji Grand Prix Polski\n4 złote, 3 srebrne i 2 brązowe medale zdobyli ratownicy z Sekcji Ratownictwa Sportowego OM WOPR w Rudzie Śląskiej, podczas III edycji Grand Prix Polski w Ratownictwie Wodnym. W klasyfikacji generalnej zawodów rudzcy ratownicy, uplasowali się na trzecim miejscu w klasyfikacji medalowej.\nNa najwyższym podium stanęły dwie zawodniczki. Anna Nocoń złoto wywalczyła w trzech dyscyplinach - holowanie manekina na 50 m, holowanie manekina w płetwach na 50 m oraz 50 m ratownik (po przepłynięciu odpowiedniego dystansu ratownik musi zaczepić pasem ratowniczym manekina, następnie wraca holując go do mety).\nNatomiast Magdalena Skudlik triumfowała w konkurencji holowania manekina na 25 m. Wywalczyła również jedno srebro.\nPozostałe srebrne medalistki to Magdalena Żydek oraz Agata Wyciślik. Na najniższym stopniu podium stanęła Aleksandra Spodzieja oraz zawodniczki biorące udział w sztafecie kobiet 4 x 50 m z pasem ratowniczym.\nZ kolei Maciej Mańka w sztafecie reprezentantów Śląska wraz z kolegami zajął miejsce drugie.\n- Sobotnie mistrzostwa miały charakter kontrolny – podkreśla Mateusz Niegot, kierujący sekcją sportową OM WOPR Ruda Śląska. – Wiedzieliśmy, że musimy mieć wysoką formę. Zależy nam na znaczących pozycjach w klasyfikacji generalnej całego cyklu GPP w Ratownictwie Wodnym, a punkty uzyskane kolejno w poszczególnych edycjach mistrzostw zbliżają nas do osiągnięcia tego celu - dodaje.\nZawody w Gdańsku były ostatnim krokiem do sprawdzenia formy przed edycją finałową Grand Prix Polski, która odbędzie się 17 listopada w Poznaniu.\nTam również zostanie podsumowany cykl tegorocznych edycji Grand Prix Polski oraz wyłonieni najlepsi zawodnicy w każdej z kategorii wiekowych.\nPonadto mistrzostwa w Poznaniu będą kwalifikacją do Kadry Śląska na Zimowe Mistrzostwa Polski w Ratownictwie Wodnym, które będą rozgrywane 8 grudnia w Skierniewicach.\nruda śląska ratownic...\nratownictwo wodne za...\nRuda Śląska: Pływackie mistrzostwa dla amatorów i zawodowców\nW najbliższy weekend, 24 i 25 listopada odbędą się Mistrzostwa Rudy Śląskiej w pływaniu. W pierwszym dniu zmierzą się amatorzy, z kolei dzień później konkurować będą m.in. członkowie klubów pływackich. Impreza odbędzie się na krytym basenie przy ul. Chryzantem w dzielnicy Ruda. B...


Alinox - rury, pręty, płaskowniki i blachy z mosiądzu - OGŁOSZENIA FIRM DARMOWE - BEZPŁATNA REKLAMA FIRMY. ZUPEŁNIE ZA DARMO - KATALOG FIRM, USŁUGI FIRM, OGŁOSZENIA DARMOWE, PRODUKTY FIRM, REKLAMA FIRM\nAlinox - rury, pręty, płaskowniki i blachy z mosiądzu\ndodano: 2020.06.26 ważne do: 2021.01.10 wyświetleń: 8\nOferta firmy Alinox skierowana jest do wszystkich przedsiębiorców dbających o swój czas i jakość zakupionych produktów. W jej skład wchodzą: rury z mosiądzu, płaskowniki z mosiądzu, rury i blachy z mosiądzu. Każdy z wymienionych produktów podlega obróbce CNC i cięciu wzdłużnym możliwym dzięki użyciu czterech linii maszynowych. Od lat na pierwszym miejscu stawiamy klienta, zapewniając mu terminową dostawę, kompleksową obsługę i konkurencyjne ceny. Zachęcamy do odwiedzenia naszej strony internetowej: https://e-alinox.pl/pl/metale-kolorowe/mosiadz.html


Tim Ingold by Małopolski Instyt... 7303 views\nNunzia Bonifati by Małopolski Instyt... 734 views\nRuch, którym jesteśmy, zawiera też ruch naszych myśli - z Timem Ingoldem rozmawiają Katarzyna Wali i Magdalena Zych\n1. Ruch, którym jesteśmy, zawiera też ruch naszych myśli Z Timem Ingoldem rozmawiają Katarzyna Wala i Magdalena Zych\n2. Magdalena Zych: Ruch jest w pana teorii główną zasadą zamieszkiwanego świata. Czy ruch definiuje życie? Tim Ingold: Życie dane jest nie w samym ruchu, lecz w wymianie pomiędzy ruchem a spoczynkiem. Katarzyna Wala: Na ogół zdajemy sobie sprawę z tego, że ludzie, zwierzęta, bakterie, wirusy, grzyby są w ruchu. Czy możemy jednak powiedzieć, że budynek, w którym się znajdujemy, również? W jaki sposób trzeba o nim pomyśleć, aby to dostrzec; poczuć i zrozumieć go w ruchu? TI: Interesujące pytanie… Tak, myślę, że budy-nek pozostaje w ruchu. Przede wszystkim po-rusza się w sensie fizycznym. Jakiś czas temu, przy okazji wizyty w Niemczech, w Kolonii, miałem przyjemność zwiedzać tamtejszą kate-drę. Przewodnik, który nas po niej oprowadzał, wyjaśnił, że w związku ze znaczną wysokością budowli, jej ściany przez cały czas kołyszą się do tyłu i do przodu. W naszym Instytucie Antropologii Społecznej na Uniwersytecie Aber-deen gościliśmy Alberta Goyena, doktoranta z Brazylii, który w ramach badań niezbędnych do dysertacji pracował z ludźmi i firmami zaj-mującymi się rozbiórką budynków, w tym także bloków mieszkalnych. Wyjaśnił mi, że zanim przystąpi się do wyburzenia dużej konstrukcji, należy ją najpierw wzmocnić za pomocą betonu i stali. Zwyczajny budynek jest bowiem na tyle elastyczny, że jeśli się go wysadzi, fragmenty zostaną rozrzucone na wszystkie strony. Tylko pod warunkiem, że będzie absolutnie sztyw-ny, upadnie wprost na ziemię. Dlatego przed wyburzeniem budowlę się zabezpiecza, choć paradoksalnie właśnie dzięki temu mogłaby przetrwać kolejne pięćdziesiąt lat. A zatem, nawet jeśli tego nie widzimy, wszystkie budyn-ki się poruszają, co jest odpowiedzią na ciągły ruch powietrza i Ziemi, siłę wiatru i przemiesz-czanie się płyt tektonicznych. Przypuszczam, że jedną ze zmian, jakie dokonały się w architekturze w toku historii, jest ta, iż budynki są coraz mniej elastyczne, a przez to coraz wrażliwsze na drżenie grun-tu. Dlatego współcześnie trzęsienia ziemi są znacznie bardziej niszczycielskie, niż były w czasach starożytnych. Dotyczy to nawet Japonii. Gdy japońska architektura opierała się przede wszystkim na drewnie, głównym problemem podczas trzęsień ziemi nie było zawalanie się domów, lecz ogień. Tradycyjne techniki budowlane pozwalały tworzyć wy-starczająco elastyczne konstrukcje, wyrastały bowiem z przekonania, że świat w rzeczywi-stości nie jest solidną bazą, zawiera się raczej w ruchu żywej ziemi, wiatru i pogody. KW: Czy to znaczy, że współcześni twórcy budynków nie zdają sobie sprawy z ruchu i życia, o którym pan mówi? TI: No cóż, wiedzą o nim w tym sensie, że tworzą rozwiązania, których zadaniem jest przeciwdziałanie takiemu ruchowi. Dlatego na terenach zagrożonych wznosi się budynki odporne na wstrząsy. Jeśli ktoś zamierza postawić wieżowiec w Tokio, musi wdrożyć technologię, która poradzi sobie z zagrożeniem, jakie niesie trzęsienie ziemi. W innym sensie, nawet jeśli budy-nek nie porusza się wcale, doświadczamy go w ruchu. Dzieje się tak, ponieważ wciąż się przemieszczamy – dlatego nawet jeśli budynki są zupełnie statyczne, ich rozu-mienie, postrzeganie okien i drzwi, odbywa się w ruchu. Jeżeli naszkicuję drzwi na kartce papieru, to będą dla nas bardziej prawdziwe, realistyczne, niż, dajmy na to, na rysunku technicznym narysowanym z użyciem linijki. Odręczny rysunek wyraża nasze poczucie, że drzwi są czymś, co otwie-ramy i przez co przechodzimy. Ruch jest przejściem od nas do linii rysunku. Jest to następny przykład, że nawet jeśli budynki się nie poruszają, to my jesteśmy w ruchu i dlatego rozumiemy je w ruchu. MZ: Co jeszcze porusza się wraz z nami? Czy moż-na powiedzieć, że nasze myśli są w ruchu? TI: Gdy idziemy, gdy już jesteśmy w ruchu, je-steśmy własnym ruchem. I zawiera on także ruch naszej myśli. Oznacza to, że nie nosimy naszych myśli w głowach. Nasze myśli i nasz ruch są jednym. KW: W pana pracach czytamy, że zdolność cho-dzenia zależy od naszego środowiska i praktyk, które realizujemy oraz doskonalimy w ciągu naszego życia. TI: Tak, każde życie jest sposobem poruszania się w świecie, nasze poruszanie się nie zależy od sposobu życia, ono nim jest. KW: Przyjmuje pan, że zmysły i ruch są wzajemnie powiązane (czy są tym samym?). Czy wobec tego możemy powiedzieć, że to, w jaki sposób postrze-gamy nasze środowisko (budynki, ulice, pola, horyzont), zależy od tego, w jaki sposób działamy? TI: Za Jamesem Gibsonem uważam, że per-cepcja i ruch są dwiema stronami tej samej monety. Nie może istnieć jedno bez drugiego. Zgodnie z tą zasadą, sposób postrzegania za-leży od tego, jak działamy. Pisałem już o tym w The Perception of the Environment. KW: Procesy korozji, blaknięcia, rozpadu, krusze-nia się, rozklejania, deformacji rzeczy i materiałów – a zatem to wszystko, co pojmujemy w kate-goriach psucia się przedmiotów, ich umierania – w pana opinii są ekspresją ich życia, przemianą materiałów, z których są zbudowane. Czy mógłby pan powiedzieć nieco więcej na ten temat? TI: Myślę, że ogólną tendencją nowoczesności była próba skonstruowania świata w taki autoportret 2  2014 | 11\n3. sposób, aby – tak bardzo, jak to możliwe – pasował do tego, co teoretycy nowoczesności o nim myśleli. A uważali, że ziemia jest solidną podstawą, na której toczy się życie. Choć w rzeczywistości świat nigdy tak nie wyglądał, udało im się stworzyć stabilną infrastrukturę, dzięki której mogli zbliżyć się do swego ideału i wybudować na tej bazie wielkie struktury. Tam, gdzie powstaje infra-struktura – drogi i betonowe nawierzchnie – procesy życiowe są zablokowane. Woda nie może wsiąknąć w grunt, rośliny nie mogą wyrosnąć, ponieważ nie docierają do nich promienie słońca. Gdziekolwiek jednak jest życie, tam infrastruktura musi pękać. Nawet jeśli ludzie starają się o nią dbać i naprawiać, ostatecznie kruszy się pod wpływem mrozu, deszczu i siły erozji. Dzięki temu rośliny i inne żywe istoty zdolne są ją przeniknąć. I życie się toczy. Właśnie w takim sensie kru-szenie się i erozja są częścią cyklu życia i re-generacji. A zatem życie nie może się toczyć, jeśli rzeczy nie kruszeją i nie niszczeją. KW: Warto wspomnieć w tym kontekście o relacji ruchu i formy. Kiedy kupujemy nowe rzeczy, wyda-je się nam, że widzimy je w ich idealnym kształcie. W trakcie użytkowania dostrzegamy jednak, jak stopniowo tracą swoją pierwotną formę. Interesu-je nas krytyka hylemorfizmu w pana teorii. TI: Tak, starałem się udowodnić, że forma jest czymś przejściowym, ponieważ wciąż się rozwija i zmienia. Zwykliśmy myśleć o rze-czach, że zostały stworzone w określonym kształcie, ukończone w momencie, w którym osiągnęły swoją ostateczną formę w tym sen-sie, że mogą się znaleźć na sklepowej półce. Kupujemy te przedmioty, a one podczas użyt-kowania tracą swoją formę. Przyjmujemy, że najpierw mamy do czynienia z procesem produkcji, a następnie konsumpcji, gdzie pierwszy polega na wytwarzaniu rzeczy, drugi zaś na stopniowym ich zużywaniu. Chcę powiedzieć, że granica pomiędzy tymi dwoma etapami jest umowna, ponieważ rze-czy zmieniają formę przez cały czas, a robią to w odniesieniu do kontekstu, w jakim są używane. Moment spełnienia, gdy materia staje się gotowym przedmiotem, w istocie jest czymś w rodzaju ruchomej projekcji: możemy mieć wyobrażenie na temat gotowego przed-miotu i projektować je na materiały, ale idea przemieszcza się wraz z przemieszczaniem się rzeczy. Jest to ciągły proces przeobrażania się i generowania formy, który przekracza każdy koniec, jaki możemy sobie wyobrazić. W tym sensie nic nigdy nie osiąga ostatecz-nej formy. MZ: Stanowi część cyklu. TI: Tak. KW: Lub jest linią. TI: Tak. Cokolwiek pomyślimy o finalnej for-mie, stanowi ona jedynie moment w procesie stawania się rzeczy. MZ: Rysowanie stanowi istotny składnik pana teorii... TI: Myślę, że rysunki mają olbrzymi potencjał jako pewien sposób myślenia. Piękną rzeczą w ich przypadku jest to, że pozwalają na uchwycenie procesu myślenia – nie w sensie reprezentowania, lecz tworzenia śladu (tra-ce). I znów mamy tu do czynienia z procesem, nie zaś z finalnym produktem. Dlatego twier-dzę, że rysunek nie jest obrazem (image), reprezentacją czegokolwiek, jest raczej linią dojrzewającej myśli, jej rozwoju. Gdy myśli-my o czymś, robimy to też naszymi rękoma, pozostawiając ślad wraz z sekwencją gestu. Uważam w związku z tym, że antropologia graficzna różni się od filmu etnograficznego, jest antropologią, nie etnografią – dotyczy nie reprezentowania rzeczy, lecz tego, co nazywam k o r e s p o n d owa n i em z nimi. Rozwinąłem ideę rysowania jako procesu ko-respondowania (co-responding), w którym jedna rzecz nieustannie odpowiada drugiej, podobnie jak dzieje się to w konwersacji. In-teresujące w przypadku rysowania jest to, że polega ono na jednoczesnej obserwacji i kre-śleniu linii. Ruch ręki i prowadzący ją ruch myśli korespondują z ruchem czegokolwiek, w czym uczestniczy w świecie osoba rysująca i czemu odpowiada. Traktuję rysowanie, po-dobnie jak antropologię graficzną1, jako część antropologii rozumianej raczej jako dyscypli-na korespondująca, nie zaś reprezentatywna. KW: Antropologia powinna się stać wiedzą zdobywaną przez praktyczne działanie (knowing-by- doing). TI: Tak, wiedzą wynikającą z działania, ryso-wania… MZ: Albo z gry na instrumencie. Kiedy powiedział pan o dłoni, która rysuje, wyobraziłam sobie rękę, która gra. Tworzenie muzyki jest również impro-wizacją, sposobem korespondowania ze światem. TI: Tak, właśnie tak. Odkryłem, że nie jestem w stanie wyznaczyć wyraźnej granicy pomię-dzy grą na wiolonczeli (co jest moją drugą profesją) a antropologią. Jest to dla mnie ćwi-czenie tego samego typu. Nawet jeśli gram w sposób klasyczny, to jednak improwizuję, choć nie tak, jak mógłby muzyk jazzowy. Trzeba bowiem odnaleźć swoje miejsce przy instrumencie i w wykonywanej muzyce, a jedynym sposobem, by to zrobić, jest impro-wizowanie. Chciałbym myśleć o antropologii, że jest podobna – lub nawet identyczna – do 1 T. Ingold. Introduction, [w:] Redrawing Anthropology: Ma-terials, Movements, Lines, ed. T Ingold, Ashgate: Farnham 2011, s. 1–20. autoportret 2  2014 | 12\n4. grania koncertu, kaligrafowania, rysowania, praktyki artystycznej i architektonicznej w tym sensie, że zarówno artyści, jak i archi-tekci rysują. Architekci, archeolodzy i artyści uczą się rysować, nawet jeśli w przyszłości mają pracować, używając innych narzędzi. W edukacji artystów wciąż myśli się o tym, że warto uczyć rysunku, architekci mówią to samo, dla archeologów jest to sprawa za-sadnicza podczas dokumentacji wykopalisk. Zdecydowaliśmy się zająć rysunkiem w na-szym instytucie. Antropologów w naszym kraju uczono dotąd jedynie posługiwania się aparatami i robienia filmów. KW: Bardzo lubię jeden z pana rysunków i często używam go w swojej pracy, ponieważ moim zda-niem ma charakter transformacyjny. Gdy rysuję koło, już nie muszę poświęcać czasu na wyjaśnia-nie innym, jaka jest różnica pomiędzy miejscem rozumianym jako obszar i miejscem pojmowanym jako ruch... [rysunek poniżej] Wystarczy, że po-służę się rysunkiem – moi słuchacze dostrzegają różnicę natychmiast. TI: Tak, wystarczy narysować, aby to zrozu-mieć! Dlatego tablica i kreda są tak wspania-łe. Nie wiem, jak to wygląda w Polsce, ale na naszym uniwersytecie usunięto wszystkie tablice, zastępując je drogą i skomplikowaną technologią. A to nie to samo co papier i ołó-wek, tablica i kreda. KW: W pana pracy można wyróżnić cztery fazy – być może więcej. W każdej z nich istotne jest określone pojęcie, hasło. Pierwsza dotyczyła produkcji, kolejna historii, w trzeciej skupił się pan przede wszystkim na pojęciu zamieszkiwania, na-tomiast teraz zajmuje się pan linią. Dlaczego linie są właściwe do opisu lub myślenia o świecie? TI: Chodzi o sposób myślenia, który trak-tuje ruch i procesy w sposób nadrzędny. Przyjmując taką procesualną perspektywę, zaczynamy pojmować elementy świata jako osobne trajektorie, może to być istota ludzka, zwierzę, kamień czy stół, wszystko, co istnie-je. Tak więc istota ludzka, zwierzę, kamień czy stół ujmowane w ten sposób przestają być tym, czym są, lecz s t a j ą s i ę swoim wła-snym stawaniem się. Trajektoria „zachodzi” w czasie [rysunek powyżej], dlatego powinni-śmy myśleć o wszystkim jako linii, nie jako punkcie. Mówiąc krótko, tym, co jest nam dane w świecie, nie są pewne całości (pod-mioty), lecz procesy stawania się (becomings). Każda linia jest wyrazem tego procesu. Moim zdaniem linie pasują do filozofii procesu (phi-losophy of becoming) dużo bardziej niż do bycia. KW: Jeśli dobrze rozumiem, jestem linią, poru-szam się, jestem w ciągłym procesie stawania się. Budynek, w którym jesteśmy, również. To samo tyczy się drzew i kamieni, które możemy zobaczyć za oknem. Pisze pan, że świat jest czymś w rodzaju sieci/tkaniny (meshwork)2 utkanej ze splecionych nitek życia… Ale co w takim razie z czasowością 2 W tekście stosujemy dwa równorzędne tłumaczenia słowa meshwork, ponieważ każda z autorek wywiadu w swoich pracach używa innego znaczenia tego wyrazu – Katarzyna Wala pisze o „tkaninie”, Magdalena Zych o „sieci”. ruchu – faktem, że pewne rzeczy poruszają się i zmieniają szybciej, inne wolniej, a jeszcze inne czekają na swój czas. TI: To prawda. Większość rzeczy pozostaje na-przemiennie w ruchu i w spoczynku. Pewną luką w moim myśleniu, czymś, czemu nie poświęciłem wystarczająco dużo miejsca, jest pytanie, czym jest spoczynek. Bo przecież bez niego ruch nie może istnieć. I właśnie w tym momencie kluczowa staje się pogoda. Gdy mówimy, że jesteśmy istotami w świecie i wszystkie nasze linie są zaplątane w sieć/ tkaninę, pojawia się pytanie o atmosferę. Napisałem wiele na temat linii, to zaś do-prowadziło mnie do koncepcji tkaniny/sieci. Atmosfera, w której wszyscy jesteśmy zanu-rzeni, w niczym jej nie przypomina. Zadałem sobie pytanie, czym zatem jest ów żyjący świat (life-world)? I mój wniosek jest taki, że docelowo jest jednym i drugim. To jest jak oddychanie, wdech i wydech. Gdy bierzemy wdech, wprawiamy siebie w ruch i w ten sposób rysujemy linię, gdy wdychamy – gro-autoportret\n5. madzimy, przyjmujemy. To jak z pływaniem, naprzemiennie odpychasz wodę, czując opór, i zagarniasz następnym gestem. Wydaje mi się, że całe życie zawiera się w tym schemacie – pomiędzy gromadzeniem, które jest atmosferyczne, i linearną siłą napędową… Tak więc najprawdopodobniej kolejnym etapem mojej pracy będzie zrozu-mienie relacji, jaka zachodzi pomiędzy nimi. Dlatego właśnie zajmuję się liniami i atmos-ferą. W tym kierunku podążam, ale jeszcze tego w pełni nie opracowałem, nie przemy-ślałem. Uwzględniłem już jednak czasowość, rytmiczny charakter procesów życia. KW: Rzeczywiście, gdy zastanawiałam się nad liniami i ideą tkaniny/sieci, pomyślałam, że tym, czego tu brakuje, jest puls, rytm – to, co znaleźć można u Henriego Lefebvre’a. TI: To prawda. Właściwie odkryciem było dla mnie uświadomienie sobie, że ruch na zewnątrz i ruch do środka nie są lustrzane, tożsame, że nie można opisać ich w relacji wzajemności i interakcji pomiędzy A i B. To raczej cykl, w którym gdy wypychasz samego siebie na zewnątrz, świat przedostaje się do środka. To bardziej rodzaj pętli niż ruch wahadłowy. KW: Jednym z zasadniczych elementów w pana teorii jest podział, zaczerpnięty od wspomnia-nego Gibsona, według którego podstawowymi składnikami świata są substancje, medium i po-wierzchnia. Inspirując się pracami Maurice’a Merleau-Ponty’ego, dokonał pan rewizji tego podziału oraz uznał, że powierzchnie nie są tak szczelne, jak wydawało się Gibsonowi, a substan-cje i medium wzajemnie się przenikają. TI: To prawda. Zacząłem od Gibsona, jednak z czasem odkryłem, że coś nie gra w zapro-ponowanej przez niego ramie, że narzuca zbyt rygorystyczny podział. Według mnie to, co nazywamy powierzchniami, to obszary ruchu i interakcji, w których wszystko się wydarza. MZ: Konsekwencją ruchu jest między innymi pogoda. W Polsce początek tegorocznej zimy jest bezśnieżny, ale jak zwykle o tej porze mrok zapada wcześnie. Podoba się panu pogoda w Krakowie? TI: O, jest bardzo ładna. KW: Choć w codziennym życiu lubimy rozma-wiać o pogodzie, refleksja nad nią jest w zasadzie nieobecna w pracach antropologicznych i filozo-ficznych. Znalazłyśmy tylko kilka artykułów. Zde-cydowanie więcej miejsca poświęca się zmianom klimatycznym. W pana pracach jednak to właśnie pogoda odgrywa zasadniczą rolę. Czy mógłby pan wyjaśnić, dlaczego powinniśmy poświęcić jej więcej uwagi? TI: To prawda, niewiele napisano na temat pogody. Jest zaledwie garstka prac antro-pologicznych na ten temat. I rzeczywiście obecnie pisze się sporo o zmianach klima-tycznych, ale to zupełnie inny kontekst. Podobnie jest w filozofii. Powodem, dla którego uważam, że pogoda jest ważna, jest t emp e r ame n t bycia, którego nie można wypreparować ani z samej pogody, ani z naszych ludzkich nastrojów i motywacji. Są one tym samym. W języku angielskim słowa związane z pogodą (weather-words) i samopo-czuciem (mood-words) mają te same etymolo-giczne źródła w słowie tempo (czas) i tempera (mieszanina). MZ: Mają łacińskie korzenie. TI: I to stanowi podstawę naszych słów, takich jak tempos i temperature, ale również temperament i temper. MZ: W polszczyźnie wygląda to trochę inaczej. TI: To oczywiście różni się w zależności od języka, ale z pewnością istnieje bliski zwią-zek pomiędzy pogodą i nastrojem. Można sięgnąć po analogię – puszczanie latawca. Gdy puszczamy latawiec, pojawia się interak-cja pomiędzy osobą i latawcem, warunkują się nawzajem, a pomiędzy nimi znajduje się sznurek, który pośredniczy w tej relacji. W rzeczywistości do żadnej interakcji nie może dojść, jeśli nie będzie wiatru. Bez ruchu powietrza latawiec nie poleci, a człowiek nie będzie w stanie oddychać. KW: Wiemy to z doświadczenia, jednak trudno opisać tę zależność za pomocą narzędzi, którymi dysponujemy. Popularna w polskiej socjologii i antropologii teoria aktor-sieć ignoruje wpływ ruchu powietrza na relacje pomiędzy obiektami i ludźmi. Odwołuje się do animującej siły nazywa-nej „sprawczością” (agency), której zadaniem jest wyjaśnienie, jak rzeczy działają i warunkują nasze relacje z nimi. TI: Dlatego tego nie lubię! I jestem przeciw-ko. W ramach ćwiczeń razem ze studentami puszczaliśmy latawce. Po wszystkim zapyta-łem ich, co tak naprawdę się działo? Dzięki temu ćwiczeniu mieli szansę zrozumieć, że wiatr nie jest kolejną rzeczą, z którą wcho-dzimy w interakcję, ale raczej, że ustanawia on możliwość jej zaistnienia. Interakcja pomiędzy człowiekiem puszczającym latawiec i latawcem może zajść, ponieważ są zanurzeni w falowaniu (fluctuation) medium, którym jest wiatr. Uogólniając, można powiedzieć, że przepływy (fluxes) medium, to znaczy pogody, stanowią warunek możliwości zachodzenia interakcji. Jej jakość zależy od tego, co dzieje się w medium. Dlatego pogoda jest tak istotna. KW: I wpływa na to, w jaki sposób działamy. Czym w takim razie jest kreatywność albo – jak pewnie autoportret 2  2014 | 14\n6. TI: Jaka jest natura zmiany? Co się zmieniło, co przetrwało? Gdy patrzę wstecz, odnoszę wrażenie, że nieustannie powracam do domu. Myślę o antropologii jak o proce-sie powracania do domu. Odkrywam, kim naprawdę jestem. Gdy zaczynasz, jako młody człowiek, nie masz pojęcia, kim jesteś. Trafiasz na osoby, które stanowią wzór do naśladowania, chcesz im dorównać, czyta-jąc pewne książki, myślisz „och, chciałbym pisać w taki albo w taki sposób…”. Masz pomysły rozwijające się w różnych kie-runkach. Nie jesteś pewny, próbujesz tego i tamtego. Niektóre z tych rzeczy wydają się właściwe, inne mniej. To tak, jak przymie-rzanie różnych ubrań – część z nich pasuje, pozostałe nie. Stopniowo jednak zaczynasz odkrywać, kim jesteś, znajdujesz w sobie głos, który sprawia, iż w trakcie pisania czujesz, że to właśnie ty jesteś tym, który pisze. Ale to zabiera wiele, wiele czasu. Wciąż odkrywam, kim jestem. I gdy powoli udaje mi się to zadanie realizować, zadaję sobie pytanie, kim jest ta odkrywana osoba – ona okazuje się dzieckiem. To ja jako dziecko dorastające w domu moich rodziców. Są to pewne zachowania, sposoby myślenia, które pojawiły się we mnie bardzo wcześnie, i były przez cały czas – to jest to, co stopniowo od-krywam. Gdy zadaję sobie pytanie, dlaczego zaangażowałem się w takie lub inne zagad-nienie, okazuje się, że wynika to z poczucia, iż pewne sposoby myślenia wyciszają lub niszczą tę charakterystyczną dla dzieciństwa zdolność tworzenia. Innymi słowy, teorie głównego nurtu są przedłużeniem świata dorosłych (adultcentric) i my musimy znaleźć w sobie dziecko, którym jesteśmy, którym za-wsze byliśmy. W tym sensie mam poczucie, że antropologia jest ciągłą drogą do domu: procesem odkrywania siebie. Dzięki temu w końcu będziemy w stanie napisać uczciwy tekst – to znaczy taki, w którym czujemy, że to właśnie my piszemy. MZ: To bardzo osobisty projekt. TI: Myślę, że każdy projekt naukowy powi-nien taki być. powinniśmy powiedzieć – improwizacja artysty, architekta, antropologa w świecie-przez-pogodę (weather-world)? TI: Nie jestem przekonany, że kreatywność (creativity) to dobre słowo. Pisałem już o tym; część mnie twierdzi, że być może powinniśmy zapomnieć o nim w ogóle, ponieważ to słowo ma zbyt wiele złych konotacji. I duża część problemów wynika z końcówki -ity. Nie ma nic złego w mówieniu o tworzeniu (kreowaniu) rzeczy ani o działaniu jako o czymś kreatyw-nym – jeśli oczywiście ono coś generuje. Gdy jednak zaczniemy mówić o kreatywności, to owo -ity sprawia, że staje się ona czymś abs-trakcyjnym, co można posiadać lub nie. W ten sposób staje się nonsensowna. Chciałbym usunąć słowo creativity, nie mam jednak nic przeciwko jego używaniu, kiedy mowa o pro-cesach wytwarzania, o tym, jak mogą prowa-dzić do powstawania różnego rodzaju rzeczy, a nawet ludzi. I myślę, że nie ma nic bardziej kreatywnego niż poczęcie dziecka i opieka nad nim. Nie dlatego, że ludzie, patrząc na nie, będą mówić „nowość, innowacja”, lecz dlatego, że przynosi coś nowego – jest osobą, żywą istotą, której wcześniej nie było. Czy może być coś bardziej kreatywnego? Potrzebu-jemy języka, aby opisać, w jaki sposób procesy wzrostu i ruchu mogą tworzyć nowe życie, unikając przy okazji popadania w terminolo-gię związaną z towarem lub darem. Musimy się mocno postarać, by wyjaśnić, że kreatyw-ność to nie to samo co innowacja. W pewnym sensie wolę słowo generate niż create, to znaczy, gdy używam słowa create, w rzeczywistości mam na myśli generate – genezę rzeczy. Jest to więc ontogeneza – powoływanie do życia. On-togeneza oznacza genezę bycia (genesis of being). To właśnie mnie interesuje. KW: Zajmuje się pan antropologią od lat 70. XX wieku. W jaki sposób mógłby pan opisać własną twórczość, przemiany i ruch, jakim podlega? autoportret 2  2014 | 15


Komentarze do kodu.\nMamy do wyboru dwa typy komentarzy:\nliniowy - zaczyna się od dwóch ukośników a kończy przy przejściu do następnej linii. Oznacza to, że przeglądarka zignoruje wszystko za znacznikiem // aż do końca linii, w której znacznik ten występuje.\nblokowy - rozpoczyna się od sekwencji: /* a kończy sekwencją: */. Oznacza to, że może on ciągnąć się przez wiele linii, przy czym niemożliwe jest jego zagnieżdżanie (czyli stosowanie jednego komentarza w innym).\nDzięki komentarzom, możemy poinformować przeglądarkę, że nie obsługuje skryptów nie używając znacznika <noscript>. Powyższy szablon zmieni się na:\n/* Aby zobaczyć stronę w pełnej funkcjonalności, zainstaluj inną przeglądarkę:\nInternet Explorer, Netscape Navigator, Mozilla, Opera... */\n<!-- ukrywamy kod przed nieznającymi nas przeglądarkami\n// koniec skryptu - koniec ukrywania -->\nkod HTML strony\nKod źródłowy zagnieżdżony w HTML.\nKod źródłowy zamieszczony w oddzielnym pliku.


Jest szansa na umocnienie złotego - GazetaPrawna.pl\nJest szansa na umocnienie złotego\n22 maja 2017, 08:01\nW tym roku będzie mniej dywidend dla zagranicy, więc złoty nie osłabnie. / ShutterStock\nInaczej niż w poprzednich latach złotemu nie będzie szkodzić wypłata dywidend przez spółki. Ale pojawia się nowy czynnik, który może ciążyć kursowi – repolonizacja.\nZłoty mniej słaby / Dziennik Gazeta Prawna\nW ostatnich dniach nasza waluta umocniła się na tyle, że kurs euro na krótko zbliżył się nawet do 4,15 zł. Notowania franka przejściowo spadły poniżej 3,8 zł, a dolara do mniej niż 3,75 zł. Pod koniec tygodnia złoty lekko osłabł, ale generalnie nie był tak mocny od listopada 2015 r. Co dalej? Latem zwykle przychodzi osłabienie. – Lipiec-sierpień to w ostatnich latach miesiące raczej negatywne dla złotego – mówi Marcin Sulewski, ekonomista Banku Zachodniego WBK. Tym razem może być jednak inaczej. Ze względu na dywidendy.\nW poprzednich latach przekazywanie przez polskie spółki wypłat z zysku dla zagranicznych inwestorów miało poważny wpływ na kurs. W 2016 r. krajowe spółki przekazały w ten sposób za granicę niemal 40 mld zł (zdecydowana większość trafiła do tzw. inwestorów bezpośrednich). W tym roku dywidend dla zagranicy może być jednak znacznie mniej. Duże znaczenie będzie mieć to, co wydarzy się w sektorze finansowym, gdzie wypłaty z zysku są zwykle wysokie i – ze względu na duży udział zagranicznych inwestorów – w większości wypływają poza Polskę. W tym roku nadzór nałożył na banki ograniczenia, w związku z czym dzielenie się zyskiem z akcjonariuszami należeć więc będzie do wyjątków. Dodatkowo, tradycyjnie największy płatnik dywidend – Bank Pekao przejdzie z rąk zagranicznych w polskie i choć podzieli się zarobkiem, to pieniądze w większości pozostaną w kraju.\nZ drugiej strony szanse na większe transfery są w firmach niefinansowych, gdzie – jak pokazują dane opublikowane kilka dni temu przez Główny Urząd Statystyczny – wyniki za 2016 r. były lepsze niż za poprzedni. W firmach spoza sektora finansowego, które zatrudniają co najmniej 10 osób, zysk do podziału między akcjonariuszy urósł o niemal 15 mld zł, do ponad 163 mld zł. GUS nie podał, w jakiej części ta kwota została wypracowana przez firmy kontrolowane przez inwestorów zagranicznych. Dziś nie wiadomo też, jaką część zysków właściciele przeznaczą na dywidendę, a jaką pozostawią w firmach, by umożliwić im dalszy rozwój.\nPojawia się jednak nowy czynnik, który może osłabiać złotego. To repolonizacja. Odkupywanie kontrolnych pakietów w firmach od inwestorów zagranicznych w każdym przypadku wiązać się będzie z wymianą złotych na waluty obce, zwiększając popyt na te ostatnie. Na razie mamy dwa takie przykłady: niemal 33 proc. akcji Pekao za nieco ponad dwa tygodnie zostanie odkupione od włoskiego UniCredit przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń i Polski Fundusz Rozwoju kosztem 10,6 mld zł. W perspektywie kilku miesięcy Polska Grupa Energetyczna wyda z kolei 4,5 mld zł na aktywa francuskiego koncernu EDF. Efektem takich transakcji może być przynajmniej przejściowe osłabienie naszej waluty (tak jak w przeszłości duże prywatyzacje z udziałem inwestorów zagranicznych prowadziły do umocnienia złotego).\nJak ponad 15 mld zł na tegoroczną repolonizację ma się do wzrostu zaangażowania zagranicy w Polsce? Z danych Narodowego Banku Polskiego wynika, że, w całym 2016 r. zagraniczni inwestorzy bezpośredni włożyli do swoich polskich spółek córek prawie 21 mld zł świeżego kapitału, kupując akcje, i kolejne niemal 16 mld zł poprzez pożyczki.\nZdaniem ekonomistów kluczowe dla zachowania złotego będą jednak czynniki związane z sytuacją gospodarczą. Marcin Sulewski ocenia, że dobre dane makro (jak 4-proc. wzrost PKB w I kwartale i korzystne perspektywy na następne kwartały) zostały już w większości wycenione przez rynek. Teraz mamy więc raczej ryzyko realizacji zysków na złotym. – Kolejna sprawa to możliwość podwyżek stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych oraz fakt, że również Europejski Bank Centralny zacznie sygnalizować, że okres ultraniskich stóp procentowych dobiega końca. Przy utrzymaniu stóp bez zmian u nas musi to doprowadzić do dostosowania premii do ryzyka – mówi Sulewski. Ekspert z BZ WBK spodziewa się w II i III kwartale lekkiego osłabienia złotego. Na koniec roku kurs powinien wrócić jednak do obecnych poziomów.\nKoniec strachu przed inflacją\nWiększym optymistą jest Michał Dybuła, główny ekonomista Banku BGŻ BNP Paribas. – Złoty powinien pozostać względnie mocny, bo jest walutą cykliczną, czyli jego siła zależy od koniunktury w gospodarce. Tempo wzrostu wydajności w sektorze przetwórczym uzasadnia, by w krótkim terminie kurs euro wynosił 4,15–4,2 zł. Powolny trend aprecjacyjny powinien być więc kontynuowany – mówi. Zaraz jednak dodaje, że złoty jako płynna waluta jest narażony na ryzyko korekty przy zawirowaniach na rynkach wschodzących.\nTDNDGP import FISE AKTUALNOŚCI gospodarka TDNDGP FORSAL złoty\nJak złoty reaguje na rządy PiS?\nGPW: WIG 20 na plusie. PKO BP liderem wzrostów\nMR spodziewa się wzrostu produkcji w maju na poziomie 8 proc. Ministerstwo Rozwoju spodziewa się wzrostu produkcji w maju na poziomie 8 proc. rdr...


Rzecznik Patentowy Balin - Darmowa konsultacja\nRzecznik Patentowy w miejscowości Balin\nSkuteczny Rzecznik Patentowy, który pracuje w województwie Małopolskim - a precyzyjnie w mieście Balin\nRzecznik Patentowy Balin\nDziałamy na rynku od 7 lat, obsługując już ponad 1800 klientów. Zabezpieczenie marki biznesu to wizytówka doświadczonych osób przedsiębiorczych, zdających sobie sprawę z zagrożeń czyhających ze strony wspólników.\nPrzeprowadzimy weryfikację Twojej sprawy w spisie Urzędu Patentowego nie tylko w mieście Balin, ale także w Polsce i Europie.\nSzukając Rzecznika Patentowego w miejscowości Balin odkryłeś nas. Pomagamy naszym klientom głównie w ochronie ich marki przedsiębiorstwa przez zastrzeżenie znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Umów bezpłatną konsultację\nPravna Group Sp. z o.o. działa na terenie całej Polski, także z możliwością spotkania w miejscowości Balin współpracując z Rzecznikiem Patentowy\n2013-2020 Rzecznik Patentowy Balin


Truecam A4 Kamera Samochodowa, Rejestratory samochodowe JabbaFoto - specjalistyczny sklep z akcesoriami foto * Aparaty cyfrowe, obiektywy, statywy, lampy błyskowe, torby, plecaki\nTRUECAM Kamera samochodowa A4 więcej »\nTrueCam A4 - Zaawansowana kamera samochodowa z dodatkowymi funkcjami.\nDzięki wysokiej jakości kamerze wideo TrueCam A4 nie umknie ci już żadna chwila z twojej podróży samochodem. Kamera nagrywa w rozdzielczości Full HD, a ponadto może się pochwalić wysokiej jakości optyką z doskonałą przysłoną, która spełni oczekiwania nawet bardzo wymagających użytkowników. Nagranie ma na tyle dobrą jakość, że możesz bez najmniejszego problemu rozpoznać każdy szczegół taki jak tablica rejestracyjna oraz sylwetka czy twarz człowieka. Nieważne, czy nagrywasz w nocy czy w ciągu dnia, w dobrych czy złych warunkach świetlnych. Funkcja nagrywania w pętli zadba o to, aby nagrywanie zachowało swoją ciągłość, przy czym nie zabrakło również opcji zabezpieczenia wideo, dzięki czemu możesz zapobiec jego zastąpieniu lub usunięciu.\nDzięki 2,7" ekranowi LCD i intuicyjnemu menu w języku polskim, do większości funkcji możesz dotrzeć za pomocą jednego przycisku. W każdym momencie masz kontrolę nad aktualnie powstającym nagraniem, możesz też je odtwarzać lub dokonywać ustawień kamery. Kamera została również wyposażona w funkcję detekcji ruchu, dzięki czemu w momencie, kiedy w polu widzenia pojawi się jakiś obiekt, kamera zacznie automatycznie nagrywać. Docenisz to np. w sytuacji, kiedy ktoś cofając uderzy twoje auto. Zaletą kamery TrueCam A4 jest jej bezproblemowa codzienna instalacja, a to dzięki specjalnemu mocowaniu, do którego możesz wsunąć kamerę i wyruszyć w drogę.\nKamera samochodowa TrueCam A4 będzie Twoim doskonałym towarzyszem nie tylko w trakcie długich podróży, ale również podczas krótkich wycieczek. Wszystko zostanie udokumentowane w najmniejszym detalu, również w nocy czy podczas parkowania. Podczas nagrywania możesz również wykonać zdjęcia, a dzięki temu udokumentować każdy wyjątkowy moment. Kamera umożliwia ponadto szybkie ustawienie jasności ekranu, który z łatwością dostosujesz do warunków świetlnych, wyłączenie ekranu po określonym czasie, wyłączenie nagrywania dźwięku i inne.\nWysokiej jakości nagranie FULL HD\nKamera nagrywa w rozdzielczości FULL HD 1080p, dzięki czemu na nagraniu rozpoznasz każdy najmniejszy szczegół – tablice rejestracyjne samochodów, twarze postaci, znaki drogowe i inne. Kamera da sobie radę również przy słabszych warunkach świetlnych i w nocy, a ponadto została wyposażona w funkcję WDR, dzięki której lepiej nagrywa w sytuacjach, kiedy część obrazu jest oświetlona lepiej, a część gorzej. Zapis z kamery możesz w dowolnym momencie wykorzystać jako dowód w przypadku wypadku drogowego. Kamera może jednak znaleźć również profesjonalne zastosowanie, w związku z czym jest odpowiednia również dla kierowców rajdowych i entuzjastów motoryzacji.\nBezproblemowa obsługa, polskie menu i szybka codzienna instalacja\nKamera jest przeznaczona do codziennego wykorzystania, dlatego przy jej tworzeniu położono szczególny nacisk na bezproblemową instalację. Do swojej dyspozycji posiadasz mocowanie, do którego wsuniesz kamerę i możesz ruszać w drogę. Nie musisz już tracić czasu na ustawianie położenia kamery oraz podłączanie kabli zasilania, które w przypadku TrueCam prowadzą bezpośrednio do mocowania. Kamera ma łatwe, przejrzyste menu w języku polskim, dzięki któremu z obsługą kamery poradzi sobie naprawdę każdy. Większość funkcji możesz aktywować wciśnięciem jednego przycisku. Nie brakuje również opcji podświetlenia i możliwość obracania obrazu o 180°.\nDzięki funkcji nagrywania w pętli już nie musisz bać się tego, że na karcie pamięci skończy się wolne miejsce. W przypadku zapełnienia karty, TrueCam A4 zawsze zastąpi najstarsze nagranie, przy czym za pomocą funkcji zabezpieczania pliku wideo możesz zabezpieczyć najważniejsze nagrania przed zastąpieniem nowymi. Czujnik przeciążenia G-sensor zadba o to, aby nagrania rejestrujące wypadki drogowe zostały zapisane automatycznie, przy czym możliwe jest ustawienie czułości sensora. Wideo może zostać zabezpieczone za pomocą specjalnego przycisku, którego możesz użyć w trakcie nagrywania, jak i już po ich nagraniu.\nMożliwość nagrywania w rozdzielczości FULL HD 1080p\nFunkcje umożliwiające nagrywanie w pętli\nDetekcja ruchu i automatyczne nagrywanie, które ochroni twoje auto również podczas parkowania\nOchrona przeciw niepożądanemu zastępowaniu nagrań poprzez ich zabezpieczenie\nG-sensor, który ochroni nagranie wykonane podczas uderzenia\nNagrywanie w nocy, które zapewni wysokiej jakości nagranie również przy złych warunkach świetlnych\nFunkcja WDR, dzięki której kamera lepiej rejestruje obraz przy dużym współczynniku kontrastu.\nMożliwość wykonywania zdjęć podczas nagrywania\nEkran LCD z możliwością przeglądania plików wideo i fotografii na bieżąco\nSzybkie wyłączanie ekranu oraz możliwość ustawienia automatycznego wyłączenia po upływie określonego czasu\nMożliwość szybkiego wyłączania nagrywania dźwięku\nPodświetlenie przycisków (z możliwością wyłączenia w dowolnym momencie) dla bezproblemowej obsługi\nMożliwość obracania obrazu o 180°, dzięki czemu możesz umieścić kamerę w jakimkolwiek miejscu, które podyktuje Ci fantazja\nMożliwość ustawienia imienia kierowcy w przypadku, kiedy z auta korzysta więcej niż jeden kierowca\nMożliwość dokupienia modułu GPS z instrukcjami głosowymi informującymi o fotoradarach\nKamerę TrueCam A4\nUchwyt A4 (używany zarówno w kombinacji z mocowaniem 3M, jak i mocowaniem z przyssawką)\nJeśli chcesz otrzymać wiadomość o zmianie ceny produktu TRUECAM A4 Kamera samochodowa, zastaw nam swój e-mail.\n« poprzedni produkt Sprężone powietrze VAKOSS CK-614 400ml » następny produkt Konwerter szerokokątny HD WIDE x0.5 52mm - CZARNY


To dziwne uczucie – Confessional\nNie wiem jak je odpisać ale to taki dziwny stan lęku a może bardziej niepewności spowodowany kolejnym błędem lub innym niedopatrzeniem w pracy momentalnie czuje w sobie wzbierającą fale bezsilności i żałości a zarazem potęgującego uczucia niepewności i nie ważne co bym robił ono stale gdzieś tam jest.\nByć może to stres albo nie wystarczająca ilość snu a może to ja znowu wyolbrzymiam bo przecież mam do tego tendencję równie dobrze to jakaś myśl nad którą się zafiksowałem zbytnim zamartwianiem się wszystkie z wyżej wymienionym mogą być temu winne.\nPanicznie boje się niepowadzenia i bycia kolejny raz wytykany palcami jako ten nieudacznik któremu nic się nie udaje, czy dane mi będzie zaznać szczęścia i poczucia spokoju jak ludzie których znam czy spotykam sprawiających wrażenie właśnie takich.\nIle bym oddał za to.\nDwa dni ... nudy, pustki, samotności - zwyczajnie bezbarwny weekend


Szkolenia autoryzowane Microsoft, ITIL, SUSE Linux - Warszawa, Poznań, Katowice, Łódź, Wrocław, Gdańsk - ACS DAGMA\nO twoich decyzjach w filmach interaktywnych Netflixa mogą wiedzieć hakerzy!\nNaukowcy z Indian Institute of Technology w Madrasie odkryli, że informacje o decyzjach podejmowanych przez użytkowników w interaktywnych filmach Netflixa, tj. „Black Mirror: Bandersnatch”, czy „Ty kontra dzicz”, mogą być dostępne dla hakerów. Na tej podstawie mogą dowiedzieć się, co oglądają użytkownicy i jakich wyborów podejmują w interaktywnych produkcjach. Ekspert z Autoryzowanego Centrum Szkoleniowego DAGMA ostrzega: cyberprzestępcy mogą monitorować nasze zachowania i wykorzystywać je do niecnych celów.\nNetflix to obecnie prawdopodobnie najpopularniejsza platforma streamingowa wideo na świecie, posiadająca około 140 milionów subskrybentów. Serwis w zeszłym roku poszerzył swoją ofertę, dodając do niej tzw. filmy interaktywne. Pierwszą produkcją tego typu był specjalny odcinek serialu Black Mirror zatytułowany „Bandersnatch”. Użytkownik w trakcie oglądania produkcji wybiera, w jaki sposób mają potoczyć się losy bohaterów serialu. Naukowcy z Indian Institute of Technology odkryli, że informacje o wyborach użytkowników mogą być śledzone przez hakerów. Szyfrowanie za pomocą protokołu HTTPS stosowane przez Netflix może ukrywać zawartość serwisu, ale nie ukrywa wzorców ruchów i zachowań użytkowników. Badacze z zespołu IT uczelni wykazali, że możliwe jest śledzenie przez hakerów tzw. wideo odcisków palców osób oglądających interaktywne produkcje. Ich decyzje są eksportowane do plików JSON, które służą wymianie danych komputerowych. Okazało się, że po przeanalizowaniu danych od 100 użytkowników Netflixa, naukowcy byli w stanie prawidłowo przewidzieć decyzje aż w 96% przypadków.\nUważaj, Twoja aktywność w sieci może być monitorowana!\nW opinii Daniela Suchockiego, trenera Autoryzowanego Centrum Szkoleniowego DAGMA, cyberprzestępcy przyglądają się użytkownikom Internetu, w tym ich zachowaniu, dzięki czemu łatwiej jest im zastawiać w sieci swoje pułapki. Nie jest już chyba tajemnicą, że każdy wybór użytkowników w sklepie internetowym, każde kliknięcie w reklamę są skrupulatnie monitorowane. Cyberprzestępcy wykorzystują podobne mechanizmy, by śledzić nasze zainteresowania i bliżej nam się przyglądać.\n- Cyberprzestępcy znając nawyki i zainteresowania internautów, zwiększają szanse powodzenia swoich ataków – lepiej dobierają nie tylko wektor ataku (wybierając komunikator, zamiast poczty elektronicznej), ale również zawartość wiadomości i sugerowany adres WWW – komentuje Daniel Suchocki.\nW Internecie nie jesteś anonimowy\nW sieci na każdym kroku pozostawiamy o sobie informacje, często nawet nieświadomie – odwiedzając serwisy społecznościowe, robiąc zakupy, czy nawet słuchając muzyki. Ekspert z Autoryzowanego Centrum Szkoleniowego DAGMA uczula, że informacje, które o sobie pozostawiamy w Internecie są publiczne – nawet jeśli korzystamy z „prywatnej” części sieci – i tak można do niej dotrzeć różnymi sposobami – tłumaczy Suchocki. Co zatem zrobić, by zminimalizować liczbę informacji, jakie zostają o nas w sieci?\n- Podejdźmy do sprawy zdroworozsądkowo. Nie rezygnujmy z jakiejkolwiek aktywności w sieci. Po prostu nie chwalmy się zbyt mocno naszym życiem prywatnym oraz zawodowym w mediach społecznościowych. Korzystając z portali np. zakupowych, logujmy się korzystając wyłącznie z silnych i niepowtarzalnych haseł. Unikajmy tzw. podglądaczy, czyli osób, które dosłownie zza ramienia mogą zerknąć, jakich operacji dokonujemy na laptopie bądź smartfonie. Bądźmy świadomi zagrożeń i wykorzystywanej przez cyberprzestępców socjotechniki – dzięki takiemu podejściu będziemy mogli czuć się bezpiecznie w sieci – radzi Suchocki.\nZapisz się na newsletter SZKOLENIA!


Planszówki bez ściemy | Piszemy jak jest, bez miziania się po pałach z wydawcami\nPiszemy jak jest, bez miziania się po pałach z wydawcami\nNowy magazyn na rynku powtórzy NIEWIARYGODNY sukces Kuriera Planszowego?\nKwiecień 16, 2018 / planszowkibezsciemy\t/ Dodaj komentarz\nRynek musiał zareagować na przetasowania na polskiej scenie prasowej. Dotarliśmy do okładki duchowego spadkobiercy śp. Kuriera Planszowego – gazetki, która miast orłem okazała się być co najwyżej kiwi albo innym nielotem.\nA tak serio, to nie mogliśmy patrzeć na występ godny Polskiej Nocy Kabaretowej, jaki dzisiaj pojawił się w internetach. Ludzie, trollować trzeba umieć.\nSłuszny Gniew Ignasia\nLipiec 14, 2017 Lipiec 14, 2017 / planszowkibezsciemy\t/ Dodaj komentarz\nPrzyzwyczailiśmy się już do tego, że geniusz polskiej sceny planszówkowej, alfa i omega designu oraz profesor robienia hype’u na swojej tytuły, czyli nasz ukochany Ignacy Trzewiczek, potrafi dosrać. Tu skasuje konto na forum „bo go szykanują”, tam olewa polskich fanów „bo to nie jest dochodowy rynek”, normalka. Jednak ostatni wpis na jego blogu „Board games that bring money tell stories„, podbity dodatkowo na anglojęzycznym fanpage’u Portalu zaskoczył nawet nas, a mamy nieźle nasrane we łbach. Troszkę jesteśmy na Ignasia źli, bo kurde ciężko się pisze fejkowe newsy w kraju, w którym te prawdziwe są śmieszniejsze i bardziej absurdalne…\nIgnacy skrytykował gracza imieniem Jakub, choć ten zachował się bardziej jak Janusz. Siedzicie? To lepiej się połóżcie, bo zaraz zaczniecie się tarzać ze śmiechu. Tenże Jakub miał czelność opublikować posta o Godfatherze BEZ KONSULTACJI Z BIUREM PR-OWYM PORTALU!!! Czaicie? Koleś normalnie wziął i napisał swoje zdanie! Co za ćwok, jak tak można?! W kraju z takimi pięknymi, totalitarnymi tradycjami, z tak pieczołowicie pielęgnowaną przez dekady sztuką cenzury! A ten normalnie sobie wziął i napisał co myślał, no debil! Nie nam oceniać, czy napisał głupotę, zresztą Ignaś już za nas zadecydował, że to głupota. Temat nieważny, coś tam o balansie w grze. My się nie znamy, z balansu to tylko Ballantine’s, ale ważny jest sam fakt – człowiek miał czelność obrzygać św. Ignacego swoją pseudointelektualną wydzieliną! Rozumiemy słuszny gniew Trzewika, oraz decyzję, którą podjął.\nMiarka się przebrała, Polacy przegięli pałę o jeden raz za dużo. Redakcja Planszówek Bez Ściemy dotarła do informacji, według których Ignacy Trzewiczek ze skutkiem natychmiastowym zrzeka się polskiego obywatelstwa, a gry będzie tworzył pod pseudonimem Iggy Bootee. Udało nam się skontaktować z Ignacym Iggym, który skomentował całą sytuację następująco:\n„Sorry, I don’t speak polish”\nMasz za swoje, polaczkowa sceno planszówkowa. Zasłużyłaś.\nPrzetasowania na rynku – nowe wydawnictwo\nCzerwiec 28, 2017 Czerwiec 28, 2017 / planszowkibezsciemy\t/ Dodaj komentarz\nOK, przyznajemy, trochę się nie spodziewaliśmy takiej sławy. Od rana nasze biuro prasowe zalewa poczta. Dziesiątki kopert, banknoty, staniki, majtki, bokserki, testy ciążowe, a nawet oferty biznesowe. Taką oto pocztówkę, własnoręcznie napisaną przez właściciela Asmodee dostaliśmy dosłownie trzy minuty temu.\nPropozycja żabojadzkiego koncernu nie była jedyna, od polskich firm dostaliśmy podobne prośby o ogarnięcie im burdelu, który nazywają wydawnictwem. W naszych głowach narodził się pomysł. Skoro wszyscy wydawcy są źli, to może czas naprawić to środowisko od środka? Polska myśl szkoleniowa wydawnicza i francuski kapitał wydały nam się mariażem co najmniej tak zajebistym, jak Skłodowska i Curie. Nasz wybór padł na Games Factory, które ostatnio zmieniało nazwę, więc i tak nikt nie wie, jak oni w końcu się nazywają. Powitajcie Factory Asmodee Publishing, w skrócie FAP.\nGenialna nazwa to nie wszystko, od razu zabraliśmy się do roboty. W planszówkowym ćwierćświatku mamy już rozpoznawalność jak Zenek Martyniuk na terenach agrarnych, więc zdobycie gier do wydania było proste. W zasadzie większość wydawców zgodziła się oddać nam prawa do gier za free, bylebyśmy o nich nigdy nie pisali.\nW szerszej perspektywie chcemy zdominować rynek gier dziecięcych, by nawet najmłodsi wiedzieli, co to FAP. Jednak na start przygotowaliśmy kilka tłustych premier dla naszych tłustych geeków. Podane na grafice ceny są w złotówkach, SCD na rynek hamburgerski będą identyczne, ale w dolarach. W przeciwieństwie do niektórych rodzimych wydawnictw, chcemy docenić przede wszystkim polskich graczy. Nie będziemy wytykać palcami, damy małą podpowiedź – ich nazwa zaczyna się na P, kończy na ortal. Wiemy doskonale, że nasze polskie cebule wręcz pękają z dumy, kiedy mamy taniej niż zachód. Specjalnie dla Was:\nZmierzch Imperium edycja IVta – wyłącznie na rynek polski, reszta plebsu niech gra w starą edycję, na dodatek w jakimś niezrozumiałym języku\nPolskie wydanie Dominant Species, z figurkami od CMON i grafikami Jakuba Różalskiego, a także wybranym zwierzakiem w komplecie. Z wyłączeniem kóz, żeby ciapatych nie kusiło.\nLegendarne spotkania, Obcy i Predator – nie mogliśmy się zdecydować które fajniejsze, więc wydajemy oba. Każda kopia z autografem odpowiednio Susan Sarandon lub Sylvestra Stallone.\nNa koniec gratka – specjalnie na nasz debiut wznowiona, limitowana do 966 sztuk edycja Bożego Igrzyska. Tutaj nie będzie łatwo, bo kupią ją tylko ci, którzy pochwalą się notarialnie potwierdzonym, sarmackim pochodzeniem.\nTo ostatnie to nie wiem, kolega wrzucał. Pewnie jakiś fanowski dodatek do Kolejki.\nNa początek to tyle, ale pamiętajcie – robimy to dla hajsu! I trochę dla Was, ale głównie dla hajsu. Tylko hajs z nami nie gada, za to Wy możecie – podpowiedzcie nam, co jeszcze mamy wydać. Weźcie FAP w swoje ręce i zróbmy to razem!\nAdam Kwapiński – nieautoryzowany wywiad\nCzerwiec 27, 2017 Czerwiec 27, 2017 / planszowkibezsciemy\t/ 2 Komentarze\nDzieciaki, dziś gratka – po naszym porywającym debiucie zgłosił się do nas autor Lords of Hellas, Adam Kwapiński z prośbą, żebyśmy zrobili z nim wywiad. Coś tam bełkotał o kończącej się zbiórce jego najnowszej ściemy do wyciągania hajsu gry i że potrzeba od ludzi wincyj hajsu. Zgodziliśmy się, Adam wysłał swoje odpowiedzi. Jednak podejrzewamy, że – jak każdy autor i wydawca – Adam jest kłamczuszkiem, poza tym jego odpowiedzi były nudne, więc napisaliśmy własne.\nJeszcze jedno. Wielu naszych fanów prosiło o mniej bluzgów. Postanowiliśmy spróbować, zwłaszcza że Adaś jest taki malutki, że nie byliśmy pewni, czy w rozmowie z nim można przeklinać.\nCześć Adam, fajnie, że robimy ten wywiad.\nPewnie, że fajnie. Bardzo dziękuję, że się zgodziliście. Zwłaszcza za darmo, bo już odruchowo robiłem przelew z konta „hajs na recenzje”.\nPowiedz nam, jak Ci się pracowało nad pierwszą grą wydaną nie w Twoim wydawnictwie?\nWiecie, prawda jest taka, że nie miałem wyjścia. Po gigantycznej klapie, jaką okazała się być Fabryka Gier Historycznych, napisałem po prostu do wszystkich wydawców w Polsce i zapytałem, czy nie chcieliby mnie zatrudnić. Nikt nie odpisał. Koleguję się jednak z Michałem Oraczem, więc poświadczył za mnie w Awaken Realms, a oni postanowili zaryzykować.\nRozumiemy, a jak w takim razie podoba Ci się sposób, w jaki pojawiają się nowe stretch goale?\nNo jak to, jak mi się podoba? Zgarnęliśmy ponad 1,5 miliona funtów, co ma mi się nie podobać. Przecież wiadomo, że autor zgarnia połowę hajsu z Kickstartera, więc im więcej głupich stretch goali, tym lepiej – mniej hajsu wydamy na stworzenie gry, a więcej trafi do mojej kieszeni. Proste? Bardzo proste.\nUuu, ostro, ludzie nie polubią Cię za ten tekst. No dobrze, a czy to prawda, że za ładnymi figurkami kryje się kiepska gra?\nGrubo, to może coś, w czym się orientujesz. Skąd figurki? Wiemy, że jesteś raczej zwolennikiem eurogier.\nWszystkie moje poprzednie gry to porażki, nawet rodzina nie chciała w to grać. Moje nazwisko mylą nie tylko za granicą. Czymś musiałem sprzedać nowy projekt, bo chyba nie mechaniką? A co, poza sideboobem Scarlett Johansson, najbardziej podnieca pryszczatych, amerykańskich nastolatków? Zgadliście, tona plastiku w planszówce.\nNo jasne, jeść trzeba, a przecież nie jesteś recenzentem, żeby dostawać hajs za nic. Wróćmy do Lords of Hell Ass. Skąd wziął się ten nietypowy setting?\nW Lublinie mamy takiego kumpla o kswyce Lolek, chociaż nie ma to nic wspólnego z polską kreskówką. No i Lolek przyniósł kiedyś swojego magicznego papieroska i się zaczęło. Chłopaki, ja po tym miałem takie jazdy, że mechaniczny Zeus z elektropejczem był z tego najnormalniejszy! Kiedy po trzech dniach wróciła mi świadomość, pozbierałem najciekawsze wizje i zabrałem się do projektowania.\nŚwietna historyjka, musisz nas poznać z kolegą. Na koniec powiedz nam jeszcze o swoim najnowszym projekcie, czyli Nemesis.\nJak pewnie wiecie, Nemesis tworzę od czterech lat. Na początku chciałem uzbierać hajs na licencję Obcego, ale okazało się, że toleruję laktozę i jem mięso, więc moja wymarzona kariera trenera crossfitu legła w gruzach – no i biznesplan wziął w łeb. Kolejny rok zajęło mi dojście do wniosku, że przecież mogę olać licencję i zrobić ordynarną zrzynkę. Później pojawiła się opcja na oskubanie ludzi dzięki LoH, więc Nemesis trafiło do szuflady. Teraz tak sobie myślę, że nawet lepiej. Ludzie poszli w kampanię LoH jak pitbull w kurę, dzięki temu Nemesis powinien sprzedać się sam. Więc zrobimy go po kosztach, bez figurek, testów czy sensownej mechaniki, a hajs się będzie zgadzał. Przyznam, że wzorowałem się tutaj na Rosenbergu, który zrobił genialne Fasolki, a później już tylko jechał na reputacji.\nBrawo, w końcu widać ten projektancki błysk geniuszu! To było ostatnie pytanie, więc może chciałbyś jeszcze coś przekazać naszym fanom?\nZdecydowanie! Jesteście chłopaki najlepsi, Waszą recenzję Zimnej Wojny właśnie kończę dziarać sobie na plecach. Jeśli będę miał kiedyś córkę, to będę zaszczycony, jeśli wszyscy się z nią ożenicie! Jeśli kiedyś założycie partię polityczną, to będę na was głosował! Mogę też być skarbnikiem, nieźle sobie radzę z wyciąganiem od ludzi hajsu za bzdety.\nOk Adaś, będziemy pamiętać, chociaż polityka bez ściemy to za dużo nawet dla nas. Zostaniemy przy planszówkach.\nBTW – chuj, dupa, cyce. Sorry, ale jednak bez bluzgów się nie liczy. Wiecie, człowiek ze wsi wyjedzie, wieś z człowieka nigdy.\nZimna Wojna – najbardziej przereklamowana gra na świecie\nCzerwiec 24, 2017 Czerwiec 25, 2017 / planszowkibezsciemy\t/ Dodaj komentarz\nPonieważ to pierwsza recenzja naszego kolektywu, to napiszę tylko, że wiemy, jak napisać sensowną recenzję – nie to co te zblazowane ciotki z „planszówkowej blogosfery”. Zasady są proste. Po pierwsze, nie bierz gry od wydawcy, ale też i nie kupuj jej za swoje pieniądze. W pierwszym przypadku będziesz podświadomie chcieć odwdzięczyć się darczyńcy (czy, nie bójmy się tego słowa, zleceniodawcy). W drugim spróbujesz usprawiedliwić swój wydatek. Moja kopia Zimnej Wojny nie pochodzi od żadnego wydawcy, ani jej nie kupiłem – jakiś frajer dał się nabrać na wymianę za Dragon’s Ordeal, więc jedziemy z koksem obiektywnie. No i prosta sprawa – trzeba w grę choć kilka razy zagrać. Ja mam za sobą prawie sto partii w Zimną Wojnę, więc wiem, co to konflikt zbrojny, nie?\nPlanszowa? No chyba, kurwa, nie.\nOK, chłopaki i dziewczyny, nie wiem, czy wiecie, ale Zimną Wojnę nazywa się grą planszową przez głupi przypadek. Ktoś wpierdolił do pudła kawał pogniecionego kartonu, w niektórych edycjach zalanego kawą (czaicie, ktoś wylał, kurwa, kawę na mapę i tak to puścili, jebani!), którego ni chuja nie da się wyprostować na stole nawet żelazkiem. I to tyle. Reszta to śmieszne kartonowe żetoniki, nie dość, że identyczne, to jeszcze w chuj brzydkie – ot, cyferka i jakiś śmieszny znaczek. Do tego mamy masę kart, na których w ogromnej większości grafikowi nie chciało się nawet nic rysować. Pierdolony leniuszek poleciał w całości po stocku i to wyjętym z pieprzonej kroniki filmowej. Czarno-białe, niewyraźne, brzydkie. Jak ktoś widział kiedyś ilustracje z Blood Rage, to na karty z Zimnej Wojny będzie mu się szkoda nawet wyszczać. A kostki? Moi niedorozwinięci koledzy z przedszkola wpierdalali takie z naszej klasowej kopii Chińczyka, kiedy jeszcze Knizia na mechanikę mówił „gu-gu”. Okładka gry z kolei jest naprawde zajebista. Myślę, że goście z Microsoftu mogą się nią zainspirować przy tworzeniu kolejnej ikonki do justowania tekstu w Wordzie – o ile oczywiście będą chcieli robić reedycję wersji ’95.\nInstrukcja, czyli jak spierdolić graczowi dzień.\nWiecie, ile stron ma instrukcja do Zimnej Wojny? Ja też nie, po dwudziestej przestałem liczyć. Jak zajrzycie sobie do Century: Korzenny Szlak, to tam instrukcja to jedna kartka A5. Jedna, kurwa, kartka. A tutaj mamy do czynienia z pierdolonym manualem do „Jaszczębia”, czyli szmelcowatych samolocików, które wcisnęli nam jankesi jeszcze za panowania tych kutasiarzy z PO. Paragraf siódmy, akapit piętnasty, podpunkt ce, wariant sre. No chyba Was, pardon my French, pojebało, kochani wydawcy. Czy ja mam, kurwa, napisane na czole „polonistka”? Jakbym sobie chciał poczytać, to bym gazetę kupił, a jak chcę pograć, to reguły mają być zwięzłe, jasne i przejrzyste. No i napisane większą czcionką niż ta używana w disclaimerach pod reklamą farmaceutyków. Podsumowując – za instrukcję mały minusik, drogie dzieci.\nLosowość, czyli jak zjebać każdą grę.\nDobra, trzymacje się, teraz będzie najlepsze. Wiecie, jak wygrywa się w to gropodobne gówno? Ano rzuca się kostką. I jak rzucisz szóstkę, wygrywasz, jak jedynkę, przegrywasz. Dzwoni Wam coś? No, dzwoni, w Grzybobraniu też jak masz dojść do końca, to musisz wyrzucić odpowiednią cyferkę. I co, to jest ta rewolucyjna mechanika? Ta wielka, kurwa zmiana, która tak zatrzęsła drzewem tych pseudoocen z BoardGameGeeka, że aż Agricola, czy ta gra o jebaniu murzynów na kawę i bawełnę spadły z piedestału? No chyba Ty. A, do tego jeszcze mamy karty dwóch stron – amerykańców i ruskich. No fajnie, można by powiedzieć, nie? Ja jebnę kumplowi z pierestrojki, ten mi odpowie kryzysem kubańskim i tak się będziemy napierdalać. Logiczne? Ups, niestety projektant się z chujem na głowy pozamieniał i pomieszał karty w jednej talii. Teraz możesz grać amerykańcami i dostać całą łapę czerwonych kart. I se, kurwa, polatałeś. Chcesz gdzieś wstawić swoje ludki? Sorry, najpierw Ci zapierdolę Kubę. Zmienić stosunek sił na tym pofałdowanym czymś udającym prawdziwą planszę? Nie, nie, nie, właśnie straciłes RFN. No POJEBAŁO?\nPodsumowanie, czyli dlaczego to jest gówno, a nie gra\nWłaściwie nie wiem, co powinienem jeszcze napisać, żeby uzmysłowić Wam, jak chujowy to tytuł. Brzydki w chuj. Losowy w chuj. Niepotrzebnie skomplikowany w chuj. A czas rozgrywki? Cztery godziny jak nic. Cztery godziny życiorysu poszło w pizdu, bo jakiś kurwa ćwok przekupił gości z BGG, żeby wrzucili to ścierwo na szczyt tej swojej debilnej listy. Normalnie jak w Biedrze, że na górze jest KitKat na półce, a na dole te super pyszne ciasteczkowe kulki w czoksie – tylko dlatego, że te zakłamane chuje od KitKatów zapłaciły grubasom z portugalskiego komsomołu.\nNo dobra, to już wiecie, co zrobić z Zimną Wojną. Ja swoją wymienię z powrotem na Dragon’s Ordeal.\nOcena: 1/10, przy czym to jeden jest na zachętę.


Narzędzie które rani | przystajnik\nNarzędzie które rani\nPublished date 21 lipca, 2007\nHistoria zna takie przypadki. Mroczne tajemnice narzędzi, które przeznaczone do jednego, sprawiają ból i cierpienie użyte w inny sposób …\nNie inaczej jest i z naszymi systemami na komputerach. Narzędzia do wszystkie, są do niczego, jak głosi maksyma człowieka praktycznego. I pewnie dlatego, niektóre rzeczy pisane dla Linuksa z myślą o nadmiernej wygodzie użytkownika potrafią sprawić problemy. Od swojej strony, nie znam wiele takich użytków – przeważnie to, czego używam, robi to (lub udaje) do czego jest stworzone. Ale natchniony artykułem o szkodliwym wpływie Automatix’a na Ubuntu, postanowiłem sprawdzić, co ten program za numery wycina.\nI wyciął – bezproblemowo wyłożył mi X’y. Oczywiście, nic szkodliwego, dwie poprawki w xorg.conf i wszystko ruszyło. Ale program pisany z myślą o wygodzie ludzi nieobeznanych z Linuksem nie powinien rzucać użytkownika na głębokie wody konfiguracji w trybie tekstowym. Mało tego, użytkownik nie powinien się nawet zastanawiać co i gdzie ten program robi, a już tym bardziej martwić się, czy siądzie mu Xorg, a może Alsa, albo znikną sterowniki do grafiki.\nGłówne zarzuty przytaczane z artykułu o drapieżnym Automatix’ie :\n– pobiera sobie on pakiety ze źródeł, które nie są oficjalnymi źródłami pakietów dla Ubuntu – łatwo wpaść w piekło zależności, gdy system będzie chciał się zaktualizować, a zainstalowanego przez Automatixa pakiety staną mu kością w gardle,\n– problemy z instalacją sterowników do kart graficznych – bez zgłębiania się w temat, po prostu można stracić środowisko graficzne, czego doświadczyłem,\n– problemy z upgrade’em systemu – przejście z Edgy na Feisty’ego może nie wyglądać tak różowo, ze względu na wspomniane paczki, które nie są oficjalnie wspierane,\nMoże nie wygląda to groźnie, ale dla początkującego adepta Ubuntu to zabójstwo dla systemu. Poprawianie czegoś, co popsuło się gdzieś, nie wiedząc co to jest ‚czegoś’ oraz ‚gdzieś’ to jak chodzenie za igłą w ciemnym pokoju, podczas gdy jest ona w pomieszczeniu obok.\nDlatego początkujący użytkowniku – jeżeli możesz, dowiedz się, jak zrobić to co chciałbyś zrobić, niż zdawać się na program. Bo w wypadku jego wpadki i tak będziesz musiał się czegoś nauczyć.\nBaty w Doom’ie\nCzłowiek na hektarze – podsumowanie


Chrzanów coraz bliżej strefy | Dziennik Polski\nMagdalena Balicka 22.09.2016\nInformacja o tym, że gmina Libiąż wycofuje się z planów budowy chrzanowsko-libiąskiej strefy gospodarczej, poruszyła mieszkańców. Jacek Latko, szef libiąskiej gminy, oficjalnie poinformował, że powodem jest decyzja ministra środowiska z grudnia ubiegłego roku, który nie wyraził zgody na zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na inne cele.\n- Nie ma szans, by Lasy Państwowe pozwoliły nam wyciąć sto hektarów drzew - zaznacza Jacek Latko.\nTymczasem burmistrz Chrzanowa Ryszard Kosowski zapewnia, że jego główna obietnica wyborcza, czyli budowa strefy gospodarczej, jest nie tylko realna, ale już dopinana na ostatni guzik. Tyle tylko że obejmie mniejszy teren.\n- Działamy po stronie gminy Chrzanów, bez Libiąża. Posuwamy się małymi krokami, bo na początek wytniemy ok. 17 hektarów lasów, a nie sto, jak zakładałem na początku - informuje Ryszard Kosowski. Dodaje, że jest już pewna dotacja na uzbrojenie tego terenu, ok. 10 milionów złotych.\n- Powstaną nowe miejsca pod inwestorów oraz praca dla miejscowych - zapewnia burmistrz Chrzanowa.\nchrzanowska strefa g...\nburmistrz ryszard ko...\nLobbyści górą 22.09.2016 13:41:05\nStrefa gospodarcza? Odpuśćcie! Te lasy chronią przed zanieczyszczeniami ze strony Śląska i Zagłębia!! Panie burmistrzu, niech pan zostawi w spokoju, już przemysłu mamy nawalone dosyć! STOP INWESTORSKIM OKUPANTOM!


SilverCity Thunder Bay (Kanada) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu SilverCity Thunder Bay\nParki narodowe w lokalizacji Thunder Bay\nSzlaki górskie w lokalizacji Thunder Bay\nSilverCity Thunder Bay opinie\nNr 5 wśród 17 Gry i zabawy w lokalizacji Thunder Bay\n850 May St N, Thunder Bay, Ontario P7C 6A5 Kanada\nUżytkownik Familytravelers85 napisał recenzję sty 2017\nThunder Bay, Kanada19 przesłanych treści7 podziękowań\nMoje dzieci uwielbiają kino. Personel jest przyjazny, i to zawsze kilka dobrych godzin kiedy nie można zdecydować, czy innego do zrobienia. Jedynym minusem dla nas jest zwykle wyjść 3 lub 4 razy koszt film w koncesji i pasażu handlowego dla dzieci lol\nUżytkownik Jeff B napisał recenzję cze 2016\nHo Chi Minh (miasto), Wietnam79 przesłanych treści23 podziękowania\nJedyne miejsce, które trzeba zobaczyć film w tbay\nTo miejsce ma wiele teatrów i ma pokój o podwyższonym standardzie z kina domowego 3D i lepszy dźwięk. Nie byłem ale wiem to. Z innych teatrów są w porządku. Wciąż w dobrym stanie. Ja nie przegap dni, kiedy ktoś używa się zaprezentować każdy pokaz i zapraszamy do Silver City. Obsługa wydaje się, że zamawiane i nie wydaje się być priorytetem. Film na dwóch z nas 17 dolarów. Przekąski są skandalicznie drogie. Po prostu nie mogę sążeń ceny popcorn i pop. Nie mówiąc już żadnych innych przekąski! Chyba nie ma innych opcji aby zobaczyć film. Rada: poczekaj aż we wtorek na tanich noclegów i zarezerwuj online wcześnie!…


Saltex IV liga: OKS Olesno - Chemik Kędzierzyn-Koźle 3-3 | Nowa Trybuna Opolska\nSaltex IV liga: OKS Olesno - Chemik Kędzierzyn-Koźle 3-3\nMateusz Jeziorowski z OKS-u Olesno Sławomir Jakubowski\nPowoli staje się regułą, że beniaminek z Kędzierzyna-Koźla punkty traci na własne życie, a zespół z Olesna potrafi je uratować.\nW pierwszej połowie Chemik dyktował warunki, operował piłką i stwarzał bramkowe okazje. Dwie z pięciu udało się wykorzystać. Najpierw Szafarczyk wykorzystał sytuacje sam na sam z bramkarzem, a następnie uderzył nie do obrony tuż zza pola karnego. Kropkę nad i powinien postawić tuż po przerwie Hajduk, a tymczasem nadeszło 8 min, które wstrząsnęło gośćmi.\nRywale oddali cztery strzały, a Świerc główką po rzucie rożnym i Jeziorowski z narożnika pola karnego, doprowadzili do remisu. Za chwilę z boiska wyleciał obrońca Chemika Jaciuk, a w 85. min kiedy trzecią okazję stworzoną w ciągu pięciu minut strzałem z 16 metrów na gola zamienił Jeziorowski. Dopiero wtedy kędzierzynianie przypomnieli sobie, że w pierwszej połowie "rządzili" na boisku i ruszyli do ataków, a w doliczonym czasie gry Semeniuk wepchnął piłkę do siatki.\nOKS Olesno - Chemik Kędzierzyn-Koźle 3-3 (0-2)\n0-1 Szafarczyk - 18., 0-2 Łapczyński - 45., 1-2 Arkadiusz Świerc - 59., 2-2 Jeziorowski - 67., 3-2 Jeziorowski - 85., 3-3 Semeniuk - 90.


Układy scalone do bumboxów | north.pl - oryginały i fabryczne odpowiedniki\nUkłady scalone do bumboxów\nPoniżej prezentujemy oryginalne Układy scalone jak i ich odpowiedniki do bumboxów. Możesz wesprzeć się filtrami znajdującymi się po lewej stronie by szybciej dobrać właściwą część. Podaj model urządzenia, ułatwi to wyszukanie przez Ciebie części. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Dla upewnienia się czy dana część pasuje, sprawdź nasze karty złożeniowe. Sprawdź również naszą ofertę akcesoriów i środków pielęgnacyjnych.


Inspiro - Aktualności\nWakacje już się kończą, pora pomyśleć o nowym roku szkolnym!\nOd połowy września ruszają nasze stałe zajęcia : taneczne, plastyczne i kulinarne.\nZapraszamy na pokazowe zajecia ( wstęp bezpłatny) :\n- 12.09 (wtorek) - godz. 17.00 Plastyczne Podróże (zajęcia artystyczne dla dzieci w wieku 5-7 lat).\n- 13.09 (środa) - godz. 17.00 Zajęcia baletowe\n- 13.09 ( środa) - godz. 18.00 Hip - Hop\n- 14.09 (czwartek) - godz. 17.00 Rysunek i malarstwo ( zajęcia dla dzieci w wieku 8-12 lat)\n- 20.09 ( środa) - godz. 17.00 Wesołe Gotowanie ( zajecia kulinarne dla dzieci w wieku 5-10 lat)\nObowiazują zapisy pod nr tel. 42 616-86-35 lub mailowo biuro@inspiroart.pl\nZapraszamy ma półkolonie letnie w Inspiro!\nTurnus I: 26.06-30.06.2017 „Nowe Przygody Tomka Sawyera”\nTurnus II: 03.07-07.07.2017 „Dr. Dolittle i jego gromada”\nTurnus III: 10.07-14.07.2017 „W 5 dni dookoła świata”\nTurnus IV: 17.07-21.07.2017 „Jaskiniowcy - w pogoni za mamutem”\nTurnus V: 24.07-28.07.2017 „W pustyni i w puszczy”\nTurnus VI: 31.07-04.08.2017 „Kuźnia Talentów”\nTurnus VII: 7.08-11.08.2017 „Podróże Guliwera”\nTurnus VIII: 14.08-18.08.2017 “Nowy most do Terabithi”\nTurnus IX: 21.08-25.08.2017 „Przygody w Bullerbyn”\nTurnus X: 28.08-01.09.2017 „Wyspa Skarbów”\nWięcej informacji w zakładce Półkolonie\nNoc Muzeów w Inspiro 2017\nZapraszamy wszystkich miłośników lokalnej historii i kultury na prawdziwie łódzki wieczór! Tylko tej nocy w komnatach pałacu Inspiro będzie można skorzystać z fotobudki w fabrykanckiej stylizacji oraz wysłać własnoręcznie wykonaną łódzką pocztówkę z dawnych lat. Na wszystkich zwiedzających czeka wiele niespodzianek i wyzwań!\nZapraszamy dzieci w wieku od 5 lat wraz z rodzicami w godzinach 17:00 – 20:00 (wejścia co pół godziny dla grup do 15 osób). Zapisy pod nr telefonu 42 616 86 35.\nPółkolonie zimowe 2017 - już za nami!\nFerie 2017 już za nami! Ekspressem polarnym przejechaliśmy płynnie przez Fabrykę Czekolady i w piątek zakończyliśmy zimowe półkolonie prawdziwie słodką ucztą:) Więcej wspomnień znajdziecie na naszym facebook'u, a my już szykujemy się na wakacyjne turnusy. Dziękujemy wszystkim uczestnikom i opiekunom, i zapraszamy ponownie!\nI Turnus 16.01.2017 - 20.01.2017 "Ekspres Polarny"\nII Turnus 23.01.2017 - 27.01.2017 "Fabryka Czekolady"\nWiecej szczegółów w zakładce Półkolonie.\nPierwszy Dziecięcy Mural w Łodzi\nPrace nad Pierwszym Dziecięcym Muralem w Łodzi rozpoczęte! Efekty można podziwiać na ul. Próchnika 18.\nEKSPERYMENTY Z WULKANAMI\nNa naszych wybuchowych warsztatach uczestnicy wywołają erupcję wulkanu, sami zbudują własny model, wezmą udział w eksperymentach i zadaniach pokazujących budowę i działanie wulkanów.\nWarsztaty PIEKARSKIE - czyli upleć chałkę w INSPIRO\nZapraszamy na zupełnie nowe warsztaty z naszej tegorocznej oferty. Na warsztatach PIEKARSKICH dzieci poznają historię powstania pierwszego zakwasu, nauczą się rozróżniać ziarna i mąki, dowiedzą się jak i jaki dawniej chleb pieczono, a co najważniejsze - samodzielne zaplotą swoje chałeczki:)\nPierwsze warsztaty już za nami - uczniowe klas trzecich SP nr 15 w Zgierzu (niektórzy po raz pierwszy) wypletli takie piękne drożdżowe warkocze. Dziękujemy za zaproszenie!