FotoForum - Zobacz wątek - Canon 550D/600D a temperatura matrycy i inne\nTeraz jest środa, 23 października 2019, 09:48\nCanon 550D/600D a temperatura matrycy i inne\nW ramach moich poszukiwań aparatu z funkcją filmowania na polu walki zostały dwa modele, z których jeden to Canon, a konkretnie model EOS 550D lub 600D. Mam pytanie do użytkowników tego modelu - jak wygląda sprawa przegrzewania się matrycy podczas filmowania? Po jakim czasie aparat sygnalizuje wzrost temperatury? Proszę o precyzyjne odpowiedzi wynikające z praktyki, a nie z opisów. Jakich kart używacie do pracy z tym aparatem przy stosowaniu funkcji wideo? Jak w praktyce wygląda użyteczność i jakość opisywanej w manualu funkcji wykonywania zdjęć podczas równoczesnego filmowania?\nczwartek, 11 sierpnia 2011, 09:49\nDołączył: środa, 11 sierpnia 2010, 14:02\nRe: Canon 550D/600D a temperatura matrycy i inne\nKupiłem 600D niedawno, filmowałem nim w opcji HD 1080 25p w Egipcie przy temperaturze około 40 stopni C, również pod wodą w obudowie wodoszczelnej. W sumie nagrałem 4 karty SD łącznie 28 GB filmu i ani raz nie pojawił się komunikat o jakimkolwiek błędzie czy przegrzaniu matrycy. Zmontowałem film bezproblemowo w Premiere CS4, z jakości obrazu jestem bardzo zadowolony. Użyłem 3-ch kart Sandisc class 10, ale jak je zapełniłem została mi karta z mojaj kamery Kingston class 4. Wogóle na nią nie liczyłem w aspekcie video, początkowo chciałem ją wykorzystać w aparacie wyłącznie do zdjęć. No ale zrobiłem próbę, i okazało się że nagrywanie w opcji HD 1080 25p wychodzi bezbłędnie. Zachęciło mnie to i ostatecznie nagrałem na niej bezproblemowo 16 GB filmu. Z tego co pamiętam, to zalecają do tego aparatu karty conajmniej class 6.\nczwartek, 11 sierpnia 2011, 10:58\nJak radzi sobie Pan z plikami *.MOV w CS4? Jaki jest komfort pracy? Rozważam zakup tego aparatu, ale jak czytam komentarze użytkowników związane właśnie z montażem plików, to mam spore obawy. Zamierzam pracować na Sony Vegas Movie 10 HD\npiątek, 12 sierpnia 2011, 14:24\nNie ma żadnych problemów w Premiere 4, przesiadłem się na 5.5 i to już jest komfort - mam quada\n(sorry że nie odpowiedziałem odrazu, ale rzadko tu zaglądam - siedzę na forum wideo)\nniedziela, 15 stycznia 2012, 13:46


Krajobraz po wyborach | Anglia Praca, mieszkanie, nauka, ogłoszenia :: Polonia, Polacy w Southampton Wielka Brytania\nStart Polecane Krajobraz po wyborach\nBrytyjscy Konserwatyści ponieśli wyraźną porażkę w Londynie. Na rzecz lewicy stracili nawet symboliczny okręg Westminster – serce politycznego życia kraju. Rządzili tam od ponad pół wieku. Część Konserwatystów wini za to premiera Johnsona, którego notowania osłabły po aferze z lockdownowymi przyjęciami.\nPoprzedniW Southampton przestępstwa seksualne rosną bardziej niż jakiekolwiek inne.\nNastępnyInflacja w UK może przebić 10%


O dwójce takich, co gonią swe marzenia [ROZMOWA] - Kętrzyn\n2020-08-08 12:19:30 (ost. akt: 2020-08-08 12:24:41)\nKrystyna Samorajczyk i Sławomir Łyczko. Wzór dla rówieśników!\n— Tak, to prawda. W efekcie do Karwi (60 km) jechaliśmy raczej "lajtowo", daliśmy sobie na to aż dwa dni. Później od razu ruszyliśmy na Hel, gdzie zrobiliśmy kolejny dzień przerwy. Wcześniej sądziliśmy, że stamtąd popłyniemy do Sopotu promem. Te kilkanaście godzin odpoczynku dało nam jednak tyle energii, że — przez Półwysep Helski, Puck i Gdynię — dotarliśmy tam na dwóch kółkach.\n— I tak, i nie. Na rowery nie wsiadaliśmy, jednak poświęciliśmy ten dzień by... pobiegać dłużej brzegiem morza. To było coś pięknego. Później jednak wróciliśmy na siodełka i pokonaliśmy — teoretycznie — ostatni etap naszej trasy. Po 127 km zatrzymaliśmy się w Piaskach na granicy polsko-rosyjskiej.\n— Pojawiła się łezka wzruszenia?\n— Niejedna. Po dłuższej chwili, którą daliśmy sobie "na oddech", wróciliśmy rowerami do Krynicy Morskiej na nocleg. Teoretycznie miał to być koniec naszej kolarskiej wyprawy...\n— Domyślam się jednak, że plany zmieniliście.\n— Szczerze? Po prostu żal było nam kończyć taką świetną przygodę. Jesteśmy zresztą oboje dość uparci. Promem przepłynęliśmy do Fromborka, a następnie pojechaliśmy rowerami do Kretowin (pod Morągiem), nad cudowne jezioro Narie. Mam z nim same przemiłe wspomnienia, bo co roku odbywa się tu bieg "O Kryształową Perłę" (już siedmiokrotnie obiegłem to jezioro w swojej biegowej karierze). Wówczas pozostał — tym razem już naprawdę — ostatni etap podróży.\n— Ponoć jedzie się lżej i szybciej, gdy czuć już własny dom.\n— Ostatnie 140 km, które dzieliło nas od Kętrzyna, faktycznie minęło dość błyskawicznie. Przestawało się czuć ten blisko tysiąc kilometrów "w nogach".\n— Co czuliście, gdy dojeżdżaliście do domów? Szczęście po udanej wyprawie czy smutek, że kończy się przygoda?\n— Tablicę miasta przywitaliśmy radośnie. Czuliśmy spełnienie. Droga, którą pokonaliśmy, pozostała za nami, lecz... na pewno zostanie w naszych sercach do końca życia.\n— Skąd w ogóle pomysł na właśnie takie wyzwanie?\n— Prawdę mówiąc mieliśmy dwie opcje. Drugą, na którą się nie zdecydowaliśmy, było pokonanie pieszo Głównego Szlaku Beskidzkiego (500 km), zaczynając od Ustronia w Beskidzie Śląskim, kończąc w na Wołosatym w Bieszczadach. Wybór należał do mojej przyjaciółki, Krysi. Pokonanie R10 było jej marzeniem od dawna. Bardzo chętnie się zgodziłem, gdyż pokonałem wcześniej ten szlak dwukrotnie i wiedziałem ile piękna przed nami. Cieszę się, że dzięki temu doświadczeniu mogłem nieco pomóc Krysi w spełnieniu jej marzenia.\n— W taką drogę trudno ruszyć z kimś nieznajomym. Tak szczerze, jaka relacja Was łączy?\n— Znamy się już jakiś czas. Łączy nas piękna, wieloletnia przyjaźń. Dobrze się rozumiemy i potrafimy szczerze mówić sobie wszystko wprost. I wtedy, gdy coś nam pasuje, i wtedy, gdy nie. Ufamy sobie wzajemnie, wiemy czego możemy się po sobie spodziewać. I choć przyszło nam przebywać ze sobą doba w dobę, to... nie męczyła nas wspólna obecność. 12 dni, które spędziliśmy "w siodle", minęło bez jakichkolwiek "zgrzytów". A to m.in. dlatego, że byliśmy solidnie przygotowani fizycznie i psychicznie. Współpracowaliśmy jak dobra drużyna.\n— Jest Pan cenionym w regionie ultramaratończykiem. Na ile przydało się to doświadczenie?\n— Ogromnie. Dało mi przede wszystkim poczucie komfortu. Wiedziałem, że nie będę miał problemu z wielogodzinnym, wielodniowym obciążeniem. Wiedziałem też jak przygotować się do takiej wyprawy. Co trzeba mieć obowiązkowo przy sobie, a co można kupić po drodze, by nie wozić ze sobą przesadnego bagażu.\n— Przy biegu mogą wysiąść nogi. Wam, dodatkowo, mógł "paść" rower. Dużo było usterek na tym dystansie?\n— Całe szczęście prawie w ogóle. Nic nas nie zawiodło. Na wszelkie "podstawowe" naprawy byliśmy jednak przygotowani.\nPamiątkowe zdjęcie i... na rowery! W liczącą blisko 1 tys. km, nadmorską trasę, fot. archiwum prywatne\n— Co zapadnie Wam w pamięci najdłużej?\n— Trudno wskazać jedną, konkretną rzecz. Jeśli jednak miałbym to zrobić, to... wskazałbym wszystkie spotkania z niesamowitymi, zakręconymi pozytywnie ludźmi. Na szlaku było ich mnóstwo, może i setki. Poznaliśmy się m.in. z panem Stanisławem, który jechał rowerem dookoła Polski. Poznaliśmy Pawła, który biegł przez całą Polskę ze swoim wózeczkiem w... imię trzeźwości. Natknęliśmy się na trzy przemiłe panie, który na dotarcie na Hel wyznaczyły sobie 5 dni. Mile wspominamy także rozmowę z panem, który dystans ten pokonywał wespół z 12-letnim synem. Niby taka "zwykła" trasa, a okazała się pełna niezwykłych osób i ich historii. No i trudno zapomnieć o setkach pozdrowień od "tubylców" czy turystów, którzy spędzali urlopy w poszczególnych miejscowościach...\n— Jak skrajnie różne potrafią być te urlopy. Jedni smażą się dniami na plaży...\n— ... a my, choć nie mamy już po 20 lat, spędziliśmy urlop w "siodełku". I, tak szczerze, nie wyobrażam sobie możliwości spędzania urlopu "nieaktywnie". Ewidentnie nie należę do osób, które potrafiłyby usiedzieć w domu.\n— Wasze roczniki, niestety, często są stereotypowo kojarzone z fotelem, pilotem i telewizorem. Jest coś, co chcielibyście przekazać "zasiedziałym" rówieśnikom?\n— By wreszcie uwierzyli w siebie. By przestali mówić, że "się nie da", że "już na to za późno, jestem za stary". Jeśli podejdzie się do aktywności z głową, to granice wiekowe praktycznie nie istnieją. Zdecydowanie polecam tego typu przygody. Siedzenie bezczynnie na kanapie to żadna przyjemność. A i trudno mówić o jakichkolwiek miłych wspomnieniach z przerzucania kolejnych kanałów w telewizorze...\n— Podróże ubogacają. O co czujecie się bogatsi po tym tysiącu kilometrów?\n— Trudno opisać to słowami. Wzbogaciliśmy się o coś, czego raczej nie da się zamknąć w żadnym artykule. I może to lepiej, bo... nie wszystko musi zostać "na papierze", by mogło pozostać głęboko w sercu.\n— Planujecie kolejne wyprawy?\n— Tak, oczywiście. Nie podjęliśmy jeszcze żadnej wiążącej decyzji. Jest zresztą jeszcze wiele pomysłów, wiele marzeń do zrealizowania. Ciągle nam mało. Od trzech miesięcy realizujemy także m.in. projekt "obiegania" jak największej liczby jezior na Warmii i Mazurach. Temat jest jednak dość świeży, przyjdzie jeszcze czas, by o nim szerzej podyskutować.\nTagi: Sławomir Łyczko Krystyna Samorajczyk wywiad kolarstwo\nUrszula Sipko (UKS Przyjaźń Bartoszyce): Kadra narodowa jest moim marzeniem\nMęczysz się 800 km po to, by później na ostatnich 200 km umrzeć [WYWIAD]


Światy František Kupka reprezentują w Republice Czeskiej - Wiadomości - 2019\nW Pradze, do 20 stycznia 2019 r., Odbywa się wystawa jednego z najciekawszych mistrzów ubiegłego wieku, którego droga jest czymś więcej niż ewolucją od realizmu do abstrakcjonizmu. František Kupka próbował połączyć okultyzm, naukę, muzykę i malarstwo. I porównując "... z zdecydowanymi i starannie przemyślanymi pracami Kupki, abstrakcje, które pojawiły się nieco wcześniej niż Kandinsky i Larionov, wydają się nieśmiałe" - mówią eksperci, ale sława Kandinsky'ego lub Larionova nie dotarła do Kupki. Chwała - nieprzewidywalna młoda dama. Pielęgnuje kogoś prawie od kołyski, przychodzi do kogoś już w dojrzałym wieku, a ktoś, późno, łapie już w starości, czasem po śmierci. František Kupka (we Francji, został Francois) nie może być sklasyfikowany w trzeciej kategorii, ale może teraz zajmuje jego obecne miejsce wśród największych artystów XX wieku.\nJaki był tego powód? Że on, nawet mieszkając we Francji, pozostał dla wszystkich Czechem - swoim własnym, ale nie do końca? Albo fakt, że zdecydował się nie przyłączać do żadnych stowarzyszeń (np. Guillaume Apollinaire, umieścił go wśród sfor, ale Kupka zdecydowanie odmówił), pozostając samotnym samotnikiem, który cierpiał na manię prześladowczą? A może cholerny komunizm jest winien? Wszakże po akcesji komunistów w Czechosłowacji w 1948 r. Woleli oni nie pamiętać o Kupce w swojej ojczyźnie, a po wielkiej wystawie w 1946 r. Zorganizowanej przez Związek czeskich artystów "Manes", zaczęło się mówić dopiero około 20 lat później, podczas czeskiej "odwilży", przed wejściem do Sowieckie czołgi. Następnie, pod koniec lat 60. Ludmiła Wachtowa napisała monografię o Kupce. W 1989 r. We Francji, gdzie Frantisek Kupka żył przez większość życia, odbyła się pierwsza duża osobista wystawa artysty. Stało się to w Paryskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej (nie w tym w Centrum Georges Pompidou, ale w tym, z którego w 2010 r. Skradziono obrazy Picassa, Matisse'a, Modiglianiego, Braque'a i Legera). Po aksamitnej rewolucji w Czechosłowacji czescy kolekcjonerzy, założyciele Muzeum Kampa, Jan i Med Mladek wystawili w muzeum kilka kultowych dzieł Kupki. Obecna wystawa, otwarta 7 września w Wallenstein Manege, głównej sali wystawienniczej Galerii Narodowej w Pradze, jest pierwszą w ciągu ostatnich trzydziestu lat próbą ukazania twórczego dziedzictwa Franciszka Kupka w całej jego różnorodności. Prace na tę wystawę, która przed stolicą Czech była pokazywana w Grand Palais w Paryżu, świadczą liczne kolekcje muzealne i prywatne w Europie i USA. Bez wątpienia. František Kupka był jednym z najważniejszych artystów XX wieku. Wspaniały kreślarz, karykaturzysta, pionier abstrakcyjnego malarstwa, który, jak Malewicz i Kandinski, oparł swoją pracę w książce Kreacja w plastycznej sztuce. Art Nouveau, symbolism Symbolism (fr. Symbolisme) - kierunek sztuki, który znajduje odzwierciedlenie w malarstwie, literaturze i muzyce. Powstała we Francji w latach 1870-80, a później rozprzestrzeniła się w Belgii, Norwegii i Imperium Rosyjskim. Szczyt popularności osiągnął na przełomie X-XX wieku. Smutek, introspekcja, niedopowiedzenie są nieodłączne od symboliki: jakby autor wszedł w spokojną rozpacz, ale wstydził się mówić o tych uczuciach, więc je namalował. Czytaj dalej, FauvismFovism jest uważany za pierwszy awangardowy styl XX wieku. Ten kierunek otrzymał swoją nazwę w 1905 roku i istniał zaledwie przez kilka lat, po czym artyści, którzy nazywali się Fowistów, każdy z nich zgłębiał swoje własne twórcze poszukiwania. Najjaśniejszymi przedstawicielami tego stylu są Henri Matisse, Andre Derain i Maurice de Vlaminck. Aby przeczytać dalej, OrphismOrphism (fr. Orphisme) został wymyślony przez Roberta Delaunaya, ponieważ w ramach kubizmu był blisko. Zdolność eksperymentowania z formą Delone przyciągała znacznie mniej niż gra światłem i kolorem. Charakterystyczne cechy Orphyzmu to koncentryczne okręgi i dyski o kontrastujących barwach, tworzące poczucie ruchu i rytmu. Obrazy ordynatów są pisane albo na płaszczyźnie, albo przedstawiają przecięcie różnych płaszczyzn. Czytaj dalej, abstrakcja - wszystko, co się podjął, wyszło mu doskonale. Nawet jeśli Kupka pozostałby symbolistą, jego imię wkroczyłoby w historię sztuki. Ale on nie był wystarczający. Szukał prawdy w sztuce, szukał siebie i odkrywał coraz więcej nowych światów. AutoportretFraniszek Kupka1905 MoneyFranteshek Kupka1899, 81 × 81 cm W biografii Kupki wiele tajemniczych. W wieku trzynastu lat został przydzielony do szkolenia dla mistrza siodła Josefa Šiški. Mistrz nauczył go jednocześnie spirytyzmu, a Kupka przez całe życie interesował się związkami z innym światem i kontynuował seanse seansowe, mieszkając już w Austrii i we Francji. Podczas studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu jego nauczycielem był Karl Wilhelm Diefenbach, naturysta, pacyfista i organizator gminy Himmelhof, której członkowie żyli zgodnie z zasadami opracowanymi przez Diefenbacha. Kupka również spędził trochę czasu w Himmelhof. Miał także niesamowitą zdolność bycia w odpowiednim czasie we właściwym miejscu. Po przeprowadzce do Francji osiadł w Montmartre, na ulicy Kolenkur, a jego sąsiadem był Jacques Villon, starszy brat Marcela Duchampa. Kiedy Kupka przeniósł się do Pütto, na przedmieściach Paryża w 1906 roku, gdzie mieszkał do końca życia, tam powstała Grupa Pütö (Złota Sekcja), w skład której weszli Francis Picabia i Fernand Leger, Alba Glez i Jean Metzenge, Marcel Duchamp i Jacques Villon, w którego mieszkaniu gromadzili się artyści. Znowu Villon okazuje się być sąsiadem Kupki.\nByło to dzieło Marcela Duchampa "Nude, schodzący po schodach" (1912), krytykowane przez członków grupy, miało silny wpływ na Kupkę i było impulsem do stworzenia jego kluczowej, kluczowej pracy Amorpha. Fuga w dwóch kolorach ", zaprezentowana w tym samym roku 1912 na Salonie Jesiennym w Paryżu. Oczywiście, krytykowano również obraz Kupki, który stał się pierwszą publiczną pracą abstrakcyjną. Amorph. Fuga w dwóch kolorach autorstwa Frante Kupka1912, 41 × 47 cm A. Pierwszą pracą wystawioną w Salonie Paryskim w 1899 roku był Biblioman, wykonany na granicy impresjonizmu i symboliki. BibliomanFranishek Kupka1897 Z ikonicznych prac symbolistycznych przedstawionych na wystawie - "Ballada. Radość życia ", portret Portret to realistyczny gatunek przedstawiający osobę lub grupę ludzi, którzy istnieją w rzeczywistości. Portret - w francuskim lekturze - portret, ze starego francuskiego portretu - "powielać coś w linii". Innym aspektem nazwy portretu jest przestarzałe słowo "parsuna" - z łaciny. persona - "osoba; osoba". Aby przeczytać dalej o jego dwóch ukochanych, Marii Brun, projektantce mody z Danii, która pozostawiła mu spuściznę w Wiedniu, co pozwoliło mu wynająć studio w Montmartre i francuski model Gabriela; a także utwór "Autumn Sun", po raz pierwszy pokazany na Autumn Salon w 1906 roku. Ballada z Epony. JoyFrantišek Kupka1900 Jesienne słońce, trzy boginie Francois Kupka1906, 54 × 65 cm Zainteresowanie artysty podstawowymi elementami kompozycji i geometryzacji form naturalnych wyraźnie widać w pracy "Woda (kąpiący się)" z lat 1906-1909. W 1911 roku w Salonie Jesiennym Kupka pokazuje kilka prac wykonanych w stylu neofawisty. Jest to "Portret rodzinny", który przedstawia żonę artysty Eugene-Cecilię Straube i jej córkę Adriana, a także "The Big Nude". Jest to nadal figuratywna praca, ale jest tylko o krok od "Kobiet w Trójkącie" pokazanej na Salonie Niepodległości w 1912 roku, która stała się ważnym krokiem ku abstrakcji. Prace te są reakcją artysty na najnowsze odkrycia naukowe z zakresu radiologii i chronofotografii.\nJednym z najważniejszych dzieł było dzieło z 1909 roku "Klawisze fortepianowe. Jezioro "- wyraźnie pokazuje również poszukiwanie przez artystę przejścia od malarstwa figuratywnego do niefiguratywnego. Kąpiel Franciszek Kupka1907, 63 × 80 cm Portret rodzinny František Kupka1910, 103 × 112 cm Rozkładane NudeFranties Kupka1910, 150 × 180 cm Po zaprezentowaniu publiczności "Amorph. Fuga w dwóch kolorach "i" Amorph. Ciepła chromatyczna, Frantisek Kupka nie wraca do malarstwa figuratywnego. Niektóre z jego prac w tym czasie są bardzo bliskie temu, co robią małżonkowie Delone, ale potem znajduje swoją drogę i przechodzi przez nią do końca. Klawisze fortepianu (jezioro) Frantisek Kupka1909, 72 × 78 cm W 1914 r. Frantisek Kupka zgłosił się na ochotnika na front, zapisując się do Legii Cudzoziemskiej, gdzie awansował do rangi kapitana, mimo że był wówczas tematem Austro-Węgier. Nie stał się obywatelem francuskim, po 1918 r. I do końca życia pozostał obywatelem Czechosłowacji. Kupka aktywnie uczestniczyła w tworzeniu Legionu Czechosłowackiego we Francji, aw 1918 r., Na osobistą prośbę Tomasa Masaryka, opracowała mundur wojskowy i naklejki dla żołnierzy młodego państwa czechosłowackiego.\nW 1919 r. Został nadzwyczajnym profesorem w Czechosłowackiej Akademii Sztuk Pięknych, studiując u studentów we Francji w jego pracowni (i nie tylko) w czwartki w latach dwudziestych i trzydziestych. Jan Zrzawa, Vincent Makowski, Josef Shima odwiedzili lokalną kawiarnię "Bonapart" w "Czwartki". Następnie, w 1919 roku, Frantisek Kupka spotkał się z Jindricem Valdésem, właścicielem KOH-I-NOOR, który przez wiele lat będzie jego głównym patronem sztuki. Valdez zebrał znaczącą kolekcję prac artysty. Co ciekawe, Kupka była zbyt dumna, by brać pieniądze bezpośrednio. Dlatego Valdez wymyślał inne sposoby, na przykład zakłady. Był przypadek, gdy Valdez i Kupka kłócili się o to, czy żona Kupki zjadłaby całą cebulę podczas jednego posiedzenia. Nie jadła, a Valdez stracił porządek.\nW swoich abstrakcyjnych pracach Kupka stworzył nowe Wszechświaty, nowe światy. Uważał, że zadaniem mistrza jest próba znalezienia widocznych analogów innej, ważniejszej rzeczywistości w świecie materialnym, aby spróbować przedstawić te typy, które w widzialnym świecie stają się obrazami. W latach 1913-1928 Kupka pracował nad dużą serią płócien w planach horyzontalnych i wertykalnych, a od 1925 do 1935 roku lubił kompozycje złożone ze struktur maszynopodobnych i ich fragmentów - ten okres nazywał się machinizmem na wystawie. Żółte pionki Franzishek Kupka1913, 70 × 70 cm MusicFrantek Kupka1932, 85 × 93 cm Mechanizm Frantesch Kupka1928, 75 × 85 cm W 1921 roku jego pierwsza indywidualna wystawa "Malarstwo: biały i czarny" odbywa się w paryskiej galerii Povolozky. W 1931 r. Został członkiem grupy "Abstrakcja-Kreatywność". W 1936 r. W Paryżu odbyła się ważna wystawa prac Kupki i Alfonsa Muchy. W tym samym roku trzy jego prace zostały wybrane na wystawę malarstwa abstrakcyjnego i kubistycznego w MoMA.\nPo II wojnie światowej, kiedy Delaunay i Kandinsky odeszli z życiem, Kupka pozostała jedynym uznanym mistrzem abstrakcji, a jego obrazy były regularnie eksponowane w paryskim Salonie Nowych Rzeczywistości. Dopiero w 1951 roku, kiedy artysta skończył osiemdziesiąt lat, podpisał kontrakt z właścicielem galerii. Stali się Louis Carre, który w tym samym roku pokazał pracę Kupki w swojej galerii w Nowym Jorku.\nFrantišek Kupka zmarł w 1957 r. Artysta miał 85 lat. W życiu był znany, szanowany, bezpieczny. Ale jego obecne miejsce pośród innych wielkich artystów XX wieku jest realizowane dopiero teraz, a wystawa w Manege Wallenstein potrwa do 20 stycznia 2019 roku. Po tym dzieło jednego z najwybitniejszych mistrzów malarstwa abstrakcyjnego można zobaczyć w Helsinkach: Arthiv: przeczytaj nas w Telegramie i spójrz na Instagram\nAutor tekstu i zdjęcia: Evgeny Demenok.\nIlustracja tytułowa: fragment obrazu Frantisek Kupka "Kolorowe samoloty".\nObejrzyj wideo: Deal Of The Century (Listopad 2019).\n„Sztuka z Holokaustu”: wystawa malarstwa ofiar nazizmu otwarta w Berlinie\nOlśniewające krajobrazy Arkiniu Kuindzhi poświęcone są dużej wystawie w Galerii Tretiakowskiej\nRzadki obraz Jana Bruegela Velvet będzie gwiazdą sprzedaży w Christie's (zaktualizowany)\nCopyright 2019 \_ none \_ Światy František Kupka reprezentują w Republice Czeskiej


Sebastian Chosiński ‹Tu miejsce na labirynt…: „Są w życiu chwile, w których trzeba podjąć ryzyko i dać się ponieść szaleństwu”› (recenzja: Black Bombaim, Peter Brötzmann „Black Bombaim & Peter Brötzmann”) – Esensja\nBlack Bombaim, Peter Brötzmann\n‹Black Bombaim & Peter Brötzmann›\nTytuł Black Bombaim & Peter Brötzmann\nWykonawca / Kompozytor Black Bombaim, Peter Brötzmann\nPeter Brötzmann, Ricardo Miranda, Vitor „Tojó” Rodrigues, Paulo „Senra” Gonçalves\n1) Part 1 13:04\n2) Part 2 08:37\n3) Part 3 11:32\n4) Part 4 07:04\n5) Part 5 06:58\nTu miejsce na labirynt…: „Są w życiu chwile, w których trzeba podjąć ryzyko i dać się ponieść szaleństwu”\n[Black Bombaim, Peter Brötzmann „Black Bombaim & Peter Brötzmann” - recenzja]\nMało? To jest jeszcze jedna: wydana w drugiej połowie września, sygnowana nazwą (i tak też zatytułowana) Black Bombain & Peter Brötzmann. Black Bombain to portugalskie trio, rodem z położonego na północy kraju Barcelos (niedaleko Bragi). Grupie lideruje gitarzysta Ricardo Miranda, który oprócz tego udziela się również w zespołach Black Gnod i Alto!. Skład dopełniają basista Vitor Rodrigues „Tojó” oraz perkusista Paulo Gonçalves „Senra” (także w szeregach Black Gnod). Gdy zaczynali karierę pod koniec ubiegłej dekady, specjalizowali się w psychodelii i stoner-rocku. I taka też muzyka znalazła się na ich pierwszych płytach: „Black Bombain” (2009), „Saturdays and Space Travels” (2010), „Titans” (2012), „Far Out” (2014) oraz koncertowej „Black Bombain & La La La Resonance” (2014), podczas nagrywania której na scenie towarzyszyła im zaprzyjaźniona grupa z Barcelos. Dopiero wydany w ubiegłym roku krążek „Live at Casazul” znamionował znaczącą zmianę stylistyczną, głównie za sprawą zaproszonych gości: gitarzysty Isaiaha Mitchella, klawiszowca João Pereiry i… jazzowego saksofonisty Rodrigo Amado. Powiedziawszy tym wydawnictwem „a”, parę miesięcy później panowie z Black Bombain postanowili powiedzieć również „b” – i do współpracy zarosili Petera Brötzmanna.\nRicardo Miranda – gitara elektryczna\nVitor Rodrigues „Tojó” – gitara basowa\nPaulo Gonçalves „Senra” – perkusja


Pola wyprzedziła wszystkie gwiazdy! | TopStars.pl - Plotki, fotki, gwiazdy, skandale, fotorelacje, celebrities\nPola wyprzedziła wszystkie gwiazdy!\n30 września 2011\tTagi: Edyta Górniak, konkursy, Pola Pospieszalska, teledyski, wideoklipy, wokalistka\nPolskę, a dokładniej OGAE Polska, na konkursie teledysków OGAE Video Contest 2011 reprezentować będzie POLA ze swym teledyskiem ‚You Disappear‚.\nW konkursie wzięło udział 22 teledyski, konkurencja była duża, udział brali między innymi DODA Bad Girls, TOLA Muse, AFROMENTAL Rock & Rollin, Love czy EDYTA GÓRNIAK On the run. Lecz to jednak POLA pokonała ich wszystkich ze swoim teledyskiem You Disapear.\nReżyserem teledysku jest polski reżyser Maciej Michalski który zrealizował wiele teledysków dla Justyny Steczkowskiej, Ireny Jarockiej, Indigo, Cristiny Bien. Fani wysłali swoje głosy na adres mailowy OGAE Polska od 13 do 25 Września. POLA będzie reprezentować Polskę w konkursie europejskim, gdzie zmierzy się z artystami z całej Europy.\nPOLA ‚You Disappear’\nPOLA „You Disappear” 165 punktów\nEDYTA GÓRNIAK „On the run” 160\nAFROMENTAL „Rock & Rollin, Love” 156\nBRODKA „Krzyżówka dnia” 152\nBRODKA „W 5 smakach” 123\nKORA „Zabawa w chowanego” 101\nTOLA „Muse” 98\nSYLWIA GRZESZCZAK „Małe rzeczy” 97\nKASIA WILK „Być może” 94\nKAYAH „Za późno” 86\nMamy dla Was nowy singiel POLI Pauliny Pospieszalskiej. Premiera...\nNowe wideo od Edyty Górniak -wideo\nJuż wkrótce dostępny będzie wideoklip do nowego singla Edyty...\nEdyta Górniak w biegu\nWczoraj po 12 w radiu Zet miał premierę najnowszy singiel Edyty...\nNowa Tola nie do poznania! - wideo\nPrzyznajemy to na wstępie: To, co się stało z Tolą Szlagowską za...\nPapi od Jennifer Lopez - wideo\nMamy już dla Was teledysk do nowego singla Jennifer Lopez...\nEdyta Górniak na planie teledysku - wideo\nMamy dla was wideorelację z planu najnowszego teledysku Edyty...\nGórniak znowu dała popis! - wideo\nDo dziś pamiętamy jej wykonanie hymnu na Mundialu. Ale Górniak...\nKiczowata Selena Gomez - wideo\nSpokojnie! Bez paniki! To kicz zamierzony! Chodzi o teledysk...


Kariera - squareTec\nStale pracujemy z rozwiązaniami liderów w zakresie bezpieczeństwa. Posiadane relacje partnerskie gwarantują naszym pracownikom dostęp do najbardziej zaawansowanych technologii. Dostęp do wiedzy, szkolenia, certyfikacje takich producentów jak AXIS, Check Point, NEC gwarantują nam rozwój specjalistów o niespotykaną powszechnie na rynku pracy wiedzy.\nKompleksowość rozwiązań, wdrożenia i usługi doradcze gwarantują kontakt zarówno z ciekawymi pomysłami i niespotykanymi wyzwaniami ale i rzeczywistymi problemami. Gwarantuje to ciekawą pracę pełną wyzwań.\nZaufanie jest podstawą relacji firmy z Klientami, dlatego też staramy się budować długotrwałe relacje z naszymi pracownikami. Szukamy osób uczciwych, rzetelnych o stabilnej sytuacji życiowej. W zamian gwarantujemy stabilne zatrudnienie i pozytywne relacje. Mały zespół tworzy pozytywną atmosferę w pracy.\nNaszymi klientami są największe instytucje państwowe i firmy, skupiamy się na projektach nieszablonowych, ambitnych wymagających kreatywnego myślenia. Mały zespół gwarantuje każdemu szanse na rozwój w wybranej dziedzinie i nieskrępowany dostęp do wiedzy.


Strona:PL Bolesław Prus - Szkice i obrazki 02.djvu/152 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL Bolesław Prus - Szkice i obrazki 02.djvu/152\npogrążył w nieutulonym smutku. O ile mi wiadomo z tradycji, nieboszczyka nikt nie tytułował hrabią, ani on nikogo plenipotentem. Natomiast sąsiedzi z dziwną w naszym kraju jednomyślnością nazywali go półgłówkiem. W każdym razie był to człowiek niepospolity. Zajeżdżał wierzchowe konie, tratował na polowaniach chłopskie zasiewy, a z sąsiadami pojedynkował się o psy i zające. W domu męczył żonę zazdrością, a służbie zatruwał życie długim, pieprzowym cybuchem. Po śmierci oryginała, jego wierzchowce poszły do wożenia gnoju, a psy rozdarowano. Świat zaś otrzymał po nim w spadku małą córeczkę i młodą wdowę. Ach! przepraszam, bo został jeszcze olejny portret nieboszczyka, z herbowym sygnetem na palcu, i — ów pieprzowy cybuch, który, skutkiem niewłaściwego użycia, wygiął się jak turecka szabla.\nPonieważ z folwarcznymi chłopcami ojciec znowu nie pozwalał mi się wdawać, a siostra prawie całe dnie przepędzała w pałacu, więc rosłem i hodowałem się sam, jak drapieżne


Paweł Paszek – Pięć razy „Radości” Grzegorza Kwiatkowskiego - Helikopter 3/2013\nPaweł Paszek – Pięć razy „Radości” Grzegorza Kwiatkowskiego\nStrona główna » Helikopter » 3/2013 » Paweł Paszek – Pięć razy „Radości” Grzegorza Kwiatkowskiego\nMoże najlepiej na samym początku powiedzieć, że Radości – nowy, czwarty tom wierszy Grzegorza Kwiatkowskiego – w każdym wypadku zaczynają się inaczej.\nUrwane zdanie zawsze niesie w sobie pewną stale odnawiającą się możliwość nowego rozczytania podobnie jak to dzieje się w przypadku aforyzmu. Uściślając – Radości zaczynają się inaczej niż można pomyśleć, czy też wywnioskować z wszelkich przesłanek, którymi dysponuje się jeszcze przed samym czytaniem. Przede wszystkim jednak Radości zaczynają się inaczej, bowiem to, co inne (to, co inne, którego najwyższym stopniem w doświadczeniu obiektywnym jest inny – drugi człowiek – i jego niepowetowana krzywda) jest tematem pierwszym najnowszego tomu autora Przeprawy.\nObszary tematyczne z jakimi korespondują Radości pozwalają na szereg kontekstualizacji. Jednak ich siła tkwi w samostanowieniu – do czytania w tym wypadku nie trzeba angażować ideologicznych perspektyw, mogą okazać się błędne. Autonomia tych wierszy wypływa z języka budowanego na ruchu obiektywizacji – stąd wrażenie odpoetyzowania tego języka, a właściwie naświetlenia go wydarzeniem opisanym w wierszu. Ten sposób przedstawienia sprawia, że świadomość czytelnika zostaje po pierwsze postawiona przed sądem sumienia, a nie przed sądem estetycznym, który oczywiście także musi się pojawić i pojawia się, ale dopiero jako kolejny względem swego rodzaju etycznego porażenia. Ta korelacja, albo lepiej powiedzieć rozmowa etyki z estetyką nie jest typowym modusem artystycznego gestu w dzisiejszym horyzoncie poetyckim. Grzegorz Kwiatkowski podąża tą drogą konsekwentnie i wspaniale właściwie od samego początku. Wyjście z języka samozwrotnej tekstowej metafory na rzecz metafory egzystencjalnej to ruch wzmocnienia i skoncentrowania sensu jako możliwości wewnątrz niewyrażalnego istnienia, które jest dotknięte totalnym dramatem: śmiercią, morderstwem, całopaleniem. Wiersze zawarte w tomie Radości osiągają swego rodzaju zenit – docierają do granicy nie tyle poezji, co wyrażania w ogóle. Rzecz niebywała, bo nie dzieje się to przez uwypuklenie porażki i końca języka, które przecież przydarzają się od razu w czasie próby opisu doświadczenia przekraczającego ludzkie pojmowanie – doświadczenia będącego krytyczną chwilą egzystencji. Truizmem jest stwierdzenie, że język kończy się wraz z końcem życia, to oczywiste. Cała praca literatury właściwie polega na docieraniu do śmierci, na odkrywaniu tego ruchu i próbie demaskacji. Zawsze tak było. Są wielkie osobistości, które służą przykładami. Jednak ruch w stronę końca wyrażania, ruch wyrazu, który napotyka granicę w wierszach Grzegorza Kwiatkowskiego jest poprowadzony inną ścieżką. Oczywiście można wskazywać znamienitych patronów, ale uznaję to za zbędne. Kolejnym truizmem jest stwierdzenie, że język usiłujący wyrazić wydarzenia krytyczne takie jak Holokaust, ludobójstwo czy też po prostu jednostkową konfrontację ze śmiercią, zawsze sam siebie denuncjuje – odkrywa się jako nieskuteczny i wraca wyłącznie do siebie, nawołuje wyłącznie do swego wnętrza. Rozpatrując to wszystko z punktu widzenia historii literatury można, tak jak wspomniałem wyżej, wskazać wiele przykładów pracy nad językiem, które mają na celu przejście od języka wprost do mowy zdruzgotanej egzystencji. Można tu przywołać choćby wielką twórczość Paula Celana, która język ukazała bezpośrednio w konfrontacji z tym, co nie pojmowalne. Język autora Atemwende okazuje się od razu jako samozwrotny i sam siebie niszczący w ruchu tautologii (w tym oczywiście tkwi – za każdym razem od nowa – droga do odkrycia w każdym wierszu Celana wcześniej nieodkrytego, niedostrzeżonego stwierdzenia). Jednak powtarzanie gestu Celana pozostanie zawsze tautologią tautologii. Fakt, że język się rozpada gdy próbuje on unieść śmierć, chorobę i wiele innych ekscesów egzystencji jest bezwzględny. To właśnie w tym miejscu pojawia się pewna rewelacja Grzegorza Kwiatkowskiego, a w nowych wierszach widać to jeszcze wyraźniej. Autor Osłabić nie proponuje wierszy tautologicznych, nie uwzniośla ruchu tautologii – języka powtarzającego siebie – ale przez definitywne odrzucenie języka poetyckiego na rzecz ruchu w stronę czystej konstatacji, Grzegorz Kwiatkowski proponuje drogę wyrazu osobną względem linii Celana, ale wiodącą do tej samej granicy, do końca dalszego figurowania, do niemożliwości dalszego formułowania – ci, którzy płoną w stodole, będą w niej płonąć na zawsze (wydarł) i będzie się to wydarzać właściwie poza figuracją poetycką. Jedyną możliwością – zdaje się to mówić nowy wiersz Grzegorza Kwiatkowskiego – jest wskazanie na to wydarzenie i wskazanie na głos płonących w stodole: o Panie / o Panie / Tyś wydarł nas z ich rąk / płonąc / płonąc w stodole / płonąc (wydarł), jedyną możliwością jest powiedzieć imiona na głos – Izaak, Wefa, Mosze, Rachela, Stefan i Aleksander (wydarł).\nRadości to wiersze milczenia po rozczytaniu, i kontynuując metodę porównawczą, stwierdzam, że są to wiersze idące obok wierszy Celana zakładających milczenie w samym czytaniu. Cel im przyświeca jednak wspólny – porazić, wystawić pod sąd, przedstawić wspólną winę, bo zawsze należącą do każdego z nas. Tym celem jest również próba odpowiedzi po milczeniu, próba podjęcia się zadania odpowiedzi, która mogłaby – pośrednicząc w momencie, w którym kończy się wyraz, wiersz i nawet sam głos – przywodzić jeszcze dalej do nieustannego wezwania i wyzwania odpowiedzialności. Radości stanowią właśnie takie wyzwanie będące właściwie podstawowym i najważniejszym wezwaniem.\nQR kod: Paweł Paszek – Pięć razy „Radości” Grzegorza Kwiatkowskiego


Jakie prowizje stosują pośrednicy nieruchomości - Początek cda\nCzerwiec 18, 2017 Kupno nieruchomości Brak komentarzy\nW ciągu ostatnich lat w naszym kraju powstało stosunkowo dużo biur pośrednictwa nieruchomości. Sytuacja taka była spowodowana chęcią szybkiego zarobku, jaki odnotowywały biura nieruchomości w okresie boomu na sprzedaż nieruchomości wszelkiego rodzaju, co miało miejsce w latach 2005 – 2007. Dlatego właśnie wiele osób wyrobiło sobie licencje pośrednika nieruchomości. Jednak przyszły w tej profesji chude lata, od czasu rozpoczęcia się kryzysu finansowego w roku 2008, obecnie pracujące agencje ciągle zastanawiają się, kiedy może nastąpić odbicie się od przysłowiowego dna. Mnogość powstałych agencji oraz walka o klienta spowodowała, że większość z biur pośrednictwa nieruchomości stosuje dość niskie prowizje – w ten sposób niektóre z nich chcą wykończyć konkurencje na swoim terenie działania. Zdarzają się biura nieruchomości, jak chociażby w Olsztynie, gdzie prowizje osiągają jeden procent od wartości sprzedaży nieruchomości, chociaż większość z biur stosuje nadal 2,5 procentowa prowizje, doliczając do tego obowiązkowy podatek VAT w wysokości 23 procent od uzyskanej prowizji ze sprzedaży nieruchomości.


Sprawniejsze państwo - Praca Zbiorowa | książka w tezeusz.pl książki promocje, używane książki, nowości wydawnicze\nWydawnictwo: Poltext Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 16x23.5cm Ilość stron: 470 Waga: 0.764 kg EAN: 9788375615784\nKsiążka stanowi zbiór tekstów wybitnych polskich uczonych oraz praktyków gospodarczych, które łączy poszukiwanie rozwiązań systemowych mających usprawnić działanie państwa polskiego. Bowiem to, że polska państwowość w wielu dziedzinach szwankuje, nie ulega wątpliwości. Autorzy poszukują sposobów na „dobre państwo” z różnych punktów widzenia: socjologicznego i prakseologicznego, zarządzania dużymi systemami, etosu i sprawności działania służby publicznej oraz przedsiębiorczości. Książka wpisuje się w toczącą się w Polsce dyskusję o koniecznych zmianach między ekonomicznymi liberałami a zwolennikami większego udziału państwa w gospodarce. Jak stwierdza jeden z autorów, prof. Andrzej K. Koźmiński: „Naturalne wydaje się uruchomienie politycznego mechanizmu zmierzającego do stopniowej aktywizacji przedsiębiorczej roli państwa i to pomimo wszelkich związanych z tym ryzyk, zwłaszcza wynikających z obecnej niesprawności jego aparatu. (…) Czy tego chcemy czy nie, Ekonomia jest polityczna”.\nPraca Zbiorowa Sprawniejsze państwo dodaj do listy życzeń usuń z listy życzeń Opis\nStanisław Bęza Deutsch deine Chance 1 45,00 zł 42,19 zł


Krzysztof Czyżewski - Miłosz i Miejsce Od pierwszego spotkania z Czesławem Miłoszem nasza rozmowa toczyła się o Miejscu. Jako tworzący się dopiero zespół „Pogranicze” szukaliśmy miejsca na życie i działalność. On powracał do miejsca istotnych przeżyć i swoich bliskich, do Krasnogrudy, a przy okazji do innych nawiedzanych niegdyś miejsc, jak Sejny, Suwałki, Wigry.\nKrzysztof Czyżewski - Stare oczy Medei, czyli o nieprzebaczeniu Przebaczenie ma swoją ciemną stronę, a właściwie całą ciemną otchłań, z której się wynurza jak kropla światła wyzwolona z mroku. Grecki źródłosłów przebaczenia właśnie o tym mówi – o wyzwoleniu, o puszczeniu wolno uwięzionej istoty. Ta ciemna otchłań to gromadzone od zarania, przez tysiąclecia, przepastne złoża nieprzebaczenia.\nKrzysztof Czyżewski - FOREIGN, OTHER, FAMILIAR: New Incarnations of Medea The border region of foreignness, otherness and familiar is the territory of the agon, man's battleground to win a name, read one's fate and become the way one is. And because it is about “becoming” and not just “being” we speak here about the agon - not only about a struggle but about being on the road, crossing to the other side. The agon embraces all that was not granted and pre-established for us, all that is our victory or defeat, transgression or omission.\nMarzenie jest powrotem do rzeczywistości a nie ucieczką od niej – rozmowa z Krzysztofem Czyżewskim Początek historii, o której porozmawiamy, przypisuję spotkaniu z Czesławem Miłoszem, które opisujesz w swojej książce Linia powrotu . Czy to prawda, że spotkałeś poetę po prostu… na drodze?\nKrasnogruda nr 6. KRZYSZTOF CZYŻEWSKI: Mostar. Mostar Mostar - Trogir, listopad 1994 dla Jasminka Pełna dobroci bogini tej ziemi, Łniada Bossona błądziła wśród ludzi nie pomnych jej Imienia. Na przeciwległych wzgórzach Ormuz i Aryman ładowali granatniki, od których ginęli wierzący w Jedynego. Szukałem drogi w Mieście kamiennie białym, o pustych oczodołach.\nKrasnogruda nr 8. KRZYSZTOF CZYŻEWSKI: The Atlantis Complex, or Central Europe after the End of the World. The Atlantis Complex, or Central Europe after the End of the World Let us start our story a bit light-heartedly (if it isn't even taking chances to do so being aware of the gravity of the situation) a short statement by a certain traveller, who for many years now has tirelessly been traversing Central-Europe seeking for the traces of an old civilisation, whose very existence is questionable or even mythological, as the ancient Atlantis. The traveller's passport is full of various border and AB stamps and...\nKrasnogruda nr 9. KRZYSZTOF CZYŻEWSKI: Czerniowce - zapomniana metropolia na rubieżach monarchii habsburskiej. 1 Aby tam dotrzeć Europejczyk musi udać się na Wschód. Może przybyć do Lwowa, a stamtąd już tylko około 300 kilometrów najkrótszą dla samochodu drogą przez Iwano-Frankiwsk (jeszcze nie tak dawny Stanisławów) i Kołomyję. Chyba, że zwabią go góry i Huculszczyzna - wtedy przez Wierchowinę (dawne Żabie), Kosów i Wyżnicę. Ale i tak dotrzeć trzeba do Prutu i go przekroczyć. Wiodą tutaj także drogi z południowego Zachodu, przez Siedmiogród do Suczawy - stolicy...\nKrasnogruda nr 10. KRZYSZTOF CZYŻEWSKI: Sacrum, faszyzm, Eliade. Sacrum, faszyzm, Eliade Ciężko mi rozmawiać o tym z Mirce'ą... Jest w ich obozie więcej zaślepienia niż farsy i, być może, więcej dobrej wiary niż zakłamania. Ale, w takim razie, wskutek jakiej aberracji nie zdają sobie sprawy ze swojej straszliwej, dzikiej pomyłki? Mihail Sebastian, Dziennik 1935-1944\nNasza Bośnia, Krzysztof Czyżewski Ofiaruję Naszą Bośnię Leopoldowi Ungerowi na pamiątkę wspólnej podróży do byłej Jugosławii, podczas której dzieliliśmy się dorobkiem paryskiej "Kultury" z ludźmi doświadczającymi tragedii etnicznych i narodowych konfliktów, którym z trudem przychodziło uwierzyć, że w XX wieku możliwa była myśl i działalność emigracyjna narodu zniewolonego, niepodsycająca narodowych fobii i kompleksów, lecz budująca podwaliny pod dobrosąsiedzkie stosunki...\nKrzysztof Czyżewski mówi o Ryszardzie Kapuścińskim. Właśnie przyjechałem, zaraz wyjeżdżam Każdy z nas, dziennikarzy, chciał być jak Kapuściński. Podróżować po świecie, opisywać upadające dynastie, ale mało kto potrafił zauważyć jak on, że oto po najbliższej ulicy: "Trzy dziewczyny idą razem. Ale nie rozmawiają ze sobą. Każda przez komórkę rozmawia z kimś dalekim, nieobecnym".\nSpokojne czasy bolesnej przeszłości Sejny - Polska. W 1991 roku, grupa artystów, ludzi teatru, kilkoro dzieci i stareńki brązowy koń, przybyły tu w odtworzonym taborze cygańskim. Nikt z miejscowych nie był pewien, kim byli przybysze. Ale ich przewodnik, człowiek o niezwykłej sile spokoju - Krzysztof Czyżewski - tak wspomina ogólną reakcję tutejszej ludności: Żydzi wrócili! Ludzie z Sejn bali się wtedy - i niektórzy boją się do dzisiaj - że to Żydzi wrócili, by odebrać swoje niegdyś znaczne mienie w tym miasteczku...\nCzas prowincji 1. Polska jest prowincjonalna. Jesteśmy prowincjuszami, bo tak, a nie inaczej nazwaliśmy sobie świat po 1989 roku. To, że byliśmy jeszcze niedawno społeczeństwem wiejskim, że przeżyliśmy wielkie migracje ze wsi do miast, ze wschodu na zachód, że mieliśmy trudne dzieciństwo, że system komunistyczny zbankrutował, a kapitalistyczny okazał się zwycięski na rynku świata - to wszystko ma znaczenie dużo mniejsze niż nasz stosunek do tego, co było i co jest.\nLaudacja dla Europejczyka wschodniego, Krzysztof Czyżewski, "Gazeta Wyborcza" 5.10.2006 Laudacja Krzysztofa Czyżewskiego.\nPonad granicami Z Krzysztofem Czyżewskim, prezesem Fundacji "Pogranicze", rozmawia Czesław Karkowski Poniższa rozmowa, przeprowadzona z Krzysztofem Czyżewskim późną jesienią 2002 r., nastąpiła przy okazji jednej z jego wizyt w Nowym Jorku i - przy tej sposobności - odwiedzin w redakcji "Nowego Dziennika". Jest to już drugi wywiad z prezesem "Pogranicza", publikowany w ostatnich latach na łamach "Przeglądu Polskiego". Z tego też względu nie zawiera podstawowych informacji o...\nNie można tak po prostu..., czyli droga Jerzego Ficowskiego do odczytania popiołów. Jerzy Ficowski miał w 1943 roku – 19 lat, jeszcze nie dawał własnoręcznego świadectwa obecności w świecie gwałtu i zgrozy, ale już rodziło się własnoręczne pojednanie z cierpieniem […]. Nie pytam kiedy zaczęła się „sprawa żydowska” Jerzego Ficowskiego. Pytanie brzmi kiedy zaczęła się sprawa l u d z k a poety, która, z biegiem lat, przeistoczyła się w alegoryczne, duchowe, uczuciowe zespolenie z ludźmi skazanymi na okrutną śmierć tylko dlatego, że byli „innego...\nO człowieku małym jak kamyk. Odkąd sięgam pamięcią czytając książki Jerzego Ficowskiego czułem potrzebę działania, wyrzuty sumienia, że czegoś jeszcze nie zrobiłem, nowe brzemię odpowiedzialności. Dlaczego? Przecież jest to twórczość wolna od politycznej doraźności i publicystyki, choćby nawet wydawana była w podziemiu i objęta zakazem druku. Coś jednak sprawiało, że obcując z nią stawałem się „człowiekiem sprawy”, a przynajmniej tego chciałem... Tej szczególnej formie zaangażowania autora Inicjału chcę...\nGabinet Pana Jerzego. Jechać do Warszawy, na Żoliborz, do Jerzego Ficowskiego! W jakie przestrzenie? Czy tam się mieszka czy już się gnieździ, jak na tych ulicach z jego opowieści, po których - w miarę oddalania się od dworca kolejowego - coraz bardziej zstępuje się do rzeczy martwych, zarośniętych egzystencją na bocznym torze. Przecież nie jadę do Drohobycza, Czerniowiec czy Koloszwaru, gdzie pod skorupą sowieckiej patyny gnieżdżą się schulzowskie "stare mieszkania, przesycone emanacjami wielu żywotów i zdarzeń -...\nYou Can’t Do It Just Like That . . . or, Jerzy Ficowski’s Path to Reading the Ashes. In 1943 Jerzy Ficowski was 19 years old. He had not yet made his personal mark in a world of violence and horror, but his personal reconciliation with suffering had already been born . . . I do not ask when Jerzy Ficowski’s ‘Jewish affair’ began. The question is rather when the poet’s human affair began-an affair that, with the passage of time, was transformed into an allegorical, spiritual, and emotional union with people who were condemned to a cruel death only because they were ‘of a different...\nKrzysztof Czyżewski - Etos amatora Żyjemy w świecie, w którym słowo "profesjonalizm" nabiera coraz większego znaczenia. Wyczuwalna jest wręcz presja konieczności profesjonalnej pracy, profesjonalnego kształtowania swego warsztatu. Natomiast z pojęciem "amatorskie" kojarzy się wszystko, co najgorsze: brak kompetencji, powagi, gwarancji dobrej jakości itd. A jednak właśnie dzisiaj obrona etosu amatora wydaje mi się szczególnie ważna. Rozumiem, że dotyczyć to może niewielkiego grona osób, ale myślę, że tu, w Czarnej...\nKrzysztof Czyżewski - Opowiedzieć mit pogranicza Opowiedzieć mit pogranicza - rozmowa Mai Jaszewskiej z Krzysztofem Czyżewskim. "Przegląd Powszechny", styczeń 2005\nKrzysztof Czyżewski - Eqrem Basha - poeta krainy rażonej gromem Przypowieść Eqrem Basha jest poetą spełniającej się na jego oczach apokaliptycznej przypowieści. Jej słowa znał od dzieciństwa, układał w wersy od początku swej poetyckiej drogi, aż w wieku dojrzałym przyszło mu doświadczyć ich wcielenia. Słowo jest pierwsze i nieuchronne, zna świat i bieg rzeczy, zawłada poetą niczym wyrocznia, by w końcu stopić się w jedno z rzeczy oczywistością.


"TYDZIEŃ Z KSIĄŻKĄ" | Bajlandia Niepubliczne Przedszkole muzyczno-językowe\n„TYDZIEŃ Z KSIĄŻKĄ”\n16 maja 2016 autor: Dorota Szumska-Bukowiecka\nW minionym tygodniu rozmawialiśmy o książkach. Mogliśmy przynieść swoje ulubione, wspólnie je oglądaliśmy, a panie bardzo chętnie je nam czytały. Bawiliśmy się również w bibliotekę, wypożyczaliśmy książki. Otworzyliśmy też księgarnię. Najpierw panie sprzedawały książki, my kupowaliśmy i płaciliśmy pieniążkami/klockami. Dzięki tej zabawie mieliśmy okazję ćwiczyć umiejętność przeliczania – teraz robienie zakupów, to dla nas prawdziwa przyjemność! Następnie to my wcieliliśmy się w rolę sprzedawców. Zabawa, a właściwie praca była bardzo owocna. Efektem naszych działań było składanie kartki na siatkę i rozpoczęcie przygotowań do stworzenia własnych książek. Wkrótce się ukażą!\nZapraszamy do galerii zdjęć na: https://www.facebook.com/bajlandiaprzedszkole/\n← Zajęcia pokazowe\nSkrzaty w strażnicy na Bobrku →


Apel - PODWÓRKO - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nsorel.lina 12.09.19, 09:34\nLIST - APEL nestora polskiej prawicy*\nZbliżają się najważniejsze wybory od lat. Powodowany poczuciem obowiązku chciałbym przestrzec wszystkich moich Rodaków przed oddaniem w tych wyborach głosu na PiS. Piszę do katolików świeckich w naszym kraju, gdyż niestety rady jakie oni otrzymują w tym względzie od hierarchii, księży i mediów katolickich są błędne i z niesłychaną arogancją wkraczają w strefę wolności świeckich.\nMaciej Marian Giertych (ur. 24 marca 1936 w Warszawie) – polski polityk, wiceprzewodniczący Rady Prymasowskiej (1986–1989), poseł na Sejm IV kadencji, od 2004 do 2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego, profesor dendrologii (fizjologia drzew, genetyka populacyjna drzew leśnych), autor przeszło 200 publikacji naukowych z tego zakresu, od 1970 członek Komitetu Nauk Leśnych PAN.\nWykształcenie: Uniwersytet Oksfordzki, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, University of Toronto\nKsiążki: m. in. Mit Piłsudskiego, Wojna cywilizacji w Europie, Dmowski czy Piłsudski, O ewolucji w szkołach europejskich\nsorel.lina 12.09.19, 09:39\nI list syna, Romana\nMój tata urodził się w 1936 roku w Warszawie. Jego ojcem był Jędrzej Giertych – jeden z przywódców Narodowej-Demokracji współpracujący blisko z Romanem Dmowskim. Jędrzej Giertych był ochotnikiem wojny 1920 roku rannym w Bitwie Warszawskiej, oficerem obrony Helu w 1939 roku, uciekinierem z oflagów oraz pisarzem.\nZaraz po wojnie przyjechał do kraju i wypełnił w Polsce tajną misję zleconą przez polski rząd w Londynie. Po jej zakończeniu wywiózł rodzinę do Anglii. Matka mego taty należała do szlacheckiej rodziny lwowskiej Łuczkiewiczów. Jej ojciec był prezesem Sądu Krajowego we Lwowie.\nMój tata jako dziecko był świadkiem jak po Powstaniu Warszawskim Niemcy spalili dom w którym mieszkali na Czerniakowie – Sadybie. Po wojnie rodzina mego taty zamieszkała w Londynie, gdzie dziadek pracował jako robotnik, a jednocześnie pisał książki. Do Polski nie mógł już wrócić, gdyż wielu jego przyjaciół zamordowali komuniści. Tata skończył szkołę w Anglii i następnie studiował leśnictwo na Uniwersytecie w Oxfordzie. Był założycielem istniejącego do dziś Koła Studentów Polskich na tym uniwersytecie. Po ukończeniu tej uczelni zrobił doktorat w Kanadzie i ku zdumieniu całej londyńskiej emigracji wrócił do kraju.\nMój tata przesłał z Polski maszynopisy dzieł prof. Feliksa Konecznego i razem z dziadkiem wydał je w Londynie.\n(Wpis pierwotnie ukazał się na profilu Romana Giertycha na Facebooku.)\n1agfa 13.09.19, 21:06\nList do Cenckiewicza.\nNapisał Pan podłego tweeta, w którym dał Pan fragment nadziei pewnego esbeka, że uda się wykorzystać antykomunistyczne pismo mego dziadka do ataku na Adama Michnika. Doskonale Pan wie, że te nadzieje się nie spełniły. Wie Pan to z tych samych akt, na które się Pan powołuje i wie Pan to z procesu lustracyjnego (obligatoryjnego dla kandydatów na urząd Prezydenta RP), który w kampanii wyborczej 2005 został przeprowadzony wobec mojego taty. W wyroku Sąd Lustracyjny wystawił laurkę zarówno postawie taty jak i dziadka, którzy pomimo tego, że Adama Michnika ostro krytykowali, to nie przyłożyli ręki do operacji „Truteń”, którą organizowała SB. Również przesłuchiwani przez sąd dawni oficerowie SB Janusz Mazurek i SŁawomir Lipowski zeznali, że z ich akcji "nic nie wyszło", bo stosunek mego ojca i dziadka do SB "był negatywny" i w niczym "nie chcieli pomóc" służbom PRL.\nPanie Cenckiewicz. Nigdy nie oceniam ludzi na podstawie tego, co robili lub robią członkowie ich rodzin. Również nie uważam, aby odpowiadał Pan w jakikolwiek sposób za postać pańskiego dziadka Mieczysława Cenckiewicza, który był zbrodniarzem i kanalią komunistyczną trudniącą się w ramach UB torturowaniem ludzi i ich zabijaniem za antykomunistyczne poglądy. Chciałbym tylko Pan zapytać w kontekście tego, że atakuje Pan mojego ojca poprzez atakowanie mego zmarłego dziadka, czy nie wstyd Panu atakować Jędrzeja Giertycha- oficera Wojska Polskiego, który całe życie walczył z komunizmem najpierw karabinem, a potem piórem i czynem, w sytuacji gdy jest oczywiste, że gdyby wpadł on w ręce Mieczysława Cenckiewicza jako agent rządu londyńskiego w roku 1945, to dzisiaj pisałby Pan o nim jako o kolejnym zabitym przez UB i kto wie może byś się Pan nawet jakąś pracą naukową na jego temat popisywał? Czy nie widzi Pan w takiej postawie, która jest do gruntu podła i fałszywa, czegoś co jest symbolem całego pisowskiego zakłamania?\n1agfa 13.09.19, 21:27\n"...> Można się z moich dziadkiem nie zgadzać w sprawie wielu jego poglądów. Sam nie\n> podzielam chociażby jego stosunku do Żydów. Można go krytykować za błędne oceny\n> polityczne (np. obawę o inwazję sowiecką w 1981 i wynikającą z tej obawy życzl\n> iwość dla postawy Jaruzelskiego). Trzeba jednak być podłym kłamcą, aby sugerowa\n> ć że kiedykolwiek chociażby w najmniejszy sposób współpracował z komunistami. ..."\nPodłota zawsze przylepi się, jeśli tylko dojrzy możliwość, cień możliwości, patrz niejaki c.!!\nNie zgadzam się z wieloma poglądami wymienionego Pana Giertycha Seniora, nie tylko w sprawie Żydów, z wieloma innymi także.\nW roku stanu wojennego - przed , w czasie i tuż po nim - nikt, naprawdę nikt, podejrzewam że nawet w wierchuszce CCPP także nie wiedział, jaka będzie przyszłość i jak ułożą się sprawy w Polsce. Na szczęście ułożyły się w miarę bezkrwawo. Być może Pan Giertych Senior miał w tym jakiś udział.\nA znając przeszłość wzajemnych stosunków, można było spodziewać się najgorszego.\nWarto przypomnieć, że stan wojenny przyniósł o wiele mniej ofiar w ludziach, niż zamach majowy czczonego Józefa Piłsudskiego.\nProszę Państwa o zwrócenie uwagi na końcową część listu; jest to wprawdzie "co by było gdyby", lecz w bierutowskiej Polsce - było prawdziwe.\nPan Giertych pyta o wstyd...Kogo pyta? Wyznawcę Pis?!\nsorel.lina 12.09.19, 11:15\nOto dlaczego ostatnią sesję Sejmu przełożono na "po wyborach"!\nCuriosum? Skądże! Pisowski porządek.\n"Rzeczpospolita": Fiasko komisji Małgorzaty Wassermann\n".....raport komisji śledczej ds. Amber Gold okazał się politycznym fiaskiem i - wbrew planom - nie pogrąża Donalda Tuska..." - ani Jego syna.\nDlaczego Sejm zawiesił swoje posiedzenie? Między innymi dlatego, że raport komisji śledczej ds. Amber Gold okazał się politycznym fiaskiem i - wbrew planom - nie pogrąża Donalda Tuska - informuje czwartkowa "Rzeczpospolita".\nSprawozdanie z prac komisji śledczej ds. Amber Gold zostanie wygłoszone w Sejmie dopiero po wyborach, choć pierwotnie miało to być w środę, 11 września - przypominają Izabela Kacprzak i Grażyna Zawadka na łamach "Rzeczpospolitej"\nSkąd ta zmiana, związana z bezprecedensowym zawieszeniem posiedzenia Sejmu?\nJak czytamy w "Rzeczpospolitej", 600-stronicowy raport nie jest odkrywczy i nie pogrąża ani Donalda Tuska, ani jego syna, na co liczono w PiS.\nKomisja śledcza nie zdołała ustalić, czy ktoś kierował Marcinem P., ani skąd miał środki na założenie spółki. Nie wiadomo również, gdzie podziały się pieniądze klientów.\nRaport wytyka natomiast słabości państwa i luki prawne - czytamy.\nCo ciekawe, sprawozdawcą raportu w Sejmie nie będzie przewodnicząca komisji Małgorzata Wassermann, a jej zastępca - Jarosław Krajewski.\n"Pani przewodnicząca przedstawi raport na klubie PiS" - wyjaśnił Krajewski.\nsorel.lina 12.09.19, 11:24\nSpecjalista od różnych fików-mików\n24.10.19, 02:11 Dość symetryzmu! (10) sorel.lina\n24.10.19, 00:06 pisonie skurwysyny mafijne (27) wscieklyuklad\nEstate agents grrrrrr...\nSpotkanie wyborcze w kościele\nPrzed TFI długie tłuste lata - odłożymy 500 mld...\nBójka w gruzińskim parlamencie w Tbilisi\nSklep z ubraniami dla karmiacych


Wynajmę magazyn: Bielsko-Biała , 362 m2, 5792 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 362,0m2, Bielsko-Biała\n16 zł/m2 5 792 zł\nLokal użytkowy na wynajem Bielsko-Biała - 362,0m2\nBIELSKO-BIAŁA, OBRZEŻA CENTRUM Przeznaczenie : SZWALNIA LUB INNA PODOBNA DZIAŁALNOŚĆ. Proponuję do wynajęcia halę o łącznej powierzchni 362m 2 położoną na pierwszym piętrze w kompleksie magazynowo-usługowym. Lokal składa się z hali, biur oraz zaplecza socjalno-sanitarnego. Komunikacja na halę odbywa się poprzez klatkę schodową oraz windę towarową. Hala o przeznaczeniu produkcyjno-magazynowym z placem manewrowym z możliwością swobodnego dojazdu samochodów ciężarowych i TIR. Bardzo dobra lokalizacja obiekt położony jest na obrzeżach Centrum z dogodnym dojazdem do dróg wylotowych na Katowice, Kraków, Cieszyn i Żywiec. Stan budynku: Obiekt murowany w dobrym stanie. Na podłodze wylewka betonowa. Wysokość w obiekcie 3,09m , okna nowe PCV, winda towarowa o udźwigu 500kg (szerokość 1,52m, długość 2,12m, wysokość 2,0m) . Media: Prąd - własne trafo, przewidziany wysoki pobór mocy - 100kW, woda i kanalizacja miejska, ogrzewanie gazowe. Cena najmu: 16,00zł/m 2 netto + media wg zużycia. Kaucja zwrotna dwumiesięczna. Powyższy opis nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art.66 KC, a dane w nim zawarte mają jedynie charakter informacyjny. ::KONTAKT DO AGENTA Katarzyna Kierznowska 033 pokaż telefon 508pokaż telefon katarzyna@skontaktuj się Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Katarzyna Kierznowska (licencja nr: 7134) Oferta wysłana z systemu BCK Galactica Mieszko.my\nNumer oferty: NBK-HW-2353\nlokal użytkowy na wynajem 3318m2\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy śląskie, Bielsko-Biała Powierzchnia: 362,0 m2 Cena: 5 792 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr NBK-HW-2353\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy śląskie, Bielsko-Biała Powierzchnia: 362,0 m2 Cena: 5 792 PLN Proszę o kontakt


MAUD Medium Tote Bag Grained Brown | Molehill\nStrona główna\t> MAUD Medium Tote Bag Grained Brown\nMAUD Medium Tote Bag Grained Brown\nŚredniej wielkości torba wykonana ręcznie z wysokiej jakości skóry bydlęcej garbowanej roślinnie. Idealna na co dzień. Zamykana od góry oraz z boku na dwa miedziane zatrzaski. W zależności od potrzeb konstrukcja torby pozwala nosić ją na dwa sposoby, z bokami wysuniętymi na zewnątrz lub schowanymi do środka. Torba posiada szeroki pasek na ramię oraz wzmocnione górne uchwyty do noszenia w ręku. W środku znajduje się dodatkowa kieszeń na rzeczy podręczne. Logo w kolorze miedzianym tłoczone przy dolnej krawędzi.


Wpisy 27 01 2017 | Testujemy newsy i fakty dla Ciebie!\nstomatologia Żory Ogłoszenia gabinetów stomatologicznychOsoby prowadzące gabinety stomatologiczne dobrze wiedzą, że posiadają bardzo dużą konkurencję. Dlatego starają się zamieszczać reklamy prowadzonego przez siebie gabinetu w takich miejscach, które będą bardzo dobr Dalej...\nDodane: 10:26 27- 01- 2017\ngeodeta świdnica Zalety wyboru profesjonalnego geodety Jak w każdej innej branży, również w przypadku geodezji możemy wybierać spośród najróżniejszych specjalistów. Niewątpliwie zwykle wraz ze wzrostem cen rośnie również poziom jakości oferowa Dalej...\nDodane: 10:06 27- 01- 2017\nkarty bożonarodzeniowe Produkcja zaproszeń komunijnychOrganizacja dobrego przyjęcia pierwszokomunijnego wymaga bardzo precyzyjnego zaplanowania. Zwłaszcza, jeżeli osoba organizująca przyjęcie pierwszokomunijne dla swojego dziecka posiada liczną rodzinę, to Dalej...\nDodane: 08:11 27- 01- 2017\nwww. Rozwój medycyny a leczenie SMStwardnienie rozsiane to jedna z tych chorób, na które nie istnieje lekarstwo pozwalające na całkowite usunięcie tej choroby z organizmu. Za pomocą dostępnych lekarstw można jednak znacząco zwolnić postęp choroby jak i zmniejszyć ilość atak Dalej...\nDodane: 05:33 27- 01- 2017\nhttp://staly-lad.pl Co znaczy trzeci wiek? Wikipedia odpowiadaTrzeci wiek, także jesień życia ? starość, wiek emerytalny, podeszły wiek; okres zwykle uznawany za ostatni etap życia człowieka. Od niedawna mówi się jednak coraz częściej o okresie czwartego wieku: Dalej...\nDodane: 04:48 27- 01- 2017\nWykaz opracowań Spis wpisów Rejestr poradników


Burhan Ozbilici autorem zdjęcia roku w World Press Photo 2017. Zobaczcie pozostałych nagrodzonych | Fotoblogia.pl\nKonkurs fotografii prasowej World Press Photo to najważniejszy przegląd zdjęć na świecie. Dokumentaliści pokazali, na co ich stać i zdecydowanie nas nie zawiedli. Oto ogromna dawka emocji i inspiracji przygotowana specjalnie dla Was.\nRzetelność dziennikarska oraz szacunek do poruszanych przez reporterów tematów są najważniejszymi wartościami wyznawanymi przez Fundację WPP. W związku z tym co roku w konkursie pojawiają się bardzo istotne zmiany. Po wybuchu wielu kontrowersji związanych z prawdziwością zdjęć, poprzednie edycje koncentrowały się na weryfikacji tego, co prawdziwe, w związku z czym 20 proc. finalistów w 2015 roku zostało zdyskwalifikowanych.\nW tegorocznej edycji wprowadzono zmianę, jakiej nikt się nie spodziewał. Pojawiła się specjalna kategoria, a właściwie osobny konkurs dla „kreatywnych dokumentalistów” - The 2017 World Press Photo Digital Storytelling Contest. Jest to odstępstwo od wcześniejszych zasad. To współzawodnictwo zostało przewidziane dla fotografów, którzy chcą wykorzystać techniki kreatywne, obróbkę oraz niecodzienny sposób prezentacji zdjęć. Kategoriami w tym plebiscycie są: Immersive Storytelling, Innovative Storytelling, Long Form oraz Short Form.\nW ścisłym jury konkursu World Press Photo zasiedli: Stuart Franklin (Magnum Photos), Mary F. Calvert, Kelli Reed Grant (Yahoo News), Eman Mohammed (zastępowany prze Tanyę Habjouqua, ponieważ nie otrzymał zezwolenia na podróż do Amsterdamu), Aida Muluneh (Addis Foto Fest), Joao Silva (The New York Times), Wim van Sinderen (The Hague Museum of Photography), Goran Tomasevic (East Africa Reuters) oraz Christian Ziegler.\nKategorie, w których zmagali się fotoreporterzy w tegorocznej edycji konkursu, to: Contemporary Issues, Daily Life, General News, Long-Term Projects, Nature, People, Sports oraz Spot News. Każda z tych kategorii wyłoniła najlepszych fotografów oraz najważniejsze wydarzenia, które miały miejsce w 2016 roku.\nJury wybrało Grand Prix oraz po 3 nagrody w każdej z kategorii. Zwycięzca zdjęcia roku otrzyma 10 000 euro w gotówce oraz sprzęt fotograficzny ufundowany przez firmę Canon i Golden Eye Award. Jego zdjęcia zostaną zaprezentowane podczas Festiwalu Dziennikarstwa Wizualnego w Amsterdamie. Wszyscy wycięzcy zaprezentują swoje prace na objazdowej dorocznej wystawie po 45 krajach, pojawią się w roczniku konkursu, zostaną zaproszeni na wspomniany festiwal w Amsterdamie oraz otrzymają dyplom i nagrodę Golden Eye Award podczas dorocznej gali.\nDo tegorocznej edycji konkursu napłynęło ponad 80 tysięcy zdjęć od 5034 fotografów ze 125 krajów. Zdjęciem roku została wybrana praca Burhana Ozbiliciego z Associated Press, prezentująca zamachowcę, który zabił ambasadora Rosji w Turcji. Zdjęcie zdobyło również pierwsze miejsce w kategorii Spot News.\nContemporary Issues: Jonathan Bachma (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Vadim Ghirda (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Daniel Etter (III miejsce zdjęcie pojedyncze); Amber Bracken (I miejsce, seria), Lalo de Almeida (II miejsce, seria), Peter Bauza (III miejsce, seria).\nDaily Life: Paula Bronstein (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Tiejun Wang (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Matthieu Paley (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Tomas Munita (I miejsce, seria), Elena Anosova (II miejsce, seria), Francesco Comello (III miejsce, seria).\nGeneral News: Laurend Van der Stockt (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Santi Palacios (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Noel Celis (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Daniel Berehulak (I miejsce, seria), Sergey Ponomarev (II miejsce, seria), Alessio Romenzi (III miejsce, seria)\nLong-Term Projects: Valery Melnikov (I miejsce), Hossein Fatemi (II miejsce), Markus Jokela (III miejsce).\nNature: Francis Pérez ( I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Nyan Khanolkar (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Jaime Rojo (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Brent Stirton (I miejsce, seria). Ami Vitale (II miejsce, seria), Bence Máté (III miejsce, seria).\nPeople: Magnus Wennman (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Robin Hammonb (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Kristina Kormilitsyna (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Michael Vince Kim (I miejsce, seria), Antonio Gibotta (II miejsce, seria), Jay Clendenin (III miejsce, seria).\nSports: Tom Jenkins (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Cameron Spencer (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Kai Olivier Pfaffenbach (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Giovanni Capriotti (I miejsce, seria), Michael Hanke (II miejsce, seria), Darren Calabrese (III miejsce, seria).\nSpot News: Jamal Taraqai (I miejsce, zdjęcie pojedyncze), Abd Doumany (II miejsce, zdjęcie pojedyncze), Felipe Dana (III miejsce, zdjęcie pojedyncze); Burhan Ozbilici (I miejsce, seria), Ameer Alhalbi (II miejsce, seria), Mathieu Willcocks (III miejsce, seria).\nW przypadku konkursu Digital Storytelling Contest zwycięskie okazały się prace zatytułowane: The Dig (I miejsce, Immersive Stoytelling), The Fine Line: Simone Biles Gymnastics (II miejsce, Immersive Storytelling), The Injustice System (III miejsce, Immersive Storytelling), A New Age of Walls (I miejsce, Innovative Storytelling), The Waypoints (II miejsce, Innovative Storytelling), Future Cities (III miejsce, Innovative Storytelling), When The Spirit Moves (I miejsce, Long Form), The Forger (II miejsce, Long Form), The Convention (III miejsce, Long Form), Claressa (I miejsce, Short Form), Trapped (II miejsce, Short Form), How China Is Changing Your Internet (III miejsce, Short Form). Możecie je zobaczyć na stronie konkursu.\nHistoria konkursu ma swój poczatek 62 lata temu, w roku 1955, kiedy powstała World Press Photo Foundation. Wówczas było to zrzeszenie duńskich fotografów, którzy chcieli promować swoją twórczość na całym świecie. Przez 6 dekad, konkurs urósł do rangi najważniejszego wydarzenia fotograficznego na ziemi. Każdego roku wystawy pokonkursowe odwiedzają ponad 4 miliony osób.\nNasze fotograficzne inspiracjeWorld Press PhotoKonkursyFotoreportażFotografia wojennaFotografia dokumentalnaInspiracjeWorld Press Photo 2017Fotografia zwierzątZdjęcia naturyDokumentAktualnościKonkursy fotograficzne\nZ konkursu World Press Photo usunięto kategorię "Życie codzienne". W jakim kierunku zmierza konkurs?\nŁukasz Bożycki jedynym Polakiem nagrodzonym na prestiżowym konkursie fotografii przyrodniczej ASFERICO 2017\nZamarznięte mydlane bańki Pawła Załuski podbijają świat! Zobaczcie, jak wyglądały konkursy piękności w dawnym ZSRR Osobliwe przystanki z terenów byłego ZSRR Arne Svenson podglądał z aparatem sąsiadów z bloku naprzeciwko. Uchwycił zaskakujące chwile Mroźny reportaż z najzimniejszego miejsca na świecie, gdzie temperatura sięga -71.2 C Kim jest Szarbat Gula - "afgańska dziewczyna" z portretu Steve'a McCurry? Mike Kelley i powietrzne portrety samolotów, które są jego największą pasją Historia zdjęć dokumentujących jedyne dwa ataki atomowe w 1945 roku Wzruszająca sesja noworodków, wykonana tuż przed odejściem jednego z nich Potraficie dostrzec coś wyjątkowego w portretach autorstwa Yigala Ozeriego? Magia dobrego zdjęcia tkwi w oczach, zwłaszcza jak jest ich kilka par. Ireneusz "Irass" Walędzik opowiada o swoich bliskich spotkaniach z przyrodą To jeden z najstarszych podwodnych autoportretów świata. Powstał w 1899 r. i wymagał masę pracy Oliwia Papatanasis i jej pełne pasji do życia fotografie podróżnicze Oto co się dzieje, kiedy świetny fotograf krajobrazu zabiera się za zdjęcia ślubne Powstanie, jego ludzie i Warszawa - o tym opowiada projekt "Teraz '44" Fotografia mody i ochrona środowiska, czyli afrykańskie portrety modelek ubranych w śmieci Królewski retusz z Krakowa Tak wyglądają nowoczesne zdjęcia rodzinne! Ojciec wkleja zdjęcie swojego syna w bajkowe scenerie Najbardziej absurdalne prawa w USA zostały sfotografowane Daniel Kordan i jego bajeczna gwiezdna tęcza, którą sfotografował na odludnych terenach Boliwii Fotograf spędził 3 tygodnie z kłusownikami... mamutów Współczesna, pompatyczna architektura na terenie byłego ZSRR Artysta łączy obiekty codziennego użytku w zabawnych kolażach Czy wizja Wrześni według Adama Lacha dekonstruuje utopijną wizję niewielkich miast?\nHistoryczne zdjęcia pokazują, jak wyglądało życie w warszawskim getcie ”Graża, jesteś perfekcyjnie niedoskonała. Skumaj to” - Dominika Cuda walczy ze sztucznością Obiecała, że zrobi zdjęcie córeczce z każdym kwiatem, którego znajdzie. Są piękne! Melancholijne obrazy Krakowa w fotografii Magdy Chudzik Długa ekspozycja i światło z drona to klucz do robienia cudownych krajobrazów Dmitri Markow dokumentuje życie swojego miasta iPhonem. Jego zdjęcia są zachwycające! Dwaj fotografowie zrobili zdjęcie w tej samej chwili. Znajdziesz różnice? Ta fotografka uwielbia robić zdjęcia matkom i niemowlakom. Efekt jest przepiękny Fotografka robi i sprzedaje zdjęcia zwierząt, by pomóc im w walce z rakiem Pilot samolotu szpiegowskiego zrobił zdjęcia zorzy polarnej z bliska! Genialne zdjęcia, które zostały zakopane w archiwum National Geographic Ania Kłosek: ”Mam naturę nomada, który musi się przemieszczać w poszukiwaniu nowych pastwisk”


Jaki akumulator do Porsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012?\nPorsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012\nNr kat.: 981\nJaki akumulator do Porsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012\nPorsche Boxster - samochód sportowy o nadwoziu roadster niemieckiej marki Porsche. Nazwa Boxster pochodzi od kombinacji słów "boxer", oznaczającą silnik o przeciwległych cylindrach oraz od słowa "roadster", oznaczającego samochód bez dachu. Porsche 981 Boxster − trzecia generacja modelu Boxster marki Porsche produkowana od 2012 roku. Pojazd po raz pierwszy zadebiutował podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2012 roku.\nW samochodzie Porsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012 został zamontowany akumulator w AGM. Dzięki technologii AGM, akumulator ma bardzo niski opór wewnętrzny, a tym samym skraca się czas reakcji pomiędzy masą czynną płyty a elektrolitem. Także w przypadku ładowania akumulatora w skrajnie niskiej temperaturze uzyskuje się znacznie lepsze parametry magazynowania energii. Pamiętajmy, ze do akumulatorów w tej technologii, musimy używać specjalnej ładowarki jeśli chcemy doładować akumulator!\nAkumulator do Porsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012\nAkumulator zapasowy: YTX14\nAkumulatory do samochodu Porsche Boxster 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8 S&S od 2012\nPojemność [cc]\t 2.7, S 3.4, GTS, Spyder 3.8


Pistolet FNX-45 Tactical Cybergun / WMASG.com - Łączy nas Airsoft!\nSTRONA\t1: Pistolet FNX-45 Tactical Cybergun\nZe względu na charakter nabycia repliki – prezent na święta, nie jesteśmy w stanie w należyty sposób pokazać opakowania repliki. Całość dobrze widać w pierwszych minutach filmu francuskiego airsoftowca – Khan Seba. Replikę otrzymujemy w czarnym, tekturowym pudełku, które jest praktycznie w całości zadrukowane atrakcyjnymi obrazkami i ogromem informacji o replice – prędkość wylotowa (jak na Cyberguna przystało – mierzona na kulkach 0,12 g), obecność mitycznego systemu BAX (czyli Hop-Up!), blow back, metalowy zamek. Są to czyste zabiegi marketingowe znane z pozostałych replik sprzedawanych pod znakiem Cyberguna. Nas to jednak niespecjalnie interesuje. W środku w plastikowej, czarnej wytłoczce znajdziemy ciasno siedzące:\n- replika FNX-45;\n- dodatkowa nakładka na chwyt;\nNa pierwszy rzut oka – wszystko wygląda doskonale. Na starcie, na wielki plus możemy odnotować kolorystykę repliki, która prezentuje się po prostu świetnie. Jednak nie to jest najważniejsze w wykonaniu repliki pistoletu za bagatela 800 zł.\nWykonany jest z trwałego tworzywa w odcieniu Flat Dark Earth. Jak już wcześniej wspomniano – na pierwszy rzut oka wykonany jest świetnie, jednak po dłuższych oględzinach jesteśmy w stanie stwierdzić ogrom nadlewek oraz silnie widoczne łączenia połówek korpusu. W replice tej klasy nie powinno być to tolerowane.\nNa pochwałę zasługuje jednak pokrycie korpusu – mimo częstych treningów i ogólnego obcowania z repliką przez właściciela, nie widać jakichkolwiek otarć farby w miejscach chwytu, co miało np. miejsce w CZ P-09 produkcji KJW.\nSam chwyt pokryty jest dosyć grubą, ziarnistą fakturą, która gwarantuje pewny chwyt, nawet kiedy dłonie strzelca są mokre, czy też brudne. Podobna faktura znajduje się na osłonie spustu oraz wymiennej nakładce z tyłu chwytu. Pośrodku widoczne jest starannie odlane logo FN Herstal. Osobiście brakuje mi zastosowania tej samej tekstury na szkielecie w miejscu, w którym ląduje wyprostowany palec wskazujący przed gotowością do strzału – jak dotąd rozwiązanie te zastosowano jedynie w CZ P-09.\nSzkielet pistoletu zawiera również standardową szynę ris, pozwalającą na montaż latarki, tudzież lasera. Świetnie w tej roli spisują się repliki Surefire x300, bądź SBAL-PL. Na spodzie korpusu znajduje się nr seryjny repliki wraz z kodem QR. Blaszka została jednak zamontowana przy pomocy bardzo słabego kleju – wypada podczas użytkowania i należy ją samodzielnie przymocować chociażby przy pomocy kleju cyjanoakrylowego – popularnej kropelki.\nZnajduje się klasycznie z tyłu szkieletu. Przeskakuje z wyraźnym klikiem i można go jedynie zablokować w momencie, kiedy kurek jest odciągnięty. Gotowość do strzału jest łatwo zidentyfikować dzięki wyraźnej, czerwonej kropce, którą w zależności od trybu dźwigienka zasłania lub odsłania. Dodatkowo, odbezpieczenie repliki zachodzi bardzo intuicyjnie – w przypadku najpopularniejszego chwytu „straight thumbs grip”, praktycznie automatycznie w momencie składania się do strzału zwalniamy dźwignię w dół i odbezpieczamy pistolet. Bezpiecznik FNXa posiada również funkcję decockera - sprowadza kurek do pozycji half cocked.\nJest obustronny i dosyć płytki (najbliżej mu do stockowego z glocka), chodzi bardzo delikatnie. Podczas przeładowywania zamek sam wraca na pozycję gotową do strzału, od razu po włożeniu magazynka. Większość ludzi uznaje to za plus i ułatwienie szybkiego operowania repliką. Mi osobiście kojarzy się to jednak z przetartym wcięciem na zwalniacz w zamku lub zbyt słabą sprężyną podnoszącą zwalniacz. Co kto lubi.\nDziała obustronnie. Znajduje się w specjalnym wcięciu w korpusie, dzięki czemu mimo swoich gabarytów nie odstaje od szkieletu pistoletu, narażając użytkownika na przypadkowe pozbycie się magazynka.\nWykonany jest, jak na replikę airsoftową przystało, ze stopu cynku z aluminium. Posiada estetycznie głęboko wygrawerowane oznaczenia palnego odpowiednika – od kalibru, aż po dosyć skomplikowane (zwróćcie uwagę na zaokrąglenia na brzegach liter!) logo FN Herstal.\nPrzejdźmy jednak do tego, czym się on wyróżnia spośród pozostałych replik. Po odkręceniu dwóch śrubek, możemy ściągnąć specjalną zaślepkę, zyskując miejsce do spełnienia naszych marzeń o celowniku kolimatorowym na pistolecie. Jedno ale – na chęciach się skończy.\nPodczas testów mieliśmy przygotowaną replikę doctera, której zwyczajnie nie zamocowaliśmy z powodu przykrótkich śrub z zaślepki z FNXa. Od spełnienia marzeń użytkownika dzieli niestety wycieczka do najbliższej Castoramy.\nMiłym akcentem za to jest typowa dla replik VFC atrapa pazura wyciągu łusek, która w replikach w systemie Marui jest zastąpiona nieruchomą atrapą. Dodatkowo od wewnętrznej strony zamka, w miejscu okna wylotowego łusek mamy wygrawerowane laserowo „Licensed by FN Herstal”. Napis ten jednak wyciera się w zatrważającym tempie i może zniknąć, zanim zostanie zauważony i doceniony przed użytkownika.\nWykonane są z czarnego, matowego metalu. Punkt celowniczy to znany już i chyba najbardziej uniwersalny dla każdego 3-dot. Same kropki są stylizowane na trytowe przyrządy celownicze. Muszka i szczerbinka, z racji miejsca na kolimator oraz potencjalną możliwość montowania tłumika, są stosunkowo wysokie jak na broń krótką i wymagają paru chwil dla przyzwyczajenia strzelca. Dzięki temu zabiegowi jednak jesteśmy w stanie bezproblemowo celować w przypadku awarii zamontowanego kolimatora, czy też w przypadku zamontowania tłumika dźwięku.\nWykonany jest z metalu i pokryty dosyć ciekawym, chromowanym pokryciem. Uzyskany efekt przypomina lustro. Pojemność magazynka wynosi 26 kulek. Szczęki mimo, że są wykonane z tworzywa, to sprawiają solidne wrażenie. W przeciwieństwie do większości replik gazowych (a przynajmniej pistoletów), zawór ładowania umieszczony jest z tyłu magazynka, zaraz pod zaworem wylotowym, zamiast na stopce magazynka. Sama stopka jest wykonana z tego samego, solidnego tworzywa co korpus oraz posiada logo FN na spodzie.\nZawór z tyłu oraz bardzo gruba stopka magazynka dają połączenie, które szczególnie przypadnie do gustu amatorom AIPSC, którzy zazwyczaj ochoczo rzucają magazynkami po ziemi. Z racji na ogólne gabaryty, magazynek z FNX’a ma bardzo dużą pojemność gazową. Niestety, dostrzegam złe spasowanie magazynka z korpusem – kiedy zwalniacz magazynka go złapie, to wciąż odruchowo dobijamy magazynek do korpusu, ponieważ występuje ok. 1 mm szpara między stopką magazynka, a szkieletem pistoletu. Nie da się tego efektu niestety w jakikolwiek sposób zniwelować, a w replice z tej półki cenowej takie coś nie powinno mieć miejsca.\nAby ściągnąć zamek z repliki, należy go odciągnąć do tyłu, po czym ściągnąć dźwigienkę pośrodku lewej strony korpusu w dół. Po tym zabiegu możemy swobodnie zsunąć zamek z prowadnic i dokonać podstawowego czyszczenia i smarowania FNX’a.\nWykonana jest również ze stopu cynku z aluminium oraz pokryta oksydą (niestety, na zimno). W miejscu okna wylotu łusek wygrawerowany jest kaliber palnego odpowiednika. W środku lufy zewnętrznej znajduje się lufa wewnętrzna wraz z systemem Hop-Up, który regulowany jest przy pomocy specjalnej zębatki po ściągnięciu zamka. Lufa zakończona jest gwintem 16 mm CCW, na który nakręcona jest stalowa nakrętka zabezpieczająca gwint. Ze względu na bardzo niestandardowy gwint, jesteśmy skazani na łaskę tokarza lub też zakup tłumika z Mk23 Marui, który posiada ten sam gwint.\nProwadnica sprężyny jest metalowa. Sprężyna powrotna posiada równomierny skok oraz jest dosyć silna jak na repliki gazowe, dzięki czemu FNX daje całkiem przyjemny odrzut w czasie strzelania.\nZe względu na to, że była to replika użyczona do testów przez znajomego, nie byliśmy w stanie całkowicie rozłożyć BBU. Jednak po oględzinach byliśmy w stanie wyciągnąć kilka wniosków.\nBBU od FNX’a jest kompletnie niestandardowy z jakimkolwiek systemem. Jego sposób montażu do zamka jest jednak bliźniaczo podobny do platformy 1911 – jeden imbus w miejscu iglicy, oraz dwa u góry zamka, mocujące również zaślepkę miejsca na montaż kolimatora. Ciekawie został rozwiązany sposób montażu sprężyny powrotnej cylinderka, a mianowicie wkładana jest ona „do środka” BBU oraz blokowana zatrzaskiem. Po jej wyciągnięciu jesteśmy w stanie wyciągnąć również cylinderek oraz wykręcić głowicę tłoczka. Obydwa elementy są wykonane bardzo solidnie. Solidny odrzut replika prawdopodobnie zawdzięcza szerokiemu cylinderkowi oraz stosunkowo dużej, w dodatku wentylowanej głowicy tłoczka gwarantującej świetną wydajność gazową.\nPostanowiłem temu elementowi poświęcić osobny podpunkt, ponieważ jest po prostu słabe. Zastosowano gęsty smar, przypominający konsystencją legendarną „maź obcych” z chińskich replik. Użyto go w dosyć szczodrej ilości, co sprzyja zbieraniu brudu i momentalnego zwiększenia oporów zamka. Gorąco polecam rozebranie zespołu zamka, wyczyszczenie go ze stockowego smaru oraz ponownego przesmarowania prowadnic olejkiem do mechanizmów precyzyjnych, natomiast cylinderka oraz głowicy tłoczka – delikatnie olejkiem silikonowym. W przypadku testowanej repliki zauważalnie wpłynęło to na kulturę pracy pistoletu.\nReplika była używana podczas strzelania dynamicznego w temperaturze ok. 7*C i mimo tak niskiej temperatury, zachowała poprawną wydajność gazową. Mimo wystrzelenia wielu magazynków, nie wystąpił efekt syfonu. Nie było również problemu ze zbyt krótkim cyklem zamka. W połączeniu ze świetną ergonomią (w szczególności dla strzelców o średnich i dużych dłoniach) zyskujemy bardzo wygodną platformę do używania w rozgrywkach airsoftowych. Również stockowa lufa oraz gumka Hop-Up są w stanie zapewnić odpowiednie skupienie strzałów w warunkach walki CQB. Ze względu na duży, jak na airsoftowy pistolet odrzut, FNX daje naprawdę dużą satysfakcję ze strzelania.\nReplika FNX 45 od VFC wywołała ogromny dysonans. Z jednej strony opisywana replika jest unikatowa, ładnie wykonana i spasowana oraz zapewnia satysfakcjonującą wydajność gazową (2-3 magazynki na jednym nabiciu to nie problem). Z drugiej strony mamy jednak zauważalne nadlewki, praktyczny brak części zamiennych oraz słabe smarowanie, które w replice z tej półki cenowej pod żadnym pozorem nie powinny mieć miejsca. Jedno jest pewne – replika ta zdecydowanie nie jest warta 800 zł. Za taką kwotę można nabyć chociażby niezawodną (chociaż plastikową) replikę Tokyo Marui, która w połączeniu żywotności z wachlarzem dostępnych części zamiennych, bije FNX’a na głowę. Jeśli jesteśmy kolekcjonerami i szukamy czegoś unikatowego – to warto. Jednak jeśli szukamy niezawodnej repliki do częstego używania – polecałbym rozejrzeć się za czymś popularniejszym.\nCybergun - oficjalna strona producenta repliki.\nKJ Works CZ P-09 na WMASG - ostatnia recenzja pistoletu na łamach WMASG.\nopenform30-12-2019 @ 11:35\nGrey27-05-2016 @ 11:04\nPodobne miałem wnioski\nGalerie artykułu(29) zdjęć\nPistolet FNX-45 Tactical Cybergun(29) zdjęć\nNastępny artykułOkulary taktyczne Swiss Eye Lancer\nPoprzedni artykułKarabinek HK416 VFC/UMAREX GBB


Gubienie sierści i ślinienie | Zaklinacz Psów\nHome / Artykuły • Psy • Slide show • Zaklinacz Psów / Gubienie sierści i ślinienie\nBy Łukasz Treser 2 kwietnia 2015 Artykuły, Psy, Slide show, Zaklinacz Psów Brak komentarzy\nJeśli nie chcesz mieć obślinionych dywanów, mebli czy ubrań, to lepiej pomyśl o wyborze takiej rasy, która nie ma skłonności do ślinotoku. Jeśli jednak wybierzesz jedną z tych ras – pomimo ślinienia się –i okażesz psu miłość, to możesz być pewny, że twój pies odpowie tym samym, a nawet ze zdwojoną siłą.\nZ linieniem sprawy wyglądają inaczej, ponieważ prawie wszystkie psy linieją, lecz nie wszystkie tak samo. Na przykład takie rasy, jak akity amerykańskie, labradory retrievery, golden retrievery czy owczarki, np. szetlandzkie, linieją dwa razy w roku.\nZazwyczaj sierść u psów o miękkim włosie jest o wiele łatwiej posprzątać niż u psów z włosem krótkim i twardym, który ciężko usunąć np. z dywanów. Nie da się sprawić, żeby twój pies nie gubił sierści, ale można ograniczyć jej ilość w domu. Wystarczy, że będziesz minimum raz na dwa tygodnie szczotkować psa, a w okresach intensywnego linienia odpowiednio częściej. Rasy długowłose wymagają nierzadko codziennego czesania.\nJeśli jesteś posiadaczem nagiego psa, czyli psa, który nie posiada sierści, wówczas zamiast szczotkowania pielęgnuj nagą skórę psa. Latem chroń ją przed słońcem, smaruj kremami przeciw oparzeniom z filtrem, a zimą zakładaj psu ciepłe ubranie.\nPies w dom to obowiązek sprzątania w dom 🙂 Oby wszyscy za miłość musieli tylko tyle płacić 🙂\nŹródło: SEKRET GRZECZNEGO PSA, Marcin Konefał\nCo to znaczy, kiedy pies wącha zadek drugiego czworonoga?


PROCES MODELOWANIA GEOMETRYCZNEGO BUTELKI GRAWEROWANEJ O ZŁOŻONEJ POSTACI - PDF\nPROCES MODELOWANIA GEOMETRYCZNEGO BUTELKI GRAWEROWANEJ O ZŁOŻONEJ POSTACI\nDownload "PROCES MODELOWANIA GEOMETRYCZNEGO BUTELKI GRAWEROWANEJ O ZŁOŻONEJ POSTACI"\n1 Mgr inż. Sylwester OLESZEK Pol-Am-Pack S.A. DOI: /mechanik PROCES MODELOWANIA GEOMETRYCZNEGO BUTELKI GRAWEROWANEJ O ZŁOŻONEJ POSTACI Streszczenie: Celem pracy jest przedstawienie procesu modelowania wybranego okrągłego opakowania szklanego o złożonej postaci z użyciem programu Creo Parametric 2.0 przy wykorzystaniu technik powszechnie używanych w branży opakowań szklanych. THE PROCESS OF GEOMETRIC MODELLING OF THE COMPLEX AND ENGRAVED GLASS CONTAINER Abstract: The purpose of this paper is to trace the modelling process of the chosen complex round glass container using Creo Parametric 2.0 with the techniques commonly used in the field of glass containers designing. Słowa kluczowe: opakowania szklane, Creo Parametric, modelowanie 3D Keywords: glass containers, Creo Parametric, modelling 3D 1. WPROWADZENIE Zgodnie z teorią towaroznawstwa każde opakowanie powinno spełniać pewne podstawowe kryteria. Istnieje wiele różnych definicji samego pojęcia opakowania, jednak zazwyczaj wyróżnia się trzy podstawowe funkcje: 1. Techniczną umożliwiającą dystrybucję, konsumpcję oraz ochronę przechowywanego produktu. 2. Ekonomiczną obejmującą relację kosztów wytworzenia opakowania do kosztów wytworzenia towaru. 3. Estetyczną stanowiącą wartość estetyczną i niekiedy całkowicie niesłusznie zwaną promocyjną lub marketingową . Zadaniem konstruktora podczas procesu projektowo-konstrukcyjnego jest jak najlepsze pogodzenie wymienionych wyżej funkcji. W proces rozwoju nowego produktu w branży opakowań szklanych, szczególnie w jego początkowych etapach, jest zaangażowanych wiele różnych działów zarówno po stronie klienta, jak i huty szkła, a często aktywny udział biorą także agencje reklamowe. Jednak to właśnie konstruktor razem z koordynatorem nowych wdrożeń jest ogniwem łączącym wszystkie inne elementy. W wysoko pozycjonowanych markach, takich jak np. ekskluzywne alkohole, czas wdrożenia liczony od inicjacji nowego zlecenia do pierwszej produkcji próbnej może być dłuższy niż jeden rok. Czas trwania etapu modelowania jest uzależniony od kształtu opakowania i założeń początkowych, które są dostarczane do działu konstrukcyjnego w postaci danych projektowych. Jednak szczególnie podczas wdrażania zupełnie nowych wzorów opakowań, zanim dojdzie do akceptacji ostatecznego kształtu, wykonywanych jest kilka, a czasami kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt wersji. 605\n2 2. ZAŁOŻENIA POCZĄTKOWE W rozdziale tym zaprezentowany został przykład modelowania istniejącej na rynku butelki grawerowanej o złożonej postaci geometrycznej z użyciem programu Creo Parametric 2.0. Opisywane opakowanie zostało przedstawione na rys. 1. Rys. 1. Wizualizacja opisywanego opakowania Pierwszym etapem procesu projektowo-konstrukcyjnego jest pozyskiwanie danych projektowych, na które składają się głównie: 1. Parametry opakowania i wartości graniczne, takie jak: pojemność całkowita, poziom napełnienia, masa opakowania, pożądany przez klienta zakres wysokości oraz średnic maksymalnych. 2. Czynniki związane ze stroną wizualną opakowania: ogólna koncepcja wyglądu opakowania szkice lub wizualizacje, ogólne wytyczne klienta, rozmieszczenie etykiet, rodzaje i rozmieszczenie zdobień oraz rodzaj stosowanej zakrywki (co determinuje rodzaj główki). Etap ten jest bardzo istotny ze względu na wyznaczenie ogólnego kierunku rozwoju nowego produktu, określenie głównego celu i kryteriów, którymi powinni kierować się konstruktorzy w pracach nad nowym opakowaniem. Ma to kluczowe znaczenie w aspekcie szybkiego osiągnięcia końcowej wersji projektu, który maksymalnie spełnia oczekiwania klienta, a jednocześnie jest możliwy do wdrożenia do produkcji masowej. Szczególne znaczenie odgrywa tutaj doświadczenie osoby odpowiedzialnej za koordynację wdrożeń nowych produktów, gdyż bardzo często dane dostarczane przez klienta są bardzo ogólne (lecz w jego przeświadczeniu wystarczające). W omawianym przykładzie dział marketingu dostarczył rysunek przedstawiający ogólny kształt i koncepcję opakowania, profile zdobień oraz parametry butelki: pojemność docelowa: 500 ml, przy poziomie napełnienia około 52 mm, co odpowiada pojemności całkowitej 517 ml, masa opakowania 290 g, wysokość całkowita około 240 mm, średnica maksymalna około 76 mm, klient chce zastosować długą nakrywkę o rozmiarze 28 x 44, klient stosuje mechaniczne pozycjonowanie na linii rozlewniczej. Dostarczone przez klienta rysunki zostały przedstawione na rysunkach 2 i\n3 Rys. 2. Rysunek przedstawiający ogólny kształt i koncepcję opakowania Rys. 3. Szkice grawerów w postaci wektorowej, które mają zostać umieszczone na butelce 1.1. Przebieg modelowania Pierwszym krokiem podczas modelowania każdego opakowania o przekroju kołowym jest narysowanie profilu korpusu, następnie obrócenie go o 360 wokół osi symetrii. W programie Creo Parametric do tego celu służy narzędzie Revolve. Modele opakowań szklanych wykonuje się jako złożenia dwóch elementów korpusu oraz główki. W związku z tym w następnym kroku utworzone zostanie złożenie, do którego dołączony zostanie utworzony w poprzednim kroku korpus oraz dodana główka. Główki w projektowaniu opakowań szklanych są z reguły elementami znormalizowanymi, a więc są przechowywane w oddzielnych folderach i dobierane według norm. Proces modelowania główki nie jest przedmiotem tej pracy. W omawianym przypadku, mając na 607\n4 uwadze wymagania klienta, został dobrany ustnik zgodny z normą CE.T.I.E. GME30.06  pozwalający stosować długą nakrywkę. Po dodaniu ustnika do złożenia należy połączyć obydwa elementy tak, aby stanowiły jedną bryłę. Opakowanie po ukończeniu tej operacji zostało przedstawione na rysunku 4. Rys. 4. Złożenie korpusu i zamknięcia Kolejnym krokiem jest wykonanie zagłębień w środkowej części korpusu, które są w tym przypadku najważniejszym elementem nadającym butelce dystynktywny charakter. Zostało to wykonane poprzez przeciągnięcie profilu stanowiącego przekrój poprzeczny zagłębienia i określającego jego zagłębienie w korpusie po krzywej przewodniej (trajektorii). Wykonano w ten sposób jedną połowę zagłębienia po jednej stronie butelki, a następnie skopiowano je odbiciem lustrzanym i w ostatnim kroku, używając ponownie narzędzia odbicia lustrzanego, skopiowano całe zagłębienie względem jej płaszczyzny symetrii. Czynnością wykańczającą jest dodanie zaokrągleń. Gotowe zagłębienie przedstawiono na rysunku 5. Kolejnym etapem będzie umieszczenie na bokach butelki zdobień w postaci napisów. Wykorzystane do tego celu zostaną przesłane przez klienta pliki wektorowe. Po zaimportowaniu pliku z napisem do programu CAD oraz określeniu jego położenia został on zrzutowany na korpus butelki. W następnym kroku zrzutowanemu profilowi nadano grubość i został skopiowany na drugą stronę butelki. Po zrobieniu zdobień na bokach butelki wykonano znajdujące się po przeciwległych stronach zdobienia w dolnej części korpusu oraz na polu etykietowym. Procedura postępowania w tym przypadku jest taka sama, natomiast w przypadku napisu w dolnej części korpusu wykonano go jako wklęsły. Zostało to podyktowane względami praktycznymi, a mianowicie tym, że jest to powierzchnia, którą opakowania stykają się na przenośnikach taśmowych podczas transportu w hucie szkła oraz w trakcie procesu napełniania u klienta. Biorąc pod uwagę obecne szybkości napełniania, często przekraczające butelek na godzinę, mogłoby to powodować uszkodzenia butelek i przestoje na liniach. Na rysunkach 6, 7 i 8 pokazano poszczególne etapy wykonywania grawerów. 608\n5 Rys. 5. Konstrukcja zagłębienia w korpusie Rys. 6. Napis z nadaną wartością wypukłości Rys. 7. Grawerka na polu etykietowym po nadaniu wypukłości Rys. 8. Wklęsła grawerka w dolnej części korpusu Kolejnym elementem, który został wykonany, jest moletka, a więc ta część opakowania, którą butelka styka się z podłożem. Moletkę wykonuje się w postaci grawerowanych elementów tzw. ryfli. W omawianym przypadku zastosowano ryfle skośne. Pierwszym krokiem jest zdefiniowanie położenia i kąta skręcenia ryfli. Należy zatem utworzyć referencje tworzonej cechy poprzez odpowiednie ustawienie płaszczyzn i osi. Najważniejszą referencją jest płaszczyzna oddalona od środka butelki o połowę średnicy podstawy i obrócona o kąt skręcenia ryfla, który wynosi 30. Na tej właśnie płaszczyźnie wykonano krzywą prowadzącą, która będzie trajektorią przeciągnięcia profilu poprzecznego ryfla (rys. 9). Przyjęto, że wypukłość moletki wynosi 0,4 mm, a środkiem ryfla jest oś skręcenia płaszczyzny profilu. Następnie na płaszczyźnie prostopadłej do utworzonej trajektorii utworzono przeciągany profil, który określa przekrój poprzeczny ryfla (rys. 10). W ostatnim kroku powielono wykonany element względem osi symetrii, używając narzędzia Pattern. Butelki zawierające dokładnie określone pole etykietowe muszą być pozycjonowane na liniach rozlewniczych w celu precyzyjnego naklejenia etykiety. W tym celu stosuje się elementy zwane orientatorami lub też pozycjonerami. W omawianym przykładzie zastosowano orientator dolny wykonany w postaci wcięcia w dnie. Dobierając wymiary pozycjonera skorzystano z normy CE.T.I.E. DT . Element ten wykonano cechą wycinania przeciągnięciem profilu po trajektorii. Zarys trajektorii przedstawiono na rysunku 11, natomiast profil poprzeczny na rysunku 12. Po ukończeniu pozycjonera dolnego należy wyłączyć z powtórzenia trzy ryfle moletki, gdyż cechy te nakładają się. Rys. 9. Trajektoria cechy przeciągnięcia ryfla Rys. 10. Profil określający przekrój poprzeczny ryfla 609\n6 Rys. 11. Profil określający trajektorię ryfla Rys. 12. Profil określający przekrój poprzeczny ryfla Kolejnym elementem, który został wykonany, jest kod kropkowy. Na modelu opakowania wykonuje się go w sposób symboliczny w postaci naniesionego na bryłę butelki profilu symbolizującego kod. Ważne jest natomiast jego pozycjonowanie w tym właśnie miejscu zostanie wykonany na butelce. Utworzono więc płaszczyznę prostopadłą do osi symetrii i wyznaczono krzywą, jaka powstanie w wyniku przecięcia tej płaszczyzny z powierzchnią pięty butelki (narzędzie Intersect). Na bazie powstałej krzywej utworzono wyciągnięcie płata powierzchniowego prostopadle do płaszczyzny, następnie utworzono płaszczyznę styczną do tego płata i prostopadłą do płaszczyzny przecinającej podstawę. Na tej płaszczyźnie utworzono profil kodu kropkowego, który nawinięto na płat powierzchniowy narzędziem Wrap, a następnie zrzutowano prostopadle na podstawę narzędziem Project. Drugim elementem znakowania opakowań są napisy, które określa ustawa o towarach paczkowanych z 7 maja 2009 roku. W omawianym przypadku napisy znajdują się na dnie butelki i zawierają wartość pojemności nominalnej, odwrócony znak epsilon (oznaczający pojemniki miarowe), wartość poziomu napełnienia, znak handlowy huty oraz numer formy, przy czym niektóre elementy, jak na przykład logo firmy lub odwrócony znak epsilon, oznacza się symbolicznie, gdyż producent form podczas ich wykonywania korzysta z oddzielnych specyfikacji szczegółowo określających ich wymiary. Napisy na modelu wykonuje się jako profil rzutowany na powierzchnię wypukłości dna. W tym celu na płaszczyźnie prostopadłej do osi symetrii utworzono konstrukcyjny okrąg, który będzie określał średnicę rozmieszczenia napisów. Na tym okręgu umieszczono napis, a efekt zawinięcia osiągnięto funkcją Place Along Curve. Na rysunku nr 13 przedstawiono widok napisów w dnie, moletki oraz pozycjonera. Jednym z najważniejszych elementów weryfikacji poprawności projektu opakowania jest sprawdzenie jego kąta przechyłu. Wartość tego parametru jest szczególnie istotna z punktu widzenia klienta, gdyż stanowi wyznacznik stabilności butelki w trakcie transportu na przenośnikach taśmowych. Aby wyznaczyć ten parametr, odczytano najpierw położenie środka ciężkości na osi Y za pomocą narzędzia MASS PROPERTIES. Następnie przekształcono narzędzie MASS PROPERTIES w cechę, wybierając z menu rozwijalnego pozycję FEATURE. Następnie dodano do modelu punkt, którego położenie odzwierciedla położenie środka ciężkości butelki. W kolejnym kroku utworzono profil w postaci prostej łączącej utworzony punkt ze środkiem promienia podstawy butelki i odczytano wartość kąta przechyłu, który wynosi 21,6 (rys. 14). Według normy CE.T.I.E. FS 01  by butelka była stabilna, wartość tego kąta nie powinna być mniejsza niż\n7 Rys. 13. Napisy w dnie Rys. 14. Pomiar kąta przechyłu Odczytana pojemność butelki łącznie ze szkłem przy masie 290 gram i pojemności nominalnej wsadu 500 ml wynosi 637,8 cm 3. Ostateczną wersję modelu butelki pokazano na rysunku 15. Rys. 15. Ostateczna wersja modelu 3. WNIOSKI Jakość procesu modelowania opakowania szklanego o złożonej postaci zależy od dostarczonych danych projektowych im więcej informacji na temat nowego wyrobu one zawierają (szczególnie dotyczących kształtu i zdobień), tym sprawniej przebiega sam proces. Opakowania o złożonym kształcie wymagają od konstruktora dosyć dużego doświadczenia, gdyż nawet jeżeli sam proces modelowania wydaje się nieskomplikowany, to trzeba mieć na uwadze możliwość konieczności wprowadzania wielu zmian do modelu i dalszej z nim pracy. Doświadczony konstruktor powinien być w stanie już na wstępnym etapie posiadając dane projektowe i szkice przedstawiające koncepcję kształtu określić i zaplanować przebieg procesu projektowo-konstrukcyjnego. 611\n8 LITERATURA  CE.T.I.E. FS 01 Tip angle.  CE.T.I.E. DT Labelling spotting bar.  CE.T.I.E. GME  Hales F.C.: Opakowanie jako instrument marketingu, PWE, Warszawa,


Obecny czas to 23 Mar 2018, 6:55\nWysłany: 23 Paź 2017, 10:40\nWilqu żeby nie bylo ale mowilem ci ze ebunkier odradzam\nWysłany: 23 Paź 2017, 11:03\nNo cóż taniosc chyba będzie zawsze kusila....teraz mądry po szkodzie zamawiam z superserie. Bunkier każdemu odradzam.\nOni zawsze mają problemy z terminowością ale nigdy nie słyszałem, zeby nie wywiązali się z zamówień. Myślę, że wszystko skończy się dobrze, choć znacznie po czasie.\nWysłany: 25 Paź 2017, 16:45\nTeż mam ten ten problem, zamówiłem moje fontanki tydzień przed końcem sierpnia i nadal zero odzewu. Pisałem na maila, faceboocka i dzwoniłem a kontaktu zero. Kiedy zamawiałem w tym sklepie za pierwszym razem to wszystko doszło na czas. Liczę że koleś się odezwie chociaż przez kumpla który pisał za niego post o wypadku na stronie, na Facebooku.\nWysłany: 26 Paź 2017, 10:50\nOstatnio zmieniony przez wilqu dnia 26 Paź 2017, 12:36, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 26 Paź 2017, 11:36\nTaki mały hint :\nJeśli ktoś płacił kartą kredytową, to może skorzystać z opcji chargeback i bez względu na reakcję/brak reakcji sklepu odzyskać pieniądze.\nWysłany: 26 Paź 2017, 12:01\nOoooooo ale do jakiego czasu tak mozna i czy to dotyczy platniscia karta prZez payu\nWysłany: 26 Paź 2017, 13:05\nZwykle jest na to 90 dni i dotyczy każdego obciążenia karty kredytowej (niezależnie od tego czy transakcja była płacona bezpośrednio w stacjonarnym sklepie poprzez terminal czy wprowadzając dane karty w systemie płatniczym typu payu czy podobnym).\nSugeruję kontakt z infolinią banku, który wydał kartę.\nPowinni pomóc, bo tak naprawdę chargeback to usługa zewnętrzna Mastercard czy Visa i bank tylko pośredniczy.\nWysłany: 14 Lis 2017, 15:48\nRuszyło się coś z zamówieniami u kogoś? U mnie niestety bez zmian.\nWysłany: 14 Lis 2017, 15:56\nU mnie zaraz wybije 3 miesiąc dwa tygodnie z rzędu dzwoniłem i pytałem, już miało być w drodze, teraz nawet mi się nie chce dzwonić... jedyny plus, że zaczął odbierać, więc może powoli coś tam ogarnia.\nWysłany: 14 Lis 2017, 16:25\nOdzyskałem pieniądze z ebunkier zamówienie ponowiłem w superserie.pl w środę odbieram po 2 tygodniach:)\nWysłany: 14 Lis 2017, 18:15\nZazdroszczę ja sie dodzwonic nie moge do nich\nWysłany: 15 Lis 2017, 6:09\nJa po 5 miesiącach (zamówienie robiłem 22 maja) otrzymałem większość zamówienia, a za resztę dostałem zwrot pieniędzy.\nInnymi słowy czekasz 3 miesiące? meh...jeszcze poczekasz:P\nAle gość próbuje ogarnąć ten burdel. Jedna moja rada po 5 miesięcznych bataliach:\nmodeli szybko nie dostaniecie, zawsze niby coś jest nie tak, nie przysłali, poczta zgubiła. Lepiej bierzcie zwrot pieniędzy i komfortowo zamówcie gdzie indziej.\nWysłany: 15 Lis 2017, 7:47\nPotwierdzam nie ma co szkłem du py obcierac brać kasę i zamawiać innego źródła doplacacie 10za spokój i 2tyg zamówienie.\nWysłany: 15 Lis 2017, 9:03\nChętnie bym wziął zwrot pieniędzy, ale nie ma jak skontaktować się ze sklepem.\nTelefon milczy, na maile nie odpowiada, wiadomości na facebooku nie odczytuje. Jak Wam się to udało?\n» Forum Mitril.pl » Sprawy ogólne » Pomoc z eBunkier Idź do strony: Poprzedni 1, 2, 3, 4, 5 Następny