Stalowy Garnitur - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » stalowy garnitur\nArtykuły na temat: stalowy garnitur\n..."występował" wspólnie z garniturem, to najlepszym rozwiązaniem będzie koperta stosunkowo cienka, ponieważ taka nie będzie się odznaczała pod rękawem. Niekiedy pod uwagę bierze się także dodatkowe funkcje(...) w połączeniu z garniturem. Pasek wykonano z brązowej skóry naturalnej. Koperta jest stalowa, a tarczę zabezpieczono za pomocą szafiru. Ten czasomierz doskonale sprawdzi się w roli prezentu, ponieważ oszczędne...\nZegarki w cenie mieszkania! Te gwiazdy nie oszczędzały\n...garnituru dobrał czarny krawat, koszulę na spinki i superdrogi zegarek. To kolejny okaz w kolekcji Lewandowskiego kultowej szwajcarskiej marki Patek Philippe założonej przez dwóch polskich imigrantów(...) to jedyny Rolex w kolekcji Kammela. Mężczyzna posiada jeszcze ten sam model w stalowym wykończeniu za około 70 tysięcy złotych. Rekordzistą w zestawieniu jest Patryk Vega. Kiedy w czerwcu...\nZ myślą o funkcjonariuszach ochrony osobistej marka LANĈERTO, specjalizująca się w eleganckiej męskiej modzie, przedstawiła kilka wzorów garniturów oraz kamizelkę kuloodporną typu VIP, opracowaną(...) mogli również zobaczyć 7 stylizacji dla funkcjonariuszy BOR i Policji z wykorzystaniem garniturów marki LANĈERTO. Na potrzeby pokazu, marka specjalizująca się w eleganckiej odzieży męskiej...\nDla eleganta Nosi garnitur i koszule - nawet jeśli jest do tego zobowiązany służbowym dress codem, wcale nie musi wyglądać jak przedsiębiorca pogrzebowy. Znajdź mu kolorową koszulę z mankietami zapinanymi na spinki. Jakie wybrać? Takie, żeby pasowały do jego charakteru! Jest spokojny i lubi stonowane ubrania - spraw mu gładkie spinki ze złota, srebra lub stali szlachetnej. Lubi niebagatelne...\n...dopasuj albo do garnituru, albo do koszuli. Bardzo dobrze wyglądają zestawy: szary, stalowy garnitur z bardzo jasnym krawatem i białą koszulą. Takie zestawienie tworzy jedną grupę kolorystyczną pod szyją(...)Długość skarpetek nie powinna zdradzać owłosionej łydki. Najlepiej zgraj je albo z górą (spodniami), albo z dołem (butami), aby uniknąć efektu "trzeciego koloru". Zakładając szary garnitur i brązowe...\n...11 maja 2016r g. 20.00 - KCK za stalową kurtyną Pokaz Mody Łukasza Jemioła kolekcja SS 2016 - Kolekcję pret-a-porter wiosna/lato 2016 Łukasza Jemioła charakteryzuje wyważona mieszanka eleganckiego minimalizmu. Inspiracją do jej powstania była moda uliczna z europejskich stolic. To propozycja pełna różnorodności, idealna na każdą porę dnia - od stylowych garniturów do pracy, przez dzienne...\n...zapinane z przodu na bryklę, sznurowane z tyłu przez całe plecy, ze stalowymi fiszbinami. To jest gorsety bardziej wystawne. Mogą być steampunkowe, ale też czarne w białe prążki - pod garnitur. Ja mam(...) stalowym fiszbinom płaskim i spiralnym daje im ulgę. Dzięki gorsetowi kobieta czuje się też lepiej, pewniej. Lustro nie kłamie, koleżanki i koledzy widzą zmianę. Fajnie jest jej czuć się jak...\n...grudzie. Richard Gere wyznał później, że na papierze jego Edward Lewis był tak nijaki, że określał go wyłącznie fakt noszenia garnituru. Dlatego pierwotnie odrzucił propozycję, którą, notabene...\nDyskusje na temat: stalowy garnitur\nOd dłuższego czasu nie stosuje się zasady suknia partnerki np. ecry w brązowe dodatki to mąż koszula ecry brązowy krawat czy muszka , lub też brązowy garnitur biała koszula i ecry krawat czy muszka(...)/stalowy ( grafit) Kolory zawsze dobiera się zawsze do faceta tj. karnacji / oprawy , koloru włosów sylwetki a czego nie stosują nawet " wielcy" styliści, to, do osobowości jaką dostrzec powinno sie


Palit GeForce 7300 GT 256MB 7300GT Sonic 256MB DDR3 (128bit) TV DVI BOX w Morele.net\nKarta graficzna Palit GeForce 7300 GT 256MB 7300GT Sonic 256MB DDR3 (128bit) TV DVI BOX\nID produktu: 86387\n93.33% osób poleca ten produkt\nKarta działa bez zarzutu. Jak na tę cenę to cool. Na poprzedniej (Radeon 9550) w 3DMarku03 był wynik 2051, a na tej bez podręcania wyszlo w teście 7345:)\nSzybka,ciche chłodzenie,cena, pamięć ddr3.\n2 wtyczki zasilające.Choć u mnie z powodzeniemu chodzi tylko na jednej.\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (104) (76)\nSuper cena i wydajność. Na produktach firmy Palit można polegać.\nDobre chłodzenie, wyższa częstotliwość pamięci i rdzenia niż u bliźniaczych kart.\nŚwietna karta, wymieniłem w międzyczasie procesor na 2-rdzeniowy i działają wszystkie nowe gry. Po podkręceniu ustępuje chyba jedynie kartom rzędu 7900/7800 ew. 7600O/C na AGP\n-Wydajna po jak i przed O/C\n-Świetne kolory na LCD w porównaniu z poprzednią grafiką (radeon 9600)\n-3 tryby pracy zegarów\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (24) (23)\nElegancko obsluguje grę GRID. Ratunek dla tych, którzy nie chcą zmieniać plyty na PCI.\nMożliwość "podkręcania" prwadopodobnie skutecznego. Sam nie próbowałem. Nie widzę potrzeby.\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (23) (22)\nPalit spełnia swoje zadanie, karta dobra w swojej klasie.\nMożliwość dostrojenia - do własnych potrzeb.\npewnie są - ale jak dotąd nie stwierdzone.\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (23) (24)\nDobry produkt, za te pieniądze trudno kupić lepszą kartę. Polecam wszystkim tym, którzy posiadają stare złącza AGP i nie planują w najbiższym czasie większych wydatków związanych z zakupem nowego kompa.\nNa poprzedniej karcie gigabyte 9550 3dmark03 2500pkt, palit 7300GT 8600pkt. Oczywiście bez podkręcania, miłe zaskoczenie to cichy wentylator.\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (23) (23)\nWery gut ! ;)\n3. Wentyl wcale nie jest głośny\nNIe działa regulacja obrotów wentylatora z poziomu dołączonego softu.\nMoja konfiguracja: Pentium 4 2,8GHz, 1 Gb RAM (Dual) + Palit 7300GT 256MB. Jedna z lepszych kart na AGP. Bez problemu gram w najnowsze gry typu Wiedźmin czy NFS Most Wanted (co do MW, to do płynnej gry nie wystarczą minimalne wymagania).\nBardzo wydajna karta. Niska cena, a w porównaniu z innymi na AGP przyzwoite taktowania. Gorąco polecam osobą z podobną konfiguracją, którzy nie mają zamiaru wymieniać płyty pod PCI-E!\nPotrzebny dobry zasilacz!\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (28) (24)\nCałkiem solidna i z kompletem okablowania\nObsługuje AGP 4x\nPozwala grać w nowsze gry na starym sprzęcie\nW zestawie kable zasilające\nWymaga zasilacza 350W (podobno)\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (28) (25)\nkartę kupiłem na \_"wyrost\_" ponad moją moc komputera więc nie mam żadnych zastrzeżeń do niej. W każdej aplikacji zdaje egzamin (nie gram w jakieś nowości, ale pewnie też da radę)\ncicha, możliwość podkręcania, pamięci DDR3, pełne okablowanie w boxie\ndo podłączenia potrzebuje aż dwa molexy (zajmuje dwa złącza zasilacza)\nCzy opinia jest dla ciebie pomocna? (67) (72)\nZobacz również: HP SP rozszerzenie gwarancji / 3 lata (U6578E), Beurer Pulsoksymetr PO 30, HP Usługa serwisowa 3y 24x7 iLO AdvPck nonBL ProCare SVC - U3N08E, InLine 3m kabel sieciowy U/UTP 1000 Mbit Cat.6 RJ45 niebieski (71603B), BitsPower 1/4", 10mm Czarna (BP-CBRII), Blow Kasetowy adapter CD/MD (5489#), OKI MC853dnct (45850601), Daiber Etui na zdjecia paszportowe "Opti-Line" do 13x18cm, 1x100 (15111), InLine Toslink - Toslink 10m Czarny (89910R), Boompods Watchband do Apple Watch Boomtime 42mm (BT42BLK), V7 EGS8-1E, ZEP Aluminium Frame (Al1B2), FluxPort Fluxport Home Double Induktionsladegerät white - FP-H-008, Lenovo ThinkPad E570 (20H5A05YPB) 8 GB RAM/ 256 GB M.2 PCIe/ 960 GB SSD/ Windows 10 Home PL , GreenGo Ultra Hybrid Huawei Honor 6x Silver (GSM026631), POL-MAK Serwetki 33 x 33 cm Wielkanoc (SDWI 001201), NoName Dzbanek filtrujący MARELLA MX Plus x3, Audiosonic CL-1474, Maclean RJ-45/RJ-45, kat.6, U/UTP, żółty, 2m (MCTV-302Y), GeForce GTX 1080


Hala namiotowa przemysłowa Sulmierzyce - Realizacje - Protan Elmark\nSulmierzyce Hala namiotowa przemysłowa\nSulmierzyce Hala namiotowa przemysłowa -\nProdukowane przez nas hale namiotowe mają wiele oblicz. Jednym z nich jest na przykład hala przemysłowa, taka jak ta stojąca w Sulmierzycach, w województwie wielkopolskim. Podobnie jak wszystkie wznoszone przez nas obiekty charakteryzuje się ona wysoką jakością, odpornością na niekorzystne warunki, a także krótkim czasem budowy.\nNa etapie projektu ustaliliśmy z klientem wszelkie szczegóły. Na przykład to, że poszycie zostanie wykonane z płyty, a wymiary obiektu będą wynosiły 30 m długości, 25 m szerokości i 4 m wysokości. Dzięki temu mieliśmy pewność, że spełni on wszystkie oczekiwania klienta.


Rozmnażanie gadów i rozwój gadów\nMłode są na ogół samodzielne, dlatego u gadów rzadko występuje opieka nad potomstwem. Niektóre jaszczurki pomagają młodym opuścić jaja, a potem dokarmiają\nGady są dość zróżnicowaną grupą zwierząt. Ich ciało jest najczęściej wydłużone i składa się z głowy, szyi, tułowia i ogona. Na ogół występują też dwie pary rozstawionych na boki kończyn.\nGady posiadają zamknięty układ krwionośny. Składa się on z dwóch obiegów krwi: dużego i małego (płucnego). Budową przypomina układ krwionośny płazów. Zmiany następują w sercu. Serce składa się z dwóch przedsionków (prawego i lewego) oraz jednej komory, ...\nUkład pokarmowy rozpoczyna się otworem gębowym prowadzącym do jamy gębowej. Dalej znajduje się gardziel (wyraźnie odgraniczona od jamy gębowej), przełyk, żołądek (na ogół dobrze wykształcony, szczególnie u węży), jelito cienkie (do którego uchodzą przewód...\nGady dzielimy na cztery rzędy: żółwie, hatterie, łuskonośne i krokodyle.Żółwie występują głównie w strefie tropikalnej lub subtropikalnej. Prowadzą wodny lub lądowy tryb życia.\n1. Gady są ważnym ogniwem wielu łańcuchów troficznych. Z jednej strony stanowią dużą grupą konsumentów odżywiających się bezkręgowcami (owadami, mięczakami, pierścienicami) oraz drobnymi kręgowcami (rybami, innymi gadami, ptakami i ssakami). Z drugiej zaś są źródłem pokarmu dla wielu zwierząt (gł&oacut...\nDziękuje (: Przydało mi się.\nok. mógłbyś więcej napisać polecam\nmógłbyś więcej napisać o rozmnażaniu


GMINA TUREK - 2006\nUchwała nr XXXVIII/203/06 Rady Gminy Turek z dnia 29 czerwca 2006r\nw sprawie przyjęcia projektu uchwały w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości na terenie Gminy Turek.\nUchwała nr XXXVIII /202/06 Rady Gminy Turek z dnia 29 czerwca 2006r\nw sprawie utworzenia obwodów głosowania oraz ustalenia ich numerów i granic na terenie Gminy Turek\nUchwała Nr XXXVIII/200/06 Rady Gminy Turek z dnia 29 czerwca 2006r.\nw sprawie nadania Statutu Biblioteki Publicznej Gminy Turek .\nU C H W A Ł A XXXVII/ 199 /06 Rady Gminy Turek z dnia 25 kwietnia 2006r.\nw sprawie absolutorium dla Wójta Gminy Turek za 2005 rok.\nU c h w a ł a Nr XXXVII/198/06 Rady Gminy Turek z dnia 25 kwietnia 2006 r.\nw sprawie zmian w budżecie gminy Turek na 2006 rok\nUCHWAŁA NR XXXIV/197/06 RADY GMINY TUREK z dnia 16 marca 2006 r.\nw sprawie zmiany uchwały Nr XXXIV/187/05 Rady Gminy Turek z dnia 29 grudnia 2005 r. w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach, przedszkolach i zespołach, dla których organem prowadzącym jest Gmina Turek, na 2006 rok\nU c h w a ł a Nr XXXVI/196/06 Rady Gminy Turek z dnia 16 marca 2006 r.\nU C H W A Ł A N R XXXVI/195/06 r.Rady Gminy Turek z dnia 16 marca 2006 r.\nw sprawie : zamiany nieruchomości położonej w miejscowości Żuki\nUchwała Nr XXXVI/194/06 Rady Gminy Turek z dnia 16 marca 2006 roku\nw sprawie uchylenia Uchwały Nr XXX/160/05 Rady Gminy Turek z dnia 17 czerwca 2005 roku w sprawie zaciągnięcia kredytu długoterminowego na rynku krajowym, na realizacje zadania inwestycyjnego p.n. " Budowa drogi Turkowice - Żuki"\nUCHWAŁA NR XXXVI/193/06 RADY GMINY TUREK z dnia 16 marca 2006r.\nw sprawie: uchwalenia regulaminu czystości i porządku na terenie Gminy Turek.\nUCHWAŁA NR XXXVI/192/06 RADY GMINY TUREK z dnia 16 marca 2006r.\nsprawie: przyjęcia zaktualizowanego "Planu Rozwoju Lokalnego Gminy Turek"\nUchwała Nr XXXVI/191/06 Rady Gminy Turek z dnia 16 marca 2006r.\nw sprawie: zmian w Statucie Związku Międzygminnego "Koniński Region Komunalny".\nU c h w a ł a nrXXXVI/190/06 Rady Gminy T u r e k z dnia 16 marca 2006r.\nw sprawie : przyjęcia gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych na rok 2006 .\nUCHWAŁA NR XXXV/189/06 RADY GMINY TUREK z dnia 27 stycznia 2006r.\nw sprawie ustanowienia Znaków Gminy Turek\nLiczba odsłon: 7764088


Milejów: Ma prawie 2 tysiące zł renty, a kupował zawsze "na kreskę". Co się działo z pieniędzmi niepełnosprawnego Adama? - Tuba Łęcznej - Aktualności. Łęczna - Informacje, Aktualności, Wydarzenia, Wiadomości.\nMilejów: Ma prawie 2 tysiące zł renty, a kupował zawsze "na kreskę". Co się działo z pieniędzmi niepełnosprawnego Adama?\nOpublikowano: ndz, 1 maj 2022 21:10 Ostatnia modyfikacja: ndz, 1 maj 2022 21:20\nInformacje łęczyńskie - Piętnastego Adam brał rentę, a szesnastego już mu nic nie zostawało i nie miał co jeść - mówi siostra niepełnosprawnego mieszkańca Białki, która jako jego kurator postanowiła zarządzać świadczeniami brata. Co się działo z pieniędzmi Adama i dlaczego nadal żyje w tak urągających warunkach?\nMilejówBiałkaAdam KozickiOśrodek Pomocy Społecznej w Milejowie\n28-letni Adam Kozicki mieszka w Białce (gmina Milejów). Jest niepełnosprawny intelektualnie, nie potrafi czytać i pisać, nie zna wartości pieniądza. Mieszka sam i zupełnie nie radzi sobie z utrzymaniem porządku w domu.\nO tym, w jakich warunkach żyje mężczyzna zaalarmowała nas Edyta Wiśniewska, sołtys wsi Białka-Kolonia, która jest sprzedawczynią w sklepie w Białce, gdzie niepełnosprawny mężczyzna robi zawsze zakupy na tzw. kreskę.\nKobieta zadzwoniła do nas, twierdząc, że Adam zaczął teraz głodować, chodził po wsi i prosił ludzi o nakarmienie. Jedna z mieszkanek, do której niepełnosprawny mężczyzna miał przyjść po prośbie poinformowała o tym opiekę społeczną.\nCo jadłeś? Suchy chleb\n- W Lany Poniedziałek szefowa otworzyła sklep, ja miałam ją zastąpić godzinkę. Przyjeżdżam i patrzę, a tu Adaś stoi pod sklepem – opowiada Edyta Wiśniewska.\n- Pytam Adasia: "Co ty tu robisz? Miałeś być przecież u siostry". I mówi, że był, ale coś tam się pokłócił i wrócił na piechotę z Kijan. Bez jedzenia, bez pieniędzy. Pytam się, czy coś jadł dzisiaj. Mówi, że suchy chleb, więc kupiłam mu jedzenie, potem oddał mi pieniądze – dodaje.\nUbrany w brudną bluzę Adam przytakuje i wspomina, że sklepowa kupiła mu chleb, jogurty i kiełbasę.\nZdaniem Edyty Wiśniewskiej obecna sytuacja Adama jest spowodowana tym, że od kwietnia jego pieniędzmi zarządza mieszkająca w Kijanach siostra niepełnosprawnego mężczyzny Aneta Gąsior.\n- Ile razy przychodził i mi płakał, że jakby nie sklep, to zdechłby z głodu. A teraz szefowa nie zapisze mu, bo on nie ma pieniędzy... - stwierdza sprzedawczyni. A Adam krótkim "no" potwierdza jej słowa.\nNa środku jego pokoju na podłodze leżą śmieci, w tym niedopałki po papierosach. Nieduże pomieszczenie jest zastawione łóżkami z brudną pościelą. Łóżko i rozrzucone na podłodze rzeczy utrudniają dojście do łazienki. Blokują też dostęp do zlewu i blatu kuchennego, który jest cały zastawiony. Zapchany jest też zlew. W domu unosi się nieprzyjemny zapach. Nieporządek panuje także na podwórku.\nCZYTAJ TAKŻE: 1-majowa Łęczna na fotografiach Bogumiła Brodzisza


ARTDECO Kajal Liner 1,1g. 02 black - kredka do oczu - Perfumy Gdańsk Parfum Perfumeria Gdynia Sopot Najtańsza Trojmiejska PERFUMERIA pl Rumia Reda Trójmiasto Pomorskie Bezpłatna dostawa 695500600 PERFUMY MAKIJAŻ PIELĘGNACJA ZAPACHY TrójmiejskaPERFUMERIA.pl\nARTDECO Kajal Liner 1,1g. 02 black - kredka do oczu\nDrewniana kredka do oczu Kajal Liner. Jest bardzo przyjemna w użyciu i łatwo nią wykonać dowolny makijaż. Jest to praktyczna kredka. Możesz jej użyć do zaznaczenia konturu oka. Do stosowania zarówno na górną jak i dolną powiekę. Kredka ArtDeco zapewni Ci perfekcyjny makijaż oczu, który nada wyrazistości Twojemu spojrzeniu. Jest dość miękka, dlatego z łatwością narysujesz kreskę na powiece. Ta konsystencja daje Ci możliwość wykonania makijażu smokeyes, wystarczy, że rozetrzesz kreskę i dopełnisz cieniem. Kredka długo utrzymuje się na powiece.


Unijne pieniądze – BRE Bank stawia na efektywność\nUnijne pieniądze – BRE Bank stawia na efektywność- doradztwo BRE Banku: co drugi wniosek o fundusze UE z dofinansowaniemNiemal co drugi (47%) wniosek Klientów BRE Banku o fundusze UE – złożony podczas trwania IV rundy aplikacyjnej, w ramach działania 2.3 SPO WKP – zakończył się sukcesem, czyli otrzymaniem dofinansowania ze środków unijnych.\nJak pokazują ostatnie analizy Banku sporządzone na podstawie danych PARP z czerwca 2006 r. BRE Bank wykazał się bardzo wysoką skutecznością, jeśli chodzi o pozyskiwanie funduszy ze środków UE. W trakcie trwania czwartej rundy aplikacyjnej w ramach działania 2.3 SPO WKP niemal co drugi (47%) wniosek złożony przez podmioty obsługiwane przez BRE, został zakwalifikowany do dofinasowania. Dla porównania, na rynku, z ogółu złożonych wniosków w ramach IV aplikacyjnej do dofinansowania zakwalifikowano 24% wniosków.\nTak wysoką skuteczność i efektywność działań BRE Bank zawdzięcza konsekwentnie realizowanej polityce, w myśl której stawia nie na ilość przyjętych wniosków, ale na jakość doradztwa i skuteczność pozyskiwania środków UE.\n-„W myśl przyjętej przez nas zasady -wyróżnij się albo zgiń- już na etapie konstruowania wniosku o środki unijne stawiamy na najwyższej klasy doradztwo oraz ścisłą współpracę naszego eksperta z Klientem.\nWspółpracę z przedsiębiorcami zaczynamy od zrozumienia potrzeb i planów Klienta, dla których wskazujemy źródła finansowania, warianty montaży finansowych oraz zasady i możliwości pozyskania dostępnej pomocy publicznej - tak krajowej, jak i unijnej. Na celu mamy przede wszystkim sukces planowanych przedsięwzięć i skuteczność podejmowanych działań. Ta zaś wynika po stronie Banku z realizowanej polityki, która kładzie nacisk nie na ilość przyjętych wniosków, ale na jakość oraz skuteczność i trwałość realizowanych przedsięwzięć”\n- mówi Jarosław Fordoński, wicedyrektor Departamentu Bankowości Dużych Przedsiębiorstw BRE Banku, kierujący Wydziałem ds. UE.\nPrzypomnijmy, że Konsultanci Funduszy Europejskich, czyli certyfikowani eksperci BRE Banku już od ponad 2 lat zapewniają Klientom Banku merytoryczne wsparcie i pomoc nie tylko w pozyskiwaniu środków pomocowych, ale również pomoc i wsparcie na etapie realizacji i rozliczenia inwestycji współfinansowanych ze środków unijnych. Dokonują także wstępnej analizy projektu pod względem możliwości uzyskania dofinansowania konkretnego przedsięwzięcia, co pozwala Klientom na szybką diagnozę szans uzyskania środków unijnych. BRE Bank kieruje się bowiem zasadą by Klient – jeśli wniosek ma w opinii banku niskie szanse na otrzymanie dofinansowania – już na wstępie uzyskał informację o tym fakcie.\n-„Chociaż często bywa to gorzką prawdą, wbrew pozorom ułatwia Klientom dalsze działania, ponieważ pozwala oszczędzić czas i energię dla szukania innej drogi na pozyskanie środków na inwestycje. Każdy Klient i każda inwestycja wymagają w takim wypadku indywidualnego trybu postępowania i indywidualnego doradztwa, na które klient może w BRE Banku liczyć. Klienci to dostrzegają, pozytywnie określając fakt, że nie ograniczamy się jedynie do zaproponowania produktu i finansowania inwestycji. Naszą rolę postrzegają znacznie szerzej, wykorzystując doradztwo i fachowość naszych ekspertów” - dodaje J. Fordoński.\nWysoka efektywność BRE Banku w pozyskiwaniu środków unijnych dla swoich klientów wynika z zaangażowania się tej instytucji w szeroko rozumiane doradztwo oraz akcje informacyjne i promujące możliwości wykorzystania wsparcia z pomocy publicznej dla przedsiębiorców. Działania podjęte w tym zakresie przez BRE Bank, wykorzystują różne formy i kanały informacji. BRE Bank organizuje m.in. seminaria, konferencje, warsztaty menedżerskie oraz liczne spotkania z Klientami mające na celu przede wszystkim wyjaśnienie zasad, kryteriów dostępu oraz procedur aplikowania o środki unijne. Tego typu akcje informacyjne przyczyniają się do lepszego zrozumienia celów pomocy i polityki strukturalnej przez polskich przedsiębiorców. Omawianie na konkretnych przykładach zasady wypełniania wniosków, czy błędów popełnianych w poprzednich rundach aplikacyjnych, wielokrotnie pomogło obecnym i potencjalnym klientom banku w przygotowaniu dokumentacji i jej pozytywnym ocenom w świetle kryteriów formalnych, techniczno-ekonomicznych, jak i merytorycznych.\nKontakty z Konsultantami Funduszy Europejskich BRE Banku dostępne są na stronach www.brebank.com.pl/euro/kontakt/.


MULTool pobierz - Informacje o oprogramowaniu MULTool - OTFE\nMożliwości aplikacji MULTool\nNa poniższej liście znajdziesz listę rozszerzeń plików, z którymi program MULTool może współpracować, zarówno pod względem edycji danych w plikach, jak i ich konwersji. Należy pamiętać, że nawet jeżeli dane rozszerzenie jest obsługiwane przez program MULTool, nie musi to oznaczać, że będziemy mogli w tym programie edytować dane. Często zdarza się sytuacja, że możemy jedynie wyeksportować dane w tym formacie z aplikacji MULTool, ale import danych nie jest już obsługiwany.\nWarto pamiętać, że aplikacja MULTool w swoich różnych wersjach (starszych lub nowszych) może obsługiwać różne rozszerzenia plików. Zazwyczaj im wersja programu jest wyższa, tym ilość rozszerzeń plików obsługiwanych przez aplikację jest większa, dlatego zadbaj o to, aby mieć akualną wersję programu MULTool. W tym celu najprościej odwiedzić stronę producenta, do której link znajdziesz w dalszej części strony.\nMULTool obsługuje pliki:\nProgram może znajdować się w bazie naszego serwisu z dwóch powodów - obsługuje pliki z konkretnymi rozszerzeniami lub pomaga w ich konwersji. Może również zdarzyć się sytuacja, że jeden program można wykorzystać do obsługi plików, jak również do ich konwersji - taki przypadek również został wzięty pod uwagę. Warto jednak pamiętać, że poniżej przedstawione informacje dotyczące programu MULTool, nie muszą być jedynymi w naszym serwisie. Mogła zaistnieć sytuacja, że użytkownik dodał nazwę programu w innej formie, np "Nazwa Producenta MULTool" a wtedy na poniższej liście nie znajdziesz wszystkich powiązanych informacji. Warto wtedy dokładniej przeszukać nasz serwis. Poniżej wykaz powiązań programu MULTool z rozszerzeniami plików w naszej bazie.\nW naszym serwisie nie oferujemy linków do bezpośredniego pobierania programów, a jedynie infrmacje dotyczące powiązań z konkretnymi rozszerzeniami plików. Przy pomocy tego linku możesz jednak znaleźć stronę producenta programu MULTool i tam spróbować pobrać aplikację.\nStrona producenta programu MULTool


Gta San Andreas co jakiś czas strasznie zwalnia - Gry PC - dobreprogramy - forum\nGta San Andreas co jakiś czas strasznie zwalnia\npawlus74 (Pawlus1993) 2013-07-12 10:46:51 UTC #1\nNie jestem w stanie podać w tym momencie dokładnej specyfikacji laptopa, jednak o dużo przewyższa minimalne wymagania tej (już troszkę starej) gry (grafika, ram i proc mają sporo zapasu). Grając nawet na najsłabszych ustawieniach, gra np co 10 minut strasznie zwalnia- trwa to ok kilku minut, po czym jak gdyby nigdy gra znów chodzi płynnie jak nigdy. Takie usterki zdarzają się w interwale od ok. 10 min do 30 min.\nCzego to może być wina? System jest świeżo postawiony, wszystkie stery są zainstalowane prosto od producentów (inne, podobne co do wymagań gry działają normalnie).\nrgabrysiak (rgabrysiak) 2013-07-12 10:59:32 UTC #2\nSprawdzałeś czy laptop się nie przegrzewa?\nSamurai (Samurai) 2013-07-12 11:00:53 UTC #3\nOpisane przez Ciebie objawy wskazują na to, że laptop może się przegrzewać. Sprawdź jakie masz temperatury w stanie spoczynku i podczas grania. Dodatkowo jeśli potrafisz i masz możliwość przeczyść układ chłodzenia na procku.\npawlus74 (Pawlus1993) 2013-07-12 11:04:00 UTC #4\nTak, jak tylko będę w domu sprawdzę tę możliwość- rozkręcę laptopa, przeczyszczę wentylatorki i nałożę nową pastę. Znając właścicielkę tego sprzętu tak mi teraz przyszlo do głowy, że pewnie ani razu go nie czyściła


Pan wszystkich Panów 24-09 23:45 Zgłoś komentarz\nPan wszystkich Panów 24-09 23:44 Zgłoś komentarz\nlammergeyer2 24-09 22:53 Zgłoś komentarz\nStronghold 24-09 17:48 Zgłoś komentarz\nPopieram w całej rozciągłości. Przy takim systemie (4 grupy x 6, dalej drabinka od 1/8) medaliści muszą zagrać 9 meczów - nadal sporo. Każdy uczestnik gra minimum 5. Nie ma kombinacji,\nustawionych losowań. Zwycięzca idzie dalej, przegrany odpada. Obecne FIVB wtrącić do lochu i powołać takie, które przywróci siatkówce blask uczciwej sportowej rywalizacji i prestiż.\nMistrzostwa Świata Polska MŚ 2018 Siatkówka Reprezentacja Polski mężczyzn Krzysztof Sędzicki


Rozwiązano: Odp.: Kupujacy nie umie odebrac paczki, a zwrot kosztow – Strona 2 - Społeczność Allegro - 260119\nOdp.: Kupujacy nie umie odebrac paczki, a zwrot kosztow\nKupujacy nie umie odebrac paczki, a zwrot kosztow\nKlient zakupil towar, ktory zostal awizowany na poczcie, a ze wysylka jest z zagranicy nalezy paczke odprawic celnie. Zgodnie z zasadami allegro, jest to odpowiedzialnosc kupujacego.\nSkoro kupujacy nie umial i nie umie, albo tez nie chce odebrac paczki z agencji celnej, a Allegro zwraca kupujacemu pieniadze, gdy ja nie mam zwrotu towaru to czy jest to poprawne dzialanie ?\nCzy zwrot finansow nie powinien nastapic PO otrzymaniu przezemnie towaru ?\nDziekuje za odpowiedz, akutalnie Allegro wyplaci kupujacemu pieniadze z programu ochrony kupujacych, wiec koszt ten zostanie przelozony na mnie, co jest duzym utrudnieniem jesli chodzi o plynnosc finansowa, tymbardziej ze paczki sa wysylane z Japonii i jest to okolo miesiac czekania.\n@la_nika @RED @undziabundzia @pinsplash Albo nie umiem czytać albo co ogłoszono tu nie obowiązuje:\nBędziemy rozliczać podatek VAT od Twoich transakcji, jeśli:\nTwoja firma ma siedzibę poza Unią Europejską\nnie posiadasz stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT w Unii Europejskiej\nwysyłasz towar konsumentowi z terytorium Unii Europejskiej.\nZmiana nie dotyczy sprzedających, którzy nadają przesyłki spoza Unii Europejskiej, ponieważ nie zarejestrowaliśmy się do IOSS. Oznacza to, że za takie transakcje nie rozliczymy podatku VAT.\nNawet Al..expres wprowadził obowiązkową deklarację dla kupujących z UE że są konsumentem lub przedsiębiorcą. Od tego zależy czy portal pobierze VAT i rozliczy przez IOSS czy zrobi to spedytor obciążając kupującego.\nAll..gro nie zarejestrowało się w IOSS, więc nie może pobierać i odprowadzać VAT przy dostawie spoza UE. Aby spełnić regulaminowy wymóg oferowania towarów w cenie brutto, sprzedawca musi dostarczać towar z magazynów w UE lub sam rozliczać pobrany VAT po zarejestrowaniu się do IOSS.\nDziękuje bardzo, bardzo sie cieszę. Fajnie, że Pani Monika @la_nika znalazła zrozumienie w mojej sprawie, naturalnie jeśli paczka wróci, pieniądze zwrócę (tylko niech mi jeszczcze Pani powie jak to zrobić, co wcisnąć i gdzie, gdy otrzymam paczke ).\nPan Panie @xyz96 o jakim Vacie Pan mowi, my w Japonii nie mamy podatku Vat jest obrotkowka, ktora jest oczywiscie wliczona w cene. A vat o ktorym Pan mowi nalicza Panstwo Polskie, gdy paczka przekracza granice. Jak moge naliczyc podatek Vat, skoro nie mam z nim nigdy do czynienia, a jego stawki sie roznia ?\nSprzedawca z poza EU ma możliwość opłacenia cła i podatku VAT za klienta, teoretycznie powinien wystawić produkt na Allegro w cenie brutto i opłacić wszystkie należności celno- podatkowe wynikające z SAD-u\n@undziabundzia Jeżeli Pan nie może naliczyć VAT-u, który u nas obowiązuje, nie wystawia Pan oferty, ponieważ zgodnie z regulaminem cena w ofercie musi być ceną brutto.\nRównie dobrze ktoś, kto sprzedaje w Polsce, mógłby wystawiać towary w cenie netto i dopiero gdy klient zażyczy sobie faktury, doliczać VAT.\nA jak ma ktoś podać cenę brutto sprzedając w licytacji od 1 zł . Tak z ciekawości pytam gdyż najczęściej tak sprzedaję i kupuję .Nie da się określić dokładnie takiej ceny nie wiedząc za ile się towar sprzeda .\n@kolekcjoner608 Nie da się? To nie wystawimy oferty, ponieważ na Allegro ceny muszą być podane w wysokości brutto.\n@xyz96 To nie jest rozwiązanie bo sprzedaż w licytacji jest na Allegro dozwolona i nigdzie nie znalazłem informacji że jak nie potrafię przewidzieć za ile się sprzeda dany przedmiot aby odpowiednio podać cenę brutto to nie wolno mi sprzedawać.\n@kolekcjoner608 Mylisz pojęcia. Wystawiasz licytację od 1 zł w cenie brutto. Towar się sprzedaje za 12 zł w cenie brutto. Klient chce fakturę, więc wystawiasz ją na 12 zł w cenie brutto, niczego nie możesz doliczać. Dziwne, że tego nie rozumiesz.\n1) Jestem dziewczyna.\n2) Sprzedaz na allegro zza granicy jest dozwolona, wiec skoro tak jest to sprzedaz jest defacto na terytorium Japonii a nie Polski, wiec tutejsze obowiazki sa pierwsze.\n3) Inspekcja polskich urzedow do Japonii nie siega\n4) Dla czego mam placic 2 razy Japonski Vat i Polski Vat ? W takim przypadku sprzedaz nawet z malym profitem jest nie mozliwa. Przy kazdej sprzedazy place "japonski vat".\n5) @annas14-firma dziekuje za te pomocne informacje, jakos mimo wszystko ciezko znalezc takie dobre dane\nPanie @xyz96 nie moze miec Pan racji, bo clo to koszt, ktory moze zostac przyklejony do paczki, a nie musi. Decyduje o tym agencja celna. Nie mozna okreslic tego w cenie, bo to zmienna zalezna od humoru celnikow i aktualnych stawek. Pozdrawiam.\n@undziabundzia jaka agencja celna???\nWg przepisów polskich cena dla konsumenta musi być podana brutto - konsument musi znać wszystkie koszta jakie poniesie\nWg przepisów polskich nie ma dowolności w naliczaniu cła - przepisy jasno mówią kiedy jest naliczane i ile\nnie naliczenie cła w przypadku gdy powinno być to zrobione jest oszustwem skarbowym


7 listopada - Dzień Feministek – Portal dla kobiet\nBaba w polityce: Miejsce kobiety w żydowskiej rodzinie\n7 listopada przypada święto pań, które utożsamiają się z ideą feminizmu. Za początki tego ruchu można uznać XIX wiek, chociaż po rewolucji francuskiej kobiety też widziały problem w braku pełni praw. Gorąco zrobiło się, kiedy to Panie, nazywane sufrażystkami, rozpoczęły działalność, której celem miało być równouprawnienie.\nW ramach protestów poddawały się głodówkom. Niektóre nawet, aby zwrócić na siebie uwagę, kładły się pod tramwaje. Były zdesperowane, że pochodząc z dobrych domów, mając dużą wiedzę, nadal postrzegane są przez mężczyzn jako istotę niższą. Nikt przecież nie powie, że mądra kobieta nie zasługiwała na pełną paletę praw obywatelskich, a jakiś robotnik, który był alkoholikiem – tak.\nUważa się, że kiedy kobiety uzyskały prawa wyborcze i zaczęto je traktować na równi względem prawa, cel sufrażystek został osiągnięty. Nie zgadzając się z tą tezą, rozpoczęły swą działalność feministki tzw. drugiej fali. Ich manifest zaprezentowany był w książce ,,Mistyka kobiecości’’ z 1963 roku. Tutaj pole, w jakie wkracza feminizm, było szersze. Różnice kulturowe, płciowe, zwiększenie udziału kobiet w różnych dziedzinach życia, parytety – to tylko nieliczne tematy, którymi zajmują się dziś feministki.\nJak świętować 7 listopada?\nZastanówmy się, jak można poprawić swoją sytuację, jak pomóc innym kobietom. Działając na rzecz kobiet można świętować 7 listopada. Nie znaczy to, że jeśli mężczyzna otworzy nam drzwi, trzeba uderzyć go w twarz i wyzwać. Większość feministek lubi mężczyzn i pragnie z nimi żyć na zasadzie partnerskiej relacji. Czy to święto jest w ogóle potrzebne? Można go nie świętować, ale warto sobie przemyśleć czym jest feminizm, czy ja go potrzebuję i ile mu zawdzięczam. Ten dzień skłania do refleksji wszystkie Panie.


Laleczki [Anna Snoekstra] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00503 010144 17906831 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Anna Snoekstra Liczba stron: 336\nISBN: 978-83-276-3511-2 Data wydania: 2018-04-09\nAnna Snoekstra Laleczki Tłumaczenie: Dorota Stadnik\nPROLOG Podpalacz uciekł, zanim w niebo uniosły się pierwsze smugi dymu. Ulice były puste. Z budynku sądu rozlewała się pomarańczowa poświata, za słaba, by przyćmić blask księżyca czy neonowe reklamy piwa nad zajazdem po drugiej stronie. Dym gęstniał szybko. Kłębił się, tworząc czarne chmury. A jednak kiedy ulicą przejeżdżał samochód, kierowca tylko przyspieszył. Niedługo potem buchnęły z dachu pomarańczowe płomienie. Ogień oślepiał, więc oko nie byłoby w stanie odróżnić ciemnej szarości od czerni nieba. Ludzie pojawili się akurat w chwili, kiedy z budynku zaczęły wypadać okna. Pękały jedne po drugim. Trzask szkła brzmiał jak seria wystrzałów. Z ziejących oczodołów okien buchnęły na zewnątrz jaskrawe płomienie, oświetlając twarze gapiów. Rozbrzmiały syreny, których nikt nie usłyszał. Pożar zagłuszył wszystkie inne dźwięki. Pomruki ognia przypominały ostrzegawcze dźwięki dobiegające z gardła lwa. Z pubu wybiegły dwie dziewczyny. Spóźniły się na przedstawienie. Jedna zaczęła rozpytywać gapiów, czy ktoś jest w budynku, czy ktoś coś widział. Druga zastygła w bezruchu i zasłoniła dłonią usta. Kiedy pojawili się strażacy, ulica wyglądała jak za dnia. Tłum się cofnął. Stojący najbliżej byli mokrzy od potu. Wszyscy mieli załzawione oczy. Może od gryzącego dymu, a może dlatego, że wieść już się rozeszła. W budynku ktoś jednak był.\nCZĘŚĆ 1 Zapamiętaj raz na zawsze: jeśli za pierwszym razem coś ci nie wyjdzie, próbuj aż do skutku. – William Edward Hickson\n1 Laura przyspieszyła, by nadążyć za Scottem i Sophie. Szkolny plecak obijał jej się o dolną część pleców. – Zaczekajcie na mnie! – krzyknęła, ale nie posłuchali. Przystanęła na chwilę przed spalonym sądem. Duże zdjęcie Bena tonęło w kwiatach i zabawkach. Kwiaty już przywiędły i zbrązowiały, ale wśród zabawek dostrzegła małego pluszowego kotka, który idealnie zmieściłby się jej w dłoni. Ben go nie potrzebował. Przecież nie żył. Kiedy podeszła, żeby wziąć zabawkę, spojrzała na zdjęcie chłopca. Patrzył jej prosto w oczy oskarżycielskim wzrokiem. Zostawiła więc maskotkę tam, gdzie leżała. Ponieważ bliźnięta na nią nie zaczekały, pędem rzuciła się za nimi, by nie zostać w tyle. Słońce igrało na ich jasnych włosach, zmuszając Laurę do mrużenia oczu. Biegnąc ulicą, oboje walczyli na kije, udające miecze, i raz po raz na przemian krzyczeli en garde! Mieli na sobie takie same biało-zielone mundurki jak Laura, tyle że jej koszulka nie była już biała. Po co najmniej kilkuset praniach zyskała barwę jasnego alabastru. Kiedyś należała do Sophie, a przed nią do ich starszej siostry Rose, tak samo jak szorty. Chociaż Laura nosiła używane rzeczy, sama była wyjątkowa. Wiedziała, że jest najbardziej uroczym i słodkim dzieckiem wśród rówieśników. Jej prosto obcięta grzywka podkreślała wielkie oczy okolone ciemnymi rzęsami. Miała mały nosek i kształtne różowe usta. Żyła w oczekiwaniu na słowa zachwytu i głaskanie po głowie. – Pośpiesz się, Lauro! – wrzasnął Scott. – Nie mam takich dużych nóg jak wy! – odkrzyknęła, stukając głośniej podeszwami butów o chodnik. Wtedy ją zobaczyła. Pszczołę. Przystanęła gwałtownie. Pszczoła przypominała żelek w kształcie fasolki. Miała groźnie wyglądające żółto-czarne paski. Bzycząc, wisiała w powietrzu nad krzewem obsypanym fioletowymi kwiatami o silnym zapachu i blokowała Laurze drogę. Laura zapragnęła jej dotknąć. Była pewna, że pszczoła jest miękka jak gąbka. Chciała chwycić ją kciukiem i palcem wskazującym, ścisnąć i przekonać się, czy pęknie. Jeszcze nigdy nie została użądlona, ale kiedy w szkole przytrafiło się to Caseyowi, strasznie płakał, czyli musiało go bardzo boleć. Obeszła pszczołę skrajem chodnika, przesuwając się centymetr po centymetrze, aż dystans między nią a owadem sięgnął dwóch metrów. Kiedy się odwróciła, na ulicy nie było nikogo. Sophie i Scott skręcili za jeden z rogów i zniknęli jej z oczu. Gdyby dobrze się nad tym zastanowiła, na pewno domyśliłaby się, gdzie poszli, ale nie była w stanie myśleć. Podmiejska ulica wydawała się rosnąć, a ona czuła, że się kurczy. Krzyk narastał jej w gardle. Chciała przywołać mamę. – En garde! Usłyszała to wyraźnie z lewej strony. Pobiegła ile sił w nogach w stronę tego głosu. Sophie i Scott przebrali się w T-shirty i kontynuowali walkę na miecze w ogrodzie. Nie zaprosili Laury. Nie lubili „zabaw dla małych dzieci”, jak to nazywali, chociaż Laura argumentowała, że skoro chodzi już do szkoły, oficjalnie przestała być małym dzieckiem. Usiadła na ławce w kuchni. Wsłuchana w krzyki i śmiech bliźniąt, wpatrywała się w trzy talerze z krakersami, które Rose zostawiła im na podwieczorek. – Już nie żyjesz! – usłyszała wołanie Scotta zza okna. Widziała, jak Sophie odgrywa dramatyczną i nagłą śmierć. To była głupia zabawa, i tak nie chciałaby się w to bawić. Ponieważ nie zwracali na nią uwagi, zabrała im z talerzy krakersy i czym prędzej wepchnęła do buzi. Przeżuwała zadowolona, machając nogami i kopiąc ławkę. Echo głuchego dźwięku poniosło się po domu. Laura wiedziała, że jest niegrzeczna. Gdyby mama była w domu, nie puściłaby jej tego płazem. Mimo to nie przestawała kopać ławki, chciała zostawić na niej brązowe ślady, o które mogłaby oskarżyć Sophie albo Scotta. Jeszcze nie zdecydowała kogo. Kiedy otworzyły się drzwi sypialni Rose, Laura natychmiast się uspokoiła. Starsza siostra szła korytarzem, tupiąc energicznie. Czasem zaplatała Laurze warkocze, robiła makijaż i powtarzała, że jest bardzo ładna. Zupełnie jak laleczka, mówiła. Laura liczyła, że siostra zajmie się nią dzisiaj, ale szybkie i ciężkie kroki Rose rozwiały te nadzieje. – Jak było w szkole? – Rose otworzyła lodówkę i włożyła głowę do środka, jakby chciała wchłonąć jej chłód. – Dobrze. Nina powiedziała, że wejdzie na wysokie drzewo, ale nie dała rady, spadła i stłukła sobie tyłek. Rose wyjrzała zza drzwi lodówki i spojrzała na Laurę. Trzymała w ręku puszkę coli. Uniosła kąciki ust, jakby za chwilę miała wybuchnąć śmiechem. – Serio? – Uhm! – Laura zaczęła chichotać. Rose jej zawtórowała. Laura lubiła śmiech siostry. Rose była najpiękniejszą dziewczyną, jaką znała, nawet kiedy marszczyła brwi, a to zdarzało jej się najczęściej. Kiedy się śmiała, wyglądała jak księżniczka. – Biedna mała – powiedziała Rose. Przestała się śmiać i przytknęła puszkę coli do czoła. Laura milczała. Nina wcale nie spadła z drzewa. Tak naprawdę weszła na samą górę, a potem chwaliła się tym wyczynem przez całe popołudnie. – Co to było za walenie, które przed chwilą słyszałam? – Nie wiem. Zapleciemy włosy, Snobko? – Wiesz, że nie lubię, kiedy mnie tak nazywasz. – Psieprasiam – powiedziała Laura. Czasem, kiedy udawała małe dziecko, Rose topniało serce, ale tym razem siostra nawet na nią nie spojrzała. Zamiast tego otworzyła puszkę i pociągnęła spory łyk. Laura popatrzyła na obrazki na ramieniu siostry. Biegły od łokcia po bark i wyglądały jak malowane pisakiem, ale były trwałe. Laura uważała je za piękne. Rose zerknęła na zegarek i jęknęła. – Kurwa, spóźnię się! – Gwałtownie odstawiła puszkę, z której ulało się kilka kropli brązowego napoju. Laura cicho krzyknęła. Nie znała dokładnie znaczenia tego słowa, wiedziała jednak, że jest jednym z najgorszych przekleństw. – Wszystko powiem! Rose nie zwróciła na nią uwagi. Wyszła z kuchni i ruszyła do pokoju, żeby przebrać się do pracy. Było oczywiste, że nie ma zamiaru zapleść siostrze warkocza. Laura zeskoczyła ze stołka. – Uciekam. Nie zatrzymasz mnie! Podbiegła do drzwi wejściowych, otworzyła je z impetem i z hukiem zamknęła. Cicho odeszła spod nich na palcach, by Rose myślała, że wybiegła z domu. Tymczasem postanowiła ukryć się pod łóżkiem. Wczołgała się pod nie i zastawiła pudłem z zimowymi rzeczami. Gdyby została w ukryciu wystarczająco długo, w końcu ktoś zauważyłby jej nieobecność. Zaczęliby jej szukać, ale na pewno by nie znaleźli. Możliwość skutecznego ukrycia się to jedyna zaleta mikrego wzrostu. Po jakimś czasie zaczęła się nudzić. Poza tym dziwnie tu pachniało, chyba skarpetkami noszonymi przez tydzień na zajęciach z wuefu. Wyczołgała się spod łóżka. Miała już dość tej zabawy w chowanego. Kiedy usiadła po turecku na środku pokoju, zastanawiając się, czy pobawić się pluszowym żółwiem czy psem, zobaczyła przemykający za oknem cień. Może mama wróciła wcześniej do domu? Podreptała do holu i otworzyła drzwi, ale nikogo tam nie było. Rozczarowana spojrzała na ziemię. Ktoś zostawił jej prezent! Kucnęła, żeby mu się przyjrzeć. Ciekawiło ją, czy to podarunek od ducha Bena z podziękowaniem, że nie zabrała mu kotka-maskotki.\n2 Dżinsowe szorty i bezrękawnik, które Rose nosiła w pracy, leżały pogniecione w rogu pokoju. Wymagały prania, ale dzisiaj Rose nie zawracała sobie tym głowy. Wkładając pogniecione ciuchy, czuła woń potu i piwa, które wniknęły w tkaninę. Na koniec zmiany będzie już śmierdzieć. Wsunęła telefon do tylnej kieszeni. Palce ją świerzbiły. Przez cały dzień sprawdzała pocztę, z trudem panując nad zniecierpliwieniem. Wyjęła spod łóżka nowe buty. Podeszwy w starych oderwały się od płótna. Kiedy potknęła się o beczkę piwa, szew pękł, odsłaniając stopę. Nowe białe tenisówki były tanie i już wyglądały na brudne. Wczoraj wieczorem obtarła sobie w nich kostki. Przy wkładaniu skrzywiła się lekko z bólu. Miała nadzieję, że wkrótce materiał zmięknie, a jej stopy stwardnieją. Idąc korytarzem, zebrała włosy w koński ogon. W pierwszej chwili nie zauważyła siedzącej na podłodze Laury. Laura nic nie mówiła, co było zastanawiające, bo milczała tylko wtedy, kiedy chowała się pod łóżkiem. Rose przystanęła, chociaż wiedziała, że się spóźni. Laura wyglądała na drobniejszą niż w rzeczywistości. Siedziała ze skrzyżowanymi nogami, pochylona do przodu. Zbliżając się do siostry, Rose usłyszała, jak Laura szepcze coś cichutko nienaturalnie wysokim tonem. – Nie, wolę czekoladę. Dziękuję. Mniam, mniam, mniam. – Co robisz? – zapytała Rose. Laura podniosła wzrok. – Nie twój interes! Rose kucnęła przy niej, by zobaczyć, co siostra trzyma w rękach. Ujrzała staroświecką lalkę z głową i rękami z porcelany oraz szmacianym tułowiem. W niczym nie przypominała innych zabawek Laury. Co dziwniejsze lalka wyglądała dokładnie jak Laura – miała duże brązowe oczy i brązowe włosy obcięte na pazia, sięgające linii szczęki. – Dlaczego obcięłaś jej włosy? Zniszczyłaś ją – stwierdziła. – Wcale nie. – Tak. – Nie! – Zrobiłaś to. Obcięłaś jej włosy, żeby wyglądały jak twoje. – Wcale nie! To zrobił człowiek, który mi ją dał. Zostawił ją pod drzwiami. To prezent dla mnie. Rose ujęła Laurę pod podbródek i spojrzała jej w oczy. – Kłamiesz? Obiecuję, że nie będę się gniewać. Laura wyciągnęła przed siebie ręce z lalką. – Snobka mi zazdrości – powiedziała tym samym wysokim głosem. – Jesteś moja! Tylko moja! Rose odniosła nieprzyjemne wrażenie, że coś jest nie tak. W pierwszym odruchu chciała nawet zabrać lalkę, ale Laura wyglądała na zachwyconą prezentem. Przecież to absurd, pomyślała po chwili. To jasne, że nikt nie zostawił tej lalki specjalnie dla Laury. Musiała pożyczyć ją w szkole od jednej z koleżanek. Zostawiła bawiącą się Laurę. Wyszła z domu i zamknęła za sobą siatkowe drzwi. Wsunęła palec przez dziurę w siatce, by zamknąć zasuwkę. To nie miało sensu. Pamiętała, jak dawno temu z mamą założyły siatkowe drzwi dla bezpieczeństwa. Teraz nie powstrzymałyby intruzów. Ledwie chroniły przed muchami. Drzwi uosabiały wszystko, co składało się na jej życie w tym mieście. Po zamknięciu fabryki samochodów Colmstock straciło poczucie sensu. Kiedyś było inaczej. Jako największa miejscowość w okolicy, leżąca tuż przy Melton Highway, było naturalnym przystankiem na nocleg w drodze do miasta. Wystarczająco mała miejscowość, by zbudować silną społeczność lokalną, i wystarczająco duża, by na ulicy nie wpadać na samych znajomych. Teraz wszystko w Colmstock podupadło i zbrzydło. Ludzie stali się mniej przyjaźni. Zbyt wielu mieszkańców zamieniło okazjonalne picie na uzależnienie od metamfetaminy. Przestępczość wzrosła, zatrudnienie spadło, a populacja nie malała. Zupełnie jakby mieszkańcy Colmstock zostali tu z poczucia lojalności i lokalnego patriotyzmu. Natomiast Rose zamierzała stąd jak najszybciej uciec. Już sama myśl o wyjeździe wywoływała na jej twarzy uśmiech. Cieszyło ją, że nie będzie tu mieszkać i zacznie prowadzić zupełnie inne życie. Kiedy dotarło do niej, że zwolniła, skarciła się w duchu za bujanie w obłokach. Nowe życie miała zacząć już niedługo, ale w tej chwili znowu spóźni się do pracy. Skierowała się w stronę Union Street. Machając ręką, oganiała się od much. Mimo białego dnia nie czuła się bezpiecznie. Istniała krótsza i szybsza droga, ale trzeba było przejść obok obozowiska poszukiwaczy złota i kamieni szlachetnych, a tego Rose nie zrobiłaby pod żadnym pozorem, bez względu na porę dnia. Musiała więc nadłożyć drogi, by ich ominąć. Wyjęła z kieszeni telefon i sprawdziła pocztę. Nic. Poczuła zawód. Mówili, że skontaktują się z nią dzisiaj. Nie mogła znieść czekania. Nigdy wcześniej nie była tak zdeterminowana. Od dziecka chciała być dziennikarką, bez względu na wszelkie przeszkody. Największą okazało się zamknięcie lokalnej gazety „The Colmstock Echo”. Potem dostała mejla z informacją, że została zakwalifikowana jako kandydatka na płatny staż w ogólnokrajowej gazecie „Sage Review”. Tydzień później dowiedziała się, że przeszła przez sito wstępnej selekcji i jest na krótkiej liście. Nie pozwoliła sobie jednak na zbytnią ekscytację. To wydawało się zbyt piękne, żeby było prawdziwe. Tymczasem osiem dni temu okazało się, że jest w finałowej dwójce. Dzisiaj ona i jeszcze jedna osoba z nadzieją raz po raz sprawdzały swoje mejle. Jej przyjaciółka Mia była przekonana, że Rose wygra tę rywalizację. Rose wyśmiała ją i spytała kpiąco, czy zobaczyła to w swojej szklanej kuli, ale podzielała zdanie przyjaciółki. Była przekonana, że to właśnie ona zdobędzie wymarzony staż, ponieważ pragnęła tego najbardziej na świecie. Dlatego po prostu nie mogło być inaczej. Szybko minęła jezioro o brzegach porośniętych sięgającą kolan suchą trawą. Roiło się tam od komarów i węży. W powietrzu unosiła się przykra woń stojącej wody. Obok straszyła zdemolowana huśtawka, obrośnięta teraz bujnym zielskiem. Kilka lat wcześniej ktoś odciął krzesełko, zostawiając sam szkielet. Rose zastanawiała się, czy huśtawka zawisła w jakimś przydomowym ogrodzie, czy po prostu zniszczyły ją znudzone nastolatki. Przyśpieszyła kroku. Gumowe podeszwy nowych butów kleiły się do asfaltu. Rose odsuwała od siebie wspomnienie, że kiedy woda w jeziorze była jeszcze niebieska, przychodziła tu z mamą na pikniki. Z mamą, która milczała, kiedy jej nowy mąż Rob James zakomunikował Rose, że najwyższy czas wynieść się z domu. Chociaż staż w mieście gwarantował Rose utrzymanie, bardzo ją to zabolało. Skręciła w stronę Union Street, przeskakując nad ciałem ropuchy olbrzymiej wgniecionym w ziemię. Tutaj ludzie specjalnie skręcali w złą stronę, by je rozjeżdżać. Ropuchy leżały potem pokryte mrówkami, aż w palącym słońcu zamieniały się w sztywne i suche placki przypominające wyprawioną skórę. Główna ulica Colmstock ciągnęła się przez trzy przecznice. Na całej jej długości znajdowały się tylko jedne światła, a przejście dla pieszych było usytuowane naprzeciwko niewysokiego kościoła z czerwonej cegły. Niedaleko miejsca, w którym teraz stała, mieścił się pub. Przez jedno z jego przybrudzonych okien widziała na ekranie telewizora wyścig psów. Zdarzało się, że szyby były obryzgane krwią uczestników bójek wybuchających wśród bywalców lokalu. Między nieczynną od lat indyjską restauracją i sklepem ze starociami znajdował się bar z chińszczyzną. Dalej były szkoła podstawowa i siedziba rady miasta. Czekając na zielone światło, Rose mogła dojrzeć fragment spalonego gmachu sądu. Stał między nietkniętą pożarem biblioteką i sklepem spożywczym pochłoniętym przez żywioł. U stóp schodów prowadzących do sądu mieszkańcy składali kwiaty, upamiętniając Bena Rileya, który stracił życie w pożarze. Jego zdjęcie zdążyło już wyblaknąć pod wpływem słońca. Budynek był opasany policyjną taśmą. Służby nie zdążyły jeszcze ustawić barierek. Rose przyglądała się zgliszczom. Skoro akta sądowe zamieniły się w popiół, a komputery w bezkształtną masę plastiku i kabli, czy to oznaczało, że zaplanowane rozprawy nie dojdą do skutku? Czy ludzie, którzy mieli zostać skazani, unikną kary? Czy do chwili odbudowy sądu prawo stanie się jedynie pustym pojęciem? Mimo odległości czuła swąd spalonego drewna, stopionego plastiku i osmalonych cegieł nagrzewanych prażącym słońcem. Od pożaru upłynęły trzy tygodnie, a zapach nadal wisiał w powietrzu. Może odtąd właśnie tak miało pachnieć Colmstock. W kieszeni zawibrowała komórka. Starając się zapanować nad drżeniem dłoni, Rose wyjęła telefon. Spodziewała się głupawego esemesa od Mii albo reklamowego spamu. Myliła się. Nadszedł oczekiwany mejl z „Sage Review”. Otwierała go z uśmieszkiem igrającym w kącikach ust, gotowa do wstrzymania okrzyku radości i ekscytacji. Szanowna Pani Blakey, dziękujemy za zgłoszenie do programu stażowego „Sage Review”. Niestety… Nie doczytała reszty. Nie mogła. Szła w stronę Eamon’s Tavern Hotel z przylepionym do twarzy uśmiechem, który wcale nie wyrażał radości.\n3 Jak wiele biznesów przy Union Street Eamon’s Tavern Hotel był jednym z najokazalszych budynków w Colmstock. Przewyższał pozostałe i wyglądał o wiele bardziej imponująco dzięki szerokiej werandzie i podwójnym oknom. Mimo to czasy świetności miał dawno za sobą. Od ostatniego malowania upłynęło dwadzieścia lat. Teraz brudna fasada kruszyła się i niszczała. W oknach widniały neony z nazwami piwa. Foster’s. VB. XXXX Gold. W środku rozbrzmiewały piosenki Bruce’a Springsteena. W powietrzu unosił się zapach stęchlizny i piwa. Światła były zawsze przyćmione. Być może chodziło o zamaskowanie widomych oznak degradacji budynku. Jednak żadne zabiegi nie mogły ukryć faktu, że wszystko lepi się od brudu. Na tyłach mieściło się kilka pokoi, w których nikt trzeźwy nie zechciałby spać. Robili to tylko zalani w trupa klienci. Bar zapełniali kierowcy i gliniarze. Siedzieli na drewnianych krzesłach, przepijając wypłatę. Miejsce było popularne wśród stróżów prawa. Ich rewir obejmował też pobliskie miasteczka, ale woleli pić w odległości rzutu kamieniem od posterunku w Colmstock. Kiedy człowiek naogląda się potworności, przejście nawet dziesięciu kroków do knajpy wydaje się zbyt dużym wysiłkiem. W drugim pubie przy drodze bywali ci, którzy chcieli zademonstrować światu, że nie lubią towarzystwa gliniarzy. Mimo to każdy, kto pił w pubie, zamiast siedzieć w domu i wciągać prochy, traktowany był jak cenny gość, bez względu na to, który lokal wybierał. Pod czaro-białym portretem rodziny Eamonów, pierwotnych mieszkańców domu, znajdował się bar w kształcie litery L, za którym Rose gawędziła z Mią. Pracowały w pubie od lat i spędziły setki godzin oparte o bar, sącząc colę i gadając o niczym. Nie tylko Laura uważała, że Rose wygląda jak księżniczka. Starszy sierżant Frank Ghirardello zerkał na nią kątem oka, popijając piwo. Mimo tatuażu na tricepsie wyglądała czysto i niewinnie jak gwiazda filmowa. Pierwszy łyk zimnego bursztynowego napoju nalanego jej ręką był dla Franka prawdziwą rozkoszą. Frank zadurzył się w Rose od jej pierwszej zmiany w barze. Podała mu piwo z piętnastocentymetrową pianką. Kiedy na niego spojrzała, poczuł, że to właśnie Ta Jedyna. Wziął piwo, dał Rose napiwek i spróbował umiejętnie opróżnić kufel, chociaż z każdym łykiem coraz bardziej brudził sobie twarz pianą. Nigdy nie przepadał za alkoholem, ale ponieważ chciał być blisko Rose, w ciągu kilku ostatnich lat popadł w uzależnienie. Jego koledzy dzielili się teoriami na temat najnowszej sprawy, która zepchnęła sprawę Bena Rileya na dalszy plan. Ale Frank o niej nie zapomniał. Nieuchwytny dotąd piroman od roku budził w mieście niepokój. Początkowo były to drobne incydenty – tlący się krzak, podpalona skrzynka na listy. Mieszkańcy chcieli wierzyć, że to sprawka znudzonych nastolatków, ale według Franka to było mało prawdopodobne. W tym roku liceum zostało zamknięte z powodu niewielu chętnych. Liczebność istniejących klas zmniejszyła się do jednej czwartej stanu sprzed lat. Większość nastolatków pracowała na fermie drobiu albo oddawała się paleniu trawki. Uzależnieni od amfy popełniali przestępstwa, przeważnie napaści czy kradzieże, ale nikt raczej nie miałby cierpliwości, żeby wzniecić pożar dla samej przyjemności obserwowania ognia. Nieoczekiwanie w zeszłym miesiącu nastąpiła eskalacja. Psychol spalił połowę kwartału przy Union Street. Ben miał tylko trzynaście lat. Nazywali go dzieckiem „specjalnej troski”. Miał uszkodzony mózg, zachowywał się bardziej jak kilkulatek niż nastolatek, ale był ulubieńcem całego Colmstock. Budził powszechne rozczulenie mieszkańców. Jego rodzice mieli sklep spożywczy. Chłopiec czasem bawił się w szopie za sądem znajdującym się tuż obok sklepu. Urządził sobie w niej kryjówkę. Biedaczek nie wiedział, że dym jest sygnałem do ucieczki. Początkowo Frank był pewien, że sprawcą jest pan Riley, ojciec chłopca. Facet dostał mnóstwo pieniędzy z odszkodowania. Frank podejrzewał, że nie wahałby się podpalić własnego syna, skoro w grę wchodziła taka suma. Miał jednak żelazne alibi. Frank sam je sprawdził, nie było mowy o oszustwie. Pozostali mężczyźni przerzucali się teraz żartami, co go bardzo drażniło. To nie była pora na dobrą zabawę. Postanowił wtrącić się do rozmowy. – Jakieś postępy? – rzucił, patrząc na Steve’a Cunninghama, przewodniczącego rady miasta. Znał odpowiedź, ale przy każdym spotkaniu i tak zawsze zadawał Steve’owi to pytanie. Czekał, kiedy miasto wyburzy spalony budynek sądu. Od pożaru minął prawie miesiąc. Reszta grupy umilkła i spojrzała na Steve’a. – Jeszcze nie – odparł Steve. Nawet w przyćmionym świetle Frank widział, jak jego lśniąca łysina czerwienieje. – Nadal gromadzimy fundusze. Prędzej czy później to nastąpi. – Rozumiem – powiedział Frank. – Zamówię następną kolejkę – oznajmił Steve, wstając z miejsca. – Dla ciebie też, Frank? – Dzięki, stary, ale pasuję. – Frank wiedział, że to nie wina Steve’a, ale odczuwał potrzebę, by kogoś obwinić. To sczerniałe pogorzelisko traktował bardzo osobiście. Dla wszystkich mieszkańców Colmstock było widomym dowodem jego niepowodzenia. Widział już wiele potworności, ale ciągle wracało do niego wspomnienie rozmowy z panią Riley. Nie mógł zapomnieć wyrazu jej twarzy, gdy cofnęła się o krok, słysząc, że nie zdołał wejść do środka i uratować jej syna, bo ogień był już zbyt wielki. Nie miał ochoty prowadzić dalszej rozmowy z kolegami, obserwował Rose, która nalała Steve’owi kolejkę i zajęła się przeglądaniem gazety. Rozmawiała cicho z Mią Rezek, której ojciec Elias był policjantem, zanim pięć lat temu dostał udaru. Dziewczyny zachowywały się, jakby spędzały wolny czas w domu, a nie pracowały na swojej zmianie w lokalu. Rose wygładziła ręką włosy. Ten prosty, zwyczajny gest przyprawił Franka o szybsze bicie serca. Pragnął jej tak bardzo, że ledwo nad sobą panował. Rozsiadł się wygodnie na krześle. W barze było wystarczająco cicho, żeby usłyszeć jej słowa. – „Kiedy Saturn znajduje się w Wodniku, wszystko jest możliwe” – czytała. – „Dzisiaj zaskoczy cię coś niespodziewanego”. – Parsknęła śmiechem. – „Samotne dziewczyny, bądźcie czujne”. – Wcale tak nie piszą. – To był głos Mii. Po chwili rozmowa ucichła. Frank podniósł głowę i zobaczył, że dziewczyny patrzą w stronę jego stolika. Szybko dopił resztkę piwa i ruszył w ich kierunku. – Drogie panie, czemu tak się na nas gapicie? Zobaczyłyście coś, co się wam podoba? Wyciągając dłoń z kuflem, naprężył biceps, ale Rose nawet na niego nie spojrzała. Nie odrywając oczu od gazety, napełniała dla niego nowy kufel. Mia dostrzegła jego nieudolną próbę zwrócenia na siebie uwagi i uśmiechnęła się. Dostrzegł w jej oczach współczucie i poczuł się jak idiota. – Nie wysilaj się, Frankie – powiedziała, opierając łokcie na kontuarze. – Rose i tak stąd wyjeżdża. – Ale zostało mi jeszcze kilka tygodni, nie? – zapytał. Liczył, że któraś z nich powie mu coś więcej o programie, w którym chciała uczestniczyć Rose. Obie zachowywały się tak, jakby to było już przesądzone, jednak Frank miał co do tego wątpliwości. Bez Rose jego życie byłoby puste. Zauważył, że ręka Rose lekko zadrżała. Kropla płynu spadła jej na nadgarstek. Wytarła dłoń o szorty i podała mu piwo. – Mniej więcej – powiedziała. Chciał dowiedzieć się czegoś więcej, zasypać gradem pytań jak przestępców na posterunku, ale Mia popsuła mu szyki. – Zobaczmy – powiedziała. Sięgnęła po jego pusty kufel i w skupieniu przyjrzała się resztce piany na dnie. – Jakieś wskazówki na temat moich spraw sercowych? – zapytał Frank, zerkając na Rose. Uśmiechnęła się słabo. Wiedział, że powinien przestać. Zamiast silić się na kiepskie, łatwe do przejrzenia żarty, powinien zaprosić ją na prawdziwą randkę. Przekroczył już trzydziestkę, a zachowywał się jak napalony nastolatek. To było żenujące. – Hm… – Mia zakręciła kuflem. – Widzę tu wiele pozytywnych znaków. Wszystko wskazuje na to, że nie ma rzeczy niemożliwych. Wydarzy się coś nieoczekiwanego. Coś, co cię zaskoczy. Mia i Rose wymieniły spojrzenia, nieświadome, że Frank przejrzał ich żart. Postanowił wykorzystać okazję. – Czy to zaproszenie na podwójną randkę? Myślę, że przekonałbym Baza. Baz, partner Franka, świeżo upieczony sierżant, był przystojny. Wysoki, umięśniony, był jednym z najlepszych rugbistów w policji kilka lat po Franku. Frank kochał go jak brata, ale nawet on wiedział, że facet bardziej przypomina labradora niż człowieka. Na każdą wzmiankę o lunchu rozjaśniały mu się oczy, na nieznajomych spoglądał podejrzliwie, był równie lojalny, co tępy. Frank bez namysłu założyłby się o sporą sumkę, że gdyby wydał mu polecenie „siad”, Baz wykonałby je bez namysłu. Cała trójka zgodnie zerknęła na Baza, który w tej samej chwili beknął i zachichotał. – Damy ci znać – powiedziała Rose, a Frank uśmiechnął się, udając, że to żart, po czym odwrócił głowę, by ukryć urazę. Musiał zebrać się w sobie i zaprosić ją jak należy. Inaczej Rose wyjedzie z miasta i nici z jego planów. Za plecami usłyszał, jak Mia mówi: – Baz jest całkiem niezły. Zesztywniał w oczekiwaniu na odpowiedź. Miał nadzieję, że Rose nie przyzna przyjaciółce racji. Szczęśliwie nie doznał zawodu. – To kretyn – stwierdziła Rose. – Tak, właśnie. Zaśmiały się cicho. Frank usiadł znowu przy stoliku zadowolony, że nie śmieją się z niego. Pociągnął łyk piwa. Zobaczył to oczami wyobraźni: Mia z Bazem, on z Rose, wspólne grillowanie w dzień wolny od pracy; Baz pilnuje grilla; Mia miesza sałatę; Rose podaje mu piwo i siada mu na kolanach, gdy on delektuje się zimnym napojem.\n4 Rose przechyliła na bok beczkę, której ciężar omal nie wyrwał jej barków. Więzadła na jej szyi napięły się jak struna. Upuściła beczkę, kiedy dzieliło ją od ziemi kilka centymetrów. Zrobiła to dla czystej przyjemności, by usłyszeć głuchy odgłos uderzenia drewna o cementową podłogę. W pozbawionym okien składziku na tyłach baru unosił się zapach stęchlizny. Na małej przestrzeni mieściły się beczki z piwem, ogromna zamrażarka z zapasem mięsa i frytek oraz kilka pudeł wypełnionych zakurzonymi kuflami. Zgięta wpół z wypiętymi pośladkami powoli wytoczyła beczkę na korytarz. Wyglądała idiotycznie. Gdyby Frank zobaczył ją w tej chwili, może przestałby patrzeć na nią jak na gorącą laskę. A może jeszcze bardziej by się napalił. Na myśl o tym Rose odruchowo się wyprostowała. Nie znosiła na sobie męskich spojrzeń. Miała wtedy wrażenie, jakby przestawała być właścicielką swojego ciała. Jakby mężczyźni taksujący ją od stóp do głów brali jej ciało w posiadanie. Gdyby nie ta przeklęta wilgoć, nosiłaby golfy i długie spodnie i nigdy nie goliłaby nóg. Czuła, że robią jej się pęcherze. Z każdym krokiem pięta ocierała się o szorstki materiał buta i sprawiała coraz większy ból. Skrzywiła się, gdy lekkim kopniakiem posłała beczkę przez korytarz. Minęła plamę na wykładzinie, pamiątkę po Marku Jonesie, który zwymiotował wypite piwo, i pęknięcie w ścianie, które z każdym dniem się powiększało. Musiała sobie co jakiś czas przypominać, że nie zawsze nienawidziła tej pracy. Obijanie się z Mią w trakcie spokojnych wieczorów było całkiem przyjemne. Jednak w tej chwili miała ochotę wyrwać sobie z głowy wszystkie włosy. Co wieczór od lat ciągle to samo, jedna zmiana bliźniaczo podobna do drugiej. I tylko stali klienci coraz bardziej się starzeli. Odrętwienie, jakie wcześniej czuła, minęło. Ściskało ją w żołądku ze wstydu i rozczarowania po mejlu z „Sage Review”. Jeszcze nie powiedziała o tym Mii. Nie mogła. Gdyby to zrobiła, to jakby w pewien sposób zaakceptowała rzeczywistość. Mia zapytałaby ją o plany na przyszłość, co zamierza i gdzie zamieszka, a ona nie umiałaby odpowiedzieć. Próbowała po prostu wykonywać niezbędne ruchy i pamiętać o oddychaniu. Pisała o wszystkim, co przychodziło jej do głowy. O kryzysie finansowym i jego skutkach dla miasteczka. O poszukiwaniach podpalacza, który zabił biednego Bena Rileya i spalił budynek sądu. Recenzowała filmy, omawiała plotki z życia celebrytów i, co najgorsze, podjęła nieudolną próbę zaistnienia na YouTubie. Bez względu na temat jej tekstu odmowy zawsze brzmiały tak samo. Zaczynały się od słów: „Dziękujemy za nadesłany tekst…”. Ciąg dalszy znała już na pamięć. Wszyscy powtarzali, że jedyną osobą, która przeszkadza nam w osiągnięciu sukcesu, jesteśmy my sami. Rose dobrze to wiedziała. Bardzo dobrze. Potrzebowała tylko jednej emocjonującej historii. Przykuwającej uwagę. Gdyby taką opisała, nie mogliby odrzucić jej tekstu. Ten staż był skrojony ma jej miarę. Spełniała wszystkie wymogi. Nadawała się idealnie. Kant beczki uderzył w ścianę, z której spadło na ziemię oprawione zdjęcie. – Cholera – mruknęła, zżymając się na własną nieuwagę. Wielka skośna rysa biegła teraz przez szkło, za którym widniała fotografia rodziny Eamonów: mąż z medalami za zasługi wojenne, żona z wymuszonym uśmiechem, córeczka o kręconych włoskach, trzymająca w objęciach lalkę z takimi samymi loczkami, i syn w bluzce z falbaniastym żabotem. Rose odwiesiła zdjęcie na miejsce. Ściskanie żołądka przeszło w ból. Walczyła z nim, przełykając ślinę. To było jak zgaga. Kwaśna treść żołądka cofała się do przełyku niczym trujący potok i paliła gardło. Wetknęła głowę do kuchni. – Mogę zrobić sobie przerwę? – Jasne – rzuciła Jean, menedżerka, nie przerywając krojenia bladych pomidorów. Czasem Rose podczas przerwy siadywała przy barze, jedząc to, co przygotowała Jean, gawędząc z Mią i każdym, kto akurat się nawinął. Jeśli dzisiaj miała przetrwać całą zmianę, potrzebowała kilku minut tylko dla siebie. Zdjęła z półki podręczną apteczkę i wyszła na korytarz. Otworzyła drzwi jednego z pokoi gościnnych i przysiadła na krawędzi łóżka. Ostrożnie zdjęła jeden z butów i obejrzała piętę. Skóra była czerwona. Na pięcie tworzył się pęcherz, miękka biała poduszeczka mająca chronić uszkodzoną skórę. Rose delikatnie powiodła po nim palcem i wzdrygnęła się, kiedy opuszkiem dotknęła wrażliwej skóry. Otworzyła apteczkę. Grzebała w przeterminowanych środkach antyseptycznych i bandażach, aż dokopała się do leżącego na dnie pudełka plastrów. Wyjęła jeden, przyłożyła do pęcherza, przykleiła jeden koniec, wygładziła i przykleiła drugi. Nakładanie plastra przypomniało jej dzieciństwo. Czasy, w których wiedziała, że ma opiekę, że ktoś zawsze o nią zadba. Ścisnęło ją w gardle. Nie mogła tego znieść. Zakryła twarz ręką, by stłumić głos, i zapłakała. Rozpaczliwy szloch rozdzierał jej piersi. Zaciskając powieki, próbowała przestać, ale nie mogła. Była zmęczona, bardzo zmęczona. Oczy ją szczypały. Wezbrały łzami, które po chwili potoczyły się po policzkach. Łatwiej było płakać niż zachować spokój. Wstała, by zamknąć drzwi. Nie chciała, żeby ktoś w barze ją usłyszał. Załzawionymi oczami dostrzegła jakąś postać. W korytarzu stał mężczyzna i przypatrywał się jej. Próbowała zapanować nad twarzą, otarła rękami mokre policzki. – Przepraszam – powiedział. Dziwne, ale wyglądał, jakby sam był bliski płaczu. Rose patrzyła na niego. Trzymała dłoń na gałce drzwi i nie miała pojęcia, jak zareagować. Wiedziała, że z powodu płaczu wygląda jak straszydło. Czuła pojedynczą łzę spływającą ku kącikowi ust. Mężczyzna odwrócił wzrok. To było upokarzające. Zamknęła drzwi i usiadła z powrotem na łóżku. Ze wzrokiem wbitym w drzwi wzięła kilka głębokich oddechów. Pod wpływem zaskoczenia wywołanego widokiem mężczyzny przestała szlochać. Dobre i to. Teraz serce tłukło jej się w piersi jak oszalałe. Pocierając twarz dłońmi, zastanawiała się, kim jest ten facet. Nigdy wcześniej go nie widziała, a o to w Colmstock raczej trudno. Nie przypominał tutejszych mężczyzn. Miał tak nietypową twarz, że nie umiała określić jego etnicznej przynależności. Był ubrany w T-shirt z logo jakiegoś zespołu i wąskie dżinsy. Miejscowi mężczyźni tak się nie ubierali. Podeszła na palcach do drzwi i uchyliła je nieco. Wyjrzała przez szparę, pewna, że nadal będzie tam stał. Korytarz był pusty. Na drzwiach drugiego pokoju wisiała tabliczka NIE PRZESZKADZAĆ. Niesamowite, mieli wreszcie gościa. Poszła do łazienki, żeby ochlapać twarz zimną wodą. Już wcześniej odrzucali jej kandydaturę. Powinna wiedzieć, jak sobie poradzić z kolejną odmową. Jeśli dotrwa do końca zmiany, jutro coś wymyśli. W tej chwili musiała tylko wytrwać. Stała bez ruchu, skupiając całą uwagę na odczuciu, jakie towarzyszyło zetknięciu jej gołych stóp z miękką wykładziną. Potem szybko przykleiła plaster do drugiej pięty i zaciskając zęby, włożyła buty. W kuchni Jean rzucała burgery na grill. Mięso zaskwierczało i zadymiło. Rose zakręciło w nosie od swądu spalenizny, ale milczała. Nigdy nie pozwoliłaby sobie na udzielanie Jean rad w kwestii gotowania, i to nie tylko dlatego, że Jean była jej szefową. Ludzie milczeli, nawet jeśli trafiło im się mięso spalone na wiór i gumowate, co zdarzało się dosyć często. Mimo że Jean zbliżała się do sześćdziesiątki, nikt nie chciał jej się narażać. Umiała wyraźnie i dobitnie okazać, że kogoś nie lubi. Rose nadal pamiętała jedyny przypadek, gdy klient wyraził się niepochlebnie o steku Jean. Kumpel Steve’a Cunninghama zażądał zwrotu pieniędzy. Powiedział Jean, że jeśli chce gotować po aborygeńsku, niech wraca do swojego ogniska. Facet nigdy nie dostał zwrotu pieniędzy, otrzymał natomiast zakaz wstępu do Eamon’s. Rose sama by tego dopilnowała, ale Jean nie potrzebowała pomocy w tym względzie. Na samo wspomnienie tego faceta w Rose burzyła się krew. Steve miał szczęście. Tyle razy przepraszał Jean – a robił to ze szczerego serca – że w końcu pozwolono mu znów przychodzić. – Są jacyś goście? – zapytała Rose, schylając się, by ustawić wtoczoną wcześniej beczkę. – Tak. William Rai. – Głos Jean zdradzał jej wieloletnie zamiłowanie do papierosów. – Jaki jest? – zawołała Mia zza baru. – Spokojny. Rose wytarła mokre dłonie w szorty i weszła za kontuar. Podstawiła dzbanek pod kran i zaczęła wylewać pianę szczęśliwa, że może odsunąć się od przypalonego mięsa. – Widziałaś go już? – spytała cicho Mia. – Tak – odparła Rose. Oczy mu błyszczały, ale to na pewno z powodu światła. – I? – Co? Myślisz, że może być twoją bratnią duszą? – rzuciła żartem. Mia wzruszyła ramionami. – Nigdy nie wiadomo. Rose uśmiechnęła się i patrzyła, jak biała piana wylewa się z dzbanka, powoli zamieniając się w piwo. – Domyślam się, że jeszcze nie miałaś informacji z „Sage Review”? – Mia przyjrzała jej się uważnie. Rose zakręciła kranik. – Nie. – Nie przejmuj się. Jeden dzień więcej nie robi różnicy. Rose spojrzała na Mię i uśmiechnęła się słabo. Chciała jej powiedzieć, naprawdę chciała, ale bała się, że wybuchnie płaczem przy klientach. Już otwierała usta, żeby poprosić o przełożenie tej rozmowy na później, gdy w barze zapadła głucha cisza. Była tak nienaturalna, że Mia i Rose obejrzały się zaskoczone. To był gość. Will. Stanął w drzwiach, skupiając na sobie wzrok wszystkich obecnych w barze. Rose się nie pomyliła. Nie był stąd. Zainteresowanie, jakie wzbudził, nie zbiło go z tropu, nie wprawiło w zakłopotanie. Usiadł przy najdalszym stole. Policjanci wrócili do picia i przerwanej rozmowy. – O rany, niezły – szepnęła Mia. – Jest twój – odparła Rose. Uczucie upokorzenia wróciło. Pewnie wziął ją za dziwaczkę, kiedy zobaczył ją płaczącą przy otwartych drzwiach. Miała nadzieję, że jest w Colmstock tylko przejazdem. Obserwowała, jak Mia sięga po laminowane menu, szybkim krokiem podchodzi do Willa i kładzie je przed nim na stoliku. Stanęła z ręką wspartą na biodrze. Nawet nie widząc jej twarzy, Rose domyśliła się, że Mia flirtuje z nowym gościem. Will uśmiechnął się uprzejmie, lecz zdawkowo, co nie umknęło uwadze Rose, i wskazał coś w menu. Jeszcze nie wiedział, że nie należy zamawiać potraw Jean. Odwrócił wzrok od Mii i spojrzał wprost na Rose. Wstrzymała lekko oddech. Odwróciła się i zajęła myciem kufli. Zanim danie było gotowe, Mia zeszła na przerwę. Usiadła przy barze i jadła to, co zwykle: bułkę z sosem pomidorowym i niczym więcej. – Zamówienie gotowe! – zawołała Jean. Mia zwróciła się do Rose: – Myszlę, sze mu szie nie podobam – wymamrotała z pełnymi ustami. Rose rozejrzała się po sali, szukając sposobu na uniknięcie powtórnego kontaktu z nieznajomym. Może powinna poprosić Jean o podanie mu jedzenia? Wiedziała jednak, że będzie musiała się z tego wytłumaczyć, a to byłoby jeszcze trudniejsze. Złapała talerz – kciukiem od góry, czterema pozostałymi palcami od dołu – i pomaszerowała do stolika. Spojrzała na zawartość talerza. Wyglądało na to, że nieznajomy zamówił burgera bezmięsnego, z liściem podwiędłej sałaty, plasterkami bladego pomidora i plastrem żółtego sera. Siedział oparty wygodnie i czytał książkę. Rose nie mogła dojrzeć tytułu. Kiedy stanęła przed nim, podniósł wzrok. – Proszę – powiedziała. Pochylił się ku niej. – Dzięki – odparł i urwał. – Chciałem zapytać… czy wszystko w porządku? Przed chwilą… – Wszystko w porządku – warknęła. – Nic mi nie jest. Spojrzała mu prosto w oczy, jakby prowokowała go do wyznania, co zobaczył. Nie zrobił tego. – Upewniam się tylko – powiedział. Kiedy lekko się uśmiechnął, wokół jego ciemnych oczu pojawiły się drobne zmarszczki. Po zamknięciu, kiedy wszystkie krzesła wylądowały już na stołach, zmyta na mokro podłoga wysychała, a Bruce Springsteen śpiewał o marzeniach i tajemnicach na obrzeżach miasta, Mia i Rose usiadły przy barze, popijając piwo. Ich bolące stopy wreszcie zaznały ulgi po wielogodzinnym kontakcie z twardym betonem. Jean stanęła za nimi i liczyła utarg. – Jak długo zostanie nasz gość? – zagadnęła Rose wystudiowanie niedbałym tonem. – Zarezerwował pokój na tydzień – odmruknęła Jean, zapisując liczby w bloczku na zamówienia. – Spodobał ci się? – zapytała Mia. – Nie, wręcz przeciwnie. Wygląda mi na fiuta. Potraktował mnie protekcjonalnie. – Przerwało im bębnienie w szybę. To Frank stukał w nią kłykciami. Pomachał im na dobranoc. W jego brązowych oczach było tyle nadziei, że bardziej przypominał bezdomnego kundla żebrzącego o jakiś kąsek niż policjanta po trzydziestce. Zamachały do niego. – Temu facetowi trzeba utrzeć nosa – stwierdziła Jean z dezaprobatą w głosie. Rose milczała. – Jest miły – powiedziała Mia, chcąc sprowokować ją do jakiejś reakcji. – Nie o to chodzi – odezwała się w końcu Rose. – To po prostu nie ma sensu. Nie tak wyobrażam sobie przyszłość. – Pociągnęła łyk piwa. Mia obserwowała ją uważnie. – Masz już odpowiedź z „Sage”, prawda? Rose nie spojrzała na nią. Nie była w stanie. – Byłam pewna, że dostaniesz ten staż – powiedziała Mia. Rose poczuła na dłoni ciepły dotyk. Jean nakryła jej palce swoją zniszczoną dłonią. – Jesteś waleczna. W końcu ci się uda. Trochę to potrwa, ale dopniesz swego. Pierwszy raz tego wieczora poczuła, że węzeł w jej gardle puszcza. Jean cofnęła rękę i położyła na kontuarze dwie koperty. – Protekcjonalny w obejściu czy nie, nasz gość na napiwku nie oszczędzał – oznajmiła. Powietrze było już chłodniejsze, gdy Mia i Rose wyszły z przedsionka na zewnątrz. Cykady koncertowały donośnie. Wbrew wszystkiemu Rose towarzyszyło poczucie połowicznego zwycięstwa. Udało się. Przetrwała zmianę i teraz mogła iść do domu, by się nad sobą użalać, skoro jeszcze miała dom. Zmierzając do auta Mii, obejrzała się i spojrzała na bar, zaintrygowana Willem. Pewnie był czyimś krewnym, który przyjechał tu z powodu jakiejś rodzinnej uroczystości. Nie umiała znaleźć innego powodu przyjazdu do Colmstock aż na tydzień. – Och – Mia przystanęła nagle. – Co? Mia podbiegła do zdezelowanego nissana austera i wyjęła zza wycieraczki mandat. Zerknęła na zegarek. – Spóźniłam się tylko trzy minuty! – Musieli specjalnie czekać, aż czas minie. Rozejrzały się dookoła. Ulica była pusta. W aucie Mia odczytała kwotę mandatu w słabym świetle lampki. – To więcej, niż zarobiłam na zmianie. Rose wyjęła z torby kopertę i położyła ją na desce rozdzielczej. – Nie musisz tego robić – powiedziała Mia, ale w jej głosie słychać było wyraźną ulgę. – Wiem. Podczas jazdy milczały. Z radia popłynął koszmarny popowy przebój, którego pełno było teraz we wszystkich stacjach, ale Rose wolała nie manipulować przy radiu w aucie Mii. Patrzyła przez okno, czekając na nadejście senności. Wysunęła z butów obolałe pięty. Postanowiła, że jutro będzie chodzić na bosaka. We wtorki bar był nieczynny, więc mogła przez cały dzień nie wstawać z łóżka. Minęły obóz poszukiwaczy. Początkowo tworzyło go zaledwie kilka namiotów rozbitych wokół zrujnowanej chaty, która stała tam od zawsze. Teraz była tam prawdziwa społeczność. Ludzie mieszkali w przyczepach. Powstały prowizoryczne konstrukcje. Niektórzy spali pod gołym niebem. Pogoda im na to pozwalała. Trzymali się we własnym gronie, więc policja ich nie niepokoiła, chociaż nie brakowało wśród nich amatorów bójek i prochów. Początkowo Rose nie wiedziała, dlaczego nazywa się ich poszukiwaczami. Kilka lat temu dowiedziała się, że szukają opali i sprzedają je na czarnym rynku. Tak zarabiali na życie. Strach ścisnął jej żołądek. Spojrzała na swoje dłonie. Nie chciała tak skończyć. – Słyszałam dzisiaj ciekawe plotki. – Mia nie umiała długo wytrzymać w ciszy. Bez względu na to, jak przygnębiona się czuła, mówienie zawsze poprawiało jej nastrój. – Może napiszesz o tym następny artykuł? Praca w barze dla gliniarzy ma swoje dobre strony. W przeciwieństwie do niej Rose często tęskniła za samotnością. Teraz nie musiała odpowiadać. Mię zwykle uszczęśliwiał dźwięk własnego głosu. – Ktoś zostawia pod drzwiami porcelanowe lalki. Wyglądają dokładnie jak małe dziewczynki mieszkające w tych domach. Cudaczne, nie? Rose gwałtownie odwróciła się do Mii. – Policja się obawia, że to nie przypadek. Być może pedofil wybiera w ten sposób swoje ofiary. Rose popatrzyła na przyjaciółkę z rozdziawionymi ustami. – Co jest? – zapytała Mia. Rose zaczęła grzebać w torbie w poszukiwaniu komórki. Wyobraźnia podsunęła jej obraz Laury śpiącej z policzkiem przytulonym do swojej małej porcelanowej bliźniaczki.\nTytuł oryginału: Little Secrets Pierwsze wydanie: HQ, An imprint of HarperCollins Publishers Ltd, Londyn 2017 Opracowanie graficzne okładki: Emotion Media Redaktor prowadzący: Grażyna Ordęga Opracowanie redakcyjne: Jakub Sosnowski Korekta: Małgorzata Narewska © 2017 by Anna Snoekstra © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o.Warszawa, 2018 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books, S.A. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. HarperCollins jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce: Trevillion. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 www.harpercollins.pl ISBN: 978-83-276-3511-2 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Laleczki-ebookRO/p1025917i1153082" target="_blank" title="Laleczki [Anna Snoekstra] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Laleczki [Anna Snoekstra] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


10.10.2013 06:39 debata w sejmie\nDebata w Sejmiefot. Krzysztof Białoskórski / sejm.gov.pl\nMarek Suski (PiS) ocenił z kolei, że projekt opracowany przez senatorów PO to "kuriozum" będące wynikiem "popłochu przed referendum w Warszawie". - Platforma Obywatelska wyczynia najdziksze wygibasy, by ratować stołek swojej przewodniczącej - powiedział. Poinformował, że klub PiS nie będzie głosować ani "za", ani "przeciw" projektowi, nie będzie też zgłaszać poprawek.\nDekretowiec: nieruchomości zwracać w naturze\n- Jeśli przejęte w Warszawie nieruchomości nie zostały wykorzystane zgodnie z celami określonymi w dekrecie Bieruta, powinny być zwrócone w naturze -... WIĘCEJ »\nzgłoś naruszenie odpowiedz 25.10.2013 07:41 ~korupcja\nPolska podpisała z 12 państwami umowy "inemizacyjne" na 45 mln dolarów i za owe talary kazdy kto wyjechał z Polski stawiał sie w konsulacie i zrzekał sie za odszkodowaniem właności( koszerni i przechrty)\nobecnie te same nieruchomości na podstawie tych samych glejtów radośnie oddaje się w ręce tych "następców prawncyh" którym Polska już dawno odszkodowanie zapłaciła.\nOd 1945 r miasto i skarb państwa jest prawnym i faktycznym włascicielem wszyelkich rutów i może miec w serdecznej dupie tzw roszczenia, bo jako własciciel zimi i praw powiązanych to wyłącznie miasto decyduje co z daną nieruchomością sie stanie a nie tzw skorumpowany sad, czy skorumpowany urzędnik piszący tzw decyzji o ustanowieniu na 99 prawa wieczystego urzytkowania- po prostu jest darmocha i rozdawnictwo pod pretekstem rozlizeni się z byłymi włascicielmi.\nDziś się krytykuje rząd bieruta ale HGW jak potrzebuje to korzysta z ustawy wywłaszczeniwej i pacyfikuje ludziom własność i budynki pod cele publiczne np poszerzeni edrogi ( powstańców śląskich ) czy przebudowa al wilanowskiej-\nwywłaszczają w całej polsce i pod autostray i pod inne cele ale ci sami krytykują rząd bieruta za to samo czego sami się dopuszczają.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 14.10.2013 20:12 ~mariusz z pragi\nDom rozebrano pod inwestycje(nowy blok)\nza który nie wypłacono odszkodowania\nCzy dalej władza będzie kpiła z ludzi\na nie uświadomieni będa pisać głupoty\no żydach i zniszczonych domach w czasie\nwojny. Nie wszystko wojna zniszczyła\nnawet w Warszawie (praga)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 14.10.2013 19:20 ~Nowy\nZa zniszczone w czasie wojny domy nic sie nie należy tylko za grunt.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 14.10.2013 19:16 ~DAREK Z TARGÓWKA\nZABRALI ROZEBRALI DOM NIE WYPŁACILI\nODSZKODOWANIA WG WYCENY I TAK OD LAT\nWŁADZA SIE ZMIENIA ALE ZŁODZIEJSTWO WŁADZY UTRZYMANE\nzgłoś naruszenie odpowiedz 11.10.2013 08:44 ~xp123\na co z ziemią zabraną wcześnie . dlaczego rozpatruje się tylko dekret Bieruta.A sprawdzenie czy utracona nieruchomość została nabyta zgodnie z prawem to co.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.10.2013 20:49 Kompletna bzdura\na co z mieszkaniami komunalnymi, który przez dekret nie można wykupić?\na w tym przypadku hgw siedzi i zaciera ręce.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.10.2013 16:06 ~mieszk\nTeż się dziwię, że nikt nie zamierza się uporać z tym problemem. Nie dość, że miasto miałoby wpływy żywej gotówki, to dodatkowo sympatię kilkudziesięciu tysięcy osób dotkniętych tą sprawą.\nA przed zbliżającymi się wyborami jest to rzecz nieoceniona.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.10.2013 11:25 ~Jawny rozbój\nZ historią się nie dyskutuje. Jedni tracili życie, inni tylko kamienice i inne mienie. Pozostałe ościenne państwa już dawno uporały się z wszelkimi odszkodowaniami, a u nas ciągle się sprawa magluje. Powinny obowiązywac przede wszystkim nieugięte zasady: gdy kamienica jest zamieszkana, to nie można jej zwrócić z lokatorami (nie wolno handlować ludźmi). W tym wypadku zwrot "w naturze" powinien być z automatu zabroniony. Poza tym powinno się dokładnie sprawdzić, czy te nieruchomości nie były zadłużone przed wojną, i na czyj koszt zostały odbudowane po wojnie. Wreszcie: powinno się wprowadzić przepsiy ZABRANIAJĄCE HANDLU ROSZCZENIAMI. W Warszawie działają szajki zajmujące się skupem roszczeń po zaniżonych kwotach, a potem "czyszczące" kamienice. Pewien pan, którego nazwiska z obawy przed procesem nie podam, w dziwnych okolicznościach stał się posiadaczem prawa do kilkunastu (!!!) kamienic w Warszawie.\nJest jeszcze jedna możliwość : Niektórzy stracili życie, a ich spadkobiercy kamienice, tak, jak to było w moim przypadku.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.10.2013 09:53 ~nick\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.10.2013 09:34 ~Bartek\nNastepna furtka dla oszustow .


Najtańsza pożyczka gotówkowa na wakacje – czy to się opłaca? Sprawdź! – FinAi.pl\nWakacje to czas relaksu, odpoczynku, wygrzewania się na słońcu i leniuchowania. Wiele osób rezygnuje jednak z wakacyjnego wyjazdu, ponieważ martwi się słabą kondycją finansową. Czy z urlopu trzeba rezygnować? Czy lepiej zaciągnąć pożyczkę wakacyjną i cieszyć się urlopem? Sprawdź, jak dostać tanią pożyczkę na wakacje, by nie mówić „nie” zasłużonemu odpoczynkowi.\nWbrew opinii wielu osób udane wakacje nie muszą wcale dużo kosztować. Wyjazd w egzotyczne, odległe i atrakcyjne miejsce zrealizować można już za kwotę 1200–1500 zł od osoby. Siedmiodniowe wakacje w Egipcie, w Bułgarii, Chorwacji, Turcji zakupione w promocyjnej cenie ze śniadaniem i obiadokolacją, dostępem do plaży, bufetu, basenu można zakupić nawet za 40% ich wartości. Wystarczy tylko śledzić oferty biur podróży i wykupić wycieczkę, gdy tylko pojawi się promocyjna oferta. Brak środków w tym czasie nie musi też nikogo blokować, bowiem osoby spłacające swe zobowiązania kredytowe w terminie i posiadające stałe źródło dochodu – wynagrodzenie ze pracę czy też rentę lub emeryturę, nie powinny mieć żadnych problemów, by otrzymać kredyt gotówkowy na wakacje.\nCzy warto wziąć najtańszą pożyczkę gotówkową na wakacje przez internet?\nKredyt gotówkowy online, czyli ten przyznawany zdalnie, nie kosztuje więcej niż tradycyjny kredyt, o który zainteresowany stara się w oddziale kredytodawcy. Nie wiążą się z nim też żadne dodatkowe koszty, a jest znacznie wygodniejszy dla zainteresowanego, bowiem nie wymaga od niego nawet wychodzenia z domu. Wniosek o kredyt gotówkowy online może zostać złożony przez internet – za pomocą komputera albo smartfona. Osoba rzetelna, o dobrej historii i wiarygodności kredytowej ma szansę jeszcze tego samego dnia otrzymać kredyt gotówkowy we wnioskowanej kwocie przy minimum formalności. Jednak przed złożeniem wniosku warto prześledzić i porównać różne oferty kredytowe, tak by pożyczyć pieniądze jak najtaniej, na najbardziej korzystnych warunkach.\nKalkulator kredytu gotówkowego dostępny w internecie jest w stanie przeprowadzić szybką i wiarygodną symulację kosztów, z którymi wiążą się konkretne oferty banków i firm pożyczkowych. Wystarczy podać kilka parametrów interesującej Cię oferty. Jeśli skorzystamy z kalkulatora kredytowego, możemy zaoszczędzić nawet kilkaset złotych.


KUCHARZ / KA - ZATRUDNIMY - REST. MEKSYKAŃSKA "DOS TACOS" – Śródmieście – 459750635 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa Oferty Pracy bar i restauracja kucharze | Śródmieście ogłoszenie 459750635\nKUCHARZ / KA - ZATRUDNIMY - REST. MEKSYKAŃSKA "DOS TACOS"\nPoszukujemy osoby chętnej do pracy w naszym zespole, na stanowisku kucharz zmianowy.\nWarunki oraz stawka (od 17,-) do uzgodnienia podczas rozmowy wstępnej i uzależniona od umiejętności i doświadczenia.\nZapraszamy z CV ze zdjęciem do nas do restauracji: Ul. Jasna 22, (metro Świętokrzyska) lub prześlij je nam na nasz adrs email: kontakt@dostacos.pl\nKucharz niepijący, niećpający, punktualny, prawdomówny, pracowity - kuchnia wschodu\nPoszukiwany jest kucharz odpowiedzialny, który zasili nasze szeregi. Restauracja Skazka mieści się w centrum miasta, przy ul. Jasnej 10. Chętnie zatrudnimy kogoś ze wschodu - możemy zorganizować niezbędne dokumenty, dać umowę o pracę i kartę pobytu. Zależy nam na stabilnej współpracy.\nAIOLI Bread&Aperitivo poszukuje kucharzy - kuchnia ciepła\nAIOLI Bread&Aperitivo wchodzące w skład Grupy Gastronomicznej Marcina Wachowicz poszukuje kucharzy do pracy na kuchni ciepłej.Zgłoszenia ze zdjęciem prosimy przesyłać za pośrednictwem formularza, bądź prosimy o osobiste zgłoszenie w naszej kantynie od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00-14:00To co oferujemy?- wszystkiego dowiesz się na rozmowie ;)#widzimysięwaioli


Premier League. Wykryto cztery kolejne przypadki koronawirusa - Sport WP SportoweFakty\nGetty Images / VISIONHAUS / Piłka Premier League\nWaldemar Ossowski 27 Maja 2020, 21:16\nPrzedstawiciele Premier League ogłosili, że po trzeciej rundzie testów wykryto cztery nowe przypadki COVID-19. Jak na razie nie ujawniono nazwisk osób, które zostały zakażone.\n"Premier League może dziś potwierdzić, że w poniedziałek 25 maja i wtorek 26 maja 1008 zawodników i pracowników klubu przetestowano pod kątem COVID-19. Spośród nich cztery osoby z trzech klubów uzyskały pozytywny wynik badania. Piłkarze lub pracownicy klubu, którzy zostali zakażeni, będą się teraz izolować przez okres siedmiu dni" - można przeczytać w oficjalnym komunikacie ligi.\nPrzypomnijmy, że po pierwszej rundzie testów asystent menedżera Burnley, Ian Woan i obrońca Watford, Adrian Mariappa, potwierdzili, że są zakażeni koronawirusem. Po drugiej rundzie badań dołączył do nich m.in. bramkarz Aaron Ramsdale z Bournemouth.\n19 maja zespoły Premier League wznowiły treningi przed planowanym restartem sezonu. Zajęcia są jednak ograniczone do 5-osobowych grup.\nBayern nie ma rywala w Bundeslidze\nLewandowski zakpił z kibiców Borussii\nPan Jot 28-05 00:35 Zgłoś\nNo to afera. Biletowa z Chelsea, zastępca ogrodnika koszącego pobocze boiska w United i operator oświetlenia boiska treningowego w Liverpoolu mają koronawirusa.


Góry Bez Granic - Wspomnień ciąg dalszy, czyli jesienny Turbacz.\nGóry Bez Granic » Góry » Nasze wycieczki i wyprawy » Beskidy » Wspomnień ciąg dalszy, czyli jesienny Turbacz.\nWspomnień ciąg dalszy, czyli jesienny Turbacz.\nWysłany: 2020-02-29, 21:27\nJeździsz na nartach/umiesz/,że myślisz o turach.Gdzie je wykorzystasz?\nJeszcze nie. Ale spokojnie, dlatego napisałem, że to pieśń przyszłości. Po prostu docelowo mnie toury interesują najbardziej. Tylko nie do końca w takim ekstremalnym wydaniu. Aczkolwiek miałem znajomą tutaj nawet z Tychów, która od razu zaczęła od tourów, wcześniej nigdy nie jeżdżąc na nartach i jakoś dawała radę. Ja raczej i tak do wszystkiego na spokojnie podchodzę i zaczynam z niższego pułapu, tak też pewnie będzie i tutaj.\nNo dobra Vision, wspomnienia wspomnieniami, miło się ogląda, ale ceper na nartach rozwalił system\nWysłany: 2020-02-29, 21:35\nceper na nartach rozwalił system\nSzkoda, że nie mam fotek z czasów biedy (ponad 2x lżejszy byłem). Czesi mieli zwariowany system edukacji: nie umiesz pływać, to chodzisz na basen, aż się nauczysz (nie można wybrać innej dyscypliny). Na pierwszym roku obóz zimowy obowiązkowy, więc nie chcąc zawalić roku musiałem... Drugi obóz narciarski dla "cudzoziemców" za grosze (halerze) w ramach przyjaźni - lubiłem Czechów (nie byłem ksenofobem), więc też musiałem.\nW kolejnych latach już dla przyjemności.\nVis, bardzo fajnie się te Twoje wspomnienia czyta i ogląda, ale cholera jasna, brakuje w tych relacjach jednego. Ludzi.\nA przecież zawsze miałeś szczęście i nosa do tego, żeby otaczać się fajnymi pannami, co najmniej trzy fajne kojarzę i w sumie szkoda, że nie powrzucałeś żadnych zdjęć.\nTo był 16 października i myślałem, że wiosna będzie bardziej intensywna\nCiężko o wiosnę w październiku....\nceper, wyglądasz z tymi nartami jak Eddie Edwards.\nps 3.. cholera jak fajnie było jesienią na tym zlocie...\nOstatnio zmieniony przez sokół 2020-02-29, 23:25, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: 2020-02-29, 23:41\nTo fakt, też mi ich brakuje na zdjęciach jak tak patrzę, ale w sumie to ja nigdy za specjalnie ludzi nie fotografowałem, chyba, że od tyłu.\nSzczęściem to bym tego nie nazwał, raczej pechem. Szczęście to by było jakbym "otaczał" się do dzisiaj jedną i tą samą.\nWiedziałem, że kogoś mi przypomina, ale nie wiedziałem kogo.\nTeż miło wspominam. Jak dla mnie najlepszy zlot tego forum, chociaż na wszystkich nie byłem.\nWysłany: 2020-02-29, 23:54\nW skokach nie brałem udziału, ale wszystko przede mną, wszak znów odczuwam drugą młodość.\nWysłany: 2020-02-29, 23:58\nale nie wiedziałem kogo.\nNawet ksywa się zgadza. The Eagle.\nWysłany: 2020-03-01, 09:51\nTakie wspomnienia mieć, to bardzo dobrze\nCzas też zdobywać w końcu jakieś nowe.\nCeprze, pierwszy raz tu od serca napisałeś taki szczery wpis i go usunąłeś.\nWysłany: 2020-03-02, 19:04\nZapomniałem, że jestem na forum = świat wirtualny. Realnie bywam człowiekiem.


Gruzja samotnie | Forum Gruzja i Kaukaz\n19 Maj, 2016 - 14:58\nWróciłem właśnie z Gruzji, celowo wybrałem się tam sam. Fantastyczny kraj i wspaniali ludzie, cały plan polegał na jego braku. Poznawałem ludzi na ulicy, własnie z nimi spędzałem czas u nich też nocowałem i to oni decydowali jak będzie wyglądał każdy kolejny dzień.\nNiezapomniane chwile, wyprawa trwała 12 dni, polecam tego typu przygodę :)\nWszystkie filmy z przygody na yt.... pierwszy\nRe: Gruzja samotnie\n... podziwiam ja pomimo, że troszkę jeździłem samotnie na Gruzję to bym się raczej nie zdecydował.\n27 Maj, 2016 - 23:43\nja byłem kilka razy sam, kilka razy z ekipą większą lub mniejszą i za każdym razem było inaczej, ale zawsze fajnie. Prawdą jest, że dużą grupą nie zbliżysz się tak do ludzi, ale znowu razem przeżyjecie też inne piękne przygody!


Home staging – czyli przygotuj się do sprzedaży - KupujemyM.pl\nSie 28 2020 Przez Aneta Myśliwska\nHome staging – czyli przygotuj się do sprzedaży\nHome staging to profesjonalne przygotowanie nieruchomości do szybkiej i korzystnej sprzedaży, dzięki jak najmniejszym nakładom. Mówiąc inaczej, to wszelkie działania, których wykonanie zwiększy prawdopodobieństwo sprzedaży. Bez względu na to czy sprzedajesz apartament w prestiżowej dzielnicy, mieszkanie w bloku do odświeżenia, czy dom do kapitalnego remontu, jest pewien zestaw czynności, których wykonanie zachęci potencjalnego kupującego do złożenia satysfakcjonującej oferty. W sieci można znaleźć również wiele poradników opisujących home staging. Kurs tego typu kosztuje zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych.\nWyczyść mieszkanie na błysk\nPierwszą podstawową i zasadniczą kwestią jest dokładne wysprzątanie nieruchomości. Każdy z nas lubi mieszkać w czystym i schludnym miejscu. Potencjalny kupujący podczas prezentacji lokum nie będzie miał pozytywnego wrażenia, jeśli na miejscu napotka pełno kurzu, brudne blaty lub inne plamy. Szczególną uwagę warto zwrócić na sierść naszego pupila, która może zbierać się w zakamarkach lub na kanapie.\nSkieruj uwagę na okna\nNie masz wpływu na pogodę za oknem podczas prezentacji, ale możesz je dokładnie umyć i zaprezentować w jak najkorzystniejszy sposób. Podczas zakupu nieruchomości kupujący zwracają szczególną uwagę na okna, ponieważ dzięki nim mieszkanie staje się ciepłe, słoneczne i przytulne. Jasne, delikatne firanki odsłaniające widok na świat sprawdzą się dużo lepiej, niż ciemne, ciężkie zasłony.\nPodłoga również jest częstym zainteresowaniem kupujących. Jeśli Twój parkiet, panele, czy płytki nadają się do czegoś więcej niż wymiany, koniecznie umyj i wypoleruj je specjalnym środkiem do podłóg. Efekt gwarantowany.\n…więc pozbądź się nieprzyjemnych zapachów zwiędłych kwiatów, brudnych ubrań, dokładnie przewietrz mieszkanie. Zadbaj też o teren przed budynkiem. Potencjalny kupujący, który zauważy zbieraninę różnych „gratów”, wyrobi sobie opinię jeszcze przed wejściem do mieszkania..\nKoniecznie napraw wszelkie usterki\nNie strzelaj sobie w kolano. Naprawa cieknącego kranu, przepalona żarówka w łazience, uszkodzone drzwiczki nie budują pozytywnego wizerunku nieruchomości, a ponadto dają kupującemu dodatkowe pole do negocjacji.\nOdśwież mieszkanie, jeśli się o to prosi\nInnym skutecznym sposobem na zwiększenie prawdopodobieństwa sprzedaży i uzyskania wyższej ceny jest odświeżenie ścian. Koszt nowej farby to zaledwie kilkaset złotych, a odbiór przez kupującego jest nieporównywalnie lepszy.\nKolejnym świetnym sposobem jest zadbanie o dodatki w mieszkaniu. Poduszki, których kolor trafnie dobierzemy do wnętrza dodają elegancji, a sezonowe kwiaty wprowadzą wiele wdzięku. Warto również zadbać o przestrzeń w Twoim mieszkaniu na sprzedaż. Pomoże usunięcie niepotrzebnych mebli, prywatnych zdjęć oraz plakatów. Nieruchomość powinna być jak najbardziej neutralna. Zdecyduj się także na jasne kolory i lustra, które powiększają optycznie pomieszczenia. Każdy z nas uwielbia przestrzeń. Więcej tego typu ciekawych rozwiązań znajdziesz w opracowaniach dotyczących homestagingu.\nTak jak widzisz home staging to holistyczne przygotowanie nieruchomości, aby była ona odebrana w jak najlepszy sposób. Z pewnością znajdziesz wielu specjalistów, którzy zajmą się wszystkim za Ciebie. Efekt z pewnością będzie piorunujący, ale też kosztowny. Warto spróbować działania na własną rękę. W sieci znajdziesz wiele darmowych i płatnych kursów home stagingu przygotowanych w formie filmu lub pliku pdf. Obudź swoją kreatywność lub skorzystaj z powyższych podpowiedzi. Zaskocz zainteresowanego nieruchomością pozytywnie, a Twoje szanse na skuteczną sprzedaż zdecydowanie wzrosną.


Taras dylatacje i przenoszenie obciążeń na warstwy tarasu - Hydroizolacje - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\nTaras dylatacje i przenoszenie obciążeń na warstwy tarasu\n5 września 2020 w Hydroizolacje\nDzień dobry panie Robercie ,\nzwracam sie do pana z pytaniem natury technicznej dotyczącej warst tarasu .\nW nawiązaniu do ostatniej warstwy, deski tarasowej na legarach, moge podzielić się filmem. Mam nadzieje, że będzie cennym materiałem.\nw przypadku systemu z membran poliuretanowych np. weber.dry balkon, wymagane jest, aby podłoże miało co najmniej 1,5 MPa wytrzymałości na odrywanie w teście pull-off.\nWięcej o systemie żywic poliuretanowych można się dowiedzieć ze stron:\nJako warstwę dociskową polecamy jastrych weber.floor RAPID.


Parkowanie w Szczecinie będzie droższe [WIDEO, ZDJĘCIA] - Radio Szczecin\nRegion 2020-07-15 15:57 Jakub Żelepień\nStrefa Płatnego Parkowania w Szczecinie miałaby być większa i droższa.\nW środę konsultacje w sprawie płatnego parkowania w Szczecinie\nWe wtorek rozpoczęły się konsultacje społeczne w tej sprawie. Jak mówi Roman Kapczyński, kierownik SPP, takie rozwiązanie proponowali sami mieszkańcy.\n- Akurat w czasie koronawirusa było strasznie dużo zapytań, kiedy wreszcie ruszy strefa. Sporo osób nam zarzuca, że jest za tanio, bo ludzie stoją w tym samym miejscu. Widzą te same samochody codziennie. To też jest głos mieszkańców - mówi Kapczyński.\nGodzina postoju byłaby o prawie złotówkę droższa. Abonament miesięczny kosztowałby natomiast w strefie A ponad dwa razy więcej niż obecnie, a w strefie B - niemal trzy razy tyle. - Te stawki, które są, obowiązują już naście lat w Szczecinie. Płaca minimalna wzrosła i to sporo, płaca realna, średnia krajowa również wzrosła. Chodzi tylko o to, żeby to nadążało za tym wszystkim, co się dzieje z płacami, ze wzrostem cen wszędzie - tłumaczy Kapczyński.\nKonsultacje potrwają do 13 sierpnia. Ich efekty poznamy miesiąc później.\nStrefa Płatnego Parkowania w Szczecinie miałaby być większa i droższa. Jak mówi Roman Kapczyński, kierownik SPP, takie rozwiązanie proponowali sami mieszkańcy.\nGodzina postoju byłaby o prawie złotówkę droższa. Abonament miesięczny kosztowałby natomiast w strefie A ponad dwa razy więcej niż obecnie, a w strefie B - niemal trzy razy tyle.\nNikt inny 2020-07-15, godz. 16:05\nŚmiesznie tani to jest mandat za brak biletu SPP- 30zl, podczas gdy za brak biletu w komunikacji miejskiej jest bodajże 280zl.\nKolak 2020-07-15, godz. 20:21\nRozumiem, że spp przeprowadza "konsultacje" z osobami, które nie korzystają ze strefy, bo po prostu nie mają samochodu..\nAdi 2020-07-16, godz. 11:20\nNie wiem z kim to jest konsultowane, chyba sami ze sobą, była pandemia i była zawieszona strefa i jakoś problemu z zaparkowaniem nigdzie nie było. Teraz nagle ludzie chcą rozszerzenia strefy i podwyżek? Każdy z sąsiadów chce likwidacji bo strefa niczego nie wnosi\nNikt inny 2020-07-16, godz. 18:41\nNo właśnie był dramat z zaparkowaniem samochodu, np w w okolicach wojska polskiego. Chyba nie parkowałes tam w ciąg dnia tylko pod wieczór.\n12345 188663 na 7861 stronach\n(od 08 sierpnia oglądane 31998 razy)\n(od 11 sierpnia oglądane 23955 razy)\n(od 09 sierpnia oglądane 18421 razy)\n(od 09 sierpnia oglądane 16992 razy)\n(od 08 sierpnia oglądane 12456 razy)\n(od 10 sierpnia oglądane 11337 razy)


Dynamika sprzedaży detalicznej we wrześniu 2017 - FirmyMiesne.pl portal informacyjno - handlowy o rynku mięsa i wędlin w Polsce i na świecie\nDynamika sprzedaży detalicznej we wrześniu 2017\nWe wrześniu odnotowano wzrost sprzedaży detalicznej w cenach stałych w skali roku o 7,5% (wobec wzrostu o 6,9% przed miesiącem oraz o 6,3% we wrześniu 2016 r.). W porównaniu z sierpniem br. miał miejsce spadek sprzedaży detalicznej o 0,9% (w porównaniu do spadku sprzed roku o 1,4%).\nWe wrześniu 2017 r. odnotowano wzrost sprzedaży detalicznej w cenach stałych w skali roku we wszystkich grupach.\nW okresie styczeń-wrzesień br. sprzedaż detaliczna zwiększyła się w porównaniu z analogicznym okresem ub. roku o 7,2% (wobec wzrostu o 5,3% w 2016 r.).\nSprzedaż detaliczna towarów (ceny stałe)


Już w najbliższą niedzielę 10 czerwca kolejne speedrowerowe emocje ligowe. Zielonogórzanie tym razem zmierzą się z Victorią Poczesna. O godzinie 11:00 na tor wyjadą żaki. W tych rozgrywkach zielonogórzanie spisują się bardzo dobrze. Dotychczas wygrali u siebie z Lesznem i w Poczesnej i liczą się w walce o awans do finałowej rozgrywki.\nMarcel Dida, Bartosz Bieńkowski czy Filip Mugowski to już uznane nazwiska w swojej kategorii wiekowej. Jeśli dodamy do tego wypożyczonego z Wrocławia Bartłomieja Fuchsa to ZKS staje się faworytem niedzielnej potyczki.\nO godzinie 12:00 na tor wyjadą starsi koledzy. Trzon zespołu ZKS stanowią zawodnicy Harpagana Zielona Góra wypożyczeni na rozgrywki ligowe. ZKS w ramach rozgrywek CS 1 Ligi wysoko przegrał pierwszy mecz w Poczesnej i jeśli Victoria stawi się na mecz w optymalnym składzie o zwycięstwo będzie bardzo ciężko. Jak będzie, zobaczymy już w najbliższą niedzielę.\nZapraszamy na tor speedrowerowy w Zielonej Górze przy ul. Wyszyńskiego 101.\n12 czerwca o godzinie 11:00. Wstęp wolny.