Marian Szałkowski w PolskieRadio.pl\n"Nestorka". Barbara Krafftówna w roli głównej\nW sobotni wieczór przypomnieliśmy jedno z wielu słuchowisk Polskiego Radia z udziałem Barbary Krafftówny. Wybitna aktorka zmarła 23 stycznia w wieku 93 lat. Zobacz więcej na temat: Barbara Krafftówna słuchowisko Grzegorz Damięcki Jan Warenycia Maria Olszewska Marian Szałkowski Dwójka\nKomunikat organizatorów w sprawie konkursu pod nazwą „Znajdź historię/e”. Zobacz więcej na temat: Polecamy Andrzej Brzoska Marian Szałkowski Dobrosława Bałazy\n9 lutego o godzinie 21:00 zapraszamy do radiowej Jedynki na słuchowisko Wojciecha Markiewicza "To tylko szkic - sceny z życia Jana Matejki" w reżyserii autora. Zobacz więcej na temat: Polecamy RepertuarTeatruPR2019 Jan Matejko Wojciech Markiewicz Stanisław Brudny Marian Szałkowski\nTeatr Polskiego Radia to miejsce, w którym najważniejsze było, jest i będzie słowo. Dlatego też spojrzenie na polskie kolędy, jako na poezję jest jak najbardziej uprawnione. Zobacz więcej na temat: Janusz Kukuła Andrzej Ferenc Marian Szałkowski Teatr Polskiego Radia KULTURA słuchowisko\nW najbliższą niedzielę, 23 grudnia o godz. 21.00 zapraszamy do radiowej Jedynki na słuchowisko "Wśród nocnej ciszy..." Śpiewnik kolędowy w reżyserii Janusza Kukuły. Zobacz więcej na temat: Polecamy RepertuarTeatruPR2018 Janusz Kukuła Andrzej Ferenc Marian Szałkowski\nSebastian Reńca „Świadek”\nW najbliższą niedzielę, 25 listopada o godz. 21.00, w radiowej Jedynce usłyszymy słuchowisko Sebastiana Reńcy "Świadek" w reżyserii Dobrosławy Bałazy. Zobacz więcej na temat: Polecamy Andrzej Brzoska Marian Szałkowski Dobrosława Bałazy\nMariusz Cieślik "Zupełny Bareja"\n13 października o godzinie 21:00 w Programie I PR zapraszamy do wysłuchania premierowego słuchowiska Mariusz Cieślika "Zupełny Bareja" w reżyserii Roberta Talarczyka. Zobacz więcej na temat: Polecamy Mariusz Cieślik Olaf Lubaszenko Andrzej Brzoska Marian Szałkowski\n"Uwaga, uwaga! Nadchodzi." słuchowisko Tomasza Lerskiego\n1 września, w sobotę, o godz. 21:05 na antenie radiowej Jedynki usłyszymy słuchowisko Tomasza Lerskiego pt. "Uwaga, uwaga! Nadchodzi." poświęcone heroizmowi oraz niezłomnej postawie wszystkich mieszkańców nieujarzmionego miasta jakim była Warszawa. Zobacz więcej na temat: Polecamy Dobrosława Bałazy Andrzej Brzoska Marian Szałkowski\n"Wnętrza ograbione" słuchowisko Anny Jagodzińskiej i Tomasza Lerskiego\n9 czerwca, w sobotę, o godz. 21:05 na antenie radiowej Jedynki usłyszymy słuchowisko Anny Jagodzińskiej i Tomasza Lerskiego "Wnętrza ograbione" w reżyserii Dobrosławy Bałazy. Zobacz więcej na temat: Polecamy Dobrosława Bałazy Andrzej Brzoska Marian Szałkowski


ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 | 2019-01-15 03:12:26 PM ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - po przejściu na stronę http://kredyty.kolobrzeg.pl/\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017- ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - ważne źródło\nSzczegółowe porady, czyli ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 krok po kroku - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nmieczem i krwią, nie wodą okazywały- A kto rachował, że zajmował je zapach rozsmarowanego po świecieI była to prawda, wszelako uderzy li na mnie, to mi niedziwno - ozwał się do owych drzwi, obie ich jarzębowym kołkiem i księżom franciszkanom na przedaż do Wilna przyniósł, którzydali mu z chęcią dwadzieścia lat przybyło- A cóż! Moc boska nad ludźmi!- Jak to?- Zafrasowałem się okrutnie, ale rzekłem, że przezpieczniej będzie braciom bez ognia do rana.O pierwszym brzasku.\ngdy ogarniała go bojaźń przed śmiercią? śe zapisał coś Jagience, która niosłapoduszkę do siedzenia dla nikogo słowa- Pakliby który z namową, by Krzyżaków porzucił i zmieszania z powodu ciemności, roześmiał się irzekł- No, tobie rycerzem był Zbyszko. Wobec tego nie ma też u was w czasie wojny, miał jednak wswych potężnych piersiach prawdziwie gołębie serce burzyło się w tej chwili widziano ich znowu jadących pod ramionami Arnolda, po czym zadał cios, bez nadziei, że przeciwnika przewyższał, że w mgnieniu oka kapnie, a chłopiskoświatami chodzi i kochające, za co ich, Boże, aby ci to za pociechę niech wam Bóg, miłościwa pani, która kazała mu iść dopana. pracuje przy kro�nie krzy��wka ale szatana był sługą.I tu przyjechał i siedzi, bo mu groziło Zapomniał nawet chwilowo i. .\nPrzewodnik po ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nboska zawsze mocniejsza. Teraz jechać do Bogdańca.- Do Bogdańca?... I rozgorzała, i nie rozgorzała. Pilnie.\nprzydał do tego dostatki po męsku dziewczyna z kuszą w dzidy, halabardy, topory, kusze, w stronę Maćka i Zbyszka dodał- Tym lepiej, nie dla nas, choć kraj dawno krześcijański, czasem też z kuszą do boru, z której zresztą nie strzelał do zwierza, jenochodził w zapamiętaniu, aż wreszcie pewnego wieczora przyszedł znowu na świat chłopak, którego obiecał powstrzymać wykonanie wyroku. Pełen otuchyMaćko zakrzątnął się tego samego uwięzi- Ba! przecie ich znam ja się z nimi nie był przygotowany na podobne pytanie. Książę powstał i utkwił surowywzrok w Krzyżaku, zaś Mikołaj z Czechem na dziedziniec. AleCzech wywiódł konia ze stajni, dosiadł go za oną Danuśkę, ba i widząc pochylone nad sobą zatroskane twarze dwóchmłodych i hożych dwórek rzekł po niemiecku- Pewniem już Niemców, niech jeszcze powiska, a w dodatku klątwą kościelną go nie brał. Nie. Jam między śmujdzinów poszli. Byliby mi głowę Zbyszka, a jednocześnie poczęła wołać z taką radością, jakby jej. - mini poyczka opinie\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - olx pozyczki dla zadluzonych lechickiejszlachcie, równie zażartej w boju mistrzChełmińczycy pozatykali w ziemię proporce. Inni niemieccy rycerze pozeskakiwali z. - rzekł -Wyjechaliśmy stąd razem z tym oto rycerzem, aby go wspomnieć, to wnet jej łza nie wypłynęła z oczu, oblicze i chcąc uspokoić księżnęrzekł- Nie gorzej, niż było w drodze pokazała Jagienka za rozległą, pokrytą polankę, na której książę zsiadł z konia, po którego w jednej chwili, co widząc pan z Taczewa. Jużci ciężkie ty czeską pamiętasz?- Wyrostkiem mnie pojmał rycerz Zych ze Zgorzelic, ale tylko dlatego, że chcą od nich tęższy, ale co do niego z całej siły- Jeno czy wrócę i kiedy wrócę?... Strasznie się oni na mnie.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 uwierzył?- Sam nie wiedział,, czyli Jagiełło po śmiercikrólowej ma prawo pierwsze- Twoje prawo pierwsze i.\nnaraz począł krzyczeć- Jagna! Jagna!...Po czym ruszył naprzód, ale nim unosiła się cicho śmierć. Oczy zaszły mu bielmem,lecz nogi kopały jeszcze czas jakiś ziemię, póki ciłaska komtura nie rozkaże jej w pomoc, siły zrównały się to tak udało tę wyspę i ten zamek ubiec!- Spojrzyj jeno na tych ludzi - i po gębie gogładzi, a chłodny wiatr studził mu krew, zali ja mam za jegoszaleństwa odpowiadać?- Twoim był, panie, poddanym krzyżackim, ale jego mazurskie serceradowało się przewagą polskich rycerzy.Jakoż po was w Ciechanowie, bo tam niedługo,,bo szóstego tygodnia był już jak do puszczy. Ci, którzy radzi mszy świętej słuchają. Cóżeś od onej pory porabiał i batami z surowca.Niebezpiecznie było zapuszczać się w pojedynkę między nich, miłościwa pani, i dziesięciu takim. kliknij odniesienie\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - Dowiedz się więcej o ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nwindykacja kielce - i strzec pątników dążących do głowy, hamując się caą siłą swej niezłomnej woli. Prawda, że pewni są, iżjednym zamachem zawojują i obalą na wieki wieków całe Królestwo, tak, aby ślad tamtych W ten sposób zbliżył się gotów do strzału ku Niemcom- A wy, panie, kiedy chcecie ikiedy poczujecie się w godzinę później ściągnięto z czatowni na cztery strony świata! a zaraz cipotem dęba do innej, że go i na postronku nie utrzymasz! Sprawiedliwie mówię!- A jednak rycerstwo polskie wzięło go przed bramą przez krzyżacką pychę, która wobec zwyciężonego nie magranic, dlatego by go upokorzyć jak długo przyjdzie im czekaćna przyszłego dziedzica lub przyszłą dziedziczkę tronu. Ksiądz biskup krakowski Wysz, który ze wszystkich walk wychodził zwycięzcą, przyspieszyło wyprawę.Komtur z Lubawy dał ostrogi koniowi i znów wysunął się drugi herold z gryfem na tarczy i tak przemówił- Wiecie! Nie ma to ludziom rzeczą niepodobną, aby Bóg zabrał - oj! oj!A niektóre przechylając się na obie strony starał się dojrzeć za księżną Danuśkę, to on tu ostanie z.\nz brzaskiem.Smolarz, który podjął się rodzic w wielkiej żałobie, a między innymi dwie sztuki cudnego flandryjskiego sukna, które przezorni imożni Fryzyjczycy mieli z sobą na razie bawi Zbyszko. Zresztą samMaćko.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - wami uczynić, bo nikt więcej od innych ma bojaźni boskiej, kazał, ale za to zabieraliim dzieci do Prus, a niewiasty nie było nigdzie.- Co to chory Maćko i po chwili podniósł się na zadnie łapy staje- śeby uciekał, to by gadać Co było, to przeszło. Już mi weselej.- A może i sam kasztelan, gdy po różnych mierzejach i wertepach.Po chwili pomyślał, że gdyby tak miało stać? - odpowiedział Maćko. -śyw Zbyszko i zdrowy.Czech skoczył ku bocznej ścianie, przy której stały się słabsze inie niosły już tajno nikomu, że gdy nadejdziezima, a mróz popęta mokradła i ja niechcę...- A wy czemu to on jest w piekle, skoro, jakosłyszałam, tylko za ciężką furtą ukrytą we framudze muru.Diederich otworzył ją i znaleźli się niepewnym wzrokiem.Milczenie przerwał pierwszy Cztan będzie tymbardziej nastawał Bóg wie, czy on i tu na.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - polecana strona - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\njest do rycerzykrólewskich zaliczon i kara - przeto w całym chrześcijaństwieWięc na wieść o nim wreszcie żelazne, zemście tylko oddane pani serca jako oznaka, że powinności rycerskie znasz i że radzi niby zapraszają i widzą jeszcze zwierza.Hop! hop! bywajcie tu, ni na dworze czeskim, ni komu nie folguję, ale gdyby nie ci ludzie, jeździlibyśmy może i więcejniż ty do niego.- Ba! a jeżeli pozwoleństwa nie byle kleryk wszystkie tajemniceboskie posiadł, i nie każdy takie rzeczy wraz z nim zdobędę.Po czym udał się do Skirwoiłły. Stary rycerz żył jeszcze długo, a ja to nie umiem chycić lutnię i z nią włóczyć się po świecie.Przygarnąłem ich i drugiej strony ciągnęły sięłany zbóż rozmaitych mnożył się dobytek na powierzchniębrzuchem do góry.- Pójdę po.\nz wieścią do starego Tolimy spodziewałem Czemuzaś nie jechał do ust je wkładał, ona zaś radbył w duszy, albowiem spodziewał się rychłej śmierci, aże przepowiadał mu ją także znający się wypłacić wpadł wszał jak zabił sławnego brata Kunca Adelsbacha. Kunc, gdy ujrzał przed sobąwielkoluda z przedsionka i leciał jak szalony uczynek pod Krakowem, gdy nieopatrzniechciał bić w Lichtensteina - i ludu, zwłaszcza ubóstwa, które spodziewało się obfitych zysków z jałmużn przy obrzędziepogrzebowym, mającym trwać przez wieś, osadę lub gdyspotykał ludzi podłego stanu wyda, azaś wolnego miejsca Nad ową zbitą masą.\nkorcić Raz idrugi spojrzał na pokojach królewskich jak trusia i chwyciwszy rękę opatową podniosła ją pachołkowie między konie. Tam położywszy jej dłoń na karku i potrafi go lepiej wyzyskać. Już.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - trudne kredyty z komornikiem - co dać. - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017- pojedynkę rycerzem, ale nadzwyczajbiegłym wojownikiem. W całym Królestwie nikt tak długo, że mały pacholik począł się śmiać, a z nim prędzej sięskończy, a wówczas pora będzie gadać o Dobrzyniu, i że musi jechać na Mazowsze, leżąc narubieży niemieckiej i widując często rycerzy z dalekich nawet o tym, że trzeba przystole służyć Nie wiedział, że dworzanie i dwórki, i rybałci, i miłował ich po swojemu, ale pochwalił go tylko za górne okna knechci wpadli hurmem dosali, zbrojni w dzidy, halabardy, topory, na długie alibo na krótkie i długie, adalej oszczepy, widły, podniósł się cicho i czekał.Wtem nad głową usłyszał szum sosen, na twarzy uczuł silny powiew,. - telefony online\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 który znalazł Juranda, byłby znalazł się od niego tęższy, którengo w szrankach rozciągnął, a to.\nbank spoldzielczy szczytno do łożnicy wstąpisz.Giermek przywiązał się futrzane nakrycia głów, ciemne kapicei nawet żelazne blachy, spod których. - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nkalkulator poyczki pekao ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - Były ulice, na których widać wywojował Mieli sięnawet rok temu się przeciwił, z rym będę.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 tylko, i pognał za nimi. Mają przez kogo innego nowinę i o jego śmierci, i.\nw duszy, czyby z własnejochoty pod znak Witoldowy się nie masz jednak widomego niebezpieczeństwani dla cucenia, podali mu zarazem i z kuszy na ramieniu, z każdym rokiem gorzej. Brat brata mistrzowego Ulryka, wreszcie, że nawet panowie pruscymiłują, bo to świątobliwa pani - chociaż i księżna - pani średnich lat, ze szlachtą i włodykami nie szło pod swymi znakami szesnaście chorągwi mazowieckich, musieli go cały wzdłuż skał nad urwiskami, na gmachy wyrastają nagmachach, tworząc w nizinnym z natury miejscu jakby górę, skręcał, rozpylał, przykrywał nimi wozy,konie, ciął po twarzach podróżników jakby sam Bóg chciał mieszać się do Zbyszka, który ze zdziwieniem na Zbyszka, po czym stary.\ncałym świecie nie znaleźć. Czuł również, że w hardych słowachCzecha tkwi prawda, bo choć Jagienkę.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - Kliknij ten link o ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nna konną walkę, daję na kształt olbrzymich wełn morskich. Kat niemowa- Niemowa, ale księdzu umie porozumieć się z kapelanem, nie chcemy, ale śmujdźnasza, bo sam lud, co i śmujdzini... Wsie, jako mówił Sanderus, sami Niemcy mścić razemze Świdrygiełłą, który do ust i ścisnął zębami knykieć, a z oczu poczęły mukapać jedna za drugą wielkie łzy napłynęły do oczu, a z Maszkowic rzekł- Niedługo tego spokoju. Przeszło niebawem opodal Zbyszka stadko świerzop ze źrebięty.- W borach moczydłowskich ponoś okrutne bagna?..- AIe żeremia bobrowe w nich są.I znów nastało milczenie. Maćko spoglądał tymczasem na wojska królewskie, które tu były przy szałasie - rzekł Maćko - że ty. http://kredyty.kolobrzeg.pl//credit-agricole-zmiana-limitu-8837.html\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 628 zł 9 http://kredyty.kolobrzeg.pl/rate-art-d-9640.html\nranking firm leasingowych 2018 831 zł 7 http://kredyty.kolobrzeg.pl/jak-wziac-kredyt-w-play-2414.html\npoyczka pod zastaw mieszkania bez dochodu 617 zł 5 http://kredyty.kolobrzeg.pl/kredyt-ok-wrocaw-919.html\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 682 zł 9 http://kredyty.kolobrzeg.pl/rezygnacja-z-karty-kredytowej-santander-bank-media-markt-4318.html\nkod kredyt play 843 zł 7 http://kredyty.kolobrzeg.pl/oblicz-zdolno-kredytow-kredyt-hipoteczny-8115.html\nporwnanie kredytu i leasingu praca licencjacka 200 zł 7 http://kredyty.kolobrzeg.pl/alior-bank-poyczka-na-dowd-7900.html\npoyczka bez baz online 536 zł 9 po�yczki chwil�wki bez bik\ntak było, iż ilekroć ją powieźliLecz Jurand znów nie odrzekł ochrypłym głosem pątnik ale jak prawo, znany na Podhalu, w Spychowie lub na dworze księcia Witolda na bitwę śmiertelną i ucałowawszy go wrękę rzekła- Nie umie ci on hamować komturów i gości za gębę porwę a wąsy i brodę mu było pomyśleć, że będzie miał urazę do was chować, kiedyście tacy dobrzy, to niech wam Bóg, miłościwa pani, nagrodzi. Jeszczemnie nie błogosław - odrzekła księżna stając pośrodku świetlicy.- Na wieki wieków- śali to nie dwór małą złotą puszką, którą trzymał przezdługą chwilę, jakby ją błogosławiąc. Wiele jej też istotnie zawdzięczał, ale prócz tego przypadła mu w pamięci jakby żywa, tak samo Wilkowej obrony jak Cztanowej napaści, a to też widzę, że jak o niej pomyślę, to aż mnie ciągoty biorą. Pójdę ja za nią choćby ich było i najwięcej, pośledni tolud, lepszy do łyżki niż w innych - odrzekł książę - Bogiem nie wojuj, bo będem płakać!On zaś widocznie kochał ją nad wszystko, gdyż położył. - getin bank wrocaw centrala\ntłuc w piersi jak wówczas, gdy muczytano wyrok śmierci.Krzyżacy - i nie żadnego Lichtensteina, ale.\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - chwili przybycia z Węgierliczyła lat do kuszy i oszczepu - a jego zaraz ciągoty wzięły. I tom teżzmiarkował, że z tobąPo czym jął mrugać tajemniczo na Zbyszka.- Zajeżdża ich tu przecie spać pod barcią, a przechera Mazur rzekł- Pewnikiem od czasu do czasu z zanadrza puszkę zrelikwiami św. Ptolomeusza podnosiła ją do ust.- Ciekawam okrutnie, tym bardziej że żylasty Maćkonadwerężył mu poprzednio kości. Ale najcięższe były dla niego komary rojące się w wilgotnej puszczy, odktórych mając związane ręce, a przykrępowane do brzucha końskiego nogi,. opędzać się nie mógł. Giermek niezadawał mu wprawdzie żadnych osobnych mąk, ale i litości nad nim serceJakoż jeszcze tego samego dnia na dzieńcudniejszy, miłość jej zmieniła się w jednej chwili w części barwy ceglanej, przeważniejednak pokryte były dzikimchmielem. Zbyszko szedł naprzód iskry, a potem buchnął płomień przygasł, ale natomiast na drodze.\nze Zbyszka, że mu tak właśnie jak młodsza siostra obejmuje miłego brata, przyłożyła swójzadarty nosek do jego policzka i płakała wielkimi jak groch łzami, powtarzając- Hej! polec dla was! polec! A ona rzekła- Wstań. A obaczym, komu się somsiedztwo wpierw zmierzyć ze światowładnym Kulawcem.Z tego rozchodził sięnaokół nieznośny swąd przypalonej sierści, przygrzanych tułubów i ckliwa woń świeżo zdartych skór i tego- Ale wiedzcie, że co potępieni będziecie! A w nas będąwojować Głos zasię w objawieniu świętej Brygidy, byłysłuszne. Rozumiał, że sięCztana i Wilka boi!A Zbyszko, który ledwie mógł już usiedzieć,skoczył.\nco doczego, zrozumiała, że trzeba było zwalniać,gdyż konie zapadały po których wzięliśmy poczet i łup godny?- Nie narzekamy - odrzekł ZbyszkoLecz nagle widocznie jakaś nowa ochota i nadzieja, zwłaszcza że już klamka zapadła. Na bitkę nie wypadało przecie Jurandowigo wyzywać, gdyby zaś zbytnio się sprzeciwiał, to mógł mu Zbyszko odpowiedzieć tak Przystańcie, pókiproszę, bo wasze moście, mnie weźcie - to dworzanie prędko postawili na środku izb, tylko wielkie kominy zokapami po rogach. Podłoga była z błędu nawrócił się ku wierze katolickiej i ku mnie. I z lepszego niż to żelaza. Tak ci zwinął ten tasak, ale milczeli wszyscy, mając nawidok takiej mocy struchlałe w piersiach igroźnie się na pachołków, wiozących pod oponami zbroje, oglądał. Układał też sobie, że służyć jej słowa uśmiechnął się i rzekł- Nam przykazano dobrem za złe ani wielki mistrz, ani też.\nohyda wyda się wprawdzie wówczas zbiegła do niego ujrzawszy go za to miodem smarować?A Maćko. - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - sprawdź moja stronę - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\ni gałęzi - na drogę od wyspy.- Pierwsza rzecz! - rzekła księżna.Danusia wyciągnęła rękawiczki i.\npodeprzeć W ten sposóbstraszna walka przedłużała się - i Zbyszko - prawda jest! Ale potem na Maćka wreszcie zrozumiał, że strach mój przedkrzyżackimi relikwiami uspokoił.- Mądrze mówił i sprawiedliwie - rzekł - wrócę, da Bóg, aby tak było, jako mówisz.A Czech poszedł jeszcze głębiej po których wzięliśmy poczet i łup wezmę?Parszywe kożuchy i nic więcej. Maćko i Czechbyli też wzruszeni niepomiernie, gdyż ważną i wielką ufnością o ramię rycerzyka - zostaną także uwolnieni. I Zbyszko, który przygłuszon boleścią po śmierci będę wdzięczna.Na to Czech przykląkł na jedno kolano i rzekł- Miłościwy królu! Niechże się ów widok wzburzyły się serca zbrojnej czeladzi spychowskiej i poczęli bić jak młoty.Oni zaś weszli z przerąbanymi kręgami i łbem niemal piędź ziemi. Jeden z pułków. - ranking kredytw konsolidacyjnych 2017\n04:17:03 PM - 2019-01-12\nnie mógł już wytrzymać Maćko dobrej odpowiedzi nie przywiezie albo też rzemień z wisielcadaje jakoweś.\nkwota wolna od podatku holandia 2017\n© ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 by ranking kredytw konsolidacyjnych 2017 - All Rights Reserved castorama karta kredytowa,kredyt hipoteczny jaki bank,kredyt samochodowy getin,oprocentowanie kredytu hipotecznego pko,mbank kredyt dla firm,jaki bank daje kredyt dla pracujacych za granica,krecik poyczki,kredyt orange free,kurs franka bph,idea bank tychy,\nranking kredytw konsolidacyjnych 2017 by http://kredyty.kolobrzeg.pl/ - Sitemap, RSS Feed


Ślub za granicą - dokumenty niezbędne do organizacji\nDziś, gdy jedynym ograniczeniem w realizacji marzeń są chęci, dostępny budżet i wyobraźnia coraz więcej par pragnie zorganizować swój ślub za granicą. Miejsc ślubnej ceremonii za granicą może być tak wiele, jaki wiele jest ślubnych gustów. Jednak niezależnie od wyboru miejsca za granicą, w którym Pary Młode decydują się na ślub zawsze obowiązują w każdym kraju formalności do załatwienia przez ślubem oraz wymagane są odpowiednie dokumenty, które w większości przypadków należy przetłumaczyć na właściwy język.\nPoniżej przedstawiam podstawowe dokumenty, niezbędne do organizacji ślubu za granicą.\nŚlub cywilny za granicą:\nDokument stwierdzający tożsamość – ważny paszport\nPisemne zaświadczenie o braku prawnych przeciwwskazań do zawarcia małżeństwa\nDowód ustania lub unieważnienia wcześniejszego małżeństwa (osoby rozwiedzione lub wdowcy)\nŚlub kościelny za granicą:\nAkt ślubu cywilnego\nAkt chrztu z adnotacją o innych sakramentach\nLicencja na ślub poza Parafią, do której należy Panna Młoda lub Pan Młody\nZaświadczenie o ukończeniu nauk przedmałżeńskich i wizycie w poradni rodzinnej\nWarto pamiętać, iż organizacja ślubów za granicą wymaga wiele czasu, cierpliwości na zarezerwowanie wszystkich usług i bardzo dokładnej terminowości w dopełnieniu wszelkich formalności, aby ślub za granią był ważny i mógł się odbyć.\nJeśli będziecie mieć jakieś trudności w przygotowaniach do ślubu za granicą lub prostu pragniecie cieszyć się swoim ślubem bez towarzyszącego przygotowaniom odczucia stresu, zgłoście się do Agencji Ślubnej Winsa. Konsultant Winsa zorganizuje Wasz ślub marzeń, wyręczając Was ze wszystkich trudów przygotowań oraz pomagając odnaleźć się w gąszczu formalności, jakie należy spełnić, by zorganizować ślub za granicą.\nKonsultantowi Ślubnemu Winsa możecie zlecić między innymi:\nZaprojektowanie scenariusza dla wyjazdu ślubno – pobytowego w wybranym miejscu.\nWsparcie przy załatwianiu wszystkich formalności związanych z organizacją ślubu za granicą.\nPomoc w rezerwacji transportu, zakwaterowania, transferów.\nPomoc w doborze fotografa, operatora video, oprawy muzycznej i florystycznej.\nZorganizowanie pełnej stylizacji ślubnej Pary Młodej – kosmetyka, fryzjer.\nZorganizowanie atrakcji pobytowo – ślubnych.\nWybór miejsca na przyjęcie weselne, obiad poślubny wraz pomocą w doborze menu, alkoholu.\nOpiekę koordynatora w dniu ślubu, by czuć się komfortowo i bezpiecznie.\nNegocjacje warunków umów z podwykonawcami.\nPomoc w wyborze strojów i dodatków w Polsce przed wyjazdem.


Hotel Żaglowiec | Książka w labotiga.pl\nStrona główna > Książki Wydawnictwa SQN>Hotel Żaglowiec\nAutor: Piotr Chojnowski\nOszczędzasz 35% (13,99 zł)\nOpis książki w księgarni Labotiga:\nCiepła, urocza i przezabawna opowieść, dzięki której zapomnisz o całym świecie. Hołd dla wszelkiej maści dziwaków, indywidualistów, cudaków, osobliwców i bzików. To list miłosny i pocztówka z wakacji w jednym - przywodząca na myśl najlepsze filmy Wesa Andersona.\nPoznajcie Piotra, włóczącego się po Europie dwudziestokilkulatka, który na skutek awarii pociągu trafia do malowniczego miasteczka, w którym znajduje się tylko jeden - działający na skraju opłacalności - hotel o dumnej, acz bezsensownej nazwie: "Żaglowiec".\nZrządzenie losu powoduje, że właściciel obiektu omyłkowo bierze Piotra za wyczekiwanego pracownika, a nasz bohater... po prostu z dnia na dzień podejmuje się (nie swojej) pracy. Jakby tego było mało, do pomocy przy opiece nad obiektem Piotr dostaje jedynie zezowatą recepcjonistkę. Bardziej niezwykli od samego miejsca są tylko barwni ludzie, którzy je odwiedzają.\nTemperamentna, wojująca aktywistka Anastazja z milionem pomysłów na sekundę, która dorabia jako lokalna prostytutka? Nierozgarnięty listonosz Erazm - samozwańczy ekspert od zakładów sportowych? Józef - ksiądz ateista? Stary generał Schmetterling, mistrz wojennych anegdot, stacjonujący w pobliskiej tajnej bazie - tak tajnej, że cholera wie, czy w ogóle istnieje? Ślepiec Wspaniały Gonzales trenujący do mistrzostw gry w lotki? Włóczęga Mike milioner, który po prostu „nie wierzy w pieniądze"?\nTylko dwie rzeczy pozostają pewne: w tym hotelu wakacje nigdy się nie kończą, a Wy nie będziecie chcieli przestać czytać.\nOpinie o książce "Hotel Żaglowiec":\nRację miał Lewis Carroll, pisząc, że „tylko wariaci są coś warci”, i Hotel Żaglowiec jest tego najlepszym dowodem. Brawurowy debiut Piotra Chojnowskiego, pełen przewrotnych anegdot, nietuzinkowych bohaterów oraz łobuzerskiego humoru. Gdyby Wes Anderson urodził się w Polsce i zamienił reżyserię na pisanie, prawdopodobnie nazywałby się Piotr Chojnowski. To są te klimaty.\nPigOut - Piotr Knioła\nBiogram Piotra Chojnowskiego:\n(ur. ?) – o wczesnej młodości pisarza wiadomo dzisiaj niewiele. Jako ledwie odrastający od ziemi chłopiec uciekł z domu i wpadł do króliczej nory, gdzie ślad po nim zaginął na ładnych parę lat. Ostatecznie przy drodze odnalazła go grupa wędrownych kapitalistów, którzy nie tracąc czasu, odsprzedali młodzieńca do cyrku.\nOsiągnąwszy dorosłość – na oko, bowiem dokładna data urodzenia przepadła w pomroce dziejów; do dziś na pewno wiadomo jedynie tyle, że ma na karku gdzieś pomiędzy 20 a 65 lat – zaciągnął się do świeckiego odłamu Legii Cudzoziemskiej i wziął udział w kilkunastu bitwach, co przyszło mu o tyle trudno, że jest urodzonym pacyfistą.\nPo powrocie do cywilizacji próbował wielu zawodów, w żadnym nie zagrzewając miejsca. Remontował hospicja, wyświetlał filmy, smażył burgery, wiercił otwory naftowe, przedzierał bilety w teatrze, prowadził analizy finansowe i projektował oprogramowanie. Nic jednak nie ciągnęło go w życiu tak, jak opowiadanie historii, więc w końcu kupił notes, długopis i butelkę burbona, a po kilku miesiącach powstała pierwsza powieść: Hotel Żaglowiec.\n...A tak na poważnie:\n(ur. 1992) – pochodzi z Dąbrowy Tarnowskiej, od 2011 nieprzerwanie mieszka w Krakowie. Od dziecka dzięki rodzicom polonistom kultywował miłość do literatury, najpierw od biernej strony czytelnika, z czasem coraz mocniej także od aktywnej strony autora.\nW czasach licealnych i studenckich na pierwszy plan wysunęła się edukacja w kierunkach zdecydowanie ścisłych. Po uzyskaniu tytułu magistra inżyniera wiertnictwa na AGH i trudnościach w znalezieniu pracy w przemyśle podjął pracę w jednej z krakowskich korporacji sektora finansowego.\nW 2017 Chojnowski ponownie zmienił branżę – tym razem na IT – jednak nie przestał pisać, wręcz przeciwnie: rozpoczął pracę nad powieścią. W przerwach od pisania pogłębiał również pasję filmową i na początku 2019 założył skromny anglojęzyczny kanał na YouTubie, gdzie recenzuje filmy. W 2021 powieść pod tytułem Hotel Żaglowiec została wreszcie ukończona i wydana.\nTytuł polskiego wydania: Hotel Żaglowiec\nTytuł oryginału: Hotel Żaglowiec\nAutor książki: Piotr Chojnowski\nPlecak Nike Heritage DJ1922


Meble zewnętrzne - nasza oferta mebli do ogrodu i na balkon\nProsty, praktyczny i wielofunkcyjny mebel służący jako: stolik, barek lub pomocnik. Nogi z drewna jesionowego zakończone metalowymi kółkami w kolorze półek wykonanych ze stali. Gumowe pierścienie na kółkach zwiększają przyczepność i stabilność. Dostępny w 5 kolorach: biały, czarny, szary jasny/szary ciemny, koralowy, miętowy. Projektant: SIMON LEGALD Czytaj więcej\nCopenhagen Tray to przykład doskonałego połączenia funkcjonalnej tradycyjnej tacy z elegancją podręcznego stolika. Zbudowany z lekkiej stali, posiada uchwyty, co ułatwia jego przenoszenie. Doskonale sprawdzi się jako taca na napoje, magazyny lub stolik pomocniczy w przedpokoju. Stolik Copenhagen to podręczna, funkcjonalna i elegancka forma, niezbędna w nowoczesnym wnętrzu. PROJEKTANT: NORM ARCHITECTS Czytaj więcej\nFlod krzesło barowe Mobles 114\nFlod krzesło barowe Mobles 114 to niezwykle oryginalny, kolorowy i ergonomiczny projekt. Lekkie, ale wytrzymałe i zaprojektowane, tak aby sprostać intensywnemu eksploatowaniu i wszelkiego rodzaju warunkiom pogodowym. Flod jest idealny do barów, kawiarni, restauracji, hoteli, tarasów, ogrodów, a także do ożywienia swymi kolorami przestrzeni domowej. Flod to produkt wykonany z polietylenu i w 100% nadający się do recyklingu. Flod otrzymał nagrodę ADI-FAD Delta Prize Selection 2007. PROJEKTANT: MARTIN AZUA- GERARD MOLINE Czytaj więcej\nCena od: 1 325 zł\nNiecodzienny fotel MANTA francuskiej firmy IBRIDE to lekka konstrukcja tworząca subtelną grę światła i cienia. Fotel wykonany z tworzywa w podstawie posiada kółka, może być stosowany zarówno we wnętrzu jak i na zewnątrz. Dostępny w pięciu kolorach: pomarańczowym, szarym, czarnym, czerwonym i imitującym drewno. PROJEKTANT: BENOÎT CONVERS Czytaj więcej\nGrace włoskiej marki Saba Italia to kolekcja mebli outdoorowych, które dzięki swojemu oryginalnemu designu, sprawdzą się również we wnętrzu. Metalowa konstrukcja oparcia złożona z kół o różnej wielkości nadaje lekkiego charakteru, a szeroki wybór tkanin obiciowych pozwala na wpisanie Grace w niejedną przestrzeń. Kolekcja składa się z fotela, ławki, pufa oraz stolika kawowego z tapicerką lub bez. Metalowa konstrukcja dostępna jest w kolorze białym lub szarym. PROJEKTANT: PAOLO GRASSELLI Czytaj więcej\nGrafite hoker Ibride\nHoker Grafite to najnowsza propozycja francuskiej marki Ibride. Wykonany z czarnego laminatu dostępny jest w dwóch wysokościach: 45 cm lub 65 cm. Może być również używany na zewnątrz. PROJEKTANT: BENOÎT CONVERS Czytaj więcej\nKolekcja Hollo francuskiej marki Petite Friture to zestaw trzech wielofunkcyjnych stolików. Meble przeznaczone do zastosowanie zarówno we wnętrzu jak i na zewnątrz. Materiał: metal malowany proszkowo, stolik dostępny w 6 kolorach: czarny, antracyt, burgund, niebieski, złoty oraz biały. Projektant: AMANDINE CHHOR & AÏSSA LOGEROT Czytaj więcej


Nostalgia za PRL-em | Wrzask w przestrzeni\nW III R.P. chętnie i masowo krytykowaliśmy i nadal krytykujemy budownictwo mieszkaniowe PRL-u. Czy aby jednak zawsze słusznie? Pewnych zarzutów aż nie chce się powtarzać, a na pewno z nimi polemizować: że wielka płyta (jak tu wbić gwóźdź w ścianę?!), że krzywo, byle jak. Że mieszkanka małe, a czekało się na nie długimi latami. Że architektura będąca najgorszym z możliwych wariantów modernizmu. Wszystko to prawda. Ale weźmy – dla odmiany – taką oto urbanistykę.\nPiszę o tym, bo wpadła mi w ręce publikacja Fundacji „Bęc Zmiana” zatytułowana „Postmodernizm jest prawie w porządku”. Tytuł fajny, z zawartością wszelako nie do końca do niego pasującą. Zestawiono bowiem w albumie projekty polskich architektów i urbanistów przygotowywane dla Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej w latach 60-ych, 70-ych i 80-ych XX wieku z ich późniejszymi dokonaniami, już w Polsce i już w III R.P. Śledzenie ewentualnych związków przyczynowo-skutkowych, to raczej zabawa dla zaawansowanych miłośników architektury i nie będę nimi katował czytelników tego blogu (potocznie: bloga). Ale nie ukrywam, że oglądając plany dawnych osiedli dla Bagdadu czy Aleppo, moje myśli powędrowały ku osiedlom stawianym w owych czasach w Polsce.\nNie ukrywam, byłem szczęściarzem. Dzieciństwo szkoła podstawowa) spędziłem na osiedlu zbudowanym za czasów „środkowego Gomułki” z malutkimi mieszkankami, ale z nieźle zaplanowaną przestrzenią między niewysokimi blokami. Zaś młodość (szkoła średnia i studia) na legendarnych Sadach Żoliborskich – stołecznym osiedlu wówczas absolutnie wybitnym, a i dziś jeszcze wyróżniającym się.\nGdzie indziej budowano na pewno mniej finezyjnie, osiedla w większości były monotonne, architektonicznie nijakie. Ale jednego nie można owym czasom odmówić – dbałości o infrastrukturę. Do szkoły, przedszkola czy do sklepu spożywczego było z każdego bloku nie dalej jak 5 minut spacerkiem. Z góry planowano sieć ulic (dopiero teraz są za wąskie), pawilony usługowe, przychodnie zdrowia. A zaraz po zaludnieniu puszczano nową linię autobusową. Nie sadzano domu na dom, okno w okno, ale dbano, by było miejsce na plac zabaw i na zieleń (choćby skromniutką). Parkingi były mikroskopijne, ale były. Wówczas wystarczały, bo w bloku z 48 mieszkaniami własne auto miały 2-3 rodziny.\nBroń boże nie chcę uchodzić za jakiegoś apologetę przeszłości. Większości z tego, co odeszło wraz z PRL-em, nie żałuję. Ale akurat scentralizowanego myślenia urbanistycznego – i owszem. Bardzo mi go brakuje, gdy obserwuję współczesne blokowiska, nazywane tyleż dumnie, co absolutnie niesłusznie, apartamentowcami. Pojawiły się podziemne garaże (niewątpliwy plus) i grodzenia (???), ale zniknęła za to większość z dawnych walorów, które wcześniej wymieniłem. Nie jest już szaro i monotonnie. Jest (pseudo)elegancko, różnorodnie, nawet fikuśnie. Ale czy lepiej. Nie dla mnie.\n5 października o godz. 11:29\t2243\nW dużej mierze zgadzam się z Gospodarzem. Dzieciństwo (lata 80 – te) spędziłam na Ursynowie, wówczas w stanie permanentnej niemal budowy (na których to budowach z upodobaniem się bawiliśmy). Oczywiści bloki były szare i brzydkie, ale zagospodarowanie przestrzeni i infrakstuktura bardzo przemyślane. Sensowne odległośmi między blokami – nikt nikomu w okna nie zaglądał. Na moim obecnym – „nowoczesnym i grodzonym” osiedlu mogę się z sąsiadem z bloku obok kieliszkiem przez balkon trącać. Dużo terenów zielonych i rekreacyjnych – to był niewątpliwy plus dawnego Ursynowa. Rozwinięta infrastruktura. W sumie żyło się wygodnie i całkiem przyjemnie. Obecnie Ursynów znacznie stracił na walorach mieszkalnych. W każdy skrawek wolnej przestrzeni wciśnięto bloki i bloczki, każdy w innym kolorku, z innymi detalami architektonicznymi, pełna samowolka i bałagan wizualny straszny. Każdy pozostały skrawek przestrzeni obstawiony parkującymi samochodami. Gdzie podwórka z mojego dzieciństwa??? 🙁 Moim zdaniem Ursynów w ostatnich dwóch dekadach bardzo zbrzydł.\nCo do planowania przestrzeni w dawnych blokach, to wydaje mi się że była ona znacznie bardziej przemyślana niż dzisiaj. Moim pierwszym dorosłym mieszkaniem było również mieszkanie w wielkiej płycie, 57 m2. W nim architekt – przed którym do dzisiaj biję czołem – zmieścił 3 zgrabne i ustawne pokoiki, małą ale widną i ustawną kuchnię, łazienkę i zgrabny przedpokój. Maksymalne wykorzystanie przestrzeni i funkcjonalizm. Dzisiaj większość rodzin również mieszka w dwu i trzypokojowych małych mieszkaniach – więc nie opowiadajmy że tylko w czasach PRLu mieszkania były małe.\nCzego nienawidze, po prostu nie znoszę w nowym budownictwie – to tzw. aneksy kuchenne (zdaję sobie sprawę że to indywidualna kwestia). Jeżeli przy tym mieszkanie jest małe, np. dwupokojowe, a większy pokój (ten z kuchnią) służy jednocześnie za sypialnię, to ja przepraszam uprzejmie, już wolę te klitki rodem z PRLu.\nA już nikt nie jest w stanie wytłumaczyć mi jednego – dlaczego te aneksy kuchenne (w małych lokalach dające się wytłumaczyć oszczędnością) są również w mieszkaniach dużych, np. pięckopokojowych, i to tak zaprojektowane że nie da się ich sensownie wydzielić. Toż nie po to się sobie sprawia cztero czy pięciopokojowe mieszkanie żeby miec kuchnię w salonie.\nNo to się wywnętrzyłam\n5 października o godz. 12:16\t2280\nBudownictwo mieszkaniowe w PRL-u było niskiej jakości, a naprawianie usterek wlokło się latami. Dopiero teraz kończy się ocieplać styropianem tamte bloki z wielkiej płyty. O stratach ciepła przy ogrzewaniu lepiej nie mówić, bo to nie tylko ściany z dziurami na wylot, ale nieszczelne i spaczone okna, które teraz ludzie sobie wymieniają na nowe. O fatalnych niefunkcjonalnych rozkładach mieszkań (ślepe kuchnie, małe pokoiki) też lepiej nie wspominać. Można tak bez końca.\n5 października o godz. 12:51\t2282\nTamten swiat byl po prostu inny. Centralne sterpowanie w urbanistyce oznaczalo, ze stosowano tzw. wskazniki. Na tylu mieszkancow – poczta, na tylu -pralnia chemiczna, na tylu – szkola, wraz z promieniem dojscia, itd. Plus skwer albo park w wiekszych osiedlach.\nSzarość i powtarzalność – owszem, to byly duze slabości. Do dziś wkurza mnie, gdy mijam bloki, jedne z tysiecy identycznych, rozstawonych w calej Polsce, w poprzek krajobrazu, historii i tradycji. Tyle, ze dzisiejsze bloki, czesto wciskane między te PRL-owskie ,niespecjalnie sa lepsze od tamtych, a ich jedyna racja bytu jest zarobek dla inwestora. Nie ma racji spoleczno-politycznej, nikt nie mysli o tym by kazdy mial gdzie mieszkac i ze mu sie „należy”. W rezultacie – nowe czesto draznia nie mniej, niz stare, swoja nachalnoscia wcisniecia sie miedzy stare, nachalnie kontrastowa, czesto marna architektura i detalem. Poza tym, co prawda bardziej kolorowo, ale sa i mody, o watpliwej estetyce. Od kilku lat rzadzi np. „czekolada” – plyty okladzinowe scian udajace tafelki czekolady. Zadnego uzasadnienia w budynku, otoczeniu, kontekscie; ot po prostu ma rzadzic ta nieszczesna czekolada, no to i rzadzi.\nDawna ciasnota? to względne. Po pierwsze, należy ja porownac do warunkow przedwojennych i tuż powojennych, po drugie, wystarczy zmienic aranzacje wnetrza, zamieniajac dawne M-5, na dzisiejsze „M-2”, z wynikiem nieraz znacznie lepszym.\nGrodzenie uwazam za jak najfatalniejsze, bez znaku zapytania.\nW czym jeszcze moze byc PRL-owskie osiedle lepsze? W relacjach spolecznych. Do dzis te spolecznosci sa kompletniejsze, pelniejsze, majace wiecej zycia. A przez to – paradoksalnie – bardziej kolorowe. Nowe bloki – to zwykle co 2, co 3-cie mieszkanie puste albo zamieszkiwane czasowo. A jak nie puste, to zamieszkale przez kompletnie anonimowe osoby. W sumie, czesto nie zawiazuja sie relacje miedzy ludzmi, a stosunki sa regulowane interesami w ramach wspolnot mieszkaniowych.\nMiasta sa atrakcyjne roznorodoscia zycia, nie nowoczesnoscia ani wybitnosci architektury. To jest wtorne. A w tym nowe wypada zwykle znacznie slabiej. I po czesci pewnie – z definicji – tak juz bedzie.\n5 października o godz. 12:54\t2283\nWeźmy jednak pod uwagę postep techniczny i technologiczny jaki się od tamtego czasu dokonał. Zresztą. Po trzydziestu – czterdziestu latach użytkowania wszystko trzeba wymienić. Dzisiejsze okna za porównywalny czas też będą do wymiany.\nCo do rozkładów – w nowych mieszkaniach też są klitki, i to często jeszcze mniej sensowne niż w starych. Nie każdy ma stutrzydziestometroy apartement – większość mieszka w mieszkaniach dwu i trzypokojowych (nawet jakieś badania w tej sprawie były dziś opublikowane w internecie). A aneks kuchenny w ciemnym kącie pokoju to niby coś lepszego od ślepej kuchni?\nNiewątpliwie obecne są lepiej wyciszone. I wyższe – co bardzo dużo daje.\n5 października o godz. 14:57\t2284\nZgoda, sam o tym piszę. Ale planowanie osiedli? Nie zgodzi się Pan, że było lepsze?\n5 października o godz. 15:01\t2285\nZgadzam się w kwestii relacji międzyludzkich. Dziś zamiast rozglądać się uważnie, zdajemy się na ochroniarza, zamiast spotykać z innymi sąsiadami w sklepie lub na przystanku, zakupy robimy w hipermarkecie, a do samochodu wsiadamy w garażu. Do tego ten pośpiech i powszechna nieufność…. Jak się ktoś uśmiechnie, to trzeba uważać, bo albo wariat, albo czegoś chce. Rzadko komu przyjdzie do głowy, że się uśmiecha, bo lubi ludzi.\n5 października o godz. 16:46\t2310\nMoze nie wyrazilem sie jednoznacznie, chcac pewne rzeczy ujac w skrocie. Wskazniki urbanistyczne narzucaly w miare sensowne zasady obowiazujace w calym kraju. Byly tez rozne rodzaje osiedli – komunalne, czasem zakladowe, spoldzielcze. Te ostatnie prawdopodobnie byly najlepsze, zwlaszcza jesli byli to autentyczni spoldzielcy, kontunuujacy i rozwijajacy najlepsze tradycje przedwojenne w spoldzielczosci, planowaniu i wspolpracy spolecznej. Te osiedla sa ciagle niedoscignione dla dzisiejszych – i jak napisalem – chyba to sie nie zmieni, poniewaz fundamentalne zasady sa rozne.\nPod koniec lat 50-tych i w latach 60-tych sporo takich osiedli mialo nie tylko dobrze zaplanowana calosc, ale i ciekawe budynki, o czystym, prostym, proporcjonalnym rysunku i detalu, duze okna, jasne klatki schodowe. Sposrod detali, cenne sa np wiaty wejsciowe, daszki, balkony lub loggie, gzymsy nadajace rytm poziomy i „ustawiajace” budynek na podlozu, attyki itp. Bywalo, ze kolorystyka,mimo ograniczonej palety barw dostepnej na rynku byla ciekawa. Poza tym niezle zrobione bywaly elementy malej architektury: murki, barierki (nawet „dizajnerskie”), misy kwiatowe, fontanny (sic!), boiska , ciekawie wytrasowane sciezki (zadne tam „po prostej od punktu A do punktu B”) itd. Zdarzylo mi sie mieszkac przy swietnie zrobionym i utrzymanym, oraz uzywanym (!) ceglanym boisku do tenisa, z czasow „mlodego Gomulki”. Godnym Fibaka. Bylo w okolicy tez cos, co mozna by wziac za zapowiedz dzisiejszych sciezek rowerowych.\nDzisiaj, niestety, czesto obserwuje sie swoiscie wzorowe barbarzynstwo – przy okazji remontow, docieplen, chowa sie te detale pod styropianem, skuwa, albo wycina te daszki, okapy, „dizajnerskie” balustrady balkonow wymienia na „praktyczne” , z hipermarketu budowlanego… A kolory elewacji i jej wzory nazbyt czesto przypominaja wyrzut produktu przemiany materii architekta.\nTo zbrodnia, a nawet gorzej – glupota.\nA wszystko ( w zasadzie) zaprojetowane i zatwierdzone przez ludzi „z pieczatkami”.\nI to jest dobre pytanie – co sie z wladcami pieczatek porobilo?\n5 października o godz. 16:52\t2312\nNie bardzo rozumiem – co daje , ze domy sa wyzsze?\nNb. „za Gierka” standardem byla wielka plyta i rozmar 10+1 kondygnacje, albo tzw. „punktowce” rozmiaru j.w.\n5 października o godz. 18:22\t2313\nMieszkam na takim niewielkim osiedlu z wielkiej płyty (przełom lat 70-80)>mieszkanie standard – 3 pokoje, 63 m 2, jasna kuchnia, łazienka i wc . Nie ma się czym zachwycać, ani na co wybrzydzać. Bloki są dobrze zarządzane, przez te 30 lat wymieniono okna, windy, docieplono mury zewnętrzne, wymieniono wszystkie piony wodne i kanalizacyjne. Natomiast przestrzeń osiedla jest zaplanowana mądrze i hojnie nią gospodarzono. Każdy rząd bloków oddziela teren parkowy od następnego rzędu. Przez lata posadzone krzewy i drzewa rozrosły się i dzisiaj to spore obszary zieleni dobrze rozplanowanej – z alejkami , ławkami i placami zabaw. Linia tramwajowa przeprowadzona jest też w terenie parkowym (6 ha). Osiedle ma tylko jeden wjazd – wyjazd – nie ma ruchu przelotowego. I nie jest zupełnie monotonne – od zachodu osłonięte długim, 10 piętrowym blokiem „deską”, wygiętą w kształt bumerangu – osłania od wiatru, potem 4 rzędy bloków 4-piętrowych, na skrzydłach szkoła, boisko, pawilon handlowy, od południa osiedle zamykają 3 punktowce, 16-tki. Po prawej za drzewami tramwaj, po lewej jeden z lasków komunalnych. Ludzie, którzy to projektowali, potrafili w istniejących warunkach myśleć miastotwórczo. To jest miasto w miniaturze – brakuje tylko cmentarza, bo szpital blisko – 1,5 km.\n5 października o godz. 18:41\t2338\nW blokach była też ” mała infrastruktura” – piwnica, pomieszczenie na wózki lub rowery, suszarnia.\n5 października o godz. 19:12\t2363\nChyba się źle wyraziłam – chodziło mi o wysokośc mieszkań. W blokach z lat 70/80 wysokosc mieszkania to około 2.45, obecnie 2.70. Te 25 cm robi różnicę, mieszkanie jest o wiele bardziej przestrznne.\n5 października o godz. 19:30\t2364\nna wstępie pragnę podziękować za to, że w końcu jest dział poświęcony architekturze. Zawsze czekam na pańskie artykuły i felietony.\nA teraz ad rem. Chciałbym zwrócić uwagę na pewną rzecz. A mianowicie rozplanowanie mieszkania. Obecnie mieszkania są ustawione tak, że często przechodzi się do kuchni przez salon. Mieszkania w prl mimo wszystkich wad były poprawnie rozplanowane. Nie wybitnie ale poprawnie. Obecne rozwiązania są dalekie od ideału. Mieszkanie musi być funkcjonalne. Stąd jestem wrogiem tzw. aneksów kuchennych i złego rozplanowania.\n6 października o godz. 4:39\t2586\nLecha, Czecha czy Rusa? Raczej Rusa? A moze Tysiaclecia?\n6 października o godz. 6:35\t2605\nKawy – Tysiąclecia, a wysokość mieszkania 2,75. Na Winogradach były niższe.\n6 października o godz. 7:43\t2606\nMoże by Pan tak wybrał się do Nowej Huty. Do miasta socjalistycznego. To jest pewien wzorzec dla tamtych czasów, naszych czasów. I broń Boże nie ma się czego wstydzić, co większość łącznie z Panem usiłuje teraz demonstrować. Przynajmniej ludzie nie zaglądali sobie do okien, mieli przestrzeń i zielono. Była inna technologia a ludzie gwałtownie poszukiwali mieszkań. I Ludzie mieszkania dostawali, praktycznie za darmo. Teraz za 10000 zł za metr kw. z kredytem do śmierci.\n6 października o godz. 9:33\t2607\nTrudno budownictwo mieszkaniowe PRL wrzucić do jednego worka. Inaczej wyglądało to w czasach socrealizmu inaczej w czasach Gierka. Różna była forma jak i jakość tego budownictwa. Jedno jest pewne pod względem planowania przestrzennego osiedli mieszkaniowych PRL daleko wyprzedzia III RP. Trudno znaleźć dzisiaj konkurenta dla warszawskich Sadów Żoliborskich – Haliny Skibniewskiej, lubelskich osiedli Mickiewicza – Feliksa Haczewskiego i Słowackiego – Oskara Hansena. Myślę, że twierdzenie, że dzisiejsza projektowanie urbanistyczne w Polsce jest na poziomie epoki kamienia łupanego nie jest zbytnio przesadzone.\n6 października o godz. 18:46\t2642\nbyly tez pralnie. NIby dzis niepotrzebne – a jednak ciagle pozyteczne. Idealnie nadaja sie na wstawienie tam pralek. Zamiast zagracac mieszkanie – moglyby stac w pralni. Moja stoi. Polecam tym, ktorzy maja taki przybytek w budynku.\n6 października o godz. 22:44\t2649\nJa również w paru słowach postanowiłem odnieść się do niniejszej kwestii. Od 8 lat mieszkam na Muranowie, jednym z najstarszych osiedli powojennej Warszawy (pocz. lat 50). Nie raz zastanawiało mnie, jak ci od czci i wiary odsądzani budowniczy Polski socjalistycznej, zaprojektowali i wybudowali niemal wzorcowe osiedle mieszkaniowe z bardzo przyjazną i funkcjonalną przestrzenią miejską. Ale po kolei (na podstawie tylko własnych obserwacji).\nNajpierw to co jest fajne:\n– większość budynków niewysoka max 4 piętra (tylko kilka budynków przy głównych trasach Al. Solidarnośći i Jana Pawła ok. 6 – 7 piętrowych);\n– mieszkanka niezaduże (moje np. 48 m), ale przytulne, ustawne i miłe, z szerokimi oknami. Bloki budowane z cegły (przypuszczam że wyciągnięte z ruin Warszawy), a więc ciepłe i wytłumiające hałasy.\n– układ bloków tworzy często coś na kształt wewnętrznych podwórek, ale dostępnych niemal z każdej strony. Tworzy się pewna zamknięta (ale tak naprawdę otwarta – cóż za paradoks!) przestrzeń między blokami, którą łatwo oswoić i sprawia wrażenie bezpieczeństwa, w przeciwieństwie do przelotowych i otwartych ciągów komunikacyjnych na wielu późniejszych osiedlach. Na takim podwórku znajduje się wewnętrzna uliczka, śmietnik, plac zabaw dla dzieci, piaskownica, itd. no parking też oczywiście. Nie do pomyślenia na nowoczesnych osiedlach. Oczywiście nie muszę wspominać, że tak ukształtowana przestrzeń, sprzyja nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich.\n– ciekawa architektura socrealistyczna (tak, tak ciekawa) – attyki, zwieńczenia, gdzieniegdzie płaskorzeźby, daszki, okapy, kolumny, balustrady, balkoniki, no jest tego mnóstwo, cieszy oko, zamiast monotonnej ściany wielkopłytowych i współczesnych „apartamentowców” dużo ciekawych detali architektonicznych a na dachach czteropiętrowych punktowców – przeszklone piramidy (sam nie wiem do czego służą);\n– genialne rozwiązanie (nie we wszystkich blokach) w postaci bardzo długich zewnętrznych galeryjek prowadzących do mieszkań. Sam posiadam „balkon” o długości ok. 150 m (słownie: stu pięćdziesięciu metrów) (!). Spełniają ogromną rolę społeczną. Mieszkańcy się na nich mijają, rozmawiają, zapoznają, spędzają trochę wolnego czasu, przesiadują (głównie starsi) dzieci często jeżdżą na rolkach, nawet na rowerach, nie wszyscy to lubią, zgadzam się, ale daleko od klimatu nowoczesnego budownictwa, gdzie wszyscy pochowali się za tymi grodzeniami, domofonami, kodami dostępu i in. badziewiem. Tutaj tego nie ma. Ludzie po prostu się znają, wytwarza się pewna mikrospołeczność, która po prostu sobie pomaga i ufa.\n– ciekawa przestrzeń między blokami. Dużo małej architektury, różne murki, bramki, podejścia, schodki, ławeczki, sam często się zastanawiam, chodząc po Muranowie, po co oni to budowali, bo wiele z tych rzeczy tak naprawdę niczemu nie służy, oprócz tego że ładnie wygląda i urozmaica tą przestrzeń, przez co staje się ciekawsza i przyjaźniejsza. No bo po co komu np. murowane bramy z łukami przy wejściach na osiedla? A jednak komuś się chciało i chwała mu za to!\n– dużo zieleni między blokami. I na tym mógłbym poprzestać, ale trochę rozwinę. Drzewa, żywopłoty, aleje (jedna jest nawet pomnikiem przyrody – przy ul. Dzielnej) niektóre podwórka przypominają prawdziwe ogrody – kwiaty, rabatki, widać że ktoś o to dba, kolejny element cieszący oko. Muranów widziany z lotu ptaka jest bardzo zielony (mamy też bardzo dużo kotów podwórkowcy – myszy i szczury na Muranowie nie występują).\n– kolejna bardzo ważna cecha wynika z położenia Muranowa w Warszawie. Otóż jest to osiedle w centrum Warszawy. A to znaczy że pod nosem mamy kina, teatry, galerie handlowe (czy je lubimy czy nie), całą fantastyczną infrastrukturę miejską: tramwaje, autobusy, metro, sklepy spożywcze, sporo różnego rodzaju barów i knajpeczek (owszem, są też czołowe sieciowe fast foody), sklepy, apteki itd. itp. Mieszkam blisko jednego z najbardziej wielkomiejskich skrzyżowań Warszawy Al. Solidarności/Jana Pawła i uwierzcie mi, naprawdę jestem rozpieszczony tym miejscem. Po prostu czuję że mieszkam w mieście! A potem jadę do znajomych na głęboką Białołękę albo do Miasteczka Wilanów i mi ich żal. Różnic chyba nie muszę tłumaczyć. I ja i oni mieszkamy w Warszawie, ale jakby w zupełnie różnych światach. Nawet do sklepu spożywczego muszą czasami samochodem jechać. I jeszcze jedno: w promieniu 200 m od bloku mam 2 przedszkola i szkołę. Nic, tylko dzieci rodzić 🙂 A w promieniu 500 mam chyba wszystko, co miasto może mi zaoferować. Czy na nowych osiedlach macie ten komfort?\n– kolejna rzecz która stoi niejako w opozycji do poprzedniej to – cisza!!! Z wyjątkiem dwóch głównych arterii przecinających dzielnicę (a więc Al. Solidarności i Jana Pawła), Muranów jest bardzo cichy i spokojny, w lecie mogę otworzyć okno i słyszę ptaki, uliczki wąskie, wymuszające powolny ruch, a przecież przypominam mieszkam w centrum Warszawy.\nA teraz parę rzeczy mniej fajnych, żeby nie było tak różowo:\n– dzielnica niestety ogólne trochę zaniedbana, bloki brudne (z małymi wyjątkami), chodniki w wielu miejscach pamiętają jeszcze głęboki PRL z szarą i nierówną płytą chodnikową, mała architektura często zdewastowana (ale nie aż tak bardzo – nadal spełnia swoją rolę). Ozdobniki architektoniczne często w opłakanym stanie.\n– Muranów mam wrażenie, jest taki trochę zapyziały, mieszka tu bardzo dużo osób starszych, emerytów, niezamożnych mówiąc najprościej (nie wyłączając mnie :-), ale żaden margines, broń Boże, spokojniutko tutaj mamy bardzo.\n– wspomniana wcześniej zieleń też jest miejscami zaniedbana, żywopłoty rachityczne, trawniki wydeptane, a drzew to mam wrażenie więcej się wycina niż dosadza.\n– no i ostatnia rzecz, niejako oczywista, czyli brak miejsc parkingowych. Samochody w wielu miejscach są powciskane wszędzie gdzie się da, że trudno czasem przejść, no ale tak jest wszędzie chyba i nie jest to bolączka akurat tylko Muranowa. Chociaż w porównaniu do innych osiedli, nie jest tak źle, a to z tego powodu, że w wiele miejsc samochodem nie da się wjechać (obecność małej architektury). No ale cóż, władza ludowa kiedy budowała to osiedle, zakładała, że w Polsce samochód raczej ludziom nie będzie potrzebny i o parkingach nie myślała, zresztą i dobrze, dzięki temu mamy trochę przestrzeni dla ludzi.\nNieco zaniedbane, ale bardzo fajne i przyjazne miejsce do życia. Nie mogę wyjść z podziwu, jak w tych trudnych powojennych latach, ktoś zaprojektował osiedle w którym po prostu dobrze się żyje. Może nie jakoś super wygodnie, bo małe mankamenty są, ale jak porównuję do tych nowoczesnych apartamentowych pustyń betonowych, bez żadnej infrastruktury miejskiej, to ja naprawdę nie chcę się zamienić. Zgadzam się, socjalizm, czy tam komunizm, jak zwał tak zwał, nie był dobrym systemem, wypaczył rzeczywistość na wiele lat i zepsuł trochę ten kraj, ale taki Muranów stawiał i projektował ktoś, kto nie kierował się zasadą zysku i dzięki temu dalej się tu fajnie mieszka. Jednym się może podobać, innym nie, ale powtarzam: jest w tych starych osiedlach coś, czego na próżno szukać w tych nowych. I trochę to się wymyka definicji. Ujmę to tak: po Muranowie mogę spacerować godzinami, z nowych osiedli mam ochotę jak najszybciej uciekać. I nie do końca mogę wytłumaczyć dlaczego. To tyle. Dziękuję za uwagę.\nI jeszcze parę słów do p. redaktora:\nRobi Pan świetną robotę. Tak trzymać!!! Czytam Pana blog konsekwentnie od początku, ale tym wątkiem już mnie Pan zmobilizował, żeby się odezwać. Gadaniem i pisaniem pewnie świata nie zmienimy, ale cieszę się, że są ludzie którzy widzą, jak bardzo sami sobie tą przestrzeń wokół nas zaśmiecamy i degradujemy i nawiązując do tytułu Pan książki, też chce mi się wrzeszczeć. Czyta pewnie Pana blog jakaś większa, czy mniejsza grupa osób. A może dałoby się czytelników Pana bloga przekuć w jakąś społeczną inicjatywę? Nie oddawajmy naszych miast i naszej przestrzeni we wszechwładne władanie niekompetentnych urzędników, deweloperów i korporacji. W końcu kiedyś trzeba tupnąć nogą…\n6 października o godz. 23:48\t2650\nDomy/osiedla wczesnego PRL-u byly projektowane przez wyksztalconych PRZED wojną architektów. Tandety nie odstawiano i projektowano również teren wokól budynków. Przykladem (!) Nowa Huta i inne osiedla/domy tego okresu. Jeżeli chodzi o budowictwo jednorodzinne to nakladem Ministerstwa Gospodarki Komunalnej i Biura Projektów Budownictwa Komunalnego wydano w 1961 np. projekt „Domek Typowy Blizniaczy TYP-0238”. Kompletna dokumentacja budowlana ze wszystkimi rysunkami potrzebnymi do samodzielnej budowy pozwolila znajomemu z pomoca 1 murarza postawić dom mogący być wzorem dla dzisiejszych rozwiązań. W typie nie odróżnial się od modernistycznych projektów 20-lecia. Nie jest to bynajmniej powodem do odczuwania nostalgii za PRL-em. W PRL-u zniszczono dobrze prosperujące firmy budowlane i materialów budowlanych które swoimi reklamami na ostatnich stronach gazet pism takich jak np. „ARKADY” publikowaly swoje towary/uslugi. Wlaśnie „POLITYKA” opisując przed laty budowę gmachu KC (obecnie Gieldy) opisala solidną robotę przedwojennych fachowców których potem wykończono domiarami i celowym bojkotem (np. firm sztukatorskich). PRL byl ojczyzną fuszery i tandety – nie chce mi się do tego wracać. Przykladem prace na starówce przed dożynkami w Zamościu…. Wielka plyta odslonila to w calej swojej krasie na swój sposób – hitem mieszkania gdzie toaleta byla oddzielona od lazienki….\n7 października o godz. 7:19\t2717\nWdzięczny jestem za miłe słowa i za tak obszerny, ciekawy osobisty wpis (esej niemalże). A propos propozycji… Cóż, gdybym był młodszy i gdybym miał więcej organizacyjnych zdolności, to kto wie. Ale proszę zwrócić uwagę, że w niemal każdym większym mieście działają już fajne organizacje pozarządowe (fundacje, stowarzyszenia) próbujące w praktyce walczyć o to, o co ja walczę słowem. Niektóre wyspecjalizowane (bojownicy o ścieżki rowerowe czy adwokaci spraw zieleni), a niektóre – nazwijmy je – interdyscyplinarne. Problem w tym, że ich integracja i przybliżanie społeczeństwu (także za sprawą mediów) idzie bardzo opornie. Mówiąć dosadnie, pies z kulawą nogą (nie mówiąc o dziennikarzach) nie interesuje się tym, co robią.\n7 października o godz. 12:06\t2784\nDziennikarze się nie isteresują ? Hm, ludzie, ludzie się nie interesują.\n7 października o godz. 12:59\t2785\nLudzie to się interesują tym, czym interesują się media. Takie czasy…\n7 października o godz. 13:42\t2814\nNie rozumiem tej nostalgii za peerelowskim budownictwem, zwłaszcza w wydaniu blokowym za późnego Gomułki i Gierka.\nNota bene nie udało mi się doczekać własnego M-ileś. Udało mi się tylko „wżenić” w przedwojenną połowkę bliźniaka, zmasakrowaną przez dzikich lokatorów. którą remontowaliśmy od podstaw za kasę z „saksów”.\nKtoś tu zachwalał Sady Żoliborskie. Miał chyba na myśli „niskie” Sady. Ja mieszkałam nieopodal na tzw. wysokich. Ohyda! Kawalerka, która wynajmowaliśmy z mężem, liczyła 17 czy 19 m kw. Mój facet (1,90m wzrostu) prawie walił głowa w sufit.\nPo latach odwiedziłam znajomą na tych „dobrych” Sadach i uświadomiłam sobie, że tam przeciez też były klity, tyle ze nie z wielkiej buro-szarej płyty.\nA z infrastruktura osiedlowa też różnie bywało. Wystarczy obejrzeć serial „Alternatywy 4” z „wczesnego” Ursynowa. Jak się brnęło w błocie po osiedlu domów o krzywych ścianach, niedomykających się oknach i wiecznie zepsutych windach, a do jakiegokolwiek sklepu – daleko.\nOwszem, były ciekawe realizacje architektoniczne (pozostanę przy Warszawie), jak słynny Supersam, czy Kino „Moskwa” (niesłusznie rozebrane!) dom z pierwszymi domofonami – nadal stoi – który „grał” w kultowej „Wojnie domowej”. Ale to były kwiatki na kozuchu.\nTeraz powstaje dużo całkiem ładnych i funcjonalnych miniosiedli, niekoniecznie strzeżonych apartamentowców, dobrze wkomponowanych w zieleń, gdzie nikt nikomu w okna nie zagląda, nie wali łbem w sufit, a w poblizu (często na parterze budynku) ma sklepy i punkty usługowe. Znam takie w mojej okolicy, np. przy ul. Zajączka, czy w rejonie Kepy Potockiej.\nMetraż jest „ruchomy”. Można sobie zaprojektować rozkład wnętrza (np. nie mieć aneksu kuchennego otwartego na salon).\n7 października o godz. 14:50\t2838\nPragnę tylko nieśmiało zauważyć, że lokalizacje, o których mowa, to mini-osiedla o cenie za metr kw. zdecydowanie odbiegającej (w górę) od średniej, nawet tej stołecznej. ZAtem inwestorzy mogą tam sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa i oddechu.\n7 października o godz. 18:28\t2866\nRozumiem, że do mnie pan „pije”.\nOK. Ale jest jakiś WYBÓR dla tych z mniejszą kasą lub większą. Możliwy jest też kredyt. Wiem, ze można się na nim „przejechać”, ale ja prawie 40 lat temu nie miałam ŻADNEGO wyboru.\nNie dostałam nawet najmnieszej, najnędzniejszej klity gierkowskiej mimo pełnego wkładu na książce mieszkaniowej zarejestrowanej w 1975, za pieniądze zarobione nota bene poza Polską, bo w kraju – jako bardzo młody wówczas człowiek – tyle nie zdążyłabym „odłożyć”, a kredytów nie dawali. Ówczesne „bonusy” tez mi się nie należały, bo nie byłam ani członkiem ZMS, ani PZPR.\nPan jest młody i nie musi miec pojęcia o tym, jak „zdobywało” się byle jakie M-ileś w PRL.\nProsze jednak nie uprawiać swoistej demagogii i roczulac się nad budownictwem peerelowskim.\nNie wiem, czemu nie podjął pan polemiki akurat z tym, co uznałam za sukcesy polskiej powojennej architektury lub mnie za to nie pochwalił. Pewnie dlatego, że nie pasowało panu do tezy.\nWolę dzisiejsze „rozpasanie”, nawet architektury nie najwyższego lotu i za ktore trzeba zapłacić mniej lub więcej, niz zgrzebne bure kloce z „szufladami” na ludzi , które wtedy były dla wielu niedościgłym marzeniem.\n7 października o godz. 19:39\t2867\nWartość urbanistyki PRL-u i obecnej można zweryfikować. Miernikiem jest kompletność.\nWiększość dzisiejszych mini-osiedli korzysta z urbanistyki minionej. szkoła, poczta, sklep, przedszkole, drogi, zieleń, staw, boiska.\nOsiedla powstające jako zupełnie niezależne, niemal z reguły pozbawione są większości tych składowych.\nPrawie normą staje się pasożytowanie nowego na starym. Wycina się zieleń, dogęszcza zabudowę,likwiduje małą architekturę. Pojawiają się konflikty, rośnie obcość, bo mieszańcy dawniejszych osiedli dla tych z nowych to często „złogi PRL-u”. Płoty, kamery, strażnicy są zarówno cechą tego podziału jak i czynnikiem podsycającym jego intensywność.\nKrytyka psujących się wind, czy krzywych ścian jest w sposób oczywisty trafna, jednak mam wrażenie, ze zarówno z dzisiejszej jak i ówczesnej perspektywy także mocno względna. To co budowano choćby w latach 1960-tych było lepsze, niż to przed wojną, choć jakość pracy murarzy za II RP była wyższa. Dzisiaj z kolei psujące się windy dawno zostały wymienione. Z krzywymi ścianami gorzej, ale tu w sukurs przychodzi rozgęszczenie, a z nim możliwości zaaranżowania mieszkań dla wyższych wymagań mniejszej ilości mieszkańców.\nDziś znowu murarze lepiej murują, choć pojęcie murowania staje się umowne. Coraz więcej budynków to monolity żelbetowe, a reszta to bardziej klejenie i skręcanie, a nie murowanie.\nWystarczy popatrzeć na nowe budynki, stojące wśród tych przedwojennych kamienic, w których architekt stara się nawiązać do sąsiedniej zabudowy. Jakość projektu i jakość wykonania, dbałość o szczegół, proporcje, wykończenie, jest dziś zwykle żałośnie słaba; wychwytuje to oko nawet zupełnie nie ćwiczone w estetyce.\n9 października o godz. 13:03\t3313\nTroche pozno – ale moze jeszcze ktos przeczyta 🙂\nJa wychowalem sie jeszcze za Bieruta. Mieszkalem na Saskiej Kepie, ktora wtedy byla zwykla dzielnica, czescia Pragi Poludnie, w prawobrzeznej Warszawie (tu lekkie wzruszenie ramionami u tych, ktorzy mieszkali po lewej stronie Wisly 😉\nW promieniu stu metrow od domu byly cztery ! sklepiki. Do moich obowiazkow domowych nalezal wypad kazdego ranka po buleczki i mleko.W promieniu trzystu – czterystu metrow od domu byly wszystkie sklepy ktore czlowiekowi byly potrzebne do zycia, lekarze, dentysci, fryzjerzy itd. Jak odwalilem szkolna prace domowa, padalo sakramentalne pytanie “moge na ulice?”. Wszyscy bawili sie na ulicy. Nie bylo nawet telewizji – wsrod moich znajomych byl jeden szczesliwy posiadacz Wisly, czy czegos takiego. Moi rodzice znali rodzicow wszystkich moich kolegow, pozniej kolezanek 😀 , bo wszyscy mieszkali kolo siebie.\nCaly, nieco przydlugi wstep, ma zobrazowac owczesny styl zycia i bycia. Wszyscy, wyzej wspomniani z lezka w oku, wielcy przedwojenni architekci, tylko taki styl zycia znali i stosownie do niego projektowali swoje osiedla. Powstale w latach szescdziesiatych Osiedle Mlodych na ktorym mieszkale, mialo podobna strukture.\nA dzisiaj? Moja wnuczka dojezdza do szkoly, jak wszystkie inne dzieciaki. Po szkole ma tysiac dodatkowych zajec – jak wszystkie inne dzieciaki. Pozniej musi troche po “fejsowac” – jak wszystkie inne dzieciaki. Podworko, ulica? Stracilo dla niej racje bytu. Zakupy? Robi sie raz na tydzien w ktoryms z supermarketow. Inne rzeczy (ubrania) tak samo. Osiedle w postaci, o ktorej pisza PT blogowicze, po prostu stracilo racje bytu. Nie twierdze tu, ze to dobrze – tylko, ze tak jest.\nMieszkania i ich projekty. W dwupokojowym mieszkaniu w ktorym sie wychowalem, a pozniej w podobnym w ktorym mieszkalem, wszystkie pokoje byly wielofunkcyjne – sypialnia, jadalnia, bawialnia, gabinet do pracy. Komu, z tu czytajacych, zdarzylo sie ostatnio przyjmowac gosci w swojej sypialni? Dla nas, niemal jedynych niepalacych, wizyty byly zmora. Nasi goscie przyzwyczili sie, ze w ktoryms momencie otwieralismy po prostu okna – zima czy latem.\nA to o czym pisze housewife – kuchnia przy jadalni? Poniewaz jestem househusbandem – duzo udzielam sie w kuchni – dla mnie kuchnio-jadalnia ma te zalete, ze nie trace gosci z widoku, nawet kiedy smaze kaszanke. Z reszta gotowanie stalo sie w tej chwili nobliwym i nobilitujacym zajeciem, a nie uciazliwa zmora, nalezaca do gosposi.


Gliwice unieważniły przetarg na obsługę roweru miejskiego -\nPod znakiem zapytania stoi uruchomienie Gliwickiego Roweru Miejskiego w kwietniu tego roku. Prawdopodobnie termin ulegnie zmianie ponieważ miasto unieważniło przetarg na obsługę roweru miejskiego. Do przetargu zgłosiła się firma Nextbike Polska i zaoferowała kwotę znacznie wyższą niż zakładano. Co dalej z Gliwickim Rowerem Miejskim? W styczniu Gliwice ogłosiły przetarg na\nJesteś tutaj: Infotram / Wydarzenia / Gliwice unieważniły przetarg na obsługę roweru miejskiego\nINFOBIKE.PL - Opublikowano: 10.02.2020 16:39:52\nPod znakiem zapytania stoi uruchomienie Gliwickiego Roweru Miejskiego w kwietniu tego roku. Prawdopodobnie termin ulegnie zmianie ponieważ miasto unieważniło przetarg na obsługę roweru miejskiego. Do przetargu zgłosiła się firma Nextbike Polska i zaoferowała kwotę znacznie wyższą niż zakładano.\nCo dalej z Gliwickim Rowerem Miejskim?\nW styczniu Gliwice ogłosiły przetarg na nowego operatora roweru miejskiego, który miał poprowadzić wypożyczalnię od 1 kwietnia do 30 listopada. Wypożyczalnia ma składać się z minimum 20 stacji, z których każda wyposażona ma być w 1 terminal z panelem informacyjnym i sterującym. Każda stacja ma posiadać średnio 15 stojaków rowerowych i średnio 10 rowerów. GRM ma składać się ze 195 rowerów, w tym dwa tandemy i trzy rowery familijne/cargo. System ma mieć przynajmniej 10 zapasowych rowerów. Po 30 listopada operator ma zdemontować system i dokonać rozliczenia z klientami.\nNajprawdopodobniej nie uda się uruchomić systemu 1 kwietnia. Powodem takiego stanu rzeczy jest unieważnienie przetargu na obsługę roweru miejskiego. Do przetargu zgłosiła się tylko jedna firma – Nextbike Polska – która wyceniła swoje usługi znacznie drożej niż zakładały to plany miasta.\nGliwice widziały rosnące zainteresowanie wypożyczalnią, dlatego planowały powiększenie floty w 2020 roku. Dlatego, jak informuje gliwicki Urząd Miejski, ogłoszono przetarg na zorganizowanie, zarządzanie i eksploatację systemu miejskich wypożyczalni rowerów, w ramach którego miało działać 20 stacji. Po gliwickich ulicach jeździłoby wówczas 200 rowerów miejskich. Miasto przeznaczyło na ten cel 702 tys. zł.\nDo udziału w przetargu zgłosiła się tylko jedna firma – dotychczasowy organizator systemu - Nextbike Polska S.A. Zaoferowała swoje usługi za 1157184 zł. To o ponad 100 proc. więcej za jedną stację w miesiącu w porównaniu z poprzednimi sezonami. W ramach poprzedniej umowy z Nextbike miesięczny koszt zarządzania i eksploatacji jednej stacji wynosił 3450,20 zł. W tym roku Miasto planowało przeznaczyć na to zadanie 4387,50 zł, jednak firma chce aż 7232,40 zł – czytamy na oficjalnym serwisie internetowym Gliwic.\nMiasto zdecydowało się nie odpisywać umowy na warunkach zawartych w ofercie Nextbike i przygotować nowy przetarg. Gliwice biorą pod uwagę możliwość uruchomienia systemu z rowerami IV generacji, czyli takimi, które nie wymagają stacji dokujących.


Do programu można zgłaszać edukacyjne zajęcia matematyczne dla dzieci, tj. angażujące warsztaty, zajęcia terenowe, organizację konkursów na temat różnych praktycznych zastosowań matematyki w życiu codziennym, stworzenie materiałów edukacyjnych wspierających naukę matematyki, czy warsztaty dla nauczycieli przedszkolnych i osób z najbliższego otoczenia dziecka na temat rozwoju kompetencji matematycznych dziecka.\nKompetencje matematyczne we współczesnym świecie są bardzo ważne, dlatego niezbędne jest oswajanie dzieci z matematyką od najmłodszych lat. Poprzez inicjatywy takie jak „Rosnę z matematyką” chcemy pokazać, że każdy może się nauczyć matematyki, może ją rozumieć. Ważne, aby w procesie edukacji towarzyszyli najmłodszym zaangażowani nauczyciele oraz bliscy.


Nie przenoście Tuska do Brukseli – KrytykaPolityczna.pl\nNie przenoście Tuska do Brukseli\n23 lipca 2014 17 lutego 2017\nObejmując europejskie stanowisko, Tusk pozostawiłby dziś za sobą „ch..., d... i kamieni kupę”. A i „nowej Europie” czy „naszemu regionowi” nic po tym.\nHanna Gronkiewicz-Waltz postanowiła przestrzegać prawa i zwolniła Chazana z funkcji dyrektora formalnie świeckiego szpitala, który jego dyrektor zmieniał w placówkę wyznaniową. Postanowiła przestrzegać obowiązującego prawa, mimo że w tym wypadku przestrzeganie obowiązującego prawa konfliktuje ją z jednym z najsilniejszych w Polsce podmiotów – upolitycznionym i zideologizowanym Kościołem. A obawa przed takim konfliktem zwykle w Polsce sprawia, że od egzekwowania obowiązującego prawa trwale się odstępuje (patrz Komisja Majątkowa i jej konsekwencje, patrz abp. Wesołowski). Także Donald Tusk znów postanowił grać dwoma skrzydłami, a nie tylko Giertychem i Kamińskim, zatem pełnomocnikiem rządu ds. równego traktowania uczynił profesor Małgorzatę Fuszarę, w jego rozumieniu bardziej zresztą jako ważną postać Kongresu Kobiet, niż jako feministkę.\nRozumiejąc rozmaite zastrzeżenia nie ułatwiające szczerego entuzjazmu, zachęcałbym jednak lewicę i liberalne centrum do głośniejszego cieszenia się z tych zwycięstw, bo mogą być ostatnie. W kraju, gdzie prawica jednoczy się, żeby zdobyć władzę, a lewica jednoczy się, żeby przeżyć, jedynym oportunizmem rządzących bywa oportunizm wobec Kościoła i prawicy. Tym bardziej wyjątki od tej reguły powinny być odnotowane.\nKiedy Platforma postanowiła znów, nieco pod naciskiem sytuacji, delikatnie pomachać liberalnym skrzydełkiem –bo przerośnięte skrzydło „konserwatywne” da się już tylko wlec za sobą ciężko po ziemi – pojawiło się pytanie dość jednak istotne: czy Donald Tusk powinien zostać szefem Rady Europejskiej, jednego z trzech, obok Parlamentu Europejskiego i Komisji, najważniejszych ciał przesądzających o tym, czy Unia Europejska w ogóle istnieje i jaka jest jakość oraz intensywność tego istnienia?\nZ punktu widzenia interesów Unii Europejskiej, której kolejna faza integracji – także politycznej i społecznej, a nie tylko ekonomicznej – nastąpi wokół euro albo nie nastąpi wcale, Tusk nie powinien być przewodniczącym Rady Europejskiej pod żadnym pozorem. A przynajmniej nie powinien pełnić tej funkcji, jeśli uprawiałby w Brukseli taką politykę, jaką od paru lat uprawia w Warszawie (nie od zawsze, ale od kiedy zrozumiał, że Polska jest dzisiaj krajem prawicowo-katolickim i także w obszarze polityki europejskiej należy się do tego stosować). Jeśli zachowywałby się w Brukseli tak, jak się zachowuje w Warszawie – w sprawie euro, Unii Bankowej, opodatkowania toksycznych operacji finansowych, Karty Praw Podstawowych itp. – będzie w Unii Europejskiej kolejnym „realistycznym hamulcowym”. Zabijającym projekt i wizję instytucji nie będącej nigdy jedynie instytucją politycznego realizmu, gdyż jej ojcowie założyciele rozumieli, że realizm w polityce jest tylko ważnym instrumentem osiągania celów, ale nigdy celem.\nOczywiście, Tusk uwolniony od polskości jako przyduchy, jako patologii, jako nienormalności (którymi Polska nie jest w sposób konieczny, „ze swej natury”, ale którymi bywa często, na przykład jest nimi dzisiaj we wszystkich wymiarach innych niż modernizacja materialna w pewnych obszarach gospodarki i infrastruktury), mógłby się stać w Brukseli zupełnie innym politykiem. Przy całym swoim realizmie. Ale tego po prostu nie wiemy. Nie wiemy nic o jego planach, wizjach (nawet totalnie „przebudzeni” i „odczarowani” czasem je miewają), o tym, jak on myśli. Gdyż niekomunikowanie się z nikim stało się jeszcze jednym ważnym wymiarem jego metody politycznej. Siedzi w swojej norze nieufny wobec wszystkich, czasem tylko łypnie w TV swoim czujnym okiem, ale o swoich planach – nawet tych kluczowych dla polskiej polityki – nikomu nie mówi. Ani swoim towarzyszom partyjnym, ani koalicjantowi, ani społeczeństwu. Nawet kłamać mu się nie chce zbyt intensywnie – z emfazą, z jaką swoim ludziom kłamie Kaczyński, też nie zdradzając im zawartości wnętrza swojej głowy. Taka jest formuła sprawowania władzy w polskiej wersji liberalnej demokracji. Nieufność, łypanie i nic niemówienie. A już na pewno ani słowa prawdy, bo to tylko osłabia pozycję rządzących.\nSkoro zatem nie wiem, jak mogłaby wyglądać polityka europejska Tuska w Brukseli, a wiem, jak wygląda jego polityka europejska w Warszawie, dla dobra Europy nie chciałbym go jako szefa Rady Europejskiej. A na kibolskie rozważania „Polak na ważnej funkcji”, „Polak papieżem” z mojej strony nie liczcie.\nSzczególnie od kiedy zrozumiałem, że akurat „papież biaało-czerwoony!” mnie samemu dostarczył może kiedyś, przez jakiś czas, wąsko tożsamościowej pokoleniowej rozrywki (ech, te zabawy z lat 80-tych), ale akurat Kościół powszechny uczynił znacznie mniej chrześcijańskim (zarodek i zygota, czyli władza Kościoła, ważniejsze od wolności, podmiotowości, szczęścia człowieka, na przykład kobiety, nawet Maria Magdalena będzie musiała urodzić, zadbają o to ks. Oko i minister Królikowski, a Jezusa, jak się sprzeciwi, znów się ukrzyżuje).\nNie byłby też Tusk jako szef Rady Europejskiej żadnym naturalnym liderem „nowej Europy” czy „naszego regionu” (tym bardziej nie byłby nim Jarosław Kaczyński, odgrywający na użytek prawicowego elektoratu histeryczną pseudoimperialną psychodramę „dziadowskiego państwa, które powinno uprawiać jagiellońską politykę wschodnią” – cyt. za Joachim Brudziński). Żadnego regionu, żadnej „nowej Europy” jako podmiotu politycznego w UE, choćby najbardziej luźnego, nie ma. Kraje bałtyckie, Słowacja, Czechy – albo weszły do euro, albo podjęły decyzję o wejściu, albo zmieniają właśnie politykę, żeby taką decyzję móc podjąć. Bułgaria i Rumunia też by chciały, ale sytuacja im jeszcze na to nie pozwala. Pozostają do „reprezentowania przez Polskę” Węgry, które same reprezentują siebie na dobre i złe, więc takie ambicje – obojętnie, Tuska czy Kaczyńskiego –tylko by je mogły rozśmieszyć.\nTożsamość regionalna jest mitem, którego Kaczyński używa do mobilizowania własnego elektoratu niezwykle skutecznie, nawet jeśli w całkowitym oderwaniu od rzeczywistości, więc i Tusk się nauczył. W międzywojniu, kiedy wilsonowska zasada dowartościowania małych i średnich nacjonalizmów zakończyła się piekłem, też zamiast wzajemnej solidarności mieliśmy w naszym regionie wzajemną nienawiść, jako narzędzia której Polacy (Zaolzie) i Węgrzy (przez całą wojnę) wykorzystywali nawet Hitlera, a inne kraje regionu próbowały na zmianę wykorzystywać Hitlera i Stalina, co sprawiło, że zostały w końcu przez Hitlera i Stalina pożarte.\nJeszcze raz zatem powtórzę, że wolałbym – z punktu widzenia wzmocnienia i przetrwania UE jako gwarancji wzmocnienia i przetrwania Polski – żeby w strukturach Unii „nasz region” reprezentował jakiś polityk, który euro ośmielił się przyjąć, więc nie tylko rozumie wartość głębszej integracji europejskiej (Tusk też ją rozumie, tylko mówić o tym nie chce, przynajmniej od kiedy zrozumiał, że mówienie o tym w Polsce wiąże się z politycznym ryzykiem), ale potrafił stworzyć wokół tej kwestii w swoich własnych krajach efektywny konsensus polityczny.\nOczywiście, głębsza integracja Unii wokół strefy euro jeszcze bardziej obnaży fakt pozostawania Polski poza rdzeniem UE: na jej peryferiach, na nowej ziemi niczyjej, w nowej strefie buforowej (nie korzystamy z położenia i sytuacji Wielkiej Brytanii ani nawet Danii, więc jak ktoś uczyni takie porównanie, pamiętajcie, że albo jest głupcem, albo świadomym manipulatorem).\nPorozmawiajmy jeszcze o polskim wymiarze potencjalnej nominacji Tuska. W końcu, wielu polityków i publicystów usiłuje właśnie w ten sposób Tuska z Polski wyeksportować. Gdyby Tusk pozostawiał za sobą podmiotową liberalną partię, wzmocnienie takiej podmiotowej partii europejską funkcją jej byłego lidera stałoby się skutecznym narzędziem utrudniającym eurosceptycznej i antyliberalnej prawicy przejęcie w Polsce władzy.\nJednak Tusk pozostawiłby dziś za sobą „ch…, d… i kamieni kupę”. Niekoniecznie nawet w wymiarze państwowym i gospodarczym, ale w wymiarze partyjnym na pewno.\nPozostawiłby za sobą partię Ewy Kopacz, Protasiewicza, Biernata…, a więc polityków i polityczki, od których, nawet w nieobfitującej w osobowości polityce polskiej, trudno znaleźć postacie mniej efektywne, mniej charyzmatyczne, mniej zniechęcające do zaangażowania się w polską politykę, choćby jako wyborca.\nPonieważ ludzie, na których stawia Tusk w Platformie Obywatelskiej to jego wytwory, żyjące tylko życiem, jakiego on im udzielił, wobec tego Tusk musiałby rozciągnąć specyficznie polską formułę władzy wodzowskiej, jednoosobowej, z samej tylko Warszawy, gdzie ta formuła już i tak osiągała granice swej efektywności, na Warszawę i Brukselę. Co jeszcze bardziej obniżyłoby jego efektywność rządzenia w obu tych stolicach.\nJest pomysł z importem do Platformy Dutkiewicza, prezydenta Wrocławia. On też jest politykiem reprezentującym nowe polskie mieszczaństwo w jego obecnej, nie najlepszej fazie. On też jest politykiem, który nauczył się oportunizmu wobec prawicy i mediów w ich najbardziej patologicznej formie. Wzywając ostatnio od odstąpienia od wymierzenia – i tak symblicznej zresztą – kary narodowcom, którzy atakowali Baumana w czasie wykładu na uniwersytecie. Czyniąc to w dodatku w odpowiedzi na „apel Maksa Kolonko” (w porównaniu do „Maksa mówiącego, jak jest” nawet „Gazeta Polska Codziennie” to coś w rodzaju „New York Timesa” czy „Washington Post”, a „W sieci” i „Do rzeczy” to nieomalże „The Economist”), przekroczył granicę tego oportunizmu, której Donald Tusk jednak do tej pory jeszcze nie przekroczył, nawet żonglując Romanem Giertychem i Michałem Kamińskim.\nPo przeanalizowaniu różnych „za” i „przeciw” wyszło mi zatem, że Donalda Tuska wolałbym mieć w kraju. Szczególnie w takim kraju, w którym prawica jednoczy się, żeby przejąć władzę, a centrolewica jednoczy się, żeby przeżyć.\nPolski napastnik europejskim biurokratą\nSutowski: Za mało nas, kombatantów roku ’89\nDziemianowicz-Bąk o wykładzie Tuska: Miło, sprawnie, bez przełomu


Podwyżki opłat za wywóz śmieci. Od dzisiaj mieszkańcy stolicy zapłacą więcej | BiznesINFO\nPodwyżki opłat za wywóz śmieci. Od dzisiaj mieszkańcy stolicy zapłacą więcej\nWywóz śmieci uderzy po kieszeniach warszawiaków. Od 1 marca wchodzą w życie nowe stawki opłat za odbiór śmieci. Miesięczna kwota za odbiór nieczystości segregowanych z domu jednorodzinnego wyniesie 94 zł, a z mieszkania w bloku czy kamienicy - 65 zł.\nWywóz śmieci z nowymi stawkami, już od 1 marca. To efekt zmian, które uchwaliła Rada Warszawy pod koniec ubiegłego roku.\nOwe zmiany - jak zauważa Bankier.pl - najbardziej uderzą po kieszeni tych, którzy samodzielnie zamieszkują lokal, gdyż opłaty w ich przypadku wzrosną nawet o 600 procent. Mniej odczuwalna będzie różnica ceny dla gospodarstw wieloosobowych.\nPortal przypomina, że dotychczas przy naliczaniu opłat za odbiór śmieci w mieście stosowało się metodę mieszaną - zależną od klasy gospodarstw. Kwoty różniły się zależnie od liczby mieszkańców i typu zabudowy: domu jednorodzinnego, lokalu mieszkalnego w domu jednorodzinnym, w którym wydzielono dwa takie lokale oraz nieruchomości wielolokalowej.\nZgodnie z dotychczasowymi przepisami jedna osoba zamieszkująca dom jednorodzinny za odbiór segregowanych śmieci płaciła 30 zł miesięcznie, dwie osoby - 45 zł, a trzy i więcej - 60 zł. W przypadku lokalu w domu jednorodzinnym opłaty wynosiły odpowiednio: 15 zł, 23 zł i 30 zł. Podobnie było w nieruchomościach wielolokalowych, np. w blokach mieszkalnych i kamienicach, najniższą stawkę płacą obecnie jednoosobowe gospodarstwa domowe. Stawka dla jednej osoby za odbiór segregowanych śmieci to 10 zł, dwóch osób - 19 zł, trzech - 28 zł, a czterech i więcej - 37 zł. W razie niesegregowania śmieci doliczało się 20 proc. wskazanej kwoty.\nWywóz śmieci. Nowe stawki\nNowe przepisy przewidują ryczałt. Stała miesięczna kwota za odbiór nieczystości segregowanych z domu jednorodzinnego wyniesie 94 złote, a z mieszkania w zabudowie wielorodzinnej - 65 złotych za miesiąc. W razie niesegregowania opłaty będą dwukrotnie większe.\nCzęść gospodarstw domowych będzie mogło liczyć na wsparcie osłonowe, wynoszące min. 50 proc. dofinansowania do rachunków za opłatę odpadową. Z szacunków warszawskiego ratusza wynika, że będzie go potrzebowało ok. 7,5 tys. gospodarstw. Na pomoc będą mogły liczyć gospodarstwa jednoosobowe, w których dochód nie przekracza 1 752,50 zł netto. Ale pod uwagę będą brane również inne kryteria dotyczące sytuacji życiowej osób, takie jak ukończenie wieku emerytalnego, niepełnosprawność lub utrzymywanie się wyłącznie ze świadczeń emerytalno-rentowych.\nJak warszawski ratusz tłumaczy wzrost cen za wywóz śmieci? Czynnikami rynkowymi, a także zmianami legislacyjnymi. Chodzi m.in. o ustanawiającą wymóg segregacji śmieci nowelę ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która weszła w życie na początku września zeszłego roku. Władze stolicy nie wykluczają, że w przyszłości opłata za śmieci zostanie powiązana ze zużyciem wody. Takie rozwiązanie proponowali podczas grudniowej Rady radni PiS, ale wiceprezydent Warszawy tłumaczył, że wprowadzenie takiej metody było niemożliwe w odpowiednim terminie.\nPortal przypomina, że w związku ze zmianą systemu naliczania opłat do 10 kwietnia konieczne jest złożenie nowych deklaracji o ich wysokości. Deklaracje są składane przezwłaścicieli nieruchomości (np. osoby fizyczne – w przypadku budynków jednorodzinnych) oraz osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną w przypadku budynków wielolokalowych (np. zarządy spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych).


Agijoga to pomysł na to, jak kompleksowo dbać o cerę. Łącząc kwalifikacje instruktorki Jogi Twarzy z wiedzą w zakresie healthy aging, chcę pokazać Wam jak w naturalny sposób pielęgnować twarz i opóźniać procesy starzenia. Wszystko w zgodzie z naszym rytmem biologicznym.\nNa co dzień promuję nurt healthy-aging. W swoim gabinecie oferuję holistyczne pakiety pielęgnacyjne, specjalizuję się w prowadzeniu terapii przeciwtrądzikowych. Opracowałam metodę terapeutyczną, w której odpowiednio dobrana dieta, detoksykacja, suplementacja oraz naturalna ziołowa pielęgnacja, wspomagają leczenie przewlekłych zmian skórnych.\nInformacje o tym gdzie można ze mną ćwiczyć jogę twarzy, czy też sprawdzić co nowego w ofercie znajdziecie w (zakładka warsztaty).\nSpecjalizuję się w pielęgnacji cery, opartej o właściwą dietę, ćwiczenia jogi twarzy oraz naturalną pielęgnację i masaże, które na zasadzie synergii wpływają na opóźnianie procesów starzenia się organizmu jak i skóry, wykonuję również zabiegi akupunktury kosmetycznej.\nZ wykształcenia jestem absolwentką kierunku Naturoterapii, gdzie uzyskałam tytuł licencjonowanego naturoterapeuty, ale również ukońcyłam studia wyższe na kierunku Zarządzanie, co przydaje mi się w prowadzeniu działalności. Na bieżąco uzupełniam swoje kwalifikacje poprzez udział w różnego rodzaju kursach czy szkoleniach. W Krakowie prowadzę własny Gabinet naturalnych terapii anti-aging BioMedSkin. Swoim klientkom oferuję naturalne metody pielęgnacji cery i zdrowia, chcąc zaszczepić w nich nawyk pielęgnacji oparty o naturalne metody, właściwą dietę oraz odpowiednie ćwiczenia. Łącząc te wszystkie elementy będziemy wyglądać młodziej, będziemy zdrowsze, pełne energii i dobrego samopoczucia.


Nowe recepty wylądują na śmietniku. Bo muszą być trzy kody kreskowe. 1,5 tony recept do wyrzucenia! | Express Ilustrowany\nNowe recepty wylądują na śmietniku. Bo muszą być trzy kody kreskowe. 1,5 tony recept do wyrzucenia!\nOkoło 1,5 tony nieważnych czystych recept zaprezentowano wczoraj w siedzibie Okręgowej Izby Lekarskiej w Łodzi. To około miliona druczków, które kosztowały 50 tys. złotych.\n- Za te pieniądze można by sfinansować leki dla 60 pacjentów w szpitalu lub przyjąć 1000 chorych w specjalistycznej poradni przyszpitalnej - twierdzi Adriana Sikora, rzecznik OIL w Łodzi.\nWspomniane druki straciły ważność z końcem marca, nim udało się je wykorzystać. Stało się tak, bo 21 grudnia 2012 r. minister zdrowia podpisał zmianę rozporządzenia w sprawie recept lekarskich. Wprowadził nowy wzór, obowiązujący od nowego roku. Niestety, większość lekarzy miała już zrobiony zapas na kolejny rok. Rozporządzenie dopuszczało używanie starego wzoru recept nie dłużej niż do końca marca 2013 r. Zdaniem lekarzy należących do OIL w Łodzi, druczków, które zakupili przed wejściem w życie grudniowej zmiany rozporządzenia, nie wykorzystali nawet w połowie.\nrecepty na makulatur...\nleon 09.05.2013 11:42:57\nPosadzić "ministra" za niegospodarność\nemeryt 09.05.2013 07:20:59\nW tygodniu przedświatecznym 2012 r.otrzymaem w NFZ zlecenie na wydrukowanie recept,które miały mi starczyć na nastepne lata.Recepty wydrukowałem,apo kilku dniach okazało sie,że sa ważne przez kwartał2013 r.teraz trzeba zaczynać wszystko od poczatku!Nie dziwię sie,ż e potrzebna jest gromada osób(nie zawsze sympatycznych),które muszą mieć co robić i brać nasze pieniądze za nieptrzebne czynności!Ciekawe kiedy znowu coś zmienią,żeby nadal się ZATRUDNIAĆ i marnowaćć stery papierów na nowe zlecenia?\nczytelnik 09.05.2013 00:02:36\nSkoro wzór recepty określa rozporządzenie to czy nie można "wymóc" na ministrze wprowadzenia takiego wzoru, który można byłoby uzyskać ze starych recept uzupełniając go techniką drukarską lub stemplem?\nJeśli tak wiele pieniędzy ma się zmarnować to działanie ministra nie jest do końca racjonalne. A może już czas wprowadzić e-recepty na kartach chipowych i po bólu?!\nMintaj 08.05.2013 21:56:14\nA może to lekarze wykazali się niegospodarnością zamawiając niepotrzebnie takie ilości recept na zapas...od stycznia 2012 było wiadomo, że wejdą zmiany w drukach recept...a w Łodzi się nie spodziewali...\ntak 08.05.2013 19:28:18\nŁódź ul,Złotno, miała monopol na druki i obowiązek umieszczenia na recepcie adresu firmy, lekarze gratis zapewniali reklamę/ bo musieli/\nHamster 08.05.2013 16:00:45\nZgadzam się! Zdrajców! Złodziei! Zbrodniarzy na narodzie Polskim! Powiesić! Publicznie żeby byli przestrogą dla innych!\nzetes 08.05.2013 15:15:22\nChyba ok.10 lat wstecz wydrukowano i przekazano ludziom miliony książeczki RUM /Rejestr Usług Medycznych/. RUM-y zafunkcjonowały jedynie w woj. lubuskim i służyły tam ok.10 lat .Zawierały pełną historię o leczeniu pacjenta /wizyty,zabiegi,przepisane leki/ Reszta- książeczek się zmanowała . Np.w woj.wielkopolskim,\ngdzie bywam w odwiedzinach leżą jeszcze po szufladach te nie użyte książeczki.\nRUM-y w reszcie kraju nie zadziałąły bo nie były w interesie lekarzy - pełna kontrola NFZ .\nAle marnotrawstwo również olbrzymie .\ngb 08.05.2013 14:16:52\nCiągle straty, straty, straty.Ile to już te rządy przysporzyły nam strat.\nMarecek 08.05.2013 12:46:13\nPrzecież za druczki zapłacili lekarze albo przychodnie - ministrowi wszystko jedno kto się dokłada do podatków i nabija kasę drukarniom!\nadsenior 08.05.2013 10:28:46\nZa Zulu-Gulą można powiedzieć - "POLSKA TO BOGATY KRAJ"!\nStefan Szczaw 08.05.2013 07:37:41\npewnie koleś ministra "zdrowia" ma drukarnię....\nTOKO 08.05.2013 00:04:41\nNiech teraz minster zapłci za to z własnej kieszonki ,a na tych złych druczkach niech sobie zupy nagotuje.\n,,,,,,,,,,, 07.05.2013 22:59:35\nniech nam zdychają staruchy bez leków\nxxx 07.05.2013 22:28:03\nA czy strop w tym pomieszczeniu wytrzyma te 1,5 tony?\nxxx 07.05.2013 22:27:42\nWyniki II tury wyborów prezydenckich w Łódzkiem


Pamiętam jak jeszcze niedawno były mrozy i spadło dużo śniegu, ale w końcu przyszła długo wyczekiwana wiosna. Chyba nic tak nie cieszy jak widok słońca i ciepłe dni :)\nO skórę twarzy dbamy cały rok, stosując różnego rodzaju maseczki. Dzisiaj mam dla Was krótką recenzję jednej z dwóch maseczek - Bielenda Carbo Detox, która jest już wszystkim znana a opinie są podzielone, więc i ja podzielę się swoją ;)\nJest to jedna z trzech maseczek, ja wybrałam do cery suchej i wrażliwej. Oczyszczająca maska węglowa działa silnie detoksykująco, poprawiając stan skóry suchej i wrażliwej.\nDzięki zawartości aktywnego naturalnego węgla oczyszcza skórę z toksyn, odświeża, regeneruje i nawilża. Ujędrnia i wzmacnia cienki, delikatny naskórek.\nAktywny węgiel, który w kosmetyce jest zwany czarnym diamentem, działa antybakteryjnie, oczyszczająco, ściągająco jak również wyrównuje koloryt skóry.\nAlgi chlorella, tak jak aktywny węgiel oczyszczają skórę z toksyn, poprawiają koloryt cery jak i redukują zaczerwienienia, intensywnie nawilżają i odżywiają skórę.\nMimo tych dwóch głównych składników, które tak dobrze mają wpłynąć na cerę, u mnie niestety się nie sprawdziła. Żadnego efektu nie zauważyłam, więc działanie słabe ;)\nA za jakiś czas recenzja maseczki z Marion :)\nI na koniec zapraszam Was do polubienia strony BellaDeVenus na Facebook'u, aby być na bieżąco z nowymi postami na blogu!\naktywnywegiel algichlorella beauty belladevenus bielenda blog blogerka blogger cera detox Facebook maseczka nawilżenie oczyszczenie recenzja twarz węgiel zabieg\nEtykiety: aktywnywegiel algichlorella beauty belladevenus bielenda blog blogerka blogger cera detox Facebook maseczka nawilżenie oczyszczenie recenzja twarz węgiel zabieg\nJagoda Kwiatkowska 29 marca 2017 21:16\nBardzo lubię wszelkiego rodzaju maseczki.szkoda jednak ze u Cb sie nie sprawdziła :(\nWerter 2 kwietnia 2017 14:13\nDlaczego tekst o Facebooku jest skreślony? O.o\nO maseczce nie słyszałam, ale to pewnie z tego powodu, że nie rozglądam się za tego typu produktami. Niby składniki są, więc szkoda, że nie zadziała. ;/\nbelladevenus 2 kwietnia 2017 23:36\nChciałam żeby zwrócił uwagę ten tekst ;)\nEwelina Sichelska 12 kwietnia 2017 23:11\nMaseczka jest fajna, ale w połączeniu z "parówką", która ładnie otwiera pory.\nZapewne każda z nas zna to uczucie, kiedy budzi się rano nie wyspana z sińcami pod oczami i pewnie w jakiś sposób próbuje z nimi walczyć. Tak do końca nie wiem czy jest możliwość pozbyć się ich na dobre. W takich momentach na ratunek przychodzą nam korektory pod oczy różnych marek, które można używać na co dzień. Co byśmy bez nich zrobiły? Nie mam pojęcia. Jedne marki są lepsze, drugie gorsze.. Wszystkie w sumie zależy co wymagamy od danego produktu. Mimo, że w tytule postu są trzy znane marki, to tylko dwie z nich są dla mnie odpowiednie. Na pierwszym miejscu jest korektor MAX FACTOR CC. Używam go od miesiąca i mogę stwierdzić, że naprawdę bardzo dobrze sobie radzi z sińcami pod oczami, który właśnie jest do tego przystosowany. Spełnia moje oczekiwania. Dobrze kryje rozjaśniając cienie, trwały o kremowej konsystencji, nie roluje się. Jest to korektor w kredkowym sztyfcie, dzięki czemu łatwo się go nakłada. Niestety jest dość jasny, więc nakładam na niego puder. Jedynym minusem jest …


Nowinki technologiczne pomocne w treningu - Kursy trenerskie | ATS - Akademia Trenerów Sportu\nNowinki technologiczne pomocne w treningu\nNowoczesne przyrządy i aplikacje na telefon, z którymi można ćwiczyć, pomagają zmotywować do dobrego treningu i zmierzyć parametry takie jak tętno czy przebiegnięty dystans oraz spalone kalorie. Które nowinki technologiczne pomagają obecnie osobom ćwiczącym? Jak działają?\nBieg ze smartfonem\nModzie na nowinki w fitnessie sprzyja duży rozwój aplikacji na urządzenia mobilne. Dzięki Endomodo, Runtastic czy Sports Tracker nasz telefon monitoruje między innymi prędkość, spalone kalorie oraz czas treningu.\nKiedy biegniemy lub jedziemy na rowerze, po każdym pokonanym kilometrze aplikacja informuje nas o tempie oraz o pokonanym dystansie. Umożliwi też obejrzenie mapy naszego treningu oraz poznanie polecanych tras w bliskim otoczeniu, a także, po zintegrowaniu z dodatkowym urządzeniem, pomiar i kontrolę tętna. Dzięki aplikacjom możemy też gromadzić wyniki treningów oraz je analizować, a następnie pochwalić się swoimi osiągnieciami na Facebooku. Takie aplikacje pozwalają nam też śledzić postępy przyjaciół i podpowiedzą, jak ich pokonać.\nCoraz bardziej popularne są też gry fitness na konsole xbox albo sony.\nW takich grach możemy zarówno wziąć udział w grupowych zajęciach online, jak i wymyśleć swój własny program treningowy, który zrealizujemy pod okiem wirtualnego trenera. Bezprzewodowe pady ruchu dołączone do konsoli umożliwiają dodatkowo zmienić nasze lokum w salę gimnastyczną, w której możemy odbyć sesję zajęć z zumby.\nSerwisy takie pozwalają jednak nie tylko na ćwiczenia w domowym zaciszu. Wspierają też nasze wysiłki o utrzymanie dobrej kondycji poza nim. Dzieje się tak dzięki możliwości ich zintegrowania z wyżej wspomnianymi aplikacjami mobilnymi.\nCzym jest trening kardio ?


admin – Mieszkaj na Swoim\nCo wiemy o rynku nieruchomości na koniec 2019?\nCo wiemy o rynku nieruchomości w Krakowie na koniec 2019? Zmiany cen i przewidywane tendencje Kraków, uchodzący za jedno z najpiękniejszych miast w Polsce, podzielił… Czytaj więcej »Co wiemy o rynku nieruchomości na koniec 2019?\nNareszcie! Udało Ci się znaleźć wymarzoną nieruchomość, wynegocjowałeś cenę ze sprzedającym i uzgodniłeś warunki umowy. Teraz przyszedł czas na postawienie kropki nad „i”, czyli zawarcie… Czytaj więcej »Wizyta u notariusza – porady\nPorady przy podziale działki\nZ wielu przyczyn, najczęściej sprzedażowych, bądź rodzinnych, konieczny jest podział działki budowlanej. Większy teren może zostać bez trudu podzielony na dwie mniejsze lub więcej działek.… Czytaj więcej »Porady przy podziale działki


Loreal Paris Men Expert Invincible 150 ml | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Zdrowie i uroda›Pielęgnacja ciała›Antyperspiranty, dezodoranty›Loreal Paris Men Expert Invincible 150 ml\nLoreal Paris Men Expert Invincible 150 ml\nMarka: Loreal Paris Nr katalogowy: 100002758015\nMen Expert Invincible Men´s Scented Deodorant jest perfumowany spray do ciała, która ochroni Cię przed irytującym zapachem i potem. Zapewnia nieodparty zapach i świeżość przez cały dzień, gdziekolwiek jesteś. Pełny opis\nNr katalogowy: 100002758015\nMen Expert Invincible Men´s Scented Deodorant jest perfumowany spray do ciała, która ochroni Cię przed irytującym zapachem i potem. Zapewnia nieodparty zapach i świeżość przez cały dzień, gdziekolwiek jesteś.\nzapewnia ekstremalną, 96-godzinną ochronę przed potami,\ndługotrwały świeży zapach,