Egipt w wersji all inclusive czyli Grażynka i Janusz na wakacjach - Pierniki bez lukru\nEgipt w wersji all inclusive czyli Grażynka i Janusz na wakacjach\nPosted on 01/12/2018 16/12/2018 Author admin 2\nGdzie po słońce pod koniec listopada?\nOczywiście najchętniej do Tajlandii, ale co zrobić jak są pewne ograniczenia czasowo-ekonomiczne? Zastanawialiśmy się chwilę, szukaliśmy rozwiązań – Kanary? Maroko? Egipt? Chcieliśmy, jak zazwyczaj, ogarnąć wyjazd samodzielnie. Ale czasu mało, siły mało, chęci jakoś też mało. Postanowiliśmy więc tym razem pójść na łatwiznę i kupić wywczas. Po ustaleniu daty i budżetu zostało nam tylko przejrzeć oferty i dobrze wybrać.\nTanio, ciepło i w miarę niedaleko okazało się jednak być tylko w Egipcie. Przejrzeliśmy wakacje.pl, travelplanet.pl, bezpośrednie oferty kilku biur podróży a nawet podreptaliśmy do punktów sprzedaży bezpośredniej, żeby zasięgnąć tzw. języka.\nListopad w Egipcie to dobra opcja dla tych, którzy źle znoszą upały i nieprzebrane tłumy. Temperatury przyjemne, wieczory nawet przynoszą chłodek. Łatwiej wybrać się na wycieczki fakultatywne, bo upały nie dokuczają. No i podobno tzw. zemsta faraona czyli przymusowe spędzanie części urlopu na tronie jest znacznie mniej prawdopodobne w chłodniejszej porze. Chociaż prawdziwa zemsta dopada podobno rzadko. Faraon mści się raczej na hotelowych gościach za nieumiarkowanie w piciu i jedzeniu:)\nW listopadzie w Egipcie, może trochę albo nawet mocno wiać. Podobno najmocniej w Marsa Alam. Nasz wybór ograniczył się więc do Hurgady lub Sharm el Sheik. Zastanowiliśmy się na czym nam w czasie tego wyjazdu zależy najbardziej. Doszliśmy do wniosku, że na świętym spokoju, przyjemnym hotelu i możliwości zobaczenia rafy. Pierwsza myśl o Hurgadzie została porzucona – Hurgada jest podobno duża, głośna a rafa w okolicach zniszczona. Dla osób chcących nieco zwiedzić, pojechać do Luksoru, Doliny Królów, Abu Simbel i Asuanu Hurgada jest lepszą lokalizacją. Jeśli ktoś woli przez tydzień po prostu odpoczywać a może i ponurkować, lepszy będzie wyjazd do Sharm el Sheik. No i pogoda minimalnie lepsza w Sharmie. No więc Sharm. Teraz tylko dobry hotel w dobrej cenie w odpowiednim terminie i … mamy to.\ntu byliśmy – Pierniki 🙂\nKupienie wyjazdu w dzisiejszych czasach trwa tyle co parę klików w internetach. Kliku-klik i gotowe. W kapciach, bez wychodzenia z domu można kupić prawie wszystko, wczasy też. No i tak zrobiliśmy, na trzy dni przed wyjazdem. To właściwie nasze drugie (po Tunezji) wakacje kupione w biurze. Niech tam ludzie gadają, że poszliśmy na łatwiznę, że all inclusive to wariant niegodny awanturników, podróżników , ale za to godny pierników:)\nNiech gadają, a my zmęczeni życiem chcieliśmy spokoju – plan na tydzień to leżing, plażing, drinking, dancing a z wysiłku planowaliśmy tylko drobny – intelektualny czyli krzyżówki i lekturę.\nŚmiejemy się, że all inclusive w Egipcie to wybór trochę z oszczędności, żeby nie powiedzieć z biedy. 4h lotu i z mokrej, zimnej i pochmurnej ojczyzny z temperaturą oscylującą w okolicy 0 stopni przenieśliśmy się do innego świata. Na 20 minut przed lądowaniem świat ten wyglądał dość … pusto, pustynnie, księżycowo wręcz. Życia brak.\nSharm el Sheik z lotu stalowego ptaka\nHotel w Sharm Nabq Bay.\nW Sharm el Sheik życie jednak było. Wybraliśmy 5-cio gwiazdkowy (oczywiście w skali egipskiej) Hotel Grand Plaza Resort – prawie 8 dni w opcji all inclusive w cenie 1499 złociszy za wszystko – wydało nam się rozsądną propozycją. Luksus a w zasadzie mały luksusik dostępny dla Grażyn i Januszy (Januszów?). Hotel położony jest co prawda 20 km od centrum Sharmu, w dzielnicy hotelowej Nabq Bay ale w ogóle nam to nie przeszkadzało. Tuż za hotelem mnóstwo jest sklepów, agencji turystycznych i innych atrakcji, jeśli ktoś ich pragnie. Sam hotel przyzwoity, pokoje duże i jak na egipskie standardy dość czyste. Obiekt rozległy, więc można dostać pokój blisko plaży lub blisko najspokojniejszego basenu i restauracji. Obie opcje dobre i tak trzeba się nachodzić, to jednak poczytujemy na plus. Na terenie obiektu znajduje się kilka restauracji (2 all inclusive), kilka basenów, kilka barów na zewnątrz. Animacje odbywają się w ciągu dnia a show time, codziennie o 21.30. w hotelowym amfiteatrze. Na terenie hotelu jest kilka sklepów i prywatny gabinet lekarski. Na upartego można przez tydzień nie wychodzić i jest OK.\nGoście hotelowi, jak to zwykle bywa międzynarodowi. Dość duża grupa Włochów, sporo starszych Niemców, trochę Polaków, ale głównie goście rosyjskojęzyczni. Pierwsza myśl – to Ruskie czy z Rosji. Okazuje się, że nie. Rosjanie nie będą jeździć do jakiegoś biednego Egiptu, jak Karaiby czy Seszele czekają:). Goście, których określaliśmy jako ruskich okazali się być mieszkańcami Ukrainy, Białorusi i … Kazachstanu. Oczywiście przewaga rosyjskojęzycznych gości determinowała język, jakim posługiwali się animatorzy, kelnerzy, obsługa, a także sprzedawcy w sklepach i wszelkiej maści straganach. Jako, że edukowaliśmy się w czasach, kiedy rosyjski był w szkołach obowiązkowy jak dzisiaj angielski jakoś dawaliśmy radę 🙂\nWidok z tarasu z poziomu recepcji, za basenami plaża i morze\nPierwszy wieczór po przylocie i kolacji bardzo sympatyczny. Ciepło, drinki przy basenie, palmy nad głową…. cudownie. Aż tu nagle … zaczął się nasz drobny horror, którego nie przewidzieliśmy. KOMARY! Cholerne komary, o których w listopadzie w Polsce kompletnie nie pomyśleliśmy, więc nie spakowaliśmy niczego prewencyjnego. Zaczęliśmy się skrobać po kończynach, złorzecząc tym malutkim acz krwiożerczym istotom. Obejrzeliśmy show time (fakir i poskramiacz ognia, dobrze zbudowany egipski młodzian odwrócił na jakiś czas uwagę od tych krwiopijców). Po powrocie do pokoju okazało się, że one tam też są! Nie spaliśmy do godziny trzeciej nad ranem. Bzzzzz … klap ….. bzzzz …. ku… a ja p…. spać się chcę … bzzzz… o nie ….. bzzz … włącz klimę, bo okna nie otworzymy przecież a gorąco jakoś .. .bzzzz…. Listopad, zimny polski listopad ma swoje plusy …. bzzz …. musimy kupić jutro coś na moskity, bo jak tak dalej pójdzie to ja do domu wracam bzzzz ….. chrrrr ….\nwidok ze baru Luna a nad nami księżyc w pełni, do nóg łaszą się komary\nNastępnego wieczoru było ciut lepiej. Po południu poszliśmy do Pharmacy i wybraliśmy jakiś odstraszacz w postaci psiukanego specyfiku. Działał średnio, ale przynajmniej w pokoju sytuacjia się poprawiła i mogliśmy normalnie spać. A mogło być tak pięknie. Ciepłe, miłe wieczory i te małe potwory – taki pakiet all inclusive.\nPogoda, w Sharmie w listopadzie\nPogodę mieliśmy generalnie dobrą jak na tę porę roku 25-28 stopni w dzień, raczej słonecznie (dwa dni częściowo były pochmurne), wieczory ciepłe lub w miarę ciepłe. Ja nadziewałam sweterek, Piernik siedział twardo w krótkim rękawie, Włosi w kurtkach 🙂 Zdarzyły się też ze 2 dni z silnym wiatrem, co spowodowało wywieszenie czerwonej flagi na pomoście i zakaz kąpieli w morzu. Grudzień, styczeń, luty w Egipcie są zwykle miesiącami na zwiedzanie a nie na opalanie i kąpanie, chociaż podobno i piękna słoneczna pogodna zdarzyć się może.\nMy z pogody byliśmy zadowoleni, nie za gorąco, słońce grzało, ale nie paliło. Wszystko jak trzeba. Morze o temperaturze Adriatyku latem lub naszego jeziora w upalne lato. Ciepłe, ale nie bardzo, wejście do wody czasem wymagało paru podejść, ale po zanurzeniu się było wspaniale.\nMorze Czerwone jest podobno najcieplejszym morzem świata. Temperatura zimą waha się od 18 do 27 stopni, latem do 25 do 32. Jest też najbardziej zasolonym morzem na świecie (6 razy bardziej niż Bałtyk, ale 7 razy mniej niż Morze Martwe). Zasolenie Morza Czerwonego wystarczy jednak aby swobodnie położyć się na wodzie nawet z rękami pod lub nad głową.\nPiernik leży zupełnie swobodnie a ruki wwierch\nRafa tuż przy hotelu, dostępna jest z pomostu, chodzenie po rafie jest oczywiście surowo zabronione. Dość długi pomost przechodzi ponad rafą i kończy się w miejscu, gdzie ściana już biegnie pionowo w dół. Dalej tylko błękitna otchłań. Woda jest przejrzysta. Z pomostu piękne, kolorowe ryby są na wyciągnięcie ręki. Morze Czerwone i rafa są na pewno jednym z nawiększych bogactw Egiptu.\nPiernik dzielnie moczy się w wodach Morza Czerwonego i próbuje filmować rafę i ryby\nNa plaży hotelowej do dyspozycji gości oczywiście są leżaki z parasolami i beach bar, gdzie napoje alkoholowe i bezalkoholowe dostępne są do zmierzchu czyli do godziny ok. 16.30. Nam poza oglądaniem życia pod wodą zostaje leżenie na leżaku, czytanie, konwersacja i obserwacja, czyli słodkie lenistwo aż do zachodu słońca z przerwą na obiad. O to chodziło!\nNie każdy dzień naszego plażowania był słoneczny. I to też trzeba wziąć pod uwagę wybierając się do Egiptu zimą. Jeśli ktoś nastawił się tylko na smażenie, mógł się troszeczkę rozczarować. Na morzu zdarzały się dni ze sporymi falami, wiatr tarmosił wtedy włosy (raczej nie Piernikowi) ale i tak pogoda lepsza niż zazwyczaj nad Bałtykiem w sezonie. Przynajmniej nie padało:)\nNiebo w Egipcie nie zawsze jest czyste i błękitne\nRóżnokolorowe opaski czyli językowa wieża babel?\nSłyszeliśmy o tym, że goście hotelowi są różnicowani ze względu na narodowość. Faktycznie, odkryliśmy, że w zależności od narodowości goście nosili opaski różnego koloru. My trafiliśmy do grupy „słowiańskiej” razem ze wszystkimi rosyjskojęzycznymi gośćmi. Czy to oznacza lepsze lub gorsze traktowanie? Chyba nie, wydaje się, że to rozróżnienie ma na celu dopasowanie języka, w jakim obsługa zwraca się do gości. Do nas przez nasze opaski obsługa z uśmiechem zwracała się po rosyjsku\n„Zdraswujtie! Kak dzieła?”\nGrażynka z Januszem w Egipcie 🙂\nPoza hotelem dokładnie to samo. Trochę się na początku denerwowaliśmy braniem nas za ruskich, ale po jakimś czasie próbowaliśmy odpowiadać po rosyjsku i wszystko było OK. Przecież wystarczy spojrzeć – wyglądamy jak ruska para, więc co tu się oburzać:)\nKażde wyjście poza bramę hotelu kończy się próbą nawiązania kontaktu z potencjalnymi klientami czyli z nami. Klienci z nas marni, bo nie jesteśmy fanami współczesnej dyscypliny sportowej zwanej shoppingiem, ale Egipcjanie tego nie wiedzieli.\n„Smatri, smatri, sumku nie nada?”\n„We are from Poland”\n„O! Jak się masz! Lewandowski. Chodź, dobra cena”\nSzczerze podziwiamy zdolności językowe sprzedawców w krajach arabskich, ale ich sposoby na „aktywną sprzedaż” są dla nas wyjątkowo męczące i powodują, że nie chce nam się wychodzić poza hotel. Nie chciało nam się znowu opędzać od natrętnych sprzedawców. My po prostu nie przepadamy za tymi arabskimi zabawami handlowymi. A dodatkowo czasem trzeba było się chwilę zastanowić cóż to za sklep, ponieważ szyldy często są pisane ruskimi bukwami. Uchyliła się nam jednak klapka w głowie, za którą ukryła się dawno nie używana znajomość rosyjskiego. I ledwo, ale jednak udawało nam się rozszyfrowywać szyldy. Zastanawialiśmy się tylko dlaczego na jednym z szyldów widnieje napis CCCP czyli ZSRR, mimo, że taki kraj nie istnieje od lat …\nAll Inclusive czyli ile organizm może wytrzymać?\nSzczerze mówiąc nasze organizmy wytrzymały tę formułę w miarę dzielnie dlatego, że staraliśmy się korzystać dość rozsądnie i z umiarem, jedząc i pijąc a nie nażerając się i chlejąc. Hotelowa kuchnia trochę nam w tym pomogła, ponieważ serwowane dania były po prostu mdłe. Rozumiem, że pod białego turystę gotuje się inaczej, bezpieczniej, no ale bez przesady. Mięsa, ryby, warzywa, ryż, ziemniaki, makarony – wszystko smakowało dość podobnie. Pomagaliśmy sobie dostępną solą, pieprzem, limonką i smakowymi oliwami, ale efekt był mizerny. Nie wiem, czy to przypadłość tego hotelu czy generalna.\nNapoje w opcji zwykłego all inclusive to woda, kawa i herbata, sokopodobne napoje z dystrybutora (obrzydliwie słodkie) i ewentualnie drinki bez alkoholu z miętą, limonką i sztucznym syropem z butelki.\nAlkohole lokalne dostępne w opcji to może poza piwem – katastrofa. PIwo jasne, lekkie, dość przyjemne.\nWino? To, co podają trudno nazwać winem. Próbowałam dzielnie białego i czerwonego, ale przerzuciłam się na piwo, ponieważ mimo szczerych chęci (no chęci były:) nie dałam rady tego „wina” pić. Whisky lokalna, nawet z colą chyba jeszcze gorsza niż wino. Stwierdziliśmy że smakuje jak tussipect – taki syrop na kaszel pity w dzieciństwie. Rum z czymś tam może trochę lepszy.\nNie chcąc się dalej mordować tymi darmowymi napojami udaliśmy się w poszukiwaniu sklepu monopolowego. Jak powszechnie wiadomo sklepów monopolowych w krajach muzułmańskich wiele nie ma. Ale kto szuka ten znajdzie. Przy głównej drodze w Sharm Nabq Bay prawie na wprost naszego hotelu był sklepik z winami oraz innymi alkoholami egipskimi. Sklepik prowadzony przez chrześcijanina, Kopta, który zapewniał nas, że polecane przez niego wino jest naprawdę dobre. Uwierzyliśmy, kupiliśmy, spróbowaliśmy. Było nie najgorsze, na pewno o niebo albo dwa nieba lepsze niż to w hotelu z worka albo kartonu.\nPodsumowując – jedzenie w opcji all inclusive może być różne w zależności od hotelu. W Grand Plaza Resort było naszym zdaniem co najwyżej średnie. Desery również.\nPiernik w okularach i z rurką przygotowuje się w barze „na sucho” do snurkowania\nCo robić w hotelu, żeby nie zwariować z nudów?\nCzłowiek inteligenty się nie nudzi, a jeśli to niech poczyta książkę\nzażywać kąpieli morskich i basenowych oraz szukać (oczami) pięknych okazów morskiej fauny\nbrać udział w grach i zabawach organizowanych przez animatorów\noglądać wieczorami show time albo pójść na dyskotekę\nkupić wycieczkę fakultatywną, jest w czym wybierać\nopalać się, leżeć pod parasolem, jeść w restauracji, pić piwko w barze i zawsze uatrakcyjniać sobie te czynności obserwowaniem innych wczasowiczów\nodpoczywać trzeba umieć – trzeba dać raz w roku i ciału i duszy po prostu nic nie robić, ucieszą się 🙂\nChcieliśmy odnieść się do kilku powyższych punktów.\nPkt. 3 gry i zabawy, aktywności sportowe przynoszą radość wtedy, kiedy bierze się w nich udział. Nam udało się dwukrotnie wziąć udział w zajęciach aqua gym czyli wodnym aerobiku. Zajęcia prowadzone oczywiście po rosyjsku, adin, dwa tri, nóżka prawa, rączka lewa, kupa śmichu. Generalnie nie lubimy takich zabaw, ale na urlopie – wszystko jest inaczej.\nPkt. 4 Show time o 21.30 jest godzinnym programem rozrywkowym albo przygotowanym przez animatorów albo zaproszonych gości. Poziom tych występków bywa różny, wieczór egipski z tańcem derwisza (polecamy), tańcem brzucha (ros. taniec żywota:) w wykonaniu pięknej dziewczyny i pokazami akrobatycznymi był naprawdę bardzo dobry.\nTo derwisz wiruje spódnicami, mało widać, ale może lepiej mało niż wcale:)\nDyskotekę też zaliczyliśmy. Mały klubik – prawie 100% disco-gości stanowiły rosyjskojęzyczne dziewczęta + jeden polski, nietrzeźwy kogut w wieku piernikowym oraz my, też w wieku piernikowym, ale nieco trzeźwiejsi.\nDJ uznał, że ruskie disco będzie tym, co krasawice lubią najbardziej i tylko od czasu do czasu przeplatał je z utworami latino. Próbowałam interweniować, na chwilkę tylko pomogło:) No, ale nóżką zakręciliśmy raz i drugi, było OK.\nPkt. 5 Wycieczki fakultatywne z Sharmu oczywiście są i wybór jest spory od długich do Petry, Kairu (tylko samolotem) i Jerozolimy przez kilkugodzinne do Klasztoru Św. Katarzyny, na Górę Mojżesza czy do Kolorowego Kanionu po krótkie atrakcje jak np. quady na pustyni czy godzinny rejs łodzią z przeszklonym dnem.\nJedna uwaga – wycieczki oferowane przez biura podróży w hotelach są przynajmniej 2 razy droższe niż te oferowane w egipskich agencjach, których jest mnóstwo. Polskojęzycznego przewodnika, jeśli jest taka potrzeba, też można znaleźć na zewnątrz. Warto rozważyć tę opcję zakupu wycieczki bez pośrednictwa biura podróży.\nPkt. 6. Obserwowanie współwczasowiczów jest nieodzownym elementem wczasów. Słowem wstępu – obserwowanie w naszym wykonaniu nie ma nigdy na celu złośliwego obgadywania, wyśmiewania itp. Jest życzliwym przyglądaniem się w celu umilenia sobie czasu albo nauczenia się czegoś nowego o ludziach i o sobie samym.\nzmierzch nad hotelowymi basenami, życie przenosi się do barów\nMy przyglądaliśmy się np. muzułmańskim parom cieszącym się z urlopu. Do tej pory nie znaleźliśmy potwierdzenia, że kobiety muzułmańskie są takie biedne, uciemiężone i dbają tylko o komfort partnera. My widzieliśmy coś zupełnie przeciwnego, ale to tylko obserwacje czynione w hotelu. Przyglądaliśmy się rodzinom z Kazachstanu, młodszym, starszym, babuszce w chusteczce na głowie, dwóm muzułmańskim dziewczynom przesiadującym wieczorami w barze, młodym Ukraińcom z dziećmi, niemieckim emerytom opiekującym się sobą nawzajem, włoskim rodzinom z rozwrzeszczanymi dzieciakami oraz naszym rodakom.\nMy pewnie też byliśmy obiektem dyskretnych obserwacji, cóż taka hotelowa zabawa 🙂\nAtrakcją na miejscu może być przejażdżka na wielbłądzie po plaży\nMieliśmy na oku m.in. Ałłę Pugaczową (kawał kobitki w kolorowych, powiewnych i powabnych sukniach z burzą rudych półdługich włosów, towarzyska singielka w wieku piernikowym podobna do słynnej radzieckiej pieśniarki). Obserwowaliśmy również tajemniczego mężczyznę ok. 50-letniego, który przez cały dzień chodził w białym mięsistym szlafroku ze złotymi literami DJ wyszytymi na plecach, w ciemnych okularach w złotej oprawie, miał na ręku ogromny złoty zegarek, a na szyi ogromny złoty łańcuch zakończony dyndającym na nim ogromnym złotym symbolem euro. Stwierdziliśmy, że to jak nic ruski raper, pewnie jakiś znany, tylko nie nam. Ruski raper w opisanym stroju zjadał również obiady w restauracji, do kolacji przebierał się zaś w równie szykowny i elegancki szary dres. Patrzyliśmy na niego jak na niecodzienne zjawisko. Obok niego kobieta również w sile wieku, może przeciętna pod względem urody, ale uśmiechnięta, pogodna i nieprzeciętna pod względem chęci wspierania ruskiego rapera w każdej czynności. Ogromne było nasze zdumienie, kiedy okazało się, że ruski raper mówi po polsku i jest przedsiębiorcą z centralnej Polski. No szok i niedowierzanie.\nZ dużym zainteresowaniem obserwowaliśmy również niektóre rosyjskojęzyczne panie, które na plażę przychodziły w pełnym makijażu, błyszczących T-shirtach, złotych strojach kąpielowych i czapeczkach bejsbolówkach wysadzanych diamencikami. Czułam się przy nich nieco … zbyt zwyczajnie, ale w tych świecidłach czułabym raczej spory dyskomfort. Piernik zajmował się również obserwowaniem, jakie danego dnia pośladki leżą na plażowych leżakach. Listopad to może nie wysoki sezon na ładne pośladki, ale zawsze kilka fajnych się trafiło. W końcu na urlopie i oczy odpocząć od komputera muszą. Piernik często więc nakładał drogi do beach baru, żeby przejść przez plażę np. przez sektor włoski i rozejrzeć się w terenie:)\nPiernikowy old romantic a w tle morze jakby bardziej czerwone\nSharm el Sheik – jak się dostać do centrum z Nabq Bay?\nPo trzech dniach leżenia, jedzenia i odpoczywania zdecydowaliśmy ruszyć się z hotelu nieco dalej niż do sklepiku obok. Planowaliśmy wycieczkę do Klasztoru Św. Katarzyny i Kolorowego Kanionu, w końcu jednak nie wybraliśmy się na nie.\nPostanowiliśmy na własną rękę ruszyć do centrum Sharmu oddalonego od Nabq Bay i naszego hotelu o ok 20 km. Możliwości transportowe to oczywiście proponowana przez hotel limuzyna w cenie 20-25 dolków, taxi z ulicy – cena umowna i najtańsza opcja – złapanie na ulicy busa rozwożącego pracowników hotelowych. Oczywiście wybieramy tę najtańszą i najbardziej lokalną opcję. Granatowe busiki jeżdżą wahadłowo cały czas w dużej ilości, częściej niż metro w Warszawie. Cena dla turysty też umowna, ale 1 dolar za osobę znajduje akceptację kierowcy. Nam też pasuje. Przystanków brak, busiki zatrzymujemy na ulicy. Często busiki zatrzymują się przy turystach po prostu trąbiąc a kierowcy sami zachęcają do skorzystania z podwózki. Nie ma z tym żadnego problemu. Po zmroku również. Busiki i taksówki często jeżdżą bez świateł, ale nikomu to nie przeszkadza. Po drodze posterunki policji z długą bronią powszechne.\nWidok z busika w drodze z Sharmu do Nabq Bay\nCo zobaczyć w Sharm el Sheik?\nSharm el Sheik w obecnym kształcie jest nieco sztucznym tworem. Od 1967 roku podczas okupacji izraelskiej Sharm zaczął przekształcać się z małej, epipskiej osady rybackiej w turystyczny kurort. Zaczęły powstawać hotele, ośrodki nurkowe, miejsca rozrywek wszelakiej maści. Sharm ostatecznie w egipskie władanie wrócił w 1982 i stał się najpopularniejszym ośrodkiem turystycznym nazywanym „Perłą Egiptu”.\nDla nas jednak szczerze mówiąc miejsca, które widzieliśmy były albo totalnym kiczem w amerykańskim stylu przygotowanym na potrzeby turystów, albo arabskim nieładem z charakterystycznymi niedokończonymi budowami, śmieciami i brudnymi kociakami.\nNietypowy, a może jednak typowy obrazek z Sharm el Sheik, okolice meczetu Al Mustafa\nPostanowiliśmy zobaczyć największy chyba meczet w Sharmie – Al Mustafa Mosque, niestety tylko z zewnątrz oraz położony nieopodal meczetu ortodoksyjny kościół koptyjski The Heavenly Cathedral. Niestety nie udało nam się zobaczyć pięknych malowideł we wnętrzu kościoła, czego bardzo żałujemy.\nMeczet Al Mustafa\nKościół Koptyjski The Heavenly Cathedral\nOba obiekty są nowe, ale warte obejrzenia. Miejscem polecanym w Sharmie jest Old Market orientalny bazar w starszej części miasta. Nie dotarliśmy tam, dotarliśmy jednak do Naama Bay wieczorem i to co zobaczyliśmy trochę nas rozczarowało. Zastaliśmy rodzaj wielkiego pasażu połączonego z centrum handlowo-restauracyjnym. Dziesiątki, setki sklepików, sklepów, barów, restauracji, kasyno, disco. Ludzi pod koniec listopada niewiele, miejsce na zakupy i rozerwanie się pewnie dobre, ale jak wspominaliśmy nie jesteśmy fanami shoppingu. Za to mrugające neony, hotel na hotelu, sklep na sklepie oraz restauracje umiejscowione ciasno na plaży jakoś nas nie przekonały. Oczywiście co kto lubi, miejsce dla części odwiedzających może być atrakcyjne.\nZagubione Pierniki w neonowym świecie w Naama Bay\nW Naama Bay najpiękniejsze były koty\nMorze Czerwone z okien busika\n7 dni prawie „nicnierobienia”. Rzadki luksus, na które większość z nas w codziennym życiu nie ma co liczyć. Na szczęście Pierniki w naszym wieku zwykle mogą zostawić swoje pociechy i szalenie istotne zajęcia i udać się na zasłużony przecież odpoczynek. Polecamy, chociaż jak twierdzimy, all inclusive jest dla twardzieli. Trzeba wykazać się zdrowiem, odpornością psychiczną, czasem wytrzymałością, czasem wyrozumiałością a czasem asertywnością.\nLot powrotny o 3.30 męczący ze względu na porę i brak snu. Ale za to dana nam była możliwość zobaczenia zachwycającego widoku\nFragment Kairu nocą. Kair ciągnie się kilometrami, jest ogromny\nI wisienka albo truskawka na torcie. Wschód słońca ponad chmurami. Absolutnie urzekający widok. Można patrzeć i patrzeć ale spać się chciało okrutnie.\nLądowanie w o 6.30 rano na mroźnym Okęciu już takie przyjemne nie było. Egipt nie był naszym wymarzonym kierunkiem, ale mamy niedosyt. Może wrócimy zobaczyć Nil, Luksor, Dolinę Królów i popatrzeć znowu na rafę….\nTag: All Inclusive, Egipt, Hotel Grand Plaza Resort, Naama Bay, Nabq Bay, Sharm el Sheik 2 komentarze\nPrevious PostBal Absolwenta czyli szanujmy wspomnienia\nNext PostLizbona … chyba nasza ulubiona europejska stolica\n2 Replies to “Egipt w wersji all inclusive czyli Grażynka i Janusz na wakacjach”\n08/08/2019 o 10:05 PM\nSzukałam coś o kotach w Egipcie i przypadkiem …trafiłam na twój Blog o kotach nic nie znalazłam ale…zostałam twoja fanką …strasznie się uchichałam…serdeczne pozdrowienia dla Ciebie i Piernika. Opis super\n20/08/2019 o 12:01 PM\nBardzo nam miło, że udało się wywołać uśmiech na Twojej twarzy. W Egipcie rzeczywiście bywało zabawnie. A koty w Egipcie też były, w całkiej dużej ilości. W naszym domu kot 5 lat temu przejął rządy i niestety nie chce oddać władzy:)


Zobacz temat - Wykonujemy rowery elektryczne na ramie Falcon v2- PasterBajk::ROWERY I INNE POJAZDY ELEKTRYCZNE - FORUM ARBITER\nROWERY I INNE POJAZDY ELEKTRYCZNE - FORUM ARBITER Strona Główna » Bazar » Sprzedam, oddam » Wykonujemy rowery elektryczne na ramie Falcon v2- PasterBajk\nWykonujemy rowery elektryczne na ramie Falcon v2- PasterBajk\nKrótki filmik ze starego warsztatu\nRozbiórka Falkona do odnowy "biologicznej"\nKolejny projekt gotowy po długiej przerwie świątecznej tym razem na nowym akumulatorze oraz koszykach.\nBateria w 2 rzędach - 20s 17p 57 ah sanyo bl\nSterownik - przerobiony Sabvoton 72080 80A oraz 250 w fazy\nSilnik Mxus 5K\nWatomierz lcd V05 programowalny dolny i górny próg temperatur podłączony pod sterownik sabvoton doskonale z nim współgra ( do nabycia za miesiąc u mnie)\nUdało nam się pomieścić w ramie Falcon v2 akumulator w koszykach klejonych w liczbie ogniw 440 sztuk oraz bms z wyświetlaczem\nJak?! Jak tego dokonaliście? Jakieś specjalne patenty? (rozmieszczenie ogniw czy ułożenie inaczej w koszykach) Zastanawia mnie nieco wydłużenie zasięgu falcona a nie podniesienie jego mocy aż tak drastycznie. Wydaje mi się, że w zupełności wystarczy mi to co wyciąga się z falcona "standardowo". Nie orientujesz się jaki maksymalny zasięg można uzyskać? Pakując np. te 440 ogniw do wnętrza tej szalonej maszyny? Pytam czysto hipotetycznie bo zdaje sobie sprawę jak to jest z tymi zasięgami\nAzazel, Jeżeli chcesz iść na zasięg polecam spróbować taka konfiguracje 21s19p (399sztuk) powinna spokojnie wejść do Falcona w 3 rzędach na koszykach od makkar . W 440 sztuk się nie baw szkoda twoich nerwów z klejeniem koszyków i potem upychaniu tego.\nTroszku lepszy zasięg powinieneś uzyskac przy konfiguracji 19s21p oraz lebszy dostęp ładowarek do tego pakietu\nOstatnio zmieniony przez pastek5 Nie 21 Sty, 2018, w całości zmieniany 1 raz\nAleż liczba ogniw jest dość istotna to z niej wyciągniesz napięcie i pojemność baterii. Tak mi się wydaje czym więcej baterii tym większe możliwości konfiguracji jakiegoś ciekawego pakietu. Ale mogę się mylić oczywiście\nCzyli reasumując sugerujesz pakiet 19s21p (oczywiście na ogniwach z jakąś przyzwoitą pojemnością).\nMasz rację, więcej ogniw większe możliwości. Drobna pomyłka nastąpiła. Myślę że taki pakiecik będzie idealny 19s21p np na ogniwach Sanyo ga\nNiestety w Nexunie wyszły akurat sanyo Tak czy inaczej będę polował na coś o zbliżonych parametrach. I prawdopodobnie pójdę za Twoją radą z baterią 19s21p. Myślałem jeszcze ewentualnie nad 20s20p.\nTaka ilość ogniw w 3-rzędach powinna bez problemu wejść prawda? Wiem że pytam kolejny raz ale słyszałem różne opinie co do pojemności ramy więc wolę się upewnić niż potem zostać z problemem na głowie\nRaczej nie uda się taka konfiguracja .\nRząd pierwszy 8s20p\nRząd drugi 8s20p\nrząd trzeci 4s20p - nie ma opcji zmieścić raczej\nprzy 19s21p masz :\nOk wyleczyłeś mnie z bzdurnej konfiguracji. Tak na prawdę dziś miałem pierwszy raz tą ramę w rękach więc wszystko przychodzi z czasem i trzeba czerpać doświadczenie od "starszych" kolegów Dzięki za rady. Pewnie nie raz będę miał jakieś głupie pomysły i liczę na to, że na forum znajdę odpowiedzi.\nWszystko ładnie pięknie, ale mocowanie oświetlenia i samo oświetlenie śmiem skrytykować... https://zapodaj.net/615c8aac0f33a.jpg.html Gdzież to na gumkę mocować do kierownicy? To się przesuwa na wertepach. Koniecznie trzeba to poprawić. No chyba, że to ma być światło dla bycia widocznym, a nie by widzieć. Przydałoby się fajne, motocyklowe oświetlenie z porządnym reflektorem na długie i krótkie\nTu masz mocowanie\nNo, to jest porządne. I jeszcze dobry reflektor długie/krótkie z przełącznikiem pod kciuk i mamy mistrzostwo świata.\nGdzież to na gumkę mocować do kierownicy? To się przesuwa na wertepach. Koniecznie trzeba to poprawić. No chyba, że to ma być światło dla bycia widocznym, a nie by widzieć. Przydałoby się fajne, motocyklowe oświetlenie z porządnym reflektorem na długie i krótkie\nMam podobną lampkę, mi nic nie lata Wpadnij na zlot to pewnie zobaczysz jak takie świecą\nhenio, popraw sobie w swoim przyjacielu drogi, zerknij na inne moje projekty a zauważysz lepsze mocowanie od tego Twojego plaskownika.\nGumki sa niezawodne. Uchwyty się wyłamują i odkręcaja przy drganiach i upadkach.


Marian Kryszewski – Wikipedja, wolna encyklopedia\nSpecjalność: hemia i fizyka polimeruw\n(Politehnika Łudzka – 1995)\nMarian Witold Kryszewski (ur. 17 marca 1925 w Toruniu, zm. 5 października 2005 w Łodzi) – profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i Politehniki Łudzkiej. Specjalista od hemii i fizyki polimeruw, twurca szkoły naukowej fizyki i fizykohemii polimeruw na Wydziale Chemicznym Politehniki Łudzkiej i w Centrum Badań Molekularnyh i Makromolekularnyh PAN w Łodzi.\n1.3 Po otżymaniu tytułu profesora\n2.1 Polimery pżewodzące\n2.2 Badania nad morfologią i krystalizacją polimeruw\n2.3 Wspułpraca zagraniczna\n4 Zaangażowanie w pracę w toważystwah naukowyh\nMarian Kryszewski urodził się w rodzinie inteligenckiej, w Toruniu. W 1937 r. rozpoczął naukę w Liceum im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Edukację w liceum pżerwał wybuh II wojny światowej, lecz uczył się dalej prywatnie. W okresie okupacji był więziony i zesłany do obozu pracy.\nDzięki samokształceniu i kontynuacji nauki na lekcjah prywatnyh zaraz po wojnie, w lipcu 1945 zdał maturę i wkrutce rozpoczął studia na Wydziale Astronomii, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (UMK). Otżymał indeks z numerem 1 tego wydziału. Na III r. studiuw został zatrudniony na UMK jako zastępca asystenta. W 1950 r. otżymał tytuł magistra. Tematem jego pracy, prowadzonej pod kierunkiem prof. Antoniego Basińskiego był rozkład katalityczny hlorowanyh alkenuw.\nZainteresowanie a puźniej fascynacja polimerami zaczęła się od pobytu w Instytucie Włukien w Łodzi, stwożonym wtedy z inspiracji dr Marka Wajnryba. Puźniejsza, ośmioletnia praca w zespole prof. Aleksandra Jabłońskiego, znanego fizyka i specjalisty w dziedzinie luminescencji i optyki molekularnej, w Katedże Fizyki Doświadczalnej UMK, dała Marianowi Kryszewskiemu solidne podstawy wiedzy fizycznej. Jego praca doktorska, obroniona w 1955 r. dotyczyła wyznaczenia absolutnyh stałyh szybkości reakcji fotopolimeryzacji bromku winylu.\nMarian Kryszewski odbył staż podoktorski w latah 1956–1957 w Centre de Researhes sur les Molecules at Macromolecules, w Strasburgu (Francja), gdzie pracował pod kierunkiem prof. Henri Benoit nad roztworami polimeruw i polimerami w fazie skondensowanej.\nW 1958 r. po powrocie do kraju został mianowany docentem w katedże Fizyki Doświadczalnej UMK. W tym samym roku pżeniusł się do Łodzi po zaproszeniu pżez władze Politehniki Łudzkiej do objęcia stanowiska kierownika Katedry Fizyki na Wydziale Chemicznym tej uczelni. Katedrą tą kierował do roku 1968. Ruwnolegle w latah 1960–1961 Kryszewski pracował w Brooklyn Polymer Institute wspulnie z Hermanem Markiem i G.Osterem.\nPo otżymaniu tytułu profesora[edytuj | edytuj kod]\nW 1970 r., po śmierci prof. Stanisława Chżczonowicza, Marian Kryszewski objął kierownictwo Zakładu Polimeruw Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego oraz Polskiej Akademii Nauk w Łodzi, ktura funkcjonowała w murah Politehniki Łudzkiej. Wcześniej profesor Kryszewski kierował w tym zakładzie Pracownią Fizyki Polimeruw.\nW 1972 r. z inicjatywy Mariana Kryszewskiego i profesora Jana Mihalskiego utwożone zostało Centrum Badań Molekularnyh i Makromolekularnyh PAN, w skład kturego wszedł ruwnież wcześniej wspomniany Zakład Polimeruw. Profesor Kryszewski pełnił w CBMiM PAN pżez długie lata obowiązki dyrektora naukowego oraz kierownika Zakładu Fizyki Polimeruw. CBMiM PAN wkrutce stało się znanym i liczącym się w świecie ośrodkiem badań nad polimerami. Pżehodząc do pracy w placuwce Polskiej Akademii Nauk prof. Kryszewski nie zerwał kontaktuw z Politehniką Łudzką, gdzie nadal kierował Zespołem Fizyki Polimeruw w Instytucie Polimeruw na Wydziale Chemicznym, aż do pżejścia na emeryturę w roku 1995.\nW 1976 r. został członkiem korespondentem, a w 1989 r. członkiem żeczywistym PAN.\nZainteresowania naukowe prof. Kryszewskiego i jego grup badawczyh w CBMiM PAN i w Politehnice Łudzkiej skoncentrowały się na szerokim spektrum problemuw z dziedziny struktury i właściwości polimeruw w fazie skondensowanej. M.in.:\nwłaściwości mehanicznyh, rozproszenia światła, morfologii i struktury krystalicznej polimeruw i mieszanin polimeruw\nwłaściwości elektryczne dielektrykuw, pułpżewodnikuw, fotopżewodnikuw, pżewodnikuw i nadpżewodnikuw organicznyh\nmehanizmy generacji ładunkuw elektrycznyh i ih transportu w cienkih warstwah polimeruw nanoszonyh na powieżhnie metodami plazmowymi\ndegradacja termiczna i fotodegradacja polimeruw.\nPolimery pżewodzące[edytuj | edytuj kod]\nOsiągnięciem profesora Kryszewskiego i jego wspułpracownikuw z Zakładu Fizyki Polimeruw w Politehnice Łudzkiej było opracowanie nowej klasy polimerowyh materiałuw pżewodzącyh z użyciem organicznyh kryształuw molekularnyh. Te nowe materiały kompozytowe zawierające jedynie niewielką domieszkę substancji organicznej na poziomie dziesiątyh części procentu wykazują wysokie pżewodnictwo prądu elektrycznego i harakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami mehanicznymi oraz pżeźroczystością.\nKompozyty takie zespuł Kryszewskiego otżymał na drodze kontrolowanej krystalizacji domieszki w matrycy polimerowej w postaci kryształuw twożącyh ciągłą pżewodzącą sieć, stąd nazwa tyh materiałuw „siateczkowato-domieszkowane” (ang.: reticulate-doped). Dalsze badania nad polimerami siateczkowato-domieszkowanymi w obu zespołah kierowanyh pżez Kryszewskiego: w CBMiM PAN i w Politehnice Łudzkiej, a także w zagranicznyh instytutah w ramah wspułpracy doprowadziły do otżymania kilku odmian tyh materiałuw harakteryzującyh się np. bardzo wysoką anizotropią pżewodnictwa elektrycznego czy też pżewodnictwem tylko powieżhni materiału. Szczegulne zainteresowanie wzbudziły kompozyty siateczkowato-domieszkowane wykazujące pżewodnictwo metaliczne, a nawet pżejście do stanu nadpżewodnictwa.\nKompozyty siateczkowato-domieszkowane były pierwszymi w historii pżewodnikami organicznymi, kture zostały wdrożone do produkcji i wprowadzone na rynek (pżez firmę Ciba-Geigy). Ukazało się sto kilkadziesiąt publikacji opisującyh wyniki badań tej nowej klasy materiałuw.\nBadania nad morfologią i krystalizacją polimeruw[edytuj | edytuj kod]\nOd końca lat 60. XX w. Marian Kryszewski wraz z grupą, ktura potem kontynuowała pracę w CBMiM PAN, zaangażował się w badania morfologii polimeruw częściowo krystalicznyh i układuw wieloskładnikowyh oraz jej korelacji z właściwościami mehanicznymi, termicznymi i optycznymi. Działalność tej grupy rozwijała się począwszy od konstrukcji jednyh z pierwszyh w Polsce laseruw, jako niezbędnyh do badań źrudeł światła, popżez badania struktury sferolitycznej polimeruw wyszukanymi tehnikami eksperymentalnymi, struktury mieszanin polimeruw, właściwości mehanicznyh skomplikowanyh układuw polimerowyh, ih modelowania, skurczu termicznego i procesuw relaksacji, aż do zjawisk wywołanyh krystalizacją w polimerah i ih mieszaninah.\nW puźniejszym okresie profesor Kryszewski rozpoczął badania nowyh układuw polimerowyh otżymanyh popżez polimeryzację in situ monomeru dyfundowanego w zestalony polimer, uzyskując nowe materiały na membrany o kontrolowanej pżepuszczalności gazuw i cieczy.\nMarian Kryszewski wielokrotnie był zapraszany do szeregu znanyh ośrodkuw badań polimeruw w harakteże profesora wizytującego – uczyniły to Politehnika w Nowym Jorku, Uniwersytet Claude Bernard w Lyonie, Uniwersytet Kiotyjski, Instytut Maxa Plancka Badań Polimeruw w Moguncji, Instytut Tehniczny Massahusetts.\nMarian Kryszewski rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki w 1947 roku jeszcze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zdobył doświadczenie we wszystkih rodzajah zajęć dydaktycznyh od prowadzenia laboratoriuw, ćwiczeń i wykładuw aż do wykładuw monograficznyh związanyh z rużnymi aspektami fizyki polimeruw, fizykohemii, fizyki organicznyh ciał stałyh, mehaniki kwantowej i nauki o materiałah.\nW Politehnice Łudzkiej zorganizował ogulne laboratorium fizyczne, specjalistyczne laboratorium z fizyki polimeruw i reologii oraz szereg laboratoriuw badawczyh. Szczegulną wagę pżywiązywał zawsze do regularnyh seminariuw naukowyh, traktując je jako bardzo ważną formę samokształcenia. Wspulne seminaria obu zespołuw kierowanyh pżez prof. Kryszewskiego, z CBMiM PAN i Politehniki Łudzkiej, odbywają się nadal regularnie w piątki o 14:30, a prof. Kryszewski był ih aktywnyh uczestnikiem, pełniąc funkcję kierownika seminarium jeszcze w roku akademickim 2004/2005.\nBył promotorem 45 rozpraw doktorskih, w stwożonej pżez niego szkole naukowej pżygotowano 12 rozpraw habilitacyjnyh. Wielu z jego byłyh doktorantuw zajmuje obecnie stanowiska profesoruw w rużnyh uniwersytetah lub kieruje zespołami naukowymi w akademickih i pżemysłowyh ośrodkah badawczyh w kraju i zagranicą.\nZaangażowanie w pracę w toważystwah naukowyh[edytuj | edytuj kod]\nProfesor Kryszewski działał w międzynarodowyh toważystwah naukowyh. Był m.in.:\nczłonkiem żeczywistym PAN\nczłonkiem Komitetuw Fizyki i Chemii PAN\nczłonkiem nominowanym Krulewskiego Toważystwa Chemicznego (The Royal Society of Chemistry') w Wielkiej Brytanii (MRSC)\nczłonkiem Toważystwa Kżewienia i Popierania Nauk\nczłonkiem Europejskiego Toważystwa Fizycznego\n14 nagrud naukowyh pżyznanyh pżez polskie ministerstwa, PAN i toważystwa naukowe,\nMedal PTChem im. Marii Curie-Skłodowskiej za wybitne osiągnięcia w hemii fizycznej\nMedal Uniwersytetu Kiotyjskiego\nNagroda Naukowa miasta Łodzi – pżyznana dwukrotnie\ndoktorat honoris causa Politehniki Łudzkiej – 1995\nnagroda Convallaria Copernicana pżyznana w 2004 r, pżez UMK.\nProfesor Marian Kryszewski był autorem lub wspułautorem ponad 360 artykułuw naukowyh i 50 artykułuw pżeglądowyh opublikowanyh w renomowanyh czasopismah o światowym zasięgu, 2 monografii, wspułedytorem tżeh książek naukowyh oraz wspułtwurcą 22 wynalazkuw opatentowanyh w kraju i za granicą. Marian Kryszewski był autorem monografii dotyczącej właściwości elektrycznyh układuw polimerowyh pt. Semiconductive Polymers wydanej w języku angielskim w roku 1980 – jest to jedna z najważniejszyh pozycji książkowyh w tej dziedzinie.\n↑ Wyszukaj grub. Cmentaże Komunalne w Łodzi. [dostęp 2018-08-13].\nProf. dr czł. żecz. Marian Witold Kryszewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2005-10-21] .\nNota o pżyznaniu nagrody Convallaria Copernicana na stronie UMK\nNota o pżyznaniu nagrody Convallaria Copernicana – opublikowana w Gazecie Wyborczej, 19 lutego 2004.\nTekst został zaadaptowany z „Noty żałobnej o prof. Kryszewskim”, autorstwa Andżeja Gałęskiego i Jacka Ulańskiego, za zgodą autoruw.\nNauka Polska: 8173\nTę stronę ostatnio edytowano 26 cze 2020, 22:21.


Koalicjanci PO nie wykluczają wystawienia własnych kandydatów w wyborach prezydenckich - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plKoalicjanci PO nie wykluczają wystawienia własnych kandydatów w wyborach prezydenckich\n04.12.2019, 12:03; Aktualizacja: 04.12.2019, 12:11\nWszystkie cztery partie Koalicji Obywatelskiej (PO, Nowoczesna, Inicjatywa Polska, Zieloni) nie wykluczają wystawienia własnych kandydatów w wyborach prezydenckich. Wiceprezes PO Borys Budka zapowiedział, że będzie przekonywał koalicjantów do poparcia kandydata jego ugrupowania.\nW sobotę w Sejmie obradować ma Rada Krajowa Inicjatywy Polska, z którą, obok Nowoczesnej i Zielonych, Platforma Obywatelska współtworzy Koalicję Obywatelską. Tematem spotkania mają być m.in. przyszłoroczne wybory prezydenckie. Inicjatywa Polska rozważa wystawienie własnej kandydatki w przyszłorocznych wyborach prezydenckich - liderki partii Barbary Nowackiej.\nNa środowej konferencji prasowej w Sejmie, w której wzięli udział przedstawiciele wszystkich partii wchodzących w skład Koalicji Obywatelskiej, o potencjalną kandydaturę Nowackiej był pytany Borys Budka. Wiceszef PO podkreślił, że w Koalicji Obywatelskiej znajdują się cztery równorzędne i partnerskie podmioty.\n"Ja będę przekonywał nasze koleżanki i kolegów do poparcia kandydata czy kandydatki Platformy Obywatelskiej. Te rozmowy przed nami, bardzo cenię współpracę w ramach klubu parlamentarnego i wierzę, że ta dobra współpraca klubowa przełoży się również na bardzo dobrą współpracę partyjną" - odpowiedział.\nByła szefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer zapowiedziała, że jej ugrupowanie jest tuż przed radą krajową, gdzie zapadnie decyzja o wystawieniu własnego kandydata. "Mamy rzeczywiście uchwałę związaną z konwencją, dotyczącą formy wyboru i poparcia kandydata na prezydenta przez Nowoczesną" - dodała.\nMałgorzata Tracz z Zielonych potwierdziła, że wewnątrz jej ugrupowania trwa na ten temat dyskusja. "Nie wykluczamy wystawienia własnego kandydata, bądź kandydatki na prezydenta. 18-19 stycznia we Wrocławiu mamy kongres wyborczy, który wybierze nowe władze, a także zdecyduje o krokach do podjęcia w kwestii wyborów prezydenckich" - poinformował Tracz.\nLiderka iPL Barbara Nowacka podkreśliła, że Koalicja Obywatelska to cztery niezależne partie, które będą podejmować niezależne decyzje. "W PO trwa debata, ale u nas (iPL) też trwa debata i 7 grudnia iPL będzie też rozmawiać o planach politycznych, w tym - także o wyborach prezydenckich" - zapowiedziała.\nTagi:Nowoczesna, wybory prezydenckie, Platforma Obywatelska, sejm, Lubnauer


Miłośniczka słodkich śniadań - Tuttlingen (okolice, 9km) - carework.pl\nMiłośniczka słodkich śniadań\nTuttlingen (okolice, 9km)\nNasza podopieczna to 89-letnia spokojna, starsza Pani, która cierpi na problemy z sercem. Ze względu na wiek Panią trzeba asekurować podczas wstawania i siadania- wystarczy podać rękę. Podczas ubierania, jak i przebierania podopieczna nie utrudnia zadania, a wręcz pomaga opiekunce, choć należy pamiętać, że ta czynność powinna odbywać się na stojąco.\nNa zleceniu nie ma pracy nocnej, a potrzeby fizjologiczne nie są kontrolowane. Starsza pani wie, że musi wołać, ale zbyt późno reaguje, dlatego trzeba jej to wybaczyć.\nOpiekunka zajmuje się wszelkimi pracami domowymi, w tym codzienną wymianą pościeli, ze względu na wcześniej wspomniane problemy z kontrolowaniem potrzeb fizjologicznych.\nDo obowiązków opiekunki należy również robienie zakupów, wg listy, którą uprzednio sama sporządza. Najbliższy sklep oddalony jest 7km autem, dlatego też obecna opiekunka jeździ z sąsiadką.\nJeśli mowa o odwiedzinach i wsparciu, to co 2 tygodnie podopieczną odwiedzają córki i szwagier.\nKąpanie starszej pani przejmuje Pflegedienst raz w tygodniu, a co trzy dni przychodzi kosmetyczka do pielęgnacji stóp.\nMiłośniczka owocowego musli\nPodopieczna wstaje o godzinie 8:00, by o 9:00 zjeść pożywane jedzenie, jakim jest musli z owocami bądź chleb z pyszną marmoladą. Obiad przygotowywany jest na godzinę 12:30, starsza pani je wszystko, choć zawsze warto zapytać na co ma ochotę. Z kolei kolacja serwowana jest o 18:30, a w menu- to samo co na śniadanie, czyli chlebek z czymś na słodko bądź mus z jabłek. ACHTUNG! na stole zawsze muszą znajdować się owoce, ponieważ to podopieczna szykuje sobie samodzielnie musli.\nPrzerwa dla opiekunki odbywa się od 13:30-15:30.\nOpiekunka ma do dyspozycji słoneczny pokój z Internetem i dostępem do osobnej, zadbanej łazienki.\nKaufland i Netto oddalone są 7km od domu, dlatego prawo jazdy na tym zleceniu jest bardzo ważne.\nTo zlecenie dla osób z dobrą znajomością języka niemieckiego i prawem jazdy, które jest bardzo istotne. Szukamy empatycznej i wyrozumiałej osoby, która stworzy dobrą atmosferę i będzie wsparciem dla podopiecznej.


Korowód tylko na stadionie. Będzie czarny marsz - JastrzebieOnline.pl\nKorowód tylko na stadionie. Będzie czarny marsz\nKorowód mieszkańców z okazji Dni Jastrzębia nie przejdzie jak co roku jastrzębskimi ulicami. Pojawi się dopiero na stadionie. Wszystko to z powodu brutalnego, śmiertelnego pobicia 28-letniego Jacka, w ubiegłą niedzielę.\nKorowód miał tradycyjnie wyruszyć spod budynku Miejskiej Biblioteki Publicznej i przejść aleją Józefa Piłsudskiego na Stadion Miejski. Korowód zostanie przeniesiony na stadion. Zbiórka uczestników przed wejściem o 15:15. Pamięć 28-letniego Jacka zostanie uczczona minutą ciszy.\n- Z uwagi na dramatyczną śmierć mieszkańca Jastrzębia-Zdroju, podjęłam decyzję o uhonorowaniu jego pamięci. Wszyscy, także ja, jesteśmy wstrząśnięci tym, co się wydarzyło, dlatego zdecydowałam o zmianie miejsca tegorocznego korowodu mieszkańców - mówi prezydent miasta Anna Hetman.\nJastrzębianie uczczą pamięć śmiertelnie pobitego Jacka.\n- Organizujemy Czarny Marsz - protest ulicami naszego miasta, od Urzędu Miasta do hali widowiskowo-sportowej. Bezpośrednia przyczyna, jak nam wszystkim wiadomo, to bezsensowna i okrutna śmierć śp. Jacka Hryć. Protest nie ma na celu propagowania jakiejkolwiek przemocy. Ma być oddaniem hołdu tragicznie zmarłemu oraz wyrażeniu naszego stanowczego sprzeciwu wobec takich aktów zwyrodnialstwa, zaostrzeniu kar oraz ustanowienia surowszego prawa. Proszę o przekazywanie tej wiadomości tylu osobom, ilu tylko zdołacie. Start sobota, 10 czerwca, Urząd Miasta, godzina 16:00, koniec hala widowiskowo-sportowa. Jeśli możecie zabierzcie transparenty odpowiednie z tematem marszu - informują organizatorzy marszu.\nGościu z 7:16, na imprezie był zakaz sprzedaży alkocholu, był tylko dostępny alkohol.\nMoim zdaniem na tego typu imprezach powinien być zakaz sprzedawania alkocholu\na osoby powinny być sprawdzane alkomatem i dokładnie kontrolowane na wejściu to by tego niebyło\nnie paleniu11.06.2017 23:00\npotepiam palaczy papierosów, o alkoholu nie wspomnę !!!\nDo ???? PDW ???? Przejrzysz na oczy kiedy Ciebie dosięgnie tragedia ! Przyjmiesz ją z emotka typu ":0" ?\n.... Do @ Gość Xyz // Może przejrzysz na oczy i wstawisz wyrok jeśli Ciebie dosięgnie tragedia ! (Na Twoim miejscu przemyśl co piszesz ! Z glupowatym uśmieszkiem )\n@Gość Xyz //\nA skąd masz informacje że w pięciu ? Przecież sprawa jest w toku a co poniektórzy tutaj już wyroki wystawiają. :0\nczy byly rysunki kredka na ulicach?? to wazne


czwartek, 09 czerwca 2022 14:44\nPo dwuletniej przerwie spowodowanej pandemią, 7 czerwca odbył się V Powiatowy Konkurs Piosenki Anglojęzycznej „The Best Singer Ever” pod patronatem burmistrza Gołdapi. Głównym jego celem jest motywowanie uczniów do nauki języka angielskiego w ciekawy i przyjemny sposób.\nTego dnia gościliśmy w naszej szkole aż 30 wykonawców. Uczniowie występowali w trzech kategoriach wiekowych. Jury, w skład którego weszli: Anna Podciborska - kierownik wydziału oświaty w Urzędzie Miejskim w Gołdapi, Piotr Sobczak - nauczyciel języka angielskiego w LO oraz Krzysztof Pruszyński, oceniało poprawność językową oraz stronę wokalną wykonywanych utworów. Po długiej debacie jury przyznało następujące miejsca:\n1 miejsce: Mykyta Rusyn, SP5 w Gołdapi\n2 miejsce: Marysia Wasilewska, SP2 w Gołdapi\n3 miejsce: Zofia Bardońska, SP 1 w Gołdapi\nwyróżnienie: Lena Racis, SP3 w Gołdapi\n1 miejsce – Zuzanna Zielińska z SP 3 w Gołdapi\n2 miejsce – Yeva Rusyn, SP5 z Gołdapi\n3 miejsce – Jan Banach, SP1 w Gołdapi\nwyróżnienie: Julia Brodowska, SP 1 w Gołdapi\nkategoria, klasy 7-8\n1 miejsce: Julia Tobolska, SP1 w Gołdapi\n2 miejsce: Michalina Kowalewska, SP1 w Gołdapi\n3 miejsce: Katarzyna Siejwa, SP3 w Gołdapi\nwyróżnienie: Hanna Twardowska, SP2 w Gołdapi\nSerdecznie dziękujemy sponsorom za wsparcie naszego konkursu. Dziękujemy również uczestnikom i ich opiekunom za wspaniałe przygotowanie występów oraz wszystkim pracownikom pomagającym w przygotowaniu konkursu.\nAnna Buczyńska, koordynatora konkursu\nSzkoła Podstawowa im. Michała Kajki w Grabowie


Miód - artykuły | Express Bydgoski\n8 sierpnia 2018, 7:24\n8 sierpnia 2018, 7:23\n8 sierpnia 2018, 7:22\nNa dachu urzędu marszałkowskiego zrobiło się słodko. A to dzięki pszczołom\nWkrótce rozpocznie się kolejne miodobranie w pasiece na dachu urzędu marszałkowskiego - podaje jego rzeczniczka. Gmach w centrum Torunia jest od ubiegłego roku domem dla pięciu pszczelich rodzin.\n14 czerwca 2017, 12:46\nSłodkie świętowanie w ulu\nJeśli ktoś nie pamięta, to przypominamy - 8 sierpnia (sobota) obchodzimy Wielki Dzień Pszczół, na który po raz trzeci zaprasza Ogród Botaniczny UKW. Wiele atrakcji, edukacyjnych zabaw oraz gadżetów czeka na wszystkich, którzy odwiedzą pszczoły w dniu ich święta.\n7 sierpnia 2015, 20:10\nSłaby rok w pasiekach. Miód podrożeje\nW tym roku miód może sporo kosztować. Pszczelarze oceniają sezon za wyjątkowo nieudany. Miodu będzie po prostu mniej, a to może oznaczać wyższe ceny.\n20 czerwca 2014, 16:49\nWybieramy dobry miód\nTen przysmak jest synonimem produktu zdrowego, bogatego w substancje odżywcze i mającego dobroczynny wpływ na organizm ludzki. Jak mądrze kupować miód?\n29 kwietnia 2014, 15:13\nZ pszczołami obcuje od dzieciństwa, bo bartnictwem zajmował się jego ojciec Jacek Paul i dziadek. Pszczelarstwo stało się nie tylko jego pasją, ale również głównym źródłem utrzymania.\n6 października 2013, 12:00\nMiód ma mnóstwo leczniczych i dobroczynnych dla organizmu właściwości. Jeśli gospodarze nie będą jednak przestrzegać karencji w stosowaniu oprysków to, niestety, pszczoły miodne mogą wyginąć, a słodki rarytas zniknie na dobre z naszego menu.\n6 października 2013, 0:00\nOpryski, nawozy, nawet telefony - to wszystko ma wpływ na liczbę pszczół\nOstra i przedłużająca się aż do kwietnia zima spowodowała, że miodu w tym roku będzie mniej, a jego ceny mogą wzrosnąć.\n14 sierpnia 2013, 18:00\nJedni traktują go jak panaceum na wiele dolegliwości, inni uwielbiają za smak. Miód od dzieciństwa kojarzy się wszystkim z przyjemnościami.\n14 maja 2013, 14:00


Ranczo odc. 106 Bardzo krótkie kariery - Strona 4 - Ranczo.org - Forum Ranczersów\nTomek pisze: (Odnośnie drugiego postu w górę) Mc_flay1 co ty za głupoty opowiadasz,nie ma 13 serii Rancza,jest 13 odcinek 1 sezonu Rancza,ale nie 13 sezon! \_\nWierz mi Tomku, nie ma bardziej zorientowanej w tym temacie osoby jak ja, a gdzie szukać wskazówki już dostałeś.\n19 mar 2015, 21:17\nTomek pisze: (Odnośnie drugiego postu w górę) Mc_flay1 co ty za głupoty opowiadasz,nie ma 13 serii Rancza,jest 13 odcinek 1 sezonu Rancza,ale nie 13 sezon!\nWidać Tomek, że jesteś tu "nowy". Poszukaj a znajdziesz 13 serię Rancza Tylko bądź cierpliwy


Lato, lato i po lecie... Lato kończy się dla mnie, kiedy za oknem zaczyna brakować słońca i ciepła. Kiedy na spacery muszę zakładać gruby sweter lub kurtkę, długie spodnie, a o poranku czapkę. Lato kończy się dla mnie wraz ze spadkiem temperatury. Pojawia się wiatr i...\nPuzzle, czyli rozrywka w rytmie slow dla całej rodziny Tak się akurat zdarzyło, że mieszkamy w mieście puzzli. Puzzle zawsze lubiłam i towarzyszyły mi przez całe życie. Zabawnym zrządzeniem losu jest więc to, że mieszkamy w okolicy jednej z najpopularniejszych firm,...\nZaczęło się. Zaczął się ten szalony czas w sklepach, czas zakupów prezentów mikołajkowych i gwiazdkowych - przedświąteczna gorączka, przedświąteczny szał. Nie znoszę go. Między innymi dlatego unikam świąt w Polsce. Albo w ogóle świąt w formie świątecznej, a raczej...\nCzy wiesz dlaczego pracuję z dziećmi? Żeby móc w godzinach pracy móc bezkarnie grać w gry. Ba, jeszcze mi za to płacą! Uwielbiam tak spędzać czas. Często też to właśnie z pracy przynoszę pomysły na nową grę. Mam pracę idealną, co tu dużo mówić… Karcianki - gry do...\nIdzie wiosna, do niektórych już nawet pewnie przybyła. Do nas dotarła, a potem wróciła zima… Ale jest nadzieja na lepszą pogodę. Liczę na to. Przygotuj się do wiosny i oczyść swój organizm z toksyn, tak jak oczyszczasz swój ogród po zimie i jak robisz porządki w...\nShare Week 2019 – blogi, które czytam i polecam\nW tym roku, pierwszy raz biorę udział w akcji Andrzeja Tucholskiego Share Week 2019. Blogerzy polecają blogerów - to fantastyczny projekt! Share Week 2019 Ola Gościniak Bez Oli nie byłoby mojego bloga. Może istniałby nadal jedynie w mojej głowie, ale udało mi...


Dialnet Masters – Zespół Szkół Mechaniczno – Informatycznych\nTag: Dialnet Masters\n21 kwietnia 2010 ZSMI\nDialneci w Bydgoszczy\nDnia 21 kwietnia br. w Bydgoszczy o godzinie 11.00 rozpoczął się półfinał Dialnet Masters w którym naszą szkołę oraz powiat reprezentowały dwie drużyny czteroosobowe\n23 marca 2010 ZSMI\nZSMI w półfinałach krajowych Dialnet Masters\nW dniach 18 – 19 marca br. odbył się 2 etap Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Internecie DialNet Masters. Organizatorem konkursu jest firma Dialog, a patronat merytoryczny sprawuje Politechnika Wrocławska i Cisco Networking Academy. Pytania były bardzo trudne, na poziomie studiów politechnicznych. Nasze drużyny zajęły 2 pierwsze miejsca w powiecie oraz 3 i 5 miejsce w województwie. Uzyskały awans do półfinałów krajowych, które odbędą się 14 kwietnia w Elblągu.\nNasze zwycięskie drużyny:\nNazwa drużyny: Miszcze powiatu (3 miejsce w województwie)\nopiekun drużyny: Jarosław Leszczyk\nNazwa drużyny: Konie trojańskie (5 miejsce w województwie)\nDodał: mgr Jarosław Leszczyk


Strona główna » Kraje » Angola\nAngola (Republika Angoli - República de Angola) – państwo w południowo-zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Sąsiaduje z Demokratyczną Republiką Konga, Namibią, Republiką Konga oraz Zambią. W przeszłości - kolonia portugalska.\nAngola jest podzielona na 18 prowincji: Bengo, Benguela, Bie, Cabinda, Cuando Cubango, Cuanza Norte, Cuanza Sul, Cunene, Huambo, Huila, Luanda, Lunda Norte, Lunda Sul, Malanje, Moxico, Namibe, Uige, Zaire\nWaluta: 1000 AOA = 6.40 PLN\n1000 AOA = 1.63 USD\n1000 AOA = 1.39 EUR\nLudność: 10 978 552 (lipiec 2004)\nPowierzchnia: 1 246 700,00 km2\nPołożenie i granice: Długość granic lądowych: 5198 km (Demokratyczna Republika Konga: 2511 km, Republika Konga: 201 km, Namibia: 1376 km, Zambia 1110 km)\nNajwyższy punkt: Morro de Moco 2 620 m n.p.m.\nJęzyki: Język urzędowy: portugalski\nUstrój / rząd: W chwili obecnej rzeczywista władza sprawowana jest przez prezydenta. Częściami władzy wykonawczej są prezydent, premier oraz rada ministrów. Gubernatorzy 18 prowincji są powoływani i odwoływani przez prezydenta. Konstytucja z 1992 roku określa ogólną strukturę państwa oraz prawa i obowiązki obywateli. System sądownictwa opiera się na prawie portugalskim oraz prawie zwyczajowym. Nie jest jednak sprawny i posiada wiele luk. Sądy znajdują się w jedynie 12 z ponad 180 okręgów. Instancją apelacyjną jest Sąd Najwyższy. Sąd Konstytucyjny, posiadający możliwość rewizji wyroków, nie został jak dotąd powołany.\nBogactwa naturalne: ropa naftowa, diamenty, rudy żelaza, fosforany, miedź, złoto, boksyt, uran\nInformacje dla kierowców: Ruch prawostronny. Przy pobycie ponad 3-miesięcznym obowiązkowe jest posiadanie miejscowego prawa jazdy. Polskie prawo jazdy może być podstawą do jego uzyskania. Funkcjonariusze policji bardzo rzadko honorują międzynarodowe prawo jazdy i żądają od cudzoziemców okazania dokumentu angolskiego; podobnie firmy wynajmujące samochody. Angolskie prawo jazdy nowego typu jest ważne na obszarze państw grupy SADC. Lokalne ubezpieczenie OC jest obowiązkowe.\nNajbliższa ambasada kraju: Ambasada Republiki Angoli\nGdzie na mapie znajduje się Angola?


"Polki często nie chcą przyznać, że są dyskryminowane" – Wprost\nDodano: 9 marca 2013, 13:33 / Zmieniono: 9 marca 2013, 13:33 3\nWarszawska Manifa 2012 (fot. PIXEL --- Newspix.pl) / Źródło: Newspix.pl\nWielka Warszawska Manifa wyruszy jutro o godzinie 12. Jej hasło brzmi: "O Polkę Niepodległą". Manifa poświęcona będzie pamięci dziennikarki Anny Laszuk.\nUczestnicy przejdą trasą: Marszałkowska - Al. Jerozolimskie - Nowy Świat - pl. Trzech Krzyży - Al. Ujazdowskie - Piękna - Wiejska i dalej przed gmach Sejmu.\nW ocenie prof. Danuty Duch-Krzystoszek polskie kobiety powinny być bardziej niezależne. - Kobietom należałoby życzyć pewnej niezależności i żeby potrafiły same określić swoje pragnienia, marzenia, żeby były pod mniejszą presją takich norm, wzorów kulturowych, oczekiwań, które właśnie mogą powodować to, że kobiety czują się zniewolone, czują się ciasno w swoich rolach, nie odnajdują się i są nieszczęśliwe - mówiła.\nJak dodała Polki często nie chcą się przyznać do tego, że są dyskryminowane. - Płace są nierówne, kobiety rzadziej zasiadają na kierowniczych stanowiskach, jest ich mniej w biznesie, są bardziej obciążone nieodpłatną pracą. Ta świadomość obecnie narasta i jest dosyć powszechna, ale mam wrażenie, że tego nie odbieramy do siebie i mówimy, że nie jesteśmy dyskryminowane - zaznaczyła profesor Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.


Re: Pokój dzienny [odnośnik] 14.02.21 13:25\nLata praktyki, odpowiedniego wychowania, pewnych standardów pozwalały jej w tym momencie zachować spokój. Pozorny, rzecz jasna, zdawała sobie sprawę, że jej rodzeństwo jest w stanie dostrzec w odbiciu tęczówek kotłujące się w środku emocje, że zdradzają ją niewielkie gesty, które mijały niezauważalne dla obcych, jednak, nie dla nich. Unosiła dumnie podbródek, słuchając, jednocześnie zatapiając się w swoich własnych myślach, wnioskach, kolejnych epitetach w kierunku Blacka. Czuła ciepłą dłoń Fantine, ale ta nie przynosiła jej niczego, nie pomagała w żaden sposób. Mimo to, pozwalała siostrze trzymać się dalej, możliwe, że czasem potrzebowała tego bardziej niż ona.\nMartwila się, o to, co przyniosą kolejne miesiące, o swój własny los, który znów niebezpiecznie zaczął chybotać się na włosku. Każde słowo które wypowiedziała było prawdą. Alphard Black był bezpieczną opcją, człowiekiem, który zyskiwał coraz większy pogłos. posiadającym coraz szersze wpływy. A co najważniejsze, był zmuszony do dbania o jej dobro. Choć sam zdawał się chcieć go równie mocno. Zacisnęła znów zęby, czując jak mięsień na policzku drga.\nNieważne, nie mogła skupiać się na przeszłości, choć wypowiedziane słowa nadal brzmiały nierealnie, całkowicie oddalone, bo… jeśli zginął ktoś taki jak on, czy powinna się zastanawiać czy poniosą jeszcze jakieś ofiary w tej wojnie?\nZ rozmyślań wyrwał ją dźwięk tłuczonego lustra. Drgnęła, unosząc spojrzenie. Wpatrywała się w strużki krwi spływające po jego rękach. Był inny, widziała to od razu, za dobrze go znała, by nie dostrzec zmian. Co stało się w miejscu w którym zginął Alphard Black?\nZdała pytania. Z troski, bo tak jak on o nie, tak i ona o niego martwiła się nieustannie. Mimo, że znała jego siłę.\n- Wedle życzenia. - odpowiedziała nie pytając dalej, nie próbując napierać. Zdanie Tristana było ostateczne, jego słowa były jej wolą. Ktoś mógłby je nazwać rozkazem, ale nigdy nie patrzyła na to w ten sposób. Prowadził ich, pewnie i niezmiennie ku lepszej przyszłości - wierzyła w to, tak jak wierzyła w niego. Położono na jego barki ciężar, któremu niewielu podołałoby w jego wieku. Ale Tristan, nie był jak inni. Milczała kiedy zwracał się do Evandry, kwestia jej brata, na ten moment na potrzebowała jej komentarza. Podniosła się, wypuszczając dłoń Fantine.\n- Zaleczyć je? - zapytała, gotowa podejść bliżej, jednak nie postanowiła sama. Posiadała podstawy wiedzy uzdrowicielskiej, jednak nigdy nie była w niej specjalistką. Jasne tęczówki zawisły na Tristanie, oczekująco, nie stawiając kroków ku niemu. Dziś zdawał się rozchwiany, wolała uzyskać pozwolenie, niż rozsierdzić go jeszcze bardziej.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 15.02.21 19:39\nAtmosfera w pokoju dziennym zaczęła gęstnieć, a Fantine nie była na to przygotowana. Zupełnie nie. Nie wiedziała nawet, że tego wieczoru, tej nocy Tristan oraz inni lordowie będą mieli zadanie od Czarnego Pana do wypełnienia. Czy Melisande wiedziała? A Evandra? Czy tylko do niej wciąż miał ograniczone zaufanie, pomimo usilnych starań najmłodszej siostry? Może gdyby choć wspomniał o takiej możliwości, byłaby lepiej przygotowana. Uwarzyłaby eliksiry, kazała przygotować dla niego rytuały odprężające... Cokolwiek. Tymczasem musiała mierzyć się z niezrozumiałych rozchwianiem, gniewem i groźną iskrą w oczach brata; najzwyczajniej w świecie ją to przerażało, sprawiało, że czuła zimne ukłucie w okolicach krzyża, a żołądek miała ściśnięty. Trzymała wciąż dłoń Melisande. Na początku miał być to gest niosący pociechę siostrze po tak tragicznej wieści, lecz kilka chwil później - to chyba ona potrzebowała tego bardziej. W momencie, kiedy Tristan rozbił lustro, a trzask stłuczonego szkła przeciął ciszę jak bicz. Fantine poruszyła się wyjątkowo niespokojnie.\nWodziła spojrzeniem od Tristana, do jego oburzonej małżonki, która wzięła w obronę swojego starszego brata. Z jednej strony rozumiała swą bratową. Sama postąpiłaby podobnie - nie uwierzyła w winę Tristana, stanęła za nim murem, szukała wytłumaczenia. Z drugiej jednak... Francis nie był Tristanem. Nie można było ich porównywać. Brat Evandry, choć miał swój urok i czar, wydawał się infantylny i czasami po prostu go nie rozumiała. Miał na karku lat ponad trzydzieści, a zachowywał się jak uczniak. Wiara w słowa Tristana była więcej, niż oczywista.\n- Dobrze. Jak sobie życzysz, Tristanie - odezwała się potulnie Fanny, gdy zwrócił się do niej i Melisande, nakazując im zachowanie tego, co go spotkało dla siebie. A to równało się ni mniej, ni więcej zakazowi wzywania kogokolwiek. Może sam po kogoś pośle, bardziej zaufanego. Może czuł się na siłach, by sprostać temu... z czym walczył wewnętrznie. Bo ta walka odbijała się w jego oczach i twarzy. W pewnych momentach, urywkach, ułamkach sekund - jakby patrzył na nich ktoś zupełnie inny. Nie Tristan.\nFantine wodziła spojrzeniem od brata, do Evandry, gdy zaczęli się kłócić o Francisa. Nie chciała się w to wtrącać, wchodzić pomiędzy nich, brać udziału w tej sprzeczce. Stała po stronie Tristana i czuła gniew na Francisa przez to, do czego zmusił ich nestora. Wiedziała jednak jak delikatna jest Evandra, co ciąży na jej barkach. Melisande wstała, by pomóc bratu. Fantine zaś zbliżyła się do żony swego brata, aby położyć dłoń na jej ramieniu i odezwać się kojącym głosem.\n- W świętym Mungu zadbają o niego - powiedziała. Miała pewność, że tak będzie. Był wszak lordem Lestrange. Nie mogła jednak obiecać, że wszystko będzie dobrze. Jeśli Francis naprawdę zdradził, będzie musiał ponieść tego konsekwencje.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 16.02.21 9:06\nDźwięk tłuczonego szkła, choć często był obecny w życiu Evandry w przypływie jej własnych, nagłych emocji, tak zawsze przyprawiał o dreszcze wywołany przez kogoś innego. Jeśli siedem lat nieszczęścia miały się dla nich dopiero zacząć, to co mogło być gorsze od śmierci Alpharda i Francisa w szpitalu? Jasnowłosa kobieta stała w miejscu z rozchylonymi w zdumieniu ustami, zupełnie jakby oczekiwała innej reakcji na tę złość. Chciała do niego podbiec, pomóc, upewnić się że wszystko w porządku, lecz wrosła w podłogę i nie ruszyła się ani o cal. To nie strach porwał ją w swoje objęcia, a żal z niezrozumienia. Co wzbudziło w Tristanie tak wielką złość, sytuacja z Francisem czy ona sama, domagająca się prawdy?\nW ciągu tej krótkiej chwili zdążyła zapomnieć o Alphardzie i jego bohaterskiej śmierci. Melisande, Rigel i Aquila stali się nieważni, zepchnięci na dalszy plan. Nie spodziewała się poparcia ze strony reszty domowników, czy nie zawsze podchodzili z dystansem do jej rodziny? Czy nie tolerowali Francisa tylko ze względu na nią, nie chcąc odcinać jej od ukochanego brata? Nawet jeśli sama miała często wątpliwości, Evandra nie mogła teraz odpuścić, nie w momencie, w którym czuła, że jest jedyną, która wstawia się za lordem Lestrange.\n- Masz rację - zgodziła się cicho z Fantine, kiedy ta ułożyła dłoń na jej ramieniu. Nie na niej powinna wyładowywać swoją złość, wszak to ona była przy niej przez ostatni rok, zajmując rozmową i wspierając w chwilach słabości. Nie od razu uspokoiła się pod wpływem ciepłego dotyku i kojącego głosu. Wciąż nie rozumiała sytuacji, w jakiej znaleźli się zarówno jej brat, jak i ona sama. W tej chwili jedyne, czego pragnęła, to mieć pewność, że jest bezpieczny i wyjdzie z tego cało, jednak słowo ‘zdrada’ nie chciało opuścić jej myśli. To nieporozumienie, głupie nieporozumienie, wszystko zaraz się wyjaśni. Nieznacznie rozluźniła mięśnie, z żalem uświadamiając sobie, że niczego więcej się dziś nie dowie. Położyła dłoń na dłoni Fantine i posłała jej blady uśmiech, nie chcąc dawać im kolejnego dowodu na własną słabość. Tyle że rzeczywiście było jej słabo; mimo wzburzenia jasne policzki nie nosiły śladu rumieńców, a cienie pod oczami nabrały ciężkiej głębi. - Odwiedzę go za kilka dni. Oby miał coś na swoje usprawiedliwienie - dodała ściszonym głosem, kiedy oschły ton gorzkich słów zaczął jej się udzielać. Choć bardzo chciała zrozumieć, nie znała stawki - ani toczonego wewnątrz Tristana boju, jak i potęgi zdobywanych w podziemiach artefaktów. Przed samą sobą powtarzała, że dla niej najważniejsi są ludzie, a nie moc, tylko czy nie zmieniłaby zdania, gdyby poznała jej prawdziwą wartość?\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 16.02.21 14:31\nZaciśnięte pięści pozwalały krwi wypływać, krwawe strużki nie wyglądały groźnie, ale były dość obfite, by zadowolić gnieżdżącego się w jego sercu pradawnego ducha - zamykał oczy, napięta szczęka pozwalała znieść piekący ból wbitego pod skórę szkła, a krok w tył z chrzęstem pokruszył większe fragmenty zbitego lustra. Jej łaknienie ucichło, pragnęła krwi i jej dostała, ale też dobrze wiedział, że to nie będzie trwało długo. że łaknienia wojny nie zaspokoi samookaleczaniem. Powinien stąd wyjść. Jak najprędzej. Jego różdżka wciąż leżała gdzieś na ziemi - nie podniósł jej. I wiedział, że nie powinien mieć jej teraz w rękach.\n- Odejdź - odparł sucho, krótko, na pytanie Melisande, ledwie panując nad rozdrażnionym głosem. Podchodząc do niego, ryzykowała sobą, na to pozwolić jej nie mógł. Otarł kapiącą krew o brzeg szaty, krzywiąc się z bólu, gdy utkwiony pod skóra fragment zwierciadła zakuł wrażliwe nerwy; Tristan nie zwykł łatwo tracić nad sobą panowania, dziś jego wewnętrzy spokój zamieniał się w ogień, palący ogień cudzej zemsty wiedzionej wolą dawno zmarłej kobiety, któremu nie był w stanie się przeciwstawić. Sądził, że był silniejszy. Że mógł stanąć jej naprzeciw. Chyba przerażała go myśl, że mogła wyjść z tamtego labiryntu z Francisem, on nie panowałby nad nią wcale. Francis kiedyś był mu bliski, ale odkąd zaczął znikać na długie dnie - gdzie? - zmienił się nie do poznania; sądził, że tamtą rozmową wykrzesze z niego część dawnego jego. Ale Francis pokazał mu dziś, że dla świata był już stracony. Miał względem niego mniej cierpliwości niż kochająca siostra - jego już się wyczerpała - lecz to nie myśl o Lestrange'u kazała mu wyrazić swój gniew tak otwarcie, a ona, krwawa posłanka śmierci. Nie zamierzał pozwolić jej skrzywdzić ani sióstr ani tym bardziej słabszego zdrowia Evandry.\n- Oby - zgodził się z nią, przenosząc ku niej rozgniewane spojrzenie, może zbyt ostro, może zbyt oschle, przedzierając się przez falę bólu i sieci manipulacji oswobodzonej istoty. Czy ołtarz w jakiś sposób więził ją w podziemiach? Nie wiedział, czuł, że jego krok stawał się chwiejny. Niechętnie omiótł pomieszczenie spojrzeniem, w końcu odchodząc samemu - bez słowa wyjaśnienia czy grzecznego pożegnania, nie powinien w tym stanie znajdować się między ludźmi, a już na pewno nie przy rodzinie. Nie znał jej, nie wiedział, ile krwi potrzebowała, żeby się nasycić.\nNie wiedział, czy w ogóle dało się ją nasycić.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 24.02.21 21:35\nW tamtej chwili Fantine nie poznawała własnego brata. Był człowiekiem emocjonalnym, tak jak każdy Rosier, widywała go już w gniewie, zirytowanego, rozdrażnionego. Wystarczyło, by wróciła pamięcią do kilku rozmów sprzed półtorej roku - o Deirdre, Białej Willi, nieszczęsnej pomyłce, przez którą pomyślał, że Fantine zadaje się ze zwolennikiem Grindelwalda i sama popiera jego poglądy - był wtedy rozgniewany, w jego oczach było coś, co budziło w siostrze lęk, czuła jednak podskórnie, że mimo wszystko nie uczyniłby jej prawdziwej krzywdy. Wiedziała, że kochał ją mocno, kochał wszystkie swoje siostry, a jako głowa rodziny musiał wziąć za nich odpowiedzialność i dbać poniekąd o ich wychowanie. Widywała już jego złość, a ta była zupełnie inna. Rozdrażnienie w głosie Tristana, coś ciemnego w jego oczach, gniew z jakim oddalił Melisande - na którą nigdy się wszak nie gniewał, starsza z sióstr była zbyt opanowana i spokojna, by wdawać się w sprzeczki i buntować - budziło w Fantine nie tylko niepokój, ale i strach. Czy mógłby je teraz skrzywdzić? Jeśli tak, to z pewnością miało związek z tym, do czego był zmuszony przez tego głupca, Francisa Lestrange. To nie był on. W to Fantine chciała wierzyć.\nObserwowała go w milczeniu, kiedy wychodził, oschle odzywając się do Evandry - nie brzmiał jakby naprawdę miał nadzieję na to, że Francis zdoła się wytłumaczyć. Opuścił je, pozostawiając po sobie głęboką konsternację i skonfundowanie w głowie Fantine, żal i zaskoczenie przez wieści o śmierci lorda Alpharda Blacka. Róża czuła, że ma splątane myśli, lecz w tamtej chwili nie myślała - wyjątkowo - o sobie, a o Evandrze, muszącej teraz w duchu umierać z niepokoju o brata. Cokolwiek Francis nie zrobił, wciąż był jej bratem, był jej bliski, rozumiała więc, że się o niego martwi. Tristan nie potrzebował i nie chciał dziś wsparcia sióstr, Fantine nie zamierzała mu się narzucać, zwłaszcza, że jego małżonka potrzebowała tego chyba jeszcze bardziej.\n- Evandro, Melisande, jeśli pragniecie się położyć, to zrozumiem, lecz jeśli czujecie, że nie zmrużycie jeszcze oka... To mogę poprosić o filiżankę melisy. Dobrze nam to zrobi - odezwała się cicho, ściskając lekko wątłe ramię Evandry, po czym zawiesiła pytające spojrzenie na Melisande. Chciała zostać sama? Może. Fantine wolałaby przy niej być w tak trudnym momencie, lecz uszanuje jej wybór.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 26.02.21 9:32\nPrzyjęła oschły komentarz, nie mając już nic więcej do dodania. Z wolna zamykając się na dochodzące z zewnątrz bodźce utkwiła pusty wzrok w błyszczących na jasnej posadzce lustrzanych odłamkach. Świadoma wychodzącego z pokoju Tristana nie powiodła za nim spojrzeniem. W uszach wciąż wybrzmiewał dźwięk tłuczonego szkła i powracające oskarżenia. Pamiętała o złożonych przez siebie deklaracjach i gotowości do przejęcia nowych obowiązków. Jak miała się do nich odnieść w zaistniałej sytuacji?\nPowaga docierała do niej stopniowo. Na nic zdadzą się kolejne wybuchy, poddanie się złości. Nikt z tu zebranych nie był temu winien, a także nikt nie posiadał odpowiedzi na piętrzące się pytania. Mogłaby tak stać w milczeniu i bezruchu przez kolejne godziny, mnogość kłębiących się w jej głowie myśli była zbyt przytłaczająca, by wykonać jakikolwiek ruch. Świadomość zamkniętego w szpitalu nieprzytomnego Francisa wzbudzała w niej ambiwalentne odczucia. Powstrzymała chęć gwałtownego zebrania się i dołączenia do brata, by czuwać przy nim do momentu wybudzenia. Obawiała się nagłego powrotu złości, przez którą z pewnością rzuciłaby mu kilka niepotrzebnych, gorzkich słów. Evandra nie potrafiła długo chować urazy, starając się dążyć do wyjaśnienia problemów, znalezienia rozwiązań, ale ta sprawa układała się nieco inaczej. To nie drobna niesnaska, podeptanie sukienki czy spóźnienie na spektakl. Zduszony impuls, krok w tył.\nTam przynajmniej jesteś bezpieczny.\nKiedy dotarł do niej cichy głos najmłodszej z Róż, zdała sobie sprawę jak mocno zaciska powieki, nie dopuszczając do tego, by żadna z gromadzących się w kącikach oczu łez wymknęła się na powierzchnię bladych policzków.\n- Dziękuję, Fantine, jesteś nieocenionym wsparciem. - Nie potrzebowała słów pocieszenia ani głaskania po ramieniu, a zająć czymś myśli, czymkolwiek, co odepchnie straszne wizje i pozwoli choć na moment oczyścić umysł z nadmiernych trosk. Francis nie był jedyną osobą, która wymagała jej obecności i troski. Uniosła wzrok na Melisande, mogąc tylko zgadywać co kobieta teraz czuje. Łagodnie i z pokorą przyjęła swój los, lecz niemożliwym było, by pozostała zupełnie niewzruszona. Widziała przecież blask w jej oczach w dniu zaręczyn, widziała ciekawość i błądzący na twarzy figlarny uśmiech. Alphard nie mógł być jej obojętny, a dzisiejsza powściągliwość wyłączne podkreślała koszmar tej tragedii.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 05.03.21 23:28\nDawno go takim nie widziała. Właściwie, to nie była pewna, czy kiedyś widziała go dokładnie takim. Trzymającym dystans, widocznie złym, chociaż nie potrafiła wskazać na co konkretnie. Albo na kogo. Ona sama czuła roznoszącą się w niej złość. Na razie jeszcze informacje zdawały się do niej nie docierać. Było to bardziej jak coś, czego przetrawić jeszcze nie umiała. Może lepiej było jej po prostu się złościć. Na cholernego Blacka, na fakt, że więcej nie stanie przed nią. Że ich ostatnie takim rzeczywiście było. Jeszcze tego nie akceptowała. I na razie nie zamierzała. Na razie wolała być wściekłą na wszystkie obietnice, które jej złożył i których nie zamierzał dotrzymać bo postanowił umrzeć. Cholerny Alphard Black.\nWolała skupić się na wszystkim innym, niż na chaosie, który zapanował w jej wnętrzu. Nie chciała czuć mieszanki, która właśnie w niej się wyzwalała. Wolała skoncentrować swoją uwagę na Tristanie, wybuchu złości zwieńczonym krwią kapiącą na posadzkę. Wpatrywała się w krew, unosząc spojrzenie na ranę. W końcu podniosła się wypadając pewną, propozycję, chęć pomocy, ulżenia w bólu, który przecież musiał poczuć. Wykonała pierwszy ruch, krótki krok, ale zawarte w jednym słowie polecenie utrzymało ją w miejscu. Przez kilka długich chwil wpatrywała się w swojego brata. Nie zamierzała się sprzeciwić jego słowom, nigdy tego nie robiła i dzisiaj nie zamierzała uczynić inaczej. Nie mogła jednak powiedzieć, że nie dostrzegała odmienności zachowania, jakim ich dzisiaj raczył. Zasiadła ponownie splatając dłonie na kolanach. Słuchała w ciszy słów o Francisie nie wypowiadając się w tej konkretnej sprawie. Nie miała chęci dzisiaj zagłębiać się bardziej w ten konkretny temat. Milczała więc dalej w końcu w ciszy, spojrzeniem odprowadzając Tristana, kiedy opuszczał pokój dzienny. Wpatrywała się w znikające plecy brata z opóźnieniem przesuwając spojrzenie na siostrę. Jasne tęczówki z niej przeniosły się na Evandrę. Uchyliła lekko wargi, nie podnosząc się z miejsca, sięgnęła po szklankę z której napiła się reszty soku.\n- Preferowałbym herbatę. - odpowiedziała siostrze. Czy chciała zostać sama? Po części z pewnością z drugiej strony chyba nie tak naprawdę. - Powinniśmy działać więcej poza Rezerwatem. - zwróciła się do obu kobiet, zamierzając pochylić się nad tematem. Skupić na czymś innym, kompletnie niezwiązanym z tematem o którym naprawdę nie chciała w tej chwili myśleć.\n| zt ?\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 27.07.21 20:26\nCzas mknął nieubłaganie, nie chciał się zatrzymać. Ale właściwie Melisande nie potrzebowała, żeby właśnie to robił. Minęły trzy miesiące skąpane w czerni materiałów, które okalały jej ciało. Zdawały się jej codziennością do której przywykła, którą przyjęła i którą niosła godnie z niezmiennie uniesioną brodą.\nCzy żałowała? Sama nie była pewna czego dokładnie powinna, jeśli miałaby już czegokolwiek żałować. Może jedynie tego, że ostatecznie - choć nigdy nie przyznała tego głośno i przyznać nie zamierzała - uwierzyła w zapewnienia, którymi ją obdarował. Niewypowiedziane obietnice, które złożył, wsuwając na jej palec pierścień. Nadal nie była pewna, jak powinna odnieść się do prezentu, który wręczył jej ojciec Alpharda. Wiedziała, że to milcząca zapowiedź. Chęć kontynuacji. Tylko czy ona jeszcze jej chciała? I czy jej zdanie rzeczywiście miało jakieś znaczenie względem sojuszu, który zdążył już obiec ze swoją wieścią wszystkie wielkie rody.\nWiedziała, że ostatecznie postąpi zgodnie z postanowieniami brata. Nie miała co do tego żadnych wątpliwości. Niezmiennie wierna i oddana. Nie zaangażowała się całkiem, więc być może nie cierpiała tak mocno, jakby miała. Może rzeczywiście los jej sprzyjał, zabierając Alpharda zanim ten zdążył nadać jej nazwisko, zanim zdążyłaby wypracować swoją pozycję, uzyskać przychylność w końcu zaufanie. Wiedziała, że by potrafiła. Krzywe spojrzenia nie byłby w stanie jej zatrzymać. Zrobiłaby dokładnie to, co mu powiedziała. Gdyby nie umarł.\nPodniosła się z zajmowanego miejsca zamykając sporych rozmiarów księgę. Poprawiła spódnicę luźniejszej sukni w czarnym kolorze, przetykanym rodowymi barwami wychodząc z biblioteki. Prymulka właśnie zapowiedziała pojawienie się znajomej od lat jednostki. Łącząca rody rodowa przyjaźń sprawiała, że znały się od lat i przez nie wszystkie pielęgnowały własną znajomość, choć nie była pewna, czy można było nazwać ją przyjaźnią. Nadal dzieliło je kilka lat, ale rozmowy z Primrose zawsze zdawały jej się odżywcze. Pełne wigoru i świeżości. W niektórych aspektach przypominała jej nawet ją samą.\n- Primrose. - przywitała się, wychodząc jej na spotkanie. Ubrała usta w uśmiech, pozwalając jej zrównać ze sobą krok. Prowadząc je w stronę pokoju dziennego w którym wszystko było już gotowe. - Liczę że w Durham wszystko idzie po waszej myśli. - wypowiedziała na samym początku, szczerze licząc na dobre wieści.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 28.07.21 14:43\nLedwo dzień wcześniej widziała się z Mathieu w Durham gdzie odbyły się kolejne ćwiczenia czarnej magii. Ostatnio jej drogi często krzyżowały się z przedstawicielami rodu Rosier, ale czemu się dziwić skoro ich rodziny żyły w przyjaźni? Małżonka lorda nestora była jej bliską przyjaciółką, a z siostrami również znalazła nić porozumienia, w końcu kuzyn był jej nauczycielem, będąc samemu oddanym przyjacielem Xaviera Burke. Zwyczajnie inaczej się nie dało, obracali się w swoim towarzystwie dość często. Ani z Fantine ani z Melisande nie była tak zżyta jak z Evandrą ale dzieliły te same idee i poglądy, spotykały się regularnie aby rozmawiać, dzielić się pomysłami czy zwyczajnie wspierać.\nMelisande ponadto była w żałobie po Alphardzie, choć sama Prim nie wiedziała czy lady Rosier żywiła do niego jakieś głębsze uczucia, czy może ich relacja była równie chłodna co jej i Aresa. Zwyczaj jednak nakazywał aby przywdziała czerń i trwała w żałobie przepisowy czas, nawet jeśli żalu nie czuła.\nJak zwykle zjawiła się o wyznaczonej godzinie w Kent wchodząc do jasnych przestrzeni pałacu, tak odmiennego od chłodnych i ponurych murów Durham, ale tam pasowała, tutaj mak nie czuł się równie pięknie i wyniośle co róże. Powitała ją na sam początek Prymulka oferując zabranie wierzchniego okrycia lady Burke, a czarownica bez wahania podała jej swój płaszcza, kapelusz i rękawiczki prezentując na sobie granatową suknię do kostek z dobrej jakości wełny, ozdobioną przy płytkim dekolcie broszą w kształcie ćmy. Talia podkreślona czarnym pasem haftowanym w zawiłe wzory optycznie jeszcze bardziej wyszczuplała i tak smukłą talię kobiety. Na widok wychodzącej ku niej lady Rosier uśmiechnęła się delikatnie.\n-Melisande – powiedziała melodyjnym głosem .-Dziękuję, że pytasz, wszystko w należytym porządku. – Ostatnio z domownikami widywała się przelotnie, ponieważ sama chodziła od spotkania do spotkania. Ledwo zakończyła akcję charytatywną w Londynie, a za chwilę kolejną miała odbyć w Durham, poza tym przed świętami zapotrzebowanie na talizmany zacznie wzrosło i praktycznie codziennie zaszywała się na parę godzin w pracowni by realizować kolejne zamówienia. Istne urwanie głowy, ale nie mogła narzekać, dzięki temu jej myśli nie krążyły wokół zerwanych zaręczyn oraz sabatu, którego w tym roku realnie się obawiała. – Jak u Ciebie? Jak nastroje w Kent? – Dała się poprowadzić w stronę salonu i zajęło jedno z wolnych miejsc. –Sama ledwo kiedy mam czas złapać oddech. Mathieu został moim nauczycielem jakiś czas temu.\nZadziwiające, że jak tylko przekraczała próg Château Rose to swobodna rozmowa sama wychodziła, a może to już wprawa po tylu spotkaniach, a może obecność przyjaznej jej osoby obok.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 29.07.21 13:06\nDłonie na kilka krótkich chwil wyciągnęły się przed nią, żeby ścisnąć w powitaniu te należące do Primrose i wraz z nią u boku ruszy w kierunku pokoju dziennego, który z pewnością nie był dla lady Burke obcy. Jak całe Rosierowe włości, tak różne od tych w których na codziennie przebywała znajdująca się przed nią kobieta.\nKwestia nawyków potrafiła być niewygodna. Zrozumiała to już jakiś czas temu. Kochała swoje miejsce, swój dom, nie będą zachwyconą na co dokładnie przyjdzie jej zamienić ogród Róż. Kent pachniało wolnością, przynosiło zapach róż z rodowych ogrodów i mieszało je z morskim powietrzem docierającym od klifów.\nCzy kiedyś miała przyzwyczaić się do innego miejsca - a może czy po opuszczeniu tego będzie w stanie przestać za nim tęsknić?\nBo szczerze liczyła na to, że klątwa, która osiadała na jej ramionach jedynie jest gorzkim posmakiem w ustach a nie prawdą - albo co gorsza, karą, że niegdyś odrzucone oświadczyny innego mężczyzny. Teraz płaciła za to cenę. Teraz ponosi tego konsekwencje. Możliwe, że własne wybory doprowadziły ją właśnie tutaj. Do żałoby po narzeczony, który zginął, nim nadał jej swoje nazwisko.\n- Z ulgą przyjmuje te wieści. Z pewnością trudniej wam o spokój na granicach hrabstw zwłaszcza na tej, graniczącej z ziemiami Longbottomów. - zasiadła na jednym z foteli na przeciw Primrose. Jedna ze służek podeszła. - Czego się napijesz? - zapytała znajomej zawieszając na niej stalowo niebieskie spojrzenie. Zasady nigdy nie były dla nich, jeśli miała chęć na kieliszek wina i jego miała otrzymać. - Mimo wszystko trwa wojna. - zawyrokowała ostatecznie. - Ale nie możemy narzekać. Otaczają nas przyjaciele, a nasze ziemie z każdym dniem… nabierają wolności. - określiła ze spokojem, krótkim zerknięciem odprowadzając służącą. Kiedy pomiędzy nie wypadło imię jej kuzyna zwróciła spojrzenie okupionym zainteresowaniem w kierunku makowej panny. - Jego wiedzy w zakresie magicznych stworzeń możesz zaufać bez wahania. - zarekomendowała kuzyna, uznając, że to właśnie w tej dziedzinie lady Burke postanowiła poszerzyć swoją wiedzę. To była pierwsza myśl, druga, kazała przemyśleć, czy z pewnością. O tą konkretną dziedzinę, mogła przecież poprosić i ją. Jeśli chodziło o zwierzęta magiczne, wiedziała naprawdę wiele. Chyba, że to nie one w tym momencie szło. - Organizacji koncertu z pewnością pochłonęła sporo czasu. Muszę przyznać, że była to miła odmiana. - skomentowała bo od tego czasu nie miały okazję się widzieć. - Udało wam się osiągnąć założony cel? - zapytała opierając plecy o zajmowane krzesło.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 29.07.21 19:03\nPodobne rozmyślania trawiły umysł Primrose jeszcze przed paroma tygodniami; czy da radę się przyzwyczaić do innego miejsca, które rządzi się innymi zasadami. Zasadami, które musiałaby bezbłędnie znać jako lady Carrow. Ares chciał wyprowadzić się z Sandal Castle co było dla niej zaskoczeniem, przecież był najstarszy, mógł liczyć na to, że kiedyś zostanie nestorem. Choć zdawało się jej, że może nie mieć takich ambicji, a może to było tylko jej uprzedzenie do lorda Carrow? W końcu bywały momenty kiedy pokazywał jej siłę charakteru, zdecydowanie i pewność siebie, którą powinien posiadać nestor. Zaraz jednak przywdziewał obliczę gbura i człowieka potrafiącego w jednym zdaniu obrazić nie tylko swego rozmówcę ale całą jego rodzinę. Czy odnalazłaby się w roli żony nestora? Zapewne tak, jako siostra nestora miała do tego predyspozycje, choć nie płakałaby gdyby tak się nie stało.\nNie musiała jednak troskać się przeprowadzką, bowiem 15 grudnia dowiedziała się, że żoną Carrowa nie zostanie. Mak nie wyrośnie pośród białych róż, ćma nie zasiądzie na delikatnych płatkach, a ona nigdy nie pozna sekretu pielęgnowania tych kwiatów. Czy miała żal? Miała nadzieję, że odnajdzie w lordzie Carrow partnera do rozmów, do wspólnego życia ale jak się okazało, zgodnie z tym co mówił jej Perseus, Ares wolał towarzystwo kobiety z prowincji. Miała jedynie nadzieję, że nie miała ona nieodpowiedniego pochodzenia bo dopiero byłby skandal. Mając tą wiedzę żal odszedł w niepamięć. Mogła sądzić, że specjalnie sabotował ich narzeczeństwo, dążył do tego aby się rozpadło, a to ją posądzał o takie zagrywki poniżej jej godności.\n-Bracia oraz kuzyni zwracają bacznie uwagę na granicę z Longbottomami. Z tego co wiem planują większe działania na tamtym terenie. - Zapewniła Melisande i wiedziała, że tak się stanie. Xavier zresztą dość często organizował wypady z Durham do hrabstwa aby łapać niegodziwców, którzy pałętali się po ich ziemiach. -Poproszę kieliszek czerwonego wina. - Zwróciła się do służącej wiedząc, że o tej porze nie będzie to szokująca prośba z jej strony.\nMagiczne stworzenia? - W pierwszej chwili nie zrozumiała o co chodzi lady Rosier, ale potem uświadomiła sobie, że Melisande miała na myśli smoki i rezerwat, którym opiekowała się jej rodzina. - W to nie wątpię. - Odparła przez chwilę się wahając czy wyjawiać naturę tych nauk. Jednak Melisande była siostrą Tristana, więc takie informacje nie powinny ją szokować. -Jednak udziela mi wsparcia na gruncie bardziej zaawansowanej magii, która wymaga więcej skupienia, samodyscypliny i umiejętności. Czarnej magii.\nZ tymi słowami rozsiadła się wygodniej na zajmowanym przez nią miejscu. Wczoraj zresztą udało się jej pokonać Mathieu i tym razem czarna magia nie zostawiła na jej ciele żadnego śladu. Prędzej czy później ich wzajemne spotkania by wyszły na jaw. Zwłaszcza, że lord Rosier bywał częstym gościem w Durham, a Xavier bardzo sobie cenił jego przyjaźń. Tak samo zresztą jak sama Primrose, która stwierdziła, że miłe jej było towarzystwo Mathieu, o którym pozwalała sobie również myśleć jako o przyjacielu.\n-Koncert okazał się dużym sukcesem. To właśnie z części uzbieranych środków mogłyśmy zorganizować akcję charytatywną w Londynie, a reszta trafiła do wdów i sierot. - mówiła spokojnie bez zbędnej ekscytacji, ale widocznie zadowolona z tego co udało im się stworzyć. -Zresztą to nie koniec. Podobną akcję organizujemy za dwa dni w Durham i planujemy kolejne działania na naszych ziemiach aby zapewnić mieszkańcom w okresie zimowym nie tylko jedzenie ale również dach nad głową czy ciepłe ubrania. Czekają nas spotkania z burmistrzami oraz chyba kolejne z kobietami. Ostatnio odbyłam z nimi w ratuszu bardzo ciekawą rozmowę, wyraziły chęć ponownego spotkania.- Wypowiadając to na głos uświadomiła sobie jak wiele było przed nią pracy, ale robiła to wszystko dla dobra tych ludzi by zrozumieli, że arystokracja oraz Ministerstwo Magii i Rycerze Walpurgii dbają o tych, którzy nie odwracają się od zasad i istoty ich społeczeństwa.\n-Dziękuję, że byliście na koncercie. Wiele to dla mnie znaczyło, zwłaszcza, że nigdy wcześniej nie występowałam przed publiką. - Na jasnej, piegowatej twarzy pojawił się delikatny uśmiech. - Macie też jakieś plany na Kent? Wiem, że Evandra mocno się zaangażowała.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 30.07.21 0:08\nOczywiście, że o tym rozmyślały. W tym względzie nie były przecież tak różne prawda? Każda zdawała sobie sprawę, że wraz z przywdzianiem białej sukni i obcego nazwiska ( niezależnie czy przez wzgląd na miłość, która tak rzewnie opisywana nigdy całkowicie nie przekonywała Melisande, która patrzyła na to słowo uczuciem, określając je, rozkładając, sprawdzając - czy przez wzgląd na kolejny sojusz, intratny dla którejś z rodzin, mający podtrzymać zbudowane mosty, czy wybudować kompletnie nowe) ich czas w rodowych posiadłościach dobiegał końca. Zaczynała się nowa droga. Ta, do której przygotowywano je całe życie.\nCzy miała być łatwa? Z pewnością nie. Każda sytuacja była inna, każda połączona w jakiś sposób, potrzebą, albo pragnieniem. Dopiero po ślubie rozpoczynało się prawdziwe poznanie. Próba odnalezienia wspólnego języka, a w najgorszym przypadku, pozostanie jedynie pięknym tłem, mającym jedno zadanie. Trudno było zakładać, czy snuć plany, kiedy tak niewiele czasem zdawało się wiadome.\nZ Alphardem sprawa zdawała się klarować. Choć z początku jedynie wodziła go za nos, za to czego dopuścił się względem niej. Najokrutniejsza kara, za zbrodnię, której się dopuścił. Jedynie popychała, pociągała za sznurki prowadząc go za sobą. Zostawiając tajemnice i pytania, czekając, aż nie zapragnie ich rozwikłać. Z początku zemsta, zaistniała jako myśl - możliwość, którą pozostawiła nie kończąc znajomości, pozwalając by wykonał kolejne kroki, choć mógł je wykonać i bez niej. Nigdy nie spodziewała się, że całość skończy się właśnie w ten sposób.\n- Rozważnie. - zgodziła się, krótkim skinieniem głowy. Nie pozwolić się zepchnąć do obrony, tylko silną ręką trzymać ziemie, które należały do nich. Utrzymać, umocnić pozycję, a później zacząć ekspansję. - Dla mnie też, Anne. - zadecydowała, skinając służce głową, nie poświęcając jej więcej uwagi, wypowiadając słowa odnośnie wiedzy posiadanej przez jej kuzyna. Słowa wypowiedziane przez Primrose sprawiły, że jej brew uniosła się odrobinę ku górze, mimowolnie czekając na rozwinięcie. Wypowiedziane rewelacje sprawiły, że przesunęła po niej spojrzeniem nad czymś się zastanawiają. - Możliwe, że najwięcej. - zgodziła się z nią w końcu. - Rozmyślałam wcześniej nad rozwojem własnej siły. W podobnym kierunku. - wyjawiła przenosząc tęczówki na wracając ze szkłem kobietę. Odebrała od niej kieliszek i obróciła nim w dłoni. By zaraz unieść szkło do pełnym różanych warg.\n- Gdybyś potrzebowała pomocy, nie wahaj się napisać. - wypowiedziała i sama owego zawahania nie przedstawiała. Teraz w obliczu zmieniającego się świata musieli wzajemnie sobie pomagać i dążyć do tego by ich kraj zjednoczył się na dobrej i odpowiedniej drodze. - Oh, to żaden problem, Primrose. Chociaż przyznam, że wybranie waszego lokalu na Nokturnie było odważnym posunięciem. Ten rejon nadal posiada swoją… cóż niechlubną renomę. Sama prawdopodobnie nie zapuściłabym się w te rejony. - przyznała ze szczerością i zgodnie z własnym sumieniem. Nokturn był niebezpieczny i nie zamierzała o tym zapomnieć nawet teraz. Pomimo tego kim był jej brat, czy jak kształtował się świat. - To był odważny krok. Ale wypadłaś zachwycająco. - zapewniła ją raz jeszcze, bo lady Burke rzeczywiście dała naprawdę piękny koncert tego wieczoru. - Tristan dba o wszystko, wspomaga go Mathieu, chociaż planujemy po nowym roku wspomóc osoby zamieszkujące nasze hrabstwo. Evandra jest niezastąpiona, co udowodniła już nie raz. Cieszy mnie, że czuje się między nami swobodnie. - na tyle, by podejmować własne decyzje i działania. Sprawować pieczę nad przyjęciem. Rola nestorowi pasowała do niej i sprawdzała się w niej niesamowicie. - Jak mniemam wybierasz się na noworoczny sabat? - upewniła się unosząc ponownie kieliszek z alkoholem, zawieszając jasne tęczówki na swojej rozmówczyni.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 30.07.21 23:13\nPrzyjęła kieliszek od służącej i upiła łyk delektując się jego bogatym bukietem i głębokim zapachem. Spojrzała z zaciekawieniem na Różę kiedy ta wyraziła chęci i zainteresowanie podobną tematyką nauki co sama teraz pobierała.\n-Czarna magia jest sama w sobie w teorii fascynująca, a co dopiero jej użycie w praktyce. - Dodała po chwili namysłu, a słysząc zapewnienie o chęci pomocy w dalszej nauce kiwnęła głową nieznacznie w podzięce upijając kolejny łyk wina.\nNokturn był miejscem, w którym Primrose była niemalże codziennie. Ceniła sobie spokój jaki dawała jej pracownia w sklepie, gdzie nikt jej nie przeszkadzał oraz miała blisko do klientów, którzy przychodzili złożyć zamówienie. Nigdy nie miała oporów przed obsługą zainteresowanych jej umiejętnościami lub tym co sklep miał w swojej ofercie. Uważała, że bezpośredni kontakt pozwoli jej na lepsze zrozumienie ich potrzeb i dopasowanie artefaktu do tego czego oczekiwali. Choć nie spacerowała po Nokturnie tak była na nim obecna, a każdy mógł wejść do środka i spotkać lady Burke we własnej osobie. Przechyliła lekko głowę na bok, a cień uśmiechu błąkał się po jej wargach, chłodnego i bardzo spokojnego uśmiechu. -Liczyliśmy z Xavierem na lekką kontrowersję. - Przyznała otwarcie do zaplanowanego fortelu z ich strony. -Przyznaj, że to trochę intrygowało i ciekawiło. Zobaczyć Nokturn, wejść w jego ciemność…\nNadal ta okolica budziła strach i niechęć w społeczeństwie, kojarząc się z miejscem niebezpiecznym, szemranym i brudnym, ale to właśnie w takich miejscach robiło się najlepsze interesy, zdobywało dobre znajomości, które prosperowały na przyszłość. Zakręciła delikatnie kieliszkiem w dłoni nim ponownie się napiła. Pamiętała kiedy Evandra nosiła nazwisko Lestrange i otrzymywała listy od Tristana, zachwycając się poezją snując przy tym wizje bycia kiedyś lady Rosier. Rzeczywistość okazała się okrutna i kruszyła z każdym dniem piękną fasadę. Sama również się do tego przyczyniła wyznając przyjaciółce co wie na temat kochanki jej męża. Nadal jednak nie wiedziała czy przyjaciółka wykorzystała w jakiś sposób tą wiedzę czy nadal trzymała jako as w rękawie, bo tego że kiedyś go wyciągnie była niemalże pewna. Znała przyjaciółkę i wiedziała, że ta tego nie zostawi. Nie zamiecie pod dywan udając, że niczego nie wie. -Cieszy mnie to, że się tu odnalazła i może się realizować. - Życzyła jej jak najlepiej, a teraz tym bardziej. Ciekawiło samą Primrose to czy siostry Tristana wiedziały o tym, że w jego życiu była jeszcze jedna kobieta, czy był na tyle sprytny, że przed nimi też to zataił, a może wiedziały ale przymykały oko sądząc, że nie są w stanie nic z tym zrobić albo uważając to za normalny stan rzeczy? Nie wiedziała jakie zasady panują w rodzinie czerwonych róż, więc mogła snuć jedynie liczne domysły i zapewne była bardzo daleka od określenia prawdy.\n-Lady Nott wyraźnie dała do zrozumienia, że nie przewiduje naszej odmowy. - Odpowiedziała z rozbawieniem w głosie. -Przybędziemy na sabat, ale nie należymy do najlepszych kompanów w trakcie przyjęć i zabaw.\nOd zawsze woleli obserwować i słuchać w myśl dewizy ich rodu, a sama Primrose nigdy nie przepadała za tym aby być na świeczniku. Koncert dał jej się mocno we znaki i nadwyrężył nerwy, ponieważ nigdy wcześniej tak długo nie musiała trzymać fasady uprzejmości, która zasłaniała zmęczenie i zdenerwowanie całą sytuacją. -Jednak jestem ciekawa jakie atrakcje w tym roku przygotowała lady Nott. Potem przez kolejne pół roku sabat nie schodził z ust w towarzystwie.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 04.08.21 20:43\nPrzytaknęła głową na słowa Primrose, ale już ostrożniej. Unosząc kieliszek wypełniony winem do ust. Czarna magia była fascynująca, zgadzała się, nawet w samej teorii, czytała księgi, które podarował jej Tristan. Ale już z nich wyciągnęła wniosek i pewną naukę. Była jednocześnie trudna do opanowania i częściej odmawiała posłuszeństwa osłabiając rzucającego.\n- Wychodzi na to, droga Primrose, że nie jestem tak odważna jak ty - stwierdziła ze szczerością, obracając szkłem w palcach, wprawiając płyn w ruch. Porzuciła pomysł zgłębiania czarnej magii inaczej, niźli wśród ksiąg z jeszcze jednego powodu. Nie zamierzała walczyć. Nie musiała więc potrafić atakować. Do własnej obrony miały wystarczyć jej umiejętności, które już miała. Z jednej strony nie rozumiała decyzji Primrose, choć perspektywa czarnej magii była kusząca; z drugiej podziewała jej odwagę i zaciętość.\n- Trochę. - zgodziła się marszcząc odrobinę nos. Zmarszczyła też brwi zastanawiając się nad czymś. Cóż, nie można było odmówić, że umiejscowienie koncertu na Nokturnie z pewnością wzbudziło kontrowersji i sprawiło, że o samym koncercie rozmawiało się tak przed wydarzeniem i jeszcze po nim samym. Jednocześnie też była pewna, że bez odpowiedniej ochrony, czyli Tristana i Mathieu nigdy nie zapuściłaby się tam sama. Prosta prawda. - Cóż, z pewnością dało wam to rozgłos. - zgodziła się, unosząc kąciki ust w uśmiechu. Bo tego jednego z całą pewnością nie można było odmówić temu, co przyniósł sam koncert.\n- Jest nas więc dwie. - stwierdziła ze spokojem, kiedy lady Burke odezwała się w temacie Evandry. Zdawała sobie, że ta nie miała łatwo. Tristan został nestorem rodu szybko, o wiele szybciej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać, choć każdy wiedział, że to stanowisko prędzej czy później należeć będzie do niego. A podarowanie mu stanowiska tak wcześnie nie okazało się żadną przeszkodą. Wręcz przeciwnie - Tristan pokazał, że doskonale potrafi zarządzać całym rodem. Mając u swojego boku sylwetkę, która wspierała go swoją własną siłą. Musiała przyznać, że stanowili silny duet. Ale oddawał im to bez zazdrości.\nZaśmiała się łagodnie, odrzucając odrobinę głowę do tyłu na wypowiedź dotyczącą lady Nott. Cóż, ani trochę nie dziwiło wypowiedziane przez Primrose słowa. Zerknęła na sufit, by opuścić tylko spojrzenie na nią.\n- Oh, myślę że sobie umniejszasz moja droga. Nasze spotkania nigdy nie napawają mnie znużeniem. - przyznała opuszczając na dół głowę. - Mnie poradziła, bym skrywając się pod maską sprawdziła rozpościerające się przede mną możliwości. - cóż, Primrose z pewnością zrozumie, że chodziło o mężczyzn. W liście od Ady, konkretnie Blacków. - Cóż, trzeba jej oddać, że noworoczne sabaty zdążyły niejako przejść już do historii, czyż nie? - zawsze się o nich mówiło i zawsze się ich oczekiwało. A to było nie tylko zasługą miejsca, ale i atrakcji które co roku zaskakiwały obecnych.\nRe: Pokój dzienny [odnośnik] 05.08.21 23:17\n-Każdy skrywa w sobie zupełnie inną odwagę. - Odpowiedziała tak jak uważała i sądziła.-Sama wiele ryzykuję, nie raz i nie dwa. To co jedni nazywają odwagą, inni uznają za głupotę młodego wieku. - Wiedziała, że krążą o niej różne opinie wśród ich otoczenia. Jedni mówili, że Burke nie przykładają się do odpowiedniego wychowania swoich latorośli, pozwalając im dziko rosnąć wśród wzgórz mglistego hrabstwa. Inni mówili, że wraz z mlekiem matki wyssali zdolność ku czarnej magii, że była im ona przeznaczona więc nic dziwnego, że jedyna siostra nestora rodu również miała ku niej skłonności. Sama Primrose nie lubiła zdradzać się ze swoimi uczuciami, pozwalając aby wypływały jedynie w Durham, w otoczeniu najbliższych, gdzie wiedziała, że nie zostaną obrócone przeciwko niej. Nosiła w sobie wiele lęków i obaw, z którym walczyła, ale czasami brakowało już sił.\n-Na to liczyliśmy -uśmiechnęła się kącikiem ust.-Mam nadzieję, że zwróci to uwagę na problemy z jakimi się zmagamy i jakim trzeba stawić czoła. Ostatnio rozmawiałam o tym z Fantine. - Podwieczorek na ulicy Pokątnej miał być zwykłym spotkaniem towarzyskim, oderwaniem się od codzienności. Skończyło się tym, że młodsza z Róż wyraziła chęć wspierania działań charytatywnych, zaangażowania się w pomocy dla potrzebujących. Była ciekawa czy starsza z Róź również byłaby chętna do współpracy.\nSabaty były wspaniałe, porywające swoją muzyką i atmosferą, ale jednocześnie były bardzo męczące dla osób, które stroniły od większego towarzystwa. Zresztą, lady Burke nigdy nie była w centrum zainteresowań kawalerów, nie żeby jej to przeszkadzało, aż do teraz. Ledwo co zostały zerwane jej zaręczyny i spodziewała się plotek oraz pytań. Liczyła więc, że maska da jej dużo anonimowości i dzięki temu ucieczki od spojrzeń. Lady Nott zapewniała ją w swoim liście, że nie powinna się niczym przejmować, ale czy rzeczywiście tak było? Upiła łyk wina w zamyśleniu, po czym posłała delikatny uśmiech Melisande.\n-To dlatego, że nie widziałaś mnie w tłumie. - Zaśmiała się z samej siebie zdając sobie sprawę, że w towarzystwie się nie odnajdywała tak dobrze jak w rozmowie sam na sam. -Zdaje się, że lady Nott dla każdego ma jakąś radę albo dobre słowo. Doskonale wie co się dzieje w naszym życiu. Bardzo przenikliwa kobieta bądź świetnie poinformowana. - Nie raz mówiono, że sabat u lady Nott to jedno wielkie swatanie, czy i tak będzie tym razem? Czy w cieniu wojny uda się jej kogoś wyswatać albo sprawić, że spojrzą na siebie inaczej. Czy miałaby być to szansa dla Melisande aby zawierzyła innemu Blackowi niż Alphard? - Jestem ciekawa jakie atrakcje znów wymyśliła. Tych nigdy nie brakowało. Masz jakieś plany po nowym roku? - Primrose miała ich aż nadto, spodziewała się, że będzie miała ręce pełne roboty. Rozpoczęły z Aquilą i Evandrą wspaniałe dzieło i miała zamiar je kontynuować niezależnie jak często będą ich działania sabotowane. Nie da się zastraszyć, zakrzyczeć i zapędzić w kąt jak niegrzeczne dziecko.