FILM: Standardowy zestaw sztuczek - wZielonej.pl\nHome/Kultura/FILM:/Standardowy zestaw sztuczek\nStandardowy zestaw sztuczek\n„Sinister” niczym nie wyróżnia się z morza podobnych produkcji – wydawałoby się, że skręconych naprędce, dla zaspokojenie popytu na kino grozy. Dodatkowo ostatnimi laty horrory mają niebezpieczną tendencję do dramatyzowania – czasami idzie to za daleko, jak w niedawnych „Szeptach”, innym razem proporcje są wyważone, jak w „Kobiecie w czerni”. Dodajmy do tego głęboki kryzys, jaki przeżywa ten rodzaj kina i możemy z niemal całkowitą pewnością założyć, że „Sinister” jest obrazem nieudanym.\nEllison Oswalt jest pisarzem, który specjalizuje się w powieściach policyjnych. Opierając swoją twórczość na prawdziwych przypadkach, przez ukazywaniu policji w złym świetle nie zaskarbił sobie sympatii większości stróżów prawa. Nasz bohater właśnie wprowadza się – naturalnie – do domu, który, jak się okazuje, skrywa mroczne tajemnice. Oswalt senior zataił jednak przed swoją rodziną, że przenieśli się w pogoni za zbrodnią, która ma stać się tematem jego nowej książki. Podczas urządzania gabinetu odnajduje na strychu pudło ze starymi taśmami i projektor.\nJak wspomniałem, mamy tu standardowy zestaw sztuczek: hałasy na strychu, dzieci na granicy opętania i nerwicy, problemy z żoną… jest jednak w „Sinister” coś, co sprawia, że nie ziewamy, podążając za głównym bohaterem.\nTym czymś są całe kilogramy świetnego klimatu, jakimi napakowano szczególnie pierwszą część obrazu. Wszystko za sprawą wspomnianych taśm – ziarnisty, surowy, wyprany z kolorów film 8mm kreuje niesamowitą atmosferę i to właśnie przeglądanie przez Oswalta rodzinnych pamiątek stanowi najmocniejszą część filmu. Na poziomie najlepszych filmów grozy stoi też muzyka – "Sinister" jest wyposażony w po prostu genialny zestaw motywów, dźwięków, odgłosów. Te zaś są świetnie zespolone z obrazem, tworząc jakość, jakiej ze świecą szukać we współczesnych produkcjach z dreszczykiem. Dodatkowo mamy coś, czego nie było od jakiegoś czasu w horrorach – prawdziwą, detektywistyczną zagadkę. Dotychczas w nowych produkcjach grozy bohaterowie borykali się z nieznanym, nagle bum! – i wiadomo już wszystko. „Sinister” powoli odkrywa wszystkie karty, co pomaga szczególnie w drugiej części filmu, która jest po prostu nudna. Finał jest z jednej strony zaskakujący, z drugiej – nie mogło być inaczej, na pewno zaś jest zbyt mało intensywny jak na ten rodzaj sztuki filmowej.\n„Sinister” to chwilami naprawdę nudne, sztampowe przedstawienie z niezłą rolą Ethana Hawka. Miałki w prawie wszystkich możliwych warstwach, potrafi jednak zaczarować, dzięki rewelacyjnemu pomysłowi włączenia materiałów z kamery 8mm w film. Klimat, który się wtedy wytwarza, jest tak gęsty, że można go niemal kroić nożem. Zamiast ciągnąć akcję w tę stronę, twórcy zrezygnowali jednak z jakiejkolwiek oryginalności we wszystkim innym, jakby nałożyli sobie limit plusów, jakie może zebrać ich dzieło i zatrzymali się w pół drogi. Wielka szkoda.


Orkan Rumia - Orlęta Reda - ORLĘTA REDA - FORUM\nWysłany: Czw 12:48, 11 Paź 2007\nSerdecznie witam na stronie Orląt Reda! Na początek gratulacje za wygrany mecz z Lechią , teraz kolejny mecz z sąsiadami zza miedzy i wierzę głęboko że i z tamtąd Orlęta wrócą z tarczą!!!! Obstawiam 1:2 dla Orląt\nWysłany: Czw 22:08, 11 Paź 2007\nOrkan & Orlęta!\nNIE MUSZĘ CHYBA PRZYPOMINAĆ - WSZYSCY NA MECZ!!!\nWysłany: Pią 18:32, 12 Paź 2007\nWitam, mam pewność że będzie to jeden z kolejnych ciężkich meczy chłopaków, ale i w poprzednich meczach nie byli faworytami a wygrywali więc trzeba być w Rumi i głośnym dopingiem motywować chłopaków do walki. Orkan będzie chciał koniecznie wygrać i mam nadzieję że dostanie parę kontr zakończonych bramkami. Miłe że po wygranych z faworytami do awansu pojawili się nowi zawodnicy kandydujący do gry w naszym zespole, czas okaże na ile będą przydatni by wzmocnić ofensywę bo obrona radzi sobie wzorcowo! Serdecznie pozdrawiam wszystkich kibiców Redy.\nPiękne podziękowania dla cudownego sportowego dopingu dla drużyny Orląt na meczu w Rumi. BYłO WAS WIDAć I SłYCHAć NA CAłYM OBIEKCIE!!! aż miło grać w takim klimacie! No szkoda, że uciekły punkty bo zasłużyli co najmniej na remis, a i mogli wygrać! nie wiem kto weryfikuje sędziów ale liniowy z przeciwnej strony trybuny był wyjątkowo niedysponowany! w I poł. nie nadążał za akcjami i przez to nie wychwytywał spalonych. W II poł. dał ciała gdy zawodnik z nr 16 (Szymański) mijał zawodnika Orkana został brzydko sfaulowany i wyciągnął się jak długi na murawie i co zero reakcji i liniowego i głównego! Po meczu 16 powiedziała że obrońca wsadził mu nogę między jego nogi czym spowodował upadek, więc faul i wolny a tu figa! a była to wyborna sytuacja bo wychodził sam na sam!!!! potem Rumka odbiera piłkę a liniowy pokazuję zagranie ręką, faktycznie było ale to zawodnik gospodarzy nią zagrał!!!! To nie pierwszy mecz gdy arbitrzy niestety bardzo odstają od klasy rozgrywkowej. Serdecznie pozdrawiam, teraz czekamy na Tczew!\nDzieki za slowa uznania ;D\nA policja zajebiscie potrafila zepsuc nastroj po meczu!\nWysłany: Sob 22:56, 13 Paź 2007\nTaaa... A mi potem w Gdyni ale to materiał na inną historyjkę...\nCza było tyle nie pić panowie...\nSieben Daj Zdjęcia Z Meczu\nA Na Meczy Kozak Doping I Atmosfera Na Trybunach\nPiona Oby Tak Dalej\nWysłany: Nie 10:16, 14 Paź 2007\nTu nie o picie chodzilo xD\nA foty wstawie jak z kompem dojde do ladu [/quote]\nWysłany: Nie 11:06, 14 Paź 2007\nW ostatecznym rozrachunku nie o %, jednak o następstwa.Pamiętaj, żeby na fotkach twarze zamazać...\nWysłany: Nie 16:11, 14 Paź 2007\nTomek Ilu Nas Było Na Meczu ??\nBo Na Stronie [link widoczny dla zalogowanych] Napisali Że Było Nas Około 100\nWysłany: Śro 18:53, 17 Paź 2007\nLOL nas było około 20, a może oni policzyli wszystkich na krytej\nWysłany: Śro 8:29, 24 Paź 2007


Digiexpert.pl - Fujifilm X100F Srebrny\n3 569 zł (netto)\nOszczędzasz 1 728 zł\nparat X100F dysponuje 24.3 megapikselową matrycą X-Trans™ CMOS III rozmiarów APS-C . Zapewnia ona najwyższą jakość pracy w historii serii X. W aparacie użyty został też szybki procesor obrazu “X Pro”, który oferuje wysokie czułości ISO z zachowaniem niskiego poziomu szumów. Tryby Symulacji filmu światłoczułego uległy dalszej ewolucji i pozwalają obecnie na lepsze uchwycenie faktury powierzchni przedmiotów, zapewniają poczucie trójwymiarowości obrazu a nawet szczególnego klimatu, jaki zainspirował fotografa do zdjęcia.\nDoskonałe spontaniczne zdjęcia\nW modelu X100F poprawiono podstawowe czasy reakcji aparatu. Czas uruchamiania wynoszący około 0.5 sekundy, interwał pomiędzy zdjęciami na poziomie 0.2 sekundy, opóźnienie w wyzwoleniu migawki nie przekraczające 0.01 sekundy oraz szybszy AF ustawiający ostrość w 0.08 sekundy, sprawiają, że aparat jest doskonałym wykonawcą zamierzeń i działań fotografa. Liczba punktów ustawiania ostrości została zwiększona do 91 obecnie (w szczególnych przypadkach nawet do 325 punktów). Około 40% obszaru obrazu pokryte jest pikselami AF z detekcją fazową tworząc system szybkiego i precyzyjnego autofocusa, który doskonale sprawdza się przy fotografowaniu różnorodnych motywów\nIntuicyjna obsługa, praktyczne korzyści\nSpośród nowych cech modelu X100F należy wspomnieć wprowadzenie pokrętła czułości ISO, które zostało wbudowane w pokrętło czasów migawki nawiązując tym samym do aparatów na filmy światłoczułe. Wprowadzona została także Dźwignia ostrości, która pozwala na natychmiastowe przesuwanie obszaru ostrości bez odrywania oka od wizjera. Nowością jest też pozycja “C” umożliwiająca korekcję ekspozycji w zakresie ±5 kroków EV. Większość przycisków i pokręteł odnoszących się do obsługi aparatu skupiono po prawej stronie korpusu, aby zapewnić możliwość szybkiej zmiany ustawień przy jednoczesnym mocnym trzymaniu aparatu.\nEwolucja zaawansowanego hybrydowego wizjera\nZmienne powiększenie elektronicznego dalmierza, pokazywanego jako elektroniczny wizjer (EVF) w małym okienku na dole po prawej stronie wizjera optycznego, poprawia precyzję podczas sprawdzania ostrości. Do obszaru ostrości, poza ramką informacyjną, stosowana jest funkcja Korekcji paralaksy ※2 w czasie rzeczywistym, co ułatwia pewne kadrowanie ujęć i ustawienie ostrości w trybie manualnym.\nWymiary obudowy (mm): 126,5 x 74,8 x 52,4\nWaga obudowy (g): 469 g\nStabilizator matrycy: NIE\nObiektyw: + objektiv 35mm f/2.0, 3.0"


Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Aktualności / Wypowiedzi Prezydenta RP / Wywiady / Prezydent dla PAP: Potrzebna reforma wymiaru sprawiedliwości i zmiany w konstytucji\nWywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej (1 / 8)\nWywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej Wywiad Prezydenta RP dla Polskiej Agencji Prasowej\nO potrzebie reformy wymiaru sprawiedliwości i możliwości zmian w konstytucji mówi w wywiadzie dla PAP prezydent Andrzej Duda. Odnosząc się do planów relokacji uchodźców, prezydent Duda oświadczył, że nie zgadzamy się na to, "by siłą przywożono ludzi do Polski". Opowiedział się też za silniejszym mandatem prezydenta m.in. w sprawach dot. bezpieczeństwa.\nPAP: Panie Prezydencie właśnie mijają dwa lata od zwycięskiej dla Pana drugiej tury wyborów. Szedł Pan z konkretnym planem działania. Co dziś zaliczy Pan do swoich sukcesów?\nAndrzej Duda: Realizację zobowiązań wyborczych. Przede wszystkim program 500+ i obniżenie wieku emerytalnego. To były dwa najważniejsze, filarowe elementy programu, z którym szedłem do wyborów. Zostały zrealizowane. Nie mogę oczywiście pominąć w tym miejscu wielkiej zasługi, jaką ma w tym rząd pani premier Beaty Szydło. To program rządowy realizowany przez panią minister Elżbietę Rafalską. Pomoc rodzinom była naszą wspólną ideą. Wielu mówiło: nie ma pieniędzy, budżet tego nie wytrzyma, nie da się w ten sposób pomóc rodzinom. Najbardziej zdenerwowała się Platforma Obywatelska, która rządziła osiem lat, a dla rodzin niewiele zrobiła. Nagle się okazało, że można wyciągnąć rękę z pomocą, można dać realne pieniądze rodzinom wychowującym dzieci. Dla wielu rodzin była to zmiana kolosalna. Jestem wdzięczny rządowi i minister Rafalskiej, że ten program tak sprawnie został zrealizowany. Pieniądze są wypłacane i realnie pomogły ludziom. Ubóstwo wśród dzieci zostało w Polsce ograniczone. To zmiana jakościowa.\nObniżenie wieku emerytalnego to było wielkie żądanie ludzi, z którymi spotykałem się w czasie kampanii wyborczej. Platforma Obywatelska podwyższyła wszystkim wiek emerytalny do 67 roku życia wbrew swoim zobowiązaniom wyborczym, wbrew protestom społecznym organizowanym przez NSZZ „Solidarność”. Ludzie żądali, żeby przywrócić stare zasady przechodzenia na emeryturę i właśnie się to stało. Stary wiek emerytalny będzie od jesieni. Jest też zachęta do tego, że kto chce, może pracować dłużej. Ale jeżeli ktoś ma taką sytuację życiową, że chce przejść na emeryturę, to może to zrobić. Żądały tego przede wszystkim kobiety, którym podwyższono wiek o 7 lat.\nTrzecia rzecz to praca na arenie międzynarodowej. Mówiłem, że chcę wzmocnić bezpieczeństwo Polski, mówiłem, że chcę stałej obecności wojsk Sojuszu Północnoatlantyckiego w Polsce. I wojska NATO, amerykańskie w Polsce są. Mam nadzieję, że pozostaną. Będę czynił wszystko, żeby tak było dalej. To niezwykle istotne z punktu widzenia naszego bezpieczeństwa. Oczywiście dokonujemy też modernizacji polskiej armii, chcemy ją wzmacniać w pierwszym rzędzie wzmacniając wojska operacyjne, a także przez budowanie Wojsk Obrony Terytorialnej. Ale obecność sojuszników, zwłaszcza największej armii świata, jaką jest armia amerykańska, jest niezwykle ważna. Ogromnie się cieszę, że dzięki determinacji, dużej pracy i współpracy z ministrami obrony narodowej i spraw zagranicznych ten cel udało się nam uzyskać.\nPAP: Panie Prezydencie, zbliża się szczyt NATO, weźmie w nim udział prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump. Z jakimi celami Polska udaje się do Brukseli?\nJestem po rozmowie z sekretarzem generalnym NATO Jensem Stoltenbergiem, przedwczoraj rozmawiałem z panią kanclerz Angelą Merkel. Spodziewamy się trzech bloków tematycznych na tym szczycie. Pierwszym zasadniczym elementem jest walka z terroryzmem. Wszyscy oczekują zdecydowanej postawy prezydenta Stanów Zjednoczonych - Donald Trump będzie chciał zdecydowanych deklaracji ze strony państw NATO o wzmocnieniu walki z terroryzmem. Będzie kwestia włączenia się Sojuszu Północnoatlantyckiego jako całości do koalicji przeciwko Daesh.\nNa pewno też będzie mowa o pieniądzach, wydatkach na obronność. Jest to zobowiązanie przyjęte przez wszystkie państwa, że te wydatki nie będą mniejsze niż 2 procent PKB. Zdecydowana większość państw NATO tego zobowiązania nie dotrzymuje. Prezydent Donald Trump będzie się twardo domagał, żeby uczciwie płacić na obronność. Polska nie ma z tym problemu. Ponosimy wydatki na obronność w wysokości 2 procent PKB. Mało, chcielibyśmy podnieść wysokość tych wydatków. Uważam, że to jest potrzebne, żeby modernizacja armii, wzmacnianie bezpieczeństwa Polski było szybsze. Chcielibyśmy, by do 2020 roku te wydatki wynosiły 2,2 procenta, a do 2030 – 2,5.\nBędzie też mowa o sytuacji na Wschodzie, o relacjach NATO – Rosja. Tutaj zdania na ten temat w ramach sojuszu są różne. My mamy zdanie niezmienne. Uważamy, że sankcje wobec Rosji powinny być utrzymane dopóki wojna na Ukrainie się nie zakończy i dopóki porozumienia mińskie nie zostaną wykonane. Oczywiście dialog jest ważny i powinien być utrzymywany, ale na odpowiednio niskim szczeblu, tak by nie pokazywać, że się nic nie stało. Stało się. Jest problem. Rosja zachowuje się w sposób agresywny, obserwujemy z uwagą przygotowania do manewrów Zapad, które są spodziewane jesienią tego roku, także na terytorium Białorusi. To będą olbrzymie manewry. Ten temat też się pojawi. Dla nas niezwykle ważne jest, żeby akcentować konieczność absolutnego, pełnego wykonania postanowień szczytu w Newport w Walii i szczytu w Warszawie. Czyli wzmocnienia potencjału obronnego sojuszu na wschodniej flance i tzw. sił szybkiej odpowiedzi w połączeniu z jednostkami, które stacjonują w państwach wschodniej flanki, czyli w Estonii, na Łotwie, Litwie, W Polsce, aż po Rumunię.\nPAP: Nie widzi Pan zagrożeń dla planu wzmacniania wschodniej flanki NATO? Warszawski szczyt NATO odbył się przed wyborami prezydenckimi w Stanach Zjednoczonych. Po wyborze prezydenta Donalda Trumpa sytuacja jest inna.\nOczywiście są różne głosy, o konieczności bardzo zdecydowanego określenia mandatu, jaki mają wojska Sojuszu Północnoatlantyckiego na wschodniej flance, czyli w jakich sytuacjach mają reagować. Jest jednak zdecydowana większość państw, które są przeciwko wprowadzaniu tego typu ograniczeń. Założenie jest bardzo proste. NATO jest sojuszem obronnym, w związku z tym jakiekolwiek działanie NATO jest odpowiedzią, a nie działaniem o charakterze ofensywnym. Nie widzę żadnych zagrożeń dla realizacji postanowień szczytu NATO w Warszawie. Realizacja postanowień dotyczących batalionowych grup bojowych postępuje. Osobiście miałem przyjemność spotkać się z grupą bojową stacjonującą w Orzyszu. Jest w tej chwili w Elblągu organizowane dowództwo całej dywizji. Trwa kompletowanie grup bojowych na Litwie, Łotwie i w Estonii. Żadnych przyhamowań nie widać.\nPAP: Czy Polska zostanie poproszona o większe zaangażowanie w wojnie z terroryzmem. Czy widzi Pan taką możliwość?\nJesteśmy członkiem koalicji antyterrorystycznej. Nasze samoloty są obecne w Iraku, gdzie sprawują misje patrolowo-rozpoznawcze. Szkolimy tam żołnierzy i policjantów. Jesteśmy obecni także w Afganistanie. Jeżeli będzie taka potrzeba, jesteśmy gotowi naszą obecność wzmocnić. Ale ustalimy to razem z sojusznikami w zależności od wspólnych decyzji NATO dotyczących dalszych działań w walce z terroryzmem. Jeżeli będzie potrzeba, także żeby walczyć z kryzysem imigracyjnym, jesteśmy gotowi udzielić pomocy. Oczywiście w rozsądnych granicach. W granicach naszych możliwości.\nPAP: Przy okazji szczytu NATO ma dojść do spotkania w ramach Trójkąta Weimarskiego z prezydentem Francji Emmanuelem Macronem. Co nas łączy, co nas dzieli? Mówi się o konieczności wzmacniania tej współpracy, tymczasem nie idzie to najlepiej.\nJest dziś wiele tematów w Europie, wokół których nie ma porozumienia, jak choćby kwestia imigracyjna. O tych zagadnieniach powinniśmy rozmawiać. Z radością przyjmuję, że nowy partner do rozmowy, jakim jest prezydent Francji Emmanuel Macron to rozumie. To wynika z treści rozmowy telefonicznej, jaką niedawno odbyliśmy. To była dobra rozmowa. Jesteśmy z tego samego pokolenia, z tej samej generacji, względnie młodymi, jak na politykę, i - takie mam wrażenie z tej rozmowy - ta nić porozumienia, a przynajmniej chęci porozumienia między nami jest. Rzeczywiście umówiliśmy się na spotkanie w czasie szczytu NATO w Brukseli na krótką rozmowę.\nNatomiast niedawno rozmawiałem z panią kanclerz Angelą Merkel i ona powiedziała, że jest zainteresowana spotkaniem we trójkę, by poczynić wstępne ustalenia, co do przyszłego spotkania Trójkąta Weimarskiego. Spotkanie Trójkąta Weimarskiego jest potrzebne dla przyszłości Europy. Francja, Niemcy, Polska to są duże państwa i porozumienie między nami, wspólne punkty widzenia są zjednoczonej Europie bardzo potrzebne. A w dobie Brexitu każdy głos dużego państwa w Unii się liczy. Trzeba szukać jednolitości, wspólnych dróg. Nie było spotkania Trójkąta Weimarskiego na szczeblu szefów państw i rządów od 2011 roku, gdy doszło do rozmów w Warszawie. Teraz jest kolej Francji, inicjatywa jest w rękach prezydenta Macrona. Będziemy pewnie o tym rozmawiali w Brukseli.\nPAP: W sprawie relokacji uchodźców mamy inne stanowisko niż Francja. Komisja Europejska zapowiada wszczęcie procedury naruszenia prawa unijnego wobec Polski, Węgier i Austrii właśnie w tej sprawie. Czy ten spór pana zdaniem jest do wygaszenia, czy jeszcze bardziej się zaostrzy i uniemożliwi współpracę w Unii w wielu innych obszarach. To problem w relacjach między Polską, Niemcami i Francją...\nMoja odpowiedź - i stanowisko polskiego rządu w tej sprawie - jest bardzo prosta. Nie jesteśmy absolutnie państwem zamkniętym. Jesteśmy państwem otwartym, należymy do strefy Schengen, strzeżemy granic Unii Europejskiej z Kaliningradem, Białorusią i Ukrainą. Z tego obowiązku wywiązujemy się w sposób znakomity. Jednocześnie nie mamy tej granicy zablokowanej dla tych, którzy chcą do Polski przyjechać w sposób legalny. Co roku wydajemy ponad 1 milion 300 tysięcy wiz dla obywateli Białorusi i Ukrainy.\nWielu obywateli Ukrainy i Białorusi w zasadzie na stałe przebywa w Polsce. Wtapiają się w nasze społeczeństwo, tutaj pracują. Więc Polska nie jest państwem zamkniętym. Przeciwnie. Przyjmujemy przybyszów. Ale na jedną rzecz, ani ja, ani Polacy się nie zgodzą. Aby ktokolwiek siłą przywoził ludzi do Polski. Kto chce, proszę bardzo, może przyjechać. Kto potrzebuje pomocy, schronienia, to tę pomoc i schronienie otrzyma. Natomiast nie zgadzamy się na to, żeby siłą przywożono ludzi do nas, ludzi, którzy nie chcą do Polski przyjechać. Ktoś będzie ładował ich do samochodów, zmuszał do wsiadania do pociągów? Jeżeli oni przybędą do Polski, to co my tutaj z nimi zrobimy? Przecież granica Polski z Niemcami, czy Czechami jest otwarta. Więc każdy będzie mógł ją przekroczyć. I co, my będziemy musieli tych ludzi zamknąć w odosobnieniu, żeby nie poszli na zachód Europy? Jako prezydent Polski nie zgadzam się na to. Nie zgadzam się na to, by ktokolwiek w Polsce był niewolony. I przeciwko temu zdecydowanie protestuję.\nPAP: Czy dopuszcza Pan możliwość zorganizowania w Polsce referendum w sprawie uchodźców?\nMyślę, że zdanie społeczeństwa jest dokładnie takie, jak powiedziałem. Jeżeli ktoś nie chce do nas przyjechać, to absolutnie się nie zgadzamy, żeby wymuszać jego obecność na terenie naszego kraju, naruszać jego prawa człowieka. To jest naruszanie praw człowieka, nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Z jednej strony Unia mówi cały czas o demokracji i prawach człowieka, a z drugiej strony grupę ludzi chcą zmusić do określonego zachowania, naruszając ich prawa. To absurd.\nPAP: Jak wygląda współpraca MON z Kancelarią Prezydenta?\nWspółpraca wygląda konstytucyjnie. Prezydent jest zwierzchnikiem Sił Zbrojnych. W okresie pokoju wykonuje to zwierzchnictwo za pomocą Ministra Obrony Narodowej. I tak jest to realizowane. Mój kontakt i współpraca z ministrem Macierewiczem ma charakter urzędowy. Uważam, że tak powinna wyglądać na najwyższych szczeblach władzy. W sprawach, w których moim zdaniem jest to konieczne, załatwiane jest to w drodze urzędowej korespondencji. W sprawach, w których wystarczy rozmowa, załatwiane jest to w drodze moich rozmów z ministrem, czy rozmów szefa BBN z ministrem i jego współpracownikami.\nPAP: MON zaprezentowało ważny dokument - Strategiczny Przegląd Obronny. Jak Pan go ocenia, czy miał Pan okazję się z nim zapoznać?\nSwoją opinię wyrażę po szczegółowym zapoznaniu się z pełną wersją dokumentu. Oczekuję na jego przesłanie, o co szef BBN w moim imieniu zwrócił się już do ministra obrony. Dopiero po analizie będę mógł stwierdzić, na ile uwzględnione zostały zaakceptowane przeze mnie i zgłaszane przez BBN propozycje, dotyczące między innymi systemu kierowania obroną państwa czy dowodzenia siłami zbrojnymi. Przypomnę, że zgodnie z ustawą to prezydent, współdziałając z Radą Ministrów, jest odpowiedzialny za kierowanie obroną państwa, więc na ten temat będę rozmawiał także z panią premier.\nPAP: Podczas Kongresu Prawników Polskich padła propozycja Ministerstwa Sprawiedliwości wprowadzenia poprawki do projektu ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, zgodnie z którą kandydatów do Rady będą mogły zgłaszać środowiska prawnicze. Jak Pan się odnosi do tej zapowiedzi?\nAndrzej Duda: Reforma polskiego wymiaru sprawiedliwości, polskiego sądownictwa jest niezbędna. Jednoznacznie wskazuje na to stan polskiego sądownictwa i, niestety, zła opinia, jaką ma polskie społeczeństwo, na temat wymiaru sprawiedliwości. Wystarczy spojrzeć na dokumenty, które przychodzą do prezydenckiego Biura Interwencyjnej Pomocy Prawnej, czyli tzw. "Dudapomocy". To prawie 34 tysiące pism, najczęściej dotyczących złego działania wymiaru sprawiedliwości.\nWierzę w to, że reformy, które są przygotowywane przez Ministerstwo Sprawiedliwości, doprowadzą do naprawy. To, że minister zapowiedział, że zostanie wniesiona autopoprawka do projektu ustawy, to bardzo dobrze. Ustawa jest już w Sejmie. Posłowie będą nad nią procedowali razem z autopoprawką. Będę podejmował w sprawie tej ustawy decyzje, gdy zostanie uchwalona przez Sejm i Senat.\nPAP: Czy przewiduje Pan własne inicjatywy wykraczające poza ten projekt, które mogą się przyczynić do zmiany funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości?\nInicjatywa należy do dwóch podmiotów. Do Ministra Sprawiedliwości i wymiaru sprawiedliwości. Jeżeli KRS miałaby jakieś inicjatywy, czy organizacje typu "Iustitia", zawsze mogą wyjść ze swoim pomysłem, zwrócić się do ministra, czy do mnie. Mogę powiedzieć, że jestem zawsze na taką inicjatywę otwarty. Chciałbym, żeby to były inicjatywy, które przyczyniają się do naprawy wymiaru sprawiedliwości, czyli stanowią chłodną, ale trzeźwą ocenę stanu, a nie to, co mamy dzisiaj, czyli pełne zadowolenie. Są sędziowie, którzy uważają, że wszystko jest świetnie, a przynajmniej te elity, które spotykają się na różnego rodzaju zjazdach i mówią o tym, jak to świetnie funkcjonuje. Tymczasem jaki on naprawdę jest, to widzi zwykły człowiek.\nPAP: W czasie odczytywania podczas Kongresu Prawników Polskich pańskiego listu niektórzy uczestnicy buczeli, a podczas wystąpienia wiceministra sprawiedliwości Marcina Warchoła niektórzy wyszli z sali. Jak Pan ocenia takie zachowania?\nWydawałoby się, że od takiego środowiska ludzi wykształconych można oczekiwać pewnej klasy. Jak widać można się zawieść. Wiceminister sprawiedliwości, czy minister w mojej Kancelarii, nie przybyli na Kongres niezaproszeni, jako nieproszeni goście, żeby wytykać coś środowisku. Mój list był wyważony. Mówił o sprawach ważnych. Zwracał też uwagę na kwestie, takie jak oczekiwania społeczeństwa wobec wymiaru sprawiedliwości oraz, że wymiar sprawiedliwości stanowi jeden z fundamentów ustroju. W ramach trójpodziału władz, władze są rozdzielne. Są sobie równe. Władza sędziowska nie jest ponad innymi władzami. W Polsce jest demokracja. To oznacza rządy nie sędziów, ale suwerena, którym jest naród.\nNa zjeździe można było usłyszeć różne dziwne rzeczy, typu, że suwerenem nie jest naród, lecz zasady konstytucyjne. To specyficzne spojrzenie. Można zadać retoryczne pytanie, czy to naród jest dla konstytucji, czy konstytucja dla narodu.\nReforma wymiaru sprawiedliwości jest potrzebna. Krzyk jest zwłaszcza ze strony ludzi, którzy są dzisiaj panami życia i śmierci innych, bo decydują, kto będzie miał awans sędziowski. Są różne zdumiewające decyzje KRS. Mamy sytuację, że jest dwóch kandydatów na stanowiska sędziowskie i jednym z nich jest profesor, człowiek doświadczony, a obok jest młody człowiek, syn bardzo wpływowej osoby. Nagle okazuje się, że Rada stwierdza, bez uzasadnienia, że lepszym kandydatem będzie ten młody człowiek. Jeżeli prezydent dokonuje zdroworozsądkowej ingerencji w to, co sobie realizują środowiska sędziowskie, to nagle jest straszliwy krzyk. Zostałem wybrany, żeby realizować pewną kontrolę nad tym, jak funkcjonuje wymiar sprawiedliwości, kto ma być nominowany.\nPAP: Jak w szczegółach będzie wyglądać dyskusja obywatelska przed zaproponowanym przez Pana referendum?\nChcę, by to była poważna debata. Mam pomysł, żeby nie tylko samo referendum było konsultacjami z obywatelami, jakie kierunki powinny zostać przyjęte w polskiej konstytucji, jeżeli chodzi o kwestie ustrojowe czy społeczne. Chciałbym, by już pytania referendalne były wynikiem szerokich konsultacji. Dlatego potrzebny jest pełnomocnik ds. referendum; będzie nim zastępca szefa Kancelarii Prezydenta Paweł Mucha.\nZgłaszają się organizacje pozarządowe, które mówią, że chcą uczestniczyć w konsultacjach. Jest ich coraz więcej. Rozmawiałem już na ten temat z przewodniczącym NSZZ "Solidarność" Piotrem Dudą. Będą spotkania w Pałacu Prezydenckim na moje zaproszenie, różnego rodzaju konferencje, także poza Pałacem, w całej Polsce.\nPAP: Kiedy ruszą konsultacje?\nOne stopniową będą nabierały tempa. Ich efektem będzie przygotowanie zestawu pytań, które będą przedstawione w ramach wniosku referendalnego.\nPAP: Ma Pan na pewno swoja wizję, jak konstytucja powinna się zmienić, by odpowiadała współczesnym wyzwaniom. Jaka to wizja?\nKonstytucja powinna w wielu punktach rozstrzygać sprawy ustrojowe znacznie precyzyjniej, by nie było takich sytuacji jak spór kompetencyjny, który został rozpoczęty, gdy Donald Tusk był premierem i próbował odebrać kompetencje śp. prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu.\nIstotą idei referendum jest spojrzenie w przyszłość. Mamy prawie 30 lat doświadczenia od 1989 roku, więc widzimy, jak zmieniła się Polska. To widzi moje pokolenie. Pokolenie mojej córki tego nie widzi, bo urodziło się po 1989 roku. Chciałbym, żeby właśnie młodzi ludzie brali udział w referendum. Jest ono przede wszystkim dla nich. To oni mają przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, jaki by chcieli przyszły kształt Rzeczypospolitej.\nKonstytucja z 1997 roku obowiązuje 20 lat. Według mnie jest teraz czas na podsumowanie, refleksję i wytyczenie nowych kierunków. Gdy konstytucja była przyjmowana, nie byliśmy w NATO, nie byliśmy w UE, nie dyskutowaliśmy m.in. na temat przyjęcia euro, jaki powinien być wpływ europejskiego prawa na polskie, czy prawo Traktatów ma mieć wyższość nad naszym, jaka ma być pozycja prezydenta i względem niego rządu, czy prezydent powinien być wybierany w wyborach powszechnych i mieć silny mandat, czy powinien być bardziej system kanclerski z głową państwa wybieraną przez Zgromadzenie Narodowe. Dzisiaj nie ma pełnej jasności w polskim ustroju i to są błędy.\nMoim zdaniem prezydent wybierany w wyborach powszechnych powinien mieć silniejszy mandat w sprawach dotyczących bezpieczeństwa i obrony państwa, jak i w sprawach polityki międzynarodowej.\nPAP: Pomysł referendum - według wypowiedzi podległych Panu urzędników - nie był konsultowany z rządem i władzami PiS. Dlaczego? Jak Pan ocenia relacje z obozem rządzącym?\nZostałem wybrany w wyborach, do których szedłem z konkretnym programem. Mówiłem, że chcę, żeby państwo było silniejsze, zapewniało większe bezpieczeństwo obywatelom, które twardo stawia swoje sprawy na arenie międzynarodowej, które bardziej dba o obywatela. Ja to realizowałem, realizuję i będę realizował.\nPodpisuję ustawy, które wzmacniają państwo. Jeżeli uważam, że jakaś ustawa nie jest dobra, to zgłaszam uwagi. Zgłaszałem uwagi do ustawy dotyczącej przyszłych wyborów samorządowych, gdzie mówiono o tym, że zostanie nie tylko ograniczona możliwość sprawowania funkcji prezydenta, burmistrza, wójta do dwóch kadencji, ale będzie to miało charakter wsteczny. Mówiłem twardo, że na takie rozwiązanie się nie zgadzam. Słyszę, że obóz rządzący wycofuje się z pierwotnego pomysłu, i bardzo dobrze. Jako prezydent spełniłem swoją rolę.\nRozmawiali Cezary Bielakowski i Tomasz Grodecki (PAP)


FLAGOLIE Świeca do aromaterapii RÓŻANA RADOŚĆ 170g | Sklep internetowy Naturaorganika\nŚwieca do aromaterapii RÓŻANA RADOŚĆ 170g\nZapachowa świeca na bazie wosku sojowego. Zawiera dodatek naturalnego olejku różanego. Świeca sprawdzi się idealnie w zimowe, jesienne czy deszczowe wieczory. Olejek różany posiada właściwości antydepresyjne, łagodzi bóle głowy i uporczywy kaszek. Dodatkowo świeca oprócz właściwości płynących z olejku eterycznego, charakteryzuje się delikatnym, przyjemnym i relaksującym zapachem drzewa różanego. Świeca w matowym, szklanym słoiku jest wykonana ze 100% wosku sojowego, dzięki czemu jest produktem w pełni ekologicznym.\nwosk sojowy, naturalny różany olejek eteryczny


Regulamin Serwisu - Radca prawny, prawnik Lublin, pomoc prawna, opinie prawne, konsultacje prawne\nOstatnia aktualizacja 27.01.2019 r.\nZałącznik nr 3 - Polityka prywatności serwisu internetowego www.mkowalski.pl\n8) Regulamin - niniejszy regulamin serwisu internetowego mkowalski.pl;\nUmowa o Komentowanie jest zawierana na czas określony rozpoczynający się z chwilą zawarcia tej Umowy, a kończący się z chwilą opublikowania przez Serwis komentarza Klienta w serwisie, a w sytuacji odmowy publikacji – z upływem 3 Dni Roboczych od dnia przesłania komentarza.\nInformacje dotyczące przetwarzania danych osobowych zawiera Załącznik nr 3 do Regulaminu - Polityka Prywatności serwisu internetowego www.mkowalski.pl\nZAŁĄCZNIK NR 3 DO REGULAMINU SERWISU INTERNETOWEGO MKOWALSKI.PL\nPolityka Prywatności serwisu internetowego www.mkowalski.pl\nGdy korzystasz Serwisu lub kontaktujesz się z Kancelarią możesz przekazać nam różnego rodzaju dane osobowe, które przetwarzamy jako administrator danych osobowych. RODO zobowiązuje nas jako administratora danych osobowych do podania osobie, której dane dotyczą określonego zestawu informacji. W niniejszej informacji realizujemy ten obowiązek informując o celach i podstawach prawnych przetwarzania Twoich danych osobowych, sposobach ich zbierania i wykorzystywania, a także o Twoich prawach z tym związanych. 3. Nasza tożsamość i dane kontaktowe\nKancelaria Radcy Prawnego Michał Kowalski w Lublinie ul. Onyksowa 3/68 (20-582 Lublin) E-mail: info@mkowalski.pl Telefon: +48 601 267 442\nTerminy przedawnienia roszczeń majątkowych określają powszechnie obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej przepisy prawa, przede wszystkim ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2017, poz. 459 z późn. zm.) dostępna w systemie ISAP na stronie internetowej Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej http://isap.sejm.gov.pl/ . Co do zasady termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy przedawnienia lub sposób ich obliczania w przypadku określonych rodzajów roszczeń majątkowych.\nZgodnie z ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2115 z późn. zm.) radca prawny jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzieleniem pomocy prawnej. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie. Radca prawny nie może być zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.)- w zakresie określonym tymi przepisami.


Poradnictwo szkolne i zawodowe - Platinum Design\nHome » Ekonomia » Poradnictwo szkolne i zawodowe\nPoradnictwo szkolne i zawodowe, działalność mająca na celu przygotowanie uczniów do właściwego wyboru zawodu, zgodnego z ich zdolnościami i zainteresowaniami, odpowiadającego jednocześnie potrzebom gospodarki narodowej. Wraz z rozwojem przemysłu i podziałem pracy aktualny staje się problem rąk do pracy, w myśl zasady „właściwy człowiek na właściwym miejscu”. Zagadnieniami wymagającymi rozwiązania są odtąd selekcja, dobór pracowników, a także udzielanie pomocy młodzieży w dokonywaniu właściwego wyboru zawodu. Zainteresowanie sprawami poradnictwa zawodowego zrodziło się prawie Jednocześnie w różnych krajach. Szwajcaria pierwsza w Europie powołała placówkę pomagającą młodzieży w wyborze zawodu, w Ameryce w 1908 zorganizowano „Biura Zawodowe”, a w 1909 ukazała się książka T. Parsonsa Choosing a vocation. W Polsce od dawna zajmowano się tymi problemami, już bowiem w ustawach Komisji Edukacji Narodowej znalazło odbicie zrozumienie konieczności poznawania zdolności, zamiłowań i cech charakteru młodzieży. Uwagę tym sprawom poświęcali m. in. J. Joteyko, J. W. Dawid. W 1907 powstała poradnia zawodowa dla chłopców i dziewcząt. W okresie międzywojennym nastąpił duży rozwój usług dotyczących dwu kierunków poradnictwa zawodowego: selekcji do określonych zawodów i zakładów pracy oraz kierowania poszczególnych jednostek w najlepszym, najkorzystniejszym dla nich kierunku zawodowym. Głównym celem poradnictwa zawodowego była pomoc Jednostce w osiąganiu największego powodzenia w pracy zawodowej. Doradca zawodowy miał do wykonania ściśle określone zadania polegające na wykryciu cech fizycznych, moralnych i intelektualnych przyszłych pracowników przemysłu i handlu oraz skorelowania potrzeb i zainteresowań badanych z wymaganiami zawodu. Starał się on za pomocą różnych testów odtworzyć możliwie dokładny zbiór cech osobowości badanej osoby. U podłoża tej działalności leżało przekonanie o stałości uzdolnień i cech psychicznych, o możliwości dokonania na podstawie badań testowych nie tylko diagnozy, lecz i prognozy dotyczącej przyszłości zawodowej badanego. Do udzielenia porady w sprawie wyboru zawodu psychologowi potrzebne były również dane o wymaganiach związanych z poszczególnymi zawodami. W tym celu dokonywano analiz zawodów, sporządzając „profile” dla każdego z nich. Przez zestawienie „profilów” zawodowych z wynikami badań psychologicznych formułowano wskazania i przeciwwskazania dotyczące podejmowania przez osoby badane pracy w poszczególnych zawodach. W miarę upowszechniania oświaty, przedłużania okresu obowiązku nauczania, a zwłaszcza kontynuowania przez znaczną część młodzieży nauki ponad obowiązujący okres, coraz potrzebniejsze stawało się przyjście z pomocą uczniom w wyborze dalszego kierunku kształcenia, a pośrednio przyszłego zawodu. Stąd też główny nacisk został przeniesiony z poradnictwa zawodowego na orientację szkolną. Terminy orientacja szkolna i zawodowa przyjęły się powszechnie na zachodzie, a także używane są coraz częściej w krajach socjalistycznych (Związek Radziecki, Rumunia). Pojęcia te są szersze od terminu „poradnictwo”, gdyż obejmują całokształt działalności związanej z dokonaniem wyboru przyszłej drogi nauki i pracy uczniów. Przez orientację szkolną rozumie się zadanie pedagogiczne, polegające na pomaganiu uczniom w dokonaniu wyboru szkoły, dalszego kierunku uczenia się, możliwie najlepiej odpowiadającego zdolnościom i zamiłowaniom każdego z nich. Społecznie doniosłe zadania, jakie spełnia poradnictwo zawodowe, mają na celu udzielanie pomocy w wyborze takiego zawodu, który dana osoba będzie umiała wykonywać dobrze i z zadowoleniem. Problem orientacji szkolnej i zawodowej Jest ściśle związany z reformami szkolnictwa przeprowadzonymi w ostatnich latach w wielu krajach. We Francji i Szwecji wprowadza się nawet specjalne okresy orientacji lub obserwacji i orientacji. Podkreśla się także konieczność planowego, systematycznego wychowania kształtującego zdolności i przygotowującego do świadomego, właściwego wyboru zawodu. Z takiego ujęcia problemu płyną daleko idące konsekwencje związane z pracą szkoły i nauczyciela. Dawne poradnictwo zawodowe było w pracy szkoły zagadnieniem dość marginesowym, prowadzonym nie przez nauczycieli, lecz przez osoby spoza szkoły. Obejmowało ono głównie uczniów kończących szkołę, pomagając im wybrać właściwy zawód. Obecnie coraz więcej uwagi poświęcają orientacji nie tylko psychologowie, dla których była ona zawsze jedną z domen ich działalności, ale również władze oświatowe poszczególnych państw. Najbogatsze doświadczenia w tej dziedzinie mają takie kraje Europy zachodniej, jak Francja i Szwajcaria. Zainteresowanie tymi problemami również w krajach socjalistycznych, zwłaszcza ostatnio, bardzo wzrasta, jednak założenia i cele są tu odmienne od systemu orientacji stosowanego w krajach kapitalistycznych. Chodzi bowiem o stworzenie takiego systemu orientacji, który odpowiadałby zadaniom szkoły socjalistycznej i wymaganiom współczesnej nauki. Problemem zasadniczym jest przygotowanie uczniów do właściwego wyboru zawodu zgodnego z ich zdolnościami i zainteresowaniami (strona subiektywna), a jednocześnie odpowiadającego potrzebom gospodarki narodowej (strona obiektywna). W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, system orientacji funkcjonuje w obrębie systemu szkolnego i przygotowanie młodzieży do wyboru zawodu spoczywa głównie na nauczycielu (ustawa o rozwoju oświaty i wychowania w zreformowanej szkole z 15 VII 1961 po raz pierwszy nałożyła na niego ten obowiązek). Praca ta jednak wymaga od szkół należytego przygotowania. W dotychczasowym systemie kształcenia nauczycieli nie kładziono nacisku na przekazanie im dostatecznej wiedzy psychologicznej, niezbędnej do prowadzenia pracy wychowawczej w ogóle, a zwłaszcza orientacji szkolnej i zawodowej. Właściwe bowiem pokierowanie losem ucznia wymaga jego poznania, co wiąże się ze stosowaniem obserwacji ciągłej wychowanków i notowaniem ich wyników w karcie czy teczce ucznia. Chodzi zatem zarówno o wykrywanie, jak i świadome rozbudzanie uzdolnień i zainteresowań wychowanków. Decyzja dotycząca ukierunkowania dalszego ich życia musi być podjęta na podstawie dostatecznej ilości informacji. Nauczyciele poszczególnych przedmiotów mają możliwości pokazania, na czym polega praca w różnych zawodach, ich perspektywy rozwoju itp. Wiele w tej dziedzinie może zrobić wychowawca klasy, a także organizacje młodzieżowe i komitety rodzicielskie. W niektórych krajach dąży się do kształcenia wszystkich nauczycieli w zakresie spraw związanych z orientacją, ale takie przygotowanie trwa minimum 2 lata. Rozwiązaniem pośrednim jest specjalizacja w tej dziedzinie takiej liczby nauczycieli, aby zapewnić każdej szkole choć jednego fachowego doradcę, „pełnomocnika” od spraw orientacji. Jednocześnie spełniałby on funkcję łącznika między szkołą a poradnią. Wraz z powierzaniem odpowiedzialności szkole za tę działalność rozbudowuje się w wielu krajach sieć ośrodków psychologicznych, poradni, które współpracują z nauczycielami, stanowiąc ważne ogniwo w systemie orientacji i fachowe psychologiczne zaplecze dla pracy szkół. Poradnie działające w Polsce mają dawne i dobre tradycje. Od roku szk. 1966/67 działają one jako poradnie wychowawczo-zawodowe, podległe Ministerstwu Oświaty i Wychowania. Liczba ich ciągle wzrasta; założeniem resortu jest istnienie poradni w każdym powiecie. Sieć ich obejmuje poradnie powiatowe i dzielnicowe, a także okręgowe, które oprócz pracy usługowej prowadzą pracę badawczą oraz szkolenie i doskonalenie pracowników poradni dzielnicowych. Psycholog zatrudniony w poradni jest w kontakcie ze szkołami w swojej dzielnicy i udziela im pomocy w zorganizowaniu pracy związanej z orientacją (dostarczając zwłaszcza informacji o szkołach, zawodach, przewidywanym zatrudnieniu itp.). Zasadniczą domeną działalności psychologa jest udzielanie indywidualnych porad zawodowych w przypadkach trudnych, gdy konieczne są badania specjalistyczne.\nKorporacjonizm Korporacjonizm, kierunek społeczno-ekonomiczny, związany z katolicką myślą społeczną i1 popierany przez kościół w encyklikach papieskich (np. Qua- dragesimo Anno); w swej koncepcji...


Wośp w lublinie - artykuły | Kurier Lubelski\nWielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. W Lublinie zebrano setki tysięcy złotych. Był też jeden zamach na puszkę z datkami 18\nPonad 280 tys. zł zebrali wolontariusze Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Lublinie. Ostateczna kwota można się jeszcze zmienić.\nwośp lublin podsumowanie\nzbiórka wośp lublin\nWielka Orkiestra Świątecznej Pomocy gra w Lublinie. Tym razem dla niemowlaków [ZDJĘCIA, WIDEO]\n- Doskonała inicjatywa, szczytny cel - mówiła Zofia Dziubałko, która wspiera WOŚP od 26 lat, czyli od pierwszego finału.\nWielka Orkiestra Świątecznej Pomocy zagra dla noworodków. Finał z Varius Manx i Kasią Stankiewicz 11\nWOŚP w Lublinie i woj. lubelskim. Chętnych do pomagania nie brakuje (ZDJĘCIA, WIDEO) 73\nW całym Lublinie widocznych było w niedzielę około 400 wolontariuszy WOŚP. Do godz. 18 w województwie udało się zebrać w sumie 464 tys. złotych.\nwośp lublin zdjęcia\nFinał WOŚP w Lublinie. Wielka Orkiestra zagra dla dzieci i seniorów 38\n25. finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Lublinie tym razem bez pompy 46\n- Zagramy - mówi właściciel Galerii Olimp o finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, ale przyznaje, że tym razem będzie skromniej.\nWOŚP w Lublinie. Wolontariusze zebrali więcej niż rok temu\nWolontariusze WOŚP w Lublinie zebrali ponad 200 tys. złotych. To więcej niż przed rokiem.\nwośp 2016 lublin\nwośp lublin ile zebrali\nWOŚP w Lublinie. Orkiestra łączy, a nie dzieli (ZDJĘCIA, WIDEO) 60\nTłumy przyszły w niedzielę do Galerii Olimp w Lublinie, żeby wziąć udział w 24. finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tylko tam zebrano około 90 tys. zł.\nWOŚP w Lublinie i regionie. 600 wolontariuszy wyruszy z puszkami na ulice Lublina 46\n24. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy już w najbliższą niedzielę 28\nWOŚP w Lublinie. Na ulice wyszło 600 wolontariuszy (ZDJĘCIA, WIDEO) 41\n600 wolontariuszy wyszło na ulice Lublina w niedzielę z puszkami WOŚP. Zebrane pieniądze zostaną przeznaczone głównie na leczenia dzieci na oddziałach pediatrycznych i onkologicznych.\nwośp lublin galeria olimp\nwośp finał 2015 lublin\nWOŚP w Lublinie. Finał w niedzielę, w Galerii Olimp. Gwiazdą będzie zespół LemOn 165\nW niedzielny poranek setki wolontariuszy wyruszy w miasto, by za każdą złotówkę rozdawać lublinianom czerwone serduszka. Z okazji 23. finału WOŚP obok Galerii Olimp przy al. Spółdzielczości Pracy w Lublinie stanie scena. Zagra na niej m.in. zespół LemOn.\nWOŚP w Lublinie zagrała dla dzieci i seniorów 24\nPadający śnieg z deszczem nie odstraszył w niedzielę wolontariuszy Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, których na lubelskich ulicach było 398, a właściwie 796, bo każdy kwestował z osobą towarzyszącą. Finał akcji Jurka Owsiaka odbył się w studiu TVP Lublin.\nwoś lublin program\nWOŚP: Lublinianie wrzucili do puszek 12 tys. zł więcej niż rok temu 27\nZnamy już wstępne wyniki ulicznych zbiórek, które przeprowadzono w niedzielę w ramach 21. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Ponad 400 wolontariuszom spacerującym przez cały dzień po Lublinie udało się zebrać 130 tys. zł! To o dwanaście tysięcy złotych więcej niż przed rokiem.\nwośp galeria olimp\nwośp 2013 lublin\nJurek Owsiak: Lublin jest duszą Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy 24\nZ Jurkiem Owsiakiem rozmawia Barbara Wójtowicz.\n21. finał WOŚP w Lublinie: Zagrają dla dzieci i seniorów 21\nZa kilka dni w Lublinie rusza 21. finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Z tej okazji we wtorek w ratuszu odbyła się wyjątkowa konferencja prasowa. - Ten finał jest typowo "oczkowy". Mamy nadzieję, że przyniesie szczęście i lublinianie będą hojni - przyznaje Sebastian Krzesiak, szef sztabu WOŚP przy TVP Lublin.\nWOŚP na Lubelszczyźnie: Zebraliśmy ponad 545 tys. zł\nW niedzielę wolontariusze WOŚP zbierali pieniądze na zakup sprzętu medycznego dla ratowania życia wcześniaków oraz pomp insulinowych dla kobiet ciężarnych chorych na cukrzycę. Na Lubelszczyźnie do wtorku wieczorem naliczono 545 tys. 800,80 zł. To nie jest ostateczny wynik.\nwielka orkiestra w lublinie\norkiestra galeria olimp lublin\nWOŚP na Lubelszczyźnie: Zebraliśmy ponad 490 tys. zł\nWOŚP w Lublinie: Zebraliśmy ponad 118 tysięcy złotych\nNiedzielna zbiórka pieniędzy na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Lublinie okazała się owocna. Lublinianie chętnie otworzyli swoje serca i kieszenie aby ratować wcześniaki i kobiety w ciąży chore na cukrzycę.\nxx finał wośp lublin\nAl. Kraśnicka: 17-latek udawał wolontariusza WOŚP 12\n- Dzisiaj (niedziela) po 15 dostaliśmy zgłoszenie, że najprawdopodobniej ktoś próbuje podszyć się pod wolontariusza Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - przekazała Anna Smarzak z KWP w Lublinie. Mundurowych poinformował przechodzień z al. Kraśnickiej. Jego podejrzenia okazały się słuszne.\nfałszywy wolontariusz lublin\nFinał WOŚP w Lublinie: Zobacz program 12\nFinał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Lublinie 8 stycznia zapowiada się koncertowo. Jak przystało na okrągłą, XX edycję, na scenie przed galerią Olimp nie zabraknie gwiazd: Kasi Kowalskiej i zespołu Łzy.\nwośp w lublinie program\nWOŚP: Lubelszczyzna ma na koncie już 700 tys. zł\nW lubelskim oddziale banku Pekao S.A cały czas trwa liczenie pieniędzy, przekazanych przez mieszkańców naszego województwa na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nzbiórka pieniędzy dla WOŚP lublin\nwosp galeria olimp


Bitwa o Kołobżeg – Wikipedja, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Bitwa o Kołobrzeg\nNa mapah: 54,175737°N 15,573643°E/54,175737 15,573643\nTen artykuł dotyczy jednej z bitew II wojny światowej. Zobacz też: bitwa o Kołobżeg (1807).\n— II wojna światowa, front wshodni, operacja pomorska —\nZniszczone budynki w Kołobżegu, 1945.\nCzas 4 i 7–18 marca 1945\nPżyczyna potżeba usunięcia wojsk niemieckih z Kołobżegu\n10 000 żołnieży,\npociąg pancerny, krążowniki ciężkie i inne okręty 1 Armia Wojska Polskiego – ponad 28 000 żołnieży (od 7 marca 1945)\nm.in. ≈8000 jeńcuw, pociąg pancerny 1206 zabityh,\nBitwa o Kołobżeg – bitwa stoczona w dniah 4–18 marca 1945 roku w mieście Kołobżeg, jedna z głuwnyh bitew operacji pomorskiej podczas II wojny światowej.\nKołobżeg w niemieckim systemie obronnym w 1945 spełniał rolę ważnego punktu ewakuacyjnego i bazy morskiej umożliwiającej między innymi lądowanie oddziałuw desantowyh pżeznaczonyh do udeżenia w skżydło wojsk działającyh na kierunku berlińskim.\nWykożystując podmiejskie tereny bagniste, żekę Parsętę i Kanał Dżewny, Niemcy w 1944 roku rozpoczęli rozbudowę umocnień w mieście. W 1945 roku zbudowano system barykad, pżystosowano do obrony budynki i stare forty ziemne położone w węzłowyh punktah miasta. Siły obronne, liczące około 10 tysięcy żołnieży, walczyły we wspułdziałaniu z jednostkami Kriegsmarine, dysponowały ciężkimi działami artylerii nabżeżnej, artylerią okrętową, pociągiem pancernym, czołgami i działami pancernymi. W marcu 1945 roku miasto było pżepełnione cywilnymi uhodźcami z Pomoża.\n4 marca od zahodu wzdłuż ulicy Tżebiatowskiej do Kołobżegu podeszły czołgi radzieckiej 45. Brygady Pancernej Gwardii płk Morgunowa z 1 Armii Pancernej, kture podjęły nieudaną prubę zdobycia miasta z marszu. W dniu 5 marca niemiecki kontratak odżucił wojska radzieckie w południowo-zahodniej części miasta.\nWłaściwe oblężenie miasta rozpoczęto się w dniu 7 marca, gdy zaatakowały jednostki 1 Armii WP. Od południowego zahodu udeżyły jednostki 6 Dywizji doprowadzając do głębokiego włamania. W dniu 8 marca 3 Dywizja zamknęła pierścień okrążenia od wshodu. Szczegulnie ciężkie walki toczone są we wshodniej części o kościuł św. Jeżego, a w zahodniej o Białe i Czerwone Koszary. Do 12 marca, w ciężkih walkah, pżełamano zewnętżny pierścień obronny zdobywając Białe i Czerwone Koszary.\nOd 12 do 17 marca walczono o pżełamanie drugiego pierścienia obrony i umocnionyh obiektuw w śrudmieściu, 13 marca do walki wprowadzono 4 Dywizję Piehoty i 4 Pułk Czołguw Ciężkih. W dywizjah zorganizowano grupy szturmowe. W tym okresie 6 Dywizja zbliżyła się z południa do portu, opanowała Wyspę Solną i sforsowała żekę Parsętę. 3 Dywizja i 18 Pułk 6 Dywizji, wspierane pżez czołgi i działa pancerne, walczyły o Stare Miasto, zdobyły gazownię i podeszły do stacji kolejowej. 4 Dywizja zdobyła tor wyścigowy, lokomotywownię i warsztaty kolejowe. W rejonie dworca kolejowego zniszczony został niemiecki pociąg pancerny Panzeżug 72A, kturego dowudcą był Gerhard Roeming.\n14 marca 1945 roku radiostacja sztabu armii nadała do komendanta twierdzy, płk. Fullriede, wezwanie do poddania Kołobżegu. Wobec odżucenia propozycji kapitulacji oddziały 1 Armii wznowiły działania bojowe.\n15 marca na redę kołobżeską pżybyły ze Świnoujścia, wezwane drogą radiową, posiłki niemieckie. Działanie lotnictwa polskiego, z powodu gęstej mgły, nie mogło pżeszkodzić w desantowaniu. Mimo ognia artylerii desant zdołał wylądować i wykonał silne kontrataki, kture odparto.\nW nocy z 17 na 18 marca, po pżegrupowaniu oddziałuw i pżygotowaniu artyleryjskim, rozpoczął się generalny szturm tżeciego pierścienia obrony. W godzinah rannyh zostały zdobyte rejon stacji kolejowej i port. Niepżyjacielowi udało się część sił ewakuować możem. Reszta została zniszczona lub wzięta do niewoli (około 8000 jeńcuw). Własne straty wyniosły 1206 poległyh i zaginionyh bez wieści oraz około 2500 rannyh.\nPo walkah na kołobżeskiej plaży odbyły się uroczyste zaślubiny Polski z możem.\nWalki żołnieży polskih o Kołobżeg zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnieża w Warszawie, napisem na jednej z tablic po 1945 r. i po 1990 r. "KOŁOBRZEG 8 – 18 III 1945" oraz napisem "KOŁOBRZEG" na zniczu Grobu Nieznanego Żołnieża w Krakowie[potżebny pżypis].\nPomnik Sanitariuszki w Kołobżegu\nPomnik Zaślubin Polski z Możem\nStanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krutki informator historyczny o Wojsku Polskim w latah II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.\nWolfgang Sawodny: Die Panzeżuge des Deutshen Reihes 1899-1945. 2006.\nTę stronę ostatnio edytowano 17 kwi 2021, 23:57.


5.10.15 gazetka – Promocyjni.pl – aktualne gazetki promocyjne\nStrona Główna » Sieci » 5.10.15 gazetki promocyjne\nGazetki 5.10.15Lista sklepówSklepy na mapie\nBrak aktualnych gazetek 5.10.15.\nGazetka 5.10.15 - Przed świętami (ważna od 16-04-2014) Gazetka wygasła 20-04-2014\nGazetka 5.10.15 - 5.10.15 (ważna od 09-11-2012) Gazetka wygasła 13-11-2012\nSklepy 5.10.15 w pobliżu\n5.10.15 ul. al. Jana Pawła II 82\n00-175 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\n5.10.15 ul. Górczewska 124\n01-460 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\n5.10.15 ul. Powstańców Śląskich 126\n01-466 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\n5.10.15 ul. Rembielińska 20\n03-352 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\n5.10.15 ul. Targowa 72\n03-734 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\n5.10.15 ul. Jubilerska 1\n04-190 WarszawaZobacz wszystkie Sklepy 5.10.15 »\nZobacz sklepy 5.10.15 na mapie »\nWszystkie Sklepy 5.10.15 w różnych miastach\nZobacz Sklepy 5.10.15 w całej Polsce »\nWięcej o 5.10.15\n5 10 15 - ubrania dla dzieci tworzone z pasją\n5 10 15 jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek odzieżowych dla dzieci w Polsce. Istniejąca od ponad 23 lat firma rozwija się niezwykle dynamicznie dzięki rozbudowanej sieci sklepów. Doskonałe wyniki sprzedażowe partnerów franczyzowych sprawiają, że zainteresowanie współpracą z firmą 5 10 15 nie słabnie. Obecnie istnieje ponad 220 sklepów własnych i ponad 180 jednostek partnerskich w całej Polsce, co czyni z 5 10 15 lidera na rynku odzieży dziecięcej. Marka 5 10 15 jest doskonale rozpoznawalna, o czym świadczy czterokrotne zdobycie tytułu Created in Poland Superbrands.\nGłówną ideą stojącą za 5 10 15 nie jest jednak zysk, a dzieci. To dla nich firma projektuje i tworzy odzież najwyższej jakości, łącząc zabawny i uroczy świat dziecka z nowoczesnymi trendami modowymi. Troska o dzieci przejawia się również starannym doborem materiałów i restrykcyjną kontrolą procesu szycia, aby zapewnić maluchom komfort i bezpieczeństwo.\nOferta sieci 5 10 15 skierowana jest do dzieci w wieku od 0 do 12 lat. Są to ubrania na różne okazje, od casualowych strojów na co dzień, przez asortyment sportowy, aż po formalne, eleganckie kreacje na specjalne okazje. Szeroki asortyment krojów, wzorów, kolorów, zabawnych nadruków i ciekawych dodatków doskonale odzwierciedla wielobarwny, pełen marzeń świat dziecka. Jednocześnie 5 10 15 dba o wysoki standard wykonania i estetykę, biorąc pod uwagę aktualne trendy modowe.\nBogaty wybór ubrań dostosowanych do poszczególnych faz rozwoju dziecka umożliwia skompletowanie pełnej dziecięcej garderoby, szczególnie, że w sklepach 5 10 15 znajdziemy również obuwie. Dostępne w ofercie buty, podobnie jak ubrania spełniają najwyższe standardy jakości wykonania, jednocześnie podążając za aktualnymi trendami w modzie.\nNa tym jednak nie koniec oferty sklepów 5 10 15. W asortymencie jest również bogaty wybór zabawek, które zadowolą najbardziej wymagające maluchy. Szeroka oferta zabawek edukacyjnych bawi i uczy, nie tylko malując szerokie uśmiechy na buziach naszych pociech, ale również wspomagając ich rozwój.\nWszyscy doskonale wiemy, że dzieci szybko wyrastają z ubrań. 5 10 15 bierze to pod uwagę oferując swoje produkty w bardzo atrakcyjnych cenach. W odpowiedzi na potrzeby klientów firma prowadzi również dynamiczny system promocyjny towarzyszący wprowadzaniu kolejnych sezonów i kolekcji.\nSzybkie dorastanie dzieci wiąże się z częstą koniecznością wymiany garderoby. Warto więc być na bieżąco z aktualnymi trendami i ofertami. Najłatwiejszym sposobem na to jest regularnie wydawana przez 5 10 15 gazetka promocyjna. Znajdziemy tutaj przegląd najnowszego asortymentu, dowiemy się o wprowadzonych kolekcjach i zapoznamy z aktualnymi promocjami. Gazetka promocyjna 5 10 15 zapewni nam stały dostęp do bieżących informacji na temat oferty sklepu, szczególnie, że dostępna jest również w formie elektronicznej.


SHEIN Black Friday - MODA URODA LIFESTYLE\nBlack Friday, zwany czarnym piątkiem, to dzień wielkich wyprzedaży. W ten dzień ceny są bardzo niskie, a rabaty sięgają nawet 90%! Specjalną ofertę przygotował sklep SHEIn – ShEIN Black Friday. Zobaczcie mój łup!\nSHEIN Black Friday – czym jest czarny piątek?\nCzarny Piątek to odpowiedź na Black Friday czyli wyprzedażowe święto, w którym bierze udział tysiące marek! To doskonała okazja do łowców zakupów i miłośników rabatów. Święto przyszło do Nas zza oceanu i bardzo szybko zyskało wielu zwolenników. Nic dziwnego! Kto nie lubi promocji? Z roku na rok coraz więcej sklepów bierze udział w akcji, a ceny spadają nawet do 90%! Wśród moich ulubionych sklepów, jest SHEIN, który przygotował specjalną prmocję – SHEIN Black Friday. Użyj mojego kodu i zyskaj 15% zniżki!\nKurtka jeansowa – SHEIN Black Friday\nKurtka jeansowa to element garderoby, który stanowi moje must have. Ale w szafie wciąż ich za mało. Zdecydowałam się na kolejną. Zestawiłam ją z sukienką w kolorze beżowym oraz botkach na grubszym obcasie. To doskonała alternatywa dla niewygodnych szpilek. A podczas spacerfów z wózkiem, komfort chodzenia to podstawa. Jak Wam się podoba taki look?\njacket – SHEIN / boots – GEMRE / dress – here\nAle fajna stylizacja. Wszystko ze sobą współgra 😉\nBardzo fajna ta kurteczka. Obym za mocno nie popłynęła na Black Friday 😂\nDość długa ta kurteczka, coś jak płaszczyk prawie\nJa sobie w tym roku black friday podaruję.\nJaka świetna sesja! 😉\nwow! świetna ta kurtka! <3\nŚwietna kurtka. Całla stylizcja jest udana 🙂\nKatana zdecydowanie skradła moje serce.\nBardzo mi się podoba Twoja kurteczka, choć na co dzień noszę ramoneski. Coś innego!\nŚwietnie wygądzasz 🙂\nJak podoba mi się zaprezentany look? Jest perfekcyjny! Totalnie w moim stylu 🙂\nStylizacja z charakterem, świetnie wszystko ze sobą zestawiłeś, brawo!\nDoskonały look! Bardzo fanie to wszytsko ze sobą współgra 🙂\nJa już czekam na wyprzedażowe szaleństwo. Stylizacja super.\nJeans ciągle modny. Chętnie bym przygarnęła taka kurtkę 🙂\nKurtka to może raczej nie moja bajka, ale za to ta sukienka <3 piękna!\nAle boska kurtka! 🙂 Mega mi się podoba – chciałabym coś podobnego 🙂\nOj nie nie, ja to z dala od wyprzedaży 😀\nWOW! Boska stylizacja, no i ta kurtka 😍\nGenialna stylizacja, szczególnie podoba mi się katana!\nŚwietnie skomponowana stylizacja, wyglądasz wprost obłędnie <3 Cudny look! 🙂\nCzy oprócz blacfriday są w roku jeszcze jakieś okresy w których można załapać sie na podobne obniżki cen?


Darmowe fonty z polskimi znakami - Część #2\nAutorstwa exljbris. Autor do darmowego użytku udostępnia jedną wersję grubości w wariancie podstawowym oraz kursywę. Pełna prezentacja tego kroju znajduje się na stronie autora. Do pobrania w MyFonts.\nAutorem tego fontu jest exljbris. Rodzina zawiera cztery rodzaje grubości: Book, Medium, Bold oraz Black. Można go pobrać ze strony autora.\nFont autorstwa exljbris. Za darmo można pobrać odmianę podstawową. Do pobrania z Font Spring. Pełna prezentacja tego kroju znajduje się na stronie autora.\nFont został wykonany przez Sport Betting Spot. Dostępny do pobrania ze strony Font Squirrel.\nFont zaprojektowany przez Johan Aakerlund. Dostępny jest w trzech rodzajach – cienkim, zwykłym oraz pogrubionym. Krój dostępny jest do pobrania za pośrednictwem strony Font Squirrel.\nAutorstwa Ray Larabie to kolejny darmowy font pochodzący z płatnej rodziny. Do darmowego użytku dostajemy krój w wersji podstawowej. Pobrać go można ze strony MyFonts.\nZaprojektowany przez Durotype. Krój zawiera dwie wersje – zwykłą oraz kursywę. Można go pobrać ze strony Font Squirrel.\nPotężna rodzina fontów zaprojektowana przez Impallari. Krój, który można pobrać ze strony autora zawiera takie warianty jak ExtraLight, Light, Book, Medium, Semibold, Bold i ExtraBold.\nTo rodzina krojów zaprojektowana przez Accademia di Belle Arti Urbino. Zawiera ona sześć wariantów o różnej grubości – od bardzo cienkiego – do bardzo grubego. Pobrać ją można ze strony Font Squirrel.\nTo darmowy font autorstwa Dalton Maag wykonany na potrzeby systemu Ubuntu. Zawiera on całą gamę wariantów (Light, Light Italic, Regular, Regular Italic, Medium, Medium Italic, Bold oraz Bold Italic). Możecie go pobrać ze strony Ubuntu. Dostępny jest także w repozytorium fontów Google.\nFonty zebrane w tym zestawieniu są w większości dostępne do użytku komercyjnego, różnią się jednak warunkami jakie trzeba spełnić, aby móc z nich legalnie korzystać. Przed pobraniem kroju należy dokładnie zapoznać się z jego licencją.\nW jednym z komentarzy pod poprzednim artykułem zostałam zapytana o problem formatu fontu EOT. Swego czasu także się z nim borykałam. Rozwiązuje go jednak strona Fontsquirrel, za pomocą której można pobrać darmowe do komercyjnego użytku fonty oraz wygenerować sobie kod font-face w bardzo prosty sposób.\nZa pomocą formularza znajdującego się na pokazanej wyżej stronie można przekonwertować posiadany font w formacie ttf na pliki odsługiwane przez najbardziej popularne przeglądarki. Podczas generowania użytkownik ma możliwość dostosowania ustawień do własnych potrzeb. Można na przykład wybrać tylko potrzebne nam znaki w celu zmniejszenia wielkości pliku fontu.\nOprócz tego generator tworzy gotowy kod CSS, którego można użyć podczas tworzenia strony oraz plik demo zawierający przykład użycia fontu.\nMam nadzieję, że zebrana przeze mnie lista fontów okaże się Wam przydatna. Czekam także na Wasze opinie – macie swoje ulubione kroje z polskimi znakami? A może wolicie inne rozwiązana pozwalające na umieszczanie niestandardowych fontów na stronach www? Zapraszam do dyskusji.\nZdjęcie w nagłówku pochodzi z serwisu Fotolia, a jego autorem jest użytkownik Punkle.\nIlustracja w nagłówku artykułu: © fikmik, Depositphotos\nAleksandra Tulibacka 5.05.2021


Przedsiębiorców w polskim regionu nie brakuje. Od momentów transformacji ustrojowej wciąż ich osiąga. Jednakże granie "na domowym" miesza się także z potrzebą zdobycia pewnej wiedzy m.in. z zakresu niektórych przepisów prawnych, jak same i sporo nowych rzeczy.\nGdy dopiero mamy się z celem podjęcia naszej działalności bądź też odpowiednio ją realizujemy, istotne stanowi gwoli nas też nabycie - choćby elementarnej - wiedzy na materiał kas fiskalnych, bez jakich w wielu profilach prac po nisku nie potrafimy się obejść, gdyż mienie tego zaopatrzenia jest prawnym nakazem. Obowiązek posiadania kasy fiskalnej stoi się jeszcze bardziej rozpowszechniony, poszerzając swym zasięgiem drugie grupy zawodowe. Tak dlatego, z pewnością niejeden młody przedsiębiorca zastanawia się nad tym, jaką kupić kasę fiskalną?\nNa pewno niebywale ważkim kryterium wyboru kasy fiskalnej jest rodzaj wykonywanej działalności gospodarczej. Zakładamy oczywiście, iż istnieje toż energię, która musi - pod rygorem prawnym - stanowienia tego urządzenia. Jakie sposoby kas przechodzimy do wyboru? Przyjrzyjmy się bliżej dwóm popularnym odmianom tych kas.\nPierwszą częścią, którą postaramy się przybliżyć są tak zwane kasy jednostanowiskowe. Trzeba tu mocno zaakcentować fakt, iż stanowią one - ponad wszelką wątpliwość - zdecydowanie dużo odczuwalną a najwyższą siłę wśród kas fiskalnych dostępnych współcześnie na rynku tych instytucji. Kasy fiskalne elzab kraków oferują nam możliwość kompatybilnej zgody z nowymi urządzeniami, np. z wagą albo czytnikiem kodów kreskowych, jak również z komputerem. Oczywiście, można tez nabyć standardową kasę fiskalną bez tych ludzi możliwości. Albowiem w codziennej pracy użytkowania wcale nie aż naprawdę dużo kobiet przyłącza urządzenia zewnętrzne do macierzy w strukturze kasy fiskalnej. Uczestnikiem stanowi zatem, że na zbycie nie jest zbyt wiele różnego rodzaju programów magazynowych, jakie potrafiły - z uznaniem i łatwo - obsługiwać konkretny model fiskalnej kasy.\nDrugą grupą, jaką przeanalizujemy są kasy przenośne. Ich plusem jest ciężka mobilność. Standardowo urządzone są one w akumulator. Gra tym korzystają stabilizację rolek papieru. Kluczowym elementem technicznym kas małych istnieje wówczas, że są one zupełnie dobrze uodpornione na złe warunki w części znacznie cennej czy same nieznośnie zimnej temperatury. Tak te radzą sobie z liczną wilgotnością powietrza. Klawiatura kas tego modelu przeważnie zbudowana jest z sylikonu albo z gumy. Potrafi żyć toż opłacalne rozwiązanie np. dla taksówkarzy.\nDo wyboru posiadamy jeszcze kasy systemowe, internetowe oraz drukarki fiskalne.


Czy gdy nie czujemy nienawiści do ludzi innych ras lubienie własnej rasy jest złe? – Prawy.pl\nCzy rasista to ten, kto nienawidzi ludzi innych ras czy też ten kto lubi ludzi innych ras, ale bardziej lubi ludzi własnej rasy? Ta druga kategoria też może manifestować przywiązanie do swojej rasy pisząc na transparentach o zaletach białej rasy i to nie znaczy, że nienawidzą ludzi innych ras. Bo jeśli termin „rasista” obejmuje tę drugą kategorię to prawdopodobnie zdecydowana większość ludzi na świecie to rasiści. I czy należy piętnować np. w mediach to, że ktoś jest zadowolony z tego, że ma białą, czarną lub żółtą karnację skóry?\nZrobiłem na twitterze sondę o następującej treści: „Niewielu Polaków ma coś przeciw temu, że mieszka w Polsce trochę Murzynów, ale czy jednak nie czujemy się z reguły lepiej wśród ludzi własnej rasy? Sprawdźmy: Czy chciałbyś zamieszkać w dzielnicy arabskiej lub murzyńskiej? Prześlij dalej, a sonda będzie bardziej reprezentatywna.” Aż 88% zagłosowało NIE (ponad 600 głosujących czyli sporo jak na twittera) i tak samo byłoby prawdopodobnie na całym świecie (przesłanką przemawiającą za takim poglądem są np. znacznie niższe ceny nieruchomości w dzielnicach imigranckich w Europie) – zatem lubienie swojej rasy, swojego koloru skóry wydaje się nie być niczym złym (choć według części mediów to „rasizm”), jeśli nie łączy się z nienawiścią do innych ras, szowinizmem. Wygląda na to, że „rasizm” to często zarzut wynikający ze złej woli. Analogicznie zadowolenie z bycia Polakiem nie oznacza, że nienawidzimy przedstawicieli innych nacji.\nNiewielu Polaków ma coś przeciw temu, że mieszka w Polsce trochę Murzynów, ale czy jednak nie czujemy się z reguły lepiej wśród ludzi własnej rasy? Sprawdźmy: Czy chciałbyś zamieszkać w dzielnicy arabskiej czy murzyńskiej? Prześlij dalej, a sonda będzie bardziej reprezentatywna.\n— Filip Stankiewicz (@Fil_Stankiewicz) November 14, 2017\nW Europie zachodniej wymachiwanie zarzutem „rasizmu” spowodowało tragedię wielu dzieci – tu przykład: W samym Rotherham ujawniono wykorzystywanie seksualne co najmniej 1400 dzieci w okresie 1997-2014. Wśród ofiar były wyłącznie białe niemuzułmanki, z których najmłodsza miała jedenaście lat. Wszystkie zostały brutalnie zgwałcone, a niektóre dodatkowo oblano benzyną i zagrożono podpaleniem. W oficjalnym śledztwie ustalono, że w skład gangów wchodzili prawie wyłącznie mężczyźni pochodzenia pakistańskiego, ale pracownicy miejscowego urzędu miejskiego przyznawali, że ”bali się ujawniać pochodzenie etniczne sprawców, żeby nie zostali uznani za rasistów; inni otrzymali od swoich zwierzchników jednoznaczne polecenie, żeby tego nie robić”. Również miejscowa policja nie podejmowała żadnych działań z obawy przed oskarżeniami o rasizm, a także przed konsekwencjami dla lokalnych stosunków społecznych.\nPokrewne tematy:muzułmanie, przemoc seksualna, rasizm\nWiceminister kultury i dziedzictwa kulturowego oraz społeczność żydowska o potrzebie delegalizacji ONR\n5 grudnia 2017 at 21:39\nCiekawe, na jakiej innej zasadzie niż nacjonalistyczna, rasowa zwąchuje się, dobiera się ta tajemnicza „społeczność żydowska”?


scrapki.pl: Zabawa w liftowanie - lipiec 2013\nZabawa w liftowanie - lipiec 2013\nI znowu za nami połowa miesiąca, a to oznacza, że czas zaprosić wszystkich do naszej comiesięcznej zabawy w liftowanie. Tym razem mamy dla Was bardzo inspirujące i ambitne wyzwanie - oto nasz wzór, kartka wykonana przez Enczę:\nI co Wy na to? Bo nasze projektantki poradziły sobie z tym wyzwaniem za wiele różnych sposobów - zobaczcie ich interpretacje.\nGościnna Projektantka Lipca - Maja-Miejska Kura\nTo jak - gotowi na wyzwanie? :) Pod postem możliwość wklejania linków przez inlinkz. Na Wasze prace czekamy jak zawsze 10 dni, do północy 25 lipca. Potem wybierzemy spośród nich pracę, której autorka lub autor zostanie naszym Gościem na blogu w sierpniu.\nPozdrawiamy i czekamy na Wasze prace\nAutor: Marta - scrapki.pl o 10:18\nCudowne prace dziewczyny!\n15 lipca 2013 11:35\nAle czad! Tak się cieszę, że liftujemy właśnie pracę Ani!!!! :) Zatem do zobaczenia.\nWasze pracę są rewelacyjne!\n15 lipca 2013 16:37


Kierowca Mitsubishi Lancera uderzył w latarnię - Radio ZET\nPirat drogowy kontra latarnia\nNa YouTubie pojawił się filmik nagrany kamerą pokładową, na którym widać jak kierowca Chevroleta zasygnalizował chęć zmiany pasa ruchu, po czym zjechał na sąsiedni pas. Chwilę później kierujący czerwonym Mitsubishi Lancerem podjął manewr wyprzedzania poboczem, stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w latarnię.\nNagranie nie budzi wątpliwości – osoba siedząca za kierownicą japońskiego samochodu jechała ze znacznie wyższą prędkością, niż pozostałe auta. Dziwić może również lekkomyślne podjęta decyzja o wyprzedzaniu poboczem. W końcu widać było włączony kierunkowskaz w Chevrolecie. Zmniejszenie prędkości oraz jazda przy lewej krawędzi z pewnością wyszłyby na dobre właścicielowi Mitsubishi Lancera.\nPrzebieg zdarzenia można prześledzić na poniższym nagraniu:\nMimo sporej prędkości, przy której doszło do wypadku, kierowca wciąż może mówić o sporym szczęściu – w latarnię uderzył tylnym bokiem. To zdarzenie jest również dowodem na to, że brawura na drodze publicznej nie jest wskazana. Ciężko bowiem przewidzieć zachowanie pozostałych uczestników na drodze. Wystarczy jeden cudzy błąd i kolizja murowana…


Światy wewnątrz nas | Miłość, dobro, szczerość, sumienie i inne takie - luźne zapiski * Światy wewnątrz nas\nNotka offtopowa. Luźne przemyślenia. Bo hasła rzucił jeden czytelnik i mi kazał wyłuszczyć mój punkt widzenia na te pojęcia. Ostatni raz to robię, bo nie lubię, jak ktoś mi każe pisać o czymś, co jest dla mnie oczywiste.\nPomińmy wielkosłowną literaturę oraz dramy w domach januszów & grażyn, te w tiwi tym bardziej pomińmy. Miłość istnieje i nie istnieje – to jest Wasz wybór i żadna moja opinia nie ma prawa tego zakwestionować. Ilu ludzi tyle „prawd”, ilu ludzi tyle doświadczeń, ilu ludzi ludzi tyle spojrzeń melodii i zabarwień tego słowa. Kochać można ludzi, przedmioty, naturę, siebie, abstrakcje, życie. Ściśle łączy się z wieloma pojęciami – wiara, nadzieja, ufność, ekscytacja, spokój. Przeciwieństwem nie jest nienawiść – przeciwieństwem miłości jest obojętność.\nIdąc tokiem rozumowania z ostatnich notek nasuwa się pytanie – im bardziej powszedni jest chleb, tym mniej miłości w nas? Przyzwyczajenie też zabija miłość? To miłość taka egotyczna, że potrzebuje ciągłego wzniecania i chuchania, zauważania? Toć to ego. A skoro ego jest be, to miłość też be? Bezwarunkowa miłość? Tylko w wersji hardcore – każdy się wypala z ciągłego dawania. Tu musi być balans, dawanie i otrzymywanie. Wtedy miłość (nieważne czy to związek, przyjaźń, pasja) istnieje naturalnie, bez spiny i wysiłku. To świadomy wybór kochania przez nas – kogoś, czegoś, coś.\nWszystko to co widzę i czuję na Gai jest razem, jest połączone, jest mną, jest moją iluzją, moją rzeczywistością, odbiciem moich myśli, więc niby jak mam się rozdrabniać na mniejsze „miłości”? „Miłości” siebie samej? I robić jakieś niestworzone dramy? Które istnieją tylko w mojej głowie?\nNie posądzajcie mnie o schizofrenię – mam już unormowane poziomy witamin z grupy B.\nJest chytre. Wredne. Piękne. Kontrowersyjne. Paradoksalne. Złe. Niesprawiedliwe. Według mnie – nie istnieje, tak samo jak zło. Pisałam o tym w swoim darmowym ebooku, jak ma się sprawa dualności/dualizmu w naszym świecie. Dobroć jest subiektywna, oparta na naszej intencji, energii wysyłanej w eter. Tak samo jak zło.\nBo istnieje jeszcze taki typ ludzi, który ma gdzieś wszelką moralność, karmy i ewolucje świadomości, kłamie na potęgę i ma w życiu wszystko czego zapragnie. O tym pisałam TUTAJ. Taki ludź tworzy swoją rzeczywistość, bo wysyła w eter intencje pewne, konkretne, bez strachu, więc się spełnia. Karma wróci? Nie wróci. Dopóki nie ujawni swojego poczucia winy, tego elementku strachu w sobie – dopóty nic mu nie będzie. Będzie bezkarny za życia. I niech se będzie. A Ty się burz, sprzeciwiaj, walcz, trać swoją energię, tylko dlatego, że ktoś ma talent do tworzenia swojej zarąbistej rzeczywistości a Ty nie. To zazdrość, kochanie, a nie empatia w imię wyższej sprawiedliwości.\nJeszcze raz odsyłam do mojego ebooka.\nWszystkie te wyżej wymienione pojęcia są bardzo subiektywne. Dyskusyjne jak kto woli i ma ochotę. Ja nie mam ochoty już rozmawiać o tych tematach, widzę jak na dłoni co kto czuje, jak reaguje, czy jest sobą, czy jest zgodny ze sobą, czy jest szczery w swoich intencjach, każdy ma swoją drogę do przejścia, do rozwoju. Nie mam prawa się wtrącać, nie mam prawa manipulować kimś, programować by zyskać swoich fanów, popleczników, mogę tylko napomykać, bazując na własnych doświadczeniach, że wszystko dzieje się w naszej głowie. Mój blog jest wiecznie otwarty, każdy se może wejść, wyjść, nie wszyscy zostają, to zrozumiałe. I autentycznie się cieszę, jak mnie zostawiają i idą dalej szukać. Szukać trzeba !!\nI pełniej cieszysz się życiem ! Bo nagle dostajesz to, co zawsze chciałaś mieć.\n3 thoughts on “Miłość, dobro, szczerość, sumienie i inne takie – luźne zapiski”\n14 października 2018 o 12:46\nAnetko, chcę pogratulować Ci bardzo trafnego artykułu!!!.\nJa, na własny użytek, wiem, że ufać mogę tylko sobie, przynajmniej w sprawach istotnych dla mnie, mojego bytu. Taka moja postawa, nie wynika z przykrych, traumatycznych doświadczeń, które spowodowały, że mam takie podejście do życia. Nie. Po prostu zawsze to wiedziałam, a życie w drobnych zdarzeniach tylko mi potwierdziło, że mam rację.\nWiem też, że własnej wygody, bezpieczeństwa, o życiu nie mówiąc, jeśli już trzymać się górnolotnych stwierdzeń, nie poświęcę dla nikogo.\nJa, dla siebie jestem najważniejsza i już!!!\nTeraz, od niedawna, uczę się postawy „wszystko co mi potrzebne mam mieć” czyli Anetkowe „należymisię” !!! 🙂\nStaram się tym bardziej, że w książce, o której Anetka pisała w poprzednim artykule „Odchudzanie i prawo przyciągania”, wielu artykułach Anetki, i innych w internecie twierdzą, że nasze myśli kształtują naszą rzeczywistość. Czemu nie spróbować przyciągnąć więcej dobroci tego świata i Wszechświata dla siebie?\nTaka ładna pogoda za oknem, a ja coś tak poważnie dzisiaj, więc kończę 🙂\n15 października 2018 o 07:27\nDziękuję Margeretka 🙂\nCieszę się, że korzystasz ze swoich doświadczeń, wyciągasz z nich naukę, wnioski, i przekabacasz je na swoją korzyść, dla siebie. Bo tak jest, że o im więcej szczęścia dla siebie walczymy tym bardziej to szczęście się roznosi i odbija na naszym otoczeniu. To taki rodzaj egoizmu, który rozsiewa szczęście, inni na tym korzystają, a tym samym wykształca się nasza bezpośrednia rzeczywistość i zaczyna się „układać”. I to wszystko zaczyna się od naszego środka 🙂 Tak jak piszesz w ostatnim akapicie: „nasze myśli kształtują naszą rzeczywistość. Czemu nie spróbować przyciągnąć więcej dobroci tego świata i Wszechświata dla siebie?”\nGratuluję fajnego należymisia – medalik z misiem dostajesz! :))\nPiszę właśnie notkę o tym, będzie dziś ! 🙂\nDziękuję za miłe słowa i medalik z misiem 🙂 !!!!


Ni to felieton, ni to relacja | Music in the Lenses\nNi to felieton, ni to relacja\n2015-06-23 Grendel\tDodaj komentarz\nWciąż jestem w szoku …\nGdyby ten tekst miał być recenzją koncertu, mógłbym rozpocząć na przykład tak: „Fajny koncert wczoraj widziałem. Momenty były? No masz!”, parafrazując znane w latach 70-tych skecze kabaretu Paramęt Pikczers. Ale to nie będzie recenzja. Albo mógłbym napisać słowa podobne do tych, które widziałem w jednej z relacji ze styczniowej inauguracji Stadionu Narodowego: „Oto jestem! – z dumą obwieścił …”. Ale relacja to też nie będzie, zresztą koncert wcale tak się nie zaczął. Mógłbym również stwierdzić, że Bóg blues-rocka zstąpił na Ziemię, ale byłby to zdecydowanie eufemizm, bo Joe Bonamassa jest w pełni materialną istotą ludzką, a mnie daleko religijnych hiperboli [od autora: pomimo matematycznego skrzywienia zawodowego autora, termin został użyty w czysto literackim znaczeniu].\nW każdym razie koncertowo marzec rozpoczął się koncertowo: od porywającego występu błyskotliwego Amerykanina, który zasłynął przede wszystkim tym, że w wieku lat dwunastu otwierał występy króla bluesa B.B. Kinga. Nie pojechałem jednak do Warszawy ze względu na ten gatunek muzyki, tylko z bardzo prozaicznego powodu – aby zobaczyć genialnego muzyka na żywo. Jak rzadko kiedy rozpoczęło się niemal punktualnie o dwudziestej po dynamicznym wprowadzeniu przy pomocy dynamicznych kawałków m.in. Iron Maiden i Deep Purple (choć wśród idolów artysty trudno znaleźć wykonawców z kręgów heavy metalu). Po niemal dwóch i pół godzinie spędzonej w Sali Kongresowej oświadczam, że był to mój pierwszy i zarazem przedostatni koncert bluesowy, na którym pojawiłem się z własnego wyboru. Pierwszy, bo nie umniejszając talentu ani umiejętności żadnemu wykonawcy związanemu z szeroko pojętym bluesem, zarówno czystym, jak i w wersji rock czy też hard, nie chcę już być na innym tego rodzaju koncercie. Obawiam się, że kogokolwiek bym słuchał i tak nie przebije Bonamassy, a nie chciałbym sobie zniszczyć wytworzonego w pamięci obrazu. Przedostatni, bo skoro zazwyczaj nie wiemy, co nam życie przyniesie, to bezpieczniej nie zastrzegać się ostatecznie. Jako zagorzały fan rocka progresywnego, power metalu i metalu progresywnego nie bardzo jestem specjalistą we wspomnianym zakresie, ale spośród znanych mi wirtuozów bluesowej gitary młodego pokolenia, Kenny Wayne Shepperd i Eric Sardinas nie całkiem mnie przekonują, natomiast John Mayer zbyt mocno flirtuje z popem (a czasem nawet soulem), a za mało z rockiem, robiąc to w podobnym stylu jak ikona brytyjskiej muzyki Slowhand [od autora – wyjaśnienie dla niewtajemniczonych: Slowhand to pseudonim Erica Claptona pochodzący od tytułu wydanej w 1977 roku jego solowej płyty zawierającej takie hity jak własny Wonderful Tonight czy Cocaine autorstwa J.J. Cale’a]. Właściwie pisząc powyższe słowa (w przypisie), doszedłem do wniosku, że właśnie najbardziej leniwy i flegmatyczny wokalista, jakich słyszałem, J.J. Cale jest tym artystą, na którego rezerwowałem sobie ostatni bluesowy koncert. Jednak raczej nie ma szans na jego przyjazd do Europy, poprzednią trasę odbył bodajże trzy lata temu w USA, i to głównie po Kalifornii i sąsiednim Oregonie.\nA wracając do Bonamassy: ponieważ nie słuchałem zbyt często jego płyt, zatem trudno mi osobiście odnieść się do doboru repertuaru na ten oszałamiający wieczór. Statystycznie rzecz biorąc, łatwo zauważyć, że granie coverów jest dla niego codziennością. Większość z jego solowych studyjnych płyt zawiera ponad połowę takich utworów i z pewnością nie są to jedynie klasyki bluesa. Przykładami mogą być choćby A New Day Yesterday Jethro Tull na pierwszej płycie wydanej pod tym samym tytułem w 2000 roku, czy też yesowski Starship Trooper brawurowo zagrany choćby podczas koncertu w Berlinie, udokumentowanego skądinąd świetnym DVD Live At The Rockpalast (2005). Oglądając setlisty z różnych tras, można odnieść wrażenie, że na koncertach Joe robi podobnie. W Warszawie nie omieszkał uczcić pamięci niedawno zmarłego Gary Moore’a (Midnight Blues), zaprezentować swoją umiejętność gry na dwugryfowej gitarze w porywającym Young Man Blues (choć w tym przypadku mnie osobiście porywał jedynie momentami, ale akurat za twórczością The Who nie przepadam) czy wytworzyć pożegnalny nastrój podczas bisów, wykorzystując evergreen Leonarda Cohena Bird On The Wire. W tym momencie miałem chyba uzasadnione skojarzenia z Going Home, którym to Dire Straits zwykle kończyli swoje koncerty w latach 80-tych, aczkolwiek zaraz po tym nastąpiła kolejna zmiana nastroju, jakich wcześniej nie brakowało, skoro często gitarzysta kończy swoje występy 40-letnim już kawałkiem ZZ Top Just Got Paid, wplatając w niego wiele innych klasyków (zwykle hard-rocka). Oczywiście nie zabrakło własnych przebojowych kompozycji (wcale nie waham się użyć tego sformułowania), takich jak bezbłędny Slow Train, zacny Dust Bowl, emocjonalny Last Kiss, obłędnie rozimprowizowany Lonesome Road Blues czy wreszcie The Ballad Of John Henry, jednak bohater wieczoru skromnie zastrzegł się w zapowiedzi, iż nie napisał jeszcze w życiu żadnego hitu, choć w przypadku tego ostatniego był najbliżej. Nie zmienia to faktu, iż niektóre ‚obce’ kompozycje Bonamassa gra jak natchniony, dokonując z nimi czasami takich rzeczy, o których oryginalni wykonawcy baliby się nawet pomyśleć. Co więcej, wokalnie należy do najlepszych wokalistów wśród wirtuozów gitary, brzmiąc niewiarygodnie czysto jak na urodzonego instrumentalistę.\nSkoro już była mowa o słowach Joego, to trzeba przyznać, że nowojorczyk do nadzwyczaj gadatliwych nie należy. Pierwsze pełne zdanie, a nawet kilka, wypowiedział dopiero po 45 minutach gry. Wcześniej dwukrotnie pojawiło się jedynie zdawkowe „Thank You”. Anegdota o tym, jak kupował w Warszawie marynarkę, w której pojawił się na scenie, pokazuje, że poczucie humoru nie jest mu obce, choć zdecydowanie woli wypowiadać się za pośrednictwem wielu ulubionych gitar (a użył ich bodajże ośmiu, w pewnym momencie już nie byłem w stanie połapać się, czy techniczny przyniósł mu używanego Les Paula czy nowego).\nKunszt, który można było podziwiać w Woke Up Dreaming zagranym na gitarze akustycznej, pokazuje, że Bonamassa potrafiłby zagrać niemal każdą wirtuozerską kompozycję, z jednej strony jazzową (nie wiem dlaczego przyszli mi wtedy do głowy Al di Meola, Paco de Lucia i John McLaughlin), a z drugiej – w gatunku, który bywa określany przez fachowców neoklasycznym power metalem, którego najbardziej znanym reprezentantem jest szwedzki wirtuoz Yngwie Malmsteen. Nie wiem, czy Joe mentalnie udźwignąłby kompozycje z tak odległych gatunkowo sfer, ale nie mam żadnych wątpliwości, że technicznie poradziłby sobie z pewnością bez problemów. Przecież grywał wspomniane wcześniej covery, które stanowią kamienie milowe rocka progresywnego, wspólnie z Glennem Hughesem założył rockową supergrupę Black Country Communion (kooptując do składu Jasona Bonhama i Dereka Sheriniana), dla której napisał m.in. zagrany w Kongresowej Song Of Yesterday, czy gościnnie zagrał na ostatniej solowej płycie tuza klawiszy Dona Aireya (obecnie w Deep Purple). Co prawda, do tak wszechstronnego dorobku jak Lukathera jeszcze daleko, ale przecież nie w tym rzecz, żeby grać wszystko i ze wszystkimi.\nNa zakończenie aż ciśnie się na usta (a właściwie na klawiaturę) stwierdzenie o magii wieczoru, która sprawiła, iż muzyka jeszcze długo pobrzmiewała w naszych uszach w drodze powrotnej, ale byłby to potwornie trywialny frazes. Nie potrafię sklecić nawet kilku słów, aby w pełni oddać atmosferę koncertu. Tam po prostu trzeba było być, a nieobecni niech żałują. Czy Joe Bonamassa jest już legendą? Moim zdaniem – tak i to przez duże L.\nSetlista: Slow Train / Last Kiss / Midnight Blues (Gary Moore cover) / Dust Bowl / You Better Watch Yourself (Little Walter cover) / Sloe Gin (Tim Curry cover) )/ The Ballad of John Henry / Lonesome Road Blues / Song of Yesterday (Black Country Communion) / Steal Your Heart Away (Bobby Parker cover) / Blues Deluxe (Jeff Beck cover) / Young Man Blues (The Who cover) / Woke Up Dreaming / Django / Mountain Time, bisy: Bird on the Wire (Leonard Cohen cover) / Just Got Paid (ZZ Top cover)\nPS. Przekrój wiekowy jego uczestników rozbawił mnie setnie, bo najmłodsi wiekowo mieścili się w okolicach starszaków z przedszkola, a najstarsi – zaczynali słuchać muzyki prawdopodobnie zanim w Polsce narodził się bigbit. Na niejednym koncercie już byłem, ale z takim rozkładem (niemal Gaussa) spotkałem się pierwszy raz.\nbluesblues rockJoe Bonamassakoncertrock\nPoprzedni wpisInauguracjaNastępny wpisA od tego zdjęcia się zaczęło…


Metropolia Silesia – co z transportem publicznym? - KOD ŚLĄSKIE\n20 marca 2016 5 sierpnia 2016 Andrzej Borsuk KOD, KOD ŚLĄSK, metropolia Silesia, transport publiczny\nPaństwo na każdym szczeblu administracyjnym powinno być zorganizowane tak, aby jego obywatelom żyło się jak najlepiej. To truizm – jednakże całe lata istnienia najpierw PRL a potem III RP dowodzą, że to tylko nasze pobożne życzenie. Spróbuję pokrótce uzasadnić tę bulwersującą niektórych tezę.\nŻycie przeciętnego Kowalskiego od urodzenia poprzez wiek szkolny, studia, pracę zawodową aż do późnej starości związane jest z ciągłym przemieszczaniem się. Najpierw rodzice (na ogół) wożą malucha do żłobka, przedszkola, babci czy opiekunki. Potem przez kilkanaście lat mały obywatel chodzi a często jeździ do szkół różnych szczebli, by wreszcie po wejściu w dorosłość rozpocząć pracę zawodową. Na każdym z tych etapów pojawia się problem przemieszczania się w przestrzeni publicznej. Świat zachodni dawno już zrozumiał, że w rozwijającym się społeczeństwie dobrze zorganizowany transport publiczny jest sprawą kluczową.\nJak ta sprawa rozwiązana jest w najbardziej zurbanizowanym obszarze Polski czyli w tak zwanej (na razie na wyrost) Metropolii Silesia? Niestety kiepsko. Choć w ciągu ostatnich lat sporo się zmieniło na lepsze (Koleje Śląskie, oddanie kolejnych odcinków Drogowej Trasy Średnicowej, fragment autostrady A1) to jednak sprawa organizacji publicznego transportu w taki sposób, by odpowiadał on aktualnym i przyszłym potrzebom mieszkańców w dalszym ciągu wymaga szybkich i dobrych rozwiązań.\nDo największych problemów w tej dziedzinie zaliczyłbym:\nmyślenie i planowanie ograniczone do granic swojego miasta;\nbrak integracji różnych rodzajów transportu w jedną spójną całość;\nniedostosowanie rozkładów jazdy i wielkości taboru do realnych potrzeb mieszkańców;\nbrak wspólnego, globalnego spojrzenia na różne rodzaje transportu publicznego w poszczególnych miastach.\nWładze poszczególnych 14 miast stanowiących de facto jeden spójny organizm, myślenie o problemie transportu publicznego ograniczają na ogół do granic swojego „księstwa”. Przykładowo: likwidują jakąś linię tramwajową (nieważne, że służyła mieszkańcom okolicy) albo całkowicie ruch tramwajowy w mieście, podczas gdy w tym samym czasie sąsiedzi inwestują właśnie w tramwaje; DTŚ-ka budowana od prawie 30 lat dopiero teraz ma szansę rozwinąć się w kierunku wschodnim, bo wcześniej władze Katowic były niechętne temu pomysłowi. Ta ważna arteria komunikacyjna w regionie nie miała też przez całe lata jednego wspólnego zarządcy – każdy kawałek należy bowiem do innego miasta i każde miasto lepiej lub gorzej o ten swój kawałek dba. Pamiętamy sytuacje z ubiegłych zim, podczas których droga była odśnieżana od granicy do granicy danego miasta a dalej już nie – bo sąsiad nie dogadał się z inną firmą sprzątającą. Kolejne kawałki arterii noszą też różne nazwy gdyż radni miast mają swoje fantazje na ten temat. Inny przykład: władze Bytomia i Radzionkowa nie potrafiły porozumieć się w sprawie remontu i utrzymania nawierzchni jednej z ulic łączącej te miasta, tylko dlatego, że ulicę leżącą w jednym z nich, rozjeżdżały samochody ciężarowe firmy ulokowanej u sąsiada. I tak dalej i tak dalej…\nSystem transportu publicznego w takiej aglomeracji jak nasza musi stanowić jedną spójną całość. Nie wolno oczekiwać, że władza centralna nam to wymyśli i wykona – trzeba to zrobić tu i teraz. Nie wierzę, że komukolwiek uda się skutecznie opracować i wdrożyć koncepcję integracji transportu bez przeprowadzenia dokładnych badań przepływu mieszkańców we wszystkich kierunkach na przestrzeni typowego tygodnia. Dopiero wtedy będzie można określić potrzebne zasoby do opanowania ruchu publicznego mieszkańców. Należy także zapytać w badaniu jak widzą to mieszkańcy i brać poważnie pod uwagę ich potrzeby.\nMoje głębokie zdziwienie budzi na przykład przyjęty przez władze Katowic plan budowy w najbliższych latach jednej jedynej nowej linii tramwajowej – do Bażantowa, prowadzącej przez las po obrzeżach okolicznych osiedli. Nie dosyć, że zniszczony zostanie fragment terenów zielonych, to mieszkańcy dzielnic Ochojec i Piotrowice nic z tego nie będą mieli, a była szansa na zmniejszenie ruchu autobusowego na tym kierunku.\nDobrego przykładu przemyślanych działań nie trzeba szukać daleko, bo w Bielsku-Białej, którego władze zbudowały plan transportu miejskiego w oparciu o szczegółowe badania przeprowadzone przez zespół fachowców z Politechniki Śląskiej.\nWdrożony został projekt karty ŚKUP i bardzo dobrze. Szkoda tylko, że póki co nie obejmuje Kolei Śląskich natomiast przyjęte ceny biletów są wyraźnie wyższe niż w paru miastach, które docelowo mają być objęte tym rozwiązaniem. To nie wzbudzi zachwytu ich mieszkańców.\nWielu mieszkańców naszego regionu przemieszcza się codziennie korzystając z więcej niż jednego środka transportu publicznego. Z niedawnego wywiadu z prezydentem Jaworzna wyczytałem o dobrych pomysłach na szybką kolej regionalną i prostopadłych do niej drogach z komunikacją miejską. O ile pomysł na SKR, choć nie nowy, jest słuszny – bo w końcu czas wreszcie na to aby zbudować u nas naziemne metro, tak jak np. w Trójmieście, o tyle sprzężenie tego „kręgosłupa” transportu publicznego z siecią dróg nie może być projektowane na zasadzie „palcem po mapie od ekierki i pod kątem prostym”. Trzeba wykonać prace badawcze, o których pisałem wyżej.\nGlobalne podejście do problemu\nMiasta, które miałyby wejść w skład tzw. Metropolii Silesia zajmują z grubsza obszar ok. 1200 km2 praktycznie ciągłej zabudowy. Granice między nimi przebiegają płynnie – tak, że idąc do sklepu czy parku na drugą stronie ulicy jesteśmy już w innym mieście. To zjawisko występuje częściowo tylko jeszcze w Trójmieście i nigdzie indziej. Na tym obszarze mieszka i/lub przemieszcza się około 2 milionów ludzi. Czas najwyższy zatem przestać panowie prezydenci i rajcy miejscy widzieć tylko swoje podwórko. Musicie przyzwyczaić się do tego, że mieszkamy tu wszyscy razem i musicie patrzeć na to jak na jedną wspólną całość. Skoro możliwe było rozwiązanie problemów komunikacyjnych w Warszawie to jest możliwe i u nas – musicie tylko oddać troszeczkę swoich uprawnień i ambicji do wspólnego kotła. Nie macie innego wyjścia.\nJednym z ważnych środków transportu w krajach zachodniej Europy jest rower. A jak jest u nas? Według autorów opracowanego w katowickim magistracie raportu – cytuję: “Ruch rowerowy jest tak mały, że najchętniej pominęlibyśmy go w raporcie”. Tak mniej więcej powiedział „pan inżynier” na zespole konsultacyjnym ds. wieloletniego planu rozwoju systemu komunikacyjnego w mieście Katowice. Ten fragment dłuższej wypowiedzi dobrze pokazuje co zawiera raport.\nMiasto wciąż nie myśli kategoriami: mieszkaniec. W raporcie nie pada ani razu słowo: pieszy czy spacerowicz. Kilka razy jedynie mowa jest o „ruchu pieszym”.\nA najśmieszniejsze na koniec. Wieloletni plan rozwoju miasta przewiduje, że jeśli:\nurzędnicy nic nie będą robić, będzie średnio 1011 rowerzystów na dobę w godzinach szczytu w jakimś punkcie pomiarowym w mieście,\nurzędnicy zrobią zaplanowane na dzień dzisiejszy inwestycje, będzie dalej średnio 1011 rowerzystów na dobę,\nurzędnicy skorzystają z pomysłu na transport zrównoważony będzie średnio 968 rowerzystów na dobę,\nurzędnicy wdrożą lepszy pomysł na transport zrównoważony to będzie średnio 982 rowerzystów na dobę.\nJeden z użytkowników FB skomentował to słowami: „W takim razie lepiej niech nic nie robią”. Ja z kolei mam nadzieję, że ostateczna wersja raportu będzie skorygowana.\nOstatnie dni pokazują, że jednak jest nadzieja na poprawę sytuacji. Doszło oto do podpisania porozumienia w sprawie wspólnej polityki rowerowej pomiędzy Górnośląskim Związkiem Metropolitalnym a Urzędem Marszałkowskim. Treść tego porozumienia daje nadzieję, że uda się wspólnymi siłami przezwyciężyć opór materii i nie czekając na ustawy sejmowe krok po kroku zrealizować ideę integracji miast stanowiących jedną, największą w Polsce aglomerację, przynajmniej. Mieszkańcy tylko na tym skorzystają. Oby tylko zainteresowanym samorządom nie brakło determinacji.\nCytowane liczby pochodzą z ogólnodostępnych źródeł, wykorzystano również fragment jednej z wypowiedzi na FB.\n← Spotkanie z Mateuszem Kijowskim – fotorelacja\nDodajmy odwagi! →\n5 czerwca 2021 Barbara Zygmańska Możliwość komentowania „KODy Kultury” – Lucjan Wesołowski o tym, że historia się powtarza została wyłączona


Nie chcą zapomnianej flotylli z Bydgoszczy - plus.expressbydgoski.pl\n- Jak można stawiać obelisk z „dziadowskiej” blachy przy ulicy Frycza-Modrzewskiego w Fordonie, skoro mój dziadek dowodził flotyllą stacjonującą w Brdyujściu?! - denerwuje się w rozmowie z „Expressem” Roman Kanfoyski, wnuk komandora Romana Kanafoyskiego, dowódcy Oddziały Wydzielonego „Wisła”.\n„Nieuchwytny” i reszta\nJednostki tej formacji - m.in uzbrojone kutry - w 1939 roku już 2 września odpierały nalot niemieckich bombowców na most w Fordonie, zestrzeliwując trzy samoloty. Następnego dnia osłaniały w Strzelcach przeprawę polskich szwoleżerów.\nCzwartego września osłaniały mosty w Toruniu. W nocy z 5 na szóstego września jednostka dowodzona przez Kanafoyskiego zniszczyła przeprawę niemieckiej 3 Dywizji Pancernej. Szóstego września flotyllę wycofano do Włocławka, potem - do Modlina.\nNiemcy docenili nowatorską konstrukcję kutra „Nieuchwytny” stacjonującego w Brdyujściu w ramach OW „Wisła”. Przejęli go i przezbroili, nadając imię „Pionier”. Wrak okrętu podobno zalega gdzieś w rzece w Niemczech. Ostatnią pływającą jednostką Oddziału Wydzielonego „Wisła” jest holownik „Lubecki”. Ma się coraz lepiej, jest w prywatnych rękach. Jego remont dobiega końca we Wrocławiu. Ma potem wozić turystów w Warszawie.\nIwona J 2 lata temu\nBrdyujście chce i ma prawo do tego pomnika ze względu na właściwą i prawdziwą historycznie lokalizację, Stowarzyszenie Fordonu się chyba zagalopowało bo już wszystko chce, może pałac kultury sobie przeniosą??\nRoman K 2 lata temu\nWspaniałe Pani to ujęła !\nŁatwo się buduje swoją recenzję wśród nie świadomych ludzi którzy nie mają pojęcia jak wygląda prawda\nI kto zainicjował temat....\nKłamstwo ma krótkie nogi ...\nOni najpierw muszą oddać do mojej dyspozycji kotwicę która jest darowana mnie przez prywatnego darczyńcę ( nazwisko darczyńcy do wiadomości publicznej po wyrażeniu mojej zgody ) im natomiast jest należna kwota wynikająca z faktury za transport kurierski....\nSądzę że nie powinniśmy mieć kłopotów z odzyskaniem tej ważnej i symbolicznej dla MW RP jaką jest właśnie kotwica !\nDla wszystkich którzy wspierają naszą inicjatywę.


Dania rozpoczęła kontrole na granicy ze Szwecją - wGospodarce.pl\nPrzejazd na moście będzie ograniczony do jednego pasa / autor: Pixabay\nOpublikowano: 12 listopada 2019, 16:50\nDuńska policja zapowiedziała, że kontrole przeprowadzane będą losowo kilka razy w tygodniu.\nNaszym celem jest zwalczanie przestępczości transgranicznej, przemytu materiałów wybuchowych oraz broni, a także narkotyków - podkreśliła w komunikacie szefowa duńskiej policji Lene Frank.\nJak poinformowano, największych utrudnień powinni spodziewać się kierowcy udający się mostem nad Sundem z Malmoe do Kopenhagi. Podczas kontroli prędkość przejazdu na przeprawie zostanie zmniejszona z 90 km na godz. do 50 km na godz. oraz okresowo zostanie wyłączony z ruchu jeden z dwóch pasów przy wjeździe do tunelu, znajdującego się po duńskiej stronie. „W przypadku występowania korków może dojść do czasowego zamknięcia tunelu” - podała duńska policja.\nO wprowadzeniu kontroli na granicy ze Szwecją na początku października informował duński minister sprawiedliwości Nick Haekkerup.\nDwóch obywateli Szwecji jest oskarżonych o spowodowanie eksplozji w budynku urzędu skarbowego. W tym roku mieliśmy w Kopenhadze 13 eksplozji, które policja wiąże z działalnością środowisk przestępczych. Chcemy przeciwdziałać temu negatywnemu rozwojowi wydarzeń - tłumaczył minister.\nFeralny remont dobiegł końca\nNa linii kolejowej Grodzisk Mazowiecki - Warszawa Włochy od poniedziałku, 24 września, przywrócony zostanie ruch pociągów pasażerskich\nMamy otwarte granice, ale coraz więcej krajów stawia mury. Teraz Litwa, na granicy z Rosją