(g)DZIE-CI FACECI - obsada, reżyseria, aktorzy - GDAŃSK, GDYNIA, SOPOT - trojmiasto.pl\n(g)DZIE-CI FACECI (40 opinii)\n6.7 101 ocen 1 10\nOne już od wielu lat nie tylko śpiewają - ale całkiem serio pytają, wołają, krzyczą - Gdzie ci mężczyźni?! Im jeszcze ciągle się wydaje, że kobietę trzeba trzymać krótko, z ułańską fantazją chodzą na piwko naprzeciwko i bawią się, jak szwoleżerowie - pocieszenie znajdując nie tylko w używkach i ramionach innych kobiet, ale i stwierdzeniu, że z dziewczynami to nigdy nie wie się... A przecież miał być ślub, a potem wesele...\nAle one już wcześniej deklarowały, że nie mają woli do zamęścia, żeby się o nie nie martwić, i że mają dość, że wymienią ich na lepsze modele. Szydziły, drwiły, wytykały, miały swoje małżeńskie filozofie. A oni odsłaniając swe wnętrza - oddawali im serca i ciała - a im ciągle było mało, i mało. I marzyły o księciu z bajki, dla którego będą jedną jedyną i niezauważalnie oddawały się w ręce zręcznych manipulatorek, które przewodziły im w budowie nowego, lepszego świata. Takiego bez paskudnych białych samców.\nI teraz w tym krajobrazie po bitwie, na zgliszczach tego patriarchalnego porządku stanęły z lamentem samotnych, niechcianych, niezapłodnionych... I muszą się zmierzyć ze stadem oddających się dziecięcym subwersywnym zabawom, sfeminizowanych osobników marzących, jak i one o byciu... prawdziwą kobietą! No i gdzie ci faceci? Taki paskudnie niepoprawny, szowinistyczny scenariusz się nam ułożył z kilkudziesięciu popularnych i mniej znanych polskich piosenek, stworzonych przez naszych najwybitniejszych tekściarzy i kompozytorów. Że można było ułożyć inny? Pewnie tak, ale tym razem postaramy się śpiewająco przyjrzeć postępującemu tzw. kryzysowi męskości, ideologiom i ideolożkom feministycznym i wszelkim aspektom wojny płci - pół żartem - pół serio, ale najczęściej z campowym przymrużeniem oka.\nDorota Androsz, Małgorzata Brajner, Ewa Jendrzejewska, Anna Kociarz, Małgorzata Oracz, Zbigniew Olszewski, Cezary Rybiński, Piotr Witkowski.\nMagdalena Gajewska (ur. 1973) - scenograf. Absolwentka wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego poznańskiej ASP oraz Wydziału Scenografii ASP w Krakowie. Od 2006 roku scenograf Teatru Wybrzeże. Laureatka nagrody im. Teresy Roszkowskiej przyznawanej przez Polski Ośrodek Międzynarodowego Instytutu ITI. Jest autorką scenografii m.in. do FARSY Z WALWORTH, BABY CHANEL i FAZY DELTA w reżyserii Adama Orzechowskiego.\nTomasz Krezymon (ur. 1971) - pianista, kompozytor, aranżer i producent. Współpracował z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku (m.in. OŻENEK i RECHOT BRECHTA), Teatrem Muzycznym w Gdyni, Teatrem Miejskim w Gdyni, Teatrem Roma w Warszawie, Teatrem im. Jaracza w Olsztynie oraz Teatrem Syrena w Warszawie. Stypendysta "Kunstlerhaus Worpswede". Nauczyciel w Państwowej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Obecnie współpracuje z Michałem Bajorem jako akompaniator.\nGdzie te chłopy? O premierze "(g)DZIE-CI FACECI" Teatru Wybrzeże (31 opinii)\nJak opowiedzieć o kryzysie męskości? W Teatrze Wybrzeże opowiadają o nim... śpiewająco. Spektakl...\nPrawdziwych mężczyzn już nie ma? - zapowiedź '(g)DZIE-CI FACECI' (74 opinie)\nBardzo przyjemny wieczór (opinia sprzed 5 lat)\nSpedziłam z rodzina wieczór na wesoło. Sztuka rozbawiła wszystkich, a do tego przypomniała niektóre juz nieco zapomniane piosenki. Lekki seans na pogodny wieczór. Dziękuję :)\nCieniutki (1) (opinia sprzed 7 lat)\nJak ktoś chce sobie zrobić przegląd piosenki polskiej to można.. ale przesłanie jest żenujące a poza tym nie ma w tej "sztuce" grama oryginalnego zamysłu, za to jest po prostu chamskie kopiowanie, ordynarna zrzyna motywów z innych musicali (np. "Chicago"). Jeśli ktoś nic w życiu nie widział to może mu się spodobać ale bardziej opatrzona publiczność będzie po prostu zażenowana tymi popłuczynami po innych sztukach.\ndokładnie, jakbym chciała zobaczyć coś takiego to włączyłabym telewizor na pierwszym lepszym show albo poszła do cyrku, nie do teatru.........\nByłam, widziałam sala była pełna. Nie widziałam, żeby ktoś wychodził, śmiechy i oklaski świadczą chyba o tym że ludzie dobrze się bawili. A "krytol", który zadał sobie tyle trudu w napisanie tak długiej i krytycznej opinii ma chyba jakieś osobiste animozje do reżysera. Może nie obasdził go w jakiejś roli :-)\nja wyszłam. pierwszy raz w życiu!!!! okropieństwo\nŚpiewać każdy może ... ale nie oto chodzi, jak co komu wychodzi... będę śpiewał piosenki, będą klaskać panienki...będę teraz (3) (opinia sprzed 8 lat)\n"Teatr wybrzeże" to kiedyś znaczyło coś. Teatr państwowy. To była jakaś gwarancja poziomu. Teraz to coś rozmienia się już tak dalece na drobne, że niedługo nie pozostanie chyba już nic. Orzechowski znany powszechnie z reżyserii mało fajnych fars tym razem jednak upadł zupełnie na twarz. Zamiast przedstawienia teatralnego na deskach dużej sceny można zobaczyć ... rewię muzyczną! W zasadzie nikogo by to nie dziwiło gdyby akurat coś takiego pojawiło się na scenie teatru muzycznego w Gdynii (który, jako największa taka scena w Polsce północnej kiedyś też sobą coś jednak reprezentował a ostatnio, być może w związku z przebudowywaniem się jakoś uwiądł) . Okazało się, że aktorzy teatru wybrzeże potrafią śpiewać... tzn mówiąc ściślej: niektórzy z nich potrafią śpiewać... Na scenę sprowadzono z zewnątrz zespół muzyczny w strojach zakupionych chyba na potrzeby seminarium duchownego. A widz raczony jest przebojami gwiazd polskiej estrady z epoki PRL-u (tych popowych i rockowych oczywiście najwięcej), zmieszano to momentami też z rasowym angielskim popem i własnymi utworkami. W sumie co z tego wyszło? Rozmach dość znaczny. No co by być sprawiedliwym ... jest tu kilka ciekawych pomysłów, wnikliwych odniesień, momentami trochę efektowności w ruchu scenicznym. Aaaaale sorry... podano to w takiej prymitywnej, idotycznej, bijącej po uszach formie, że mdło się robi. Kompletny brak tego co teatrze jest najwartościowsze. Brak jakiejkolwiek głębszej psychologii postaci, precyzji i ostrości w wymowie scen, obrazów, sytuacji. Ogólnie wrażenie po spektaklu jest mniej więcej takie jak po wyjściu z potańcówki zorganizowanej w jakimś zadymionym lokalu dla podpitych ludzi w zaawansowanym wieku, w jakimś niedużym miasteczku na głebokiej prowincji. Doprawdy zupełnie nie podzielam ani nie rozumiem wrażliwości estetycznej Orzechowskiego (wrażliwości estetycznej? czy on ją w ogóle ma?), która odbija się echem w coraz to kolejnej mało śmiesznej farsownej produkcji. Gdybym tu zrobił inwentaryzację tego co teatr wybrzeże w ofercie ma (może znajdę w końcu trochę czasu na to) to bardzo przepraszam ale wszystkie orzechowe produkcje zyskują w sumie najniższe noty. Nie dlatego, że się uparłem na kogoś - gdybym nie wiedział kto to reżyseruję oceny były by pewnie takie same. Orzechowski jakiś czas temu przedłużył swój kontrakt z wybrzeżem więc widz będzie musiał się z nim męczyć (i z jego dyrektorską świtą - bo jest tam przecież też jakiś dyrektor artystyczny) jeszcze co najmniej trzy lata. Nie wiem do czego zmierza ten reżyser, co dalej planuje ale chyba mierzy po zakończeniu pracy w tym teatrze w jakąś intratną posadę dyrektora prymitywnych artystycznie sit-comów w telewizji komercyjnej. Z takim portofolio jaki ma chyba nic innego mu nie przyjdzie robić. Produkcja w postaci takiej muzycznej rewii, konkurować może jako żywo z różnymi tandentnymi produkcjami telewizji publicznej. Tylko nie rozumiem takiej konkurencji o widza. Jak się wypowiada Orzechowski to miało być przedstawienie w formie rozrywkowo-groteskowej. Tyle, że rozrywka to żadna a jeśli już nawet to po co iść do teatru by takiej rozrywki zaznać? Wystarczy włączyć Radio Złote Przeboje, albo zobaczyć jakiś prymitywny sit-com w tv. Ażeby mówić o grotesce to też jakąś estetyczną wartość coś musi mieć. Groteskową - ale jednak... a tu mamy scenki nijakie, przeboje smakują niczym odgrzewane 20-letnie hamburgery z macdonalda. W sumie mdłości można dostać... Orzechowskiemu chyba wydaje się, że zna się na tematyce gender a tak naprawdę taki z niego znawca jak każdy napotkany na ulicy facet, który za eksperta się uważa w tych kwestiach i wszystko o relacjach damsko-męskich już wie, choć w ciągu ostatnich dziesięciu lat nie przeczytał ani jednej książki. Przypomniała mi się tu pewna anegdota o dyrektorze finansowym dużej firmy, który się chwalił dużymi zarobkami, mówiąc przy tym, że nigdy nie widział na oczy produktu, który ta firma wytwarza. Rozumiem, że Pan orzechowski (i jego doradcy) też produkują takie rzeczy na sprzedaż, dla pieniędzy... no przecież nie dla siebie... bo kto by wytrzymał coś takiego obejrzeć? A może by tak pan Orzechowski kiedyś kupił bilet do swojego teatru siadł jak widz na widowni i sam zobaczył co stworzył? Może wtedy by sobie uświadomił, że nie sposób takiej chały i tandety trawić przez 2 godziny (co ciekawe na 20 minut przed końcem tego przedstawienia jest przerwa techniczna i widzowie są wyganiani na zewnątrz choć wielkich zmian w dekoracji nie ma). Wydaje się, że teatr wybrzeże odkrył to co telewizja odkryła już dawno: czym treści bardziej niskie, bardziej prymitywne tym publika większa a i zyski większe. Po za tym są dzieci i na nich można też zarobić programem familijnym - no więc w wybrzeżu też mamy ostatnio dysneylandię (Arabela, Guliwer). Doprawdy nie wiem dokąd zmierza taki teatr, który zamiast szukać niszy w kręgu ludzi kulturalnie wyrafinowanych, wyróżnić się i tu budować mocny wizerunek instytucji na poziomie, eleminować ze swojego bytu wszystko co nie mieści się w ramach pewnych wyższych ambicji, zamiast tego próbuje za wszelką cenę konkurować z niewybredną rozrywką serwowaną w telewizji komercyjnej. Do prawdy wstyd a najbardziej szkoda mi wysiłku i talentów aktorów, którzy w takich beznadziejnych produkcjach muszą się oddawać za pieniądze do dyspozycji. Generalnie odradzam ambitniejszym widzom oglądanie czegoś takiego. Szkoda, oczu, uszu, mózgu, pieniędzy a przede wszystkim czasu! A jeśli już ktoś koniecznie chece się trochę schamić to jest przecież Radio Złote Przeboje i tv - więc po co z domu wychodzić ....\nW zamian za taką produkcję panu Orzechowskiemu pozostaje dedykować jeszcze jeden z przebojów epoki PRL-u:\n...niech mnie który przegoni,\n... wejść na estradę i zostać,\nja niestety mam talent...\n...nikt mnie tutaj nie kiwnie\n... Ja znam ładne szlagiery\nBrawo! Życzę kariery dyrektorowi udanej kariery tandeciarza ...\n"Teatr wybrzeże" to kiedyś znaczyło coś. Teatr państwowy. To była jakaś gwarancja poziomu. Teraz to coś rozmienia się już tak dalece na drobne, że niedługo nie pozostanie chyba już nic. Orzechowski znany powszechnie z reżyserii mało fajnych fars tym razem jednak upadł zupełnie na twarz. Zamiast przedstawienia teatralnego na deskach dużej sceny można zobaczyć ... rewię muzyczną! W zasadzie nikogo by to nie dziwiło gdyby akurat coś takiego pojawiło się na scenie teatru muzycznego w Gdynii (który, jako największa taka scena w Polsce północnej kiedyś też sobą coś jednak reprezentował a ostatnio, być może w związku z przebudowywaniem się jakoś uwiądł) . Okazało się, że aktorzy teatru wybrzeże potrafią śpiewać... tzn mówiąc ściślej: niektórzy z nich potrafią śpiewać... Na scenę sprowadzono z zewnątrz zespół muzyczny w strojach zakupionych chyba na potrzeby seminarium duchownego. A widz raczony jest przebojami gwiazd polskiej estrady z epoki PRL-u (tych popowych i rockowych oczywiście najwięcej), zmieszano to momentami też z rasowym angielskim popem i własnymi utworkami. W sumie co z tego wyszło? Rozmach dość znaczny. No co by być sprawiedliwym ... jest tu kilka ciekawych pomysłów, wnikliwych odniesień, momentami trochę efektowności w ruchu scenicznym. Aaaaale sorry... podano to w takiej prymitywnej, idotycznej, bijącej po uszach formie, że mdło się robi. Kompletny brak tego co teatrze jest najwartościowsze. Brak jakiejkolwiek głębszej psychologii postaci, precyzji i ostrości w wymowie scen, obrazów, sytuacji. Ogólnie wrażenie po spektaklu jest mniej więcej takie jak po wyjściu z potańcówki zorganizowanej w jakimś zadymionym lokalu dla podpitych ludzi w zaawansowanym wieku, w jakimś niedużym miasteczku na głebokiej prowincji. Doprawdy zupełnie nie podzielam ani nie rozumiem wrażliwości estetycznej Orzechowskiego (wrażliwości estetycznej? czy on ją w ogóle ma?), która odbija się echem w coraz to kolejnej mało śmiesznej farsownej produkcji. Gdybym tu zrobił inwentaryzację tego co teatr wybrzeże w ofercie ma (może znajdę w końcu trochę czasu na to) to bardzo przepraszam ale wszystkie orzechowe produkcje zyskują w sumie najniższe noty. Nie dlatego, że się uparłem na kogoś - gdybym nie wiedział kto to reżyseruję oceny były by pewnie takie same. Orzechowski jakiś czas temu przedłużył swój kontrakt z wybrzeżem więc widz będzie musiał się z nim męczyć (i z jego dyrektorską świtą - bo jest tam przecież też jakiś dyrektor artystyczny) jeszcze co najmniej trzy lata. Nie wiem do czego zmierza ten reżyser, co dalej planuje ale chyba mierzy po zakończeniu pracy w tym teatrze w jakąś intratną posadę dyrektora prymitywnych artystycznie sit-comów w telewizji komercyjnej. Z takim portofolio jaki ma chyba nic innego mu nie przyjdzie robić. Produkcja w postaci takiej muzycznej rewii, konkurować może jako żywo z różnymi tandentnymi produkcjami telewizji publicznej. Tylko nie rozumiem takiej konkurencji o widza. Jak się wypowiada Orzechowski to miało być przedstawienie w formie rozrywkowo-groteskowej. Tyle, że rozrywka to żadna a jeśli już nawet to po co iść do teatru by takiej rozrywki zaznać? Wystarczy włączyć Radio Złote Przeboje, albo zobaczyć jakiś prymitywny sit-com w tv. Ażeby mówić o grotesce to też jakąś estetyczną wartość coś musi mieć. Groteskową - ale jednak... a tu mamy scenki nijakie, przeboje smakują niczym odgrzewane 20-letnie hamburgery z macdonalda. W sumie mdłości można dostać... Orzechowskiemu chyba wydaje się, że zna się na tematyce gender a tak naprawdę taki z niego znawca jak każdy napotkany na ulicy facet, który za eksperta się uważa w tych kwestiach i wszystko o relacjach damsko-męskich już wie, choć w ciągu ostatnich dziesięciu lat nie przeczytał ani jednej książki. Przypomniała mi się tu pewna anegdota o dyrektorze finansowym dużej firmy, który się chwalił dużymi zarobkami, mówiąc przy tym, że nigdy nie widział na oczy produktu, który ta firma wytwarza. Rozumiem, że Pan orzechowski (i jego doradcy) też produkują takie rzeczy na sprzedaż, dla pieniędzy... no przecież nie dla siebie... bo kto by wytrzymał coś takiego obejrzeć? A może by tak pan Orzechowski kiedyś kupił bilet do swojego teatru siadł jak widz na widowni i sam zobaczył co stworzył? Może wtedy by sobie uświadomił, że nie sposób takiej chały i tandety trawić przez 2 godziny (co ciekawe na 20 minut przed końcem tego przedstawienia jest przerwa techniczna i widzowie są wyganiani na zewnątrz choć wielkich zmian w dekoracji nie ma). Wydaje się, że teatr wybrzeże odkrył to co telewizja odkryła już dawno: czym treści bardziej niskie, bardziej prymitywne tym publika większa a i zyski większe. Po za tym są dzieci i na nich można też zarobić programem familijnym - no więc w wybrzeżu też mamy ostatnio dysneylandię (Arabela, Guliwer). Doprawdy nie wiem dokąd zmierza taki teatr, który zamiast szukać niszy w kręgu ludzi kulturalnie wyrafinowanych, wyróżnić się i tu budować mocny wizerunek instytucji na poziomie, eleminować ze swojego bytu wszystko co nie mieści się w ramach pewnych wyższych ambicji, zamiast tego próbuje za wszelką cenę konkurować z niewybredną rozrywką serwowaną w telewizji komercyjnej. Do prawdy wstyd a najbardziej szkoda mi wysiłku i talentów aktorów, którzy w takich beznadziejnych produkcjach muszą się oddawać za pieniądze do dyspozycji. Generalnie odradzam ambitniejszym widzom oglądanie czegoś takiego. Szkoda, oczu, uszu, mózgu, pieniędzy a przede wszystkim czasu! A jeśli już ktoś koniecznie chece się trochę schamić to jest przecież Radio Złote Przeboje i tv - więc po co z domu wychodzić .... W zamian za taką produkcję panu Orzechowskiemu pozostaje dedykować jeszcze jeden z przebojów epoki PRL-u: ******************* Śpiewać każdy może, trochę lepiej, lub trochę gorzej, ale nie oto chodzi, jak co komu wychodzi. Czasami człowiek musi, inaczej się udusi, ... Lubię piosenki, różne inne dźwięki ... Teraz będę już szczery wybrałem drogę kariery, kariery na estradzie, na pewno sobie poradzę. ...niech mnie który przegoni, różne sceny, brygady, już nie dadzą mi rady bo ja się wcale nie chwalę ja po prostu niestety mam talent. Jak człowiek wierzy w siebie, to cała reszta to betka, ... wejść na estradę i zostać, cała reszta to rzecz prosta. A ja wiem co jest grane, dlatego tutaj zostanę, będę śpiewał piosenki będą klaskać panienki będą dawać mi kwiaty będę teraz bogaty bo ja się wcale nie chwalę ja niestety mam talent... ...nikt mnie tutaj nie kiwnie bo odczuje to dziwnie ja nikogo nie straszę, ja talentem niestety go gaszę. ... Ja znam ładne szlagiery pójdę drogą kariery. ************** Brawo! Życzę kariery dyrektorowi udanej kariery tandeciarza ...\nZgadzam się!! W życiu nie wyszłam nawet z kina w połowie filmu, a z tego spektaklu musiałam po prostu wyjść, bo inaczej bym oszalała albo się zabiła. Chaos, brak fabuły, zarysowanych postaci, ani nawet sensu... Gdyby chociaż ładnie śpiewali? Ale nie... Miałam wrażenie, że wybór piosenek był na bazie "shuffle". Nie dostrzegłam w tym wszystkim nic, co by mnie zatrzymało na drugiej połowie. NIC! Teraz zrobię sobie dłuuuuugą przerwę od teatru wybrzeże, który do tej pory bardzo lubiłam.\nNiszowy człowieku mieszczący się "w kręgu ludzi kulturalnie wyrafinowanych", teatr dysponuje rożnymi środkami wyrazu, m.in. rozrywkowymi. Nie wszystkie spektakle muszą zasadzać się na głębokiej psychologii postaci, sytuacji itp. Więcej dystansu do świata i siebie życzę.\njedno zdanie (opinia sprzed 8 lat)\nZwyczajnie się pytam skąd niektórzy mają dyplomy reżyserskie?\nZwyczajnie się pytam skąd niektórzy mają dyplomy reżyserskie? Takiego gniota dawno nie widziałem\nSUPER!!!! POLECAM (opinia sprzed 7 lat)\nWspaniałe piosenki, wokal aktorów, zdumiewająca scenografia! JESTEM NA TAK :)\nBardzo udany wieczór z Teatrem Wybrzeże. Duży pozytyw za reżyserię i scenografię. Cieszę się ,że mogłam posłuchać popisów wokalnych moich aktorów w tym p.Ani Kociarz którą uwielbiam. Szacunek i brawa dla muzyków ,którzy doprawili swoja grą na żywo spektakl. Gorąco polecam!!!\nprawie musical (opinia sprzed 7 lat)\nNiestety już od pierwszych chwil trwania spektaklu słychać i widać, że grający aktorzy nie mają przygotowania musicalowego. Bardzo słabe przygotowanie wokalne, a co za tym idzie, zupełnie wyśpiewane bez wyrazu piosenki. Miejscami odnosiłam wrażenie, że sami aktorzy nie wiedzą co mają zrobić ze sobą na scenie, brak spójności i zamysłu co do całości reżysera. Temat relacji damsko męskich znany od lat, ale jakże mozna z niego jezcze wiele wycisnąć, a tu nic odkrywczego. Nie polecam!\nRozhulane przedstawienie (opinia sprzed 7 lat)\nSympatyczna sztuka,zabawna,miło spędzony majowy wieczór.\nDużo zabawnych momentów i niespodzianek m.in.scena w stawku z p.Rybińskim,wygimnastykowana panna młoda,wokalnie też ok.\nSympatyczna sztuka,zabawna,miło spędzony majowy wieczór. Dużo zabawnych momentów i niespodzianek m.in.scena w stawku z p.Rybińskim,wygimnastykowana panna młoda,wokalnie też ok.\nja tam wole byc panienka.... (opinia sprzed 7 lat)\nByłam, uśmiałam się, pośpiewałam, ludzie żywo reagowali, super rozrywka, świetni muzycy, scenografia ciekawa, pełna sala ludzi, polecam w tych dramatycznych czasach, trochę rozrywki!!!!\nSpektakl rewelacyjny!!!!! WIelkie brawa !!! (1) (opinia sprzed 8 lat)\nSpektakl rewelacyjny już od pierwszych sekund !!!\nZnakomita gra aktorska,udanie dobrane piosenki.\nTych którzy wymagają od aktorów śpiewu operowego zapraszam do Opery Bałtyckiej - pomylili chyba miejsca przychodząc do teatru.\nWszystkich krytykantów,malkontentów.hipochondryków,melancholików i nostalgików zapraszam na "Koziołka Matołka" do Teatru Miniatura.\nPotwierdzeniem udanej sztuki są gromkie brawa i potrójne wyjście aktorów "do ukłonu".\nSpektakl rewelacyjny już od pierwszych sekund !!! Znakomita gra aktorska,udanie dobrane piosenki. Tych którzy wymagają od aktorów śpiewu operowego zapraszam do Opery Bałtyckiej - pomylili chyba miejsca przychodząc do teatru. Wszystkich krytykantów,malkontentów.hipochondryków,melancholików i nostalgików zapraszam na "Koziołka Matołka" do Teatru Miniatura. Potwierdzeniem udanej sztuki są gromkie brawa i potrójne wyjście aktorów "do ukłonu". Pozdrawiam.\nprawie zawsze wychodza ze 3 razy... (opinia sprzed 8 lat)


StartMagazynWdrożeniaNowy standard komunikatów\nStandard GMP w Damco\nOd lipca Damco Poland wchodzi na rynek z nową usługą. Trwające kilka miesięcy przygotowania zaowocowały wybudowaniem na terenie magazynu...\n· awizo dostawy,\n· potwierdzenie otrzymania dostawy,\n· potwierdzenie wydania,\n· raport ze stoku,\n· dane podstawowe,\n· ruchy magazynowe (zmiany statusów; move in; move out).\n„Zastosowanie jednolitego standardu danych dla komunikatów magazynowych w wewnętrznym obiegu informacji nie tylko uporządkowało model danych, ale również pozwoliło na dalszą automatyzację procesu przetwarzania danych w organizacji. Uwzględniając podobne efekty uzyskane z wdrożenia komunikatów transportowych, mamy możliwość integracji wszystkich procesów logistycznych w Grupie Raben. Wprowadzane reguły powodują automatyzację przetwarzania dokumentów oraz minimalizację błędów zarówno przy ich opracowaniu, jak również poprawnym interpretowaniu informacji” – komentuje Krzysztof Garstecki, Kierownik Zespołu EDI w Raben Management Services.\n· obniżenie kosztów projektów EDI (elektronicznej wymiany dokumentów),\n· przejrzystość transakcji elektronicznych realizowanych w procesach magazynowych Grupy Raben,\n· istotne skrócenie czasu wdrożeń operacji dla nowych klientów, którzy zdecydowali się na zaadaptowanie po swojej stronie standardu GS1 XML.\n„Wdrożenie standardu GS1 XML w Grupie Raben przebiegło płynnie i bezproblemowo. Firma działała proinnowacyjnie i poszukiwała standardu, który spełni ich obecne i przyszłe wymagania biznesowe, a jednocześnie ma charakter globalny, dobrze udokumentowany i utrzymywany przez niezależną i wiarygodną instytucję. Wdrożenie standardu wpływa pozytywnie na poprawę jakości współpracy pomiędzy kontrahentami oraz transparentność danych w obrębie Grupy Raben, co oznacza, że założony przez nas cel projektu został zrealizowany” – podsumowuje Agata Horzela, Ekspert ds. TSL w GS1 Polska.


Lekarz musi być stoikiem, czyli za drzwiami gabinetu - Po godzinach\nLekarz musi być stoikiem, czyli za drzwiami gabinetu\nAutor: Luiza Jakubiak/Rynek Zdrowia 21 kwietnia 2010 06:30\nZapytajmy studenta medycyny: jakiego pacjenta pan/pani chciał/a/by zobaczyć w swoim gabinecie? Usłyszeć będzie można: atrakcyjny, bogaty, czysty i cierpliwy\nW jaki sposób lekarz ma reagować w kontakcie, dajmy na to, z agresywnym pacjentem? Tego na studiach nie nauczą. Nie uczą też, jak motywować pacjentów do przestrzegania zaleceń lekarskich. Nie ma też zajęć ze sztuki komunikacji z chorymi... A tymczasem umiejętność utrzymania relacji z pacjentem jest najbardziej pożądana w momencie konfrontacji z pacjentem konfliktowym.\nZbigniew Kowalski, ekspert ds. relacji lekarz–pacjent i sekretarz grupy roboczej ds. edukacji pacjentów Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, nazywa to neurologiczną odpowiedzialnością. Lekarz stara się znaleźć rozwiązania trudnych emocjonalnie sytuacji. Takich, jakie nie powinny lub nawet nie mogą zaistnieć w relacji między leczącym a leczonym. Choćby w sytuacji, gdy pacjent wchodzi do gabinetu i już na wstępie wykazuje agresywny stosunek wobec lekarza.\n– Analogiczne do zjawisk w świecie przyrody są dwa rodzaje reakcji w sytuacji ataku: uciekaj lub walcz – tłumaczy Zbigniew Kowalski. – Lekarz może wyjść z gabinetu i się rozpłakać, czyli uciec lub obrazić pacjenta, czyli podjąć walkę...\nW starej części mózgowia, czyli paleocorteks (rdzeń), mamy ukryte wszystkie odruchy i emocjonalne reakcje. W psychologii nazywa się to programami gada (albo odruchami gadzimi). Tak się dzieje, kiedy emocje kierują człowiekiem. Jako ssak naczelny wyposażony w neocorteks, czyli płaty czołowe, które decydują o zdolności przemyślenia sytuacji i poszukania rozwiązania dla efektu terapeutycznego i jakości relacji... Odpowiedzialny lekarz to taki, który wie co robi i dlaczego to robi.\nIstnieje model, potocznie nazywany pułapką trójkąta dramatycznego, który mówi o trzech najczęściej popełnianych błędach w dystrybuowaniu odpowiedzialności. Jego twórca, Stephen Karpman, opisuje rodzaje negatywnych zachowań lekarza, które wpływają na jakość relacji.\nPierwszy błąd polega na wcielaniu się w rolę ofiary.\nKiedy pacjent narzeka na swoje ciężkie życie, utrudniony dostęp do leczenia, lekarz stara się wykazać, że ma jeszcze gorzej, a jego problemy są jeszcze większe, bowiem zmuszony jest walczyć z całym systemem, dyrekcją lub NFZ i Bóg wie z kim jeszcze...


Wyższe odszkodowanie za wypadek przy pracy. Na ile można liczyć? - eGospodarka.pl - Porady dla pracownika\nPraca › Porady dla pracownika › Wyższe odszkodowanie za wypadek przy pracy. Na ile można liczyć?\nWzrosła wysokość odszkodowania za wypadek przy pracy © pixabay.com\nOd kilku dni obowiązują nowe, podwyższone kwoty odszkodowania za wypadek przy pracy - przypomina ZUS. Kwota wypłacana za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu jest o 100 złotych wyższa niż w minionym roku. Co jeszcze warto wiedzieć o odszkodowaniach?\nPrzeczytaj także: Odszkodowanie za wypadek przy pracy - ile i dla kogo?\nIle wynosi wysokość wysokość jednorazowego odszkodowania za wypadek przy pracy?\nNa co można liczyć po wypadku przy pracy?\nKiedy jednorazowe odszkodowanie się nie należy?\nZ tego tylko 163 wnioski dotyczyły osób prowadzących działalność gospodarczą co stanowi 4,4 proc. wniosków złożonych do oddziałów we Wrocławiu, Wałbrzycha i Legnicy.\nW całym kraju, w minionym roku wpłynęło do ZUS 44 956 wniosków, na podstawie, których zostały wypłacone odszkodowania na kwotę 308 045 680,5 zł.\nZaledwie 4,4 proc. z całej puli odszkodowań wypłaciliśmy osobom prowadzącym działalność gospodarczą w naszym regionie. Przedsiębiorcy złożyli w minionym roku tylko 163 wnioski o odszkodowania z tyłu wypadku przy pracy – mówi Iwona Kowalska-Matis regionalny rzecznik prasowy ZUS na dolny m Śląsku.\nNowe wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej obowiązują obowiązywać będą do 31 marca 2023 r.\nObecnie 1 proc. uszczerbku na zdrowiu wynosi 1133 zł. Stopień tego uszczerbku oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ocenia lekarz orzecznik ZUS lub komisja lekarska ZUS, po zakończeniu leczenia lub rehabilitacji. W celu uzyskania odszkodowania, należy złożyć do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kompletny wniosek.\nPowinien on zawierać wniosek o jednorazowe odszkodowanie, protokół powypadkowy wraz z dokumentacją, sporządzony i zatwierdzony przez zakład pracy oraz wypełniony przez lekarza druk OL-9, zawierający adnotację, że leczenie i rehabilitacja zostały już zakończone.\nPo dostarczeniu kompletnej dokumentacji do ZUS, stopień uszczerbku na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ocenia lekarz orzecznik ZUS lub komisja lekarska ZUS ale dopiero gdy pacjent już zakończył leczenie – wyjaśnia Kowalska-Matis.\nNiezwykle ważne jest, aby postępowanie powypadkowe przebiegło w sposób przepisowy, a dokumentacja powypadkowa była sporządzona rzetelnie. Od tego zależy, czy ubezpieczony będzie miał prawo do wypłaty odszkodowania - przestrzega rzeczniczka.\nWysokość jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy\nNowe stawki jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy\nNowe wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej obowiązują obowiązywać będą do 31 marca 2023 r. i wynoszą:\nKiedy jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy się nie należy?\nA gdy już doszło do wypadku\nW przypadku osób zatrudnionych na umowę o pracę zdarzenie to zgłaszamy pracodawcy. Jego obowiązkiem jest przeprowadzić postępowanie powypadkowe, a w ciągu 14 dni od daty wypadku sporządzić protokół powypadkowy. W przypadku osób zatrudnionych na umowę zlecenie czy agencyjną przeprowadzenie postępowania powypadkowego należy do obowiązków podmiotu, na rzecz którego wykonywana była praca bez nawiązanego stosunku pracy.\nJeśli poszkodowany jest osobą prowadzącą pozarolniczą działalność lub współpracuje z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność, bądź jest zatrudniony na podstawie umowy uaktywniającej, to postępowanie powypadkowe przeprowadzi, właściwy ze względu na siedzibę prowadzenia działalności (lub miejsce sprawowania opieki nad dzieckiem do lat 3) ZUS.\nJak ważne są ubezpieczenia społeczne przekonujemy się wówczas, gdy z powodu choroby, niezdolności do pracy, czy opieki nad chorym członkiem rodziny nie możemy wrócić do pracy. Co istotne w przypadku wypadku przy pracy ze świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego możemy skorzystać już od pierwszego dnia naszego ubezpieczenia.\nZ tego funduszu wypłacanych jest kilka rodzajów świadczeń, w tym zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zasiłek wyrównawczy, jednorazowe odszkodowanie, renta z tytułu niezdolności do pracy, w tym renta szkoleniowa, renta rodzinna, dodatek pielęgnacyjny, dodatek do renty rodzinnej – dla sieroty zupełnej, pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne.100 procent zasiłku chorobowego.\nDopiero po zakończeniu leczenia - odszkodowanie za wypadek\nWięcej na ten temat: wypadek przy pracy, ubezpieczenie wypadkowe, świadczenia z tytułu wypadku, odszkodowanie za wypadek, choroba zawodowa, odszkodowanie z ZUS, karta wypadku, protokół wypadkowy, postępowanie powypadkowe, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, renta z tytułu niezdolności do pracy, zasiłek wyrównawczy, uszczerbek na zdrowiu, pobyt w szpitalu\nDzień dobry, pobieram emeryturę i nadal pracuję u tego samego pracodawcy na czas określony do 31 stycznia 2021 - w tym dniu upływają 33 ...\nCzy należy się odszkodowanie z ZUS za wypadek na urlopie wypoczynkowym i długotrwałe leczenie?\nWitam W dniu 03.07.2012 r. będąc na urlopie wypoczynkowym od dwóch dni złamałem piętę, przeszedłem trzy operacje, byłem rok na ...


O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA- Miłość własna najbardziej nas wstrzymuje od miłości Najwyższego Dobra – NiewolnikMaryi.com\nO NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA- Miłość własna najbardziej nas wstrzymuje od miłości Najwyższego Dobra\nMiłość własna najbardziej nas wstrzymuje od miłości Najwyższego Dobra\n1. Chrystus. Synu! za wszystko winieneś oddać mi wszystko, a w niczem już nie należeć do siebie. Pamiętaj o tem, że nic na świecie nie szkodzi ci tyle, ile miłość własna.\nW miarę miłości i przywiązania, jakie żywisz w duszy, każda rzecz mniej lub więcej czepia się ciebie.\nGdy miłość twoja będzie czysta, szczera i w należne karby ujęta, nie ujarzmi cię żadne stworzenie.\nNie chciej pożądać, czego posiadać ci nie wolno. Nie pragnij mieć tego, co może ci być przeszkodą i pozbawić cię wewnętrznej wolności.\nDziwi mię to, że nie poruczasz się Mnie z całej głębi serca ze wszystkiem, co możesz zapragnąć i posiadać.\n2. Czemu daremnie trawisz się smutkiem? Czemu się zbytecznie trudzisz?\nTrzymaj się mojego upodobania, a nic na tem nie stracisz.\nJeśli uganiać się będziesz za tem i owem, jeśli będziesz chciał być tu i tam dla schlebiania własnej wygodzie i zachciankom swoim, nigdy nie osiągniesz pokoju i nie uwolnisz się od udręczenia; bo w każdej rzeczy znajdzie się jakiś brak i na każdem miejscu jakiś przeciwnik.\n3. Stąd nie wychodzi tyle na korzyść, że zdobywamy jakieś dobro doczesne lub go sobie przymnażamy, ile raczej, że gardzimy niem i z korzeniem wyrywamy z duszy przywiązanie do niego.\nA ma się to rozumieć nie tylko o zasobach złota i majętności, ale tak samo o pogoni za zaszczytami i żądzą próżnej chwały: bo to wszystko przemija wraz ze światem.\nMało nas ubezpiecza miejsce, gdzie brak żarliwości ducha; ani nie ostoi się długo pokój, którego szukamy poza sobą, jeśli na gruncie serca brak prawdziwego fundamentu, czyli: jeśli\nna mnie opierać się nie będziesz, możesz się wprawdzie zmienić, ale lepszym się stać nie możesz.\nGdy bowiem nastręczy ci się sposobność a ulegniesz jej, znajdziesz znów to, przed czem uciekałeś, a może więcej jeszcze udręczeń.\no oczyszczenie serca i o mądrość z wysoka.\n4. Uczeń. Umocnij mnie, Panie, łaską Ducha Świętego. Daj mi siłę, abym utwierdził się w życiu wewnętrznem. i z serca wydalił wszelką niepotrzebną troskę i obawę; abym nie szedł za różnemi pożądaniami rzeczy marnych lub cennych, lecz na wszystko patrzał jako na rzeczy znikome, pamiętając, że i ja wraz z niemi przeminę.\nNiema bowiem nic stałego pod słońcem, gdzie wszystko marność i udręczenie duszy. O jak mądry ten, co tak myśli.\nDaj mi, Panie, mądrość z wysoka, ażebym nauczył się Ciebie nadewszystko szukać i znajdywać, nade wszystko Cię miłować i w Tobie smakować, a wszystko inne, jak jest w\nistocie, rozumieć według porządku mądrości Twojej.\nPozwól mi roztropnie uchylać się od pochlebców, a przeciwników znosić z cierpliwością; wielka to bowiem mądrość jest nie chwiać się za lada powiewem słów; ani też zdradliwemu pochlebcy ucha nie nastawiać; tak bowiem bezpiecznie postępuje się rozpoczętą drogą.\npoprzednieSŁUŻBA BOGU: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne\nDalejRozmyślania o miłości Bożej (6)- „Będziesz kochał Pana i Boga twego nade wszystko”(cz.1)


Tres czyli powrót do przeszłości - TESTY - KREATYWNIK - o kreatywnych sposobach na dziecko oraz o wszystkim co z dzieckiem związane - bloog.pl\nJestem szczęściarą! Miałam, ba... nadal mam wiele szczęścia. Jeden z powodów, dla których mogę mówić o sobie "szczęściara" uświadomiłam sobie jakiś czas temu, kiedy w swobodnej, koleżeńskiej rozmowie opowiadałam znajomym - w podobnym do mojego wieku - jak wyglądały gry i zabawy mojego dzieciństwa. Koleżanki i koledzy nie mogli się nadziwić jakim cudem moi (oboje pracujący wówczas) rodzice znajdowali czas na wspólne atrakcje.\nDoskonale pamiętam długie spacery z tatą, podczas których opowiadał nam o historii pobliskiego lasu, tłumacząc tym samym czym są pobombowe leje, czy też szczątki niemieckiego lotniska. Pamiętam popołudnia z bajkami puszczanymi z rzutnika Ania, wieczory z grą państwa miasta, statki czy kółkiem i krzyżyk. To ostatnie lubiliśmy szczególnie. Namiętnie urządzaliśmy kółko - krzyżykowe turnieje rodzinne, które już wtedy wzbudzały w nas wiele - na szczęście - pozytywnych emocji.\nWszystko to, cały ten czas poświęcony nam - dzieciom, relacje jakie dzięki temu powstały między nami i naszymi rodzicami sprawiają, że chciałabym, by i moje dzieci mogły w przyszłości powiedzieć, że mają ogromne szczęście...\nOsoba, której się to uda i jako pierwsza ułoży trzy swoje krążki w jednej linii - wygrywa.\nJeśli nadal wydaje się Wam owa zabawa nie do ogarnięcia - zobaczcie jak doskonale radzą sobie z nią dużo młodsi gracze.\ntagi: epideixis tres kółko krzyżyk gra przedszłość prl pus puspl kółko i krzyżyk kolko i krzyzyk zabawa super zabawa kreatywnie z dziecmi\ndodano: 18 sierpnia 2017 21:00\ndodano: 02 czerwca 2017 18:10\nNam TRES też się podoba. A ja korale z krążków TRES mogę nosić co dzień :-)\ndodano: 13 marca 2017 11:13\nDrewniane zabawki są naprawdę bardzo dobre. Sama mam juz komplet takich zabawek dla mojej córki :) niedrogie, praktyczne i łatwe do wyczyszczenia.\ndodano: 13 marca 2017 10:39\nA ja z głową w drewnianych zabawkach a ta wydaje się bardzo rozwijająca ;) super\ndodano: 13 marca 2017 10:27\nAle fajna gra, a i cenowo całkiem dostępna.\ndodano: 13 marca 2017 9:23\nCzasami mam wrażenie, że im bardziej prosta zabawka i jej zasady, tym lepsza zabawa. W przypadku Tres - jak widać to się sprawdza. Po minach dzieciaków widać ile frajdy daje im gra.


Co to jest Lpmxbox600.com?\nJeśli miałeś szansę na spotkanie z Lpmxbox600.com najprawdopodobniej masz już wiem, że to potencjalnie niechcianych aplikacji jest związane głównie z różnych reklam, wyskakujących okienek i innego rodzaju powiadomienia. Najczęściej przypadkach powiadomienia naklejona etykietka równie „Lpmxbox600.com” może reklamowania niektórych towarów lub zaoferować, aby wykonywać różne aktualizacje „użyteczny” i „korzystne”. W większości przypadków można zacząć zauważyć takie różne wiadomości tak szybko, jak komputer jest zainfekowany niektóre potencjalnie niechcianych aplikacji. Tak to można powiedzieć, że tych reklam jest podobnie jak konsekwencją zakażenia, które już masz.\nZ tego powodu, jest to bardzo ważne, aby usunąć Lpmxbox600.com i wszystkie inne podobne, potencjalnie niepożądane pliki, które mogą znajdować się wewnątrz systemu komputera.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Lpmxbox600.com\nDlaczego są dostarczane z Lpmxbox600.com pop-upów?\nRóżne Lpmxbox600.com wyskakujące powiadomienia mogą wystąpić podczas sesji przeglądania, kiedy Twój komputer jest zainfekowany przez ewentualnie niepożądanych plików. Najczęściej takie niepożądane aplikacje są rozpowszechniane za pomocą metodę wiązanie kiedy niektóre niepożądane pliki są dołączone do dowolnej aplikacji freeware lub shareware. Należy pamiętać, że największa część wszystkie Darmowe pliki lub programy Znalezione w cyber-przestrzeni może mieć kilka dodatkowych plików. Tak bardzo polecamy wybrać tylko niezawodne pliki, które nie są dystrybuowane przez internet oszustw. Poza tym musi być bardziej uważny podczas procesu instalacji. Istnieje potrzeba aby szybko kliknij na przycisk „Dalej” aby kliknij na opcję „Zakończ”, tak szybko, jak to możliwe.\nOznacza to, że wszystkie dane o nowej aplikacji ma być dokładnie sprawdzone. Oczywiście rozumiemy, że czasem jesteś zbyt leniwy, aby przeczytać długą listę informacji, spojrzeć na pewne dodatkowe niepotrzebne pliki i odznacz je. Jednak uważamy, że użytkownik komputera bezpieczeństwa jest bardziej istotne niż Twoje życzenie, aby jak najszybciej zakończyć proces instalacji.\nDlaczego należy wyeliminować Lpmxbox600.com?\nUważamy, że, ogólnie rzecz biorąc, nie powinno być wątpliwości Lpmxbox600.com usuwanie bo jak można zaufać w dowolnej aplikacji inwazyjne, który jest wewnątrz komputera bez uzyskania lub nawet pytając żadnych uprawnień? Oprócz różnych reklam, które są stale zasilane również mogą zostać przekierowane do innych stron internetowych, które mogą zawierać pewne niebezpieczne zakażenia. Ogólnie rzecz biorąc różne wyskakujące okienka powstają głównie pomóc cyberprzestępców, aby zarobić dodatkowe pieniądze, każdym razem, gdy klikniesz na wszelkie zawiadomienia. Jednak trzeba pamiętać, że czasami takie wiadomości mogą być generowane przez członków naprawdę niebezpieczne strony trzeciej. W ten sposób, które niespodziewanie można pobrać do komputera nawet najbardziej poważnych infekcji. Ponadto istnieje możliwość, że przeglądanie i wyszukiwanie działań może być stale porwany także. Jednak ryzyko ujawniania informacji na temat nawyków wyszukiwanie jest nic w porównaniu z ryzykiem że pewnego dnia, Cyberprzestępcy mogą przejąć swoje dane osobowe. Tak aby uniknąć takich niebezpieczeństw i dostać z powrotem swój bezpiecznej pracy z komputerem, będziesz musiał usunąć Lpmxbox600.com i innych związanych z potencjalnie niechciane pliki od razu.\nProces eliminacji tego adware jest składał się z dwóch części: po pierwsze, istotne jest, aby zakończyć ręcznie Lpmxbox600.com i po tym, to jest istotne uruchomić pełny system skandować z pomocą anty spyware aplikacji czasu rzeczywistego takich jak SpyHunter. Możemy zapewnić, że za pomocą tej aplikacji będziesz w stanie pozbyć się wszystkich szkodliwych plików i zabezpieczanie komputera z występowania wszelkich infekcji.\nOdinstalować Lpmxbox600.com z listy Dodaj/Usuń programy:\nZaraz po kliknięciu na ikonę menu ‚Start’, należy wybrać opcję ‚Panel sterowania’.\nPo tym należy przejść do „Dodaj/Usuń programy” lub „Odinstaluj Program” sekcji.\nTutaj masz wszystkie nieznane aplikacje i je wyeliminować za pomocą opcji „Odinstaluj”.\nWreszcie wybierz ‚OK’.\nPozbyć się Lpmxbox600.com z przeglądarek:\nOtwórz przeglądarkę i wybierz „Narzędzia” sekcji lub ikonę „Narzędzi”.\nPrzenieść do ‚Opcje internetowe’ i wybierz zakładkę „Zaawansowane”.\nPo tym kliknij raz przycisk „Reset” i przejdź do ustawienia Reset programu Internet Explorer.\nWybierz „Usuń ustawienia osobiste” i nacisnąć przycisk „Reset”.\nW fazie końcowej, wybierz opcję „Zamknij” i „OK.\nPo pierwsze Otwórz przeglądarkę i przejdź do sekcji „Pomoc”.\nTeraz wybierz „Informacje dla rozwiązywania problemów” i kliknij ‚Resetuj Firefox’ (na kilka razy).\nOtwórz Google Chrome i wybrać przycisk menu (prawym górnym rogu).\nPrzejdź do sekcji „Narzędzia” a następnie przejdź do „Rozszerzenia”.\nTeraz musisz wyszukać wszystkie nieznane rozszerzenia i usunąć je z pomocą ikonę kosza.


Jakie programy na smartfony są popularne | Game Console\nKażdy telefon jest niewiele warty, jeśli nie ma zainstalowanych przydatnych aplikacji. Dziś na rynku możesz nabyć tony apek – od fajnych gierek, przez programy do nawigacji, aż do takich, które zapisują tempo biegu sportowca.\nNiestety, sporo z nich ma w sobie robaki, które mają za zadanie kradzież naszych cennych danych, wysyłanie esemesów na premium numery bądź inne, szkodliwe aktywności. Olbrzymia większość szkodliwych programów została zaprojektowana na Androida, bo ten OS wyróżnia się daleko posuniętą otwartością.\nDodatkowo wielu właścicieli aparatów lekceważy główne zasady bezpieczeństwa i kupuje aplikacje z nieznanych sklepów, co najczęściej kończy się źle. Ale w przypadku innych systemów na komórki kwestia prezentuje się sporo lepiej. Tworzenie aplikacji na Windows 8 jest bardziej utrudnione, bo Microsoft nie przepuszcza na rynek zawirusowanych programów. Oprócz tego firma ta wprowadziła solidną przeszkodę dla robaków, która opiera się na tym, że wszelkie odpalane na aparacie aplikacje nie mają wglądu do prywatnych danych właściciela.\nNajszczelniejszym OSem na smartfony jest ten, który jest wgrany na smartfonach firmy Blackberry.\nAby uzyskać nowe informacje na prezentowane zagadnienie przenieś się tutaj, a z pewnością nie poczujesz się zawiedziony Upewnij się, że tak jest!\nTej kanadyjskiej firmie bardzo zależy na czystości, bo adresuje swoją ofertę do osób związanych z biznesem i polityką. A to jasne, że w tych kołach w obiegu są wartościowe informacje, które nigdy nie powinny wpaść w niepowołane ręce. Niewiele wirusów zaraża również telefony Apple.\nTen artykuł zawiera fascynujące dane na opisywany temat, lecz jeśli masz chęć zgłębić podobne aktualności, to dokładnie prześledź solidne informacje (https://www.gohero.pl/pl/n/GoProsfera-54-Pierwsze-wrazenia-po-premierze-HERO-7/58).\nJest tak, bo marka respektuje zalecenia jej zmarłego założyciela, Steve’a Jobsa. Sprawa zasadza się na tym, że istnieje jedne prawidłowe źródło, z którego da się kupować aplikacje na iPhony. Poza tym każdy iPhone jest mocno zabezpieczony przed usiłowaniami wejrzenia w kod systemu operacyjnego.\nNa podsumowanie tematu trzeba dodać, jak można znaleźć speców, którzy piszą aplikacje na telefony. Do wyszukiwarki internetowej wystarczy wpisać sformułowanie „aplikacje mobilne miejscowość” (dla jasności: „aplikacje mobilne Wrocław – Jojomobile’).


Sprawozdanie finansowe nie zostało sporządzone w terminie - co dalej? - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość budżetowa » Sprawozdawczość » Sprawozdawczość finansowa » Sprawozdanie finansowe nie zostało sporządzone w terminie - co dalej?\n08 maja 2017, 10:21\nSprawozdanie finansowe nie zostało sporządzone w terminie - co dalej?/ fot. Fotolia\nNieprawidłowość: W urzędzie miasta nie zostało sporządzone sprawozdanie finansowe urzędu miasta (jako jednostki) oraz miasta (zbiorcze urzędu miasta i podległych jednostek budżetowych). Niesporządzenie tych sprawozdań było spowodowane niemożnością zamknięcia w ustawowym terminie ksiąg rachunkowych urzędu miasta, w których nie były zaksięgowane żadne operacje od końca września zakończonego roku obrotowego. Zaniechanie prowadzenia ksiąg rachunkowych wynikało z nagłego zachorowania skarbnika miasta, którego nieobecność stale się przedłużała (w czasie kontroli było to już ponad pół roku) oraz z niewykonywania obowiązków z zakresu dekretowania dowodów księgowych przez zastępcę skarbnika, który nie miał wiedzy koniecznej do zastępowania skarbnika.\nPrawidłowy sposób postępowania: Za wykonywanie obowiązków z zakresu rachunkowości, które obejmują prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz sporządzanie sprawozdań finansowych z tytułu nadzoru, odpowiada kierownik jednostki. Będący tym kierownikiem burmistrz powinien powierzyć obowiązki w zakresie zastępowania skarbnika miasta osobie, która ma wiedzę pozwalającą na poprawne dekretowanie dowodów księgowych. Nie musi to być zastępca skarbnika, mogą to być inni pracownicy księgowości. Brak spływu zadekretowanych dowodów księgowych na stanowiska pracowników odpowiedzialnych za prowadzenie ksiąg rachunkowych powinien być na bieżąco zgłaszany burmistrzowi, nawet z pominięciem drogi służbowej, czyli z pominięciem zastępcy skarbnika, skoro to zaniedbania tego pracownika były powodem powstania nieprawidłowości.


Wolniewicz kontra Stankiewicz | Niepoprawni.pl\n..a dla mnie – wielka sprawa. Sedno naszej dzisiejszej geopolitycznej rzeczywistości. Tę rozmowę (właśnie tę!) warto podejmować ciągle na nowo.\nRozumiem stanowisko Wolniewicza. Gościu patrzy perspektywicznie na wieki wprzód. Syntetyzuje to co dzieje się na przestrzeni od powiedzmy 1791 roku do 2191 ..i jeszcze dalej. Rozumie uwarunkowania i potrafi pokazać spójny strategiczny kierunek. Widzi zagrożenia i trafnie je hierarchizuje. Słusznie wskazuje tu na antykulturę lewactwa oraz na instalujący się właśnie na naszym kontynencie Islam jako największe zło. Słusznie wskazuje na kierunek wschodni jako oparcie w starciu z tymi żywiołami. Zauważa to (co jeszcze dla niektórych jest niezrozumiałe), że nasza stara dobra cywilizacja zmieniła granice. Nie jesteśmy już na jej wschodniej flance, ale wręcz przeciwnie – na zachodniej. Naszym być albo nie być nie jest już wsparcie z Zachodu. Nasza przyszłość jest dziś zależna od tego jak uda nam się dogadać ze Wschodem.\nRozumiem doskonale stanowisko Ewy Stankiewicz. Bardzo leży mi na sercu sprawa Smoleńska. Przyglądam się jej (..tej sprawie oczywiście) od początku. Nie tylko kibicuję, ale prowadzę własne obliczenia aerodynamiczne (może i amatorskie, ale w końcu ukończyłem Wydział Fizyki UW, więc wiem co jest grane). Widzę co jest białe, a co jest czarne i nie potrafię się zgodzić na to, by ktoś wciskał mi kit o pancernych brzozach. A już zupełnie nie mogę ścierpieć stwierdzenia, że „komisja Millera wszystko wyjaśniła i nikt nie ma prawa podważać tej objawionej prawdy”. Ma prawo! ..zwłaszcza jeśli robi to grono (co raz szersze) uczonych z całego świata. Rozumiem Panią Ewę tym bardziej, że wielokrotnie widziałem ją w akcji i tyleż razy wstyd mi było, że białogłowa musi robić to, co jest powinnością i przystoi mężom dumnego niegdyś narodu.\nJak więc żyć w takim rozdarciu..? Jak walczyć i jednocześnie szukać porozumienia z tym samym Ruskim?\nAlbo prościej: jak rozmawiać z jedną i drugą stroną naszego narodowego sporu? Jak przekonać Panią Ewę, że nie jestem żadną piątą kolumną Putina i jak przekonać Pana Profesora, że nie jestem zaślepionym fobiami, niczego nie rozumiejącym przygłupem?\nNie wiem jak ich przekonać, bo nawet siebie nie potrafię przekonać w wewnętrznej walce jaką toczę sam ze sobą :) ..Ale może podzielę się kilkoma myślami, które powodują, że ta moja wewnętrzna wojna nie zrujnowała mnie jeszcze do końca.\nKtoś ostatnio zwrócił uwagę na znamienny fakt z naszej historii. Na to, jak poradziliśmy sobie ze śmiertelnym wrogiem jakim było Państwo Litewskie do 1396 roku. Dziadowie nasi doszli do wniosku, że zamiast instalować kolejne zakony krzyżowe na wschodnich rubieżach dla obrony przed Litwinami, można uczynić jednego z nich naszym Królem. Szaleństwo? No niby szaleństwo, ale patrzcie państwo jakie owocne..\nCzy nie powinniśmy wzorem dziadów naszych nauczyć się patrzeć dalej niż dzisiejsze uprzedzenia i bóle? Czy nie warto zerwać z szablonami, spojrzeć świeżym okiem? Czy już po wieki wieków będziemy definiować naszą świadomość w kontrze do Rosjan? Czy taka perspektywa nie jest uwłaczająca dla nas samych?\n[Dmuchając na zimne: Nie nawołuje absolutnie do tego by ustanowić Putnia Królem Rzeczypospolitej :) Sugeruję raczej przyjąć perspektywę w której takie Putiny i Tuski są nic nieznaczącymi szczegółami w naszej wielkiej grze.]\nInny fakt z naszej historii: Rok 1610. Na skrzydłach husarii Stanisław Żółkiewski wjeżdża do Moskwy. Wielka sprawa dla Rzeczypospolitej, ale dla ówczesnej Rosji też. Bojarzy dogadują się z Żółkiewskim, obierają carem polskiego królewicza, ..bo liczą na wolności szlacheckie takie jak ma szlachta polska i litewska, a jakich żaden ichni car nigdy im nie dał i nie da. Tylko ślepota polityczna i zadufanie polskiego Króla sprawiły, że ich zignorował i poniżył. Świat wyglądałby dziś inaczej!\nCzy nie powinniśmy wyciągnąć wniosków z błędów dziadów naszych? Czy dzisiejsze zwycięstwa i przewagi powinny nas skłaniać do patrzenia z góry na innych? Czy nie lepiej podzielić się z nimi naszą wolnością i wspólnie budować rzeczy wspanialsze?\n[Tak – wiem. Dziś to raczej Rosja jest górą (potężna armia, broń jądrowa, imperialne aspiracje) i powyższe uwagi powinny być adresowana do niej właśnie. To od Rosjan dziś zależy jakie warunki współpracy zaoferują mniejszym, sponiewieranym narodom i czy wyciągną wnioski z prób budowania takich imperiów jak Rzeczpospolita AD 1610 albo bliższego im Sowieckiego Sojuza. Cóż.. ich małpy, ich cyrk, ich oferta, ich odpowiedzialność przed historią :)\nAle! Wtedy, za Żółkiewskiego sytuacja zmieniła się w ciągu dwóch lat! Tyle wystarczyło. Okienko się zamknęło – koniec marzeń. Kiedy znowu od nas zależeć będzie wszystko, podczas gdy oni będą na kolanach..? Nie wiem.. ale rozumować w tych kategoriach warto już dziś.]\nTrzecia myśl – już nie koniecznie historyczna. Dotyczy ogólnie szukania przyjaciół. Jakich przyjaciół chcemy mieć? Kogo lubimy, kogo szanujemy? Czy zechcemy zaprzyjaźnić się ze spietranym tchórzem, który potrafi tylko położyć po sobie uszy? Który nie szanuje samego siebie? Który nie potrafi upomnieć się o swoje? Czy nadaje się na przyjaciela bezkrytyczny pochlebca?\nI pytanie odwrotne: Jak zaprzyjaźnić się z silniejszym? Zrobić mu laskę? Nie dochodzić swojej racji? Mówić, że deszcz pada, gdy w oczy plują?\nJeśli chcemy mieć przyjaciół w Rosji, albo chociażby neutralnie z nimi współpracować, powinniśmy dbać o swój honor i ..interes. Dlatego nie możemy zaakceptować ich gry smoleńskiej (profanacji ciał ofiar, niszczenia i ostatecznie kradzieży wraku, czarnych skrzynek, itd., itp..). Właśnie w imię dobrych z nimi stosunków powinniśmy twardo stać przy swoim! I nie tylko o Smoleńsk chodzi.. Dla przykładu (to nie szyderstwo) na blokadę polskich jabłek powinniśmy odpowiedzieć blokadą rosyjskiego gazu i ropy! Nie możemy? Hmm.. ???\nHmm... Tę niemożność powinniśmy zlikwidować w pierwszej kolejności!!!\nTak się dziwnie składa, że ta myśl kończy wszystkie moje rozważania geopolityczne :)\nVerita - 29 Lutego, 2016 - 23:19\nZacznę od końca....rozważania geopolityczne się kończą i zaczynają gospodarcze. Nie wiem czy potrafilibyśmy sobie poradzić bez rosyjskiego gazu....myślę że tak, chociaż może nie odrazu.\nCo do samego wywiadu i zachowania E.Stankiewicz ...było skandaliczne. Brak jej zwyczajnie "kindersztuby".Smoleńska tak szybko nie wyjaśnimy bo problem tkwi nie w pancernej brzozie ani nie w komisji Laska. Problem leży w nas, w podzielonych światopoglądowo a zatem i moralnie - Polakach. Więc przyjaźnie ze wschodem czy zachodem niewiele zmienią póki nie potrafimy się określić i zjednoczyć jako jeden naród, powiązany niekoniecznie więzami krwi ale kulturą.\naty - 1 Marca, 2016 - 08:08\n..jedynie kindersztuby Pani Ewy Stankiewicz bym się nie czepiał, kobieta ma swoje prawa.. a i Pan Profesor potrafi pokazać pazur :)\nkatarzyna.tarnawska - 29 Lutego, 2016 - 23:25\nani tak białe, ani tak czarne, jak się wydaje...\nTo taki mój wniosek po przeczytaniu wpisu.\nNie mniej - istnieje stara, łacińska maksyma, powtórzona przez polskich biskupów, pod przewodnictwem Kardynała Wyszyńskigo - istnieje nieprzekraczalna granica - "Non possumus".\nDla naszej, polskiej tożsamości - konieczne jest jasne, wyraźne określenie granic...\nLudzie, pokroju prof. Wolniewicza "korodują" te granice. A jeśli mamy przetrwać - nie ma miejsca dla wszechogarniającej, lepkiej "szarości".\nNie ma w tej chwili idealnej recepty. Co nie znaczy, że należy zrezygnować z jej poszukiwania.\nUdzieliliśmy kredytu zaufania tym, których wybraliśmy, aby rządzili Polską i od nich oczekujemy wskazania właściwych kierunków, właściwej drogi. Chcemy znaleźć tę drogę, chcemy po niej kroczyć. Precz - z szaro-burością. Od czegoś musimy zacząć.\nNiech to będzie dbałość o prawdę i o interes Polski!\nObecne władze Polski powinny realizować te priorytety. Wydaje się, że realizują!\naty - 1 Marca, 2016 - 09:02\nO to właśnie chodzi, że mamy w końcu władzę, która nie mieni się być „jedynie słuszną partią”. Władzę która zadeklarowała dialog i mam wrażenie, stara się go prowadzić. Nie musimy już tylko klaskać i iść we „wskazanym kierunku”..\nI oto mamy dwa głosy w niezwykle ważnej sprawie. Dwie bardzo mocne argumentacje. Dwie osoby, którym nijak nie można odmówić dobrych intencji, zaangażowania, odwagi i poświęcenia..\nA jednocześnie - dwie racje tak odmienne, że trzeba przerwać dyskusję (mam nadzieję że tylko na chwilę), aby nie przerodziła się w pyskówkę..\nMożna by oczywiście nawrzucać sobie: „ty piąta kolumno Putina”, „ty sekto smoleńska” ..wykopać rów i więcej się nie spotkać, tak jak przestaliśmy się spotykać z Tuskowcami..\nFakt, że podejmujemy dyskusję nie oznacza, że będziemy bojkotować „priorytety” i „kierunki” obrane przez władzę. O właśnie.. jakie są „kierunki” władzy w tym temacie? Wierzę, że intencją obecnej władzy jest by wizja Wielkiej Polski wykuwała się w takiej właśnie dyskusji.. obyśmy potrafili w niej wytrwać :)\nkazio44 - 1 Marca, 2016 - 12:18\nNo tak, ale zdaje mi się, choć w dużej części też podzielam poglądy autora, że nie bierze Pan pod uwagę rzeczywistych uwarunkowań czasu w jakim żyjemy. Robienie czegokolwiek z Rosją, prowadzenia (a nawet zapoczątkowania) własnej polityki wobec wschodniego sąsiada, szukającej "zbiezności" musi zakładać wolę takiego poszukiwania po drugiej stronie. A, w skrócie mówiąc, w Rosjii od już niemal stu lat, rządzą i mają wszystko w garści, no przykro to pisać, bandyci. Zwykli, no może jednak NIEzwykli, przestępcy. Poczynając od Lenina a kończąc na Putinie. I nie trzeba wcale, zbyt dobrze znać historii. Przecież nie było w historii świata "tworu państwowego" który byłby porównywalny z Rosją XX (po 1917 oczywiście) wieczną w kwestii niszczenia samej siebie. Te dziesiątki milionów ofiar, ta selekcja negatywna, to wyniszczenia fizyczne i psychiczne. Po ich stronie musieliby usiąść ludzie z podobną wizją przyszłości i podobnym poglądem na próbę przygotowania się do niej. Ale to chyba nie ci ludzie.\nZatem z kim szukać wizji, wspólnej wizji przyszłości, po stronie Rosji. I, oczywiście nie sposób nie zadać sobie następnego pytania, ale jeśli nie z nimi to z kim.


Kwatery Prywatne Wojcieszyn (Woj. Lubelskie, Pow. Lubelski) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nKwatery prywatne Wojcieszyn (woj. lubelskie, pow. lubelski)\nznaleziono 35 ofert noclegowychofert (0 w Wojcieszynie oraz 35 w okolicy)\nKwatery prywatne w Wojcieszynie, województwo lubelskie, powiat lubelski\nKwatery prywatne w miejscowości Wojcieszyn. Porównaj możliwość zakwaterowania w Wojcieszynie w zależności od standardu oraz ceny. Wojcieszyn, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Wojcieszynie:\nKwatery prywatne Wojcieszyn, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Wojcieszynie w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Wojcieszynie obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Wojcieszynie kwatera prywatna noclegi Wojcieszyn i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Wojcieszyn tani nocleg. Pokoje i kwatery w Wojcieszynie. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Wojcieszynie. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Wojcieszynie? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Wojcieszynie u nas.


KS Dąb Wieliszew - MKS Świt II Nowy Dwór Mazowiecki 2-1 (1-0)\nGaleria 20 zdjęć z meczu: KS Dąb Wieliszew - MKS Świt II Nowy Dwór Mazowiecki 2-1 (1-0)\n30 sierpnia, 16:00\n1-0 Krystian Bralski 23'\n1-1 Adam Trojak 68'\n2-1 Tomasz Teofilak 90' (as. Rafał Jędrych)\nŚwit II: Chapuła - Adam Trojak , ...\nDąb: Maciej Łączyński - Piotr Kalinowski, Łukasz Kowalik, Paweł Zieliński, Mateusz Pierścieniak, Rafał Jędrych (C), Łukasz Zawadzki ( 75, Mateusz Duszak), Radosław Majewski ( 64, Mariusz Sokół), Damian Piekut ( 80, Tomasz Teofilak ), Marcin Piórkowski, Krystian Bralski (35, )\nZespół Grzegorza Zmitrowicza tym razem wybrał się do Wieliszewa, żeby rozegrać mecz z tamtejszym Dębem. Faworytem tego spotkania byli oczywiście gospodarze, którzy w tabeli byli zdecydowanie wyżej niż Biało-Zieloni.\nDąb Wieliszew od początku spotkania zagrał bardzo agresywanie a zespół rezerw nie bardzo umiał sobie z tym poradzić. Także od początku spotkania było widać, że Dąb będzie chciał jak najszybciej strzelić bramkę i ułożyć sobie spotkanie. W 23. minucie prawy pomocnik zrobił przerzut do lewego pomocnika - Krystiana Bralskiego, który zszedł z piłką do środka i z okolicy 20 metra uderzył po krótkim rogu bramki. Bramkarz nie miał w tej sytuacji nic do powiedzenia i musiał wyciągać piłkę z siatki. Wydawało się, że Dąb lada moment podwyższy wynik na 2:0. W 35. minucie sytuacja jednak uległa zmianie. Zawodnik z Dębu został ukarany czerwoną kartką za dwie żółte i od tej pory Dąb musiał sobie radzić w 10.\nOd tego momentu to Biało-Zieloni byli lepszym zespołem, lecz do przerwy wynik nie uległ zmianie. Po przerwie Świt w dalszym ciągu nękał swoich rywali kolejnymi akcjami. Goście dopięli swego w 68. minucie. Ładną koronkową akcję rezerw zakończył Adam Trojak, który dostał idealnie podanie i nie pozostawało mu nic innego jak umieścić piłkę w siatce.\nW końcówce meczu było naprawdę dużo emocji, gdyż Dąb mimo gry w dziesiątkę, stwarzał naprawdę groźne okazje. Kiedy wydawało się, że mecz zakończy się podziałem punktów Dąb zadał cios w ostatniej minucie meczu. Sędzia podyktował rzut wolny tuż przed polem karnym Świtu. Rafał Jędrych wolnego wrzucił piłkę w pole karne a tam najwyżej wyskoczył Tomasz Teofilak i pokonał bezradnego Chapułę. Po tej sytuacji sędzia zakończył mecz a zawodnicy Grzegorza Zmitrowicza muszą jeszcze poczekać na pierwsze punkty w tym sezonie.\nBóbr Tłuszcz 8-3 Vulcan Wólka Mlądzka (Otwock)\nLegionovia II Legionowo 3-1 ŁKS Łochów\nGrom Lipowo 3-1 Sokół Serock\nDrukarz Warszawa 2-0 Józefovia Józefów\nDąb Wieliszew 2-1 Świt II Nowy Dwór Mazowiecki\nDolcan II Ząbki 4-3 PKS Radość (Warszawa)\nVictoria II Sulejówek 5-2 Bór Regut\nLegion Warszawa 3-1 Mewa Krubin


KSIĄŻKA o ciekawych miejscach na świecie z dedykacją ŚwistakPakuje.pl\nŚwistakPakuje.pl/ HOBBY/ Dla Podróżnika/ KSIĄŻKA 1000 miejsc w których odnajdziesz ciszę i spokój Wyjątkowy Prezent\nKsiążka, która będzie idealnym prezentem dla każdego, kto, choć na chwilę powinien przystanąć, odsapnąć i wsłuchać się w swoją duszę. Za jej sprawą czytelnik odbędzie niezwykłą czytelniczą podróż po najróżniejszych zakątkach świata, która być może stanie się przyczynkiem do odbycia podróży życia.\nImię osoby dla której jest książka *\nKategorie: Dla Podróżnika, HOBBY, Księgi, Albumy, Na specjalne okazje, Na Urodziny Dorosłych, OFERTA, Urodziny Kobiety, Urodziny mężczyzny\nWspaniała książka o ciekawych miejscach na świecie z dedykacją, która wciąga już od pierwszych stron. Właściwie można ją otworzyć w obojętnie jakim miejscu, bo jej zawartość jest luźną kompozycją. Na każdej stronie znajduje się oddzielna opowieść o miejscach na świecie, które wzbogacają i działają na wyobraźnię. Dzięki tej książce każdy może udać się w podróż po najpiękniejszych miejscach na świecie. Książka o ciekawych miejscach na świecie z dedykacją, niesamowicie oddziałuje na wyobraźnię, a także inspiruje tego, aby ruszyć w świat w poszukiwaniu miejsca na ziemi, w którym można odnaleźć ciszę i spokój.\nJest to piękne wydanie, w twardej oprawie, z solidną zawartością treści i zdjęć o różnych miejscach na świecie. To, co można przeczytać na odwrocie o książce to tzw. Bucket List, czyli lista miejsc do odwiedzenia, dla tych którzy szukają ukojenia, harmonii i spokoju ducha. W książce znajdują się opisy miejsc, gdzie można odnaleźć wewnętrzny spokój i wsłuchać się w odgłosy natury i własnej duszy.\nTo, co wyróżnia książkę to dedykacja personalizowana na okładce, która wkomponowana jest w grafikę okładkową. Na górze znajduje się tytuł: Bucket list. 1000 miejsc w których odnajdziesz ciszę i spokój. Poniżej tytułu widnieje cytat:\nALE JEŚLI ŻYJESZ DOBRZE,\nTEN RAZ WYSTARCZY…\nNapisy na okładce zwieńczy imię osoby, która ma otrzymać książkę oraz podpis od kogo jest to podarunek i data.\nKsiążka, która inspiruje do podróżowania, spełniania marzeń i odnalezienia swojego miejsca na ziemi, w którym człowiek osiągnie swoją wewnętrzną harmonię to wspaniały prezent dla każdego.\nW zabieganych, pełnych stresu i pogoni za niemalże wszystkim lektura książki o tym, że należy poszukać spokoju ducha to trafiona propozycja dla wszystkich, zwłaszcza tych zabieganych.\nPersonalizacja, którą wykonamy specjalnie na zamówienie, staje się stałą częścią grafiki okładkowej, co sprawia, że w istocie nabiera ona bardzo osobistego wyglądu. Książka prezentuje się niczym stworzona specjalnie dla osoby, której imię znajdzie się pod cytatem.\n17,5 cm x 23,5 cm x 3 cm,\nliczba stron: 416 cm.\nNapisz pierwszą opinię o „KSIĄŻKA 1000 miejsc w których odnajdziesz ciszę i spokój Wyjątkowy Prezent” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPLAKAT Dekoracyjny Liście Monstery


Jak wydaje się książki? - Oderwistka\nDroga, jaką pokonuje zapisany tekst do momentu, nim stanie się książką, to proces wydawniczy. I dziś o etapach tego procesu chciałabym opowiedzieć – dla tych, którzy chcą wiedzieć, jak wydać książkę, bo im się to marzy, albo po prostu dla ciekawych.\nNawet dzieci wiedzą, że książek nie przynosi bocian (kto w ogóle pamięta, że bocianom przypisywano kiedyś specyficzne usługi kurierskie? :P). Co najwyżej może je przynieść Święty Mikołaj. Ale tylko w grudniu. Nie wiem, jak u Ciebie – u mnie przez większość roku książki biorą się z paczki, którą przynosi kurier. A od czasu do czasu z księgarni (zwłaszcza w pandemii staram się kupować lokalnie, żeby wspierać na miejscu).\nCo jednak trzeba zrobić, żeby książka w ogóle trafiła na półkę? Co zrobić, żeby powstała? Jak wydaje się książki?\nPiszę oczywiście na podstawie swoich doświadczeń z „Gwiazdookim i Rozbójniczką” https://www.gwiazdooki.pl i pracy redaktorskiej i korektorskiej, ale daję też szerszą perspektywę.\nŻeby w ogóle książka powstała, trzeba mieć na nią pomysł. A więc zaczynam nawet nie od tekstu, ale od tego, co się dzieje w głowie autora. Bywa, że autor z pomysłem chodzi długie tygodnie, miesiące i lata, zanim wreszcie zdecyduje się go zapisać. Czasem robi notatki.\nCzęsto potrzebuje się dokształcić, zrobić research, np. jeśli planuje książkę popularnonaukową to fajnie, żeby miał pojęcie o współczesnej nauce i technice. Jeśli historia jest osadzona w konkretnej epoce, to też dobrze byłoby poznać jej realia, życie codzienne, zwyczaje, mentalność ludzi. Wiele książek fabularnych, które czyta się z lekkością, jest poprzedzone mrówczą pracą ich autorów właśnie na tym etapie – gdy jeszcze tekst nie jest zapisany.\nKiedy już mamy pomysł i wiedzę, czas na pracę, która zazwyczaj kojarzy się z tworzeniem książki – trzeba to wszystko napisać.\nRóżni autorzy mają różne techniki pracy. Jedni najpierw tworzą szczegółowy plan opowieści, a później realizują go punkt po punkcie. Inni piszą spontanicznie, potem opracowują te fragmenty, tworząc spójną całość. Czasem historia od początku do końca siedzi w głowie autora. Czasem rozwija się na jego oczach, wyskakuje spod jego palców i sam autor zaczyna się dziwić, dokąd doszli jego bohaterowie i jakie podjęli decyzje. Zaczynają żyć swoim życiem – wiadomo wtedy, że innych decyzji nie mogliby podjąć.\nKiedy historia jest już zapisana, warto tekst na dłuższą chwilę odłożyć. Jak długą? Tak żeby go zapomnieć. Żeby opadły emocje związane z tworzeniem go, żeby móc go przeczytać na chłodno. Po co?\nŻeby zobaczyć dużo więcej. Wyłapać własne błędy, niedoskonałości językowe, niespójności fabuły. Na gorąco oczywiście można i warto poprawiać, jednak z dystansu widać dużo więcej. A przede wszystkim – bez nadmiernych emocji łatwiej ocenić, czy tekst się „broni”. Czy można – i warto – puścić go w świat.\nPoprawki, które autor nanosi teraz, to pierwsza, autorska, redakcja tekstu.\nNa tym etapie dobrze też podzielić się tekstem z czytelnikami. Ich uwagi mogą być bardzo cenne – to kolejne chłodne oczy, które są w stanie zobaczyć dużo więcej niż my sami.\nGdy autor już zrobi co w jego mocy, by jego tekst był ostry jak żyleta lub – w zależności od gatunku – gładki jak tafla jeziora w bezwietrzny dzień, do pracy biorą się kolejne osoby (optymistycznie zakładamy, że decyzja o wydaniu książki została podjęta. Jeśli książkę publikuje wydawca, to on troszczy się o kolejne etapy pracy nad książką. Jeśli autor decyduje się na selfpublishing, o dobór osób i wykonanie poszczególnych prac musi zatroszczyć się sam).\nNajpierw bierze się do pracy redaktor. Jego praca polega na bardzo wnikliwej lekturze tekstu, żeby wyłapać wszelkie nieścisłości, niespójności, błędy logiczne, grubsze błędy językowe. To jest czas na duże zmiany w tekście, nawet zmiany konstrukcji utworu czy bohatera, rozszerzenie albo wycięcie jakiegoś wątku. To wszystko dzieje się w ścisłej współpracy redaktora i autora.\nNastępnie wkracza korektor. Sprawdza, czy nic się nie posypało podczas redakcji ;), poprawia drobniejsze błędy stylistyczne, językowe czy interpunkcyjne. Czy to tropienie niekompetencji redaktora? Zupełnie nie!\nRedaktor zazwyczaj czyta tekst, a przynajmniej bardziej kłopotliwe jego fragmenty kilkakrotnie. Przy takim czytaniu błędy mogą się opatrzyć, a redaktor poprawiając większe błędy, może już przyzwyczaić oko do mniejszych 😉 Bywa też tak, że po poprawieniu konstrukcji wyjątkowo skomplikowanego zdania okaże się, że w wyniku tej poprawki powstało np. powtórzenie. I takie właśnie rzeczy chwyta korektor.\nGdy tekst jest wyczyszczony i wycyzelowany i mamy już pewność, że wszystkie duże zmiany – np. wpływające na jego objętość – mamy za sobą, ruszamy dalej. Przychodzi czas na opracowanie graficzne. W zależności od tego, czy ma to być książka ilustrowana, czy ma np. zawierać infografiki, wkraczają do pracy kolejne osoby. Jeśli takich elementów brak – projekt graficzny może wykonać składacz.\nNa czym polega jego praca? Składacz wlewa tekst na strony, tak że dzięki jego pracy z pliku tekstowego przechodzimy do tego, jak będzie wyglądać każda stronica książki. Do podjęcie jest sporo decyzji – krój czcionki, jej wielkość, ilość tekstu na stronie, zaprojektowanie nagłówków i stron tytułowych. Ogólnie – trzeba zdecydować, jak ma wyglądać strona, a następnie wypełnić książkę tekstem.\nOczywiście obecność ilustracji, grafik, tabelek komplikuje sprawę, bo trzeba wszystkie te elementy zgrabnie połączyć. Wiadomo też, że im więcej elementów, tym większe ryzyko błędu – coś się obsunie, coś zniknie, coś wyskoczy nie w tym miejscu, co trzeba. Tak więc osoba składająca oprócz tego, że musi mieć zmysł estetyczny, potrzebuje też dużo cierpliwości.\nPo składzie dobrze jest zrobić korektę dtp. Taki korektor sprawdza pracę składacza – znów w myśl zasady, że jedno oko może łatwiej coś przeoczyć. Ta korekta zwraca uwagę na to, czy tekst został przelany w całości, czy wszystkie obrazki, grafiki, tabelki są na swoim miejscu i mają wszystko to, co trzeba. Sprawdza, czy są wszystkie elementy strony. A także, czy blok tekstu wygląda ok. Czy w poszczególnych linijkach nie ma zbyt wiele światła, czy wszystkie wcięcia akapitowe są na miejscu, czy akapity dobrze układają się na stronie.\nI na koniec mamy jeszcze ostatnią korektę językową – jeszcze jedno czytanie po składzie, jeszcze jedno oko i jeszcze jedno wygładzenie tekstu.\nPo co? Bo błędy lubią się chować, a mózg czytacza jest leniwy – zazwyczaj czytamy nie literka po literce, a globalnie, a wtedy łatwo ominąć wzrokiem literówkę. Często im większa czcionka, tym trudniej zauważyć błąd – bo tym szybciej prześlizgujemy się po nim wzrokiem. Stąd biorą się błędy, które teoretycznie nie mają prawa zaistnieć. Np. literówki w tytułach czy nagłówkach.\nJa w nawiasie dodam, że gdy pracowałam jako korektor, w trakcie drugiej korekty poprawiałam też błędy składu. Podział tych zadań zależy więc od praktyki wydawcy.\nGdy składacz naniesie poprawki z ostatnich korekt, a korektor sprawdzi poprawność ich naniesienia – można śmigać do drukarni.\nDrukarnia ma swoje wymagania techniczne co do przygotowania plików i to też robi składacz. Wydawca natomiast na tym etapie znów ma szereg decyzji do podjęcia. Jaki papier, oprawa, wyklejka? Ile egzemplarzy? Jeśli chodzi o format książki, wybiera się go na etapie składu, ale warto już wtedy skonsultować się z drukarnią. Może się okazać, że zmiana o 1 cm sprawi, że książka lepiej wpasuje się w arkusz. Co za tym idzie, straty papieru będą mniejsze, a to obniży koszty druku.\nW ogóle wysyłając zapytania ofertowe do drukarni warto pytać, czy coś w wybranych przez nas parametrach można zmienić, żeby zoptymalizować koszty druku. I najlepiej wysłać co najmniej kilka takich zapytań, bo koszty mogą się baaaaardzo różnić – nawet o 40-50 proc!\nJest książka! I co dalej?\nDostajemy z drukarni paletę albo kilka naszej pachnącej nowością książki. I co dalej? Przychodzi czas na dystrybucję, magazynowanie i sprzedaż. Proces wydawniczy zakończył się z chwilą, gdy mamy w ręku gotową książkę. Doświadczony wydawca ma w tym momencie przetarte szlaki. Na selpublishera czekają kolejne decyzje, związane właśnie ze sposobami dystrybucji, magazynowania i promocji.\nPatrząc wstecz na cały proces, możesz pomyśleć, czy to wszystko jest potrzebne? Tyle korekt, tyle czytań? Przecież to dodatkowe koszty, a Ty umiesz pisać po polsku. Jeśli masz wątpliwości, powtórzę jeszcze raz: im więcej osób czyta tekst i bierze udział w całym procesie, tym większa szansa na uniknięcie błędów i osiągnięcie efektu końcowego najlepszego z możliwych. Nikt z nas nie jest nieomylny, a poprawianie własnych błędów samodzielnie jest oczywiście ważne, ale nie wystarczy. Więc oczywiście tak, czasem wydawca oszczędza i pomija albo skraca jakiś etap. Ty jako selfpublisher też możesz to zrobić. Ale uwierz mi – to się odbije na jakości książki.\nA nie wiem, jak Wy, ale ja mam fioła na punkcie jakości tego, co czytam. Pod względem języka, grafiki, estetyki wydania. Dotyczy to zarówno książek czytanych z dziećmi, jak i moich lektur.\nDodatkowo jako samodzielny wydawca własnej książki jestem żywo zainteresowana tym, żeby książki powstające w selfpublishingu były jak najlepszej jakości. Żeby zamiast łatki , że to książka niechciana, odrzucona przez tradycyjnego wydawcę, u potencjalnych czytelników pojawiło się skojarzenie: to książka z wyboru od początku do końca prowadzona przez jej autora, z miłością i największą starannością. Tak właśnie powstają „Gwiazdooki i Rozbójniczka„.\nI na takim odbiorze mi zależy 🙂\nMam nadzieję, że etapy procesu wydawniczego są dla Ciebie teraz zupełnie jasne.\nJeśli uważasz, że ta wiedza może przydać się komuś jeszcze, nie wahaj się linkować i udostępniać 😉\nBrak podobnych wpisów :(\nKsiążki proces wydawniczy


Swetry damskie - znaczenie materiału i fasonu - monalisa.com.pl\nRedakcja monalisa.com.pl Opublikowane w 1 października 2021\nW zakres przygotowań do jesieni wchodzi sprawdzenie, czy w szafie znajduje się odpowiednia liczba swetrów. Co do zasady są miłe, miękkie w dotyku i ciepłe, warto jednak postawić na konkretne fasony, w których odczuwa się pełen komfort. Należy stawiać na produkty, które nie mechacą się szybko i nie niszczą podczas prania. Niewskazane są również swetry, których materiał jest gryzący – powoduje po prostu dyskomfort.\nSwetry damskie – jaki rodzaj jest najlepszy?\nPierwszym rodzajem, którego zakup powinno się rozważyć jest kardigan, zapinany na guziki lub suwak. Cieńsze swetry damskie można zakładać na koszule, bluzki z krótkim i długim rękawem, natomiast grubsze mogą zastąpić płaszczyk jesienny. Idealnie komponują się także z sukienkami i spódniczkami, stylizacja jest wówczas lekka i dziewczęca. Swetry damskie w postaci golfów dedykowane są na mroźną pogodę, czy wyjazd w góry. Wysoki kołnierz z powodzeniem zastępuje szalik i stanowi ochronę gardła przed niską temperaturą. Na różnego rodzaju wyjścia sprawdzą się swetry damskie z dekoltem, wkładane przez głowę, skomponują się zarówno z jeansami, jak i spódniczkami.\nMateriały, z których powstają swetry damskie\nWybór fasonu swetra to jedno, drugą ważną kwestią przy zakupie jest zapoznanie się z metką, a konkretnie informacjami materiale. Ma to ogromne znaczenie, ponieważ od tego zależy komfort noszenia oraz zapewnianie odpowiedniej temperatury. Swetry damskie z kaszmiru są bardzo delikatne i miłe, jednak dla zmarzluchów mogą być zbyt cienkie. Warto postawić na produkty z połową zawartości w postaci wełny, zapewnia się tym samym przewiewność i ciepło. Domieszki innych składników sprawiają, że sweter jest miękki. Kolejnym materiałem, z którego powstają swetry damskie jest moher, choć ciepły – może dość szybko się mechacić. Przeciwieństwem są ubrania z wełny alpak – ciepłe, lekkie i wytrzymałe, dlatego będzie przydatny przez wiele lat. Ponadto jest to materiał przyjazny dla alergików, gdyż wykazuje odporność na kurz i inne zanieczyszczenia. Podobne właściwości ma wełna pochodząca od królików – angora, bo o niej mowa, to delikatna i miękka tkanina. Najczęściej stanowi domieszkę ubrań, najczęściej oczywiście swetrów. Najbardziej popularnym materiałem jest bawełna, która nie mechaci się, wykazują się wysoką wytrzymałością, ale niestety nie nadają się na zimne dni. Powodem jest przepuszczanie powietrza, dlatego nie zapewnia ciepła, jednak często powstają z nich swetry damskie na wiosnę oraz lato. Tak naprawdę wiele zależy od proporcji zastosowanych materiałów, decyduje to o wygodzie, elastyczności danej części garderoby. Swetrów warto szukać w sklepach internetowych, gdyż znane sieciówki mają w ofercie produkty uszyte z akrylowych tkanin. Zakupy w sieci są bardziej wygodne, ponieważ skład ubrań wskazany jest obok zdjęć, podobnie wygląda kwestia sposobów konserwacji. Odpowiednie dbanie o części garderoby jest wyznacznikiem ich wytrzymałości. Na metkach wskazane są temperatury prania, możliwości wirowania, suszenia oraz słuszność stosowania detergentów.\nPoprzedni wpisPoduszki dla kobiet w ciąży i do karmienia.\nNastępny wpisOlej rzepakowy – źródło zdrowych tłuszczów\nRedakcja monalisa.com.pl 25 czerwca 2021


Obawy przed andrzejkami\ndodane 20.11.2012 22:37\nZbliżają się szkolne andrzejki, będzie dyskoteka, a ja się martwię o mojego chłopaka. Unika mnie, ciągle rozmawia z moją przyjaciółką, a ze mną wcale. Jeśli na dyskotece nie będzie tańczył ze mną tylko z nią, to pęknę z zazdrości. 12-latka\nJeśli Twój chłopak bardzo lubi Twoją przyjaciółkę i podejrzewasz, że będzie z nią tańczył, a nie z Tobą, to chyba nie jest już Twoim chłopakiem. Pewnie nie ma odwagi o tym pogadać. Chodzenie polega na tym, że się cały czas chce być z tą drugą osobą. A jeśli on tego nie chce, to znak, że zauroczenie minęło i nie ma sensu udawać pary. Bądź dziewczyną o mocnym charakterze. Zachowaj spokój, bądź naturalna, wesoła, obserwuj, co się dzieje. Gdyby z Tobą nie zatańczył, to z nim zerwij. A może już wcześniej przydałaby się rozmowa wyjaśniająca? Może wystarczy zapytać, czy jesteście jeszcze parą, czy już nie. Pomyśl, czy chodzenie nie zaczęło sie jednak za wcześnie. Bo to naturalne, że ktoś się podoba, że jest się zauroczonym, ale to jeszcze nie jest dobry czas na prawdziwe chodzenie. Zazdrość uderzy głównie w Ciebie, dlatego odrzuć ją od siebie jak najdalej. Baw się dobrze i wesoło. Głowa do góry.


Ważka, co cień żółty rzuca\nZ Szablakiem żółtym nie spotykałem się zbyt często, ale przyznać też muszę, że niespecjalnie za nim wypatrywałem. Z chwilą jednak, gdy zobaczyłem jak jego charakterystycznie ubarwione skrzydła, niczym barwne witraże rzucają żółty cień na ziemię, nabrałem do tej ważki ogromnej sympatii.\nWcześniej widywałem ją siedzącą na czatowni, zwykle na smukłej łodyżce i nie miałem bladego pojęcia, że jej ażurowe skrzydła, w części zabarwionej na żółto dają aż tak wyrazisty, kolorowy efekt na ziemi.\nSzablak żółty jest średniej wielkości ważką o rozpiętości skrzydeł do niespełna siedemdziesięciu milimetrów, a jej łacińska nazwa to Sympetrum flaveolum. Z rozpoznawaniem ważek, to wcale nie jest taka prosta sprawa. Zmieniają często swoje wybarwienie wraz z wiekiem, ale na całe szczęście są pewne znaki szczególne, dzięki którym można z dużą dozą pewności określić gatunek nawet laikowi. Wystarczy, by wiedział na co zwracać uwagę. W przypadku Szablaka żółtego są to moim zdaniem dwie podstawowe cechy. Pierwsza, to właśnie żółto zabarwione skrzydła - dodam, mniej lub bardziej zabarwione, niekiedy bowiem zabarwienie jest ledwo dostrzegalne. Druga charakterystyczna cecha to z kolei żółte „lampasy” na odnóżach. Warto o tym kreskowaniu dowiedzieć się więcej. Pomoże wam to wykluczyć ważkę z całej gamy innych, podobnych do siebie gatunków szablaków\nJest to na tyle ważna cecha, że skorzystanie z niej znacząco przyspiesza proces oznaczania gatunku, tym bardziej, ze niektóre ważki są do siebie naprawdę mocno podobne. Są oczywiście jeszcze inne bardzo ważne cechy, jak rysunek na tułowiu, osobliwe plamki, kreskowania i desenie na odwłoku (mowa tutaj o wszystkich ważkach, nie tylko szablakach). Bardzo ważną cechą podczas oznaczania okazują się także pterostygma, czyli znamiona na pierwszej parze skrzydeł, które niekiedy stanowią doskonałą wręcz cechę rozpoznawczą. Rzecz jasna, że to nie wszystkie cechy, dzięki którym możemy rozróżnić poszczególne gatunki. Zostaje jeszcze głowa z oczami, przyoczkami, czołem, zaustkiem, przedustkiem…, oj sporo tego.\nNie martwcie się jednak. Z każdą kolejną zaobserwowaną w Puszczy ważką będę podpowiadał na co zwrócić szczególną uwagę.


Do Orientarium w Łodzi przyjechały ogromne gawiale, Kraken i Penelopa [WIDEO] - Urząd Miasta Łodzi\nKraken i Penelopa urządzają się właśnie na nowiutkim wybiegu w Orientarium w Łodzi. Ogromne krokodyle gawialowe będą wielką atrakcją łódzkiego zoo. Dosłownie.\nGawiale Kraken i Penelopa zadomawiają się w Orientarium w Łodzi , fot. ŁÓDŹ.PL\nUrodziły się w 1989 r. i są w idealnym wieku na założenie rodziny. W czeskim zoo Dvur Kralove miały za miało miejsca na wychowywanie młodych, stąd decyzja o przeprowadzce do Łodzi. Bo w naszym zoo, w Orientarium, przygotowano dla nich największy w całej Europie wybieg.\nGawiale urządzają się w Orientarium w Łodzi\nNowe mieszkanie tych gadów jest podzielone na część lądową i basen. W basenie już wcześniej zamieszkały ryby, których zadaniem jest oczyszczanie wody. Na lądzie urządzono roślinność i wodospad, żeby urozmaicić gawialom przestrzeń.\n— Kraken i Penelopa przyjechały do nas w poniedziałek i dość szybko wyszły z transporterów. Samica upatrzyła sobie kamień w lądowej części, natomiast samiec wszedł do basenu. Wybieg jest tak urządzony, że odwiedzający będą mogli oglądać krokodyle gawialowe zarówno na lądzie, a także podglądać je pod wodą, przez szybę, gdy będą się kąpały w basenie — mówi Paulina Klimas-Stasiak, rzeczniczka łódzkiego zoo.\nWybieg nowych mieszkańców Orientarium znajduje się w części nazwanej Wyspy Sundajskie, obok wybiegu orangutanów.\nGawiale są ogromne. Kraken ma 5 m i 15 cm długości Penelopa jest mniejsza od niego o około 2 m. Ile dokładnie? Nie wiadomo, bo nie dała się dotychczas zmierzyć. Wiadomo natomiast, że para to najwięksi przedstawiciele swego gatunku na całym kontynencie europejskim.\nW naturze gawiale są gatunkiem zagrożonym wyginięciem. Największym ich wrogiem jest, niestety, człowiek. Krokodyle są zabijane dla skóry i mięsa, a ich jaja często trafiają na talerz. Problemem jest także znikające naturalne środowisko gawiali – wysychające bagna i wycinane lasy deszczowe.


Mieszkanie 🏠 w Imperial Citi Yes - 4 pokoje, 68 m², 5 piętro, w cenie 643 524 zł - RynekPierwotny.pl\nMieszkanie na sprzedaż 4 pokoje o powierzchni 68,46 m²\nRata kredytu wynosi 2889 zł miesięcznie,\nCeny mieszkań (brutto): 643 524 zł9 400 zł/m²\nNowe 4 pokojowe mieszkanie na sprzedaż o powierzchni 68,5 m² znajduje się w nowo budowanej inwestycji deweloperskiej Imperial Citi Yes na Czyżynach przy ul. Nowohucka (4.1 km od centrum Krakowa). Inwestycja jest realizowana przez dewelopera Imperial Citi Yes.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu D_066 znajduje się na 5 piętrze i jest 1-poziomowe. Pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 4 pokoje, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper Imperial Citi Yes przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.\nCena ofertowa mieszkania wynosi 643 524 zł (9 400 zł/m²).


TENA Lady Pants Plus Creme M (75-105 cm), bielizna chłonna - 1 sztuka - TENA - Marki - Apteka Internetowa Corax\nTENA Lady Pants Plus Creme M (75-105 cm), bielizna chłonna, 30sztuk to bielizna chłonna zaprojektowana dla kobiet. Bielizna chłonna zalecana jest do codziennego stosowania w średnim i ciężkim nietrzymaniu moczu (poziom chłonności 5,5/8). TENA Lady Pants Creme M przeznaczone są dla osób chodzących, poruszających się choćby po domu, o rozmiarze 75-105 cm w pasie. Bielizna chłonna TENA Lady Pants zapewnia unikalną ochronę dzięki wkładowi chłonnemu dopasowanemu do kobiecej anatomii, pełną dyskrecję dzięki kremowemu kolorowi i kontroli nieprzyjemnego zapachu oraz wysoki komfort dzięki bardzo miękkiemu i w pełni oddychającemu materiałowi. TENA Lady Pants Creme są zakładane jak zwykła bielizna, zapewniają wysoki komfort i dyskrecję. Bielizna chłonna TENA dobrze przylegają do ciała, dzięki czemu nie odznaczają się pod ubraniem. Bielizna chłonna i majtki chłonne TENA dostępne są w różnych rozmiarach i poziomach chłonności, również w refundacji.\nKlienci, którzy kupili: TENA Lady Pants Plus Creme M (75-105 cm), bielizna chłonna - 1 sztuka, kupili również: