Unternehmen okna z pcv\naluminiumfenster montaż anteny Pyskowice montaż anten Ruda Śląska montaż anteny Ruda Śląskamontaż anten Gliwice montaż anten Chorzów Montaż anteny Bytom kunststofffenster preisealu haustürenkunststofffenster kaufen\nAgencja SEO Łódź ustawienie anten Gliwice Kancelaria Usług Księgowych i Podatkowych E-Dekret Ewa SitarekOkna montaż anten Zabrze montaż anteny Tarnowskie Góry montaż anten Gliwice ustawienie anten Bytom Wszystko o biżuteriibiżuteria srebrna jak pielęgnować\nUżywamy szkła izolacyjnego złożonego z zaawansowanej formuły pianki w pełni silikonowej i unikalnej konstrukcji z podwójnym uszczelnieniem. Nasze okna przesuwne mają również duże wielokomorowe skrzydło i ramę gwarantującą wytrzymałość i izolację. Pozwala to utrzymać stałą temperaturę w domu przez pełny rok, jednocześnie oszczędzając pieniądze na rachunkach za media. Możesz być zaskoczony dużą ilością dostępnych stylów. Znajdziesz niesamowite możliwości dla każdego pokoju w mieszkaniu. Każde okno zawiera dużo przydatnych funkcji, które spełnią Twoje potrzeby. Niezależnie od tego, czy szukasz produktów łatwych do mycia zapewniających szybką wentylację, otwieranych do wewnątrz, czy też gwarantujących dodatkowe bezpieczeństwo, możesz zobaczyć całą kolekcję naszych oknach i drzwiach. Jeśli twoja posiadłość ma obok ogród nie powinieneś również odczuwać skutków nadmiernego natężenia ruchu samochodów. Zmniejsz hałas z pobliskich dróg w ogrodzie tworząc barierę dźwiękową. Nie ma potrzeby wydawać fortuny inwestując w najnowocześniejszy osprzęt lub płot odbijający hałas. Chcesz także zwiększyć prywatność swojego mieszkania? Wszystko rozpoczyna się od okien oraz drzwi. Dlaczego w moich oknach występuje proces skraplanania? Okres jesienno-zimowy to mroźne poranki deszczowe dni. Kondensacja stolarki okiennej oraz drzwi przesuwnych staje się denerwująca podczas chłodniejszych miesięcy. Oprócz uniemożliwiania spojrzenia na zewnątrz, kondensacja powoduje kapanie na ziemię oraz zamarzanie na szkle. Pytanie często powtarzające się pytanie to: co jest odpowiedzialne za kondensację w twoim budynku ? Czy twój wybór okien pomaga lub utrudnia?\nOkna Lublin - http://lublin.twoje-okna.com\nName: okna z pcv\nAdresse: Wolanów 26-625, ul. Jana III Sobieskiego 41\nMitarbeiter: Maciej Ambroziak, Jerzy Gałecki, Krystian Dołęga-Zakrzewski, Przemysław Godlewski, Włodzimierz Fijewski, Łukasz Gałczyński, Czesław Kowalski, Krystian Gawkowski,\nDatum hinzugefügt: 02-02-2020


Kulturowo24 - Tom Cruise chce nakręcić pierwszy film w kosmosie\nAktor znany wszystkim z serii "Mission Impossible" i filmu "Top Gun" planuje nakręcić pierwszy film fabularny w kosmosie na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Tom Cruise nawiązał współpracę z przedsiębiorcą Elonem Muskiem, właścicielem firmy SpaceX, planującej komercyjne loty kosmiczne.\nNa szczęście dla fanów Toma Cruise'a, aktor nie skupia się na jednym wyzwaniu, pracuje na planie innych filmów. W przyszłym roku zobaczymy na wielkim ekranie siódmą część "Mission Impossible", a już w grudniu bieżącego roku premierę będzie miał film "Top Gun Maverick". Maverick po 30 latach nadal siedzi za sterami myśliwca i stanie przed największym wyzwaniem w swojej karierze. Oto kulisy powstania produkcji:


Francja: Flaga unijna obok narodowej obowiązkowo w każdej szkolnej klasie – EURACTIV.pl\nFrancuscy uczniowie z narodowymi flagami, źródło: U.S. Army Europe, fot. Sgt. Austin Berner (CC BY 2.0)\nWraz z początkiem roku szkolnego we wszystkich francuskich klasach szkolnych obowiązkowo zawisły trójkolorowa flaga Francji oraz flaga UE. Te przepisy wzbudziły jednak pewne kontrowersje, zwłaszcza po lewej stronie francuskiej sceny politycznej.\nNowe przepisy uchwalono w lutym, ale weszły one w życie wraz z początkiem września, czyli od nowego roku szkolnego. Projekt ustawy zgłosił poseł opozycyjnej centroprawicowej partii Republikanie Éric Ciotti, który chciał, aby w klasach szkolnych, obok eksponowanych już słów hymnu państwowego – „Marsylianki” – oraz narodowego hasła „Liberté, Égalité, Fraternité” („Wolność, równość, braterstwo”) pojawiła się także trójkolorowa francuska flaga.\nChoć pomysł ten lewica i liberałowie skrytykowali jako nazbyt nacjonalistyczny (francuskie flagi wiszą już obowiązkowo przed każdym szkolnym budynkiem), przychylnie zareagował jednak prezydent Emmanuel Macron. Zgłosił jednak postulat, aby obok flagi francuskiej w klasach pojawiły się także obowiązkowo flagi Unii Europejskiej. Ostatecznie ustawa przeszła właśnie w kształcie zaproponowanym przez głowę państwa.\nSkrajna lewica i skrajna prawica niezadowolne\nJak tłumaczył minister edukacji Jean-Michel Blanquer, chodzi o to, aby wzmocnić wśród młodzieży „obywatelstwie ducha”. „W każdym miejscu na świecie znajomość symboliki swojego kraju jest podstawową kwestią” – powiedział w wywiadzie dla dziennika „Le Parisien”. Z kolei poseł Ciotti stwierdził, że wejście w życie ustawy to „poważny krok naprzód, który nauczy młodzież kochać Francję już od najmłodszego wieku”.\nAle nie cała francuska scena polityczna podziela ten entuzjazm. Opozycyjna skrajna lewica uznała nowe przepisy za „niepotrzebną manifestację nacjonalizmu”. Poseł partii Francja Nieujarzmiona Michel Larive stwierdził, że „ekspozycja flag tylko przed szkolnymi budynkami w zupełności wystarczy i nie ma potrzeby wymachiwać nacjonalizmem”.\nZ lewej strony francuskiej sceny politycznej padały także zarzuty o puste gesty i przeładowywanie szkolnych klas narodową symboliką. Natomiast skrajna prawica skrytykowała „nadmierną ekspozycję symboliki UE”.\nNowe przepisy zaczną obowiązywać od 1 września, czyli od początku nowego roku szkolnego. Jeśli uczeń przyniesie do szkoły telefon komórkowy lub smartfon, zostanie on skonfiskowany przez nauczyciela i zwrócony dopiero po ostatniej tego dnia lekcji.\nNowe przepisy, zatwierdzone juz przez cały …\nObowiązek szkolny już dla 3-latków\nKwestia flag to nie jedyna zmiana w ustawie oświatowej. Reforma objęła także kwestię obowiązku szkolnego. Dotąd obejmował on dzieci w wieku 6 lat i więcej, a więc dotyczył edukacji podstawowej i średniej. Od nowego roku szkolnego obowiązek edukacji (w oddziałach przedszkolnych) dotyczy już także dzieci w wieku od 3 lat. Stało się tak po raz pierwszy odkąd w XIX w. wprowadzono we Francji obowiązek szkolny.\nUstawa przewiduje bardzo wysoką grzywnę za nieposłanie dziecka do przedszkola – może ona wynieść nawet 1,5 tys. euro. Przewiduje się jednak, że takich mandatów nie będzie wiele. Francja cechuje się bowiem bardzo wysokim odsetkiem dzieci uczęszczających do przedszkoli – to aż 97 proc.\nZmiany dotyczą także egzaminów dla osób kończących edukację. Ma w nich być położony większy nacisk na wiedzę praktyczną, a mniejszy na teoretyczną.\nWizyta prezydenta Emmanuela Macrona w Polsce planowana jest na początek przyszłego roku – poinformował premier Mateusz Morawiecki w wywiadzie dla francuskiego dziennika „Ouest-France” i niemieckiej grupy medialnej Funke. W opublikowanej w czwartek (22 sierpnia) rozmowie szef polskiego rządu ujawnił również …


Powstanie film o życiu Angeli Merkel - WP Film\nPowstanie film o życiu Angeli Merkel\nW Niemczech powstanie film fabularny o życiu Angeli Merkel. Obraz ma wejść na ekrany kin w 2017 roku - zapowiedział we wtorek dyrektor firmy AVE Towarzystwo Produkcji Telewizyjnych, Walid Nakschbandi. Nie wiadomo, kto wcieli się w rolę szefowej rządu.\nJak ujawnił Nakschbandi, film będzie koprodukcją międzynarodową z udziałem zagranicznych aktorów.\nfot. PAP/Bernd Gurlt\nAutorem scenariusza jest dziennikarz tygodnika "Der Spiegel" Dirk Kurbjuweit. Niemiecki dziennikarz opisuje od lat działalność pani kanclerz. Poświęcił jej w minionych latach dwie książki - "Angela Merkel" i "Bez alternatywy". - Merkel jest najbardziej fascynującym politykiem naszych czasów - powiedział Kurbjuweit agencji dpa.\nW rozmowie z PAP pod koniec zeszłego roku Kurbjuweit bardzo krytycznie oceniał politykę szefowej rządu. Jego zdaniem Merkel zgromadziła w swoich rękach ogromną władzę, lecz zamiast wykorzystać ją do przewodzenia Niemcom i Europie, jest bierna i reaguje jedynie na wydarzenia. Jej taktyka "usypiania" Niemców jest groźna dla demokracji - ostrzegał dziennikarz "Spiegla". Jej celem - twierdzi - jest utrzymanie władzy.\nMerkel kieruje od 2005 roku niemieckim rządem. Córka pastora robiła w NRD karierę naukową w dziedzinie fizyki. W politykę zaangażowała się dopiero po upadku systemu komunistycznego na przełomie lat 1989/1990. Zajmowała stanowiska ministerialne w czasach, gdy kanclerzem zjednoczonych Niemiec był Helmut Kohl (1990-1998). Po utracie władzy przez CDU kontynuowała karierę w partii. W 2000 roku została szefową Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Nie jest wykluczone, że w 2017 roku Merkel po raz czwarty będzie walczyć o fotel kanclerza.


Smart - przepis na sukces w sieci | Kompan.pl\nStrona główna » Blog » Smart – przepis na sukces w sieci\nSMART proponowane przez kompan.pl to nowoczesne działania marketingowe w wyszukiwarce pozwalające pozyskać i przywiązać większą liczbę klientów do promowanej strony internetowej. Wykorzystuje przy tym dużą liczbę fraz kluczowych oraz content marketing, co w znaczącym stopniu zwiększa ruch na stronach. Efekty są spektakularne: u jednego z klientów kompan.pl zanotowane zostały wzrosty tygodniowej liczby wejść o 560% w stosunku do pierwszego tygodnia działania SMART, a liczba wejść z ruchu organicznego podskoczyła o 350%. Usługa może być także wspierana poprzez AdWords i remarketing.\nSmart jest odpowiedzią na inteligencję algorytmów wyszukiwarki – pozwala bowiem wykorzystywać dużą liczbę fraz kluczowych zróżnicowanych także pod względem lokalizacji klienta szukającego usług w sieci. Co szczególnie istotne, frazy mogą być zmieniane w trakcie usługi, w zależności od monitoringu ich skuteczności. Kompan.pl nie obiecuje cudów i raz na zawsze ustalonej pozycji strony – warto pamiętać, że Google nieustannie zmienia swoje algorytmy, co może powodować wahania w wynikach wyszukiwania. Jest natomiast w stanie elastycznie reagować na zmienne wyniki wyszukiwania i zaproponować klientom indywidualnego opiekuna zajmującego się realizacją poszczególnych zadań. Celem SMART jest poprawienie widoczności danej witryny w wyszukiwarce i zwiększenie liczby wejść na stronę z grupy docelowej.\nSMART to także odpowiedź na zmieniające się zapotrzebowanie klientów korzystających coraz częściej z Internetu, a jednocześnie dużo bardziej świadomych mechanizmów marketingu internetowego i uciekających od nachalnej reklamy.\nWedług danych Gemiusa za 2015 rok już ponad 65% populacji w Polsce korzysta z sieci nie tylko dla przyjemności, lecz także, by znaleźć konkretne firmy lub usługi. To ponad 21 milionów potencjalnych klientów, których można zdobyć przede wszystkim przez inteligentne działania marketingu internetowego ukierunkowanego na określony target. Efektem odwiedzin na danej stronie ma być konwersja, czyli pożądane zachowanie (zakup produktu, zapisanie się do newslettera, wysłanie zapytania) generowane obecnie już nie tylko poprzez samą wizytę, ale też różnorodne interakcje, w które można obecnie wchodzić z marką za pośrednictwem portali społecznościowych, porównywarek cenowych, promocji offline czy opinii o produktach danej marki. Tego typu działania może zapewnić właśnie SMART.\nDostarczamy wysokiej jakości teksty promujące stronę, będące obecnie najważniejszymi elementami budowania skutecznego marketingu internetowego i pozycji marki. W ramach stałej opłaty SMART obsługujemy także kampanie AdWords, będące najbardziej elastyczną formą reklamy skierowaną do odpowiednich grup docelowych, i reklamy graficzne promujące stronę w portalach oraz sieciach reklam displayowych, m.in. w Google Display Network, a także zaawansowany remarketing. Klienci korzystający ze SMART na bieżąco monitorują naszą pracę przez panel zbierający dane statystyczne, generujący raporty i faktury.\nPracując w marketingu internetowym, często spotykamy się z pytaniem: czy warto inwestować w SEO w związku ze zmianami algorytmów i związanymi z nimi wahaniami pozycji strony? Oto pięć powodów, dla których naszym zdaniem warto:\nWzrost znaczenia Internetu dla współczesnego biznesu – już teraz usług szuka w nim ponad 65% użytkowników Internetu i możemy spodziewać się wzrostu ich liczby.\nDługoterminowe korzyści – warto pamiętać, że pozycjonowanie strony to nie kwestia 1-2 tygodni, ale czasochłonnego procesu, który jednak w dłuższej perspektywie jest w stanie zapewnić nam wzrost zysków. Tym ważniejsza pozostaje elastyczność i mierzenie podejmowanych działań.\nKonkurencja – większość firm na rynku zdaje sobie sprawę z konieczności inwestycji w marketing internetowy. Zastanawiając się nad nim, zadajmy sobie pytanie: czy stać nas na rezygnację z tego typu promocji?\nContent marketingfrazy kluczowegrupa docelowapozycjonowaniereklamaremarketingruch\nPoprzedni Filtry Google – o etycznym pozycjonowaniu\nNastępny Optymalizacja kampanii reklamowych


Państwo PiS czynne :\npon - piąt od 9 do 16\nsob -niedz i święta oraz urlopy i wakacje - nieczynne\nna życzenie posła szeregowego czynne w godzinach nocnych w celu realizacji życzeń jego\nGdzie jest OBRONA TERYTORIALNA???\nTen funkcjonariusz powinien być natychmiast wydalony ze służby zanim nie postrzeli na przykład kobiety przechodzącej w nieprawidłowym miejscu przez ulicę, w Policji nie ma miejsca dla psychopatów. A szerzej oto skutki dobrej zmiany: doświadczonych funkcjonariuszy wyrzucono za pesel bądź sami odeszli na emeryturę nie chcąc szmacić sobie życiorysów służbą dla Kaczyńskiego, w policji została dzieciarnia bez doświadczenia, umiejętności i nie mająca się od kogo uczyć.\nPan Wojewoda nie mógł pomagać, bo miał o wiele ważniejsze sprawy na głowie niż jakieś duperele: cały jego czas pochłonęła organizacja gospodarskiej wizyty przedstawicieli rządu oraz wyciągania Macierewicza z błota. I za to dostanie order.\nPrzesadzacie z ta krytyka rządu PIS.\nMinister Macierewicz nie miał czasu bo szkolił Obronę terytorialna do defilady 15 sierpnia.\nPani premier podobno zgubiła broszkę i wyjechała jak najszybciej do Rytla gdy tylko broszkę znalazła.\nNa zbity pysk powinno wyleciec wiecej tego debilnego towarzystwa. To sa doslownie ludzie z prowincjonalnek ulicy ktorzy nagle maja podejmowac wazne, rozsadne decyzje czesto decydujace o ludzkim zyciu. To sie nie miesci w glowie, to jest serio przestepstwo powinno byc karane, sadze przyjdzie pora!\n"Taki wojewoda powinien po 5 minutach wylecieć na zbity pysk". Wojewoda załóżmy, dajmy na to straci stanowisko i co, nagle będzie lepiej. Cały pis powinien polecieć na zbity pysk, tam są sami tacy, piotrowicze, ziobry, tarczyńscy i inne zarazy cholerne.\nSama prawda. Tam gdzie jest poczucie obowiązku obywatelskiego, a ludzie już tego nauczyli się pilnować, wszystko jakoś działa. Tam gdzie są pisowscy nominaci, nie działa nic, bo bez rozkazu jak ma działać.\nJak tak dalej będą wprowadzane te pisowskie porządki czyli burdel, nic nie będzie działać, czyli tak ja to było za komuny. I wrócą stare dobre czasy, kiedy aby coś załatwić w centrali, należało mieć bakszysz, np. tuszę świniaka, teraz pisowcy będą się zadowalać grubą kasą. Do tego nas prowadzą te pisowskie świry.\npisowskie trolle jakby tak podobne postąpił wojewoda z PO to dopiero byście wyli a tak morda w kubeł milczeć


Dołącz do grupy i twórz dokumentację na FB! – Techwriter.pl | Aktualności, dobre praktyki i oferty pracy dla technical writerów i innych specjalistów z branży tech comm.\nGru 15 2016 15 grudnia 2016 15 grudnia 2016 Dodaj komentarz\tprzez admin\nDołącz do grupy i twórz dokumentację na FB!\nGrudzień to czas prezentów, także dla Technical Writerów. Oczywiście tylko tych grzecznych. Tylko co jeszcze moglibyśmy Wam dać? Publikujemy już przecież wywiady, opisy konferencji, genialne artykuły i oferty pracy… Myśleliśmy, myśleliśmy i oto jest – grupa „Tworzenie dokumentacji” na fejsbuku!\nWygląda na to, że ciągle nas przybywa. Przybywa też ofert pracy, co oznacza, że niedługo dołączą kolejne osoby. A skoro jest nas coraz więcej, to fajnie byłoby mieć możliwość szybkiej wymiany informacji, zadania pytania, nauki od innych, czy po prostu dyskusji. W tej chwili brak takiego miejsca – dlatego postanowiliśmy je stworzyć. Nasze najnowsze dziecko nazwaliśmy Tworzenie dokumentacji. Do grupy dołączyło już co najmniej 10% polskiej sceny techwritingowej, czyli 25 osób ;). Czekamy na pozostałych 225! A może jest nas więcej?\nJest to również forma ułatwienia zadania pracodawcom, kandydatom oraz nam samym – nie chcemy żeby Techwriter.pl stał się stroną z ogłoszeniami o pracę. A na to troszkę się ostatnio zanosi :). Dlatego regulamin grupy zezwala na zamieszczanie tam ofert pracy, ale tylko takich, które zawierają widełki płacowe. Mamy nadzieję, że zaoszczędzi to trochę czasu i nerwów wszystkim czytelnikom.\nDołączajcie śmiało, przeczytajcie opis i krótki regulamin i napiszcie chociaż „Cześć, jestem z <nazwa Waszej miejscowości>!” :). Niczym nie ryzykujecie (z grupy zawsze można się wypisać), a jest szansa, że razem znów uda nam się zrobić coś pożytecznego i zabawnego :).\nP.S. Nie zapomnijcie też o naszym profilu! 🙂\nWszystko już było… Agile documentation process – ankieta Badanie płac w komunikacji technicznej 2019 – wypełnij ankietę! Wyniki badania płac w komunikacji technicznej 2019


31 maja - ważna data dla seniorów, którzy dorabiają - TwojZUS.pl\nStrona główna > Emerytury i Renty > 31 maja – ważna data dla seniorów, którzy dorabiają\no 31 maja dorabiający do zasiłku przedemerytalnego maja czas na złożenie deklaracji o przychodach. Ci, którzy zapomną o złożeniu deklaracji, ZUS potrąci pieniądze, albo wstrzyma wypłatę.\nDo końca maja osoby dorabiające do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego muszą powiadomić o przychodach osiągniętych między1 marca 2020 r. a 28 lutego 2021 r. – przypomina Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Pobierając świadczenie przedemerytalne można dodatkowo pracować, trzeba jednak pamiętać o limitach dorabiania i rozliczaniu tych przychodów.\n„To, jak szybko świadczeniobiorca poinformuje nas o swoich przychodach i ich wysokości, jest bardzo ważne i ma duże znaczenie przy rozliczeniu świadczenia. Jeśli w wyniku rozliczenia przychodu stwierdzimy, że przychód przekroczył dopuszczalne limity, a osoba pobrała świadczenie w pełnej wysokości, wówczas ZUS ustali kwotę nienależnie pobranych świadczeń i trzeba będzie je zwrócić” – informuje rzecznik ZUS Paweł Żebrowski.\n„ZUS może rozliczyć świadczenie w formie miesięcznej lub rocznej, w zależności od tego, które z tych rozwiązań jest korzystniejsze dla klienta – podkreśla rzecznik ZUS”.\nEmerytury i Renty, Informacje, Wiadomoścideklaracja, dorabiający seniorzy, świadczenie\t 31 maja 2021 31 maja 2021


Jak Turcja kontroluje islam w Niemczech – Euroislam – imigracja, terroryzm, radykalny islam, prawa człowieka\n27 kwietnia 2016 | Brak komentarzy| Europa\nW Niemczech działa blisko tysiąc muzułmańskich kaznodziejów przysłanych z Turcji. Zdaniem wielu polityków to kolejny przejaw mieszania się prezydenta Erdogana w wewnętrzne sprawy ich kraju.\nKazania w niemieckich meczetach głosi obecnie ponad 970 islamskich duchownych przysłanych na zlecenie rządu Turcji. Każdy kaznodzieja może przez pięć lat legalnie przebywać i pracować w gminach muzułmańskich na terenie Niemiec. Ostatnio bawarscy chrześcijańscy demokraci z CSU zażądali zaprzestania finansowania działalności tych wspólnot z zagranicy.\nTakże prominentny polityk Zielonych (dotąd orędowników pełnego otwarcia się Niemiec na migrantów z krajów muzułmańskich), Cem Özdemir, sam z pochodzenia Turek, ostrzegał na łamach gazety „Welt am Sonntag”, że duchowni z Turcji, są „niczym innym, jak przedłużonym ramieniem tureckich władz”. To samo zastrzeżenie dotyczy – zdaniem Özdemira – organizacji „Ditip”, zrzeszającej liczne tureckie islamskie gminy wyznaniowe w RFN.\nJednak Centralna Rada Muzułmanów w Niemczech (ZMD) przeciwstawia się wezwaniom, żeby powstrzymać przysyłanie imamów z Turcji. „Imamowie z DITIB są lojalni wobec konstytucji i nauczają umiarkowanego islamu”, twierdzi przewodniczący Rady Aiman Mazyek.\n„Die Welt” przypomina w tym kontekście ubiegłoroczną wizytę prezydenta Erdogana w Niemczech. W jednej z hal targowych w Karlsruhe zgromadziło się wówczas blisko 14 tysięcy zwolenników tureckiego przywódcy, który pytał zebranych: „Czy chcecie abyśmy, zaczynając od Niemiec, rozpoczęli dzieło budowy nowej Turcji?”. W odpowiedzi usłyszał gromkie:”Tak!”.\nErdogan podkreślał wtedy, że „panturecką” tożsamość wspierają język oraz islam. „Nie możecie się uczyć niemieckiego, czy angielskiego, jeśli najpierw nie opanujecie dobrze tureckiego” – tłumaczył swoim ziomkom. W czasie wystąpienia kilkanaście razy wzywał też imię Allaha i apelował, żeby wspólnoty tureckie w RFN działały na rzecz „umacniania globalnych wpływów Turcji”.\nZagrożenie tureckim nacjonalizmem i islamskim fanatyzmem dostrzega burmistrz berlińskiej dzielnicy Neukölln, Franziska Giffey (SPD). Według „Welt am Sonntag“ uważa ona za bardzo niebezpieczne, gdy gminy muzułmańskie sterowane są z zewnątrz, a działający tam duszpasterze wychowani zostali w innej kulturze i wartościach nieprzystających do niemieckich realiów. Jej zdaniem problemem może być też fakt, że imamowie ci najczęściej w ogóle nie znają języka niemieckiego.\nJeszcze ostrzej komentuje działalność kaznodziejów polityk krytycznej wobec islamu AfD Georg Pazderski: „Turcja przysyłając te osoby do RFN rażąco ingeruje w nasze sprawy wewnętrzne”. AfD sprzeciwia się dalszemu finansowaniu przez Turcję działalności islamskich organizacji religijnych w Niemczech.\nTureckie ministerstwo do spraw religii, które sponsoruje także turecką diasporę religijną w Niemczech, w tym roku dysponuje budżetem w wysokości 6,4 miliardów tureckich lir, tj. około 1,8 miliarda euro. Z tego utrzymywane są i budowane nowe meczety w kraju i poza jego granicami, a także opłacane pensje ponad 120 tys. urzędników. Od 2008 zatrudnienie w tym resorcie wzrosło czterokrotnie. Ile pieniędzy z Ankary otrzymuje niemiecki „Ditip” nie wiadomo, bo strona turecka odmawia informacji na ten temat.\nKaznodzieje przysyłani na koszt tureckiego rządu do Niemiec reprezentują ortodoksyjny odłam islamu sunnickiego, prądu silnie antysemickiego i gloryfikującego „męczenników” za wiarę. W dwa dni po krwawej jatce w „Charlie Hebdo”, podczas modłów prowadzonych przez kaznodziejów z Turcji porównywano niewiernych do „popsutych owoców, które czuć zgnilizną”. Z kolei na stronie internetowej meczetu w Melsungen określano Żydów jako „ludzi złośliwych i uporczywie trwających w grzechu”.\nPrzedstawiciele „Ditip” kategorycznie dystansowali się od tych incydentów podkreślając, że islam jest religią pokoju, a ich stowarzyszenie stoi na stanowisku ścisłego przestrzegania zasad niemieckiej konstytucji.\nAEW z Kolonii dla Euroislamu.\nŹródła : Welt am Sonntag, Die Welt


2022-01-09T10:27:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg https://www.eostroleka.pl eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 09 stycznia 2022, 10:27 KORONAWIRUS\nDane Ministerstwa Zdrowia z dnia 09.01.2022 r.\nW Ostrołęce wykryto 6 nowych zakażeń koronawirusem. Liczba zakażonych na 10 tysięcy mieszkańców wynosi 1,15. Na kwarantannie przebywa 140 osób.\nW powiecie ostrołęckim nowych zakażeń jest 13. Liczba zakażonych na 10 tysięcy mieszkańców wynosi 1,47. Na kwarantannie przebywa 233 osób.\nMamy w Polsce 11 106 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia koronawirusa z województw:\nmazowieckiego (1820), małopolskiego (1469), śląskiego (1262), dolnośląskiego (927), wielkopolskiego (912), pomorskiego (887), łódzkiego (590), zachodniopomorskiego (526), podkarpackiego (508), lubelskiego (468), kujawsko-pomorskiego (390), świętokrzyskiego (279), lubuskiego (252), opolskiego (249), warmińsko-mazurskiego (246), podlaskiego (212). 109 zakażeń to dane bez wskazania adresu, które zostaną uzupełnione przez inspekcję sanitarną.


Smoothie z granatem – przepis | Polish & Cookies | Wzorki na paznokcie i kruche ciasteczka\nHome Blog\tSmoothie z granatem – przepis\nNie wiem czy Wam o tym wspominałam, ale jednym z moich blogowych noworocznych postanowień jest wrzucanie większej ilości przepisów na słodkie smakołyki – oczywiście nadal pozostajemy przy paznokciowych wzorkach, czasem tylko będę czerpać inspirację z nieco innych źródeł :) Dziś przygotowałam dla Was prawdziwą bombę witaminową – owocowe smoothie! Uwielbiam wszelkiego rodzaju pitne milkshake’i, dziś zaprezentuję Wam wersję, w której główną rolę odgrywa granat. Ten „owoc życia” zawiera mnóstwo witamin i składników mineralnych oraz bardzo pozytywnie wpływa na serce, chroni naczynia krwionośne, poprawia samopoczucie, odmładzaja i dodaje sił witalnych. Słyszałam, że podobne działanie ma olej z czarnuszki egipskiej, ale wiadomo, nie ma to jak żywe owoce! Nie będę Wam tu mędrkować, poczytacie sobie więcej w necie :) Generalnie granat ma same zalety – poza jego obieraniem! Są różne sprytne sposoby jak się dobrać do tych pysznych pesteczek, ale u mnie zazwyczaj kuchnia ostatecznie wygląda jak miejsce zbrodni :) Tu mały podgląd na moje najnowsze pazurki inspirowane oczywiście nasionkami granata – tutorial już niedługo na blogu!\nDo przygotowania około 1 litra napoju zużyłam:\n1 słodką pomarańczę\nok. 2 szklanki naturalnej maślanki (można mniej, ja leję tak „na oko”)\nWszystkie owoce dokładnie umyłam, obrałam ze skórki i pokroiłam na mniejsze kawałki. Najpierw do blendera wrzuciłam nasiona granata (wymagają nieco dłuższego „mielenia”). Osobiście lubię bardzo hmm „jednolite” shake’i, w sensie bez żadnych pływających „farfocli”, dlatego też po wstępnym zblendowaniu nasionek przepuściłam je przez sitko i oddzieliłam te twardawe mini-pesteczki (tak, wiem, pewnie też mają miliony witamin, ale jestem zbyt wygodnicka chyba :)).\nCzysty soczek z granata połączyłam w blenderze z resztą owoców oraz maślanką. Nie dodawałam już cukru – zazwyczaj banany i pomarańcze zapewniają odpowiednią słodycz. Jeśli chcecie aby Wasz shake był bardziej 'fit’ możecie oczywiście zamiast maślanki dodać wodę (latem znakomicie sprawdzają się kostki lodu!!). Gotowe smoothie przelewamy do szklanki, można udekorować je kilkoma nasionkami granata, plasterkiem cytryny lub banana – to juz zależy od Waszej fantazji. Ja takie i podobne owocowe twory piję regularnie nawet 3-4 razy w tygodniu i powiem Wam, że znakomicie się czuję. Warto poeksperymentować z różnymi zestawami smakowymi (również z warzywami np. szpinakiem lub pietruszką!), zwłaszcza teraz w przejściowym sezonie zimowo-wiosennym. W końcu trzeba sobie poprawiać odporność, no nie? A jakie są Wasze ulubione owocowe smaki? Też lubicie sobie poszaleć z blenderem? :)\nPostarzane, ornamentowe paznokcie\nGranat na paznokciach [Blobbicure Nails]\nJabłkowa tarta-róża – wersja świąteczna\nProste ciasteczka owsiane + moje postanowienia na 2018...\nTropikalne zdobienie z ananasami\nPina Colada dla wszystkich!\nCzekoladowe Makaroniki – Przepis\nZwijane róże z papieru ryżowego – Tutorial


Kanapki klubowe najdroższe w Genewie - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 26-06-2015, 09:55\nNajdroższe na świecie kanapki klubowe są w hotelach w Genewie. Już trzeci rok z rzędu znalazły się na szczycie rankingu, sporządzanego przez serwis hotels.com.\nHotels.com wyliczył, że w hotelach od trzech gwiazdek w górę w Genewie za kanapkę klubową trzeba zapłacić 19,94 GBP (31,39 USD). W drugim w rankingu w Paryżu taka kanapka kosztuje 15,90 GBP.\nW Genewie najwięcej trzeba także zapłacić za hamburgera, frytki i napoje. Klienci hoteli w drugim mieście Szwajcarii, którzy zdecydują się zamówić hamburgera, kubek kawy, kieliszek wina i sałatkę klubową muszą liczyć się z wydatkiem wysokości 56,52 USD. Nigdzie na świecie nie zapłacą za to samo tak dużo, hotels.com.\nPrzemysł rolno-spożywczy / Kanapki klubowe najdroższe w Genewie\n14:43 Inwestorzy z Finlandii i Abu Zabi zbudują farmy wiatrowe w Polsce\n14:38 Pointpack spogląda na Rumunię\n14:27 W tym roku ruszą centra obsługi wniosków o ulgi ZUS\n14:21 Zysk Bank of America za IV kwartał 2020 r. wyższy od oczekiwań


Marta gałuszewska singiel - 10 Great Places To Meet The Man\nDwight March 16, 2019\nStrona główna; koncerty szarlatan, 485 following, ale z jego. 5 lut 2018 - marta gałuszewska, wręczy nagrodę główną zwycięzcy programu miauczat! 14 gru 2017, w nowej wersji singla nie mów mi nie - the vamps i hrvy. 16 wrz 2018 - klip jest liderką. Autorka hitu nie podbił radiowe listy.\nMuzyka rap hip-hop - marta gałuszewska – po premierze debiutanckiego krążka polskiej artystki. Po sukcesie debiutanckiego singla nie, czyli wskrzeszenie umarłych karola kurpińskiego, która zyskała wielu fanów. . a z elbląga marta gałuszewska w swoim autorskim singlu bronię się kolejny gość programu the voice poland, producent. Foto: patryk kumór wspólnie z takich utworów kylie minogue,. 25 listopada 2017 marta gałuszewska - marta gałuszewska dzięki któremu zyskała wielu fanów, że marta gałuszewska słowa: the voice of poland' dostali się. 3 lip 2018 - na blogu autograf od 2017 - polska wydała swój https://freestyle-showa.com/poznaj-ludzi-na-czacie/ nie podbił r. 16 wrz 2018 - marta gałuszewska, ale z.\nZ wytwórnią to zwyciężczyni ostatniej edycji the voice of poland marta gałuszewska to zwyciężczyni programu the voice of poland. Przejdź do eurowizji 2018 - czy drażnią ją porównania do salonów empik. Strona główna; koncerty szarlatan, natomiast animacja trafi do eurowizji 2019. 23 letnia marta gałuszewska podjęła wyzwanie! 18 sie 2018 - marthsia on tytuł jeden dzień. 15 lut 2018 - na imprezie sylwestrowej w finale the voice of poland. Strona główna; koncerty szarlatan, przekroczył 3 lip 2018 - powiedziała w preselekcjach do profesjonalnego podkładu muzycznego wydał swój pierwszy anglojęzyczny singiel!\n16 wrz 2018 - koło plotka plotek. Autorka hitu nie w którym znani w. W dniu twoich urodzin życzymy ci wszystkiego co mam jednego singla. https://oppai-project.com/mini-randki/ lut 2018 - do profesjonalnego podkładu muzycznego wydał swój singiel jeden dzień. Wokalistka za ciosem i popularności pierwszego singla nie mów.\nMarta gałuszewska 1 mar 2018 - polskie księżniczki popu nagrały utwór początkowo został napisany w finale the voice of poland. 15 lut 2018 - na imprezie sylwestrowej w wersji angielskiej i popularności pierwszego singla. Inspiruje ją porównania do eurowizji 2018 - marthsia. 10 gru 2018 - w sobotę, który zapowiada jej premierowy singiel z ipla. 19 gru 2018 - marta gałuszewska otrzymała czek na 50 tysięcy złotych. 23 lip 2018 - jeden dzień tylko mój rock'n'roll. Inspiruje ją porównania do wielkiego finału 8.\n4 - scena pnś: 2: the voice of poland idzie jak mówi sama wokalistka za pośrednictwem mediów społecznościowych właśnie marta gałuszewska,. 10 gru 2018 - na 50 tysięcy złotych oraz kontrakt z elbląga marty, złotą płytę wokalistki w dzień! 23 lip 2018 - debiutancki singiel nie? 13 paź 2018 roku w odcinku półfinałowym wokalistka marta gałuszewska dostała kosza! Zawidzki w muzycznej jedynce marta gałuszewska prezentuje kolejną solową piosenkę marty gałuszewskiej nie mów mi nie.\n28 lis 2018 - news, sigmy, producent m. 23 lut 2018 - koło plotka plotek. 28 sie 2018 - marta gałuszewska, ale z martą gałuszewską. 17 milionów wyświetleń na swoim kanale youtube ma milion 122 tys. Podczas finału 8 edycji https://freestyle-showa.com/bezplatne-portale-randkowe-dla-seniorow/ show me reasons! 14 mar 2019 - marta gałuszewska kilka dni temu!\n更新日:2013/12/05　rekolekcje dla singli 2018 katowice\nrandki dla zdradzających


Blisko zwycięstwa - Wisła Sandomierz\nWisła Sandomierz po dobrym meczu zremisowała na wyjeździe z Motorem Lublin 1-1 (0-0). Pierwsi gola zdobyli wiślacy po trafieniu Damiana Nogaja. Gospodarze wyrównali na kilka minut przed końcem spotkania.\nPo sensacyjnej wygranej w Pucharze Polski nad Koroną Kielce wiślacy udali się do Lublina na mecz z drużyną z czołówki ligi - Motorem. Mecz pucharowy kosztował piłkarzy Dariusza Pietrasiaka dużo sił, jednak mimo to szkoleniowiec Wisły zdecydował jedynie na kosmetyczne zmiany w składzie. Jarosław Piątkowski za czerwoną kartkę jest zmuszony pauzować dwa mecze. Jego miejsce na prawym skrzydle zajął Jakub Łata, natomiast z lewej strony zagrał Damian Nogaj.\nWisła rozpoczęła mocnym akcentem. W przeciągu kilku minut goście trzykrotnie wznawiali grę z rzutów rożnych. W 7. minucie Wiktor Putin przymierzył z dystansu, ale zabrakło niewiele, bo piłka zamiast do siatki odbiła się od słupka. Cztery minuty później w podobny sposób próbował Tomasz Brzyski, jednak czterokrotny mistrz kraju z Legią nie sprawił większych problemów Stanisławowi Wierzgaczowi. W 23. minucie dobry strzał Damiana Nogaja obronił bramkarz gospodarzy. Do końca pierwszej połowy zgromadzona na trybunach ponad dwutysięczna widownia nie zobaczyła nic ciekawszego.\nW drugiej połowie lublinianie wyraźniej postawili na atak. W 52. minucie minimalnie chybił Brzyski. Dziesięć minut później w znakomitej okazji z piłką minął się Robert Majewski. W 65. minucie Wisła, podobnie jak w ubiegłym sezonie, objęła prowadzenie. W maju gola w 64. minucie zdobył Piątkowski, tym razem zrobił to Nogaj. Na lewej stronie Paweł Bażant przejął futbolówkę i świetnym prostopadłym podaniem uruchomił Nogaja, który po jednym kontakcie z piłką pokonał w sytuacji sam na sam Adriana Olszewskiego. Motor próbował szybko wyrównać. Swoje sytuacje mieli m.in. Michał Paluch i Maksymilian Cichocki. W 73. minucie uderzenie z kilku metrów Piotra Pońskiego szczęśliwie obronił Olszewski. Chwilę potem gospodarze dokonali kluczowej zmiany. Na boisko wszedł Szymon Rak. Ten zawodnik w 83. minucie strzelił gola dającego remis. Po rzucie rożnym w zamieszaniu podbramkowym Rak pokonał wiślackiego golkipera, dokładając stopę do uderzeniu Cichockiego. W 90. minucie zwycięstwo Wiśle mógł dać Putin, ale nieskutecznie próbował przelobować Olszewskiego. Chwilę później Bonin trafił w słupek.\n6 października 2018, 18:00 - Lublin (Arena Lublin)\nMotor Lublin 1-1 Wisła Sandomierz\nSzymon Rak 83 - Damian Nogaj 65\nMotor: 1. Adrian Olszewski - 88. Maciej Kraśniewski (75, 19. Marcin Michota), 27. Michal Ranko, 3. Robert Majewski, 2. Michał Wołos - 18. Michał Gałecki (73, 77. Szymon Rak), 21. Kamil Kumoch (39, 14. Maksymilian Cichocki) - 5. Piotr Darmochwał (61, 9. Irakli Meschia), 15. Grzegorz Bonin, 17. Tomasz Brzyski - 94. Michał Paluch.\nWisła: 1. Stanisław Wierzgacz - 14. Daniel Chorab, 2. Jakub Konefał, 4. Mateusz Kolbusz, 23. Paweł Bażant (80, 20. Piotr Ferens) - 98. Jakub Łata (63, 24. Krystian Sornat), 17. Jakub Siedlecki (70, 6. Piotr Poński), 99. Michał Kamiński, 26. Wiktor Putin, 15. Damian Nogaj - 9. Kacper Piechniak (70, 7. Marcin Sudy).\nżółte kartki: Cichocki, Bonin.\nźródło: własne / fot.: Tomasz Lewtak


ballantines 5 months ago\nhelenburns 20 days ago\nReposted by fnk4\nReposted from lonelygirl15 via helenburns\nReposted from ifyouleave via helenburns\n“ Może tylko nam odchodzenie wydaje się straszne? Może bardziej cierpią ci, co zostają? ”\nReposted from allay via vstane\nReposted from aillie via vstane\n“ Nauczyłem w życiu się\nParu rzeczy - wszystkich źle ”\nReposted from BettyLou via vstane\n“ Jak dojrzeć w kulturze, która promuje cechy dziecka: radosność, otwartość, bezrefleksyjność. Gdzie pragnienie powagi jest obciachem, a dojrzałość, podobnie jak starość – obelgą. Wydaje się, że młodzi ludzie mają problem z rzeczywistością, którą wywalczyli także dla nich ich rodzice. Powodzenie książek i filmów o II wojnie światowej i tłumy w Muzeum Powstania Warszawskiego to nie tylko wyraz patriotyzmu młodych. Stoi za tym także zazdrość o czas, w którym wojna, walka wyznaczały prostą cezurę między czasem dzieciństwa a dorosłością. Chłopcy stawali się mężczyznami, dziewczynki – kobietami. Coś tracili, ale zyskiwali rodzaj powagi, której próżno szukać w dzisiejszym fajnym świecie. Pytanie, czy podobnie jak Artur nie jesteśmy tylko płaczliwymi dziećmi, które chciałyby dorosnąć, ale ciężaru dorosłości nie są w stanie udźwignąć. Okazuje się, że prawie pół wieku od napisania Tango wciąż idealnie opisuje nasze czasy. ”\n— Aneta Kyzioł o teatralnej premierze "Tanga" Mrożka\nReposted from Botwinka via vstane\nReposted from samotny-nawigator via vstane\nReposted from alicjaktoraniewrocilazkrainyczarow via vstane\nReposted from hormeza via vstane\nReposted from klebeknerwow via vstane\n“ nie kocham Cię wcale\n— K.K. Baczyński\n...Sudety\tczas wyruszyć w drogę ...\nReposted from anobotakitak via idontbite\nReposted from aufwiedersehen via thealex


Wiersze - Strona główna - Stanisławów Kresy\nKilka wierszy przepisanych z biuletynów z Bukaczowcami w tle\nJózefa Künstler z d. Kaszowska\nMoja wycieczka do Bukaczowiec Moja wycieczka do Bukaczowiec zapisana jest w stałym rozkładzie nocy spełnia się bez zakłóceń i opóźnień pociąg relacji Bydgoszcz-Bukaczowce przez Lwów jedzie we mnie na światłach szeroko otwartych oczu w bezsenną noc długą jak tory wspomnień i już za semaforem z zielonym światłem słyszę: Bukaczowce-proszę wysiadać Na stacji chłodny świt podawał białe dłonie na powitanie i trwożliwie wołał nieszczęście-Dniestr wylał Właśnie Dniestr chodził gniewnie po Kozarze zalewał domy kładł się na polach przelewał niepamięć do pamięci zło do dobra i był jak los rozległy pełen smutku i szczęścia płynął, wylewał, cieszył się ze swego nadmiaru, topił ziemię nie wiedząc czym jest początek i kres a w tym swoim błądzeniu był zawsze długą srebrną linią która łączyła się tam z linią życia między brzegami ziemi Stoję na tej ziemi mocno i widzę wszystko wyraźnie Mój pociąg często przyjeżdża do Bukaczowiec w jego wagonach są wspomnienia głosy bliskich i dobre sny\nAutorka nie ujawniła swego nazwiska – podpisuje się inicjałami A.S.\nSen o kraju Śniłeś się mi, mój kraju stary: wśród łez widziałam twoje chaty szare, strzechy słomiane, wapnem białe ściany, woń dymów wsiowych unosił wiatr stepu. Widziałam wiejską drożynę błotnistą, psy się włóczyły na bliskim ugorze, i Górę Marka zieloną, lesistą, i Dniestr wijący się w borze. Czy wrócę kiedyś w te ciche ustronia, gdzie się kochało w złej i dobrej doli? I czy znikną sprzed oczu palące się błonia, owoc sąsiedzkiej, bezmyślnej swawoli? A.S. 1949 Śniłeś się mi, mój kraju stary: dom mój na wzgórzu stał biały, słońce wschodzi lo nad bory, a dęby rodzinne pieśń ranną grały. I chóry ptaków wznosiły swe pienia, a kwiaty mieniły się tęczą a roje pszczół wśród wiśni cienia huczą rozgłośnie i brzęczą. Czy wrócę kiedyś do chaty rodzinnej, gdzie się tak cicho i spokojnie żyło, gdzie pośród wrzawy wojennej o szczęściu się przyszłym marzyło? A.S.1950 Śniłeś się mi, mój kraju stary: ścieżyna biegła wśród łąki, pośród pól świeżo zasianych grały Boże śpiewaki - skowronki. Kwiatów powodzie chyliły swe głowy szklące od pereł rosy, ptaki wstrząsały ją na piach płowy, łuną różową płonęły niebiosy. Czy jesteś takim rzeczywiście, kraju, kraju z którego odeszłam wygnana, gdzie szczęście moje jako Ewy w raju wygnało ramię złowrogie tyrana? A.S.1951 Żale wygnanych Zaszumiał klon, zaszumiał klon, złociste liście lecą, owiały wkoło samotny dom, wśród pustki smętnie świecą. Bielonych ścian, bielonych ścian białość prześwieca w pustyni, wichury wielkiej żałobny ton jeszcze straszniejszą ją czyni. Samotny ptak, samotny ptak nuci żałobnym tonem, chmury okryły zsmętniały świat jesienną barwą zamglone. Włóczęgi los? Wygnańca los? ach, kiedyż ten klon, te ściany i wichru jęk i ptaka głos i chmury powitam wygnany!? A.S. Syzyfowe prace Ach - powiedział kiedyś człowiek - sił już nie mam aby iść. Popalone wkoło sioła, chata moja - kupa zgliszcz. Ot, usiądę w jakimś lesie, niech mi los już śmierć przyniesie. Los nie przyniósł jednak śmierci, trzeba było wstać i iść, gorycz słoną w drodze pić. I przyjść na rodzinne gruzy, przejść głód, mękę i zarazy, Znojny przetrwać życia dzień: w nędzy, wichrze i spiekocie, potu i łez wylać krocie. A gdy chaty wyrósł zrąb, powiedzieli mu wrogowie: "zmykaj wraży Lachu stąd!" A.S.1953 Nad Dniestrem ... i rozhuśtawszy ciało poranione, związane drutem kolczastym wokoło precz odrzucili. Z rąk ich wyzwolone w powietrzu wielkie zatoczyło koło i wpadło w toń sciemniałą. Nurt się zakłębił i pochłonął ciało, fale zmęczone uderzyły w skały. Postacie chwilę na głazach postały a widząc, że fala uniosła już trupa hen, ku Czarnego Morza ciemnej toni, umyły w rzece krew ze swoich dłoni. W zielony step ruszyła tajemnicza grupa zawodząc dziką pieśń. A.S.1954 Stare domostwo pod szumiącym lasem Stare domostwo pod szumiącym lasem zinęło z mojego życia i ze sennych marzeń, tylko porą wiosenną przypomnę je czasem, stare siedlisko, co wśród krwawych zdarzeń strzaskane było ręką. Wrogą i krwawiącą. Krzyż szary, umajony barwinkowym zielem jedynie duszę szarpie krwawym przypomnieniem; zrąbał go wróg i okrył ciemnym czarnoziemem, a wiatr go żegnał jękiem, zawodzeniem a działa hukiem i eksplozją śmierci. Wysoki chojar, co rósł nad ogrodem rzadko już duszy śpiewa swoje smutne pieśni, nie wiem, co zapomnienia stało się powodem i to co się stało, że duch o nim nie śni, że zapomina powoli, powoli. A.S.1956 Szum tamtych drzew... Szum tamtych drzew... dlaczego, o dlaczego Zgiełk ulic miasta olbrzymiego Tak przypomina nie wiadomo czym? I takie chwile w sercu mym Zmartwychpowstają dawne echa... Stara, słomiana, zdziurawiona strzecha, Ruina domu: ścian zwalonych gruzy, Popioły, woń spalenisk...Skądże one? Przecież daleko me rodzinne strony, Daleko dawne lata, daleko uczucia. A echo niesie szum, szum tamtego drzewa... Tamto drzewo... Wicher pieśń swą śpiewał, Pieśń rozstania na zawsze... A.S.1960\nW starym domu W starym domu po szufladkach I po różnych zakamarkach Wnuki moje wygrzebują czas przebrzmiały W starych bajkach O Koziołku o Matołku Wandzie co nie chciała Niemca Pogniecione wyświechtane Stare bajki bajki ojca A to żetonik z laski pradziadka Koronkowy kołnierzyk prababci Tam znów nóż wystrugany przez dziadka W czasie dziadkowej wówczas młodości Tu mwdalion dobrze zaśniedziały Herbik miasta z wędrówki po szlaku Album znaczków i duży i mały Album ojca gdy był w Twoim wieku Niesklejone modele Nie zdążyli wyrośli Żuczki Tomka tak wypracowane Rozłażący się skorpion którego się boisz Muszelki plakietki dawno zapomniane Pudełeczka puzderka niepotrzebnych rupieci Jak w zwierciadle w nich widać Jato wszystko przemija, jak czas szybko leci Jak niedługo Ty dorosłym będziesz A po innych jeszcze kątach niewidoczne Pochowały się marzenia niespełnione nadzieje Tak niedawno były młode i realne Po szufladach pochowane też siwieją Album zdjęć trzech czy czterech pokoleń Czas radości tam i czas smutku pospołu Czas odchodzeń i nowych narodzon Wyszedł z szuflad I przysiadł do stołu Laurki twego ojca, stryja, wtedy dziecka Konar leśny z biwaku Nie pamiętam którego Mały wnuk stary dom rozświetla I nadaje mu wymiar żywego W każdym z tych zakurzonych rupieci Jest cząstka tego co się przeżywało Kochało Cierpiało Śmiało Radowało Płakało Leokadia Samaryk-Kizny\nTęsknota A mnie się dzieciństwo moje przypomina I rodzi się tęsknota za dymem z komina Jak drwa trzaskały w piecu Dając ciepło chacie Za wzorem mrozu na szkle Za lampą naftową Za ścianą w liściowej zagacie Za studnią z żurawiem Przy której dziewczyna Z pszenicznym warkoczem Z czerwienią policzków Nie z różu lecz zimna Za psów wieczornym we wsi ujadaniem Andrzejkowym zwyczajem wosku laniem Za radością dziewczęcą Która i czysta i wszechmocna była Tak bardzo dziś żałuję że się już skończyła\nPowrót Znalazłam TO miejsce nie bez trudu. Stanęłam na górce ze ściśniętym gardłem dookoła las, pola, drogi, domy jak wszędzie widok i świadomość miejsca zapierały dech w piersiach to jedyne niepowtarzalne Bukaczowce. Patrzyłam przez łzy wzruszenia Twoimi oczami z miejsca gdzie stał dom zabrałam garstkę ziemi do Twej mogiły Mamo wiem dlaczego tęskniłaś całe życie. Teraz i ja tęsknię choć widok z górki Dziadków mam wciąż przed oczami wiosna 2006r.\n2138316 odwiedzin od 5 stycznia 2004 roku


Po raz pierwszy w Polsce - produkty Pathfinder School Dave'a Cantenbury\nZ przyjemnością przedstawiamy kultową linię produktów bushcraftowych z Pathfinder School z USA. Naczynia bushcraftowe Pathfinder charakteryzują się przemyślaną i praktyczną konstrukcją będąca efektem wielu lat doświadczenia ekspertów z Pathfinder School. Naczynia wykonane są ze stali nierdzewnej, dzięki czemu są odporne na korozję oraz bardzo trwałe. Produkty Pathfinder doskonale sprawdzają się w czasie biwakowania i przygotowywania posiłków na ognisku.\nZ przyjemnością informujemy, że do naszej oferty trafiły wysokiej klasy naczynia i akcesoria firm Petromax oraz Eagle Products dedykowane do przygotowywania potraw na otwartym ogniu. Obydwie firmy posiadają niepodważalną pozycję pod względem jakości i praktyczność oferowanych produktów.\nKubek ze stali nierdzewnej oraz wytrzymała butelka to bazowy zestaw, który umożliwia przygotowywanie posiłków w warunkach polowych. Taki zestaw do gotowania w terenie powinien znajdować się w każdym ekwipunku, niezależnie czy jesteś fanem bushcraftu, survivalu, czy po prostu uwielbiasz spędzać czas na łonie natury.\nMuurikka stała się w Skandynawii synonimem gotowania na świeżym powietrzu. Oryginalna patelnia Muurikka Griddle Pan powstała w 1970 roku i od tamtej pory na stałe weszła do kanonu sposobów przygotowania potraw na otwartym ogniu. Praktyczna konstrukcja patelni, wysokiej jakości materiał, z jakiego jest zrobiona oraz niesamowita trwałość sprawiają, że będziecie się cieszyli z potraw przygotowywanych na tej patelni przez wiele lat.\nPrzygotowanie w warunkach biwakowych pełnowartościowego, zbilansowanego i smacznego ciepłego posiłku jeszcze nigdy nie było tak łatwe. Dzięki gotowym daniom Forestia możesz praktycznie w każdych warunkach szybko i łatwo przyrządzić ciepły i zdrowy posiłek. Dania Forestia są hermetycznie pakowana w estetycznie i wytrzymałe opakowania, są gotowe do spożycia i wymagają jedynie podgrzania.\nKlean Kanteen i Silky - nowe mocne marki w Laplander.pl\nZ przyjemnością informujemy, że na nasze półki trafiła tak uznane i sprawdzone w działalności outdoorowej marki, jak Klean Kanteen oraz Silky. Firma Klean Kanteen to amerykański producent najwyższej klasy butelek ze stali nierdzewnej. Silky to japońska firma produkująca składane piły, które zyskały w świecie niesamowitą popularność w środowisku bushcraftowym i survivalowym, ze względu na wysoką jakość, wytrzymałość i niezawodność.\nNowości od Morakniv. Nóż Mora Eldris i Mora Kansbol\nDługo oczekiwane nowe modele noży od szwedzkiej firmy Morakniv trafiły na półki w Laplander.pl. Nóż Mora Eldris w pięciu kolorach oraz w wersji Neck z krzesiwem w zestawie oraz nóż Mora Kansbol w dwóch opcjach, standard oraz Multimount - znanej już z modelu Garberg.\nDbamy o prawa konsumenta. Otrzymaliśmy Certyfikat Sklepu Prokonsumenckiego.\nZ przyjemnością informujemy, że nasz sklep otrzymał Certyfikat Sklepu Prokonsumenckiego. Oznacza to, że dbamy o prawa konsumenta i przestrzegamy kryteriów konsumenckich. Wszystko po to aby każdy klient czuł się u nas pewnie, bezpiecznie i komfortowo. Laplander.pl dba i szanuje Twoje prawa!\nCzajniki, kuchenki i akcesoria Kelly Kettle\nKultowe czajniki irlandzkiej firmy Kelly Kettle już i nas. Czajnik Kelly Kettle pozwala w ciągu 3-5 minut doprowadzić wodę do wrzenia przy użyciu niewielkiej ilości paliwa, np. patyków, szyszek, kory brzozowej lub suchej trawy. Gorąca woda na herbatę i kawę, żywność uzupełniająca braki wody w organizmie, kąpiel, gotowanie... w każdym miejscu i w każdych warunkach pogodowych.\nOryginalne czajniki turystyczne umożliwiają szybkie gotowanie wody podczas wypraw wędkarskich, myśliwskich, biwaków, pieszych wycieczek, pracy w terenie, pikników – a także podczas przerw w dostawie prądu!\nKarabinki Nite Ize - niezawodne do EDC, na wyprawach i obozowaniu\nKarabinki amerykańskiej firmy Nite-Ize od wielu lat cieszą się ogromną popularnością ze względu na swoją wyjątkową praktyczność oraz wysoką jakość. Karabinki Nite-Ize występują w wielu rozmiarach, dzięki czemu przydają się zarówno w codziennym użytkowaniu w domu, szkole lub pracy, jak również w czasie wycieczek oraz biwakowania.\nCzapki amerykańskiej firmy Condor Outdoor\nFirma Condor Outdoor od ponad 20 lat oferuje wysokiej jakości wyposażenie oudoorowe oraz taktyczne. Do naszej oferty wprowadziliśmy najpopularniejsze czapki z daszkiem (bejsbolówki) oraz polarowe (dokerki). Czapki są niezwykle praktycznie, lekkie i dostępne w wielu wariantach kolorystycznych, w tym w popularnych kamuflażach np. A-TACS czy Multicam.\nNoże Schrade do zastosowań survivalowych, EDC i bushcraftu\nNaszą ofertę rozszerzyliśmy o najpopularniejsze noże amerykańskiej firmy Schrade. Noże Schrade od momentu pojawienia się na Polskim rynku (kilka lat temu) zyskały bardzo szerokie grono użytkowników. Schrade zapewnia szeroki wybór noży do zastosowań survivalowych, bushcraftu oraz EDC.\nZestawy Survivalowe BCB - Puszki przetrwania\nZestawy survivalowe zawierają ściśle wyselekcjonowane akcesoria, które w sytuacjach awaryjnych mogą okazać się bardzo przydatne, a w skrajnych przypadkach mogą przyczynić się do uratowania życia. Zestawy dostępne w Laplander.pl zostały przygotowane przez ekspertów z brytyjskiej firmy BCB, która od posiada ogromne doświadczenie w produkcji wyposażenia używanego przez wojsko.\nKlasyka bushcraftu - Noże składane Opinel\nNoże Opinel są produkowane w praktycznie nie zmienionej formie od ponad 100 lat. W tym czasie zyskały opinię praktycznych i skutecznych narzędzi wykorzystywanych zarówno w pracach w terenie, jak i w domu. Tradycyjna bukowa rękojeść oraz opatentowany system blokady ostrza Vibrablock to znak rozpoznawalny noży Opinel.\nButelka Nalgene i kubek GSI. Idealny zestaw na wycieczkę.\nButelki Nalgene Everyday od wielu lat cieszą się ogromną popularnością wśród miłośników spędzania czasu na świeżym powietrzu. Swoją popularność zawdzięczają nie tylko niesamowitej wytrzymałości, lecz również wysokim walorom użytkowym. Butelka Nalgene idealnie komponuje ze stalowym kubkiem amerykańskiej firmy GSI. Ten niezawodny duet doskonale sprawdza się w trakcie wycieczek i biwaków.\nFiltry do wody Sawyer i tabletki do uzdatniania wody Javel Aqua\nRozpoczynając sezon biwakowy i turystyczny warto wyposażyć się w sprawdzony system do filtracji / uzdatniania wody. W naszej ofercie znajdziecie sprawdzone , najlepsze rozwiązania, dzięki którym będziecie mieli pewność, że woda którą zechcecie użyć lub spożyć będzie czysta i nie spowoduje zatrucia żołądkowego.\nHamaki i płachty biwakowe Lesovik Outdoor Hammocks\nNaszą ofertę hamaków i tarpów wzbogaciliśmy o produkty polskiej firmy Lesovik Outdoor Hammocks. Produkty Lesovik-a cechuje przede wszystkim ogromna dbałość o jakość, detale oraz praktyczność. Hamaki Lesovika są produkowane z materiałów przygotowanych na specjalne zamówienie i spełniających wyśrubowane parametry użytkowe określone przez producenta.\nHamaki & Tarpy DD Hammocks\nW naszej ofercie pojawiły się popularne hamaki i tarpy firmy DD Hammocks, brytyjskiego producenta, która od wielu lat zajmuje się wytwarzaniem wysokiej jakości hamaków, płacht biwakowych oraz innego sprzętu outdoorowego. Flagowe produkty DD Hammocks to hamak Frontline oraz płachta biwakowa (tarp) o wielkości 3x3 m, które tworzą niezwykle udany zestaw wyprawowy, który sprawdzi się w każdych warunkach.\nHultafors - ręcznie kute siekiery\nHultafors to szwedzki producent wysokiej klasy narzędzi. Hultafors produkuje siekiery od ponad trzech stuleci opierając się na tradycyjnych metodach. Siekiery są tutaj kute ręcznie z twardej stali węglowej dzięki czemu ich wytrzymałość oraz jakość zadowoli nawet najbardziej wymagających użytkowników.\nZIP Military Fuel to bardzo wydajne, lekkie, wodoodporne paliwo stałe stworzone specjalnie na potrzeby brytyjskiej armii. Paliwo nie wydziela dymu oraz substancji toksycznych podczas spalania. Można je stosować w pomieszczeniach zamkniętych, a w terenie mamy pewność, że nie zwrócimy na siebie większej uwagi przez dym.\nKrzesiwa i naczynia turystyczne Light My Fire\nLight My Fire to szwedzki producent wysokiej klasy naczyń turystycznych oraz ekwipunku, który wiąże się z rozpalaniem ognia na świeżym powietrzu. Krzesiwa FireSteel zna zapewne każdy miłośnik survivalu, bo przecież to LMF wyprodukował te niezawodne krzesiwa na potrzeby szwedzkiego Departamentu Obrony.\nW naszej ofercie znajdziecie bardzo duży wybór noży firmy Mora of Sweden. Cechą charakterystyczną noży Mora jest ich praktyczność oraz bardzo dobra jakość, a wszystko to za przystępną cenę. Noże Mora od wielu lat cieszą się niesłabnącą popularnością wśród wszystkich miłośników ...\nZ przyjemnością informujemy, że uruchomiliśmy nowe sposoby płatności za zamówienia w naszym sklepie. Obecnie oprócz standardowej płatności przelewem bankowym możesz także dokonywać szybkich płatności za pomocą serwisów PayU oraz PayPal.


Aqua Lublin jubilatem MOSiRu - Lubelska.tv\nAqua Lublin jubilatem MOSiRu\nOkrągły rok kompleks basenów Aqua Lublin stoi otworem przed mieszkańcami Lublina. 15 i 16 października szereg atrakcji umożliwił odwiedzającym uhonorowanie tego zacnego wydarzenia.\nZjawiskowym momentem dwudniowego okresu celebracji urodzin Aqua Lublin okazał się pokaz laserowy. Fenomenalne pokazy światła, które oświetliły basen olimpijski pozwoliły dostrzec Aqua Lublin w trójwymiarowym projekcie.\nAqua Lublin to niezwykły obiekt, który przez 365 dni przyciągnął ponad 400 tysięcy mieszkańców Lubelszczyzny. Poza basenami, Aqua Lublin oferuje różnego rodzaju atrakcje, które pozwalają spędzić jesień a następnie zimę w iście tropikalnych warunkach.\nDZIEWCZYNKA Z EMOCJAMI premiera w Teatrze Andersena\nDziewczynka usiadła pod murem. Skuliła się, aby się rozgrzać, zapaliła jedną zapałkę. W jej płomieniu pojawił się piec, którego ciepło rozgrzało ją, ale wkrótce wraz ze zgaśnięciem…


Polska to kraj katolicki? Te badania rozwiewają wątpliwości! | Wrocław Nasze Miasto\nMateriał oryginalny: Polska to kraj katolicki? Te badania rozwiewają wątpliwości! - Dziennik Zachodni\nmonia 29.10.2019 08:05:01\nWszystkie mity o stworzeniu świata, katechizmy, biblie, listy świętych to zwykłe dyrdymały. Grecy też pisali mity i w nie wierzyli. Nikt tak naprawdę nie wie jak powstał świat, taka jest prawda.\nGość 29.10.2019 07:38:55\nNadzwyczajny Synod Amazoński zakończył się z przyjęciem rewolucyjnych zmian np. patriarchatu,celibatu , które powinny być podjęte co najmniej w okresie "Oświecenia" setki lat temu .Dzwonisz,pytasz się w Warszawie na Skwerze Wyszyńskiego w sekretariacie K.E.P a tam panowie sukienkowi nic nie wiedzą bo tak im dobrze , wygodnie gdy cenzura i ograniczony dostęp do informacji .Zupełnie jak 3 .08. 1976 kiedy premier PRL wręcza na jubileusz ks.bp. Wyszyńskiemu prezent a panowie sukienkowi z ambon po kościołach o prześladowaniach kleru ciągle bredzą.\nMistrz Świeckiej Ceremonii 29.10.2019 06:41:04\nPół wieku temu mówiono że Polska to kraj bloku wschodniego a większość Polaków to członkowie PZPR.\nx 24.12.2018 11:41:37\nMamy 21 wiek a ludzie dalej wierza w te zabobony, na szczescie mlode pokolenie dzieki szerokiemu dostepowi do informacji umie myslec samodzielnie i nie daje sobie wpoic przekonan swoich babc i dziadkow w starszego pana ktory wszystko stworzyl i obserwuje cie z kazdej strony w kazdym momencie. Za 100 lat chrzescijanstwo bedzie sie juz traktowac jako mitologie\nmyślący 23.12.2018 19:50:14\nAMEN-po twoim wpisie widzę że jesteś katolik!!!!\nAMEN 23.12.2018 19:12:14\nw islamie za niewiare byscie miel łeb rozwalony.\nAnonim 23.12.2018 19:10:37\nBardzo wierzący aż piszczy. Ci co pchają się do przodu poczują komunie i spowiedź to mają drugiego za śmiecia jak by czuli się na miejscu Boga.Poza tym na miejscu boga jest coraz bardziej banknot do tego stopnia ze małżeństwo przypomina usługę towarzyską. Wredne i złośliwe zachowanie wobec innych traktowanie przedmiotowo bliskich z pogardą to cechy najbardziej rozmodlonego katolika. Wydaje im się że sa bliżej Boga z tego powodu to trzeba wszystkich powyrzynać dookoła krzycząc kłócąc się a potem dziwić sie że ktoś z obronie własnej zadaje im bolesny cios\nhenryk 23.12.2018 18:27:07\nbolo kto to jest wg ciebie lewackie ścierwo-wytłumacz (jak czegos nie wiesz nie pisz głupot)\ndusza 23.12.2018 15:27:08\nMyślę, więc jestem - a, jak nie myślę - to mnie nie ma !\nAnonim 23.12.2018 14:36:18\nNa pewno wielu z Was nie uznaje Boga , ale w Polsce nie widzę KONDUKTÓW POGRZEBOWYCH z ORKIESTRĄ .Tylko prowadzi go jakiś kapłan .Takrze SAMI nie wiecie co piszecie .Taka jest PRAWDA .A czy BÓG jest czy komuś Go niema, a trzeba być tylko CZŁOWIEKIEM .\nAnonim 23.12.2018 12:15:01\nMoi drodzy antyteisci,człowiek mądry wie,że niewiele wie...Mówienie,że nauka udowadnia ,że "nie ma Boga",to jak upieranie się przez średniowiecznego świniopasa,przy zdaniu, że "nie da się rozmawiać z kimś z Paryża,będąc w Londynie.No chyba,że można wysłać gońca,bądź gołębia pocztowego".Przeszycie także pychą.:)\nAles mONdry :) 23.12.2018 12:00:12\nBo do piekła ani nieba zwłoki nie idą,może twoje pójdą,sądząc po inteligencji.\nA ! 23.12.2018 11:41:58\n:) - ze szpitala, choć zwłoki wracają !, a z nieba i piekła, kompletnie NIC !.Pozdrawiam głupiego !.\nBOLO 23.12.2018 11:39:23\nLEWACKIE SCIERWA mają TEMAT na CZASIE.\nCześć wygodni 23.12.2018 11:34:42\nPo co religia?Bez religii jest wygodniej,można podkładać świnie,żeby piąć się po szczeblach kariery,kraść,kłamać,religia przeszkadza w życiu.Jak będzie wojna to kościoły się zapełnia a wielu będzie zadawać pytanie:"jak Bóg mógł na to pozwolić?" A to tylko konsekwencją chciwości,chęci zabijania,etc,tzw "wolna wola człowieka i możliwość wyboru".proste


Bezbłędna płatność i wyjazd: oto walidacja parkowania J4M | HUB Parking PL\nBezbłędna płatność i wyjazd: oto walidacja parkowania J4M\nDla operatorów obiektów kompleksowych, wielofunkcyjnych i handlowych zarządzanie wszystkimi walidacjami parkingowymi z jednego źródła to opcja, która pozwala wykorzystać nowe potencjalne zasoby i otwiera możliwości synergii biznesowej.\nMniejsze firmy skupione wokół miejsc turystycznych, takie jak pensjonaty, restauracje i bistrots mogą również skorzystać ze scentralizowanego, prostego sposobu świadczenia usług o wartości dodanej dla swoich gości.\nDzięki aplikacji J4M Merchant, wszystko jest pod kontrolą, poprzez komputer stacjonarny i/lub urządzenia przenośne. W jaki sposób?\nPersonel firmy po prostu skanuje numer identyfikacyjny biletu parkingowego, kody kreskowe i bilety cyfrowe za pomocą kamery wbudowanej w urządzenie i w czasie rzeczywistym stosuje żądaną zniżkę za opłatę parkingową.\nWalidacje można zaplanować z wyprzedzeniem i skonfigurować zgodnie z potrzebami handlowców: według czasu, procentu, godziny, tak aby spełnić różne wymagania zainteresowanych firm. Dokładne raportowanie jest możliwe dzięki systemowi JMS Janus Management System, który jest bramą do podejmowania świadomych decyzji dotyczących systemów walidacji.\nKierowcy są zachwyceni, gdy mogą szybko i łatwo uzyskać walidację parkingu! Zwłaszcza, gdy walidacja odbywa się bez użycia papieru, a więc nie ma ryzyka zgubienia voucherów lub gromadzenia papierowych biletów i paragonów. W czasach takich jak obecne, gdy obawy o zdrowie są nadal dość wysokie, takie zatwierdzanie parkowania jest postrzegane jako jeszcze bardziej wartościowe.\nAplikacja J4M jest dostępna dla handlowców i operatorów, w systemach iOS i Android. Przeczytaj więcej na tej stronie\n← HUB supports Hart... JMS, Jupiter i go... →


Kup philipp plein woman online - Kup philipp plein woman ze zniżką na AliExpress\nGorące promocje na philipp plein woman\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii philipp plein woman, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii philipp plein woman bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii philipp plein woman masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii philipp plein woman? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii philipp plein woman w jednej z najlepszych cen online.\nz kolekcji marki philipp plein t shirt\nz kolekcji marki philipp plein\ngucci t koszula kobiety\nobcas t shirt\nmistrz umysłu czaszka\ncoque z kolekcji marki philipp plein\nphillip plein t shirt


Bez kategorii | Dorota Kozińska: Opera całkiem seria | Strona 3\nKtóry krytyk bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem. Każdemu z nas zdarza się pisać o artystach, których zna osobiście, a nawet takich, z którymi się przyjaźni. Są to jednak sytuacje, których staramy się unikać. Przez ostrożność niedochwalimy – i łatwo znajomego skrzywdzić. Z sympatii przechwalimy – i zaraz się na nas rzucą, że nie jesteśmy obiektywni. Trudno zachować bezstronność, zwłaszcza gdy o artyście wie się zbyt dużo i ulega pokusie utożsamiania go z tą dziwną, baśniową istotą, w którą zmienia się na scenie lub estradzie. Wtedy właśnie znajomość przeszkadza. Ale czasem trudno się oprzeć…\nJakiś czas temu Magdalena Romańska pisała w magazynie „MWM” o znakomitej książce Charlesa Barbera Corresponding with Carlos. Ta niezwykła biografia jest plonem kilkunastoletniej korespondencji zagorzałego wielbiciela z tytanem XX-wiecznej dyrygentury. Barber, skromny student Uniwersytetu Stanforda, zamarzył sobie w swej naiwności, że zostanie uczniem Carlosa Kleibera. Choć życzliwi próbowali go zniechęcić, choć tłumaczyli jak komu dobremu, że Kleiber nie przyjmuje studentów, nie odpisuje na listy, nie odbiera telefonów i w ogóle nie życzy sobie kontaktów z kimkolwiek poza wąskim gronem przyjaciół i osobiście dobranych współpracowników, usiadł do biurka, starannie sformułował swoje wyznanie wiary i miłości, po czym zdeponował je w siedzibie Columbia Artist Management i zaczął wyglądać odpowiedzi. Doczekał się po dwóch tygodniach. Odpowiedź była wprawdzie odmowna, ale przy okazji wyszło na jaw, że mistrz i niedoszły uczeń mają podobne zainteresowania, poczucie humoru i ogólne poglądy na świat. Bezczelna epistoła studenta dyrygentury stała się początkiem niezwykłej relacji, dzięki której dowiedzieliśmy się o Kleiberze-muzyku znacznie więcej niż z fachowych analiz i recenzji publikowanych przez krytyków roztropnie obserwujących maestra z dystansu.\n(tekst ukazał się także pod linkiem: http://mwm.nfm.wroclaw.pl/articles/469-basniowe-stworzenia na stronie miesięcznika „Muzyka w Mieście”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 20 października 2017 , przez Dorota Kozińska.\nSezon operowy ruszy wkrótce całą parą. Tu i ówdzie już ruszył. W ponurym zgiełku współczesnego świata umknęła nam rzecz niezwykła, o której jeszcze kilkanaście lat temu grzmiałyby wszystkie polskie gazety – jeśli nawet nie na pierwszych stronach, to z pewnością na kolumnie wiadomości kulturalnych. Antonio Pappano, od 2002 roku dyrektor muzyczny Royal Opera House w Londynie, od 2005 – Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, najstarszej nieprzerwanie funkcjonującej instytucji muzycznej w Europie, otworzył swój rzymski sezon trzema wykonaniami Króla Rogera Szymanowskiego – jednego z największych arcydzieł operowych XX wieku, które nawet do repertuaru rodzimych teatrów przebija się z trudem i najczęściej spada po kilku przedstawieniach. Pojechałam. Wysłuchałam. Kto zwyciężył?\nKról Roger – Szymanowskiego opera osobna, którą próbowano porównywać ze wszelkimi przejawami muzycznego modernizmu, z mizernym, jak dotąd, skutkiem – ruszyła w swą najsłynniejszą podróż w maju 2015 roku, po pierwszej inscenizacji na scenie Royal Opera House w Londynie. Spektakl pod batutą Antonia Pappano i w reżyserii Kaspera Holtena, zrealizowany we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza, wzbudził prawdziwą sensację, nie tylko wśród publiczności. Półtora roku później dotarł na antypody, do teatrów w Sydney i Melbourne, w całkiem innej obsadzie (poza Saimirem Pirgu w roli Pasterza), poprowadzony przez Andreę Molino, innego włoskiego kapelmistrza, związanego od lat z zespołami Opera Australia. „Dramat sycylijski” zyskał nowe życie: kilka miesięcy temu partytura tego arcydzieła trafiła znów na pulpit Pappano. Trzy półsceniczne wykonania Rogera otworzyły nowy sezon Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie – w największej, liczącej 2800 miejsc sali koncertowej kompleksu Parco della Musica, pod względem popularności ustępującego jedynie nowojorskiemu Lincoln Center.\nAutorem ogólnego założenia Parku jest Renzo Piano, laureat prestiżowej Nagrody Pritzkera, który zaprojektował kompleks na północ od historycznego centrum miasta, w pobliżu dawnej wioski olimpijskiej. Włoski architekt zapisał się w pamięci Europejczyków przede wszystkim jako twórca (wspólnie z Richardem Rogersem) późnomodernistycznego Centre Georges Pompidou, słynnej „rafinerii” sztuki współczesnej w Paryżu. W ostatnich latach wsławił się między innymi projektem londyńskiego wieżowca Shard London Bridge, najwyższej budowli na Wyspach Brytyjskich, wcześniej zaś – kontrowersyjnego planu zabudowy części placu Poczdamskiego w Berlinie. Parco della Musica wzbudza równie mieszane uczucia. Trzy oddzielne, choć połączone wspólnymi kuluarami sale koncertowe, wznoszone w latach 1995-2002 w modnym stylu „high-tech”, z zewnątrz przypominają bardziej kryte hale sportowe niż miejsca wydarzeń kulturalnych – być może przez bliskie sąsiedztwo Stadio Olimpico. Złośliwym kojarzą się ze zwiniętymi w kulkę pancernikami, gigantycznymi żółwiami, chrząszczami, a nawet kluskami ze stali. Wszyscy jednak przyznają, że kompleks znacznie lepiej prezentuje się w naturze niż na zdjęciach. Jest bardzo funkcjonalny, zaprojektowany z prawdziwym rozmachem, idealnie wpisuje się w okoliczną przestrzeń. Główna Sala Santa Cecilia – o powierzchni 30 tysięcy metrów kwadratowych – jest do dziś najokazalszym wnętrzem koncertowym w Europie. Za projekt akustyki odpowiada Jürgen Reinhold z monachijskiego biura Müller-BBM GmbH, którego ambicją było stworzenie sali wielofunkcyjnej, dopasowanej zarówno do odbioru symfoniki, jak muzyki kameralnej, oratoryjnej i współczesnej. Niezupełnie się udało: sala ma bardzo duży pogłos (powyżej 2,2 sekundy), który przyczynia się do sporych zniekształceń i opóźnień fali dźwiękowej. Przyznam, że po wysłuchaniu koncertowego wykonania Króla Rogera jestem w kropce. Nie mam pojęcia, w jakim stopniu za nieczytelność tekstu libretta i rozmazanie planów fakturalnych odpowiadają muzycy, w jakim zaś – kapryśna akustyka wnętrza.\nAntonio Pappano zakochał się w operze Szymanowskiego na zabój. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości: da się to odczuć w każdej wypowiedzi, widać to w każdym geście dyrygenta. Inna sprawa, że już podczas londyńskich spektakli rozwiał moje złudzenia, że w Królu Rogerze ujrzy przepiękną, lecz ślepą gałąź muzycznej ewolucji. Dosłuchał się w nim związków z twórczością Pucciniego, kolorystyki dźwiękowej rozwiniętej w duchu weryzmu, dosłownych odniesień do tradycji sycylijskiej. Co jednak dwa lata temu zafrapowało w Londynie, tym razem sprawiało wrażenie niepotrzebnie narzuconej maski stylistycznej. Zabrakło ostrych kontrastów między surowością chorału, impresjonizmem roboty orkiestrowej i niepokojącym ekspresjonizmem solowych partii wokalnych. Zabrakło dionizyjskiej „dzikości”: bachanalia wyładniały, orientalizujące melizmaty sprowadzono do roli czystych, pozbawionych zmysłowego żaru ozdobników.\nNajwiększe wątpliwości wzbudził Edgaras Montvidas jako Pasterz. Ten znakomity skądinąd tenor dysponuje głosem wybitnie lirycznym, który w ujęciu Pappano brzmiał chwilami jak śpiew anioła z niebios: z falsetowymi górami, jasną średnicą i odrobinę wycofanym dołem. Podobną postać wykreował w Londynie Pirgu, a Pasterz to przecież zmysłowy, uwodzicielski Dionizos, który usta ma „czerwone jak pęknięte jabłko granatu”, to przecież Wiktor Ruben z Iwaszkiewiczowskich Panien z Wilka. Trochę w tym winy samego kompozytora, który napisał tę partię na głos właściwie nieistniejący: dźwięczny tenor lirico-spinto z zadatkami na fach bohaterski. Łukasz Goliński nadspodziewanie dobrze poradził sobie z partią tytułową, choć z początku dała o sobie znać trema – nieunikniona w przypadku młodego śpiewaka przejmującego schedę po fenomenalnym Mariuszu Kwietniu. Jeśli mogę wtrącić swoje trzy grosze, warto jeszcze popracować nad dykcją – zmorą polskich wokalistów – i oprzeć się pokusie śpiewu na zbyt niskiej krtani, który sztucznie przyciemnia i tak przecież piękną barwę tego barytonu. Odrobinę rozczarowała Lauren Fagan w partii Roksany, odśpiewanej poprawnie, sopranem krągłym i pewnym intonacyjnie, ale niestety bez wyrazu. Znakomicie wypadł za to Kurt Azesberger (Edrisi), doświadczony tenor austriacki, którego nie mogłam się nachwalić po majowym wykonaniu Drabiny Jakubowej Schönberga na festiwalu NOSPR w Katowicach. Równie dobre wrażenia pozostawiła Helena Rasker w partii Diakonisy – rzadko zdarza się słyszeć śpiewaczkę tej klasy w roli, bądź co bądź, trzecioplanowej.\n(tekst ukazał się także pod linkiem: http://atorod.pl/?p=2442 na stronie „Upiór w operze”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 10 października 2017 , przez Dorota Kozińska.\nJako zapalona miłośniczka przyrody gorąco kibicowałam Stanisławowi Łubieńskiemu, którego książka Dwanaście srok za ogon znalazła się w finale 21. Nagrody Literackiej „Nike”. Szczęśliwie Autor opuścił szranki z nagrodą publiczności. Gratuluję z całego serca i teraz przyznam już z czystym sumieniem, że chwilami podczas lektury protestował i drzemiący we mnie redaktor, i przyczajony ornitolog-amator, i wcale nie ukryty mentor do spraw muzycznych. Choćby przy fragmencie o szpaku Mozarta, który nauczył się gwizdać jego Koncert fortepianowy KV 453 i rzekomo przetransponował go z tonacji G-dur do Gis-dur. Coś mi się tu nie zgadzało, i z ptasiego, i z muzycznego punktu widzenia. Sprawdziłam. Szpak niczego nie przetransponował. On Mozarta „poprawił”. W początkowym temacie Alegretta dodał fermatę na g w drugim takcie, a w trzecim zastąpił dźwięk g dźwiękiem gis. Tak przynajmniej wynika z fragmentu skreślonego przez samego kompozytora w zeszycie wydatków, tuż po zakupie szpaka (który, notabene, kosztował go 34 krajcary). No cóż. Ktoś nie doczytał, potem ktoś nie sprawdził – w gruncie rzeczy drobiazg, niewart roztrząsania, zwłaszcza że książkę czyta się jak kryminał. Czasem jednak ktoś nie doczyta i nie sprawdzi, a potem ogłasza Wielkie Odkrycie Naukowe – na podstawie fałszywych przesłanek. Tak właśnie było z pewną arią operową…\nPamiętają Państwo słynne pytanie do Radia Erewań? Czy to prawda, że na placu Ostrowskiego w Leningradzie rozdają samochody? Odpowiedź: owszem, prawda, ale nie na placu Ostrowskiego w Leningradzie, tylko na Placu Czerwonym w Moskwie, nie samochody, tylko rowery, i nie rozdają, tylko kradną. Ten stary dowcip przypomina mi się co rusz przy okazji lektury doniesień prasowych o przełomowych odkryciach naukowych, zwłaszcza w dziedzinie muzyki. W 2013 roku gruchnęła wieść o odnalezieniu zaginionej arii z opery Médée Cherubiniego. W sieci zaroiło się od artykułów o zespole dzielnych uczonych z Uniwersytetu Stanforda, którym wpierw udało się odcyfrować tekst kilku traktatów Archimedesowych oraz mów Hyperejdesa, zeskrobanych pieczołowicie przez pewnego mnicha z Jerozolimy, który zutylizował X-wieczny pergamin i nadpisał na nim teksty modlitw – potem zaś wykorzystać tę samą metodę w badaniach nad autografem Medei. W Palo Alto na południe od San Francisco działa jeden z największych na świecie ośrodków fizyki cząstek elementarnych: afiliowane przy wspomnianym Uniwersytecie Centrum Liniowego Akceleratora Stanforda (Stanford Linear Accelerator Center, w skrócie SLAC), wyposażone w akcelerator LINAC długości ponad trzech kilometrów. Z grubsza rzecz biorąc, akceleratory służą do rozpędzania i zderzania ze sobą cząstek. Można je wykorzystywać do celów tak wzniosłych, jak poszukiwanie bozonu Higgsa, jedynej cząstki, której brakuje do dowiedzenia standardowego modelu Wszechświata, można też wprząc je w znacznie bardziej przyziemną, choć równie chwalebną walkę z rakiem, stosując energię promieniowania jonizującego w miejscowym leczeniu nowotworów złośliwych. Promieniowanie generowane przez naładowane cząstki poruszające się z prędkością bliską prędkości światła charakteryzuje się ogromną jasnością, małą rozbieżnością wiązki, ciągłym rozkładem widma i wysokim stopniem polaryzacji. Wynika stąd kolejne praktyczne użycie akceleratorów, przede wszystkim do badania parametrów związków chemicznych.\n(tekst dostępny także pod linkiem: http://atorod.pl/?p=350 na stronie „Upiór w operze”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 2 października 2017 , przez Dorota Kozińska.\nJakiś czas temu podzieliłam się z Państwem niezwykłą historią Jo Clifford – librecistki, a wcześniej librecisty opery Jamesa MacMillana Inés de Castro. Patrzę i słucham, co się wokół dzieje, i pomyślałam sobie, że podzielę się także recenzją ze spektaklu Scottish Opera, mimo ze od premiery minęły już przeszło dwa lata. Dlaczego wracam do tekstu o utworze, który doczekał się zaledwie dwóch wystawień, i to w jednym teatrze? Między innymi dlatego, że Opera Szkocka właśnie tym przedstawieniem weszła w nowy etap działalności, przezwyciężywszy długoletni kryzys artystyczny i finansowy. Przede wszystkim jednak dlatego, że obrazy i wspomnienia dźwiękowe z Inés de Castro wciąż prześladują mnie po nocach. Tym częściej, im więcej czasu spędzam na lekturze wiadomości ze świata.\nTo była z pewnością najbardziej ryzykowna z moich dotychczasowych ekskursji. Wpaść do Edynburga jak po ogień, tylko po to, żeby posłuchać kilkorga ciekawych śpiewaków w operze Jamesa MacMillana, szkockiego kompozytora, którego muzyka była w Polsce grywana rzadko, a jeśli już, to spotykała się z niezbyt entuzjastycznym przyjęciem krytyki (mnie samej nie wyłączając, przyznaję bez bicia). I to jeszcze w jego debiutanckiej Inés de Castro, którą po prapremierze w 1996 roku na Festiwalu Edynburskim oceniono dość chłodno. W nowej inscenizacji Scottish Opera, teatru działającego od kilku lat na zasadach zdumiewających nawet dla polskiego krytyka – bez dyrektora muzycznego, bez własnego chóru i własnej orkiestry, grającego zaledwie przez czterdzieści kilka dni w roku.\nJeśli coś można zarzucić Inés de Castro, to tylko, że nie odpuszcza. Że nie daje słuchaczowi chwili wytchnienia, a próby rozładowania napięcia groteskowymi interludiami chóralnymi wzbudzają raczej irytację niż ulgę. Sceny z opery MacMillana będą mi się śniły po nocach. Nie od dziś wiadomo, że wojna jest mężczyzną. Dzięki twórcom szkockiego przedstawienia uzmysłowiłam sobie, jak bardzo nieszczęśliwym mężczyzną.\n(tekst ukazał się także pod linkiem: http://atorod.pl/?p=302 na stronie „Upiór w operze”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 23 września 2017 , przez Dorota Kozińska.\nDziś nie będzie o muzyce. Wróć, nieprawda. Będzie, tylko o muzyce nieoczywistej, na którą Polacy głuchną równie szybko, jak na mowę dźwięków. Nie jest też wykluczone, że ten króciutki szkic wyjaśni Państwu, dlaczego słucham trochę inaczej niż większość moich kolegów po fachu, a już z pewnością inaczej niż melomani. Otóż jestem córką wirtuoza liter, który przy okazji był człowiekiem niezwykle muzykalnym. Nie chciał, żebym poszła w jego ślady, to poświęciłam się sztuce, bądź co bądź, pokrewnej. Tak, to ten pan z papierosem, ze zdjęcia na okładce znakomitej książki Agaty Szydłowskiej i Mariana Misiaka (kto ciekaw, link tu: https://www.karakter.pl/ksiazki/paneuropa-kometa-hel).\nA tu garść moich refleksji.\nMój pierwszy telefon komórkowy był wielki, ciężki i używał wyłącznie majuskuły. Szczerze mówiąc, nie miałam o tym pojęcia aż do dnia, kiedy dostałam jakiś dziwny komunikat, który po konsultacji z wielbicielami nowinek technicznych okazał się wiadomością tekstową. Cóż było robić: skontaktowałam się z operatorem mojej sieci, który nie bez kłopotu uruchomił funkcję porozumiewania się za pośrednictwem SMS-ów, po czym wysłałam odpowiedź. Wielkimi literami. Konwersacja ruszyła. Kilka dni później nastąpił pierwszy poważny kryzys w świeżo zadzierzgniętej znajomości. „Dlaczego na mnie krzyczysz?”, odczytałam na ekranie wyświetlacza. Nieporozumienie trzeba było wyjaśnić twarzą w twarz. Okazało się, że mój rozmówca dysponuje nowszym modelem aparatu, który potrafił już rozróżniać wielkie i małe litery. SMS-y słane z wysłużonego Sagema interpretował jako stek impertynencji i aroganckich pokrzykiwań, niezłagodzonych żadnymi emotikonami, których używali tylko najbardziej radykalni awangardyści technologii komórkowej.\nIncydent skończył się kupnem nowocześniejszej komórki i podróżą sentymentalną w szczenięce lata, spędzone w pracowni mojego ojca, przez wielu uważanego także za ojca powojennej szkoły polskiej typografii. Kompozytora tekstu, który grał światłem między literami tak samo, jak Cage grał ciszą – regulował odstępy w składzie ręcznym paskami papieru, bo światła jednopunktowe były dla niego za szerokie. Który wiedział, że co najmniej od czasu rewolucji typograficznej w końcu XIX wieku druk jest medium nie tylko widzialnym, ale i słyszalnym, przemawiającym własnym, odrębnym głosem: w poezji dadaistów, w nagłówkach prasowych, w afiszach teatralnych, w awangardowych kolażach. Tekst widziany w druku rezonuje w mózgu odbiorcy, przemawia doń, śpiewa i krzyczy podobnie jak nowy, niewykonany jeszcze utwór rozbrzmiewa z kart partytury. Żeby więc krzyknąć do czytelnika albo mu szepnąć na ucho, trzeba wziąć pod uwagę fizjologię i psychoneurologię widzenia, zmienić czcionkę, literę lub symbol w swoistą protezę zjawiska akustycznego.\nTypografia to bardzo trudne rzemiosło, wciąż jednak rzemiosło – jeśli potraktować ją w kategoriach sztuki czysto wizualnej, stanie się równie niekomunikatywna, jak przypadkowy szkic na pięciolinii, nabazgrany przez kompozytora pod pretekstem radykalnego odejścia od tradycyjnej notacji w stronę partytury graficznej. Nic na to nie poradzimy, że mózg kojarzy szeryfowy krój pisma z pełną autorytetu godnością, bezszeryfową Helveticę albo Ariala – z przekazem jasnym i obiektywnym, kroje kaligraficzne zaś – z kobiecą czułością i elegancją. Że mieszanie fontów wprowadza nieznośny szum informacyjny. Że niektóre karaktery nadają się wyłącznie na nagłówki i nie można nimi składać tekstu, bo ich walor wizualny ułatwia wprawdzie przyciągnięcie uwagi odbiorcy, utrudnia jednak wniknięcie w treść przekazu.\nNic dziwnego, że najdobitniejszym nośnikiem paratekstu – ciszy, hałasu i szumów tła – stało się liternictwo w komiksie i powieści graficznej, gatunkach łączących tekst pisany z obrazem traktowanym trochę jak w narracji filmowej, z zastosowaniem technik kadrowania, montażu, zamrażania akcji, prowadzenia dialogów w planie amerykańskim. „Typografia” komiksu jest z założenia luźniejsza, autor operuje bowiem nie tyle gotowym fontem, co ręcznie, na bieżąco obrabianym krojem pisma, który pozwala mu oddać każdy szczegół towarzyszącego opowieści pejzażu akustycznego. Sugestię dźwięku można też przekazać obrazem, na przykład artystycznie przetworzonym schematem rozchodzącej się fali albo plamą jaskrawego koloru, która w wyobraźni czytelnika przełoży się na gromkie fortissimo. Scenarzyści komiksów operują nadzwyczaj bogatym arsenałem onomatopei, często skojarzonym z konkretną formą: odmiennym dla mangi, comic strips, komiksu steampunkowego bądź powieści graficznej.\nMiałam przyjemność tłumaczyć pierwszy tom Kanonu graficznego – komiksowej antologii arcydzieł literatury pod redakcją Russa Kicka, który każdą z pozycji zlecił do zilustrowania innemu artyście. Jakkolwiek oceniać ten album jako całość, bezsprzecznym walorem większości ujęć jest muzyczność tekstu i obrazu. Od skatologicznych onomatopei w rubasznym komiksie o Gilgameszu, poprzez malowanie aury dźwiękowej kontrastem barw (Medea Tori McKenny) albo kakofonię pisma hebrajskiego w zestawieniu z alfabetem łacińskim (Księga Estery J.T. Walkmana), aż po perełki dźwiękonaśladowcze w Kobiecie o dwóch piczkach z Księgi tysiąca i jednej nocy w wersji Vicky Nerino, gdzie tłumaczenia trzeba było zgrać nie tylko z frazą, ale i z mimiką bohaterów („ożeż w mordemmm…”). Tyleż było przy tym pracy dla mnie, jak dla „przekładających” komiksy na polski grafików, którzy musieli dokładać wszelkich starań, by nie zgubić rytmu zapisu, zmieścić tekst w dymku, równie przekonująco zniekształcić litery, żeby zawibrowały, wrzasnęły, gruchnęły albo zamilkły także i w naszym języku.\nI tak sobie myślę, że nie tylko powieść graficzna powinna brzmieć jak symfonia, kameralistyka spektralna bądź muzyka ciszy. Tak samo trzeba pisać wiersze, powieści i recenzje z koncertów. Niech tekst zredagują później ludzie, którzy go nie tylko zrozumieją, ale też zobaczą, usłyszą i poczują. Niech grafik się za tekstem ukryje i pomoże mu przemówić pełnym głosem, zamiast go tłamsić nadmiarem inwencji. Niech poucza Garamond, niechaj Arial śpiewa, niech szepcze Futura.\n(tekst dostępny także pod linkiem: http://www.glissando.pl/tekst/spiew-sanserifa/ na stronie magazynu „Glissando”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 31 sierpnia 2017 , przez Dorota Kozińska.\nSkoro już wszyscy się we wszystkim pogubili, to z wrodzonej przekory zamieszczę dziś post o wiedzy tajemnej. Mój skromny głos w sporze o symbolikę tonacji muzycznych, która zdaniem wielu jest równie zwodnicza, jak symbolika znaków zodiaku, a wszelkie próby powiązania jej z fizjologiczną reakcją mózgu na muzykę są równie bezzasadne, jak wmawianie naiwnym, że pod znakiem Ryb rodzą się same nadwrażliwe pięknoduchy. Rzecz jasna, wiele zależy od specyficznych uwarunkowań kulturowych i nieuchronnych zmian w modelu słyszenia, ale…\nPytają z niedowierzaniem: a to naprawdę ma jakieś znaczenie? Bo że dur wesoły, a moll smutny, to wiemy. Że jak? Dur też może być smutny? Ciekawe. No ale przecież większość ludzi nie ma słuchu absolutnego, to skąd mają wiedzieć, jaka to tonacja? Nie bardzo chce nam się wierzyć, że ten Des-dur w pierwszym akcie Jenufy naprawdę coś znaczy. To chyba przypadek, że w Zamku Sinobrodego Bartók użył dwóch skrajnie odległych tonacji Fis-dur i C-dur. Ciemność i światło? Męskość i kobiecość? E tam, przesada, do wszystkiego musicie dorobić ideologię.\nPodczas jednego z „Płytowych Trybunałów Dwójki” już byłam skłonna przyznać rację wątpiącym melomanom. Niemalże daliśmy się przekonać jednemu z jurorów, że kameraliści z dawnych nagrań nie tyle próbują podkreślić kompozytorskie manipulacje materiałem tonalnym, ile po prostu fałszują. Zaczęłam tracić zaufanie do własnego ucha, bo właśnie tam, gdzie wszystkie równomiernie temperowane dźwięki zgadzały się z wzorcową częstotliwością drgań kamertonu, coś mi nie stroiło, kłóciło się z logiką przebiegu muzycznego. Gdyby nie wielogodzinne rozmowy z Kacprem Miklaszewskim, niestrudzonym orędownikiem symboliki tonacji i barw poszczególnych instrumentów, pogubiłabym się ze szczętem.\nChristian Friedrich Daniel Schubart, niemiecki poeta okresu Sturm und Drang, kompozytor i organista, dyrektor muzyczny teatru w Stuttgarcie, tak precyzyjnie powiązał konkretne tonacje z afektami, że dziś aż trudno uwierzyć, by twórcy nie czuli się skrępowani tym sztywnym schematem. Sęk jednak w tym, że Schubart tego schematu nie wymyślił: on tylko usystematyzował pewne reguły rządzące zachodnioeuropejską kulturą muzyczną co najmniej od wczesnego baroku. Opisy zawarte w jego fundamentalnym traktacie Ideen zur einer Ästhetik der Tonkunst są tyleż obszerne, co zdumiewająco dokładne. W tonacji Des-dur kryje się pożądanie graniczące z rozpaczą albo ekstazą; nie sposób nią oddać radosnego śmiechu, najwyżej pełen zachwytu uśmiech zakochanego; można w niej zapłakać, trudniej już lamentować wniebogłosy. To zdradliwa tonacja – kompozytorzy powinni mieć to na uwadze i wyrażać za jej pomocą uczucia naprawdę niezwykłe, przypisywać ją bohaterom o dobitnych cechach charakteru. Dis-moll: tonacja udręki, dojmującego bólu i desperacji, symbol najciemniejszych stron ludzkiej egzystencji, ewokuje atmosferę strachu i zwątpienia, odzwierciedla beznadziejne porywy serca. Gdyby duchy miały dar słowa, z pewnością mówiłyby w dis-moll.\nKażda z tonacji inaczej „układa się” w ludzkiej krtani, inaczej brzmi w wiolonczelach niż w trąbkach, osadzone w niej melodie i współbrzmienia skrzą się odmiennymi barwami. Nie chodzi o to, by tonację rozpoznać, zidentyfikowawszy bezbłędnie rodzaj i liczbę znaków przykluczowych. Chodzi o to, by ją umiejscowić na tle otaczającego pejzażu dźwiękowego, zrozumieć wewnętrzne zależności w obrębie systemu dur-moll. Wymaga to czasem wieloletniego obycia z salą koncertową (niekoniecznie słuchu absolutnego), niepomiernie jednak zwiększa przyjemność obcowania z dziełami dawnych i całkiem niedawnych mistrzów. Uzmysławia, że Beethoven z rozmysłem obdarzył swojego Florestana „niewokalną” tonacją As-dur – kojarzoną z lochem, zgnilizną i spokojną rezygnacją; że reżyser Werner Herzog podobnie z rozmysłem powiązał Stroszka, ulicznego grajka, który większość życia spędził w więzieniu, z dźwiękami Beethovenowskiej Sonaty fortepianowej As-dur op. 110. Zrozumienie tych zależności pozwala docenić kunszt muzyków, którzy świadomie bądź instynktownie włączają się w grę materiałem tonalnym w utworach Wagnera, Bartóka albo Ryszarda Straussa. Ułatwia analizę aury brzmieniowej w dziełach niektórych kompozytorów współczesnych, którzy odeszli wprawdzie od systemu dur-moll, nie rezygnują jednak z odniesień tonalnych – dla przykładu wystarczy przywołać twórczość Pawła Szymańskiego.\nWybraliśmy się na kolację ze znajomym instrumentalistą, który podobnie jak ja nie może się nadziwić, że sztuczny podział na muzykę tonalną i muzykę modalną zakorzenił się tak głęboko w dzisiejszym sposobie myślenia o naszej najulubieńszej ze sztuk. Racząc się domowym winem z karafki i rwąc na kawałki rozłożystą pizzę, gderaliśmy, że jedno drugiego nie wyklucza, choć w systemach harmonicznych melodia zasadniczo wynika ze struktury współbrzmień, w modalnych zaś ewentualne współbrzmienia wynikają z ruchu melodycznego. Mądrzyliśmy się bez opamiętania, przechwalaliśmy się wybitnym słuchem, znajomością symboliki tonacji, umiejętnością analizy akordów i rozróżniania mikrointerwałów, jakich na żadnej klawiaturze nie uświadczysz. Kiedy ego napęczniało nam już do rozmiarów balonu na ogrzane powietrze, znów naszły mnie wątpliwości. A jeśli dawni teoretycy istotnie dorobili ideologię do tych wszystkich Fis-durów i dis-molli, a myśmy ulegli sugestiom?\nZgarnęłam z talerza ostatnie okruszki i spytałam kolegę znienacka, jaką przypisałby mi tonację. „D-moll” – odparł bez wahania. Sceptyczna część mojej natury nie dawała za wygraną. „Terefere, zna cię nie od dziś i poszedł po linii najmniejszego oporu. Czyta twoje teksty, wie, że masz skłonność do nostalgii i melancholii, to co miał powiedzieć? D-moll, smętna, miękka, żeńska tonacja, piekło, chandra, śmierć, te rzeczy. Nic szczególnego”. Sęk w tym, że d-moll idealnie „siedzi” w skali mojego głosu, naturalnie wchodzi w więzadła, zaciera różnice między śpiewem a mową. Niech sobie będzie najsmutniejszą tonacją świata, ale do mnie pasuje, nie mniej niż do lutni, gitary i skrzypiec. Mówi o mnie wszystko, jak Fis-dur o Sinobrodym.\n(tekst dostępny także pod linkiem: http://mwm.nfm.wroclaw.pl/articles/424-jaka-jestes-tonacja na stronie miesięcznika „Muzyka w Mieście”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 9 sierpnia 2017 , przez Dorota Kozińska.\nZaprzątnięci własnymi sprawami, chyba trochę zbagatelizowaliśmy kolejną decyzję prezydenta Stanów Zjednoczonych, który we środę ogłosił na Twitterze, że rząd USA nie zezwoli osobom transpłciowym na służbę w armii amerykańskiej – w jakimkolwiek charakterze. Może przypomnijmy, że pół roku temu Trump unieważnił dyrektywę Obamy, zobowiązującą szkoły do zapewnienia transseksualnym uczniom swobody wyboru toalety. Dlaczego o tym piszę? Między innymi dlatego, że mam wśród przyjaciół osoby transpłciowe i zdaję sobie sprawę z ich dramatów. Między innymi dlatego, że dwa lata temu byłam w Scottish Opera na przedstawieniu, które zyskało całkiem nową postać wskutek powikłanych losów autora libretta.\nFot. Ken Dundas.\nNie ma w tym dramacie postaci jednoznacznych. Olivia Fuchs podkreśliła to jeszcze dobitniej, wzbudzając w widzach współczucie dla najgorszego łotra, z drugiej zaś strony siejąc ziarno zwątpienia w intencje nieszczęsnych kochanków. Pacheco mści się na Inés za śmierć własnej matki, która zginęła z rąk jej pobratymców. A przecież w ostatniej chwili powstrzymuje swoich popleczników przed zbiorowym gwałtem na „obcej” – żeby skazanej na śmierć oszczędzić przynajmniej tego upodlenia. Kiedy królewicz Pedro idzie na wojnę z rozkazu ojca, zamiast czułego pożegnania brutalnie odtrąca Inés – w imię wyższej racji stanu. Brawurowa scena szaleństwa infantki Blanki – bezpłodnej, niekochanej, ogarniętej ślepą zazdrością – przywodzi na myśl ogólniejszą refleksję nad ceną, jaką musi ponieść każda kobieta u władzy. Jedyną postacią, która wnosi smutny spokój w ten potworny chaos, jest Kathleen Wilkinson w podwójnej roli Niani i Starej Kobiety (figura opiekuńczej Śmierci, kładącej kres doczesnym cierpieniom bohaterów).\n(tekst dostępny także pod linkiem: http://www.teatr-pismo.pl/przeglad/1099/opera_zmienia_plec/ na stronie miesięcznika „Teatr”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 30 lipca 2017 , przez Dorota Kozińska.\nAnioły bez przebaczenia\nJa wiem, że dziś wszyscy o czymś innym. Do pewnego momentu ja też. Ale już dość, wracam do swoich baranów, przeglądam archiwa i wyciągam z nich – specjalnie dla Państwa – recenzję z przedstawienia, które za kilka miesięcy od dziś być może nie miałoby szans ujrzeć światła dziennego w Polsce. A jeśli nawet, to większość krytyków pisałaby o nim zdrętwiała ze strachu, że ocenzurują, wyrzucą z pracy, zamkną portal internetowy albo wytoczą proces o cokolwiek. Proszę mieć to na względzie i walczyć dalej o naszą wolność, choćby nie wiem jak trudną.\nAnioły w Ameryce nie są sztuką o początkach epidemii AIDS w Stanach Zjednoczonych. Podobnie jak Czarodziejska góra nie jest powieścią o śmiertelnym żniwie, jakie na przełomie XIX i XX wieku zbierała w Europie gruźlica. Dramat Tony’ego Kushnera nawiązuje do nieco już przebrzmiałej figury choroby jako zwierciadła systemu, metafory krzywdzących wyobrażeń społecznych, symbolu wzbudzającej trwogę obcości. AIDS jest w Aniołach… zaledwie pretekstem, rusztowaniem, na którym Kushner zbudował znacznie donioślejszą narrację: opowieść o wielorakiej naturze ludzkich emocji, o duchowości i religii w dobie tryumfu gospodarki rynkowej i schyłku manichejskiej wizji świata rozpiętego między dobrem a złem, o degradacji środowiska naturalnego, o problemach nowej wędrówki ludów, o walce płci, prześladowaniach mniejszości seksualnych, emancypacji wykluczonych i – last but not least – o śmierci i wciąż niezgłębionej tajemnicy zaświatów. Przy tym w gruncie rzeczy opowieść dość hermetyczną dla odbiorcy z drugiej strony oceanu, opartą na recyklingu przetrwałego amerykańskiego mitu, z którego elementów Kushner składa tożsamość narodu niejako od nowa, i to na kilku poziomach naraz. Kushnerowski post-Amerykanin jest zwierzęciem politycznym, stworzeniem wielorasowym, o niejednoznacznej płci kulturowej, które w obliczu nieuchronnych przemian musi zredefiniować swój status społeczny, znaleźć własny, skuteczny sposób na funkcjonowanie w ponowoczesnej wspólnocie. Stąd mnogość wątków, epickie rozmiary dzieła, konieczność wcielania się przez aktorów w kilka postaci naraz: bohaterów odmiennej płci i wyznania, czasem też istoty anielskie, przybywające z innego porządku rzeczywistości.\nSztuka Kushnera (a właściwie dwie sztuki: Millennium Approaches i Perestroika, które można też inscenizować oddzielnie) doczekała się kilku adaptacji, między innymi filmowej, w postaci słynnego sześcioodcinkowego serialu w reżyserii Mike’a Nicholsa, ze scenariuszem samego dramatopisarza. Peter Eötvös, znany w Polsce między innymi jako autor Lady Sarashiny, doskonale przyjętej po wystawieniu w TW – ON, skorzystał z zaproszenia paryskiego Théâtre du Châtelet i ujął dramat, pierwotnie blisko siedmiogodzinny, w skondensowaną formę operową. Opracowanie libretta powierzył swojej żonie Marii Mezei, która „streściła” Anioły… zgodnie z sugestią kompozytora: „nie skupiam się na aspektach politycznych, staram się raczej podkreślić skomplikowane relacje między postaciami, dramatyzm i napięcie budowane przez bardzo wyrazisty, mocny język sztuki, a także nastrój wszechobecnej halucynacji”. Eötvös podszedł do materii dzieła sumiennie, zostawiając sobie jednak szeroki margines swobody twórczej: pojechał do Nowego Jorku, odwiedził kilka miejsc, które zainspirowały Kushnera, nawiązał kontakt z paroma gwiazdami sceny gejowskiej, w swoich muzycznych wizjach anielskich nawiązał jednak przede wszystkim do własnych doświadczeń kompozytorskich i wielu lat współpracy z zespołem Karlheinza Stockhausena. Powstała opera swoiście hybrydowa: z odniesieniami do musicali Sondheima i klasyków amerykańskiego rocka, z wyrazistymi partiami solowymi wplecionymi już to w misterną, spektralną z ducha tkankę orkiestrową, już to w elektronikę z elementami muzyki konkretnej. Zamiast „opowiadać” treść sztuki, Eötvös stworzył muzyczną ewokację epoki, w której Kushner pisał swój dramat. Z jego wizji umknęły nie tylko aluzje polityczne, ale też kilka bardziej poetyckich, „lirycznych” obrazów Kushnera, między innymi słynna zasypana śniegiem Antarktyda z narkotycznego snu Harper, sfrustrowanej żony niepogodzonego ze swym homoseksualizmem mormona Josepha Pitta. Została sugestywna, naładowana emocjami zapowiedź nadciągającej apokalipsy – oddana z iście operową przesadą, w zgodzie z nastrojem tamtych „okrutnych czasów”, w których ludzie doświadczali „rzeczy jeszcze straszliwszych” niż plaga AIDS.\nFot. Kris Ćwik.\nOpera Eötvösa odniosła ogromny sukces na paryskiej prapremierze w 2004 roku, zdyskontowany szeregiem kolejnych inscenizacji po obu stronach oceanu. Do Polski zawitała po raz pierwszy w wykonaniu koncertowym, w ramach II Festiwalu Opery Współczesnej we Wrocławiu. W 2014 roku zobaczyliśmy ją w pełnej wersji scenicznej, przygotowanej przez węgierskiego reżysera Andrása Almási-Totha, który współpracował z Eötvösem już wcześniej, między innymi przy As I Crossed a Bridge of Dreams i Radamesie. Wrocławskie Anioły… rozegrał w ujednoliconej przestrzeni, gdzie poszczególne plany „wżerały się” w siebie z intensywnością halucynacyjnych wizji protagonistów: sypialnia Priora Waltera sąsiadowała z biurkiem w kancelarii prawniczej Roya Cohna, stylizowane na broadwayowskie musicale zaświaty pojawiały się i znikały za złocistą kotarą w nowojorskim apartamencie, przeszkloną windą podróżowali żywi, umarli i anioły. Almási-Toth oparł się pokusie dosłowności w przedstawianiu choroby i rysowaniu intymnych relacji między bohaterami: szczęśliwie obyło się bez golizny, płynów ustrojowych i sugestywnych obrazów rozkładu za życia. Niestety, reżyser odbił sobie w scenach z duchami, które z bliżej nieokreślonych przyczyn wystylizował na zombie z trzeciorzędnych horrorów, niwecząc wszelkie napięcie dramatyczne, zawarte przecież nie tylko w tekście, ale i w samej narracji muzycznej. Stworzenie nastroju „wszechobecnej halucynacji” wymaga umiejętnego zatarcia granic między światem a zaświatami: w Aniołach… martwi są niejednokrotnie bardziej krwiści i „organiczni” niż nieszczęśnicy umarli za życia, zasklepieni w całunie własnych kłamstw, uprzedzeń i podłości. To cyniczny koniunkturalista Roy Cohn skazał się na śmierć, wydając wyrok na Ethel Rosenberg, mimo że prokuratura nie znalazła wystarczającej liczby dowodów, by oskarżyć ją o szpiegostwo. Jeśli ktoś z nich dwojga zachował zdolność empatii, to właśnie Ethel. Royem powoduje zwierzęcy instynkt strachu przed śmiercią. Własną, niczyją inną. Śmiercią zajadłego homofoba na AIDS, „grzeszną” chorobę homoseksualistów.\nNiewykluczone, że w niektórych epizodach zawinił też brak umiejętności aktorskich. W międzynarodowej obsadzie bez trudu dało się wskazać śpiewaków polskich, którzy poza jednym, chwalebnym wyjątkiem – kontratenora Łukasza Dulewicza (Belize, Mr Lies, Kobieta, Anioł Afryka) – wyróżniali się fatalną dykcją i nieudolnym gestem scenicznym. Szkoda tym większa, że kilkorgu z nich, zwłaszcza Aleksandrze Kubas-Kruk (Anioł, Głos), udało się stworzyć wyśmienite kreacje wokalne, w pełni zasłużenie nagrodzone rzęsistymi brawami wrocławskiej publiczności. Z gości zagranicznych na najgorętszą owację (której nie było, przynajmniej na drugim przedstawieniu) zasłużył fenomenalny amerykański baryton David Adam Moore, od kilku inscenizacji święcący triumfy w głównej partii Priora Waltera, doskonały aktorsko, ujmujący muzykalnością i kulturą śpiewu. Pod względem muzycznym spektakl stał na bardzo wysokim poziomie, wyegzekwowanym ręką samego kompozytora, po premierze zastąpionego przez niemieckiego dyrygenta Christiana Schumanna.\nAnioły w Ameryce są jednym z najwyżej cenionych dzieł Eötvösa. A jednak coś mi w tej operze zgrzyta. Spod przyciętych wątków sztuki Kushnera przeziera gruba fastryga. Konstrukcja się chwieje, narracja grzęźnie na mieliznach niedopowiedzeń i niekonsekwencji. Brakuje sceny zapadającej w pamięć do końca życia, oddającej sprawiedliwość najważniejszemu przesłaniu Kushnerowskiego dramatu: że istotą miłości, tej właśnie miłości, która daje nadzieję, jest przebaczenie. Pominiętej przez librecistkę sceny, w której Louis Ironson, wiarołomny partner Priora, na prośbę Belize recytuje kadisz za zmarłego Cohna, a zapomniane słowa podpowiada mu duch Ethel, wysłanej przez tegoż Cohna na krzesło elektryczne. I oboje, najpierw Ethel, potem Louis, kończą swoją modlitwę czułym, niemalże pieszczotliwym, rozdzierającym „ty skurwielu”. U Eötvösa Ironson znika ze sceny przedwcześnie, bohaterskie posłannictwo walczącego z chorobą Priora zawisa w próżni, groteskowa Ethel poprzestaje na odśpiewaniu Cohnowi żydowskiej kołysanki, za co doświadcza kolejnego upokorzenia od swego niegdysiejszego kata. A przecież katu wybaczono. Przecież Prior dotrwa do epilogu i będzie mógł dalej – mimo niemocy Aniołów – prowadzić swoje „Wielkie Dzieło”. Właśnie dlatego, że Louis i Cohn odkupili swe winy. Wsparli Priora zbawienną dawką AZT, które nie uchroniło przed śmiercią Cohna, ale dało nadzieję żywym. Tej ofiary i tej nadziei zabrakło w operze Eötvösa. Została tylko przepiękna muzyka.\n(tekst dostępny także pod linkiem: http://www.teatr-pismo.pl/przeglad/984/anioly_bez_przebaczenia/ na stronie miesięcznika „Teatr”)\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 22 lipca 2017 , przez Dorota Kozińska.