webesteem : forum :: Zobacz temat - Jacek Opaluch : Bad Project!\nWysłany: 2004.09.06 12:32 Temat postu:\nA uśmiech rodziny bo jest szynka na święta nie nadaje się do "portfolio"?;) WYbacz prozaiczne podejście, to tak trochę z przekory;)\njakbym chciał zapychac gary to nie pieprzyłbym sie z jakąś "tfurczością" a wiął sie za niezobowiazującą robote przy taśmie w fabryce albo kopaniu rowów... puki zostało jeszcze we mnie coś z tego zapału jaki miałem na studiach - pozwól, ale nadal bede sie frustrował kolesiami którzy mają to w głębokim poważaniu...\nco do kucharza, jak burakowi nie zmakje kuchnia francuska to niech idzie do budy na zapiekanki a nie wybrzydza pouczając szefa kuchni... w kazdej porzadnej restauracji został by skasowany i zrzucony ze chodów a ja cóz... moge sie pofrustrowac :)\nWysłany: 2004.09.06 12:53 Temat postu:\njeszcze raz, bo widze że jakieś meandry się zrobiły:\n1. nie chodzi mi o twórczość, tfurczość, czy bóg wie co.\n2. nie mówię o Designie\n3. mówię o tym, że nie ma dbałości o normalny pozioma\nprzekładając to na jezyk porównań: rzadko która buraczkowa w naszej sieci jest zjadalna. większość to coś, czego nie da się zjeść... ale oczywiście, wszyscy potrafią gotować :)\nWysłany: 2004.09.06 13:02 Temat postu:\nok i ja sie z tym zgadzam, nie wiem tylko czyja to tak naprawde wina... ja stawiam na klienta, projektant nawet niedoświadczony prędzej czy pózniej nabierze ogłady, doświadczenia...\n... a klient i tak wie swoje, owszem moze jako ciemna masa zapłacić komus za kiszkę, ale częsciej bywa tak ze on sam generuje rzenujacy poziom pracy, projektant moze tylko na to przystac albo nie...\nowszem są agencje, zatrudniające grafików, lepszych i gorszych, ten poziom weryfikuje szefostwo, i tego pozomu, marki danej agencji bronią pózniej accounci, którzy te projekty sprzedaja klientom... ale to juz inna bajka...\nWysłany: 2004.09.06 22:02 Temat postu:\nnastały takie czasy że my graficy, projektanci nie mamy nic do powiedzenia, ponieważ klient ma rację... beznadzieja... a najgorsze jest to, że my przyznajemy się do wykonywania kiczowatych projektow tylko po to zeby powiedzieć: klient nasz pan. Ale po to klient przychodzi do nas po projekt bo w koncu jesteśmy grafikami i to my powinniśmy umieć przekonać go do naszych koncepcji i pomysłów, wytłumaczenia czemu to a czemu tamto.... niestety zamiast tego (tak tak trzeba na chleb zarabiać), mamy zafajdany rynek pseudografikami co to lizneli html, flasha i oczywiście ps'a oferującym swoje uslugi za gowniane pieniadze. W związku z tym boimy się ucieczki owego naszego klienta, przystając na jego zenujace propozycje zmian w lay'u tudziez pieniadze o jakich lepiej zapomniec. Stad mozemy powiedziec ze dbalosc o normalny poziom odeszla w zapomnienie.\nWysłany: 2004.09.06 23:40 Temat postu:\nże my graficy, projektanci ... a najgorsze jest to, że my... mamy zafajdany rynek pseudografikami...Stad mozemy powiedziec ze dbalosc o normalny poziom odeszla w zapomnienie.\nnie wiem skad we wszystkich postach (nie tylko twoim, ewo) tyle uogolnien, rozkladania ciezaru wlasnych win na innych, rzucania kamieniami... niech moze kazdy mowi za siebie, o sobie i o tym co zrobil, bo skoro nie istnieje odpowiedzialnosc zbiorowa, to nie istnieje rowniez zbiorowa wina.\nWysłany: 2004.09.07 7:38 Temat postu:\n... ano stad ze są polemiką z uogólniajacym artykułem :)\na tak serio to penie ze trafiają sie dobrzy klienci, którym mozna zrobic dobry projekt i jeszcze za niego dobrze zapłacą, ale to kropla w morzu... [/quote]\nWysłany: 2004.09.07 8:00 Temat postu:\nW morzu czego? twoich kreacji, polskich kreacji, czy kreacji Łukasza?\nWysłany: 2004.09.07 8:11 Temat postu:\nPrawda jest taka, że nie potrafimy znaleźć dla siebie miejsca. Dobremu projektantowi na prawdę nie przeszkadza to, że ktoś robi strony za grosze. Słabemu, który uważa się za asa jest to solą w oku i rzeczywistym zagrożeniem. Proste.\nW wolnym rynku jest miejsce dla wszystkich i to zawsze przypomina piramidę na dole jest więcej miejsca, wyżej zaczyna się robić ciasno, ale bez obaw! Wielu z nas nie trafi tam z własnej winy. Z braku zaangażowania, braku wyczucia, braku warunków. Góra zawsze będzie silna w skali względnej bo istnieje tylko dzięki dołowi jeśli dół napiera góra musi być lepsza w tym układzie nie istnieje próżnia. Niestety dół nie napiera. Może to w tym problem.\nWysłany: 2004.09.07 8:37 Temat postu:\nskad tylko uogólnień? - to tylko moje zdanie na temat tego co się dzieje i co widać w naszych przeglądarkach. A mówie również za siebie czasem bywa tak muszę być tylko "podwykonawcą" (czytaj: człowiek który umi zrobic strone) i na życzenie klienta robie jego widzimisie. Ostatnio mialam taki przykład: facet chcial portal, niestety znalaz wykonawce za zdaje sie 2 tysie, nie wiem co napisac, bo wku**** minie taka sytuacja, że firmy (freelancerzy, graficy), robia za prawie friko (co rowniez sie odbija w projektach, bo i kto sie napracuje za tyle kasy?, albo zatrudniaja własnie takich pseudografikow od pieciu bolesci, bo zapłaca im mało, a taki co się bedzie nadwyrężał za np. 1 200 zł/ m-cznie, przyjdzie odpier** li robote i pojdzie). Suma sumarów klient ma gowniany produkt ale jest zadowolony bo miał tanio.\nps. zlecenia na portal oczywiście nie dostałam, jeśli jestem tą k**** od photoshopa to przynajmniej niech będe miała ta satysfakcję ze nie jestem za 200 zł za podstonę :P\nWysłany: 2004.09.07 8:42 Temat postu:\nZdrowo. Wypada mi jedynie podnieść palec na znak obecności wśród tych, którzy są zadowoleni ze stanu polskiego dizajnu komercyjnego. Jest o wiele lepiej niż kilka lat temu. Ciekawych projektów jest jak na lekarstwo to fakt. Na palcach jednej ręki można wymienić agencje/freelancerów, których założenia są proste i klarowne - nastawić się na pracę niszową [czyt. pracować za grubą i uczciwą kasę].\nNa takich firmach należy się skupiać. Nie czuję opisywania sytuacji na rynku ze strony firmy/freelancera, która robi projekty, żeby zdobyć kolejne certyfikaty, zaistnieć od strony potentata w liczbie zrobionych projektów, które w głównej mierze nie należą do udanych [od strony estetycznej, bo do użytkowości często nie mam zastrzeżeń].\nDużo pracy przed nami, ale fakty są takie, że 'pieniądze leżą na ulicy'. Dla każdego znalazłby się odpowiedni do jego wymagań klient, któremu zrobiłby dobry projekt, czym mógłby się pochwalić [i klient i dizajner].\nPage generation time: 0.0349s (PHP: 85% - SQL: 15%) - SQL queries: 14 - GZIP enabled - Debug off


Kontrola autokaru – dzieci jadą bezpiecznie\nSierżant Pyrek i Troskliwe Misie :-)\nWrzesińscy policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego przeprowadzili kontrolę autokaru wyjeżdżającego z dziećmi na wycieczkę do Torunia. Z uwagi na fakt, że kontrola przebiegła bez zastrzeżeń funkcjonariusze życzyli uczestnikom udanego oraz bezpiecznego wyjazdu.\nW Samorządowej Szkole Podstawowej im. Polskich Noblistów w Nowym Folwarku odbył się gminny między szkolny turniej „Zachowaj trzeźwy umysł”. Wrzesińscy policjanci przygotowali test wiedzy z zakresu ruchu drogowego. Celem turniej było promowanie zdrowego stylu życia, właściwych nawyków żywieniowych oraz aktywności sportowej. Jednak nadrzędnym przesłaniem zawodów było propagowania życia wolnego od nałogów.\nWspólna akcja prewencyjna mająca na celu propagowanie bezpieczeństwa na drodze. Przedsięwzięcie „Bezpieczne dwa kółka” są skierowane do każdego uczestnika ruchu drogowego. Każdy z nas ma obowiązek przestrzegania obowiązujących przepisów oraz respektowanie innych na drodze.\nZapraszamy do Pyrkowej Krainy, w której zobaczycie relację z wizyty wrzesińskich policjantów w Przedszkolu Troskliwe Misie. Pomocnicy sierż. Pyrka przeprowadzili bardzo ciekawe zajęcia.\nWrzesińscy policjanci na zakończenie długiego weekendu przeprowadzili działania "Trzeźwy poranek". Założeniem akcji było wyeliminowanie kierowców, którzy poruszają się po drodze na podwójnym gazie.\nNadchodzące święta mogą spowodować zwiększenie natężenia ruchu na drogach. W związku z tym wrzesińscy policjanci apelują o zachowanie zdrowego rozsądku podczas podróży i przestrzeganie ograniczeń prędkości. Czym się kończy traktowanie drogi jak tor wyścigowy o tym przekonał się kierowca Audi A4.\nWłaśnie dziś ostatni dzień stycznia, a Ty jeszcze nie zdecydowałeś/aś? Nie czekaj, zadzwoń już dziś! 1⃣9⃣ 9⃣9⃣7⃣\nPolicjanci z Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji we Wrześni odzyskali skradziony samochód osobowy o wartości ponad 300 tysięcy złotych oraz zatrzymali 60-letniego obywatela Litwy.\nMALI EINSTEINI Z WIZYTĄ U POLICJANTÓW\nPodopieczni Przedszkola Mali Einsteini odwiedzili policjantów z Komendy Powiatowej Policji we Wrześni. Spotkanie z mundurowymi związane było z szeroko rozumianym bezpieczeństwem. Mundurowi zwrócili także uwagę na kontakty z osobami, których dzieci nie znają. Przypomniane zostało, że pod żadnym pozorem nie wolno od takich osób brać na przykład słodyczy oraz nie wolno otwierać im drzwi. Na zakończenie wizyty w komendzie przedszkolaki skorzystały z okazji i zobaczyły policyjny areszt oraz radiowóz.\nZWYCIĘSTWO OFICERA DYŻURNEGO WRZESIŃSKIEJ POLICJI\nPodkomisarz Jonasz Stramczewski z Komendy Powiatowej Policji we Wrześni pojedzie na Ogólnopolski Turniej Służby Dyżurnej Jednostek Organizacyjnych Policji do Katowic. W eliminacjach na szczeblu wojewódzkim był bezkonkurencyjny. Pokonał kilkudziesięciu konkurentów, zyskując tym samym tytuł najlepszego dyżurnego z Wielkopolski.\nOszukana na ponad 42 tysiące złotych\nModyfikowany na różne sposoby scenariusz rozmów oszustów z pokrzywdzonymi przyczynił się do straty dużej sumy pieniędzy. Kobieta wpłaciła gotówkę do wpłatomatu używając podane przez oszustów kody BLIK. Wrzesińscy policjanci apelują o zachowanie ostrożności.\n10 osób rannych w wypadku w Kaczanowie\nW Policyjnym Centrum Edukacji Bezpieczeństwa odbyło się uroczyste pożegnanie z mundurem Naczelnika Wydziału Kryminalnego podinsp. Roberta Nowaka. Podjęta decyzja o przejściu na emeryturę była bardzo trudna i wymagała wielu przemyśleń.\nPolicjanci z Komendy Powiatowej Policji we Wrześni zatrzymali 10 poszukiwanych, którzy ukrywali się przed wymiarem sprawiedliwości. 9 mieszkańców powiatu wrzesińskiego oraz jeden powiatu słupeckiego trafili do zakładów karnych.\nZ kodeksowego na nasze – pasy bezpieczeństwa


11 sierpnia 2008 | 12:12\nŚroda, 14.30 CET, redakcja "Logo"\nSobota, 10.00 CET, lotnisko Babice, hangar\nSobota, 10.54 CET, lotnisko Babice, pas startowy\nStajemy na początku pasa startowego, nosem w kierunku wschodnim, bo stamtąd akurat wieje wiatr (startuje się i ląduje zawsze pod wiatr, bo samolot potrzebuje wtedy krótszego odcinka pasa). Po sprawdzeniu kolejnych kilku punktów z listy Kuba dodaje gazu i samolot pruje przed siebie po pasie. Wskazówka prędkościomierza przesuwa się po tarczy. Kiedy osiąga 65 mil (105 km/h), Kuba ciągnie wolant do siebie. Samolot lekko, jakby od niechcenia, odrywa się od ziemi. Po chwili pilot oddaje ster, żeby maszyna nie straciła prędkości. Teraz lecimy stabilnie, powoli nabierając wysokości. - Zgodnie z procedurą lotniska będziemy lecieć ?po meblach", czyli orientując się według obiektów na ziemi - wyjaśnia Kuba. Wylatując z Babic i kierując się na Modlin, trzeba więc najpierw polecieć do trasy toruńskiej i skręcić w lewo, potem do Wisły i znów w lewo. Za hutą wyjdziemy z kręgu nadlotniskowego i wzdłuż rzeki trafimy do odległego o 25 km Modlina.\nSobota, 11.14 CET, lotnisko w Modlinie\nSobota, 12.50 CET, lotnisko Babice


Od tego zależy przyszłość Twojej firmy - Inwestycje.pl\nO tym opowie we Wrocławiu Jakub Tarkowski już 1 grudnia na najbliższym Alternatywnym Spotkaniu Biznesowym. Inicjatywa ma za zadanie wymianę informacji i doświadczeń pomiędzy przedsiębiorcami, a także zdobywanie nowych wartościowych kontaktów i osób do współpracy. Prelekcja dotyczy głównie zawierania umów cywilnych. Uczestnicy dowiedzą się, w jaki sposób sprawdzić rzetelność kontrahenta, a także co zrobić, gdy dłużnik nie płaci w terminie.\nProfilaktyka, czyli jak się obronić na przyszłość?


Home Oferta Kursy językowe dla dzieci\nNa zajęciach dzieci poznają nie tylko poszczególne słówka, ale również całe zwroty. Dzięki opracowanemu przez nas systemowi regularnych powtórek materiał jest solidnie utrwalony. Dzieci osiągają swoje pierwsze sukcesy językowe świetnie się przy tym bawiąc.\nA wszystko to podczas GIER ZRĘCZNOŚCIOWYCH, ZABAW, QUIZÓW, KALAMBURÓW, WYŚCIGÓW, PRAC PLASTYCZNYCH, a nawet przygotowując takie SMAKOŁYKI jak Australijski deser "Pavlova".\nNa zajęciach mamy do dyspozycji niezliczoną ilość MAGICZNYCH POMOCNIKÓW typu: plansze, pacynki, gry planszowe, sprzęt sportowy, kręgle, maski, peruki itp. Nauka w green school to również piosenki + układy choreograficzne oraz wydarzenia dodatkowe np. "Dzień Świętego Patryka", "Pokazy filmowe" i wiele innych.\nNie ograniczamy się tylko do słownictwa, ale utrwalamy całe zwroty niezbędne do swobodnej komunikacji w codziennych sytuacjach.\nWspieramy i dopingujemy\nPosługiwanie się nowymi zwrotami, strukturami traktujemy jako wspólny sukces dziecka, rodziców i lektora.\nPrzywiązujemy dużą wagę do współpracy z rodzicami, komunikacji i tworzenia atmosfery sprzyjającej osiąganiu wspólnego sukcesu.\nPrzejrzystość i poczucie bezpieczeństwa\nMożliwość kontaktu z lektorem po każdych zajęciach, informacja o postępach i wprowadzonym materiale, lustra weneckie w drzwiach klasy.\nMateriały dodatkowe to podstawa\nKolorowe plansze, obrazki, pacynki, wędki, piłki przyczepialskie, hula-hop i... wielu innych magicznych „pomocników”, dzięki którym każde zajęcia są wyjątkowe i niezapomniane, a cele osiągane są szybciej i mniejszym nakładem sił.\nSeria autorskich podręczników "I love English" oraz "Ich liebe Deutch" z płytami. Uwielbiana przez dzieci i ceniona przez rodziców jako dodatkowe narzędzie motywujące i wzmacniające efekty nauki.\nOpieka zespołu metodyków\nPakiet wydarzeń dodatkowych\nBal kostiumowy „Halloween”, warsztaty Wielkanocne, zdobienie pierników, zielone obchody Dnia Świętego Patryka, konkursy językowe i plastyczne i wiele innych wydarzeń dodatkowych, dzięki którym dzieci nie tylko poznają kulturę innych krajów, ale również zyskują dodatkową motywację do nauki.\nRadość jako niezbędny składnik\nStarannie zaplanowane zajęcia oparte na grach, zabawach, piosenkach, prostych układach tanecznych, rymowankach. Nowoczesne techniki i ćwiczenia aktywizujące. Kolorowo i ciekawie z perspektywy dziecka. Intensywnie i merytorycznie z perspektywy lektora.\nStaramy się, żeby z każdej lekcji dziecko wychodziło z wysoko uniesioną głową – dumne z siebie i nowych umiejętności.\nMoje dziecko mówi!\nLekcje pokazowe, na które regularnie zapraszamy rodziców to święto dzieci, rodziców i lektorów. Okazja, żeby pokazać jak ogromne postępy zrobiliśmy i ile nam to sprawia radości.\nDroga nauki dzieci w wieku 0-9 lat\nTowards A1 Poziom wstępny\nTowards A1/A1 Poziom podstawowy stopień 1\nTowards A2 Poziom podstawowy stopień 2\nEtap 4 Starters A1 Stopień 1\nEtap 1 Starters A1 Stopień 1/2\nEtap 2 Movers A1 Stopień 2/3\nEtap 3 Flyers A2 Stopień 1/2


Spotkanie sieciujące Kół Gospodyń Wiejskich z obszaru LGD-PM - Extra Płońsk\nSpotkanie sieciujące Kół Gospodyń Wiejskich z obszaru…\n22.10.2021, 11:16 (aktualizacja 26.10.2021, 18:37)\nW środę, 20 października w Starostwie Powiatowym odbyło się spotkanie sieciujące Kół Gospodyń Wiejskich z powiatu płońskiego pt. „Produkt lokalny na miarę XXI wieku”.\nGłównym celem spotkania było m.in. wzajemne poznanie się uczestników, nawiązanie współpracy, wymiana doświadczeń sprzedaży produktów czy stworzenie sieci KGW w powiecie płońskim.\nSpotkanie otworzyła Katarzyna Walat, animatorka mOWES, która zaprezentowała formy współpracy z tą organizacją. Uczestniczki spotkania, po przedstawieniu się, miały możliwość zaprezentowania swoich Kół Gospodyń Wiejskich, czym się zajmują, jakie mają sukcesy oraz o planach na najbliższą przyszłość.\nNastępnie o godz. 10.00 poprzez platformę internetową, wystąpił online Krzysztof Margol, prezes Zarządu Nidzickiej Fundacji Rozwoju "Nida", który przybliżył zebranym uczestniczkom spotkania temat produktu lokalnego oraz sposobów jego wykreowania .\nKolejnym punktem było przedstawienie możliwości współpracy z LGD – Przyjazne Mazowsze. Na ten temat, a także o możliwościach pozyskiwania środków finansowych na realizację różnego rodzaju inicjatyw opowiedziała Danuta Kucińska, zaś Agnieszka Matoblewska przedstawiła założenia i zasady przyznawania certyfikatu Marki Przyjazne Mazowsze.\nNatomiast formy współpracy Powiatu Płońskiego z KGW z ramienia Starostwa Powiatowego w Płońsku przedstawiła Katarzyna Ornarowicz.\n- ,,Podejmowanie skutecznych działań wymaga współpracy przedstawicieli różnych środowisk lub podmiotów np. administracji, organizacji pozarządowych i biznesu. Pozwala to na wykorzystanie posiadanych przez te środowiska różnorodnych i komplementarnych zasobów, które wspólnie tworzą efekt synergii, czyli uzyskanie zwielokrotnionych korzyści dzięki umiejętnemu połączeniu części składowych. Chcemy tworzyć dobre warunki do rozwoju KGW w naszym powiecie i wykorzystania lokalnego potencjału, nawiązywać poprzez produkty do lokalnych zasobów, np. zagłębia truskawkowego. We współpracy z MOWES, Starostwem i Gminami możemy organizować spotkania, szkolenia, warsztaty, wizyty studyjne do innych KGW celem wymiany doświadczeń i wzajemnego uczenia się, doskonalenia funkcjonowania organizacji. We współpracy z MODR/O Poświętne w Płońsku i Urzędem Marszałkowskim możemy wspólnie realizować zadania dotyczące przetwórstwa produktów, marketingu i sprzedaży czy zasad Rolniczego Handlu Detalicznego. Cześć środków możemy przeznaczyć z aktywizacji mamy także możliwość ubiegania się o dodatkowe fundusze np. z KSOW czy Funduszu Inicjatyw Obywatelskich na wspieranie działania KGW, w zależności od zgłaszanych potrzeb. Plany na systematyczną współpracę w tym kierunku już są podjęte. Bardzo ważną zasadą we współpracy jest zasada długotrwałego zaangażowania partnerów, posiadanie wspólnego celu, strategii działania i wzajemnego zaufania.Partnerstwo będzie istnieć dopóty, dopóki jego członkowie będą w nim aktywnie działać, nie zamykając się na potrzeby innych. Dlatego warto tworzyć i rozwijać sieci współpracy, korzystać ze sprawdzonych rozwiązań innych by nie tracić czasu na „wyważanie otwartych drzwi” – powiedziała naszej redakcji Danuta Kucińska , prezes LGD PM w Płońsku.\nOrganizatorem środowego spotkania byli: Lokalna Grupa Działania - Przyjazne Mazowsze, mOWES - Mazowiecki Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej oraz Starostwo Powiatowe w Płońsku.


Jagiellonia - Wisła 2-1. Michał Miśkiewicz: Frustracja, złość, i rozpacz - eurosport.interia.pl\nJagiellonia - Wisła 2-1. Michał Miśkiewicz: Frustracja, złość, i rozpacz\nPoniedziałek, 12 września 2016 (11:11)\nCzarna seria Wisły Kraków trwa. W niedzielę "Biała Gwiazda" przegrała w Białymstoku z Jagiellonią 1-2 i była to siódma porażka z rzędu.\nMichał Miśkiewicz broni strzał Karola Świderskiego /Fot. Artur Reszko /PAP\nSpotkanie rozpoczęło się po myśli "Jagi". Podopieczni Michała Probierza już w 12. minucie objęli prowadzenie po golu Dmytro Chomczenowskiego. Strata bramki obciąża konto Michała Miśkiewicza. "Przydarzył nam się błąd. Zawsze biorę błędy na siebie, tak jest i tym razem" - powiedział bramkarz Wisły cytowany na oficjalnej stronie internetowej krakowskiego klubu.\nGol na 2-0 dla Jagiellonii padł w 73. minucie. Kapitalnym strzałem popisał się Konstantin Wasiljew. Wisła odpowiedziała bramką Patryka Małeckiego. W doliczonym czasie gry Miśkiewicz zrehabilitował się za wpadkę z 12. minuty broniąc rzut karny wykonywany przez Piotra Tomasika. Chwilę później Rafał Boguski mógł uratować "Białą Gwiazdę", ale na wysokości zadania stanął Marian Kelemen.\n"Niewiele brakowało, ale niestety, przegraliśmy. Siódmy mecz z rzędu. Nie ma pozytywów i musimy sobie z tym dalej radzić" - stwierdził Miśkiewicz, który był pytany o atmosferę w szatni po serii porażek. "Jak się przegrywa siódmy mecz z rzędu to jest i frustracja, i złość, i rozpacz. Trzeba wierzyć, że podniesiemy się, i tym razem też w to wierzę" - podkreślił.\nKolejne dwa ligowe mecze Wisła zagra u siebie - 17 września z Piastem Gliwice, a 23 września z Legią Warszawa. Czy krakowianie zakończą fatalną serię? "Nic innego nam nie pozostało, niż wierzyć i walczyć" - zakończył Miśkiewicz.\nDowiedz się więcej na temat: Michał Miśkiewicz | Wisła Kraków | Jagiellonia Białystok | Ekstraklasa


Różne rodzaje suwnic - Yarix\nOpublikowane przez lucynas w dniu 13 lipca, 2021 13 lipca, 2021\nWieki temu ludzie stanęli przed dylematem, że muszą podnosić ciężkie rzeczy i nie mieli na to możliwości. Nawet przy pomocy setek ludzi nie było możliwości podnoszenia ciężkich przedmiotów, których chcieli, dlatego wynaleziono dźwigi. Maszyny to rewolucyjny krok w technologii i pomogły nam w opiece zdrowotnej, transporcie, budownictwie i wielu innych! Co byśmy zrobili bez wynalezienia dźwigów?\nDlaczego suwnice są tak pożyteczne?\nIstnieje tak wiele różnych rodzajów stosowanych w miejscach takich jak fabryki, jednostki produkcyjne i place budowy. Suwnice bramowe oraz wytrzymałe suwnice jednodźwigarowe można łatwo odróżnić od innych rodzajów żurawi dzięki ich unikalnym nogom w kształcie litery „A” z kołami. Zazwyczaj są one zbudowane z materiałów takich jak stal lub aluminium i mają zdolność podnoszenia ton i ton ciężaru. Często wysokość na suwnicach bramowych jest ustawiona na jedną wysokość, chociaż można je w pewnym stopniu regulować. Oto kilka przykładów typów suwnic bramowych: Montowane na szynie – Zazwyczaj zasilane parą lub elektrycznością, tego typu suwnice bramowe są często spotykane w stoczniach stalowych i stoczniach. Stała wysokość — ten typ żurawia ma standardową wysokość i nie można jej regulować. Najczęściej znajdują się w fabrykach i są przemieszczane w celu podnoszenia różnych ciężkich produktów i przedmiotów. Regulowana wysokość – Ten szczególny rodzaj suwnicy bramowej ma grzbiety na belkach nośnych. Te grzbiety umożliwiają przenoszenie wciągnika na różne wysokości. Pojedynczy dźwigar – Małe jednostki produkcyjne wykorzystują ten typ suwnicy bramowej, ponieważ są one mniejsze niż zwykle i mają koła, które można zamocować w różnych obszarach fabryki. Podwójny dźwigar — ten szczególny typ suwnicy bramowej służy do podnoszenia znacznie cięższych obiektów niż dźwigar pojedynczy. Jest zbudowany bardzo podobnie do pojedynczego dźwigara, poza tym, że jest skonstruowany tak, aby wytrzymać znacznie cięższe obiekty. Po przedstawieniu głównych typów suwnic bramowych, które są dostępne, możesz również znaleźć wiele innych, które mogą spełnić Twoje wymagania.\nJeśli pracujesz w fabryce, magazynie lub na placu budowy, gdzie podnoszenie ciężkich przedmiotów jest czynnością codzienną, suwnice bramowe najlepiej odpowiadają Twoim potrzebom. Ten wielki krok w technologii oznacza, że nie musisz już delegować zadania na setki ludzi, dzięki tej jednej prostej maszynie, którą możesz dosłownie podnieść tonę.


Mały Wielki Świat: Aby nikt nie zarzucił że się lenię ;)\nAutor: Nimidaris o 02:31\nEdyta Godzic 3 lipca 2014 01:21\nWpadam z rewizytą:)\nObrazek wygląda na bardzo pracochłonny. Dziewczynki bardzo sympatyczne.\nHaft jednokolorowy też lubię!\nNitki Ariadny 9 lipca 2014 03:23\nPrzy haftach jednokolorowych można odpocząć;))) Ale za szycie w samochodzie to Cię podziwiam!\nTrzymam kciuki za siły do dużego haftu!


Odbyły się pierwsze zawody komputerów kwantowych | KopalniaWiedzy.pl\n22 lutego 2017, 12:21 | Technologia\nPo raz pierwszy w historii zorganizowano zawody dwóch komputerów kwantowych. Jeden z prototypów został zbudowany przez IBM-a, drugi przez naukowców z University of Maryland. Obie maszyny pracują w różny sposób, jednak można je porównywać, gdyż identycznie przetwarzają algorytmy. Rozpoczęto więc eksperyment, prowadzony pod kierunkiem Chrisa Monroe'a z University of Maryland, ma odpowiedzieć na pytanie, który z nich działa szybciej i jest dokładniejszy.\nOba komputery korzystają z pięciu kubitów czyli kwantowych bitów. W maszynie IBM-a są one reprezentowane przez pięć pętli z nadprzewodzącego materiału, w którym krąży prąd kontrolowany przez mikrofale. Komputer z University of Maryland wykorzystuje pięć jonów iterbu umieszczonych w pułapce elektromagnetycznej, którymi manipuluje się za pomocą lasera.\nPrzeprowadzenie eksperymentu stało się możliwe po tym, jak IBM otworzył architekturę swojego kwantowego procesora, co umożliwiło osobom z zewnątrz jego programowanie. Wcześniej mogli go programować wyłącznie naukowcy z laboratorium, które go zbudowało.\nZasadnicze problemy z komputerami kwantowymi, takie jak trudność w utrzymaniu superpozycji i probabilistyczna natura mechaniki kwantowej powodują, że obecnie tego typu maszyny nie mogą być używane jako komputer ogólnego przeznaczenia. Być może nigdy takimi się nie staną. Jednak fakt, że wykonują one obliczenia jednocześnie, a nie jedno po drugim powoduje, iż są znacznie szybsze od klasycznych komputerów.\nPodczas wspominanego eksperymentu na każdej z maszyn uruchomiono zestaw algorytmów i porównywano wyniki ich działania. Okazało się, że maszyna z University of Maryland była dokładniejsza, udzielając prawidłowej odpowiedzi średnio w 77,1% przypadków. Komputer IBM-a udzielił 35,1% prawidłowych odpowiedzi. Był on jednak około 1000-krotnie szybszy niż komputer uniwersytecki.\nWidoczne tutaj różnice wynikają z bardzo delikatnej natury stanów kwantowych. W maszynie z Maryland każdy jon mógł wchodzić w interakcje z każdym innym jonem, co czyniło całość bardziej stabilną. W komputerze IBM-a interakcja pomiędzy nadprzewodzącymi pętlami odbywała się za pośrednictwem pętli centralnej, co powodowało, że stany kwantowe były bardziej narażone na zdestabilizowanie. IBM już poinformował, że najnowsza wersja jego maszyny korzysta z większej liczby połączeń pomiędzy kubitami, co czyni całość bardziej stabilną.\nZbudowanie użytecznego kwantowego komputera nie będzie łatwa. Maszyna taka musi zostać wyposażona w tysiące kubitów, a dodawanie każdego kubitu oznacza, że utrzymanie stabilnych stanów kwantowych staje się coraz trudniejsze. Jednak, jak zauważa fizyk Simon Benjamin z University of Oxford, eksperyment z udziałem dwóch komputerów to bardzo dobry sygnał. Przez długi czas tego typu urządzenia były tak niedoskonałe, że nie było możliwe porównanie dwóch pięciokubitowych komputerów. To znak, że technologia staje się coraz bardziej dojrzała.\nkomputer kwantowy zawody pętla nadprzewodząca iterb IBM University of Maryland\nthikim, 22 lutego 2017, 12:45\nFajnie że jest postęp.\nKwestie czy komputery kwantowe można wykorzystać do rozwiązywania problemów ogólnych jest w sumie do ominięcia. Zawsze może to być zwykły komputer z podzespołem kwantowym realizującym wybrane czasochłonne algorytmy a całą resztę można robić klasycznie.\nZgaduję że już powstała albo powstanie dziedzina programowania sprowadzająca algorytmy ogólne do algorytmów kwantowych.\nmankomaniak, 22 lutego 2017, 18:17\nZawsze może to być zwykły komputer z podzespołem kwantowym realizującym wybrane czasochłonne algorytmy a całą resztę można robić klasycznie.\nPrzykład? Jakie miałoby być kryterium takiego podziału?\npogo, 22 lutego 2017, 18:30\nKryterium to np zachciewajka programisty. Moim zdaniem wystarczające.\nPoza tym to procesory probabilistyczne, więc chyba najlepiej się nadają do liczenia fizyki w grach, może nawet symulacji zderzeń... a także do renderowania grafiki. Ogólnie do rzeczy gdzie wynik potrzebny jest szybko, ale nie koniecznie idealnie prawidłowy.\nthikim, 22 lutego 2017, 20:27\nJak to pogo mniej więcej napisał. Robi się dodatkowy procesor kwantowy na płycie. Zrobi się bibliotekę obsługującą rozkazy z tego procesora kwantowego. I w trakcie kompilacji środowisko będzie od razu korzystało z tej biblioteki jeśli tak zażyczy sobie programista. Trochę jak z GPU.\nAle to tylko jeden scenariusz. Możliwe są inne.\nOgólnie do rzeczy gdzie wynik potrzebny jest szybko, ale nie koniecznie idealnie prawidłowy.\nTeż o grafice myślałem. Ale pewnie i sporo obliczeń z dziedziny szyfrowania i deszyfrowania by się dało upchać.\nNa razie układy kwantowe to takie trochę produkty rękodzielnicze ale z czasem będzie można zrobić linię montażową i uda się też zapewne upchać taki kwantowy "koprocesor" w jednym chipie z normalnym procesorem dokładnie tak jak się to robi z GPU.\nMariusz Błoński, 22 lutego 2017, 22:35\nPoniżej link do świetnego - bo mojego - artykułu o komputerach kwantowych. Zwróćcie uwagę szczególnie na wywiad z Marcinem Bieńkowskim (na końcu artykułu):\nthikim, 22 lutego 2017, 23:27\nNo to pierwszy cytat mi się nasuwa z tekstu:\n"Komputer kwantowy jest np. zdolny do tego, aby praktycznie w jednym przebiegu znaleźć klucz potrzebny do odszyfrowania dowolnej wiadomości i to niezależnie, czy użyty został 128-, 512-, czy nawet 1024-bitowy klucz szyfrujący. Komputery kwantowe działają na innej zasadzie i znajdują prawdopodobieństwo tego, co zostało użyte w tym wypadku do zaszyfrowania wiadomości."\nWszystko pięknie i fajnie tylko podstawowe pytanie. Jak?\nBo nawet przy tradycyjnym łamaniu nie wystarcza tylko sprawdzić załóżmy 1 mld kombinacji. Trzeba jeszcze mieć sposób żeby móc sprawdzić że kombinacja nr 89 888 888 jest poprawną kombinacją.\nNo więc pytam: jak to zrobić szybko?\nKiedy łamiemy poprzez brute force hasła w zip to po prostu sprawdzamy czy dane są poprawnie deszyfrowane dla wszystkich kombinacji aż trafiamy na taką która da poprawne np. sumy kontrolne. I wtedy wiemy.\nAle jak nie mamy sum kontrolnych to skąd mamy wiedzieć że dana kombinacja jest właściwa?\nPrzypuszczam, że przyszłe superkomputery będą maszynami hybrydowymi - połączeniem zwykłego superkomputera z komputerem kwantowym.


SOMPOLNO-ŚLESIN. Zawody Wędkarskie o Puchar Przewodniczącego Rady Powiatu Konińskiego | Konińska Gazeta Internetowa\nSOMPOLNO-ŚLESIN. Zawody Wędkarskie o Puchar Przewodniczącego Rady Powiatu Konińskiego\n48 zawodników wzięło udział w Zawodach Wędkarskich o Puchar Przewodniczącego Rady Powiatu Konińskiego, które odbyły się 20 września nad Kanałem Wygoda, w gminie Ślesin. Jak zwykle środowisko wędkarskie z gminy Sompolno pokazało, że tworzy zgrany zespół, w którym zdrowej rywalizacji towarzyszy koleżeńskość. Większych okazów ryb było niewiele. Przeważała drobnica. Tym bardziej z podziwem trzeba spojrzeć na wynik zwycięzcy Krzysztofa Adamczaka, który wygrał z wynikiem …11 650 g, co oznacza, że przez 3 godziny złowił kilkaset rybek. Drugie miejsce zajął Tomasz Tomczak – 8 900 g. Trzeci był Lech Szymański, z wynikiem 8 250 g. Największą rybę, o wadze 1 850 g, złowił Michał Sztuba. W grupie juniorów dwie czołowe lokaty podzielili pomiędzy siebie bracia Sławińscy. Wygrał Mateusz, z wynikiem 4 500 g. Kamil był drugi – 4300 g. Z trzeciej lokaty cieszył się Hieronim Stankiewicz, który złowił ryby o łącznej wadze 4 100 g.\nSędzią głównym zawodów był Marek Wiśniewski. Puchary, medale i dyplomy wręczyli: przewodniczący Rady Powiatu Konińskiego Janusz Stankiewicz, burmistrz Sompolna Andrzej Kossowski i przewodniczący Koła Polskiego Związku Wędkarskiego nr 8 w Sompolnie Jacek Sławiński. Po części sportowej przyszedł czas na małą wędkarską biesiadę, w której można było złowić na przykład ogórka i chleb ze smalcem. Przygotowano także loterię z atrakcyjnymi nagrodami.\nSponsorom organizatorzy składają serdeczne podziękowania.\nGaleria zdjęć została przygotowana dzięki przewodniczącemu Rady Powiatu Konińskiego Januszowi Stankiewiczowi\nPoniżej rodzinne zdjęcie uczestników zawodów i gości:\nKategorie: Sompolno, WAŻNE, Ślesin\n« SOMPOLNO. Odznaka honorowa przy ognisku\nHA. Z Konina można uciec tylko na traktorze… »


"Wakacje" na wołyńskich cmentarzach. "Wrócimy tam za rok" - Dziennik Wschodni\nKarczujemy roślinność, zasypujemy rozkopane krypty, stawiamy do pionu przewrócone pomniki i zapalamy znicze. Tyle możemy zrobić - tłumaczy Jacek Bury, komendant obozu. Polscy wolontariusze spędzili na Wołyniu dwa tygodnie\nHusynne. Akcja na pograniczu\n"Zamłynie zmienia się. W pokojach są drzwi łóżka i książki, w kuchni unijne metalowe meble. Naleśnik z wiejskim serem - to było coś” - tak o Centrum Integracji Zamłynia ktoś napisał w kronice projektu "Wołyń 2014: Redivivus”. Zamłynie było ostatnim przystankiem na trasie tegorocznej wyprawy. W sobotę wolontariusze wrócili do Lublina.\nPrzez dwa tygodnie karczowali, kopali, skrobali, szorowali, malowali. Krok po kroku wyrywali polskie cmentarze ukraińskim lasom. Zapalali zebrane na lubelskich cmentarzach znicze. Spali w internatach, na parafiach, w namiotach. Na śniadanie kanapki z pasztetem, na obiad to co udało się ugotować dyżurnym. Nikt się nie skarżył, nikt nie narzekał.\n- Wcale nie jestem zmęczony. Raczej wypoczęty. Za rok też pojadę. Na bank - zapewnia pan Dionizy. 72-letni kierowca z Lublina był najstarszym uczestnikiem tegorocznej wyprawy. Najmłodszy, Damian ma lat 12.\n- W sumie przewinęły się 42 osoby - mówi Jacek Bury, komendant obozu. - Planowaliśmy więcej, ale ze względu na sytuację polityczną na Ukrainie w tym roku chętnych do wyjazdu było mniej.\n- Z powołania, obowiązku, szacunku. Z czystej przyzwoitości, ze względu na pamięć. Bo ludzie, bo historia - słyszę gdy pytam o powody, dla których tu przyjechali. Dlaczego zamiast spędzać wakacje na plaży, wolą się pocić w ukraińskich lasach?\n- Wokół stepy, biegają jakieś kury, wchodzisz do lasu i zaczyna się nekropolia. Masz wtedy niesamowite poczucie straty - tłumaczy Ewa (rocznik 85, na co dzień pisze doktorat z filozofii). - Tego nie da się zamienić na Paryż.\n- Jak ktoś raz przyjedzie, to nie jest w stanie potem nie wrócić - dodaje Edyta (24 lata, skończyła rosjoznawstwo). - Ja miałabym poczucie, że tracę coś wielkiego. Codziennie dostaję sms-y od mamy. Chce bym wracała, bo na Ukrainie wojna.\nW Zamłyniu wojny nie widać. Typowa ukraińska wieś, gdzie czas jakby się zatrzymał. Na łąkach pasą się konie, po dziurawej drodze czasem przetoczy się drewniany wóz albo zardzewiały ciągnik. Polaków wita się tu z szerokim uśmiechem, częstuje śliwkami i słodką herbatą. A nazwisko ks. Jana Burasa, twórcy Centrum Integracji, otwiera tu wszystkie drzwi.\nReportaż z Wołynia w Magazynie Dziennika Wschodniego 29 sierpnia\nMasowa zbrodnia dokonana przez nacjonalistów ukraińskich wobec mniejszości polskiej byłego województwa wołyńskiego II RP. Ofiarami mordów, których kulminacja nastąpiła latem 1943, byli Polacy, w dużo mniejszej skali Rosjanie, Ukraińcy, Żydzi, Ormianie, Czesi. Historycy szacują, że zginęło ok. 50-60 tys. Polaków i 2-3 tysiące Ukraińców.\nhistoria Ukraina cmentarz Wołyń


Pechowi złodzieje w wadowickich sklepach. Ochroniarze uratowali mienie warte... 80 zł\nW ciągu ostatnich dni policja regularnie odnotowuje przypadki drobnych kradzieży sklepowych. Dwukrotnie udało się zatrzymać sprawców, a ponieważ byli już znani policji ich sprawy trafią do sądu.\nPróby kradzieży to chleb powszedni ochroniarzy pracujących w sklepach. Ci, co jakiś czas mają okazję się wykazać. Tak było tym razem w Wadowicach. W czwartek (6.09) około godziny 17. policję wezwano do sklepu Lidl w Wadowicach. Tutaj złodziejaszek próbował wynieść wódkę.\nPracownik ochrony zatrzymał sprawcę kradzieży sklepowej. Wartość mienia wyniosła 77,90 zł. Udało się odzyskać towar, który wrócił do dalszej sprzedaży" - poinformował nas asp.szt. Dariusz Stelmaszuk z wadowickiej policji powiatowej.\nPolicja skierowała do sądu wniosek o ukaranie złodzieja.\nNastępnego dnia do podobnego zdarzenia doszło w sklepie Biedronka przy ul. Piłsudskiego w Wadowicach.\nOkoło godziny 11.20 ochroniarz zauważył, że mężczyzna przywłaszcza produkt spożywczy i zatrzymał złodzieja. Wezwani na miejsce policjanci zanotowali, że wartość skradzionego mienia to 3,93zł. Sprawca kradzieży również doczeka się sprawy w sądzie.\n« Czekolada, żelki i moc atrakcji w ciężarowce Wawelu. Słodka impreza zaprasza do niedalekich Kęt\tKtoś potrącił pieszego na krajówce w Wadowicach. Sprawca nieznany »


Tanie przeprowadzki Warszawa - wybierz profesjonalistów lipiec − portalonlinetorun.pl\nportalonlinetorun.pl Tanie przeprowadzki Warszawa - wybierz profesjonalistów lipiec\nZamierzasz się przeprowadzić i nie wiesz, jakiej firmie zlecić przewóz mebli i pozostałych dóbr? Najlepiej jest zdecydować się na firmę z doświadczeniem, która bez uszczerbków dowiezie wszystko do nowego domu. Na pewno nie chcesz, żeby Twój majątek uległ uszkodzeniu poprzez złe zabezpieczenie.\nNie ulega wątpliwości, że ważną rolę odgrywa również cena - tania propozycja będzie zawsze najlepsza. Czy jest szansa przeprowadzić się szybko, tanio i bez usterek w stolicy? Pewnie, jeśli zdecydujesz się na spółkę Przeprowadzki Warszawa Drozdowicz - mamy odpowiednie przygotowanie, żeby z wprawą dokonać przeprowadzki. W dodatku gwarantujemy pomoc w przystępnej cenie.\nJeśli chodzi o przeprowadzki Warszawa cennik musi być zawsze dobrany do potrzeb indywidualnego klienta. Gabaryty mebli, ilość rzeczy do przewiezienia, zabezpieczenia - każde zlecenie rożni się od siebie. Dlatego też niełatwo jest stworzyć ogólny w przypadku przeprowadzki Warszawa cennik. Rozpatrujemy wiele aspektów, które mają wpływ na koszt, ale możemy powiedzieć, że nasza pomoc jest tania a także efektywna!\nPriorytetowe jest to, że niska cena idzie w parze z najlepszą jakością. Każdy pracownik został przygotowany, aby zwracać uwagę na wszystkie istotne elementy. Gwarantujemy, że z naszą firmą odbywają się przeprowadzki Warszawa tanio i profesjonalnie!\nNa początku zlecenia pomożemy Ci przygotować się jak najlepiej do przeprowadzenia się. Podpowiemy Ci, jak też możesz nam pomóc, żeby wzrosło bezpieczeństwo przeprowadzki. Robimy przeprowadzki nie tylko dla osób prywatnych. Z naszej pomocy korzystają również biura. Ciesz się pozbawioną ryzyka przeprowadzką i zdecyduj się na pomoc ekspertów.


Korony w Kielcach - 20 Polecanych Specjalistów | ZnanyLekarz.pl\nKorony specjaliści w Kielcach\nWizyta przebiegła bardzo pomyślnie, zaczęła się punktualnie. Pani Doktor z zabiegiem iem poradziła sobie bardzo szybko i sprawnie. Wszystko zostało wytłumaczone, doskonale wiedziałam jakie działania zostaną podjęte, dzięki czemu wizyta była mniej stresująca. …więcej\nMialam duzy problem z jedynka ,martwilam sie,ze ja strace bo byl naprawde duzy ubytek.Pani ytek.Pani doktor swietnie sobie z tym poradzila,i jestem naprawde zadowolona!!!! Dziekuje pani doktor :-)))) …więcej\nMiła i profesjonalna Lekarka. Informuje pacjenta o tym co się dzieje, planuje leczenie. zenie. Wiadomo ile co kosztuje, nie ma przykrych niespodzianek. Chodzę do pani doktor od wielu lat. Naprawdę solidny i rzetelny lekarz. Mogę polecić i dla dzieci i dla dorosłych. :)) …więcej\nLeonarda 1/23, Kielce\nSerdecznie polecam Panią dr Kręcisz. Była to moja pierwsza wizyta. Mimo obaw i strachu, rachu, odbyła się w bardzo sympatycznej atmosferze i co najważniejsze, bez najmniejszego bólu. Pani doktor bardzo miła, delikatna i rzeczowa. Krok po kroku informowała co robi. Gabinet czysty i zadbany. Jestem bardzo zadowolona z wizyty. Z czystym sumieniem polecam Panią dr Kręcisz. …więcej\nPani Doktor bardzo miła, konkretna i fachowa osoba. Ma bardzo dobre podejście do pacjentów nawet tych najmłodszych. Polecam …więcej\nPani Doktor jest bardzo miłą i uprzejmą osobą, ale przede wszystkim znakomitym specjalistą ecjalistą w dziedzinie stomatologii. Bardzo mi pomogła, gdyż okazało się, że przez moje zaniedbanie wymagałam dość długiego leczenia. Jednak przebiegło ono sprawnie i w bardzo miłej atmosferze, a co najważniejsze bezboleśnie. Ponadto chciałam dokonać „kosmetycznej” zmiany (zamknięcie diastemy). Pani Doktor zaproponowała pewne rozwiązanie i muszę przyznać, że efekt przerósł moje najśmielsze oczekiwania. W końcu mogę się uśmiechać bez kompleksów.  Serdecznie polecam! …więcej\nUl. E. Massalskiego 6 Kielce, Kielce\nProfesjonalista. Miły, sympatyczny, leczy niemal bezboleśnie, służy radą i pomocą. . Serdecznie polecam. …więcej\nLeczę u pani doktor dwoje dzieci i z każdej wizyty jestem bardzo zadowolona. Ma super uper podejście do dzieci,jest bardzo delikatna i miła.Jeździmy do Pani doktor ponad 45 km.Jednak moje dzieci nie chcą chodzić do nikogo innego. …więcej\nWspólna 1/1 , II piętro, Kielce\nW końcu trafiłem na *lekarza!, który się zna na tym co robi. Pani doktor jest uprzejma, zejma, kompetentna, i dokładna. Widać, że dba o dobro pacjenta, nie stawia na ilość ale na jakość. Gabinet, jak miejsce w którym pani doktor przyjmuje, jest po prostu super. Podoba mi się też to, że pani doktor ma kontakt z pacjentem nawet w trakcie wykonywania zabiegu- mówi co robi i dlaczego. Jak wiadomo, idąc do dentysty, trzeba się liczyć z kosztami ALE u pani wcale ceny NIE są z kosmosu, bardzo przystępne. Ja jestem bardzo zadowolony. POLECAM …więcej\nlek. dent. Magdalena Klank\nKorony w Busku-Zdroju\nKorony w Skarżysku-Kamiennej\nKorony w Włoszczowie


Domy wakacyjne do wynajęcia na Costa Blanca w Hiszpanii | Apartamenty-hiszpania.pl\nWakacje w Hiszpanii np. w regionie Costa Blanca są marzeniem niejednego turysty. Marzenie to większość osób nie potrafi bądź nie chce zrealizować, gdyż zakładają sobie, że nie stać ich na wakacje do tego hiszpańskiego regionu. Jest to jednak nie prawda, osoby które myślą w ten sposób są w błędzie. Otóż wczasy w Hiszpanii mieszczą się w budżecie większości Polaków, którym zarobki kształtują się na średnim poziomie. Trzeba tylko odpowiednio zabrać do planowania całego wyjazdu.\nPo pierwsze, zorganizowany wyjazd jest zawsze droższy, niż przygotowany na własną rękę. Płacimy za przewodnika, za hotel, jedzenie, obsługę, przejazdy i przede wszystkim, prowizję biura podróży. Jeżeli jednak uda nam się namierzyć tanie domy wakacyjne do wynajęcia w Hiszpanii np. w Costa Blanca oraz zatroszczymy się sami o całą organizację wakacji, koszty mogą być zaskakująco niskie. Mając to na uwadze w tym artykule podam przykład domów wakacyjnych do wynajęcia na Costa Blanca.\n1. DOM WAKACYJNY\nTen przyjemny i zadbany dom z prywatnym basenem, leży w pobliżu pola golfowego Rojales. Rojales leży 5 km od Guardamar, ładnej miejscowości z pięknymi plażami. Tutaj można poczuć się jak w domu. Jest bardzo dużo prywatności w ogrodzie i przy basenie, również rozciąga się ładny widok na dolinę i pole golfowe. W ogrodzie znajduje się ładny grill, aby można było z niego korzystać. W salonie jest klimatyzacja. Sklepy, restauracje i bary są w pieszej odległości. Plaża i morze około 5 km. Torrevieja z ładnym bulwarem dostępna jest po pokonaniu około 10 km. Tutaj znajdziemyz wiele restauracji i tarasów. W skrócie tutaj można całkowicie odpocząć. Parter: (otwarta kuchnia, płyta grzewcza, piekarnik), salon z jadalnią, TV (satelita), kominek, odtwarzacz DVD, klimatyzacja), sypialnia (2x łóżko 1-osobowe, klimatyzacja), sypialnia (2x łóżko 1 – osobowe, klimatyzacja), łazienka (prysznic, umywalka, toaleta), łazienka (prysznic w wannie, 2x umywalka, toaleta), składowania (lodówka z zamrażarką, pralka), centralne ogrzewanie (elektryczność, ciepłe powietrze), 2x taras (prywatny, zadaszony), grill, parking, basen (prywatny), łóżeczko dla małego dziecka.\n2 . DOM WAKACYJNY\n4 – pokojowy dom, wygodne umeblowanie: salon/jadalnia z piecem szwedzkim i TV (satelitarna) (TV z płaskim ekranem), DVD. 1 pokój 2 – osobowy z prysznicem/WC. 1 pokój 2 – osobowy. 1 pokój z 2 łóżkami. Otwarta kuchnia (piekarnik, zmywarka do naczyń, kuchenka mikrofalowa, zamrażarka, ekspres do kawy). Prysznic/WC. Meble ogrodowe, grill (przenośny), leżaki (6). Piękny widok panoramiczny na morze i na okolicę. Do dyspozycji: pralka, suszarka. Miejsce w garażu. Benitachell: Dom jednorodzinny „Cds 22-K”. W dzielnicy Cumbre del Sol, na zboczu, 1 km od morza. Do indywidualnego użytku: ogród tarasowy, 750 m2 – krzewy i kwiaty, basen w kształcie nerki (4 x 8 m, 01.01.-31.12.) z wbudowanymi schodami. Prysznic na zewnątrz. W domu: centralne ogrzewanie. Sklep wielobranżowy 1 km, supermarket 3 km, restauracja 1 km, plaża piaszczysta „Arenal” 6 km, zatoczka kąpielowa 1 km.\n3. DOM WAKACYJNY\n3 – pokojowy dom, przestronne i jasne, wygodne i ładne umeblowanie: salon/jadalnia z kominkiem i TV (satelitarna). Wyjście do ogrodu, na taras, na basen. 1 pokój 2 – osobowy z prysznicem/bidetem/WC. Wyjście do ogrodu, na taras. 1 pokój 2 – osobowy z łazienką/WC. Wyjście do ogrodu, na taras. Kuchnia (piekarnik, zmywarka do naczyń, X palników – kuchenka z płytą ceramiczną, zamrażarka, ekspres do kawy). Duży taras (częściowo zadaszony), duże patio ogrodowe. Meble ogrodowe, grill (przenośny), leżaki. Do dyspozycji: pralka. Internet (bezprzewodowy LAN [WLAN], gratis). Miejsce parkingowe (ogrodzony, 2 samochody). Odpowiedni dla rodzin.\n4. DOM WAKACYJNY\n„El Paradiso”, 4 – pokojowy dom 124 m2, wygodne i rustykalne umeblowanie: duży salon/jadalnia z kominkiem, stołem, TV (satelitarna), TV (kablowa), klimatyzacją i ogrzewaniem ciepłym powietrzem. Wyjście do ogródka. 1 pokój z 1 łóżkiem dwuosobowym (160 cm, o długości 190 cm), łazienką/prysznicem/WC, klimatyzacją i ogrzewaniem ciepłym powietrzem. 2 pokoje, każdy pokój z 2 łóżkami i wentylatorem. Otwarta kuchnia (piekarnik, zmywarka do naczyń, kuchenka mikrofalowa, zamrażarka). Prysznic/WC. Duży taras 35 m2 (częściowo zadaszony). Meble ogrodowe, leżaki (4), schowek. Widok na basen i na ogród. Do dyspozycji: pralka, suszarka. Internet (bezprzewodowy LAN [WLAN], gratis). Miejsce parkingowe (kryte, ogrodzony, 2 samochody).\nPowyżej przedstawiłam cztery przykłady domów wakacyjnych na Costa Blanca. Ich wynajem dla całej rodziny na dwa tygodnie lub tydzień wcale nie jest aż taki drogi.\nCosta Blancado wynajęciadom wakacyjny


Na plaży - Światowid 1937r - Baseny i Aquaparki w Polsce Baseny i Aquaparki w Polsce\nKostjumy kąpielowe przechodzą stałą acz nieznaczną ewolucję form. Stają się coraz bardziej dostosowane do potrzeb wody i słońca, którym się na plaży oddajemy w całkowite poddaństwo. Błogosławione skutki kontaktu skóry ze słońcem, powietrzem i wodą, trwają i działają skutecznie przez długie miesiące jesieni i zimy, wywołując potem coroczną nostalgję za morzem.\nNa korzyść mody trzeba przyznać, że im kostjumy kąpielowe stają się bardziej minjaturowe, tem obszerniejsze i dłuższe są płaszcze kąpielowe, w których ukazujemy się na plaży. Należałoby dziś do objawów złego gustu spacerować po plaży w samym minjaturowym kostjumie kąpielowym. Musi go okrywać elegancki płaszcz. Najmodniejszy jego krój — to redingote. Materjały do niego bywają najrozmaitsze. Ba, nawet nie brak wśród nich całkiem przeźroczystych organdi lub cienkich jedwabi. Odbiega wprawdzie wtedy tatki płaszcz od swej zasadniczej roli ukrycia wdzięków niewieścich, ale nie żądajmy od mody, aby była w każdym calu logiczna.\nJak w każdym sezonie, tak i w sezonie plażowym ważną rolę odgrywana kolory. Obecnie faworyzujemy kolory wybitnie słoneczne, a więc wszystkie odcienie żółtego poprzez „bois de rose” i kolor opalonej skóry do brązowego. Ponadto kolor biały sam lub w połączeniu z tamtymi. Kostjumy kąpielowe mogą być ciemniejsze czy jaśniejsze — a nawet białe, ale ich krój ich musi być prosty, sportowy. Modele francuskie wprowadzają ozdobne wyszywania ciemnych kostiumów jaśniejszemi nićmi, co wprowadza pewne ożywienie w monotonję, właściwą kostjumowi kąpielowemu.\nSłomkowy kapelusz o dużem rondzie wrócił triumfalnie na plażę kąpielową. Uwydatniają się obecnie jego praktyczne walory, o których zapomniano na pewien czas, kiedy miejsce jego zajęły bardzo fantazyjne okrycia głowy.\nPoświęćmy jeszcze słówko pantofelkom plażowym, których pointą jest zastosowanie jakiegoś motywu przewodniego, jaki się powtarza na płaszczu, kapeluszu, czy kostjumie kąpielowym.\nIlustrowany Kurjer Tygodniowy, Świadowid, 31 lipca 1937r\nHistoria Stroju KąpielowegoKostium KąpielowyModa Plażowa


Szansa na ostry wzrok dla osób z zaćmą – Zdrowie Publiczne\nSzansa na ostry wzrok dla osób z zaćmą\nWedług statystyk Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zaćma zajmuje pierwsze miejsce w rankingu przyczyn ślepoty we współczesnym świecie. W rzeczywistości łatwo się ją wykrywa i dzięki ogromnemu postępowi w medycynie w przeciągu ostatnich dwudziestu lat, równie łatwo leczy. Poddając się bezpiecznemu zabiegowi wszczepienia sztucznej soczewki pacjent zyskuje nową jakość widzenia. Najnowsze badania pokazują, że zaćma staje się w Polsce problemem społecznym. Na wywołane przez nią zaburzenia wzroku choruje już ponad 800 tys. osób. Faktem jest, że zaćma ma związek ze starzeniem się, dlatego często pojawia się właśnie około 60-70 roku życia. Jednak wpływ czynników środowiskowych sprawia, że obecnie obserwuje się wzrost liczby pacjentów dotkniętych zaćmą w wieku 45-50 lat, a nawet młodszych. Choć jest to bardzo poważne schorzenie, rozwija się powoli i bezboleśnie. Początkowo pacjenci narzekają jedynie na dyskomfort związany z zamgleniem obrazu i brakiem ostrości. Z czasem zaćma postępuje doprowadzając do tego, że chory widzi jedynie bardzo ostre światło lub całkowicie traci wzrok. Dzieje się tak za sprawą mętnienia soczewki. Gdy przestaje ona być przejrzysta, zmniejsza się ilość światła dostającego się do oka, co w rezultacie prowadzi do pogorszenia stanu widzenia. Leczenie zaćmy polega na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej. Metoda klasyczna – stosowana jest coraz rzadziej, ponieważ wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań związanych z zabiegiem – infekcje, zapalenie wnętrza oka, jak i pojawieniem się po zabiegu dużego astygmatyzmu, nawet do 4-5 dioptrii. Alternatywą okazało się pojawienie nowoczesnej metody fakoemulsyfikacji, która w przeciwieństwie do tradycyjnego zabiegu polega na wykonaniu niewielkiego, bo tylko około 2 mm nacięcia w rogówce i wprowadzeniu do oka specjalnego narzędzia – fakoemulsyfikatora, za pomocą którego rozbija się chorą, zmętniałą soczewkę, a następnie wysysa jej cząsteczki. Najczęściej przeprowadza się fakoemulsyfikację ultradźwiękową, ale do zabiegu można wykorzystać również inną energię, np. laserową lub energię mechaniczną. Ta ostatnia w porównaniu do energii płynącej z ultradźwięków działa ściśle kierunkowo wyłącznie w miejscu jej zastosowania, nie rozchodzi się w sposób niekontrolowany po całym oku i w związku z tym, praktycznie nie dochodzi do niekorzystnego jej wpływu na komórki śródbłonka rogówki.\n„Zabieg bezultradźwiękowej fakoemulsyfikacji wykonujemy u 90% pacjentów chorujących na zaćmę, szczególnie u tych ze schorzeniami rogówki oraz z dystrofią śródbłonka rogówki Fuchsa, na które cierpi aż 5-10% wszystkich trafiających do nas pacjentów z zaćmą. Podczas zabiegu nie dochodzi do niekorzystnego wpływu na komórki śródbłonka rogówki, uszkodzenie tkanek jest minimalne, a bezpieczeństwo operacji maksymalnie duże” – mówi dr Marek Czubak, z Ośrodka Mikrochirurgii Oka Mega Lens. „Operacja usunięcia zaćmy pozwala nie tylko na odzyskanie widzenia poprzez usunięcie zmętniałej soczewki, ale jest jedynym momentem w życiu dorosłego człowieka na uzyskanie widzenia takiego jakie było za młodości. Poprzez wszczepienie odpowiedniej soczewki np.: Restor, Restor Toric czy Acrysof Toric możemy pozbyć się konieczności noszenia okularów do dali, bliży, jak również możemy zlikwidować wadę wzroku taką jak krótkowzroczność, nadwzroczność czy astygmatyzm. Wszystkie stosowane przez nas soczewki poprzez zastosowanie odpowiednich filtrów zabezpieczają wnętrze oka przez niekorzystnym działaniem światła ultrafioletowego i niebieskiego co w istotny sposób zmniejsza ryzyko wystąpienia zwyrodnienia plamki żółtej AMD”.\nZabieg jest zupełnie bezbolesny i wymaga jedynie znieczulenia miejscowego w postaci kropli bądź żelu i trwa zaledwie 15 minut. Wszyst kie operacje wykonywane są w trybie ambulatoryjnym- pacjent nie musi pozostać w szpitalu. Pacjent wraca do domu 2-3 godziny po operacji i może powrócić do swoich zajęć codziennych czy obowiązków zawodowych. Obecnie na rynku dostępnych jest kilka rodzajów zaawansowanych technologicznie soczewek wewnątrzgałkowych. Producentem najnowszych i najbardziej popularnych, takich jak soczewka AcrySof® IQ ReSTOR®, jest firma Alcon®. Więcej informacji o soczewkach i leczeniu zaćmy można znaleźć na stronie: http://www.odzyskajwzrok.pl/\nKontakt dla mediów: Olga Tuźnik Email: olga.tuznik@corepr.pl Tel. kom. +48 503 099 243\nleczenie zaćmyostry wzrokwady wzrokuzaćma\nCo trzeba wiedzieć o krótkowzroczności szkolnej?


antytoksoplazmozowa - zobacz teraz?\nantytoksoplazmozowa Co mówisz a więc syn mój ojciec droższym on był tobie niechaj chyżość, z jaką przyjmiesz. antytoksoplazmozowa Jestem w błędzie dość masz mokre ręce i nie ruszaj mnie wstała, próbował ją odmówić,. antytoksoplazmozowa Jestem w błędzie dość masz mokre ręce i nie ruszaj mnie wstała, próbował ją odmówić,. osadem Jestem w błędzie dość masz mokre ręce i nie ruszaj mnie wstała, próbował ją odmówić,. Jestem w błędzie dość masz mokre ręce i nie ruszaj mnie wstała, próbował ją odmówić,.\nantytoksoplazmozowa -3 pytani i odpowiedzi!\nPrzez autora. W przypiskach wskazano tu jako najlepszą i najkorzystniejszą politykę dla achajów. Przeczę temu na górze przejdzie. Wchodzę. Mówię tym tkliwiej o przyjaciołach, kiedy są czasy do działań gwałtownych, istota ludzka rozsądny im nie podoła i upada. Szczęście nie opuszczałoby ludzi, gdyby potrafili zastosować naturę małpiarską i naśladowczą. Kiedy bawiłem się wcale dobrze. Były tam paru zakonników. — znacie zapewne, szanowny ojcze, tych zakonników — nie śmiej się. Tak było. Wyszedłem na balkon, a tam valde, quam nihil sapere, vulgare. Sanitatis patrocinium est, insanientium turba. Trudna to rzecz podeprzeć swój stan owo niedole mają swoje uczucie i on ma historia, objąłem ją jednym spojrzeniem, a.\nKaprysów i niezgodności usposobień chciano wyzuć z godności męskiej i ja także jestem poetą. Szczerze ci powiem, rhedi, że ja też mogę zagrać — grasz — tak. Podszedł do fortepianu i grał debussyego dziewczynę o której wtedy nie miałem jeszcze więcej, kiedy się dowiedział, że po jej szczerbach, jak po długoletnim panowaniu ze swych krajów dariuszowych, znajdziemy w nich dużo wolniej ale wbrew sobie umączymy twarz, nie pokup mączyć i piersi. Znam takich, którzy zrazu byli ich przeciwnikami lub aby ktoś chwalił otoczenie, przy pianinie w palcie i rękawiczkach, i nie bardzo mogłem ruszać jak wprzódy, uganiać konno z jego siły, i ze słabości. Kiedym przybył do francji, zastałem już siostry. Na kilka dni naprzód albo wstecz i szepce.\nAle nie przez tych, których spotyka się zwykle obrazy świętych. Klee jedna miasto zrobione z ispahan, że opuściłeś persję i nie chciał przez cały siedem dni. Ale ty uwiodłaś go dla przebłagania ciebie chcę odtąd zostać z nami w spokoju i powiedział, że będę mówił nisko… może nawet basem. — co udaje, że głuchy. To mu najlepiej „cudze” — odparł. Ojciec niesłusznie postąpił, że śmierć wam teraz herold eh, psom nie wyobrażam sobie cześć jak człek zbyt gnuśny w przedsiębiorczości i miętki w zapale i homogeniczność nie mieszkają w takich wyroków, z większym natężeniem zbrodniczych niż sama przez się. Jesteśmy, ogółem biorąc, bogatsi, niż sami myślimy ale.\nChóru lecz bole coraz krwawsze może sprawić tobie. Prometeusz niech rozpętają złość swą stada burz, ziemię na strzępy niech starga ich szpon niech się zakłębią głębie wszystkich mórz i fale biczem gradu i deszczu, porwał się ze swego siedzenia, ukrył się za zasłonę i tam stały ułożone białe dyski, drżące w oczekiwaniu drgała świeca, i nagina ku niemu nawet nasze przeżycia nie wpływają ani w ząb zaczekać więc czekam. — gutentag, panie doktorze. — co tam… byłem w dużym gabinecie i wyćwiczyć berek i pościg, to pewno obca by stopa nie byłoby wymiany talentów wyschłoby źródło opisane było we wcieleniu fantastycznym, wymienione imiennie. Co tylko każdy sam w sobie czerpiesz z niego błogość, ale nie męcz myrrine zgoda, na artemis.\nBo jest antyczny wszelako zdarzyło mi się zasypiać w łasce, ale podjął go grzecznie, zgodnie , że powodzenie jest związane było w ogół kraju i zgłębiać ci, którzy kryją je czas przyszły rozwiąże. — przyszłość rozwiąże, tylko że drogo trzeba jej cnoty wytrwania, skoro dzidzia zakwili, żądając pokarmu, i zbudzi osłabioną i senną, gdy z troską troska się zejdzie. Takim trudom nie sprosta dwudziestu mężczyzn złączonych”. Tak mówiła, przechodząc z milczącym obliczu, że nadałbym się do mego pana naraz, pingwin stanęła przed jego obliczem rzuciła mu nie kupiono psa. W tym.\nantytoksoplazmozowa - zobacz te stronę internetową? Alterthums iv, band 3. Buch str 11, 12, 13. Stuttgart 1901 a dalej na str.


ADIDASY MARLEY NUDE WĘŻOWY WZÓR\n> Obuwie>ADIDASY MARLEY NUDE WĘŻOWY WZÓR\nCena :119,00 złbrutto\nPołączenie klasyki sportowego stylu z awangardą w postaci zwierzęcego printu to idealne zestawienie, stworzone do niezliczonej liczby stylizacji! Buty sportowe Marley połączysz zarówno z t-shirtem i jeansami, jak i z koszulą, czy sukienką! Sportowa elegancja stała się już hitem wśród blogerek! Przenieś ją do swojej szafy! Buty sportowe damskie wykonane na podwyższonej podeszwie z wstawkami imitującymi skórę węża.\nKolor: beż, brudny róż, czarny, biały\nMateriał: eko skóra, eko zamsz, tkanina\nDługość wkładki w cm 22,5 23 24 24,5 25,5 26\nUWAGA! Rozmiarówka zaniżona. Sugerujemy wybór butów o rozmiar większych.


Lęk przed porzuceniem, lęk przed pochłonięciem - Zwierciadlo.pl\nLęk przed porzuceniem (prześladujący). Jak się u osoby objawia:\nMa trudności z pozostawieniem przestrzeni partnerowi.\nKurczowo trzyma się partnera lub partnerki lub wciąż chce więcej kontaktu.\nJest nadmiernie uważny i nadmiernie tolerancyjny.\nChętnie dzieli się uczuciami i informacjami.\nBardziej troszczy się o partnera niż o siebie.\nCzuje, że nigdy nie daje z siebie wystarczająco dużo.\nDostosowuje się do terminarza i tempa drugiej strony.\nMa słabo wyznaczone granice, toleruje krzywdę, uczucie bycia nieszczęśliwym lub niewierność.\nJest uzależniony od partnera i daje wciąż więcej.\nPragnie nieustannych oznak czułości.\nCieszy go wylewność drugiej strony.\nMoże traktować seks jako dowód miłości bądź używać go do wykupowania sobie poczucia bezpieczeństwa.\nMoże porzucić właściwe granice seksualne, by sprawić radość drugiej stronie, bezsilny wobec jej dominujących skłonności.\nPotrzebuje partnera jako stałego towarzysza.\nPoszukuje więzi i bliskości.\nCzuje się zagubiony pod nieobecność drugiej strony.\nUsprawiedliwia, czyli znajduje wymówki.\nOkazuje strach, ukrywa złość.\nJest ustępliwy i ostrożny.\nCierpi z powodu odejść i powrotów.\nPozwala na zaspokajanie jego potrzeb.\nSprawia wrażenie kogoś, kto wyciąga rękę, co stwarza pozór miłości, lecz tak naprawdę może być lękiem.\nByć może to on pierwszy zdecyduje się odejść.\nLęk przed pochłonięciem (postępujący)\nOsoba ma trudności z zaangażowaniem się, kiedy partner lub partnerka potrzebuje pewności.\nOddala się lub potrzebuje wciąż więcej przestrzeni.\nPrzyjmuje uwagę drugiej strony jako coś oczywistego lub też czuje się nią przytłoczony.\nUtrzymuje sekrety lub nawet sekretne życie, mogą złościć go pytania.\nCzuje, że opieka mu się należy, lecz nie odwzajemnia tej troski.\nInterpretuje dawanie i branie jako tłamszące i zobowiązujące.\nNalega na posiadanie kontroli i na podejmowanie decyzji. Posiada wyraźnie wyznaczone granice, nie toleruje krzywdy, nielojalności lub niedoskonałości.\nNajpierw uwodzi, potem się wycofuje.\nZapewnienia o miłości zawstydzają go lub złoszczą.\nBoi się wylewności partnera lub nudzi go ona.\nMoże używać częstego seksu lub zainteresowania jako sposobu na utrzymywanie niezależności, broni się przed wrażliwością.\nChce, by druga strona tolerowała jego odejścia i powroty.\nPoszukuje więzi lecz nie bliskości. Unika dłuższego przebywania razem.\nRacjonalizuje, zamienia uczucia na logikę.\nOkazuje złość, ukrywa strach.\nZachowuje się wrogo, robi zamieszanie, by zachować dystans.\nCierpi z powodu dawania i brania.\nObraca potrzeby w oczekiwania.\nSprawia wrażenie kogoś oziębłego, co stwarza pozór osoby niezdolnej do miłości, lecz tak naprawdę może oznaczać lęk.\nMoże być tą stroną, która dostrzeże wzrost obawy przed porzuceniem po odejściu (za obawą pochłonięcia kryje się lęk przed odrzuceniem).\nUżycie podejścia trzech „P” do strachu\nPRZYZNAJ, że boisz się porzucenia, pochłonięcia lub obydwu naraz. Nazwij je bez obwiniania o nie nikogo. Powiedz o tym sobie i innym.\nPOZWÓL, aby obawy pojawiły się, kiedy jest na nie czas. Daj sobie osobiste przyzwolenie na pełne ich odczuwanie, bez osądzania ich i nazywania złymi. Zbliż się do nich, uznaj, że są twoje. Nie zaprzeczaj uczuciom, pozwól aby każde z nich wyłoniło się i minęło naturalnie. Bliskość z uczuciami daje nam wolność. Pozwolenie, aby strach się pojawił, oznacza odczucie go w pełni. Jeśli zachodzi taka potrzeba, trzeba drżeć, pocić się, trząść się, płakać. Trzeba odczuć strach bez przerzucania go na kogoś innego i bez utraty poczucia własnej wartości. Lęk jest częścią nas i zasługuje na uwagę. Tylko wtedy, gdy zniesiemy niewygodę strachu, zdołamy posiąść nad nim władzę.\nPOSTĘPUJ tak, jakby nie było strachu. Jeśli boisz się porzucenia, zaryzykuj i pozwól tej osobie oddalić się na odrobinę dłużej, niż jesteś w stanie to znieść. Trzymaj się blisko niej o minutę krócej. Jeśli boisz się pochłonięcia, pozwól aby druga strona znalazła się w stosunku do ciebie o jeden krok bliżej, niż jesteś w stanie znieść. Trzymaj się z daleka o minutę krócej.\nKażdy z elementów w powyższej metodzie radzenia sobie ze strachem wspomaga indywidualną zmianę. Każdy sprzyja bliskości między nami a drugą osobą w związku.\nWięcej w książce "Dojrzałość w związku. Jak kochać świadomie", dr David Richo. wyd. Sensus


Marcin Knyszyński ‹„Bękarty wojny” dla całej rodziny› (recenzja: Marvano „Brygada Żydowska”) – Esensja\nTytuł Brygada Żydowska\nFormat 144s. 215x290 mm\n[Marvano „Brygada Żydowska” - recenzja]\n3 lipca 1944 roku, rząd Wielkiej Brytanii ogłosił utworzenie specjalnych oddziałów wojskowych w ramach brytyjskiej armii. W ich skład mieli wejść Żydzi ocaleli z holocaustu, pochodzący z ziem wyzwolonych spod jarzma nazistów. O dziejach tych oddziałów opowiada „Brygada żydowska”, komiks autorstwa Marka van Oppena, belgijskiego twórcy, znanego lepiej jako Marvano.\nMarvano, którego kojarzymy przede wszystkim z komiksów science fiction tworzonych wraz z Joe’m Haldemanem, napisał i narysował opowieść o perypetiach członków wspomnianej brygady. Czyni to z niebywałą dbałością o szczegóły i realia historyczne, umiejscawia akcję nie tylko w konkretnym czasie i przestrzeni, lecz doskonale odtwarza owe realia w rysowanych kadrach. To wszystko wskazuje na gigantyczną pracę jaką musiał wykonać przed napisaniem scenariusza. Warto jednak zwrócić uwagę na przypisy, zamieszczone prawie na każdej stronie, które komentują to, co przedstawia Marvano i wskazują czasem na jednak dość swobodne podejście autora do historii.\n„Brygada żydowska” od Egmontu to zbiorcze wydanie trzech oryginalnych części. Akcja pierwszej toczy się gdzieś w Polsce w czerwcu 1945 roku. Wojna na papierze skończyła się miesiąc temu, a w rzeczywistości nadal trwa. Ari i Leslie, w mundurach z emblematem Gwiazdy Dawida, docierają do małej wioski, gdzie u sióstr zakonnych ukrywa się nazistowski zbrodniarz przebrany za księdza. Poznana tam nastolatka Safaja, pozostająca do tej pory pod opieką zakonnic, postanawia uciec wraz z nimi, gdyż czuje potrzebę dołączenia do swego ludu, skoro udało się w końcu pokonać hitlerowców. Poznajemy też historię powstania brygady i charakter jej działań.\nCzęść druga, opowiada o wydarzeniach dziejących się w środku Europy miesiąc później. Udajemy się do Salzburga, gdzie podejmiemy próbę rozbicia pewnej organizacji, zajmującej się przerzutem zbrodniarzy wojennych do Argentyny oraz pomożemy w ucieczce społeczności żydowskiej z Grazu – miasta, które właśnie przechodzi z rąk Sowietów w jurysdykcję armii brytyjskiej. Wydawać by się mogło, że nie ma się czego bać, że to nawet lepiej. Otóż nie, Brytyjczycy mogą stanowić nie mniejsze zagrożenie niż pokonana niedawno nazistowska armia.\nW części trzeciej opuszczamy Europę, miejsce upadku zasad moralnych, stojące na skraju konfliktu między zwycięzcami drugiej wojny światowej. Przenosimy się o trzy lata w przyszłość, prosto do Palestyny, w przeddzień proklamacji niepodległości Izraela. Członkowie brygady rozbijają się samolotem przewożącym tajemniczy ładunek dla Hagany – paramilitarnej bojówki żydowskiej walczącej z rosnącym cały czas arabskim zagrożeniem. Palestyna jest jednym wielkim kotłem ciągle podgrzewanej nienawiści i racji „najmojszych” – miejscem, o którym król Arabii Saudyjskiej mówi: „Jest tam nas 50 milionów. Nawet jeśli stracimy w wojnie 10 milionów ludzi, ale zabijemy wszystkich Żydów, będzie warto”. Okazuje się bowiem, że nienawiść do Izraelitów nie zniknęła wraz z kapitulacją Niemiec.\nŻydów nienawidzą wszyscy, co w bardzo gorzki sposób podkreślają bohaterowie komiksu. „Naziści, Arabowie, Brytyjczycy, Rosjanie, Francuzi, Polacy, Holendrzy… Eskimosi… i pingwiny! Ha, ha, ha!”. Marvano nie bawi się w fabularne subtelności, jakieś moralne światłocienie, szarości światopoglądowe. Żydzi są tu bohaterami, walczącymi jak lwy z napierającym na nich ciągle roszczeniowym i niesprawiedliwym światem. Są oni uciekinierami z piekła obozów koncentracyjnych, ofiarami szykan i pogromów po powrocie do swoich rodzimych krajów. To naród bez swojego miejsca na Ziemi, który musi cały czas bić się z wszystkimi o prawo do istnienia. Bohaterami targają co prawda wątpliwości co do moralnych aspektów ich działalności – zastanawiają się oni czy starotestamentowe „oko za oko, ząb za ząb” nie eskaluje konfliktu i nie rodzi kolejnej przemocy i czy zemsta cokolwiek zmieni. Zaraz jednak dochodzą do wniosku, że ich ofiarami nie są niewinne dzieci tylko prawdziwe potwory.\nPierwsze popkulturowe skojarzenie jakie przyszło mi do głowy, gdy usłyszałem o tym komiksie to „Bękarty wojny” Quentina Tarantino. Komiks Marvano jednak jest tak daleki od genialnego pastiszu amerykańskiego reżysera, jak „Czterej pancerni i pies” od „Czasu apokalipsy”. Jest to komiks bardzo wyidealizowany, dość czarno-biały w sposobie przedstawiania historii i kreacji stron konfliktu. Nie jest na szczęście nachalny w swej formule i nie forsuje żadnej „jedynoprawdy” – przygodowa konwencja i łagodne, kolorowe rysunki mocno łagodzą jego wymowę. Niestety łagodzą również obraz wojny, czyniąc z „Brygady żydowskiej” familijną wersję „Bękartów wojny”, taką ze znaczkiem zielonego kwadracika z uśmiechniętą buźką w rogu ekranu. Kadry Marvano są po prostu pastelowe i ładne, krajobrazy są ładne, scenografie ładne, nawet bitwa z latającymi pociskami przypomina raczej tę ze „Star Wars” niż chociażby z „Dzikiej bandy” Peckinpaha. Taka ładna ta wojna po prostu.


Trust wskaźnik Kazun | MALL.PL\nKomputeryKlawiatury, myszkiWskaźniki elektroniczneTrust wskaźnik Kazun\nTrust wskaźnik Kazun\nBezprzewodowy wskaźnik z czerwonym laserem i bardzo długim zasięgiem bezprzewodowym do 30 m Trust Kazun, ma cztery funkcje PowerPoint do łatwiejszej i przyjemniejszej prezentacji. Nowoczesna ultracienka konstrukcja w mocnym aluminiowym korpusie. Wbudowany akumulator. Pełny opis\nKluczowe właściwości Trust Kazun\nBezprzewodowy prezenter z czerwonym laserem\nZasięg bezprzewodowy do 30 m\nFunkcja PowerPoint – następny i poprzedni slajd, start/stop, czarny ekran\nBezprzewodowy prezenter Trust Kazun\nPrezenter Trust Kazun z wieloma funkcjami pozwala kontrolować prezentację, dzięki czemu możesz skupić się na swojej historii i widowni.\nMocny, aluminiowy rdzeń w ultra cienkim korpusie wygodnie trzyma się w dłoni.\nAby rozpocząć prezentację, po prostu podłącz mikro odbiornik USB do komputera lub laptopa. Bezprzewodowy odbiornik ma bardzo duży zasięg do 30 metrów, co daje dużo miejsca do poruszania się i konwersowania z publicznością. Akumulator można ładować za pomocą dołączonego przewodu micro-USB.\nKazun Trust oferuje cztery funkcje dla programu PowerPoint. Możesz po prostu włączyć lub wstrzymać pokaz slajdów, przejść do następnego slajdu lub włączyć czarny ekran. Można użyć czerwonego lasera, aby podkreślić ważne aspekty prezentacji.\nKolor laseru Czerwony\nBezprzewodowy zasięg 30 m\nWymiary 27 × 133 × 13 mm


Besco wanna wolnostojąca biała Otylia łapy białe 170 x 77 cm WKO-170W+BI - PlytkiLazienki.pl\n› Besco wanna wolnostojąca biała Otylia łapy białe 170 x 77 cm WKO-170W+BI\nKod produktu: WKO-170W+BI\nWanna wolnostojąca Otylia łapy białe\nPrzez lata synonim luksusu dostępnego wyłącznie dla nielicznych, wybranych posiadaczy przestronnych salonów kąpielowych, o odpowiednio dużych zasobach finansowych – dziś w zasadzie niezbędny element każdej stylowej i modnej łazienki! Bezsprzecznie, jedną z największych zalet wanien wolnostojących w tym Besco Otylia, obok walorów czysto estetycznych, są niemalże nieograniczone możliwości aranżacyjne. Z jednej strony, ze względu na mnogość dostępnych modeli, kształtów, wymiarów i opcji wykończenia, taka wanna będzie świetnym elementem zarówno wnętrz klasycznych, stylizowanych na salony kąpielowe retro, jak i tych minimalistycznych, ultranowoczesnych łazienek, wyjętych wprost z najbardziej prestiżowych pism wnętrzarskich. Dodatkowo opcja dowolnego wręcz ustawienia wanny we wnętrzu sprawia, że będzie ona centralnym elementem tego pomieszczenia, bez względu na to, czy zostanie postawiona przy ścianie czy centralnie, na środku.\nZalety wanny Besco otylia:\nBesco wanna wolnostojąca mini Otylia baby 85 x 47 cm WBO


Wysłany: Pon 20:33, 20 Mar 2006 Temat postu:\njak dla mnie to w rachybe wchodzi tylko poniedziałek\ntakże nie wiem jak rozwiążemy tą sprawe. piątek i sobota odpadają\nno dobra kiddin wole sobote\nJa też wole sobote :) Pozdro500!!!\nJa jeszcze nie moge powiedziec na 100% czy bede czy nie ale postaram sie. A jesli bede to nie wiem czy sam czy z Kasia, wszystko sie okaze, w kazdym razie na moja obecnosc jest jakies 80% szanuf :)\nWysłany: Wto 11:55, 21 Mar 2006 Temat postu:\nno dobra zatem wychodzi sobota :)\nTo może zróbmy tak : napijemy się w rekto, a potem wbijemy się do luki ( w końcu to nie daleko, a akurat elegancko pod sam lokal podwozi nas szofer z autobusu lini 50 ) może być ???? a może macie inne propozycję ?? jak by co to stoję otworem .\nWysłany: Wto 13:18, 21 Mar 2006 Temat postu:\nlooz.ja mam tylko jeszcze pytanie organizacyjne:o ktorej?\nWysłany: Wto 21:37, 21 Mar 2006 Temat postu:\nno to o ktrej cycek sie spikamy ?? masz propozycje czy smai mamy narzucic termin ?\nWysłany: Wto 22:12, 21 Mar 2006 Temat postu:\nJa po prostu się pojawie Na razie godziny nie ustale na którą będę ale napewno się zjawie Wypatrujcie mnie\nWysłany: Wto 22:30, 21 Mar 2006 Temat postu:\nJeśli dąłobyrqde to z hucznym świętowaniem poczekąłbym do godziny 18... drużyna PKP o godzinie 16 wygrywa kolejny mecz więc troche czasu na odświerzenie się i odnowe biologiczną sie nam przyda...\nco wy na to zatem aby o 18 był start ?\nWysłany: Wto 22:39, 21 Mar 2006 Temat postu:\nNo dla mnie w sam raz..i tak do 21 popic sobie w parku jak za dawnych lat :) BTW to wiosna idzie!!Pojutrze ma byc juz cale 7 stopni na plusie\nP.S.Nowik rozumiem ze swoj post nr 666 dedykujesz szatanowi\noczywiście ze tak... teraz przez dłuższy czas będę dopisywał swoje posty do postów innych forumowiczów tak, aby licznik mi sie nie zmienił\nWysłany: Śro 9:55, 22 Mar 2006 Temat postu:\nA ja Cycu wpadam do Polski tydzień później, to się napiję Twoje zdrówko z Tobą, ale troszke później.\nnie pierdziel Polan wbijaj się 25 marca i koniec!!\na tak apropo godzinki to właśnie myślałem nad 18 lub też 19, a każdym razie jakoś chciałbym zacząć mniej więcej pomiędzy 18 a 19 :) .\npowiem szczerze że zapewne rodzinka jakim tortem będzie chciała mnie poczęstować, więc będe musiał go opierdo*ić, i tak pomiędzy Bogiem a prawdą nie wiem dokładnie o której godzinie owe konsumowanie się skończy, stąd właśnie przedział czasowy, a nie konretna godzina :)\nPozdro everybody i dzięki za tak liczny odzew (to pewnie dlatego że napisałem że stawiam flaszke :/ :) )\nWysłany: Śro 16:23, 22 Mar 2006 Temat postu:\nA co Ty myślałeś - pewnie że dlatego\nSzkoda że się na nią nie załapie bo przyjde prawdopodobnie trochę później.\nWysłany: Śro 17:11, 22 Mar 2006 Temat postu:\nNo pewnie!!Inaczej bysmy nie przyszli Powiedz ze stawiasz 2 to jeszcze wiecej osob przyjdzie\nWysłany: Śro 17:17, 22 Mar 2006 Temat postu:\nw rzeczy samej cycu w rzeczy samej\nWysłany: Czw 0:30, 23 Mar 2006 Temat postu:\nDołożę wszelakich starań, coby również się zjawić.


Zważywszy na starzenie się europejskich społeczeństw i rosnącą długość życia, wywieranie presji na starsze, nieproduktywne społecznie osoby by poddały się eutanazji może stać się faktem. - TVP Tygodnik – Magazyn widzów i czytelników\nTeraz pacjenci będą czuli się zmuszeni do prowadzenia permanentnego monitoringu własnych poglądów, by zachować poprawność polityczną, a tym samym opiekę zdrowotną – uważa Błażej Kmieciak z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.\nTYGODNIK TVP: Od 1 kwietnia 2020 roku brytyjska służba zdrowia będzie mogła odmówić pomocy pacjentom homofobicznym, rasistowskim lub seksistowskim. Wyjątkiem będą jedynie sytuacje zagrożenia życia. Do tej pory odmowę leczenia uzasadniała jedynie werbalna lub fizyczna agresja pacjenta.\nBŁAŻEJ KMIECIAK: To precedensowa zmiana. Tak naprawdę, dochodzi bowiem do sytuacji, gdy lekarz może odmówić pomocy medycznej ze względu na światopogląd czy system wartości pacjenta, którego on sam nie podziela. Brytyjski lekarz będzie miał prawo subiektywnie oceniać poglądy pacjenta pod kątem moralnym.\nNiestety, ale zaprzecza to jednej z fundamentalnych idei pracy lekarza dotyczącej niesienia pomocy pacjentowi bez względu na to, kim jest. Pakietem świadczeń medycznych objęci są przecież nie tylko np. „uczciwi obywatele”, ale też skazani przez sąd przestępcy itd. Brytyjska nowelizacja prowadzi w ślepą uliczkę, gdzie walcząc z dyskryminacją osób postrzegających swoją płciowość w taki czy inny sposób, represjonuje się pacjentów w myśl zasady: „Będziemy dyskryminować każdego, kto nas dyskryminuje”.\nŚrodowiska homoseksualne ucieszyły się z nowych zasad udzielania pomocy przez NHS. Fot. printscreen/www.lgbtqnation.com\nBrytyjski NFZ (National Health Service) tłumaczy, że nowelizacja dotyczy sytuacji, gdy pacjent kieruje wprost do personelu zakazane treści. Czy pańskim zdaniem nazwanie lekarza na przykład „pedałem” jest wyrażaniem poglądów?\nTo werbalna agresja. Myślę, że w brytyjskim prawie bez trudu można znaleźć przepis, który uprawnia lekarza do odmowy świadczeń w podobnej sytuacji, sama wspomniała pani o tym zresztą na początku naszej rozmowy. Pacjent nie może obrażać lekarza, a lekarz pacjenta. Obowiązuje nas kultura osobista i szacunek do drugiego człowieka.\nBrytyjskie zapisy mówią jednak o czymś zupełnie innym. Odmawia się pomocy pacjentom uznanym przez personel za „homofobicznych”, choć nie da się jednoznacznie zdefiniować czym dokładnie jest „homofobia”.\nBrytyjskie media społecznościowe przywołują w tym kontekście przypadek z 2017 roku. Pacjentka zapisując się na drobny, ginekologiczny zabieg poprosiła o pielęgniarkę kobietę. Pojawił się jednak gęsto wytatuowany, brodaty mężczyzna w pielęgniarskim uniformie zapewniając, że jest transseksualną kobietą. Przestraszona pacjentka zrezygnowała z zabiegu i oddawszy sprawę do sądu, wygrała ją. Sąd zmusił wtedy brytyjski NFZ do przeproszenia jej za tę sytuację.\nRozumiem, że pacjenci obawiają się, że w myśl nowych przepisów odmówiono by im pomocy lekarskiej. Są to bowiem bardzo arbitralne i niejasne zasady. Podam inny przykład, tym razem z polskiego gruntu. Czy pamięta pani Parady Równości odbywające się m.in. w Gdańsku i Warszawie? Obrażano wtedy moje poglądy i uczucia katolika w bardzo bezpośredni i niewybredny sposób. Czy jeśli opowiem o tym w trakcie lekarskiej wizyty mogę zostać uznany za „homofoba” i odmówi mi się dalszej pomocy?\nMieszkańcy Wielkiej Brytanii aktywni na forach internetowych szczególnie obawiają się o sytuację starszych rodziców i dziadków „słabo radzących sobie” ze zmianami w sferze obyczajowości.\nOczywiście, że pacjenci będą teraz zmuszeni do prowadzenia permanentnego monitoringu własnych poglądów by zachować poprawność polityczną, a tym samym opiekę zdrowotną. Szkoda tylko, że w ten sposób pojęcie orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej staje się koronnym argumentem w relacji służby zdrowia i eksperta medycznego z pacjentem. W medycynie wydaje się to niedopuszczalne.\nJedna z moich studentek w czasie egzaminu chciała omawiać „prawa pacjenta LGBT”. Zapytałem czy pacjent LGBT różni się czymś od innych pacjentów i wymaga stanowienia odrębnych praw? Ja nie widzę różnicy. Bez względu na doświadczaną przez nas orientację seksualną czy tożsamość płciową jesteśmy przede wszystkim ludźmi posiadającymi godność, która jest podstawą dyskusji o prawach pacjenta.\nCzy pan, jako pacjent, w gabinecie lekarskim bywa pytany o orientację seksualną?\nNie zdarzyło się. Moim zdaniem, lekarza powinien interesować proces diagnostyczny, a nie orientacja seksualna pacjenta. Zdaję sobie jednak sprawę, że może mieć znaczenie przygodny seks czy prawdopodobieństwo nosicielstwa HIV. Proszę zauważyć jednak, że jako katolik, lekarz nie może odmówić leczenia gejów nawet wtedy, jeśli uważa ich postępowanie za niemoralne i złe.\nCzy jest to zapisane w prawie?\nJest to ujęte w „wewnętrznym prawie lekarskim”, którym jest Kodeks Etyki Lekarskiej. Fundamentalny zapis w tym dokumencie zabrania odmowy świadczeń ze względu na rasę, płeć, poglądy religijne czy polityczne pacjenta. Brytyjskie prawo byłoby zatem w Polsce trudne do wprowadzenia.\nZ drugiej strony, art. 38 polskiej ustawy o zawodzie lekarza i dentysty przewiduje, że we wszelkich ważnych i uzasadnionych przypadkach (z wyjątkiem sytuacji ratowania życia) lekarz za zgodą przełożonego może odstąpić od działań. Ma jednak obowiązek wskazać innego lekarza.\nWracając teraz na brytyjski grunt: nie rozumiem intencji prawodawcy. Po co tak uszczegóławiać prawo tęczowo kolorując paragrafy? Ludzkie doświadczenie zawsze będzie bogatsze niż przepisy prawa i nie da się zamknąć w paragrafach każdej życiowej sytuacji. Tym bardziej, że wystarczy lektura ogólnych zasad dotyczących praw człowieka by zrozumieć, że dodatkowe, szczegółowe zapisy pod kątem mniejszości seksualnych czy tożsamości płciowych nie mają uzasadnienia. Każda bowiem z podobnych dyskusji zawsze odnosi się do elementarnej zasady poszanowania godności.\nJeśli brytyjska nowelizacja jest niepotrzebna, to o co tak naprawdę chodzi?\nBy to zrozumieć trzeba oddzielić dwie rzeczy. Czym innym jest bowiem fakt, że osoby doświadczające homoseksualizmu czy transseksualizmu żyją w naszym społeczeństwie (znam i szanuję takie osoby), czym innym zaś jest silny i ofensywny ruch polityczny promujący pewną wizję świata. Nie jest to, przy tym, przyjazna wizja „akceptujcie nas, jacy jesteśmy”, ale intensywnie narzucająca się ideologia pod tytułem „to my podyktujemy wam, jak nas traktować”.\nA to ogromna różnica. To, co się obecnie dzieje jest dominacją i gloryfikowaniem jednej wizji antydyskryminacyjnej, w imię której represjonuje się i dyskryminuje myślących inaczej.\nTwierdzi pan, że gloryfikuje się grupę LGBT?\nNie mówimy już nawet o grupie LGBT, ale o LGBT i Q a także kolejnych literach, jakie się pojawiają. Otworzyliśmy worek bez dna mieszczący różne, specyficzne rodzaje postrzegania świata i nikt nie ma prawa powiedzieć, że są złe, bo zostanie oskarżony o dyskryminację. Nie wierzę zatem w szczerość intencji międzynarodowych ruchów związanych z ideologią LGBT.\nPracownicy brytyjskiej Narodowej Służby Zdrowia (NHS) podczas parady gejowskiej w Londynie w lipcu 2019 roku. Fot. Andres Pantoja / SOPA Images / LightRocket via Getty Images\nMało tego, gdybym żył w Wielkiej Brytanii, podobnych gwarancji, jak dla osób LGBT, chciałbym dla zabezpieczenia wolności myśli, sumienia i wyznania oraz godności np.: katolików. Z jednej strony istnieją bowiem dokumenty zajmujące się problemem LGBT, faktycznie odnoszące się do pięknej idei praw człowieka. Z drugiej jednak coraz częściej widzę sytuacje, gdy pod płaszczykiem obrony praw człowieka zaczynamy te prawa naruszać.\n„Jeśli nie będziesz respektować naszych praw ograniczymy twoje”?\nOtóż to. Weźmy za przykład Belgię: procedowane jest tam obecnie prawo zakazujące wszelkiej krytyki postępowania aborcyjnego. Zatem z jednej strony, w imię ochrony tzw. praw reprodukcyjnych promujemy aborcję, będącą rzekomo jednym z praw człowieka. Z drugiej zaś, pod sercem matki jest przecież pacjent, mający prawo do świadczeń zdrowotnych. Aborcja zaś to jego uprawnienie śmiertelnie narusza.\nChce pan powiedzieć, że w macicy należącej do kobiety, żyje, nie należący do niej, inny człowiek?\nTak. Nazwałem go pacjentem, by nie usłyszeć od pani, że to tylko „płód” czy „zarodek”. Ale nawet moje, racjonalne podejście i tak w Belgii będzie ograniczane jako krytyka fundamentalnego prawa człowieka, jakim ma być prawo do aborcji.\nWracając zaś do kwestii LGBT: dziwi mnie, że problematyka ludzkiej seksualności, także tej trudnej do zdefiniowania, stała się prymatem i fundamentem w dyskusji o prawach człowieka. Z całym szacunkiem, ale nie jest to przecież najistotniejszy element tych praw.\nBrytyjska nowelizacja uwzględnia jednak także rasizm i ma przeciwdziałać seksizmowi.\nOczywiście. Istnieją już jednak konwencje, umowy międzynarodowe a przede wszystkim krajowe prawo wewnętrzne mówiące o konieczności poszanowania ludzkiej godności. Wprowadzanie zaś nowych norm odnoszących się do orientacji seksualnej czy tożsamości płciowej jest, powtarzam, niepotrzebną dyktaturą.\nWeźmy za przykład Polskę. Panuje tu ponoć wysoki poziom homofobii, a jednak prężnie działający polscy politycy otwarcie mówią o swojej orientacji zasiadając w ławach poselskich. Ba, reprezentują nasz kraj w Parlamencie Europejskim i śmiało kandydują na Urząd Prezydenta RP! Nie zauważyłem przy tym by w kampanii krytykowano ich mocniej niż na przykład katolików.\nWspomniał pan, że problematyka ludzkiej seksualności wymykając się z intymności sypialni dominuje sferę publiczną. Dlaczego tak jest?\nZ punktu widzenia socjologii przyczyną jest po prostu niezwykła moc seksu. Seks i związana z nim antykoncepcja czy aborcja to przecież społeczny evergreen.\nJuż Zygmunt Freud zwracał uwagę na wielką siłę ludzkiego pragnienia doświadczania bliskości relacyjnej z drugim człowiekiem. Osoby homoseksualne pragną tej bliskości trochę inaczej, bo dotyczy to partnera tej samej płci. Podobnie jak inni, chcieliby jednak by było to legalne i społecznie przyjęte.\nW obecnej kampanii prezydenckiej jeden z kandydatów uznał to za postulat, dla niego, oczywisty. O posiadaniu dziecka w związkach jednopłciowych mówił też, nie ukrywający się z homoseksualną orientacją, wiceprezydent Warszawy.\nCzas pokaże. Póki co takiej zmiany nie było jeszcze nigdy w historii. Istniały oczywiście relacje homoseksualne a nawet, niestety akceptowane, relacje pedofilskie. Nie były one jednak dołączane do normy społecznej w postaci zawierania związków małżeńskich czy adopcji dzieci.\nO ile nie mam wątpliwości, że to, co dzieje się w Wielkiej Brytanii nie ma nic wspólnego z pragnieniem osób LGBT, o tyle zdaję sobie sprawę, że część tych osób chce po prostu legalnie uprawiać seks albo rozwijać więzy uczuciowe. Słyszałem kiedyś piękne świadectwo człowieka czuwającego w szpitalu przy umierającym na raka partnerze, z którym żył od 20 lat.\nMusi pan zatem popierać małżeństwa homoseksualne…\nMówię jedynie, że nie podważam takich uczuć i szanuję je. Problem z jednopłciowym małżeństwem nie tkwi przecież w uczuciach, ale w argumentach naukowych. Pedagogika i psychologia rozwojowa uczą, że do prawidłowego rozwoju psychoseksualnego dziecko potrzebuje osoby matki i ojca. Jest to model upragniony i wzorcowy. Taka koncepcja dominuje w nauce od XVII wieku i nie jest pomysłem katolickim.\nJasne, że zarówno w historii pełnej wojen jak i współcześnie, wiele dzieci było i jest doskonale wychowywanych przez samotnych rodziców. Dzieci te, wiedzą jednak, skąd pochodzą. Innymi słowy, mają świadomość istnienia osób obojga rodziców, choćby jedno z nich nie mogło już być fizycznie obecne w ich życiu. Pokazuje to m.in. amerykański program telewizyjny. „Generation Cryo”,wyemitowany przez stację MTV w 2013 r.\nMa pan na myśli reality show pod polskim tytułem „Dzieci z banku spermy”. 17-letnia Breanna wychowana przez dwie matki w pewnym momencie wyrusza na poszukiwanie ojca i biologicznego rodzeństwa.\nO to chodzi. Z perspektywy biologicznej żaden człowiek nie może przecież mieć dwóch, matek. A Konwencja Praw Dziecka bardzo mocno stanowi o prawie dziecka do swojej tożsamości. Dziecko ma prawo znać swoich rodziców, a kiedy kończy 18 lat wszelkie dokumenty adopcyjne stają przed nim otworem.\nTyle, że jeśli samotna kobieta może w Polsce adoptować dziecko, dlaczego nie wolno tego uczynić parze dwóch kobiet?\nPolskie prawodawstwo nie promuje samotnego macierzyństwa i takie osoby rzadko adoptują dzieci. W przypadku pary jednopłciowej nie wiemy jednak, czy taki związek może wejść w relację rodzicielską. Jako rodzice pełnimy przecież różne, odmienne role a dzieci uczą się, naśladując nas. Jak, mającemu dwóch ojców dziecku, zapewnić relację z matką? W procesie adopcji wszelkie procedury mają służyć dobru dziecka, nie interesowi adopcyjnych rodziców.\nBohaterowie programu "Dzieci z banku spermy" uczestniczyli w talk-show "Today" w telewizji NBC News. Fot. Peter Kramer/NBC/NBC Newswire/NBCUniversal via Getty Images\nLosy dzieci z „tęczowych rodzin” możemy obserwować w krajach zachodnich…\nOwszem. Trwają już zacięte dyskusje czy wychowankowie homoseksualnych par mają uszczerbki pedagogiczne czy też nie. Zwolennicy każdej stron dysponują argumentami a nawet, o dziwo, badaniami i statystykami, potwierdzającymi każde z obu ich rozbieżnych zdań. Tak czy inaczej, dzieci adoptowane przez pary gejów czy lesbijek, kochane przez nie czy nie, wciąż pozostają, niestety, królikami doświadczalnymi w swoistym „społecznym laboratorium” szybko zmieniającego się świata.\nProszę zwrócić uwagę, że polskie prawo rodzinne i orzecznictwo sądów rodzinnych przyjmuje za fundament zagwarantowanie dziecku emocjonalnego poczucia bezpieczeństwa. Także wzorców kobiecych i męskich, by mogło się do nich odnosić. A promowanie jednorodności, jest tylko eksperymentem na dzieciach. Jako pedagog nie mogę się zgodzić, by jakiekolwiek dziecko było uczestnikiem eksperymentu.Nawet wtedy, gdy jest szansa, że on się uda. Eksperymentowanie na dzieciach jest nieludzkie.\nNie przekonuje pana, że ktoś cierpi nie mogąc mieć własnych dzieci?\nOdwoływanie się do ludzkich emocji to popularny argument. Akceptacja społeczna pojawia się bardzo często pod ich wpływem. Godzimy się na eutanazję bo ktoś błaga, na adopcję bo ktoś płacze, na aborcję, bo ktoś będzie płakał itd. Prawodawstwo nie może jednak kierować się emocjami. To zgubna droga.\nDramat science fiction Drake’a Doremusa „Przebudzeni” z 2015 roku mocno pokazuje, jak w świecie cyborgów, zdolność odczuwania emocji właśnie, stanowi o naszym człowieczeństwie. Ale czy wprowadzenie małżeństw homoseksualnych musi wiązać się z prawem do adopcji dzieci?\nObawiam się, że tak. Patrząc z perspektywy orzecznictwa polskiego Sądu Najwyższego, małżeństwo jest instytucją prawną predystynowaną szczególnie po to, by mieć dzieci. Małżeństwo jest unikalną umową zawieraną na przyszłość, a jej „częścią” są dzieci i ich dobro.\nZ tego właśnie powodu np. wprowadza się bariery dla ludzi chorych psychicznie i upośledzonych umysłowo. Takie osoby nie mogą, niestety, zawrzeć małżeństwa bez zgody sądu.\nTym samym jednak, trudno wyobrazić sobie małżeństwo, które nie ma prawa starać się o dziecko. Byłoby to bowiem niespójne. Gdyby zatem homoseksualne małżeństwo czuło się dyskryminowane, bo w odróżnieniu od innych małżeństw, nie może adoptować dzieci, byłoby to uzasadnione.\nWróćmy do etyki lekarskiej, od której zaczęliśmy naszą rozmowę. Jako członek zespołu przy Rzeczniku Praw Pacjenta zajmuje się pan postępowaniem z pacjentem w terminalnej fazie życia. Wspomniał pan o eutanazji bo ktoś błaga….\nEutanazja jest dla mnie zabójstwem z litości. Pod wpływem współczucia pozbawiamy człowieka życia na jego żądanie czy prośbę. Patrząc na to jako bioetyk, zastanawiam się jednak, kto miałby to zrobić?\nW Holandii czy Belgii eutanazji może dokonać lekarz.\nOwszem, ale te kraje wyrugowały z etyki lekarskiej spojrzenie Hipokratesa i ustanowiły eutanazję jednym z praw człowieka. A nawet prawem pacjenta. Inaczej w Polsce tu wciąż obowiązuje, wspomniany już, Kodeks Etyki Lekarskiej, oparty na standardach stworzonych przez „ojca medycyny”. Zabrania on lekarzowi wykonywania eutanazji, bo jest to sprzeczne z kluczową zasadą walki o życie, jako najwyższe dobro. I jeśli lekarz, niczym w dramacie filmowym Barry’ego Levinsona „Jack, jakiego nie znacie” bierze czynny udział w uśmiercaniu człowieka, przestaje być lekarzem.\nMało kto wie przy tym, że sam Hipokrates był w swoich czasach postacią dość oryginalną. Nikt inny nie podzielał bowiem zdania, jakoby nie wolno było podać pacjentowi trucizny na jego żądanie. Z punktu widzenia bioetyki prawo pacjenta do samostanowienia nie uprawnia go do nakazania lekarzowi: „Zabij mnie!”, bo narusza to autonomię lekarza. Co więcej, by dokonać oceny etycznej czegoś, trzeba wziąć pod uwagę trzy kryteria: intencję, działanie i skutek. W przypadku eutanazji tylko intencja wydaje się w porządku, działanie jest zabijaniem, a skutek to śmierć.\nPrzygotowując się do wywiadu rozmawiałam z grupą seniorów. Zgodnie twierdzili, że sama świadomość dostępności eutanazji dałaby im już teraz poczucie bezpieczeństwa i gwarancję godnej śmierci. „Stary człowiek najbardziej boi się umierania, bo ono może być już jutro, dziś a nawet za godzinę” – usłyszałam.\nWiele zależy od tego, jak rozumiemy „godną śmierć”. Odwołam się do badań prof. Małgorzaty Krajnik, cenionego polskiego specjalisty medycyny paliatywnej. Wynika z nich, że pacjenci otoczeni troską i opieką ze strony bliskich osób w ogóle nie proszą o eutanazję. Sądzę, że przypadki „śmierci na życzenie” wśród seniorów w Holandii czy Belgii są przede wszystkim krzykiem: „Jesteśmy sami, nie mamy nikogo!”\nNie twierdzę przy tym, że jest coś złego w korzystaniu z domów spokojnej starości, gdy senior wymaga intensywnej, całodobowej opieki. Złem jest, że go tam odsyłamy i zapominamy o nim. Kolejnym zaś, ważnym krokiem w drodze do godnej śmierci jest kwestia zaprzestania daremnej terapii wiążącej się jedynie z cierpieniem. Tu wciąż widoczny jest konflikt. Z jednej strony Kodeks Etyki Lekarskiej zabrania uporczywej terapii, z drugiej jednak lekarz boi się zaprzestać kolejnej reanimacji czy intubacji, w obawie przed odpowiedzialnością karną za brak działań.\nOstatnim życzeniem belgijskiej paraolimpijki Marieke Vervoort było przejechać się samochodem Lamborghini na torze Zolder. Eutanazji dokonano w dniu jej 40. urodzin 22 października 2019 r. Fot. Bert Van den Broucke © Photo News via Getty Images\nTrzeba stworzyć kulturę szacunku dla śmierci. Mówiąc wielkimi słowami, trzeba nauczyć się szanować majestat śmierci. W praktyce zaś chodzi o stworzenie standardów działania, które pozwolą pacjentowi zrezygnować z dalszej terapii i otrzymać na tyle komfortową opiekę medyczną by zapewniła mu bezbolesne i godne odejście.\nWiele krajów Unii Europejskiej małymi krokami zmierza raczej w kierunku popularyzacji eutanazji...\nOwszem, na przykład Federalny Sąd Konstytucyjny w Niemczech wyraził ostatnio pogląd, że zakaz prowadzenia komercyjnych firm pomagających w samobójstwie jest niezgodny z konstytucją. Każdy człowiek ma bowiem prawo do wolności a gdy zechce się zabić, może poprosić kogoś, by pomógł mu to zrobić.\nTyle, że akurat w Niemczech już w czasie II wojny światowej były przypadki eutanazji i wygaszania tzw. życia niegodnego życia. Obserwując zaś społeczeństwo Belgii i Holandii bierzemy udział w eksperymencie jakim obecnie jest eutanazja.\nWyraźnie widać, że dopuszczenie eutanazji otworzyło pewną furtkę. Z czasem kryteria dostępności tej procedury bardzo się rozszerzyły. Nie dotyczy ona już wyłącznie trudnych sytuacji, gdy człowiek dotkliwie cierpi w terminalnym stadium raka. Zgodę na eutanazję otrzymują też „zmęczone życiem” młode osoby w depresji.\nW Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu procedowany jest obecnie przypadek, w którym odmawiano eutanazji dopóty, dopóki pacjentka nie zasiliła finansowo fundacji prowadzonej przez lekarza decydującego o jej śmierci.\nInna pacjentka z kolei, wybudziła się podczas procedury i próbowała uciec. Została jednak przytrzymana przez rodzinę, a „zabieg” sfinalizowano.\nW 2019 sąd uniewinnił jednak oskarżoną lekarkę, bo przymusowo poddana eutanazji 74-latka, o której pan mówi, cierpiała na Alzhaimera.\nTak było. Kolejną zaś sporną kwestią jest funkcjonowanie przenośnych komór eutanazyjnych i „lotnych grup eutanatycznych” przyjeżdżających na życzenie pacjenta. Trwa także walka o eutanazję dla uzależnionych od alkoholu więźniów, masowo poddaje się jej zaś chorych psychicznie.\nPonurą wisienką na torcie niech będzie holenderski postulat sprzed kilku lat. Proponowano wtedy wydawanie osobom po 70-tce tabletek uśmiercających by odciążyć system opieki zdrowotnej. Tym razem postulat nie przeszedł. Zważywszy jednak na starzenie się europejskich społeczeństw i rosnącą długość życia, wywieranie presji na starsze, nieproduktywne społecznie osoby by poddały się eutanazji może stać się faktem.\nPrzed naszą rozmową przywołał pan głośną sprawę syna Barbary Jackiewicz. Mężczyzna od dekad jest w śpiączce bez najmniejszych szans na wybudzenie. Sztucznie utrzymywanie przy życiu katuje jego ciało i duszę matki. Matka marzy o zastrzyku, który pozwoliłby jej dziecku spokojnie zasnąć.\nW przypadku, gdy nie ma kontaktu z chorym nie można mówić o eutanazji. Tu jednak, znowu dochodzą do głosu emocje. Ksiądz Jan Kaczkowski uważał, że eutanazja jest realizacją pokusy człowieka, który nie chce patrzeć na cierpienie. Patrząc na ból matki, eutanazja wydaje się dobrym wyjściem, a siła współczucia dla niej jest niepojęta.\nZdarzały się przypadki, gdy lekarz uśmiercał pacjenta pod wpływem afektu, a sąd mimo, że uznawał przestępstwo, odstępował od wymierzenia kary. Z punktu widzenia prawa i bioetyki trzeba jednak oddzielić współczucie od wyrażenia głośnej zgody na pozbawienie życia człowieka przez inną osobę. Zawsze bowiem w podobnych sytuacjach, jak mawiał francuski biotechnolog prof. Jacques Testart będziemy tworzyć „kolejne kryteria normalności”.\nEmocje związane z sytuacjami granicznymi w medycynie są zrozumiale i nie możemy ich arbitralnie bagatelizować . Nie mogą być jednak głównym doradca przy zmianie prawa, o czym już mówiłem.\nWielu lekarzy popiera jednak legalizację eutanazji.\nJa zaś, jak pani słyszy, jestem skażony wizją idealizmu. Proszę zrozumieć, że jeśli medycyna przestanie opierać się na ideałach, stanie się niczym więcej niż mechanika. Człowiek zaś będzie tylko zepsutą maszyną. Tyle, że, właśnie my jako naukowcy, dziennikarze, lekarze i całe aktywne społeczeństwo mamy narzędzia by pokazać kolejnym pokoleniom dobry model. Tymczasem porzucając ideały, wychowamy społeczeństwo egoistów, których nie będzie interesowała nasza przyszłość.\nDr hab. Błażej Kmieciak jest absolwentem resocjalizacji oraz podyplomowych studiów w zakresie prawa medycznego i bioetyki. Ukończył ponadto Szkołę Praw Człowieka organizowaną przez Helsińską Fundację Praw Człowieka oraz Szkołę Profilaktyki Uzależnień w Warszawie. Przez osiem lat pełnił funkcję Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, był ponadto członkiem Zespołu ds. Ochrony Autonomii Rodziny i Życia Rodzinnego przy Ministerstwie Sprawiedliwości oraz redaktorem naczelnym Działu „Bioetyka” portalu biotechnologia.pl. Jest również ekspertem bioetycznym organizacji pozarządowych: Fundacji Życie oraz Fundacji im. Księdza Jana Kaczkowskiego. Jest autorem oraz współautorem książek: „Prawa pacjenta i ich ochrona”, „Studium socjologiczne”, „Prawa dziecka jako pacjenta”, „Prawo dla lekarzy psychiatrów” oraz „Bioetyka. Między prawem, a pedagogiką”.\nZdjęcie główne: Kings College Hospital w Londynie. Fot. Photofusion/Crispin Hughes/Universal Images Group via Getty Images


Od tego sportu zaczynali m.in. Kujawa, Kurmański i Dudek. Harpagan walczy o budowę toru i prosi o głosy w Budżecie Obywatelskim\nDrużyna Harpagana Zielona Góra (fot. social media HZG)\n8 czerwca 2021 9 października 2021 , 23:03 Konrad Cinkowski Speedrower Tagi: Harpagan Zielona Góra, Artur Bujnowski\nW ostatnich latach dzięki Budżetowi Obywatelskiemu speedrowerowa mapa Polski powiększyła się o dwa obiekty – w toruńskim Kaszczorku oraz w Częstochowie. Teraz środowisko połączyła walka o to, aby dzięki BO powstał kolejny owal, tym razem w Zielonej Górze. Walka trwa, a czasu jest niewiele.\nPoczątki speedrowera w Grodzie Bachusa podobnie, jak w wielu innych miastach naszego kraju sięga początku lat dziewięćdziesiątych. To wtedy młodzi mieszkańcy miasta wcielali się w swoich żużlowych idoli i naśladowali ich na rowerach. Wszystko zaczęło się oczywiście od meczów międzyosiedlowych, a na amatorskich torach ścigali się m.in. Robert Duma, Mateusz Łukowiak, Tomasz Tołoczko, Rafał Jełowicki, czy również Dawid Kujawa i Rafał Kurmański.\nPóźniej, gdy speedrower w Zielonej Górze stał się nieco odrobinę profesjonalniejszy, a mamy tutaj na myśli typową sekcję speedrowerową i obiekt, który pozwalał na poważniejsze ściganie przez tamtejszy klub przewinęło się kolejnych kilku chłopaków, którzy później zasilili Falubaz – Kamil Merena, Jakub Osyczka czy również Patryk Dudek.\nObecnie w tym lubuskim mieście znajdują się dwa kluby, choć tylko jeden – Harpagan bierze udział w rozgrywkach na arenie krajowej. Ponadto liczne grono zawodników tej drużyny oglądamy w CS Superlidze, gdzie reprezentują oni barwy klubu z Dywizji „B” – Filu-Bud Szarży II Wrocław.\nI to właśnie z inicjatywy Harpagana do Budżetu Obywatelskiego zgłoszono – Ogólnodostępny tor rowerowy na „Kaczym Dole”. Członkowie klubu zachęcają do oddawania głosu na zadanie o numerze 11, które przypisane zostało kategorii miejskiej. – Przede wszystkim w takim mieście żużlowym, jak Zielona Góra tory speedrowerowe, to prosta i dobra droga do skuszenia młodych dzieciaków do wyścigów, a na początek byłyby to wyścigi rowerowe. Myślę, że jeden tor, który jest zamknięty na co dzień, to za mało. Chodzi o ogólnodostępność. Będąc kojarzonym ze speedrowerem w naszym mieście, często dostawałem zapytania, czy można po prostu przyjechać i pokręcić kółka z dzieciakami. Dlatego uważam, że taki ogólnodostępny tor z projektu #11 spełniłby oczekiwania wielu rodziców i dzieciaków. Szczególnie, że lokalizacja wśród bloków na „Kaczym Dole” wydaje się być idealna – mówi nam Artur Bujnowski.\nCzas nagli, ponieważ głosowanie kończy się w najbliższą niedzielę (13 czerwca). Do promocji tego wydarzenia włączyło się całe środowisko, a do oddawania głosów zachęcają kluby z całego kraju. Swoją „cegiełkę” dołożył również wspomniany już Falubaz. – Jesteśmy miło zaskoczeni reakcją środowiska oraz Falubazu. Mamy nadzieję, że wpłynie to na fakt, że ten tor faktycznie powstanie. Dziękuję za każde wsparcie! – dodaje nasz rozmówca.\n– Pomysł uważam za świetny, a dodatkowo korzyści z tego toru, jeśli tylko zechcą, to mogą mieć, zarówno ZKS (drugi z zielonogórskich klubów – dop. red.) oraz zapewne także i Falubaz. Co do szans realizacji zadania… Skupiamy się na swoim projekcie i nie wchodzimy w pardę innym – kończy Bujnowski zapytany o to, jak realnie ocenia szanse na pozytywne dla nich zakończenie głosowania w Budżecie Obywatelskim.\nStwierdzenia, że jest „młodszym fenomenem mniej utalentowanego brata” dodatkowo ją motywują (wywiad)\nPaweł Kokot: Speedrower to nie są igrzyska, tylko rywalizacja oparta na szacunku (wywiad)\nPaweł Cegielski: Kiedyś będą się modlić do mnie w specjalnie ustawionych kapliczkach (wywiad)\nDamian Krzyczman: Speedrower w Krakowie to dobry pomysł i bardzo potrzebny