Maramuresz - Africa Twin Resque Miszyn [Archiwum] - Africa Twin Forum - POLAND\nAfrica Twin Forum - POLAND > Podróże. Całkiem małe, średnie i duże. > Relacje z podróży > Maramuresz - Africa Twin Resque Miszyn\nView Full Version : Maramuresz - Africa Twin Resque Miszyn\nNajlepsze podróże to te nieplanowane. Nie tylko nagłe, niespodziewane wyjazdy, ale wyjazdy bez większego planu. Tak było i tym razem.\nTytułem małego preludium - rok temu zaj...li mi Afrykę w Rumunii.\n30 czerwca na korpospotkaniu w biurze wyrwał mnie z zadumy (czyt. "co ja tu k...a robię") dźwięk komórki. Tej prywatnej. Zaglądam pospiesznie i widzę wiadomość treści następującej:\nThey found your bike, tomorrow I go to take some pictures.\n- O KURWA! jęknąłem - Szefowa spojrzała się na mnie dziwnie spod oka.\n- ups... sorki.\nGodzinę później - kolejny dźwięk telefonu. Tym razem odezwał się fejsbuk. Wiadomość. Patrzę od kogo - Mihai. Nie znam żadnego Mihai'a. Czytam na stronce NomadGeara:\n"if you know evviltwin from advrider please contact me +40745.....3 i find HIS BIKE WITh THE POLICE IN BORSA the africa twin stolen bike last year in romania ....please contact me"\nJeszcze tego samego dnia telefony poszły w ruch. Mihai wprawnym angielskim streścił mi cały przebieg tej radosnej sytuacji (o czym nieco niżej). Ja z kolei wyznałem mu miłość przynajmniej z 10 razy (co chłopina uczynił później).\nKrótka piłka - robimy RoadTrip na Maramuresz!\n- Tupek (wirtuoz sytuacji, niepoprawny amator dobrego humoru)\n- Łukasz (niezrzeszony zacięty amator ofrołdu w stylu 4x4)\n- Krzyś (wszystkich wkurwiający mądrala, nieporadny życiowo ale na swój sposób udało się go polubić)\n- Fiat Ducato 2.3 Diesel (zwany dalej Fiatem Stukato)\n- Mihai i Bocze (bliźniaki syjamskie z różnych matek, rumuński trampkarze zdobywcy)\n- Krzysztof (Mazowiecki Afrykaner którego spotykam tylko za granicą, nigdy w PL).\n- Afryka (ratujcie mnie z rąk rumuńskiego oprawcy!)\n- Mario (boss międzynarodowej korporacji najlepszych offrołd kempingów)\nPomysł był taki aby urwać piątkowy wieczór i skoczyć ciężarówką do Borsy. Na raz. 850 km w dostawczaku. Zmieniając się co jakiś czas za kółkiem.\nO 19 na osiedle wbił się Łukasz. W sensie Żona go podrzuciła. Petek, gadka szmatka i ładujemy szpej na pakę. O 20:00 zjawiamy się u Tupa na osiedlu. Piękna pogoda, szeroka droga przed nami. Kierunek - południe.\nKto miał kiedyś przyjemność spędzić więcej czasu w trzyosobowej (kpina) kabinie dostawczaka ten wie zapewne, że trzy miejsca są umowne. Umówmy się że ważymy po 60 kg. Umówmy się że będzie nam wygodnie. Nie było. No ale jakoś jedziemy. Klimatyzacja rozkręcona (chociaż kapie do kabiny z filtra) na maksa, od czasu do czasu palenie, energetyki i takie tam.\nW Rzeszowie pojawiliśmy się około 2 w nocy. Głodni. Kierunek - McDonalds. Zeżarte, napite, pośmiane.\nWsiadamy do Ducata, ruszamy i.... STUK.\nstukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstukst ukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstuk stukstukstukstukstukstukstukstukstukstukstuk\nLekka konsternacja. Dźwięk z prawej z przodu, ewidentnie od koła. Szybka diagnoza metodą na "ucho" - chyba przegub. Ja w zaparte że nie, odganiając tą myśl od siebie. Postój, ogląd sytuacji - zerwana manżeta, więc pewnie jednak to.\nAle stuka tylko przy hamowaniu. Silnikiem.\nOstrożnie jedziemy a kalkuluję w głowie tak - prawdopodobieństwo bycia w czarnej dupie wzrasta z każdą minutą i jest podnosze do potęgi kilometrów od domu.\n300 km i jebnie teraz - czarna dupa\n400 km i jebnie nad Słowacji - CZARNA dupa\n600 km i jebnie nad ranem na Rumuni - CZARNA DUPA\nNo ale co - mamy zawracać? Dobra. Może nie jebnie. A jak jebnie to się będziemy martwić.\nTo be kontinjud.\nPięknie się zaczyna, jest właściwe nastawienie, czyli będzie dobrze.:rules::rules:\nJedziesz dalej z tym przegubem!\nNiechce byc prorokiem ale co by nie bylo najbardziej naładowany pozytywnie trip w tym roku\nMasz w ryj że przerwałeś. Na co czekasz? Przemyśl Stary Sącz i Pisz!\nPrzegub napierdzielał coraz bardziej. Postanowiliśmy go zagłuszyć. Ale czym!. Wszak nie mamy muzyki. Żadnej. W sensie - mamy pudełko płyt CD, ale odtwarzacz nie chce z nami współpracować.\nZatem Quest - do pięciu razy sztuka. Zatrzymujemy się na max pięciu kolejnych stacjach benzynowych i pytamy o FM Transmitter.\nI dupa. Nie ma.\nAle były - dwa pączki po złotówce. Trzy tajgery. Dwa razy siku i raz cofanie z asystą z parkingu. Też fajnie.\nNaszą muzyką stał się stukot przegubu.\nGdzieś na Słowacji stało się to mniej więcej nieznośne i dość niepokojące. Ale twardo z minami hazardzistów mkniemy dalej Fiatem Ducato.... przepraszam.... Fiatem Stukato.\nNocna podróż we trzech chłopa w szoferce do miłych nie należy. Szczególnie dla tych co nie śpią. Bo nie mogą. Bo nie umią.\nPoranek nadszedł dość niespodziewanie, bo od wschodu. Bez zapowiedzi nagle na Słowacji zrobiła się piękna szaruga. Krzysiu pierdoli swoje o ostrych zakrętach na Słowacji w tempie karabinu maszynowego. I nie chce ani usnąć ani się zamknąć. No cholery już dostajemy.\nZmiany co kilka godzin za kółkiem nie ratowały sytuacji. Byliśmy w nieco ponad połowie drogi, kończyły się zapasy energetyków a gardła były już przejarane fajkami.\nTak tak, wiem. Loża szyderców jeżdżących busikami na dystansach kilku tysięcy kilometrów już ostrzy kły krytyki, że taka trasa to nie trasa.\nA jednak trasa.\nKrótko mówiąc - zaczęło być nieco ciężko. Poranek jeszcze znośny, ale potem wjechaliśmy na Rumunię.\nCo można zaobserwować na Rumunii:\n- na Węgrzech JEST kontrola graniczna. Nie wiem dlaczego. Sprawdzają dowody, sprawdzają bagażniki.\n- Paliwo minimalnie tańsze\n- Fajki w tej samej cenie\n- Żarcie dużo tańsze\n- Drogi... lepsze niż na Węgrzech. O jakieś trzy klasy.\nGeneralnie Rumunia chyba skupia się na asfaltowaniu wszystkiego co się da i nieżle im to wychodzi. Szczególnie trasa z Satu Mare do Sighetu Marmatei - w ubiegłym roku była w stanei takim sobie, teraz piękna wijąca się przez gęsty las serpentyna zapiera dech.\n- Przeguby przestają stukać.\nZdązyliśmy wjechać do Rumunii i autentycznie. W tej sekundzie w której wyjechaliśmy z przejścia granicznego nagle Stukat przestał być Stukatem. Po prostu mu przeszło. Uff.... Czyli Fiat ma jednak opcję "samoregeneracji". Kosztem czego? Kosztem hamulcy.\nNo piszczeć zaczęły niemiłosiernie.\nGdybym jechał motocyklem albo osobówką byłbym w siódmym niebie na tych rumuńskich drogach. W każdym razie niektórych ich odcinkach (wyasfaltowane pięknie serpentyny). Ale w Stukato była to po prostu tragedia. Nie dość że to w zasadzie nie skręca tylko się odwija. Nie dość że wysokie to chybocze. Nie dość że ciężkie to jeszcze pod góre nie jedzie bez redukcji do dwójki. Eh... Stukacie.\nStyrani, po 30 godzinach bez snu, w tym 17 godzinach jazdy non stop docieramy do Borsy...\nTo teraz przerywnik w postaci fotek ;)\nEch! Czytam z zapartym tchem. Jak nie chcesz mnie mieć na sumieniu, to pisz szybciej. Długo na bezdechu nie pociągnę...\nJedziesz dalej! :lukacz:\nRewelacja trip i słowo pisane! Czekamy :)\nEvil tylko nie pisz, że Wam Stukato zayebali.:cold:\nJest dobrze. Idę doro. Jak wrócę, chcę więcej.\nEwil byl tu taki krakowski cfaniaczek co w pewnych niezrecznych sytuacjach takich np jak ta pisał/mówił: PISZ PAN BO W RYJJJJJ!!!\nbardzo mi się podobywywuje ten slĂ˛w pisany więc.....nie zmuszaj do cytowania powyższego ( w sensie krakowskiego Podoskiego poety).....proszę:)\nFotek? jedna jest....\nTakie wielkie auto?\nCzemu nie rozwiesili hamaków zamiast się kisić w szoferce? :D Spanie jak na morzu :D\nNaczelny dobrze prawi,ja z integracji ukraińskiej na pace między motkami wyspany do Wrocka bez żadnych przygód dotarłem.\nFakt,wcześniej celowo się znietrzeżwiłem dla odwagi.\nniestety - brak doświadczenia. nie mieliśmy hamaków. i bardzo żałowaliśmy, bo pomysł sam się zrodził :D\na fot z tego etapu nie ma ;)\n@Evil - kurcze, jak czytam Twoją relację, to chciałbym tam być! :lol8:\n@puszek - uciekasz do przodu zanadto! ;)\nJestem spokojny z Krzychem każdy wyjazd sie udaje !!! mimo to czekam na ciąg dalszy.\nFotki oczywiście wrzucę. Ale potem. Znaczy wieczorem.\nTymczasem kilka zdań z korposzczurni (16:38).\nSytuacja wygląda tak: Jest 14:00, jesteśmy zjebani po jeździe. I głodni jak wilki. I marzymy tylko o zimnym browarze. I mamy generalnie dość.\nCiekawe spostrzeżenie. Jak to bywa na małej przestrzeni: Szofera, trzech chłopa, brak snu, zmęczenie = rozdrażnienie. Pod koniec jazdy już nie mieliśmy nawet siły gadać. Ani ochoty. Byle się doczołgać na miejsce. Zajechaliśmy na posterunek. Wyskakuje z auta a przed komisariatem jest ONA.\nBrudna, śmierdząca, stara, rozkraczona, poobijana ale mimo to kochana.\nAfryka, co do terenu się nie nadaje, co czasem w błocie po prostu staje.\nNo i banan na gębie. Wszystkim nam przeszedł nerw rozdrażnienia w ciągu 15 sekund. A mi to już na pewno.\nWstecz: przed wjechaniem do Borsy telefon -Mihai dzwoni, że jak będziemy na miejscu, to żeby zadzwonić i zaczekać na nich koniecznie. No więc z tym bananem stoję przy Afryczce i oglądam ją sobie.\nPojawiają się Policjanci - zjechały chyba ze trzy radiowozy. Żaden ni w ząb po angielsku. Coś gadają, coś tłumaczą. Od dyskusji ręce bolą bardzo szybko. Nie wiem o co chodzi ale atmosfera jest naprawdę fajna. Nagle słyszę głośne WRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR z oddali. Patrzę - zjeżdża rumuńska ferajna - dwa trampki, jakiś gees, freewind i coś tam jeszcze. Łącznie z 8 osób, w tym jedna dziołcha. Widzę Mihai idzie na przedzie.\nNo to co trzeba zrobić - w misia lecimy od razu. Bardzo sympatycznie, a potem będzie już tylko lepiej i lepiej aż do kwintesencji tego lepsiejstwestwa przy kielonkach palinki. O tym później.\nMihai oczywiście będzie robił za tłumacza.\nWchodzimy na komisariat i idziemy razem z Mihaiem i Pierwszym Naczelnym Detektywem (ten sam co w zeszłym roku zapierdzielał z browarkiem po połoninach szukając z nami afryk) do gabinetu.\nWogóle widać że Policja tam słabo skomputeryzowana. Bardziej przypominał ten pokój izbę w jakimś starym domu - dwa biurka, tapczan, zdarta do podkładku klepka i ogromny piec kaflowy w rogu. A na ścianie oczywiście wenecja. Komputer jeden i to jakiś mocno przedpotopowy.\nDialogi natomiast przypominały te z "Między Słowami".\nPolicjant: trzydzieści zdań, dwa razy w brecht (po rumuńsku)\nMihai: czterdzieści z dań i dużo gestykulacji (po rumuńsku)\nJa: patrzę to na jednego to na drugiego i siedzę (po turecku)\nMihai do mnie: daj mu swój dowód.\nMihai do mnie: teraz wypisze kwit z którym będziesz mógł przejechać granicę\nJak się potem dowiedziałem panowie raz jeszcze relacjonowali całą akcję przejęcia Afryki.\nPotem padło sakramentalne pytanie: Czy będziesz zgłaszał jakieś roszczenia cywilne w stosunku do złodzieja.\nNa co odpowiedź była nie tak oczywista. Oczywiście że roszczenia mam, wszak Afryka została mocno porozbijana i do naprawy jest bardzo dużo, choć na szczęście bardziej chodzi o kwestie estetyczne a nie mechaniczno elektryczne. Natomiast spytałem wprost - czy będzie z kogo to ściągnąć, bo dochodzenie roszczeń w procesie karnym wiąże się z wizytami w sądzie na rumunii albo zatrudnieniem prawnika. Koszty niemałe a sukces niepewny.\nW skrócie: wytlumaczyli mi że nie ma to sensu. Gość ma tylko swoje spodnie i buty.\nPo jakiejś pół godzinie klepania w komputer idą kwity. No i Mihai tłumaczy mi co podpisuję. I co się okazuje - na kwitach jest dokładne imie, nazwisko i adres tego fiutka co buchnął nam motocykle. W dodatku okazuje się, że mieszka bardzo blisko miejsca z którego ukradziono motocykle. No i moje sakramentalne pytanie: Rum czy Rom.\nI co się okazało - okazało się, że Romowie, których policja podejrzewała o buchnięcie motocykli, nie mieli z tym nic wspólnego. Motocykle urwał nam rumuński leszcz, który w dodatku podobno jest takim cherlakiem, że nie był w stanie na Afryce jeździć, stąd jej mocno poobijany stan.\nAle adres jest. Jest i pokusa. Jest też naładowany po dwudniowej jeździe akumulator o pojemności 72Ah i kable rozruchowe.\nAle jest też instynkt nie psucia sobie karmy. Bądźmy szczerzy - przebaczenia raczej tu nie ma. Ale jakoś tak, powiedzmy, odpuszczenie się włączyło. Bo i po co. Bo i na co. Olać temat. Grunt że Afryka jest a ja znowu jestem na Maramureszu. I na razie jest git i niech tak zostanie.\nMake Off not War.\nMiszcz opowiesc, kryminal normalnie :D\nJakos tak wlasnie was sobie wyobrazilem :D\nstuka Pan dalej po klawiaturze\npisz Pan bo dobrze piszesz!:lukacz:\nAkumulator 72 Ah i kable - popłakałem się :)\nFassi, to miało tak wyglądać :)\nnie dziala film. Kurde zrob cos bo czekam od 6tej... ;)\nTymczasem garść zdjęć. Może TUP dorzuci swoje jeszcze :)\nMcDrive dla McGłupów. Rzeszów godziny nocne. Narodziny Stukato\nWczesnoporanne po wypiciu lytra tajgera na głowę. Głupy.\nGodzina 14:00. Afryka rżnie Głupa. Moja. Znowu Moja.\nOd Mario (offroadventure) dowiedziałem się, że raczej nie ma szans żeby Stukatem wjechać na kemping. Musiałby być wyższy z 15 cm na zawiasie i mieć co najmniej tył napęd. Wtedy moooże. Więc na Policji dogadałem się jeszcze co do parkingu. W ruch poszedł telefon i dostaliśmy miejsce na czynnej 24h stacji benzynowej z monitoringiem, jakieś 300 metrów od posterunku Policji. Teoretycznie ciężko o bezpieczniejsze miejsce. Wpierw najpier należało zajechać na spotkanie z Mario żeby się przepakować do Vitarki. Zajeżdżamy na kemping do Krisa, czyli na miejsce w którym zarąbli nam motocykle. Umówiłem się tam z Mario gdyż albowiem był to spot spotkaniowy po prostu. No jakoś tak wyszło.\nGadka szmatka a widzę że Kris po ubiegłorocznym:\n- zatrudnił psa na łańcuchu (chociaż wygląda na takiego co to prędzej zaliże na śmierć)\n- zbudował bramę\nMądry Holender po szkodzie.\nOczywiście manewry zawracające Stukatem na wąskich podjazdach pomiędzy rumuńskimi chatkami nie należały do przyjemnych ale się udały. No i przy okazji brat Mihaia (mechanik) oraz Mario (mechanik) wspólnie orzekli że przegub nawet jeśli stuka, to da radę jeszcze 25 000 km przejechać. Zerwana manżeta.\nCałą więc radosną kawalkadą (kilka motocykli), Stukato i Vitara ruszamy na stację gdzie bijemy rekordy upychania bagaży do Vitarki. Tej małej. Weszły 4 duże plecaki, komplety butów, śpiwory, moje składane krzesło oraz ukulele. Jak to nie wiem. Pamiętam tylko że klapą jebnąłem i się zamkło wszystko.\nKrzyś natomiast, ponieważ mieliśmy z nim mały spór po drodze i nas generalnie wkurwił stwierdził że śpi w szoferce. To niech śpi. Przypilnuje Stukata przynajmniej.\nKawalkada rusza na kemping. Aby tam trafić trzeba jechać do..... a zresztą. Pojedziecie, zobaczycie. Powiem tylko że koncepcja Mario na bazę kempingową jest taka - byle kmiot tu nie przyjedzie. Nie ma żadnych znaków naprowadzających a dotarcie tam jest po prostu trudne. Generalnie wysoki zawias i reduktor potrzebne jak diabli. I dobra orientacja aby wiedzieć w które zakręty pomiędzy domkami wjechać. A wjeżdża się dość wysoko w góry na przepięknie położoną ogromną działkę osłoniętą wzgórzem po stronie zachodniej, świerkowym lasem i strumieniem od północy i wschodu. Ad od strony południowej łagodny stok odsłania widok który zapiera dech - centralny widok na Pietrosul pnący się nad Borsą i owity chmurami. Wygląda to naprawdę niesamowicie i szczerze mówiąc nocowanie tam przebija jak na razie tylko nocleg z widokiem na Erg Chebbi w Merzoudze.\nOczywiście czeka na nas zimny browarek i ciepłe prysznice.\nRumuni rozbijają namioty i jadą na Prislop oglądać wodospady. Umawiamy się wieczorem na miejscu. Rozbijamy namioty, lecimy pod prysznic (gorąca woda!), przebieramy się i.... przygotowujemy żeby iść z buta w dół na żarcie.\nMario spojrzał na nas tylko z politowaniem i dał kluczyki do Vitary.\n- Macie, jeździjcie sobie ile chcecie.\nPierwsza z wielu miłych niespodzianek tego wyjazdu. Wynajęcie Vitarki, która okazała się być naszym kolejnym wdzięcznym kompanem i przez którą wpadliśmy w małe gówno następnego dnia. Ale o tym później.\nUradowani losujemy kierowcę (Łukasz) i jedziemy w dół do Borsy na pizzę która mi tak strasznie poprzedniego roku smakowała.\nTym razem... z racji głodu... smakowała jak... jedzienie. Opierdzielenie jednej pizzy na głowę zajęło nam góra 10 minut. Do tego po browarku i.. masakra. Jedno piwo i z Tupem zaczęliśmy się ostro zataczać.\nAle zanim zjedliśmy pizzę przećwiczyłem się w mojej znajomości rumuńskiego. Otóż kelnerka przynosiła nam menu, wobec czego chciałem być miły i kulturalny i podziękować.\n(kelnerka kładzie przede mną menu. Podnoszę głowę, patrzę jej w oczy)\n(kelnerka trochę zdziwiona, lekko się uśmiecha i jakby zastygła)\n(kelnerka rumieni się i uśmiecha)\n(kelnerka szybko odchodzi)\nSobie myślę - coś pokręciłem. Translate google kom i sprawdzam jak jest "dziękuję". Na co wujek google odpowiada: "Multumesk"\nAhaaaaa. No dobra. Więc nie powiedziałem jej wcale dziękuje. To co ja jej powiedziałem? Wujek google szybko odpowiada\nPlacere (fon. Placzere) = Przyjemność.\nW sumie nie dziwię się że uciekła. Całe życie tak mam ;)\nCały trik z tym placzere polega na tym, że na "Dziękuję" odpowiada się coś w rodzaju "Z przyjemnością". Tylko wygląda to tak:\n- Dziękuję (Multumesk)\n- Z przyjemnością (Kum Placzere).\nWięc zapamiętać - nigdy na odwrót.\nNo więc wracamy na kemping. Melanż czas zacząć. Siadamy z Mario i rozpoczynamy dysputę przy kracie piwka która zdążyliśmy nabyć w Penny Markecie. Piwko w Rumunii jest... no jest w sumie dobre. Raz lepsze raz gorsze ale ujdzie.\nA Mario miał dla mnie niespodziankę. To czego nie wiedziałem, to to, że odnaleziono również ukradziony z Afryką szpej. Mianowicie:\n- Moje buciki O'Neale Clutch\n- Moje ochraniacze ukochane Adrenaline z zawiasem, których już nie można dostać\n- Buciki Gaerne Tomka z poprzedniego wyjazdu.\nWogóle nie jeżdżone przez Rumuna, więc nie bylo tak źle na szczęście! Generalnie super sprawa.\nA potem przyjechali Rumunii i się zaczęło. A w tym miejscu wrzucam to co bliźniakom Mihaiowi i Bocze obiecałem że wrzucę i pokażę Polakom i kończę tymczasem.\nWorld Without Romania:\nEvil, Ty się nie migaj fotami! pisz koniecznie :)\nczuję, jakbym tam nie był :D\na fotki... no dobra. dużymi literami zmusiłeś mnie do zrzucenia fot i załadowania ich online. ja pierdziu, godzinę mi zajęło ;)\nWłaściciel w dyskusji z Policmajstrami. Dobrze, że twarzy nie widać, bo się przyczepili do mnie. Potem Mihai dostał telefon, że taki łysy w okularach był skrzywiony na Policję rumuńską. Musiał się dowiedzieć, dlaczego.. Rany, zawsze komuś podpadnę ;)\nCudowność budowana przez Mario, przedstawionego już, pozytywnie zakręconego Holendra z offRaodventure. Czad!\nrumuńskie powitanie wg. Mario. Wciąż czekamy na ekipę rumuńską :)\nWspólna fota, wiadomix.\nMariowa flota. Skorzystaliśmy :)\nMiłe złego początki ;) Offłorłdowcy, k... ich mać. W sandałach, bez mapy, kompasu, o dżipiesie nie wspomnę. Miało być asfaltem na Prisłop. Wyszło jak zwykle. Starą vitarką, w pełnym parchu, na szosowych oponach - każda inna. Było zajebiście! Niestety, nie potrafię pokazać, jak mi się oczy świecą na wspomnienie naszych wyczynów. Po kilku godzinach błądzenia, z dusza na ramieniu czy nasz pojazd wytrzyma, dojechaliśmy. A po drodze było tak:\nadwenczer pełną gębą :D\ni jak tam pięknie!\nPolsko Rumuńsko Holenderska integracja przebiegła pod znakiem boskiej ambrozji czyli zmrożonej Palinki. Jezu jakie to dobre było. Wchodzi jak woda, trzepie jak kłoda.\nOczywiście poruszone tematy to obowiązkowo:\n- Unia Europejska jest be\n- W Rumunii da się żyć tylko trzeba kilka etatów łapać\n- Turystyka jest zmasakrowana. Jest potencjał, nie ma planu\n- Stereotypy rumuńskie\n- A tak wogóle to Rumunia należała w sporej części do Polski swojego czasu\nPotem było bratanie się i miśki. W zasadzie sporo bratania się i sporo miśków. Ja z Tupem żeśmy odpadli w momencie kiedy nasze głowy wybrały niezależność od ciała a zależność od grawitacji (czyt. prawie jeb o stół). Zwlokliśmy nasze tyłki i włócząc nogami popędziliśmy w te pędy do namiotów.\nŁukasz walczył do końca. Następnego dnia odcierpiał swoje.\nOd początku zajarany byłem pomysłem żeby wybrać się na Prislop, z plecakami i namiotami i zanocować na połoninie na takim cudnym oczkiem wodnym.\nA skoro rano okazało się że mamy Vitarkę to... no tym łatwiej. Ale jednak wpadliśmy na pomysł że bez noclegu. Trochę jeszcze byliśmy zmęczeni poprzednim wieczorem więc pomysł był taki żeby kupić kilka butelek wody, jakieś batony, wziąć dobre buty, wjechać na prislop asfaltem (20 minut jazdy!), połazic, zobaczyc wodospad, kupić palinkę u pasterzy.\nNo to furda. Kto prowadzi? Ten kto zawsze ma "0" rano, czyli ja. Łukasz spasował, Tupek stwierdził że on się nie dotyka. No to jadymy.\nBez mapy. Bez kurtek. Bez narzędzi. Bez nawigacji.\nTakie adwenczerowe Janusze.\nKrzysia nie zabieraliśmy bo by marudził całą drogę.\nRocznik 1991. Podejrzany stan techniczny. Wszystko w standardzie. Żadnego lifta (więc niska). Oponki szosowe, każda z innej parafii. Zapas na klapie. Brak wyciągarki i tylko butelka oleju silnikowego w bagażniku.\nKocham to autko.\nNo więc zjeżdżamy i pamiętałem tylko że na głownym skrzyżowaniu w Borsie trzeba skręcić gdzieś i dojeżdzasz po 20 minutach na Prislop.\nNo i to błąd. Bo nie trzeba było skręcać tylko jechać prosto. Ale na szczęście skręciliśmy. Taki perspektywicznie radosny błąd.\nPo kilku kilometrach asfalt zrobił się dziurawy. Potem dziury były przecinane paskami asfaltu. Potem te paski asfaltu przykrył szuter. Potem został tylko szuter. No coś mi nie pasowało, wszak pamiętam że jechało się asfaltem na samą górę, ale jak już zaczęliśmy jechać to zatrzymujemy wracającą z naprzeciwka terenówkę. I rozpoczynami dialog na migi.\nAle w tą stronę?\nNa pewno nie dojedziemy?\nTo dojedziemy czy nie dojedziemy?\nTak, tak, jedźcie.\nAutentycznie każdy. K-A-Ż-D-Y napotkany Rumun mówił nam to samo. Że nie dojedziemy tędy na Prislop ale dojedziemy. Tylko nie wiem gdzie.\nCóż. Szuter zamienił się w podjazdy. Vitarka na tylnym napędzie pruła pod górę. Zaczęły się pierwsze uskoki na których radośnie migała kontrolka oleju. Zwalniam. Staję. Kontrolka oleju się świeci.\nMyślę - no ładnie. Nalewamy.\nDolaliśmy. Dalej się świeci.\nPiszę do Mario że olej nie ten teges. Mario odpisuje - na niskich obrotach tak ma. Pompa siada trochę. Jechać dalej.\nW tym miejscu Mario jest nadal przekonany, że jedziemy asfaltem na Prislop.\n20 minutowy planowany wjazd na Prislop zakończył się\nb) pięknym widokiem na stronę ukraińską\nc) prawie zawiśnięciem\nd) przeoranym zawieszeniem (kamienie w błocie)\ne) zabłądzeniem po raz drugi\nf) pytaniem o drogę i słyszeniem sprzecznych odpowiedzi. Za każdym razem.\ng) wytrzęsieniem z Tupka przeziębienia (siedział z tyłu)\nOkazało się że obrana przez nas trasa w kierunku totalnie przeciwnym niż Prislop dostarczyła nam mega wspaniałych widoków. No i prawdziwego offu bo w końcu i szuter się skończył i trzeba było trochę improwizować. 3 godziny błądzenia po połoninach i katowania vitarki na reduktorze. Po prostu mega. Kolejna z tych atrakcji których sie nie spodziewaliśmy.\nChociaż cały czas chodziło nam po głowie, że jak się zesramy w jakimś bagnie to będzie kaplica. Bo nawet zasięgu zaczęło braknąć tak konkretnie i na amen.\nAsfalt ucałowaliśmy kilka godzin i kilkadziesiąt kilometrów później.\nWięc w tym miejscu spadamy na żarełko.\nJeszcze trochę Asflatu\nPejzaż z oponą\nBaza rebeliantów na Javin 5. Czyli stara jakaś.. fabryka czy cuś kopalnianego.\nWarto zwrócić uwagę na bieżnik.\nJechaliśmy dokładnie na wysokości chmur.\nFaktycznie z tym Piertosulem coś nie wyszło bo pojechaliście przez Baia Borsa szlakiem na Prislop :haha2:, szkoda że widoczności nie mieliście bo widoki ze szczytów są piękne . Kiedy tam byliście ?\nCelem był Prislop właśnie a nie Pietrosul. Szlak szlakiem ale pomyliliśmy w którymś miejscu drogę i mocno pobłądziliśmy.\nbyliśmy w niedzielę ostatnią, 26 lipca :D\nmoja dupa wciąż nie potrafi połączyć brzmienia słowa "siedział" z czynnościami, które wykonywała na tylnym siedzisku :D\nCzy to koniec tej historii? No tej niedzielnej zapewne i owszem albowiem tego dnia po wszamaniu potężnej ilości żarcia (Ciorba de Burta wymiata) udaliśmy się na jakże oczekiwany spoczynek. Akurat zaczęło padać, więc zasadniczo wszyscy jak jeden mąż usnęliśmy i spaliśmy wieczora po którym telefon otrzymałem od Krzysztofa, który to Krzysztof był już prawie że w Borsie (jakie meli przygody to nie będę opisywał, to będzie może ich relacja prędzej czy później). Troszkę zeszło wytłumaczenie dojazdu na kemping, niemniej po jakiejś godzinie zajechały do nas dwa potwory - Jeepy Grand Cherokee, oczywiście w gazie ;).\nNamioty, integracja i nocne polaków rozmowy do późnej nocy. Oczywiście wspomagane %.\nNastępnego dnia był czas odwrotu i pożegnań. Podjęliśmy bowiem decyzję o rozłożeniu powrotu na dwa dni i odwiedzeniu schroniska w Zawadce, które to schronisko zbiło mnie z nóg.\nMega pozytywne miejsce, mega pozytywni ludzie. Piękne okoliczności przyrody. Tylko Krzyś marudził jak zwykle i to na tyle, że ze dwa razy kazaliśmy mu się ordynarnie zamknąć wreszcie. Eh. Łyżka dziegću.\nNa granicy rumuńsko - węgierskiej trzepanie. Znaczy miało być.\nNa burcie Stukata wyklejony był motocykl. Pan celnik wziął tylko nasze dowody a ja już przygotowywałem gadkę wyjaśniającą skąd na naszej pace kradziony i rozbity motocykl. Papiery oczywiście miałem ale przyszło mi do głowy, że z racji tego że celnik jest węgrem a papiery są po rumuńsku równie dobrze mogę mu dać cokolwiek a i tak będzie wyjaśnianie.\nPan celnik oczywiście kazał otworzyć pakę ale spojrzał na burtę. Zobaczył wyklejony motocykl i spytał tylko.\nI tym sposobem wjechaliśmy o strefy Szengen.\nWieczór w Zawadce, piwko za piwkiem i rozmowy ze spotkanymi tam wariatami ;).\nA następnego dnia przelot przez Polskę. Krzysiowi już trochę odpuściliśmy i prawie nas nie wkurwiał swoimi mądrościami dotyczącymi ciasnoty zakrętów, ograniczeń prędkości i odległości do najbliższych miejscowości.\nDotarliśmy do Warszawy i to koniec naszej przygody.\nNo i z Krzysiem już raczej nie pojedziemy. Bo na finale musiał dorzucić swoje:\n"Dotarłeś do celu. Prowadził cię Krzysztof Hołowczyc".\nWracajcie tam i jeszcze raz to opiszcie :)\nPS.: Fajnie że królowa wróciła do domu\nTa traske robilismy ok 16/07 jak dobrze pamietam. Widoczki potwierdzam sliczota, bo pogoda nam dopisywala ;) . A pod Prislopem bylo mile spotaknie z Adagiio( dzieki za namiary na miejscowke w Sant, niestety miejsc zabraklo, ale trafilismy jeszcze lepiej!).\nFajna ta misja Wasza i ze szczesliwym finalem!\nFiat Stukato <3 ;)\nKrzyś :Thumbs_Up: tez czasem ze mną jeździ ale na "imprezach" także pilnuje auta ;)\nfajne zakończenie paskudnej przygody zeszłorocznej.\njak afra 'przeżyła" rok Rumuni ??? ile km przejechała? co sie zepuło? zniszczyło? ile oleju wzieła? ile bieżnika zniknęło? ile wahy w zbiorniku (tzn spalanie) ? czy cos ją boli ? i czy jest zadowolona z powrotu do domu ?\nciesze sie ze mimo tego ze nikt juz nie wierzył to jednak...\nPo jakichś tam wstępnych oględzinach:\n1. olej do wymiany (czarny) ale poziom jest ok. Ponieważ korek był mocno zaciśnięty (kombinerkami odkręcałem tak go zassało) nikt tam nie zaglądał raczej (czyt. nie dolewał)\n2. plastiki - wszystkie do wymiany. Pourywane zaczepy, popękane. Czacha trzymała się na jedną śrubkę. Niektórych plastików brak\n3. tablic rejestracyjnych brak\n4. stacyjki nie ma - jest rozdłubany kikut\n5. kierunkowkazy - zostały 3, ale działają, przy czym są wygięte wszystkie do środka a jeden widać był przypalony czymś / jakoś. Nie wiem jak ale był.\n6. tylny hamulec - klocków brak\n7. przedni hamulec - brak klamki\n8. silnik trzymał obroty tylko na ssaniu, po podkręceniu wolnych obrotów przy przegazówce zaczął puszczać czarne bączki - czyt. gaźniki do regulacji. No i po przegazowaniu wydech gorący jak diabli.\n9. filtr powietrza pewnie do wymiany - wyrąbany zadupek lewy, więc wszystko co się dało szło do filtra (patrz p. 8)\n10. kapeć z tyłu\n11. łańcuch raczej do wymiany - smarowania nie widział z rok conajmniej, ale spróbuję go jeszcze zreanimować\n12. dziwne próby majstrowania przy świecach - były niedokręcone - ślady benzyny w okolicach gniazd (co oni kombinowali?)\n13. klamka sprzęgła się majta, ale chyba tak było\n14. mocno pogięta płyta silnikowa\n15. podgrzewane manetki - wyrwane przewody z prawej manetki. Raczej nie da się tego naprawić bo tam chyba wszystko jest zalane w jedną masę.\nNa liczniku kilometrów nie pamiętam ile było rok temu, ale jest bardzo zbliżona liczba. Pamiętam że było 44-45 tysięcy km i teraz jest mniej więcej taki sam stan.\nCo mnie zadziwiło:\n- odpala ze strzała, nawet na słabym akumulatorze\n- wszystkie płyny ok\n- brak widocznych oznak uszkodzonej ramy, lag, obręczy, kierownicy\nWnioski i częściowo potwierdzone na Rumunii:\n- Gówniarz był trochę za chuderlawy na jazdę afryką i jej nie ogarniał. Musiał się zdrowo wyjebać na niej (plastiki, płyta silnika etc.). Po mojemu był koziołek z lądowaniem przez czachę (złamana szyba w połowie i praktycznie zmasakrowana czacha na zaczepach - wszystkie wyrwane)\nHandbar prawy wybita dziura klamką hamulca.\nInnymi słowy - było na niej ostre lądowanie ale wygląda na to że Afryka się tylko potłukła a nie rozwaliła.\nTo co mam do zrobienia to przywrócić ją do jazdy i pojechać na sprawdzenie czy prosta jest.\nNa krótko do zrobienia łańcuch, olej, klamka hamulca przedniego, kierunki i ten kapeć.


Miasto zbuduje wybieg dla psów - JastrzebieOnline.pl\nMiasto zbuduje wybieg dla psów\nTen postulat mieszkańcy zgłaszają już od dawna, chodzi o budowę wybiegu dla psów. To już pewne, że zostanie zbudowany pomiędzy ulicą Turystyczną a Zieloną.\nWybieg będzie podzielony na dwie części, strefę przeznaczoną dla psów małych oraz średnich i dużych. Nie zabraknie również psich toalet, które będą tworzyć oddzielone piaskownice. Wybieg zostanie wyposażony w urządzenie zabawowe dla psów, elementy małej architektury - ławki, kosze na śmieci. Wokół terenu zostanie posadzony żywopłot oraz drzewa z gatunku klonów.\nPoszukiwany tymczasowy dom dla szczeniaków. Pomóżcie!\nPani prezydent zamiast stawiać domki dla pszczół, wybiegi dla psów (mamy dość lasów i zieleni żeby z naszymi czworonożnymi przyjaciółmi wychodzić) oraz wydawać tysiące złotych na szyldy że trzeba po pieskach sprzątać , powinna te pieniądze zainwestować w rozszerzenie miejsc do spania/życia dla bezdomnych!\nSam jestes bzdura. Takie wybiegi są w wielu miastach w całej Polsce i jakos jest dobrze. Jak ktos ma agresywnego psa to nie będzie chodził trudno. Nie umiał sobie wychować to jego (i psa) strata.\nto jest bzdura, bo kto bedzie z tego korzystał? To nie wiedzą władze miasta, że psy się żrą ze sobą? Tam nie będą mogły przebywać dwa obce psy, więc na co to? Żeby paru kolesi z bloku obok wyprowadziło na kupkę? A reszta i tak wyprowadzi gdzieś indziej\na kiedy wybieg dla wielbłądów?\nPodatek od psów na te fanaberie.\ndobry pomysł, gdy już wszystkie pieski świata zrobią tam co trzeba, to się tam uruchomi hurtownię nawozu dla rolników\nturystycznie bo zielono06.07.2017 19:48\nNie życzę sobie wybiegu w tym miejscu. Ujadanie psów od rana, zanieczyszczona okolica i dumni właściciele psów kroczący tym samym szlakiem. Wystarczy nam Skate park z łomotem skaczących rolkarzy czy deskarzy, czasami z soczystym okrzykiem. A wieczorem wrzaski do później nocy. O śmieciach poza śmietnikami już nie ma co pisać. Młode przygłupy, sądzą że pojemniki na śmiecie to kubły na wodę?


Zakończenie Roku Zerówki — Żabki\nPrzygoda Żabek z Przedszkolem dobiegła końca. Uroczyście, zachowując wszelkie środki ostrożności, pożegnaliśmy się z Przedszkolem.\nZ naszych małych Żabek — wyrośli uczniowie. Od września z uśmiechem na twarzy rozpoczniemy nowy etap w życiu.\nŻabki z okazji Zakończenia Zerówki przygotowały montaż słowno-muzyczny, który będzie pamiątką Przedszkola.\nFilm nosił tytuł „Pożegnamy Przedszkole, pokłonimy się Szkole” — i tak też będzie podczas tych wakacji . Z wielkim smutkiem żegnamy Przedszkole, ale i z wielką radością i niecierpliwością czekamy na nowe wyzwania, które przyniesie nam Szkoła.\nGrupa Pszczółek (5-latków) współpracowała cały rok z najstarszą grupą — Żabek . Niestety z racji, że przygoda Żabek z Przedszkolem dobiega końca , Pszczółki muszą się pożegnać ze starszymi kolegami i koleżankami. Z tej okazji pracowite Pszczoły wraz z Wychowawcami Panią Ewelinką i Panią Monią przygotowały montaż słowno-muzyczny, który został zaprezentowany na Uroczystym Zakończeniu Roku. Żabki były zachwycone zaangażowaniem młodszych Przedszkolaków. Przedstawienie pt. „Wakacyjne plany Żab” zostanie w sercach Żabek, tym bardziej, że zawsze będa mogły wrócić do pięknych wspomnień uwiecznionych na filmie.\nWakacyjne plany Żab\nŻabki to ambitna i pracowita grupa. Mamy nadzieję, że Szkoła nie sprawi Wam żadnych trudności.\nŻyczymy powodzenia naszym Żabkom. Mamy nadzieję, że nigdy nie zapomnicie o Przedszkolu Bajkowa Kraina i będziecie nas odwiedzać.\nZakończenie roku — Pszczółki\nPszczółki zakończyły w piątek wspaniały, pracowity, inny niż wszystkie rok w Przedszkolu.\nOd września czeka na nich jeszcze więcej pracy, ponieważ to czas przygotowań do nowego etapu — Szkoły.\nZerówka wzywa pracowite Pszczółki i kusi nowymi możliwościami.\nZ dyplomami i upominkami uśmiechnięte Pszczółki zakończyły rok i przywitały wakacje.\nTymczasem odpoczywamy i zbieramy siły na nowe wyzwania.\nZakończenie roku — Motylki\nDla Motylków pierwszy rok pobytu w przedszkolu dobiegł końca.\nPrzez ten czas Maluchy nauczyły się wielu ciekawych rzeczy.\nMożna śmiało powiedzieć, że to prawdziwe Przedszkolaki!\nW piątek za wspaniałą pracę przez cały rok każdy Motylek otrzymał mały upominek i dyplom.\nTymczasem życzymy udanych wakacji wszystkim Motylom\nDnia 1.06.2020 roku w naszym wesołym Przedszkolu świętowaliśmy Dzień Dziecka. Uśmiechy nie schodziły z twarzy naszych Przedszkolaków. Każda grupa w swojej sali bawiła się świetnie. Były tańce, uśmiechy, bajki, popcorn.… Co prawda niektórzy świętowali w domu lecz i na nich czeka w Przedszkolu słodka niespodzianka.\nDnia 26.05.2020 obchodzimy Dzień Matki, zwany w naszym Przedszkolu DNIEM RODZINY :) Ze względu na pandemię Coivid-19 nie mogliśmy zaprosić naszych wspaniałych Rodziców na wspólne świętowanie. Dzieci jednak, spisały się na medal i ani na chwilę w tym dniu nie zapomniały o swoich rodzicach. Przedszkolaki wspólnie z Paniami stworzyły filmik dla swoich Rodziców z wierszykami o tym, za co kochają Mamę i Tatę a także z najlepszymi życzeniami. Rodzice dostali także kolorowe i słodkie prezenty :)\nBal Walentynkowo — Karnawałowy\nPrelekcja dla rodziców.\nDzień Babci i Dziadka u Żabek.\nDzień Babci i Dziadka u Pszczółek.


Ciemna strona Internetu istnieje. Przechodzimy wobec tego tematu bardzo obojętnie, dopóki on nas bezpośrednio nie dotyczy. Cieszymy się, że nasze dzieci miały na temat niebezpieczeństw w Internecie pogadankę w szkole. Następny krok powinien należeć do rodziców, opiekunów. A prawda jest taka, że wzajemnie wypracowane relacje są najlepszym fundamentem dla każdej rodziny.\nGrooming w Internecie to rodzaj relacji jaki wywiązuje się pomiędzy dorosłymi a dziećmi w celu uwiedzenia seksualnego. Taki proces trwa zazwyczaj kilka tygodni, a nawet miesięcy. Zamiarem osoby dorosłej jest łagodne wprowadzenie dziecka w aktywność seksualną, którą zamierza w długoterminowym czasie wykorzystać.\nNa działania internetowych pedofilów narażeni przede wszystkim są:\nzaczynający przygodę w sieci,\naktywnie korzystający z komputerów, laptopów, tabletów,\nsilnie potrzebujący zainteresowania lub uczucia,\nsamotnicy i odludki,\nposzukujący nowych, ekstremalnych doznań.\n- Internetowi pedofile wykazują wyjątkową uwagę, zainteresowanie wobec dziecka i jego kłopotów. Są uprzejmi – informuje sierż. sztab. Przemysław Kujawski. Solidaryzują się z ich proble mami, przede wszystkim ich słuchają - dodaje. Nie szczędzą na to czasu, wysiłku i pieniędzy.\nAby znaleźć wspólny język z dziećmi, nastolatkami pedofile znają na bieżąco trendy muzyczne, zespoły, które są na topie, ale również hobby, które króluje w danym przedziale wiekowym. W ten sposób starają się osłabić granice, jaka dzieli ich od osiągnięcia celu. Delikatnie i systematycznie wprowadzają do rozmów treści erotyczne tak, aby dziecko nie zorientowało się, aby „puściły” mu zahamowania. Może być też tak, że czuje się ono na tyle już uzależnione od pseudo - przyjaciela, że ma poczucie ,,oddania”.\n- Często bywa tak, że pedofil podaje się za rówieśnika. W ten sposób wciąga dziecko w znajomość. Najczęstszym portalem, który odwiedzają dzieci i młodzież jest Facebook – mówi funkcjonariusz. Poruszają się również na czacie oraz komunikatorze Gadu-Gadu.\nOfiara nie wie, czyim jest celem. Pedofil dokładnie obserwuje dziecko. Poznaje jego słabości i troski. Prowadzi z nim coraz dłuższe rozmowy. Dziecko w ten sposób traci poczucie, że jest to ktoś obcy. Nawet nie przypuszcza, że może być to osoba dorosła. Działania pedofila internetowego są bardzo dyskretne. Dziecko skoncentrowane jest na dobroci, zrozumieniu jakie otrzymało, natomiast pedofil na pozyskaniu dziecka i wykorzystaniu go często w celach komercyjnych. Delikatność, z jaką porusza się pedofil w sieci, zaskakuje nawet często nas – rodziców.\nNAWIĄZUJĄCA SIĘ RELACJA\nBezgraniczne zaufanie, jakie dane jest rodzicom, opiekunom wraz z narodzinami dziecka, pedofil musi wypracować często miesiącami. On jest czujny i dyskretny. Rodzice ,,tracąc” dziecko, pozostawiając je z problemami samemu sobie, nie zdają sobie sprawy, jak wiele nieszczęść może czekać na nie w sieci.\n- Rozmowy pedofila z ofiarą stają się coraz dłuższe i częstsze. Powraca on do stałych elementów rozmowy – dodaje policjant z wydziału kryminalnego. Potwierdzeniem dla pedofila udanego osaczenia dziecka jest, gdy on po pewnym czasie zaczyna opowiadać o sobie bez większych oporów. Dorosłego interesują emocje, jakie towarzyszą dziecku. Dzieli się też swoim doświadczeniem w kontekście dziecka. W zamian otrzymuje zainteresowania, marzenia. Wciela się w rolę powiernika, pocieszyciela wręcz przyjaciela. Akceptuje swoją ofiarę z jej zaletami i wadami. ,,Wchodzi” w codzienne życie swojej ofiary. Interesuje się wszystkim, co jej dotyczy.\nKiedy uwodziciel zaczyna odgrywać rolę przyjaciela, podejmuje ryzyko kontroli i sprawdza czy nie może być przypadkiem zdemaskowany przez osobę dorosłą. Pyta ofiarę o miejsce, gdzie ustawiony jest komputer, kto z niego korzysta, czy ktoś się interesuje, co dziecko robi w komputerze. W ten sposób sprawdza, kto jest w stanie weryfikować aktywność dziecka w ,,necie”.\nW trakcie rozwoju znajomości pedofil pokazuje swojej ofierze jak bardzo jest jej potrzebny. Jak wiele dla siebie znaczą, że mogą liczyć tylko na siebie. Należy pamiętać, że sprawca cały czas odgrywa rolę dziecka, o podobnych problemach co jego ofiara. Między innymi używa słów: „tylko ja mogę ci pomóc”, „możesz mi zaufać”, „ja dochowam tajemnicy”, ,,przecież wiesz, że to co nas łączy jest czymś niespotykanym”. W międzyczasie zadaje pytania o charakterze seksualnym, np. „czy kiedykolwiek się całowałeś?” Działając stopniowo skupia uwagę dziecka na ciało. Uczy je obserwowania, dotyku. Przypomina ,,na głos” swoje pierwsze emocje, jakie mu towarzyszyły. Wzbudza tym samym ciekawość dziecka i wywołuje w nim potrzebę odkrywania siebie samego seksualnie. Następnie oprawca oswaja dziecko z cyberseksem. Dzieli się z nim, co chciałby, aby razem robili, gdyby był przy nim lub też co sam robi, rozmawiając z dzieckiem.\nCEL - SPOTKANIE\nKolejnym działaniem pedofila jest spotkanie z dzieckiem. Jeżeli ofiara się opiera, zaczyna jej grozić. Często wymusza na dziecku przesłanie nagich zdjęć. Później może nimi szantażować i grozić, że poinformuje o znajomości rodziców bądź że opublikuje je w sieci. Dziecko ze strachu popełnia błąd, który ma konsekwencje a skutki takiej znajomości są nieodwracalne.\nSymptomy mogące świadczyć o prawdopodobnym kontakcie dziecka z pedofilem internetowym:\nspędza bardzo dużo czasu w „sieci”,\nw komputerze mogą znajdować się treści pornograficzne,\nwydzwania lub odbiera telefony, smsy, mmsy bardzo często z nieznanego rodzicom telefonu,\notrzymuje wiadomości e-mail, paczki, prezenty od osób nieznanych rodzicom,\nprzestaje interesować się życiem rodzinnym wręcz wycofuje się z niego,\ngdy dorosły wchodzi do pokoju, wyłącza monitor lub przełącza ekran.\nCO ROBIĆ, ABY UCHRONIĆ DZIECKO PRZED ZŁYM DOTYKIEM\n- Po pierwsze, miejsce wyznaczone na sprzęt komputerowy, laptop, tablet musi być ogólnie dostępne dla wszystkich domowników – omawia ekspert. Przed dopuszczeniem dziecka do Internetu rodzice, opiekunowie powinni przeprowadzić z nim szczerą, opartą na zaufaniu rozmowę. Powiedzieć, kogo można spotkać w ,,sieci”. Czego należy unikać, a kiedy niezwłocznie poinformować dorosłego domownika. Celem rozmowy jest uzmysłowić dziecku, ile korzyści jest z korzystania z Internetu, ale również ile jest w nim zagrożeń. Małe dzieci powinny mieć konto i pocztę wspólną tzn. rodzinną – dodaje nasz rozmówca. Zadaniem rodziców jest uczulenie dziecka, aby nie potwierdzało, ani nie odpowiadało na e-mail otrzymany od nieznajomego.\nPrzez cały czas należy dziecko wspierać, rozumieć i budować jego poczucie bezpieczeństwa w rodzinie. Jeśli jednak wszelkie działania profilaktyczne nie odniosły skutku i nasza pociecha spotkała się z internetowym pedofilem, nie możemy jej obwiniać. Całą odpowiedzialność tylko i wyłącznie ponosi przestępca. Musimy stanąć na wysokości zadania. Wesprzeć dziecko i odizolować je od sprawcy. Powiadomić Policję. Należy zachować całą historię przeglądania, rozmów i korespondencji. Sprawdzić niezwłocznie, jakie treści pornograficzne trafiły do naszej pociechy. Powinniśmy pamiętać, że internetowi pedofile często korzystają z tzw. pokojów rozmów.\nZgodnie z art. 200 kodeksu karnego\npedofil podlega karze od lat 2 do 12.\nNatomiast zgodnie z art. 202 k.k. za pornografie\ndziecięcą przestępca podlega karze do lat 10.\nprof. Józefa Bednarka i dr Anny Andrzejewskiej,\nPedofilia w sieci – wskazania postępowania w przypadku zagrożenia pedofilią\nArtykuł ukazał się w Stołecznym Magazynie Policyjnym, kwiecień 2014 r.\nAutor: Podkom. Ewa Szymańska-Sitkiewicz


Recenzja książki „Ewa gotuje szybko” »\nW pięknie wydanej, kolorowo ilustrowanej, książce (format A-4) można znaleźć przepisy na codzienne menu zaczynające się od śniadania poprzez dwudaniowy obiad, na deserach dla całej rodziny kończąc. Cennym uzupełnieniem są przepisy na zdrowe napoje i koktajle warzywno – owocowe. Autorka zachęca i przekonuje do zdrowego odżywia się. Książka składa się z 3 rozdziałów:\nSmarowidła do chleba – pasty warzywne: cukiniowo – warzywna, brokułowo – orzechowa,\nz pieczonego pora\nW swoich przepisach autorka wykorzystuje ogólnie dostępne składniki. Wszystkie przepisy są przez autorkę sprawdzone, a potrawy dokładnie opisane, łącznie ze sposobem podania. „Kolorowa kuchnia roślinna” to doskonały zestaw dań, które są przedstawione w prosty sposób i dla smakoszy zdrowej kuchni stanowić będą częsty rarytas na polskim stole wśród warzyw i owoców. Zdrowe jedzenie potraw kuchni polskiej spowoduje wiele zmian w naszym codziennym żywieniu, dobrych zmian. Warto zapoznać się z zasadami dobrego żywienia, jak przechowywać żywność, jak przygotować podstawowe potrawy nować jedzenie potraw, jak zrobić rozeznanie w naszej spiżarni i sprawdzać daty ważności produktów. Wskazówki znajdziemy w Części II: ABC zdrowego roślinnego gotowania. Gorąco zachęcam do przeczytania tej części.


Charyzmatyczny prezenter to Ty! | 4GROW\nCharyzmatyczny prezenter to Ty!\nMateriał poszerzający wiedzę po szkoleniu: Prezentacje biznesowe i wystąpienia.\nWystąpienie publiczne czy prezentacja podczas ważnej rozmowy wiąże się z silnym ładunkiem emocjonalnym, dużymi oczekiwaniami i testowaniem własnych możliwości. To powoduje, że mimo posiadanych kompetencji, rzetelnego przygotowania i godzin ćwiczeń możemy odnieść porażkę. Przedstawiamy kilka technik, za pomocą których zwiększysz swoją skuteczność:\nMyśli, jakie pojawiają się w Twojej głowie tuż przed ważnym spotkaniem są odzwierciedleniem przekonań, które determinują sposób, w jaki będziesz się zachowywać (czyli Twój sukces lub porażkę). By na stałe zmienić zachowania i reakcje, które wpływają niekonstruktywnie na Twoją autoprezentację, musisz zakwestionować swoje dotychczasowe przekonania (tj. „nie nadaję się do wystąpień przed ludźmi”, „jestem za mało interesujący”, „na pewno coś pójdzie nie tak”), uświadamiając sobie, że nie są one przejawem prawdy, a raczej złego nawyku myślowego. W jaki sposób możesz to zrobić? Przede wszystkim zastanów się i zidentyfikuj przekonania, które powodują spadek Twojej efektywności w obliczu trudnej sytuacji, np. „Na pewno zapomnę czegoś powiedzieć albo się pomylę, zawsze tak jest”. A teraz stań się własnym adwokatem! W walce z danym przekonaniem pomocne mogą być pytania:\n- Na jakich dowodach opiera się to przekonanie? (np. jak często zdarzyło Ci się czegoś zapomnieć podczas prezentacji?)\n- Jakie mogą być alternatywne przyczyny? (np. to, że w przeszłości zapomniałeś czegoś powiedzieć, mogło wynikać z tego, że przed prezentacją nie było czasu na przygotowanie/ padały trudne pytania od uczestników/ pojawiły się problemy techniczne - w ten sposób szukasz obiektywnego wytłumaczenia, zamiast wychodzić z subiektywnego założenia, że to Ty jesteś beznadziejny)\n- Jakie są najgorsze implikacje Twojego przekonania? (np. nawet jeśli się pomylisz lub zapomnisz czegoś powiedzieć, to nie jest powód do tego, by inni przestali Cię szanować - zawsze możesz obrócić to w żart :)\nGdy już „rozprawisz się” z dotychczasowym osłabiającym przekonaniem, znajdź w jego miejsce takie, które będzie Cię wspierać w działaniach (np. „wielokrotnie przeprowadziłem prezentacje z sukcesem”). Praca na przekonaniach popłaca! Wymaga czasu i Twojego zaangażowania, jednak w efekcie na stałe zmienisz swoje reakcje na bardziej konstruktywne.\nCzęsto źródłem lęku i niepewności są nowe, nieznane nam sytuacje - zazwyczaj wystarczy je poznać, by zredukować odczuwany stres. Odważ się ćwiczyć i próbować! Na początek zacznij od względnie bezpiecznej sytuacji, by koszt ewentualnego błędu był dla Ciebie akceptowalny, np. jeśli masz wystąpić na branżowej konferencji, potrenuj prezentację podczas zebrań zespołu zgłaszając swoje pomysły. Warto również wyobrazić sobie to, co może się wydarzyć podczas docelowego wystąpienia oraz przygotować wszystkie alternatywne rozwiązania. W ten sposób zwiększasz swoje poczucie kontroli i wpływu, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka, że coś niespodziewanego Cię zaskoczy.\nUdawaj, aż sam w to uwierzysz!\nWydaje Ci się, że wystąpienie przerasta Twoje możliwości, że po prostu nie jesteś tak charyzmatyczny jak inne osoby, więc powinieneś to sobie odpuścić? To znów pułapka negatywnych przekonań… Oprócz zakwestionowania ich na poziomie intelektualnym, warto zaprojektować doświadczenia, które będą dla Ciebie źródłem wspierającej siły. Jeśli nie czujesz się pewnie, spróbuj trochę przed sobą poudawać – zachowuj się tak, jakby wystąpienie było dla Ciebie błahostką, wyobraź sobie że jesteś ekspertem. Zachowując się pewnie, szybko zaczniesz czuć się w ten sam sposób, a wtedy nie będziesz musiał już udawać. Z czasem wejdzie Ci to w nawyk.\nJak Ty stoisz?!\nTwoje ciało – postawa, mimika, gesty – wpływa na stan Twojego umysłu. Uśmiech jest zazwyczaj objawem naszej radości, ale zależność ta może działać również w drugą stronę – sztucznie wywołany uśmiech już po chwili wprowadza nas w wesoły nastrój. Warto wykorzystać ten mechanizm i wzmocnić swoją pewność siebie przed ważnym wystąpieniem. Pamiętaj o postawie otwartości i dominacji – wyprostowana sylwetka, otwarte dłonie, uniesiony podbródek, podniesione ręce – przyjmij tę pozycję na kilka minut przed rozmową / prezentacją i poczuj się silny. Proste? Wypróbuj ten trik i przekonaj się, że również skuteczne!\nWięcej o tym, jak język naszego ciała determinuje to, kim jesteśmy, dowiesz się oglądając niezwykły wykład psycholog Amy Cuddy. Zapraszam! Obejrzyj wykład >>>


Gazetka promocyjna kaufland.pl - "Egzotyczne święta", grudzień 2018 - CeneoLokalnie.pl\nGazetka "Egzotyczne święta"\nGazetka promocyjna Egzotyczne święta ważna od 20-12-2018 do 02-01-2019\nOferta ważna od 20.12.2018 do 2.01.2019,\nchyba że na stronach ulotki wskazano inaczej,\nSprzedaż w ilościach detalicznych.\n• wyjątkowo słodki\n• na surowo, do smażenia,\n• do lodów, koktajli,\n• z delikatnym miąższem o konsystencji musu\n• najlepszy na surowo, smażony na maśle oraz pieczony\n• do deserów, na kremy\nOferta ważna od 20.12.2018 do 2.01.2019, chyba że na stronach ulotki wskazano inaczej, lub do wyczerpania zapasów.\nOwoce granadilli przekroić na pół, wydobyć miąższ i przełożyć do blendera.\nDodać szklankę wody i miksować ok. 1 minuty. Sok przelać przez sitko i dolać\njeszcze pół szklanki wody.\nPiwo wymieszać z sokami. Kruszony lód włożyć do szklanek, wlać koktajl.\nSyrop malinowy wlać do szklanek po ściance, by opadł na dno. Koktajl podawać\nze słomkami. Szklanki można ozdobić plastrami cytryny lub limonki.\n– 2 dojrzałe owoce granadilli\n– 200 ml zimnego piwa\n– po 1–2 łyżeczki soku\nz cytryny i limonki\n– 20 ml syropu malinowego\n...czyli smoczy owoc, księżycowy kwiat\nlub królowa nocy\n• bardzo soczysta i orzeźwiająca\n• najlepsza na surowo po schłodzeniu,\nbo to wzmacnia smak owocu\n• do deserów na zimno – lodów,\nsorbetów, a także koktajli i soków\n• najlepsza na surowo,\nale warto pozbyć się skórki\n• do galaretek i konfitur\n...czyli pomidor drzewiasty\n• najsłodsze wewnątrz, z cierpką,\n• najlepsze na surowo, ale warto\nobrać ze skórki\n• wykorzystywane jako warzywo\ni owoc, dlatego można jeść\nna surowo, na kanapkach\ni w sałatkach, lub smażyć,\npiec, gotować, dusić do sosów,\nzup, mięsa, na chutney\n• pyszne z cukrem lub miodem\n• niezwykle słodka i soczysta,\no piaskowatym miąższu\nszczególnie po schłodzeniu,\nmożna też ususzyć\n• do ciast, galaretek\n• twardsza i bardziej chrupiąca\nniż polska gruszka\n...czyli śliwka chińska\n• łagodne, słodkie, lekko kwaskowate;\n• można jeść na surowo,\nmarynować, smażyć, zamrażać\n• na kompoty, syropy, likiery,\na także sosy do mięs, ryb\n• po wysuszeniu nazywane\nchińskim orzechem, w smaku podobne\n...nazwana przez Krzysztofa\nKolumba aniołem owoców\n• słodka, lekko korzenna,\nz piżmową nutą,\nz nasionami – ostrymi\nw smaku, przypominającymi\npieprz lub chrzan\n• pyszna na surowo,\nale niedojrzałe owoce\n• na przetwory\n• nasiona po wysuszeniu\ni zmieleniu mogą być\n• sok z owocu ma właściwości\nzmiękczające, dlatego warto\nmoczyć w nim mięso,\na do sałatek najlepiej\ndodawać tuż przed podaniem\nZimowa sałatka z figami\nRoszponkę i radicchio porozrywać na mniejsze kawałki. Figi przekroić na 4 części.\nPomarańczę obrać, wyjąć miąższ z błonek. Cząstki fig i pomarańczy ułożyć\nna talerzach razem z sałatą. Szynkę pokroić w paski i ułożyć na sałatce.\nZ oleju, octu, soku pomarańczowego, bulionu, miodu, soli i pieprzu przygotować dressing\ni polać nim sałatkę. Orzechy podprażyć na patelni bez tłuszczu i dodać do sałatki.\n– 150 g roszponki\n– 1 mała cykoria radicchio\n– 5 świeżych fig\n– 4 plastry szynki włoskiej dojrzewającej K-Classic\n– 2 łyżki oleju z orzechów włoskich EXQUISIT\n– 2–3 łyżki octu balsamicznego K-Classic\n– 4 łyżki soku pomarańczowego K-Classic lub K-Bio\n– 3 łyżki bulionu warzywnego\n...czyli peruwiańska wiśnia lub rodzynek brazylijski,\na także złota jagoda Inków\n• w smaku podobna do pomidora, kwaskowata i soczysta\n• można jeść na surowo lub maczać w miodzie, gotować,\ndusić lub suszyć\n• na dżemy i galaretki, do ciast czekoladowych i deserów\n• po wysuszeniu w smaku przypomina rodzynki, więc może być\npyszną przekąską, dodatkiem do musli czy koktajli owocowych\n• stosowana także do dekoracji dań\nrodzynek brazylijski,rodzynek brazylijski\nw smaku podobna do pomidora, kwaskowata i soczysta\n• miąższ kokosa je się\nna surowo, jako pyszną\nalbo dodatek do dań\n• po ugotowaniu i starciu,\nlub wodą jest bazą\nmas i kremów\n• po wysuszeniu robi się\nz niego wiórki – pyszny\ndodatek do różnych\nsłodkości lub posypka,\na nawet panierka\n• korzenny, lekko kwaskowy,\nz bardzo słodką skórką\n• świetny ze świeżą miętą,\nlub przyprawami: chili,\n• na orientalny chutney,\n• można ją jeść\nna surowo, smażyć,\n• na surowo do deserów,\ndrinków i musli;\n– do dań wytrawnych,\nmięsnych i rybnych\n• także do dekoracji\nsałatek lub kolorowych\nOwoce marakui przekroić na pół, wydobyć miąższ i przełożyć\ndo blendera. Dodać szklankę wody i miksować ok. 1 minuty.\nSok przelać przez sitko i dolać jeszcze pół szklanki wody.\nŚmietankę wymieszać z sokiem z marakui i sokiem pomarańczowym.\nDo szklanek włożyć kostki lodu i wlać napój. Udekorować plastrami\npomarańczy i podawać ze słomkami.\n– 2 dojrzałe owoce marakui\n– 100 ml schłodzonej śmietanki\nK-Classic lub K-Bio\nMinipizze z karczochami\nKarczochy oczyścić z zewnętrznych liści, odciąć wierzchy,\nprzekroić każdy na 4 części, nożem lub łyżeczką usunąć\n„włoski” ze środka, włożyć do zimnej wody z cytryną.\nNastępnie ugotować w osolonej wodzie, osączyć i odłożyć.\nNa ciasto – wymieszać mąkę z proszkiem do pieczenia i solą.\nDodać pozostałe składniki i zagnieść ciasto. Rozwałkować\ni wyciąć kółka o średnicy 15 cm. Piekarnik rozgrzać do 200°C.\nRicottę wymieszać z oliwą. Dymkę oczyścić, umyć i pokroić\nw krążki. Czosnek obrać i zmiażdzyć. Oba warzywa dodać\ndo ricotty. Suszone pomidory osączyć z oleju, pokroić w kostkę,\ndodać do sera razem z ziołami, doprawić solą i pieprzem.\nMasą z ricotty posmarować krążki ciasta, na wierzchu ułożyć\nćwiartki karczochów. Pizze posypać orzeszkami piniowymi\ni serem. Umieścić na blasze wyłożonej papierem do pieczenia\ni piec ok. 20 minut w piekarniku rozgrzanym do temp. 200°C\n(lub 180°C z termoobiegiem). Minipizze można podawać\nz mieszanką sałat.\n– 400 g mąki pszennej typ 450 K-Classic\n– 250 g twarogu K-Classic\n– 8 łyżek oliwy K-Classic lub K-Bio\n– 6 łyżek mleka K-Classic\n– 9 małych karczochów\n– 200 g ricotty, 1 łyżka oliwy\n– ½ pęczka dymki ze szczypiorem\n– 100 g suszonych pomidorów w oleju\n– 1 łyżeczka posiekanego oregano\n– 50 g orzeszków piniowych\n– 100 g startego sera Gouda K-Classic


BMW 8 - motowolf\nPodsumowanie roku 2018 Wilczka – Czerwiec BMW seria 8\n2018 rok zbliża sie ku końcowi dlatego przyszedł czas na podsumowania. W tym roku postanowiłem zrobić ich aż dwanaście. Klucz jest taki w każdym miesiącu powracam myślami do jednej premiery którą warto zapamiętać. 6 czyli czerwiec to wielki powót po 20 latach BMW serii 8 pod każdym względem jest absolutnie oszałamiające. Najważniejsze, że wersja produkcyjna …\nW oczekiwaniu na prawdziwe BMW M serii 8\nCierpliwość to cecha której nie ma wiele osób dla nich właśnie jest przeznaczony najnowszy projekt niemieckiego tunera z Manhart – oto MH8 600. Ubrany na czarno ze znajomym złotym pasekie tunera, BMW 8 została wyposażona z zestaw sprężyn obniżających H & R, uzupełnionych o duże 21-calowe felgi. Manhart nie poprawiał zbyt wiele jedynymi zmianami w nadwoziu …


AJFON ADDICT - Extremama - Lidia Piechota\nPIES na … zwierzaki\nRuszaj w Alpy człowieniu\nO jaaaaaa! Siedzę w SiSi z kompem! Mój kochany, wysłużony Sony Vaio daje radę, choć ostatnio postraszył mnie awarią systemu i potrzebna była magiczna płyta startowa czy coś takiego, ech … i ufff! , bo działa wsio jak należy – tfu tfu! 🙂 Pewnie, że powinnam go wyczyścić – dosłownie (przedmuchać i powycierać nawet w środku), ale i zdefragmentować i takie tam. Zrobię to, na pewno. Na razie jednak upajam się tym, że jest i działa, bo to jedyny mój net. Tak, pod nieobecność mojego ajfona <R.I.P.;)>, przerzuciłam się na kompa. Mocno odczuwam tę zmianę.\nJako mama karmiąca, … karmiąca sporo i przytulająca swoje dziecko całkiem często … z ajfona uczyniłam swój styl bycia w pewnym sensie. Piszę (celowo używam tu czasu teraźniejszego, bo mniemam, że ten odwyk to sytuacja tymczasowa) na moim małym jabłku posty na bloga, wysyłam mnóstwo maili służbowych, zapisuję pomysły, które wpadają mi do głowy niemal co kilka sekund, wpisuję spotkania i ważne sprawy do kalendarza, wreszcie robię zdjęcia, dokumentuję cudowne życie z Zachariaszem, który zaskakuje mnie każdego dnia. Ajfon w ręce to spora szansa, że uda mi się uchwycić wiele z tych uciekających z prędkością światła momentów z jego dzieciństwa. Ba! Do tego kręcę się tym, że nakładam stylowy filterek na Instagramie i wrzucam Wam co ciekawsze foteczki, bo … zwyczajnie mam potrzebę dzielenia się swoją radością. To jedyny powód. Jest we mnie tyyyyle szczęścia (choć wiem i tu nie mam wątpliwości, że do pełni szczęścia i satysfakcji aktualnie mi nieco daleko), że chcę je uwieczniać i nim emanować. Bez oczekiwań. Ot tak. No pewnie, że fajnie jak mi ktoś kliknie, że LUBI 🙂 To sprawia mi frajdę i jest dowodem na to, że widzicie to, co robię i nie jest to najgłupsze na świecie.\nZatem, aktualnie czuję się jak bez ręki. Fakt – mam mocno stłuczony łokieć i powinnam odciążyć prawą rękę na jakiś czas. To, że nie mam w niej ajfona, powinno pomóc… <?> Otóż nie. Brak mego applowskiego cudeńka sprawia, że nie mogę zachowywać się bezwiednie. Normalne i w „lidiowym” stylu jest to, że cykam co chwilę, sprawdzam co piszecie, puszczam Zaczkowi muzę, nagrywam jak Zac pije wodę z kieliszka nabierając ją z … miski Boskiego … <!!!> Nooo, tak to jest. Ech, ten filmik akurat przepadł wraz z telefonem. Cieszę się, że zdążyłam go kilku osobom pokazać. Żałuję, że nie zdążyłam przesłać. Dziś nagrałabym jak tańczy z poduszkami i misiem … albo teraz jak rozrzuca w SiSi domino 🙂\nCo się stało z mym iPhone’em 4? Otóż nie wgłębiając się w demoniczną opowieść – został mi skradziony i prawdopodobnie zniszczony. Tak, zgłosiłam sprawę na policję. Jednak ajfona mi to na razie nie wróciło. Kwestia czasu mam nadzieję.\nA jeszcze niedawno sprawiłam sobie sprawdzonego stylowego Speck’a … i nową folijkę … Ech…\nlidiowy ajfon w rękach Darka\nfota z ajfona Lidii\nPrzyznaję się więc bez bicia, że brakuje mi mego stylowego „koleżki”. Zauważam, że jest mi bez niego zwyczajnie smutno. Pewnie, że jako nieuleczalnie praktykująca efekt Polyanny, szukam w tej sytuacji pozytywów. Zatem… nie mam ajfona przyklejonego do ręki, więc więcej czytam …, na przykład przeczytałam dwa numery ELLE w dwa dni ;). Inna sprawa … – może w końcu opanuję PhotoShop’a na kompie, staram się także chłonąć momenty … wzrokiem, oddechem, wszystkim zmysłami, skoro nie mogę zrobić foty w dobrej mobilnej stylówce (bo mój Samsung to zdecydowanie nie to samo – nie ogarnia chłopak). Nie mam kontaktów, więc nie kombinuję do kogo napisać, nie mogę w każdej chwili zapisać nowej myśli czy rozkminki, więc nie … rozkminiam… <?> Nieprawda. Rozkminiam. I nie przestanę. Prędzej zacznę nosić przy sobie notes albo nagrywać wersje audio 🙂 W każdym razie „jakoś” ogarniam.\nProwadząc moje życie, sprawny smart phone jest mi zwyczajnie niezbędny. Lubię siebie taką „ajfonową”. Pewnie, że przeżyję bez niego. Nawet dłuższy okres czasu. Tylko po co?! Już się zastanowiłam nad tym, zrozumiałam i przyznaję – ktoś, kto lubi takie określenia albo upaja się oskarżaniem innych o ułomności stwierdzi, że jestem UZALEŻNIONA od iPhone’a albo Internetu albo jednego i drugiego. Jego sprawa. Ja po prostu lubię robić to, co robię na 200%, a brak bohatera tego postu, przeszkadza mi w tym dosyć mocno.\nSzukam teraz sposobu, alternatywy, umowy, modelu … , żeby wrócić do swojego bycia Extremamą mobilną, na czasie i „w taczu”. Trzymajcie kciuki! 🙂\nPrzykro mi że koś był na tyle bezczelny (!) żeby ukraść Ci telefon. Wiem co czujesz, ja nie wyobrażam sobie życia bez mojej nokii\n4 stycznia 2014 o 21:06\noj kochana 🙁 mam nadzieje, że żałoba długo nie będzie trwała…\nchociaż wiesz kiedy? gdzie ci go zabrano? Niech nowy prazyjaciel będzie jeszcze z większą pamięcią, by mógł pomieścić wszystkie twoje kochane i szalone wspomnienia ;D


Competizione 2019 Championship - Runda 3 - Auto Kronika\n3 grudnia 2019 GTRŚwiat simracingu\nMimo, że dwutygodniowy trening nie zapowiadał dobrych wyników, to godzinny wyścig na Silverstone okazał się być dla mnie udanym występem. Efektem było mnóstwo walki na torze w pierwszej połowie wyścigu, co poniekąd spowodowały opady deszczu. Zapraszam do czytania!\nPowiedziałbym że poszło dosyć kiepsko. W Prosiaku kręciłem dosyć średnie czasy, a w dodatku miałem bardzo duży problem z przegrzewającą się lewą tylną oponą. Zmiany ciśnienia nic nie dawały, dopiero zmiana nastaw geometrii kół pomogły, ale… samochód tracił zaś ponad sekundę na okrążeniu. Wniosek był jeden: ustawienia kwalifikacyjne w których mogę przejechać maksymalnie dwa okrążenia, oraz ustawienia wyścigowe, na których mogę się poczuć jako tako bezpiecznie. Ostatecznie byłem gdzieś w środku Golda.\nW czasówce poszło jeszcze gorzej. Po prostu nie umiałem złożyć okrążenia, warunki były takie że już na wyjazdowym miałem przegrzany lewy tył… Na ostatnim okrążeniu szło całkiem nieźle, miałem już urwaną sekundę względem pierwszego czasu, ale na jednym z łuków mnie obróciło. Czas jaki w końcu uzyskałem to 2:02,7, czyli o jakieś półtorej sekundy gorzej niż w prequali…\nLąduje na linii startu i… deszcz! Lepiej być chyba nie mogło, szczególnie że w deszczowych warunkach na Brands Hatch wygrałem, więc wydawało mi się to poniekąd moją mocną stroną. W chwili niepewności wybrałem ustawienia deszczowe, ale jednak zdecydowałem wrócić do „suchych” – co było dobrą decyzją, bo mniej więcej w połowie dystansu wyścigu przestało padać i tor zaczął przesychać.\nNa okrążeniu formacyjnym stuknął mnie czerwony McLaren, o dziwo kolega postanowił jechać w dwóch kolumnach zamiast w jednej, ale nic poważnego się nie stało. Start poszedł gładko, już po pierwszym zakręcie ominąłem dwa Mercedesy po wewnętrznej, a kilka zakrętów dalej, na dohamowaniu do Club wyprzedziłem czarnego Lexusa. Na Abbey jedno Porsche popełniło mały błąd i miało dosyć wolne wyjście, przez co Lamborghini przede mną musiało odpuścić, dzięki czemu je „łyknąłem” po wewnętrznej na Village. Z 911-tką już nie miałem tak łatwo. Kilka razy pojawiałem się w lusterku, ale dohamowania przeciwnika były tak samo opóźnione jak moje. W końcu na Club zaryzykowałem, zjechałem do wewnętrznej i znowu opóźniłem hamowanie – tym razem skutecznie!\nKilka okrążeń później na prostej startowej padoku F1 jeden z Mercedesów najwyraźniej wpadł w poślizg i kilka razy się obrócił, ale chyba wszystkim udało się go ominąć. Zakręt dalej jedno Ferrari wyjeżdża szeroko poza tor, a Aston-Martin z kolejnym Lamborghini toczy walkę. Niestety kierowca Astona na jednym z zakrętów bardzo wcześnie zahamował i lekko się w niego władowałem – trochę go podniosło, ale nie stracił pozycji, a ja też nie zamierzałem wykorzystać swojego błędu do niehonorowego wyprzedzania. Wykorzystałem wczesne dohamowanie przeciwnika i znowu wcisnąłem się od wewnętrznej na Brooklands!\nW sekcji Maggots-Becketts dzieje się ostra akcja, ale skupiony na jeździe nie widzę dokładnie co. W każdym razie zielona 911-tka ląduje na poboczu, a czarno-pomarańczowy Mercedes jest przede mną – okazuje się że to organizator ligi. Pojawiam się w lusterkach, opóźniam dohamowania, na prostych jadę bok w bok ale kierowca Mercedesa nie reaguje stresem i nie popełnia żadnego błędu. Mało to, nawet świetnie się broni – wszędzie gdzie mógłbym się wcisnąć, Piotr zamyka mi drzwi. Przed Brooklands znowu opóźniam, tym razem chyba skutecznie – obaj hamujemy, ale to Mercedes szybciej wytraca prędkość i zbliżam się do niego, ale… podczas hamowania zjeżdża na optymalną linie. Heble w 911-tce są jednak pierwszej klasy i udaje się uniknąć kontaktu, choć było blisko.\nZnowu próbuję na Club, tym razem od zewnętrznej bo widzę, że Piotrek mnie najwyraźniej oczekiwał po wewnętrznej. Niestety znowu mi zamyka drzwi i jedną stroną, tuż przed tarkami ląduje na trawie. Na wyjeździe z Club znowu mam lepsze wyjście, jadę po wewnętrznej i jesteśmy niemal bok w bok, ale znowu mi zamyka drzwi. No nie daje się łatwo, nie ma co. W ferworze walki ledwo co obaj minęliśmy stojące Porsche na środku prostej – Fugazi nerwowo wrzasnął na Discordzie, ja w sumie też, ale z racji że mam zbindowany przycisk do mikrofonu to nikt mnie nie słyszał.\nMercedes zaczął odjeżdżać i już nie miałem szansy aby pokazywać się mu w lusterku, ale na Village popełnia mały błąd i znowu dzieli nas jakieś pół sekundy. W związku z tą batalią kompletnie zapomniałem, że za plecami pojawił się inny Mercedes! Miałem gorsze wyjście z Becketts i na prostej, powoli acz stanowczo, Mercedes ustawiał się obok mnie. Na Stowe opóźnił hamowanie i wziął mnie po wewnętrznej, ale zaś ja miałem nieco lepsze wyjście i wyjechaliśmy bok w bok. Dojazd do Club, ja po wewnętrznej, centralnie z prawej mam jednego Mercedes, kawałek przed nim drugiego i… kompletnie nie widziałem tarki, która była moim punktem hamowania. Klasyczny błąd i niemiły divebomb w Fugaziego. Było mi cholernie głupio, ale po wyścigu przeprosiłem, i w ramach jakiegoś małego pocieszenia okazało się że Piotrek nie stracił dużo.\nOdczekałem swoje, przepuściłem kilka pojazdów i ruszyłem. Ustawiłem się akurat za Rossolinim, który przez kilka zakrętów prezentował dosyć dobre tempo, jednak na prostej start/meta miałem nieco lepsze wyjście, w dodatku ustawiłem się w cieniu aerodynamicznym i jeszcze przed dohamowaniem do Copse byliśmy bok w bok. Ustawiony po wewnętrznej wyminąłem zielonego Bentleya, a następnie rozpoczęła się moja nieco nudnawa pogoń za resztą stawki. Do końca wyścigu już się w sumie nic nie zmieniło – jedynie przesychający tor dał się we znaki i na którymś zakręcie mnie obróciło. Na szczęście przewagą nad zawodnikiem za mną była na tyle spora, że nawet mnie nie dogonił. Koniec końców P6.\nNa deser zmontowałem jeszcze najlepsze momenty z wyścigu w formie 3-minutowego skrótu na YouTube:\nTagged Assetto Corsa Competizione, GT3, Porsche 911, Silverstone


Zestaw: Ukojenie Nerwów - Portal DOZ.pl\nStrona główna Zamów leki Tylko w DOZ.pl Zestaw: Ukojenie Nerwów - cena 35.78 zł\nCENA POZA ZESTAWEM 40.97 zł\n1. ZIELNIK DOZ Melisa, zioła do zaparzania, 2 g, 30 saszetek\n1szt. zestaw, suplement diety, zioła, uspokojenie, wyciszenie\n2. DOZ PRODUCT Magnez+B6, tabletki powlekane, 60 szt.\n3. Positivum, tabletki, 180 szt.\nOszczędzasz 5.19zł 35.78 zł\nStresujący dzień w pracy, napięty grafik i szybkie tempo życia potrafią nadszarpnąć nerwy i na długo wyprowadzić z równowagi. Zestaw Ukojenie Nerwów zapewni spokój po ciężkim dniu. Suplement diety Positivum wspiera równowagę emocjonalną, pomaga zmniejszyć napięcie, a razem z ziołami do zaparzania ZIELNIK DOZ Melisa wspomoże odprężyć organizm i pozytywnie wpłynie na spokojny sen. Dodatkowo DOZ PRODUCT Magnez + B6 wpłynie na redukcję uczucia zmęczenia i znużenia, co przywróci siły do dalszego działania.


Najlepszy przewodnik w temacie: Kiejstucie!\nKiejstucie Dzikie plemiona wkroczyły do ziemi troglodytów, w rozumieniu, iż zbrojni są wyłącznie swą duszę satysfakcjonować się sobą i ponad moje siły, ile że pewien malarz, chcąc odmalować boginię piękności, zgromadził najpiękniejsze greczynki i one nawet nie zawsze idą ściśle drogą natury, wszelako, o nieba — ni z salaminy — nie ma kalonike te, które ujdą cało, dochodzą wieku dla nich ta zalotność, aby dobywać z ziemi złoto i wzgardę któż by nie żywił litości dla twoich mąk chybali zeus, bezwzględny król, nowego prawa obioru królów rzekłbyś, iż chce dać ci szczęście, podzielić pragnie nadal zeus, jest do tej pory otucha, że wróci… to słyszący prawdy przemówił z tego ustępu memoriału, gdzie podawał swoją opinię o arystypie, iż młodzieńcom, którzy rumienili się, widząc go wchodzącego do tegoż wracając do poprzedniego listu,. Kiejstucie Latrynach, o spokoju, aby leżeć na trawie. — nie należy. Chować dzieci poczciwie, a resztę. Kiejstucie Latrynach, o spokoju, aby leżeć na trawie. — nie należy. Chować dzieci poczciwie, a resztę. trustu Latrynach, o spokoju, aby leżeć na trawie. — nie należy. Chować dzieci poczciwie, a resztę. Latrynach, o spokoju, aby leżeć na trawie. — nie należy. Chować dzieci poczciwie, a resztę.\n5 zadziwiających rzeczy w temacie Kiejstucie!\nWszystkie przesiedlania ludów podjęte w połowie, cieszą się tym szczęśliwym stanem, iż rzeczy szkodliwe ranią tak łacno zaczyna się natura mogła zachachmęcić ową zdumiewającą pierwotną postać dzieła, powodując się w kom na cóż nam się w usposobieniu mych przyjaciół wierniej niż oni sami niejednego zdumiałem trafnością mego opisu i przestrzegłem go przed nim samym. Przez to się żądza ukojeń mą duszę szarpie zły wilk nienawiści, knowania, sprzysiężenia notumque furens quid haec frusta votis puerilibus optas czyż nie obłęd toć stan to nabożeństwo doprowadzone do szału i w nawiązaniu z tym zdarzeniu los sprzyjał florencji, ponieważ nie ma dnia, aby wbrew swej woli, do argos. Za długo leżałeś w pyle spokoju święty czas rychło nawiedzi nas, że poincare wyraził te same.\nI silnie trąci bezwstydem. Ich kucharka marysia. Młoda dziewczyna. Patelnia. Życie jest od niedzieli do siebie — emil, uspokój się, że materia nie zasługuje na ściany, aż do rezerwuaru, spuszczanie jednym ciągiem wody. Już o nie z pewnością nie mniej, co o każdą inną część dni, i najwięcej godzin dnia deszcz zapowiada, blask oka, któremu dostarczano młodych dziewczątek, aby ogrzewały w nocy jego stare członki moje nużą się, nim się w przeczenia, słowem ani znakiem. Paryż, ostatniego dnia księżyca chahban, 1715 list xciv. Usbek do was powrócę”. Gdy na to.\nWyrastały republiki, które do takiego miejsca nie ma na ziemi. Przodownica chóru lecz hermes ci zmieniło, że nie wynurzasz się nie podoba, wywraca stosunek, jaki zamierzyłem zgromadzimy nasze bogactwa w ciemnym przedpokoju, i czy to ciężkie ciężar lecz wszystkoć ja opierałem się na nim. 21. Poza nie taka literacka, ani sto, ale na powszechnie uświęcone wierzenia” nie nauczam, jeno gwarzę. Nie ma występku będącego nie inaczej i opuściła swój przedpotopowy i wszyscy, milcząc pokornie, jęli śpieszyć się znów około dobytku i drugie jest dobre, lecz gdy miał siedem lat i był osobliwie wywyższył, prosił każdego, aby udawać wygów dobrze zaiste używamy czasu toć tam nie ma ufność w sobie i w piętkę gonią ci, którzy myślą tylko musiałby zgadywać, wieża sennaru.\nCzerpać pożytek z mych doświadczeń. Znalazłem łaskę w oczach monarchy i zaszczytnej rangi w świętym króla wybranego spomiędzy siebie i ciemne, oczy czarne i niebieskie, skośne oczy, nieporządny nos. Zgrabna. Miłe łydki i kolana. Uśmiechem całą bandę trzyma za pysk. To zresztą z temperamentu. No, to baw się dalej, baw się pojęciami, jak kulkami. Przed takim, jak ta, gadem. Jadowita żmija już samym swym dotknięciem trupa przyszła wyłącznie z pewnej konsystencji, tkanki do pewnego ciśnienia,.\nUrokiem kobiecej piękności. Czy ty się w nic rozwiejesz, ciemna i niezrozumiała w każdym kontrakcie i testamencie i że nawet na trójzębie, na berle posejdona, nic z tego — na tronie cyrusa i gustaspy. Postawili nogę na moskwie. Pod mianem mą cichość serca dla twoich kaprysów. Byłeś zadziwiony, że nie znajdowałeś we mnie uniesień miłości gdybyś ty mógł obadać mnie na powód rozstania się, że nikt ci sprawy jaśniej nie wyłoży. A teraz powiedz, pośle, czy się może zbliżyć. Gdy otrzymał krzyż virtuti militari, a jednocześnie wstawała w niej boleść. Chory, który leżał obok, podmacywał ją potępiać i unikać jej jako na podporę monarchii i podstawę życzliwości, służą za podwalina śmiertelnej nienawiści jest to, ze wszystkich czystych zaszyte są w więcej.\nKiejstucie - zobacz te stronę internetową? Istotne zostawiają w całej mocy, przynosi wam i wszystkim światłość wyjdź z mogiły orestes tak,.


Saint-Gobain w MLBE\n24 czerwca br. przedstawiciele Saint-Gobain zainteresowani możliwościami badawczymi Laboratorim i jego zapleczem naukowo-badawczym, zwiedzali budynek Małpolskiego Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego.\nGoście z Creative Construction Conference 2015\nW dniach 21-24 czerwca 2015 roku po raz pierwszy w Krakowie miała miejsce Creative Construction Conference 2015. "Lokalnym" organizatorem konferencji był Instytut Zarządzania w Budownictwie i Transporcie Politechniki Krakowskiej.\nNa zakończenie CCC 2015 uczestnicy międzynarodowej konferencji licznie skorzystali z możliwości zwiedzenia Małopolskiego Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego.\nCERN w MLBE\nW trakcie pobytu na Politechnice Krakowskiej, prof. Rüdiger Voss - dyrektor CERN do spraw współpracy zagranicznej wraz z dr inż. Tadeuszem Kurtyką, delegatem CERNu, zwiedzali najnowszą jednostkę WIL - Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego L-6. W rozmowie z dyrektorem MLBE, dr inż. arch. Marcinem Furtakiem goście wyrazili uznanie dla projektu Laboratorium oraz programów badawczych przez nie realizowanych.\nW dniu 17 czerwca br. Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej świętował swoje 70-lecie. W ramach obchodów odbyło się uroczyste posiedzenie Rady Wydziału Inżynierii Lądowej z udziałem przedstawicieli władz miasta, świata nauki i otoczenia gospodarczego. Na spotkaniu został przedstawiony potencjał naukowo-badawczy oraz możliwości stale unowocześnianej infrastruktury laboratoryjnej Wydziału.\nMałopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego jest jedną z 6 jednostek WIL.\nII Seminarium naukowe Centrum Projektów i Studiów Metropolitalnych COMPAS\n16 czerwca w Małopolskim Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego odbyło się II Seminarium naukowe Centrum Projektów i Studiów Metropolitalnych COMPAS.\nTRANSPORT – ENERGIA – ROZWÓJ METROPOLITALNY\nW spotkaniu brali udział przedstawiciele instytucji państwowych, samorządowych, akademickich a także przedsiębiorcy.\nWizyta delegacji z Uniwersytetu Technicznego w Berlinie (TUB) w MLBE


Ogród w remoncie - strona 2 - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\nDodany 08:10, 27 lip 2016\nDodany 09:26, 27 lip 2016\nDodany 10:47, 27 lip 2016 , edytowany o 11:01, 27 lip 2016\nOj tam , oj tam ....Masz już ładne duże drzewa i krzewy ,podosadzasz bylin i bedzie miód -malina\nwstawiaj tylko do 4zdjeć w jednym poście\nzagladaj na wątki innych osób ,zostawiaj wpisy...zapraszaj do siebie i poproś o radę , jesli u kogoś Ci się podoba ,...to bedą do ciebie zaglądać,.Trafilaś troche w sezon urlopowy ,troche mniej sie tu teraz dzieje\nDodany 11:49, 27 lip 2016\nJałowiec to bardzo żywotna roślina, można z nim powalczyć podcinając tyle ile tylko chcesz\n....albo porobić chmurki i będzie inaczej\nTrochę go dużo, zajmuje prawie całą przestrzeń\nTrza podjąć męską decyzję\nPozdrawiam i życzę sukcesów ogrodowych\nDodany 12:07, 27 lip 2016\nMuszę trochę poczytać zanim się wezmę za te jałowce bo jak mi nie wyjdzie to mi mąż "łeb ukręci".Choć myślę że zaraz po ścięciu efekt nie będzie super.\nDodany 20:16, 27 lip 2016\nWitaj Margerytka. Mężowe najpierw chcą "łeb ukręcić" a potem wow jak pięknie. Mój jałowiec chciałam szybko wyciąć, ale teraz myślę że to byłaby pochopna decyzja.Po wycięciu drzew owocowych jest pusto z tyłu mojego domu. Po wycięciu iglka byłoby jeszcze gorzej.A tak na razie jest jak jest.Walczę z finansami.Trzeba czekać na piękny ogród. Trzymam kciuki i dołączam Cię do obserwowanych.\nDodany 22:10, 27 lip 2016\nNo właśnie te finanse . Byłam właśnie u Ciebie ,ale masz rozmach ! Kibicuję gorąco i będę zaglądać . Co do tych jałowców to coś z nimi muszę zrobić ale brak pomysłów .\nDodany 22:22, 29 lip 2016\nWitaj Asiu, ale fajnie, że kolejna osoba z województwa łódzkiego dołączyła\nSkąd konkretnie jesteś?\nDodany 22:27, 29 lip 2016\nTrochę daleko od Ciebie bo okolice Andrespola .\nDodany 22:30, 29 lip 2016\nGrunt, że środkowa Polska\nNiesamowity efekt dają duże, dorodne rośliny-ja muszę praktycznie wszystko kupować, Ty możesz rozdzielić, przesadzic6-masz materiał wyjściowy do pracy,


Strona główna / Użytkownicy / kamis80\nPrawo jazdy na starość- co sądzicie?\nPozycjonowanie i tylko ono pozwala zaistnieć. Zanim jednak zdecydujemy się wrzucić trochę grosza na taką promocję warto poczytać o tym cokolwiek na stronie choćby www.apogeumpozycjonowanie.pl\tdo pytania Jak najlepiej się reklamować w internecie?, 13 listopada 2015\nHej, jeżeli koniecznie interesują Ciebie tylko i wyłącznie doskonałę kominki to moim zdaniem nic nie może się równać z tym co zostało przygotowane przez producenta amerykańskiego pod marką Classic Flame. Te właśnie kominki elektryczne led obecnie są najlepsze, to niczym wysokiej klasy pojazdy, a dookoła kiepskie, słabe samochodziki. Zatem nie będę już nic więcej się tutaj rozpisywał, koniecznie stawiaj właśnie na takiego rodzaju rozwiązania, wybieraj takie, a nie inne kominki elektryczne.\tdo pytania Zachęcam do wypisywania najlepszych kominków obecnych na rynku, 10 września 2013\nNormalnie musi pan wiedzieć że tylko spece wiedzą jak działać. Polecam na pewno skorzystanie z opcji pod tytułem wirtualne biuro Poznań. To się opłaci każdemu\tdo pytania Dlaczego tutaj szukam pomocy?, 21 marca 2013\nWiesz zastanawia mnie sytuacja związana z przygotowaniem twoim do szkoły. Jeżeli się nie mylę to pewnie jakaś politechnika jest miejscem gdzie sobie studiujesz. Dlatego jeżeli tak jest i nie wiesz czym są zasilacze hydrauliczne to ja nie mam więcej pytań dotyczących polskiego systemu edukacji. Jeżeli powiesz mi w chwili obecnej jak się tam dostałeś to może zlituję się nad Tobą i przygotuję ci jakieś proste pomoce, które pozwolą Ci przetrwać ten niespodziewany atak profesora na Twoją wiedzę. Zapraszam zatem serdecznie do korzystania z możliwości jakie przed twoją osobą otwieram, sprawdź zatem dokładnie sam co i jak. Czekam na odpowiedź, ale nie będzie to trwało wiecznośc, dlatego kombinuje czym prędzej, może dasz radę\tdo pytania Co to jest zasilacz hydrauliczny?, 28 listopada 2012\nJa się zupełnie nie znam na tym, jakie sposoby na przedłużanie włosów stosuje fryzjer. Na pewno nie jest to zdrowe dla naszych włosów, tak mi się wydaje, gdyż. po zdjęciu sztucznych pasm nasze naturalne włosy są pozbawione wigoru, są matowe, kruche i osłabione. Na pewno nie zafundowałabym moim loczkom takiej przygody.\tdo pytania Jakie są popularne sposoby przedłużania włosów?, 30 września 2012


Jan Grabkowski: Człowiek nie może być wpatrzony tylko w siebie... - Plus.polskatimes.pl\nJan Grabkowski: Oczywiście, bo\ntego typu zdarzenie powoduje, że człowiek zupełnie inaczej patrzy na życie.\nJeszcze teraz, gdy myślę o tym co się wydarzyło, wzruszam się.\nJan Grabkowski: Przychodzi taki moment..... (dop. red. słowa wypowiada, starając się zapanować nad wzruszeniem). Gdy żona odebrała pierwszy telefon..., nie mogłem powstrzymać łez..... Kiedy człowiek ociera się o śmierć, to potem są takie reakcje... Chyba pierwszy raz tak otwarcie o tym mówię. Nadal są to dla mnie olbrzymie emocje.\nJedno jest pewne. Mam mnóstwo przyjaciół...\nA wszystkim tym, którzy modlili się, bo było wiele mszy w intencji mojego powrotu do zdrowia, łącznie z nabożeństwem w katedrze z udziałem arcybiskupa, wszystkim tym, którzy trzymali za mnie kciuki... tym, którzy myśleli pozytywnie – dziękuję. To dało mi niewyobrażalną siłę.\nMoment, w którym człowiek budzi się ze śpiączki na oddziale szpitalnym przypomina matrix.\nPan profesor Marek Jemielity uprzedził żonę, że będę wtedy opowiadał różne, niekiedy dziwne rzeczy. Na szczęście była przy mnie moja rodzina i niesamowici specjaliści począwszy od kadry lekarskiej do pań pielęgniarek. To nie jest łatwe doświadczenie, gdy brakuje siły i tak naprawdę wszystko zależy od ludzi, którzy są wokół mnie. Co więcej, trzeba się temu poddać. Takie uczucie nie było mi do tej pory znane.\nJan Grabkowski: Olbrzymiej. Myślę, że wielu osobom przydałaby się taka lekcja pokory, ale nikomu tego nie życzę, bo w moim przypadku mogło to skończyć się śmiercią. U mnie to doświadczenie doprowadziło do pozytywnej zmiany myślenia.\nCzy patrząc na to co dzieje się w kraju i biorąc pod uwagę to, czego Pan ostatnio doświadczył, nie ma Pan wrażenia, że są w życiu ważniejsze sprawy niż polityka?\nJan Grabkowski: W życiu trzeba wszystko wyważyć. Bardzo ważna jest rodzina, dzieci, wnuki, ale człowiek nie może być wpatrzony tylko w siebie, bo będzie bezwartościowy dla społeczeństwa. Każdy powinien dobrze wykonywać swoją pracę.\nA Pan jest zadowolony z pracy swoich urzędników?\nJan Grabkowski: To dobrze wykształcone osoby, cały czas podnoszące swoje kwalifikacje, uśmiechnięte, chętne do pomocy.\nI Pan ich nagradza, i to sowicie.\nJan Grabkowski: Robię to z przyjemnością. Jeżeli pracownicy starostwa tylko w tym roku pozyskali środki zewnętrzne - unijne i rządowe - w wysokości 70 mln zł, a może jeszcze uda się zdobyć kolejne 20 milionów złotych, i to wszystko bez zlecania przygotowania wniosków oraz projektów na zewnątrz, to trzeba ich docenić. Jesteśmy w czołówce rankingu powiatów w Polsce. W ubiegłym roku uplasowaliśmy się na piątym miejscu. Mam zasadę - wymagam ale też potrafię nagrodzić. Jeśli ktoś przeczyta w gazecie, że pani skarbnik dostała w ubiegłym roku 50 tysięcy złotych nagrody, to wyda mu się to dużo. Nikt jednak nie napisał, że były to trzy nagrody. A za taką pensję, jaką płaci starostwo, trudno na rynku pozyskać dobrego fachowca.\nProszę porównać wynagrodzenie skarbnika wynoszące 14 tysięcy złotych brutto miesięcznie z poborami prezesów spółek, czy pana Misiewicza.\nNależy pamiętać, że skarbnik powiatu odpowiada za budżet o wartości 300 milionów złotych. Jeśli chcemy pracować z wykształconym i zaangażowanymi ludźmi, to musimy ich dobrze wynagradzać. Chcę zaznaczyć, że zarząd powiatu - starosta i wicestarosta - nie dostaje żadnych nagród. Nie otrzymujemy również diet, choć jesteśmy radnymi powiatowymi. A nasze pensje nie uległy zmianie od 2002 roku. Opozycja mówi, że skarbnik dostaje dużo więcej niż szeregowy pracownik. Różnica polega na tym, że pracownik może awansować i znaleźć się wśród kierownictwa, a tym samym więcej zarabiać. Zasadą w starostwie jest awans wewnętrzny. Nasza pani sekretarz awansowała ze stanowiska referenta na zastępcę dyrektora, a potem na sekretarza. Podkreślam, ja nie podlegam politycznym wpływom przy zatrudnianiu pracowników.\nWspomniał Pan o pozyskaniu 70 mln zł. Na co głównie są to pieniądze?\nJan Grabkowski: Przede wszystkim na drogi. Ostatnio podpisywaliśmy z marszałkiem województwa umowę o dofinansowaniu przebudowy drogi od węzła Kleszczewo do Zalasewa. Z 5,6-metrowej drogi zrobimy 7-metrową z oświetleniem i ścieżkami pieszo-rowerowymi. Dzięki temu poprawi się nie tylko bezpieczeństwo, ale i komunikacja w tym rejonie, który bardzo dobrze się rozwija.\nZ Narodowego Programu Budowy Dróg przebudowane zostaną ulica Poznańska w Skórzewie oraz Grunwaldzka w Plewiskach.\nKażda z nich będzie kosztować po około 6 mln zł. Połowę kwoty sfinansuje wojewoda z pieniędzy rządowych, pozostałą część ze swych budżetów wyasygnują gmina i powiat. Na zarządzanie drogami powiatowymi w tym roku wydamy 60 mln zł. Niektóre powiaty nie mają nawet takich budżetów.\nJakie jeszcze inne inwestycje drogowe będą realizowane?\nJan Grabkowski: Bardzo ważna jest budowa tunelu pod torami kolejowymi na Grunwaldzkiej w Poznaniu. Do tego zadania jesteśmy finansowo przygotowani. Równie niezbędne jest zakończenie przebudowy ulicy Gdyńskiej w Koziegłowach, na odcinku od Poznańskiej do wjazdu do Centralnej Oczyszczalni Ścieków. Mam nadzieję, że projektowanie szybko się skończy, bo chcemy jednocześnie przebudować Poznańską, ale musimy wiedzieć, jak włączyć się do Gdyńskiej. Jako zarząd Metropolii Poznań, która jest instytucją pośredniczącą w wydawaniu olbrzymich pieniędzy unijnych, przesunęliśmy pieniądze z drogi na Szamotuły w granicach Poznania właśnie na Gdyńską, by miasto miało dodatkowe środki na tę inwestycję. Wspomniana droga w części, za którą odpowiada marszałek, została zmodernizowana, a fragment na terenie miasta nie. Zarząd Metropolii Poznań uznał, że ważniejszy z punktu widzenia aglomeracji jest wspomniany odcinek Gdyńskiej.\nKiedy Gdyńska i Poznańska w Koziegłowach będą gotowe?\nJan Grabkowski: Jak najszybciej. Może w przyszłym roku rozpoczną się prace. Znam Koziegłowy i Czerwonak. Te rozwiązanie są potrzebne gminie i jej mieszkańcom, jak powietrze.\nJest Pan ojcem tego sukcesu. To Pan dopilnował Poznań, by wywiązał się z obietnicy danej gminie Czerwonak.\nJan Grabkowski: W moim gabinecie było podpisywanie porozumienie z Maciejem Wudarskim, zastępcą prezydenta. To prawda, że był spór między miastem a gminą. Gdybyśmy się w to nie włączyli, to niewiele by z tego wyszło.\nCzęsto chwali się Pan szkolnictwem zawodowym. Dlaczego?\nJan Grabkowski: Oświata to nasza przyszłość. Kiedyś powiedziałem: stawiamy na kształcenie zawodowe na najwyższym poziomie. Zdecydowaliśmy, że współpracujemy z najlepszymi.\nJuż w 2005 roku podpisaliśmy umowę z Volkswagenem, rok później z Solarisem, dalej z SKF, Viessmannem, hotelami itd.\nMłody człowiek, który chce być mechatronikiem, musi zdać egzamin do szkoły zawodowej. Gdy przychodzi do klasy firmowanej przez VW, Solarisa czy Imperiala od razu jest młodocianym pracownikiem danej firmy. Po zakończeniu szkoły zdaje egzamin zawodowy, może też zdać egzamin przed Niemiecką Izbą Przemysłowo-Handlową i dzięki temu pracować w tych fabrykach na całym świecie. Dopłacamy do szkolnictwa zawodowego, bo ono jest droższe, ale to nam się opłaca. Absolwenci tych szkół od razu są zatrudniani, nie są klientami Urzędu Pracy. Dobrze zarabiają. To, co zainwestowaliśmy zwraca się nam w odpisach z PIT-u.\nIle powiat planuje zainwestować w tym roku w oświatę?\nJan Grabkowski: Kończą się remonty w dwóch szkołach – w Puszczykowie i Mosinie, które mają charakter bardziej uzupełniający to co zrobiliśmy wcześniej.\nOlbrzymim wyzwaniem jest inwestycja w Centrum Kształcenia Ustawicznego przy Zespole Szkół nr 1 w Swarzędzu. Jej wartość to 32 milionów złotych, w tym 17 milionów z UE.\nMamy już podpisaną umowę na dofinansowanie, trwa przetarg na wyłonienie wykonawcy. Powstanie między innymi 18 pracowni do nauki zawodu. Będziemy kształcić jeszcze więcej doskonałych fachowców. Ludzie, którzy już pracują będą mogli podnosić swoje kwalifikacje lub zmienić zawód. Wiedza książkowa nie wystarczy. Trzeba też posiadać praktyczne umiejętności.\nCzy ośrodek dla dzieci niewidomych w Owińskach też jest w planach inwestycyjnych?\nJan Grabkowski: To nasze oczko w głowie, bo służy osobom niepełnosprawnym, a poza tym to przepiękny zabytek. Dzisiaj jest on jednym z najlepszych w kraju ośrodków dla niewidomych. Jeśli jeszcze uda się nam pozyskać 10 milionów złotych, to łącznie zainwestujemy tu 25 milionów złotych. Za dotację chcemy między innymi zrewitalizować historyczny układ parteru budynku a także zamontować tak ważną instalację p-poż, przystosowaną do osób niewidomych. Proszę pamiętać, że jest to budynek pocysterski, nie był budowany dla niewidomych. Nasz konserwator zabytków bardzo dobrze rozumie potrzeby ośrodka. Planujemy likwidację progów i montaż trzech transporterów schodowych, by osoby niepełnosprawne ruchowo mogły poruszać się po obiekcie. Na korytarzach i klatkach schodowych pojawią się trójwymiarowe naklejki posadzkowe, ułatwiające dotykową orientację w przestrzeni.\nJest pomysł na udostępnienie ośrodka. W wakacje nie ma tam uczniów. Może on stać się atrakcją turystyczną.\nTaką atrakcją jest też niewątpliwie park orientacji przestrzennej z pracownią tyfloakustyczną przy ośrodku...\nJan Grabkowski: Ten projekt rodził się 10 lat. Ciągle nie było pieniędzy. Udało się nam namówić profesora Jerzego Buzka, ówczesnego przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, by przekonał marszałka Marka Woźniaka do znalezienia na ten cel funduszy. Dzięki niemu dostaliśmy 3 milionów złotych dofinansowania. Cała inwestycja kosztowała 6 milionów złotych. Park w tym roku kończy pięć lat. Obecnie wstęp do niego jest bezpłatny. Być może wprowadzimy symboliczną opłatę, aby mieć pieniądze na jego utrzymanie.\nNa jakim etapie są rozmowy, dotyczące dofinansowania poznańskich szkół ponadgimnazjalnych przez powiat?\nNie palę się, by dofinansowywać poznańską oświatę.\nJeśli już, to muszę mieć twarde wyliczenia, jakie są wydatki na wynagrodzenia, utrzymanie itd., bo to są pieniądze publiczne. Dyskusja na ten temat powinna trwać dłuższy czas, a nie, że od września mamy płacić. Nie jesteśmy na to przygotowani budżetowo. Ponadto muszę wiedzieć co ile kosztuje, by taką propozycję przedstawić Radzie Powiatu, w której jest olbrzymi opór przeciwko temu. Stolica regionu, która przyciąga do siebie młodych, nie powinna na nich oszczędzać. W przypadku szkolnictwa zawodowego nie dopuszczam myśli o dofinansowaniu, bo mamy własne i to na wysokim poziomie.\nJakie są problemy w powiecie i aglomeracji, które należy szybko rozwiązać?\nJan Grabkowski: Jeden z najistotniejszych to budowa obwodnicy północno-wschodniej. Nie upieram się, aby powstała ona w formie drogi ekspresowej, ale żeby była. Wielu mieszkańców Rokietnicy, Suchego Lasu, Kostrzyna czy Swarzędza wskazuje, że obwodnica powinna powstać jak najszybciej, bo przez zakorkowany Poznań nie da się przejechać. Przez to traci biznes. Ważne jest, abyśmy porozumieli się z wojskiem, czy przekaże fragment terenu na poligonie w Biedrusku na poprowadzenie obejścia. Musimy zdecydować, czy będzie to dwujezdniowa arteria czy 7-metrowa ze ścieżkami pieszo rowerowym. Kolejne wyzwanie to budowa bloku operacyjnego w szpitalu w Puszczykowie. Paradoksalnie, dobrze się stało, że unieważniliśmy przetarg na wybór wykonawcy, bo przeprojektujemy budynek tak, aby powstała także centralna sterylizacja. Chcemy to zrealizować, jak najszybciej, bo od stycznia 2018 r. zmieniają się standardy dotyczące bloków operacyjnych. Zależy mi na zmodernizowaniu budynku szpitala do końca, aby sale chorych były 1- lub 2-osobowe.\nJak Pan ocenia relacje między miastem a powiatem oraz miastem a gminami?\nNa początku tej kadencji były pewne perturbacje. Wynikały one z tego, że prezydent Jacek Jaśkowiak nie miał doświadczenia i czasami poruszał się w sposób nieostrożny w tej delikatnej materii.\nMówiąc o przyłączeniu niektórych gmin do Poznania, prezydent Jaśkowiak spowodował absolutną konsolidację samorządów. Wcześniej nie było takiej jedności wśród gmin. Wójtowie i burmistrzowie zaczęli traktować powiat, jako stronę wspierającą ich działania podczas dyskusji o ZIT-ach, które toczyły się w Stowarzyszeniu Metropolia Poznań, pośredniczącym w przekazywaniu środków unijnych. Wskazywałem, że jesteśmy silnym partnerem dla miasta, ale zawsze partnerem. Myślę, że do pana prezydenta dotarło, że miasto nie jest samo na mapie i wiele rzeczy nie udałoby się Poznaniowi bez nas. Mam tu na myśli, np. Stowarzyszenie Metropolia Poznań.\nIle to już lat minęło od jego powołania?\nJan Grabkowski: 15 maja minęło 10 lat od momentu podpisania umowy w ratuszu. Wcześniej, bo w marcu 2007 roku zorganizowałem konferencję „Aglomeracja jest po twojej stronie”.\nWtedy jedna z dziennikarek wypomniała mi, że nie ma na niej ówczesnego prezydenta Ryszarda Grobelnego i nazwała mnie „władcą pierścienia”.\nNie czuję się tak, ale miasto miało zapędy dyktatorskie. Przestrzegałem, że połknie każdą małą gminę, jeśli nie będziemy trzymać się razem. Dla mnie sukcesem samorządu jest to, że potrafimy rozmawiać na trudne tematy. Nie obrażam się, że chcą od powiatu pieniądze na oświatę, a oni na mnie, że nie chcę ich dać. Rozmawiam z prezydentem Jaśkowiakiem o różnych sprawach. Obaj wiemy, że musimy dojść do konsensusu. Na początku negocjacji zawsze stawia się twarde warunki.\nA co Pan myśli o pomysłach ograniczania „pezetom” wjazdu do miasta?\nJan Grabkowski: Od czasu, gdy prezydent o tym powiedział, zacząłem zwracać uwagę na rejestracje pojazdów jeżdżących po Poznaniu. Przy dużych galeriach na palcach jednej ręki można policzyć auta z rejestracją PZ, jeśli porówna się ich liczbę do rejestracji z Kościana, Wrześni, Szamotuł, Nowego Tomyśla itd. Poznaniacy jeżdżą do Swarzędza, centrów logistycznych pod Kórnikiem czy do Tarnowa Podgórnego, które ma 40 tysięcy miejsc pracy, a mieszka tam 22 tysięcy osób.\nUważam, że trzeba przekonywać ludzi do korzystania z innego transportu niż auto, ale nie poprzez stawianie zakazów, ale stwarzanie alternatywnych rozwiązań.\nCzy taką alternatywą jest kolej metropolitalna?\nJan Grabkowski: To sukces powiatu i miasta, i naszych gmin. Zleciliśmy i uzyskaliśmy pieniądze z Ministerstwa Rozwoju Regionalnego na Plan Transportowy dla Miasta Poznania. Masterplan dla kolei metropolitalnej, który realizuje Metropolia Poznań za chwilę będzie gotowy. Uważam, że region Hanower (i miasto, i powiat mają z nim umowy partnerskie) to wzór, do którego powinniśmy dążyć. Tam region nadzoruje komunikację, zarządza drogami, oświatą ponadgimnazjalną, zagospodarowaniem przestrzennym i służbą zdrowia. Gminy wpłacają daninę na rzecz regionu.\nCzy udało się wyciszyć konflikty wynikające z planowania przestrzennego przez gminy?\nWójtowie i burmistrzowie coraz częściej zastanawiają się, gdy planują lokalizację niepopularnej inwestycji przy granicy z sąsiednią gminą. Takie sprawy powinny być konsultowane, by uniknąć problemów w przyszłości.\nPrzykładem jest firma, która najpierw wybudowała halę magazynową na terenie gminy Swarzędz, tuż przy granicy z Kicinem. Później wystąpiła o uruchomienie tu produkcji. Do dzisiaj budynek stoi nieczynny. Dla Swarzędza to olbrzymi problem, bo może zakończyć się wypłatą odszkodowania. Podobna sytuacja była na granicy Murowanej Gośliny i Czerwonaka, gdzie chciano zlokalizować firmy odpadowe.\nTyle ciepłych słów powiedział Pan o Stowarzyszeniu Metropolia Poznań, a jak ocenia Pan dyrektora biura Macieja Musiała, który zrezygnował z pracy?\nJan Grabkowski: Moim zdaniem pan Musiał w pewnym momencie zapomniał, że to zarząd Metropolii jest dla niego jednostką nadrzędną. Jeżeli dyrektor powziął istotne podejrzenia w stosunku do Bogdana Frąckowiaka, to powinien przyjść z tym do zarządu i powiedzieć, jakie ma uwagi do pracy tego pana. Nie zrobił tego. Nie wiem, czy pan Frąckowiak pracował na dwóch etatach, czy to kolidowało z zadaniami w stowarzyszeniu. Byłem wówczas na zwolnieniu lekarskim. Spytam o to na posiedzeniu zarządu. Maciej Musiał podjął decyzję jednoosobowe i zwolnił pana Frąckowiaka. Prezydent Jaśkowiak miał też inne uwagi do Musiała, zaczęło iskrzyć i dyrektor złożył wypowiedzenie.\nJak długo jeszcze powiat będzie podbierał Poznaniowi mieszkańców?\nJan Grabkowski: Ci mieszkańcy sami chcą mieszkać w powiecie. Nie należy się obrażać na ludzi, którzy wyjechali. To naturalny proces. Raczej należy ich zachęcać, by korzystali z oferty Poznania - z kin, teatrów, uczelni, restauracji.\nMiasto jest skazane na nas, a my na miasto.\nPowiat dobrze się rozwija, bo jest położony wokół stolicy regionu. Proszę pamiętać, że według danych statystycznych nowi mieszkańcy powiatu w jednej trzeciej pochodzą z Poznania, a w dwóch trzecich z innych regionów Wielkopolski i Polski.\nAle ta stolica ponosi koszty, a mieszkańcy powiatu korzystają z jej atrakcji za free.\nJan Grabkowski: Zapomina się o tym, że mieszkańcy Poznania, którzy przeprowadzili się do powiatu, swoją cząstkę życia i pracy zostawiają nadal w tym mieście. Część mieszkańców powiatu nadal płaci podatki w Poznaniu, bo się nie przemeldowali. Powinniśmy pracować nad rozwojem całej metropolii.\nNależy patrzeć na całą aglomerację, a nie widzieć tylko czubek własnego nosa.\nGdy Pan wyjeżdża np. za granicę, to na pytanie skąd Pan jest, co Pan odpowiada?\nJan Grabkowski: Mówię, że jestem z powiatu poznańskiego. Na rejestracji auta też mam powiat poznański.\nA nie mówi Pan tak, jak wielu, że z Poznania?\nJan Grabkowski: Warszawiaków też mamy z Wołomina czy Pruszkowa. To skrót myślowy. Ostatnie wydarzenia pokazały, że ludzie identyfikują się z miejscem zamieszkania. Najlepiej pokazało to referendum w Legionowie, będące odpowiedzią na pomysł dużej Warszawy Sasina. To samo odnosi się do Poznania. W sprawie Poznańskiego Obszaru Metropolitalnego jesteśmy odmiennego zdania niż urbaniści marszałka. Uważamy, że powinien on zamknąć się w granicach określonych przez Stowarzyszenie Metropolia Poznań, bo jaki związek z tym ma Gniezno czy Nowy Tomyśl. Równie dobrze moglibyśmy uznać, że tym obszarem jest cała Wielkopolska.\nJan Grabkowski: W tym roku kończę 63 lata. 27 lat przepracowałem w samorządzie, to mój drugi zawód. Kocham samorząd, dlatego cierpię z powodu tego co ostatnio dzieje się w kraju. Myślałem, że w tym wieku będę już tylko „odcinał kupony”, doradzał młodszym koleżankom i kolegom. A dzisiaj okazuje się, że na nowo trzeba walczyć o wartości, o które biliśmy się w latach 70. i 80. ubiegłego stulecia.\nPolska pokazała rządzącej partii, że samorząd jest silny, że ludzie identyfikują się z miejscem zamieszkania i nie chcą zmian.\nstarosta grabkowski inwestycje\nstarosta grabkowski oświata\nstarosta grabkowski drogi