pt - SportoweFakty.pl\npt lubi Komentarz\nJuż nie mogę tego wszystkiego czytać ... Okej, tutaj rozumiem ten spam,ale dlaczego przy każdym innym artykule cały czas poruszana jest sprawa walkowera w Płocku i 'PANIENEK Z PIOTRKOWA'? Wcześniej też uważałm, że zachowali się niezgodnie z sadami fair play i ogólnie nie tak jak nakazywałby duch sportu. Jednak dowiadując się o tym jakich epitetów użyto wobec zawodników MKS Piotrkowianina wcale im się nie dziwię, Sprawę można było jakoś wyjaśnić, ale rozmową na poziomie, nie wyzwiskami na miarę dzisiejszych gimnazjalistów. Nie mówię też, że jest to wina Płocka, bo wszystko starali się zapewnić jak najlepiej, niestety kolokwialnie mówiąc coś nie pykło. Regulamin jest regulaminem i nic nikt z nas na to nie poradzi. Podsumowując, przykro mi jedynie, że w naszym kraju ludzie, którzy reprezentują innych czynią to w tak prostacki sposób. Moim zdaniem wyzywanie zawodników NIŻSZEGO rzędu od ..., ze względu na kulturę osobistą nie będe tutaj tego cytować, jest po prostu beznadziejne. Niestety niektórzy czują się lepsi od innych, bo mają więcej kasy, co równa się z lepszymi zawodnikami, co równa się wyższym miejscem w tabeli PGNiG. Arena europejska jednak pokazała jak to jest z Wisłą, no ale to już nie o tym. Podziwiam MKS za to jak walczą swoim skromnym jeżeli chodzi o posiadanie najelpszych zawodników składem. Aa właśnie z Kwidzyniem też 'punkt za darmo'. Szkoda, ze nikt o zwycięstwie MKS(grajacego bez trenera) nad MMTS-em z pierwszej rundy nie pamięta. Pozdrawiam i czekam na hejty :)\npt napisał/a komentarz do Podium dla Stali, play-offy dla Piotrkowianina (wyniki)\njeśli juz to slepa i naiwna.. ale oświecę Cie - nie jestem ;)\ndokładnie. Trzeba być na meczu i wiedziec co się działo aby oceniać. Opieranie się tylko na wyniku (po przerwie a końcowym) jest niepoważne.\nCo zrobił Kwidzyn dla Piotrkowa? A byłeś na meczu?\nPrzez moment faktycznie miałem wrażenie, że Kwidzyn odpuścił, ale zachowanie w końcówce temu przeczyło. Ostra gra, za wszelką cenę nie dopuszczali Piotrkowa pod koło. Na 7 sekund przed końcem Miszka faulowany w 100% okazji (ale był z tego zasłużony karny i Trojanowski wytrzymał presję) - to jest wg Ciebie podkładanie się?!\nCo do meczu - 1 połowa to głównie popis sędziów, Kwidzyn rzucił chyba 10 goli ze szybkiego wznowienia, z czego 3-4 nie powinny paść, bo zwyczajnie te wznowienia były nieprawidłowe, sędziowie, tak jak i obrońcy Piotrkowa nie nadążali za piłką i nic dziwnego, że po gwizdku na przerwę schodzili do szatni w asyście ochrony. W drugiej połowie Kwidzyn stanął, ale też duża w tym zasługa bardzo twardej obrony Piotrkowa. W pewnym momencie Peret się zagotował i wydawało się, że będą się lać ze Skalskim. Czy gdyby odpuścił to tak właśnie by się zachował?\nByć może z tyłu głowy Kwidzyn miał myśl, że nie ma co się szarpać na siłę, no ale zejść z 28-19 na 31-31? Końcówkę zagrali koszmarnie po prostu.\nW Piotrkowie zaś dziwiło mnie, że w ogóle nie zagrał Titov (pewnie jakaś kontuzja na rozgrzewce), a Daćko zszedł po 20 minutach.\nGeneralnie, nie pisywałem tego w innych artykułach, ale wszyscy już dopisywaliście MMTSowi 2pkt, tak samo jak w poprzednim meczu tych drużyn. Brawo Kiper, jest utrzymanie!\npt otrzymał brązowy medal w kategorii Promotor Wszech Czasów\nZgoda, raczej piłem do Ligarzewskiego, rozumiem, że bronić przeciwko Azotom jest trudniej niż przeciwko Miedzi, ale przecież nawet tytuł relacji sugeruje, że w Piotrkowie mieliśmy "Ner Show". Czasami Piotrek był w tej klasyfikacji na wyrost, ale wczoraj po prostu zamurował bramkę.\nRobisz się żałosny.\n8 lat temu | -8 odpowiedz [1 komentarz w tej dyskusji]\nBrak Nera to naprawdę żart.\nBrak Nera w zestawieniu uważam za niezły żart. Facet bronił chyba z 50% procentową skutecznością.\npt napisał/a komentarz do Mistrzowie musieli się spocić - relacja z meczu MKS Piotrkowianin - Vive Targi Kielce\nteraz żeby tylko tak grali w Lubinie i 2 pkty powinny być :)\nAkurat Pilot grał przeciętnie, nie wiem dlaczego w kadrze nie było Krawczyka. Na skrzydle zagrał nominalny lewy rozgrywający Iskra i momentami wypadał świetnie, np. dwa razy Lijek zrobił na nim faul w ataku (ale gwoli ścisłości Iskrze zdarzyły się też głupie straty). W 40-42 minucie zaczęły się problemy kondycyjne i Iskra nas dobiła. Generalnie Kielce przyjechały tu wygrać jak najmniejszym kosztem i to się udało, ale mimo wszystko brawa dla Piotrkowa. Dziwi mnie tylko dlaczego trener Wenta nie wpuścił wcześniej Mazura, ani dlaczego nie daje się ogrywać w takich meczach Buchcicowi. Aaa, słówko jeszcze o kibicach - hala pełna, około 20-30 osób z Kielc bardzo głośno dopingowało cały mecz. Piotrków też głośno, ale często mocno niecenzuralnie (zwykle odpowiadali w ten sposób na zaczepki z Kielc, które jednak nie przekraczały granic "cenzury" :) - Tak czy siak fajne spotkanie zarówno na trybunach, jak i na parkiecie.\nbrawo Piotrków za 2 punkty ! Już mamy 7 miejsce :D\npt napisał/a komentarz do Horror w Piotrkowie, NMC Powen zatrzymany (wyniki)\nskoro wszystko było odpowiednio zorganizowane i przygotowane to dlaczego miałby nie wyjść i nie grać?\nwidzisz tu jakiś problem? bo ja nie.\nTymczasem gratuluję zwycięzcom z Pomorza. Niech Superliga trwa...\nto że ludzie z Płocka mają żal do Piotrkowa potrafię zrozumieć, podobnie jesli pretensje będą mieli kibice Zagłębia czy Pogoni. Ale to że Czuwaj przegrywa w uczciwej walce z Piotrkowem 2-krotnie, że zdobywa 3 pkt w 16 spotkaniach i prezentuje się moze slabiej od niektórych pierwszoligowców, a jednak kibic Czuwaju wylewa swoje żele na Piotrków jest zwyczajnie żenujące.\nfakt, jest to powód do dumy. szczególnie ze nie tyle byli "za" czuwajem co "przeciw" piotrkowianom. Nie ma to jak "bohatersko" opuścić ligę z hukiem, prawdopodobnie z najsłabszym wynikiem od lat, a żale wylewac na inny zespół\nByłem na meczu w Piotrkowie. Początek dla Czuwaju, Kiper nie rzucił bramki przez prawie 6 minut, było 0-2. Później zaczęło się wyrównywać, po raz pierwszy Piotrków wyszedł na prowadzenie przy 3-2. Dobry początek meczu miał Titov. Od stanu, bodajże 10-9 rosła nasza przewaga i wydawało się, że na luzie będziemy trzymać 3-5 goli, bo zaraz po przerwie uspokoiliśmy grę i było 19-14 bodajże. Ale potem znów kilka pomyłek i z drugiej strony mocna gra w obronie Kubisztali + świetna na rozegraniu Stołowskiego i zrobiło się nerwowo, bo przewaga zmalała. Na 5 minut przed końcem Piotrków miał bezpieczne 3 gole przewagi i wtedy dwa głupie błędy Titova i niedokładność w ataku i Czuwaj nas doszedł (28-28). Po chwili rzuciliśmy na 29-28 i przejęliśmy piłkę w obronie, ale Matyjasik nie wykończył akcji i wiadomo było, że będzie nerwówka w końcówce. Ale bodajże Śliwka zepsuł ostatni rzut Czuwaju (rzucił chyba z metr nad bramką) i mimo krycia 1-1 przez ostatnie 15 sekund MKS utrzymał piłkę.\nCo do ocen indywidualnych, bardzo przeciętny mecz wielu graczy. Jak zwykle sporo harował Matyjasik, przyzwoicie grał Daćko i Pilitowski (jedna ich akcja palce lizać - Pilot był trzymany i stojąc tyłem do bramki podał no look passem do Daćki, który wykończył pięknie akcję - widać, że chłopaki się świetnie rozumieją), Titov miał kilka głupich strat, ale rzutowo prezentuje się świetnie. Świetnie wypadł Trojanowski, który nie pomylił się ani razu w karnych. U rywali podobał mi się Stołowski. A największym pechowcem Papaj, który był opatrywany 3 razy (i wyglądały te urazy na poważne).\nPrzez kolejne 10 lat będziecie cisnąć Piotrkowianinowi.\nNAJWAŻNIEJSZE 2 PUNKTY PANOWIE !!!!!\n8 lat temu | -5 odpowiedz [2 komentarze w tej dyskusji]\npt otrzymał brązowy medal w kategorii Promotor Dnia\nSerducho boli i to bardzo mocno. Ale dzięki za walkę. To jest najważniejsze! Przyszła chwila otrzeźwienia i trzeba przebaczyć wszystkie błędy. Wiemy, że nie przyjechaliście tam przegrać. Jesteśmy z wami na zawsze! You'll never walk alone.\nPrawda jest taka, że Piotrków nie pokazał na co go stać, ale wielkie brawa dla Czuwaju, naprawdę wielkie brawa :)\nNiestety nie zachowali się do końca zgodnie z duchem walki i sportu, ale najwyraźniej tamte punkty były nad wyraz ważne, nie nam to oceniać.\nDzisiaj Piotrkowska opieka medyczna była o właściwym czasie we właściwym miejscu.\npt napisał/a komentarz do Harcerze blisko niespodzianki - relacja z meczu MKS Piotrkowianin - Czuwaj Przemyśl\nNie uważacie że te wieczne aluzje do 'meczu którego nie było' są już nudne? ile można, jest nowa kolejka i to teraz wy nie zachowujecie się uczciwie wyciągając fakty z poprzedniego 'meczu' w kontekście to tego, który odbył się dziś. Każdy jakieś błędy popełnia, jednak, to 'mali ludzie czerpią olbrzymią radość z błędów popełnianych przez ludzi wielkich'. ;)


Porcja nowości od Zielonej Sowy na koniec września – Qlturka.pl Dziecko i kultura\n25 września 2020, 1 rok ago\nNa początek jesieni wydawnictwo Zielona Sowa ma dla młodszych i starszych dzieci kilka ciekawych propozycji wydawniczych.\nCzy jeden pies może spowodować aż tyle zamieszania?\nPuk, Puk. Chcecie psa?\nil. Nikola Kucharska\nNierozłączni przyjaciele – Wincenty i Kołtun – otworzyli najpelszą księgarnię w mieście!\nPewnego dnia, gdy właściciele księgarni czekali na pierwszych klientów, zakapturzona postać dostarczyła do ich łap pewną bardzo żadką książkę…\nByła to powieść opisująca przygody legendarnej piratki Czarnowąsej. Wtedy Kołtun znajduje ukrytą między kartkami mapę skarbów.\nRozpoczyna się pełna niespodziewanych przygód wyprawa po Złotą Kość! Jednak szybko orientują się, że są śledzeni przez odwiecznych wrogów z towarzystwa Kotylionów.\nCzy Wincentemu i Kołtunowi uda się odnaleźć Złotą Kość? Czy wyjdą z tej wyprawy bez utraty sierści?\ntekst i il. Nicola Colton\nZamknij oczy i wyobraź sobie strych, na którym stoi stare złożone łóżko, a z jego środka dochodzą dziwne dzwięki… Czy odwarzysz się włożyć rękę do środka? Może się to wiązać z mnóstwem niebezpieczeństw, ale też niezykłą, pełną magii przygodą!\nArtur i Rosie, wracają do Krainy Smoków. Okazuję się, że ich arcygroźny przeciwnik – Wroniak – zaplanował straszliwą zemstę!\nOdgrzebuje on z przeszłości niezwykłe pudło, które zawiera to wszystko, czego najbardziej boją się Artur i Rosie. Bliźnięta wyruszają w ekscytującą podróż poza Kraniec, żeby odzyskać Pudło przejęte przez Wroniaka, zanim ten uwolni ich najgorsze koszmary i zniszczy Krainę Smoków… NA ZAWSZE\nCzy bliźniakom uda się odzyskać Pudło? A co, jeśli wyskoczy z niego jeden z ich koszmarów?\nil. Ben Mantle\nprzeł. Krzysztof Obłucki\nKosmita za ścianą. Obcy na kolacji?!\nprzeł. Krzysztof Hubert Olszyński\nWiecie, że puszcza to coś więcej niż tylko pradawny las? Może się wam zdawać, że jest niezmienna, ale to nieprawda. W puszczy życie toczy się nieustannie, toczy się w rytmie czterech pór roku. Musimy jednak pamiętać, że każda wiosna jest inna, każda zima mniej lub bardziej sroga….\nA teraz… zapuście się w głąb puszczy i zamknijcie oczy. Wsłuchajcie się w dźwięki ziemi, w dźwięki mieszkańców tego niezwykłego miejsca.\nA teraz… poczujcie zapach puszczy – zapach deszczu, mchów, kory, grzybów, igliwia.\nA teraz… pochylcie się i dotknijcie paproci, starego pnia, liści, które ledwo co opadły na ziemię.\nA teraz… otwórzcie książkę Marcina z Lasu i wsłuchajcie się w jego wyjątkową opowieść o tym niezwykłym miejscu i jego mieszkańcach. Jak wygląda ich zwyczajny dzień wiosną a jak jesienią? Prawda, że bardzo różni się od naszego zwyczajnego dnia?\nTa przepięknie zilustrowana książka daje niepowtarzalną okazję do zaszczepienia w młodych czytelnikach miłości do naszej polskiej przyrody. Do tego co nas otacza i czasami jest na wyciągnięcie ręki, o każdej porze roku. Wystarczy tylko chcieć.\nMarcin z Lasu (Kostrzyński)\nil. Justyna Hołubowska-Chrząszczak\n„Zwierzęta są wśród nas” - teatr w Piątym Wymiarze


Co wiemy o Risen 2: Mroczne Wody - część czwarta - Gothic Up\nCo wiemy o Risen 2: Mroczne Wody – część czwarta\nRomek 2012-03-04 Newsy\nDzisiaj już ostatni dzień minicyklu „Co wiemy o Risen 2: Mroczne Wody”. W rozwinięciu newsa przyjrzymy się bliżej naszemu ekwipunkowi. Dowiemy się także, jak wygląda świat Risen 2, zarówno pod względem fizycznym jak i biologicznym.\nŚWIAT, FLORA I FAUNA\nŚwiat jest w 100% stworzony ręcznie.\nŚwiat gry jest większy od tego przedstawionego w Risen 1. Rozmiarami przypomina ten z Gothic 3, ale większa cześć obszaru to morza.\nRisen 2 to wciąż świat fantasy z pirackim motywem przewodnim.\nW grze nie spotkamy dzieci.\nIstnieje duże prawdopodobieństwo, że któreś z miast będzie posiadało burdel.\nNatkniemy się na toalety (latryny).\nŚwiat Risen 2 składa się z kilku wysp (5 – 6?). Żadna z nich nie będzie mniejsza niż 1/3 Farangi (Risen 1), a niektóre mogą dorównywać jej rozmiarami.\nPodróż pomiędzy wyspami odbywa się za pomocą statku, którym jednak nie będzie nam dane sterować.\nNa wyspach występują punkty szybkiego przemieszczania się (coś na styl teleportów), którymi są łódki z wiosłami. Jednak aby skorzystać z pkt. A, który prowadzi do pkt. B, trzeba wcześniej odkryć oba te punkty samodzielnie.\nPotwory są zarówno realnymi zwierzętami, jak i monstrami wymyślonymi przez PB.\nNiektóre z nich są straszne, inne niezwykłe.\nPojawi się nowy, mały potworek.\nPonownie spotkamy gnomy, z czego jeden z nich (Jaffar) może zostać zrekrutowano do załogi bohatera.\nMorze pełne jest morskich stworzeń atakujących statki.\nWszystkie zwierzęta z „otoczenia” mogą być zabite.\nW Risen 2 pojawi się wielkie miasto, które będzie dostępne dopiero pod koniec gry.\nPonownie spotkamy „żywe” szkielety.\nUbrania ochronne są podzielone na trzy kategorie (lekkie, średnie i ciężkie), które są bezpośrednio związane z efektywnością ochrony.\nPojawią się nowe rodzaje broni dalekiego zasięgu (m. in. broń palna) jak i borni do walki na krótkie dystanse. Jednakowoż zabraknie łuków i kusz.\nW Risen 2 będziemy mogli zdobyć większą ilość unikatowych broni (jak Uriziel w Gothic 1).\nW grze pojawi się broń palna: muszkiety, pistolety itd. Wprowadza one większy asortyment możliwości niż łuki/kusze (np. ilość strzałów). Mogą być ulepszane poprzez specjalną amunicję, a najlepsze sztuki broni są zarezerwowane dla tych, którzy mają świetne stosunki z Inkwizycją.\nUbrania ochronne składają się z poszczególnych części – buty, rękawice, nakrycia głowy, odzież górna i dolna.\nBohater nosi broń pojedynczo, u swego boku.\nZnikną statystyki ataku i ochrony. Zostaną zastąpione przez specjalne umiejętności i wyposażenie.\nW grze nie pojawi się ciężka zbroja płytowa, którą mógłby założyć bohater.\nNiektórzy z przeciwników nie posiadają broni palnej (są wyposażeni np. tylko we włócznie).\nTwórcą muzyki i efektów dźwiękowych jest Bastian Seelbach.\nMuzyka jest gotowa.\nDo soundtracku Risen 2 wykorzystano kilka nowych instrumentów, które nie były używane przy produkcji Risen 1 i Gothic’ów.


ROZCIÄGNÄ STREFÄ PARKOWANIA\nNiewykluczone, Ĺźe jeszcze w tym roku bÄdziemy musieli zapĹaciÄ za pozostawienie samochodu na ulicach wokĂłĹ miejskiego targowiska przy ulicy Pokoju. Przy okazji rozszerzona zostanie istniejÄ\nca obecnie strefa w centrum miasta. ZostanÄ\nrĂłwnieĹź... 0 »\nSTRAĹťACKI TOR PRZESZKĂD\nW przypadku poĹźaru straĹź poĹźarna nie jest w stanie dojechaÄ do wiÄkszoĹci sochaczewskich budynkĂłw. Dojazd wozom bojowym skutecznie blokujÄ\nwszelkiego rodzaju pĹoty, sĹupki, szlabany i parkujÄ\nce wokĂłĹ budynkĂłw samochody. Siedem... 0 »\nZaczyna siÄ remont mostu\nZgodnie z wczeĹniejszymi zapowiedziami, firma Strabag rozpoczyna prace na moĹcie w Ĺladzie ulicy Warszawskiej i PĹockiej. W zwiÄ\nzku z tym od wtorku, 31 maja, na moĹcie naleĹźy spodziewaÄ siÄ pewnych utrudnieĹ w ruchu. Od godziny 9.30 zam... 2 »\nPrzed poĹcigiem uciekĹ do stodoĹy\nPijany kierowca ciÄ\ngnika rolniczego doprowadziĹ do zderzenia z pojazdem, ktĂłrym podrĂłĹźowaĹo maĹĹźeĹstwo z maĹym dzieckiem. Sprawca, ktĂłry uciekĹ z miejsca zdarzenia ukryĹ siÄ przed policjantami w stodole. Wczoraj okoĹo ... 0 »\nZAKOCHANE NASTOLATKI UCIEKAJÄ ALE WRACAJÄ\nNa terenie powiatu sochaczewskiego nie ma zbyt wielu zgĹoszeĹ osĂłb zaginionych i z reguĹy te osoby odnajdujÄ\nsiÄ doĹÄ szybko. WĹrĂłd zaginionych dominujÄ\nosoby w starszym wieku i mĹodzieĹź. ZnikajÄ\nprzede wszystkim panowie. W ost... 0 »\nRatunek przyszedĹ za pĂłĹşno\nW centrum Sochaczewa, przy ulicy Senatorskiej w piÄ\ntek, 20 maja, pojawiĹy siÄ rano policja i straĹź poĹźarna wezwane przez zaniepokojonych mieszkaĹcĂłw. Od dwĂłch dni jeden z lokatorĂłw bloku nie byĹ widziany. SÄ\nc, Ĺźe od dawna ch... 1 »\nTargi sztuki po raz pierwszy\nKOĹťUSZKI PARCEL Miniona niedziela byĹa ĹwiÄtem sztuki i rÄkodzielnictwa, gdyĹź w Jezioranach odbyĹy siÄ I Targi Sztuki, nad ktĂłrymi patronat medialny objÄĹa nasza redakcja. W Gospodarstwie Agroturystycznym Dariusza Zborowskiego miejsce ... 0 »\nTrwa wielka drogowa budowa\nda na to, Ĺźe ciÄ\ngu najbliĹźszych trzech lat wiÄkszoĹci gĹĂłwnych ulic w Sochaczewie zmieni siÄ nie do poznania. Tylko w tym roku zostanie wyremontowana ulica PĹocka oraz most na Bzurze. BÄdzie rĂłwnieĹź oddane do uĹźytku rondo na skrzyĹ... 0 »\nPRZEMOC NIEJEDNO MA IMIÄ\nJeszcze ÄwierÄ wieku temu i dawniej przemoc wĹrĂłd nastolatkĂłw, jeĹli siÄ trafiaĹa, to gĹĂłwnie polegaĹa na pobiciu i wyzwiskach. Obecnie przybiera ona coraz bardziej wysublimowane formy. To juĹź w wiÄkszoĹci nie jest przemoc fizyczna, ale... 0 »\nSochaczewski policjant wyrĂłĹźniony przez ministra\nSukcesy sochaczewskich policjantĂłw zostaĹy dostrzeĹźone i docenione przez Ministra Spraw WewnÄtrznych i Administracji, Mariusza BĹaszczaka. Funkcjonariusze, ktĂłrzy m.in. wykazali siÄ dziaĹaniami wymagajÄ\ncymi ponadprzeciÄtnej... 0 »


Co wyróżnia The Division z tłumu? | Projekt Konsola\nDigital, Newsy Konsolowe, Platformy, PS4, XBOX One Lipiec 14, 2014 Lipiec 14, 2014\nCo wyróżnia The Division z tłumu?\nTom Clancy’s The Division jest kolejną odsłoną serii, która sygnowana jest nazwiskiem znanego amerykańskiego pisarza. Najnowsza odsłona będzie czymś zupełnie nowym, ponieważ ma to być sieciowa gra RPG.\nCzy sieciowa gra sygnowana nazwiskiem znanego pisarza odniesie sukces? Dla serii to na pewno coś nowego, tak samo jak dla fanów.\nCzęsto twórcy przechwalają się tym, że ich gra będzie zupełnie czymś nowym, czymś czego jeszcze nikt nie pokazał, ale w przypadku The Divison to raczej nie są puste słowa, ponieważ ta produkcja naprawdę ma szanse zrewolucjonizować rynek gier wideo. Nad tym co innowacyjnego będzie proponowała najnowsza odsłona serii odpowiada w najnowszym materiale Ryan Bernard, czyli reżyser The Division. Jeśli jesteście ciekawi, to obejrzyjcie materiał.\nWarto wspomnieć, że wiele nowych informacji na temat gry Ubisoft dostarczył na targach E3. Poznaliśmy m.in wzory okładek, którym towarzyszyły także świetne obrazki prosto z gry, dostaliśmy również całkiem świeży gameplay, który pokazuje, że na The Divison naprawdę warto czekać. I chyba cierpliwość będzie potrzebna tym, którzy już nie mogą się doczekać premiery gry, ponieważ jak pisaliśmy niedawno, nawet jesień przyszłego roku jest bardzo optymistycznym terminem.\nThe Division trafi na konsole PlayStation 4 oraz na Xboksa One, a także na komputery osobiste. Obecnie planowana data premiery to jesień 2015 roku. Warto dodać, że data premiery zostało niedawno przesunięta, więcej informacji już wkrótce.\nPC, ps4, Ryan Bernard, The Division, Ubisoft, Xbox One\nYakuza Zero- do sieci trafił nowy trailer prezentujący fabułę\nYakuza Zero to kolejna odsłona popularnej serii gier wideo przybliżających działanie japońskich...\nGameplay z gry Wiedźmin 3: Dziki Gon na PlayStation 4\nLittleBigPlanet 3- zwiastun premierowy oraz reklama telewizyjna\nPrevious articleJapończycy twierdzą, że PlayStation 4 pojawiło się na rynku zbyt wcześnie\nNext articleFinał imprezy GT Academy na Stadionie Narodowym w najbliższy czwartek\nPlatformy, Publicystyka, XBOX 360, XBOX One, Zapowiedzi gier


Debata o potrzebach i szukaniu rozwiązań. Europosłanka Danuta Jazłowiecka… - Radio Opole\n2019-02-08, 18:30 Autor: Katarzyna Doros\nDebata o potrzebach i szukaniu rozwiązań. Europosłanka Danuta Jazłowiecka spotkała się z opolskimi seniorami [fot. Katarzyna Doros]\nAktywność seniorów w życiu społecznym, ich bieżące potrzeby oraz polska i unijna polityka senioralna, były przedmiotem debaty zorganizowanej przez europosłankę Danutę Jazłowiecką w auli Uniwersytetu Opolskiego. W spotkaniu uczestniczyli opolscy seniorzy, słuchacze uniwersytetów trzeciego wieku oraz mieszkańcy domów złotej jesieni.\nKolejny rządowy program, który wesprze uczniów i osoby starsze. W Brzegu z podobnych rozwiązań korzystają od lat\nZdaniem europosłanki Jazłowieckiej seniorzy są dziś najaktywniejszą grupą społeczną. - Szukamy m.in. lepszych rozwiązań dla osób, które po skończeniu 60 lat chcą nadal pracować - mówi. - Wszystko po to, by te osoby miały kondycję, żeby mogły się realizować zawodowo, bo jest cała rzesza takich osób. A osoby, które nie chcą podejmować pracy, nie chcą się realizować zawodowo, chcielibyśmy, żeby też były aktywne, żeby mogły realizować to, na co zabrakło czasu wtedy, kiedy jeszcze pracowały.\nSeniorzy zgodnie podkreślają, że jest jeszcze wiele spraw, które wymagają poprawy, by na co dzień żyło im się lepiej.\n- Potrzebujemy więcej uprawnień medycznych, większego dostępu do lekarzy, do specjalistów, do badań, żeby nie czekać w kolejkach i więcej miejsc dla inwalidów - mówi pani Danuta.\n- Jeżeli będzie nam dane doczekać się tej emerytury bez podatku, to będzie bardzo dobre rozwiązanie - dodaje Teresa Rozmarynowska, przewodnicząca rady seniorów miasta Opola.\n- Podwyżka emerytury o 1-2% w zależności od inflacji nie do końca rewanżuje wzrost cen, dlatego ta emerytura bez podatku by się przydała - mówi Jerzy Łuczak.\nSpotkanie z seniorami odbyło się w ramach cyklu "Porozmawiajmy o naszych sprawach".\nTagi: Danuta Jazłowiecka, Platforma Obywatelska, seniorzy, europosłanka, "Porozmawiajmy o naszych sprawach", debata, polityka senioralna, emerytura bez podatku


pią 02 listopada 2012\nOtóż tym, że dla niego wynik pomiaru to wynik pomiaru. Prawda jest jedna. 2*2=4 i tylko tak, nigdy inaczej. Ale, jak zwrócił uwagę Atticus, jak odpowiedzieć na pytanie "Ile się równa 2*2, szybko, od twojej odpowiedzi zależy, czy świat za chwilę zginie, czy przetrwa!"? Wtedy człowiek bardziej politycznie wyrobiony (z punktu widzenia inżyniera: niezdecydowany humanista) zacznie kręcić, że owszem, poniekąd, granica leży w czterech, zasadniczo gdzieś w tych okolicach, że posiadane narzędzia pomiarowe wykażą "4", ale z pewnością z powodu małej dokładności, że elektronika ma tendencję do zaokrąglania wyniku... No, trzeba się zastanowić. Tymczasem społecznie niedorozwinięty inżynier wypali bez zastanowienia:\n-- Jest pan pewien?\n-- Tak, jestem pewien, to się równa cztery!\n-- Ale proszę się jeszcze zastanowić, proszę pamiętać o konsekwencjach, może to nie jest dokładnie cztery?\n-- Ależ jestem przekonany, że to jest cztery i tylko cztery.\nI tutaj następuje, albo nie następuje Koniec Świata.\nNo, zależnie od wyniku. Przecież inżynierowi nie dano do rozważenia tego prostego zadania z informacją, że np. jeżeli 2*2=4, to świat zginie. Może by nagiął ścisłą przecież matematykę? A może by nie musiał?\nW każdym razie, gdyby był takim bardziej rozwiniętym politycznie inżynierem, to by poleciał językiem prawniczym:\n-- Czy przez działanie 2*2 rozumiecie, o tajemni pytacze, podwojenie dwóch?\nI tu wszystko będzie zależeć od ich odpowiedzi. Bowiem odpowiedź twierdząca (odpowiedź przecząca otwiera pole do niekończących się filozoficznych rozważań, co, jak rozumiecie, przedłuża istnienie świata w nieskończoność w zamian za poświęcenie się jednego inżyniera na rzecz filozofii) zmienia równanie w:\n2x=4, gdzie x=2. A wtedy przestaje to być takie oczywiste, bo zaczyna się pojawiać pytanie o skalę, w jakiej dokonujemy pomiaru. Na przykład, 4oC to wcale nie jest 2*2oC. To jest, owszem, 2oC+2oC, ale 4oC nie jest równe 2*2oC! To kwestia, gdzie się znajduje zero danej skali. W skali Celsjusza, jako arbitralnej, zaczynającej się od względnie łatwego do ustalenia zera (punkt zamarzania wody na wysokości poziomu morza), 4oC wcale nie oznacza, że jest dwukrotnie cieplej od 2oC. Bowiem podziałka skali Celsjusza jest identyczna jak skali Kelvina, ale ta druga zaczyna się od zera bezwzględnego (punktu, w którym zamiera wszelki ruch cząsteczek). Zatem w 4oK możemy interpretować, że cząstki poruszają się dwukrotnie żwawiej niż w 2oK, ale 2oC jest odpowiednikiem 275oK, a zatem 4oC=277oK.\nA może chodzi o pomiar dźwięku? Mierzy się go w decybelach, które ułożone są na skali logarytmicznej, konkretnie\nCzyli jeżeli 0db możemy przyjąć za 1, to 10db to jest 10. A 20db to już jest 100. Wydaje się, że do 10 zachodzi zgodność, ale tylko pozornie, bowiem proporcja pomiędzy 2db i 4db wynosi 3,01. Sam nie bardzo rozumiem, dlaczego, ale tak właśnie wychodzi na kalkulatorze.\nA co, jeżeli chodzi o sprawy etyczne, polityczne oraz inne takie bardziej humanistyczne? Tu już zupełne pomieszanie. Nałożyć dwa razy większe cło na jakiś towar, to wcale nie znaczy, że dostaniemy dwa razy więcej pieniędzy z ceł za ten towar. Może to znaczyć, że przemyt tego towaru wzrośnie o np.0,8, a do kasy państwa wpłynie 0,8 dotychczasowych wpływów z cła za ten towar... Ostrzelane przez Syryjczyków 4 domy w Turcji to wcale nie jest dwukrotnie więcej niż 2 ostrzelane domy. To jest tak ze 100 razy więcej. A powiedzieć komuś "Dzień dobry" dwa razy za jednym spotkaniem, to wcale nie jest dwa razy grzeczniej.\nTak czy owak, okazuje się, że najważniejsze decyzje w historii mogły być podejmowane w oparciu o błędne, fałszywe, nie związane z tematem dane, jak również, w myśl psychologii marketingu, którą dziś już każdy liznął, w oparciu o błędne i przeszkadzające emocje. Bo był ten trotyl, czy nie był? No, wygląda na to, że na razie to może był, może nie był. A jeżeli był, to pytanie, skąd, po co i dlaczego? Czy to rzeczywiście trotyl rozwalił samolot, zanim ten sam się rozwalił, czy może jakiś inny ładunek? Z pewnością dziennikarze nie powinni tak się spieszyć z podawaniem sensacji. Szczególnie, że później może się okazać, że ta sensacja będzie o wiele bardziej sensacyjna. Kto wie? Czy nie lepiej zaczekać?\nZastanawiające, że po stronie zwolenników zamachu podpisują się naukowcy z kierunków ścisłych, inżynierowie, specjaliści z branży lotnictwa i pirotechniki. Po drugiej stronie mamy tłum autorytetów, których wykształcenie jest przeróżne, ale głównie humanistyczne - stąd wnoszę, że nawet jeżeli mieli dostęp do rzetelnych raportów z badań tej katastrofy, to prawdopodobnie ich nie zrozumieli. Z drugiej strony - owi ścisłowcy mogą się zachowywać, jak ów na początku tego tekstu wymieniony inżynier. Bo w tym wypadku mamy nie tylko problem z ustaleniem, jakie naprawdę są fakty, czyli co naprawdę się wydarzyło, ale też, cokolwiek się wydarzyło, co z tym zrobić? Bo są fakty, fakty prasowe, fakty polityczne i fakty dokonane.


KRAKÓW, Włościańska, woj. małopolskie\nPow.: 41,00 m2\nKRAKÓW, Sławkowska, woj. małopolskie\nPow.: 111,15 m2\nTel. 12 345...12 345 21 30\nosoba do kontaktu: Justyna Kawecka\nPow.: 921,00 m2\nPow.: 526,00 m2\nKRAKÓW, Stanisława Przybyszewskiego, woj. małopolskie\nPow.: 99,00 m2\nPow.: 33,31 m2\nKRAKÓW, Podłęska, woj. małopolskie\nPow.: 32,39 m2\nKRAKÓW, Zagrody, woj. małopolskie


W Fajsławicach stanie fotoradar\n6 lipca, 2017 - Aktualności, Gmina - 3 komentarze\nTo już niemal pewne. Najpóźniej w październiku tego roku w Fajsławicach stanie fotoradar. Na początku 2016 r. prawie 1400 mieszkańców podpisało się pod wnioskiem o montaż fotoradaru w Fajsławicach. Impulsem…\nGiełda internetowa dla rolników\n4 lipca, 2017 - Kraj, Rolnictwo - no comments\nStrona Agro-Market24.pl to nowoczesny giełda internetowa, za pomocą której można zamieszczać ogłoszenia rolnicze a także szybko znajdować interesujące anonse rolne. W łatwy sposób można skontaktować się z sadownikami, rolnikami oraz…\nRelacja z mistrzostw Europy w biegach z przeszkodami\n4 lipca, 2017 - Aktualności, Biegi, Gmina, Sport - no comments\nMistrzostwa Europy w Holandii były odpowiednio moim trzecim i czwartym startem w biegach typu OCR, czyli można powiedzieć, że pojechałem zdobywać doświadczenie, bo gołym okiem było tam widać, że mi go brakuje….\n« Poprzednie 1 … 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 … 218 Następne »


Zegarki Aviator Swiss Made - modele, opinie i recenzje | Zegarkiipasja.pl\nFirma Aviator Swiss Made ma w ofercie wiele modeli zegarków inspirowanych lotnictwem, w tym doniosłymi osiągnięciami awiacji, a także konkretnymi modelami samolotów. Ważne miejsce w tej bogatej ofercie zajmuje kolekcja Douglas. Właśnie z tej serii pochodzi czasomierz Douglas Day-Date, który w najnowszym wydaniu jest szczególnie wart uwagi polskich fanów zegarków i naszych miłośników marki Aviator Swiss Made. Chodzi o specjalną wersję, przeznaczoną dla polskiego nabywcy. Hołd dla polskiej awiacji\nSamolot Douglas DC-3 to nie tylko model statku powietrznego. To samolot przez wielu uważany za symbol złotej ery lotnictwa, a w dziedzinie lotów pasażerskich to jeden z najpopularniejszych samolotów, jakie kiedykolwiek służyły temu celowi. Lata 30. i 40. XX wieku właśnie temu modelowi samolotu zawdzięczają popularyzację transportu lotniczego i pasażerskich podróży lotniczych na szeroką skalę. Tego rodzaju podróże wcześniej dostępne były dla bardzo wąskiego grona osób. Douglas DC-3 skokowo wręcz\nAviator to marka, której cechą charakterystyczną jest powiązanie z lotnictwem. Jednak ja zauważam jeszcze inna cechę, z punktu widzenia klienta korzystną – bardzo szerokie portfolio produktów. Konkretny model tej marki ma dużą ilość wersji, dzięki czemu niemal każdy może znaleźć w ofercie coś dla siebie. To może tworzyć wrażenie lekkiego chaosu, ale zegarki są dobrze i przejrzyście pogrupowane, a wersje konkretnych modeli wynikają z koloru koperty, tarczy, ewentualnie dodatkowych funkcji, dlateg


VII rajd do ujścia Olzy im. W. Janika\n21 września koło dworca w Czeskim Cieszynie spotkała się grupka "Ondraszków" udających się do Bogumina na start "VII Rajdu do ujścia Olzy". W pociągu byli już nasi przyjaciele z Trzyńca - Monika i Czesiek. Na miejscu zebrała się już spora gromadka spragnionych rowerowych wojaży. Dojechali także nasi koledzy z Cieszyna, którzy przedkładają jazdę na "na kole" od tej koleją. Zebrała się nas niezła ekipa - 26 turystycznych duszyczek.\nProwadzący trasę Bolek Fukała i Marcel Balcarek powiedli nas do Starego Bogumina, gdzie znajduje się zachowany w stanie nienaruszonym bunkier czechosłowacki z okresu międzywojennego. Zaimponowała jego wielkość: składa się z dwóch dwukondygnacyjnych samodzielnych i samowystarczalnych części połączonych podziemnym 25 metrowym korytarzem. Całkowita długość bunkra wynosi 60 metrów, a środkiem, nad gankiem łączącym obie części biegnie dwupasmowa droga. Wcześniej była tam linia kolejowa, którą w czasie budowy drogi przesunięto. O wielkości tego obiektu może również świadczyć ilość użytego materiału budowlanego. Powstał on z ponad 40.000 metrów sześciennych betonu i stali.\nPo zwiedzeniu bunkra wyruszyliśmy do Kopytowa poprzez Chałupki i Zabołków. I tutaj niespodzianka, w miejscu gdzie zwykle zostawialiśmy rowery żeby dalej przebijać się przez chaszcze i inne zarośla, skręciliśmy w kierunku Olzy i samym jej brzegiem, po budowanej ścieżce rowerowej, dotarliśmy prawie na sam cypel w miejscu połączenia Olzy i Odry. Tradycyjnie zaśpiewaliśmy "Płyniesz Olzo" i zrobiliśmy pamiątkowe fotki. Następnie tą samą ścieżką rowerową ruszyliśmy w przeciwnym kierunku, już do samych Wierzniowic. Na miejscu dowiedzieliśmy się, że jeden z naszych przewodników - Marcel Balcarek - został nowym gospodarzem Domu PZKO w Wierzniowicach. Po posiłku, którym nas podjęto, większe i mniejsze grupki zaczęły wracać do domów własnymi trasami.


Przez Morawy nad polskie morze – Notatki z podróży\nOpublikowany dnia 22 sierpnia 2020 27 sierpnia 2020 by js\nRok pandemii i opóźnionej przez pandemię matury syna – za duży chaos by organizować większy wyjazd zagraniczny. Ale gdzieś po tej maturze trzeba się ruszyć – przejedziemy się więc z synem po Polsce.\nPoprzedni przejazd przez Polskę to był wschód, więc teraz przydałoby się zobaczyć Wielokopolskę. A może w końcu odwiedzić parowozownię w Wolsztynie? I najlepiej dojechać tam ostatnim w Polsce kursowym pociągiem parowym: z Leszna. Brzmi fajnie, tylko jak dojechać sensownie do Leszna? A może przez Morawy i Kotlinę Kłodzką? Na Morawach zamki, a w Kotlinie mnóstwo wszystkiego. Morawy to niby zagranica, ale będziemy tam tylko kilka dni – może nie zamkną nam granic w tym czasie? No i jeszcze komplikacja: żeby nie nakładały się urlopy zbyt mocno, muszę 10. sierpnia wracać do Krakowa – czyli mamy ścisły limit czasu.\nPo doczytaniu, dopytaniu i policzeniu odległości skrystalizował się taki zgrubny plan:\nczyli różne warianty drogi (w początkowej części – dalej będziemy planować na bieżąco), na zielono wynotowane z sieci campingi, a na niebiesko i złoto – miejsce warte odwiedzenia. Jak widać, raczej nie jest to plan jako taki, ale raczej źródło inspiracji w drodze. Celujemy w noclegi na campingach, ale bez ortodoksji – może się zdarzyć i nocleg w hotelu/pensjonacie, może i „na dziko”. Poradzimy sobie.\n#1 Środa 29.07.2020\nCały wyjazd będzie nas prześladować przekonanie, że jesteśmy nie dość zorganizowani: wstajemy i ruszamy za późno. A w takie dni jak dziś zdecydowanie warto, bo skwar jest mocarny. Z drugiej strony mamy wakacje…\nJedziemy na zachód – nad Wisłą. Wieje w twarz, ale to dobrze: zwłaszcza podczas jazdy wałami wiślanymi, gdzie nie ma grama cienia, jakiekolwiek chłodzenie, choćby i ciepłym wiatrem, przydaje się. Nawet jak nie ma asfaltu na wałach i jedziemy drogami w pobliżu Wisły, to cienia jest mało, a jak już, to z komarami. Niby jest malowniczo, ale monotonnie, a upał deprymuje. Gdy na 56km przychodzi decydować czy jedziemy dalej Wisłą, przez Oświęcim, czy skręcamy na przełęcze, to decyzja jest oczywista: las i góry nawet z podjazdem będą lepsze niż ta patelnia.\nNo to mamy podjazdy. Całkiem mocne w tym upale i z ciężkimi sakwami. Za to w nagrodę mamy piękny zjazd do doliny Skawy.\nNiestety wjazd do Wadowic to kiepski pomysł – w południowym skwarze cała droga jest zakorkowana, a chodnik koło niej niewygodny do jazdy. Ani trochę nie ufam planerom zalecającym (choć wybrałem profil „rower szosowy”) objazd Wadowic drogą, która na każdej mapie jest oznaczona jako gruntowa, niemniej wszystko będzie lepsze niż ten hałaśliwy i śmierdzący korek. Trochę miny rzedną gdy droga robi się pylista, ale da się jechać. I na pewno jest milej niż na głównej:\nA po drodze fajny przystanek – pod drzewami ocieniającymi kapliczkę koło cmentarza cholerycznego:\n„Mieszkańcom Choczni zmarłym w latach 1831-73, 1918-22 z powodu cholery, tyfusu i czerwonki”\nPod koniec droga się pogarsza, mimo suszy pojawia się błoto, tak więc gdy wraca asfalt, to przyjmujemy to z ulgą. Potem chwila krajówką – do Andrychowa, gdzie najwyższy czas na obiad. Mamy dyskomfort, że po całym dniu jazdy (już 16:00) zrobiliśmy raptem 86km i to w większości po płaskim – zostało nam 50km, dwie przełęcze i ok. 4 godzin do końca dnia. Dzwonię na camping do której nas przyjmą: do 21:00 – wcale nie jest oczywiste, że zdążymy… Czyli nie pauzujemy w tej pizzerni tyle ile by należało ze względu upał, tylko po niecałej godzinie jedziemy dalej: przed nami przełęcz Kocierz.\nA to bardzo ładna przełęcz. Warto było tę droge przejechać choćby dla niej samej. Cieszę się, że ją synowi pokazałem.\nWjeżdżamy na samą górę – aż do knajpy, ale ostatecznie nie zostajemy tam na lody, bo wydaje się, że zbyt dużo czasu by to zajęło (kelnerki wydające skomplikowane obiady).\nPotem piękny, długi zjazd – do Jeziora Żywieckiego:\ni wkrótce potem kolejny podjazd – na przełęcz Przegibek:\nNa przełęczy jesteśmy przed 20:00, czyli wygląda że udało się – spokojnie zdążymy na nasz camping. Zjazd do Bielsko-Białej jest bardzo miły, a po drodze korzystamy z okazji do napełnienia bidonów ze Źródła Albrechta. Tak na wszelki wypadek – nie wiadomo co będzie na campingu.\nAż do centrum Bielska-Białej cały czas zjeżdżamy, więc przemieszczamy się szybko – tylko ostatnie kilometry oznaczają podjazd. I camping okazuje się bardzo fajny. Spokój i wszystkie wygody. Szkoda tylko, że zdążyli zamknąć knajpę, tak więc na kolację są parówki z pobliskiej (2km rowerem) Żabki.\n#2 Czwartek 30.07.2020\nDroga do Skoczowa przyjemna nie jest. Niby tylko 3-cyfrowa, ale ruch zbyt duży, do tego remonty i jazda wśród domów. Za Skoczowem nieco lepiej, ale najważniejsze, że w końcu jest Cieszyn. W samo południe – trochę oglądamy miasto, po czym chowamy się przed słońcem w piwniczce włoskiej pizzerni. A potem jeszcze lody w fajnej kawiarni.\nPo obiedzie jedziemy na wzgórze zamkowe, gdzie Mateusz doczytuje w komórce o historii tego miejsca (dziwnie dobrze zachowana rotunda okazała się przez wieki schowana wewnątrz muru bardziej nowoczesnego budynku):\npo czym wchodzimy na Wieżę Piastowską dla panoramy miasta:\nGdy przekraczamy granicę jest już po 15:00\nDroga niby nadal 3-cyfrowa, ale to zupełnie inny świat. Po czeskiej stronie drogi są puste. Wreszcie.\nFrydek pokazuje się nam od ładnej strony: ścieżki rowerowe, ludzie kąpiący się w rzece, pustawo, bardzo ładny zamek na wzgórzu.\nale najbardziej w pamięć wpada taka rzeźba z parku koło zamku:\nJest po 18:00. Prawdę mówiąc właśnie teraz robi się temperatura do jazdy rowerem – chciałoby się pociągnąć dalej, tylko że nie bardzo jest jak: kolejny znany camping daleko, a do tego trzeba by pominąć obiecujący zamek Hukvaldy. Jedziemy więc na pobliski camping Olesna. Mnóstwo ludzi, mnóstwo komarów, Mateusz przeszorował kolanem i łokciem po żwirze, ale znajdujemy swoje miejsce nad jeziorem, prysznic mimo przygód z automatem na monety w końcu zadziałał, rany opatrzone, a miejsce wybrane dobrze – najbliższe imprezy były wystarczająco daleko.\n#3 Piątek 31.07.2020\nPrzyszedł czas na trudną decyzję: jakie Morawy zobaczymy? Czy pojedziemy przez góry, zaczepiając o pałac w Bruntal, czy też równiną – przez Ołomuniec. Zdecydował limit czasu urlopu – wersja równinna powinna być szybsza. Plan mówił, by dziś szybko zobaczyć niedaleki zamek Hukvaldy, przejechać do Ołomuńca, zwiedzić go i zanocować na campingu w Strenberku – sporo kilometrów, ale to po płaskim, a my zebraliśmy się już przed 8:00.\nPlan posypał się. Bo wybrałem ładną drogę, czyli taką prowadzącą po obrzeżu gór – ładną, ale podjazdową.\nDo tego zamek był zbyt ładny by zwiedzać go szybko.\nW efekcie z zamku wyjeżdżamy po 11:00. Jeszcze kilka malowniczych podjazdów\ni wjeżdżamy na równinę, gdzie wkrótce pojawia się coś wspaniałego: cała sieć perfekcyjnych dróg rowerowych. Prowadzonych ładnie, czyli w dużej części zacienionych – w tym skwarze to bardzo dużo znaczy.\nPo drodze długi (bo południe) obiad w knajpce „rowerowej” (dawniej dworcowej – niby kolej wciąż tu jest, ale to rowerzyści robią ruch), a na deser jabłka z dzikiej jabłonki przy drodze.\na po drodze wioski, miasteczka, pola, łaki.\nMimo upału jedzie się całkiem przyjemnie, tyle że czas mija – gdy w końcu na końcu bezkresnych pól (z krążącymi kombajnami i pylącymi czymś, co dusi Mateusza) widzimy Ołomuniec, to jest już 19:00…\na gdy w końcu wjeżdżamy do centrum miasta – prawie 20:00.\nKatedra kusi, piękna w złotym świetle wieczoru, ale nawet pobieżne zwiedzanie nie wchodzi w grę, jeśli mielibyśmy jeszcze jechać 15km do Strenberk.\nMiotam się – nie chcę tak pomijać ładnego miasta, do tego jesteśmy zbyt zmęczeni, żeby teraz gnać na niepewny nocleg. W samym Ołomuńcu jest camping, ale według opinii w google wyjątkowo zły. Patrzę w booking.com, ale widzę same hotele w centrum – pewnie byłby problem z rowerami. Objeżdżamy odrobinę miasto, ale ani żadnego noclegu nie widać, ani trudno o spokojne zwiedzanie w tych warunkach – bardziej to męczy niż cieszy. Mateusz zmęczony na maxa, ja też już jadę na rezerwie. W końcu robię to, co powinienem zrobić od razu: stajemy tak, bym mógł na spokojnie popatrzyć w booking.com – i po krótkim kombinowaniu jak odsiać miejsca, gdzie rowery byłyby problemem – rezerwuję nocleg. Myślałem, że mając pewny nocleg jeszcze się chwilę pokręcimy, ale żadna z tego przyjemność – trzeba ten dzień skończyć. Łazienka z wanną to dokładnie to, czego nam teraz trzeba.\n#4 Sobota 1.08.2020\nTeoretycznie moglibyśmy dziś dojechać do Polski, tyle że to byłoby kompletnie bez sensu: czwarty dzień w skwarze, z długim dystansem, z solidnym podjazdem pod koniec dnia i niepewnym noclegiem na koniec – idealny przepis na męczący i nerwowy dzień. Trzeba inaczej. Mam wynotowany fajny nocleg w Wielkich Łosinach, ale to trochę zbyt blisko (niecałe 70km). Mateuszowi się nie podoba też pomysł powtórzenia schematu z wczoraj: chłodny ranek „zmarnowany” na zwiedzanie, a potem jazda w najgorszym skwarze. Trochę warczymy na siebie, a w końcu po prostu stawiam na swoim: jedziemy do Łosin. Za to ustępuję w kwestii Ołomuńca – nie będziemy „marnować” poranka, zamiast tego zobaczymy w południe zamek w Strenberk. Eh, czasem trudno się dogadać…\nOstatecznie jednak trochę zwiedzamy: wracamy pod katedrę, która o tej porze jest kompletnie pusta i równie śliczna jak wieczorem.\nZ Ołomuńca wyjeżdżamy o 10:30 – i już naprawdę nieźle grzeje. Jedziemy ładną drogą rowerową, prowadzącą wzdłuż budowanej linii kolejowej. Tak, budowanej – nie remontowanej, ale całkiem nowej. Jakoś inaczej niż w Polsce.\nStrenberk rozczarowuje. Miasto całe rozkopane i nigdzie nie widać zamku – a przecież powinien być ładny, na wzgórzu. W końcu jest – ot, taka większa budowla:\nJest 12:00, piekarnik straszny, schowanie się w zamku wydaje się niezłym pomysłem, ale gdy słyszymy, że zwiedzanie ekspozycji to całe 2 godziny, z czeskim przewodnikiem, to odpuszczamy. Rozglądamy się po okolicy i zbieramy się.\nDo Unicov jest niby tylko 20km, ale droga przez równinę w południowym słońcu dłuży się. W tych warunkach cień pod „pamiątkową” lipą koło kościółka w wiosce Mladejowice był nie do pominięcia:\nAż w końcu Unicov, gdzie przy rynku knajpka z zadziwiająco pysznym obiadem. Królik w sosie śmietanowym z knedlikami. Mniam.\nPo obiedzie droga zaczyna się zmieniać: równina pomału się kończy, można wzrok zawiesić na jakiś wzgórzach.\nI w końcu jest: pierwszy od dawna prawdziwy podjazd. A tuż przed podjazdem cień. Taki solidny, z wielu drzew – zatrzymujemy się tam dla dłuższej odsapki, bo jest maksimum skwaru (16:30), a przecież dziś nigdzie się nam nie śpieszy. Cień jest atrakcyjny nie tylko dla nas – dzielimy go z kotem, solidnie irytowanym przez dzięcioła buszującego tuż nad nim.\nCzyścimy łańcuchy, gadamy leniwie – wygląda, że dobrze nam robi ten dzień bez pośpiechu. Gdy ruszamy godzinę później, to świat też robi się ładniejszy – nie tylko żółte pola, ale także zielone wzgórza:\nŁosiny to jakieś uzdrowisko, ale my kąpieli tu nie będziemy zażywać: znajdujemy camping, gdzie na moje pytanie o miejsca słyszę „Do you speak Polish?”.\nMiejsce jest przeurocze. Właściciel miły, mówi we wszystkich językach. Na początek częstują zimnym piwem, a potem uszczęśliwiają stwierdzeniem, że tutaj nie ma komarów. Prysznice z ciepłą wodą, miła wspólna kuchnia, wyluzowani goście, w pobliżu knajpa i sklep otwarty do późna (prowadzony przez Wietnamczyków – właśnie całą rodziną biesiadującą przed sklepem, więc im nie przeszkadzaliśmy). A w nocy lampa księżyca w pełni.\n#5 Niedziela 2.08.2020\nWyjazd 7 rano – nasz rekord, jak dotąd. Ale trzeba, jeśli chcieć zrobić rano podjazd pod przełęcz graniczną i zdążyć do kościoła (o 12 w wiosce zaraz po zjeździe z przełęczy). Jedzie się wspaniale – jest wręcz chłodno, a świat jest jakby roziskrzony świeżością.\nJest podjazd, ale nie czuje się go przesadnie. Widać że zdążymy na mszę. Jeszcze tylko wydawanie ostatnich koron w sklepie wioskowym, jeszcze ostatni podjazd przez las i jest – granica. Trochę się niespokojnie rozglądałem, wypatrując, czy nikt nie zechce nas zatrzymać (ostatnie doniesienia o wzrostach zachorowań na Covid19 były niepokojące), ale nic takiego się nie dzieje. Wróciliśmy do Polski.\nNa zjeździe postój dla przebrania się w długie spodnie (lepiej tu, w lesie, niż pod samym kościołem) i lecimy dalej. I jakoś tak wyszło, że pod kościołem byliśmy z raptem 5-minutową rezerwą. Jeszcze zapinanie rowerów i w końcu weszliśmy do kościoła równo na początek mszy. Ah, co za precyzja.\nW kościele w Boleslawowie maski noszą tylko przyjezdni. To też pewnie zasługa księdza, który choć sympatyczny, to wygłasza irytujące stwierdzenie, że „on jest wierzący, wierzący że w kościele nie można się zarazić”. No to i my zdejmujemy maski – w końcu one nie chronią nas, tylko innych, a tak to bez sensu. Ksiądz daje się też zapamiętać fajną formą zapowiedzi: ogłasza nazwiska, po czym mówi: „jeśli ktoś ma coś przeciwko, to… niech zmilczy… dajcie zarobić, ostatnio tyle było odwołanych ślubow.” 🙂 Widać, że parafianie go lubią.\nPo mszy można by zjeść obiad – śniadanie było dawno, a do tego zrobił się skwar. Znajduję w google knajpę z dobrymi opiniami, która choć okazała się bezstylowa i raczej pretensjonalna, to faktycznie była całkiem niezła. A obsługa była tak powolna, że przeczekaliśmy skwar. Cały.\nBo pogoda się zmieniła – niebo zrobiło się szare i choć ciągle gorąco, to już było wyraźnie inaczej niż przez ostatnie dni. W prognozie deszcz, więc podczas obiadu wykupiłem nocleg w Bystrzycy Kłodzkiej – przejedziemy przełęcze w Kletnie i Puchaczówkę, ale nie ma się co szarpać na zrobienie dziś Spalonej.\nPodjazd pod Kletno lekko depresyjny. Niebo szare, rozpadające się domy, droga ponura.\nStwierdzamy więc, że schowamy się pod ziemią. Przejechaliśmy mimo Jaskini Niedźwiedziej (okazało się że słusznie – za dużo chętnych, nie było już biletów), ale poszliśmy zwiedzać kopalnię uranu:\nnaczynia barwione uranem fosforyzują oświetlone ultrafioletem\nkomórka widzi ultrafiolet\nI bardzo dobrze że coś zobaczyliśmy, bo przy tej pogodzie Puchaczówka była rozczarowująca:\nZresztą na przełęczy zaczyna padać. Niezbyt mocno, ale wystarczająco by zepsuć zjazd i widoki. Jest szaro i chłodnawo – co za odmiana po ostatnich dniach.\nI w końcu Bystrzyca Kłodzka. Brzydkie, obdrapane miasto.\nNie polubimy Bystrzycy także dlatego, że nocleg okazał się fatalny. „Różany dworek” stało w booking i na zdjęciach były róże – a to tak dla zmyłki, bo nie o róże tu chodzi, tylko o zapach różany. Straszny, wszechobecny, aż w oczy gryzł. Pokój ładny, ale nie wytrzymałbym w nim nocy. Ostatecznie spałem w namiocie rozbitym na trawniku przed domem (Mateusz wytrzymał – nie ma takiej alergii na sztuczne zapachy jak ja; tylko musiał schować śmierdzącą pościel w szafie – spał w śpiworze).\n#6 Poniedziałek 3.08.2020\nRano zaczyna padać. Prognozy są jednoznaczne, ale odwlekamy wyjazd, licząc na cud. Cudu nie ma – pada coraz mocniej. Mieliśmy plany zobaczenia wielu ciekawych miejsc w Kotlinie, ale w takiej lejbie to wszystko bez sensu. Może najlepiej będzie po prostu wyjechać z Kotliny: dzisiaj jeźdzmy możliwie krótko, a jak jutro może będzie padać mniej, to pojedziemy na północ szybciej, bo już równiną. Wykupuję nocleg w Kamieniu Ząbkowickim – to tylko 40km, wystarczy przejechać Góry Bardzkie.\nA deszcz taki, że czujesz jakbyś pod prysznicem stał.\nZatrzymanie się na chwilę pod wiatą przystanku życia nie ułatwia – deszcz wali w dach przystanku tak, że słychać wyraźnie, że jest coraz mocniejszy.\nPodjazd przez Góry Bardzkie w tych warunkach jest całkiem urokliwy, ale dobrze, że nie trwa to wszystko zbyt długo – dojeżdżamy na nocleg i jest to bardzo miłe doznanie.\nMiłe tym bardziej, że ta miejscówka jest po prostu idealna. Nic nie śmierdzi, właścicielka miła, jest gdzie suszyć rzeczy, jest gdzie wypocząć, a rano pyszne śniadanie. A do tego jest tu kot „Brytyjczyk długowłosy”.\nSzkoda tylko, że leje aż do wieczora – niby jesteśmy raptem 3km od pałacu Marianny Orańskiej, nawet go z okna widać, ale w tych warunkach ciężko tam się wybrać. Nawet obiad zamawiamy na wynos.\n#7 Wtorek 4.08.2020\nJeśli chcemy dojechać nad morze, to trzeba wreszcie zacząć te kilometry kręcić. Oczywiście nic nie musimy – możemy np. zwiedzić pałac Marianny, potem drugi (w Książu), a wyjazd skończyć np. w Poznaniu. Z drugiej strony fajnie byłoby skończyć nad morzem… Ten dzień będzie decydujący: albo dociągniemy na północ na tyle, by w środę dojechać do Leszna, albo trzeba morze odpuścić.\nTrochę pada, ale nie ma porównania z wczoraj. W sumie nie byłaby to zła pogoda na rower (ciągle mamy w pamięci poprzednie upały pod 40°), tylko że jest bardzo silny wiatr (oczywiście w twarz) i zimno: 14-15° – trochę chłodno na krótkie spodnie, a długich nie ma sensu na deszcz nakładać. Po prostu trzeba się ruszać.\nNa początek zaczepiamy o pałac Marianny Orańskiej – i nawet przyjeżdżamy w porze startu zwiedzania (1.5 godziny z przewodnikiem), ale jak zobaczyliśmy z zewnątrz to cudo, to nam przeszło. To po prostu komiczna atrapa, coś w stylu tego zameczku, co go ktoś postawił przy krajowej 4-ce. Udaje zamek, ale nieudolnie i bez przekonania. Jedziemy w drogę.\nJuż większą atrakcją od pałacu wydaje się krzywa wieża w Ząbkowicach Śląskich:\nAle generalnie dziś nie o atrakcje chodzi, a o ruszanie się. DW382 jest okropna: duży ruch (ale wszyscy napotkani kierowcy bardzo poprawni) i żadnych miejsc do odsapki. Nawet sklepy i przystanki nieliczne. Doszło do tego, że jak nas na długim podjeździe przewiało, to schroniliśmy się na ganku domu, który zdaje się był przydrożnym burdelem 🙂\nPoczątkowo DW nie ma żadnej alternatywy, potem nawet by się dało coś sklecić bocznymi drogami, ale szybko rezygnujemy – boczne drogi to niepewność, może kiepska nawierzchnia, a główna to równe, rozgrzewające tempo.\nW Dzierżoniowie jesteśmy o 13:00 – pora obiadowa. Gdy tak rozglądaliśmy się po okolicach rynku, to przechodząca pani tak gorąco pochwaliła pobliski bar, że nie mogliśmy nie skorzystać. I dobrze – jedzenie było bardzo dobre.\njeszcze jakieś dziwne drzewo przy drodze (paulownia?):\ni zbliżamy się do dzisiejszej nagrody za pilną jazdę: Muzeum Kolei w Jaworzynie Śląskiej. Mieliśmy na niego nieco ponad godzinę i było super. Bardzo miłe, klimatyczne miejsce.\nA potem już spokojnie (i bez deszczu!): zakupy kolacjowe w Biedrze, wzgórza Strzegomskie i sam Strzegom z bazyliką:\na w końcu Jawor z jego Kościołem Pokoju, ponoć wykonanym bez jednego gwoździa (ale dziś Mateusz wypatrzył ich całe mnóstwo):\ni nocleg w hoteliku w Jaworze. Kupuję bilet na powrót pociągiem z Koszalina – dojedziemy nad morze.\n#8 Środa 5.08.2020\nKoniec deszczu. Koniec głównych dróg. Dziś sielanka: słońce, jeszcze niezbyt gorąco i ładne okolice.\nJedziemy do Leszna i nigdzie się nie spieszymy. Na camping koło szkoły szybowcowej dojeżdżamy popołudniem, szukam na lotnisku kontaktu z opiekunem campingu (mieliśmy chwilę zwątpienia, bo infrastruktura bardzo zaniedbana), po czym rozkładamy namiot i lenimy się do wieczora, oglądając loty tuż za płotem (głównie szybowce startujące co chwila za wyciągarką).\nWieczorem okazało się, że jest ciepła woda w prysznicach – to był w sumie bardzo porządny camping. Cały dzień był dobry – nieźle odpoczęliśmy.\n#9 Czwartek 6.08.2020\nWczesna pobudka i pośpiech w zbieraniu się: musimy zdążyć na pociąg. Ciągnięty przez lokomotywę parową – ostatni kursowy pociąg parowy w Polsce. Zdążyliśmy.\nPociąg wiezie nas do Wolsztyna, gdzie czeka zabytkowa parowozownia. Jesteśmy w środku tygodnia i okazuje się że parowozownia pracuje. Coś naprawiają, w warsztacie pracują tokarki, oporządzana i nawęglana jest lokomotywa co nas właśnie przywiozła, ludzie się krzątają – to nie jest muzeum, tylko żywe miejsce! Ekspozycja dużo mniejsza niż w Jaworzynie czy w Chabówce, ale zdecydowanie ciekawa.\nParowozownia zwiedzona, jest 11:00 – co robić z resztą dnia? Wcześniej zakładałem, że Wolsztyn dopełnimy tylko krótkim przejazdem na camping nad jakimś jeziorem, ale my jesteśmy wypoczęci, a godzina ciągle młoda. A może by tak Międzyrzecki Region Umocniony? Są otwarci do 17, krótka trasa to 1.5h – trzeba by zdążyć do 15:00, czyli 60km w 4 godziny. Spróbujmy.\nTo były trudne 60km: najpierw planer wpuszcza nas w piaszczystą drogę przez pola (ale to w sumie nie wina planera – nie bardzo było tam jak jechać inaczej w tym kierunku):\na potem też nie było lekko – dziurawy asfalt mocno spowalniał, a do tego podjazdy były zaskakująco długie jak na równinę. No i upał wrócił – te kilka godzin było niezłą próbą sił. Ale daliśmy radę. Umawiamy w kasie wycieczkę z przewodnikiem na za pół godziny i idziemy do pobliskiego „Bunkier Kinga” na ogromnego hamburgera.\nPrzewodnika w końcu opłacamy sami – nikt więcej nie pojawił się chętny na zwiedzanie o tej godzinie. Czyli będziemy mieli ekskluzywną obsługę.\nTo była zaprojektowana z rozmachem budowa: wielkie podziemne miasto, docelowo na 120 tys żołnierzy. Niemiecka obrona przed atakiem z Polski. Niedokończone i w sumie nigdy nie użyte (nieliczni obrońcy ponoć uciekli po pierwszym radzieckim ostrzale pod koniec wojny). Trochę absurdalny pomnik ludzkiej pychy, ciekawy przez to, że w 80 lat po budowie wygląda na prawie gotowy do użycia. A przy okazji niezłe schronienie przed upałem 🙂\nGdy kończymy wycieczkę jest 17:00 i pomału kończy się skwar – warto by wykorzystać resztę dnia. Leżąca na naszej dalszej drodze Puszcza Notecka mocno ogranicza możliwe drogi na północ, więc warto by pojechać na północny wschód – w stronę Międzychodu. Po szukaniu informacji w sieci znajduję fajne pole namiotowe: w lesie, nad jeziorem, a na zdjęciach ze strony – łazienki i wspólna kuchnia:\nTrochę to na granicy naszego zasięgu, ale jak nocleg pewny, to można jechać do nocy. No to jedziemy: co prawda ostatnie kilometry to piaszczysta droga (Mateusz ledwo daje rady na swoich oponach 38mm) i do tego z tarką, ale przecież za chwilę będzie wygodny nocleg…\nDojeżdżamy praktycznie na koniec dnia i zastajemy las między dwoma jeziorami, w lesie ze dwie setki kamperów i zero infrastruktury. Nawet wychodki zamknięte (bo covid). Jest pompa z wodą niezdatną do picia (miejsce raczej do nabrania wody niż do kąpieli) i malutka plaża nad jednym z jezior.\nPytam się o łazienki – nigdy ich tu nie było. Możemy pojechać 10km dalej piaszczysta drogą – tam podobno jest camping z łazienkami. A dzień właśnie się kończy. Cóż, damy radę tutaj: dzwonię do właścicielki i rozbijamy się. Gdy właścicielka przychodzi po opłatę, to pytam o łazienki ze zdjęć, a ona mówi, że zdjęcia z jej strony w sieci, to albo z jej domu, albo z „domku holenderskiego” jednego z gości. I że jakbym czytał uważnie, to bym nie dał się zmylić. Cwane.\nNajwiększy zawód przychodzi jednak gdy zbieramy się do kąpieli w jeziorze: w międzyczasie nad wodą rozbiła się tam wędkująca rodzinka, a że plaża malutka, to musielibyśmy się myć tuż koło spławika. Inaczej mówiąc mamy nocleg jak na dziko, tylko z wadami licznego towarzystwa. Ostatecznie tylko opłukujemy się w jeziorze na szybko i idziemy spać.\n#10 Piątek 7.08.2020\nOkolica ładna, ale droga w upale nieco nuży. Zresztą po wczorajszym, intensywnym dniu trochę nie mamy siły. I zdecydowanie nie chcę znowu ryzykować noclegu na dziko, zwłaszcza że może być tłumnie (weekend). Rozglądam się za możliwymi noclegami i w Dobiegniewie znajduję obiecujący camping tylko nieco w bok, nad jeziorem Osiek. Na liczniku tylko 70km, ale przecież nad morze zostało niecałe 200km na dwa dni – możemy sobie pozwolić na luksus krótszego przejazdu.\nCamping okazuje się ufundowany przez UE, w ramach odciążenia Drawieńskiego Parku Narodowego. Darmowy i z niezłą infrastrukturą. Ludzi sporo, ale da się wytrzymać. Odpoczęliśmy tam, a sąsiad z campingu skomentował nasz plan dalszej drogi, wskazując gdzie jest pewny asfalt (choć gorąco zachęcał do dróg terenowych). I bardzo zachwalał drogę rowerową Złocieniec-Połczyn Zdrój. Że widokowo prowadzi przez „Szwajcarię Połczyńską” i że jazda tam, to „30km banana na twarzy”.\n#11 Sobota 8.08.2020\nZaczynamy dzień jajecznicą na szczypiorze. Jajka kupiłem wieczorem, dokładając się do zakupów pani sąsiadki z campingu (bo można było kupić tylko 10-kami). Znaczy się jak ją zaczepiałem w sklepie, to nie wiedziałem że to sąsiadka i pierwsza jej reakcja była jak na żula zaczepiającego o złotówkę „na chleb”. Ale jak skojarzyła, że ja to ten „rowerzysta z synem”, to od razu zrobiła się bardzo życzliwa. Super – jajecznica na wyjeździe to fajna sprawa 🙂\nI jedziemy na północ. Ranek przyjemnie rześki, potem coraz większy upał.\nCzyli gdy w Złocieńcu przychodzi pora obiadu, to przeciągamy go aż do 1.5 godziny, tak by przeczekać największy skwar. W trakcie szukam też noclegu nad morzem – może damy radę dziś tam dojechać? Znajduję obiecujący camping „Biała Plaża” w Gąskach. Dzwonię z pytaniem czy mają łazienki i czy przyjmą nas późno – łazienki są, a możemy przyjechać kiedy zechcemy. To kawał drogi, ale brzmi zachęcająco – wtedy mielibyśmy cały jutrzejszy dzień na wczasowanie. Może się uda?\nGdy wychodzimy, jest co prawda gorąco strasznie, ale teraz już będzie coraz lepiej. Poza tym właśnie zaczyna się tak zachwalana ścieżka rowerowa. Po dawnych torach kolejowych, więc bez ostrych podjazdów. Z idealnym asfaltem, w większości zacieniona, w pięknych okolicach – jedzie się nią wspaniale i sprawnie. Mateusz się ze mnie śmieje, że pedałując intensywnie, przy moich grubych, bieżnikowanych oponach wydaję odgłosy jak ciuchcia – no to tutaj pasuję 🙂\nMijamy dawne dworce kolejowe, nasyp kolejowy niweluje kolejne doliny i wzgórza, a do tego faktycznie jest tu przepięknie. I co chwila, przy odejściach bocznych dróg są tablice z informacjami, co tam można ciekawego zobaczyć – ten „szlak zwiniętych torów” wspaniale eksponuje walory tego miejsca, a nie tylko prowadzi przez niego tranzytem (jak np. szlak po wałach wiślanych).\nNo, ale my tutaj zdecydowanie tranzytem. Tylko intensywnie rozglądamy się na boki.\nSzlak kolejowy wyprowadził nas na północ od Połczyna Zdrój. Jest 18:00, tą piękną drogą możemy jeszcze pojechać kilkanaście km, a potem bocznymi drogami do Białogardu. Tyle że drogą 3-cyfrową jest to 10 km mniej, a do morza zostało 70km. Więc ciągniemy jak najprościej. Droga całkiem przyjemna.\nW Białogardzie na orlenie hotdog, kawa i uzupełnienie wody. I jedziemy w wieczór.\n20km przed końcem musimy zjechać z głównych dróg. Robi się całkiem ciemno i nie ma pewności, że nie zakopiemy się w jakiś gruntówkach, ale nie bardzo jest alternatywa. Jedziemy trochę według rad planera, trochę na wyczucie – szczęśliwie wszystkie wybory okazały się słuszne i po nocnym przejeździe przez puste pola i wioski, przed 23:00 jesteśmy w Gąskach.\nCzuć morze. Camping przemiły. Dostajemy kartę do prysznica – Mateusz idzie odmakać a ja rozbijam namiot. Gdy ja wracam spod prysznica, to Mateusz śpi jak kamień. Należy mu się – to był niezły wysiłek.\nRano oczywiście plaża – początkowo zupełnie pusta.\nPotem też nie jest źle, choć im dalej w dzień tym więcej ludzi – w końcu to weekend.\nAle prawdziwe tłumy zobaczyliśmy w Sarbinowie, gdzie przejechaliśmy na mszę:\nNa plaży zupa z ludzi, ale to co było przy uliczce nadmorskiej, przy tych wszystkich sklepach i smażalniach, to po prostu groza. Covidowy „dystans społeczny” widać było tylko w kolejce do apteki.\nWieczorem zrobiliśmy kanapki, tak że rano oprócz składania namiotu i bagaży, trzeba było tylko zrobić herbatę do śniadania. Ruszamy po 6:00 i jedziemy pustą o tej porze ścieżką rowerową do Mielna. A potem ścieżką wzdłuż ruchliwej drogi do Koszalina i w końcu dworzec – z prawie godzinnym zapasem.\nBiletów na pendolino już nie było, mimo że kupowałem kilka dni wcześniej, więc jedziemy normalnym IC – cały dzień w pociągu. Ale pełna kultura: klimatyzacja, barek, herbata sprzedawana z wózka. Jeszcze tylko przejazd przez Kraków i jesteśmy w domu.\n11 dni jazdy, 1110km w poziomie i 9500m podjazdów. Małopolska, Beskid Mały, Śląsk Cieszyński, Morawy, Kotlina Kłodzka, Dolny Śląsk, Wielkopolska, Zachodniopomorskie, Bałtyk. Dwa dni w deszczu, reszta upał taki, że środek dnia trzeba bylo pauzować. Cztery noclegi pod dachem (booking.com), reszta pod namiotem, ale (z jednym wyjątkiem) – na campingach, z łazienkami. Bagaż: 32kg (na dwa rowery, w tym sakwy) + woda. Sumaryczny koszt: 2770zł (w tym booking.com: 625zł, campingi: 311zł, zwiedzanie+pociąg parowy: 265zł, pociąg powrotny: 153zł).\nPoprzedni Poprzedni post: Kolarza szosowego ze mnie nie będzie…


Wygodne schody wewnętrzne do domu - Dom Nowoczesny\nSchody wewnętrzne w nowoczesnym domu przede wszystkim muszą być nie tylko efektowne, ale też funkcjonalne i bezpieczne. Dlatego ważna jest nie tylko ich budowa, kształt oraz materiały wykończeniowe, ale także poszczególne wymiary. Jakie schody są wygodne?\nTrakty komunikacyjne w domu muszą spełniać szereg wymogów dotyczących bezpieczeństwa i komfortu. Szczególne wytyczne obowiązują te łączące kondygnacje. Choć istotne jest jak wyglądają schody wejściowe i schody wewnętrzne, kluczowa powinna być również ich ergonomia – zasady gwarantujące, że korzystanie z nich nie będzie się wiązało z nadmiernym, szkodzącym zdrowiu wysiłkiem lub wręcz narażało na wypadki. Wymiary i nawierzchnie stopni, kształty zabiegów, forma balustrady – wszystkie te elementy sprawiają, że schody można uznać za wygodne.\nWygodne schody – ważne wymiary\nStopień schodów wewnętrznych najczęściej jest zbudowany ze stopnicy i podstopnicy. Zgodnie z zasadami ergonomii wymiary elementów stopnia powinny być dostosowane do średniej długości kroku dorosłego człowieka, która wynosi 60-65 cm, dlatego suma podwójnej wysokości i szerokości stopnia powinna być jej równa. Zgodnie z tymi zaleceniami im wyższe stopnie, tym mniejsza powinna być ich szerokość. Najczęściej wymiary wygodnych stopni mają 17 cm wysokości i 29 cm szerokości. Zwróćmy też uwagę na długość biegu, czyli nieprzerwanego spocznikiem ciągu schodów. Zbyt długi ciąg może sprawić, że komunikacja będzie męczyć, warto wówczas rozważyć większą liczbę biegów.\nWygodne schody to takie mają odpowiednią szerokość. Najlepiej, by na klatce schodowej mogły bezkolizyjnie minąć się dwie osoby, dlatego warto zwrócić uwagę, jaką szerokość schodów zaproponował ich projektant. Ograniczenie się jedynie do minimalnych wymiarów będzie kłopotliwe zarówno podczas komunikacji, jak i w sytuacjach, gdy konieczne będzie przeniesienie wielkogabarytowych elementów wyposażenia.\nWygodne schody – ergonomia poręczy\nDla funkcjonalności schodów duże znacznie ma także, by wspomagała je ergonomiczna balustrada oraz poręcz. Zadaniem poręczy jest zapewnienie nam poczucia bezpieczeństwa podczas poruszania się. Z tych względów jej kształt i wymiary muszą gwarantować pewny chwyt, dlatego też musi być solidnie osadzona i bardzo stabilna. Dla wygody obsługi znaczenie ma też wysokość na jakiej została osadzona – odpowiednia będzie wysokość sięgająca przedramienia. Jeśli w domu są małe dzieci, warto zamontować balustrady drewniane, a także schody wewnętrzne pełne oraz z gęsto osadzonymi tralkami. Dodające wnętrzom lekkości efektowne schody wewnętrzne pozbawione poręczy najczęściej wybierają inwestorzy, planujący nowoczesne aranżacje, np. minimalistyczne.\nWygodny kształt schodów wewnętrznych\nSchody jednobiegowe składają się ze stopni usytuowanych w jednym rzędzie, zazwyczaj umieszcza się je wzdłuż najdłuższej ściany budynku. Zabierają najmniej miejsca w domu, szczególnie gdy są tak zaprojektowane, że u dołu i u góry wchodzi się na nie prostopadle do ich kierunku. Ponieważ brak w nich spocznika, nie są wygodne w użytkowaniu. Nie są też bezpieczne – upadek z dużej wysokości może być groźny w skutkach. Komunikację po schodach jednobiegowych ułatwia zamiana kilku prostych stopni na początku i końcu biegu na stopnie zabiegowe – trójkątne lub trapezowe, ale rozwiązanie to zwiększa ilość miejsca potrzebnego na schody. Wygodniejsze są schody dwubiegowe, które zmieniają kierunek ruchu wzdłuż dłuższej ściany budynku – najczęściej w połowie wysokości. Zmiana kierunku może przybrać formę jednego spocznika o kształcie prostokąta lub dwóch lub trzech stopni zabiegowych – to drugie rozwiązanie stosuje się, gdy w domu jest mniej miejsca na schody. Schody mogą też trzykrotnie zmieniać kierunek ruchu – to schody trójbiegowe. Spocznik, czyli płaska platforma umieszczona między biegami znacznie ułatwia pokonanie wysokości – tutaj można zrobić przerwę na odpoczynek. Najmniej miejsca będą zajmowały schody kręte, znane także jako spiralne, których konstrukcja oparta jest na słupie, wokół którego ułożone są spiralnie stopnie. Takie schody można zamontować na środku pomieszczenia. Nie należą jednak do najwygodniejszych – najczęściej prowadzą do miejsc rzadziej używanych. Można je kupić w formie gotowych elementów do samodzielnego montażu.\nKołnierz kombi EKW FK06 0021E dwa okna obok siebie VELUX\nSilikon sanitarny elastyczny 031 błękitny 280 ml ATLAS\nProfil podłogowy CS22 dylatacyjny dąb girona 1,86 m ARBITON\nOkno wysokoosiowe Designo R79, PCV, 74x140 cm z Termo-blokiem WD ROTO\nListwa przypodłogowa Dora D0610 biała ARBITON\nListwa przypodłogowa Stiq S0950 szara ARBITON\nFuga elastyczna Elastic Plus 1 kg ciemny szary KNAUF\nKlej do siatki FP-12 25 kg FRANS-POL


Porównanie cen w Gwinei i w Holandii, sprawdź różnice cenowe w tych krajach - PricesInTheWorld.pl\nPorównanie cen w Holandii i w Gwinei 2019\nZestawienie cen żywności w Holandii i w Gwinei\nW ponizszym porównaniu krajów zostały wzięte pod uwagę ceny w Holandii oraz ceny w Gwinei. Należy pamietać, że przy każdym z krajów podane ceny dotyczą ich lokalnych walut. Walutą oficjalną w Holandii jest euro (EUR), natomiast w Gwinei walutą jest frank gwinejski (GNF). Pamiętaj, że cała nasza baza jest tworzona przez użytkowników i również możesz dodać aktualne ceny obowiązujące w w Holandii oraz w Gwinei.\nChleb (bochenek) 1.46 EUR (brak danych) GNF\nMasło (200 gram) 1.05 EUR (brak danych) GNF\nSer żółty (1 kg) 6.72 EUR (brak danych) GNF\nJajka (10 sztuk) 1.82 EUR (brak danych) GNF\nSzynka (1 kg) 12.02 EUR (brak danych) GNF\nPomidory (1 kg) 1.99 EUR (brak danych) GNF\nOgórki (1 kg) 1.66 EUR (brak danych) GNF\nKetchup (500 ml) 1.52 EUR (brak danych) GNF\nMleko (1 litr) 0.93 EUR (brak danych) GNF\nJogurt owocowy (150 ml) 0.60 EUR (brak danych) GNF\nZiemniaki (1 kg) 1.16 EUR (brak danych) GNF\nRyż (400 gram) 0.84 EUR (brak danych) GNF\nMakaron (400 gram) 0.82 EUR (brak danych) GNF\nMięso mielone wieprzowe (1 kg) 4.94 EUR (brak danych) GNF\nFilet z kurczaka (1 kg) 6.32 EUR (brak danych) GNF\nRyby (1 kg) 10.26 EUR (brak danych) GNF\nOlej rzepakowy (1 litr) 1.61 EUR (brak danych) GNF\nWoda mineralna (1 litr) 0.73 EUR (brak danych) GNF\nCoca-Cola (2 litry) 2.00 EUR (brak danych) GNF\nSok jabłkowy (1 litr) 1.36 EUR (brak danych) GNF\nKawa (250 gram) 2.83 EUR (brak danych) GNF\nHerbata (50 torebek) 1.39 EUR (brak danych) GNF\nCukier (1 kg) 1.52 EUR (brak danych) GNF\nPiwo (0,5 l) 0.82 EUR (brak danych) GNF\nWino (1 litr) 4.63 EUR (brak danych) GNF\nPapierosy (paczka) 5.75 EUR (brak danych) GNF\nChipsy (200 gram) 1.53 EUR (brak danych) GNF\nCzekolada (tabliczka) 0.97 EUR (brak danych) GNF


Jest lato. Na rynku mojego miasta jakaś większa impreza. Pośrodku duży parking, ogrodzony murkiem. Na murku żule, to jest panowie bez pracy, za to z kratą piwa. Skóry przypalone słońcem, uśmiechnięci od ucha do ucha. Mam może 12 lat, ze mną są jeszcze dwie koleżanki.\nŻeby nie było – mam na sobie zwykłe jeansy i zwykły podkoszulek. Zresztą, co innego może mieć na sobie dwunastolatka? Zero makijażu, wtedy też zero biustu. Słyszę:\n– O, jaka ładna dziewczynka! Jakie ładne pieprzyki! Jak cała ładniutko popieprzona! A może ty się lubisz już pieprzyć, co?\nJest zima. Mam na sobie ciepłą spódnicę z grubego materiału, pod nią czarne, grube, kryjące rajstopy. Na górze golf. Siedzę w kawiarni w samym centrum pięknego, dobrego Wrocławia. Wtedy jeszcze marzę, by pisać literaturę. Wygrywam jeden konkurs, drugi, bywam na festiwalach. Jeden z tekstów ma ukazać się drukiem, wydawca prosi o szybkie spotkanie. Nie wiem, po co, bo tekst dawno poprawiony już z inną redaktorką. Natomiast spotykamy się, pijemy kawę, jest rano.\n– Nie wino? Rozumiem, że jeszcze wcześnie, ale ja się nie pogniewam, proszę wypić wino.\nMimo to piję kawę, żadne złe słowo nie pada, ale wzrok – na moje nogi – już owszem. Kończymy pracę, wychodzę. W domu czeka na mnie mail:\n– Dzięki za pracę. Przepraszam za zmęczenie. Niemniej to, co chciałem, osiągnąłem. I jeszcze: rozpraszała mnie Pani, bo to jest tak, że się bohaterkę utożsamia z autorką (ach, kiedyż, no kiedyż, się tego oduczymy!), a ja się takich kobiet boję troszkę (…). Co do reszty wrażeń – to chociażeś Panna nie opisała ud bohaterki, to mam nieodparte wrażenie, że ta mogłaby zazdrościć długości i spójności. A żeby nie było że mobbing, to dodam tylko: pisz Panna prozę dłuższą. Szybko.\nAni szybko, ani wolno. Nigdy już nie odpisałam.\nOd razu powiedziałam o tym swojemu (byłemu już dzisiaj) facetowi:\n– To chyba miło napisał, nie?\nJest jesień. Pracuję w znanej redakcji, na dziewiątym piętrze przeszklonego wieżowca. Wydaje mi się, że złapałam Pana Boga za nogi, chociaż zarabiam mniej niż kelnerka i dostaję ciągle dyżury wieczorowe, w praktyce: nocne. Dyżury polegają na tym, że od godziny 18 w redakcji siedzę już sama. Nie boję się, bo jest monitoring (na korytarzu) i jest pan ochroniarz (na dole). Nie boję się, bo do domu wracam taksówkami i zawsze proszę kierowcę, żeby zaczekał, aż wejdę do klatki. Nie boję się też, kiedy w budynku zaczyna się remont. Dopiero wtedy, kiedy tuż przed północą zagląda do mnie pięciu mężczyzn.\n– A pani kierowniczka to tutaj tak sama? Nie boi się nas? Bo nas jest pięciu, hehe. Jak w jakimś dobrym filmie, hehe.\nPowiedzieć, jak bardzo się boję? Nie powiedzieć? Próbuję głupio żartować, ale to jedno z tych pytań, na które nie ma dobrych odpowiedzi.\nJest wiosna. Pracuję jako kelnerka w popularnej sieciówce, 25 dni w miesiącu, po 10 godzin dziennie. Roznoszę pizzę. Przy jednym ze stolików siedzi on – starszy ode mnie, ale ciągle młody. Melancholijny i zamyślony. Kiedy kładę przed nim sztućce, łapie mnie za rękę:\n– Chcesz? Wyjedziemy. Jutro przenoszę się do Paryża i mogę Cię zabrać ze sobą. Masz bardzo piękne oczy. Tylko musisz się dobrze ruchać.\nTakich sytuacji mogłabym wymienić jeszcze wiele. O, jak na przykład wtedy, kiedy musiałam napisać w redakcji swój pierwszy felieton – o zgrozo, polityczny. A że był wymierzony w PiS, to co się tam wtedy nie działo… Nie dość, że naczytałam się wtedy, że jestem brzydka, to jeszcze, że głupia. Wtedy też poznałam słowo unfuckable, tak pięknie tłumaczone jako „niejebalny”.\n– Takiej to bym nawet z workiem na głowie nie ruchał!\n– Ja bym ruchał, ale jakby zdjęła worek.\n– A ja tak i tak, albo na zmianę.\nWłaśnie tak. Na znanym portalu finansowym. Teoretycznie: dla bankierów, prezesów i innych biznesowych elit.\nMyślicie, że to było najgorsze? Nie, bo zwykle sprawdza się powiedzenie: kozak w necie, pizda w świecie. Czyli większość tych forumowych frustratów najpewniej nie odważyłaby się powiedzieć tego nikomu na żywo. Ale wiecie, co – jak najbardziej na żywo – mówili mi później w pracy koledzy? Że przecież to było zabawne. Że przynajmniej wiem, że mam powodzenie. Że nie ma co się burzyć, że przecież jestem fajna, a to żadna ujma, jak facet chce Cię ruchać. I że ja to w kółko powinnam pisać te felietony, bo jak taka Baśka napisała, to przeczytała, że nikt by na orkę nie wlazł, a ponoć jak się taką klepnie, to można wbijać dopiero przy trzeciej fali.\nTakie to było zabawne.\nTylko wiecie, co? Ja mam to w nosie. Żadna z tych sytuacji nie podkopała mojego poczucia wartości, nie poniżyła mnie i nie upokorzyła w moich własnych oczach. Za to wszystkie doprowadziły mnie do wściekłości, bo żaden z tych mężczyzn nie pomyślał, że tak nie można. Że molestowanie seksualne to nie tylko złapanie za tyłek. Że to także każdy taki głupi żart. A kiedy próbowałam im to tłumaczyć, słyszałam, że:\n1. nie mam za grosz dystansu\n3. powinnam cieszyć się z komplementów\n4. każdy lubi czasem pożartować\n5. jak nic mam dzisiaj okres albo zły dzień\nA już mój absolutny faworyt:\n– Jak Was pochwalimy za ładne oczy, to się każda cieszy, ale jak za dupę, to od razu każda obrażona! Takie to jesteście święte!\nNo więc tamtemu bystrzakowi i wszystkim, którzy myślą podobnie, z tego miejsca pragnę powiedzieć, że tak, są granice, które są święte. I nie mówimy wyłącznie o granicy cielesnej, ale także o każdym niestosownym komentarzu, obeldze, sugestii, geście. O każdej propozycji, która nie powinna była paść i każdym „komplemencie”, który wcale komplementem nie jest. Wszelkie żarty i insynuacje o erotycznym podtekście, wszelkie komentarze na temat naszego ciała, ubioru, stanu cywilnego, uroku czy wieku, wszelkie w końcu niechciane poklepywania po ramieniu, głaskania po karku, macania po biustach czy podszczypywania w pośladki – to wszystko składa się na definicję molestowania. Dziewczyny, pamiętajcie o tym.\nPamiętajcie, że nikt nie ma prawa odnosić się do Was w ten sposób. Nikt nie ma prawa mówić ani robić rzeczy, które sprawiają, że czujecie się niekomfortowo. Nikt nie ma prawa gwizdać za Wami na ulicach ani uderzać do Was ze swoimi łapami czy chociaż sprośnym podtekstem. Nie ma i już.\nGwizdanie to nie komplement. Macanie to nie komplement. Pochwalenie Waszej dupy to też nie komplement i ciągnący się za Wami okrzyk „ruchałbym” to też nie komplement!\nNa Facebooku właśnie trwa akcja z hasztagiem #metoo, która pokazuje ogrom tego zjawiska. Od dwóch dni znajduję pod nim historie, które mrożą krew w żyłach. Czy znajduję tam wyrazy współczucia, próby zrozumienia? Też, ale równie często czytam o tym, że jesteśmy wściekłymi feministkami, że nam się w tych dupach poprzewracało, że kiedyś kobiety wiedziały, co to wysublimowany żart i potrafiły się odwdzięczyć (sic!) za taki komplement.\nBłagam, nie bądźcie takie. Jeśli napisze tak Wasz chłopak/mąż/brat/partner – dajcie mu solidnie po uszach. Jeśli macie synów, wychowujcie ich tak, aby żaden nikogo nie zdołał nigdy zranić. Jeśli macie w sobie na tyle siły, dzielcie się swoimi historiami. Jeśli nie macie – wstawiajcie sam hasztag, żeby mężczyźni zobaczyli wreszcie skalę tego okrutnego zjawiska. Bo molestowanie jest okrutne. Molestowanie zostawia ślad w psychice i – przede wszystkim – jest zabronione. A to, czego nie zabrania bądź nie ściga prawo, powinny regulować zwykła, ludzka przyzwoitość oraz – po prostu – szacunek.\nMnie takie teksty już nie ruszają. Mam bardzo ładne palce, a wybitnie to ten środkowy, który na szczęście zawsze wie, co i kiedy ma robić. Ja umiem się obronić, choć nie zawsze zdążę z ripostą. Ale są wśród nas takie, które nie potrafią. Nie gódźmy się na takie traktowanie. Nawet, jeśli wychodzimy z założenia, że przecież nas problem nie dotyczy, zatroszczmy się o to, żeby nasze przyjaciółki, matki, siostry i – co najgorsze – córki, też nie musiały nigdy wklejać u siebie hasztagu #jateż.\nMamy dokładnie taki świat, jaki sobie robimy. Nie wiem, czy to dobrze, czy źle.\nWiem, że innego nie będzie.\nMiałam kiedyś taką sytuację.. Stoję u mojej mamy w sklepie i z nią rozmawiam (nie miałam co robić w domu, więc poszłam na spacer i przy okazji do mamy, bo ruchu zbytnio nie było). Wchodzi do sklepu pijaczek, ale nie typowy żul tylko gościu co lubi sobie codziennie wypić po pracy, a więc wchodzi i mówi ” cóż to za piękna pannica, taka ładna ahh” na co moja mama, że córka, że już dorosła itd. Gościu mi sie przygląda i po chwili stwierdza „nie powiedziałbym, że to Pani córka, taka dorosła, krągłości ma za Panią, chętnie bym ją przygarnął (tak… Czytaj więcej »\nMnie mój własny chłopak obmacywał publicznie (łapał za tyłek, biust) chociaż wielokrotnie powtarzałam mu, że sobie tego nie życzę.\nTak jak napisała jedna z dziewczyn na facebooku: „przeraża mnie to, za każda z nas ma takie doświadczenia”.\nWlasny chlopak jakie straszne zeczy mowisz. Moze poprostu by wam pomogla wizyta u dobrego psychoanalityka by pozbyć się swoich kompleksow\nReply to Konrad Szyszka\nNie wiem, o jakich kompleksach mówisz. Ja żadnych nie miałam. Chodzi o przyzwoitość i kulturę wśród ludzi.\nChodził na terapię (z innego powodu), ale toksycznym ludziom terapia nie jest w stanie pomóc.\nI tu sie mylisz terapia jest dla toksycznych ludzi,ale ty powinnas go rzucic,bo byl prostakiem i tyle\nSorry,ale masz takie pojecie o terapii,jak koza o d…. to po prostu cham byl i szkoda kasy na psychologa,olac takiego i poszukac kulturalnego drugiego\nMalina O właśnie! I tak właśnie zrobiłam, zostawiłam go, choć trochę za późno. Ale lepiej późno niż wcale, jak mówią. :)


i.need.you - Mimo wszystko byłeś najlepszym błędem mojego życia .\nMimo wszystko byłeś najlepszym błędem mojego życia .\nCzuję, że mi przeszło. Ale zaczynam wątpić, gdy tylko Cię widzę !\nPamiętam dzień, w którym pierwszy raz do mnie napisałeś. Byłam zaskoczona. Nie mogłam uwierzyć, że ktoś taki jak Ty mógłby zainteresować się moją osobą. Ale tak było. Pamiętam naszą pierwszą rozmowę, spotkanie. W końcu nasz pierwszy pocałunek. Pamiętam wszystko choć od naszego ostatniego spotkania minęło siedem miesięcy , które odmieniły moje życie, które przewrócił je o 180 stopni, które rozpieprzyły wszystko co było tak poukładane. Dziś to ja spędzam samotne wieczory, to ja płacze w poduszkę i śpię z pluszakiem nazwanym Twoim imieniem. Zrobiłabym wszystko by móc choć na chwilę utonąć w Twoich ramionach i zatopić swoje usta w Twoich wargach. Nawet nie wiesz jak mi cholernie Ciebie brakuje ! || Pozorna\nMocny makijaż i oszamiałający wygląd...Nie pokażą twojego naturalnego piękna i nie pokażą kim tak naprawdę jesteś...\nCzasami wydaje nam się, że mieszka w nas dwóch różnych ludzi. Jeden, który wszystko doskonale czyni i tego człowieka prezentujemy światu. Jest też i ten drugi, którego się wstydzimy, i tego ukrywamy. W każdym człowieku istnieje coś takiego jak wewnętrzny dysonans i niespójność. Każdy chciałby być dobry, a jedynie dokonuje czynów, których sam często nie rozumie\nteoretycznie mam na niego wyjenane :D ale praktycznie to przygryzam wargi, gdy ktoś wypowiada jego imię\n` jesteś dla mnie zagadką. jesteś tak banalny a przy tym tak bardzo oderwany od normy. tajemniczy a zarazem uwodzicielski...\nPozdrowić to ja cie moge. środkowym palcem.\npamiętaj dziewczyno! jeśli ze swojej strony zrobiłaś już wszystko co tylko mogłaś, aby nawiązać z nim kontakt, pozostaje Ci tylko czekać. a czy czekanie jest jakimś rozwiązaniem? zazwyczaj nie. więc olej i ucz się żyć na nowo\nOn zdawał się mocno zauroczyć, zawsze kiedy ją mijał starał się patrzeć prosto w oczy, szukał kontaktu niekiedy z rozpaczy i wtedy zdał sobie sprawę ile ona dla niego znaczy. Ona musiała się zauroczyć, ale zawsze odwracała wzrok, kiedy patrzył jej w oczy. Chciała dać mu znak i wyrazić wszystko, ale zawsze rezygnowała, kiedy on stał blisko.\n543 544 ... 581 Następna


Majątek Yelchina oszacowano na 1,4 mln dolarów - Polsat News\nMajątek Yelchina oszacowano na 1,4 mln dolarów\n02.08.2016, 06:03 Kultura\nFlickr/Shinya Suzuki/CC BY-ND 2.0\nMajątek znanego z nowej wersji filmów "Star Trek" aktora Antona Yelchina, zmarłego 19 czerwca w wyniku przygniecenia przez własny samochód, który z nieustalonych przyczyn stoczył się po podjeździe jego domu w Los Angeles, oszacowano na 1,4 mln dolarów.\nJego rodzice Wiktor oraz Irina wystąpili do sądu o przyznanie im prawa do administrowania jego majątkiem, na który składa się 641 tys. dolarów majątku ruchomego i posiadłość w Los Angeles o wartości 731 tys. dolarów - poinformowała w poniedziałek agencja Associated Press.\nAktor nie pozostawił testamentu. Postępowanie toczy się przed sądem w Los Angeles.\nPozew przeciw firmie samochodowej\nRodzice aktora znanego z roli nawigatora Pavla Chekova w filmie "Star Trek", zapowiedzieli też w poniedziałek, że wytoczą sprawę firmie Fiat Chrysler, która wyprodukowała feralnego Jeepa, o nieumyślne spowodowanie śmierci ich syna. Samochód przygniótł Yelchina do ogrodzenia.\nAktor urodził się w 1989 r. w Związku Radzieckim i jako małe dziecko przybył do USA z rodzicami, łyżwiarzami figurowymi.


Szukam "czeremchy" - strona 1 | Krawiectwo, moja pasja\nForum >> DZIEŃ DOBRY >> Szukam "czeremchy"\n2019-05-18 17:37:23 Szukam "czeremchy"\nSzukam czeremchy czy jeszcze odwiedza forum?\n2019-06-25 16:33:32 Re: Szukam "czeremchy"\nCzasami, na ogół bywa u siebie na blogu i prowadzi firmę szyciową. Gdzieś tam "zgubiła" adres bloga, który ma tytuł "Szycie z Czeremchą" Poszukaj.\n2019-06-26 12:52:02 Re: Szukam "czeremchy"\nOstatni raz była widziana na forum w 2017 roku więc raczej już tutaj nie zagląda.\n2019-06-26 17:34:00 Re: Szukam "czeremchy"\nAle u siebie,skończyła na tej propozycji co na Burdzie, szycie ciążowych spodni, i przez rok patrzę że też jej nie widać. A pisała jeszcze o firmie...i zniknęła. W KRSie wiadomo,nie będę jej ścigać, ale widzę na skutek tej rynkowej katastrofy w Polsce coraz mniej chętnych.\nA "limonka" z Wawy też jakoś zawiesiła internetowy blog i wszystko,aczkolwiek ślady znam, to nie odpowiedziała jakby z powodu niby choroby na moje posty.\nNie wiem, ludzie się boją i gubią, bankrutują, i cieszą się zleceniem w ogóle, pracując cały boży dzień, jak koleżanka z kafejką. Musiała na czynsz odłożyć, pracowników wywalić z rodziną włącznie i w połamanych trepach chodzić.\nJa szyję na Czikusi, bo mi po lekach i chorobach tak łzawią oczy, że nic nie widzę,a nogi na pedale nagle drętwieją, ból kręgów i dysków koszmarny. Gdyby nie kompu - kompu, który szyje estetycznie, aczkolwiek oryginalnie z guziczkami uruchamiania górnego i automat. nawlekaniem igły, automatem do dziurek na guziki itd, i stopką krokową z podnoszeniem dwa razy normal, to bym zwątpiła,i nie miała co na siebie włożyć.\nA.- Czeremcha może będzie znówpotych upałach okropnych pisać,zwabiona przez nas?\nAnny - Marii i innych dyskutantów nie widać, jakby przy tych temperaturach wywiało wszystkich....\n--- Ostatnio edytowane 2019-06-27 08:01:42 przez Koma ---\n2019-06-29 09:07:10 Re: Szukam "czeremchy"\nFirma Ani - sklep internetowy - działa, i to dobrze. Robiłam niedawno zakupy - bez zarzutu.\n2019-07-04 10:21:59 Re: Szukam "czeremchy"\nJest tez strona na FB: Czeremcha i Żorżet - szyjemy, prujemy, w detale inwestujemy


Opis naprawy błędu P0046 – Zakres doładowania / wydajność obwodu A turbosprężarki / doładowania | Przyczyny błędu, Opis naprawy\nOpis naprawy błędu P0046 – Zakres doładowania / wydajność obwodu A turbosprężarki / doładowania\nObjawy kodu błędu P0046 Ogólne\nP0046 Możliwe przyczyny\nNajpierw zdiagnozuj kod P0046\nOpis kodu DTC P0046 Dane ogólne\nSpaliny są wykorzystywane przez turbosprężarkę do napędzania turbiny. Poprzez kolektor wydechowy, który jest specjalnie zaprojektowany tak, aby spaliny z silnika mogły dostać się do turbosprężarki od strony turbiny. Po drugiej stronie turbosprężarki znajduje się obudowa, która jest przymocowana do kolektora dolotowego za pomocą węży aluminiowych lub silikonowych. Dzięki tej konstrukcji turbosprężarka może wychwytywać spaliny, sprężać powietrze po stronie zimnej i zawracać je do silnika jako wymuszone indukowanie powietrza.\nPojazdy z turbodoładowaniem i kompresorami wykorzystują wymuszone indukowanie powietrza w celu zwiększenia wydajności silnika. Silniki te wymagają bardzo specyficznej dostawy paliwa, jak również strategii zarządzania silnikiem. Dlatego PCM jest zaprogramowany na te potrzeby.\nNależy zauważyć, że istnieje ryzyko uszkodzenia silnika z powodu nadmiernego ciśnienia doładowania. Dlatego istnieje zawór nadmiarowy, który reguluje ciśnienie. Ciśnienie to jest odciążone, ponieważ układ dolotowy jest wentylowany przez przeznaczony do tego celu zbiornik.\nZawór nadmiarowy jest sterowany przez cewkę elektromagnetyczną. Jeśli PCM zauważy stan nadmiaru impulsów, na cewkę zaworu wylotowego podawany jest sygnał napięciowy, zawór otwiera się i nadmiar ciśnienia w spalinach może się wydostać. Kod DTC P0046 OBD2 jest aktywowany, gdy PCM wykryje problem z działaniem cewki sterowania impulsowego.\nPrevious PostOpis naprawy błędu P0045 – Obwód / przerwa w sterowaniu doładowania turbosprężarki / doładowania\nNext PostOpis naprawy błędu P0047 – Niskie napięcie solenoidu kontroli doładowania turbosprężarki


banknot - Wyniki wyszukiwania, strona 24 - Wprost\nPrzerażający finał cyrkowego występu. Tygrys uciekł z klatki i rzucił się na widzów 27 lis 2017, 20:11 — Cyrkowy pokaz w chińskiej prowincji Shanxi zamienił się w koszmar po tym, jak tygrys wydostał się z klatki i znalazł się między widzami. Zwierzę zostało szybko schwytane, ale wcześniej zdążyło zranić dwoje dzieci.\nCiechanów. Bibliotekarka znalazła w Harlequinie 8 tys. złotych 19 lut 2018, 21:16 — Bibliotekarka z Ciechanowa odnalazła w jednej z książek kopertę, w której schowane było 8 tysięcy złotych. Kobieta zgłosiła sprawę na policję i szybko ustalono, do kogo należała zguba.\nNowe Google Doodle. Kim był Johann Carl Friedrich Gauß? 30 kwi 2018, 15:30 — Google zmieniło dziś logo na swojej stronie głównej, aby uczcić urodziny Karola Fryderyka Gaussa. Kim był nowy bohater Google Doodle?\nRoztargniony mężczyzna zostawił na ulicy 70 tys. złotych 23 cze 2018, 10:10 — Policjanci z Katowic podczas patrolowania ulic zauważyli aktówkę opartą o koło zaparkowanego samochodu. Okazało się, że w środku jest 70 tysięcy złotych i ważne dokumenty. Znalezisko wróciło już do właściciela.\nByły dziennikarz TVP z zarzutami za awanturę w pendolino 9 paź 2018, 19:16 — Prokuratura Rejonowa w Gdyni postawiła dwa zarzuty Łukaszowi S., byłemu dziennikarzowi TVP Gdańsk, który miał awanturować się w pociągu pendolino – podaje „Gazeta Wyborcza”.\nDziennikarz Łukasz Sitek usłyszał zarzuty. TVP: Podchodzimy do sprawy z dużą ostrożnością 11 paź 2018, 16:56 — Prokuratura Rejonowa w Gdyni postawiła dwa zarzuty Łukaszowi Sitkowi, dziennikarzowi TVP Gdańsk, który miał awanturować się w pociągu pendolino. Telewizja Publiczna wydała w tej sprawie oświadczenie.


Poznaliśmy laureatki i laureatów kategorii zamkniętych XIII edycji konkursu Bizneswoman Roku - Radio Świnoujście - Gramy to, co kochasz!\nZakończona właśnie XIII edycja Bizneswoman Roku okazała się absolutnie rekordowa – wpłynęło ponad 1300 nominacji i zgłoszeń, o niemal ⅓ więcej niż rok wcześniej. W sumie podczas 13 lat istnienia konkursu nagrodzono już liderki i liderów reprezentujących 27 organizacji oraz 121 przedsiębiorczyń z małych i dużych firm, które swoją działalnością dają innym kobietom przykład, że warto realizować marzenia o własnym biznesie. Jak wynika z badania Fundacji Sukcesu Pisanego Szminką, większość kobiet, które chciałyby prowadzić własną działalność, przed realizacją tego marzenia powstrzymuje brak pewności siebie.\nZ zebranych przez nas danych wynika, że chociaż Polska zajmuje wysokie miejsce w Europie pod względem liczby firm zarządzanych przez kobiety, to jednak jest to grupa wyjątkowo narażona na zawirowania ekonomiczne – mówi Bartosz Ciołkowski, dyrektor generalny Mastercard Europe na Polskę, Czechy i Słowację, partnera strategicznego konkursu Bizneswoman Roku – Jednocześnie spada pozycja Polski w obszarze wsparcia instytucjonalnego i tworzenia przyjaznego środowiska do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. W roku 2019 zajmowała miejsce 20., w roku 2020 – 26., w tym jest na 36. pozycji. W tej sytuacji niezmiernie ważne jest, by pokazywać i nagradzać kobiety, które osiągnęły sukces w biznesie, zachęcać do dalszej walki o własną niezależność i dawać przykład tym, które chciałyby realizować swoje pomysły.. Dlatego cieszymy się, że dzięki współpracy z Fundacją Sukcesu Pisanego Szminką mamy możliwość wesprzeć działania na rzecz rozwoju przedsiębiorczości Polek.


Volkswagen Beetle | Beetle trzesię przy przekręceniu kluczyka | VOLKSWAGEN Forum\n( Volkswagen Beetle ) Beetle trzesię przy przekręceniu kluczyka\nWysłany: Czw 15 Sie 2013, 08:21\nBeetle trzesię przy przekręceniu kluczyka\nPosiadam Beetle 1.9 tdi 90km mam dziwny efekty przy uruchamianiu samochodu tzn przy przekręceniu kluczyka auto odpala bez najmniejszego problemu jest efekt takie za trzęsienia kabiną jak by jakas poduszka była wybita. Mechanik obejrzał poduszki są wszystkie oki, świece żarowe również. Macie jakiś pomysł ???\nWysłany: Czw 15 Sie 2013, 08:31\nRe: ( Volkswagen Beetle ) Beetle trzesię przy przekręceniu kluczyka\nZaniżona liczba cetanowa paliwa . Zmień stacje tankowania. Jeśli odpala bez dlugiego kręcenia to ok . Jeśli natomiast dlugo kręcisz do wymiany przekażnik świec żarowych .\nWysłany: Czw 15 Sie 2013, 20:54\nDzięki za odpowiedź myśle że nie jest to wina paliwa tankowałem na różnych stacjach . Samochód odpala zaraz po przekręceniu kluczyka tylko z takim dziwny efektem. Co do przekaźnika wydaje mi się że przy obecnej temperaturze za oknem chyba nie grzeje świeć.\nWysłany: Nie 18 Sie 2013, 18:30\nTo nie problem grzania podstawowego ,to problem funkcji dogrzewania świec malym prądem do osiągnięcia własciwej temperatury spalania.\nWysłany: Pon 26 Sie 2013, 22:30\nCzyli są świece do wymiany (był sprawdzane grzeją wszystkie) czy przekaźnik ????


Bluetooth 5.0 już wkrótce będzie dostępny. – Android Bez Tajemnic\nTeraz jednak plan ten wchodzi w życie – grupa ludzi, która rozwija Bluetooth’a oznajmiła, że nowa wersja ich metody przesyłu danych nie będzie się już „kłócić” z innymi metodami udostępniania informacji, a więc piąta odsłona Bluetooth’a będzie znacznie stabilniejsza. Autorzy tej technologii oznajmili, że prawdopodobnie wejdzie ona w życie w okresie nie dłuższym niż pół roku (ale nie krótszym niż dwa miesiące). Uważam, że jest to dobra zmiana – Bluetooth to wciąż jedna z najpopularniejszych metod łączenia się z różnymi urządzeniami i na pewno będzie on rozwijany jeszcze przez wiele miesięcy.\nOtagowane 5, 5.0, aktualizacja, android, bez, blue, bluetooth, danych, dlaczego, edition, informacja, informacje, lista, minusy, new, news, nowa, piąta, plusy, przesyłu, tajemnic, technologia, tooth, version, warto, wersja, zmian\nPoprzedni wpisPebble zostało wykupione przez firmę Fitbit i jest to ogromny problem.\nNastępny wpisAsteroidOS to nowe życie dla nieaktualizowanych smartwatchy.


Strażacy, którzy zginęli w Arizonie, to elitarna jednostka. 'Nikt nie przeżył'\nStrażacy, którzy zginęli w Arizonie, to elitarna jednostka. "Nikt nie przeżył"\n01.07.2013 18:11 Strażacy, którzy zginęli w Arizonie, to elitarna jednostka "hotshots" (Fot. HANDOUT Reuters)\nTo największa tragedia związana z pożarami lasów, jaka przydarzyła się amerykańskim strażakom od 1994 roku. Mimo wyjątkowego szkolenia, jakie przechodzą "hotshots" pożar lasu w Arizonie wymknął się spod kontroli. Przyczyną tragedii prawdopodobnie był bardzo silny, gorący wiatr. Strażacy z elitarnej jednostki byli zmuszeni do wykorzystania swoich "schronień przeciwogniowych" - przypominających namioty, przenośnych struktur, z założenia mających chronić ich przed płomieniami i gorącem w kryzysowej sytuacji. Niestety tym razem schronienia nie wystarczyły. - Cała załoga "hotshots" została zabita przez ogień - powiedział Dan Fraijo - szef straży pożarnej z Prescott. Ogień wybuchł w piątek i szybko rozprzestrzenił się na powierzchni ponad 800 hektarów. Walkę z pożarem utrudniała wysoka temperatura, bardzo niska wilgotność powietrza i silne wiatry. Lokalne władze zarządziły ewakuację ponad 50 domów w kilku okolicznych miejscowościach Poprzednio podobna tragedia o tak dużej skali miała miejsce w 1994 roku. Wówczas w pożarze w stanie Colorado zginęło 14 strażaków. Przyczyną ich śmierci była nagła eksplozja płomieni. Arizona,\nSłaba ta elyta.\nLacze sie w smutku z rodzinami poleglych strazakow.\nZgineli dla Ojczyzny ..\nLudzie ,a tak naprawde ?\nW czasie walki z zywiolem z grubsza chodzi o to ,aby ugasic pozar a ludzie nie gineli .\nPo to mysla .\nA tu jakis biuralista wyslal ludzi na pewna smierc.\nTo jest blad i trzeba natychmiast zmienic taktyke.\nSzefa zmienic ..to on jest odpowiedzialny !\nNie ma takkiej mozliwosci ,aby dobrze zorganizowana akcja zakonczyla sie porazka.\nDokladnie to samo co w gornictwie.\nza tyletanctwo placi sie najwyzsza cene.\nCzłowiek to taki większy robak, któremu wydaje się że jest panem świata. Tylko się wydaje.\nOgień to największy żywioł, ponieważ zginęli najlepiej przygotowani do poskramiania go. To przykre , gdyż to właśnie oni narażając życie chronią nasze. Dzielni ludzie.\nNajlepszy to oni mieli pewnie sprzęt.\nŻeby dać się zabić w 19 chłopa, jak barany bezrozumne?\nJakby oni byli "hotshots" tragedii by nie było.Tytuły nie zastąpią rozsądku!\nMoim zdaniem ktoś się nie popisał, w takim żywiole nie pozostawia się ludzi bez zewnętrznej kontroli sytuacji, powinien być utrzymywany kontakt z grupą i obserwatorami terenu z ziemi i z powietrza, grupa powinna znać stan zagrożenia w każdej sekundzie aby uniknąć zamknięcia przez ogień. Dowództwo dało ciała nie tylko w tej tragedii.