Temat:  Góra Wundagore Czw Cze 15, 2017 6:00 pm\nPotężny masyw górski, kryjący w sobie laboratorium Herberta Edgara Wyndhama, znanego jako Lord High Evolutionary, nazwane przez twórcę Cytadelą Nauki. Jest ono domem dla sztucznie stworzonej rasy pół-ludzi, pół-zwierząt. To tu narodziły się bliźniaki Maximoff oraz właśnie w tym miejscu uwięziony jest demon Chthon. Miejsce jest trudno dostępne i nieznane zwykłym ludziom. Mało kto się tu zapuszcza.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Czw Cze 15, 2017 11:16 pm\nStałe zamknięcie w jednym budynku nawet dla zwykłego nastolatka było ciężkie do zniesienia. Co więc powiedzieć miał speedster, którego nawet minuta w bezruchu potrafiła doprowadzić do szału? W bazie Hydry Pietro się najzwyczajniej w świecie nudził – bo ileż można bawić się w kradzież zegarków naukowcom, zwłaszcza kiedy ci w końcu oduczyli się przynosić do pracy rzeczy osobiste? Nic więc dziwnego, że w poszukiwaniu zajęcia Maximoff w końcu trafił do archiwum Hydry – i to jeszcze takiego tradycyjnego, z masą regałów, teczek i zakurzonych pudeł!\nKażdy z użytkowników internetu zgubił się kiedyś na Wikipedii – wiecie, chcecie sprawdzić co jest stolicą Azerbejdżanu i zanim się obejrzycie, czytacie o symbolach religijnych zaratrusztranizmu. Podobna, choć nieco bardziej produktywna, sytuacja spotkała Pietro.\nW jego przypadku zaczęło się od napotkania w aktach znajomego słowa: Wundagore. Kojarzył je z nielicznych opowieści przybranych rodziców o adopcji jego i jego siostry, choć nigdy nie dopytywał o nie bardziej – bliźniaki traktowały Django i Maryę jak prawdziwych ojca i matkę i dopóki mieli siebie nawzajem, przeszłość niewiele ich obchodziła. Oczywiście teraz, kiedy ich opiekunowie nie żyli, temat nabrał nowego znaczenia. Pietro zaczął więc szukać i im bardziej się w to zagłębiał, tym ciekawsze fakty znajdywał. Już samo to, że w miejscu, z którego bliźniaki prawdopodobnie pochodziły, mieściło się tajne laboratorium dawało do myślenia. Potem jeszcze chłopak wykopał stary wycinek z gazety mówiący o dziwnych zjawiskach atmosferycznych mających tam miejsce kiedy? dokładnie w dniu urodzin Pietro i Wandy.\nNawet jeśli Maximoff nie miał jeszcze okazji przekonać się o tym jak los lubi sobie żartować z niego i jego siostry, wiedział że to raczej nie był przypadek. Choć może był? Mógł być. Nie miał pewności, dlatego nie podzielił się swoim odkryciem z Wandą. Nawet jeśli wydarzenia miały ze sobą coś wspólnego, nie wiedział co i nie wiedział czy da radę się dowiedzieć. Wolał nie dawać siostrze fałszywej nadziei.\nZdeterminowany, by sprawdzić trop u źródła, zdołał wymknąć się z placówki Hydry (i tu organizacji trzeba przyznać, że nie było to aż tak łatwe) i udał się na Wundagore.\nPodróż była męcząca, ale przyjemna. Od czterech lat nie miał okazji biec na taki dystans (sto okrążeń po bieżni ośrodka to zupełnie co innego niż sto kilometrów w linii prostej) i nie po raz pierwszy zastanowił się, czy Hydra aby nie marnuje jego potencjału. Speedster jest jak husky – musi się wybiegać. Kolejną miłą rzeczą była zmiana scenerii i wreszcie jakieś nowe widoki. Żałował tylko, że nie było z nim siostry, ale nie tylko troska o nią przemawiała za samotną podróżą. Wiadomym było, że zniknięcie chłopaka nie zostanie przeoczone, jednak obecność jego bliźniaczki powinna dać jasno do zrozumienia, że Pietro planuje wrócić. Przecież by jej nie zostawił. Nigdy.\nJak zwykle jednak jego decyzja nie była do końca przemyślana i kiedy w końcu dotarł na miejsce, uświadomił sobie dwie rzeczy. Jeden: nie wie, gdzie i jak zacząć szukać. Dwa: nie wie nawet czego szuka i co dokładnie ma nadzieję znaleźć. Ale skoro już tu był to mógł się rozejrzeć i popytać, prawda? I jak najprędzej dotrzeć z powrotem do bazy Hydry, bo choć wycieczka była przyjemna, wiedział, że im szybciej wróci, tym lepiej dla niego.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Wto Cze 20, 2017 5:43 pm\nWycieczka była o tyle przyjemna, że nawet pogoda dopisywała młodemu speedsterowi. Górski klimat bywał surowy, ale nie tutaj i nie teraz. Choć te tereny zasypywały czasem tony śniegu, o czym na przestrzeni wielu lat przekonali się nieliczni wędrowcy, teraz oblodzone były tylko dalekie szczyty. Zdawało się więc, że nawet długie przeszukiwania okolicy nie powinny być problemem. Mimo to góry wciąż nie wyglądały na przyjazne. Ich surowość odstraszała niejednego… w ten sposób chroniąc zawarty w nich sekret. Nawet ładna pogoda nie potrafiła przyciągnąć tu ludzi. Ci, którzy mieszkali w najbliżej położonych miasteczkach i wsiach, nie widzieli powodu, by ryzykować wypady w te strony. Szczególnie że w okolicy wciąż panowały przesądy i nawet ci, którzy się z nich śmiali, nie chcieli sprawdzać ich prawdziwości na własnej skórze.\nJednak nie można było powiedzieć, by świat wokół wydawał się wymarły. Wundagore kwitło życiem, zwłaszcza o tak przyjemnej porze. Lasy rosnące wokół pełne były szumów, trzasków, pojedynczych pisków i ćwierków. Całość zamarła dosłownie na parę sekund, gdy nagle pojawił się Pietro, zakłócając spokój, jednak już po chwili wszystko wróciło do poprzedniego stanu. Chociaż… była pewna drobna zmiana, nie pasująca do całości. Głuchy odgłos… jakby coś upadło. Coś dość ciężkiego i niezbyt twardego. Zaraz też rozległ się z tego samego miejsca szelest i odgłos szamotaniny. Wszystko to tuż po tym, jak na polanę przybył młody Maximoff. Wszystkie te dźwięki zdawały się dochodzić z lewej strony, gdzieś zza drzew i zarośli niecałe dwadzieścia metrów od niego.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pią Cze 23, 2017 6:24 pm\nWszystko wyglądało na to, że Wanda los czuwał nad Pietro, zsyłając mu przyjazną pogodę. I całe szczęście, bo Maximoff oczywiście nie pomyślał, żeby wziąć sobie kurtkę w podróż w góry i miał na sobie tylko dresy, które nosił na co dzień w bazie. (Przynajmniej nie planował kąpieli w górskim źródle, Wanda powinna być dumna!) Jednak nawet jeśli nie był odpowiednio ubrany na spokojny spacer po górskich szczytach, wysiłek fizyczny pomagał utrzymać odpowiednią temperaturę ciała, więc speedster nawet nie odczuwał skutków swojego roztargnienia.\nTym bardziej zastanawiający powinien być brak turystów, którzy wyszliby cieszyć się urokami natury, ale Pietro nie zwrócił na to uwagi, zbyt zajęty rozglądaniem się po okolicy w poszukiwaniu jakichś odpowiedzi. (Szkoda, że nie umiał rozmawiać z drzewami, to by dużo ułatwiło.) Gdyby postanowił na chwilę odpocząć i pomyśleć o swoim położeniu nieco więcej niż „to teraz idę w prawo, lewo czy prosto?”, pewnie ogarnąłby go niepokój. Ostre, nieprzyjazne granie, niczym pazury wyciągnięte w jego stronę uświadomiłyby mu, że jest tu całkiem sam. Nigdy nie był sam, nie w ten sposób, zawsze w ciągu kilku sekund mógł znaleźć się przy boku Wandy, a teraz? Teraz nawet nie miał do kogo ust otworzyć. Na szczęście dla jego spokoju ducha, nie zaprzątał sobie tym teraz głowy, a jeszcze bardziej od tego jego uwagę odciągnęło poruszenie po lewej stronie.\nProwadzony ciekawością, jak i naturalnym ludzkim odruchem do obserwowania szamotanin, Pietro ruszył w tamtym kierunku, na razie starając się pozostać w ukryciu za gęstymi krzakami. Choć gdyby się okazało, że gałęzie przesłaniają mu widok, postanowiłby zaryzykować swoją kryjówkę dla możliwości zobaczenia rozgrywającej się przed nim sceny. No bo co mogło pójść nie tak?\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Cze 25, 2017 10:36 pm\nNiejeden, dla którego górskie wycieczki były codziennością, mógłby powiedzieć, że Pietro zachował się bardzo nieostrożnie i nieodpowiedzialnie nie dbając o strój i ekwipunek. Można by pomyśleć, że ktoś, kto tyle lat podróżował, w tym niejednokrotnie zapuszczał się w górskie rejony, powinien wiedzieć, jak się do tego przygotować, jednak młody Maximoff dawał jasny przykład, że bywały wyjątki od tej reguły. Tyle dobrze, że speedster na razie jeszcze nie wybrał się w wyższe rejony, gdzie majaczyły strome stoki pokryte warstwą śniegu.\nJak łatwo się domyślić, nie tylko w wyżej wymienionej kwestii Pietro wykazał się brakiem odpowiedzialności, skoro zaraz postanowił zbadać te dziwine odgłosy. Na jego szczęście ani nic na niego nie wyskoczyło, ani nie wplątał się w walkę, którą spodziewał się ujrzeć. Choć mimo tego nikt nie mógł mu obiecać, że jest w tej chwili bezpieczny. Szczególnie biorąc pod uwagę to, co zastał, gdy już dotarł do miejsca domniemanej szarpaniny.\nMiędzy drzewami biegła wąska, po części kamienista ścieżka, jakich w górach wiele. Z jednej jej strony rosły gęste krzaki malin pełne drobnych kwiatów, zaś na jej środku... ktoś leżał. Miał dość potężną sylwetkę, przez co nie dało się określić płci. Prócz tego trudno było powiedzieć cokolwiek więcej, bo całą postać przykrywał płaszcz, spod którego wystawały jedynie buty. Twarz, będąc zwróconą ku ziemi, także była niewidoczna. Wyglądało, jakby nieznajomy (lub nieznajoma?) upadł nagle, jednak... coś nie pasowało. Spora część płaszcza pokryta była pyłem drogi, a niektóre gałęzie wokół połamane. Metr dalej leżał wiklinowy koszyk, zaś wokół niego porozrzucane były zioła.\nWydawało się, że obcy w najlepszym przypadku jest nieprzytomny, ale nawet po przyjrzeniu się mu trudno było wychwycić jakikolwiek ruch, świadczący choćby o oddychaniu.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Sob Lip 01, 2017 6:24 pm\nCo mógł poradzić na to, że gdy przychodziło do wypraw, to Wanda sprawowała pieczę nad przygotowaniami i cały rozsądek, poza odpowiedzialnym za dobieranie sobie partnerów, przypadł w udziale jej. Siostra stanowiła co najmniej połowę jego kontroli impulsów.\nLeżąca na środku drogi sylwetka zamiast oczekiwanej przez niego walki sprawiła, że miał się na baczności. Gdy ktoś się leje po mordach, od razu widzisz zagrożenie, to pozorny spokój powinien budzić zaniepokojenie, wtedy nigdy nie wiesz czy właśnie nie wchodzisz w pułapkę. Dlatego też Pietro uważnie się rozejrzał, zanim zrobił cokolwiek innego.\nJeśli nie zauważył niczego podejrzanego poza tym, co ukazało się mu już wcześniej, postąpił krok do przodu, wychodząc z ukrycia.\n— < Przepraszam? > — odezwał się po rumuńsku. — < Wszystko w porządku? >\nJeśli nie otrzymał odpowiedzi, podszedł jeszcze bliżej. W końcu nie był bez serca, a leżąca przed nim osoba raczej nie ucięła sobie drzemki w takim miejscu. Pochylił się nad postacią i delikatnie potrząsnął jej ramię.\n— < Halo? >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pon Lip 03, 2017 11:21 am\nWydawało się, że wokół nie było nikogo niepożądanego. Nie licząc samotnej sylwetki, leżącej na leśnej drodze, nic nie odbiegało od normy. Las na nowo odżył, a wśród jego dźwięków nie dało się wychwycić czegokolwiek, co wzbudzałoby podejrzenia. Z drugiej jednak strony było tu mnóstwo miejsc, które mogły robić za potencjalne kryjówki. Dobrze więc było trzymać się na baczności.\nPietro nie dostał odpowiedzi. Nieprzytomny osobnik wciąż leżał nieruchomo, budząc tym nieprzyjemne skojarzenie. Dopiero gdy chłopak go dotknął, doczekał się jakiejś reakcji.\nNieznajomy drgnął gwałtownie, jakby ktoś szturchnął go rozżarzonym prętem. Poderwał się, próbując wstać, ale potknął się o własny płaszcz, na nowo upadając. Wydawał się przerażony, a w jego ruchach widoczna była spora nerwowość.\n— < N-nie, proszę...! > — Głos miał niski, głęboki, ale o takiej barwie, że trudno było sprecyzować, czy jest on męski, czy damski. Szczególnie że nieznajomy wciąż chował twarz pod kapturem. Odruchowo jeszcze bardziej naciągnął go, jakby w obawie, że Pietro może na niego spojrzeć. — < Zostaw mnie! >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Lip 16, 2017 12:24 am\nPietro nie podobał się początkowy brak reakcji i poczuł nieprzyjemne dreszcze na karku. Naoglądał się już nieruchomych sylwetek i przywoływało to niepożądane wspomnienia. Przez moment mogło mu się nawet wydawać, że nie jest na leśnej dróżce tylko pośród zgliszczy, które jeszcze niedawno były blokiem mieszkalnym, może nawet słyszał oddalający się samolot-…\nTrwało to jednak tylko mgnienie oka, nawet dla speedstera. A po nieprzyjemnym wrażeniu i niepokoju już w ogóle nie było śladu, kiedy postać się poruszyła. Maximoff odsunął się o krok i uniósł ręce w uspokajającym geście, nie chcąc niepotrzebnie straszyć nieznajomego… nieznajomej? Nie potrafił określić płci osobnika, choć z postury bardziej skłaniał się ku mężczyźnie.\n— < Spokojnie, chciałem tylko pomóc > — odparł, obserwując postać z zaciekawieniem. Nie przejmował się, że może zaraz się pozbierać i spróbować go zaatakować, bo nawet gdyby taki był jej zamiar… to by nie zdążyła. Oczywiście nie było to zbyt mądre, ale Pietro miał to do siebie, że zbytnią wiarę pokładał w swoich zdolnościach. Z resztą nie miał jeszcze okazji spotkać przeciwnika, który by mu dorównał. — < Wszystko w porządku? Bo wiesz, jak przerwałem drzemkę to przepraszam > — dodał zadziornie i założył ręce za głową.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Sob Sie 19, 2017 3:11 pm\nPrzez chwilę nieznajomy osobnik siedział bez słowa, niepewny co zrobić lub powiedzieć. Jedynie klatka unosiła mu się szybciej niż normalnie, jakby wciąż trzymał go strach z pierwszego momentu. Nie trwało to jednak długo. Zaraz zaczął się powoli uspokajać i niezdarnie podnosić, pilnując cały czas, by płaszcz nie zsunął mu się z ramion, a kaptur z twarzy.\n— < Ta… tak. Wszystko dobrze. Po prostu się potknęłam. Dzię… dziękuję za troskę. Ja… poradzę już sobie. > — cóż, teraz Pietro mógł chociaż zakładać, że ma do czynienia z kobietą. Przestraszoną, jakby wpadła w jakąś pułapkę. Schyliła się ona po koszyk, po czym ignorując rozsypane zioła, zaczęła iść pospiesznym krokiem w głąb lasu. Stanęła jednak w pewnym momencie niepewnie i odwróciła nieznacznie twarz, wciąż starając się jej nie ukazać. Można było dostrzec jedynie końcówki brązowych włosów. — < Lepiej… lepiej nie zatrzymuj się długo w tej okolicy, chłopcze. Te góry nie są bezpieczne. >\nI z tym ostrzeżeniem postanowiła go zostawić, wznawiając chód. Wyglądała, jakby chciała jak najszybciej uciec, ukryć się, zniknąć. Byle tylko nie rozmawiać z Pietro ani chwili dłużej.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Sro Sie 23, 2017 7:00 pm\nMaximoff nie spuszczał wzroku z postaci, z lekkim powątpiewaniem patrząc jak niepewnie się ona podnosi.\n— < W porządku… > — powiedział cicho, jakby nieobecny. Czemu kobieta była taka zlękniona? Bo chyba nie przestraszyła się jego, prawda? Jasne, spotkanie obcego mężczyzny w lesie, bycie z nim sam na sam, mogło pewnie wzbudzić niepokój, ale Pietro raczej nie wpisywał się w kanon wyglądu typowego gwałciciela. Ledwo skończył 18 lat i nawet nie miał brody, do licha! Ze zmarszczonymi brwiami spojrzał na w pośpiechu zostawione zioła. Coś tu nie pasowało. — < Zaczekaj-…! > — zawołał za nią. Wtedy też kobieta się odwróciła i powiedziała swoje ostrzeżenie, które wcale nie uspokoiło mutanta.\nMoże udzielił się mu niepokój nieznajomej. Może w końcu uświadomił sobie, że jej odejście zostawi go tu samego, nadal niewiedzącego gdzie iść. Cokolwiek to nie było, ruszył w jej stronę (po drodze jeszcze namyślił się, zawrócił i zebrał rozsypane zioła) i zastawił jej drogę. Z perspektywy nieznajomej to pewnie wyglądało, jakby nagle się przed nią zmaterializował, ale speedster nawet o tym nie pomyślał, zbyt przyzwyczajony do dość swobodnego używania swoich mocy w bazie.\n— < Eee… twoje zioła > — mruknął elokwentnie, wystawiając w jej stronę dłoń z roślinami. Niepewnie przeniósł ciężar ciała z jednej nogi na drugą, uświadamiając sobie, jak to mogło wyglądać. Jeśli wcześniej jej nie wystraszył, to z tą superszybkością już tak. Odgarnął włosy z twarzy (były za długie, chyba będzie musiał je obciąć) i zaczął niepewnie: — < Właściwie to… > — Czy on zaczął się denerwować? No świetnie. — < Szukam jednego miejsca, ale w sumie nie wiem, gdzie ono jest, a ty chyba jesteś stąd i może mogłabyś mi pomóc? > — Miał nadzieję, że nie powiedział tego za szybko. Gdyby tu była Wanda, pewnie mógłby to stwierdzić, normalnie wystarczyło jedno spojrzenie na siostrę, żeby wiedzieć czy się nie zapędził.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Sie 27, 2017 12:07 am\nGdy chłopak tak nagle pojawił się przed kobietą, ta cofnęła się gwałtownie, jeszcze bardziej przerażona. Złapała się za serce, jakby miała dostać zawału. Kto by w takiej sytuacji nie dostał! Mimo to, zamiast uciec… zawahała się. I choć było to jedynie krótkie bicie się z myślami, dla Pietro musiało być jak najbardziej uchwytne.\n— < O-och… dzię… dziękuję > — wydukała. Już miała wyciągnąć po nie dłoń, ale w połowie drogi ją zatrzymała, tak, że ta nie zdążyła się jeszcze wysunąć spod płaszcza. Kobieta cofnęła ją i wysunęła koszyk, jakby prosząc, by Pietro wrzucił rośliny bezpośrednio do niego.\n— < Tu… nie ma nic do szukania. Naprawdę. Nie ma tu nic, co powinno cię interesować. Idź stąd, nim… nim… > — nie dokończyła, jakby sama nie wiedziała, co chce powiedzieć. I choć w pierwszej chwili chciała wyminąć go i iść dalej, mając nadzieję, że w końcu chłopak da jej spokój, coś jednak podkusiło ją, by spytać: — < ...czego tu szukasz? >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Sie 27, 2017 1:11 am\nMaximoff nie tylko zauważył moment zawahania, ale sam zdążył w tym czasie zganić się za nieroztropność, przestraszyć, że kobieta padnie trupem, zadać sobie pytanie, czy gonić ją, gdyby zaczęła uciekać i ponownie skarcić się za pochopność. Och, i uspokoić się, kiedy jednak żaden z czarnych scenariuszy się nie spełnił.\nZmarszczył brwi, widząc to cofnięcie ruchu. O co jej chodziło? Udało mu się wywnioskować, że nieznajoma ma jakiś problem ze swoim wyglądem i z jakiegoś powodu usilnie próbuje ukryć wszelkie części swojego ciała. Już prawie o to zapytał, ale wyjątkowo rozum zdążył zapanować nad językiem (co irytująco przypominało szturchnięcie w żebra od pewnej Szkarłatnej Wiedźmy) i Pietro po prostu włożył zioła do koszyka. Płci pięknej się chyba nie wypytuje o kompleksy, nie?\n— < Nim co? > — dopytał, zaciekawiony. Może za tym kryła się odpowiedź, co trzymało nerwy nieznajomej w takim napięciu. Rozmówczyni jednak uniknęła odpowiedzi zmianą tematu. Tajnego laboratorium ukrytego gdzieś w tych nieprzyjemnych górach, o którym nie ma wielu informacji nawet organizacja infiltrująca wszystko i wszystkich. …Och, to nie brzmiało dobrze. Chyba nie powinien mówić o tym laboratorium tak wprost, prawda? Czy kobietę można było jeszcze bardziej przestraszyć? Jak mógł podejść do tego tematu bez zdradzania zbyt wielu szczegółów? Jak na przykład o swojej współpracy z Hydrą, co mogło nie zostać zbyt miło odebrane. Co miał powiedzieć? Czemu to on miał mówić, to nie on był odpowiedzialny za rozmawianie z obcymi… Sora, ratuj! — < Ja… > — Dobra, Pietro, spokojnie, myśl jak Wanda, dasz radę, w końcu jesteście bliźniakami, macie jeden mózg! Szkoda tylko, że większość w posiadaniu siostry. — < Odpowiedzi > — wyjawił po chwili, która wcale nie sugerowała dopiero co dręczących go rozterek. — < Chodzi o to, że… pochodzę z tych okolic i chciałem się dowiedzieć czegoś o n-… moich rodzicach. > — W ostatniej chwili powstrzymał się od powiedzenia „naszych”, uznając, że lepiej nie zdradzać istnienia siostry. Tak na wszelki wypadek. Miał nadzieję, że nieznajoma nie wyłapała tego potknięcia, ale ze speedsterami to różnie bywa!\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Sie 27, 2017 1:56 am\n— < Nie… nieważne. To nie jest coś, co powinno cię interesować. Ani nikogo innego. Powinieneś stąd iść, naprawdę. Tu i tak nic nie ma > — można by mieć wrażenie, że sama sobie zaprzecza. Wyraźnie było słychać, że nie do końca myśli nad tym, co mówi, chcąc przede wszystkim czymkolwiek zbyć chłopaka. Nerwowość jej nie opuszczała.\n— < O… odpowiedzi? > — powtórzyła po Pietro, nie do końca rozumiejąc. Chociaż przeczuć nie miała dobrych. W tych górach nic nie było, ludzie trzymali się od nich z daleka. Była tu tylko jedna rzecz, która mogła przyciągać ciekawość i która zawierała odpowiedzi na wiele tajemnic. Do jakich chciał dotrzeć ten chłopak…? Jego kolejne słowa jej nie pomogły.\n— < Na… najbliższe miasto jest kawałek stąd. Tu nic nie znajdziesz > — powiedziała w pierwszym odruchu. W końcu nie mógł pochodzić DOKŁADNIE stąd. Jego rodzice nie mogli być z miejsca, o którym myślała. Tam w końcu nie ma… och. Nagle naszła ją pewna myśl, dawno zasłyszana historia. Aż wciągnęła głośniej powietrze, zastanawiając się, czy jedno może mieć coś wspólnego z drugim. Po tylu latach… Jednak skąd może wiedzieć, czy ten chłopak ma coś wspólnego z tajemnicą tych gór? Może chodziło mu o coś zupełnie innego? Szczególnie że… powinna ich być dwójka. — < Jak… jak ma na imię twoja matka, chłopcze? >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Sie 27, 2017 5:46 pm\nUniósł brwi w powątpiewającym geście, widząc jak kobieta plącze się w zeznaniach, nic jednak nie powiedział. Z resztą i tak konwersacja wkrótce zeszła na bardziej konkretne tory.\nSkinął głową i wyjaśnił dokładniej sytuację, gratulując sobie w duchu swojego zdolnego uniku. No, a w każdym razie dużo lepszego niż „szukam tajemniczego laboratorium, o którym nikt nie powinien wiedzieć”.\nPamiętał, że mijał jakieś miasto (choć ciężko mu było stwierdzić, czy faktycznie było to „kawałek stąd” – dla niego wszędzie było dość blisko) i odruchowo odwrócił głowę w tamtym kierunku.\n— < Nie, jestem całkiem pewny, że tu mam większe szanse… > — mruknął, wracając spojrzeniem do rozmówczyni. — < Poza tym, znalazłem tu ciebie! > — dodał entuzjastycznie z głupawym uśmiechem. Swoim zwyczajem Nie pomyślał, że podkreślanie obecności kobiety w miejscu, gdzie „nic nie ma” może jeszcze bardziej ją zdenerwować. Ale chyba nie można się denerwować, mając przed sobą tę uroczą chłopięcą twarz… prawda?\nJeszcze bardziej skupił na niej swoją uwagę, kiedy dostrzegł wyraźną zmianę w jej zachowaniu. Chyba faktycznie mogła mu pomóc, i to nawet bardziej niż oczekiwał na początku. Lekko podekscytowany odnotował głębokie wciągnięcie powietrza (z pewnością oznaczające nagłe olśnienie) i nie oponował, kiedy zadała swoje pytanie (do konta w banku i tak mu się nie włamie, nie?).\n— < Marya > — odparł bez zastanowienia i dopiero potem uświadomił sobie pewną nieścisłość tej odpowiedzi. — < To znaczy… to imię mojej adoptowanej mamy. Biologicznej… > — Zaczął bawić się rękami i wykręcać sobie palce, kiedy dotarło do niego, jak niewiele wiedział o kobiecie, która dała mu życie. I w sumie nigdy mu to nie przeszkadzało, bo jego rodziną byli Maximoffowie, to oni byli rodzicami jego i Wandy. Dopiero niedawno zaczął bardziej zastanawiać się nad swoim pochodzeniem. — < Nie wiem > — powiedział cicho. Wyznanie tego na głos brzmiało dużo poważniej niż się czuł.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Wto Sie 29, 2017 11:58 pm\nPewność siebie chłopca w kwestii miejsca chyba w jakiś sposób wpłynęła na jego rozmówczynię. Już nie była tak zdecydowana, by jak najszybciej stąd uciec. Wahała się, myślała, grzebała w pamięci. Zastanawiała się, w jaki sposób do tematu podejść, by dowiedzieć się prawdy, samej przy tym wiele nie zdradzając. Jeśli jednak potwierdziłaby się myśl, która ją naszła, możliwe że byłaby skłonna powiedzieć więcej… ale czy to nie jest zbyt absurdalne? Czy to możliwe, by po tylu latach ta sprawa została odgrzebana?\nNieznajoma przeniosła ciężar z nogi na nogę, naciągnęła bardziej kaptur i zamilkła na chwilę. Marya… chyba coś jej mówiło to imię. Pietro jednak nie mógł mieć pewności, o czym myśli jego rozmówczyni. Niewiele dało się wywnioskować, szczególnie bez widzenia jej twarzy.\n— < Ile masz lat, chłopcze? > — to powinno rozwiać pewne wątpliwości, a na pewno doprecyzować, czy faktycznie młody speedster był tym, za kogo zaczynała go brać kobieta. Wiele rzeczy zatarło się w jej pamięci, ale pewne szczegóły pozostawały świeże. Po chwili cichy dodała jeszcze jedno pytanie: — < ...jesteś sam? >\nZdawało się, jakby nie chodziło tylko o to, czy nikt go nie śledzi lub czy jacyś jego towarzysze nie ukrywają się w gąszczu, obserwując sytuację. Coś się kryło za tym pytaniem. Coś ważnego.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Czw Sie 31, 2017 11:52 am\nDla Pietro zamyślenie kobiety trwało zdecydowanie dłużej niż chwilę, ale starał się jej nie poganiać (pracował nad sobą, ok?). A przynajmniej nie słownie, bo jego zachowanie ktoś przeczulony na tym punkcie mógł uznać za jawny (i niegrzeczny) wyraz zniecierpliwienia. Pocierał dłonie o siebie, bynajmniej nie w celu ogrzania, a jego wzrok skakał po otoczeniu, nie mogąc obserwować zmian na twarzy rozmówczyni. Kiedy ta jednak ponownie się odezwała, znów całkowicie skupiła na sobie uwagę speedster (no, przynajmniej na kilka sekund).\n— < Osiemnaście > — odparł, gotowy na udzielenie każdej informacji, która mogłaby pomóc w ustaleniu prawdy. Na następne pytanie odpowiedział niemal natychmiast, z początku odczytując tylko oczywiste znaczenie. — < Tak. > — Po chwili jednak myśli doścignęły język i chłopak uświadomił sobie drugie dno skryte w tamtej wypowiedzi. Nad przekazaniem takiego faktu musiał się bardziej zastanowić. Wcześniej nie chciał niepotrzebnie wyjawiać istnienia siostry, ale… sposób, w jaki kobieta o to zapytała. Jakby miała coś konkretnego na myśli, jakby jakiejś odpowiedzi już się spodziewała. Z resztą… fakt posiadania bliźniaczki raczej nie zaliczał się do wiedzy poufnej, prawda? A Pietro zależało na odkryciu prawdy. Ostatecznie podjął decyzję i uściślił, prawdopodobnie jeszcze zanim kobietę zdążyły dopaść wątpliwości: — < To znaczy… Przyszedłem sam. Mam siostrę, ale została w domu… >\n„Dom”. Ta, jasne.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Wrz 10, 2017 1:51 am\nOsiemnaście. Jeśli pamięć jej nie myliła, ta liczba faktycznie pasowała. Tyle teraz powinny mieć te dzieci, które lata temu narodziły się w tych górach. I choć wciąż nie była pewna, czy może założyć, że ten chłopiec jest na pewno jednym z nich, to jednak spora jej część zaczynała w to wierzyć. Czy jednak warto było zaryzykować, nie mając konkretnego dowodu? Z drugiej strony, ona byłaby pewnie naprawdę niepocieszona, gdyby ten chłopiec okazał się tym, na którego czekała, a ostatecznie miałaby go nie spotkać przez jej wątpliwości. Ech… była naprawdę nieodpowiednią osobą do decydowania w tej kwestii!\nI jakby tego było mało, kolejna odpowiedź ponownie potwierdziła jej przypuszczenia. Choć początkowe potwierdzenie na krótką chwilę zbudziło w niej ziarno zwątpienia, to jednak praktycznie od razu dostała odpowiedź, której się spodziewała. Westchnęła ciężko. Wiedziała, jakie konsekwencje mogą spotkać ją i innych, którzy byli z tym powiązani, jednak… była coś winna swojej przyjaciółce.\n— < Bliźniaczkę, prawda? > — spytała, jednak najwyraźniej było to pytanie retoryczne, bo nie czekała na odpowiedź, a powoli ruszyła przed siebie. Skierowała się w stronę ścieżki, z której wcześniej uciekła. — < Chodź ze mną, chłopcze. >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pon Wrz 11, 2017 6:01 pm\nNaprawdę nie powinien być zdziwiony słusznym przypuszczeniem kobiety – w końcu już doszedł do wniosku, że może ona coś wiedzieć o jego pochodzeniu – ale usłyszenie czegoś takiego z ust zupełnie obcej osoby było dziwnym wrażeniem. Jednym z tych irracjonalnych odczuć, których nie można uchwycić, bo odchodzą, gdy tylko rozsądek dogoni podświadomość.\nNie zaprzątał tym sobie głowy i ruszył za nią.\n— < Czyli możesz mi pomóc? > — zapytał zadowolony z szerokim uśmiechem „a nie mówiłem?” przyklejonym do twarzy. Szybko jednak upomniał się, że nadal powinien być ostrożny i mimo podążania za kobietą bez większych przeciwwskazań, miał się na baczności i co jakiś czas rozglądał się na boki.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Wto Wrz 19, 2017 9:38 pm\nSzła powoli i ciężko, ale jednostajnym krokiem. Głowę trzymała nisko, wciąż ukrywając twarz. Mimo wszystko wydawała się spokojniejsza, jakby podjęcie decyzji wpłynęło na jej pewność siebie. W końcu nie było mowy o odwrocie - nawet jeśli zmieniłaby zdanie, to raczej nie pozbyłaby się zbyt szybko tego chłopca.\n— < Nie > — odpowiedziała, gdy tylko usłyszała pytanie. — < Ale znam kogoś, kto może. Jednak… są pewne rzeczy, o których musisz wiedzieć. I pewne, które musisz obiecać. To… ja… nie powinnam cię do niej prowadzić. Żaden człowiek nie powinien widzieć tego, co ty zobaczysz. Choć było parę wyjątków, och, zdarzyło się, ale… to miejsce to tajemnica. Musisz… musisz to zrozumieć. Od tego… zależy nasze bezpieczeństwo. >\nWątpliwości naszły ją ponownie, gdy uświadomiła sobie, jak wiele ryzykuje. Z drugiej jednak strony, co zmieni jeden człowiek? Jak wspomniała, bywali już tacy goście. I to była sytuacja inna, niż wszystkie! Reszta na pewno zrozumie…\nW międzyczasie weszli na ścieżkę, na której Pietro znalazł kobietę, po czym ruszyli w górę.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Czw Wrz 21, 2017 10:41 am\n— Och… — westchnął w uniwersalnym języku, lekko zaskoczony zejściem na tak poważny temat. Czemu cię to dziwi, Pietro? Widziałeś jak zdenerwowana i przestraszona była kobieta, musiała mieć ku temu jakiś powód! gderała jego wewnętrzna Wanda, ale ją zignorował – miał w tym całkiem niezłe doświadczenie (ale tylko z tą wewnętrzną, która do prawdziwej się nie umywała). — < Czyli mam nikomu nie mówić, rozumiem > — oświadczył. Ale czy do tego wliczała się jego bliźniaczka? Jej chyba mógłby powiedzieć, prawda? W końcu to też dla niej tu był, a ona z pewnością zapyta, skąd dowiedział się… tych rzeczy, których na pewno się dowie! — < Zaraz… nikomu? > — zapytał niemal od razu, z naciskiem, jakby dopiero dokładnie się zastanowił nad sensem obietnicy. Jak z resztą było. Miał trzymać język za zębami i się nie wygadać? Naprawdę?\nNadal podążał za kobietą, choć z każdą chwilą jej tempo coraz bardziej dawało mu się we znaki. Zastanawiał się, czy przewodniczka zorientuje się, jeśli będzie szedł dwa kroki do przodu i jeden do tyłu… albo dwa do przodu, dwa do tyłu i zygzakiem do przodu, ale postanowił tego nie próbować. Na razie. Wkrótce jednak zaczął mimowolnie bawić się rękami – to wkładał je do kieszeni, to odganiał włosy z twarzy, to bawił się medalikiem na szyi, to wkładał je do drugich kieszeni, to wystukiwał palcami Mambo No.5 na udach, to znowu wkładał do jeszcze innych kieszeni (miał dużo kieszeni, ok?!). Na następny taki wypad bierze fidget spinnera.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pią Wrz 29, 2017 2:14 pm\nKobieta ledwo powstrzymała się, by nie podnieść wzroku na chłopca, słysząc jego pytanie. Miast tego naciągnęła jeszcze bardziej kaptur i odpowiedziała spokojnie. — < Tak, to jest… to jest bardzo ważne. Od wielu, wielu lat strzeżemy tajemnicy tych gór. Są naszym domem. Gdyby ludzie dowiedzieli się o tym, że tu jesteśmy… że w ogóle jesteśmy… musielibyśmy uciekać. Ale nieważne, gdzie byśmy się schowali, świat by już o nas wiedział. > — Kobieta z każdym słowem miała bardziej ponury, zatroskany głos. Zaraz jednak wróciła do normalnego tonu. — < Ale ciebie i twojej siostry to nie dotyczy. Jednak… to wyjątkowa sytuacja. Sam zrozumiesz czemu. Jeśli tylko nie okaże się to pomyłką… >\nW tym momencie zapadła dłuższa cisza, w czasie której poruszali się naprzód. Kątem oka kobieta zwróciła uwagę na zniecierpliwienie chłopca, rozumiała je, jednak nie miała sił i kondycji, by przyspieszyć kroku. Szczególnie że w górach dużo stosowniejszy był powolny, ostrożny chód. Jedno nieuważne stąpnięcie mogło skończyć się tragedią… — < To nie tak daleko. Jedynie trzeba wiedzieć którędy iść > — dodała po chwili.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Wto Paź 03, 2017 10:23 pm\nPietro zmartwiał, słysząc taką odpowiedź, bo był to bardzo dobry powód, którego nie mógł za bardzo zbyć. W końcu rozumiał jak ciężko było opuścić coś, co uważało się za dom – aż za dobrze wyrył mu się w pamięci strach, który czuł podczas ucieczki z taboru, goniony i wytykany palcami przez ludzi, których uznawał za rodzinę. To jednak musiał trzymać język za zębami, cholera. Przy okazji zaczął się również zastanawiać, co dokładnie było innego w tej kobiecie… i całej reszcie jej towarzyszy, bo przecież mówiła w liczbie mnogiej. Czyżby jej nerwowość i próby ukrycia swojej twarzy wynikały z czegoś więcej niż kompleksów czy przekonań religijnych? Może była w jakiś sposób zdeformowana? Miał okazję widywać żebraków z różnymi mutacjami, zniekształceniami twarzy czy niewykształconymi kończynami. A może spotkał kogoś mniej… naturalnego, bardziej jak on i Wanda? Nawet kolejne zdanie, które nieco poprawiło jego humor, na to wskazywało.\n— < Czyli siostrze mogę powiedzieć? > — upewnił się zadziornie, ponownie rozweselony.\nNic nie mógł poradzić na swoją nadpobudliwość, a w dużej mierze nie zdawał sobie z niej nawet sprawy – po prostu miał ADHD jego ciało działało mimowolne, próbując spożytkować nadmiar energii. Zdecydowanie nie chciał też sugerować kobiecie, że ta za bardzo się ociąga (Wanda mówiła, że to niegrzeczne i może niektórych irytować). Dopiero, kiedy ta się odezwała, zrozumiał, że nieświadomie wysyłał sygnały zniecierpliwienia.\n— < Och! Nie, ja… Ja nie-… Umm… > — W sumie nie wiedział, czy chciał przeprosić za brak cierpliwości, zapewnić kobietę, że on wcale nie popędza, że to nie jej wina (To nie ty, to ja!) czy coś jeszcze innego, więc zamilkł. W tym momencie do akcji pewnie wkroczyłaby jego siostra i zapewniła, że „proszę się nim nie przejmować, on już tak ma” czy coś równie wcale-nie-protekcjonalnego-ale-jednak-trochę-tak. Ale Wandy z nim nie było (co przeklinał już nie wiadomo, który raz z rzędu), więc po prostu przez resztę drogi musiał starać się być mniej… speedsterski.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pon Paź 16, 2017 2:25 pm\n— < Jeśli tylko upewnisz się, że i ona obieca, że nikomu nie powie > — uściśliła. Poczuła przez to tym bardziej, jakie ryzyko wiąże się z tą sytuacją i jak jest zależna od obietnicy chłopca, którego praktycznie nie zna. Pocieszała ją jednak myśl, że nie jest pierwszą osobą, która odkryła przed kimś obcym tajemnicę tego miejsca. Skoro tyle razy miało już to miejsce i nic się nie stało... czemu tym razem miałoby być coś nie tak? Poza tym... ten chłopiec miał prawo wiedzieć. Bardziej niż większość osób, które kiedykolwiek się tu pojawiły.\n— < Jak masz na imię? > — spytała, by jakoś zapełnić czas wędrówki. Nie kłamała, mówiąc, że są blisko, jednak w jej tempie chwilę zajmowało dojście na miejsce. Szczególnie że ścieżka, prowadząca tam, nie należała do najprostszych. Pietro mógł zauważyć, że ta robi się coraz bardziej stroma, kamienista i kręta. W dodatku rosnące wokół krzewy i paprocie z każdą chwilą bardziej ją przysłaniały. Można by powiedzieć, że gdyby nie wiedziało się o tej drodze wcześniej, nie byłoby szans jej wypatrzenia. Była jednak przez to niebezpieczna i zdradziecka dla obcych, nieobeznanych z tutejszym terenem osób. Dlatego kobieta, pomna na nerwowe, zniecierpliwione ruchy towarzysza, rzuciła jeszcze: — < Bądź ostrożny. Łatwo skręcić tu sobie kostkę. >\nTemat: Re:  Góra Wundagore Nie Paź 22, 2017 11:28 pm\n— < Nie no, jasne! > — odparł z machnięciem ręki. Nie musiał nic ukrywać przed siostrą i to mu wystarczyło. Bo przecież czegokolwiek się tutaj dowie, nie będzie to coś, czym nie chciałby się z nią podzielić, prawda? Chyba nawet nic takiego nie istniało! Nie, żeby jego beztroski ton mógł uspokoić zestresowaną przewodniczkę, ale co poradzić – ten typ już tak ma.\n— < Och > — mruknął, uświadamiając sobie, że faktycznie ani on, ani tajemnicza kobieta się nie przedstawili. — < Jestem Pietro, a ty? > — ciężko zapełnić czas rozmową ze speedsterem – nawet jeśli nie było problemów ze zrozumieniem jego słów, to wypowiedzi mogły brzmieć, jakby mu się spieszyło. Ci, którzy znali młodego Maximoffa już dłużej, ostatecznie się do tego przyzwyczajali, ale to wymagało trochę czasu. Z jego pytania nie biła jednak żadna nieprzyjazna intencja, przeciwnie była to wręcz dziecinna chęć poznania drugiej osoby bez dodatkowych ukrytych motywów.\nKorzystając z chwilowej przerwy w rozmowie (dla niego nie było o taką trudno!), ponownie zwrócił uwagę na otoczenie. Idąc za kobietą, nie miał problemów z trzymaniem się ścieżki, ale wątpił, by zwrócił na nią uwagę, gdyby szedł sam. Chyba naprawdę nie chcieli tu gości. To dało mu trochę do namysłu, bo… w co on się dokładnie pakował? Z myśli wyrwało go ostrzeżenie kobiety, na które odpowiedział pewnym siebie tonem:\n— < Ha! Spokojnie, nic mi się nie stanie! > — Po czym nie zauważył nierówności terenu, potknął się i skręcił kostkę. Naukowcy sami mu powiedzieli, że „przejawia zręczność i poczucie równowagi dużo bardziej rozwinięte niż zwykły człowiek”, a w tym tempie tym bardziej nie miał się czym martwić.\nTemat: Re:  Góra Wundagore Pon Paź 23, 2017 6:38 pm\nChoć wcześniej wydawało się, że w okolicy utrzymuje się ładna, słoneczna pogoda, tak w trakcie wędrówki Pietro mógł zauważyć, że trochę się oziębiło, a wokół zaczęły pojawiać się małe zaspy śniegu. Mimo wszystko w górach nie było to niczym dziwnym, choć... bywało to uciążliwe.\n— < Wierzę ci na słowo > — powiedziała na jego zapewnienia, nie mając większego wyboru. Miała nadzieję, że beztroski ton spowodowany jest wiarą w dyskrecję siostry, a nie lekceważącym podejściem chłopca.\n— < Mówią mi Mou. W takim razie... miło poznać, Pietro. > — Przez chwilę wydawało się, jakby chciała coś jeszcze powiedzieć lub zrobić, jednak najwyraźniej rozmyśliła się. Zamiast tego zatrzymała się, rozglądnęła, po czym skręciła w niewidoczną odnogę ścieżki, prowadzącą do skalnej ściany.\n— < Tędy > — rzuciła do swojego towarzysza. Okazało się, że w cieniu, rzucanym przed odstający głaz, kryje się szczelina. I choć zdawała się na pierwszy rzut oka dość ciasna, kobieta dała radę się przecisnąć. W środku zaś przerwa poszerzała się, dając swobodne przejście. Lista wygód kończyła się jednak na tym, gdyż było tu ciemno, wilgotno oraz dął, z kierunku, w którym szli, silny, zimny wiatr.\nMou nie poszła dalej. W momencie, gdy tylko można było wygodnie stanąć obok siebie w dwie osoby, zatrzymała się i odwróciła w kierunku Pietro. Choć wciąż nie dało się zobaczyć jej twarzy, można było wyczuć poważniejszą atmosferę, która w jednej chwili zapanowała wokół. — < Zanim pójdziemy dalej, musisz wiedzieć o pewnej rzeczy. >


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > Oczy matki (CAMERIMAGE 2016)\nOczy matki (CAMERIMAGE 2016)\nHorror – w założeniu oczyszczająca gałąź przemysłu filmowego, której głównym zadaniem jest wydobycie z naszego organizmu gromadzących się pokładów lęku. Horrory mają przerażać, filmy grozy niepokoić, thrillery podwyższać poziom adrenaliny. To bezpieczna, kontrolowana rozrywka, swoista grzeszna przyjemność. W przypadku debiutu scenariuszowo-reżyserskiego Nicolasa Pesce trudno wypowiadać się jednak w podobnych kategoriach. Nie jest to bowiem typowy straszak, na którym będziemy podskakiwać regularnie w fotelu. Bliżej mu do gotyckiej przypowieści skrytej w najgłębszych zakamarkach spowitego mrokiem ludzkiego okrucieństwa. Napisać zatem o tym filmie, że jest niepokojący, to jak nie napisać nic. To dzieło wręcz niesmaczne, choć zapodane w niezwykle hipnotyzujący sposób.\nNajlepszą jego reklamą niech będzie fakt, że w trakcie seansu wychodziło z sali coraz więcej osób – a mowa wszak o widowni festiwalowej, czyli nieco zaprawionej w bojach z nietypowymi reprezentantami ruchomego obrazu. Ta nazwa idealnie pasuje zresztą do tej produkcji, bo zdjęcia są tu naprawdę przepiękne. Otulone czernią i bielą kadry nie pozwalają oderwać oczu od ekranu, wydają się wręcz diabelsko przestylizowane. Spokój, jaki z nich bije, jest boleśnie namacalny, niewygodny. Od razu uderza w nas alarmującą atmosferą, zachodzi za skórę, wżera się w mózg. I stanowi niezaprzeczalny atut filmu, który trudno wyobrazić sobie nakręcony „po bożemu”, w kolorze i z klasyczną narracją.\nTa jest bowiem nie do końca chronologiczna, choć z godną podziwu konsekwencją cierpliwie prowadzona do samego końca we własnym rytmie.\nNiespieszny to film, mimo iż czas przy nim mija błyskawicznie. Zaledwie półtoragodzinne dzieło będzie więc już chociażby pod względem szczątkowej, złożonej z ciągu wyrwanych z kalendarza scen i podzielonej na rozdziały narracji nie lada wyzwaniem dla niektórych odbiorców. Innym z całą pewnością będzie gore i szeroko pojęta przemoc, dewiacje ze stoickim spokojem odhaczane kolejno z bardzo długiej listy szokujących czynów. I, co ciekawe, także zrealizowane z dużym smakiem, wysublimowane niekiedy – niby porażające wprost, ale też i sporo pozostawiające wyobraźni, bez zbędnych wyjaśnień.\nTe dwa czynniki plus absolutnie niepodrabialny, gęsty niczym smoła klimat, który można ciąć nie tyle nożem, co tępić na nim siekierę, stanowią główną siłę nośną filmu. No i jeszcze doskonała, równie minimalistyczna i uderzająca w nas tyleż opanowaniem, co specyficzną niewinnością rola Kiki Magalhaes – to właśnie jej twarz, piękna i tajemnicza jednocześnie, sprawia, że fani gatunku będą jeszcze długo dyskutować o Oczach matki. Jakże przy tym podobnych w wieku aspektach do francuskiego klasyku sprzed lat – Oczu bez twarzy. I z pewnością bardziej od niego wciągającym, elektryzującym. Acz jakościowo chyba niestety gorszym.\nKto widział już wcześniej zajawkę filmu Pescego, ten wie, czego można się mniej więcej spodziewać po pełnym seansie.\nA przynajmniej tak może się wydawać, gdyż jest to jeden z tych filmów, których akcję trudno przewidzieć, i zarazem napisać o nich coś konkretnego, bez zdradzania dość istotnych szczegółów. Mamy zatem niewielką rodzinę portugalskich emigrantów, żyjącą gdzieś na amerykańskim zadupiu. Rodzina to dość specyficzna, w której główną figurą zdaje się być matka, w wolnych chwilach ucząca swą kilkuletnią córkę, Franciscę, sekcji zwłok na przykładzie krowy. Niewiele o nich wiemy, ale ta niewiedza nie boli, tylko intryguje. Pewnego dnia do drzwi ich domu puka nieznajomy…\nWszystko, co dzieje się potem, jest następstwem tychże niespodziewanych odwiedzin i nietypową kroniką cierpienia młodej dziewczyny. Nie jest to zatem łatwy film do strawienia, wymyka się logicznym ocenom, łatwym wnioskom. Z jednej strony nie znajdziemy tutaj nic, co redefiniowałoby gatunek, gdyż reżyser buduje swą opowieść na sprawdzonych elementach. Zaskoczeniem jest jednak fakt, jak je dawkuje, miesza, doprawia. Jak sprawia, że pomimo wielu wątpliwości względem fabuły i jej sedna, to wszystko w jakiś sposób działa, ma sens. Nie brak tu także zresztą i serca, bije od tego pasja tworzenia, nawet jeśli odrobinę przykryta drapiącym chłodem kolejnych wydarzeń.\nAcz wydaje się, że ta swoista baśń o matczynych soczewkach życia nie posiada tego, co powinno w nich normalnie się odbijać – duszy. Wespół z pojawiającym się nagle i dalekim od satysfakcji zakończeniem, sprawia wrażenie nie tyle rozczarowującego eksperymentu formą, ile zbędnego udziwnienia bez stojącej za całością refleksji. Zajmujące patrzydło, w którego wyjątkowej estetyce gubią się jednak emocje, zanika dramat samotnej jednostki, wysychają łzy rozpaczy dziecka. Film bynajmniej nie pusty, lecz zarazem daleki od pełnego katharsis.\nCamerimage horror Kika Magalhaes Nicolas Pesce Oczy matki The Eyes of My Mother


Goła laska pozuje przed obiektywem apartamentu - NagieAmatorki.net\nTiossek 14/02/2020 938 wyświetleń\nSprawdź jak goła laska kusi niezwykle seksownym ciałkiem przed obiektywem apartamentu. Fajna laska nago bardzo odważnie pozuje do nagich fotek. Tak piękne amatorki nago potrafią się zaprezentować niezwykle erotycznie, dlatego musisz zobaczyć te nagie zdjęcia.\nGoła laska ma idealne ciałko\nPiękna dziewczyna bardzo odważnie prezentuje nagie ciałko przed obiektywem aparatu. Zgrabna laseczka ma fajne cycuszki i soczyste pośladki. Niesamowita niunia zrzuca z siebie wszystkie ciuszki, więc możemy być pewni dobrych nagich zdjęć. Jeśli masz ochotę na inne gołe laski możesz sprawdzić nasze pozostałe xxx galerie zupełnie za darmo.\nAmatorkiamatorki nagoFajne Laskigołe laskinagie zdjęciaNastolatki\nNastępny Magda nago strzela selfie przed lustrem


Background screening w Polsce\nCzym zatem jest background screening? Dla wielu kandydatów może brzmieć strasznie, ale w większości przypadków sprowadza się on do sprawdzenia, czy informacje, które zawarliśmy w naszym CV zgadzają się z rzeczywistością. Trzeba pamiętać również, że żaden pracodawca nie ma prawa rozpocząć oficjalnego procesu bez pisemnej zgody kandydata, a bardzo często już pracownika. Wiele firm skanuje swoich nowych pracowników w czasie pierwszych kilku tygodni okresu próbnego. Przeczytaj cały artykuł o background checkingu.\nZakres tematyczny: Background screening Brak komentarzy\nZakres tematyczny: rozmowa-kwalifikacyjna.eu Czytaj dalej


Praca konsultant ds. obsługi klienta z językiem niemieckim, poznań - Pracuj.pl\nPraca konsultant ds. obsługi klienta z językiem niemieckim poznań\nkonsultant ds. obsługi klienta z językiem niemieckim poznań,\nOpis stanowiska: Kontakt z klientem niemieckojęzycznym (telefon, mail, korespondencja), Obsługa klienta w zakresie zawierania umów i rozwiązywania bieżących problemów klienta, Umiejętności sprzedażowe, Profesjonalna pomoc i wsparcie klienta,...\nkonsultant ds. obsługi klienta z językiem niemieckim - Poznań\nCo fajnego będziesz u nas robić? rozwijać kompetencje językowe w codziennym kontakcie z językiem niemieckim i angielskim wspierać klientów sektora biznesowego w zakresie organizacji podróży służbowych rozerwać bilety lotnicze, kolejowe oraz...\nObowiązki: kontakt z obecnymi kontrahentami, badanie potrzeb zatrudnieniowych oraz pozyskiwanie nowych klientów, współpraca ze specjalistą ds. rekrutacji w zakresie pozyskiwania personelu oraz działań employer branding’owych. ...\nDla naszego Klienta, poszukujemy kandydatów zainteresowanych pracą na stanowisko Konsultanta ds. Obsługi Klienta z językiem niemieckim Miejsce pracy: Poznań Zakres obowiązków: Telefoniczna oraz mailowa obsługa Klienta w języku niemieckim...\nDo Twoich zadań należeć będzie w szczególności: rozwijanie sieci sprzedaży poprzez pozyskiwanie nowych klientów oraz umacnianie relacji ze stałymi klientami – odpowiedzialność za stały rozwój bazy klientów kontakt z klientem niemieckojęzycznym...\nMłodszy specjalista ds. Obsługa klienta z językiem obcym (również bez doświadczenia) (m/k)\nZadania: Obsługa i wsparcie Klienta biznesowego; Utrzymywanie oraz budowanie przyjaznych relacji z Klientami; Współpraca z innymi działami i oddziałami w organizacji; Raportowanie pracy. ...\nJunior Specialist with languages (German/English/French or Spanish)\nKończysz studia i poszukujesz stałej pracy? Posługujesz się płynie językiem angielskim i jeszcze jednym językiem obcym? Jesteś otwarty/otwarta na wyzwania zawodowe? Z pewnością znajdziesz zatrudnienie w firmie naszego Klienta, którym jest...


Napój owsiany Alpro Barista + kawa ziarnista Segafredo Selezione Arabica 500 g - Sklep Segafredo\n43.38 zł 35.27 zł netto\nNapój roślinny owsiany Alpro Barista Oat Gluten Free 1 L (1 szt.)\nSegafredo Selezione Arabica 500 g (1 szt.)\nnapój owsiany Alpro Barista Oat Gluten Free 1 l\nkawę ziarnistą Segafredo Selezione Arabica 500 g\nfiliżankę Alpro do cappuccino ze spodkiem - w zestawie GRATIS\nNapój Owsiany Alpro Barista to produkt bez laktozy, który powstał w 100% na bazie roślin. Jest bogaty w wapń oraz błonnik. To cenne źródło witamin: B2, B12 i D. Ma niską zawartość nasyconych kwasów tłuszczowych. Bardzo dobrze się pieni!\nOwies wykorzystywany do produkcji napoju roślinnego pochodzi z Francji, Belgii i Finlandii. Alpro nie podlewa zboża i używa słomy, by poprawić jakość gleby.\nCukier biały Segafredo 4 g x 500 szt.\nCena: 7.14 zł Do koszyka


Planer do druku - MAJ 2021 - blog Creativehobby.pl\nPlaner do druku - MAJ 2021\nPlaner do druku na maj 2021 pdf\nJeżeli chcesz znaleźć czas na pracę twórczą, relaks oraz naukę nowych rzeczy, to koniecznie wydrukuj kalendarz i planer na maj, które specjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy.\nNie chcesz, aby umknęło Ci coś ważnego? Chcesz w końcu zabrać się za naukę nowych rzeczy, wypróbowania nowych technik rękodzielniczych lub po prostu zaplanować wolną chwilę dla siebie? Wydrukuj kalendarz i planer i rozplanuj wszystko tak, aby na wszystko znalazł się czas.\nJak pobrać planner i kalendarz na maj?\nkalendarz na maj 2021 pdf,\ndodatkowy planer na maj 2021 pdf.\nPrzygotuj się na nadejście maja już dziś!


Dobre gry: Kill the Bad Guy – MrCichy\nDobre gry: Kill the Bad Guy\nSą ludzie, po których nawet rodzona matka nie zapłacze. Dlaczego więc ich nie zabić?\nKto Cię ostatnio wkurzył? Ale tak bardzo, bardzo mocno? Jakiś studenciak w tramwaju, który nie wie, że plecak się zdejmuje? Kolega z pracy, który wychodzi z toalety bez mycia rąk? A może twórca największej na świecie piramidy finansowej (nie mówię o ZUS)?\nTo teraz skup się na uczuciach, jakie masz w stosunku do tej osoby. Myśl o nich intensywnie. Delektuj się nimi. Pielęgnuj je w sobie. Aż gniew zacznie wylewać się z Ciebie uszami. Aż poczujesz, że masz ochotę wysłać kogoś na łono Abrahama. I to w wyjątkowo widowiskowy sposób.\nA teraz włącz grę „Kill the Bad Guy”*.\nZadanie, jakie stawia przed Tobą gra jest proste i zawiera się w tytule. Zabij złego gościa. Serio, to wszystko. No, upewnij się jeszcze, że nikt nie zauważy i że będzie to wyglądać na wypadek.\nProste? I tak, i nie. Ta gra to nie jest piaskownica, w której możesz wykombinować setkę sposobów na zabicie klienta. Dwa, trzy na planszę to maks. Ale trzeba umieć je zaplanować i jeszcze dobrze zgrać w czasie wszystkie kliknięcia. A potem pozostaje Ci już tylko usiąść wygodnie i napawać się „wypadkiem”.\nDopiero do mnie dotarło, co przedstawia cień za tytułem.\nCzasem po prostu skrzynie spadają na ludzi…\n…a czasem są to fortepiany.\nChwila nieuwagi i gagatek pryska. I trzeba ponownie uruchamiać misję.\nZa wyrządzone krzywdy – kula w łeb!\nDochodząc do jezdni upewnij się…\n…że nie nadlatuje żaden oszczep.\nKierowcy zawsze zatrzymują się, aby przepuścić pieszych.\nPo prostu ich silniki mają czasem ochotę na odrobinę szaleństwa.\nDla tych, którym sumienie nie pozwala zabijać pikseli – coś dla uspokojenia. To są autentycznie źli ludzie. Niby nie jest powiedziane wprost, o kogo chodzi, ale… mamy Adolfa, który szybko zdobywa władzę bazując na nienawiści. Jest Bernard, twórca wielomiliardowej piramidy finansowej. Mamy Oscara, sportowca, który zabił swoją dziewczynę oraz Pabla, szefa narkotykowego kartelu. Brzmi znajomo? Powinno.\n„Kill the Bad Guy” to szybka, odstresowująca rozrywka. Kiedy nie chcesz zagłębiać się w skomplikowaną fabułę, nie marzysz o eksterminacji hord wrogów, a jednocześnie nie jest dla Ciebie problemem nieznaczne wysilenie umysłu – możesz śmiało zagrać. Odprężysz się.\nA jeśli w sobotę obudzi Cię wiertarka sąsiada, to może nawet poszukasz inspiracji.\n* Nie masz tej gry pod ręką? Ups… To szybko załatw sobie arkusz folii bąbelkowej. Powinno pomóc.\nRecenzje gra, polecam, zręcznościowa 27 lutego 2015 27 lutego 2015 Bartosz Cicharski\nWpół do weekendu #35 – na trochę inną nutę


Jak rodzice i nauczyciele mogą współpracować | Sprawy internetowe\nUznanie autorstwa: Brad Flickinger na licencji Creative Commons\nKażdy rodzic cierpi z powodu tej niezwykle ważnej decyzji, kiedy dać swojemu dziecku telefon komórkowy. Niezależnie od tego, czy jest to presja otoczenia, oznaka dojrzałości, czy też spokój ducha, każde dziecko jest inne.\nKiedy miliony dzieci wracały do szkoły na nowy semestr, być może byłeś jednym z rodziców, który spakował je smartfonem w tornistrach.\n8 na zewnątrz Rodzice 10 chcą mieć minimalny wiek do posiadania smartfona\nBadanie rodziców 1,000 przeprowadzone przez Internet Matters wykazało, że 65% osób w wieku 8-11 posiada smartfon. Ale kwestia wieku, w którym można dać dzieciom smartfona, wywołała szeroką debatę w mediach, w której ośmioro spośród rodziców 10 uważa, że ich posiadanie powinno być minimum w wieku posiadania smartfona, a najbardziej uważa, że powinien to być 10.\nPrawie jedna czwarta (23%) rodziców pozwala swoim dzieciom zabrać telefon do szkoły.\nCzy wykorzystanie technologii w szkołach jest dobre czy złe?\nW rocznicę zmian w krajowym programie nauczania w Anglii, w którym e-bezpieczeństwo stało się obowiązkowym tematem dla szkół podstawowych, badanie „Back to School” wykazało, że rodzice uważają, że odpowiedzialność za nie spoczywa na nich i szkołach, aby zapewnić dzieciom bezpieczeństwo w Internecie.\nJury wypowiada się na temat wpływu technologii w szkołach i tego, czy jest to siła dobra, czy rozpraszająca irytacja.\nNiedawne badanie opublikowane przez London School of Economics wykazało, że wyniki testów wzrosły o ponad 6% w szkołach, w których zakazano korzystania z telefonów, przy czym poprawia się większość uczniów o niskich osiągnięciach i niskich dochodach.\nJednak przy właściwym zastosowaniu technologia może również przekształcać i angażować dzieci w sposób, w jaki żaden podręcznik nigdy nie byłby w stanie. Niektóre pionierskie szkoły już zachęcają jeszcze korzystanie z telefonów komórkowych i tabletów w klasie.\nJaka jest odpowiednia równowaga, jeśli chodzi o dzieci i telefony komórkowe?\nTeraz, gdy większość nastolatków ma własne telefony komórkowe, najważniejsze pytanie brzmi: jak zachować równowagę, a nie wykluczyć?\nZasadniczo uważamy, że niezwykle ważne jest, aby rodzice wspierali stanowisko poszczególnych szkół w zakresie technologii. Aby to zrobić, musisz wiedzieć zasady. Okazywanie jednolitego frontu między rodzicem a nauczycielem na temat miejsca technologii w klasie jest istotną częścią zapewniania dzieciom spójnego i wzmacniającego przekazu.\nPobierz nasz Przewodnik bezpieczeństwa online kilka szybkich wskazówek, jak zapewnić dziecku bezpieczeństwo w Internecie


tomxx.net 4.1 -- podróże: Portugalia cz. 6 -- na południe: przez gaje oliwne i dęby korkowe..\nPortugalia cz. 6 -- na południe: przez gaje oliwne i dęby korkowe..\ngórskie wycieczki zamkowe wydawały nam się tyleż piękne, co monotonne. monotonia miała się jednak objawić dopiero teraz. i to ze zdwojoną mocą. region Alentejo ciągnący się aż do granic Algarve jest najgorętszym obszarem Portugalii. przewijające się kilometrami krajobrazy wyglądają wręcz identycznie: przeogromne plantacje dębów korkowych (największy w świecie eksport korka) i niezliczone winnice gajów oliwnych. spalone słońcem ziemie nie grzeszą płodnością -- na pożółkłych pastwiskach opalają się stada krów i owiec, a ziemia ma wszędzie tą samą żółtą barwę. to Alentejo. region, który mi osobiście bardzo się spodobał..\nzanim dane nam było dostać się na autostradę w kierunku Evory musieliśmy przejechać przez końcówkę pasma górskiego Serra de Estrela. ten pagórkowaty teren urzekł nas niesamowitym zestawem kolorów -- pożółkłe od słońca trawy mieszały się z szarym granitem skał, a występująca gdzieniegdzie zieleń urozmaicała pustynny krajobraz. robimy sobie kilka przerw, wyciągam statyw, a zdjęcia pstrykamy wprost z mało uczęszczanej drogi. tego właśnie ranka dociera do nas, że znowu jesteśmy w trasie. droga, bezustannie ciągnąca się droga -- symbol podróży, wolności i nowych lądów.. warto również wspomnieć o stosunkowo licznych gospodarstwach, które .. gospodarstwami były przed laty. porzucone i zarośnięte trawą straszą zawalonymi dachami czekając na ratunek, który jednak nigdy nie nadejdzie..\nw końcu wbijamy się na szybszą drogę i poprzez Estremoz dojeżdżamy do stolicy regionu Alentejo, Evory. całkiem spore, otoczone średniowiecznymi murami miasto, jest siedzibą uniwersytetu z 1559 roku. chyba mamy szczęście, gdyż po starówce ugania się spora grupa studentów w specyficznych odzieniach. są ubrani w czarne płaszcze, co Kropa wdzięcznie określił mianem 'stroju batmana'. warto zobaczyć ruiny rzymskiej świątyni z I w., po której zostały tylko korynckie kolumny i trwałe fundamenty. tak, tak, Evora, podobnie jak inne portugalskie miasta ma już ponad 2000 lat, co w porównaniu do Polski jest bajecznym wynikiem, nie wspominając o Stanach Zjednoczonych. z uwagi na miejskie mury i liczne historyczne zabytki, starówka Evory wpisana jest na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. jadąc dalej na południe drogą IP2, a następnie 34 km mniejszą N258 (widoki jak na preriowych drogach rodem z Dzikiego Zachodu), docieramy do pięknego miasteczka Moura.\nsama nazwa dużo mówi o pochodzeniu mieściny i rzeczywiście -- nie zawodzimy się. dominują śnieżnobiałe zabudowania, czerwono dachówkowe dachy oraz dwa nieśmiertelne portugalskie kolory: żółty oraz niebieski. piękno pięknem, jednak największą zaletą tego regionu jest niewielka liczba turystów -- większość wybiera pobyt na plażach lub w Lizbonie. jest to pierwsze miejsce, w którym widzimy tak wielu Portugalczyków spędzających wspólne wieczory pod gołym niebem. ławki głównych skwerów są pełne, wszyscy wyglądają, jakby znali się od lat (bo tak pewnie jest w rzeczywistości), istnieje TEN spokój, którego na próżno szukać w miejscowościach turystycznych. tu każdy żyje swoim i cudzym życiem; dominuje klasyczny portugalski ubiór: wszyscy bez wyjątku faceci ubrani są w kraciastą koszulę i bawełniane spodnie. wszyscy ogorzali od słońca, spokojni i uśmiechnięci. to właśnie z Moury pochodzi to sympatyczne ujęcie dwójki przyjaciół zamieszczone na październikowym fotoblogu. w Alentejo mało kto mówi po angielsku i czasem rzeczywiście ciężko jest się dogadać. Portugale są jednak z natury przyjaźni, widać to w kontaktach międzyludzkich, więc zawsze można starać się porozumieć w języku migowym. z lepszym, bądź gorszym skutkiem. wg przewodnika Portugalia ma 10% analfabetów -- podejrzewamy, że znaczna ich część zamieszkuje właśnie ten region. białe zabudowania Moury wywarły na nas potężne wrażenie, ale czas gonił -- mieliśmy już zapewniony nocleg w oddalonej o 50 km na południe Beji.\nBeja to miasteczko położone na wzgórzu, przez co przez lata pełniło strategiczną rolę militarną. europejska historia zapamiętała tę osadę z czasów Juliusza Cezara, który w roku 48 pne zawarł tu rozejm z Luzytanami -- przez co miejscowość nosiła nazwę Pax-Julia. my potraktowaliśmy ją raczej .. wakacyjnie, bo przez cały wieczór nie wychyliliśmy nosa z hotelu :) a residencia owa (której nazwy niestety nie zapamiętałem) była wręcz niesamowita: cudowne miejsce z rodzinnymi fotografiami na ścianach. żółto-niebieskie wystroje pokojów z motywami mauretańskimi -- wszystko zatopione w śnieżnej bieli. fajne zapachy, śródziemnomorskie śniadanie, słońce dookoła. jeśli przyjdzie kiedyś taki dzień, że założę własny pensjonat, to będę się wzorował właśnie na tym miejscu. skąd Maurowie we wschodniej Europie? hmm, wzięli się skądś. tak jak Polacy w południowej Portugalii..\na potem było już wybrzeże. cudowne Algarve ze swoimi pięknymi plażami..


ARP objęła większościowy pakiet udziałów w Przewozach Regionalnych - Wszystko na temat branży kolejowej: PKP, Intercity, przewozy regionalne, koleje mazowieckie, rozkłady jazdy PKP, Kolej\n| ARP ⚫ 30.09.2015 ⚫ 385\n– Podpisanie umowy pomiędzy ARP a PR jest kluczowym momentem trwającego już od ponad roku projektu. To zasługa wszystkich zainteresowanych stron. Dzięki dokapitalizowaniu Spółka uzyskała środki na sfinansowanie procesu przebudowy firmy. PR muszą trwale odzyskać rentowność i zdolności inwestycyjne. Jest to ambitne zadanie. Wierzę jednak, że możliwe do zrealizowania – powiedział Marek Szczepański, wiceprezes ARP SA.\n– Wejście do Spółki ARP, jako strategicznego inwestora, jest niezbędne do pełnej restrukturyzacji Przewozów Regionalnych i osiągnięcia przez nie trwałej rentowności. W ramach planu restrukturyzacji do 2018 roku planujemy m.in. przeznaczenie ok. 500 mln zł na inwestycje taborowe oraz obniżanie kosztów funkcjonowania o ok. 200 mln zł rocznie, co umożliwi spółce dalszy rozwój. Dzięki inwestycjom zakładamy, że w tym czasie 60 proc. naszej floty będą stanowiły nowe lub całkowicie zmodernizowane pociągi – powiedział Tomasz Pasikowski, prezes zarządu Przewozów Regionalnych.\nPrzedstawiony plan wskazuje, że – po wdrożeniu działań restrukturyzacyjnych w okresie 2015-2018 – możliwe jest osiągnięcie przez spółkę trwałej rentowności na bazie podstawowej działalności związanej ze świadczeniem usług użyteczności publicznej oraz dodatkowych obszarów usługowych, a pierwsze zmodernizowane pociągi Przewozów Regionalnych wyruszą na trasy jeszcze w tym roku.\nARP przejmie PR jeszcze we wrześniu. Pół miliarda na tabor 237\nWasiak: 600 mln zł na oddłużenie, 150 mln zł na restrukturyzację Przewozów Regionalnych 102\nPKP Intercity rozstrzygnęło przetarg na 20 nowych wagonów 243\nZwiązkowcy chcą zakończenia współpracy PR z innymi przewoźnikami. Co na to władze spółki? 92\nARP w Przewozach Regionalnych. Jest zgoda pierwszych marszałków 151\nARP: Chcemy dać szansę na negocjacje ws. FPS także podmiotom spoza Europy 113\nARP dłużej czeka na oferty na zakup FPS 127\nARP szuka chętnych na Fabrykę Pojazdów Szynowych 159\nWiedeń: Prawie 1,5 mln pasażerów w lipcu, cargo bliskie wyników z 2019 roku 78\nW sobotę Koleje Śląskie otworzą zaplecze dla zwiedzających 149\nRemont częstochowskiej sieci tramwajowej przed ukończeniem [zdjęcia] 1k\nW Poznaniu powstają kolejne przystanki wiedeńskie 1,4k\nGniezno z nowym centrum przesiadkowym i rowerem miejskim 755\nKolejny samolot PLL LOT wrócił z Uzbekistanu. Ewakuowano w sumie 6 Polaków z Afganistanu 814\nARP - redaktor


KWIECIEŃ W PARYŻU - Wallner, Michael Pozostałe - Antykwariat Internetowy NWS - książki używane, Kraków - Nowa Huta\nAntykwariat NWS: Strona główna / Oferta / Literatura piękna obca / Szwajcarska i austriacka / Pozostałe / KWIECIEŃ W PARYŻU - Wallner, Michael\nWojenny romans, w którym pobrzmiewają echa Casablanki, Angielskiego pacjenta i powieści Kena Folleta. O niemożliwej miłości, która zrodziła się wbrew rozsądkowi, ponad podziałami czasu i miejsca.\nOkupowany Paryż, wiosna 1943 roku. Młody Niemiec, Michel Roth, w dzień pracuje jako tłumacz dla niemieckiego gestapo, wieczorami w cywilnym ubraniu włóczy się po ulicach miasta. Nie popiera faszystów, wierząc naiwnie, że z wojny uda mu się wyjść bez ubrudzenia rąk.\nPodczas jednej z wypraw dostrzega siedzącą na kamieniu młodą Francuzkę. Ma na imię Chantal i jest córką księgarza. Zauroczony piękną dziewczyną, śledzi ją, nawiązuje znajomość, która szybko przeradza się w niebezpieczny romans. Dla obojga okazuje się on czymś więcej niż przelotną przygodą. Michel nie ma pojęcia, że dziewczyna i jej ojciec pracują dla Resistance, francuskiego ruchu oporu. Wkrótce będzie musiał wybrać pomiędzy obowiązkiem wobec własnego kraju a swoim przeznaczeniem - pomiędzy nienawiścią a miłością.\n"KWIECIEŃ W PARYŻU" Wallner, Michael


Albo albo Bohaterowie i autorytety – książka\nALBO albo jest pismem promującym interdyscyplinarne, humanistyczne spojrzenie na człowieka i kulturę. Podejmuje aktualne tematy z dziedziny psychologii, psychoterapii, psychiatrii, filozofii, sztuki, literatury, kultury i religii. Inspiracją ALBO albo jest myśl wybitnego szwajcarskiego psychologa i psychiatry - Carla Gustava Junga. Spis treści: Jungowskie inspiracje Zenon Waldemar Dudek – Archetypowe...\nSuwerenność i posłuch Problematyzacje autorytetu w wybranych utworach literackich Augusta Strindberga – książka\n„Książka Piotra Bukowskiego porusza mało znane w Polsce zagadnienie teoretycznoliterackie w odniesieniu do wciąż źle u nas znanego Augusta Strindberga. Zważywszy na wysokie kompetencje Autora: językowe, teoretyczno- i historycznoliterackie, pisarskie, wreszcie filozoficzne (...), spodziewałem się książki interesującej i ważnej. Nie zawiodłem się. Przedstawiona praca jest plonem dojrzałej refleksji...\nPosłuszeństwo wobec autorytetu – książka\nEksperyment Milgrama jest jednym z najważniejszych eksperymentów w historii psychologii, zaś jego autor Stanley Milgram jest jednym z najważniejszych psychologów - badaczy, którzy wyznaczali nowe kierunki i stawiali wielkie pytania psychologii. Posłuszeństwo wobec autorytetu. Eksperyment, który wystawił na próbę naturę ludzką jest lekturą obowiązkową, pokazującą dziś jak aktualnym jest zagadnienie...


shreww - Wiesz dlaczego jak rysujesz dwa serca nigdy nie są równe? Bo zawsze jedna osoba kocha bardziej..\nWiesz dlaczego jak rysujesz dwa serca nigdy nie są równe? Bo zawsze jedna osoba kocha bardziej..\nshreww dodano: 8 kwietnia 2012\nWiesz dlaczego jak rysujesz dwa serca nigdy nie są równe? - Bo zawsze jedna osoba kocha bardziej..\nDlaczego Bóg nie chce mi go dać?\nshreww dodano: 1 kwietnia 2012\nStaczasz się na samo dno,myśląc,że woje chamskie zachowanie zrobi z ciebie kazaczkę. Mylisz się !. Mówisz" Jestem szczera do bólu" gdyby tylko tak było. Gdyby obrażanie innych nazywało się szczerością !/Forever_Young.♥\nshreww dodano: 30 marca 2012\ndla każdego kto teraz się śmieje, kto płacze, kto się uśmiecha, kto smuci, kto je, kto piję, kto piszę, kto mówi, kto czyta, kto się nudzi, kto jest zajęty, kto jest singlem lub ma kogoś, kto kocha miłością odwzajemnioną i nieodwzajemnioną, kto jest brzydki, kto piękny, kto trzeźwy, kto pijany, kto śpi, kto tańczy, kto biegnie, to idzie, kto śpiewa, kto się właśnie całuję , przytula, uczy, gra, trenuję, kto jest PRAWDZIWY - mówię : JESTEŚ ZAJEBISTY, zbijam pjontke i wysyłam - ♥\nshreww dodano: 25 marca 2012\nI są tacy, którzy kochają Cię takiego jakim jesteś .\nurocze, mogę już rzygać ?\nshreww dodał komentarz: nareszcie ;D nudno jakoś bez Ciebie;) do wpisu 25 marca 2012\nshreww dodano: 22 marca 2012\nZabieraj stąd swój słitaśny ryj i idź zamieszać tapetę bo przyschła .\nshreww dodano: 19 marca 2012\nDarze go wielkim szacunkiem. Mimo młodego wieku, braku doświadczenia, zamiast spróbowania czegoś innego on robi to co kocha. Piłka była jego marzeniem od zawsze. On po prostu odstresowywuje się podczas gry, zapomina o świecie. Można powiedzieć,że to jest jego miłość. Taka jedyna, taka pierwsza, taka na całe życie.\nJeśli czasem płaczesz, to dobrze. To znaczy,że jesteś człowiekiem,że masz jakieś uczucia. To wcale nie oznacza słabości. To normalne.\nWierze w miłość od pierwszego wejrzenia. Wierze, bo sama doświadczyłam tego okropnego uczucia. Nie wiesz o tej osobie nic, nie wiesz jak wymawia Twoje imię, nie wiesz jak się przy Tobie zachowuję, nie wiesz jaki czuły ma dotyk, słodki smak, nie wiesz nic. Ale jednak mimo tego, kochasz go. Wstajesz on, kładziesz się spać, on, cały dzień, noc on. Cokolwiek nie robisz, myślisz o nim. Mimo,że go nie znasz, kochasz najbardziej na świecie.\nshreww dodano: 16 marca 2012\nWiadomo, złych wspomnień nie wyrzucisz. Dobrych też nie. One będą siedzieć gdzieś tam w Tobie i co jakiś czas się ujawniać. I na nowo, i na nowo... Więc pozostaje Ci się pogodzić i iść na przód, bez urazy.


McLaren: Konkurent 911 bez silnika Hondy - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Samochody luksusowe > McLaren: Konkurent 911 bez silnika Hondy\nMcLaren: Konkurent 911 bez silnika Hondy\n2013-05-27 źródło: McLaren mojeauto.pl\nW zeszłym tygodniu informowaliśmy, że współpraca McLarena i Hondy w Formule 1 może mieć również przełożenie na auta drogowe. Okazuje się jednak, że producent aut z Woking ucina wszelkie spekulacje.\nWspółpraca McLarena i Hondy będzie miała miejsce tylko i wyłącznie na torze, nie ma przesłanek do przeniesienia jej na auta drogowego. Plotki, które pojawiły się w zeszłym tygodniu sugerowały przeszczepienie jednostki napędowej Hondy do nadchodzącego rywala Porsche 911 opracowanego w Woking.\nŹródła z McLarena zdementowały te informacje: "Na ten moment nie ma przewidzianego ruchu w dziedzinie aut drogowych, jako rezultat umowy z Hondą". McLaren ucina spekulacje, ale to nie znaczy, że nie skorzysta z pomocy Hondy w opracowywaniu swoich drogowych aut. Z drugiej jednak strony wieloletnia umowa z Mercedesem działała jedynie w jedną stronę - opracowanie Mercedesa SLR McLaren.\nProducent z Woking nigdy nie skorzystał z silnika ze Stuttgartu, a pewnie Mercedes składał taki propozycje. Widać, że w McLarenie wolą najważniejsze podzespoły opracowywać samemu. O tym, że jednostka napędowa Mercedesa świetnie sprawdza się w supersamochodach świadczą nie tylko modele AMG, ale i samochody z najwyższej półki. Mowa rzecz jasna o Pagani. Samochody włoskiej marki są napędzane przez 7-litorwe motory AMG.\nZobacz koniecznie: Wszystko o McLaren Wszystko o Honda Wszystko o Mercedes\nTematy w artykule: Mercedes Honda Formuła 1 Formula 1 McLaren


Baby Silky Hand Mask Sheet maseczka w płachcie do rąk 2 x 15ml\nBeautikon.com | Baby Silky Hand Mask Sheet maseczka w płachcie do rąk 2 x 15ml\nNawilżająca maseczka w płachcie do rąk.\nNawilżająca maseczka w płachcie do suchej i odwodnionej skóry dłoni.\nKosmetyk ma postać nasączonej esencją płachty. Receptura tej esencji w pełni wykorzystuje pielęgnujące właściwości m.in. mocznika, masła karite (shea), kwasu hialuronowego, oliwy z oliwek oraz miodu. Mocznik oraz kwas hialuronowy intensywnie nawilżają oraz zachowują na dłużej odzyskane nawilżenie. Masło shea zabezpiecza delikatną skórę dłoni przed agresywnymi czynnikami atmosferycznymi – z wiatrem, suchym powietrzem oraz niskimi temperaturami na czele. Oliwa z oliwek oraz miód wspaniale odżywiają, pozostawiając skórę niezwykle przyjemną w dotyku.\nMaseczka dzięki dodatkowej zawartości ekstraktu z papai stymuluje naturalną eksfoliację obumarłego naskórka. Obecne w miąższu papai enzymy z łatwością rozpuszczają obumarłe komórki, błyskawicznie przywracając skórze dłoni pożądaną miękkość, gładkość oraz zdrowy koloryt.\nKosmetyk jest szalenie wygodny w użyciu. Płachta doskonale przylega do skóry, pozwalając nie tylko na maksymalną absorpcję składników aktywnych, ale i na błogi relaks.


przez Sasiad » 02 Mar 2010 12:47\nOd kilku miesięcy w Kożmicach, Pawlikowicach, Janowicach dokonano kilku kradzieży, nie tylko w nowowybudowanych domach. Od dwóch lat można też w okolicy zaobserwować pewne zjawisko - podjeżdżanie pod prywatne posesje samochodami, zawracanie na podwórku itp. U nas tak nawet dwa razy w tygodniu. Zawsze staramy się wychodzić i pytać " a pan/pani do kogo". Odpowiedzi są różne - najczęściej ktoś szuka konkretnego numeru, nazwiska, czasem są to kurierzy - jak nie znamy adresata to odsyłamy do sołtysa. Zdarza się jednak, że kierowca wyraźnie coś kręci albo podaje nieziemskie powody. Wczoraj dwójka w terenowcu rzekomo robiła inwentaryzację numerów domów dla straży pożarnej... Oczywiście straż nic na ten temat nie wie; policja prosi w takich sytuacjach o telefon, obiecują, że przyjadą i wylegitymują.\nMam tu dwie prośby 1. zawsze interesujcie się podjeżdżającymi samochodami, jak podejrzany spiszcie numery, zadzwońcie na policję; jak już Wam zawraca na podwórku, stoi pod bramą zainteresujcie się po co - różnie to bywa, może spłoszycie złodzieja 2. nigdy nie wierzcie w żadne kontrole, spisy, inwentaryzacje; w straży wyraźnie powiedzieli, że nawet jeśliby takie działania miały miejsce to samochód byłby oznaczony a o wszystkim uprzedzony sołtys.\nJeśli ktoś uzna to za wścibstwo to porozmawiajcie z moim niedalekim sąsiadem, który zanim się wprowadził został okradziony dwukrotnie - fantów było tyle, że złodzieje musieli dysponować dostawczakiem i ładować to kilkanaście minut.\nWiem, że sąsiedzi nie znają się teraz już dobrze, dużo osób się skądś tam sprowadziło, ludzie całymi dniami pracuja i nikogo w domu nie ma.Nie mówię, że wszyscy w miłości w soboty mają razem przy gillu siedzieć, nie z każdym się da. Ale drobną przysługę w postaci odstraszenia potencjalnych złodziei można zrobić.\nCzasy, gdy jak się szło w pole to się drzwi nie zamykało, już minęły bezpowrotnie.\nprzez sąsiadka » 06 Mar 2010 21:17\nW 2003 roku okradziono kilkadziesiąt domów w Koźmicach i okolicy Janowice, Raciborsko, Pawlikowice). Prakytycznie nie było tygodnia bez jakiejś kradzieży. Być może tamci amatorzy cudzej własności obecnie wyszli z więzienia i grasują po znanej sobie okolicy. Popieram apel - jak obcy samochód - od razu pytać po co i do kogo.\nprzez Nie-parafianin » 11 Mar 2010 11:50\n01.03.2010 KOŹMICE WIELKIE\nKradzież energii elektrycznej w budynku mieszkalnym.\n02.03.2010 KOŹMICE WIELKIE\nCzyli złodzieje nie tylko grasują ale i mieszkają w Koźmicach, niestety. Cała nagonka na Parafianina w tym wątku była zwykłym biciem piany i odwracaniem kota ogonem...\nprzez xyz » 11 Mar 2010 12:45\nNie-parafianin napisał(a): Cała nagonka na Parafianina w tym wątku była zwykłym biciem piany i odwracaniem kota ogonem...\nNie ściemniaj. Nie było żadnej nagonki. Parafianin obraził ludzi z Koźmic, twierdząc, że większość popiera złodziejstwo. To zwyczajne pomówienie bo dowodów nie podał żadnych. To co Ty teraz robisz, to jest dopiero odwracanie kota ogonem.\nprzez Nie-parafianin » 11 Mar 2010 13:49\nPrzeczytałem jeszcze raz cały wątek. Zacytuj mi słowa Parafianina, w których pisze, że większość koźmiczan popiera złodziejstwo. Nigdzie nic takiego nie było - znaczy, że Ty kłamiesz, lub jak wolisz "ściemniasz". Parafianin napisał, że złodzieje są wśród nas, koźmiczan. Powyższa informacja policyjna to potwierdza. To wszystko - reszta, to ataki osób, które poczuły się urażone - tylko nie wiem czym urażone, prawdą?\nprzez xyz » 11 Mar 2010 16:07\nNie-parafianin napisał(a): Zacytuj mi słowa Parafianina, w których pisze, że większość koźmiczan popiera złodziejstwo.\nParafianin napisał(a): I choć spora część mieszkańców wie kto żyje z przestępstwa, to udaje że problemu nie ma. Tak jest dla wszystkich wygodniej.\n[..] panuje [..] przyzwolenie dla drobnej kradzieży i cwaniactwa\nPrzyzwolenie oraz udawanie, że problemu nie ma w tym kontekście można odczytać jako wyraz cichego i niejawnego ale jednak: poparcia.\nGeneralnie Parafianin robi sensację ze zwykłych (w tym wypadku niestety) rzeczy. Popatrz na tytuł wątku:\n"znowu" to podkreślenie, że nastąpił nawrót czegoś. Złodzieje kradli, kradną i będą kradli. Tak w Koźmicach jak i gdzie indziej. Im ludzie bogatsi, im więcej jest do ukradzenia, tym więcej będzie złodziejstwa. To tendencja ogólnoświatowa i nie ma co tak jej przeżywać w aspekcie Koźmic akurat.\n"grasują" to znów podkreślenie siły i bezkarności przestępców. A może bardziej pokazanie własnych lęków i obaw? Nie grasują - bo jeszcze nie okradają domów w biały dzień, terroryzując mieszkańców jak to miało miejsce niedawno na Śląsku.\nTen tytuł, aby był zgodny z prawdą, powinien brzmieć np.:"Złodzieje kradną w Koźmicach" . No ale wtedy, byłby banalny i właściwie nie byłoby o czym pisać. Więc Parafianin sztucznie podkręcił tytuł aby podgrzać atmosferę.\nprzez Nie-parafianin » 24 Mar 2010 23:48\nPrzeczytaj jeszcze raz uważnie cały wątek - razem z podpisami. Cytujesz tekst napisany przez Obserwatora a piszesz, że napisał to Parafianin - bo tak jest wygodniej dla poparcia Twojej tezy. Nikt z tu wypowiadających się nie popiera złodziejstwa, co najwyżej niektórzy próbują tuszować i bagatelizować ewidentne, potwierdzone przez policję przypadki kradzieży w Koźmicach.\nPiszesz, że jest złodziejstwo, bo ludzie są coraz bogatsi. Czy kradzież energii elektrycznej wynika z faktu, że ludzie są coraz bogatsi?? Nie - wynika po prostu z faktu, że taką mają mentalność - jak coś można ukraść, to ukradną. A dla mnie najsmutniejsze jest to, że to robią Twoi i moi sąsiedzi, z którymi na co dzień chodzimy do kościoła, sklepu, jeździmy busem. I to że tak wszyscy robia na świecie nie jest ŻADNYM wytłumaczeniem. Wcale nie musi tak być w naszych Koźmicach.\nprzez sexiplexi » 09 Kwi 2010 07:57\nJestem zbulwersowana faktem, że spod mojego domu co jakiś czas znikają nowo posadzone krzewy ozdobne!!!!!!!!!!\nPrzed Świetami Wielkanocnymi i wczoraj druga partia, jestem wściekła, że nie mając ogrodzonego domu nie mozna nic sobie zaplanować, bo przyjdzie taki jeden i sobie wyrwie!!!!!!!!!!!!!!!\nOBY MU SIE NIE PRZYJĘŁY!!!!!!!!!!!!!!!!!!11\nprzez KM » 20 Kwi 2010 15:58\nsexiplexi napisał(a): Witam!!!\nNie wiem, w którym dokładnie rejonie Koźmic mieszkasz, ale u mnie zanim nie postawiłem ogrodzenia, za "problem sadzonek", odpowiadały zwierzęta: sarny i jelonki, które zapuszczały się pod sam dom. Z tym, że one raczej niszczyły doszczętnie krzewy. Czasem, jak im się zaplątało między rogi, to potrafiły wyrwać i powlec kawałek. Teraz ogrodzone - jest spokój.\nprzez iii » 22 Lip 2010 23:40\nNie-parafianin napisał(a): Cytujesz tekst napisany przez Obserwatora a piszesz, że napisał to Parafianin\nA jesteś pewien/pewna że to NIE JEST ta sama osoba ? Na milę pachnie mi to używaniem wielu nicków przez tą samą osobę.


różowa śliwka - Wizaz.pl\n2006-08-12, 19:44 #1\nopis bedzie mniej dokładny,bo własnie oparzyłam łape trzymam w wodzie i pisze jedna reka\npodład:maybelline dream matte mousse\noczy:inglot jasny róż, inglot profesjonalny fiolet, inglot sprint waniliowy, joko ciemna czerwień, inglot sprint ciemna sliwka, joko sypki wrzos (wybaczcie,ze znów sie swieci), inglot biały\nP8121450.jpg (115,1 KB, 149 załadowań)\nP8121454.jpg (38,2 KB, 166 załadowań)\n2006-08-12, 19:55 #2\nDot.: różowa śliwka\nPodoba mi się ten róż Może trochę za bardzo wychodzi za oko. Świetny błyszczyk i kolczyki\n2006-08-12, 20:01 #3\nnawet nie wiesz jak bardzo sie ciesze,że Ci sie podoba. Strasznie miło usłyszeć wreszcie pochwały\n2006-08-12, 20:23 #4\nCoraz lepiej Rzeczywiście ładny ten różyk. Troszkę posklejane rzęski. Coś mi nie pasuje w Twoich brwiach. Chyba bym je zapuściła i wyregulowała. Wydaje mi się, że są zbyt okrągłe jak do Twojej twarzy. Oczywiście mogę się mylić. Ogólne wrażenie bardzo fajne. Naprawdę robisz postępy Oby tak dalej\n2006-08-12, 20:29 #5\nBardzo ladnie Ci w tej kolorystyce .\nTechnicznie jest lepiej, zwrocilam tylko uwage na zalamanie powieki- jedno oko jest mocniej pomalowane ciemniejszym rozem (na zdjeciu z prawej).\nPoza tym ok .\n2006-08-12, 20:32 #6\nogólnie jest fajnie i podobają mi sie kolorki\nwydaje mi sie że cień jest za wysoko poprowadzony\nale masz cudny błyszczyk\n2006-08-12, 20:56 #7\nbardzo ladnie wyszlo chyba odgapie i jutro tez sie tak zmaluje\n2006-08-12, 20:58 #8\nKolorystyka ci pasuje- ale wykonanie pozostawia trochę trochę do życzenia.\nRóż nie znosi podsinionych oczu- proponuję zmienić korektor.\nCienie wyciągnij troszkę w górę- teraz są lekko za płasko położone.I nie używaj ciemnego różu u nasady nosa, w wewnętrznych kącikach- bo to zawsze daje efekt królika. I przydałaby się biała kredka wewnątrz powieki- przy różu ładnie roz świetla oko.\nModelowanie jest słabo widoczne- poćwicz nad tym\n2006-08-12, 21:28 #9\ndodam ze widze poprawe w rozcieraniu brawo fajny blyszczyk\n2006-08-12, 21:30 #10\nnie przygotowałaś dobrze oka pod ten róż, zwłaszcza na górze pod brwiami nad załamaniem widać zasinioną powiekę- potrzebny jest korektor i jakiś jasny cień-baza zanim nałożysz taki kolor.\nCień rozetrzyj wyżej, teraz za szybko sie skończył. Od strony nosa można by rozświetlić powieki i wewn. kąciki czymś jaśniejszym by spojrzenie było świeże i lekkie.\nMasz jakieś matowe cienie?\n2006-08-12, 21:41 #11\nJest lepiej, kolorek pasuje do Ciebie. Ale jak wspomniały wcześniej dziewczyny, koniecznie inny korektor i coś do tego różu na powiekę nieruchomą i pod łuk brwiowy, bo teraz kończy się kolorowy cień nagle i nawet dobrze roztarty będzie się mocno odcinał. Ogólnie prezentuje się ok.\n2006-08-12, 21:41 #12\nmiło mi usłyszeć pozytywne opinie dziękuję wszystkim; korektora pod brwiami rzeczywiście nie uzyłam bo nigdy nie używałam,ale zacznę - moze polecicie jakiś fajny?\nwewn,kąciki rozjasniła, białą kredką, może na zdjęciu nie widac,ale raczej zawsze to robię\nbrwi-to kształt naturalny, reguluję je tylko minimalnie,żeby były równe(a ostatnio nawet nie miałamkiedy,dlatego troche pozarastały)\ncieniowanie-raz za nisko, raz za wysoko,ehhh....\nkootek_mamrotek - bardzo mnie cieszy to, co napisałaś\nedit. widać białą kredke w wewn. kąciku\n2006-08-12, 21:44 #13\nZgadzam się z Karolą i pogrubioną częścią postu.\nMusisz popracować nad makijażem, rób/ćwicz kiedy masz więcej czasu, nic na szybko, bo wtedy nie ma efektów...\n2006-08-12, 21:49 #14\nobawiam sie,że wszytskie mają choć odrobinę perełki\n2006-08-12, 22:19 #15\n2006-08-13, 00:33 #16\ndodam jeszcze że znów widze pustą przestrzeń między cieniami\nnieciekawie to wygląda.. takie niedomalowane oko\nmiędzy łukiem brwiowym czyli tym białym cieniem a różem\nNommm najlepiej zrobić sobie baze pod taki makijaż - korektor, podkład, puder i jakiś jasny cień na całą powieke - najlepiej beż i na tym cieniować dalej\nOgólne wrarzenie jest ok.. kolory jak najbardziej Twoje\nAha no i też chciałabym zobaczyc Cie z matowymi cieniami na powiekach ..no ewentualnie satynowymi\n2006-08-13, 01:43 #17\nNo i dolną powiekę rozetrzeć bardziej\n2006-08-13, 06:29 #18\nZgadzam sie z Aga i dodam, ze widze, duzo lepsze zdjecia - szybko sie uczysz .\n2006-08-13, 09:03 #19\no tak, ja też jestem ciekawa, jakbyś wyglądała w macie\n2006-08-13, 09:14 #20\nmakijaż bardzo niestaranny, zwłaszcz umalowane rzęsy - może to przez ta oparzoną rękę pozatym kolory jakoś nie do końca ze sobą współgrają...\n2006-08-13, 09:38 #21\n2006-08-13, 09:41 #22\nRei- uparciuchy straszne jestescie z tym wysokim cieniowaiem , nie lubię takich makijazy; nie podoba mi się topoprostu,ale spróbuję-akurat dziś siedzę w domciu . Podkład kładę zawsze,ale może to za mało Ale i tak ciesze się,ze chociaż "ogólnnie" się podoba, bo Twoja pozytywna opinia bardzo cieszy\nszybko sie uczysz\nsmerfeta - zgadzam sie że rzęsy się rzeczywiście posklejały,ale co do reszty-nie masz racji, makijaz wykonywałam starannie i bez pospiechu, poświęciłam sporo uwagi na rocieranie cieni i uważam,że kolory równiez dobrane są dobrze , co zresztą dziewczyny również powiedziały i nie gryzą się na pewno(kolory)\nedit. co do wyższego rozcieranie-wydawało mi się,że dość wysoko poprowadziłam-tak,jak radziłyście-1,2mm za załamanie;nie mam zbyt"dużo" ruchomej powieki,gdybym pomalowała jeszcze wyżej-to prawie pod same brwi musiałabym podciągnąć cienie,a tak nie lubię. Pomyślę nad jakimś jasnym beżem,ale o kolorach tak wysoko nie ma mowy


Wokulski, Bela, Papcio i współczesne refleksje - Publixo\n1. O Gedyminie\n2. Ksiądz wikary\n5. O zabawie w sadownika\n7. Samotne wspomnienia\n9. Słowo wstępne\n10. CZAS NA KĄPIEL\nTekst 46 z 37 ze zbioru: ŻYCIE W NIEBYCIE\n, 2020-06-13 18:15\nRóżne były zwyczaje i obowiązki prawne dla Polaków\npod zaborami ( trzema ).\nCzyli Kasty istniały już wcześniej? A ja myślałem, że termin ten wymyślił pis.\nNajgorszy rygor panował w zaborze rosyjskim.\nW austro-węgierskim najłagodniej. Dlatego obecna władza docenia to i węgierskich braci kochamy.\nWyłuszczone - bezzwłocznie nakazuje myśleć:\nMy mamy władze, hołota do kąta.\nJest jeszcze innych ciekawych porównań, co działo się\nW romantyzmie a istniejącą chwilą.\n, 2021-04-12 01:59\nNie zna polskiej literatury, kto nie przeczytał "Lalki".\nBa! Taki ktoś w ogóle nie zna żadnej literatury!\nTo arcydzieło światowego formatu


Korzyści jakie daje konto bankowe | Darmowe porady finansowe przez internet\nŹródło: domy na sprzedaż Kraków mieszkania Skierniewice\nMłodsze pokolenia z kolei nie wyobrażają sobie życia bez kart płatniczych, kredytowych, czy też bez wykonywania transakcji finansowych przez Internet. Korzyści i zalet, jakie daje nam korzystanie z kart nie trzeba wymieniać. Przede wszystkim gwarantują one bezpieczeństwo naszych pieniędzy, które spokojnie spoczywają sobie na koncie bankowym nie tracąc na wartości, gdyż zazwyczaj jest to konto procentowe, co oznacza, że nasze pieniądze „pracują” na siebie. Posiadając środki na koncie, do którego mamy dostęp drogą internetową możemy bardziej efektywnie kontrolować poziom naszych wydatków, oraz w większości bez prowizyjnie regulować rachunki. Stanie w długich kolejkach do poczciwych okienek pocztowych staje się powoli przeszłością, aczkolwiek cieszy się nieustającą popularnością wśród starszych pokoleń.\nJaka jest inna przyczyna oprócz lęku przed nowościami, do niechęci okazywanej instytucjom finansowym? Jest to przede wszystkim nieufność do powierzania swoich pieniędzy obcym ludziom, wiele z nas lubi również posiadać pieniądze „pod ręką” i w codziennym życiu posługują się tylko i wyłącznie gotówką. Jednak zdecydowana większość nie posiada umiejętności aktywnego zarządzania własnym kapitałem w sposób zadowalający oraz nie przynoszący strat. Tak naprawdę nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Ilu ludzi zapewne i tyle gustów oraz pomysłów na przechowywanie własnych oszczędności. Posiadanie konta w banku oraz karty płatniczej jest zdecydowanie najbezpieczniejszym rozwiązaniem.


Tenaya Tanta to najmniej asymetryczny but wspinaczkowy z rodziny Tanaya przeznaczony dla każdego wspinacza. But wykonany jest w technologii M4, jego konstrukcja pozwala na zachowanie maksymalnego poziomu komfortu podczas wspinania. But wyposażony jest w rzepy, co znacznie ułatwi zakładanie i zdejmowanie, rozkładany język mieszkowy oraz dwa standardowe uchwyty na pięcie sprawią, że założymy obuwie w mgnieniu oka. Tanta to but w którym każdy kolejny stopień będzie wykonywany z pełną satysfakcją, podeszwa RUBBER 4mm zapewni doskonałą przyczepność na wszelkich podłożach. Tanta to buty niezwykle komfortowe, które w Europie zdobyły dobrą sławę i renomę, hiszpańska marka zadbała o to aby stworzyć produkt dopasowany idealnie do kształtów naszej stopy, dzięki temu bez względu na okres używania, Tanta’ki będą ciągle wygodnymi, dobrymi butami. Tanta to niewątpliwie model który odwdzięczy się po zakupie i będzie towarzyszył na wszelkiego rodzaju stopniach przez długi czas.


Autor Wątek: Dzień dobry (Przeczytany 1482 razy)\n« dnia: 07 Luty, 2021, 22:23 »\nByłem przez pewien czas zainteresowanym u ŚJ. Nie zdążyłem przeniknąć wszystkich tajemnic tej organizacji, ale nawet mi się podobało.\nZerknąłem na takie fora, obejrzałem filmiki na You Tube i widzę, że sprawa jest nie taka prosta. A nawet bardzo poważna.\nJak to jest, że jedni ludzie zostają Świadkami a inni odchodzą? Nikt nie podejmie za mnie decyzji, ale może uzyskam odpowiedzi na parę pytań.\n« Odpowiedź #1 dnia: 07 Luty, 2021, 22:37 »\nSzin, na Twoje pytanie "Jak to jest, że jedni ludzie zostają Świadkami a inni odchodzą?", nasuwa się mi taka odpowiedź, że jest to bardzo podobne do tego, że jedni uczą się palić a inni z nałogu tytoniowego chcą wyjść... albo tak, że jedni zaczynają popijać codziennie a inni zrywają z alkoholem.\n« Odpowiedź #2 dnia: 08 Luty, 2021, 00:17 »\nKwestie indywidualne oraz niekompletne informacje . Może też naiwność,to tak samo jak danie się uwieść przez kogoś kto podszywa się pod gwiazdę kina. Mam nadzieję, że dzisiaj jest coraz mniej chętnych na ten świadkowski raj.\n« Odpowiedź #3 dnia: 08 Luty, 2021, 08:04 »\nMogę tylko powiedzieć dlaczego ja zostałam Świadkiem. Nie znałam innego towarzystwa, innej drogi na życie. Skutecznie od najmłodszych lat moim rówieśnikom wmawiano, że jestem dziwna a mi kazano zachowywać się głupio - nie spotykać się po lekcjach, nie brać udziału w żadnych urodzinach czy innych dziecięcych spotkaniach itd. Jak grupa znajomych ze zboru (z perspektywy czasu nie jestem w stanie nazwach ich przyjaciółmi) zaczęła najpierw powoli a potem dość mocno naciskać, wręcz wprost mówić, że powinnam się ochrzcić - zrobiłam to. Jak ktoś jest młody to czasem robi głupoty by się przypodobać grupie.\nDlaczego ludzie, którzy znają ten świat zostają Świadkami - nie wiem i nie umiem pojąć. Myślę, że dają się zmanipulować.\nA rezygnacje można podzielić na 2-3 grupy: doktrynalne - wciąż zmieniające się nowe światła lub w ogóle brak podstaw do niektórych wierzeń; popełnienie grzechu - a co za tym idzie odwracają się od Ciebie wszyscy, więc albo za wszelką cenę od razu wracasz albo budujesz siebie życie gdzie indziej; kwestie społeczne - od pedofili przez zaawansowana kontrolę po podwójne standardy itd.\n« Odpowiedź #4 dnia: 08 Luty, 2021, 10:54 »\nNa YT jest kanał Światusy, wrzucili ostatnio rozmowę z gościem który odpowiada na to pytanie a także wiele innych.\n« Odpowiedź #5 dnia: 08 Luty, 2021, 12:51 »\n« Odpowiedź #6 dnia: 08 Luty, 2021, 12:58 »\nCytat: Szin w 07 Luty, 2021, 22:23\nSekty działają w ten sposob, że dają nam to....czego w zyciu często pragniemy!\nJa wychowywana w rodzinie rozbitej....potrzebowałam milosci, akceptacji itp.itd....duzo by pisać ☹. I tak opakowali tą "ich milosć" w ładne opakowanie, wiec dalam się zwiesc.\nNie bez powodu wyszukują w świecie osob, skrzywdzonych przez zycie. Bo tylko wtedy tacy naiwniacy jak ja...są sklonni uwierzyć w to piękno, ktore jawi się w zborze. Oczywiscie powolujac sie na najwiekszy autorutet jakim jest Bog.\nPo jakimś czasie zaczynasz pomalu rozwijać ten papierek, opakowanie....zaczyna ci coś śmierdzieć, ale bracia tlumacza to niedoskonalością " doskonala organizacja, tworzona przez niedoskonalych ludzi"(Czego naprawde uczy Biblia). I tak zaczynasz sobie tlumaczyc ze nie czujesz gowna, tylko to chyba jednak fiolki, ale do czasu.....\nGdy widzisz podlosc klamstwa, oszczerstwa, hipokryzje osob przewodzacych, machlojki Ciała kierowniczego, wzbogacanie sie niewolnika za oceanu i ci ludzie mają czelnosc tobie, doroslej osobie mowic jak masz zyć, jak masz uproscic swoje zycie, z kim mozesz utrzymywac kontakt. I jestes poddany inwigilacji, technikom manipulacyjnym, jest w tobie wzbudzane poczucie niskiej wartosci i winy. Bracia ze zboru potrafią na ciebie donosić, śledzic itp.To wybacz..... wtedy jak tylko się da....odchodzimy!\n« Odpowiedź #7 dnia: 08 Luty, 2021, 21:18 »\nTo jest tak. Spotykasz piękną dziewczynę. Opowiada ci, jaki jesteś przystojny, że razem stworzycie wspaniałą parę, ogólnie mówiąc "ma gadane". Zakochujesz się w niej, no bo jak można nie kochać dziewczyny, która ma same zalety? Wyobrażasz sobie domek z ogródkiem, dwójkę dzieci, ją czekającą na ciebie z obiadem...\nOkazuje się, że odcina cię od dotychczasowych przyjaciół, nie potrafi gotować, nie wpuszcza cię do łóżka, za to sąsiad wydaje się dziwnie radosny... Do tego odkrywasz, że cię okłamuje.\nJednemu tak zamydli oczy, że będzie w niej zakochany tak, jak pierwszego dnia i niczego nie dostrzeże.\nDrugi coś zauważy, ale będzie sobie wszystko racjonalizował, tłumaczył sobie, że inne są jeszcze gorsze, wierzył, że ona się poprawi.\nA trzeci w końcu nie wytrzyma i ją zostawi. Tyle, że oddalił się od dawnych przyjaciół, a nowi stoją murem za jego eks.\n« Odpowiedź #8 dnia: 08 Luty, 2021, 22:05 »\nCytat: Lovely w 08 Luty, 2021, 08:04\nJa przed wstąpieniem do Świadków byłam katoliczką. Chodziłam na religię, do kościoła. Ale niestety zaczęłam zauważać rzeczy, które mi się nie podobały... Ot choćby podejście księży do dzieci w wieku komunijnym... To były stare, denerwujące dziadki i jeszcze się czepiające... Nie miało mnie więc co zachęcić do tego kościoła, a jak chciałam się czegoś więcej dowiedzieć o Biblii, to na kościół liczyć nie mogłam. Na mszach czytali tylko przypowieści i jakieś wybrane fragmenty Ewangelii... i tak w koło Macieju... non stop to samo.\nA Świadkowie to była miła odmiana. Na zebraniach każdy mógł się zgłosić i odpowiadać na pytania. Poza tym Świadkowie byli mili dla nowych. Jako zainteresowana czułam się zaopiekowana przez pionierkę, która prowadziła ze mną studium - poświęcała mi swój czas, uwagę, chwaliła za postępy, za trafne odpowiedzi i uczyła mnie o Biblii.\nDlatego spodobali mi się Świadkowie. Na zasadzie reguły kontrastu - skoro u katolików jest źle i kłamstwo, to u Świadków jest dobrze i prawda.\nDopiero po latach, gdy już tkwiłam w tej religii zaczęłam dostrzegać, że to głoszenie u Świadków, prowadzenie studiów i poswięcanie uwagi osobom zainteresowanym jest mechaniczne... Że tutaj główną misją jest chęć wpisania odpowiedniej ilości godzin w sprawozdaniu miesięcznym z głoszenia, niż szczera miłość do bliźniego.\nZaczęłam też dostrzegać, że jednego uczy się z podium, a co innego Świadkowie robią w ukryciu... nie rzadkie były przypadki alkoholizmu, zdrad małżeńskich czy potajemne nałogi.\nAle jak napisałam... to dopiero odkrywa się po latach i to dzięki znajomościom z innymi dobrze poinformowanymi członkami zboru, bo normalnie to się nikt grzechami w organizacji nie chwali.\nPamiętam, że będąc tuż po chrzcie byłam przekonana, że to najlepsza decyzja w moim życiu. Że znam prawdę, że jestem na najlepszej drodze... I nie mogłam pojąć jak to możliwe, że ktoś chce odejść od Świadkow... Tłumaczyłam to sobie słabością duchową; tym, że ktoś zaniedbał czytanie Biblii i studium osobiste, że zaniedbał zebrania i oslabł... W końcu, że widocznie mało wierzy, a może nawet został zwiedziony przez Szatana.\nOt i wyjaśniona tajemnica dlaczego ludzie idą do Świadkow.\nDodam, że podobnie może być w innych dziedzinach... Idziemy do jakiejś pracy, bo wydaje się nam, że to super miejsce, a dopiero jak już jesteśmy wkręceni w tą machinę, to odkrywamy, że szef to partacz i krętacz i wykorzystuje ludzi... Ale z wierzchu firma może wyglądać ładnie, a klienci są zadowoleni... Tylko, że wszystko odbywa się kosztem pracowników.\nZatem dopóki nie jesteśmy w coś bardzo zaangażowani, to często przez wiele lat nie widzimy drugiej strony medalu... I na przykład zainteresowany o wielu rzeczach dziejących się w zborze nigdy się nie dowie, bo Świadkom byłoby wstyd, aby mówić mu o przekrętach w zborze. Po pierwsze mogłoby to zniechęcić zainteresowanego, a po drugie obnażyłoby głupotę tych Świadków... bo wiedzą, że siedzą w bagnie, ale akceptują ten stan i nic z tym nie robią.\n« Odpowiedź #9 dnia: 08 Luty, 2021, 22:39 »\nZgadzam się z Tobą, PoProstuJa. Nowe osoby nie znają różnych sytuacji, które na pewno by ich odrzuciły od tej religii, społeczności. Zainteresowanych otacza się szczególną opieką i są zachwyceni wszystkimi ŚJ (a oni jak każda populacja są różni), ale żeby się z nimi kolegować musisz spełniać jeden warunek - robić postępy a następnie wziąć chrzest. To jest istna manipulacja. Najciekawsze jest to, że wiele osób robi to ze szczerych pobudek nie z premedytacją, ponieważ sami są zmanipulowani. Nie zmienia to faktu, że odsuną Ciebie od rodziny, przyjaciół, znajomych a Ty będziesz przez nich kontrolowany i robił to co im się podoba. Spróbuj nie pójść na zebranie...\n« Odpowiedź #10 dnia: 08 Luty, 2021, 23:20 »\nCytat: Lovely w 08 Luty, 2021, 22:39\nPrawdziwe oblicze organizacji Świadkow odkrywa się niestety dopiero po chrzcie. Chrzest to takie magiczne wrota, które uprawniają starszych zboru do wchodzenia z butami w życie "owieczek" ze zboru.\nPrzed chrztem można śmiało chodzić na zebrania w dżinsach, z dlugą brodą i z długimi włosami... i jeszcze wszyscy klepią po pleckach zainteresowanego, że taki gorliwy, bo chodzi na zebrania.\nPo chrzcie przyjście w stroju innym niż garnitur jest nie do pomyślenia, tak jak długie włosy u mężczyzny, kolczyki w uszach czy broda (choć niby zwyczaje w sprawie brody poooowoli się zmieniają). I wtedy taki delikwent od razu jest wzywany przez starszych na dywanik. Jesli się ubiera na zebrania inaczej niż nakazuje organizacja, to nie otrzyma w zborze żadnego przywileju - nawet mikrofonu nie może nosić. Dodatkowo inni się od niego odsuwają i traktują jako buntownika i osobę słabą duchowo... I tu podałam tylko przykład ubrania!\nJuż nie mówię o tym jak są traktowane osoby, które ośmielą się cokolwiek zakwestionować co jest napisane w Strażnicy... wtedy są traktowane jako odstepcy i mogą nawet zostać wykluczone...\nCo najgorsze, to organizacja Świadków zmierza do tego, aby każdy jej członek był całkowicie podporządkowany nadzorcom zboru i by organizację traktował jako coś najważniejszego w swoim życiu... nawet kosztem rodziny czy pracy. Jezeli praca koliduje mu z zebraniami... zachęca się go by ją rzucił... Jeśli członkowie rodziny nie chca być Świadkami... najlepiej ograniczyć z nimi kontakt. Żadnego kumplowania się z kolegami z pracy czy innymi osobami "ze świata".\nI nim się człowiek obejrzy jest już w mackach organizacji, która odcięła go od świata i rodziny!\n« Ostatnia zmiana: 08 Luty, 2021, 23:22 wysłana przez PoProstuJa »\n« Odpowiedź #11 dnia: 09 Luty, 2021, 09:40 »\nJedna z książek JW nosi tytuł "Człowiek poszukuje Boga" Więc jeśli religia w której jest nie spełnia tak zwanych potrzeb duchowych zaczyna szukać innej drogi.\nPrzez to katolik zostaje JW ,JW zostaje np.Babtystą ,islamista chrześcianinem itd.\nZ własnego doświadczenia powiem tak :jeśli kiedykolwiek JW powiedzą CI "dzień dobry "powiedż im "dowidzenia". Nie idz tą "drogą" Powodzenia życzę.\n« Odpowiedź #12 dnia: 09 Luty, 2021, 13:56 »\nNikt nie podejmie za mnie decyzji, ale może uzyskam odpowiedzi na parę pytań.\nWitaj w naszym towarzystwie odstępców od doktryny strażnicy i wytycznych wszelkich Ciała Kierowniczego świadków Jehowy z USA.\nInteresowało by mnie, na jakie konkretnie pytania chciałbyś tu uzyskać odpowiedzi.\nRzuć kilka, bo tak naprawdę to nie wiadomo w jakim kierunku iść w Twoją stronę.\nA u świadków, tych kierunków to trochę jest.\nCo Cię najbardziej by interesowało?\nI moje osobiste pytanie do Ciebie.\nPrzed jaką stoisz decyzją?\n« Odpowiedź #13 dnia: 09 Luty, 2021, 15:25 »\nCytat: Estera w 09 Luty, 2021, 13:56\nDzięki Estera za chęć pomocy.\nInteresuje mnie na przykład jak żyć ze Świadkami Jehowy, jeżeli są w rodzinie, wśród krewnych.\nTak, żeby nie dać się zmanipulować i wykorzystać na przykład do służby a z drugiej strony ich nie sprawiać wrażenia antychrysta i nie zerwać więzi.\nJestem agnostykiem, więc sfera nadprzyrodzona mnie nie rusza.\nPytałaś przed jaką stoję decyzją?\nCzy zamknąć się definitywnie na ludzi z tej organizacji i ewentualne korzyści i straty z tej religii. (Chociaż nie ukrywam, że jeszcze niedawno przemknęła mi myśl o nawiązaniu bliższej znajomości z pewną kobietą z pewnego zboru\n« Odpowiedź #14 dnia: 09 Luty, 2021, 15:49 »\nCzy zamknąć się definitywnie na ludzi z tej organizacji i ewentualne korzyści i straty z tej religii.\nJeśli chodzi o tę sferę życia, to powiem Ci tak.\nJeśli chcesz być mężem, którego żona kocha i w Nim szuka oparcia wszelkiego i jest kimś bardzo ważnym w jej życiu.\nTo w związku ze świadkową żoną ... ZAPAMIĘTAJ ... jedno.\nNigdy nie będziesz u Niej na pierwszym miejscu !!! ... NIGDY !!!\nTo pierwsze miejsce należne Tobie, zawsze będzie zajmował Jehowa, jeśli to będzie osoba bardzo zindoktrynowana.\nI zaangażowana mocno w sprawy zboru i całej tej organizacji.\nWeź to mocno pod uwagę, wybierając sobie partnerkę na życie.


O firmie – Usługi BHP\nNa przestrzeni swej działalności firma współpracowała zarówno z podmiotami gospodarczymi, jak i placówkami oświatowymi. Tworzyła również tymczasowe miejsca pracy oraz stale poszerzała swą działalność o nowe rynki. Z czasem w skład jej kadry zaczęli wchodzić stali współpracownicy, oraz osoby pracujące bezpośrednio w KANIE.\nZlecenia w różnych miastach Polski dały cenne informacje i doświadczenia, które są często wykorzystywane w czasie realizacji kolejnych zleceń. Dzięki pełnej mobilności KANA ma szanse zdobyć rynki nie tylko Poznania, ale również innych miast. Bogaty asortyment usług świadczy o permanentnym rozwoju firmy i poszerzaniu jej działalności.\nKANA jest znakomicie rozwijającą się firmą usługowo – szkoleniową bardzo dobrze rokującą na przyszłość. Najbliższe plany związane są z dotarciem do jeszcze większego grona klientów, na terenie Poznania, Gniezna i okolic tych miast. W nieco dalszej przyszłości planowane jest poszerzenie struktur firmy, a tym samym stworzenie kolejnych miejsc pracy, a także udoskonalenie świadczonych usług.


Usługi doradztwa i montażu wykładzin\nUsługi doradztwa i montażu wykładzin\nJesteśmy związani z rynkiem wykładzin. Możemy Państwu zaproponować zaawansowany montaż wykładzin zapewniający długoterminową żywotność powierzchni. Przy instalacji wykładzin posługujemy się potwierdzonymi umiejętnościami, a także wieloma dodatkowymi akcesoriami i ekspertyzami. To sprawia, że montaż wykładzin w naszym wydaniu wyróżnia się bezbłędnością i wieloletnią bezawaryjnością. Do tego wspomagamy cały proces dopasowania wykładziny, na życzenie wykonujemy wzory na wykładzinach.\nUkładamy wykładziny zgodnie z naszym wieloletnim doświadczeniem (obsługujemy na co dzień praktycznie wszystkie grupy komercyjnych obiektów, tj. hotele, centra handlowe) i zaleceniami producentów. Nie ma też problemu, abyśmy połączyli przy montażu wiele rodzajów wykładzin. Posiadamy zgraną ekipę fachowców, potwierdzone referencje, ogrom zrealizowanych zleceń.\nZapraszamy Państwa do nawiązania kontaktu z marką Wapol rozumiejącą, czym jest wzorowy montaż wykładzin typu PVC. Ostatecznie gwarantujemy konkurencyjne ceny.