Emerytka pomogła złapać oszustów • LINIA OTWOCKA\nEmerytka pomogła złapać oszustów\n14 września 2017 5 grudnia 2019 Agnieszka Jaskulska\t506 Views Brak komentarzy\nJÓZEFÓW: SPEKTAKULARNA AKCJA NA ULICACH MIASTA.\nStarsza pani z Józefowa nigdy nie przypuszczała, że znajdzie się w centrum policyjnej akcji! Dzięki temu, że zachowała zimną krew i zdrowy rozsądek, udało się jej przechytrzyć oszustów, a nawet pomóc policji ich zatrzymać. Mirosław T. i Jordan W. wpadli kiedy próbowali wyłudzić od niej kilkadziesiąt tysięcy złotych metodą „na policjanta”.\nTen dzień 68-letnia mieszkanka Józefowa zapamięta na zawsze. Rano zadzwonił telefon. Kiedy odebrała, zamarła z przerażenia. – Jestem policjantem. Pani córka spowodowała wypadek, w którym zabiła dwie osoby. Będą potrzebne pieniądze na kaucję – tłumaczył oszust, podając się za policjanta. Kobieta bardzo się zdenerwowała i w pierwszej chwili uwierzyła w te słowa. W słuchawce usłyszała też płaczącą kobietę podającą się za jej córkę, która potwierdzała to, co mówił mężczyzna, i prosiła matkę, aby zrobiła wszystko, co on jej powie. Seniorka przytaknęła, ale jednocześnie zrobiła się czujniejsza, bo głos prawdziwej córki był inny niż kobiety, którą usłyszała w słuchawce.\nOszust nie dawał seniorce czasu do namysłu. Zapytał emerytkę, ile pieniędzy ma w domu i czy posiada złotą biżuterię. Chciał wyłudzić od niej ponad 60 tys. zł. Jednak starsza pani nie miała nic wartościowego, dlatego mężczyzna nalegał, żeby poszła do banku i wzięła kredyt na 15 tys. zł. Po wyjściu z banku miała przekazać gotówkę zgodnie z instrukcją fałszywego policjanta. – Seniorka zorientowała się, że ma do czynienia z oszustami, którzy chcą wyłudzić od niej pieniądze. Dlatego poinformowała pracownika banku o swoich podejrzeniach – mówi asp. sztab. Anna Wasilewicz z Komendy Powiatowej Policji w Otwocku.\nWtedy bank zawiadomił policjantów z komisariatu w Józefowie. Do akcji wkroczyli mundurowi oraz funkcjonariusze ubrani po cywilnemu, którzy z ukrycia obserwowali każdy krok 68-letniej kobiety. Oszuści cały czas instruowali ją, gdzie ma przekazać gotówkę. Ale ciągle zmieniali miejsce. W pewnym momencie kobieta sama zorientowała się, że oszuści jeżdżą za nią starym bordowym lanosem.\nKiedy mężczyzna po raz kolejny chciał zmienić miejsce przekazania pieniędzy, kobieta stwierdziła, że jest zmęczona, ma już dość chodzenia po mieście i chce rozmawiać z córką, bo bardzo się o nią martwi. Jednak oszuści nalegali, aby najpierw przekazała im pieniądze. Wtedy do akcji wkroczyli policjanci, którzy otoczyli bordowego lanosa i wyciągnęli z niego fałszywych policjantów. – Dwóch mężczyzn zatrzymano w pobliżu miejsca spotkania z seniorką – mówi asp. sztab. Wasilewicz. Jak się okazało, oszustami byli dwaj mieszkańcy Otwocka 34-letni Mirosław T. i 24-letni Jordan W.\n– Udało się ustalić, że już wcześniej byli karani za podobne przestępstwa – podkreśla Anna Wasilewicz. Teraz sąd nie będzie dla nich łaskawy. Obaj odpowiedzą za usiłowanie oszustwa, za co grozi im osiem lat pozbawienia wolności. Mężczyźni trafili do aresztu tymczasowego. Na tym jednak nie koniec. Śledczy są już na tropie przestępców, którzy prawdopodobnie byli powiązani z oszustami z Otwocka.\nJÓZEFÓW: SPEKTAKULARNA AKCJA NA ULICACH MIASTA\nPolicjanci chwalą postawę 68-letniej mieszkanki Józefowa, która zapanowała nad emocjami i zachowała zimną krew. – Kobieta wykazała się zdrowym rozsądkiem i nie dała się oszukać. Dzięki niej udało się zatrzymać przestępców, którzy nie wyłudzą już oszczędności od innych emerytów – podkreśla asp. sztab. Anna Wasilewicz.\n← Drogie ścieżki lidera\nRowerzysta uciekał z maryśką w słoiku →


O co zagra Piast? | Miasto Gliwice\nRewolucji kadrowej nie będzie, ale do zespołu dołączyli już nowi gracze.\nZawodnicy gliwickiego Piasta zainaugurują nowy sezon wyjazdowym spotkaniem z Cracovią (15 lipca, godz. 18.00). Tydzień później (22 lipca, godz. 15.30) wybiegną na własne boisko, by powalczyć o ligowe punkty z Pogonią Szczecin. Dla drużyny z Gliwic będzie to już ósmy sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej. Na oficjalnej stronie internetowej klubu (www.piast-gliwice.eu) poinformowano o zasadach zakupu karnetów i wejściówek na mecze Niebiesko-Czerwonych. Wszyscy liczą, że nadchodzący sezon będzie lepszy od poprzedniego. – Chcemy wejść do grupy mistrzowskiej, a gdy tak się stanie, to będziemy odpowiednio motywować do zajęcia jak najwyższej lokaty – mówił prezes klubu Marek Kwiatek w trakcie spotkania z dziennikarzami. – Budżet na przyszły sezon będzie utrzymamy na podobnym poziomie. Jest nadzieja na lekki wzrost, ale nie będzie większych rewolucji. Rozmawiamy z kilkoma sponsorami – skomentował pytanie o finanse i sprawy organizacyjne dotyczące klubu. Poruszając wątki sportowe prezes Piasta przypomniał nerwową końcówkę poprzedniego sezonu. Gliwiczanie dzięki świetnej dyspozycji w ostatnich siedmiu kolejkach (runda finałowa) zajęli 10. miejsce w tabeli LOTTO Ekstraklasy. Teraz ma obejść się bez nerwówki wynikającej z walki o utrzymanie w piłkarskiej elicie.\nTo młodość idzie!\nNa rewolucję kadrową raczej się nie zanosi. Na tę chwilę klub z Okrzei poinformował o trzech wzmocnieniach. Do składu dołączyli młodzi zawodnicy. Jednym z nich jest 20-letni Bartosz Waleńcik, który ostatnie trzy lata spędził w Siarce Tarnobrzeg (rozegrał 80 spotkań, strzelił 2 gole). – Mam zamiar pokazać, że stać mnie na występy w LOTTO Ekstraklasie – mówił mierzący 193 cm środkowy obrońca tuż po podpisaniu umowy, która związała go z gliwickim klubem do 30 czerwca 2020 roku.\nDrugim wzmocnieniem jest 22-letni pomocnik Aleksander Jagiełło, który profesjonalną przygodę z piłką rozpoczynał w Legii Warszawa. W sezonie 2012/13 był nawet w szerokiej kadrze „Wojskowych”, którzy zdobyli wówczas podwójną koronę – Mistrzostwo Polski i Puchar Polski. – Bardzo się cieszę, że dopięliśmy szczegóły mojej umowy. Dam z siebie jak najwięcej, żeby pomóc drużynie w kolejnych sezonach – zdradził nowy zawodnik Piasta, który w poprzednim sezonie reprezentował barwy pierwszoligowego Znicza Pruszków, w którym rozegrał 34 spotkania zdobywając osiem bramek i zapisując się w statystykach sześcioma asystami. Jagiełło związał się z Niebiesko-Czerwonymi do 30 czerwca 2019 roku.\nDo drużyny dołączył także Martin Konczkowski. 23-letni obrońca spędzi przy Okrzei najbliższe trzy lata. Urodzony w Rudzie Śląskiej piłkarz nie ukrywał zadowolenia z powodu podpisania umowy z Piastem. – Słyszałem bardzo dużo pozytywnych opinii o Piaście, więc jestem szczęśliwy, że trafiłem do tego klubu. Cieszę się, że to właśnie w Gliwicach będę mógł się rozwijać. Chciałbym wywalczyć sobie miejsce w składzie i pomóc drużynie osiągać jak najwyższe cele – powiedział Konczkowski, który swoje pierwsze kroki w profesjonalnej piłce stawiał w Ruchu Chorzów. Na poziomie Ekstraklasy zadebiutował w lutym 2013 roku. Od tego czasu w barwach Niebieskich rozegrał łącznie 135 spotkań, w których zdobył jednego gola oraz zanotował 11 asyst. Podpisując umowy z nowymi zawodnikami, we wszystkich przypadkach klub zastrzegł sobie możliwość przedłużenia kontraktu o kolejne dwa lata.\nTestami wydolnościowymi piłkarze Piasta rozpoczęli przygotowania do nowego sezonu. Dzięki nim łatwiej będzie ocenić aktualną dyspozycję fizyczną poszczególnych zawodników. Cała kadra rozpoczyna też treningi na własnych obiektach, w planach są też gry kontrolne.\nLista sparingpartnerów Piasta Gliwice w jest już kompletna. Na otwarcie – zamknięta dla publiczności i mediów gra kontrolna z GKS-em Tychy (24 czerwca). Potem sparing w Opalenicy z izraelskim Hapoelem Beer Szewa (29 czerwca) i sparing we Wronkach z Pogonią Szczecin (30 czerwca). Jeszcze atrakcyjniej zapowiada się lipiec. Ponownie w Opalenicy Piast sprawdzi swoją formę w meczach z Zagłębiem Lubin (2 lipca) i grającym w angielskiej Championship Fulham F.C. Ostatni mecz przed wznowieniem rozgrywek piłkarskiej LOTTO Ekstraklasy podopieczni Dariusza Wdowczyka rozegrają na Stadionie Miejskim w Gliwicach (8 lipca). Przeciwnikiem Niebiesko-Czerwonych będzie Sigma Ołomuniec. Mecz będzie otwarty dla kibiców i mediów.


No i co ty facet zrobiłeś - wiocha.pl absurd 132366\nNo i co ty facet zrobiłeś\nTeraz już nie będzie chciała z Tobą, ani Trio tylko z pieskiem.\narouse 11-07-22, 13:09 Zgłoś\nDodano: 2011-07-22, 13:09:41 przez: arouse\nizolujcie takich ludzi!!!!!!!!!\nmasakra, pedaly jedne zoofileeee!!!! a pozniej przyjda im fantazje na male dziewczynki :/ zboczence, aaaa.... brak slow\na teraz pochwal sie swoimi fantazjami przed Michalkiem...\nto jest kurestwo z psem i jeszcze się chwalić raczej niema czym\nale niektórzy mają nasrane w głowach!!!\nDzień Dobry Słoneczko! Jutro przyjdę z moim bernardynem\nKur.wa !! Mało co z krzesła nie spadłem ! hahaha : D\nAle wiecie, że zwierzęciem nie można zajśc w ciąże. Zal mi was wszystkich którzy myśleliście, że urodzi pół psa pół człowieka! Żal!\nAle shit!!! Kto to okejkuje??? To ja też mogę takie bzdury sobie napisać na jakimś forum i przesłać na wiochę LOL Ludzi jeśli wierzycie że to prawda to LECZCIE SIĘ\nwzięła tabletki na odrobaczenie.. co za zjeb baba...pewnie prukwa stara... do schroniska dla zwierząt ją a potem DO PIEKŁA. WIOCHA PIERWSZA KLASA\nhahaah padłam ! ;d\nTy glupia Dupo... z psem nie zajdziesz a juz napewno nie od "dupy strony" a tabletki skonsultuj z lekarzem lub farmaceuta bo te akurat co bierzesz na glupote nie sa...\nTo nie fantazja...To rysa na bani!!!ŻAL...\ndobry poczatek na ksiażke ;p hahaha\noj,jak to dobrze,bo mogłabyś się rozmnożyć,a po co:P\nAutorka tego tekstu ma bujną wyobraźnię...:-P\nJak mozna byc takim debilem? przeciez w psem by sie w ciaze nie zaszlo ! skad sie biora tacy ludzie?choc szczerze sadze, ze to prowokacja napisana przez jakiegos faceta zoofila\nA jakiej rasy był pies?\nAleż laska ma fantazję.\nTrochę chora wyobraźnia, albo chciała dziewczyna zabłysnąć debilizmem i zszokować innych, podobnie jak sławna "ekipa" Panów stąd, którzy na przeróżne sposoby by "ruchali" i nie wiadomo co by robili pod każdym zdjęciem. Ten sam poziom zaburzeń osobowości.\nO_O jak można takie rzeczy w ogóle wypisywać O_O\nMa wyobraznie,wiadomo ze by sie obudzila no chyba ze byla narabana w 4 tylki ,dziewczyna ma ukryte pragnienia,mysle ze nawet nie ma faceta heheeh\nCzy admin robi to specjalnie i daje te zmyślone historyjki na główną? przecież nie jest ani fajne ani zabawne, po prostu NUDNE!\nCiekawa jestem czy to tylko taka głupia zmyślona historyjka czy na serio...\nLASKA LUBI TE SPORTY;)\nTo się nazywa przerost fantazji nad doświadczeniem. Celują w tym nastolatki z burzą hormonalną. Miałam nie-przyjemność czytać tfu-rczość pseudoliteracką takich panien. Masakra. To przynajmniej jest krótkie i nie udaje literatury..;-p\nPrzecież to jest wymyślone i dla picu. Żaden pies nie przyleci i nie rzuci się na dziurę dziewczyny, a do tego nie znajdzie tej ciaśniejszej dziurki od razu... chore. Dodają takie głupoty bo zawsze przechodzą na główną. Wiocha dla tych, którzy uwierzyli.\nPrawda czy fałsz- nieważne. Ważne, że można coś takiego obrzydliwego choćby wymyślić.\nKiedyś tu zrobię przegląd całodniowego menu...\no KUr.wa co to sie dzieje...\nmozna i tak sobie tlumaczyc zbiorowy gwalt po pigulce w drinku\nta jasne ONI PO WIBRATORY poszli se na wzajem obciągnąć i się zaliczyć ŻENUJĄCE\nPrzynajmniej jest śmieszne...\nTak, dobrze, że wzięłaś tabletki jeszcze wyszyłby z tego szczeniako-ludzie. Skąd się biorą tacy idioci?\ndobrze że nie w stajni...ale nic straconego, może następnym razem tam Ci "zrobią niespodziankę"?\nSautos38 kocham cie normalnie za ten komentarz\nnie ma to jak racjonalista :D\nKolejna głupia ściema która trafia na wiochę. Żal\nNajgorsze że takie gówno prawie zawsze trafia na główną ;/\nkuzwa skad to sie bierze w tych łbach posranych przecież fidler nie miał takiej fantazji


Świdnica i Zamek Książ - wycieczka dla dużych i małych — Steemit\nŚwidnica i Zamek Książ - wycieczka dla dużych i małychsteemCreated with Sketch.\nbowess (60) in polish • 6 months ago (edited)\nDziś zapraszam na kolejną dolnośląską wycieczkę. W cyklu małych rodzinnych wypraw zwiedzaliśmy już Trzebnicę i Chełstów, a dziś opowiem o tym, jak wyjazd w sprawach formalnych zmienił się w chyba najciekawszą wycieczkę sezonu.\nCzasem tak się składa, że musimy gdzieś pojechać "załatwić sprawy". Jeżeli zajmą one dużo czasu, to oczywiście wyjazd ma swoją specyfikę i harmonogram, ale czasem wszystko układa się tak, że grzechem byłoby nie skorzystać z okazji i nie pozwiedzać, poeksplorować. Tak też stało się tym razem. Postanowiliśmy wraz z mężem wziąć udział w pewnym projekcie unijnym. Początkowe założenia były takie, że wszystkie formalności miały być załatwiane w moim miasteczku, ale pewnego dnia otrzymałam maila, że organizator projektu, w związku z koniecznością spełnienia rozmaitych warunków prawnych, zaprasza wszystkich aplikujących do swojej siedziby w Świdnicy. Zebrałam informacje. Otóż można było zarejestrować się online na wybraną godzinę, a sprawy formalne miały zająć maksymalnie 60 minut. Zatem zabieramy dzieci, dziadkowie chętnie dołączą.\nDo roboty! Przygotowujemy wycieczkę.\nPunkt pierwszy - ramy czasowe. Do Świdnicy mamy 107 kilometrów. Wyjazd o ósmej rano, półtorej godziny jazdy. Pół godziny na ewentualne korki i opóźnienia. Zatem wybrałam godzinę 10:00 u organizatora projektu. Przyjęłam, że od godziny 11 do 13 pospacerujemy po Świdnicy, a na 14:00 kupiłam online bilety na Zamek Książ. Książ był marzeniem mojej mamy, która tego akurat obiektu nie miała okazji zwiedzić, a i pozostali dorośli uczestnicy wycieczki byli tam w latach szkolnych, więc raczej dawno. Ze Świdnicy do Książa jest niespełna 18 kilometrów. Z parkingu na zamek wędruje się trasą spacerową, więc potrzeba około godziny, aby ze Świdnicy dotrzeć spokojnie i na czas.\nDwie godziny na spacer po mieście to niewiele, więc przyjęłam tylko dwa punkty wycieczki. Najcenniejszy zabytek miasta - Kościół Pokoju, a później spacer przez Rynek do Katedry św. Stanisława i św. Wacława. Skorzystałam oczywiście z zasobów sieci. Kościół Pokoju ma swoją stronę internetową z kompletem informacji o samym zabytku oraz godzinach zwiedzania i cenie biletu - cegiełki na renowację. O Katedrze poczytałam na Wikipedii oraz obejrzałam film Katedra w Świdnicy udostępniany przez tamtejszy Urząd Miejski. YouTube podpowiedział mi również ciekawy film z serii Kierunek Dolny Śląsk, której trzeci odcinek to Rynek w Świdnicy. Pozostało jeszcze zaznajomienie się z planem miasta, aby nie zgubić się podczas spacerowania oraz ustalenie miejsca parkowania. Na stronie urzędu znajduje się komplet informacji o strefach parkowania. Wybrałam podstrefę II w sąsiedztwie Kościoła Pokoju.\nZamek Książ również posiada swoją stronę internetową z kompletem potrzebnych informacji oraz zakładką 'Kup bilet online'. Wybrałam trasę "Od Piastów do tajemnic II wojny" czyli dziewięćdziesięciominutowe zwiedzanie z przewodnikiem. W cenę tego biletu wliczone jest również zwiedzanie palmiarni, która znajduje się około 2 kilometrów od zamku. Zakładałam, że o 15:30 wyjdziemy z zamku, więc zostanie nam nieco czasu na palmiarnię. Tyle planów. Bilety do Książa wydrukowane, picie i drożdżówki w plecaku, dobry humor zabrany. Gotowi do wyjazdu.\nDojazd przebiegł bez korków i niespodzianek. W Świdnicy byliśmy już jakiś kwadrans po dziewiątej. Okazało się, że możemy również od razu załatwić formalności. A że poukładałam wszystko w segregatorze i wypełniłam w domu co tylko się dało, już przed dziesiątą zamknęliśmy część "papierową" wycieczki. Tym sposobem zyskaliśmy dodatkową godzinę w Świdnicy. Pogoda przeciętna - było pochmurno, chwilami padał drobny deszczyk. Ale wycieczka miejska ze zwiedzaniem wnętrz obiektów może być i przy takiej aurze.\nWolne miejsca parkingowe znaleźliśmy przy placu Świętej Małgorzaty, o jedną przecznicę dalej od ulicy Kościelnej. Znajduje się tam ładny choć nieduży park z okazałą fontanną. Spacerkiem ruszyliśmy do pierwszego punktu wycieczki, czyli do Kościoła Pokoju. Teren przykościelny, na kórym znajduje się również cmentarz i kilka budynków, otoczony jest murem, a wchodzi się nań przez barokową bramę. Obok znajduje się kawiarenka.\nPlac Pokoju jest wart krótkiego spaceru. Epitafia, barokowe budynki, dzwonnica, a wszystko to zatopione w zieleni starych drzew i bluszczu. W świątyni wpisanej listę światowego dziedzictwa UNESCO można wędrować i oglądać z bliska detale - zwiedzaniu towarzyszy nagranie lektora, więc turyści nie tłoczą się w jednym punkcie. Sam kościół jest przepiękny - jego architektura, zdobienia, wyposażenie i nawet zapach to konglomerat absolutnie wyjątkowy. Spędziliśmy tu około jednej godziny.\nNastępnie ruszyliśmy w kierunku Rynku. Mieliśmy nieco więcej czasu, więc wstąpiliśmy na kawę i przekąskę do jednego z przybytków gastronomicznych z ładnym widokiem na kolorowe kamienice i ratusz. Okrążyliśmy Rynek oglądając jego zabytki i bramy kamienic prowadzące do piwnic, w których wytwarzano słynne świdnickie piwo. Wielkość bram podyktowana była rozmiarami największych beczek z piwem. Na jednej z ławeczek posąg Marii Cunitz (Kunic) - śląskiej astronom urodzonej właśnie w Świdnicy w XVII wieku. W przyległej do Rynku uliczce Franciszkańskiej zauważyłyśmy z mamą sklep firmowy "Karoliny" - producenta porcelany z nieodległej Jaworzyny Śląskiej. Tam nabyłam pamiątkę ze Świdnicy - śliczne filiżanki do espresso. Świdnica jest miastem o dużych tradycjach handlowych. Na pewno miłośnicy zakupów łatwo zagospodarowaliby tutaj cały dzień, bo sklepów i sklepików w samym centrum jest wielka obfitość.\nZaplanowanym punktem wycieczki była również katedra. Z Rynku powędrowaliśmy do niej ulicami Pułaskiego i Daleką. Z Dalekiej wychodzi się na plac przed katedrą, która robi ogromne wrażenie. Jej 103-metrowa wieża jest najwyższą na Śląsku i piątą co do wysokości w całej Polsce. Katedra jest późnogotycka, ale w jej wnętrzu dominuje barok. Ołtarz główny był w tym czasie poddawany renowacji - trochę szkoda, że nie mogliśmy go zobaczyć "na żywo", ale konserwatorzy stosują teraz przyjemną praktykę osłaniania miejsca prac tkaniną z nadrukiem restaurowanego obiektu, więc w pewien sposób ołtarz cały czas jest widoczny we wnętrzu. I jeszcze mały szczegół - jeden z najcenniejszych zabytków wewnątrz katedry, gotycki ołtarz, poliptyk przedstawiający Zaśnięcie Marii Panny i w ogóle cały Chór Mieszczan, na którym się on znajduje, dostępne są wyłącznie dla grup zorganizowanych oprowadzanych przez przewodnika. Udało mi się tylko zrobić zdjęcie z daleka.\nNa placu przed katedrą umieszczono makietę miasta. W teorii obiekty tego typu mają służyć osobom niewidomym, w praktyce przyciągają wszystkich - dorosłych i dzieci, które chętnie eksplorują również dotykiem.\nPonieważ zostało nam jeszcze nieco czasu, powróciliśmy na Rynek - tym razem ulicą Długą i zdecydowaliśmy się wjechać na odbudowaną wieżę ratuszową. Widok na miasto i nieodległe pasma Sudetów, widoczne nawet przy kiepskiej pogodzie, jest naprawdę wspaniały. Następnym etapem wycieczki był powrót na "nasz" parking. Po drodze napotkaliśmy dziki i zajrzeliśmy jeszcze do świetnie zachowanych fragmentów umocnień miejskich - w suchej fosie znajdował się ogródek restauracyjny. Przejazd do Książa wraz z wydostaniem się z centrum Świdnicy zabrał nam około 20 minut.\nPogoda była taka sobie, więc i książański parking nie był zatłoczony. Powędrowaliśmy oznaczonymi, zadbanymi alejkami przez park. Po drodze mija się Mauzoleum Hochbergów (właścicieli zamku) i Bramę Parkową z niesamowitymi rzeźbami Hybryd - pół kobiet, pól lwów. Dochodząc do budynku bramnego zamku przechodzi się obok barokowego założenia ogrodowego z sadzawką. Okazało się, że zakup biletów online był jedynym słusznym rozwiązaniem - pomimo średniego a może nawet niskiego natężenia ruchu turystów, do kas utworzył się bardzo długi ogonek zainteresowanych zwiedzaniem.\nZamek jest piękny i ma przebogatą historię. Trasa zwiedzania to nie tylko pałacowe wnętrza, ale również podziemia i tarasy. Mieliśmy rewelacyjnego przewodnika, który opowiadł bardzo ciekawie i odpowiadał na wszystkie pytania zwiedzających. Z przewodnikiem wędrowaliśmy ponad 100 minut, a później okazało się, że możemy jeszcze pospacerować po zamku i tarasach indywidualnie. Było to dla mnie spore zaskoczenie, bo zakładałam, że podobnie jak w wielu obiektach o tak dużej popularności i intensywnym ruchu turystów, po 90 minutach zostaniemy po prostu odprowadzeni do wyjścia i pożegnani. A tu niespodzianka. W zamku i parku spędziliśmy ponad 3 godziny.\nPonieważ obejrzenie ogrodów na tarasach i wystaw obrazów w zamkowych komnatach, które nie należały do trasy zwiedzania zajęło nam jeszcze dość sporo czasu, palmiarnia niestety nie zmieściła się nam w programie - przynajmniej tym razem. W budynku bramnym zjedliśmy knysze i spacerkiem powędrowaliśmy z powrotem na parking, zachodząc po drodze na punkt widokowy.\nZ parkingu wyjechaliśmy w kierunku Świebodzic i Wrocławia i mniej więcej półtorej godziny później byliśmy w domu. Wycieczka była fantastyczna. Dużo chodzenia, dużo wrażeń. Dziś mogę stwierdzić, że zarówno Książ jak i Świdnica oferują dość atrakcji, aby wypełnić cały dzień. W Świdnicy można było odwiedzić jeszcze Muzeum Dawnego Kupiectwa lub Muzeum Broni i Militariów, wydłużyć spacer po starówce. W Książu można także odwiedzić stadninę koni, powędrować do ruin zamku Stary Książ, pojechać do palmiarni. Niedawno udostępniono dla turystów kolejne podziemia, więc i na zamku można spędzić jeszcze więcej czasu.\npolish pl-artykuly pl-travelfeed pl-podroze\n6 months ago by bowess (60)\nW Świdnicy byłam kilka razy... podoba mi się... zwłaszcza różne stare kamienice niekoniecznie w ścisłym centrum.\nMam techniczne pytanie - jak robisz, że masz tak równo ułożone zdjęcia... czy przygotowujesz to wcześniej czy po prostu znasz jakiś trik, którego ja nie znam ;) bo dobrze to wygląda wizualnie :)\nCała masa smaczków jest w Świdnicy - intrygujące miasto.\nZdjęcia są wstawione w tabelki i wszystkie mają takie same wymiary. Wstawiam zwyczajnie - w trakcie pisania. Używam | pomiędzy linkami zdjęć, a poniżej -|-. :)\nPróbowałam tak wstawiać zdjęcia, ale zawsze jakoś mi się to rozjezdzalo ;) Będę musiała jeszcze popróbować :)\nByłam kilka razy w Świdnicy i Książu, piękne miejsca pełne historii.\nKsiąż uwielbiam, polecam tam kręcony film "Magnat" tym, którzy nie widzieli. Ciekawa jestem, czy w okolicach bramy są jeszcze sprzedawane gofry ;)\nA na kolejną wycieczkę w tamte strony warto się wybrać również do "Starego Książa".\nTym, którzy pojadą z daleka, zdecydowanie polecam wybór jednego z opisanych miejsc. I może na pierwszą wyprawę jednak Książ. Jest naprawdę piękny i wieloaspektoy - bardzo ciekawe historie z czasów II wojny światowej, życie możnych na przestrzeni wieków (smakowite anegdoty i wydarzenia z życia księżnej Daisy), architektura, przyroda (Księżański Park Krajobrazowy). Są też bardzo ciekawe wydarzenia - Festiwal Kwiatów, Festiwal Tajemnic, ale wówczas trzeba się liczyć z nieprzebranym tłumem turystów. Gofry są! :)\nNa pierwszą wyprawę oczywiście Książ :)\nI Książ i Świdnica na liście od dawna. Jeszcze nie było okazji, choć z daleka zamek w Książu ze dwa, trzy razy już widziałem.\nTrzy razy służbowo w Wałbrzychu - życie na krawędzi. :)\nA może Oleśnicą też byłbyś zainteresowany?\nOleśnica? :-) Byłbym. Duża szansa, że za jednym zamachem się uda.\nByłbym. :) Lubię to!\npl-travelfeed (54) · 6 months ago (edited)\nBardzo dziękuję! Wspaniałe wyróżnienie. :)\nMuzeum Dawnego Kupiectwa brzmi całkiem interesująca! Jest po co wracać :) Zamek wygląda naprawdę niesamowicie, chętnie odwiedze to miejsce.\nŚwidnica to miasto z klimatem. Zdecydowanie warto. A i zabytek z listy światowego dziedzictwa to moim zdaniem takie turystyczne "must visit".\nKsiąż to silna marka turystyczna. Widać pomysł i zaangażowanie prcowników, aby goście mieli ochotę tam powracać. Sama miałabym ochotę wybrać się jeszcze kiedyś na nocne zwedzanie albo na Festiwal Kwiatów i Sztuki.


Środek do usuwania przebarwień termicznych | AUTOSOL\nŚrodek do usuwania przebarwień termicznych Bluing Remover\nNr. art: 000785\nUsuwa przebarwienia termiczne z tytanu i stali nierdzewnej\nPrzebarwienia znikają w ciągu dwóch minut\nWydajny i bardzo łatwy w aplikacji\nUsuwa przebarwienia termiczne z tytanu i stali nierdzewnej! Środek do usuwania przebarwień termicznych Autosol Bluing Remover to skuteczny preparat polerski, dzięki któremu pozbędziesz się niebieskich i brązowych przebarwień z układu wydechowego samochodu lub motocykla. Doskonale nadaje się również do użytku na spawach. Skuteczna formuła składa się z aktywnych składników chemicznych, które szybko (w ciągu dwóch minut) usuwają przebarwienia termiczne i przywracają stali srebrny kolor. Ten wydajny środek nakłada się za pomocą ściereczki lub gąbki – dlatego nie trzeba zakrywać sąsiednich powierzchni. Zawarte w środku inhibitory korozji zapobiegają uszkodzeniu nieprzebarwionych powierzchni. Preparat nie zawiera lotnych związków organicznych.\nNumer artykułu 000785\nKarta bezpieczenstwa (MSDS) (330 kB - pdf)\nMoże powodować korozję metali. Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu.\nChronić przed dziećmi. Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy. W PRZYPADKU KONTATKU ZE SKÓRĄ (lub z włosami): Natychmiast zdjąć całą zanieczyszczoną odzież. Spłukać skórę pod strumieniem wody/prysznicem. Natychmiast skontaktować się z OŚRODKIEM ZATRUĆ lub lekarzem W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać. Usunąć wyciek, aby zapobiec szkodom materialnym. Zawartość/pojemnik usuwać do …\nWosk w paście Original\nŚrodek do polerowania tworzyw Acrylic Polish


O mnie | Poradnia laktacyjna Warszawa\nDla rodziców i noworodka - pierwszy dzień w domu\nDla mam karmiących w sposób sztuczny\nKiedy nie możesz liczyć na pomoc rodziny\nJesteś przemęczona nieustanną opieką nad dzieckiem\nChcesz być mamą wielozadaniową\nW domu zapanował chaos\nPotrzebujesz trochę czasu dla siebie\nChcesz wrócić do formy\nDlaczego 'I co teraz?'\nTo jedno z najczęściej zadawanych pytań przez prawie każdą mamę: I co teraz? Karmić czy kąpać? Przewinąć czy dać jeść? Gotować obiad czy wyjść na spacer? I tatę: I co teraz? Jak się odnajdziemy w nowej sytuacji? Czy sobie poradzimy? 'I co teraz?' radzi, wspiera i pomaga, młodym rodzicom bez stresu i obaw wyjść w nową rolę mamy i taty. Nie narzuca swojej wizji rodzicom, ponieważ to oni grają tu pierwsze skrzypce. To właśnie oni podejmują ostateczną decyzję i kreują efekt końcowy. Dziecko najlepiej i najbezpieczniej czuje się w ramionach swoich rodziców, dlatego naszym zadaniem jest dyskretna pomoc z boku.\nJesteś przemęczona. Niewyspana. Wyczerpana. Cały dzień bez pomocy. Ciągle zajmujesz się dzieckiem. Całymi dniami nosisz je na rękach. W domu robi się bałagan. Nie możesz nad nim zapanować. W łazience, coraz większa góra prania. Na fotelu coraz większy stos prasowania. Kuchnia zaczyna Cię przerastać. Nie wiesz co gotować. Jak gotować, żeby było zdrowo, smacznie, szybko. Kuchnia minimum czasu- maksimum zadowolenia. Dla mam karmiących naturalnie: Jak? Ile? Kiedy?


Prezydentura 2020. Uwagi przed pierwszą turą - Dziennik Trybuna\nZacznę od szczerego wyznania. Przed pierwszą turą wyborów prezydenckich 2020 najbardziej martwią mnie bardzo słabe notowania ogromnie przeze mnie ze wszech miar cenionego Roberta Biedronia.\nChoć bowiem wiadomo, że sondaże są tylko prognozami, to przecież, niestety, nie ulega wątpliwości, że Robert Biedroń – na którego zagłosuję w pierwszej turze – nie uzyska satysfakcjonującego wyniku, nawet gdyby w rzeczywistości okazał się on (co jest mało prawdopodobne) nieco wyższy procentowo niż ten odnotowany w ostatnich wynikach sondażowych. Dlatego zdecydowanie popieram bardzo mądrą radę profesora Jerzego J. Wiatra, który w znakomitym, pełnym trafnych argumentów artykule na łamach poprzedniego (122-123) numeru „Dziennika Trybuna” zaapelował do Roberta Biedronia o zadeklarowanie, jeszcze przed pierwszą turą, że w drugiej poprze Rafała Trzaskowskiego.\nZ braku miejsca nie zajmę się rozważaniem dlaczego przekaz kandydata Lewicy nie znajduje, niestety, w społeczeństwie takiego odzewu, jaki marzy się kilku milionom moich współobywateli o lewicowych poglądach. Z tego samego powodu nie zajmę się też retoryką, deklaracjami, a nawet programami kandydatów. Zajmę się tylko tym, co w kampanii prawie w ogóle, o dziwo, nie wybrzmiewa, a na co zwrócił uwagę przywołany wyżej profesor J.J. Wiatr – groźbą trwałego domknięcia autorytarnego planu Kaczyńskiego, jakie spowoduje ewentualne zwycięstwo Dudy. To pierwsze i bezpośrednie zagrożenie. Drugie jest oddalone w czasie i może zarysować się w przyszłości, o ile dobry wynik uzyska Krzysztof Bosak, kandydat „Konfederacji”.\nPiekło dalszych rządów PiS-Dudy\nPrzedłużenie prezydentury Dudy w intencji jego samego personalnie oraz PiS jako formacji politycznej ma zagwarantować nie tyle kontynuację, ile intensywne, radykalne natężenie, wzmożenie autorytarnych praktyk, których od blisko pięciu lat doświadczamy. Okazało się, że nie mylili się ci, którzy po wygranej wyborczej PiS w 2015 roku przestrzegali (jak piszący te słowa), że pierwsze, krótkie na pół kadencji, rządy tej partii (2005-2007) w porównaniu z recydywą ich rządów, z tym co nadejdzie, będzie – z perspektywy czasu – jawiło się jako cywilizowane rządy prawa. Jestem przekonany, że jeśli prezydentem ponownie zostanie Duda, mechanizm ten zostanie powtórzony i to z takim natężeniem, że tym razem rządy PiS w latach 2015-2019, naznaczone łamaniem konstytucji, praw i wolności obywatelskich, szerzeniem nienawiści i pogardy w stosunku do przeciwników oraz do „innych”, a także wysypem afer korupcyjnych, okażą się (o ironio!) „małym piwem light” w porównaniu z tym, co nas czeka już w nieodległej przyszłości.\nWszystko to, co do tej pory obserwowaliśmy i czego doświadczyliśmy, zobaczymy i doświadczymy teraz w skali jakby powiększonej przez silne szkło powiększające, w potwornie powiększonej skali. Życie w Polsce stanie się trudne do zniesienia. Rozzuchwalony wygraną prezydencką, wobec perspektywy jeszcze trzech i pół roku rządów w kadencji i ubezpieczony prezydenturą Dudy, PiS rozpocznie „ostrą jazdę”. Sprawi ona, że znane nam dotychczas praktyki zostaną podniesione do potęgi n-tej. Autorytarne, represyjne, antywolnościowe, pełne pogardy dla prawa praktyki ulegną natężeniu do tego stopnia, że marsz Polski w stronę modelu węgierskiego, białoruskiego, rosyjskiego czy tureckiego przestanie być (jak ciągle jeszcze tylko jest, dzięki społecznemu oporowi) już nie tylko kierunkiem, lecz zakończy się ostatecznym osiągnięciem celu przez PiS i „zabetonowaniem” autorytaryzmu. W sytuacji, gdy okaże się, że nie ma już żadnych barier i ograniczników (poza instytucjami Unii Europejskiej, ale PiS niejako doktrynalnie liczy się z nią tylko w ograniczonym stopniu i tylko wtedy, gdy nie ma innego wyjścia), Kaczyński wraz z akolitami uznają, że „hulaj dusza, piekła nie ma” i rozpętają pandemonium represji. Grypa, jaką jest dla organizmu Polski władza PiS, przekształci się w dżumę. Czego możemy się spodziewać? A tego na przykład, że policyjne represje wobec ulicznej opozycji przestaną być rozproszonymi incydentami, lecz staną się zblokowaną, uszczelnioną, konsekwentną i powszechną praktyką państwa policyjnego. Wśród najbardziej głośnych przypadków, które mogą zilustrować realpolitik PiS po wygranej Dudy trzeba wymienić szykany w stosunku do kobiety, która samotnie protestowała pod siedzibą radiowej Trójki przy ulicy Myśliwieckiej w Warszawie przeciwko manipulacjom związanym z piosenką Kazika, jeżdżąc po parkingu na rowerze ozdobionym plakatami o treści np: „Pisiory mordują utwory”, w stosunku do dwóch kobiet, które przestrzegając zasad sanitarnych, trzymając w dłoniach egzemplarze Konstytucji, spokojnie demonstrowały pod gmachem sądów przy Placu Krasińskich w Warszawie, w stosunku do feministki Elżbiety Podleśnej za plakaty z „Matką Boską Tęczową” czy ostatnio w stosunku do osób, które w Warszawie wywieszały plakaty nawiązujące do sprawy ministra zdrowia Szumowskiego, a także do gdańszczanina, który jeździł po swoim mieście autem z napisami krytycznymi w stosunku do kandydata Dudy. Skoro nawet w okresie poprzedzającym zeszłoroczne wybory parlamentarne, czy w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie, władza PiS nie cofnęła się przed takimi represyjnymi praktykami, to co będzie ją hamowało w sytuacji, gdy do najbliższych wyborów parlamentarnych pozostało trzy i pół roku, a kolejne wybory prezydenckie przewidziane są za pięć lat? Nic. Kandydaci opozycyjni z Rafałem Trzaskowskim włącznie zapewniają, że zachowają program 500 plus, że nie podwyższą ponownie wieku emerytalnego i koncentrują się na kwestiach ekonomicznych, o zagrożeniu autorytarnym nie mówią prawie wcale, w najlepszym razie napomykają na marginesie. Można być pewnym, że Duda będzie wspierał, co najmniej milcząco, ten wzmożony autorytaryzm. Ci, którzy mają nadzieję, iż w drugiej kadencji, wobec braku perspektywy trzeciej kadencji, podejmie on próby politycznej emancypacji, „wybicia się na niepodległość” polityczną czy choćby zdystansowania się do swojego obozu, żywią daremne iluzje. Jednym z tych wyborców, którzy pięć lat temu ulegli podobnym iluzjom był działacz LGBT Krystian Legierski. To jemu i jego środowisku Duda „odwdzięczył się” za poparcie brutalnym, nikczemnym homofobicznym wybuchem w Brzegu i Lublinie. Duda nie jest w stanie dokonać takiej metamorfozy z przyczyn osobowościowych, jako człowiek bezwolny, niesamodzielny intelektualnie, ofiara ciasnego, autorytarnego wychowania w kręgach klerykalnych. Wreszcie, zwyczajnie, poza wszystkim, on ma takie poglądy, więc tym bardziej nie ma na co liczyć. Jego napuszone miny i nieznośnie krzykliwe przemówienia są maską, którą zakłada, by ukryć swoją nicość. Pod rządami PiS-Dudy brutalnej presji (na poziomie dotąd niepraktykowanym) poddane zostaną nie tylko ogólne prawa i wolności obywatelskie, ale także prawa kobiet. Zaostrzenie kary za aborcję już przemycone do kodeksu karnego pod osłoną „czwartej tarczy antykryzysowej” jest tylko przedsmakiem tego, czego należy się w tej sferze spodziewać. Jestem przekonany, że tym razem prezes PiS nie będzie już blokował wprowadzenia całkowitego zakazu aborcji. Na całego rozpętana też będzie akcja przeciw LGBT, na chwilę tylko, taktycznie pohamowana po wspomnianych homofonicznych wiecowych okrzykach. Powróci też ostatnio nieco wyciszona brutalna ofensywa przeciw niezawisłości sądownictwa. Lewica będzie mogła zapomnieć o szansach na przywrócenie należnych praw emerytalnych osobom, którym bezprawnie je odebrano w rezultacie tzw. „ustawy dezubekizacyjnej”. Ad calendas graecas odsunięte zostaną takie projekty Lewicy, jak choćby ustawowe zalegalizowanie związków partnerskich czy wprowadzenie realnego rozdziału Kościoła od Państwa, ale także takie projekty socjalne, jak emerytury bez podatków. Powstanie też zagrożenie dla wolności mediów, bo PiS tym razem nie będzie miał motywu, by się ograniczać. Nie ma potrzeby mnożyć tego katalogu zagrożeń, które będą rezultatem kontynuacji rządów PiS-Dudy. Już tylko on wystarczy, by uświadomić sobie, co nas czeka. Do tego trzeba dodać wielką groźbę trwałego „zabetonowania” tego systemu na bardzo długi czas.\n„Konfederacja” czyli ostrzeżenie\nPrzytoczone wyżej zagrożenia są przerażające, realne i bliskie. W tle rysuje się jednak zagrożenie, być może nie tak bliskie i bezpośrednie, ale także realne. To „Konfederacja”, ugrupowanie, które stoi za kandydatem Krzysztofem Bosakiem. Stanowi ono nie mniejsze zagrożenie dla wolnościowej i humanistycznej wizji Polski niż to, które niesie ze sobą PiS. Niepokojące jest też to, że są także poza prawicą osoby, które dały się uwieść „chłopięcemu wdziękowi” Bosaka, jego „pragmatyzmowi” ekonomicznemu i prawie całkowitemu ukryciu akcentów radykalnie nacjonalistycznych z partyjnej i wyborczej retoryki. Wygląda na to, że nie przypadkowo to właśnie jemu, z jego łagodnym, sympatycznym wizerunkiem medialnym „chłopaka z sąsiedztwa”, z jego fryzurką i dziecięcą twarzą o niewinnym uśmiechu, a nie zadzierzystym, elokwentnym radykałom w rodzaju Roberta Winnickiego czy Grzegorza Brauna „Konfederacja” powierzyła misję kandydowania. Oni mogliby odstraszać, on ze swoją „poczciwą” powierzchnością ma potencjał przyciągania zwolenników nie lubiących ekstremizmów. Są i tacy, których „Konfederacja” zwiodła swoim ostrym „antypisizmem”. Jest ona jednak antyspisowska tylko dlatego, że marzą się jej rządy, które będą pisizmem do sześcianu, prawdziwym klerofaszyzmem u władzy. Reasumując, dwa są dziś główne zagrożenia dla humanistycznej i wolnościowej wizji Polski. Pierwsze z nich jest bezpośrednie: to 3,5 do 5 lat rządów PiS-Dudy, które na długo uwolnione od wiszącego nad nimi bata dadzą upust najradykalniejszym szaleństwom we wszystkich sferach życia społecznego i politycznego. Drugie, to odleglejsze, ale śmiertelnie niebezpieczne dla wspomnianych wartości rządy „Konfederacji”. Te drugie wydawać się mogą perspektywą na pozór nieco abstrakcyjną, na razie teoretyczną, biorąc pod uwagę nie przekraczające dziesięciu procent aktualne poparcie dla tego ugrupowania. Takie widzenie może się okazać jednak zwodnicze. Wektory sił, które mogą się wyłonić i wzmocnić to ugrupowanie są trudne do przewidzenia. Na pewno może nim być dobry wynik wyborczy Krzysztofa Bosaka.\nJednak na tę chwilę polityczną, „Konfederację” i Bosaka można wziąć w nawias. Prawdziwym, bezpośrednim zagrożeniem dla obywatelskich praw i wolności są rządy PiS-Dudy. Rządy, które rozzuchwalone podwójną wygraną i wolne od perspektywy kolejnych bliskich wyborów, rozpętają przeciw przeciwnikom politycznym i niechętnej sobie części społeczeństwa piekło, jakiego w swojej najnowszej historii Polska jeszcze nie widziała.\nTags: Andrzej Duda Rafał Trzaskowski Robert Biedroń wybory prezydenckie


Dzisiaj mikołajki, a jak mikołajki to i prezenty. W związku z tym i ja mam coś dla Was :) Przygotowałam dla Was 5 zestawów grafik do pobrania za darmo, które zawierają: etykiety na prezenty, tapety na telefon oraz plakat w formacie A4, a to wszystko jest przygotowane tak, aby nie było problemu z wydrukowaniem :)\nsuper grafiki :D Masz wielki talent :)\nBlonparia 8 grudnia 2017 00:00\nGia 8 grudnia 2017 07:50\nAyuna- Chan 9 grudnia 2017 09:36\nWyglądają cudownie! Przepiękne grafiki, nie mogę się na nie napatrzeć :)\nAda 9 grudnia 2017 13:07\nRudolf moim ulubieńcem! :)\nKarolina Nowakowska 9 grudnia 2017 15:28\nPakiet rudolf i złoty podobają mi się najbardziej :)\nnatalia20041989 . 9 grudnia 2017 15:54\nPodoba mi się ze śnieżynkami☺\nAneczka Blog 11 grudnia 2017 12:32\nRudolf jest super :)\nAngelika_Monika Candy Pandas 11 grudnia 2017 14:34\nRudolf i ta ostatnia grafika podoba nam się najbardziej <3\nGabi Kwiatkowska 13 grudnia 2017 19:39\njak pięknie zrobione, urzekł mnie ten reniferek <3\nMadlen 17 grudnia 2017 16:28\nPierwsze i ostatnie cudowne!


Serwis laptopów Skoczów tel. 604-667-986, naprawy komputerów, drukarki, monitory, projektory, Enkomp Bielsko-Biała, obsługa informatyczna firm, outsourcing, strony i sklepy internetowe, pozycjonowanie, portale, sieci komputerowe monitoring\nSerwis laptopów, komputerów, nawigacji GPS, drukarek, obsługa informatyczna w mieście Skoczów .\nNaprawa laptopa, komputera, urządzeń elektronicznych, gps, drukarki, projektora multimedialnego Skoczów\nSerwis laptopów Skoczów\nNasz oddział znajduje się w miescie Skoczów. Jeśli mają Państwo pytania prosimy o kontakt.\nZepsuty laptop to już nie problem. Serwis laptopów w mieście Skoczów pomoże rozwiązać Twóje problemy ze sprzętem i oprogramowaniem. Przeczytaj uważnie: jeśli szukasz firmy, która naprawi twojego notebooka, który właśnie się zepsuł lub już od dłuższego czasu nie działa, tylko dopiero teraz chciałbyś go naprawić, a mieszkasz w mieście Skoczów, zapraszamy do sprawdzenia naszego serwisu laptopów.\nNaprawiamy wszystkie marki noteboków: HP, Compaq, Dell, Sony, Toshiba, Acer, Asus, Apple Macbook, Packard Bell, Benq, Fujitsu Siemens, Maxdata, Gateway i wielu innych. Jeżeli posiadasz uszkodzonego laptopa na pewno jesteśmy w stanie naprawić go szybko i najlepszej na cenie. Nasze wieloletnie doświadczenie i zaplecze logistyczne pozwala na 99% skutecznych napraw laptopów. Niezaleznie od usterki zadzwoń teraz pod nr 604-667-986 serwis laptopów Skoczów.\nSprawdz na liście usterek, czy problem, który napotkałeś podczas użytkowania laptopa znajduje się na niej. Jest to najczęściej spotykana lista problemów odnotowanych w mieście Skoczów. Tego typu awarie jesteśmy w stanie szybko i sprawnie usunąć. Najlepsza oferta na rynku serwisu laptopów i komputerów Skoczów.\nWymiana matrycy Skoczów. Rozbita matryca.\nWymiana układu BGA Skoczów. Reballing Skoczów.\nWymiana klawiatury Skoczów. Zalana klawiatura.\nWymiana gniazda zasilana Skoczów.\nWymiana taśmy matrycy Skoczów. Ekran znika po odchylaniu ekranu.\nBrak podświetlania ekranu. Wymiana inwertera Skoczów.\nWymiana dysku twardego. Dyski twarde Skoczów.\nUsuwanie wirusów Skoczów. Zablokowany komputer.\nWymiany karty graficznej w laptopie. Karty graficzne MXM Skoczów.\nPrzedstawiona lista usterek jest poglądowa. Jeśli przyażył się wymieniony powyżej problem niezwłocznie zadzwoń pod nr 604-667-986. Naprawa laptopa w mieście Skoczów. Problemów, które mogą wystąpić w lapotpie jest znacznie więcej, dlatego też zapraszamy do kontaktu bezpośrednio z serwisem Skoczów. Będziemy zadowoleni jeśli uda się pomóc Państwu przez telefon, a usterka nie okaże się poważna.\nSerwis i naprawa laptopów Skoczów\nLaptopy Skoczów. Skup i sprzedaż laptopów.\nSerwis i naprawa drukarek oraz ploterów Skoczów\nObsługa informatyczna firm Skoczów\nObsługa techniczna firm Skoczów. Naprawa sprzętu w firmach. Naprawak omputerów, drukarek, maszyn biurowych.\nSieci komputerowe Skoczów. Projektowanie i wykonanie sieci komputerowych.\nMonitoring Skoczów. Systemy telewizji przemysłowej. Dozór pracowniczy. Kamery CCTV. Rejestracja czasu pracy.\nStrony internetowe Skoczów. Profesjonalne strony internetowe dla firm.\nSklepy internetowe Skoczów. Skuteczne sklepy internetowe, sprzedaż w internecie, e-commerce.\nPozycjonowanie Skoczów. Wysoka pozycja w google w rozsądnej cenie.\nSerwis nawigacji GPS Skoczów. Naprawa nawigacji GPS. Aktualizacja map. Mapy TomTom, Garmin, Igo Primo, Navigon, Automapa. Sprzedaż licencji.\nSerwis, naprawa nawigacji GPS Skoczów. Obługujemy nawigacje mobilne oraz wbudowane w samochodach wszystkie modele wszystkich produentów. Zajmujemy się aktualizacją oprogramowania, firmware, uaktualnieniem map i punktów POI, a także fotoradarów. Wśród urządzeń nawigacyjnych serwisujemy m.in. takie jak TomTom, Garmin, Lark, SmartGPS, GoCleve, Navigon, Blaupunkt, Becker, MaxCom, Vordon, Prestigo, Modecom, Blow, MIO, Aristo i wielu innych, z obsługą map typu TomTom, Garmin, IGO, Here, Teleatlas, MapaMap, Automapa, Open Map Project i wielu innych. Sprzedaż licencji map i oprogramowania oraz aktualizacja istniejącego oprogramowania wraz z mapami. Sprzedajemy oprogramowanie takie jak Automapa, IGO Primo oraz IGO Primo Truck, aktualizujemy mapy IGO, TomTom, Garmin, Automapa i inne programy wraz z mapami. Zajmujemy się również nawigacjami fabrycznie wbudowanymi w samochody różnych marek Audi, VW, Skoda, BMW, Mercedes, Toyota, Volvo, Mazda i wielu innych, a także nawigacje dokupione w postaci radia z obsługą nawigacji wszystkich producentów.\nWyślij pytanie o serwis w mieście Skoczów lub zadzwoń na nr tel. 604-667-986\nZapraszamy do naszego punktu serwisowego Skoczów. Można się skontaktować z naszą firmą telefonicznie pod nr 604-667-986. Działamy na rynku sprzętu komputerowego i technologii informatycznych oraz internetowych od 2006 roku. Jesteśmy sprawdzoną firmą przez wielu klientów. Służymy fachową pomocą oraz zapleczem serwisowym, aby pomóc naszym klientom w rowiązaniu wszelkich problemów. Nasza sieć punktów serwisowych obejmuje wiele miast w Polsce. W celu ustalenia czy punkt serwisowy Enkomp znajduje się w pobliżu Twojego miejsca zamieszkania zapraszamy do kontaktu z nami przy pomocy formularza kontaktowego lub telefonicznie pod podanym numerem kontaktowym.


Sędzia Anna Maria Wesołowska w Starogardzie – Starogard Gdański – Tu rodzą się gwiazdy\nSędzia Anna Maria Wesołowska w Starogardzie\nŻyjemy w czasach, które stawiają przed nami mnóstwo zagrożeń. Dzieci stykają się z nimi od najmłodszych lat. Często można temu zapobiec. Trzeba tylko wiedzieć jak. 20 listopada sędzia Anna Maria Wesołowska rozmawiała o tym z rodzicami uczniów starogardzkich szkół.\nSpotkanie odbyło się w Publicznej Szkole Podstawowej Nr 1 im. Henryka Sienkiewicza w budynku przy ul. Szwoleżerów 4. Zorganizowały je stowarzyszenie „Można Inaczej”, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej oraz PSP Nr 1. Honorowy patronat nad wydarzeniem objął Prezydent Miasta Starogard Gdański Janusz Stankowiak.\n– Bardzo cieszymy się, że sędzia Anna Maria Wesołowska zgodziła się przyjąć nasze zaproszenie i przyjechała do Starogardu. Od kilku lat odwiedza polskie przedszkola i szkoły, gdzie rozmawia nie tylko z rodzicami, ale i z dziećmi. Dzieli się z nimi swoją wiedzą nabytą podczas wieloletniej praktyki w zawodzie sędziego. Do słuchaczy najbardziej przemawiają autentyczne historie, które opowiada – powiedziała prezes stowarzyszenia „Można Inaczej” Dorota Dorau.\n– Na działania społeczne kładziemy bardzo duży nacisk, co zostało docenione chociażby w „Rankingu Samorządów 2019” przeprowadzonym przez „Rzeczpospolitą”. Zawsze lepiej jest zapobiegać niż zmagać się z negatywnymi skutkami, dlatego takie spotkania jak to dzisiejsze są niezwykle potrzebne – mówił zastępca prezydenta Starogardu Gdańskiego ds. społecznych Maciej Kalinowski.\nWiceprezydent Maciej Kalinowski dziękuje sędzi Annie Marii Wesołowskiej.\nWystąpienie sędzi Anny Marii Wesołowskiej zatytułowane było „Jak wspierać dziecko i tworzyć jego bezpieczne otoczenie chroniąc przed konsekwencjami prawnymi?”. – Obecnie jestem sędzią w stanie spoczynku, ale za sobą mam wieloletnią praktykę na sali rozpraw. Orzekałam zarówno w sprawach dotyczących mafii, jak i w sprawach rodzinnych. Te drugie są na ogół dużo bardziej skomplikowane, bo dotyczą przede wszystkim silnych emocji. Nie wszystko można racjonalnie wytłumaczyć – stwierdziła Anna Maria Wesołowska.\n– Z prelekcjami tego typu byłam już w wielu miejscach. Rozmawiałam z tysiącami przedszkolaków i z jeszcze większą ilością młodzieży. Ci młodzi ludzie, chociaż pochodzą z różnych miejscowości, środowisk, rodzin, mają takie same potrzeby i marzenia. Jak każdy z nas, chcą przede wszystkim czuć się bezpieczni i kochani. Jeżeli tego brakuje zaczynają się problemy – rodzicom uczniów tłumaczyła sędzia.\nSłuchacze dowiedzieli się o prawach i obowiązkach młodych osób i ich odpowiedzialności za popełniane czyny. Anna Maria Wesołowska przedstawiała konsekwencje nieprzestrzegania lub łamania prawa przez nieletnich. Uświadamiała, że żart, głupi wybryk w postaci niszczenia mienia, bicia, kradzieży 5 złotych, czy wyśmiewania rówieśników może być przestępstwem. Zgromadzonych na sali najbardziej poruszyły rysunki przedszkolaków, których, jak wynika z przeprowadzonych badań, największym marzeniem jest to, żeby rodzice się nie kłócili.\nMam prawo do bezpieczeństwa. Spotkanie ze Strażą Miejską\nWesoły Wieczór Seniora


“Mam złe przeczucia…”, czyli o moim problemie z Rogue One – IMHO – blog bardzo subiektywny\nNa pewne filmy napalamy się jak szaleni, a kolejne zachwyty wyrażane przez znajomych tylko i wyłącznie podkręcają atmosferę, sprawiając, że nie możemy doczekać się seansu. A kiedy wreszcie obejrzymy film… to nie jest w stanie on zaspokoić naszych oczekiwań. Tak było z „Rogue One. A Star Wars Story”.\nWszyscy, którzy obejrzeli przede mną tę produkcję, twierdzili zgodnie, że to jest naprawdę coś! Coś nowego, świeżego (zwłaszcza w porównaniu z epizodem VII, czyli Nową Nadzieją 2.0) a przede wszystkim zachwycającego. Tymczasem, szczerze mówiąc po filmie wyszłam rozczarowana. Może seans nie był zły, może bawiłam się całkiem dobrze, ale nie było to coś czego oczekiwałam. Naprawdę zabrakło iskry, parę rzeczy nie zagrało i przede wszystkim sprawiło mi wielki zawód.\nZacznijmy od tego, czego oczekiwałam. Po przeczytaniu ochów i achów na facebooku (bo recenzji starałam się unikać, żeby nie zacząć patrzeć na film przez ich pryzmat) miałam nadzieję, że w końcu, w tak szerokim uniwersum jakim są Gwiezdne Wojny dostaniemy film, który oderwie się wreszcie od Jedi i Sithów, od Mocy i mieczy świetlnych, pokaże nam Odległą Galaktykę z trochę innej perspektywy. Ponadto oczekiwałam filmu, który mnie wzruszy i na którym wyleję rzekę łez. Nazwijcie mnie nieczułą, bo nic takiego się nie stało – owszem w jednym momencie (wszyscy wiedzą, którym) łezka w oku się zakręciła, ale nie zalewałam się łzami (ostatni film, na którym naprawdę płakałam to chyba był najnowszy Star Trek). No i oczywiście oczekiwałam, że film będzie spójnie łączył się z oryginalną trylogią albo jakoś logicznie tłumaczył zmianę historii.\nOd razu powiem, że nie twierdzę, iż jest to zły film… Nie, jest to film niestety rozczarowujący. Może to ja zrobiłam się wymagająca, ale raczej miałam po prostu ogromne oczekiwania, które nie zostały spełnione. Bo Star Wars nie mogą się oderwać od Mocy, dać nam filmu, w którym ktoś by w nią nie wierzył, byłaby dla kogoś… czymś mało znaczącym. W całej załodze Łotra 1 nie ma osoby (bo K-2SO nie liczy się jako osoba, choć jest uroczą postacią), która nie podchodziłaby do całej misji z innym nastawieniem niż „łohohoho Moc nam pomoże”. Liczyłam, że Jyn albo Cassian będą bardziej sceptyczni, ale bohaterka już od połowy filmu rzuca wszystko na jedną szalę i wierzy Mocy, a Cassian… cóż tej postaci nie jestem w stanie zrozumieć.\nI to też jest jeden z problemów „Rogue One” – bohaterowie. Żaden nie był w stanie mnie do siebie przywiązać na tyle, żebym zapłakała po nim rzewnie. No dobra, pociągnęłam nosem w tym konkretnym momencie, ale i tak bardziej mnie wzruszył K-2SO (ogólnie do jego metalowej postaci mam chyba największy sentyment po tym filmie). Trochę boli, że tylko Jyn i Cassian zostali obdarzeni silniejszymi osobowościami, a reszta załogi Łotra musiała obejść się jedną, może dwiema cechami i spełniać rolę tła. Chirrut został trochę sprowadzony do osobistości na poły komicznej, na poły takiego archetypu niewidzącego mistrza zen. Baze z kolei został sprowadzony do roli gościa, który zapewnia ciężki ostrzał, Bohdi zaś to trochę taki niespełna rozumu pilot. K-2SO charakterologicznie plasuje się między BB-8 a C3PO jest uroczy w swoich złośliwostkach, ale też jakby był trochę wyprany z charakteru.\nCassian jest tematem na osobny akapit – bo z jednej strony to postać, która świetnie pokazuje, że Rebelia wcale nie była taka lepsza od sił Imperium, że Rebelianci zabijali swoich, likwidowali świadków. I gdyby w sumie zagrał takiego łotra, dość cynicznego, by w imię wolności i dobra popełniać najgorsze zbrodnie. Ale nie, okazuje się, że Andor tak naprawdę ma dosyć swojej roboty jako dowódca rebelianckiego wywiadu (ekhm, kto wysyła szefa wywiadu na arcyważną misję, a potem pozwala mu podejmować samowolną akcję?) i w sumie to teraz z Jyn chce odkupić swoje winy.\nJyn też jest problematyczna – z jednej strony widać, że twórcy chcą uniknąć powtórzenia archetypu, jaki wypracowali sobie w osobie Rey, ale z drugiej nie bardzo mają pomysł jak tę postać napisać, żeby jednocześnie nie oddalać się zbytnio od bezpiecznych rejonów. W trailerach wyglądała na bardziej buntowniczą, zadziorną. Nie wiem co się stało, ale w filmie tak jakby straciła parę, zabrakło jej, khem khem, mocy… Wypadła dość blado w stosunku do tego, co pokazywano w zapowiedziach. Owszem, jest odważna, buntuje się (troszeczkę), ale generalnie dziewczę częściej smęci i mentalnie pociąga nosem, niż pokazuje pazur.\nBardziej jednak zabolały mnie plot hole pod koniec filmu. Jestem w stanie darować twórcom Kyle’a Kattarna i jego udział w zdobywaniu planów Gwiazdy Śmierci, ale R2D2 i C3PO na Yavinie? Albo Leia na swoim promie przy statku admirała Raddusa? A to nie było przypadkiem tak, że ona miała być na Alderaanie (nota bene po to poleciał Bale Organa – żeby wysłać Leię na poszukiwania Obi Wana)? Najbardziej jednak gryzie mi się kwestia tego, że to księżniczka Organa ostatecznie dostaje w swoje ręce plany Gwiazdy Śmierci. I co, zdoła obrócić na Yavin ze schematami wykradzionymi Imperium, a potem lecieć na Alderaan i z powrotem?\nCo mi jeszcze nie zagrało w tym filmie? CGI, które bolało moje oczka, zwłaszcza w momencie, w którym pokazywano Moffa Tarkina. Komputerowa Leia wypadła trochę lepiej, ale też nie do końca się udało uzyskać wygląd księżniczki Organy. Dodatkowo w trakcie finałowej bitwy, zarówno w przestrzeni kosmicznej, jak i na planecie istniał problem z animacją zarówno myśliwców Rebelii, jak i jednostek Imperium. Pewnie twórcy zdołali zamaskować to w 3D, jednak w standardowej technologii wyglądało to niesamowicie… słabo.\nZagrał za to humor (nieco wisielczy), obsada dawała z siebie wszystko i jeszcze więcej (ogólnie wielkie brawa za casting Mon Mothmy, bo aktorka bardzo przypominała oryginalną odtwórczynię przywódczyni Rebelii), Vader wypadł świetnie (choć moim zdaniem mocno bawił się z tymi rebeliantami, bo mógłby ich pokonać bez używania miecza świetlnego, choć rozumiem, że skoro to Gwiezdne Wojny to i miecz świetlny musi się pojawić).\nNaprawdę trudno mi ocenić „Rogue One”, bo z jednej strony mamy tu do czynienia z próbą zrobienia filmu nie o Jedi, z drugiej jednak zabrakło tu czegoś, co sprawiłoby, że uznałabym tę produkcję za zachwycającą. Jest wykonana porządnie, choć ma błędy, mi jako laikowi (bo nie jestem jakimś wielkim fanem i znawcą Gwiezdnych Wojen) udało się znaleźć ich kilka. Ale bawiłam się na seansie całkiem dobrze, gdyby nie ostatnie pięć minut filmu byłabym jeszcze bardziej ukontentowana.\n← “Męża wyśpiewaj, co święty gród Troi zburzywszy, długo błądził i w tułaczce swojej (…) przygód doświadczył i trudów!” – “Zagroda zębów” Wita Szostaka\nStosik #32 – poświąteczny z prezentami →\nOne thought on ““Mam złe przeczucia…”, czyli o moim problemie z Rogue One”\n“ale R2D2 i C3PO na Yavinie? Albo Leia na swoim promie przy statku admirała Raddusa? A to nie było przypadkiem tak, że ona miała być na Alderaanie (nota bene po to poleciał Bale Organa – żeby wysłać Leię na poszukiwania Obi Wana)?”\nAkurat tę wymianę zdań odnośnie posłańca pamiętam dobrze. Bail mówi, że pośle po Obi-Wana kogoś zaufanego, ale na Aldeeran wracał nie ze względu na posłańca, a by uspokoić nastroje i coś tam jeszcze załatwić. Tak czy owak, nigdzie nie jest powiedziane, że posłańca będzie wysyłał z Aldeeranu i że po to wraca. Tak więc Leia mogła być gdziekolwiek, wystarczyło nadać jej wiadomość, że ma brać tyłek w troki i sprowadzić Obi-Wana. Leia mogła być też równie dobrze na Yavinie. I R2 oraz C3PO razem z nią. Wyruszyli razem z Raddusem, dostali transfer danych odnośnie Gwiazdy Śmierci i Lei zaczęła z nimi uciekać promem. Na początku Nowej Nadziei masz wspomniane, że Leia wraca do domu (na Aldeeran), ale nigdzie, nigdy nie masz powiedziane gdzie znajdowała się wcześniej. Mogła być na Yavinie i stamtąd posłał ją Bail, który sam wrócił na Aldeeran. Mogłabyć gdziekolwiek, żaden z filmów nie daje nam o tym konkretnej informacji. To co może wydawać się nieco bez sensu, to skoro Bail posłał ją po Obi-Wana z Yavina, to po grzyba leciała z Raddusem na Scarif, ale jako że lot na Scarif generalnie Rebeliantom wyskoczył trochę z dupy, to mogło być tak, że Leia miała lecieć tym statkiem na Tatooine, a w ostatniej chwili rzucono go do bitwy i musiała zmienić plany. Tak czy inaczej, porządkując fakty, ja to widzę tak:\nBail i Leia są RAZEM na Yavinie. Droidy Lei są razem z nią. Zakładam tak, bo żaden z filmów nie mówi o tym GDZIE w tym czasie przebywa Leia, a skoro jej droidy są na Yavinie (co widzimy) i jest przy flocie Raddusa, która wyruszyła z Yavina, to założenie wydaje się logiczne. Po rozmowie z Mothmą Bail SAM wraca na Aldeeran, a Leię wysyła po Obi-Wana.\nLeia z droidami miała lecieć tym statkiem na Tatooine, ale rozpętała się awantura na Scarif , więc w ostatniej chwili zmienia plany i zabiera się z Raddusem. Keżeli statek był cześcią floty to naturalne, że poleciał na tę niespodziewaną bitwę.\nStatki Rebeli dostają transfer danych odnośnie planów Gwiazdy Śmierci, jeden z rebeliantów przekazuje plik Lei, a ta ucieka odłączonym promem. Kieruje się na Aldeeran, bo chce przekazać plany Gwiazdy Bailowi. Vader wszedł na statek i wykosił żołnierzy rebelii, ale nie dał rady zatrzymać promu z Leią.\nTu się kończy Łotr i Zaczyna Nowa Nadzieja.\nNa początku nowej Nadziei widzimy, że prom Lei jest ścigany przez niszczyciel Imperium i ostatecznie przez niego przechwycony. Vader wpada na pokład i konkretnie szuka planów, bo był świadkiem tego jak jeden z Rebeliantów spieprzył mu na ten prom z danymi.\nLeia daje plany R2 i droidy uciekają z promu kapsułą ratunkową na Tatooine. Na Tatooine ponieważ Leia już wie, że zostanie schwytana i nie da rady sprowadzić Obi-Wana, a taka była jej pierwotna misja. Droid więc ma poprosić Jedi o pomoc i razem z nim i planami dotrzeć do Rebeliantów.\nJak dla mnie wygląda to całkiem spójnie.


W poszukiwaniu najlepszych smaków – Gruczno 2018 – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNO INFORMACYJNA\nW poszukiwaniu najlepszych smaków – Gruczno 2018\nBogactwo kulinarne kraju, kultura stołu i lokalne rękodzieło – w Grucznie w powiecie świeckim wczoraj (19 sierpnia) zakończyła się trzynasta edycja Festiwalu Smaku.\nPodczas dwudniowej (18-19 sierpnia) imprezy licznie zgromadzeni amatorzy dobrego smaku mieli niepowtarzalną okazję do degustacji różnych odmian miodu, wędlin, win i powideł. W trakcie festiwalu stu pięćdziesięciu twórców i producentów prezentowało, poddawało degustacji, a także sprzedawało swoje wyroby. Wydarzeniu towarzyszyły prezentacje kulinarne, konferencje naukowe o przeszłości i teraźniejszości w kuchni oraz konkurs na najlepszy smak. Z uczestnikami festiwalu spotkał się marszałek Piotr Całbecki.\nPrevious TUCHOLSKIE FAKTY W PONIEDZIAŁEK – wydanie specjalne…\nNext Miliony na porządkowanie odpadów


Statut | Fundacja GESSEL dla Muzeum Narodowego w Warszawie\nFUNDACJI GESSEL DLA\n(tekst jednolity z dnia 12.04.2013 roku)\nFundacja GESSEL dla Muzeum Narodowego w Warszawie, zwana dalej „Fundacją” ustanowiona została przez Muzeum Narodowe w Warszawie z siedzibą w Warszawie, reprezentowane przez dyrektora w osobie Ferdynanda B. Ruszczyca oraz główną księgową w osobie Katarzyny Dziechciarz oraz kancelarię prawniczą „Beata Gessel i Wspólnicy Sp. z o.o.” z siedzibą w Warszawie reprezentowaną przez Beatę Gessel, zwanych dalej „Fundatorami” w dniu 11 października 1996 roku w akcie notarialnym Repertorium A nr 8157/96.\nFundacja działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 5.\nFundacja może tworzyć oddziały i przedstawicielstwa w kraju i za granicą.\nCelem Fundacji jest wspieranie działalności Muzeum Narodowego w Warszawie w zakresie poszerzania, przechowywania, udostępniania i promocji zbiorów polskiej sztuki współczesnej Muzeum Narodowego w Warszawie.\nFundacja realizuje swoje cele nieodpłatnie w szczególności poprzez:\n1) organizowanie i finansowanie zakupów dzieł sztuki współczesnej polskich artystów ze szczególnym uwzględnieniem prac powstałych po 1980 roku z zakresu malarstwa, rzeźby, grafiki i „innych mediów'”; a także\n2) finansowanie programów naukowo-badawczych w zakresie historii sztuki współczesnej oraz problemów konserwatorskich dzieł sztuki współczesnej; udzielanie pomocy finansowej w zakresie organizacji konferencji naukowych, odczytów, spotkań na temat polskiej sztuki współczesnej; finansowanie publikacji na temat polskiej sztuki współczesnej, opracowań i druku katalogów zbiorów i materiałów promocyjnych Fundacji; organizowanie przedsięwzięć związanych ze sztuką współczesną, takich jak wystawy, plenery, konferencje, spotkania i inne działania artystyczne nt. sztuki współczesnej;\n3) finansowanie organizacji ekspozycji stałych, wystaw czasowych w kraju i za granicą w zakresie zbiorów polskiej sztuki współczesnej;\n4) organizowanie i finansowanie imprez publicznych (koktajli, bankietów, balów charytatywnych oraz innych tego rodzaju inicjatyw) w intencji pozyskania środków na realizację celów, o których mowa w ust. 1.\nFundacja realizuje swoje cele odpłatnie poprzez:\n1) prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie realizacji celów statutowych;\n2) organizowanie konferencji naukowych, odczytów, spotkań na temat sztuki współczesnej, opracowań katalogów zbiorów i materiałów promocyjnych Fundacji;\n3) organizowanie imprez publicznych (koktajli, bankietów, balów charytatywnych oraz innego rodzaju inicjatyw).\nForma odpłatna i nieodpłatna działalności statutowej Fundacji zostaną rachunkowo wyodrębnione w stopniu umożliwiającym określenie przychodów, kosztów i wyników każdej z nich, z zastrzeżeniem przepisów o rachunkowości.\nMajątek Fundacji stanowi Fundusz Założycielski, na który składa się:\n1) kwota 2.000 złotych wniesiona przez kancelarię prawniczą „Beata Gessel i Wspólnicy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” z siedzibą w Warszawie;\n2) kwota 100 złotych wniesiona przez Muzeum Narodowe w Warszawie,\nco stanowi w sumie 2.100 złotych oraz środki finansowe, nieruchomości i ruchomości nabyte przez Fundację w toku jej działalności.\nMajątek Fundacji mogą zwiększać:\n2) spadki i zapisy;\n3) subwencje osób prawnych;\n5) dochody z majątku ruchomego i nieruchomego, oraz posiadanych środków finansowych;\n6) przychody z odpłatnej działalności pożytku publicznego.\nWszelkie otrzymane przez Fundację środki finansowe będą zdeponowane na rachunkach\nMajątek Fundacji nie będzie wykorzystywany dla realizacji innego celu niż określony w art. 6 niniejszego statutu.\nFundacja może zbywać posiadane dzieła sztuki za zgodą Rady Programowej Fundacji pod warunkiem przeznaczenia uzyskanych w ten sposób środków na nabycie, zgodnie z niniejszym statutem, innych dzieł sztuki.\nOsoby fizyczne i prawne, które dokonują na rzecz Fundacji darowizny lub dotacji, mogą uzyskiwać honorowe tytuły nadawane przez Fundację. Regulamin przyznawania tytułów honorowych uchwali Zarząd Fundacji.\n2) Rada Programowa Fundacji;\n3) Rada Fundacji.\nZarząd Fundacji składa się z jednego do pięciu członków w tym Prezesa.\nCzłonków Zarządu Fundacji, w tym Prezesa, powołują i odwołują: Muzeum Narodowe w Warszawie i Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz działający łącznie.\nCzłonkiem Zarządu Fundacji mogą być tylko osoby, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.\nZarząd Fundacji kieruje jej działalnością i reprezentuje ją na zewnątrz. Do\nreprezentowania Fundacji uprawnieni są:\n1) Prezes samodzielnie, lub\n2) w przypadku Zarządu wieloosobowego Prezes samodzielnie lub dwaj członkowie Zarządu Fundacji działający łącznie.\nDo kompetencji Zarządu Fundacji należą wszystkie sprawy nie zastrzeżone dla innych organów\nFundacji. Zarząd Fundacji w szczególności:\n1) uchwala programy działania Fundacji stworzone na polecenie Rady Fundacji i zaakceptowane przez Radę Fundacji;\n2) sprawuje zarząd majątkiem Fundacji;\n3) przyjmuje subwencje, darowizny, spadki i zapisy;\n4) podejmuje decyzje w sprawie sposobu finansowania działalności Fundacji;\n5) tworzy i znosi jednostki organizacyjne Fundacji;\n6) ustala regulamin Biura Fundacji;\n7) powołuje i odwołuje dyrektora Biura Fundacji oraz inne osoby pełniące stanowiska kierownicze i samodzielne w jednostkach organizacyjnych Fundacji;\n8) ustala regulamin przyznawania oraz przyznaje tytuły honorowe nadawane przez Fundację.\nUchwały Zarządu Fundacji zapadają zwykłą większością głosów. Zarząd Fundacji podejmuje uchwały na posiedzeniach, za pomocą środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub drogą korespondencyjną, w tym za pomocą poczty elektronicznej. Uchwały Zarządu Fundacji wymagają wszystkie sprawy przekraczające zwykły zarząd.\nPosiedzenia Zarządu Fundacji zwoływane są przez Prezesa Zarządu Fundacji co najmniej na dwa dni przed datą posiedzenia telefonicznie lub za pomocą faksu lub poczty elektronicznej. Zarząd Fundacji może podejmować uchwały na posiedzeniu przy obecności co najmniej dwóch członków Zarządu Fundacji, w tym Prezesa.\nW przypadku równej liczby głosów, głos decydujący należy do Prezesa.\nDla ważności uchwał podjętych drogą korespondencyjną lub za pomocą środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość wymagane jest wzięcie udziału w głosowaniu przez wszystkich członków Zarządu Fundacji.\nZasady pracy Zarządu Fundacji określi regulamin ustalony przez Radę Fundacji. Zmiany Regulaminu mogą być dokonane przez Radę Fundacji.\nRada Programowa Fundacji jest organem opiniodawczym Fundacji.\nW skład Rady Programowej Fundacji wchodzą przedstawiciele Muzeum Narodowego w Warszawie: Dyrektor, Z-ca Dyrektora ds. Naukowych, Główny Inwentaryzator oraz Główny Konserwator.\nFunkcja członka Rady Programowej Fundacji jest pełniona w ramach stosunku pracy łączącego danego pracownika z Muzeum Narodowym w Warszawie.\n1) opiniowanie i zatwierdzanie propozycji dokonania zakupów i przyjęcia darów dzieł polskiej sztuki współczesnej;\n2) zajmowanie stanowiska w innych sprawach przedłożonych przez Zarząd.\nDokonywanie propozycji każdorazowych zakupów dzieł polskiej sztuki współczesnej zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym statucie należy do wyłącznej kompetencji Prezesa Zarządu Fundacji.\nPosiedzenia Rady Programowej Fundacji zwołuje telefonicznie lub za pomocą faksu Zarząd Fundacji na siedem dni przed terminem posiedzenia.\nRada Programowa Fundacji zajmuje stanowisko w drodze uchwał podjętych zwykłą większością głosów bez względu na liczbę obecnych osób na danych posiedzeniu.\nRada Fundacji jest nadrzędnym organem Fundacji.\nKażdy z Fundatorów powołuje i odwołuje dwóch członków Rady Fundacji. Pozostali członkowie Rady Fundacji są powoływani i odwoływani przez Fundatorów działających łącznie. Członkowie Rady Fundacji powoływani są na czas nieokreślony. Członkowie Rady Fundacji wybierają ze swojego grona Przewodniczącego.\na) kontrola i ocena członków Zarządu Fundacji;\nb) żądanie od członków Zarządu Fundacji złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień;\nc) rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznych sprawozdań z działalności Zarządu oraz udzielanie absolutorium Zarządowi Fundacji;\nd) uchwalanie regulaminów działania dla Zarządu;\ne) zatwierdzanie planu programu działania Fundacji;\nf) zatwierdzanie budżetu rocznego oraz wydatków wykraczających poza budżet;\ng) wyrażanie zgody Zarządowi na przyjmowanie subwencji, darowizn, spadków i zapisów;\nh) powzięcie uchwały o przeznaczeniu wyniku finansowego;\ni) żądanie od Zarządu przedstawienia wszelkich dokumentów dotyczących działalności Fundacji.\nCzłonkami Rady Fundacji mogą być osoby, które:\n1) nie są członkami Zarządu Fundacji ani nie pozostają z nimi w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości służbowej;\n2) nie były skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.\nCzłonkowie Rady Fundacji z tytułu pełnionej funkcji nie otrzymują żadnego wynagrodzenia, chyba że Muzeum Narodowe w Warszawie oraz Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz postanowią inaczej. Muzeum Narodowe w Warszawie oraz Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz działający łącznie mogą postanowić o przyznaniu członkom Rady Fundacji zwrotu uzasadnionych kosztów lub wynagrodzenia w wysokości nie wyższej niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw ogłoszone przez Prezesa GUS za rok poprzedni.\nRada Fundacji podejmuje decyzje w formie uchwał. Rada Fundacji podejmuje uchwały na posiedzeniach, za pomocą środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub drogą korespondencyjną, przy czym dla ważności uchwał podjętych drogą korespondencyjną wymagane jest wzięcie udziału w głosowaniu przez wszystkich członków Rady Fundacji. Rada Fundacji jest uprawniona do podejmowania uchwał na posiedzeniu, jeżeli na posiedzenie zostali zaproszeni wszyscy członkowie Rady Fundacji. Uchwały mogą być podejmowane bez względu na liczbę obecnych na posiedzeniu członków Rady Fundacji. Posiedzenia Rady Fundacji zwołuje listami poleconymi, telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej Zarząd Fundacji lub Przewodniczący Rady Fundacji na siedem dni przed terminem posiedzenia. W każdym roku kalendarzowym powinno odbyć się przynajmniej jedno posiedzenie Rady Fundacji.\nW posiedzeniach Rady Fundacji mogą brać udział członkowie Zarządu Fundacji oraz Fundatorzy z głosem doradczym.\nSzczegółowy tryb pracy Rady Fundacji może zostać określony w Regulaminie Rady Fundacji uchwalonym przez Muzeum Narodowe w Warszawie oraz Beatę Gessel-Kalinowską vel Kalisz działających łącznie.\nRada Fundacji sprawuje stały nadzór nad działalnością Fundacji we wszystkich dziedzinach jej działalności oraz wspiera Zarząd Fundacji w realizacji statutowych celów Fundacji. Rada Fundacji w szczególności może wyrażać opinie oraz udzielać Zarządowi Fundacji zaleceń we wszystkich sprawach w zakresie działalności Fundacji. Rada Fundacji jest uprawniona do badania wszelkich dokumentów Fundacji oraz występowania do Zarządu Fundacji o udzielenie wyjaśnień lub informacji w zakresie wszelkich aspektów działalności Fundacji. Rada Fundacji przedstawia informacje o swojej działalności Muzeum Narodowemu w Warszawie oraz Beacie Gessel-Kalinowskiej vel Kalisz.\nZmian statutu mogą dokonać tylko: Muzeum Narodowe w Warszawie i Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz, działający łącznie.\nW razie osiągnięcia celu, dla którego Fundacja została ustanowiona, lub w razie wyczerpania środków finansowych i majątku Fundacji, Fundacja podlega likwidacji w sposób wskazany w niniejszym Statucie.\nŚrodki majątkowe pozostałe po likwidacji Fundacji, w tym nabyte zbiory polskiej sztuki współczesnej przekazuje się na rzecz Muzeum Narodowego w Warszawie.\nDecyzję w przedmiocie likwidacji Fundacji podejmują Muzeum Narodowe w Warszawie i Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz w drodze jednomyślnej uchwały, która powinna wskazać likwidatora w celu przeprowadzenia likwidacji.\nFundacja będzie prowadzić i przechowywać takie księgi i dokumenty, zwane dalej dokumentami, które będą wystarczające dla dokonania pełnej i merytorycznej oceny wykorzystania majątku. System zarządzania finansowego Fundacji zapewni dokładne, bieżące oraz kompletne ujawnienie jej działalności.\nFundacja zachowa wszelkie dokumenty przez cały czas trwania Fundacji oraz umożliwi Muzeum Narodowemu w Warszawie i Beacie Gessel-Kalinowskiej vel Kalisz lub ich właściwie upoważnionym przedstawicielom dostęp do dokumentów, celem ich zbadania.\nJeżeli Muzeum Narodowe w Warszawie i Beata Gessel-Kalinowska vel Kalisz zwróci się do Fundacji o sporządzenie i dostarczenie szczegółowego pisemnego sprawozdania z działalności podjętej przez Fundację w ramach wypełniania celów określonych w niniejszym statucie oraz z wykorzystania jej środków finansowych, Fundacja w terminie 30 dni od tego dnia dostarczy powyższe sprawozdanie.\nFundacja sporządza roczne sprawozdanie merytoryczne i finansowe ze swojej działalności i podaje je do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi przez zainteresowane podmioty, w tym poprzez zamieszczenie na swojej stronie internetowej.\nW terminie 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Fundacja przekaże ministrowi właściwemu ds. zabezpieczenia społecznego sprawozdanie finansowe i merytoryczne oraz zamieści je na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego ds. zabezpieczenia społecznego.\n1) udzielać pożyczek lub zabezpieczać zobowiązań majątkiem Fundacji w stosunku do członków jej organów lub pracowników oraz osób, z którymi członkowie organów Fundacji oraz pracownicy pozostają w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, zwanych dalej „osobami bliskimi”;\n2) przekazywać majątku Fundacji na rzecz członków jej organów lub jej pracowników oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach;\n3) wykorzystywać majątku Fundacji na rzecz członków jej organów lub jej pracowników oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, chyba że to wykorzystanie bezpośrednio wynika ze statutowego celu Fundacji;\nDzieła nabyte przez Fundację („Dzieła”) są przechowywane, udostępnianie i konserwowane przez Muzeum Narodowe w Warszawie. Muzeum Narodowe w Warszawie może eksponować i wypożyczać Dzieła podmiotom trzecim według swego uznania. Dzieła lub ich fotografie eksponowane i upubliczniane przez Muzeum Narodowe w Warszawie lub przez osoby trzecie powinny być oznaczone, że pochodzą ze zbiorów Fundacji GESSEL oraz dodatkowo nazwą konkretnego darczyńcy, o ile darczyńca taki zostanie wskazany przez Fundację.\nNiniejszy statut podlega prawu polskiemu, które obejmuje sprawy dotyczące jego ważności, stosowania i interpretacji.


Kupujesz kocioł c.o.? Pamiętaj o kilku kluczowych kwestiach! ARTYKUŁ PROMOCYJNY\nPo pierwsze - moc kotła\nNa niezliczonych forach internetowych znajdziemy szereg zapytań o dobór mocy kotła dla konkretnej powierzchni, a forumowicze prześcigają się w poradach udzielanych pytającym, robiąc to często "na wyrost" i bez fachowej wiedzy. I choć trudno się sprzeczać, że moc wybranego urządzenia ma kluczowe znaczenie (to przecież od tego parametru zależy, czy w domu będzie wystarczająco ciepło), to jednak nie popadajmy w przesadę.\nW dobie wysokiej jakości materiałów budowlanych i zaawansowanych technologii izolacyjnych, kupowanie kotła na pellet o mocy 20 kW dla domu o powierzchni 200 m², w którym zastosowano jako ocieplenie 10 cm warstwę styropianu, jest ogromną przesadą, choć jeszcze kilkadziesiąt lat temu, gdy domy nie były tak dobrze zaizolowane, taka decyzja rzeczywiście byłaby uzasadniona.\n"Kupowanie kotła z dużym zapasem mocy nie ma sensu ze względów finansowych nie tylko dlatego, że takie urządzenie będzie droższe na etapie zakupu. Większa moc to więcej spalanego opału, a więc niepotrzebne koszty także w toku eksploatacji. Dlatego obowiązkiem sprzedającego jest rzetelnie doradzić klientowi, jakie urządzenie sprawdzi się najlepiej w jego przypadku", mówi Robert Piasek z firmy ZGM "Zębiec" S.A.\nNa stronie internetowej jednego z największych w Polsce producentów kotłów c.o. - firmy ZGM "Zębiec" S.A. pod wybranymi urządzeniami znajdziemy czytelne tabele, ułatwiające dobór kotła do metrażu w zależności od współczynnika przenikania ciepła ścian budynku. Oczywiście nie musimy wyliczać go sami, ponieważ dla wygody producent pisze o grubości zastosowanej warstwy ocieplenia.\nI tak na przykład, decydując się na zakup kotła na ekogroszek TOPAZ o mocy 25 kW przy zastosowanej 10 cm warstwie ocieplenia styropianem, kocioł bez problemu poradzi sobie z ogrzaniem pomieszczeń o łącznej powierzchni 385 m². Z kolei kocioł na pellet AGAT o mocy 10 kW bez trudu ogrzeje dom o powierzchni 155 m² z 10 cm warstwą ocieplenia.\nPrzekrój kotła na ekogroszek TOPAZ\nPrzekrój kotła na pellet AGAT\nPo drugie - paliwo\nJeszcze kilkadziesiąt lat temu trudno byłoby wyobrazić sobie, aby w domowym kotle palić czymś innym niż węglem. Decydowały o tym względy ekonomiczne i dostępność opału, na dalszy plan schodził aspekt użytkowy tego najbrudniejszego z paliw. Dziś sytuacja zmieniła się diametralnie, bo mało kto mając do wyboru czyste, niepylące (i tanie!) paliwo, mimo wszystko postawi na węgiel.\nJakie paliwa są dziś w czołówce? Na przykład ekogroszek i pellet - obydwa ekologiczne, tanie, a do tego niepylące, czyste, sprzedawane w workach, które ułatwiają przechowywanie.\nEkogroszek, choć produkowany z węgla kamiennego lub brunatnego, ma w swoim składzie o wiele mniejszą zawartość siarki, cechuje się także niższą spiekalnością, co oznacza, że proces spalania jest znacznie ułatwiony. Z kolei należący do grupy biopaliw pellet powstaje ze sprasowania trocin, które powstają podczas prac tartacznych oraz innych działań związanych z obrabianiem produktów drzewnych, a więc z "resztek" wytwarzanych każdego dnia w niezliczonych zakładach obróbki drewna, które dzięki dalszemu przetworzeniu zostają zagospodarowane.\nW wyniku spalania pelletu powstaje niewielka ilość popiołu, który można wykorzystać np. do użyźnienia gleby w ogrodzie. Ponadto odciąża to użytkownika z pracochłonnego czyszczenia kotła.\nJeśli na etapie zakupu wydaje się nam, że jesteśmy skłonni do ustępstw na rzecz komfortu, to już w niedługim czasie okaże się, że była to błędna decyzja. W XXI wieku żyjemy szybko i naprawdę niewielu z nas ma dostatecznie dużo czasu, aby przeznaczać go na obsługę kotła - urządzenia, które ma służyć nam, a nie odwrotnie.\nNowoczesne kotły c.o., jak np. AGAT marki Zębiec pracują w trybie automatycznym, co oznacza, że procesy takie jak rozpalanie, wygaszanie, czyszczenie palnika odbywają się bez udziału użytkownika. Ponadto są to kotły wyposażone w zasobniki, które uzupełnia się paliwem raz na jakiś czas, skąd dalej pobierane i dozowane jest ono automatycznie.\nKocioł AGAT marki Zębiec, fot. Zębiec\nPo czwarte - ekologia\nAspekt ekologiczny, choć wymieniony jako czwarty, absolutnie nie powinien być pomijany na etapie wyboru kotła c.o. Mało kto stając przed alternatywą "tanio czy ekologicznie" wybierze względy prośrodowiskowe. O tym, że jest to decyzja niesłuszna świadczą fakty: zanieczyszczone powietrze szkodzi naszemu zdrowiu, a chyba nikt nie ma już złudzeń, że na chorowanie trzeba mieć pieniądze.\nJeszcze trudniej dostrzec nam związek pomiędzy eksploatacją zasobów naturalnych a rosnącymi cenami energii, żywności, wody, paliw. Choćby z tego powodu warto mieć w horyzoncie widzenia ekologię, tym bardziej, że stopień technologicznego zaawansowania dostępnych w XXI wieku kotłów c.o. sprawia, "przyjazne środowisku" nie oznacza "drogie".\nDużo na temat ekologiczności kotłów mówią nam klasy, normy i certyfikaty, przyznawane przez niezależne jednostki badawcze. I tak na przykład 5 klasa (według obowiązującej w naszym kraju normy PN-EN 303:5-2012) oznacza, że urządzenie spełnia najsurowsze wymogi w zakresie emisji spalin, a do tego ma najwyższe parametry sprawności cieplnej. W tej klasie plasuje się zarówno kocioł na pellet AGAT, jak i kocioł na ekogroszek TOPAZ.\nOba z nich spełniają ponadto wymagania Dyrektywy w sprawie ekoprojektu (ECODESIGN), którą do 2020 będą musiały legitymować się wszystkie urządzenia grzewcze.\nW kotle na ekogroszek TOPAZ sterownik zarządza optymalnym dozowaniem paliwa i powietrza, przez co osiąga on najwyższą sprawność cieplną. Dzięki temu wydzielanie sadzy, tlenku węgla innych szkodliwych substancji zredukowane jest do minimum.\nKocioł TOPAZ marki Zębiec, fot Zębiec\nPo piąte - producent\n"Raz a dobrze" - to dewiza, którą powinniśmy się kierować przy zakupie kotła. Wysokiej jakości urządzenie posłuży nam przez wiele lat, dlatego na jego wybór dajmy sobie trochę czasu i zanim zapłacimy - pomyślmy, sprecyzujmy swoje oczekiwania, przeanalizujmy metraż, stan budynku, potrzeby. Wreszcie - co nie mniej ważne – zastanówmy się też, od jakiego producenta zakupimy kocioł.\nFirmy z wieloletnim doświadczeniem, jak ZGM "Zębiec" nie tylko sprzedadzą nam produkt, ale dadzą też na niego wieloletnią gwarancję, przekonane o tym, że dostarczają nam wyrób wykonany z zachowaniem najwyższych standardów. Pomogą nam też dobrać odpowiednie urządzenie i zagwarantują opiekę serwisową, wyjaśniając wszystkie nasze wątpliwości dotyczące np. obsługi kotła.


Na przekór innym...: maja 2014\n"Punkt widzenia dziecka. Wszyscy do kiedyś znali,\nale oddaliliśmy się od niego tak bardzo, że trudno nam znowu do niego powrócić."\nW szpitalu poleżałam jeszcze dwa dni. Wreszcie lekarz nie widział powodów, aby mnie trzymać i wypisał do domu. Do szpitala przyjechał po mnie Andrzej z Dominiką oraz Emilka. Andrzej zabrał moją torbę, a dziewczyny zabrały pod rękę do samochodu. Mimo, że droga, była krótka to na prawdę wywołała u mnie dużo uśmiechu. Andrzej opowiadał jak to uczył się robić szarlotkę, jak ją wyjął na początku surową, a następnie wstawił do piekarnika i spalił. Opowiadał jak Dominika próbowała ją uratować i zeskrobywała przypaleniznę z wierzchu. Próbowałam to sobie wyobrazić. Hmm.... musiało być ciekawie.\nGdy weszliśmy do mieszkania od razu uderzył mnie zapach rosołu unoszący się w powietrzu. Wchodząc do salonu doznałam szoku. Stół był pięknie zastawiony. Na firance wysiał wielki napis "Witaj w domu". Na ten widok łzy napłynęły mi do oczu.\n-Dziękuję- powiedziałam i przytuliłam ich wszystkich.\nDominika podała obiad. Na deser przygotowali wspólnymi siłami szarlotkę. Muszę przyznać, że wyszła im pyszna. Po obiedzie poszłam do mojego pokoju, gdzie teraz śpi Emilka.\n-Jakie ja mam wygodne łóżko.- powiedziałam gdy usiadłam na miękkim materacu mojego łóżka.\n-Ono zapewne, też tęskniło za tobą.- uśmiechnęła się Emilka.\n-Opowiadaj co u ciebie? Mamy tyle sobie do powiedzenia.\n-No właśnie, tyle do powiedzenia... może chcesz pogadać o tym co się stało? - zaczęła delikatnie. Wiedziałam, że nadejdzie taki moment, w którym o to zapyta. Jest moją dobrą przyjaciółką i chce wiedzieć co się ze mną działo.\n-Emilka....-zaczęłam- nie gniewaj się, ale chyba jeszcze nie chcę o tym rozmawiać. Muszę sobie to wszystko poukładać w głowie.\n-Ok, rozumiem, jakbyś chciała pogadać to wiesz, masz do mnie numer.\n-Tak, tak wiem. Dziękuję. - przytuliłam ją mocno do siebie. - Opowiadaj co tam w szkole? Masz jakiś chłopaków ładnych?\n-Hmm...... jest taki jeden. Ma na imię Maciek. Takie piękne niebieskie oczy.\n-Mmm.... Brzmi ciekawie. Straszy? Młodszy? W twoim wieku?.....\nTakim sposobem dowiedziałam się nieco o nowym koledze Emilki. Wygląda na to, że moja przyjaciółka się zakochała. Opowiadała o nim z taką ekscytacją, iskrą w oku, aż miło na nią patrzeć.\nJak dobrze jest spać we własnym mieszkaniu, wiedząc że nie ma się doczepionych do siebie kilku kabelków.\nGdy przetarłam oczy, poszłam od razu do kuchni wstawić sobie wodę na herbatę.\n-Cześć.- powiedziałam do Emilki, która siedziała w kuchni i jadła kanapkę.\n-Świetnie, fajnie jest wstać i widzieć dobrze mi znane miejsce.\n-Jutro będę musiała wrócić już do siebie-powiedziała\n-Szkoda, że nie mogłyśmy spędzić ze sobą więcej czasu.- posmutniałam od razu.\n-Kiedy indziej sobie odbijemy. Dzisiaj mamy jeszcze cały dzień. - powiedziała radośnie\n-Racja, może przejdziemy się na miasto? Pokażę ci Gdańsk.\n-O fajny pomysł. Zjemy śniadanie i możemy iść.\nZjadłyśmy spokojnie śniadanie, przebrałyśmy się, umyłyśmy i byłyśmy gotowe na wyjście. Najpierw postanowiłam pokazać Emilce plażę, ponieważ była najbliżej. Następnie ruszyłyśmy do fontanny Neptuna, skąd poszłyśmy dalej na miasto. Pokazywałam przyjaciółce różne ciekawe budowle. Była zachwycona widokiem. Robiła dużo zdjęć, które później zapewne pokaże tacie.\n-Tosia?- usłyszałam za swoimi plecami - Tosia!\nOdwróciłam się. Biegła do nas Zuźka.\n-Tosia!- przytuliła mnie - Jak dobrze cię widzieć, całą i zdrową. Martwiłam się. Wszyscy w klasie się martwiliśmy, chcieliśmy pomóc policji cię szukać, ale kazali nam czekać.\n-Dzięki, jak widać znaleźli mnie.\n-A kim jest twoja koleżanka.- spojrzała pytająco na Emilkę\n-Zuziu poznaj to jest moja przyjaciółka Emilka. Emilko poznaj to jest Zuzia, koleżanka z klasy.\n-Cześć, miło cię poznać.- odpowiedziała Emilka\n-Ale nam strachu napędziłaś, mówię ci.- zaczęła Zuźka\n-Na prawdę nie chciałam. - usprawiedliwiałam się\n-No wiem, no wiem. Mogę wpaść do ciebie później? Wiesz ta kobieta od matmy chyba serio się na mnie uwzięła, znowu postawiła mi jedynkę, mogłabyś mi wytłumaczyć?\n-Dobra, możesz wpaść- spojrzałam na Emilkę, ta miała minę jakby miała zaraz wybuchnąć śmiechem.\n-Musimy iść- powiedziała wreszcie - Śpieszymy się na... badania.\n-A ok, to wpadnę około szesnastej. Pasuję ci?\n-Yyy.. tak, chyba tak. - powiedziałam - To do zobaczenia.\nGdy odeszłyśmy kawałek dalej, Emilka wybuchła głośnym śmiechem.\n-Co ci? - spytałam zaciekawiona\n-Masz mega śmieszną koleżankę, nie wiem czemu, ale ...\n-Ona jest zakręcona....\n-Zauważyłam. Serio będziesz jej tłumaczyć matmę?\n-Myślę, że ona przyjdzie by zobaczyć Andrzeja. Wcześniej tak przychodziła. A on biedny jej się boi i nie przychodzi do nas jak ona jest.\n-Ha ha, biedny- powiedziała z uśmiechem Emilka.\nGdy poszłyśmy do domu odgrzałyśmy sobie wczorajszy rosół i włączyłyśmy jakiś film w telewizji. Film wywołał u nas ogromną dawkę śmiechu, co spowodowało, że nie zjadłyśmy całej zawartości misek.\n-Wróciłam- powiedziała Dominika, która wróciła właśnie z pracy.\n-Super, powiedz Andrzejowi, że Zuźka przychodzi na szesnastą do nas.\n-Ooo... a czemu będziemy zawdzięczać jej wizytę? Czyżby dostała kolejną jedynkę z matematyki? - spytała sarkastycznie.\n-Żebyś wiedziała.- odpowiedziała Emilka.\n-Mam rozumieć, że też poznałaś już Zuzię?\n-Tak- powiedziała z wielkim uśmiechem na twarzy.\n-Dobra ostrzegę go.- uśmiechnęła się i poszła do kuchni.\nTak jak myślałam, Zuzia nie chciała abym jej wytłumaczyła matmę. Podczas wizyty wypytywała się o Andrzeja. Liczyła chyba, że go zobaczy dziś, bo siedziała na prawdę długo. Wyszła dopiero po kolacji.\nKoleżanka Tosi jest na prawdę nachalna. Może i nie była dawno u nas, ale zdążyłam zauważyć, że przychodzi do nas dla Andrzeja. Ten nie chcąc robić biedaczce żadnych nadziei nie przychodzi do nas podczas jej wizyt. Napisałam mu sms-a, aby wiedział wcześniej kogo dzisiaj będziemy gościć. Odpisał mi tylko uśmiech, i że dziękuje za informację.\nZuzia wyszła dopiero po kolacji. Gdy Tosia zamknęła za nią drzwi, widać było, że ulżyło jej.\n-Nareszcie. - powiedziała. - Myślałam, że nie wyjdzie.\n-Ja też.- powiedziała Emilka - Rozumiem Andrzeja, czemu jej unika. Upierdliwa dziewczyna.\n-Troszeczkę- powiedział Andrzej, który właśnie wszedł do salonu. - Było otwarte więc wszedłem.\n-Masz cudowną fankę - zakpiła Emilka- każdy chciałby taką mieć.\n-Na pewno. - powiedział sarkastycznie.- Przyszedłem zobaczyć, czy wszystko gra, bo dawno nie byłem.\nUśmiechnęłam się i powiedziałam.\n-U nas tak samo jak wczoraj, ale dzisiaj omawiamy co masz w sobie takiego, że Zuźka straciła głowę dla ciebie.\n-Ah.... no wiesz, ma się ten urok osobisty. - powiedział i przeczesał palcami włosy.\nNa co wszystkie trzy wybuchnęłyśmy głośnym śmiechem.\n-Idę się myć, bo jutro o ósmej mam autobus. Muszę wcześniej się położyć.- powiedziała Emilka\n-Odwiózłbym cię, ale mam trening jutro o dziesiątej.\n-Wrócę autobusem, spoko. Pa\nPorozmawiałam jeszcze z Dominiką i Andrzejem, po czym odprowadziłam naszego miłego sąsiada do drzwi.\n-Andrzej, dziękuję.- powiedziałam\n-Za co? - spytał zdziwiony\n-Za to, że jak mnie nie było byłeś przy Dominice.\n-Przestań mała. Każdy by tak postąpił.\n-Może i każdy, ale dziękuję.\nUśmiechnął się i wyszedł.\nWróciłam do salonu, Dominika oglądała powtórkę jakiegoś meczu piłki nożnej.\n-Od kiedy oglądasz nożną?\n-Od kiedy nie ma co oglądać w telewizji.\nUśmiechnęłam i się i poszłam do swojego pokoju. Usiadłam na krześle przy biurku. Stało na nim zdjęcie rodziców. Wzięłam ramkę do ręki. Oni wyglądali na takich szczęśliwych. Czy ojciec mógł się dopuścić zdrady? Matka o tym wiedziała? Tak wiele pytań, a odpowiedzi brak.\n-Już się umyłam. - weszła do pokoju Emilka.\n-Ok. - powiedziałam i poszłam się umyć.\nPo głowie chodziły mi ciągle te pytania i zdjęcie rodziców. Zastanawia mnie jedna rzecz. Czy o romansie taty wiedział ktoś więcej? Może ciotka wie coś na ten temat?\nPo umyciu się, poszłam do pokoju do Emilki, miałyśmy jeszcze chwilę pogadać. Gdy weszłam do pokoju zobaczyłam przyjaciółkę śpiącą na łóżku bez przykrycia. Nie chciałam jej budzić, więc nie przykryłam jej kołdrą bo na niej spała. Wyciągnęłam z szafy koc i okryłam ją staranie. Następnie wyszłam po cichu z pokoju i poszłam do Dominiki.\n-Czy ty coś wiesz o rodzicach, czego ja nie wiem?\n-Skąd takie pytanie? Oczywiście, że nie.\n-Czy tata miał romans?\n-Słucham?!- spytała zdenerwowana\n-Ciszej Emilka śpi. Czy tata miał kiedyś romans?\n-Nic mi o tym nie wiadomo. Skąd w ogóle takie pytania?\n-No bo widzisz.... ten mężczyzna, który mnie porwał, twierdzi, że .... że.... że...- zacięłam się\n-Że jest naszym przybranym bratem!\nPowiedziałam to w końcu. Dominika wyglądała jakby zobaczyła kosmonautę, oczy ledwo jej nie wyszły na wierzch.\n-Jak to naszym bratem? Nie, to jakieś nieporozumienie.\nMam nadzieję, że wam się spodoba. Muszę przyznać, że jestem z niego nawet trochę zadowolona :)\nMam pytanie (znowu :))\nCzy macie swoją wizję, na zakończenie tego opowiadania? Ja mam, ale boję się, że Dzuzeppe mnie znajdzie jak namieszam na samo zakończenie opowiadania :P\nLiczę, że podsuniecie mi jakiś realny pomysł. :)\nAutor: olka jakaś tam o 21:17 8 komentarzy:\n"Każdy ma to, na czym mu najmniej zależy,\na los daje jednemu to, czego drugi pragnie najgoręcej."\nPo woli wracałam do świata normalnych. Obudziłam się w szpitalnej sali, przyczepiona do różnych kabelków. W sali nie było nikogo, zza zasłonięte rolety przebijały się promienie słońca. Podparłam się na łokciach i usiadłam na łóżku. Chyba za gwałtownie podniosłam głowę bo mi się w niej zakręciło. Posiedziałam może tak z dziesięć minut i do sali przyszła pielęgniarka.\n-Jak się pani czuje? - spytała\n-To dobrze, pani siostra strasznie się bała o panią.\n-Dominika? Była tutaj?\n-O tak, wczoraj cały dzień przesiedziała przy pani łóżku i dziś od samego rana tu była\n-Gdzie ona teraz jest?\n-Rozmawia z lekarzem, na pewno wkrótce przyjdzie. Proszę się nie martwić, tylko odpoczywać.\nPielęgniarka zmieniła mi kroplówkę i wyszła. Wzięłam butelkę z wodą stojącą obok mojego łóżka, chciałam się napić, jednakże butelka była zakręcona za mocno. Postawiłam zrezygnowana ją z powrotem na stoliku i oparłam się o poduszkę. Sala nie była szara jak na niektórych filmach wręcz odwrotnie. Miała ciepły żółty kolor. Stały w niej jeszcze dwa wolne łóżka.\nDo sali weszła Dominika. Ustała w drzwiach. Spojrzała na mnie i podbiegła pośpiesznie. Przytuliła mnie mocno do siebie. Przypomniało mi się, jak przytulała nas mama, gdy coś nas bolało.\n-Tośka, przepraszam. - powiedziała ze łzami w oczach- przepraszam, już nigdzie nie wyjadę bez ciebie obiecuję.\n-Dominika - wyciągnęłam ją abym mogła ją dobrze zobaczyć - uspokój się, nic mi nie jest. Mam tylko kilka siniaków i strupów, ale żyję.\n-I z tego się cieszę. Lekarz powiedział, że za dwa, trzy dni powinnaś wrócić do domu.\n-To dobrze. Domi otwórz mi wodę, nie mam jakoś siły w rękach.\nSiostra otworzyła mi butelkę z wodą. Upiłam mały łyk wody i odstawiłam butelkę. Popatrzyłam na siostrę. Ma tłuste włosy, wory pod oczami, lakier z paznokci pozrywany.\n-Domi powinnaś iść do domu, wypocząć trochę. Jak nie zadbasz o siebie to wylądujesz w szpitalu jak ja z przemęczenia.\n-Nic mi nie będzie. Posiedzę trochę z tobą.\n-Mówię na prawdę. Masz sińce pod oczami jakbyś nie spała wieki.\n-No może trochę nie dosypiam, ale obiecuję, jak wrócisz do domu to wyśpię się za wszystkie czasy\n-Nie jak wrócę, teraz. Nic mi się tu nie stanie. Wyśpisz się i jutro przyjdziesz.\n-Dobra, widzę, że nie przegadam cię. Przyjdę jutro. Wypoczywaj.\n-Pa, pozdrów Andrzeja ode mnie.\nGdy tylko Dominika wyszła położyłam się spać. Mimo, iż wstałam nie tak dawno ogarnęło mnie zmęczenie. Położyłam wygodnie głowę na poduszce i odpłynęłam.\nWróciłam do mieszkania.\n-Wróciłam. - krzyknęłam w drzwiach.\nAndrzej ostatnimi czasy przesiadywał u mnie. Nie chciał abym była sama. Weszłam dalej do mieszkania. Nic nie wskazywało na to, aby ktoś w nim był. Powiesiłam torbę na haczyku, zdjęłam kurtkę i poszłam do salonu. Widok jaki zobaczyłam wywołał u mnie szeroki uśmiech. Andrzej spał na podłodze, z poduszką włożoną pod głowę. Przykryłam go kocem i poszłam do kuchni zrobić sobie herbatę.\nPostawiłam napój na blacie stołu i sięgnęłam po ciastka do szafki. Stawiając opakowanie na stoliku niezdarnie przewróciłam ręką szklankę z gorącym piciem. Narobiłam sporo hałasu przy tym, ale także dużo sprzątania. Szklanka rozbiła się o podłogę, ze stołu kapała herbata.\n-Co się stało?- do kuchni wpadł zaspany Andrzej\n-Przepraszam, że cię obudziłam. Przez przypadek szklankę rozbiłam.\n-Nic się nie stało. - powiedział z lekkim uśmiechem\n-Czemu spałeś na podłodze?\n-Bo było mi niewygodnie na łóżku. Po za tym masz bardzo wygodny dywan. Jak się czuje Tośka?\n-Lepiej, lekarz mówi, że może za dwa, trzy dni powinna wyjść.\n-To dobrze. Rozmawiałaś z nią?\n-Tak, ale nie pytałam o to co się działo. Nie chciałam jej męczyć. Uwierzysz?\nAndrzej posłał mi pytające spojrzenie\n-Wygoniła mnie ze szpitala, powiedziała, że mam się wyspać i dopiero przyjść do niej.\n-I bardzo dobrze zrobiła. To zmykaj spać. Ja to posprzątam.\nSpojrzałam na Andrzeja. Jest taki opiekuńczy, nie wiem co bym zrobiła gdy by nie był przy mnie jak Tośka zaginęła. Podeszłam do niego i mocno się wtuliłam w jego tors.\n-Dziękuję, że jesteś tu ze mną.\nAndrzej przytulił mnie jeszcze mocniej i pocałował w czubek głowy.\n-To ja się cieszę, że mogę być przy tobie. Zmykaj spać, Tośka by mi żyć nie dała, jakby wiedziała, że cię nie dopilnowałem.\nUśmiechnęłam się tylko i poszłam do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku, nakryłam cienkim kocem i przymrużyłam oczy. Leżałam tak może z dziesięć minut, nie mogłam zasnąć. Przekręcałam się z boku na bok, przykrywałam i odrywałam koc na zmianę, kładłam głowę na poduszce i wyciągałam ją Zrezygnowana wstałam i poszłam do salonu, gdzie siedział Andrzej i oglądał powtórkę jakiegoś meczu.\n-Wyspałaś się już?- spytał\n-Nie mogę zasnąć, przekręcam się tylko z boku na bok.\n-Mam pomysł. Posiedź tu i się nie ruszaj.\nAndrzej poszedł do kuchni, a ja zostałam na sofie oglądając mecz. Grała Resovia z Kielcami. Oglądałam ten mecz ostatnio na żywo w telewizji. Po jakimś czasie przyszedł siatkarz z dwoma kubkami czegoś ciepłego.\n-Masz, moja mam dawała mi to zawsze, gdy nie mogłem zasnąć w dzieciństwie.\nSpojrzałam do kubka.\n-Kakao? - spytałam zdziwiona\n-Tak, mam nadzieję, że będzie ci smakować. Pij ostrożnie bo gorące- powiedział radośnie.\nWypiłam ciepły napój i na prawdę ogarnęła mnie śpiączka. Oparłam głowę o ramię Andrzeja i zasnęłam.\nNastępnego ranka obudziłam się w swoim łóżku. Przetarłam zaspane oczy i ruszyłam do kuchni. Na stole leżała karteczka od Andrzeja.\n"Poszedłem na trening, wrócę po południu. Miłego dnia :)\nP.S. Zajrzyj do lodówki :)"\nZ uśmiechem na twarzy zajrzałam do lodówki. Stał tam talerz z gromadą kanapek. Wyjęłam go i postawiłam na stole. Zaparzyłam sobie herbatę.\nPo wykonaniu wszystkich porannych czynności poszłam do szpitala. Najpierw zaszłam do Emilki. Wczoraj nawet zapomniałam do niej zajść.\nGdy zaszłam na salę to Emilka pakowała swoją torbę.\n-Wychodzisz? - spytałam radośnie\n-Tak, idę zaraz po wypis.\n-Cieszę, się. Daj tą torbę, nie będziesz dźwigała. - zabrałam jej bagaż i wyszłam z sali\n-Jak się czuje Tośka?\n-Dobrze, możemy do niej zajść, leży w tym szpitalu.\n-Serio? Andrzej wczoraj mi nic nie mówił, że tu leży. Poszłabym do niej.\n-Może. To chodźmy.\nPoszłyśmy do mojej siostry. Dziewczyny bardzo się ucieszyły na swój widok. Usta im się nie zamykały. Emilka nie pytała się o ten czas co Tośka zaginęła, ale widziałam, że chciałaby wiedzieć, co się działo z nią. Nie tylko Emilkę to ciekawi, sama chciałabym wiedzieć, co się wydarzyło. Dziewczyny porozmawiały z jakieś dwie godziny i zabrałam Emilkę do nas do mieszkania. Postawiłam jej bagaż w pokoju siostry i zmieniłam pościel.\n-Na razie będziesz nocowała w Tośki pokoju, do póki nie wróci.\n-Dominika - spojrzała na mnie - dziękuję, że się tak o mnie troszczysz.\n-Jesteś przyjaciółką Tośki, a jej przyjaciele są moimi przyjaciółmi.\nUśmiechnęłam się do niej i wyszłam.\nHej jak tam weekend majowy? Wypoczęte? Gotowe do dalszej pracy?\nP.S. Co myślicie o opowiadaniach z księżniczkami i zamkiem ?\nAutor: olka jakaś tam o 14:13 8 komentarzy: