Angelius Provita- Katowice - Starając się z pomocą medyczną - strona 1743 - Forum OvuFriend\nWłaśnie tego się obawiam jak mi joker nie przypadnie do gustu🙈\nKiedyś mi się udało zasnąć w pozycji na kolanach😜Teraz przynajmniej będę miała wygodnie 🤣\nmonik123, czekamynadzidzie, Pia88 lubią tę wiadomość\n[QUOTE=Cichaa]Baba to są takie wypasione fotele w pozycji półleżącej. Idealne na drzemkę w kinie 😁[/QUOTE] Właśnie tego się obawiam jak mi joker nie przypadnie do gustu🙈 Kiedyś mi się udało zasnąć w pozycji na kolanach😜Teraz przynajmniej będę miała wygodnie 🤣\nMi tez w siedzacej w kinie na Niezłomnym\nJa na Green book, trochę wstyd🤣🙈\nA tam wstyd dobry film, ale jak człowiek jest zmęczony to nie patrzy. Ja zasnęłam na "Incepcji", ale w domu, a potem oglądałam ze 2 razy tak mi się podobał\n[QUOTE=didik34]Ja na Green book, trochę wstyd🤣🙈[/QUOTE] A tam wstyd :) dobry film, ale jak człowiek jest zmęczony to nie patrzy. Ja zasnęłam na "Incepcji", ale w domu, a potem oglądałam ze 2 razy tak mi się podobał :)\nJa na tych fotelach na bank bym zasnęła 😁\nJa wstaje z kurami rano i jak film w domu oglądam to zadko mi się zdaza nie zasnąć 🤣\nWysłany: 30 października 2019, 17:29\nJa bylam ostatnio w kinie w ciąży, ale na horrorze😂😁 było suuper\nA najlepsze jest to że mezus poszedł na coś innego do sali obok\nBejzi, didik34, SusieOne, monik123, czekamynadzidzie, Pia88, Luna lubią tę wiadomość\nJa bylam ostatnio w kinie w ciąży, ale na horrorze😂😁 było suuper A najlepsze jest to że mezus poszedł na coś innego do sali obok\nJa nie chodzę, bo ten popcorn hihi\nWysłany: 30 października 2019, 18:50\nPopcorn najlepszy!! Jutro robię !! 😁😃 Ale mam smaki\n[QUOTE=Pia88]Ja nie chodzę, bo ten popcorn hihi[/QUOTE] Popcorn najlepszy!! Jutro robię !! 😁😃 Ale mam smaki\nEj a tak wogole to podobno popcorn jest zdrowy 😎😎😁\nHonorata02, Yoselyn82, SusieOne, Baba1 lubią tę wiadomość\nNie, a powinnam na szczęście nie mam ani insulinoopornosci ani innych zaburzeń, bo bym pewnie nie miała wyjścia przed...\n[QUOTE=Samosiowa88]Hej dziewczyny mam pytanie do kobitek zaciążonych bylyscie na jakiejs diecie ?[/QUOTE] Nie, a powinnam :) na szczęście nie mam ani insulinoopornosci ani innych zaburzeń, bo bym pewnie nie miała wyjścia przed...\nJa tez nie byłam na diecie i ma szczęście nie muszę być🙈\nPostów: 2151 2121\nSusieOne, didik34, bz10, Baba1, Yoselyn82, czekamynadzidzie lubią tę wiadomość\n[QUOTE=didik34]Nie wiem, musiałbyś poczytać na stronie. Mąż rezerwował bilety na niedziele. Są jeszcze łóżka małżeńskie w ostatnim rzędzie 🙈Ale były już wszystkie zajęte[/QUOTE] Aż wstyd się przyznać jakie grzeszne myśli mi przeszły jak przeczytałam o tych łóżkach małżeńskich😂😂😂\nPostów: 1775 1388\nJa to chyba wszystko przeszłam z dietami bo dalej jestem na diecie bezglutenowej i bez kazeiny plus do tego był czas na niskim indeksie glikemiczny. No i do tego brak apetytu i wymioty. Była masakra...jeśli przed ciąża nie byłaś na żadnej diecie ze względów zdrowotnych to jedz to na co masz ochotę. Sam organizm bedzie regulowal. Ja przez 2 miesiące to nie mogłam patrzeć na mieso i cukier a teraz niestety cukier to mój przyjaciel. Największy nasz wróg to cukier...\n[QUOTE=Samosiowa88]Hej dziewczyny mam pytanie do kobitek zaciążonych bylyscie na jakiejs diecie ?[/QUOTE] Ja to chyba wszystko przeszłam z dietami bo dalej jestem na diecie bezglutenowej i bez kazeiny plus do tego był czas na niskim indeksie glikemiczny. No i do tego brak apetytu i wymioty. Była masakra...jeśli przed ciąża nie byłaś na żadnej diecie ze względów zdrowotnych to jedz to na co masz ochotę. Sam organizm bedzie regulowal. Ja przez 2 miesiące to nie mogłam patrzeć na mieso i cukier a teraz niestety cukier to mój przyjaciel. Największy nasz wróg to cukier...\nPo pierwsze to byłam pacjentką dr Marty i dzięki niej mam swój Cud na świecie, nigdy o niej złego słowa nie powiedziałam i nie powiem. Także spokojnie, nie czuję się wyalienowana, nawet gdybym była pacjentką innego lekarza, to też bym się tak nie czuła 😉\nJa nie wymagam od większości tolerancji, uważam że wszyscy powinniśmy się jej uczyć, a nie patrzeć tylko na czubek własnego nosa zapominając jak wół cieleciem był. Ja się nie obrazam, wszystkim życzę tu jak najlepiej, inaczej nie odwiedziłabym forum 😉 razi mnie bardziej sposób wypowiedzi który ma tu czasem miejsce, dlatego jakiś czas mnie tu nie było, wcale nie odeszlam i wcale nie ostentacyjnie 😉 No ale przypomniałam sobie właśnie dlaczego tak się stało 😉\n[QUOTE=Bejzi]Mnie natomiast razi coś innego. Że bycie w mniejszości powoduje w wielu dziewczynach unoszenie się honorem i ostentacyjne opuszczanie wątku. Że ktoś czuje się wyalienowany, bo nie jest pacjentem dr MP, jak większość zabierających głos na tym wątku. Ta "większość" znowuż nie tyle narzuca mniejszości swój światopogląd, co próbuje bronić swoich racji, podobnie jak "mniejszość" swoich. Wymaga się od większości tolerancji, szacunku i zrozumienia, a czasem odnoszę wrażenie, że forsujące swoje zdanie jednostki, nie mają tych cech za grosz. Mój jeden jedyny post o tym, że można mieć w AP kilka blastocyst, został zignorowany przez osoby uważające, że jest inaczej. Albo kiedy na przełomie roku podchodziłam do iui, kilka dziewczyn śmiało się, że to nie ma sensu, a dla mnie to była wówczas ostatnia deska ratunku. Miałam się obrazić? Niech spojrzę w dowód, ile mam lat... Didik, byłam, zobaczyłam, świetny film i hipnotyzujący Bielenia! :) edit. Suwak ruszył ;)[/QUOTE] Po pierwsze to byłam pacjentką dr Marty i dzięki niej mam swój Cud na świecie, nigdy o niej złego słowa nie powiedziałam i nie powiem. Także spokojnie, nie czuję się wyalienowana, nawet gdybym była pacjentką innego lekarza, to też bym się tak nie czuła 😉 Ja nie wymagam od większości tolerancji, uważam że wszyscy powinniśmy się jej uczyć, a nie patrzeć tylko na czubek własnego nosa zapominając jak wół cieleciem był. Ja się nie obrazam, wszystkim życzę tu jak najlepiej, inaczej nie odwiedziłabym forum 😉 razi mnie bardziej sposób wypowiedzi który ma tu czasem miejsce, dlatego jakiś czas mnie tu nie było, wcale nie odeszlam i wcale nie ostentacyjnie 😉 No ale przypomniałam sobie właśnie dlaczego tak się stało 😉\nMartinka nie Tobie jedynej 🤪\n[QUOTE=Martinka]Aż wstyd się przyznać jakie grzeszne myśli mi przeszły jak przeczytałam o tych łóżkach małżeńskich😂😂😂[/QUOTE] Martinka nie Tobie jedynej 🤪\nA no właśnie, w moim przypadku głodnemu chleb na myśli 😂😂😂\n[QUOTE=didik34]Martinka nie Tobie jedynej 🤪[/QUOTE] A no właśnie, w moim przypadku głodnemu chleb na myśli 😂😂😂\nWysłany: 30 października 2019, 22:59\n[QUOTE=Yoselyn82]Popcorn najlepszy!! Jutro robię !! 😁😃 Ale mam smaki[/QUOTE] Jesteś okrutna😜\nWysłany: 30 października 2019, 23:08\nOdnioslam sie do Twojego postu jako takiego, natomiast nie zaznaczalam, ze chodzi o Ciebie Cala. Wiem również, że bylabys zapewne jedna z ostatnich osób, ktore wypowiadalyby sie o dr MP w pejoratywny sposob 🙂 Nie sposob jednak nie wspomniec, ze byla kiedys dyskusja, w ktorej kilka Dziewczyn potwierdziło, ze zle sie czuja kiedy ich lekarze sa krytykowani, a problemy ignorowane. Kazdy ma do tego prawo. Podobnie, zeby czuc sie nieswojo, kiedy poruszane sa tematy okolociazowe. Zwrocilas nam na to kiedys uwage i mimo, ze ja osobiscie nie mialam z tym nigdy problemu, uszanowalam to i konsekwentnie nie zabieram glosu, bo faktycznie część z Was (starajacych sie jeszcze) moze to irytowac 🙌\n[QUOTE=Cala]Po pierwsze to byłam pacjentką dr Marty i dzięki niej mam swój Cud na świecie, nigdy o niej złego słowa nie powiedziałam i nie powiem. Także spokojnie, nie czuję się wyalienowana, nawet gdybym była pacjentką innego lekarza, to też bym się tak nie czuła 😉 Ja nie wymagam od większości tolerancji, uważam że wszyscy powinniśmy się jej uczyć, a nie patrzeć tylko na czubek własnego nosa zapominając jak wół cieleciem był. Ja się nie obrazam, wszystkim życzę tu jak najlepiej, inaczej nie odwiedziłabym forum 😉 razi mnie bardziej sposób wypowiedzi który ma tu czasem miejsce, dlatego jakiś czas mnie tu nie było, wcale nie odeszlam i wcale nie ostentacyjnie 😉 No ale przypomniałam sobie właśnie dlaczego tak się stało 😉[/QUOTE] Odnioslam sie do Twojego postu jako takiego, natomiast nie zaznaczalam, ze chodzi o Ciebie Cala. Wiem również, że bylabys zapewne jedna z ostatnich osób, ktore wypowiadalyby sie o dr MP w pejoratywny sposob 🙂 Nie sposob jednak nie wspomniec, ze byla kiedys dyskusja, w ktorej kilka Dziewczyn potwierdziło, ze zle sie czuja kiedy ich lekarze sa krytykowani, a problemy ignorowane. Kazdy ma do tego prawo. Podobnie, zeby czuc sie nieswojo, kiedy poruszane sa tematy okolociazowe. Zwrocilas nam na to kiedys uwage i mimo, ze ja osobiscie nie mialam z tym nigdy problemu, uszanowalam to i konsekwentnie nie zabieram glosu, bo faktycznie część z Was (starajacych sie jeszcze) moze to irytowac 🙌


Bipasha Basu najseksowniejszą kobietą Azji w roku 2007 !\n» Bipasha Basu najseksowniejszą kobietą Azji w roku 2007 !\n#1 2007-11-21 18:51:09\nBipasha Basu została uznana za najseksowniejszą kobietę Azji według największego w Wielkiej Brytanii dziennika dla Azjatów Eastern Eye, tutaj więcej: najseksowniejsza kobieta Azji\nPoniżej kopiuje ten news:\nNa widok Bipashy Basu niektórym zasycha w gardle. Ta kobieta ma w sobie to "coś". Dostrzegła to również redakcja największego w Wielkiej Brytanii dziennika dla Azjatów "Eastern Eye". Bipasha Basu została okrzyknięta najseksowniejszą kobietą Azji tego roku.\nDrugie miejsce zajęła czterdziestodwu letnia Madhuri Dixit, zaraz za nią uplasowała się dwudziestopięcio letnia Miss Świata 2000 - Priyanka Chopra.\nDealsze miejsca zajęły:\n* Aishwarya Bachchan na miejscu 4\n* Laila Rouass na miejscu 5\n* Shilpa Shetty na miejscu 6\n* Katrina Kaif na miejscu 7\n* Kareena Kapoor na miejscu 8\n* Lara Dutta na miejscu 9\n* Iman Ali (pakistańska modelka) na miejscu 10\nPanna Basu jest bez wątpienia zadowolona, że przypadł jej w udziale ten tytuł. A już wkrótce czeka nas premiera jej nowego filmu Dhana Dhan Goal w którym zagrała ze swoim chłopakiem, Johnem Abrahamem.\nPare zdjęć zwyciężczyni:\n#2 2010-08-20 08:45:02\nRe: Bipasha Basu najseksowniejszą kobietą Azji w roku 2007 !\naaaaaaaa... Gratulacje zdecydowanie to najsexowniejsza kobieta w Azjii


Siergiej Małaszkin i odwiedziny u Mołotowa\nPsychoterapia Renata Juszczyńska\n9 maja 2015 | w Historia | No comments\nPodobnie nieprawdziwe są wizerunki Stalina i Mołotowa w innych powieściach Stadniuka – Moskwa 41 i Moskwa 41-42. U Stadniuka Mołotow rozwiązuje niezwykle skomplikowane problemy międzynarodowe „jak rzeźbiarz uderzeniami młotka w dłuto odtłu- kuje zbędne odłamki marmuru, powoli, w upojeniu wyzwalając spod nich swoje dzieło”. Jego „dociekliwa myśl”, „intuicja” są niezmordowane, jego doświadczenie – ogromne. Pokonuje, nie bez wysiłku wprawdzie, „niezmierzony ocean trudności i niewiadomego” itp. itd. Cytowanie tego dalej, czytanie zresztą również, byłoby niezmiernie nużące.\nMołotowa odwiedzał również często pisarz Siergiej Małaszkin, który ukończył niedawno 95 lat. Poznali się jeszcze w 1918 r., kiedy Małaszkin opublikował i ofiarował Mołotowowi swój pierwszy tom wierszy Mięśnie, a po kilku latach książkę Bunty. Później został prozaikiem i wydał sporo powieści i opowiadań, które nie zostawiły jednak widocznego śladu w radzieckiej literaturze. W ich spotkaniach uczestniczył często pisarz z Niżnego Nowogrodu, Nikołaj Koczin, który ukończył „zaledwie” 85 lat. Mieli co wspominać.\nDo grona osób życzliwych Mołotow mógłby zaliczyć również zmarłego niedawno albańskiego dyktatora Envera Hodżę. Opisując w opublikowanej w Tiranie księdze wspomnień spotkania z przywódcami radzieckimi wyraża się z sympatią tylko o Mołotowie. Uważa wprawdzie, że był on jako osobowość i polityk postacią słabą, ale tylko on w postalinowskim kierownictwem zasługiwał rzekomo na szacunek.\nMiał też Mołotow przypadkowe spotkania. Znany artysta radziecki, Jurij Nikulin, jadąc kiedyś samochodem dostrzegł na chodniku staruszka, którego twarz wydawała mu się znajoma. Podjechał bliżej i poznał Mołotowa. Zaproponował, ze odwiezie go do domu. Żegnając się z artystą były premier powiedział: „Wnuki nie uwierzą, że przywiózł mnie do domu sam Jurij Nikulin”.


Book Loaf: Nina George "Lawendowy pokój"\nDo sięgnięcia po daną książkę przekonuje mnie zwykle jeden z kilku elementów: niezapomniana okładka, chwytliwy tytuł, interesujący opis lub przychylne opinie innych czytelników. Mało kiedy trafiam na tytuł, który przyciąga wszystkim, a powieść Niny George to jeden z tych wyjątków - dodam, że nieczęsto spotykanych. Już od pierwszego zerknięcia na okładkowe pole lawendy wiedziałam, że ta pozycja będzie moja. Tytuł i opis zachęcały, a po pierwszych recenzjach zupełnie straciłam głowę. Do tego Wydawnictwo Otwarte każdego dnia, aż do samej premiery, kusiło na swoim facebookowym profilu klimatycznymi zdjęciami lawendy - uległam i dzięki mojemu ukochanemu drugiemu połówkowi pomarańczy ( :) ) na parę dni zamieszkałam w "Lawendowym pokoju".\nNie lubię pisać o treści książek, bo zwykle wtedy odnoszę wrażenie, że zdradzam aż za dużo. Dlatego tym razem bardziej skupię się na tym, co czułam, kiedy czytałam tę książkę i czym mnie urzekła.\nHistoria głównego bohatera to temat, który nie po raz pierwszy przewija się w literaturze. Kobieta, która odeszła i złamane męskie serce. Niedające żyć wspomnienia i przytłaczające obrazy z przeszłości, które wracają w najmniej spodziewanym momencie - to wszystko zamknięte w małym pokoju o ścianach koloru lawendy.\nBohaterowie "Lawendowego pokoju" to zbieranina różnych ludzi, których łączy posiadanie określonej pasji. Większość z nich czyta też książki i z nich, dzięki cennym radom Jeana Perdu, czerpie pokrzepienie. Mamy trochę klasycznych książkowych postaci - wścibskie i plotkujące baby, które jednak da się polubić, ludzi mniej lub bardziej zagubionych i cierpiących na brak weny artystów. są w różnym wieku i zróżnicowanym pochodzeniu, natomiast każdy ma jakiś problem, któremu musi stawić czoło.\nNina George w swojej opowieści używa bardzo plastycznego języka, który sprawia, że podczas lektury w głowie same pojawiają się kolejne sceny. Do tego opisuje przyrodę i krajobrazy tak cudowne, że przez większość czasu czytałam te opisy po dwa razy, tak bardzo mi się podobały. Ale nie tylko ładne widoczki przypadły mi do gustu. Cała opowieść jest tak przyjemna i ciepła, że w ogóle nie czułam zmęczenia czytaniem; lekki styl autorki to kolejny atut tej książki.\nJest jeszcze jedna rzecz, o której nie mówi opis, a która wydaje mi się bardzo istotna - cała ta historia opowiada o podróży ze stolicy Francji do Prowansji. Towarzyszy jej pyszna francuska kuchnia charakterystyczna dla tego bajecznego regionu, mnóstwo fajnych książek, dwa kochane koty - Kafka i Lindgren, słynne francuskie wina z pobliskich winnic i pola lawendy. Lawenda w jedzeniu, na ścianach pokoju; jej wyjątkowy zapach i soczysty fioletowy kolor..\nna mój ulubiony fragment okładki :)\nKażdy człowiek ma taki swój wewnętrzny pokój, w którym czają się demony. I dopiero kiedy go otworzy i stawi im czoła, będzie naprawdę wolny. s. 319\nNa końcu znajdziemy parę przepisów na aromatyczne dania kuchni prowansalskiej i spis wszystkich książek, które przewinęły się w rozmowach bohaterów powieści. Pierwsza wymieniona przez Jeana Perdu książka to "Rok 1984" Orwella, a ponieważ uwielbiam tę historię to byłam podwójnie dobrze nastawiona do dalszej lektury. I nie zawiodłam się.\nAutor: Anna Potuczko o 18:10\nEtykiety: das lavendelzimmer, francja, książki, lawendowy pokój, literatura niemiecka, nina george, paryż, powieść obyczajowa, prowansja, recenzje, wydawnictwo otwarte\nDaphne 4 sierpnia 2014 19:59\nPo tak pozytywnej recenzji i ocenie nie sposób po nią nie sięgnąć... :)\nAnna Potuczko 4 sierpnia 2014 23:52\nKto tu przyjdzie i przeczyta - nie będzie miał wyjścia! Już ja się o to postaram.\nMalwina85 4 sierpnia 2014 20:54\nAniu zamorduję Cię...zamówię na pewno :-)\nAnna Potuczko 4 sierpnia 2014 21:00\nO, nie! Proszę, jeszcze nie teraz, bo przede mną cały stosik książek! Jak one przeżyją stratę mnie, swojej naczelnej czytelniczki?\nViolette B. 4 sierpnia 2014 21:22\nuwielbiam fioletowy kolor....zapisuję na liście :)\nZdecydowanie warto, bo w środku dużo więcej kolorów, nie mówiąc już o smakach - czytając ciągle byłam głodna.\nBook Trapper 4 sierpnia 2014 23:41\nJa tez nie moglam sobie odmówić tej książki, przyszla pachnąca lawenda, dzięki dołączonej saszetce zapachowej.\nAnna Potuczko 4 sierpnia 2014 23:51\nMoja też tak cudownie pachniała i przyszła z kadzidełkami o zapachu lawendy - jedno już zostało wypalone podczas książkowej sesji :)\nSylwia Węgielewska 7 sierpnia 2014 01:26\nCzytałam, naprawdę świetna książka :)\nkwiatusia 7 sierpnia 2014 01:54\nZgadzam się okładka uroczo się prezentuje, a z Twojej recenzji wynika, że ze środkiem książki podobnie, a może i lepiej. ;) Kiedyś na pewno przeczytam. ;)\nKasia W. 14 sierpnia 2014 23:13\nPo takiej recenzji muszę koniecznie kupić ! A okładka urzekająca !\nAnna Potuczko 15 sierpnia 2014 00:35\nJest przepiękna i polecam, bo warto ją mieć na swojej półce :)


2012 - Gazeta Mosińsko-Puszczykowska\nZa kilka miesięcy, dokładnie 1 lipca 2013 r. zacznie obowiązywać nowa ustawa o zagospodarowaniu odpadów komunalnych. Wprowadzi ona duże zmiany w stosunku do przepisów, które obowiązują obecnie.\n5 | 22.12.2012\nStraż pożarna Puszczykowo: Budowa remizy\nChcemy rozpocząć budowę remizy w czynie społecznym.\nOchotnicza Straż Pożarna w Puszczykowie została założona w czerwcu 2011 roku. Była to oddolna inicjatywa mieszkańców, która wyraża troskę o bezpieczeństwo wszystkich mieszkańców Puszczykowa i okolic. Inicjatywa ta wypełnia wolną przestrzeń życia publicznego zgodnie z naszą dewizą: „Współdziałanie, współpraca, partnerstwo – Bogu na chwałę, bliźnim na ratunek”.\nSkandal w Mosinie – dlaczego gmina straciła ginekologa?\n– Nie wiemy, gdzie interweniować, gdzie szukać pomocy. Co takiego stało się w przychodni na Dworcowej, że z dnia na dzień zostałyśmy pozbawione opieki lekarza ginekologa? Nie stać nas na to, żeby leczyć się prywatnie. Według mnie to jest skandal.\n2 | 20.12.2012\nKronika kryminalna w gminie Mosina – listopad 2012\nPodczas kontroli Policji w listopadzie zatrzymano wielu pijanych kierujących pojazdami samochodowymi i rowerzystów, u których stwierdzono kilka promili alkoholu w wydychanym powietrzu.\n1 | 17.12.2012\nList do redakcji: Bardzo droga droga\nW listopadzie do rąk mosinian trafił pierwszy numer „Kuriera Mosińskiego“, wydawanego przez Stowarzyszenie Nowoczesna Rzeczpospolita Mosińska, którego przedstawiciele sprawują władzę w gminie Mosina oraz posiadają większość w Radzie Miejskiej. Od tego typu wydawnictwa można by oczekiwać rzetelności w przedstawianiu faktów oraz choćby pozorów bezstronności w omawianiu problemów. Niestety, cała publikacja ma charakter laurki w tekstach omawiających wiekopomne dokonania samorządowców i lekceważącego pamfletu w miejscach, gdzie odnosi się do argumentów adwersarzy. Jako mieszkańcy Puszczykowa zaangażowani w działania przeciw rozbudowie drogi wojewódzkiej nr 430, czujemy się zmuszeni sprostować informacje przedstawiające nas w niekorzystnym świetle.\n2 | 16.12.2012\nKolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki miało niecodzienny charakter. W otoczeniu pięknych medalionów z portretami Klaudyny Potockiej, bohaterki naszego spotkania i szkicami romantycznego zameczku, którego ruiny do dziś znajdują się na wyspie Jeziora Góreckiego, mieliśmy okazję podyskutować nad książką „Promienna” autorstwa Dionizy Wawrzykowskiej-Wierciochowej.\nPowitajmy wspólnie Nowy Rok\nNa wspólne powitanie Nowego 2013 roku mieszkańców gminy Mosina zapraszają władze samorządowe. W tym roku początek noworocznej festy zaplanowano na godz. 23.30.


Union Investment TFI ma wpis do rejestru dla funduszu pod PPK - Money.pl\nStrona głównaGiełdaUnion Investment TFI ma wpis do rejestru dla funduszu pod PPK\nWarszawa, 29.04.2019 (ISBnews) - Sąd Okręgowy w Warszawie wpisał do Rejestru Funduszy Inwestycyjnych Horyzont SFIO utworzony przez Union Investment TFI, podało towarzystwo.\n"W ramach funduszu Horyzont będzie utworzonych 8 subfunduszy. Będą funkcjonować jako tzw. Fundusze Zdefiniowanej Daty w ramach przygotowywanej przez Towarzystwo oferty Pracowniczych Planów Kapitałowych" - czytamy w komunikacie.\n"Kolejnym krokiem po rejestracji funduszu pod PPK przez Sąd Okręgowy będzie rejestracja oferty Towarzystwa w PFR. Nasza firma jest przygotowana do oferowania PPK. Zainteresowanie klientów jest bardzo duże, dostajemy też wiele szczegółowych praktycznych pytań dotyczących wprowadzania i obsługi programów. Otrzymujemy także ze strony klientów już wiele deklaracji przyszłego wyboru naszego TFI do prowadzenia programu PPK co tylko potwierdza utrzymywaną od wielu lat pozycje lidera na rynku w obsłudze klientów instytucjonalnych oraz w zakresie osiąganych wyników inwestycyjnych" - powiedział dyrektor Działu Klienta Instytucjonalnego, odpowiedzialny za PPK w Union Investment TFI Paweł Suwała, cytowany w komunikacie.\ndavekaIm więcej firm obsługujących tym lepiej . W końcu za parę lat z pewnością wiekszość Polaków będzie w taki sposób odkładać na przyszłosc.\ndanielNie znam tego TFI ale być może się sprawdzi w zarządzaniu ppk, ja ufam raczej PZU\nTrumpJednorodna grupa nabywców tworzy segmant\nUnion Investment TFI: Spółki z sWIG80 rosną dzięki zaskakującej popr...


Kurtka puchowa X-light 1 męska QUECHUA - Turystyka_5,49 Turystyka, trekking...\nKod produktu : 8317718\nKurtka turystyczna zimowa X-Light 1 męska QUECHUA\nPrzeznaczenie: do ochrony przed zimnem podczas wędrówek górskich. Testowana w temperaturach od - 5°C do -10°C, aby zapewnić optymalny komfort. Najlepszy kompromis ciepło/ lekkość/cena.Nie musisz już szukać skutecznej kurtki zimowej. Korpus wypełniony pierzem zapewnia komfort.\nszary, ziel, czerw, nieb


MRiRW planuje dopłaty do skupu jabłek deserowych. Ile wyniosą? / Sadownictwo – uprawa owoców w Polsce, ceny, warunki / Agropolska\n07-04-2022,14:30\tAktualizacja: 07-04-2022,14:33\nCeny jabłek przemysłowych w wielu skupach spadły o ok. 10 gr za kg. Wcześniej płacono za nie nawet 0,65 zł/kg. Cena zbytu deserowych waha się natomiast - w zależności od odmiany - od 0,8 do 1,2 zł/kg, co nie pokrywa kosztów produkcji.\nZbiory z sadów jabłoniowych w 2021 r. w Polsce GUS oszacował na ok. 4 mln ton. Foto_Krzysztof Zacharuk\nSytuacja na rynku jabłek jest trudna, ministerstwo rolnictwa planuje dopłaty do skupu jabłek deserowych przeznaczonych do przetwórstwa - poinformował Henryk Kowalczyk, szef resortu. Pieniądze mają pochodzić z unijnej rezerwy kryzysowej.\nZdaniem polityka trudna sytuacja na rynku jabłek deserowych wynika z zamknięciem granic z Białorusią i Rosją, gdzie owoce były eksportowane. - W związku z tym część jabłek deserowych pozostanie na polskim rynku, stąd zaplanowałem "zdjęcie" ich części i przeznaczenie do przetworzenia przez przemysł - powiedział minister.\nZ powodu wojny w Ukrainie polscy eksporterzy jabłek stracili możliwość sprzedaży owoców m.in. do Mongolii i Kazachstanu. Sytuację dodatkowo utrudnia brak kontenerów, które pozwoliłyby wysyłać je drogą morską chociażby do...\nWyjaśnił, że pomoc będzie polegała na dopłacie do sprzedaży jabłek deserowych sprzedawanych do przetwórstwa. Resort chce wykorzystać m.in. do tego unijną rezerwę kryzysową. Wynosi 500 mln euro dla wszystkich krajów UE, z czego Polska dostanie ok. 44,8 mln euro.\n- Ten mechanizm był szeroko konsultowany zarówno z branżą sadowniczą, jak i z przetwórcami - zaznaczył Kowalczyk. Dodał, że w MRiRW przygotowane jest już stosowne rozporządzenie, ale po to, aby można było uruchomić takie dopłaty, potrzebna jest notyfikacja Komisji Europejskiej. Jego zdaniem trudno określić, kiedy to nastąpi. - Na razie KE nawet nie opublikowała druku wniosku, nie ma także załatwionych innych formalności - wskazał.\nPrzyznał jednocześnie, że jest to dla Polski pilna sprawa, gdyż sytuacja na rynku jabłek wiąże się z kosztami ich przechowywania. Zauważył, że do skupu trafiają tzw. jabłka przemysłowe, które są przerabiane m.in. na koncentrat. Są gorszej jakości niż owoce do bezpośredniej konsumpcji, dlatego ich cena jest niższa od jabłek konsumpcyjnych. - Po co sadownicy mają ponosić niemałe wydatki, skoro i tak jabłka trafiają do przerobu - pytał szef resortu rolnictwa.\nSytuacja w polskim sadownictwie jest cały czas tragiczna. Kolejne polityczne decyzje, przynoszą negatywne skutki w handlu owocami - alarmuje Związek Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej. Sadownicy jeszcze nie pozbierali się po nokaucie, jakim...\nJego zdaniem zmniejszenie podaży jabłek konsumpcyjnych spowoduje, że te, które znajdą się w handlu, będą mogły być sprzedane po adekwatnych cenach. Technicznie będzie to wyglądało tak, że przetwórcy skupią jabłka konsumpcyjne od sadowników. Wówczas rolnik, który je sprzeda, będzie mógł złożyć do ARiMR wniosek o dopłatę do różnicy ceny między jabłkami przemysłowymi i deserowymi, dołączając do niego fakturę. Na tej podstawie zostaną wypłacone pieniądze.\nOcena tego, czy są to faktyczne jabłka deserowe, należeć będzie do Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Kowalczyk nie ujawnił jednak, jaka to będzie dopłata, ale zapewnił, że pokryje koszty produkcji jabłek. Dodał, że ceny były konsultowane zarówno z sadownikami, jak i przemysłem. Skup będzie dotyczył kilkuset tysięcy ton jabłek, ale dokładna ilość będzie zależeć od sytuacji na rynku.\nWedług Związku Sadowników RP, w tym tygodniu ceny jabłek przemysłowych w wielu skupach spadły o ok. 10 gr za kg. Wcześniej za nie płacono nawet 0,65 zł/kg. Cena zbytu deserowych waha się natomiast - w zależności od odmiany - od 0,8 do 1,2 zł/kg. W ocenie producentów nie pokrywa kosztów produkcji.\nZbiory z sadów jabłoniowych w 2021 r. GUS oszacował na ok. 4 mln ton - o ok. 13 proc. więcej rok do roku.\ndopłaty do jabłek deserowych henryk kowalczyk związek sadowników rp jabłka przemysłowe rosyjskie embargo


remont - Part 2\nPosty otagowane jako "remont"\nMarzec 15, 2011\nStolarka ważna rzecz\nW przypadku tworzenia domu istotna okazuje się byś stolarka. Do jednego z jej rodzajów jesteśmy w stanie wymienić stolarkę okienną. Powinna być ona uwzględniona w przypadku każdego projektu domu. Poza tym powinniśmy pamiętać, że okna w domu jednorodzinnym muszą być rozporządzone według określonych warunków techniczno-budowlanych. Musi tutaj zarówno odpowiadać usytuowanie takich okien, jak i odpowiadanie, względem innych budynków. Jaki występuje...\nOkna w naszym domu\nW naszym domu jesteśmy w stanie wymienić kilka istotnych rzeczy, które pełnią określoną rolę. Ale należy przyznać, że zostały one wykonane, jak i dostarczone przez odpowiednich fachowców. Dlatego w momencie budowania domu powinniśmy starać się zdecydować na odpowiednie możliwości, które jest w stanie zapewnić nam dana firma budowlana. Trzeba przyznać, że to oni są w stanie zapewnić nam tworzenie odpowiednich elementów naszego mieszkania. Do...\nCzym jest BeaPOL\nBeaPOL to strona na której znajdziesz dodawane na bieżąco wpisy na temat rzeczy i wydarzeń otaczających nas na codzień.\nJaki jest sens noszenia czapek?\nMedycyna CBD – sklep z produktami na bazie konopi medycznych\nJak sprowadzić ciało z zagranicy?\nMK-bruk.pl wytycza ścieżki – dosłownie!\nSzkło jako niesamowita ozdoba\nWiejski świat, czyli gry symulacyjne. Jesteś gotowy na prawdziwe wyzwania?\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze kredytu hipotecznego? Podpowiadamy!\nCzęsto używane słowa\naplikacje bankowość biznes budowa ciekawostki dieta finanse Forex giełda gry gsm hazard internet inwestowanie inwestycje kasyna komputery komórki lokata lokaty lokaty bankowe mieszkania motoryzacja odchudzanie oprocentowanie lokat oszczędności oszczędzanie pan młody panna młoda pieniądze poker porady pozycjonowanie programy ranking lokat remont rozrywka seo telefony uroda wesele wnętrza zakupy zdrowie ślub\nUżywając tej strony musisz zaakceptować politykę ciastek More info\nJestem świadomy i akceptuję.


Krystian Piwowarski: „Mysikrólik i sarna” — odcinek 15.\nOcknęła się w samochodzie o pierwszym brzasku. Ujrzała tył jasiowej głowy i fragment twarzy oświetlonej kolorowymi punkcikami rozsianymi na desce rozdzielczej. Spojrzała w boczną szybę.\n— Gdzie mnie wieziesz? — zapytała słabym głosem.\n— Jedziemy do Doliny Zwalonych Smreków.\n— Muszę się ukryć. Jestem potrójnym mordercą.\n— Po co mnie zabierasz?\n— Byłabyś świadkiem koronnym. Tylko ty jedna wiesz, kim był facet w futrze.\n— Domyślą się, że to ty.\nJaś uśmiechnął się lekceważąco.\n— Co mnie to może obchodzić? Nikt im nie powie, gdzie się ukryję.\n— Chciałabym się przesiąść — poprosiła.\n— Nie zamierzasz zwiać? Byłoby mi przykro, gdybym musiał cię sprzątnąć.\nNa dworze panował rześki chłód. Odetchnęła parę razy głęboko. Gwiazdy na bezchmurnym niebie z wolna blakły.\n— W skrytce jest kawa i parę kanapek.\n— Co zrobisz, jak cię złapią?\n— Nie złapią.\n— Przecież nie możesz się ukrywać całe życie.\n— Nic innego mi nie pozostaje. Poza tym za jakiś czas pryśniemy z kraju. Może na południe. Bałkany to wymarzone miejsce dla takich facetów jak ja. Skazałaś mnie na los wyrzutka — dodał bez złości.\n— Bóg chcąc zniszczyć mężczyznę zsyła mu kobietę. Tylko dlaczego chce zniszczyć akurat mnie?\nZłapał dziewczynę za ramię i gwałtownie przyciągnął do siebie. Czuła jego gorący oddech przesiąknięty zapachem tytoniu i kawy. To gorzki zapach. Zapadła, chuda twarz pokryta czarnym zarostem wyraźnie odcinała się od nieba jaśniejącego w krwistym brzasku. Przez te parę dni zrzucił kilka kilogramów.\n— Kochałem cię, mała — zacisnął palce. — Kochałem jak wszyscy diabli — powiedział miękko.\nZatrzymał samochód, oparł czoło o kierownicę.\n— Nie wiem — westchnął z wysiłkiem. — Nie wiem — powtórzył. — Wszystko przepadło.\n— Lepiej zawróćmy — poradziła Małgosia.\n— Żebym został skazany na dożywocie za morderstwa popełnione z premedytacją? Nie mogę liczyć na żadne okoliczności łagodzące, jestem załatwiony po grób. Ukryjemy się w Dolinie Zwalonych Smreków, wyrobimy fałszywe dokumenty i uciekniemy do Serbii. Albo Chorwacji, tam mają ładne wybrzeże. Zostanę marynarzem. Będę przemycał narkotyki i Albańczyków do Włoch. Może nawet zostanę żołnierzem mafii.\n— Nie! — Jaś uderzył dłonią w kierownicę. — Jestem zmęczonym, przegranym facetem! Tak! Ten facet jest zmęczony! I przegrany! Uczynił swoje życie piekłem z powodu kobiety! Bo kochał kobietę! Zabił dla tej kobiety! Ten facet jest mordercą! Gliny mają rozkaz załatwić go! Nie ma takiego sądu, który by go uniewinnił! Zmęczony, samotny facet w pojedynku z gliniarzami i opinią publiczną! Jest z nim ta kobieta, ale ona go nie kocha! Życie tego faceta ułożyłoby się inaczej, gdyby nie wybrał się z tą kobietą do wrednej knajpy go-go na spotkanie z tym dyplomatycznym śmieciem!\nMałgosia myślała intensywnie. Słońce pięło się w górę tracąc swoją dziką namiętność. Na pobliskiej łące pasły się krowy, jedna zrobiła kupę. Jaś spodziewał się, że jego słowa zrobią piorunujące wrażenie na niegdyś kochanej kobiecie, tymczasem ona powiedziała, że nie wierzy, że zabił Zdobniaka, Aquariusa i doktora Dziobasa.\n— Załatwiłem ich na mokro — pochwalił się.\n— To nie pasuje do ciebie.\n— Co nie pasuje do mnie?\n— Nie nadajesz się do zabijania, jesteś zbyt mało stanowczy, nie masz własnego zdania. O takich facetach mówią, że są mocni tylko w gębie.\nJaś zatrząsł się z oburzenia.\n— Bzdury! Widziałaś, jak załatwiliśmy Zdobnego!\n— Nic pewnego.\n— Jak to? Nie widziałaś, jakeśmy wynosili go do łazienki?\n— Owszem, to widziałam.\n— Chyba słyszałaś bulgot? — Jaś zaniepokoił się.\n— Słyszałam jakiś dźwięk.\n— Takie: „blblblbl?”\nMałgosia kiwnęła głową. Jaś roześmiał się z ulgą, poklepał dziewczynę po plecach.\n— Tak. Tak się zachowuje facet, który się dusi. Otwiera usta, żeby zaczerpnąć powietrza, wtedy do płuc wlewa mu się woda z mydlinami i powstaje ten dźwięk.\n— Och, Boże, Boże — Małgosia westchnęła. — Czy ty się nigdy nie zmienisz?\n— Zmienisz? — Jaś wytrzeszczył czerwone ze zmęczenia oczy.\n— Jesteś jak dziecko. Wszyscy jesteście dziećmi, oczekujecie od nas nieustannego podziwu. Co będzie, kiedy przestanę cię podziwiać? Znajdziesz sobie nową kobietę?\n— Już się zmieniłem. Nie zauważyłaś? Byłem ubezpieczeniowcem, a stałem się mordercą i uciekinierem. Dodatkowo oskarżą mnie o porwanie! — machnął ręką. — Co tam, na niczym mi nie zależy. Skończyły się marzenia o spokojnym życiu w wygodnym domu, z kochającą żoną i gromadką dzieci. Odpłynęły. Odeszły bezpowrotnie. Człowiek jest sam na tym parszywym świecie — otarł łzę brudnym kciukiem.\n— Chciałabym się wykąpać i przespać w łóżku. Zatrzymajmy się w jakimś motelu.\n— Obiecujesz, że nie zwiejesz?\n— Obiecuję. O Boże!\nZatrzymali się w kompleksie „Wesołe domki”, utrzymanym w stylu staropolsko-góralskim. Jaś rzucił się w ubraniu na łóżko.\n— Ale jestem skonany.\n— Musimy poważnie porozmawiać.\n— Strasznie chce mi się spać. Jutro ruszamy w góry.\nWyciągnął rewolwer zza paska i włożył pod poduszkę.\n— Zaciągnij żaluzje — poprosił. Ziewnął. — Po cholerę stary rąbnął tego doktora? — zastanowił się na głos.\nZasnął, zanim Małgosia zdołała otworzyć usta. Poszła się wykąpać. Kiedy wróciła, jej ukochany chrapał poświstując. Wyciągnęła rewolwer spod poduszki. Obejrzała go dokładnie. Pokiwała głową. Wrzuciła rewolwer do torby. Na lustrze w przedpokoju napisała szminką: „Nie musiałeś mi udowadniać, że jesteś mężczyzną przyznając się do zbrodni, których nie popełniłeś”. Potem poszła do recepcji. Zadzwoniła z automatu do domu Skoczków. Odebrała Izabela:\n— To ja, Małgosia.\n— Och! Co u ciebie? — ucieszyła się Izabela. — Jestem niespokojna. Waltera nie ma w domu. Po raz pierwszy od trzydziestu lat spał poza domem. Skąd dzwonisz?\n— Nie mam pojęcia. Z jakiejś dziury. Twój syn jest ze mną.\n— Zeszliście się w końcu? Szczerze mówiąc wycięłaś nam niezły numer, kochanie.\n— Chciałam go ukarać.\n— Rozumiem. Należało mu się. A tak w ogóle, to co u niego?\n— Nic szczególnego. Właśnie popełnił trzy zbrodnie. Dwie wspólnie z Walterem. Ma na koncie trzy trupy, musi się ukrywać przed policją. Chciałam porozmawiać z Walterem na ten temat.\nRecepcjonistka przerwała lekturę kolorowego magazynu.\n— Zauważyłam, że Walter ma ostatnio sekrety — wyznała Izabela. — Ukrywa coś przede mną. Powiesił w gabinecie taką wielką mapę i powbijał w nią chorągiewki.\n— Czy jesteś prawdziwą kobietą? — jęknęła Małgosia, niespodziewanie dla samej siebie.\n— Moje biedactwo! Ty naprawdę dostałaś mocno w kość! Naturalnie, że jestem prawdziwa… a właściwie, to co masz na myśli?\n— Czy patrzysz na świat z kobiecego punktu widzenia i uważasz, że jest on równorzędny z męskim punktem widzenia?\n— Chodzi ci o to, czy jestem męską zabawką?\n— A jak inaczej może patrzeć nowoczesna kobieta?\n— Kobiety boją się patrzeć samodzielnie albo nie wiedzą, że to jest możliwe.\n— Nie ja, skarbie. Mam poczucie własnej wartości. Przeważają idiotki, którym odpowiada rezygnacja z ambicji i ciągłe podstawianie tyłka, żeby facet mógł sobie ulżyć. Mają to na własne życzenie.\n— To, co mnie ostatnio spotyka, jest okropne!\n— Mnie to spotyka co dzień. Spotyka to wszystkie kobiety. Standard. Nie przejmowałabym się tak bardzo, zwłaszcza, że można powiedzieć: „nie”. Tak, jak to zrobiłaś w kościele.\nMałgosia zatelefonowała pod inny numer. Po bardzo długim czasie w słuchawce rozległo się krótkie, nieuprzejme warknięcie:\n— To ona! — Zdobniak zakrył dłonią słuchawkę.\nWalter od dłuższego czasu chciał coś powiedzieć i za każdym razem zbierał mu się w ustach kłąb kociej sierści, który usiłował bezskutecznie wypluć, dlatego miał mokrą twarz i przód koszuli. Doktor Dziobas, po kuracji destylatem z grzybów i „Chopinem”, leżał sztywno jak cięciwa napiętego łuku, do połowy wbity pod komodę i spał.\n— Mamy kawalerski wieczór — Zdobniak starał się wyraźnie wymawiać trudne słowa — i babki nie są nam potrzebne do szczęścia.\n— Wszystkie trupy ożyły?\n— Mam dosyć kobiet. Zapisałem się do „Klubu Patriarchów”. Bogumił to klawy facet.\nZostawiła w recepcji wiadomość dla Jasia. Wróciła do pokoju, spakowała się i poszła łapać samochody jadące na północ.\nPo męskim wieczorku nie pozostał ślad, w porządnie wysprzątanym pokoju bawialnym panował spokój. Pan domu, blady i skruszony, w bordowej bonżurce czytał powieść o wysłannikach piekieł przebranych za pracowników agencji reklamowej. Odpowiadał mu ten rodzaj szydzenia z naiwnego społeczeństwa. Jakoś nie miał ochoty na przygody Pana Samochodzika, Nienacki wydał mu się przesadnie optymistyczny. Życie składa się w większości z tajemnic, których nie udaje się rozwiązać, póki człowiek jest młody i zdrowy, a kiedy w końcu łapie, o co chodziło, jest tak stary i zramolały, że może sobie tą wiedzą podetrzeć zwiędłą dupę. Co do A. Sapkowskiego, to po ostatnich dramatycznych przejściach uznał go za infantylnego bajkopisarza nie mającego nic do powiedzenia na temat ludzkiej natury, natomiast „Zgwałcona przez karła” niosła rozwiązania zbyt proste, by można było po nie sięgnąć w przekonaniu, że okażą się skuteczne; zorientował się już, że Małgosia nie leci na ostry, grupowy seks. Po ostatniej seksualnej katastrofie w blaszanym łóżku Zochy legł także w gruzach mit sztywnej drogi wyznaczonej przez Milaca. Na widok Małgosi był gotów składać wyjaśnienia, wykazał w tym kierunku pewną inicjatywę:\n— Nie chcę, żebyś myślała, że to była zmowa. Przeciwnie. Przypadek, zupełny przypadek. I zbrodnicza premedytacja Skoczków. Spałem, kiedy Jaś napadł na mnie. Związał mnie i zniknął.\n— Czy ktoś pytał o mnie? — spojrzała groźnie.\n— Nikt — zaczerwienił się jak uczniak.\n— Powiedz prawdę.\n— Rita. Tylko Rita.\n— Niczego. Pytała, gdzie jesteś. Ta babka kocha się w tobie.\n— Też tak uważam. Powiedziałem, żeby spadała.\nMałgosia poszła spać. Zdobniakiem wstrząsały płytkie spazmy euforii i tkliwości. Niczym krzynkę podchmielony efeb poruszał się po mieszkaniu chwiejnie i na palcach, rozłożywszy ramiona, ni to tańcząc, ni to snując się niby kadzidlany dym. Dławił się wzruszeniem, pokasływał w rękaw, a nawet podśpiewywał pod nosem. Nazajutrz rano zjawiła się policja. Niechlujni faceci w cywilu chcieli przesłuchać Małgosię na okoliczność zuchwałego napadu Jana Skoczka na Cezarego Biedronia, znanego w świecie rozrywki jako Aquarius. Małgosia wyjaśniła, że Jaś strzelał z pistoletu hukowego. Zniosła go z góry trzymając za lufę.\n— Proszę, to ten. Na pewno są na nim odciski palców Jasia.\nPolicjanci odparli, że ma to istotne znaczenie, ale tak czy tak, ten Biedroń wniósł oskarżenie o usiłowanie morderstwa. To bogaty, wpływowy facet. Prywatnie obaj uważają, że facetów jak Biedroń należy pokazywać w cyrku, ale oni są tu służbowo. Małgosia zeznała, że nie ma pojęcia, gdzie może się znajdować podejrzany. Policjanci poinformowali ją, że to nie szkodzi, bo oni wiedzą; młody Skoczek siedzi w policyjnym areszcie w Czorsztynie.\n— A skąd ma pani pistolet?\n— W domu Jasia.\n— Skoczek zatrzymał się w „Wesołych Domkach” z jakąś ładną, młodą kobietą.\n— Tak? Nie wiedziałam.\n— Z opisu recepcjonistki wynika, że to była pani.\n— Ja? To ciekawe.\nPolicjanci spojrzeli po sobie, jeden podrapał się w czoło, drugi chrząknął. Zdobniak wbijał w Małgosię błagalny wzrok.\n— Pistolet pomoże pani narzeczonemu, ale kłamstwa mogą zaszkodzić wam obojgu. Taka ślicznotka jak pani ma w pierdlu przechlapane. Wie pani, co mamy na myśli?\n— Tak. Wiem.\n— Zadamy pani jeszcze raz te same pytania, a pani na nie odpowie jak należy, okej?\nMałgosia śpiewała jak z nut. O mało się nie popłakała. Po wyjściu policjantów Zdobniak zrobił jej awanturę.\n— Zwariowałaś! Kłamać w żywe oczy gliniarzom?\n— Mam tego dosyć! — wybuchła rozgoryczona i wściekła na samą siebie. — Waszych wygłupów i tego, co mnie z waszego powodu spotyka!\n— O, przepraszam — Zdobniak położył dłoń na sercu. — Ze mną spotka cię tylko szczęście. Co cię spotkało ze Skoczkiem, to sama widzisz. Wiesz dobrze, że na mnie zawsze możesz liczyć. Zawsze! — podkreślił. — Ze mną nie zginiesz. Ja mam to wszystko w małym palcu.\n— Co masz w małym palcu? To jakaś seksualna metafora?\n— Nie, no co ty! Mówię o życiu. Jak najpoważniej, przysięgam.\nZaciągnął ją do kuchni, tam przyrządził dwa kubki gorącej czekolady.\n— Pij, od razu wróci ci humor.\n— Od czekolady?\n— Wy lubicie słodycze.\n— No, jasne. Zapomniałam.\n— Sama powiedz, czy życie musi być gorzkie? Nie może być słodkie jak ta czekolada?\n— Chcę być kochana, szanowana, doceniana, oczekuję wierności oraz intelektualnej i duchowej lojalności.\n— Ja cię kocham. Na dodatek podziwiam twój umysł — rozłożył palce, żeby łatwiej liczyć. — Szanuję cię jako kobietę i jako człowieka…\n— Wiesz, kim był Linneusz?\n— Linneusz? Chyba jakiś mniej znany kompozytor. Albo malarz. — Wbił oczy w sufit — Bach, Mozart i Linneusz… nie, nie pasuje, raczej malarz. Powiedzmy ten facet, co malował gołe grubaski. Dalej… eeee… wiadomo, Picasso i ten Linneusz… nawet wiem, jak miał na imię. Archibald?\nMałgosi zrobiło się głupio, nie chciała pogrążać Zdobniaka aż tak bardzo.\n— Przepraszam, Robert, że sprawiłam ci kłopot. Łapię się na tym, że pojęcia, które dla mnie są oczywiste, nie są oczywiste dla innych, trudno w tej sytuacji mówić o wymianie poglądów.\n— Drobiazg. To kim był ten facet?\n— Taksonomem. Usystematyzował żywe organizmy.\n— Tak? Ale się machnąłem.\n— Chciałam ci zwrócić uwagę, że systematyzujesz mnie gatunkowo jako kobietę, a rodzajowo jako człowieka. Tymczasem jestem ludzką samicą, tak jak ty jesteś ludzkim samcem.\nZdobniak pogrążył się w rozważaniach.\n— Fakt — rzekł. Wykrzyknął: — Ale i tak najważniejsze, że cię kocham!\n— Och! — machnęła dłonią.\n— Chyba wiem, co mówię? Wiem, kim jestem. To znaczy, kim byłem — poprawił się. — Dużo ostatnio myślałem. Wkrótce kończy mi się urlop i wracam do Afryki. Zanim to nastąpi musimy powiedzieć sobie wszystko do końca.\n— Co tam będziesz robił?\n— Dostałem propozycję z oenzetowskiego biura do spraw neutralizacji śmieci czy coś takiego.\n— Jestem cenionym specjalistą od spraw stosunków afrykańskich.\n— To już nie będziesz się zajmował głodem?\n— Nie. Przejadło mi się.\n— Nic nie wiem o twoim życiu zawodowym.\n— Nudy. Całymi dniami leżę w hotelu, piję wodę mineralną i staram się nie pocić. Jestem jak marynarz, cały czas w drodze. Do domu wpadam tylko na urlop. Prawdę mówiąc Afryka jest straszliwie nudna i monotonna: piasek, brud, śmieci, upał, trędowaci, aids, ebola, wojny plemienne, zwierzęta i tak dalej. Chciałbym już wrócić do kraju, tęsknię za ziemią ojczystą.\n— Więc dlaczego nie wracasz?\n— Sporo zarabiam. Poza tym nie mogę. Podpadłem paru mocnym facetom.\n— W pewnym sensie — skrzywił się pogardliwie. — Po prostu żony tych facetów były moimi kochankami. Wiesz, jak to jest, faceci od rana do nocy umacniają demokrację, a baby się nudzą. Jeden mnie przyłapał no i muszę kontynuować karierę w Afryce. Kiedyś zapowiadałem się jako zdolny dyplomata… ech, commedia divina, szkoda gadać — machnął ręką.\nSzary świt przemieniał się z wolna w bladobłękitny, ciepły dzień. Na gałązce za oknem kiwał się rudzik; stroszył piórka chcąc się przypodobać samiczce albo przestraszyć konkurenta. Zdobniak roztaczał aurę poczciwości. Kiedy sam sobie wydał się wystarczająco poczciwy, spytał:\n— Chcesz, żebym wyjechał?\n— Nie chcesz, żebym został?\n— Zrobisz, jak będziesz uważał.\n— Jeśli powiesz: „jedź”, to pojadę, a jak powiesz: „nie jedź”, to nie pojadę.\n— Więc mówię: „jedź”.\n— Nie będzie mnie długo.\n— Trudno. Jeśli pozwolisz mi tu zostać, będę ci wdzięczna.\n— Tylko wdzięczna?\n— Lubię cię. Jesteś zabawny. Tak trochę mimowolnie. Ale nic poza tym. Nie wysilaj się na głupią rozmowę, bo i tak nie dopniesz swego.\nZdobniak poruszył figlarnie gęstymi brwiami.\n— Żal mi Skoczka — rzekł z fałszywym współczuciem. — Aquarius oskarży go o wszystko, o co się tylko da, nie odmówi sobie darmowej reklamy w mediach. Rita będzie mu pomagać, nienawidzi Skoczka, bo to twój facet. Jak się te dwa potwory zabiorą do roboty, z Jaśka zostaną do czysta obrane kości. Pomyślałem w związku z tym, że mogłabyś ze mną pojechać. Miesiąc, dwa w Afryce dobrze by ci zrobiły. Zorganizowałbym jakieś safari, nie masz pojęcia, jak piękne są tam zachody słońca, ile jest żałosnego dostojeństwa w zamierającym krajobrazie…\n— Nie pojadę z tobą.\n— No, więc co mam z tym wszystkim zrobić?\n— Z moim uczuciem do ciebie. Jak mam sobie z nim poradzić? Miałem nadzieję, że pożegnamy się czule, ale ciebie nie poruszyła wiadomość o moim wyjeździe i ciężkich warunkach pracy. Ja odjeżdżam. Daleko. Sudan to wredne miejsce. To cię nie obchodzi? Okaż trochę serca.\n— Daj mi skosztować słodyczy swojego ciała.\n— Ta rozmowa jest pozbawiona sensu.\n— Idę się pakować — Zdobniak wstał. — Mam się pakować?\n— Pójdę się pakować. Chyba, że powiesz, żebym się nie pakował.\n— Jeżeli się spakuję, to już koniec.\n— Idź się pakować.\n— Kiedy opadnie wieko walizki…\n— Klamka zapadnie.\n— Jesteś cyniczna. Jaka ty jesteś cyniczna! Pytam ostatni raz…\n— Przykro mi, Robert. Naprawdę.\n— No cóż… — wzruszył ramionami — nie umiem zdobywać takich kobiet jak ty, nie znam się na trudnych przypadkach.\nPoszedł sobie. Słyszała szloch dobiegający z pokoju. Spoglądała w pusty kubek po czekoladzie zmieszana i zdezorientowana. „Panie Boże — myślała wstrząśnięta — jeśli już musiałeś zamienić mężczyzn i kobiety rolami w jakimś sobie tylko znanym celu, to dlaczego wybrałeś akurat mnie? Nie chcę być niczyim sumieniem poza swoim własnym, ani znakiem opamiętania i rozsądku. Nie czyń ze mnie ofiary ani wybawcy. Wciąż zamierzam poślubić normalnego mężczyznę, więc przestań przeprowadzać na mnie swoje eksperymenty. Wierzę w świat właściwych proporcji, w którym mężczyzna i kobieta pełnią swoje role przypisane im przez naturę. Z całą powagą, wielkodusznością i skromnością właściwą ich płciom”.\nPoszukała wzrokiem ptaszka za oknem; już go tam nie było. Wychodząc z domu minęła Zdobniaka śpiącego na wodnym łóżku, w otoczeniu otwartych i pustych walizek. Twarz mężczyzny pokrywały smugi po łzach.\nRozległa budowla posiadała bez liku strzelistych wieżyczek ozdobionych chorągiewkami oraz oryginalnego lokaja-garbusa o wielkiej głowie, odrażająco wstrętnej, pokrytej dziobami twarzy i małych ustach wypełnionych setką miniaturowych, trójkątnych ząbków, odzianego w czerwony kubrak i obcisłe pantalony w biało-czarne domino. Głównym zadaniem garbatego lokaja było usuwanie śniedzi i ptasich kupek z penisa Milaca za pomocą kawałka flaneli, pasty do polerowania i składanej drabinki. Na podjeździe stała limuzyna, przy niej zaś Edek i Zygfryd, zajęci historiozoficzną dysputą o średniowiecznych rycerzach, którzy nosili gryzącą bieliznę z lnu, a od jeżdżenia na koniach mieli krzywe nogi, spocone jądra i hemoroidy. Okropność! Wyposażony w szerokie prerogatywy, garbaty lokaj, kiwający się na piętach na ostatnim stopniu marmurowych schodów wiodących do pałacu, posłużył Małgosi za cicerone. Wiódł dziewczynę przez liczne epoki i liczne pokoje o rozmaitym wystroju, zapchane sztuką. Zanim otworzył ostatnie, tym razem modernistyczne, wrota oznajmił chrypiącym głosikiem, że jeśli Małgosia chce, to może go pogłaskać po garbie, bo głaskanie garbatego przynosi szczęście. Wbrew sobie zrobiła to. Lokaj przymknął bezrzęse oczy w krótkiej, ekstatycznej rozkoszy. Kiedy jego dzioby z ognistoczerwonych zrobiły się na powrót fioletowe zapytał, czy Małgosia umówiłaby się z nim wieczorem, to jej pokaże pewne rzeczy. Na pytanie, o jakich rzeczach mówi, odparł, że o takich, o jakich jej się nie śniło, wacek Milaca to przy nich pusty śmiech. Jak będzie grzeczna, to ją wkręci do telewizji i filmu, ma tam rozległe kontakty jako konsultant artystyczny. Małgosia odmówiła.\n— Głupia cipa, słowo daję — lokaj nie mógł się nadziwić.\nWystraszona nie protestowała.\nAquarius, poważnie chory, leżał w łożu z baldachimem, z gumowym woreczkiem na głowie. Rita czytała mu horoskopy. Wróżby była na ogół pomyślne; stylista miał aż sześć planet w Byku, w sytuacji koniunkcji pomiędzy jego Merkurym i Słońcem i niemałej władzy w Dwunastym Domu, więc czuł się nieco podniesiony na duchu.\n— Co to za idiotyczna afera z jakimś niedźwiedziem? — zapytała Rita. — Czemu on cię porwał?\n— To Jaś. Przebrał się.\n— Słyszysz? — Rita potrząsnęła kochankiem. — To nie był niedźwiedź, tylko ten palant, Skoczek!\n— Kutas odpowie za swój czyn — zadeklarował Aquarius na wstępie. — Tak mnie nastraszyć. I nie ma tu żadnego znaczenia, że obaj przepadamy za Bonifacym Kożuchem. Żadnych sentymentów. Zniszczył moją najnowszą kolekcję. Dzięki Bogu, była ubezpieczona. No i chciał mnie zastrzelić! To wariat. Ześwirował. Zabroniłbym ci wiązać się z nim, gdybym wiedział. Podobno byłaś jego narzeczoną i zwiałaś mu sprzed ołtarza? Cha! Cha! Cha! Chciałbym widzieć minę tego faceta! Pewnie kręciłaś na boku z zakrystianem, co? Przyznaj się, Lulu, robiłaś Skoczka w konia z facetem od zapalania świeczek? Cha! Cha! Cha! Pierwszorzędne!… — miniaturową twarzyczkę wykrzywił elektryczny skurcz nienawiści. — Skurwysyn! — wrzasnął. — Takie nic! Zero! Zero do kwadratu! Chciał mnie zastrzelić! Mnie, wielkiego Aquariusa! Geniusza inwencji! Cybernetycznego rycerza! Jakiś tam… Janko Skoczek ulepiony z gliny, jakiś tam… muzykant, rzępoła, dławiduda, chciał zastrzelić mnie, wielkiego, największego na kuli ziemskiej kreatora mody! Takie nic pozbawiłoby świat moich projektów! Nędzny robak chciał mnie ukąsić w piętę! Na jego podstępne, terrorystyczne uderzenie Achilles odpowie straszliwym, kurwa, bezlitosnym ciosem miecza! Tytan zgniecie muchę! Powali karła, wdepcze go w błoto! Olbrzym powali karła! Jestem niezniszczalny! Jestem wszechwiedzący…\nAquarius umilkł zasłuchany we własne słowa. Zapytał ostrożnie Ritę:\n— Czy to możliwe, żebym był Bogiem?\n— Niemożliwe. I ciesz się z tego.\n— Dlaczego? Chcę być Bogiem.\n— Miałbyś kupę spraw na głowie, a masz łebek nie większy od brukselki.\n— I one by pospadały, Rita?\n— Oczywiście, dziecinko.\nPoklepała go w policzek.\n— I co by się stało?\n— Świat by się skończył. Wszyscy byśmy znikli.\n— Ja też?\n— Ty nie. Ale znikliby twoi klienci. Oni najprędzej.\n— Nie chcę, żeby tak było!\nAquarius rozpłakał się. Rita musiała go przytulić.\n— Zaraz mu minie — wyjaśniła.\nCzekały niedługo. Płacz ustał tak nagle, jak się pojawił.\n— Znowu miałem ten zasrany atak debilizmu, widziałaś? — zwrócił się do Rity.\n— Oliwa cię wyleczy, jest świetnym fachowcem.\n— Chciałam cię prosić — wtrąciła Małgosia — żebyś wycofał oskarżenie przeciwko Jasiowi i pomógł mi wyciągnąć go z więzienia.\nAquarius zdumiał się.\n— Przecież on mnie mało nie zabił! Jak możesz o to prosić?\n— Nie chciał cię zabić. Chciał cię tylko nastraszyć. Strzelał z pistoletu hukowego.\n— To morderca!\n— Nie — upierała się Małgosia. — Jaś jest mężczyzną o urażonej dumie. A teraz siedzi w więzieniu.\n— Trafił do pierdla, bo zasłużył sobie.\n— Zgadzam się. Mimo to proszę, żebyś wycofał oskarżenie o napad i tak dalej. On cierpi.\n— Znakomicie — Aquarius uniósł się, oparł o szczyt łóżka i założył ręce na piersi.\nMałgosia miała wielką ochotę powiedzieć mu, że w kanarkowej piżamie z czarnym kołnierzem i rdzawymi mankietami, zapinanej na czerwone guziki wielkości plastra cytryny wygląda jak błazen.\n— Okaż mu łaskę. Tak postępują szlachetni władcy.\n— Opamiętaj się. Namawiasz mnie, żebym wybaczył swemu mordercy?\n— Przecież on cię nie zabił.\n— To dlaczego czuję się, jakbym nie żył?\n— Nie można się tak czuć z powodu głupiego incydentu.\n— Duma mi nie pozwala. Dumny mężczyzna jest nieugięty.\n— Mężczyzna, który potrafi zapomnieć o dumie, aby ratować innego człowieka, zasługuje na miano wielkodusznego.\n— A kogo tu ratować? — wtrąciła Rita. — Skoczek to głupek Wyobraź sobie — zwróciła się do Aquariusa — że ten facet jeździł do Zakopca i szukał Małgochy, a ona tymczasem kręciła z tobą i Zdobniakiem. Jak u Moliera. Ale tylko u niego, bo na Racinea to jest jednak zbyt śmieszne.\n— Nie zostawię go w więzieniu — oznajmiła Małgosia twardo.\n— Sama go tam wpakowałaś, durna — odparła Rita ze złośliwym uśmiechem.\n— Każdy mężczyzna ma swoją dumę — powtórzył Aquarius. — No wiecie? — zdumiał się i umilkł.\n— Ma takie chwilowe ataki — wyjaśniła Rita zatroskana.\nBroda stylisty zaczęła niebezpiecznie drżeć. Niewidzącymi oczyma gapił się przed siebie. Bez makijażu wyglądał dużo starzej. Można było garściami zdzierać z twarzy obwisłą skórę. Widok stylisty przegranego, chorego był przygnębiający i nieprzyzwoity. Wziąwszy pod uwagę pieniądze, jakie się płaci za możliwość oglądania i noszenia tych wszystkich wspaniałości, które rodziły się w jego głowie. Widok nieszczęścia Aquariusa mógł uradować jedynie jego konkurencję. Gdyby nie fakt, że wszystko było utrzymywane w tajemnicy.\nRita przytuliła jego głowę do piersi.\n— Już dobrze, złotko, mama Rita jest przy tobie — uspokajała Aquariusa poklepując zapadły policzek pokryty nędznym zarostem.\nMałgosia liczyła na kobiecą solidarność.\n— Wyrządziłaś nam wiele krzywdy.\nRita ubrana była w prostą, ciemną sukienkę z białym kołnierzem. Skromna dziewczyna z ambicjami i pragnieniami, których powinna się wstydzić. Poznał się na nich jeden Aquarius, zresztą multizboczek. I garbaty lokaj, jeszcze większy wariat niż Aquarius, zakochany bez pamięci w Ricie. W ciemnościach nocy oddający się marzeniom o dniu, w którym zrzuci z siebie znienawidzone pantalony i kubraczek żabiego króla, a jego plecy staną się proste, zaś twarz gładka.\n— Wszystkie przyjaźnie są nic nie warte — ciągnęła smętnie. — Przyjaciele oszukują cię lub okradają, w nic nie można już wierzyć, nie ma ideałów, autorytetów, co za podły świat.\n— Podły — przyznał Aquarius niespodziewanie. I dodał: — nic mi się nie chce. Nie mam nowych pomysłów. Nie przychodzą mi do głowy. Łączyłem już wszystko ze wszystkim, spodnie, których jedna nogawka była krótka, a druga długa z sukienką, która z jednej strony była długa, a z drugiej w ogóle jej nie było, fosforyzujące męskie stringi wyposażone w plastikowe kieszenie do kolan z damskim sztucznym futrem z tylnym dekoltem i sztuczne futrzane slipy bez tyłu z damską fosforyzującą pelerynką z aluminium, rozkloszowane płaszczyki trzy czwarte z plastiku z rozkloszowanymi spodniami z plastiku, ale na jedwabnym podbiciu. Nie mam pojęcia, co jeszcze można z sobą połączyć, a czego ja bym nie połączył?\nSpoglądał przed siebie. Jeszcze przez jakiś czas będzie bezradnym, zagubionym dzieckiem, którym Rita będzie się mogła opiekować w tej imitacji rodzinnego ogniska.\n— Wpadniesz na jakiś pomysł, jest jeszcze tyle rzeczy do połączenia. Na przykład guma, pomyśl, jakim wdzięcznym tworzywem jest guma. Nieraz zadziwisz świat swoją intuicją i wyobraźnią…\n— Na przykład, co? — zaskrzeczał Aquarius przez nos.\nMiał ochotę awanturować się.\n— No… — Rita zastanowiła się — co powiesz na gumowe kapelusze przeciwdeszczowe?.\n— Co w tym nowatorskiego? Bzdety! Utraciłem wiarę w swój geniusz! — wrzasnął Aquarius wytrzeszczając oczy.\n— Porozmawiaj z nim — znów poprosiła Małgosia.\n— Nie mam nowych pomysłów! Jestem skończony!\n— Moją przyjaźń — odparła Małgosia.\n— Przyjaźń jest gówno warta. Już ci mówiłam — Rita skrzywiła się.\n— Wielki Aquarius umiera! Płacz, ty wredny świecie!\nStylista zaczął się miotać w łóżku pokrzykując: „Mam to w dupie!”.\nRita zdzieliła go w twarz. Małgosia powiedziała im: „no to na razie” i wyszła. Edek i Zygfryd wciąż rozmawiali, tym razem na tylnym siedzeniu limuzyny. Tematem dyskusji była estetyka i etyka w ujęciu praktycznym. Na przykład Zygfryd, bardzo czuły na punkcie wyglądu, postawił kwestię, czy legendarny penis Milaca nie jest aby kantem, bo coś mu się nie wydaje, żeby facet miał tak wielkiego? Edek, który w każdym związku cenił pierwiastek duchowy odparł, że jeśli chodzi o niego, to facet może mieć całkiem przeciętnego grzdyla, byle tylko mył nogi i poświęcał wystarczająco dużo czasu grze wstępnej. Garbaty lokaj stał na ostatnim stopniu schodów, kołysał się na kaczych stópkach, pogwizdywał jakąś powtarzającą się melodyjkę i uśmiechał się do własnych myśli. Myśli te nie miały nic wspólnego z osobą Aquariusa, którym pogardzał, ani z przystojnym Edkiem i pięknym Zygfrydem, których najchętniej raz dziennie, po śniadaniu, gwałciłby, a później rozwalał z karabinu maszynowego. Tym bardziej nie dotyczyły pogody, która była idealna, ani aktualnej sytuacji politycznej kraju i świata, którą miał w małej wypukłej dupie. To były myśli o niczym. Dopiero, kiedy ujrzał Małgosię zbiegającą niczym Kopciuszek po stopniach pałacu, pomyślał z tęsknotą i żalem o swojej kolekcji rysunkowych filmów pornograficznych.


22 maja 2020 adminEkonomia\nPiSu nie obalą kolejne afery….\nPiSu nie obalą kolejne afery. Obali ich absurdalna drożyzna w polskich sklepach. Właśnie wróciłem z Tesco, spotkałem tam sąsiada emeryta. Chodził po sklepie ze spuszczoną głową i narzekał na drożyznę. Ja zarabiam dużo, ale też zaczynam odczuwać w portfelu inflację. Każde zakupy to 50-90zł i w efekcie praktycznie nic nie kupuję. Jeśli kupię jedzenie, to […]\n„Kto nie za PiS-em, ten wariat”. Co na mazowieckiej wsi mówią o Trzaskowskim?\nTL,DR: „PiS super, bo ja na każde dziecko musiałam zapracować, a teraz pieniądze rozdają za darmo.”, „Duda wizy do Ameryki zlikwidował”, o Trzaskowskim: „Telewizję chce likwidować, dziennikarzy straszy, a jak się śmieje przy tym”. Skąd informacje? „Wiem, bo oglądam TVP Info”.


Katarzyna Ząbrowicz - Dziennik Wschodni\nMa 27 lat, w świecie artystycznym działa od 12 lat. Zaczynała jako tancerka, co przerodziło się w pracę z dziećmi oraz chęć otworzenia własnej szkoły tańca.\nTrzy lata temu spełniła swoje marzenie i otworzyła szkołę tańca Dance Mania. - Szkoła ciągle się rozwija. Wspólnie z całą ekipą mamy na koncie sporo osiągnięć na szczeblu wojewódzkim i krajowym - zaznacza. - Jestem osobą ambitną i pracowitą, zarażającą ludzi optymizmem oraz chęcią działania. Jestem wrażliwa na drugiego człowieka, dlatego chętnie angażuję się wspólnie z moją szkoła tańca w różne akcje charytatywne. Poza tańcem jej pasją są polskie góry i sporty zimowe.\nJeśli chcesz oddać głos na Panią Katarzynę, wyślij SMS o treści KOBIETA.7 pod numer 71466. Koszt jednego SMS-a 1,23 zł z VAT\nZnam prawde / 6 kwietnia 2015 o 20:15\nŻebyś ty jeszcze umiała tańczyć... Oboje znamy prawdę Kasiu...


Makaron z tuńczykiem i cukinią | Smaczna Pyza\n8/26/2012 / 7\n1 puszka 185 g tuńczyka w oleju, duże kawałki\nok. 1/2 szklanki cukinii pokrojonej w kosteczkę\nkawałek ostrej papryczki czerwonej\n2 czubate łyżki posiekanej zieleniny – szczypiorek i natka\n1 łyżka oleju spod tuńczyka\nok. 125 ml słodkiej śmietanki\nok. 80 ml białego wytrawnego wina\nok. 250 g makaronu – u mnie spaghetti kolorowe\nsposób przygotowania: nastawiłam w garnku wodę na makaron. Zanim zawrzała przygotowałam sobie wszystkie składniki sosu a gdy się zagotowała osoliłam ją i wrzuciłam makaron. Tuńczyka odcedziłam z oleju zostawiając 1 łyżkę tłuszczu, którą wlałam na patelnię. Cebulę, czosnek i chili obrałam i posiekałam drobno. Wrzuciłam na rozgrzany olej i smażyłam chwilę aż cebula się zeszkliła. Dodałam cukinię, pokrojoną razem ze skórką, i razem smażyłam chwilę. Wlałam ok. 80 ml białego, wytrawnego wina, gotowałam aż prawie całe odparowało pozostawiając smak. Wlałam śmietankę, dodałam lekko rozdrobnione kawałki tuńczyka i dusiłam chwilę aż sos zgęstniał. Doprawiłam do smaku solą, pieprzem ziołowym i dodałam połowę zieleniny.\nUgotowany al’dente makaron odcedziłam i od razu przełożyłam do sosu – wymieszałam. W żadnym wypadku nie wolno płukać makaronu jeśli chcemy go dodawać do sosu bo spłuczemy skrobię i sos będzie z niego spływał zamiast oblepiać.\nNałożyłam porcje na talerze i posypałam resztą zieleniny.\nMaja Skorupska 26 sierpnia 2012 11:47\nmakaron z tuńczykiem prosty ale zawsze się sprawdza. pycha:)\nBee 26 sierpnia 2012 17:59\nPycha- szybkie makarony to najlepszy pomysł na zabiegane dni, taki z cukinia i tuńczykiem brzmi super :)\nsyllunia 26 sierpnia 2012 22:34\nWygląda przepysznie ! akurat teraz musiałam wejść na Twojego bloga, kiedy czas spać, a człowiek robi się od razu głodny :) Bardzo lubię makarony i tuńczyka, a jako, że mnie inspirujesz na pewno kiedyś zrobię makaron z Twojego przepisu:)\nPyza 26 sierpnia 2012 22:44\nAleksandra 27 sierpnia 2012 07:21\nszybki i smaczny obiadek\nkasia 13 listopada 2012 16:06\ndzisiaj ROBIE!!!!! pasta tunczyk i cukinia, jak dla mnie super polaczenie!!!!i ta odrobina kremowki ....ajajajajajaj...slinotok!!!\nAnonimowy 1 października 2014 12:55\nDZIŚ ZROBIŁAM ALE PRZEGIEŁAM Z MAKARONEM ZA DUŻO DODAŁAM DO PYSZNEGO SOSU


22 lis Nowa praca- nowe wyzwania :)\nOpublikowane o 07:49h w kategorii AKTUALNOŚCI przez admin\nW poprzednich tekstach opisaliśmy intro- i ekstrawertyków. Wskazaliśmy, w jakich zawodach odnajdzie się ekstra- a w jakich introwertyk. Podaliśmy kilka wskazówek dotyczących rozmowy o pracę, odpowiedniego przygotowania się oraz prezencji....\n20 wrz Intro- czy ekstrawertyk?\nOpublikowane o 14:43h w kategorii AKTUALNOŚCI przez admin\nW jakich zawodach odnajdzie się introwertyk, a w jakich najlepiej poradzi sobie ekstrawertyk? Czy te dwa światy mogą się przeplatać? Czy introwertyk może być dobrym pracownikiem w zawodach przypisanych ekstrawertykom? Kto lepiej...\n30 sie Jak prawidłowo przygotować się do rozmowy rekrutacyjnej?\nOpublikowane o 17:56h w kategorii AKTUALNOŚCI przez admin\nMimo, że w Internecie można znaleźć wiele wskazówek dotyczących rozmowy o pracę, kandydaci popełniają dość często błędy. Jak ustrzec się przed „wpadką” podczas procesu rekrutacyjnego? Co należy zrobić, aby zaprezentować...


Kolejny raz na tarnowskiem rynku odbywa się coroczna jazzowa celebra. Przez trzy kolejne piątki Tarnowskie Towarzystwo Jazzu Tradycyjnego „Leliwa” organizuje w centrum tarnowskiej starówki Letni Festiwal Jazzu Tradycyjnego „JAZZ-owy Rynek” – cykl koncertów plenerowych z udziałem wyjątkowych gości. Impreza odbywa się w ramach United Europe Jazz Festival, przedsięwzięcia, które obejmuje festiwale w Salgótarjan (Węgry), Bańskiej Bystrzycy (Słowacja), Hradec Kralove (Czechy), a także w miejscowościach związanych z Małopolską Wiosną Jazzową (Zakopane, Krynica, Tarnów). To już jedenasta odsłona tej popularnej imprezy mającej swoich zagorzałych fanów, na stałe wpisana w kalendarz imprez kulturalnych Tarnowa. Tradycyjnie odbywa się ona w lipcu, aczkolwiek w tym roku jej inauguracja miała miejsce w ostatni piątek czerwca. Podczas tegorocznego „Jazzowego Rynku" usłyszymy cenione w środowisku jazzowym zespoły oraz solistów z Polski, jak i zagranicy, m.in. Jazz Band Ball Orchestra & Stanley Breckenridge, Five O'clock Orchestra, Miskolc Dixieland Band, Leliwa Jazz Band, czy Bartek Szu i Te Fajne Dziewczyny. Sercem festiwalu jest scena plenerowa na tarnowskim Rynku, ale liczne imprezy odbywać się będą również w klubie festiwalowym Bombay Music. Już tradycyjnie każdy z koncertów na Rynku zwieńczony będzie głośną i barwną paradą nowoorleańską z udziałem publiczności. Po koncertach na Rynku organizatorzy zapraszają do klubu Bombay Music, gdzie odbędą się Jam Session's z udziałem gości Festiwalu oraz tarnowskich jazzmanów.\nSzkoda, że w tak wielkim wydarzeniu muzycznym, znakomicie promującym Tarnów w szerokim świecie (co nie zdarza się zbyt często), uczestniczyło tak mało autochtonów i gości. Melomanów i koneserów kultury wysokiej (na jednym z przesłuchań doliczyłem się ich jeno 7!), których muzyczną mekką jest Kąśna Dolna z jej Centrum Paderewskiego, którego 77 rocznicę śmierci właśnie obchodzimy. Mowa o I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Józefa Władysława Krogulskiego, jaki w dniach 26-29 czerwca odbywał się w naszym mieście.. Dyrektorem artystycznym i inicjatorem konkursu jest pochodzący z Tarnowa Krystian Tkaczewski, znakomity wirtuoz fortepianu, laureat wielu konkursów pianistycznych na całym świecie. Konkurs rozpoczął się 24 czerwca recitalem fortepianowym Oxany Yablonowskiej w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, a przesłuchania konkursowe obywały się w tarnowskim teatrze od 26 do 28 czerwca, zaś sam Konkurs zakończył piątkowy koncert laureatów 29 czerwca. Do konkursu zgłosiło się czterdziestu sześciu młodych pianistów z czternastu krajów świata, którzy zmierzyli się w czterech kategoriach: „Mistrzowie fortepianu” (bez ograniczenia wiekowego), „Młode Talenty” (do 14 lat), „Młodzi Wirtuozi” (do 17 lat) i „Młodzi Artyści” (do 20 lat). - Jako dyrektor artystyczny tego Konkursu i przewodniczący Jury – mówił dr Krystian Tkaczewski - aby podkreślić jego znaczenie, zaprosiłem do Tarnowa jako jurorów, najwybitniejszych muzyków i profesorów z USA, Izraela, Hiszpanii, Norwegii i Finlandii i Polski.\nOd soboty w Tarnowie\nTaka jest idea Międzynarodowych Festiwali Muzyki Odnalezionej, które już od 25 lat odbywają się w Tarnowie. Jubileuszowa edycja tej unikalnej imprezy rozpoczyna się w sobotę 5 maja i potrwa do niedzieli 20 maja. To jedyna tego typu impreza na świecie, w dodatku wymyślona i od początku, tj. od 1994 roku organizowana przez tarnowskich muzycznych Judymów - Teresę Kaban (fortepian) i Henryka Błażeja (flet) poprzez ich Agencję Artystyczną "Inter-Art". Głównym założeniem Festiwalu jest przywracanie pamięci zapomnianym utworom kameralnym i symfonicznym, polskim i obcym. Powody zapomnienia są różne np. zamówienie utworów w celu uświetnienia szczególnie ważnych uroczystości (w XVIII, XIX w) z zastrzeżeniem przez zamawiającego, aby po premierze nie wykonywać ich przez najbliższe 30 - 50 lat. Utwory takie można obecnie odnaleźć w księgozbiorach pałaców i klasztorów, w antykwariatach lub muzeach. Tegoroczna edycja festiwalu obejmuje koncerty w siedmiu miastach. Zdecydowana większość z nich odbędzie się w Tarnowie, ale muzyki odnalezionej będą mogli również posłuchać melomani w Bielsku-Białej, Skierniewicach, Raciborzu, Nowym Sączu, Radomsku oraz Lasocinie. Koncerty w Tarnowie będą miały miejsce głównie w Sali Lustrzanej, organizatorzy zapraszają jednak miłośników muzyki również do kościoła Misjonarzy oraz do ratusza. W tym roku tarnowscy melomani będą mogli m.in. posłuchać muzyki kościołów wschodnich, włoskiego baroku, epoki średniowiecza, pieśni Italii i Katalonii czy też pieśni i romansów Wenecji i Neapolu. Wstęp na wszystkie koncerty jest wolny.


Sadzawka - Page 14\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 10:24\nZaufała lordowi Lestrange. Podała mu swe dłonie, zamknął je w silnym uścisku, by nie wyślizgnęły się podczas wykonywania trudnej figury; lepiej dla niego, że o to zadbał. Podobnego poniżenia, jakim byłoby wylądowanie plecami na lodzie, zniszczenie sukienki i obicie głowy, mogłaby nie wybaczyć - a przynajmniej Flavien musiałby się mocno postarać. Dotychczas drobne potknięcie było także i jej winą, puściła je w niepamięć, pusząc się pod wpływem zachwyconego spojrzenia lady Nott; obrastała w piórka i ledwie powstrzymywała pełen triumfu uśmiech, wciąż świadoma, że to jeszcze nie koniec. Muzyka grała, agresywna i mocna, lecz niezwykle piękna; wprawiała Fantine w iście... bojowniczy nastrój, dlatego zacisnęła zęby, bo w duchu czuła niepokój i pozwoliła, by Flavien nią pokierował. Znalazła się tak blisko lodowatej tafli, że niemal na niej leżała, lecz ani na moment jej plecy nie poczuły wilgotnej powierzchni; nie zapomniała o obciągnięciu palców uniesionej stopy i ze wszystkich sił skupiała się na zachowaniu równowagi, pomimo, że wirowali bardzo szybko - aż za szybko. Wszystko to trwało zaledwie kilka uderzeń serca, wprawne dłonie Flaviena prędko pomogły jej powrócić do pozycji stojącej, kiedy tylko przeminęlo kilka kolejnych taktów muzyki; musiała przyznać, ze lord Lestrange miał doskonałe poczucie rytmu i słuch - jak to się więc stało, że odrzucił jej utalentowaną przyjaciółkę? Tego dotąd nie potrafiła zrozumieć.\n-W tańcu, oczywiście - potwierdziła łaskawie; nie można było zaprzeczyć temu, że umiejętnościami tanecznymi znacznie go przewyższała, lecz była to naturalna kolej rzeczy. Damy spędzały czas na nauce tańca, mężczyźni mieli znacznie ważniejsze zajęcia - Fantine doskonale znała reguły, którymi rządził się świat szlachty -Czy poza parkietem mogę na Ciebie liczyć, mój panie? - zagadnęła zalotnie, prowokująco, wystawiając go na próbę.\nNie kręciło się Fanny w głowie, lecz nie była gotowa, by podjąc próbę dużo trudni9ejszej figury, bądź na lot w powietrzu; dlatego też podjęli uroczą grę damsko-męską, zwaną odwracanką, będącą wspaniałym tłem do prowadzonej szeptem rozmowy - miała jedynie nadzieje, że wymieniane szeptem słowa nie będą przyczyną ich porażki.\n'k100' : 38, 66\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 16:18\nZaśmiała się głośno i perliście. Ona? Ulubienicą? Kiedyś, być może. Mówiło się, że lady Nott miała nosa, dlatego tak wiele dobranych przez nią na zabawę par decydowało się końcem końców połączyć oficjalnym węzłem małżeńskim. Z jakiegoś powodu ciotka Tristana długo zachwycała się angielskim walcem odtańczonym przez nią i Rosiera w wieczór Sabatu, na którym debiutowała.\nA dziś? Dziś nie zależało jej na słowach uznania. Wygrana rywalizacja oraz wyróżnienie przez gospodynię nie były dla niej wyznacznikami tego, aby móc swobodnie uznać ten wieczór - właściwie to noc - za udaną.\n- Z przyjemnością odstąpię ten zaszczyt Marine lub naszej drogiej Fantine. Po takim popisie, który dzisiaj dała w tańcu na lodzie, szykuj się na zastępy adoratorów - zręcznie wplotła komplement pod adresem siostry Tristana. Różyczkę bardzo szybko pokochała jak własną siostrę, życzyła więc jej wszystkiego, co najlepsze. A to, niewątpliwie, mogłaby znaleźć u boku jej drogiego brata - lorda Lestrange.\nNa chwilę przymknęła oczy, całkowicie zawierzając Tristanowi. To on decydował, kiedy zawrócą z lekkością oraz gracją, nieustannie goniąc za muzyką. Czuła, jak ta gra w jej sercu i odnajduje ścieżkę do tego, aby móc zostać odzwierciedloną w ruchach jej ciała i, co także było bardzo ważne, samych łyżew na tafli.\nKąciki ust lady Rosier drgnęły. Wiedziała, nawet bardzo dobrze, kogo miał na myśli. Pierwsze, na tyle subtelnie ruchy, że z łatwością można było je zignorować, utwierdziły ją w przekonaniu, że lada moment będzie mogła tę śpiącą teraz blisko jej serca kruszynkę trzymać w rękach.\n- Zadbamy o to, aby pewnie czuł się i w tańcu, i na lodzie - a także o wiele innych rzeczy, definiujących przyszłość, jaką będzie miało przed sobą ich dziecko.\nNiechętnie puściła rękę Tristana, nie mniej było to niezbędne, aby wraz ze zmianą charakteru muzyki, wykonać bardziej skomplikowaną w wyobrażeniach, niż była ona w rzeczywistości wymijanka. Łyżwa obok łyżwy, do przodu, do tyłu, tyłem do przodu... Pilnowała, aby nie omsknęła się jej nóżka, a żaden krok nie został pominięty.\n'k100' : 67, 97\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 20:09\nLubił słuchać jej śmiechu, był czysty. Wydawał się inny niż zwykle królował na salonach, nie grzecznościowy, usłużny i sztuczny, a niewinnie szczery, epatujący radością, którą nie do końca potrafił rozumieć - ale która nieustannie ujmowała.\n- Skromność to kolejna z twoich cnót - zapewnił bez zająknięcia, wciąż patrząc w jasnobłękitne tęczówki jej oczu. Niesatysfakcjonujący, przeciętny taniec nie dawał im widoków na zostanie gwiazdami tego wieczoru, ale Tristan podobnie jak jego półwila żona nie wydawał się być tym szczególnie przejęty. Alkohol pulsował w skroni, wolno, swobodnie, lekkie upojenie dawało o sobie znać i pozwalało poczuć się pewniej w dyskomfortowej sytuacji ślizgania się na łyżwach, czego nie robił od lat dziecięcych: zamierzał się zabawić i nic ponadto nie interesowało go w tym momencie, zabawa zresztą interesowała go zwykle - jeśli istniało coś, co motywowało go do życia niezmiennie od urodzenia, była to właśnie potrzeba szeroko rozumianej hedonistycznej przyjemności. Ugryzł się w język, nim zapewnił Evandrę, że lord Avery, z którym zagroził Fantine zaręczyny, będzie tym zastępem adoratorów niepocieszony - jego żona nie powinna dociekać źródła tej kłótni, choć gdyby go dociekła, z pewnością zamieniłby pogróżki w rzeczywistość.\n- Będzie miało doskonały wzór - stwierdził bez cienia wstydu, eteryczna sylwetka Evandry zdawała się płynąć w powietrzu, tak doskonale wyczuwała muzykę, poruszała się w jej rytm z gracją przewyższającą wiele urodziwych dam. - Lady - skinął jej głową nim zsunął się za jej plecy, przywołując figurę wymijanki; przyjemniej patrzyło jej się w oczy i wdychało zapach jej włosów, aniżeli zabawiało kolejnymi figurami, ale nie wypadało dłużej bezczynnie stać na tafli; zjechał za jej plecy, na moment dając jej uciec z własnych ramion - zaprezentować się piękniej, okazalej, wspanialej, jego wzrok prześlizgnął się wzdłuż materiału sukni opinającej jej plecy i biodra. Dopiero po chwili - ujął jej dłoń z powrotem, delikatnie, subtelnie, z ostrożnością.\n'k100' : 70, 73\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 22:22\nRyzykowali wiele, decydując się na wykonanie jednej z najtrudniejszych figur, jakie dopuszczano dzisiejszego wieczoru; zdawał sobie sprawę, jak dużych pokładów zaufania musiało wymagać od Inary podążenie za jego decyzją, w razie upadku to ona ucierpiałaby bardziej – i fakt, że na jej twarzy nie pojawił się nawet ślad protestu sprawił, że chciał starać się jeszcze mocniej. Żeby zasłużyć, sprostać oczekiwaniom, doścignąć ten wyidealizowany obraz samego siebie, który musiała mieć w głowie, skoro patrzyła na niego w ten sposób; dostrzegał jej spojrzenie, wychwytywał ciemne oczy nawet pomimo szalonego wirowania i targanych wiatrem kosmyków, i przez moment on również nie potrafił patrzeć nigdzie indziej; może też wcale nie chciał.\nSytuacja wymagała jednak u niego podzielności uwagi, więc po chwili już sprowadzał ją bezpiecznie na lód, na którym wylądowała gładko i z gracją, płynnie przechodząc do stateczniejszego sunięcia, nie zdając sobie kompletnie sprawy z tego, jak pięknie wyglądała – z zaróżowionymi od wysiłku i emocji policzkami, ze zburzoną lekko fryzurą i tym niepowtarzalnym błyskiem w oczach, którego nie widział u nikogo innego. Miał nadzieję, że ta iskra, światło, czy czymkolwiek była kryjąca się w jej tęczówkach magia, nigdy nie zgaśnie; świat stałby się wyjątkowo nieznośnym i mrocznym miejscem, gdyby tak się stało. Ten jego – na pewno.\nKorzystając z chwilowego zwolnienia w muzyce, dał im obojgu kilkanaście sekund na złapanie oddechu, prowadząc ich względnie spokojnym tempem dookoła tafli. Dopiero gdy melodia znów uderzyła w mocniejsze tony, ponownie odnalazł wzrokiem spojrzenie Inary. – Masz ochotę na jeszcze trochę wirowania? – zapytał lekko, z zaczepnością w głosie, która zdecydowanie nie pasowała ani do jego wieku, ani oficjalnej pozycji. Zaczekał na potwierdzenie – werbalne bądź nie – i dopiero potem skinął milcząco głową w geście mającym dodać pewności siebie zarówno jemu, jak i jego partnerce, choć nie był pewien, czy tak naprawdę jej potrzebowali. Rozejrzał się – nikt nie powinien przeszkodzić im przez następnych kilka sekund – po czym złapał ją mocno za dłonie, żeby w następnej chwili unieść ją wysoko w powietrze, obracając się jednocześnie dookoła własnej osi.\n| koszmar przyzwoitki\n'k100' : 59, 18\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 22:38\nCressida przygryzła lekko wargę, ale musiała przyznać mu rację, więc pokiwała głową. Jego słowa brzmiały prawdziwie, każdego kusiły rzeczy niedostępne, choć należało pamiętać o umiarze i nie przekraczaniu pewnych granic. Rzeczywiście miała na koncie takie łagodne występki z czasów dzieciństwa, ale na tym jej lista przewinień na szczęście się kończyła, bo wiedziała, gdzie jest granica której nie można przekraczać. O ile wymykanie się do lasu było przez Flintów widziane z tolerancją (w końcu rodowe lasy były częścią ich dziedzictwa i ojciec sam dbał by zapoznać dzieci z jego skarbami), tak z pewnością były rzeczy których rodzina nie zaakceptowałaby tak łatwo.\nA później, już po ślubie, została Fawleyem – małżonką Williama. Fawleyowie pod wieloma względami różnili się od Flintów, ale Cressida starała się dobrze wypełniać swój obowiązek. Nie czuła żadnego przymusu – chciała tego i była z tego powodu szczęśliwa. Pozostawało jej też mieć nadzieję że i Titus odnajdzie się wśród powinności i stanie się dumą rodziny; gdy od czasu do czasu miała okazję obserwować go kątem oka, kiedy trafiał się jakiś spokojniejszy moment gdy nie musiała skupiać się na żadnej figurze, to mogła zauważyć że naprawdę dobrze sobie radził. Przez zdecydowaną większość czasu skupiała się jednak na Williamie oraz samej jeździe po lodowisku. To on był tutaj najważniejszy, musiała też uważać żeby się nie potknąć. Gdyby nie magiczne łyżwy pewnie dawno by się wywróciła. Ale na szczęście miała je - i Williama, który przez cały czas dzielnie ją asekurował i sprawiał że nie stresowała się tak mocno jak na samym początku.\n- Z przyjemnością – zgodziła się na jego propozycję. Teraz co prawda było późno, ale w dzień będą mogli wybrać się na przejażdżkę po zaśnieżonych okolicach Ambleside. Cressida także lepiej czuła się w siodle niż na łyżwach, więc propozycja zdecydowanie przypadła jej do gustu. – Już nie umiem się doczekać!\nMyśl o spędzeniu dnia w towarzystwie małżonka napełniała ją radością.\n- Naprawdę? – zapytała podekscytowanym głosem, rumieniąc się pod wpływem jego ciepłych słów, szczęśliwa że tak to postrzegał, choć wtedy jeszcze żadne z nich (a na pewno nie ona) nie wiedziało jeszcze, że ich rodziny zapragną zaaranżować ich zaręczyny. – Och, Williamie, to naprawdę miłe z twojej strony. Sprawiłeś właśnie, że to wspomnienie stało się jeszcze piękniejsze.\nTamtego dnia William rzeczywiście nie pozwolił jej upaść ani nawet potknąć się o brzeg sukni. Dziś jak dotąd też znakomicie wywiązywał się z obietnicy, choć przed nimi pozostały jeszcze dwie figury. Cressida miała nadzieję że wykonają je równie dobrze jak dotychczasowe; sama była zaskoczona tym, jak jej poszło. Nieco ośmielona tym pozwoliła, by tym razem pomknęli przez lód w trudniejszej figurze – odwracance.\n'k100' : 38, 93\nTemat: Re: Sadzawka 12.01.18 23:25\nZbliżał się moment finałowego ukłonu, lecz przed nimi do pokonania była jeszcze jedna figura; odwracanka nie zawiodła, powodując skupienie widowni na najmłodszej parze. Oczy Adelaidy Nott spoczęły na nich na chwilę, a na ustach gospodyni pojawił się chyba nawet nikły uśmiech, lecz Marine zapewne miała dowiedzieć się od nim od ojca, gdyż sama nie ryzykowała spojrzeniami w dal. Skupiona była na tym, co działo się na lodzie, a już szczególnie we własnej parze.\nNie spodziewała się, że pójdzie im z Titusem tak dobrze. Widocznie uzupełniali się wzajemnie i lady Nott musiała dostrzec to już przy okazji dobierania partnerów – jej skupienie i jego lekkość ducha stworzyły mieszankę, która zapewniła im chwilowe miejsce na podium. Czy taki stan miał utrzymać się do końca tańca?\nPonownie wyciągnęła rękę do lorda Ollivandera; na finisz nie musieli wybierać wcale żadnej spektakularnej figury, jak zrobiły to inne pary. Marine nigdy nie odważyłaby się zaryzykować sztandaru ani tym bardziej koszmaru przyzwoitki, lecz musiała przyznać, że Inara radziła sobie świetnie i z uśmiechem wymijała swoją starszą koleżankę na lodzie. Również Flavien zadawał szyku wraz ze śmiałą Fantine, a Evandra i jej małżonek stanowili miód na serce młodej debiutantki. Wszyscy jej bliscy byli tej nocy w doskonałych humorach, a dziewczyna marzyła, by ten stan trwał jak najdłużej.\nZaczarowane łyżwy przynosiły im szczęście, a myśli Titusa krążyły w dobrym kierunku – los zdecydowanie im sprzyjał. Czemu więc nie wykorzystać tego raz jeszcze, w ostatnim podrygu i akompaniamencie znajomej melodii?\nZadowolona ze swojego partnera lady Lestrange stwierdziła, że dzięki swojej postawie zasłużył na zaszczyt dotknięcia jej talii. Zasugerowała więc opiekuńcze ramię – na początku być może nie wyglądali zbyt pewnie, ale mieli zejść z lodowiska jako para, która bawiła się naprawdę dobrze w swoim towarzystwie. Marine zastanowiła się, czy będą mieli okazję spotkać się jeszcze kiedykolwiek później, lecz szybko porzuciła wszelkie myśli niezwiązane z tańcem. Odepchnęła się mocniej lewą, a później prawą łyżwą i złączyła bliżej ze swoim partnerem. Razem mieli sunąć po lodzie z gracją i wdziękiem, skupiając na sobie wzrok zebranych oraz opiekunki wieczoru.\nTemat: Re: Sadzawka 13.01.18 0:08\nNie zastanawiał się nad treścią ich związku, Cyneric po prostu oddawał się pewnym uczuciom, których nigdy wcześniej nie odczuwał. W stosunku do nikogo innego, nie poświęcając innym lady zbyt dużej uwagi. Prawdopodobnie powinien zorientować się wcześniej w swoich poplątanych emocjach, lecz jeszcze długo odkładał własne przemyślenia oraz wyciąganie z nich wniosków. Niesłusznie. Istniała szansa, że byliby małżeństwem już wcześniej, gdyby tylko zechciał się uzewnętrznić. To niestety nie było proste dla kogoś, kto wszystkie uczucia tłumił w sobie. Tego wymagano od prawdziwego mężczyzny, wszakże nosił nazwisko Yaxley, to zobowiązywało. Do wielkich czynów, do męstwa, honoru oraz zwyczajnego obycia i znoszenia trudnych, życiowych sytuacji. Nie wszystko zawsze mu się udawało, jak każdy popełniał błędy, jednakże musiał nauczyć się nie wchodzić do tej samej rzeki dwa razy. Zdolności poznawcze, uczenie się na własnych błędach, to wszystko zawierało się w schemacie, który winien spełniać ku chwale rodu.\nPodczas sabatu mógł nieco odpuścić, chociaż wizja narażenia się lady Nott brakiem umiejętności w sprawie tańca na lodzie nie była mu miła. Mimo wszystko wolał nie rzucać się w oczy, zaś spadaniem wprost na lód pod nogi ukochanej czy innych uczestników lodowiska na pewno przyciągał spojrzenia. Nieprzychylne. Dobrze, że skupiały się one przynajmniej na nim samym, nie na Rosalie. Z drugiej strony jako para istnieli właśnie razem, wspólnie. Może powinien zwyczajnie mocniej przyłożyć się do zadania wykonywania piruetów w łyżwach.\nNoga do nogi, kolejne rytmiczne ruchy pasujące do melodii i przytrzymanie smukłego ciała Rosie. Łabądek wyglądał naprawdę dobrze, przynajmniej z jego perspektywy patrzenia. Cyneric po raz kolejny uśmiechnął się delikatnie do żony chcąc sprawić przyjemne wrażenie dopełnienia całości ich przedstawienia.\nDopiero wtedy odważył się spojrzeć na Lilianę oraz towarzyszącego jej lorda Burke. Faktycznie, wyglądali ze sobą całkiem nieźle. Niedawny sojusz między rodami powinien zostać przypieczętowany i właśnie ich małżeństwo mogłoby być jego gwarantem. To były jednak luźne dywagacje, zdanie i tak należało do nestorów obu rodzin.\n- Ciekawe jak to się potoczy - skomentował, chociaż tak naprawdę wolał zastanawiać się nad własnym związkiem. Może powinien być bardziej tolerancyjny i teraz całkowicie skoncentrować się na losie młodszej kuzynki, jednakże nadal pozostawał zbyt pijany szczęściem, żeby to miało miejsce.\n- Jak zawsze przepiękna, z gracją. Skoncentrujmy się na nas - powiedział chwilę później, chcąc skupić zainteresowanie Rosalie na nich. Oraz tańcu, który jeszcze się nie kończył. Przed nimi jawiła się przedostatnia figura. Yaxley dał znać żonie, że przyszedł moment na kolejną, znów prostszą pozę, razem, a jednak osobno. Miała zapewnić im sukces, ponieważ nie opiewała w tak skomplikowane ruchy jak te, które próbowali uskutecznić na początku konkursu. Z drugiej strony jazda na jednej nodze oraz mały piruet mógłby zaliczyć do trudnych, wymagających równowagi zadań. Podjął ryzyko.\n'k100' : 5, 62\nJest taki moment, będąc w powietrzu (niezależnie od przyczyna się w nim znajdowania), w którym wiatr przestaje szumieć w uszach, dźwięku blakną, jakby zmysł słuchu na kilka sekund wyłączał się wszystko to co działo się poza nim. I wydawało się, że w tak krótkim wykonaniu, gdy figura tylko na kilka krótkich momentów ofiarowała Inarę przestrzeni, nastąpił podobny przestęp. Cisza otuliła alchemiczke ciszą, a czas zwolnił, gdy z szeroko rozchylonymi powiekami, spoglądała na trzymającego ją pewnie mężczyznę. Wygłuszone otoczenia, jak w soczewce skupiło się na obrazie Łowcy, kumulując się na źrenicach, jak zwierciadeł, w które mogła zaglądać, przenikając taflę zieleni. Jak urzeczona zamarła, chociaż gest ten nie równał się rzeczywistemu poruszeniu. Zamarło w niej serce, zwalniając, by potem wyrwać się do gonitwy, równocześnie z powracającym pod nogi oparciem i oddechem, który gdzieś po drodze wstrzymała - Niewystarczająco już zakręciłeś mi w głowie? - odpowiedziała w tym samym, zaczepnym tonie, ale wystarczająco cicho, by nikt wymiany słów nie usłyszał. To była ich przestrzeń i sądziła, że większość i tak mocno skupiała się na swoim partnerze, by ignorować inne głosy. Nie patrzyła na inne pary, nie porównywała swoich ruchów z otaczającymi ją damami. czasem tylko zerknęła kontrolnie na mijającą ja parę z jej ojcem lub Ullą. Miała na kogo patrzeć i widok niezmiennie przyciągał i pociągał, spychając na dalszy plan wszystko inne.\nPoddała się propozycji bez wahania. Ślizg który zwolnił nabieraną prędkość tylko pozornie zwiastował zakończenie. Jedno, wartkie okrążenie i pewne ujęcie dłoni. Wybicie i wygięcie, gdy siła piruetu zakołysała sukienką i czarnymi, lekko już potarganymi włosami, które pasmami wyrywały się z lekkiego upięcia. Czuła się pewniej, pokładając wiarę nie w magiczne łyżwy, a w zaufaniu, jakim darzyła Percivala. Jak mogłaby inaczej? Kiedyś, tak uparcie usuwając się w cień, prychając ( w tych najbardziej wojowniczych czasach) nawet na możliwość zainteresowania się mężczyzną w sposób inny, niż przyjacielski. Z dziurą w sercu, w która głęboko wierzyła, nie widziała dla siebie miejsca w jakimkolwiek związku. Cóż, myliła się, rozumiejąc pomyłkę dopiero, gdy to on stanął na jej drodze. Kto by pomyślał, że gdyby wtedy nie zgubiła błękitnego wisiorka, wszystko mogłoby sie potoczyć inaczej? Nie chciała myśleć. Był tu. Byli tu. I w tym tkwiła cała odpowiedź.


- włosów, formowania fryzur i ondulowania. Poprzez rozmowę ustalimy potrzeby twych włosów i pomożemy w doborze najodpowiedniejszych kosmetyków do ich pielęgnacji. W naszych salonach pracujemy na najlepszych kosmetykach oraz profesjonalnym sprzęcie. Metamorfozy fryzur są naszym sposobem na poprawienie jakości życia. Izolacyjność akustyczna określana.\nWieloletnia tradycja i szerokie grono zadowolonych klientów świadczą naszym profesjonalizmie i jakości oferowanych produktów. Jeśli nasuną się jakieś pytania proszę kontaktować się telefonicznie lub na e-mail. Przedsiębiorstwo działające na rynku fryzjerstwa. Nasze usługi obejmują również serwis i naprawy okien zarówno naszych, jak i zakupionych u innych producentów. Dzięki przykładaniu.\nZ przyjemnością pomożemy także w podjęciu właściwej decyzji. Opowiedz nam swoich potrzebach, a my postaramy się znaleźć najlepsze rozwiązanie dla dachu. Większe drzwi to zazwyczaj konieczność kucia, tynkowania, odbijania posadzki i wiele innych spraw. Kolor drzwi bardzo łatwo można dopasować do bramy garażowej. Uniknij problemów i zleć swoje zadanie tym fachowcom od wykonania dachu z powiatu . Takie podejście pozwala delektować.\nSalon fryzjerski cieszy się długoletnią tradycją i jest obecny na rynku od prawie 20 lat. Aby poznać wycenę skontaktuj się dziś - to się opłaci. Stalowe drzwi zewnętrzne pokryte są lakierem odpornym na . Wypełnione wełną mineralną dzięki której drzwi posiadają dobrą izolację termiczną i akustyczną. W ofercie posiadamy: okna, dodatkowo drzwi zewnętrzne, drzwi wewnętrzne, rolety zewnętrzne, bramy.\nDachy oryginalne a także zamienniki objęte są\nDachy oryginalne a także zamienniki objęte są gwarancją producenta 24 miesiące. Z pewnością na rynku są obecne firmy, które proponują relatywnie niższą stawkę za wykonanie wyżej wymienionych usług. Nasi specjaliści dokonują także profesjonalnej wyceny i doradzają w technicznym i estetycznym zakresie usług. Od początku istnienia firmy sukcesywnie poszerza swój asortyment. Wykonuję makijaż i fryzurę i ich gościom. Teraz moich włosów praktycznie . Wyglądam jak.\nWspółpracujemy ze sprawdzonymi partnerami handlowymi którzy cechują się wieloletnim stażem w swojej branży, a towar dostarczany przez nich zapewnia najwyższej klasy jakość i bezawaryjność w trakcie użytkowania. Skoro robicie reklame najwidoczniej kiepskiemu salonowi, to. Będziemy towarzyszyć na każdym etapie, a nasi specjaliści w każdej chwili pomogą, gdy zwrócisz się do nich z pytaniem. Chcę zapisać się.\nNareszcie mam rzęsy, rano wstaję i są co przy moim bezrzesiu jest bardzo istotne. Zna sie na swojej pracy jak mało kto. Dachy kryjemy każdą metodą i każdym materiałem. Przedstawią dopasowaną propozycję - skontaktuj się i sprawdź, nie pożałujesz. Dodatkowo można zamówić gotowe komplety do bezpiecznego szklenia drzwi. Nasza ekipa jest wykszłacona, doświadczona, a co najważniejsze utalentowana. Firma w proponuje indywidualnym negocjowane rabaty przy dużych zakupach oraz stale występującą.\nNasze drzwi charakteryzują trzy najważniejsze cechy: jakość, unikatowość wzorniczą i funkcjonalność. Szeroki wybór kolorystyczny paneli podłogowych w atrakcyjnych cenach znajdą w naszym salonie. DRZWI . Drzwi wewnętrzne od zawsze stanowiły element dekoracyjny domów i mieszkań. W naszej szerokiej ofercie znajdą rolety materiałowe wolno wiszące oraz w prowadnicach, żaluzje aluminiowe, żaluzje drewniane, plisy, verticale, moskitiery i markizy. Można wtedy porównać cenny usług na rynku i polecać.\nTerapia jest oparta na zastosowaniu keratyny jako głównego i najskuteczniejszego składnika, który jest podstawowym budulcem skóry, paznokci i włosów. Konkurencyjna cena i solidna realizacja powierzonych zleceń to najważniejsze walory firmy, której specjalnością jest budowanie dachu. Każdy klient jest u nas traktowany, ze szczególną troską a panująca w salonie atmosfera pozwala na odprężenie i relaks w rękach specjalistów.\nW asortymencie naszego przedsiębiorstwa znajdują się żaluzje fasadowe, aluminiowe łamacze światła, a także solidne rolety nadstawne. Od dawna szukalam fryzjera dla siebie i. Uniknij problemów i zleć swoje zadanie tym fachowcom od wykonania dachu z powiatu . Stolarka drzwiowa to nie tylko rozwiązania gładkie, ale również drzwi wzbogacone rozmaitymi wzorami.


Jak nauczyć dziecko planowania długoterminowego? - Planer Familiowo - planer, kalendarz, organizer\nOpublikowano 31/05/2021 01/09/2021 by Gosia\nPlanowanie długoterminowe z dzieckiem. Czy Twoje dziecko należy do tych osób, które często zapominają drugiego śniadania, zeszytu albo dopiero w szkole przypominają sobie, że nie odrobiły pracy domowej? Może to być znak, że Twoja pociecha ma problem z organizacją. Dobra wiadomość jest jednak taka, że to umiejętność jak każda inna, a więc można się jej nauczyć. Co więcej, przyniesie dziecku wiele korzyści zarówno obecnie, jak i w dorosłym życiu. Zadbaj więc o planowanie długoterminowe z dzieckiem i pokaż mu, w jaki sposób organizować się na co dzień, by o niczym nie zapomnieć.\nPlanowanie długoterminowe z dzieckiem może być zabawą\nUmiejętność planowania bardzo przydaje się w dorosłym życiu. To właśnie dzięki niej można pogodzić pracę z czasem spędzonym z rodziną, realizacją hobby czy wykonywaniem domowych obowiązków. To dzięki planowaniu jest się też w stanie szybko osiągać wyznaczone cele. Zadbaj więc o to, by i Twoja pociecha od najmłodszych lat była zaznajomiona z organizacją.\nNa niewiele może się tu jednak zdać ciągłe powtarzanie, jak ważna jest organizacja albo sięganie po sposoby, z których Ty korzystasz na co dzień. Dostosuj organizację do wieku czy zamiłowań dziecka.\nZadbaj, by planowanie długoterminowe stało się zabawą. Możesz zrobić to na wiele sposobów. Jednym z nich będzie wyzwanie polegające na oszacowaniu, ile czasu zajmą dziecku poszczególne poranne czynności. Zapiszcie te wyniki, sprawdźcie, czy są zgodne z rzeczywistością, a potem podejmijcie wyzwanie zrobienia wszystkiego w krótszym czasie. Możecie też wspólnie zastanowić się nad sposobami usprawnienia porannej rutyny.\nTen sposób ma o tyle duże znaczenie, że dzieci bardzo często nie są w stanie określić, ile trwa na przykład 10 minut. Tego też muszą się nauczyć. Szacowanie czasu pomoże więc im zyskać lepszą świadomość upływających minut. Żeby wspomóc ten proces, możesz skorzystać z timera czy ustawić budzik na telefonie.\nPlanowanie długoterminowe: pozwól dziecku przejąć dowodzenie\nW wielu przypadkach dzieci muszą słuchać rodziców i dostosowywać się do ich wskazówek czy planów. Pozwól więc choć na chwilę przejąć dowodzenie, a przynajmniej stać się częścią procesu organizacyjnego. Zachęć swoje dziecko do zaplanowania rodzinnego posiłku czy nawet tygodniowego menu za pomocą planera posiłków. W tym wypadku planowanie długoterminowe z dzieckiem będzie polegać na wspólnym opracowaniu posiłków i zrobieniu listy zakupów. Im dziecko jest starsze, tym bardziej dpowiedzialne zadania możesz mu powierzać.\nPlanowanie długoterminowe: pozwól dziecku uczyć się na błędach\nSkoro planowanie to umiejętność, to dziecko nie będzie od samego początku ekspertem w organizacji. Popełni wiele błędów, źle oszacuje czas i początkowo nie wypracuje odpowiedniego systemu. Możesz wspierać je w całym procesie, ale nie wyręczać ani nie krytykować za błędy. Pozwól mu uczyć się na własnych doświadczeniach. To będzie dla niego znacznie przyjemniejsze niż krytyka czy narzekanie. Jeśli coś pójdzie nie tak, usiądźcie wspólnie i zastanówcie się, co można zrobić następnym razem, by uniknąć podobnej sytuacji. Jednocześnie dbaj o to, by dziecko nauczyło się, że wszystko ma swoje konsekwencje i nie zawsze znajdzie się rodzic, który naprawi popełniony błąd. Nie biegnij więc za każdym razem do szkoły, gdy Twój syn czy córka zapomni stroju na WF albo zeszytu z pracą domową.\nPlanowanie długoterminowe, czyli jak tworzyć system\nDobra organizacja w dużej mierze opiera się na systemach i rutynach. Przykładowo, przygotowywaniu pudełka z drugim śniadaniem zawsze o tej samej porze z czasem wejdzie w nawyk. Istnieje więc wtedy mała szansa, że dziecko zapomni spakować jedzenie do szkoły. Podobnie sprawa wygląda z odrabianiem lekcji, wykonywaniem długoterminowych zadań czy domowych obowiązków. Pokaż dziecku, w jaki sposób organizować codzienne rutyny i schematy.\nWytłumacz, w jaki sposób Ty to robisz, by wiedziało, na czym się wzorować. Aby wprowadzić do tego elementy zabawy, stwórzcie wizualny obraz codziennej rutyny, na którym dziecko będzie mogło zakolorować fragmenty odpowiadające wykonanym zadaniom. Dzięki temu nim pewne rzeczy wejdą mu w nawyk, będzie mieć dodatkowy bodziec do regularnej realizacji poszczególnych obowiązków.\nJednym z istotnych elementów organizacji jest też przewidywanie. Poproś dziecko, by zastanowiło się, jakich rzeczy będzie potrzebować następnego dnia. Przykładowo, jeśli w planach znajduje się trening tańca, powinno wiedzieć, że należy spakować buty, odpowiedni strój i butelkę wody.\nThis entry was posted in Jak planować and tagged planowanie, planowanie czasu.


Nabiał krowi Kraków i Katowice | Targ Ekosfera On-line\nSoki zimno tłoczone\nOliwki i produkty środziemnomorskie\nPieczywo i słodkie\nOwoce morze mrożone\nŚledzie i sałatki rybne\nKeczup, majonez i musztarda\nSłodkie, musli i płatki\nBio Simply - kosmetyki naturalne\nDeli Italia - Prawdziwe delikatesy włoskie\nGawor Produkcja Wędlin Jakość i Tradycja\nHeliosis - Grecy\nKrupiec - miody made in Małopolska\nPiekarnia Kiełtyka EKO\nRolnik Elwis Franek Czyż\nRolnik Leszek z Kocmyrzowa\nSosta - oleje i musztardy\nTłocznia Owoców "Pawłowski"\nU agudy - jaja wiejskie\nWiejskie przysmaczki ze świerkowej chatki\nKLIMEKO SER TWAROGOWY TWORÓG WĘDZONY ok.150 G 7,50zł\nMatjas holenderski oryginalny solo 24,99zł\nJAJA WIEJSKIE Z WOLNEGO WYBIEGU 13,00zł\nMozzarella fior di Latte 100g 6,50zł\nHummus klasyczny - 240 g 14,00zł\nStrona główna / Nabiał i jaja / Nabiał krowi\nCoraz częściej sięgamy w sklepie po produkty ekologiczne, czyli bezpieczne dla środowiska i zdrowia człowieka. Co to oznacza w przypadku żywności? Że produkt jest zdrowszy, powstaje w sprawdzonych warunkach i jest naturalny. A co będzie bardziej naturalne niż mleko kupione na targu prosto od rolnika?\nDlaczego warto kupować nabiał?\nProdukty ekologiczne zawierają większą ilość składników odżywczych, niż ich przetworzone odpowiedniki. Jeżeli więc szukasz pełnowartościowych składników diety, warto zdecydować się na nabiał krowi. Kraków posiada specjalny ryneczek, na którym kupisz wyroby bezpośrednio od rolników i ekologicznych producentów. Takie jedzenie posiada dużo wapnia i białka, które niezbędne są w naszej diecie.\nBiałko odzwierzęce przyswaja się dużo lepiej niż to pochodzące z roślin. Podobnie jest z żelazem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jego niedobór może doprowadzić do anemii. Dzięki targowi on-line możesz z różnych miejscowości zamówić do domu ekologiczny nabiał krowi. Katowice są jedną z miejscowości, do których możesz poprosić o transport.\nSery ekologiczne z najwyższej półki\nWyszukując ofert takich jak „ser ekologiczny Kraków„, możesz trafić na wiele ofert, ale napis „bio” lub „eco” na opakowaniu nie zawsze świadczy o jakości i smaku produktu. Warto wiedzieć, skąd dane jedzenie pochodzi i jak jest wytwarzane. Możesz pytać o to producentów i sprzedawców. Dobrym wskaźnikiem jest sposób hodowli zwierząt, warunki, w jakich przebywają na co dzień, a także spożywana przez nie pasza. Ta ostatnia powinna być jak najbardziej naturalna.\nJeżeli chodzi o ser ekologiczny, Katowice i inne duże miasta wydają się mieć sporo do zaoferowania. Jednak to wsie i małe miejscowości są zagłębiem domowej, ekologicznej produkcji nabiału. To z tych gospodarstw pochodzą najsmaczniejsze, najbardziej aromatyczne sery. Mają idealną konsystencję, a niektóre doprawiane są w bardzo oryginalny sposób, niespotykany nigdzie indziej.\nSkąd brać ekologiczne mleko?\nJeśli chodzi o mleko ekologiczne, Kraków posiada wiele ofert. Wystarczy wpisać frazę w wyszukiwarkę. Znajdziesz w ten sposób zarówno sklepy ze zdrową żywnością, jak i prywatne osoby, które prowadzą produkcję nabiału na małą skalę. Sprzedają oni swoje wyroby z gospodarstwa, albo na małych straganach. Wystarczy się dobrze rozejrzeć, a znajdziesz pełnowartościowy, zdrowy napój prosto od krowy.\nW dobie zakupów online – nawet tych spożywczych – dostawa świeżych produktów do domu też nie powinna być problemem. Wystarczy wpisać hasło „mleko ekologiczne Katowice”, wybrać interesujący Cię sklep, a następnie złożyć zamówienie na twój ulubiony nabiał. W sieci sprawdzisz też w łatwy sposób pochodzenie wyrobu oraz standardy, jakie spełnia ich produkcja.\nCrazy Daisy - upcycling\nGospodarstwo ogrodnicze i rybackie Marek Bocon\nOrganic Life - kosmetyki naturalne\nRóże i spółka\nZagroda bydła Highland Cattle\nMozzarella fior di Latte 100g\naby otrzymać produkt w najbliższą sobotę.\nilość Mozzarella fior di Latte 100g\nSer Burrata d’amore 125g\nilość Ser Burrata d'amore 125g\nSer Tomino Piemontesi 100g\nilość Ser Tomino Piemontesi 100g\nHEJ! SER GOUDA BLOK ok.1 KG EKO\nilość HEJ! SER GOUDA BLOK ok.1 KG EKO\nHEJ! SER GOUDA PLASTRY 150 G EKO\nilość HEJ! SER GOUDA PLASTRY 150 G EKO\nJASIENICA MASŁO EKSTRA 200 G EKO\nilość JASIENICA MASŁO EKSTRA 200 G EKO\nJASIENICA MASŁO OSEŁKA 300 G EKO\nilość JASIENICA MASŁO OSEŁKA 300 G EKO\nKLIMEKO JOGURT NATURALNY 2% 330 ML\nilość KLIMEKO JOGURT NATURALNY 2% 330 ML\nKLIMEKO JOGURT NATURALNY 9% 330 ML\nilość KLIMEKO JOGURT NATURALNY 9% 330 ML\nKLIMEKO JOGURT NATURALNY 9% 700 ML\nilość KLIMEKO JOGURT NATURALNY 9% 700 ML\nKLIMEKO KEFIR 400 ML\nilość KLIMEKO KEFIR 400 ML\nKLIMEKO MASŁO 250 G\nilość KLIMEKO MASŁO 250 G\n© 2021 Targ Ekosfera On-line - Twoje ulubione produkty z dostawą | Created by studioncti.pl Kontakt | Regulamin | Polityka prywatności