Czas dla rodziny - 10 porad jak go znaleźć | Nianio.com.pl\nCzas spędzony z rodziną to budowanie relacji, które ją spajają. To też, wszystkie wspomnienia i zacieśnianie tej więzi jaka nas łączy. Czas jaki spędzamy wspólnie w rodzinnym gronie, pomaga budować poczucie własnej wartości i charakter u dzieci. Pytając dziecko, czego najbardziej chce, odpowie krótko: czas jaki może spędzić z rodzicami. Każdy z nas dobrze wie, że czas dla rodziny to najcenniejszy dar jaki możemy sobie nawzajem podarować. Jednak nie zawsze potrafimy sobie zorganizować plan dnia lub nie mamy wystarczająco dużo siły i samozaparcia by w harmonogramie naszego dnia wygospodarować te kilka chwil dla rodziny. Jak wśród tych wszystkich zabieganych dni znaleźć czas dla dzieci i całej familii? Poniżej znajdziesz 10 porad jak wygospodarować czas dla rodziny. Wybierz te, które będą najlepsze do zastosowania w Twoim domu.\nCzas to pieniądz mawiają biznesmeni i wiedzą co mówią, ponieważ to cenna jednostka, nie do zastapienia. W tym zabieganym świecie mamy go zdecydowanie za mało. Jednak czy aby na pewno tak jest? A może nie potrafimy odpowiednio gospodarować czasem? Chcesz zacieśnić więzy rodzinne? Postaraj się poszukać dodatkowych możliwości aby jak najwięcej czasu spedzać wspólnie. Naucz się stwarzać sytuacje by czas z rodziną był priorytetem. Jak tego dokonać? Zacznij od ponizszych przykładów 😉\nPoświęcie kilka minut i zróbcie analizę jak wykorzystujecie swój czas. Spiszcie ile czasu w tygodniu poświęcacie na wszystkie zajęcia. Następnie ustalcie hierarchię ich ważności. Ile czasu wolnego zostało Wam dla rodziny? Mało? Tak myślałam, teraz zaczyna się właściwa praca. Poszukajcie zajęć, które są najbardziej czasochłonne i spróbujcie je nieco okroić. Mój mąż goli się wieczorem, by móc rano zobaczyć się przed wyjściem do pracy z synami i ze mną. Niby nic a jednak te kilkanascie minut czynią nasze poranki milszymi od kiedy możemy powiedzieć sobie rano dzień dobry. Kolejny krok, żeby więcej czasu spędzać z rodziną wykonałam ja. Zawsze dzień porządków to była sobota. I tak do południa sprzątałam mieszkanie, potem obiad a wieczorem byłam zmęczona do granic możliwości. Zapytałam siebie samej: I co Ci kobieto po czystych podłogach, jak jesteś zmęczona i sfrustrowana, bo dzieciaki muszą zajmować się sobą? Zmieniłam podejście. Sprzątam w piątki popołudniu, a sobota to czas na wycieczki lub inne aktywności z rodzinką.\n2. Rodzinny wieczór\nW ciągłym pośpiechu, myślimy tylko o nadchodzącym dniu. Codzienność staje się szara i nas przytłacza. Decyzje jakie podejmujemy często są niesoordynowane lub zapadają bez głębszego zastanowienia. Rodzina powinna wspólnie podejmować decyzje, to pomaga w zacieśnianiu więzów jakie Was łączą, ale i uczy odpowiedzialności. Rodzinny wieczór to czas kiedy możecie na łonie rodzinny ustalić kiedy i gdzie, chcecie pojechać na wycieczki. Ułożyć plany podróży i budżetu takiej eskapady. Zaplanować rodzinne uroczystości. W kuchni możecie wspólnie zrobić posiłek z dzieciakami np.: pizzę. Frajda ze wspólnie zrobionej kolacji i degustacja dzieła kulinarnego zapewniona.\nŚwiat dzisiejszy pędzi coraz szybciej. Trudno obecnie zgromadzić całą rodzinę przy stole ale warto wypracować sobie nawyk, że gdy wszyscy domownicy są razem, posiłki jadamy wspólnie przy stole. Telewizor nie ucieknie, telefon też można wykonać później…. Uśądźcie razem do stołu i w czasie posiłku porozmawiajcie o tym co danego dnia się wydarzyło. Mówcie o uczuciach, małych sukcesach czy jakie macie plany. Wspólne jedzenie uczy zachowania się przy stole, integruje rodzinę. Podczas posiłku zawsze łatwiej rozmawiać. Czasem, można razem z familią wybrać się do restauracji niech ta mama/tata ma jeden dzień wolnego od gotowania.\nBadania wykazują, że w polskich domach każdego dnia wspólnie spędzamy około 3 godzin przed ekranem telewizora. To istny pożeracz czasu i prądu. Niestety, zmartwię Cię i powiem prawdę: wspólne oglądanie TV nie wzmacnia więzi rodzinnych. Wręcz jest odwrotnie! Siedząc na kanapie z pilotem w ręku, patrząc bezmyślnie w szklane pudełko, jesteś niczym zombi. Ten “złodziej czasu” sprawia, że nie grasz z rodziną w gry planszowe lub nie lepisz bałwana na spacerze. Tak, wiem powiesz, że jesteś zmeczony. Pomyśl jednak, ze dzieciaki szybko rosną i niedługo nie będą chciały z toba iść na spacer, bo tego nigdy nie robiły. Nie namawiam do wyrzucenia telewizora. Poprostu w jeden wieczór ustalcie kto i jakie programy będzie oglądał a zaoszczedzony czas wykorzystajcie na wspólne spacery lub majsterkowanie.\n5. Ogranicz czas jaki spędzasz przed komputerem\nW wielu domach problemem jest nie tylko telewizor, który chodzi jak lodówka non stop, ale też internet. Wszechobecny internet sprawia, że często sprawdzamy maila w czasie rozmowy lub ktoś własnie napisał coś na FB i koniecznie musisz to zobaczyć. Te zachowania często dotyczą nas dorosłych a nie dzieci. Warto pomysleć nad ograniczeniem czasu jaki spędzamy w internecie. Nagle okaże się, że w realnym życiu mamy zdecydowanie wiecej czasu by pobawić się z dzieckiem klockami lub przytulić małożonka.\nWspólna pasja potrafi jednoczyć rodzinę. U nas to: wycieczki i sport pełnią tę rolę. Razem zwiedzamy ciekawe miejsca, pokonujemy szklaki, śpimy pod namiotem lub pływamy kajakiem. Hobby jakie mamy pozwala nam się integrować, wzajemnie uczyć się od siebie i pomagać innym. Ty też poszukaj co razem z rodziną możecie wspólnie robić. Wycieczka na pobliską górkę i odkrywanie uroków przyrody a może wędkarstwo? Szukajcie wspólnych pasji a dzięki temu spędzicie razem więcej czasu.\n7. Rodzinne wycieczki\nGdy zapytasz swoje dziecko co sprawia, że rodzina jest szcześliwa? Odpowie: “Rodzina jest szczęśliwa gdy robi wspólnie różne rzeczy” . Wydawać się to może oczywiste a często zapominamy o tak prostej sprawie. Bycie razem i wspólne przeżywanie przygód to najwspanialsze rodzinne przeżycie. Ten czas na rodzinnej wycieczce, pikniku to czysta przyjemność. Wspólne czynności jednoczą każdą rodzinę. Rodzinne wyjazdy nie muszą być długie i dalekie, ważne by były wspólne. Nie jest istotne dokąd jedziemy ale fakt bycia razem. Nasze rodzinne wypady są poprzedzone wspólnym planowaniem, każdy ma przydzieloną jakąś rolę. Starszy Brat to mistrz pakowania, potrafi spakować się w mały plaecak na dwa tygodnie, choć ja bym potrzebowała co najmniej dwóch walizek 😉 PT zazwyczaj robi za tragarza, pręży muskuły i dźwiga nasze tobołki. Ja zajmuję się logistyką i transportem. Nianio odpowiada za swoje zabawki i psa. Nasze wycieczki zawsze maja jakiś cel:\nsportowy, jak kajaki, bieganie lub pływanie\nkształcący czyli muzea, ogrody zoologiczne, palmiarnie\nnaukowy czyli poznajemy empirycznie doświadczenia, zgłębiamy naturę czy też podziwiamy gwiazdy\nmuzyczny chodzimy na koncerty\nKażda rodzina znajdzie dla siebie coś odpowiedniego i nawet jak to będzie leniuchowanie na plaży, to i tak będzie to frajda dla wszystkich członków rodziny, ponieważ będziecie RAZEM.\n8. Mój czas jest teraz tylko dla Ciebie!\nPoczucie bezpieczeństwa daje dzieciom i nie tylko im czas jaki spędzasz tylko z jedną osobą. Nawet jeśli będzie to tylko 15 minut to i tak zostanie docenione. Relacje między członakami rodziny się zacieśniają, tworzy się nić porozumienia ojca z synem, matki z córką. Co będziecie robić, w czasie, gdy jesteś do dyspozycji decyduje dziecko lub małżonek. Pamiętaj budujesz w ten sopsób nie tylko waszą relację, ale i poczucie bezpieczeństwa oraz wartości innej osoby. Nigdy nie wolno Ci karać dziecka brakiem uwagi z twojej strony. Nie zmieniaj terminu wspólnego bycia razem. U nas taki czas to czytanie bajki przed snem dla młodszego. A ze starszym, rozmowa przy herbacie o wszelkich sprawach. Co robię z mężem nie będę Wam zdradzać. Powiem Wam tylko cichutko, że szybko docenicie te krótkie wspólne chwile.\n9. Wspólne obowiązki domowe\nZazwyczaj rozdzielamy między członków rodziny czynności domowe. Czasem jednak warto wspólnie niektóre z nich wykonywać by choć chwilę wyrwać tego cennego czasu. U nas wspólnie sprzątamy ze stołu, pomagamy oprózniać zmywarkę, segregować i układać zakupy. To wszystko sprawia, że każdy z nas solidarnie pracuje.\n10. Wzajemna pomoc\nDzieciaki od najmłodszych lat uczone są by pomagać w pracach domowych. Zazwyczaj drobnych jak sprzątanie zabawek, ścieranie kurzu, pomoc przy parowaniu skarpetek. My rodzice pomagamy w nauce, pierwszych pracach plastycznych, czytaniu. Uważam, że taka pomoc ma duże znaczenie, ponieważ ułatwia dziecku radzenie sobie z presją. Syn wie, że zawsze mu pomogę, znajdę dla niego czas. Wspólna praca to wspólny czas. Wzajemna pomoc to scalanie rodziny. Dziecko ma do rodzica zufanie, bo wie że może liczyć na jego uwagę. Także w zajęciach dodatkowych staramy się uczestniczyć. Wszelkie koncerty, pokazy, konkursy tańca czy mistrzostwa w karate, judo obserwowaliśmy i dopingowaliśmy. Każda taka okazja to był sygnał, że to co robi nasze dziecko jest dla nas ważne.\nReasumując, czas to luksus ale jeśli poświęcasz go rodzinie to tylko na tym korzystasz. Zacieśniasz więzi, masz poczucie solidarności z członakmi rodziny i najważniejsze wiesz, że możesz na nich liczyć, tak jak oni na Ciebie.\nSpędzanie czasu z rodziną to konieczność. Cała rodzina będzie szczęśliwa, silna i zjednoczona. Wszyscy jej członkowie będą mieli poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Wystarczy tylko usiąść i zaplanować wspólny czas!\nTags: czas, czas dla ciebie, czas dla rodziny, czas z rodziną, czase tylko dla ciebie, dzieci, familia, jak znależć czas, mój czas, planowanie, planowanie czasu, rodzina, rodzinna wycieczka, rodzinny wieczór, wsólny czas, wygospodarować czas, zarządzanie czasem\n27 maja 2016 o 12:05\nUdany zwiazek to marzenie kazdej osoby. Relacja bez wiekszych czy mniejszych klotni jest nudna. Roznica zdan to cos oczywistego; cos, co pozwala otwierac sie na swiat i uczyc, jak zyc w zgodzie z wlasnymi pogladami i z tym, w co wierza inni. Co zrobic w przypadku, gdy partnerka zbyt czesto uzywa slowa „ale”, a klotnie zaczynaja przybierac na intensywnosci? Jak radzic sobie z krytyka w zwiazku?\n23 kwietnia 2016 o 14:30\nLepiej aktywnie wszystkich gdzieś wyciągnąć 🙂\nSpacer, gra w rzutki, rower, spacer po ogrodzie botanicznym i mase innych pomysłów dla całej rodziny 🙂\nale na pewno nie wolno ogladac za duzo TV 🙂\nMasz czas wolny w weekend\n23 kwietnia 2016 o 19:44\nDokładnie, wspólne gry spacery są najlepsze\nsą , rzeczy WAŻNE I WAŻNIEJSZE, wybierajmy to co ponadczasowe , a Rodzina, taka jest. Wiele rzeczy przemija, zmieniamy pracę, plany, upodobania. A Rodzina….często jako najważniejsza, zostaje w tyle, niestety. Pozdrawiam 🙂\nOj racja, najświętsza. mamy swoje rodziny a tak naprawdę nie pielęgnujemy w nich więzi albo mijamy się gdzieś między pokojem a łazienkom. A czas leci nieubłaganie, dzieci rosną i ich wspaniałe dzieciństwo tworzone z nami = rodzicami nawet nie zaistnieje\n22 stycznia 2016 o 17:28\nPięknie by było jakby każda rodzina z tych rad skorzystała 🙂 Czas szybko ucieka… trzeba wiedzieć co jest w życiu najważniejsze.\n16 stycznia 2016 o 19:56\nNic dodać, nic ująć 🙂 Wszystko zależy od chęci 🙂\nWspólne obowiązki domowe ostatnio uskuteczniam – Mati się cieszy, ja tym bardziej, bo nie muszę robić wszystkiego sama :-p\n13 stycznia 2016 o 15:27\nRacja, wystarczy zrezygnować z niektórych rzeczy i spędzać czas razem. Wcale nie musi być on uważany za stracony, a może być miłą tradycją w ciągu dnia.\nCzas spędzany z rodziną jest najpiękniejszy i najważniejszy! Ja szczególnie lubię wspólne wyjścia, nawet jeśli to jest tylko spacer na łąkę za domem 🙂\nPracujący ojciec pisze:\nJak ktoś chce to czas dla rodziny zawsze znajdzie\n13 stycznia 2016 o 09:26\nTelewizja to najwiekszy wróg, ja pozbyłam sie tego badziewia i jesteśmy szczęśliwi.\nSylwester Bociarski pisze:\nNasz świat pędzi a my z nim i zapominamy o rozmowie z dzięcmi i żoną a potem kończy się to rozwodem i nerwami po każdej ze stron. Dzieki, że uświadomiłaś mi że wcale dużo nie muszę zmienać by być realnie z rodziną a nie tylko ciałem. Od dziś ograniczam telewizję i internet bo to one zabierają mi cenny czas.\n13 stycznia 2016 o 09:18\nBardzo mądre porady jeszcze tylko aby rodziny chciały je wprowadzić w życie to było by pięknie\n13 stycznia 2016 o 09:17\nW tygodniu ciężko o wspólne posiłki, ale zawsze w niedzielę wspólne śniadanie i rodzinny obiad na 11 osób.\nZofia Raczyńska pisze:\nPorady trafiają w samo sedno, wiele jest oczywistych a ciągle ich nie stosujemy a szkoda. Warto czasem przeorganizować swój czas i poswięcić go rodzinie\nIwona Borkowska pisze:\n13 stycznia 2016 o 08:59\nCiekawie napisane, postaram się choć część wprowadzić w życie.\n13 stycznia 2016 o 09:05\nPolecam małymi kroczkami wprawadzić w życie a potem to już z górki\nSonia Lisiecka pisze:\nCzęść porad stosujemy ale o wspólnych obowiązkach nigdy bym nie pomyślała\n13 stycznia 2016 o 09:04\nLudmiła Turek pisze:\nProste zabiegi a pozwalają na spedzenie większej ilości czasu z rodziną. Dzięki za podpowiedzi\nDokładnie. Czasem najprostrze rzeczy są najlepsze\n13 stycznia 2016 o 08:16\nWszystkie pomysły bardzo mi odpowiadają!!! Przede wszystkim trzeba chcieć, prawda? I wiedzieć co jest dla ans najważniejsze 🙂 Uwielbiamy wspólne wycieczki, wzajemna pomoc i wspólne obowiązki domowe to też świetny pomysł, my to stosujemy wieczorem i dzięki wspólnemu ogarnięciu domostwa mamy jeszcze czas przed pójściem córki spać na wspólny gry, czy czytanie 🙂\n13 stycznia 2016 o 08:32\nDokładnie wystarczy tylko chciać. Czasem na początku może byćtrudna ale jak w życie codzienne wejdą nam te czynnosci w krew to staje się normą.\n13 stycznia 2016 o 08:12\nStosujemy u nas wszystkie punkty:) Ostatnio w niedzielę zaniemogłam- ból głowy mnie powalił. Młoda chciała zmywać, tata jej towarzyszył. Spędzili razem świetnie czas:) Śmiechom nie było końca.\n13 stycznia 2016 o 08:28\nSuper, widać że potraficie się świetnie uzupełniać a to istotne.\n13 stycznia 2016 o 14:04\nNie zawsze to wychodzi, ale się staramy 🙂 Nie może być za idealnie 🙂\nStarszy wpis: Rodzina i wspólny czas\nNowszy wpis: Regeneracja włosów podczas farbowania z Nanoplex


Czapki dla dziewczynek - Labambam.pl\n 50-54 (5)\nKomplet - Mama i dziecko - czapka i komin\nCzapka Beanie i komin - dla mamy i dziecka Jak wybrać kolor? Dostępne kolory znajdziesz w naszym wzorniku. Ochrona! Czapka Beanie to...\nOd 39,24 $ Brutto\nKomplet - Tata i dziecko - czapka i komin\nCzapka Beanie i komin - dla taty i dziecka Jak wybrać kolor? Dostępne kolory znajdziesz w naszym wzorniku. Ochrona! Czapka Beanie to...\nKomplet - Mama i dziecko - czapka i komin z futerkiem\nCzapka Beanie i komin - dla taty i dziecka Jak wybrać kolor? Dostępne kolory znajdziesz w naszym wzorniku. Kolory futerka: szmaragd, róż old...\nKomplet - Tata i dziecko - czapka i komin z futerkiem\nCzapka i chusta idealna na jesień i zimę. Komplecik jest miły w dotyku i mięciutki. Z naturalnych materiałów, nie przegrzewa dziecka. Kolory do...\nCzapka i chusta idealna na jesień i zimę. Komplecik jest miły w dotyku i mięciutki. Z naturalnych materiałów, nie przegrzewa dziecka. Cieplutkie i...\nCzapka i chusta idealna na jesień i zimę. Komplecik jest miły w dotyku i mięciutki. Z naturalnych materiałów, nie przegrzewa dziecka. Łatwo się go...\nCzapka i chusta idealna na jesień i zimę. Komplecik jest miły w dotyku i mięciutki. Z naturalnych materiałów, nie przegrzewa dziecka. Ochrona!...\nCzapka turban - różne kolory - Vichy\nCzapka turban - kwarcowy róż Czapka w kolorze kwarcowego różu Krata w kolorze granatowym lub czarnym. Jak wybrać kolor? Dostępne kolory...\nOd 14,48 $ Brutto\nCzapka turban - musztarda - różne kolory\nCzapka turban -popielaty Słodka czapeczka dla dziewczynki na wiosnę i jesień. Z miłego, elastycznego i delikatnego materiału. Nie przegrzewa główki...\nPrzedstawiamy jedyne w swoim rodzaju czapki dla dziewczynek, wykonane ręcznie metodą handmade. Oryginalne wzory i wysoka jakość. Naszych czapeczek nie znajdziesz w żadnej sieciówce. Każdy z produktów został starannie zaprojektowany i uszyty. Wszystko z myślą o Twoim maluchu.\nCzapki dla dziewczynek - dostępne modele\nCzapki w wersji ultra lekkiej (np. modne ostatnimi czasy turbany) świetnie spisują się w letnie upały - są przewiewne i delikatne. Główka dziecka nie będzie się w nich pocić i jednocześnie będzie dobrze chroniona przed promieniami słonecznymi. Czapki dla dziewczynek w wersji cieplejszej są idealne na wiosnę, jesień i bardzo łagodną zimę. Z kolei czapeczki ocieplane sprawdzą się doskonale, gdy nadejdą nieprzyjemne mrozy. Posiadamy czapki dla dziewczynek w różnych kolorach. Jeśli szukasz danego modelu do konkretnej stylizacji, na pewno znajdziesz coś interesującego.\nCzapki dla dziewczynek handmade\nNasze czapki dla dziewczynek zostały wykonane metodą handmade. Zaprojektowała je i uszyła ręczna mama, która z doświadczenia wie, jak ważnym elementem ubioru dla malucha jest odpowiednie nakrycie głowy. Korzystamy z materiałów najwyższej jakości. Wszystko po to, by czapeczki były nie tylko ładne i stylowe, ale również nie uległy zniszczeniu oraz były całkowicie bezpieczne. Nasze czapki skutecznie chronią dziecko przed promieniami słońca oraz niskimi temperaturami. Zaopatrz szafę swojego malucha w odpowiednie modele przystosowane na daną porę roku!\nCzapki dla dziewczynek - wybierz swój wzór!\nSprawdź wszystkie czapki dla dziewczynek dostępne na Labambam.pl. Zachęcamy także do sprawdzenia gotowych kompletów nakryć głowy z chustkami i kokardami. W naszej ofercie znajdują się także czapki przeznaczone dla chłopców.


Online Świt Ice Age z dinozaurów. Zagraj w gry online za darmo Świt Ice Age z dinozaurów. Pobierz grę Świt Ice Age z dinozaurów. Gry Przygoda - pl.zazaplay.com\nDla wszystkich fanów animowanego filmu Ice Age prostu cieszyć się grą z tej zabawnej wiewiórki. Twoim zadaniem jest biegać i zbierać orzechy, ulubiony leczeniu białek.\n© sgames.org -. Darmowe gry online Świt Ice Age z dinozaurów () Play Katowice gry online flash Świt Ice Age z dinozaurów za darmo. Nie zapomnij ocenić tę grę Świt Ice Age z dinozaurów i dzielić tę grę z najlepszymi przyjaciółmi.\nGra Świt Ice Age z dinozaurów Online\nOpis gry Świt Ice Age z dinozaurów linii. Jak grać w gry online Dla wszystkich fanów animowanego filmu Ice Age prostu cieszyć się grą z tej zabawnej wiewiórki. Twoim zadaniem jest biegać i zbierać orzechy, ulubiony leczeniu białek. Poznasz wielu wrogów, którzy muszą Dodge. Urząd strzałek i przestrzeni.\nOceń tę grę: Zagrano: 4128\nŚwit Ice Age z dinozaurów ( Głosów72, Wtórne Ocena: 4.47/5)


Raport: polskie fermy futrzarskie dają nie więcej niż 4 tys. miejsc pracy - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 15-02-2018, 08:26\naktualizacja: 15-02-2018, 08:28\nW opracowaniu "Ocena sytuacji branży hodowli zwierząt futerkowych i jej wpływu na polską gospodarkę" napisano, że roczne obroty w światowym przemyśle futrzarskim szacowane są w cenach detalicznych na ok. 30-40 mld dolarów. Polska (po Chinach) stała się w ostatnich kilku latach trzecim co do wielkości producentem skórek futrzarskich na świecie. Trwa spór na temat znaczenia produkcji skórek zwierząt futerkowych dla polskiej gospodarki.Zgodnie z obliczeniami zawartymi w raporcie polska branża hodowli zwierząt futerkowych odpowiada za 0,08 proc. PKB, 0,16 proc. polskiego eksportu, a jej udział w finansach publicznych (podatkach i składkach) wynosi 0,014 proc. W odniesieniu do rynku pracy stanowi 0,03-0,06 proc.Wskazano, że dynamiczny rozwój hodowli zwierząt futerkowych w Polsce nastąpił względnie niedawno - w ostatniej dekadzie - to organizacje hodowców starają się przedstawić branżę, jako dobrze zakorzenioną w polskiej ekonomii, o zasadniczej roli - jeżeli nie dla całej gospodarki, to przynajmniej dla rolnictwa. Tymczasem - jak napisano - patrząc na polską hodowlę zwierząt futerkowych przez pryzmat jej pozycji w całym łańcuchu produkcji futrzarskiej, przyrost wartości dodanej branży jest wyjątkowo mały."Polska jest ostatecznie - choć jednym z największych na świecie - tylko producentem surowca na eksport, nie odgrywając w zasadzie żadnej roli ani w pośrednictwie sprzedaży surowych skórek zwierząt futerkowych, ani w produkcji odzieży futrzanej, ani - co najważniejsze - w jej światowym handlu hurtowym i detalicznym" - podkreślono.Zgodnie z raportem, wartość skórki to przeciętnie 12,5 proc. wartości produktu gotowego. W najbardziej dochodowej wersji tzw. fashion fur (1 proc. całkowitego obrotu futrami) udział ten spada do zaledwie 5 proc. Wartość dodana rośnie zatem wraz z kolejnymi etapami produkcji futrzarskiej, w Polsce jednak branża koncentruje się tylko na pierwszym ogniwie - hodowli i uboju zwierząt.W dokumencie napisano, że polscy hodowcy podkreślają przede wszystkim rolę eksportu w hodowli zwierząt futerkowych - w 2016 r. wyniósł on, wg GUS, ok. 1,3 mld zł."Przy całkowitym eksporcie wynoszącym 803,5 mld zł jest to jednak względnie niewiele - ok. 0,16 proc. Nawet w stosunku tylko do eksportu polskiego rolnictwa (produkty pochodzenia zwierzęcego i żywiec - 30,8 mld zł, produkty pochodzenia roślinnego - 19,2 mld zł) czy przemysłu spożywczego (53,7 mld zł), skóry futerkowe nie zajmują tu szczególnie eksponowanego miejsca, choć na pewno nie są pozbawione znaczenia" - przyznaje raport.Zauważono, że w praktyce polski eksport skór futerkowych jest kontrolowany przez kanadyjski, amerykański, holenderski i duński kapitał, a kluczowe miejsce ma pozycja North American Fur Auctions (NAFA)."Inaczej mówiąc, polska eksportowa produkcja skór futrzanych powiela najgorsze wzorce wymiany handlowej, kiedy wielokrotnie w przeszłości jako kraj byliśmy dostarczycielem na rynki światowe tylko surowców lub półfabrykatów. Tego typu produkcja była zależna od wielkich korporacji i międzynarodowych giełd" - ocenia raport.Dla porównania podano przykład Włoch, które są europejskim potentatem w produkcji gotowej odzieży futrzanej. Choć w kraju tym funkcjonuje tylko 30 ferm zwierząt futerkowych z obsadą liczącą ok. 0,16 mln norek, Włosi eksportują na światowe rynki (w dużej mierze do Rosji i Chin) gotową odzież futrzaną o wartości ponad 353 mln euro rocznie."Stanowi to zupełne odwrócenie struktury, jaka istnieje w Polsce, gdzie podaje się, że istnieją 1144 fermy (w tej liczbie ujęta jest też przyzagrodowa hodowla królików, realnie zatem ferm jest mniej - ok. 730), których produkcja osiąga 8,5 mln norek, ale eksport produktów gotowych to raptem 3,2 mln euro" - wskazano.W części poświęconej wpływowi branży futrzarskiej na rynek pracy, raport polemizuje z danymi Instytutu Przedsiębiorczości i Rozwoju w 2017 r., zgodnie z którymi zatrudnienie w branży hodowli zwierząt futerkowych wynosi 13 tys. osób, a pośrednio ma ona przysparzać dochód dla minimum 40 tys. osób pracujących w firmach powiązanych z hodowlą zwierząt futerkowych.Wyjaśniono, że na przykład w Danii branża hodowli zwierząt futerkowych daje zatrudnienie bezpośrednio ok. 6000 osobom, w tym 1500 właścicielom ferm, przy blisko dwukrotnie większej niż w Polsce liczbie trzymanych zwierząt i 1533 fermach."W świetle tych danych możemy przyjąć, że polskie fermy futrzarskie oferują najprawdopodobniej nie więcej niż 3000-4000 miejsc pracy. Nie można wykluczyć, iż mamy tu do czynienia także z dużą rotacją pracowników. Podawane zatem przez niektóre polskie źródła zatrudnienie wydaje się ewidentnie przeszacowane" - napisano.W dokumencie zwrócono uwagę na zatrudnienie obywateli Ukrainy na fermach. Autorzy raportu przyznali, że dokładne dane dotyczące tego, jaka część zatrudnionych to obcokrajowcy, nie są znane, niemniej w prasie za wschodnią granicą (czy na ukraińskojęzycznych portalach internetowych) można łatwo znaleźć ogłoszenia o pracy na polskich fermach. Gdyby potwierdziły się dane o znacznym zatrudnieniu Ukraińców na fermach, byłby to kolejny argument przeczący obliczeniom świadczącym o tym, iż branża ta generuje istotną wartość dodaną dla polskiej gospodarki. Pracownicy z Ukrainy wydają bowiem w Polsce tylko ok. dwie trzecie swoich zarobków."Polska branża hodowli zwierząt futerkowych znajduje się obecnie w apogeum swojego rozwoju. Kolejne lata będą dla hodowców w najlepszym razie okresem ruchu bocznego i stabilizacji, lub coraz bardziej dramatycznej walki o utrzymanie poziomu produkcji i rentowności przy rosnących kosztach. Regularnie powracająca dyskusja o wprowadzeniu daleko idących restrykcji ustawowych wpisuje się w ten nieunikniony proces ekonomiczny, raczej wzmacniając go niż +bezdusznie+ czy bezsensownie – jak sugerują właściciele ferm – przerywając dobrą koniunkturę" - podsumowano.W raporcie zaznaczono, że opracowanie zostało sfinansowane ze środków Stowarzyszenia Otwarte Klatki. Przyznano, że głównym celem opracowania była krytyczna ocena wpływu na polską gospodarkę branży hodowli zwierząt futerkowych. "Dla zapewnienia rzetelności naukowej ZOBSiE prowadziło badania niezależnie, a strony trzecie nie miały możliwości ingerowania w treść raportu" - podkreślają autorzy raportu.\nW opracowaniu "Ocena sytuacji branży hodowli zwierząt futerkowych i jej wpływu na polską gospodarkę" napisano, że roczne obroty w światowym przemyśle futrzarskim szacowane są w cenach detalicznych na ok. 30-40 mld dolarów. Polska (po Chinach) stała się w ostatnich kilku latach trzecim co do wielkości producentem skórek futrzarskich na świecie. Trwa spór na temat znaczenia produkcji skórek zwierząt futerkowych dla polskiej gospodarki.\nZgodnie z obliczeniami zawartymi w raporcie polska branża hodowli zwierząt futerkowych odpowiada za 0,08 proc. PKB, 0,16 proc. polskiego eksportu, a jej udział w finansach publicznych (podatkach i składkach) wynosi 0,014 proc. W odniesieniu do rynku pracy stanowi 0,03-0,06 proc.\nWskazano, że dynamiczny rozwój hodowli zwierząt futerkowych w Polsce nastąpił względnie niedawno - w ostatniej dekadzie - to organizacje hodowców starają się przedstawić branżę, jako dobrze zakorzenioną w polskiej ekonomii, o zasadniczej roli - jeżeli nie dla całej gospodarki, to przynajmniej dla rolnictwa. Tymczasem - jak napisano - patrząc na polską hodowlę zwierząt futerkowych przez pryzmat jej pozycji w całym łańcuchu produkcji futrzarskiej, przyrost wartości dodanej branży jest wyjątkowo mały.\n"Polska jest ostatecznie - choć jednym z największych na świecie - tylko producentem surowca na eksport, nie odgrywając w zasadzie żadnej roli ani w pośrednictwie sprzedaży surowych skórek zwierząt futerkowych, ani w produkcji odzieży futrzanej, ani - co najważniejsze - w jej światowym handlu hurtowym i detalicznym" - podkreślono.\nZgodnie z raportem, wartość skórki to przeciętnie 12,5 proc. wartości produktu gotowego. W najbardziej dochodowej wersji tzw. fashion fur (1 proc. całkowitego obrotu futrami) udział ten spada do zaledwie 5 proc. Wartość dodana rośnie zatem wraz z kolejnymi etapami produkcji futrzarskiej, w Polsce jednak branża koncentruje się tylko na pierwszym ogniwie - hodowli i uboju zwierząt.\nW dokumencie napisano, że polscy hodowcy podkreślają przede wszystkim rolę eksportu w hodowli zwierząt futerkowych - w 2016 r. wyniósł on, wg GUS, ok. 1,3 mld zł.\n"Przy całkowitym eksporcie wynoszącym 803,5 mld zł jest to jednak względnie niewiele - ok. 0,16 proc. Nawet w stosunku tylko do eksportu polskiego rolnictwa (produkty pochodzenia zwierzęcego i żywiec - 30,8 mld zł, produkty pochodzenia roślinnego - 19,2 mld zł) czy przemysłu spożywczego (53,7 mld zł), skóry futerkowe nie zajmują tu szczególnie eksponowanego miejsca, choć na pewno nie są pozbawione znaczenia" - przyznaje raport.\nZauważono, że w praktyce polski eksport skór futerkowych jest kontrolowany przez kanadyjski, amerykański, holenderski i duński kapitał, a kluczowe miejsce ma pozycja North American Fur Auctions (NAFA).\n"Inaczej mówiąc, polska eksportowa produkcja skór futrzanych powiela najgorsze wzorce wymiany handlowej, kiedy wielokrotnie w przeszłości jako kraj byliśmy dostarczycielem na rynki światowe tylko surowców lub półfabrykatów. Tego typu produkcja była zależna od wielkich korporacji i międzynarodowych giełd" - ocenia raport.\nDla porównania podano przykład Włoch, które są europejskim potentatem w produkcji gotowej odzieży futrzanej. Choć w kraju tym funkcjonuje tylko 30 ferm zwierząt futerkowych z obsadą liczącą ok. 0,16 mln norek, Włosi eksportują na światowe rynki (w dużej mierze do Rosji i Chin) gotową odzież futrzaną o wartości ponad 353 mln euro rocznie.\n"Stanowi to zupełne odwrócenie struktury, jaka istnieje w Polsce, gdzie podaje się, że istnieją 1144 fermy (w tej liczbie ujęta jest też przyzagrodowa hodowla królików, realnie zatem ferm jest mniej - ok. 730), których produkcja osiąga 8,5 mln norek, ale eksport produktów gotowych to raptem 3,2 mln euro" - wskazano.\nW części poświęconej wpływowi branży futrzarskiej na rynek pracy, raport polemizuje z danymi Instytutu Przedsiębiorczości i Rozwoju w 2017 r., zgodnie z którymi zatrudnienie w branży hodowli zwierząt futerkowych wynosi 13 tys. osób, a pośrednio ma ona przysparzać dochód dla minimum 40 tys. osób pracujących w firmach powiązanych z hodowlą zwierząt futerkowych.\nWyjaśniono, że na przykład w Danii branża hodowli zwierząt futerkowych daje zatrudnienie bezpośrednio ok. 6000 osobom, w tym 1500 właścicielom ferm, przy blisko dwukrotnie większej niż w Polsce liczbie trzymanych zwierząt i 1533 fermach.\n"W świetle tych danych możemy przyjąć, że polskie fermy futrzarskie oferują najprawdopodobniej nie więcej niż 3000-4000 miejsc pracy. Nie można wykluczyć, iż mamy tu do czynienia także z dużą rotacją pracowników. Podawane zatem przez niektóre polskie źródła zatrudnienie wydaje się ewidentnie przeszacowane" - napisano.\nW dokumencie zwrócono uwagę na zatrudnienie obywateli Ukrainy na fermach. Autorzy raportu przyznali, że dokładne dane dotyczące tego, jaka część zatrudnionych to obcokrajowcy, nie są znane, niemniej w prasie za wschodnią granicą (czy na ukraińskojęzycznych portalach internetowych) można łatwo znaleźć ogłoszenia o pracy na polskich fermach. Gdyby potwierdziły się dane o znacznym zatrudnieniu Ukraińców na fermach, byłby to kolejny argument przeczący obliczeniom świadczącym o tym, iż branża ta generuje istotną wartość dodaną dla polskiej gospodarki. Pracownicy z Ukrainy wydają bowiem w Polsce tylko ok. dwie trzecie swoich zarobków.\n"Polska branża hodowli zwierząt futerkowych znajduje się obecnie w apogeum swojego rozwoju. Kolejne lata będą dla hodowców w najlepszym razie okresem ruchu bocznego i stabilizacji, lub coraz bardziej dramatycznej walki o utrzymanie poziomu produkcji i rentowności przy rosnących kosztach. Regularnie powracająca dyskusja o wprowadzeniu daleko idących restrykcji ustawowych wpisuje się w ten nieunikniony proces ekonomiczny, raczej wzmacniając go niż +bezdusznie+ czy bezsensownie – jak sugerują właściciele ferm – przerywając dobrą koniunkturę" - podsumowano.\nW raporcie zaznaczono, że opracowanie zostało sfinansowane ze środków Stowarzyszenia Otwarte Klatki. Przyznano, że głównym celem opracowania była krytyczna ocena wpływu na polską gospodarkę branży hodowli zwierząt futerkowych. "Dla zapewnienia rzetelności naukowej ZOBSiE prowadziło badania niezależnie, a strony trzecie nie miały możliwości ingerowania w treść raportu" - podkreślają autorzy raportu.\nTo musisz wiedzieć dziś rano 15 II 2018


Czy Kaczyński pójdzie na całość?\nNastroje w policji są dość beznadziejne. Nie chcą tam wojny domowej. Na rozkaz brutalnego rozgonienia strajkujących kobiet policyjne „doły” mogłyby zareagować buntem lub przynajmniej masowo branym L4.\nJak donosi „Gazeta Wyborcza”, Jarosław Kaczyński jako wicepremier ds. bezpieczeństwa chciał, aby policja uznała strajki kobiet za nielegalne i siłowo je rozpędziła. Sprzeciwić się temu rozkazowi miał szef MSWiA Mariusz Kamiński oraz komendant główny policji Jarosław Szymczyk. „GW” poinformowała w poniedziałek rano, że Szymczyk może za to stracić posadę, a kilka godzin później – że dogadał się z PiS-em i policja zaostrzy kurs wobec protestujących. Ale w Polsce Białorusi i tak raczej nie będzie – z dość prozaicznych przyczyn.\nChodzi nie tylko o polityczne podziały i polaryzację wśród funkcjonariuszy – choć oczywiście nie jest to branża od nich wolna. Po wyroku TK media donosiły o mniej lub bardziej anonimowych głosach wsparcia dla protestów kobiet ze strony policjantów i policjantek; z drugiej strony nie brakowało też doniesień o brutalnych zachowaniach służb wobec demonstrantów.\nMożna spekulować, jakie poglądy dominują wśród „dołów” (zapewne bardziej konserwatywne, bo w końcu sam koncept ochrony porządku jest konserwatywny), ale w gruncie rzeczy nie ma to aż takiego znaczenia. Po kilku latach służby w prewencji emocje zastępuje rutyna. Na hasła wykrzykiwane przez jednych czy drugich demonstrantów większość policjantów reaguje obojętnością. Wyobrażam sobie, że to podobny mechanizm co ten, który sprawia, że po większości publicystów (przynajmniej tych bez przerośniętego ego) hejty spływają jak woda po kaczce.\nMimo to policyjne „doły” nie chcą wojny domowej. Pośmialiśmy się z postów viralujących w policyjnych bańkach, w których obrażeni policjanci rzewliwie apelują do „plujących na ich mundury”, by przypomnieli sobie, kto „rzuci się w otchłań morską, żeby uratować czyjeś życie”, lub odgrażają się, że przestaną łapać złodziei. Ale posty te – pomijając ich doskonały memiczny potencjał – w gruncie rzeczy dobrze oddają nastroje, o których można poczytać na licznych policyjnych forach i o których podczas warszawskich protestów rozmawiałam z wieloma policjantami. A są to nastroje dość beznadziejne.\nGłówny problem to braki kadrowe. Policja zmagała się z nimi już wcześniej, ale w obliczu pandemii doszły do tego liczne zwolnienia chorobowe i kwarantanny (według informacji „Gazety Wyborczej” dotyczy to obecnie ok. 6 tysięcy funkcjonariuszy). Nie ma komu pracować, a wielu spośród tych, którzy pracują, boi się przywlec wirusa do domu i odczuwa coraz większe zmęczenie i frustrację. Tymczasem protestów nie brakuje – oprócz kobiet w ostatnich tygodniach protestowali chociażby koronanegocjoniści, rolnicy, restauratorzy, a niebawem ma się odbyć Marsz Niepodległości.\nRząd próbuje pocieszyć oddziały prewencji 500-złotowym dodatkiem do pensji od 1 stycznia, ale to z kolei budzi niezadowolenie pozostałych policjantów.\nNegatywnym echem odbiło się też wśród funkcjonariuszy zawieszenie sześciu żoliborskich policjantów, którzy nie dopilnowali płotu Kaczyńskiego, na którym zawisł napis „wypierdalaj”, a także wezwanie wicepremiera do cywilnej ochrony kościołów.\nNie ma co fantazjować o „zrzucaniu mundurów”\nTo właśnie z tych powodów – jak donosi „Wyborcza” – komendant Szymczyk postawił się Kaczyńskiemu. „Doły” są niezadowolone i na rozkaz brutalnego rozgonienia strajkujących kobiet mogłyby zareagować buntem lub przynajmniej masowo branym L4. Tymczasem skala demonstracji w całej Polsce była tak ogromna, że nawet gdyby policja użyła wszelkiej dostępnej im przemocy, mogłaby sobie z nimi nie poradzić, tym bardziej że nie było skąd ściągać pomocy, bo prewencja potrzebna była wszędzie.\nOczywiście policja to hierarchiczna struktura i nie ma co fantazjować o „zrzucaniu mundurów”: jeśli Szymczyk pójdzie na ostro, duża część policjantów po prostu wykona rozkazy. Po tym, jak rząd nie opublikował wyroku TK – ale też po prostu z powodu zmęczenia – protesty osłabły, więc ich skala nie będzie już dla policji takim problemem. Tylko że to chwilowe rozwiązanie, bo każda grubsza przemoc policji z rozkazu Kaczyńskiego doprowadzi do ponownej eskalacji nastrojów i powtórki z rozrywki. Wtedy pozostanie pomoc wojska, która tylko wzmocni społeczną furię przez oczywiste skojarzenia z ejtisami.\nSiłowa rozprawa ze strajkiem kobiet będzie dla Kaczyńskiego tym trudniejsza, że jest on w swojej walce politycznie osamotniony. Sprzeciwia się takiemu rozwiązaniu nie tylko szef MSWiA i spora część polityków PiS-u, ale i znacząca większość społeczeństwa. Rozwiązywanie protestów kobiet przez policję i inne służby według badań United Surveys dla RMF FM i „DGP” popiera zaledwie 6 proc. Polaków.\nDodajmy, że PiS po przegranej Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich stracił jedynego ważnego sojusznika i wiele wskazuje na to, że ze swoich antydemokratycznych poczynań będzie musiał się niedługo tłumaczyć również przed ukochanymi Stanami.\nCzy Kaczyński pójdzie na całość? Wątpię, bo jak wyżej. A jeśli jednak pójdzie, to źle się to dla niego skończy. No, chyba że ulicy wyczerpały się już siły na solidarność. Tak czy inaczej warto pamiętać, że „rewolucja jest kobietą”, ale i naburmuszonym tweetem Polskiej Policji.


Jak przystało na prawdziwego profesjonalistę, Sprinter 4x4 ułatwia życie kierowcy na tyle, na ile jest to możliwe. Aby uruchomić napęd na wszystkie koła, wystarczy wcisnąć przycisk - do akcji wkracza wtedy elektroniczny system kontroli trakcji 4ETS. Kierowcy pozostaje tylko prowadzenie samochodu, czyli obsługa pedałów i kierownicy.\nElektronika zajmie się resztą. Napęd na obie osie jest zintegrowany z montowanym standardowo układem kontroli stabilności ESP i doskonale uzupełnia zakres działań obecnych na pokładzie systemów aktywnego bezpieczeństwa.\nDodatkowe przełożenie redukcyjne "Low Range" do jazdy w terenie, oferowane jako opcja, dodatkowo poszerza możliwości Sprintera 4x4. Uruchamia się je przyciskiem podczas postoju, gdy silnik pojazdu pracuje, napęd na obie osie jest aktywny, a pedał sprzęgła wciśnięty. Przełożenie jest skrócone o współczynnik 1,42, czyli o 42 proc.\nMaksymalna prędkość pojazdu na poszczególnych biegach została odpowiednio ograniczona, a trakcja - znacznie zwiększona. Korzystanie z reduktora pozwala ograniczyć użycie sprzęgła, zwłaszcza w trakcie częstego manewrowania lub jazdy z pełnym obciążeniem, np. podczas holowania przyczepy w warunkach terenowych.\nTrzonem gamy jednostek napędowych Sprintera jest 4-cylindrowy silnik OM 651 o pojemności 2,15 litra. Średnica cylindra wynosi 83 mm, a długi skok tłoka - 99 mm - pozwala generować dużą siłę napędową, przydatną zwłaszcza podczas jazdy w wymagającym terenie. Za doładowanie odpowiada dwustopniowa turbosprężarka.\nWysoki moment obrotowy dostępny jest od najniższych obrotów i występuje w szerokim ich zakresie. Połączenie silników BlueTec z układem recyrkulacji spalin z dwustopniowym chłodzeniem, technologią SCR, wtryskiem AdBlue i filtrem cząstek stałych gwarantuje czystość gazów, które wydobywają się z rury wydechowej Sprintera.\n• Sprinter 313/513 BlueTec 4x4\n• Sprinter 316/516 BlueTec 4x4\n• Sprinter 319/519 BlueTec 4x4\nW przypadku Sprintera 4x4 319 BlueTec średnie zużycie paliwa wynosi\n9,8-9,9 l/100 km (cykl NEDC). To wynik niemal identyczny z uzyskiwanym przez odmianę tylnonapędową.\n• Vito 113 CDI 4x4\n• Vito 116 CDI 4x4


Unijne prareferendum już we wtorek - WP Wiadomości\nWe wtorek 7 maja, mieszkańcy 114 miast będą mogli wziąć udział w prareferendum europejskim i odpowiedzieć na pytanie, czy są za przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Sondaż i kampanię informacyjną organizuje Unia Wolności.\nEuropa nie jest towarem, który trzeba zachwalać. Europa jest przede wszystkim szansą i to jest wybór - powiedział Bronisław Geremek. _ Myślimy, że jest rzeczą bardzo ważną, aby każdy z obywateli wiedział, że przyjdzie moment, w którym trzeba będzie podjąć decyzję, czy chce Europy, czy nie_- dodał.\nPrzewodniczący UW Władysław Frasyniuk powiedział, że Unia zamierza wesprzeć rząd w kampanii informacyjnej na temat korzyści wynikających z integracji ze Wspólnotą. _ Chcemy przekonać społeczeństwo do tego, że integracja oznacza dla Polski skok cywilizacyjny i pomoc w skutecznym zwalczaniu bezrobocia_ - podkreślił Frasyniuk.\nW jego ocenie rząd jeszcze nie rozpoczął kampanii informacyjnej na rzecz integracji, gdyż niema na to pieniędzy. Dodał, że minister Sławomir Wiatr, którego zadaniem jest prowadzenie kampanii informacyjnej, powinien zwrócić się o pomoc do mediów.\nWyniki prareferendum najprawdopodobniej znane będą we wtorek wieczorem. (PAP/IAR, reb)


Seligman | doradca zawodowy Marta Idkowiak PEZMI\nListopad z dyscypliną emocjonalną I\nData wpisu 9 listopada 2012\n21 listopada 2012 Biuro Promocji Miasta Wrocławia po raz siódmy organizuje akcję promocyjną Dzień Życzliwości. Znajdź się wśród ludzi życzliwych. Listopad jest więc od lat w stolicy Dolnego Śląska miesiącem poświęconym propagowaniu pozytywnych emocji. O tym jaką mają moc oddziaływania przekonali się w wakacje również mieszkańcy Warszawy przemieszczający się komunikacją miejską (o wesołym kierowcy autobusu głośno było w sierpniu tego roku).\nOczywiście wrocławska inicjatywa ma na celu zachęcenie nas do życzliwości na co dzień a nie tylko jednego listopadowego dnia. Warto sobie o tym przypominać i przekazywać „wirus” życzliwości najczęściej jak się da. Jest to też doskonały przyczynek do przemyśleń na temat własnego życia emocjonalnego.\nTrochę historii emocji\nW XIX wieku William James, amerykański psycholog i filozof był zdania, że emocji „właściwie nie da się opisać”, później jednak nastąpiła eksplozja badań nad emocjami: zauważono, że „są one istotnym elementem systemu motywacyjnego człowieka, który wyznacza kierunek jego zachowania się” Wiele miejsca w publikacjach naukowych poświęcono całemu wachlarzowi negatywnych emocji takich jak złość, zawiść, zazdrość, lęk, nieśmiałość… Dopiero pod koniec XX wieku, twórca nurtu nazywanego obecnie psychologią pozytywną, Martin Seligman, zwrócił uwagę świata nauki na marginalizowanie ludzkich zalet oraz uznawanie ich „za zachowania uboczne, za złudzenia i za obrony, podczas gdy ludzkie słabości – chciwość, lęk, żądza, egoizm, strach, gniew, depresja były uważane za autentyczne”\nSeligman wprowadził równowagę w badaniach nad emocjami, pokazał wielowymiarowość człowieka, ważność jego zalet i cnót. Mimo krytyki zainicjowanej przez niego psychologii pozytywnej, Seligman wpisuje się w nurt poszukiwań nad nowym porządkiem społecznym, poszukiwania wartości, pytań o sens i jakość istnienia nowoczesnego człowieka.\nEmocja, jest to „silne uczucie, wzruszenie, podniecenie, wzburzenie, przejęcie się czymś”, na emocje składają się „procesy poznawcze, pobudzenie fizjologiczne, wzorce ekspresji i tendencje do działania”, występują w nich zatem czynniki zarówno psychiczne (myśli) jak i fizyczne (doznania, jakie wywołują w ciele – ich umiejscowienie, natura, intensywność).\nEmocje negatywne i pozytywne\nPozytywne emocje odczuwamy jako przyjemne (radość, miłość, szczęście) a negatywne są dla nas nieprzyjemne (strach, zawiść, wstręt). Seligman podkreśla, że walencja (znak pozytywny lub negatywny) emocji ma ogromne znaczenie dla jakości naszego życia. Naukowiec zachęca do panowania i kierowania nimi dla własnego dobra, bowiem „optymiści żyją dłużej”, ludzie szczęśliwi są zdrowsi, mają daleko bardziej „bogate i udane życie towarzyskie”, a także „kiedy jesteśmy szczęśliwi, mniej skupiamy się na sobie, bardziej lubimy innych i chcemy się dzielić szczęściem nawet z obcymi. Natomiast kiedy jesteśmy przygnębieni, stajemy się nieufni, zamykamy się w sobie i defensywnie koncentrujemy na naszych potrzebach. Myślenie tylko o sobie jest bardziej charakterystyczne dla smutku niż dla dobrego samopoczucia”\nKażdy z nas mógłby podać wiele przykładów pozytywnych, ale i negatywnych emocji i ich następstw dla naszego samopoczucia. Na kolejnych listopadowych spotkaniach z dyscypliną emocjonalną będziemy starali się zapanować nad nimi, by 21 listopada Wrocław stał się prawdziwie pozytywnym i życzliwym miejscem. Tak życzliwym, że naładuje nas pozytywnym nastawieniem do następnego listopada.\nTymczasem proponuję bliżej poznać siebie i swoje emocje. Zapraszam do krótkiego testu skali afektywności chwilowej.\nSKALA POZYTYWNEJ AFEKTYWNOŚCI I NEGATYWNEJ AFEKTYWNOŚCI CHWILOWEJ\nPrzeczytaj słowa opisujące różne uczucia i emocje. Zaznacz właściwą odpowiedź w wolnym miejscu obok każdego z tych słów. Wskaż, w jakim stopniu czujesz się tak w tej chwili.\n1 – bardzo mało lub w ogóle nie, 2 – trochę, 3 – umiarkowanie, 4 – dość znacznie, 5 – bardzo\nzainteresowany ___ 11. rozdrażniony ___\nprzygnębiony ___ 12. czujny ___\npodekscytowany ___ 13. zawstydzony ___\nzmartwiony ___ 14. zainspirowany ___\nsilny ___ 15. nerwowy ___\nwinny ___ 16. zdecydowany ___\nwystraszony ___ 17. uważny ___\nnieprzyjazny ___ 18. sfrustrowany ___\nentuzjastyczny ___ 19. aktywny ___\ndumny ___ 20. bojaźliwy ___\nA teraz podlicz wyniki.\nAfektywność pozytywna Afektywność negatywna\n1. ___ 2. ___\n3. ___ 4. ___\n5. ___ 6. ___\n9. ___ 7. ___\n10. ___ 8. ___\n12. ___ 11. ___\n14. ___ 13. ___\n16. ___ 15. ___\n17. ___ 18. ___\n19. ___ 20. ___\nRazem ______ ______\nOtrzymasz dwie liczby od 10 do 50 określające Twoje natężenie afektywności pozytywnej i afektywności negatywnej.\nSą ludzie, którzy mają przez całe życie wysoki poziom pozytywnych emocji, czują się wspaniale a dobre rzeczy dają im mnóstwo przyjemności i radości. Inni z kolei przez większość czasu w ogóle nie czują się wspaniale, nie czują się nawet dobrze. Większość z nas jednak mieści się między tymi skrajnościami.\nWażne jest, by mieć świadomość swojej strefy emocjonalnej i w przypadku znajdowania się bliżej „chłodnej” strefy, starać się w życiu zbliżać i korzystać z ciepła pozytywnych emocji. „Optymizm [bowiem] chroni przed depresją, zapewnia lepsze zdrowie fizyczne i wyższe osiągnięcia, być może za cenę nieco mniejszego realizmu” – pisze Seligman. Przyznaj jednak, że „bardzo realnie rzecz biorąc”;) wszystkie największe wynalazki ludzkości miały w fazie koncepcyjnej więcej w sobie pozytywnego myślenia autora niż realizmu. Wyboru, do jakiego stopnia chcemy być pozytywni i jak będzie wyglądał nasz realizm, dokonujemy sami. Ważne, żeby to był NASZ WYBÓR.\nZa tydzień zajmiemy się pojęciem dyscypliny i jej związku z emocjami. Zapraszam!\n Podobny przypadek opisywał Goleman w „Inteligencji emocjonalnej”,Media Rodzina, 1997\n Cwalina W., Emocje, czyli opis skał na farmie w New Hampshire, w Błachnio A. i Przepiórka A. (red.), Bliżej emocji II, Wydawnictwo KUL, Lublin 2008, s.11\n Pierwszy dzień życzliwości na świecie ustanowiono w 1973 roku jako World Hello Day, źródło: http://dzienzyczliwosci.pl/ z dn. 8.11.2012r.\n Cwalina W., Emocje, czyli opis skał …, s.13\n m.in.: Tucholska K. i Gulla B., Psychologia pozytywna – krytyczna analiza koncepcji, Studia z psychologii w KUL, Tom 14, Wyd. KUL, Lublin 2007, s. 107-131\n Dunaj B., Popularny słownik języka polskiego, Wydawnictwo WILGA, 2001\n Łosiak W., Psychologia emocji, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007, str.15\n Seligman M.E.P, Prawdziwe szczęście, Media Rodzina, Poznań 2005, str.65\n Źródło: Seligman M.E.P, Prawdziwe szczęście, str.56\nTagi dyscycplina emocjonalna, Dzień życzliwości, emocje, optymizm, pozytywne myślenie, psychologia pozytywna, seligman, wychowanie, zapobieganie depresji, zdrowe życie, zmiana


Nigeria: ironia historii | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Obraz tygodnia » Nigeria: ironia historii\nNigeria: ironia historii\nChoć demokracja w zachodnim stylu zagościła w Afryce zaraz po „zimnej wojnie”, a w wielu regionach kontynentu zapuściła porządnie korzenie, to wciąż rzadko zdarza się tutaj, by rządzący oddali po dobroci władzę po przegranych wyborach.\nNic dziwnego, że zwycięstwo odniesione w Nigerii przez lidera opozycji Muhammadu Buhariego nad urzędującym prezydentem Goodluckiem Jonathanem uznano za wydarzenie niezwykłe i okrzyknięto triumfem demokracji na Czarnym Lądzie.\nTriumfem nigeryjskich wyborów jest zwłaszcza to, że tym razem nie towarzyszyły im krwawe rozruchy, wzniecane przez zwolenników konkurujących pretendentów do władzy – tu zawsze przeradzały się one w walki narodowościowe i wyznaniowe między muzułmanami i chrześcijanami. Triumfem demokracji jest też, że urzędujący prezydent nie uległ pokusie sfałszowania elekcji i pogodził się z przegraną.\nPrzesadą byłoby jednak poczytywać wygraną Buhariego za sukces demokracji. Rządził on już Nigerią przez 18 miesięcy – jako wojskowy dyktator, wyniesiony do władzy w wyniku zbrojnego puczu, dokonanego w sylwestrową noc 31 grudnia 1983 r. Wcześniej brał udział we wszystkich wojskowych przewrotach w latach 60. i 70. Dziś zapewnia, że odkąd odwiesił generalski mundur do szafy, nawrócił się na demokrację.\nWierzą w to tylko naiwni i zdesperowani. Nigeryjczycy pamiętają brutalne rządy Buhariego, represje, więzienia, tortury, egzekucje. Z ośmiu wojskowych dyktatorów – rządzili przez połowę istnienia Nigerii – on był najokrutniejszy. Ale pamiętają też, że nie kradł jak inni i choć bezwzględnie rozprawiał się ze wszystkimi, którzy stawali mu na drodze, to jednak najbardziej tępił złodziejskich polityków, bezwstydnie okradających państwowy skarbiec z petrodolarów.\nTo, że Nigeryjczycy sami wybrali Buhariego, jest dowodem kompromitacji bękartów demokracji: politycznych elit, do cna zepsutych i bezkarnych. Zrozpaczonym Nigeryjczykom Buhari jawi się jako ostatnia nadzieja, by zapanować nad zarazą polityków-pasożytów. Pięć lat temu, kierując się podobną desperacją i nadzieją, wybrali Goodlucka Jonathana tylko dlatego, że widzieli w nim outsidera niezwiązanego z żadną z politycznych szajek.\nIronia historii: o kondycji nigeryjskiej demokracji nie świadczy za dobrze, że za jej ojca założyciela uznawany jest Olusegun Obasanjo, wojskowy tyran z lat 1976-79, który w 1999 r., już jako cywil, został prezydentem, kończąc epokę rządów wojskowych. I że teraz jej zbawcą ma być Buhari – dawny towarzysz broni Obasanjo. ©\nWOJCIECH JAGIELSKI jest dziennikarzem PAP, autorem książek o Azji i Afryce. Tekst napisał specjalnie dla „TP”.


Bruzdy na paznokciach – jakie są przyczyny pofalowanej płytki paznokcia? - wylecz.to\nMaja Wędrocha lekarz 23 sierpnia 2018\nBruzdy na paznokciach – pofalowana płytka paznokcia\nŻółte, pofałdowane paznokcie – wgłębienia i rowki w grzybicy\nCo oznaczają podłużne i poprzeczne bruzdy na paznokciach?\nLinie Beau – poziome paski na paznokciach\nChoroby paznokci – liszaj płaski, skrzydlik, łuszczyca\nJakie schorzenia są przyczyną zmian na paznokciach?\nBruzdy na paznokciach – co robić?\nPaznokcie są wytworami naskórka i są zbudowane z substancji zwanej keratyną. Są nie tylko naszą naturalną ozdobą, ale pełnią też funkcje ochronne.\nBudowa paznokcia nie jest skomplikowana. Płytka paznokciowa wyrasta z macierzy paznokcia, te struktury są przytwierdzone do łożyska paznokcia. Fałd skórny otaczający paznokieć to tak zwany wał paznokciowy. Grubość i kształt paznokci są cechami indywidualnymi.\nZmiany na paznokciach nie zawsze są objawem chorób paznokci, takich jak na przykład grzybica. Zdarza się, że widoczne gołym okiem poprzeczne lub podłużne bruzdy na paznokciach, rowki i wgłębienia na paznokciach mogą stanowić cenne wskazówki diagnostyczne chorób ogólnoustrojowych czy niedoborów pokarmowych. Charakterystyczne paski na paznokciach bywają także objawem ubocznym działania substancji toksycznych i leków.\nNierówności na paznokciach występują m.in. jako:\nWybrzuszenia i chropowatości utrzymujące się przez dłuższy czas warto zgłosić lekarzowi.\nCzęstą chorobą paznokci, powodującą pofalowanie płytki paznokcia i inne liczne zmiany w ich wyglądzie jest grzybica paznokci. W grzybicy dochodzi do zakażenia płytki paznokciowej przez grzyby chorobotwórcze zwane dermatofitami (na stopach są to zazwyczaj grzyby rodzaju Trichophyton, na dłoniach Candida).\nNajczęściej mamy do czynienia z grzybicą paznokci u stóp – zwykle palucha lub V palca (ze względu na przyciasne obuwie i/lub niedostateczne krążenie krwi w najbardziej obwodowych częściach ciała), infekcja zaczyna się na skórze, a następnie może rozprzestrzenić się na paznokcie.\nChoroba ta jest bardzo częsta, zwłaszcza wśród ludzi starszych, co ma związek z naturalnym spadkiem odporności, a także zaburzeniami ukrwienia kończyn dolnych nasilającymi się z wiekiem w wyniku miażdżycy czy cukrzycy. Bruzdy na paznokciach u nóg w przebiegu grzybicy występują także często u palaczy tytoniu, u osób z nadmierną potliwością stóp, noszących mało przewiewne obuwie, po urazach paznokci, korzystających z basenów i saun. Bardziej narażeni są również domownicy osoby chorującej na grzybicę paznokci.\nGrzybicę można podzielić na kilka rodzajów, np. na powierzchowną czy podpaznokciową – różnią się one wyglądem.\nW grzybicy paznokci zmienia się nie tylko struktura, ale także kolor płytki. Paznokcie są żółte, brunatne lub żółto-zielone, grubieją, są łamliwe i kruche, płytka paznokciowa traci przejrzystość.\nPojawiają się wgłębienia, bruzdy, rowki na paznokciach, paznokieć może dzielić się na blaszki, pofałdowana płytka paznokcia kruszy się lub w całości odkleja od łożyska.\nBruzdy na paznokciach mogą być również wynikiem drobnych urazów paznokci, takich jak nawykowe uciskanie kciuka czy nadmierne odsuwanie skórki podczas kosmetycznych zabiegów na paznokciach. Powstają wtedy poprzeczne bruzdy na paznokciach. Takie zmiany oraz pęknięcia mogą także powstać na skutek zbyt częstego, długotrwałego moczenia paznokci w wodzie oraz wystawiania ich na działanie detergentów i innych środków chemicznych.\nPionowe, podłużne bruzdy na paznokciach są z kolei typowe dla ludzi starszych, są związane z procesami starzenia i całkowicie nieszkodliwe. Zdarza się, że zmiany przypominające pionowe kreski stanowią sygnał niedoboru witaminy B12, żelaza, węglowodanów. Pionowo pomarszczone paznokcie mogą wskazywać ponadto na choroby jelit. Podłużne bruzdowanie płytki paznokci można wiązać również z odwodnieniem organizmu.\nGłębokie, poprzeczne bruzdy na paznokciach to tak zwane linie Beau (i Reila). Najczęściej występują na paznokciach kciuków i dużych palców u stóp, jednak wgłębienia mogą wystąpić na wszystkich paznokciach. Jednolite rowki są względem siebie równoległe. Zwykle występują, kiedy dojdzie do zatrzymania wzrostu paznokcia w wyniku jego urazu, działania toksycznych substancji bądź choroby ogólnoustrojowej.\nPrzyczyną tego typu poprzecznych bruzd na płytce paznokci bywają:\nLinie Beau u dzieci pojawiają się jako późna manifestacja choroby Kawasaki (zapalenie naczyń wieńcowych serca). Poziome bruzdy na paznokciach uwidaczniają się po miesiącu lub dwóch od gorączki będącej początkiem choroby.\nŁuszczyca paznokci występuje w przebiegu łuszczycy skóry, w której pojawiają się zmiany skórne, szczególnie na owłosionej skórze głowy, łokciach, kolanach. Początkowo wygląd paznokci przypomina naparstek (tzw. naparstkowanie – obecne są małe wgłębienia). Później płytki stają się matowe, kruche, rozwarstwiają się, pojawiają się pęknięcia na paznokciach. W zaawansowanym stadium może wystąpić onycholiza, czyli odwarstwienie płytki paznokcia. Typowe są także żółtawe lub podbarwione na brązowo plamy na paznokciach, będące manifestacją ognisk łuszczycy zlokalizowanych pod płytką. U chorego mogą wystąpić ponadto wspomniane linie Beau i zatrzymanie wzrostu paznokcia.\nLiszaj czerwony płaski obejmuje paznokcie w około 15 proc. przypadków tej choroby. Objawia się jakopopękane paznokcie, pionowe bruzdy na paznokciach u rąk, rzadziej u stóp, ścieńczenie płytki paznokciowej. Występuje rogowacenie paznokci, które sprawia, że stają się one chropowate. Jeśli dojdzie do uszkodzenia fałdu paznokciowego, płytka ulega destrukcji, a u chorego pojawia się pterygium – narastanie skóry na przestrzeń płytkową.\nCzasem w przebiegu liszaja płaskiego oraz w zaburzeniach krążenia i po uszkodzeniu paznokcia w wyniku urazu może dojść do powstania tzw. skrzydlika. Skrzydlik jest fałdem skóry, który wyrasta z wału okołopaznokciowego i rośnie w kierunku końca paznokcia, rozdzielając go na dwie części.\nWiele chorób internistycznych powoduje pobruzdowanie paznokci, chociaż oczywiście w tych wypadkach nie jest to główny problem pacjenta. Są to choroby reumatologiczne, autoimmunologiczne, choroby skóry i inne, takie jak:\nłysienie plackowate – niewielkie zagłębienie płytki paznokciowej; naparstkowanie;\nbielactwo – poprzeczne bruzdy i białe plamy na paznokciach (leukonychia, paznokcie kwitnące);\nchoroby nerek – przebarwienia paznokci, tzw. pół na pół (połowa paznokcia jest biała, część dystalna ma zabarwienie różowe lub różowo-brązowe),\nniedokrwistość – koilonychia – wscieńczałe, wklęsłe paznokcie z wywiniętymi brzegami;\nchoroby układu pokarmowego – onycholiza,\nchoroby zakaźne i przebiegające z wysoką gorączką – linijne, krwawe wylewy pod paznokciami;\ndziałanie niepożądane leków stosowanych w chemioterapii, retinoidów, antybiotyków (tetracykliny) – paznokcie Muehrckego (białe poprzeczne paski równolgłe do obłączka).\nPrzyczyną wgłębień na paznokciach są także niedożywienie i niedobory pokarmowe różnych mikroelementów i witamin.\nW leczeniu chorób paznokci specjalizują się lekarze dermatolodzy. Leczenie zależy oczywiście od przyczyny, a często zdarza się, że przyczyna leży gdzie indziej niż w samych paznokciach.\nGrzybicę paznokci rozpoznaje się na podstawie objawów klinicznych i badania mikologicznego (wykonuje się preparat, który ogląda się pod mikroskopem, oraz hodowlę grzyba), leczy się lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi miejscowo.\nSposobem na bruzdy i przebarwienia paznokci są np. specjalne lakiery do paznokci, a także środki doustne (itrakonazol, terbinafina). Jest to leczenie długotrwałe – nawet do kilku miesięcy.\nLekarze dermatolodzy często sugerują także wspomaganie terapii u osób starszych z zaburzonym krążeniem krwi lekami poprawiającymi przepływ krwi (pentoksyfilina).\nW przypadki, kiedy bruzdy na paznokciach u nóg czy u rąk stanowią objawy choroby ogólnoustrojowej, konieczne jest leczenie przyczynowe. Aby doraźnie poprawić kondycję płytki, można stosować odżywki dostępne w aptece czy drogerii.\nWarto obserwować, jak szybko rosną paznokcie, i kontrolować gładkość płytki, a wszelkie odchylenia od normy zgłaszać lekarzowi.\nWoźniacka A., Choroby płytki paznokciowej. Medycyna po dyplomie, 2014, 05.\nJabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, wydanie I (dodruk). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010.\nOpublikowano: 19.03.2018; aktualizacja: 23.08.2018\nwgłębienia w paznokciach\nKoilonychia to choroba paznokci, w przebiegu której płytka staje się wklęsła, przybiera kształt łyżeczki, stąd ...


» Ogród w styczniu\nDodano: 18-01-2021 w kategorii: - autor: sklep-kwiecisty.pl\nNa koniec chyba jedna z najprzyjemniejszych rzeczy w zakresie planowania. Projektujemy nowe aranżacje, rabaty! Ciekawym uzupełnieniem przestrzeni są donice - w tym ogrodowe i balkonowe. Kolejnym interesującym elementem dekoracji mogą być również betonowe donice tarasowe. W katalogu naszych produktów oferujemy zarówno małe, jak i duże donice o różnorodnych kolorach i interesujących kształtach. Wszystkie wykazują wysoką odporność na oddziaływanie promieni UV, dlatego mogą być z sukcesem wykorzystywane zarówno do wnętrz, jak i na zewnątrz budynków.


Galeria zdjęć - Zimowe Wydminy przed zachodem słońca, styczeń 2021 r.\nMiejscowości28.01.202194 zdjęć 1122\nTegoroczna zima ciągle ukazuje nam swoje piękne oblicze. Ponad tydzień temu, kilka pięknych dni wykorzystaliśmy do wykonania wielu fotogalerii. Tym razem wracamy do Wydmin i jeziora Wydmińskiego, które o każdej porze roku jest ciekawym tematem dla fotografa.\nMimo, że odkrywamy Mazury już od jakiegoś czasu, mamy wrażenie, że ich piękna nie da się nigdy do końca poznać. Codziennie wyglądają inaczej, każda pora roku ma swój urok. Chyba nigdy nie przestaniemy utrwalać Mazur na zdjęciach :)\nfot. Arkadiusz Skrodzki, 19.01.2021 r.


Indyk w sosie pieczarkowo-serowo-czosnkowym | WINIARY\n45.1g / 47%\n8.3g / 8%\n18.6g / 44%\nIndyk w sosie pieczarkowo-serowo-czosnkowym\n1 godz 11 min\nDelikatny, aromatyczny pieczony indyk w sosie pieczarkowo-serowo-czosnkowym najlepiej smakuje podany z sypkim ryżem i sałatką z dojrzałych pomidorów. Podsmażane pieczarki zyskują intensywny smak dzięki kostce Bulionu pieczarkowego z maślaną nutą WINIARY, a całość dopełnia kremowy sos z serka homogenizowanego i sera pleśniowego z dodatkiem świeżego czosnku. Jednym słowem - pyszności!\nFilet pokrój na cztery plastry, lekko rozbij.\nPieczarki oczyść i pokrój w plastry, podsmaż z kostką bulionową do odparowania płynu. Dopraw pieprzem. Ostudź.\nSerek homogenizowany i ser pleśniowy połącz. Utrzyj lub zmiksuj, dodaj drobno pokrojony czosnek.\nNaczynie do zapiekania posmaruj olejem.\nMięso delikatnie dopraw solą i pieprzem, oprósz mąką i rozłóż pojedynczo w naczyniu do zapiekania.\nZimne pieczarki połącz z masą serowo-czosnkową, a następnie rozłóż porcje na mięsie.\nRozgrzej piekarnik do 200°C. Wstaw naczynie i piecz około 40 minut.\nGotową potrawę podaj z ryżem ugotowanym na sypko.\nKrok 4 z 8\nKrok 5 z 8\nKrok 8 z 8\nFilet z indyka z pieczarkami\n3 godz 34 min Średni\nIndyk w sosie pieczarkowo-śmietanowo-serowym\n1 godz 13 min Łatwy


„Być stażystą, być stażystą…” - czyli staże z UP pod lupą.\nDodano: 20.09.2017, autor: @filoloszka86\nRealia obecnego rynku pracy nie pozostawiają żadnych złudzeń: jeśli chcemy zarabiać, utrzymać siebie i rodzinę, a przede wszystkim być wciąż aktywnym i nie wypaść z tzw. „obiegu”, najczęściej (choć nie zawsze, zawsze znajdą się przecież jakieś wyjątki od reguły) musimy godzić się na pracę za marne pieniądze lub poniżej naszych kwalifikacji. A co za tym idzie, również wszechobecne są różnorakie formy zatrudnienia, które nie do końca nam odpowiadają, ale się na nie godzimy, bo... – kto przez to przechodził lub przechodzi, ten doskonale wie, o czym mówię.\nJedną z takich form zatrudnienia jest niewątpliwie staż z Urzędu Pracy. Z pozoru nic niezwykłego, gdyż jest to praca jak każda inna: wchodzisz, robisz swoje, wychodzisz, a raz w miesiącu dostajesz wynagrodzenie, czyli stypendium (w chwili obecnej stawka wynosi 997, 40 zł brutto, czyli ok. 780 zł „na rękę”). Zanim jednak dostaniesz się na taki staż, musisz przejść przez cały gąszcz procedur, złożyć mnóstwo papierków oraz mieć w sobie dużo samozaparcia i determinacji w dążeniu do celu – zwłaszcza w okresie oczekiwania na „łaskawą”, pozytywną decyzję Urzędu o zgodzie na staż – a potem także wytrwałości i cierpliwości już w trakcie odbywania samego stażu w wyznaczonym przez Urząd miejscu pracy. No chyba, że – tak jak moja najlepsza koleżanka – będziecie mieć na tyle szczęścia i dobrych przyjaciół, którzy pomogą i sami zaproponują staż u siebie w pracy. Wówczas punkt pt. „samodzielne szukanie pracodawcy, który zgodzi się przyjąć na staż z UP” można uznać za zaliczony i odhaczony, aczkolwiek, tak jak było to wspomniane już wcześniej, od przyjęcia propozycji do uzyskania tytułu stażysty czeka człowieka jeszcze długa droga przez mękę. Jednakże pocieszający jest w tym wszystkim jest fakt, iż z reguły Urzędy zgadzają się na takie rozwiązania, byle tylko bezrobotny był aktywizowany, a w przyszłości również zatrudniony na stałe bądź też na czas określony – w chwili obecnej są to minimum 4 miesiące (praca po stażu).\nA właśnie, przy okazji jedna ważna rzecz: zanim zdecydujecie się na staż, musicie wiedzieć o paru istotnych kwestiach: po pierwsze – przez cały okres trwania stażu z UP nadal posiada się status osoby bezrobotnej, ponieważ pieniądze wypłaca Urząd, a nie pracodawca; ten jest tutaj tylko pośrednikiem i wykonawcą umowy między nim a instytucją, której pracujecie. Po drugie: aby otrzymać „wynagrodzenie” ze stażu, czyli stypendium (o czym „uprzejma” urzędniczka na pewno nie zapomni o tym złośliwie przypomnieć), trzeba przez cały okres jego trwania (czyli od 6 do 12 miesięcy), regularnie raz miesiącu, dostarczać Urzędowi listę obecności wraz z pieczątką zakładu pracy oraz podpisem kierownika – opiekuna stażu. Po trzecie – jeśli zdarzy się, że choroba zaatakuje i trzeba będzie iść na L4, to owszem można, ale o tym fakcie również należy powiadomić Urząd, dostarczając mu w tym celu odpowiedni „papierek” (koniecznie oryginał, nie kopia!), a pracodawcę poinformować o niezdolności do pracy terminie od – do. Dlaczego? Ano po to, aby na tej podstawie Urząd mógł stażyście poprawnie wyliczyć wysokość „stypendium” – w przeciwnym razie zadziała zasada: nieusprawiedliwiona nieobecność, mniejsza wypłata. No i po czwarte: tuż po zakończeniu stażu, jeśli pracodawca nie zaproponuje umowy o pracę, trzeba również dodatkowo dostarczyć do Urzędu dwa dokumenty pt. „sprawozdanie z przebiegu stażu” oraz „opinia organizatora” plus lista obecności za ostatni miesiąc stażu. To ważne! Tylko i wyłącznie na tej podstawie Urząd wyda zaświadczenie o odbytym stażu, z którym później można iść dalej w świat i przedstawić do wglądu przyszłemu, potencjalnemu pracodawcy. Bez obaw: wszystkie te pisma stażysta dostaje do rąk własnych od pani z UP, która dodatkowo poinformuje go o jeszcze paru innych kwestiach związanych z prawidłowym przebiegiem stażu.\nTyle teoria. A jak to wygląda w praktyce? Cóż, na przykładzie historii mojej koleżanki mogę stwierdzić, że owszem, taki staż jest dobrym rozwiązaniem, chociażby ze względu na to, że mimo wszystko się zarabia i można coś z tego odłożyć na później, zrealizować odłożone w czasie plany. Z drugiej strony jednak, jeśli wykonywana praca nie spełnia oczekiwań, męczy, irytuje czy raczej demotywuje niż podnosi ego i poczucie własnej wartości, wtedy najlepszym wyjściem jest odejście z pracy, nawet za cenę utraty statusu osoby bezrobotnej i wszelkich świadczeń z tym związanych. A przede wszystkim warto pomyśleć o tym za zasadzie: jak nie spróbujesz, to się nie dowiesz, czy warto w to wchodzić, czy nie. Moja koleżanka nie żałuje decyzji o stażu – żałuje tylko, iż nie została tam doceniona na tyle, aby móc oczekiwać czegoś więcej niż faktycznie jej zaoferowano.\nZacznijmy wszakże od początku: jak już wspomniałam, dostała ofertę pracy jako pomoc apteczna w firmie Apteka Nova Sieciowa, a że od dłuższego czasu bezskutecznie szukała lepszej oferty stażu, chcąc nie chcąc, zgodziła się. Zgłosiła sprawę w Urzędzie, a ci dali jej wniosek do wypełnienia na 4 strony A4 – dostała pusty, dostarczyła wypełniony. W międzyczasie rozpoczęła też pracę w aptece, ponieważ okazało się, że już od dłuższego czasu brakowało tam dodatkowej pary rąk do pracy, a jednocześnie otrzymała surowy zakaz wspominania o tym komukolwiek gdziekolwiek. Przy następnej wizycie w Urzędzie upomniała się o ów wniosek i… okazało się, że przez ten cały czas (ok dwóch tygodni) sprawa w ogóle nie ruszyła do przodu! Dacie wiarę??? Reakcja mojej koleżanki na tę wiadomość była jak najbardziej oczywista, aczkolwiek „z pustego i Salomon nie naleje”, więc nie było innej rady, jak czekać dalej i oficjalnie pracować na czarno, ale dostawać już wypłatę razem z innymi pracownikami apteki. Niewiele, bo niewiele, ale to zawsze „lepszy rydz niż nic”. W ten sposób upłynęły jej dwa miesiące, ale warte trudu i upokorzeń: była szczęśliwa, kiedy w dniu finalnej, bo ostatniej przed rozpoczęciem stażu, wizyty w Urzędzie usłyszała: „proszę przejść do pokoju nr 6 w celu otrzymania dokumentów”. W praktyce oznaczało to, że od tamtej pory mogła już oficjalnie mówić: „jestem stażystką z Urzędu Pracy, pracuję w aptece jako pomoc apteczna”. Przepracowała tam dokładnie 6 miesięcy, od 5 grudnia do 4 czerwca, i ani jednego dnia dłużej (nie licząc dwóch wcześniejszych miesięcy „na czarno”). Tylko tyle i aż tyle. Dlaczego? O tym za chwilę.\nPraca na stanowisku pomoc apteczna to przede wszystkim praca fizyczna: najpierw trzeba przyjąć dostawcę z towarem, później – po uprzednim sprawdzeniu zgodności towaru z dołączoną do niego fakturą, zgłoszeniu ewentualnych braków lub uszkodzeń – pochować ów towar w magazynie oraz w samej aptece (a tam zawsze przestrzega się określonych procedur), a następnie pouzupełniać luki i braki na półkach, szufladach oraz szafkach, czyli wszędzie tam, gdzie przechowuje się towar do bieżącej sprzedaży dla techników i magistrów farmacji. Mało tego, jako że w aptece musi panować sterylna czystość, dodatkowo codziennie rano trzeba myć podłogę, a kilka razy w tygodniu również biurka i półki, zwłaszcza te szklane. Oprócz tego trzeba być na każde skinienie palca pani kierownik, koleżanek obsługujących pacjentów, a nawet pani właścicielki, jeśli ta od czasu do czasu zaszczyci aptekę swoją obecnością. Proste, a jednocześnie trudne. Oczywiste, a jednak nie do końca. Bywały dni, kiedy towaru było dużo, ale późno przyjeżdżał i trudno było wyrobić się ze wszystkim w godzinach pracy – a nierzadko trzeba było to zostawiać na następny dzień. Bardzo często zdarzały się sytuacje, kiedy afera goniła aferę, bo wcześniej nic nie zostało wytłumaczone jak należy lub niedopowiedziane w sposób oczywisty dla wszystkich jednakowo – a kto wtedy jest poszkodowany najbardziej? Oczywiście Bogu ducha winny stażysta, wystraszony, sponiewierany, nazywany najsłabszym ogniwem w rzekomo świetnym i zgranym zespole. Guzik prawda!\nJednak najgorszy kryzys przyszedł wtedy, kiedy moja koleżanka została sama na placu boju, bo jej zmienniczka doznała urazu kręgosłupa i musiała iść na L4, w najgorszym dla niej momencie: połowa stycznia, ostra zima, duże, bo „pakietowe” dostawy towaru, zimno w komorze przyjęć, a do tego wieczne humory pani kierownik (która w końcu także musiała iść do lekarza) oraz pacjentów, często takich, którzy sami chyba nie wiedzieli, czego chcą… W tym czasie „zaliczyła” dużo nadgodzin i liczyła na nieco większą zapłatę niż zazwyczaj, lecz niestety… tylko srodze się rozczarowała, gdy zobaczyła sumę, jaką jej wypłacono. Wtedy do niej dotarło, że nie samą pracą żyje człowiek i nie warto pracować więcej niż to naprawdę konieczne – obiecała sobie, iż od tamtej chwili nie będzie się już tak starać jak na początku – bo ostatecznie to, czego chciała najbardziej, otrzymała – miała „pracę”, była stażystką z Urzędu, zarabiała, zdobywała kolejne cenne doświadczenie, a także wiedzę oraz umiejętności, które na pewno zaprocentują kiedyś w przyszłości w innej pracy i jej okolicznościach. A kiedy sytuacja z miesiąca na miesiąc stawała się coraz gorsza, kiedy coraz trudniej było jej tam już wytrzymać, pocieszała się myślą, że przecież wszystko ma swój początek i koniec, a zatem staż w niechcianym miejscu pracy (bo de facto niezgodny z jej wykształceniem oraz poniżej kwalifikacji) również dobiegnie końca. Nic zatem dziwnego, że kiedy przyszedł maj, poczuła ogromną ulgę i radość, iż jest już bliżej niż dalej, a ona w końcu odetchnie pełną piersią. Tak też się stało – od koniec miesiąca ogłosiła swoją decyzję i poprosiła o wypełnienie przez opiekuna stażu końcowych dokumentów, o których wspominałam już na początku tej historii. Jej prośba została spełniona, formalności załatwione, a ona sama cieszy się dziś wolnością i faktem posiadania odpowiedniego zaświadczenia o odbytym stażu w aptece Nova Sieciowa na stanowisku: pomoc apteczna.\nJednakże dość już o negatywach, czas na coś pozytywnego. Wspomniałam wcześniej, że moja koleżanka otrzymywała dodatkową wypłatę – tak, tak dobrze czytaliście. Te dodatkowe pieniądze to akt dobrej woli ze strony pani właścicielki, u której mogła ona odbyć swój staż. Po prostu: któregoś dnia przyszła ona do apteki i poprosiła moją koleżankę o podanie informacji, ile dokładnie ma dostawać z Urzędu jako stypendium stażowe, ponieważ ona ma w zwyczaju, że każdemu stażyście dopłaca z własnej kieszeni tyle, aby jego pensja wyrównała się do tej najniższej krajowej. Poprosiła również, aby ta informacja również nie dostała się w niepowołane ręce, czyli do wiadomości urzędników z UP. Moja koleżanka wyraziła zgodę i dotrzymała słowa – dzięki temu, za te dodatkowe pieniądze, w końcu kupiła sobie wymarzony laptop, a także zainwestowała pewną sumę w nowe CV oraz konsultacje dotyczące dalszej kariery. Poza tym uświadomiła sobie, co tak naprawdę jest dla niej w życiu ważne i czego ma wymagać od następnego potencjalnego pracodawcy. Zrozumiała, że nie chce już dłużej pracować w pierwszej lepszej branży, tylko wreszcie znaleźć się na właściwym miejscu we właściwym czasie i być szczęśliwą. Po prostu być szczęśliwą. I już.\nJaki z tego wszystkiego morał? Na pewno taki, że żadna praca nie hańbi. Każda praca uczy czegoś nowego – jeśli nie branży lub zawodu wyuczonego to na pewno życia w społeczeństwie i z ludźmi, którzy nie do końca Cię cenią lub umieją docenić. Każdy człowiek to odrębna historia, indywidualny przypadek – nie da się lubić wszystkich bez wyjątku, ale też nie można się od nich odwracać w chwili największej próby, maksymalnego kryzysu w zespole. Poza tym wspólne rozmowy, działania, wzajemne słuchanie własnych historii pozwalają nie tylko zrozumieć innych, ale także skonfrontować własne wyobrażenia ze stanem rzeczywistym, aby później – tak jak ja teraz – móc opowiedzieć o tym innym. Na przyszłość. Ku przestrodze.


Kto wygra tegoroczny Tour de France? - We Love Cycling - Poland\nAutor: WeLoveCycling 5 lipca, 2019 o 10:26 am\nO wytypowanie zwycięzców poprosiliśmy naszych stałych redaktorów: Bartosza Huzarskiego, Łukasza Przechodzenia (roweroweporady.pl), Piotra Szwedowskiego oraz Piotra Nowika.\nBartosz Huzarski stawia na ubiegłorocznego zwycięzcę, Gerainta Thomasa z ekipy Sky [Team Ineos], tym bardziej że w tym roku nie wystartuje świetny Froom, który mógłby być dla niego realnym zagrożeniem. Na korzyść Walijczyka przemawiają doświadczenie, umiejętność radzenia sobie ze stresem oraz drużyna. Huzarski nie wyklucza również zwycięstwa Jakoba Fuglsanga, który jest w znakomitej formie. Cały team Astana jest głodny zwycięstwa, więc zespół z pewnością będzie mu podporządkowany. Wreszcie, Tour de France może wygrać też Thibaut Pinot - bardzo dobrze jeździ na czas i świetnie radzi sobie na odcinkach górskich – pamiętajmy że przebieg tegorocznej trasy został nakreślony właśnie pod wybitnych górali.\nBartosz jest kolarzem szosowym oraz ambasadorem marki ŠKODA. Specjalizuje się w jeździe po górach. Jest byłym zawodnikiem grupy UCI Professional Continental Teams Bora-Argon 18.\nPeter SAGAN © ASO/Pauline BALLET\nGeraint Thomas © Profimedia, TEMP Aflo\nIn the centre of cycling World Cup ? @letourdefrance @teamsky ? @gettysport\nA post shared by Michał Kwiatkowski (@kwiato) on Jul 5, 2018 at 11:49am PDT\nZdaniem Łukasza wyścig również wygra Walijczyk Geraint Thomas, zdobywca dwóch złotych medali olimpijskich oraz zeszłoroczny triumfator Tour de France. Choć zaliczył kraksę w Tour de Suisse, po której trafił do szpitala, nadal ma szanse na zwycięstwo. Jeśli jednak nie uda mu się w pełni wrócić do formy, Łukasz typuje na zwycięzcę jego kolegę z drużyny Michała Kwiatkowskiego. Taka wiadomość z pewnością bardzo by nas wszystkich ucieszyła. W gronie jego faworytów jest też Peter Sagan, który aż sześciokrotnie wygrywał klasyfikację punktową Tour de France, więc jego zwycięstwo w generalce byłoby całkiem uzasadnione.\nŁukasz Przechodzeń prowadzi jeden z największych blogów rowerowych, roweroweporady.pl. Jest też oczywiście zapalonym rowerzystą, biorącym udział w rajdach MTB i wyprawach. Na swoim blogu pisze o wszystkim, co związane jest z kulturą rowerową.\nPiotr Szwedowski wskazuje, podobnie jak Łukasz Przechodzeń, Petera Sagana, który jego zdaniem jest największym talentem, jeśli chodzi o technikę jazdy. Szwedowski nie ukrywa swojej sympatii do Sagana i uważa, że jego motto i tatuaż „WHY SO SERIOUS” wprowadza potrzebną i ożywczą odmianę w tym najbardziej spiętym sporcie na świecie. Słowak jest mu też bliski dlatego, że podobnie jak on w młodości ostro jeździł na MTB.\nPiotr Szwedowski, znany polski zawodnik MTB, 4X, BMX, FR, oraz bloger. Prowadzi stronę piotrszwedowski.pl, która zawiera praktyczne porady oraz ciekawostki związane z profesjonalnym kolarstwem.\nPiotr Nowik również stawia na Gerainta Thomasa. Jego team wygrał cztery ostatnie Wielkie Pętle i w tym roku nie zamierza przerywać tej passy. Thomas to najlepszy kolarz Ineos, do tego może liczyć na mocne wsparcie zespołu. Jedyne, co może mu odebrać zwycięstwo, to wspominany już wypadek podczas Tour de Suisse, ale tylko jeśli Thomas nie zdąży odbudować formy. Jednak na to się nie zanosi, więc wygląda na to, że trudno będzie go zatrzymać.\nPiotr Nowik - dziennikarz sportowy współpracujący z czołowymi portalami opiniotwórczymi, publikuje autorskie artykuły na stronie welovecycling.com. Zapalony rowerzysta i pasjonat kolarstwa.\nBartosz Huzarski gościem Wirtualnego Salonu\nBartosz Huzarski: Medale rozdane, czyli MPL Ostróda 2019


Rękawiczki inov-8 All Terrain Glove - sklepNapieraj.pl\nRękawiczki do biegania w zimne dni.\nKod produktu: 000620-BK-01\nWysyłka: w ciągu 12 godz. 40 min Wysyłka Gratis Sprawdź czasy i koszty wysyłki\nLekkie biegowe rękawiczki odpowiednie na chłodne dni. Silikonowe wzorki na dłoni i palcach ułatwiają korzystanie z telefonu lub uchwyt przy wspinaniu się na mokre skały.\nwierzchnia wartwa zrobiona z softshellu


Webfleet Solutions i Bridgestone wprowadzają TPMS – Polski Traker\nHome / Aktualności / Webfleet Solutions i Bridgestone wprowadzają TPMS\nWebfleet Solutions i Bridgestone wprowadzają TPMS\n1 października 2021\tAktualności\nWebfleet Solutions, dostawca rozwiązań telematycznych w Europie, wprowadza na rynek system WEBFLEET TPMS. Rozwiązanie to, opracowane wspólnie przez lidera telematyki i jego firmę macierzystą Bridgestone, światowego lidera w produkcji opon i wyrobów z gumy, dostarczającego rozwiązania dla bezpiecznej i zrównoważonej mobilności, zapewnia predykcyjne zarządzanie oponami zintegrowane z wielokrotnie nagradzanym systemem do zarządzania flotą WEBFLEET.\nPaul Verheijen, wiceprezes ds. zarządzania produktami w Bridgestone Mobility Solutions powiedział: Większość awarii ciężkich samochodów ciężarowych na europejskich drogach jest spowodowana problemami związanymi z oponami, wynikającymi z ich niedopompowania. Ręczne sprawdzanie ciśnienia jest czasochłonne, a powolne wycieki powietrza są bardzo trudne do samodzielnego wykrycia dla kierowców. WEBFLEET TPMS nie tylko digitalizuje i automatyzuje cały ten proces, ale także bezpośrednio umożliwia operatorowi floty podejmowanie szybkich i świadomych decyzji, w celu poprawy bezpieczeństwa na drogach oraz zmniejszenia kosztów i przestojów związanych z oponami.\n–Wprowadzając WEBFLEET TPMS umacniamy naszą pozycję lidera na rynku połączonych (connected) rozwiązań transportowych. Dodając do platformy WEBFLEET możliwość wglądu w stan opony w czasie rzeczywistym, zapewniamy firmom transportowym pełną kontrolę i widoczność całej floty – wszystko za pomocą jednego interfejsu –dodał Jan-Maarten de Vries, dyrektor generalny Bridgestone Mobility Solutions.– Od lat floty ciężarowe korzystają z rozwiązań telematycznych, aby lepiej rozumieć i odpowiednio wykorzystać dane dotyczące ich pojazdów. Teraz my wykorzystujemy te dane telematyczne do optymalizacji wydajności opon. Nasze rozwiązanie TPMS to dopiero początek dalszych innowacji w nowe technologie opon dzięki połączeniu sił Bridgestone i Webfleet Solutions –podsumowuje De Vries.\nBridgestone TPMS Webfleet Webfleet Solutions Webfleet TPMS\t2021-10-01\nTags Bridgestone TPMS Webfleet Webfleet Solutions Webfleet TPMS\nPrevious Ważny krok w kierunku niezależności Daimler Truck\nNext Światowa premiera Urbino 9 LE electric


Obraz na płótnie Collection Set of Cereal Grains - odkryj niepowtarzalne dekoracje do mieszkania\nObraz na ścianę "Collection Set of Cereal Grains"\nObraz na płótnie "Collection Set of Cereal Grains" to oryginalny pomysł na udekorowanie dowolnego wnętrza. Złożony z 1 części kolorowy obraz "Collection Set of Cereal Grains" z kategorii Obraz na płótnie doskonale podkreśli charakter sypialni lub jadalni, zwłaszcza jeśli wnętrze ma zbliżoną kolorystykę. Obraz "Collection Set of Cereal Grains" wykorzystuje popularne motywy dekoracyjne takie jak: [product_tags] - dlatego też cieszy się sporym powodzeniem wśród naszych klientów.\nDoskonałym uzupełnieniem wydruku na płótnie "Collection Set of Cereal Grains" będzie solidne drewniane krosno - w bimago dostępne w trzech rozmiarach: standardowym (2cm grubości), galeryjnym (2,8 cm grubości) oraz maxx (4 cm grubości). Jakich akcesoriów potrzebuje Obraz na płótnie "Collection Set of Cereal Grains" by zawisnąć w Twoim domu? Polecamy przede wszystkim nasze solidne gwoździe i haczyki - tanie drobiazgi pomogą ci zawiesić obraz "Collection Set of Cereal Grains" na ścianie.\nObraz nowoczesny Collection Set of Cereal Grains\nwydruk na płótniezdjęcia na płótnieobrazyagriculturebarleybrownbuckwheatcerealcloseupcollagecollectioncookingcorncropcultivatefiberfoodgraingroatsharvesthealth carehealthyheapingredientisolatedmacromealmilletnaturalnobodynutrientnourishmentnutritionaloatoilpilerawriceseedvegetarianwheatwhole


NIK o kolejkach do lekarzy. Pieniędzy więcej, ale poprawy brak - Zdrowie\nKL,NIK/Rynek Seniora - 24 listopada 2016 13:30\nKolejna już kontrola wykonania zadań przez NFZ wykazała, że pomimo ponownego zwiększenia – tym razem o ponad 4 mld zł - wartości umów zawartych przez NFZ ze świadczeniodawcami oraz wprowadzenia tzw. pakietu kolejkowego dostęp pacjentów do świadczeń zdrowotnych w 2015 r. nadal się nie poprawił.\nPrzeciwnie - średni czas oczekiwania na niektóre świadczenia wydłużył się i był zróżnicowany w zależności od województwa.\nNIK zwraca też uwagę, że blisko 90 proc. szpitali deklaruje, że mogłaby wykonywać więcej zabiegów bez zwiększania zatrudnienia i zakupu dodatkowego sprzętu, a zawarte kontrakty mogłyby być wyższe o około 18 proc.\nNie ma równego dostępu do leczenia\nIzba zwraca również uwagę, że w 2015 r. NFZ nie zapewnił równego dostępu do świadczeń zdrowotnych dla wszystkich ubezpieczonych, co naruszało podstawową zasadę ustawy o świadczeniach, czyli zapewnienia ubezpieczonym równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Było to spowodowane m.in. nierównomiernym rozmieszczeniem kadry i placówek medycznych na terenie kraju.\nJednocześnie NIK zwraca uwagę, że koszty leczenia pacjentów poza granicami Polski w ramach tzw. transgranicznej opieki zdrowotnej wyniosły w 2015 r. 8 442,02 tys. zł, a w I kwartale 2016 r. 3 229,82 tys., z czego 90 proc. wniosków z 2015 r. oraz 94 proc. w I kwartale 2016 r. dotyczyło właśnie refundacji kosztów operacji usunięcia zaćmy. Niemal wszystkie te zabiegi (92 proc.) wykonano na terenie Czech.\nW ocenie NIK niezbędne jest podjęcie przez prezesa NFZ działań zmierzających m.in do: wyjaśnienia spraw dotyczących finansowania świadczeń udzielonych przez osoby zmarłe lub na rzecz osób zmarłych, opracowania wieloletniej strategii IT w porozumieniu z ministrem zdrowia, czy poprawy wykorzystania środków przewidzianych w planie finansowym na leczenie pacjentów.


Willkommen in Haus – pożegnanie zimy, marzec 2020 - strona 7 | Cro.pl - Chorwacja Online\nPosty: 140 » pierwszy nieprzeczytany | Strona 7 z 10 | idź do strony 12345678910 | 1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10\nnapisał(a) dangol » 15.04.2020 09:06\nRano ustaliliśmy, iż tego dnia wszyscy jemy obiad poza domem, wracając już „zjedzeni”. Przy piwku przeglądnęłyśmy internety, wiedza z tego wynikła taka, że przed nastaniem ciemności nie mamy szans na zjedzenie czegokolwiek (no, może poza ciastkami ) w naszym Haus im Ennstal. Dodatkowy argument (poza kiepską pogodą) za tym, żeby jednak odpuścić sobie spacer dolinny w pobliżu miejsca zamieszkania...\nCo prawda Schladming nas nie urzekło, ale ze względu na zaistniałe okoliczności, tam właśnie udamy się po zjechaniu na dół.\nA póki co, przed nami zabytek narciarskiej infrastruktury.\nZdecydowałyśmy bowiem, że do Haus im Ennstal zjedziemy Tauern Seilbahn – najstarszą kolejką gondolową w rejonie Schladming-Dachstein, jedną z najstarszych kolei linowych działających w Austrii. Zaczęła funkcjonować w 1947 r., odnowiono ją w 1960 r.\nWejście na górną stację kolejki (a w zasadzie bardzo maleńką stacyjkę ) znajduje się obok Berggasthaus Scharfetter.\nNie byłyśmy przygotowane na to, co zastaniemy, z wrażenia zupełnie zapomniałam o zrobieniu zdjęcia peronu. Zresztą, bardzo szybko pojawił się pan z obsługi, kazał wejść do gondolki i… zamknął nas od zewnątrz jakąś metalową sztabą albo czymś podobnym. A potem… zniknął. Musiał wejść do maszynowni, aby uruchomić zabytek . Po bodajże 2 minutach (w międzyczasie „nasz” pan zapewne komunikował się z obsługą stacji pośredniej) rozległ się donośmy gong i wagonik zaczął zjeżdżać w dół.\nTeoretycznie gondolka przeznaczona jest na 8 pasażerów, ale lustracja pojemności wnętrza wskazywała na to, iż wówczas ludziska musieliby być ściśnięci jak śledzie w beczce. Miejsce siedzące jest jedno, raczej dla osoby o niezbyt obfitych kształtach. No ale przejazd długi nie jest (chociaż znacznie dłuższy, niż gondolkami nowego typu), więc można postać i obserwować przez kratę , dokąd zjeżdżamy…\nNa stacji pośredniej trzeba się przesiąść do innego wagonika, który w tym czasie podjeżdża z dołu (na każdej z dwóch sekcji kursują dwie gondolki) na przeciwległą stronę peronu. Obsługa zdejmuje zewnętrzną blokadę wagonika, prosi o przeniesienie się do innej gondolki, którą znów solidnie zamyka od zewnątrz. Po jakimś czasie gong – i ruszmy .\nDane techniczne kolejki : długość 3166 m, pochylenie do 38,9 %, prędkość jazdy 6 m/s, łączny czas przejazdu (nie licząc tego na przesiadkę – ale to akurat nie trwa długo) około 10 minut… Kolejka porusza się tylko wtedy, gdy są chętni – wówczas jednocześnie jadą obie gondolki danego odcinka.\nnapisał(a) Mikromir » 15.04.2020 09:17\nWow! Nawet nie wiedziałam o istnieniu takiego cudeńka! Fajny zabytek.\nnapisał(a) dangol » 16.04.2020 08:42\nMikromir napisał(a): Nawet nie wiedziałam o istnieniu takiego cudeńka!\nNas też zaskoczył, z mapki narciarskiej wynika bowiem jedynie obecność wyciągu, a nie jaki on jest .\nTo, że obecnie nie jest zbyt ważny dla narciarzy, świadczyć może brak tras zjazdowych w bezpośredniej bliskości. Służy więc raczej tylko jako pierwszy wjazd (ewentualnie ostatni zjazd) dla tych, co mieszkają w centrum Haus, żeby nie musieli korzystać ze skibusa. No i z pewnością ważny jest dla turystów w letnim sezonie\nNam pasował zjazd bezpośrednio do Haus, a skoro taki wg mapki był możliwy, stąd wybór i przypadkowe odkrycie zabytkowej gondolki.\nFotka z netu ( https://www.skiresort.info/) :\nnapisał(a) dangol » 16.04.2020 08:46\nPonieważ do przyjazdu skibusa miałyśmy jakieś 40 minut, postanowiłyśmy przyjrzeć się (niestety niezbyt dokładnie) naszemu miasteczku Haus im Ennstal - najstarszej wzmiankowanej w dokumentach osadzie w górnej części doliny Enns.\nTo, że Haus ma długą historię, widać w starej zabudowie centralnej części, dzięki czemu właśnie ta miejscowość podobała mi się najbardziej z tych, które w regionie zobaczyłam. Troszkę zdjęć pokażę (tyle, że zrobionych przeważnie w padającym deszczu lub śnieżku , więc urok starej zabudowy został zaburzony), na razie krótko o dziejach miasteczka.\nW 928 roku osada została wymieniona w dokumencie arcybiskupa Salzburga. Parafia św. Jana Chrzciciela w Haus została po raz pierwszy wzmiankowana w dokumencie z 1074 r. z okazji założenia opactwa benedyktynów w styryjskim Admont. Pierwsza szkoła w Haus powstała w 1566 r. Haus nie uniknęło też epidemii dżumy ( 1680 , 1715-1716) i pożarów (ten z 1750 r zniszczył prawie wszystkie domy mieszkalne, szkołę, plebanię i kościół).\nOd dolnej stacji Tauern Seilbahn zeszłyśmy Kaiblingstraße…\nnapisał(a) dangol » 16.04.2020 08:49\nU zbiegu Kirchengasse i Psaltersteigweg, na tyłach plebanii, mieści się Dekanatsmuseum. Dawniej znajdował się tu magazyn na kościelną dziesięcinę. Muzeum poświęcone jest historii oraz kulturze i sztuce sakralnej górnej doliny Enns. Ze względu na długie dzieje parafii, być może warto byłoby wstąpić do muzeum (wstęp jest bezpłatny) - tego jednakże nie zrobiłyśmy, być może dlatego że trafiłyśmy wtedy, gdy było zamknięte.\nFotka z netu ( https://www.oesterreich-info.at/ ) :\nPlebania mieści się w budynku z XV wieku, odbudowanym po pożarze w 1750 roku.\nnapisał(a) dangol » 16.04.2020 19:44\nNie weszłyśmy także do katolickiego parafialnego kościoła św .Jana Chrzciciela (Pfarrkirche zum Heiligen Johannes dem Täufer), którego wieża witała nas codziennie rano widokiem z naszego okna.\nJak wcześniej wspomniałam, o istnieniu parafii w Haus świadczą dokumenty z 1074 r. Pierwotny romański kościół św. Jana Chrzciciela został zniszczony podczas pożaru w 1750 r., wraz z większością miasteczka. Obecna świątynia powstała w latach 1750–1753 w stylu rokoko , budowniczy pochodził Kitzbühel. Pod budynkiem kościoła znajduje się krypta wypełniona pozostałościami ruin z po niszczycielskim pożarze.\nWnętrze kościoła zostało odnowione w 1971 r. oraz w 1999 r. Obraz w ołtarzu głównym przedstawia Chrystusa podczas chrztu przez Jana Chrzciciela.\nPrawie jedna czwarta ludności Haus jest wyznania ewangelickiego (wg spisu z 2001 r. 23,31 % - w całej Austrii wówczas ewangelicy 4,5 %), jednakże kościoła ewangelickiego nie ma w miasteczku, mieszkańcy tego wyznania należą do parafii w Schladming.\nnapisał(a) dangol » 16.04.2020 19:46\nKościół otoczony jest cmentarzem, na którym znajduje się najstarsza zachowana budowla sakralna w górnej dolinie Enns – kaplica św. Katarzyny. Pierwotnie romańska, przebudowana w stylu gotyckim w latach 1399-1422. Kaplicę odrestaurowano w latach 1962-1964, w podziemiach odkryto wówczas ossuarium z kośćmi około 3000 osób (kostnicę zamurowano w II połowie XVIII w. na rozkaz cesarza Józefa II.\nKatharinenkapelle (obecnie służąca jako sala pogrzebowa) była niestety zamknięta, nie udało się więc zobaczyć fresków ściennych pochodzących z 1616 r. Nad ołtarzem umieszczono cenny romański krucyfiks z około 1150 r., najstarszy w Styrii. Wcześniej krucyfiks znajdował się w kościele filialnym w pobliskim Oberhaus.\nnapisał(a) dangol » 17.04.2020 18:43\nHerzmaierhof przy Kaiblingstraße, naprzeciwko kościoła…\nGospodarstwo wzmiankowano w 1074 r. w akcie przekazania opactwu Admont przez archidiecezję salzburską. Po pożarze z 1750 r. , Herzmaierhof odbudowano w stylu salzbursko-bawarskim.\nTabliczki w powyżej pokazanej formie widnieją na wszystkich zabytkowych domach w Haus.\nMoser vulgo Schneider przy Kaiblingstraße:\nLettmayr przy Kaiblingstraße – obecnie pizzeria-kręgielnia Aigner:\nnapisał(a) dangol » 17.04.2020 18:47\nKornberggütl przy Kaiblingstraße – można tu wynająć apartament (ale to nie nasza półka cenowa).\nDoszłyśmy do głównej ulicy – Marktstraße . Na skrzyżowaniu Kaiblingstraße stoi typowo salzbursko-bawarski budynek Tischlerwirt, obecnie mieszczący restaurację Reier i fajny (ale poza naszym zasięgiem finansowym) hotelik.\nW pobliżu (naprzeciwko kwiaciarni , przy skrzyżowaniu Marktstraße z Badgasse i Kirchengasse) znajduje się główny przystanek autobusowy, a że zbliżała się godzina przyjazdu naszego skibusa, toteż na tym (tym razem) zakończyłyśmy spacer po Haus im Ennstal.\nnapisał(a) dangol » 19.04.2020 13:41\nW Schladming wysiadłyśmy oczywiście przy dolnej stacji kolejki Planai.\nDalszego zwiedzania miasta nie zamierzałyśmy, ale idąc w poszukiwaniu jakiegoś fajnego miejsca na zjedzenie obiadu, przy okazji znów coś tam zobaczyłyśmy. Nie zmieniło to mojej opinii, że Schladming to jednak nie moja bajka…\nPo minięciu ronda, przeszłyśmy Schulgasse obok nikłych pozostałości murów miejskich. Pierwotne mury powstały po 1304 r. , w I-szej ćwierci XIV w. , ale zburzono je po powstaniu chłopskim z 1525 r. Rekonstrukcja murów przeprowadzona była od 1629 r., miały one 4 wieże i kilka bram. Zachowaną Salzburger Tor pokazywałam przy okazji poniedziałkowego spaceru, teraz miałyśmy widok na część murów wraz z Baderturm.\nDotarłyśmy do Steirergasse, którą poszłyśmy w kierunku Hauptplatz. Po drodze miałyśmy widok na Stadtbräu Schladming, gdzie poprzednio byłyśmy na piwku.\nPrzez Hauptplatz doszłyśmy na Martin-Luther-Straβe…\nHotel Garni Erlbacher…\nW pobliżu wreszcie znalazłyśmy odpowiednie miejsce na obiad .\nnapisał(a) dangol » 20.04.2020 09:23\nTrafiłyśmy na restaurację w hotelu Kirchenwirt i to było naprawdę świetne miejsce . Ledwie załapałyśmy się na stolik, na szczęście akurat jacyś goście zbierali się do wyjścia.\nWybrałyśmy tradycyjne danie kuchni styryjskiej (chociaż innym regionom Austrii też nieobce) czyli Käsespätzle, w rejonie Schladming występujące najczęściej pod inną nazwą, na przykład Kasnockn lub Kasnocken, a w Kichernwirt były to Steirische Kasnockerln.\nKäsespätzle zjeść chciałam koniecznie, gdyż przed wyjazdem obejrzałam (jak zwykle zresztą ) odpowiednie odcinki „Makłowicza w podróży” i narobiłam sobie smaka na takie właśnie tarte kluseczki smażone z aromatycznym serem , a potem zapiekane, pokazane TU.\nKirchenwirt były w wersji na bogato , z cebulką, boczkiem i dużą ilością pachnących ziół , do tego podana na ciepło kapusta z boczkiem, no i oczywiście piwko . Danie baaaaaardzo sycące, żadnej z nas nie udało się zjeść całej porcji. Gdybyśmy wiedziały, zamówiłybyśmy jedno na dwie.\nnapisał(a) longtom » 20.04.2020 16:11\nW Twoich relacjach zawsze coś smacznego się znajdzie.\nnapisał(a) piotrf » 20.04.2020 22:53\nlongtom napisał(a): W Twoich relacjach zawsze coś smacznego się znajdzie.\nSzkoda tylko , że czytam relacje wieczorem , po kolacji , a takie pyszności o tej porze są bardzo , ale to bardzo bardzo niebezpieczne\nnapisał(a) dangol » 21.04.2020 09:25\npiotrf napisał(a): Szkoda tylko , że czytam relacje wieczorem , po kolacji ,\nCóż, na to wpływu nie mam , a danie pokazałam przed obiadem .\nWielokrotnie o tym wspomniałam, że dla mnie wyjazdy wszelakie wiążą się z poznawaniem także regionalnej kuchni, więc i tym razem nie mogło tego zabraknąć . Fakt, lokalnego jedzenia było mniej, niż zazwyczaj, gdyż przy większej grupie samodzielne pichcenie z miejscowych produktów zabrałoby za dużo czasu, a codzienne obiadowanie poza domem – wydania dużo więcej kasy, niż przewidywał budżet wyjazdowy…. Kluseczki serowe oraz strudel były jednak na naszej liście obowiązkowej . Te pierwsze Grzesiek zjadł w chacie na stoku dokładnie tego samego dnia, co my w Kirchenwirt. Grzegorz bardziej dokładnie przyłożył się do realizacji tego, co zobaczył u Makłowicza, gdyż danie podstawowe „upolował” niemalże dokładnie w takiej wersji, jaką pokazał pan Robert.\nMoje kluseczki miały jednak decydowanie bogatszy smak !\nHolzhackerstube, gdzie Grzesiek zjadł Steirische Kasnockerln, też „wystąpiło” w podlinkowanym wcześniej odcinku „Makłowicza w podróży”, tyle że tam akurat pokazano inne górskie danie…\nnapisał(a) dangol » 21.04.2020 21:49\nKilka innych zdjęć zjazdowej ekipy z tego dnia\nPosty: 140 | Strona 7 z 10 | idź do strony 12345678910 | 1 ... 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10\nWillkommen in Haus – pożegnanie zimy, marzec 2020 - strona 7