Handmade by Ranya: Świeca\nAutor: Ranya o 19 grudnia\nEf-ka Ewa Flor 19 grudnia 2014 21:44\nŚwiece wygladaja bardzo ładnie- nigdy nie robiłam i , szczerze mówiąc, aż się boję spróbować.A wierszyk- świetnie napisany! Masz dryg do tego- czy można prosić częściej?\nRanya 21 grudnia 2014 15:01\nEwciu, tu się nie ma czego bać :-). Prawdę mówiąc wystarczy świeca, klej do świec i serwetka lub papier ryżowy. Zajrzyj na blog stonogi - zobaczysz, że to nie takie trudne.\nA wierszyk - przyjdzie natchnienie to będzie nowy :-)\nAga 19 grudnia 2014 21:55\nzdecydowanie te co wpadły w śnieg...Kochana i kto tu pyta o talent.....piszesz, piękną biżu robisz....i jeszcze wiele innych rzeczy robisz....Ty to masz talent...ja to taka monotematyczna jestem....bukiety i bukiety:) również WESOŁYCH ŚWIĄT !\nRanya 21 grudnia 2014 15:04\nBukiety, bukiety... ale JAKIE! Każdy inny, każdy piękny, jak żywy...\nSowiarnia 19 grudnia 2014 21:58\nDobry ten wiersz, serio :) Też mi się kiedyś zdarzało pisać, nawet całkiem sporo, ale to było "sto lat temu", ech - teraz już chyba nie umiem :-)\nA świece wyszły super, ta ptaszkowa najbardziej mi się podoba :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:06\nAniu, to jak jazda na rowerze - też kiedyś pisałam więcej, ale szybko się zorientowałam, że Nobla z tego nie będzie ;-). Teraz czasem samo ze mnie wyłazi - nigdy nie wiadomo kiedy :-)\nMonika na hamaku 19 grudnia 2014 22:08\nNo proszę kolejny talent ujawniłaś wierszyk całkiem,całkiem pisz tak dalej. Świece piękne a trening czyni mistrza co jedna to piękniejsza. Z czasem nie wygrasz więc pozostaje nam dać na wstrzymanie, jak piszesz po świętach też można coś dostać:) pozdrawiam cieplutko:)\nRanya 21 grudnia 2014 15:09\nPewnie, czasu nie pokonam, prędzej on mnie :-). Więc staram się wrzucić na luz.\nJoanna M 19 grudnia 2014 22:10\nte śnieżne są cudowne, choć zawsze "pierwszy raz" będzie pewnie najkochańszy, i dobrze, bo też śliczny:) Pozdrawiam:)\nRanya 21 grudnia 2014 15:11\nI pewnie dlatego ten pierwszy raz zostanie ze mną. A jak znam siebie, to pewnie wrzucę jeszcze jakąś świeczkę do śniegu - wszak zima dopiero się zaczyna :-)\nUnknown 19 grudnia 2014 22:37\nśliczne :) najpiękniejsze jak dla mnie ptaszki :)\nDziękuję Aniu :-). Ptaszki numer 1 :-)\nbailaora 19 grudnia 2014 22:37\nRenesansowa kobietka z Ciebie-i wiersze i ręce zdolne!\nRanya 21 grudnia 2014 15:13\nCzarna dama 19 grudnia 2014 22:47\nO rany, wierszyk super. Zdolniacha z Ciebie :) No i bardzo podoba mi się ten Twój pierwszy raz, i drugi raz i trzeci raz, kurcze jak się rozpędziłaś to prawie hurtowo poleciałaś :) Świeczuszki super, ale ta druga z ptaszkami to moja faworytka :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:14\nŚwieczuszki robi się całkiem szybciutko, a cieszą oczy. Warto spróbować Lidziu :-)\nEwaJ 19 grudnia 2014 22:55\nNo proszę - powinnaś częściej pisać. Oryginalne skojarzenie pięknie ubrane w słowa. A świece są śliczne. Niedociągnięć nie widać, są świąteczne i przeurocze. Szczególnie ta z ptaszkami. Muszę i ja kiedyś spróbować.\nPiękne życzenia Beatko. Tobie i Twoim bliskim również życzę udanych, przedświątecznych przygotowań i cudownych Świąt!\nRanya 21 grudnia 2014 15:18\nPisanie kiedyś łatwiej mi przychodziło... teraz to na zasadzie impulsu pod wpływem danej chwili... Ptaszki same w sobie są urocze, to właśnie na blogu stonogi zobaczyłam je pierwszy raz i po prostu wiedziałam, że muszę mieć taką serwetkę!\nWesołych Świąt Ewuniu :-)\nkazia 19 grudnia 2014 23:01\nŚliczne wszystkie ale naj... z ptaszkami:) Wierszyk świetny:)\nRanya 21 grudnia 2014 15:21\nDziękuję Kaziu podwójnie :-)\nBetka 19 grudnia 2014 23:19\nWierszyk jest kapitalny. A ze świec wybieram tę z sikorkami - śliczniutkie. Pisz częściej, bo ten wiersz to klejnocik. Naprawdę.\nRanya 21 grudnia 2014 15:23\nDziękuję Elu, klejnocik powiadasz - dumna jestem z Twojej oceny :-)\nA ptaszki przeurocze, zgadzam się w 100%!\nLUNA 20 grudnia 2014 00:04\nświece są genialne!\nRanya 21 grudnia 2014 15:24\npasjonatymalgorzaty 20 grudnia 2014 00:53\nWszystkie piękne, ale ta z ptaszkami CUDO! Gratuluję! Pozdrawiam cieplutko;)\nDzięki Kochana! Pozdrawiam i buziaki ślę :-)\nRenata 20 grudnia 2014 08:46\nPięknie wygląda decu na świecach, w tym roku już nie zdążę ale w przyszłym spróbuję na pewno:)\nPiękne wszystkie choć i mnie najbardziej podobają sie te z ptaszkami:)\nRanya 21 grudnia 2014 15:27\nReniu, świece decu mogą być ozdobą cały rok. Mnie już korci by znaleźć odpowiednią serwetkę hmmm... może w róże...\nDanka Witkowska 20 grudnia 2014 10:21\nBeatko te świece ąa przepiękne,ale ta z ptaszkami jest najcudowniejsza i już od wczoraj tylko moja.Kochana zatkało mnie jak dostałam przesyłkę ,dziękuję ogromnie .\nKiedyś przyjdę na nauki do Ciebie jeśli chodzi o decupowe świeczki bo niby debiut a wyszła pełna profeska .\nPozdrawiam i wór buziaków zostawiam :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:28\nDanusiu, jak widać trafiła do Ciebie najpiękniejsza świeca :-).\nOczywiście, jak będziesz chciała zrobić taką świeczkę to chętnie pomogę.\nefkaraj 20 grudnia 2014 10:31\nBeatko, wiersz mnie wzruszył :)\nA świece są wspaniałe, wcale nie widać, że to debiut. A ponieważ ja w kolorach monotematyczna jestem, to najpiękniejsza wg. mnie jest ta pierwsza :)))))))))))))))))\nPozdrawiam i czekam na więcej poezji :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:31\nEfciu, jak przyjdzie natchnienie to spełnię Twe życzenie :-)\nCieszą mnie te wszystkie komplementy, bo i wierszyk się podoba i świeczki... serce rośnie, a ja pękam z dumy!\nAgata Szybalska 20 grudnia 2014 19:41\nWszystkie świece są cudne, ale najcudniejsza ta z ptaszkami :) Z kolei wierszykiem co nieco mnie zaskoczyłaś, ale fajne takie zaskoczenia. Czekam na więcej :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:33\nPtaszki wiadomo najpiękniejsze :-). Zaskakiwać lubię :-)\nAnna Iwańska 20 grudnia 2014 21:11\nNo to pojechałas po bandzie Beatko , ja , ja nie trafie w kalwiaturę ??? A wlasnie że dzisiaj trafie !!!. bo pora jeszcze znaośna. Pierwszy raz ze świecą wyyszedł idelanie , nie wiem tylko czy Twój M ma takie samo zdanie :-) Ptaszorki są świetne , juz widział je u nowej właścicielki. Chyba żaszmy sie zmówiły z tymi ptakami , heheh pierwszy raz ze świecą i ptaszki , no jednak chyba nie wytrzymam :-))\nA tak jeszcze przy okazji tego klejenia na świecach. Jak juz pokleje na mediu do świec to póxniej jeszcze traktuję lakierem bezbarwnym akrylowym świeci sie jak psu jajca i atom tego nie ruszy. Dobra ide już :-)\nRanya 21 grudnia 2014 15:39\nNo sama widzisz, że nie da się nie pośmiać. I zauważ, że prawie wszystkie dziewczyny lubią ptaszki... :-). M. już się przyzwyczaił, że mam sporo tych pierwszych razów - tolerancyjny jest ;-)\nZastanawiałam się czy jeszcze polakierować, ale pomyślałam sobie, że to w końcu świeca, jak zapalę to czy się nie potrujemy tymi oparami - taki odchył mam... no nie wiem, może przesadzam...\nWesołych Świąt Aneczko :-)\nPiękne świece zrobiłaś, dla mnie najpiękniejsza ta z ptaszkami.\nUnknown 21 grudnia 2014 01:53\nświetne te świece! Bardzo efektownie to wygląda.\nRanya 21 grudnia 2014 15:43\nDziękuję Martynko :-). Miło, że do mnie wpadłaś, zapraszam do częstych odwiedzin :-)\nAnna Wojnar 21 grudnia 2014 10:45\nHaha ale się uśmiałam :) Fajnie przeczytać taki post z rana - od razu się humor człowiekowi poprawia :) a co do świecy - bardzo mi się podoba :)\nRanya 21 grudnia 2014 15:45\nŚmiech to zdrowie podobno - czasem serwuję taką terapię za całkowitą darmochę ;-)\nDziękuję Aniu, serdecznie pozdrawiam :-)\nbozenas 21 grudnia 2014 12:13\nTen Twój" drugi raz ze świecą " podoba mi się najbardziej:))))śmiech, uwielbiam się śmiać:)kocham przebywać w towarzystwie ludzi wesołych:))a śmieszy mnie wszystko co mnie nie wkurza:))))pozdrawiam\nRanya 21 grudnia 2014 15:46\nO, ja to się śmieję nawet z tego co mnie wkurza, ale zwykle po jakimś czasie jak już emocje opadną ;-)\nDorota ma kota 21 grudnia 2014 12:49\noj, takie poetyckie wprawki spokojnie możesz wrzucać!\nale może lepiej bez tytułu, bo juz i mnie się gęba zaczęła samoczynnie uśmiechac od ucha do ucha! ( tak, tak nśmiech tymże czasem jest reakcja obronną organizmu;-D)\ni nie omieszkałabym wstawić odpowiedniego komentarza zupełnie odbiegającego od meritum wiersza ;-P\nno co, na skojarzenia wpływu nie mamy;-P\nPS1. szepnęłam czerwonemu twoja prośbę ;-D\nPS2. ja chcę takie ptaszki :-D\nRanya 21 grudnia 2014 15:52\nNo właśnie, na skojarzenia nie mamy wpływu, ani na to z nas wypływa, znaczy z duszy i serca ;-)\nCzerwony zawsze mile widziany, byle nie przyszedł z pustymi rękami bo rózgą pogonię ;-)\nNie wiem czy ptaszki jeszcze do mnie przylecą, ale na wszelki wypadek wyślij mi adres mailem - powiem im gdzie mają lecieć.\nAnnette ;-) 23 grudnia 2014 12:06\nMasz talent do świec - i do zdobienia i do pisania o nich :-)\nAllienor 25 grudnia 2014 19:29\nBeatko, pięknych Świat. By dobry humor i radość Cię nie opuszczała, a wszelkie kłopoty omijały.\nPiękne świece - a ta z ptaszkami...ach...\nbozenawdaniec. 5 stycznia 2015 08:26\nZaczynam trochę dokładniej " grzebać " w Twoim blogu, wiesz w jakim celu :) i normalnie szczęka mi opada, jesteś MEGA !


ChiliSense.pl - bielizna erotyczna\nSukienka CR-3216 z biżuterią Chilirose\nSukienka to połączenie prostoty z elegancją, co sprawia, że wygląda się w niej bardzo seksownie i kobieco. Jeśli nie masz pomysłu na sylwestrową noc, karnawałowe szaleństwa czy...\nSeksowna koszulka CR-3592 Blue Babydoll Chilirose\nSeksowna koszulka w kolorze niebieskim, to połączenie subtelności i nutki drapieżności co daje niezwykle hipnotyzującą mieszankę.\nSeksowny komplet CR-3863 purple Chilirose\nErotyczna koszulka w kolorze fioletowym wykonana z dwóch rodzai materiałów. Boki oraz cześć biustonosza uszyta jest z czarnej, elastycznej siateczki. Pas z przodu i z tylu oraz część biustonosza wykonane są z zielonego materiału w panterkowy wzór dobrze dopasowujący się do ciała. Materiał, z którego uszyto bieliznę kusząco się mieni...\nSeksowny peniuar CR 4084 red Chilirose\nSeksowny peniuar ( szlafrok ) w kolorze czerwonym wykonany z delikatnego i przyjemnego w dotyku materiału. Dolna część rękawa wykończona z koronki. Do kompletu jest pasek i stringi.\nSeksowne figi CR-4159 Chilirose\nSeksowne figi w kolorze czerwonym.\nKoszulka Babydoll CR-3496 Chilirose\nSeksowna koszulka nocna rozpali zmysły twojego partnera. Jej niebywały fason zmysłowo ułoży się na twojej figurze. Do kompletu dołączono stringi dodające całości seksapilu...\nSeksowny komplet CR-4136 Chilirose\nPrzepiękna długa koszulka podkreślająca naszą kobiecość wykonana została z delikatnego tiulu. Bielizna posiada długi rękaw ozdobiony koronką oraz zapięcie na haftki. Góra nocnej sukienki dopasowana do ciała w komplecie ze stringami.\nC-String CR-3297 Leopard\nStringi z pewnością zaintrygują niejednego mężczyznę. A każdej kobiecie dodadzą zmysłowego wdzięku i..\nFrivolla Seksowny komplet Obsessive\nSeksowny komplet bielizny 4-częściowy. Delikatny, koronkowy biustonosz – subtelnie podkreślone krągłości. Posiada kilkustopniowe zapięcie i regulowane ramiączka w biustonoszu – co gwarantuje rewelacyjne dopasowanie. Imponująca kombinacja gumeczek na dekolcie.\nSeksowny komplet to doskonała propozycja dla kobiet, które w ubraniach cenią funkcjonalność. Bielizna wykonana z elastycznego i miękkiego materiału.\nG-string 2318 panterka Softline\nErotyczne stringi z motywem panterki oraz kuszącym otworkiem między nogami. Przyozdobione srebrnym łańcuszkiem.


Sieroń: OFE czy ZUS - fałszywy dylemat emerytalny\nPosłuchaj komentarza w wersji audio (mp3, 12,4MB)\nOd początku kwietnia do końca lipca 2014 r. Polacy mogą wybrać, czy 2,92 proc. ich zarobków będzie trafiać do Otwartych Funduszy Emerytalnych czy — tak jak reszta składki emerytalnej (85 proc.) — do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Celem artykułu będzie analiza ewentualnych różnic przemawiających na korzyść jednej z tych dwóch instytucji. Omówimy także niektóre ważniejsze zmiany w systemie emerytalnym oraz argumenty za lub przeciw OFE.\n2. Argumenty finansowe\nPodstawowy argument odwołuje się do porównania stóp zwrotu pomiędzy ZUS-em a OFE. Zwolennicy funduszy wskazują na fakt, że historycznie te ostatnie osiągały wyższą stopę zwrotu niż ZUS i przewidują, że podobnie będzie w przyszłości. Przeciwnicy zaś podważają te wyliczenia oraz podkreślają, że wyniki OFE nie będą w stanie pobić waloryzacji zusowskiej, ponieważ w długim okresie nie jest możliwe osiąganie wyższych stóp zwrotu niż wzrost PKB.\nChoć z indywidualnej perspektywy aspekt finansowy jest kluczowy, to jednak porównywanie stóp zwrotu z OFE i ZUS-u — do którego w dużej mierze sprowadziła się cała tzw. debata emerytalna — przypomina porównywanie jabłek do pomarańczy. Waloryzacja zależy bowiem całkowicie od czynników politycznych, dlatego mówienie o „stopie zwrotu z ZUS-u” jest nonsensem. Odkładanie składek na subkonto nie jest bowiem (przymusową) inwestycją — nie można inwestować w PKB. Innymi słowy, politycznej obietnicy określonej waloryzacji, choćby była ona jak najbardziej wiarygodna, nie można zrównywać z inwestycjami dokonywanymi na rynku finansowym. Waloryzacja może być bowiem arbitralnie zmieniania — teoretycznie zarówno w jedną, jak i drugą stronę. Biorąc jednak pod uwagę niezbilansowanie budżetu ZUS-u, można spodziewać się w przyszłości zmian zmniejszających współczynnik waloryzacji, co tylko pogłębia trudności związane z porównywaniem konsekwencji finansowych obu decyzji.\n3. Argumenty makroekonomiczne\nDo obu instytucji środki trafiają pod przymusem. Istotna różnica tkwi w tym, co się następnie z nimi dzieje. Choć w obu przypadkach przyszłym emerytom w zamian za płacenie składek podczas okresu pracy obiecuje się otrzymywanie pewnego strumienia dochodów na emeryturze, to jednak składki zarządzane przez ZUS są przeznaczane na wypłatę bieżących emerytur. Dlatego choć z indywidualnej perspektywy porównywanie stóp zwrotu z OFE i ZUS-u może być uzasadnione, to jednak mówienie o „stopie zwrotu z ZUS-u” stanowi swego rodzaju błąd złożenia.\nZ makroekonomicznego punktu widzenia środki wpłacane do ZUS-u są bowiem natychmiast konsumowane na wypłaty bieżących emerytur. Istnienie indywidualnego konta tego nie zmienia. Tymczasem środki trafiające do OFE są inwestowane w aktywa finansowe. O ile do czasu ostatnich zmian w praktyce nie miało to tak dużego znaczenia, ponieważ OFE były w znacznej mierze maszynką do skupywania obligacji skarbowych, o tyle obecnie fundusze mają zakaz inwestowania w obligacje skarbowe oraz instrumenty dłużne gwarantowane przez Skarb Państwa. Tym samym OFE stają się podmiotami, które mogłyby finansować produktywne przedsięwzięcia w ramach rzeczywistego systemu kapitałowego.\nMogłyby, gdyby nie tzw. suwak bezpieczeństwa, zgodnie z którym na 10 lat przed emeryturą aktywa zgromadzone w OFE będą stopniowo przekazywane do ZUS-u. Rozwiązanie to de facto likwiduje jakikolwiek kapitałowy charakter funduszy emerytalnych. System kapitałowy oznacza bowiem system, w którym świadczenia emerytalne wypłacane są emerytom z ich wcześniej zaoszczędzonych i zainwestowanych składek. Jednak według obecnych regulacji kapitał przekazywany ZUS-owi będzie wypłacany na bieżące potrzeby, zaś świadczenia emerytalne finansowane z bieżących dochodów. Indywidualne subkonta tego nie zmieniają. Poza tym, „suwak bezpieczeństwa” automatycznie wyznacza nam termin przejścia na emeryturę, co również jest niezgodne z ideą systemu kapitałowego, w którym decyzja o przejściu na emeryturę powinna zależeć, przynajmniej częściowo, od samych zainteresowanych w zależności od ich oceny wielkości zgromadzonego kapitału względem swoich przyszłych potrzeb na emeryturze.\nWybór między ZUS-em a OFE sprowadza się zatem do wyboru między natychmiastowym lub odłożonym w czasie przymusowym finansowaniem wypłat obecnych emerytur. Mimo wszystko w tym drugim wariancie przez kilkadziesiąt lat część naszej składki emerytalnej stanie się przymusowymi oszczędnościami i będzie inwestowana w określone aktywa finansowe (obecnie głównie akcje). Nie chcemy opowiadać się tutaj za określoną redystrybucją dochodu. Pragniemy jedynie zwrócić uwagę, że o ile wszystkie środki nie będą inwestowane w państwowe spółki publiczne, o tyle wydaje się, że pieniądze, które trafią do OFE, mają większą szansę przyczynić się do wzrostu gospodarczego (w wyniku finansowania inwestycji poprzez rynek kapitałowy oraz zmniejszenia potrzebnych danin publicznych na pokrycie zobowiązań emerytalnych).\nDrugim argumentem makroekonomicznym, który może przemawiać na korzyść OFE, jest fakt, że im więcej środków trafi do ZUS-u, tym większa część zobowiązań państwowych będzie sprzątnięta pod dywan. Redukcja składki płynącej do OFE czy ich likwidacja nie rozwiązuje problemów demograficznych, lecz powoduje jedynie księgową poprawę stanu finansów publicznych, oddalając widmo przekroczenia progów ostrożnościowych. Niejawny charakter długu zmniejsza zatem oficjalne zadłużenia i w konsekwencji presję na redukcję wydatków publicznych.\n4. Argumenty prawne\nRównie powszechnym argumentem przeciwko reformie (a więc za OFE) jest teza, że w jej wyniku rząd znacjonalizował część prywatnych aktywów obywateli (zob. np. ten artykuł). Jest to stwierdzenie fałszywe, ponieważ już w 2008 r. Sąd Najwyższy potwierdził, że zarówno pieniądze zgromadzone w ZUS-ie, jak i w OFE, nie stanowią prywatnej własności ubezpieczonych. Rację ma zatem obóz rządowy, argumentując, że nie da się znacjonalizować państwowej własności. Nacjonalizacją byłoby np. zabranie dobrowolnie wpłacanych pieniędzy zarządzanych przez całkowicie prywatne Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych (TFI), a nie środków przymusowo trafiających do OFE, które zarządzają nimi wyłącznie dzięki woli ustawodawcy wyrażonej w 1999 r. Warto może w tym kontekście przypomnieć, że clou tamtej reformy była zmiana systemu zdefiniowanego świadczenia na system zdefiniowanej składki. Podział składki — czy też może lepiej: renty monopolistycznej — pomiędzy określone instytucje był sprawą wtórną i zależał od arbitralnej decyzji państwa, które obecnie — w wyniku problemów budżetowych — postanowiło przestać się nią dzielić z (quasi)prywatnymi instytucjami.\nPoza tym, należy zauważyć, że z OFE nie została zabrana część akcyjna. Również „suwak bezpieczeństwa” nie prowadzi do zmiany własności akcji na państwową, ponieważ OFE zostały zobowiązane do przekazywania w jego ramach środków pieniężnych (będą zatem posiadane przez siebie aktywa wcześniej odsprzedawać). Ponadto, wybór instytucji dotyczy tylko przekazywania przyszłych składek. Nie mają więc do końca racji osoby twierdzące, że wraz z tymi, którzy trafią do ZUS, trafią również akcje z portfeli OFE — chodzi bowiem o przyszłe składki, nie zaś o aktywa.\nMożna przekonująco zatem twierdzić, że przyszłe wypłaty w obu przypadkach są jedynie obietnicą państwową, zaś w każdym wariancie wyłącznym zabezpieczeniem deklaracji publicznych na temat przyszłych świadczeń są ustawy: odpowiednio Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.\nZwolennicy OFE zwracają w tym miejscu uwagę na dwie kwestie. Po pierwsze — jak argumentuje KOBE — w przypadku funduszy emerytalnych występuje cywilnoprawna należność wobec podmiotu prywatnego, podczas gdy w przypadku ZUS-u istnieje wyłącznie publicznoprawna należność wobec Skarbu Państwa, która stanowi znacznie słabsze zabezpieczenie.\nPo drugie, tak naprawdę w ZUS-ie nie są gromadzone żadne aktywa. Wypłata świadczeń oraz waloryzacja składek opiera się w całości na obietnicy państwowej i strumieniu przyszłych danin publicznych. Tymczasem OFE posiadają papiery wartościowe, których jakość wydaje się znacznie wyższa. Ryzyko związane z danym instrumentem finansowym jest nieustannie wyceniane na rynku, co nie występuję w przypadku „aktywów ZUS-u”. To przecież z tego powodu rząd zdecydował się na przeniesienie 51,5 proc. środków zgromadzonych w OFE na subkonto w ZUS-ie. Zobowiązania zusowskie ze względu na niejawny (a zatem gorszej jakości) charakter zobowiązania nie są bowiem — w przeciwieństwie do obligacji skarbowych — wliczane do oficjalnego długu publicznego.\nTrzeba jednak zauważyć, że wprowadzone zmiany podmywają znaczenie tych różnic, ponieważ w ramach tzw. suwaka bezpieczeństwa na 10 lat przed emeryturą aktywa zgromadzone w funduszach emerytalnych będą stopniowo przekazywane do ZUS-u. Oznacza to, że cała nasza emerytura i tak wypłacana będzie wyłącznie przez jeden, stricte państwowy podmiot w ramach publicznoprawnej należności. Z tego powodu upada nie tylko bardzo popularny argument za OFE odwołujący się do dywersyfikacji portfela emerytalnego (chociaż ma on zastosowanie do rocznych stóp zwrotu), ale także przedstawione powyżej argumenty prawne zwolenników OFE: nasze „prawo” do świadczeń emerytalnych i tak ma publicznoprawny charakter, zaś do ZUS-u trafią aktywa (środki pieniężne).\n5. Argumenty odnoszące się do polityki inwestycyjnej\nOFE są dalekie od ideału. I choć ciągle stanowią kartel zarządzający przymusowo zabranymi społeczeństwu pieniędzmi, to jednak część wprowadzonych ostatnio zmian wydaje się częściowo poprawiać ich funkcjonowanie. Mamy tutaj na myśli przede wszystkim zniesienie wewnętrznego benchmarku oraz tzw. mechanizmu niedoboru. Do tej pory istniała bowiem gwarancja minimalnej stopy zwrotu z OFE. W uproszczeniu oznaczało to, że fundusz o znacząco niższych stopach zwrotu musiał dopłacić środki z własnych zysków. Celem takiego rozwiązania było „zapewnienie, by stopa zwrotu danego funduszu nie odchyliła się znacząco od średniej rynkowej, a członkowie OFE mogli liczyć na stosowną rekompensatę słabego wyniku inwestycyjnego osiągniętego przez ten fundusz”. Minimalna stopa zwrotu zależała od średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich OFE. Istniał zatem — wbrew teorii i zdrowemu rozsądkowi — wewnętrzny benchmark, który prowadził do wielu negatywnych zjawisk.\nPo pierwsze, benchmark nie był niezależny od działań OFE. Po drugie, osłabiał on zachowania konkurencyjne funduszy (chęć osiągnięcia ponadprzeciętnych wyników na rynku finansowym wiąże się prawie zawsze z większą ekspozycją na ryzyko, więc również z prawdopodobieństwem okresowych odchyleń w dół od reszty rynku). Zjawisko to było dodatkowo wzmacniane tym, że potencjalna kara była nieproporcjonalnie wysoka do ewentualnej nagrody dla najlepszego funduszu (chodzi o tzw. rachunek premiowy). Po trzecie, wewnętrzny benchmark wypaczał politykę inwestycyjną. Celem zarządzających stało się bowiem jak najlepsze wypadnięcie w porównaniu do średniej ważonej, co niekoniecznie oznaczało generowanie jak najwyższych absolutnych stóp zwrotu dla przyszłych emerytów. W konsekwencji — aby nie wypaść istotnie poniżej średniej ważonej, z czym wiązałaby się konieczność dopłaty z kapitałów własnych — fundusze nie były zainteresowane aktywnym „poszukiwaniem alfy” i podejmowały zbliżone do siebie decyzje inwestycyjne.\nTrzeba jednak zauważyć, że choć przyjęta minimalna stopa zwrotu prowadziła do wielu wypaczeń, to jednak nie oznacza to, że jej zniesienie spowoduje znaczny wzrost konkurencyjności funduszy. Należy bowiem pamiętać, że zarządzają one środkami zabranymi pod przymusem, które trafiają do nich niezależnie od wyników — zaś pobierane przez nich opłaty oraz polityka inwestycyjna jest ściśle regulowana przez ustawodawcę. W przeciwieństwie do TFI, które istnieją w oparciu o dobrowolne wpłaty w zmiennej wysokości uzależnionej od wyników, do OFE wpływa mniej więcej stały strumień pieniędzy, niezależnie od osiąganych rezultatów. Problemy wyrastające z tego faktu zauważa zresztą prezes jednego z funduszy, narzekając, że:\nW obecnych propozycjach nie ma żadnych mechanizmów, które skłaniałyby do konkurowania. Nie ma wynagrodzenia za sukces, za dobre wyniki, nie ma loterii, nie ma powodów do konkurowania stopą zwrotu, a dodatkowo uniemożliwia się nam komunikowanie z klientami i informowanie o naszych działaniach i planach (wyróżnienie nasze).\nInnymi słowy, choć zewnętrzny benchmark jest z teoretycznego punktu widzenia dużo lepszy od wewnętrznego, to jednak nie jesteśmy pewni, czy zmieni on cokolwiek w systemie, w którym istnieje brak uzależnienia wielkości środków trafiających do funduszy od ich wyników. Obawa nasza wynika z faktu, że słabe rezultaty w porównaniu do ustalonego benchmarku nie powodują praktycznie żadnych finansowych konsekwencji dla OFE. W rezultacie możliwe jest, że jego wprowadzenie w obecnych warunkach instytucjonalnych (przymusowy charakter systemu emerytalnego) spowoduje jeszcze większe upodobnienie polityki inwestycyjnej funduszy, które będą w uzgodniony sposób pasywnie naśladować indeksy rynkowe.\nDrugą kluczową zmianą w zakresie polityki inwestycyjnej są nowe limity inwestycyjne. Choć zwiększenie możliwości inwestowania w akcje należy uznać za właściwe posunięcie z teoretycznego punktu widzenia — podobnie jak liberalizację możliwości inwestowania zagranicą z 5 proc. do docelowo 30 proc. aktywów — to jednak ustanowienie w bieżącym roku minimalnego limitu w te instrumenty finansowe na poziomie 75-proc. jest rozwiązaniem co najmniej wątpliwym, które znacznie zwiększa ryzyko inwestycyjne związane z OFE.\nW takich warunkach instytucjonalnych — pamiętajmy o zakazie inwestowania w skarbowe instrumenty dłużne — bardzo łatwo o znaczną stratę w przypadku bessy giełdowej. Jej pojawienie się ostatecznie zlikwidowałoby resztki pozytywnego sentymentu do kartelu OFE. Gdy dodamy do tego otwieranie okienka transferowego co kilka lat, nie jest trudno sobie wyobrazić scenariusz, w którym ubezpieczeni rozczarowani słabymi wynikami inwestycyjnymi funduszy w czasie bessy masowo przenoszą środki do ZUS-u, nie tylko tracąc na takiej operacji, ale także prowadząc do ostatecznej likwidacji OFE przez tryumfujący rząd, który przecież ostrzegał, że fundusze emerytalne nie są bezpieczną inwestycją.\nNa pozór wydaje się, że warto zdecydować się na OFE, aby zdywersyfikować portfel emerytalny oraz — w obliczu spodziewanej obniżki zusowskiej waloryzacji — spróbować osiągnąć wyższą emeryturę kosztem, obecnie znacznego, ryzyka rynkowego, ale za to przy niższym ryzyku politycznym. W rzeczywistości wprowadzone ostatnio rozwiązania sprawiają, że wybór przestaje mieć właściwie znaczenie. Tak zwany suwak bezpieczeństwa niszczy, a przynajmniej w znacznym stopniu redukuje, część kapitałową systemu (czego nie można jednak określać mianem „nacjonalizacji”). Z kolei przyjęte absurdalne limity inwestycyjne powodują, że w niedalekiej przyszłości OFE mogą zostać całkowicie zlikwidowane. Trudno powstrzymać się od wrażenia, że ustawodawcy o to właśnie chodzi (dodajmy do tego zakaz reklamowania się przez OFE oraz domyślny wybór ZUS-u). Ryzyka złej daty, któremu ma oficjalnie zapobiegać „suwak bezpieczeństwa”, można było bowiem uniknąć poprzez wprowadzenie kilku typów funduszy o zróżnicowanym profilu ryzyka, do których przynależność byłaby uzależniona od wieku oraz skłonności do ryzyka. Tzw. wielofunduszowość istnieje np. w Chile.\nWszystko wskazuje zatem, że dyskusja sprowadza się do tego, czy fundusze przez kilka lat wypracują wyższą stopę zwrotu od współczynnika zusowskiej waloryzacji. Biorąc pod uwagę niewielką część składki emerytalnej, o którą chodzi, oraz przedstawioną powyżej analizę, wybór ten wydaje się fałszywym dylematem bez większego znaczenia. Określone rozwiązania instytucjonalne w obrębie obecnego systemu mogą być, oczywiście, istotne, ale prawdziwa zmiana musi polegać na zniesieniu obowiązkowych składek emerytalnych. Podobnie jak prywatne szkoły mogą być lepsze w realizowaniu odgórnych wytycznych niż szkoły państwowe, tak samo OFE mogą być efektywniejsze w zarządzaniu przymusowo zabranym majątkiem obywateli. Jednak podstawowym problemem polskiego systemu emerytalnego (jak i systemu edukacji) — o czym pisaliśmy wcześniej — jest jego przymusowy charakter.\n Autor dziękuje Lucy oraz MB za uwagi do pierwszej wersji tego tekstu.\n Ubezpieczeni będą mogli dokonać zmiany podjętej w tym roku decyzji po dwóch latach, a następnie co cztery lata.\n Precyzyjniej rzecz ujmując, instytucją zarządzającą środkami zgromadzonymi w OFE są Powszechne Towarzystwa Emerytalne, jednak dla uproszczenia będziemy pisać wyłącznie o OFE oraz ZUS-ie (który zarządza Funduszem Ubezpieczeń Społecznych).\n Chodzi zarówno o środki w I filarze, jak i na subkoncie. Ze względu na krótką historię subkonta oraz lata wysokich wzrostów PKB, które niekoniecznie muszą się powtórzyć, porównania te częściej odnoszą się jednak do waloryzacji w I filarze. Świadczenia wypłacane w nim są waloryzowane o wskaźnik inflacji w gospodarstwach emerytów i rencistów oraz o wskaźnik wzrostu realnego wynagrodzenia, podczas gdy środki trafiające na subkonto w ZUS-u są waloryzowane o średnioroczny wzrost wartości PKB w cenach bieżących w ciągu ostatnich 5 lat poprzedzających indeksację.\n Nie wydaje się to przekonujący argument. Zauważmy — za prof. Górą — że środki trafiające do OFE mogą w wymiarze mikroekonomicznym przewyższać waloryzację względem nominalnego PKB, gdyż: „Stopa zwrotu osiągana na rynkach finansowych może być wyższa od tempa wzrostu gospodarczego na skutek tego, że obrotowi na tych rynkach podlegają aktywa związane z bardziej dochodowymi przedsięwzięciami gospodarczymi, podczas gdy tempo wzrostu gospodarczego uwzględnia wszystkie przedsięwzięcia, także te najmniej dochodowe”. Zob. M. Góra, Inne spojrzenie na podstawowe zagadnienia ekonomii emerytalnej, „Ekonomista”, 2003, nr 4, s. 20, przyp. nr 25; więcej na ten temat można znaleźć w tym artykule.\n Pomijamy tutaj Fundusz Rezerwy Demograficznej, który rzeczywiście inwestuje swoje środki.\n Przez długi czas w akcje można było inwestować maksymalnie 40 proc. portfela, zaś w obligacje skarbowe do 100 proc.\n Mogą jednak inwestować np. w obligacje komunalne lub obligacje BGK niegwarantowane przez Skarb Państwa, zatem ciągle będą mogły finansować deficyt sektora finansów publicznych.\n Do tej pory rację mieli krytycy OFE, zwracający uwagę, że inwestowanie przez fundusze w obligacje skarbowe upodabnia je do systemu repartycyjnego. Wydaje się, że argument o nadmiernych opłatach pobieranych przez OFE również obecnie uległ przedawnieniu, ponieważ zmniejszono o połowę wysokość maksymalnych opłat pobieranych od wpłacanych składek.\n Oczywiście, pozostaje kwestia tego, na ile przymusowe oszczędności są w stanie finansować rzeczywiście (a więc zgodnie z preferencjami konsumentów) produktywne inwestycje. Wydaje nam się, że są jednak cokolwiek bardziej produktywne niż bieżąca konsumpcja. Poza tym, w wyniku transferu części wynagrodzenia do OFE nie ulega obniżeniu stopa procentowa, a więc nie prowadzi on sam w sobie do błędnych inwestycji. Jest raczej przykładem redystrybucji dochodu od „klas nieproduktywnych” do „klas produktywnych”, o czym pisał Malthus.\n Pomijamy tutaj problemy związane z okresem przejściowym po wprowadzeniu filaru kapitałowego.\n Choć wykracza to poza tematykę naszego komentarza, to warto zauważyć, że problem ten rząd mógł rozwiązać inaczej, nie naruszając filaru kapitałowego. Mógł tego dokonać np. poprzez redefinicję długu publicznego czy — lepiej — dzięki intensywniejszej prywatyzacji oraz zmniejszeniu wydatków publicznych, m.in. reformując I filar (znosząc np. przywileje emerytalne).\n Nie oznacza to jednak, że została „przeniesiona” wyłącznie część obligacyjna. Zabrano również bowiem 1,9 mld PLN w gotówce.\n Różnica w jakości tych zabezpieczeń jest w praktyce nieco ograniczona, ponieważ na dziesięć lat przed emeryturą środki z OFE systematycznie są przekazywane do ZUS-u. To właśnie ta druga instytucja będzie wypłacać emerytury.\n Oczywiście, ta operacja podważa do pewnego stopnia jakość tych zabezpieczeń.\n Obecnie istnieje okresowa porównawcza stopa zwrotu, a więc zewnętrzny benchmark będący średnią ważoną indeksu WIG oraz stopy WIBOR powiększonej o pewną marżę (wagi będą wyznaczać same OFE w ramach wyznaczonych przez ustawodawcę).\n Urząd Komisji Nadzoru Finansowego, Kryterium oceny efektywności inwestycyjnej OFE, system motywacyjny PTE oraz minimalny wymóg kapitałowy dla PTE. Propozycje rozwiązań, Warszawa 2012, 23.04.2014 r.\n Istotnie, stopy zwroty OFE były do siebie znacznie zbliżone. Być może to zjawisko tłumaczy częściowo, dlaczego tak wiele osób nie wybrało OFE, do którego chciało należeć, lecz pozwoliło sobie wylosować fundusz — zob. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Finansów, Przegląd funkcjonowania systemu emerytalnego. Bezpieczeństwo dzięki zrównoważeniu, czerwiec 2013, s. 49, data dostępu: 26.04.2014 r.\n Poza tym, likwidacji uległ także tzw. rachunek premiowy, który motywował do pewnego stopnia fundusze do osiągania jak najlepszych rezultatów.\n Do końca 2015 r. ma to już być „tylko” 55 proc. i stopniowo ma być dalej obniżany do 15 proc. do końca 2017 r.\n Właściwie rzecz ujmując, jest to ewenement na skalę światową. Najbardziej ryzykowny typ chilijskich funduszy emerytalnych może inwestować maksymalnie 60 proc. aktywów w akcje — zob. S. Hormazábal, Multi-funds in the Chilean Pension System, BBVA Research Working Paper, nr 10/28, 2010, data dostępu: 24.04.2014 r.\n Taki właśnie scenariusz zrealizował się niedawno na Węgrzech.\n Przyjęte limity inwestycyjne mogą spowodować także nadpodaż akcji ze strony funduszy. Wpływ reformy emerytalnej na giełdę będzie wzmocniony, jeśli niewiele osób zostanie w OFE. Wpływy nie będą równoważyć w takiej sytuacji wypływów funduszy (wypłaty świadczeń oraz „suwak”) i te będą musiały ratować się wyprzedażą aktywów.\n Chodzi o możliwość znacznego spadku kursów rynkowych tuż przed emeryturą.\n S. Hormazábal, op. cit.\n Pewnym rozwiązaniem, choć suboptymalnym w porównaniu do pełnej dobrowolności, mogłoby być wprowadzenie prawdziwie kapitałowego systemu na wzór rozwiązań chilijskich z konstytucyjną gwarancją środków zgromadzonych na indywidualnych kontach emerytalnych. Zob. J. Pinera, The Chilean Model, 1998, data dostępu: 25.04.2014 r.\nPosted in Audio, Ekonomia sektora publicznego, Komentarze, Multimedia, Teksty, Ubezpieczenia społeczneTagged Arkadiusz Sieroń, benchmark ofe, OFE, ofe czy zus, okienko transferowe, Otwarte Fundusze Emerytalne, polityka inwestycyjna ofe, reforma emerytalna, Sieroń, suwak bezpieczeństwa, wybór między ofe a zus, wybór między zus a ofe, zakład ubezpieczeń społecznych, ZUS, zus czy ofe\n9 Komentarze “Sieroń: OFE czy ZUS – fałszywy dylemat emerytalny”\nŚwietny tekst 🙂 Winszuję 🙂\n12 maja 2014 o 15:49\nA którym wyborem zmusić rząd do zmniejszenia (niepowiększania) deficytu, skoro pod innymi względami nie ma róznicy?\n16 maja 2014 o 23:44\nWybrać ZUS. OFE sprawia, że deficyt w ZUS jest powiększany, a żeby go załatać ZUS (poprzez rząd) emituje obligacje, które następnie… skupują OFE. Perpetum mobile bez sensu. Potem, gdy obligacje są wykupywane (a są z naszych podatków zapłaconych w przyszłości) OFE wykazują zyski, które zyskami dla podatnika nie są skoro musi na nie składać. Hoppe w wywiadzie z Machajem powiedział, że OFE w Polsce to jak Stalin zlecający prywatnym firmom efektywniejsze zarządzanie gułagiem. Tu jest logiczno-empiryczna analiza funkcjonowania OFE w latach 1999-2011: http://www.zerobeta.pl/2012/12/czy-ii-filar-w-polsce-mial-kiedykolwiek-ekonomiczny-sens/\n16 maja 2014 o 23:50\nLikwidacja OFE nie zmniejszy długu, tylko sprawi, że stanie się on niejawny. W konsekwencji zmniejszy się presja na redukcję wydatków publicznych. Patrząc zatem wyłącznie z tej perspektywy, lepiej wybrać OFE.\n17 maja 2014 o 02:10\nNo właśnie nie. Tu nie chodzi o dług jawny vs. dług ukryty tylko o to, że Fundusz Ubezpieczeń Społecznych ma strukturalny deficyt, i tenże deficyt jest pogłębiany przez to że trzeba część składki jeszcze transferować do OFE! I żeby sfinansować te pogłębienie deficytu emituje się obligacje. Gdyby obligacje były bez procentów to owszem – nie byłoby różnicy, bo by to się sprowadzało do tego czy dług jest jawny czy ukryty – lecz ponieważ obligacje są oprocentowane, to ten procent to koszt jaki ponosi podatnik. Poza tym finansowany długiem (czyli z podatków) system emerytalny to zahamowanie długookresowego wzrostu dochodu narodowego, bo zamiast żyć i żreć, trzeba więcej płacić państwu, żeby miało za co wykupić obligacje od OFE, które wracają do nas. Tak było przed reformą. Teraz OFE nie kupuje obligacji skarbowych, ale i tak trzeba je emitować, więc ktoś inny musi je kupować. To już bez znaczenia bo efekt dla podatnika jest ten sam!\nHoppe 1 – 0 Balcerowicz\nDo pewnego stopnia ma Pan rację. Jednak po pierwsze, OFE obecnie nie kupują obligacji skarbowych. Nawet przed zmianą nie kupowały tylko obligacji skarbowych, ale także akcje i inne instrumenty finansowe (z rynku pieniężnego głównie). Po drugie, nie można winić OFE za deficyt sektora finansów publicznych czy FUS-u. Mamy emerytury służb mundurowych, emerytury pomostowe, górników, świadczenia kompensacyjne dla nauczycieli, KRUS itd. Te pozycje systemu emerytalnego odpowiadają za znaczne większe sumy niż składka do OFE. Po trzecie, o tym problemach okresu przejściowego było wiadomo od dawna. Zakładano jednak, że a) wpływy z prywatyzacji pokryją przejściowe koszty; b) zlikwidowane zostaną przywileje emerytalne. Niestety, prywatyzacja została zahamowana, zaś przywileje emerytalne mają się dobrze, jeśli nie lepiej. Nie jestem zwolennikiem OFE, ale obwinianie ich za deficyt FUS-u lub sektora finansów publicznych jest moim zdaniem błędne.\n17 maja 2014 o 12:44\nNo w ostatnich zdaniach się odniosłem do tego. Nie ma znaczenia kto je kupi, i tak je trzeba wyemitować. Jasne, że to nie wina OFE – po prostu nas na ten system nie stać, i tyle. To tak jakbyśmy byli biedni, i brali kredyt, żeby go wstawić na lokatę. I szukając tu analogii d OFE – są lata gdy lokata daje wyższe oprocentowanie od kredytu, i są lata gdy daje gorsze. No bez sensu.\nA reformy systemu emerytalnego należy szukać wszędzie! OFE odpowiadają za istotny odsetek deficytu FUS, więc czemu ich nie reformować? KRUSem i innymi uprzywilejowanymi też się należy zająć, oczywiście, ale to i tak pozytywne że którymkolwiek czynnikiem się zajęto (chociaż sposób tej reformy nie da dobrych efektów, bo w reformie z 2011 popełniono duży błąd dając zbyt wysoką waloryzację subkonta, które było wcześniej w OFE).\nEmeryturami pomostowymi się rząd zajął w 2008 roku (przy histerii lewicy czyli PiS i SLD, i wecie Lecha Kaczyńskiego, które odrzucono dopiero gdy dodano ekstra zabezpieczenia socjalne, i wtedy SLD pomogło odrzucić weto prezydenta).\nW linku który dałem w swoim pierwszym komentarzu jest trochę o tych wpływach z prywatyzacji, że prawie nigdy nie przekroczyły wartości transferu składki, a poza tym majątek się wyczerpuje, a transferować wciąż trzeba będzie.\n” Nie jestem zwolennikiem OFE, ale obwinianie ich za deficyt FUS-u lub sektora finansów publicznych jest moim zdaniem błędne.”\nOFE miałyby sens, gdyby nie były obowiązkowe i nie byłoby deficytu w FUS. A skoro jest, to z punktu widzenia finansów publicznych jest to równie złe dla systemu, co uprzywilejowane grupy interesu. W Czechach jest ciekawy model związany z półobowiązkowością OFE\n17 maja 2014 o 22:33\nWaloryzacja składek w ZUS jest jednak wyższa niż oprocentowanie obligacji – emitując obligacje w przyszłości mamy do spłacenia mniej niż zapisując to samo na konta w ZUSie.\n18 maja 2014 o 23:23\nWiększość ludzi w dalszym ciągu wierzy, że w Polsce otrzymają odpowiednią emeryturę pozwalającą na jakie takie życie – wyobrażacie sobie jaki ich spotka zawód? Pozostaje tylko stary, dobry tekst: Emeryci!Popierajcie Partię czynem, umierajcie przed terminem!


• w b��kicie • niczym tornado.... • T�sknota • Nigdy nie potrafi�a�... • zegary • Amelia roz dwudziesty czwarty • Poszukiwanie • Moje miejsce • Amelia roz dwudziesty trzeci • „Canis Maior” Rozdzia� I • Verri szuka ksi��ki\t• delfinn szuka ksi��ki\t• mojeksiazki szuka ksi��ki\t• delfinn szuka ksi��ki\t• Aurea szuka ksi��ki\t• - Bywamy gorsi ni� zwierz�ta. Wywiad • Osaczy� to�samo��. Wywiad z Carlem • - Jestem bardzo bezwstydna. Rozmowa • Odczytywanie Afryki. Wywiad z Marcinem • „Inni" w�r�d dzieci. Wywiad • - Wierz� w drugie wydania. Wywiad • PROJEKT MEFISTO Odcinek 1. czyta • Chichotnik, czyli ksi�ga �miechu i u�miechu • "Podr�e po Mazowszu" Lechos�aw Herz • Trzy po 33. Tylko bez hejtu! • "Wilno. Rodzinna historia smak�w" STRONA G��WNA


Brak odpowiedzi na wezwanie organu nadzorczego oznacza brak współpracy - Wdrożenia, audyty oraz certyfikaty RODO\nBrak odpowiedzi na wezwanie organu nadzorczego oznacza brak współpracy\nAudyt RODO stał się w ostatnim czasie jedną z najpopularniejszych czynności, ponieważ coraz częściej zwracamy uwagę kwestie dotyczące ochrony udostępnianych danych osobowych. Warto wspomnieć, że z każdym rokiem zwiększa się liczba nakładanych kar związanych z pojawiającymi się naruszeniami. Przykładem stwierdzonego naruszenia przepisów ogólnego rozporządzenia o ochronie danych jest sytuacja związana z PNP SA, która swoją siedzibę posiada w Warszawie. Ostatecznie Urząd Ochrony Danych Osobowych zdecydował o nałożeniu na nich kary pieniężnej w wysokości ponad 22 tysięcy złotych.\nNaruszenie przepisów związanych z ochroną danych przez PNP SA\nWdrożenie RODO doprowadziło do coraz częstszych postępowań związanych z naruszeniem danych osobowych. Urząd Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę podjął decyzję o ustaleniu stanu faktycznego. W efekcie trzy razy zwrócił się do spółki PNP SA z prośbą o ustosunkowanie się do zaprezentowanego dokumentu i złożeniu niezbędnych wyjaśnień. Pomimo dwukrotnej awizacji spółka nie odebrała otrzymanych skierowań. Doprowadziło to do sytuacji, gdy UODO nie otrzymało ze strony spółki żadnych informacji, które mogłyby zostać wykorzystane do rozpatrzenia sprawy. Rozpoczęcie postępowania karnego i groźba nałożenia kary administracyjnej również nie przyniosła zakładanego efektu.\nW uzasadnieniu Urząd Ochrony Danych Osobowych potwierdził, że odpowiedzialność za nieudzielenie niezbędnych informacji spoczywała na spółce PNP SA. Brak odebrania przesyłanych decyzji nie wpłynęła w żaden sposób na wyrok. Jak widać, w tym przypadku audyt RODO okazał się nieudolny, ponieważ mimo ponawianych próśb UODO nie otrzymało niezbędnych informacji.\nUzasadnienie wyroku w sprawie PNP SA\nZ pewnością należy zwrócić uwagę na fakt, że obowiązek współpracy z organem nadzorczym spoczywa w identycznym stopniu na podmiocie przetwarzającym, a także administratorze. Współpraca opiera się na konieczności udzielenie wszystkich niezbędnych informacji organowi nadzorczemu – w tym przypadku UODO, wszystkich informacji związanych z prowadzonym aktualnie postępowaniem wyjaśniającym.\nSpółka PNP SA nie odpowiadając na wysyłane wielokrotnie wezwania, doprowadziła do naruszenia obowiązku, polegającego na zapewnieniu organom dostępu do wszystkich niezbędnych informacji, które mogą pomóc w realizacji konkretnych zadań i rozstrzygnięciu ewentualnych spraw. Zdaniem Urzędu Ochrony Danych Osobowych nałożona na spółkę kara ma za zadanie nakłonić ja do prawidłowej współpracy z organem nadzorczym w dalszej części postępowania polegającego na rozpatrzeniu skargi, a także każdych kolejnych ewentualnych postępowań w przyszłości.\nZnana spółka P4 ukarana grzywną w wysokości 100 tysięcy złotych - 30 czerwca 2021\nCzy transfer danych do krajów trzecich jest zgodny z przepisami RODO? - 24 czerwca 2021


Plafon Alan - Deccoria.pl\nAutor: Ekotechnik24 Kategoria: Kuchnia Dodano: 2019-01-02, 12:23\nŁadny i praktyczny plafon, który możesz ustawić tak jak potrzebujesz. Plafon Alan kupisz w sklepie Ekotechnik24.pl\nTagi:kuchania, plafon, kuchania+salon+jadalnia+przedpokój, lampa do kuchni, lampa do jadalni, plafon sufitowy\n1 zdjęcie w aranżacji "Plafon Alan"\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do aranżacji "Plafon Alan"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć aranżację "Plafon Alan"? Tej operacji nie można cofnąć.


Poszewki na poduszki Shaggy | Sklep internetowy Firantex\nCyrkonia, cekin (10)\nDo kocy (5)\nDo narzut (33)\nDo zasłon i firan gotowych (8)\nKolekcja Eurofiran (9)\nKropki, kratki, serca (14)\nZ aplikacją (7)\nZ nadrukiem (78)\nPoszewki Shaggy to prawdziwy hit ostatniego sezonu. Coraz więcej osób sięga po taki rodzaj dekoracji i nic dziwnego, ponieważ jest nie tylko praktyczna, ale i świetnie wygląda. Poszewki włochate zdobywają coraz więcej zwolenników. Poduszki Shaggy są bowiem niezwykle miłe w dotyku. Nadają też wnętrzu odpowiedniego charakteru i przytulności. Jeżeli chcesz ocieplić swój salon albo sypialnię, poszewki Shaggy są z pewnością doskonałym wyborem. Pasują niemal do każdej aranżacji – w stylu nowoczesnym, klasycznym, glamour, skandynawskim, art deco, industrialnym oraz nowojorskim. Z jednej strony subtelnie wpasowują się w klimat wnętrza. Z drugiej strony stanowią mocny element dekoracyjny.\nPoszewki Shaggy wykonane zostały z najwyższej jakości materiałów. W 80 procentach składają się z praktycznego poliestru. Z kolei w 20 procentach z polyamidu. Dzięki temu poduszka jest też bardzo wytrzymała. Można ją z powodzeniem prać w pralce, co jest szczególnie istotne, biorąc pod uwagę długość włosia. Tego typu poduszki pokochają z pewnością zarówno Twoi domownicy, jak i zwierzęta. Poduszki Shaggy są uwielbiane w szczególności przez koty, które chętnie się w nie wtulają. W sklepie internetowym Firantex.pl oferujemy różnorodne wersje kolorystyczne poszewek Shaggy. Dzięki temu dopasujesz je do koloru mebli albo ścian. Proponujemy między innymi modele różowe, morelowe, czerwone, zielone, bordo, czarne, beżowe, białe, błękitne, granatowe i inne. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą. Polecamy też inne poszewki dekoracyjne, dostępne w sklepie Firantex.pl.\nSortuj po nazwie rosnąco Sortuj po nazwie malejąco Sortuj po cenie rosnącoSortuj po cenie malejącoSortuj po dacie rosnącoSortuj po dacie malejąco Pokaż 18 Pokaż 36\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/K 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/ZIE 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/CZA 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/GRA 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/LIL 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/SRE 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/STA 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/MIĘ 40X40\nPoszewka CHP/KORAL/TURK 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/CEG 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/AMA 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/B 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/1/K 50X50\nPoszewka CHP/SHAGGY/2/SRE 40X40\nPoszewka CHP/SHAGGY/2/STA 40X40\nPoszewka CHP/KORAL/GRAF 40X40\nPoszewka CHP/KORAL/K 40X40\nPoszewka CHP/KORAL/RÓŻ 40X40


adiunkt - Oferty pracy na UMCS - Pracownik - Strona główna UMCS\nKatedrze Anatomii Funkcjonalnej i Cytobiologii w Instytucie Nauk Biologicznych na Wydziale Biologii i Biotechnologii\nPCB-1222A-9/2021 R E K T O R\nw Katedrze Anatomii Funkcjonalnej i Cytobiologii w Instytucie Nauk Biologicznych\nna Wydziale Biologii i Biotechnologii UMCS\ni nauce z dnia 20 lipca 2018 r. (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85) oraz w Statucie UMCS z dnia 29 maja 2019 r. ze zm.\n- posiadanie stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk biologicznych;\n- predyspozycje do pracy badawczo - dydaktycznej, potwierdzone stosowną opinią samodzielnego pracownika badawczo - dydaktycznego;\n- posiadanie dorobku naukowego, dotyczącego zagadnień z cytobiologii i biologii molekularnej – wymagane autorstwo publikacji naukowych i doniesień konferencyjnych (w tym publikacje z listy filadelfijskiej);\n- posiadanie praktycznej znajomości metod stosowanych w badaniach biologicznych, szczególnie metod - hodowli komórkowych (z uwzględnieniem komórek nowotworowych centralnego układu nerwowego), mikroskopii fluorescencyjnej, badania ekspresji genów, jakościowej i ilościowej analizy białek, analizy cytotoksyczności związków;\n- posiadanie doświadczenia w prowadzeniu zajęć dydaktycznych w szkolnictwie wyższym w zakresie anatomii człowieka i biologii rozwoju;\n- posiadanie doświadczenia organizacyjnego oraz legitymowanie się czynnym udziałem w życiu naukowym;\n- dobra znajomość komputerowych programów graficznych i statystycznych wykorzystywanych w analizie wyników eksperymentalnych oraz programów niezbędnych do redagowania prac naukowo-badawczych;\n- bardzo dobra znajomość języka polskiego w mowie i piśmie, oraz umiejętność płynnego posługiwania się językiem angielskim.\n- zatrudnienie na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od dnia 1 lipca 2021 r. w pełnym wymiarze czasu pracy w podstawowym miejscu pracy.\n- odpis dyplomu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego doktora;\n- oświadczenie o spełnieniu wymogów, zgodnie z art. 113 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.Dz. U. z 2020 r. poz. 85);\n- referencje, opinia o predyspozycjach do pracy badawczo-dydaktycznej.\nWydział Biologii i Biotechnologii /pok. 59B/\nTermin składania dokumentów upływa w dniu – 30 kwietnia 2021 r.\nRozstrzygnięcie konkursu nastąpi w terminie do dnia -21 maja 2021 r.\n133646-konkurs-adiunkt-katedra-anatomii-funkcjonalnej.pdf Pobierz 168.32 KB


Grad: elektrownie otrzymają więcej uprawnień do emisji CO2 - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesGrad: elektrownie otrzymają więcej uprawnień do emisji CO2\n15.05.2008, 21:02; Aktualizacja: 16.05.2008, 12:05\nElektrownie prawdopodobnie otrzymają dodatkowe uprawnienia do emisji dwutlenku węgla - powiedział w czwartek PAP minister skarbu Aleksander Grad.\nZaznaczył jednak, że jeszcze w tej sprawie trwają rozmowy z ministrem środowiska Maciejem Nowickim.\n"Minister środowiska zaproponował nowe rozwiązanie dotyczące przesunięć limitów CO2. Jest ono ciekawe i warte rozważenia. Decyzja w tej sprawie zapadnie jednak dopiero na Radzie Ministrów" - powiedział szef resortu skarbu.\nNa pytanie PAP, o ile więcej elektrownie będą mogły emitować CO2, Grad powiedział: "Ten sektor ma trochę więcej (uprawnień do emisji CO2 - PAP). Propozycje ministra środowiska to dobre rozwiązanie. Jesteśmy jednak w trakcie dyskusji, wymiany argumentów".\nSzef resortu skarbu podkreślił, że większe limity dla elektrowni oznaczają "ograniczenie presji na podwyżki cen energii oraz wyższą wycenę firm energetycznych przy prywatyzacji". "Skarb Państwa na tym zyska" - dodał.\nW lutym br. Nowicki zaproponował, by energetyka otrzymała limit 132 mln ton, huty - 11,8 mln t, a cementownie - 11,5 mln t. Ostatecznie propozycje resortu środowiska musi zaakceptować rząd.\nTagi:prąd, energetyka, ochrona środowiska, prawo unijne\nRobienie społeczeństwa w BAMBUKO(2008-05-16 22:55) Zgłoś naruszenie 00\nRząd pierdzi w tyłek i za to kary nie ma a ile to siarkowodoru ?


COVID-19: Zbliżają się matury i egzaminy ósmoklasistów. Są wytyczne MEN | Gazetacodzienna\nEgzaminy maturalne rozpoczną się 4 maja i potrwają do 20 maja. Egzamin ósmoklasisty odbędzie się w dniach od 25 do 27 maja. Egzaminy zawodowe i egzaminy potwierdzające kwalifikacje zawodowe będą przeprowadzone w czerwcu i w lipcu. fot: pixabay.pl\nZebrzydowice - 21 kwietnia 2021 18:30:00 , data aktualizacji: 21 kwietnia 2021 19:10:44\nEgzaminy maturalne rozpoczną się 4 maja i potrwają do 20 maja. Egzamin ósmoklasisty odbędzie się w dniach od 25 do 27 maja. Egzaminy zawodowe i egzaminy potwierdzające kwalifikacje zawodowe będą przeprowadzone w czerwcu i w lipcu.\nTegoroczne egzaminy odbędą się w reżimie sanitarnym. Nie wprowadzono również obowiązkowych testów na korona wirusa, co z pewnością ucieszy uczniów. Jak czytamy w wytycznych Centralna Komisja Egzaminacyjna, do szkoły będą mogli wejść, poza zdającymi, nauczycielami i niezbędnymi pracownikami szkoły, tylko rodzice uczniów, którzy mają trudności w poruszaniu się. W placówce nie mogą odbywać się inne zajęcia, a uczniowie muszą przynieść własną wodę i jedzenie. Drzwi wejściowe do szkoły oraz drzwi do sal mają być otwarte, żeby nie dotykać klamek, a sale co godzinę wietrzone. Dla uczniów, którzy nie mogą nosić maseczek, mają zostać przygotowane dodatkowe sale, w których będzie można zachować co najmniej dwa metry odstępu.\nJakie zmiany w egzaminie dojrzałości?\nMatury obowiązkowe będą się odbywać tylko w części pisemnej na poziomie podstawowym. Część ustna odbędzie się tylko dla osób potrzebujących wyniku takiego egzaminu w rekrutacji na uczelnie zagraniczne - chodzi o dokładnie 842 osoby. Matury odbędą się na podstawie wymagań egzaminacyjnych z grudnia 2020 roku. MEN zapowiada zmiany w egzaminie maturalnym - mniej treści do nauczenia się, inne arkusze maturalne, mniej na matematyce, zniesienie obowiązkowego egzaminu z przedmiotu rozszerzonego.\nEgzamin ósmoklasisty odbędzie się według planu\nEgzamin ósmoklasisty odbędzie się według wymagań z grudnia ubiegłego roku. W arkuszach znajdzie się mniejsza liczba zadań, ale czas na ich rozwiązanie będzie taki sam jak w 2020 i 2019 roku. Mniejsza będzie też liczba zadań otwartych.\nEgzaminy zawodowe również w zaplanowanych terminach\nW tym roku egzaminy zawodowe w sesji letniej odbędą się między 7 czerwca a 8 lipca, a więc w zaplanowanych już wcześniej terminach. Egzaminy zawodowe w tym roku oraz w kolejnych dwóch latach będą się odbywać w dwóch sesjach - sesji zimowej i letniej. Wymagania egzaminacyjne oraz warunki zdania egzaminów pozostaną bez zmian. Do egzaminów zawodowych będą musiały obowiązkowo przystąpić osoby, które kształcą się zgodnie z podstawą programową z 2019 roku.


Nazewnictwo narzędzi :D - Z życia wzięte... - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\n17 kwietnia 2008 w Z życia wzięte...\nOstatnio kupiłem rowerek i musiałem podkręcać śrubki. Jak wiadomo w większości rowerach są śruby no właśnie na...\nMieszkałem we wrocłąwiu przez 20 lat i przeprowadziłem się do Lublina. Poszedłem do teścia i poprosiłem o IMBUS dostałem od niego Klucze Ampulowe według oczywiście mojej wiedzy ;p Troszkę się posprzeczaliśmy o te klucze i zostawiłem już temat... Poszedłem do sklepu i sytuacja podobna. Według miejscowych xD nazewnictwo jest odwrotne\nTu jest obrazek przedstawiający Imbus według mojej wiedzy IMBUS\nA tak wygląda klucz Ampułowy według mojej wiedzy\nŚmieszna sytuacja jak dla mnie Ciekawe ile jest podobnych przypadków zamiany nazewnictwa narzędzi\nA to ciekawe. Pochodzę z Lubelskiego i tam,jak sięgam pamięcią,nazewnictwo było takie jak i twoje.\nQurczaken!Człowiek się tylko wyprowadził na 30 lat i już nazwy pomieszali.\nTrzeba wracać. Nowi się wyraźnie pogubili i ktoś musi im powiedzieć co i jak. Ja wiem skądinąd że nazwy rzeczy mogą być różne ale jak dotąd spotykałem tylko regionalizmy. O takim odwróceniu pojęć nie słyszałem dotychczas.\nA to ciekawe.. Imbus to Imbus.. ale żeby Torxa nazywać jakimś Ampułem??..\nNie jakimś bo to szanowana nazwa jest z długą tradycją. A Torx to jakoś tak... jak nazwa zegarka.\nTo i tak nic.Jak przyjechałem na Śląsk,to dopiero się musiałem nauczyć nowych nazw.\nTutaj chyba żadne narzędzie nie ma polskiej nazwy.\nWszystko z niemiecka?


Czy możliwy jest spadek wagi przy niedoczynności tarczycy? - Na pytanie odpowiada lek. Aleksandra Witkowska | WP abcZdrowie\nWitam. Mam pytanie do endokrynologa. Zmagam się z niedoczynnością tarczycy przez co przytyłam i nie mogę zrzucić tych zbędnych kilogramów. Jestem objęta leczeniem u specjalisty. I stąd moje pytanie. Czy jeżeli unormuje już hormony tarczycy, to czy jest szansa, że metabolizm wróci na dobre tory i zacznę powoli chudnąć i wrócę do poprzedniej wagi?\nHormony Niedoczynność tarczycy Endokrynologia Utrata wagi Tarczyca\nNiedoczynność tarczycy i przybranie na wadze – odpowiada Ewa Kozłowska\nJak schudnąć przy niedoczynności tarczycy? – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska\nCzy po stosowaniu leku Letrox mogę przytyć? – odpowiada\nBadanie hormonów tarczycy • Niedoczynność tarczycy w ciąży • Przełom tarczycowy • USG tarczycy • Badania hormonalne • Choroby tarczycy • Układ dokrewny • Nagłe pocenie się • Biopsja tarczycy • Prolaktyna • Niedoczynność przytarczyc • Badanie cytologiczne tarczycy • Nadczynność tarczycy • Guzy tarczycy • Choroba Hashimoto • Badanie palpacyjne tarczycy • Wole tarczycy • Nadmierna potliwość • Badanie tarczycy u noworodków • Zapalenie tarczycy • Choroby tarczycy a seksualność • Nadczynność tarczycy w ciąży • Badanie hormonów przysadki • Zespół tarczycowo-sercowy • Operacje tarczycy • Progesteron • Choroba Addisona • Przybieranie na wadze • Alergia pokarmowa • Pełzakowica\nJulia Kuczyńska, znana jako Maffashion choruje na niedoczynność tarczycy. Opowiedziała o swoich objawach • Choroby tarczycy - charakterystyczne, choć nietypowe objawy • 5 objawów, które mogą świadczyć o problemach z tarczycą. Lepiej ich nie ignoruj! • Tarczyca - jak ją leczyć? • Jak przyjmować leki na tarczycę? Zapytaliśmy specjalistę • Najczęstsze pytania dotyczące tarczycy. Odpowiadają eksperci WP abcZdrowie • Choroba Hashimoto - objawy, przyczyny, diagnostyka, leczenie, dieta • Chora tarczyca • "Najtrudniejsza jest świadomość, że moja córka jest chora" - Anna Dereszowska o podwójnej walce z Hashimoto • Za jakie problemy zdrowotne możesz obwiniać swoją tarczycę?


Pierzga pszczela - sklep internetowy - Świat Miodów\n> MIODY> Pszczela Apteka>Pierzga\nDelikatny słodki (1)\nPierzga, zwana także chlebkiem pszczelim, jest zakonserwowanym pyłkiem kwiatowym, który stanowi pożywienie pszczół w okresie od jesieni do wczesnej wiosny. Pszczoły konserwują pyłek poprzez dodanie do niego miodu i śliny, a następnie umieszczają mieszankę w komórkach plastra, gdzie dochodzi do jej fermentacji. W ten sposób powstaje pierzga, czyli tzw. pszczela kiszonka, dzięki której pszczoły są w stanie przetrwać zimę. Pierzga cieszy się również dużą popularnością wśród miłośników produktów pszczelich i stanowi wartościowy dodatek do miodu.\nPierzga mielona czy cała?\nW Świecie Miodów stawiamy na różnorodność, dlatego nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy oferowali wyłącznie jeden rodzaj pierzgi. Możesz więc sięgnąć po pierzgę całą, mieloną, suchą lub w miodzie. Wybór jest całkiem spory, dlatego warto przyjrzeć się z bliska wszystkim rodzajom. Podstawowym produktem pszczelim jest pierzga cała sucha, którą można samodzielnie zmielić i zmieszać z ulubionym miodem lub jogurtem. Dużą popularnością cieszy się też przygotowana w pasiece pierzga w miodzie – cała lub mielona. Miód nie tylko ulepsza smak pierzgi, lecz także stanowi naturalną substancję konserwującą. Każdy wybór jest dobry, a wszystko zależy od tego, którą opcję uważasz za wygodniejszą.\nPierzga – z czym to się je?\nPszczoły dobrze wiedzą, jak przetrwać okres jesienno-zimowy, dlatego warto brać z nich przykład i w tym czasie również sięgać po pszczelą pierzgę. Pierzga jest szczególnie polecana właśnie w okresach przejściowych, kiedy nasz organizm potrzebuje naturalnego wzmocnienia. Pierzgę można przyjmować na wiele sposobów. Jednym z nich jest zmieszanie pierzgi z miodem i przyjmowanie łyżki takiej mieszanki rano przed pierwszym posiłkiem. Inną opcją jest zalanie jednej łyżki pierzgi wodą przed snem i wypicie wywaru następnego ranka. Pierzgę można także dodawać do jogurtów lub herbat. Zalecana dzienna dawka do spożycia wynosi około 30 g. Znajdź swój ulubiony „sposób na pierzgę” i wprowadź ten cudowny pszczeli składnik do swojego porannego rytuału!


BOOSTER WSPOMAGACZ REWITALIZACJI - Restor Booster - ma działanie wzmacniające , regenerujące, odmładzające i posiada leczniczy wpływ do momentu rozpoczęcia terapii. To wpływa na gęstość skóry, poprawia mikro-krążenie i przepływ krwi kapilarnej. Zaleca się nawet dla wrażliwej i uszkodzonej skóry. Zachowuje się jak retinoid, zwiększa ekspresję receptora CD44 w keratynocytach, jest odpowiedzialny za mocowania kwasu hialuronowego, zwiększa aktywność kolagenem IV (Gene COL4A2) , który ma wpływ na wytrzymałość i elastyczność skóry. Wpływa pozytywnie na proces regeneracji warstwy wodno-lipidowej, ogranicza trans-naskórkową utratę wody przez hamowanie ekspresji białka (SPRR) , wpływając na proces keratynizacji (zwiększenie z wiekiem). Wygładza zmarszczki zarówno delikatne jak i głębokie spowodowane procesem starzenia. To ma kojący wpływa na skórę: hamuje komunikację pomiędzy naskórkiem i zakończeniami nerwowymi poprzez modulowanie poziomu receptora (TRPV1) i komunikatora. Stymuluje syntezę głównych składników naskórka (ceramidy, białek okkludin i kwas hialuronowy)\nSKŁAD: ekstrakt poria cocos , ekstrakt mirabilis jalap , ekstrakt z banana.\nCopyright © A. Z. Prestige wizyt: 8661167 on-line: 25 Realizacja: Agencja interaktywna Warszawa - Intellect


Wiśniewski już się nie kojarzy Mandarynie z kłopotami - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Mandaryna » Wiśniewski już się nie kojarzy Mandarynie z kłopotami\nmandaryna marta wiśniewska wojtek bąkiewicz wojciech bąkiewicz zdjęcia fotki michał wiśniewski dominika tajner - idzik związki\nW porozumieniu pomógł im obecny partner Marty.\nMandaryna i jej partner, fotograf Wojtek Bąkiewicz, byli gośćmi piątkowego odcinka Między kuchnią a salonem.\nMarta zaczęła rozmowę od gorzkich wspomnień:\nMiałam naprawdę już taki dół w życiu, że byłam gotowa spakować walizki i wyjechać na koniec świata. Ale powiedziałam sobie: biorę się w garść!\nPodkreśliła, że dziś w jej relacjach w Wiśniewskim zapanował spokój:\nDziś, jak widzę w telefonie „Michał W.”, to już nie boję się odbierać i nie myślę, że szykują się kłopoty - powiedziała Marta. Dodała, że to jej obecny partner pomógł w ułożeniu poprawnych relacji z byłym mężem. Tłumaczył jej, że mają dwójkę dzieci i nawet z tego powodu trzeba sobie wszystko wyjaśnić.\nBąkiewicz zaś powiedział, że nie jest zazdrosny o byłego partnera Mandaryny:\nNie czuję żadnej zazdrości o byłego partnera Marty. Mało tego, spotykamy się czasem w męskich sytuacjach. Ostatnio próbowałem nauczyć Michała grać w tenisa. Inna sprawa, że był... żałosny - stwierdził fotograf.\nMandarynę i Michała łączy dwójka dzieci. Na zdjęciach Wiśniewscy w towarzystwie obecnej partnerki Michała, Dominiki Tajner-Idzik i jej syna.\nczytano: 18734 razy\nKiedy siedem lat temu pojawił się w serialu, wyglądał inaczej. Lata mijają, a z chłopaków wyrastają mężczyźni. Szczupłe twarze zaokrąglają się, ramiona potężnieją, brzuszki łapią oponki. Mężnieją faceci obok nas, mężnieją ... czytaj więcej


8 stycznia 2017 Porady\nSmoking (z angielskiego, a w zasadzie amerykańskiego, tuxedo) wbrew pozorom nie jest strojem o najwyższym stopniu formalności, a tak zakwalifikowałaby go większość osób. Istnieją smokingi formalne i te półformalne. Najbardziej formalnym strojem jest frak, ale kto dziś ma okazję założyć frak? Chyba tylko członkowie rodziny królewskiej lub ich goście. No i dyrygenci, ale to dla nich strój roboczy. Smoking w hierarchii formalności stoi stopień niżej od fraka. Wciąż jednak jest zestawem, który nosi się tylko wieczorem, po godzinie 18.\nPamiętajcie, że gdy na zaproszeniu napisane jest black tie, to właśnie smoking jest strojem, który możecie wtedy założyć (wszak black tie to w zasadzie black bowtie, czyli czarna muszka, a tylko taką można założyć do tego stroju).\nSamo słowo „smoking” oznacza strój do zakładania podczas palenia papierosów. Ale tak dokładnie rzecz ujmując do tej czynności panowie niegdyś zakładali marynarki smokingowe, tzw smoking jacket (aksamitna marynarka zwykle w kolorze innym niż czarny), a wracając na uroczystość zakładali z powrotem klasyczną marynarkę od smokingu.\nSłowo z języka angielskiego amerykańskiego – tuxedo – już ma bardziej oczywistą etymologię, bo pochodzi od nazwy klubu Tuxedo Park w Nowym Jorku, gdzie jego członkowie jako pierwsi nosili taki strój. Ciekawostką jest to, że najpierw nazwę tuxedo używano jedynie do samej marynarki, a dopiero w XX wieku zaczęto używać jej do określenia całego stroju.\nPoczątki smokingu sięgają lat 60. XIX wieku. W tym czasie w Wielkiej Brytanii szukano nowego stroju nieformalnego, który można by było używać wieczorami. Popularne wtedy fraki były zbyt niewygodne z powodu długiej marynarki. Książę Walii zamówił wtedy u krawca Henrego Poole’a z Saville Row pierwszą marynarkę bez „ogona”. Była to jedwabna niebieska marynarka smokingowa ze spodniami w tym samym kolorze. Strój był zaprojektowany specjalnie po to, by nosić go w Sandringham – wiejskiej posiadłości księcia.\nW Stanach Zjednoczonych Ameryki smoking pojawił się po praz pierwszy we wspomnianym już klubie dla najzamożniejszych nowojorczyków – Tuxedo Park w roku 1886. Griswold Lorillad i jego przyjaciele zainspirowani brytyjskimi marynarkami smokingowymi przybyli tak ubrani na uroczystości z okazji balu jesiennego. Od tamtych czasów tego typu strój był kojarzony z nazwą klubu i pozostało już tak do dziś.\nPrzez lata smoking ewoluował, przechodził przez etapy różnych wersji kolorystycznych, klap szalowych, zamkniętych, czy marynarek dwurzędowych.\nSmoking – wersja teraźniejsza\nSmoking jaki znamy dzisiaj to strój półformalny, który (według etykiety) mogą nosić mężczyźni po 15. roku życia. Smoking nosi się po zmroku lub po godzinie 18. Składa się on z kilku typowych elementów, o których poniżej.\nMarynarka zapinana na jeden guzik (od tego bywają wyjątki, o czym później) lub na sześć guzików w dwóch rzędachw wersji nieformalnej. Niektóre firmy produkują coś takiego, jak garnitury smokingowe – jest to hybryda jednego i drugiego. Jest to spowodowane oszczędnościami – na wykroju garnituru powstaje coś udającego smoking. Należy wystrzegać się tego rodzaju tworów, bo ani to smoking, ani garnitur, ani nie jest to eleganckie.\nKlapy marynarki są zwykle wykładane błyszczącym jedwabiem. Niektóre marki mają jednak klapy z tego samego materiału co reszta marynarki. Taka wersja smokingu będzie mniej formalna niż z błyszczącymi, jedwabnymi klapami.\nKlapy marynarki mogą być szalowe (najczęściej spotykane oraz o niższej formalności lub frakowe – zamknięte. W większości polskich sklepów w zasadzie spotkać można jednak jedynie smokingi z klapami szalowymi.\nKieszenie bez patek, a gdy one już występują, to powinniśmy je schować. Nie rozumiem jednak po co robić smoking, który wymaga chowania patek kieszeni. Marynarki smokingowe, które właśnie powstały na szablonie zwykłych marynarek garniturowych mają patki, które tam zostały z czystej oszczędności lub po prostu braku wiedzy producenta o klasycznych strojach wieczorowych.\nKieszonka na piersi – brustasza\nW wersji z klapami szalowymi smokingi często są pozbawione brustaszy (kieszonki na piersi), ale od tego też są wyjątki (smokingi od Toma Forda). Brustasza powinna być wypełniona bawełnianą lub lnianą poszetką złożoną w sposób prezydencki, czyli równo z wystającym na około 1 cm kawałkiem tej chusteczki.\nMarynarka i spodnie w jednym kolorze (czym innym jest dinner jacket, gdzie marynarka jest w innym kolorze od czarnych spodni): czarnym, granatowym (nie jest to jednak klasyczny kolor smokingu), kremowym lub białym (dopuszczalne w ciepłym klimacie).\nMarynarki smokingowe w innym kolorze dobre są na okazje, gdy jesteśmy gośćmi choćby na ślubie i jednocześnie pragniemy założyć coś nie tak banalnego, jak garnitur, ale mniej formalnego niż smoking, który będzie nosił pan młody. Strój tego typu zakładano kiedyś do palenia cygar w klubach miejskich.\nSzelki i pas smokingowy\nDo smokingu nie powinno się nosić paska, a pas smokingowy służy jedynie zakryciu fałdującej się koszuli. Dodatkiem powstrzymującym spodnie od spadania będą szelki. Do smokingu można założyć białe lub czarne szelki . Najlepszym wyborem będą białe szelki z mory – tkaniny, która swoim wyglądem przypomina drewno – wzory na niej przypominają przepiękne słoje na drewnie.\nSmoking powinien być noszony z pasem smokingowym (pasem hiszpańskim) lub z kamizelką smokingową wykonaną z tego samego materiału co cały strój. Pas ma za zadanie zasłaniać marszczącą się koszulę w momencie, gdy rozpinamy marynarkę podczas siedzenia i nie powodować efektu prześwitującej białej plamki, gdy poły marynarki nieco się otworzą.\nButonierka w klapie smokingu powinna być wypełniona białym goździkiem, co widać na powyższym zdjęciu u Toma Forda.\nButy smokingowe powinny być jedynie czarne z lakierowanej skóry. Dopuszczalne są zwykłe wiedenki (oksfordy) wywoskowane na połysk w całości lub tylko z wypolerowanymi noskami. Najlepszym wyborem będą lakierki z zamkniętą przyszwą bez kapki na nosku lub wsuwane pantofle wieczorowe – eskarpiny (formal pumps). Rzadko można spotkać tego rodzaju obuwie w polskich sklepach, ale wyglądają one jak bardzo proste, nieco wycięte loafersy z kokardką na górze.\nKoszula smokingowa powinna być jedynie śnieżnobiała, zapinana na jubilerskie guziki. Najlepiej, jeśli tych guzików będzie tylko tyle, ile jest wymagane by ciało nie było widoczne spod koszuli. Nie muszę wspominać, że nie wolno zakładać pod koszulę innej koszulki typu t-shirt. Koszula smokingowa powinna mieć sztywny gors, z tzw piki, którą są wykończone także mankiety francuskie zapinane na spinki. Kołnierzyk może być wykładany lub stójkowy (smoking formalny).\nSpodnie do smokingu powinny mieć lampas z tego samego materiału co klapy marynarki, czyli błyszczącego jedwabiu. Nogawki nie mają mankietów.\nDo smokingu założyć można jedynie muchę z czarnego jedwabiu tożsamego z tym na klapach marynarki. Najlepiej, gdyby mucha była wiązana, a nie gotowa. Nie jest dopuszczalna mucha w kolorze innym niż czarny!\nJak nie nosić smokingu\nA teraz czas na to, czego nosić do smokingu nie polecam. Chyba, że chcecie wyglądać jak na odpuście.\nPodstawowym błędem jest krawat lub coś do niego podobnego. Smoking jest zaprojektowany tak, by nosić go jedynie z muchą;\nKolorowe zestawy muszka + pas smokingowy – klasyczne zestawy ze sklepów ślubnych to nie jest klasyczna elegancja, tylko błąd;\nZbyt duży rozmiar, ale ten błąd jest klasycznym błędem w ogóle przy noszeniu jakiegokolwiek stroju bardziej formalnego;\nGarnitury smokingowe(hybrydy), czyli coś między jednym a drugim. Prawdziwy smoking musi spełniać wszystkie warunki przedstawione wcześniej;\nKoszula w innym kolorze niż biały. Nawet wówczas, gdy suknia Twojej wybranki nie jest śnieżnobiała!\nBłyszczące pstrokate kamizelki. Nawet nie będę tłumaczył dlaczego. Po prostu nie!\nBrązowe buty lub buty w kolorze innym niż czarny. Jedynie czarne buty są właściwe.\nNoszenie smokingu za dnia. Smoking został stworzony po to, by nosić go wieczorem. Większość ludzi wygląda niekorzystnie w kolorze czarnym w świetle dziennym.\nGdy już wiesz jak nosić smoking i skąd on w ogóle się wziął, to popatrz na jedynego w swoim rodzaju mężczyznę, na którym smoking wygląda niemal idealnie. W świecie fikcji jest jedna osoba, która jest ikoną stylu, a jednak i ona popełniła kilka błędów nosząc smoking. Tą osobą jest niejaki James, James Bond! Na plakacie z filmu Skyfall nosił smoking zapinany na dwa guziki.\nSean Connery na zdjęciu po lewej nosi marynarkę bez wykładanych błyszczącym jedwabiem klap.\nPierce Brosnan jak i Daniel Craig nosili nie raz smoking bez pasa hiszpańskiego i w dodatku zdejmowali marynarki od smokingu, co jest również błędem. Czy ktoś z Was potrafi zauważyć jeszcze więcej błędów w sposobie noszeni smokingu przez gwiazdy srebrnego ekranu? Zachęcam do dyskusji.\npas hiszpański: Zack Roman\nspinki do mankietów: Poszetka.com\nzdjęcia smokingów użyte jako ilustracje do artykułu pochodzą ze sklepu suitsupply.com, jankielman.pl oraz patine.pl


Mity greckie, które warto znać – Wiedza z wami\nMitologia grecka wywarła ogromny wpływ na Europę na przestrzeni wieków. Odwołania do niektórych mitów możemy spotkać bardzo często w literaturze i kulturze europejskiej, ale nie tylko. Mity były natchnieniem dla artystów.\nW szkole średniej mity poznajemy na bazie zbioru Jana Parandowskiego\nWybrane mity, które trzeba wręcz znać w szkole średniej, to:\nCztery wieki ludzkości.\nWedług tego mitu dzieje ludzkości można podzielić na cztery wieki, cztery okresy:\nWiek złoty – to kres pełen dobrobytu i obfitości. Nie było chorób, nie trzeba było się martwić o żywność.\nWiek srebrny – następują zmiany w przyrodzie pojawiają się pory roku, ludzi rozwijali się powoli, musieli nauczyć się pracować. Jednak nie chcieli składać ofiar bogom i Zeus ich wytępił\nWiek brązowy – czas, kiedy ludzie prowadzili wojny, a wszystko wykonywali z brązu. Był to wiek herosów i wielkich czynów.\nWiek żelazny – ten trwa do dziś.\nPrometeusz był tytanem, który z gliny i łez ulepił człowieka. Zaś duszę dał mu z ognia niebieskiego ukradzionego z rydwanu słońca, lecz twór stworzony przez tytana był słaby, nie mógł się bronić , nie rozumiał przyrody. Prometeusz nauczył człowieka jak używać ognia, który wykradł bogom z Olimpu oraz innych umiejętności potrzebnych w życiu.\nPowstanie człowieka nie podobało się Zeusowi, więc kazał Hefajstosowi ulepić piękna kobietę, kiedy dzieło zostało skończone wtedy inni bogowie nauczyli ją innych umiejętności i nadali jej kobiece cechy charakteru jak urok, wdzięk. Kobieta została nazwana Pandorą i uposażona w puszkę, której zawartości na początku nikt nie znał.\nPandora została wysłana do chaty Prometeusza, jednak tytan zwietrzył podstęp i odprawił piękną kobietę. Nakazał inny uczynić to samo. Niestety, brat Prometeusza Epitemeusz nie tylko nie wygnał Pandory ale się z nią ożenił. Po tym Prometeusz ostrzegł brata by nie otwierać puszki. Jednak ten uległ namowom żony i otworzył puszkę. Ledwie uchylili wieko z puszki uleciały choroby, smutki, nieszczęścia i już nie odstąpiły od ludzi.\nPrometeusz postanowił się zemścić. Zabił wołu i podzielił go na dwie części. Najlepsze kawałki ukrył pod skórą zaś odpadki i kości pod tłuszczem. Zeus miał wybrać rodzaj ofiary, którą na zawsze będą składać ludzie bogom. Skuszony tłuszczem wybrał odpadki i kości. To rozzłościło Zeusa i skazał Prometeusza na wieczne męki. Przykuto Prometeusza do skał Kaukazu a codziennie rano przylatywał do niego orzeł i wyjadał mu wątrobę, która następnie odrastała.\nBrak Prometeusza sprawił, że ludzie poczuli się zagubieni, w konsekwencji występni i źli. Zeus postanowił ich ukarać i zesłał potop. Niektórzy przeżyli, dając początek nowym pokoleniam.\nTo piękny mit z motywem miłości, silnej miłości. Warto go znać, gdyż często jest przywoływany aby ukazać właśnie ten motyw.\nOrfeusz był królem, który nie dość, że był piękny to jeszcze wspaniale grał na lirze i śpiewał. Jego żona Eurydyka była kobietą o nieprzeciętnej urodzie. Tak piękną, że każdy w niej się zakochiwał.\nNiestety, zakochał się w niej Aristajos, nie wiedział, że jest mężatką i zaczął ją gonić. Eurydykę podczas ucieczki śmiertelnie ugryzł wąż i ta zmarła.\nZrozpaczony Orfeusz błąkał się po ziemi. Jednak siła miłości była tak duża, że postanowił się wybrać do podziemi. Zauroczył Charona swoim śpiewem i ten za darmo przewiózł go na drugą stronę Styksu. Tam stanął przed obliczem bogów podziemia Hadesa i Persefony. Oni również zastali oczarowani gra i śpiewem Orfeusza. Zgodzili się oddać Eurydykę pod jednym warunkiem, mianowicie takim, że Orfeusz podczas wyjścia z podziemi nie obejrzy się za siebie. Ten jednak, nie mógł się oprzeć i chciał spojrzeć na żonę, obejrzał się tuż przed bramą Hadesu. Niestety, stracił swoją żonę na zawsze.\nZnacie powiedzenie „syzyfowa praca”, tymi słowami określa się pracę bez sensu, nie przynosząca żadnych efektów, nigdy się nie kończąca. To jest przykład mitu, którego główne przesłanie zakorzeniło się w kulturze.\nTak właśnie jest z głównym bohaterem tego mitu. Rozgniewani na Syzyfa bogowie skazali go na wieczną, ciężką, nikomu nie potrzebną, bezsensowną pracę. Musiał on wtaczać na górę ogromny kamień, kiedy już jest prawie u szczytu ten u się wymyka i stacza na dół. Wtedy Syzyf ponownie podejmuje wysiłek wtoczenia głazu na górę.\nTo opowieść o chłopcu, który był bardzo piękny. Tak piękny, że kiedy spojrzał w swoje odbicie w wodzie to zakochał się w sobie. Od tego momentu wpatrywał się swoje odbicie, zakochany w sobie zmarł. W miejscu gdzie został pochowany wyrósł piękny biały kwiat nazwany narcyzem.\n"Ferdydurke" - test


Arkadiusz Mularczyk wrócił do PiS - 25.02.2017, Sputnik Polska\nBulterier prawicy powrócił do partii niczym syn marnotrawny. Jego wniosek długo leżał na biurku Prezesa bo od jesieni zeszłego roku. Wreszcie uzyskał zgodę na... 25.02.2017, Sputnik Polska\npolska, jarosław kaczyński, arkadiusz mularczyk, prawo i sprawiedliwość\n15:12 25.02.2017 (Zaktualizowane: 09:11 27.02.2017)\nBulterier prawicy powrócił do partii niczym syn marnotrawny. Jego wniosek długo leżał na biurku Prezesa bo od jesieni zeszłego roku. Wreszcie uzyskał zgodę na come back.\nMularczyk był „dysydentem”, który zbuntował się i uciekł do Solidarnej Polski razem z innymi prominentnymi politykami prawicy: Zbigniewem Ziobro, Jackiem Kurskim, Tadeuszem Cymańskim. Wszyscy oni powrócili w końcu na łono Prezesa Kaczyńskiego lub są jego satelitami. Trzeba było kilku lat, aby PiS pożarł swoich konkurentów. Inną buntowniczką, która jednak od początku starała się grać na dwa fronty – jest Beata Kempa. W końcu i ona wybrała objęcia prezesa Kaczyńskiego – i opłaciło jej się to, dziś bowiem szefuje w Kancelarii Premiera.\nPoseł Mularczyk również zrozumiał, co mu się bardziej opłaca. W grudniu 2016 stwierdził, że „jako poseł będzie mógł znacznie więcej zdziałać, będzie skuteczniejszy, będąc w PiS". Arkadiusz Mularczyk znany jest z wielkiej religijności i ultrakonserwatywnych poglądów: ostatnim jego głośnym wystąpieniem był apel o odgórne ocenzurowanie przez dostawców telewizji i internetu programów pornograficznych w każdym gospodarstwie domowym.\nMularczyk jest też gorącym zwolennikiem scenariusza, by Lech Wałęsa oficjalnie przyznał się do współpracy ze służbą bezpieczeństwa PRL i zamiast walczyć o swoje dobre imię, pokajał się i przeprosił Polaków. Dał się poznać jako wielki admirator niegdysiejszej ustawy lustracyjnej, forsowanej przez Zbigniewa Ziobrę za pierwszych rządów PiS, a przez Trybunał Konstytucyjny w większości uznanej za niezgodną z Ustawą Zasadniczą.\nPrócz tego Mularczyk, podobnie jak reszta prawicy, usilnie nadal poszukuje „prawdy o katastrofie smoleńskiej”. Rację miał więc prezes Kaczyński, kiedy stwierdził, że ma „jedną szablę więcej”.\nMularczyk to szabla nie byle jaka, do PiS pasuje doskonale.


Wykorzystanie metody integracji sensorycznej w terapii dzieci z autyzmem - Czasopismo specjalistyczne dla terapeutów - Terapia specjalna dzieci i dorosłych\nWykorzystanie metody integracji sensorycznej w terapii dzieci z autyzmem\nAutyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju o złożonej, wieloczynnikowej etiologii i zróżnicowanym obrazie funkcjonowania. Na przestrzeni ostatnich lat obserwowany jest wzrost liczby osób, które otrzymują rozpoznanie autyzmu czy zespołu Aspergera. Statystyki podawane w Polsce wskazują, że u 1 na 100 dzieci może być postawiona taka diagnoza1. U wielu z nich dodatkowo pojawiają się zaburzenia w odbieraniu i przetwarzaniu bodźców sensorycznych, które istotnie wpływają na funkcjonowanie każdego człowieka.\nAmerykańska Klasyfikacja Towarzystwa Psychiatrycznego DSM-5 w swoich kryteriach uwzględnia aspekt sensoryczny „(…) stwierdzając obecność hiperreaktywności lub hiporeaktywności w odniesieniu do bodźców zmysłowych”2. Osobom z ASD (autism spectrum disorders) towarzyszyć mogą nietypowe zainteresowania właściwościami sensorycznymi otoczenia, takimi jak: fascynacja bodźcami wzrokowymi, np. migoczącym światłem, błyszczącymi lub wirującymi przedmiotami, bodźcami dźwiękowymi, zapachowymi czy dotykowymi. Dzieci mogą obwąchiwać przedmioty, nadmiernie ich dotykać lub wręcz unikać dotyku. Mogą przesadnie reagować na zmiany temperatury czy w ogóle nie zwracać uwagi na bodźce bólowe. Często małe dzieci z autyzmem nie reagują na swoje imię czy głos bliskich osób, wydaje się jakby nie słyszały, tymczasem inny, cichy dźwięk, może być dla nich wręcz bolesny. Jak wynika z badań prowadzonych przez J. Ayres, osoby z autyzmem „(…) zazwyczaj ignorują bodźce wzrokowe i słuchowe. Częściej używają węchu, smaku i dotyku, a także reagują na bodźce silne. Ponadto w obrębie tych samych modalności zmysłowych niektóre procesy percepcyjne są zaburzone, inne zaś bardzo sprawne”3.\nPrzetwarzanie sensoryczne u osób ze spektrum autyzmu\nProblem przetwarzania sensorycznego w ASD jest zagadnieniem, o którym mówi się coraz szerzej. Same osoby ze spektrum autyzmu, self-adwokaci, mówią o swoich trudnościach z radzeniem sobie z sensorycznym światem4. Miejsca, w których jest nadmiar bodźców, przebywa mnóstwo ludzi, jest większy hałas, mogą powodować duży dyskomfort u osób z ASD. Ich układ nerwowy szybciej ulega przeciążeniu, co skutkować może lękiem, ogromnym stresem czy nawet agresją. O zaburzeniach przetwarzania sensorycznego u dzieci z autyzmem obszernie pisał C.H. Delacato w swojej książce Dziwne niepojęte autystyczne dziecko.\nZauważył on, że dzieci te przez swoje zachowania wysyłają do nas komunikaty pokazujące, które systemy sensoryczne mogą u nich nie działać prawidłowo. Delacato wprowadził kategorie podobne od proponowanych przez Ayres. Opisał pięć podstawowych systemów sensorycznych: dotyk, wzrok, słuch, smak i węch.\nProblemy związane z przetwarzaniem sensorycznym określił w następujących grupach: nadwrażliwość, podwrażliwość i „biały szum”5. Zdaniem Delacato z „białym szumem” mamy do czynienia wówczas, kiedy u dziecka występują wrażenia niemieszczące się ani w kategorii nadwrażliwego odbierania bodźców, ani zmniejszonej reaktywności na bodźce sensoryczne. Mózg dziecka ma trudność z określeniem, czy bodziec pochodzi z zewnątrz, czy z wnętrza ciała, a doświadczenia z poszczególnych systemów sensorycznych mogą być odbierane jako: ciągłe odczuwanie w ustach jakiegoś smaku, ssanie własnego policzka, warg, języka, patrzenie „przez” przedmioty i ludzi, dotykanie, mocne tarcie oczu, pojawianie się „gęsiej skórki” na całym ciele bez widocznego powodu, częste drapanie się po całym ciele, uderzanie rękami w głowę, uderzanie głową w różne powierzchnie, stałe wytwarzanie i wsłuchiwanie się w dźwięki wydawane przez siebie, hiperwentylacja i wiele podobnych6. Delacato, w swojej teorii nie uwzględnił systemu przedsionkowego i proprioceptywnego, których to znaczenie przedstawiła Ayres, jednak obserwując liczną grupę dzieci z autyzmem, wiele z zachowań opisanych przez autora można u niektórych dostrzec.\nSpektrum zaburzeń autystycznych jest szerokie, a poziom funkcjonowania jest rozpięty zarówno w sferach: poznawczej i intelektualnej, jak i w sferze komunikacji, samodzielności czy motoryki. Im młodsze dziecko, im bardziej nasilone są zaburzenia autystyczne, tym współpraca z dzieckiem jest trudniejsza. Tym samym dynamika zmian w funkcjonowaniu tak małego dziecka jest zaskakująca. Czasami nowe umiejętności pojawiają się bardzo szybko, a czasem na efekty trzeba czekać długo. Problemem jest również słabsza koncentracja uwagi na zadaniu. Terapia integracji sensorycznej nie jest w stanie „uleczyć” z autyzmu. Niektóre zachowania mające charakter autostymulacji mogą mieć podłoże w nieprawidłowym przetwarzaniu informacji docierających ze zmysłów.\nInne będą wynikać z rozpoznania i cech charakterystycznych dla autyzmu. Wnikliwa obserwacja dziecka, modyfikacja stawianych przed nim wyzwań i analiza jego zachowań powinna towarzyszyć terapeucie na każdym etapie sesji terapeutycznej. Szukanie odpowiedzi, dlaczego dziecko tak się zachowuje, jakich doświadczeń mu brakuje, a jakich ma za dużo, pomaga je zrozumieć. Nie wszystkie dzieci reagują na działania terapeutyczne tak samo. Jednak zdecydowanie większość z nich lepiej pracuje w warunkach ograniczających nadmiar bodźców. Zdaniem Ayres włączenie stymulacji przedsionkowej podczas działań edukacyjnych może wpłynąć również na poprawę koncentracji dziecka na zadaniu7.\nFot. 1. Polowanie na rybki Źródło: zbiory własne\nFot. 2. Fasolowy tor przeszkód. Do miski można wejść, można też wysypać zawartość i odwrócić ją do góry dnem. I mamy schodki… Źródło: zbiory własne\nW dalszej części artykułu przedstawiono case study chłopca z ASD. Jest on dość charakterystyczny dla dużej części maluchów z autyzmem, które dopiero zaczynają proces terapeutyczny.\nAleks przyszedł na zajęcia pierwszy raz kiedy miał 3 lata. Na początku nie chciał współpracować z terapeutą, wykonywać żadnych zadań ani ćwiczeń. Przez większość czasu oglądał tylko cyfry i litery. Żadne próby zmotywowania go do zajęć nie przynosiły efektu – siedział w miejscu i bawił się schematycznie kilkoma wybranymi cyferkami. Żadne sprzęty, zabawki czy pomoce nie były dla niego atrakcyjne. Przez większość czasu chłopiec płakał. Nie chciał korzystać z huśtawek, nie był zainteresowany ani torem przeszkód, ani jazdą na deskorolce. Nie sprawiało mu przyjemności wchodzenie do tunelu, basenu z kulkami czy chowanie się w pudłach. W zajęciach chłopcu towarzyszyła mama, której czasami udawało się na krótki czas zainteresować synka proponowanymi zabawkami. U chłopca wyraźna była nadwrażliwość na bodźce dotykowe, pojawiały się reakcje awersyjne na dotyk terapeuty, unikał zabaw manipulacyjnych różnorodnymi materiałami. Aleks nie mówił, nie nawiązywał kontaktu wzrokowego, trzepotał palcami i rękoma, wykręcał palce. Chłopiec preferował aktywność siedzącą, w szerokim siadzie, gdzie potrafił „złożyć” się kiwając się do przodu.\nZ „białym szumem” mamy do czynienia wówczas, kiedy u dziecka występują wrażenia niemieszczące się ani w kategorii nadwrażliwego odbierania bodźców, ani zmniejszonej reaktywności na bodźce sensoryczne. Mózg dziecka ma trudność z określeniem, czy bodziec pochodzi z zewnątrz, czy z wnętrza ciała.\nObecnie chłopiec ma 5 lat i uczęszcza do przedszkola, gdzie dość dobrze radzi sobie w grupie rówieśniczej. Z perspektywy czasu, analizując początki terapii, widać, ile umiejętności chłopiec nabył w ciągu dwóch lat intensywnych oddziaływań. Największym osiągnięciem jest to, że chętnie przychodzi na zajęcia i dzielnie wchodzi na salę. Dobrze współpracuje podczas sesji. Rozwinęła się u niego mowa, która czasami przybiera formy echolaliczne, jest jednak dużo mowy spontanicznej. Chłopiec czasami adekwatnie odpowiada na pytania, zdania są coraz bardziej rozbudowane. Obserwuje się nadal niskie umiejętności w zakresie motoryki małej związanej z ruchami precyzyjnymi, takimi jak zapinanie guzika, cięcie nożyczkami czy operowanie przyborem pisarskim. Główne obszary nieprawidłowości w zakresie przetwarzania sensorycznego, które można nadal zaobserwować u chłopca, to: nadwrażliwość dotykowa, podwrażliwy układ proprioceptywny i obniżone napięcie mięśniowe. Również równowaga wymaga dalszej pracy nad usprawnianiem. Aleks ciągle unika zabaw z wykorzystaniem mas plastycznych czy terapeutycznych, nadal niechętnie lepi z plasteliny, maluje farbami czy rysuje kredką. Kiedy ubrudzi ręce lub ubranie ogarnia go niepokój. Jednak reakcje te nie są aż tak skrajnie emocjonalne. Poprawiła się tolerancja dotyku innych osób. Mokre, zimne i śliskie masy powodują u niego reakcje awersyjne i Aleks domaga się natychmiastowego wytarcia rąk. Jednak niektóre masy wzbudzają zainteresowanie i chłopiec z ciekawości z nich korzysta.\nChłopiec lubi korzystać ze sprzętu podwieszanego, na którym może się bujać, najchętniej w pozycji siedzącej lub leżącej. Przyjemność sprawia mu każdy rodzaj ruchu na huśtawce oraz każda prędkość. Niechętnie korzysta z deski rotacyjnej. Nie lubi pozycji wyprostnej, szybko się męczy i zmienia ją. Lubi jeździć na deskorolce i coraz lepiej radzi sobie z takimi zadaniami. Najchętniej wybiera statyczne pozycje. Lubi również wszelkiego rodzaju tory przeszkód, równoważnie, na które może się wspinać, jednak w tym zakresie chętnie podtrzymuje się innej osoby.\nAleks przychodzi na zajęcia trzymając w dłoni jakiś drobny amulet –zazwyczaj jest to ulubiona cyferka lub literka. Jednak odkłada ją do torby i na ogół jest w stanie ćwiczyć bez trzymania tego przedmiotu (wcześniej wydawało się to niemożliwe).\nPozostawiony sam sobie z przeszkodą, na którą może wejść, jest bardzo ostrożny, widać niepewność przy poruszaniu się i osłabione reakcje obronne podczas upadania. Spokojnie czeka na zmianę aktywności, sam też wybiera ulubione zabawy, takie jak korzystanie z trampoliny czy równoważni.\nJak w przypadku wielu dzieci z autyzmem Aleksa fascynują cyfry i litery. Uwielbia układać je i bawić się nimi przez długi czas. Szereguje je, podnosi na wysokość oczu, macha nimi i przekręca je, a następnie odkłada na miejsce. Chętnie wybiera miękkie, gumowe zabawki, które zgarnia w dłonie, rzuca do góry lub układa w szeregu. Czasami próby wytrącenia go z tej stymulującej aktywności skutkują krzykiem, protestem, a nawet agresją, a czasami przechodzi swobodnie do kolejnej aktywności. Aleks przychodzi na zajęcia trzymając w dłoni jakiś drobny amulet – zazwyczaj jest to ulubiona cyferka lub literka. Jednak odkłada ją do torby i na ogół jest w stanie ćwiczyć bez trzymania tego przedmiotu (wcześniej wydawało się to niemożliwe).\nProces terapeutyczny w pracy z Aleksem\nDzięki fascynacji literami i cyframi zaczęła się współpraca z chłopcem. Punktem wyjścia do udziału w proponowanych zabawach okazały się ulubione cyfry i literki. Chłopiec zainteresował się pojemnikami wypełnionymi materiałem nieustrukturyzowanym: kaszą, fasolkami i kawą. Początkowo wkładano do pojemników cyfry, tak aby wystawały i były widoczne. Kiedy chłopiec zaczął je wyciągać, powoli zostały włączane duże drewniane guziki, które Aleks wrzucał w szczelinę w pokrywce od pojemnika. Te czynności porządkowały go i sprawiały mu przyjemność. Również przyjemne były zabawy z wodą, których wprowadzenie pozwoliło na koncentrację uwagi podczas wykonywanej czynności. Stopniowo udało się włączyć chłopca w ulubione zadania, wykorzystując również sprzęt podwieszany. Z zainteresowaniem Aleks korzystał z różnych form torów przeszkód. Podsuwanie ulubionych aktywności, ich modyfikacja i stopniowe dokładanie nowych zabaw znacznie rozszerzyły zakres aktywności tolerowanych przez chłopca. Dużą rolę w procesie terapeutycznym odegrali rodzice, którzy towarzyszyli chłopcu w zajęciach, czasami przejmując rolę terapeuty, kiedy Aleks nie chciał współpracować. Również w domu realizowali z chłopcem program „diety sensorycznej” zgodnie z zaleceniami. Oczywiście chłopiec korzystał też z innych oddziaływań terapeutycznych skoncentrowanych na stymulacji zaburzonych obszarów.\nTab. 1. Rodzaje aktywności oddziałujących na procesy pobudzenia i hamowania układu nerwowego dziecka10\nJak zaplanować pracę terapeutyczną z dzieckiem ze spektrum autyzmu\nCzęsto w początkowej terapii małego dziecka ze spektrum ASD proces terapeutyczny nie przebiega tak, jak terapeuta sobie planuje. Dziecko, które nie ma jeszcze żadnych doświadczeń, ma trudności ze współpracą, reagowaniem na komunikaty do niego wysyłane, zrozumieniem sytuacji i zadań, które są przed nim stawiane. Reaguje płaczem, krzykiem lub złością, biega po sali, wyrzuca zabawki, rozsypuje drobne przedmioty. Ogólnie w przestrzeni tworzy się chaos, który nie sprzyja współdziałaniu. Warto w takich sytuacjach przeorganizować przestrzeń i podejście do procesu terapii. Należy uwzględnić czas, jaki dziecko może poświęcić na skoncentrowanie się na zadaniu. Najczęściej jest on bardzo krótki i dziecko przechodzi do kolejnej aktywności, zatem pomysłów i propozycji zajęć dla dziecka trzeba mieć w zapasie sporo. Poniżej przedstawione zostały strategie, które mogą pomóc w procesie terapii.\nOrganizacja przestrzeni sali do terapii i procesu terapii – strategie przydatne na początku terapii\nNajczęściej w sali do terapii integracji sensorycznej jest dużo różnorodnych sprzętów, które fascynują i rozpraszają dziecko. Warto schować...\nOligofrenopedagog, terapeuta integracji sensorycznej, wiceprezes i współzałożyciel „Fundacji z ASPIracjami” działającej na rzecz osób ze spektrum ASD. Doktorantka w katedrze pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Od ponad 20 lat pracuje z dziećmi i młodzieżą z zaburzeniami ze spektrum autystycznego. Koordynatorka autorskich studiów podyplomowych w Akademii Humanistyczno- Ekonomicznej w Łodzi „Diagnoza, terapia i edukacja dzieci, młodzieży i dorosłych z autyzmem i zespołem Aspergera. Bierze udział w projektach walidacyjnych mających za zadanie wprowadzenie różnych narzędzi diagnostycznych pomocnych w pracy terapeuty min. ADOS-2, PEP-3, System Oceny Zachowań Adaptacyjnych ABAS-3. Jeste autorem książek „Dziecko z zespołem Aspergera” oraz „Integracja sensoryczna każdego dnia”. Na co dzień zajmuje się diagnozą i terapią osób z ASD.\nZaburzenia integracji sensorycznej u dzieci z ASD\nStrefy najbliższego rozwoju małego dziecka


Jak wybrać najlepsze konto bankowe dla swojej działalności? Oto garść wskazówek. » Michalski-farm\nJeżeli prowadzisz własną działalność gospodarczą lub myślisz o otworzeniu firmy, wówczas bez wątpliwości staniesz między innymi przed zagadnieniem tego, jakie konto firmowe będzie dla Was najlepsze. To, w którym banku będziesz trzymał swoje pieniądze jest bardzo istotną kwestią z punktu widzenia niemalże całej firmy. Jak więc mądrze wybrać i nie dać się nabić w butelkę? W współczesnych czasach konta firmowe oferuje właściwie każdy bank. Nic w tym nadzwyczajnego - najczęściej wielkie firmy posiadają o wiele więcej pieniędzy niż klasyczny Kowalski, co jest niezwykle korzystne dla banku, dlatego banki częstokroć prześcigają się w oferowaniu coraz to nowych udogodnień dla klientów biznesowych wyłącznie po to, aby ich do siebie przyciągnąć.\nNajlepsze promocje i udogodnienia proponowane są zazwyczaj nowym klientom - banki w ten sposób chcą ich do siebie przyciągnąć. Jeżeli klient już założy rachunek w danym banku, niewątpliwie będzie mu trudno z tego zrezygnować. Przenoszenie pieniędzy na nowe rachunki, zerwanie starej umowy i konieczność podpisania nowej - to wszystko powoduje, że zwykle zostajemy przy starym banku, nawet jeżeli już nie wszystkie oferowane przez niego warunki nam odpowiadają. Jeśli zatem jesteś nowym klientem i szukasz dla siebie konta bankowego, niewątpliwie możesz liczyć na duże zniżki i udogodnienia.\nCzym się kierować zakładając konta firmowe? Przede wszystkim popytaj znajomych, w jakich bankach mają rachunki i czy są zadowoleni dla przykładu z obsługi - w przypadku jakichś kłopotów okazuje się to bardzo ważne. Sprawdź także, jak wysokie oprocentowanie środków zdeponowanych na rachunku firmowym oferuje bank oraz jakiego rodzaju lokaty możesz założyć - warto porównać konta firmowe (warto porównać konta firmowe).\nW dodatku upewnij się, czy bank oferuje możliwość założenia subkont - to bez wątpienia niezwykle ważne. Jeśli masz większą firmę i dokonujesz wielu rozliczeń, będzie to bardzo wygodne. Negocjacje z bankiem wcale nie będą łatwym procesem, dlatego na pewno powinieneś się najpierw dobrze do tego przygotować. Pamiętaj, że im większą działalność prowadzisz, tym bardziej bank będzie chciał Cię mieć u siebie - to daje znakomitą pozycję do negocjacji. Jeśli odpowiednio przeprowadzisz takie negocjacje, zdecydowanie będziesz mógł liczyć na naprawdę rewelacyjne warunki.


Speech Analytics w Call Center :: Sprint\nAUTOMATYCZNA ANALIZA ROZMÓW\nPoprawa jakości produktów i procesów.\nPodniesienie poziomu obsługi klienta.\nPodejmowanie działań w celu zmniejszenia liczby połączeń.\nInformacje o tym, co dzieje się w telecentrum.\nPomoc w szybkim znalezieniu potencjalnych przyczyn opinii klientów.\nWykrywanie zmian w zachowaniach klientów.\nBogaty zestaw szablonów raportów, wykresów.\nZobacz inne nasze realizacje - Analityka


W przypadku prac niezwiązanych z budową nie ma nakazowych wymiarów. Jednakże poręcze, stopki, bariery i inne zbiorowe środki ochrony powinny mieć wystarczający wymiar, aby zapewnić, że dana osoba nie będzie mogła przez nie\nDodane: 21-11-2019 14:14\nPrzycinanie drzew i prace na wysokościach - kiedy warto wynająć podnośnik?Remont na wysokości? Jak go sobie ułatwić?Metody jak dobrze wynająć zwyżkęJak transportować maszyny i czy 2020 będzie inny?Czy ktoś wie jak transportować ponadgabaryty?Wielozadaniowe zwyżki z operatoremWycena tego jak transportować ponadgabarytyMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowegoNowoczesne sposoby jak transportować ponadgabaryty w każdych warunkachJak w 2020 transportować ponadgabaryty na sto procent!Szukasz jak wynająć podnośnik?Nie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązaniePo co właściwe transportować ponadgabaryty?Ja Też Kiedyś Chciałem transportować ponadgabaryty. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOWycena tego jak transportować ponadgabarytyOto Jak Szybko I Bezpieczenie transportować ponadgabaryty10 informacji jak transportować ponadgabarytyDo czego przyda się zwyżka?Czy w 2020 jeszcze warto transportować czołgi?Oto Jak wynająć zwyżkę Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuKto może transportować ponadgabaryty?Czy można transportować ponadgabaryty samemu?Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak transportować czołgiWielozadaniowe zwyżki z operatoremPrace na wysokościach ze zwyżkąCzy ktoś wie jak transportować ponadgabaryty?Jak transportować czołgi Natychmiastowo?10 informacji jak transportować ponadgabarytyCzy żeby pożyczyć podnośnik potrzebne są uprawnienia?Czy sposób na to jak w 2020 transportować ponadgabaryty jest trudny?