samojezdny (strona 1) - budnet.pl\n... Koszenie trawy: kosiarka samojezdna Estate Tornado firmy Stiga ... wy: kosiarka samojezdna Estate Tornado firmy Stiga ... uszkodzeniem oraz wcześniej wspomniany system mulczujący trawę.Nowa kosiarka samojezdna firmy Stiga posiada dwa przednie reflektory pozwalające na pracę ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ... koszenie trawy: kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga ... w tak wymagających warunkach idealnie poradzi sobie nowa kosiarka samojezdna estate tornado firmy stiga.koszenie trawy jest niezwykle ważnym procesem. od ...\n... Pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... Doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna Park Compact 16 HST 4WD marki Stiga.Każdy ogrodnik wie, iż na rozległy ... polskim.Pełna automatykaFunkcjonalny układ kierowniczy powoduje, że kosiarka samojezdna Stiga Park Compact 16 HST 4WD jest nadzwyczaj zwrotna. Komfort ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ... pielęgnacja trawnika - kosiarka samojezdna ... doskonale, nawet w bardzo trudnych warunkach, poradzi sobie kosiarka samojezdna park compact 16 hst 4wd marki stiga.każdy ogrodnik wie, iż na rozległym ...\n... Kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. Twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... powierzchni na której musisz ścinać trawę?Płaska powierzchnia wymaga kosiarki samojezdnej z małym promieniem skrętu, a „górzysty” ogród jest łatwiej skosić ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.Możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• Ridery• Traktory• Kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ... kosiarka samojezdna: na co zwrócić uwagę przy wyborze kosiarki ... jeżeli twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... twój ogród ma ponad 1000 m2 powierzchni, powinieneś rozważyć kupno kosiarki samojezdnej. twoje koszenie będzie bardziej skuteczne i dodatkowo zaoszczędzisz ... i dodatkowo zaoszczędzisz czas.możesz wybrać spośród trzech typów kosiarek samojezdnych:• ridery• traktory• kosiarki o zerowym promieniu skrętu ... same, gdy planujemy zakup kosiarki. dzięki firmie husqvarna®, spośród kosiarek samojezdnych dostępnych obecnie na rynku, będziesz mógł wybrać sprzęt najlepiej ...\n... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. Zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. Pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ... – lew) kryje się wytrzymała, mocna, a jednocześnie szykowna i ekskluzywna samojezdna kosiarka. zachwyca nie tylko wyglądem, ale również parametrami. pierwszą ...\n... Kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy Husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ... kosiarka samojezdna - traktor ogrodowy husqvarna ...\n... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ... nowoczesne i skomplikowane maszyny oraz urządzenia produkcji niemieckiej np.: samojezdne pomosty hydrauliczne do wykonywania obudowy podporowej wyrobisk ...\n... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. Uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ... znacznie lżejsze, do ich wniesienia wystarczą specjalnie sprowadzone z zagranicy samojezdne dźwigi. uniosą je w górę, przewiozą ponad budowanymi trybunami ...\n... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - Prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ... związane z konserwacją, montażem i naprawą dźwigów, suwnic, żurawi wieżowych i samojezdnych, układnic magazynowych i schodów ruchomych; - prace spawalnicze ...\n... dużym potencjale rozwojowym. Obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w Warszawie, Poznaniu, Krakowie i Sosnowcu. ... 0 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. Obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ... dużym potencjale rozwojowym. obecnie działalność usługową w obszarze żurawi samojezdnych świadczą oddziały w warszawie, poznaniu, krakowie i sosnowcu. ... w sierpniu 2010 roku do swojej oferty usługi realizowane przy użyciu żurawi samojezdnych. ... sierpnia bieżącego roku rozszerzyliśmy zakres działalności o usługi żurawiami samojezdnymi. obecnie dysponujemy około dwudziestoma dźwigami takich marek ...\n... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ... najnowsze produkty dostępne w ofercie. jednym z nich będzie nowoczesna kosiarka samojezdna – automower. ten nowoczesny robot koszący występuje w ...


W Drodze... nr 58\n29 września 2016, Nr 58\nWrzesień dobiega końca, więc pewnie chaos związany z początkiem roku szkolnego stopniowo zamienia się miejscami z przyjemną rutyną. Lubię ten moment, gdy już wszystkie zajęcia ustalone, poumawiane i można się zająć regularną pracą. Uwielbiam zmienność i stałość zarazem. Czerpię ogromną radość, gdy przychodzi nowy czas jak wakacje czy święta i jednocześnie wyznaję rutynę, planowanie, grafiki, dzięki którym można zrealizować o wiele więcej, niż kiedy wszystko się dzieje spontanicznie. Interesujące jest to, że dla niektórych osób grafik oznacza ograniczenie wolności. Dla mnie to właśnie sposób na to, by rzeczy dla mnie istotne mogły się wydarzyć. Dobra logistyka to podstawa funkcjonowania mojej rodziny. Kalendarz to jeden z ważniejszych przedmiotów w moim domu. Może to mało romantyczne, ze wszystko jest zaplanowane z co najmniej sześciomiesięcznym wyprzedzeniem, za to bardzo praktyczne i za nic bym tego nie oddała. Jeśli jeszcze nie zaprzyjaźniłaś się z czasem i planowaniem, gorąco Cię do tego zachęcam. Jak odkryjesz uroki kalendarza, zobaczysz, będziesz się zastanawiać, jak mogłaś się bez niego obejść.\nOstatnio z różnych stron przychodziło do mnie sformułowanie „uciekać od autyzmu” i właśnie o tym główny artykuł. Poza tym zaproszenie do Łodzi na szkolenia: I stopnia HANDLE® oraz wprowadzające do RDI®.\nSzkolenie HANDLE® I stopnia w Łodzi już 22 października!\nWraz z Dolnośląskim Centrum Szkoleń Edukacji i Terapii Spectrum Progress serdecznie zapraszam do Łodzi na spotkanie z HANDLE.\nOrganizator: Dolnośląskie Centrum Szkoleń Edukacji i Terapii SPECTRUM PROGRESS\nKiedy: 22 października 2016 roku, godz. 9.00-18.00\nProwadzący: Maria Dąbrowska-Jędral, Certyfikowany Instruktor I stopnia HANDLE.\nAby się zapisać, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy\nKiedy ostatnio usłyszałam pytanie, jak ja uciekam od autyzmu, musiałam się dłuższą chwilę zastanowić nad odpowiedzią. Wówczas zdałam sobie sprawę, że w moim świecie nie ma czegoś takiego jak uciekanie od autyzmu. Jeśli znasz mnie już trochę, wiesz, że mam małego hopla na punkcie nazywania rzeczy. Przywiązuję wielką wagę do słów i tego jak działają na nasz umysł. Z tego względu pewnych sformułowań nigdy ode mnie nie usłyszysz. Również z tego powodu męczę „moich” rodziców i namawiam do wykreślenia pewnych zwrotów ze słownika a na ich miejsce zaproszenie innych. Taki mały zabieg, który czyni wielką różnicę.\nByć może zastanawiasz się, co to ma wspólnego z „uciekaniem od autyzmu”.\nAno bardzo dużo ma wspólnego.\nKiedy myślę o uciekaniu przed czymś, od razu jestem wykończona. Nie dość, że pojawia się zmęczenie, z uciekaniem nieodłącznie kojarzy mi się strach, wszak uciekamy wtedy, gdy zagraża nam niebezpieczeństwo. Ktoś chce nas napaść, goni nas obcy pies obnażający ostre zęby, nie chcemy zmoknąć do suchej nitki z powodu zbliżającej się burzy.\nAutyzmu nie można się bać. Trzeba się go uczyć, poznawać, oswajać. Czy go kiedykolwiek naprawdę poznamy? Nie sądzę. Jednak im więcej w nas pokory przed doświadczeniem i ciekawości człowieka przed nami, tym łatwiej z tym autyzmem nam się obchodzić.\nNie chcę się bać. Chcę szukać sposobów. I chcę je znajdować. Sposobów radzenia sobie z codziennością, z trudnymi chwilami, z większymi i mniejszymi wątpliwościami, które nieustannie mi towarzyszą. Chcę stawiać pytania i znajdować odpowiedzi. To, że czasem popełniam błąd, nie ma znaczenia. Pozwala mi dokonać korekty działań. Ważne, że skupiam się na rozwiązaniach. Nie zawsze je znajduję i to, że dziś rozwiązania nie mam, nie znaczy, że za jakiś czas go nie będzie.\nNie chcę uciekać od autyzmu. To część mojego życia. Czasem zabawna, czasem niezrozumiała, czasem bardzo trudna. Zawsze prawdziwa. I zawsze moja. To moje życie, to dobre życie. Piekielnie trudne i niezmiennie dobre. I niezmiennie moje. Nie chcę przed nim uciekać i nie robię tego. Mam nadzieję, że Ty też nie.\nZamiast uciekania wybieram moment w innym otoczeniu. W innym towarzystwie, w innych warunkach. To zawsze pozwala odpocząć i nabrać dystansu. Świadomie planuję czas, gdy autyzm schodzi na daleki plan, żeby nie powiedzieć, że chwilowo o nim zapominam.\nOd zawsze miałam zdolność przełączania swego umysłu na inny tryb funkcjonowania. Pamiętam, że kiedy zmarł mój Tata, będąc pogrążona w rozpaczy w domu, w momencie gdy z niego wychodziłam potrafiłam całkowicie gdzie indziej skupić swoją uwagę i cieszyć się doświadczaniem chwili, studiowaniem, spotkaniami ze znajomymi.\nDo dziś tak mam. Gdy się czymś zajmuję, nie myślę o innych rzeczach. Świadomie cały czas w sobie ćwiczę tę umiejętność. Pozwala w pełni uczestniczyć w tym, co się dzieje i cieszyć się chwilą.\nPrzestań uciekać. Odpoczywaj.\nPrzestań uciekać. Zmieniaj otoczenie.\nPrzestań uciekać. Odrywaj się na chwilę.\nPrzestań uciekać. Resetuj umysł i ciało.\nPrzestań uciekać. Przed sobą nie uciekniesz.\nSkoro autyzm jest częścią Twojego życia, przed nim też nie. Odwróć się, popatrz mu w oczy i zastanów się, jak możesz sobie z nim poradzić.\nWprowadzenie do Programu RDI® w Łodzi 23 października!\nBrakuje Ci prawdziwej relacji w kontakcie o osobą z autyzmem? Z Twoim dzieckiem? Z Twoim podopiecznym?\nNie wiesz, jak spędzać razem czas?\nZastanawiasz się, jak sprawić, by wspólne wykonywanie codziennych czynności było możliwe?\nPragniesz, by komunikacja była pełniejsza?\nChcesz, by wizja spędzania razem czasu przestała wywoływać obawę, jak sobie poradzisz?\nW takim razie zapraszam na spotkanie dotyczącej skutecznego sposobu pracy z osobami z autyzmem pt. „Od frustracji do relacji z dzieckiem z autyzmem…” – warsztat wprowadzający do RDI®\nW nowej odsłonie, z uwzględnieniem uwagę informacji zwrotnych od uczestników wcześniejszych edycji tego spotkania. Minimum teorii, maksimum praktyki.\nSerdecznie zapraszam rodziców, opiekunów oraz profesjonalistów na bardzo praktyczne spotkanie na temat tego, jak skutecznie budować relację z osobą z autyzmem, jak pobudzać do myślenia i uczyć rozwiązywania codziennych problemów oraz radzenia sobie w zmieniającym się świecie a także jak podnosić jej umiejętności komunikacji.\nNauczysz się zamieniać swoją reaktywność na pro-aktywność w działaniu\nDowiesz się, jak przekształcać codzienne sytuacje w okazje do pracy z dzieckiem\nJak zmienić swoją komunikację, by pobudzać dziecko do myślenia\nNauczysz się planować doświadczenia, by efektywnie wykorzystywać wspólny czas\nZrozumiesz, jak odkrycia nauki przekładają się na naszą codzienność z osobami z autyzmem i jak możemy je wykorzystać\nDowiesz się, jak wiedza na temat rozwoju autyzmu daje wszystkim „drugą szansę” na doświadczenie tego, co za „pierwszym razem” nie było możliwe\nNauczysz się, jak rozwijać komunikację u swego dziecka czy podopiecznego\nZrozumiesz, jak możesz stać się przewodnikiem dla osoby z autyzmem\nDowiesz się, co robić, by nie dać się „zjeść” autyzmowi\nZyskasz skuteczne narzędzia do pracy w sytuacjach każdego dnia\nDoświadczysz potencjalnych sytuacji trudnych we współpracy i dowiesz się, jak sobie z nimi radzić\nZadasz i mi, i sobie dużo pytań oraz zyskasz wiele odpowiedzi, które pozwolą Ci popatrzeć na osobę z autyzmem „nowymi oczyma”\nOrganizator:Dolnośląskie Centrum Szkoleń Edukacji i Terapii\nKiedy: 23 października 2016 w godzinach 9.00-18.00\nW czas szkolenia wliczone są dwie przerwy 30-minutowe oraz jedna przerwa 1-godzinna.\nInwestycja: 400 PLN\nW Polsce o alternatywnych sposobach komunikacji nadal mówi się stanowczo za mało. W skali kraju niewiele osób jej używa a zapotrzebowanie jest ogromne. Brakuje specjalistów, którzy potrafią wprowadzić człowieka w używanie AAC, nie mówiąc o tym, ile szkodliwych mitów na jej temat jest cały czas powielanych.\nDowiedz się więcej i przyłącz do grona osób wspierających alternatywną komunikację.


AKTUALNY KURS: 38,60 zł (+3,76%) 24-05-2019 17:00\nRosnące ceny gazu ziemnego to także rezultat działań naszych polityków na rzecz "dywersyfikacji" dostaw czynników energetycznych. Gaz importowany jako LNG jest zwyczajnie droższy od tego płynącego z Rosji. Liczy się cena w chwili rozładunku, a ta jest wyższa od ceny oferowanej przez Gazprom. Poza tym, ceny gazu oferowanego przez Rosję okazują się mniej zależne od ceny ropy naftowej. Zgrabny artykuł w tej kwestii pod linkiem: https://www.rt.com/business/424876-russian-gas-america-lng-failure/. Sam terminal też kosztował i musi się spłacić. Ponadto, jeżeli nie będzie ciągłych dostaw do terminalu, to będzie on tylko generować koszty. To tylko jeden z wielu aspektów wpływających na sytuację ATT a także innych zakładów przemysłowych w Polsce. Wzrost kosztów czynników energetycznych jest częściowo wywołany polityką obecnego rządu PiS wobec energetyki węglowej (trochę winy jest także po stronie poprzedniego rządu PO). Poza naturalnymi wahaniami ceny rynkowych dochodzi kwestia znacznego wyeksploatowania naszych źródeł produkcji energii i ciepła co wiąże się z olbrzymimi kosztami ponoszonymi na odtwarzanie mocy produkcyjnych - i to w technologiach węglowych a nie odnawialnych. Niezależnie od tego jak będziemy próbowali obejść koszty ekologiczne, w ten czy w inny sposób ujawnią się one w przyszłości w cenach energii (np. próby mydlenia oczu w ostatnich wypowiedziach polityków i promotorów węgla : stooq.pl/n/?f=1260043&c=1&...+22). Na cenę gazu i energii w przyszłości będzie wpływać także oddanie do bloku energetycznego opalanego gazem w Stalowej Woli (ile to już lat opóźnienia).


Magnetyczne klocki 3D Zoo - Janod :: BubuKids.pl\nMagnetyczne klocki 3D ZOO francuskiej firmy Janod.\nDrewniane, sporej wielkości zwierzątka składają się każde z 3 elementów przestrzennych, które dziecko może ze sobą łatwo połączyć z pomocą magnesów. Zwierzątka (słoń, żyrafa i lew) mają oryginalny wygląd i poręczną wielkość, dzięki czemu doskonale sprawdzą się zarówno podczas zabawy w domu, jak i w przedszkolu czy podróży.\nSkładanie zabawek ćwiczy motorykę i zręczność dziecka.\nZabawki edukacyjne marki Janod wyróżniają niebanalne rozwiązania, wysoka jakość materiałów i precyzyjne wykonanie. Podczas beztroskiej zabawy rozwijają zmysły dziecka, wspomagają rozwój dzięki mnogości funkcji. zapewniają mu kontakt z estetycznymi materiałami i designem.\nWiek dziecka: 18 m - 36 m\nWymiary zabawki: 8 cm x 1,5 cm x 14,5 cm.\nWymiary opakowania: 32,5 cm x 4,5 cm x 25 cm.\nProdukt jest nowy, zapakowany w estetyczne, kartonowe pudełko z okienkami. Idealnie nadaje się na prezent.


MUR NA SPRĘŻYNIE 180CM YAKIMA YAK/100186 hurtownia - KajaSport\nMUR NA SPRĘŻYNIE 180CM YAKIMA YAK/100186\nNajwyższej jakości mur na sprężynie Yakimasport 180cm\nMur na sprężynie.\nMur na sprężynie w podstawie. Uchyla się przy uderzeniu piłki a następnie wraca na swoją pozycję. Wysokość Senior 180cm.\nMur wykonany z plastiku. Posiada materiałową kamizelkę.


Windsurfing – wodne szaleństwo wśród fal – Świat sportów wodnych\nWindsurfing – wodne szaleństwo wśród fal\nWindsurfing należy do dyscyplin sportowych uprawianych w warunkach wodnych, na otwartych akwenach. Sprzętem potrzebnym do winsurfingu jest specjalnie wyprofilowana deska z przymocowanym elastycznie pędnikiem żaglowym. Kojarzony jest przede wszystkim z pływaniem na wodzie z wykorzystaniem siły wiatru, szczególnie po falach.\nWindsurfing – rodzaje dyscypliny\nWindsurfing to nie tylko jeden rodzaj. Wyróżnia się wiele odmian tego sportu. Podziału można dokonać ze względu na rodzaj używanej deski, sposób jej prowadzenia, jak również fakt czy jest to aktywność uprawiana amatorsko czy zawodowo. Windsurfingmożna podzielić na takie style jak na przykład:\nwindsurfing w formie przede wszystkim amatorskiej i rekreacyjnej to:\nfreeride – najbardziej podstawowy sposób pływania na desce z wykonywaniem manewrów (np. hals, zwrot, hals) przy znacznych prędkościach (do 30 węzłów). Wymagania sprzętowe nie są ściśle określone, w zasadzie każdy rodzaj pasuje;\nspeed – dyscyplina, do której wykorzystuje się bardzo małe deski z dużymi żagla do slalomu. Prędkość osiągana przez surferów (przy wietrze 7 w skali Beauforta) może sięgać nawet ponad 60 km/h. Jest to więc jedna z najbardziej niebezpiecznych kategorii;\nwave (tzw. „ujeżdżanie fal”) – wykorzystywanie siły nośnej fal zamiast wiatru. Deska musi mieć bardzo lekki pędnik. Wykonywane ewolucje podczas jazdy przodem (frontside) lub tyłem (backside) to np. podwójne salta czy table top (deska odwracana jest w powietrzu do góry dnem). Jest to zabawa niebezpieczna i wymagająca dużego doświadczenia.\nwindsurfing stricte sportowy:\nformuła – są to regaty wyścigowe, dyscyplina rozgrywana przy wiatrach słabych oraz o średniej mocy. Deska ma wbudowany pojedynczy statecznik (długość max. 70 cm) a powierzchnia żagli (do 12,5 m²). Dobór sprzętu przez zawodników jest dowolny (muszą tylko spełniać wymogi zasad Formula i ISAF);\nslalom – konkurencja polegająca na wyścigu na trasie w kształcie cyfry „8” bądź slalomu pomiędzy bojami (kurs z wiatrem). Deski zwykle posiadają duże pędniki wyposażone w 4 cambery;\nsuper X – dyscyplina, której zawody po raz ostatni były rozegrane w roku 2006 roku. Polega na połączeniu regat w stylu slalom z freestyle. Trasę wyścigu często planowano identycznie jak trasy do slalomu, jednak z włączeniem przeszkody w postaci tzw. „parówki” (podłużna boja wysoka na 50–60 cm), którą należało przeskoczyć. Także pojawiały się wytyczone obszary (tzw. „sections”), na których zawodnicy mieli wykonać wskazany manewr (np. frontloop, duckgybe, spock).\nIstnieją także style powstałe z połączenia kilku innych. Należą do nich między innymi windsurfing:\nfreestyle – jak sama nazwa wskazuje to dyscyplina dająca pełną dowolność w doborze rodzaju deski oraz wykonywanego ciągu tricków;\nfreemove (połączenie freestyle i freeride) – polega na wykonywaniu skoków, zwrotów czy innych manewrów stylu freestyle podczas pływania tam i z powrotem;\nfreecarve – polega osiąganiu możliwie największej prędkości oraz wykonywania agresywnych zwrotów (podobnych do slalomowych) w czasie na pływania po prostej.\nPrevious Windsurfing w dobie XXI wieku\nNext Neoprenowa odzież Xcel wykorzystywana w sportach wodnych


Ewa Rejman - 26.04.17\nRodzina Corrie ukrywała w czasie wojny Żydów. Kobieta trafiła wraz z siostrą do Ravensbrück. Później jej misją stało się pokazanie ludziom, że nie ma czeluści, która byłaby dla Niego za głęboka.\nPrzez prawie pięćdziesiąt lat Corrie ten Boom wiodła spokojne, szczęśliwe życie. Prowadziła w centrum Haarlem w Holandii wraz z ojcem i siostrą sklep zegarmistrzowski. Zajmowała się domem, otwierała go dla tych, którzy potrzebowali pomocy i dla tych, którzy potrzebowali się po prostu „wygadać”, bo wiedzieli, że tu zawsze zostaną z życzliwością wysłuchani. Pasję do wymagającej cierpliwości i dokładności pracy przy zegarach odziedziczyła po ojcu, który tak wciągał się w swoje zajęcie, że zapominał brać zapłaty od klientów. W niemal idylliczny krajobraz wkracza II wojna światowa.\nRodzina ten Boom podejmuje decyzję, która dla nich jest oczywista – ich dom od tej pory stanie się schronieniem dla tych, którym grozi niebezpieczeństwo. Przebudowują pokój Corrie, stawiając fałszywą ścianę i w tej kryjówce chowają najpierw członków ruchu oporu, a potem Żydów. Zależy im, żeby ludzie, których ukrywają mogli wieść życie jak najbardziej zbliżone do normalności, dlatego ustanawiają specjalny „system ostrzegania” i kiedy ktoś stoi na czatach, ze swoimi podopiecznymi celebrują nawet żydowskie święta.\nWydaje się, że wszyscy przetrwają – jeszcze trochę, wojna musi się wreszcie skończyć, znowu będzie jak dawniej. W lutym 1944 roku zostają jednak zdradzeni. Mężczyzna podający się za Żyda szukającego pomocy okazuje się niemieckim prowokatorem. Cała rodzina i wszyscy, których ukrywali, zostają aresztowani i wtrąceni do więzienia w Scheveningen.\n84-letni ojciec umiera w więzieniu, a Corrie wraz z siostrą Betsie trafiają do kobiecego obozu koncentracyjnego Ravensbrück, gdzie przebywa ok. 35 tysięcy kobiet. Stają się więźniarkami numer 66729 i numer 66730. Corrie i Betsie pracują w fabryce Siemensa. Codziennie, przez jedenaście godzin, muszą pchać ciężki wózek do bocznicy kolejowej, przeładowywać do niego metalowe sztangi i wracać z powrotem. Po pracy jako zapłatę dostają chochlę ohydnej zupy.\nKłótnie wśród skrajnie wycieńczonych kobiet wybuchają o byle drobiazg. Podczas porannych apeli o czwartej nad ranem więźniarki zasypiają na stojąco, ale mimo to siostry ten Boom proponują im wspólne spotkania modlitewne przed pójściem spać. Wiele z nich przychodzi.\nW baraku numer 28 katoliczki odmawiają po łacinie Magnificat, potem luteranki szeptem śpiewają hymn, następnie ze swoimi pieśniami dołączają kobiety Kościoła Prawosławnego. Corrie i Betsie czytają cudem przemyconą do obozu Biblię, której słowa tłumaczy się na niemiecki, francuski, polski, rosyjski, czeski i podaje dalej z ust do ust. Kawałek Nieba na okrutnej ziemi.\nNauczyć oprawców miłości\n„Czy po wojnie, po wszystkim, co dzieje się w obozach koncentracyjnych będzie jeszcze możliwe, aby być dobrym dla innych?” – pyta Corrie, widząc wyniszczonych współwięźniów. Betsie patrząc na ich oprawców, odpowiada: „Oczywiście, kiedy to wszystko się skończy, musimy im pokazać, jak wspaniała jest miłość!”.\nStan zdrowia Betsie bardzo się pogarsza. Kaszle krwią, każda godzina ciężkiej pracy jest torturą. Ma 38,9 stopni gorączki, a to zdecydowanie za mało, żeby dostać zwolnienie. Kiedy nie może już utrzymać się na nogach, a gorączka przekracza wymagane minimum 40 stopni, trafia do „szpitala”, bardziej zasługującego na miano umieralni.\nCorrie chce jeszcze porozmawiać z siostrą, ale ta mówi już z wielkim trudem. „Musimy pokazać ludziom, czego nauczyłyśmy się tutaj. Musimy im powiedzieć, że nie ma tak głębokiej czeluści, która byłaby dla Niego za głęboka. Będą nas słuchać, ponieważ byłyśmy tutaj” – to jest jej ostatnie przesłanie przed śmiercią.\nNowe życie i nowe owoce\nCzternaście dni po śmierci siostry Corrie zostaje zwolniona z obozu, mimo że nie podejmowała ku temu żadnych starań, nie miała nikogo ważnego, kto by się za nią wstawił i mimo że takie przypadki praktycznie się nie zdarzały. Podobno do zwolnienia doszło wskutek „urzędniczej pomyłki”. Tydzień później wszystkie kobiety z jej grupy zostają zagazowane.\nPo wojnie Corrie zajmuje się zakładaniem domów opieki dla ludzi zniszczonych wojną, dla ocalałych z obozu, dla żołnierzy, osieroconych dzieci, okaleczonych w nalotach bombowych. Odkrywa, że poranionym ludziom ukojenie przynosi praca w ogrodzie, sadzenie roślin i obserwowanie, jak wbrew wszelkim przeciwnościom rodzi się nowe życie.\nPrzebacza swoim oprawcom. Dla Holendrów, którzy w czasie wojny współpracowali z Niemcami, a po wojnie byli wykluczeni ze społeczeństwa, stwarza osobny dom opieki. Wierzy, że zła gleba, jeśli się ją otoczy troską, też może wydać dobre owoce, a jak pisała bł. Natalia Tułasiewicz – Polka, która zginęła w Ravensbrück – „lilie rosną nawet na bagnie”.\n*Korzystałam z książki Corrie ten Boom pt. „Bezpieczna kryjówka”, wyd. Mądra Książka\nII wojna światowaobóz koncentracyjnyprzebaczenie


Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci - 2017 [Adele Faber, Elaine Mazlish] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Adele Faber, Elaine Mazlish Liczba stron: 264\nISBN: 9788380089884 Data wydania: 2021-05-19\nSpis treści Karta redakcyjna Dedykacja Przedmowa Podziękowania Od Autorek Wprowadzenie – uaktualnienie 1. Na początku były słowa DZIECI TO TEŻ LUDZIE 2. Czują to, co czują 3. Uczucia – warianty zachowań 4. Kiedy dziecko ma do siebie zaufanie 5. Niech sobie radzą: dialog na temat autonomii 6. „Dobrze” nie wystarczy: nowy sposób wyrażania pochwały 7. Role, które narzucamy dzieciom 1. Smutas 2. Księżniczka 3. Piskwa 8. Nie zmieniaj umysłu: zmień nastawienie RODZICE TO TEŻ LUDZIE 19. Czujemy to, co czujemy 10. Ochrona – siebie, dzieci, całej rodziny 11. Wina i cierpienie 12. Gniew 1. Drzemiąca w nas bestia 2. Dopasowanie słów do nastroju 3. Kiedy słowa nie skutkują 4. Działanie i jego granice 5. A jednak nadal wybuchamy 6. Droga powrotna 13. Nowy portret rodziców Posłowie\nTytuł oryginału LIBERATED PARENTS, LIBERATED CHILDREN Copyright © 1990 by Adele Faber and Elaine Mazlish This edition published by arragement with Grosset & Dunlap, a member of Penguin Group (USA) LLC, a Penguin Random House Company Copyright © 1994, 2017 for the Polish edition by Media Rodzina Sp. z o.o. Copyright © 1994, 2017 for the Polish translation by Beata Horosiewicz Projekt okładki Sambor Mordalski Wszelkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki – z wyjątkiem cytatów w artykułach i przeglądach krytycznych – możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy. ISBN 978-83-8008-988-4 Media Rodzina Sp. z o.o. ul. Pasieka 24 61-657 Poznańtel. 61 827 08 50 www.mediarodzina.pl mediarodzina@mediarodzina.pl Konwersja: eLitera s.c.\nWszystkim rodzicom na całym świecie,którzy zafrasowani mruczeli pod nosem:„Musi być jakiś lepszy sposób”.\nPRZEDMOWA Znalazłyśmy się w uprzywilejowanej sytuacji. Przez ponad pięć lat uczestniczyłyśmy w warsztatach dla rodziców, prowadzonych osobiście przez doktora Haima Ginotta – psychologa, wykładowcę i autora. Należał on do tych nielicznych nauczycieli, którzy potrafią w niezwykle przystępny sposób przedstawiać trudne koncepcje, którzy chętnie powtarzają to, czego słuchacze pragną wysłuchać raz jeszcze. Jego zafascynowanie nowymi pomysłami nieustannie odświeżało nasz zapał. Wymagał od nas w zamian, byśmy eksperymentowali, dzielili się swoimi doświadczeniami i badali własne możliwości. Rezultaty tych doświadczeń przeszły nasze oczekiwania. Kiedy próbowałyśmy wprowadzać teorię w życie, a z praktyki wyciągać własne wnioski, uświadamiałyśmy sobie, jakie zmiany zachodzą w nas samych, w naszych dzieciach i w innych uczestnikach zajęć. Wiele zawdzięczamy doktorowi Ginottowi, który wyposażył nas w umiejętności, dzięki którym możemy pomóc naszym dzieciom i łaskawiej odnosić się do siebie samych. Nie jesteśmy w stanie spłacić tego długu. Możemy jedynie przekazać nasze doświadczenia innym rodzicom, mając nadzieję, że okażą się dla nich przydatne.\nPODZIĘKOWANIA Dziękujemy: Naszym dzieciom: Kathy, Liz i Johnowi Mazlish; Carlowi, Joannie i Abramowi Faber za to, że przez wiele lat dzielili się z nami swoimi pomysłami i uczuciami. Każde z nich wzbogaciło na swój sposób naszą książkę. Leslie’emu Faberowi, który spędził wiele godzin nad naszymi pierwszymi notatkami. Jego komentarze i pytania zmuszały nas niezmiennie do ponownego przemyślenia, doskonalenia i wyjaśniania tekstu. Robertowi Mazlish, który czytał nasze pierwsze niewprawne próby pisarskie i zobaczył ukończoną książkę. Jego wiara w nasze możliwości pomogła nam uwierzyć w siebie. Uczestnikom warsztatów, którym powierzałyśmy, podobnie jak oni nam, wielkie i małe dramaty naszego życia. Na każdym spotkaniu ich wsparcie dodawało nam siły. Naszemu wydawcy Robertowi Markelowi za wrażliwość i pomoc na każdym etapie procesu wydawniczego. Paniom doktor: Virginii Axline, Dorothy Baruch, Selmie Fraiberg oraz doktorowi Carlowi Rogersowi, których prace pomogły nam potwierdzić i poszerzyć własne doświadczenia. Doktor Alice Ginott za ciepłe słowa zachęty i liczne pomocne uwagi. I przede wszystkim doktorowi Haimowi Ginottowi za uważne przeczytanie maszynopisu, nieocenione sugestie oraz za to, że nieustannie nas inspirował. Dziękujemy mu za udzielenie pozwolenia na opublikowanie tej książki, która przekazuje jego zasady porozumiewania się z dziećmi.\nOD AUTOREK Gdy tylko zaświtała nam myśl o napisaniu tej książki, zrozumiałyśmy, że istnieje ten oto problem: w jaki sposób uczciwie opowiedzieć naszą historię, nie naruszając jednocześnie prywatności uczestników zajęć jak i naszych rodzin? Postanowiłyśmy stworzyć grupkę bohaterów, których przeżycia będą inspirowane przeżyciami naszymi oraz innych poznanych rodziców. Jennifer, narratorka książki, ma nasze najlepsze i najgorsze cechy i chociaż nie można jej utożsamić z żadną z nas, przemawia prawdziwie w imieniu wszystkich. Adele Faber i Elaine Mazlish\nWPROWADZENIE – UAKTUALNIENIE Kiedy dowiedziałyśmy się, że nasz wydawca planuje drugie wydanie książki Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci z nową okładką i w większym formacie, byłyśmy zachwycone. Żywot książki w miękkiej oprawie na półce księgarskiej trwa przeciętnie kilka tygodni. A tu proszę, nasza szesnaście lat od pierwszego wydania (w roku 1974) nie tylko trzymała się coraz lepiej, ale miała ukazać się ponownie w atrakcyjniejszej formie. Ale najbardziej uradował nas fakt, że nowe wydanie da nam szansę dopisania do książki posłowia, które osadzi ją mocno w latach dziewięćdziesiątych i przedłuży jej żywot. Zaczęłyśmy pracę od zrobienia czegoś, czego nie robiłyśmy od lat – przeczytałyśmy ponownie własną książkę. Przypominało to przewracanie kartek albumu ze starymi zdjęciami. Prawie nie mogłyśmy poznać siebie samych. Byłyśmy wówczas młodymi matkami, usiłującymi nauczyć się bardziej skutecznych sposobów postępowania z dziećmi. Teraz nasze dzieci już dorosły, a my przekazywałyśmy swą wiedzę nowemu pokoleniu rodziców. A jak bardzo zmienił się świat! Tak znacznie, że to, co wtedy uważałyśmy za rzecz naturalną i normalną, teraz wydawało nam się dziwne. Prawie wszystkie matki, o których pisałyśmy, nie pracowały zawodowo i poświęcały swój czas przede wszystkim opiece nad dziećmi, a pracujący ojcowie zazwyczaj bywali poza domem. W naszej książce uwzględniłyśmy tylko jedną niepełną rodzinę i nie napisałyśmy nic na temat stosunków z przybranymi rodzicami z tej prostej przyczyny, że wiele lat temu nie znałyśmy takich rodzin. Nie wspomniałyśmy też ani słowem o rodzinach, w których oboje rodzice pracują zawodowo, o nie pracujących mężach, o nianiach i opiekunkach do dzieci. A jednak kiedy ponownie przeczytałyśmy wszystkie rozdziały, zrozumiałyśmy również, jak niewiele zmieniły się pewne rzeczy. Dzisiaj matki i ojcowie nadal troszczą się o to, żeby ich dzieci były szczęśliwe, miały przyjaciół, dobrze sobie radziły w szkole, żeby wszystko układało się pomyślnie; nadal martwią się, gdy dzieci walczą ze sobą, są piskliwe, próżnują, bałaganią, są nieposłuszne; dzisiaj również dręczy ich poczucie winy, złość i przytłacza odpowiedzialność za drugiego człowieka. Zauważyłyśmy z dumą, że pod pewnymi względami nasza książka wyprzedziła swoje czasy. Ukazała związek pomiędzy ufnością dziecka we własne siły a jego zdolnością do samoobrony, przedstawiła sposoby uwolnienia dziecka od grania ról, które je przerastają, i opisała rozmaite metody budowania szacunku do samego siebie. Zrozumiałyśmy również, że spojrzałyśmy realistycznie na problem gniewu rodziców – od łagodnej irytacji do wściekłości wymykającej się spod kontroli – i znalazłyśmy sposoby radzenia sobie z tym tak, aby dzieci nie stały się naszymi ofiarami. Nieustannie poruszałyśmy kwestię szacunku dla rodziców, szacunku dla dzieci, szacunku dla trudności wspólnego życia. Nim jeszcze skończyłyśmy czytać ostatni rozdział książki, ogarnęło nas ponownie przekonanie i podniecenie, które sprawiło, że w ogóle zaczęłyśmy pisać książkę. Nie tylko była ona nadal znacząca, ale zasady i umiejętności, które przekazywała, wydawały nam się teraz ważniejsze niż kiedykolwiek. Żyjemy w czasach wywołujących stresy. Rodzice znajdują się pod ogromną presją, usiłując poradzić sobie „z tym wszystkim”. Wielu boryka się z problemami samotnie. Wymagania są wysokie. Energii niewiele. Cierpliwość na wyczerpaniu. Dni są ciągle za krótkie. Jesteśmy przekonane, że uczciwe i pełne troski metody porozumiewania się mogą znacząco pomóc w osiągnięciu trwałości i normalności współczesnej rodziny.\n1 Na początku były słowa Coś tu nie pasowało. Jeśli wszystko robiłam dobrze, to dlaczego tyle nie wychodziło tak, jak powinno? Nie wątpiłam ani przez chwilę, że jeśli pochwalę dzieci – dam im do zrozumienia, jak bardzo cenię ich wysiłek, każde ich osiągnięcie – to automatycznie zdobędą pewność siebie. Dlaczego więc Jill ma tak mało pewności siebie? Byłam przekonana, że jeśli będę dyskutować z dziećmi – wytłumaczę spokojnie i logicznie, dlaczego należy coś zrobić – to one zareagują zgodnie ze zdrowym rozsądkiem. Dlaczego zatem każde tłumaczenie wywołuje kontrargument Davida? Naprawdę wierzyłam, że jeśli nie będę nadopiekuńcza, jeśli pozwolę dzieciom robić samodzielnie to, co są w stanie zrobić, to nauczą się niezależności. Dlaczego więc Andy ciągle czepia się mojej spódnicy i płacze? Wszystko to było nieco deprymujące. Ale najbardziej martwiło mnie ostatnio moje zachowanie. Cóż za ironia! Ja, która zamierzałam być matką stulecia; ja, która zawsze czułam taką wyższość wobec tych krzyczących, szarpiących dzieci, „niedobrych” matek, które widywałam w supermarketach; ja, która postanowiłam, że nigdy nie będę popełniać błędów moich rodziców; ja, która czułam, że mam tak wiele do zaofiarowania: moje ciepło, niewyczerpaną cierpliwość, moją prostą radość życia, wpadłam dziś rano do pokoju dzieci, spojrzałam na podłogę usmarowaną farbkami i wydałam z siebie wrzask, przy którym krzyki matek w supermarketach brzmiałyby łagodnie jak głos dobrej wróżki. Ale najbardziej przykre dla mnie było to, co powiedziałam: „Odrażające flejtuchy. Czy ani na chwilę nie można zostawić was samych?”. To były słowa, które często słyszałam w dzieciństwie i które znienawidziłam. Co się stało z moją niewyczerpaną cierpliwością? Gdzie podziała się ta radość życia, którą chciałam im ofiarować? Jak mogłam tak dalece odejść od moich pierwotnych marzeń? Będąc w takim nastroju, natknęłam się na notatkę z przedszkola przypominającą rodzicom, że tego wieczora odbędzie się wykład specjalisty z dziedziny psychologii dziecka. Byłam zmęczona, ale wiedziałam, że tam pójdę. Czy uda mi się przekonać Helen, żeby mi towarzyszyła? Wątpliwe. Helen nieraz wyrażała swój brak zaufania do takich ekspertów. Woli polegać na tym, co nazywa zdrowym rozsądkiem i intuicją. W przeciwieństwie do mnie nie narzuca sobie w wychowaniu dzieci tak wielu wymagań ani dalekosiężnych celów. Być może wynika to z faktu, że jest rzeźbiarką i oprócz zajmowania się dziećmi ma inne zainteresowania. W każdym razie zazdrościłam jej tego luzu i całkowitej wiary we własne siły. Helen sprawia wrażenie osoby, która nigdy nie traci kontroli... Ale ostatnio narzekała trochę na dzieci. Widocznie przez minionych kilka tygodni ciągle sobie dokuczały, a jej słowa ani postępowanie nie skutkowały. Zdaje się, że ani intuicja, ani zdrowy rozsądek nie pomagały jej ostatnio radzić sobie z codziennymi bitwami dzieci. Kiedy wykręcałam numer Helen, pomyślałam, że może, wziąwszy pod uwagę rozwój wypadków, odrzuci swoje uprzedzenia i zechce mi towarzyszyć. Ale Helen była nieugięta. Powiedziała, że nie poszłaby na kolejny wykład na temat psychologii dziecka, nawet gdyby wykładowcą był sam Zygmunt Freud. Stwierdziła, że ma dość słuchania namaszczonych frazesów o tym, jak to dzieci potrzebują miłości, poczucia bezpieczeństwa, stanowczych ograniczeń, miłości, konsekwencji, miłości, elastyczności, miłości... Powiedziała, że kiedy ostatnim razem poszła na takie spotkanie, przez trzy dni kręciła się nerwowo po domu, starając się zmierzyć, ile daje dzieciom miłości. Jeszcze nie doszła do siebie po tamtym doświadczeniu na tyle, żeby ponownie wysłuchiwać jakichś uogólnień wpędzających ją w niepokój. Ze słuchawki dobiegł krzyk: – Właśnie, że powiem! Właśnie, że powiem! – Tylko spróbuj, a znowu to zrobię! – Mamo, Billy rzucił we mnie klockiem! – Ona nadepnęła mi na palec. – Wcale nie, ty wielki byku! – O Boże – jęknęła Helen. – Znowu to samo! Wszystko oddam, żeby wyrwać się z tego domu! Podjechałam po nią o ósmej. Tego wieczoru wykładowcą był doktor Haim Ginott, specjalista z dziedziny psychologii dziecka i autor nowej książki zatytułowanej Między rodzicami a dzieckiem. Rozpoczął wykład od postawienia pytania: Co odmiennego jest w języku, którego używam w kontaktach z dziećmi? Popatrzyliśmy po sobie nierozumiejącym wzrokiem. – Język, którego używam – ciągnął – nie ocenia. Unikam wyrażeń, które oceniają charakter bądź zdolności dziecka. Wystrzegam się takich słów, jak „głupi, niezdarny, zły”, a nawet takich, jak „piękny, dobry, cudowny”, ponieważ nie są one pomocne, przeszkadzają dziecku. Zamiast tego używam słów, które opisują. Opisuję to, co widzę, opisuję to, co czuję. Ostatnio mała dziewczynka przyniosła mi rysunek i zapytała: „Czy to jest ładne?”. Popatrzyłem na jej dzieło i odparłem: „Widzę fioletowy dom, czerwone słońce, niebo w paski i dużo kwiatów. Patrząc na to, mam wrażenie, że jestem na wsi”. Uśmiechnęła się i powiedziała: „Narysuję jeszcze jeden!”. Przypuśćmy, że odpowiedziałbym: „Piękny, jesteś wielką artystką”. Mogę państwa zapewnić, że byłby to ostatni rysunek, jaki narysowałaby tego dnia. Bo co może być lepsze niż „wielki” i „piękny”? Jestem przekonany o tym, że słowa, które oceniają, powstrzymują dziecko, a słowa, które opisują, wyzwalają je. Lubię opisujące słowa również dlatego – mówił dalej – że zachęcają one dziecko do samodzielnego znalezienia rozwiązania problemu. Dam państwu przykład. Kiedy dziecko rozleje mleko, mówię do niego: „Widzę, że mleko się rozlało” i wręczam mu szmatkę. W ten sposób unikam obwiniania i kładę nacisk na to, co istotne – na to, co dziecko powinno zrobić. Gdybym zamiast tego powiedział: „Głupi! Zawsze wszystko rozlewasz. Nigdy się tego nie nauczysz!”, to możemy być pewni, że dziecko zmobilizowałoby wszystkie siły na obronę, a nie na szukanie rozwiązania. Usłyszeliby państwo: „Bo mnie popchnął” albo „To nie ja, to pies”. W tym momencie elokwentna pani Noble, autorytet w wielu sprawach w naszej społeczności, zabrała głos: – Doktorze Ginott, to, co pan mówi, jest bardzo interesujące, ale zawsze miałam wrażenie, że to, co mówimy do dziecka, nie jest takie ważne, dopóki ono wie, że jest kochane. Kiedy czuje, że naprawdę jest kochane, to można powiedzieć prawie wszystko. Chodzi mi o to, że w ostatecznym rozrachunku liczy się tylko miłość, prawda? Doktor Ginott wysłuchał jej uważnie, po czym powiedział: – Sądzi pani, że same słowa nie są takie ważne, dopóki towarzyszy im miłość. Jestem innego zdania. Przypuśćmy, że znajduje się pani na przyjęciu i niechcący wylała pani wino. Pewnie nie byłaby pani zachwycona, gdyby mąż powiedział: „Niezdara! Znowu to samo. Gdyby przyznawali nagrody za niszczenie domu, zdobyłabyś pierwsze miejsce”. Pani Noble uśmiechnęła się z zakłopotaniem. – Przypuszczam, że wolałaby pani, gdyby mąż powiedział: „Kochanie, widzę, że wino ci się rozlało. Mogę ci pomóc? Proszę, weź chusteczkę”. Po raz pierwszy widzieliśmy, jak pani Noble zabrakło słów. – Nie pomniejszam potęgi miłości – mówił dalej doktor Ginott. – Miłość jest bogactwem. Ale nawet kiedy jesteśmy bogaci w sensie materialnym, musimy nieraz rozmieniać wielkie sumy na drobne. W budce telefonicznej większy pożytek przyniesie dziesięciocentówka niż banknot pięćdziesięciodolarowy. Aby nasza miłość służyła dzieciom, musimy się nauczyć, jak zamieniać ją na słowa, które mogą im pomóc – krok po kroku – kiedy rozleje się mleko albo kiedy pokazują nam rysunek i czekają na pochwałę. I gdy się złościmy, to też możemy używać takich słów, które nie wyrządzają szkody i nie tłamszą ludzi, na których nam zależy. Potem doktor Ginott mówił o tym, co określił terminem „gniew bez ubliżania”. Stwierdził z przekonaniem, że wymaganie od rodziców, żeby zawsze byli cierpliwi, jest nierealistyczne i niepotrzebne. Wykazał, jak bardzo pomocne dla rodziców byłoby wyrażenie gniewu, ale w sposób, który nie obraża dziecka. Powiedział wręcz: „Nasz szczery gniew jest jednym z najsilniejszych środków służących zmianie zachowania”. – Jak możemy to wcielić w życie? – zapytał. – Znowu używając słów, które opisują. Nie atakujemy osobowości. Na przykład, jeśli źródłem niepokoju rodziców jest bałagan w pokoju dziecka, powinni oni wyrazić szczerze, co czują, ale nie za pomocą zniewag i oskarżeń. Nie za pomocą określeń: „Dlaczego z ciebie taki bałaganiarz?” albo „W ogóle nie dbasz o swoje rzeczy, psujesz każdą rzecz, którą dostaniesz”. Niewykluczone, że nawet stosując takie określenia, możemy skłonić dziecko, żeby posprzątało swój pokój. Ale pozostanie mu uczucie żalu do rodziców i niepochlebna opinia o samym sobie. Powstaje pytanie, jak rodzice mogą wyrazić to samo uczucie gniewu tak, by było ono pomocne dla dziecka. Mogą opisywać. Mogą powiedzieć: „Widok tego pokoju nie sprawia mi przyjemności!” albo: „Złości mnie to, co widzę. Miejsce zabawek, rzeczy i książek jest na półce!” albo: „Kiedy widzę rzeczy walające się po podłodze, ogarnia mnie wściekłość! Mam ochotę wyrzucić wszystko przez okno!”. Jakiś mężczyzna podniósł rękę. – Doktorze Ginott – powiedział – wydaje mi się, że metody, o których pan mówi, mogą być stosowane tylko przez osobę wykwalifikowaną. Nie wyobrażam sobie, żeby zwykli rodzice byli w stanie używać tych sposobów. – Wierzę mocno w możliwości „zwykłych” rodziców – odparł doktor Ginott. – Komu bardziej leży na sercu dobro dziecka niż jego „zwykłym” rodzicom? Wiem z doświadczenia, że kiedy rodzice poznają metody, które są bardziej pomocne, to nie tylko są w stanie je stosować, ale używają ich w unikalny sposób, właściwy jedynie dla nich. Wykład doktora Ginotta trwał jeszcze pół godziny. Doktor zaprezentował nam ideę bycia „adwokatem” własnego dziecka. Wyjaśnił, że dzieci mają dość sędziów i oskarżycieli i pokazał na przykładach, w jaki sposób rodzice mogą stać się obrońcami. Rozwodził się nad wartością akceptacji uczuć dziecka – wszystkich uczuć. Opisał, jak unikać sarkazmu, gróźb, obietnic, metody te bowiem mogą obrócić się przeciwko rodzicom. Kiedy skończył wykład, otoczyła go grupa rodziców, którzy pragnęli porozmawiać z nim osobiście. Zrezygnowałyśmy z przepychania się przez tłum. Wyszłyśmy na zimne nocne powietrze, wsiadłyśmy do samochodu i w milczeniu czekałyśmy, aż silnik się rozgrzeje. Obie wiedziałyśmy, że coś nas głęboko poruszyło, ale nie potrafiłyśmy dokładnie określić co. Usłyszałyśmy tego wieczoru rzeczy, które wydawały nam się na tyle proste, że można by je natychmiast zastosować, a jednak czułyśmy, iż te proste stwierdzenia wypływają z idei złożonej i nieograniczonej w swych możliwościach. W drodze do domu starałyśmy się zebrać myśli. Czy będziemy w stanie zastosować to, czego się nauczyłyśmy tego wieczoru? Czy to odniesie skutek? Czy nie będziemy się dziwnie czuły, mówiąc to samo w nowy sposób? Jak zareagują dzieci? Czy w ogóle zauważą różnicę? Czy nie jest już za późno na wprowadzanie zmian? Czy spowodowałyśmy już trwałe szkody? Jak przedstawimy całą sprawę naszym mężom? Pomyślałam o moim porannym wybuchu na widok śladów farbek na podłodze. – Helen, myślę, że uniknęłabym tej sceny, gdybym powiedziała tylko: „Widzę ślady farby na podłodze. Przydałaby się szmata”. Helen spojrzała na mnie i pokiwała głową. – Nie jestem przekonana. Dziś rano byłaś bardzo wkurzona. Nie wydaje mi się, żebyś teraz była zła. Doktor Ginott powiedział: „Ujawnij to, co czujesz”. – Dobrze – zgodziłam się. – A co powiesz na to: „Kiedy widzę plamy od farby na podłodze, ogarnia mnie taka wściekłość, że mam ochotę wyrzucić wszystkie słoiki z farbkami do śmieci”. – Jestem pod wrażeniem – powiedziała Helen – ale czy to odniesie skutek z prawdziwymi, żywymi dziećmi? Właśnie wpadła mi do głowy straszna myśl. A jeśli już nigdy niczego nie rozleją? Roześmiałyśmy się, kiedy zdałyśmy sobie sprawę, że czekamy z utęsknieniem na następne nieszczęście, mając nadzieję, że zdarzy się wkrótce, gdy będziemy miały jeszcze w pamięci słowa doktora Ginotta. Nie musiałyśmy długo czekać. Słońce wschodzi, słońce zachodzi. Mleko się rozlewa. Opisywałyśmy. Dzieci sprzątały! To był maleńki cud. Zdumione własnym sukcesem, nawet jeśli sprzyjało nam szczęście właściwe osobom początkującym, chciałyśmy się nauczyć czegoś więcej. Kupiłyśmy książkę doktora Ginotta Między rodzicami a dziećmi i stwierdziłyśmy z zachwytem, że zawiera bogactwo praktycznych porad, które można od razu zastosować. Możliwość czytania pewnych fragmentów po kilka razy dała nam potrzebne wsparcie. Pewnego razu, na przykład, miałam zamiar wyjść wieczorem. Mój najmłodszy syn Andy uczepił się mojej nogi i płakał: „Nie idź, mamusiu. Zostań w domu!”. Delikatnie się wyswobodziłam, wzięłam książkę z nocnego stolika, zamknęłam się w łazience, odszukałam rozdział zatytułowany „Rodzice nie potrzebują pozwolenia na wyjście” i przeczytałam go w rekordowym tempie. Kiedy wyszłam z łazienki, byłam przygotowana. Powiedziałam: „Kochanie, wiem, że chciałbyś, żebyśmy dzisiaj nie wychodzili. Chciałbyś, żebyśmy zostali z tobą... Ale twój tata i ja mamy zamiar iść do kina”. Być może była to recytacja, ale dzięki niej mogliśmy pójść do kina, nie wywołując zwykłej sceny. Rozdział na temat pochwał okazał się szczególnie pożyteczny. Dawniej Helen chwaliła pięcioletniego Billy’ego, używając słów: „Jesteś wspaniały, najlepszy!”. Nie mogła zrozumieć, dlaczego zawsze protestował: „Nie, wcale nie. Jimmy jest lepszy”, „Przestań mnie wychwalać”. Postanowiła wypróbować metody doktora Ginotta. Kiedy Billy naprawił jej zapchany zlew w kuchni, powstrzymała się od słów: „Fantastycznie. Jesteś genialny!”. Zamiast tego opisała, co czuje i co widzi: „No proszę, przejmowałam się, że będę musiała wezwać hydraulika. Ale zjawiłeś się ty i w dwie minuty woda odpłynęła. Jak wpadłeś na ten sposób?”. I wtedy małe dziecko udzieliło sobie samo najsłodszej pochwały: „Ruszyłem głową. Jestem dobrym hydraulikiem”. Informacja przysłana z naszego lokalnego towarzystwa wychowywania dzieci głosiła, że doktor Ginott rozpoczyna warsztaty dla rodziców w naszym środowisku. Załączono kartę zgłoszenia dla zainteresowanych. Natychmiast potwierdziłyśmy nasze uczestnictwo. Helena i ja byłyśmy zadowolone z faktu, iż grupa, która przybyła na pierwsze spotkanie, jest tak różnorodna. Wiek kobiet wahał się od dwudziestu trzech do pięćdziesięciu lat. Inna była też liczba posiadanych dzieci – od jednego do sześciorga. Większość kobiet była zamężna, jedna rozwódka i jedna wdowa. Pomiędzy nami znalazły się kobiety niepracujące, nauczycielki, kobiety interesu, dwie artystki. Nasze przekonania religijne również okazały się odmienne. Były wśród nas protestantki, katoliczki, żydówki i ateistki. Miałyśmy jedną cechę wspólną – dzieci. Na początku spotkania przybrały formę wykładów, każdy wykład prezentował nowe metody. Nauczyłyśmy się, jakie są granice logiki w postępowaniu z dzieckiem i jaką siłę daje przemawianie do jego uczuć. Zrozumiałyśmy, że można dać dziecku w wyobraźni to, czego nie może dostać w rzeczywistości. Dla mnie, osoby tak przekonanej o zasadności racjonalnego podejścia, to nowe spojrzenie okazało się dobrodziejstwem. Jeszcze dzisiaj pamiętam tę scenę, kiedy siedziałam w samochodzie i cierpliwie wyjaśniałam marudnemu Davidowi, że wszystkim chce się pić i że nic na to nie poradzimy, że musimy tkwić w korku, że nie możemy się zatrzymać i kupić niczego do picia, że narzekanie nic nie pomoże i samochód przez to nie pojedzie szybciej... Jaką ulgę odczułam, gdy w tej samej sytuacji potrafiłam teraz odwrócić się do syna i powiedzieć: „Hej, słyszę, że jakiemuś chłopcu bardzo chce się pić. Założę się, że chciałbyś mieć pełne wiadro lodowatego soku jabłkowego!”. Kiedy David się uśmiechnął i powiedział: „A może pełną wannę?”, poczułam wdzięczność, że posiadam takie umiejętności. Inna metoda, która pomogła polepszyć atmosferę panującą w domu, to zamiana groźby na możliwość wyboru. „Jeśli jeszcze raz będziesz się bawić w salonie pistoletem na wodę, to pożałujesz!” zmieniło się w: „Pistoletu na wodę nie wolno używać w salonie. Możesz się nim bawić w łazience albo na dworze. Wybieraj”. Zauważyłyśmy również, że w nas samych zachodzą pewne zmiany. Po pierwsze, zwracając się do dzieci, używałyśmy mniej słów. Najwidoczniej maksyma często powtarzana przez doktora Ginotta wywarła na nas wpływ: „Jeśli tylko to możliwe, zastępuj cały akapit jednym zdaniem, zdanie słowem, a słowo gestem”. Kiedy mniej mówiłyśmy, uważniej słuchałyśmy. Zaczęłyśmy słyszeć, między wierszami, to, co dziecko rzeczywiście chciało powiedzieć. Wojownicza wypowiedź Andy’ego: „Zawsze wszędzie zabierasz Davida – do biblioteki, do dentysty, na zbiórkę skautów” oznaczała teraz dla mnie: „Poświęcasz za dużo uwagi mojemu bratu. Martwię się tym”. Zrezygnowałam zatem z długich tłumaczeń i starałam się uwzględnić to, co stanowiło zmartwienie Andy’ego: „Chciałbyś, żebym spędzała z tobą więcej czasu? Ja też bym chciała”. Wypracowałyśmy sobie również pewien emocjonalny dystans do dzieci. Ich podły nastrój już nas tak nie przygnębiał. Dla Helen, która często odnosiła wrażenie, że mieszka na linii frontu, ta nowa umiejętność nieangażowania się była dobrodziejstwem. Teraz, zamiast biec na ratunek i rozdzielać walczące strony, potrafiła zachować spokój i wydawać takie polecenia, które pomagały ustanowić rozejm. Kiedy jej dzieci zaczynały się kłócić o to, kto ma korzystać z huśtawki, była w stanie powiedzieć: „Dzieci, jestem przekonana, że potraficie znaleźć rozwiązanie, które będzie uczciwe dla obu stron”. Ale prawdziwą chwilę triumfu przeżyła pięć minut później, gdy dziecinny głosik zawołał z podwórka: „Mamo, dogadaliśmy się. Będziemy się huśtać na zmianę”. Dzieci również były nieco zdezorientowane tym nowym podejściem. Za każdym razem gapiły się na nas z wyrazem twarzy mówiącym „Kim jest ta pani?” i bywały takie chwile, gdy same nie byłyśmy tego pewne. Nasi mężowie przyglądali nam się podejrzliwie. Nie trzeba studiować psychologii, żeby rozpoznać wrogość w stwierdzeniach: „W porządku, matko, ty jesteś ekspertem. Zajmij się jego humorami” albo: „Skoro wszystko mówię nie tak, jak powinienem, to może byś mi napisała scenariusz”. Czasami zachowywałyśmy się jak przysłowiowa krowa, która dała mleko, a potem kopnęła wiadro. Mówiłyśmy wszystko, co trzeba, a potem, nie mogąc się powstrzymać, wtrącałyśmy jeszcze jedno zdanie („Wkrótce przez to przebrniesz” albo: „W życiu trzeba się nastawić także na przykrości”) i w ten sposób cała praca szła na marne. Dręczyła nas również zupełnie normalna skłonność do nadużywania każdej nowej umiejętności. Kiedy odkryłyśmy nadzwyczajną moc okrzyku: „To mnie złości!”, ogarnął nas zachwyt. Tak dobrze było wypowiadać te słowa, a dzieci reagowały natychmiast i poprawiały swoje postępowanie. W dniu, kiedy krzyknęłam: „Jestem wściekła!” i po raz pierwszy użyłam zwrotu: „Niech cię diabli!”, zaczęłam rozumieć, że posunęłam się za daleko w stosowaniu tej metody. Helen była zafascynowana pomysłem pobudzania fantazji dzieci. Skutkiem tego, zwracając się do siedmioletniej córki, tak często używała sformułowania: „Ach, chciałabyś, żeby...”, aż ta pewnego dnia jęknęła: „Mamo, znowu to samo!”. Kiedy Helena wspomniała o tym doktorowi Ginottowi, ten odparł: „Niektóre z tych wyrażeń mają dużą moc i muszą być używane z umiarem. To tak jak z silnymi przyprawami: właściwa ilość daje aromat, zbyt wielka powoduje, że potrawa jest niestrawna”. Nasze zajęcia zbliżały się ku końcowi, w przeciwieństwie do naszych problemów. Bywały takie okresy, kiedy dzieci zachowywały się wspaniale – dobrze sobie radziły w szkole, nawiązywały przyjaźnie, z radością poznawały swój świat i przyjemnie się z nimi obcowało. Ale po tych wesołych przerywnikach prawie zawsze następowała seria burz, które nadciągały nie wiadomo skąd i bez ostrzeżenia. Czasami nasze nowe umiejętności, na których zwykłyśmy polegać, stawały się źródłem frustracji, ponieważ rodziły nowe pytania, wymagające kolejnych odpowiedzi. „Jeśli pozwolę mu wyrażać wszystko, co czuje, a on powie mi, że nienawidzi swojego młodszego brata, to co wtedy, doktorze Ginott?” Może przydałaby nam się kolejna seria zajęć? Doktor Ginott zgodził się na kontynuację. W ciągu następnych tygodni odnotowałyśmy dwa nowe osiągnięcia. Helen słyszała, jak jej córka informowała koleżankę: „W naszym domu nie obwiniamy się nawzajem”. Ja z kolei nigdy nie zapomnę chwili, kiedy mój starszy syn wpadł jak burza do pokoju brata, wykrzyknął: „Jestem taki wściekły, że chętnie bym cię walnął w łeb... ale nie zrobię tego!”, po czym wybiegł na korytarz. Osoba niezorientowana mogłaby nie zauważyć postępu, ale w moim domu zakrawało to na cud – jeden był w stanie się powstrzymać, a drugi nie skończył z rozbitym nosem. Drugim osiągnięciem było nasze poczucie wolności. Długo martwiłyśmy się utratą spontaniczności. Czy przez resztę życia będziemy musiały ważyć każde słowo, przejmować się znaczeniem każdego zdania? Było dla nas zrozumiałe, że osiągnięcie mistrzostwa w jakiejkolwiek dziedzinie wymaga wyrzeczenia się, przynajmniej na jakiś czas, spontaniczności. Nawet Horowitz musi mozolnie ćwiczyć i ściśle trzymać się form, nim wniesie do muzyki własne znaczenie. Ale mimo to nie opuszczał nas niepokój. Tak trudno wyrzec się spontaniczności w relacjach z najbliższymi i najdroższymi osobami. Kamień spadł nam z serca, gdy nagle poczułyśmy się naturalnie i zręcznie. Trzeba było podjąć ryzyko, improwizować, eksperymentować. Nasze słowa nie brzmiały już identycznie ani tak jak słowa doktora Ginotta. Co prawda, stosowałyśmy te same metody, ale teraz każda z nas nadawała tej muzyce własne znaczenie. Na tym etapie zakończyły się zajęcia. Nadszedł czas letnich wakacji, ale obiecałyśmy sobie, że jesienią będziemy się znowu spotykać. Lato minęło, a wraz z nim wiele z naszych wypracowanych z trudem ekspertyz. Całe lato z dziećmi, dzieci nas wykończyły! Podczas gdy w lipcu miałyśmy tyle fantazji, w sierpniu potrafiłyśmy zdobyć się tylko na cierpkie uwagi. Przebywanie z dziećmi na co dzień, bez względu na to, jak wykwalifikowani są rodzice i jak czarujące dziecko, to wyczerpująca i deprymująca praca, pełna prób i sprzecznych interesów. Dzieci hałasowały, gdy my potrzebowałyśmy spokoju; wymagały zainteresowania, gdy my pragnęłyśmy samotności; były niechlujne, gdy my tęskniłyśmy za porządkiem. I to dokuczanie sobie, ciągłe sprzeczki, robienie problemu z najprostszych spraw: „Nie chcę myć zębów!”, „Dlaczego muszę wkładać piżamę?”, „Nie chcę swetra”. W tych męczących warunkach zaczynałyśmy wracać do dawnych metod. Blask początkowego sukcesu powoli przygasał. Wyszłyśmy z wprawy. Doktor Ginott powtarzał często, że uczenie się nowego podejścia przypomina naukę języka – francuskiego czy chińskiego. Zdaliśmy sobie sprawę, że jest to nawet trudniejsze. Ucząc się nowego języka, musiałyśmy jednocześnie „oduczyć” się innej mowy, stosowanej przez całe życie, mowy, którą przekazały nam poprzednie pokolenia. Takie wyrażenia jak: Dlaczego nigdy nie możesz... Zawsze jesteś... Ty nigdy... Kto to zrobił? Co się z tobą dzieje? były jak chwasty, których nie sposób wyplenić. Wzmacniały się dzięki diabelskim sztuczkom i oplatały delikatne młode roślinki, takie jak: Chciałbyś... Jestem przekonana, że... Więc naprawdę czujesz, że... Byłoby bardzo dobrze, gdybyś... Tak więc powróciłyśmy z wakacji z mieszanymi uczuciami – nieco sceptyczne, ale nadal pełne nadziei, że odzyskamy choć odrobinę dawnego entuzjazmu. Kiedy rozpoczęły się zajęcia, odkryłyśmy, że nie jesteśmy osamotnione w swych uczuciach. Inne kobiety wtórowały nam jak echo. „Chyba zmarnowałam to lato”, „Zdaje mi się, że zapomniałam wszystko, czego się nauczyłam”. Doktor Ginott wysłuchał w milczeniu tych komentarzy, a potem postawił pytanie: – Co jest naszym podstawowym celem jako rodziców? – Polepszać relacje między rodzicami a dziećmi – rzucił ktoś. Inna osoba stwierdziła: – Znaleźć lepsze sposoby porozumiewania się z dziećmi. Następna kobieta powiedziała bez namysłu: – Oczywiście, ukształtować dzieci, które są przede wszystkim bystre, grzeczne, uprzejme, schludne i dobrze przystosowane. Doktor Ginott miał poważny wyraz twarzy. Ta ostatnia wypowiedź wcale go nie uradowała. Pochylił się i powiedział: – A ja uważam inaczej. Wydaje mi się, że naszym najważniejszym celem jest znalezienie sposobów, które dadzą naszym dzieciom człowieczeństwo i siłę. Co nam przyjdzie z tego, że będziemy mieć schludne, grzeczne, czarujące dziecko, które będzie bezczynnie patrzyło, jak ludzie cierpią? Co warte jest nasze wychowanie, jeśli jego rezultatem jest bystre dziecko – najlepszy uczeń w klasie – które wykorzystuje swój intelekt do manipulowania innymi ludźmi? I czy istotnie pragniemy, aby nasze dzieci były tak dobrze przystosowane, że potrafiłyby się znaleźć w sytuacji, do której nie należy się przystosowywać? Niemcy tak dobrze przystosowali się do nazistowskich porządków, że wymordowali miliony współrodaków. Zrozumcie mnie dobrze: nie mam nic przeciwko temu, żeby dziecko było grzeczne, schludne czy wykształcone. Kluczowa kwestia dla mnie to: Jakich użyto metod, aby te cele osiągnąć? Jeśli stosowano zniewagi, atak i groźby, to możemy być pewni, że dziecko nauczyło się również obrażać, atakować, grozić i ulegać, kiedy się grozi. Jeśli, z drugiej strony, stosujemy metody humanitarne, to możemy nauczyć je czegoś znacznie ważniejszego niż kilku oderwanych zalet. Pokazujemy dziecku, jak być człowiekiem – ludzką istotą, która potrafi kierować swoim życiem stanowczo i z godnością. Helen spojrzała na mnie z drugiego końca pokoju. To było to. Nieuchwytna idea, która tak nas poruszyła na pierwszym spotkaniu, nareszcie została określona. To był proces uczłowieczania – koncepcja, dzięki której każdy akt zwracania się do dziecka był znaczący, stawał się cząstką budulca, z którego miała się ukształtować konkretna osoba. Zaczynałam rozumieć, że mówiąc do dziecka: „Mleko się rozlało” i podając mu szmatkę, nie tylko stosowaliśmy pomysłowy sposób radzenia sobie z drobnymi niepowodzeniami. Robiliśmy więcej, mówiliśmy dziecku: „Postrzegam cię jako osobę, która jest w stanie sama sobie poradzić”. Mówiliśmy mu: „Gdy jest kłopot, nie obwiniamy”. „Gdy jest kłopot, skupiamy się na rozwiązaniu”. „Gdy jest kłopot, podajemy sobie pomocną dłoń”. Naraz stało się dla mnie jasne, że jeśli sam proces postępowania z dzieckiem determinuje to, jakim człowiekiem się ono stanie, to już nigdy nie będę myśleć o roli matki tak jak dawniej. Co prawda, nadal gniew będzie na porządku dziennym, ale teraz widziałam wszystkie możliwości – możliwość wykuwania charakteru dziecka, możliwość afirmowania wartości, w które wierzę. Kobieta, która wcześniej udzieliła nieprzemyślanej odpowiedzi, ponownie zabrała głos. – Nie miałam pojęcia, że wykonuję taką odpowiedzialną pracę. Doktor Ginott uśmiechnął się. – Wszystko zależy od punktu widzenia. Opowiem państwu pewną historię. Do trzech robotników podszedł wieśniak. „Co robicie?” – zapytał ich. Pierwszy robotnik odpowiedział: „Zarabiam na życie”. Drugi odparł: „Kładę cegły”. Trzeci odrzekł: „Buduję katedrę”. Zapadła cisza. Kobieta z powagą skinęła głową. Zamyśliłam się. My również jesteśmy robotnikami. Naszą pracą jest wychowywanie dzieci. Nasze cegły – to wszystkie drobne wypowiedzi. Nasza katedra – osiągnięcie pełni człowieczeństwa przez nasze dzieci. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Wyzwoleni_rodzice__wyzwolone_dzieci-2017-ebookRO/p1210714i1418877" target="_blank" title="Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci - 2017 [Adele Faber, Elaine Mazlish] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci - 2017 [Adele Faber, Elaine Mazlish] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Plan zajęć 20-21 kwietnia\nJesteś tutaj: Home » Projekty » "Nauka drogą do sukcesu" » Przedsiębiorczy uczeń\nTrzyletnia droga do sukcesu\nUtworzono: środa, 27, czerwiec 2012 12:46\nPoprawiono: wtorek, 13, listopad 2012 14:15\nOpublikowano: środa, 27, czerwiec 2012 12:46\nZespół Szkół w Piaskach nie ustaje w próbach stworzenia swoim uczniom jak najlepszego startu na drodze kariery zawodowej. Dzięki dotacjom płynącym z Unii Europejskiej z dumą możemy przyznać, że absolwenci naszej szkoły stają się coraz bardziej konkurencyjni na rynku pracy. Projekt „Nauka drogą do sukcesu” skierowany do młodzieży uczęszczającej do technikum i szkoły zawodowej, którego realizacja została przewidziana na 3 lata, po raz kolejny okazał się strzałem w przysłowiową dziesiątkę.\nPomocną dłoń dla osób mających trudności z samodyscypliną w przygotowaniu się do egzaminów wyciągnęli organizatorzy zajęć wyrównawczych z przedmiotów maturalnych i zawodowych. Zorganizowano szereg warsztatów, praktyk zawodowych oraz kursów, a uczniowie mieli znakomitą okazję do uzupełnienia braków lub powtórzenia wiadomości z języków: polskiego, angielskiego i rosyjskiego, matematyki, geografii, historii oraz przedmiotów technicznych.\nZwolennicy królowej nauk mogli wysłuchać wykładu na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, dzięki któremu otrzymali kilka wskazówek, jak poradzić sobie na maturze, zaś tradycyjnie już obchodzone w Zespole Szkół w Piaskach Święto Matematyki pozwoliło skosztować współzawodnictwa w różnego rodzaju konkursach matematycznych.\nFanów motoryzacji z pewnością ucieszyła możliwość wzięcia udziału w kursie przygotowującym do egzaminu na prawo jazdy kategorii B, natomiast ci, którzy już legitymują się tym cennym dokumentem, mogli doskonalić bezpieczną jazdę w warunkach ekstremalnych na autodromie w Akademii Jazdy Opel w Warszawie. Uczniowie nabyli cenne umiejętności w zakresie wyprowadzania samochodu z poślizgu, jazdy slalomem, hamowania na łuku oraz na prostej drodze w warunkach obniżonej przyczepności. Młodzież odbyła szkolenie z udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej\ni dowiedziała się, jak z punktu widzenia prawa wygląda zdarzenie drogowe z poszkodowanymi osobami oraz jak należy zachować się w takiej sytuacji. Dużo emocji wzbudziła też jazda na trolley’ach i test uderzeniowy przy prędkości 7km/h. Niezapomnianych wrażeń dostarczył symulator dachowania, dzięki któremu młodzi kierowcy najprawdopodobniej będą bardziej uważać na prędkość samochodu podczas wchodzenia w zakręt.\nOdbyło się również spotkanie z kobietą sukcesu, która w obrazowy sposób wytłumaczyła, jak ważne w dążeniu do celu są konsekwencja i upór. Garść porad gościa zainspirowała młode kobiety do spróbowania własnych sił w biznesie po ukończeniu szkoły.\nNowością w Warsztatach Dobrego Wizerunku było szkolenie prowadzone przez stylistkę, która pokazała uczennicom szkoły zawodowej i technikum, w co się ubrać, żeby podkreślić atuty swojej sylwetki, jakich krojów\ni kolorów unikać oraz co zrobić, aby wyglądać modnie i elegancko.\nPraktyki i wyjazdy edukacyjne jak zwykle podobały się wszystkim. W Poznaniu młodzież zwiedziła fabrykę samochodów marki Volkswagen oraz Międzynarodowe Targi Poznańskie. Odwiedzono też Muzeum Motoryzacji i Muzeum Uzbrojenia, zaś wytchnienie od nowinek motoryzacyjnych dało obcowanie z przyrodą w Palmiarni.\nOprócz szkoleń komputerowych odbędzie się również w wakacje, finansowany z funduszy unijnych, kurs spawania metodą MIG/MAG, którego szczęśliwi uczestnicy będą mogli podejść do egzaminu, w wyniku którego otrzymają międzynarodowe certyfikaty i książeczki spawacza, co znacznie zwiększy ich szanse na dobrze płatny zawód\nW kolejnych edycjach projektu wymyślane są coraz to nowe atrakcje. Uczniom marzą się jeszcze dodatkowe wyjazdy zagraniczne, tym razem do innych, bardziej odległych krajów.\nKto wie, może w przyszłym roku...?\nWarsztaty dobrego wizerunku\nUtworzono: poniedziałek, 09, styczeń 2012 14:00\nOpublikowano: poniedziałek, 09, styczeń 2012 14:00\nWARSZTATY DOBREGO WIZERUNKU – SZTUKA MAKIJAŻU (I 2012)\n4 I 2012 r. gościła w naszej szkole Pani Agnieszka Krawiec – osoba przedsiębiorcza i kreatywna, prawdziwa „kobieta sukcesu”. Towarzyszyła jej Pani Violetta Paszko, która zaszczyciła nas również swoją obecnością w ubiegłym roku szkolnym. Obie Panie zostały zaproszone na spotkanie z dziewczętami szkół zawodowych w ramach zadania „Przedsiębiorczy uczeń” Projektu „Nauka drogą do sukcesu”.\nNa początku Pani Agnieszka opowiedziała uczennicom o swojej pracy. Mówiła m. in. o tym, że nie boi się nowych wyzwań i w związku z tym zdobyła ogromne doświadczenie w zakresie kreowania wizerunku. Współpracuje np. z teatrem i producentami TV, przygotowuje sesje zdjęciowe, pokazy mody, prowadzi pokazy makijażu i szkolenia dla firm, jest jednocześnie wykładowcą w szkole wizażu i stylizacji. Wszystko, czym się zajmuje to dla niej nie tylko praca, ale i ogromna pasja. Cieszymy się, że mogłyśmy spotkać dzięki realizowanemu Projektowi takie kobiety. Są one dla nas przykładem, że w życiu można czerpać przyjemność z wykonywanej pracy i odnieść sukces.\nProfilaktyka z rapem\nUtworzono: piątek, 09, grudzień 2011 09:00\nOpublikowano: piątek, 09, grudzień 2011 09:00\n„PROFILAKTYKA Z RAPEM” KOLEJNY RAZ\n5 XII 2011r. gościł w naszej szkole profesjonalny beatboxer i raper Mirosław Kolczyk. Kola zaproszony został w ramach realizowanego Projektu „Nauka drogą do sukcesu” już po raz drugi na spotkanie profilaktyczne z uczniami ZS. Pierwsza wizyta, która miała miejsce w ubiegłym roku szkolnym poruszyła głęboko młodych ludzi, gdyż problemy, o których mówił dotykają nierzadko ich bliskich, kolegów, czy osób z sąsiedztwa. A jeśli ktoś nawet nie zetknął się z nimi bezpośrednio, to w obliczu autentycznego świadectwa nie można wobec nich być obojętnym. Zatem nic dziwnego, że Kola został bardzo ciepło przez młodzież przyjęty.\n„Profilaktyka z rapem” w wydaniu Mirka, to nie tylko zbiór dobrych rad i przestróg, ale również poruszająca prawda i głębokie przesłanie z muzyką w tle. Kola nie mówi bowiem tylko o tym, o czym przeczytał w książkach, czego dowiedział się podczas szkoleń, w których uczestniczył, ale przede wszystkim o tym, czego sam doświadczył, z czym przyszło mu się zmierzyć. Opowiadał jak on i jego przyjaciele szukali w używkach przyjemności, zapomnienia i jednocześnie o cierpieniu, łzach, przemocy, drodze do nikąd... Ta druga strona, to czarna karta życia Mirka. Niestety pojawiła się w jego historii, jak może pojawić się w życiu każdego, kto nie zważa na konsekwencje sięgania po używki. Po latach zmagań i porażek udało mu się wyrwać z nałogu i bezsilności.\nTeraz, kiedy jego życie wyszło na prostą, chce pomóc innym, mówiąc prawdę o uzależnieniach. W swoich tekstach – pogadanek i słowach piosenek - jasno nawiązuje do źródła swoich inspiracji, do Boga. Śmiało, bez pozy dzieli się z innymi, jak żywa relacja z Nim pomogła mu spojrzeć w przyszłość z nową perspektywą. Ta prawda, wybrzmiała podczas spotkania z muzyką hip – hop, pozostawiła w sercach młodych ludzi ponownie trwały ślad, poruszała na nowo i skłoniła do refleksji, dając jednocześnie nadzieję. Wierzymy, że będą również pozytywnie wpływać na myślenie i postępowanie.\nCieszymy się, że Kola odwiedzi nas już niebawem ponownie. Obiecał, że będzie jeszcze więcej rapu i beatboxu. Trzymamy go za słowo:)\nGrupa przedsiębiorczych na Lubelskim Festiwalu Nauki\nUtworzono: piątek, 27, styczeń 2012 10:10\nOpublikowano: piątek, 27, styczeń 2012 10:10\n22 IX 2011 r. 15 uczniów Technikum i Zasadniczej Szkoły Zawodowej ZS w Piaskach uczestniczyło w wyjeździe edukacyjnym do Lublina zorganizowanym w ramach zadania „Przedsiębiorczy uczeń” Projektu „Nauka droga do sukcesu”. Młodzież miała okazję wziąć udział w przedsięwzięciach realizowanych przez lubelskie szkoły wyższe w ramach Lubelskiego Festiwalu Nauki.\nJak na grupę przedsiębiorczych przystało pierwszym spotkaniem były warsztaty „I Ty możesz być liderem!”. Celem projektu było zapoznanie młodych ludzi, stojących u progu dorosłego życia zawodowego z zagadnieniem: jak być prawdziwym i skutecznym przywódcą w dzisiejszej, globalnej gospodarce ukierunkowanej na osiąganie sukcesu. Podczas prezentacji multimedialnej młodzież poznała zasady, jakimi powinien kierować się prawdziwy lider oraz przykłady sylwetek wybitnych, współczesnych przywódców głównie w środowisku gospodarczym. Uczniowie mieli też możliwość zbadania własnych predyspozycji do pełnienia funkcji kierowniczych na poziomie indywidualnym i grupowym poprzez rozwiązywanie przygotowanych przez prowadzących testów.\nZajęcia "Przedsiębiorczy uczeń"\nKoniec drugiego cyklu zajęć z zakresu przedsiębiorczości\nWarsztaty makijażu po raz kolejny\nPodziękowanie dla zespołu Royal Rap\nJa - człowiek\nSztuka stylizacji fryzur - warsztaty


Wybór na rzecz innowacji\nОпубликовано: 08.08.2009 17:57:43\n[b]Białoruska gospodarka staje się coraz bardziej otwarta na innowacje naukowo-techniczne[/b]W Narodowej Akademii Nauk Białorusi otwarto niezwykły ośrodek biotechnologiczny, który może dokonać małej rewolucji w branży uprawy warzyw w szklarniach. Chodzi o wykorzystanie nowych źródeł światła — diodów LED. Są kilkakrotnie bardziej oszczędne niż zwykłe.\nBiałoruska gospodarka staje się coraz bardziej otwarta na innowacje naukowo-techniczne\nW Narodowej Akademii Nauk Białorusi otwarto niezwykły ośrodek biotechnologiczny, ktуry może dokonać małej rewolucji w branży uprawy warzyw w szklarniach. Chodzi o wykorzystanie nowych źrуdeł światła — diodуw LED. Są kilkakrotnie bardziej oszczędne niż zwykłe. Co najważniejsze, nowe urządzenia wytwarzają światło o częstotliwości optymalnej dla roślin. Dla uprawy pomidorуw na przykład światło przybiera niebieski odcień. Urodzajność rośnie o 15 — 20 procent. Poza tym zamiast zwykłego gruntu używa się waty mineralnej, komputer śledzi właściwy poziom nawilżania i substancji odżywczych. Uczeni zapewniają, że takie urządzenia można wykorzystywać w tradycyjnych gospodarstwach cieplarnianych. W tym przypadku białoruskie pomidory w środku zimy będą bardziej konkurencyjne pod względem ceny i jakości niż przywiezione z ciepłych krajуw. Nowość znajdzie swoje miejsce w szkołach, domach wczasowych i nawet w mieszkaniach, na statkach morskich i kosmicznych. Pod ręką zawsze będą świeże warzywa, znacznie smaczniejsze i zdrowsze niż zerwane kilka dni temu.\nTo tylko jeden z wielu przykładуw innowacji opracowanych przez białoruskich uczonych w zeszłym roku i przeznaczonych do zastosowania w rodzimej gospodarce. Razem w jednostkach Narodowej Akademii Nauk powstało ponad 2600 oryginalnych opracowań, między innymi wydajne pojazdy i maszyny, urządzenia, materiały, narzędzia, technologie i systemy sterowania. Wyhodowano 170 nowych gatunkуw roślin uprawnych i bydła hodowlanego. Przepraszam czytelnikуw za nadmiar danych, ale nie mogę pominąć faktu, iż białoruscy uczeni w 2009 roku uczestniczyli w wykonaniu 40 rządowych programуw naukowo-technicznych oraz wielu projektуw międzynarodowych.\nPrzy tym najważniejsze są korzyści praktyczne. Instytut Fizyki opracował i zaczął produkować uniwersalne trzyfalowe lasery szeroko stosowane w medycynie. Używa się tych laserуw w wielu operacjach na narządach i tkankach. Głуwna zaleta polega na tym, że jedno urządzenie pełni rуżne funkcje. Z udziałem lekarzy opracowano technologie lekarskie z zastosowaniem takiego lasera, wykorzystywane nie tylko na Białorusi, ale i zapotrzebowane za granicą. Zlecenia na nowoczesne urządzenie wpłynęły na 2010 rok i kilka kolejnych lat.\nPomaga medycynie superkomputer SKIF stworzony przez uczonych Instytutu Informatyki. Podłączono do niego systemy informatyczne ponad 100 zakładуw opieki zdrowotnej Białorusi. Pozwoli to podnieść jakość świadczonych usług. Teraz z dowolnego z 1200 automatyzowanych miejsc pracy specjalista może w trybie online porуwnać z etalonowym rentgenogramem poszczegуlnych narządуw, co ułatwia rozpoznanie.\nWdrożenie podobnych projektуw naukowo-technicznych zainicjowanych przez Narodową Akademię Nauk wspierają ośrodki naukowo-praktyczne. W 2009 roku założono siedem takich jednostek w dziedzinie mikrobiologii, badań DNA, biotechnologii, poinformował prezes prezydium akademii Michał Miaśnikowicz.\n— Powiązanie nauki i przemysłu jest na razie brakującym ogniwem — powiedział Michał Miaśnikowicz. — Dlatego planujemy w 2010 roku założyć 12 — 15 ośrodkуw naukowo-praktycznych. Rozpoczniemy założenie Parku Wysokich Technologii. Zakres jego działalności będzie obejmował mikroelektronikę, optykę i technologie laserowe. Produkcja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla białoruskich zakładуw\nZnaczna część nowych wyrobуw i technologii naukochłonnych przeznaczona jest na eksport. W 2009 roku Narodowa Akademia Nauk Białorusi sprzedała za granicę wyroby na kwotę 17,5 miliona dolarуw USA, natomiast w 2010 roku zakłada się zwiększenie tego wskaźnika o pуłtora raza. Uczeni zapewniają, że prawie wszystkie wynalazki mają 100 procent wartości dodanej, nie ma w nich składnika importowego. Do 2010 roku jednostki Akademii Nauk Białorusi zamierzają zwiększyć eksport o 2,5 razy.\nWysoki poziom badań prowadzonych przez NAN przyciąga wielu zagranicznych uczonych. Białoruska Akademia Nauk nawiązała dobre kontakty z niemieckimi instytucjami, ponad 10 projektуw realizuje wspуlnie z francuskimi kolegami, prowadzi aktywną działalność razem z Wielką Brytanią. Jakiś czas temu do Mińska przyjeżdżała grupa amerykańskich uczonych, z ktуrymi planuje się przeprowadzić wspуlne badania. Przybiera na znaczeniu wschodni kierunek wspуłpracy. W 2009 roku aktywizowały się kontakty z Wenezuelą, krajami arabskimi, państwami afrykańskimi. Przy tym rezultaty praktyczne przynoszą niezłe zyski. Zawarte zostały kontrakty na kwotę 20 milionуw dolarуw USA. Rozpoczęto finansowanie w dziedzinie technologii DNA i analizy danych z kosmosu.\nBiałoruski przemysł jednak zostaje głуwnym odbiorcą. Typowy przykład — nie mająca odpowiednikуw w światowej praktyce koncepcja wielomodułowego ciągnika siodłowego do przewozуw transkontynentalnych. Każdy moduł takiego pojazdu, potrafiącego przewieźć za wiele tysięcy kilometrуw 120 i więcej ton ładunku, będzie wyposażony w niezależne urządzenie mocy. Synchroniczne sterowanie kołami zwiększa zwrotność pojazdu. Nad awangardowym układem pracują uczeni i specjaliści Instytutu Budowy Maszyn NAN Białorusi, a jego makietę wykonano w Mińskim Zakładzie Samochodowym, znanym na świecie dzięki ciągnikom siodłowym. Inne opracowania uczonych wdrażane są przez Miński Zakład Silnikуw i Białoruski Zakład Samochodowy, produkujący 320-tonowe wywrotki. Nowe modele w 2009 roku stanowiły w białoruskim przemyśle prawie jedną trzecią wszystkich wyrobуw.\nAktualnie białoruski przemysł wspуlnie z nauką stawia przed sobą ambitne zadanie: zbudować w kraju szybką kolej. Czas podrуży z Mińska do dowolnego miasta obwodowego w najbliższych 2 — 3 latach powinien być krуtszy o 2 — 2,5 razy. Rosja, realizując podobne projekty, orientuje się na sprzęt z importu, Białoruś natomiast zamierza wykorzystać własny potencjał przemysłowy.\n— Otrzymaliśmy oferty inwestorуw dotyczące rozwoju szybkiej kolei na Białorusi na bazie naszych technologii i innowacji zagranicznych — oświadczył premier Białorusi Sergiusz Sidorski. — Pewne zlecenia otrzymał jeden z zakładуw przemysłowych w obwodzie mińskim.\nInnowacyjna droga rozwoju, ktуrą chce iść Białoruś, jest sprawą przetrwania. Kraj należy do grupy państw z otwartą gospodarką, handel zagraniczny przekracza PKB. W takich warunkach mamy jedno wyjście — produkować wyroby konkurencyjne na rynkach światowych. Białoruska nauka ma służyć właśnie takim celom praktycznym.