Transformacja. Analiza krytyczna | Przegląd\nAutor: Bartosz Machalica\t| Lipiec 12, 2009\nKsiążka “Stracone szanse?” to łyżka dziegciu w beczce sztucznego miodu pochwał ostatniego 20-lecia\nKsiążki o Janie Pawle II z biegiem lat zyskały taką popularność, że w niektórych księgarniach utworzono specjalne działy poświęcone papieżowi. Obecnie mamy podobny urodzaj na książki o polskiej transformacji ustrojowej. Może na osobny dział w księgarniach jest ich ciut za mało, ale i tak mamy do czynienia ze zbiorem imponującym. Równie imponujący jest kreślony na ich kartach obraz polskiej transformacji. Udało się – może powiedzieć czytelnik po lekturze większości z tych pozycji. Zagrożenie przesłodzeniem jest bardzo wyraźne. Na szczęście na rynku pojawiła się książka będąca łyżką dziegciu w tej beczce sztucznego miodu – “Stracone szanse? Bilans transformacji 1989-2009” pod redakcją Jakuba Majmurka i Piotra Szumlewicza.\nKsiążka zaczyna się od opisu transformacji gospodarczej, innymi słowy – od opisu procesu restytucji kapitalizmu w Polsce. Autorem tego rozdziału jest Grzegorz Konat, młody ekonomista z SGH. Autor, w zgodzie z normatywnym podejściem do badania polityki gospodarczej, uważa, że celem polityki gospodarczej państwa powinna być praktyczna realizacja zasady sprawiedliwości społecznej. Analiza procesu transformacji gospodarczej, zdaniem Konata, pokazuje, że “transformacja systemowa prowadziła raczej ťodŤ niż ťdoŤ sprawiedliwości społecznej”. Wyciąga on z powyższego wniosek, że w okresie 20-lecia mieliśmy do czynienia nie z polityką, lecz z antypolityką gospodarczą. Skąd ten wniosek? Konat skupia się na analizie trzech wskaźników: bezrobocia, nierówności społecznych i ubóstwa. Zacznijmy od bezrobocia. Jak podaje autor, w latach 1990-2008 bezrobociem przeciętnie dotkniętych było 14,3% aktywnych zawodowo. “Jak dramatycznie wysoki jest to poziom, niech świadczy choćby porównanie z USA w dobie największego po dziś dzień załamania gospodarki kapitalistycznej – Wielkiego Kryzysu – kiedy to dla całej najgorszej dekady lat 30. wyniosło ono w tym kraju średnio 17%, czyli niewiele więcej niż w Polsce w okresie rzekomej prosperity”. Warto dodać, że w latach 2001-2005 przekraczało ono poziom z okresu amerykańskiej wielkiej depresji. Co więcej, spadek po roku 2005 nie przeniósł nas do krainy, gdzie problem bezrobocia już niemal rozwiązano. Przeciwnie nawet, gdy wynosiło ono w Polsce 9,5%, sytuowało nas to na 124. miejscu w świecie. Między Surinamem a Jamajką. Czyli zdecydowanie nie w towarzystwie, do którego aspirują polscy modernizatorzy. Generalnie więc przez cały okres 20-lecia bezrobocie w Polsce było wysokie lub bardzo wysokie. Nawet w okresach czasowego spadku.\nDużym problemem polskiej transformacji są również narastające nierówności społeczne. Indeks Giniego, czyli wskaźnik mierzący zróżnicowanie dochodowe (w skali od 1 do 100) gospodarstw domowych, podniósł się z 28 do 35. Jest to duży wzrost, szczególnie jeśli dodamy, że wskaźnik powyżej 50 występuje praktycznie tylko w krajach latynoamerykańskich i afrykańskich. W przypadku ubóstwa Konat powołuje się na wskaźnik minimum socjalnego. Pod koniec lat 80. poniżej tej granicy oznaczającej możliwość pełnoprawnego funkcjonowania w życiu społecznym żyło 20% Polaków. W roku 2004 niemal 60%. Później przestano podawać dane na temat odsetka Polaków żyjących poniżej minimum socjalnego. Zrealizowano w ten sposób ludową mądrość, stłucz pan termometr, to gorączki nie będzie.\nJej ofiarą padają w pierwszej kolejności kobiety. Dowodzi tego Izabela Desperak, adiunktka w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego. Jej artykuł nosi tytuł “Kobiety i praca. Wielkie przegrane polskiej transformacji”. Zawiera on dwa istotne elementy. Po pierwsze, podkreślenie, że kobiety pracują nie tylko na “rynku pracy najemnej”, ale również wykonują wartą miliony, jeśli nie miliardy złotych nieodpłatną pracę w gospodarstwach domowych. Po drugie, wskazuje na zjawisko płacowej dyskryminacji kobiet. Dopełnienie artykułu Desperak stanowi tekst Katarzyny Szumlewicz na temat rozwoju i ewolucji polskiego feminizmu po roku 1989. Z tekstem Szumlewicz koresponduje najciekawszy fragment artykułu Desperak. Jest nim mianowicie wyliczenie przez autorkę mitów dyskursu “wokółkobiecego”. Są to:\n– mit parytetu, czyli dążenie do maksymalnie wysokiej reprezentacji kobiet w ciałach przedstawicielskich. Desperak słusznie zauważa, że z samego faktu bycia kobietą nie wynika fakt reprezentowania interesów kobiet. Wystarczy powiedzieć, że w poprzedniej kadencji Sejmu najbardziej sfeminizowany był klub LPR;\n– mit demokracji, czyli przekonanie, że jest to system automatycznie zrównujący wszystkich obywateli;\n– mit edukacji jako klucza do kariery; jest on na tyle oczywisty, że kobiety mimo lepszego wykształcenia od mężczyzn zarabiają zdecydowanie mniej;\n– mit mężczyzn szefów, którzy dyskryminują kobiety; równie często kobiety są dyskryminowane przez swoje przełożone;\n– mit mówiący, że płaca kobiety ma mieć dla rodziny charakter uzupełniający, a to mężczyzna jest “żywicielem” rodziny. Skutkiem tego mitu są chociażby niskie pensje (w połączeniu z niskim pensum) wybitnie sfeminizowanego zawodu nauczycielskiego.\nDrugą po kobietach grupą dyskryminowaną upominającą się głośno o swoje prawa stały się po 1989 r. osoby homoseksualne. O ile miejscem upominania się o prawa kobiet stały się coroczne Manify, to o prawa osób homoseksualnych upominają się organizatorzy i uczestnicy Parad Równości. Kwestii społeczności LGBT (lesbijek, gejów, osób transpłciowych) swój artykuł poświęciła Dorota Majka-Rostek, adiunktka w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Wywód rozpoczyna ona od początków samoorganizacji społeczności gejowskiej w okresie schyłkowego PRL-u, opisując kolejne etapy rozwoju ruchu LGBT i kolejne strategie ich działań. Wątpliwości budzi passus poświęcony zjawisku lewicowej homofobii. O ile trudno negować istnienie tego zjawiska, to wydaje się, że autorka wybrała nie najlepszy przykład na jego zilustrowanie. Cytuje bowiem opinię pisarza Michała Zygmunta: “Gej, który zarabia 300 tys. zł rocznie i uważa, że nie powinno być żadnych zasiłków dla bezrobotnych, jest moim wrogiem ideologicznym”. Moim zdaniem nie sposób mówić w tym przypadku o homofobii. Tak samo jak przykładem mizoginii nie będzie stwierdzenie, że wrogiem ideologicznym jest dla kogoś np. Henryka Bochniarz, Zyta Gilowska czy Nelly Rokita.\nKwestii edukacji został poświęcony kolejny artykuł, autorstwa socjologa i filozofa Piotra Szumlewicza. Pozostając w poetyce mitów, Szumlewicz rozbija mit edukacyjnego skoku dokonanego podczas 20-lecia. Często słyszymy pogląd, że transformacja udała się w stopniu umiarkowanym, ale przynajmniej skokowo wzrosła nam liczba studentów. Nic bardziej mylnego – dowodzi w swoim tekście Szumlewicz. Większość absolwentów, szczególnie niepublicznych uczelni, ma problemy na rynku pracy. Przez lata oznaczały one bezrobocie, potem pracę w zawodzie innym niż wyuczony, często poniżej – podniesionych podczas studiów – oczekiwań. Jak wylicza Szumlewicz, w latach 2002-2008 największy spadek bezrobocia odnotowaliśmy bowiem w grupie pracowników legitymujących się wykształceniem zawodowym. Przypomnijmy, że likwidacja zawodówek oraz techników była jednym z celów tzw. reformy Handkego. Na szczęście niezrealizowanym. Promocja zdobywania wyższego wykształcenia przez ośrodki opiniotwórcze ma dwie zasadnicze przyczyny. Pierwsza jest mniej oczywista. Liczba osób z wyższym wykształceniem liczona jest do różnego rodzaju indeksów rozwojowych. Polska swój awans w rankingach rozwojowych pompowała więc wzrastającą liczbą absolwentów szkół wyższych. Często szkół niepublicznych o raczej niskim poziomie nie tyle nauczania, ile egzekwowania wiedzy. I tutaj mamy właśnie drugą przyczynę “edukacyjnego skoku”. Biznes. Uczelnie wyższe to doskonały biznes dla ich założycieli, niezależnie od tego, że zgodnie z ustawą ich działalność nie może być nastawiona na zysk. Jednocześnie ukształtował się w Polsce model, w którym po gimnazjum zdecydowana większość uczniów kończy liceum ogólnokształcące, a potem zazwyczaj płatne studia wyższe (lub płatną szkołę policealną), niezapewniające absolwentom pracy na miarę oczekiwań. Dużo mniej popularny jest model, w którym po gimnazjum kończy się bezpłatną publiczną szkołę dającą zawód (zawodówkę, liceum zawodowe, technikum), a następnie dostaje się godziwie płatną pracę. Ten drugi model ma również tę przewagę, że daje młodemu człowiekowi sporą sumę zaoszczędzonych pieniędzy (czesne) i niweluje groźbę frustracji typowej dla absolwentów marketingu na bezrobociu. Do tego obrazu polskiego systemu edukacyjnego należy dołożyć takie negatywne zjawiska – opisane przez Szumlewicza – jak łamanie świeckiego charakteru szkoły, wprowadzenie przedmiotów o charakterze ideologicznej indoktrynacji (przedsiębiorczość) czy zjawisko segregacji klasowej. Zbiór to na tyle bogaty, że Szumlewicz mógł ze spokojnym sumieniem swój rozdział zatytułować “Edukacyjny regres”.\nO ile Szumlewicz kwestii wprowadzenia religii do szkół poświęcił relatywnie niewiele miejsca, to w artykule Mariusza Agnosiewicza “Czy III RP zasługuje na zbawienie”, przedstawiającym zarys relacji państwo-Kościół po 1989 r., jest ono jednym z głównych elementów opisu. Agnosiewicz przypomina, że religia do szkół publicznych została wprowadzona w drodze instrukcji ministra edukacji, czyli z naruszeniem konstytucji. Przytacza on wspomnienia Jacka Kuronia zasiadającego w rządowej komisji zajmującej się ewentualnym powrotem katechizacji do szkół. Z relacji Kuronia wyłania się atmosfera – nie tylko moralnego – szantażu. Trudno bowiem inaczej nazwać groźby pewnego biskupa mówiące o wyprowadzeniu ludzi na ulicę. Całości dopełniały pokrzykiwania o “wrogach krzyża” i “dzieciach szatana”. Cała ta atmosfera koncyliacyjnie nastawionego Kuronia zmusiła do refleksji, czy aby równolegle z państwem prawnym nie jest budowane w Polsce państwo wyznaniowe. Wkrótce te obawy miały się potwierdzić. Trybunał Konstytucyjny bowiem dwukrotnie, po wnioskach rzeczników praw obywatelskich, Ewy Łętowskiej i Tadeusza Zielińskiego, uznawał, że nauczanie religii w szkołach jest zgodne z konstytucją. Zdania odrębne kilku sędziów nie miały tu nic do rzeczy. Podobnie jak zdania odrębne w przypadku wyroku w sprawie ustawy aborcyjnej. Relacje państwo-Kościół to jednak nie tylko batalie o zakres świeckości szkoły czy systemu prawnego, ale również historia gigantycznych transferów finansowych z państwa do Kościoła. Rewindykacje majątkowe, dotacje dla parafii na ziemiach odzyskanych, finansowanie lekcji religii, ubezpieczenia społeczne księży, Fundusz Kościelny, finansowanie kapelanów – to tylko najważniejsze ze sposobów transferu. Całości relacji Państwo-Kościół, w artykule Agnosiewicza, dopełnia (zazwyczaj udana) krucjata o wartości chrześcijańskie.\nJak możliwe jest, że opisany wyżej system w miarę sprawnie funkcjonuje? Odpowiedzią na to pytanie jest tekst Jakuba Majmurka poświęcony ideologiom polskiej transformacji. Powołując się na koncepcję Antonia Gramsciego i Immanuela Wallersteina, rekonstruuje on ideologię transformacji i opisuje jej odchylenia i warianty. Majmurek stawia tezę, że ideologią polskiej transformacji był “centrowy neoliberalizm” środowiska “Gazety Wyborczej” i Unii Demokratycznej. Historia polskiej transformacji jest jednak również historią budowania przez środowiska konserwatywne – używając terminologii Gramsciego – bloku hegemonicznego, czyli sieci instytucji tworzących przekaz polityczny. W tym rozumieniu dwa lata rządów PiS nie były polityczną aberracją, ale zwieńczeniem ciężkiej pracy konserwatywnych intelektualistów. Lewica z opóźnieniem zabiera się do odrobienia pracy domowej z Gramsciego. Pierwsze jaskółki to\nm. in. Centrum Politycznych Analiz pod kierunkiem prof. Janusza Reykowskiego, działania środowiska “Krytyki Politycznej” oraz ożywienie wydawanej przez Książkę i Prasę serii książek “Biblioteki Le Monde Diplomatique”.\nM. ż. w. d. U. E.\nOpis rzeczywistości ostatniego polskiego 20-lecia przedstawiony w książce “Stracone szanse” nie napawa optymizmem. Stanowi gorzki rozrachunek z transformacją. Bilans ten może budzić u czytelników kontrowersje, szczególnie jeśli wysunie się kontrargument mówiący o historycznym sukcesie, jakim jest członkostwo w Unii Europejskiej. Antoni Słonimski, krytykując II RP, swoje teksty kończył dopiskiem “M. ż. G. s. r.” – “Mimo że Gdynia się rozbudowuje”. Dzisiaj powinniśmy umieć krytykować III RP, jednocześnie dopisując “mimo że wstąpiliśmy do Unii Europejskiej”. Z lekcji transformacji powinniśmy ponadto wyciągnąć jeszcze parę wniosków. Najważniejszy z nich jest taki, że realizując wielkie cele modernizacyjne (np. wprowadzenie euro), nie wolno zbyt łatwo wyrzekać się własnych celów programowych. To istotna przestroga na kolejne 20-lecie. Aby jednak za 20 lat nie mówić o kolejnych straconych szansach, musimy odbyć poważną dyskusję nad fundamentami polskich przemian. Wszak założenia doktrynalne neoliberalizmu, które się na nie składały, w czasie ostatnich miesięcy zostały rozbite w pył. Stworzenie projektu nowego modelu sprawiedliwego rozwoju to prawdziwe wyzwanie na najbliższe miesiące. Punktem wyjścia powinna być rozsądna krytyka 20-lecia już minionego.\nKrytyka, na którą potrafił się zdobyć jeden z ojców polskiej transformacji – Jacek Kuroń. Pięć lat temu nad jego grobem Karol Modzelewski mówił, że zadaniem dla żyjących jest znalezienie odpowiedzi na pytanie: “Jak ochronić Polskę przed głębokim rozdarciem przez wielki konflikt społeczny?”. Modzelewski wzywając do “przejęcia pałeczki” po Kuroniu, zakończył swoją mowę stwierdzeniem: “Jesteśmy to winni nie jemu, jesteśmy to winni sobie samym”.\nJ. Majmurek, P. Szumlewicz (red.), Stracone szanse? Bilans transformacji 1989-2009, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2009


63 Pułk Piechoty (II RP) - encyklopedia.biolog.pl\nZ Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z 63 Pułk Piechoty (II RP)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania\nNa granicy Kaszub, pułk podporządkowany operacyjnie 2. Dywizji Piechoty, chronił granic Polski przed ewentualnym wtargnięciem Niemców. Od 19 kwietnia 1920 r. trwało przebazowanie batalionów do Warszawy, by następnie, 30 kwietnia, wyruszyć do Łunińca. Pułk został rozmieszczony w Strakowicach i Ostaszkiewiczach i został taktycznie podporządkowany dowódcy 22. pułku piechoty wchodzącemu w skład 9. Dywizji Piechoty. Pierwszy zwycięski bój pułk stoczył 8 maja 1920 r pod Jełaniem, po czym przez Borowiki i Szwed odszedł na linię Berezyny by następnie, zająć Horwal  miasteczko leżące przy ujściu Berezyny do Dniepru. Przez następne dni pułk pełnił służbę patrolową, pluton techniczny wybudował dwa mosty tworząc przyczółek mostowy Horwal. Od 14 maja pułk wchodzi w skład XXXI Brygady Piechoty (wraz z 64. Grudziądzkim pułkiem piechoty), której dowódcą został podpułkownik Kazimierz Fabrycy. Do 18 czerwca pułk prowadził zaczepno – obronną walkę nad Berezyną i Dnieprem starając się przez częste i energiczne wypady uniemożliwić nieprzyjacielowi zorientowanie się w częściowym osłabieniu frontu 9. Dywizji Piechoty spowodowanym wysłaniem części oddziałów na południe celem odciążenia 3. Armii. Wobec konieczności skrócenia frontu i uzyskania potrzebnych odwodów zapadła decyzja o wycofaniu pułku. Po wysadzeniu mostów na Berezynie pułk wycofał się na linię: Łuki - Jełań – Szwed – Borowiki a potem rzeki Tremla – jezioro Tremla, którą osiągnął 3 lipca. Boje nad Tremlą trwały do następnego dnia. Wobec generalnej ofensywy wojsk sowieckich i znaczącej przewadze nieprzyjaciela wojska frontu północno-wschodniego były zmuszone do odwrotu. Pułk, w czasie odwrotu, pomimo ataków nieprzyjaciela nie stracił ani jednego żołnierza i został wymieniony w rozkazie pochwalnym pułkownika Władysława Sikorskiego - dowódcy Grupy Poleskiej:\nppłk piech. Alfred Grefner (1 V 1930 – 28 VI 1933 → kierownik 2 Okręgowego Urzędu WFiPW)\nUroczystość poświęcenia i wręczenia sztandaru odbyła się w dniu święta pułkowego 3 maja 1922 r [e]. Sztandar w imieniu Naczelnego Wodza Marszałka Józefa Piłsudskiego wręczył, pełniącemu obowiązki dowódcy pułku kapitanowi Antoniemu Wandtke, gen. Władysław Sikorski. Pierwszą chorągiew, przekazano do Muzeum Wojska Polskiego.\nNa podstawie artykułu: "63 Pułk Piechoty (II RP)" pochodzącego z Wikipedii


Snowy: Kosmiczna przygoda - darmowe gry do pobrania - Victory Games Strona: 1\ndead azylum beasthunter gamescom oil pool caredu najlepsze rpg online star trek greenman gaming hot tęczowa gear-studio dragons gametop barbarian strategie toxic\n300 MHz, 32 MB RAM, 16 MB VRAM, DirectX 8.0\nAutora: niedziwiedz, snowy, gry, dla, dzieci\nSnowy, sympatyczny niedźwiadek polarny występował już w wielu grach i imał się różnych zajęć. Zbierał skarby, rozwiązywał zagadki, nawet zarządzał restauracją. Aż dziwne, że przy jego znajomościach nie objął jeszcze funkcji pierwszego trenera piłkarskiej reprezentacji Polski, ale jeśli Leo zawiedzie PZPN na Euro 2008 to wszystko się może zdarzyć. W każdym razie teraz futrzak wyruszył w kosmos, gdzie jest zajęty ratowaniem małych zielonych ludzików uwięzionych przez nikczemne roboty.\nNaprawdę nie wiem czego spodziewałem się po tej produkcji. Na pewno grafiki na odpowiednim poziomie i świeżego pomysłu. Czegoś, co sprawi, że zupełnie inaczej spojrzę na platformówki. Niestety, nic takiego nie miało miejsca, bowiem Snowy: Kosmiczna przygoda jest bardziej schematyczny niż kółko i krzyżyk. Ale do rzeczy.\nCała zabawa rozgrywa się na małej planszy, którą można zwiedzać na okrągło. Nie jest to jednak statyczny obraz, w którym wychodząc prawą stroną, wchodzi się lewą, ale ten sposób przedstawienia miejsca akcji może wiele razy prowadzić do nieporozumień optycznych. Biały miś musi skakać po różnokolorowych platformach ratując ufoludków, którzy natychmiast zaczynają za nim podążać. W takiej sytuacji należy ominąć wszystkich wrogów i zaprowadzić ich do rakiety. Im dłuższy ogonek zielonych stworków tłoczy się za wybawicielem, tym więcej punktów otrzymamy wsadzając ich do pojazdu kosmicznego.\nChodzących po planszy przeciwników można albo uniknąć, albo unieszkodliwić kopiąc stojący przedmiot, który w nich uderzy. W zależności od świata, w którym dokonujemy misji ratowniczej, popychane kubły i pojemniki wyglądają inaczej - tak jak i całe otoczenie. Nie zmieniają się tylko przeszkadzające roboty, co nie zmienia faktu, że tak naprawdę kolejne etapy nie przynoszą nic nowego. Tylko coraz trudniej biegać z bandą zielonych ludzików wyglądających jak grupa "Żabki" z przedszkola osiedlowego.\nKażdy kolejny etap wygląda podobnie, więc nie trudno o nudę już po 15 minutach gry. Do tego niedopracowane sterowanie, powodujące wiele wpadek, a możliwość zdobycia bonusów niewiele pomaga w końcowej ocenie. Co w takim razie taka gra robi na VG? Wbrew pozorom nie jest z nią tak źle. Być może nieskromnie uważam się za "starego wyjadacza", a wszystko co chciał mi zaoferować Snowy: Kosmiczna przygoda już widziałem i nie mam zamiaru do tego wracać. Młodsi, mniej wprawieni gracze, powinni przy tej grze znaleźć trochę dłuższą rozgrywkę.\nta gra jest wypasiona Weronisia\nA mi się to podobało, chociaż nie powiem, ze mistrzostwo. W końcu żadna platformówka nie pokona Mario ;p\nFaaajne to. Polecam :D


środa, 6. lipca, 2022, 08:38\nDodano: 2015-05-05 08:30, Autor: st, Kategoria: Scena, Liczba wyświetleń: 5790\nKarol "Caro" Włodarczyk to grafik, który na amigowej scenie był najbardziej aktywny pod koniec lat 90-tych i na początku XXI wieku w takich grupach jak MadWizards, Whelpz i Potion. Najbardziej jest jednak znany z działalności z bratem MDW w Encore - jego grafika jest w demach takich jak Sulaco, ByNight czy Kheshhash.\nAmiWigilia Wydanie Specjalne 3 >>\n<< Wywiady z deweloperami starych gier\nkomentarz #1 wysłany: 2015-05-05 11:20\nJest to nasza 100 galeria w eXecu.\nkomentarz #2 wysłany: 2015-05-05 13:04\nJak patrzę na każdy z tych obrazków to wręcz widzę jak Karol siedzi całymi nocami przy Personal Paicie (a później Brilliance) i stawia pixele na zoomie zajmując naszą wspólną Amigę. Z jednej strony mam wrażenie, że to było 10 epok temu w zupełnie innym życiu, a z drugiej strony mam wrażenie jakby to było wczoraj.\nJeżeli ktoś chciałby zobaczyć grafikę jaką Caro robi dzisiaj to odsyłam np. do filmów: Pompeje, Crimson Peak i serialu Vikings (History).


Perktarit – Wikipedja, wolna encyklopedia\nPerktarit (ruwnież Berthari) (ur. ? – zm. 688) – krul Longobarduw w latah 661–662 a następnie w okresie 671–688.\nBył synem i następcą Ariperta I. Dzielił władzę z bratem Godepertem o czym zdecydował w 661 pżed śmiercią ih ojciec. W ten sposub po raz pierwszy w historii krulestwa doszło do podziału państwa. Był katolikiem, a Godepert arianinem. Rządził z Mediolanu, a Godepert z Pawii. Między braćmi doszło do wojny. Godepert wezwał na pomoc Grimoalda I księcia Benewentu, kturemu ofiarował za żonę swoją siostrę. Jednakże Grimoald po pżybyciu z wojskiem do Pawii zabił młodego Godeperta i pżejął jego krulestwo, a Perktarita zmusił do ucieczki. Perktarit najpierw udał się na dwur awarskiego kagana. W tym czasie jego żona Rodelinda i ih syn Kuninkpert zostali pojmani pżez Grimoalda i zesłani do Benewentu. Jakiś czas puźniej Perktarit powrucił za zgodą Grimoalda i zaczął spiskować pżeciwko niemu, ale musiał znowu uciekać tym razem do Frankuw. Gdy Grimoald odparł atak Frankuw na Piemont i zawarł z nimi traktat pokojowy, Perktarit niepewny swego losu pżygotowywał ucieczkę do Anglii, ale wcześniej dotarły do niego wiadomości o śmierci Grimoalda.\nW 671 powrucił z wygnania i odzyskał krulestwo, kture było żądzone od tżeh miesięcy w imieniu małoletniego Garibalda, syna Grimoalda. Ustanowił katolicyzm oficjalną religią, lecz nie uznawał zwieżhnictwa papiestwa. Zawarł pokuj z Bizancjum i wyznaczył na wspułżądcę swego syna Kuninkperta w 678. Walczył z buntem Alahisa, księcia Tarentu. Bez powodzenia oblegał Trydent, pod kturym poniusł klęskę. Mimo to doszło do porozumienia z Alahisem, ktury otżymał od krula księstwo Brescji. W 688 został zabity w wyniku spisku.\nJego curka Wigilinda posłubiła Grimoalda II księcia Benewentu, syna Romualda I. Rządy Perktarita zwracają uwagę nie ze względu na militarne osiągnięcia, lecz z powodu religijnyh darowizn. Wybudował kościoły świętej Agaty i Dziewicy (poza murami) w Pawii. Jego następcą był bardziej wojowniczy syn, ktury musiał kontynuować walkę z Alahisem, bo jego bunt wybuhł na nowo.\nJeży Stżelczyk: Longobardowie. Ostatni z wielkiej wędruwki luduw. V–VIII wiek. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2014, s. 69–71. ISBN 978-83-01-17837-6.


Mistrzyni niewidzialnej strony: lipca 2015\nŚwięta Rodzina czyli co robi dłoń św.Józefa na ramieniu Maryi?\nŻaden ze mnie teolog, czy też używając ostatnich osiągnięć językowych w nazewnictwie - żadna ze mnie teolożka.\nJednak po stwierdzeniu zaprzyjaźnionego księdza, że przedstawienie św. Rodziny (tak ulubione przez zamawiających moje ikony ) jest niezgodne z ewangeliczną prawdą, poczułam się w obowiązku przestudiować temat.\nAutorką pierwszego tego typu przedstawienia była siotra zakonna, benedyktynka z klasztoru na Górze Oliwnej w Jerozolimie. Siostra Maria Paula oparła się w swojej ikonie na odwołaniu się do Trójcy niebieskiej. Do niej to przyrównała Trójcę ziemską: Marię, Józefa i Jezusa. Ponadto Jezus jest tu osobą spajającą ludzkie/ ziemskie małżeństwo. Dłonie małżonków wskazują na Boże Dziecko i podtrzymują je zarazem. Oto oryginalna ikona siostry Marii:\nIkonę tą szczególnie upodobały sobie małżeńsko - rodzinne ruchy świeckich w Kościele katolickim. Symbolizuje ona jedność i miłość w małżeństwie i rodzinie.\nAle co robi ta prawica św. Józefa na ramieniu Maryi?? Niestety, dla naszych prawosławnych współbraci ten rodzaj przedstawienia jest nie tylko nieprawidłowy - jest schizmą, bowiem św. Józef nie był małżonkiem Maryi a wyżej wymieniona dłoń świadczy o małżeńskim spoufaleniu. Oto prawosławne, kanoniczne przedstawienia św. Rodziny:\nW ostatniej ikonie po prawej, bliskość pomiędzy małżonkami jest widoczna i wyczuwalna , jednak św. Józef bezpośrednio nie dotyka Matki Bożej ani Jezusa (tylko przez płaszcz).\nJaką rolę pełni św. Józef na obrazie siostry Marii Pauli? Kim był faktycznie?\nNie zgadzam się, że nie był małżonkiem Maryi. Wg. Ewangelii i żydowskiego Prawa, wziął ją sobie za żonę. Był też uznawany przez Żydów za ojca Jezusa. Ostatni raz pojawia się na kartach Ewangelii w scenie z dwunastoletnim Jezusem, odnalezionym w świątyni przez zrozpaczonych Rodziców. Od tej pory znika, usuwa się w całkowity cień.\nJestem przekonana, że był mężczyzną niezwykłym. W końcu to jego Bóg wybrał na opiekuna Maryi i Jezusa. Niezwykle pobożny, niezwykle posłuszny, niezwykle prawy. Tak go widzę. Który z mężczyzn dobrowolnie zgodziłby się na tak trudną, niewdzięczną rolę Mistrza drugiego planu? A osobiste ambicje? A bliskość tej pięknej (jestem przekonana) kobiety?\nScena tuż po tym, kiedy Maryja oznajmiła mu, że pocznie syna, ale nie jego syna, kiedy objawia mu się Anioł tłumaczący niewytłumaczalne, świadczy o cierpieniu św. Józefa.\nDłoń, bliskość w przytuleniu głów małżonków ... Niezwykła bliskość, tak jak niezwykły był św. Józef.\nJeżeli świeccy potrafią z tego przedstawienia czerpać natchnienie do bycia sobie bliższymi i stawania się coraz doskonalszymi w małżeństwie, to ikona jest jak najbardziej ewangeliczna.\nŚwięta Rodzina czyli co robi dłoń św.Józefa na ram...


Jakie miejsca wybierać na pierwsze wakacje w górach? - Robobat\nJakie miejsca wybierać na pierwsze wakacje w górach?\nPierwsze wrażenie zawsze jest najważniejsze, również w przypadku nowych miejsc, do jakich się udajemy, a może właśnie przede wszystkim ze względu na nie. Możemy wybierać najróżniejsze miejsca na właściwe wykorzystanie ferii w górach, jednak warto czasem zaryzykować i wybrać się nie tylko tam, gdzie zawsze. Być może to właśnie w ten sposób odkryjecie całkiem nowe i niesamowite miejsca, takie jak na przykład Karpacz.\nDlaczego Karpacz jest dobry na pierwszy raz?\nGłównie dlatego, że posiada wszystko, czego potrzebuje odwiedzający, a więc niesamowite widoki, masę tras widokowych oraz szlaków, ale również naprawdę sporo różnych od względem trudności stoków narciarskich. To także miejsce pełne zabytków, takich jak pałacyki czy zamki oraz niesamowite i malownicze ruiny, owiane oczywiście legendami i podaniami ludowymi. Na feriach w górach nie zmarnuje się czasu.\nJakie wybierać noclegi?\nNoclegi w Karpaczu, żeby całość była bajkowa, najlepiej będzie skusić się nie na najtańsze, prywatne kwatery, jakich oczywiście nie brakuje w takich miejscach, ani na drogie i anonimowe w wyrazie hotele, ale na ciche i spokojne pensjonaty, w których można znaleźć dosłownie wszystko, czego potrzebujesz do szczęścia – nierzadko włączając w to również pakiety zabiegów pielęgnacyjnych oraz odmładzających SPA.\nTagskarpacz noclegi wypoczynek w górach\nCo warto robić nad morzem?


Ocean do szklanki: Reklamacja\nOcean do szklanki\n2018 WYWALANIE NADMIARÓW!!!\nJako mama z trójki klasowej w szkole mojej córki zobowiązałam się do zakupienia z pieniędzy klasowych prezencików dla dziewczynek z okazji Dnia Kobiet. Wybór padł na Farbki Witrażowe.\nJulka bardzo ładnie nimi się bawiła ( w tamtych był nawet efekt spękania :) ), pomysł wydawał się więc dobry.\nZakupiłam 13 opakowań, bo tyle jest dziewczynek w klasie.\nFarbki dzieci dostały w piątek. W sobotę - 8 marca - Julcia usiadła do zabawy, znając ją dobrze. Dość solidnie zezłościła się i rozwrzeszczała, gdy okazało się, że te farbki to buble, z którymi nic nie da się zrobić. Kontur zaschnięty, farbki kolorowe tak gęste, że trudno je wycisnąć. No wnerw jak nic.\nPróbowaliśmy z mężem rozmiękczyć jakoś zawartość tubek z farbkami, przekłuć szpilką zaschnięte ujście. Coś tam dało się zrobić, ale zamiast przyjemności zabawy było mnóstwo łez i nerwów.\nPomyślałam, że jeśli teraz 13 dziewczynek ma podobną "radość z prezentu", to to jest dość przykre, a ja czuję, że zawaliłam, chociaż to przecież nie jest moja wina. A może moja, że nie zajrzałam do paczuszek i nie sprawdziłam, czy tymi farbami da się malować...\nNa opakowaniu znalazłam e-mail do firmy i natychmiast naskrobałam maila o tym, jaki to bubel i że reklamacja, i że 13 dziewczynek rwało sobie włosy z głowy. (Miotały mną duże, negatywne emocje, ale poskramiałam się jak umiałam.)\nZakupiłam farby witrażowe. Farba konturowa jest tak gęsta, że nie ma\nmożliwości wyciśnięcia jej. Z kolorami jest nieco lepiej, ale wykonanie\njakiegokolwiek rysunku tymi farbami jest niemożliwe.\nWewnątrz tubek z farbami są bańki powietrza, które sprawiają, że rysowany\n(farbą kolorową z braku innej możliwości) kontur rwie się, kreska jest albo\ngrubym ciągnącym się wałkiem, albo przerywa się z powodu zbyt gęstej farby.\nNa opakowaniu brak jest jakiejkolwiek daty przydatności, w związku z tym nie\nmam pojęcia ile ten towar leżał w sklepie.\nZ okazji Dnia Kobiet 13 dziewczynek w klasie dostało taki właśnie bubel,\nktóry zamiast dawać radość powoduje złość i łzy.\nNo chyba, że jest to produkt dla wyjątkowo cierpliwych dorosłych.\nJakie są warunki reklamacji towaru, ewentualnie co zrobić, żeby dało się\ntymi farbami robić witraże.\nMinęła niedziela, w poniedziałek dostaję bardzo kulturalny e-mail.\nTak kulturalny, że aż mi się głupio zrobiło.\nbardzo nam przykro, że trafiła Pani na wadliwy towar [...]. Farby\nwitrażowe sprzedajemy od wielu lat cieszą się dużą popularnością.\nZ opisu, który Pani przesłała wynika, że prawdopodobnie były przetrzymane\nlub źle przechowywane w sklepie lub hurtowni. Na opakowaniu powinna być\nnaklejka z datą produkcji.\nCzy może Pani podać, gdzie je Pani kupiła?\nZgodnie z prawem, powinna Pani zareklamować wadliwy towar, tam gdzie został\nkupiony. Żeby zaoszczędzić jednak Pani kolejnych kłopotów - proszę o\nwysłanie farb do nas - zbadamy, co jest przyczyną takiej sytuacji i\nwyjaśnimy to z naszym dystrybutorem. Jak tylko farby do nas dotrą - wyślemy\nnatychmiast na podany przez Panią adres tyle samo kompletów farb bez wad.\nMam nadzieję, że proponowane rozwiązanie jest dla Państwa satysfakcjonujące.\nBardzo przepraszam Panią i dziewczynki za problemy spowodowany naszymi\nNie wiem dlaczego, ale byłam zaskoczona takim odzewem. Pozytywnie zaskoczona.\nOdpisałam na maila, ale wcięło go. Nie miałam go ani w wysłanych, ani w brudnopisie.\nJak sprawdzić czy dotarł? Napisać znów lub... zadzwonić.\nZadzwoniłam, mail nie dotarł, ale teraz mogłam porozmawiać i ustalić szczegóły dalszych działań.\nPani przyśle kuriera po zebrane farbki, może będzie taka możliwość, że od razu przywiezie te dobre.\nRozmawiałam dziś z wychowawczynią, dziewczynki mają przynieść farbki jutro.\nMam wrażenie dobrze załatwionej sprawy, choć to jeszcze nie koniec.\nCieszę się, że nie zostawiłam tego bez działania.\nCiesze się, że firma zareagowała w taki sposób, wzrasta moja wiara w ludzi.\nAutor: Matbaza o 11:11\nMaszyna do szycia (Łucznik 451).\nFarby do włosów.\nChcesz sobie zje... zepsuć humor? - idź do fryzjera.\nDom dla lalek, cz.I\n30 Days to Change x 7\nDobowy podział czasu.\n30DaysToChangeX7 (2) BIBLIOTECZKA (2) bransoletka (2) chemia (3) decoupage (1) doskonalenie (7) dziecko (9) film (6) filmy w lipcu (1) foto (7) frywolitka igłowa (5) handmade (5) jesień (2) kolczyki (4) książka (4) książka-fragmenty (1) kuchnia (8) lato (1) naszyjnik (1) plan-synteza (2) poradnik psychologiczny (1) praca (11) PROJEKT 1.11 (2) prokrastynacja (1) psychologia (1) pszczelarstwo (1) recenzja (1) rękodzieło (2) rośliny (2) rozmowa kwalifikacyjna (11) rutyny (1) świadomie (2) TED (1) twórczość (4) wiosna (1) zabawka (2) zima (2)\ndroga poprzez cel\nPod Fioletowym Jednorożcem\nNajwiększa ruchoma zapora na świecie - Holandia\nTechniki NLP - Blog\nCzy NLP to dzieło szatana?\nMoje nowe miejsce na Ziemi\nMarzenia o przyszłości\nReklamacji ciąg dalszy\nO fotografowaniu żywności.\nChcesz sobie zje... zepsuć humor? - idź do fryzjer...\nSpotkanie z niedźwiedziem - co robić?\nWszystkie znajdujące się fotografie na tej stronie są chronione Prawami Autorskimi zgodnie z Ustawą. Motyw Rewelacja. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Kronika policyjna - Strona 37 z 46 - CzyliWiesz.pl\nczwartek, 23 Lis 2017 04:38\nOkradał teścia. „Zatrzymany przyznał się do kradzieży stalowej drabiny, beczki, stalowych rur, 30 kilogramów kiszonej kapusty oraz 40 litrów wina”\nPolicjanci postawili zarzut kradzieży z włamaniem 44-letniemu mężczyźnie, który przez kilka dni kradł z pomieszczeń gospodarczych należących do swojego teścia różne przedmioty, o łącznej wartości…\n„Trzeźwy poranek” na mieleckich drogach. „Jeden z kierowców prowadził samochód mając ponad 2 promile alkoholu w organizmie”\nPodczas poniedziałkowych działań „Trzeźwy poranek” mieleccy policjanci na terenie naszego powiatu skontrolowali trzeźwość ponad 800 kierujących. Wśród ośmiu nietrzeźwych kierujących pojazdami…\n44-latce zabrano prawo jazdy. Zatrzymano ją w Woli Mieleckiej\nPolicjanci zatrzymali prawo jazdy 44-letniej kobiecie, która prowadziła pojazd w stanie po użyciu alkoholu i leków psychoaktywnych. O kierującej, której styl jazdy wskazywał na to,…\nWłamania w gminach Czermin i Borowa. Zatrzymano podejrzanych\nSukcesem zakończyły się działania mieleckich policjantów prowadzone w sprawie włamań na terenie gminy Czermin i Borowa. Funkcjonariusze zatrzymali trzech mężczyzn w wieku od 18…\nPolicjanci interweniowali w stosunku do 48-letniego obywatela Ukrainy, który w czasie spotkania towarzyskiego pobił swoją konkubinę. Podczas czynności okazało się, że sprawca uszkodzenia ciała…\nPolicjant w czasie wolnym od służby zauważył mężczyznę poszukiwanego listem gończym. 32-letni mielczanin widząc zbliżającego się funkcjonariusza, zaczął uciekać. Po krótkim pościgu…\nGroźny wypadek w Piątkowcu\nDziś w nocy policjanci pracowali na miejscu wypadku drogowego w Piątkowcu. Na miejscu funkcjonariusze ustalili, że kierujący BMW stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w betonowy przepust. Samochodem…\nWielkanoc na podkarpackich drogach. Dwie osoby zginęły w wypadkach\nPolicjanci podsumowali wstępnie stan bezpieczeństwa na drogach województwa w czasie działań „Wielkanoc 2015” – podczas całego świątecznego weekendu. W tym roku doszło do 14…\nOd dziś wzmożone kontrole na podkarpackich drogach\nDziś podkarpaccy policjanci rozpoczęli działania „WIELKANOC – 2015”. Przez najbliższe dni w sposób szczególny nadzorować będą drogi województwa. Działania mają zapewnić maksimum…\nMieszkaniec Mielca zakłócił mszę rozmawiając przez telefon\nPolicjanci z Przecławia ustalili tożsamość mężczyzny, który kilka tygodni temu zakłócił mszę św. w kościele w Kiełkowie. Młody człowiek głośno rozmawiał przez telefon przeszkadzając…\nPolicjanci apelują: Nie wypalaj traw!\nPolicjanci apelują do mieszkańców powiatu o niewypalanie traw. Przypominają, że jest to szkodliwe, zabronione i grożą za to sankcje prawne. Co roku w pożarze spowodowanym przez wypalanie…\nPędził 180 na godzinę przez Wolę Mielecką\nPolicjanci zatrzymali prawo jazdy 20-letniemu kierowcy. Młody mężczyzna rażąco naruszył przepisy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W terenie zabudowanym pędził seatem z prędkością 180…\nChciała popełnić samobójstwo. Uratowali ją policjantka i strażnik miejski\nAnonimowe zgłoszenie mieszkańca Mielca i szybka reakcja policjantki oraz strażnika miejskiego, zapobiegły samobójstwu kobiety. Policjantka chwyciła 33-letnią kobietę w chwili, gdy chciała skoczyć…\n3 promile i bez uprawnień\nPolicjanci zatrzymali do kontroli drogowej osobową skodę. Podczas czynności okazało się, że mężczyzna kierujący pojazdem miał blisko 3 promile alkoholu w organizmie. Nieodpowiedzialny…\nZnaleziono bomby lotnicze z II Wojny Światowej\nMieleccy policjanci na terenie nadleśnictw w Mielcu i Tuszymie prowadzili działania, podczas których zabezpieczyli 6 ton niewybuchów z czasów II wojny światowej. Znalezione w lasach materiały…\nOjciec i syn napadli na policjantów\n21-letni mielczanin i jego ojciec odpowiedzą za swoje zachowanie przed sądem. Zaatakowali policjantów, którzy wykonywali czynności wobec młodszego mężczyzny posiadającego przy sobie narkotyki.…\nPobili dwóch mieszkańców Mielca\nPolicjanci zatrzymali sprawców pobicia dwóch młodych mężczyzn. Pokrzywdzeni byli przez sprawców bici i kopani po całym ciele. Jak ustalili policjanci zatrzymani w chwili popełnienia…\nPolicjanci prowadzą czynności w sprawie zdarzenia drogowego na ulicy Sienkiewicza w Mielcu. 68-letni mężczyzna, który został potrącony przez pojazd ciężarowy zmarł w szpitalu. Funkcjonariusze na miejscu…


DARK TOUCH - Marina de Van\nKraj prod.:Francja / Irlandia / Szwecja\nObsada:Anabel Sweeney, Padraic Delaney, Marcella Plunkett, Olga Wehrly, Padraic Delaney, Mark Huberman, Marie Missy Keating\nO tym, że dzieci są stworzone do horrorów nie trzeba nikogo już chyba przekonywać. Fenomen strasznych niedorosłych zapoczątkował jeszcze w latch pięćdziesiątych ubiegłego stulecia Mervyn LeRoy w „The Bad Seed”, choć bardziej masową produkcję zawdzięczamy Rochardowi Donnerowi i jego „Omenowi”, po którym wielu twórców z mniej lub bardziej udanym skutkiem starało się zaanektować niedojrzałe charaktery na potrzeby strasznego ekranu. Są więc dzieci wampiry, duchy, sataniści, mali dyktatorzy na swoich wyspach i karzełki wśród kukurydzianych pól. Nic tak nie porusza, jak wielkie, niewinne oczy wpatrzone w swoją nie spodziewającą się krwawej jatki ofiarę. Pomysł w zasadzie tak banalny i tak łatwy w eksploatacji, jak zrobienie ślit foci czworonożnemu przyjacielowi. Okazuje się jednak, że jak niektórzy nie powinni chwytać za aparaty fotograficzne, tak innych należałoby trzymać z dala od kamery.\n„Dark Touch” zapowiadał się całkiem obiecująco. Koprodukcja filmowych europejskich siłaczy pozwalała wierzyć, że będzie na co patrzeć. Wrażenie tym silniejsze, że firmowane nazwiskiem Mariny de Van, jednej z niewielu kobiet, mających odwagę zmierzenia się z gatunkiem oraz posiadającej już w swoim dorobku kilka niezłych dramatów. Przykład Polańskiego udowadnia, że specjaliści od ludzkiej psychiki lepiej niż nieźle radzą sobie z tematem strachu. Cóż, nie ma nic piękniejszego, niż zgrabnie zapakowana katastrofa.\nRzecz o dziewczynce z niepewną dokumentacją medyczną, leczoną bowiem jedynie przez swojego przez ojca wśród dyskretnych ścian domu. Leczonej oczywiście do momentu, kiedy rodzice zostają brutalnie zamordowani z rąk bliżej nieokreślonych napastników. Mała, niczym bezbronny szczeniaczek trafia pod opiekuńcze skrzydła sąsiadów (posiadających oczywiście własne traumy, żeby nie było) oraz szkolnej pedagożki w zaawansowanej ciąży – w tej roli Charlotte Flyvholm udowodniła, że jest w stanie przekroczyć wszelkie granice aktorskiego nudziarstwa oraz infantylizmu. Dorośli robią wszystko, by zagubiona po stracie najbliższych dziewczynka wróciła do świata żywych jak najmniej okaleczona emocjonalnie. Równolegle w okolicy mają miejsce niepokojące wydarzenia. Giną gdzieś dzieci – ofiary przemocy, a ich oprawcy umierają w męczarniach. Brzydkie przygody spotykają też niegrzecznych niedorosłych. Jeśli miał być to suspens, to coś gdzieś poszło nie tak. Chyba że twórcy wyobrażali sobie, że przewidywalne zakończenie będzie dla widzów takim zaskoczeniem, że pospadają z krzeseł. I owszem, w niektórych salach kinowych są na tyle niewygodne, że próba drzemki grozi upadkiem.\nObrazowi należy jednak oddać, że ma kilka ciekawych „momentów”. Są to oczywiście sceny rozczłonkowywania dorosłych uczestników obsady oraz mały sabat czarownic, w jaki przeistoczył się kinderbal. To chyba jednak trochę za mało, żeby uznać film za dobry. Równie dobrze można oglądać kronikę wypadków samochodowych – akcja jest, choć fabuły ciągle brak.\nZ pewnością nie można też odmówić „Dark Touch” prób przekazania czegoś więcej, może nawet głębi. To świat z perspektywy dziecka, które w odwecie za poniesione krzywdy staje się potworem. I w tym tkwi chyba jego największy problem. Przekłamania bowiem nie mogą być synonimem niedopowiedzeń. Marina de Van chciała umieścić zbyt wiele w jednym obrazie, mając jednocześnie do dyspozycji aktorów w większości za słabych warsztatowo, by podołali zadaniu.\nBezsprzecznie temat udźwignął jedynie scenarzysta oraz spece od efektów specjalnych, czy raczej graficy komputerowi. Niestety ich praca pogłębiła jedynie dysonans z całą resztą.\nI ostatni plus – nadal z niecierpliwością można wyglądać reżyserskiej następczyni spuścizny Mary Shelley.\n- bolesna przewidywalność


Prawo polowania - Daniłowicz Witold - 129.30 zł. - Tezeusz.pl\nAutor bada konstrukcję prawa polowania w prawie polskim i przedstawia ją w aspekcie historycznym oraz na tle porównawczym ? zestawiając z prawem polowania w Niemczech, Austrii i we Francji. Omawia także m.in konstytucyjne aspekty prawa łowieckiego, orzecznictwo organów Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w kwestiach łowieckich i tendencje rozwojowe w regulacjach łowieckich w Europie. W swojej analizie uwzględnia kontrowersyjną ustawę z 2018 r. nowelizującą Prawo łowieckie.\nRok wydania: 2018 Wydawnictwo: Wolters Kluwer Stan: NowaRodzaj okładki: Inna Ilość stron: 460 Waga: 0.5 kg EAN: 9788381248655


Czy lekarz powinien skierowac do szpitala?. Strona 1. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nCzy lekarz powinien skierowac do szpitala?\nTemat: Czy lekarz powinien skierowac do szpitala? (3)\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html#p1292083http://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html Czy lekarz powinien skierowac do szpitala?\nPierwsza wizyta po pobycie w szpitalu -trafilam tam po probie samobojstwa -nieudanej choc wg. wiedzy medycznej powinnam umrzec. Ze szpitala wyszlam w listopadzie, wczoraj pierwszy kontakt z jakimkolwiek lekarzem. Mowilam ze mam mysli samobojcze -caly czas,ostrzeglam ze mam wyksztalcenie i wiedze zeby to zrobic skutecznie. Ze mam wszystko co potrzebne. Dostalam recepte na citalopram-ktory i tak biore wlasciwie na wlasna reke, bo co mam robic. Jutro mam lekarza ogolnego -pierwsza wizyta od sierpnia, musze sie zalatwic w 15 min - a chorob jak mrowkow.\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html#p1292097http://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html Czy lekarz powinien skierowac do szpitala?\nJa się naprawdę dziwię,że nie dostałaś skierowania na oddział. W takim wypadku sam zgłoś się do szpitala i powiedz,że masz myśli samobójcze muszą cię przyjąć! Nie poddawaj się tam ustabilizują twój stan powodzenia!\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html#p1292127http://www.psychiatria.pl/forum/czy-lekarz-powinien-skierowac-do-szpitala/watek/1292083/1.html Czy lekarz powinien skierowac do szpitala?\nnie jestem w Polsce.


Koniec współpracy Sharapovej i Groenevelda - Tenis24.eu - Twoje źródło wiedzy o tenisie\nStart » Aktualności » Koniec współpracy Sharapovej i Groenevelda\nKoniec współpracy Sharapovej i Groenevelda\n30-letnia Rosjanka zdecydowała się na zmiany w swoim zespole.\nW tym sezonie Maria Sharapova osiągnęła półfinał w Shenzhen i 3. rundę w Melbourne. Później Rosjanka zaliczyła dwie porażki z rzędu. W pierwszej rundzie w Doha uległa Monice Niculescu, a w meczu o wejście do drugiej fazy rozgrywek BNP Paribas Open przegrała z Naomi Osaką.\nRosjanka ogłosiła, że zakończyła współpracę ze swoim trenerem, Svenem Groeneveldem. Współpracowali oni od 2014 roku i razem wygrali Rolanda Garrosa. Łącznie zdobyli 7 tytułów. Wcześniej Holender pracował z takimi zawodniczkami jak Monica Seles, Arantxa Sanchez Vicario, Mary Pierce, Ana Ivanovic czy Caroline Wozniacki.\nMaria Sharapova powiedziała: „Po czterech udanych latach współpracy, chciałabym podziękować Svenowi za jego niesamowitą lojalność, etykę pracę i co najważniejsze przyjaźń, która będzie trwała poza współpracą zawodową.”\nNastępnym turniejem, w jakim będziemy mogli zobaczyć 5-krotną triumfatorkę imprez wielkoszlemowych, będzie Miami Open. Rozpocznie się on 20 marca.\nkaro 2018-03-10 09:27:33


Kącik koniczyny.: Ręka dziecka. Łódź 1897 rok.\n14 luty 1897 rok. Zabobon. Niebawem w sądzie tutejszym rozpatrywaną będzie sprawa o naruszenie grobu niemowlęcia na cmentarzu ewangelickim w Łodzi. Dziewiętnastoletnia dziewczyna, służąca, zawiązawszy stosunek miłosny z żołnierzem konsystującej w Łodzi bateryi artyleryi, dowiedziała się od niego jakoby rączka trupa niemowlęcia, przechowywana w bieliźnie, sprowadzić miała posiadaczowi bogactwo. Jakoż oboje udali się na cmentarz ewangelicki a rozkopawszy tam grób niedawno zmarłej dzieciny przynieśli ją do domu. Dziewczyna, czy to przez omyłkę, czy też ze strachu, oddając do praczki bieliznę, oddała i ową rączkę trupa. praczka dała znać do policyi i obojga kochanków uwięziono.\n23 marzec 1897 rok. Znieważenie trupa. Wydział II kryminalny sądu okręgowego tutejszego na ostatniej kadencyi w Łodzi osądził sprawę Anny Karpińskiej i Konstantego Uzuna, kanoniera 3 bateryi 10-ej brygady artyleryi, obwinionych o naruszenie grobu i znieważenie trupa wskutek zabobonu. Akt oskarżenia w streszczeniu brzmi jak następuje:\nW roku zeszłym 19 października, do praczki Ludwiki Korona przyniosła Anna Karpińska, służąca, bieliznę do prania. Rozpatrując bieliznę po wyjściu Karpińskiej, Korona z przerażeniem znalazła zawiniętą w prześcieradło rękę niemowlęcia, oderżniętą do łokcia.\nPrzerażona praczka, nie wiedząc co ma począć, przyzwała do siebie sąsiadkę swoją Olczakową, która udała się do policyi, aby zameldować o wypadku. W drodze Olczakowa spotkała Karpińską, która opowiedziała jej, co następuje. Karpińska była wówczas w stosunkach miłosnych z Konstantym Uzunem, który obiecał się z nią ożenić; ale ponieważ do uskutecznienia tego zamiaru przeszkadzało mu jej ubóstwo, namówił ją, aby popróbowała środka wzbogacenia się, środka, który przyniósł bogactwo jego wujowi w guberni Tauryckiej.\nW nocy z 18 na 19 października, Uzun zaprowadził Karpińską na cmentarz ewangelicki i tam rozkopawszy grób, nad którym był napis "Bertold Mantaj", wydostał z niego niemowlę, oderżnął mu rączkę i oddał jej. Przy sprawdzeniu sądowem okazało się, iż grób wskazany przez Karpińską rzeczywiście został naruszony a rączka niemowlęcia oderżnięta po łokieć.\nPodsądni do winy się nie przyznali. Karpińska zeznała, że była na cmentarzu, ale wskutek ciemnej nocy nie widziała co Uzun robi; dał on jej wprawdzie coś zawiniętego w chustkę, lecz co to takiego było-na razie nie wiedziała i przekonała się dopiero nazajutrz rano, iż w chustce ma zawiniętą rączkę niemowlęcia. Przestraszona, nie wiedząc, co ma z tem zrobić, włożyła ją do brudnej bielizny i zaniosła do praczki.\nUzun zaprzeczył stanowczo wszystkiemu co opowiedziała Karpińska, dowodząc, że wcale jej nie znał i że w noc ową nie wychodził z koszar.\nZeznania podsądnych zbite zostały przez świadków, przyczem dowódca 3 brygady artyleryi objaśnił, że na godzinę lub dwie Uzun mógł najbezpieczniej wydostać się z koszar; że zaś ustępy koszar znajdują się tuż przy niskim płocie, za którym położony jest grzebalny cmentarz ewangelicki, przedostanie się więc na cmentarz wymagało bardzo mało trudu i czasu. Sąd przyjąwszy pod uwagę ciemnotę oskarżonych i słaby rozwój ich umysłu, skazał: Karpińską na 7 dni aresztu, a Uzuna na miesiąc zamknięcia w więzieniu.\nAutor: koniczyna kon o 18:56


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 23, 24, 25 ... 40, 41, 42 Następny\nWysłany: 31-03-2010, 22:33\n- Twój błąd, Caibre- powiedział ucieszony senin. Battle chip, Clone, Slot-in.\nObok czerwonowłosego chłopca stanął drugi, identyczny czerwonowłosy chłopak, ubrany tak samo z tym samym mieczem.\n- Caibre Second Blade- Sora wyciągnął kolejne ostrze, skrzyżowanie katany i miecza ułańskiego.\nDrugi zaś zmienił swą dłoń w Forte Buster, którego pociski były tak samo szybkie, jak ponaddźwiękowe pociski.\n- Nie zdążyłem ci powiedzieć Caibre: Soul Unison ma opcje aktualizacji.\nWysłany: 01-04-2010, 00:49\n-W sumie nie powiedziałem tego również wprost, ale - rudy kopnął swoich antenatów z powrotem w łeb - ale ja nie mam czegoś takiego jak dusza. Tudzież esencja. Projekt nie zakładał- każde zdanie wypowiadał inny z sobowtórów lisa. Każdy innym tonem. I każdy miał teraz z powrotem zielone oczy- Lecz, by nie mnożyć bytów. Dosłownie.\n-Tego chyba nie znasz- Caibre zamknął oczy i wyciągnął przed siebie jedną dłoń- Koh Ou Yoku.\nPrzed oryginałem zmaterializowało się świetliste, nieco stylizowane V.\nps zerknij do komentarzy.\nWysłany: 01-04-2010, 20:52\n-Battle chip, Fumikomi Cross (Step Cross. Chyba :P)- Na rękach senina pojawiły się dwa miecze. Był to kolejny cios teleportacyjny. Jednak rudy osłonił się swoimi skrzydłami, po czym wyprowadził cięcie w młodego pustelnika. Już mu się wydawało, że wygrał, gdy ciało rozpadło się na pól, był to jednak... Kagebunshin chip. Caibre krzątał się chwile jak ślepa kura, gdy nagle usłyszał zza swoich pleców\n- Soul unison, Colonel soul\nDo cybernetycznej powłoki zaczęły przywierać dane innego netnavi. Wielkie "uszy" opoki forte zniknęły. Kształty Fuzji stały się trochę bardziej kwadratowe, ale jednocześnie wyglądały na trudne do przebicia. Jedno było pewne, to dusza Colonela.\nGdy Lis przez chwilę podziwiał zielony mieczyk, Pustelnik posłał mu Screen Dividera. Zielona wala pomknęła w stronę Cai, jednak ten łatwo ją sparował. Zaraz po niej nadciągnął Cross Divider. Jeden atak spotkał się z zasłoną, zaś drugi...\n- Chaos Unison, Search Soul.\nZnów kwadratowe kształty cyber-opoki, ale typowe dla Navi żołnierza. Sora wycelował w przeciwnika. I gdy już strzał ze Scoupe Bustera miał pomknąć w stronę, opuścił broń.\n- Majin, zdejmij Demetrial Area'e.\nMłody senin z powrotem był sobą. Złapał PETa, po czym podziękował Swojemu Navi.\n- Dziękuje, Forte.\n- Do usług, Sora.\nSchował go do kieszeni.\n- Bez FEONu widzę, że szykujesz coś większego. Pokaż mi to.\nWysłany: 02-04-2010, 11:29\n-Y? - Caibre nie bawił się ceregiele, tylko odpiął miecze świetlne od pasa i zawirował w piruecie, naciskając jednocześnie przyciski aktywujące.\nRubinowe ostrza z sykiem wysunęły się z rękojeści i zablokowały zieloną falę energii. Chwilę później zasilacze broni odmówiły posłuszeństwa i energetyczne klingi zniknęły.\nWidząc przygotowania młodzieńca Caibre odrzucił bezużyteczną już broń i wysunął przed siebie prawą dłoń.\n-Chodź więc. Zmiażdżę każdą ułudę.\nI zamknął oczy, czekając.\nWysłany: 02-04-2010, 14:29\nChłopiec również zamknął oczy. Stał tak chwilę bez ruchu. Lekki podmuch wiatru poruszył jego włosami, gdy ten otworzył swe ślepia, na których był Tatsu FEON.\nSora wyciągnął swój biały i zielony LightSaber, po czym zza swej tuniki wyjął dwa odmienne, czerwone.\n- Łap, chcę zobaczyć, co umiesz. - powiedział młody pustelnik, rzucając broń w stronę Lisa.\nWysłany: 02-04-2010, 20:02\nCaibre zręcznie złapał w powietrzu miecze i powoli przyciągnął je do siebie.\nNastępnie odpalił oba ostrza i odwrócił uchwyt, obie klingi ułożyły się wzdłuż przedramion.\n-Treningowe ostrza, jak mniemam- Caibre na próbę zakręcił młynka i wsłuchał się w warkot ostrzy przecinających powietrze - standardowe zasilacze, jednofazowe..amatorszczyzna.\nRudy zamknął oczy i stał nieruchomo dłuższą chwilę.\nGdy Sora w końcu zaatakował, Cai wciąż stał nieruchomo.\nChłopak uderzył z nad głowy, wykorzystując przewagę wzrostu...i zachwiał sie, tracąc równowagę. Gdy mijal lisa, ten podstawił mu nogę i lekko odsunął się z toru lotu Sory.\nChwilę przed trafieniem rudy wyłączył Sorze oba miecze.\nOdwróciwszy się do leżącego przeciwnika Caibre jednocześnie przycupnął, wyciągnąwszy lewą rękę przed siebie, a prawą unosząc wyprostowaną nieco ponad głowę.\nW odróżnieniu od Sory, który kopiował zdolności rudy faktycznie ćwiczył walkę mieczem świetlnym. I opanował wszystkie siedem styli starego zakonu. Vaapad na przykład.\nTeraz jednak czekał aż władca pustyni skończy wypluwać piasek z ust, którego się najadł w czasie upadku.\nWysłany: 02-04-2010, 20:11\n- Pomyłka Caibre -powiedział Senin, wypluwając piasek - moje miecze są mieczami zbudowanymi przeze mnie. Zresztą, patrz.\nPołączył obie klinki, tak, iż powstało z nich podwójne ostrze(chodzi mi tu o "patyk" świetlny).\n- Ten miecz, jest mojego projektu. Twoje umiejętności władania mocą, jak i gniewem są świetne. Ale Mój pobratymiec, Allan Madey (Tak nazwałem swoją postać w KOTOR II), Pokonał Darth Kerie, oraz zabił wszystkich mistrzów Jedi. A mimo to, nadal stał po jasnej stronie mocy.\nCaibre już chciał porazić swego oponenta prądem, jednak z jego ręki nic się nie wydobyło. Spojrzał na swoją dłoń zdziwiony.\n- Wiem, to dziwne, prawda? Otóż jestem nietypowym Jedi. Mogę nie tylko kontrolować swoją moc na najwyższym poziomie, ale także mogę kontrolować, jak i blokować twoje umiejętności.\nSenin pchnął ręką gwałtownie, zaś lis wykonał obrót w powietrzu, tak niefortunnie, że wylądował głową w piasku. Sora odpalił miecz, i czekał na atak.\nWysłany: 02-04-2010, 20:48\nCai nie zatrzymał się na powierzchni, lecz niemal wtopił w niego. Chwilę przed lądowaniem piasek odepchnięty siła umysłu lisa utworzył nieckę i pozwolił rudemu zręcznie obrócić się i wylądować miękko.\nNastępnie rudy pchnął telekinetycznie w stronę Sory zasłonę z piasku. Posiłkując się telekinezą przyspieszył zaraz za falą i dotarł do oślepionego przeciwnika. Sora może i nie potrzebował oczu do walki, ale odczytanie myśli adepta Vaapad gdy ten sie rozgrzał było zadaniem nieco upierdliwym..\nI gdy Sora spodziewał się pchnięcia i półpiruetu z cięciem od prawego biodra do lewego obojczyka, dostał prawy prosty, gdy Cai nawet nie pofatygował się do włączenia mieczy. Uderzenie było solidne, Sora z głupią miną usiadł na piasku.\n-Zaskocz mnie więc - Caibre z półobrotu trzepnął podkutym butem chłopaka w twarz nim ten doleciał tyłkiem do ziemi.\nWysłany: 05-04-2010, 01:39\nChłopak powstał z ziemi. Włączył miecze. Zaczął biec w stronę oponenta. Sora zamachnął się mocno lightsaberami. Gdy Caibre podjął próbę sparowania ostrza, senin... Zniknął. Lis kilka razy mrugnął oczami dla pewności, czy czerwonowłosy zniknął. Sekundkę później poczuł kłucie w klatce piersiowej. Spojrzał w stronę podłoża i zobaczył, jak biały laser miecza świetlnego przebija jego serce.\n- Nie kpij z FEONu.- powiedział Sora- To, że ciężej mi czytać twoje myśli, nie znaczy, że pozwolę ci na czytanie w moich, czy traktowanie mnie fałszywymi myślami. Sam tak potrafię. A i jeśli chcesz walczyć mocami ciemności, jednak służącymi światłu- powiedział wyciągając miecz z jego piersi i odskakując kilka metrów dalej- to zaraz użyję sztuki ninja.\nWysłany: 06-04-2010, 12:27\n-Jakie moce ciemności?- Caibre poklepał się po dziurze w klatce piersiowej. Gdyby miał serce, może by się przejął nowym zestawem otworów w organizmie. Traf jednak chciał iż parę lat wcześniej dosłownie oddał serce pewnej rudej wiedźmie- bycie nie zrzeszonym w zakonie nie jest mile widziane przez ortodoksów, ale do sithowego nasienia jeszcze mi całkiem daleko. Poza tym...\nCaibre odpalił zdobyczne miecze i zakręcił obydwoma efektowne młynki. Jakby na dany sygnał porzucone przez w piasku dwa kolejne miecze uniosły się i zawisły nieco za plecami rudego, również aktywując się.\n-... nie potrzebuję sztuczek by Ciebie załatwić.\nNie odwracając się lis posłał lewitujące miecze na Sorę. Gdy chłopak parował uderzenia nadciągające pod zadziwiającymi kątami - sterowane Mocą miecze nie miały ograniczeń trzymanych w rękach - rudy spokojnie odwrócił się i leniwym krokiem zaczął się zbliżać do Sory.\nWysłany: 07-04-2010, 11:50\n- Skucha!!!- krzyknął Sora, i w tym samym momencie miecze spadły na ziemię, a sam pognał w stronę Caia. Miał lis szczęście, że szedł z jego drogi, bo nie wiadomo, czy jego skóra wytrzyma atak Lasera.\n- Jak to zrobiłeś?- spytał zaciekawiony przeciwnik.\n- Już mówiłem ci, ale do końca chyba nie zrozumiałeś. Mogę zablokować twój przepływ mocy. Czyli inaczej, nie pozwolić ci nawet na jej użycie. W skrócie, Gdybyś chciał złapać mnie za gardło, mógłbym sprawić, że stracisz na jakiś czas swoje moce Jedi. Ale czas na finał.\nSora jeszcze raz wezwał Lunę i Udatę. Pani księżyca wezwała Maou-Same, Asure, oraz resztę przedstawicieli żywiołów. Zaraz potem Królowa Gwiazd(chodzi o Udatę) rozłączyła duszę Sory na wszystkie jego Alter ego. Obydwa ostrza zamienił w Nifrowe <obrazki w przygotowaniu> oraz przyjął na siebie pancerz Tatsu, połączony z opoką Sonomery, co dawało kolor biały jego niezwykłej, pustelniczej formie.\n-Kończmy to, przyjacielu.\nWysłany: 07-04-2010, 19:22\n-Zawsze i chętnie -Rudy wyłączył pozostałe miecze. Po namyśle pozostałe dwa przypiął również do paska. Następnie zagłebił się w innym problemie, mamrocząc "sekundę, po krótkim kopaniu w piasku wyciągnął swoje kryształowe da dao. Nie chciało mu się dyskutować, iż jego zdolności nie były Mocą per se. Zresztą, był miłośnikiem prostych rozwiązań.\nWbił miecze w piasek i niczym fenek wrył się pod powierzchnię.\nBył tam. Częściowo zatarte runy tłumaczyły wydarzenia na arenie.\nRudy wyciągnął Łamacz Zaklęć. Następnie wyleczył dziurę w klatce piersiowej. Krótkie poszukiwania po kieszeniach zaowocowały złotym markerem.\n-Sekundkę, okej? - rudy machnął w stronę Sory, poprawiając zawiłe wzory runów na klindze czarnego miecza.\nNagle Arenę przebiegło drżenie, gdy runy zamknęły połączenie i pole tłumiące ponownie aktywowało się.\nCaibre wstał nieco ociężale, podpierając się na czarnym mieczu. Moc runów nie była magiczna jako taka - po prostu pewna kombinacja składników Łamacza Zaklęć w połączeniu z runami wyłączała wszelkie efekty energetyczne poza naturalnymi dla żywych istnień w promieniu kilkuset metrów. Moc wciąż tam była, lecz niedostępna dla użytkowników.\nOczy lisa zgasły i były teraz szmaragdowej barwy kulami. Falchiony lisa odzyskały ostrość.\nA Sora... Cóż, pełna płytówka, którą przyzwał, nie zniknęła.\nByła teraz za to...ciężka.\nCaibre wyrwał jeden z mieczy, po czym zakręcił nim nad głową bez większego wysiłku. Fizyczna budowa rudego dawała mu nadludzką siłę i zręczność. I póltonowy miecz nie był jakoś specjalnie ciężki w użyciu.\nNotka racjonalizatorska - Łamacz Zaklęć to wredny miecz mający jeden tylko cel - wyłączyć moce nadprzyrodzone. Każdy z nas dysponuje teraz tylko tym czym go natura obdarzyła. Wszelkie bronie, aury, zdolności nadnaturalne (u lisa to na przykład sposób postrzegania czasu, szybkość, manipulacje molekularne, etc) są niedostępne w zakresie działania pola. Miecz wytłumia wszystko co nadnaturalne, w tym również pole Areny.\nWysłany: 07-04-2010, 20:40\nPost unieważniony na prośbę uczestników pojedynku.\nLuna- krzyknął do pani, która nie była w objęciu pola, jednak nie mogła zaatakować, ponieważ na jej atak zadziałało by zaklęcia miecza- Które z was wykorzystywało Fonon?\n- Maou-Sama, oraz Siotry Spirl\n"Musiałbym przesunąć w jakiś sposób miecz, albo chociaż zabrać mu go na chwilę, tak, żeby Asura mógł go zaatakować."- pomyślał.\nPustelnik wyłączył wszystkie techniki, oraz zdjął z siebie tunikę.\n- Powiada się, że Mój pradziadek, kiedy chciał zdobyć pustynne kopalnie od elfów, stoczył pojedynek z królem elfów, bez koszuli. Chcę również wygrać taki pojedynek!!\nOstatnio zmieniony przez RepliForce dnia 09-04-2010, 21:14, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 07-04-2010, 20:49\n-A ja pokonałem mistrza zakonu Jedi gdy miał emo. Ręcznie - Rudy stanął z lekko ugiętymi kolanami, trzymając miecz niczym w pochwie wzdłuż prawego boku - nie robisz na mnie wrażenie. Kici kici więc, robaczku.\nWysłany: 09-04-2010, 21:32\nSora podbiegł do przeciwnika, ten próbował zaatakować go. Senin jednak wykonywał parady, uniki, których Lis nawet nie mógł ogarnąć. W końcu Caibre ustawił się odpowiednio, aby jego magiczne ostrze opadło prosto w środek miecza osmiumowego Osmiumowe>. Klinga oponenta pustelnika rozpadła się na pół.\n- Co to jest?? Przecież zneutralizowałem wszystkie nadnaturalne zjawiska.\n- Tak, ale Osmium to Laserowe ostrze, Bakaa! Teraz, Asura-San, Spirl-chan!\nLis, jako iż praktycznie nic na sobie nie miał, był łatwym celem dla\n- Fonon Artes: Giga multi slash!- krzyknął Maou-sama\n- Fonon Artes: Multi Arrow Rain!- tego ruchu zaś użyły trzy przedstawicielki wiatru\nPo takiej serii ciosów, jaką przyjął na siebie lis, był prawie wykończony. Nie mógł ustać. Wtedy Chłopiec o imieniu Daisuke przypuścił atak ostateczny. Wszystkie techniki, miecze, summony, rozłączenia dusz. Caibre padł zakrwawiony, całe jego ciało było pokryte płynem, podobnym kolorem do jego włosów.\n- Koniec, mój czerwony przyjacielu.\nForum Kotatsu » :: Gry i zabawy ::.. » Multiświat » Krwawa Jatka Strona 24 z 42 Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 23, 24, 25 ... 40, 41, 42 Następny


Star Citizen: Around the Verse - odcinek 19 - Star Citizen - Around the 'Verse - Game Armada / Star Citizen Polska - największa polska społeczność Star Citizen\nPrzez Zerat_KJ • 8 Listopad 2014\nZapraszamy do lektury streszczenia dziewiętnastej odsłony Around the Verse!\nDziś zamast Sandi obok Bena pojawia się James Pugh - Flip i Flap Star Citizena\nJak lata Herald? Podobnie do asymetrycznego Scythe Vanduuli, więcej się przy tym napracuje engine fizyki i wymaga to dodatkowego programowania, ale całość działa.\nPozdrowienia dla Davida Ladymana za całą jego niedawną pracę.\n[3:40] News from Around the Verse\nWydano patch V0.9.2\nTrwają prace nad interfejsem kokpitów - obiecane dawno temu przez Chrisa "My coś włączamy, a pilot coś przełącza", pracuje nad tym Zane\nPrace nad tłumaczeniami, na pierwszy ogień wersja francuska, następnie niemiecka\nPrace nad systemem lobby dla V1.0 - stanowi to podstawę dla tworzonych w przyszłości menu wewnątrz świata gry\nTrwają prace nad statkami wieloosobowymi dla AC 2.0\nWprowadzanie Idrisa na poziom testowy\nTworzenie A.I. dla FPS (Moon Collider)\nUkończono projektowanie interfejsu dla sklepów\nOpracowano małe systemy górnicze - coś, co będzie można zainstalować na większości statków\nTrwają prace nad AI NPC-ów\nFoundry 42 - tworzenie prototypów kolejnych 6 statków dla Vanduuli, w tym Blade i Cleaver.\nCaterpillar i Starfarer przechodzą z fazy koncepcyjnej do etapu white boxingu, Starfarer będzie używany w pierwszym epizodzie Squadron 42\n[8:30] Za kulisami PAX Australia\nZawiera trochę urywków z FPS nie pokazanych na PAX, a także cosplay fanowski UEE Marine.\nDla jeffreyyen za złożenie wszystkich artykułów lore w serię ebooków.\n[13:34] Bug Smashers\nDziś naprawa błędu związanego z niepoprawnie wyglądającym 325a (błąd występował podczas gry z innymi graczami).\n[19:05] Wywiad: Daniel Kamentsky - grafik 3D, modelarz assetów\n[20:22] P: Skąd cię znamy?\nO: Należałem do zespołu Shimapan podczas TNGS, budowaliśmy Brutusa.\n[21:18] P: Jak to jest pracować dla CIG, i jak można to porównać do potu, krwi i łez podczas TNGS?\nO: TNGS było pracą z miłości. Z CIG jest podobnie, tyle że płacą mi za robienie tego co kocham.\n[22:30] P: Jaki jest twój ulubiony statek?\nO: Mustang, a firma Origin.\n[21:18] P: Styl której firmy ze Star Citizen najbardziej pasuje do twojej własnej filozofii designu? Jak przystosowałeś się do pracy w CIG z robienia czegoś, co wcześniej było hobby?\nO: Lekko nie było, choć wciąż to lubię, fajnie jest być na bieżąco z tym co się teraz tworzy i na jakim jest etapie. Jeśli idzie o sprzęt to Gleison Tactical, lubię high-endowe utylitarne bronie. Co do stylu producenta statków uwielbiam Origin, ale jeśli idzie o estetykę to Anvil, wszystko pasuje, widać jak pociski są ładowane do broni, dużo szczegółów itp.\n[22:30] P: Co z obecnych lub przyszłościowych projektów latających zainspirowało twoją pracę nad statkami? Czy pomagasz przy innym modelowaniu 3D oprócz tego?\nO: Obecnie nie pracuję nad statkami, a głównie nad komponentami. Inspiracją dla broni są np. działka przeciwlotnicze na statkach. Helikoptery - Brutusa był zainspirowany rosyjskim helikopterem. Chcę by broń miała wagę. Inspirację można znaleźć w czymkolwiek.\n[27:22] P: Czym różni się proces tworzenia modeli w CIG od tego jak robiłeś to podczas TNGS lub jako uczeń?\nO: Chris wymaga dużego poziomu detali, tak więc to marzenie artysty - nie ma oszczędzania polygonów. Wcześniej nawet jeszcze przed TNGS, nie tworzyłem z aż taką ich ilością. Studiowałem w Savannah College of Art and Design.\n[27:22] P: Co byś radził osobom aspirującym do tworzenia zawartości do Star Citizena w przyszłości?\nO: Po prostu to róbcie! Wszystko zależy od tego, jak bardzo tego chcecie.\nP: Ulubiona rasa obcych?\nO: Trzymam się ludzi!\nKolejny mini patch powinien poprawić kilka powtarzających się problemów.\nRedeemer i Herald jeszcze przez kilka dni do nabycia z LTI.


Caitlyn Jenner x MAC: pomadka w szczytnym celu - WP Kobieta\ncaitlyn jennersiostry kardashianfinally freemac cosmetciscaitlyn jenner mac\n9 miesięcy temu Caitlyn Jenner przywitała się ze światem na okładce „Vanity Fair”. Gdy tylko okazało się, że Bruce Jenner poddał się transformacji i zmienił płeć, w showbiznesie spekulowano, która marka kosmetyczna jako pierwsza namówi Caitlyn na współpracę. MAC Cosmetics był w czołówce faworytów. I właśnie ta plotka na temat wspólnego projektu marki i celebrytki sprawiła, że w ogóle doszło do spotkania obu stron.\n9 miesięcy temu Caitlyn Jenner przywitała się ze światem na okładce „Vanity Fair”. Gdy tylko okazało się, że Bruce Jenner poddał się transformacji i zmienił płeć, w showbiznesie spekulowano, która marka kosmetyczna jako pierwsza namówi Caitlyn na współpracę. MAC Cosmetics był w czołówce faworytów. I właśnie ta plotka na temat wspólnego projektu marki i celebrytki sprawiła, że w ogóle doszło do spotkania obu stron.\_r\_n\_r\_n7 kwietnia w sklepie internetowym MAC Cosmetics pojawi pomadka wymyślona przez Caitlyn Jenner. Celebrytka i gwiazda ruchu LGBT stworzyła wyjątkowy kosmetyk – różową, neutralną pomadkę o inspirującej nazwie „Finally Free” (ang. nareszcie wolna)\n. 100 proc. zysków ze sprzedaży pomadki zostanie przekazane na Fundusz M•A•C AIDS Fund Transgender Initiative, by wesprzeć pracę środowisk transgender. Chodzi przede wszystkim o dofinansowanie diagnostyki pod kątem HIV \_/ AIDS wśród osób trans.\_r\_n\_r\_n\_r\_n\_r\_n\_r\_n\n\_r\_n\_r\_n\_r\_n\_r\_nJenner nie ukrywa, że zależy jej, aby przekazać na fundusz jak największą kwotę. „Dlatego wymyśliłam uniwersalny kolor pomadki, którą można używać codziennie. Wówczas ludzie będą ją częściej kupowali,” zdradziła. Biznesowy zmysł jest nie tylko domeną jej przyrodnich córek i byłej żony. Caitlyn również może pochwalić się niesamowitą zaradnością. I popularnością. Gdy rok temu wchodziła na ścieżkę transformacji, nie przypuszczała nawet, że zostanie tak pozytywnie przyjęta. Choć Jenner ma świadomość, że jej przypadek jest absolutnie wyjątkowy. Dla większości osób trans decyzja o zmianie płci czy „coming oucie” jest bardzo trudna. Najczęściej wiążę się z ryzykiem utraty rodziny, pracy czy podstawowego poczucia bezpieczeństwa.\_r\_n\_r\_nCaitlyn nigdy nie musiała się obawiać o swoje zdrowie czy życie. I pewnie dlatego odczuwa potrzebę aktywnego działania na rzecz społeczności, do której dopiero co została przyjęta. Współpraca z MAC Cosmetics to doskonały pierwszy krok. I choć wiele osób zarzuca Jenner, że przykuwa zbyt dużą uwagę do powierzchowności, czy wręcz uważa ją za osobę próżną, ona podkreśla, że jako facet zupełnie nie interesowała się tym, jak wygląda, nie chodziła na zakupy. Dopiero zmiana płci dała jej szansę, aby w kompletnej wolności zainteresować się w końcu swoim wyglądem. Jakby nie patrzeć, przez ostatnie 20 lat Jenner codziennie obserwowała zachowanie sióstr Kardashian, które swoją fortunę zbudowały na dwóch fundamentach: ciężkiej pracy i wizerunku. Jenner wie sporo, o ciężkiej pracy. W świecie mody i urody dopiero stawia pierwsze kroki. Na szczęście idzie jej doskonale. W przeciwnym razie nie miałaby szans na współpracę z tak poważaną marką, jak MAC.\_r\_n\_r\_nAleksandra Kisiel\_/ Kobieta WP\_r\_n\_r\_n\n\_r\_nPOLECAMY:\_r\_n\_r\_n* Bruce Jenner przedstawia światu Caitlyn Jenner, na okładce \_"Vanity Fair\_"\_r\_n\_r\_n Jestem Caitlyn, czyli ciekawa historia Bruce’a Jennera*\_r\_n\_r\_n


Niezbędnik obserwatorów gwiazd - Matthew Quick - 36.90 zł. - Tezeusz.pl\nCeny od: 7,00 zł do: 36,90 zł\nFinley McManus niewiele mówi. Odzywa się tylko wtedy, gdy musi. Jego dziadek nie ma nóg, ojciec pracuje na nocną zmianę, a matka zginęła w okolicznościach, o których nikt nie chce mówić. Tylko dwie rzeczy sprawiają, że czuje się szczęśliwy: koszykówka (jest rozgrywającym w szkolnej drużynie) i czas spędzany z ukochaną Erin na dachu jego domu, gdy razem patrzą w gwiazdy i marzą o lepszym życiu. Pewnego dnia trener prosi Finleya o nietypową przysługę…\nRok wydania: 2014 Wydawnictwo: Otwarte Stan: NowaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 23x27cm Waga: 0.3 kg EAN: 9788375153286\nUwagi: Książka w dobrym stanie. Oprawa nieznacznie wytarta.\nKsiążka w dobrym stanie. Oprawa nieznacznie wytarta.