Chcesz, by twój dom atrakcyjnie wyglądał? Przyda ci się parę efektownych ozdób » Stare wnętrza - Kingston\nDom to miejsce, w jakim spędzamy najwięcej czasu, zatem jeśli chcesz czuć się w nim dobrze, musisz go w odpowiedni sposób urządzić oraz ozdobić. Ozdoby są istotne nie tylko w czasie świąt Bożonarodzeniowych czy Wielkanocy, gdy pragniemy stworzyć wyjątkowy, świąteczny klimat naszego salonu. Także w ciągu roku powinniśmy cieszyć oczy ładnymi dodatkami. Jakie w związku z powyższym elementy dekoracyjne mogą odmienić wygląd twojego domu?\nPrzede wszystkim są to rozmaitego rodzaju obrazy oraz zdjęcia, które można powiesić na ścianach. Opcji do wyboru jest naprawdę dużo, musisz tylko zadecydować czy bardziej będzie cieszyć cię cudowna sceneria lasu, czy rodzinne zdjęcie, jakie zrobiłeś przy okazji ostatniej wizyty u bliskich.\nZobacz większą ilość informacji, a zobaczysz inne treści, które z pewnością również Cię zaintrygują. Nie czekaj zatem i użyj linku eleganckie lampki nocne!\nWiększe obrazy dobrze jest zawiesić na ścianie, na której nie ma już innych przedmiotów, aby jak najlepiej je wyeksponować. Dlatego w miejscu, w jakim będziesz wieszać obraz, zrezygnuj z ustawiania szafki lub lokowania innych ozdób. Warto jest jedynie pomyśleć nad dobrym oświetleniem, jakie umożliwi podziwiać nasz ulubiony widok także gdy główne światło jest zgaszone.\nPoza obrazami świetnie sprawdzają się też wazony i świeczniki. To nie tylko ładne, lecz i praktyczne dodatki, gdyż w wazonie zawsze można trzymać urokliwy bukiet, nie tylko z kwiaciarni, lecz również samodzielnie zebrany na łące. Świeczniki zaś przydadzą się na romantyczną kolację z ukochanym albo na wytworne przyjęcie, aby podkreślić jego ważny charakter. Jeżeli poszukujesz atrakcyjnych ozdób do sypialni, możesz pomyśleć nad poszewkami na poduszki. Szykowne poduszki można również położyć w salonie.\nCzy ekscytuje Cię podobna kwestia? Jeśli tak, to kliknij ten odnośnik i zdobądź pomocne szczegóły (https://twoje-fototapety.pl/fototapety.html) także na pokrewnej stronie!\nBędą nie tylko stylowo wyglądać, lecz i rewelacyjnie przydadzą się, gdy będziesz chcieć zdrzemnąć się po pracy.\nKupując dodatki do domu nie zapominajmy, aby nie przesadzić z ich ilością. Wystarczy kilka ładnych ozdób, jakie ustawimy na szafce pod TV, na kominku czy na komodzie, a pokój zacznie wyglądać całkiem inaczej. Propozycje interesujących dodatków znajdziesz nie tylko w sklepach stacjonarnych, lecz również w Internecie. Co istotne, zamówione produkty możesz oddać, jeżeli nie spełnią twoich oczekiwań, lecz decydując się na sprawdzone sklepy, na pewno nie będziesz rozczarowany kupnem dekoracji.\nTags: ozdoby, obrazy, szafki


# 2 Suno Na Suno Na... czyli co mi w głowie gra - Na indyjskim ekranie\nOj, krąży mi ta piosenka w głowie, krąży. Od czasu, kiedy obejrzałam Raees, słucham jej codziennie. Piękna, wzruszająca i na swój sposób smutna. Za każdym razem przypominam sobie moment, w którym wybrzmiewały jej dźwięki i chcę mi się płakać, jak podczas seansu. Seansu, którego nie żałuję, bo Raees to dobry film. Shahrukh zagrał świetnie i po raz kolejny pokazał, że grać to jeszcze potrafi. Jeśli nadal będzie trzymać się ról dojrzałych mężczyzn, to jak najbardziej wyjdzie mu to na dobrze. Wszak najmłodszy już nie jest, więc niech młodziaków gra młodsze pokolenie aktorów. Jeśli ktoś jeszcze nie widział filmu, to szczerze polecam! Napisy polskie są w trakcie tłumaczenia. 😉\nO tej piosence wspominałam już w poprzednim wpisie (Bahubali). Zakochałam się w niej po uszy. Od tygodnia słucham ją po kilka razy dziennie. Choć może od dwóch dni trochę mniej, bo nie chcę, aby za szybko mi się znudziła. 😀 Piosenka przekonała mnie do siebie nie tylko piękną muzyką czy wokalem, ale również śliczną Tamannaah, która swoją tajemniczością zachęciła mnie do seansu filmu. Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o Prabhasie, który moje serce zdobył od pierwszego ujęcia z nim. 😛 Ale ja to jestem taka Prabhasowa fanka, zatem to normalne.\nCzęsto mam tak, że przeglądam YouTube’a i szukam nowych piosenek, które mi się spodobają albo czekam, aż coś sam mi podpowie. Już nie raz obejrzałam jakiś film, bo tak bardzo spodobała mi się z niego piosenka. Tak też było w przypadku tych dwóch utworów. Nie mogłam zdecydować się, którą częściej słucham od kilku ostatnich dni, bo myślę, że obydwie jednakowo. Jedna z nich to piękna Enna Solla, która opowiada historię młodego małżeństwa i ich rozwijającej się miłości. Pokazuje ich pierwsze miesiące, to jak się poznają i docierają do siebie. Druga pokazuje kwitnącą miłość dwójki ludzi, ich wspólnie spędzany czas.\nKto śledzi nowości ze świata Bollywood, piosenkę tę na pewno już zna. Od czasu jej premiery, wypuszczono już jeszcze dwie inne. Jednakże to właśnie Baarish podoba mi się najbardziej jak na razie. Być może to przez efekt pierwszeństwa, a może przez słowa refrenu, które łatwo zapadają w pamięć: Yeh mausam ki baarish. Yeh baarish ka paani. Yeh paani ki boondein. Tujhe hi toh dhoondhe…\nKolejna świeżynka. O szybszym tempie od wszystkich pozostałych, bardziej z typu nowoczesnych, ale z romantycznym tekstem i ciekawym klipem (piękna Kriti Sanon). Nie wyczekuję jakoś szczególnie tego filmu, jednakże piosenki jak na razie mi się podobają (dziś miał premierę tytułowy song, a w klipie wystąpiła Deepika Padukone).\nA jakie Wy obecnie słuchacie piosenki? Przy jakiej piosence polubiliście się z przyciskiem “Replay”? Podzielcie się swoimi faworytami. 😉 Z chęcią przesłucham wszystkie! 😉\nArjun KapoorBahubaliDhanushHalf GirlfriendKriti SanonPrabhasRaabtaRaeesSamanthaShahrukh KhanShraddha KapoorSushant Singh RajputTamanaahThanga Magam\n28 kwietnia 2017 at 14:24 Odpowiedz\nZ twojego zestawienia najczęściej słucham Baarish <3 cudowna piosenka. Często wracam też do Saanson Ke i Ik Vaari Aa. Enna Solla i Oh Oh nie znam, ale może się zapoznam 😀 Dhivara to również śliczna piosenka. U mnie dodatkowo leci na okrągło cały album Half Girlfriend. Dziś wyszedł i muszę powiedzieć, że jestem naprawdę zachwycona. Jest fantastyczny <3\n28 kwietnia 2017 at 14:28 Odpowiedz\nNie miałam jeszcze okazji przesłuchać całego albumu, bo akurat wychodziłam z domu jak został dodany. Ale jak tylko wrócę, wiem co robić. 😊😁\n28 kwietnia 2017 at 16:43 Odpowiedz\n“Ik Vaari Aa” to mój zdecydowany faworyt z Twojej listy. Właściwie w tej piosence zakochałam się dopiero po którymś z kolei przesłuchaniu, za pierwszym razem aż tak mnie nie zachwyciła. “Dhivara” też jest super, ale nie jest to mój ulubiony utwór ze ścieżki dźwiękowej Bahubali 😜\nOstatnio często wracam do utworu “Phir Bhi Tumko Chaahunga” z Half Girlfriend – piękny jest, wokal Arijita… boski 😍 Do znudzenia też słucham “Mitwa” i “Chale Chalo” z Laagaan. No i nadal pozostaje wierna mojej miłości do starszych utworów 😛 “Mere Sapno Ki Rani” przesłuchałam ostatnio już tyle razy, że gdyby to była płyta dawno by się zacinała 😆 Poza tym ostatnio do łask wróciły tez utwory, na których punkcie szalałam jakiś czas temu, czyli “Papa Kehte Hain” z Qayamat Se Qayamat Tak oraz boskie “Choli Ke Peeche” z Khalnayak 😊\n28 kwietnia 2017 at 20:53 Odpowiedz\nO, “Chale Chalo” jest piękne! 🙂 Choć zawsze, kiedy słyszę tę melodię to przypomina mi się “Kal Ho Naa Ho”. 😛 Co do starszych utworów, ostatnio postanowiłam sobie, że muszę porządnie wziąć się za starsze produkcje indyjskie. Swoimi piosenkami przypominasz mi o tym! 😛 Rób tak dalej, a może szybciej się za to wezmę! 🙂 Co do “Choli Ke Peeche” – filmu jeszcze nie widziałam, ale piosenkę bardzo lubię! 😉\n28 kwietnia 2017 at 18:47 Odpowiedz\nU mnie też całe dnia gra Ik Vaari Aa i Baarish <3 Uwielbiam te piosenki! Mam nadzieję, że szybko się nimi nie znudzę 😉 Na mojej playliście goszczą jeszcze: ŚWIETNA piosenka Nakhrilley z Kill Dil, My Name Is Ranveer Ching – w kółko nucę, Aashiq Surrender Hua – jedna z moich ulubionych, Dil Cheez Tujhe Dedi z Airlift – KOCHAM i CUDOWNA Aaj Unse Kehna Hai z Prem Ratan Chan Payo! Koniecznie przesłuchaj te utwory, chociaż prawdopodobnie już je znasz 😀 Pozdrawiam <3\n28 kwietnia 2017 at 18:51 Odpowiedz\nZapomniałabym 😀 Słucham też piosenek wspaniałego francuskiego wokalisty. Koniecznie przesłuchaj choćby jego najbardziej znaną piosenkę – Andalouse. On nazywa się Kendji Girac 😉 <3\n28 kwietnia 2017 at 21:10 Odpowiedz\nBardzo dziękuję Ci za tyle świetnych piosenek! 🙂 Wśród takiej ilości filmów rocznie w przemyśle indyjskim, nie dam rady znać wszystkich piosenek. 😛 Chociaż bardzo bym chciała. 😀\n“Kill Dil” jeszcze nie oglądałam, ale piosenki coraz bardziej zachęcają mnie do seansu. 🙂 “Nakhrilley” jest naprawdę dobra! 😉 “My Name Is Ranveer Ching” – jest super! Ranveer świetnie w niej tańczy. 😀 “Aashiq Surrender Hua” jakoś do mnie nie przemawia, pomimo pięknej Alii Bhatt. :/ “Dil Cheez Tujhe Dedi” – też super! Ciekawe połączenie muzyki arabskiej i słów w hindi. 😀\nA co do Kendjiego Girac’a – znam i bardzo lubię. Swego czasu szalałam na punkcie piosenki “Andalouse”, a potem za całą jego płytą. <3 Ma piękny głos i jest mega przystojny! <3\n28 kwietnia 2017 at 22:13 Odpowiedz\nPod całym zestawieniem się podpisuję! ❤ Wszystkie wymienione piosenki mam w swojej playliście 😀 Najczęściej słucham “Baarish” i “Ik Vaari Aa”. Do “Baarish” musiałam przekonać się po kilku dniach, zaś “Ik Vaari Aa” pokochałam od razu! Pozostałe piosenki równie często słucham 🙂


Prawa emeryta u dentysty: refundacje leczenia zębów.\nWizyta u dentysty w naszym kraju wiąże się dla większości z nas nie tylko z dużym stresem, ale również ze sporymi wydatkami. Prywatne usługi dentystyczne, według najnowszych statystyk to leczenie, na które Polacy wydają, co roku najwięcej pieniędzy.\nWiele usług dentystycznych nie jest refundowanych i musimy płacić za nie z własnej kieszeni. Są jednak usługi, który każdy gabinet powinien wykonywać za darmo, gdyż płaci za nie Narodowy Fundusz Zdrowia.\nNiestety, wciąż zdarzają się nieuczciwi lekarze, którzy pobierają opłaty za usługi, które z racji posiadanego przez nas ubezpieczenia powinny być darmowe. W wielu gabinetach brakuje cennika usług i listy zabiegów wykonywanych bezpłatnie, co stanowi pole do nadużyć dla nieuczciwych dentystów.\nDlatego też, przed kolejną wizytą u stomatologa powinniśmy zorientować się, jakie usługi przysługują nam za darmo, a za jakie musimy dodatkowo zapłacić. Bezpłatne jest na przykład badanie stomatologiczne i instrukcja dbania o higienę jamy ustnej.\nNie musimy płacić za usunięcie zęba, ani znieczulenie nasiękowe. Przysługuje nam również chirurgiczne opatrzenie rany. Każdy dentysta, bez dodatkowych opłat powinien leczyć zmiany na błonie śluzowej jamy ustnej.\nPowinien również usunąć złogi nazębne i podjąć się leczenia nadwrażliwości zębów i próchnicy w różnych stadiach. Wypełnienie ubytku plombą amalgamatową również nie będzie nas nic kosztować, jednak plomba utwierdzana promieniowaniem ultrafioletowym, wykonana z nowoczesnych materiałów wysokiej jakości to już koszt rzędu 50 złotych.\nKażdemu pacjentowi należy się również bezpłatne badanie żywotności zębów. Za rentgenodiagnostykę, czyli zdjęcia wewnątrz ustne również nie powinniśmy ponosić żadnych dodatkowych opłat. Bezpłatnie każdemu emerytowi przysługuje również najprostsza proteza akrylowa, refundowana raz na pięć lat.\nPrzy częstszych zmianach protezy lub przy wyborze droższej protezy wysokiej jakości będziemy musieli zapłacić za nią z własnej kieszeni. Bez względu jednak na to, czy dana usługa jest objęta refundacją czy nie, nie powinniśmy z niej rezygnować, jeśli jest niezbędna dla zdrowego i pięknego wyglądu naszych zębów.


Aktualności - Poznań - Collegium Da Vinci - Inauguracja Roku Akademickiego 2017/2018\nUroczyste otwarcie nowego roku akademickiego za nami.\nInauguracja roku akademickiego 2017/2018 w Collegium Da Vinci już za nami. Było CIEKAWIE, jak przystało na naszą uczelnię. Hasło Uczelnia ludzi ciekawych, zobowiązuje.\nByło tradycyjne Gaudeamus w wykonaniu Chóru Dysonans. Były życzenia dla studentów od współpracującego z nami Krzysztofa Gonciarza, były rady Michała Szafrańskiego, autora bloga Jak Oszczędzać Pieniądze, dotyczące nie tylko finansów, ale też tego, jak traktować studia i pracę. Niektórzy skakali z radości aż pod sufit. Były też nagrody dla zasłużonych wykładowców, pracowników oraz zdolnych i zaangażowanych studentów.\nDziękujemy Wam za pozytywną energię, która wypełniła po brzegi Aulę Artis. Szczegółowa relacja zdjęciowa już wkrótce na naszym FB, a nagranie z wykładu opublikujemy na kanale YouTube. Szczęśliwego nowego roku akademickiego dla nas wszystkich!\nSzczególne podziękowanie kierujemy do studentów, którzy przygotowali trampolinową atrakcję. Michalina (grafika), Ula (doradztwo i coaching), Artur (doradztwo i coaching) i nasz przyszły studencie Kasjanie, dziękujemy!!!


pecjalności. Stomatologia jest bardzo szerokim działem medycy, nic więc dziwnego, że w jej ramach można wyróżnić kilka specjalizacji stomatologicznych. Osoba kształcąca się na lekarza dentystę w tracie studiów wybiera o\nGabinet stomatologiczny może specjalizować się w wykonywaniu konkretnych zabiegów dentystycznych w ramach jednej lub kilku wybranych specjalności. Stomatologia jest bardzo szerokim działem medycy, nic więc dziwnego, że w jej ramach można wyróżnić kilka specjalizacji stomatologicznych. Osoba kształcąca się na lekarza dentystę w tracie studiów wybiera o\nSzkolenia BHPWakacyjnie - zaplanuj swój wyjazdSprzęt ortopedyczny i rehabilitacja - krótko i na temat New facts - Find out how to rent a limousine in london in these 12 banal steps New thread how to buy us auto parts? Bezsensowny wysiłek?Lepsze metody jak znaleźć serwis od audioDrogi prąd? Wcale nie będzie lepiej, ale wystarczy tylkoWynajem dekoracji weselnychJak wykończyć stylowe wnętrze?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Remontować Przewody Kominowe (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Pomoc dla zwierzaka: WeterynarzSekrety dobrego marketingu w sieciGo to SpainPostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachDon't drive broken carJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaAle jak wybielić zęby?Co warto wiedzieć przed zakupem drzwi?Czy można kąpać się balii w sobotę?Plumbing service - in case of emergencyJak łączyć metale? Tylko spawarką!Jak większe wydarzenia plenerowe są organizowane?For nature lovers - polish Białowieża forestSzybalski-stomatologia.plArticle about plumbers and plumbingKrótki informator o sprawach związanych z prawem We advise how to buy us auto parts better Krótko na temat kosmetyków naturalnychWarto zainwestować w dobrą obsługę prawną


Spotkaliśmy się z przedsiębiorcami z Polski Wschodniej - BGK - Bank Gospodarstwa Krajowego\nNa przełomie listopada i grudnia w pięciu województwach Polski Wschodniej zorganizowaliśmy wraz z Regionalnymi Organizacjami Turystycznymi spotkania dla przedsiębiorców na temat Pożyczki na Rozwój Turystyki z projektu „Przedsiębiorcza Polska Wschodnia – Turystyka”. W Lublinie i Rzeszowie gościem specjalnym był Adam Hamryszczak - Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju.\nNa spotkaniach udało się nam dotrzeć do ponad 300 mikro, małych i średnich przedsiębiorców z Polski Wschodniej, którzy działają w branży turystycznej lub okołoturystycznej. Przedstawiliśmy główne zagadnienia związane z projektem. Spotkania były przede wszystkim okazją do dyskusji – przedsiębiorcy mieli szansę bezpośrednio zadać przedstawicielom instytucji finansujących nurtujące ich pytania o warunki otrzymania pożyczki, wymaganą dokumentację i poruszyć inne interesujące ich kwestie.\nW Lublinie i Rzeszowie z przedsiębiorcami spotkał się minister Adam Hamryszczak. O projekcie opowiedzieli Dariusz Wieloch – zastępca dyrektora Departamentu Instrumentów Finansowych (BGK) oraz Monika Kazimierczak – kierująca Zespołem ds. projektów Polski Wschodniej (BGK). Swoją ofertę zaprezentowali odpowiednio: Lubelska Fundacja Rozwoju oraz Mielecka Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. Gospodarzami spotkania w Lublinie byli wicemarszałek Krzysztof Grabczuk oraz Dorota Lachowska – dyrektor Lubelskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej, natomiast w Rzeszowie gości powitał Bogdan Romaniuk – wicemarszałek województwa podkarpackiego. Dodatkowo podkarpaccy przedsiębiorcy mogli wziąć udział w warsztatach marketingowych nt. „Jak wykorzystać Google do promocji swojego biznesu?” prowadzone przez specjalistę z zakresu e-marketingu (SEM, SEO PR, E-PR) - Piotra Kasperczaka.\nW Białymstoku, Kielcach i Olsztynie przedstawiliśmy cele i zasady działania projektu, a swoją ofertę zaprezentował przedstawiciel ECDF S.A – instytucji finansującej, która funkcję tę pełni we wszystkich trzech regionach. Ponadto nasze spotkanie w Olsztynie było częścią konferencji „Turystyka nas inspiruje. Ludzie tworzą turystykę”.\nNaszym celem jest by przedsiębiorcy z Polski Wschodniej, korzystając z atrakcyjnie oprocentowanych pożyczek, rozwinęli swoje firmy, co bezpośrednio przyczyni się do całościowego i zrównoważonego rozwoju makroregionu. Spotkania informacyjne pozwoliły nam dotrzeć do szerokiej grupy przedsiębiorców, odpowiedzieć na pytania i rozwiać wątpliwości – udało nam się zbudować zaufanie odbiorców do projektu, co przełoży się na liczbę udzielanych pożyczek.


Tani Obiad | Dieta Moja Pasja\nCo zrobić z resztek Jak wykorzystać resztki? Co zrobić z resztek wędlin, ziemniaków, makaronu, pieczonego kurczaka czy innego mięsa? Dowiedzmy się jak zrobić pyszne i proste dania z resztek chleba, bułek czy jak wykorzystać…\nPolecane Dania obiadowe Ziemniaki\nZiemniaki gyros z piekarnika Ziemniaki gyros z piekarnika, pomysł na obiad i nie tylko. Zestaw gyros, kurczak, chrupiąca papryka, cebula i kremowe ziemniaki z piekarnika. To moje ulubione pieczone ziemniaki…\nKasza Dania obiadowe Wieprzowina\nDuszone płucka wieprzowe przepis\nPłucka wieprzowe przepis Co to są dudki? Pierogi z dudkami to pierogi z najlepszym farszem. Dziś to będzie prosty przepis na duszone płucka wieprzowe. Jeżeli zastanawiasz się co zrobić z płucek wieprzowych, lubisz podroby…\nKraszanka ziemniaki z patelni Smaczne, proste danie z patelni, czyli kraszanka ziemniakami i boczkiem. Jak zrobić ziemniaki z patelni? Kraszanka to pomysł na szybki i smaczny posiłek, to ziemniaki talarki smażone z boczkiem…\nBez mięsa Jednogarnkowe Kapusta\nKapusta z pomidorami i koperkiem\nKapusta z pomidorami i koperkiem Młoda kapusta z pomidorami i koperkiem to propozycja na bardzo szybki i smaczny obiad wegetariański. Kapustę z pomidorami można przygotować z kapusty młodej, włoskiej, pekińskiej, a także w…


Moja osobista "Gwiazda Polarna" - Centrum Neuro-Integracji MIND I Inteligencja emocjonalna i Neuro-przywództwo\nKażdego dnia pojawia się w naszym życiu ogrom bodźców. Każdy z nich pragnie zwrócić naszą uwagę. Zrób to, kup tamto, zajmij się tym, pamiętaj o tamtym, pomyśl o jednym, zmień drugie, popraw trzecie, zadzwoń, załatw, przeczytaj, uważaj.\nNiekończący się korowód pojawiających się rzeczy do zrobienia.\nW rwącym potoku przeciwstawnych prądów, jakimi są często sprzeczne ze sobą wymagania, łatwo jest poczuć się wyczerpanym, zestresowanym czy przytłoczonym.\nDlatego Rick Hanson – twórca Treningu Pozytywnej Neuroplastyczności proponuje nam znalezienie własnej Gwiazdy Polarnej. Czyli czegoś dla nas ważnego, do czego chcemy dążyć (niekoniecznie dotrzeć tam, ale zmierzać w tym kierunku). Coś co będzie jak światło w tunelu chaosu, pośpiechu. Co będzie jak droga w zaplątanym gąszczu współczesnego życia. Coś, czym może być przesiąknięte nasze życie, aby miało sens i było zgodne z naszymi wartościami.\nTa praktyka pomoże nam zachować poczucie sensu, spokoju, zadowolenia i życzliwości wobec siebie i innych, w obliczu codziennych małych i dużych wyzwań.\nPOSZUKAJ SWOJEJ GWIAZDY POLARNEJ\nMożemy dać sobie chwilę na autorefleksję i zadać sobie pytania:\nCo jest moją „Gwiazdą Polarną?”.\nKu czemu pragnę dążyć?\nJaka wartość jest dla mnie kluczowa?\nJaką wewnętrzną potrzebą pragnę się w tym okresie mojego życia szczególnie się opiekować?\nCo jest kluczową intencją?\nCzym ma być przesiąknięte moje życie?\nŻycie codzienne jest często pogmatwane, gorączkowe lub pełne rutynowych czynności i obowiązków. Zdarza się, że przejmują one ster naszego życia.\nWydaje się, że te zadania są jak najbardziej celowe – zrobienie śniadania, odpowiadanie na maile, dzień w pracy, zawiezienie dzieci, zakupy, gotowanie, sprzątanie – w gruncie rzeczy nie ma w nich często głębszego sensu, fundamentalnej idei, żywotnego impulsu, który nadaje znaczenie i wzbogaca nas.\nWtedy życie wydaje się puste i zaczyna chodzić bardziej o „odhaczenie” niż o przybliżanie się do tego co dla nas ważne.\nNa co dzień często robimy to co pilne, ale nie ważne. Wtedy gubimy to co ważne, ale nie pilne.\nWydaje nam się, że praktyka szukania i odnoszenia się do swojej Gwiazdy Polarnej może być bardzo pomocna. Taka chwila na skontaktowanie się ze sobą i sprawdzenie:\nco naprawdę mi służy,\nco ma wartość,\na w których obszarach jakoś się pogubiłam\nlub podążyłam za czymś co wydawało się ważne, a teraz nie wzbogaca mojego życia, tak jak bym chciała.\nDobrze jest znaleźć spokojny moment i miejsce, gdzie będzie przestrzeń na zadanie sobie pytań o Gwiazdę Polarną.\nNie musimy od razu znaleźć odpowiedzi. Możemy, po zadaniu pytania, napisać to co przyjdzie nam do głowy i pobyć z tym.\nMożemy dać sobie dzień, tydzień na bycie z tymi pytaniami.\nCzasem odpowiedź przychodzi szybko i zdecydowanie. Czasem jest cicha i nieśmiała.\nMoże to być jedna rzecz, a może kilka.\nMoże też ulegać zmianie w różnych etapach życia.\nCokolwiek się pojawi na ten moment – czy możesz pozwolić aby cię prowadziło. To oznacza utrzymywanie tego w umyśle, ciele, w działaniach i nastrojach.\nW naszej opinii, dobrze jest pamiętać o intencji tej praktyki. Nie chodzi o to, aby mieć kolejną rzecz na liście do zrobienia. Czy kolejny warunek, który jest niezbędny żeby być OK. Nie chodzi o kolejny obowiązek, czy zewnętrzne wymagania, którym trzeba sprostać.\nDobrze jest poszukać własnej intencji trzymania kursu na swoją gwiazdę. Dla nas jest to okazja do kontaktu ze sobą. Otwarcie serca. Sprawdzenie co tak naprawdę jest dla mnie ważne i co przyniesie mi radość i sens. Coś, co już mam w sercu, o czym czasem zapominam, a ważne jest dla mnie, aby ta jakość była obecna w moim życiu na co dzień.\nMożesz znaleźć symbol, który będzie Ci o przypominał o Twojej Gwieździe i postawić na nocnym stoliku, aby widzieć go zaraz po przebudzeniu i przed zaśnięciem.\nMożesz przykleić sobie naklejkę na lodówkę lub umieścić symboliczny wygaszacz na komputerze.\nMożesz raz na tydzień ustawić sobie przypominajkę, aby spędzić parę chwil na refleksji o mijającym tygodniu i o planach na następny, w odniesieniu do tego co chcesz żeby kierowało Twoim życiem.\nJeśli w twoim otoczeniu jest ktoś kto też chciałby praktykować, możecie raz a jakiś czas dzielić się swoimi doświadczeniami: telefonicznie, na spotkaniu czy przez maila.\nJeśli lubisz słuchać muzyki, znajdź jakiś utwór, który będzie symbolem Twojej gwiazdy i odtwarzaj go sobie jak najczęściej.\nDobrze jest też pochylić się nad owocami, które przyjdą, kiedy będę podążać w stronę mojej Gwiazdy Polarnej. Wyobrazić sobie korzyści i pamiętać o tym co nam taka praktyka przyniesie. Jak wzbogaci życie nasze i innych.\nMożemy sobie zadać pytania:\nCo przyniesie mi życie przepełnione tą jakością?\nJak będę się czuć?\nJak inni z tego skorzystają?\nJak wzbogacę swoje życie?\nCo mi to przyniesie?\nJakie problemy się zmniejszą?\nKim będę, zmierzając w pożądanym kierunku?\nDaj sobie czas na docenienie tych dobrych uczuć, które przychodzą. Zatrzymajmy się na dłuższą chwilę na tych korzystnych doświadczeniach.\nWyznaczenie sobie własnej gwiazdy może nam też pomóc w wyzwaniach.\nKiedy stoisz w obliczu trudności, czy jest Ci ciężko, możesz zapytać siebie „Jak moja Gwiazda Polarna może mnie teraz poprowadzić, wesprzeć, dodać mi siły?”\nKIEDY ZGUBIMY DROGĘ.\nJeśli w danej sytuacji czy jakimś okresie życia zgubimy gdzieś naszą gwiazdę nie bądźmy dla siebie zbyt surowi. To uruchomi naszą reakcję stresową i nasz mózg będzie potrzebował szybkiego ukojenia. To z reguły prowadzi do ucieczkowych działań i angażowania się w nawykowe, często niepożądane aktywności.\nJeśli stracimy z oczy na chwilę naszą gwiazdę po prostu zauważmy to. Dajmy sobie chwilę na autorefleksję. Wróćmy to korzyści jakie możemy mieć z trzymania „kursu” i pomóżmy sobie o nim pamiętać każdego dnia choć przez moment.\nZ chwili na chwilę zawsze zmierzamy w jakimś kierunku świadomie lub nie.\nMożemy sami dokonać wyboru i podążać ku naszej Gwieździe.\nAutorki: Ania Andrzejewska i Joanna Berendt.\nObejrzyj krótki wykład Ricka Hansona tutaj\nPoprzedni wpisMAŁE CHWILE MOGĄ PRZYNIEŚĆ DUŻE KORZYŚCI.\nNastępny wpisJak częściej odczuwać żywotność i rozkwitać?


Czy grasz optymistyczny rytm, gdy zaczynasz grać serię nut, a potem później?\nCzy grasz taki optymizm na początku piosenki, a potem także na jej końcu?\nUtwór zaczyna się od optymizmu.\nWyobraź sobie, że zaczynasz piosenkę „Happy Birthday to you” bez optymizmu; wtedy zacząłeś śpiewać „urodziny dla ciebie”. Kiedy dojdziesz do końca, nie grasz optymizmu piosenki. Wyobraź sobie zakończenie „Happy Birthday to You” śpiewaniem „Happy”.\nTak więc optymizm jest częścią piosenki, rozpoczynającym piosenkę i powinien być zagrany w tym momencie.\nOch, to jest takie intuicyjne i ma dużo sensu. Teraz rozumiem. Dziękuję Ci.\nNaprawdę to sobie wyobraziłem i roześmiałem się dobrze. Może przy następnej okazji powinno być tak śpiewane.\nNazywa się to również notatką odbioru, miarą odbioru lub anacrusis. Możesz o tym przeczytać tutaj: Wiki\nMożesz je znaleźć w wielu piosenkach, na przykład Happy Birthday:\nOczywiście nie musisz używać żadnych środków odbioru w swoich piosenkach, jeśli ich nie potrzebujesz.\nJednak jeśli ich używasz, bądź pamiętaj, aby odjąć długość nuty taktu podnoszenia od ostatniego taktu utworu, ponieważ podniesienie + ostatni takt razem muszą być pełną miarą używanego metrum.\nTak więc przykład w twojej książce pokazuje ... Jeśli używasz 4/4 jako metrum, a twoja takt odbioru ma długość nuty ćwierćnuty, ostatni takt musi mieć tylko czas trwania nuty 3 ćwierćnuty, aby uzyskać pełny takt 4/4.\nDziękuję za informację zwrotną, doceniam to. Jednak nadal muszę wiedzieć, czy muszę to zagrać, kiedy zaczynam piosenkę. Na przykład granie A, D, D ... itd. Kiedy odtwarzam piosenkę, a zaczynając od D, D. Czy kończę na tej samej nucie, kiedy osiągam przynajmniej takt? (ZA)\n@GioM Poniżej zamieściłem odpowiedź na Twój komentarz, ponieważ jest to odpowiedź zarówno na Twój komentarz, jak i na Twoje pierwotne pytanie i dlatego powinna zostać opublikowana jako odpowiedź.\n„podbicie + ostatni takt razem muszą być całkowitym środkiem” Cóż, technicznie rzecz biorąc, tak nie jest. Ale rozpoczęcie nowego wersetu brzmiałoby niezręcznie, gdyby tak nie było. I to jest bardzo mocna konwencja. Byłbym jednak bardzo zdziwiony, gdyby żaden z muzyków postępowych i / lub awangardowych nie złamał celowo tej zasady.\n@Arthur Nie jest ściśle przestrzegane. Nie musisz patrzeć na muzykę awangardową czy progresywną. Jeśli utwór zmienia sygnatury czasowe lub składa się ze składanek, zwykle się to nie zdarza. Zmiana tempa również może go złamać. Za każdym razem, gdy pierwszy takt nigdy nie wydaje się być kontynuacją, ostateczny środek może być pełnym taktem.\nOptymizm nie jest odtwarzany pod koniec utworu. Ostatni takt jest krótki w stosunku do optymalnej wartości (zgodnie z konwencją), dzięki czemu można powtórzyć piosenkę płynnie, zaczynając od optymalnego rytmu bez utraty rytmu (lub faktycznie zyskując rytm).\nAle jeśli nie powtórzysz utworu, skończy się na końcu.\nUderzenia (jak napisano w OP) są odtwarzane tak, jakby były ostatnimi uderzeniami taktu podnoszenia. W zamieszczonym utworze można sobie wyobrazić (ale nie zagrać) pauzę na 3 takty przed ćwierćnutą. Chodzi o to, aby rozpocząć melodię bez akcentu.\nNa końcu utworu nie musi być nic, co mogłoby nadrobić optymizm. W niektórych stylach (starszych, ale nie przestarzałych) notacji na końcu pojawia się miara trójtaktowa (w tym przypadku), aby zrównoważyć takty. Ponieważ trzy pauzy na końcu utworu nie reprezentują dźwięku, współczesna praktyka polega na pomijaniu ich.\nMa to większy sens, gdy w grę wchodzą słowa. optymistyczne jest często mniej podkreślanym słowem niż następujące po nim - które należy podkreślić. Szczęśliwego dnia narodzin . Moja bonn ie leży o ver the o cean. Och, powiedz , czy widzisz (przed świtem wczesnym wieczorem ).\nW aby podkreślone słowo znalazło się we właściwym miejscu w takcie na początku (i gdziekolwiek indziej w utworze!), musi być napisane z optymizmem. Czasami jest to kilka nut. I zrobiły te stopy (w dawnych czasach ). Więc tak, jeśli jest napisane, jest odtwarzane.\nZwykle, ponieważ piosenka składa się z więcej niż jednej zwrotki, ostatni takt kompensuje anacrusis (pick-up lub in optymistyczny przypadek PO), będąc o tę kwotę za mało. Ułatwia śpiewanie w pętli - utrzymuje piosenkę i śpiewających ją na czas. Tak więc ostatni takt ma tylko trzy takty, więc kiedy zostanie powtórzony, czwarty (ostatni) takt jest odtwarzany na początku następnej zwrotki. W tej piosence optymistyczny rytm to A, piąty tonacji, D, więc naturalnie prowadzi to do następnej zwrotki - więc - oczywiście - w ostatniej zwrotce byłoby głupio zakończyć na optymizm następnej zwrotki - która wtedy nie istnieje ...\nNuty są odtwarzane w kolejności, w jakiej się pojawiają.\nTo wyjaśnia, że czasami pierwszy słupek nie zawsze ma tyle uderzeń, ile pojawia się w metrum. W tym przypadku możesz sobie wyobrazić liczenie (1) (2) (3) , ale jeden, dwa i trzy milczą i zaczynasz grać na 4 takcie. Nie ma potrzeby wstrzymywania na 3 uderzenia. Po prostu zacznij grać na 4.\nDrugie zdanie wskazuje, że często ostatni takt będzie miał tyle uderzeń, ile brakuje pierwszego taktu. W przypadku ostatniego taktu możesz sobie wyobrazić liczenie , , , (4), ale 4 milczy. To jest przeciwieństwo pierwszego taktu.\nAle nie ma sugestii, że dołączyłbyś pierwszy takt do ostatniego taktu, aby uzyskać pełne 4 takty. To tylko spostrzeżenie, że w ostatnim takcie często brakuje tak wielu uderzeń, jak w pierwszym takcie.


3,7 mln zł zysku PBO Anioła za 2012 r. - Handel Nowoczesny - Wiadomości\n3,7 mln zł zysku PBO Anioła za 2012 r.\nAutor: www.dlahandlu.pl 22 marca 2013 09:11\nSpółka PBO Anioła specjalizująca się m.in. w budowie obiektów handlowych dla Lidla czy Biedronki podała wyniki finansowe za 2012 r. Skonsolidowane przychody ze sprzedaży wyniosły 87 950 tys. zł w porównaniu do 90 545 tys. zł w 2011 r. Zysk brutto wyniósł 3 793 tys zł (11 770 tys. zł brutto w 2011 r.).\n- Model i strategia działania PBO Anioła skupiające się w szczególności na współpracy z sieciami handlowymi operującymi w Polsce, zakładającymi w swych celach strategicznych dalszą ekspansję na rynku polskim i kolejne, nowe inwestycje, przełożył się na satysfakcjonujące, w moim przekonaniu,\nwyniki finansowe spółki w 2012 roku. Przy nieznacznie niższych przychodach, w porównaniu do roku 2011, spółka wykazała rentowność na wszystkich poziomach prowadzonej działalności. Na uwagę zasługuje również fakt, że spółka weszła w trwający rok obrotowy z portfelem zamówień na ponad 38 mln zł, w porównaniu do nie spełna 10 mln zł w roku poprzednim. Jest to dla mnie dowód, że przyjęty model i strategia działania spółki sprawdza się nawet\nprzy występowaniu niekorzystnych czynników zewnętrznych - komentuje prezes spółki - Waldemar Anioła.\nPBO Anioła RSS wyniki finansowe RSS


– FIBRE CHANNEL POINT-TO-POINT (punkt-punkt) —jedna z topologii fizycznych Fibre Channel. Topologia ta zapewnia proste, bezpośrednie połączenie między dwoma węzłami, co przypomina tradycyjną topologię SCSI.\n– FIBRE CHANNEL PROTOCOL OVER INTERNET albo INTERNET FIBRE CHANNEL PROTOCOL (iFCP) — iFCP to odwzorowanie protokołu FCP na rodzinę Internet Protocol, które umożliwia rozszerzenie sieci pamięciowych Fibre Channel na internet. iFCP umożliwia przekazywanie danych między urządzeniami pamięciowymi w lokalnej sieci pamięci masowej (SAN) albo w intemecie za pośrednictwem TCP/IP. Protokół TCP zapewnia sterowanie przepływem oraz usługi wykrywania i naprawiania błędów. Można używać go zamiast istniejących protokołów Fibre Channel, takich jak FCIP (Fibre Channel over IP) lub w połączeniu z nimi. W przeciwieństwie do protokołu FCIP, który tuneluje dane Fibre Channel, kapsułku- jąc je i przesyłając przez sieć TCP/IP stanowiącą przedłużenie sieci Fibre Channel, iFCP traktuje protokół Fibre Channel jako aplikację sieci IP. Bramki iFCP mogą zastępować lub uzupełniać istniejące infrastruktury Fibre Channel, a więc ułatwiać przejście z sieci Fibre Channel SAN na sieć IP SAN albo hybrydową.\n– FIBRE CHANNEL SAN — oksymoroniczne określenie topologii pamięciowej, którą należałoby nazywać „przełączaną pamięcią masową podłączoną do serwera” albo „in-frastrukturą Fibre Channel”.\n– FILE ALLOCATION TABLE (FAT) — tabela danych używana przez system operacyjny do sprawdzania, które sektory są przydzielone poszczególnym plikom, a które są wolne. Zwykle przechowywana na ścieżce zerowej.


Drzwi do kabiny prysznicowej szprotawa - dom rolety budownictwo drzwi mieszkania dom rolety budownictwo drzwi mieszkania\nDrzwi do kabiny prysznicowej szprotawa\nŁazienka nie powinna jednoczyć się jedynie z codziennym nudnym obowiązkiem kąpieli, ale stać się miejscem kojarzonym z odpoczynkiem, komfortem a także wygodą. Niemniej jednak czy wygodną da się nazwać sytuację, gdy po relaksującej kąpieli musimy błyskawicznie wycierać mokrą podłogę? Jeżeli w naszym domu panują takie dewizy, oznacza to, że nie wybraliśmy należytych drzwi oddzielających strefę kąpania się, od strefy użytkowej.\nDzisiaj posiadamy do dyspozycji wachlarz rozwiązań zarówno mając wannę, jak i kabinę prysznicową.\nDrzwi do kabiny prysznicowej dostępne są w różnorodnych kształtach, ułatwiając nam tym samym aranżację wnętrza w dostrojeniu do naszych oczekiwań oraz charakterystyki łazienki. Istnieje wobec tego możliwość zakupu drzwi kwadratowych, prostokątnych, półokrągłych.\nDla bardziej wymagających odbiorców, fabrykanci odważyli się na śmiały, tymczasem entuzjastycznie wybierany towar, którym są przesuwne drzwi do kabiny prysznicowej. Jest to wspaniałe rozwiązanie dla malutkich łazienek, w których stosowanie stadardowych drzwi wahadłowych mogłoby okazać się kłopotem.\nCzy kupno stosownych drzwi do kabiny prysznicowej zapewnia nam pewność suchej łazienki?\nJeśli drzwi zostaną zainstalowane zgodnie z zaleceniami producenta, nie powinny wywoływać kłopotu w wykorzystywaniu. Większość z nich wyposażona jest również w klamry, umożliwiające regulację drzwi.\nFirmy oferujące drzwi do kabiny prysznicowej, oferują wybór takich posiadających warstwę Easy Clean, zabezpieczającą kabinę przed zanieczyszczeniami oraz ulatwiającą utrzymanie kabiny w czystości.\nZdecydowana większa część klientów ceni sobie wykonanie szklane, chwaląc je za nowomodny desing, higienę oraz łatwość w utrzymaniu czystości, bowiem drzwi pokryte są powłoką samoczyszczącą.\nSzklane drzwi w zestawieniu do plastikowych nie ulegają odksztalceniu. Są również w pełni bezpieczne, gdyż w większości wypadków wyprodukowane są ze szkła hartowanego, co powoduje to, że w czasie nadszarpnięcia szyba rozpadnie się na mniejsze kawałki, minimalizując niebezpieczeństwo skaleczenia.\nWybierając drzwi do kabiny prysznicowej, wielu fabrykantów oferuje różnorodną kolorystykę towarów, co jest ważne w momencie, gdy chcemy stworzyć cudowne, niepowtarzalne wnętrze. Uzyskujemy ewentualność zamówienia drzwi na wymagany wymiar.\n0 Response to “Drzwi do kabiny prysznicowej szprotawa ”


HISKIN biobójczy żel do rąk – dinozaur 75 ml - Dolina Noteci\nHISKIN biobójczy żel do rąk – dinozaur 75 ml\nHISKIN - żel antybakteryjny DINOZAUR 75ML\nSkuteczne oczyszczanie dłoni gwarantuje żel biobójczy do rąk marki Hiskin. Jego formuła zapobiega rozprzestrzenianiu się bakterii, wirusów i grzybów. Opakowanie z zawieszką dinozaura świetnie się sprawdzi w szkolny plecaku dziecka lub podczas podróży, gdzie mycie rąk wodą jest utrudnione. Żel szybko się wchłania, pozostawiając na dłoniach przyjemny zapach mango. Przeznaczony do stosowania dla dorosłych oraz dzieci.


Pamir Highway - Szlak Pamirski: Aktualny Przewodnik - Hasające Zające\nBy hasajace 8 lutego 2018\npo Cudownej Pamir Highway!\n– Do Tadżykistanu potrzebna jest wiza\n– Bardzo mało osób mówi tutaj po angielsku\n– Pamir Highway to fantastyczna przygoda!\nSłynna, cudowna M41, nieformalnie zwana Autostradą Pamirską. Znana była już w zamierzchłych czasach, gdy karawany przemierzały nią jedwabny szlak. Tak pożądana, że w wszyscy w regionie pragną mieć część Pamir Highway. W Afganistanie twierdzą, że kończy się w Mazari Sharif, w Uzbekistanie, że w Termiz, natomiast w Tadzykistanie głoszą, że w ich stolicy – Duszanbe, ewentualnie w mieście Khorog. Szczęśliwie nikt nie podważa drugiego krańca drogi. Oficjalnie i zgodnie Pamir Highway ma swój finał w Osz, w Kirgistanie.\nSzumnie nazywana Autostradą Pamirską, przemierza trudny, górski teren, drogami, gdzie asfalt pojawia się odrobinę rzadziej, aniżeli w nim dziury. Spieszymy dodać, że numer M41 został nadany podczas radzieckich rządów w latach 30-tych zeszłego wieku. Cztery dekady później autostrada została pokryty asfaltową nawierzchnią. Jest to druga, najwyżej położona droga na świecie, zaraz po sąsiedniej autostradzie Karakorum. Obie te drogi łączą się w na przełęczy Qolma, na wschód od Murghab. Jednakże wszelakie słowa krytyki odnośnie jakości drogi są przyćmiewane przez tysiąc trzysta trzydzieści pięć kilometrów spektakularnych widoków! Warto. Po tysiąckroć warto!\nWiza, Permit GBAO oraz Punkty Kontrolne\nAby cieszyć się widokami Pamir Highway, będziecie potrzebować wizę oraz pozwolenie na przebywanie w obszarze GBAO (Gorno-Badachšanskaja avtonomnaja oblastj). Permity są regularnie sprawdzane na posterunkach rozsianych wzdłuż drogi. Pierwszy punkt kontrolny pojawia się już na rogatkach Murgab. Ale po kolei. Najpierw potrzebna będzie permisa na wjazd do Tadżykistanu. Jeśli lubicie kolorowe wizy, to niestety czeka Was podróż do ambasady. W Polsce nie ma przedstawicielstwa tadżyckiego, tak samo jak polskiego w Tadżykistanie.\nNajbliżej będzie Wam do Berlina lub Mińska. Ale jeżeli jesteście gotowi na kompromis w postaci czarnobiałego wydruku na kartce A4, to e-visa jest doskonałym i sprawdzonym rozwiązaniem. Będziecie potrzebowali około 15 min na całą procedurę. Pamiętajcie tylko, że już na etapie aplikowania o wizę, musicie podjąć decyzję, czy będziecie przebywać w GBAO. Decyzja na tak, podniesie koszt wizy o 20 $. Cena zwykłej wizy bez permitu to 50 $. Pamiętajcie aby e-visę wydrukować! Co ważne, zniesiono obowiązek meldunkowy.\nGórski Badachszan to okręg autonomiczny położony we wschodnim Tadżykistanie. Większość jego powierzchni stanowią góry Pamir, a najwyższy szczyt, tak jak i całego Tadżykistanu to Pik Somoni (Szczyt Ismaila Somoniego, dawniej Pik Komunizma) ma 7495 m n.p.m. i jest najwyższym szczytem Śnieżnej Pantery. Góra ta została nazwana na cześć ojca narodu Tadżyckeigo. Obszar GBAO przez lata przechodził z rąk do rąk, pozostawał pod panowaniem Imperiów Chińskiego i Rosyjskiego, ZSRR, a także emiratu Afganistanu.\nW latach 90-tych XX wieku silne były tutaj dążenia niepodległościowe. Obecnie okręg pozostaje pod jurysdykcją Tadżykistanu. Zamieszkują go w głównej mierze Tadżycy oraz Kirgizi i Rosjanie. Jego Zachodnią część stanowią głębokie i wąskie doliny położpne na wysokości 3000 -4000 m, wschodnia część zaś, to znacznie niżej położone rozległe doliny i bezdroża (1200 – 1800 m).\nJak Lecieć do Tadżykistanu?\nKilka słów odnośnie naszych lotów. Na miejsce, lecieliśmy z Budapesztu. Najlepszą cenę zaoferowała Linia Pegasus. Jednak system rezerwacyjny linii nie pozwolił odbyć podróży do Osz na jednym bilecie. Należało wykonać dwie operacje – pierwsza – lot do Biszkeku, z przesiadką w Stambule oraz druga do Osz. Dziś już wiemy dlaczego. Pegasus dystrybuuje bilety linii Air Manas (na odcinku Bishkek – Osz), w której posiadają 49% udziałów. Linia ta jest na czarnej liście. Choć z drugiej strony, sami nie wiemy co jest bardziej ryzykowne – latanie takimi liniami, czy podróżowanie z kirgiskimi kierowcami.\nDwa razy jechaliśmy tędy samochodem i nie wspominamy tej podróży dobrze. Jednak jeśli ktoś rozważa połączenie lądowe, to koszt takiego przejazdu wynosi obecnie 1000 Som, a samochodu proszę szukać na dworcu zaznaczonym na mapie. Do domu lecieliśmy linią FlyDubai, z Duszanbe do Pragi. Linia ta od niedawana operuje również z krakowskiego lotniska!!! Godnym rozważenia jest również obserwowanie cen rosyjskiej S7.\nKiedy Jechać do Azji Centralnej?\nWszystko zależy ot tego, co jest naszym celem. Jeśli chcemy skupić się tylko na drodze, to przyjemnie bywa tutaj już późną wiosną. Jednak na trekking w górach, o tej porze, bez odpowiedniego sprzętu, będzie jeszcze za wcześnie. Nie dość, że występuje spore ryzyko lawin śnieżnych oraz skalnych, to częstokroć góry skrywają się w chmurach. Jeśli faktycznie chcemy wybrać się wyżej, to najlepiej będzie gdy poczekamy do lata. Lipiec oraz sierpień będą idealne. Wtedy też można liczyć na najbardziej stabilną pogodę, która zaczyna się już w maju a kończy we wrześniu. Nastanie października, zwiastuje koniec sezonu turystycznego i przygotowania do długiej, srogiej zimy. A zimy w tym regionie bywają ciężkie, z temperaturami mocno poniżej zera.\nTadżykistan odwiedziliśmy w sierpniu. Szczególnie mocno utkwiła nam w pamięci kwitnąca koniczyna w kotlinie ałajskiej, co możecie ujrzeć na jednym z pierwszych zdjęć w poście. Jeśli wierzyć miejscowym, kilka tygodni wcześniej, podobne wrażenie czyni złociście falujące zborze. Pamiętajmy, którego czasu byśmy nie wybrali na odwiedziny, zawsze miejmy ciepłe ubrania w plecaku. Nawet gdy Osz czy Duszanbe duszą się w gorących temperaturach na trasie może powiać chłodem.\nDuszanbe – Osz, czy Osz – Duszanbe?\nDobrym pomysłem będzie wybór lotów w opcji multicity, czyli takich, w których jeden lot odbywamy do jednego miasta, a wracamy z zupełnie innego. W naszym odczuciu, najrozsądniej będzie wylądować w Duszanbe lub w Chodżent (jeśli macie na tyle czasu), a wrócić do domu z kirgiskiego Osz. Przejedziecie w ten sposób cały kraj, a do tego zagwarantujecie sobie, że aklimatyzacja będzie przebiegała spokojniej, aniżeli w drugą stronę. Dla rowerzystów, ważnym będzie fakt, że dominujący tutaj kierunek wiatrów nie będzie dudnił im w twarz.\nAby lepiej zobrazować, dlaczego wszyscy tak upierają się na kierunku Duszanbe – Osz, spójrzcie na przewyższenia:) Na przestrzeni 300 km, od Osz, droga wspina się o ponad 3 km! Szybkie pokonanie tego odcinka, sprawi, że o marne samopoczucie grożące chorobą wysokościową naprawdę nietrudno. Aby potwierdzić słowa ekspertów, wspomnimy, że nasza poniewierka rozpoczęła się w Osz i nie wyglądało to różowo.\nMapa Pamir Highway\nNie będziemy nazbyt odkrywczy, jeśli potwierdzimy powszechnie panującą opinię, że w Azji Centralnej wciąż najlepiej sprawują się stare rosyjskie sztabówki. Namawiamy, aby wcześniej pobrać je na telefon w formie aplikacji tudzież wydrukować korzystając z map na tej stronie. Co prawda, w Duszanbe widzieliśmy w sklepie mapy, które były kolorowymi przedrukami sztabówek, jednak nigdzie nie udało nam się znaleźć papierowej wersji gór Fańskich.\nPieniądze w Tadżykistanie\nTadżykistan na tle pozostałych krajów Azji Centralnej wydaje się być krajem najdroższym, jednak wciąż dla nas relatywnie tanim. Pomiędzy Osz a Khorogiem nie ma bankomatów, dlatego przygotujcie wcześniej odpowiedni zapas pieniędzy. Najrozsądniej jest zabrać ze sobą dolary, obowiązkowo nowe, czyli te z dużymi głowami. Co do banknotów euro, nie ma żadnych obostrzeń. Pierwszy raz pieniądze wymienialiśmy w hostelu w Murgab. Kurs latem 2017 wynosił: 1 USD = 8,5 Somoni; 1 EUR = 8,9 Somoni. W nieodległym banku można było wymienić tylko dolary, po kursie takim jak w hostelu. Tendencja jest taka, że im bliżej stolicy, tym kurs staje się lepszy. Nie musicie wymieniać całej gotówki na lokalną walutę, ponieważ bardzo często możecie płacić w dolarach za nocleg, czy uiszczać opłatę za wynajęty samochód. Drobne Somoni przydają się na targach, czy w sklepach.\nJęzyk w Pamirskich Zakamarkach\nZ językiem jest tutaj ciekawa historia. Ponieważ język tadżycki wyewoluował z języka perskiego, ulegając modyfikacjom pod wpływem okolicznych języków tureckich, szczególnie uzbeckiego. Gdy przyszli Sowieci, najpierw w ramach polityki korienizacji, język był zapisywany alfabetem łacińskim, by po kilku latach, już w ramach rusyfikacji, cyrylicą. Obecnie, od czasów upadku Związku Radzieckiego, powoli wycofuje się cyrylicę, powracając do zapisywania języka w formie arabskiej. Jednak tak naprawdę, aby porozumieć się na miejscu, powinna wystarczyć nam znajomość języka rosyjskiego. Wystarczy nawet ta podstawowa, ponieważ w wielu przypadkach język gestów i uśmiechów potrafi załatwić wiele. Z pewnością przydaje się czytanie cyrylicy. Po angielsku udało nam się porozumieć tylko w hostelach w Murgab oraz w Khorogu.\nWarunki Drogowe na Pamir Highway\nA teraz spójrzcie na mapę Azji Centralnej. Wydawać by się mogło, że Tadżykistan to niewielki kraj wciśnięty pomiędzy pozostałe krainy. Fakt, nie jest tak duży jak Afganistan, czy Iran, ale też do najmniejszych nie należy. To perspektywa sąsiednich kolosów płata nam figle 🙂 Niezwykle ważne jest uświadomienie sobie, że przejazd z jednego krańca kraju na drugi, będzie czasochłonny i czasem problematyczny, również za sprawą kiepskiej infrastruktury. Znajomy zwykł mawiać, że podróżowanie po Kirgistanie w porównaniu do Tadżykistanu to poranna rosa. I coś w tym jest. Nie ufajcie Google, wydaje się, że ono jeszcze w Azji Centralnej nie było. Czasy przejazdów które podaje w zupełności nie mają odzwierciedlenia na miejscu. Wszystko trwa dłużej, dużo dłużej.\nTrzeba się przyzwyczaić, że czas w Azji Centralnej jest pojęciem odrobinę abstrakcyjnym. Wszystko toczy się wedle obcego dla nas mechanizmu. Godziny przyjęć, kwadranse urzędowania, minuty odjazdów, wszystko. Musimy się z tym pogodzić. Dlatego podane poniżej informacje są czasami orientacyjnymi. Widzieliśmy sporo aut na poboczach drogi, sami też utknęliśmy pośrodku niczego. Miejcie to na uwadze i nie planujcie wyjazdu w napiętym grafiku. Zawsze może się zdarzyć przebita opona, przegrzany silnik, czy zerwany amortyzator. Odrobinę rzadsze, ale również mające destruktywny wpływ na naszą podróż, są pojawiające się tutaj osuwiska, czy trzęsienia ziemi. Potrafią sparaliżować odcinki na wiele dni, a nawet tygodni. Dlatego „zakłócenia w ruchu powodują zmiany czasów odjazdów”. Przyjmuje się, że średnia prędkość to około 40-50 km/h.\nOrientacyjne Czasy Przejazdów\n– Osz – Sary-Tash: 4h, dobra droga asfaltowa\n– Sary-Tash – Murgab: 5-6 h, początkowo droga w porządku, ostatnie 20 km do przejścia granicznego na przełęczy Kyzylart to droga szutrowa. Droga wyraźnie poprawia się dopiero za przełęczą Ak Baital.\n– Murgab – Khorog: 8h, droga ok, w sporej mierze asfaltowa.\n– Khorog – Kalaikhum: 8h, głównie szutr.\n– Kalaikhum – Kulob: 6h, pojawia się asfalt.\n– Kolub – Dushanbe: 3h, jest w dobrym stanie.\n– Kalaikhum via Tavildara – Dushanbe: 9h, kiepskiej jakości droga, nie jest utrzymywana zimą.\nWedług powyższych danych, całość przejazdu przez Pamir Highway zamyka się w 34h. Zatem realnym jest pokonanie drogi w 4 dni, spędzając w aucie po około 8-9h dziennie. Oczywiście opierając się na transporcie publicznym, musimy odpowiednio wydłużyć szacowany czas podróży. A teraz zgadnijcie, ile szybciej przejechalibyście według Google. Czas podróży to: 22 h 😛\nPraktycznie cały transport w Tadżykistanie jeździ bez harmonogramu. Auta odjeżdżają, gdy się zapełnią. Przeważnie mamy do wyboru 7 osobowe auta Mitsubishi Pajero oraz Land Cruisery. Ten drugi jest odrobinę większy i oferuje więcej przestrzeni. Upewnijcie się, że nie traficie na tylną kanapę, jest najmniej wygodna, z minimalną ilością miejsca na nogi. Ceny w taksówkach przeważnie wzrastają w okresie wakacyjnym i należy mieć na uwadze, że turyści są łakomym kąskiem. Każdorazowo staraliśmy się wcześniej dowiedzieć w hostelu, czy od innych osób ile może kosztować taki kurs. Podstawowa zasada Azji Centralnej – zawsze negocjuj cenę.\nOsz – Murgab\nGaz, Auto, Marszrutka\nOsz niegdyś słynęło z największego i najciekawszego bazaru w Azji Centralnej. Ale jak to mawiają, kiedyś były bazary, teraz nie ma bazarów. Dominuje tutaj dziś wszechobecna chińska tandeta. Dlatego szkoda czasu na zwiedzanie. W mieście interesują Was zatem dwie rzeczy – gaz i transport dalej. Gaz możecie śmiało zamówić w wcześniej którymś z hosteli. My korespondowaliśmy z tym hostelem. Cena oczywiście będzie wyższa, ale przylatujecie, jedziecie do hostelu, odbieracie pakunek i gnacie dalej. Bez marnowania czasu.\nA teraz transport – raz dziennie, koło godziny 14:00, z okolic bazaru, pod mostem, w centrum Osz, odjeżdża marszrutka do miejscowości Sary-Tash (proszę spojrzeć na mape). Cena za czterogodzinny przejazd wynosi 300 Som. I teraz najważniejsze. Rozważcie, czy w poszukiwaniu aklimatyzacji nie zostać w Sary-Tash na dłużej. Jest to o tyle istotne, że lądując w Osz, meldujecie się na wysokości niespełna 900m, natomiast jadąc tego samego dnia przez przełęcz Kyzyl-Art Pass (granica) przekraczacie wysokość 4280m. Dość sporo jak na jeden dzień podróży. A Sary-Tash to “tylko” 3170m wysokości. Czas spędzony w wiosce możecie wykorzystać choćby na trekking w okolice bazy pod Pikiem Lenina.\nJeśli postanowicie jechać bezpośrednio z Osz do Murgab, to koszt wynajęcia auta 4×4, mieszczącego 6/7 osób, wynosi około 250$. Z Sary-Tash jest taniej, bo już tylko 160$. Ale decydując się najpierw na dojazd do Sary-Tash marszrutką i szukanie tutaj później auta, może sprawić, że utkniecie w wiosce na dłużej. Jeśli jednak znajdziecie się w miejscowości bez transportu, to szukajcie pomocy w pensjonacie Akun. Sporo aut robi tutaj postój, najprawdopodobniej większość z nich będzie pełna, ale jest szansa, że uzyskacie numer telefonu do kierowcy/biura i zarezerwujecie miejsce na kolejny kurs. Droga w Sary-Tash, która odbija na wschód prowadzi na przełęcz Irkeshtam Pass i dalej, do Chin. Natomiast Pamir Highway skręca tutaj na południe, w stronę przełęczy Kyzyl-Art Pass, na której jest przejście graniczne.\nDroga do Murgab – Początek Pamir Highway\nJeszcze z Polski, możecie spróbować zarezerwować auto, przez kontakt z wybranym hostelem (tak samo jak gaz). Szukajcie również kontaktu bezpośrednio z przewoźnikami przez internet, Kirgistan się zmienia, może się uda. Nasz kierowca utyskiwał, że zapomniał wizytówek (!), więc kto wie 🙂 Z Osz do Murgabu jest 411 km. Google twierdzi, że to niespełna 6h drogi. Trochę kłamie. Dojazd zajął nam prawie 11 godzin, plus nocleg. W Osz wylądowaliśmy o 8 rano. Na parkingu czekał kierowca, odebraliśmy gaz i wyruszyliśmy w drogę. Po czterech godzinach byliśmy w Sary-Tash, a po kolejnej godzinie przekraczaliśmy granicę na przełęczy Kyzyl-Art Pass (4280 m).\nPo następnych 4h rozbijaliśmy się namiotem nad jeziorem Karakul. Drugiego dnia wystarczyły 3h, żebyśmy dotarli do Murgab. Tempo podróży jest mocno uzależnione od kierowcy, auta oraz od sytuacji na granicy. Jezioro Karakul jest bajecznie położone na wysokości 3900 m. Zatem tej nocy spaliśmy 3000 m wyżej niż wylądowaliśmy o poranku! Każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu odczuwał wysokość. Ale to nie koniec, dnia kolejnego przyjdzie nam przekraczać przełęcz Ak Baital na wysokości 4655 m. Pamiętajcie, na odcinku 300 kilometrów pokonujemy przewyższenie ponad 3750 metrów w pionie, w jednym rzucie, bez aklimatyzacji może być ciężko.\nMurgab – Miasto Białego Lenina\nW Murghab zatrzymaliśmy się w polecanym przez wielu turystów Pamirhotel przy głównej drodze. Cena pokoju to 89 Somoni lub 10 $. Pieniądze można bez problemu wymienić w hostelu. Nie było działającego wi-fi, a prąd pojawiał się tylko w pewnych godzinach (przydają się powerbanki). Za to śniadanie, które było w cenie noclegu, jak na tutejsze warunki było bardzo smaczne! Każdy otrzymał po dwa smażone jajka plus chleb z dżemem. Z komunikacją nie było problemu, osoba na recepcji mówi po angielsku. Jednak warto znać podstawy rosyjskiego.\nMurghab wita nas śnieżnobiałym pomnikiem Lenina w centrum oraz świadomością, że czas GBOA jest +1h względem reszty Tadżykistanu. Zaraz obok hostelu jest sklep spożywczy z podstawowymi artykułami. Nieopodal targ, gdzie można bez problemu kupić lokalną kartę SIM do telefonu. Pamiętajcie, że do rejestracji karty jest potrzebny paszport. Przykładowe ceny: 1l wody – 6 Somoni, Samsi – 6 Somoni, jajko – 1 Somoni. Murgab poza sprawami organizacyjnymi nie zatrzymuje turystów. Ani na chwilę.\nW tej części kraju nie funkcjonuje coś takiego jak zorganizowana komunikacja. Trzeba szukać kierowcy z samochodem i czekać aż zapełni się całe auto, bądź zapłacić za brakujące osoby. Szukając kierowcy w Murgab możemy spróbować szczęścia na targu lub podpytać się w hostelu. Co ciekawe, druga opcja okazała się dużo tańsza. Za całodniową podróż (ok 6/7h ~ 230 km) do Gulsimo Homestay zapłaciliśmy 900 Somoni za całe auto (nieco ponad 100 $). Hostel organizuje również transport zarówno do Kirgistanu (Osz i Bishkek) jak również i do Duszanbe. Pamiętajcie o podstawowej zasadzie Azji Centralnej, o której już wspominaliśmy – zawsze, a to zawsze negocjujcie cenę za przejazd.\nMurgab – Khorog\nNa rogatkach Murgab, w stronę centralnej części Tadżykistanu, znajduje się pierwszy posterunek, na którym sprawdzane są paszporty i permity na GBAO. Pamir Highway na tym odcinku jest bardzo przestrzenna, a asfalt w niej dziurawy jak szwajcarski ser. Gnające auta wzbijają tumany kurzu do tego stopnia, że buffy, nawet w samochodach są konieczne. Praktycznie na całą podróż plecaki lądują na dachu auta (otulone w folie i przymocowane do bagażnika). Dostęp do nich jest mocno ograniczony, dlatego na podróż samochodem warto mieć przygotowany mały podręczny plecak z podstawowym dobytkiem.\nNie liczcie, że gdzieś mocno uzupełnicie zapasy. Co prawda, co parędziesiąt kilometrów, w mniejszych miejscowościach, zdarzają się sklepy, ale raczej z podstawowym asortymentem. Więc albo Murgab, albo dopiero Chorog. Standardem w takich sklepach są ciastka na wagę, chleb z czarnuszką (lepioszki) i wszelakie batony. Aha, zapomnijcie o sosach w proszku. To jest to coś, co zwyczajnie trzeba spakować jeszcze w kraju, tutaj nie istnieje. Ostatnie 20 km, do Gulsimo Homestay, po odbiciu od głównej drogi jest bardzo powolne, brak drogi, szutr, kamienie i strumienie. Stąd rozpoczęliśmy trekking pod jezioro Ozero Zarsh-Kul.\nPo powrocie z gór i dotarciu na Pamir Highway, transport organizowaliśmy poprzez zaczepianie przypadkowych osób. Czy to w sklepie, czy przechodniów czy zatrzymując przejeżdżające samochody. Zawsze jest szansa, że ktoś zna kogoś, kto zadzwoni dla nas po samochód. Tym razem do Chorogu, do słynnego poison city auto kosztowało nas 450 Somoni. Do przejechania jest dystans ok. 110 km, jednak asfalt na tym odcinku wyraźnie się poprawia i podróż jest dużo szybsza. Po drodze oczywiście kontrola paszportów i permitów. W Chorogu zatrzymaliśmy się w słynnym Pamirlodge płacąc za chłodny (co było wybawieniem) pokój po 7 $. W hostelu jest przyzwoicie działający internet, kuchnia oraz łazienka. Marszrutki do centrum kosztują 1,5 Somoni.\nJeżeli skusimy się na słynne gorące źródła, to najlepiej wybrać się rano na targ (zaznaczyliśmy miejsce na mapie) i wynająć samochód wraz z kierowcą. Sama trasa jest ciekawa, wiedzie wzdłuż afgańskiej granicy, liczy 46 km i trwa 2h (!), a koszt wynajęcia auta to 120 Somoni za odcinek. Warto upewniać się o wysokość najmu auta wcześniej, choćby w hostelu. Kierowca zgodził się zaczekać na nas dwie godziny za dodatkowe 20 Somoni. Wejście do źródeł jest płatne i kosztuje 10 Somoni. Jest jeden główny basen, w którym kobiety i mężczyźni kąpią się osobno, na przemian. Nago. Przy „kasie”, czyli przy zaadaptowanym stoliku ogrodowym dowiadujemy się kogo teraz jest kolej, jeżeli jest nasza, wówczas skręcamy w lewo w alejkę prowadząca do brodzika. Woda faktycznie gorąca. Bardzo dużo osób kąpie się tutaj z chorobami skóry (łuszczyca) choć jak nas zapewniano, właściwości wody nie dają szans bakteriom. Mamy mieszane uczucia z wizyty w tym miejscu.\nDroga do Duszanbe\nOczywiście nie ma autobusów, są tylko samochody terenowe. Odjeżdżają one z placu zlokalizowanego 300 m za targiem, po lewej stronie. Większość aut zabiera siedmioro podróżnych, koszt to 350 Somoni od osoby. Podróż w założeniu powinna trwać ok 13/14 h, dlatego większość aut odjeżdża najpóźniej o godzinie 6 rano. Piszę w założeniu, ponieważ nasza trwała 23h !!! Droga z początku asfaltowa, z czasem staje się szutrowa, wiedzie wzdłuż rzeki, w górę i w dół. Jest ciekawie. Co nas zdziwiło i zszokowało, to ogromne łapówkarstwo na drogach, nawet w miastach, policjanci/milicjanci zatrzymują tylko i wyłącznie w celu wyłudzenia opłaty. Wiele zależy od umowy z kierowcą, jednak z pewnością istnieje szansa, że zawiezie Was pod wskazany adres. W Duszanbe nocowaliśmy w Doshan Hostels w pobliżu Asian Express Terminal. Za noc w pokoju wieloosobowym płaciliśmy raptem po 4 $. Cena obejmowała śniadanie.\nDuszanbe – Osh\nWszystkie powyższe informacje są aktualne również w drugą stronę. Z dodatkowych, przydatnych wiadomości można wspomnieć, że kartuszy z gazem można szukać na ulicy Rudaki 133. Transportu w stronę Pamiru należy szukać na parkingu przy lotnisku. Pytajcie o “povorot aeroporta terminal Pamira” lub “Badakshanskaya avtostansiya” lub zwyczajnie „Khorog-Khorog”. Ważne, samochody wyjeżdżają wcześnie rano, o 6/7, dlatego warto być jeszcze wcześniej, aby zająć w nich wygodne miejsce.\n* zdjęcia bez znaku wodnego są autorstwa Kuby Kruczka.


Uwaga gapowicze: komornik - Łódź - NaszeMiasto.pl\nUwaga gapowicze: komornik Uwaga gapowicze: komornik Autor: Monika Pawlak 2010-03-31, Aktualizacja:\nCoraz więcej łodzian jeździ na gapę (© fot. archiwum)\nMiasto wypowiada wojnę gapowiczom. Zacznie od monitów, a jeśli to nie pomoże - sprawy trafią do sądu, a po wyroku - do komornika.\nParkrun Łódź w parku Poniatowskiego - 21 stycznia 2017 [ZDJĘCIA]\nTen odzyska należne miastu pieniądze za jazdę bez biletu, ale kwota będzie powiększona o tzw. koszty postępowania. Zatem zamiast 100 zł uchylający się od uregulowania kary zapłaci nawet 500 zł.\nW Łodzi bilety w tramwajach i autobusach sprawdzają kontrolerzy dwóch firm. Rocznie nakładają około 100 tys. mandatów. Jazda na gapę kosztuje 100 zł, ale mandat zapłacony w ciągu 7 dni - tylko 70 zł. Co oznacza, że na gapowiczach miasto powinno zarabiać rocznie 7-10 mln zł. A zarabia śmieszne kwoty, w zeszłym roku niespełna 2,1 mln zł, podczas gdy na koszty kontroli biletów, czyli firmy, windykację, opłaty wydano z budżetu ponad 4,2 mln zł!\nBudżet miasta dokłada do gapowiczów, zamiast na nich zarabiać. Dlaczego? Bo, jak tłumaczyli od lat kolejni szefowie Zarządu Dróg i Transportu, karani masowo pasażerowie mandatów nie płacą, a koszty windykacji są wysokie.\nAbsurd? Niestety, tak. Biorąc pod uwagę lawinowo spadające wpływy ze sprzedaży biletów - tylko 117 mln zł w roku 2009 - nietrudno zgadnąć, że łodzianie masowo jeżdżą na gapę. A jeżdżą, bo czują się bezkarni. I nadal są bezkarni, czy się to komuś podoba, czy nie.\nRadni obecnej kadencji od około dwóch lat wskazywali na absurd po łódzku, czyli fakt dokładania, zamiast zarabiania na kontroli biletów. Bartosz Domaszewicz z PO postulował zwiększenie liczby kontrolerów, narzucenie im limitu, ale żadna propozycja nie została uwzględniona. Teraz postanowiono odzyskać pieniądze, które - na papierze przynajmniej - miasto już zarobiło. Na wystawionych wcześniej mandatach.\nNa początek do egzekucji komorniczej trafiło 6 tys. niezapłaconych kar. Kolejne 24 tys. czeka. Komornik, zgodnie z prawem, może zająć konto gapowicza, jego pensję, emeryturę lub rentę. W ekstremalnych sytuacjach ma też prawo zająć wartościowe przedmioty w domu, np. telewizor. Zatem sprawa wydaje się prosta, zwłaszcza że po wyroku sądu miasto może dochodzić swoich praw przez kolejne 10 lat.\nPieniądze ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej i mandatów nie trafiają bezpośrednio na konto MPK, ale do budżetu Łodzi. Wiadomo jednak, że im więcej miasto zarobi na biletach, tym mniejszą kwotę musi wygospodarować na przewozy.\nKażdy, kto ma niezapłacony mandat, powinien jak najszybciej uregulować dług. Dla własnego dobra i... kieszeni. Udostępnij0\nMozesz krytykowac i wymagac, ale raczej niczego nie dostaniesz. Nasi rządzący to zgraja wściekłych małp. Widzą tylko swoje dobro, nie interesuje ich jak widzą nas w innych panstwach, ani to jak zyje sie naszym obywatelom. Zalezy im tylko zeby mieć jeszcze wiekszy telewizor! Straszna zenada. Własciwie w Polsce dobrze nie bylo nigdy, moze lepiej... W jakim celu mysmy walczyli na wojnie? Bylibysmy teraz zamoznymi Niemcami. Strasznie irytują mnie istoty niemyslące, egoistyczne i nieludzkie. Nie mam tu na mysli zwierzat bynajmniej. odpowiedz\nBohaterze.... Ale tak, kanary boją się karków i innych jegomości. A tramwaje czesto sie spozniaja, nie ma gdzie usiasc, sa rozklekotane, w zime mozna w nich zamarznac! Mam jeden niezaplacony mandat, dostałam pismo, ze jesli w ciagu 15 dni nie wplynie wpłata to sprawa trafia do sądu.I pokrywam jej koszty. odpowiedz\nKawosz napisał:pyśka napisał: Powinno być jakimiś przepisami określony dystans do najbliższego pkt. z biletami(w pojazdach kupić ich już nie można i się nie dziwię bo kierowcy maja co robić) .Chyba że to celowe zagranie mpk-skoro sprzedaż biletów spada to zarobimy na gapowiczach.....\nEmitentem biletów nie jest MPK tylko ZDiT.\nSkoro tak słabo jest ze sprzedażą biletów to chyba mpk powinno iść na wojnę z zdit, A tak z innej beczki to jakiś absurd żeby mpk chciała mieć zarobek z nieswoich biletów! nic dziwnego że zyski mpk spadają skoro to zdit ich okrada!!! A kto dostanie po d...e? oczywiście pasażer bo zdit nie zależy na dobrej dystrybucji a i mpk ma to gdzieś bo woli na mandatach zarabiać. Szwindel 100-lecia!!! odpowiedz\nMoze czas na darmowe bilety skoro i tak jestesmy w plecy. Wtedy kazdy bedzie jezdzil jak chce, a i samochodow bedzie mniej bo sporo ludzi skorzysta i przesiadzie sie do komunikacji miejskiej. odpowiedz\nTo skoro sądy zajmą się gapowiczami a komornicy zaczną zarabiać na gapowiczach .. to może zajmijmy się tymi co obciążają nas budżet najbardziej - politykami - może ich rozliczmy za kłamstwa i nadużycia ... nowy ich pomysł jest tak samo kiepski jak większość poprzednich - ja nie mam problemu z jazda z biletem skasowanym - zwyczajnie nie zgadzam się z takim policyjnym podejściem do WYKROCZENIA jakim jest nieskasowany bilet. Czy za inne wykroczenia przychodzą komornicy? A może zanim zaczną wymagać od pasażerów zaczną dotrzymywać warunków umowy jaką np. ja zawieram codziennie i codziennie siedząc w pojeździe MPK żałuję, że nie mam alternatywy ! odpowiedz\nLokalny Patriota napisał:rob napisał:do karków, albo łysych panów w kapturach kanary nie podchodzą:)\nA ty podchodzisz bochaterze??\n;-))) Widziałeś? Czy wszyscy? Nie oceniaj zbiorowo, ok?\nPoza tym nie czytasz dokładnie bo Kanary mają płacone od wpływów z mandatów a nie z awantur. -Po co więc prowokować los? Żeby stracić pracę? Proponuję ci zatem poćwiczyć trochę, ściąć się na łyso i nie filozofować... bo uwierz kiedyś możesz się zdziwić odpowiedz\nSokoro chcesz korzystać z ulgi to chyba logiczne jest to, żebyś musiał okazać do tego uprawnienie.\nZa dużo się ostatnio tv naoglądałeś ;-))) odpowiedz\nNARESZCIE RADNI ZROZUMIELI KTO OKRADA MIASTO ,ROZWALA KOMUNIKACJĘ PUBLICZNĄ ORAZ OKRADA WSPÓŁPASAŻERÓW.WYPADA PRZYJRZEĆ SIĘ JESZCZE POSZKODOWANYM W WYPADKACH /GDY BYLI W ŚRODKU KOMUNIKACJI MIEJSKIEJ CZY MIELI BILET TZN.CZY MIELI ZAWARTĄ UMOWĘ NA PRZEJAZD-SKASOWANY BILET/BO WIĄŻE SIĘ TO Z WYPŁATĄ ODSZKODOWAŃ KTÓRE W PRZYPADKU NIESKASOWANEGO BILETU /NIEZAWARTEJ UMOWY PRZEWOZU/JEST NIENALEŻNE A WIĘC WYŁUDZONE. odpowiedz\nrob napisał:do karków, albo łysych panów w kapturach kanary nie podchodzą:)\nA ty podchodzisz bochaterze?? odpowiedz\ndo karków, albo łysych panów w kapturach kanary nie podchodzą:) odpowiedz\nwściekły łodzianin (gość)\nani adresów. Taki gówniarz jeden z drugim nie ma przy sobie legitymacji i podaje nazwisko i adres jakiejś znanej mu osoby. Kanar nie weryfikuje, bo mu się nie chce, ani nie ciągnie szczawia na policję, bo obawia się - i słusznie - że ten mu zwieje za pierwszym rogiem. Efekt - ostatnio otrzymałem wezwanie do zapłaty za jazdę na gapę, a dane spisano rzekomo z legitymacji szkolnej. Nadmieniam, że mam 50 lat i do szkoły przestałem chodzić dawniej, niż ten kanar się urodził. KUPA DZIADOWSTWA! A ZDiT ma gdzieś! W OGÓLE NIE SPRAWUJE NADZORU NAD FIRMĄ, KTÓRĄ ZATRUDNIŁ! WINSCHE, CZY MNIE TEŻ BĘDZIESZ POTEM PRZEPRASZAŁ, TAK JAK KURIĘ? odpowiedz\nKtoś wie może czy kanary mogą sprawdzać czy jestem uprawniony do tego , żeby móc korzystać z ulgowych biletów ?? Tak mnie nurtuje ta kwestia gdyż już pare lat jak mnie kontrolują to nigdy nie wołali legitki szkolenej czy studenckiej, a pamiętam, że jak jako 13 letni dzieciak miałem tylko ulgowy bilet ale nie miałem legitymacji to mi dowalili mandat od którego się odwołałem. odpowiedz\npyśka napisał: Powinno być jakimiś przepisami określony dystans do najbliższego pkt. z biletami(w pojazdach kupić ich już nie można i się nie dziwię bo kierowcy maja co robić) .Chyba że to celowe zagranie mpk-skoro sprzedaż biletów spada to zarobimy na gapowiczach.....\nEmitentem biletów nie jest MPK tylko ZDiT. odpowiedz\nAby wymagać trzeba najpierw zapłacić.Wtedy można mówić o jakiejkolwiek umowie.Tak jest skonstruowany świat.Nie płacą tylko lewusy i cwanaiaczki.mnie też się wiele rzeczy nie podoba ale jak korzystam to płace.I w tedy mam prawo krytykować i wymagać. odpowiedz\nWięcej na temat: niezapłacony mandat mpk łódź\nPogoda w Łodzi i regionie na niedzielę, 22 stycznia Arcybiskup Jędraszewski żegna Łódź [ZDJĘCIA]\nŁódź idzie na wojnę z gapowiczami\nCo dwudziesty pasażer jeździ w Grudziądzu na gapę\nCzęstochowa: W tym roku kontrolerzy MPK złapali już 25 tys. gapowiczów\nŁódź zarobi więcej na biletach MPK


TRN BT20S Pro vs TRN BT20S – recenzja PL | ryankgb\nTRN BT20S Pro vs TRN BT20S [PL]\nrecenzja porównawcza adapterów Bluetooth\nRynek adapterów Bluetooth zastępujących kable dołączone do słuchawek dokanałowych rośnie w siłę. Coraz więcej firm próbuje swoich starań w tym segmencie, gdyż urządzenie takie umożliwia nam odsłuch naszego ulubionego sprzętu w formacie bezprzewodowym. W gąszczu wszelkich TWS’ów, które rosną jak grzyby po deszczu i napływają z rynku azjatyckiego takie rozwiązanie ma swoje zalety – możliwość dowolnej konfiguracji ze słuchawkami oraz cena, która w przypadku TRN jest wyjątkowo atrakcyjna na tle konkurencji. Marki przedstawiać nie trzeba – znana jest zarówno czytelnikom moich recenzji oraz na rynku muzycznym, gdzie dosyć często producent ten wypuszcza nowe modele swoich słuchawek dokanałowych.\nTRN BT20S to następca modelu BT20, który wkraczając na rynek wywołał niemałe zamieszanie zarówno specyfikacją techniczną, możliwościami, ale też przy tym przede wszystkim niską ceną. Produkt ten to tak naprawdę pierwowzór dla FiiO UTWS1 bez funkcji kontroli głośności na słuchawce, a uniwersalność połączenia ze słuchawkami, jaką wprowadziły te adaptery Bluetooth jest niezwykła, gdyż napędzić potrafią wszystko – od mało wymagających słuchawek dokanałowych, aż po multiprzetwornikowe hybrydy. UTWS1 z dodaną kontrolą głośności jednak zabija swoją ceną wszelkie rozterki nad zakupem – szczególnie mniej zamożnych miłośników muzyki.\nTRN w pewnym momencie zupełnie zaskoczyło wszystkich wypuszczając model BT20S z oznaczeniem Pro i dodało wiele smaczków, których w poprzednim modelu brakowało. Zapraszam zatem na recenzję porównawczą obu modeli adapterów tej firmy.\nPudełka na pierwszy rzut oka podobne, lecz w innym formacie ze względu na zupełnie różną zawartość. BT20S to zwykły, standardowy i prostokątny kartonik, który znamy z wielu modeli słuchawek od TRN ze zmienioną grafiką i tekstem wpasowującym się w dany model. W BT20S Pro zastosowano inną prezentację produktu, która od razu zdradza nam dodatkowy bonus – absolutnie genialne etui z funkcją ładowania przez port usb c. Co konkretnie znajdziemy w poszczególych zestawach?\nZestaw TRN BT20S składa się z:\nadaptery Bluetooth TRN BT20S\nkabel usb z dwiema końcówkami\nZestaw BT20S jest mocno okrojony, a to co znajduje się w pudełku, to tylko to co będzie nam niezbędne do skorzystania z adapterów. Instrukcja jest przejrzysta i jasna do zrozumienia w gestii obsługi produktu. Produkt dostępny jest w trzech opcjach złącz – 2 pinowe w rozmiarze 0.75 mm i 0.78 mm oraz w formacie mmcx. Końcówki są przymocowane na stałe, więc wybór jest niejako wiążący w przyszłości oraz ograniczający nas do danego formatu złącza słuchawek. Dołączony kabel usb jest niezbyt spotykanym widowiskiem, gdyż jego ujściem są dwie końcówki micro usb – po jednej na adapter, w którym złącza ukryte są pod przesuwaną, gumową zasłonką.\nZestaw TRN BT20S Pro składa się z:\nadaptery Bluetooth TRN BT20S Pro\nodpinane końcówki 2 pin lub mmcx\nW modelu BT20S Pro producent poszedł na całość. Zupełnym zaskoczeniem jest zmieniony tryb ładowania adapterów, a więc w zestawie dostaniemy zasuwane etui z wystającym portem usb c do obsługi wewnętrznej baterii, a same adaptery na wzór słuchawek TWS otrzymały 2 pinowe pola do ładowania z poziomu etui. Wystarczy je teraz odłożyć na swoje miejsce i to tyle. Dziwny kabel usb z dwiema końcówkami z modelu BT20S odszedł do lamusa. Ponadto, kolejną nowością są.. odpinane końcówki adapterów! Teraz kupujemy adaptery w wybranym formacie złącza (są te same co w poprzedniku), a jeśli będziemy potrzebować dodatkowo innych końcówek np. do słuchawek z mmcx, to po prostu dokupujemy dedykowane kabelki osobno bez potrzeby zakupu jeszcze raz tego samego adaptera (taka konieczność zachodziła w przypadku BT20S). Niestety, cena produktu została podniesiona dwukrotnie względem poprzednika, ale i tak nadal jest to według mnie niewygórowana kwota za model Pro.\nJakościowo oba modele prezentują bardzo podobny i wyrównany poziom. BT20S wykończone są na czarny połysk w mocnym brokacie widocznym z bliska. Są gładkie oraz odpowiednio wyprofilowane, by wygoda nie zeszła na dalszy plan. Pierwsza styczność z tymi adapterami jest bardzo udana i satysfakcjonująca. W końcu to zupełna nowość i powiew świeżości na rynku, a już otrzymujemy produkt całkowicie pełnowartościowy.\nW BT20S końcówki wtyczek są dość twarde, a same zagięcia dość mocne. Kable są solidne i odpowiedniej grubości by mogły przetrwać najcięższe boje w codziennym użytkowaniu. Przycisk jest gładki i płaski, ma odpowiedni skok i jest zawsze celny po założeniu adapterów na uszy.\nJedynym elementem, który odstaje od reszty są zatyczki portów micro usb – są dość twarde i mają wystające końce. Nie przeszkadza to jednak zupełnie w niczym, poza estetyką. BT20S Pro za to wykończone są troszkę inaczej – zamiast połyskującego brokatowego czarnego lakieru mamy tutaj czarny, matowy plastik.\nAdaptery nie są już takie gładkie na całej powierzchni, wszakże tym razem zastosowano mocniejsze krawędzie z różnorodnymi akcentami – jak mniemam w celu poprawienia bardziej wizualnego, niż praktycznego aspektu. Poza tym, precyzja z jaką zostały wykonane poszczególne elementy jest dużo lepsza. Przycisk ozdabia teraz srebrny szlif, a wraz z logiem zastosowano delikatnie wtłoczony uskok dookoła całości.\nKanty zewnętrzne obudowy zostały również przeszlifowane pod kątem, a same odpinane końcówki zostały pokryte przyjemną w dotyku gumą oraz delikatnie pogrubione. Dodany został element giętki zabezpieczający końcówki przed nadmiernym, czy zbyt szybkim zużyciem kabla. Detale na wtyczkach odzwierciedlają precyzję i dokładność, są wykonane z dbałością o najmniejszy szczegół, co zresztą opisują powyższe zdjęcia. Dla mnie perfekcja.\nZapomnieć nie można o integralnej części adapterów BT20S Pro jaką jest dołączone etui ochronno-ładujące. Jest świetne! Skórzane wykończenie w eleganckiej, owalnej formie dodające miękkości całej, dosyć twardej i bardzo solidnej konstrukcji. Zamykanie i otwieranie jest zrealizowane za pomocą solidnego zamka, wszytego po zewnętrznej stronie. Na wierzchu wyszczególniono logo firmy, którego wypukłość przebija się przez symetrię i dodaje profesjonalnego wyglądu całości. Jest naprawdę bardzo solidnie, a dodatek ten cieszy oko.\nPo otwarciu pudełka naszym oczom ukazuje się wykonana z twardego, matowego plastiku forma kształtem odpowiadająca adapterom, które tym razem przybrały za wzór słuchawki TWS dostępne już masowo na rynku. Sam plastik, który szczelnie wypełnia pudełko mógłby być przyjemniejszy w dotyku, ale nie jest źle. Nie jest on też wyjmowalny, a cała elektronika wraz z baterią 700 mAh została skrzętnie ulokowana w tym miejscu, niedostępnym dla użytkownika tak jak w przypadku normalnych banków dla słuchawek bezprzewodowych. Wiele osób będzie się zastanawiało czy adaptery da się schować do pudełka razem z własnymi słuchawkami, które przecież do nich podpinamy. W przypadku złącz 2 pin (0.75 mm oraz 0.78 mm) może to być mocno utrudnione, ze względu na brak możliwości obrotu słuchawki względem adaptera – miejsca tam nie ma zbyt wiele, więc jedynie bardzo małe słuchawki o niewyszukanym kształcie powinny się zmieścić. W przypadku złącza mmcx jest lepiej – obrót słuchawki pozwala nam wykorzystać lepiej przestrzeń między górą, a dołem etui i zmieścić trochę większe słuchawki. Jednak reguły nie ma i najlepiej byłoby przetestować najpierw taką opcję przed zakupem, jeśli mamy taką możliwość i zależy nam na tym aspekcie. Zawsze jednak można słuchawki umieścić w trochę innym miejscu.. Elementem bardzo pożądanym w użytkowaniu codziennym jest prosta rzecz – siateczka, która pozwala nam właśnie schować nasze ulubione odpinane słuchawki, czy też dodatkowe końcówki z różnymi rodzajami wtyków, które można zakupić osobno, dodatkowo do zestawu z wybraną fabrycznie opcją. Dostajemy wtedy malutkie, cieszące oko pudełeczko, które zawiera dwa kabelki. TRN dopracowało nawet tak mały szczegół – tekturka ma na sobie nadrukowane logo i niezbędna oznaczenia. Bardzo podoba mi się taka prezentacja produktu i dbałość o detale, a co za tym idzie – o klienta.\nNie ma co mówić, TRN zrobiło wyraźny krok w przód w kontekście jakości oraz dołączonych akcesoriów, które są naprawdę bardzo dobrze wykonane i przemyślane konstrukcyjnie. Zarówno prezentacja samego produktu, dołączone fabrycznie akcesoria, jak i też opcjonalnie dostępne – są wykonane bezbłędnie, ulepszone względem naprawdę bardzo udanego modelu BT20S. Można zatem pisać o sukcesie w tym temacie.\nKomfort w obu adapterach jest podobny, gdyż zbliżone do siebie są zarówno ich kształty oraz wymiary, jak i waga czy przetłoczenia. Zmianą bezpośrednio wpływającą na delikatne różnice jest kabel. Tu różnica jest spora, bo w BT20S ma on wyczuwalnie mniejszą giętkość i jest mocniej zaciśnięty na uchu. Osobiście, podoba mi się w nich właśnie to, że jednak adapter dzięki temu nie spada, nie odstaje, a bardzo pewnie przylega do głowy. BT20S Pro kabelki ma przyjemniejsze w dotyku, grubsze, lepiej i dokładniej wykonane, ale są bardziej giętkie. Chwyt nie jest już tak mocny, acz nadal dosyć pewnie układają się na uchu. Zmiana ta, moim zdaniem, mogła wynikać z tego, że niektóre osoby mogły odczuwać lekki dyskomfort przy dłuższym użytkowaniu BT20S, z racji mocnego ucisku. BT20S Pro są w tej kwestii delikatniejsze, a materiał przyjemniejszy – bardziej gumowy, niż plastikowy jak w poprzedniku.\nWspomniałem o komforcie w kontekście wygody, ale co z funkcjonalnością, czyli komfortem w użytkowaniu sprzętu w praktyce? Oba adaptery podepniemy do słuchawek ze złączem mmcx lub 2 pin, zarówno piny o grubości 0.75 mm, jak i 0.78 mm. Problem rodzi się gdy mamy kilka par słuchawek z różnego rodzaju wtykami. W przypadku BT20S musimy zdecydować się na jedną opcję lub kupić dwa takie same adaptery.. Kwota się podwaja, a na horyzoncie pokazują się BT20S Pro za równowartość właśnie dwóch takich zestawów BT20S z różnymi końcówkami. Wersja Pro ma tą ogromną zaletę i wygodę – mamy jeden zestaw adapterów, ale np. dwa lub trzy rodzaje końcówek do każdego rodzaju słuchawek. Oczywiście w zestawie otrzymamy jeden wybrany, ale nic nie stoi na przeszkodzie dokupić wszystkie i wykorzystać ten potencjał. Wygodne, praktyczne, uniwersalne i co by nie mówić – bardzo sprytne!\nKolejnym aspektem dotyczącym komfortu jest mobilność. Model BT20S ma w zestawie w zasadzie tylko kabel usb z dwiema końcówkami do każdego adaptera z osobno. Jeśli chcemy zabrać ze sobą adaptery wraz ze słuchawkami oraz kablem do ładowania, to musimy doposażyć się w etui, którego w pudełku niestety nie znajdziemy. Ciężko jednak wymagać tego za taką cenę, a sprzęt swoją specyfikacją techniczną po prostu zabija konkurencję. Dokładając drugie tyle znów model Pro daje nam w tym aspekcie większe możliwości – w zestawie dostaniemy etui, które jednocześnie pełni funkcję banku do ładowania – przez około 70h kabel usb C w zasadzie będzie nam zbędny. Etui to przede wszystkim mobilność i ochrona, a jego funkcjonalność pozwala nam schować jeszcze prócz adapterów słuchawki oraz dodatkowe wymienne kabelki. Jednocześnie użytkując w ten sposób BT20S Pro będziemy mieć je zawsze naładowane, dopóki tylko wystarczy nam baterii w etui. O baterię w BT20S będziemy musieli zadbać sami trochę dokładniej, żeby nie zaskoczyła nas niskim poziomem.\nPodchodząc do recenzowanych sprzętów trochę bardziej technicznie dostrzec można przede wszystkim obsługę aptX, która jest tak mocno ceniona w obecnych czasach. Chip na jakim oparte są oba adaptery to popularny, acz niekoniecznie często używany w tanich produktach Qualcomm QCC3020. Można go spotkać w lepszych słuchawkach TWS, oferuje nam w praktyce bardzo dobrą jakość dźwięku przesyłanego przez Bluetooth 5.0 w formacie aptX, stabilność połączenia, zasięg do 10 metrów, redukcję szumu DSP oraz obsługę połączeń z wykorzystaniem wbudowanego mikrofonu.\nW praktyce zasięg jest bardzo dobry na obu urządzeniach, stabilność określiłbym również na medal w warunkach domowych, gdzie nigdy nie zdarzały się problemy wynikające z łączności. Jeśli jednak chodzi o miasto to okazuje się, że adaptery potrafiły przerwać odtwarzaną muzykę na milisekundy gdy obok przejeżdżało dużo aut. Wbudowane mikrofony pozwalają na rozmowę przez telefon podczas gdy jesteśmy podłączeni do np. smartfona, ale nie jest to dźwięk najwyższych lotów, choć wystarczający żebyśmy zostali zrozumiani przez rozmówcę. Korzystanie z tylko jednego adaptera również jest możliwe, jeśli ktoś ma taką potrzebę. Adaptery działają niezależnie i każde z nich może być „hostem” oraz grać samodzielnie, a nie jak to miało dawniej miejsce w przypadku urządzeń Bluetooth, kiedy tylko jedna słuchawka odbierała dźwięk z urządzenia, a następnie przekazywała do drugiej. Wspomnieć trzeba o fakcie, że na zarówno BT20S, jak i BT20S Pro byłem w stanie bez problemu oglądać filmy bez opóźnień, które często doskwierają tego typu urządzeniom. Połączenie jest stabilne, szybkie, bez przerw w łączności.\nSama obsługa adapterów jest realizowana w obu przypadkach za pomocą jednego przycisku, który realizuje proste polecenia odpowiednio do ilości, czy szybkości kliknięć. Instrukcja bardzo prosto i przejrzyście wyjaśnia nam całą obsługę. Również moim zdaniem fizyczny przycisk, który ma wyraźny skok oraz odpowiednie wyważenie siłowe jest dużo lepszym rozwiązaniem niż dotykowa obsługa gestów. Wiele razy, w przypadku słuchawek bezprzewodowych z takim trybem użytkowania, potrafiłem przypadkiem zmienić utwór czy zatrzymać muzykę. Zdarzało się też zbyt mało lub zbyt bardzo responsywne działanie dotykowego panelu, co mocno utrudnia korzystanie ze sprzętu. Dlatego też zawsze byłem fanem fizycznych przycisków, które są bardziej precyzyjne, wygodne i trwałe. Tutaj moje marzenia zostały spełnione. Niestety w obu przypadkach nie ma możliwości kontrolowania głośności z poziomu przycisku. Trzeba to robić z poziomu urządzenia nadającego dźwięk po Bluetooth.\nMoc, moc, moc… jak to wszystko się ma do napędzenia słuchawek? BQEYZ Spring 1/2 bezprzewodowo? Poczciwe RHA T20i w formacie aptX? Nie ma najmniejszego problemu! Jeśli chodzi o BT20S to jest to naprawdę szatan w kontekście prądotwórczym. Ma siłę do napędzenia bardzo wymagających słuchawek dokanałowych ze sporą opornością, czy wieloprzetwornikowych hybryd, które potrzebują odpowiedniego źródła. Z powodzeniem podpinałem je do flagowych hybryd BQEYZ Spring 1 oraz 2, a to nie jest granica ich możliwości. Trochę inaczej ma się sprawa z BT20S Pro bo mocy dla mnie mają wyraźnie mniej, acz wystarczająco do zasilenia większości słuchawek. Częściej jednak zbliżymy się z nimi do granicy maksymalnej głośności niż w przypadku BT20S, który do dziś dzielnie służy mi w codziennym użytkowaniu kiedy Pro nie dają rady.\nChip audio: Qualcomm QC3020\nPojemność baterii pojedynczego adaptera: 70 mAh\nCzas odtwarzania na jednym ładowaniu: 8 h\nCzas ładowania adapterów: 1.5 h (5V 1A)\nObsługiwane kodeki: aptX / AAC / SBC\nFizyczny przycisk obsługi: TAK\nRedukcja szumów: TAK, DSP\nRodzaje dostępnych złącz: 2 pin 0.75 mm, 2 pin 0.78 mm, mmcx (złącze na stałe)\nTRN BT20S Pro:\nMateriał wykonania: matowy plastik\nPojemność baterii pojedynczej słuchawki: 80 mAh\nPojemność baterii etui: 700 mAh\nCzas odtwarzania na jednym ładowaniu: 9 h\nCałkowity czas odtwarzania z baterią z etui: 72 h\nCzas ładowania etui: 2.5 h – 3 h\nProfile Bluetooth: A2DP / AVRCP / HSP / HFP / SPP\nRodzaje dostępnych złącz: 2 pin 0.75 mm, 2 pin 0.78 mm, mmcx (złącze odpinane)\nPo podłączeniu adapterów do słuchawek oczekujemy bardzo dobrej jakości dźwięku, najlepiej takiej jak na kablu, którego używamy z danym modelem. BT20S i BT20S Pro nie zawiodą. Dźwięk płynący ze słuchawek daje satysfakcje, jest naprawdę świetnie. BT20S potrafi mocno napędzić słuchawki, nigdy nie wprowadza zniekształceń, nawet na pełnej mocy. Sygnaturowo delikatnie przyciemnia i energetyzuje słuchawki, dodając im nuty rozrywkowości. Nie jest zatem identycznie jak po kablu, ale jest bardzo dobrze, wręcz wybitnie jak na tego typu sprzęt, szczególnie za takie pieniądze. Detale są zachowane, nie obniża wyraźnie technikaliów samych słuchawek. BT20S Pro są trochę bardziej neutralne, nie koloryzują, nie wpychają się przed szereg, ale też nie powalają mocą. Ogółem oba adaptery nie dodają zbytnio wiele od siebie względem sygnatury podpinanych słuchawek (co uważam za plus) i trzeba się naprawdę wsłuchać, żeby poczuć różnicę w stosunku do połączenia kablowego. Osobiście sądzę, że wiele osób pomyliłoby się w ślepym teście, gdyby takowy był możliwy do zrealizowania, bo jednak ucho wyczuje bez problemu spoczywający na nim adapter zamiast fabrycznego kabelka. Synergia zależy jednocześnie od konkretnych słuchawek, które podepniemy pod adapter. Jedne są bardziej czułe na tego typu zmiany, inne mniej.\nBezwzględnie uważam, że tego typu produkty mają swoją świetlaną przyszłość na obecnym, bardzo ruchomym i żwawym rynku audio, czy to azjatyckim, czy również europejskim. Mało kto interesujący się tym światem ma w swojej kolekcji tylko jeden model słuchawek, których używa bez przerwy. Mobilność staje się coraz bardziej popularna, a sprzęt „bez kabli” jest nie tylko wygodny, ale coraz bardziej powszechny. W zasadzie od zawsze byłem zwolennikiem słuchania muzyki „po kablu”, bo zawsze jest to wyznacznikiem jakości dużo wyższej niż bezprzewodowego przesyłu, który zawsze jakieś straty po drodze ma. Producenci jednak tak mocno wpajają nam ten nowy format, że skusiłem się na kilka par słuchawek bezprzewodowych, a teraz na coś jeszcze bardziej intrygującego – adaptery Bluetooth konwertujące moje ulubione słuchawki przewodowe z dowolnymi przetwornikami. Czego chcieć więcej? Ulubione słuchawki bez kabli, w dowolnym miejscu mobilnie, w formacie aptX, dźwiękowo praktycznie dorównujące połączeniu kablowemu. Adaptery od TRN to świetna propozycja i w zasadzie oba modele poleciłbym każdemu kto choć tylko raz pomyślał, że może byłoby miło czasami rzucić kable w kąt i włączyć muzykę po Bluetooth. Do momentu wypuszczenia wersji Pro to właśnie BT20S były moim nieodłącznym kompanem słuchawek i jeśli ktoś ma swoje ulubione, z jednym konkretnym złączem lub po prostu lubuje się w jednym typie np. 2 pin lub mmcx i „akurat tak trafia” ze złączami, że są jednakowe – BT20S to świetna propozycja za grosze. Jeśli masz wymagania trochę większe, często zmieniasz słuchawki z różnymi końcówkami, zależy Ci na akcesoriach i wygodzie, a nie przeraża Cię dwukrotność tej sumy – wersja Pro będzie dla Ciebie odpowiednia. Ja mam obie. Obie zostają.\nAdaptery TRN BT20S oraz TRN BT20S Pro możecie zakupić w zaprzyjaźnionym sklepie AK Audio Store z moim kuponem rabatowym „RYAN”.\nLink do aukcji z TRN BT20S: LINK 1, LINK 2\nLink do aukcji z TRN BT20S Pro: LINK 1 LINK 2, LINK 3,\nPrevious Previous post: TRN STM – recenzja PL / review ENG\nNext Next post: KZ ASF & KZ ASX – recenzja PL


Alicja wróci do Colina? – Super Nowości24\nPo rozstaniu z Colinem Farrellem, ojcem swojego dziecka, Alicja Bachleda – Curuś nie ukrywa, że wciąż jest sama. Ma przy sobie ukochanego syna, Henry’ego Tadeusza, a z Colinem łączy ją jedynie przyjaźń. Czy na pewno?\nPopularna aktorka znana m.in. z roli Zosi w „Panu Tadeuszu”, niedawno wróciła z Włoch, gdzie pracowała na planie filmu „Bitwa pod Wiedniem”. Jak przyznaje, nareszcie ma czas dla syna i na rodzinne spotkania z… jego ojcem. Bachleda – Curuś i Colin Farrell rozstali się ponad rok temu.\n– Takie rozwiązanie było najlepsze. Cieszę się, że udało nam się pozostać w dobrych relacjach, bo przecież mogło być różnie – zwierzyła się w jednym z wywiadów. Aktorka nie ukrywa, że każdy kontakt z ojcem jej dziecka sprawia jej wielką przyjemność, nawet jeśli jest to jedynie krótki SMS.\nZ kolei Colin od rozstania z Alicją nie związał się z inną kobietą i jak przyznał jest bardzo wrażliwym mężczyzną. Czy więc po wielkiej miłości pozostały jedynie wspomnienia, czy jednak samotność obojga coś znaczy?\nAlicja wróci do Colina? added by Redaktor on 8 listopada 2011


Projektowanie konstrukcji stacji uzdatniania wody – Szczecin\nProjekt stacji uzdatniania wody musi uwzględniać szereg czynników – począwszy od parametrów doprowadzanej wody, przez rodzaje zanieczyszczeń po przeznaczenie wody uzdatnionej i potrzebną jej objętość. Równie istotne są możliwości finansowe i terenowe Inwestora.\nStacja uzdatniania wody niezbędna jest w przypadku tworzenia regionalnej lub miejskiej sieci wodociągowej. Stanowi również znaczne usprawnienie wielu procesów technologicznych, w których wykorzystywana jest woda lepszej jakości niż ta dostępna w wodociągach. Na budowę stacji uzdatniania wody decydują się również właściciele prywatnych posesji, gospodarstw rolnych czy obiektów usługowych.\nKonstrukcja stacji uzdatniania wody powinna pozwolić na uzyskanie wody pitnej o określonych parametrach lub pozbawionej zanieczyszczeń wody technologicznej. Proces uzdatniania może uwzględniać następujące etapy:\nW naszych projektach stosujemy rozwiązania technologiczne, pozwalające na poddanie przepływającej wody wszystkim procesom niezbędnym do jej oczyszczenia. Wieloletnie doświadczenie w projektowaniu konstrukcji inżynierskich pozwala nam na przygotowanie projektu w pełni funkcjonalnej i bezpiecznej dla użytkowników i środowiska stacji uzdatniania wody. Oferujemy również profesjonalne doradztwo w zakresie wyboru odpowiednio przystosowanej do Państwa potrzeb stacji. Nasze usługi obejmują także nadzór nad przebiegiem jej budowy.


Post autor: bunny » 26 lip 2019, 12:50\nPlanuję niedługo remont mojej łazienki. Szukam więc sklepu z płytkami, który będzie miał duży wybór. Jak sądzicie, czy zakupy w https://cerdesign.pl/ to dobry pomysł?\nPost autor: izkalala » 06 sie 2019, 22:23\nJa bym rozważyła zakup płytek ale z firmy Tubądzin bo po pierwsze jest wybór a po drugie jakość idzie w cenie produktu. Cały czas wprowadzają nowe kolekcje więc nie ma mowy o nudzie i znajdzie się coś dla każdego. Zresztą najlepiej wejść na stronę i przekonać się osobiście.\nPost autor: Zrelaksowana » 27 sie 2019, 19:45\nJeśli właśnie remontujecie Waszą łazienkę, oprócz płytek trzeba też będzie wybrać ceramikę łazienkową. Na stronie http://www.jaw.pl/2019/07/ceramika-lazi ... -umywalke/ możecie sobie przeczytać ciekawy artykuł na ten temat, który podpowie Wam, jakie aspekty powinniście wziąć pod uwagę podczas takich zakupów. Polecam sobie przeczytać


Darmowe Gry przygodowe PC | download | pobierz\ngry przygodowe Więcej gier ...\nGry (Przygodowe) Większość gier tego typu jest wydawanych na komputery osobiste, ale niemała ilość pojawiła się w ostatnim czasie na różnego rodzaju konsole. Fabuła tego typu gier często zawiera wątki charakterystyczne dla takich gatunków literatury i filmu, jak science fiction, fantasy, horror, komedia. Gry przygodowe były bardzo popularne w późnych latach 80. i wczesnych 90., aż do wydania konsoli Sony PlayStation, kiedy to przygodówki zeszły na dalszy plan. Mimo to jest stosunkowo wielu producentów gier przygodowych np. Microids. W celu "odświeżenia" gatunku powstają podgatunki, jak na przykład Survival horror.\nNa wyspie gier znajdziesz fajne darmowe gry online. Scooby, Mario oraz inni czekajš:)\nZagraj w najlepsze darmowe i płatne gry mmorpg!\nNa pewno nie chcesz poznać najlepszej polskiej darmowej strony z Grami online?\nNeverball - free download\nTak naprawdę to dwie gry w jednym - neverball i neverput. Jest to golf osadzony w futurystycznym środowisku. Jak to wygląda można zobaczyć na dołączonych obrazkach. Gra się bardzo przyjemnie, kierując się po odlotowych poziomach. Mozna grać w dwie lub wiecej osób !Naszym zadaniem jest zebrac jak najwiecej monet porozrzucanych po planszy w jak najkrotszym czasie. Monety zbiera sie za pomoca kuli, aby ta wprawic w rych musimy odpowiednio kierowac podlozem. Wydaje sie to dziwne, ale w praktyce jest to bardzo dobre rozwiazanie. Po zebraniu wszystkich monet musimy doprowadzic kule to specjalnego teleportu, po czym monety zostaja podliczone, podobnie jak czas. Jesli uzyskalismy dobry wynik to mozemy wpisac sie na liste najlepszych graczy. Do dyspozycji mamy 2 poziomy trudnosci - kazdy z nich to 25 roznych poziomow, tak wiec w calej grze mamy do przejscia az 50 poziomow!. Grafika jak ladna, podobnie jak warstwa dziwiekowa. Gra wciaga...\nPentium III 600 MHz, 256 MB RAM, karta grafiki 64 MB (GeForce 4 lub lepsza), 1 GB HDD, Windows XP.\nRozbitek nie ma łatwego życia. Musi polować na zwierzęta, walczyć z nimi, by nie stać się częścią łańcucha pokarmowego i jakoś przeżyć na zupełnie obcym terenie. Wczucie się w jego rolę daje nam Notrium. Jedynym faktem odróżniającym bohaterów tejże gry od Robinsona Kruzoe z książki Daniela Dafoe jest fakt, iż wszystko rozgrywa się na nieznanej planecie, pełnej dziwnych stworów i roślin. Tak, dobrze przeczytaliście, bohaterów! Jest ich czterech: człowiek w kombinezonie, kosmita niczym żywcem wyjęty z Obcego, przerośnięty robak o mocach psionicznych i robot. Każdy z nich ma różne wady i zalety, np. obcy ma dużą siłę, lecz potrzebuje dużo jedzenia i nie potrafi strzelać z broni, a humanoid za pożywienie uznaje prąd. I w tym momencie dochodzimy do najlepszej części - przedmiotów. Prócz generatorów jedzenia (!), baterii, zasilaczy i radia istnieją bardziej przyziemne obiekty jak gałęzie, rośliny czy resztki statku. Możecie zapytać: "Potrzeba tych pierwszych jest oczywista, więc po kiego ta reszta?" Odpowiedź jest łatwa i bliska - do łączenia. Zapewne oglądaliście choć raz w życiu serial z MacGyverem w roli głównej, w którym ten rozbrajał bomby za pomocą zegarka, robił bomby z zapalniczek i strzelał ze zużytych skarpet (no, może troszeczkę przesadziłem). Tutaj istnieją podobne możliwości, na przykład za pomocą prostych rzeczy możemy przedłużyć zasięg odbiornika, stworzyć własną broń (tak, tutaj pistolety nie leżą na ziemi, sam musisz je robić!), za pomocą liści naładować swój akumulator i (co jest chyba najbardziej stereotypowym osiągnięciem rozbitków) rozpalić ognisko za pomocą dwóch patyków. Jeśli myślicie, że na tym kończą się możliwości tej produkcji, to grubo się mylicie. Aby zwiększyć realizm (w grze science-fiction...) , twórcy Notrium dodali coś takiego jak wzgląd temperatury na zachowanie postaci. Planeta Notrium, na której dzieje się cała akcja jest naprawdę dziwnym miejscem, gdzie zmienia się ona bardzo gwałtownie. Jej skrajne przypadki będą odbierały życie graczowi, więc jeśli jesteś na stosunkowo gorącym terenie, wejdź natychmiast pod cień drzewa. Szkoda tylko, że niektóre poziomy są małe i owa termiczna ciekawostka nie ma zbyt dużego zastosowania. Czas na podsumowanie... chociaż, właściwie po co? Gra jest, krótko mówiąc, świetna - połączono w niej elementy z przygodówek, RPG, strzelanek i symulatorów (życia, oczywiście). Na pewno spodoba się każdemu fanowi serialu Lost lub MacGyvera. Gracze bez takich zainteresowań również nie powinni narzekać.\nCPU 600 MHz, 256 MB RAM, karta grafiki 64 MB, 1 GB HDD, Windows XP/Vista.\nWarto Zagrać: A Oto Lista 10 najlepszych gier przygodowych online ;)\nScooby-Doo! in The Ghosts of Pirate Beach\nSklep z grami komputerowymi: Tanie gry na pc oraz konsole, gry to doskonały prezent!Fajne darmowe gry zrecznosciowe online\nNa stronie tylko! Gry przygodowe i to nie byle jakie a tylko te fajne czyli najlepsze gry.


Sejm odrzucił wniosek o przerwę w obradach - TVP Parlament. Telewizja Polska SA\n12:31, 27.10.2020; autor: akune; źródło: PAP\nPo wznowieniu po przerwie obrad Sejmu poseł Dobromir Sośnierz (Konfederacja) wniósł o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów i dodanie do porządku obrad dyskusji nad wnioskiem o odwołanie wicepremiera Jarosława Kaczyńskiego; wniosek tam został odrzucony.\nWniosek o przerwę został w głosowaniu odrzucony (fot. PAP/Piotr Nowak)\nPo wznowieniu obrad Sejmu po przerwie głos zabrał m.in. poseł Dobromir Sośnierz (Konfederacja).\n– Przed chwilą słyszeliśmy tu posłów PO i Lewicy krzyczących +to jest wojna+. Ludzie opanujcie się, podgrzewacie emocje, zaraz poleje się krew na ulicach, ludzie się będą powoływali na to, że słyszeli w Sejmie, że jest wojna, bo na wojnie się zabija – mówił Sośnierz.\nW związku z wydarzeniami z ostatnich dni – poseł Konfederacji – zgłosił wniosek formalny o przerwę i zwołanie Konwentu Seniorów i dodanie do porządku obrad dyskusji nad wnioskiem o odwołanie wicepremiera Jarosława Kaczyńskiego. – W związku z tym, że rząd nie panuje nad sytuacją na ulicach – powiedział Sośnierz.\nWniosek o przerwę został w głosowaniu odrzucony.\nRównież poseł KO Piotr Borys zgłosił wniosek formalny. – Szanowny panie marszałku proszę o ogłoszenie przerwy, zebranie Prezydium i komisji regulaminowej. Łamie pan procedury, dlatego że bezprawnie wykluczył pan dwójkę posłów, a jeszcze dodatkowo jedną osobę śp. panią Jarugę-Nowacką. Proszę przeprosić za te słowa, albo sprostować swoje zdanie – mówił Borys.\nDodatkowo – jak podkreślił – „mamy 16 tys. zakażeń, wysłaliście wojnę Polakom i Polkom. Polacy są na ulicach, nie mogą zaakceptować waszego pseudo Trybunału Konstytucyjnego”.\n– Dlatego proszę przestrzegać procedur, ogłosić przerwę i zwołać komisję regulaminową Sejmu, jeżeli chce pan przestrzegać prawa, panie marszałku – powiedział poseł KO, zwracając się do Terleckiego.\nW odpowiedzi Terlecki odparł, że był już głosowany wniosek o przerwę, który został odrzucony. – Natomiast komisja regulaminowa zostanie zwołana – dodał wicemarszałek Sejmu.\nRozpoczęło się 20. posiedzenie Izby.\nObrady otworzył Wicemarszałek #Sejm @RyszardTerlecki pic.twitter.com/eyGRh9tg2o


Stewart Martin - Skrzynia ofiarna • Grabarz Polski\nTrudno jest nie zauważyć popularności, jaką cieszą się dzieła, powracające w swych treściach do lat 80. Na ekranach znowu króluje „TO” na podstawie powieści Stephena Kinga, a szaleństwo na punkcie „Stranger Things” zatacza coraz szersze kręgi, włączając do tego popkulturowego kultu nie tylko serial, ale również książki, komiksy oraz inne elementy mające radować fanów. Do obydwu tych tytułów odwołuje się wydawca powieści „Skrzynia ofiarna”, zamieszczając na okładce opis: „Paranormalny thriller, który pokochają fani powieści w stylu TO Stephena Kinga i serialu Stranger Things”. I jeśli mam być szczera to myślę, że „Skrzynia ofiarna” ma szansę wejść do tego kultu młodzieżowych opowieści grozy bowiem bazuje na dokładnie takich samych elementach co „Letnia noc”, czy wspomniane już „TO”, a mam przeczucie graniczące z pewnością, że rynek nie nasycił się jeszcze tym tematem.\nW pewną letnią noc 1982 roku kilkoro młodych ludzi przypieczętowało swoją przyjaźń składając do tajemniczej skrzyni ofiary. Zasady były proste: „Nigdy nie wracaj do skrzyni samotnie. Nigdy nie otwieraj jej po zmroku. Nie zabieraj z niej swojej ofiary.”. Po czterech latach bohaterowie zaczynają doświadczać dziwnych wizji i przydarzają im się koszmarne rzeczy. Jedno jest pewne, ktoś złamał zasady. Teraz nastolatkowie będą musieli odkryć tajemnice skrzyni, a choć po dawnej przyjaźni pozostał jedynie ślad, to tylko razem uda im się pokonać zło, które zagraża nie tylko im ale całemu miasteczku.\nKsiążka łączy w sobie wszystkie najlepsze cechy gatunku: jest dziwnie, obrzydliwie, groteskowo, przygodowo i krwawo. Jak na książkę młodzieżową jest trochę ostro, ale myślę, że mając za sobą podobne lektury nikt nie będzie zszokowany. A dorosłym czytelnikom taki mroczny klimat tym bardziej będzie odpowiadał. Autor (Stewart Martin) odrobił lekcje i doskonale oddał realia tamtych lat – akcja toczy się na kilku płaszczyznach czasowych. Udało mu się również przedstawić w wiarygodny sposób emocje kierujące zachowaniem i relacjami między nastolatkami. Zresztą bohaterowie tej powieści są po prostu fajni. Pomimo nieco zdawkowych opisów i dość prostego stylu, udało się autorowi stworzyć postaci, które z łatwością mogą się spodobać czytelnikom, i z którymi czytelnicy mogą sympatyzować.\nNiestety powieść posiada jedną, dość znaczącą wadę, mianowicie brakuje w niej rozwinięcia wątku skrzyni ofiarnej. Autor całkowicie ignoruje fakt, że taki artefakt powinien mieć jakąś historię, genezę powstania, i że czytelnicy zazwyczaj chcą je poznać. Jednak wydarzenia dotyczące głównych bohaterów to kawał naprawdę strasznej literatury. Przy czym, choć brak wyjaśnienia powstania skrzyni sprawia, że nie mogę nazwać tej książki kompletną, to nie wpływa na odbiór powieści. Ja bawiłam się fantastycznie i choć finał pozostawia lekki niedosyt, to zamyka tę opowieść satysfakcjonująco… choć może nader szczęśliwe, ale to w końcu powieść młodzieżowa.\nJest to doskonała lektura inaugurująca nadchodzącą jesień. Przerażająca, oddająca ducha młodzieńczych rozterek i strachów, wciągająca i dziwaczna, a do tego naprawdę świetnie wydana. Polecam!\nWydawca: Wydawnictwo YA! (2019)\nTagi artykułu:2019hiksiążkapatronatrecenzjaStewart MartinWydawnictwo YA!