TPMS a sezonowa zmiana opon\nSezonowa zmiana opon jest bardzo ważna dla bezpieczeństwa kierowcy i – pomimo rosnącej popularności opon całorocznych – zdecydowanie zaleca się stosowanie odpowiednich opon na każdy sezon.\nPrzygotowanie pojazdu do określonych sezonów jest bardzo ważne. Zmiana na opony letnie, gdy temperatura przekroczy 7°C, a następnie powrót do opon zimowych, gdy temperatura spadnie poniżej 0°C, może pomóc w osiągnięciu maksymalnego bezpieczeństwo na drodze.\nOpony letnie są specjalnie zaprojektowane do optymalnej jazdy w cieplejsze dni, co może oznaczać wyższy poziom przyczepności na mokrych i suchych nawierzchniach dzięki specjalnym wzorom bieżnika i mieszankom gumy. Oprócz tego oferują one wyższą jakość obsługi podczas wymiany. Opony zimowe są opracowywane, aby zapewnić maksymalną wydajność w niesprzyjających warunkach pogodowych, w tym lepszej trakcji i odległości hamowania. Mają one bieżnik, który ma wzór elementów wymuszający zazębienie się ze śniegiem.\nJak widać, istnieją wyraźne zalety instalowania opon sezonowych, jednak należy pamiętać, że bez zapewnienia odpowiedniego ciśnienia powietrza i temperatury, nie są w stanie osiągnąć swoich maksymalnych możliwości. Oprócz aspektu bezpieczeństwa, dobrze działający system TPMS znacznie zmniejsza zużycie paliwa i emisję CO2. Posiadanie działającego systemu monitorowania ciśnienia w oponach jest obowiązkowe w UE dla wszystkich pojazdów klasy M1 wyprodukowanych po 1 listopada 2014 r. Niestety, nawet dzisiaj, po 4 latach, wielu kierowców nie dba o system TPMS podczas zmiany opon sezonowych, przez co ich bezpieczeństwo i bezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego jest zagrożone.\nGłówny powód negatywnego postrzegania TPMS wiąże się z wyższymi kosztami obsługi opon. Klienci często skarżą się na pracowników warsztatów, mówiąc, że ponoszą wysokie koszty ze względu na system TPMS. Ale jest kilka rzeczy, o których powinien pamiętać każdy mechanik: jeśli klient, którego pojazd podlega obowiązkowej regulacji TPMS, chce zrezygnować z czujników lub zaniechać ich wymiany, konserwacji lub naprawy powinien być poinformowany o przepisach. Ważne jest, aby kierowcy wiedzieli, że podczas oficjalnych kontroli pojazdów niepracujący system TPMS jest oceniany jako usterka, ponadto system jest ważny dla utrzymania homologacji typu. Ponieważ większość kierowców prawie nigdy nie kontroluje ciśnienia opon, niewystarczające ciśnienie często pozostaje niezauważone, jeśli nie zainstalowano TPMS. Może to spowodować znaczne zwiększenie zużycia paliwa oraz pogorszenie bezpieczeństwa podczas hamowania i nagłych manewrów omijania. Opony zużywają się wtedy znacznie szybciej. Jeśli podsumujemy wszystkie te punkty, wyraźnie zobaczymy, że koszty związane z obsługą systemu monitorowania ciśnienia w oponach są znikome w porównaniu do możliwych konsekwencji jego zaniedbania.\nZmieniając opony sezonowe, należy pamiętać o kilku kwestiach dotyczących TPMS:\nPodczas instalowania zupełnie nowego zestawu kół można przenieść istniejące czujniki TPMS do nowego zestawu. Jednakże, aby uniknąć przedwczesnego uszkodzenia TPMS, należy wymienić zestaw serwisowy istniejącego czujnika TPMS na nowy podczas każdej wymiany opon.\nKonieczne jest sprawdzenie baterii czujników TPMS za pomocą odpowiedniego narzędzia diagnostycznego.\nNależy zwrócić uwagę na wszelkie błędy i sprawdzić wzrokowo czujniki.\nPrzechowując opony na następny rok, zawsze należy je wyczyścić. Pomoże to uniknąć szkodliwych skutków, takich jak: korozja, pogorszenie jakości materiału itp.


Nowa Fabryczna - Biuro - nr 16431/3105/OLW - Walter Herz\nNowa Fabryczna - Biuro\nBudynek: Nowa Fabryczna\nOplata eksploatacyjna: 17.44 PLN / m²\nDostępne powierzchnie: 0.00 - 450.00\nKompleks dwóch nowoczesnych sześciopiętrowych budynków oferujących łącznie 19500 m2 nowoczesnej powierzchni biurowej. Powierzchnia biurowa kompleksu zaprojektowana została z myślą optymalizacji wykorzystania powierzchni. Powierzchnia typowego piętra wynosi około 1850 m2, zapewniając swobodę aranżacji jej potencjalnym Najemcom. Do dyspozycji najemców zostało przeznaczonych 210 miejsc parkingowych. Biura te odpowiadają najwyższym rynkowym normom, posiadając: podwieszane sufity, klimatyzację, podnoszone podłogi itp. Do kosztu najmu należy doliczyć opłaty eksploatacyjne w wysokości 17zł i współczynnik powierzchni wspólnej 5%.\nTagi: Łódzkie Łódź Nowa Fabryczna Składowa


Makijaż permanentny Szczecin • Moment.pl\nod wejścia profesjonalizm,ciepła atmosfera, bardzo sympatyczne dziewczyny, wszystkie. Bardzo higienicznie,zdecydowanie polecam najbardziej wymagającym.\nLaserowe usuwanie makijażu permanentnego brwi 60 min\nSHINE LIPS - makijaż permanentny ust 150 min\nDOPIGMENTOWANIE makijaż permanentny brwi / usta / kreska 75 min\nPOWDER BROWS - makijaż permanentny brwi 150 min\nDodatkowe dopigmentowanie DO 3 MIESIĘCY brwi lub usta 90 min\nMiejsce godne polecenia :) Pani Patrycja jest przesympatyczną osobą. Sam zabieg został wykonany w sposób profesjonalny, bez pośpiechu, w bardzo miłej atmosferze. Wrócę z przyjemnością :)\nDopigmentowanie brwi do 6 tygodni 120 min\nMetodą cienia 180 min\nOdświeżenie do 1 roku makijaż permanentny 90 min\nMakijaż permanentny usta 150 min\nMakijaż permanentny to forma trwałego i bezpiecznego makijażu, który zdobywa coraz większą popularność. Metoda polega na wprowadzaniu do zewnętrznych warstw skóry hypoalergicznych barwników mineralnych lub barwników (pigmentów) nieorganicznych. Makijaż podkreśla naturalne rysy twarzy, ukrywa defekty urody oraz pozwala utrzymać doskonały wygląd w każdej sytuacji. Dopasowany do urody i wieku klientki sprawia, że kobieta zyskuje atrakcyjność i większą pewność siebie. W związku z tym salon kosmetyczny oferujący makijaż permanentny w Szczecinie przeprowadza dokładny wywiad z klientką, który ma na celu określić jej potrzeby, wykluczyć ewentualne przeciwwskazania do zabiegu oraz zaprezentować jej dokładnie cały proces. Podczas konsultacji wybierany jest również kształt oraz kolor dla wybranej części twarzy, który klienta może zaakceptować lub odrzucić.\nOd czego zależy trwałość makijażu permanentnego w Szczecinie?\nTrwałość makijażu permanentnego uzależniona jest od kilku czynników. Jednym z najważniejszych jest układ odpornościowy klientki oraz jej cechy indywidualne. Organizm klientki może różnie reagować na wprowadzony pigment. Trwałość makijażu zmniejszają także manipulacje mechaniczne oraz ekspozycja słoneczna, występujące krótko po zakończeniu zabiegu. Ciekawym zjawiskiem jest fakt, że u starszych klientek zabieg ma większą trwałość.\nDla kogo przeznaczony jest makijaż permanentny w Szczecinie?\nTrwały makijaż to przede wszystkim wygodne rozwiązanie dla aktywnych kobiet, które nie mają czasu na precyzyjny makijaż ust, brwi czy powiek. Decydując się na permanentną kreskę, wypełnienie konturu ust czy brwi, masz pewność, że zawsze wyglądasz dobrze: tuż po przebudzeniu, wyjściu z basenu, po intensywnym treningu lub ulewnym deszczu. Dzięki makijażowi można oszczędzić czas oraz pieniądze, które do tej pory wydawane były na liczne szminki i konturówki, podkreślające czerwień ust lub powiększające optycznie ich kształt. Grupę docelową zabiegu stanowią również panie, które cierpią z powodu niesymetrycznych ust lub defektów w postaci blizn czy przebarwień. Zabieg permanentnego makijażu brwi sprawdza się wśród kobiet z ubytkami włosków, a kreski permanentne oka u kobiet po chemioterapii lub z opadającą powieką.\nNa czym polega korekta makijażu permanentnego?\nDecydując się na zabieg permanentny, warto zdawać sobie sprawę, że jednorazowe wprowadzenie pigmentu nie jest etapem ostatecznym procesu. Po zabiegu barwnik wydaje się ciemniejszy, ale już po kilku dniach wyraźnie blednie (nawet o 40-50%), dlatego konieczna jest korekta. Dodatkowe uzupełnianie pigmentu jest kwestią bardzo indywidualną i zależy od klientki, jednak konieczna jest wizyta u linergistki, która oceni efekty zabiegu i zaproponuje dalsze postępowanie. W trakcie gojenia ran nie tylko jaśnieje kolor, ale mogą się również pojawić delikatne deformacje kształtu na skutek naturalnych procesów gojenia albo niewystarczającej pielęgnacji ust po zabiegu. Efekt ostateczny utrzymuje się nawet kilka lat, jednak po upływie od 2- 4 lat może się okazać, że konieczna jest kolejna korekta uzupełniająca barwnik lub kształt.\nMakijaż permanentny w Szczecinie - rodzaje\nMakijaż permanentny do doskonały sposób na pozyskanie trwałego, estetycznego makijażu i podkreślenie naturalnych atutów. Posiadanie go przynosi wiele korzyści i oszczędności czasu, dlatego wiele kobiet, w różnym wieku, decyduje się na jego wykonanie. Salony kosmetyczne oferują kilka podstawowych obszarów, gdzie wykonują makijaż permanentny, czyli:\n- makijaż ust (powiększenie ust, nadanie kształtu, wypełnienie czerwienie wargowej pigmentem),\n- makijaż brwi (nadanie kształtu i koloru, cieniowanie),\n- kreska górna lub dolna.\nJak umówić się na makijaż permanentny w Szczecinie?\nWspółczesna technologia oferuje wygodne formy komunikacji. Dzięki aplikacji moment.pl możesz szybko i wygodnie umówić się na makijaż permanentny w wybranej dzielnicy Szczecina. Wystarczy, że pobierzesz aplikację, zaznaczysz miasto oraz usługę, a następnie wolny termin. W aplikacji sprawdzisz też ceny zabiegów oraz opinie innych klientów.


Bluza Ziomeczek karmelowa klasyczny krój Minimiki\n» Bluza Ziomeczek karmelowa klasyczny krój\n537 383 542 sklep@minimiki.pl\nBluza Ziomeczek karmelowa klasyczny krój\nBluza dziecięca wykonana z miękkiej w dotyku, elastycznej dzianiny dresowej, z nadrukiem z przodu. Wszystkie nadruki aplikowane są ręcznie z dbałością o najmniejsze szczegóły.\nDbając o komfort ubierania niemowląt bluza w dwóch najmniejszych rozmiarach zapinana jest pod szyją na dwie napy, dzięki którym maleństwo nie denerwuje się przy zakładaniu jej przez główkę.\nBluza Niezły Szogun to nasz niekwestionowany bestseller! Dostęna jest w kilku wersjach kolorystycznych.\nBluzę można nosić przez cały rok oraz dowolnie kompletować z innymi naszymi ubraniami tworząc oryginalny i wygodny look.\nProdukt w całości zaprojektowany oraz wykonany w Polsce.\nKilkuletnie doświadczenie w pracy z matriałami pozwoliło nam dobrze poznać ich właściwości i dało nam ogromną wiedzę na ich temat. Dzięki temu dziś jesteśmy pewni, że wybieramy najlepsze z dostępnych na polskim rynku dzianiny do produkcji naszych ubrań.\nKolor: karmelowy ( różne ustawienia monitora mogą powodować niewielkie różnice w odcieniu)\nDostępne rozmiary: 68/74, 80/86, 92/98, 104/110, 116/122, 128/134\nZe względu na to, że każdy produkt wykonywany jest ręcznie możliwe jest inne rozmieszczenie wzoru na ubraniu, zdjęcie należy traktować jako poglądowe.\nNie należy prasować bezpośrednio po nadruku, zalecamy prasowanie na lewej stronie


Nie wziął łapówki, ale miał za dużo obowiązków | ok24.tv – portal aglomeracyjny\n2188 Wyświetlenia 03 maja, 2015 Kalisz, Kryminałki OK24\nZbyt duże obciążenie pracą miało spowodować, że pracownik Starostwa Powiatowego w Kaliszu nie wpisał kilku osób, którym zabrano prawo jazdy, do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Prokuratura badała, czy mężczyzna nie otrzymał za takie działanie korzyści majątkowych. Nic nie znaleziono. Śledztwo w tej sprawie zostało umorzone.\nChodzi o sześć przypadków niewpisania do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców osób, które straciły prawo jazdy. Sprawa wyszła na jaw w lipcu 2014 roku, gdy podczas rutynowych kontroli drogowych policjanci zorientowali się, że osoby, którym zatrzymywali wcześniej prawo jazdy nie figurują w systemie. O wszystkim został poinformowany starosta, który zarządził audyt w Wydziale Komunikacji. Okazało się, że w okresie od listopada 2012 do kwietnia 2013 roku faktycznie do CEPiK-u nie wpisano kilku osób, które pożegnały się z uprawnieniami. Sprawa trafiła do prokuratury. Wówczas ustalono, że jeszcze jeden podobny przypadek miał miejsce w grudniu 2013 roku, na chwilę przed wszczęciem śledztwa.\n– Śledztwo, z uwagi na stwierdzenie w rozważanych zdarzeniach braku znamion przestępstwa, zostało właśnie umorzone – mówi Janusz Walczak, zastępca prokuratora okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim. – Z zebranych materiałów wynika, że wystąpiła zwłoka w podjęciu działań przez pracownika Starostwa Powiatowego w Kaliszu. Prowadzone czynności nie doprowadziły jednak do ustalenia, że ta zwłoka była związana z otrzymaniem przez niego korzyści majątkowej lub osobistej. Materiały nie wskazują, aby miało miejsce celowe zaniechanie wydania decyzji administracyjnej, do której był urzędnik zobowiązany. Wymieniony w swoich oświadczeniach podnosił, iż do zaniechania doszło z powodu znacznego obciążenia pracą.\nPonieważ Starostwo Powiatowe w Kaliszu znajduje się w tym samym budynku, co Prokuratura Rejonowa, sprawą – dla uniknięcia podejrzeń o brak obiektywizmu – zajmowali się śledczy z Jarocina. Pracownik starostwa w momencie ujawnienia nieprawidłowości był na zwolnieniu zdrowotnym. Po długiej nieobecności w pracy złożył wymówienie. Odszedł za porozumieniem stron.\n2015-05-03 ok24.tv za faktykaliskie.pl


Aby powstał 1 kilogram miodu… | blog.DocenPolskie.pl\nAby powstał 1 kilogram miodu…\n… pszczoły muszą zebrać nektar z 800 tys. kwiatów akacji, 1,3 mln kwiatów rzepaku, 6,5 mln kwiatów wrzosu czy 8 mln kwiatów gryki!\nTę i inne ciekawe informacje dotyczące miodu (jego właściwości i spożywania) można znaleźć na stronie internetowej Pasieki Rodzinnej „Miody Napękowskie”.\nW trakcie zbliżającej się certyfikacji Loża Ekspertów oceni cztery miody z jej oferty. O uznanie członków jury starają się:\nPoza wymienionymi miodami Pasieka proponuje miody: spadziowy, wielokwiatowy, akacjowy, rzepakowy, oraz gryczany. Oferta obejmuje ponadto pyłek kwiatowy, pierzgę, propolis oraz wosk pszczeli.\nPasieka „Miody Napękowskie” jest zlokalizowana w okolicy Świętokrzyskiego Parku Narodowego (Góry Świętokrzyskie) oraz Cisowsko – Orłowskiego Parku Krajobrazowego z dala od ośrodków przemysłowych i aglomeracji miejskiej .\n– Prowadzimy pasiekę wędrowną wykorzystując lokalne pożytki z okolicznych lasów, łąk, nieużytków, z których pozyskujemy najwyższej jakości miody naturalne. Ule rozmieszczone są w kilku miejscach odległych od siebie, dzięki temu można uzyskać różne odmiany miodów – zapewniają właściciele „Miodów Napękowskich”.\nSpecjalnością opisywanej pasieki są miody spadziowe pochodzące z serca Gór Świętokrzyskich (Puszcza Jodłowa).\nWarto wiedzieć, że Pasieka należy do regionalnej sieci „Dziedzictwo Kulinarne Świętokrzyskie”.\nW 2013 r. Pasieka zdobyła I nagrodę w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” dla za miód nektarowo-spadziowy napękowski.\nProdukt ten zdobył także od komisji konkursu Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów Nominację do ogólnopolskiego tytułu „Perła 2013”.\nThis entry was posted in dziesiąta certyfikacja and tagged - Miód mniszkowy - Miód malinowy - Miód lipowy - Miód nektarowo-spadziowy, Pasieki Rodzinnej „Miody Napękowskie” by Marek Bielski. Bookmark the permalink.


Kilka przydatnych informacji dla miłośników rowerowych wypraw! Przeczytaj zanim wyruszysz! – Tylko Toruń\n15 maja 2017 Katarzyna Ochocka\nRower staje się coraz bardziej powszechnym środkiem rekreacji i komunikacji. Szczególnie widać to rankiem, gdy wielu z nas wyrusza do pracy. Coraz więcej osób wybiera dwa, a nie cztery kółka. I mają ku temu możliwości, bo ścieżek rowerowych jest coraz więcej.\nCzęsto mylimy pojęcia ścieżki rowerowej i szlaku. Te pierwsze to specjalnie zbudowane trasy w terenie czy wyznaczone pasy, np. po torach kolejowych z Torunia do Unisławia. Szlaki turystyczne to wytyczone i oznakowane jednolitymi znakami (symbolami), wyposażone w urządzenia i znaki informacyjne trasy wędrówek. Najczęściej przebiegają przez atrakcyjne turystycznie miejsca.\n– Szlaki rowerowe dzielimy na międzynarodowe, ponadregionalne, regionalne i lokalne – informuje Tadeusz Frymark z Regionalnego Oddziału PTTK „Szlak Brdy” w Bydgoszczy. – Przykładem szlaku międzynarodowego jest R1, który swój początek ma we Francji, a kończy się w Rosji. Przebiega przez nasze województwo – Mroczę, Bydgoszcz, Chełmno i Grudziądz.\nWarto dodać, że kilka lat temu rząd wydał decyzję, by zmienić wygląd oznakowania międzynarodowych szlaków rowerowych. Mają mieć pomarańczowe tło i czarne litery. Oddziały PTTK powinny zmienić oznakowania, jednak prawodawcy nie przewidzieli przekazania im środków na ten cel.\n– Szlaki ponadregionalne przebiegają przez różne województwa. Jednym z nich jest Wiślana Trasa Rowerowa mająca u nas dwa odcinki – 210 km i 238 km – wyjaśnia. – Mamy też wspomniane szlaki regionalne, których trasy wyznaczane są np. na terenie jednego powiatu. Główne szlaki rowerowe przechodzące przez nasze województwo to Bydgoszcz – Chojnice (165 km), Czersk – Świecie – Toruń – Włocławek (201 km), Radomno – Toruń – Barcin (210 km), Tuchola – Fojutowo – Bachorze (125 km), Łąkorz – Tleń – Tuchola (159 km), Toruń – Bydgoszcz – Nakło (87 km) i Doliną Dolnej Wisły (325 km). Łącznie przez region przebiega ponad 2600 km szlaków rowerowych. Nasz oddział administruje siecią prawie 2 tys. km szlaków, w tym – 840 km rowerowych, 780 km pieszych i 362 km kajakowych.\nSzlaki piesze i rowerowe oznakowane są pięcioma kolorami: czerwonym, niebieskim, zielonym, żółtym i czarnym. Służą ułatwieniu turyście orientacji w terenie. Zdarza się bowiem, że kilka szlaków się przecina. Jeśli więc podróżujemy szlakiem oznakowanym kolorem czerwonym, musimy zwracać uwagę, by trzymać się właśnie tej barwy. Trzy pierwsze wymienione kolory są najczęściej używane przy okazji szlaków ponadregionalnych, dwa pozostałe – szlaków krótszych.\nPomysł na oznakowanie i wytyczenie ich zapoczątkował w latach 90. członek bydgoskiego PTTK – Zbigniew Broński. Ministerstwo zaaprobowało jego propozycję, dzięki czemu rowerzyści nie mają problemów z pokonywaniem atrakcyjnych tras.\n– Niestety często dochodzi do „samowolki” wśród autorów nowych szlaków turystycznych – przyznaje nasz rozmówca. – Samorządy czy inne organizacje, które wpadną na pomysł wytyczenia nowej trasy, nie stosują się do Instrukcji Znakowania Szlaków Turystycznych, której autorem jest PTTK. Wprowadza to niepotrzebny chaos i dezorientację.\nA miłośników rowerowych przejażdżek jest coraz więcej.\n– Zwiększyła się liczba osób wsiadających na rower dla rekreacji i komunikacji. Widać to szczególnie w godzinach porannych, gdy przychodzi czas na dotarcie do pracy – mówi. – Przy naszym Oddziale PTTK działają trzy kluby rowerowe – „Cyklista” z Chojnic, „Żegluga” z Nakła i bydgoski „Gryf”. Ponadto mamy inne kluby z sekcjami rowerowymi, które cieszą się coraz większą popularnością. Widać to np. przy cotygodniowych sobotnich wypadach „Gryfu”, na które przychodzi coraz więcej chętnych!\nNiemniej w tej beczce miodu znajdziemy też łyżkę dziegciu.\n– Niektórzy rowerzyści są skrajnie nieodpowiedzialni – nie kryje. – Przejeżdżają przez ulice po pasach dla pieszych, jeżdżą z zawrotną prędkością, nie zwracają uwagi na pieszych. Apeluję – więcej rozwagi.\nGazeta kluby rowerowe PTTK rowery ścieżki rowerowe szlaki rowerowe Tylko Toruń\nTwoje dziecko może być gwiazdą. Przyjdź na casting\nSprawdzamy, gdzie warto wybrać się na wycieczkę rowerową!


HOTLINE MIAMI na gameplay.pl\nRomans z komiksem #2 - Hotline Miami: Wildlife no.1\nNiech gra muzyka! #10 - Hotline Miami\nPodróbka Hotline Miami, czy nowe spojrzenie na rozwałkę? The Hong Kong Massacre\nRomans z komiksem #3 - Hotline Miami: Wildlife no. 2\nNo i oto w końcu po prawie miesiącu czekania, ukazał się nowy zeszyt komiksu Hotline Miami: Wildlife. Po raz kolejny nie zawiodłem się i twórcy pokazali nam piękno, a także psychodellę świata wykreowanego, dzięki grze komputerowej.\n4 sierpnia 2016 - 22:18\nGeneticsD ocenia: Hotline Miami\nDzieła indie podbijają rynek systematycznie. Od czasu do czasu trafi się jakaś perełka, która pokazuje, że pomysł oraz kreatywność podczas tworzenia są najważniejszymi elementami gier. W 2012 roku, niejaki Jonatan Soderstrom pokazał światu wymyślone przez siebie uniwersum, które oparte było na nieco przekoloryzowanym Miami z lat 80. Dodał do tego szczyptę (konkretną) brutalności, rozlewu krwi, a wszystko to zawarł w zwykłej „pikselowej” oprawie wizualnej. Jednocześnie nie oszukiwał gracza względem poziomu trudności. Przeciwnicy nie są może bardzo inteligentni, i nasze szczęście w tym, ale rozstawiono ich na tyle umiejętnie, że ciągle sprawiają problemy. Zapraszam Was więc do niecodziennej recenzji/felietonu, gdyż pod lupę weźmiemy oby dwie części Hotline Miami.\n25 lipca 2016 - 00:54\nAktualnie jestem w trakcie ogrywania oby dwóch cześci Hotline Miami i ciągle zastanawiam się, dlaczego tak długo zwlekałem. A to czekałem na przecenę na Steam. A to ją przeoczyłem. A to nadarzyła się inna gra po drodze jak chociażby Wiedźmin 3 i dodatki. Ciągle coś innego było ważniejsze. Dzisiaj dopiero zaczynam pojmować, że to HLM powinienem potraktować jako priorytet, ale o tym kiedy indziej.\n12 lipca 2016 - 23:20\nHotline Miami z początku cicha premiera, która momentalnie eksplodowała na rynku gier komputerowych powodując lawinę zachwytów i pozytywnych recenzji. W zaledwie siedem tygodni gra znalazła aż 130 000 nabywców, co rzecz jasna wzbudzało wielką dumę u twórców, ale także zadecydowało o produkcji sequela HM o podtytule Wrong Number. Wielokrotnie nagradzana przede wszystkim za pomysł gra przez wielu uważana jest za jedno z największych odkryć ostatnich lat, ale warto przyjrzeć się bliżej zarówno mocnym stronom, jak i niedociągnięciom wciąż wytykanym przez graczy.\nczytaj dalejModern Talking\n16 września 2015 - 00:42\nW momencie, gdy wszyscy z wypiekami na twarzy i myślami pogrążonymi intrygą, czekają na Hotline Miami 2, ja przeżywam swoją dziewiczą, psychiczną przygodę z częścią pierwszą. I choć zewnętrznie ten tytuł nawet mimo swojej unikalnej stylistyki – nie zachęca, to bez wątpienia wysoka średnia ocen i pochlebne opinie sprawiają, że szanujący się gracz musi to sprawdzić. Sprawdzanie to potrafi trwać jednak bardzo długo, bo już po kilku minutach jesteśmy wciągani w wir specyficznego świata i wręcz hipnotyzowani klimatem.\n13 października 2014 - 16:52\nMaski. Pełno strasznych i mrożących krew w żyłach masek przypominających przerośnięte i przerysowane zwierzęta. Hektolitry krwi i masa trudnych do wyjaśnienia morderstw. Dziesiątki wykorzystanych broni, od pałek, kijów i noży, po karabiny maszynowe i profesjonalne strzelby. To wszystko z pewnością składa się na udany thriller, lecz w tym wypadku zostało wykorzystane w dwuwymiarowej grze, która wywalczyła sobie miejsce w sercach graczy poziomem trudności, historią, niezwykłym klimatem, nietypową, pikselowatą grafika oraz ośmiobitowymi hitami. Niezależne Hotline Miami pobiło wiele wysokobudżetowych produkcji, a my, w oczekiwaniu na drugą część, przyjrzymy się bliżej muzyce z części pierwszej.\n4 lipca 2014 - 01:41\nPrzedwczoraj w ramach odstresowania się przeglądałem durnowate polskie strony ze śmiesznymi/żałosnymi obrazkami. Na jednym z portali przykuł moją uwagę gif przedstawiający krwawą jatkę na wzór Hotline Miami. Nie zwlekając zerknąłem tu i ówdzie i okazało się, że rośnie nam bardzo intrygująco wyglądający klon...\n28 lutego 2014 - 13:44\n„Hotline Miami” – PS Vita potrzebuje więcej takich gier\nNowa przenośna konsola Sony to naprawdę świetna platforma, której doskwiera trochę stosunkowo niewielka biblioteka gier. Niezłym pomysłem okazało się jednak inwestowanie przez Japończyków w produkcje niezależne, czego najlepszym przykładem jest „Hotline Miami” – świetna gra, której trochę nie chciało mi się kończyć na PC, znakomicie nadającą się do krótkich partii poza domem.\n19 października 2013 - 23:58\nDennaton Games, twórcy Hotline Miami, po udostępnieniu dema dwójki zostali skrytykowani za udawaną scenę gwałtu w tutorialu. Postanowili wyciąć ten element w wersji finalnej.\n7 września 2013 - 01:13


Ceny mięsa w skupie rosną - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Rynek Rynek rolny Ceny mięsa w skupie rosną\nCeny mięsa w skupie rosną\nWedług danych ministerstwa rolnictwa od kilku tygodni obserwuje się wzrostową tendencję cen bydła i trzody chlewnej. W pierwszym tygodniu 2010 r., za kilogram bydła rzeźnego zakłady mięsne płaciły producentom średnio 4,84 zł czyli o 3,0% więcej niż miesiąc wcześniej, a także 10,5% więcej wobec analogicznego okresu ubiegłego roku. Z kolei przeciętna cena skupu trzody chlewnej w analizowanym okresie ukształtowała się na poziomie 3,88 zł/kg, co w relacji miesięcznej oznaczało 0,4% wzrost, a w ujęciu rocznym spadek o 12,7%.\nWysokim cenom skupu bydła rzeźnego sprzyja duży popyt na polską wołowinę w Zachodniej i Południowej Europie w związku ze zmniejszaniem produkcji w wielu krajach UE oraz korzystnym kursem walutowym. Poza tym nadal utrudniony jest import do UE wołowiny z Brazylii. W rezultacie ceny bydła w UE są wysokie. Przykładowo według informacji Komisji Europejskiej w pierwszym tygodniu br. cena młodego bydła opasowego o masie poniżej 300 kg w UE była przeciętnie o 7,6% wyższa niż w analogicznym okresie 2009 roku.


Co to są i do czego służą megapiksele? - Czy odebrać?\nAparat w telefonie komórkowym stał się czynnikiem decydującym o zakupie, ponieważ wiele osób ceni sobie wydawanie większej ilości pieniędzy, jeśli mają pewność, że otrzymają lepsze zdjęcia i filmy. Wychodząc z założenia, że jest to sekcja krytyczna, musimy uznać, że istnieje szereg specyfikacji, które wyróżniają się ponad wszystko, jeśli chodzi o wiedzę na temat tego, jak wygląda aparat fotograficzny w telefonie komórkowym. Tak jest w przypadku megapikseli, liczby aparatów, jasności obiektywów czy rozdzielczości przy nagrywaniu wideo. Punkty, które są szybko wyszukiwane i porównywane między telefonami, podczas gdy całkiem możliwe, że magia tkwi w całości; w umiejętności bardzo dobrego zgrania poszczególnych elementów. Tak czy inaczej, jesteśmy w nowym wyścigu megapikseli, gdzie bardzo łatwo jest znaleźć telefony z więcej niż 48 megapikseli, nawet w średnim zakresie.\nTrudno jest pozbyć się przekonania, że megapiksele są pierwszym punktem odniesienia, jeśli chodzi o ilościowe określenie jakości aparatu cyfrowego. W rzeczywistości producenci nadal intensywnie promują tę figurę. Czy powinniśmy dać się ponieść emocjom? Nie za dużo, ale najlepiej zapoznać się z tą koncepcją. Piksel jest najmniejszą jednostką w obrazie cyfrowym; można go również zdefiniować jako małą kropkę lub kwadrat, który zmienia kolor, aby utworzyć większy obraz. Obecnie trudniej jest je rozpoznać gołym okiem dzięki miniaturyzacji, jaką osiąga się w ekranach, ale w niektórych przypadkach można je dostrzec. Gdy wpiszesz słowo megapiksel, zostaniesz poinformowany, że obraz składa się z miliona pikseli. Można powiedzieć, że im więcej megapikseli ma aparat, tym większe zdjęcie uda nam się uchwycić. Jeśli więc matryca rejestruje informacje z rozdzielczością 12 megapikseli, obraz będzie składał się z 12 milionów punktów. Musimy również wziąć pod uwagę format. Tak więc te miliony punktów mogą być ułożone w proporcji 4:3, która jest najbardziej powszechna, ale także w bardziej panoramiczny sposób, taki jak 16:9. W pierwszym przypadku oznacza to, że matryca punktowa składa się z 4000 pikseli ułożonych poziomo x 3000 pikseli ułożonych pionowo. Jeśli pomnożymy, to otrzymamy 12 milionów punktów/pikseli.\nCzy im więcej megapikseli, tym lepszy aparat?\nMożemy zrozumieć, że w idealnym fotograficznym świecie, kadrowanie obrazu z większą liczbą megapikseli zawsze będzie skutkowało obrazem wyższej jakości, niż gdybyśmy mieli oryginał z mniejszą liczbą punktów. Rzeczywistość maluje jednak nieco inny obraz. Jeśli przejrzymy większość naprawdę potężnych telefonów w sekcji fotograficznej, odkryjemy, że ważne firmy osiedliły się na 12 megapikselach. Ustalają, że jest to idealna ilość, aby stosunek jakości do wielkości pozostał zrównoważony. Przesadne zwiększanie liczby megapikseli powoduje, że rozmiar punktów jest zbyt mały, co może wpływać na sposób rejestrowania kolorów, a także sprawia, że aparaty są bardziej niezdarne podczas pracy w trudnych warunkach oświetleniowych. Dlatego ważne jest, aby rozmiar piksela był również duży, co zapewnia równowagę, której szukasz. Nie można pominąć faktu, że większa liczba megapikseli ułatwia także powiększanie obrazu, a także kadrowanie jego fragmentów bez utraty jakości. Ale to jest raczej teoretyczne, ponieważ nie gwarantuje, że wynikowy obraz będzie wyższej jakości, istnieje wiele innych czynników, które warunkują wynik: apertura obiektywu, obecność różnych kamer i specjalnych czujników, jakość samego czujnika lub algorytmów i procesora, który przetwarza obrazy.\nTelefony z aparatami nowej generacji: wyzwanie 108 megapikseli.\nTo prawda, może się to wydawać sprzeczne z tym, co opisałem w poprzednim punkcie, ale są duże firmy w branży, które wyraźnie stawiają na sensory o rozdzielczości nawet 108 megapikseli. To płyta, która nie powinna nikogo przestraszyć. Nie zwariowali, to trend, który rozpoczął się kilka lat temu, z nieco większymi czujnikami i skomplikowanymi algorytmami, które sprawiają, że wyniki są znacznie bardziej przystępne niż się wydaje. W dzisiejszych czasach nietrudno znaleźć telefony z 48 i 64 megapikselami.\nNajlepszą fotografię uzyskuje się za pomocą większej liczby aparatów.\nNastępnym ustalonym krokiem w świecie telefonów jest umieszczenie wielu aparatów w jednym telefonie. Ma to sens, ponieważ oferuje dużą elastyczność, obejmującą różne rodzaje fotografii, nie wymagając przy tym dużej ilości miejsca. Niewielkie rozmiary naszych telefonów nie zachęcają do tworzenia garbów czy wystających soczewek, więc nie pozostaje nic innego, jak stworzyć różne obiektywy i umieścić je obok siebie. Ciekawostką jest to, że mogą być one bardzo różne: szerokokątne, teleobiektywowe, z czujnikiem głębi czy makro. Każdy z własnym sensorem, przysłoną i megapikselami. Aby zakończyć mieszanie wszystkich tych składników, mamy fotografię obliczeniową, która dzięki swoim algorytmom jest w stanie połączyć informacje z różnych kamer, aby osiągnąć zaskakujące rezultaty.\n16 rzeczy, które smartwatch może zrobić dla Ciebie 5 najczęstszych problemów z telefonami 10 porad na przedłużenie żywotności baterii Jak wyczyścić telefon komórkowy?\nNastępny post Podejrzane połączenie z numeru 799350141\nPoprzedni post Niechciane telefony z 222500115


Prywatny Zbawiciel. Relacja z podróży do Salwadoru | peron4.pl - portal podróżniczy\nWojtek Ganczarek 17 lutego 2014\nW dzielnicy fabrycznej San Salvador, w porze obiadowej na chodnikach ustawiają się przenośne jadłodajnie. Pracownicy wyższego i niższego szczebla formują kolejki po rybę, kurczaka czy wołowinę z grilla. Ci pierwsi nikną za murami z upolowanym obiadem pod pachą. Ci drudzy siadają pod tymi murami, na krawężnikach, w cieniu zaparkowanych samochodów. I konsumują.\nW Palacio Nacional – budynek wygląda, bez obrazy dla sowieckiej architektury, trochę jak ruskie koszary – w styczniu i lutym Roku Pańskiego 2014 gościła wystawa „Od portretu do autoportretu”. Fotograf Antonio Nodar przygotował czarno-białe zdjęcia salwadorskich artystów, wręczył je im i polecił wzbogacić o ich osobistą wizję. Efekty tego były najróżniejsze: ktoś namalował pływające wokół siebie ryby, ktoś wstawił swój portret do glinianego wazonu, razem z suszonymi kwiatami. Jedni karykaturowali, inni zamazywali własne twarze. Pewna plastyczka pocięła swój wizerunek na drobne kwadraciki i włożyła do plastikowej torebki. Wszystkie portrety miały jedną wspólną cechę: żaden z nich nie przypominał oryginalnej, czarno-białej wersji.\nJeden z autoportretów wchodzących w skład projektu Antonio Nodara. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nPodobnie jest z portretami miast czy krajów: każdy, kto je maluje, umieszcza na nich to, co sam zobaczył, czego sam doświadczył, co mu samemu nasunęło się na myśl, gdy widział taką czy inną ulicę. Prawdopodobnie nie istnieje coś takiego jak obiektywny portret miasta San Salvador. A jeśli już, to jest on czarno-biały, nieciekawy i równie nieprawdziwy, co ten, który chcę nakreślić, i wszystkie inne.\nJest jeszcze kilka interesujących rzeczy w Palacio Nacional. Na przykład to, że w skład wystawy historycznej wchodzi pewien pusty pokój (z przepięknym sufitem o pastelowych kolorach), którego wyposażenie stanowi jeden eksponat: stolik z gramofonem. Za brudnawymi oknami zaniedbane budynki centrum miasta pochylają się nad uliczkami pełnymi warzyw, ludzi i używanych telefonów. Absolutnie wspaniałe. (Inne pomieszczenia też nie kipiały wystrojem: np. w pokoju obok kredens, jedno krzesło i buduar, powierzchnia ze 40 metrów).\nDrzewa w pałacowym ogrodzie są egzotyczne. To sosny. W każdym kraju egzotyka ma swoje odmienne oblicze.\nBohaterowie rewolucji – wystawa specjalna dla użytkowników męskiej toalety na pierwszym piętrze Pałacu Narodowego w San Salvador. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nNajbardziej pasjonujący jest jednak widok z męskiej toalety na pierwszym piętrze. Na dachu jednego z bazarowych sklepików ustawiono metalową tablicę. Jest tak usytuowana, że widać ją właśnie doskonale z kibla, natomiast nie widać jej zupełnie z ulicy. Wygląda na to, że została zainstalowana z myślą o sikających płci męskiej. No i turystach, bo to muzeum. Tablice podpisano: „Bohaterowie rewolucji”, pośród nich znajdujemy Che, subkomandante Marcosa, Fidela C., Emiliano Zapatę i cały panteon łacińskiej lewicy. Co za kuriozalna idea, i zarazem zupełnie genialna, stworzona przez kogoś z wyobraźnią wręcz onieśmielającą: manifest komunistyczny wykrzyczany do mężczyzn oddających mocz w muzeum.\nTo z pewnością mój ulubiony element salwadorskiego centrum, jednak nie najpiękniejszy (komunizm i estetyka nieczęsto idą w parze – chociaż zdarza się). Kościół El Rosario – to mój typ. Z zewnątrz wygląda jak pół lotniczego hangaru albo jakieś poronione dziecko socrealizmu. W środku – onieśmiela. Cały półkolisty dach wyłożony jest witrażem, podobnie południowa ściana. Wchodzimy więc w burzę kolorów, tak ciepłą i ogarniającą wszystko, że to aż niewiarygodne. Architekt poszedł za ciosem do końca i oprócz postindustrialnego kształtu budowli, wnętrze ozdobiono sztuką współczesną w postaci rzeźb i elementów dekoracyjnych na ścianie. Natomiast w ścianie południowej stworzono z witraży coś na kształt gigantycznej rozety ciągnącej się niemal od podłogi do sufitu, a której elementy stanowią niby sporej wielkości odłamki szkła wstrzelone w betonowy mur. Absolutnie genialne.\nWnętrze kościoła El Rosario: „Wchodzimy więc w burzę kolorów, tak ciepłą i ogarniającą wszystko, że to aż niewiarygodne”. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nPrzed kościołem, ni z tego, ni z owego, ktoś postawił klasyczny i nieprzystający do niczego pomnik Krzysztofa Kolumba z informacją, że ten oto zacny mąż odkrył jako pierwszy Amerykę (bo tam wcześniej nikogo nie było, jak rozumiem?) i rozszerzył na nią nasz święty Kościół Katolicki. Nie dopisano nic na temat tego, że przyczynił się do wyrżnięcia, zarażenia grypą tudzież zamęczenia na śmierć pracą w kopalni 90% populacji. Dziwne. Myślałem, że tylko w Europie się o tym nie pamięta.\nEl Rosario znajduje się przy Plaza Libertad, jednym z dwóch centralnych placów miasta. W odróżnieniu od innych centrów, zamiast kolorowych szalów, wszelkiego rękodzieła i orzeszków w miodzie, sprzedaje się tu taczki i kombinerki.\nPośrodku stoi pomnik: pod kamienną postacią Wolności śpi bezdomny (bezdomny nie wchodzi w skład pomnika). W ogóle cała okolica okupowana jest przez miejską biedotę. Jadłem tam obiad. Zwykły, rodzinny bar, comedor, taki sam jak te na prowincji, w małych miasteczkach przy drodze: te same realia zastaję teraz w historycznym centrum stolicy. Rodzinny biznes, w którym dom naturalnie łączy się z jadłodajnią: w rogu stoi kojec, pod sąsiednim stolikiem leżą dziecięce skarpetki, których właściciel brnie na czworaka do gotującej mamy. Zamówiłem rybę z ryżem i surówką, a potem jeszcze pupusę. Młoda dziewczyna siedząca obok dostała swoje dwie pupusy szybciej: zaproponowała, bym wziął jedną od niej, a jak przyjdzie moja, to jej oddam. Potem rozmawialiśmy do końca posiłku. Do dziś zastanawiam się, czy była to próba podrywu na kukurydziany placek z fasolą, czy zwykła tutejsza uprzejmość. (Ja kiedyś poderwałem dziewczynę na bigos – jak to określił T. – a potem strasznie z tego darł, zresztą razem ze mną.)\nObok teatru stoi znak: zakaz hałasowania. Nie żeby ktoś go przestrzegał, ale sam znak godny jest uznania. Pamiętam, jak kiedyś w Starym Teatrze, na głównej scenie rozgrywały się milczące chwile ciemności i ciszy, a z placu Szczepańskiego dochodził głos konferansjera: Dziękujemy Państwu za przybycie na festyn PCK!, a potem muzyka zespołu Łzy czy inne Boney M. Czekałem tylko aż ktoś wstanie i wyjdzie. Zresztą sądziłem, że ja będę pierwszy. Zostałem.\nZa kawę i dwa spore ciastka zapłaciłem jakieś 2,50 zł. A potem dumałem nad tym, dlaczego u nas herbata czy kawa w barze kosztuje tyle, co pół obiadu. Ja rozumiem, że talerzyk trzeba umyć, że wynajem lokalu i 5 zł za godzinę dla obsługi, ale bez przesady.\nWózek lodziarza, egzemplarz z Suchitoto. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nMłodzi chodzą z baniakami gorącej wody na plecach. Do baniaka przypięta jest rurka: na życzenie klienta sprzedawca spuszcza nią wodę do kubka z kawą instant. Oferuje ciastko. Dużo ich się kręci w centrum i koło szpitali.\nInny obrazek: wózek jest trzykołowy, kolorowy i ocieka wodą. Sprzedawca metalową płytką zeskrobuje lodowy gryz z lodowych brył do styropianowych kubków, dobija dłonią, by nie wypadało. Na wózku cała bateria soków w szklanych butelkach oraz kosz cytrusów, z czego powstaje smak za 35 centów. Z przenośnej lodziarni zwisają też kiście czarnych, plastikowych toreb niewiadomej zawartości. Zupełnie zagadkowe.\nW Polsce na noc sklepy monopolowe kryją się w stalowych klatkach. Tu wszystkie sklepy tak się kryją, na co dzień. Tzn. nie wszystkie: nie kryją się te, które utrzymują uzbrojonego ochroniarza. To zresztą zazwyczaj zupełnie mili ludzie. Wielkie centra handlowe, których pierścień otacza miasto, mają na usługach całe zastępy takich osobników, którzy wystają przy wejściach i we wszystkich niezliczonych alejach ze sklepami. Ludzie, którzy tam kupują, należą jakby do innego gatunku niż ci, których spotykamy koło Palacio Nacional. To są ludzie z innego świata, i te światy nie utrzymują ze sobą stosunków dyplomatycznych.\nLudzie z centrów handlowych często nigdy nie widzieli kościoła El Rosario. Gdy ich pytam, mówią, że o nim nie słyszeli. Gdy precyzują lokalizację, coś im się przypomina, ale zaraz dodają, że tam nie jeżdżą, bo niebezpiecznie. I właściwie nie ma po co, bo w swojej dzielnicy mają wszystko, tj. mają centrum handlowe, a w nim restauracje, sklepy, w jednym jest nawet teatr (chciałem się wybrać, bo nigdy nie byłem w teatrze w centrum handlowym, ale w styczniu mieli przerwę).\nDalej, ludzie z centrów handlowych mieszkają w twierdzach, albo klatkach, w każdym razie chronią ich stalowe pręty ogrodzenia, kolczasty drut, czasem uzbrojeni strażnicy na zamkniętych osiedlach. Bywa, że ludzie z centrów handlowych na dobrą sprawę wcale nie pracują, bo mają od tego ludzi. Tj. mają kogoś z rodziny w Stanach, kto przysyła kasę, a za tę kasę utrzymują kogoś, kto gotuje im obiady i myje gary.\nLudzie z centrów handlowych twierdzą, że muszą się kryć w swoich twierdzach, bo jest niebezpiecznie. I że właściwie to nie jest to wcale przyjemne, że nawet do osiedlowego sklepu trzeba jechać samochodem, ale tak to już jest, że żyje się jak w więzieniu. Ja na przykład nie wiedziałem, że w więzieniu jeździ się samochodem.\nSan Salvador – wielka stolica małego kraju ukryta w kotlinie. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nNie wiem też dlaczego ludzie z centrów handlowych nie zadbają, by rząd zapewnił ludziom z Plaza Libertad darmową edukację, by ci mogli zarobić inaczej, niż sprzedając pieczone banany na grillu skonstruowanym ze starego dziecięcego wózeczka. Tacy ludzie, takie rodziny nie mają możliwości wyjścia z kręgu ubóstwa, w którym się znajdują, według mnie właśnie ze względu na prywatną edukację, na którą ich po prostu nie stać i nigdy (n i g d y) stać nie będzie.\nRóżnice w zarobkach ludzi z centrów handlowych i ludzi z Plaza Libertad są gigantyczne, a ceny koledżów czy uniwersytetów (np. 300 $ miesięcznie) możliwe do osiągnięcia tylko dla tych pierwszych. Szkoły państwowe istnieją, ale ich funkcja edukacyjna sprowadza się do rozdawania dzieciom propagandowej szklanki mleka (żeby nie było, że państwo nie dba – no przecież dba!). Na frontowej ścianie budynku jednej ze szkół podstawowych w okolicach Chalatenango namalowana jest mapa świata. Między Białorusią a Rosją umieszczono jeszcze jedno państwo, sięgające na oko od Orszy aż za Ural. Księstwo Moskiewskie? Właściwie to całkiem niegłupie.\nBiedni sobie radzą: zjazd z lasu z drewnem na opał na deskorolce domowej roboty. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nPrzepaść między ubogimi a bogatymi w Salwadorze jest tak wielka, że czasem aż nie idzie na to patrzeć. I to nawet nie chodzi o to, że biedni są okropnie biedni: bardziej o to, że bogaci są bogaci obrzydliwie. W swoich twierdzach bronionych przez strażników narzekają na więzienie, które sami sobie zbudowali. Bo musieli? Czy bo nie chcieli podzielić się swoim dobrobytem z innymi? I to często nie dobrobytem wypracowanym, ale dobrobytem mającym uwarunkowania historyczno-rasowe.\nTakie widoki, jak w Salwadorze, potrafią chyba z każdego zrobić komunistę. Pozwala dostrzec kwestie, które umykają uwadze żyjącym w było nie było wygodnej Europie. W Polsce mamy spaczony ogląd tego, co to jest socjalizm czy komunizm, patrzymy na to przez pryzmat archipelagu Gułag i Stalina. I słusznie, że o tym pamiętamy. Ale niesłusznie, że nie zdajemy sobie sprawy, że darmowa edukacja, dostępność opieki medycznej czy, dajmy na to, swobodne wejście do państwowego lasu to jest właśnie ten komunizm, o którym tu, w Ameryce Łacińskiej, się marzy. My tego nie rozumiemy, bo dla nas publiczny las czy uniwersytet to coś oczywistego i nie łączymy tego z prawą czy lewą stroną sceny politycznej. W Polsce wciąż wierzy się, że Stany Zjednoczone walczą z komunizmem (albo z terroryzmem, albo o demokrację, albo o cokolwiek, tylko nie o własny biznes – bo to przecież Stany, taki dobry, charytatywny wuj), że lewicowe ruchy Salwadoru, Boliwii czy Chile chciały czy chcą zarzucić kolejną żelazną kurtynę, a to trochę nie tak.\nDomasławski w Gorączce Latynoamerykańskiej opisuje przypadek chilijskiego dysydenta, który po obaleniu Alende przez Pinocheta ucieka przed reżimem wspieranego przez Stany dyktatora do Europy. Trafia do Polski czasów Solidarności, dowiaduje się o stoczniowcach, czyta ich postulaty i stwierdza, że oni, komuniści chilijscy, walczą przecież dokładnie o to samo. Chce więc dołączyć do protestujących robotników, ale ci nie chcą z nim gadać. Przecież to komunista. Szufladki, etykietki.\nNie jestem specjalistą w dziedzinie restauracji, ale zdaje się, że u nas jest tak, że normalny obiad we w miarę tanim miejscu w Krakowie (bo w Warszawie czy Wrocławiu to się kształtuje diametralnie inaczej, z tego co mi wiadomo) kosztuje w granicach 12-15 zł. Jeśli chcemy czegoś bardziej wyszukanego, ale jeszcze nie turbo-elegancko-drogiego, zapłacimy coś rzędu 40-50 zł za królika w śmietanie. Różnica w cenie jest mniej więcej trzykrotna. W Salwadorze w przydrożnej knajpie kupuję obiad za półtora dolara. W Suchitoto zaproszono mnie na posiłek w lepszej restauracji (choć nie najdroższej), gdzie ceny kształtowały się na poziomie kilkunastu dolarów. Dziesięć razy więcej.\nJeszcze jeden portret z projektu Antonio Nodara: autoportretujący się artysta dotyka problemu ogrodzenia wszystkiego. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nSuchitoto to jedno z dwóch najpopularniejszych miejsc na obiad za miastem dla mieszkańców stolicy. Drugim jest jezioro Coatepeque. Czy lubisz przechadzać się nad jeziorem? Coatepeque jest przepiękne, turkusowe, otoczone wulkanami. Salwadorczycy często pytają z entuzjazmem: czy byłeś nad jeziorem, czy ci się podobało? Owszem, odpowiadam, to rzeczywiście piękne jezioro. Można zjechać do niego dobrze asfaltowaną drogą, przejść się dookoła i podziwiać betonowy mur zwieńczony ulubionym elementem architektonicznym Ameryki Środkowej: spiralką z drutu kolczastego. Tak, to bardzo ładne, duże jezioro, mówię, ale szkoda, że prywatne. Patrzą się na mnie przez chwilę, dumają, i wreszcie zdają sobie sprawę: A… tak… no faktycznie, w sumie to rzeczywiście jest prywatne.\nNie znają innego świata, niż prywatny. Cały, od początku do końca, od granicy do granicy, cały Salwador, podobnie cała Gwatemala, są ogrodzone. Jadąc rowerem czuję się jak w więzieniu albo jak w windzie, bo istotnie mogę ruszyć do przodu lub do tyłu, ale już w lewo czy prawo – nie. Często nie ma szans nawet usiąść, odpocząć gdzie pod gruszą czy innym bananowcem, by poczytać czy odetchnąć. Wszędzie ogrodzenia, zawsze z drutu kolczastego, które nieodmiennie przywodzą mi na myśl obozy. Nawet w górach, w lesie, wszystko i wszędzie znajduje się za drutami. Najwyższy szczyt Salwadoru też jest prywatny. Wyobrażasz sobie prywatne Rysy?\nPozwolę sobie na dygresję: w Polsce ludzi zwariowali na temat prywatyzacji, dali sobie wcisnąć w głowy, że przecież na tym legendarnym zachodzie tak się robi, że wszystko, co związane z komunizmem, to złe, a wszystko co sprywatyzowane, to dobre. Przed moim wyjazdem toczono w mediach dyskusję na temat schronisk w polskich górach: na zewnątrz kapitalizm, a w środku komuna, to nie ma racji bytu – krzyczano. Politycznymi nalepkami chciano załatwić nawet sprawę schronisk górskich. Nieważne, czy dobre, czy złe, ważne co ma nalepkę kapitalistyczne, a co komunistyczne.\nTak się składa, że znam trochę schronisk w szwajcarskich Alpach, w Szwajcarii, niemal symbolu kapitalizmu. Stare, drewniane wnętrza, zawieszone na gwoździach blaszane kubki przypominają studenckie chaty Gorców czy Beskidu Niskiego. A miejsca do spania są już wybitnie komunistyczne, tj. zbiorowe: zamiast osobnych łóżek jest jeden wielki, wieloosobowy kojec. I jakoś to kapitalistycznym Szwajcarom nie przeszkadza: cenią sobie tę górską enklawę wspólnotowości, spokój wydobywający się wraz z ciepłem z glinianego pieca i pogawędki przy gotowaniu herbaty (podkreślam: gotowaniu, a nie kupowaniu). Polacy jednak chcieliby być bardziej kapitalistyczni niż kapitalizm.\nPrywatne lasy, jeziora, ogrodzone łąki, rzeki i góry, drogi jak tunele wśród metalowych zasieków – naprawdę tego chcemy? Sprywatyzowany kraj. Ja już tam byłem. Wiem, jak to wygląda. Nieciekawie.\nPolecamy: Światowa rewolucja\nTo znaczy, jeśli masz pieniądze, to całkiem w porządku. Jeśli nie rusza cie fakt, że cała reszta społeczeństwa je na śniadanie, obiad i kolację kukurydze z fasolą, jeśli ci dobrze z ograniczeniem życia do twojej małej domowej twierdzy, to w sumie w Salwadorze życie jest całkiem niezłe. Ale ja patrzę na to ze świadomością, że moja rodzina pochodzi z chłopstwa, że moi rodzice jako pierwsi w tej rodzinie studiowali i to właśnie dlatego, że ten znienawidzony, brutalny i ogłupiający system sowieckiego komunizmu, mimo wszystkich swoich wad, dał im darmową edukację, która szczęśliwie przetrwała transformację systemową. I wiem, że gdybyśmy żyli w Salwadorze, to nie pisałbym teraz na komputerze, słuchając walców Czajkowskiego, tylko kosiłbym kukurydzę do wieczora, a potem jadł ją w postaci bezsmakowej papki. I tak codziennie. Bez perspektyw na nic.\nPewnego dnia odwiedziłem jeden z salwadorskich uniwersytetów, UCA. Otacza go wysoki, betonowy mur zwieńczony oczywiście kolczatką, przy bramach strażnicy z bronią, a jakże. W środku: idylla. Równo wystrzyżone krzewy i trawniki. Na boisku grupa studentów ubranych w świeżutkie, kompletne stroje piłkarskie (łącznie ze śnieżnobiałymi podkolanówkami) rozpakowuje worek nowych piłek. Potem wracam do centrum, mijam młodą kobietę sprzedającą kukurydzę pieczoną na węgielkach wysypanych do starej miski. Na plecach ma zawinięte w chustę dziecko, które w najlepszym wypadku dostanie kiedyś małą plastikową piłkę za pół dolara, do kopania po całym dniu sprzedawania kukurydzy, gum do żucia czy mycia szyb na skrzyżowaniu.\nKawałek za miastem widać już góry w północnej części kraju. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nFragment obrazu z kościoła świętej Łucji w Suchitoto. Najwyraźniej zbawienie jest tu tylko dla bogatych. (Fot. Wojtek Ganczarek)\nZ San Salvador wyjeżdżam drogą na północ, przez Apopę do La Palma. Kawałek za miastem widać już góry w północnej części kraju. Jest sobota i do Suchitoto pędzą na weekend zamożni obywatele, mijają mnie w swoich wielkich chryslerach z napędem na cztery koła. Na wylocie bocznej drogi starszy mężczyzna w słomianym kapeluszu poprawia zaprzęg wozu pełnego nieoczyszczonych łodyg trzciny cukrowej, zaprzęgniętego w dwa woły. Na środku jarzma łączącego zwierzęta naklejone jest czerwono-białe światło odblaskowe.\nDla mnie Salwador to obraz tego, co się dzieje, gdy prawo do własności staje się ważniejsze niż wszystkie inne prawa człowieka. Widzę to podobnie jak arcybiskup Romero, zamordowany przez reżim na początku wojny domowej w Salwadorze, gdy pisał: Zauważam przede wszystkim całkowitą dominację bogactwa. To jest największa dolegliwość Salwadoru: bogactwo, własność prywatna jako wartość absolutna i nietykalna. Kto się dotknie tego drutu pod wysokim napięciem, spłonie. Monseñor Romero traktowany jest przez salwadorski lud jak święty.\nKarolina 18 marca 2014 o 17:28\nBardzo, bardzo dobry tekst. Daje do myślenia i sporo uświadamia.


Cegła We Wnętrzu | Modny-Dom.pl\nTag: cegła we wnętrzu\nKlinkier wewnątrz: cegła czy płytka?\n6 sierpnia 2016 Brak komentarza Kategorie: Salon, Podłogi i ściany\nCegła, jaka jest, każdy widzi. Ostatnio coraz częściej nie tylko na zewnątrz budynków, ale także w ich wnętrzach, gdzie z powodzeniem pełni rolę dekoracyjną. Zwłaszcza w przypadku jej szlachetnej, klinkierowej odmiany. To szczególnie interesująca propozycja dla wszystkich poszukujących materiału do […]


Holendrzy chcieli wynająć dom. Znaleźli w nim prostytutki - o2 - Serce Internetu\n| 26.07.2018 21:08\naktualizacja 26.07.2018 21:17\nHolendrzy chcieli wynająć dom. Znaleźli w nim prostytutki\nChcieli tylko wynająć dom przez Airbnb. Dowiedzieli się, że został zmieniony w agencję towarzyską.\n(East News, Hollandse Hoogte)\nPolicja w Amsterdamie zamknęła nielegalny dom publiczny. Adres widniał na wielu stronach reklamujących usługi prostytutek, ale nie znajdował się w oficjalnym rejestrze. W domu funkcjonariusze znaleźli trzy panie do towarzystwa i ich klientów - informuje "Metro".\nWłaściciele o niczym nie wiedzieli. Para dowiedziała się o procederze od policji, po powrocie z wakacji. Okazało się, że postanowili wynająć dom na czas wyjazdu na urlop.\nMyśleli, że zrobili świetny biznes. Agencja wynajmu miała przekazywać klucze użytkownikom Airbnb. Teraz para domaga się odszkodowania od amerykańskiego serwisu, który ma przeprowadzić wewnętrzne dochodzenie w sprawie incydentu.\nPolicja nie może nic zrobić. Prostytucja jest w Holandii legalna, ale domy publiczne muszą być zarejestrowane, a warunki pracy w nich są ściśle regulowane. Żadna z prostytutek nie jest nielegalną imigrantką ani ofiarą handlu ludźmi, więc policja mogła jedynie wyrzucić je z mieszkania.\nPara brzydzi się własnego domu. Śpią na dmuchanym materacu i nie dotykają niczego, co mogło zostać wykorzystane przez prostytutki lub ich klientów. Ich obrzydzenie wzrosło, kiedy policjanci powiedziali im, jakie pochodzenie mają tajemnicze plamy, które odkryli na dywanie i kanapie.\nWłaściciele powinni pozostać w branży a sami kupić nowe mieszkanie.W Polsce to czysty zysk.\nWięc znaleźli to czego szukali\nTylke o airbnb\ncoś bym zruchał nawet powiem wam\nMyślałem o ty...\nCzarne spodnie czerwona koszula widziałem jak wybiegał....\nNielegalne imigrantki to nie były. Wszak Polki są tu legalnie.


Smakołyki z morskich głębin – wypróbuj przy dźwiękach szant – Randki internetowe\nWakacje to czas, kiedy w Polsce głośno rozbrzmiewają szanty – odbywają się dziesiątki festiwali przy dźwiękach żeglarskich pieśni. Ludzie morza świętują, a my z nimi, wspólnie śpiewając szanty, ale i próbując przysmaków przyrządzonych z owoców morza. Najsmaczniejsze receptury polecają kucharze Knorr!\nSzanty jako pieśni pracy wykonywane przez żeglarzy zyskały popularność w XVIII wieku. Śpiewane w odpowiednim rytmie pomagały w zespołowym wykonywaniu różnorakich prac na statku. Dziś to polscy żeglarze są znani w portach całego świata z bogatego repertuaru pieśni żeglarskich i ich chóralnego wykonywania. Obecnie co roku w Polsce odbywa się prawie sto festiwali przy dźwiękach szant. Nie może na nich zabraknąć potraw z ryb i innych morskich stworzeń. Jak je przyrządzić? Oto podpowiedzi!\nRyby, rybki, rybeczki\nTo one są podstawowym bogactwem, jakie daje nam morze. Śledź, dorsz, łosoś, tuńczyk, makrela, sardynka, sola, halibut – te ryby morskie pozwolą nam przygotować pyszne dania obiadowe, przyrządzić wykwintną kolację czy po prostu prostą przekąskę. Solę kucharze Knorr polecają przygotować jako Rybę słodką-kwaśną udekorowaną natką pietruszki:\nNa rodzinny obiad sprawdzą się także dania makaronowe z wędzonym łososiem: Makaron łososiowy lub Spaghetti z wędzoną rybą czy też Kolorowa zapiekanka makaronowa z tuńczykiem. Natomiast Ryba w orzechowym sosie to znakomity wybór na elegancką kolację. Świeży tuńczyk podsmażony na patelni z szalotką, ostrą papryką, słodkim ziemniakiem i groszkiem cukrowym zalane Fixem Knorr Kurczak w aksamitnym sosie orzeszkowym będzie stanowić naprawdę wyszukane danie:\nA na przekąskę śledzik! Do wyboru Śledź w śmietanie, Śledź po bałtycku lub Śledzie po tatarsku.\nKrewetki, małże, ośmiornice\nTakże inne owoce morza, skorupiaki i mięczaki morskie, pozwolą na przygotowanie prawdziwych pyszności. Krewetki znakomicie sprawdzą się w roli przekąski lub przystawki. Możliwości ich przyrządzenia jest naprawdę sporo. Jeśli zależy nam na czasie, szybko na stole wylądują Krewetki w maśle czosnkowym lub Krewetki z czosnkiem. Możemy też przygotować Wrappy z krewetkami z placków tortilli lub liczne sałatki: Sałatkę lazurową z krewetkami czy też Sałatkę makaronową z krewetkami koktajlowymi. A może Krewetki ze szpinakiem lub podane w porze obiadowej Penne z krewetkami w sosie cebulowym?\nJeśli stronimy od skorupiaków, to może skusimy się na mięczaki. Zapiekane małże lub Crostini z małżami z pewnością pomogą kulinarnie zaskoczyć rodzinę lub zaproszonych gości. Dla odważniejszych – makaron conchiglie z krewetkami, omułkami i ośmiornicą, czyli Conchiglie marinare.\nJak widać, owoce morza dają nam ogromne pole do kulinarnych popisów. Warto więc przyłączyć się do wspólnego świętowania z ludźmi morza – nie tylko śpiewając szanty, ale i przygotowując pyszne smakołyki z bogactw, jakie ofiarowuje nam morze.\nDokładne przepisy, jak przygotować dania z owoców morza, znajdziecie na www.przepisy.pl oraz na profilu na Facebooku http://www.facebook.com/przepisypl lub w postaci wideo na kanale „Przepisy.pl” na You Tube http://www.youtube.com/user/codzisnaobiad. Przepisy są również dostępne za pośrednictwem bezpłatnej aplikacji mobilnej Przepisy.pl.\nSerwis muzyczny tuba.FM na Netia Playerze →


Sport w Gminie i Mieście Stawiszyn – Gmina i Miasto Stawiszyn\nGmina i Miasto Stawiszyn - Sport w Gminie i Mieście Stawiszyn\nSport w Gminie i Mieście Stawiszyn\nNa terenie Gminy i Miasta Stawiszyn od pokoleń czuć ducha sportowego. Mieszkają tu ludzie otwarci, gospodarni, przyjaźnie nastwieni do życia, a przede wszystkim wyznający zasadę „w zdrowym ciele – zdrowy duch”. Poprzez wyrastanie kolejnych pokoleń w klimacie wielokulturowości, wyzwalali w sobie idee zdrowej konkurencji, którą niejednokrotnie przekładali na rywalizację sportową. Kształtowanie postaw sportowców w formie zorganizowanej na terenie gminy datuje się na rok 1924.\nW 1924 roku powstaje Klub Sportowy Pogoń, który obecnie nosi nazwę GLZS Korona – Pogoń i jest spadkobiercą działalności sportowej klubów Pogoń Stawiszyn i młodszego klubu Korona Petryki, których działalnością była wspólna droga o przyszłość sportu w naszej Gminie i Mieście Stawiszyn. W 1924 roku pierwszym Prezesem „Pogoni” został Teofil Keller ( 1924 – 1930), następnie Henryk Łowicki ( 1930 – 1936), ówczesny Burmistrz Miasta, Jan Tomaszewski ( 1936 – 1951), Antoni Iwankiewicz ( 1951 – 1955), Józef Kołowrotkiewicz ( 1955 – 1973), Jerzy Napruszewski ( 1973 – 1975), Grzegorz Kit ( 1975 – 1976), Andrzej Górny ( 1976 – 1991), Marek Sztark (1991), Zbigniew Przybylski ( 1992), Tadeusz Paluszczak ( 1993 – 1996). Z inicjatywy Burmistrza Stawiszyna Henryka Łowickiego w 1928 roku wybrano teren i rozpoczęły się pierwsze prace związane z budową boiska, szatni, ogrodzenia. Prace trwały 7 lat. Dzisiaj GLZS „ Korona – Pogoń” posiada bardzo dobrze przygotowana infrastrukturę sportową, boiska i zaplecze techniczne, do chwili obecnej w tym samym miejscu. W 1975 roku Klub „Pogoń” z okazji 50 lecia otrzymał złotą odznakę Polskiego Związku Piłki Nożnej. Zgodnie z zawartą umową między Zarządami obu klubów „ Pogoni” i „ Korony” w dniach 1 i 5 lipca 1996 roku, w sali ratuszowej w Stawiszynie przy Pl. Wolności 1 odbyło się zebranie założycielskie, na którym zostały wybrane władze GLZS „Korona-Pogoń” oraz Zarząd i Komisja Rewizyjna. W dniu 18 lipca 1979 zostaje przy SHRO Petryki powołany LZS Korona Petryki, w tym czasie wybrano Zarząd Klubu, którego przewodniczącym zostaje Alfred Błaszczyk.\nKlub „Pogoń” nie tylko żył piłką nożną, odbywały się liczne spartakiady powiatowe w lekkiej atletyce, rozgrywki drużynowe piłki ręcznej, sekcji szachowej. Aktywizował na sportowo mieszkańców gminy przez długie lata. Obecnie Klub zrzesza 80 zawodników ( 2020r.) w wieku młodzieżowym, 25 seniorów oraz 5 trenerów. W Klubie działają następujące drużyny: Senior, Trampkarz, Młodzik, Orlik, Skrzat.\nKlub Sportowy przy Cukrowni Zbiersk powstał w 1945 roku, po II Wojnie Światowej z inicjatywy instruktora lekkiej atletyki i piłki siatkowej – Zygmunta Janowskiego. Wokół swojej osoby skupiał on młodych pracowników tutejszej Cukrowni oraz mieszkańców Gminy Zbiersk, którzy wykazywali chęć uprawiania sportu w tym: lekkiej atletyki, piłki siatkowej, nożnej oraz koszykówki. Od tego czasu zawodnicy rozgrywali wiele meczy towarzyskich, m.in. z drużyną z sąsiedniej miejscowości „Pogoń” Stawiszyn. W roku 1949 Klub Sportowy przy Cukrowni Zbiersk przekształca się w Ludowy Zespół Sportowy (LZS Zbiersk), a jesienią w 1959 roku LZS Zbiersk zmienia nazwę na Cukrowniczy Klub Sportowy Zbiersk z siedzibą w Zbiersku. W tym samym roku zostaje wpisany do rejestru Stowarzyszeń i związków pod Nr 827 jako stowarzyszenie. Barwami Klubu CKS ZBIERSK w Zbiersku są kolory biało- czerwono – zielony. Godłem klubu CKS ZBIERSK jest koło zębate z burakiem cukrowym na białym tle (koło zębate w kolorze bordowym a burak w kolorze zielono – żółtym). Dzisiaj klub posiada nowoczesną infrastrukturę sportową. W roku 1999 z inicjatywy Andrzeja Szczuckiego, Witolda Proskury i przychylnej decyzji dyrektora Cukrowni Henryka Kujawy podjęto decyzję o modernizacji obiektu sportowego. W celu uregulowania własności Zarząd Klubu CKS Zbiersk przekazuje swoją własność (budynek pawilonu sportowego) w formie dzierżawy Cukrowni Zbiersk S.A. Klub zrzesza obecnie 115 zawodników, w kategoriach skrzat, żak, orlik, młodzik, trampkarz, junior oraz senior. Wszystkie drużyny biorą udział w rozgrywkach prowadzonych przez Wielkopolski Związek Piłki Nożnej. W klubie pracuje 5 trenerów (2020r.) którzy posiadają wymagane licencje trenerskie do prowadzenia zajęć z piłki nożnej. Klub ze Zbierska otrzymał wyróżnienie medalem „Zasłużony dla Gminy i Miasta Stawiszyn”.\nDzisiaj, będąc Burmistrzem, mogę śmiało powiedzieć, iż wizytówką naszej gminy jest sport. Mieszkańcy gminy, młodzież, dzieci, kluby sportowe chętnie uczestniczą w wielu inicjatywach sportowych. Corocznie od 2000 roku młodzież naszej gminy chętnie bierze udział w Powiatowym Turnieju Piłki Nożnej im. Stanisława Posiłka. Do wydarzeń, które wpisały się na stałe w kalendarz imprez należy również „Bieg Stawiszyn 5 – 10 – 15 km”, którego nazwa związana jest z dystansem jaki mają uczestnicy do pokonania. Impreza biegowa jest jedną z czterech imprez, które stanowią Grand Prix Ziemi kaliskiej.\nDużą popularnością wśród mieszkańców gminy cieszą się organizowane „Rodzinne Rajdy Rowerowe” w których uczestniczą wszystkie pokolenia – dzieci, młodzież, seniorzy.\nMoją pasją jest sport i zdrowy styl życia, dlatego też, przykładam dużą wagę do krzewienia sportu, uczestnictwa jak największej liczby mieszkańców w zawodach sportowych, przynależności do klubów sportowych, w tym przede wszystkim na poziomie szkół, a także udziale w wydarzeniach sportowych o charakterze masowym. Przy szkołach w Zbiersku i Stawiszynie działają Uczniowskie Kluby Sportowe. Uczniowski Klub Sportowy MACZKI w Zbiersku istnieje z przerwami od 2000 r. Dyscypliną wiodącą jest piłka nożna. Natomiast przy szkole w Stawiszynie działa od 2010 roku, również z przerwami, Uczniowski Klub Sportowy – UKS Drewpal Stawiszyn. Obecnie prowadzi szkolenie dzieci i młodzieży w sekcjach: piłki ręcznej, piłki siatkowej, unihokeja i fitness.\nKlub sportowy „ POGOŃ” 1925r.\nStoją od lewej: Ciszewski, Danelczyk, Iwankiewicz, Łowicki, Wiśniewski, Janczewski, Tomaszewski, Mroziński.\nKlęczą od lewej; Wiewiórkowski, Napruszewski, Czaja.\nLeżą: Krzewski, Jagodziński, Janiszewski.\nKlub Sportowy przy Cukrowni Zbiersk 1945r\nW skład drużyny wchodzili :tacy zawodnicy (od lewej):\nBieg Stawiszyn 5-10-15 km\nAutor: administratorOpublikowano w dniu 25 marca 2020


Jak ulepszać gry planszowe, czyli o planszetkach do "Terraformacji Marsa"\n1,154,936 total views, 8,230 views today\n524,651 total views, 3,260 views today\n1,154,937 total views, 8,231 views today\n19.07.2018 Mateusz Tomaszewski Gry bez prądu: gry planszowe, karciane, RPG, Gry komputerowe, Publicystyka, artykuły o grach komputerowych 0 Dołącz do dyskusji\nTagiplanszetki, Radvoy, Rebel, Terraformacja Marsa\nO Terraformacji Marsa słyszał zapewne każdy prawdziwy fan gier planszowych. Na chwilę obecną czwarte miejsce w rankingu Board Game Geek, zdobywca wielu nagród, pochlebne opinie recenzentów – nie ma wątpliwości, że jest to gra bardzo dobra. Nie jest co prawda bez wad, ale niektórym z nich da się zaradzić, sprawiając, że stanie się produktem prawie idealnym.\nGdy malutkie, rodzinne wydawnictwo Fryxgames wydawało w 2016 roku Terraformację Marsa, nikt nie spodziewał się, że odniesie ona taki sukces. Mechanika nie jest zbyt oryginalna czy błyskotliwa (aczkolwiek nadal bardzo dobra), jakość wykonania i wygląd też nie powala, ale klimat, olbrzymia grywalność i pomysł nadrabiają to z nawiązką.\nTo czemu to niby takie fajne?\nPodczas rozgrywki wcielamy się w prezesów ogromnych korporacji, którzy dostrzegają w terraformowaniu czerwonej planety okazję do zdobycia jeszcze więcej wpływów, prestiżu i bogactwa. Mogę szczerze powiedzieć, że podczas rozgrywki czuć tę tematykę. „Inwestowanie w badania” (czyli kupowanie kart), „finansowanie projektów” (czyli ich zagrywanie) i patrzenie jak nasza „firma” się rozwija, pozwalając nam w każdej kolejnej turze podejmować jeszcze więcej działań, naprawdę sprawia przyjemność. Immersję dodatkowo zwiększa fakt, że nie zbieramy punktów zwycięstwa (przynajmniej nie wprost), a zamiast tego walczymy o prestiżowe tytuły, bierzemy udział w konkursach, a za zwiększanie poziomów, niezbędnych do życia na Marsie czynników (tlenu, temperatury i wody), zdobywamy „współczynniki terraformacji” (które podczas gry są naszym dochodem, a po jej zakończeniu, punktami).\nW wielu planszówkach widać, że temat został dołączony do istniejącej mechaniki trochę na siłę. Że tak naprawdę gra mogłaby traktować o czymkolwiek, ale jakiś motyw trzeba było wybrać, żeby móc przygotować grafiki. Z Terraformacją sytuacja ma się zupełnie inaczej – nigdy nie widziałem tak związanych z tematyką zasad rozgrywki. Weźmy chociażby planszę, która dokładnie odzwierciedla mapę rejonu Tharsis. Pola, które są przeznaczone na kafelki oceanów, odpowiadają obszarom o najniższej wysokości topograficznej na Marsie. Zajmując tereny pasm górskich, dostajemy premie wydobycia stali lub tytanu, a na przykład zwiększając średnią temperaturę na planecie do 0 stopni Celsjusza sprawiamy, że zaczynają się topić czapy lodowe na biegunach, w związku z czym na planszy pojawia się dodatkowy ocean. Takich szczegółów i ciekawostek jest mnóstwo. Każdy bonus czy premia ma swoje naukowe uzasadnienie. Podobnie jest z kartami projektów – przedstawiają różne pomysły na terraformację, rozwinięcie swojej korporacji lub sposoby na polepszenie jakości życia na Marsie – wszystkie z nich są naprawdę dobrze przemyślane i mają sens. Pomyślano nawet o takim drobiazgu, jak nazywanie tur „pokoleniami” (bo uzdatnianie planety do życia, to bardzo długi proces). To wszystko sprawia, że naprawdę łatwo się wczuć i dać porwać grze.\nA co z tymi wadami?\nGłówną wadą jest przede wszystkim jakość wykonania. Ma to oczywiście swoje uzasadnienie. Dzięki temu, że gra jest robiona „po taniości”, ma bardzo dobrą cenę (zwłaszcza biorąc pod uwagę ilość jej elementów). Jednakże Terraformacja Marsa stała się takim fenomenem, że wielu graczy stwierdziło, że przydałyby się komponenty lepszej jakości. Jako pierwsze na myśl nasuwają się nieszczęsne planszetki gracza, na których podczas rozgrywki zaznaczamy nasz aktualny stan posiadanych surowców i ich produkcji. Niestety wykonane są one ze zwykłego, cienkiego i przede wszystkim śliskiego papieru, przez co wystarczy delikatne ich poruszenie czy uderzenie w stół, aby wszystkie znaczniki pozsuwały się ze swoich miejsc zostawiając chaos. Uwierzcie mi – zdarza się to często i jest to niesamowicie frustrujące (zwłaszcza, gdy nie jesteśmy potem w stanie odtworzyć poprzedniego stanu).\nJak to więc naprawić?\nProblem jest na tyle rzucający się w oczy, że (na szczęście) dość szybko powstało rozwiązanie. Specjalne planszetki (zapobiegające przemieszczaniu znaczników), które można dokupić oddzielnie. Jako jedni z pierwszych (przynajmniej na polskim rynku) ich produkcją zajęła się Pracownia Artystyczna Radvoy. Trzeba przyznać, że ich planszetki zrobiły niemałą furorę wśród fanów Terraformacji Marsa, bo co tu dużo mówić – są one cudowne. Zarówno pomysł, wykonanie, wygląd jak i przydatność. I taka była już ich pierwsza wersja. Tymczasem artyści z pracowni Radvoy pracowali nad ich ulepszeniem i do recenzji przysłali również wersję drugą i trzecią. Każda z nich jest bardzo estetyczna i solidna (wykonana ze sklejki). W celu zapobiegnięciu przesuwania się znaczników umieszcza się je w specjalnych zagłębieniach (komorach) – jest to pomysł już dobrze znany i coraz częściej stosowany. Oprócz tego przygotowane jest specjalne miejsce do przechowywania nieużywanych tokenów, co jest bardzo przydatną opcją.\nDruga i trzecia wersja dodatkowo mają przygotowane miejsce na kartę korporacji, co jest bardzo fajnym pomysłem. Są też „dopieszczone” pod względem estetycznym – mają odświeżone symbole – moim zdaniem ładniejsze niż oryginał. Najnowszy wariant ma również odpowiednio ukształtowaną ramkę, co nadaje mu klimatycznego, futurystycznego wyglądu.\nOprócz klasycznych planszetek gracza, pracownia Radvoy przygotowała również plansze do liczenia zebranych symboli. Jest to całkowicie autorski pomysł – tego elementu nie znajdziemy w oryginalnej Terraformacji Marsa. Łatwo stąd wywnioskować, że nie jest to również rzecz niezbędna do gry, ale trzeba przyznać, że całkiem pomocna. Oszczędza nam ona konieczności każdorazowego szukania i liczenia danego symbolu, na dość dużej (zwłaszcza pod koniec gry) ilości kart. Jedynym minusem tego rozwiązania jest konieczność pamiętania o aktualizowaniu „liczydła” przy każdej zagranej karcie projektu. Zajęło mi kilka rozgrywek, zanim zacząłem to robić automatycznie – wtedy dopiero można odczuć ułatwienie, jakie dają te dodatkowe plansze.\nMimo że opisywane planszetki spełniają swoje zadanie dużo lepiej niż oryginalne, a do tego oferują mnóstwo dodatkowych udogodnień, to nadal widzę potencjał na ich kolejne usprawnienia (mam nadzieję, że doczekamy się ich w wersji czwartej).\nPierwsza uwaga odnosi się do kart korporacji – specjalnie przeznaczone dla nich miejsce, wprowadzone w drugiej wersji jest genialnym, ale wprowadza trochę zamieszania, gdy wybieramy korporację z aktywowaną (oznaczaną znacznikiem) umiejętnością specjalną, gdyż w tym wypadku, nie mamy możliwości tego zrobić. Warto więc pomyśleć o dodatkowej komorze przeznaczonej do tego właśnie celu.\nDruga uwaga ma zastosowanie tylko w wypadku, gdy posiadamy zarówno planszetkę gracza jak i tę służącą do liczenia symboli. Ich trzecia wersja nadaje im futurystyczny wygląd przez odpowiednie wcięcia. Aż się prosi, żeby owe wcięcia na obu planszach pasowały do siebie tak, by dało się je ze sobą „złożyć”. Oszczędzi się wtedy trochę miejsca na stole, a i wyglądało by to zapewne jeszcze ładniej.\nPS. Pracownia Artystyczna Radvoy tworzy również inne ciekawe rzeczy. Znaleźć i obejrzeć ich dzieła możecie pod adresem: http://www.radvoy.pl/ oraz https://www.facebook.com/radvoy/\nTerraformacja Marsa to pozycja, którą każdy szanujący się planszówkomaniak powinien posiadać, a przynajmniej w nią zagrać. Sklejkowe planszetki to z kolei pozycja obowiązkowa dla prawdziwych fanów tej gry, ale jestem pewien, że ich nie muszę przekonywać.\n8,5 Ocena gry\n10 Ocena planszetek - wygląd\n10 Ocena planszetek - jakość wykonania\n9,5 Ocena planszetek - praktyczność\nOcena planszetek - wygląd 0\nOcena planszetek - jakość wykonania 0\nOcena planszetek - praktyczność 0\nSDCC 2018: Kostiumy Robina, Beast Boya, Raven i Starfire na wystawie Comic-Conu Następny artykuł »\nSDCC 2018: Zapowiedź gry „The Walking Dead: Saints & Sinners”\n621,238 total views, 7,499 views today


X Festyn Artystyczny w Gołuchowie - HELP ANIMALS - Kaliskie Stowarzyszenie Pomocy dla Zwierząt\nX Festyn Artystyczny w Gołuchowie\nW sobotę 20 marca uczniowie Szkoły Podstawowej w Gołuchowie wraz z gronem pedagogicznym i rodzicami zorganizowali kolejny już dziesiąty Festyn Artystyczny . Jednym z punktów imprezy było promowanie właściwego stosunku do zwierząt.\nKorzystając z zaproszenia tłumaczyliśmy dzieciom , że zwierzęta są istotami żyjącymi i tez na swój sposób myślą i czują. Zwierzęta również wymagają właściwego traktowania , ponieważ nie są martwymi przedmiotami. Człowiek powinien okazywać im należny szacunek.\nDzieci mogły osobiście przekonać się jak wygląda życie pieska, który trzymany jest na łańcuchu. Opowiadaliśmy o losie bezdomnych , porzuconych zwierząt. o ich cierpieniu , o tułaczce , o walce o każdy kęs pożywienia. Opowiadaliśmy o bezdusznych właścicielach , którzy znęcają się nad swoimi zwierzętami.\nGłówną atrakcją był pokaz więzi jaka może wytworzyć się między człowiekiem a zwierzęciem. Zaprezentowaliśmy dwa pieski Juniorka i Oskarka ,które niemal do łez rozbawiły najmłodszą widownię.\nPieski wykonywały najprzeróżniejsze polecenia a my mogliśmy tylko podziwiać jacy zdolni są nasi czworonożni przyjaciele i jaki posiadają kontakt ze swoja Panią\nKażdy chętny maluch mógł również przymierzyć strój, w którym jeździmy na interwencję ratujące życie i zdrowie czworonogów.\nChwila ta została upamiętniona dzięki licznym zdjęciom, które będą\nwspaniałą pamiątką z owego spotkania.\nDzieci zorganizowały zbiórkę pieniężną na szczytny cel, którym była pomoc bezdomnym ,źle traktowanym zwierzętom.\nCałość sumy zostanie przekazana na leczenie chorych zwierzaczków, na sterylizacje i na kastrację oraz na karmę.\nZa okazaną pomoc w imieniu wszystkich bezdomnych zwierząt bardzo serdecznie dziękujemy!


Najbardziej elegancki mężczyzna w Europie – Jean Patou — do you know fashion by Anna Puślecka\nApril 26, 2015 Katarzyna Pyrek\nChoć dziś jego imię przysłania legenda Coco Chanel, był jednym największych kreatorów mody lat 20. XX wieku. To on stworzył ubrania do gry w tenisa czy golfa. Był prekursorem wizerunku chłopczycy, choć to Chanel przystosowała go do potrzeb kobiet.\nMiał nos do interesów. Przeczuwał, że amerykańska klientela, bogata i spragniona nowinek zza oceanu, stanie się jednym z głównym nabywców francuskiego haute couture.\nZauroczony USA postanowił, że wprowadzi nieco świeżości w tradycyjnym szyciu na miarę.\nJako modelki zatrudnił więc wysokie i długonogie blondynki ze Stanów Zjednoczonych, które w późniejszych latach stały się ucieleśnieniem idealnej kobiety.\nUSA kochało go z wzajemnością.\nBranża mody zza oceanu mawiała, że był „najbardziej eleganckim mężczyzną w Europie”.\nProjekt autorstwa Jean Patou\nKim była Jean Patou? Urodził się w 1887 roku w Paryżu, a zamiłowanie do mody miał w genach. Jego ojciec był garbarzem i swe wyroby sprzedawał bogatym Francuzom.\nJean już w wieku 22 lat założył biznes krawiecki. Jednak, gdy w 1914 roku rozpoczęła się I wojna światowa, został powołany do wojska. Z pola bitwy wrócił już w 1916, z powodu doznanych ran. Patou od 1914 do 1918 roku, a więc w trakcie pierwszego światowego konfliktu zbrojnego, nie zamknął swojego atelier.\nJuż rok po zakończeniu wojny wypuścił kolekcję. W prezentacji uczestniczyła prasa z różnych kontynentów, pośród nich znalazła się znaczna grupa korespondentów ze Stanów Zjednoczonych.\nJean Patou, lubiąc ryzyko, postanowił, że ze swoimi projektami podbije Amerykę.\nZaczął jednak od Paryża. Stworzył tzw. American Bar. Miał on być oazą spokoju dla mężów oczekujących na kobiety, które przymierzały kreacje od Patou.\nNastępnym krokiem do rozpowszechnienia kultury USA na francuskich terenach było zatrudnienie, oprócz rodaczek, długonogich Amerykanek. Tym samym zapoczątkował trend na modelki, które nie pochodziły z Francji.\nWysportowane i wysokie dziewczyny z USA były doskonałą bazą dla kobiety, którą chciał stworzyć.\nJak wyglądała ta idealna?\nMiała być szczupłą blondynką, z krótkimi zadziornie kręconymi włosami, która uwielbia sport, a więc i krótkie sukienki w wyrazistych kolorach. Amerykańscy kupcy zachwyceni takim wizerunkiem tłumnie pojawiali się u drzwi atelier projektanta.\nPatou wylansował również perfumy Joy, które przez trzy dekady były najdroższym zapachem. Do dziś cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem.\nFrancuz zmarł jednak nagle w 1936 roku.\nTen mężczyzna, o przykuwającym spojrzeniu szarych oczu, zrewolucjonizował rynek modelingu, na którym od tej pory mogły znaleźć się, prócz Francuzek, dziewczęta z innych krajów. A do wysokiego krawiectwa wprowadził nutę sportowego ducha.\ntags moda, fashion, legenda mody, legendy mody, legenda, Jean patou, Francuz, Patou, 20. XX, lata 20., Francja, Paryż, Paryz, historia mody, vintage, USA, Stany Zjednoczone, american girl, trendy, inspiracje, katarzyna pyrek, pyrek, Anna Puślecka, puślecka, puslecka, anna puslecka\nNiepokorna modelka – Lauren Hutton


z | bootleg\nlip 23 2017 23 lipca 2017 8 maja 2020 przez Bootleger\nU2, Noel Gallagher’s High Flying Birds @ Olympiastadion, Berlin, 12.07.2017, cz. 2\nWyjście gwiazdy wieczoru opóźniło się z uwagi na padający nieustannie deszcz. Przygotowanie sceny zajęło technicznym nieco więcej czasu, który coraz szczelniej wypełniająca stadion publiczność umilała sobie meksykańską falą. U2 przyzwyczaili fanów do koncertowego rozmachu, rozbudowanych scenografii i pionierskich w tej dziedzinie rozwiązań. To właśnie dlatego scenografię The Joshua Tree Tour 2017 można określić mianem skromnej….\nkw. 09 2017 9 kwietnia 2017 8 maja 2020 przez Bootleger\nRay Wilson @ Centrum Kultury Muza, Lubin, 5 lutego 2017 r.\nRay Wilson nagrał w zeszłym roku dwie płyty z premierowym materiałem, akustyczną „Song for a Friend” i elektryczną „Makes Me Think of Home”. Obiecałem sobie, że zrobię podsumowanie 2016 roku najpóźniej ze złożeniem rocznego zeznania podatkowego, więc jeszcze mam czas, ale przeglądając Top 20 z poszczególnych miesięcy na pierwszy rzut oka widzę, że „Makes Me…\ncze 26 2016 26 czerwca 2016 8 maja 2020 przez Bootleger\nDavid Gilmour, Leszek Możdżer @ Pl. Wolności, Wrocław, 25.06.2016\nPlotki o tym, że David Gilmour wystąpi we Wrocławiu pojawiały się już w zeszłym roku. W styczniu na krótko pokazały się bilety. Na krótko, bo rozeszły się w ciągu jednego dnia. Pierwszy raz w życiu nie udało mi się kupić wejściówki na koncert, który chciałem zobaczyć, ale przyznam szczerze, że nie śledziłem informacji o tym…\nmar 13 2016 13 marca 2016 13 marca 2016 przez Bootleger\nAndy Bollen „Nirvana. Dziennik z trasy.”\nOglądając ostatnio bogatą ofertę książek poświęconych muzyce, wpadła mi w ręce ta z Kurtem Cobainem na okładce, uwiecznionym na scenie podczas promocji ostatniej studyjnej płyty Nirvany „In Utero”. Z tyłu książki widniał kuszący slogan: „Obowiązkowa lektura dla każdego fana Nirvany”. Zacząłem się zastanawiać, czy aby znajduję się w grupie docelowej. Po pierwsze, uważam, że pojawienie…\npaź 18 2015 18 października 2015 8 maja 2020 przez Bootleger\nPrzyznam szczerze, że z muzyką Sztywnego Pala Azji nie miałem kontaktu od końca lat osiemdziesiątych. Doskonale jednak pamiętam kiedy dostałem w prezencie kupioną w Krakowie kasetę z wydanym wówczas albumem „Europa i Azja”. Na człowieku wkraczającym w wiek nastoletni muzyka z płyty, podobnie jak teksty, robiły spore wrażenie. Na liście przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia…


powrót do dnia urodzin > 5 stycznia lub do dnia zgonu > 15 października, główna nawigacja (powyżej) względem daty urodzin (5 I)\nBiogram z kalendarza historycznego: Feliks Radwański\nFeliks Radwański (5 I 1789 - 15 X 1861)\n, młodszy. Architekt, polityk. Senator i marszałek sejmu Rzeczypospolitej Krakowskiej. Wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim. Feliks Radwański urodził się 5 stycznia 1789, miejsce urodzenia Kraków, małopolskie, 233 lata temu. Znak zodiaku Koziorożec ♑ (Capricornus). Radwański zmarł 15 października 1861, miejsce zgonu Kraków, małopolskie, 161 lat temu. Feliks Radwański zmarł w wieku 72 lat - przeżył dokładnie 72 lata, 9 miesięcy i 10 dni - razem przeżył 26 580 dni. Okres: XVIII - XIX wiek, zakres terytorialny: Polska, ziemie polskie, z Polską związane. Biogram wybrano z bazy liczącej 138 179 pozycji. Dane o osobie pochodzą z bazy w wersji z dnia 2 stycznia 2022 roku (dzień tygodnia: niedziela, godzina 17:32). Kod identyfikacyjny biogramu rafe17890105k0.\nZwiązane w kalendarzu z datą zgonu - 15 października 1861\nWydarzenia z 15 października 1861, w dniu zgonu postaci: Feliks Radwański\n1861-10-15 → (161) Warszawa: W rocznicę śmierci T. Kościuszki wojsko wkroczło do katedry św. Jana i kościoła św. Anny.\nKalendarz - wszystkie osoby noszące nazwisko: Radwański, maksymalnie 100 pierwszych alfabetycznie wyników\n1756 (266) Feliks Radwański → , architekt. Zmarł 1826, w wieku 70 lat.\n1988 (34) Michał Radwański, sportowiec, piłka nożna.\n1953 (69) Ryszard Radwański, aktor.\n0 (2022) Zbigniew Radwański, prawnik, profesor, doktor nauk prawnych.


Co daje recenzja gry? | Gry na Xboxa One\nKażdy konsument, który podejmuje decyzje dotyczące zakupu produktów kieruje się w swoich działaniach różnymi czynnikami. Jednym z kryteriów jakie bierzemy pod uwagę jest opinia innych. Rekomendacje miewają dla nas różną wartość.\nCzęsto najbardziej ufamy głosom płynącym od ludzi, których znamy osobiście – członków rodziny i przyjaciół, choć nawet wtedy nie ma pewności, że będziemy zadowoleni z tego, co nam polecą. Nie inaczej jest w przypadku gier komputerowych i wideo. Lektura recenzji może być pomocna, ale nie musi.\nWarto zadać pytanie, co tak naprawdę dają nam recenzje gier? Czy wnoszą coś istotnego do życia przeciętnego gracza? Trzeba by sprawdzić, ilu z nich faktycznie kieruje się takimi materiałami podejmując decyzję o zakupie. Z reguły czynnikiem, który popycha do kupna danej gry jest nie ocena recenzenta, a intensywność działań marketingowych oraz nimb kultowości, który nierzadko towarzyszy wydawanym tytułom. Kolejne odsłony znanych serii z miejsca zdobywają rzesze nabywców.\nRecenzja może rzecz jasna pewne rzeczy naświetlić. Jeśli będzie druzgocąca, to może dać przynajmniej części graczy nieco do myślenia, choć znając życie i tak będą chcieli przekonać się samemu, czy faktycznie jest tak źle. Większa liczba krytycznych ocen zazwyczaj odbija się negatywnie na sprzedaży, bo konsumenci uznają, że coś musi być na rzeczy.\nBardzo ceni się recenzje w formie wideo, gdzie komentarzom recenzującego towarzyszą gameplaye z rozgrywki. To nowa forma recenzji, który zyskuje licznych zwolenników..\nPoprzedni Poprzedni wpis: Producenci sprzętu komputerowego\nNastępny Następny wpis: Intel Extreme Masters


Sposoby na wkład własny: działka, mieszkanie, ubezpieczenie i inne\nOszczędności zgromadzone w ramach III filaru emerytalnego\nUstanowienie zabezpieczenia na innej nieruchomości\nCzy działka, na której stanie dom może traktowana jako wkład własny?\nZadeklarowanie zbycia posiadanej nieruchomości, czyli inna nieruchomość jako wkład własny\nDotychczasowe koszty poniesione w związku z przygotowaniem i/lub realizacją inwestycji budowlanej\nWłasna praca przy budowie domu\nOszczędności przeznaczone na remont\nPrzegląd codziennych wydatków i zbieranie gotówki\nOpłata za ubezpieczenie niskiego wkładu własnego może być pobierana w dwojaki sposób: z góry za cały, kilkuletni okres jego obowiązywania, albo poprzez tymczasowe podniesienie marży banku.\nWiększość kredytodawców stosuje to drugie rozwiązanie, doliczając do oprocentowania kredytu około 0,2-0,3 punktu procentowego, co przekłada się na wzrost miesięcznej raty (najczęściej o kilkadziesiąt złotych). Podwyższoną ratę trzeba płacić do momentu aż kwota pozostająca do spłaty nie spadnie poniżej wymaganych 80% wartości nieruchomości.\n6. Czy działka, na której stanie dom może traktowana jako wkład własny?\nJeśli Twoja działka jest warta 150 tys. złotych, to właśnie taka kwota będzie zaliczona na poczet wymaganego wkładu. W takim wypadku, o ile wykażesz odpowiednią zdolność kredytową, możesz więc liczyć na kredyt znacznej wysokości!\nLicz się jednak z tym, że mimo ceny wskazanej w akcie notarialnym, bank zleci rzeczoznawcy ponowne badanie wartości gruntu oraz wartości docelowej budowanej nieruchomości.\nNiektórzy kredytobiorcy o tym zapominają, ale również zapłacony zbywcy bezzwrotny zadatek może zostać zaliczony na poczet wkładu własnego. Jeśli z umowy przedwstępnej wynika, że sprzedający otrzymał środki, to bank powinien uwzględnić pełną kwotę zadatku.\nZauważ, że ponieważ zwykle wynosi on między 10 a 20% ceny, to w praktyce pozwala pokryć znaczną część lub nawet całość wymaganej kwoty wkładu.\n8. Zadeklarowanie zbycia posiadanej nieruchomości, czyli inna nieruchomość jako wkład własny\nW takim wypadku, kapitałem zgromadzonym z myślą o zakupie materiałów czy opłaceniu wykonawców, pokryjesz przynajmniej część wkładu własnego.\nCo oczywiste, będziesz musiał ubiegać się przy tym o odpowiednio większy kredyt. Musisz bowiem zyskać dodatkowe środki na sfinansowanie późniejszych prac remontowych lub wykończeniowych.\nZastanawiasz się nad wkładem własnym i chcesz wziąć kredyt hipoteczny?\nJeśli zastanawiasz się nad wkładem własnym i szukasz najtańszego kredytu hipotecznego, to możesz sprawdzić aktualne oferty banków i wybrać najtańszy kredyt hipoteczny w naszej porównywarce kredytów:


Świętokrzyski Cross Run ~ Jak spędzić czas ~ Świętokrzyskie Travel\n2019-05-11 00:00 - 2019-10-12 00:00\n+48 602 132 278\n+48 696 152 169\nŚwiętokrzyski Cross Run to cykl biegów terenowo-górskich, które odbędą się na terenie całego województwa świętokrzyskiego. Podczas każdej imprezy można wybrać jeden z dostępnych dystansów. W tym roku w ramach cyklu odbędzie się aż dziesięć imprez!\nUczestnictwo w każdym z biegów to rywalizacja w otoczeniu żywej przyrody, w miejscach, gdzie częściej można spotkać dzikie zwierzęta niż ludzi. Ale to także możliwość poznania ciekawych miejsc regionu świętokrzyskiego.\nKażdy uczestnik przekraczając metę zostanie uhonorowany medalem finiszera „Cross run”.\n11.05.2019 - Morawica - Piątka i Dyszka\n1.06.2019 - Piekoszów - Trzyćwiartki i Piątka\n23.06.2019 - Kielce/Hala Legionów - Dyszka\n20-21.07.2019 - Zagnańsk - Dyszka\n10.08.2019 - Baćkowice - Półmaraton i Dyszka\n07.09.2019 - Miedziana Góra - Półmaraton (finał) i Piątka\n28-29.09.2019 - Masłów/Ciekoty - Sztafeta drużynowa i Dyszka\n12.10.2019 - Bodzentyn - Dyszka (finał)


Rybnik dołączył do Programu Stop Smog. Rząd da pieniądze • www.rybnik.com.pl\nRybnik dołączył do Programu Stop Smog. Rząd da pieniądze\n2020-10-02, Autor: bf, źródło: Ministerstwo Rozwoju\nKolejne porozumienie w rządowym programie Stop Smog podpisała wczoraj wicepremier, minister rozwoju Jadwiga Emilewicz w obecności Bartłomieja Orła - Pełnomocnika Prezesa Rady Ministrów do spraw programu „Czyste Powietrze”. Środki na wymianę nieekologicznych źródeł ciepła i termomodernizację w 100 budynkach jednorodzinnych trafią do Rybnika.\nJak dowiadujemy się w komunikacie Ministerstwa Rozwoju, program w Rybniku będzie realizowany przez najbliższe 3 lata, a jego budżet wynosi 5 300 000,00 zł. Wkład budżetu państwa to 60%, pozostała kwota zostanie pokryta z budżetu miasta.\n- Od 11 lutego 2019 w programie podpisano łącznie siedem porozumień z gminami na łączną kwotę 54,4 mln zł (w tym 37,4 mln z budżetu państwa) obejmujących działania w 1127 budynkach (Skawina, Sucha Beskidzka, Pszczyna, Niepołomice, Tuchów, Sosnowiec, Rybnik) – czytamy.\nMinister Emilewicz: powietrze w miastach poprawi się w ciągu pięciu lat\nW Programie Stop Smog gmina pełni rolę inwestora odpowiedzialnego za realizację poszczególnych przedsięwzięć, m.in.:\n- nabór mieszkańców,\n- przygotowanie dokumentacji,\n- wybór wykonawców inwestycji,\n- rozliczenie Programu.\nProgram Stop Smog jest realizowany na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2020 r. poz. 22, 284 i 412) i polega na termomodernizacji prywatnych budynków jednorodzinnych, w tym w szczególności obejmuje:\n- wymianę lub likwidację nieekologicznych źródeł ciepła (kotłów na paliwo stałe);\n- przyłączenie do sieci ciepłowniczej, elektroenergetycznej lub gazowej;\n- ocieplenie budynków;\n- inne działania związane z realizowanymi inwestycjami, w tym przygotowanie dokumentacji technicznej oraz usługi doradztwa energetycznego dla mieszkańców.\nPod koniec 2019 r. zainicjowano prace legislacyjne nad udoskonaleniem Programu. Proponowane zmiany obejmują między innymi:\n1. zniesienie obowiązku sporządzania przez samorządy gminnych programów niskoemisyjnych;\n2. zmniejszenie minimalnej liczby budynków jednorodzinnych umożliwiającej aplikowanie do programu (z 2% do 1% lub 20 budynków);\n3. zmniejszenie z 50% na 30% wymaganej redukcji zapotrzebowania na ciepło grzewcze;\n4. skrócenie z 10 do 5 lat okresu po zakończeniu porozumienia dla działań/zobowiązań gminy i beneficjenta;\n5. dopuszczenie możliwości realizacji przedsięwzięć niskoemisyjnych również w budynkach będących w zasobach mieszkaniowych gminy;\n6. rozszerzenie katalogu kosztów kwalifikowanych;\n7. poprawę niektórych warunków udziału mieszkańców w programie;\n8. wyposażenie gmin w narzędzia umożliwiające weryfikację danych osób ubiegających się do Programu;\n9. umożliwienie związkom międzygminnym i powiatom aplikowania do programu w roli koordynatora kilku gmin;\n10. dokonanie zmiany podmiotu odpowiedzialnego za rozdysponowanie i rozliczanie tych środków. W miejsce ministra właściwego do spraw gospodarki, wstępują dwa podmioty – minister właściwy do spraw klimatu oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.\nProjekt nowelizacji został przyjęty przez Radę Ministrów 7 sierpnia br., a obecnie jest na etapie prac parlamentarnych.\nMasz pytania w sprawie Stop Smog? Skontaktuj się z Ministerstwem Rozwoju. Email: termomodernizacja@mr.gov.pl lub telefon: 22 262 92 49.\nOceń publikację: + 1 + 37 - 1 - 22\nTagi: Rybnik Stop Smog, ministerstwo rozwoju, Jadwiga Emilewicz, smog Rybnik, czyste powietrze\n„Letnia Majówka” w reżimie sanitarnym i tylko (prawie) dla zaszczepionych. Co z innymi?\nMajówka przełożona na sierpień. Wystąpi Król i Karaś/Rogucki!\n~ 2020-10-02 11:33:46\nBardzo dobrze, im więcej kotłów węglowych zlikwidowanych tym lepiej.\n~MTWWD 2020-10-02 11:52:59\nZamontujcie se piece na prond i gas a potem zrobiom ze tego nowo forma nacisku na ludzi jak powyłanczajom prond i gas na co sie zanosi. No najpierwej prond potym jeszcze wyłonczom internet. Poczekocie zobaczycie niedowiarki.\n~ 2020-10-02 12:30:48\n1. Cieszy, że PiS rozumie że odchodzimy od węgla\n2. Smuci, że tych środków tak mało.\n37,4 miliona z państwa dla 7 miast czyli po średnio 5,3 miliona na miasto to można by tak:\n2 miliardy na TVP podzielone na 5,3 miliona na miasto to oznacza:\n...... ojejjjj...... że ten podpis to pani Emilewicz mogła by zrobić 377 razy bo w tylu miastach można problem rozwiązać :) ale po co jak w Wiadomościach zobaczysz że wszystko jest dobrze :)))))\nW Wiadomościach dobrze a w płucach źle. Bo rak.\n~Escobar7 2020-10-02 12:34:46\nNajpierw spojrzyj w słownik „GAS”\nMasakra kto tu się wypowiada....\n~ 2020-10-02 12:42:18\nAlbo inaczej: 37 400 000/1127 domów czyli około 33 000 na dom.\n2 000 000 000 na TVP / 33 000 na dom to ile domów można by zrobić?\nZamiast 1127 można by 60 606 :)\nTaka ta Jadwiga fajno. A rybnik.com.pl pisze: Rząd da!\nTam rząd. PiS da!\n~exx 2020-10-02 13:13:44\nW tych programach nie chodzi o to żeby dać/współfinansować, ale o to żeby te programy cały czas były. Mówiąc wprost. Ustalają takie kryteria żeby załapali się najbiedniejsi, których na utrzymanie domu nie stać, a co dopiero podratowanie się nawet 10% pożyczką. Bo z czego ją spłacać? Reszta ludzi po zapoznaniu się z wymogami i śmieszną kwotą jakieś 30% dofinansowania rezygnuje. ALE przecież są programy i piniundze, a ludzie nie biorą- myślą sobie z szyderą ci którzy ustalają reguły. Oni swoje zrobili i mają wywalone, a program wisi latami.\n~tf2 2020-10-02 13:16:25\nTak, to "rozdawnictwo" nie powinni dawać ani grosza.\n~Arteks 2020-10-02 13:27:29\nKażdy program mający na celu pozbywanie się kopciuchów cieszy. Ale czyż nie jest smutne, że bogate śląskie miasto trafiło na tą samą "brudną" listę co Sucha Beskidzka, jakiś Tuchów lub Sosnowiec? Dziady węglowe - jeszcze nie widzicie jak przez was upadł wizerunek naszego miasta - przez was?!\n~ 2020-10-02 14:17:18\nCiekawe czy biedny Rybnik będzie stać na wkład własny do rządowego socjalu jaki otrzymał?\n~absurdalny 2020-10-02 16:01:02\nRozumiem że ten program również dotyczy podwyżkami cen biletów autobusowych i parkingów? Smog był, jest i będzie, żaden program tego nie zmieni.\n~lok 2020-10-02 17:59:19\nkończyć z tym dziadowskim węglem...


Fraszki, - OKRUCHY WSPOMNIEŃ PO LATACH SPISANE..\nDawno dawno temu, w czasach gdy ludzie mieli tak romantyczne podejście do życia, że mówili do siebie wierszem, żył sobe Romeo Monteki oraz jego przyjaciel Freddie Mercury. Obaj bardzo lubili pić alkohol bez banderoli, palić tytoń bez opatrunku ministerstwa zdrowia i jeździć na coroczne gremium do Amsterdamum. Wiedli żonę dla każdego, kto zgłosi się z kuponem dołączonym do ulotki. Romeo i Freddie bardzo się uradowali i pomimo złych przepowiedni wróżki Wątroby, z którą sbeztroski, radosny żywot, w którym liczyły się tylko spacery po plaży i rockendrol. I byłoby tak po dziś dzień, gdyby nie ulotka, jakiej dostarczył im dorabiający za granicą student. Na spreparowanym przez niepiśmiennego slugę rodziny Kapuletich świstku widniało zaproszenie na Wielki Bal. Dla gości zapewniano niezapomniane chwile przy barze oraz ię codziennie konsultowali, poszli za zabawę.\nNa miescu skasowano im bilet i pouczono o przysługujących im prawach w razie zachowania milczenia. Wkrótce zabrzmiała skoczna i radosna muzyka i przyjaciele ruszyli do zabawy. Freddie Mercury szybko zajął się panną o imieniu Rozalia, natomiast wybredy i kapryśny Romeo aż do rana podpierał ściany, aż wreszcie zauważyła go piękna jak kosmiczny karzeł Julia Kapuleti. Przedsiębiorcza panna zmusiła Romea do zabawy, przy której nieszczęśnik stracił całą swoją reputację oraz lewy kciuk od prawej nogi. Nieszczęsny Romeo bardzo płakał, narzekał i próbował się wyrwać z rąk okrutnej Julii. Tłumaczył jej, że jest dekadentem, ma depresje, słucha Nirvany i lubi się dręczyć w łóżku. Niestety nic nie mogło zniechęcić panny Kapuleti. Freddie Mercury zauważył po wielu godzinach cierpienie swego przyjaciela i odstąpił mu swoją pannę Rozalię, która na szczęście nie umiała tańczyć, a Julię odtransportował do jej prawowitego narzeczonego – Paryża Hiltona.\nZnalezione sieci,autor nieznany.\n11:30, aniagra13 , Fraszki,\nCo nagle - po diable\nA po czyjej woli,\nEntuzjastycznie, w ramach odnowy,\nskreśla błąd stary, popełnia nowy\nNasza mowa nieraz w słowach lubi przebrać miarkę,\nludzie z igły robią widły a z wideł żniwiarkę\nbył małym zerem, jest wielkim zerem -\n"Sięgaj, gdzie wzrok nie sięga" - powiada włóczęga\ni...forsa z portwela zmienia właściciela\nMATERIAŁ NA SZEFA\nSprawa oczywista, że:\nnie ten mocny co się drze\nTym, co mówią:\n- Czy się stoi, czy się leży...\nparę kijów, nie "patyków" się należy\nNIE SPEŁNIONY TESTAMENT\nNie przerobił w aniołków\nwieszcz zjadaczy chleba,\njeżeli dzisiaj zboże\nKolejki zawsze najbardziej złoszczą\nnie załatwionych poza kolejnością\nIdąc po nitce za czyjąś winą\nmożna się komuś szpetnie nawinąć\nChcąc wszystko pod ręką mieć,\nnie można zbyt dużo chcieć\nOstrząc na kogoś zęby\nnie skalecz własnej gęby\nAby zawsze trafić w sedno\nmierzy w sedno on niejedno\nKto nie wierzy, niech zapyta ksiedza\nRAZ JEST DOBRZE - RAZ ŹLE\nkant wyskoczy, władza wkroczy\ni ktoś komu pieniądz celem\nma swój cel zmieniony w celę\nRad pracować z całej duszy\nlecz ciało nie chce się ruszyć\n"Kobieto, puchu marny...\nPrawo przyrody dziś prawdę głosi:\n"Kiedy masz chody, stopę podnosisz"\nszeptanie środkiem przekazu plotek\nnigdzie tak cierpliwie nie stał,\njak w kolejce...na piedestał\nWALKA Z AROGANCJĄ\nZanim z cudzą stoczysz boje, ukręć łeb po cichu swojej,\nbo najwięcej krzywdy sobie zrobisz tym złem, co tkwi w tobie\nWłasne zdanie - twierdzą drudzy -\n14:25, aniagra13 , Fraszki,


Gdzie wybrać się na wycieczkę do Záhorie\nGdzie wybrać się na wycieczkę do Záhorie\nMargaréta Koklesová 04. 03. 2020 Gorset\nKrypty pod kościołem Franciszkanów\nBazylika Marii Panny w Šaštínie\nMuzeum Michała Tillnera\nKanał Baty, Skalica\nWieża widokowa ptaków na jeziorach Adamovskich\nZáhorie to idealny obszar szczególnie dla miłośników turystyki pieszej i rowerowej. Są to głównie wycieczki niewymagające, którymi mogą się zająć nawet dzieci lub mniej sprawni turyści. Ale także odkrywcy lub miłośnicy historii docenią wartość swoich pieniędzy. A co najważniejsze, jest to miejsce, które nie jest niczym niezwykłym, gdy jest zatłoczone przez turystów. Dzięki temu będziesz mógł w pełni cieszyć się jego pięknem.\nUzdrowisko Smrdáky znajduje się zaledwie kilka kilometrów od Senic. Znajdziesz je w bajkowym środowisku Białych Karpat. Jest to spokojne uzdrowisko z malowniczym parkiem zdrojowym. Ciekawostką jest unikalne naturalne źródło wody siarkowodoru (jedno ze źródeł o najwyższym stężeniu siarki w Europie). Oprócz wody źródlanej do zabiegów stosuje się borowiny siarkowe (osady błotne ze spływającej wody leczniczej), wykorzystywane do różnych okładów. Uzdrowisko zajmuje się głównie leczeniem chorób skóry i chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Okolica oferuje wiele możliwości do uprawiania turystyki pieszej. Na tej stronie znajdziesz wszystkie niezbędne informacje .\nNad miejscowością Plaveské Podhradie znajdują się ruiny zamku pływackiego. Został założony jako królewska twierdza graniczna. Do najbardziej znanych właścicieli należą rodzina Fuggers, Balassas i Pálffy. W 1707 r. Był przez trzy dni ostrzeliwany przez wojska cesarskie w walce z powstańcami kuruckimi. Od tego czasu zamek nie został odrestaurowany. Można tu dojechać z Plavecký Podhradie, jest on zaparkowany na łące pod zamkiem. Podejście zajmie około 30 minut. Zostaniesz nagrodzony naprawdę wspaniałymi widokami. Istnieją również kominki do grillowania.\nNależy do systemu zamków granicznych, które od XIII wieku pełniły funkcję ochrony granic państwa węgierskiego. Mieszkańcy Małych Karpat chronili północno-zachodnią granicę. Początki zamku królewskiego Pajštún sięgają drugiej połowy XIII wieku. Dziś zachował się z niego mur obwodowy pałaców i fortyfikacji, a także otwory okienne, łuki i wejścia. Do zamku prowadzą bezpretensjonalne szlaki turystyczne ze Stupavy lub Bratysławy - Rače. Najmniej wymagający jest z Borinki i ma tylko około 1,5 km.\nNad miejscowością Podbranč znajdują się ruiny zamku Branč. Zamek podzielony jest na dwie części - dolną i średnią. Oddziela je głęboka fosa, która podniosła naturalną wysokość obwarowań zamku średniego. W sezonie wejście do zamku jest symbolicznie obciążone. Można tu dojść pieszo z miejscowości Podbranč (około 5 minut). W okolicy znajduje się kilka szlaków turystycznych i tras rowerowych. Na tej stronie znajdziesz wszystkie niezbędne informacje .\nDom przodków rodziny Pálffy. Budynek, który powstał w pierwszej połowie XVII wieku z inicjatywy hrabiego Pawła IV. Pálffy. Swój obecny czas dwór zyskał na początku XIX wieku. Obejmuje rozległy park angielski i dziedziniec. Uważa się, że pod nią znajduje się szereg tajnych przejść, które wychodzą z dworu. Na południe od dworu znajduje się również jaskinia Marii Panny. W dworku znajduje się dziś sala Pálffy z meblami z epoki. Można również obejrzeć wystawę fotografii dokumentujących rekonstrukcję dworu. Na tej stronie znajdziesz wszystkie niezbędne informacje .\nPod kościołem Malacky Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny znajdziesz starożytne krypty. Został zbudowany około 350 lat temu. Atmosfera tutaj jest tajemnicza. W zimnym podziemnym korytarzu znajdziesz krypty około dwustu zabitych. W kaplicy św. Anny, która została dobudowana do pierwotnego kościoła około 100 lat temu, znajdują się także krypty kilku ostatnich członków rodziny Pálfich w Malakce. Na życzenie można również zobaczyć różne atrakcje, takie jak serce Jána Pálfiego, przechowywane w srebrnym pudełku. Konieczne jest wcześniejsze umówienie się na wizytę, wszystkie niezbędne informacje znajdziesz na tej stronie.\nPodczas pielgrzymek (szczególnie do Turic i święta Matki Boskiej Siedmiu Boleści) bazylikę odwiedzają dziesiątki tysięcy pielgrzymów. Jednak w mniejszych ilościach turyści (ze Słowacji iz zagranicy) odwiedzają ją przez cały rok. Z bazyliką związana jest figura Matki Boskiej Siedmiu Boleści z 1564 roku. Na tej stronie znajdziesz wszystkie potrzebne informacje .\nKaplica została zbudowana na polecenie Pawła Pálfiego. Na świecie są tylko trzy święte schody. Oryginał znajduje się w Rzymie, po czym Chrystus wszedł do sali Piłata. Ich kopie można znaleźć w Jerozolimie i Malacky. Jest w nich 27 schodów, w których przechowywane są relikwie świętych. W kaplicy nadal odprawiane są msze, ich daty znajdziesz na tej stronie.\nMuzeum powstało w 1975 roku z inicjatywy Michała Tillnera (malarza akademickiego). W muzeum znajdują się zbiory sztuki i etnograficzne oraz archiwa. Dowiesz się ciekawych faktów o rzemiośle, kulturze i życiu na Záhorie. Centrum wystawy to sala Záhorá, która pokaże ci sposób życia w przeszłości. Nie brakuje wyposażenia z epoki. Na tej stronie znajdziesz wszystkie niezbędne informacje .\nIdealne miejsce na miłe spędzenie soboty i może wakacje nad wodą. Oferuje możliwości uprawiania turystyki wodnej i aktywnego wypoczynku. Oprócz pływania łódką lub wody w kabinie można jeździć na rowerze lub zwiedzać okolicę. Łódki, łódki i kajaki można wypożyczyć w porcie Skalica. W przeszłości kanał Baty był przeznaczony do nawadniania i transportu wody. Dziś jest przeznaczony dla turystów i wypoczynku. Rozciąga się aż do Czech, gdzie kończy się w porcie w Otrokovicach.\nPost udostępniony na kanale Baty #batacanal (@bataknalodi) , 18 stycznia 2020 o 1:57 czasu PST\nObszar popularny wśród ptactwa wodnego. Tutaj znajdziesz sieć wysepek, które służą jako miejsca lęgowe. Ponieważ jest to ważny obiekt ornitologiczny, obszar objęty jest specjalnym systemem ochrony. Ptaki można obserwować z wieży widokowej dla ptaków, która ma osiem metrów wysokości. Czeka na Ciebie naprawdę piękny widok. Oprócz oglądania królestwa zwierząt można zobaczyć nawet Białe Karpaty, Małe Karpaty lub Wzgórza Pálava.