inspiracje w moim mieszkaniu: Wiosenny parapet / Spring sill\nPrawdziwy wiosenny widok.\nŻółte narcyzy w niebieskich szklanych naczyniach.\nKwiaty zasadzone w pastelowej ceramice,\nktóra dodaje im elegancji.\nSzafirki w niebieskich filiżankach czy hiacynty w ozdobnych doniczkach w srebrnym koszyku również wyglądają efektownie.\nBiała ceramika i zwiewna firanka.\nLub retro klatka z kwitnącą gałązką.\nParapet i okno w radosnych pastelach.\nTaki klimat pomógł stworzyć stary zegar czy retro waga kuchenna.\nW rustykalnym klimacie z dużą ilością wiosennych\nProsto i naturalnie, w klimacie skandynawskim.\nPołączenie wiosennych narcyzy z surowością metalowych doniczek.\nZ poduszkami w roli głównej.\nJak widzimy jest dużo pomysłów na udekorowanie parapetu wiosną. Może być subtelny albo kolorowy. Dużą tu rolę odgrywają wiosenne kwiaty. Mam nadziej, że inspiracje na taki parapet przypadną wam do gustu.\ni życzę udanego, wiosennego weekendu :)\ndomek przy lesie 20 marca 2015 17:07\nAniu :) tulipany to moje ulubione kwiecie! Wszelkie parapety z tymi kwiatami mogłoby być moje!\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:28\nTeż lubię tulipany, ale tak naprawdę to uwielbiam wszystkie wiosenne kwiaty :)\nDogonić Marzenia 20 marca 2015 17:20\nJa też lubię sadzić kwiatki w różne naczynia. Dzisiaj posadziłam bratki w ceramiczną formę do babki.Piękne inspiracje, pozdrawiam.\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:29\nMiło, że Ci się podobają :) Bardzo fajny pomysł na bratki w ceramicznej formie :)\nDogonić Marzenia 20 marca 2015 17:21\nRetro blue 20 marca 2015 17:48\nPowiem tylko ja chce parapet!\nWe franuskich domach , nie ich niestety..przynajmniej w wiekszosci.\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:31\nWięc musisz dokonać tam małej rewolucji parapetowej :))\nmój dom - moja przystań 20 marca 2015 19:02\nŚwietne inspiracje parapetowe, szczególnie ta z białymi tulipankami.\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:33\nTeż mnie zauroczyły białe tulipany, stanowią połączenie prostoty, natury i elegancji.\nGosia-Stare Pianino 20 marca 2015 19:22\nmiło ogląda się takie zdjęcia, pozdrawiam cieplutko:)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:35\nMiło mi Gosiu :) Udanego weekendu !\nraeszka 20 marca 2015 20:02\nBardzo mi się podobają takie ozdobione parapety :).\nJa niestety jestem alergikiem, to nie mogę mieć tyle kwiatków w domu. Ale mam na parapetach wiele różnych pierdołek. Niestety nie są bardzo widoczne, bo są za firankami ... Mieszkam na parterze więc nie mogę sobie pozwolić na mocno odsłonienie okien ...\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:41\nWspółczuję Ci Moja Droga z powodu alergii. Niestety alergia to znak dzisiejszych czasów. Ja mieszkam na czwartym piętrze więc mogę sobie pozwolić na odsłanianie okien, chociaż firanki w pokojach mam, jedynie w kuchni z nich zrezygnowałam.\nWaniliowy, Lawendowy, Biały... 20 marca 2015 20:39\nNiesamowite piękne i bardzo wiosenne inspiracje... Podoba mi się bardzo!!!\nAniu, słonecznego weekendu, buziaczki:)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:45\nBardzo się cieszę, że Ci się podobają, zwłaszcza że wiem, że jesteś miłośniczką kwiatów i wiosennych akcentów :)\nTobie również życzę wiosennego weekendu !\nJ and A 20 marca 2015 21:12\nParapet w subtelnych pastelach i ten z firanką to moje ulubieńce :)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:46\nTo miło, że znalazłaś wśród propozycji coś dla siebie :)\nNostalgia 20 marca 2015 21:37\nUwielbiam wiosnę i wiosenne dekoracje w każdym wydaniu , wiec wszystkie zdjęcia mnie zachwycają. :)\nU mnie już początki zrobione, w tym roku stawiam na słodkie pastele. :) Ale cudnie i rustykalnie i skandynawskie inspiracje też super. :)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:48\nPastele jak najbardziej na wiosnę i Wielkanoc. Zgadzam się, że rustykalne, retro klimaty też są bardzo ujmujące. Mamy w czym wybierać !\nUnknown 20 marca 2015 21:50\nŚwietne inspiracje! Zwłaszcza te kwiatowo-cebulkowe :)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:51\nMiło Aniu, że Ci się podobają :) Kwiatowo-cebulowe są jak najbardziej właściwe na początek wiosny, gdy natura budzi się do życia. Lubię takie naturalne i proste akcenty wiosenne.\naldia 20 marca 2015 21:54\nPrzepiękne dekorację, co zdjęcie przewijałam, to nie wiedziałam sama, które bardziej mi się podobają w końcu? Tyle wspaniałych!\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:54\nCieszę się bardzo, że wszystkie Ci się podobają :))\nJa też Tobie życzę udanego i wiosennego weekendu !\nAnitaM 20 marca 2015 23:26\nCiekawe inspiracje:) uwielbiam kwiatowe parapety. Poduszkowych jeszcze nie widziałam:))\nAnia inspiracje 21 marca 2015 13:57\nBardzo mi miło :) Fajnie, że poduszkowy również Ci się podoba !\nhttps://blog.takpoprostuwnetrza.pl/ 21 marca 2015 00:12\nTrafiłaś Moja Droga tymi inspiracjami w mój gust. Zachwycam się nimi. Uwielbiam takie nietypowe rozwiązania. Są genialne:)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 14:01\nAgatko, bardzo się cieszę, że trafiłam w Twój gust z inspiracjami :) Jest mi bardzo miło !\nBasiaW 21 marca 2015 07:47\nUwielbiam " zagracać" parapet i ciągle to robię:-)\nJuż coś podpatrzyłam:-) dzięki Aniu!\nAnia inspiracje 21 marca 2015 14:03\nCieszę się Basiu, że Cię mogłam zainspirować :)\nAnonimowy 21 marca 2015 10:05\nOj cudowne kadry, co jeden to ładniejszy ten parapet, moc inspiracji. Dzieki i pozdrawiam Aniu.\nAnia inspiracje 21 marca 2015 14:04\nMoniko, bardzo mi miło, że Ci się inspiracje na wiosenny parapet podobają !\nUnknown 21 marca 2015 10:45\nTwój post spadł mi z nieba, jak wiesz poszukuje różnych parapetowych inspiracji :)\nBardzo mi się podoba okno w radosnych pastelach i na trzecim zdjęciu, drewniany parapet :)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 14:09\nWiem Kasiu, że poszukujesz pomysłów na parapet. Ciszę się, że mogłam Cię zainspirować.\nDominika 21 marca 2015 12:44\nZakochałam sie w tych inspiracjach i pędzę coś zrobić u siebie w mieszkanku :-) udanego weekendu, Dominika :-)\nAnia inspiracje 21 marca 2015 14:11\nTo bardzo mi miło Dominiko :) Tobie również życzę udanego weekendu !\nUnknown 21 marca 2015 13:03\nParapet w takim wydaniu rzeczywiście wygląda pięknie. Ja postawiłabym na żywe kwiaty...\nSuper, że Ci się podobają :) Udanego weekendu !\ngosiaczkowepasje 21 marca 2015 15:55\nPiękne! Najbardziej urzekły mnie szafirki w filiżankach... ech:) Pozdrawiam!\nAnia inspiracje 23 marca 2015 17:16\nTo cieszę się bardzo :) Ja uwielbiam szafirki :)) Pozdrawiam serdecznie !\nUnknown 21 marca 2015 17:34\nOczopląsu można dostać, tyle pięknych zdjęć, tyle inspiracji! Znów mnie rączki świerzbią do zrobienia czegoś :) Aniu uwielbiam to miejsce! Zawsze dostaję zastrzyku jakieś dodatkowej energii, lubię to uczucie :) Dzięki Ci za nie!\nAnia inspiracje 24 marca 2015 17:15\nBardzo Ci dziękuję za tak miłe słowa :) Bardzo się cieszę, że mogę Cię inspirować :))\ndecorayadora 21 marca 2015 19:21\nHi dear Anie !! Lindas esas imágenes primaverales !!! Espero que tengas un bendecido fin de semana\nAniu, jak zwykle cudne pomysły. :) Ja zdecydowanie wybrałabym kolory a kwiaty to tulipany, szafirki, żonkile i hiacynty - tak na bogato i na kolorowo. :) Pozdrawiam serdecznie, Magda\nOla B 21 marca 2015 22:59\nWszystkie inspiracje świetne - najbardziej podobają mi się kwiaty w towarzystwie poduszek, choć to niecodzienne połączenie! Chciałam w tym tygodniu kupić tulipany, ale na szczęście w porę uświadomiłam sobie, że nie mam jeszcze żadnego wazonu ani innego wysokiego naczynia. Zresztą nie mam też parapetów (nie licząc parapetu okna łazienkowego - pod prysznicem), ale od dzisiaj mam już stół więc i miejsce na kwiaty się znajdzie :)\nUnknown 22 marca 2015 13:30\nWszystkie są piękne, wszystkie bym przygarnęła i cieszyła się nieustannie patrząc na nie :)\nBIELLUBIE 22 marca 2015 14:52\nWidzę, że spodobała nam się ta sama inspiracja - 3 zdjęcie :)))\nPastelowa Kropka 22 marca 2015 21:16\nJakie urocze parapety, a w szczególności ten z żółtymi narcyzy w niebieskich szklanych naczyniach :) :)\nAlicja 22 marca 2015 23:20\nSuper inspiracje . Pięknie wygląda parapet w wiosennej szacie. Pozdrawiam.\nkasiaros28 23 marca 2015 00:22\nAniu, dla mnie parapet to również bardzo ważne miejsce w domu :) Mój parapet w salonie co rusz się zmienia - uwielbiam przestawiać, dostawiać, odejmować, dodawać :) Obecnie mam na nim szklane bomboniery, a w nich świece, ramkę ze zdjęciem syna, koralowca i świecznik buddę. Wczoraj miałam co innego :) Twoje inspiracje bardzo mi się podobają! Buziaki <3\nAnia z stylowo-mieszkam.pl 24 marca 2015 11:28\nWiosenne ozdoby parapetu są niezbędne szczególnie teraz :)\nIwona 27 marca 2015 10:38\nCudne wiosenne inspiracje, piękny blog będę tu częstym gościem :)\nagatek 8 kwietnia 2015 07:38\nAch! ile twórczych pomysłów :)))\nDuszku a powiedź mi, czy taka cebulka tulipana puściłaby łodygę i zakwitła w całym swoim procesie w plastikowym, przezroczystym naczyniu? Bo z racji pracy z dziećmi niepełnosprawnymi to o szkle nie ma mowy :)\nUnknown 8 kwietnia 2015 20:23\nI znowu mi się podoba:)\nMaria 7 stycznia 2019 08:59\nNaprawdę fajnie wygląda Twój wiosenny parapet, też zawsze staram się je udekorować zgodnie z porą roku. Warto też przeczytać ten artykuł https://adare.pl/artykuly/jak-pielegnowac-parapet z którego dowiesz się jak odpowiednio pielęgnować parapety, aby zawsze wyglądały pięknie :) Pozdrawiam.


Sztokholm oczami dziecka - Blog parentingowy Ronja.pl\nSztokholm oczami dziecka\n30 listopada 2017 7 marca 2019\nSkandynawski Czwartek #46\nRadosne piski dzieci w Skansenie, miękkie i pachnące cynamonowe bułeczki, przesyt bodźców w zatłoczonym tunnelbana, nosidło, bliskość i bezpieczne ciepło mamy… Jaki jest Sztokholm widziany oczami dziecka?\nTo miała być taka zwykła relacja z weekendu w Sztokholmie, najeżona zdjęciami i mnóstwem pozytywnych i negatywnych wrażeń. Jednak ostateczną formę artykułu wymusiło towarzystwo Irenki Bowiem nasz wyjazd do Sztokholmu, to nie był żaden romantyczny weekend z Mężem, ale pierwsza tak daleka podróż z młodszą latoroślą. Ze wszystkimi tego konsekwencjami.\nDlaczego tak? Już od kilku osób usłyszałam, że powinnam zostawić córkę z dziadkami, że niepotrzebnie się nad nią trzęsę, że jestem kwoką i muszę w końcu odciąć pępowinę. A najlepiej odstawić prawie dwuletnią Irkę od piersi, bo to już przecież nie mleko, tylko sama woda\nNad tym ostatnim nie będę się rozwodzić. Jak zawsze odsyłam do niezawodnej Hafiji: ten artykuł jest bardziej rzeczowy >> Jeszcze mleko czy już woda?\n…ale osobiście uwielbiam ten >> Woda, sama woda! Jest mega sugestywny, a jeśli macie dobry dzień, to podczas jego lektury parskniecie śmiechem dokładnie 31 razy\nDoskonale rozumiem argument, że Mężowi i mnie należy się spokojny weekend bez dzieci. Od lat o takim marzymy. Jednak wiem, że ani Irka, ani ja jeszcze nie jesteśmy na to gotowe, więc po co się naginać?\nMatka Polka Lewitująca\nZ każdym kolejnym urodzonym dzieckiem jestem coraz bardziej tolerancyjna i odporna na wszelkie nie-do-końca-dobre rady dotyczące macierzyństwa i mojego postępowania w ogóle. Jeszcze jedno lub dwoje dzieci i stanę się istną mistrzynią zen, mającą w głębokim poważaniu rady tego typu, lewitującą pół metra nad ziemią. To jest myśl! Kiedy będę sobie tak lewitować w pozycji kwiatu lotosu, już nikt nie przyczepi się, że dresy na zawsze przyrosły mi do tyłka. A dzięki tej lewitacji może nawet cycki wygrają nierówną walkę z grawitacją?\nWysłuchuję takich uwag uprzejmie, ale nie biorę ich do siebie. Miło mi, gdy ktoś w ten sposób troszczy się o mnie jako kobietę (a nie jedynie chodzącą fabrykę mleka). Doceniam to, a nawet czasem się wzruszam. A potem i tak robię po swojemu. Z każdym kolejnym urodzonym dzieckiem jestem bardziej pewna swoich wyborów.\nCzęść z Was pewnie pamięta, że we wrześniu zostawiłam córkę z Mężem na dwie noce i pojechałam na konferencję. I takie rozwiązanie jest dla mnie okej, bo Mąż jako Współtwórca tej małej istotki, w przypadku nocnych pobudek i lamentów radzi sobie lepiej niż dziadkowie, nawet najbardziej zaangażowani.\nU dziadków natomiast został Romek. Nie daliśmy rady zabrać syna ze sobą, bo głównym celem wyjazdu do Sztokholmu był koncert mojego Męża w Fylkingen, a cele turystyczno-wypoczynkowe zeszły na dalszy plan. Mąż musiał zabrać ważącą tonę, nieporęczną walizę z instrumentami. Łącznie z naszymi walizkami i wózkiem Irki mieliśmy mnóstwo bagażu, więc zabranie Romka w ogóle nie wchodziło w grę. Brzmi okrutnie, wiem, mnie też było przykro. Ale syn świetnie spędził ten czas, a na pewno jeszcze nie raz polecimy do Sztokholmu całą rodziną. Bo jest po co!\nJaki jest Sztokholm z dzieckiem?\nTo zależy przede wszystkim od wieku dziecka. Maluch taki jak Irka jeszcze nie potrafi docenić wielu stworzonych z myślą o dzieciach atrakcji (których w całej Skandynawii nie brakuje). Najlepszy przykład: Irka towarzyszy nam w wieczornym czytaniu Dzieci z Bullerbyn, Dzieci z ulicy Awanturników i Pippi Pończoszanki, ale nie kojarzy bohaterów Astrid Lindgren na tyle, aby rozpoznać ich w muzeum Junibacken.\nDlatego tym razem odpuściliśmy sobie Junibacken i wybraliśmy się do Skansenu. Więcej zdjęć pokażę Wam na końcu wpisu. Teraz spójrzcie na to:\nRytuał pożegnania smoczka\nW pawilonie Lill-Skansen, w ścianie pokoju zamieszkanego przez kilka domowych kotów, zamontowano specjalną maszynę, która ma pomóc dzieciom zrezygnować ze smoczka.\nJak podoba Wam się taki rytuał? Przypomniałam sobie, że jedna z Czytelniczek prawie rok temu napisała o nim na fanpage’u bloga w dyskusji na temat odstawienia smoczka. Zapomniałam już o tym, a tu taka niespodzianka – w niedzielę zupełnie przypadkiem trafiliśmy w to miejsce!\nSzkrab może sam podjąć decyzję o pożegnaniu i wrzucić niepotrzebny już skarb przez otwór w kształcie smoczka. W wielkiej przezroczystej beczce leżało tam kilka tysięcy smoczków, mocno nadgryzionych zębem czasu.\nZresztą zauważyłam, że smoczki wielu napotykanych szwedzkich dzieci były w opłakanym stanie. Mam wrażenie, że ich rodzice nie wymieniają smoków maksymalnie co 4-6 tygodni (jak zalecają producenci na opakowaniach smoczków dostępnych w Polsce), ale używają ich do zdarcia. A może to dzieci nie lubią wymieniać ich na nowe?\nW każdym razie Irka jeszcze nie była gotowa na pożegnanie ze swoim momo. Natomiast była bardzo rozżalona, że tyle ich tam leży i się marnuje Widziałam po niej, że z chęcią przygarnęłaby te wszystkie smoki wszystkie do serca z czułym westchnieniem: moje maleństwa!\nKolejnym razem (kiedy będzie z nami Romek, a Irka trochę podrośnie) na pewno wybierzemy się z dzieciakami do wspomnianego powyżej Junibacken oraz do Vasamuseet ze spektakularnym, wydobytym z dna morskiego okrętem Vasa. Syn na bank zaciągnie nas też do lunaparku Gröna Lund. Nie przepadam za takimi miejscami, ale za każdym razem widząc frajdę i entuzjazm Romka, jakoś o tym zapominam\nChętnie odwiedziłabym również Fotografiska, Nordiska museet (po zmroku byłam pewna, że to Hogwart!), Moderna Museet i Nobelmuseet. A potem ruszyłabym szlakiem szwedzkich kryminałów, których akcja rozgrywa się w Sztokholmie, bo jeśli człowiek się postara, znajdzie coś wartościowego zarówno w niskiej, jak i w wysokiej kulturze Ale to wszystko zostawiam już na ten wymarzony weekend z Mężem.\nSkansen, Junibacken, Vasamuseet i kilka innych ciekawych atrakcji znajduje się rzut beretem od siebie – na wyspie Djurgården, na którą dostaliśmy się promem:\nWracaliśmy pieszo przez most Djurgårdsbron. Irka, zmęczona wrażeniami, zasnęła w nosidle przy tuti. Tak, wiem doskonale, że nie należy karmić dziecka w chuście ani nosidle. Jednak podobnie jak wiele matek nie stosuję się do tego. Nosidło to jedyny sposób, aby spokojnie i dyskretnie nakarmić Irkę w miejscu publicznym. Zresztą córka właśnie w tym celu pozwala się w nim posadzić Kiedy Irka zasnęła, odłożyłam ją do wózka, bo dźwiganie 16-kilogramowego klocka to już nie to, co kiedyś.\nMieliśmy jeszcze 1,5 godziny do spotkania z Martą Mytych (z bloga Veganama), więc krok za krokiem spacerowaliśmy wybrzeżem przy Strandvägen. Doszliśmy tak aż do Mariatorget, obserwując Sztokholm nocą – to jedno z moich najmilszych, najbardziej magicznych wspomnień z tej podróży.\nPodróż z high need baby\nNiewiele dotąd podróżowaliśmy z Irką, bo bardzo źle to znosiła. Na szczęście jest coraz lepiej i w marcu po raz pierwszy jedziemy wszyscy razem na narty.\nZ tego wyjazdu mam jeden wniosek: podróżując z dzieckiem warto wrzucić wolny bieg i spojrzeć na wszystko jego oczami. Pamiętać, że maluch widzi to wszystko inaczej niż my. A gdy jest już nieco wyrośniętym high need baby (tak jak Irka), może potrzebować więcej bliskości i siedzieć na rąckach o wiele częściej niż zwykle.\nWarto mieć ze sobą nosidło i wózek (jedno i drugie bardzo nam się przydało), przygotować się do karmienia w terenie (nawet gdy już od dawna nie robicie TEGO publicznie), uwzględnić pory drzemek i popołudniowego „kwękania” i nie narzucać sobie zbyt ambitnych planów.\nPodróżując z małym dzieckiem nie masz wyboru: musisz dostosować się do jego rytmu. Pierwszy lot samolotem, 1,5 godzinna jazda autokarem z lotniska Skavsta, potwornie zatłoczone i skomplikowane sztokholmskie metro, obce mieszkanie, obcy ludzie i wszystkie miejsca, które odwiedziliśmy – biorąc pod uwagę jak wiele intensywnych bodźców Irka doświadczała każdego dnia, zniosła podróż naprawdę bardzo dzielnie. Pomijając fakt, że z wrażenia od piątku do poniedziałku prawie nic nie zjadła, cały czas jechała na piersi.\nOczywiście są dzieci, które dobrze znoszą podróże, ale nawet wtedy nie można liczyć na to, że będziecie odhaczać kolejne zabytki w zawrotnym tempie. O jakimkolwiek shoppingu też mogłam zapomnieć, bo nawet 10-minutowa wizyta w sklepie spożywczym to było dla Irki zbyt wiele. Tak więc w tym roku Black Friday mnie ominął, ale jakoś wcale tego nie żałuję.\nSztokholm z dzieckiem zachwyca równie mocno, co bez dziecka A przy okazji można zyskać inną, cenną perspektywę.\nMam nadzieję, że nie obrazicie się za mało zdjęć w dzisiejszym wpisie. #matkirozumiejo ;) A po więcej możecie zajrzeć do Marty Veganamy lub do tego wpisu Angeliki z bloga adreamerslife.pl\nLiczba odsłon: 7 368\nNaomi Kasz- Schwed pisze:\nJestes mega dzielna ze ja zabralas! Nie wiem czy opcja byloby zostawic ja razem z Romiem u Dziadkow skoro sie karmicie. ja w sierpniu planuje przyjazd do Polski (Ursynow sie wie z moja wesola trojka (maz zostaja, ktos musi na te frykasy zarabiac). Beda miec 8, 6 (te dwie panie to akurat spoko chill) i 1.5 roku, tego sie najbardziej boje. Nigdy nie podrozowalam sama z takim malym dzieckiem, niewiem jak sie zabiore fizycznie z bagazami, wozkiem etc Piekna Szwecja!\nKochana, bardzo dziękuję za podzielenie się linkiem do mojego wpisu. Sztokholm mnie zachwycił, ale to przede wszystkim zasługa Marty, która zna mnie na wylot i pokazała miejsca, które wspominam dobrze do dzisiaj.\nPodróże z dzieckiem dopiero przed nami, ale kocham takie opowieści. Bez ściemy, o tym jak jest. Ale przy okazji pokazujące, że jak się chce to można!\nPrzesyłam gorące, australijskie pozdrowienia\n17 grudnia 2017 o 22:27\nSztokholm z dziećmi to moje marzenie, w ogóle Szwecja to marzenie wielkie! Nim zarażam dzieci by One zaraziły tatę swego. Aktualnie czytamy Dzieci z Bullerbyn a kilka książek ze Szwecją w tle już za nami I już połknęły bakcyla\nMoje dziecko było bezsmoczkowe, ale mega mi się podoba pomysł z tym miejscem pożegnania


Ritchie Valens, właśc. Richard Steven Valenzuela (ur. 13 maja 1941 w Pacoimie, zm. 3 lutego 1959 w Clear Lake) – amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta i kompozytor pochodzenia meksykańsko-hiszpańskiego.Jiles Perry Richardson, Jr., znany jako The Big Bopper (ur. 24 października 1930 w Sabine Pass w stanie Teksas, zm 3 lutego 1959 w Clear Lake w stanie Iowa) – amerykański muzyk i kompozytor rockowy, jeden z pionierów rock and rolla. Nazywany był też zdrobniale Jape Richardson.\nDonald "Don" McLean (ur. 2 października 1945 w New Rochelle) – amerykański piosenkarz, gitarzysta i kompozytor związany z gatunkiem folk i folk rock.\nBiblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.Buddy Holly, właśc. Charles Hardin Holley (ur. 7 września 1936 w Lubbock, zm. 3 lutego 1959 w Clear Lake) – amerykański piosenkarz rockandrollowy, gitarzysta, kompozytor. Był jednym z muzycznych wzorców dla Jimiego Hendriksa.\nMcLean śpiewa łagodnym i ciepłym głosem folkowe i rockowe ballady zwykle przy akompaniamencie gitary akustycznej i małego zespołu instrumentalnego. Do najbardziej znanych przebojów McLeana należą And I Love You So, Castles in the Air, Since I Don't Have You, Vincent oraz jeden z najbardziej przejmujących antywojennych protestsongów The Grave. Choć McLean zdobył sporą popularność wśród miłośników folk rocka, dla większości słuchaczy rocka głównego nurtu uchodzi on za artystę jednego przeboju. Był nim największy w jego dorobku, a jednocześnie jeden z największych przebojów rockowych American Pie, zainspirowany tragiczną śmiercią pionierów rock and rolla, Buddy'ego Holly'ego, Ritchiego Valensa i Big Boppera.\nBiblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Protest song (pieśń protestu) – rodzaj piosenki z nurtu muzyki zaangażowanej, której wymowa jest manifestem skierowanym przeciw jakiemuś zjawisku społecznemu lub politycznemu, np. przeciw wojnie lub biedzie.\n1974 Playin' Favourites\n1976 Solo [Live]\n1980 Chain Lightning\n1989 For the Memories, Vols. 1 & 2\n1995 River of Love jaj\n1997 For the Memories\n2001 Starry Starry Night [live]\n2004 In Concert [live]\nJon Pareles, Patty Romanowski: The Rolling stone encyclopedia of rock & roll. Rolling Stone Press/Summit Books, 1983, s. 364. ISBN 9780671434571.\nISNI: 0000 0001 2018 0764\n2 października jest 275. (w latach przestępnych 276.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 90 dni.Przebój, szlagier lub hit (to ostatnie określenie pochodzi z języka angielskiego, gdzie oznacza to samo i dosłownie tłumaczy się jako uderzenie) – popularny w określonym czasie utwór muzyczny lub piosenka. Określenie zazwyczaj odnosi się do muzyki rozrywkowej lecz często znaczenie jego rozciąga się na muzykę poważną oraz na inne dziedziny sztuki mówiąc na przykład o "przeboju filmowym" lub "kinowym". Przebój muzyczny zwykle charakteryzuje się łatwo wpadającą w ucho melodią i jest wielokrotnie emitowany przez stacje radiowe, oraz osiąga wysoką sprzedaż. Choć istnieją ponadczasowe przeboje, których popularność zdaje się nie przemijać, to zasadniczo mamy tu do czynienia ze zjawiskiem okresowym.\nVincent to piosenka Dona McLeana napisana w hołdzie dla Vincenta van Gogha. Rozpoczyna się od słów "gwiaździsta, gwiaździsta noc" (Starry Starry Night) odwołując się do obrazu Van Gogha Gwiaździsta noc. Piosenka nawiązuje do choroby afektywnej dwubiegunowej malarza, mówi o jego życiu, o tym co czuł i jak wyrażał to barwami poprzez swoje obrazy.


Zestaw Redcord Mini Extra (102050) idealnie nadaje się do rehabilitacji i treningu fitness w ośrodkach rehabilitacyjnych, domach, siłowniach i klubach sportowych. Redcord Mini Extra nadaje się do ćwiczeń w pomieszczeniach ale także na zewnątrz, dzięki możliwości zawieszenia go na dowolnym poziomym elemencie utrzymującym ciężar ciała. Dzięki niewielkim rozmiarom system Redcord Mini Extra jest łatwy w transporcie.\nRedcord Axis w połączeniu z tradycyjnymi ćwiczeniami w podwieszeniu umożliwia podniesienie stopnia niestabilności środowiska w jakim wykonywane jest dane zadanie ruchowe, co sprawia, że staje ono się dla pacjenta bardziej wymagające.\nRedcord Stimula to urządzenie uzupełniające rehabilitację z wykorzystaniem systemów Redcord. Stimula wprowadza linki w drgania, umożliwia kontrolę drgań po uprzednim ustawieniu takich parametrów jak: częstotliwość, poziom drgań (niski, średni, wysoki) oraz czas.\nPrzenośny zestaw Redcord Mini wzbogacony o wzmocnione, solidne uchwyty na dłonie PowerGrip i zaczep do drzwi DoorFix. Posiada wszystkie zalety zestawu Redcord Mini dodatkowo pozwalając na montaż systemu na drzwiach.\nPrzenośny zestaw zawierający aparat Redcord Mini, 2 wąskie podwieszki, uchwyty zwykłe i uchwyty Power Grip, zestaw Doorfix i torbę do przenoszenia. Dzięki swoim niewielkim rozmiarom jest łatwy w transporcie i może być używany w dowolnym otoczeniu z przynajmniej jedną poziomą powierzchnią. Zestaw często wybierany przez sportowców i terapeutów często podróżujących.\nZestaw fitness do zastosowań domowych z aparatem Trainer, 2 podwieszkami wąskimi, 2 poduszkami sensomotorycznymi, matą do ćwiczeń (180 x 60 x 1,5 cm), uchwytem zwykłym oraz uchwytem POWER GRIP. To niezawodne i w pełni bezpieczne narzędzie treningowe. Zestaw umożliwia przeprowadzenie wszechstronnego treningu całego ciała.\nZestaw Redcord ACTIVE przeznaczony do prowadzenia profesjonalnego treningu fitness a także do rehabilitacji i odciążania ciała pacjenta.\nZestaw dla trenerów fitness i amatorów sportu. Redcord Active Pro to profesjonalny system umożliwiający realizację programu treningowego z ćwiczeniami w podwieszeniu.\nZestaw dla trenerów fitness i amatorów sportu. Redcord Active Pro PLUS to profesjonalny system umożliwiający realizację programu treningowego z ćwiczeniami w podwieszeniu.\nREDCORD TANDEM STATION stacja treningowa pozwalająca na pełne podwieszenie, w zestawie: 1 x aparat AXIS, 2 x aparat TRAINER, 2 x podwieszka wąska, 1 x podwieszka szeroka, 1 x linka elastyczna 60 cm czerwona, 1 x linka elastyczna 60 cm czarna, 2 x poduszka sensomotoryczna, 1 x para uchwytów POWER GRIP .\nPakiet zestawów Redcord Mini pozwalający na skuteczny trening z wykorzystaniem systemu linek i podwieszek dla ośmiu osób.\nStacja treningowa dla 3 osób wykorzystująca systemy Redcord. Umożliwia wykonanie wszechstronnego treningu siłowego połączonego z treningiem sensomotorycznym.\nKonstrukcja przyścienna dla pojedynczych aparatów WALL STAND, możliwość zawieszenia do 4 pojedynczych aparatów\nKonstrukcja przyścienna dla pojedynczego aparatu na jednej nodze podporowej. Wysokość całkowita 235 cm, szerokość pomiędzy ścianą a podporą 190 cm. Możliwość złożenia konstrukcji, gdy nie jest użytkowana.Konstrukcja przyścienna dla pojedynczego aparatu na jednej nodze podporowej. Wysokość całkowita 235 cm, szerokość pomiędzy ścianą a podporą 190 cm. Możliwość złożenia konstrukcji, gdy nie jest użytkowana.


Prawo jazdy Ełk - Ranking 12 szkół jazdy\nRanking szkół jazdy w Ełk(7)\n71 Zaufanych Opinii (90 Opinii)\nSuper atmosfera. Kurs minął bardzo szybko. Kadra instruktorów pierwsza klasa!!!! Miałam przyjemność jeździć z Anią, która jest bardzo kontaktową osobą dzięki, której jazda nie jest nudna i czeka się z przyjemnością na następną lekcje !!!! Egzamin zdany za pierwszym razem. Zero stersu. Polecam L-express każdemu, kto chce zacząć swoją przygodę za kółkiem. !!!!\nZdecydowałem się na tę szkołę ze względu na opinie znajomych i nie żałuję! Super atmosfera, bezstresowa nauka, w kazdej chwili mogłem skontaktowac się z instruktorami. Miałem problem z brakiem czasu na wyrobienie godzin - to nie problem, zadzwoniłem i wszystko zostało dopasowane do mnie! Naprawdę żałuję, że to juz koniec, każdą godzinę będę wspominal z uśmiechem na twarzy i nostalgią, mam nadzieję, że spotkam się z moim instruktorem w innych okolicznościach niż nauka jazdy :)\nJako obcokrajowiec mogę z pewnością powiedzieć, że w tej szkole nauczą jeździć każdego????Indywidualne podejście do każdego, zero stresu i 100% jakościowej nauki jazdy - to moja opinja. Przyjemność współpracy zaczęła się od uśmiechu miłej pani z biura i skończyła się zdanym za pierwszym razem egzaminem. Mateusz, jesteś najlepszy;) Dziękuję całemu zespołu szkoły! Robicie naprawdę dobrą robotę! Gorąco polecam szkole jazdy L-Express!\nNauka jazdy w L-express to rzeczywiście sama przyjemność! Super atmosfera zarówno na wykładach jak i jazdach. Nawet nie wiem kiedy minęło to 30 godzin... Wszystko ekspresowo, tak jak w nazwie ;) Serdecznie wszystkim polecam szkołę jak i najlepszego instruktora- Mateusza!\nBardzo polecam szkołę, elastyczne godziny i świetni instruktorzy!\n69 Zaufanych Opinii (112 Opinii)\nPozdrawiam wszystkie panie które pracują w biurze oraz panią obok w sklepie za piękny uśmiech i za motywację oraz bardzo fajnego wykładowcę i najlepszego instruktora Przemka. !!!! Dzięki wam zdałem wszystko za pierwszym razem dziękuję ❤\nPanie w biurze bardzo miłe, wykłady prowadzone bardzo dobrze i w miłej atmosferze. Jazda z Przemkiem była bardzo fajna, ma bardzo dobre podejście do kursanta. Polecam wszystkim tą szkołę jazdy!\nPanie w biurze bardzo miłe, wykłady prowadzone w miłej atmosferze. Jazda z Panią Romą to była sama przyjemność! Polecam wszystkim tą szkołę jazdy!\nJestem bardzo zadowolona z wyboru tego ośrodka. Panie z biura są naprawdę życzliwe i udzieliły mi wszelkich potrzebnych informacji: gdzie, co i kiedy muszę załatwić. Wykłady wspominam z przyjemnością, pan Stanisław przekazał wiedzę w rzetelny i interesujący sposób, po takim przygotowaniu nie musiałam zbyt wiele czasu poświęcić na czytanie podręcznika. Miałam okazję uczyć się jazdy z Przemkiem- to prawdziwy instruktor z powołania. Cierpliwy i opanowany, wyjaśnił mi wszystkie zawiłości ruchu drogowego i przygotował do samodzielnej jazdy. Egzamin zdałam za 3 razem, dopiero wtedy udało mi się opanować nerwy :) Serdecznie polecam Atest, to najlepsza szkoła do zrobienia prawa jazdy!\nZdecydowanie bezkonkurencyjna szkoła jazdy!\nul. Gdańska 24A 19-300 Ełk\nMega polecam =) !! Profesjonalne, ludzkie podejście. Widać i czuć zaangażowanie. Nauka przebiega w fajnej atmosferze. Możliwość rozłożenia na raty. Mimo bardzo ograniczonego czasu z mojej strony, Pan Tomek starał się by nauka przebiega szybko, fajnie i sprawnie. Egzaminy zdane, prawko jest ;) jeszcze raz polecam\n(ocena z dnia 15.12.2019)\nBardzo przyjazny instruktor który dobrze wszystko tłumaczy.\nNajlepsza szkoła jaka można wybrac aby zostać na prawdę dobrym kierowca! Instruktor wyrozumiały a zarazem śmieszny w swoim sposobie bycia! Cieszę się ze wybrałam szkoła Tomasza Borawskiego bo dzieki temu jazdę jak i teorie zdałam za pierwszym!! Aż zal było odchodzić z L w której był taki fajny instruktor! Polecam z całego serca :)\nNajlepsza szkoła pod słońce Zdane za pierwszym razem bezbłędnie Super atmosfera Pan Tomasz potrafi się dogadać ze starszymi osobami jak i z młodzieżą Taką szkołę można z czystym sercem polecić.\nPełny profesjonalizm w dobrej atmosferze. Doskonała znajomość wymogów egzaminacyjnych w Suwałkach, instruktor pokazał wszystkie zaułki i zakamarki w które mógł mnie zabrać egzaminator. Zdane za pierwszym razem.\nWojska Polskiego 18 19-300 Ełk\nSUPER PODEJSCIE DO KAŻDEGO KURSANTA, , PEŁEN PROFESJONALIZM, POLECM W 100%, LEPIEJ NIŻ SZKOLA OLO.\nSerdecznie polecam. Wszystko profesjonalnie i dokładnie.\nBardzo dobre podejście do kursanta oraz rewelacyjne przygotowanie. Zdane za pierwszym razem. Jeśli ktoś chce nie tylko celująco przygotować się do egzaminu ale również nauczyć się jazdy motorem o większej mocy to gorąco polecam.\n(ocena z dnia 15.01.2012)\nStanowczo polecam!!! super instruktorzy.\nWawelska 11 19-300 Ełk\nPełen profesjonalizm, męczyłem pytaniami i zawsze otrzymywałem odpowiedzi, gdy chciałem coś przećwiczyć w czym nie czułem się za dobrze, nigdy nie było problemu. Zdecydowanie Polecam Zdane za 1 razem :)\n(ocena z dnia 16.05.2018)\nOśrodek problematyczny, już na początku podczas zapytania o cenę kursu była podana zaniżona, podczas zapisywania się na kurs cena wzrosła o 200 zł. Zgodziłem się na nią, bo była standardowa oraz zależało mi na czasie. Potem były problemy z wyjeżdżeniem godzin, w pewnym momencie musiałem sam dzwonić do instruktorów i się umawiać, bo inaczej miałbym jedną jazdę po 2 godziny na tydzień, choć cały czas byłem dyspozycyjny. Szkolenie z teorii było profesjonalne, były poruszane trudne kwestie. Z jazdą już było inaczej, była nerwowa atmosfera, przy popełnieniu prawie każdego błędu dostałem długi nerwowy wykład. Bardzo nie podobało mi się jak dużo razy instruktor kazał mi wjeżdżać na skrzyżowanie z drogą z pierwszeństwem lub przy włączaniu się do ruchu gdy nie byłem do końca pewien czy bym się wyrobił, co zresztą moje obawy by się sprawdziły. Jazdę miałem z kilkoma instruktorami i każdy po mniejszej lub większej części uczył prawidłowej jazdy oraz obsługi podstawowych narzędzi kierowniczych pojazdu typu kierownica czy kierunkowskazy, co później trudno było się nauczyć i przyzwyczaić do prawidłowej techniki jazdy. Odnośnie stanu pojazdów, z trzech samochodów to tylko jeden był w pełni sprawny. Jednym nie jeździłem w ogóle, który stał chyba prawie nie używany, drugi miał problem ze sprzęgłem, co skutkowało problemem z przyzwyczajeniem się do trzeciego sprawnego samochodu. Po wyjeżdżeniu godzin jazdy musiałem z oczywistych względów dokupić dodatkowe godziny w innym ośrodku, ale nie zdecydowałem się na ośrodek w Ełku, tylko w Suwałkach gdzie dodatkowe godziny są 2 razy droższe nie licząc kosztów dojazdu. W nim w końcu był profesjonalizm i w końcu rozwiały się wątpliwości i mogłem poczuć się na tyle pewnie za kierownicą, żeby przystąpić do egzaminu praktycznego. Egzamin zdałem za pierwszym razem, ale to tylko połowa zasługi ZDZ.\nProfesjonalne podejście do klienta,instruktorzy są anielsko cierpliwi Potrafia swietnie przekazac wiedze teoretyczna jak rowniez praktyczna, kieruja trudnymi trasami, co skutkuje pozniej lepszym zrozumieniem wszelkich przepisow wspieraja rowniez psychicznie i uspokoja kazdego nerwusa ;) mysle ze wieloletnie doswiadczenie czyni ich szkole najlepsza w naszym miescie - szkola cale pokolenia mame siostre i teraz mnie :P Cale szkolenie przebieglo w przemilej atmosferze, nie bojcie sie zagladac do sekretariatu Panie sa bardzo mile usmiechniete pomoga we wszystkim az chce sie wracac Pozdwiawiam\nul. Armii Krajowej 43 19-300 Ełk\nul. Wojska Polskiego 12 19-300 Ełk\nOśrodek Szkolenia Zawodowego LOK\nArmii Krajowej 42 19-300 Ełk\nOlo. Szkoła jazdy. Kozikowski B.\nArmii Krajowej 26 CENTRUM HANDLOWE BAZAR\nSuper atmosfera. Kurs minął bardzo szybko. Kadra instruktorów pierwsza klasa!!!! Miałam przyjemność jeździć z Anią, która jest bardzo kontaktową osobą dzięki, której jazda nie jest nudna...\nopinia z dnia 31.07.2020\nZdecydowałem się na tę szkołę ze względu na opinie znajomych i nie żałuję! Super atmosfera, bezstresowa nauka, w kazdej chwili mogłem skontaktowac się z instruktorami. Miałem problem z...\nJako obcokrajowiec mogę z pewnością powiedzieć, że w tej szkole nauczą jeździć każdego????Indywidualne podejście do każdego, zero stresu i 100% jakościowej nauki jazdy - to moja opinja....\nNauka jazdy w L-express to rzeczywiście sama przyjemność! Super atmosfera zarówno na wykładach jak i jazdach. Nawet nie wiem kiedy minęło to 30 godzin... Wszystko ekspresowo, tak jak w nazwie...\nPozdrawiam wszystkie panie które pracują w biurze oraz panią obok w sklepie za piękny uśmiech i za motywację oraz bardzo fajnego wykładowcę i najlepszego instruktora Przemka. !!!! Dzięki wam...


¡Olé! Magazyn | Felietony | Od Henrique do Malcoma - brazylijskie transfery Barcelony w ostatniej dekadzie\nBarcelona od dawna ceni sobie piłkarzy z Kraju Kawy. Najlepszym dowodem jest liczba Brazylijczyków, która na przestrzeni lat reprezentowała barwy Blaugrany. Było ich aż 31, czyli dwunastu więcej niż kolejnych w tej klasyfikacji Holendrów. Sprowadzeni tego lata Arthur i Malcom doskonale wpisują się w tą filozofię. Jak kataloński klub wyszedł na ich transferach? Przyjrzymy się najnowszym czasom, czyli ostatniej dekadzie. Zaczniemy więc od sezonu 2008/09.\nW wieku 21 lat przybył do Barcelony z Palmeiras. W ojczystym kraju był uważany za jeden z największych talentów, a wielu ekspertów upatrywało w nim przyszłość reprezentacji. Tak się akurat złożyło, że Duma Katalonii szukała zawodnika o jego profilu, który w niedalekiej perspektywie czasu mógł zostać następcą Rafy Márqueza czy Carlesa Puyola. Kwoty transferu nie ujawniono, ale praktycznie wszyscy dziennikarze twierdzili, że wyniosła około 9 milionów euro. Pep Guardiola nie chciał go jednak od razu rzucać na głęboką wodę, więc wypożyczył go na sezon do Bayeru Leverkusen, a następnie do Racingu Santander i później jeszcze raz do zespołu z Kantabrii. Tam, jeśli nie leczył akurat kontuzji, to prezentował przyzwoity poziom. Ale zaraz… Trzy lata po transferze do Barcy wciąż nie zadebiutował nawet w pierwszej drużynie. Następnie przyszło wypożyczenie do Palmeiras, a po sezonie 2011/12 wygasł jego kontrakt z Dumą Katalonii i za darmo dołączył do Bayeru. Podsumowując, w ciągu czterech lat nie rozegrał ani jednego oficjalnego spotkania dla Barcelony i został pożegnany bez żalu. Dlaczego nie dostał nawet jednej szansy? To wie już tylko Guardiola. Nie przeszkodziło mu to w zrobieniu przyzwoitej kariery, bowiem gdy był piłkarzem Napoli, został powołany do kadry na mistrzostwa świata w 2014 roku.\nW Barcelonie w latach: 2008-2012\nWesołego Brazylijczyka nie trzeba chyba przedstawiać. Wyrobił sobie markę w Sevilli, gdzie występował na prawej stronie obrony lub na tej samej flance, tyle że w pomocy. Na Camp Nou przybył na początku lipca 2008 roku. Guardiola praktycznie od razu zrezygnował z rzucania go po różnych pozycjach i zdecydował, że Alves będzie występował w defensywie. Blaugrana zapłaciła za niego prawie 30 mln euro i można śmiało powiedzieć, że był to strzał dziesiątkę. Brazylijczyk przez osiem lat praktycznie nie oddał nikomu miejsca w składzie, a jego ofensywne wejścia radowały kibiców. Nawet bardzo ofensywne, skoro przez cały pobyt w ekipie ze stolicy Katalonii zanotował dokładnie 100 asyst (!). Chyba nieźle, jak na bocznego obrońcę? Na boisku błyszczał nie tylko świetnymi zagraniami, ale i najrozmaitszymi fryzurami, a poza nim ciekawym ubiorem czy akcją #NoToRacism, gdy zjadł banana, rzuconego w jego kierunku przez kibica Villarrealu. Jego pożegnanie z Camp Nou nie wyglądało tak, jak sobie wymarzył. Bez skrupułów nie przedłużono z nim umowy, mimo iż sam Dani chciał zostać w klubie. Później wielokrotnie atakował władze, twierdząc, że te nie mają klasy, którą on pokazywał na placu gry, gdy zdobywał z Barcą aż 24 tytuły. Nie zapomina o swoich kolegach z Barcelony. Nie tak dawno, wspólnie z Pinto zaprezentował swoje umiejętności wokalne w utworze pt. „Suave”.\nW Barcelonie w latach: 2008-2016\nLewy obrońca przybył do Barcelony z Interu, gdzie zwykle był podstawowym defensorem ówczesnego dominatora Serie A. W 2009 roku Katalończycy zapłacili za niego stosunkowo niewielkie pieniądze, dokładnie 4,5 mln euro. Najlepszy przyjaciel Zlatana Ibrahimovicia podobnie jak Szwed, swoją karierę na Camp Nou może zaliczyć do średnio udanych. Przez trzy lata był głównie rezerwowym, a gdy już pojawiał się w wyjściowym składzie, to spisywał się raczej przeciętnie. Przegrywał walkę o skład z Érikiem Abidalem i Adriano. W końcu zmęczony ciągłym siedzeniem na ławce, zgodził się na transfer do PSG. Klub nie robił mu problemów, ponieważ jak najszybciej chciały wprowadzić do kadry utalentowanego wychowanka La Masii, czyli Andreu Fontàsa. Z perspektywy czasu był to dla niego dobry ruch. W paryskiej drużynie miał pewne miejsce, a na dodatek pół roku później w Katalonii zameldował się Jordi Alba. W barwach Blaugrany Maxwell odniósł wiele znaczących triumfów m.in. zdobył Ligę Mistrzów, ale zakończenie hiszpańskiego rozdziału jego kariery zrobiło dobrze jego karierze.\nW Barcelonie w latach: 2009-2012\nMa niezwykły dar do strzelania bramek. Tak mówiono przed jego transferem do Barcy. Keirrison, to przypadek bliźniaczo podobny do Henrique. Nie zagrał dla Dumy Katalonii nawet jednego spotkania, za to udawał się na kolejne wypożyczenia. W Brazylii został królem strzelców ligi, ale swoich umiejętności nie umiał pokazać w Europie. Stał się problemem, który rozwiązywało się wypożyczeniem. Po trzech latach już nikt na niego nie liczył, a 14 milionów euro jakie za niego zapłacono stało się ceną śmieszną. Oczywiście w negatywnym tego słowa znaczeniu. W 2013 roku nabawił się kontuzji, która wykluczyła go z gry na 626 dni! Był wtedy zawodnikiem Coritiby, do której został ostatecznie sprzedany. O ile Henrique występował chociaż w sparingach, o tyle Keirrison nie dostał szansy nawet z żadnych spotkań przygotowujących do sezonu. Jego przygodę z Camp Nou można streścić w trzech słowach: przybycie, wypożyczenia, odejście. Od tamtej pory jest uważany za jedną z największych wpadek transferowych w historii Barcy.\nW Barcelonie w latach: 2009-2014\nJeden z najbardziej wszechstronnych piłkarzy w tym zestawieniu. Lewa obrona, prawa obrona, środek obrony, skrzydłowy? Żaden problem dla Adriano! Ta uniwersalność była poniekąd jego przekleństwem, ponieważ był głównie rezerwowym od zadań specjalnych. Oczywiście miał na Camp Nou gorsze i lepsze momenty, ale nigdy nie schodził poniżej określonego poziomu. Ponadto kibice cenili u niego pokorę i to, że godzi się z rolą rezerwowego. Taki piłkarz to skarb dla każdej drużyny. To po Alvesu kolejny piłkarz z Kraju Kawy, którego Duma Katalonii kupiła od Sevilli. Kwota transakcji wyniosła około 10 mln euro. W pamięć na pewno zapadły jego fantastyczne bramki strzelane z dystansu. To był jego znak rozpoznawczy w ofensywnych poczynaniach. Jego rolę w drużynie Blaugrany można porównać do tej, którą obecnie pełni Nacho w Realu Madryt. Gdy potrzeba było załatać jakąś lukę, Adriano był jak znalazł. W 2016 roku odszedł do Besiktasu, a Katalończycy zarobili na nim łącznie około 3 mln euro.\nW Barcelonie w latach: 2010-2016\nIle właściwie kosztował jego transfer z Santosu? Na pewno drogo dla Sandro Rosella. Ówczesny prezydent Barcelony został skazany na karę więzienia właśnie za nieprawidłowości przy transferze Neymara. Początkowo podawano kwotę 57 mln euro, ale w wyniku dochodzenia sądowego okazało się, że było to o prawie 20 mln więcej. Później wyszło jednak na jaw, że łącznie z wszelkimi dopłatami, prawami i innymi umowami ta operacja była warta kolejne, gigantyczne pieniądze, o których zapewne całej prawdy nie powiedziano.\nSkończmy jednak z tymi kwotami. Wraz z Leo Messim i Luisem Suárezem stworzył słynne trio MSN, które zwłaszcza w sezonie 2014/15 straszyło piłkarską Europę, zdobyło potrójną koronę i wpisało się do historii hiszpańskiej piłki. Wielu obserwatorów zwracało uwagę, że Brazylijczyk lubi symulować i przesadzać, ale nie można mu jednak odmówić umiejętności strzeleckich i dryblingu. Większość graczy z Ameryki Południowej ma jednak to do siebie, że gdy pojawia się kusząca oferta zarobkowa, to nie mogą sobie odmówić transferu. Nie powinno nas to dziwić, każdy chciałby zarabiać więcej. Skrzydłowy jednak nie powiedział tego wprost, bo po przeprowadzce do PSG zasłaniał się swoją ambicją i chęcią sprawdzenia się w nowej lidze. Astronomiczna kwota jego zakupu przez Paryżan rozpaliła ogólnoświatową dyskusję na temat kwot jakie są wydawane na piłkarzy. Rzeczywiście, tamten rekordowy transfer był szokiem nie tylko dla fanów Barcy, ale i całego futbolowego świata. Niesmak wzbudził też fakt, że Neymar wymusił na władzach klubu swoją sprzedaż. Nie określał swojej przyszłości, w wywiadach nie mówił jasno czy zostaje, a podczas treningu wdał się w szarpaninę z Nélsonem Semedo. Kilka dni później rozwiązał swój kontrakt z Barceloną, wpłacił klauzulę i było po krzyku. PSG dodatkowo ośmiesza Barcelonę w social mediach publikując wpis ,,Se firme” (,,podpisał”), który nawiązywał do wpisu Gererda Piqué sprzed kilku dni wcześniej. Jego ,,Se queda” (,,zostaje”) miało skłonić Brazylijczyka do pozostania, a po transferze zostało wyśmiane przez internautów.\nW Barcelonie w latach: 2013-2017\nPod koniec sierpnia 2014 roku Barcelona ogłosiła kolejny zakup „super talentu” z Brazylii. Douglas Pereira, który został kupiony z Sao Paulo za 4 mln euro miał rywalizować z Alvesem i Martínem Montoyą o grę na prawej stronie defensywy. Właśnie tu jest słowo klucz: ,,miał”. Kiedy już grał, to spisywał się co najwyżej przeciętnie i stał się obiektem drwin kibiców Realu Madryt. Już sam jego transfer był delikatnie zastanawiający. Podczas gdy w ojczyźnie nie był uważany za niesamowity talent, był niezłym defensorem, ale chyba nikomu przez myśl by nie przeszło, że zgłosi się po niego sama Barcelona. Trapiły go również kontuzje, w tym jedna, której doznał w dość niecodzienny sposób, podczas wypożyczenia do Sportingu Gijon. Wracając autobusem z meczu w Vigo, źle ułożył swoje ciało do drzemki, przez co doznał… kontuzji mięśnia pośladkowego. Ostatni sezon spędził na wypożyczeniu w Benfice, gdzie również nie grywał zbyt często. Za rok jego kontrakt z Blaugraną wygasa, a obecnie trafił na wypożyczenie do Sivassporu. Jego bilans w Dumie Katalonii zatrzyma się więc najpewniej na ośmiu rozegranych spotkaniach. Nie można mu za to odmówić pokaźnej gabloty trofeów zdobytych na Camp Nou. Ma w swojej kolekcji dwa mistrzostwa Hiszpanii, dwa Puchary Króla i Ligę Mistrzów. Prawdziwy ewenement…\nW Barcelonie w latach: 2013-2019*\n* — prawdopodobnie\nKolejny defensor kupiony z ligi brazylijskiej i wszystko wskazuje na to, że kolejny spisany na straty. Miał się ogrywać w Barcelonie B, a potem zostać włączonym do pierwszej drużyny. W rezerwach notował dobre występy, więc dostał szansę pokazania się w dorosłej ekipie. Ciężko stwierdzić czy ją wykorzystał. Rozegrał trzy spotkania i na sezon 2017/18 został wypożyczony do Nicei. We Francji spisywał się poprawnie, ale wygląda na to, że w Barcy miejsca już nie zagrzeje. Katalończycy chcą koniecznie na nim zarobić, a oferty angielskich klubów pobudzają wyobraźnię. Na tę chwilę Marlon jest jeszcze piłkarzem Dumy Katalonii, jednak mało prawdopodobnie by pozostało tak do końca lata.\nW Barcelonie w latach: 2016 – obecnie\nNa wstępie warto przytoczyć pewną mało znaną ciekawostkę. Wiedzieliście, że Paulinho występował niegdyś w polskiej Ekstraklasie, w ŁKS-ie Łódź? Dobra, już bez żartów. Jego 40-sto milionowy transfer do Barcelony wywołał wielki szum w świecie piłki, także w Polsce… Wielu dziwiło się i przewidywało, że reprezentant Brazylii nie poradzi sobie w lidze hiszpańskiej. Jakie było zdumienie wszystkich, gdy pomocnik błyskawicznie zadomowił się drużynie pięciokrotnego zwycięscy Pucharu Europy i zyskał miejsce w pierwszej jedenastce. Zaczął strzelać bramki i grać tak, że wielu kibiców przecierało oczy ze zdumienia. W drugiej części sezonu nie było już tak kolorowo, ale generalnie większość obserwatorów była pozytywnie zaskoczona. Jego gra bardziej przypominała tę z kadry Canarinhos niż tę, która męczyła fanów Tottenhamu. Zdobył mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla i …tego lata wrócił do Chin. Jak widać, niecodzienne ruchy transferowe to specjalność Paulinho i jego agentów.\nW Barcelonie w latach: 2017-2018\nMiał epizod w Espanyolu przed kilku laty nie zamknął mu drzwi do lokalnego przeciwnika. Duma Katalonii długo starała się go wyciągnąć z Liverpoolu, ale zimą tego roku w końcu się udało. Za 120 mln + zmienne przybył na Camp Nou. Niemal od razu zaczął czarować, ale z powodu przepisów nie mógł występować w Lidze Mistrzów. Być może to jeden z powodów, przez które Katalończycy odpadli już w ćwierćfinale tych rozgrywek. Bardzo dobrze wpasował się w zespół, a w nowym sezonie jego dyspozycja powinna stać się jeszcze bardziej decydująca dla dobrych wyników Blaugrany. Wydaje się, że tutaj władze klubu trafiły w dziesiątkę!\nW Barcelonie w latach: 2018- obecnie\nArthur i Malcom\nPierwszy był najlepszym zawodnikiem Gremio, z którym zdobył Copa Libertadores. Drugi rozegrał dobry sezon w Bordeaux, czym zwrócił na siebie uwagę Romy i jak się okazało także Barcelony, która ostatecznie „podkradła” go Rzymianom. Oboje mają 21 lat, więc wszystko jeszcze przed nimi i tylko upływ czasu powie nam, czy to kolejne transferowe pomyłki Barcy, czy może udało się jej zakontraktować bardzo dobrych piłkarzy.\nTagi: AdrianoArthurCoutinhoDani AlvesDouglasHenriqueKeirrisonmalcomMarlonMaxwellNaymarPaulinho\nPoprzedni wpis Hola, ¿qué tal? #29: Kuriozalny transfer Malcoma i brazylijska gorączka\nKolejny wpis Hola, ¿qué tal? #30: Francuskie perypetie Nietoperzy. Kondogbia zmieni reprezentacje?


Kaucję płaconą przy zawarciu leasingu rozliczamy jednorazowo - Podatek dochodowy - rp.pl\nAktualizacja: 2009-07-15, 06:40\nKaucję płaconą przy zawarciu leasingu rozliczamy jednorazowo\nKaucja płacona przy zawarciu umowy leasingu jest warunkiem koniecznym do realizacji umowy i następuje przed faktycznym zrealizowaniem leasingu. Nie dotyczy więc całego okresu, na jaki umowa została zawarta\n[b]Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 1 lipca 2009 r., I SA/Gd 269/09[/b][srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul]Podatniczka wystąpiła o interpretację. Chodziło o sposób zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty wstępnej uiszczanej przy zawarciu umowy leasingu operacyjnego. Podatniczka jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka zawarła umowę leasingu operacyjnego nieruchomości. Zgodnie z umową jako jedno ze świadczeń na rzecz leasingodawcy ustalona została opłata wstępna, której wniesienie (obok prowizji) warunkowało zawarcie umowy nabycia przedmiotu leasingu ze sprzedawcą, a w konsekwencji realizację umowy leasingu.Zdaniem podatniczki opłata wstępna powinna być zaliczona do kosztów jednorazowo, bez konieczności rozliczania jej w czasie.Innego zdania była izba skarbowa. Stwierdziła, że podatniczka, zaliczając opłatę wstępną z tytułu umowy leasingu operacyjnego do kosztów uzyskania przychodów, powinna podzielić ten wydatek proporcjonalnie do dłu...


Awaria ciężarówki w trasie – jak sobie poradzić? – Czesciscania.pl\nSamochody ciężarowe to solidne maszyny zaprojektowane w taki sposób, aby zapewnić kierowcom maksymalne bezpieczeństwo i jak najwyższy komfort jazdy, a jednocześnie ograniczyć awaryjność. Mniejsze lub większe usterki zdarzyć się mogą jednak zawsze, a wtedy konieczne jest jak najszybsze podjęcie odpowiednich kroków. Co robić, kiedy ciężarówka zepsuje się w trasie?\nJeśli problem nie jest poważny…\nAwaria dużego i ciężkiego samochodu może wydawać się poważnym problemem. Jeśli jednak problem nie dotyczy silnika, skrzyni biegów czy hamulców, a związany jest raczej z przebitą oponą, przepaloną żarówką bądź zniszczonym światłem obrysowym, kierowca powinien poradzić sobie sam. Do drobnych napraw tego typu wystarczy mieć podstawowy zestaw narzędzi, w skład którego wchodzi odpowiedni klucz do kół, podnośnik hydrauliczny, klucze do śrub i wkrętaki różnej wielkości.\nJeśli bez mechanika się nie obejdzie…\nPoważniejsze uszkodzenia, które uniemożliwiają dalszą jazdę, albo niosą poważne ryzyko wypadku, powinny zostać naprawione przez specjalistę. W takich sytuacjach konieczne jest zazwyczaj wezwanie pomocy drogowej, która przetransportuje tira do warsztatu naprawczego, gdzie będzie można poradzić sobie za awarią wykorzystując profesjonalne narzędzia. Obecnie coraz większą popularnością cieszą się też usługi mobilnego serwisu tirów. Na czym to polega? Warsztat naprawczy specjalizujący się w ciężarowych samochodach dostawczych wysyła mechanika do wymagającego serwisu pojazdu. Profesjonalne narzędzia ma on ze sobą w odpowiednio przystosowanym samochodzie, a tego typu serwis może nawet wymienić sprzęgło, czy poradzić sobie z innymi poważnymi problemami bez konieczności transportowania tira do warsztatu.\nW razie awarii tira konieczne jest zadbanie o bezpieczeństwo. Niezależnie od tego, czy kierowca czeka na pomoc drogową, która doholuje ciężarówkę do warsztatu naprawczego, czy też czeka na mobilny serwis, powinien ustawić ostrzegawczy trójkąt w odpowiedniej odległości od unieruchomionego pojazdu.


Pytania początkujących , Wędkarstwo w Orybach.pl strona 10\nWysłany: Sob Mar 27, 2010 08:46\nPrzypon powinien byc o 0,02mm cieńszy od żyłki głównej chociaż możesz zastosować jeszcze cieńszy.Co do haczyków z przyponami ja osobiście nie polecam Kamatsu,innych firm nie próbowałem.Wielkość haczyka jaką bym Ci proponował to 14-12.\nNa robaki kup sobie 14-stki Ownera, bardzo dobre haki, najlepiej model z dłuższym trzonkiem, będzie Ci się lepiej wiązało. Na kuku 10-tki tej samej firmy. Do do tego żyłkę przyponową np.\nWszystkie te rzeczy mogę polecić z czystym sumieniem, sam ich używam.\nJeśli stosujesz żyłkę główną 0,20, to przypon daj 0,18 lub 0,16.\nJa osobiście używam do spławikówki jako głównej żyłki 0,16-stki, a przypony daję 0,14 lub 0,12. ALe to musisz sobie do warunków zastosować, jeśli jest trudne łowisko, zaczepy, zarośla, lub duże ryby, to stosujesz grubszą żyłkę.\nWysłany: Pon Kwi 12, 2010 17:01 Kilka pytań.\nTak więc, dziś kupiłem swojego pierwszego feeder'a, którym jest Konger Carbomaxx Heavy Feeder 360/150.\nTylko zastanawiam się, czy powiedzmy, stosując koszyczek, np. 60g+zanęta, z napiętą żyłką wyłapie na szczytówce branie jakiejś małej ryby? Na spokojniejszą wodę stosować miękką końcówkę, a na nurt tą sztywniejszą?\nOgólnie prosiłbym o wytłumaczenie, po co stosuje się cięższe koszyczki(nie licząc nurtu rzeki), czy równie dobrze, mogę łowić koszykiem 100g na spokojnej wodzie rzeki? Czy na spokojną wodę lepiej stosować lżejsze koszyki(powiedzmy te 60g)? Czy chodzi o to, żeby stosować jak najlżejszy koszyczek, który utrzyma się na dnie na danej wodzie, chyba nie ma sensu przeciążać nieprawdaż?\nCzy gdybym chciał łowić koszyczkami do maksymalnie 60g, nie lepiej byłoby kupić kij z wyrzutem do 90g, czy lepiej mieć zapas mocy, np. 120 w takim przypadku? Zastanawiam się czy dobrze zrobiłem GDYBYM chciał łowić tylko na lżejsze koszyczki. Chcąc żeby wędka była jak najbardziej uniwersalna kupiłem z wyrzutem 150g, choć mogłem wybrać również 120/90g. Czyli streszczając cały akapit, interesuje mnie jaki wpływ na dany zestaw ma wyrzut wędki(nic nie przeciążając). Powiedzmy, jaka będzie różnica pomiędzy koszyczkiem 60g z wędką o c.w 90g, a wędką do 150g?\nPosiadam również żyłkę Silverfish 0,25mm na kołowrotku York Enigma 2000RD(stosuje go na spining, żyłkę również, służył by mi przez pewien czas), czy ta żyłka i kołowrotek sprawdzi się na feederze? Przypon bym stosował 0,16 lub 0,18 - chyba że lepiej grubszy.\nWysłany: Pon Kwi 12, 2010 17:13\nPo pierwsze - jadę od końca - żyłka spinningowa chyba na feeder nie bardzo się nada, bo jest zbyt rozciągliwa (a w każdym razie - powinna być). Ja używam specjalnych (niedrogich) żyłek do feedera.\nTeoretycznie im większy ciężar wyrzutowy, tym sztywniejszy powinien być kij, ale jeśli chodzi o brania - to decyduje "tawrdość" szczytówki. Nie dobierałbym jej do rodzaju wody, poza wyątkowo silnym nurtem to nie ma aż takiego znaczenia, lecz do chęci współpracy ryb; jeśli wykazują się ochotą do brań, może być mniej "drgająca".\nSzczytówkę warto też czasami dobrać do ciężaru koszyczka, bo ciężkie koszyki mogą delikatną szczytówkę zbyt zmasakrować\nA poza tym - im cięższy koszyk, tym dalej mozna zarzucić zestaw.\nWysłany: Pon Kwi 12, 2010 18:53\nSpokojnie powinieneś widzieć brania, tak na spokojną wodę możesz zakładać miękką szczytówkę.\nCzy na spokojną wodę lepiej stosować lżejsze koszyki(powiedzmy te 60g)?\nJa używam koszyczków na spokojną wodę max. 20 gram.\nPosiadam również żyłkę Silverfish 0,25mm na kołowrotku York Enigma 2000RD(stosuje go na spining, żyłkę również, służył by mi przez pewien czas), czy ta żyłka i kołowrotek sprawdzi się na feederze?\nJak najbardziej żyłka do spinningu nie NADAJE się do feedera.\nPrzypon bym stosował 0,16 lub 0,18 - chyba że lepiej grubszy.\nProponuję żyłkę 0,20 a przypon 0,18.\nWysłany: Pon Kwi 12, 2010 18:56\nmaciejslu, Ma racje spinningowa żyłka się nie nada .\nSzczytówki dobiera się do ciężaru koszyczka masz koszyk 20g i 70g no i mięką szczytówkę i twardą no to do twardej 70g a do miękiej 20g oczywiste.......\nWysłany: Nie Kwi 18, 2010 19:49 Parę pytań.\nByłem wczoraj i dziś pół dnia na warcie, łowiąc na koszyczek swoim nowo kupionym feederem. Używałem samą zanętę "Feeder"+ woda oczywiście. Nie wiem dlaczego nic ryby nie brały, w ciągu tych dwu dni złowiłem jedynie plotkę i leszcza. Wędkarze obok mówili mi, że woda jest za zimna - dlatego nie biorą. Czy to prawda?\nOd razu zadam kolejne nurtujące mnie pytania. Wędkę powinienem ustawiać równolegle do linii brzegu? Coś sobie tego nie wyobrażam, to miało by być tak jak na poniższym zdjęciu?\nOsobiście ustawiałem kij troszkę na bok od miejsca gdzie rzucam, żeby szczytówka była zgięta w lewą stronę.\nCzy zanętę która zawiera już klej, nawilża się tylko do tego, żeby przy uderzeniu w wodę się nie rozpadła?? Bo w sumie i tak trafia do wody, więc później nawilżenie jest maksymalne.\nCzy u was również, wiatr powoduje czasami iż wydaje wam się że ryba bierze i zacinacie?\nPosiadam kij Konger Carbomaxx Heavy Feeder 360/150, a przy koszyczku 50g+ zanęta ugięcie jest nieprawdopodobne, czy to normalne w tego typu wędkach?\nWysłany: Nie Kwi 18, 2010 20:09\nże woda jest za zimna - dlatego nie biorą. Czy to prawda?\nRaczej tak. Jak dobrze kojarzę to woda powinna mieć ok 12 stopni, po niżej tej temp. rybki są mniej aktywne.\nWędkę powinienem ustawiać równolegle do linii brzegu?\nJa osobiście zawsze ustawiam tak jak pozwala mi na to sytuacja nad wodą. Jedyne o czym należy pamiętać moim zdaniem to kont jaki jest między szczytówką a żyłką wchodzącą do wody.\nJeśli uda Ci się zachować 90 stopni to nie ważne czy będzie leżeć poziomo czy stać pionowo. Ja uważam że nawet zachowując kąt do max 120 stopni można tak samo zauważyć branie.\nCzasem tak bywa ale ja nie zacinam Brania ryb jednak nie co różnią się od napinania żyłki przez wiatr.\nHeavy Feeder 360/150\nrozumiem że to 150g cw ? Jeśli tak to wędka nie powinna wyginać się aż tak strasznie jak piszesz. No chyba że założyłeś najdelikatniejszą szczytówkę.\nDla przykładu na moim feederze o cw 120g przy ciężarku 40g + zanęta ugięcie wędki nie jest wcale takie duże. Wędki o takich cw to raczej sztywniejsze kijki.\nCzy zanętę która zawiera już klej, nawilża się tylko do tego, żeby przy uderzeniu w wodę się nie rozpadła??\nHmm.. w sumie to nie używam raczej takich zanęt z klejem. No ale czy z klejem czy bez to i tak musisz ją nawilżyć do odpowiedniej konsystencji.\nWysłany: Pon Kwi 19, 2010 16:44\nRozumiem, moja wędka ma wyrzut 150g. A ugięcie niesamowite, zrobię zdjęcie zaraz.\nOto ugięcie z koszyczkiem 50g+ zanęta, z twardą szczytówką.\nWysłany: Pon Kwi 19, 2010 18:52\nKolego tak ma być Ugięcie jest prawidłowe.


"> Fiat Spider Polska :: Zobacz temat - Zleciał roczek\nFiat Spider Polska Strona Główna » Wstęp » Forum na temat forum :) » Zleciał roczek Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 2011-12-30, 13:30 Zleciał roczek\nNo i zleciał kolejny roczek:) Nasza działalność trwa już prawie 1.5 roku :)). Rok 2011 był rokiem dużych zmian na naszym forum:) Najważniejszą zmianą jaka weszła w życie była zmiana serwera (na płatny), co wszystkim wyszło na dobre, skończyły się przestoje i problemy z połączeniem:)Nasze forum bez problemu można znaleźć poprzez google ,baaa po wpisaniu frazy "Fiat Spider" jesteśmy na pierwszej stronie, baaaaa nieraz nawet jesteśmy pierwszym linkiem na pierwszej stronie:))))Przez ten rok liczba użytkowników niemal się potroiła, wiem wiem nie wszyscy biorą aktywny udział, nie wszyscy piszą posty.... . Jednak codziennie jest spora liczba "gości" którzy czytają najbardziej chyba ciekawy dział jakim jest dział "NASZE SAMOCHODY" na który można wejść bez logowania:)). Chyba muszę to zmienić żeby każdy czytający musiał się zalogować........od razu statystyki się poprawią:)No i w końcu pojawiają się pierwsze nasze "gadżety" w postaci koszulek, które w każdej chwili można zamówić.Ojj to był dobry rok:) Co przyniesie 2012? Może w końcu jakiś zlot się wyklaruje?:)Może liczba użytkowników "dobije" do liczy 150?:)........hmmmm takie tam noworoczne plany:)\nWszystkiego najlepszego i do siego roku:)))\nWysłany: 2011-12-30, 16:56\nTo ja w tym duchu, życzę kolejnego tak udanego roku, dalszego wzrostu tak liczby użytkowników forum jak i właścicieli przepięknych Spiderów I żeby nam się udał pierwszy zlot spiderowców w przyszlym roku ! Pozdrawiam Wszystkich sylwestrowo i noworocznie. Mariusz\nWysłany: 2011-12-31, 10:01\nJa też się przyłączam do życzeń :) nowe osoby przybywają , stali bywalcy się produkują :) jak na razie aktywność w kierunku zlotu , nawet małego spotkania celem wykonania ---- posiłku typu baranek z rożen--- dobrej jakości chmiel ----nie którzy ( herbatka ) , obgadania i wspólnego szlifa ---- TEMAT ZEROWY----- padały już parę razy propozycje z mojej strony niestety jestem z samego południa jak pisałem i nie wszyscy są w stanie dojechać do mnie , zresztą samemu ciężko zorganizować taką imprezę ale razem wiadomo ---- tu napisze z góry trza chęci -------------pozdrawiam zapraszam do konkretnej dyskusji ----------------------------------WIELKIE PODZIĘKOWANIA DLA NASZEGO KOLEGI ADMINA ANDREOZ BEZ NIEGO W POLSCE FIAT SPIDER POLSKA BY NIE ISTNIAŁ-----------------------------------------------------------------------------------------\nWysłany: 2012-01-01, 17:52\nWysłany: 2012-01-02, 22:04\nWIELKIE PODZIĘKOWANIA DLA NASZEGO KOLEGI ADMINA ANDREOZ BEZ NIEGO W POLSCE FIAT SPIDER POLSKA BY NIE ISTNIAŁ\nŁubu dubu niech żyje nam Prezes naszego klubu, to pisałem ja, Janusz, użytkownik.\nGratuluję pomysłu, wytrwałości i życzę rozwoju.\nA spoty---- będą, będą. Może na wiosnę???\nWysłany: 2012-01-04, 14:44\nDzięki takiemu Forum człowiek cieszy sie bardziej swoim autem:) Przy okazji dzięki Jackalowi za pomoc przyz częściach i silniku. A co do spotkania to wiadomo - Polska to duży kraj, na południe z Gdańska za daleko ale jeśli już byłby pomysł spotkania się np. na Mazurach, to co innego. Jest jeszcze jeden pomysł. Np. aby uczcic 2 lecie forum moglibyśmy się wybrać w tegoroczne wakacje na jakiś dłuższy, nawet tygodniowy rajd. Na to bym znalazł czas i chęci aby spderkami wybrać się na przykład do Petersburga albo do Odessy. Tam paliwko tanie, a drogi proste i gładkie. Nic tylko jechać Spiderkiem w długim korowodzie... Ale bez Jackala bym sie nie wybrał, bo kto nam naprawi auta jak nawalą, hehehehe? Chyba, że do serwisu Łady podjedziemy.\nWysłany: 2012-01-04, 16:12\nMiło mi ;) ale chyba przecenia się moje możliwości, mazury nie zle :) Odessa tez fajnie. czekam na wiecej zainteresowania tematem spotkania ;)\nWysłany: 2012-01-04, 16:27\nTo ja juz tak bardziej konretnie. W czerwcu chcemy z sąsiadem zrobić taki rajd z Gdańska przez Kaliningrad, Wilno, Talin, Pterersburg a później wrócić przez Szwecję i Danię z powrotem. Koszty sa niewielkie jak na tak długa podróż - paliwko 2,50 PLN/l (jak weźmiemy duże kanistry, hehehe), noclegi od 50 PLN/noc (zrobiłem podobny raj w zeszłym roku ale Avantime'em). Miasta zajefajne, ale trzeba na to tydzień minimum poswięcić albo i dwa. Nie każdy może, bo praca, rodzina, ja to rozumiem. Poza tym długa trasa może wykończyć w małym cabrio. Więc dlatego można coś zaproponować skromniejszego po Polsce. Byle sie w jakiś punkcie spotkać i dalej ruszyć razem. To bardziej ekstycujące niż jedno popołudnie na jakimś parkingu albo jeden nocleg na mazurach. Taka moja propozycja.\nFiat Spider Polska Strona Główna » Wstęp » Forum na temat forum :) » Zleciał roczek


Czy warto studiować pedagogikę specjalną? – Pedagogika specjalna – wszystko o tym kierunku studiow\nPedagogika specjalna jest działem pedagogiki, która skupia się na wsparciu i pomocy w przypadkach, które uniemożliwiają rozwój i prawidłowe funkcjonowanie społeczne. Studia na tym kierunku pomogą przyszłym absolwentom kształcić osoby z niestandardowymi i specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, np. osoby niepełnosprawne lub nieprzystosowane społecznie. Dlaczego warto studiować pedagogikę społeczną? Jak wyglądają studia na tym kierunku? Jakie perspektywy zawodowe czekają absolwentów po pedagogice społecznej?\nCzym jest pedagogika specjalna?\nPedagogika specjalna to nic innego jak pomoc i wsparcie osób, które na co dzień zmagają się z różnego rodzaju ograniczeniami. Ograniczenia te wpływają na proces rozwoju, wychowania, kształcenia, a także komunikacji z innymi osobami. Pedagogika specjalna to także rozwijanie potencjału wśród osób, które mają ponadprzeciętne zdolności intelektualne.\nZ jakimi przedmiotami zetkną się studenci na kierunku pedagogika specjalna?\nNa kierunku pedagogika specjalna każdy student będzie miał okazję przyswoić wiedzę z następujących przedmiotów:\nhistoria pedagogiki specjalnej,\npraca socjalna z osobą niepełnosprawną.\nGdzie szukać pracy po pedagogice specjalnej?\nAbsolwenci, którzy ukończyli pedagogikę specjalną mogą znaleźć zatrudnienie:\njako kurator sądowy,\njako nauczyciel w szkole specjalnej,\nw placówkach opiekuńczych\nw warsztatach terapii zajęciowej jako instruktor.