Duda: „Oczekuję, że ludzie, którzy głoszą poglądy antypolskie nie będą piastowali ważnych stanowisk na Ukrainie” [+VIDEO]\n7 listopada 2017 /6 komentarzy/w polityka, Polska, religia, społeczeństwo, Ukraina, Wydarzenia /Przez Michal Krupa\nPrezydent Andrzej Duda udzielił wywiadu Telewizji Trwam i Radiu Maryja.\nPrezydent był pytany m.in o kwestie polityki mniejszościowej na Ukrainie, aborcję i wolne niedziele. „Jestem za tym, żeby niedziela była dniem wolnym od pracy” – powiedział Andrzej Duda. Duda uważa, że gdy sklepy nie będą otwarte w niedzielę, to Polacy sie przyzwyczają. „To kwestia wiary i jakie są przykazania, więc niedziela jest dniem ważnym, ale z drugiej strony, ten nakaz jest wskazaniem, aby ten czas poświęcić rodzinie” – powiedział prezydent.\nPytany o możliwe wzmocnienie restrykcji względem aborcji, prezydenta powiedział, że „Trzeba wprowadzić zdecydowanie twardsze rozwiązania prawne w tym aspekcie, co do aborcji eugenicznej”.\nDuda był również pytany o status Polaków mieszkających na Ukrainie, Litwie czy w Niemczech. „Chcę bardzo stanowczo podkreślić, że ja również oczekuję, że ludzie, którzy głoszą poglądy antypolskie nie będą piastowali ważnych stanowisk na Ukrainie. To jest nie do przyjęcia” – powiedział prezydent. „Ukraina wzbudza ogromne emocje. Ukraina jest naszym buforem z Rosją. Przez najbliższe dwa lata będziemy zasiadać w Radzie BN w ONZ i tam będziemy stawiać te kwestie. Jesteśmy jednym z tych państw, które buduje strefę bezpieczeństwa w świecie” – dodał prezydent.\nW kwestii reformy sądownicta, Duda ponownie uzasadnił swoje stanowisko. „Prawie dwa lata trwało przygotowanie tych ustaw i jako prezydent podniosłem kilka kwestii, które były nie do przyjęcia. Ludzie byli zaniepokojeni wobec rosnącej władzy prokuratora generalnego. Jednopartyjnym wyborem sędziów KRS. Jeżeli PiS będzie chciało, aby reforma była, to będzie. Potrzeba nam odrobinę spokoju. Dlaczego idziecie w monopartyjny wybór w KRS? Dlaczego tak robicie? Ludzie powinni mieć przeświadczenie, że to wybór szeroki” – powiedział Duda.\nPrezydent stwierdził w tym kontekście, że jest atakowany przez media, które uważają się za konserwatywne i prawicowe. „Chciałbym, aby te prace jak najszybciej się zakończyły. PiS ostatnio nie kwapiło się do tych prac” – zauważył prezydent.\nKresy.pl / Radio Maryja / Telewizja Trwam\nTagi: Andrzej Duda, banderyzm, dyplomacja\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/07/dwnld1881325006.jpg 1000 1500 Michal Krupa https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Michal Krupa2017-11-07 14:20:482017-11-10 02:08:05Duda: "Oczekuję, że ludzie, którzy głoszą poglądy antypolskie nie będą piastowali ważnych stanowisk na Ukrainie" [+VIDEO]\nŁatwe do przewidzenia,odpowiedż będzie krótka: Prezydent RP nie może obsady stanowisk w banderlandzie narzucać.\n7 listopada 2017 16:21\nPacynko upaina nie jest ŻADNYM buforem,taki sobie wymyśliliście sobie pretekst aby uzasadnić BEZASADNĄ pomoc Banderolandowi.Po drugie tam większość stanowisk w tym prezydent obsadzają miłośnicy Bandery i oun-upa.Niedługo będziesz im łapę podawał.Dla mnie jako prezydent „wszystkich’ Polaków przestałeś być moim prezydentem jak nie zgodziłeś się objąć honorowym(fakt trzeba najpierw honor mieć) patronatem obchodó rocznicy Ludobójstwa na Wołyniu by nie podpaść właśnie tym neobanderowcom.\n7 listopada 2017 16:44\nWpisywanie na listę osób z zakazem wjazdu do Polski (a dobrze byłoby postarać się aby do całej UE) trzeba zacząc od 2 wyjątkowo wrednych antypolskich typów.\n1. Swiatoslaw Szeremeta – fałszywy cyniczny i obłudny szowinista i bandersyn, buc który poza ciemnymi interesami swojej (i swojego teścia, vice przew. banderowskiej Svobody), podejrzanej firmy ekshumacyjnej „Dola” tak naprawdę ma wszystko inne tam gdzie kończą się plecy a zaczyna dUPA. Już dawno wyłudził od naiwnych Polaków swoją dolę, a teraz niech spada do banderowskiej nory. TOTALNIE BOJKOTOWAĆ gada, podobnie jak\n2. Wolodymyra Wiatrowycza.\nWprost nie mogę sobie wyobrazić, aby takie indywidua, razem z resztą oczadziałej ksenofobicznej banderii mogły wejść do UE, nawe za 50 lat. Totalny absurd i fantastyka, o jakiej nawet Lemowi się nie śniło.\n@greg Szeremeta ze wszystkich sił stara się przy pomocy układów i geszeftów zmerkantylizować i zmonopolizować ekshumacje na Ukrainie aby jego zas.anej doli wystarczyło roboty (za którą jako monopolista zażąda kroci) do końca jego marnego plugawego żywota, a pośmierci dla: dzieci, wnuków i prawnuków.\n7 listopada 2017 19:37\nZaiste, patentowy naiwniak z tego maliniaka. On naprawdę w to wierzy, co świadomych Polaków nie powinno dziwić. Najgorsze, że ten hipokryta za miesiąc złoży im pokłon i podrzuci w prezencie złotą kartę z bezzwrotną pożyczką z limitem setek mln. Zupełnie za darmo. Bezinteresownie. No może za pier.olone ukrowskie czekoladki.\n8 listopada 2017 00:08\nMaliniak wyuczył się gładkich słówek… kto mu wierzy sam sobie szkodzi.\n9 listopada 2017 11:58\nTysiące Ukraińców uchyla się od służby wojskowej W Kijowie zgasili ogień ku czci poległych żołnierzy radzieckich…...


Jestem Wielkopolanką,z urodzenia Oborniczanką. Mieszkam na ... | Petycjeonline.com\nJestem Wielkopolanką,z urodzenia Oborniczanką. Mieszkam na granicy z miastem Poznania. To moje ukochane miasto.Tutaj spędzałam kazde wakacje letnie. Dzięki tym pobytom poznałam to co najpiekniejsze. Znam topografię miasta,wszystkie muzea ,koscioly. ,ich historię.Przepine zabytki. Mam wiele miłych wspomnień.Rzadko ,bywam na Starym Miescie,ale gdy ju€ jestem odzywają wspomnienia.Nieraz łezka sie w oku zakręci gdy widzę dewastację ,wysmarowane stare mury.itp. Bogactwem każdego narodu jest dbanie o jego historię i oraz to co stworzyli przed nami Nasi Dziadowie abyśmy My mogli ją przekazac dla Potomnych. Tego bym sobie zyczyla. Jestem niepoprawną romantyczką uczuloną na piękno.\n
#59: -


Daiwa Castizm Feeder 345cm+-+60g cena - Wêdki tanio | sklep wedkuje.pl\nWêdki Daiwa Castizm Feeder 345cm+-+60g tanio\nCastizm Feeder 345cm - 60g cena:\nDaiwa Castizm Feeder 375cm - 80g\nDaiwa Castizm Feeder 405cm - 100g\nDaiwa Castizm Feeder 425cm - 120g\nWêdki Castizm Feeder 345cm - 60g opis:\nSeria feederów Daiwa Castizm to doskona³e wêdziska przeznaczone popularnej metodzie feederowej. Kije te charakteryzuj± siê ¶wietn± prac±. Dziêki zastosowaniu najnowszych rozwi±zañ z zakresu konstrukcji blanku - maty grafitowej HVF z w³ókna nanoplus oraz specjalnym ³±czeniom sk³adów - V-Joint uzyskano bardzo sprê¿ysty i elastyczny blank z progresywnym ugiêciem o du¿ej mocy. Na tym kiju jeste¶my w stanie stoczyæ zwyciêsk± walkê z ka¿dym okazem. Wêdki serii Daiwa Castizm zosta³y dodatkowo uzbrojone w doskona³e komponenty - ultralekkie i twarde przelotki z tlenku tytanu, mocny i stabilny uchwyt ko³owrotka Fuji DPS Lock-Down, markow± rêkoje¶æ dolnika Daiwa ArmLock wykonan± z po³±czenia komfortowego korka oraz ergonomicznej pianki EVA. Ale to nie wszystko. W zestawie poza trzema wymiennymi szczytówkami otrzymujemy specjalny, wy¶cie³any pokrowiec z miejscem na du¿y ko³owrotek feederowy.\nWêdzisko feederowe doskonale sprawdzi siê zarówno na wodach komercyjnych oraz ogólnodostêpnych.\n1. Blank wykonany z mat grafitowych o wysokiej gêsto¶ci HVF z w³ókien nanoplus.\n2. Paraboliczne ugiêcie z progresywno¶ci± zapewnia bezpieczny hol nawet najwiêkszego okazu.\n3. Specjalne ³±czenie sk³adów - V-Point zapewniaj±ce moc oraz elastyczno¶æ w czasie holu\n4. Przelotki z lekkiego oraz twardego tlenku tytanu - Titanium Oxide\n5. Mocny i stabilny uchwyt ko³owrotka - Fuji DPS Lock-Down\n6. Rêkoje¶æ dolnika - Daiwa ArmLock wykonana z komfortowego korka oraz ergonomicznej pianki EVA\n7. W zestawie trzy wymienne szczytówki\n8. Specjalny, wy¶cie³any pokrowiec na wêdkê z miejscem na du¿y, feederowy ko³owrotek\n9. D³. transportowa: 123cm\n10. Waga: 230g\n11. Ilo¶æ sekcji: 3 + 3 szczytówki\nNumer produktu: p7973\nCastizm Feeder 345cm - 60g Wêdki Daiwa opinie, oceny i testy:


Niższy ZUS dla firm - w którym miejscu dziś jesteśmy? - GazetaPrawna.pl\nNiższy ZUS dla firm - w którym miejscu dziś jesteśmy?\n325 tys. firm mogłoby skorzystać z małej działalności. / ShutterStock\nCztery propozycje na różnym etapie legislacyjnym – tak wygląda stan prac nad zmianami dotyczącymi ulg dla przedsiębiorców w opłacaniu składek\nWydaje się, że najbliższe realizacji są dwie propozycje ujęte w pakiecie rozwiązań „Konstytucja biznesu”, który został już przyjęty przez Stały Komitet Rady Ministrów, a najdalej na przełomie października i listopada ma zająć się nim rząd. W pierwszej kolejności chodzi o rozwiązanie dające możliwość prowadzenia działalności nierejestrowanej. Zakłada ono, że w przypadkach działalności prowadzonej przez osobę fizyczną na mniejszą skalę, z której miesięczne przychody nie przekraczają 50 proc. minimalnego wynagrodzenia, nie powstaje obowiązek rejestracji firmy. Oznacza to, że osoby zajmujące się np. dorywczo handlem czy sporadycznie udzielające korepetycji nie będą musiały płacić comiesięcznych składek.\nKolejna propozycja to ulga na start. Firmowane przez resort rozwoju rozwiązanie przewiduje zwolnienie ze składek na ZUS przez pierwsze sześć miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej. Potem początkujący przedsiębiorcy przez dwa lata mieliby korzystać – tak jak do tej pory – z tzw. małego ZUS.\nPrzyszłość tej ostatniej propozycji stanęła jednak pod znakiem zapytania. Wszystko przez projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, przedstawiony niedawno przez resort rodziny, pracy i polityki społecznej, który znajduje się obecnie na etapie konsultacji. Ministerstwo proponuje w nim, aby okres preferencyjnego opłacania składek na ubezpieczenia społeczne wydłużyć do 3 lat. Podstawa wymiaru składek wynosiłaby wówczas 30 proc. minimalnego wynagrodzenia w pierwszym i drugim roku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz 60 proc. minimalnego wynagrodzenia w trzecim roku funkcjonowania firmy. Dopiero po tym okresie przedsiębiorca zacząłby opłacać składkę od podstawy wymiaru wynoszącej co najmniej 60 proc. przeciętnego wynagrodzenia. Obecnie jest do tego zobligowany po 2 latach.\nProponowane wydłużenie o rok preferencyjnego opłacania składek zmniejszyłoby koszty prowadzenia działalności. W warunkach 2017 r. składki na ubezpieczenia społeczne wyniosłyby bowiem w trzecim roku 349,44 zł (bez dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego) lub 378,84 zł (z dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym) zamiast odpowiednio 749,94 zł lub 812,61 zł w przypadku utrzymania obecnych zasad.\nCo zatem z jednym z kluczowych rozwiązań pakietu „Konstytucja biznesu”? Z naszych ustaleń wynika, że cały czas prawdopodobne są dwa scenariusze. W pierwszym wariancie „ulga na start” trafi do kosza i zastąpi ją tzw. przedłużony pas startowy. Druga ewentualność zakłada, że obydwa rozwiązania się utrzymają. – Z moich informacji wynika, że propozycja resortu rodziny dotycząca tzw. przedłużonego pasa startowego ma uzupełniać ulgę na start. Będziemy mieli zatem system schodkowy. To znaczy przez pierwsze sześć miesięcy przedsiębiorca nie będzie płacić żadnych składek, przez kolejne 2 lata obowiązywałby go mały ZUS na dotychczasowych zasadach, a w ostatnim roku podstawa wymiaru składek wynosiłaby z kolei 60 proc. minimalnego wynagrodzenia. Czyli łącznie przez trzy i pół roku firma korzystałaby z preferencji – mówi Łukasz Kozłowski, ekspert Pracodawców RP.\nW jego ocenie jest to rozwiązanie korzystne dla rozpoczynających działalność, ogranicza bowiem ponoszone przez nich obciążenie w początkowym okresie. Co ułatwi im start. – Z drugiej strony zmiany wciąż wpisują się w system, który ma istotne wady – dodaje Kozłowski.\nPodkreśla bowiem, że wielu przedsiębiorców przechodzi taki czas, kiedy ich działalność nie jest rentowna. Wówczas są oni pozostawieni sami sobie. Nie korzystają już bowiem z preferencji i muszą płacić składki na poziomie 1200 zł miesięcznie, co stanowi poważny koszt stały. I w konsekwencji może doprowadzić do zamknięcia tej działalności.\n– Gdyby te obciążenia były w tym trudnym okresie mniejsze, to być może przeczekaliby ten gorszy czas – argumentuje ekspert.\nSkładka od przychodu\nZ tego powodu bliższa mu jest filozofia innej propozycji resortu rozwoju, a mianowicie projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ten jednak utknął w konsultacjach. Przewidywał on, że każdy przedsiębiorca zarabiający miesięcznie nie więcej niż dwuipółkrotność minimalnej pensji będzie mógł liczyć swoje składki na ubezpieczenie od wielkości przychodu, zamiast opłacać je ryczałtem. Nowe rozwiązanie zakładało podzielenie przychodu na przedziały co 200 zł. W pierwszym przedziale – od zera do 200 zł miesięcznie – składka na ZUS wynosiłaby 32 zł. Potem rosłaby o 32 zł dla każdego z przedziałów – tak, by w ostatnim (4801 – 5 tys. zł) sięgnąć 800 zł. Przy przychodzie większym od 5 tys. zł przedsiębiorca byłby zobowiązany płacić ZUS na zasadach ogólnych.\nProjekt miał niestety istotną wadę. Przede wszystkim uzależniał składki od przychodu, a nie od dochodu. Z tego powodu większość firm nie mogłaby z niego skorzystać. Po przekroczeniu 5 tys. zł te zasady przestałyby ich bowiem obowiązywać. Wejście w życie tego projektu również stoi pod znakiem zapytania. – Zapytałem na posiedzeniu zespołu ds. ubezpieczeń społecznych Rady Dialogu Społecznego ministra Marcina Zielenieckiego o projekt małej działalności gospodarczej. Stwierdził, że prace nad nim nie są kontynuowane – mówi nam Kozłowski.\nEksperci są ostrożni przy prognozowaniu, które z propozycji mają szansę wejść w życie. – Nie wyobrażam sobie, aby te trzy projekty („ulga na start”, „wydłużony pas startowy” i „mała firma – mały ZUS”) zaczęły obowiązywać równocześnie. Myślę, że nie zgodziłby się na to minister finansów – uważa Łukasz Kozłowski. W jego ocenie największe szanse ma projekt „ulgi na start” i nakładka przygotowana przez resort rodziny.\n200 tys. przedsiębiorców może skorzystać z ulgi na start\n325 tys. firm mogłoby skorzystać z małej działalności\nfirmy wyższe składki ZUS TDNDGP KADRY I PLACE TDNDGP import składki ZUS


Seni Lady Plus, wkładki urologiczne (Import równoległy, Pharmapoint), 15 szt. - Portal DOZ.pl\nStrona główna Zamów leki Higiena Seni Lady Plus, wkładki urologiczne (Import równoległy, Pharmapoint), 15 szt. - cena 24.90 zł\nWyrób medyczny Seni Lady Plus to oddychające, anatomiczne wkładki urologiczne dla kobiet. Zapewniają dyskretną ochronę podczas nietrzymania moczu o średnim stopniu nasilenia.\nOpakowanie zawiera 15 wkładek urologicznych w rozmiarze plus (wymiary 20,5 x 42 cm).\nProdukt przeznaczony dla kobiet aktywnych borykających się z problemem nietrzymania moczu o średnim stopniu nasilenia.\nChłonność: 6/6 kropli.


Ranking Rzeczpospolitej z Chojnicami - Chojnice24.pl\ntekst je, ilustracja Rzeczpospolita - 2011-07-21 13:57:57\nRanking Rzeczpospolitej z Chojnicami\nMiasto Chojnice znalazło się na 46 miejscu w dorocznym rankingu najlepszych samorządów, prowadzonym od 1999 przez dziennik Rzeczpospolita.\nWyniki zostały zamieszczone we wtorkowym (19.07) wydaniu gazety. Zamieściliśmy je w naszym przeglądzie prasy. Nasze miasto znalazło się w grupie gmin miejskich i miejsko – wiejskich. Pierwsze miejsce przypadło w niej Mszczonowowi (11,3 tys. mieszkańców) w województwie mazowieckim. Uzyskał 59,48 punktów. Drugie miejsce zdobył przeciwnik Chojnic z Telewizyjnego Turnieju Miast w 1986 – Dzierżoniów (34,2 tys. mieszkańców) z 58,20 punktami. Nasze miasto otrzymało 47,42 punktów. Rok wcześniej nie znalazło się w pierwszej setce. Wówczas Czersk zajął 78 miejsce, Brusy 84 miejsce. W pierwszym etapie wybrano miasta i gminy, które w latach 2007-2010 w najlepszy sposób prowadziły swą gospodarkę finansową, równocześnie najwięcej w tym okresie inwestowały. Przyjrzano się takim wskaźnikom, jak wzrost wydatków majątkowych, wartość środków unijnych od 2008 do I kw. 2010 w przeliczeniu na jednego mieszkańca czy wysokość zadłużenia samorządu w stosunku do dochodów. Do drugiego etapu zakwalifikowano 564 samorządy. Wysłano do nich ankiety z 16 pytaniami. Organizatorów rankingu interesował m.in. udział wydatków w budżecie gminy na realizację kontraktów z organizacjami pozarządowymi oraz wyniki testu szóstoklasistów i gimnazjalistów w 2010 i 2011 roku. Ile samorządów odpowiedziało na prośbę, Rzeczpospolita nie podaje.\nDane zawarte w tabeli dają okazję do interesujących porównań. Chojnice z 2737 zł dochodu na 1 mieszkańca są raczej poniżej średniej. W pierwszej dziesiątce samorządów w swojej grupie bylibyśmy na ósmym miejscu. W dziale „pozyskane środki unijne na osobę w zł” obejmującym, jak wyjaśnił Arseniusz Finster na niedawnej konferencji prasowej, tylko I kwartał 2010 roku, nasze miasto wygląda blado, gdyż ma jedynie 11 zł na mieszkańca. - Gdyby ujęto cały ten rok, byłoby to 385 zł - stwierdził włodarz. - Za cały okres 2008 – 2010 wskaźnik ten byłby w wysokości 441 zł - dodaje.\nWspomniane wcześniej wydatki „pozarządowe” są u nas na poziomie 0,54 %. Najwięcej, bo aż 10 %, przekazały w 2010 roku Krzeszowice w Małopolsce. Kolejne w rankingu są Wąbrzeźno (3,14 %), Dzierżoniów (2,68 %) oraz Zgorzelec (1,57 %). Niezły jest poziom wydatków na gospodarkę mieszkaniową – 263 zł. Więcej od nas w grupie, która jest wyżej w rankingu, wydało tylko 7 samorządów. Podano także zestawienie najbardziej innowacyjnych gmin miejsko – wiejskich. Tu Chojnice, wraz z 5 samorządami, znalazły się na 21 miejscu. Jednym z kryteriów było pozyskiwanie środków z unijnego programu „Innowacyjna gospodarka”. Pozyskaliśmy z niego dotację na walkę z wykluczeniem cyfrowym.\nBurmistrz Arseniusz Finster zauważył, że Rzeczpospolita nie wymienia gminy Chojnice w zestawieniu samorządów wiejskich. - To jest dowód na to, że mój pomysł o rozmowach na temat połączenia miasta i gminy w jeden organizm jest dobrą propozycją. Te rankingi dowodzą, że razem moglibyśmy przyspieszyć rozwój – skomentował burmistrz.\nChojnice z tytułem menedżera...\nChyba nie. W innych miejscach też są już wpisy burmistrza bez dr-a ;-)\n22 Lipca 2011, godzina 20:10\nzwykłe przeoczenie sekretarki osobistej.\n22 Lipca 2011, godzina 19:00\nBurmistrz przestał używać tytułu dr!!! W końcu dotarło do niego, że to obciach wpisywać wszędzie swój tytuł ;-)\n22 Lipca 2011, godzina 18:56\nRankingi pokazują obecną sytuację samorządów. Cytat p. Wójta będzie dla mnie motywem przewodnim w dyskusji, która rozgorzeje już we wrześniu nad strategią. To, co mówi p. Wójt, a p. „f” cytuje nie jest całością problemu. Proszę mi pozwolić zachować część moich argumentów ( w tym ekonomicznych)na debatę publiczną. To, co pan cytuje, to tylko wyliczanka i to w dodatku nie obejmująca całego zakresu inżynierii finansowej samorządu, gdyby się połączył. Będzie Rada Strategii, będą debaty, będą wreszcie wnioski i decyzje. Jakie? Nie wie nikt, ale rozmawiać warto. Pana patrzenie na stronę ekonomiczną jest wybiórcze, proszę poczekać na rozwój zdarzeń…\nZ poważaniem Arseniusz Finster burmistrz Chojnic\n22 Lipca 2011, godzina 10:22\nprzyśpieszyć rozwój miasto-gminy ktorą by Pan rządził Panie burmistrzu.\nA co z stratą którą miała by gmina?\nPrzytaczam cytat Wójta, Pana Zbigniewa Szczepańskiego\n"Jako gmina wiejska o małym zaludnieniu otrzymujemy subwencję wyrównawczą w wysokości 2,37 mln zł rocznie. Stracilibyśmy ją po połączeniu. Czyli przez 5 lat nowa gmina miałaby ponad 5 mln zł więcej dochodu z podatku, ale w tym czasie gmina wiejska nie uzyska około 11,5 mln zł subwencji „ludnościowej”. Patrząc od strony ekonomicznej, połączenie jest totalnym nieporozumieniem."\n21 Lipca 2011, godzina 20:12


AHS: 1984 ma rewelacyjne plakaty - zobaczcie je wszystkie!\nMarta Wawrzyn / 16 września 2019, 18:02\nTej jesieni zobaczymy już 9. sezon "American Horror Story", serialowego horroru Ryana Murphy'ego, który co roku prezentuje nową historię w zupełnie innej oprawie. W tym roku będzie zabawa kiczem z lat 80., która na pierwszy rzut oka wygląda super. Nie wiemy, czy to samo będziemy myśleć po premierze, ale materiały promocyjne robią jak najlepsze wrażenie.\nAmerican Horror Story: 1984 – plakaty serialu\nDo tej pory pojawiło się aż 15 plakatów. Każdy z nich to z jednej strony czysta tandeta, a z drugiej zgrabne nawiązanie do konwencji starych slasherów połączone z kpiną z tejże. Są więc skąpo odziane dziewczyny, ładne nogi w podkolanówkach, umięśnione męskie klaty, a do tego noże, topory i inne narzędzia, którymi może posłużyć się zamaskowany morderca, czający się we wszystkich możliwych kątach.\n"American Horror Story: 1984" zabierze nas w podróż do przeszłości, a dokładniej do Ameryki z lat 80., zakochanej w letnich obozach, tanich horrorach i wszelkim kiczu. Akcja będzie dziać się na obozie Redwood, gdzie szaleje morderca z nożem – pan Jingles.\nW obsadzie znajdują się Emma Roberts, Cody Fern, Leslie Grossman, Billie Lourd, John Carroll Lynch (klaun Twisty z "Freak Show"), sportowiec Gus Kenworthy, Matthew Morrison i znana z "Pose" Angelica Ross. Nie pojawi się za to Evan Peters, do tej pory obecny we wszystkich sezonach, a Sarah Paulson ma zagrać małą rolę.\nAHS: 1984 – premiera 19 września na FOX Polska\nAHS: 1984, American Horror Story, American Horror Story sezon 9, American Horror Story: 1984, Cody Fern, Emma Roberts, Matthew Morrison, Ryan Murphy


Nowoczesna plantacja marihuany zlikwidowana\nDodano: 31 maja 2017, 09:23 8\nPlantacja marihuany / Źródło: cbsp.policja.pl\nPolicjanci z opolskiego CBŚP wpadli na trop hurtowych handlarzy narkotyków pochodzących z Nysy. Funkcjonariusze podejrzewali, że plantacją zajmuje się ojciec z synem. Młodszy został zatrzymany, kiedy swoim samochodem przewoził narkotyki. Policjanci znaleźli przy nim ponad pół kilograma marihuany.\nW tym samym czasie, inna ekipa policjantów CBŚP wkroczyła do domu zamieszkałego przez mężczyzn. Tam policjanci zatrzymali drugiego handlarza. Funkcjonariusze odkryli profesjonalną hydroponiczną plantację marihuany, która mieściła się na poddaszu budynku. Wartość nowatorskiego sprzętu wykorzystywanego do uprawy narkotyków, mogła sięgać blisko 100 tys. złotych. To pierwszy razy, kiedy policjanci zlikwidowali plantację urządzoną w taki sposób. Śledczy zabezpieczyli ponad 360 krzewów konopi, z których można uzyskać ponad 70 kg gotowego produktu. Ponadto w pomieszczeniach było już 7,5 kg marihuany przygotowanej do sprzedaży. Czarnorynkowa wartość zabezpieczonych gotowych narkotyków i marihuany, którą można uzyskać z krzewów to 1,2 mln złotych.\nW Prokuraturze Okręgowej w Opolu, mężczyźni usłyszeli zarzuty związane z wytwarzaniem, posiadaniem i handlem znaczną ilością narkotyków. Mogą trafić do więzienia nawet na 12 lat. Obaj na wniosek prokuratury zostali tymczasowo aresztowani.\nwiadomości kraj marihuana nysa plantacja marihuany opolskie policja cbśp opole\nratio IP 31 maja 2017, 22:16\napolityczny w miarę ;) IP 31 maja 2017, 14:33\nZamiast ludzi za TO karać należy TO opodatkować .Sam nie palę tego badziewia ale państwo powinno traktować TO analogicznie do alkoholu a resztę sobie przeliczyć na złotówki . Swoją drogą byłoby zabawnie popatrzeć na tzw:"postępową i liberalną"opozycje atakującą tzw: "anachroniczny i wsteczny " PiS za liberalizacje w kwestii marihuany. ;)\npalacz IP 31 maja 2017, 12:57\nTo tylko przypadek ile w Polsce Takich Plantacji funkcjonuje ????¿??\n....... IP 31 maja 2017, 11:46\nTu jest Polska. Tu się chleje wódę.\nPan Sam IP 31 maja 2017, 10:01\nNiesamowite w jakim świecie żyjemy - nikt nie karze rozlewni alkoholi, ani koncernów tytoniowych...a tu ojciec z synem za wytwarzanie i sprzedawanie czegoś co jest mniej niebezpieczne niż alkohol i tyton dostają 12 lat. Śmieszna ta Polska.


Błękitna koszula w prążki – Julina.Art.Studio by Justyna J.\nTej jesieni pogoda jest tak zmienna, że trzeba korzystać z każdego cieplejszego dnia i łapać każdy promyk słońca. Dzisiejsza casualowa stylizacja jest wygodna i bardzo prosta. Nadaje się zarówno na spacer, wyjście do kina czy też do pracy gdzie nie obowiązuje dress code. Jeansy w stylu „mom” do tego koszula w delikatne prążki i trampki. Ciekawie wygląda też kwiatowy haft na koszuli, który dodaje jej niebanalnego looku.\nApaszka – Terranova\nZegarek i tasiemka – Rosefield


Fontanny ogrodowe z kamienia – Haukås møbler\nKupuj i sprzedawaj rzeczy używane i nowe w Twojej okolicy. Szybka, łatwa i lokalna sprzedaż rzeczy z drugiej ręki. Sprzedam fontanny ogrodowe z kamienia -gnejsu. Można je zamontować w ogrodach,posesjach,restauracjach na zewnątrz lub do wewnątrz. Atrakcyjne ceny,możliwy transport.\nSklep kamieniarski WorldStone przedstawia fontanny ogrodowe z kamienia.\nIdealne do zastosowania do ogrodu jako kamienna ozdoba dekoracyjna. Są też fontanny ogrodowe z kamienia. Część z nich sprzedawana jest od razu z oświetleniem. Przy pozostałych warto zainstalować oświetlenie ogrodowe.\nPrzekonaj się o uroku fontann. Tak niewiele trzeba, by . W tym dziale proponujemy nasze sprawdzone fontanny wykonane z odpowiednio wibrowanego betonu architektoniczny. Zapewniamy ciekawe wzornictwo, szeroką gamę kolorystyczną oraz wysoką jakość wszystkich fontann.\nFONTANNA POKOJOWA BUDDHA LED NOWOŚĆ PROMOCJA! Podczas wizyty w centrum ogrodniczym w Kobyłce pod Warszawą zobaczyłem ciekawą fontannę. Z przewierconego kamienia tryskała woda, a bok siedział żeliwny skrzat grający na fujarce, z której również wypływała woda. Postanowiłem wzorować się na tym pomyśle i zbudować coś podobnego u siebie. Pewnie nie masz stawu czy fontanny na działce.\nMożesz więc zafundować sobie źródełko, z którego woda będzie wypływała po kamieniach. W ofercie szeroki wybór fontann ogrodowych z kamienia. Wspaniała fontanna kolory ogrodowa z pompą. Zmieni każdy ogród nie do poznania. Fontanna została wykonana z bardzo dobrych gatunkowo materiałów – polyresing.\nFontanny jedynie z kamienia naturalnego najwyższej jakości! Nadaje się do każdego ogrodu. Sklep internetowy Chronos oferuje także fontanny ogrodowe z kamienia , poidełka dla ptaków i inne ozdoby. Spraw aby fontanna była prawdziwą ozdobą twojego ogrodu! Działamy na terenie Zgierz.\nPotrafimy tchnąć duszę w kamień. Zaczaruj z nami swój ogród! Pracownia Rzeźbiarsko-Kamieniarska Adamowicz jest niewielką manufakturą kultywującą stare, zanikające już rzemiosło.\nNiewiele firm zajmuje się dziś kamieniarstwem artystycznym i ręczną obróbką piaskowca tradycyjnymi metodami. Z dowolnego, wybranego przez klienta kamienia przygotowujemy źródełko dające chwile wytchnienia po ciężkim dniu. Projektujemy również fontanny kamienne.\nElement ozdobny z bryły serycytu. Kaskada z kamienia naturalnego w ogrodzie.


Bezcenny - Zygmunt Miłoszewski - ebook + audiobook - Legimi online\nBezcenny ebook i audiobook\n4,3 (214 oceny)\nCopyright © by Zygmunt Miloszewski, MMXIII\nNie widziałeś jeszcze Europy, a już ci ją obrzydziłem. A może obrzydziłem ci również sztukę, choć mam nadzieję, że nie. Trudno winić artystów, że ich piękne, zwykle niewinne dzieła z niewiadomego powodu tylko unieszczęśliwiają Europejczyków i wzmagają ich krwiożerczość.\nKurt Vonnegut, Sinobrody (przełożył Andrzej Grabowski)\nOna pierwsza zauważyła zwłoki.\nŚwięto Pracy, 1946\nNie potrafił wydać wyroku śmierci na człowieka z wytatuowanym numerem na przedramieniu. Nawet jeśli racja stanu tego wymagała.\nNa stacji przesiadkowej na Myślenickich Turniach sześćdziesiąt turystów czekało cierpliwie, aż automatyczna bramka wpuści ich do wagonika, którym pojadą na szczyt. Wśród nich przeważali nowicjusze, toteż cała grupa w milczeniu patrzyła w stronę Kasprowego Wierchu, na idące ostro pod górę liny. Może nie było to tak nienaturalne jak pasażerskie odrzutowce, ale i tak idea zawierzenia życia czemuś, co wyglądało jak rozpięta między skałami wędkarska żyłka, wywoływała u większości zgromadzonych lekki dyskomfort.\nJoanna Banaszek tego dyskomfortu nie czuła, było jej wszystko jedno. Po pięciu latach samotnego wychowywania dwóch synów w końcu poznała mężczyznę, na tyle fajnego, że zdecydowała się przedstawić go dzieciom na wspólnym wyjeździe w góry.\nTo był błąd. Zaczęło się od histerii, skończyło na otwartej agresji. Każdy gest miał znaczenie ostateczne, każde słowo miało ciężar apokaliptycznego objawienia. Codzienne czynności i zwykłe rozmowy stały się koszmarem.\nBramka otworzyła się, wpuszczając ich do środka. I dobrze, zaczynała już marznąć, zerwał się zimny wiatr, jednak góry to góry. Zrobiła gwałtowny krok i końcówka długiej parasolki utkwiła w kratownicy peronu, ludzie omijali ją, chrząkając i fukając. Antoni pomógł jej wyciągnąć parasolkę i delikatnie wepchnął do środka, drzwi zamknęły się za nimi. Starszy syn gwałtownym gestem wyrwał mu z rąk parasolkę, krzywiąc się przy tym, jakby odbierał ją trędowatemu żebrakowi. Po czym z uśmiechem oddał mamie odzyskany przedmiot.\nSpojrzała na skalisty szczyt i pomyślała, że tam, w górze, musi się coś wydarzyć. Albo ktoś kogoś zepchnie w przepaść, albo się dogadają, w każdym razie nie wyobrażała sobie, żeby podróż powrotną mieli odbyć w takiej samej atmosferze.\nWszędzie wokół panował wakacyjny nastrój i mężczyzna znany chwilowo jako Jasper Leong z trudem zwalczył ochotę na wypicie kufla piwa. Siedział przy drugiej już coli w najodleglejszym kącie baru Jurta w Kuźnicach, tuż obok dolnej stacji kolejki, i wyglądał jak jeden z tych miastowych, którzy nie potrafią się odkleić od swojej komórki.\nW rzeczywistości Hermod w kółko przełączał się między obrazami z rosyjskich kamer, nie chcąc przegapić właściwego momentu. Martwiła go pogoda. Chmura oznaczała po pierwsze mgłę i brak widoczności, a po drugie deszcz, który mógł zakłócić komunikację z kamerami i detonatorami.\nW milczeniu obserwował na ekranie, jak kuśtykający mężczyzna, stawiający małe kroczki, tak jakby bardzo chciało mu się sikać, wchodzi jako jedyny pasażer do kolejki na górnej stacji.\nPotem przez chwilę patrzył na ładną i zadbaną, ale cokolwiek spiętą kobietę po trzydziestce, która mocowała się ze swoją miastową parasolką i w ostatniej chwili wsiadła do wagonika na Myślenickich Turniach, z trudem wciskając się w tłum turystów.\nOdłożył tablet i sięgnął do plecaka po telefon.\nMajor Anatol Gmitruk zostawił cały szpej Olafowi, nie licząc niewielkiego bidonu z wodą, który włożył do bocznej kieszeni spodni, i wysłał go do schroniska z przykazaniem czekania i pilnowania, żeby turyści nie wypili całego piwa. Sam biegł równym tempem w stronę Kasprowego. Chwilowo po płaskim, bez plecaka, chłodzony górskim wiatrem – byłoby to nawet przyjemne, gdyby nie znajome napięcie, które zawsze towarzyszyło mu na misjach. Jeszcze raz rozmawiał ze swoim dowódcą, jeszcze raz usłyszał zapewnienie, że to nie są ćwiczenia.\nU podnóża Kasprowego, w zimie służącego za wyśmienity stok narciarski, znajdującego się po drugiej stronie szczytu niż kolejka, zwolnił do szybkiego marszu. Jeśli ktoś obserwuje okolicę, to mężczyzna biegnący pod górę między człapiącymi turystami może dać mu do myślenia.\nKonduktor wagonika pogwizdywał cicho w rytm nadawanego przez RMF współczesnego polskiego przeboju. „Twój oddech to mój tlen, który we mnie ma swe lokum” – jęczała potwornie jakaś małolata, razem z pogwizdywaniem tworzyło to okropną mieszankę. Janusz Hauptmann wolał jednak słuchać radia, niż podziwiać widoki za oknem. Od dziecka cierpiał na lęk wysokości, a ten odcinek był najgorszy. Wagonik wypadał z peronu górnej stacji jak wypluty i szybował w dół, szybko oddalając się od ściany, dyndając prawie dwieście metrów nad ziemią. Hauptmanna zewsząd otaczało powietrze i ta świadomość musiała mieć wpływ na przeponę, bo ciężko mu było zaczerpnąć tchu.\nKilka minut, musi wytrzymać głupie kilka minut. Wagonik szybował dalej w stronę Myślenickich Turni, wysoko nad kamienistymi piargami. Hauptmann ucieszył się na widok wagonika zmierzającego w przeciwną stronę. Jak się miną ze sobą, to będzie znaczyło, że połowa jazdy za nim.\nBoleśnie odczuwała ten dysonans. Z jednej strony rozciągające się we wszystkich kierunkach surowe piękno gór, nieograniczona przestrzeń, wolność. Z drugiej stłoczenie jak w wagonie bydlęcym, oscypkowe oddechy i inne nieprzyjemne zapachy, wszystko okraszone kiepską muzyką, do której tekst wystukała chyba małpa na maszynie. „Wypełniam przestrzeń zwykłym powietrzem, szukając tego, co zwą pozornie szczęściem”. Joanna Banaszek westchnęła, nie mogła się doczekać, kiedy przestrzeń wokół wypełni się zwykłym powietrzem, chwilowo więcej do szczęścia nie potrzebowała.\nPrzetarła zaparowaną lekko szybę, żeby zerknąć z góry na swoje ulubione miejsce w Tatrach, schronisko na Kalatówkach. Usadowiony na rozległej polanie kanciasty budynek z oddali wydawał się absolutnym przeciwieństwem ich sytuacji. Tutaj wszystko było lekkie, zwiewne, na słowo honoru, mała blaszana skrzynka zawieszona na cienkich sznurkach. Tam granitowe ściany stały mocno na morenie, symbol stabilności i bezpieczeństwa. Przyjemnie będzie zjeść w takim miejscu kolację, kto wie, może nawet mężczyźni jej życia odezwą się do siebie.\n– Mamo, spójrz, spójrz! – Alojzy zaczął ciągnąć ją za rękaw, pokazując coś za oknem z drugiej strony.\nZ góry wolno szybował w ich stronę drugi wagonik, z tej perspektywy wydawał się płynąć w powietrzu.\n– Jedzie prosto na nas! – histerycznie pisnął Adaś, jej starszy syn. – Będzie zderzenie!\nMłodszy momentalnie przywarł do jej nogi.\nPoczuła się stara i zmęczona.\n– Nie będzie żadnego zderzenia – powiedziała spokojnie i nachyliła się do Adasia. – A ty się uspokój – syknęła – bo pierwszą kolejką wrócisz na dół i tam będziesz na nas czekał.\nChciała już być na górze. Uwielbiała przestrzeń, kolejki, wyciągi krzesełkowe, latanie samolotami, ale tylko wtedy, kiedy była sama. Z dziećmi zawsze czuła się niepewnie. Chciała je widzieć cały czas na twardym gruncie, z dala od niebezpieczeństwa. Do głowy przychodziły jej głupie myśli, w samolotach wspominała katastrofy, chmary ptaków wlatujące w silniki, zamarzające czujniki prędkości. Teraz przypomniało jej się Cavalese, wojskowy samolot przecinający liny kolejki. Zapamiętała, że pasażerów zabił nie tyle upadek, co ważący trzy tony zaczep kolejki, który zmiażdżył wagonik razem z ludźmi.\nUcieszyła się, że są już w połowie drogi.\nPatrzyła na zbliżający się wagonik, kompletnie pusty, nie licząc konduktora oraz śmiesznego facecika w staroświeckich okularach z cienkiego drutu.\n„Ale muszę wyjść z mroku, by odzyskać swój spokój” – zawyło w głośnikach i kolejka zatrzymała się gwałtownie. Zaskoczeni ludzie powpadali na siebie, mamrocząc przeprosiny.\nPrzez chwilę oba wagoniki bujały się obok siebie.\nPokonał połowę drogi z doliny na Kasprowy, widział już wyraźnie ludzi stojących na tarasie widokowym, kiedy zadzwonił telefon. Zaczerpnął energicznie powietrza, żeby nie dyszeć w czasie rozmowy, i odebrał.\n– Nie możesz wejść frontowymi drzwiami. Jest źle.\n– Skontaktował się z nami i kazał zatrzymać oba wagoniki na górnym odcinku. Zagroził katastrofą, jeśli nie spełnimy jego żądań i jeśli spróbujemy czegoś głupiego w rodzaju wysłania śmigłowca, wojska albo próby ewakuacji pasażerów.\n– Dwie osoby jadą w dół, sześćdziesiąt jeden do góry. Dużo dzieci. Gmitruk nie pytał nawet, jakie są żądania terrorysty. Po pierwsze nie miało to dla niego znaczenia, po drugie i tak by się nie dowiedział. Kasa, być może jakieś polityczne sprawy. Od czasu wstąpienia do NATO bogata w leśne ostępy Polska świadczyła sojusznikom różne usługi. Afera z samolotami CIA to było nic przy sprawach, o których nawet on wiedział, a wiedział o niewielu. Taka była cena wstąpienia do sojuszu, o której opinia publiczna nigdy się nie dowie. Podobnie jak o tym, ile razy negocjowano już z terrorystami. Oficjalnie żadne państwo z terrorystami nie negocjuje, w rzeczywistości dużo zgromadzonych przez podatników milionów wydaje się na załatwianie spraw po cichu. Ciche negocjacje, ciche wypłaty, czasami ciche likwidacje. Spokojny sen obywateli nigdy nie jest za darmo. Domyślał się, że w tym wypadku państwo pójdzie na każde ustępstwo, byleby we wszystkich telewizjach świata nie pokazywano pełnego dziecięcych trupów wraku górskiej kolejki.\n– Jak jest szansa, że blefuje?\n– Zerowa. Wciągamy właśnie na Kalatówki teleskop, przez który dokładnie obejrzymy wnętrze peronu na Kasprowym i podpory, wtedy będziemy wiedzieli więcej. Co sądzisz?\nGmitruk zastanawiał się przez chwilę, próbując myśleć jak terrorysta.\n– Podpory nie. Zbyt solidne. I obok biegnie szlak turystyczny, za dużo ludzi się gapi. Liny. Najsłabszy element.\n– Na szczycie, przy mocowaniu. Stacja przesiadkowa jest w lesie, ciężko to monitorować, może się tam dostać niezauważenie cały pluton saperów.\n– Jeden. Spróbuję tylnym wejściem.\n– Będziemy cię informować na bieżąco.\nI sygnał. Żadnego powodzenia, dziękujemy, jesteśmy z tobą. Za to najbardziej cenił armię. I nawet zostałby jeszcze chwilę, ale obietnica to obietnica. Dwadzieścia lat i emerytura. Widział na własne oczy, w jakie wraki zamieniali się ci, dla których służba stała się uzależnieniem.\nNie ma mowy – konduktor powtórzył te słowa bardzo wolno i bardzo dobitnie.\n– Ale ja nie wytrzymam. – Hauptmann użył identycznego tonu.\n– Panie, pan się nie zachowuje jak dziecko. Trzeba się było wylać na górze.\nHauptmann wyprostował się dumnie, aż zakłuło go boleśnie w kontuzjowanej nodze.\n– Za dwa złote? Nie wiem jak pan, ale ja nigdy nie leję za dwa złote.\nKonduktor nachylił się w jego stronę. Kawał chłopa, taki typ, co to nie musi trenować, nie musi chodzić na siłownię, całymi dniami może siedzieć na kanapie i żłopać piwo, a i tak jak przyjdzie co do czego, to podkowy zawiąże w supełki.\n– Po nogach za darmo – wyszeptał. – Powodzenia.\nHauptmann miał za mały pęcherz, żeby się przestraszyć.\n– Niedoczekanie. Wysikam się w kącie, i tyle.\nOdwrócił się i poszedł w kąt pustego wagonika, podciągnął kurtkę i rozpiął rozporek. Spiął się, czekając, czy osiłek nie rzuci się w jego stronę i nie zacznie tłuc. Ale nie, w wagoniku panowała pełna napięcia cisza. Nie licząc kolejnego przeboju, jakim uraczył ich RMF.\n„Mówiłeś mi, że przyciągam gniew, że za nic masz mą niewinność” – zanuciła jakaś szansonistka, ale osiłek wpadł jej w słowo.\n– Dobra – westchnął. – W sumie wiem, jak to jest.\nPrzekręcił kluczyk na konsolecie i podszedł do drzwi. Rozsunął je na kilka centymetrów.\nHauptmann podszedł do szczeliny z widokiem na Giewont, z której wiało zimnym wiatrem, przywarł do niej, zamknął oczy, żeby nie patrzeć w przestrzeń, i rozpoczął coś, co było chyba najdłuższym oddawaniem moczu, jakie kiedykolwiek stało się jego udziałem.\n„Patrzyłeś, jak wolno staczam się i spadam w otchłań bezdenną” – skomentowała szansonistka.\nHermod uniósł delikatnie brwi, kiedy zauważył, jak w wagoniku uchylają się drzwi. Nie spodziewał się, że tak szybko zaczną próbować jakichś sztuczek. Wystukał w telefonie kod do detonacji, zawiesił kciuk nad zieloną słuchawką i czekał. To by zmieniło jego plany, ale umówmy się – nieznacznie.\nDrzwi uchyliły się, ale tylko na kilka centymetrów. Za mało, żeby zmieścił się człowiek. Co ci Polacy kombinują?\nPrzez szparę ktoś wystawił palec. Po chwili z palca trysnęła woda. Patrzył zdziwiony, nie rozumiejąc, co się dzieje, po czym westchnął ciężko i przyciskiem z czerwoną słuchawką skasował kod.\nCały wagonik wybuchnął śmiechem, patrząc na to, co dzieje się u sąsiadów, histeryczna reakcja na rosnące napięcie. Tylko Antoni się nie śmiał, próbował wyciągnąć z konduktora jakieś informacje. Ten ostatni wydawał się zdezorientowany.\n– Proszę pana, nie wiem, co się stało – tłumaczył. – Ale zapewniam, że jesteśmy w stu procentach bezpieczni. Jest piękna pogoda, kolejka ma własne, awaryjne zasilanie, w najgorszym wypadku specjalnym wózkiem zawiozą nas do najbliższej podpory i tam zejdziemy po drabinach. Podkreślam: w najgorszym możliwym wypadku, nigdy się z tym w mojej karierze nie spotkałem, a siedzę w firmie trzynaście lat. Zdarzają się drobne przerwy spowodowane podmuchami wiatru, nigdy nie trwają dłużej niż kwadrans. Proszę o odrobinę cierpliwości.\n– Rozumiem. Nie rozumiem tylko, dlaczego pan nic nie wie. Ma pan przecież radio, komórkę, łączność z kolegami. Proszę się dowiedzieć, dlaczego stoimy.\n– Litości, niech pan wytrzyma kwadrans. – W głosie konduktora dało się słyszeć błagalne tony. Mężczyzna próbował ukryć niepokój. Jasne, przerwy w kursowaniu i postoje zdarzały się często, ale zawsze przebiegały w atmosferze wesołych przekomarzanek z kolegami. Nie podobało mu się, że teraz usłyszał od nich lakoniczne i chłodne polecenie czekania. I ani słowa więcej.\nMówiąc o tylnym wejściu, Anatol Gmitruk nie miał na myśli żadnych drzwi od zaplecza, technicznych pomieszczeń ani kuchennych okien. Nie miało to żadnego sensu, wejście na peron od strony budynku stacji na pewno było monitorowane. Miał na myśli jedyne wejście, którego na miejscu terrorysty by nie pilnował – skalną ścianę, rozciągającą się pod peronem kolejki. Strome, kamieniste urwisko, gdzie nikt nie chodził i nikt się nie wspinał.\nPrzeszedł pod krzesełkami nieczynnego w lecie wyciągu narciarskiego i doszedł do jednej z grani Kasprowego. Za sobą miał halę i turystyczne szlaki, przed sobą przepaść. Daleko w dole leżało Zakopane. Miasto było zalane słońcem, ale tutaj chmury zasłoniły światło, załamanie pogody nadchodziło prędko. Kilkaset metrów, może kilometr przed nim delikatnie falowały zawieszone w przestrzeni wagoniki kolejki.\nZdjął czerwoną kurtkę i upchnął pod kamieniem. Zmarznie, ale w szarym podkoszulku i ciemnych spodniach będzie słabiej widoczny na tle skał. Nawet jeśli terroryści zamontowali kamery na wagonikach, to musi to być niewielki sprzęt na baterie, bez możliwości obracania i zmiennej ogniskowej, transmitujący czarno-biały obraz kiepskiej jakości. Szanse na to, że dostrzegą go ludzie z wagoników, były bardzo niewielkie, szanse na dostrzeżenie go przez kamerę – żadne.\nPrzewinął się przez grań i rozpoczął łatwą wspinaczkę trawersem w stronę górnej stacji kolejki, która przycupnęła na skale jakieś sto metrów wyżej i dwieście metrów w prawo. Z początku nie było to wyzwanie. Półka, prosty komin, wygodna szczelina, kawałek niezbyt stromej płyty. Krótki odcinek, który bardziej przypominał szlak turystyczny niż drogę wspinaczkową. Trochę przeszkadzało to, że miejsce w ogóle nie było uczęszczane. Na bardziej popularnych drogach wspinaczkowych nie ma luźnych kamieni ani niespodzianek w postaci „sprzętu AGD”, czyli bloków skalnych wielkości lodówek, które trzymają się na słowo honoru, gotowe runąć w dół przy najlżejszym dotyku – najchętniej razem ze wspinaczem.\nPo kwadransie był już pod stacją, widział nad sobą wystające kratownice peronu i liny, na których wisiały wagoniki kolejki.\nJeszcze siedemdziesiąt metrów wspinania i będzie u celu. Miał już pomysł, co dalej. I choć dygotał z zimna, to ucieszyło go pierwsze pasmo chmur, które pojawiło się nad granią, szare i postrzępione jak brudna wata cukrowa.\nKtoś z sąsiedniego wagonika musiał zadzwonić do radia, ponieważ w wiadomościach o piętnastej „więźniowie kolejki” byli najważniejszym newsem. Wypowiadał się turysta z Kasprowego, bardzo niepocieszony, że nie może zjechać na dół. Był z ciężarną żoną, pogoda się psuła i raczej nie zabierze jej w kilkukilometrowy spacer po kamieniach. Wypowiadał się też jakiś dyrektor z Polskich Kolei Linowych, przejściowe problemy techniczne, niedługo wszystko wróci do normy. Jednak zachęcamy ludzi, żeby na wszelki wypadek schodzili do schroniska na Hali Gąsienicowej, skąd specjalnie podstawione samochody terenowe zabiorą ich do miasta. Jeśli komuś względy zdrowotne nie pozwalają nawet na taki wysiłek, to w ostateczności przyleci śmigłowiec. Prowadzący wiadomości skomentował rezolutnie, że jeśli kobieta urodzi na górze, to dziecko powinno dostać dożywotni bilet wstępu na Kasprowy, a następnie przeszedł do jakiejś politycznej jatki.\nJanusz Hauptmann wzruszył ramionami. Teraz, lżejszy o trzy litry płynów fizjologicznych, był o wiele spokojniejszy.\n– Chciało się panu z taką nogą na górę? – spytał konduktor.\nHauptmann milczał przez chwilę.\n– Wie pan, w sumie się nie znamy, ale co tam, opowiem panu.\nUścisnęli sobie dłonie. Konduktor Marcin odszedł od konsolety i usiadł na ławeczce naprzeciwko Hauptmanna.\n– Ja w ogóle nie przepadam za górami, długa historia, nieważne. Pracuję co prawda, ale niżej, w dolinach.\n– Coś w turystyce?\n– Nie, w geologii. Opracowałem taką metodę badania podziemnych cieków wodnych, która przydaje się do mapowania przebiegu jaskiń, dostałem zlecenie od jakichś świrniętych poszukiwaczy skarbów, zresztą nie będę pana zanudzał. Ważne, że mieszkam tutaj, samotny od pięciu lat, okulary takie, jak pan widzi, aparycja taka, jak pan widzi, raczej się pogodziłem, że jedyne wieczorne rozrywki to jak telewizja się zlituje i puści coś dobrego.\nMarcin pokiwał głową ze zrozumieniem. Widocznie takie życie było też jego udziałem.\n– Dwa tygodnie temu siedzę na Krupówkach w Maleńkiej...\n– Ba, gdzieżby indziej!\n– No właśnie. Siedzę w Maleńkiej i wsuwam żurek, oczywiście wszystkie stoliki zajęte, pyta się kobieta, czy może się przysiąść. Czterdzieści lat plus minus, czarna, taka trochę w typie... ja wiem... tej z telewizji, Kolendy. Tylko krótkie włosy.\n– Szału nie ma.\n– Wstydu też nie. Zjedliśmy żurek i placki na spółkę, deser, półtorej godziny siedzieliśmy i gadaliśmy. Za bardzo nie wiedziałem, co dalej, ale ona i tak musiała wracać do Krakowa, dała mi wizytówkę i powiedziała, że bywa w Zakopanem regularnie.\n– A co robiła?\n– W sprzedaży. Sprawdzałem potem firmę w sieci, jakieś ogrzewanie ekologiczne.\nMarcin spojrzeniem zachęcił Hauptmanna do kontynuacji.\n– Wieczorem napisałem maila. Potem rozmawialiśmy też przez internet, jakoś to wszystko fajnie się układało, bardzo fajnie.\nHauptmann zawiesił głos i zapatrzył na ludzi w drugim wagoniku. Wyglądało na to, że wybuchła tam jakaś kłótnia. Awantura raczej.\n– Sexting? – spytał Marcin.\n– Takie świntuszenie na odległość. Brat kuzyna mi opowiadał, że to teraz modne. – Marcin odchrząknął i spalił raka.\n– Powiedzmy, że nie zawsze była to bardzo elegancka i przyzwoita rozmowa. Ale wiesz, nie jesteśmy w podstawówce, żeby tygodniami trzymać się za ręce.\n– Nie no, jasne, jasne.\n– I w końcu wymyśliła, że żeby romantycznie tak bardziej, to się spotkamy na Kasprowym. Że po tym wszystkim, co pisaliśmy, i tak pójdziemy do łóżka, ale jak spotkamy się tutaj, to będzie jeszcze czas, żeby się podrażnić i jak to mówiła, zbudować napięcie.\nHauptmann znowu przerwał. W sąsiednim wagoniku kłótnia przerodziła się w szamotaninę. Ludzie cofnęli się pod ścianę, na środku ktoś kogoś popchnął, wagonik zabujał się nieprzyjemnie.\nEmocje Hermoda były bardzo głęboko ukryte i nigdy nie przeszkadzały mu w pracy. I choć nie mrugnął, nie zwlekał ani nie zawahał się, to nie było to miłe.\nWystukał na telefonie dziewięciocyfrowy kod i wcisnął zieloną słuchawkę.\nWspinaczka była trudniejsza, niż mu się na początku wydawało. Szczeliny wypełniał mokry mech, co drugi kamień zostawał mu w rękach, wiało coraz mocniej i pomału drętwiały mu palce. Jego samopoczucia nie poprawiał fakt, że nie miał sprzętu, liny ani partnera. Niby teren nie był wymagający, ale głupi błąd lub przykra niespodzianka i człowiek kończył jako kupka połamanych kości sto metrów niżej.\nTrzema szybkimi ruchami pokonał mniej stromy kawałek i wszedł na coś, co wyglądało jak przyklejony do ściany duży klocek Lego. Lekko wystająca formacja z bardzo wyraźnymi chwytami, wchodziło się po tym jak po wąskich schodach na strych. Nagle odniósł wrażenie, że klocek nie jest do końca stabilny. Zamarł na moment, czekając, czy znowu poczuje zachwianie, ale nie, musiał wziąć podmuch wiatru za ruch skały. Na wszelki wypadek kolejne ruchy wykonywał mniej energicznie.\nNajpierw błysnęło. Gdzieś daleko mignęła błyskawica. Odruchowo spojrzał w górę i zobaczył, że błyska nie niebo, tylko peron kolejki, jakby gdzieś w środku strzelił flesz. Białe, jaskrawe światło buchnęło z budynku stacji, wycinając we mgle nisko wiszącej chmury mleczny graniastosłup.\nZanim zdążył zrozumieć, co to oznacza, usłyszał syk, przeraźliwie głośny, skwierczący syk, jakby deszcz lunął na rozgrzaną do czerwoności patelnię wielkości skrzyżowania.\nA potem wszystko rozegrało się błyskawicznie.\nDwie liny nośne jednego z wagoników drgnęły – w pierwszej chwili pomyślał nawet, że to kolejka ruszyła – i zaczęły opadać, nabierając prędkości. Uderzyły w metalową kratownicę peronu, z nieprzyjemnym zgrzytem zsunęły się po niej i ułamek sekundy potem Gmitruk zobaczył coś, na co kompletnie nie był przygotowany. Końcówki lin zamieniły się w dwie białe kule wrzącej stali. Spadły z kratownic i zaczęły szorować po skale, pędząc w jego kierunku, wijąc się i plując na wszystkie strony kroplami roztopionego metalu. Przylgnął do bloku skalnego i schował głowę między ramionami, mając nadzieję, że bicze go nie dosięgną. Widział kątem oka, jak obie liny tańczą po skale, podskakując na kamieniach.\nSpróbował się odsunąć choć kawałek w lewo i to była najlepsza decyzja, jaką podjął tego dnia. Jeden gorejący koniec pacnął z sykiem i skwierczeniem pół metra dalej, oślepiając go białym światłem, przypominającym blask płonącej magnezji. Drugi uderzył dokładnie w miejsce, gdzie chwilę temu znajdowała się jego głowa.\nKropla wrzącej stali oderwała się od liny i spadła na dłoń Gmitruka w miękkim miejscu pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym, przepaliła na wylot skórę i mięsień. Do mózgu Gmitruka jednocześnie pomknęły dwa sygnały. Po pierwsze niewiarygodny sygnał z oka, informacja o tym, że ma w ciele dziurę na wylot. Po drugie impuls obezwładniającego bólu, przekazany przez zmasakrowane zakończenia nerwowe do rdzenia.\nBól wygrał ten wyścig, uderzenie było tak mocne, że Gmitruk wrzasnął i machnął ręką, tracąc równowagę. Odpadł od ściany jak drzwi na zawiasach. Lewą nogę miał na stopniu, lewą ręką trzymał się chwytu, za to prawe kończyny celowały w pustkę. W połączeniu z uderzeniem ciężkiej stalowej liny było to zbyt wiele jak na wytrzymałość niestabilnego koniec końców bloku skalnego, który drgnął i powoli zaczął odsuwać się od ściany.\nWalczący z podchodzącymi do gardła mdłościami Gmitruk zrozumiał, co się dzieje. Wahadłowym ruchem wrócił do ścian i udało mu się złapać chwyt zmasakrowaną prawą ręką, ale nie polepszyło to jego sytuacji. Trzymał się teraz bloku skalnego wielkości furgonetki, który jeszcze niedawno stał pionowo, a teraz już odchylał się od ściany pod kątem dziesięciu stopni. W dół staczały się drobne odłamki skalne i Gmitruk, nie chcąc podążyć ich śladem, dwoma ruchami doszedł do lewej strony głazu i przewinął się przez krawędź. Przed sobą miał teraz opadający skalny blok, którego się trzymał, po prawej pustkę, a po lewej ścianę Kasprowego – oddalającą się w coraz szybszym tempie.\nNie było na co czekać. Sięgnął do wszystkich rezerw siły i skoczył w lewo, w stronę ściany, teraz oddalonej już o ponad dwa metry.\nNie udało mu się. Musnął koniuszkami palców kamienie, łamiąc kilka paznokci, i grawitacja ściągnęła go w dół.\nAle to nie był koniec. Ściana kładła się w tym miejscu delikatnie, więc zamiast spaść na piargi, wyrżnął o skałę klatką piersiową i zaczął się zsuwać, ścigając z głazem, który dokładnie w tej samej chwili runął w przepaść.\nPrzez chwilę zsuwali się w równym tempie, Gmitruk i głaz, dwaj rywale, po czym Anatol zatrzymał się znienacka na wystającej, omszałej półce, a blok od tej samej półki się odbił i już nie mając innego oporu oprócz powietrza, pomknął na spotkanie z piargami. Anatol obserwował, jak uderza w ziemię. Ogłuszający huk kamiennej eksplozji dotarł do niego z lekkim opóźnieniem.\nJanusz Hauptmann i konduktor Marcin stali wewnątrz rozkołysanego wagonika, dwie nośne liny kolejki zwisały po bokach jak wąsy. Wrażenie było tak surrealistyczne, że Marcin czuł zgrzytanie w mózgu. Kilkanaście lat widział w tym miejscu liny biegnące w górę, do stacji na Kasprowym. Teraz widział je schodzące łagodnym łukiem do ziemi, końce ciągle żarzyły się na czerwono, dwie diody pośród skalnego rumowiska sto metrów niżej.\n– Dlaczego nie spadamy? – wychrypiał Janusz.\n– Trzyma nas lina ciągnąca.\n– Kolejka jedzie po dwóch nieruchomych linach jak po szynach. A jedzie dlatego, że jest trzecia lina, która ciągnie ją w dół albo w górę. Ona nas teraz trzyma.\nMarcin tylko spojrzał bezradnie. Skąd miał wiedzieć?\nGmitruk ciężko dyszał, wtulony w skałę. Adrenalina sprawiła, że każdy mięsień miał napięty, serce waliło mu jak oszalałe, do gardła podchodziły fale żółci, a przed oczami latały białe i czarne płatki. Tylko nie zemdlej, szeptał do siebie, jak zemdlejesz, to będzie koniec.\nPo chwili uspokoił się na tyle, żeby oszacować obrażenia. Dziura w ręce wyglądała i bolała koszmarnie, ale przynajmniej nie krwawiła, wrząca stal skauteryzowała ranę. Paznokcie miał połamane, niektóre szpetnie, ale palce całe. Lewa strona tułowia kłuła przy każdym oddechu, pewnie stłuczone żebra. Delikatnie poruszył nogami, sprawdzając, czy nic nie trzasnęło przy uderzeniu w półkę. Prawe kolano trochę szarpało, ale wyglądało na to, że wszystko działa. Nie ma co, z hukiem przechodzi na emeryturę.\nOdwrócił głowę, żeby spojrzeć na wagoniki kolejki. Jeden wisiał normalnie, drugi opadł o kilka metrów, resztki lin zwisały z niego jak nitki z poprutego swetra. Musiał trzymać się na trzeciej linie, służącej do poruszania kolejki.\nNie zdążył zastanowić się nad tym, czy wytrzyma, kiedy z góry dobiegł go płaczliwy dźwięk pękającej struny gitarowej.\nNie potrafiła wykrztusić słowa, na szczęście Antoni zachował zimną krew.\n– Ta lina nie ma prawa wytrzymać. Szybko, zróbmy sznur z ubrań. To tylko dwie osoby, wciągniemy je tutaj. Szybko, szybko!\nNiektórzy od razu wyszli z szoku, zaczęli ściągać kurtki i wiązać ze sobą ich rękawy. Joanna stała zupełnie jak sparaliżowana, tuliła do siebie młodszego syna i patrzyła na wagonik, który przed chwilą wisiał na wyciągnięcie ręki, a teraz znajdował się kilka metrów niżej.\n– Jolka! – Antoni mówił na nią Jolka, ponieważ była Joasią z Olecka, taki szyfr kochanków. – Obudź się i krzyknij do nich, że ich wciągniemy! Niech wyjdą na dach.\nOcknęła się, ze zdumieniem i dumą zauważyła, że jej starszy syn stoi w samej bieliźnie, podając kurtkę i spodnie Antoniemu.\nNieznajomy, jak przedstawił go Karol, miał na imię Serhij i był specjalistą, co Boznański powiedział z taką miną, jakby był to specjalista od wiercenia ludziom otworów w rzepkach, przez które potem przewlekał stalowe linki, żeby ciągnąć ofiary za swoim czarnym bmw.\nŻe miłość w sercu gorącą Schowałem, jakby w termosie. Gdy wrócę – może zziębnięty, Gdy wrócę – może zmęczony, Włosy twe będę całował, Oczy i twarz, i ramiona. Nie dam ci dojść do głosu, Róż na twych ustach rozmażę, Miłością ci usta poparzę, Jak wrzącą herbatą z ter mosu.\n– Ładna okolica – zauważył siedzący na siedzeniu pasażera mężczyzna. – Porządny Berlin Zachodni, żadnych lewackich kawiarni, gejowskich klubów i budek z kebabami. Emeryci w marynarkach wyprowadzający psy, te klimaty. Zehlendorf to jak Biskupin we Wrocławiu.\nKarol zsunął z ręki zegarek i podał Majewskiemu. – Może pan to wrzucić do schowka? – spytał, rozcierając nadgarstek, nie cierpiał chodzić w zegarku. – To prawdziwy audemars? – Tak, sztuka to nie polityka, gdzie można paradować w pożyczonych. Styl ma znaczenie.\nTo była uroda myśliwego z bezdroży, nie współczesnego bladego mężczyzny w prześwitującej koszulce, który cierpi na nerwice i niepokoje, dopóki nie podepnie się go do kroplówki z caffè latte. Przyszło jej na\nZaklęła po polsku. Szwedzkie przekleństwa były naprawdę do niczego, zwłaszcza w takich chwilach, za to w polszczyźnie, po tylu wiekach polskich starań, żeby oddać stan wiecznie wkurwionej duszy, funkcjonowało kilka naprawdę ciekawych określeń.\nTen sam młody żołnierz stał na bramce, tak samo poprosił o zdjęcie butów i to nie był dobry początek. Powiedziała, że odmawia – głównie dlatego, że miała je na nogach od dwudziestu godzin – i że zdejmie dopiero, kiedy zobaczy premiera na bosaka. Po pięciu minutach przekomarzanek pojawił się wściekły premier. Żołnierzowi, który oponował, że są procedury, powiedział, że to on jest pod nimi podpisany i żeby uważał, bo mogą go przesunąć do ochrony polityków koalicyjnej partii i pozna wszystkie obory w Polsce szybciej, niż mu się wydaje.\nTo ją rozsierdziło jeszcze bardziej. Ten Kaszub służbę Polsce traktował w taki sposób, że robił sobie pięciodniowy tydzień pracy, jak pani na poczcie, i na każdy weekend jechał do swojej żony do Trójmiasta, która „och, och, tak bardzo nie lubi stolicy”. Rodzinne weekendy premiera kosztowały podatników milion złotych rocznie.


Sejmowa awantura o Caracale. Minister Macierewicz do opozycji: "Platformie pomieszała się własna polityczna tożsamość z potrzebami polskiej armii". WIDEO\nWydrukowano: 2022-01-17 04:56:55.748724+01:00\nOpublikowano: 2016-10-20 15:11:34+02:00 · aktualizacja: 2016-10-20 16:52:30+02:00\nopublikowano: 2016-10-20 15:11:34+02:00\naktualizacja: 2016-10-20 16:52:30+02:00\nMinister dodał, że do konkursu może stanąć także Głuszec, bo nie ma powodu, żeby pomijać ten zakład. W swoim wystąpieniu nawiązał także do sprawy miejsc pracy w Radomiu.\nChcę też jednoznacznie powiedzieć, że nie jest prawdą iż w ramach tego przetargu, tego offsetu były brane pod uwagę jakiekolwiek miejsca pracy w Radomiu. Niestety nie były brane, a powinny być. W ramach tego przetargu, dotyczącego helikopterów, w dokumentacji nie ma ani słowa o miejscach pracy dla Radomia. Nie ma też ani słowa o 6 tys. miejsc pracy. To jest wasz wymysł i kłamstwo. Proszę nie oszukiwać polskiego społeczeństwa.\nOdpowiadając na zarzuty opozycji, że w Mielcu spotkał się z magazynem, minister Macierewicz podkreślił, że to nieprawda.\nPaństwo mówicie, że spotkaliśmy się z panią premier z magazynami. Otóż spotkaliśmy się tam z polskimi załogami, z polskimi pracownikami. Jednymi z najlepiej wykształconych i przygotowanych na świecie do produkcji śmigłowców. Z załogami, których zazdrości nam cały świat. Wy tych ludzi nazywacie magazynierami. Zapewne dlatego, że to wasz rzecznik był u niemieckiego przedsiębiorcy cieciem. Tym był pan Graś\n— mówił w Sejmie minister Antoni Macierewicz.\nDo sprawy zerwanych negocjacji odnieśli się także inni posłowie zgromadzeni na sali obrad.\nKupując Caracale, za polskie pieniądze zlikwidowalibyśmy polskie zakłady\n— mówił poseł PiS Artur Soboń.\nPoseł zarzucił politykom PO, że w sprawie śmigłowców kłamali od samego początku.\nZdarza się tak w cywilizowanym świecie, że strony nie dochodzą do porozumienia w twardych negocjacjach biznesowych. Cóż, zdarza się, ale normalnie się to akceptuje. W mentalności postkolonialnej nie da się tego zaakceptować, widać, że wy wciąż w tym tkwicie\n— powiedział Soboń do posłów PO.\nCezary Grabarczyk (PO) zapowiedział, że Platforma przygotuje wniosek o powołanie komisji śledczej. Jego zdaniem najważniejsze jest to, że armia potrzebuje śmigłowców, a brak 50 maszyn, które miały być zamówione w zakończeniu przetargu, osłabia zdolności polskiej armii.\nMieczysław Kasprzak (PSL) ocenił, że kolejne wypowiedzi szefa MON ws. śmigłowców były sprzeczne i wprowadziły totalne zamieszanie w przestrzeni publicznej. Szef MON ogłosił, że jeszcze w tym roku kupi śmigłowce w Mielcu, potem mówił o zbudowaniu śmigłowca z Ukraińcami - wyliczał Kasprzak.\nZ kolei Stefan Niesiołowski (Europejscy Demokraci) ocenił, że PiS, kończąc rozmowy ws. Caracali, dotrzymuje zobowiązań, ale głównie wobec amerykańskiego lobbysty Alfonso D’Amato, zawieszonego szefa gabinetu politycznego MON Bartłomieja Misiewicza i „zwolenników pana Putina”.\nNie ma Mickiewicza bez „Pana Tadeusza”, nie ma „Pana Tadeusza” bez Jankiela, nie ma Jankiela bez cymbałów. Wiwat Macierewicz\n— zakończył Niesiołowski.\nZobacz całe wystąpienie szefa MON\nCZYTAJ TAKŻE: Skandaliczne wystąpienie posłanki PO: Macierewicz kłamie! Rozproszył mgłę sztuczną, zrobił ze dwie bomby i wysadził samolot w powietrze! WIDEO\nPublikacja dostępna na stronie: http://wpolityce.pl/polityka/312546-sejmowa-awantura-o-caracale-minister-macierewicz-do-opozycji-platformie-pomieszala-sie-wlasna-polityczna-tozsamosc-z-potrzebami-polskiej-armii-wideo?strona=2


HomeAktualnościArchiwum - 2011\nUdany pierwszy start !\nW dniu 8 października 2011r. 5 - osobowa ekipa młodych zawodników naszego klubu wystartowała w Ogólnopolskim Turnieju Kyokushin, którego organizatorem był Krośnieński Klub Sportowy BUDO.\nDla naszych kadetów i młodzików był to pierwszy start w konkurencji kumie. Start należy uznać na udany, ponieważ każdy z karateków stanął na podium.\nW kategorii do 40 kg II miejsce zajął Oscar Teeninga dając walkę turnieju, ponieważ oprócz regulaminowej rundy starcie wymagało…\nSeminarium instruktorskie - Wałcz 2011\nW dniach 7-9 Października 2011 r. w COS w Wałczu, odbyło się kolejne seminarium instruktorskie, połączone z kursem sędziowskim oraz ze zgrupowaniem kadry juniorów i kadry U22. W/w kadra jest w trakcie przygotowań do ME, które odbędą się 2-3 grudnia 2011 r. we Wrocławiu.\nTematem seminarium było analiza (nowych "starych") kata oraz praca ze sprzętem.\nZajęcia z tarczowania z wykorzystaniem zarówno rękawic bokserskich, jak i tarcz tzw. (tajek) poprowadził shihan…\nPierwszy trening poświęcony był obaleniom…\nSpecjalnym gościem obozu był Sensei Nicholas Pettas. Jako "uchi deshi" (osobisty uczeń) Masutatsu Oyamy, ukończył 1000 dniowe szkolenie i przez wiele lat jako jedyny Europejczyk prowadził zajęcia w Honbu Dojo jako instruktor. W swojej karierze…\nW dniach 24-27 lutego 2011 w OPO Wałcz odbyło X Seminarium Kumite, w którym wzięło udział prawie 130 uczestników. Nasz klub reprezentowały 3 osoby Paweł Guzik, Szymon Mezglewski i Piotr Prajsnar.\nSpecjalnymi gośćmi tegorocznego seminarium byli mistrzowie świata i europy karate kyokushin: Magomed Mitsaev i Shamsudin Abdurashidov z Rosyjskiej Federacji Kyokushin-kan.\nNasi goście pokazali doskonałe przygotowanie…


DAX COSMETICS - Aktualności - Dax Cosmetics ma certyfikat GMP\nDax Cosmetics otrzymał certyfikat GMP, który potwierdza, że firma stosuje Dobre Praktyki Produkcji w zakresie produkcji, kontroli, magazynowania i wysyłki kosmetyków. Otrzymany certyfikat potwierdza stosowaną od lat w firmie politykę nastawioną na jakość wyrobów i bezpieczeństwo podczas ich wytwarzania.\nGMP to już drugi certyfikat, który stwierdza, że Dax Cosmetics stosuje wysokie standardy w zarządzaniu i dba o najwyższą jakość kosmetyków. Od 2004 roku firma posiada certyfikat Zarządzania Jakością ISO 9001-2000, którego przyznanie jest potwierdzane na corocznych zewnętrznych auditach. Wytyczne z obu norm, znajdujące odzwierciedlenie w codziennej działalności firmy oraz nowoczesne laboratoria i linia produkcyjna gwarantują wysoką jakość produktów Dax Cosmetics.


„Anabella” – kilka słów o mojej nowej powieści - Powieści dla dziewczyn\nDawno już nie zdarzało mi się zamieszczać na blogu jeden po drugim dwóch wpisów „niepowieściowych”, lecz teraz nieuchronnie przyszedł na to czas. Wczoraj i dziś to dla mnie ważny i przełomowy etap, przynajmniej jeśli chodzi o działalność blogową, bowiem jest to punkt, z którego najlepiej widać zarówno to, co już było i co się skończyło, jak i to, co dopiero będzie… Ale ad rem.\nWczoraj podsumowałam mój poprzedni projekt, czyli Lodzię Makówkównę, powieść, którą na samym początku określiłam jako „romans humorystyczny” i która, jak mi się wydaje, w istocie odpowiada tej kategorii gatunkowej. Jednak cóż… było, minęło, a teraz nadszedł czas na to, by rozpocząć na moim blogu publikację kolejnej powieści. Zatytułowałam ją Anabella i tym razem określiłabym ją jako „romans obyczajowy z elementami humorystycznymi”. Co prawda, nie jest to do końca trafna charakterystyka, bo wątek romansowy znacznie mocniej niż w Lodzi przeplata się tu z innymi (już niekoniecznie romansowymi) motywami, jednak myślę, że określenie to mniej więcej odpowiada zawartości powieści. Zresztą – i tak każdy z Was, czytając, wyrobi sobie na ten temat własne zdanie.\nCi, którzy przeczytali Lodzię Makówkównę, niewątpliwie już w samym tytule nowej powieści dostrzegają aluzję do świata przedstawionego w tej poprzedniej, a ściślej do jednego z miejsc akcji, jakim jest klubo-restauracja Anabella prowadzona przez Majka, przyjaciela Pabla. I jest to oczywiście dobry trop, gdyż – jak wspomniałam we wczorajszym wpisie podsumowującym Lodzię – w Anabelli pozostaniemy, przynajmniej częściowo, w uniwersum miejsc i postaci wykreowanych w poprzedniej powieści. A jednak nie chodzi tu tylko o miejsce, bowiem nazwa Anabella, jak wiemy z jednego z pobocznych wątków Lodzi, ma dla jej twórcy dużo głębsze znaczenie…\nCo chcę przez to powiedzieć? Ni mniej, ni więcej jak to, że Anabella to swoista kontynuacja, a dokładniej mówiąc, luźny sequel Lodzi Makówkówny. Mówię „sequel” w tym sensie, że akcja nowej powieści częściowo będzie toczyć się w tej samej scenerii, a niektóre znajome postacie powrócą do akcji, dzięki czemu będziemy mogli poznać ich dalsze losy. Powróci między innymi para głównych bohaterów Lodzi, którzy tym razem wystąpią jako postacie drugoplanowe, zaś jedna z postaci wówczas pobocznych (której tożsamość z racji tytułu łatwo odgadnąć), wysunie się teraz na pierwszy plan. Natomiast przymiotnika „luźny” użyłam po to, by podkreślić, że choć, owszem, Anabella jest w dużym stopniu kontynuacją poprzedniej powieści, została napisana tak, by można było ją czytać jako zupełnie odrębny i niezależny tekst. Inaczej rzecz ujmując, można bez przeszkód podjąć lekturę Anabelli, nie zapoznawszy się uprzednio z fabułą Lodzi Makówkówny, z tym tylko zastrzeżeniem, że wtedy traci się wiele „smaczków” wynikających z dość znaczącej przewagi wiedzy czytelnika nad wiedzą postaci.\nMyślę, że tyle wystarczy, jeśli chodzi o kwestię kontynuacji, pozostaje mi zatem rzec jeszcze dwa słowa o strukturze i charakterze gatunkowym tekstu oraz naszkicować zarys początku fabuły. Co mogę od tej strony powiedzieć o Anabelli?\nJak wspomniałam, jest to przede wszystkim romans, jednak zawiera on o wiele więcej różnorakich wątków niż Lodzia Makówkówna oraz – jeśli chodzi o plan rozwoju uczuć między kobietą i mężczyzną – podejmuje problematykę, która pod względem psychologicznym i ogólnie życiowym jest niewątpliwie dużo trudniejsza. Ogólny klimat Anabelli różni się zatem od bądź co bądź beztroskiej atmosfery poprzedniej powieści, to jednak nie znaczy, że w innych miejscach ów poważniejszy ton nie zostaje zrównoważony humorem. Jako że w mojej pisaninie nie umiem obejść się bez elementów komicznych, które w opowiadaniu o losach postaci i w kreowaniu ich charakterów są mi potrzebne jak powietrze do oddychania, zapewniam, że nie zabraknie ich również w Anabelli. To samo dotyczy motywów o zabarwieniu oniryczno-metafizycznym, albowiem sfera ta, przynajmniej w moim przekonaniu, zawsze, gdy pomiędzy kobietą i mężczyzną stopniowo rodzi się głębokie uczucie, w nieunikniony sposób wplata się w szarą codzienność, nadając jej niezwykłych znaczeń i barw.\nWynikiem lub, jak kto woli, skutkiem ubocznym rozbudowania wątków i wprowadzenia dość dużej ilości postaci jest długość powieści… Nie wchodząc w szczegóły, powiem tylko, że Anabella jest tekstem mniej więcej dwa razy obszerniejszym od swojej poprzedniczki Lodzi, a zatem jej publikacja na blogu zajmie odpowiednio więcej czasu. Tu wielka prośba z mojej strony – trzymajcie kciuki za taki układ czynników zewnętrznych (czyli tych niezależnych ode mnie i nie zawsze w pełni przewidywalnych), który umożliwi mi zrealizowanie tego projektu w całości i bez przeszkód. Mam nadzieję, że tak będzie, niemniej doping duchowy z Waszej strony nigdy nie zaszkodzi :))\nNa koniec obiecane dwa słówka o fabule. Główną bohaterką Anabelli jest Iza, młoda studentka z niewielkiej wioski na Podlasiu, która przyjeżdża do Lublina, aby po przerwie w nauce spowodowanej kłopotami rodzinnymi podjąć upragnione studia wyższe. Choć los od dzieciństwa, a zwłaszcza w ostatnich latach, nie rozpieszczał ani jej, ani jej starszej siostry, dziewczyna jedzie do odległego i nieznanego jej miasta z nadzieją na nowe otwarcie perspektyw oraz realizację swych życiowych planów. Tym bardziej, że – jak dowiedziała się z krążących po wiosce pogłosek – właśnie w Lublinie studiuje ktoś, komu już wiele lat temu oddała swoje serce…\nMam cichą nadzieję, że powieść będzie Wam się podobała, a na pierwszą część jej pierwszego rozdziału zapraszam Was już jutro.\nTagi: Anabella, Katarzyna Demańska, powieść


oprogramowanie do nadzorowania pracowników, gdzie szukać ? - Firmowe - Topowe forum dla Ciebie\nStrona główna > Firmy > Planowanie zasobów przedsiębiorstwa > oprogramowanie do nadzorowania pracowników, gdzie szukać ?\nJeśli chodzi o odpowiedzialność podmiotów zbiorowych to może być ona rzeczywiście dużym zagrożeniem i należałoby w stosowny sposób zabezpieczyć się przed możliwością dostania rzeczywiście bardzo dotkliwych kar.\nWysokiej jakości oprogramowanie dla nadzoru wymagań i analizy ryzyk najprościej będzie Ci znaleźć w sieci, gdzie sporo firm promuje własne usługi. Wybieranie najlepszych propozycji będzie niesamowicie odpowiednie i sprawdzi się fantastycznie w swoim zadaniu. Najlepsze firmy są przy tym w stanie zaproponować takie oprogramowanie w naprawdę atrakcyjnej cenie.


Trzaskowski odwiedzi Dębicę i Zawadę - Wiadomości Dębickie\nStrona główna » Dębica » Trzaskowski odwiedzi Dębicę i Zawadę\nNa najbliższą środę 24 czerwca br. planowana jest w Dębicy i Zawadzie wizyta Rafała Trzaskowskiego – prezydenta Warszawy, jednego z kandydatów na prezydenta RP w zbliżających się wyborach.\nRafał Trzaskowski odwiedzi 24 czerwca br. o godz. 12 zakład produkcyjny firmy Hutchinson w Zawadzie. Tam spotka się z zarządem firmy oraz pracownikami. Z gminy Dębica uda się na dębicki rynek, gdzie o 13:00 planowane jest ogólnodostępne spotkanie z mieszkańcami.\nPo wspomnianym spotkaniu na rynku Rafał Trzaskowski spotka się z lokalnymi samorządowcami. Organizatorami wizyty na terenie miasta i gminy Dębica są Zdzisław Gawlik i Krzysztof Lipczyński.\nDębica trzaskowski zawada 2020-06-22\nNie wstyd Wam zapraszać kogoś takiego i publicznie się pokazywać


Szósta edycja dyktanda gminnego – Ośrodek Kultury w Mirosławcu\n28 marca, 2017 Fotorelacja, OKWM\nFundatorami nagród dla laureatów obu kategorii ufundowali: Burmistrz Mirosławca Piotr Pawlik, Biblioteka Publiczna w Mirosławcu oraz Ośrodek Kultury w Mirosławcu. Natomiast nagrody specjalne, dla najmłodszego i najstarszego uczestnika dyktanda, jak co roku ufundowała Radna Rady Miejskiej w Mirosławcu Anna Turska. Otrzymały: Weronika Jabłońska i Barbara Wieczorek.\nTeksty tegorocznych ortograficznych potyczek przygotowała Urszula Obara.\nI miejsce – Wiktoria Dzikowska\nII miejsce – Sandra Saternus\nIII miejsce – Kinga Burczy\nI miejsce – Weronika Lewczak\nII miejsce – Rafał Górski\nIII miejsce – Magdalena Koźbiał.\nSerdecznie dziękujemy Paniom: Barbarze Antochowskiej i Joannie Kujawa, za nieocenioną pomoc przy sprawdzaniu naszych dyktand.\nWszystkim miłośnikom ortografii dziękujemy za udział, a Laureatom serdecznie gratulujemy!


Matka Browar w Niemczech: Walczę o swoje!\nRefleksja z dzisiejszych zakupów w supermarkecie...\nDlaczego mam pikawę, dlaczego muszę się czuć zakłopotana domagając się swoich praw i przepychając wśród ludzi stojących do Kasy pierwszeństwa? Ba, dlaczego na twarzach tych ludzi maluje się złość, niecierpliwość, wrogość? Czy kasa pierwszeństwa nie jest właśnie po to, żeby pierwszeństwo miały takie osoby jak ja?\nJa wiem, według niektórych ciężarówy i matki z małymi dziećmi powinny siedzieć w domu, a nie włóczyć się po supermarketach. No ale cóż, ja jestem inna. Ja się włóczę, ciągnę ze sobą swą latorośl i nie mam problemu z domaganiem się swoich praw. I dobrze mi z tym!\nJest jeszcze kwestia miejsc parkingowych dla rodzin z dziećmi i parkujących na nich leniwych cwaniaczków. Oj, gotuje się we mnie jak wizę takie sceny, ale P. zwykle wtedy blokuje mi zamki w samochodzie, żebym tych cwaniaczków nie uszkodziła ;)\nCategories pierwszeństwo, supermarket\nGabrysiowa mama 26 września 2013 10:19\nPrzez cały okres ciąży, tylko raz ustąpiono mi pierwszeństwa z własnej woli - w kilometrowej kolejce na badania -.-'\nMatka Browar 26 września 2013 14:21\nMnie się zdarza coraz częściej - np 2 dni temu w Realu, podeszłam do kasy z kartonem pieluch i drugą paczką pod pachą, zdyszana, zmęczona, bo się wcześniej ubiegałam po M1... Chyba wyglądałam, jakbym właśnie miała zacząć rodzić, bo pan przede mną tylko rzucił na mnie okiem i przepuścił mnie do przodu :P\nPortalSpadkowy 7 maja 2016 08:53\nCzłowiek może stracić cierpliwość, kiedy pierwszeństwo ma ten, kto jest po prostu pierwszy. Rozumiem rozgoryczenie. Akurat kolejki do kasy to rzecz, która zamienia ludzi w koncumpcjonalistyczne bestie :P


Niewidomi mieli swoje święto – SOKÓŁKA – Gmina Sokółka\nBurmistrz Sokółki Ewa Kulikowska uczestniczyła w obchodach Dnia Białej Laski, które odbyły się w środę 18 października 2017 roku w sokólskiej kawiarni „Lira”. Połączono je ze świętowaniem 66. rocznicy powstania Polskiego Związku Niewidomych.\nZebranych powitała Barbara Sawicka, Prezes Koła Terenowego Polskiego Związku Niewidomych w Sokółce.\n-Na dzisiejszej uroczystości gościmy naszych podopiecznych z całego powiatu sokólskiego. Z tego miejsca chciałabym podziękować osobom i instytucjom, na wsparcie których zawsze możemy liczyć – powiedziała Barbara Sawicka.\nPani Prezes podziękowała sponsorom spotkania: Burmistrzowi Sokółki Ewie Kulikowskiej, Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz sokólskiej firmie Eko Gril.\nUczestnicy uroczystości złożyli na ręce Prezes Barbary Sawickiej życzenia wszystkim podopiecznym Koła Terenowego PZN w Sokółce. Burmistrz Sokółki Ewa Kulikowska podkreśliła, że „osoby niewidome nie potrzebują współczucia, tylko akceptacji”. Pani Burmistrz razem ze swoim Zastępcą Adamem Kowalczukiem wręczyła Barbarze Sawickiej żółto – czerwony bukiet.\nObchody Dnia Białej Laski uświetnił zespół „Cygańskie Serca” z Igrył. W organizację święta zaangażowali się wolontariusze z sokólskiego Zespołu Szkół Rolniczych.\nZaproszenie na projekcję filmó…Zaproszenie na…Informacja o przerwach w dosta…Informacja o p…


Weld System - spawarki i akcesoria spawalnicze, Łysiec, branża: Metalurgia-hutnictwo i wyroby metalowe\nWeld System to lider w branży spawalnictwa. Firma od wielu lat, specjalizuje się w dystrybucji wysokojakościowego sprzętu. W odpowiedzi na wzrost zapotrzebowania klientów, w asortymencie znajdziecie najnowsze sprzęty zaawansowane technologiczne. Ponad to oferta składa się z gotowych zestawów, urządzeń, części, akcesoriów, przyrządów, materiałów oraz artykułów ochronnych. Przekonaj się jak wiele możesz zyskać dzięki dobremu wyposażeniu. WeldSystem Paweł Warta\tul. Częstochowska 25\t42-261 Łysiec\t503007197\tNIP: 9542336505\tREGON: 240305080\thttp://weldsystem.pl/


[24tp.pl] Nowy dojazd do szkoły na Skibówkach\nNowy dojazd do szkoły na Skibówkach\nWszystko wskazuje na to, że we wrześniu nie będzie już problemów z dojazdem do szkoły podstawowej nr 2 na Skibówkach w Zakopanem.\nPrzypomnijmy, że przez lata sprawa ta spędzała sen z oczu zakopiańskim władzom, a przede wszystkim uczniom, rodzicom i nauczycielom ze szkoły. Dotychczasowy dojazd był bardzo wąski i niebezpieczny.\nNiedawno udało się rozpocząć nową inwestycję. Dojazd został poprowadzony od drugiej strony. Położona została pierwsza warstwa asfaltu, chociaż - co może budzić niepokój - w piątek rano na placu budowy nie było nikogo.\nOdwiedzin: 7156\tAktualizacja 2017-07-09 23:08:15\nzorro 2017-07-17 15:59:00\nG(...) - Syf - Słabe! To co odwalił wykonawca tego wjazdu mija się z projektem, który jest przedstawiony na stronie internetowej szkoły podstawowej nr 2. Nasuwa się więc pytanie kto i po co zmienił cały projekt tego wjazdu???? Zrobili jakąś dziwną plątaninę uliczek żeby chyba tylko zwiększyć koszty wykonania tego wjazdu i jednocześnie upierdzielili połowę miejsc parkingowych. Z projektu który jest na stronie internetowej szkoły było przewidziane około 20-22 miejsca parkingowe a z tego co zrobił wykonawca jest tych miejsc tylko 11. Dodatkowo -jak słusznie zauważył "Bart Lomiej" samochody będą miały na wjeździe duży problem żeby się obok siebie zmieścić (a w zimie to już napewno), więc siłą rzeczy zacznie robić się korek do wjazdu do szkoły i na drodze głównej tym bardziej, nawet jak będzie osobny pas do skrętu w lewo dla tych co będą wjeżdżać od strony Krzeptówek, ponieważ rano jest bardzo dużo rodziców, która przywozi swoje dzieci do szkoły i jedzie dalej do pracy, więc trzeba będzie cały czas czekać na wyjeżdżających, aby móc wjechać na teren szkoły i wysadzić bezpiecznie dzieci. Natomiast w takich dniach kiedy będą jakieś uroczystości w szkole bądź to zwykła wywiadówka lub inne spotkania to wtedy będzie brakowało miejsc parkingowych bo 11 miejsc parkingowych to wyjątkowo mało. A szkoda, mając do dyspozycji tak duży teren. Zmiana projektu jest źle rozplanowana i beznadziejnie wykorzystuje ten dość spory teren, który według pierwszego projektu był dużo lepiej zagospodarowany wraz z dodatkowym i ogrodzonym boiskiem. Reasumując: szkoła podstawowa nr 2 po wielu, wielu latach doczekała się w końcu dojazdu. A sprawa ta spędzała sen z powiek nie tylko od dwóch lat władzom tego miasta ale o wiele, wiele więcej lat i to nie tylko władzom a szczególnie rodzicom, dzieciom, nauczycielom, dyrekcji szkoły jak i wielu innym mieszkańcom miasta, którzy codziennie rano tamtędy przejeżdżają. Budowa tego wjazdu wraz z przesunięciem przystanku z pewnością pochłonęła ogromna ilość pieniędzy. Dlatego ciekaw jestem dlaczego dopuszczono jakiegoś Mongoła do tego żeby zmienić projekt i tak to spierdzielić ?????\nneli 2017-07-12 08:16:49\njakoś teraz da się zrobić duzo tego czego wczzesniej się nie dało za poprzedniego burmistrza, zkoda tylko ze tyle zeczy trzeba po nim sprzątać i naprawiac, dal sie strasznie rozbestwic tym wszystkim handlazom tandetą i budowance itp. teraz jak raz się pozwoliło to ciężko to nowemu ukrucić.\nKościyliscan 2017-07-10 17:37:47\n@asdfgh to pierwsza warstwa asfaltu\nasdfgh 2017-07-10 13:51:15\nJa dobrze widzę? Po świeżo wylanym asfalcie ktoś koparką pojeździł?\nPodobnie na Strążyskiej jest u góry.


Promocja Na Bilety - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: bilety ZTM bilety ZTM warszawa bilety ztm warszawa ceny tanie bilety tanie bilety autobusowe tanie bilety tramwaj\nAplikacja jakdojade.pl wprowadziła pod koniec zeszłego roku możliwość zakupu biletu - usługa obowiązuje m.in. w Warszawie. Przy okazji kupna biletu można skorzystać z 50-procentowego rabatu; wystarczy zapłacić za bilet za pomocą BILKA. Ostatnia tura promocji ruszyła w zeszłym tygodniu.\nWięcej na temat: darmowa komunikacja miejsca tanie bilety ztm warszawa zniżka ztm warszawa bilety miejskie warszawa cena bilety ztm cena\nWraca wielka promocja! Bilety ZTM za złotówkę. Jak skorzystać? [INSTRUKCJA]\nJeśli zdarza się wam narzekać na wysokie ceny biletów komunikacji miejskiej to w najbliższym czasie będziecie mogli skorzystać z wyjątkowej promocji. Jeśli kupicie bilet przez telefon komórkowy - zapłacicie za niego tylko 1 zł.\nWięcej na temat: mpay komunikacja miejska mpay komunikacja mpay promocja na bilety bilety po złotówce komunikacja\nJeśli zdarza się wam narzekać na wysokie ceny biletów komunikacji miejskiej to w najbliższym czasie będziecie mogli skorzystać z wyjątkowej promocji. Jeśli kupicie bilet przez telefon komórkowy - zapłacicie za niego tylko 1 zł. Zaoszczędzić może każdy, kto kupuje bilety telefonem komórkowym przy użyciu aplikacji mPay i portfela cyfrowego Masterpass. Koszt każdego przejazdu w czasie trwania akcji promocyjnej wynosi zaledwie złotówkę.\nKraśnik: Bilety komunikacji miejskiej za złotówkę\nJeździsz kraśnicką komunikacją miejską? Teraz bilet możesz kupić za symboliczną złotówkę. Wystarczy użyć specjalnej aplikacji na telefon komórkowy. Promocja potrwa do końca roku.\nWięcej na temat: bilety mpk tańsze Kraśnik mpk Kraśnik komunikacja miejska Kraśnik mpay Kraśnik bilety za złotówkę kraśnik\nPromocja powróciła - Bilety ZTM ponownie za złotówkę. Jak skorzystać? [INSTRUKCJA]\nNa początku października informowaliśmy o tym, że powróciła wielka promocja, w ramach której za bilety komunikacji miejskiej zapłacicie jedynie złotówkę. Wystarczy to zrobić za pomocą telefonu komórkowego. Teraz organizatorzy akcji zadecydowali, że pula biletów za złotówkę powiększyła się o dodatkowe 100 tysięcy.\nmpay promocja na bilety\nflixbus promocja bilety


Posted on: poniedziałek, 27 wrzesień 2010 | Komentarzy (2)\nW Republice Południowej Afryki wzrasta liczba przypadków "naprawczych" gwałtów na lesbijkach. Przemoc ma - według przestępców - "nauczyć" lesbijki heteroseksualnej orientacji.\nWstrząsający raport organizacji praw człowieka NGO ActionAid i South African Human Rights Commission dowodzi, że fala brutalnych napadów na lesbijki przechodzi niezauważona przez tamtejszy wymiar sprawiedliwości. Prokuratura krajowa wydała nawet oświadczenie, w którym stwierdza: "Mimo że przemoc - zwłaszcza na tle seksualnym - jest powszechna, rząd Republiki Południowej Afryki, nie zalicza walki z nią do swoich priorytetów".\nBraku zaangażowania ze strony władz nie zmienia fakt, że 86 proc. lesbijek żyje w RPA w nieustannym strachu przed napaścią na tle seksualnym, a organizacje obrony praw człowieka notują 10 przypadków "korygujących" gwałtów tygodniowo.\n- Obserwujemy ogromny wzrost liczby zgwałconych kobiet, którym podczas ataku przestępcy powtarzali, że to co się dzieje, to wina tego, że są lesbijkami - mówi dziennikowi "The Guardian" Vanessa Ludwig, szefowa organizacji na rzecz tolerancji "Triangle".\n- Każdego dnia słyszę, że przyjdą i mnie zgwałcą, a po gwałcie wreszcie stanę się dziewczyną - opowiada Zakhe Sowello z Soweto. - Kobieta, która została zgwałcona, ma na swoim ciele mnóstwo dowodów, że doszło do przestępstwa. Jednak, kiedy zgłasza się na policję, nic się nie dzieje. A potem widzi mężczyzn, którzy jej to zrobili, jak wolni chodzą sobie po ulicach - dodaje.\nDo tej pory w sprawie morderstwa Simelane skazano jednego mężczyznę, który przyznał się do winy. Wydając wyrok sędzia zaznaczył, że "orientacja seksualna kobiety nie miała najmniejszego wpływu na jej zabicie".\n- Kiedy zastanawiasz się nad tym, dlaczego tyle lesbijek pada ofiarą przemocy, musisz spojrzeć szerzej i odpowiedzieć na pytanie, dlaczego w ogóle statystyki morderstw i gwałtów, których ofiarami padają kobiety, są tak wysokie - mówi Carrie Shelver z grupy Powa. - Musisz zwrócić uwagę na agresywność i ekspansywność kultury "macho", która zniewala kobiety i postrzega je głównie jako obiekty seksualne. Lesbijka to największa zniewaga dla tego typu świadomości.\n"gwałt naprawczy" brzmi prawie tak dobrze jak "ludobójstwo w dobrej wierze"\n# Karol 12 lat temu\nWięc już wiadomo czemu panie wolnych obyczajów nie zarobiły nic w RPA bo tam sex bierze się za darmo. Powinni coś z tym zrobić bo społeczeństwo w RPA stanie się patologią a kobieta stanie się mechanizmem seksu dla każdego faceta. I tym samy rozpadną się rodziny.


Rubaiyat, Brasilia - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracja Obiad w lokalizacji Asa Norte\nRestauracja Owoce morza w lokalizacji Asa Norte\nAtrakcje w pobliżu obiektu Rubaiyat\nNr 119 wśród 10 677 Restauracje w lokalizacji Brasilia\nTrecho 01 Setor de Clubes Esportivos Sul | Lote 1, Asa Asul, Brasilia, Federal District 71536-001, Brazylia\nRubaiyat nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nBar ze stekami, Brazylijska, Grill/rożen, Argentyńska\nna obiad z kolegą. Doskonały stek. Tak więc owoce morza. Na zewnątrz widok na jezioro siedzenia na plus. Bardzo elegancka atmosfera.\nUczestniczyliśmy w duże kolację z kilkaset w szkoleniu jest to piękne miejsce pięknie urządzone i imponujący kuchnia grill i szklane z reguły wina - wow zarówno jedzenie było po prostu ok, a czasami obsługa była Ta emocjonująca. To był bardzo duży i być może były...to niezwykłe dla restauracji mieliśmy super wieczór. Jedzenie było wielkie, ale mam nadzieję, że to nie jest w przypadku przerostu formy nad treścią. Chciałbym wrócić do zastanawiaj sięWięcej\nChyba excellence wyposażony jest w tłuszczu rachunek. Jak to było za obiad, bardzo podobał mi się każdą chwilą. Jakość żywności była po prostu doskonałe. Nie wspominając już o, wspaniały widok na jezioro jest Hipnotyzujący kuranty kierowały.\nBardzo ładny widok, dobra obsługa i dobre jedzenie. Odpowiednia atmosfera dla biznesu. W beefs są bardzo dobrze zrobione z grilla. Definetvelly polecam.\nElegancka restauracja stek nad jeziorem\nZjedliśmy kolację w Rubaiyat z grupą ośmiu kolegów. Jedzenie i obsługa były doskonałe. Spróbuj Picanha wołowiny, to jest pyszne. Ta restauracja jest dość drogi, ale warto.\nJadłem kolację służbową tu z klientami i wszyscy cieszyli się z jedzeniem. Zamówiłem stek, który był całkiem dobry. i restauracja ma świetny klimat - choć nieco zbyt drogie. Poszliśmy na obiad, więc nie mogliśmy naprawdę cieszyć się widokiem na jezioro\nBardzo ładne steki z wielkim patio widok!\nByliśmy grupą 6 osób. Niektórzy z nas miał jagnięcinę lollipops i dwóch z nas miał złoty wołowiny , dwóch pozostałych żeberka. Całe mięso było doskonałe, na stronach były dobre. Byłem tylko po angielsku głośnika i mieli menu w języku angielskim. Polecam to miejsce każdemu. Polecam...patio to ma ładny widok na jezioroWięcej\nDoskonałe miejsce, wspaniała obsługa i jedzenie. Brasilia jest najlepszy\nbardzo miła niespodzianka. Bardzo miła atmosfera wewnątrz z widokiem na jezioro. Imponujące menu i jeszcze raz w Brasilii wyśmienite wina. Kelnerzy uprzejmi, ale nie nadmiernie. Jedzenie było bardzo dobre, rachunek był tam wśród najdroższych w mieście, ale warte każdego grosza. Mieliśmy stolik dla 4 osób...i wszyscy byli pod wrażeniem.Więcej\nPiękny widok, Spotkania biznesowe, Scena barowa, Dzieci, Rodziny z dziećmi, Specjalne okazje, Duże grupy, Romantyczny\nAdres: Trecho 01 Setor de Clubes Esportivos Sul | Lote 1, Asa Asul, Brasilia, Federal District 71536-001, Brazylia\nNumer telefonu: +55 61 34435000


W Wielką Sobotę, 15 kwietnia, o godzinie 20:30 Lech Poznań zagra na wyjeździe z Wisłą Płock. Beniaminek ligi to jeden z rewelacji trwających rozgrywek LOTTO Ekstraklasy. Aktualnie znajduje się w górnej ósemce i kto wie, czy również w grupie mistrzowskiej Kolejorz nie spotka się z "Nafcierzami" dla których obecna 7. pozycja jest wręcz doskonała.\nWisła Płock od początku rozgrywek grała w kratkę. Miała lepsze momenty jak i gorsze, kiedy sporo punktów potraciła w ostatnich minutach. Wydawało się nawet, że pod koniec jesieni trener Marcin Kaczmarek przez słabe wyniki może stracić pracę. Działacze Wisły okazali jednak cierpliwość co popłaciło. Teraz płocka drużyna jest jedną z lepiej punktujących tej wiosny w lidze. U siebie wygrała 3 kolejne mecze po raz ostatni przegrywając przed własną publicznością 22 października.\nWisła Płock po 28. kolejkach z 38 punktami na swoim koncie i bilansem 10-8-10, gole: 41:40 w tym domowym 7-3-4, bramki: 23:17 zajmuje 7. miejsce w ligowej tabeli. "Nafciarze" mają aktualnie 2 oczka przewagi nad strefą spadkową. Mecz z Lechem Poznań nie będzie dla nich bezpośrednim spotkaniem o ósemkę, bowiem beniaminek może zapewnić ją sobie 22 kwietnia w pojedynku z Arką Gdynia.\nNajlepszym strzelcem sobotniego rywala Kolejorza jest Jose Kante (7 goli). 6 trafień ma na swoim koncie Giorgi Merebasvhili, a 5 bramek Piotr Wlazło. Jesienią "niebiesko-biali" pokonali na Bułgarskiej drużynę "Nafciarzy" 2:0. Początek sobotniego meczu Wisła Płock - Lech Poznań o godzinie 20:30. W razie wygranej Kolejorz będzie mógł wskoczyć co jedynie na 3. miejsce, ale na pewno powiększy przewagę nad niektórymi goniącymi go zespołami.\nObecna forma Wisły Płock (wiosna 2017):\nWisła Płock - Śląsk Wrocław 1:1\nKorona Kielce - Wisła Płock 4:2\nPogoń Szczecin - Wisła Płock 1:1\nWisła Płock - Cracovia Kraków 4:1\nGórnik Łęczna - Wisła Płock 2:3\nPrzyszli: Mateusz Piątkowski (APOEL Nikozja), Harmeet Singh (Molde FK)\nOdeszli: Vitalij Hemeha (wolny transfer), Piotr Mroziński (Pogoń Siedlce)\nZimowe sparingi Wisły Płock:\nBytovia Bytów 3:1, Beroe Stara Zagora 0:1, FK Teplice 0:1, Spartak II Moskwa 2:4W\n> Śmietnik Kibica - (komentuj nie na temat) <\nNastępny wpis Sytuacja przed podziałem (2 mecze do końca)\nWcześniejszy wpis Na chłodno: Tydzień na remis ze wskazaniem\nJa tam nie chce krakac ale w Płocku bedzie kolejny ciezki mecz\n25 kwietnia przypada we wtorek i już dawno będzie po Wielkiej Sobocie:)\nZnowu jak na złość trafiamy na rywala na fali wznoszącej, który w dodatku zwietrzył szansę na awans do ósemki i będzie pewnie mocno zdeterminowany. Jednak nie ma już marginesu na kolejne błędy. Ten mecz po prostu musimy wygrać.\n12 kwietnia 2017 o 06:49\nNie ma co kalkulować ani oglądać się na statystyki, tylko wyjść najmocniejszym, ofensywnym składem, siąść na nich i wybiegać i wydrzeć to zwycięstwo. Nie mamy już nic do stracenia, a wszystko do zyskania. Niech zagrają tą swoją piłkę, jak mówi trener i rozniosą ich na własnym boisku\nDrużyna jest rozbita mentalnie, wie, że forma uciekła. 4 miejsce to max. Nie ma podstaw oczekiwać też nic dobrego po rundzie finałowej. Ważne mecze już od lat Lech przegrywa. W ubiegłym roku jeśli dobrze pamiętam na 7 meczów 1 zwycięstwo, w nic nie znaczącym meczu z Ruchem. Prawda jest okrutna, 6 meczów z pierwszą trójką – 5 porażek.\nWarto dodać, że Wisła sfrajerzyła się jak my w ostatnim meczu przegrywjąc wygrany mecz ze swoją imienniczką z Krakowa i to na ich terenie. Na pewno Płock gra lepszą piłke w tej chwili od drugiego beniaminka – Arki. Lech aby wygrać ten mecz musi wrócić do grania sprzed przerwy na reprezentacje. Czy jest w stanie? Dobre pytanie, a ja teraz nie dziwię się, że Bielica mówił o pierwszej 3. Dla mnie jest to mecz które odpowie na pytanie – Jak grojki zareagują po meczu którego przegrać nie mieli prawa?\n12 kwietnia 2017 o 09:04\nJako kibic Wisły wybieram się w Wielką Sobotę na mecz. Dla oby bardzo ważny. Oby Wisła zapewniła sobie „ósemkę”. Wisła w pełnym skłądzie, Lech trochę złapał zadyszkę, liczę na 3pkt dla Wisły, ale remis nie będzie tragedią, bo Arka jest słabiutka.\nDla mnie walka o mistrzostwo sie skonczyla. Brakuje nam czegos w grze z lepszymi rywalami. To ze przegrywamy mecze siedzi gdzies w glowach pilkarzy. U\nwazam za lepiej raczej juz nie bedzie. Obym sie mylil.\nCzego się można spodziewać po składzie który koncertowo spartolił poprzedni sezon . Przecież w obecnej 11 gra tylko jeden nowy piłkarz .\n1.Putnocky 2. L. Nielsen 3. Kostevych 4. Majewski 5. Makuszewski 6. Bednarek. Ta, jeden nowy piłkarz…\nZastanawialiśmy się Bjelica poradzi sobie z kryzysem. Wiadomo, że ten kryzys nadejdzie. Teraz będzie trzeba z niego wyjść i to jak najszybciej. Nie zamierzam prorokować wyniku w tym meczu. Będzie ciężki. Wszystko jednak zależy od sztabu, czy uda się rozbudzić sportową złość w tym zespole?\nJak na beniaminka to punktuja niezle. Mam nadzieję ze Lech pokaze klasę i wygra ten mecz na trudnym terenie.


"Wakans" przystępuje do programu INTEGRATOR. Jest to organizacja, która być może sprawi, że przyszłość studentów działających w kole odmieni się pozytywnie.\nINTEGRATOR wspomaga zatrudnianie studentów i absolwentów zwłaszcza kierunków technicznych, a także wymianę informacji dotyczących bieżącej działalności kół naukowych, organizacji studenckich i innych jednostek akademickich z przedsiębiorstwami specjalistycznymi powiązanymi branżowo celem nawiązania współpracy.\nW ostatnią sobotę 31.05 koło WAKANS miało przyjemność uczestniczyć w Pikniku Naukowym organizowanym na Stadionie Narodowym przez Polskie Radio oraz Centrum Nauki Kopernik.\nCzłonkowie koła pokazywali w jaki sposób działa kolej nadprzewodnikowa i przybliżali sposób zachowania się materii za pomocą odpowiednich modeli. Nie zabrakło również nowinek technicznych takich jak ferrofluid czy modele aparatury chirurgicznej wykorzystujące nowoczesne materiały inteligentne. Już wkrótce na stronie pojawią się zdjęcia.\nNasza kolejka magnetyczna poruszająca się po wstędze Möbiusa:\nWybory zarządu KNIM WAKANS!\nW dniu 5 marca 2014 roku odbyło się zebranie walne Koła Naukowego Inżynierii Materiałowej WAKANS. Podczas wyborów do nowego zarządu zgłosiło się sześcioro chętnych, z których wyłoniono pięcioro nowych przedstawicieli władz koła.\nPrezesem koła naukowego WAKANS został student drugiego roku Paweł Sobczak, wraz z którym w zarządzie zasiedli: Milena Bochenek, Piotr Głowacki, Adam Liberacki oraz Piotr Paluch.\nNowy zarząd w najbliższym roku planuje kontynuować dzieło byłego prezesa Łukasza Jońcy, aktywnie promując wydział wraz z kołem naukowym, szerząc naukę jaką jest inżynieria materiałowa. Ponadto silnie skupić się na działalności naukowo-badawczej wdrażając nowe projekty, organizując szkolenia oraz spotkania z przedstawicielami przemysłu powiązanego z inżynierią materiałową.\nWszystkich studentów Politechniki Warszawskiej serdecznie zapraszamy do aktywnego udziału w życiu Koła Naukowego Inżynierii Materiałowej!\nW najbliższy piątek w godzinach od 1000 do 1200 odbędzie się nasz pokaz w Powiatowym Młodzieżowym Domu Kultury w Otwocku w ramach konferencji „Przyjazne Materiały”.\nendoprotezy stawu biodrowego,\nOprócz pokazów Wakansu w programie imprezy przewidziane się także wykłady w wykonaniu kadry naszego wydziału.\nRadosnych świąt Bożego Narodzenia oraz sukcesów w nadchodzącym Nowym Roku 2014 życzą członkowie Koła Naukowego Wakans.\nZachęcamy wszystkich: rozpocznijcie nowy rok w Wakansie – dołączcie do nas!\nNajbliższe zebranie już pojutrze, 18.12.\nStrona Wakansu reaktywowana!\nPo dłuższym czasie bezczynności nasza strona ma wreszcie nowego administratora! Od teraz wszelkie aktualności oraz ważne informacje będą się tu pojawiały na bieżąco. Zapraszamy do jej odwiedzania!


Erykah Badu gwiazd na Eska TV Telewizja Muzyczna Eska TV *Eska.tv\nErykah Badu (właśc. Erica Abi Wright), amerykańska wokalistka o niesamowitym głosie, z pogranicza soulu i hip-hopu.\nErykah w wieku 14 lat zaczęła pracować w lokalnym radiu. Osiem lat później rzuciła naukę by zająć się swoją największą pasją, czyli muzyką. Dorabiała ucząc dzieci tańca. Erykah wspólnie z kuzynem założyła Erykah Free. Później, na jednej z imprez poznała Tima Grace’a, który został jej menadżerem. Na swojej drodze wokalistka spotkała Kedaro Massenberga, który doceniając talent artystki zaproponował jej podpisanie kontraktu płytowego z wytwórnią Kedar Entertainment.\nPierwsza płyta „Baduizm” ukazała się w 1997 roku i osiągnęła status pięciokrotnej platyny. Jak mówią znawcy, „Baduizm” wytyczył nowy kierunek muzyczny - neo-soul. Erykah zdobyła aż cztery nagrody Grammy. Pracowała również z wieloma gwiazdami jak np. Jill Scott, The Roots, D’Angelo, Macy Gray, Andre 3000 z zespołu Outkast, Common.\nWokalistka już trzykrotnie gościła w Polsce. Pierwszy raz w 2003 roku w ramach trasy koncertowej „Worldwide Underground” wystąpiła w Sali Kongresowej w Warszawie, drugi raz w 2006 roku w amfiteatrze w Parku Sowińskiego w Warszawie . Ostatnio w ramach festiwalu Heineken Opener Festival 2008 w Gdyni. Erykah Badu ma na swoim koncie równiez role w filmach „Blues Brothers 2000”, “The Cider House Rules” i “House of D”. Ponadto jest właścicielką klubu Black Forest Theater w Dallas oraz wytwórni płytowej Control FreaQ Records.\nErykah jest szczęśliwą mamą synka o imieniu Seven. Ojcem chłopca jest Andre Benjamin z Outkast. W 2004 roku wokalistce urodziła się córeczka, której dała imię Puma.\nErykah Badu, Macy Gray teledysk\nErykah Badu Komentarze


Szczegóły: Koala Kombucha - www.biegdlazasluzonych.pl\nKombucha sklep | https://www.koala-kombucha.pl/\nKoala Kombucha Chmielewskiego 18 70-028 Szczecin Tel.: Data dodania: 2019-01-17\nNapój kombucha oferowany przez sklep internetowy to pyszny probiodrink inspirowany najlepszymi australijskimi trunkami bez zawartości alkoholu, który zaskakuje konsumentów niezwykłą delikatnością, świeżością smaku i natychmiastowym orzeźwieniem. Z tego względu produkty tego typu smakują doskonale przede wszystkim latem, ale sprawdzą się również podczas zimowych miesięcy.\nCo ważne, napój z oferty sklepu Koala Kombucha praktycznie nie zawiera cukru, jest też pozbawiony zbędnego dodatku substancji chemicznych. Zaleca się spożywać go kilka razy dziennie - dzięki regularnemu piciu kombuczy można zauważyć mnóstwo korzyści prozdrowotnych. Oczyszcza ona organizm, chroni przed chorobami, jest bogatym źródłem antyoksydantów, poprawia pracę mózgu, a także koncentrację i wykazuje właściwości antydepresyjne.


Dyspensery na sztućce - wyposażenie pizerii - HorecaPolska\n» Dyspensery na sztućce\nPizzeria to miejsce uwielbiane przez miliony ludzi na całym świecie. Szybki, smaczny posiłek powinien być okraszony wysokim poziomem obsługi klienta i zwróceniem szczególnej uwagi na detale. Akcesoria wyposażenia pizzerii to nie tylko radełka, łopatki, serwetniki czy przyprawniki. Ważnym elementem są również dyspensery na sztućce. Designerskie koszyki nadadzą Twojemu wnętrzu charakteru a klientowi dadzą poczucie profesjonalizmu i wykwalifikowania personelu. Poznaj warianty jakie przygotował dla Ciebie sklep HORECA POLSKA!\nDoskonała forma podawania klientowi sztućców\nDyspensery na sztućce to coraz częściej wykorzystywane wyroby w lokalach gastronomicznych. Ręcznie wyplatany koszyk wygląda elegancko i pozwala zachować wszelkie zasady higieniczne. Tego typu wyrób sprawdzi się nie tylko w pizzerii, ale również w barach mlecznych, restauracjach czy kawiarniach. Mnogość wzorów dostępnych w sklepie HORECA POLSKA pozwala na wybór modelu perfekcyjnie zgrywającego się z designem i charakterem punktu. Prezentowane przez nas dyspensery na sztućce łatwo się czyści i przechowuje a dzięki użyciu wysokiej klasy surowców zachowują swoje walory estetyczne na długie lata.\nWybierz spośród koszyków kwadratowych z metalowym wykończeniem, które świetne imitują wiklinę a wykonane są z wodoodpornego polipropylenu, okrągłych lub niskich prostokątnych. Dopasuj kolorystykę do pozostałych elementów w lokalu. W naszej ofercie posiadamy koszyki w kolorze czarnym, szarym, brązowym i beżowym. Dodatkowe wzmocnienia pręcikami ze stali nierdzewnej sprawiają, że wyrób jest stabilny na każdym podłożu. Możesz także wybrać wariant wzmocniony podwójnym splotem co znacznie wpływa na jego praktyczność. Jeśli nie wiesz, który koszyk będzie dla Ciebie idealny, to skorzystaj z naszego doradztwa popartego wieloletnim doświadczeniem i ogromną wiedzą.