Zmiany podatkowe Polskiego Ładu wpłyną na mieszkaniówkę - Wynajem mieszkań - KNC Nieruchomości\nKategoria: Rynek mieszkaniowy Tagi: Polski Ład, wynajem mieszkań a podatki Dodaj komentarz\nInwestowanie w nieruchomości w ostatnim czasie bije w Polsce rekordy popularności. Wysoka inflacja i niskie oprocentowanie lokat bankowych sprawiają, że zakup mieszkania staje się zarówno sposobem na ulokowanie oszczędności, jak i potencjalnym źródłem dochodu z najmu. Polski Ład może jednak negatywnie wpłynąć na inwestycje w mieszkaniówkę.\nWedług danych za II kwartał br. przedstawionych w raporcie JLL „Rynek mieszkaniowy w Polsce” w największych polskich miastach, tj. w Warszawie, Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Trójmieście, w pierwszym półroczu deweloperzy sprzedali w sumie 39 tysięcy mieszkań. Liczba ta przewyższa o 7,2 proc. najlepsze do tej pory pierwsze półrocze roku 2017. Przy inflacji na poziomie 5,4 proc. zakup mieszkania może być ratunkiem przed spadkiem wartości zaoszczędzonych pieniędzy. Wiele osób liczy również na możliwość dodatkowego zarobku na wynajmowaniu zakupionej nieruchomości. Jednak zmiany podatkowe zapowiedziane w ramach Polskiego Ładu, mogą niekorzystnie wpłynąć na ten segment rynku.\nJednym z założeń Polskiego Ładu jest podniesienie kwoty wolnej od podatku. Właściciele mieszkań i lokali przeznaczonych do wynajęcia nie będą mogli jednak z tej zmiany skorzystać, ponieważ projekt ustawy przewiduje, że od przyszłego roku osoby te będą musiały jako sposób rozliczenia stosować ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, a przy tej formie kwota wolna od podatku nie obowiązuje. Nie mają w tym wypadku zastosowania także progi podatkowe, a więc i z tej zmiany przepisów osoby zarabiające na wynajmie nieruchomości nie skorzystają. Kolejna zmiana polega na tym, że koszty poniesione na przykład na remont mieszkania przeznaczonego na wynajem czy zakup wyposażenia, nie będą już mogły być uwzględnione w kosztach uzyskania przychodu, podobnie jak odpisy amortyzacyjne. W efekcie właściciele mieszkań na wynajem będą płacić podatek w wysokości 8,5 proc. dla przychodów nieprzekraczających kwoty 100 tysięcy zł i 12,5 proc. dla przychodów ponad tę kwotę.\nZapowiedziane zmiany mogą sprawić, że inwestowanie w lokale do wynajęcia stanie się mniej opłacalne. Byłoby to kolejne po pandemii obciążenie dla osób zarabiających na wynajmie. Wciąż jednak wielu Polaków postrzega inwestowanie w nieruchomości jako najlepszą i najbezpieczniejszą formę lokowania kapitału. Tymczasem na rynku dostępne są różne modele inwestowania w nieruchomości, niekoniecznie wymagające brania kredytu i ponoszenia ryzyka związanego chociażby z podniesieniem stóp procentowych. Przykładem może być inwestowanie społecznościowe, które polega na tym, że osoba posiadająca odpowiednie środki finansowe, może zostać jednym z inwestorów np. szkoły lub przedszkola, które budowane jest we współpracy z samorządem. Stopa zwrotu takiej inwestycji w skali roku wynosi 6-7 proc., a inwestor jest wolny od poszukiwania najemców, rozliczania umowy najmu, obowiązków związanych z remontami i utrzymaniem nieruchomości. Nawet jeśli nie jest to inwestycja przynosząca największe dochody, to plusem takiego rozwiązania jest to, że zysk jest stabilny i odporny na wahania koniunktury.


Bramy automatyczne - zimowy komfort na zewnątrz - E-okna\nBramy automatyczne - zimowy komfort na zewnątrz\nW zimowych warunkach, szczególnie doceniany jest komfortowy wjazd na posesję, bez potrzeby wysiadania i otwierania bramy wjazdowej, czy też garażowej. Rozwój technologii sprawił, że obecna automatyka bramowa posiada szereg użytecznych funkcji, zwiększających wygodę eksploatacji. Ponadto, zintegrowana z innymi urządzeniami, może także przygotować dom, na nasz powrót.\nKażdą bramę garażową warto wyposażyć w zasilanie awaryjne, dzięki czemu automatyka będzie działać niezależnie od awarii w dostawach prądu. Oczywiście mimo zastosowania nowoczesnej, pełnej automatyki, w każdej chwili można obsługiwać bramę także ręcznie.\nautomatyka bram, brama wjazdowa, bramy automatyczne, automatyczne bramy\nAutomatyczna brama wjazdowa lub garażowa to komfort, do którego zdążyliśmy się przyzwyczaić. Co zrobić jednak...\nAby zwiększyć komfort korzystania z garażu, warto pomyśleć o elektronicznie sterowanej bramie garażowej.


Basen w Wodzisławiu Śl. gotowy do otwarcia. Kiedy znów popływamy na Mancie? | Wodzisław Śląski Nasze Miasto\nTrwają przygotowania do otwarcia basenu Manta w Wodzisławiu Śląskim? arc\nOd 6 czerwca po przymusowej przerwie spowodowanej pandemią koronawirusa mogą wznowić działalność kryte pływalnie. Na korzystanie z basenu w Wodzisławiu Śl. będziemy musieli nieco dłużej poczekać. Obecnie trwają przygotowania do nowej rzeczywistości.\nWoda wypełniła nieckę po wcześniejszej wymianie materiału filtracyjnego. W sumie to 500 tysięcy litrów. Ponadto kasa zostało oszklona, a na terenie obiektu rozstawiono środki do dezynfekcji dłoni. Następnie wykonane będą niezbędne badania sanitarne wody, zgodnie z wymogami Ministra Zdrowia, na wyniki których standardowo należy oczekiwać około 14 dni. Kiedy zatem nastąpi otwarcie?\nOd 4 maja wodzisławianie będą mogli skorzystać z niektórych obiektów parku rozrywki Trzy Wzgórza i stadionu miejskiego w Wodzisławiu Śl. Część pozostanie jednak zamknięta.


pless.pl: Łukasz Kohut spotkał się z burmistrzem m.in. ws. ścieżek - Pszczyna\nW sobotę, 27 marca burmistrz Pszczyny Dariusz Skrobol spotkał się z posłem do Parlamentu Europejskiego Łukaszem Kohutem. Podczas wizyty omawiane były m. in. planowane inwestycje budowy nowego centrum kultury oraz ścieżek rowerowych - przypomnijmy, że europoseł w lutym złożył interpelację do Komisji Europejskiej w sprawie trwającej wycinki drzew w ciągu DW 939.\nSpotkanie burmistrza Dariusza Skrobola z Europosłem Łukaszem Kohutem - 27.03.2021 · fot. Dariusz Skrobol - burmistrz Pszczyny / Facebook\nPrzypomnijmy, że w związku z petycją "Uratujmy drzewa w powiecie pszczyńskim", którą 1 lutego Stowarzyszenie Pszczyna Miasto Zielone złożyło w Urzędzie Miejskim oraz w odpowiedzi na apel aktywistek i aktywistów tego Stowarzyszenia, europoseł Łukasz Kohut skierował do Komisji Europejskiej interpelację dotyczącą projektu "Budowa zintegrowanego centrum przesiadkowego w Pszczynie wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą". Chodziło o kwestię wycinki drzew w związku z budową ścieżek rowerowych. Pisaliśmy o tym w lutym w artykule Europoseł interweniuje w Komisji Europejskiej ws. wycinki drzew.\nW sobotę, 27 marca Łukasz Kohut spotkał się z burmistrzem Dariuszem Skrobolem.\n- Odwiedziłem Pszczynę w związku z akcją informującą o Spisie Powszechnym i możliwością deklarowania narodowości śląskiej i używania języka śląskiego. Spotkanie z Burmistrzem przebiegało w bardzo dobrej atmosferze, rozmawialiśmy między innymi o planach budowy nowej siedziby Pszczyńskiego Centrum Kultury, akcji #smogover oraz o wycince drzew i akcji nowych nasadzeń. W tej ostatniej sprawie interweniowałem w Komisji Europejskiej, bo uważam, że rolą Posła do Parlamentu Europejskiego jest kontrola działań i wydatkowania pieniędzy europejskich - komentuje spotkanie Łukasz Kohut.\n- Łukasz Kohut wykazał się dużym zainteresowaniem inwestycji prowadzonych na terenie naszej gminy, zwłaszcza planami budowy nowej siedziby Pszczyńskiego Centrum Kultury. Bardzo się cieszę, że zaproponowana koncepcja architektoniczna i projekt spotkały się z tak ciepłym przyjęciem. Mam nadzieję, że gdy inwestycja zostanie zrealizowana, a w międzyczasie pokonamy koronawirusa, stanie się ona domem dla wielu pięknych wydarzeń i miejscem, gdzie mieszkańcy w każdym wieku będą mogli realizować swoje pasje - powiedział po spotkaniu burmistrz Dariusz Skrobol.\nPosłowi przedstawiony został zakres rozbudowy sieci ścieżek rowerowych na terenie gminy Pszczyna.\n- Sobotnie spotkanie było szansą, by bardziej szczegółowo opowiedzieć o przedsięwzięciu i wytłumaczyć co decydowało o wytyczeniu tras, jak przebiegał proces planowania połączeń oraz w jaki sposób gmina Pszczyna będzie realizować nasadzenia zastępcze. Zwłaszcza ten ostatni temat w ostatnim czasie wzbudził wiele dyskusji. Cieszę się, że ta kwestia mogła zostać wyjaśniona podczas spotkania - dodał burmistrz.\nTo nie jedyny temat związany z ekologią, który został poruszony. Od lat w gminie Pszczyna są prowadzone działania mające na celu poprawę jakości powietrza. Podczas rozmowy z posłem burmistrz zobrazował zakres wsparcia w postaci dofinansowań jaki gmina organizuje dla osób wymieniających stare kotły na nowe źródła ogrzewania. Zdając sobie sprawę jak ważna w tym wszystkim jest informacja i edukacja, zaprosił również Łukasza Kohuta do włączenia się w akcję "Gramy czysto! #smogover".\nPo spotkaniu, które odbyło w ratuszu, poseł odwiedził miejsca, gdzie powstają ścieżki rowerowe oraz gdzie planowana jest budowa nowej siedziby Pszczyńskiego Centrum Kultury.


Poddi Tartufi Trufle czarne całe - letnia trufla 60g - Delikatesy włoskie\nStrona główna / Trufle / Poddi Tartufi (Tuber Aestivum) – letnie trufle czarne całe 60g.\nTrufle czarne letnie w całości Poddi Tartufi to oryginalny produkt włoski o wyjątkowym smaku i aromacie. Może być wykorzystywany do aromatyzowania dań jako przyprawa lub jako dodatek do makaronów, past czy farszy.\nilość Poddi Tartufi (Tuber Aestivum) - letnie trufle czarne całe 60g.\nTrufle czarne całe są ekskluzywnym produktem wykorzystywanym przez największych szefów kuchni na całym świecie. Zdecydowanie największy wpływa na to ma ich niesamowity, głęboki smak. Trufle to grzyby rosnące pod ziemią, dzięki temu posiadają ciekawy aromat doceniany od lat. W odróżnieniu od produktów z truflami, które najczęściej są aromatyzowane, trufle czarne całe można wykorzystać na wiele sposobów. Rzadko jada się je bez odpowiedniej oprawy kulinarnej, ale wystarczy zaledwie mały skrawek tego grzyba, a danie zmienia zupełnie harmonię smaków. Z tego względu trufle są bardzo wydajne.\nCo ciekawe trufle mają wiele właściwości odżywczych. Wykazano, że posiadają działanie hamujące rozwój mutagenów oraz pomagają pozbywać się z organizmu wolnych rodników. Są źródłem antyoksydantów, które zapobiegają starzeniu się, stanom zapalnym czy nawet nowotworom.\nJak smakują trufle czarne letnie w całości?\nTrufle czarne całe mają zdecydowanie wysoką wartość aromatyczną, a jest to efekt intensywnego, charakterystycznego zapachu owocników. Właśnie przez to zwierzęta z łatwością wyczuwają je na odległość, a to właśnie zwierzęta przyczyniają się do rozsiewania trufli. Smak trufli czarnych letnich jest opisywany najczęściej jako ziemisty lub lekko piżmowy. Trufla w dużej ilości może być delikatnie cierpka, ale to właśnie za ten smak jest kochana przez wielu ludzi. Zdecydowanie aromat różni się w zależności od rodzaju trufli. Przede wszystkim czarną truflę charakteryzuje zapach wilgotnego lasu, trochę korzenny na skraju orzecha laskowego, z kolei trufla biała ma zdecydowanie bardziej czosnkową z nutę.\nJak wykorzystać w kuchni trufle czarne całe?\nTak jak już wspomnieliśmy trufle w całości mają wielorakie zastosowanie. Mogą być użyte do aromatyzowania np. oliwy. Wystarczy wrzucić zaledwie kilka plasterków do dobrej jakości oliwy z oliwek i można się cieszyć luksusowym produktem jaki jest oliwa truflowa. Trufla czarna w całości może być wykorzystywana jako przyprawa, ze względu na swoją intensywność. Tak naprawdę możemy ją wykorzystać praktycznie wszędzie. Czarne trufle stworzą pyszne pesto z truflą czy jakiś farsz do ravioli. Nadają się idealnie do dań z grzybami lub mięsem, jako dodatek do makaronów lub nawet jajek. Najwięksi koneserzy trufli.\nTrufle czarne całe – informacje o produkcie\nSkładniki produktu: trufle letnie, sok z trufli, sól.\nWartość energetyczna 205kJ/49kcal,\nTłuszcz 1g, w tym kwasy tłuszczowe nasycone 0g,\nNapisz pierwszą opinię o „Poddi Tartufi (Tuber Aestivum) – letnie trufle czarne całe 60g.” Anuluj pisanie odpowiedzi


Mionix Naos 3200 – Test i recenzja myszki z sensorem optycznym | WavePC\nHomeTestyKomputeryMionix Naos 3200 – Test i recenzja myszki z sensorem optycznym\n15 lutego 2016 Marcin Staśkiewicz Komputery, Myszki i klawiatury, Testy 0\nNie tak dawno temu na naszym portalu mieliście okazję przeczytać recenzję myszki Mionix Naos 7000. Potężny sensor optyczny, Avago 3310 zapewniał tej myszce perfekcyjną precyzję. Dzisiaj mam okazję przedstawić Wam młodszego brata Naosa 7000. Mysz Mionix Naos 3200 jak sama nazwa mówi zapewnia niższe DPI, posiada także niższy model sensora optycznego. Ale jest to myszka tańsza. O jej wadach i zaletach przeczytacie w tej właśnie recenzji. Zapraszam.\nMionix Naos 3200 – Spis treści2. Podstawowe informacje3. Jakość wykonania i funkcje4. Wrażenia z testów5. Podsumowanie\nMionix Naos 3200 recenzja


Wójt w opałach - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nWójt w opałach\nLeszek Ochrymczuk, wójt gminy Żagań, po raz kolejny nie dostał od radnych wotum zaufania i absolutorium. A to oznacza, że radni mogą domagać się jego odwołania.\nNiefortunnie dla wójta zakończyła się sesja Rady Gminy w czwartek, 24 czerwca. Zresztą od początku obrad miło nie było. Raport o stanie gminy, po którym głosowano nad wotum zaufania i absolutorium, przedstawiła sekretarz Danuta Michalak. Po jej wystąpieniu, rozpętała się dwugodzinna dyskusja.\nZaczęła przewodnicząca Rady Gminy, Elżbieta Kłoniecka.\nLiczba słów ukrytego tekstu: 742


Nagrody dla najlepszych sportowców i trenerów | Bełchatów Nasze Miasto\nAnna Frysz 25 listopada 2021, 21:41\nNajlepsi sportowcy i trenerzy. Miasto Bełchatów\nNagrodę Prezydenta Miasta Bełchatowa za wybitne osiągnięcia sportowe w tym roku przyznano 28 sportowcom oraz 6 trenerom. Wśród wyróżnionych są m.in. medaliści mistrzostw świata, Europy i Polski, a także zwycięzcy wojewódzkich i lokalnych turniejów. Wyróżnienia wręczono podczas uroczystości w środę, 24 listopada.\nNajwiększą grupę wśród wyróżnionych zawodników stanowią lekkoatleci. W sumie prezydent doceniła osiągnięcia dwunastu osób: Joanny Mazur, Mai Matyśkiewicz, Marii Kołodziejczuk, Agnieszki Olczyk, Sylwii Hałaczkiewicz, Amelii Zochniak, Anny Olczyk, Małgorzaty Domagały, Julii Jończyk, Filipa Chrosty, Natalii Wójcik, Oskara Łuckiego, Mateusza Górnego oraz Jakuba Brackiego.\nTegoroczne nagrody przyznano także reprezentantom innych dyscyplin sportowych. Nagrody powędrowały do: Jakuba Domurada (boks olimpijski); Marty Dudek i Krzysztofa Brezyny (tenis ziemny); Kacpra Gajdy, Sergiusza Kalwinka, Michała Karkusa (rugby); Jakuba Wojtyczki, Kai Cyzman i Anieli Lewandowskiej (taekwondo); Piotra Niźnika (wspinaczka sportowa); Oliwiera Jarzeckiego (kickboxing); Daniela Wasilewskiego (trójbój siłowy); Julii Wengrzyńskiej (wakeboard) oraz Weroniki Bukały (szachy).\nZa wybitne osiągnięcia trenerskie wyróżnieni zostali: Michał Stawicki (lekkoatletyka), Piotr Dudek (tenis ziemny), Michał Benben (kickboxing), Łukasz Mantyk (lekkoatletyka) i Arkadiusz Żurawski (boks olimpijski). Dodatkowo doceniona została również praca Adriana Teodorczyka na rzecz upowszechniania sportu wśród dzieci i młodzieży.\nWyróżnieni odebrali także nagrody finansowe, których wysokość wahała się od 200 zł do 2 tys. zł brutto - w zależności od osiągnięć.\nNOWE Przegląd prasy Bełchatów (17.01) - najważniejsze informacje z niedzieli\nNagrodzeni sportowcy i trenerzy z powiatu bełchatowskiego. Pieniądze już trafiły na ich konta\nBlisko czterdzieści osób otrzymało nagrody przyznane przez zarząd powiatu dla sportowców i trenerów z powiatu bełchatowskiego\nnagrody dla sportowców 2021 bełchatowksi\nnagrody sportowe powiat bełchatowksi\nnagrody trenerzy powiat bełchatowski\nTegoroczne nagrody w dziedzinie kultury wręczone\nTegoroczne nagrody w dziedzinie kultury trafiły do sześciu osób i dwóch organizacji działając na rzecz bełchatowskiej kultury, upowszechniania czytelnictwa oraz...\nNagrody w Bełchatowie\nNagrody w dziedzinie kultury w Bełchatowie\nBełchatów nagrody w dziedzinie kultury\nNagrody prezydenta Bełchatowa dla nauczycieli. Kogo wyróżniono? [NAZWISKA]\n14 października 2021, 17:27\nsdzień nauczyciela 2021 bełchatów\ndzień nauczyciela nagrody bełchatów\nnagrody prezydenta nauczuciele bełchatów\nile dostaną nauczyciele bełchatów\nPolski Związek Wędkarski Okręg Piotrków Trybunalski Koło nr 3 "Górnik" przy PGE KWB Bełchatów działa od 45 lat\nJubileusz był doskonałą okazją do przypomnienia historii koła, jego osiągnięć, a także uhonorowania jego aktywnych działaczy.\n9 sierpnia 2021, 19:01\nPZW ma 45 lat\n45 lat PZW\nPolski Związek Wędkarski przy KWB\nPZW przy PGE KWB\nPZW przy PGE KWB Bełchatów\nPZW działa od 45 lat\nKoło nr 3 Górnik\nSportowcy z Bełchatowa otrzymali miejskie stypendia. Komu przypadły?\nMiejskie stypendia sportowe otrzymało blisko 30 mieszkańców Bełchatowa\n6 lipca 2021, 19:06\nstypendia sporrtowe bełchatów\nstypendia sport bełchatów 2021\nmiejskie stypendia sportowe bełchatów\nstypendia sportowe bełchatów kto dostał


LullaLove, Miodowe mydło peelingujące z pyłkiem pszczelim i miodem, 100 g | 5902633254766 LLV04766 | LullaLove\nDelikatnie peelingujące mydło polecane szczególnie do skóry tłustej, zanieczyszczonej, szarej, przemęczonej czy problematycznej pod względem wyprysków. Idealnie nadaje się do mycia twarzy i ciała. Peeling zapewniają tu zmielone skorupki orzecha arganowego. W mydle znajduje się też miód gryczany i pyłek pszczeli, które wzmacniają skórę, działają odkażająco i oczyszczająco. Kolor mydła uzyskiwany jest przez mieszankę miodu, oliwy z oliwek i pyłku pszczelego i może różnić się w zależności od pory roku. Pozostawia na skórze miły filtr. Produkt polski, wykonany na Podbeskidziu, z wykorzystaniem lokalnego miodu. Nie testowany na zwierzętach. Nie zawiera parabenów, SLS, SLES, oleju mineralnego. Główne składniki: Miód - wzbogaca skórę w substancje biologicznie aktywne, podwyższając jej napięcie i wygładzając. Najczęściej stosowany w kosmetyce leczniczej. Wykazuje działanie odkażające i oczyszczające, poprawia także przepływ krwi w tkance skórnej. Gliceryna - w kosmetyce stosowana od lat. Świetnie nawilża i osłania naskórek. Przenika do przestrzeni międzykomórkowych, a tam wiąże wodę. Ułatwia przyswajanie składników aktywnych przez skórę, a przy tym nie uszkadza jej bariery lipidowej. Argania Spinosa Kernel Powder - skorupki z orzecha arganowego, dla działania peelingującego. Triticum Vulgare (Wheat) Germ Powder - wyciąg z kiełków pszenicy, zabezpiecza i pielęgnuje skórę. Pollen - pyłek kwiatowy, skarbnica substancji odżywczych. Masło Shea - często zwane masłem karité, cudownie nawilża i natłuszcza skórę pozostawiając ją sprężystą i miękka. Zmniejsza świąd, jest źródłem witamin i minerałów. Stosowane jest m.in. w leczeniu łuszczycy, dermatozie czy alergiach. Posiada certyfikat Eco-Cert. Olea Europaea (Olive) Fruit Oil - oliwa z oliwek, ma działanie nawilżające i natłuszczające. Sodium Palmate - sole kwasów tłuszczowych, jeden z najstarszych stosowanych przez człowieka środek myjący. Ulega biodegradacji, jest bezpieczny dla środowiska. Sodium Palm Kernelate - naturalna substancja myjąca. Palm Acid - emolient, zapobiega nadmiernemu odparowywaniu wody z powierzchni skóry. Sodium Chloride - chlorek sodu, zagęstnik. Pozytywnie wpływa na penetrację składników w głąb włosów oraz naskórka. Tetrasodium EDTA - bezpieczny konserwant, posiada właściwości przeciwbaketryjne i przeciwgrzybiczne. Skład: Sodium Palmate, Sodium Palm Kernelate, Aqua, Glycerin, Honey, PPG-5 Ceteth-20, Argania Spinosa Kernel Powder, Triticum Vulgare (Wheat) Germ Powder, Pollen, Parfum, Butyrospermum Parkii (Shea Butter), Olea Europaea (Olive) Fruit Oil, Palm Acid, Sodium Chloride, Palm Kernel Acid, Tetrasodium EDTA, Tetrasodium Etidronate. Dla alergików: produkt zawiera miód i pyłek pszczeli. W razie dostania się piany z mydła do oczu, przemyć je wodą.


Druga odsłona zajęć survivalowych – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nMiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w ramach akcji „Wakacje z MOSiR-em” zaprasza do udziału w drugim spotkaniu z certyfikowanym instruktorem survivalu, który w przystępny sposób zapozna nas z tym interesującym tematem. Zajęcia już w najbliższą sobotę, 14 sierpnia.\nPodczas pierwszych zajęć dowiedzieliśmy się od Jerzego Staneckiego, certyfikowanego instruktora sztuki przetrwania, do czego może się przydać butelka wody mineralnej i waciki do demakijażu twarzy, jak rozpalić ogień za pomocą krzesiwa, czy też jak pomóc osobie z porażeniem wzroku. Nie zabrakło także zabawy w chowanego, czyli pokazu sztuki maskowania się przed osobami postronnymi.\nNa drugich zajęciach przypomnimy sobie nabytą wiedzę i umiejętności lub je poznamy, jeśli ktoś nie uczestniczył w pierwszych zajęciach. Podczas dwugodzinnego spotkania w wiacie Wiktorówka, instruktor przedstawi podstawowe wyposażenie i nauczy rozniecania ognia za pomocą krzesiwa. Dowiemy się też, jak czytać mapę i orientować się w terenie. Każdy z uczestników będzie mógł sprawdzić praktycznie nabytą wiedzę. Udział w zajęciach jest bezpłatny. Zapraszamy do zapoznania się i skorzystania z pozostałych atrakcji realizowanych podczas Wakacji z MOSiR-em.\nZbiórka uczestników w sobotę 14 sierpnia o godz. 10 przy muszli koncertowej w Bażantarni.


Gwiazdki na choinkę Warszawa - Darmowe Ogłoszenia - OLK.VOT.PL\nStrona Www: https://www.ceneo.pl/Ozdoby_swiateczne/Rodzaj:Gwiazdki.htm\nGwiazdki na Choinkę to idealne dekoracje nie tylko na święta. Zadbaj, aby w Twoim domu nie zabrakło lampek tworzących klimat mieszkania! Nadają się do użytkowania nie tylko w okresie świątecznym. Dzięki nim stworzysz niepowtarzalny klimat swojego domu nie tylko w okresie świątecznym. Gwiazdki na choinkę to idealna dekoracja domu przez cały rok. Można zawiesić je na oknie, położyć na szafce, zawiesić wokół lustra. Dzięki nim zadbasz o przyjemny i spokojny klimat pokoju, który zachęca do relaksu. Gwiazdki na choinkę możesz znaleźć na Ceneo.pl. Korzystając z tej porównywarki cen, masz pewność, że znajdziesz interesujące Cię lampki w korzystnych cenach. Zaopatrz się w nie już dziś!\nZarejestrowany Czerwiec 4, 2019


czerwiec 2021 – Oddział PTTK Radlin\n22 czerwca 2021 22 czerwca 2021 Bogdan Tytko\n19.06.2021 XV Rajd Spotkanie Przodowników\n20 czerwca 2021 21 czerwca 2021 Bogdan Tytko\nTo już XV rajd Spotkanie Przodowników. Tym razem pogoda dopisała. Po przyjeździe na metę tradycyjny poczęstunek ciastem i napojami. Potem zdjęcie uczestników i konkurencja rajdowa z nagrodami. Tym razem zręczność i opanowanie wyłoniło zwycięzców I miejsce – Przemysław, II miejsce – Marek, III miejsce – Roman. Po wręczeniu nagród było jeszcze ognisko z kiełbasami. To był miło spędzony czas z uczestnikami rajdu i myślę że o to w tych rajdach chodzi, więc do następnego…\n18.06.2021 Podsumowanie 2020 roku\nBardzo nietypowo bo w piątek i późno ponieważ dopiero w czerwcu w Rydułtowskim Centrum Kultury “Feniks” dokonaliśmy podsumowania sezonu 2020.\nXXXIII Sezon – podsumowanie\nRok 2020 rozpoczęliśmy tradycyjnie od XXI już rajdu noworocznego, tym razem po raz pierwszy z metą w Krzyżkowicach u koleżanki Beaty. Następnie w lutym 5 naszych przodowników uczestniczyło w spotkaniu działaczy kolarskich PTTK województwa śląskiego w Sułkowicach. Również w lutym rozpoczął się kurs przodowników turystyki kolarskiej, a dokończony został we wrześniu. Ukończyły go pomyślnie trzy osoby: Mirosława Oleś, Wojciech Mleczko i Przemysław Bańczyk. Od 1 marca wprowadziliśmy nową odznakę krajoznawczą „Patronackie Kolonie i Osiedla Robotnicze Śląska”. Jej pomysłodawcą i twórcą jest kolega Jerzy. W marcu zostały ogłoszone wyniki konkursu na najlepiej pracujący klub, komisję w Polsce, w którym zdobyliśmy 2 miejsce. Później niestety była pandemia i wszelkie związane z nią obostrzenia oraz odwołania imprez kolarskich zarówno naszych, regionalnych i ogólnopolskich. Dopiero ostatni dzień maja odbył się „Rajd Sekretarza” w strugach padającego deszczu. Począwszy od czerwca ruszyły nasze wyjazdy z terminarza. Zorganizowaliśmy kilka wyjazdów w celu realizacji zadania doraźnego, którym w 2020 roku było odwiedzanie obiektów z logo PTTK. W sumie odwiedziliśmy 27 takich obiektów. Dzięki koledze Jurkowi aż 18 osób zdobyło cztery stopnie naszej nowej odznaki „Patronackie Kolonie i Osiedla Robotnicze Śląska”. Odbyło się 15 imprez „Sokoła” w tym dwie regionalne „Maraton Sokoła” i „Zakończenie Sezonu”. Zorganizowaliśmy również kilka wycieczek tematycznych związanych z odwiedzaniem leśniczówek i krzyży pokutnych. Kolega Michał ukończył i zdobył odznakę Dużego Rajdu Dookoła Polski. W drugiej połowie sierpnia w miejsce wycieczki autokarowej odbyła się wycieczka samochodowa po Gorczańskim i Babiogórskim Parku Narodowym. Pod koniec września otrzymaliśmy Dyplom Marszałka Województwa Śląskiego za zasługi dla rozwoju turystyki. W środę 25 listopada pożegnaliśmy naszego najstarszego członka, kolegę Adolfa Gwoździk zmarłego w wieku 91 lat w dniu 18.11. Podsumowując w 2020 roku odbyło się 75 wycieczek, w tym 5 wielodniowych, w których uczestniczyły 794 osoby. Zdobyliśmy 35 odznak kolarskich i ok. 160 odznak ogólnopolskich oraz ok. 200 regionalnych.\nDziękujemy bardzo za przybycie Burmistrz Radlina pani Barbarze Magiera, która osobiście wręczyła puchar i wyróżnienia dla najaktywniejszych kolarzy Sokoła w 2020 roku.\n20 czerwca 2021 26 czerwca 2021 Bogdan Tytko\nW nocy z piątku na sobotę ruszyliśmy czterema samochodami do Kamionek Małych ok. 20 km od Torunia. Na miejscu w ośrodku Polanka dołączyła do nas trzyosobowa grupa kolegów z Otwocka i po rozładowaniu rowerów w 15 osobowej grupie wyjechaliśmy na pierwszy wyjazd przez Kowalewo i Golub-Dobrzyń i Turzno odwiedzając kościoły gotyckie, zamki, płace i dwory ziemi chełmińskiej. Następnego dnia do Chełmży, w poniedziałek do Bierzgłowa i wtorek do Torunia odwiedzając najciekawsze jego zabytki. Po powrocie pożegnaliśmy dwóch kolegów z Otwocka, a następnego dnia opuszczamy wspaniałą bazę w Kamionkach i podjeżdżamy samochodami do miejscowości Radziki Duże. Zdejmujemy rowery i zajeżdżamy do Brodnicy. Powrót do Radzików i jeszcze przejazd samochodami do następnej bazy w miejscowości Klamry ok. 6 km od Chełmna. W czwartek do Papowa Biskupiego a w piątek zwiedzanie Chełmna. Ostatni dzień czyli sobota to załadunek bagaży i rowerów, przejazd do Unisława. Krótka 20 kilometrowa trasa dla nas a kolega Marek do Torunia na pociąg do Otwocka. Po ponownym załadunku powrót do domów odwiedzając jeszcze po drodze bazyliki w Bydgoszczy, Inowrocławiu i Kruszwicy. Najważniejsze w całym wyjeździe to wspaniała słoneczna pogoda przez wszystkie dni jazdy na rowerach, za to powrót samochodami w strugach momentami bardzo intensywnego deszczu. Bardzo dobre warunki noclegowe i wyżywienie (obiadokolacje+śniadania) oraz dobra cena (60-80 PLN za dzień) powodowała że byliśmy w znakomitych humorach i nie przeszkadzały nam prawie codzienne odcinki szutrowo-piaskowych dróg. Dziękuję wszystkim za udział i zdyscyplinowanie podczas całego wyjazdu.\nTurzno pałac romantyczny\n20 czerwca 2021 20 czerwca 2021 Bogdan Tytko\n15 czerwca 2021 15 czerwca 2021 Bogdan Tytko\n3 czerwca 2021 4 czerwca 2021 Bogdan Tytko\nBieg dookoła Radlina 2021\nstart: w niedziele o 13:13\nmiejsce startu: plac olimpijczyków\nzapisy od 12:00 do 12:50\ntrasa rowerowa: 16 km dookoła Radlina\n1. każdy kto wpisze się na listę startową, która jest jednocześnie zgodą akceptującą regulamin\n2. Regulamin jest dostępny na stronie wydarzenia\n3. Każdy startuje na własną odpowiedzialność\n4. Osoby niepełnoletnie tylko pod opieką rodzica lub opiekuna prawnego\n5. Wycieczka ma charakter towarzyski\n6. Każdy na mecie otrzyma medal za ukończenie V BdR 2021\nlink do wydarzenia https://www.facebook.com/events/171210074888683\n3 czerwca 2021 3 czerwca 2021 Bogdan Tytko\nW sobotę 29 maja o godzinie 4-tej wyruszyliśmy samochodem na Zlot Przodowników do Krasiczyna. Po rozpakowaniu rowerów wyruszyliśmy w trasę zwiedzając te wspaniałe miasto z licznymi fortami. W drodze do jednego z fortu o nazwie Fort X Zagrodnia spotkaliśmy grupę KN Przemyśl SKI których serdecznie pozdrawiamy. Po zwiedzeniu fortu i wielu innych miejsc dotarliśmy do biura zlotu w Krasiczynie gdzie spotkaliśmy się z naszą drugą grupą kolegów z naszego klubu . Póżnym popołudniem dotarliśmy na nocleg do Przemyśla. Niedziela to już otwarcie zlotu i zwiedzanie Przemyśla. Poniedziałek ruszyliśmy przez Fredropol do Kalwarii Pacławskiej a potem przez Rybotycze -Bircza-Krasiczyn do Przemyśla by spakować rowery i wrócić do domu. W trzy dni przejechaliśmy na rowerach ok.280 km. Pozdrawiam wszystkich uczestników zlotu, a w szczególności Jacka , Antka , Tadka , Mirki i Zbyszka.\nFort X Zagrodnia


Rowerem bezpiecznie od 10 lat - TV RELAX\nOd dziesięciu lat śremski Klub Relax wraz z partnerami organizuje spotkania edukacyjne pod hasłem "Rowerem Bezpiecznie". Zagadnienia związane z bezpiecznym poruszaniem się po drogach i konserwacją jednośladów były jednymi z wielu poruszanymi podczas wydarzenia. W zajęciach wzięli udział trzecioklasiści ze śremskich szkół podstawowych.\nElektronika zamiast papieru\nM-Karta zastąpiła papierowe bilety wieloprzejazdowe i miesięczne w komunikacji miejskiej. Nowy system działa od 1 lutego, a elektroniczne bi...\nKilkaset osób spacerowało na sześć i więcej łap w okolicach Gaju. Fundacja prowadząca tam schronisko dla bezdomnych zwierząt zorganizowała t...\nKarnawałowa integracja RON\nNa balu karnawałowym w Klubie Relax Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie pawili się także podopieczni grupy RON działającej przy Towarzystwie ...


Chemia nowej ery 2 ćwiczenia • Szukaj z eFakty!\nChemia ogólna i nieorganiczna. Podręcznik dla liceum ogólnokształcącego i technikum. Zakres rozszerzony. Z dostępem do e-testówhttps://sklep.nowaera.pl/


Toruń. Mężczyzna nieświadomie wziął udział w próbie wyłudzenia "na wnuczka" - Radio Gra Toruń Radio Gra Toruń - Muzyka wybrana dla Ciebie • Toruń 88.8 FM\nToruń. Mężczyzna nieświadomie wziął udział w próbie wyłudzenia „na wnuczka”\nData: 17 kwietnia 2020 / 12:32 Facebook\nDo toruńskich funkcjonariuszy zgłosił się mężczyzna, który podejrzewał, że nieświadomie wziął udział w wyłudzeniu metodą "na wnuczka". 37-latek został „zatrudniony” za pośrednictwem internetu jako kierowca i kurier.\nWczoraj 16 kwietnia około godz. 15:30 do komisariatu na Śródmieściu zgłosił się mężczyzna, który podejrzewał, że nieświadomie wziął udział w wyłudzeniu metodą „na wnuczka”.\nWszystko zaczęło się od tego, że na jednym z portali internetowych umieścił ofertę współpracy jako kierowca. Po jakimś czasie zadzwonił do niego nieznajomy mężczyzna, który zaoferował mu pracę w charakterze kierowcy – kuriera\n– zaznacza mł. asp. Wojciech Chrostowski z Zespołu Komunikacji Społecznej KMP Toruń.\n37-latek miał odbierać koperty z pieniędzmi od ludzi, a następnie wpłacać pieniądze na poczcie. Pierwsze zlecenie dotyczyło odbioru koperty od 84-letniej kobiety. Mężczyzna miał odebrać sobie prowizję i resztę wpłacić na poczcie za pomocą błyskawicznego przekazu zagranicznego. W międzyczasie oszust zadzwonił do wspomnianej mieszkanki Torunia i udając funkcjonariusza policji opowiedział o wypadku jej wnuczka i konieczności zapłaty 30.000 złotych, by uchronić go przed więzieniem.\nKobieta zebrała część tej kwoty (blisko 4 tys. zł) i przekazała je nieznajomemu mężczyźnie, którym jak się później okazało był 37-latek. Już po odebraniu pieniędzy a jeszcze przed wpłaceniem ich w placówce pocztowej zorientował się, że cała sytuacja wygląda podejrzanie. Wtedy pojechał do komisariatu.\nPieniądze już wróciły do starszej kobiety. 37-latek został przesłuchany w charakterze świadka. Teraz policjanci prowadzą w tej sprawie postępowanie i ustalają organizatora tego przestępstwa. Może mu grozić do 8 lat więzienia.\nmetoda na wnuczka na wnuczka toruń nieświadomie wziął udział w próbie wyłudzenia na wnuczka policja w toruniu


Boazeria MDF A16 Dziurskip\nBoazeria MDF A16 angielska zyskała na popularności. Stała się elementem wykończeniowym wielu polskich mieszkań. Pojawia się w przedpokoju, w salonie, kuchni. Stanowi element dekoracyjny, ochronny, jest bardzo łatwa do utrzymania w czystości. Panele MDF A16 to połączenie klasycznego stylu z nowoczesnością, który pozwala nadać naszym elementom odrobiny klasy.\nW sprzedaży znajdują się dwa rodzaje paneli:\nPierwszy to panele przygotowane do samodzielnego malowania. Te pokryte są jedynie podkładem. Po ich położeniu możemy je swobodnie malować bezpiecznymi dla płyty MDF farbami. Mowa tutaj o farbach lateksowych, akrylowych i innych, które nie potrzebują do rozcieńczania rozpuszczalników.\nDrugi rodzaj paneli to panele białe, wykończone lakierem, które nadają się do razu do montażu i użytkowania. To rozwiązanie dla osób, które chcą pozostawić klasyczny biały kolor boazerii. Jak wiadomo biel ta współgra przecież z wykończeniem ścian.\nStandardowy panel boazerii ma wymiary: 2450 mm długości i 160 mm szerokości. Do mocowania niezbędne są dodatkowe elementy boazeryjne: podstawa boazerii angielskiej, szprosy uniwersalnych do łączenia narożników oraz górne zwieńczenie boazerii elegancko zamykające konstrukcję.\nPodczas montażu warto zaopatrzyć się w odpowiedni klej do paneli i masę szpachlową, którą można zniwelować niedoskonałości. Wszystkie produkty dostępne są w sklepie Decorbook.pl.\nGłówne zastosowanie boazerii MDF A16:\nelement dekoracyjny będący imitacją drewnianej boazerii angielskiej;\nstanowi ochronę ściany przed uszkodzeniem i zabrudzeniem.


W wirze cyfrowej rewolucji - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 22-11-2021, 11:45\nPandemia COVID-19 przyspieszyła nieodwracalny trend — przenoszenia świata do wirtualnej rzeczywistości. Czy jesteśmy na to gotowi? Wraz z biznesem odpowiemy na nurtujące nas pytania, wskażemy szanse i zagrożenia oraz podpowiemy, czym grozi przespanie tej rewolucji.\nNie ma wątpliwości, że niekończąca się pandemia COVID-19 przyspieszyła cyfrową rewolucję. Wymuszona praca zdalna rozwinęła i upowszechniła elektroniczne formy komunikacji, lockdown zmienił modele biznesowe wielu przedsiębiorstw i zaowocował rewolucją w handlu. Niestabilne czasy oznaczają konieczność wykorzystania w biznesie cyfrowych narzędzi — do lepszego planowania, organizacji produkcji, kontaktów z klientem. Wszystkim zmianom musi towarzyszyć odpowiednia infrastruktura - i techniczna, i prawna.\nPrzyspieszającej na naszych oczach cyfrowej transformacji poświęcony będzie najnowszy projekt „Pulsu Biznesu”.\nNurtuje nas mnóstwo pytań, na które poszukamy odpowiedzi. Czy stać nas na sprawne e-państwo i administrację? Czy mamy odpowiednią infrastrukturę, a decydenci potrafią stworzyć właściwe ramy prawne? Dlaczego przedsiębiorstwa, które dziś zapomną o cyfrowych narzędziach, jutro mogą nie sprostać konkurencji? O jakie narzędzia chodzi i jak je już dzisiaj wdrażają zapobiegliwe firmy? W końcu — jak bardzo nasz świat zmieni upowszechnienie technologii 5G?\nNa te oraz inne pytania odpowiemy, wraz z partnerami naszego projektu, na łamach „Pulsu Biznesu”.\nTematy pierwszej edycji cyklu Cyfrowa transformacja:\nCzy infrastruktura telekomunikacyjna jest gotowa napędzać rozwój cyfrowej gospodarki?\nDlaczego biznes czeka na technologię 5G?\nCzy stać nas na sprawne e-państwo?\nJak cyfryzacja procesów biznesowych pozwala realizować zielone wyzwania świata?\nJak zarządzać przedsiębiorstwem w niespokojnych czasach?\nJak sztuczna inteligencja zmieni formy komunikacji z klientami?\nNajlepsze praktyki dotyczące cyberbezpieczeństwa w kontekście rozwoju branży e-commerce.\nKonsument w świecie smart.\nKomunikaty / W wirze cyfrowej rewolucji


Dom Japoński z widokiem na Jezioro Czorsztyńskie - Bryła - polska architektura\nAutorzy projektu: Alicja Karaś, Piotr Karaś, Marta Strus, Katarzyna Lipska 13-05-2022 11:25\nAutorzy projektu: Alicja Karaś, Piotr Karaś, Marta Strus, Katarzyna Lipska\nDziałka, będąca tematem opracowania, znajduje się na południu Polski. Jej największym atutem jest rozpościerający się z niej widok na Jezioro Czorsztyńskie. Architekci dołożyli starań, aby ze wszystkich głównych pomieszczeń domu widok był równie urzekający - okna sypialni, salonu, dwóch łazienek i studia wychodzą w kierunku jeziora.\nZe względu na widokowy charakter inwestycji dom ma rozłożystą formę. Mimo to autorzy projektu starali się wpisać obiekt w teren o dużym spadku- zielona rampa łączy salon i przylegający do niego taras z położonym niżej ogrodem o naturalnym charakterze. W najniższej części działki umieszczono wjazd do garażu, a w najwyższej wejście główne do budynku - w taki sposób, aby zaraz po wejściu do domu zaskakiwał piękny widok.\nKolejnym założeniem, którym architekci kierowali się przy projektowaniu tego domu, był minimalizm. Oszczędność formy oraz materiałów jest widoczna szczególnie na zewnątrz - w postaci: płyt włókno-cementowych na elewacjach i dachu, naturalnego drewna we wnękach domu, ukrytych rynien i rur spustowych, prostych, drewnianych pergoli. Minimalistyczny, powściągliwy charakter domu na wejściu przełamuje dzwonek do drzwi.\nDom Japoński nad Jeziorem Czorsztyńskim\npowierzchnia 580,92 m kw.\nzespół projektowy: Alicja Karaś, Piotr Karaś, Marta Strus, Katarzyna Lipska


Góry Świętokrzyskie- wycieczka -\n» Góry Świętokrzyskie- wycieczka\nW piękną, słoneczną niedzielę 27 sierpnia mieszkańcy Jeżówki i okolicznych wsi wzięli udział w wycieczce w Góry Świętokrzyskie. Celem wyjazdu był spacer na Łysą Górę, zwiedzanie klasztoru na Świętym Krzyżu.\nZ Nowej Słupi, szlakiem niebieskim (tzw. Drogą Królewską) dotarliśmy do celu. Szlak wymagający, ale ciekawy i dający satysfakcję! Atrakcją szlaku są duże, rzeźbione w drewnie stacje drogi krzyżowej.\nKolejnym punktem wycieczki był Klasztor na Świętym Krzyżu - jedno z najstarszych sanktuariów na ziemiach polskich. Znajduje się na szczycie górskim zwanym Świętym Krzyżem. Uczestniczyliśmy w mszy świętej, adoracji relikwii.\nZwiedziliśmy klasztor, poznaliśmy historie i legendy tego miejsca. W krypcie kościoła, do której schodzi się od południowej strony, oprócz fundatorów kaplicy: Zofii i Mikołaja Oleśnickich, spoczywają: zakonnik, powstaniec z 1863 roku i książę Jeremi Wiśniowiecki, ojciec późniejszego króla Polski Michała Korybuta Wiśniowieckiego.\nPo wyjściu z klasztoru przy drodze do Huty Szklanej z platformy widokowej podziwialiśmy gołoborze, piękną panoramę oraz pogański wał kultowy, który tysiąc lat temu otaczał całą Łysą Górę.\nW drodze powrotnej zwiedziliśmy najstarsze opactwo cysterskie w Polsce Sanktuarium bł. Wincentego Kadłubka. Archiopactwo jędrzejowskie jest najstarszym opactwem cysterskim na ziemiach polskich. Zostało ono ufundowane w 1140 r. przez Janika Jaksę, późniejszego arcybiskupa gnieźnieńskiego i jego brata Klemensa. Przylegająca do północnej nawy kościoła klasztornego barokowa kaplica kryje relikwie bł. Wincentego Kadłubka. Odwiedzenie tego miejsca było dla nas ważne ponieważ w naszym parafialnym kościele posiadamy relikwie bł. Kadłubka.\nWarto zwiedzać i poznawać historie polskich miejsc. Każde miejsce turystyczne ma coś szczególnego, niepowtarzalnego. Szczególny klimat i nastrój udziela się zwiedzającym. Organizatorzy bardzo serdecznie dziękują z mile spędzony czas.\nOcena: 2.8 Głosów: 754\n» Autor: Agata » Dnia: 2017-08-29 20:33:53 » Wyświetleń: 957


Jestes 38373065 gosciem na naszej stronie\nSympatyczna impreza w Tulcach\nMarian Kadzewski (z lewej) i Andrzej Kaczmarek. Tulce, 8 grudnia 2017.\nAndrzej Kaczmarek ukończył siedemdziesiąt lat. Poznański kolarz, trzykrotny uczestnik Wyścigu Pokoju, spotkał się w piątek w gronie kolegów i przyjaciół w Tulcach. W lokalu o nazwie "Bambaryła" przez ładnych kilka godzin, przy dobrym jedzeniu i procentowych napitkach, wspominano dawne lata, znakomitych szosowców i rozmaite wydarzenia - nie tylko sportowe.\nGdy z rodzicami przeniósł się do Poznania, związał się z Klubem Sportowym Stomil. Jego barwy reprezentował długich piętnaście lat. Swe możliwości sportowe pokazał w roku 1968 w Grodzie Przemysła, gdy przed Igrzyskami Olimpijskimi w Meksyku podczas jazdy indywidualnej na czas pokonał całą czołówkę krajową.\nPrezent dla Andrzeja Kaczmarka od kolegów z Klubu Sportowego Stomil Poznań.\nDebiutował w Wyścigu Pokoju w roku 1970, jadąc obok Ryszarda Szurkowskiego, Zenona Czechowskiego, Zygmunta Hanusika, Wojciecha Matusiaka, Krzysztofa Steca i Zbigniewa Krzeszowaca. Wówczas Pan Ryszard triumfował indywidualnie, a Polska wygrała drużynowo.\nPiętnaście lat spędził na szosie. Reprezentował nasz kraj na drogach Europy i Afryki. Wygrał wyścig wieloetapowy w Turcji. Dobrze jeździł na czas, w górach rozprowadzał Ryszarda Szurkowskiego. Jak pisał na początku lat 70-tych XX wieku Maciej Biega w tygodniku "Sportowiec", "Andrzej Kaczmarek był szarą eminencją narodowej ekipy".Jeździł w jej barwach kilka lat. Bez jego pomocy trudno było wygrać jakikolwiek wyścig.\nOd ponad 10 lat startuje w maratonach MTB. Jeździ dla zdrowia i własnej satysfakcji. Przez całe swe zawodnicze życie związany był z jednym klubem – Stomilem Poznań.\nStomilowska kolarska wiara i dziennikarz: Jacek Świętek, Marian Kadzewski, Ryszard Pawlak, Kazimierz Gogolewski, Roman Rutkowski, Piotr Kurek, Zygmunt Molik, Andrzej Kaczmarek i Zbigniew Pięta. Tulce, 8 grudnia 2017.\nFot. Anna Kowalewska\nStomilowska rodzina kolarzy (Ryszard i Piotr Pawlakowie, Kazimierz Gogolewski, Zbigniew Pięta, Roman Rutkowski, Jacek Świętek, Grzegorz Rutkowski) w piątek 8 grudnia była z Andrzejem, życząc mu stu lat, zdrowia i wręczając upominki.\nRazem z Andrzejem swe 70. urodziny obchodził inny stomiliowiec - Marian Kadzewski.\nByłem na tym spotkaniu, życząc obu Panom wszystkiego najlepszego i słuchając opowieści z dawnych lat. Było radośnie, barwnie - tak jak zawsze u kolarzy.


List Pasterski Metropolity Przemyskiego na Wielki Post 2021 – Dominikanie Jarosław\nLIST PASTERSKI Metropolity Przemyskiego na Wielki Post 2021 Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię! 1. Nawracajcie się – w trosce o czyste serce, gotowe miłować Eucharystyczn\nMetropolity Przemyskiego na Wielki Post 2021\n1. Nawracajcie się – w trosce o czyste serce, gotowe miłować Eucharystycznego Pana i bliźnich\nW drugim roku duszpasterskim poświęconym Eucharystii, rozważamy hasło Zgromadzeni na świętej wieczerzy. Wsłuchujemy się również w nauczanie św. Józefa Sebastian Pelczara, który zachęca nas, abyśmy, patrząc na życie Pana Jezusa, wnikali również w Jego Serce, abyśmy poznali, jakie były Jego uczucia, dążności i zamiary.\nWczytując się w Słowo Boże 1. Niedzieli Wielkiego Postu, spróbujmy popatrzeć na przebite na krzyżu Serce Jezusa i odczytać w nim przesłanie o tym, w jaki sposób formować nasze serca, aby były zdolne do miłowania Boga i ludzi, a także do podejmowana walki z często nękającymi nas pokusami. Zauważmy, że pokusy, jakim został poddany Jezus, mają charakter reprezentatywny, gdyż można je odnaleźć w dziejach Narodu Wybranego, a także w codziennym życiu każdego człowieka. Pierwsza z nich dotyczy konsumpcji, posiadania dóbr materialnych. Druga, odwołująca się do władzy i panowania nad człowiekiem, w konsekwencji zmierza do wyrzeczenia się Boga. Trzecia polega na chęci dokonaniu spektakularnego cudu i jest oznaką pychy. Wszystkie te pokusy stanowią przemyślaną strategię diabelskiego planu, według którego człowiek ma uwierzyć, że jego serce powinno być ukierunkowane wyłącznie na życie doczesne. Chrystus, stanowczo odrzucając wszystkie pokusy, prowadzi nas drogą zbawienia, która wiedzie przez Jego drogę krzyżową i męczeńską śmierć do chwały zmartwychwstania. Jest więc najwyższym i najbardziej przekonującym świadectwem miłości, uobecnianym podczas każdej Eucharystii. W trosce o formację czystego serca, gotowego miłować Boga i człowieka, przyjrzyjmy się owym trzem pokusom i przypomnijmy sobie, jak się im opierać.\nPokusa „łatwego chleba” to chęć posiadania i nieustannego bogacenia się. Szatan odwołuje się zawsze do naglących potrzeb i pragnień, wplatając w nasze życiowe sytuacje swoje kłamstwa i manipulacje, a przede wszystkim próbując zburzyć właściwą hierarchię wartości. Mniej lub bardziej subtelnie dyskredytuje potrzeby duchowe, usiłuje usadowić nasze ego na pierwszym miejscu, nieustannie próbuje wyrugować wiarę i zniszczyć wrażliwość chrześcijańską. Kiedy mu się to udaje, człowiek ślepnie na sprawy duchowe i więzi międzyludzkie, nie jest już zainteresowany swoim zbawieniem, ani nie potrafi dostrzegać innych osób, zwłaszcza będących w potrzebie. Iluż to ludzi naszych czasów, za cenę posiadania i wygody, zapomniało o rodzinie, o bliźnich, o Panu Bogu! Jakże wielu „sprzedało” swoje ideały i przekonania za cenę dobrobytu, stając się niewrażliwymi, bezdusznymi automatami, żyjącymi „na akord”. Tymczasem miarą naszego człowieczeństwa i chrześcijaństwa nie jest posiadanie, lecz umiejętność dzielenia się i egzystowania w relacjach miłości, a w konsekwencji stałe obdarowywanie siebie nawzajem radością i nadzieją. Nasycenie doczesne nigdy nie usatysfakcjonuje w pełni człowieka! Szatan przebiegle wpaja nam konsumpcyjne nastawienie i wzmacnia naszą chęć spełniania własnych zachcianek, co z kolei zabija umiejętność dzielenia się z innymi oraz osobistą gotowość do wyrzeczeń i ofiar na rzecz bardziej potrzebujących. Prawdziwe powodzenie i radość życia nie rodzą się z wielości posiadania, ale z coraz doskonalszej umiejętności dzielenia się z innymi.\nKościół, chcąc wskazać na lekarstwo i sposób zwalczania tej pokusy, akcentuje postawę wrażliwości chrześcijańskiej, gotowości pomocy oraz jałmużny, która jest przejawem dzielenia się tym, co posiadamy, z tymi, którzy rozpaczliwie odczuwają brak niezbędnych środków do życia. Przy czym nie ma to być – tak modna dzisiaj – filantropia na pokaz, która daje z tego, co zbywa i tym samym kupuje dobre samopoczucie. W postawie prawdziwie chrześcijańskiej istotą pozostaje obdarowywanie, dzielenie się z powodu miłości i braterstwa, sprawiedliwości społecznej i szczodrobliwości serca. Troszczmy się stale o to, by nasze serca nie były przywiązane do dóbr tego świata, które przecież kiedyś zostawimy i odpowiemy przed Panem Bogiem za sposób ich używania. W tym miejscu słowa wdzięczności należą się tym wszystkim, którzy potrafią dzielić się z ludźmi potrzebującymi.\nDruga pokusa odwołuje się do władzy i panowania nad człowiekiem. Szatan pokazuje Jezusowi wszystkie królestwa świata i obiecuje Mu je w zamian za wyrzeczenie się Boga. Władza i wpływy, nadawane tytuły i zajmowane stanowiska mogą dawać złudne poczucie wszechmocy i wielkości człowieka. Tymczasem w optyce i postawie chrześcijańskiej ważny jest element pokory, uniżenia, służby, umiejętności działania we wspólnocie i dla wspólnoty. Zawsze, ilekroć na naszych oczach toczy się walka dobra ze złem, kiedy kolejna ideologia ogłasza „śmierć Boga” i zmierzch Kościoła, kiedy ludzie wierzący są wyśmiewani i prześladowani, a niewierzący ogłaszają się panami świata i historii, przypominajmy sobie i innym przestrogi zawarte w Katechizmie Kościoła Katolickiego: Przed przyjściem Chrystusa Kościół ma przejść przez końcową próbę, która zachwieje wiarą wielu wierzących. Prześladowanie, które towarzyszy jego pielgrzymce przez ziemię odsłoni „tajemnicę bezbożności” pod postacią oszukańczej religii, dającej ludziom pozorne rozwiązanie ich problemów za cenę odstępstwa od prawdy. Największym oszustwem religijnym jest oszustwo Antychrysta, czyli oszustwo pseudomesjanizmu, w którym człowiek uwielbia samego siebie zamiast Boga i Jego Mesjasza, który przyszedł w ciele.\nNie wplątujmy się w relacje ze złym duchem i z ludźmi, którzy prowadzą nas na manowce. Wystrzegajmy się pogardy wobec jakiegokolwiek człowieka. Nie poniżajmy i nie oskarżajmy innych. Nie wszczynajmy kłótni, prowadzących do rodzinnych dramatów, mających katastrofalne skutki dla dzieci i młodzieży. Patrzmy na innych ludzi oczyma wiary – bez segregacji na lepszych i gorszych, mniej lub bardziej ważnych czy wpływowych. Nigdy nie zapominajmy, że każdy człowiek jest nam dany i zadany jednocześnie, i że to właśnie on z Bożej Opatrzności staje na naszej pielgrzymiej drodze wiary. Szanujmy się, pomagajmy sobie nawzajem, a przede wszystkim wystrzegajmy się egoizmu w życiu osobistym i społecznym. Wykorzystajmy czas Wielkiego Postu do przywrócenia pojednania i zgody tam, gdzie – być może od dawna – ich nie ma.\nPokusa spektakularnego cudu, który miałby uczynić Jezus na polecenie szatana, jest tak naprawdę synonimem pychy. Byłoby to bowiem sprzeciwieniem się woli Boga Ojca, brakiem zaufania do Niego. Pycha jest nieuporządkowaną miłością wobec samego siebie i zagraża każdemu z nas. Ulegają jej często ludzie operatywni, którym wydaje się, że wszystko robią najlepiej, wszystko zdobywają sami i właściwie nikogo w życiu nie potrzebują. Człowiek pyszny nie docenia mądrości i doświadczenia innych, nie potrafi słuchać, nie przyjmuje żadnych uwag. W konsekwencji staje się zadufanym w sobie i coraz bardziej wyizolowanym samotnikiem, któremu coraz trudniej pomóc i który staje się wyjątkowo łatwym łupem dla złego ducha.\nKościół jako remedium na pychę wskazuje przede wszystkim na sakrament pokuty i gruntowny rachunek sumienia. Pomocne jest również zaangażowanie we wspólnotach formacyjnych i duszpasterskich, w których uczymy się poświęcać czas dla innych oraz w pokorze odkrywamy, że wciąż wielu rzeczy nie wiemy, nie umiemy oraz pozostajemy bezradni bez pomocy Pana Boga i drugiego człowieka. W tym miejscu dziękuję wszystkim kapłanom, którzy wytrwale posługują w konfesjonale, stwarzając nam możliwość oczyszczenia serca i napełnienia go łaską uświęcającą. Zachęcajmy się nawzajem do walki o serce czyste, Bogu i ludziom miłe!\n2. Bliskie jest królestwo Boże – kształtując swe serce na wzór Serca Jezusowego przez adorację ofiarującego się za nas Jezusa\nSto lat temu, św. Józef Sebastian Pelczar, patron bieżącego roku duszpasterskiego, skierował do wiernych diecezji przemyskiej list, w którym zawarł szczegółową naukę o potrzebie, celu i sposobach powierzenia się Sercu Jezusowemu. Idąc za radami św. Józefa Sebastiana, trzeba rozważać cnoty i pragnienia boskiego Serca i – o ile można – naśladować je w życiu. Kontemplując tajemnicę Bożego Serca, dochodzimy do przekonania, że w życiu chrześcijanina nie chodzi o samodoskonalenie siebie, o wyrzeczenia i akty, które będą nam udowadniały siłę naszej woli. Głównym motywem działania Jezusa była i jest miłość ofiarna, którą widzimy w wydarzeniach zbawczych: Wcieleniu, w Wieczerniku, na Kalwarii i przy Zmartwychwstaniu. Dzięki Chrystusowi i ofierze Jego życia, każdy człowiek otrzymał odkupienie i szansę zbawienia. Syn Boży, z miłości do człowieka, oddał mu wszystko.\nJak człowiek może odpowiedzieć na taką miłość? Czy jest coś, co może za nią ofiarować Bogu? To oczywiste, że Bóg nie potrzebuje naszych materialnych darów i ofiar. Najpiękniejszym darem, jaki możemy ofiarować Bogu jest nasze serce: miłość, serdeczna przyjaźń, nasza obecność przy sprawach Bożych i poświęcony Mu czas. Poczujmy ludzki wstyd za tych, których serca odwróciły się od Zbawiciela podczas Jego Męki. Gdzie byli wówczas Apostołowie? Gdzie były osoby, które uzdrowił, osoby, które tak tłumnie za nim podążały czy kilka dni wcześniej wykrzykiwały Hosanna? Pod Krzyżem pozostała jedynie Maryja, kilka dzielnych kobiet i umiłowany uczeń Jan.\nKto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. Pan Bóg oczekuje od nas wytrwałości. Pragnie, abyśmy z kochającym sercem trwali przy Chrystusie, obecnym w Słowie Bożym oraz w Kościele i sakramentach, zwłaszcza w Eucharystii. Dzieje się tak zawsze, ilekroć świadomie uczestniczymy w Mszy świętej, adorujemy Najświętszy Sakrament, modlimy się często w ciągu dnia, czytamy i rozważamy Pismo święte czy też pogłębiamy swoją wiarę i wiedzę religijną na katechezie.\nPandemia w dużej mierze ograniczyła możliwość uczestnictwa w sprawowanej liturgii. Nie poprzestawajmy jednak na wysłuchaniu czy obejrzeniu Mszy świętej w mediach. Postarajmy się, nie tylko w okresie Wielkiego Postu, całymi rodzinami, częściej chodzić do kościoła na Mszę świętą niedzielną i w dni powszednie. Zatroszczmy się w sposób szczególny o życie sakramentalne dzieci i młodzieży. Poszukajmy czasu na ciche, adoracyjne trwanie przed Chrystusem umęczonym na krzyżu. Zachęcam do uczestnictwa w nabożeństwach Gorzkich żali i Drogi krzyżowej, a także do rozważania bolesnych tajemnic różańcowych. Zapraszam również do rodzinnego odmawiania pacierza wieczornego, codziennie o godz. 20.15, w łączności z całą Archidiecezją i za pośrednictwem Radia FARA.\nBądźmy uczciwi wobec Pana Boga i samych siebie w podejściu do naszych praktyk religijnych. Z powodu pandemii i obowiązujących przepisów została udzielona w pewnych wypadkach dyspensa. W tym samym czasie jednak chodzimy do pracy, do sklepów, korzystamy z miejsc publicznych. Czy fizyczna obecność na Mszy św. lub adoracji Najświętszego Sakramentu naprawdę jest niemożliwa? Jeśli tak, szukajmy wówczas w naszych domach chwil modlitwy i lektury duchowej, adorujmy krzyż, uwielbiajmy Jezusa aktami strzelistymi. Odmawiajmy Litanię do Najdroższej Krwi Zbawiciela, rozważając cenę naszego odkupienia. Pamiętajmy o przestrodze Autora Listu do Hebrajczyków: Baczcie, bracia, aby nie było w kimś z was przewrotnego serca niewiary, której skutkiem jest odstąpienie od Boga żywego, lecz zachęcajcie się wzajemnie każdego dnia, póki trwa to, co zwie się «dziś», aby ktoś z was nie uległ zatwardziałości przez oszustwo grzechu. Jesteśmy bowiem współuczestnikami Chrystusa, jeśli pierwotną nadzieję do końca zachowamy silną.\nNiech liturgiczny czas Wielkiego Postu będzie powrotem w objęcia Chrystusa rozpięte na krzyżu. Pielęgnujmy nabożeństwa pierwszopiątkowe, promujmy Honorową Straż Najświętszego Serca Pana Jezusa, dbajmy o wizerunki przedstawiające Serce Jezusa. Przygotujmy się duchowo do 100. rocznicy poświęcenia Polski Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, którą będziemy celebrować w wymiarze ogólnopolskim 11 czerwca 2021 r. w Krakowie, a także w naszych parafiach. Łączmy swe zamiary, słowa, czyny i cierpienia z zamiarami, słowami, czynami i cierpieniami Pana Jezusa. Prośmy, aby Pan Jezus wziął serca nasze, a dał nam Serce swoje. Niech Wielki Post będzie czasem, w którym nabożeństwa pasyjne, a nade wszystko sama Eucharystia, przypominają nam o kochającym, cichym i pokornym Sercu Boga.\nCierpiący dla nas, Dobry Jezu, uczyń serca nasze według Serca Twego!\nNa czas wielkopostnego upodabniania się do naszego Mistrza i Odkupiciela, z serca Wszystkim błogosławię, polecając się także Waszej modlitwie.\n Zob. J. S. Pelczar, Życie duchowe czyli doskonałość chrześcijańska, t. 2, Przemyśl 1924, s. 61.\n Por. Łk 18,8; Mt 24,12.\n Por. Łk 21,12; J 15,19-20.\n Por. 2 Tes 2,4-12; 1 Tes 5,2-3; 2 J 7; 1 J 2,18.22.\n J.S. Pelczar, List pasterski o poświęceniu się Najświętszemu Sercu Jezusowemu jednostek i rodzin, Kronika Diecezji Przemyskiej, 20(1920), s. 46.\n J.S. Pelczar, dz. cyt., s. 47.\n Zob. Mt 11,29.\n17 lutego 2021, 15:55


Odwiedza nas/Gäste 166 gości.\nW Ameryce, telewizja potrafi przerwać przemówienie prezydenta Trumpa, kiedy nie mówi prawdy. W Polsce każdy funkcjonariusz rządowy może wykorzystywać media do uprawiania kłamliwej propagandy, a zatrudniony w nich partyjny kolektyw, te kłamstwa uwiarygadnia. Zbyt wielu rodaków nie nauczyło się dotąd odróżniać prawdy od fałszu, co ułatwiło misję wyborczą rządowym mediom. Do wyników wyborów odniesiemy się w późniejszych publikacjach. Teraz postanowiliśmy się zająć głównie wynikami wyborczymi „Mniejszości Niemieckiej”, z którą czujemy się związani. Z zadowoleniem przyjmujemy zwiększenie liczby głosów oddanych na MN w kolejnych wyborach. Są to głosy ludzi młodych i tych, którzy powrócili z zagranicy.\nW dotychczasowych publikacjach podkreślaliśmy, że jesienne wybory parlamentarne odbędą się w wojennym klimacie. Już w maju, po wyborach do PE, prosiliśmy MN o zmobilizowanie swoich członków do udziału w jesiennych wyborach parlamentarnych. Podkreślaliśmy, iż niska frekwencja dyskredytuje nas moralnie i politycznie. Zwracaliśmy uwagę, że TSKN zamiast przywództwa, ma spijające sobie z dzióbków, towarzystwo wzajemnej adoracji, które nie radzi sobie z kierowaniem organizacją, mimo dostatku wszelkich atutów. Prosiliśmy, aby nie wystawiać kandydatów do Senatu, bo nie mamy szans na mandat, a tylko wejdziemy w kolizję z wojującymi ze sobą plemionami Polaków. Uzasadnialiśmy potrzebę powierzenia roli lidera listy do Sejmu Rafałowi Bartkowi, przewodniczącemu TSKN. Okazało się, że nasze spostrzeżenia i rady głosimy głównie „sobie i muzom”, co nas zresztą nie dziwi. Mniejszość Niemiecka swoją kampanię wyborczą rozpoczęła od pryncypialnego oświadczenia iż ich kandydaci są najlepsi z najlepszych, co powinno im zapewnić dwa mandaty w Senacie i dwa w Sejmie. Okazało się, że dwa plus dwa, to nie cztery, a jeden, czyli konceptu starczyło na to, „aby było, tak jak było”. I nie mogło być inaczej, skoro listę kandydatów zamiast szefa MN, otwierał jeden z jej beneficjentów, a sami kandydaci, poza może pięcioma osobami, nie byli powszechniej znani. W ogóle, to decyzja o kandydowaniu do Senatu i kształt listy wyborczej sprawia wrażenie, że jak mawia klasyk, albo „inni szatani byli tam czynni”, albo po raz kolejny przewodniczącego TSKN, wyręczył nasz wujek dobra rada. Niezbyt mądre było też kolejne oświadczenie komitetu wyborczego MN, że Mniejszość nie ma centrali w Warszawie, ani w Berlinie, tylko w naszych domach , bo to świadczy, że tak centrali, jak i przywództwa MN w ogóle nie posiada. Ma tylko siedzibę. Wypada jeszcze wspomnieć hasło wyborcze – „Opolskie! Ma znaczenie”. Do dziś nie rozumiemy, jakie i dla kogo? Wybory pokazały, że także liderów MN trapi polityczny „ Inzucht” – są skupieni na sobie i zamknięci w sobie – a pozostawieni samym sobie, członkowie mniejszości asymilują się i coraz częściej przyjmują polskie wzorce kulturowe.\nCzłonkowie MN zapatrzeni w swoich liderów, również doszli, podobnie jak ich otoczenie do wniosku, że lepiej mieć niż być. Widzą, co jest prawdą, że w czasie rządów PiS żyje im się lepiej, niż za poprzedniej władzy. Mimo, że są często obrażani i pomawiani przez przedstawicieli rządzącej partii, to najczęściej na nią oddawali swoje głosy. W ich mniemaniu, nie było to dyshonorem, tym bardziej kiedy MN poza szkółkami piłkarskimi niewiele ma im do zaoferowania. Praca i studia w Niemczech są dostępne dla każdego. Namawiając osobę z niemieckim rodowodem do głosowania na swoich, spotkaliśmy się z odpowiedzią z gatunku ponurej groteski – „Będę głosować na tego PiSa, bo nie ma na kogo”. Nie ma na kogo? Może i Ślązacy chcieliby głosować na swoich, co pokazały wyniki Rafała Bartka i Romana Kolka w wyborach do Senatu, jednak nie ma komu nimi skutecznie pokierować. Receptą na odnowę miała być zmiana pokoleniowa w Towarzystwie. Jak dotąd jest ona niewystarczająca. Recepty mają to do siebie, że zwykle jest ich dużo, ale nie wszystkie są skuteczne. Psuć łatwo, nawet bez recepty. Wystarczy obrać zły kierunek zmian i ruszyć. Wydarzenia nabierają takiego rozpędu i energii, jak kula śnieżna spadająca z góry. Spada się szybko, wrócić ciężko, albo się w ogóle nie da. Tracimy swój cel istnienia, a jest nim nasza historyczna tożsamość, język i kultura. Ją trzeba przywracać i zaszczepiać młodemu pokoleniu. W tym względzie nie można liczyć na pisowską szkołę. Na Śląsku się o tym nie mówi, ale trzeba się zgodzić z opiniami małopolskich publicystów, którzy głoszą że szkoły obecnie promują postawy bierne, wychowują człowieka, który nie ma własnych opinii i nie stawia oporu. Mówią, że podstawy do polskiego i historii są polskocentryczne. Krakowski socjolog – dr Maciej Gdula, podręcznik swojej córki do historii nazwał „straszliwą nacjonalistyczną bajką”. Mniejszości droga ku zatraceniu, to przede wszystkim utrata języka i tożsamości, po części z winy edukacji, z czym nie umiemy się pogodzić.\nMniejszość może się integrować, odnaleźć się w polskim społeczeństwie i normalnie funkcjonować, ale nie wolno nam stracić swojego systemu wartości i cech swojej kultury. Zbójeckim prawem zwycięzców jest podział łupów i wykorzystanie niewolników. Vae victis. Pokonany musi przyjąć wszelkie warunki stawiane przez zwycięzcę. Obawiamy się, że podstawowe interesy Mniejszości wejdą w skład łupów. Wiceminister spraw zagranicznych już sugeruje, że działacze MN powinni lobować w Niemczech za tamtejszą Polonią. Stwierdził, że „MN powinno zależeć na tym, by mniejszość polska w Niemczech otrzymała podobne prawa i przywileje”. Prezes jasno stwierdził, że będzie tyle praw dla MN, ile praw mają Polacy w Niemczech. Niestety ze strony MN zabrakło stosownej odpowiedzi, chociażby przypominającej przyjęte przez Polskę regulacje międzynarodowe oraz zapisy polskiej ustawy o mniejszościach narodowych. Panuje głuche milczenie wobec akcji ograniczania dostępu do języka niemieckiego w szkołach i zwiększaniu aktywności władz oświatowych, na rzecz języka angielskiego. Nie zwraca się uwagi na to, że po Brexicie znacząco wzrośnie ranga języka niemieckiego, szczególnie w Polsce, z uwagi na rosnące powiązania gospodarcze z Niemcami. Działa ciągle żywy w Opolu, duch walki z germanizacją. Takie mamy czasy, gdy słabnie demokracja i narasta nacjonalizm, przeciwny mniejszościom. MN wyborów nie wykorzystała do poprawienia swojej sytuacji. Nowy, stary poseł zapewne będzie działał tak, jak dotychczas. A była duża szansa na dwa mandaty. Wystarczyło zrezygnować z bezsensownej kampanii wyborczej do Senatu i po wprowadzeniu na listę do Sejmu Rafała Bartka i Romana Kolka, całą energię skierować na promowanie tej listy. Należało spróbować, szkoda straconej szansy. Czas najwyższy, aby podjąć dogłębną dyskusję, jak ustabilizować i zabezpieczyć istnienie mniejszości niemieckiej, żyjącej od wieków na swojej opolskiej ziemi. Do jej zainicjowania namawiamy przewodniczącego TSKN, Rafała Bartka.


Peptydy sklep Warszawa - wwarszawie.eu\nDecember 2, 2021 02:47 - Zdrowie - Warszawa\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertę peptydów. Doświadczenie zdobywane latami oraz dodatkowo niewielkie ceny powodują, że jesteśmy atrakcyjną spółką na rynku. Na stronie peptydy.net.pl znaleźć mamy możliwość szeroką gamę produktów, szczegółowy raport ich funkcjonowania, oraz dodatkowo niezbędną radę w doborze specjalnych peptydów. Zlecenia realizowane są niezwłocznie po ich otrzymaniu, a więc zakupiony towar dociera do klienta w ciągu kilku dni roboczych za pośrednictwem kuriera. Jeżeli w sklepie nie znajduje się towar, który Państwa interesuje, wystarczy się skontaktować z nami oraz postaramy się w możliwie jak najkrótszym czasie wprowadzić go do sklepu. Przygotowujemy również propozycje na zlecenia hurtowe. W takiej okoliczności mamy możliwość dopasowania ceny dla kontrahenta. Zamówienia te realizowane są w ciągu 7 dni roboczych. Wszystkie przesyłki są dobrze zapakowane, co zapewnia dyskrecję a dodatkowo anonimowość nabywcy. Zapraszamy do zapoznania się ze staranną propozycja, która znajduje się w zakładce sklep.\nData dodania: 5 wrz 2019, 10:53:19\nNumer ogłoszenia: #166077


Pan Kmicic, chcąc się przedostać od Warszawy ku Prusom Książęcym i Litwie, rzeczywiście niełatwe miał zaraz w początkach zadanie, bo nie dalej jak w Serocku stała wielka potęga szwedzka. Karol Gustaw kazał jej swego czasu umyślnie tam stanąć, aby przeszkadzała oblężeniu Warszawy, lecz ponieważ Warszawa była już wzięta, przeto armia ta nie miała tymczasem nic lepszego do roboty, jak nie puszczać oddziałów, które Jan Kazimierz chciałby na Litwę lub do Prus posłać. Stał na jej czele Duglas, biegły wojownik, wyćwiczony jak żaden ze szwedzkich jenerałów w dorywczej wojnie, i dwóch zdrajców polskich, Radziejowski i Radziwiłł. Było z nimi dwa tysiące wybornej piechoty, a drugie tyle jazdy i artylerii. Wodzowie zasłyszawszy o ekspedycji Kmicica, gdy i tak trzeba im było zbliżyć się ku Litwie dla ratowania na nowo obleganego przez Mazurów i Podlasian Tykocina, rozciągnęli szeroko na pana Andrzeja sieci w trójkącie nad Bugiem, między Serockiem z jednej, Złotoryją z drugiej strony i Ostrołęką na szczycie.\nKmicic zaś musiał przez ów trójkąt przechodzić, bo spieszył się, a tamtędy była mu droga najbliższa. Wcześnie też pomiarkował się, że jest w sieci, ale że przywykł do tego sposobu wojowania, więc się nie zrażał. Liczył na to, że sieć ta zbyt jest rozciągnięta, i dlatego oka w niej tak szerokie, iż się w razie potrzeby przedostać przez nie zdoła. Co więcej: jakkolwiek polowano na niego pilnie, on nie tylko kluczył, nie tylko się wymykał, ale i sam polował. Naprzód przeszedł Bug za Serockiem, dotarł brzegiem rzeki do Wyszkowa, w Brańszczyku zniósł ze szczętem trzysta koni wysłanych na podjazd, tak, iż, jak książę pisał, ni zwiastun klęski nie został. Sam Duglas nacisnął go w Długosiodle, lecz on rozbiwszy jazdę przedostał się poza nią i zamiast umykać co duchu, szedł im na oczach aż do Narwi, którą wpław przebył. Duglas został nad jej brzegiem czekając na promy, ale nim je sprowadzono, Kmicic głuchą nocą wrócił się znów przez rzekę i uderzywszy na przednie straże szwedzkie, wzniecił popłoch i zamieszanie w całej Duglasowej dywizji.\nZdumiał się tym postępkiem stary jenerał, lecz nazajutrz zdumienie jego jeszcze było większe, gdy dowiedział się, íż Kmicic obszedł armie i wróciwszy na miejsce, z którego ruszono go jak zwierza, zagarnął w Brańszczyku podążające za wojskiem wozy szwedzkie wraz z łupami i kasą, wyciąwszy przy tym pięćdziesiąt piechoty konwoju.\nUpływały czasem całe dnie, że Szwedzi widzieli jego Tatarów gołym okiem na krańcu widnokręgu, a dosięgnąć ich nie mogli. Za to pan Andrzej co chwila coś urywał. Żołnierz szwedzki nużył się, a polskie chorągwie, które trzymały się jeszcze przy Radziejowskim, lubo z dysydentów złożone, służyły nieszczerze. Natomiast ludność wysługiwała się z zapałem głośnemu partyzantowi. Wiedział o każdym ruchu, o najmniejszym podjeździe, o każdym wozie, który wyruszał naprzód lub pozostawał w tyle. Częstokroć zdawało się, że igra ze Szwedami, ale były to igraszki tygrysie. Jeńców nie żywił, kazał ich wieszać Tatarom, gdyż tak samo zresztą czynili w całej Rzeczypospolitej Szwedzi. Chwilami, rzekłbyś, napadała go wściekłość niepohamowana, bo ze ślepym zuchwalstwem rzucał się na przeważne siły.\n- Wariat dowodzi tym oddziałem - mówił o nim Duglas.\n- Albo wściekły pies! - odpowiedział Radziejowski.\nBogusław był zdania, że jedno i drugie, ale podszyte znamienitym żołnierzem. Z chlubą też opowiadał jenerałom, że tego kawalera po dwakroć własną ręką zwalił na ziemię.\nJakoż na niego najzacieklej następował pan Babinicz. Szukał go widocznie; sam ścigany, ścigał.\nDuglas odgadł, że musi być w tym jakaś prywatna nienawiść.\nKsiążę nie zapierał, chociaż objaśnień żadnych nie dawał. Płacił też Babiniczowi równą monetą, bo idąc za przykładem Chowańskiego wyznaczył cenę na jego głowę, a gdy to nie pomogło, zamyślił skorzystać z jego ku sobie nienawiści i właśnie przez nią w potrzask go wprowadzić.\n- Wstyd nam już porać się tak długo z tym rozbójnikiem - rzekł do Duglasa i Radziejowskiego - kręci się on koło nas jak wilk koło owczarni i spomiędzy palców wymyka. Pójdę mu tedy z niewielkim oddziałem na przynętę, a gdy na mnie uderzy, póty go na sobie zatrzymam, dopóki wasze dostojnoście nie nadciągniecie; wówczas nie wypuścim raka z kobieli.\nDuglas, któremu gonitwa dawno się już uprzykrzyła, mały tylko stawiał opór twierdząc, że nie może i nie powinien życia tak wielkiego dostojnika i krewnego królów dla schwytania jednego grasanta azardować. Lecz gdy książę nalegał, zgodził się.\nUłożono, że książę pójdzie z oddziałem pięciuset jeźdźców, ale każdemu rajtarowi wsadzi za plecy piechura z muszkietem. Fortel ten miał posłużyć do wprowadzenia w błąd Babinicza.\n- Nie wytrzyma on, gdy usłyszy o pięciuset tylko rajtarach, i uderzy niezawodnie - mówił książę - tymczasem, gdy mu piechota w oczy plunie, rozproszą się jego Tatarzy jak piasek... i sam polegnie lub żywcem go dostaniem...\nPlan ów przeprowadzono szybko i z wielką dokładnością. Naprzód puszczano przez dwa dni wieści, iż podjazd z pięciuset koni ma być pod Bogusławem wysłany. Jenerałowie liczyli na pewno, że miejscowa ludność uwiadomi o tym Babinicza. Jakoż tak się stało.\nKsiążę ruszył głęboką i ciemną nocą ku Wąsowu i Jelonce, przeszedł w Czerewinie rzekę i zostawiwszy jazdę w gołym polu, zasadził piechotę w pobliskich zagajnikach, aby niespodzianie wychylić się mogła. Tymczasem Duglas miał się posuwać brzegiem Narwi udając, że idzie ku Ostrołęce. Radziejowski zaś zachodzić miał z lżejszymi chorągwiami jazdy od Księżopola.\nWszyscy trzej wodzowie nie wiedzieli dobrze, gdzie w tej chwili jest Babinicz, bo od chłopów niepodobna się było dowiedzieć, rajtarowie zaś nie umieli chwytać Tatarów. Przypuszczał jednak Duglas, że główna siła Babiniczowa stoi w Śniadowie, i chciał ją otoczyć tak, aby jeśli Babinicz ruszy na księcia Bogusława, zajść mu od granicy litewskiej i przeciąć odwrót.\nWszystko zdało się sprzyjać szwedzkim zamiarom. Kmicic istotnie był w Śniadowie i zaledwie doszła go wiadomość o Bogusławowym podjeździe, zapadł natychmiast w lasy, aby niespodzianie wynurzyć się z nich pod Czerewinem.\nDuglas, zawróciwszy od Narwi, trafił po kilku dniach na ślady tatarskiego pochodu i szedł tym samym szlakiem, zatem już z tyłu za Babiniczem. Upał mordował straszliwie konie i ludzi poprzybieranych w żelazne blachy, lecz jenerał szedł naprzód, nie zważając na te przeszkody, pewien już zupełnie, że zajdzie Babiniczową watahę niespodzianie i w chwili bitwy.\nNa koniec po dwóch dniach pochodu dotarł tak blisko Czerewina, że dymy chałup widać było. Wówczas stanął i poobsadzawszy wszystkie przejścia, najmniejsze ścieżki, czekał.\nNiektórzy oficerowie chcieli iść na ochotnika i zaraz uderzać, lecz on wstrzymał ich mówiąc:\n- Babinicz, po uderzeniu na księcia, gdy pozna, że nie z samą jazdą, ale i z piechotą ma do czynienia, cofać się musi... A może wracać tylko dawnym szlakiem, wówczas zaś wpadnie nam jakby w otwarte ramiona.\nJakoż pozostawało tylko nadstawiać ucha, rychłoli odezwą się wycia tatarskie i pierwsze strzały muszkietów.\nTymczasem upłynął jeden dzień i w lasach czerewińskich cicho było, jak gdyby nigdy nie postała w nich noga żołnierska.\nDuglas począł się niecierpliwić i pod noc wysłał maleńki podjazd ku polom, przykazawszy mu największą ostrożność.\nPodjazd wrócił głęboką nocą, nic nie widziawszy i niczego nie sprawdziwszy. Świtaniem ruszył sam Duglas z całą siłą naprzód.\nPo kilku godzinach drogi dotarł do miejsca, na którym pełno było śladów żołnierskiego postoju. Znaleziono resztki sucharów, potłuczone szkło, kawałki ubioru i pas z ładunkami, jakich używali piechurowie szwedzcy; niewątpliwie więc stała w tym miejscu Bogusławowa piechota, lecz nigdzie nie było jej widać. Dalej, na mokrej łące, przednia straż Duglasowa spostrzegła mnóstwo wycisków ciężkich rajtarskich koni, na brzegu zaś ślady tatarskich bachmatów; jeszcze dalej leżało padło jednego konia, z którego wilcy świeżo wyciągnęli wnętrzności. O staję stamtąd znaleziono strzałę tatarską bez grotu, ale z całkowitą brzechwą i bełtem. Widocznie Bogusław cofał się, a Babinicz szedł za nim.\nDuglas zrozumiał, że musiało zajść coś niezwykłego.\nLecz co? Na to nie było odpowiedzi. Duglas zamyślił się. Nagle zadumę przerwał mu oficer z przedniej straży.\n- Wasza dostojność! - rzekł. - Przez zarośla widać o staję kilku ludzi w kupie. Nie ruszają się, jakby wartownicy. Wstrzymałem straż, by waszej dostojności o tym donieść.\n- Jezdni czy piesi? - spytał Duglas.\n- Piesi, jest ich czterech czy pięciu w kupie, dobrze policzyć nie można, bo gałęzie zasłaniają. Ale migają się żółto, jakby nasi muszkietnicy.\nDuglas ścisnął kolanami konia, szybko popędził do pierwszej straży i ruszył z nią naprzód. Przez rzednące zarośla w dalszym głębokim lesie widać było grupę żołnierzy zupełnie nieruchomą, stojącą pod drzewem.\n- Nasi, nasi! - rzekł Duglas. - Książę musi być w pobliżu.\n- Dziw! - ozwał się po chwili oficer - stoją na warcie i żaden się nie ozwie, choć hałaśliwie idziemy.\nWtem zarośla skończyły się i odsłonił się las niepodszyty. Wówczas nadjeżdżający ujrzeli czterech ludzi stojących w kupie, tuż jeden obok drugiego, jakby patrzyli czegoś w ziemię. Od głowy podnosiło się każdemu czarne pasmo prosto ku górze.\n- Wasza dostojność! - rzekł nagle oficer - ci ludzie wiszą!\n- Tak jest! - odpowiedział Duglas.\nI przyśpieszywszy kroku stanęli za chwilę tuż koło trupów. Czterech piechurów wisiało na pętlach razem, jak kupa drozdów, z nogami ledwie na cal wyniesionymi nad ziemię, bo na niskiej gałęzi.\nDuglas popatrzył na nich dość obojętnie, po czym rzekł jakby do samego siebie:\n- To wiemy, że i książę, i Babinicz tędy przechodzili.\nI zamyślił się znowu, bo sam dobrze nie wiedział, czyli ma iść dalej tym leśnym szlakiem, czy się przebrać na wielki gościniec ostrołęcki.\nTymczasem w pół godziny później odkryto znów dwa trupy. Widocznie byli to maruderowie lub chorzy, których babiniczowscy Tatarzy schwytali postępując za księciem.\nLecz czemu książę się cofał?\nDuglas znał go zbyt dobrze, co jest zarówno jego odwagę, jak doświadczenie wojenne, ażeby chociaż na chwilę przypuścił, że książę nie miał dostatecznych przyczyn. Musiało tam coś zajść koniecznie.\nNa drugi dzień dopiero sprawa się wyjaśniła. Mianowicie przyjechał z podjazdem w trzydzieści koni pan Bies Kornia od księcia Bogusława z doniesieniem, iż król Jan Kazimierz wyprawił za Bug przeciw Duglasowi pana hetmana polnego Gosiewskiego w sześć tysięcy litewskich i tatarskich koni.\n- Dowiedzieliśmy się o tym - mówił pan Bies - zanim Babinicz nadciągnął, bo szedł bardzo ostrożnie i często przypadał, zatem marudnie. Pan Gosiewski jest w czterech lub pięciu milach. Książę, powziąwszy wiadomość, cofać się spiesznie musiał, aby się z panem Radziejowskim połączyć, który łatwo mógł być zniesion. Ale szybko idąc połączyliśmy się szczęśliwie. Zaraz też książę podjazdy ordynował po kilkanaście koni we wszystkie strony z doniesieniem do waszej dostojności. Siła ich wpadnie w tatarskie albo chłopskie ręce, ale w takiej wojnie nie może inaczej być.\n- Gdzie są książę i pan Radziejowski?\n- W dwóch milach stąd, u brzegu.\n- Książę całąli siłę wyprowadził?\n- Piechotę zostawić m usiał, która się przebiera co najgęstszym i lasami , by się od Tatarów uchronić.\n- Taka jazda, jak tatarska, by i największymi gąszczami iść umie. Nie spodziewam się już ujrzeć tej piechoty. Ale niczyjej w tym winy nie ma i książę postąpił jako wódz doświadczony.\n- Książę rzucił jeden znaczniejszy podjazd ku Ostrołęce, aby pana podskarbiego litewskiego w błąd. wprowadzić. Ruszą oni tam nie mieszkając, w tej myśli, że całe nasze wojsko na Ostrołękę poszło.\n- To dobrze! - rzekł ucieszony Duglas. - Damy panu podskarbiemu rady.\nI nie tracąc chwili nakazał pochód, aby się z księciem Bogusławem i Radziejowskim połączyć. Nastąpiło to tego samego dnia ku wielkiej uciesze, zwłaszcza pana Radziejowskiego, który niewoli gorzej od samej śmierci się obawiał, wiedział bowiem, że jako zdrajca i sprawca wszystkich nieszczęść Rzeczypospolitej srodze odpowiadać by musiał.\nTeraz wszelako, po połączeniu się z Duglasem, armia szwedzka wynosiła przeszło cztery tysiące ludzi, zatem mogła stawić skuteczny opór siłom pana hetmana polnego. Miał on wprawdzie sześć tysięcy jazdy, lecz Tatarzy prócz Babiniczowych, bardzo wyćwiczonych, użyci być we wstępnym boju nie mogli, a i sam pan Gosiewski, lubo wojownik biegły i uczony, nie umiał śladem Czarnieckiego natchnąć ludzi takim zapałem, przeciw któremu nic ostać się nie zdołało.\nDuglas jednak w głowę zachodził, w jakim celu Jan Kazimierz mógł wysłać hetmana polnego za Bug. Król szwedzki wraz z elektorem szedł na Warszawę, walna bitwa musiała więc tam prędzej, później nastąpić. A lubo Kazimierz stał już na czele potęgi liczebnie od Szwedów i Brandenburczyków większej, jednakże sześć tysięcy bitnego ludu stanowiło zbyt wielki zasiłek, aby się król polski miał go dobrowolnie pozbawiać.\nPrawda, że i pan Gosiewski wyrwał Babinicza z toni, ale przecie na ratunek Babinicza nie potrzebował król całej dywizji wysyłać. Był zatem w tej wyprawie jakiś cel ukryty, którego jenerał szwedzki, mimo całej przenikliwości odgadnąć nie umiał.\nW liście króla szwedzkiego, nadesłanym w tydzień później, znać było wielki niepokój i jakoby przerażenie z powodu tej ekspedycji, ale kilka słów wyjaśniało jej przyczyny. Wedle zdania Karola Gustawa pan hetman nie po to był posłany, by na Duglasową armię uderzać, ni by iść na Litwę, tamtejsze powstanie wspomagać, bo tam i tak Szwedzi już nastarczyć nie mogli, ale po to, żeby Prusom Książęcym, mianowicie wschodniej ich części, całkowicie wojsk pozbawionej, zagrozić.\n"Obliczono na to - pisał król - by elektora w wierności dla malborskiego traktatu i dla nas zachwiać, co łatwo może się stać, gdyż on z Chrystusem przeciw diabłu i z diabłem przeciw Chrystusowi jednocześnie wejść w sojusz gotowy, aby od obydwu skorzystać."\nList kończył się poleceniem, aby Duglas starał się wszelkimi siłami pana hetmana do Prus nie dopuścić, który jeśli w ciągu kilku tygodni wkroczyć tam nie zdoła, niechybnie pod Warszawę wracać musi.\nDuglas uznał, że zadanie, jakie nań włożono, wcale sił jego nie przechodzi. Jeszcze niedawno stawiał on z pewnym powodzeniem czoło samemu Czarnieckiemu, dlatego Gosiewski nie był mu straszny. Nie spodziewał się wprawdzie znieść jego dywizji, ale był pewien, że potrafi ją osadzić i wszelkie jej ruchy zahamować.\nJakoż od tej chwili poczęły się bardzo sztuczne podchody obu armii, które unikając wzajemnie walnej bitwy, starały się obejść jedna drugą. Obaj wodzowie godnie współzawodniczyli ze sobą, jednakże doświadczony Duglas o tyle był górą, że wyżej jak do Ostrołęki pana hetmana polnego nie puścił.\nZaś ocalony od Bogusławowego podejścia pan Babinicz wcale się także z połączeniem z litewską dywizją nie spieszył, albowiem z wielką gorliwością zajął się ową piechotą, którą Bogusław w spiesznym swym pochodzie ku Radziejowskiemu musiał po drodze zostawić. Tatarzy jego, prowadzeni przez miejscowych leśników, szli za nią dzień i noc, łuszcząc co chwila nieostrożnych lub tych, którzy pozostawali w tyle. Brak żywności zmusił na koniec Szwedów do podzielenia się na małe oddziały, które łatwiej o spyżę starać się mogły, ale tego tylko czekał pan Babinicz.\nPodzieliwszy swą watahę na trzy komendy, pod dowództwem własnym, Akbah-Ułana i Soroki, w kilka dni wygniótł większą część owych piechurów. Była to jakby nieustająca obława na ludzi po gąszczach leśnych, łozach i trzcinach, pełna hałasu, wrzasków, nawoływań, strzałów i śmierci.\nSzeroko rozsławiła ona imię Babinicza między Mazurami. Watahy zebrały się i połączyły z panem Gosiewskim dopiero pod samą Ostrołęką, kiedy pan hetman polny, którego wyprawa była tylko demonstracją, odebrał już rozkaz królewski ciągnienia z powrotem pod Warszawę. Krótko tylko mógł pan Babinicz cieszyć się znajomymi, mianowicie panem Zagłobą i Wołodyjowskim, którzy na czele laudańskiej chorągwi towarzyszyli hetmanowi. Witali się jednak bardzo serdecznie, bo już była wielka przyjaźń i zażyłość pomiędzy nimi. Obu młodym pułkownikom markotno było wielce, że nie mogli tym razem nic wskórać przeciw Bogusławowi, ale pan Zagłoba pocieszał ich dolewając im gęsto do szklenic i tak mówiąc:\n- Nic to! Już moja głowa od maja pracuje nad fortelami, a nigdy jeszcze na darmo jej nie łamałem. Mam kilka gotowych, bardzo przednich, jeno do aplikowania już czasu nie ma, chyba pod Warszawą, dokąd wszyscy ruszymy.\n- Ja muszę do Prus! - odparł Babinicz - i pod Warszawą nie będę.\n- Zali się do Prus dostać zdołasz? - spytał Wołodyjowski.\n- Jak Bóg na niebie, tak się przemknę, i to święcie wam przyrzekam, że bigosu narobię niepośledniego, bo już ci powiem moim Tatarom: "Hulaj dusza!" Radzi by oni i tu nożami po gardłach ludziom przeciągać, alem im zapowiedział, że za każdy gwałt powróz! Za to w Prusiech i własnej ochocie pofolguję. Zaś bym nie miał się przemknąć! Wyście nie mogli, ale to inna rzecz, bo łatwiej większej sile drogę zagrodzić niźli takiej wataże, jako jest moja, z którą ukryć się łatwo. Nieraz ja już w trzcinach siedział, a Duglasowi przechodzili tuż, tuż, ani o tym wiedząc. Duglas też pójdzie pewnie za wami i mnie tu pole wolne odsłoni.\n- Aleś go też, słyszę, zmachał! - rzekł z zadowoleniem Wołodyjowski.\n- Ha, szelma! - dodał pan Zagłoba. - Co dzień musiał koszulę brać, tak się pocił. Jużeś waćpan i Chowańskiego sprawniej nie podchodził, i to ci muszę przyznać, że sam bym lepiej nie potrafił, gdybym się na waćpanowym miejscu znajdował, chociaż jeszcze pan Koniecpolski powiadał, że do podjazdowej wojny nie masz nad Zagłobę.\n- Widzi mi się - rzekł do Kmicica Wołodyjowski - iż jeśli Duglas wróci, to Radziwiłła tu zostawi, by na cię następował.\n- Daj to Bóg! Tę samą mam nadzieję - odparł żywo Kmicic. Jakbym ja zaczął jego szukać, a on mnie także, to byśmy się przecie znaleźli Trzeci raz już przeze mnie nie przejedzie, a jeśli przejedzie, to się chyba więcej nie podniosę. Twoje arkana pamiętam dobrze i wszystkie sztychy łubniańskie mam jako pacierz w pamięci. Co dzień ich też z Soroką próbuję, ażeby sobie rękę wkładać.\n- Co tam fortele! - zawołał Wołodyjowski - szabla grunt!\nDotknęła nieco ta maksyma pana Zagłobę, który też zaraz odrzekł:\n- Każdy wiatrak myśli, że grunt skrzydłami machać, a wiesz, Michałku, czemu? Bo ma plewy pod dachem, alias w głowie. Sztuka wojenna także na fortelach polega, inaczej Roch mógłby być hetmanem wielkim, a ty polnym.\n- A co pan Kowalski porabia? - spytał Kmicic.\n- Pan Kowalski? Już żelazny hełm na głowie nosi i słusznie, bo kapusta z sagana najlepsza. Obłowił się okrutnie w Warszawie, zdobył się na poczet zacny i poszedł do husarzów, do kniazia Połubińskiego, a wszystko dlatego, żeby móc kopią się do Carolusa złożyć. Przychodzi do nas co dzień pod namiot i ślipiami łypie, czyli szyja od gąsiora ze słomy nie wygląda. Nie mogę tego chłopca od pijaństwa odzwyczaić. Na nic dobry przykład! Alem mu prorokował, że mu na złe wyjdzie to chorągwi laudańskiej opuszczenie. Szelma! niewdzięcznik! za tyle dobrodziejstw, którem mu wyświadczył, opuścił mnie, taki syn, dla kopii!\n- Waćpan żeś jego chował?\n- Mój mosanie! nie czyńże mnie niedźwiednikiem. Panu Sapieże, któren mnie o to pytał, powiedziałem, że jednego z Rochem mieli praeceptora, ale nie mnie, bo ja za młodych lat byłem bednarzem, i klepki umiałem dobrze wstawiać.\n- Naprzód, tego byś waćpan panu Sapieże nie śmiał powiedzieć- odpowiedział Wołodyjowski - a po wtóre, niby mruczysz na Kowalskiego, a miłujesz go jako źrenicę oka.\n- Wolę go od ciebie, panie Michale, gdyż chrabąszczów nigdy znosić nie mogłem ani kochliwych mydłków, którzy na widok pierwszej lepszej niewiasty koziołki zaczynają zaraz przewracać jako niemieckie muce.\n- Albo jako te małpy u Kazanowskich, z którymi waćpan wojował!\n- Śmiejcie się, śmiejcie, będziecie drugi raz sami Warszawę zdobywali!\n- Toś to niby waćpan ją zdobył?\n- A kto Krakowską Bramę expugnavit? Kto niewolę dla jenerałów obmyślił? Siedzą teraz na chlebie i wodzie w Zamościu, a co Wittenberg spojrzy na Wrangla, to powiada: "Zagłoba nas tu wsadził!" - i oba w płacz. Żeby pan Sapieha nie był chory i żeby tu był obecny, powiedziałby wam, kto szwedzkiego kleszcza z warszawskiej skóry najpierwszy wyciągnął.\n- Dla Boga! - rzekł Kmicic - uczyńcie że to dla mnie i przyślijcie mi wiadomość o onej bitwie, na którą się pod Warszawą zbiera. Dnie i noce będę na palcach liczył i spokoju nie zaznam, póki się czego pewnego nie dowiem.\n- Milczałbyś, panie Michale, i uczył się. Suponując, że tę bitwę przegramy, wiesz, co dalej będzie?... Widzisz! nie wiesz, bo już swymi szydełkami pod nosem, jak zając, ruszasz... Otóż ja mówię wam, że nic nie będzie...\n- Mówię, że nic nie będzie! - odparł Zagłoba. - Młodziście, to tego nie rozumiecie, że jako teraz rzeczy stoją, nasz król, nasza miła ojczyzna, nasze wojska mogą pięćdziesiąt bitew jedna po drugiej przegrać... i po staremu wojna pójdzie dalej, szlachta będzie się zbierała, z nią i wszystkie podlejsze stany... I nie uda się raz, to uda się drugi, dopóki moc nieprzyjacielska nie stopnieje. Ale jak Szwedzi jedną batalię większą przegrają, to ich diabli bez ratunku wezmą, a elektora z nimi w dodatku.\nTu ożywił się Zagłoba, wychylił szklankę, palnął nią o stół i mówił dalej:\n- Słuchajcie, bo tego z lada gęby nie usłyszycie, bo nie każdy umie patrzyć generalnie. Niejeden myśli: co tu nas jeszcze czeka? ile bitew, ile klęsk, o które, wojując z Carolusem, nietrudno... ile łez? ile krwi wylanej? Ile ciężkich paroksyzmów?... I niejeden wątpi, i niejeden przeciw miłosierdziu bożemu i Matce Najświętszej bluźni... A ja wam powiadam tak: Wiecie, co nieprzyjaciół onych wandalskich czeka? - zguba; wiecie, co nas czeka? - zwycięstwo! Pobiją nas jeszcze sto razy... dobrze... ale my pobijemy sto pierwszy, i będzie koniec.\nRzekłszy to pan Zagłoba przymknął na chwilę oczy, lecz zaraz je otworzył, spojrzał błyszczącymi źrenicami przed siebie i nagle zakrzyknął całą siłą piersi:\n- Już to trzeba waści przyznać, że ci tu nie brakuje - rzekł Wołodyjowski palnąwszy się w głowę. - Rzeczpospolitę można zająć, ale dosiedzieć w niej nie lża... i tak w końcu trzeba się będzie wynieść.\n- Ha! co? nie brakuje! - rzekł uradowany z pochwały Zagłoba. - Kiedy tak, to wam jeszcze będę prorokował. Bóg przy sprawiedliwych! Waćpan (tu zwrócił się do Kmicica) zdrajcę Radziwiłła pokonasz, do Taurogów pójdziesz, dziewczynę odbierzesz, za żonę ją pojmiesz, potomstwo wychowasz... Niech pypcia na języku dostanę, jeżeli tak nie będzie, jakom rzekł... Dla Boga! tylko nie uduś!\nSłusznie zastrzegł się pan Zagłoba, bo pan Kmicic porwał go w swoje ramiona, podniósł w górę i tak ściskać począł, że aż oczy staremu wyszły na wierzch, ledwie zaś stanął na własnych nogach, ledwie odsapnął, już pan Wołodyjowski rozochocony wielce chwycił go za rękę.\n- Moja kolej! Mów waćpan, co mnie czeka?\n- Boże ci błogosław, panie Michale!... Wywiedzie ci twoja misterna dzierlatka całe stadko... nie bój się. Uf!\n- Vivat! - krzyknął Wołodyjowski.\n- Ale pierwej ze Szwedami koniec uczynim! - dodał Zagłoba.\n- Uczynim! uczynim! - zawołali trzaskając szablami młodzi pułkownicy.


Debiut na GPW – Grant Thornton\nJESTEŚ TUTAJ > Grant Thornton > Usługa > Pozyskanie kapitału > Debiut na GPW\nDebiut na Giełdzie Papierów Wartościowych to szansa na pozyskanie finansowania i osiągnięcie ponadprzeciętnego wzrostu.\nNaszym celem jest wsparcie Klienta w przeprowadzeniu procesu dopuszczenia i wprowadzenia instrumentów finansowych spółki na Rynek Główny GPW.\nDebiut na GPW realizowany jest w następujących etapach\nUstalenie strategii i prac nad prospektem emisyjnym:\nustalenie strategii realizacji projektu\npomoc w wyborze pozostałych doradców w procesie\nsporządzenie analizy branżowej, modelu finansowego i ewentualnej wyceny na potrzeby spółki\npodział prac nad prospektem emisyjnym, sporządzenie części finansowej prospektu\nkoordynowanie prac poszczególnych doradców\nwsparcie w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia prospektu przez KNF oraz bieżące konsultacje.\nWsparcie Klienta i Oferującego w przeprowadzaniu oferty publicznej akcji.\nDebiut na GPW:\nPrzygotowanie Spółki do debiutu na Rynku Głównym, szkolenie z obowiązków informacyjnych\nwsparcie w procedurze dopuszczenia do obrotu na Rynku Głównym i notowania PDA/akcji\nwsparcie w przygotowaniu ceremonii debiutu\nW efekcie przeprowadzonych prac przedsiębiorstwo Klienta stanie się profesjonalnie przygotowanym członkiem rynku kapitałowego.\nZachęcamy do kontaktu z naszymi Doradcami, którzy udzielą Państwu więcej informacji dotyczących procesu debiutu spółki na GPW.\nGiełda Papierów Wartościowych – rozwój i wzrost wartości spółki\nPozyskanie kapitału na rozwój, zwiększenie wiarygodności wśród inwestorów i kontrahentów, rynkowa wycena spółki – to tylko niektóre korzyści, jakie przynosi debiut na Rynku Głównym GPW.\nJesteśmy członkiem międzynarodowej organizacji Grant Thornton International zrzeszającej firmy audytorsko-doradcze ze 120 państw, dzięki czemu posiadamy szeroką wiedzę na temat funkcjonowania spółek na rynku kapitałowym, nie tylko polskim, ale również zagranicznym.\nPosiadamy doświadczenie zdobyte w ramach współpracy z ponad 50 spółkami, których instrumenty finansowe notowane są na GPW. Dzięki tej współpracy zdobyliśmy unikalne umiejętności i stworzyliśmy narzędzia pozwalające na wspieranie naszych Klientów w drodze do osiągania wyznaczonych celów, takich jak pozyskanie kapitału czy upublicznienie spółki na rynku.\nJesteśmy pewni, że sprostamy Państwa oczekiwaniom. Dzięki współpracy z nami zrealizują Państwo założone plany, a na mierzalne efekty nie trzeba będzie długo czekać.\nGrant Thornton ma doświadczenie we współpracy z podmiotami, które planują debiut na Rynku Głównym GPW. Dzięki zdobytemu doświadczeniu potrafimy identyfikować oczekiwania i potrzeby Klientów w zakresie przeprowadzenia procesu dopuszczenia i wprowadzenia instrumentów na Rynek Główny GPW. Dzięki wypracowanym narzędziom i umiejętnościom potrafimy z sukcesem sprostać tym potrzebom.\nDłużne papiery wartościowe a polityka inwestowania funduszy inwestycyjnych\nWyraźne ożywienie na Catalyst\nRola Autoryzowanego Doradcy na NewConnect i Catalyst


Trwała to złamanie struktury włosa i przekształcenie go w fałdy. Włosy należy umyć przed trwałą, ponieważ delikatnie unosi łuski, aby roztwór do trwałej ondulacji lepiej wnikał we włosy. Roztwór do trwałej ondulacji wnika do keratyny i rozrywa wiązania siarkowe, które utrzymują razem włókna przypominające włókna w wewnętrznych warstwach włosów. Wraz z rozluźnieniem włókien włosy są owinięte i nadane im nowy kształt.\nPo owinięciu włosów balsam do trwałej ondulacji nakłada się jeszcze raz, aby uzyskać nowy kształt. Proces rozwoju może się różnić w zależności od przyczepności i stanu włosów. Po upływie tego czasu zmienione wiązania we włosach są odbudowywane za pomocą drugiej substancji chemicznej zwanej neutralizatorem. Ta substancja chemiczna zawiera środek utleniający, który wiąże zerwane wiązania i wzmacnia fale.\nSpiralna trwała trwała tworzy piękne loki na długich włosach. Kiedy włosy rosną, bardzo ważne jest, aby nałożyć trwałą ondulację tylko na cebulki. W przeciwnym razie możesz uszkodzić włosy, które zostały już po trwałej ondulacji.\nCzy można farbować włosy po trwałej?\nJeśli wybierzesz odpowiednią formułę, trwałą ondulacji można również nałożyć na włosy farbowane. Twój fryzjer pomoże Ci dobrać najlepsze dla Ciebie receptury. Po nałożeniu trwałej ondulacji na włosy loki pozostają, ale nowe włosy odrastają prosto. Z biegiem czasu fałdy mogą zmięknąć. Jeśli włosy są długie, mogą stać się ciężkie, powodując, że fale będą wydawać się luźniejsze.\nJak długo można stosować włosy po trwałej ondulacji?\nPerma trwa zwykle od 2 do 5 miesięcy. Włosy kręcone po kilku miesiącach stopniowo tracą trwały kształt i przybierają falę wody. Można go nakładać na włosy po trwałej ondulacji, włosy niefarbowane, włosy proste, włosy grube.


Kocie święta pełne radości... Na co uważać? - HIGIO\nWielkimi krokami zbliża się w Boże Narodzenie. Nie tylko my je uwielbiamy – często kochają je również nasze koty! Pyszne zapachy dochodzące z kuchni, szelest ozdobnych papierów i gałęzie choinki uginające się od świątecznych zabawek… Futrzanych domowników wprawiają one w radosny nastrój i psotne usposobienie. W ferworze ostatnich przygotowań nie zapomnijcie, by odpowiednio przygotować dom, tak by nadchodzące Boże Narodzenie było dla Waszych małych przyjaciół nie tylko wesołe, ale również bezpieczne. Na co warto zwrócić szczególną uwagę?\nOstrożnie z jemiołą!\nWśród roślinnych dekoracji, które podczas Bożego Narodzenia można znaleźć w niemal każdym domu, znajdują się niestety również te niebezpieczne dla kotów. Jemioła, którą podwieszamy pod sufitem w oczekiwaniu na skryte pocałunki, na nasze domowe tygrysy działa silnie toksycznie. Zjedzona, może spowodować nudności, wymioty, spadek ciśnienia krwi i spowolnienie rytmu serca. Prowokuje nagłe i bardzo niebezpieczne objawy. Decydując się na zakup jemioły, zadbajcie o to, bo powiesić gałązki całkowicie poza dostępem kota. Upewnijcie się także, że na podłogę nie spadły (i nie spadną!) tzw. „owoce” – białe, wypełnione płynem kulki, które kotek może podczas beztroskiej zabawy połknąć. Dużą ostrożność trzeba zachować także wówczas, kiedy dom przystrajacie tzw. gwiazdą betlejemską (poisencja). Na małych domowników szkodliwie działają wszystkie jej fragmenty, nie tylko piękne, czerwone kwiaty. Zjedzenie nawet małej ilości prowadzi do podrażnienia jelit, prowokując nudności, wymioty i biegunkę. Szkodliwy dla kotów jest również ostrokrzew, który, chociaż wykazuje umiarkowaną toksyczność, może spowodować uszkodzenia żołądka i jelit. Obie rośliny trzymajcie poza zasięgiem Waszych pupili, a jeżeli macie pewność, że kot zjadł fragment którejś z nich lub wystąpiły u niego niepokojące objawy – nie zwlekajcie i zgłoście się z kotem do gabinetu weterynarii. Aby zaoszczędzić sobie niepotrzebnych nerwów, warto sprawdzić wcześniej, które lecznice będą działały podczas świąt.\nŚwiąteczne przysmaki… nie dla każdego\nWasz kot ignoruje wszelkie krzątanie się w kuchni, a proszenie o pyszne kąski ze stołu są poniżej jego godności? Szczęściarze! Większość kanapowych tygrysów nie przepuści żadnej okazji, by sprawdzić, co ciekawego dzieje się na kuchennym blacie i świątecznym stole. Tu warto kierować się jedną prostą, choć rygorystyczną zasadą – to, co jest dobre ludzi, wcale nie jest dobre dla kotów! Nieważne, czy chodzi tu o domowe mięsa lub pachnące wędliny (te zawierają już choćby szkodliwe dla zwierząt przyprawy), aromatyczne sosy (tłuste, mogą powodować dolegliwości pokarmowe, a nawet prowadzić do zapalenia trzustki), czy świątecznego karpia (smażone potrawy zawsze mają czerwone światło, a zadławienie się ością jest naprawdę niebezpieczne) – pamiętajcie, że dodatkowe nakrycie przy wigilijnym stole nie jest przygotowane dla kociego wędrowca. A jak poradzić sobie z pełnym wyrzutu spojrzeniem pupila? W trosce o spokój sumienia i satysfakcję kociego podniebienia przygotujcie na czas świąt ulubione przysmaki kota, która odciągną jego uwagę od kuchni i stołu.\nGirlandy, łańcuchy i sznury lampek\nW kocim świecie istnieje kilka prostych zasad, jak ta, która mówi, że jeżeli coś jest długie, a na dodatek szeleści, to naturalnie jest przeznaczone do zabawy. Wśród ozdób choinkowych największym zagrożeniem dla kota są wszelkie łańcuchy z plastiku, a zwłaszcza anielski włos. Podczas zabawy futrzaki mogą nieopatrznie zjeść kawałek, co może prowadzić do bolesnych i bardzo niebezpiecznych dolegliwości ze strony układu pokarmowego, a nawet do perforacji jelita! Pamiętajcie też, by dobrze zabezpieczyć lampki choinkowe, tak aby kot nie miał możliwości przegryzienia kabli. Jeżeli wychodzicie z domu lub mieszkania, najlepiej jest zupełnie odseparować kotka od choinki, tak aby nie miał możliwości zabawy pod (lub na!) choince. Nie ukrywajmy – odwrócenie kociej uwagi od ozdobionego drzewka to zadanie dla cierpliwych, ale dla bezpieczeństwa futrzaków jest też konieczne. Jeżeli zdecydujecie się na tzw. „żywą” choinkę, uważajcie na opadające igły. Długie i ostre, zjedzone przez kota stają się niezwykle niebezpieczne.\nWigilijny wieczór może być dla kota źródłem samej radości, ale może stać się też bardzo stresujący. Nowi, nieznani goście, gwar… Postarajcie się, by pupil znalazł w domu cichy, bezpieczny kąt i poproście rodzinę i znajomych, by starali się nie zaczepiać kota. Zwróćcie też uwagę, by kot nie miał dostępu do świec lub zimnych ogni.\nUwielbiacie prezenty? To zupełnie tak jak koty! Duże papierowe torby, szeleszczące papiery i kolorowe wstążki… Nawet najwięksi koci stoicy nie będą mogli się oprzeć! Podczas pakowania (i rozpakowywania) prezentów postarajcie się, aby zwierzęta nie miały dostępu do tasiemek i małych ozdobnych elementów, tak abyście mieli pewność, że podczas zabawy koty nie połkną żadnego. Prawdziwą przyjemność sprawi im za to nowa zabawka lub ulubione jedzonko… W końcu kto był w tym roku naprawdę grzeczny, jeżeli nie Wasz kot?


OpenLab – Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. A. Mickiewicza\nWzorem lat ubiegłych efektywnie wspieramy przygotowanie naszej młodzieży do egzaminów maturalnych doskonaląc ich umiejętności praktyczne z chemii. W ramach współpracy z Wydziałem Chemicznym Politechniki Warszawskiej, nasi uczniowie mogą cyklicznie uczestniczyć w praktycznej nauce tego przedmiotu, realizując zajęcia laboratoryjne z chemii przygotowywane dla uczniów klas z rozszerzeniem biologiczno – chemicznym. Od kilku lat oferujemy naszej młodzieży możliwość samodzielnego wykonywania doświadczeń chemicznych pod okiem doświadczonej kadry z najlepszego wydziału chemicznego w Polsce. Zajęcia w pierwszym semestrze tego roku szkolnego realizowaliśmy w ramach projektu unijnego OpenLab.


Andrus Ansip o gospodarce cyfrowej | Tech\n27 MAJA 2016, 11:01\nFoto: Shutterstock Foto: Zdaniem wiceszefa KE, Polska powinna zrobić więcej, jeśli chodzi o rozwój gospodarki cyfrowej\n- Są bardzo zorientowani na rozwój cyfrowej gospodarki w Polsce, a także kładą nacisk na cyfrowe usługi administracji (tzw. e-government). Widać szczerą chęć poprawy sytuacji - tak komisarz ocenił to spotkanie w rozmowie z PAP. Jak przypomniał, według Digital Economy and Society Index, Polska znajduje się na 22. miejscu, "co nie jest wysoką lokatą".\n- W niektórych obszarach, na przykład jeśli chodzi o dostęp do bezprzewodowego internetu szerokopasmowego, Polska radzi sobie bardzo dobrze - jest na 5. miejscu w Unii Europejskiej. Polskie władze mogą jednak zrobić znacznie więcej dla swoich obywateli w tym zakresie - powiedział.\nJak dodał, w naszym kraju popularne jest składanie formularzy podatkowych przez internet, ale i tu - wskazał - jest pole do poprawy. - Przykładowo - prawie 50 proc. podatników wykorzystuje w Polsce e-deklaracje podatkowe, jednak w Estonii jest to 95 proc. (...) Myślę, że wiele zależy od ludzi. Jeśli politycy, rządzący będą po presją, zrobią więcej - zaznaczył.\n- Zaprezentowaliśmy już w grudniu dwie propozycje stanowiące element strategii rozwoju jednolitego rynku cyfrowego. Jedna z nich dotyczy zmiany zasad zawierania umów - dziś mamy 28 odmiennych zasad dotyczących sprzedaży online dóbr materialnych i 28 odmiennych zasad dotyczących sprzedaży online treści cyfrowych. Naszym celem jest ich zharmonizowanie, tak żeby istniały tylko dwa typy zasad - dot. sprzedaży online dóbr materialnych oraz treści niematerialnych - relacjonował, dodając, że Polska w tym zakresie wspiera działalność Komisji Europejskiej.\nDruga propozycja - jak powiedział - to kwestia tzw. przenoszenia treści. Jak wyjaśnił, obecnie 35 proc. Europejczyków spędza przynajmniej 10 dni w ciągu roku w innym państwie członkowskim. - Chcemy, żeby mieli oni dostęp do legalnie kupionych w swoim kraju treści cyfrowych, także wtedy, gdy przebywają w innym kraju. Dziś nie mają takiej możliwości z uwagi na restrykcje związane z prawami autorskimi - powiedział. Dodał, że z technicznego punktu widzenia nie jest to trudne, tym bardziej, że już dziś 20 proc. użytkowników internetu korzysta z połączenia VPN, by mieć dostęp do treści cyfrowych.\n- Znosimy już opłaty roamingowe w Unii Europejskiej - znikną 15 czerwca 2017 r. Gdy te opłaty przestaną obowiązywać, ludzie będą chcieli częściej korzystać ze swoich urządzeń mobilnych, także podczas podróży do innych krajów UE. Do tego czasu musimy dać Europejczykom dostęp do treści cyfrowych kupionych w innym kraju - zaznaczył.\nJak powiedział, część krajów UE proponuje więc, żeby to przenoszenie było możliwe tylko w określone dni, ale jego zdaniem nie jest to dobre rozwiązanie. - Wielu Polaków mieszka w Polsce, ale czasowo pracuje w innym kraju UE. Każdego dnia ponad 15 tys. ludzi przekracza most łączący Danię ze Szwecją, między Malmo i Kopenhagą. Pracują w jednym kraju, a mieszkają w drugim. Co powiemy ludziom, którzy mieszkają w Bratysławie i pracują w Wiedniu, podobnie jest z Luksemburgiem i Francją. Liczba ludzi mieszkających w jednym kraju i pracujących w innym w UE rośnie - argumentował.\nZobacz materiał o miażdżącym raporcie NIK ws. cyberbezpieczeństwa Polski (16.05.2016):