na podstawie partyzanckich opowiadań Tadeusza Różewicza\nreżyseria: Marta Streker, dramaturgia: Agnieszka Wolny-Hamkało, scenografia: Anna Trzpis-McLean, kostiumy: Julia Kosmynka, muzyka: Sebastian Ładyżyński, światło/wideo: Michał Jankowski, pokaz przedpremierowy: 29 czerwca 2019, premiera: 3 października 2019\nZdjęcie ze spektaklu Leśni. Apokryf; fot. Tobiasz Papuczys\nLeśni. Apokryf to spektakl krytyczny wobec kultu witalizmu, przodującej męskości i militaryzacji życia społecznego. Spektakl o mężczyznach stworzony – co warto podkreślić – przez kobiety. W Leśnych wojna – surowa, pozbawiona metafor i przymiotników – powróciła przez filtr polskich doświadczeń społecznych ostatniej dekady. Estetyka demonstracji nacjonalistów, militaryzacja męskiego ubioru, pieśni patriotyczne i religijne na przemian z wulgarnymi przyśpiewkami i zawołaniami serwowanymi w momentach największej nudy.\nAtmosfera jak na grillu. Żarcie, piwo, papierosy. Nuda. Nie ma akcji. Aktorzy sprawiają wrażenie, jakby właśnie mieli przerwę między próbami. Nudę okrasić mają przaśne żarty, zaczepki, prowokowanie, rzucanie w siebie przedmiotami. Mundury na ogół niepełne. Partyzanci chwytają za flagi, bo i cóż, owszem, trzeba być patriotą, zagrzać się do walki. Śpiewają Rotę, wymachując w rytm pieśni flagami, które po zakończeniu śpiewu rzucają na ziemię. Tożsamość wspólnoty ma być ukształtowana według jednego wzorca, reszta jest tylko dodatkiem. Mężczyzna ma być gotowy na bohaterską śmierć.\nGórę w spektaklu bierze pesymistyczna wizja człowieczeństwa bez humanizmu, wyzutego z poczucia moralności, skrupułów i racjonalnego oglądu świata. Ułan (Michał Opaliński), który przybywa z przeszłości, w pełnym umundurowaniu, i opowiada o dyscyplinie dawnych wojsk, jest postacią jakby z zaświatów, groteskowym dopełnieniem rzeczywistości chaosu, przemocy i pogardy, w której tkwią pozostali bohaterowie przedstawienia. Ułan tłumaczy, że dawny wojskowy miał dbać o mundur, wygląd i stan higieny. Jego wychowawcza przemowa trafia w próżnię. Ułan stoi na baczność w klatce z pleksiglasu, w której został wprowadzony na scenę, jak eksponat muzealny lub woskowa figura. Wizerunek uwieczniony w ramie klatki przypominającej akwarium nie przystaje do wizji nowoczesnej wojny. Symbole bohaterstwa okazują się martwe i nieadekwatne.\nPartyzanci chętnie odwołują się do przemocy. Nawet jeśli którykolwiek z nich ma wątpliwości co do metod, jest uciszany albo po prostu lekceważony. Przemoc i pogarda najmocniej mają rezonować w scenach z udziałem Edwina Petrykata jako ofiary upokorzeń ze strony partyzantów. W pierwszej z nich aktor występuje jako zdrajca, zadenuncjowany partyzantom za samowolne przetrzymywanie broni. Komendant (Igor Kujawski) wygląda bardziej na herszta bandy wykolejeńców niż na dowódcę oddziału, upokarza gospodarza i w końcu wydaje rozkaz likwidacji. Gospodarz prosi o możliwość wyznania grzechów przed śmiercią. Spowiada się przed partyzantami. Opowiada, jak uwiódł wiejską dziewkę, która zaszła w ciążę, a on kazał jej łykać truciznę: „Umarła z dzieckiem w sobie… i moja dusza też umarła. Żyłem bez duszy, bo umarła, i tak już bez duszy zostanę. Ten grzech ciężki wyznaję i o pokutę proszę” (Różewicz, 2019). Ostatecznie gospodarz nie zostaje rozstrzelany, partyzanci opuszczają jego dom z poczuciem rozczarowania, że nie dostaną obiecanej jajecznicy. Po ich wyjściu gospodarz wyciąga z satysfakcją ukrywany pod stołem karabin maszynowy.\nW innej scenie Petrykat gra Niemca, który skatował dziewczynkę. Na jego głowie ląduje bigos. Żołnierze ściągają z niego płaszcz, spodnie, buty, upokarzają go. Działa tu ten sam mechanizm co w więzieniu w Abu Ghraib, gdzie amerykańscy żołnierze rozbierali więźniów podejrzanych o terroryzm i fotografowali się z nimi.\nSpektakl krąży wokół tematu śmierci, włączając przy okazji w obszar aluzji pozasceniczne konflikty. Sfinks (Dariusz Maj), w monologu oderwanym konstrukcyjnie od partyzanckiej narracji, zasiada wśród widzów (wręcz wpycha się między nich) i oznajmia obecnym, że pławią się w twórczości umarłych. Stwierdza, że lubimy przebywać wśród trupów, fascynujemy się nimi i, koniec końców, sami jesteśmy umarli. Żyjemy tym, co powiedzieli i napisali umarli, tkwimy w ich świecie, ich pamięci, historii zbrodni i traum – i nie dostrzegamy innej perspektywy. Wszystko inne ulega dramatycznemu rozpadowi: więzi międzyludzkie, ład, empatia, współpraca. Dążenie do postępu, równości, wolności, braterstwa wydaje się najzwyczajniej w świecie pozbawione sensu. W ten sposób aluzyjnie twórcy Leśnych nawiązują do sytuacji konfliktu w Teatrze Polskim: teatr jako instytucja ujawnia się jako pole walki, a w ostateczności – jako cmentarzysko, na którym uśmiercone i pogrzebane zostało wszystko, co wartościowe, inspirujące i twórcze.\nSpektakl jest bardzo wyraźnie obarczony ładunkiem metateatralności i kontekstami wychodzącymi poza jego ramy. Czas zdarzenia teatralnego – 2019 rok, trzy lata po niefortunnej zmianie dyrekcji; miejsce: instytucja skompromitowana, podrzędna, wyniszczona. W pokazie przedpremierowym nie wziął udziału figurujący w obsadzie Michał Mrozek, który uległ wypadkowi w czasie jednej z prób. Jego kwestie czytała w zastępstwie inspicjentka Iwona Rólczyńska. Publiczności stosunkowo mało, zarówno na pokazie przedpremierowym, jak i na pokazach po premierze.\nPodczas pokazu przedpremierowego 29 czerwca na widowni zasiedli przedstawiciele zmian, jakie nastąpiły w Teatrze Polskim po 2016 roku, obrońcy byłego dyrektora Cezarego Morawskiego, zżerani ciekawością, co też zaproponują ich oponenci. Sytuacja jest niekomfortowa, dziwaczna, stresująca. W jednej sali z aktorem Stanisławem Melskim czy dramaturgiem Teatru Polskiego Sławomirem Olejniczakiem oglądają pokaz przedpremierowy Olga Tokarczuk, Irek Grin (szef Wrocławskiego Domu Literatury), Krzysztof Mieszkowski, Piotr Rudzki, Krzysztof Kopka, Marcin Hamkało (dyrektor Muzeum Pana Tadeusza) i jeszcze kilkoro innych przedstawicieli wrocławskich kręgów literackich i artystycznych zaprzyjaźnionych z twórcami przedstawienia; są też byli aktorzy Teatru Polskiego oraz krytycy – Magdalena Piekarska i Witold Mrozek. Ponoć krytyków i dziennikarzy na pokazie przedpremierowym w ogóle miało nie być. Obecność na przedstawieniu grupy „wrogich”, „ciekawskich”, rodziła nieodparte wrażenie, jakby zaraz miał się odbyć pojedynek na miny; wywołani do tablicy, po jednej i po drugiej stronie widowni, której rzędy znajdują się naprzeciwko siebie, zaczną się obnosić z najohydniejszymi grymasami wzajemnej niechęci, którym z aprobatą będą się przypatrywać zdystansowani obserwatorzy. Tym bardziej, że słowa o braku możliwości współpracy, które wypowiada Michał Opaliński, padły na pokazie przedpremierowym w kierunku obozu przeciwników. „Ja chyba nie chcę być z panami w zespole!”\nOrganizacja pokazu przedpremierowego była sygnałem, że istnieje ryzyko niedoprowadzenia do powakacyjnej premiery. Marta Streker w bardzo dyplomatycznym tonie poinformowała, że przesunięcie premiery „wynika ze strategii promocyjnej – zamykamy obecny sezon pokazem, kolejny otwieramy premierą. […] Dyrekcja zdecydowała, że lepszym terminem premiery będzie początek sezonu” (Trzeba zabić…, 2019). Można podejrzewać, że dyplomatyczny ton brał się przede wszystkim z przeświadczenia, że trzeba chronić przedstawienie przed zakusami jego przeciwników. Spektakl powstawał przecież w szczególnie nerwowej atmosferze i wytworzył olbrzymie pole do dyskusji na temat kondycji Teatru Polskiego i jego zespołu.\nW środowiskowych komentarzach jeden argument był powtarzany szczególnie chętnie: Różewicz nie chciał inscenizacji Do piachu… i nie życzył sobie poruszania motywów partyzanckich; odmówił nawet Jerzemu Jarockiemu. Obecnie, już po śmierci poety, plotka środowiskowa mówi o niechęci i obawach spadkobierców Różewicza, choć traktować ją należy z ostrożnością. Koniec końców, zamiast inscenizacji Do piachu… powstał kolaż złożony z fragmentów innych utworów poety, które nie są „zastrzeżone” zakazem przenoszenia na scenę.\nSporowi wokół realizacji towarzyszył szereg skarg i utrudnień, uderzających przede wszystkim w poczucie sensu kontynuowania prac nad przedstawieniem. Co jakiś czas trafiały na zewnątrz przecieki o trudnościach z realizacją. Autorka kostiumów, Julia Kosmynka, w kwietniu informowała na swojej stronie na Facebooku, że próby zostały wstrzymane z powodu fatalnych warunków pracy, a przy okazji przytoczyła fragment rozmowy Kazimierza Budzanowskiego, pełniącego obowiązki dyrektora teatru, z Krzysztofem Kopką, w czasie której Budzanowski miał zadać pytanie: „Czyich interesów pan broni? Realizatorów czy teatru?”1. Streker, Wolny-Hamkało i ich współpracownicy mieli przeciwko sobie związkową „Solidarność” w Teatrze Polskim, p.o. dyrektora, część zespołu, która wcześniej stawała w obronie Morawskiego, a wśród sojuszników w gronie osób zatrudnionych w zespole zarządzających teatrem znalazł się właściwie tylko pełniący funkcję pełnomocnika ds. artystycznych Krzysztof Kopka. Ponadto, w tym spektaklu na deski Teatru Polskiego powracają aktorzy, którzy długi czas nie pojawiali się na scenie, odeszli z zespołu albo zostali wyrzuceni (Michał Opaliński, Dariusz Maj, Igor Kujawski, Tomasz Lulek, Edwin Petrykat). Ani okoliczności wewnętrznego konfliktu w Teatrze Polskim, ani aura związana ze schedą po Różewiczu, ani kontekst społeczny i polityczny nie sprzyjały realizacji tego przedsięwzięcia.\nLeśni to, niestety, kolejna premiera w polskim teatrze ostatnich lat, o której decyduje nie tyle jej wartość jako wypowiedzi teatralnej (tutaj zawsze będzie pole do dyskusji), ile potężny spór, który stwarza asumpt do dalszych krytycznych komentarzy, zdecydowanie wykraczających poza ramy teatru.\nJarosław Wójtowicz – krytyk, nieczynny reżyser, absolwent wiedzy o teatrze Uniwersytetu Jagiellońskiego. Publikował m.in. na łamach Gazety Teatralnej „Didaskalia”, „Rity Baum”, „Kultury Liberalnej”. Obecnie zawodowo zajmuje się rynkiem nieruchomości.\nhttps://www.facebook.com/588847607909071/posts/1897414673719018/ [dostęp: 19 VIII 2019].


„BMF”: nowa rola Mo'Nique będzie kluczowa w przyszłym biznesie Flenorys - Lubon TV\nHome/Rozrywka/„BMF”: nowa rola Mo’Nique będzie kluczowa w przyszłym biznesie Flenorys\n„BMF”: nowa rola Mo’Nique będzie kluczowa w przyszłym biznesie Flenorys\nBMF ma wrócić do Starz na drugi sezon w tym roku. Serial opowiada prawdziwą historię Demetriusa „Big Meecha” Flenory’ego (Demetrius „Lil Meech” Flenory Jr.) i Terry’ego „Southwest T” Flenory (Da’Vinchi). Para rozpoczęła swój biznes narkotykowy w Detroit i stała się dwoma największymi handlarzami narkotyków w kraju. Już teraz fani otrzymują wskazówki dotyczące tego, co ma nadejść. Wygląda na to, że nagrodzony Oscarem aktor i komik Mo’Nique dołączył do przebojowego serialu w swoim drugim sezonie.\nPostać Mo’Nique, Goldie, będzie centralną postacią w biznesie braci Flenory.\nMo’Nique | Tommaso Boddi/WireImage\nO czym jest sezon 2 „BMF”?\nZdjęcia do drugiego sezonu BMF jest obecnie w toku w Atlancie. Jak wiemy, pod koniec pierwszego sezonu, po kilku brutalnych i chaotycznych miesiącach dla ich organizacji, Terry odszedł z firmy i swojego brata. Teraz większość sezonu 2 będzie dotyczyć Demetriusa stojącego samotnie.\n„Cóż, nie mogę tego zepsuć, ale mogę ci powiedzieć, [it’s about] wzniesienie” – powiedział Lil Meech PopSugar. „Wielki Meech i jego umysł, nawet w wieku 15, 16 lat [years old], pomyślał jak dorosły mężczyzna. Zawsze chciał zawładnąć światem. A dla zwykłej osoby to [might] brzmiało szalenie, ale zrobił wszystko, co powiedział, że zamierzał zrobić. „Mogę ci powiedzieć, że [Big Meech] musi wznieść swój umysł. Wszystko w nim wznosi się, więc staje się większy, bogatszy, [and] mądrzejszy”.\n„BMF”: Mo’Nique dołącza do drugiego sezonu dramatu Starz https://t.co/0I0fj1yzBi\n— Ostateczny termin Hollywood (@DEADLINE) 10 maja 2022\nPostać „BMF” Mo’Nique zmieni wszystko dla braci\nNagrodzony Oscarem aktor Mo’Nique dołączył do obsady BMF na drugi sezon. ten Cenny Aktor wcieli się w postać Goldie, która pomaga Big Meechowi i Southwest T w rozwinięciu ich działalności poza Detroit i do Atlanty.\nOficjalny opis postaci Goldie brzmi: „[She] jest wyrafinowanym właścicielem klubu ze striptizem w Atlancie, który ma dumny i uliczny spryt. Zawiera sojusz z braćmi Flenory, aby pomóc im w ich migracji z Detroit do Atlanty. Goldie, zaciekła obrońca swoich tancerzy i ludzi ze swojego świata, nie boi się dbać o interesy, bez względu na koszty”.\nWyglądało na to, że Terry znów zostanie wciągnięty w wybryki brata. Twórca serialu i showrunner Randy Huggins zasugerował tę zmianę. „To, co jest naprawdę interesujące w Demetriusie i Terrym, to fakt, że tak naprawdę nie wysadzili w Detroit” – powiedział Huggins w rozmowie z Detroit Free Press. Co więcej, zanim Big Meech i Southwest T zostali aresztowani w 2004 r. za pranie brudnych pieniędzy i oszustwa, już nie mówili.\nZgadnij, kogo dostałem w BMF w tym sezonie GOLDIE! GLGGreenLightGang Nie tęsknię,POD PIES Z POWROTEM NA GÓRĘ. pic.twitter.com/eYFu2h2yRN\n— 50 centów (@50centów) 10 maja 2022\n„BMF” to projekt z pasją 50 Cent\n50 Cent od jakiegoś czasu chciał opowiedzieć historię braci Flenory. Dlatego, kiedy w końcu miał okazję to zrobić, chciał się upewnić, że jest autentyczny. Zaangażował prawdziwych braci, obsadził Demetriusa „Lil Meecha” Flenory Jr. jako swojego ojca i nakłonił Randy’ego Hugginsa, Detroitera, który dorastał w tym samym czasie, co bracia, aby opowiedział historię.\nZanim serial był gotowy do emisji, 50 Cent wiedział, że ma trafienie w rękę. „Kiedy zaczynają mówić o różnorodności, gdy widzisz, jak te projekty trafiają w dziesiątkę, a docelowi odbiorcy oglądają… jak kiedy Moc stał się numerem jeden wśród Afroamerykanów i Latynosów, a wszechświat kontynuuje ten sukces, mówi, że nie musisz mieć mentalności obcinania ciastek, jaką miało Hollywood – powiedział CNN. „To ekscytujące, ponieważ rzeczy się zmieniają i zmieniają” – dodał. „Zanim zobaczą, z czym tu zrobiłem BMF, [Hollywood] będzie pod wrażeniem. Mam kod do oszukiwania.\nEastEnders Peter Beale jest teraz gwiazdą – link do Queen, romans ze współgwiazdą i przestępstwa seksualne wobec dzieci\n„Przeciął mnie na pół wózek widłowy, a ludzie chcą tylko wiedzieć, jak uprawiam seks”\nCo to jest wyzwanie otwartego wiersza, które wszyscy wydają się robić w TikTok?\nKangur atakuje przerażonego golfistę, gdy używa maczugi do obrony w niesamowitym filmie\nRenee Gracie, kierowca wyścigowy, który stał się jedynym fanem, pokazuje oszałamiające ciało w odsłaniającej bieliźnie


Ognisko na Kopcu Powstania Warszawskiego będzie płonęło przez 63 dni. Zostanie zgaszone 2 października - w dniu kapitulacji. Ogień Pamięci przyniesiony został przez sztafetę pokoleń z Grobu Nieznanego Żołnierza.\nUroczystość przy Bartyckiej jest momentem wieńczącym oficjalne obchody rocznicy Powstania Warszawskiego w dniu 1 sierpnia.\nRocznica wybuchu Powstania Warszawskiego jest jednym z najważniejszych wydarzeń upamiętnianych co roku w Warszawie. Ale o zrywie zapoczątkowanym 1 sierpnia 1944 roku pamięta cała Polska. W godzinę "W" zatrzymali się także mieszkańcy Szczecina, Łodzi, Białegostoku, Poznania czy Lublina.\nRocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego uczciły Miejskie Zakłady Autobusowe. W akcji przeprowadzonej na terenie zajezdni przy ulicy Ostrobramskiej wzięło udział 16 autobusów należących do MZA. Gdy dochodziła godzina 17, kierowcy ustawili je tak, by widziane z góry, tworzyły znak Polski Walczącej. Znak ma wpisane w swoje kształty literę "P" symbolizującą Polskę oraz kotwicę, interpretowaną jako alegoria nadziei lub litera "W" oznaczającą walkę.\nZ inicjatywy Muzeum Powstania Warszawskiego wokalistka Mela Koteluk i kwartet Kwadrofonik połączyli siły, by nagrać płytę "Astronomia poety. Baczyński". Premierowy koncert odbył się w Sali pod Liberatorem w Muzeum Powstania Warszawskiego 24 lipca.\nPłyta i koncert były hołdem oddanym wybitnemu poecie czasów wojny - Krzysztofowi Kamilowi Baczyńskiemu.\nZOBACZ KONCERT W INTERNECIE NA TVN24 GO >>>\nW trakcie godziny "W" piloci z Orlen Grupy Akrobacyjnej Żelazny namalowali na nadwiślańskim niebie dwie kotwice - symbole Polski Walczącej. Jak poinformował prezes grupy pułkownik Krzysztof "Szopa" Szopiński, cztery samoloty narysowały symbole za pomocą parafiny. Potem piloci wykonali przelot nad Wisłą. Za sterami maszyn siedzieli - prowadzący Wojciech Krupa, lewoskrzydłowy Paweł Antkowiak, prawoskrzydłowy Wojciech Muszyński oraz zamykający Piotr Haberland.\nSzopiński wyjaśnił, że malowanie kotwic rozpoczęło się z wysokości około 1200 metrów, a zakończyło na około 600 metrach. W czasie pikowania samoloty rozpędziły się do około 300 kilometrów na godzinę.\nKilkadziesiąt jednostek, na czele ze statkiem Dar Mazowsza, popłynęło w sobotę po południu w corocznym, uroczystym rejsie pod hasłem "Wisła, godzina W". Wyruszył on około godziny 15.30 z wysokości Podzamcza, następnie przepłynęli pod mostami: Śląsko-Dąbrowskim, Świętokrzyskim i Kolejowym, następnie pod Mostem Poniatowskiego.\nO godzinie 17 uczestnicy rejsu przy Bulwarze Flotylli Wiślanej, miejscu zatopienia statku "Bajka", oddali hołd Powstańcom Warszawskim.\nUrząd miasta oficjalnie poinformował o posadzeniu drzewa pamięci w parku Powstańców Warszawy. W korzeniach dębu znalazł się akt erekcyjny budowy izby pamięci. Dokument uwierzytelnili swoimi podpisami Wanda Traczyk-Stawska, przewodnicząca Społecznego Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy, Kazimierz Kardynał Nycz, metropolita warszawski, Konstanty Radziwiłł wojewoda mazowiecki, Rafał Trzaskowski prezydent m.st. Warszawy oraz Ewa Malinowska-Grupińska Przewodnicząca Rady m.st. Warszawy, w trosce o pamięć wśród przyszłych pokoleń. Podczas uroczystości wybrzmiały słowa zapisane w symbolicznym dokumencie.\nPo raz siódmy na placu Zamkowym w godzinę "W" zebrani tam ludzie utworzyli wspólnie żywy znak - kotwicę Polski Walczącej w hołdzie powstańcom warszawskim.\nW tym roku w tworzeniu kotwicy, ze względu na stan epidemii, brali udział wyłącznie zarejestrowani wolontariusze, a transmisję z wydarzenia można było oglądać online. Na placu Zamkowym zgromadzili się między innymi warszawiacy i turyści, a także rodziny z dziećmi. W tworzeniu kotwicy wzięli również udział żołnierze NATO.\nWarszawiacy zebrali się między innymi na rondzie Dmowskiego, placu Piłsudskiego czy przed pomnikiem Powstania Warszawskiego na placu Krasińskich. Jak co roku, godzinę "W" upamiętnili także warszawiacy na statkach i barkach stojących w nurcie Wisły. Osoby zgromadzone na placu Zamkowym utworzyły kotwicę - symbol Polski Walczącej.\nPunktualnie o godzinie 17.00, w godzinę "W" Warszawa zamarła. Mieszkańcy zatrzymali się, by przy wyciu syren, biciu kościelnych dzwonów i dźwięku samochodowych klaksonów oddać hołd bohaterom Powstania Warszawskiego.\nWybuch Powstania Warszawskiego wielu najmłodszym przerwał dzieciństwo. Zamiast grać w piłkę, bawić się, zakładali za duże hełmy, brali do rąk za duże karabiny i stawiali czoła oprawcom. Bronili się, jak umieli. Wielu z nich zginęło. Na ich cześć odsłonięto pomnik powstańca niosącego nieżyjące dziecko.\nJest on wzorowany na słynnym kadrze z Kronik Powstania Warszawskiego, zwanym "powstańczą pietą". Przedstawia on Mieczysława Mireckiego ps. Błyskawica niosącego ciało Wojtusia Zalewskiego, ps. Orzeł Biały. 11-latek poległ od kuli snajpera podczas walk w rejonie skrzyżowania Ciepłej i Grzybowskiej. Został pochowany podczas uroczystości na podwórku przy ulicy Ceglanej, jednak po wojnie jego ciała nie udało się odnaleźć. Pomnik w kwaterze a25 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach jest symbolicznym grobem łącznika Zgrupowania "Chrobry II".\n- Niech to będzie również przestroga na przyszłość, że wojna przynosi okropną ceną, nie tylko bohaterom, ale również ludności cywilnej, która musi płacić rachunek, w naszej historii niestety przez dziesięciolecia. Dbając o pamięć i przekazując ją naszym dzieciom, róbmy wszystko, by każde następne pokolenie Polek i Polaków, warszawianek i warszawiaków nie musiało doświadczać losów mieszkańców Warszawy w 1944 roku. Módlmy się, żeby nikt z nas i naszych wnuków nie musiał przeżywać takich chwil, jak ci rodzice z Jerozolimskich - podsumował prezydent stolicy.\nGłos zabrał prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski. - Każdy, kto wychował się w kulcie powstania, wspomina pewne obrazy z dzieciństwa albo takie, które były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Te pierwsze obrazy, które ja wspominam (pochodzą - red.) z dzieciństwa w latach 70., kiedy w Warszawie było widać sporo śladów powstania. Dla mnie najbardziej wstrząsająca była sytuacja, kiedy stałem nad grobem mojego wuja, który zginął w jednej z pierwszych potyczek, o 16.40 jeszcze przed wybuchem powstania, i uświadomiłem sobie, że mam też 21 lat. Tyle miał mój, wuj kiedy poległ - mówił Trzaskowski. Wspominał o rodzicach, którzy "błogosławili dzieciom", a potem przeżywali ich śmierć lub niewolę. - Jako rodzice zastanawiamy się, jak my byśmy się dziś zachowali, gdyby szli do powstania - dodał.\nNa Cmentarzu Powstańców Warszawskich na Woli rozpoczęła się po godzinie 14 uroczystość związana z zasadzeniem drzewa Pamięci Powstańców w miejscu budowy Izby Pamięci. W korzeniach drzewa wkopany zostanie akt erekcyjny Izby.\nPodczas uroczystości głos zabrała inicjatorką budowy Izby Pamięci Wanda Traczyk-Stawska ps. Pączek, przewodnicząca Społecznego Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy. - Każdy żołnierz, który polegnie, jako jedyną zapłatę ma pamięć o nim - zaznaczyła. - Ci najmłodsi umierali, pytając dowódcy: czy wygramy? Albo wołając mamę. A inni mówili: ja muszę żyć, ja mam dzieci. I to jest to, o co w moim sercu tkwi największy żal do Państwa Polskiego. Bo nigdy po odzyskaniu niepodległości nikt, nie zaopiekował się tymi dziećmi - powiedziała.\nPo raz kolejny zaapelowała też do władz miasta o wsparcie pomysłu utworzenia Izby Pamięci w parku u zbiegu ulic Sowińskiego, Wolskiej i Redutowej.\n- Powstanie dlatego trwało 63 dni, że ludność cywilna o tym zdecydowała, bo pierwszego dnia nie zdobyliśmy żadnego obiektu strategicznego. Byliśmy skrwawieni, rozproszeni, przerażeni. I ta ludność opatrywała nas, poiła, karmiła. Przede wszystkim pokazała nam, którędy pójść, żeby wygrywać - podkreśliła Traczyk-Stawska. - Oni cały czas, do ostatniego tchu byli z nami, choć czasem się buntowali – dodała.\n- Wojna jest najohydniejszą rzeczą, jaka się może ludziom przydarzyć. Kiedy my, pobite wojsko kapitulując, mając w sercach świadomość tego, że zdradzamy tych, co polegli, bo oni nas osłaniali, zrozpaczeni, załamani szliśmy świadomi tego, że zdradzamy. Że powinniśmy byli walczyć do końca. Szliśmy przerażeni tym, że Warszawa tak wygląda, że się nie udało. I wtedy ludność cywilna stała wzdłuż Alej Jerozolimskich, kiedy my szliśmy załamani, bojąc się podnieść głowę i spojrzeć na tych ludzi, oni płakali i wołali: dzieci nasze idą - opisywała.\nWspominała też, że pośród powstańców prowadzonych przez żołnierzy Wehrmachtu matki wypatrywały swoich dzieci. Podbiegały do nich, przytulając je na pożegnanie, wręczając drobne przedmioty. - A jak nie zobaczyły swojego dziecka, to do tych najmniejszych (podchodziły - red.). Ja nie byłam najmłodsza, bo miałam przecież 17 lat, ale też dostałam takiego całusa - mówiła.\n- Proszę Was, pamiętajcie o tych, którzy tu leżą. Pamiętajcie, bo to wasza największa duma, że są tacy warszawiacy - apelowała Traczyk-Stawska.\nKwiaty przed pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej przy ulicy Wiejskiej złożyli przedstawiciele Sejmu. W uroczystości wzięli udział marszałek Sejmu Elżbieta Witek oraz wicemarszałkowie Małgorzata Gosiewska, Włodzimierz Czarzasty, Piotr Zgorzelski oraz Małgorzata Kidawa-Błońska.\nChwilę później swoją wiązankę złożyła delegacja, na czele której stanął marszałek Senatu Tomasz Grodzki. Towarzyszyli mu senatorowie Koalicji Obywatelskiej Aleksander Pociej, Marek Borowski i Magdalena Kochan.\nKOMUNIKACJA MIEJSKA Od godziny 14 do 21 będą kursowały specjalne linie autobusowe: 912 (w godz. 17.30-20), 922, 944, 970 i 980, które z Cmentarza Wojskowego będą jeździły: 912 do Cmentarza Wolskiego, 922 do stacji metra Marymont, 944 do Dworca Centralnego, 970 do Dworca Wschodniego i 980 na ul. Chełmską.\nTramwajarze przypominają, że podczas Powstania Warszawskiego składy były częścią barykad w kilkudziesięciu miejscach stolicy. Pierwsza zapora zbudowana z wykorzystaniem tramwaju pojawiła się już w pierwszym dniu walk.\nWagony ze względu na swoją wytrzymałość były świetną zaporą przeciwko pociskom z broni palnej okupanta i jednocześnie zapewniały powstańcom w miarę dobre stanowiska strzeleckie. Oprócz tego utrudniały ruch pojazdów należących do wojsk niemieckich i dodatkowo stanowiły ochronę dla przemieszczających się po Warszawie zaopatrzeniowców i cywili.\n- Ten dzień jest dniem szczególnym, bo przez cały rok bardzo czekam na godzinę 17. Na dźwięk syren zamiera tak wielkie miasto, Warszawa pokazuje swoje inne oblicze. Po tym pierwszym wrażeniu, że wszyscy się spieszą, przyjeżdżają tu zarabiać i budować karierę, nagle się okazuje, że ci, którzy mieszkają tu od pokoleń i ci, którzy są tu od niedawna, na dźwięk syren zatrzymują się. To dla mnie bardzo poruszające, to najważniejsza minuta w roku – mówił we "Wstajesz i weekend" w TVN24 Jan Ołdakowski, dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego.\nPremier Mateusz Morawiecki wziął udział w uroczystościach rocznicowych w Muzeum Powstania Warszawskiego, złożył między innymi kwiaty pod dzwonem gen. bryg. Antoniego Chruściela "Montera", dowódcy Powstania Warszawskiego.\n- Dziś z ogromną wdzięcznością myślimy o tych, którzy wtedy stanęli z bronią u nogi w nierównym boju przeciwko Niemcom hitlerowskim, z ogromną wdzięcznością i miłością myślimy o całej płonącej wtedy Warszawie i o wszystkich, którzy zginęli, o wszystkich którzy przeżyli. Chcemy, by ta pamięć trwała po dzień dzisiejszy - powiedział.\nPrezydent Andrzej Duda złożył wieniec przed pomnikiem upamiętniającym ofiary likwidacji Szpitala Wolskiego (róg ul. Płockiej i Górczewskiej). - To wielkie świadectwo cierpienia mieszkańców Woli, pacjentów szpitala, ale przede wszystkim to wielkie świadectwo bohaterstwa, służby i oddania pacjentom do samego końca lekarzy i całego personelu medycznego szpitala wolskiego - powiedział Duda.\n- Dziękuję za to, że pamięć na Woli cały czas jest, że tak wiele miejsc jest opatrzonych dbałością. Widać w tym serce, widać w tym pamięć, z całego serca za to dziękuję - dodał.


terapia kolorystyczna pomaga dzieciom szybciej wyjść z traumatycznych przeżyć - część 2 - Blog | Styczeń 2022\nDziękujemy za dalsze śledzenie naszej serii, Kolorystyka pomaga dzieciom szybciej odzyskać siły po traumatycznych doświadczeniach.\nW zeszłym tygodniu nauczyłeś się, że jedno na czworo dzieci przeżyje traumatyczne wydarzenie przed ukończeniem 18. roku życia. W niektórych przypadkach trauma będzie jednorazowym doświadczeniem, takim jak klęska żywiołowa. W innych przypadkach trauma będzie powtarzającym się doświadczeniem, takim jak znęcanie się z rąk ukochanej osoby.\nPomimo rodzaju doświadczenia lub liczby przypadków, w których doświadczenie miało szkodliwy wpływ na dziecko, ustalono, że terapia koloryzująca pomaga w procesie powrotu do zdrowia po tych traumatycznych doświadczeniach.\nNauczyłeś się, że terapia kolorystyczna pomaga dziecku przejść do podświadomego i świadomego obszaru bezpieczeństwa i wygody. W tym tygodniu będziemy nadal wyjaśniać, w jaki sposób terapia kolorowaniem jest korzystna dla dziecka po traumie.\nKolorystyka pozwala dziecku stać się bardziej ekspresyjnym\nWedług badań terapii kolorami u traumatyzowanych dzieci ustalono, że kolorowanie pozwala dziecku stać się bardziej ekspresyjnym.\nWiadomo, że doświadczenie związane z traumą trudno jest wyrazić słownie. Dotyczy to osób w każdym wieku, ale szczególnie dzieci.\nKolorystyka koi umysł i uspokaja ciało.\nPomaga to dziecku w wyrażeniu się w sposób kreatywny. Gdy dziecko osiągnie poziom twórczej ekspresji, może być zaangażowane w działania wykorzystujące obszary mózgu o wyższym poziomie poznawczym, takie jak ćwiczenia z opowiadania historii.\nNastępnie dziecko może zostać poproszone o przedstawienie obrazu przeszłości i przyszłości. Na przykład mogą zostać poproszeni o narysowanie drogi, która pokazuje przeszłość i przyszłość, i poproszeni o postawienie się na tej drodze. Wspomnienia związane z traumatycznymi wydarzeniami są bardzo zmysłowe.\nWyrażając te wspomnienia, dziecko faktycznie poczuje je w swoim ciele. Terapia kolorowanka pomaga w następujący sposób:\nPo pierwsze, wykorzystuje podejście neurosewencyjne, które pomaga w stabilizacji odpowiedzi fizjologicznych.\nNastępnie pomaga zidentyfikować reakcje fizjologiczne na traumatyczne doświadczenia i wspomnienia poprzez dobrze poinformowaną ocenę czynności sensorycznych zachodzących podczas barwienia.\nTerapia kolorowanka pomaga reagować na reakcje fizjologiczne na traumatyczne przeżycia zarówno poprzez podejście sensoryczne, jak i somatyczne, co ostatecznie pomaga w samoregulacji.\nTerapia kolorowanka pomaga wzmocnić poczucie bezpieczeństwa poprzez ponowne połączenie dziecka z pozytywnymi przywiązaniami. Jest to uspokajające dla zranionego dziecka.\nTerapia kolorami pomaga wykorzystywać sztukę do rozwijania mocnych stron poprzez słabości. Mówi się, że dzieci, które stosują terapię kolorystyczną jako sposób na powrót do zdrowia po traumatycznych doświadczeniach, szybciej się normalizują i mają wyższy poziom odporności w obliczu przyszłych wyzwań i wydarzeń.\nTraumatyczne doświadczenia są dość powszechne wśród dzieci. Terapia kolorowaniem jest rodzajem terapii artystycznej, o której mówi się, że jest bardzo korzystna dla tych, na które takie zdarzenia miały niekorzystny wpływ.\nJeśli Twoje dziecko doznało urazu lub pracujesz z dzieckiem, które ucierpiało, powinieneś wiedzieć i zrozumieć, że terapia kolorami może być najważniejszą czynnością, która pomaga w procesie zdrowienia.\nJest znany fakt, że większość małych dzieci, które przeżyły traumę, nie są w stanie umieścić swoich wspomnień w kontekście historycznym, rozmawiając; jednak terapia sztuką - na przykład środki barwiące w tym procesie.\nZasadniczo terapia kolorystyczna może pomóc dziecku w przeżywaniu traumatycznych przeżyć w przeszłości i może pomóc dziecku iść do przodu w jego życiu w pozytywny i produktywny sposób.\nIstnieje wiele stron do pobrania za darmo, aby pomóc dziecku pokolorować. Amazon ma również fantastyczną książkę poświęconą dobrostanowi emocjonalnemu twojego dziecka poprzez kolorowanie. Sprawdź to.\nBądź szczęśliwy i pokoloruj!\ndarmowe kolorowanki kształty\nkolorowanki zwierzęta domowe


Radio Plus: Program Gościem "Sedna sprawy" był Krzysztof Gawkowski SLD * radioplus.pl\nTagi: Krzysztof Gawkowski\nPo wczorajszej debacie w Europarlamencie dziś głosowanie nad rezolucją o swobodzie przepływu osób w Unii. To m.in. pokłosie zapowiedzi brytyjskiego premiera dotyczącej ograniczenia wypłat zasiłków na dzieci imigrantów. Dawid Cameron mówił o tym mając na myśli Polaków.\nNie przewidział chyba, że Imigranci staną się tematem ogólnoeuropejskiej dyskusji - mówił w Sednie sprawy Jacka Prusinowskiego - Krzysztof Gawkowski sekretarz generalny SLD.\nW obawie przed masowym napływem imigrantów z Rumunii i Bułgarii David Cameron zlikwidował też możliwość ubiegania się przez nich prawa do socjalu przez pierwsze trzy miesiące pobytu i zaostrzył kryteria przyznawania pomocy.\nSedno sprawy Krzysztof Gawkowski SLD


Przewodnik po Gwinei Bissau - informacje, atrakcje, wycieczki i ciekawostki z Gwinei Bissau\nTraveliada.pl / Przewodnik / Gwinea Bissau\nPrzewodnik Gwinea Bissau\nKraj: Gwinea Bissau\nStolica kraju: Bissau\nLiczba mieszkańców: 1 578 012 osób\nPowierzchnia: 36 120 km2\nPRZEWODNIK TURYSTYCZNY GWINEA BISSAU\nGwinea Bissau to państwo położone w zachodniej części Afryki nad Oceanem Atlantyckim. Sąsiaduje z Senegalem i Gwineą. Jest to jedno z biedniejszych krajów w Afryce. Gospodarka kraju opiera się głównie na rolnictwie i rybołówstwie. Wybierając to miejsce musimy zdawać sobie sprawę z tego, że baza hotelowa jest uboga. Oczywiście mieszkańcy Gwinei Bissau są bardzo pozytywnie nastawieni do odwiedzających ich turystów.\nCO WARTO ZWIEDZIĆ W GWINEI BISSAU?\nKarnawał w Bissau\nKarnawał odbywa się na 4 dni przed rozpoczęciem Wielkiego Postu. Jest to pozostałość po portugalskich kolonistach. Towarzyszy mu dobra zabawa i muzyka zwłaszcza bębny.\nJest to archipelag z bardzo urozmaiconą linią brzegową. Przyciąga bogatą florą i fauną. Mieszkańcy archipelagu przez bardzo długi czas starali się nie podporządkować portugalskim kolonistą aż do 1936 roku, kiedy utracili niezależność. Wyspa przyciąga lasami mangrowymi, sawannami, piaszczystymi brzegami; spotkać możemy m.in. krokodyle czy hipopotamy(tylko na tej wyspie spotkać możemy hipopotama pływającego w oceanie).\nPYTANIA I ODPOWIEDZI PRZED WYJAZDEM DO GWINEI BISSAU\nKlienci Traveliada.pl najczęściej je zadają? Polecamy przeczytać nasz przewodnik o Gwinei Bissau\nJak dojechać do Gwinei Bissau?\nDo Gwinei Bissau dolecieć możemy z Lizbony, a także z Dakaru.\nKiedy jechać do Gwinei Bissau?\nDo Gwinei Bissau najlepiej udać się od końca listopada do lutego kiedy jest tu sucho i w miarę chłodno (średnia temperatura to 25°C).\nCzy potrzebuje dodatkowych szczepień?\nZaleca się ścisłe przestrzeganie zasad higieny tropikalnej. Przy wjeździe wymagany jest wpis do międzynarodowej książeczki zdrowia potwierdzający szczepienie przeciw żółtej febrze. Występuje tu ponadto duże zagrożenie malarią, w tym malarią mózgową. Obowiązkowe jest szczepienie Di-Per-Te. Ze względu na duże ryzyko zachorowania zalecane jest szczepienie przeciw zapaleniu opon mózgowych, cholerze, żółtaczce typu A i B.\nCo zabrać ze sobą do Gwinei Bissau?\nNajlepiej zabrać: Lekkie, bawełniane ubrania, Okulary przeciwsłoneczne, filtr ochronny, kapelusz do ochrony przed słońcem, środki na owady, zapas potrzebnych lekarstw.\nCzy potrzebujemy wizę do Gwinei Bissau?\nWizy wystawiane są przez placówki dyplomatyczne Gwinei Bissau (Paryż, Bruksela). Turysta podróżujący przez Senegal może uzyskać wizę w Dakarze lub w konsulacie w Ziguinchor. Należy mieć wystarczające środki utrzymania, nie ma jednak wymogu okazywania ich przy wjeździe.\nPLACÓWKI DYPLOMATYCZNE GWINEI BISSAU\nNajbliższa Ambasada Gwinei Bissau znajduje się w Moskwie.\nAmbasada Republiki Gwinei Bissau\nSimferopolsky Blvd. 7 a, 117556 Moskwa\ntel./fax: (0-07 095) 317 95 82\nGwinea Bissau znajduje się w kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Dakarze (Senegal).\nWczasy Gwinea Bissau\nLast minute Gwinea Bissau\nWczasy i wycieczki w Namibii


Zapewne bardzo wiele ludzi marzy o zmianie własnego ciała.\nNie można wykluczyć , iż ta dieta czy też suplement spowodują, że stracimy na wadze. Należy mieć świadomość, iż zazwyczaj reklamowane diety oraz produkty nie dają trwałych rezultatów. Jeżeli chcesz, zyskać wiedzę jak powinno się bezpiecznie zmniejszać wagę, to sprawdź poniższy tekst o odsysaniu tłuszczu.\nPrzemiana sylwetki to tak naprawdę zaplanowany plan oraz trzymanie sięzasad. W danym przypadku istotny jest czas. Rezultaty w pozbywaniu się wagi mogą pojawiać się dopiero po jakimś okresie, nie ma nic od razu. Nie stosujcie diet głodówek, czy też takich diet, które pozbawią was siły i samopoczucia. Warunkiem diety i zrzucania kilogramów jest rozsądne myślenie oraz prawidłowe przygotowanie. Trzeba wiedzieć, iż odpowiednie eliminowanie zbędnych kilogramów, to strata od 2 do 4 kg w ciągu miesiąca. Zrzucanie kilogramów z miesiąca na miesiąc zagwarantuje większe rezultaty niż ekspresowe zrzucanie wagi. W trakcie naszej bitwy z kilogramami nie oczekujemy od samego początku super wyników. W pozbywaniu się wagi efektywniej jest robić to stopniowo. Na pierwszym miejscu w trakcie diety powinniśmy stawiać zmiany w naszym schemacie funkcjonowania. Gdy decydujemy się na dietę, to zróbmy to odpowiednio, a nie momentalnie.\nIstotne będzie rozpoczęcie diety od drobnych przemian w planie żywieniowym. Posiłki, które jemy, muszą być regularne i ułożone. Sporo czytelników nierzadko lekceważy potrawy rano, ale musi się to przestawić. Wbrew popularnym przeświadczeniu to śniadanie jest najważniejsze, a nie lunch. Śniadania także nasz metabolizm, a jest to wielce ważne, gdy mamy zamiar zrzucić wagę. Jeśli rozpoczynamy odchudzanie, to powinniśmy się pogodzić z całkowitym brakiem słodyczy. Gdy przestaniemy spożywać niezdrowe oraz chemiczne rzeczy, to doskonale zagwarantuje to korzystne rezultaty.\n« Coolsculpting Imielin\nOdsysanie Tłuszczu Mokotów »


Pulmicort - Zdrowie dla każdego\nPulmicort\tPulmicort jest inhalatorem codziennym, który ogranicza występowanie symptomów astmatycznych, takich jak świszczący oddech i kaszel, zanim się pojawią. W odróżnieniu do innych inhalatorów prewencyjnych, Pulmicort zawiera tylko jeden składnik aktywny, przez co jest alternatywą dla osób skłonnych do reakcji alergicznych.\nZawiera steryd łagodzący stany zapalne w płucach\nZawiera tylko jeden składnik aktywny – Budezonid\nDostępny w dawkach 100 mcg, 200 mcg i 400 mcg\nCzym jest Pulmicort?\nPulmicort jest inhalatorem prewencyjnym o wysokiej skuteczności dostępny do kupienia online w postaci Turbohalera. Codzienne stosowanie budezonidu może poprawić jakość życia, poprzez zminimalizowanie szansy na wystąpienie ataków astmy, które często są trudne do zwalczenia w momencie ich wystąpienia. Ten inhalator prewencyjny, którego skuteczność została potwierdzona klinicznie, pozwala łagodzić objawy astmy takie jak świszczenie, zawroty głowy czy kaszel. Pulmicort zawiera tylko jeden składnik (budezonid) jest więc dobrą alternatywą dla innych inhalatorów prewencyjnych, jeśli chory ma alergię na któryś z ich składników.\nPulmicort Turbohaler stosuje się równolegle z inhalatorami do stosowania doraźnego, takimi jak Ventolin (stosowany w długoterminowym leczeniu astmy). Ten inhalator prewencyjny jest przepisywany osobom, które mają trudności w oddychaniu lub mają ciężką astmę.\nPulmicort Turbohaler zawiera budezonid – kortykosteroid z właściwościami przeciwzapalnymi. Ataki astmy wywoływane są obrzękiem i podrażnieniem dróg oddechowych. Redukując te czynniki zanim wywołają atak, lek ten minimalizuje szansę wystąpienia problemów z oddychaniem i napady ostrego kaszlu. Można to osiągnąć poprzez długotrwale inhalatora prewencyjnego.\nStan zapalny płuc jest unikniony, ponieważ Pulmicort Turbohaler zapobiega uwalnianiu substancji chemicznych, które są wytwarzane na drodze reakcji układu odpornościowego. Substancje te powodują stan zapalny kanałów powietrznych, czyniąc je uwrażliwionymi na środki drażniące, które mogą wywołać astmę. Można tego całkowicie uniknąc stosując inhalator.\nJak używać Inhalator?\nInstrukcje dotyczące obsługi inhalatora Pulmicort Turbohaler zostaną przesłane wraz z lekiem, nie będą się one jednak znacznie różniły od obsługi normalnego inhalatora doraźnego Każdy przedstawiciel opieki zdrowotnej, jak np. Lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta, będzie w stanie zaprezentować odpowiednią obsługę urządzenia w razie jakichkolwiek wątpliwości.\nInhalatory prewencyjnie używa się zwykle dwa razy dziennie, chodź w niektórych przypadkach ziewy zalecane są tylko raz dziennie. Należy ściśle stosować się do zaleceń dawkowania, a jeżeli pacjent chciałby zwiększyć dawkę powinien zawsze skonsultować to z lekarzem.\nAby odpowiednio używać inhalatora, postępuj według poniższej instrukcji:\nZdejmij pokrywę z inhalatora i umieść go wewnątrz jamy ustnej.\nPodczas korzystania z inhalatora upewnij się, że jesteś w pozycji siedzącej bądź stojącej.\nZrób całkowity wydech i umieść końcówkę inhalatora wewnątrz jamy ustnej.\nZrób pełny wdech i wstrzymaj oddech na 10 sekund\nPo wszystkim umieść z powrotem zatyczkę na inhalatora.\nPulmicort Turbohaler jest dostępny w trzech różnych dawkach: 100 mcg, 200 mcg oraz 400 mcg na inhalację. Dawką zalecaną dla osób dorosłych jest jedna do dwóch inhalacji dwa razy dziennie, choć lekarz może zalecić zwiększenie dawki jeśli objawy astmy pogarszają się.\nPulmicort jest bezpiecznym w użyciu lekiem dla większości pacjentów z astmą, aczkolwiek jeśli wykazujesz nadwrażliwość na budezonid będzie konieczność znalezienia innego leku z inną substancją aktywną. W trakcie Twojej konsultacji online należy wspomnieć jeśli obecnie chorujesz na chorobę płuc, masz infekcję płuc, chorowałeś na gruźlicę, masz problemy z wątrobą lub stosujesz inne leki, gdyż lekarz może zalecić Ci inne leczenie. Nie zaleca się Pulmicort’u osobom w ciąży lub karmiącym.\nStosowanie leku Pulmicort, tak jak w przypadku wszystkich leków, niesie ze sobą pewne potencjalne skutki uboczne. Najczęstsze działania niepożądane to łagodne bóle gardła oraz zakażenia grzybicze jamy ustnej – obu skutkom można zapobiec poprzez płukanie jamy ustnej zaraz po zastosowaniu Turbohalera. Niektóre osoby mogą doświadczyć uczucia niepokoju, zmiany w zachowaniu i łatwe powstawanie siniaków na skórze. Jeśli doświadczysz wysypki, obrzęków lub masz trudności w oddychaniu po użyciu inhalatora, natychmiast zaprzestań jego użytkowania i skontaktuj się z lekarzem


Natalia Julia Nowak: Powrót do klubu Blitz\nKlucz do nowej fascynacji\nJakiś czas temu zainteresowała mnie zagraniczna muzyka rozrywkowa z lat osiemdziesiątych XX wieku. Fascynacja starymi przebojami spłynęła na mnie dość nieoczekiwanie. Wszystko zaczęło się od brytyjskiego zespołu Dead or Alive, który - w czasach, gdy nie było mnie jeszcze na świecie - wylansował hity “You Spin Me Round (Like a Record)”, “Something In My House”, “Brand New Lover” i “My Heart Goes Bang (Get Me to the Doctor)”. Prawdę powiedziawszy, o istnieniu tej grupy i bolesnych przeżyciach jej wokalisty (Pete’a Burnsa) dowiedziałam się już kilka lat temu. Najpierw usłyszałam największy przebój formacji, a potem poczytałam nieco o dolach i niedolach Burnsa. Tak się jednak złożyło, że wówczas szybko zapomniałam o DoA. Pamięć o tym zespole powróciła do mnie dopiero w drugiej połowie 2012 roku. Postanowiłam wtedy poznać tę grupę od nowa, a owocem moich dociekań stał się artykuł “Wielkousty Michael Jackson z Port Sunlight”.\nNiebawem uświadomiłam sobie, że nie da się w pełni zrozumieć Dead or Alive (i poczynań Pete’a Burnsa) bez znajomości kwartetu Culture Club i jego lidera Boya George’a. Napisałam o tym zresztą w tekście “Pete Burns i Boy George. Kongenialność czy konkurencja?”. Później naszła mnie refleksja, że nie jest możliwe pełne zrozumienie Culture Club i Boya George’a bez ogarnięcia fenomenu, jakim był londyński klub Blitz (kolebka ruchu New Romanticism, znanego także jako New Romantic). O tym, czym był rzeczony lokal, opowiedziałam pokrótce w artykule “Dawno temu w Londynie stał klub Blitz”. Pracując nad wspomnianym materiałem, miałam już świadomość kolejnego faktu. Jeśli pragnę pojąć istotę Nowego Romantyzmu, muszę zgłębić nurty, repertuary i zjawiska, które stanowiły punkt wyjścia dla bywalców Blitz. Mądrzy ludzie mawiają, że do zrozumienia określonej epoki konieczne jest poznanie epoki wcześniejszej. Mają rację. Ja, w ferworze moich poszukiwań, dotarłam już do lat siedemdziesiątych.\nBlitzologia - poziom średniozaawansowany\nAle przejdźmy do konkretów. W niniejszym tekście chciałabym rozwinąć kilka wątków z mojej publikacji “Dawno temu w Londynie stał klub Blitz”. Rzeczony artykuł zawierał m.in. informacje na temat zespołu Visage. Tak się jednak składa, że od Visage niedaleko do Ultravox. Dziś napiszę kilkanaście zdań o tej drugiej formacji (skądinąd bardzo zasłużonej dla ruchu noworomantycznego). Później nakreślę parę słów o Billym Idolu, który - przypadkowo i pośrednio - zmienił bieg historii. Jak dowiadujemy się ze strony TheBlitzClub.com, to właśnie Billy zaprosił Steve’a Strange’a (gospodarza Blitz, wokalistę Visage) do Londynu. Kolejnym muzykiem, którego scharakteryzuję, będzie Kirk Brandon. Człowiek ten, działający w depresyjnym zespole rockowym, miał nietypowe zatargi z Boyem Georgem. Na koniec opiszę gwiazdę lat siedemdziesiątych, której twórczość była natchnieniem dla Nowych Romantyków. David Bowie, bo o nim mowa, dostarczył społeczności blitzowców wielu inspiracji. Jak pamiętamy z poprzedniego artykułu, do rozsławienia klubu Blitz przyczyniły się wtorkowe imprezy zwane “nocami Davida Bowiego” (“David Bowie nights”). Życzę przyjemnej lektury i… przepraszam, że ograniczony czas nie pozwala mi na zaprezentowanie większej liczby artystów.\nVisage i Ultravox\nW czasach Nowego Romantyzmu świat brytyjskich wykonawców muzycznych przypominał wioskę, w której wszyscy się znali i wywierali na siebie wpływ. Można to łatwo przedstawić na przykładzie formacji Visage i Ultravox. Z obiema grupami był związany Midge Ure - uzdolniony kompozytor, wokalista, keyboardzista, gitarzysta i autor tekstów piosenek. Muzyk, którego prawdziwe nazwisko brzmi James Ure, działał początkowo w Visage. Potem przeniósł się do Ultravox, gdzie w pełni rozwinął skrzydła. O tym, że Midge odegrał ważną rolę w historii obu zespołów, przekona się każdy, kto posłucha ich utworów. Piosenki Visage i Ultravox brzmią bowiem podobnie. Da się wyczuć, że na kształt obydwu repertuarów wpłynęła ta sama osoba. Muzyka Ultravox jest jednak znacznie dojrzalsza i bardziej skomplikowana od Visage. Słychać, że talent Ure uległ oszlifowaniu i objawił się w całej okazałości. Z czego może to wynikać? Cóż, Midge miał w Ultravox więcej swobody twórczej. Nie musiał już podporządkowywać się woli lidera, bo sam został liderem. Dzięki temu doprowadził swoje zdolności do perfekcji i uczynił Ultravox jedną z najlepszych grup muzycznych w Zjednoczonym Królestwie. Bardzo lubię Visage, ale myślę, że Ure miał zbyt wielki potencjał, żeby “marnować się” w zespole dowodzonym przez kogoś innego.\nPięknie, choć po masońsku\nUtwory Ultravox są syntetyczne, pełne magii i niesamowitości, a na dodatek melodyjne i przebojowe. Często słychać w nich nutkę tajemniczości, która wcale nie kłóci się z żywym rytmem i energicznym wokalem. Jak już napisałam, jest to coś w stylu Visage, ale na znacznie wyższym poziomie artystycznym. Teledyski Ultravox również są ciekawe i godne uwagi. Wystarczy wspomnieć o video clipie nakręconym do piosenki “Vienna”. Filmik jest odrobinę gotycki: dużo w nim mroku, ponurych rzeźb, pięknych budowli, a także świec i niewspółcześnie odzianych ludzi. Uważam, że powinien go obejrzeć każdy człowiek, któremu podobał się teledysk “The Damned Don’t Cry” Visage. Trochę kontrowersyjny jest video clip “The Thin Wall” (znowu mówimy o twórczości Ultravox). W filmiku pojawia się bowiem loża masońska: pomieszczenie z charakterystycznymi, białymi kolumnami i podłogą przypominającą szachownicę*. Nawiązania do ruchu wolnomularskiego występują ponadto w teledysku “Hymn”. Okładka singla “Hymn” przedstawia zaś masoński symbol (cyrkiel i ekierkę). Ciekawostka: pomieszczenie z białymi kolumnami i podłogą-szachownicą uwieczniono także w video clipie “God Thank You Woman” Culture Club. Sama czarno-biała podłoga pojawia się natomiast w filmiku “Something In My House” Dead or Alive.\nBilly Idol - władca czasu?\nIstnieje zjawisko zwane efektem motyla. Polega ono na tym, że pozornie nieważny gest pociąga za sobą lawinę nieprzewidzianych wydarzeń. Są podstawy, żeby mniemać, iż sprawcą jednego z efektów motyla był Billy Idol (właśc. William Broad). Gdyby ten blondwłosy artysta nie zaprosił Steve’a Strange’a do Londynu, nie doszłoby do przeobrażenia przeciętnego klubu Blitz w miejsce szalonych eksperymentów artystycznych. Wówczas nie narodziłby się nurt kulturowy o nazwie New Romanticism (New Romantic). W konsekwencji losy światowej popkultury potoczyłyby się inaczej i nie wiadomo, gdzie ludzkość znajdowałaby się dzisiaj. Skoro Billy - szczęśliwym zbiegiem okoliczności - dokonał takiego przełomu, wypadałoby się zapoznać z jego dorobkiem artystycznym. William Broad to zdecydowanie muzyk rockowy, wykonawca piosenek o mocnym i twardym brzmieniu. Jego twórczość, chociaż mainstreamowa, wydaje się łączyć cechy dwóch epok: punkowej i noworomantycznej. Artysta ma na koncie kawałki drapieżne i dynamiczne, takie jak “Rebel Yell”, “Mony Mony“ czy “Scream“. Do innych jego utworów wkradają się jednak dźwięki cudowne i nieziemskie, co doskonale słychać w “Eyes Without A Face”. Teledyski Idola nierzadko są śmiałe pod względem obyczajowym. Bezpruderyjne kobiety, pojawiające się w filmikach, sprawiają, że twórczość artysty zahacza o kolejną epokę. Jaką? Oczywiście, współczesność. Billy wybiega czasem w odległą przyszłość, o czym świadczy jego fantastycznonaukowy/cyberpunkowy video clip “Shock To The System”. William Broad - władca czasu? A może król przypadku? Na te pytania nie ma (i nie będzie) odpowiedzi.\nPomówienie o pomówienie (?)\nJednym z bywalców klubu Blitz, często wzmiankowanym w różnorakich opracowaniach, był Kirk Brandon. Muzyk, skądinąd bardzo charyzmatyczny, zasłynął jako wokalista zespołu Theatre of Hate. Jeśli wsłuchamy się w piosenki tej formacji, uświadomimy sobie, że znacznie różnią się one od głównonurtowej muzyki noworomantycznej. Bo faktycznie nie jest to New Romanticism, tylko coś z zupełnie innej bajki, a mianowicie depresyjny postpunk. Utwory, wykonywane przez Theatre of Hate, są ambitne i trudne w odbiorze. Nie jest to proste “hop, siup, tralala” rodem z komercyjnych rozgłośni radiowych, tylko poważny repertuar, przeznaczony dla słuchaczy szukających konkretnych doznań estetycznych. Ciężka i przygnębiająca twórczość Theatre of Hate ociera się wręcz o gothic rock. Ciekawe, że losy Kirka Brandona, wokalisty tej mrocznej grupy, splotły się z losami gwiazdy popu, Boya George’a. O co chodzi? Otóż w latach dziewięćdziesiątych George opublikował swoją autobiografię. Stwierdził w niej, że w czasach klubu Blitz miał z Kirkiem płomienny romans. Gdy Brandon dowiedział się o tych rewelacjach, nie tylko je zdementował, ale również oskarżył Boya o zniesławienie. Sąd, po rozpatrzeniu sprawy, orzekł, że racja leży po stronie George’a. Wyszło więc na to, że mężczyźni faktycznie byli niegdyś parą, a Kirk to oszczerca, który pomówił bliźniego o pomówienie. Jak było w rzeczywistości? Nie wiadomo. Możliwe, że Boy naprawdę “chodził“ kiedyś z Brandonem. Szkoda tylko, że w swojej książce naruszył jego prawo do prywatności. Nie można samowolnie opisywać czyjegoś życia towarzyskiego, zwłaszcza w sposób, który umożliwia identyfikację danej osoby. Etyka mediów się kłania.\nBarwny, ponadczasowy… David Bowie!\nDavid Bowie to niezwykle oryginalny, wpływowy i zasłużony artysta, bez którego Nowi Romantycy (i nie tylko) daleko by nie zajechali. Zdaję sobie sprawę z faktu, że to, co napiszę o nim w niniejszym artykule, nie będzie w żaden sposób wyczerpujące. O Bowiem powstało wiele grubych książek, co pokazuje, że jego życie, dorobek i znaczenie dla kultury to temat rzeka. Chciałabym jednak przybliżyć jego twórczość młodym ludziom, którzy nie mieli jeszcze okazji zainteresować się tym repertuarem i nie pamiętają czasów, gdy gwiazdor był u szczytu popularności. David Bowie (właśc. David Robert Jones) jest ikoną muzyki rockowej. Urodził się w roku 1947, a zadebiutował już w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych. Początkowo działał w różnych zespołach muzycznych, później zdecydował się na karierę solową, którą kontynuuje do dziś. Bowie, jako solista, podbił serca publiczności nie tylko piosenkami, ale także skłonnością do eksperymentowania z własnym wizerunkiem. Artysta stworzył co najmniej kilka fikcyjnych postaci, w które wcielał się podczas występów. W artykule “David Bowie: his many faces” z internetowego wydania dziennika “The Daily Telegraph” znajdują się opisy pięciu z nich. Oto ich imiona: Aladdin Sane, Arnold Corns, Major Tom, Thin White Duke i Ziggy Stardust. Ja wiem o istnieniu jeszcze jednej persony, noszącej pseudonim Halloween Jack. Najsłynniejszą postacią, wykreowaną przez Davida, jest zdecydowanie Stardust - androgyniczny przybysz z innej planety. W polskojęzycznej Wikipedii możemy przeczytać: “Bowie identyfikował się z postacią Ziggy’ego aż do przesady, w czasie tournee (…) pojawiał się na konferencjach prasowych jako sam Ziggy”.\nMuzyka i ciekawostki\nDorobek artystyczny Davida Bowiego jest tak imponujący, że jego dokładne zbadanie zajęłoby dużo czasu nawet najbardziej entuzjastycznemu badaczowi. Anglojęzyczna Wikipedia podaje, że dyskografia opisywanego muzyka obejmuje “26 albumów studyjnych, 9 albumów koncertowych, 46 albumów kompilacyjnych, 5 płyt extended play (EP), 109 singli i 3 ścieżki dźwiękowe”. Według tego samego źródła, interesujący nas artysta “wydał 13 video albumów i 48 teledysków”. Chylę czoło. Nie tylko przed Bowiem, ale również przed zapaleńcami, którzy zdołali w pełni ogarnąć jego twórczość. Sama wysłuchałam w całości tylko pięciu krążków Davida. Obejrzałam też kilka jego teledysków. Duże wrażenie zrobił na mnie video clip nakręcony do utworu “Ashes To Ashes”. Filmik jest ukłonem w stronę Nowych Romantyków - wielkich miłośników i uczniów Bowiego. Jeśli chodzi o muzykę, bardzo spodobały mi się piosenki “Starman”, “Ziggy Stardust” i “Heroes”. Przejdźmy teraz do ciekawostek. Na temat artysty krąży wiele teorii spiskowych. Jedna z nich mówi o tym, że David naprawdę jest istotą pozaziemską, a dokładniej Reptilianinem. Inna głosi, że w połowie lat siedemdziesiątych Bowie został podmieniony (tzn. zastąpiony przez sobowtóra). Lekkie kontrowersje wzbudza film fabularny “Labirynth”, w którym muzyk zagrał główną rolę męską. Produkcja była analizowana na stronie VigilantCitizen.com oraz w książce “The Illuminati Formula” Fritza Springmeiera i Cisco Wheeler. Z analiz wynika, że “Labirynth” mówi o projekcie Monarch, a postać grana przez Davida jest programistą umysłów**. Gdyby Bowie się dowiedział, co ludzie o nim wypisują, prawdopodobnie złapałby się za głowę.\nArtyści, wymienieni w niniejszym tekście, nie są jedynymi “starymi gwiazdami”, których miałam okazję niedawno słuchać. W ostatnim czasie zwróciłam bowiem uwagę na wielu wykonawców, nie tylko z Wielkiej Brytanii, ale również z Francji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Jeśli chodzi o zespoły brytyjskie, zapoznałam się z twórczością Spandau Ballet, Human League i Duran, Duran. Co do formacji i solistów spoza Zjednoczonego Królestwa, nie będę ich dzisiaj wymieniać. Być może napiszę o nich parę słów w następnych artykułach. Jest jeden koleś z Ameryki Północnej, o którym chciałabym stworzyć całkiem osobny tekst. Nie wiem, kiedy to nastąpi, bo ostatnio brakuje mi czasu na twórczość publicystyczną. Nawet niniejszy artykuł miał być znacznie dłuższy i bardziej szczegółowy. Niestety, nadmiar obowiązków w realnym świecie sprawił, że musiałam się ograniczyć do niezbędnego minimum. Przepraszam i proszę o zrozumienie. Trzeci rok studiów (w systemie bolońskim) to nie przelewki.\n3-9 czerwca 2013 r.\n* Jeśli ktoś chce obejrzeć zdjęcia prawdziwych lóż masońskich, może ich poszukać za pośrednictwem wyszukiwarki internetowej Google. Polecam kierować się hasłem “masonic lodge”.\n** Zainteresowanych odsyłam do mojego artykułu “Kontrola umysłu - prawda czy teoria spiskowa?”. Pełny tytuł przywołanej przeze mnie książki Springmeiera i Wheeler to “The Illuminati Formula Used to Create an Undetectable Total Mind Controlled Slave”.\nAutor: Natalia Julia Nowak o 02:03\nRafał Frania pisze...\n*Patrzy na nagłówek.* O kurna, NJN, ale Ty wyładniałaś.\n28 czerwca 2013 12:49


Region bez lotniska, ale ma to się zmienić\nRegion bez lotniska, ale ma ...\nprzez Janina Blikowska - 19 grudnia 2016\nSuwałki i Białystok będą przebudowywać sportowe lotniska tak, by mogły przyjmować większe samoloty, m.in. powietrzne taksówki.\nDwa małe lokalne lotniska mają w 2018 roku powstać na Podlasiu. A w styczniu 2017 r.mieszkańcy województwa wypowiedzą się, czy chcą większego, regionalnego portu.\nNa Podlasiu nie ma lotniska, z którego mogłyby korzystać większe samoloty. I wcale nie chodzi o Boeingi czy Airbusy, a mniejsze maszyny, które mogą zabrać na pokład po kilkadziesiąt osób. Teraz jest szansa, że to się w końcu zmieni. Mogą powstać dwa takie porty: w Suwałkach i w Krywlanach pod Białymstokiem, bo wystarczy tam dobudować odpowiednie pasy startowe z podstawową infrastrukturą. Bardziej zaawansowana jest inwestycja w Krywlanach, bo już w styczniu ubiegłego roku władze Białegostoku razem z Aeroklubem Polskim zdecydowały o przekształceniu istniejącego lotniska w port publiczny o ograniczonej certyfikacji.\n– Taką możliwość dały nowe rozwiązania prawne – tłumaczy Anna Kowalska z biura prasowego białostockiego ratusza. Zgodnie z podpisaną w zeszłym roku umową lotnisko ma zostać zmodernizowane – powstanie m.in. pas startowy o nawierzchni utwardzonej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. W listopadzie miasto otrzymało decyzję środowiskową, a to pozwoliło na wystąpienie do wojewody podlaskiego o wydanie decyzji ZRIL (zgoda na realizację inwestycji lotniczej). – Kiedy ją otrzymamy, możliwe będzie dalsze planowanie inwestycji – wyjaśnia Anna Kowalska. Na razie ogrodzono i odwodniono teren. Wstępne szacunki przewidują, że inwestycja będzie kosztowała ok. 25 mln zł netto i ma być gotowa do końca 2018 roku. Po jej zakończeniu i certyfikacji lotnisko Krywlany będzie ogólnodostępnym portem lokalnym o kodzie referencyjnym – 3C, z możliwością wykorzystywania zarówno do ruchu pasażerskiego, jak i lotów cargo, ale nie będzie to lotnisko rejsowe.\nSuwałki budują pas startowy\nO takim samym lotnisku marzą władze Suwałk. – Były różne projekty, ostatecznie postanowiliśmy zbudować pas startowego o długości 1300 metrów z możliwością wydłużenia go do 2,5km – mówi Kamil Sznel, z urzędu miasta. Podkreśla, że pomysł podyktowany jest rosnącą atrakcyjnością gospodarczą Suwałk. – Jako samorząd liczymy na to, że lotnisko przyciągnie do Suwałk kolejnych inwestorów.\nPas startowy lotniska zostałby wybudowany na południu miasta w sąsiedztwie SSSE przy ul. Buczka. Będzie miał i 1300 metrów z płytą kołowania i płytą postojową, ogrodzeniem oświetleniem i systemem naprowadzania. – Nie będzie żadnych stałych połączeń lotniczych – tylko loty prywatne, biznesowe, turystyczne, czarterowe. Samoloty, które mogłyby tu lądować, pomieszczą maksymalnie 50 pasażerów – dodaje urzędnik.\nSamorząd jest już właścicielem gruntów, gdzie ma powstać inwestycja. Budowa ma ruszyć w połowie 2017 roku. – Obecnie aktualizujemy decyzję środowiskową oraz przygotowujemy wniosek do Wojewody Podlaskiego o wydanie pozwolenia na budowę, która powinna zakończyć się w II połowie 2018 roku – opowiada Kamil Sznel. Inwestycja ma kosztować ok. 15 mln zł. Suwalski ratusz prowadzi rozmowy z prywatnym inwestorem na temat sfinansowania części tego wydatku.\nPort regionalny w referendum\nTo nie jedyne inicjatywy lotnicze w regionie. W połowie stycznia odbędzie się tam referendum lokalne w sprawie budowy regionalnego portu. Mieszkańcy odpowiedzą wówczas na pytanie: „Czy jest Pan/Pani za wybudowaniem w województwie podlaskim regionalnego portu lotniczego”. Jednym z jego inicjatorów jest Paweł Backiel. Pod stosownym wnioskiem zebrano blisko 60 tys. podpisów.\n– Podlaskie to jedyny region w Unii Europejskiej gdzie nie ma żadnego lotniska regionalnego. Nie ma u nas też szybkiej kolei ani kilometra autostrady – opowiada. Podkreśla, że dzięki takim inwestycjom, jak regionalne lotnisko, jest szansa na rozwój infrastruktury i ściągnięcie inwestorów, którzy stworzą nowe miejsca pracy. – Miejsce powstanie takiego portu to rzecz drugorzędna, to powinno zostać uzgodnione przez wojewódzkie władze samorządowe wspólnie z Generalna Krajową Dyrekcją Ochrony Środowiska, bo na Podlasiu 60 proc. terenów to chronione obszary Natura 2000. – Aby referendum było ważne, choć nie będzie wiążące, bo jest to referendum jedynie opiniodawcze, musi w nim wziąć udział 30 proc. uprawnionych do głosowania, czyli jest to blisko 300 tys. osób – mówi Urszula Arter z Urzędu Marszałkowskiego w Białymstoku. Zapewnia, że samorząd województwa od lat prowadzi działania w celu budowy regionalnego portu lotniczego w regionie. Wspólnie z ekspertami analizowano siedem lokalizacji, wykonano szereg badań, prognoz i koncepcji, z których w roku 2009 roku wybrano tereny w gminie Tykocin.\n– Budowa lotniska regionalnego miała być sfinansowana ze środków UE w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, jednak GDOŚ w 2011 roku uchyliła pozytywną decyzję dla wybranej lokalizacji – tłumaczy Urszula Arter. To uniemożliwiło wykorzystanie środków unijnych, które trzeba było wykorzystać do końca 2015 roku. – Władze województwa zdecydowały wówczas o przesunięciu funduszy na inwestycje drogowe w województwie, jednocześnie zlecając dalsze prace nad niezbędną dokumentacją środowiskową – dodaje urzędniczka.\nW 2014 roku Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Białymstoku wydał pozytywną decyzję na lokalizację w Topolanach (gm. Michałowo), ale do decyzji tej również zostały wniesione zostały odwołania do GDOŚ. – Dopiero w tym roku w maju GDOŚ wydał decyzję, która ostatecznie określiła warunki środowiskowe realizacji lotniska w tym miejscu. Tyle, że w tej perspektywie finansowej 2014-2020 Komisja Europejska nie przewiduje „inwestycji w infrastrukturę portów lotniczych.\nCo więc z referendum i regionalnym lotniskiem. Jego inicjatorzy liczą, że Urząd Marszałkowski przychyli się do tej inicjatywy i lotnisko powstanie. – Głos mieszkańców województwa jest zawsze brany pod uwagę przez przedstawicieli samorządu, także i w tym przypadku – zapewnia marszałek Jerzy Leszczyński. Podkreśla, że jeśli referendum będzie ważne, to będzie to istotny głos w dyskusji o regionalnym porcie lotniczym. – Na pewno podejmiemy wówczas wszelkie kroki, aby zainteresować tym stronę rządową, bo samodzielnie samorząd nie ma pieniędzy nie tylko na budowę, ale i na późniejsze utrzymanie lotniska – tłumaczy marszałek Leszczyński.\nAdrian Furgalski z Zespołu Doradców Gospodarczych TOR, chwali pomysł przekształcenia lotnisk sportowych w Suwałkach czy w Krywlanach, które nie wymagają takich nakładów jak porty regionalny. – Lokalne lotniska mogą obsługiwać małe cargo czy taksówki powietrzne, a w przyszłości będzie można je rozbudować – tłumaczy. Przypomina, że w 2020 roku kiedy będą się ważyły losy ostatecznego podziału unijnych środków na drogi, kolej czy lotniska, wtedy będzie można zdecydować, czy taka inwestycja ma sens i powalczyć o nią. – Podlasie nie należy do najbogatszych regionów, ale w przyszłości nie powinno wykluczyć rozbudowy lokalnego lotniska na regionalny port – dodaje ekspert.


Diecezja Łomżyńska - Aktualności\nSpotkanie Pracowników Służby Zdrowia\nSpotkanie formacyjne księży proboszczów\nKomunikat - "Iskra Miłosierdzia"\nKawiarenka dialogowa dla małżonków\nKomunikat - Różaniec do granic\n> wszystkie komunikaty\nśroda, 20 wrzesień 2017 20:28\nPodsumowanie rzymskiego kongresu poświęconego młodym\nKościół przygotowuje się do przyszłorocznego zgromadzenia Synodu Biskupów o młodzieży. W Rzymie, w piątek, zakończył się kongres poświęcony młodym.Uczestniczący w nim rektor Instytutu Katolickiego w Paryżu zwrócił uwagę na napięcia, jakie występują w młodym człowieku. Są one czymś normalnym. Trzeba jednak towarzyszyć młodym, aby te napięcia prowadziły ich do rozwoju, a nie do destrukcji – podkreślił ks. prof. Philippe Bordeyne. Odniósł się również do wystąpienia na tym forum przedstawicielki Australii. Poinformowała…\nwtorek, 12 wrzesień 2017 11:27\nZaproszenie na Konferencję Alpha (30 września)\nOd 14 lat inicjatywa ewangelizacyjna „Alpha” organizuje swoje rekolekcje w Diecezji Łomżyńskiej, stając się popularną metodą ewangelizacji. Jawi się również jako odpowiedź na poszukiwanie ożywienia wiary i miejsca Pana Boga w życiu współczesnego człowieka. Tak zwane „Kursy Alpha” prowadzone są w naszej Diecezji dla różnych grup wiekowych i w różnych miejscach. Są one adresowane zarówno do dorosłych jak też do młodych, także w ramach przygotowania do Sakramentu Bierzmowania. Podczas ich…\nwtorek, 12 wrzesień 2017 10:42\nOazowiczka z Łomży przygotowuje Synod Biskupów\nDorota Andrzejewska animatorka zaangażowana w Ruchu Światło-Życie reprezentuje naszą diecezję w Rzymie, podczas Międzynarodowego Seminarium nt. „Kondycji młodych w Kościele”. To spotkanie jest wydarzeniem przygotowującym do XV Zwyczajnego Synodu Biskupów. Zaproszenie do udziału w Seminarium było dla Doroty ogromnym zaskoczeniem gdyż propozycję udziału w Seminarium otrzymała będąc na wakacyjnej oazie. W trakcie oazy zadzwonił ks. Darek Niewiński i powiedział, że szukają osoby z językiem angielskim na wrzesień. Zapytałam czy mogę…\nponiedziałek, 11 wrzesień 2017 10:36\n"Niech Wam nigdy nie zabraknie chleba!" Dożynki Diecezjalne 2017\nBp Janusz Stepnowski podziękował rolnikom za tegoroczne zbiory, za ich codzienny trud i za chleb, który dzięki ich pracy mamy na naszych stołach. Doroczne dożynki diecezjalne w tym roku zorganizowała parafia pod wezwaniem Chrystusa Króla Wszechświata w Kolnie. Tradycyjnie na dożynki diecezjalne zjechały delegacje parafii nawet z najdalszych zakątków diecezji. Każda z delegacji przywiozła ze sobą tradycyjnie wieniec dożynkowy, a także kosze z darami. To jest praca, która wiąże człowieka…\npiątek, 08 wrzesień 2017 17:02\nDziś w naszych parafiach odmawiamy akt zawierzenia Maryi\nAktualnie przeżywamy rok setnej rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie, który w Kościele w Polsce łączy się z jubileuszem 300. lecia koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Nie trzeba przypominać jak wielką rolę w historii naszej Ojczyzny odgrywa osoba Niepokalanej Dziewicy Maryi. Ogólnopolskie obchody rocznicy objawień fatimskich, z udziałem Konferencji Episkopatu Polski, odbyły się 7 czerwca br. w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem. W trakcie uroczystej Mszy św.…\nniedziela, 03 wrzesień 2017 21:01\nKażdy chrześcijanin jest misjonarzem – Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie\nSpoczywa na nas wielka odpowiedzialność za życie wieczne współczesnych ludzi, naszych sióstr i naszych braci – mówił do zebranych członków Ruchu Światło-Życie podczas powakacyjnego Dnia Wspólnoty biskup Tadeusz Bronakowski. Już tradycyjnie w pierwszy weekend września do Łomży przybyli uczestnicy letnich rekolekcji Ruchu Światło-Życie by wziąć udział w Diecezjalnym Dniu Wspólnoty. To szczególny moment, bo z jednej strony czas podsumowania tegorocznych letnich rekolekcji, a z drugiej strony, inauguracja nowego roku pracy…\nniedziela, 03 wrzesień 2017 00:36\n“Idźcie i głoście” – Rozpoczęliśmy nowy rok katechetyczny\n– Jesteśmy przede wszystkim ewangelizatorami – podkreślał dziś (02.09) biskup Tadeusz Bronakowski w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży podczas inauguracji roku katechetycznego w diecezji łomżyńskiej. Wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego zaczyna się też nowy rok pracy katechetycznej. Mszą świętą koncelebrowaną pod przewodnictwem biskupa Tadeusza Bronakowskiego zainaugurowano w sobotę w łomżyńskim sanktuarium nowy rok szkolny dla katechetów szkół i placówek oświatowych na terenie naszej diecezji. – Chcemy dzisiaj spotkać się…\nczwartek, 24 sierpień 2017 13:06\nDziś 37. rocznica święceń bpa Stanisława Stefanka TChr\n24 sierpnia 1980 r. biskup diecezji szczecińsko-kamieńskiej Kazimierz Majdański konsekrował na biskupa ks. Stanisława Stefanka, który swoim zawołaniem biskupim uczynił słowa „In omnibus Christus” (We wszystkim Chrystus). Dziś przypada 37. rocznica tego wydarzenia. Biskup Stanisław urodził się 7 maja 1936 w Majdanie Sobieszczańskim. Święcenia kapłańskie przyjął 28 czerwca 1959 w Poznaniu z rąk arcybiskupa Antoniego Baraniaka w Towarzystwie Chrystusowym dla Polonii Zagranicznej. Pracował jako duszpasterz w Stargardzie Szczecińskim, był profesorem…\ntel: 86 473 46 11\nfax 86 473 46 31


Kylian Mbappe premie za mundial przeznaczy na cele charytatywne\nDodano: 17 lipca 2018, 09:54 5\nKylian Mbappe / Źródło: Newspix.pl / ZUMA\nKylian Mbappe sympatię kibiców stara się zaskarbić nie tylko dobrą grą na boisku i skromnością poza nim. Po wygraniu z reprezentacją Francji Pucharu Świata oraz indywidualnej nagrody dla najlepszego młodego piłkarza mundialu, postanowił zrezygnować z niemałych premii wypłaconych mu przez francuską federację piłkarską. Mowa tu o łącznej kwocie ponad pół miliona euro, na którą składają się premie za grę w pierwszym składzie, strzelone bramki oraz oczywiście wygranie całego turnieju. Nawet jeśli Mbappe w PSG zarabia miesięcznie powyżej miliona euro, premie wypłacone na mundialu to dla niego wciąż znaczna suma. Trzeb też pamiętać, że wielu innych zawodników nie zdecydowało się na podobny krok.\nCałą sumę francuski zawodnik postanowił przeznaczyć na organizację Premiers de Cordee, która pomaga niepełnosprawnym dzieciom brać udział w różnego rodzaju zajęciach sportowych. Mbappe jest ambasadorem tej fundacji i według słów aktywisty Sebastiena Ruffina, czasem odwiedza jej podopiecznych. – Wydaje mi się czasem, że gra z dziećmi w piłkę sprawia mu większą przyjemność, niż samym dzieciom – opisywał relację piłkarza z małymi sportowcami.


Start / Kariera / Account Manager\nARP Ideas od 9 lat specjalizuje się w tworzeniu rozwiązań IT dla biznesu opartego na technologiach Microsoft. Jesteśmy 30 - osobowym zespołem, który przede wszystkim stawia na samodzielność i wspólne zdobywanie cennego doświadczenia. Dzięki współpracy z klientami takimi jak m.in. Solaris Bus & Coach, Bridgestone, Good Food Products, wiemy jak dostarczać usługi wysokiej jakości.\nPoszukujemy osoby, która będzie reprezentowała nas w kontaktach z klientami oraz koordynowała proces realizacji projektów.\nBudowanie i dbałość o utrzymanie długofalowych relacji biznesowych z dotychczasowymi klientami\nPrzygotowywanie ofert handlowych, raportów\nOrganizacja projektów pod kątem formalnym – umowy, zamówienia (formułowanie zapisów, negocjacje, harmonogramy, protokoły odbioru, rozliczenia)\nKontrola stopnia realizacji projektu oraz budżetu\nWspółtworzenie oraz realizacja strategii sprzedażowo-marketingowej firmy\nPoszerzanie portfela świadczonych usług u obecnych klientów (cross-selling)\nProaktywna postawa oraz silne ukierunkowanie na realizację celów\nZnajomość j. angielskiego na poziomie umożliwiającym swobodną komunikację z klientem\nMożliwość współtworzenia strategii sprzedażowej firmy\nStabilne zatrudnienie na umowę o pracę (lub inne)\nŚcieżkę rozwoju w kierunku Project Managera lub w kierunku sprzedażowym\nKartę MultiSport, prywatną opiekę medyczną, lekcje j. angielskiego, indywidualny budżet szkoleniowy\nKompleksowe wdrożenie w tematykę techniczną\nAtrakcyjne i klarowne warunki zatrudnienia\noraz wspólne wyjścia na spotkania integracyjne


Cyberpunkowe niedziele w TNT Polska od 1 marca! - mobiRANK.pl\nNa kanale TNT Polska startuje cykl cyberpunkowych niedziel, w ramach którego w każdą niedzielę marca będziemy mogli obejrzeć filmowe hity utrzymane w klimacie cyberpunku.\nCyberpunk to gatunek, który pokazuje jak może wyglądać nasza przyszłość, jeżeli nie zapanujemy nad technologią, która coraz intensywniej wdziera się do naszego życia. Każdy kolejny film stanie się dla widzów okazją do tego, by zastanowić się, gdzie leżą granice między człowieczeństwem, a cyberprzestrzenią. Zgodnie z zapowiedziami, kanał TNT Polska będzie zabierać nas w mroczne światy cyberpunka w każdą niedzielę marca.\nEmisja cyklu „Cyberpunkowe niedziele” w każdą niedzielę marca o godz. 21:00:\nSprawdź także: „Cyberpunk 1982–2020” – wszystko, co musisz wiedzieć\nObejrzyj zwiastun prezentujący wszystkie tytuły w ramach cyberpunkowych seansów w TNT Polska:\nOpisy filmów z cyklu CYBERPUNKOWE NIEDZIELE\nŚwiat opanowuje obsesja kreowania doskonałych ludzi. Jest to możliwe dzięki naukowym odkryciom z dziedziny DNA. Cała ludzkość podzielona jest na tych, którzy zostali stworzeni poprzez genetyczne modyfikacje (valid) oraz tych poczętych w naturalny sposób (invalid).\nGłówny bohater Gattaca – Szok przyszłości – Vincent (Ethan Hawke) mimo swojego gorszego pochodzenia postanawia nie rezygnować z marzeń i polecieć w kosmos. Vincent krok po kroku zaczyna realizować swój cel. Pomaga mu w tym Jerome (Jude Law), który jest posiadaczem idealnego genotypu. Ostatecznie Vincentowi udaje się podstępem dostać na pokład statku kosmicznego Gattaca – a to dopiero początek jego największej przygody.\nMatrix to dziś prawdziwa klasyka gatunku. Punktem zwrotnym w życiu nieprzeciętnie uzdolnionego hakera Neo (Keanu Reeves) jest spotkanie z tajemniczym przywódcą rebeliantów Morfeuszem (Laurence Fishburne).\nMężczyzna dowiaduje się, że świat, w którym żyje to fikcja. Bohater postanawia stopniowo zaczyna dostrzegać, że jego życiem od samego początku kierowały maszyny. Wraz z Morfeuszem oraz Trinity (Carrie-Anne Moss) przechodzi kolejne etapy wtajemniczenia i próbuje uwolnić świat z wirtualnej pułapki. Film zrealizowany przez rodzeństwo Wachowskich został nagrodzony aż 4. Oscarami.\nBen Richards (Arnold Schwarzenegger) jest policjantem z Los Angeles, który zostaje wrobiony w morderstwo cywili. Niewinny bohater filmu Uciekinier odsiaduje swój wieloletni wyrok w więzieniu.\nW tym czasie świat jest zafascynowany nowym, telewizyjnym show, w którym zamknięci na kilkuset metrach ryzykanci walczą o życie próbując uciec przed myśliwymi. Zadanie uczestników to przebiegnięcie całego obszaru gry. Twórca tego krwawego show Damon Killian (Richard Dawson) szuka sposobów na uatrakcyjnienie programu. Wpada na pomysł, by znienawidzony przez społeczeństwo policjant stał się jednym z graczy.\nŁowca androidów w reżyserii Ridleya Scotta to dystopijna produkcja stworzona na bazie powieści Philipa K. Dicka. Replikanci są powstałymi w wyniku modyfikacji genetycznych istotami, które do złudzenia przypominają ludzi. Zostały powołane do realizowania niebezpiecznych misji w kosmosie.\nNie wszystko idzie jednak zgodnie z planem i stworzenia buntują się, w wyniku czego otrzymują zakaz przebywania na Ziemi. Specjalna jednostka ludzi ma za zadanie wytropić oraz wyeliminować replikantów, którzy nie zostali jeszcze odesłani na odległe planety. Rick Deckard (Harrison Ford) jest niezwykle skutecznym łowcą – osiągnięcie kolejnych sukcesów może jednak skomplikować fakt, że stopniowo zakochuje się w uciekającej przed nim Rachael (Sean Young).\nSierżant Spartan (Sylvester Stallone) czyli tytułowy Człowiek Demolka jest bezwzględnym i niezwykle skutecznym policjantem walczącym z przestępcami. Jego główny oponent to psychopatyczny kryminalista Simon Phoenix (Wesley Snipes). Oboje zostają zamrożeni na wiele lat z powodu wydarzeń w przeszłości, podczas których Spartanowi nie udaje się uratować trzydziestu zakładników przetrzymywanych przez Phoenixa. Po odhibernowaniu przestępcy udaje się jednak uciec z więzienia. Jedyną osobą, która może ocalić Los Angeles od niebezpiecznego mordercy okazuje się być właśnie Spartan.


Na kresach – w Turmontach - Związek Polaków na Litwie\nJezioroski Oddział Rejonowy ZPL nie jest zbyt liczny – należy do niego 91 osób. Jednak, jak z satysfakcją konstatuje prezes oddziału Weronika Bogdanowicz, nie brak chętnych, by zasilić ich szeregi: tego roku zarówno koło w Kimbarciszkach, jak i w Turmontach liczebnie wzrosło o kilka osób. Do polskiej organizacji garną się nie tylko rodacy, ale też ludzie innych narodowości, bowiem Polacy są tu animatorami życia kulturalnego, to właśnie w siedzibie oddziału ogniskują się wszystkie inicjatywy. I jest w tym bezsprzeczna zasługa prezes oddziału Weroniki Bogdanowicz, której energii, pomysłów, a i życzliwości wobec ludzi można jedynie pozazdrościć. Właśnie dlatego członkowie oddziału – w konferencji wzięło udział 47 delegatów – po wysłuchaniu sprawozdania pani prezes, postanowili, że nadal ma pełnić swe funkcje.W nowej kadencji wiceprezesem oddziału została Genė Usinowicz. Zmiany prezesów nastąpiły w dwóch kołach: w Kimbarciszkach została nim Halina Gurska, zaś w Turmontach – Teresa Narkevičienė.\nŻyczenia nowo wybranemu kierownictwu oddziału złożył częsty gość polskich imprez, radny rejonowego samorządu Rimvydas Podolskis. Miłych słów, pozdrowień nie żałowali też członkowie kół, którzy przybyli tego dnia do Turmontów.\nW przyjacielskim, miłym gronie bardzo wesoło zebranym minęło popołudnie. Nie zabrakło wspomnień i układania planów na przyszłość, serdecznych świątecznych życzeń i dobrego nastroju.\nPoprzedni artykuł Świąteczna fala\nNastępny artykuł Polskie gremium w uzdrowisku


Obowiązkowe OC dla rowerzystów - Najlepsze polisy ubezpieczenioweNajlepsze polisy ubezpieczeniowe\nPoseł pewnej partii zaproponował ostatnio wprowadzenie obowiązkowego OC dla rowerzystów, co pozwoliłoby na podreperowanie nieco polskiego budżetu. Pomysł niezły, jednak nie z punktu widzenia „niedzielnych rowerzystów”. Warto teraz zastanowić się nad argumentami „za” i „przeciw” tego rozwiązania, bo jest ich sporo.\nOC dla rowerzystów – TAK\nCodziennie dochodzi do wypadków i kolizji drogowych, w tym tych z udziałem rowerzystów. Wina leży po różnych stronach – kierowcy lekceważą poruszających się na jednośladach, ci nie pozostają im dłużni stwarzając swoją jazdą teoretycznie małe zagrożenie. Nałożenie obowiązku płacenia składki OC za poruszanie się na rowerze zmniejszyłoby problem. Rowerzysta za spowodowanie kolizji i zniszczenie pojazdu zapłaciłby z kieszeni swojego ubezpieczyciela i odwrotnie – otrzymałby odszkodowanie za poniesione szkody, jeśli wypadek miałby miejsce z winy kierowcy. Skoro poruszający się na rowerach chcą większych praw i poważnego traktowania, to czemu by nie również na płaszczyźnie odpowiedzialności cywilnej. Warto zaznaczyć, że rowerzysta, oprócz OC, mógłby wykupić jeszcze ubezpieczenie casco dla swojego pojazdu, chroniące przed kradzieżą i zniszczeniem, jak i NNW, chroniące jego i jego zdrowie. OC to także polisa nawet na krócej niż rok, co znacznie ograniczyłoby wydatki.\nOC dla rowerzystów – NIE\nZupełnie bezsensownym pomysłem jest obarczanie obowiązkiem płacenia OC wszystkich rowerzystów. Tak zwani niedzielni rowerzyści tylko by na tym stracili. Są przecież tacy, którzy korzystają z roweru dwa razy do roku, są też ci, którzy wykorzystują go jako podstawowy środek lokomocji. Z drugiej jednak strony niesprawiedliwym byłoby nakładanie na jednych obowiązku, a na drugich nie. Koszt ubezpieczenia również nie byłby najniższy – to nawet kilkaset złotych, jeśli wziąć pod uwagę wszystkie warianty.\nKategorie: Ubezpieczenia komunikacyjne. Tagi: OC, OC dla roweru, ubezpieczenie oc, ubezpieczenie roweru. Autor: User. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Muzyka - katalog-wielotematyczny.pl\nPozycja w katalogu nr: 515, przeglądano: 618 razy.\nOpis: Strona ma na celu szeroką promocję naszegorodzimego rynku muzycznego. Szeroko opisujemy koncerty, nowe płyty oraz zespoły i artystów jakich możemy znaleść w kraju. Skupiamy się przede wszystkim na wartościowej muzyce, pozostawiając celebrytów i ich skandale daleko w tyle.'\nSłowa kluczowe: artykuły, artyści, encyklopedia, gatunki, koncerty, muzyka, płyty, polska muzyka, recenzje, wywiady, zespoły


Puchar Francji: Grenoble Foot i Rennes zagrają w kolejnej fazie rozgrywek - Sport WP SportoweFakty\nPuchar Francji: Grenoble Foot i Rennes zagrają w kolejnej fazie rozgrywek\nWe wtorek awans do 1/2 finału Pucharu Francji zapewniły sobie zespoły Toulouse FC oraz EA Guingamp. W środę do grona półfinalistów dołączyły Grenoble Foot (beniaminek Ligue 1 ograł AS Monaco) oraz Stade Rennes. Podopieczni Guya Lacombe pokonali trzecioligowy klub Rodez AF.\nPiotr Robaczyński 18 Marca 2009, 22:43\nPiłkarze Rodez AF w poprzedniej rundzie niespodziewanie pokonali Paris Saint Germain. Tym razem nie udało im się sprawić kolejnej niespodzianki i musieli uznać wyższość zawodników Rennes. Gospodarze nie zlekceważyli rywala, przystąpili do tego spotkania w najmocniejszym składzie i pewnie wygrali 2:0. Na listę strzelców wpisali się Stéphane M'Bia oraz Jimmy Briand.\nW drugim meczu Grenoble Foot ograło AS Monaco. W tym sezonie było to już trzecie starcie tych zespołów. W rundzie jesiennej rozgrywek Ligue 1 beniaminek wygrał u siebie z teoretycznie mocniejszym przeciwnikiem 1:0, na wyjeździe natomiast przegrał 0:1. Tym razem ponownie zwycięstwo odniosła drużyna, która występowała na własnym stadionie. Awans do półfinału zapewniły podopiecznym Mehmeda Bazdarevicia trafienia Daniela Moreiry i Nassima Akroura.\nWyniki środowych spotkań 1/4 finału Pucharu Francji:\nGrenoble Foot - AS Monaco 2:0 (1:0)\n1:0 - Moreira 13'\n2:0 - Akrour 54'\nStade Rennes - Rodez AF 2:0 (1:0)\n1:0 - M'Bia 31'\n2:0 - Briand 60'\nRennes Stade Rennais Grenoble Puchar Francji Francja Piłka nożna Piłka w Europie Piłka nożna we Francji


Nie możesz odnaleźć miejsca pracy? Załóż własną firmę » myfrugalicious.com\nSytuacja na naszym rynku pracy już od długiego czasu jest katastrofalna. Znalezienie zatrudnienia naprawdę często jest niemalże niemożliwe. To właśnie z tego powodu naprawdę wiele osób postanawia otworzyć własny biznes. Wśród propozycji, które warto wziąć pod uwagę znajdują się przeróżne sklepy. Świetnym pomysłem są te oferujące sprzedaż za pośrednictwem Internetu.\nDecydując się na otwarcie sklepu oferującego sprzedaż w sieci, powinno się pamiętać o uwzględnianiu szeregu elementów. W tym wypadku należy pomyśleć nie tylko o wybraniu asortymentu, ale również o stworzeniu świetnej witryny sklepu.\nWejdź na ten odnośnik oraz zdobądź cenne info (https://maximgroup.eu/methods-of-payments/) na temat omawianej tutaj tematyki. Z pewnością rzeczywiście uznasz je za godne uwagi.\nTylko bowiem wówczas klienci będą chętnie coś w nim kupowali. Każdy sklep działający w Internecie musi mieć również własny regulamin. Jego przygotowanie większość osób powierza specjaliście (przenieś się tu). Można również trochę poszukać w Internecie i opracować go samodzielnie. By znaleźć informację jak to zrobić, wystarczy tylko w wyszukiwarce internetowej wprowadzić wyrażenie „regulamin sklepu jak napisać”. Bardzo szybko znaleźć można co najmniej kilka witryn, które pasują pod frazę „regulamin sklepu jak napisać”. Regulamin sklepu (zobacz okulary persol) internetowego nie może zawierać dowolnych zapisów.\nWskazać można takiego rodzaju klauzule, które w żadnym wypadku nie mogą się w nim znaleźć. Ich wprowadzanie jest sprzeczne z obowiązującym na terenie naszego kraju prawem. Aby przez pomyłkę nie zamieścić ich w regulaminie swojego sklepu, można w wyszukiwarce internetowej wprowadzić wyrażenie „klauzule niedozwolone rejestr”. W krótkim czasie można wtedy znaleźć te klauzule, których wprowadzanie do regulaminu jest zabronione - www. Po wpisaniu wyrażenia „klauzule niedozwolone rejestr” i przyjrzeniu się przedstawionym frazom można mieć pewność, że regulamin nie będzie niezgodny z polskim prawem.\nTags: Internet, praca, prawo, asortyment