11.02.2019, 22:00 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 15:47 przez Sofeicz.)\nNiniejszy post stanowi kontynuację dyskusji toczącej się w wątku: #6,075\nSłowem wstępu, pragnę przeprosić mojego interlokutora Lamparta za zwłokę w odpowiedzi. Niestety charakter mojej pracy wymusił na mnie wzięcie ponad miesięcznej przerwy od wszelkich poważniejszych ‘rozpraszaczy uwagi’, w tym, rzeczy jasna, forum. Wolałem wstrzymać się z publikacją odpowiedzi do czasu, w którym mógłbym podtrzymać jakąkolwiek dalszą polemikę. No ale, jak mawiali starożytni aborygeni, „co się uciecze to nie odwlecze a lepszy gołąb w garści niż koniom lżej” … czy jakoś tak.\nDyskusja została przeniesiona do bieżącego wątku, gdyż uważam ruch ten za zdecydowanie bardziej sensowny niźli rozbijanie kilkunastu tematów narosłych w trakcie pauzy w „Polecanych Artykułach”. Zdecydowałem się otworzyć nowy wątek (zamiast wykopywać coś podobnego z czeluści forum) ponieważ nie chcę by praca, którą weń włożyłem, przepadła gdzieś na entej stronie przypadkowego tematu. Postanowiłem oddać również pola w offtopie o racjonalności Waści poglądów – z perspektywy czasu, uważam dyskusję na ten temat za zgoła niepotrzebną. Miast tego pragnę pociągnąć główny wątek wykłuty w trakcie naszej dysputy, tj. dopuszczalność stosowania kar cielesnych (odtąd w skrócie KC) w procesie wychowawczym dzieci. Dla porządku pozwoliłem sobie podzielić moją wypowiedź na dwie części, podejmujące kolejno dwa główne podtematy: KC a prawa człowieka oraz skuteczność KC w procesie wychowawczym dziecka. Punktem wyjścia dla obydwu części są fragmenty Twojej ostatniej adresowanej do mnie wypowiedzi.\nZ faktu, iż przyczynkiem do tej wypowiedzi jest moja dyskusja z Lampartem, nie wynika bynajmniej, że nie jestem zainteresowany polemiką z resztą użytkowników forum - wręcz przeciwnie. Jednym z powodów, dla których zdecydowałem się podjąć tą dysputę, jest swoista popularność jaką cieszą się poglądy zbliżone do Lamparcich naszym społeczeństwie. Jeśli więc któryś z czytelników zechciałby zabrać w sprawie głos to jest bardziej niż mile widziany.\nCelem przypomnienia materii dysputy: Tą wymianę zdań zapoczątkował Twój sprzeciw wobec mojego twierdzenia, iż stosowanie kar cielesnych wobec dzieci stanowi pogwałcenie przysługujących im praw człowieka. Na poparcie mojego stanowiska przytoczyłem Artykuł 19 Konwencji o prawach dziecka, stanowiący, iż:\n1. Państwa-Strony będą podejmowały wszelkie właściwe kroki w dziedzinie ustawo- dawczej, administracyjnej, społecznej oraz wychowawczej dla ochrony dziecka przed wszelkimi formami przemocy fizycznej bądź psychicznej, krzywdy lub za- niedbania bądź złego traktowania lub wyzysku, w tym wykorzystywania w celach seksualnych, dzieci pozostających pod opieką rodzica(ów), opiekuna(ów) praw- nego(ych) lub innej osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem.\nTy zaś łaskaw byłeś stwierdzić, że nie trzeba odbierać powyższego zapisu w sposób dosłowny i niezgodność KC z Prawami Człowieka to zaledwie kwestia interpretacji. Powołałeś się tedy na Powszechną Deklarację Praw Człowieka, wskazując, że głosi ona iż „dziecko ma wolność od urodzenia, a jak rodzic postanowi to nie wyjdzie z domu choćby chciało, jakby nie było jest to przetrzymywanie wbrew woli.”\nZ przyjętą przez Ciebie linią argumentacji jest niestety szereg poważnych mankamentów.\nAbstrahując od tego, że przy swojej chałupniczej interpretacji powołałeś się na nieadekwatny dokument, sam proces w jakim ją przeprowadziłeś, w kontekście powyższych wytycznych, pozostawia wiele do życzenia. Otóż ograniczyłeś się do wyrwania z właściwego mu kontekstu pojedynczego artykułu, w absolutnym oderwaniu od obowiązującej praktyki jego stosowania oraz w oderwaniu od późniejszych aktów prawa międzynarodowego odnoszących się wprost do poruszanej przez Ciebie materii (mowa tutaj rzeczy jasna o Konwencji o prawach dziecka).\nPunkt czwarty (i bodaj najważniejszy) - , wyrażona przeze mnie opinia, iż stosowanie wobec dzieci KC stanowi pogwałcenie przysługującym im praw człowieka, bynajmniej nie jest moim prywatnym ‘widzimisie’, opartym o amatorską interpretację aktu prawa międzynarodowego. W istocie rzeczy, jest to pogląd expressis verbis wyrażony przez Komitet praw dziecka; ciało ukonstytuowane na gruncie artykułu 43 Konwencji o prawach dziecka i uprawnione do wydawania Komentarzy Generalnych (i.e. oficjalnych aktów interpretacji adekwatnego traktatu). Otóż, w Komentarzu Generalnym No. 8 (2006) [https://resourcecentre.savethechildren.net/node/10263/pdf/gc8.pdf ], na kanwie artykułów inter alia 19, 28, para. 2 oraz 37 Konwencji o prawach dziecka, stwierdzono w sposób niepozostawiający wątpliwości, iż kary cielesne stanowią formę przemocy fizycznej i jako takie stanowią pogwałcenie Praw Człowieka [cf. para. 18 Komentarza Generalnego].\nCo znamienne, KC zdefiniowano jako:\nStwierdzono również dobitnie, że dla stosowania kar cielesnych nie ma żadnego usprawiedliwienia, w tym tego wynikającego chociażby z przekonań religijnych [para. 29], tudzież ogólnego prawa rodziców do kierowania rozwojem dziecka [para. 28]. Dotychczas obowiązujące obrony prawne, pozwalające rodzicom w niektórych krajach na bicie dzieci, jeśli ma to formę „rozsądnej korekcji zachowania”, zgodnie z wytycznymi Komitetu, winny być wyparte [para. 31].\nW świetle powyższej oficjalnej wykładni, pozwolę sobie z całą mocą podtrzymać moje wyjściowe stanowisko, iż KC są w istocie sprzeczne z Prawami Człowieka. Jednakże, sprzeczność ta, jakkolwiek jest argumentem dla mnie nader istotnym, bynajmniej nie jest jedynym, na którym opieram moje przekonania w tym temacie. Nadto twierdzę, iż kary cielesne są środkiem wychowawczym w którym przeważa bilans potencjalnych szkód nad wszelkimi korzyściami jakie można dzięki ich stosowaniu uzyskać.\nZanim zaś przejdę do Części II mojej wypowiedzi, mała dygresja:\nJeśli o prawie państwowym mowa, to pragnę przypomnieć, że w Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z art. 96 z indeksem jeden, ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:\nOsobom wykonującym władzę rodzicielską oraz sprawującym opiekę lub pieczę nad małoletnim zakazuje się̨ stosowania kar cielesnych.\nZaczynam komentarz od tego fragmentu, gdyż stanowi on niezły przyczynek do wprowadzenia pewnego porządku w tej terminologicznej stajni Augiasza, jaką niestety do tej pory była ta dysputa. W myśl rzeczonego porządku, podzieliłem też odpowiedź na szereg zagadnień tematycznych, aby ułatwić lekturę oraz wszelką dalszą polemikę.\n> Podejście impulsywne vs instrumentalne\nWzględem modeli posługiwania się KC, wyróżnia się dwa zasadnicze podejścia: instrumentalne oraz impulsywne. Gershoff w swej metaanalizie, będącej jednym z bodsj najbardziej kompleksowych studiów nad zagadnieniem skutków stosowania KC wobec dzieci, scharakteryzowała podejście instrumentalne jako operowanie KC w sposób planowany, kontrolowany oraz bez udziału silnych emocji ze strony rodzica. W ramach tego modelu, KC stają się naturalną częścią „repertuaru kar” stosowanych przez opiekunów. Gdy zaś do KC dochodzi pod wpływem chwili i towarzyszą temu uczucia gniewu i utraty kontroli po stronie rodziców, to do czynienia mamy z podejściem impulsywnym .\nPatrząc przez pryzmat powyższego, Twoja teza zakładająca dopuszczalność stosowania KC, jeżeli odbywa się to w „określonej formie w ramach jasnych i konsekwentnych oczekiwań i w przypadku nieskuteczności innych metod,” wpisuje się płynnie w model instrumentalny. Skoro więc dopuszczasz stałą obecność KC w repertuarze kar, to należy pogodzi się z faktem, że może prowadzić do tego co określasz mianem „regularnego bicia” – jeżeli zachowanie dziecka spełni kryteria rodzicielskich założeń stosowania KC, to do przemocy fizycznej niechybnie dojdzie, właśnie w ramach konsekwentnego stosowania przyjętych zasad. W istocie rzeczy, behawioryści za wymogi skutecznej kary poczytują jej natychmiastowość, konsekwentność stosowania oraz wymierzanie jej w obliczu każdego przypadku sprecyzowanego wcześniej niechcianego zachowania  – bazując na tych wytycznych, niektórzy badacze wykluczają KS z szeregu efektywnych środków wychowawczych, ponieważ:\nIt is difficult to imagine that a parent would be able to meet all of these criteria when administering spanking; indeed, it would likely be both inadvisable and bordering on abusive if parents spanked children following every instance of a given misbehavior. \nTrudno sobie wyobrazić, że rodzic byłby w stanie spełnić wszystkie te kryteria podczas podawania klapsów; w rzeczy samej, byłoby to prawdopodobnie niewskazane i graniczące z nadużyciem, gdyby rodzice dawali klapsa dzieciom po każdym przypadku niewłaściwego zachowania. \nToteż nie pojmuję co pozwala Ci twierdzić, że postępowanie wedle Twojego modelu nie może dać średniej 2.1 incydentów KC w tygodniu. Wszak wyznacznikiem częstotliwości jest tutaj wyłącznie zachowanie dziecka, a nie, jak to ma miejsce w modelu impulsywnym, rodzicielskie umiejętności samokontroli i panowania nad emocjami.\nSkoro już o samokontroli mowa, to pragnę wrócić do jednej z dwóch anegdotek jakie na poparcie swojego stanowiska zechciałeś przedstawić. Otóż pierwsza z nich opowiada o „charakternym nauczycielu”, który, cytuję „złoił jednego i drugiego” niesfornego ucznia przywracając w klasie mores, podczas gdy reszta nauczycieli owych uczniów się bała [Link: #6,046 ]. Czy zastosowanie KC przez tego, pożal się Boże, nauczyciela, określić można jako odbywające się „w sposób planowany, kontrolowany oraz bez udziału silnych emocji” czy też raczej do incydentu doszło „pod wpływem chwili i towarzyszyły temu uczucia gniewu i utraty kontroli”? Wnioskując z Twojego jakkolwiek zdawkowego opisu, moim zdaniem, istotę zdarzenia oddaje lepiej druga charakteryzacja, a co za tym idzie, do czynienia mieliśmy raczej z impulsywnym użyciem KC. Jeśli tak w istocie było, to nasuwa się pytanie: dlaczego powołujesz się na przykłady zdarzeń, które obrazują diametralnie inny model stosowania KC, niż ten, za którym Ty sam obstajesz? Wszak w konsekwencji, wszelkie „pozytyw” KC na jakie miałby wskazywać ten przykład, będą nieadekwatne dla Twojego stanowiska.\nNo chyba że mieliśmy tam do czynienia z jeszcze poważniejszym wymiarem patologii niż śmiem zakładać i ten nauczyciel faktycznie stosował KC wobec uczniów w ramach modelu instrumentalnego…\n> Efekt natychmiastowego podporządkowania\nAbstrahując jednak chwilowo od tego, moim zdaniem, niezbyt fortunnego przykładu, przyjrzyjmy się drugiej anegdotce [Link: #6,075 ]. Traktuje ona o niesfornym dziecku, które po wymierzeniu KC przez rodziców, zaczęło zachowywać się w sposób porządny. W istocie rzeczy opisałeś zjawisko, które w literaturze przedmiotu określa się mianem efektu natychmiastowego podporzadkowania (immediate compliance). Otóż badania faktycznie dowodzą, iż jeśli osoba bezbronna (dziecko) zostanie poddana agresji fizycznej przez osobę znajdującą się zarówno w pozycji siły jak i autorytetu (rodzic), to osoba wobec której użyto przemocy, jest bardziej skłonna poddać się woli agresora, niż jej oprzeć .\nEfekt natychmiastowego podporządkowania został we wcześniej przywoływanej metaanalizie autorstwa Gershoff, określony jako pozytywny skutek KC. Warto przy tym nadmienić – jedyny pozytywny skutek. Prócz niego wyszczególniono 6 potencjalnych negatywnych efektów dotykających dziecko jeszcze w trakcie samego dzieciństwa oraz 4 mogących je dotknąć w życiu dorosłym:\ndecreased moral internalization, increased child aggression, increased child delinquent and antisocial behavior, decreased quality of relationship between parent and child, decreased child mental health, increased risk of being a victim of physical abuse, increased adult aggression, increased adult criminal and antisocial behavior, decreased adult mental health, and increased risk of abusing own child or spouse. \nobniżony poziom internalizacji norm moralnych, podwyższony poziom agresji dziecka, podwyższony poziom zachowań chuligańskich i antyspołecznych będących udziałem dziecka, obniżona jakość relacji rodzic-dziecko, obniżony poziom zdrowia psychicznego dziecka, podwyższony poziom ryzyka stania się ofiarom znęcania fizycznego, podwyższony poziom agresji w życiu dorosłym, podwyższony poziom zachowani przestępczych i antyspołecznych w życiu dorosłym, obniżony poziom zdrowia psychicznego, podwyższony poziom ryzyka znęcania się nad własnymi dziećmi, tudzież partnerem.\nPowołując się na zaistnienie efektu natychmiastowego podporządkowania w opisanej przez Ciebie sytuacji w istocie wywarzasz otwarte drzwi – bynajmniej nie przeczę temu, iż faktycznie on zachodzi. Esencję problemu stanowi natomiast gama pozostałych efektów KC które poza natychmiastowym podporządkowaniem wystąpić mogą. Wielokrotnie zwracałem Twoją uwagę na ten aspekt, co było niestety przez Ciebie chronicznie ignorowane. W gwoli przypomnienia, pozwól, że przytoczę moją wypowiedź odnoszącą się do pierwszej z dwóch anegdot, jakie łaskaw byłeś opowiedzieć:\nSkąd wiesz, że po powrocie do domu [pobici uczniowie] nie wyładowali frustracji i agresji na kimś słabszym; na rodzeństwie, zwierzęciu domowym, czy wręcz przypadkowym dziecku na ulicy? Skąd wiesz, że działanie tego pożal się boże nauczyciela, nie spotęgowało tylko problemu ich agresji, zmieniając jedynie jej przedmiot, z osoby, która okazała się akurat od nich silniejsza fizycznie, na tych, których uważają za słabszych (zresztą na taki obrót sprawy mógłby wskazywać Twój lakoniczny opis)? Czy przypadkiem ta "lekcja" nie nauczyła ich, że skoro osoba od nich silniejsza, może bezkarnie dopuszczać się wobec nich przemocy fizycznej w ramach prymitywnego określenia dominacji w grupie i rozwiązania problemu, to oni również mogą w ten sposób postępować z osobami słabszymi od siebie? [Link:#6,053]\nTen szereg zastrzeżeń, wyrażony w sposób bądź co bądź amatorski, odnosi się jednak do istoty problemu, przedstawionej w pracy Gershoff – poza truizmami pokroju dużego prawdopodobieństwa wystąpienia efektu natychmiastowego potwierdzenia, warto zastanowić się nad tym jakie jeszcze skutki KC mogła ukonstytuować w danej sytuacji, gdyż owe potencjalne skutki są rozliczne i mają jeden wspólny mianownik – wszystkie są negatywne.\n> Barrier-enforcement condition\nW poprzedniej części mojego wywodu przyznałem, iż istotnie KC są efektywne w zapewnieniu posłuszeństwa w wymiarze short-term. Nasuwa się jednak pytanie czy jest to jedyna efektywna metoda wychowawcza w osiągnięciu tegoż celu. Odpowiedź na to pytanie jest przecząca, a wypływa z wyników szeregu badań, które pozwolę sobie teraz omówić.\nWe wszystkich rzeczonych badaniach, rodzice i dzieci zostali losowo przydzieleni do grup stosujących KC oraz od KC wolnych. Rodzicom kazano wydać szereg poleceń dziecku; gdy dziecko nie podporządkowało się, rodzic został poinstruowany, aby posadzić dziecko na tzw. time-out chair. Rodzicom w grupie posługującej się KC powiedziano, by wymierzyli dziecku klapsa, jeśli wstało z time-out chair – schemat ten określono mianem “parent-release condition.” Rodzicom z grupy wolnej od KC, powiedziano, aby używali innej techniki, jeśli ich dziecko podniosłem się z fotela - umieszczali tedy dziecko w małym pokoju z barierką, zapobiegającą wydostaniu się. Schemat ten określono mianem „barrier-enforcement condition.” \nW pierwszym badaniu stwierdzono, iż KC w ramach “parent-release condition” jest metodą bardzej efektywną w wymuszaniu posłuszeństwa, niż zapewnianą poprzez schemat “child-release condition”, w którym to najzwyczajniej pozwalano dzieciom wstać z time-out chair, gdy te były gotowe podporządkować się poleceniom . W drugim zaś badaniu porównano skuteczność schematu “parent-release condition” z „barrier-enforcement condition” – jednoznacznie stwierdzono, że efektywność obu tych modeli jest taka sama.  Kolejne dwa badania potwierdziły wyniki dwóch pierwszych – efektywność „barrier-enforcement condition” z “parent-release condition” była tożsama, przy czym obydwa schematy były bardziej skutecznie niż “child-release condition” .\nKonkluzja bijąca z powyższego szeregu prac jest klarowna – KC są bardziej skuteczne, niż zaniehcanie jakichkolwiek działań celem wymuszenia posłuszeństwa (schemat “child-release condition”), natomiast KC nie są bardziej efektywne w zapewnieniu tych samych rezultatów, niż inne metody wychowawcze (w tym wypadku „barrier-enforcement condition”) . Jednakże różnica między KC a innymi metodami jest zasadnicza – KC, jak ujął to jeden z autorów powyższych badań, stanowi „doświadczenie budzące awersję zarówno u dziecka jak i osoby wymierzającej karę” . Co więcej, KC wiąże się również z szeregiem krótko i długo terminowych negatywnych skutków, które przytoczyłem w poprzedniej części mojej wypowiedzi. Dlaczego więc przystawać przy metodzie obarczonej całym szeregiem zagrożeń, podczas gdy te same efekty osiągnąć można innymi drogami? Na to pytanie oczekuję już odpowiedzi od mojego znamienitego interlokutora.\nGwoli systematyzacji dyskusji, można by się pokusić o scharakteryzowanie Twojej dotychczasowej linii argumentacyjnej, optującej na rzecz KC. Otóż linia ta wpisuje się w dosyć powszechne stanowisko, określane mianem „argumentu warunkowego na rzecz KC” (conditional CP argument) . Orędownicy tego stanowiska sprzeciwiają się absolutnemu zakazowi stosowania kar cielesnych, twierdząc, iż "skutki KC niekoniecznie są korzystne bądź niekorzystne, ale mogą być jednym lub obydwoma na raz, w zależności od wielu innych warunków" . Warunki te obejmują konieczność stosowania KC, gdy rodzice są spokojni i panują nad własnym zachowaniem, samo bicie nie powinno jest przesadnie dotkliwe, a całość odbywa się w kontekście prawidłowo funkcjonującej rodziny, w której rodzice otaczają dzieci miłością . Niestety, ze stanowiskiem tym jest szereg problemów, które pozwolę sobie teraz naświetlić:\n* Niestosowanie się do zaleceń – Istnieje uzasadniona obawa, iż w ramach legislacyjnego dopustu KC, większość osób KC stosujących, nie będzie przestrzegała wytycznych, za którymi optują zwolennicy argumentu warunkowego. Na poparcie tego zastrzeżenia pozwolę sobie przytoczyć badanie przeprowadzone prze Holdena  – tyczyło się ono zgodności przypadków zastosowania KC z sześcioma głównymi zaleceniami podnoszonymi przez zwolenników KC:\n1. KC powinna być nieczęsto używana; 2. KC powinna być stosowana względem poważnych przewinień; 3.KC powinna być używana w ostateczności; 4. KC nie powinna być wykonywana pod wpływem gniewu; 5. Na KC nie powinny się składać więcej niż dwa uderzenia; 6. KC nie powinna być nader bolesna\nNadto, w badaniu odniesiono się również do skuteczności zastosowania KC na poprawę zachowania dziecka.\nOtóż okazało się, że rodzice stosujący KC powszechnie łamali pierwsze trzy wytyczne. Co więcej, połowa rodziców wykonywała KC pod wpływem silnych emocji. Względem zaleceń odnoszących się do dolegliwości KC, w połowie przypadków oceniono, iż dzieci były „at least moderately upset” w wyniku kary. Jedynie piąta wytyczna była raczej uniwersalnie przestrzegana. Ergo, z badania wynika, iż rodzice na ogół nie stosowali się do monitorowanych wytycznych.\nBardzo ciekawe wnioski wypływają również z analizy skuteczności KC. Otóż w 73% przypadków, 10 min po zastosowaniu KC, miała miejsce reemisja niepożądanego zachowania dziecka, czy to w innej formie, czy wręcz w takiej samej jak za pierwszym razem. Zatem, pomimo uzyskania efektu natychmiastowego posłuszeństwa, efektywność KC pozostawiała tam wiele do życzenia.\n* Atmosfera miłości rodzicielskiej nie moderuje w pełni negatywów KC – Badania wskazują, iż stosowanie KC wobec dzieci wciąż prowadzi do szkodliwych konsekwencji, nawet jeśli odbywa się to w kontekście w kontekście prawidłowo funkcjonującej rodziny, w której rodzice otaczają dzieci miłością. Owa rodzicielska miłość nie moderowała w pełni związku pomiędzy KC a wzrostem agresji u dzieci poddawanych KC . Z tego też powodu, badacze w konkluzji jednego z badań (które wskazało również na związek pomiędzy KC a występowaniem stanów lękowych u dzieci) doszli do wniosku, iż\nclinicians across countries should advise parents against using corporal punishment, even in the context of parent-child relationships that are otherwise warm, and should assist parents in finding other ways to manage children's behaviors .\nLekarze-praktycy z różnych krajów powinni odradzać rodzicom stosowanie KC, nawet w kontekście ciepłych relacji między rodzicami i dziećmi i powinni pomagać rodzicom w znajdowaniu innych sposobów panowania nad zachowaniem dzieci .\nWyniki tych badań pokrywają się z rezultatami innego studium, stricte badającego wpływ dyscypliny fizycznej na wzrost zachwiań agresywnych u dzieci. Przedsięwzięto tam skrupulatne starania, by z badania wykluczyć przypadki nadużyć fizycznych. Summa summarum, po raz kolejny wykazano związek pomiędzy KC a wzrostem agresji. \n* Dzieci które doświadczają umiarkowanych KC są w grupie ryzyka przekształcenia modelu KC w dotkliwy – Wyniki jednego z badań wskazują, iż dzieci, które w trakcie jednego roku doświadczają umiarkowanych KC, obarczone są 50% ryzykiem przekształcenia modelu kar w dotkliwy już w następnym roku, w porównaniu do dzieci, które KC nie doświadczają wcale. Co więcej, badanie owo potwierdziło, iż dzieci które doświadczają nawet umiarkowanych KC, częściej dopuszczają się zachowań niepożądanych, (tzw. „externalizing behawior” obejmujące nieposłuszeństwo, agresję fizyczną, oraz zespół zachowań ocenianych jako niewłaściwe przez rodziców lub inne figury autorytetu, cf. ) agresywne niż dzieci niedoświadczające KC \n* Dotkliwość i poczucie sprawiedliwości zastosowania KC nie moderują stosunku frekwencji KC a wzrostu poziomu agresji u dzieci - w wyniku badania przeprowadzonego na uczestnikach z ośmiu państw, potwierdzono relację pomiędzy częstotliwością KC a wzrostem poziomu zachowań niepożądanych u dzieci (znów odwołanie do tzw. „externalizing behawiors). Nie stwierdzono przy tym, że dotkliwość KC, tudzież odczucie słuszności jej wymierzenia, moderuje ową relację. W konkluzji badania sformułowano wniosek, iż wzrost użycia KC w procesie wychowawczym dziecka, najprawdopodobniej jest dla niego szkodliwy, bez względu na to w jaki sposób oraz w jakich okolicznościach KC się odbywa . Przypominam w tym miejscu, że w ramach Twojego instrumentalnego modelu stosowania KC, pewna regularna częstotliwość jego stosowania, jest naturalną konsekwencją wymogu, iż kary mają być wymierzane w sposób konsekwentny.\n*KC jest metodą inherentnie nieefektywną w długofalowej korekcji niepożądanych zachowań u dziecka – w ostatnim punkcie pragnę odnieść się do tego co uważam za istotę problemu KC, a co można zaaplikować w sposób analogiczny zarówno dla proponowanego przez Ciebie modelu bicia dzieci, jak i wszystkich pozostałych. W tym celu pozwolę sobie bezpośrednio przytoczyć fragment pracy naukowej, który, moim zdaniem, oddaje istotę problemu lepiej niż ja, laik, byłbym w stanie sformułować:\nChildren learn by more complicated methods than just which behaviors elicit a punishment; indeed, successful socialization requires that children internalize reasons for behaving in appropriate and acceptable ways . Spanking alone does not teach children why their behavior was wrong or what they should do instead  Rather, it teaches them that they must behave when the threat of physical punishment exists, but once the threat is gone, they have no reason to behave appropriately .\nMoreover, spanking is ineffective because it is different from other forms of punishment and discipline in that it involves hitting, which is of course a form of violence (see further discussion of this issue later). Hitting, by its nature, causes physical pain, and it can be confusing and frightening for children to be hit by someone they love and respect, and on whom they are dependent. Children report fear, anger, and sadness when they are spanked  feelings that interfere with their ability to internalize parents’ disciplinary messages . Children who are spanked are more likely to attribute hostile intentions to others, attributions that in turn increase the likelihood that they will behave aggressively in social interactions .\nSpanking models the use of aggression and violence, teaching children that it is acceptable and reasonable for the person in charge to use violence to get what he or she wants and that violence is sometimes a part of loving relationships . This latter message then perpetuates the transmission of violence in families across generations. The fact that parents often spank to punish children’s own aggression is doubly confusing to children, with spanking becoming a hypocritical “do as I say, not as I do” form of parenting.\nDzieci uczą się bardziej skomplikowanymi metodami niż tylko rozeznaniem, które zachowania doprowadzą do kary; w rzeczy samej, udana socjalizacja wymaga, aby dzieci zinternalizowały przyczyny zachowywania się w sposób stosowny i akceptowalny . Same klapsy nie uczą dzieci, dlaczego ich zachowanie było złe oraz jak zamiast tego powinny się zachować . Przeciwnie, uczy ich, że muszą zachowywać się odpowiednio, gdy istnieje groźba kary fizycznej, ale gdy zagrożenie już minie, nie mają powodu, aby dobre zachowanie utrzymać .\nCo więcej, stosowanie klapsów jest nieefektywne, ponieważ, w przeciwieństwie do innych form kary i dyscypliny, obejmuje bicie, które to, rzeczy jasna, jest formą przemocy. Bicie, z samej swej natury, powoduje ból fizyczny oraz może być źródłem zarówno konfuzji jak i przerażenia u dziecka – oto ktoś kogo kocha i szanueą oraz od kogo zależy podnosi na niego rękę. Dzieci zgłaszają strach, złość oraz smutek, kiedy są im wymierzane klapsy , czyli uczucia, które zakłócają ich umiejętność zinternalizowania rodzicielskich przesłań dyscyplinarnych . Dzieci, którym są wymierzane klapsy, są też bardziej skłonne okazywać wrogie nastawienie w stosunku do innych ludzi – w konsekwencji podnosi to prawdopodobieństwa wystąpienia zachowań agresywnych w trakcie społecznych interakcji .\nKlapsy modelują stosowanie agresji i przemocy, ucząc dziecko, że jest akceptowalnym i uzasadnionym dla osoby występującej z pozycji władzy, użycie siły celem uzyskania tego co chce; uczy to również, że przemoc stanowi czasem część pełnaj miłości relacji . To drugie przesłanie utrwala dalej transmisję przemocy w rodzinach pomiędzy generacjami. Fakt, iż rodzice często wymierzają klapsy by ukarać dzieci za zachowania agresywne, jest po dwakroć dla dzieci dezorientujący – klapsy wpisują się w tedy w model wychowania „rób to co mówię, nie to co sam robię”.\nSłowem komentarza powyższego fragmentu, pragnę nieśmiało zwrócić uwagę na paralele między uwagami sformułowanymi tam przez Gershoff, a tymi, które ja kierowałem do Ciebie w kontekście pierwszej Twojej anegdotki (nauczyciel bijący krnąbrnych uczniów). Cykl transmisji agresji, niebyła wartość dydaktyczna KC, utrwalanie niepożądanych wzorców – wszystko to odnaleźć można na płaszczyźnie przykładu jaki Ty sam przytoczyłeś. Toteż raz jeszcze uczulam Cię byś wziął tę kwestię pod rozwagę.\nW gwoli zwieńczenia tej kolumbryny tekstu, pozwól, że ograniczę się do streszczenia istoty mojej wypowiedzi, przytaczając słowa Holdena. Otóż mamy tutaj do czynienia z:\nthe growing body of evidence indicating that corporal punishment does no good and may even cause harm. \nrosnącym wciąż stosem dowodów wskazujących, iż KC nie czynią żadnego dobra a niosą za sobą ryzyko szkody. \n Hoffman, M. L. Affective and cognitive processes in moral internalization: An information processing approach. In E. T. Higgins, D. Ruble, & W. Hartup (Eds.) Social Cognition and social development: A socio-cultural perspective. New York: Cambridge University Press, 1983.\n Eron LD, Walder LO, Lefkowitz MM. Learning of aggression in children. Little, Brown, & Co.; Boston: 1971.\nJuż cię ostrzegałem, żebyś nie stosował kolorów w postach.\nJeszcze raz i poleci ost.\n12.02.2019, 22:18 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12.02.2019, 22:20 przez lumberjack.)\nKozak Zaporoski napisał(a): * Niestosowanie się do zaleceń – Istnieje uzasadniona obawa, iż w ramach legislacyjnego dopustu KC, większość osób KC stosujących, nie będzie przestrzegała wytycznych, za którymi optują zwolennicy argumentu warunkowego. Na poparcie tego zastrzeżenia pozwolę sobie przytoczyć badanie przeprowadzone prze Holdena  – tyczyło się ono zgodności przypadków zastosowania KC z sześcioma głównymi zaleceniami podnoszonymi przez zwolenników KC:\nNie wiem ile osób łamałoby te 6 wytycznych, ale co z tymi, którzy ich nie łamią? Ja miałem takie dzieciństwo, że w sumie ze trzy razy oberwałem za naprawdę głupie rzeczy, których się dopuściłem. Nie wpłynęło to na mnie negatywnie - mam bardzo dobre relacje z rodzicami i jestem życiowo bardzo ogarnięty. Nie widzę negatywnych efektów KC i nie widzę nic złego w ich stosowaniu właśnie zgodnie z tymi 6 punktami.\nOczywiście najlepiej aby w ogóle nie dochodziło do konieczności stosowania KC.\nCiekawe też, że tak dużo uwagi poświęca się KC przy całkowitym pominięciu kar psychicznych (KP). Są one o wiele bardziej powszechne i wydaje mi się, że istnieje na nie społeczne przyzwolenie mimo iż są gorsze i ostrzejsze niż KC. Kara więzienia (zakaz wychodzenia z pokoju) albo zakaz korzystania z komputera, internetu etc. są na tyle złe, że wolałbym raz dwa dostać szybko parę klapsów i mieć problem kary z głowy.\nSzkoda że KP są powszechnie pomijanym tematem. Pewnie dlatego, że nie są tak widowiskowe...\nA jeśli uznać, że KC oraz KP są złymi metodami, to jaką mamy dla nich alternatywę?\nA jaką masz alternatywę w kontaktach z dorosłymi ludźmi?\n12.02.2019, 23:14 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12.02.2019, 23:15 przez lumberjack.)\nCzasami rozmowa wystarczy i wtedy nie trzeba bić ani więzić\nlumberjack napisał(a): Nie wiem, ile osób łamałoby te 6 wytycznych, ale co z tymi, którzy ich nie łamią?\nWtedy wciąż aktualne są zagrożenia i problemy wynikające z KC jako takiej, stosowanej nawet w ramach 'łagodniejszych' modeli, - patrz sekcja mojej wypowiedzi pt. "Argument warunkowy".\nlumberjack napisał(a): Ciekawe też, że tak dużo uwagi poświęca się KC przy całkowitym pominięciu kar psychicznych (KP). Są one o wiele bardziej powszechne i wydaje mi się, że istnieje na nie społeczne przyzwolenie, mimo iż są gorsze i ostrzejsze niż KC. Kara więzienia (zakaz wychodzenia z pokoju) albo zakaz korzystania z komputera, internetu etc. są na tyle złe, że wolałbym raz dwa dostać szybko parę klapsów i mieć problem kary z głowy.\nNie spotkałem się z badaniami wskazującymi na większą szkodliwość tego co określasz mianem KP w stosunku do KC - jeśli o takowych Ci wiadomo to zachęcam byś się nimi podzielił. Jeśli zaś mówimy tutaj o tym co Ty za "gorsze i ostrzejsze" uważasz, a co niekoniecznie jesteś w stanie podeprzeć weryfikowalnymi danymi, to pozostanie nam jedynie spisać protokół rozbieżności.\nlumberjack napisał(a): Ciekawe też, że tak dużo uwagi poświęca się KC przy całkowitym pominięciu kar psychicznych (KP). Są one o wiele bardziej powszechne i wydaje mi się, że istnieje na nie społeczne przyzwolenie mimo iż są gorsze i ostrzejsze niż KC. Kara więzienia (zakaz wychodzenia z pokoju) albo zakaz korzystania z komputera, internetu etc. są na tyle złe, że wolałbym raz dwa dostać szybko parę klapsów i mieć problem kary z głowy.\nAle właśnie takie podejście mają Norwedzy, i stąd między innymi wziął się konflikt z 'naszym' konsulem.\nKiedy dzieci opowiadały w szkole o np. szlabanie na internet, to nauczyciel donosił do ichniego Hitlerjugendamtu i rodziców rozstrzeliwali pod ścianą.\nNo nie wiem. Ja akurat z żalem do ojca wspominam tylko szarpanie za uszy, lanie pasem, wściekanie się na mnie i brata (łącznie z nazywaniem nas z głupiego powodu "skurwysynami") i coś, co może wyglądać na karę psychiczną, ale było w istocie karą cielesną: zmuszanie do przepisywania wielu stron zeszytu, w którym bazgrałem, bo pisanie ręczne było dla mnie sporym wysiłkiem (i tutaj tkwi wspomniana istota tej kary). W istocie większość przypadków takich kar, jakie poniosłem, była wymierzana impulsywnie. I ta impulsywność, złość rodzica potęguje poczucie zagrożenia u dziecka.\nZakaz korzystania z komputera czy wyjścia na dwór to betka przy tym.\nA czy rozwiązaniem jest systematyczność kar wymierzanych bez złości itp. emocji? Przypuszczam, że taki system przyjęty przez rodzica zwiększa znacznie prawdopodobieństwo wymierzenia KC w złości, w chwili braku panowania nad sobą: bo regularne stosowanie KC czyni taką strategię behawioralną łatwo dostępną, czymś co można bez namysłu wcielić w życie (po pierwsze samo to wpada do łba, po drugie taki rodzaj kary nie wymaga żadnego wysiłku poznawczego) i pozbawia hamulców przed jej zastosowaniem, jakie ma osoba systematycznie nie stosująca KC.\nCytat: Ciekawe też, że tak dużo uwagi poświęca się KC przy całkowitym pominięciu kar psychicznych (KP). Są one o wiele bardziej powszechne i wydaje mi się, że istnieje na nie społeczne przyzwolenie mimo iż są gorsze i ostrzejsze niż KC. Kara więzienia (zakaz wychodzenia z pokoju) albo zakaz korzystania z komputera, internetu etc. są na tyle złe, że wolałbym raz dwa dostać szybko parę klapsów i mieć problem kary z głowy.\nPowód jest jeden - żaden system nie może działać przeciw sobie. Jeśli zaczęto by omawiać na szeroką skalę (medialnie) takie przypadki, to szybko ludzie znaleźliby podobne przykłady oddziaływania wokół siebie.\nZ drugiej strony, kiedyś życie było bardziej trudne, twardsze i fizycznie bolesne, a ludzie wytrzymalsi. Drobne kary cielesne wówczas nic nie znaczące, dzisiaj jawią się jako obiektywnie dość ostre.\nKP są rzeczywiście omijane, trudno usłyszeć o ich skutkach. Skoro nie ma wiarygodnych badań, nie ma problemu on nie istnieje. Nie zastanawiam się nad czymś czego nie ma. Na tym polega między innymi skuteczna indoktrynacja.\n13.02.2019, 11:48 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 12:05 przez E.T..)\nGladiator napisał(a): KP są rzeczywiście omijane, trudno usłyszeć o ich skutkach. Skoro nie ma wiarygodnych badań, nie ma problemu on nie istnieje. Nie zastanawiam się nad czymś czego nie ma. Na tym polega między innymi skuteczna indoktrynacja.\nW naszej kulturze, w filmie czy literaturze, temat traktowania dzieci przez rodziców, powodowanie psychicznego cierpienia dziecka i w przyszłości uszczerbku na zdrowiu psychicznym, jest dość intensywnie wałkowany. Przerabia się to w psychopatologii. Wspominane przez lumbera kary jako takie są bzdurą, natomiast rodzic może rzeczywiście karać dziecko ze szkodą dla jego psychiki upokarzając je, odbierając mu możliwość realizowania istotnych dla niego potrzeb. To wszystko wymaga wyczucia i ta sama kara (np. szlaban, nie wychodzisz dziś z domu) czasem będzie sensowna, a kiedy indziej będzie szkodliwym nadużyciem.\nPoza tym chciałbym zwrócić uwagę, że nie ma takiej alternatywy: albo kara cielesna, albo kara psychiczna. Kar można nie stosować, jedynie nagrody i pouczenia. Chyba, że ktoś uzna za karę negatywną ocenę tego, co zrobiło dziecko, wyrażoną w pogadance zafundowanej mu przez rodzica. Dziecku można oczywiście ograniczyć komputer czy wyjście z domu, ale nie musi się to odbywać w ramach kary.\n13.02.2019, 13:42 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 13:44 przez Gawain.)\nE.T. napisał(a): W naszej kulturze, w filmie czy literaturze, temat traktowania dzieci przez rodziców, powodowanie psychicznego cierpienia dziecka i w przyszłości uszczerbku na zdrowiu psychicznym, jest dość intensywnie wałkowany.\nOd czasów Antka i Janka Muzykanta ten temat jest cały czas na propsie...\nCytat: Przerabia się to w psychopatologii. Wspominane przez lumbera kary jako takie są bzdurą, natomiast rodzic może rzeczywiście karać dziecko ze szkodą dla jego psychiki upokarzając je, odbierając mu możliwość realizowania istotnych dla niego potrzeb. To wszystko wymaga wyczucia i ta sama kara (np. szlaban, nie wychodzisz dziś z domu) czasem będzie sensowna...\nOgólnie to rodzina czy znajomi mogą dziecka nie tknąć a zostaje ono z mózgiem tak zjechany, że całe życie się to na człowieku odbija. Wystarczy popatrzeć na to jak zachowują się dzieci z większości przeciętnych rodzin. Większość cierpi na smartfonozę, swoje samopoczucie uzależnia od opinii innych a rodzić to ktoś, kto przeszkadza w zabawie. Dzieci nie mają alternatyw do treści na jakie napotykają w głównym nurcie. Całkiem sporo dorosłych ludzi zachowuje się jak nastolatkowie o kilka lat młodsi. Przecież to jest faktyczne wyrządzanie krzywdy. Zamiast ogarniętego człowieka powstaje bezwolna pierdoła. A przecież nikt ich nie bije ani jakoś psychicznie nie karze. Ot, po prostu zostawieni sami sobie. A to chyba jeszcze gorsze wyjście niż próby warunkowania poprzez karanie.\nCytat: Poza tym chciałbym zwrócić uwagę, że nie ma takiej alternatywy: albo kara cielesna, albo kara psychiczna. Kar można nie stosować, jedynie nagrody i pouczenia. Chyba, że ktoś uzna za karę negatywną ocenę tego, co zrobiło dziecko, wyrażoną w pogadance zafundowanej mu przez rodzica. Dziecku można oczywiście ograniczyć komputer czy wyjście z domu, ale nie musi się to odbywać w ramach kary.\nTaaaak. Pouczenia i mandaty od razu. Prawda jest taka, że pojedyncze wypadki karania, o ile nie są jakieś traumatyczne, nie wyrządzą żadnych szkód w psychice. Ot, po prostu nieprzyjemne zdarzenie, które przy wytłumaczeniu i uzasadnieniu tego dziecku zostawi tylko ślad, że takich rzeczy się nie robi. Im lepszy rodzić tym mniej takich przypadków, bo poinstruuje dziecko zawczasu i siłą rzeczy liczba zdarzeń będzie mniejsza. I problem nie leży w istnieniu takich czy innych kar. Problem leży w zwykłej głupocie.\n13.02.2019, 14:04 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 14:05 przez Quinque.)\nJestem za. Nikomu jeszcze porządny wpierdol nie zaszkodził. A przynajmniej nieporządny\n13.02.2019, 14:20 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 14:33 przez E.T..)\nGawain napisał(a): Od czasów Antka i Janka Muzykanta ten temat jest cały czas na propsie...\n"Jest wałkowany"- czas teraźniejszy.\nCytat: A przecież nikt ich nie bije ani jakoś psychicznie nie karze. Ot, po prostu zostawieni sami sobie. A to chyba jeszcze gorsze wyjście niż próby warunkowania poprzez karanie.\nGrypa też jest lepsza od gruźlicy.\nCytat: Taaaak. Pouczenia i mandaty od razu. Prawda jest taka, że pojedyncze wypadki karania, o ile nie są jakieś traumatyczne, nie wyrządzą żadnych szkód w psychice. Ot, po prostu nieprzyjemne zdarzenie, które przy wytłumaczeniu i uzasadnieniu tego dziecku zostawi tylko ślad, że takich rzeczy się nie robi. Im lepszy rodzić tym mniej takich przypadków, bo poinstruuje dziecko zawczasu i siłą rzeczy liczba zdarzeń będzie mniejsza. I problem nie leży w istnieniu takich czy innych kar. Problem leży w zwykłej głupocie.\nAch tak, problem leży w zwykłej głupocie. A na czym polega głupota? Np. na praniu dziecka, bo to jest niby wychowawcze. A jak się walczy z taką głupotą? Tak, jak to zrobił Kozak w swoim poście- pokazując, że z badań wynika, że kary cielesne są szkodliwe.\nQuinque napisał(a): Jestem za. Nikomu jeszcze porządny wpierdol nie zaszkodził. A przynajmniej nieporządny\nWróć do postu Kozaka i przeczytaj uważnie.\n13.02.2019, 15:45 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 19:18 przez Gawain.)\nE.T. napisał(a): "Jest wałkowany"- czas teraźniejszy.\nNo jest. I był. I kiedyś to był ogromny problem, dzisiaj jest zauważalny. W porównaniu do wieków poprzednich, jest coraz bardziej oderwany od surowych realiów świata.\nCytat: Grypa też jest lepsza od gruźlicy.\nCytat: Ach tak, problem leży w zwykłej głupocie. A na czym polega głupota? Np. na praniu dziecka, bo to jest niby wychowawcze.\nTak. Na tym polega głupota. Jak się dzieciaka nie wychowuje tylko pierze za to, że go rodzic na świat sprowadził to to jest skrajna głupota.\nCytat: A jak się walczy z taką głupotą? Tak, jak to zrobił Kozak w swoim poście- pokazując, że z badań wynika, że kary cielesne są szkodliwe.\nNo pewnie, że są. Nadużywane. Pojedyncze przypadki to zaś nic innego jak przykrość, która się każdemu w życiu zdarza. Brak takich kar skutkuje zaś przekonaniem Brajanka, że jest bezkarny, bo rodzice mieli go w dupie a w szkole co najwyżej dostawał wpis do dzienniczka, którego i tak przeczytać nie umiał. Kary są potrzebne, sankcje są w wychowaniu potrzebne. I fakt, że ktoś raz czy dwa dostał po dupie od rodzica za kretyńskie albo po prostu złe zachowanie niensprawia, że traumy dostanie i psychiczne kalectwo go upośledzi do końca swych dni. To teraz następuje po czasach brutalnych jakieś kompletne biegunowe odbicie i hodowanie dzieciaków jak zwierząt w cieplarnianych warunkach. A potem taki dzieciak jest taką pierdołą, że daje się okraść zwykłemu żulowi, krytykę odbiera jako bezpośredni atak na siebie i się robi pasywno-agresywny, bo nigdy nie miał sposobności czegoś tak drastycznego doznać i sobie z problemami po prostu nie radzi.\nMasz tu takie badanko:\nJest pewną stała cech poważanych w większości kultur. Wychowanie ma za zadanie te cechy wykształcić i umieścić na tabeli gradacji w pożądanym miejscu. I można to osiągnąć bez kar cielesnych, można też z karami, tylko to jest tak jak z przycinaniem drzew. W pierwszym wypadku uformujesz za pomocą delikatnych cięć i to na wczesnym etapie, w drugim to operowanie piłą i siekierą. Czasami jest i taka potrzeba, bo lepiej raz mocniej przyciąć i uformować jak należy niż zostawić samopas i patrzeć jak zamiast plonu rośnie krzak żarty przez pasożyty i niszczący efekty działania innych. Jak mówią Anglicy, jedno zepsute jabłko potrafi zepsuć cały kosz. I nie ma co demonizować takich cięć interwencyjnych. Przecież jak ktoś za często piłę i siekierę puszcza w ruch to po prostu oznaką, że jest chujowym ogrodnikiem i plonu nie zbierze. W bezstresowe wychowanie po prostu nie wierzę. Stres, podobnie jak agresja to sprawy ściśle związane z życiem. I trzeba nauczyć się jak sobie z nimi radzić i przekuwać je na swoją korzyść. Udawanie, że proste zabronienie klapsa czy czegoś podobnego sprawi, że stres i agresja znikną to myślenie życzeniowe. Poprawnie wychowany człowiek powinien i w razie potrzeby agresji użyć i powinien potrafić asertywnie się postawić i powinien potrafić olać krytykę jeżeli wynika np. z zawiści i nie ma merytorycznych podstaw. I oczywiście jak się dopilnuje wszystkiego zawczasu to da się to osiągnąć i wyniki będą niczym bonsai. Można też puścić samopas, tylko z początku coś tam podziałać i liczyć, że samo urośnie i da sobie radę i ewentualnie w razie W interweniować z piłą i siekierą. Można też masakrować narzędziami. Tylko nie ma co liczyć na normalne wyniki. O ile trzecie zachowanie jest szkodliwe, głupie i najwyraźniej bezmyślne to czy drugie też i ma takie same efekty?\nlumberjack napisał(a): A jeśli uznać, że KC oraz KP są złymi metodami, to jaką mamy dla nich alternatywę?\nWychowanie. Znacznie trudniejsze niż KC i KP, ale jest możliwe.\nGawain napisał(a): W bezstresowe wychowanie po prostu nie wierzę.\nAle wiesz, że jest sporo miejsca między KC, KP a bezstresowym wychowaniem? W gruncie rzeczy takiego bezstresowo wychowywanego dziecka jeszcze nie spotkałem ani nigdzie nie widziałem zalecania bezstresowego wychowania, więc coraz bardziej skłaniam się ku tezie, że to taki miejski mit.\n13.02.2019, 19:45 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.02.2019, 19:50 przez Gawain.)\nA o czym piszę? Mnie się wydaje, że takiego korygowanie typu "bonsai" jest najlepszym wyjściem. Natomiast nie widzę potrzeby darcia szat i demonizowania "cięć korygujących", o ile są przeprowadzone w ostateczności i prawidłowo czyli z uzasadnieniem za co i z adekwatnym naciskiem co do wielkości przewinienia. Nie żebym pochwalał, ale nie widzę też powodów aby rodzice byli za takie pojedyńcze przypadki powoływani do odpowiedzialności przez systemowe władze. Co innego regularność czy wysoka częstotliwość występowania takich przypadków.\nNatomiast bezstresowe wychowanie się zdarza. U mnie w podstawówce był przypadek kiedy madka, przybyła do szkoły się kłócić, bo katechetka się na bąbelka krzywo spojrzała. Bąbelek oczywiście do najgrzeczniejszych nie należał i do rozgarniętych też nie było mu po drodze. Natomiast zawsze był niewinny jako ta lelija. I to wcale nie odosobniony przypadek. Rodzice puszczają samopas dzieciaka i zawsze go bronią przed konsekwencjami tego co robi. Nie wiem czy to jest w stu procentach bezstresowe wychowanie, natomiast stresu to tam nie ma zbyt wiele.\nUwielbiam takie ogólne dyskusje.\nDiabeł tkwi w detalach.\nMój dzieciak był zawsze normalny, nie trzeba było go ani trymować, ani ociosywać.\nPo prostu miałem fart.\nAle znam przypadki takich wrodzonych skurwieli, że ciężkoo by było załatwić coś po dobroci.\nNie wiem, jak bym się zachowywał z takim modelem.\nSofeicz napisał(a): Uwielbiam takie ogólne dyskusje.\nPo prostu miałem fart. Ale znam przypadki takich wrodzonych skurwieli, że ciężkoo by było załatwić coś po dobroci.\nNie chciałbym żeby to wyglądało na okadzanie cię, ale może to nie żaden fart, tylko po prostu byłeś dobrym wychowawcą? Ludzie, którzy są beznadziejnymi rodzicami (w tym dzieciobijcy) i uważają że dzieci to kołki, które trzeba ociosywać, wciąż skarżą się na pecha, jakie to beznadziejne bachory Bóg im za karę zesłał. Wcale się nie dziwię, że takie dzieci wyrastają na skurwieli.\n14.02.2019, 10:37 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.02.2019, 10:41 przez E.T..)\nGawain napisał(a): Mnie się wydaje, że takiego korygowanie typu "bonsai" jest najlepszym wyjściem.\nDzieci to nie drzewa. Znalazłeś sobie metaforę, z którą popłynąłeś i zapomniałeś wykazać skuteczność wychowawczą kar cielesnych, zamiast tego idąc na łatwiznę i gadając o cięciach korygujących.\nGawain napisał(a): Tak. Na tym polega głupota. Jak się dzieciaka nie wychowuje tylko pierze za to, że go rodzic na świat sprowadził to to jest skrajna głupota.\nTu naprawdę nie potrzeba prania za żywota. Dzieciak naprawdę może coś zbroić, ale lanie go pasem po dupie lub ciąganie za uszy nie jest żadnym rozwiązaniem, może tylko zapewniającym natychmiastowy efekt chwilowego posłuszeństwa, ale to nie jest metoda wychowawcza. Czytałeś w ogóle post Kozaka? Widzisz co tam stoi na temat negatywnych efektów takiego karania?\nKozak Zaporoski napisał(a): Prócz niego wyszczególniono 6 potencjalnych negatywnych efektów dotykających dziecko jeszcze w trakcie samego dzieciństwa oraz 4 mogących je dotknąć w życiu dorosłym:\nJa nie mówię o żadnych skrajnościach, bo u mnie w domu nie było skrajności. Było normalne lanie za to, co nabroiliśmy. I to było głupie.\nGawain napisał(a): No pewnie, że są. Nadużywane. Pojedyncze przypadki to zaś nic innego jak przykrość, która się każdemu w życiu zdarza. Brak takich kar skutkuje zaś przekonaniem Brajanka, że jest bezkarny, bo rodzice mieli go w dupie a w szkole co najwyżej dostawał wpis do dzienniczka, którego i tak przeczytać nie umiał.\nTo faktycznie brak kar cielesnych odpowiada za zjebanie Brajanka, a nie brak zainteresowania rodziców i otoczenia. Wystarczy go jednak od czasu do czasu zerżnąć za to, co przeskrobie, żeby się stał przykładnym, sfrustrowanym obywatelem- bo już nawet nie może czegoś przeskrobać, żeby brylować wśród rówieśników czy żeby poczuć, że coś mu się udało (szkoda, że nikt nie ukierunkował jakoś jego zainteresowań, żeby doznawał wzmocnień bardziej sensownych zachowań), bo nawet za to spotka go kara. Oh, wait, czy aby na pewno?\nMoże jednak jest tak, jak pisze (przecież nie z głowy, ale nawiązując do badań) Kozak: kary cielesne skutkują tylko natychmiastowym, chwilowym posłuszeństwem. Skąd w ogóle to przekonanie, że sprany dzieciak uczy się czegoś istotnego o tym, że nie jest bezkarny? Albo że z tego coś znaczącego wynika dla jego wychowania? Ma sobie od tego lania zinternalizować normy moralne? To chyba jednak tak nie działa.\nCytat: Kary są potrzebne, sankcje są w wychowaniu potrzebne.\nMoże faktycznie są, ale nie kary cielesne.\nCytat: I fakt, że ktoś raz czy dwa dostał po dupie od rodzica za kretyńskie albo po prostu złe zachowanie niensprawia, że traumy dostanie i psychiczne kalectwo go upośledzi do końca swych dni.\nKozak Zaporoski napisał(a): Niestosowanie się do zaleceń – Istnieje uzasadniona obawa, iż w ramach legislacyjnego dopustu KC, większość osób KC stosujących, nie będzie przestrzegała wytycznych, za którymi optują zwolennicy argumentu warunkowego. Na poparcie tego zastrzeżenia pozwolę sobie przytoczyć badanie przeprowadzone prze Holdena  – tyczyło się ono zgodności przypadków zastosowania KC z sześcioma głównymi zaleceniami podnoszonymi przez zwolenników KC:\nTwoje uwagi są bezprzedmiotowe. Osoby stosujące kary cielesne powszechnie ich nadużywają. Dlatego należy optować za ich niestosowaniem, a nie pierdzielić od rzeczy, że "jak ktoś dostanie raz czy dwa razy po dupie, to nic mu nie będzie". Może i nic mu nie będzie, może mu będzie- zależy od różnych czynników. Co ważniejsze jednak przyzwolenie dla kar cielesnych pod warunkiem ich nienadużywania jest nierealistyczne.\nWróć do postu Kozaka, poczytaj, potem się wypowiadaj.\n14.02.2019, 13:38 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.02.2019, 13:39 przez Gawain.)\nCytat: Dzieci to nie drzewa. Znalazłeś sobie metaforę, z którą popłynąłeś i zapomniałeś wykazać skuteczność wychowawczą kar cielesnych, zamiast tego idąc na łatwiznę i gadając o cięciach korygujących.\nChwila, chwila. Może metafora hermetyczna, ale bonsai to takie drzewo, które zamiast wolnej amerykanki trafia na warunki tak sformowane, że rośnie tak jak ogrodnik chce. Warunki wzrostu są wymagające a zamiast piły i siekiery używa się korekcyjnych nożyczek. I to sporadycznie. Co chyba już jasno wyłożyłem w poście do Socjopapy.\nCytat: To faktycznie brak kar cielesnych odpowiada za zjebanie Brajanka, a nie brak zainteresowania rodziców i otoczenia.\nA skąd ten wniosek? Czytasz i pamiętasz w ogóle poprzednie moje wpisy czy traktujesz dyskusję jak automat na monety i co kolejna tura to nowe rozpoczęcie? Odnoszę wrażenie, że masz żal do rodziców za to, że dostawałeś wpierdol i rzutuje tona to co czytasz i jak to odbierasz. Sofeicz na przykład tego problemu nie ma.\nCytat: Może faktycznie są, ale nie kary cielesne.\nA ja nie optuję za kc. Optuję, za sankcjami, wymaganiami i za tym, żeby pojedyncze przypadki nie były traktowane tak samo jak recydywa.\nCytat: Nie chciałbym żeby to wyglądało na okadzanie cię, ale może to nie żaden fart, tylko po prostu byłeś dobrym wychowawcą? Ludzie, którzy są beznadziejnymi rodzicami (w tym dzieciobijcy) i uważają że dzieci to kołki, które trzeba ociosywać, wciąż skarżą się na pecha, jakie to beznadziejne bachory Bóg im za karę zesłał. Wcale się nie dziwię, że takie dzieci wyrastają na skurwieli.\nA może to nie ma tak prosto i wysiłek ze strony rodzica to podstawa sukcesu, ale i materiał musi być przyzwoitej jakości? Co z tego, że rodzice są świetni jak dzieciak ma na przykład deficyty empatii o podłożu neuronalnym, albo ma niskie Iq, albo deficyty uwagi? Gwarantuję ZaKotowi, że są ludzie kompletnie zjebany mimo, że rodziny mają całkiem normalne. Co więcej pasa na oczy nie musieli widzieć, wystarczy, że z okablowaniem w łepetynie jest coś nie tak. Albo mają genetyczne skłonności. Ludzi z zaburzeniami psychicznymi jest kilka-kilkanaście procent. I niech Bóg broni ZaKota przed takim nieszczęściem jak posiadanie Brajanka, który w złości siada w kątku i rozkminia jak tu dopierdolić rodzicowi za to, że ten zwrócił mu uwagę.\n14.02.2019, 14:01 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.02.2019, 14:07 przez Kozak Zaporoski.)\nGawain napisał(a): A ja nie optuję za kc. Optuję, za sankcjami, wymaganiami i za tym, żeby pojedyncze przypadki nie były traktowane tak samo jak recydywa.\nKażdy wypadek KC stanowi naruszenie przysługujących dziecku praw człowieka, dlatego też każdy wypadek z osobna godny jest potępienia – regularne bicie jest oczywiście jeszcze gorszą przewiną. Natomiast osobną kwestią jest rzeczywistość niskiego poziomu skuteczności KC w procesie wychowawczym dziecka. W środowisku naukowym, w istocie dyskusji podlega jedynie kwestia poziomu szkód jaki dany model KC może dzieciom wyrządzić – natomiast sam fakt szkodliwości KC nie podlega raczej dyspucie, w świetle ogromu materiału dowodowego na ten temat. Jednym pozytywnym skutkiem zastosowania KC jest wymuszenie efektu natychmiastowego posłuszeństwa. To zaś, jak wskazałem w mojej polemice, można z taką samą dozą skuteczności osiągnąć innymi sposobami, nieobarczonymi jednak piętnem zagrożeń z KC wynikających. W istocie nie spotkałem się jeszcze ze stanowiskiem jakiegokolwiek gremium specjalistów, które polecałoby stosowania KC, względem metod alternatywnych – panuje raczej konsensów względem uniwersalnego odradzania KC, bez względu na to w jakim modelu miałoby się to odbywać. Toteż nie widzę absolutnie żadnego racjonalnego powodu by przywrócić prawo rodziców do bicia dzieci – wszak przypominam, że jedynie o potencjalnym przywróceniu tego prawa mówimy, gdyż w Polsce ono już od lat nie obowiązuje.\nAktualny czas: 23.01.2022, 13:41 Polskie tłumaczenie © 2007-2022 Polski Support MyBB


"Skowyt Wilka" Aleksandra Mantorska\nLubicie książki z dreszczykiem emocji? Tak? Fantastycznie! Mam dla Was rewelacyjną propozycję - "Skowyt Wilka" Aleksandry Mantorskiej, świetny thriller wydany nakładem Wydawnictwa Kobiecego. Oj, będzie się działo!\nCzy praca w zakładzie mięsnym może być pracą marzeń? Owszem - dla Anny Prus to wymarzone miejsce pracy, bowiem jednym z marzeń dziewczyny było móc pracować w wyuczonym na studiach zawodzie.\nGdy Ania otrzymuje propozycje pracy jako technolog żywienia w jednej z najbardziej znanych firm w Polsce, niewiele myśląc rzuca swoje dotychczasowe i niezbyt udane i kolorowe życie w Warszawie (u boku zaborczego chłopaka o imieniu FIlip) i decyduje się zmienić swoje życie przeprowadzając się na południe Polski, gdzie rozpocznie pracę w firmie SMOLNY. Andrzej Smolny, prezes firmy, wydaje się być dość tajemniczy. Sama firma również kryje swego rodzaju tajemnice i nieścisłości, które Anna koniecznie chce rozwiązać. Czy mieszanie się w sprawy firmy to dobry pomysł? Co ukrywa Smolny? Co z małą miejscowością mają wspólnego watahy wilków?\nNie spodziewałam się, że ta książka będzie tak dobra! Tu wszystko łączy się w bardzo dobrą całość. Okładka - jest niesamowicie przyciągająca oko! Dodaje swego rodzaju "smaczku" całej książce. Bohaterowie są dość mocno zbudowani - potrafimy ich polubić, znienawidzić. Przykładem może być Filip - został przedstawiony w taki sposób, że miałam ochotę ukatrupić go gołymi rękoma! Przyznam, że rzadko reaguje aż tak barwnie na wykreowanych bohaterów, tu gdybym mogła to rzuciłabym się z łapami na gościa za jego durne zachowanie. Sympatyczna Ania, która jest pracowita i ambitna (chociaż ambicja trochę w pewnym momencie aż za bardzo się wylewa, przez co dziewczyna wplątuje się w szereg zdarzeń). Tajemniczy Smolny, o którym właściwie niewiele wiemy a czujemy, że coś jest z nim nie tak... Dzięki temu powieść czytało się niesamowicie dobrze!\nIntryga i cały pomysł na historię to również ogromny plus dla autorki. Czytałam z zapartym tchem historię Anny. Zastanawiałam się co może kryć firma, starałam się rozwiązać razem z nią zagadkę a na końcu aż wstrzymałam oddech, bo nie mogłam uwierzyć w to, co tam się wydarzyło. Tego właśnie oczekuję od dobrej książki - tego wstrzymania oddechu, czasem skrajnych emocji, zaskoczenia. Tu wszystko było, tu wszystko dostałam.\nZakończenie wydaje się być zakończeniem otwartym - zatem czekam z niecierpliwością i ogromną nadzieją, że Pani Aleksandra będzie kontynuowała tę opowieść. Już ustawiam się w kolejce, by ją przeczytać!\nSam tytuł mnie intryguje, a co dopiero ta okładka :)


Raport rynku CO2. Tydzień 49/2010 - Energetyka\nRaport rynku CO2. Tydzień 49/2010\nHandel uprawnieniami: Zmienność w wąskim korytarzu cenowym\nPo wydaniu certyfikatow CER z projektow gazow przemysłowych będących jeszcze na początku zeszłego tygodnia zablokowanych przez ONZ, drastycznie spadły wtorkowe notowania Dec 10 EUA do poziomu 14,53 EUR. Obecnie oczekuje się, że część certyfikatow z tych projektow znajdzie sposob na to aby znaleźć się na rynku; certyfikaty CER znalazły się pod presją, a ich korelacja w stosunku do EUA cały czas się obniżała: przedział cenowy pomiędzy EUA a CER natomiast wzrastał. We wtorek pod koniec dnia poziom notowań EUA nieco się podniosł - do poziomu 14,76 EUR. Środa była dniem spokojnym, przedział cen dla EUA wahał się od najniższego w tym dniu poziomu 14,70 EUR do najwyższego 14,88 EUR, kurs zamknięcia wynosił zaś 14,84 EUR. W czwartek wzrost cen energii elektrycznej w Niemczech oraz w Wielkiej Brytanii wsparł nieco rynek handlu emisjami. W wyniku tej sytuacji ceny Dec10 EUA wzrosły z samego rana prawie o 2% w stosunku do poziomu 15,07 EUR. Wieczorem EUA jednak - w wyniku osłabienia się pozycji cen na rynku energii elektrycznej - spadły poniżej cen z poziomu otwarcia. Najniższy poziom w tym dniu wynosił 14,62 EUR, a pod koniec dnia notowania zatrzymały się na poziomie 14,67 EUR. Piątek także był spokojnym dniem handlowym. Najniższe notowanie wynosiło 14,62 EUR, najwyższe natomiast 14,80 EUR. Przed weekendem notowania Dec 10 EUA zamknęły się na poziomie 14,75 EUR. W ten poniedziałek Dec 10 EUA ponownie naśladowały tendencje panujące na rynku energii elektrycznej i otworzyły się na poziomie nieco wyższym niż 14,90 EUR - większym tylko o 1% od ceny zamknięcia z poprzedniego tygodnia. Raz jeszcze stabilne ceny energii elektrycznej spowodowały zwiększony popyt na EUA.\nW ten wtorek poziom notowań dla kontraktow terminowych Dec10 EUA wynosi średnio 14,74 EUR. W środę, w trakcie pisania artykułu poziom notowań dla Dec10 EUA nadal był taki sam jak w dniu poprzednim, wolumen handlowy był zaś raczej niski.\nRożnica w cenach między certyfikatami CER a EUA na rynku spot zwiększyła się w zeszłym tygodniu do ponad 3 EUR. Z doświadczenia wiemy, że taki poziom cen zachęca operatorow instalacji będących prawnie zobowiązanymi do partycypacji w handlu uprawnieniami do emisji, do zamiany EUA na CER. Powstałe w wyniku tego kwoty premiowe mogą zostać wykorzystane po to, aby dokupić dodatkowe uprawnienia do emisji.


Lexus IS ze składanym dachem - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Premiery > Lexus IS ze składanym dachem\nLexus IS ze składanym dachem\n2008-10-10 źródło: Toyota mojeauto.pl\nPodczas salonu Paris Motor Show 2008 zadebiutował model Lexus IS 250C, który łączy w sobie cechy eleganckiego sportowego sedana z niezwykłymi wrażeniami jazdy pod gołym niebem.\nTrzyczęściowy, bardzo lekki, składany dach wykonany ze stopu aluminium otwiera się w 20 sekund. To jeden z najszybciej rozkładających się tego typu dachów. Dzięki zwartej konstrukcji mechanizmu składającego dach uzyskano pojemny bagażnik, wygodny dostęp do tylnych miejsc i dużo przestrzeni dla pasażerów tylnych siedzeń.\nJedynymi elementami Lexusa IS 250C, które zostały zapożyczone z modelu IS w wersji sedan są pokrywa silnika, przednie lampy, klamki i zewnętrzne lusterka. Cała reszta została przeprojektowana, by lepiej oddawać charakter modelu z rozkładanym dachem.\nNadwozie nowego modelu zostało tak ukształtowane, aby ograniczyć zawirowania powietrza podczas jazdy ze złożonym dachem. Sztywność nadwozia została poprawiona dzięki czemu komfort jazdy jest typowy dla samochodów tej luksusowej japońskiej marki. W wersji z rozłożonym dachem obniżony poziom hałasu i drgań jest porównywalny z modelem IS w wersji sedan.\nWe wnętrzu modelu IS 250C panuje taki sam poziom luksusu, jaki odnajdziemy w modelu IS z nadwoziem sedan. Wiele rozwiązań technicznych zapożyczono z wersji sedan, modyfikując je tak, aby podczas jazdy ze złożonym dachem zapewnić wygodne sterowanie układami zapewniającymi komfort i rozrywkę. Elementy wnętrza pojazdu takie, jak zestaw wskaźników, elementy go otaczające oraz kierownica pochodzą z modelu IS sedan. Natomiast szkła zestawu wskaźników zostały zmienione tak, aby poprawić widoczność podczas jazdy ze złożonym dachem.\nZ tyłu znajdują się dwa pełnowymiarowe fotele cofnięte o 30 mm w porównaniu z nadwoziem typu sedan. Zwiększono w ten sposób ilość miejsca nad głowami. Między fotelami umieszczono konsolę z uchwytami na napoje. Dzięki odchudzonym oparciom siedzeń przednich zwiększono również ilość miejsca na nogi pasażerów siedzących z tyłu.\nModel IS250 napędzany jest płynnie pracującym silnikiem V6 o pojemności 2,5 litra rozwijającym moc 208 KM. Współpracuje on z sześciobiegową automatyczną skrzynią biegów.\nTematy w artykule: Lexus IS 250 Lexus IS\nNa cztery łapy – Lexus LS460 AWD


Dekoracja Wesela - Usługi florystyczne\nZadzwoń: +48 501 657 326|kontakt@dekoracjawesela.pl\n"Kwiat żyje, kocha i przemawia cudownym językiem"\nNasza oferta dotyczy kompleksowej oprawy ceremonii ślubnej, jak i przyjęcia weselnego w każdym akcencie.\nDekorację sal weselnych\nBiżuterię kwiatową i butonierki\nKosze kwiatowe i bukiety\nPodziękowania i pamiątki dla Gości\nOzdoby i oprawy\nTelefon: +48 502 044 586\n„Z miłością jest jak z kwiatem, pozwól mu zakwitnąć.”\nKwiaty to nasza fascynacja i pasja. Język, którymi przemawiają, zauroczył także nas. Właśnie dlatego świeże kwiaty odgrywają kluczową rolę w naszych dekoracjach ślubnych. Mamy świadomość, że Dzień Ślubu to dla Państwa jeden z tych najważniejszych dni w życiu. Dlatego, przygotowując dla Państwa bukiet ślubny, wystrój kościoła, samochodu czy sali weselnej, wkładamy w każdy nasz wspólny projekt aranżacji nie tylko czas i energię, a przede wszystkim serce.\nNasz zespół tworzy grupa doświadczonych konsultantów, a kreatywność i chęć tworzenia niepowtarzalnej oprawy dekoracyjnej to wartości, którymi staramy się kierować w naszej pracy na co dzień.\nJedno słowo mówiące wszystko – doświadczenie.\nJesteśmy obecni na rynku usług florystycznych od blisko 12-stu lat. Kiedy zaczynaliśmy w 2005 roku, trendy, potrzeby i preferencje klientów były zgoła odmienne. Uczestnicząc w tych dynamicznych zmianach mamy wiedzę i świadomość, jak ewoluują Państwa wymagania i oczekiwania. Pragniemy wyjść im naprzeciw, stąd stworzenie strony dekoracjawesela.pl i nasza specjalizacja w zakresie dekoracji ceremonii ślubnych i wystroju przyjęć weselnych.\nUdekoruj z nami swoje wesele\nImprezy okolicznościowe lub wydarzenia firmowe.\nW tych przypadkach również możecie Państwo na nas liczyć.\nBez względu czy charakter imprezy, chętnie ją upiększymy.\nDodatkowe usługi florystyczne\nOferujemy także przygotowanie kompozycji kwiatowych na zamówienie, zgodnie z Państwa indywidualnymi potrzebami.\nBliższe szczegóły znajdują się w zakładce „Kwiaty na zamówienie”.\nProjektowanie i realizacja dekoracji\n5 prostych kroków ukazujących proces projektowania dekoracji dla Państwa\nTelefonicznie, mailowo, poprzez formularz kontaktowy w zakładce kontakt\nKonto Dekoracjawesela.pl na Facebook\nUstalamy wspólny plan dekoracyjny.\nSpotkanie jest niezobowiązujące i bezpłatne.Celem spotkania jest bliższe poznanie Państwa oczekiwań, wizji i pomysłów, dotyczących dekoracji. Bardzo istotne jest także wstępne oszacowanie budżetu, co pozwala sprecyzować styl, charakter wydarzenia oraz zakres wystroju wydarzenia. Następnie wspólnie omawiamy rozwiązania, działania i motyw przewodni uroczystości. Przedstawiamy także swoje propozycje. Na życzenie prezentujemy katalogi naszych realizacji.\nTo etap, w którym nadchodzi czas na przemianę wspólnych ustaleń w projekt aranżacji ślubu i wesela. Na podstawie otrzymanych od Państwa informacji przygotowujemy wstępny plan dekoracyjny uroczystości. Tworzymy niepowtarzalne rozwiązania, modyfikujemy, pomagamy, podpowiadamy, sporządzamy indywidualną ofertę połączoną ze wstępną wyceną.\nDecyzja o podjęciu współpracy oraz podpisanie umowy.\nJeśli przygotowana przez nas propozycja dekoracyjna przypadła Państwu do gustu i są Państwo chętni do skorzystania z naszych usług, umawiamy następne spotkanie. Na nim następuje podpisanie umowy. Od tego momentu aktywnie włączamy się w przygotowania do upiększenia Państwa ceremonii zaślubin i przyjęcia weselnego, dokładając wszelkich starań aby ten dzień stał się dla Państwa wyjątkowy.\nKontakt w czasie realizacji usług dekoracyjnych. Od momentu podpisania umowy jesteśmy z Państwem w stałym kontakcie. Jesteśmy do Państwa dyspozycji, realizując wspólne ustalenia i obowiązki ujęte w harmonogramie prac dekoracyjnych. Konsultujemy się z Państwem oraz informujemy o postępach, stopniu realizacji, aż do dnia pełnej realizacji wystroju.\nSzybki i skuteczny pomysł na prezent? Kwiaty dostarczone pod konkretny adres!:)\nZachęcamy Państwa do skorzystania z usługi zamówienia kwiatów wraz z dostawą.\nPilnie potrzebny kosz, bukiet, kompozycja ? Dostosujemy się do Państwa oczekiwań. Chętnie doradzimy w przygotowaniu kwiatowej niespodzianki.\nUwaga: Przy zamówieniu za min 100 zł – dowóz na terenie Legnicy i okolic (do 10 km) GRATIS\nZadzwoń i zamów tel: +48 501 657 326\nZapraszamy serdecznie do zapoznania się ze zrealizowanymi już przez nas projektami dekoracyjnymi.\nOświetlenie ledowe zmienne – świeci cała powierzchnia litery. Dodatkowo w zestawie pilot do zmiany programów i kolorów świecenia.\nOferujemy wynajem napisu LOVE na wesele, ślub, poprawiny, event, sesję zdjęciową, romantyczną kolację czy zaręczyny.\nWesele 400 zł\nPoprawiny 250 zł\nWesele + Poprawiny 500 zł\nSesja zdjęciowa 150 zł\nWychodząc naprzeciw stale rosnącym wymaganiom Państwa, także w zakresie atrakcji weselnych przygotowaliśmy ofertę wynajmu fotobudki – Partybudki.\nTo urządzenie w formie mobilnego kiosku, dziecinnie proste w obsłudze, służące do wykonywania serii zabawnych fotografii . O to, by były śmieszne, dbamy my, dostarczając do Państwa dyspozycji wiele różnorodnych rekwizytów: masek, okularów i innych gadżetów. Zdjęcia są natychmiast drukowane, a ich liczba w czasie wynajmu nielimitowana. Wynająć naszą fotobudkę można na określony przez siebie czas, to Państwo decydują!\nto świetna i sprawdzona atrakcja weselna i imprezowa. To mnóstwo śmiechu, zabawy i pamiątek w postaci śmiesznych zdjęć, które potem można wklejać do specjalnych, dedykowanych Ksiąg Gości.\nSamochód do ślubu Toyota RAV 4\nNasza siedziba mieści się w Legnicy ,w kwiaciarni Agatis ( CH Carrefour, os. Piekary).\nul. Marszałka Piłsudskiego 84\ntel: +48 501 657 326\nul. Marszałka Piłsudskiego 84 | 59-220 Legnica\nkontakt@dekoracjawesela.pl | facebook.com/dekoracjawesela | +48 501 657 326\n© Copyright 2016 | Dekoracja Wesela | All Rights Reserved


Sałatka Z Tunczykiem I Serem Zoltym - Smaker\nsałatka z tunczykiem i serem zoltym\nPrzepisy na temat: sałatka z tunczykiem i serem zoltym\nSałatka mimoza to słynny przysmak kuchni rosyjskiej, obecnie funkcjonujący w wielu wariantach. U nas tym razem wersja dość klasyczna, z tuńczykiem.\nSałatka z żółtym serem i tuńczykiem\nPyszna i szybka w przygotowaniu sałatka. Dobra na kolację jak i na poczęstunek dla gosci.\nSałatka mimoza to słynny przysmak kuchni rosyjskiej, obecnie funkcjonujący w wielu wariantach. Bankietowa przekąska w stylu retro podbiła też serca smakoszy w naszym kraju.\nSałatka z tuńczykiem i żółtym serem\n...chleba, wafli ryżowych. Różne grzanki Najprostsze: połóż plastry sera na kromkach bułki lub chleba i zapiecz. Tartym serem możesz również posypać warzywa, np. cukinie, bakłażany, paprykę lub(...) z folii lub papieru. Chrupiącą przekąskę możesz podać z dipem, np. paprykowym. Superdodatek do zup Startym żółtym serem możesz posypywać zupy, np. cebulową, kremy, np. kalafiorowy, brokułowy...\nłatwa i mało pracochłonna sałatka\nSałatka z tuńczyka - przysłała Aga\n2 puszki tuńczyka w kawałkach; 5 jaj ugotowanych na twardo; 10 dkg startego, żóltego sera; 2 cebule pokrojone w kosteczkę; majonez; sól; pieprz\nKisz z tunczykiem\nPrze, prze, przepyszny kisz ! Polecam dla tych ktorzy lubia tunczyka !\nSałatka z tuńczyka - Szpilka\n1 puszka tuńczyka w oleju; 3 pomidory; 15 dkg żółtego sera; 1 puszka groszku konserwowego; 2 ząbki czosnku; zielona sałata; sól, pieprz do smaku\nTosty z tunczykiem i szwajcarskim serem\nArtykuły na temat: sałatka z tunczykiem i serem zoltym\nSałatka na imprezę albo do pracy.\nPrzepis, który towarzyszy mojej rodzinie od lat :) Sałatka idealna na przyjęcia rodzinne. Szybka do wykonania i przepyszna w smaku. Podawać na półmisku.\n...i pomarańcza, woda albo sałatka z ryżu brązowego z tuńczykiem, ogórkiem, herbata. >>Na następnej stronie znajdziesz kolejne propozycje dań\nCo jeść, by ograniczyć zagrożenie nowotworem?\n..., herbata zielona. Drugie śniadanie Garść orzechów, pomarańcza, lemoniada lub sałatka z ryżu, tuńczyka, ogórka kiszonego, papryki, czerwonej soi, biała herbata. Obiad Krem z pomidorów, grillowana(...) marchewkowy z serkiem kremowym, zielona herbata. Kolacja Pieczone ziemniaki i sałatka z rukoli, buraków i koziego sera z sosem winegret, sok pomarańczowy lub woda z cytryną. Zobacz także:\nRyż jest podstawą wyżywienia jednej trzeciej ludności świata. Biały, najbardziej oczyszczony, jest w Polsce powszechnie używany, ale to nie jedyna opcja. Ryż naturalny, brązowy, czarny, basmati czy dziki to gatunki, które też warto zaprosić do jadłospisu. Wszystkie rodzaje ryżu z powodzeniem możemy serwować w daniach słodkich i wytrawnych. Szukasz inspiracji? Dziś pięć pomysłów z ryżem w roli głównej.\n...one substancję o silnym działaniu, wchodzącą w reakcję z wapniem zawartym w twarogu (także jogurcie czy śmietanie). Częste delektowanie się białym serem z sałatką z pomidorów powoduje, że wapń...\n.... Kolacja: 200 g sałatki z pomidora, ogórka, fety, oliwek, sałaty z oliwą, 2 kawałki chrupkiego pieczywa; albo: sałatka z tuńczyka, papryki, kukurydzy i kromka razowca. To najgorszy rodzaj...\n...nie obciążają serca, nie stwarzają ryzyka miażdżycy i innych chorób (jak mięso wieprzowe). Nasza rada: nie zastępuj mięsa żółtym serem. To wprawdzie produkt białkowy, ale wyrób z mleka krowiego(...) cytryny i ziół, np. bazylii; spaghetti pełnoziarniste z domowym sosem pomidorowym i tuńczykiem; jeśli na zimno, to w sałatkach (łosoś dobrze komponuje się z rukolą, papryką i mozzarelą) lub na...\nkuskus tunczyk kukurydza\nszarlotka mala porcja\njak przyrządzić indyka pieczonego\nschabowy bez panierki jak smażyć\nbiała kiełbasa pieczona w piekarniku w piwie\nplacek z galaretkami i serkami homogenizowanymi\nryba pieczona w folii makrela\nryż z torebki na mleku\nsurówka z czerwonej kapusty ze s\nsałatka w kruchych\nna tiramisu ciasto w pucharkach\npłatki owsiane na wodzie z jabłko\npulpety w sosie przepisy\nsalatki na boze narodzenie\nkrem z brukselki z groszkiem ptysiowym\njak zrobić dżem z węgierek\nzupy z kuchni arabskiej\nkalmary z papryka i pomidorami\nprosty na chleb z otrębami\nnajnowsze ciasta kremowe\npiernik z kakaem\npieczeń z mięsa mielonego z grzybami i czosnkiem\nciasta pieczone bez uzycia miksera\npianka ze śmietany kremówki\ntorcik czekoladowy z bananami i bita smietana\nciasto na bulki


Obozowa lekcja wrażliwości | Szkoła Podstawowa nr 52 w Gdyni d. Gimnazjum nr 4\n2017-09-27 Obozowa lekcja wrażliwości\nWizyta w Stutthof\nPrzed przekroczeniem Bramy Śmierci obejrzeliśmy film dokumentalny o obozie Stutthof w muzealnym kinie – dawnej komendanturze SS. Później przeszliśmy do baraków, w których mieszkali, w nieludzkich warunkach, więźniowie różnych narodowości. O przeraźliwych faktach z ich życia opowiedzieli nam bardzo ciekawie i przejmująco przewodnicy. Zobaczyliśmy liczne fotografie, portrety, przedmioty związane z funkcjonowaniem obozu: prycze, stoły, ławy, „stół operacyjny”, krematorium, komorę gazową, pasiaki (więzienne ubrania), obuwie i inne przedmioty. Najbardziej poruszył nas widok ogromnej sterty butów odebranych więźniom w dniu przyjazdu do obozu, zwłaszcza dziecięcych bucików.\nDotarliśmy w końcu do komory gazowej, gdzie uśmiercano ludzi cyklonem B. Zobaczyliśmy też krematorium i piece, w których palono zwłoki. Dowiedzieliśmy się, że ludzie ginęli tutaj masowo zarówno wskutek egzekucji w komorach gazowych, jak i morderczej pracy, głodu wycieńczenia, chorób. Męczeńską śmierć poniosło 65 tysięcy ludzi.\nDla upamiętnienia ofiar na koniec pobytu w muzeum każda klasa zapaliła symboliczny znicz pod obozowym krzyżem.


Zadania optymalizacyjne Belfer\nZadania optymalizacyjne geometryczne\n1. Rozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest równa 4. Wyznacz pole powierzchni bocznej tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest największa.\n2. Rozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i średnicy podstawy jest równa 12. Wyznacz pole powierzchni podstawy tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest największa.\n3.Rozpatrujemy wszystkie walce, w których przekątna pola powierzchni bocznej jest równa 8. Wyznacz pole podstawy walca, którego objętość jest największa.\n4. Rozpatrujemy wszystkie walce, w których pole powierzchni całkowitej jest równe 8. Wyznacz średnicę podstawy walca, którego objętość jest największa.\n5. Suma wszystkich krawędzi prostopadłościanu o podstawie kwadratowej wynosi 64. Przy jakiej wysokości objętość tej bryły jest największa?\n6. Podaj, jakie wymiary powinien mieć otwarty prostopadłościenny zbiornik o objętości 64m3 i głębokości 8m, aby pole powierzchni całkowitej tego zbiornika było minimalne.\n7. Okna winno posiadać kształt prostokąta zakończonego półkolem. Obwód okna do 10m. Dobierz tak wymiary okna, aby przepuszczało największą ilość światła.\n8. Na półkuli o promieniu 4 opisano stożek. Środek stożka jest jednocześnie środkiem półkuli. Dla jakiej wysokości stożka objętość jego jest najmniejsza?\n9. Jaka powinna być długość podstawy trapezu, aby jego pole było największe, jeśli długość każdego z pozostałych boków jest równa 4cm?\n10. Obliczyć obwód tego z trapezów równoramiennych mających krótszą podstawę długości 10 oraz ramię długości 5, który ma największe pole.\n11. W półkole o promieniu 12 wpisano prostokąt o największym polu. Oblicz długość przekątnej tego prostokąta.\n12. Wyznacz podstawę trójkąta równoramiennego o polu 12 tak, aby promień okręgu wpisanego w ten trójkąt był największy.\n13. Jakie pole ma trójkąt prostokątny o przeciwprostokątnej długości 10, dla którego stosunek długości promienia okręgu wpisanego do długości promienia opisanego jest największy?\n14. Z drutu długości 5m wykonano brzeg kwadratu i koła dzieląc go na dwie części. Jaka powinna być długość każdej części, aby suma pól kwadratu i koła była najmniejsza?\n15. Jakie powinny być długości przyprostokątnych trójkąta prostokątnego o przeciwprostokątnej równej 12, aby stożek otrzymany w wyniku obrotu tego trójkąta dokoła jednej z przyprostokątnych miał największą objętość.\n16. Znajdź boki prostokąta o największym obwodzie wpisanego w półkole o promieniu 4.\n17. W kwadrat wpisano prostokąt tak, że jego boki są parami równoległe do przekątnych danego kwadratu. Oblicz długości boków prostokąta, który ma największe pole.\n18. Z drutu długości 5m wykonano brzeg kwadratu i trójkąta równobocznego dzieląc go na dwie części. Jaka powinna być długość każdej części, aby suma pól kwadratu i trójkąta była najmniejsza?\n19. Suma długości trzech krawędzi prostopadłościanu wychodzących z jednego wierzchołka jest równa 12. Długość jednej z tych krawędzi jest dwa razy dłuższa od drugiej. Wyznacz pole powierzchni tego prostopadłościanu tak, aby jego objętość była największa.\n20.Należy zbudować prostopadłościenne pudełko z kartonu, którego krawędzie podstawy będą w stosunku 1:2, a objętość ma mieć dokładnie 72cm3. Jaka musi być jego wysokość, jeśli na wykonanie pudełka mamy zużyć jak najmniej kartonu?\nData ostatniej modyfikacji strony: 9 grudnia 2020


Strony związane z hasłem: warszawa - strona 3 - Katalog ZORD\nUdrażnianie kanalizacji warsza\nNajważniejszymi klientami naszej firmy są administracje a także klienci indywidualni. Zachęcamy do korzystania z naszych usług. Znajdziecie u nas wyłącznie najlepszych instalatorów w branży sanitarnej...\nHolowanie Auto-Pomoc Graczkows\nUtknąłeś na poboczu po mocnej stłuczce? Poszukujesz rozbudowanym usług odwożenia samochodów? W takim przypadki bezzwłocznie wejdź na omawianą witrynę internetową i zaznajom się z ofertą firmy. Firma A...\nKaTax jest firmą, która na pewno musi spodobać się wszystkim osobom, które szukają porządnej firmy wykonującej usługi księgowo-rachunkowe. A należy jasno przyznać, iż biuro księgowe, które zamieściło ...\nWybierając firmę transportową większość ludzi bierze pod uwagę tylko cenę. Nie trudno domyśleć się, że często transport nie dochodzi do skutku. Uproszczone zasady zakładania firmy spowodowały, że konk...\nJoga to bardzo wiekowa, a jednocześnie powszechnie znana w większości krajów świata sztuka, z której bez wątpienia może skorzystać właściwie każdy z nas. Wszystkie osoby które każdego dnia poświęcają ...\nStrona ta prezentuje przydatne informacje na temat firmy, zajmującej się podwózką klientów do domów w ich własnych autach. Jej działania proponowane są dla tych osób, które po wypiciu procentów wolą s...


Córka wyrzeka się Matki - Opiekun - Dwutygodnik Diecezji Kaliskiej\nAugustyna, Ingi, Jaromira 28 Maja 2020, 04:21\nks. Andrzej Antoni Klimek 23.02.17 Felietony Meandry czwartej władzy\nOd razu dodajmy, że chodzi o Francję, która przez wieki była nazywana najstarszą córką Kościoła, a kim jest Matka pisana przez duże „M” na naszych łamach wyjaśniać nie trzeba. Chociaż być może we Francji już wkrótce będzie to konieczne.\nPowtórka z historii w telegraficznym skrócie: w 496 lub 497 doszło do konfliktu Franków z Alemanami. Według legendy Król Franków Chlodwig miał zapowiedzieć, że jeśli odniesie zwycięstwo, to zerwie z dawnymi wierzeniami. Frankowie zwyciężyli, zaś król Alemanów poległ, co pozwoliło Chlodwigowi opanować część ich ziem. Według przekazu Grzegorza z Tours Chlodwig dotrzymał słowa i w Boże Narodzenie 496 roku został ochrzczony w Reims przez tamtejszego biskupa, św. Remigiusza. Wraz z nim chrzest miało przyjąć 3 000 Franków. Z tego powodu Francja jest nazywana najstarszą córką Kościoła.\nPrzez wieki ziemia francuska chlubiła się z tej nazwy nie bez przyczyny: nawiedzała ją Najświętsza Maryja Panna w Lourdes i w Paryżu na Rue du Bac 140 (Objawienia Cudownego Medalika), przychodzili na świat wielcy Święci, jak św. Bernard z Clairvaux, św. Joanna d’Arc, św. Jan Maria Vianey, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Teresa od Dzieciątka Jezus i dziesiątki innych. Niestety już od pewnego czasu Francja stopniowo wyrzeka się swojej matki, zarówno rozumianej jako Kościół, jak i dosłownie Matki Bożej.\nNajświeższy dowód pochodzi z miasteczka Publier nad Jeziorem Genewskim w Górnej Sabaudii. Cóż tam się wydarzyło? Otóż jak czytamy w mediach, liczące 6,5 tysiąca mieszkańców miasteczko rozwija się bardzo szybko dzięki bliskości Szwajcarii i walorom turystycznym. Nad jeziorem powstała baza żaglowa i postanowiono ustawić nad brzegiem posąg Matki Bożej, jak to ma miejsce w innych portach, jak choćby w Bretanii, gdzie podobne statuy strzegą miasta i portu. Po konsultacjach z radnymi mer sprowadził taką figurę w 2011 roku. Stanęła ona w miejskim parku z napisem na cokole Nasza Pani Lemańska czuwaj nad swoimi dziećmi”. Ale jako się rzekło, dzisiejsza Francja tego typu pobożności szczególnie nie trawi i bardzo szybko miejscowe stowarzyszenie Wolnomyślicieli postanowiło zaskarżyć ustawienie monumentu w miejscu publicznym, jako naruszenie zasad laickości państwa. Sprawą zajął się sąd w Grenoble. Nie trzeba dodawać, że laicka poprawność zrobił swoje i w styczniu 2015 zapadł wyrok nakazujący usunięcie posągu z terenu miejskiego. Za każdy dzień zwłoki miała być nakładana kara na władze miejskie kara finansowa, zdaje się w wysokości 100 euro. Większość mieszkańców poczuła się oburzona decyzją sądu, a mer Gaston Lacroix (z niezależnej lewicy, choć ciekawostką jest, że jego nazwisko znaczy „krzyż”) wpadł na pomysł odsprzedania posągu razem z kilkoma metrami kwadratowymi parku miejscowemu stowarzyszeniu religijnemu, aby w ten sposób Matka Boża pozostała jednak na swoim miejscu na terenie sprywatyzowanym, i już nie miejskim. Kolejna decyzja sądu w Grenoble storpedowała pomysł mera, nie wyrażając zgody na odsprzedanie fragmentu miejskiego parku. I w ten sposób posąg Matki Bożej musiał zostać usunięty. Akurat w setną rocznicę objawień fatimskich. Perfect timing. Wyrok sądu wykonano, wolnomyśliciele i lewica laicka są zadowoleni. Kolejny krok w odcinaniu chrześcijańskich korzeni został uczyniony. Ja naprawdę źle Francji nie życzę, bo nikomu źle nie życzę, ale bez tych korzeni to nie wiem, jak długo uda im się utrzymać w pionie, przy coraz silniejszych wiatrach wiejących wiadomo skąd.


księgarnia internetowa - wzorowy.net - Wzorowy katalog stron internetowych - 1 -\nMasz upatrzony sprzęt elektroniczny, ale nie do końca satysfakcjonuje Cię cena? Szukasz rabatów najlepszych w sieci? Nasza strona internetowa przedstawi Ci ofertę, która na pewno przypadnie Ci do gustu. To właśnie tutaj znajdziesz najciekawsze i najbardziej atrakcyjne rabaty. Na pewno dodatkowym atutem będzie fakt, że oferowane produkty zostaną dostarczone do paczkomatu, który znajduje się najbliżej Twojego miejsca zamieszkania. ...\nData dodania: 14.10.2013 o godz: 12:30\nKsięgarnia on-line z tanimi książkami. Kupisz tu książki z każdego gatunku oraz podręczniki do szkoły. Dodatkowo oferujemy kalendarze do domu czy biura. ...\nData dodania: 30.01.2014 o godz: 11:31\nNa stronie naszej księgarni internetowej znajdziecie Państwo nie tylko najciekawsze bestsellery dostępne na rynku ale także szeroki zbiór książek i zabawek edukacyjnych dla dzieci. Starannie dobieramy pozycje w naszej ofercie, aby zapewnić klientom możliwość wyboru spośród wartościowej literatury. ...\nData dodania: 14.05.2018 o godz: 9:13\nDom Wydawniczy REBIS oferuje swoim czytelnikom wiele różnych książek, e-booków i audiobooków zarówno z zakresu literatury pięknej, fantastyki, książek historycznych, podręczników czy poradników. Oferta jest tak bogata, że każdy dobierze coś co lubi. Koniecznie trzeba sprawdzić jakie pozycje ma w swojej ofercie Dom Wydawniczy REBIS na jego stronie internetowej. Wszelkie książki oferowane przez niego znajdziesz między innymi w Empiku, Matrasie, Książnicy Pol\t...\nData dodania: 04.07.2018 o godz: 9:07


Welness By Colway - Strona 2 z 6 - Czy wiecie, co oznacza słowo wellness? Powstało na bazie słowa „well” (dobrze). Określamy nim stan równowagi umysłu, ciała i ducha człowieka, która jest warunkiem ogólnego dobrobytu i dobrostanu.\nWell + ness\nSlimCol, który zyskał już swój kryptonim operacyjny: „spalacz tłuszczu”, posiada w swoim składzie kombinację ekstraktów roślinnych dobranych tak, by wspomagać organizm podczas procesu odchudzania.\nWyzwanie dla 5 śmiałków\nA gdybyśmy zaproponowali Wam letni program wyszczuplająco-kondycyjny z zapasem naszego nowego suplementu diety SlimCol, osobistym trenerem oraz z dietetykiem? Kto z Was podejmie wyzwanie Wellness by Colway International?\nTrener Maciej Wieczorkiewicz\nNawiązaliśmy współpracę z doświadczonym sportowcem, fanem corssfitu i certyfikowanym trenerem personalnym – Maciejem Wieczorkiewiczem. Jest – tak, jak my – człowiekiem pasji. Razem z Maciejem rozpoczynamy promocję naszego nowego suplementu diety o nazwie SlimCol.\nWelness Facebook 21 maja 2017 21 maja 2017 Brak komentarzy\nMaciej Wieczorkiewicz – SlimCol\nWelness Facebook 29 sierpnia 2016 29 sierpnia 2016 Brak komentarzy\nMacieju – również dziękujemy!\nPółmetek programu Wellness by Colway\nWelness Wyzwania Wellness by Colway 25 lipca 2016 25 lipca 2016 Agata Knab,Beata Adamska,Krzysztof Kosowicz,Maciej Wieczorkiewicz,Marek Kosiak,Monika Jasińska,Sławek Smagacz,Sławomir Smagacz 1 komentarz\nCel programu Wellness by Colway International, który przygotowywaliśmy już od maja, to poprawa zdrowia, kondycji i wyglądu sylwetki oraz zrzucenie nadprogramowych kilogramów przez sześciu ochotników. Uczestnicy od czerwca stosują się do porad Trenerki Diety, Joanny Skałeckiej, ćwiczą pod opieką trenera personalnego Macieja Wieczorkiewicza i suplementują się kapsułkami od Colway International – SlimColem, są coraz szczuplejsi i coraz bardziej zadowoleni!\nWidać po tym weekendzie, że zmieniamy się i zmieniamy nasze życia. Jesteśmy coraz mocniejsi.\nDzisiaj odwiedziłam znajomą starszą panią, która mieszka na IV piętrze. Weszłam bez zadyszki i bez przerwy, a 85-latka powiedziała do mnie, że wyglądam super, i że mam tak dalej działać. Spontanicznie i niepytana. Ekstra!\nDziękuję: Beato, Agato, Moniko, Marku, Krzysztofie, Adriano, Dario, Maćku, Karolino, Doroto, Małgosiu. Dziękuję też dwóm sprinterom z kamerami i oczywiście Bernardowi. Może kiedyś z nami poćwiczy…\nTrener jest dumny z naszych postępów! Radość jest i w nas, bo dzięki temu programowi zmieniamy swoje nawyki i odczuwamy ogromną satysfakcję, że dajemy radę. Dodam jeszcze, że dieta i trening wspierane są suplementami SlimCol i Total Women/Men… To czarodziejskie preparaty, które czynią cuda! Zachęcam wszystkich do zdrowego trybu życia, bo warto i nigdy nie jest za późno!\nW ciągu tych 6 tygodni straciłem 10 kilogramów…\nW 6 tygodni zgubiłam 6 kilogramów!\nTrening uczestników programu Wellness by Colway International Gdynia, 16 – 17 lipca 2016\nWelness Wyzwania Wellness by Colway 22 lipca 2016 22 lipca 2016 Agata Knab,Beata Adamska,Joanna Skałecka,Krzysztof Kosowicz,Maciej Wieczorkiewicz,Marek Kosiak,Monika Jasińska,odchudzanie,SlimCol,Sławomir Smagacz,spalacz tłuszczu,Wellness,Wellness by Colway,Wellness by Colway International 1 komentarz\nGodzina piąta rano. Piasek, woda, mewy, wiatr i cisza, nie wliczając fal rozbijających się o brzeg plaży i o drewnianą konstrukcję molo Gdynia-Orłowo. Nie ma nikogo, zupełnie pusto. Dziwne? Oczywiście, że nie! Większość urlopowiczów i mieszkańców przewraca się właśnie w wygodnych łóżkach na drugi bok i ani myśli wstawać w sobotę o tak wczesnej porze. Jednak pewna grupa jest już na nogach i żwawo biegnie na trening. Ale to nie szaleńcy, to zapaleńcy!\nCel programu Wellness by Colway International, który przygotowywaliśmy już od maja, to poprawa zdrowia, kondycji i wyglądu sylwetki oraz zrzucenie nadprogramowych kilogramów przez sześciu ochotników. Uczestnicy od czerwca stosują się do porad Trenerki Diety, Joanny Skałeckiej, ćwiczą pod opieką trenera personalnego Macieja Wieczorkiewicza i suplementują się kapsułkami od Colway International – SlimColem, który zyskał kryptonim operacyjny „spalacz tłuszczu”.\nW weekend 16 – 17 lipca uczestnicy programu spotkali się w Gdyni na dwa treningi kontrolne z Maciejem Wieczorkiewiczem. Trener chciał się upewnić, czy każdy poprawnie wykonuje zalecane ćwiczenia, sprawdzić jak poprawiła się kondycja naszych ochotników, a poza tym… Każdy z nas chciał przekonać się na własne oczy, jakie efekty daje SlimCol w połączeniu z dietą i treningami. Nie zawiedliśmy się, wyglądają świetnie!\nDzień pierwszy: Owsianka, Gdynia-Orłowo i „Dobry wizerunek”\nRozpoczęli o 4:30 śniadaniem w hotelu, przygotowanym specjalnie dla nich. Zjedli owsiankę na wodzie z orzechami i suszonymi owocami, przygotowaną ściśle według zaleceń Trenerki Diety – Joanny Skałeckiej, i ruszyli!\nNa miejscu spotkali się z naszą ekipą filmową, Maciejem Wieczorkiewiczem oraz z Adrianą Lenartowską, Darią Wasiluk i Markiem Grzelewskim. Pierwsze zaskoczenie – trening potrwał aż 1,5 godziny! To bardzo długo, zważywszy że pierwszy, który odbył się na Summer Party w czerwcu, trwał zaledwie 30 minut i wycisnął z uczestników programu siódme poty. Od razu zauważyliśmy gigantyczną różnicę w kondycji wszystkich Wellnessowców. Każdy z nich ćwiczył aż do końca, nikt sobie nie folgował! Ćwiczenia wcale nie były łatwe. Na zdjęciach i filmowej relacji z treningu zobaczycie, że część z nich odbyła się na molo, a część na plaży. Oznaczało to różne formy biegania w piachu, które do najlżejszych nie należy, ponieważ angażuje mięśnie nieużywane podczas standardowych treningów. Wymagający teren, jakim jest plaża, wzmacnia mięśnie odpowiedzialne za stabilizację stopy i stawów skokowych; ma to bezpośredni wpływ na postawę całego ciała.\nW nagrodę za udany trening nasza firmowa „delegacja”: Adriana Lenartowska – Dyrektor Marketingu i Daria Wasiluk – Wiceprezes Zarządu, poczęstowały uczestników pysznymi, ekologicznymi muffinkami.\nPo nagraniu filmów, w których każdy z grupy miał okazję zostać aktorem pierwszoplanowym, nasi dzielni uczestnicy programu pojechali do hotelu. Tam, po czasie koniecznym na odpoczynek i zdrowy posiłek, już czekała na nich niespodzianka.\nMałgorzata Kosiak, Partner C.I. i autorka książki „Dobry wizerunek” przyjechała specjalnie po to, aby im doradzić w kwestii odświeżenia garderoby i dopełnić metamorfozy, która odbywa się na naszych oczach. Za duże i zbyt luźne ubrania już na nich nie pasują… Małgorzata dołożyła wszelkich starań, aby wiedzieli, w czym będą wyglądać najlepiej, jak wyeksponować zalety figury, dobrać odpowiednie, jak skomponować strój na każdą okazję. I tak, w dobrym stylu i z „Dobrym wizerunkiem”, zakończyli część treningową, a rozpoczęli wolne popołudnie. O szaleństwach jednak nie było mowy, ponieważ grupa Wellness by Colway International już miała w planach kolejne ćwiczenia z ulubionym trenerem personalnym całego Colway International, Maciejem Wieczorkiewiczem.\nDzień drugi: schody w Redzie\nNiedzielny trening rozpoczął się o godzinie 9:00, co chyba wszyscy – łącznie z naszą ekipą dokumentującą wydarzenie – przyjęli z ulgą. Miejsce treningowe było wyjątkowe; to słynne schody w Redzie, prowadzące do punktu widokowego, z którego – kiedy widoczność jest dobra – można dostrzec nie tylko brzegi Zatoki Puckiej, ale i Półwysep Helski. Wcześniej jednak trzeba pokonać 204 stopnie.\nDlaczego właśnie schody w Redzie? – zapytacie. Bieganie po schodach to rewelacyjne ćwiczenie kardio. Poprawia kondycję, wytrzymałość organizmu i spala zbędną tkankę tłuszczową. Zostało też uznane przez trenerów za jedno z najskuteczniejszych ćwiczeń na zgrabne i jędrne pośladki. Kiedy wchodzimy po schodach pracują mięśnie pośladkowe, mięsień czworogłowy uda oraz łydka. Angażujemy do pracy również mięśnie obręczy środkowej – brzucha i bioder.\nTo nie wszystko. Nasz trener personalny wybrał to miejsce, ponieważ chciał nam przekazać ważną lekcję, której treść sprowadza się do uniwersalnej prawdy: nie ważne, gdzie jesteś, zawsze możesz znaleźć odpowiednie miejsce do trenowania. Niepotrzebny Ci karnet na ekskluzywną siłownię, karta MultiSport, trenujący przyjaciel albo duża przestrzeń i idealna temperatura. Wszystko, co Cię otacza, to tylko okoliczności treningowe; Wykorzystuj je. Tylko Twoja własna kreatywność wyznacza granice.\nTrener jest dumny z naszych postępów!\nUczestnicy programu jednogłośnie twierdzą, że spędzili bardzo udany weekend. Wspólne treningi przyniosły dużo satysfakcji i rozpaliły ogień zdrowego współzawodnictwa.\nMaciej Wieczorkiewicz skomentował trening z naszą grupą Wellness by Colway International takimi słowami:\n5S: Super weekend! Super trening! Super ludzie! Super energia! Super efekty! Dziękuję!!!\nAgata Knab mówi:\nTrener jest dumny z naszych postępów! Radość jest i w nas, bo dzięki temu programowi zmieniamy swoje nawyki i odczuwamy ogromną satysfakcję, że dajemy radę. Dodam jeszcze, że dieta i trening wspierane są suplementami SlimCol i Total Women/Men… To czarodziejskie preparaty , które czynią cuda! Zachęcam wszystkich do zdrowego trybu życia, bo warto i nigdy nie jest za późno!\n…i dodaje z uśmiechem:\nWspaniała grupa na plaży budziła zainteresowanie! Chodząca reklama SlimCol!\nMarek Kosiak, były kawosz, który uwielbiał mięso, podkreśla, jaką siłę daje grupa zmotywowanych do zmiany osób:\nWeekend nad morzem z trenerem utwierdził mnie, że jestem na dobrej drodze. Dieta, ćwiczenia, SlimCol to wszystko doprowadziło do tego, że te schody były straszne na pierwszy rzut oka, a jednak do pokonania. Widać po tym weekendzie, że zmieniamy się i zmieniamy nasze życia. Jesteśmy coraz mocniejsi. Mimo wysiłku byłem zadowolony i uśmiechnięty… Razem zdecydowanie lepiej się ćwiczy. W grupie siła.\nSłyszeliśmy, że Marek zamierza zrezygnować z jeszcze jednego niezdrowego nawyku – palenia tytoniu. Jeśli, jak sam mówi, ceni sobie wsparcie grupy, może razem zaczniemy mu kibicować? My już trzymamy kciuki!\nSławomir Smagacz relacjonował o 05:15 prosto z plaży w Orłowie:\nJak dobrze wstać skoro świt! Pozdrowienia z programu.  #wellnessbycolwayinternational #wellness #colwayinternational #bussiness#fit #healthy\nNa prośbę o komentarz na temat weekendowego treningu, stwierdził, że nie da się ograniczyć do dwóch, trzech zdań, kiedy mowa o takim weekendzie, z takimi ludźmi.\nPiątek: kolacja-integracja. Jeszcze wszystkich nie było, ale już czuliśmy, że stajemy się zespołem! Dyskusja, wymiana doświadczeń, kolacja jak na pikniku – każdy coś swojego z „koszyka” kładzie na stół… Napięcie rośnie w oczekiwaniu na sobotni poranny trening. Przecież o czwartej rano z piątku na sobotę to się idzie spać, a nie wstaje…! Sobota – trening. Molo, ćwiczenia, biegi, potem plaża, opony i piach, rywalizacja grupowa, śniadanie w plenerze, nagrywanie filmów. Śniadanie na plaży. Następnie szkolenie Małgosi Kosiak z dress code i czas wolny, który dla części z nas oznaczał wycieczkę do Sopotu na molo, a po drodze obiadek w wegetariańskiej restauracji. Kolacyjka w hotelu i rozmowy do późna… Rano >>schody, schody, schody<< – tak zaśpiewała Beata. Zapytałem, czy po treningu też zaśpiewa i … zaśpiewała! Nastraszył nas Maciek potężnie, a my daliśmy radę!!! A po treningu czas pożegnań i wycieczka na Hel. Korek był taki, że zjechaliśmy we Władysławowie. Śniadanie zjedliśmy na masce auta. Potem miał być plażing, a wyszła joga. Następnie rybka i kawa z… Dorota dała nam odpust. I prawie koniec… Agata ruszyła na pociąg, my do auta i rozpoczęliśmy 300 km rozmów i planów. Podsumowując: fajnie spędzony czas, mocna integracja grupy. Swój cel realizuję sam, ale teraz jeszcze bardziej czuję wsparcie grupy! Moja córka Karolina zapytał z powątpiewaniem: to były 3 dni? Tak, czuję się, jakby to był tydzień. Tyle się działo! Dziękuję: Beato, Agato, Moniko, Marku, Krzysztofie, Adriano, Dario, Maćku, Karolino, Doroto, Małgosiu. Dziękuję też dwóm sprinterom z kamerami i oczywiście Bernardowi. Może kiedyś z nami poćwiczy…\nKrzysztof Kosowicz uzupełnia słowa Sławka:\nAle jaka reklama [suplementu SlimCol – przp. red] była na plaży we Władysławowie!\nTak, w końcu nasza dzielna szóstka trenowała i zwiedziła wybrzeże w markowych koszulkach suplementu slimCol.\nBeata Adamska mówi:\nPo pierwsze i najważniejsze miałam poczucie bycia RAZEM z Wami. Łatwiej mi się z Wami ćwiczyło, pocieszał mnie widok potu na Waszych twarzach, Trener jednym, w odpowiednim momencie wypowiedzianym słowem powodował, że podejmowałam kolejny wysiłek. Czułam się bardzo doceniona w moich zmaganiach z oporną materią mojego ciała. Ogromną frajdą był czas spędzony z Wami. Numer, który wyciął nam Trener był przedni. Ciągle czekałam na ten morderczy fragment treningu niedzielnego. Śniadanie na plaży – rewelacja. Smaki i okoliczności niezwykłe. Dzisiaj odwiedziłam znajomą starszą panią, która mieszka na IV piętrze. Weszłam bez zadyszki i bez przerwy, a 85-latka powiedziała do mnie, że wyglądam super, i że mam tak dalej działać. Spontanicznie i niepytana. Ekstra. Cieszyło mnie bycie o świcie na plaży i molo w Gdyni. Sama – w życiu bym tego nie zrobiła. Cieszyło mnie ściganie się i podawanie sobie pomocnej dłoni po upadkach na piasek. Złapałam luz.\nA sam trening? – pytamy Beatę. Odpowiada:\nFajnie dozowany wysiłek. Proste i urozmaicone ćwiczenia. Wsparcie i motywacja. Sceneria niesamowita. I banda zziajanych dorosłych, bawiących się jak dzieci. No i uświadomienie nam efektów naszych wysiłków.\nMonika Jasińska podsumowuje:\nWeekend z trenerem po 6. tygodniach pracy nad sobą to wielki sprawdzian wytrzymałości! Ćwiczenia i tempo w jakim były wykonywane to zupełnie nowe wcielenia całej wspaniałej 6-tki! Trening na schodach rozgrzał mięśnie do czerwoności! Jest siła! Jest moc!\nJesteśmy na półmetku programu. Następny trening z Maciejem Wieczorkiewiczem odbędzie się w sierpniu, a kolejny dopiero przed warszawską konferencją, na której zaprezentujemy wyniki i oddamy uczestnikom głos, aby sami opowiedzieli Wam, dlaczego warto. Bo jeśli chodzi o to, czy warto – chyba każdy z nas zna już odpowiedź.