Cena od: 470 PLN / 1 dzień Obiekt VacationClub - LOFT Apartament 42 jest usytuowany w Mielnie, zaledwie 350 metrów od tamtejszej plaży. Z jego okien roztacza się widok na miasto. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: dostęp do Internetu, winda, ogrzewanie, piesze wycieczki, WiFi, pokoje dla niepalących, Basen, kryty basen (czynny przez cały rok), całkowity zakaz palenia, pokoje rodzinne, basen, bezpłatne WiFi, opcje śniadaniowe, Faktury, zwierzęta domowe są akceptowane.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. W momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 400 jest wymagany po przyjeździe. Opłaty dokonuje się kartą kredytową. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona na konto karty kredytowej po sprawdzeniu stanu obiektu. W budynku obiektu Loft Apartments prowadzone są prace remontowe, które mogą powodować hałas.


Fumigacja eksportowa - Carsekt\nO firmie Carsekt Sp z o.o.\nObróbka eksportowych materiałów opakowaniowych zgodna z ISPM 15 w/g IPPC\nMamy Państwu do zaoferowania usługi z zakresu obróbki i certyfikacji drewnianych materiałów opakowaniowych przeznaczonych na eksport zgodnie z Międzynarodowym Standardem dla środków Fitosanitarnych numer 15 („Wytyczne dla unormowania drewnianych materiałów opakowaniowych w handlu międzynarodowym”) Międzynarodowej Konwencji Ochrony Roślin IPPC.\nWystawiamy protokoły po przeprowadzonej usługi dezynsekcji ISPM 15 oraz doradzamy w sprawach związanych z uzyskaniem świadectwa fitosanitarnego.\nOferujemy obróbkę ISPM 15 w/g IPPC:\nPrzyjmujemy również zlecenia nietypowe.\nWykonujemy zlecenia dla wielu firm spedycyjnych i eksporterów, dzięki czemu znani jesteśmy w praktycznie każdym większym porcie świata. Przeprowadzamy gazowanie skrzyń, kontenerów oraz ładowni statków.\nWychodząc naprzeciw ciągłym zmianom rynku przedstawiamy ofertę fumigacji eksportowej zgodnie z ISPM 15.\nCzym jest ISPM 15?\nISPM (International Standard for Phytosanitary Measure) standard 15.\nSą to przepisy w międzynarodowym ruchu transportowym (import-eksport) wymagające aby opakowania drewniane służące do przewożenia produktów zostały poddane szeregowi procesów tj. obróbka cieplna, fumigacja, certyfikacja, znakowanie itp.\nDzięki tym działaniom nastąpiło ujednolicenie przepisów. Obecnie wszystkie wysoko rozwinięte kraje wymagają przestrzegania tych zasad – a ich liczba rośnie z każdym rokiem. Spowodowane jest to chęcią podjęcia działań przeciwko rozprzestrzenianiu się szkodników.\nJako jedna z nielicznych firm w Polsce spełniamy wszystkie wymogi (co potwierdza przydzielenie specjalnego znaku IPPC) oraz wpis do „Krajowego rejestru firm spełniających warunki produkcji wyrobów z drewna w aspekcie wymagań fitosanitarnych”.\nZnak firmy CARSEKT w Krajowym Rejestrze Firm spełniających warunki do znakowania wyrobów z drewna.\nDysponujemy odpowiednim sprzętem, aby móc wykonywać odpowiednią obróbką opakowaniowego drewna eksportowego (fumigacja palet drewnianych, skrzyń i innych materiałów drewnianych). Korzystamy z komór fumigacyjnych renomowanych producentów. Dbamy o bezpieczeństwo i higienę pracy.\nW przypadku zainteresowania ofertą prosimy o kontakt z naszą firmą.\nKompleksowa oferta dla ferm\nPZS – Program Zwalczania Szkodników\nDezynfekcja – Zamgławianie\nDezynsekcja – Fumigacja\nZwalczanie innych szkodników\nInnowacyjne rozwiązania w DDD\nCertyfikaty, odbyte szkolenia, seminaria\nSiedziba: GOSTYNIN, woj. mazowieckie\nul. Krośniewicka 25,\ntel/fax: +48 (24) 231 11 06\nwskazówki dojazdu: zobacz\nOddział: MOGILNO, woj. kujawsko-pomorskie\nHuta Palędzka 1\ntel/fax: +48 (52) 315 85 27\nMarcin Zacharenko: +48 666 575 444\nSpecjalista ds. korozji biologicznej drewna\nSpecjalista ds. Dezynfekcja, Dezynsekcja, Deratyzacja\nTomasz Janiszewski: +48 608 587 205\nAdres:ul. Krośniewicka 25, 09-500 Gostynin\nTelefon:+48 24 231 11 06\nMobile:+48 662 254 045\nAddress:Huta Palędzka 1, 88-300 Mogilno\nTelefon:+48 52 315 85 27\nMobile:+48 667 700 646\nCopyright 2019 - carsekt.eu


Archiwa: Bałtyk-Karkonosze Tour - Strona 2 z 2 - Rowery.org\nWszystkie teksty oznaczone "Bałtyk-Karkonosze Tour"\nHome / Posts tagged "Bałtyk-Karkonosze Tour" (Strona 2)\nBałtyk – Karkonosze Tour 2016: etap 1\nautor: TomAsz :: 18 maja 2016, 19:19\nHolender Johim Ariesen z ekipy Metec-TKH wygrał po finiszu z peletonu pierwszy etap wyścigu Bałtyk – Karkonosze Tour.\nBałtyk – Karkonosze Tour 2016: prolog\nautor: TomAsz :: 17 maja 2016, 21:42\nMaciej Paterski zwyciężył w prologu 24. wyścigu Bałtyk – Karkonosze Tour.\nCCC Sprandi Polkowice na Bałtyk-Karkonosze Tour 2016\nautor: Tomasz Bojanowski :: 16 maja 2016, 13:08\nLeszek Pluciński będzie bronić tytułu z zeszłorocznego Bałtyk-Karkonosze Tour. W 8-osobowym składzie na tę imprezę znaleźli się również dwaj inni zwycięzcy tej etapówki – Mateusz...\nKamil Zieliński podsumowuje Bałtyk-Karkonosze Tour\nautor: TomAsz :: 25 maja 2015, 09:19\nKamil Zieliński (Domin Sport) wygrał ostatni, najtrudniejszy etap Bałtyk-Karkonosze Tour z metą w Karpaczu.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 6\nautor: TomAsz :: 24 maja 2015, 19:22\nLeszek Pluciński (CCC Sprandi Polkowice) wygrał 23. edycję Wyścigu Bałtyk-Karkonosze Tour. Finałowy etap padł łupem Kamila Zielińskiego (Domin Sport).\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 5\nautor: TomAsz :: 24 maja 2015, 13:11\nMateusz Taciak wygrał jazdę indywidualną na piątym etapie Bałtyk-Karkonosze Tour.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 4\nautor: TomAsz :: 23 maja 2015, 20:15\n23-letni reprezentant Kazachstanu Nurbolat Kulimbetov wygrał czwarty etap Bałtyk-Karkonosze Tour.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 3\nautor: Paweł Gadzała :: 22 maja 2015, 20:52\nRosjanin Nikolay Zhurkin wygrał, najdłuższy, trzeci etap Bałtyk-Karkonosze Tour. Pozycję lidera w klasyfikacji generalnej utrzymał Peter Williams (One Pro Cycling).\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 2\nautor: TomAsz :: 21 maja 2015, 19:36\nGrzegorz Stępniak (CCC Sprandi Polkowice) odniósł zwycięstwo na drugim odcinku polskiej etapówki na trasie północ-południe.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2015: etap 1\nautor: TomAsz :: 20 maja 2015, 19:59\nBrytyjczyk Peter Williams z grupy One Pro Cycling wygrał pierwszy odcinek 23. edycji Wyścigu Bałtyk – Karkonosze Tour.\nCCC Sprandi na Bałtyk - Karkonosze i Tour of Norway\nautor: TomAsz :: 19 maja 2015, 11:23\nSzybki, ale też nastawiony na walkę w klasyfikacji generalnej skład, wystartuje w 6-etapowym wyścigu Bałtyk-Karkonosze Tour.\nTrasa Bałtyk - Karkonosze Tour 2015\nautor: TomAsz :: 18 maja 2015, 09:48\nWe wtorek prologiem na ulicach Kołobrzegu rusza 23. Wyścig Bałtyk – Karkonosze Tour (2.2) na którego trasie wystartuje 157 zawodników z 22 zespołów.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etap 7 i 8\nautor: TomAsz :: 31 maja 2014, 18:46\nChristoper Hatz (MLP Team) został zwycięzcą 22. wyścigu Bałtyk-Karkonosze Tour.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etap 6\nautor: TomAsz :: 30 maja 2014, 22:02\nTomas Okrouhlicky (AC Sparta Praha) wygrał szósty etap Bałtyk-Karkonosze Tour. Czech wyprzedził swojego kolegę z zespołu Petra Fiale oraz Niemca Christopera Hatza (MLP Team), który...\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etap 5\nautor: TomAsz :: 29 maja 2014, 22:39\nMateusz Nowaczek (Sante-BSA) triumfował na mecie piątego etapu Bałtyk-Karkonosze Tour. Odcinek wokół Zbąszynka zakończył się finiszem z 9-osobowej grupy, a Nowaczek pokonał Niemca Christopera Hatza...\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etap 4\nautor: TomAsz :: 28 maja 2014, 21:08\nNiemiec Erik Bothe (MLP Team) wygrał czwarty etap wyścigu, wyprzedzając kolegę z zespołu Christophera Hatza i Aleksandera Mullera (Team ISAAC).\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etapy 2 i 3\nautor: TomAsz :: 27 maja 2014, 21:07\nAndrzej Bartkiewicz (Sante-BSA) uzyskał najlepszy rezultat w porannej jeździe na czas i przejął koszulkę lidera wyścigu. W kolejnym tego dnia, popołudniowym etapie, zwyciężył Adrian Tekliński...\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: etap 1\nautor: TomAsz :: 26 maja 2014, 18:09\nArtur Detko (Mexller) wygrał w Świdwinie pierwszy etap wyścigu Bałtyk-Karkonosze Tour oraz objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej.\nBałtyk-Karkonosze Tour 2014: prolog\nautor: TomAsz :: 25 maja 2014, 22:23\nKamil Zieliński z grupy Mexller wygrał w Kołobrzegu prolog 22. edycji zaliczanego do ProLigi wyścigu Bałtyk-Karkonosze Tour.


Jak przystosować hotelową łazienkę dla niepełnosprawnych? – Propertylook\n22 marca 202130 kwietnia 2021\n0 Udostępnień 107wyświetleń\nOsoby niepełnosprawne są narażone na wiele przeszkód i ograniczeń zwłaszcza w przestrzeni publicznej. Te bariery dotyczą także toalet w wielu miejscach takich jak restauracje, galerie handlowe czy hotele. Na szczęście prawo reguluje i jasno, określa warunki jakie, powinna spełniać toaleta z przeznaczeniem dla osób niepełnosprawnych.\nPhoto by navintar from Freepik.com\nPrzepisy konkretnie określają miejsca i warunki techniczne toalet dla osób niepełnosprawnych. Mówi o tym m.in. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz.U.2015.0.1422). Znajdziemy tu zapisy, które wyznaczają właściwe wymiary i szczegółowo podają specyfikację techniczną wyposażenia, takie jak:\nwymiary drzwi wejściowych,\nkonieczność zamontowania poręczy i uchwytów,\nwysokość, na jakiej powinny być zamontowane umywalki oraz misy WC.\nPhoto by user15145147 from: Freepik.com\nOsoby niepełnosprawne coraz chętniej pokonują bariery i częściej podróżują. Właściciele hoteli powinni zadbać, o jak najlepsze, warunki dla nich i dostosować dojazd do obiektu, obniżyć recepcję hotelową, zapewnić windy z szerokim wejściem oraz pokoje z łazienkami dla niepełnosprawnych. Co zatem powinno się znaleźć w łazience dla osób, które poruszają się na wózku inwalidzkim? Oprócz tego, że łazienka hotelowa musi ładnie wyglądać powinna posiadać odpowiednie wyposażenia dedykowane osobom niepełnosprawnym. Prysznic powinien być ruchomy oraz wyposażony w siedzisko prysznicowe i uchwyt prosty lub kątowy. Brodzik prysznicowy koniecznie bezprogowy i z najazdem dla wózków inwalidzkich.\nPhoto by chormail from Freepik.com\nW łazience powinno być także zamontowane uchylne lustro, umywalka i armatura najlepiej bezdotykowa lub czasowa. WC dla osób niepełnosprawnych powinno posiadać specjalną deskę. Tuż obok na ścianie powinien być zamontowany uchwyt. Warto pamiętać, że łazienki w hotelach powinny być wyposażone także w akcesoria dla osób o różnych stopniach niepełnosprawności. Dla osób niedowidzących zaleca się używania kontrastowych barw z kolei dla osób niewidomych odpowiednich oznaczeń w języku Braille’a.\nPhoto by prapstock from: Freepik.com\nToaleta z odpowiednimi udogodnieniami dla niepełnosprawnych powinna znajdować się nie tylko w hotelach ale także w takich obiektach jak: centra handlowe, restauracje, szkoły i uczelnie, dworce, lotniska, urzędy, szpitale czy domy opieki. Niepełnosprawni, mogą napotkać jeszcze wiele przeszkód, w przestrzeni publicznej w naszym kraju, ale na szczęście ta sytuacja sukcesywnie zmienia na lepsze. W dobrze wyposażonym sklepie z akcesoriami łazienkowymi można znaleźć wszystkie elementy niezbędne do wyposażenia łazienki dla niepełnosprawnych.\nTagi:armatura łazienkowatoaleta dla niepełnosprawnych wymiaryw.c. dla niepełnosprawnych\nNajnowszy mural Tytusa Brzozowskiego


Władza absolutna. W kręgach władzy 3 (Okładka miękka) | CDP.pl\nWładza absolutna. W kręgach władzy 3 (Okładka miękka)\nData premiery 14-11-2018\n„Władza absolutna” to kolejna książka w bogatym dorobku Remigiusza Mroza, a zarazem trzeci tom znakomicie przyjętej serii wydawniczej z gatunku political fiction, „W kręgach władzy”. Tym razem Polska stanie przed ogromnym kryzysem u szczytu władzy – co bowiem zrobić, kiedy dochodzi do tragedii, której nie przewidziała nawet polska konstytucja?\nArtykuł 131. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi jasno, że w przypadku, gdy prezydent nie jest w stanie wykonywać swojej funkcji, tymczasowo władzę w państwie przejmuje marszałek sejmu. W drugiej kolejności – jeśli również marszałek sejmu nie może podjąć się tego zadania, obowiązek ów spada na marszałka senatu. Co jednak stanie się, jeśli wszystkie te trzy osoby nie mają możliwości stanąć na czele państwa?\nTego ustawa zasadnicza nie doprecyzowuje. Ustawodawcy najwyraźniej trudno było sobie wyobrazić taką sytuację, nawet czysto hipotetycznie. A jednak w powieści Remigiusza Mroza zatytułowanej „Władza absolutna” ten czarny scenariusz właśnie się rozgrywa…\nZamach terrorystyczny przed budynkiem sejmu sprawił, że Polska znajduje się na granicy anarchii. Nie wiadomo, kto ma objąć przewodnictwo nad państwem, ale żadna z działających na scenie politycznej sił nie zamierza odpuścić walki. Aby jak najszybciej wyjść z kryzysu, trzeba przeprowadzić przyspieszone wybory – a rozpoczynająca się właśnie kampania wyborcza będzie najbardziej bezwzględną w historii. W międzyczasie na jaw wychodzą dowody na to, iż zamach na najważniejsze osoby w państwie był dopiero wstępem do zdecydowanie szerzej zakrojonego spisku. A prawda na jego temat stanie się kluczem do zdobycia władzy absolutnej…\n"Władza absolutna. W kręgach władzy 3" wciąż czeka na pierwszą opinię.


W pogoni za szyciem - inspired by Ania: INSPIRUJĄCA PLAMA :)\nINSPIRUJĄCA PLAMA :)\nCzerpię inspirację z różnych rzeczy i okoliczności dookoła mnie - od zawsze miałam plan malowania na ubraniach ale bałam się, że mogę coś poniszczyć, czy że nie uda mi się, to co chciałabym zrobić. I tu na pomoc przyszła mi... plama nie do uprania - najpierw dwa lata temu na mojej ulubionej turkusowej sukience ciążowej, a ostatnio na sukience, którą miałam założyć na wesele.\nNic prostszego tylko kupić inną, ale jakoś muszę przyznać, że nie lubię takiego kupowania na siłę, bo czasem po prostu trudno jest coś znaleźć na tu i teraz dla siebie. Więc skorzystałam z mojego pomysłu sprzed dwóch lat i przeniosłam go na nową - poplamioną sukienkę. Chciałam nawet namalować coś innego, ale mam duży sentyment do tego wzoru, tak więc po prostu wróciłam do niego. I tak oto powstała sukienka - kolejna - nie wiem jak Wam, ale mi się bardziej podoba w wersji po niż przed :)\nA tutaj kilka zdjęć z etapów malowania i przygotowania. Trochę korzystałam z szablony, trochę domalowywałam sama - kolorystyka jakoś została podobna - turkus, fiolet, róż - tym razem sukienka miała bladoróżowy odcień...\nChcecie zobaczyć jak poszło??\nI w gotowej wersji :)\nA tutaj jedno z niewielu zdjęć, które się ostało z malowania mojej turkusowej ciążowej sukienki :)\nCiekawa jestem Waszych opinii, która wersja przed czy po podoba Wam się bardziej :)\nEtykiety: farby do tkanin, fiolet, handmade, malowane tkaniny, ręcznie malowane, różowy, turkus, wpogonizaszyciem\ntonka 16 lipca 2020 21:17\nZdecydowanie wersja "pomalowana"! Super pomysł, chyba ściągnę go od Ciebie bo poplamilam sobie bluzkę:).\nwpogonizaszyciem 1 sierpnia 2020 16:19\nJa polecam bardzo :)\nAnonimowy 16 lipca 2020 21:32\nŚwietny pomysł, sukienka bardzo zyskała i na dodatek jest "nowa". Pozdrawiam Ania\nwpogonizaszyciem 1 sierpnia 2020 16:20\nDziękuję! I teraz nawet chętniej noszę :)


Cukrzyca zwiększa ryzyko raka jamy ustnej - Laryngo.pl\nCukrzyca to choroba przewlekła, która stwarza możliwość wystąpieniem wielu różnych powikłań – dotyczyć mogą one m.in. nerek, jak i serca, układu nerwowego czy narządu wzroku. Okazuje się jednak, że z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej związanych jest zdecydowanie więcej zagrożeń – brytyjscy uczeni donoszą, że choroba ta może zwiększać ryzyko raka jamy ustnej.\nCukrzyca ogólnie zwiększa ryzyko chorób nowotworowych – w przypadku kobiet ryzyko to jest zwiększone o 27%, u mężczyzn zaś zagrożenie wystąpieniem raka zwiększa się o 19%. Jeżeli zaś chodzi o wzrost ryzyka rozwoju raka jamy ustnej, to największym zagrożeniem obarczone są kobiety z cukrzycą – u nich ryzyko, że dojdzie do tej choroby, zwiększone jest o 13%.\nWnioski uczonych sugerują, że pacjenci z cukrzycą zdecydowanie powinni mieć na uwadze stan zdrowia swojej jamy ustnej. Znane już wcześniej było to, że zaburzenia gospodarki węglowodanowej zwiększają ryzyko m.in. chorób przyzębia. W świetle jednak tego, że cukrzyca może nasilać ryzyko zachorowania na raka jamy ustnej, chorzy zdecydowanie powinni zwracać uwagę na potencjalne objawy tej choroby. Takowymi mogą być niegojące się przez dłuższy czas owrzodzenia jamy ustnej, ale i białawe czy czerwonawe zmiany na błonie śluzowej oraz obecność różnych wyczuwalnych guzków.\nNależy tutaj podkreślić, że w rokowaniu w przypadku raka jamy ustnej bardzo duże znaczenie ma wczesne wykrycie choroby – wtedy, gdy jest ona wykryta wcześnie, 5-letnie przeżycie dotyczy nawet powyżej 90% chorych. W sytuacji zaś, gdy w momencie rozpoznania choroba jest już znacznie zaawansowana, wskaźnik 5-letniej przeżywalności może drastycznie maleć do 50%.


Andrzej Klemba, Liege 22.02.2012 20:53\nOstatni raz w ćwierćfinale europejskich pucharów polska drużyna wystąpiła 17 lat temu. Legia zmierzyła się wtedy z Panathinaikosem w Lidze Mistrzów.\nWisła, by zagrać o półfinał, nie musi nawet pokonać wielkich rywali. Jeśli wyeliminuje Standard, trafi na Club Brugge lub Hannover, czyli co najwyżej europejską klasę średnią. - Wystarczy spojrzeć, jak wyglądał mecz w Krakowie, gdy graliśmy w dziesięciu. Cały czas potrafiliśmy się utrzymywać przy piłce. Będziemy w stanie zaprezentować to też w Belgii - mówi stoper Kew Jaliens, który prawdopodobnie zastąpi w pierwszej jedenastce ukaranego czerwoną kartką Michała Czekaja.\nOsłabieniem nie będzie też brak Patryka Małeckiego. Skrzydłowy Wisły został odsunięty od zespołu, bo nie podał trenerowi Kazimierzowi Moskalowi ręki po zmianie w meczu ze Standardem, a potem oświadczył, że woli trenować w Młodej Ekstraklasie, i zapowiedział, by nie brać go na mecz z Zagłębiem. Zastąpić go mogą Andraż Kirm albo Iivica Iliew. Obaj w Lubinie strzelili po golu, ale bliżej pierwszej jedenastki jest ten ostatni.\nTydzień temu krakowianie, choć grali ponad godzinę w osłabieniu, byli lepsi od wicemistrza Belgii. - Byłem pozytywnie zaskoczony postawą Wisły, zwłaszcza znakomitym przygotowaniem fizycznym - podkreśla Marcin Baszczyński, który na Reymonta grał w latach 2000-09. - Nie mniej ważna jest psychika. Wiślacy muszą wierzyć, że da się pokonać Standard.\nW Standardzie sytuacja jest zdecydowanie gorsza. - Trochę się boją Polaków. Wiedzą, że remis z Krakowa to nie jest komfortowy wynik - mówi Aleksander Kłak, srebrny medalista z Barcelony i trener bramkarzy juniorów Antwerpii.\nW pierwszym meczu w Standardzie zabrakło czterech kontuzjowanych piłkarzy, teraz dołączyło do nich kolejnych dwóch. Dwóch następnych będzie pauzowało za kartki. Nie wiadomo też, czy wykuruje się pierwszy bramkarz Sinan Bolat. W niedzielę osłabiona drużyna poległa w lidze ze słabeuszem Zulte Waregem 2:4. W dodatku kilka dni temu zmarł trener przygotowania fizycznego Standardu. - Z defensywą nie jest najlepiej, a nie siedzę w głowach piłkarzy i nie wiem, jak zareagują na śmierć Guya, ale na pewno chcemy wygrać - mówi trener Jose Riga. - Jest wiele przeciwności, z którymi musimy się zmierzyć, ale już nieraz dowiedliśmy swojej wartości. To będzie kolejny egzamin dojrzałości dla mojej młodej drużyny.\nStandard to drużyna własnego stadionu, na którym piłkarze liczą, że doping kibiców sparaliżuje rywali. - Wydaje się jakby wisieli nad bramką - opowiadał Andrzej Bahr, jeden z asystentów trenera Kazimierza Moskala.\nMoskal wierzy, że z nauczki w Nikozji (mistrz Polski przegrał z Apoelem 1:3 i nie awansował do Ligi Mistrzów), gdzie też na trybunach zasiadają fanatyczni fani, jego piłkarze wyciągnęli wnioski i nie przestraszą się gorącej atmosfery. - Rozmawiałem o tym z zawodnikami. Mam doświadczony zespół, który musi umieć grać w takich warunkach - zaznacza Moskal.\nTe wszystkie brednie wypisane przez belgów są wielką manipulacją. Osobiście stałem przy sektorze tych debili. To przecież oni zaczęli cała atmosferę już na początku meczu, rzucając na sektor Wisły odpaloną racę!!!!Później już wszystko latało począwszy od pepsi po musztardę i inne rzeczy. Nie wierzcie tym głupkom z gazet. I tak w dużej mierze kształtowana jest opinia o polskich kibicach. Kto nie był i nie widział najlepiej niech nie komentuje i się nie odzywa. Pozdrawiam TYLKO WISŁA TS!\n"Standard to drużyna własnego stadionu, na którym piłkarze liczą, że doping kibiców sparaliżuje rywali" a co belgowie mysla że Wisła pierwszy raz bedzie grała na łosnym stadionie? Przeciez głosny doping jest prawie na kazdym stadionie w Polsce.. Wiślacy sie juz do tego przyzwyczaili. Poza tym wszystko działa na nasza korzyść,belgowie maja kłopoty ze składem i wgl.Mmusimy awansowac i wierze w to ! :)\n@Gość: wiślak napisał:\nBardzo się cieszę z optymizmu kibiców, ja kiedyś też tak miałem, ale życie zweryfikowało mój optymizm, po wpadkach Wisły.\nCzy aby nie zapomniałeś o piknikowym wyjeździe Wisły ? , bo ja pamiętam.\nA potem było: bach, bach Karabach i po zawodach.\nDo puki piłka w grze jak mawiał nieodżałowany Górski, to wszystko jest możliwe.\nTo Standard uzyskał korzystny wynik w Krakowie a nie Wisła.\nI to Wisła musi atakować, by strzelić pierwsza bramkę, co będzie niełatwe i jednocześnie bardzo niebezpieczne, bo jedna kontra i po rybach.\nAle za kilka godzin sami się przekonamy, kto będzie grał dalej.\nNasi (polscy!) kibole na miejscu powinni pokazac się conajmneij tak jak kibole kolejorza - był i porządek i super doping - w menczesterze;) do dziś na pwewien sposób kibicowania mówią: "poznań dance"\ndo polfinalow daleka droga, radze przestudiowac drabinke przed zbytnim napinaniem sie\nwalka o ćwierćfinał? jeżeli przejdziemy dzisiaj belgów to dopiero nastepny pojedynek będzie o ćwierćfinał panowie znafcy ze szport.pl\nJak czytam takie brednie, to mi ręce opadają.\nTeraz jest dla mnie wszystko jasne, na mecz przeciwko Wiśle, Standard wystawi dwóch trenerów, lekarza i może masażystę, a może sędzia usunie jeszcze jednego z nich za faul, wtedy będą grać tylko w trójkę.\nNiesamowite, wszyscy boją się Wisły i pewnie na sam ich widok, zaraz położą się na boisku, czekając na najniższy wymiar kary.\nWięc przypomnę tylko, że Wisła nie mogła sobie poradzić z KGHM, zajmującym obecnie ostatnie miejsce w lidze, a Standard jest dużo słabszy od " miedziowych ", to nawet w 8 osobowym składzie Wisła strzeli ze 4 bramki.\nProponuję jeszcze dopompować do tego balonika " więcej helu ".\nPrzecież Standard w pierwszym meczu strzelił bramkę i świadomie cofnął się do obrony. Przeważnie na wyjazdach tak grają w LE i było , to wynikiem taktyki a nie siły Wisły. Krakowianie nie mieli wyboru , bo wynik 1-0 pozbawiał ich awansu. Zresztą wynik 1-1 też dla Wisły jest zły i sadzę , że mimo kontuzji Standard u siebie będzie dominował na boisku.\nBez Matołeckiego Wisła nie ma szans.


Bubble Explode gra na Iphone download •• Pobierz na telefon za darmo\nStrona głównaIphoneGryLogiczneBubble Explode\nBubble Explode Iphone download (pobierz za darmo)\nBubble Explode to wciągająca gra logiczna, nawiązująca do gier z serii Bejeweled. Na planszy umieszczone są kolorowe bańki, zaś naszym zadaniem jest usuwanie dwóch lub więcej tego samego koloru, znajdujących się obok siebie. Im więcej kolorowych kulek o tej samej barwie usuniemy jednocześnie, tym większy mnożnik punktowy osiągniemy. W momencie zlikidowania baniek znajdujących się na planszy, z góry ekranu spadają kolejne w losowych kolorach.\nZadanie jest o tyle utrudnione, że obok kolorowych, pojawiają się również bańki z symbolem eksplozji, które po chwili zamieniają kolor na czarny. Kiedy to się stanie, bańki te nie można już usunąć w normalny sposób i zaczynają blokować kolorowe. Sposobem na ich wyczyszczenie z planszy, jest skorzystanie z baniek posiadających symbol ładunku wybuchowego, jednak wiąże się to z zebraniem większej liczby tych samych symboli obok siebie.\nBubble Explode posiada kilka zróżnicowanych trybów rozgrywki. Możemy wybrać odprężającą zabawę, gdzie w nieskończoność można usuwać kolorowe bąbelki, wybrać wyścig z czasem, w trakcie którego musimy zdobyć wymaganą ilość punktów, a nawet wybrać jedną z pięciu prędkości animacji, motywującej do szybszego myślenia i reagowania na pojawiające się bąbelki. Twórcy uwzględnili również tryb zbliżony do tetrisa – bąble w losowej kolejności spadają na dół planszy, zaś gracz musi usuwać jak najszybciej przylegające do siebie kolory, niedopuszczając jednocześnie, aby plansza zapełniła się bąblami, których liczba stale rośnie.\nDodatkowe cechy Bubble Explode: kolorowa grafika i ładna animacja plansz, globalny ranking punktowy, możliwość zdobywania ciekawych bonusów za eksplozję wielu bąbli jednocześnie, wsparcie akcelerometra, możliwość zapisywania stanu gry w trakcie wyłączenia smartfonu.\nNajnowsza wersja Bubble Explode zawiera: nowy tryb Shootix oraz ponad 500 nowych leveli, możliwość wyłączenia powiadomień z poziomu menu, nowe funkcje i całkowicie zmienioną konfigurację przycisków.


Lider 6.2014 (282) - LIDER - Promocja zdrowia, kultura zdrowotna i fizyczna\nStart Artykuły wstępne Rok wydania 2014 - artykuły wstepne Lider 6.2014 (282)\nLider 6.2014 (282)\nLider ten poświęcony jest różnym aspektom przeszłości, której doświadczenia często zapominamy, przyszłości, którą często oglądamy przez mgłę doraźnych, krótkowzrocznych oczekiwań, a która wymaga głębszych namyśleń i przede wszystkim przygotowania przyszłych pokoleń do tego by ich los był lepszy od naszego a także by lepszość ta dotknęła w większym stopniu dziś wykluczonych, poniżanych, zagrożonych, cierpiących. Nauka i edukacja mają tu do spełnienia rolę najprzedniejszą. Nauka powinna odkrywać prawdy i prawa rządzące światem i człowiekiem a edukacja skutecznie przetwarzać te prawdy w umiejętność życia służącą człowiekowi. Każdemu człowiekowi.\nOczekiwać możemy, że XX Tatrzańskie Sympozjum Naukowe Edukacja Jutra odbywające się w dniach 23-25 czerwca 2014 w Zakopanem, które to przedsięwzięcie Lider z satysfakcją popularyzuje, choćby w małej cząstce te zamiary, o ile zechce, podejmie.\nOd czasu do czasu słyszymy deklaracje i slogany o tym jak to dobre intencje i szlachetność ludzka kształtują obyczaje i mir społeczny, mając wpływ na samopoczucie i zdrowie. Wynikałoby z tych zapewnień, że człowiek za podstawę swej działalności przyjmuje dobro innych, powodzenie wszystkich i sprawiedliwość.\nOstatnie wybory dały jednak dobitne dowody na to, że te intencje i podstawy nie są bynajmniej dominujące, że w walce politycznej hasła dobra, sprawiedliwości, równych praw są często pustym sloganem mającym na celu zyskanie przychylności wyborców, prawdziwe zaś zamiary i cele są jak najbardziej osobiste, egoistyczne, dosiebne.\nOczywiście byłoby niewybaczalne uznanie tych tendencji za powszechne i dotyczące wszystkich. Jednak obserwacja dróg życiowych wielu polityków (i innych liderów) budzi niesmak, i wątpliwości czy tacy ludzie mogą podejmować trafne i skuteczne decyzje.\nWracając do Sympozjum pomyślałem sobie, że w sposobach pobudzania ludzkiej wrażliwości, co nazwać można właśnie edukacją, szukać trzeba wciąż nowych dróg, pamiętając o tym, że pedagogika i dydaktyka zajmując się tym „ jak” są równie ważne jak nauka o tym „co”. A może nauka zajmuje się tym co jest, pedagogika zaś tym jak ma być a tym co je łączy jest pytanie dlaczego jest tak jak jest a nie jest tak jak być powinno. A może wobec różnych niepowodzeń edukacyjnych trzeba szukać innej koncepcji.\nZnajdujemy tu interesującą (moim zdaniem) analogię : Czerwcowy numer Scientific American (Świat Nauki) zatytułowany „Kryzys w fizyce” twierdzi, że jeżeli supersymetria się nie potwierdzi trzeba będzie szukać innej koncepcji wszechświata.\nDo tej pory twierdzono, że Supersymetria tak bardzo jest atrakcyjna, że musi być prawdziwa.\nAnalogia może zaś polegać na tym, że sądzimy iż humanizm ludzki musi być prawdziwy, skoro tak bardzo nam się podoba. A może rację miał profesor Bogdan Suchodolski kiedy mówił o pedagogice tragicznej ?


25 Lutego, 2018. Dzień XXI | Nasz Sabbatical\n← February 24, 2018. Day XX\nFeb 25, 2018. Day XXI →\nTrasa: Foncebadón – Ponferrada\nDystans: 27+2 km (Razem: 534 km)\nWczorajszą rocznicę naszego ślubu z Anią celebrowałem też po dotarciu do schroniska we Foncebadón. Czekali tam już na mnie idąc od mojej lewej na zdjęciu poniżej, Henry, którego znacie, Jun, sympatyczny nauczyciel wf i działacz sportowy z Korei Pd oraz Paolo z Mediolanu. Było wiele toastów. Wyczerpaliśmy chyba wszystkie zapasy wina w albergue.\nDziś rano podziwiałem z okien schroniska piękny wschód słońca z wysokości prawie 1600 m n.p.m. gdzieś w oddali patrząc też na odległą Astorgę i jeszcze bardziej niewidoczne León. Dziwiłem się też, że Rosjanie o mało co nie przegrali z Niemcami finału hokeja na Olimpiadzie.\nDzisiejszy poranek miał dla mnie szczególny wymiar. Dwa kilometry po opuszczeniu schroniska miałem dotrzeć w jedno z najważniejszych dla mnie miejsc na tej trasie. Na ten moment przygotowałem też pewną rzecz, którą wyszukałem w ogrodzie domowym przed wyjazdem z Wrocławia i niosłem ze sobą przez 21 dni. Szczegóły na filmach pod poniższymi linkami.\nSłynny Krzyż pod Foncebadón. Film\nMój grzech i kamień pod Krzyżem Foncebadón. Film\nWidziałem też wczoraj wieczorem przy kolacji, że Paolo też niósł coś ze sobą w plecaku na tę właśnie okoliczność. Przeżycie wyrzucenia kamienia będącego symbolem moich grzechów, mimo że symboliczne, było wielkie. Nie planowałem szczególnie momentu, kiedy tu będę. Dziś w czytaniach niedzielnych jest mowa o przemienieniu na górze Tabor. Widać, że to Słowo, też było dzisiaj do mnie szczególnie skierowane. No i jeszcze ten Abraham gotowy ofiarować swojego syna Izaaka. Trzeba by być nieczułym jak kamień, żeby tego wszystkiego nie dostrzegać i nie dawać Słowu się poruszyć.\nPo tym głębokim doświadczeniu na kopcu usypanych z kamieni pokutnych pod Krzyżem ruszyłem z lekkością w dalszą drogę. Było o tyle łatwiej, że pozostałe 25 km było głównie z górki.\nSpacer przez Acebo. El Camino. Film\nBogu dzięki, że pogoda dopisuje. Gdyby padało i było ciepło, to schodzenie nie było by takie łatwe. Trzeba było sporo uważać na śliskich i oblodzonych tu i ówdzie kamieniach. Od czasu do czas w dolinie ukazywał się cel dzisiejszej wędrówki. Jest nim ostatnie większe miasto na trasie szlaku do Santiago de Compostela, tj. Ponferrada.\nZ Ponferradą mam bardzo dobre skojarzenie. To tu w 2014 r. Michał Kwiatkowski został mistrzem świata zawodowców w kolarstwie szosowym. Jego ucieczka na ostatnich kilometrach była niesamowita. Zainteresowanym polecam poniższy link z filmem z ostatnimi kilometrami i finiszem Michała.\nMichał Kwiatkowski Mistrzem Świata w Kolarstwie 2014. Ponferrada\nSpacer przez Molinaseca. Film\nPo dość długim marszu non stop w pełnym słońcu docieram do Ponferrady. Okazuje się, że zaraz obok naszego hotelu (tak, dziś niedziela, więc świętujemy zatrzymując się w hotelu) jest kolejna restauracja należąca do mojej firmy, marki Trastevere. Ponieważ jest spory tłok i trzeba czekać, siadam sobie przy barze, aby tam zjeść. Chwilę poźniej dołącza Henry i mamy kolejną wspaniałą ucztę.\nWieczorem idę do miejscowej Bazyliki na Mszę Św. Kościół ma nietypowe wezwanie, Santa Maria de la Encina. Chodzi o Matkę Boską, która ukazała się w konarach dębu, który akurat miał być wycinany na budowę zamku. Ta Matka Boska jest Patronką miasta i regionu Bierzo, w którym teraz jesteśmy. Po Mszy Św. parafianki zachęcały mnie, aby poszedł do zakrystii po kolejną pieczątkę do swojego Credencial. Ksiądz zaczął mi opowiadać historię tych objawień, zaznaczając, że nie były to objawienia … Mimo to ładnie narysował na kartce drzewo, żołędzie i postać Maryi. Pytał, czy w Polsce mamy kościoły pod tym wezwaniem. Nie wiedziałem i wujek Google też nie.\nMedytacja XX. Grzech.\nJak oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości, pogrążając się w nieprawość, tak teraz wydajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości, dla uświęcenia.\nDzisiejsza moja wizyta pod Krzyżem Pokutnym Foncebadón oraz złożenie tam kamienia, będącego symbolem mojego grzechu niech przyczynia się do mojego przemienienia. To mój Tabor. Nie druga połowa życia będzie lepsza od pierwszej. Niech obumrze dawny człowiek. Niech moje ciało będzie narzędziem dobra.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Biblia, Camino, ciekawostki, Duchowość, El Camino, Hiszpania, Leon, Meditation, Medytacja, Mądrość, pielgrzymka, Polish, Polska, Prostota, sabbatical, Spain, Spirituality i oznaczony tagami Biblia, Camino, Cooltura, El Camino, Hiszpania, Kontemplacja, Leon, Meditation, Medytacja, Mroczynski, Mądrość, pielgrzymka, Polska, Reflections, Refleksje, Spain, Swiadectwo, Tagliatella, Wawrzyny, wojciech. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Temat: Pokój Legiona Pon Maj 28, 2018 4:07 pm\nPotwór niepewnym krokiem podążał za swoim uprzejmym przewodnikiem, nie odzywając się za wiele. Oglądał pokoje choć wyglądało na to, że te kilka pierwszych, które zostały mu zaprezentowane nie przypadły mu do gustu.\n- Nie lubimy tych hałaśliwych skrzynek. - wyjaśnił pokracznie dając do zrozumienia, że chciałby coś bez żadnego radia czy telewizora. No i tak jak wspomniał wcześniej chciałby coś ładnego i kolorowego, jak Nyuu.\nI chyba wreszcie udało się bo nieśmiało zaglądać zza prefekta do wnętrza jednego z pokojów aż się uśmiechnął.\n- Tak! Chcemy ten! Ładny. Miły. Kolorowy. - zaskrzeczał mu nad uchem jak wrona lub inne paskudne ptaszysko. Czarno-biały diabeł wszedł powoli do pokoiku, który był malutki i pozbawiony większych wygód jednak najwyraźniej bardzo mu się spodobał. Może przez to, ze ściany były zielone? I nie było żadnej z tych hałaśliwych skrzynek. Obszedł pomieszczenie a jego oko było okrągłe i pełne radosnych iskierek, jakby właśnie znalazł prezent pod choinką w święta. Dotknął zielonej ściany i pogładził ją pazurzastą dłonią.\n- Możemy go dostać? Nyuu? - zapytał się nagle mrużąc oko i patrząc niepewnie na przewodnika\n- Bardzo nam się podoba.\nPodszedł do człowieka przekrzywiając głowę i czekając na odpowiedź gdy nagle...\nCoś gęstego i obrzydliwie czarnego wypłynęło z jego nosa i kącika ust. Demon zrobił zaskoczoną minę, może lekko spanikowaną. Zaczął się trząść kurczowo trzymając za brzuch na wysokości żołądka. Upuścił w międzyczasie swoje papiery oraz tobołek z rzeczami.\nUpadł na kolana, widać było, że bardzo cierpi, próbując coś zwalczyć lub też to powstrzymać. Paskudnej cieczy jednak pojawiało się coraz więcej. Wypływała z jego paszczy i nozdrzy jakby coś co wypełniało go od środka nagle szukało drogi ujścia.\nPokraczna istota próbowała coś powiedzieć jednak z jej gardła wydobył się tylko przytłumiony bulgot. Ciemna kałuża rosła na podłodze korytarza, na który się wyczołgał na czworaka.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pią Cze 01, 2018 12:29 pm\nNie spieszyło się młodzieńcowi, bo choć był już na nogach prawie dwadzieścia godzin, to nie mógł wywrzeć presji na nieśmiałym uczniu z wymiany z Europy. Wędrowali od jednego do drugiego pustego pokoju, gdzie gość mógł rozejrzeć się i decydować, czy to tu zechce zamieszkać. Po trzecim niewybranym pokoju Rogaty Diabeł zdradził kolejny powód odrzucenia pomieszczenia. Hałaśliwe skrzynki... na to wyglądało, że chodziło o elektronikę typu telewizor, komputer, radio. W najgorszym razie zawsze mógłby wyciszyć sprzęt, lecz... może szkoda zachodu?\n-Dobrze Legionie, chodźmy dalej.\nOznajmił łagodnie nie ukazując po sobie żadnych negatywnych emocji, bo nie był zły na Mima. Pozwolił mu wybrać, to miał prawo szukać wymarzonego zakątka. Bardzo więc ucieszył się ostatecznie, gdy obaj natknęli się na nowy, skromny i kolorowy zakątek kolegi. Jego oko i buzia zdradzały wszystko - był przeszczęśliwy! Choć jego skrzekliwy głos mógł przyprawiać o dreszcze, to Elf po chwili przyłączył się do radości kolegi.\n-Aż miło popatrzeć, jak się cieszycie! -odłożył na stoliku klucz do pokoju, który od tej chwili należał do Legiona- Chyba że chcecie iść dalej?\nNie, definitywnie ten pokój przypadł Czarno-Białemu Diabłowi do gustu. Nawet umotywował odpowiednio swoją chęć zameldowania się właśnie tutaj, więc młodzieniec pokiwał głową zgadzając się na zajęcie tego pokoju.\nJuż miał poprosić o papiery, które zaniósłby do dyrektora, by Przybyszowi dać odpocząć, lecz jakieś licho czy choróbsko... bo nie wiedział co to mogło być, zaatakowało znienacka ucznia! Oczy dotąd pogodnego przewodnika zrobiły się wielkie i przerażone, przez chwilę tępo wpatrywał się w sytuację nie mogąc się ocknąć. Ale wreszcie szok pobudził młodego Prefekta do konkretnego działania. Pobiegł do łazienki po wodę, w której rozpuścił jedną z tabletek krwi. Podejrzewał bowiem, że Rogaty był głodny, stąd ten niespodziewany, bolesny dla niego atak! Czym prędzej podbiegł do kolegi i przykucnął nie dotykając stopami czarnej kałuży, jaka rosła z chwili na chwilę, aby próbować uspokoić Poszkodowanego.\n-Już, już, nic nie mówcie... Spróbujcie się tego napić...\nWyciągnął jak najbliżej mógł szklankę z trunkiem, choć Yorkowi drżała ów ręka z przejęcia. Serce biło przy tym jak szalone! W międzyczasie drugą ręką wysłał SMSy do Prefektów, którzy byli przypisani do uczniów Klas Nocnych. Liczył, że jeśli Zielonowłosemu nie uda się opanować sytuacji, to może któryś z nich coś zaradzi!\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Cze 03, 2018 1:58 pm\nOd otrzymania wiadomości po dotarcie tutaj... Nie minęło aż tyle czasu, ile można byłoby się spodziewać. Przez to, że znajdowała się w akademiku klasy nocnej, nie musiała dostosowywać się do ludzkiego tempa i ukrywać własnej tożsamości. Nieważne. Ważniejsze było to, że pojawiła się tutaj, kierowana wiadomością od Nyuu i...\nW sumie, co dalej?\nCiężko było powiedzieć czy jej decyzja była poprawna czy nie. Po prostu po pojawieniu się w odpowiednim miejscu ujrzała... Czarną kałużę. Niezbyt zachęcającą, by zapoznać się z nią bliżej. Dlatego też użyła mocy latania i wzbiła się nieco ponad nią. Wygląda jak jakaś moc. A przynajmniej z tym mi się kojarzy - przemknęło jej przez myśli.\nCzarnowłosa nieco uniosła lekko brwi, patrząc... W sumie na co? Zielonkawe ślepia skupiły się na nieznajomym osobniku, a na twarzy pojawił się delikatny grymas związany z troską?\n- Nyuu, nie lepiej byłoby wezwać nauczyciela? - zerknęła w stronę wampira, który... Najwyraźniej cierpiał. - Co się dzieje? - pierwszym jej celem było wzięcie zielonowłosego z pomieszczenia. Dlatego też znalazła się za nim.\n- Tylko nie wierć się, zabiorę cię stąd - uprzedziła go. Objęła go w pasie i z łatwością podniosła. Jeśli nic złego się nie stanie, to oboje zdołają wylecieć na zewnątrz, na sam korytarz, gdzie w wolnej przestrzeni postawi go na ziemi. Puści go i sama wyląduje.\n- Huh... Chyba będzie trzeba go zabrać w inne miejsce, zanim więcej osób się tutaj zleci. Jesteś ranny? - nic nie wyczuwała, ale... Kto wie. Może coś jednak się stało?\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Cze 03, 2018 2:21 pm\nLukasowi, jak to zwykle u niego bywało - nie śpieszyło się. Był zresztą poza akademią, choć niedaleko, więc Nyuu nie musiał zbyt długo czekać na przybycie wielmożnego księcia pierdów. Jak się jednak okazało - na wezwanie odpowiedziała szybciej Mei, którą wyraźnie słyszał chłopak z zewnątrz, co też pozwoliło mu ustalić dokładną lokalizację "problemu". Nie trzeba ukrywać - nie spodziewał się, że będzie musiał reagować w takich sprawach, no ale nie powinien narzekać, w końcu sam się zgłosił po opaskę, no nie? Tak też, po wcześniejszym rozejrzeniu się, czy aby na pewno nikt się na niego nie lampi, zdematerializował się i sunąć po ścianie, zmaterializował ponownie na zewnętrznym parapecie pokoju, w którym znajdował się jeszcze przez chwilę Nyuu, którego właśnie "wyprowadziła" Mei, oraz... drugi synalek, który wyrzucał z siebie ogromne ilości czegoś czarnego. Sytuacja wyglądała dziwnie, a smród który pozostawiał Legion był tak ogromny, że ledwo co dychał będąc poza pokojem, a co dopiero PANI GŁÓWNA PREFEKT, przebywająca w środku. No cóż, bluza na twarz i trzeba tam wleźć, więc korzystając ze swych niebagatelnych zdolności, oraz zestawiku włamywacza(czyt. wytrychów) - otworzył okno, pozwalając by ta wspaniała bryza smrodu uderzyła go w twarz, przez co o mało co sam się nie zrzygał.\n- Dobry boże... ktoś tu chyba przybalował za bardzo. - stwierdził, zaciskając palce lewej dłoni na nosie, wzrok zaś przenosząc na panienkę Aryu. - Yo Mei, śmierdząca sprawa, widzę.\nPuścił jej oko i wreszcie wlazł do środka, dokładniej rzecz ujmując - wlazł w czarną breję, nie zważając na to, czy jest to żrące, czy coś. Najwyżej się wypierze, w końcu... ryzyko zawodowe.\n- Może go wezmę wywieszę za okno, hę? Inaczej nas tutaj potopi.\nSpytał wprost, trochę nie wiedząc co robić.\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Cze 03, 2018 6:06 pm\nSmoliście czarnej i BEZWONNEJ cieczy stale przybywało. Skurczony na podłodze, trzymający się kurczowo za brzuch na wysokości żołądka wampir, wymiotował bez przerwy a tajemnicza zawartość jego trzewi wylewała się strumieniami z jego ust, nosa oraz oczodołów, zalewając posadzkę na korytarzu, na który udało mu się wcześniej wyczołgać. Niewiele widział, słyszał, że Nyuu coś do niego mówi jednak nie potrafił rozróżnić słów, będąc całkowicie pochłoniętym przez potwornie bolesne torsje. Jęknął tylko żałośnie, starając się ukryć wykrzywioną cierpieniem twarz pod białymi włosami. Było mu wstyd, tak strasznie wstyd! Dopiero co spotkał kogoś miłego, kto pomógł mu znaleźć ładny pokój a już z pewnością odstraszył go od siebie na dobre. Życie dziwadła najwyraźniej zawsze naznaczone jest samotnością i napiętnowaniem.\nDo jego spiczastych uszu dotarły kolejne głosy, najpierw kobiecy, następnie męski, jednak nie należący do Nyuu. Czyżby wezwano kogoś ze szkolnego personelu? Miał tylko nadzieję, że to nie był jakiś doktor. Z trudem podniósł się na czworaka i wypluwając z siebie resztki mazi podpełzł do ściany korytarza, do której przycisnął się w pozycji embrionalnej.\n- Znienawidzi nas, znienawidzi jak wszyscy. - załkał sam do siebie bujając się jakby miał chorobę sierocą. Wyglądał jak siedem nieszczęść. Wyglądało na to, że całkowicie zignorował otaczający go świat i pogrążył się w jakiejś szalonej wymianie zdań pomiędzy najróżniejszymi lokatorami swojej głowy.\n- Jesteśmy okropnym przyjacielem. Tak, okropnym. - zaskrzeczał i zacisnął pazurzaste dłonie na swych rogach jakby chciał je sobie wyrwać z czaszki. Syknął przeciągle jak wąż czy inna jaszczurka i nagle otworzył szeroko swoje jedyne oko, którym mógł patrzeć. Zamrugał jak ktoś wyrwany niespodziewanie ze snu, rozejrzał się jakby dopiero analizował co się właściwie stało i że nie jest na korytarzu sam.\n- To... - patrzył na Mei, bardzo niepewnie, jakby spodziewał się oskarżenia lub czegoś podobnego - To nie nasza wina. Nie chcieliśmy skrzywdzić Nyuu. Nyuu miły. Kolorowy.\nZupełnie nowe miejsce i okoliczności jakich w ogóle nie znał, nie wpływały na niego dobrze. Wyrwany ze swojej samotni gdzie pogrążony był tylko i wyłącznie w rozmowach z samym sobą, miał się stać członkiem jakiejś społeczności. Wszystko było dla niego nowe i odkrywał świat niczym kilkuletnie dziecko. Chciał zrobić dobre pierwsze wrażenie, być miłym i znaleźć sobie kolorowych przyjaciół. Naiwność stwora była duża i myślał, że nawet pomimo swojego dziwacznego wyglądu, paskudnego głosu i wydalania z siebie obrzydliwej cieczy, znajdzie się ktoś kto go zaakceptuje. Zamiast tego znalazł się zapewne w kłopotach. Narobił bałaganu, mógł komuś kto nieopatrznie wszedł w kontakt z mazią, zrobić krzywdę. Najwyraźniej musiał pogodzić się z tym, że nie pasuje do żadnej grupy, żadnej społeczności.\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Cze 03, 2018 6:52 pm\nNa nic szklanka wody z krwią, kolega nie kontaktował z rzeczywistością. Doprowadzał się do szału, wypłukania z sił, nawet targał się za rogi, jakby to one były źródłem problemu. Nyuu nie mógł uczynić nic więcej, nie wiedział, co to za substancja wylewała się z jego gardzieli, a robiło się jej stanowczo za dużo, by być blisko rannego. Jak tylko odsunął się wielce zawiedziony kilka kroków w tył, zjawiła się ekipa ratownicza.\nNajpierw dostrzegł Mei, która na szybko próbowała ocenić sytuację. Po jej wyrazie twarzy wywnioskował, że nie miała za często do czynienia z takim przypadkiem. Przy okazji zauważyła, że bardziej pomocni okazaliby się nauczyciele. Długowłosy przez moment zawiesił głos i podrapał się nerwowo po policzku.\n-Zadzwoniłbym do nauczycieli, ale... nie mam do nich numeru.\nLekko zarumienił się ze wstydu, że doszło do takiego niedopatrzenia. Będzie musiał nadrobić to w najbliższym, dogodnym momencie. W międzyczasie zdążył jedynie powiedzieć tyle na temat stanu zdrowia nowego ucznia:\n-Przybył dzisiaj do Akademii, z wymiany. Jest bardzo nieśmiały i nieufny, jednocześnie wrażliwy na piękno i dobro. Gdy tylko wybrał ten pokój jako swój, skulił się w sobie i... i właśnie nie wiem, co to jest... Myślałem, że wiesz coś na ten temat.\nWtedy też kątem oka dostrzegł, że pani Prefekt nie przybyła sama. Wzięła ze sobą... Lukasa? To on też jest Prefektem?! A no tak, napisał do niego przecież... eh, z tego stresu zaczynało mu się mieszać w głowie. Nie cackał się z mazią, choć nie znał jej właściwości. Odważny z niego kolega. Mimo wszystko to, co zaproponował, nie za bardzo przypadło do gustu Zielonowłosemu.\n-Nie wiem Lukas, to trochę niebezpiecznie brzmi... a jakby wypadł przez przypadek na sam dół?\nTo, że poszkodowany winowajca zajścia był wampirem, wcale nie oznaczało, że można byłoby tak narażać na potłuczenia czy inne czynniki.\nNa inny plan wpadła Zielonooka koleżanka. Przetransportowanie Rogatego do innego, przytulniejszego pomieszczenia, do którego nikt nieopatrznie nie zajrzy, mieściło się w ramach pomocy. Tylko czy uda się to zrobić? A jak tak, to w jaki sposób?\n-Masz rację Mei. Tylko proszę bądźcie delikatni dla niego, Legiona. Właściwie... dla nich. Są z Bukaresztu i u nich zawsze mówi się w liczbie mnogiej.\nPoprawił koleżankę, ale zaraz odwrócił głowę w kierunku Mima, który przestał się wreszcie krztusić i wymiotować. Po jego wizerunku dało się wywnioskować aż za wiele. Biedaczysko... Ludzki Prefekt teraz był za daleko, by bezpośrednio ulżyć w jakiś sposób poszkodowanemu. Rozczuliły go też słowa, w których zawarł więcej niż było to potrzebne. Odwrócił się resztą ciała w kierunku Legiona, ale ponieważ pani Prefekt przeniosła go z dala od wampira, dzieliła ich pewna odległość. Ale latanko było super! Był przez chwilę motylkiem!\nWracając jednak do aktualnego zdarzenia, zdecydował się choć troszkę pocieszyć zmarniałego fizycznie i psychicznie nowego ucznia Akademii słowami:\n-Już dobrze, Legionie. Najważniejsze, że ból zelżał, prawda Przyjacielu?\nMiał przy tym bardzo łagodny wyraz twarzy, objawiał się troską. Czy kiedykolwiek ktoś wspierał Rogatego w jego trudnych chwilach? Tak bał się nawet nie swojej możliwej choroby (myślał, że to po prostu z nerwów organizm wampira reagował w ten sposób) co tego, że mógłby skrzywdzić Prefekta. Nie mógł zignorować niebezpieczeństwa, ale Czarno-Biały Diabeł aż sam przeląkł się tego, co zastał. Wierzył mu, że to nie jego wina. Przydałoby się jednak dowiedzieć, co było przyczyną takiego stanu, aby nie dopuścić do powtórzenia się scenariusza. Widok cierpienia kolegi i własna bezsilność nie wpływała dobrze na morale młodego Prefekta.\nTak strasznie przejął się losem Legiona i Prefektów, że nawet nie wiedział, czy samemu sobie coś nie uszkodził czy zranił. Zatem nie poinformował Mei o żadnych ranach, o ile je miał.\nTemat: Re: Pokój Legiona Wto Cze 05, 2018 1:21 am\nUśmiechnęła się smutno do Nyuu, ale nie odpowiedziała na jego słowa nic więcej. Prawdę mówiąc, gdyby wiedziała, co się dzieje... Raczej nie zadawałaby pytań. Dodatkowo dochodził fakt, że ciężko było ocenić, co właściwie przytrafiło się nieznajomemu wampirowi, nie będąc obeznanym w tym wszystkim.\nDodatkowo wychodziło na to, że nie tylko ona otrzymała wiadomość. Nawet jeśli nie mógł skontaktować się z nauczycielami, zielonowłosy chłopak najwyraźniej zdecydował się wezwać innych prefektów. Przynajmniej teraz jej się tak wydawało. Skupiła na moment swój wzrok na Lukasie.\n- Weź nie właź w podejrzane, czarne substancje - żachnęła, widząc, co robił. - A co, jak ci się coś stanie? - osobiście nie zamierzała tego dotykać ani dać Nyuu możliwości kontaktu fizycznego z tym czymś. Lepiej nie ryzykować, prawda?\n- Odpada. Jeszcze jakaś postronna osoba by dostała. I do tego... Jesteś aż tak chętny na sprzątanie całego Akademika? - przewróciła oczami. Wolała już nawet nie wyobrażać sobie reakcji jakiegoś nauczyciela co do tego, że wszędzie znajdowała się smolista ciecz.\nPozostawiła już wampira samego sobie i przeniosła uwagę na sprawcę tego wydarzenia, zarazem słuchając kolejnych słów od człowieka.\n- Huh - informacja dość niespodziewana. I mogła uznać, że będzie musiała być ostrożniejsza w ewentualnej rozmowie z nim. Teoretycznie... Nie, jej się wydawało, że to właśnie Nyuu mógłby móc najwięcej zdziałać z komunikacją... Skoro tak. Ale jak przekładało się to na rzeczywistość?\n- Spokojnie. Nyuu jest bezpieczny - odpowiedziała Legionowi. - Jak się czuje... - zawahała się, przypominając sobie momentalnie słowa chłopaka. - Czujecie? - powiedziała do niego. - Co za maź? - spytała się jeszcze, nie podnosząc głosu. Nie chciała go nagle wystraszyć własną reakcją czy samym zachowaniem.\nAni by czasem nie poczuł się osaczonym.\nNie zamierzała go o nic oskarżać. W sumie, nawet nie przemknęło jej przez głowę taka możliwość. Ale to już inna kwestia.\n- Możemy wrócić do pokoju? - spytała się go jeszcze. Jeśli nie wykaże negatywnego podejścia, postara się podlecieć do niego; oczywiście nadal znajdowałaby się nad czarną substancją.\nTemat: Re: Pokój Legiona Wto Cze 12, 2018 2:35 pm\nPodejrzane czarne substancje. To brzmiało tak, jakby z czarnej mazi miały zaraz wyjść ogromne tentacle, by pochwycić obecnych tu uczniaków, lub ewentualnie - by maź miała właściwości żrące, a Lukas miał stać się jej pierwszą ofiarą. Phi... żyje się tylko raz! Zresztą, on był odporny na trucizny, w końcu był jaszczurem. A przynajmniej tak mu się wydawało.\n- Szkoda że wspominasz o tym po fakcie dokonanym. - wzruszył ramionami, zerkając na swe buty, które kleiły się do podłogi. - Jak to mówią... "Jedna bestia mniej". Poza tym, co miałoby mi się stać? Zaopiekuj się lepiej Nyuu, bo Twój chłopak jeszcze będzie zazdrosny, że martwisz się o innego faceta.\nPuścił jej oko, by na serio zbliżyć się do Legiona, przy którym przykucnął, kładąc dłoń na prawym ramieniu chłopaka. Wtedy też głos zabrali znowuż Nyuu i Mei, na słowa których westchnął zawiedziony. - Wy tak serio? Naszym obowiązkiem jest pomoc i rozwiązywanie problemów, a nie straszenie uczniaków, przecież bym tego nie zrobił.\nPo wyjaśnieniach, zerknął na sprawcę całego zdarzenia, jednych uchem przysłuchując się informacjom, które podawał zielonowłosy chłopaczyna. Wampir z Bukaresztu? W takim razie wampiry serio są wszędzie, a rząd skrzętnie ukrywa ich istnienie.\n- Hej, nie martwcie się, nic mu nie zrobiliście, nie zadręczajcie się. Teraz jest najważniejsze wasze dobro. - wyrzekł spokojnie, czując się dziwnie, mówiąc do jednej osoby w liczbie mnogiej, no ale skoro wymagała tego sytuacja i mogło to pomóc - jakoś to przełknie. - Musicie się uspokoić, duża ilość emocji może źle wpłynąć na Wasz stan. Potem pójdziemy do gabinetu lekarskiego, tam wam pomogą i wszystko będzie dobrze.\nDodał po chwili, oczekując na odpowiedź chłopaka. Nie chciał go brać na siłę, bo to mogłoby wszystko zepsuć, szczególnie że wampir był wyższej krwi i próba walki byłaby z góry skazana na porażkę. Co jednak sądził o tym sam zainteresowany? Jeżeli nie będzie wykazywać żadnych złych chęci, Lukas pomoże mu powoli wstać, licząc że potem już wszystko pójdzie z górki.\nTemat: Re: Pokój Legiona Sro Cze 13, 2018 12:31 pm\nPotwór zdawał sobie sprawę, że rozmawiają o nim i tym co zaszło na korytarzu jednak niewiele tak naprawdę rozumiał. Co prawda znał język, ale ilość słów i prędkość ich wypowiadania czasami go przytłaczały. Po za tym nerwy robiły swoje, wszak obawiał się, że nieumyślnie mógł skrzywdzić Nyuu a nawet jeżeli nie to pewnie odstraszyć go od siebie na dobre. Był rozżalony i zły sam na siebie. Z jednej strony bo nie udało mu się powstrzymać swoich obrzydliwych odruchów, z drugiej zaś, bo naiwnie myślał, że jednak zostanie tu zaakceptowany pomimo swojej inności.\n- Głupi, głupi, głupi... - mruczał stukając a raczej próbując stukać głową o najbliższą ścianę. Niestety jeden z rogów skutecznie mu to uniemożliwiał co powodowało tylko dodatkową irytację diabła. Z pewnością był odrealniony, dłuższą chwilę całkowicie ignorował obecność innych osób i dopiero po jakimś czasie zaczynał powoli wracać. Najpierw tłumacząc się przed dziewczyną, że wcale nie chciał zrobić nic złego a następnie patrząc na zielonowłosego człowieka.\n- T-tak. Nie boli. Już. - wydukał i zerknął gdzieś w bok, wyglądając na speszonego. Nyuu właśnie nazwał go przyjacielem, mimo wszystkiego co tutaj zaszło. Ale przecież kreatura była potwornym przyjacielem. Przestraszył przewodnika, który był tak uprzejmy i miły.\n- Nyuu bezpieczny? Cieszymy się.\nRogaty zaskrzeczał swoim nieprzyjemnym głosem do Mei mając chyba na myśli, że cieszy go fakt bezpieczeństwa zielonowłosego. Nie mniej nie odpowiedział na pytanie jak się czuje albo nie do końca je rozumiejąc albo ignorując świadomie. Pokręcił tylko głową, może był to znak by nie zaprzątać sobie nim głowy. Całe życie radził sobie sam a takie ataki zdarzają mu się średnio dwa razy dziennie więc zdążył przywyknąć.\n- Nie wiemy skąd się bierze. Lepiej nie dotykać. Niedobra dla... - zawiesił się nagle. Zmarszczył brwi szukając odpowiedniego słowa, ale najwyraźniej kompletnie nie mógł go znaleźć. Miast tego więc wskazał pazurem na swoje czoło i popukał się kilka razy licząc, że Mei zrozumie o co mu chodzi. Tak czy inaczej, potwór mówił prawdę, nie miał zielonego pojęcia skąd się ta ciecz bierze i dlaczego stale jej przybywa przez co regularnie dochodzi w jego ciele do ataku bolesnych torsji. Wiedział natomiast jaki był skutek kiedy maź wchodziła w kontakt z organizmem innym niż jego. Nie były to przyjemne rzeczy.\n- Do pokoju? Tak. Pokój. Nasz. Zielony. - patykowate ciało powoli podnosiło się z podłogi mamrocząc raz po raz do siebie lub też do kogoś z zebranych kto zdecydował się doń odezwać. Wychudzony, biały i z ponura miną budził bardziej litość niż strach. Niech jednak żaden z prefektów nie da się zwieść tym pozorom...\n- Nie dotyka! - syknął ostrzegawczo w stronę chłopaka, który chciał położyć mu rękę na ramieniu. Postawa wampira automatycznie ze zmizerowanej i przybitej stała się obronna i gotowa do stawienia czynnego oporu.\nO własnych siłach podniósł się i zrobił kilka kroków w stronę drzwi pokoju, który chwilę temu wybrał na swój. Wyglądało na to, że wszystko zmierza już ku dobremu gdy nagle coś w słowach Lukasa musiało strasznie przestraszyć albo rozzłościć czarno-białego diabła.\n- Nie do doktora! Nie chcemy! Nie damy sie!\nDopadł do ściany, opierając się o nią plecami jakby chcąc się uchronić od ataku zza pleców i rozszerzonym okiem łypał podejrzliwie na całe towarzystwo. Wyglądał jak dzikie zwierze gotowe się bronić za wszelką cenę.\nTemat: Re: Pokój Legiona Czw Cze 14, 2018 7:16 pm\nLukas tylko żartował, ufff... nie chciałby widzieć nowego kolegę przewieszonego przez okno. Zwłaszcza teraz, kiedy był tak zmizerniały i przerażony. Czy dobrze zrobił zwołując innych prefektów? Chyba tak, zawsze to we trójkę wymyślą sposób na ulżenie nowemu uczniowi. Najbardziej zmartwiłby go fakt, że takie dolegliwości wedle słów Legiona były na porządku dziennym, lecz nie dowiedział się o tym. Nie mniej trzeba interweniować do obecnej sprawy!\nMei wykazała się wyrozumieniem i również zwracała się do poszkodowanego w liczbie mnogiej. Efekt był taki, że Diabeł uspokoił się odrobinkę. Czy miał wrażenie, czy speszył się przy nazwaniu go przyjacielem? Nyuu automatycznie uśmiechnął się potwierdzając, że nie przesłyszał się. Zielonooka zaproponowała powrót do pokoju, a Lukas po odpoczynku w nowym lokum - wizytę u lekarza w gabinecie. Oh! Jak ta informacja źle wpłynęła na kolegę! Aż miał ochotę go przytulić na pocieszenie, lecz na dotyk także kiepsko reagował! Ciężka sytuacja, w dodatku czarna breja musiała być czymś, co raniło Czarno-Białego do głębi.\nLudzki prefekt na chwilę oddalił się od miejsca zdarzenia zapewniając przedtem, że zaraz wróci. No i tak też się stało. W rękach miał wiaderko i mopa, którym starał się przetransportować do wiaderka, albo chociaż odsunąć na boki smolistą ciecz. Jeśli sztuka powiodła się, to będzie mógł podejść bliżej Legiona, a jak maź wyżarła głowę myjącego sprzętu do sprzątania - został na miejscu. Nie pozostawało mu nic innego jak połączyć oba pomysły Prefektów w całość, tylko w nieco milszym tonie.\n-Legionie, najważniejsze, byście zregenerowali się po podróży. Mei albo Lukas -tu pokazał kolejno kto jest kto z obecnych- przyniosą Wam coś do jedzenia w międzyczasie. Osobiście też nie przepadam za lekarzami, dlatego po odpoczynku możemy iść razem do pediatry. Jak najlepsi przyjaciele będziemy dzielić się wrażeniami. Co Wy na to?\nPediatra nie kojarzył się z szalonymi eksperymentami, a tylko w ten sposób mógł młodzieniec chudy jak patyk zostać przebadany. O ile w ogóle zgodzi się na taki układ. Najgorszym rozwiązaniem byłoby zaproszenie lekarza wprost do pokoju, w którym Legion powoli zaczynał czuć się swobodniej. Rozróżnił ton wypowiedzi, gdy opowiadał Mei o detalach wybranego akademiku. Nie powinno psuć mu się środowiska, do którego powoli zaadaptował się.\nTemat: Re: Pokój Legiona Wto Cze 19, 2018 11:35 pm\n- Tak, tak, następnym razem będę wołać z daleka - odpowiedziała mu, nieco przewracając oczami. - I uprzedzać przed czarnymi maziami - już nieważne, że pojawili się tutaj w krótkim odstępie czasowym. Za to na jego kolejne słowa zareagowała tak, że wydała z siebie westchnienie. - Nie wiem co masz na myśli - burknęła jeszcze. Postanowiła już zignorować część wypowiedzi i skupić się na tym, co miało miejsce teraz.\nPozostawało jedynie zgadywanie, co to za maź, skoro nawet jej "właściciel" nie wiedział. Trochę problematyczne, patrząc na to, że nie wiedziała, czy ona sama zniknie... Jak i też reaguje na inne rzeczy. Będą musieli się potem pomartwić tym, jak ją właściwie usunąć stąd. Teraz... Teraz chyba wypadałoby ogarnąć samego sprawcę zamieszania...\n- Rozumiem, rozumiem - powiedziała. - Myślicie, że sama zniknie? - może jednak dowie się cokolwiek więcej... Kto to tam wie, spróbować można. No i czarnowłosej wydawało się, że wampir zaczynał się uspokajać i był chętny do współpracy.\nPrzynajmniej do momentu, gdy Lukas zdecydował się go dotknąć.\nZamrugała oczami, obserwując uważnie rozwój wydarzeń, jednakże zarazem będąc w gotowości. Zdawała sobie sprawę, że pomimo iż była tutaj ich trójka, to właśnie wampir był silniejszy. Uroki wyższej krwi, nieprawdaż? Zwłaszcza, że oboje z Lukasem mogli to wyczuć. Eh, byleby nie doszło do czegoś niepotrzebnego... Jeszcze nie zapowiadało się źle. Wampir kierował się do swojego pokoju, nawet wcześniejsze wydarzenie najwyraźniej nie wpłynęło na niego aż tak bardzo...\nPo czym nastąpiła gwałtowna reakcja... Na jego słowo? Tak odebrała to teraz. Przekrzywiła nieco głowę, po czym wzięła głębszy wdech.\n- Nikt nie powiedział, że chcemy was zabrać do lekarza - odezwała się do wampira, zarazem podlatując do Lukasa. - Źle zrozumieliście słowa Lukasa, prawda? - uśmiechnęła się do wspomnianego chłopaka, znajdując się już blisko niego, zarazem nadal nie dotykając mazi stopami. - Nyuu ma fajny pomysł - dodała. - Odpoczniemy, ogarniemy pokój i spędzimy miło czas z innymi. Co wy na to?\nTemat: Re: Pokój Legiona Pon Lip 23, 2018 5:46 pm\nCzy czarna maź w której upaprał sobie buty jeden z prefektów była niebezpieczna? Wydawało mu się, że w dość jasny sposób potwierdził istnienie zagrożenia. Oczywiście, że było mu przykro a nawet głupio z powodu całego zamieszania i nieumyślnego narażenia Nyuu na niebezpieczeństwo. Za nieodpowiedzialność Lukasa nie mógł jednakże odpowiadać. Nikt nie kazał mu włazić w substancję niewiadomego pochodzenia. Gdyby był to jakiś żrący kwas już nie miałby stóp. Więcej szczęścia niż rozumu!\n- Zniknie? Ciecze nie znikają. - zamrugał nieco zdezorientowany. Albo zachodziło między nim a dziewczyną do jakiegoś nieporozumienia wynikłego z jego kiepskiej jeszcze znajomości japońskiego, albo nie do końca załapał o co chodzi.\n- Wyschnie, wyparuje... - szukał słów marszcząc białe brwi\n- Szef... Kuzyn mówi, że to moc... - przełknął głośno ślinę.\n- Zostanie plama. My posprzątamy, naprawdę. - westchnął z rezygnacją. Dobrze wiedział, że w społeczeństwie obowiązują pewne normy. Jeżeli narobiło się syfu, nawet nieumyślnie, należało go posprzątać. I zrobi to o ile ktoś tylko dostarczy mu jakieś narzędzia. Wtedy z pomocą po raz kolejny przyszedł zielonowłosy przynosząc mop. Legion szybko pomachał ręką chcąc powstrzymać nowego przyjaciela przed wykonaniem za niego pracy.\n- Nyuu zostawi. My zrobimy. - ten jednak odsunął nieco maź tak by dojście do pokoju było w miarę bezpieczne. A potem nastąpiła cała dramatyczna scena z panika diabelstwa...\nStworowi wydawało się, że minęła cała wieczność od momentu kiedy, jak wierzył, został poszczuty możliwością wizyty u lekarza. Czego jak czego, ale tego jego krucha jak szkło psychika już by nie wytrzymała. I tak była już wystarczająco porysowana i popękana. Dlatego w przypływie instynktu, czy też jak kto woli nabytych w przeszłości fobii, stronił od hospitalizacji i jakiegokolwiek kontaktu z medycyną jak od dżumy. Niestety słowa Nyuu o pediatrze i wspólnej wizycie nie przyniosły pożądanego efektu. Rogacz ani myślał spuścić gardy, dobrze wiedział, że pediatrzy to też lekarze, tylko od czego innego. Dla niego jednakże nie było najmniejszej różnicy pomiędzy specjalizacjami. Lekarz to lekarz. Czyli zło wcielone.\n- Pokój? Tak, nasz. Zielony. - mrugnął wpatrując się w twarz lewitującej nad podłogą dziewczyny starając się dostrzec na niej choć skurcz świadczący o fałszu czy próbie okłamania go. Czarno-biały diabeł był czujny, spięty. Nadal pozostawał nieufny. Obróciwszy się tylko bokiem do prefektów, wszedł do pokoju. Nerwowo podniósł upuszczoną teczkę pełną dokumentów oraz tobołek. Zrobił kilka kroków i odłożył wszystko na łóżko i chwilę grzebał przy papierach.\n- Mamy tu wszystkie papiery i zaświadczenia. Dla szefa szkoły, tak?\nW wyciągniętej, szponiastej dłoni pokazywał pozostałym, którzy zdecydowali się wejść za nim do pokoju dokumenty o jakich ciągle skrzeczał.\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Sie 12, 2018 3:27 pm\nNie zamierzał próbować, czy maź go pożre czy nie. Skoro bladolicy Legion ostrzegał, wolał trzymać się jego wersji i nie tykać tego bezpośrednio. Stąd mop i próba chociażby poprzesuwania czarnych plam pod ściany korytarza. Przydałoby się to w jakiś sposób wciągnąć i wyrzucić, lecz zwykły odkurzać pewnie zostałby przeżarty już na wysokości tego węża, do którego mocuje się końcówkę ssącą.\n-Uhm, chociaż troszkę, żeby dało się przejść, dobrze przyjacielu?\nJeśli nie będzie oporów, to wykona małe porządki. A jeśli miał kategorycznie tego nie ruszać, to może uczyni to później, gdy uspokoją na tyle Rogatego wampira. Na pewno wspomnienie o lekarzu nie zaliczało się do tego. I niestety pediatra też nie. Musiał mieć ogromny uraz do służby zdrowia, przez który nie zechciał być przebadany. Prędzej czy później nastąpi taki moment, bowiem Dyrektor coś wspominał o zaostrzeniu kryteriów przyjęć. Czyli pewnie każdy już dotychczasowo przyjęty uczeń przejdzie testy. Skoro jednak denerwował się bardzo wizytą, nie będzie już nic o tym wspominać.\nZielony pokój miał być jego azylem, a nie miejscem przygnębienia i strachu. Osobnik cierpiał z samotności i chyba nawet ją preferował, gdy nie mógł nikomu ufać. Biedny Legion.\n-Pokażecie nam pokoik, a potem powinniście odpocząć. Musieliście przebyć dłuuugą podróż, skoro jesteście aż z Bukaresztu!\nPodkreślił jeszcze raz miejsce przybycia kolegi, bowiem dla niego ten zakątek świata brzmiał niezwykle egzotycznie. I tym razem nie przekręcił nazewnictwa! Długowłosy już bez mopa i dość śmiało wszedł do środka i rozejrzał się po zielonym pokoju. Przy tej czynności obrócił się na pięcie, a jego włosy rozwiały się dookoła.\n-Rzeczywiście, wybraliście idealny pokój.\nUśmiechnął się pogodnie, po czym otworzył jeszcze jedne drzwiczki wspominając, że tutaj ma własną łazieneczkę. By nie musiał martwić się o ingerencje kogoś obcego podczas kąpieli.\nW międzyczasie Prefekci otrzymali kilka arkuszy papieru, i wedle wypowiedzi Ucznia Z Wymiany - były to zaświadczenia, o których już Nyuu wcześniej napomknął.\n-Tak, dla szefa szkoły. Czyli dyrektora - Kaien Cross.\nWyjaśnił grzecznie i wziął do rąk papiery. Trzeba je będzie przekazać, więc albo uczyni to on albo Mei, Lukas coś zamulał na korytarzu. Może jednak zrobiło mu się niedobrze po tej mazi? Albo zdecydował pójść na inną interwencję? Wiele się działo w szkole, ostatnio bardzo wiele. Tak czy inaczej nie wolno zgubić tych dokumentów, by dyrektor miał pełny wgląd na przyjmowanego ucznia.\n-Chcielibyście, by ktoś z Wami tu został, czy chcecie odpocząć bez nikogo?\nZapytał Poszkodowanego Rogacza, który chyba po tym wszystkim mógł mieć zawrót głowy. Nie tylko na tle tego, co zwymiotował, ale i na to, co wokół niego starali się uczynić Prefekci. Nie mieli złych zamiarów rzecz jasna! Widzieli chęć współpracy (przynajmniej Nyuu) i nie pozwoliłby go skrzywdzić! Nowe miejsce i obyczaje mogły napsuć krwi Diabełkowi.\nJeśli będzie taka potrzeba, zostanie z nowym uczniem, aby dodać mu otuchy. Nawet jakby miał poczekać, aż zaśnie. Znaczy zasną.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pią Sie 17, 2018 10:40 pm\nZamrugała oczami, po czym ostrożnie skinęła głową. Pomimo teoretycznego braku zrozumienia pomiędzy nimi, dowiedziała się co chciała, jeśli chodziło o moc. Jednakże to nie rozwiązywało samego sedna problemów. Mimo wszystko, nieznana substancja nie była czymś, z czym powinno się mieć kontakt.\n- Lubi... lubicie zielony kolor? - spytała się międzyczasie, już nie zaczepiając, ani nie kontynuując kwestii o jakimkolwiek lekarzu. Była całkiem spokojna i co ważniejsze - starała się uważać na swoje słowa. Nie w celu kłamania, ale dlatego, by nie urazić nietypowego wampira.\n- Nyuu pomoże wam z papierami - dodała od siebie, już lądując na podłodze. Miała nadzieję, że nie pomyliła się w ocenie sytuacji i było teraz o wiele bezpieczniej. - Jak i ogólnie. Ale w razie czego możecie mnie pytać co i jak - stała bardziej przy drzwiach, nie ingerując dalej. Zagrożenie powoli zanikało, więc nawet i trójka prefektów nie była tutaj potrzebna. Więc pytanie, czy i czarnowłosa powinna zostać?\nChociaż pozostawienie człowieka z wampirem niekoniecznie było dobrym pomysłem.\n- Udajecie się do dyrektora? Znaczy się, po odpoczynku - zwróciła się do pozostałej dwójki.\nMoże rzeczywiście lepiej się nie narzucać bardziej. Tak przynajmniej jej wydawało się teraz. Jednakże jeszcze nie odchodziła, nie była aż tak pewna, że wszystko będzie w porządku.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pią Wrz 21, 2018 6:32 pm\nPotwór chyba powoli zaczął wracać do normalności czy raczej tego co było jego odpowiednikiem takiego stanu. Westchnął głęboko patrząc na czubki swoich butów. Nadal czuł wstyd i wyrzuty sumienia, że z jego powodu zrobiło się takie zamieszanie. Dopiero co przybył do tej szkoły a już narobił bałaganu! Niestety, nie należał do istot, które robiły dobre wrażenie na nieznajomych. Pomijając kwestie tak oczywiste jak dość nietypowy wygląd to zachowanie wampira było dość ekscentryczne. Do tego te niekontrolowane wymioty, czarna maź... Same nieprzyjemne rzeczy. Nic dziwnego, że do tej pory przez życie kroczył samotnie. No, nie licząc oczywiście towarzystwa tych wszystkich głosów w jego głowie.\n- Tak z Bukaresztu. Daleko. - pokiwał lekko głową, która przez masywne rogi wydawała się za duża w porównaniu z patykowatą szyją. Na słowa o pokoju uniósł nieco wzrok i omiótł pomieszczenie swoim okiem. Cóż, spodobało mu się tutaj z wielu przyczyn. Po pierwsze był to pokój jednoosobowy. Do tego na jego wyposażeniu nie było żadnej hałaśliwej skrzynki. No i był zielony jak włosy Nyuu, czyli pierwszej miłej osoby jaką spotkał od dawna.\n- Ładny. Zielony. - odpowiedział po czym westchnął raz jeszcze. Najwyraźniej musiało jeszcze trochę minąć nim całkowicie odzyska spokój. Zbyt wiele nowych wrażeń jak na jeden dzień, zdecydowanie. Diabeł usiadł na skraju łóżka i sunąc po nim tyłkiem przycisnął plecy do ściany. Uniósł kolana pod brodę, które objął rękoma.\n- Nie trzeba. Posiedzimy sami. - skrzeknął cicho. Dopiero w tej chwili do niego dotarło, że będzie musiał jeszcze iść do dyrektora, czy szefa szkoły, jak on nazywał tę funkcję. Pokręcił lekko rogatą głową.\n- Pójdziemy za chwilę. Nie chcemy sprawiać kłopotów. Zaniesiemy zaświadczenia.\nMiał tylko nadzieję, że wizyta u lekarza i badania nie będą konieczne. Czarno-biały wampir ciężko znosił tego typu rzeczy a próba zmuszenia go to odwiedzenia gabinetu mogłoby się skończyć jeszcze większym bałaganem niż zdążył zrobić do tej pory. Wystraszone zwierze zapędzone do ślepego zaułka w akcie desperacji mogło stać się bardzo niebezpieczne.\n- A Nyuu nas jeszcze odwiedzi? - zapytał i nagle ukrył głowę w nogach jakby zawstydzony czy przestraszony własną śmiałością - Zamknij się już! - gardłowy warkot jaki dobył tuż po tym brzmiał jakby kłócił się sam ze sobą.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pią Paź 05, 2018 6:38 pm\nRogaty Czarno-Biały nie powinien mieć wyrzutów sumienia, że narobił rabanu. To nie było działanie z premedytacją, a dziwna moc Legiona zdecydowanie nie służyła wampirowi. Mei była podobnego zdania, więc tak jak i Nyuu wolała nie mieć styczności z cieczą. Co nie znaczyło, że mieli zignorować niepokojący objaw, albo zapomnieć o sprawie. Skoro lekarz nie wchodził w grę, będą musieli go obserwować. Nyuu mógłby być takim stróżem, choć w starciu z nieznaną substancją byłby najbardziej narażony z prefektów.\nAle i tak podejmie się wyzwania - polubił tego Krwiopijcę, choć rzecz jasna musiał mieć się na baczności.\nChyba ze wzajemnością, nie krył się z tym, iż polubił kolor zielony dzięki Długowłosemu. Czarnulka w mig rozgryzła rogatego, dlatego to na Nyuu będzie spoczywało dostarczenie dokumentacji. Sprostowanie przyszło niebawem, nowoprzybyły uczeń z wymiany zdecydował sam spotkać się z dyrektorem. Mimo wszystko York poinformuje o nadchodzącej wizycie i uprzedzi o nieco słabym poczuciu gościa. Szkoda, że nie chciał już niczyjego towarzystwa, ale zrozumiał, iż potrzebuje chwili samotności na przemyślenia. Na pytanie rewizyty Skrzat skinął głową.\n-Odwiedzę Was, jak wypoczniecie. I jeśli tylko będziecie chcieli.\nNie przestawał się uśmiechać, co naturalnie komponowało się z zielonowłosą aparycją Yorka. Wciśnięcie się pod ścianę, skulenie się w sobie i warczenie na samego siebie chwytało za mocno naiwne serce Nyuu, lecz nie mógł działać impulsywnie. A miał ochotę go wytulić! Zamiast tego dodał równie przekonująco:\n-Sprawdzę co u Was za cztery godzinki, dobrze? W tym czasie upiekę coś, i powiecie mi czy Wam zasmakuje.\nOstrożnie wycofał się z pokoju ku drzwiom. Diabeł powinien wypocząć, poznać lepiej pokój, a w przyszłości - całą Akademię. Powolutku, lecz skutecznie.\n-Trzymajcie się, Legion. Do później!\nPozdrowił na koniec i wyszedł z pokoju na korytarz. Tam poczekał na resztę Prefektów i nim rozeszli się w swoją stronę, człowieczek jeszcze ich przytrzymał na moment. Docenił ich starania i chęć pomocy, choć mogli zostać oderwani od innych, ważnych spraw.\n-Dziękuję, że przybyliście. Tak jak mówiłem, odwiedzę ich później. Muszą zaklimatyzować się, bo póki co mocno przeżywają przyjazd do Akademii. To Was dłużej nie trzymam, do zobaczenia później Mei i Lukas! Dla Was też przyniosę coś na ząb!\nNawet jeśli byli wampirami, to i tak Nyuu lubił częstować kolegów i koleżanki swoimi wypiekami. Lepsze takie niż rumieńce na twarzy. W każdym razie rozstał się nie tylko z towarzyszami po fachu, ale i nowym uczniem. Nie na długo, obiecał, że będzie za cztery godziny, to słowa dotrzyma!\nTemat: Re: Pokój Legiona Pon Paź 15, 2018 11:43 am\nWychodziło na to, że rzeczywiście jej obecność była już tutaj zbędna. Sytuacja została opanowana... tako jako. Najważniejsze, że nikt nie ucierpiał. Wychodziła również z założenia, że w razie nowych problemów, powinni zdołać zareagować odpowiednio szybko.\n- Zrozumiałam. Więc życzę miłego dnia i powodzenia z tym wszystkim - czarnowłosa nie chciała próbować wymuszać cokolwiek teraz. Przez to, co miało miejsce teraz i wcześniej, wywnioskowała, że główną część powiązaną z tym wszystkim, pozostawi Nyuu. W końcu, w razie problemów, będzie mógł dać znać... Nie?\nPożegnała się cicho i opuściła pokój.\n- Nie ma sprawy. W razie potrzeby pomocy, daj znów znać, Nyuu - odparła mu spokojnie, uśmiechając się zarazem łagodnie do niego. Nie zamierzała jednak przeciągać tego dłużej, nie mając zarazem specjalnie nic więcej do dodania...\nWięc pozostało jedynie udać się w swoją stronę i zająć się czymś innym.\nz/t - koniec interwencji\nTemat: Re: Pokój Legiona Sro Sie 21, 2019 12:16 pm\nKażdy krok jaki czarno-biały stawiał wiązał się z bólem. Jego ranna noga powodowała kuśtykanie a chociaż z jednego ramienia wciąż sączyła mu się krew dzielnie niósł osłabionego prefekta na rękach. Narastający ucisk na brzuch, w który został dość mocno ugodzony ostrzem, wydawał się nie do zniesienia i kiedy był już przy drzwiach do swojego pokoju miał wrażenie, że zaraz coś wypadnie mu ze środka. Przez chwilę zrobiło mu się ciemno przed oczami jednakże na ślepo uporał się z drzwiami i nie wypuścił zielonowłosego z ramion nawet na moment. Czarno-krwawy ślad znaczył jego drogę przez budynek szkoły aż do akademików...\nPołożył człowieka na swoim łóżku, delikatnie jakby był kruchy jak ze szkła. Usiadł obok i sięgnął do jego kolorowych włosów, które niepewnym ruchem, pogłaskał swymi pazurzastymi palcami.\n- Obronimy Nyuu. Tutaj bezpiecznie.\nCzuł się dziwnie. Był słaby od utraty krwi i użycia mocy, to oczywiste, jednak w jego szalonym umyśle błyskały raz za razem obrazy, które dla odmiany nie były tylko wytworem jego wyobraźni i szaleństwa. Dziewczyna, bardzo kolorowa. Miłość, spokój i bezpieczeństwo. Akceptacja. Głaskała go tak jak on robił to teraz. Kim była?\n- Nyuu nasz przyjaciel. Kolorowy. - syknął cichutko po czym położył się obok i chudymi rękoma objął prefekta przytulając go do swojej wychudłej piersi. Tak wiele działo się teraz w jego głowie, że pomimo spokoju jaki panował w pokoju, miał wrażenie jakby znajdowali się co najmniej na targowisku.\n- Ciiii... - wyszeptał, nie wiadomo czy do własnych myśli czy też do obejmowanego Nyuu, którego raz za razem głaskał. Niestety utrata krwi wreszcie go zmogła i zapadł w bardzo głęboki sen podczas którego cicho posapywał, przypominając śpiące spokojnie zwierzę.\nTemat: Re: Pokój Legiona Sob Sie 24, 2019 6:15 pm\nWysiłek Legiona był ogromny. Gdyby Nyuu przytomniej patrzył na sytuację, nie pozwoliłby wampirowi w takim stanie dźwigać go. Krwawiące rany z nóg zostawiały ślad, ale ból trwał przy Czarno-Białym i nie chciał odpuścić. Najwyraźniej tylko dzięki adrenalinie i pragnieniu odratowania Skrzata Legion mógł powędrować do swego pokoju. Każdy gest Rogacza był delikatny, ostrożny, jakby niósł porcelanową lalkę. Owszem, wiotkie ciało Skrzata spływało z chudych łap Europejczyka, ale nie miało na sobie widocznych obrażeń (tylko to na szyi od kłów kucharza, które plamiło ręce wampira). O wiele większe rany odniósł Legion, lecz dzielnie poradził sobie, naprawdę! Już pomijając, że suma sumarum odgonił napastnika!\nPo drodze Nyuu stracił przytomność, choć słyszał słowa Skrzekliwego. Tak bardzo starał się wytrwać, coś więcej powiedzieć przyjacielowi, ale nie zdołał. Nie będąc przez nikogo zatrzymani trafili do pokoju zieleńszego od włosów Elfa. Tak, zdecydowanie to było miejsce zakwaterowania Rogatego Diabła. Ocknął się blady człowiek, gdy został położony na łóżku. Suchość w ustach i zawroty w głowie uniemożliwiały podjęcie rozmowy. Podpuchnięte, sine powieki zdradzały skrajne wyczerpanie, lecz na widok Legiona i jego ciepłych słów starał się uśmiechnąć. Mrużył powoli powieki, gdy był głaskany po włosach, zapewniany że będzie bezpieczny. Zdołał uspokoić się na tyle, by już nie drżeć na ciele.\nNiebawem role miały się odwrócić. Skrajnie wycieńczony krwiopijca potrzebował regeneracji ran, a najlepszym sposobem prócz pozyskania krwi był sen. Długo czuwał przy Nyuu, teraz to Prefekt zaopiekuje się swoim bliskim kolegą. Wydobrzał na tyle, że mógł podźwignąć się z łóżka, aby zrobić miejsce dla Rogatego. Nie mniej widok jego ran, zwłaszcza tych krwawiących intensywnie, przyprawiała Elfa o mdłości. Jakimś cudem wytoczył się z pokoju do małej łazienki, aby ocucić się wodą, lecz niestety zwrócił zawartość żołądka do toalety. Stres, zmęczenie, widok krwi to było za wiele dla niezbyt doświadczonego w potyczkach międzywampirzych człowieka. Musiał pomóc Legionowi na tyle, ile potrafił bez interwencji lekarza. Zorganizował bandaże z ręczników i tych prawdziwych z apteczki, wziął butelkę wody utlenionej, zimny materiał nasączony wodą do obmycia ran. Skupiał się przede wszystkim na brzuchu, który był niemalże posiekany przez atak Logana. Widział już, że z Diabełka wypływa nie tylko posoka, ale i ta maź, z którą miał już do czynienia na początku znajomości. Obawiając się jej wpływu na kontakt ze skórą zdecydował się zaopatrzyć w gumowe rękawice, które również wygrzebał z łazienki. Zaopatrzony w to co umiał znaleźć ruszył z odsieczą. Starannie przetarł rany, ostrożnie by nie zbudzić Legiona. Założył opatrunki wcześniej dezynfekując od karmelowych resztek. Tam, gdzie utrudniony był kontakt przez czarną maź, próbował ją ściągnąć przed odkażeniem. Jeśli nie udało się, zakładał opatrunek i na tą substancję. Sobie też owinął apaszkę wokół szyi tamując własne krwawienie.\nZmęczony Prefekt mógł tylko tak odwdzięczyć się za uratowanie życia, ale jeśli obaj przeżyją tą tragiczną sytuację - wynagrodzi trud Białowłosego. Podciągnął się na tyle, by usiąść na łóżku z prawowitym właścicielem pokoju i okrył wampira. Zresztą niebawem sam musiał położyć się, za bardzo kręciło mu się w głowie. Może Legion nie będzie zły, jak położy się obok niego? Chyba nie byłby zadowolony, gdyby zastał Zielonowłosego na dywanie. Lekko rumiany, że będzie dzielić jedno łóżko z kolegą, położył się obok i natychmiast zasnął. Obaj byli wycięci z życiorysu na jakiś czas.\nTemat: Re: Pokój Legiona Wto Sie 27, 2019 6:51 pm\nWir myśli i migających obrazów wypełniał głowę Legiona kiedy spał i powoli regenerował obrażenia jakich doznał w obronie Nyuu. Wampirza zdolność do zasklepiania ran w przeciągu kilku godzin powinna poradzić sobie z wyleczeniem tego co pozostawiły po sobie karmelowe noże upiornego kucharza. Niestety tak jak wszystko ma swoją cenę tak i owo cudowne uzdrawianie takową posiadało. Zapewne kiedy rogacz się obudzi opanuje go ogromny głód krwi, który można zaspokoić tylko w jeden sposób. Spał głęboko i nie obudził się nawet kiedy elf oswobodził się z jego objęć i zaczął krzątać się po pokoju. Pogrążony niemal w letargu nie poczuł nawet kiedy ten zajmował się oczyszczeniem i opatrzeniem jego ran. Co jakiś czas mruknął coś przez sen jednakże używał swojego rodzimego języka, z pewnością niezrozumiałego dla większości osób na tej szerokości geograficznej.\nOtworzył oko gdy było już po wszystkim. Chwilę mrugał intensywnie, próbując zorientować się gdzie właściwie się znajduje. Jeszcze chwilę temu przeżywał fantasmagoryczne wizje wytworzone przez jego chory umysł, zupełnie jakby były rzeczywistością. Teraz powrót do szarej rzeczywistości odczuł jak czołowe zderzenie z ciężarówką. Przytłaczająca samotność, brak zrozumienia i uczucie osaczenia dopadły go jeszcze zanim poczuł pragnienie krwi.\nPowoli uniósł się do siadu i syknął cicho czując ucisk na brzuchu. Pod chudymi palcami poczuł opatrunek i w nagłym przypływie paniki rozejrzał się gorączkowo w poszukiwaniu lekarza. Na szczęście oprócz niego był tutaj tylko prefekt. Czarno-biały przełknął głośno ślinę i zaczął przeklinać się w myślach za to, że przyjaciel wydał mu się w tej chwili wyjątkowo apetyczny. Nie wolno jeść Nyuu! Diabeł pokręcił rogatą głową wyjątkowo energicznie, jakby chcąc strzepać z głowy niepożądane myśli i zwlekł się do miejsca gdzie znajdowało się jedno z niewielu elektrycznych urządzeń w pokoju. Była nim mała lodóweczka, w której miał schowane na czarną godzinę worki wypełnione szkarłatnym płynem. Drżącymi rękoma otworzył pojemnik i wyjął plastikową torbę, w którą z zachłannością wbił swoje długie kły. Pił łapczywie a jego biała zazwyczaj tęczówka nabrała odcienia czerwieni. Spora utrata krwi oraz regeneracja ran wymagały od niego szybkiego zaspokojenia głodu o ile nie chciał rzucić się na pierwszą lepszą osobę jaką spotka w celu pożywienia się. Gdy skończył szybko sięgnął po kolejny pakunek.\nTym sposobem, kiedy elf otworzy oczy ujrzy Legiona siedzącego na podłodze, opierającego się plecami o ścianę i mającego pod nogami dwa, paskudne worki po krwi podobne do tych jakie zobaczyć można w szpitalach czy centrach krwiodawstwa.\nTemat: Re: Pokój Legiona Sob Wrz 07, 2019 4:35 pm\nSpał na tyle długo i bezpiecznie, że odzyskał odrobinę sił. Nie miał jednak wampirzej regeneracji, więc w dalszym ciągu powinien udać się do lekarza, żeby chociażby sprawdzić ranę na szyi. Moc Logana wyssała z Nyuu mnóstwo dziecięcego wigoru, dlatego tak blado i nijako czuł się w środku. Co to w ogóle była za umiejętność? Bardzo niebezpieczne okazały się karmelowe noże, które uszkodziły organizm Legiona zwłaszcza w okolicy brzucha. To tam podczas krótkiej aktywności założył największy opatrunek.\nOcknął się, choć obraz miał zamazany. Słyszał coś na wzór chlipania i siorpania. Zmrużył na moment powieki, by zaraz jeszcze przetrzeć niemrawo nadgarstkiem powieki i jeszcze raz wytężyć wzrok. Zielone oczka dostrzegły Rogacza, który siedząc pod ścianą skończył drugi woreczek z krwią. Elf zmarkotniał, bo wiedział, że przyjaciel nie bez powodu skorzystał z zapasów posoki. Z powodu Skrzata i jego nieporadności z kucharzem.\n-Zdobędę dla Was więcej krwi... -wymruczał cichutko i powoli podnosząc się do siadu na łóżku; taki pozbawiony życia Prefekt wydawał się jeszcze bardziej bezbronny niż sprzed ataku- ... jestem Wam to winien.\nLekko rumiany chłopiec jeszcze raz przetarł ręką oczy i usiadł już solidniej na krańcu łóżka. Przyglądał się ukradkiem na wymęczonego Czarno-Białego, któremu już nie ciekły rany, choć zważywszy na jego apetyt na krew jeszcze nie wrócił do pełni sił. Mógłby oddać mu własną, gdyby miał pewność, że jeszcze coś ma tam w sobie. Logan sporo z niego upił i był na skraju wyczerpania rezerw krwi.\nNie ruszał się z łóżka, żeby nie kusić przyjaciela. Skoro zdecydował się skorzystać z rezerw to znaczyło, że nie chciał pić krwi Nyuu. Musi uszanować jego wolę. Znaczy ich wolę. Wampir mimo strasznej aparycji i dziwnego zachowania okazał się być mu naprawdę bliski. A co mógł mu dać w zamian York?\n-Dziękuję za wszystko, Legion...\nMówiąc to zaszkliły się oczka Długowłosego, a pojedyncze łzy spływały z policzków. Tak bardzo chciałby, aby wampir nie musiał cierpieć w imieniu ratowania Skrzata. Zaraz później spuścił głowę, a złączone dłonie na kolanach zaczęły być mokre od łez. Był bezużytecznym Prefektem. Tym bardziej przyjacielem.\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Wrz 15, 2019 3:23 pm\nBól i dyskomfort powoli były zastępowane nieco łaskoczącym uczuciem gwałtownej regeneracji. Rozcięte i rozerwane tkanki w bardzo szybkim tempie łączyły się ponowne a ich braki były zastępowane. Zimna, ludzka krew z lodówki nie była może najlepszym posiłkiem ale z pewnością choć odrobinę pomogła a do tego zaspokoiła nasilający się głód. Dziś pewnie osuszy jeszcze jeden lub dwa takie pełne worki ale na razie sytuacja się ustabilizowała.\nZastrzygł spiczastym uchem gdy wychwycił dźwięk prefekta gramolącego się powoli z łóżka. Wyglądał on jak siedem nieszczęść i trudno mu się dziwić po tym co przeszedł. Kto wie co stałoby się gdyby Legion nie zabłądził i wszedł na stołówkę w odpowiednim momencie. Kucharz wydawał się nieobliczalny i bardzo łasy na zielonowłosego.\n- Nyuu nic nie winien. Czy się dobrze już czuje? Nic Nyuu nie boli? - rogaty podniósł się powoli, krzywiąc się przy tym i łapiąc za brzuch w okolicy miejsca, w które najbardziej oberwał. Jeszcze chwila zajmie zanim ta rana całkowicie się zaleczy. Przyczłapał do człowieka i ostrożnie położył szponiastą łapę na jego bujnej czuprynie. Miał żal sam do siebie, że nie przyszedł elfowi z pomocą wcześniej albo, że nie udało mu się zrobić więcej. Wszak napastnik go pokiereszował i dał nogę, a jedyne co diabeł mógł zrobić to mimo ran zanieść przyjaciela do swojego pokoju. Nie umiał pomóc mu w żaden inny sposób. Był beznadziejny.\n- Nie płacze! - zaskrzeczał dziwnie wesoło - Kucharza już nie ma! Uciekł przed nami! Nyuu się nie boi! - w parze z ostatnim zdaniem poszło pogłaskanie zielonych włosów prefekta. Potwór może i był dziwaczny, ale jak widać posiadał też bardzo przyjacielskie odruchy. Chociaż bardzo często miał problem z interpretacją słów czy zdarzeń.\n- Jak kucharz wróci to znowu go pogonimy. Obronimy, Nyuu. Nyuu przyjaciel. Kolorowy. Miły. - raz jeszcze przeczesał włosy elfa swoimi chudymi, pazurzastymi palcami. Wyglądał jakby naprawdę gotów był do tego by stanąć naprzeciwko komukolwiek kto będzie chciał zrobić krzywdę jego przyjacielowi.\n- A jedzonkiem się nie przejmuje! Znajdziemy sobie. - machnął lekceważąco łapą zerkając w stronę opróżnionych worków po krwi. Miał ich jeszcze kilka w lodówce a po za tym zawsze mógł wyjść... na polowanie.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pon Wrz 23, 2019 3:40 pm\nCałe szczęście, że Legion był zaopatrzony w zapasy. Przezorny zawsze ubezpieczony. Być może podpowiadał mu to rozum, być może drapieżny instynkt, by nie mieć jedzenia na styk. W każdym razie mógł bez przeszkód dojść do zdrowia i nie narazić człowieka na dodatkowe cierpienia.\nZaraz, zaraz, cierpienia? Legion tak bardzo troszczył się o swojego gościa, że nie było mowy, aby skrzywdził przerażonego Prefekta. Był mu winien więcej niż jedną przysługę, zawdzięczał życie. Stąd chyba jeszcze bardziej wzruszył się, gdy szponiasta dłoń Diabła czesała go po włosach i głowie. Wyraźnie dodawał mu otuch, a mimo wszystko dalej spływały łzy. Zdołał wreszcie podnieść głowę i utkwić przerażone spojrzenie pełne wilgoci na gospodarza. Niemrawo i jakby z trudem uśmiechnął się widząc jego weselszą mimikę twarzy.\n-Naprawdę nie wiem, jak Wam dziękować, Legion... -duże łzy stoczyły się w tej chwili po bladym policzku- ...tylko troszkę kręci się w głowie, ale... ale Wasz brzuch...\nSkierował duże zielone oczy na tułów wampira i pociągnął noskiem. Strasznie się rozkleił, lecz przynajmniej nie łkał. Bardzo emocjonalnie przeżył spotkanie z Loganem, a teraz mógł jeszcze doświadczyć pomocy ze strony Rogatego.\nZapytał z troską w głosie. Nie daruje sobie tego, że przez niego cierpiał przyjaciel! Aw, był taki kochany. Dziwaczny, momentami straszny, ale przekochany. Nie mógł go więcej narażać na rany, bo Elf był nieporadny. Musiał to zmienić.\nWtedy też Legion zapewnił, że sam zajmie się sprowadzeniem posiłku. Nyuu pokręcił głową na boki i popatrzył się wprost na czarne oko z białą źrenicą rozmówcy.\n-Przyniosę jedzenie, chociaż tyle mogę dla Was zrobić.\nOstrożnie pochwycił go za rękę i przytulił się cały do niego. Gdyby nie obolały brzuch, to wtuliłby się w niego. Znów zamilknął, bo zbierało mu się na płacz, ale starał się tym razem powstrzymać łzy. Jeszcze nie mógł pozbierać się, a czekało go tyle obowiązków! Nie mniej nie mógł jeszcze iść.\nTemat: Re: Pokój Legiona Nie Paź 13, 2019 11:49 pm\nPrawda była taka, że gdyby miał zadbać o zapasy krwi samodzielnie to z pewnością od dawna wygrzebywałby z ziemi robaki aby zjeść cokolwiek. Stwór był kompletnie niesamodzielny i potrafił zapomnieć o takich sprawach, po za tym prawdopodobnie nie wiedziałby nawet skąd woreczki pozyskać. A jako, że obiecał swojemu tajemniczemu szefowi powstrzymać się od krzywdzenia ludzi musiałby zadowolić się małymi żyjątkami.\n- Nie dziękuje. Nie ma za co, przecież nic nie zrobiliśmy. Wstrętny kucharz skrzywdził Nyuu bo zgubiliśmy się za późno... - diabeł spojrzał gdzieś w bok wyraźnie zły sam na siebie, że nie udało mu się przybyć z odsieczą na czas. Gdyby tylko wpadł na stołówkę kilka minut wcześniej na pewno prefektowi nic by się nie stało. Powstrzymał się jednak przed wyrażaniem swoich żali na głos i ponownie spojrzał na przyjaciela, po którego policzkach spływały łzy.\n- Brzuch dobrze. Trochę boli więc szkoda. Ale pogonić wstrętnego kucharza? Nie szkoda. Uratować Nyuu? Też nie szkoda. Więc... - mówił dość szybko jakby był odrobinę zagubiony i zdezorientowany łzami elfa. Cóż... tak w istocie było. Kompletnie nie miał pojęcia co powinien w tej chwili zrobić, jak go pocieszyć. Może zrobi głupia minę? Albo pokaże jakąś sztuczkę? Nie... Och był taki głupi i nieporadny!\nI wtedy osłupiał całkowicie, włosy podniosły mu się naelektryzowane a oko otworzyło szeroko z zaskoczenia! Nyuu objął go znienacka i zaskoczył tym tak bardzo, że czarno-biały stał wryty jak słup soli. Nie przepadał za kontaktem fizycznym w jakiejkolwiek formie (choć zdarzały mu się wyjątki) a zwłaszcza takim niespodziewanym! Zadrżała mu ręka jednak na szczęście bardzo szybko dotarło do jego rogatej głowy, że nie była to żadna forma ataku czy próba schwytania i nie zrobił niczego głupiego. Uśmiechnął się wyjątkowo zawstydzony i uniósł łapę by pogłaskać zielone włosy człowieka. Wcześniej, będąc a afekcie i pod wpływem adrenaliny jakoś nie przejmował się kwestią dotyku. Teraz walecznie próbował przełamać swoją fobię dla przyjaciela, który najwyraźniej potrzebował takiej formy kontaktu.\n- Nie musi, poradzimy sobie. Nyuu jeszcze słaby, powinien dużo odpoczywać... - zapewnił raz jeszcze, że nie potrzebuje pomocy w pozyskaniu krwi. Prawda była taka, że bardziej martwił go stan prefekta niż brak posiłku.\n- Może zaprowadzimy Nyuu do Pomagaczki-Szefa-Szkoły? Ona coś poradzi? Wyleczy Nyuu? - pokrace chodziło oczywiście o Mei, innego prefekta jakiego miał okazję poznać podczas swojego niedługiego pobytu w Akademii. Był chyba jeszcze jakiś, ale tamten kompletnie wyleciał mu z głowy.\nTemat: Re: Pokój Legiona Pon Mar 02, 2020 8:00 pm\nLegion był bardzo skromny jak na wampira. Wiele uczynił dobrego, a Nyuu wiedział o tym na własnym przykładzie. Jak na niesamodzielnego to Białowłosy radził sobie świetnie w świecie, gdzie czyhają zagrożenia. Nie był tak naiwny jak Prefekt i to dzięki niemu mógł jeszcze oddychać. Chłopaki były wykończone, lecz zarazem szczęśliwe, że żyją. Lubią się, to widać, i martwią się wzajemnie. Nie minęło wiele dni od poznania się, a zżyli się i zaprzyjaźnili. Co prawda Elf nie mógł dać wiele w tejże relacji, lecz od teraz będzie starać się jak tylko może pozytywnie zaskakiwać przyjaciela.\nJak może właśnie ten uścisk? Bardzo niekomfortowy dla Stwora, ale nie aż na tyle, by odrzucić od siebie Nyuu. Widząc jak kolega peszy się, rozluźnił łapki, ale nie odsuwał się. Przypatrywał mu się uważnie i słuchał. Tak, odpoczynek. Ale obaj, nie tylko Zielonowłosy, powinni iść spać. Sen był najlepszym lekarstwem. Nie mógł jednak przystać na to, aby ranny wampir szedł po pomoc dla Prefekta. Już miał swojego wybawcę.\n-Pójdę sam, Legion, ale to później -oznajmił pokręcając główką na boki- Jeszcze moglibyście być pierwszymi podejrzanymi i mieć jakieś nieprzyjemności... Odpocznijcie ze mną, o tutaj.\nPokazał miejsce obok siebie na łóżku, i jeśli Rogaty nie miał żadnych obiekcji, to ucięli jeszcze długą drzemkę. Wspólną, trochę w bólu, w o wiele większej bezsilności. Jeśli Legion nie odważył się przyłączyć do Skrzata, ten drugi jeszcze zaśnie wyraźnie pozbawiony sił. Oby tylko Diabeł nie wpakował się za ten czas w żadne tarapaty, i to jeszcze z tytułu ratowania Yorka!\nNiestety nie mógł tutaj zostać, musiał wrócić do zajęć, najlepiej nic nie wspominając o tym, co działo się w kuchni. Mimo wszystko było mu szkoda, żeby Logan stracił pracę. Opowiadał z taką pasją o jedzeniu, że na pewno znał się na rzeczy. Mógł mieć słabszy dzień, tylko szkoda, że odbiło się to mocno na Nyuu, który trząsł się na samo traumatyczne wspomnienie. Tylko widok Białowłosego uspokoił go na tyle, by nie mieć koszmarów podczas snu.\n-Hej, Legion...? -podciągnął się na chudych ramionach, kiedy przebudził się na dobre i zbierał się leniwie do wyjścia- ...Nie pogniewacie się, jak już będę iść? Obiecuję odwiedzić Was jak najszybciej to będzie możliwe. Muszę popilnować innych uczniów. Dziękuję Wam... powiem Dyrektorowi o tym, co dla mnie zrobiliście i jak się mną zaopiekowaliście. Może dostaniecie jakąś nagrodę?\nUśmiechnął się pogodniej i pamiętając, że uczeń z Europy nie za bardzo przepadał za kontaktem fizycznym, nie przytulił się mocno do kolegi. Za to odwdzięczył się inaczej. Sięgnął po nożyczki na biurku Legiona i uciął sobie kosmyk włosów, który zawiązał po obu stronach, żeby nie rozwichrzyły się.\n-To dla Was. Taki medal ode mnie - za odwagę.\nPrzyczepił agrafką do ubrania kolegi i posłał jeszcze raz szeroki uśmiech. Niestety musiał już iść, więc westchnął cicho i poderwał się niepewnie z łóżka, aby zostawić wampira samego. Oby nie na długo.\nTemat: Re: Pokój Legiona


Od ciemnej dziupli do poddasza z dziecięcych marzeń! | homify\nOd ciemnej dziupli do poddasza z dziecięcych marzeń!\nAśka Warchał 04 Maj, 2016 15:00\nJeśli mieszkamy w starym domy, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że istnieją w nim pomieszczenia, z których nie korzystamy. Zagracony strych czy komórka pod schodami mają ogromny potencjał, wystarczą tylko pomysł jak go wykorzystać oraz chęć działania! Dzisiaj mamy przyjemność zaprezentować Wam inspirujący projekt z Kervignac, małej miejscowości we francuskiej Bretanii. Firma budowlana BCM przemieniła nieużywany strych w piękne rustykalne pomieszczenie z przeznaczeniem na… pokój dziecięcy. Cała metamorfoza odbyła się pod dyktat tej funkcji, dzięki czemu efekt końcowy jest naprawdę wyjątkowy.\nZapraszamy na wirtualny spacer zwłaszcza młodych rodziców!\nPrzed: Zakaz wstępu dla dzieci!\nNa takie poddasze strach byłoby puścić dzieci! W dużym, zakurzonym, ciemnym pokój z uszkodzonymi ścianami i oknami zamkniętymi na stałe panowała atmosfera opuszczonej rudery. Chociaż skala potrzebnych zmian od razu staje się widoczna, to jednak miejsce pełne jest potencjału – mamy przed sobą aż 40 m² nowej przestrzeni mieszkalnej i to bez konieczności kosztownej rozbudowy budynku! Grzechem byłoby nie wykorzystać tej szansy…\nW trakcie: Gruntowny remont\nNiektórych remontów możemy podjąć się sami, inne należy pozostawić profejonalitom. W firmie BCM pracują wykwalifikowani stolarze, dla których restauracja starej konstrukcji nie stanowiła problemu. Podłogę z desek wymieniono na płyty OSB, na których zamontowane zostaną jeszcze panele. Jak widzimy na powyższym zdjęciu, pomieszczenie przed remontem było bardzo ciemne. Czy takie pozostało? Oczywiście, że nie!\nW trakcie: Spektakularna metamorfoza\nTrudno rozpoznać stare poddasze! Nie ma nic wspólnego z ciemną dziuplą, którą widzieliśmy na początku. Po pierwsze dach wymagał izolacji, aby z pomieszczenia można było korzystać o każdej porze roku. Po jej otynkowaniu powstał śnieżnobiały sufit oraz ściany, dzięki którym naturalne światło nareszcie może penetrować zakamarki strychu. Stolarze zaproponowali różnicę poziomów, aby w ten sposób wprowadzić prawdziwą atrakcję – drewnianą zjeżdżalnię!\nZe śnieżną bielą sufitu oraz ścian kontrastują oryginalne, wiekowe belki. Zostały one zabezpieczone i pomalowane ciemnym lakierem. W ten sposób na poddaszu zachowano ślady historii budynku, stworzono atmosferę pełną rustykalnego czaru. Na pomieszczenie patrzymy teraz już po zakończeniu prac. Nowe elementy drewniane także polakierowano lecz w jasnym odcieniu, dopasowanym do paneli na podłodzę.\nWejście do krainy dziecięcych zabaw\nWejście do krainy dziecięcych zabaw odbywa się po czterech drewnianych stopniach. Przestrzeń na poddaszu rozgraniczono nie tylko dlatego, żeby wybudować zjeżdżalnię. W ten sposób wydzielono strefę pokoju dziecięcego i strefę dla dorosłych. Mogą oni doglądać zabaw swoich pociech oraz w tym samym czasie relaksować się we własnym towarzystwie. Granicę podkreśla także barierka, która zapobiegać ma ewentualnym wypadkom.\nW pokoju dziecięcym urządzono wręcz mieszkanko w mikroskali! W przeciwieństwie do sypialni naszych pociech, miejsca przeznaczonego tylko i wyłącznie do zabawy nie radzimy urządzać. Pusta przestrzeń będzie doskonała dla kreatywności dzieci, które same stworzą tutaj swoje królestwo. Szybkie zmiany gwarantowane!\nZastanawiacie się, jak jeszcze możecie urozmaicić zabawy Waszych pociech? Zachęcamy do lektury tego Katalogu Inspiracji: Domki dla dzieci jak z bajki!\nJak urządziliście pokoje dziecięce w Waszych domach?