Recenzja serialu Dzieci z Dworca Zoo – Blog - lulapink.pl\nEkscytujący upadek, kolorowe dno w nowym serialu HBO na podstawie książki Christiane F.\nMy, dzieci z dworca ZOO. Pamiętam tę książkę przekazywaną sobie w podstawówce w tajemnicy i z dala od wzroku dorosłych. Książkę owianą sławą tak złą, że bałam się po nią sięgnąć. Wydanie, które miała moja siostra (nie wiem skąd, bo na pewno nie kupili jej nasi rodzice) było trochę jak opisany w niej świat: mroczne, zdewastowane, z odpadającymi okładkami i zużytymi, brudnymi stronami.\nOpis życia dzieciaków z Berlina Zachodniego, uzależnionych od narkotyków i prostytuujących się by zdobyć kolejną działkę, był dla mnie absolutnie szokujący. Czytając tę książkę w ciepłym łóżku, wydawało mi się wręcz absurdalne, że taki świat może istnieć na tej samej planecie. Że w tym samym momencie, kiedy ja leżę sobie wygodnie z poduszką pod głową i lampką nocną świecącą na poszarzałe stronice książki, gdzieś obok mnie ludzie w moim wieku żyją na ulicy i na niej umierają. To było chyba moje pierwsze zetknięcie ze świadomością, że taki świat istnieje obok nas. Wcześniejsze filmowe czy książkowe doświadczenia nie dawały mi nawet namiastki tej świadomości, którą tak wyraźnie zbudowała w mojej głowie lektura książki Christiane F.\nPolska okładka książki Dzieci z Dworca Zoo\nDetlef, chłopak Christiane F. na Dworcu Zoo\nNie czułam żadnej wspólnej nici z bohaterami książki, ponieważ dla mnie, osoby wychowanej w mocno uprzywilejowanej sytuacji, w ciepłym domu i otoczonej miłością i troską, ich świat zdawał się być kreacją artystyczną, choć w tej kreacji było coś namacalnie przerażającego. Zupełnie inaczej niż w innych wykreowanych światach, o których czytałam lub które oglądałam na ekranie. Czaiła się w niej groza niewynikająca tylko z sugestywnych opisów, ale przede wszystkim ze świadomości, że nie czytam fikcji literackiej. Z bohaterami książki nie miałam nic wspólnego, nie rozumiałam ich świata, ich wyborów i dramatów. Ale podskórnie rozumiałam, że czytając ją stanę się niemym świadkiem cudzego upadku na dno.\nPamiętam, że czytając tę książkę, miałam wrażenie, że czytam o życiu osób starszych ode mnie o kilka lub kilkanaście lat. Było dla mnie nie do wyobrażenia, że bohaterami i bohaterkami są osoby w moim wieku, młodsze lub niewiele starsze. Że kiedy ja wymieniałam się złotymi myślami z koleżankami z klasy i marzyłam o breloku z Diddliną, gdzieś w równoległej rzeczywistości, dzieci w moim wieku prostytuowały się, narażały na przemoc, traciły zdrowie lub życie w nędzy i braku jakichkolwiek perspektyw, a ich największym i często jedynym marzeniem było zdobycie kolejnej porcji narkotyków, za którą gotowe były oddać wszystko.\nTę książkę zapamiętałam jako bardzo ciężkie doświadczenie i ogromną przestrogę. Przez wiele lat utożsamiałam narkotyki z upadkiem, co akurat nie jest do końca dobrym następstwem tej lektury. I choć zdarza mi się wziąć coś od czasu do czasu, nigdy nie sięgnę po mocniejsze narkotyki i myślę, że w dużej mierze odpowiada za to ta książka, która zakorzeniła w mojej podświadomości pewne obrazy i odczucia, od których nie jestem w stanie się uwolnić.\nW 1978 roku dwóch dziennikarzy magazynu Stern – Kai Hermann i Horst Rieck – zwęszyło temat na artykuł o narkotycznym półświatku zachodniego Berlina. Na procesie mężczyzny oskarżonego o handlowanie heroiną wśród nieletnich dziewczynek w zamian za seks i inne czynności seksualne, poznali szesnastoletnią wówczas Christiane F., która zgodziła się opowiedzieć im o swoim życiu w cieniu nałogu. Materiału okazało się być jednak tak dużo, że zamiast artykułu powstała książka. Christiane dostarczyła dziennikarzom i czytelnikom/czkom możliwość wejścia głęboko w zamknięty świat nastoletnich narkomanów i narkomanek, pracujących seksualnie by zaspokoić swoje zapotrzebowanie na narkotyki.\nKsiążka opisuje życie Christiane i jej przyjaciół w latach 1975 – 1978, czyli kiedy główna bohaterka miała 12-15 lat. W 1977 w wyniku przedawkowania narkotyków umarła jedna z jej najbliższych przyjaciółek, która była najmłodszą udokumentowaną ofiarą narkomanii w tamtym czasie w Berlinie (miała 14 lat). W gazecie pisano o jej śmierci tak: „Jednorazowa strzykawka z mlecznobiałego plastiku tkwiła jeszcze w lewym przedramieniu dziewczynki: uczennica szkoły podstawowej Babette D. (lat 14) z dzielnicy Schöneberg była martwa”.\nTo nie jest książka, którą czytając zastanawiamy się kto z bohaterek i bohaterów pierwszy osiągnie swoje cele albo spełni marzenia. To jest książka, którą czytając zastanawiamy się, kto z bohaterek i bohaterów pierwszy umrze.\nŚwiat opisany w książce jawi się praktycznie jak przedsionek piekła. Napis z wejścia do piekła opisany w Boskiej Komedii – „Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie” – pasowałby tu jak ulał. W tym świecie nie ma perspektyw. Nie ma szczęśliwych zbiegów okoliczności, które prowadzą do celu. Bo cel nie istnieje. Zastępuje go błędne koło uzależnienia, które nieuchronnie prowadzi bohaterów równią pochyłą ku śmierci lub do więzienia. Opis życia podporządkowanego pod cykl poszukiwania kolejnej porcji narkotyków lub pieniędzy na nią, jest zatrważający i okrutny. Kibicujemy bohaterom, trzymamy kciuki za ich wyjście z nałogu, ale oni za każdym razem nas zawodzą. Ich życie toczy się zupełnie innym torem niż życie osób zdrowych i zupełnie dla osób zdrowych niezrozumiałym. Torem, w którym system wartości opiera się o nałóg, dyktujący im co mają robić. Zostawię ekspertkom i ekspertom pisanie o psychologii uzależnień, bo choć – jak pewnie większość z nas w tym kraju – biernie doświadczyłam cudzego uzależnienia, nie mam nawet ułamka wiedzy z zakresu dynamiki uzależnień. Pominę więc tę kwestię, bo jest to temat rzeka, który warto zgłębić u osób, które się tym zajmują.\nMiejsce będące z jednej strony samym centrum wielkiej metropolii, z drugiej – końcem świata\nPrzejdę natomiast do opisu świata, który zapamiętałam z tej książki, bo jest to jedna z tych lektur, które zostaną z nami na zawsze. Opisany w książce dworzec ZOO jest jak osobny wszechświat lub cząstka świata wyrwana i ukształtowana na swój sposób, po czym rzucona chaotycznie z powrotem. Miejsce będące z jednej strony samym centrum wielkiej metropolii, z drugiej – końcem świata. Z jednej strony początkiem podróży, dla osób korzystających z niego w celach komunikacyjnych, a końcem podróży z drugiej – dla tych, których życie toczy się wśród ścian tego miejsca, na brudnych korytarzach i w obskurnych toaletach. Narkomani leżący pod ścianami i „reszta” obywateli przemykająca przez dworzec ku światłu wyjścia i traktująca zalegająca tam osoby jak jakąś parodię krajobrazu. Są to ludzie dzielący tę samą przestrzeń, a jednocześnie żyjący w kompletnie różnych światach. Ten paradoks dobrze oddaje zresztą stan ówczesnego społeczeństwa niemieckiego – podzielonego kraju, w którym dzieciaki wychowują się w rozwalonym powojennym świecie, zniszczonym na życzenie własnych przodków, ze świadomością, że większość dorosłych to byli naziści i bez możliwości ucieczki gdziekolwiek, poza ucieczką w głąb swojej własnej głowy.\nBieda, choroby, brak szansy na wyrwanie się do lepszego świata. Ciasne mieszkania, gówniane płace, braki w sklepach. Warto też zaznaczyć, że dorastanie w przemocy czy zaniedbywanie dzieci przez rodziców, było w tamtym świecie czymś codziennym. A to przecież głównie od przemocy i samotności chciały uciec młode osoby, nieświadomie pakując się w coś jeszcze gorszego. Świat narkomańskiego Berlina z opowieści Christiane F. jest nie tylko niebezpieczny, dołujący i smutny. Jest też naprawdę ohydny. Czymś, co najmocniej chyba oddziałuje na wyobraźnię są opisy, które zarysowują czytelnikom śmierdzący i brudny świat pełen przemocy. Wraz z bohaterką możemy praktycznie odczuć smród gnijącego ciała, które całe pokryte jest niezagojonymi miejscami iniekcji i otwartymi ranami, nieczystości zalewających publiczne toalety, niemytych, brudnych i przepoconych ciał. Bohaterka przeprowadza nas przez ten krajobraz upadku, pokazując zarówno ekscytujące doświadczenia, jak i okrutne konsekwencje uzależnienia.\nOglądamy wraz z nią martwice kończyn, gnijące ciała, pokryte wymiocinami i moczem zaułki. Mijamy bezdomnych na głodzie heroinowym – spoconych, drapiących całe ciało i przykrytych brudnymi, zapleśniałymi kocami. Nieprzytomne dzieciaki w brudnych i zasikanych dworcowych toaletach, dzielące się strzykawkami. Jest to lektura, która mocno otwiera oczy. Nie tylko na to, jak łatwo stracić kontrolę nad własnym życiem, ale przede wszystkim na ludzką tragedię i dostrzeżenie w niej doświadczającego jej człowieka, a nie „zagadnienia” czy „problemu”. Pokazuje też odwieczną, lecz często zapominaną prawdę, że temat uzależnień to nie tylko problem jakiegoś „marginesu”, który nas, zdrowych obywateli/ek nie dotyczy, ale coś, co może spotkać każdą osobę, bez względu na jej status społeczny, czy pochodzenie.\nPocztówka z Berlina Zachodniego\nPomimo opisów okrutnego i brudnego świata, książka stała się bestsellerem i doczekała ekranizacji w 1981 roku (z udziałem Davida Bowie – idola Christiane – który odpowiadał za ścieżkę dźwiękową), a sam dworzec ZOO był przez długi czas chętnie odwiedzany przez turystów. Budziło to wówczas obawę, że książka może się przyczynić do wzrostu narkomanii wśród młodzieży, jednak nic takiego nie zanotowano. Być może w związku z szerszym dostępem do informacji i przełamaniem tabu narkomanii i pracy seksualnej, do którego przyczyniła się sama książka. Podobną obawę może jednak budzić wznowienie popularności tej historii, którego podjęli się twórcy i twórczynie serialu wyprodukowanego przez HBO i według mnie w tym przypadku może to być obawa słuszna.\nJa wiem, że gdy pojawia się jakakolwiek ekranizacja, zawsze znajdzie się ktoś, kto przeczytał książkę i teraz będzie biadolił na film, bez względu na jego walory artystyczne. Tutaj nie chodzi jednak o niezgodność z pierwowzorem, pominięcie jakichś wątków albo przedstawienie danej postaci twarzą, która nam nie pasuje, bo odbiega od tego, co wykreowaliśmy sobie w głowie podczas lektury. Chodzi o autentyczną szkodliwość przedstawienia ludzkich tragedii ubranych w coś modnego i ekscytującego. W przypadku książki terapia szokowa może stać się formą przestrogi, a nawet jeśli przestrogą się nie stanie, zmusza nas do zgłębienia tematu uzależnień wraz z jego mroczną stroną i – czy tego chcemy czy nie – serwuje nam obraz głębokiego uzależnienia i jego konsekwencji zarówno zdrowotnych, jak i społeczno-ekonomicznych.\nKadr z serialu Dzieci z Dworca Zoo 2021 r.\nJednak w przypadku serialu mówimy o kompletnie innym świecie, wykreowanym na kanwie inspiracji książką. I chociaż mało kto chciałby dać 10- czy 14- letnim dzieciakom do czytania książkę Christiane F., uważam, że każda nieletnia osoba, która zechce sięgnąć po serial, powinna wcześniej mieć obowiązek przeczytania książki, by nie ulec zbyt łatwo ekscytacji historią i nie dać się uwieść zromantyzowaniu przedstawionego, barwnego świata. Serial bowiem nie zachowuje równowagi, pomijając lub mocno koloryzując i upraszczając wiele istotnych kwestii, głównie tych związanych z konsekwencjami uzależnienia. W przypadku tak skomplikowanego i rzadko podejmowanego tematu, ubranie go w popkulturową otoczkę lansu może mieć dość niebezpieczne skutki.\nSerial Philippa Kadelbacha nie jest książkowym reportażem ani dość dokładnym przeniesieniem go na ekran, jak to miało miejsce w filmie Uliego Edela. Forma serialu HBO dalece odbiega od zatrważającego i budzącego odrazę świata, ukazanego we wspomnianych pozycjach. Jest to artystyczna samowola, luźno inspirowana światem opisanym w książce (co zresztą jest zaznaczone na początku każdego odcinka). Zwykle nie daję sobie prawa oceniać cudzych wizji artystycznych przez pryzmat szkodliwości (raczej przez pryzmat tego, co mi się podoba a co nie, z zachowaniem świadomości, że mój gust nie jest jedynym na świecie), ale w tym wypadku wniosek o szkodliwości wizji artystycznej, wydaje się naturalnie wynikać z tego, jak poprowadzony został serial i postaci, których życie ukazuje. Zacznijmy może od tego, że nie jest to zupełnie świat Christiane F. Jest to uwspółcześniona, bajkowa wersja tego świata i to na pewno mogło być plusem (gdyby wyszło), w końcu nasza wrażliwość się zmienia i idzie z duchem czasu, a wraz z nią idzie też język kina. Dla niewielu z nas przestrogą może być dzisiaj jakiś archaiczny, nieaktualny już świat, którego mechanizmów funkcjonowania nie znamy ani nie pamiętamy. Serwis streamingujący treści na cały świat, zwykle w takich przypadkach staje przed wyborem pomiędzy zuniwersalizowaniem historii i zarobieniem mnóstwa kasy na sprzedaniu jej wszystkim, lub stworzeniem kina dla wąskiego grona osób, pamiętających lub znających z historii czasy i/lub miejsce, w których rozgrywa się akcja.\nWiększość z nas nie pamięta w ogóle realiów podzielonego murem Berlina, jest to temat kompletnie obcy w świadomości większości osób wychowanych poza Niemcami, gdzie ta pamięć zapewne funkcjonuje w zbiorowej świadomości. Wymuszanie więc na młodej widowni (bo ta zdecydowanie miała być odbiorczyniami i odbiorcami serialu) odrobienia przed seansem lekcji historii, ograniczyłoby z pewnością zasięg produkcji. I choć pewne rzeczy pozostają uniwersalne, młodzież lat 70. znacznie odbiegała od tej współczesnej, zarówno w warstwie wizualnej, jak i poziomem świadomości i postrzegania świata czy dostępu do informacji. Niemożność utożsamienia się z archaicznymi bohaterami odebrałaby zatem części widowni możliwość odrobienia wraz z nimi lekcji z życia, które przechodzą w miarę rozwoju fabuły. Rozumiem więc w pełni zabieg uwspółcześnienia tej historii, nie jest on bowiem bezzasadny. Plus za stworzenie świata, który młode osoby rozumieją i znają, z którym mogą się utożsamić, w który mogą się zanurzyć i przeżyć tę historię nie odczuwając szoku kulturowego. Za zuniwersalizowanie historii i oderwanie jej od ówczesnych realiów historycznych. Choć ciężko nie zauważyć, że to zuniwersalizowanie nie zawsze się udaje. Pozbawienie postaci kontekstów wprowadza momentami w konsternację i sprawia, że serial gubi swoją edukacyjną warstwę, tak ważną dla książki i filmu Edela.\nKino społecznie zaangażowane zostaje wymienione na popkulturową, teledyskową wydmuszkę, pozbawioną głębi i psychologii postaci. I jakkolwiek zrozumiałym jest, że w dwugodzinnym filmie pewne kwestie muszą siłą rzeczy zostać pominięte, tak w przypadku prawie ośmiogodzinnego serialu budzi to sprzeciw i zdziwienie. Dlaczego twórcy zrezygnowali z wyjaśnienia ówczesnej, minimalnej wiedzy o uzależnieniach, dlaczego pominęli problem wykluczenia bohaterów/ek, spisania ich przez społeczeństwo na straty i pozostawienia samym sobie? Dlaczego nie pochylili się nad tematem zdrowia psychicznego bohaterek i bohaterów?\nMy, dzieci z Instagrama\nTwórcy nie podeszli do tematu zbyt odpowiedzialnie. Zignorowali fakt, że serial obejrzą tysiące młodych ludzi i zamiast porządnie pochylić się nad problemami bohaterów, zaserwowali nam ugrzecznioną pocztówkę z imprezowego Berlina, ubraną w modne ciuchy. Każda kolejna scena to śliczny, kolorowy kadr, z przedmiotami, które choć powinny budzić negatywne odczucia, zachwycają symetrią (np. strzykawki ułożone jak do zdjęcia reklamowego), tak że naprawdę można się poczuć jak podczas przeglądania Instagrama. I już nie mówię o tym, że wymioty powinny wyglądać jak prawdziwe wymioty a nie jak mała ilość sztucznej, brązowej mazi, albo że serial powinien epatować nagością, bo rozumiem, że to miała być ugrzeczniona wersja. Ale jest to ciekawe, że w ciągu 8 godzin historii o uzależnionych od narkotyków, prostytuujących się osobach, regularnie doświadczających przemocy, przemoc praktycznie nie pojawia się na ekranie.\nAni razu zobaczyliśmy stosunku odbytego poza kołdrą. Ani razu nie zobaczyliśmy choćby kawałka zakazanych w social mediach fragmentów ciała. Bohaterki mają ułożone włosy i idealnie ogolone nogi i pachy nawet po spędzeniu tygodni lub miesięcy na ulicy. Pomimo stylu życia jaki prowadzą, ich skóry są nieskazitelne, włosy gęste i mocne a paznokcie czyste i zadbane. Ich ciała, choć zgodnie z biegiem akcji powinny być wyniszczone, są ciągle atrakcyjne, a wszelkie wywołane narkotykami, alkoholem i niedożywieniem zmiany, znikają jak ręką odjął gdy bohaterowie odstawią na parę dni używki. W jednej scenie bohaterka z poszarzałą twarzą kuli się na ulicy i drży z odstawienia, w następnej jest już zdrowa i zadbana jakby dopiero co wróciła z wakacji.\nTo sztuczne wygładzenie tematu poddaje w wątpliwość całą historię, co odbija się też na dyskusji o pokazaniu narkomanii czy pracy seksualnej jak świetnej zabawy, bardziej niż ludzkiej tragedii, o której ta historia opowiada.\nBrakuje mi też podjęcia tematu antykoncepcji. W całym serialu tylko raz (!) pada wzmianka o antykoncepcji, gdy główna bohaterka zaczyna spotykać się z chłopakiem i matka sugeruje, że powinny jej załatwić tabletki. Christiane wzdryga się na tę myśl i od tego momentu ani razu o antykoncepcji nie usłyszymy. Ja oczywiście rozumiem, że w Berlinie zachodnim w latach 70. dostęp do antykoncepcji i wiedza o tym, jak ważna w profilaktyce chorób jest prezerwatywa, były dość ograniczone. Między innymi z tego zresztą wynikła epidemia HIV, która wybuchła w latach 90. Ale nie był to przecież temat nieznany. Wiemy z historii, że w systemach powojennych zaskakująco sprawnie działały kwestie praw reprodukcyjnych kobiet, nawet gdy działały poza oficjalnymi kanałami. Poza tym, skoro w tak wielu aspektach twórcy postanowili uwspółcześnić historię i ubarwić ją tak, by była jak najatrakcyjniejsza dla współczesnej, młodej widowni, to dlaczego w opowieści o pracujących seksualnie osobach, regularnie uprawiających seks w najróżniejszych konfiguracjach, nie pada choćby jedna wzmianka o tym, jak istotne jest zabezpieczenie się nie tylko przed ciążą, ale też przed chorobami?\nRozumiem brak podjęcia tematu niechcianej ciąży – u osób z wyniszczonym organizmem bardzo często dochodzi do zatrzymania menstruacji, co zwykle wyklucza możliwość zajścia w ciążę. Ta zależność również nie jest jednak wyjaśniona, co pozbawione rzetelnej edukacji osoby może wprawić w konsternację: oto oglądają historię osób uprawiających latami niezabezpieczone kontakty seksualne i nie dość, że żadna z nich nie zapada na jakąkolwiek chorobę przenoszoną drogą płciową ani nie łapie choćby najłagodniejszej infekcji, to również żadna z nich nie zachodzi w ciążę. To bardzo niebezpieczna lekcja, którą serial przekazuje w świat. Nie tylko polskie nastolatki borykają się z nawałem informacji dotyczących seksualności i relacji seksualnych w mediach wszelkiej maści. Duża część młodzieży pozbawiona jest podstawowej wiedzy na tematy związane z ciałem i jego funkcjonowaniem, co obrazują m.in. coroczne raporty grupy Ponton (to akurat przykład związany z polską młodzieżą, ale w wielu krajach wygląda to podobnie).\nWątpliwości związane z menstruacją, antykoncepcją czy ciążą, które powinny zostać rozwiane w szkole lub w domu, stanowią większość kierowanych do wolontariuszek pytań. Pamiętacie te pytania z „Bravo”, o tym czy można zajść w ciążę od siedzenia chłopakowi na kolanach albo od korzystania z publicznej toalety? To się tak bardzo nie zmieniło, bo dostęp do edukacji seksualnej ciągle jest kwestią wybiórczą. Zależy od kraju (im biedniejszy i bardziej katolicki tym gorzej), statusu materialnego, umiejętności rodziców rozmawiania z dziećmi, otwartości i inteligencji nauczycielek i nauczycieli i masy innych czynników, w dodatku Internet zalany jest mnóstwem wątpliwych porad i nienaukowych bredni wszelkiej maści. Od lat wśród dzieciaków krążą nieprawdziwe i szkodliwe mity o tym, że podczas pierwszego razu nie da się zajść w ciążę, że po stosunku wystarczy przepłukać się wodą z mydłem, itd., a jeśli państwo nie pomaga (i jak u nas odmawia dzieciakom rzetelnej edukacji w zamian oferując nastolatkom kalendarzyk jako metodę antykoncepcji, ale zmuszając dziewczynki do porodu, gdy brak edukacji doprowadzi do ciąży), ciężko zapanować nad wszystkimi tego typu powtarzanymi z ust do ust informacjami.\nWycinek z Bravo\nMłodzież jest pozbawiona konkretnej wiedzy, więc czerpią ją z Internetu. I w tym nie ma nic złego, można w nim bowiem znaleźć multum przydatnych treści, choć niestety (kolejna rzecz, której chyba nie uczy się obecnie w żadnym kraju) trzeba najpierw umieć odsiać prawdziwe informacje od tych fałszywych. Ale nawet z łatwym dostępem do Internetu i informacji, które można w nim znaleźć, pewne obrazy i zjawiska mogą łatwo zostać zakodowane w umyśle niedojrzałej osoby, często nawet nie do końca świadomie. Pamiętam, że jak byłam mała trafiłam kiedyś w telewizji na odcinek Słonecznego Patrolu, który leciał już od jakiegoś czasu. Włączyłam w środku więc nie ogarniałam fabuły, a tam paliła się ropa rozlana na powierzchni wody. Przez lata (!) byłam przekonana, że w odpowiednich okolicznościach woda może się palić, bo przecież nie rozumiałam tego motywu z ropą, długo jednak tej wiedzy nie weryfikowałam, bo zwyczajnie nie była mi potrzebna. Ale jakoś ten obraz zakodował mi się w głowie i tam sobie istniał nie poddawany w wątpliwość.\nNieuważność na przekazywanie młodej widowni niedoprecyzowanych informacji, jest w mojej opinii rzeczą bardzo niebezpieczną i prawdę powiedziawszy nie rozumiem, dlaczego w ośmiu godzinach materiału, ewidentnie kreowanego pod gusta młodej widowni, nie znalazły się dwie minuty na dialog wyjaśniający jak istotna jest antykoncepcja. Wystarczyłoby, żeby jedna bohaterka idąc do klienta poprosiła drugą o prezerwatywę, albo żeby pojawiła się króciutka scena, w której bohaterowie kupują prezerwatywy albo idą je kupić. Żeby ten temat w jakikolwiek sposób zabrzmiał, jako naturalna kwestia związana z pracą seksualną. Naprawdę nie potrzeba wiele, by zaznaczyć ten temat, który zresztą w świetle tej historii powinien być czymś zupełnie naturalnym. Być może prezerwatywy zaburzyłyby śliczny i perfekcyjny świat wykreowany przez producentów serialu, być może nie było w nim miejsca na coś tak brzydkiego, jak guma (jeśli tak, to nie widzieli chyba tych gumek z logo Chanel, ale ok).\nTa estetyczna, pozbawiona treści forma idealnie zbiega się z polityką Instagrama, z którego usuwane są wizerunki narządów płciowych, kobiecych sutków czy menstruacji. I trochę nie rozumiem, dlaczego twórcy wzięli się za historię, którą boją się pokazać i ugrzeczniają ją na siłę. Bo zupełnie nie o tym opowiada nam książka Christiane F. Naturalizm, którym epatowała jej opowieść, był naturalną konsekwencją braku poczucia tabu bohaterki i jej zagubionej wrażliwości na świat. Serial natomiast wszystko ubiera w cukierkowe barwy i ten świat, który w książce był wręcz namacalny, w produkcji HBO oglądamy zza szyby, przy mlecznym świetle kolorowych lampek i przy delikatnych dźwiękach, perfekcyjnie dobranej muzyczki.\nLudzkie tragedie, które stanowią trzon tej historii, tutaj są jakimś ułamkiem, niewiele wnoszącym w życie bohaterów, traktujących miasto jak jeden wielki klub. Momentami można odnieść wrażenie, że te doświadczenia prawie nie wpływają na ich życie. Bohaterowie stają twarzą w twarz z traumatycznym doświadczeniem, które w kilka sekund pokonują ze śmiechem i urokiem osobistym, by chwilę później bez żadnej traumy wrócić do zabawy i beztroskiego życia.\nW wielu fragmentach serialu praca seksualna 14 letnich dzieciaków, jest przedstawiona jak super zabawa, szybki i bezproblemowy sposób na hajs, nie niosący praktycznie jakichkolwiek konsekwencji czy zagrożeń, czy forma spędzania czasu z koleżankami. Nocne eskapady po klubach i ćpanie do nieprzytomności ubrane są w ekscytującą przygodę życia z serii „yolo”. Sceny odstawienia narkotyków i głodu heroinowego są krótkie, potraktowane pobieżnie i sprawiają wrażenie czegoś banalnego. Nie oddają horroru głodu, bólu i cierpienia który zadaje całemu ciału, które wręcz umiera z potrzeby zażycia dawki narkotyków. Mamy kilka szybkich cięć na spocone koszulki i wykrzywione umiarkowanym bólem twarze (miałam wrażenie, że mocniejsze są moje reakcje na okres niż ich na głód heroinowy), by za chwilę bohaterka w kolejnej ślicznej stylówie rodem z kampanii reklamowej Topshopu, była już zdrowa i śliczna, gotowa na podbicie świata.\nJednym z większych problemów tego serialu jest fakt, że wszystko w nim jest czyste, nowe, sterylne, modne i paradoksalnie kuszące. Sposób życia bohaterów pozbawiony obowiązków i, co przede wszystkim wydaje się być bardzo atrakcyjne, praktycznie pozbawiony konsekwencji zdrowotnych, sprawia wrażenie wartego wypróbowania.\nNie wiemy skąd bohaterowie mają pieniądze na ubrania, skoro wszystko co mają przeznaczają na narkotyki, ale sama momentami łapałam się na tym, że bardziej skupiałam się na stylówach bohaterek, niż na fabule, która przedstawia przecież ludzkie dramaty. To pierwsze wyszło bowiem twórcom o wiele lepiej. Momenty, w których bohaterowie nie mogą wytrzymać bez narkotyków są często zbyt teatralne, by budzić współczucie lub traktować taki stan jako nieuchronną i niebezpieczną dla życia konsekwencję uzależnienia. Nawet „obskurne” miejsca wyglądają po prostu jak undergroundowe kluby i mają swój urok. „Brzydkie” mieszania wyglądają jak wnętrza zwykłej kamienicy (może tylko trochę brudniejsze i w biedniejszych dzielnicach, ale wciąż nie szokujące), a wnętrza ohydnych, publicznych toalet, w których bohaterowie wstrzykują sobie heroinę albo leżą we własnych wymiotach, wyglądają lepiej niż kible w Złotych Tarasach.\nNie ma też ani jednej wzmianki opisującej sytuacje dzielenia się niesterylnymi igłami pomiędzy osobami uzależnionymi lub konsekwencje, które takie zachowanie za sobą niesie (co w świecie Christiane F. było na porządku dziennym, ponieważ brakowało wtedy świadomości odnośnie HIV/AIDS i wszystkich innych potencjalnych chorób, które przenoszone są poprzez kontakt z krwią i innymi cudzymi wydzielinami, oraz organizacji pomocowych, które zajmowałyby się dostarczaniem czystych strzykawek). Przekaz o niebezpieczeństwie i zagrożeniach, które niesie narkomania nie wybrzmiewa tu prawie w ogóle. Kilka smutnych scen albo parę sekund poświęconych drapiącej się i spoconej bohaterce, która chwilę później znów wygląda jak modelka z kampanii H&M, to zdecydowanie za mało, by ten przekaz miał możliwość i czas wybrzmieć. To nie jest realny obraz jak książka czy film, ale teledysk, klip, reklama modnego lajfstajlu. W dodatku dramaty bohaterów i najcięższe momenty ich życia są przedstawione jak jakaś chwilowa odskocznia od narkotyków i imprez, a nie powód, dla którego w ogóle po ten sposób życia sięgnęli.\nPrzemoc domowa, problemy w rodzinie, przemoc seksualna, gwałt, pobicie, pobyt w więzieniu, utrata zdrowia, brak samoakceptacji, problemy z tożsamością i seksualnością, brak wsparcia, samotność, wykluczenie, bieda, śmierć przyjaciół – wszystkie te sytuacje są przedstawione bardziej jak dekoracje, czy wymyślny sposób reżyserów na ubarwienie życia bohaterów, niż przerażające, osobiste dramaty, którymi są w rzeczywistości. W serialu bardzo mało uwagi poświęcono na zgłębienie psychiki bohaterów czy temat ich zdrowia psychicznego, który przekładał się mocno na uzależnienie. Bardzo słabo wybrzmiewa zależność pomiędzy problemami w życiu bohaterów, a ich uzależnieniem od narkotyków. Można wręcz odnieść wrażenie, że te rzeczy się nie łączą, nie mają na siebie żadnego wpływu.\nDostajemy instagramowy, modny, kolorowy klip, a nie film o narkomanii i staczaniu się na dno. Ta cukierkowa wersja, choć przyciąga wzrok i ciężko nie docenić jej artystycznych walorów, po chwili zaczyna jednak irytować. I nie jest to wbrew pozorom wina aktorów, bo ci w dużej mierze są w serialu nad wyraz dojrzali. Jest to wina spisania na nowo całej historii, tak jakby twórcy bardzo chcieli uchwycić ją z innego kąta, ale nie bardzo wiedzieli po co. Plus za wykreowanie świata, który funkcjonuje zupełnie poza resztą, mieszając się z tym drugim, „zwyczajnym” światem wyłącznie w relacji pracownicy i pracownice seksualni vs klienci. Plus za oprawę muzyczną, bo to zdecydowanie zagrało. Współczesna muzyka w najróżniejszych aranżacjach była momentami wręcz perfekcyjnie dobrana. Ale to o wiele za mało, by ta historia mogła funkcjonować na jakimś bardziej uniwersalnym wymiarze niż kampania reklamowa.\nNie wiem, czy tak było czy nie, ale oglądając serial łatwo dojść do wniosku, że autorki i autorzy nie zgłębili zbyt rzetelnie tematu uzależnień. Przede wszystkim mam wrażanie, że wymyślili sobie pomysł na kolorowy, hipnotyzujący, modny serial i dopiero potem podłączyli pod niego książkę, która dała im parę fabularnych twistów, a nie na odwrót. Mam też przeczucie, że nie zwrócili się do jakiejkolwiek osoby, która doświadczyła uzależnienia od narkotyków i mogłaby im pewne rzeczy podpowiedzieć, wyjaśnić lub zweryfikować. Obraz uzależnienia wyszedł przez to bardzo płasko i kompletnie nie wybrzmiało to, jak poważne konsekwencje może nieść dla osoby uzależnionej. Jak ciężko wyjść z tego świata, jak ciężko się od niego odciąć.\nByć może dla obecnych nastolatków dużo bardziej obeznanych z wieloma tematami, które dla nas, jako dzieciaków, były nowe i szokujące, ten format ma dużo większy sens niż książka czy film z 1981 roku, które momentami mogą się wydać odległe lub wręcz archaiczne, i których rzeczywistość nie budzi skojarzeń z tym, co znają. Ciężko jednak nie odnieść wrażenia, że osoby zajmujące się tworzeniem fabuły pogubiły się w tym, co tak naprawdę chcą widzom przekazać. Większość odcinków skupia się na kolorowym życiu pełnym nowych doświadczeń, zabawy i modnych ubrań, a pojawiające się od czasu do czasu tragedie ludzkie (np. ojciec próbujący utopić matkę, doświadczenie gwałtu, samobójcza śmierć rodzica, rozwód rodziców) pojawiają się chyba tylko po to, żeby zająć czymś widza pomiędzy dwiema scenami zabawy w klubie, czy biegania po mieście w super stylówach niczym w pięknej i długiej kampanii jakiegoś koncernu odzieżowego.\nPomimo dość długiej formy, serial nie tylko nie zgłębia w ogóle tematu uzależnień, brodząc tylko w wielokrotnie ogranych już schematach i stereotypach o życiu na ulicy, ale nie oddaje nawet w kilku procentach tego ładunku emocjonalnego co książka czy film, a wręcz odziera historię z tego, co w niej najważniejsze – ludzkich dramatów – pozostawiając wizualnie atrakcyjną, lecz niewiele wnoszącą wydmuszkę.


Ołówek drewniany Rotring metaliczny HB 3.00 zł 2.00 zł\nTuszografy . Rotring . RotringSklep\nIdealne do różnych powierzchni\nIsografy i Rapidografy to synonim doskonałego kreślenia, szkicowania i pisania. Odporna, twarda, chromowana końcówka pozwala łatwo kreślić wyszukane detale i najdrobniejsze elementy. Dostępne w różnych grubościach linii pisma od 0,1 do 1 mm.\nWybieraj spośród bogatej oferty produktów Rotring w rewelacyjnych cenach.\nGrubość końcówki wybierz 0,1 mm 0,18 mm 0,2 mm 0,25 mm 0,3 mm 0,35 mm 0,4 mm 0,5 mm 0,6 mm 0,7 mm 0,8 mm 1 mm\nKolor wybierz bordowy\nMateriał wybierz tworzywo sztuczne\nIsograph Rotring 0,25 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 117.00 zł 94.00 zł\nIsograph Rotring 0,18 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 135.00 zł 105.00 zł\nIsograph Rotring 0,35 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 88.00 zł\nIsograph Rotring - 0,10mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 135.00 zł 118.00 zł\nIsograph Rotring 0,50 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 79.00 zł\nIsograph Rotring 1,00 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 76.50 zł\nIsograph Rotring 0,20mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 117.00 zł 102.00 zł\nIsograph Rotring 0,30 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 83.50 zł\nIsograph Rotring 0,70 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 76.00 zł\nIsograph Rotring 0,40 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 83.50 zł\nIsograph Rotring 0,80 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 76.00 zł\nIsograph Rotring 0,60 mm, Rapidograf, Isograf, Pisak kreślarski 104.00 zł 88.00 zł\nRotring Isografy kreślarskie 0,1-1,0 mm\nDoskonałe do kreślenia na kalkach technicznych, tekturze i na innych specjalistycznych rodzajach papieru. System wyrównywania ciśnień zapewnia nową, czystą spiralę dopływu tuszu. Cienka końcówka ze stali szlachetnej zapewnia największą precyzję i długie użycie.\nNajlepsze artykuły kreślarskie


AnnRK: Myśli i słowa wiatrem niesione: Waldemar Ciszak, Michał Larek "Mężczyzna w białych butach" [RECENZJA]\nWaldemar Ciszak, Michał Larek "Mężczyzna w białych butach"\nWyd. Czwarta Stron\nTo nie jest literatura faktu, choć historia ta wydarzyła się naprawdę. Był początek lat dziewięćdziesiątych, gdy zupełnie niepozorny mężczyzna, jeden z tych, których nie zapamiętasz nawet wtedy, gdy zderzysz się z nim w drzwiach, wyruszył na wyjątkowo paskudną wyprawę po polskich osiedlach.\nOkradł kilkadziesiąt mieszkań. W Słupsku i Krakowie, w Lublinie i Wejherowie, w Częstochowie i Bydgoszczy. W wielu innych miastach.\nMężczyzna w białych butach Waldemara Ciszaka i Michała Larka to nie jest opowieść o złodzieju. To historia mordercy i gwałciciela.\nMordercy i gwałciciela dzieci.\nJedna historia, różne perspektywy\nMiała okazję wysłuchać Michała Larka krótko opowiadającego o tej książce. Wspominał wówczas o zmiennej optyce, o spoglądaniu na tę historię z różnych perspektyw. I faktycznie, to bardzo udany zabieg po pozwala przyjrzeć się sprawie szerzej. Pisarski duet wchodzi nie tylko w białe buty mordercy, ale i wiele innych par obuwia - od dziecięcych przez rodzicielskie po policyjne. Wprawdzie nie oddaje głosu bohaterom, lecz trzyma się narracji trzecioosobowej, ale krótkie rozdziały tasuje tak, byśmy raz towarzyszyli przyszłej ofierze mordercy, innym razem ojcu opłakującemu śmierć syna, byśmy to śledzili myśli i poczynania nadkomisarza z poznańskiej policji, to znów samego mordercy.\nInna rzecz, że zabrakło mi tu głębszego, bardziej psychologicznego podejścia. Michał Larek i Waldemar Ciszak nie starają się budować mocnych profili psychologicznych postaci. Krótkimi rozdziałami, niezbyt rozbudowanymi zdaniami, częstymi zmianami kadrów i licznymi dialogami dynamizują akcję nadając całości charakter bardziej rozrywkowy niż dramatyczny. Sporo czasu poświęcają śledczymi, dzięki czemu dość szczegółowo poznajemy sposób w jaki prowadzone było dochodzenie. Doświadczenie dziennikarskie i czytelnicze Michała Larka oraz prokuratorskie Waldemara Ciszaka sprawiły, że to właśnie te sceny są najbardziej realistyczne. Ciekawe są też te rozdziały, w których towarzyszymy mordercy, obserwując jego "polowania" czy przesłuchania. Jego postać wzbudza mieszane uczucia. Z jednej strony jego wina jest bezsprzeczna, a fakt, że ofiarami są dzieci dodatkowo pogrąża go w naszych oczach. Z drugiej, budzi też odrobinę współczucia, jako postać żałośnie słaba.\nTe dramaty wydarzyły się naprawdę\nMichał Larek - 1/2 pisarskiego duetu\nDreszcz przechodzi na myśl, że ta historia wydarzyła się naprawdę. Choć Mężczyzna w białych butach dość delikatnie przeprowadza czytelników przez tamte zdarzenia sprzed ponad dwóch dekad to jednak ciężar tamtych zdarzeń osiada na czytelniczych barkach. I przygniata, wcale nie tak delikatnie. Bo nie trzeba szczegółów, nie trzeba epatowania przemocą, by zrozumieć ohydę zbrodni dokonanych na naiwnych chłopcach. Na dzieciach z kluczami na szyi, które miały po prostu pecha i ufność wymalowaną na twarzach. Dzieciak zwabiony pod byle pretekstem do mieszkania rodziców, mógł liczyć wyłącznie na szczęście. W kilku przypadkach tego szczęścia zabrakło.\nAkcja powieści rozgrywa się głównie w Poznaniu, bo to tu miały miejsce zdarzenia kluczowe dla akcji. Zjawimy się też na moment w innych miastach, bo morderca nie próżnuje. Zmienia miejsca. Trudno go przez to znaleźć, bo kto wie gdzie uderzy tym razem.\nDo ilu tragedii będzie musiało dojść nim policjanci wpadną na trop?\nZdarzenia, które wstrząsnęły Polską\nZa sprawą tych wszystkich zabiegów, które wymieniłam wcześniej (krótkie rozdziały, dużo dialogów itp.) Mężczyznę w białych butach czyta się bardzo szybko. Książka ta łączy w sobie kryminał i reportaż. Z jednej strony bazuje na prawdziwych zdarzeniach, a jej strony zasiedlają rzeczywiste postaci, z drugiej przybiera formę fabularną, dzięki czemu pewne sceny rozgrywają się na naszych oczach w sposób silniej działający na wyobraźnię niż beznamiętnie podane fakty. Jest mocno osadzona w miejscu i czasie. Padają nazwy osiedli (ku mojej zgrozie, także pewne poznańskie osiedle, na którym przez jakiś czas mieszkałam), pojawiają się wzmianki o innych wydarzeniach rozgrywających się w tym czasie, co akcja powieści. Pisarski duet nie stara się jednak tworzyć zbyt szczegółowego tła, opowiadać o Polsce lat 90' (jak choćby zrobił to Łukasz Orbitowski w Innej duszy). Skupiają się głównie na śledztwie.\nAutorzy uzupełnili fabułę rzeczywistymi artykułami autorstwa "Żuka", jakie w 1991 roku pojawiały się na łamach Expressu Poznańskiego oraz rozmową z psychoanalitykiem, Wojciechem Hańbowskim. Pod koniec książki kserokopie artykułów i fotografia sprawcy upewnią nas w tym, że nie to nie wymysł dziennikarza i prokuratora, którzy pewnego dnia postanowili wspólnie napisać książkę, a historia, która na początku lat 90' wstrząsnęła całą Polską.\nCzy zaangażowanie śledczych, prasy, telewizji (pojawia się tu także Michał Fajbusiewicz ze swoim programem kryminalnym 997) i społeczeństwa pozwoli uniknąć kolejnych gwałtów i morderstw dokonanych na nieletnich chłopcach? Jeśli znacie, pamiętacie tę historię, nie czeka Was zbyt wiele niespodzianek, lecz możliwość spojrzenia na nią z różnych perspektyw, co bez wątpienia jest dużym plusem tej publikacji. Jeśli jej nie znacie, w pakiecie otrzymacie także zaskoczenie finałem. Sama wolałabym inne, ale cóż... To napisało życie.\nMichał Larek na Poznańskim Festiwalu Kryminału Granda opowiadał o Mężczyźnie w białych butach\n(na scenie od lewej: prowadząca Anna Misztak oraz Mariusz Czubaj, Michał Larek, Krzysztof M. Kaźmierczak,\nEwa Przydryga, Vincent V. Severski)\nszukającym książek o seryjnych mordercach\nwielbicielom historii kryminalnych\nEtykiety: 2016, 4/6, blog książkowy, blog recenzencki, Ciszak Waldemar, Czwarta Strona, kryminał, Larek Michał, literatura, na faktach, o Poznaniu, Poznań, recenzje\nWioleta Sadowska 7 października 2016 09:08\nJuż sam fakt, że fabułę oparto na prawdziwych wydarzeniach, mnie przekonuje. I to mocno.\nAnnRK 7 października 2016 18:59\nTeż lubię takie prawdziwe historie. :)\nChoć czyta się je ciężej niż fikcję.\nWiki 7 października 2016 11:48\nMyślę, że by Ci się spodobała. :)\nPaula 7 października 2016 15:37\nTrochę się bałam, że jestem za miękka na tę lekturę, i dlatego się na nią nie zdecydowałam. Gdyby to była powieść, to jeszcze, ale że na faktach i jeszcze krzywda dzieci, to wymiękłam na samym wstępie.\nAnnRK 7 października 2016 19:00\nMoim zdaniem, jest napisana dość subtelnie. Ale wystarczy odrobina wyobraźni, by zobaczyć cały koszmar tej historii.\nUnknown 7 października 2016 18:39\nmnie także zabrakło szerszego portretu psychologicznego mordercy :)\nAnnRK 7 października 2016 19:01\nAno. Muszę przyznać, że szalenie mnie interesuje to, co takim typom siedzi w głowach.\ndofi 7 października 2016 21:20\nŻycie czasami pisze takie scenariusze, których nie powstydziłby się najlepszy pisarz. Natomiast dobry autor potrafi zrobić z tego coś interesującego - tak jak piszesz o "Innej duszy" Łukasza Orbitowskiego.\nAnnRK 8 października 2016 17:44\nOrbitowski ma mieć spotkanie w przyszłym tygodniu w Poznaniu. Tym razem już nie odpuszczę. :)\nSowa z Wieruszowa 7 października 2016 21:52\nFabuła brzmi niesamowicie ciekawie..\nBo to ciekawa historia. :)\nMiłka Kołakowska 7 października 2016 23:21\nAutentyczność wydarzeń bardzo wpływa na moje zainteresowanie lekturą, fabuła jest naprawdę intrygująca. Przeczytam z dużą przyjemnością. Pozdrawiam! :)\nAnnRK 8 października 2016 17:45\nW takim razie, udanej lektury. :)\nIzabela Łęcka-Wokulska 8 października 2016 07:26\nDwa lata temu dostałam na walentynkowe urodziny od koleżanki (to był jej pomysł) tych autorów książkę 'MArtwe ciała'. Ich sposób pisania jest beznamiętny, rzeczowy. Ocenę pozostawia czytelnikom. Tym bardziej jest to wstrząsające. Z tą książką jest pewnie to samo?\nAnnRK 8 października 2016 17:48\nNie czytałam "Martwych ciał" więc nie mam porównania, ale zaryzykuję stwierdzenie, że z tą jest tak samo. Nie udramatyczniają, nie budują głębokich profili, nie oceniają.\nIzabela Łęcka-Wokulska 9 października 2016 06:44\nTym bardziej więc to poruszająca historia, zapewne. 'Martwe ciała' to historia gwałciciela zabójcy, który po śmierci ofiar wycinał z nich narządy rodne i używał dopóki nie zaczęły śmierdzieć. To historia prawdziwa z Poznania chyba, nie pamiętam. Pokazali dzieciństwo tego człowieka, to, dlaczego stał się taki.\nAnnRK 9 października 2016 19:19\nTak, z Poznania. O Kolanowskim, z tego co kojarzę. Przeczytam na pewno, choć temat brzmi paskudnie.\nUnknown 8 października 2016 09:35\nNigdy jeszcze nie czytałam kryminału opartego na faktach, myślę, że książka zrobiłaby na mnie duże wrażenie, tym bardziej, że nie pamiętam tej historii.\nAnnRK 8 października 2016 17:49\nTo koniecznie musisz sięgnąć po takie publikacje. Zwykle robią niesamowite wrażenie. Sięgnij po tę, albo którąś z wydanych przed Od Deski Do Deski. :)\nBeata 8 października 2016 12:03\nKsiążka pewnie ciekawa, ale chyba nie na tę porę roku..:(\nAnnRK 8 października 2016 17:50\nKatarzyna K | Pasieka Kulturalna 9 października 2016 13:13\nNie zwróciłam podczas czytania na to uwagi, ale dopiero Twoja recenzja mi to uświadomiła, że rzeczywiście, brak mocniejszego zarysowania postaci, portretu psychologicznego, jednak mnie ta książka niesamowicie wciągnęła.\nAnnRK 9 października 2016 19:20\nMnie też wciągnęła. Napisana jest w taki sposób, że świetnie się ją czyta.\nPo przeczytaniu tej recenzji książka ląduje na mojej liście: "do kupienia" :) Bardzo lubię książki tego typu, zwłaszcza gdy są oparte na prawdziwych historiach.\nAnnRK 9 października 2016 19:21\nTeż takie lubię. Choć mocniej je przeżywam. A już jak akcja rozgrywa się w miejscu, które znam... Sama rozumiesz. ;)


Sałek: określić standardy emisyjne dla kotłów węglowych - Energetyka\nSałek: określić standardy emisyjne dla kotłów węglowych\nPełnomocnik i wiceminister środowiska zapewnił, że kwestia ochrony powietrza w naszym kraju jest jednym z priorytetów resortu.\nGość, 24.04.2016 13:28\nPatrz VW i inne:teoria - pomiary na hamowni, oczywiście. Urzędasy mają tendencje do zaglądania jak mieszam zupę w garze;\noczywiście na mój (...)\nLukas, 24.04.2016 11:09\nZamiast w sklepie kopciucha trzeba będzie zamawiać u ślusarza -dobra zmiana. Albo kupić żeliwniaka i do kończ życia będzie spokój


Kto mógłby proponować w naszym kraju świadczenia z zakresu doradztwa podatkowego? - Rachunki, finanse i bankowość\nCzy wiesz, do kogo należałoby się zwrócić, kiedy nie umiesz odnaleźć się w gąszczu różnorodnych złożonych przepisów skarbowych? Konieczność płacenia podatków tyczy się wszelakiego mieszkańca naszego kraju, również właścicieli różnych firm.\nW niniejszym przypadku pełna kwestia jest oczywiście w większym stopniu trudna niż w wypadku persony indywidualnej. W grę wchodzą nierzadko bowiem takie np. sprawy jak te związane z koniecznością płacenia opłat również (www.programylojalnosciowe.pl) za swych pracowników. Kto może pomóc nam w rozstrzygnięciu tych skomplikowanych kwestii? Otóż jest to przedstawiciel tzw. wolnego fachu, zatem członek personelu spółki, który funkcjonuje w tego typu branży jak doradztwo podatkowe. Ażeby wykonywać taki fach nie można zwyczajnie otworzyć biura i ogłosić się takim rzeczoznawcą. Mogą nim zostać wyłącznie osoby wpisane na prowadzoną przez Krajową Radę Doradztwa Podatkowego listę, adwokaci oraz radcy prawni oraz osoby prawne (M. Musiał – kancelaria częstochowa) dodane do prowadzonego przez ministra rejestru ludzi upoważnionych do uprawiania tego zawodu.\nAby zdołać albowiem proponować takie usługi, taki doradca zobowiązany jest bowiem do zdania szczególnego testu rządowego. Składa się on z części pisemnej oraz ustnej. W wypadku konieczności ponownego podejścia do tego typu testu, można to wykonać dopiero po upłynięciu trzech mies.\nNależałoby również nadmienić, iż na postaci, jaka wykonuje taki fach jak doradztwo podatkowe ciąży przykładowo obowiązek zawarcia umowy zabezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. Warto również dodać, iż istnieje porównanie bezkonkurencyjnych doradców podatkowych.\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Szukasz środków na działalność? Dzisiaj można brać pożyczki na niezwykle opłacalnych warunkach\nNastępny: > Następny wpis: Pomieszczenia magazynowe – miejsce gdzie przechowasz różne rzeczy


Telegraf » 17 czerwca 2021, godz. 15:32 » komentarzy: 0\nW dniach 19 - 20 czerwca, przy Arboretum Bramy Morawskiej w Raciborzu odbędzie się XI Raciborski Festiwal Średniowieczny.\nW przeddzień wydarzenia, w piątek 18 czerwca w godzinach od 10:00 do 14:00, Stowarzyszenie „Drengowie Znad Górnej Odry” na dziedzińcu dawnej siedziby Piastów organizuje prelekcje historyczne w ramach XI Festiwalu, adresowane do przedszkolaków oraz uczniów szkół podstawowych (obowiązywały wcześniejsze zapisy). To kolejna taka inicjatywa, poprzednia odbyła się dwa lata temu i cieszyła się dużym zainteresowaniem.\nTagi: Fesitwal, średniowiecze, zamek, prelekcje, Racibórz\nPo łagodnym COVID-19 mogą pozostawać problemy z pamięcią 10\nKierowca ekstraklasa trzyma się prawego pasa [WIDEO] 8


Aaa, kotki dwa ;) – Pritikiti *Pl\nAle czy rzeczywiście dwa?\nCzęsto czytam na grupach, że trzeba rozważyć dokocenie, jeśli ma się już jednego kota. Argumentami za tym ma być lepsza aklimatyzacja, zajęcie się sobą, wzajemna rozrywka.\nPrzed podjęciem decyzji o posiadaniu pierwszego kota warto spokojnie pomyśleć czy nie warto od razu wziąć dwóch zżytych ze sobą zwierząt. Oszczędzi nam to potem stresu związanego z dokoceniem.\nMy jednak zaczęliśmy od jednego kota, od Yvette. Po kilku latach stwierdziliśmy, że drugi kot to dobra decyzja. Niestety, Yvka to typowa samotniczka, jedynaczka, która doskonale czuje się sama i nie potrzebuje drugiego kota by czuć się lepiej. Doskonale znosiła i nadal znosi nieobecność człowieka. Próba dokocenia spełzła na niczym.\nKolejna próba… Salemek. I okazało się, że oba koty, dojrzałe nie potrzebowały siebie. Każdy z nich jest właśnie typem jedynaka. Doskonale poradziły sobie w jednym mieszkaniu dzieląc między siebie powierzchnie – Yvka sypialnię, Salem resztę mieszkania. Oboje nie wchodzili sobie w drogę i nie było żadnych problemów.\nBadania prowadzone na kotach potwierdzają, że koty żyjące samotniej mniej się ruszają, co powoduje nadwagę. Mogę to zaobserwowac po Salemie. U niego występują też i inne problemy behawioralne jak np. kompletna nieumiejętność zabawy, co utrudnia aktywność fizyczną.\nKoty żyjące razem bawią się: gonią, skaczą, siłują, a więc są bardziej aktywne niż kot pojedynczo. To zauważyć też można po stadku małych kociąt.\nKot nie do końca jest typem samotnika. Dobrze zsocjalizowany kot dąży do kontaktów z drugim kotem.\nKocięta do ukończenia 3 miesiąca życia uczą się w stadzie socjalizacji – wspólnych zabaw, mycia, przytulania.\nNo ale właśnie. Czy stać nas na 2 koty?\nTak prawdę mówiąc nie zauważyłam zbytniej różnicy pomiędzy kosztem jednego a dwóch kotów. Żwirku nie zużywa się znacząco więcej, jedzenie przestaje stać w misce i czekać na wyrzucenie – zje je drugi kot.\nKoty dzielą się miejscem. Owszem, potrzebują swojej przestrzeni, ale dla kota przestrzeń to również zakamarki, możliwość ukrycia się. Czasem wystarczy dla kotów kupić drapak albo zbudować system półeczek na ścianach.


Z pozdrowieniami, żyrafa - iwasa megumi (2020) - Pasaz Handlowy\nZ pozdrowieniami, żyrafa - iwasa megumi (2020)\nZ pozdrowieniami, żyrafa - iwasa megumi (2020) Ocena produktu:\nOto jest Paryż wyd. 2\nPierwszy tom kultowej kolekcji książek dla dzieci o miastach świata – po raz pierwszy w Polsce! Esencja dawnego Paryża w urzekająco zilustrowanym albumie w stylu retro.Ta książka przeniesie Was do magicznego Paryża lat 60.\nZobaczycie tam słynne budowle, kawiarnie i ogrody. Spotkacie artystów, kwiaciarki, konsjerżki, bukinistów i... Całe niemało kotów. Wybierzecie się na spacer brzegiem Sekwany, odwiedzicie Luwr i wdrapiecie się na szczyt wieży Eiffla.\nA wszystko to dzięki czarującym ilustracjom Miroslava Šaška, które podbiły świat w latach 60., a dziś triumfalnie powracają jako perełka stylowej grafiki książkowej sprzed lat. Książka została uzupełniona o dodatek zawierający informacje o dzisiejszym Paryżu.\nDesign Domowy elementarz sprzętów i gratów niecodziennych, oprawa twarda\n"D.E.S.I.G.N." - kontynuacja przebojowego,,D.O.M.K.U." - to prekursorska książka dla dzieci o najbardziej wszechobecnej i najszczególniej niedocenianej ze sztuk."D.E.S.I.G.N."...\nod 25,87 PLN Porównaj oferty\nW królestwie bazgraju - dominika czerniak-chojnacka (9788381500678)\nKrólewna Emilia zaprasza trzylatki do zabawy! Zeszyt edukacyjny z naklejkami i mnóstwem twórczych zadań plastycznych dla najmłodszych. Dawno temu, za siedmioma murami i za trzema barwnymi drzewami,...\n8 + 2 i domek w lesie wyd. 2 - anne cath vestley (2020)\nświeże przygody bohaterów najpopularniejszej norweskiej książki dla dzieci: „8 + 2 i ciężarówka”.Co to: aż jedenaście par śladów na śniegu przed domkiem w lesie? Właśnie wprowadzili się tutaj...\nXin chao! - vân anh tôn, utnik-strugała monika, Dwie Siostry\nSzósty tom kolekcji „Świat dla Dociekliwych". Fascynujący przewodnik po Wietnamie – krainie smoków i myszojeleni, pól ryżowych i pływających wiosek. Gdzie rośnie pieprz? Jak wygląda myszojeleń?...\nZróbmy sobie arcydziełko - marion deuchars (2020)\nInteraktywna książka do rysowania i uzupełniania, która w każdym dziecku obudzi młodego artystę. Rysuj, maluj, wycinaj, naklejaj, odbijaj! Dorysuj uśmiech Monie Lizie, złap tęczę za pomocą kartki,...\nod 30,18 PLN Porównaj oferty\nTo nie jest kolejna książka do matmy (96 str.)\nTo nie jest zwyczajna książka do matmy! Autorka przebojowego niepodręcznika To nie jest książka do matmy znów zaprasza do zabawy matematyką i sztuką. Oto nowa porcja inspirujących zadań, pomysłów i...\nPierwszy tom kultowej kolekcji książek dla dzieci o miastach świata – po raz pierwszy w Polsce! Esencja dawnego Paryża w urzekająco zilustrowanym albumie w stylu retro.Ta książka przeniesie Was do...\nWyjaśnij to, lotko! - skibińska martyna (9788381501439)\npięknie zilustrowany, wielkoformatowy album o historii świata. Do oglądania i czytania, dla niepokaźnych i pokaźnych. Ta książka to niesamowita podróż w czasie – od znacznego Wybuchu aż do epoki...\nPasztety do boju - CLEMENTINE BEAUVAIS (276 str.)\nPrzezabawna powieść drogi o dojrzewaniu i akceptacji siebie. Francuska Młodzieżowa Książka Roku 2015.Odkąd w facebookowym głosowaniu przyznano im tytuły Złotego, srebrnego i Brązowego Paszteta,...\nRuby redfort. weź ostatni oddech (9788381500753)\nDruga część bestsellerowego sensacyjnego procesu o nastoletniej tajnej agentce. U wybrzeży Twinford dzieją się niepokojące rzeczy. Zwierzęta morskie wariują. Statki towarowe zbaczają z trasy. Na...\nod 27,67 PLN Porównaj oferty


Trwa 20. Tydzień Kina Hiszpańskiego – Tydzień Kina Hiszpańskiego\nTrwa 20. Tydzień Kina Hiszpańskiego\nOpublikowane przez Tydzień Kina Hiszpańskiego dnia 22.06.2020 3.07.2020\n20. Tydzień Kina Hiszpańskiego trwa! W środę rozpoczynamy mocne komediowe uderzenie w warszawskim Kinie Luna. W tym tygodniu najlepsze hiszpańskie kino trafi też do kin we Wrocławiu, Krakowie, Poznaniu i Łodzi.\nW drugim tygodniu warszawskiego przeglądu zapraszamy do Kina Luna na kolejne filmy z repertuaru Tygodnia Kina Hiszpańskiego. Nie zabraknie wśród nich hiszpańskiej specjalności, czyli przebojowych komedii.\nMam to pod kontrolą i Gdybym był bogaty to wielkie przeboje ubiegłego roku, które przyciągnęły przed ekrany niemal 4 miliony Hiszpanów. Mam to pod kontrolą to historia trzech wykładowców akademickich, którzy postanawiają podreperować domowe budżety przychodami ze sprzedaży dających narkotyczne efekty witamin. Gdybym był bogaty to z kolei opowieść o pechowcu, który niespodziewanie wygrywa na loterii. Musi jednak ukrywać fortunę przed żoną, z którą właśnie się rozwodzi.\nBo pójdzie z dymem to komedia kryminalna zainspirowana prawdziwym „napadem stulecia”. W 2012 dokonano śmiałego włamania do policyjnej spalarni narkotyków w Kadyksie. Zamiast pójść z dymem, 300 kg narkotyków trafiło w ręce złodziei, którzy nim zostali odnalezieni, przez niemal pięć lat cieszyli się uzyskaną z ich sprzedaży fortuną. Film pokochali widzowie festiwalu w Maladze, gdzie otrzymał nagrodę publiczności.\nJak zostać cesarzem i Taksówką na Gibraltar to podwójna dawka gwiazdy Jak zostać Baskiem, Daniego Roviry. W pierwszym z nich okaże się ostatnim krewnym zmarłego japońskiego władcy i wybierze się w podróż do Azji, by objąć należne mu miejsce na tronie. W Taksówką na Gibraltar Rovira połaczy siły z argentyńskim donżuanem,by odnaleźć ukryte w gibraltarskich tunelach po II wojnie światowej złoto.\nW programie nie zabraknie też produkcji docenianych przez krytyków i festiwalowych selekcjonerów. Pokazywana na festiwalu w Maladze Kapela Roberta Buesa to powiew młodości, spontaniczności i świeżości, opowiadający o powrocie do korzeni oraz poruszające studium niespełnionej miłości. Litus to wzruszający komediodramat o przyjaźni, rodzinie i głęboko skrywanych sekretach, które niespodziewanie wychodzą na jaw. Film opuścił Malagę z nagrodą dla Quima Gutiérreza za najlepszą rolę drugoplanową.\n20.TKHBo pójdzie z dymemGdybym był bogatyJak zostać cesarzemKapelaLitusMam to pod kontroląProgramTaksówką na Gibraltar\nPoprzedni wpis 20. TKH już wkrótce w Trójmieście i Katowicach!\nNastępny wpis Gorące Lato Kina Hiszpańskiego!


Wesołych Świąt 😁!\nŚWIAT PORCELANOWYCH LAL 31 marca 2018 20:11\na taki Zając jak najbardziej mi pasuje <3 <3\ndlubaninylalkowe 31 marca 2018 20:37\nMoże być i kotek...\nWesołych, spokojnych i spędzonych w gronie rodzinnym Świąt Wielkanocnych!\neunice 31 marca 2018 21:02\nZajączki są przereklamowane :D\nAnonimowy 31 marca 2018 22:01\nHappy Easter! Your cat is lovely and seems ready to explore the Easter basket :-)!\nEibhlin 1 kwietnia 2018 11:38\nWesołych, spokojnych i rodzinnych świąt w doborowym, KOCIM towarzystwie życzy Strefa Męskich Lalek :)\nNana 1 kwietnia 2018 18:47\nWielkanocny kot chyba czeka na poświęconą kiełbaskę. ;)\nKamelia 2 kwietnia 2018 21:29\nWesołego Jaja. :)\nolla123 7 kwietnia 2018 13:57\nBardzo dystyngowany i śliczny kot!\nWszystkiego dobrego po Świętach :)))


Akademia A’locha | Wiedza.DeHeus.pl\nKarolina Pietrzko 2017-03-10\nUdana reprodukcja to sukces całego stada 3. spotkanie Akademii A’locha Hodowla trzody chlewnej to proces, który wymaga dużego zaangażowania i cierpliwości. Hodowcy muszą stale zdobywać nowe umiejętności i wiedzę, by sprostać coraz trudniejszym wymaganiom rynku. Dlatego 28 lutego w Powidzu (woj. wielkopolskie) odbyło się kolejne spotkanie z hodowcami w ramach Akademii A’Locha. Tym razem eksperci podjęli temat rozrodu i żywienia w okresie okołoinseminacyjnym.\nSpotkanie zostało podzielone na trzy obszary: żywienie w okresie inseminacji, organizacja rozrodu i sektor krycia. W jego trakcie swoją perspektywę tematu przedstawił także hodowca. Swoim doświadczeniem podzielił się Wojciech Kociołek, właściciel fermy trzody chlewnej z Dąbrówki Wielkopolskiej.\nUdana reprodukcja to sukces całego stada. Eksperci przekazali uczestnikom cenne wskazówki, dotyczące planowania rozrodu oraz uczulili ich na ewentualne zagrożenia. Na udaną reprodukcję wpływa wiele czynników, m.in. układ sektora inseminacyjnego, właściwy pobór nasienia, jego jakość i przechowywanie, technika inseminacji, prawidłowe\nżywienie od odsadzenia i po pokryciu, masa ciała oraz przede wszystkim odpowiednie zarządzanie.\n– Najlepszy sektor inseminacji składa się z indywidualnych boksów z łatwym otwarciem i zamknięciem. Jedna lampa przypada na trzy lochy i umieszcza się ją z przodu loch, nie nad karkiem. Natężenie światła wynosi od min. 100 do\nnawet 300 luksów z przodu loch. Warto podkreślić także konieczność czyszczenia lamp, aby nie zmniejszać natężenia światła. Jeśli jest to możliwe, należy wykorzystać światło naturalne (okna, świetliki) – mówi Krzysztof Świątek – specjalista ds. technologiczno-inwestycyjnych De Heus.\nInseminacja powinna nastąpić ok. 100 godzin po odsadzeniu, najlepiej w dzień, zawsze ten sam (np. wtorek) i o jak najwcześniejszej porze, np. 7 rano. Kilka dni przed odsadzeniem zalecane jest obniżenie ilości paszy na porodówce, co ograniczy produkcję mleka. W dniu odsadzenia należy zastosować głodówkę do momentu przejścia na sektor krycia, pamiętając o nieustannym dostępie do świeżej i czystej wody.\n– Prawidłowe żywienie polega na odżywianiu do woli i fl ushingowaniu (ok. 3-4 kg dodatkowej paszy dziennie), które potrzebne jest do zniwelowania negatywnego bilansu energetycznego. Flushing loszek i młodszych loch przynosi\nwymierne korzyści w postaci większej liczby urodzonych prosiąt. Ponadto uspokaja loszki, dlatego ważne, aby je fl ushingować także 5 dni przed planowaną inseminacją – dodaje Grzegorz Pyda, specjalista ds. trzody chlewnej De Heus, członek grupy A’locha, wspierającej hodowców w zakresie zarządzania stadem podstawowym.\n– Parametry produkcyjne, epizooti a (pomór) czy środki żywienia to zagadnienia, które warto monitorować. Dzięki temu hodowcy mają większą kontrolę nad sytuacją i mogą osiągać założone cele produkcyjne – mówi lek. wet. Robert Biesiadecki.\nAkademia A’locha to jedyne takie przedsięwzięcie w Polsce. Skierowane jest do osób, które chcą rozwijać hodowlę i poprawiać jej wyniki ekonomiczne. Współczesny hodowca trzody, mimo dostępnej technologii, nie ma łatwego zadania. Ten segment rynku jest jednym z najtrudniejszych, o czym mogliśmy się przekonać w ostatnim czasie. Dlatego tak ważne jest mądre i świadome zarządzanie przedsiębiorstwem. Orężem hodowców jest wiedza,\na eksperci z De Heus chcą się nią dzielić m.in. poprzez Akademię.\nZa zaplecze merytoryczne wykładów odpowiada specjalnie stworzona Grupa A’locha. Między kolejnymi akademiami specjaliści w zakresie zarządzania stadem podstawowym spotykają się z hodowcami na warsztatach oraz podczas wizyt. Kontakt do specjalistów z Grupy A’locha znajduje się na www.deheus.pl\njak zadbać o prawidłowy odchów jałówek? - cz. 2: przygotowanie jałówki do ciąży


Narkotyki ukrył w piwnicy, tymczasowy areszt i zarzuty za usiłowanie zabójstwa kolegi - Kurier W\nHOME » Gazeta » Narkotyki ukrył w piwnicy, tymczasowy areszt i zarzuty za usiłowanie zabójstwa kolegi\nLegitymowany przez funkcjonariuszy z Zielonki w pomieszczeniach piwnicy jednego z bloków mieszkalnych 18-latek zachowywał się niezwykle nerwowo. Kontrola pomieszczenia gospodarczego szybko wyjaśniła takie zachowanie młodego człowieka. W skrytce znajdującej się w podwieszanym syficie, policjanci ujawnili ponad 30 gramów metadonu, 44 gramy amfetaminy i 13 gramów marihuany. Mężczyzna trafił do policyjnej celi. Juz usłyszał zarzuty posiadania znacznej ilości środków odurzających, za co zgodzeni z ustawą o przeciwdziałaniu narkomani grozi mu kara nawet do 10 lat pozbawienia wolności. 18-latek został też objęty policyjnym dozorem.\nPolicjanci z komisariatu w Zielonce, kilka dni temu w rejonie ulicy Długiej zauważyli młodego mężczyznę, który szybkim krokiem wszedł do klatki schodowej jednego z bloków. Mundurowi udali się za nim, po czym weszli do pomieszczeń piwnicznych. Tam zauważyli, jak ten sam mężczyzna zamykał na klucz jedno z pomieszczeń gospodarczych. Podczas legitymowania ten zachowywał się niezwykle nerwowe. Do policjantów już wcześniej docierały informacje, że w tym rejonie mogą znajdować się osoby posiadające narkotyki.\n18-latek został zatrzymany, trafił do policyjnej celi. Już usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości środków odurzających, za co zgodzeni z ustawą o przeciwdziałaniu narkomani grozi mu kara nawet do 10 lat pozbawienia wolności. 18-latek został też objęty policyjnym dozorem.\nasp. szt. Tomasz Sitek/ak,rr\n180 milionów złotych z przeznaczeniem na laptopy dla uczniów i nauczycieli, czeka na wnioski od samorządów. Pieniądze pochodzą z oszczędności...


jk – Strona 2. – Prof. Jacek Kochanowski\nUwaga: fałszywe cytaty z mojego rzekomo wpisu\nRozpowszechniana w Internecie grafika z rzekomego mojego postu na FB to fałszywka, która pojawiła się w zeszłym roku na koncie jednego z faszystów.\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 2 listopada 2021\nZapraszam: demonstracja antyfaszystowska 11/11\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 27 października 2021\nWydział Socjologii UW i Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW o katastrofie humanitarnej na wschodniej granicy Polski\nMój Wydział Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytet Warszawski podjął dziś uchwałę popierającą stanowisko Wydziału Socjologii UW w sprawie katastrofy humanitarnej na granicy polsko-białoruskiej. Poniżej tekst stanowiska.\nStanowisko Wydziału Socjologii UW oraz Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji UW w sprawie kryzysu humanitarnego na granicy polsko-białoruskiej przyjęte przez Radę Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w dniu 11 października 2021 r. oraz Radę Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego w dniu 27 października 2021 r.\nJesteśmy wstrząśnięci kryzysem humanitarnym na granicy polsko-białoruskiej. Na naszych oczach łamane są podstawowe prawa człowieka, gwarantowane przez Konstytucję RP i traktaty międzynarodowe. Nie ulega wątpliwości, że reżim Aleksandra Łukaszenki i międzynarodowe sieci przemytników wyzyskują politycznie i ekonomicznie uchodźców. Nie usprawiedliwia to jednak bezprawnych działań polskich instytucji państwowych.\nUchodźcom odmawia się dostępu do procedur azylowych. Przemocą usuwa się ich z terytorium RP, co niejednokrotnie skutkuje utratą zdrowia i życia. Jedynie nielicznym osobom udzielana jest niezbędna pomoc. W oficjalnych komunikatach próbuje się nadać faktycznym aktom przemocy pozory legalizmu, używając określeń takich jak „zawracanie na granicę” i „obrona granic”. Stosuje się także środki odczłowieczające osoby poszukujące azylu, m.in. obsceniczne obrazy i język wywołujący skojarzenia z terroryzmem. Decyzja o zamknięciu dostępu do strefy przygranicznej dla mediów i organizacji pomocowych powoduje społeczną nieufność i chaos informacyjny. Uniemożliwia także rzetelną dyskusję i prezentację stanowisk oraz propozycji rozwiązania problemu.\nSocjologia od lat analizuje praktyki władzy i języka publicznego, które prowadzą do przemocy. Pragniemy podkreślić możliwe katastrofalne konsekwencje obecnych działań polskiego rządu i wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec manipulacji, których celem jest ukrywanie dokumentowanych na granicy praktyk łamania praw człowieka.\nWzywamy polski rząd do zagwarantowania bezpieczeństwa i humanitarnych warunków wszystkim uchodźcom. Domagamy się zapewnienia dostępu do strefy przygranicznej osób związanych z mediami, ochroną zdrowia oraz świeckimi i religijnymi organizacjami pomocowymi. Konieczne jest przestrzeganie prawa i konwencji międzynarodowych: Konstytucji RP, Konwencji Genewskiej dot. Statusu Uchodźców, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Konwencji Praw Dziecka. Wzywamy również rząd do uwzględnienia apelu organizacji społecznych do podjęcia rozmów na temat sposobu rozwiązania obecnego kryzysu humanitarnego. Dyskusja nad długofalowym, odpowiedzialnym i humanitarnym rozwiązaniem problemu jest niezbędna, zaś dla jej powodzenia konieczne jest podjęcie rozmów uwzględniających różne środowiska i perspektywy.\nW odpowiedzi hejterom: nie poddam się.\nDziś, 22 października, niektóre środowiska neofaszystów i katotalibów (fundamentalistów katolickich) rozpoczęły zmasowaną akcję hejterską przeciwko mnie. Zostałem zalany wiadomościami w mediach społecznych pełnymi mowy nienawiści, wyzwisk i gróźb karalnych.\nPrzygotowano grafikę zawierającą rzekome cytaty z moich postów oraz fałszywy post, który nigdy nie ukazał się na mojej stronie, a który do obiegu wprowadzili neofaszyści. Grafika ta jest obecnie rozpowszechniana w mediach społecznościowych wraz z językiem nienawiści.\nAkcja jest inspirowana prawdopodobnie przez Ordo Iuris (pracownicy tej organizacji nieustannie monitorują moje media społecznościowe), ponieważ we wspomnianej grafice znajdują się cytaty tożsame z tymi, które znalazły się w skardze, jakie Ordo Iuris skierowało przeciw mnie do Rektora UW. Wobec braku spodziewanych konsekwencji tych skarg prawdopodobnie zdecydowano o uderzeniu poprzez hejt i straszenie procesami sądowymi.\nOświadczam, że jestem gotowy na zapowiadane przeciwko mnie procesy. Nie powstrzymają mnie one i nie zastraszą. Nadal będę walczył o prawa człowieka, szacunek dla osób LGBTQ+, o demokrację. Będę walczył z religijnymi fanatykami, katotalibami, którzy usiłują narzucić wszystkim nam nienawistną ideologię homofobiczną, transfobiczną, wymierzoną w prawa kobiet.\nJeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie. Dobro zwycięży!\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 22 października 2021\nList otwarty przedstawicielek i przedstawicieli nauk społecznych i humanistycznychw związku z sytuacją na pograniczu polsko-białoruskim\nPiszemy ten list w poczuciu oburzenia i niemocy. Jako badaczki i badacze społeczni, przedstawicielki i przedstawiciele nauk humanistycznych, nauczycielki i nauczyciele akademiccy mamy przekonanie, że ostatnie miesiące i wydarzenia na pograniczu polsko-białoruskim ujawniają przemoc państwa i niewydolność polityk publicznych.\nOd lat wiele i wielu z nas prowadzi badania z udziałem migrantów i migrantek, uchodźców i uchodźczyń, ale także innych grup szczególnie narażonych na wykluczenie i dyskryminację. Studiujemy mechanizmy rodzenia się nierówności społecznych, stygmatyzacji i marginalizacji. Badania te uczą nas, że milczenie w obliczu przemocy czyni tę przemoc rutynową, codzienną i ostatecznie prowadzi do jej akceptacji. Stan wyjątkowy, w którym stosuje się akty przemocy, staje się stanem znormalizowanym.\nRolą nauk społecznych i humanistycznych jest krytyczna refleksja nad systemową i sankcjonowaną prawem przemocą oraz opresją wobec grup mniejszościowych i marginalizowanych. Dlatego też, na co dzień obserwując bezpośrednią manifestację tej przemocy, opowiadamy się przeciwko politykom migracyjnym skazującym osoby przebywające na granicy na śmierć z głodu, odwodnienia i wychłodzenia. Opowiadamy się przeciwko bezprawnym działaniom państwa i straży granicznej. Opowiadamy się przeciwko obojętności na krzywdę i cierpienie. Opowiadamy się przeciwko kryminalizowaniu troski i solidarności wobec osób migranckich, przeciwko karaniu niesienia bezpośredniej przemocy. Nie wyrażamy na to zgody i domagamy się od rządu Polski podjęcia działań, które gwarantują osobom przebywającym obecnie na pograniczu dostęp do ochrony prawnej i pomocy humanitarnej, bezpiecznego schronienia, wody i żywności oraz do pomocy medycznej.\nOczekujemy też od rządu zaprzestania tzw. pushbacków na granicy, przestrzegania praw człowieka oraz ratyfikowanych przez Polskę międzynarodowych konwencji dotyczących procedur uchodźczych, pozwalających ubiegać się o status uchodźcy osobom uwięzionym na granicy. Liczymy też na to, że rząd wycofa stan wyjątkowy. Umożliwi to organizacjom pozarządowym zapewnienie pomocy osobom migranckim i zagwarantuje mediom możliwość bieżącego raportowania i informowania obywatelek i obywateli na temat zdarzeń w obszarze przygranicznym.\nPełna lista osób podpisanych: tiny.pl/99jwh\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 21 października 2021\nStanowisko Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Socjologicznegow sprawie kryzysu humanitarnego na granicy polsko-białoruskiej\nW imieniu Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Krzysztof T. Konecki\nMorderstwo na granicy polsko-białoruskiej\nBarbarzyństwo na granicy polsko-białoruskiej z pewnością zostanie opisane jako zbrodnia przeciw ludzkości. Za nią odpowiada Kaczyński, ale także Tusk, współtwórca polityki „Twierdza Europa” oraz Komisja Europejska, która nie jest zainteresowana umierającymi migrantami.\nNiedawno skazano marynarzy, którzy na Morzu Śródziemnym stosowali push back. Taki proces czeka Kaczyńskiego i Kamińskiego, ale także pograniczników i żołnierzy, którzy wypełniają bestialskie rozkazy. To moralne bankructwo Polski, ale bezczynność KE jest równie nieludzka.\nPodobno sprzeciw wobec wysyłania ludzi do lasu na smierć to „lewacka ideologia”. Jezus z Nazaretu mówiący „Byłem głodny, a daliście mi jeść, byłem spragniony, a daliście mi pić, byłem przybyszem, a przyjęliście mnie” to zatem skrajny lewak!\nWolę być takim lewakiem, jak Jezus, niż pseudo-chrześcijańskimi prawakami usprawiedliwiającymi morderstwo: pozostawienie ludzi bez wody i jedzenia na mrozie. Gęby pełne katolickich frazesów, a postępowanie godne nazistów, którzy „nie-ludzi” skazywali na smierć.\nNie mam wątpliwości, jak historia oceni to, co teraz dzieje się na wschodniej granicy. Nie ma wątpliwości, że pisać się będzie o tym jak o zbrodni, a po odkryciu grobów, które tam powstają, jako o ludobójstwie. To najczarniejsza noc w Polskiej historii.\nJarosław Kaczyński jest kłamcą, bo mówił, że osobom wypchniętymi za granicę Polski „nic się nie dzieje”. Jest bezpośrednio odpowiedzialny za smierć każdego człowieka na granicy. Odpowiedz ponoszą wspólnie: Łukaszenka i Kaczyński. Dwaj zbrodniarze.\nPowinnismy przyjąć tych ludzi za zasadach, jakie ustalone są w Konwencji Genewskiej i prawie międzynarodowym. Powinnismy pokazać, czym RÓŻNIMY się od Łukaszenki. Tymczasem gramy w jego grę, a ofiarami są ludzie. Polska przy nieoficjalnym poparciu UE stosuje te same, co on, metody\nCzy takiej UE chcemy? Budującej, wzorem Trumpa, mury na granicy? Bogactwo europejskie pochodzi z kolonialnej grabieży i przemocy. To my uczyniliśmy Afrykę czy Bliski Wschód biednymi, realizując tam swoje interesy gospodarcze i geopolityczne.\nJestem głęboko przekonany, że przyjęcie nawet miliona migrantów w niczym by Polsce nie zaszkodziło. Przecież mamy ujemny przyrost naturalny! Potrzebujemy pracownic i pracowników, którzy uratują na przykład system emerytalny. Wystarczy przezwyciężyć durne uprzedzenia.\nLudzie, tacy jak ja i ty, umierają, bo uwierzyli, że Białoruś umożliwi im wstęp do Europy. Płacąc ogromne pieniądze przybyli uciekając przed wojną, biedą, przed beznadziejnym życiem w obozach dla uchodźców – obozach, które są naszym wstydem.\nWiedziałem, że Kaczyński i jego wspólnicy są moralnie obrzydliwi i niezdolni do współczucia tym, którzy są skrzywdzeni, wykluczeni, prześladowani. Ale że zaakceptuje strategię Łukaszenki i będzie się bawił życiem ludzkim, jednocześnie głosząc w Polsce obronę życia? To ohydne.\nPowinnismy przyjąć tych migrantów, bo ludzie są ważniejsi od granicy, bo nikt nie zasługuje na smierć z głodu, pragnienia i zimna, bo żaden człowiek nie jest nielegalny. To są ludzie, po prostu ludzie tacy jak my. Byłem przybyszem, a przyjęliście mnie. Jestem z lewakiem Jezusem\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 18 października 2021\nNie skazujmy uchodźców na śmierć!\nGranica polsko-białoruska stała się przestrzenią klęski humanitarnej, a staje się także masowym grobem. Odpowiada za to nie tylko nacjonalizm PiS, ale także unijna polityka „Twierdza Europa”, której współtwórcą jest Tusk.\nOdpowiedzialność za smierć ludzi na granicy ponosi Łukaszenka, ale także polskie władze, szczególnie szef MSWiA, który powinien za to odpowiedzieć przed sądem międzynarodowym. Zbrodnia spychania ludzi z powrotem na terytorium Białorusi (gdzie i tak nie zostaną wpuszczeni) to świadome morderstwo.\nBezczynność Komisji Europejskiej kierowanej przez nieudaną ministrę obrony z CDU jest równie nieodpowiedzialna, jak zbrodnicza.\nNadzieja tylko w pomagających ludziom na granicy działaczom i działaczkom organizacji pozarządowych. Oraz w parlamentarzystkach i parlamentarzystach polskich i europejskich, tych, którzy nie wspierają polskiego i europejskiego nacjonalizmu i egoizmu.\nAutor Prof. Jacek KochanowskiOpublikowano 25 września 2021


Dla Twojej sypialni (migart) - Blogi.pl\nPrześcieradło z gumką frotte Komentarze (1)\n21. stycznia 2015 17:06:00\nAranż sypialni choć z pozoru łatwa może okazać się sporym wyzwaniem. Zacznijmy od łóżka. Prześcieradło z gumką frotte stanowi słuszne rozwiązanie jeśli cierpimy na zespół niespokojnych nóg. Ale prześcieradło to dopiero początek. Ważny element dekoracyjny stanowi właściwie dobrana pościel. Jeśli sypialnia stanowi odrębne pomieszczenie nie będziemy musieli codziennie rano chować kołdry i poduszki nie wiadomo gdzie. Elegancka pościel będzie stanowić idealne wykończenie naszego łóżka. Ważne, aby całość pomieszczenia była konsekwentna. Możemy urządzić ją na sposób elegancki, klasyczny lub nowoczesny. Ostatnio w modzie są style skandynawskie i rustykalne. Jednak klasyka ma nad nimi taką przewagę, że zawsze zostaje modna.\nPrzy łóżku powinny znajdować się stoliki nocne. A na nich najpotrzebniejsze atrybuty śpiocha, czyli lampka nocka i budzik. Lampek nocnych mamy dziś do wyboru, do koloru. Tylko selekcjonować, przebierać i kupować. Mają różne kształty, wielkości i są ozdobą każdej sypialni. Budzik tez może mieć swój styl, ale przede wszystkim musi być niezawodny i przyjemny w brzmieniu, aby dzień zaczął się na dobre. Dobór firanek lub rolet to zdecydowanie indywidualna sprawa. Ja osobiście - nie cierpię firanek. A jeśli już trzeba, to wyłącznie w formie minimalistycznej. Za to kocham rolety każdej maści i tworzywa. Na pierwszym miejscu stoją te z materiału, tuż za nimi rolety z drewna, a potem to już sama nie wiem. Do wyboru mamy czarne, czerwone, w ciapki, kwiatki i te zupełnie transparentne. Wzbogacą wnętrze i nadadzą mu osobisty charakter. I na koniec jeszcze dywan. Lub dywanik - co kto lubi. Może być w sumie mały i puchaty, a może być też duży i toporny. Kolory sypialni lepiej jak będą ciepłe i stonowane. Jeśli chcemy się dobrze wyspać musimy być wyluzowani i odprężeni.\nmigart : : prześcieradło z gumką frotte\nKoro-rowa pościel dla alergików Komentarze (0)\n21. stycznia 2015 17:05:00\nKażdy z nas wie jak bardzo konieczny jest krzepki wypoczynek. Bardzo ważne by łoże było wygodne. Nie na darmo stare porzekadło głosi " jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.Sen jest nam konieczny do prawidłowego funkcjonowania. Człowiek niewyspany bywa rozkojarzony i rozdrażniony. Jeśli lubisz spać w wygodnych warunkach powinieneś zakupić sobie pościel z kory . Miękka, ciepła - wprawi Cię w stan relaksu. Jej zalety docenia wielu ludzi. Nie należy jej prasować, więc panie będą z pewnością zafascynowane. Dostępna we wspaniałych wzorach oraz kolorach, ładnie wyglądająca zachęca do spania.\nMaluchy cieszą się jej miękkością, rodzice ciepłem.Wygodne, ciepłe i przytulne posłanie dostarcza zdrowy, głęboki sen. Nawet osoby cierpiące na bezsenność cenią sobie pościel z kory. Jeśli nie mogą zasnąć, to chociaż odpoczną w dogodnych warunkach. Pościel to bardzo praktyczna rzecz. Można ją podarować w prezencie młodym małżonkom lub znajomym, którzy zaprosili nas na parapetówkę. Z pewnością pościel z kory uraduje gospodarza. Komfort snu jaki zapewni jest czymś bezcennym. Nawet jeśli nie możesz spać to i tak warto w niej wypocząć. Relaks, choćby chwilowy zapewni nam lepszą sprawność umysłu, zdrowie oraz energię do funkcjonowania. Pościel z kory łatwo się pierze, wygląda świetnie bez prasowania a jej ciekawy wzór ożywi Twoją sypialnię. Kupując taką pościel sprawisz sobie przyjemność oraz wyśmienity relaks. Zdrowie mamy tylko jedno więc należałoby o nie zadbać. Poza tym jej przytulność, miękkość i ciepło jakim epatuje, będzie znakomitym umileniem chłodnych, zimowych wieczorów. Dzieci nie będą chciały opuszczać tak komfortowych warunków. Nie będziesz musiał gonić ich do łóżka, bo same odnajdą do niego drogę. Kiedy przytulą się do wygodnej, ciepłej podusi z pewnością poczują błogość i zasną szybciej niż kiedykolwiek.\nmigart : : pościel z kory\nPokój w 3D dzięki pościeli? Komentarze (0)\n21. stycznia 2015 17:03:00\nPoszukując nowiutkiej pościeli do sypialni dzieci natknęłam się na nowa jakość tego asortymentu, a mianowicie pościel satynową 3D. Zaszokowana byłam jakością motywów na pościeli oraz jakością wykonania. Co prawda rozglądałam się raczej za bawełnianymi pościelami, ale te satynowe przykuły moją uwagę. Pani ekspedientka powiedziała, że nie mam się czego obawiać, produkt jest najwyższej jakości, ciało podczas snu się pod nim nie poci.Jest bardzo miła w dotyku. Wydaje się być chłodząca w upalne dni i cieplutka w chłodniejsze. Kolejnym atutem, który posiada pościel satynowa 3D i który ostatecznie przekonał mnie do zakupu tej pościeli jest fakt iż nie trzeba jej prasować. Po wypraniu wystarczy ją ładnie rozwiesić do wyschnięcia i to wszystko. Wydało mi się to zbyt piękne, żeby było prawdziwe, każda z nas wie ile czasu trzeba przeznaczyć na prasowanie, a w szczególności na prasowanie pościeli. Przekonana do zakupu, został mi tylko dobór motywu dla syna i córki.\nChciałam co najmniej po dwa komplety, żeby mieli już na zmianę i nie musiałabym znowu jeździć po sklepach. Poza tym jeżeli sprawdzi się fakt iż nie trzeba jej prasować, pozbędę się z domu starych pościeli. Dla syna, który fascynuje się piłka nożna, wybrałam pościel w motyw jego ulubionej drużyny piłkarskiej Realu Madryt oraz druga na zmianę w motywy piłki nożnej na całej powierzchni. Dla córeczki wybrałam pościel satynową w kolorze różowym w motylki, druga zaś zdobiły kucyki pony. Jestem bardzo zadowolona z zakupu, pościel satynowa 3d kapitalnie się sprawdza i ślicznie wygląda. Kolory są bardzo żywe, nie tracą swojej barwy nawet po wielokrotnym wypraniu, a motywy na niej są tak realne iż mam wrażenie, że motyle na pościeli mojej córeczki w tej chwili z niej wyfruną. Pościel satynowa 3D to następny zaplanowany zakup, tym razem do mojej sypialni. Mam nadzieję, że mężowi spodoba się tak samo jak mi.\nmigart : : pościel satynowa 3d\nPościel flanelowa zapewni odpowiedni komfort Komentarze (0)\n21. stycznia 2015 16:54:00\nAranżowanie sypialni to prawdziwa gratka dla pani domu. Jednakże to miejsce miłosnych uniesień, w którym spędzamy większość czasu. Wybór odpowiedniej pościeli to kluczowa sprawa. Pościel flanelowa jest cudownym wyborem dla osób lubiących ciepłe i przytulne wnętrza. Wykonane w 100% z bawełny dadzą nam poczucie luksusu i jakości. Producenci nie szczędzą wyobraźni dla naszych domów. Obecnie można dostać pościel we wszelkich kolorach i wzorach. Im bardziej oryginalne i niesztampowe tym lepiej. Występują w wersjach dla dzieci i dla dorosłych. Dla naszych milusińskich pojawiają się z reguły pod postacią bohaterów z kreskówek. Już nie myszki miki co prawda, ale zawsze są na niej bajkowi bohaterowie.\nDla dziewczynek pościele zawierają motywy kwiatowe i baśniowe. Dla chłopców opatrzone superbohaterami lub samochodami. Pościel do sypialni rodziców musi być bardziej dorosła. Najlepiej sprzedają się pościele jednokolorowe oraz te, w geometryczne wzory. Jeżeli chcemy nadać sypialni unikalnego nastroju warto zastosować pościel w kolorze bordowym lub czarnym. Jeśli nasza wyobraźnia wykracza poza fantazje producentów jest i na to sposób. Na rynku pojawiły się firmy, które szyją pościele na zamówienie. Zamawiana pościel może mieć dowolną wielkość i kształt. Możemy także sami opracować wzór, który znajdzie się na naszej pościeli. Jeśli nie posiadamy takich biegłości firma wykona projekt sama, korzystając z naszych podpowiedzi. Co prawda cena pościeli będzie dwa razy wyższa, jednak zyskamy unikalną pościel wykonaną z flaneli wysokiej jakości. Warto zainwestować w właściwą pościel, gdyż taka inwestycja zaowocuje w spokojny i długi sen. Toż w sypialni spędzamy większość naszego życia. Śpimy w niej i odpoczywamy. Dobrze, żeby kojarzyła nam się z przyjemną alkową. Dobra pościel to połowa sukcesu.\nmigart : : pościel flanelowa


Publikacje Przemysław Oziemblewskiego\nZakupiłem kilka Pańskich publikacji. Chcę Panu pogratulować i podziękować, za stworzenie DOBRYCH poradników fotograficznych. Zawierają one wiele cennych rad i spostrzeżeń, które warto zastosować w praktyce, szczególnie jeśli ktoś rozpoczyna przygodę z fotografią i chce to robić dobrze.\nEbook „Ekspozycja – Barwa – Ostrość” to olbrzymia dawka wiedzy, bardzo dobrze usystematyzowanej i popartej konkretnymi przykładami, które są wartością samą w sobie. Z czystym sumieniem polecam tą pozycję jak i pozostałe tego Autora. Jest to bardzo opłacalna inwestycja w siebie, która się zwróci radością z fotografowania, a to jest bezcenne.\nProblematyka światła i oświetlenia obiektu w fotografii jest sprawą kluczową. Dla fotoamatora niejednokrotnie trudną do ogarnięcia, szczególnie na początku. Autor „Sekretów światła” przekazuje wiele ciekawych i praktycznych informacji dotyczących tego zagadnienia. Czyni to w sposób precyzyjny i zrozumiały, korzystając z własnego bogatego doświadczenia fotograficznego, popartego kierunkowym wykształceniem politechnicznym. Gorąco polecam, bardzo wartościowy poradnik!\nDołącz do grona tysięcy czytelników moich publikacji. Szczególnie polecam następujące pozycje:\nZobacz ściągi fotograficzne …\nZobacz ebook …\nZobacz poradnik …


OPINIE – Servo Medica – Stomatolog, Kompleksowa opieka stomatologiczna\n„Fantastyczny człowiek i lekarz, konkretny, rzeczowy, i mega cierpliwy:) i zgadzam się w pełni z przedmówcami świetnie tłumaczy:) przy okazji planowania protetyki miałam szybki kurs fizyki :)))Naprawdę polecam! efekt naszej miesięcznej męki o moje zębiska powala na kolana chyba nikt nie przypuszczał , że wyjdzie to aż tak fajnie :)) teraz walczymy o zębole mojego dziecka i efekty też są fajne a przede wszystkim współpraca z maluchem:)”\n„Gorąco polecam.Młody,kompetentny,miły-FACHOWIEC.Jak trzeba-doradzi,jak trzeba-odradzi.Jeden z nielicznych uczciwych w tym zawodzie.Dzięki niemu,chyba przestanę się bać fotela stomatologicznego.”\n„Fachowo, rzeczowo i bardzo cierpliwie.Polecam!”\n„Wspaniały fachowiec, ja chodze do niego z leczeniem zębów, mowi jasno, rzeczowo, bardzo sympatyczny, delikatny POLECAM SZCZERZE”\n„Świetny fachowiec. Doradza najlepsze, a niekoniecznie najdroższe rozwiązanie. Do tego wszystkiego potrafi wytłumaczyć wszystko normalnym językiem (wręcz łopatologicznie) 😉 Jestem bardzo zadowolona i szczerze polecam.”\n„Profesjonalne podejście do pacjenta,życzliwość i przystępne ceny usług powodują że z przyjemnością leczę się u p.doktora.Każdej osobie polecam usługi w gabinecie p.doktora A.Więcka”\n„Wspaniały człowiek i wspaniały lekarz, mający ogromny szacunek do zespołu i wspólnie wykonywanej pracy, co widać już w progu gabinetu, dzięki czemu atmosfera w nim panująca jest fenomenalna i rzadko spotykana. Sam pan doktor bardzo merytoryczny, konkretny, rzeczowy, pacjent jest dla niego przede wszystkim partnerem do rozmowy. Najpierw identyfikuje potrzeby pacjenta i dopiero przechodzi do leczenia. Jestem pod wrażeniem poświęconego mi i dziecku czasu i chęci wyjaśnienia przyczyn moich problemów i metod prewencji”\n„Pan doktor jest świetnym specjalistą w swojej dziedzinie. Zawsze sympatyczny, dokładny, profesjonalny. Do tej pory bałam się chodzić do dentysty, jednak okazało się, że takie wizyty mogą być całkiem sympatyczne. Polecam!!!! :)”\n„Doktor Więcek jest specem od rzeczy niemożliwych:) Przedstawia kilka możliwości leczenia, a nie naciąga na najdroższe rozwiązania. Szczerze i gorąco polecam :)”\n„Polecam – miła atmosfera i profesjonalne podejście. DO tego szybko i bezboleśnie”\n„Profesjonalny, miły pan doktor, jestem bardzo zadowolona.”\n„Jestem pacjentem niezmiennie od wielu lat. Pełen profesjonalizm w każdym calu. Kompetentni i godni polecenia lekarze oraz personel.”\n„Mimo ciężkiego zabiegu, wszystko w fajnej atmosferze, przede wszystkim bezboleśnie , polecam !”\n„Dzięki indywidualnemu, partnerskiemu podejściu do pacjenta każda wizyta przebiega w komfortowej atmosferze. Dokładnie, bezboleśnie, bezstresowo. Polecam każdemu! J”\n„Wspaniali fachowcy, dokladni, kompetentni, swietna atmosfera. Goraco polecam”\n„Jestem pacjentem od niedawna, ale jestem bardzo zadowolony z profesjonalizmu lekarzy i bardzo miłej obsługi ”\n„Polecam miła obsługa, podejście do dzieci, doradzenie co można zrobić. Na prawdę polecam.”\n„Bardzo dobrzy stomatolodzy z podejściem do dzieci. Polecam!!!”\n„Do stomatologa chodzę już tylko tutaj. Polecam każdemu :)”\n„Profesjonalizm i zaangażowanie z jakim nie spotkałam się w żadnym innym gabinecie. Napewno wrócę!”\n„Dzięki gabinetowi Servo Medica wiem, że wizyta u dentysty nie musi kojarzyć się ze stresem. Na każdym etapie leczenia jest się dokładnie informowanym o jego przebiegu oraz o tym czego należy się spodziewać. Miła i profesjonalna obsługa, fachowa porada. Właśnie tutaj jeden z dentystów naprawił błędy poprzedników z innej kliniki i uratował mi ząb. Szybko, sprawnie, bezboleśnie i bardzo przystępnie cenowo :)”\n„Witam jestem po pierwszej wizycie z 15to latkiem.Super podejście Pana doktora do nastolatka ,naprawdę przystępne ceny.Fachowy opis zabiegu , wracam tam takźe ze sobą pozdrawiam i serdecznie polecam”\n„Jestem zachwycona wizytą u pana doktora. Usuwał mi ząb mądrości, cały zabieg razem z znieczuleniem i szyciem trwał 20 minut. Wszystko bezboleśnie i sprawnie. Następnego dnia nie musiałam nawet brać leków przeciwbólowych, wszystko pięknie się wygoilo.”\n” Pan Doktor usunął mi obie ósemki. Wizyty przebiegły w miłej atmosferze, zęby usunięto szybko, bezboleśnie, bez żadnych komplikacji. Zostałam dokładnie poinformowana o dalszym postępowaniu. Gabinet jest bardzo czysty i nowoczesny. Polecam i bardzo dziękuję za opiekę!”\n„Byłam u pana doktora na wizycie kontrolnej. Wszystko zostało mi dokładnie wyjaśnione, nie mogę na nic narzekać. Pan bardzo sympatyczny i zaangażowany. Nie pamietam ostatniego razu, kiedy byłam tak bardzo zadowolona z wizyty u dentysty, polecam!”


Peelingi: naturalne zabiegi na odnowienie skóry | Mleko w trawie\nHome > produkty ekologiczne > PRODUKTY SPOŻYWCZE > Peelingi: naturalne zabiegi na odnowienie skóry\nWeronika 28 maja 20152015-05-28T17:31:03+00:002015-05-30T17:21:45+00:00 produkty ekologiczne, PRODUKTY SPOŻYWCZE Brak komentarzy\nBędąc tak blisko natury, niesposób nieskorzystać ze wszystkich jej dobrodziejstw. Kiedy zmęczenie daje w znaki, warto znaleźć czas dla siebie i odprężyć ciało – nie tylko na świeżym powietrzu, ale również w zaciszu domowego ogniska. Przed latem możemy zrelaksować się w swojej łazience i zamienić ją w przestrzeń SPA & welness. Wykonajcie kilka zabiegów, na które brakuje Wam czasu na co dzień. Poniżej moja propozycja naturalnych peelingów, które sprawią, że skóra stanie się oczyszczona i dobrze napięte.\nDomowe peelingi do twarzy to dobrodziejstwo naturalnych składników, które potrzebuje skóra na przywitanie lata. Taki kosmetyk jest łatwy i szybki w wykonaniu. W warunkach domowych możecie przygotować zabieg na każdą kieszeń. Poniżej kilka przepisów na peeling domowy.\nOd dzisiaj możecie poranną owsiankę wykorzystać w celach upiększających. Zapewne wiecie jak wiele składników odżywczych znajduje się w płatkach. Wystarczy trzy łyżki rozdrobnionych wcześniej płatków wymieszać z 1 łyżką miodu i soku z połówki cytryny. Tak przygotowany naturalny kosmetyk świetnie peeling uje twarz. Papkę tę należy trzymać na skórze przez minimum 15 minut i zmyć letnią wodą.\nO cudownych właściwościach kawy wiedzieli już Inkowie. Peeling z kawy tureckiej to najlepsze remedium na cellluit. Należy odcedzić fusy od czarnego napoju i zmieszać je z oliwą z oliwek lub oliwką. Powstałą papką należy nasmarować ciało. Regularnie wykonywany zabieg peelingujący pozwala na uzyskanie jędrnej i zdrowej skóry.\nZ cytryny i alg morskich\nCytrynę możecie wykorzystać do rozjaśnienia zmian na skórze lub jako dodatek do peelingu. Wystarczy wydusić sok z dwóch cytryn i zmieszać go z ½ szklanką kryształków alg morskich. Lejąca się papka będzie najlepszym kosmetykiem oczyszczającym skórę. Ów peeling należy pozostawić na skórze przez 15 minut.\nNie zapominajcie również o systematycznym stosowaniu balsamów, musów i kremów o działaniu regenerujących i nawilżającym. Wybierajcie te kosmetyki, które zawierają koenzym Q10, witaminy i kolagen. Nie wahajcie się także sięgnąć po peelingi dostępne w drogeriach.


YouTube w Brazylii ponownie dostępne - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\nYouTube w Brazylii ponownie dostępne\n11.01.2007, godz. 07:00\nyoutube blogi wideo sąd nakaz prawo\nSąd apelacyjny w Sao Paulo nakazał brazylijskim telekomom by "ponownie udostępniły sygnał YouTube", najpopularniejszego serwisu wideo zablokowanego w Brazylli kilka dni temu.\nBrasil Telecom SA i Telefonica SA zablokowały dostęp do YouTube po wcześniejszej decyzji sądu, który podjął ją po skargach wniesionych przez modelkę Daniellę Cicarelli. Modelka zażądała by usunąć z serwisu YouTube klipy filmowe na których widać jak uprawia seks ze swoim chłopakiem.\nPo zablokowaniu dostępu do witryny YouTube, wielu Brazylijczyków nie mogło korzystać z serwisu. Jednak sąd apelacyjny w Sao Paulo uznał, że powinny zostać zablokowane jedynie filmy wideo, których usunięcia domagała się Cicarelli, a nie cały serwis.\nInni dostawcy internetu - Embratel, Global Crossing i Telecom Italia nie blokowali dostępu do YouTube.\nBrak możliwości skorzystania z YouTube zirytował wielu internautów i wywołał w Brazylii szereg kontrowersji. Eksperci twierdzą, że z tekstu oryginalnego nakazu sądu nie wynikało jasno czy ma być niedostępny cały serwis YouTube czy tylko kontrowersyjne klipy. Te wątpliwości zostały rozwiane ostatnią decyzją sądu.


Eksport do Rumunii - 1 2 export\nRumunia ma około 20 milionów mieszkańców i może pochwalić się jednym z najwyższych wskaźników wzrostu PKB na mieszkańca w Europie. W 2017 r. Osiągnęła 7%, a zatem populacja zwiększyła siłę nabywczą i stała się jeszcze bardziej atrakcyjna dla zagranicznych producentów, którzy chcą dystrybuować swoje produkty w tym kraju.\nRumunia: historyczny partner dla Włoch\nNasz kraj jest drugim co do wielkości partnerem handlowym Rumunii po Niemczech, zarówno pod względem importu, jak i eksportu, ale jest pierwszym w sektorze rolno-przemysłowym, który jest szczególnie strategiczny dla Rumunii, ponieważ znacząco przyczynia się do jego PKB , W rzeczywistości Włochy posiadają prawie 30% rumuńskich gruntów rolnych należących do obcokrajowców. Ponadto nasz kraj jest głównym inwestorem zagranicznym w Rumunii od ponad 10 lat dla wielu zarejestrowanych firm.\nSektory, na których należy się skoncentrować\nOprócz sektora rolno-przemysłowego inne istotne sektory to energia, transport, infrastruktura i sektor przemysłowy, który rozwija się od 2011 r.\nMaszyny, urządzenia i systemy, systemy bezpieczeństwa przemysłowego, inżynieria, motoryzacja, Ho.Re.Ca., produkty spożywcze, materiały budowlane i pokrewne, odzież, chemikalia to sektory, które widzą dobre możliwości sprzedaży i dlatego mogą być szansami dla biznes dla włoskich firm eksportujących.\nSystem krajowy Rumunia\nStruktura kraju i poziom kosztów osobowych niższy niż średnia europejska sprawiły, że stan ten jest atrakcyjny dla inwestycji na miejscu, co przyspiesza lokalną produkcję i wzrost. Jeszcze niższe opodatkowanie niż średnia europejska uczyniło Rumunię atrakcyjną dla inwestorów zagranicznych. Rozwój lokalnych firm zwiększa także ich zainteresowanie zakupem dóbr inwestycyjnych, maszyn, sprzętu i wszystkiego innego, co jest niezbędne do działalności produkcyjnej.\nNasze usługi na miejscu dla eksportu twojej firmy\nNiezależnie od tego, czy inwestuje, czy eksportuje do Rumunii, zapewniamy szeroki zakres usług wspierających włoskie firmy we współpracy z naszymi partnerami z Bukaresztu:\nLokalne zarządzanie eksportem.\nStrategia i marketing.\nSzukaj klientów i partnerów.\nRozliczenie korporacyjne, relokacja.\nLokalne biuro i usługi.


4Giveness, Sea clothing Fioletowy, female, 4Giveness\n4Giveness, Sea clothing Fioletowy, female,\n4Giveness, Sea clothing Fioletowy, female, marki 4giveness, to jedna z najnowszych ofert w sklepie LaModa, którą warto mieć w swojej szafie. Warto postawić także na dodatki i inne elementy garderoby, dzięki którym nadamy stylizacji dodatkowego szyku! 4Giveness, Sea clothing Fioletowy, female, to must have na sezon wiosna 2022, idealny dla miłośników mody, stylu i wygody. Modne fasony, wygodne stylizacje na co dzień i na specjalne okazje, eleganckie dodatki, szykowne buty i wiele więcej! Znajdź na lamoda.pl wszystko, czego szukasz!\nStroje kąpielowe do kupienia online w sklepie SHOWROOM. Sprawdź najnowsze oferty sklepu. Elegancja, wygoda i jakość zawsze będą w modzie!\nOdkryj Moda plażowa marki 4Giveness (kolor: Fioletowy) już dziś na Showroom.pl. W przypadku niezadowolenia, masz 14 dni aby zwrócić nieużywane produkty.\nZobacz inne fioletowe stroje kąpielowe\n190 PLN 250 PLN\n120 PLN 220 PLN\nZobacz inne stroje kąpielowe marki 4Giveness


Przemyt narkotyków za więzienne mury w Białymstoku [FOTO] - NaszeMiasto.pl\nPrzemyt narkotyków za więzienne mury w Białymstoku [FOTO]\naktualizacja: 15.03.2015 08:53\nNa parkingu w pobliżu więziennego muru w czwartek rano kręciło się kilka osób. Nagle jedna z nich rzuciła niewielkie zawiniątko w stronę więzienia. Tę akcję zauważył czujny funkcjonariusz pełniący służbę na uzbrojonym posterunku.\nZawiadomił o tym dowódcę zmiany. Ten natychmiast udał się we wskazane przez strażnika miejsce i na pasie ochronnym znalazł niewielki pakunek.\nOkazało się, że były to 3 gramy amfetaminy.\nKto był adresatem "przesyłki"? Dyrektor Aresztu Śledczego wszczął czynności wyjaśniające. Natomiast czujny funkcjonariusz został wyróżniony: w nagrodę otrzymał krótkoterminowy urlop - mówi mjr Wojciech Januszewski, oficer prasowy Aresztu Śledczego w Białymstoku.\nŹródło: Przemyt narkotyków za więzienne mury w Białymstoku [FOTO] - Białystok NaszeMiasto.pl\nareszt przerzut biał...\nareszt amfetamina pr...\nJeśli jesteś studentką jednej z białostockich uczelni, marzysz o profesjonalnej sesji zdjęciowej, chciałabyś wziąć udział w pokazach mody? A może po prostu należy Ci się tytuł Miss Studentek Juwenalia Białystok 2019? - zgłoś się - zachęcają organizatorzy. Casting Miss Studentek J...


MISERICORS | Papież Franciszek\nWe czwartek 25 stycznia 2018, jak co roku w święto nawrócenia św. Pawła Apostoła, Papież przewodniczył w Bazylice św. Pawła za Murami uroczystym nieszporom na zakończenie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan i wygłosił homilię. Wzięli w nich także udział przedstawiciele innych bratnich wyznań chrześcijańskich. Wideo /...\n20 Punktów Działalności ws. migrantów i uchodźców – Dykasteria ds. Integralnego Rozwoju Człowieka\nPrzyjmować, chronić, promować i integrować” - te zasady w relacjach z imigrantami i uchodźcami za papieżem Franciszkiem powtórzyli abp Stanisław Gądecki oraz bp Krzysztof Zadarko podczas spotkania zorganizowanego w dniu 15 stycznia 2018 r. w Sekretariacie Episkopatu Polski z okazji obchodzonego w niedzielę Światowego Dnia...


W materiałach informacyjnych opracowanych dla Fabryki Parafin Naftowax, skoncentrowaliśmy się na wyeksponowaniu najważniejszych przewag konkurencyjnych naszego klienta. Charakter komunikacji określa hasło: „Wyznaczamy standardy”. Linia kreatywna materiałów informacyjnych jest spójna, łączy je stała kolorystyka, odpowiadająca barwom ówczesnego logo Fabryki Parafin Naftowax i powtarzający się motyw graficzny.\nKluczową kwestią było odpowiednie wyeksponowanie parametrów technologicznych surowca: służą temu czytelne tabele i opisy produktów. Broszury informacyjne zilustrowano dobrej jakości zdjęciami surowca (w różnej formie: granulatu, kostek czy tafli) oraz infrastruktury technologicznej. Oprócz fotografii tradycyjnej, do ilustracjii materiałów informacyjnych użyto grafiki trójwymiarowej. Motyw graficzny – cząsteczki parafiny – symbolizuje doskonałą jakość produktu. Cząsteczki przypominające łańcuchy parafiny konsekwentnie pojawiają się we wszystkich projektach: od ulotek i broszur, przez prezentację multimedialną, aż po tablice ekspozycyjne.\nRóżnorodne zastosowanie parafin zostało pokazane na bazie wizualizacji, w której pełny rendering przechodzi w „szkielet konstrukcyjny – wireframe” (co oddaje nowoczesność i zaawansowanie technologicznego Spółki). Oprócz tego, na potrzeby targów AECM w Hamburgu, przygotowaliśmy specjalne tablice ekspozycyjne, operujące grafiką anaglifową – ich zawartość można oglądać, zakładając specjalne okulary.\nTagi: branża chemiczna, folder, materiały ofertowe


Garnier SkinActive Honey Maseczka do twarzy dla kobiet 8 ml - Perfumeria internetowa E-Glamour.pl\nWstecz Twarz Maseczki do twarzy Garnier Garnier SkinActive Garnier SkinActive Honey Maseczki do twarzy dla kobiet Garnier SkinActive Honey Maseczka do twarzy dla kobiet 8 ml\nGarnier SkinActive Honey Odżywia i łagodzi suchą skórę dla kobiet 8 ml\nEtykieta: Maseczka do twarzy Sucha Wrażliwa i podrażniona Wysuszona Odżywienie i regeneracja Wszystkie wiekowe kategorie\nKod produktu: 105545\nZestawy Garnier SkinActive Honey Maseczka do twarzy Wybierz z dostępnych zestawów\nGarnier SkinActive HoneyMaseczka do twarzy dla kobiet 8 ml\nZobaczwięcej Maseczki do twarzy Garnier Garnier SkinActive Garnier SkinActive Honey Maseczki do twarzy dla kobiet\nKosmetyki Garnier Założona w 1904 roku w mieście Blois przez Alfreda Amour Garnier, marka Garnier oferuje szeroką gamę znanych na całym świecie produktów kosmetycznych. Misją firmy jest piękno dostępne dla wszystkich dzięki zrozumieniu codziennego życia ludzi, poznaniu ich oczekiwań związanych z pielęgnacją włosów, twarzy oraz ciała oraz praktyczne zastosowanie innowacyjnych badań naukowych w celu stworzenia skutecznych i przełomowych produktów. Rezultatem tej filozofii są perfekcyjnie dostosowane do indywidualnych problemów kosmetyki Garnier, oraz satysfakcja płynąca z pragnienia aby być jeszcze bliżej potrzeb swoich klientów.Jako prawdziwy ekspert w dziedzinie pielęgnacji, marka prezentuje bogate spektrum preparatów niezbędnych każdego dnia. Kosmetyki Garnier zapewniają ochronę, jak również działają od wewnątrz odżywiając, rewitalizując, regenerując oraz wygładzając skórę, tym samym pomagając jej zachować piękny wygląd. Marka sukcesywnie wprowadza również specjalistyczne kuracje przeznaczone dla każdego typu skóry oraz profesjonalne produkty do koloryzacji, stylizacji i pielęgnacji włosów, tym samym otwierając się na zaawansowane rozwiązania stosowane aktualnie w kosmetologii.Garnier kosmetyki wydobywają naturalny blask, rozświetlając urodę i nadając jej promiennego wyrazu pełnego zdrowia, ukojenia i harmonii. Marka dba również o wspaniałe samopoczucie, dlatego jej produkty posiadają przyjemny, otulający ciało i umysł aromat, rozpieszczający zmysły różnorodnymi akordami zapachowymi. Kosmetyki Garnier będą Ci towarzyszyć o każdej porze dnia, służąc swoją prawdziwie wysoką jakością oraz renomowaną niezawodnością.Copyright © E-Glamour\nOceniany produkt Maseczka do twarzy 8 ml\nGarnier SkinActive Aqua\nGarnier SkinActive Hydrate + Soothe