Denon, Marantz, Onkyo , Pioneer Co wybrać? Jeden ch.. ! - Kino domowe - Audiostereo.pl\nDenon, Marantz, Onkyo , Pioneer Co wybrać? Jeden ch.. !\nBy 5z0p3n, May 15, 2019 in Kino domowe\nNews z ostatniej ręki.\nSound United (właściciel Denona i Marantza) właśnie zakupił koncern Onkyo & Pioneer (właściciela produktów pod brandem Onkyo i Pioneer) !\nFatalna informacja dla użytkowników japońskich amplitunerów kina domowego.\nOnkyo 696 i nowe Denony S750 mogą być zatem jedynie początkiem cięć w budżetowych amplitunerach kina domowego.\nDodatkowo jeśli jak w przeszłości polski dystrybutor firma Horn przejmie Onkyo i Pioneera do swojej oferty to będziemy mieli światowy oraz Polski monopol amplitunerów AV.\nJa tu widzę pewien pozytyw: może Onkyo dostanie z powrotem Audyssey 👍🏻\nTrzeba kupić to co jest....hmmm...8500h ostatni Denon :( flagowy. Haha teraz wszytko będzie tak samo grać.\n24 minuty temu, kamon napisał:\nSkoro za Audysseya trzeba zapłacić a AccuEQ i MCACC jest teraz darmowo dostępne\nAudyssey według mnie działa lepiej.\nZdecydowanie ! Ale kosztuje, a tamte nie 🙂\nMiejmy nadzieje że masz rację\nWychodzi na to że z Japońskich to tylko Yamaha wolna.\nJestem ciekaw czy Pioneer będzie używał wzmacniaczy od Denona, czy odwrotnie? Albo Pioneer pozostaje w klasie D, ale po co w takim razie jest potrzebna marka Onkyo?\n10 godzin temu, BaliGdynia napisał:\nTrzeba kupić to co jest....hmmm...8500h ostatni Denon 😞 flagowy. Haha teraz wszytko będzie tak samo grać.\nBali daruj sobie tego x8500.... na cholere ci on? Bedziesz montowal 15 glosnikow? Przeciez to napewno gra tak samo jak x4500.\nJak to autor wątku ujął: "jeden ch.." z tym że 4 różne "skórki"(obudowy) do wyboru, więc nie do końca będzie to samo\nWiadomo, w końcu każdy Bentley to Skoda.\n9 godzin temu, Lolo2 napisał:\nDenon x8500 gra dużo lepiej od x6500 a gdzie tam x4500 odsłuchiwałem w salonie Horna.\nPS. Lamborghini to przecież też Skoda.\nAle w kinie czy w stereo gra lepiej?\nOgólnie kolumny też mają coś do powiedzenia.\nNie porównujcie wysokiej klasy brandów i wykonań samochodów, które zostały jedynie wcielone z braku możliwości istnienia samemu, do tej branży.\nTutaj już mieliśmy do czynienia z jasnymi kopiami.\nPioneer zrezygnował w swoich niższych modelach z wzmacniaczy klasy D i zrobił praktycznie kopię Onkyo. Różnica to jedynie kalibracja\nJeszcze dalej posunął się denon który jedynie zostawił totalnie inną obudowę. Różnica w brzmieniu nie jest absolutnie adekwatna do różnicy w cenie.\nRóżnica procentowa w brzmieniu pomiędzy Onkyo a denonem za każdym razem zostanie zniwelowana i zastąpiona przez różnicę brzmienia na kolumnach.\n4 godziny temu, fhvbn napisał:\nNie przesadzajmy. Miałem ten amplituner i daleko mu do marketingowego bełkotu który nam wciskają.\nTo nie Onkyo 905 czy Yamaha z11.\nA denon x3500 z dodatkowym wzmacniaczem ( nie patrząc na ilość możliwych do podłączenia kolumn) zagra lepiej. I to wzmacniacz pokoju nada 356. A więc nadal mamy praktycznie połowę ceny 8500.\nMam nadzieję że sound united zostawi projekty obu koncernów osobno. Niech już kasa wpada do jednej kieszeni.\nAle jeśli wszystko będzie to samo tylko w innej obudowie to rybek audio bardzo straci.\nA myślę że możemy się tego spodziewać. Po raz kolejny przytaczam przykłady już na wstępie nie udanych modeli 696 i s750. A ceny ..... Znowu w górę.\n5 godzin temu, Sklep.RMS.pl napisał:\nA co w tym denonie jest lepszego od x4500? Ze ciut wiekszy trafo bo koncowek wiecej.\nPrzechodzilem to w marantzu serii 6 i 7. Wszystko gra tak samo. Po stukroc lepiej kupic wzmacniacz niz wydawac kupe kasy na drozszy amplituner, ktorego funkcji i tak nie uzyjesz. Bo jedyna jego funkcjonalnosc to obsluga 15 kanalow zamiast 13.\nBentlej nie ma silnika skody, ma inna skrzynie, ma inne materialy wewnatrz. Wiec porownanie bez sensu.\nEdited May 16, 2019 by Lolo2\nZastanawiało mnie już dawno temu , czemu Onkyo 830 , 840 jest takie tanie w stosunku do Marantz 6.., 7... ?\nBo jest gorsze 😁😁\nHeh. Można tę sytuację odczytywać jako monopol i jak niektórzy chcą i wszędzie widzą - "że branża oszukujo". Ale prawda jest niestety dużo bardziej brutalna. Pioneer sprzedał swój dział elektroniki domowej audio w 2014 roku dla Onkyo bo przynosił straty. Jak donosi jeden z raportów giełdowych w momencie sprzedaży działu domowego AV i kolumn w 2014 roku\n"For the fiscal year ended in March, Pioneer generated 70% of its revenue from car electronics while its home electronics division, which includes audiovisual equipment, only accounted for about one fifth of its revenue totaling $4.8 billion. Its home electronics unit logged a tiny operating profit for the previous fiscal year and it was in the red just two years ago."\nInnymi słowy, jeśli Onkyo nie kupiłoby Pioneera ten po prostu zniknąłby z rynku domowego audio. I radziłbym w ten sposób patrzeć na ewentualne podobieństwa między urządzeniami. Albo będzie tak, że producenci będą unifikować pewne elementy, albo marki nie będzie, bo ten rynek mocno się kurczy.\nTeraz idźmy dalej. Onkyo Corporation sprzedało swój dział produkcji amplitunerów i reszty home audio dla Sound United. Cała firma po 5 latach bycia pod kreską z trudem wypracowała w tym roku zysk około 5,5 mln dolarów. Można podejrzewać, że na potrzeby całej transakcji. Innymi słowy, i ten dział najpewniej ledwo balansuje na krawędzi.\nDzień po ogłoszeniu przejęcia Onkyo i Pioneera z Marantza odszedł Ken Ishiwata. W moim odczuciu, Marantz może być marką, która albo pójdzie cala do obcięcia, albo przynajmniej segment hi-end i górny middle end, stąd ambasador dla audiofilów nie jest już dłużej potrzebny. Nie ma co ukrywać, że i Marantz nie był najbardziej dochodową marką, o ile też w ogóle był.\nPodsumowując. Jedni z was mogą widzieć, że krwiożercza branża unifikuje się i swoje urządzenia, żeby wyciągać Wam moi mili miliony z kieszeni i pławić sie w owych milionach niczym Sknerus McKwacz smiejąc się w twarz, ale niestety, smutna prawda jest taka, że to próba ratowania tonących statków w nadziei, że uda się je z czasem wyprowadzić z powrotem nad kreskę.\nTak więc, mogliby po prostu nie kupować i wtedy mielibyśmy do wyboru Denona, być może Marantza, Yamahę i Sony. Czy wtedy bylibyśmy bardziej zadowoleni?\nEdited May 17, 2019 by Sklep.RMS.pl\nWszystko rozchodzi się jedynie o pompowanie giełdowego balona, bo musi być "growing" nie ważne jak i tym sposobem księgowi zastępują inżynierów. Więc niedługo będziemy kupowali wyłącznie marketing w ładnym opakowaniu.\nBardzo trafnie podsumowane rms! Nawet bym powiedział nie w waszym stylu. Podoba mi się ten wpis.\nTo prawda sprawdziłem ceny akcji Onkyo corporation i linia w dół prezentowała się pięknie.\nNiestety producenci szukali oszczędności zamiast pomysłu jak zwiększyć sprzedaż.\nObcinanie wyposażenia i wzrost ceny okazało się krótkowzroczne\nMoim zdaniem nic z marantza się nie odłączy. Era Kena także minęła.\nNa rynku middle end jak to nazwaliscie czy hi end nie ma miejsca na marantza. Bo po prostu przegra z mniejszymi.\nNie chodzi o skupowanie brandów pod jeden szyld. Chodzi o to aby monopolista przestał robić z klientów balona.\nNiech te 4 brandy istnieją. Ale prezentują innny poziom wykonania , inną funkcjonalność. Co kolwiek co pozwoli klientowi na wybór.\nA w tym momencie Marantz i denon to już był jeden wał. Tak samo jak Pioneer i Onkyo.\nNo i jednak wprowadzanie takich modeli jak x8500 czy nawet stereo 1600ne nie jest dobrym krokiem.\nW tym roku Yamaha zrobiła świetne posunięcie z nie wprowadzaniem nowego kolejnego modelu. Zrobią jedynie aktualizacje.\nCiekaw jestem tylko czy Horn przejmie to do dystrybucji. Oni bardzo dbają o ceny. Inaczej mówiąc o ich wielkość.\nTo byłby tylko dodatkowy cios dla klientów\nJa tam się raczej martwię miejscem Teac`a w tym całym burdelu .\nJedyne co jest pewne że kolejna branża spolaryzuje się na prawie marketową masówę oraz na gigantycznie przepłacone jednostkowo higendy .\nPojęcie referencji zupełnie zanika a tam była i technologia i jakość bez balonowego marketingu i snobizmu .\nPatrząc na Teac to aż dziw bierze iż ta firma nie jest popularna w Polsce bo na świecie od lat już jest. Model wzmacniacza AI-3000 czy CD-3000 to moim zdaniem nr.1 tak samo jak serie 2000. Ja miałem zagwostkę czy Denon czy Teac kupić.\nNiestety bardzo ciężko było dostać wzm w Polsce a cd to do tej pory nie ma na polskim rynku.\nPatrząc na fuzje D/M czy Onkyo lub Pioneer to firmy i tak będą robić swoje, Te nazwy nie znikną....chyba.\nFirma teac i esoteric należały do Onkyo więc rozumiem że one też poszły pod młotek.\nPo przejęciu dystrybucji teac od eic do audioklan czy jak kto woli top hi-fi faktycznie jest gorzej.\nTen dystrybutor stawia na Yamahę i bowersy.\nReszta , jak mają wolna kase, to zamówią.\nAle top hi-fi to zupełnie inny temat.\nSwoją drogą to myślę że faktycznie Horn może tego nie dźwignąć.\nOnkyo, Pioneer, teac, esoteric.\n@5z0p3n nie rozumiem Twojego problemu związanego z tematem a zwłaszcza w twoim wykonaniu. Przetestuj modele Cię interesujące i napisz review w swoim stylu na forum i po sprawie , może komuś się przyda 🙂 mam na myśli coś w stylu twojej nieszczęsnej opinii na temat suba klipscha 115 , pamiętasz jak opisywałeś wrażenia z domowych testów nawet go na oczy nie widząc???? 🙂 🙂\nWiem że nie rozumiesz, to u ciebie akurat normalne.\nTemat "co wybrać" odnosi się do większości nowych tematów na forum. Zachaczylem o taki wpis aby większość nowych użytkowników mogła tu zaglądnąć.\nDodatkowo w rancie masz już odpowiedz co wybrać.\nJa amplituner mam i nie jestem na zakupie.\nA tak faktycznie pamiętam kiedy tłumaczyłem ci jak on gra. Faktycznie. Mam nadzieję że teraz lepiej zrozumiesz wpis i merytoryke wypowiedzi.\nFaktycznie to zapomniałeś jaką kompromitacją dla ciebie to się skończyło kiedy wyszło na jaw że opisujesz i recenzujesz coś czego nawet na oczy nie widziałeś i dlatego twoje wypowiedzi na temat obojętnie jakiego sprzętu powinny być brane z przymrużeniem oka bo nie zagwarantujesz że nie robisz replaya . Jesteś niebezpieczny właśnie w kategorii doradzania i pierwszych zakupów bo ktoś twoje wypowiedzi może wziąć na poważnie, wydać pieniądze i ....pisać za jakiś czas tematy " pomóżcie...." nikt tak naprawdę nie jest w stanie zweryfikować czy piszesz o czymś co miałeś, sprawdzałeś czy kolejny raz oszukujesz i opisujesz coś na podstawie tego co przeczytałeś w necie twierdząc że masz dany sprzęt na testach .\nKen Ishiwata żegna się z Marantzem\nKompromitacja okazało się twoje zachowanie.\nInnym użytkownikom wysłałem informacje uzupełniające skąd i jak przeprowadzane testy. Z tobą natomiast nie mam zamiaru dzielić się żadna wiedzą. Nie traktuje cię też jako osoby wzorcowej w tej dziedzinie.\nRozumiem forum potrzebuje takich kontrowersyjnych postaci jak ty. Podobnie jak show biznes. Im ktoś bardziej ....... Tym ciekawszy.D Dlategowciąż tu jesteś. I ok. Prosił bym cię jednak o nie zabieraniu głosu w tematach o których nie wiesz nic. Idź pisz sobie o swoich svs. Ja tam nie wchodzę i nie zaglądam.\nAha i przestań nagminnie edytować swoje wypowiedzi. Rozumiem że po wpisaniu sprawdzasz w google czy twoja wypowiedź ma sens. Ale to dziwnie wygląda. Ciekawi mnie że do tej pory nikt ci na to nie zwrócił uwagi.\n34 minuty temu, Padre4 napisał:\nTak było już o tym pisane wyżej.\nChyba najwyższy czas. Ja nie uważałem tych produktów za special premium. Chodź nie zmienia to faktu że nowe wzmaki i CD z autografem mogą trzymać cenę 🙂\nW dniu 17.05.2019 o 16:56, 5z0p3n napisał:\nNie chodzi o skupowanie brandów pod jeden szyld. Chodzi o to aby monopolista przestał robić z klientów balona.\nNiestety, klienci nie chcą kupować amplitunerów i stacjonarnej elektroniki, tak jak w latach 80-tych. Aktualny rynek to ułamek złotych czasów hi-fi na świecie. Kiedyś nie było sprzętu przenośnego i jedyna opcja, żeby posłuchać muzyki to zakup dużego hi-fi. Dzisiaj mało kogo takie hi-fi obchodzi. Ludzie traktują to jako wyróżnik statusowy - dzisiaj kolumny i wzmacniacz to dobra poniekąd luksusowe i nieco zbędne w nowoczesnym domu. Podkreślają status melomana.\nLudzie słuchają muzyki na słuchawkach, głośnikach bluetooth i soundbarach. I to jest dzisiejsze hi-fi. Taki jest główny nurt, gdzie płyną miliony od klientów do kieszeni producentów. Tak jak 30 lat temu był to segment CD + amp i kolumny.\nSound United nie jest "monopolistą", tylko firmą, która skupia kilka marek w ramach malutkiego segmentu na gigantycznym rynku. Gdyby był monopolistą, to żaden urząd antymonopolowy nie pozwoliłby na takie połączenie. To trochę większa łódeczka, która pływa sobie po oceanie zwanym sprzęt audio i skupuje marki produkujące sprzęt na rynek, który co roku się kurczy. Onkyo, Pioneer, Denon i Marantz sprzedają razem mniej niż bardzo przeciętnej wielkości producent chińskich soundbarów z europejską plakietką.\nTaki jest powód tego "nabijania w balona". Nikt normalny nie chce już takich urządzeń jak segment hi-fi ze strumieniowcem, ampem i CD. Albo będą produkować ten sprzęt tak jak teraz, albo go nie będą produkować, bo klasycznie hi-fi kurczy się z roku na rok. Takie rynki jak polski, gdzie wszystko z grubsza stoi w miejscu to wyjątek.\nAle i tak, wzrosty sprzedaży głośników Bluetooth i soundbarów sa w ostatnich latach trzycyfrowe w Polsce. Tym samym, w proporcji klasyczne hi-fi znika.


Powiększania piersi na szelki - Dziewczyny małe piersi erotyczne\nKwas hialuronowy w powiększaniu piersi Kremy do skóry piersi opinii sprężystości\nMałe i duże piersi kobiet Krem na bazie lanoliny o piersi, metody zabiegu powiększania piersi poprzez chirurgia chirurgia plastyczna piersi. Aby odróżnić prawdziwe od piersi silikonowych jak zwiększyć piersi bez lekarstw, Można zwiększyć cenę piersi implant piersiowy po zabiegu.\nKlinika Ambroziak - zabiegi dla kobiet 25+ - PIERSI Machaczkała powiększania piersi\nImplanty 2-ci rozmiar biustu Wykończenie między piersią silikonowego, piersi rozszerzenie mocy myśli Kaliningrad o operacji piersi. Istotne powiększenie piersi olej Jak zwiększyć rozmiar piersi do 1 domu, Jak zwiększyć rozmiar piersi o jeden opinii dziewczyny porno z bardzo małymi piersiami.\nMoje Powiększenie piersi 480cc mentor mały cr piersiowej powiększania piersi na szelki\nPlastikowe opinii wzrost biust bbw z małymi cyckami, jedna pierś jest mniejsza niż druga powiększenie piersi bez. Nowosybirsk korekta kształtu piersi mała komoda z wysokim stanem, powiększania piersi Ust Kamenogorsk Biustonosz push up małe klatki piersiowej.\nPowiększanie Piersi spychacz powiększania piersi\nTłuszcz powiększania piersi jest niebezpieczne po powiększyć piersi po utracie wagi, suknie ślubne dla tych, którzy mają małe piersi Niektóre pigułki antykoncepcyjne wpływają na powiększenie piersi. Ceny implantów piersi Novokuznetsk Operacje plastyczne biustu, topy dla kobiet czy mała pierś jak zrobić piersi stają się mniej.\nNajnowsza metoda powiekszania biustu Nie czuję się na klatce piersiowej po zabiegu powiększania piersi na szelki\nKształt powiększenie piersi zwiększenie rozmiaru piersi poprzez masaż, Chirurg do zabiegu powiększania piersi plastikowa skrzynia Riazań opinii. Małe cycki ukryta kamera jak zwiększyć sukienkę w klatce piersiowej, ile jest wstawianie implantów w piersiach Opinia małe piersi.\nPowiększanie piersi dziewczyna YouTube masz małe piersi\nCo lepiej wstawić implanty w piersiach obwisłe piersi bez plastiku, małe brązowe plamy na klatce piersiowej jak zwiększyć piersi Simcoe. Po operacji na wzrost piersi ból w klatce piersiowej Najlepszy chirurgii Zmniejszenie piersi, Strzeże jedna pierś mniejszy wstydliwy małe piersi.\nKlinika Wiatroszak - Powiększanie piersi jeśli nie z kompleksami o małych piersiach\nNie boi małe piersi pigułki fitoestrogeny do powiększania piersi, czy karmić piersią silikon stawy zabiegu powiększania piersi. Dlaczego dziewczyny małe piersi sutki koszt powiększania piersi w Omsku, Jak szybko zwiększyć piersi tłuszczak w chirurgii piersi.\nJak przebiega zabieg powiększania piersi? Porady eksperta jak powiększyć piersi metod ludowych powiększania piersi na szelki\nJestem 12 lat i mają małe piersi cytryna powiększania piersi, Można zwiększyć piersi za darmo jak powiększyć piersi czy ona pęczniały. Krem do depilacji klatki piersiowej powiększenie piersi u magii, powiększenie piersi w Saratowie, gdzie małe piersi ponieważ estrogenu.\nMOJA OPERACJA BIUSTU dobrych lekarzy do zabiegu powiększania piersi\nPodkładki silikonowe do skrzyni zakupu Mińsk za małe piersi Mińsku, koszt powiększania piersi Krasnojarsku ile to kosztuje, aby zwiększyć piersi w Ulan-Ude. Małe piersi leki klatka piersiowa szeroka powiększania piersi, zwiększenie piersi bez operacji forum najlepiej powiększenie piersi masaż.\nSztuczne piersi silikonowe córka małej klatce piersiowej\nJak podkreślają małe piersi Implanty piersi w czasie ciąży, jak zwiększyć piersi z chmielu Powiększanie piersi forum Cream. Pani z bardzo małymi piersiami Powody powiększenie piersi, Mam 20 lat, małe cycki Big Ass małe cycki forum.\nOdzież dla kobiet z bardzo małymi piersiami\nWYDAJNOŚĆ krem do piersi\nGozias powiększanie piersi\nCeny powiększanie piersi do Murmańska\nOrmianin małych z dużymi piersiami\nJakuck plastikowa klatka piersiowa\nMachaczkała plastikowa klatka piersiowa\nBędzie można spotkać się z małymi piersiami


Kot Savannah – pochodzenie rasy - SuperKot.pl\nKot savannah jest największym żyjącemu kotem domowym na świecie. Za jego przodka uznawany jest serwal. Koty tej rasy łudząco przypominają właśnie serwale, jednak nie są aż tak ogromnych rozmiarów jak ich przodkowie. Kot savannah został rozpoznany, jako rasa dopiero w późnych latach 90. XX wieku.\nPierwszego kota, jakiego można podciągnąć do reprezentanta tej rasy, powitano na świecie we wczesnych latach 80. Była to krzyżówka serwala oraz kotki domowej. Samica, jaka została wtedy poczęta otrzymała właśnie imię Savannah, co zapoczątkowało nazwę dla tej rasy kotów. Matką tej rasy kotów nazywano Joyce Sroufe. To właśnie ona zajęła się hodowaniem savannah na szerszą skalę oraz zaczęła upowszechniać tę rasę, opowiadając o niej społeczeństwu. Aby stać się pełnoprawną rasą – koty te musiały poczekać jeszcze wiele lat. W roku 2001 amerykańskie stowarzyszenie TICA uznało kota rasy savannah za zwierzę udomowione i przyznano mu status doświadczalny nowej rasy, natomiast w latach późniejszych zmieniono decyzję na wstępny status nowej rasy.\nCategory: Kot Savannah Tag: kot savannah cena, kot savannah hodowla, kot savannah ile kosztuje, kot savannah informacjeLeave a comment\nPrevious PostKot Mandalay – zakup\nNext PostKot Tonkijski – wymagania


Jeden z poznańskich motorniczych przyznał otwarcie, że jest gejem. Wyraził swój sprzeciw wobec decyzji MPK\nDodano poniedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.32\nJeden z motorniczych poznańskiego MPK, który sprzeciwił się decyzji o zdjęciu tęczowych flag z pojazdów przewoźnika w niedzielę przyszedł do pracy z tęczowymi flagami. Mężczyzna przyznaje, że nie wstydzi się swojej orientacji i nie boi się sprzeciwić fali hejtu.\nAleksander Gapiński, który na co dzień siada za sterami poznańskich tramwajów w niedzielę na znak protestu, po piątkowej decyzji swojego pracodawcy o zdjęciu tęczowych flag postanowił do pracy przyjść z tęczowymi akcentami.MPK złamało się pod naporem tych wszystkich negatywnych komentarzy, i skończyło akcję wcześniej niż planowano - tłumaczył w rozmowie z reporterem Pulsu Dnia Telewizji WTK Aleksander Gapiński, motorniczy poznańskiego MPK. Mnóstwo osób w naszej firmie, które mogły się opowiedzieć się za tym pomysłem, po prostu zostało stłamszonych przez wszystkich tych, którzy wypowiadali się negatywnie - dodaje.\nZdaniem rzeczniczki MPK decyzja o zdjęciu flag musiała zostać podjęta. To była jedyna decyzja, którą mogliśmy podjąć. W piątek, gdy te tęczowe chorągiewki pojawiły się na tramwajach motorniczowie odmawiali pracy - były takie przypadki - brali urlopy - tłumaczy Iwona Gajdzińska, rzecznik MPK.\nNie wiem, co to było. Zadziało się coś dziwnego. Do nas absolutnie nie docierały takie sygnały, że odbiór w ogóle jest negatywny, aż tak negatywny, by podjąć aż tak radykalne kroki - komentuje Mateusz Sulwiński, rzecznik Grupy Stonewall.\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.44\nkolejny dziwak który musi obwieszczać całemu światu ze jest homo - po co? nie wiadomo\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.45\nPrzez jednego pedała ma cierpieć kilkuset innych motorniczych? Z jego słów wynika, że WSZYSCY MAJĄ BYĆ TOLERANCYJNI...oczywiście wobec nich, bo oni już ... więcej >> do innych tolerancyjni być nie muszą.\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.47\nBOHATER nie owijał w bawełnę, ale napisał jasną jak słońce notatkę służbową: W dniu 10 sierpnia o godz. 14.10 zgłaszając się do pracy na zajezd ... więcej >> ni, poinformowałem dyspozytora, że podejmę pracę na w/w linii tylko wówczas, gdy zdjęte zostaną flagi tęczowe, czyli reklama wykupiona przez firmę Grupa Stonewall. Flagi nie zostały zdjęte i pracownik, żeby uniknąć większych konsekwencji został - zmuszony - do wzięcia bezpłatnego urlopu na dzień '''akcji reklamowej''. Pytam zatem, cóż to jest jeśli nie gwałcenie sumienia człowieka i to warunkach najpodlejszych? Komu się wydaje, że legalizacja pedofilii postulowana przez dewiantów LGBT jest demagogią, niech się zapozna z ich chorymi manifestami, to nie jest demagogia to już jest wręcz statutowe żądanie. Stara talmudyczna zasada, krzycz, że cię gwałcą, gdy sam gwałcisz.\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.51\nA ci motorniczy którzy odmawiali jeżdżenia z tęczowymi flagami też mają swoje zdanie i są sobą. MPK nie powinno zmuszać wszystkich do jeżdżenia z tymi flagami.\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.46\nznudziło się jeżdżenie tramwajem, to teraz się "ujawnił" licząc na ciepłą posadkę w UM...\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.40\nI słusznie, ma swoje zdanie i jest sobą.\nponiedziałek, 13.08.2018 r., godz. 12.56\nI niech ktoś jeszcze powie, że oni się nie obnoszą ze swoją orientacją... Ja nie chodzę do mediów chwalić się, że jestem hetero, albo że przyszedłe ... więcej >> m dziś do pracy bez majtek... To jest ta równość z ich strony? Gość chciał się stać celebrytą.


Sierpień 2014 - Studencki Portfel\nAutor Tomek - 19 sierpnia 2014 21 sierpnia 2014\nCzytaj więcej „Wakacje po studencku” →\nAutor Tomek - 6 sierpnia 2014 6 sierpnia 2014\nSam jestem na początku tej drogi. Lecz przez ten cały trzy letni okres, zainteresowań e-biznesem, sprawił, że poznałem wielu Freelancerów, Blogerów, Przedsiębiorców, Czytelników, od których mogłem wynieść bardzo dużo wiedzy:). Dzięki temu, mogłem poznać różne podejścia do biznesu. Nawet ostatni miesiąc praktyk, dał mi tyle wiadomości, że usiadłem na ławce, bez emocji przekalkulowałem sobie wszystko, co usłyszałem o swoim poglądzie o zarabianiu w Internecie i jasno stwierdziłem, że ponad 90 % rzeczy mogłem, a nawet powinienem realizować w inny sposób. Tym samym, po zejściu na ziemię, chciałbym podzielić się z Tobą, własnymi spostrzeżeniami, propozycjami, dotyczących zarabiania w Internecie. Może wyjdzie, z tego fajny projekt, a może nie;)\nW dzisiejszym wpisie chcę tobie przedstawić cechy, którymi charakteryzuje się dobry Freelancer.\nKto to jest dla mnie dobry Freelancer? Dla mnie jest to osoba, z którą chcę współpracować. Do której zgłaszam się po zlecenia, mimo nie najniższej stawki. Potrafi z łatwością rozmawiać z klientem, oraz\nCzytaj więcej „Cechy dobrego Freelancera” →\nAutor Tomek - 1 sierpnia 2014 1 września 2014\nComiesięczny raport lipiec 2014\nTym razem postanowiłem, że napiszę raport na czas. W nocy zacząłem pisać, a o 7 rano dokańczam, wykorzystując jeszcze wolny czas, przygotuje pożywne śniadanie. Po prostu czas na lekkie zmiany, działania bardziej zamierzone i przemyślane. Tak właśnie staram się teraz układać zadania i w pełni wykorzystać czas. Jeżeli ktoś z was ma z tym problemy, polecam artykuł „Organizacja czasu”. Myślę, że nawet ten raport, jest właśnie swego rodzaju potwierdzeniem rad, zawartych w powyższym wpisie. Jak wiecie sporo udało mi się namieszać, jak już wielokrotnie wspominałem, jest to przyczyna nie zdecydowania, brak stanowczości, nad którymi to cechami staram się pracować.\nWraz z wycofaniem aukcji, narodził się cel, w którym chcę zobaczyć jak szybko dotrę do 519 zł zaoszczędzone na koncie. Jakby ktoś nie wiedział skąd taka liczba, to właśnie tyle mi zaproponowano w momencie wycofania oferty. Myślę, że będzie to też furtka, która otworzy drogę do kolejnych, niezrealizowanych jeszcze celów: „ Jak zarobić 1000 zł”, oraz\nCzytaj więcej „Comiesięczny raport lipiec 2014” →


Polityka lekowa: szybsza realizacja nastąpi po nowelizacjach? - artykuł\nAutor: Milena Motyl • • 22 stycznia 2020 09:11\nByły wiceminister zdrowia dr hab. Marcin Czech inaugurując sesję poświęconą polityce lekowej, wymienił sukcesy, które od przyjęcia przez rząd dokumentu "Polityka Lekowa Państwa" (18 września 2018 roku), udało się osiągnąć.\n- Mamy kolejne szczepionki rekomendowane do objęcia kalendarzem szczepień. Jako sukces można wymienić przyciągnięcie do Polski większej liczby badań klinicznych, odnośnie części refundacyjnej - bardzo dobre listy refundacyjne. Jeśli chodzi o sferę gospodarczą dokumentu, mamy kolejny krok w drodze do RTR-u (refundacyjny tryb rozwojowy - red.) związany z działalnością Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii. Ponadto, co jest istotne, w bardzo dużym tempie rozwija się informatyzacja. W kolejce czeka ustawa o zawodzie farmaceuty - wyliczał Marcin Czech.\nWiceminister zdrowia Maciej Miłkowski potwierdził, że projekt ustawy o zawodzie farmaceuty przekazany zostały do kolejnego etapu legislacyjnego (25 października br. projekt został przyjęty przez Stały Komitet Rady Ministrów). Ponadto, jak podkreślił, resort zdrowia stara się realizować zadania związane z poprawą dostępności leków, mimo czasowych utrudnień związanych z wdrożeniem tzw. dyrektywy antyfałszywkowej.\n- Cały czas realizujemy kolejne zadania. Niektóre udało się już zrealizować całkowicie - chodzi m.in. o rozpoczęcie działalności Agencji Badań Medycznych. W następnym roku będą gotowe pierwsze programy, badania kliniczne - podał wiceminister zdrowia.\nUczestnicy debaty zgodnie stwierdzili, że "Polityka Lekowa Państwa" jako dokument strategiczny, nakreślający cele działań na rynku leków jest potrzebny. - To, że go mamy, jest dużym sukcesem - przyznał mec. Paweł Hincz z kancelarii Baker & McKenzie Krzyżowski i Wspólnicy. W jego ocenie, dokument stanowi bardzo dobre podsumowanie, jak też dobre wyjście do podjęcia prac legislacyjnych nad dwoma głównymi aktami prawnymi, czyli ustawą refundacyjną i prawem farmaceutycznym.\nPytanie, czy te deklaracje będą konsekwentnie realizowane, czy pozostaną tylko na papierze. - Mówię w tej chwili o Refundacyjnym Trybie Rozwojowym, który znalazł się w obu dokumentach. Na razie nic w tym zakresie się nie dzieje. Wiemy, że Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii opracowało jakąś propozycję, którą przedstawiło resortowi zdrowia, ale tam nie znalazła ona akceptacji - powiedziała Katarzyna Dubno. - W dodatku resort zdrowia nie wypracował konstruktywnej krytyki i nie przedstawił własnego pomysłu na ten instrument. Na tym etapie RTR nam zniknął, a jest on absolutnie niezbędny po to, by krajowy przemysł wiedział, czy ma inwestować, czy może inwestować, czy powinien pomyśleć o inwestycjach poza granicami kraju - tłumaczyła.\nJego zdaniem, dokument "Polityka Lekowa Państwa", właśnie w kontekście przewidywalności, jest bardzo cenny, pod warunkiem, że zawarte tam postulaty będą sukcesywnie wdrażane. - Myślę, że takim największym wyzwaniem, z którym powinniśmy się obecnie zmierzyć, są zapisy dotyczące RSS, aby w końcu zaczęły funkcjonować. W mojej ocenie potrzebujemy zmiany myślenia i odrobinę większej otwartości na wspólną debatę, na wypracowanie partnerstwa. Jedna strona nie da rady tego zrobić. Musimy mieć pewien wypracowany dialog i w toku tego dialogu wypracować metodę, która faktycznie pozwoliłaby na efektywne stosowanie tych narzędzi. One są, ale na razie nie dają takich możliwości, jakich oczekujemy - stwierdził Michał Kaźmierski.\n- Nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że nie realizujemy zapisów, które są w ustawie refundacyjnej. Dzięki instrumentowi dzielenia ryzyka (RSS) można było istotnie podejść do zwiększonej liczby terapii, które są refundowane. Gdyby nie RSS, tego by nie było - odpowiedział wiceminister zdrowia Maciej Miłkowski.\nZaznaczył zarazem, że RSS są jednym z tych elementów, które umożliwiają wprowadzenie na rynek nowych technologii medycznych. - Bardzo mocno staramy się zagwarantować taki budżet, aby wszyscy pacjenci z danymi potrzebami otrzymali odpowiednie leczenie. Należy podkreślić, że mamy jednolity zakres RSS-ów, niezależnie od tego, czy dotyczy to jednej firmy, czy pięciu. Wszyscy zgadzają się na takie warunki i wchodzą w te zasady. Dużo łatwiej jest wtedy rozmawiać, wszyscy są zadowoleni, a lekarze przepisują taką terapię, która jest najskuteczniejsza dla danego pacjenta. Dlatego próbujemy przyjmować wszystkie technologie - podkreślił Maciej Miłkowski.\nPodczas dyskusji Marta Winiarska ze Związku Pracodawców Innowacyjnych Firm Farmaceutycznych INFARMA zaznaczyła, iż aby można było w pełni realizować założenia polityki lekowej, w tym szerzej udostępniać leki pacjentom, trzeba stworzyć odpowiednie warunki, a takie działania wiążą się nie tylko z rozwiązaniami strukturalnymi i technicznymi, takimi jak RSS-y, ale przede wszystkim z optymalnym finansowaniem.\nZ kolei Marek Macyszyn, dyrektor generalny Vertex Pharmaceuticals w Polsce i Czechach, ocenił dokument "Polityka Lekowa Państwa" z punktu widzenia firmy produkującej głównie leki stosowane w chorobach rzadkich i ultra rzadkich.\n- Strona rządowa, mimo że faktycznie dostrzega wyzwania związane z chorobami rzadkimi, co potwierdziła wydanymi w ostatnim czasie decyzjami refundacyjnymi, nie wprowadza sprawdzonych rozwiązań, które funkcjonują w innych krajach. Te rozwiązania powodują, że terapie stosowane w chorobach rzadkich nie są oceniane w taki sam sposób, jak farmakoterapie w chorobach populacyjnych. Dzięki takim działaniom, pacjenci z chorobami rzadkimi w innych państwach mają lepszy dostęp do terapii niż chorzy w naszym kraju - zaznaczył dyrektor Macyszyn.\nDr Roman Topór-Mądry, prezes AOTMiT, zwrócił natomiast uwagę na równie obszerną część polityki lekowej poświęconą profilaktyce chorób i ich czynników ryzyka, która zaczyna w końcu zajmować coraz ważniejsze miejsce w systemie ochrony zdrowia.\nWyraził także zadowolenie z faktu, że wydawanych jest coraz więcej pozytywnych decyzji refundacyjnych, co zarazem wiąże się ze zwiększonym nakładem pracy AOTMiT. - Do sierpnia 2019 roku wydaliśmy tyle ocen, co przez cały 2018 rok. Myślę, że nasze działania przyczyniają się do zwiększenia dostępu pacjentów do leczenia - podsumował prezes AOTMiT.


Aktualności Archives - Strona 79 z 85 - Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego\nŁódzka Kolej Aglomeracyjna – kolej dostępna\nPodróż pociągiem nie musi być dla osoby niepełnosprawnej problemem. Udowadnia to jeden z najbardziej nowoczesnych przewoźników kolejowych w Polsce, Łódzka Kolej Aglomeracyjna. Łódzka Kolej Aglomeracyjna dociera z Łodzi do Skierniewic, do Koluszek, do Zgierza, do Łowicza, do Kutna i do Sieradza – zatrzymuje się na wszystkich stacjach i przystankach kolejowych. W weekendy pociągi ŁKA dojeżdżają…\nE-Podręczniki dla wszystkich\nKlasyczny podręcznik, stosowany od wieków praktycznie w niezmienionej formie, bardzo mocno zakorzenił się w naszej świadomości. To co dla nas jest normalne, stulecia temu wywoływało podobne kontrowersje jak dziś wdrażane e-podręczniki. Wynalezienie druku sprawiło, iż papierowe podręczniki opuściły budynki bibliotek, stały się dostępne dla znacznie większej części populacji. Dziś mamy szansę obserwować podobne zjawisko. E-podręczniki…


Kropki | Włodek Markowicz - Księgarnia znak.com.pl\nKropki Włodek Markowicz\nOprawa miękka bez autografu\nPierwsze wydanie: 2016-05-09\nJeden z najpopularniejszych vlogerów pisze o rzeczach, o których sam chciałby usłyszeć jeszcze kilka lat temu.\nWłodek Markowicz – do 2015 roku jeden z twórców popularnego vloga Lekko Stronniczy, od roku tworzy autorski kanał na YouTube. Jego filozoficzny film „Kropki” obejrzano już 1 200 000 razy. Dwukrotny laureat nagrody Grand Video Awards 2015 prestiżowego magazynu Press oraz zdobywca przyznawanej przez youtuberów statuetki za „Montaż Roku” podczas Video Arena. Na co dzień łączy kropki.\n2019-02-08 Zbiór tematów, które jak szkiełka w kalejdoskopie układają się dowolnie w zależności od odbiorcy, ale w pewnym momencie życia dotyczą każdego. Raczej do czytania po kawałku, jako punkt wyjścia do własnych wspomnień i podsumowań.\nSkierowana chyba do młodszych odbiorców lub do tych, którzy poczynania autora śledzą już od jakiegoś czasu. To podsumowanie nie tylko dotychczasowej działalności Markowicza, bo przecież wynikała ona z tego, jakim jest człowiekiem, co go spotkało i ukształtowało, ale również zbiór spraw, które mogą stać się osobistą, dowolnie skomponowaną listą tematów do przemyślenia.\n2019-02-04 Myślę, że jest to książka odpowiednia dla ludzi wchodzących w dorosłe życie, taki zbiór przemyśleń, spostrzeżeń, dobrych rad. Jednym z plusów jest format krótkich rozdziałów. Tak właśnie rozumiem zamysł „Kropek"- jeden rozdział - mini temat, nad którym warto się chwilę zastanowić, wyciągnąć wniosek dla siebie, wcisnąć ctrl+s i kropka, czytamy dalej. Być może nie ma w tej książce zaskakujących i odkrywczych rzeczy, ale niektóre spostrzeżenia są bardzo trafne. Reasumując: przeczytać można, ale życia to nie zmieni. Na pewno wzbogaci, ale nie zmieni.\n2019-01-29 Z pewnością osobom, które regularnie odwiedzają YouTube'a, postać Włodka Markowicza nie jest obca. Mnie była, dlatego nie będę stronnicza, oceniając jego książkę. Nie widziałam żadnego vloga Włodka, a pierwsza moja styczność z nim miała miejsce na żywo, podczas festiwalu filmowego w Krakowie w czasie zeszłorocznej majówki. Teraz nawet niewiele pamiętam z tego, co wtedy mówił. Raczej pozostały mi ogólne wrażenia. Kropki zaczęłam czytać z entuzjazmem. Chyba dzięki chwytowi z umieszczeniem na wstępie listy utworów muzycznych, które towarzyszyły twórcy podczas pisania. Wydawało mi się to znakomitym pomysłem. W końcu wczuję się w klimat! Pojawią się emocje! Zastanawiałam się też, czy w ogóle da się zrecenzować tę książkę, nie odwołując się do własnego życia. W końcu przy wielu rozdziałach podczas czytania pojawiały się myśli „też tak miałam", „też przez to przechodziłam", „to tak jak ja", lekturę przerywała więc retrospekcja, szybki powrót do dawnych czasów. Chyba więc nie da się o tym pisać inaczej niż przez pryzmat własnych doświadczeń. I Włodek potwierdził te przypuszczenia wprost w połowie książki, pisząc: „Tę książkę traktuj jak lustro". Jego cel został osiągnięty - czytanie przemyśleń Włodka nie prowokowało do oceny jego osoby, a zachęcało do rozmowy z samym sobą.\nCała recenzja dostępna na blogu z książkami: http://www.allineedisbook.pl/przemyslenia/kropki/\n2016-07-06 Prawie rok temu,zostały opublikowane „Kropki", krótki,prawie 4-minutowy filmik,stworzony przez Włodka Markowicza.Zrewolucjonizował on polski YouTube,a zwrot „łączyć kropki" trafił do grupy wyrażeń używanych przez polski Internet. Mając go w swej pamięci,zaczęłam czytać najnowszą książkę Włodka Markowicza,noszącą ten sam tytuł,i mam co do niej mieszane uczucia. Więcej o tym za chwilę.\n2016-07-06 Szczerze mówiąc nie wiedziałam czego mogę się spodziewać po lekturze tej pozycji, ale po przeczytaniu mogę stwierdzić, że „Kropki" Włodka Markowicza to książka wyjątkowa, choć w moim przekonaniu z pewnością nie należy do utworów, które czyta się jednym tchem.\nJest to raczej lektura na dłużej, do przeanalizowania i przemyślenia. Skłaniająca do refleksji i pozwalająca na zdystansowanie się do życia z jego radościami i smutkami.\nPołącz kropki, a zrozumiesz sens życia\n2016-07-06 Nie znałam Lekko Stronniczego, nie znałam Włodka Markowicza. Nie widziałam filmu „Kropki". Kiedy książka pod tym samym tytułem pojawiła się u mnie, spodziewałam się przystępnej, zabawnej lektury, skierowanej głównie do młodych ludzi. Co poza rozrywką może mieć do przekazania światu youtuber? Przypuszczałam, że książka nie będzie traktowała o niczym, co zapamiętałabym na dłużej. Całkowicie się pomyliłam.\n2016-06-02 Kropki to krótkie rozważania o życiu, człowieku, jego emocjach i funkcjonowaniu w świecie. Autor w luźnej formule osobistych notatek wyjętych jakby z codziennie pisanego pamiętnika, snuje swoje przemyślenia o religii, uczuciach, relacjach czy wpływie różnych układów i systemów hierarchii na nasze życie.\n2016-06-02 Kropki Włodka Markowicza to seria mniej lub bardziej filozoficznych wywodów na szereg ważkich tematów.\n2016-06-02 Nie znałam wcześniej autora,ale to żadna przeszkoda,aby sięgnąć po książkę.Składa się ona z krótkich rozdziałów,poruszających różne sfery życia.Wspominając swoje dzieciństwo,młodość pisze o tym,o czym sam chciałby przeczytać.A wnioski mamy wyciągnąć już sami.\nMoim zdaniem lekturę dobrze jest dawkować stopniowo.Nie czytać wszystkiego hurtem,ale np.po jednym rozdziale dziennie.Poza czasem,który mamy na refleksję,czytania wystarczy na dłużej;)\nDla fanów autora i nie tylko.\nGrzegorz A. Mogielski\nŻycie z kropek ...\n2016-05-10 Kropki - różne punkty na mapie naszego życia. Przyjaźń, miłość, szkoła, bunt, empatia, wolność, wspólnota...


EBL: świetny mecz w Lublinie, Trefl ogrywa Start! | Poinformowani.pl\nEBL: świetny mecz w Lublinie, Trefl ogrywa Start!\nData publikacji: 09.03.2021, 21:05\nW spotkaniu 22. kolejki Energa Basket Ligi Start Lublin podejmował w lubelskiej hali Globus ekipę Trefla Sopot. Ze względu na miejsce rozgrywania meczu, delikatnym faworytem byli gospodarze. Mecz jednak zakończył się zwycięstwem gości.\nOstatnie spotkania obydwu drużyn to gra w kratkę. Trefl od dziesięciu spotkań raz wygrywa, raz przegrywa, idąc tropem formy sopocian można było się spodziewać zwycięstwa przyjezdnych, gdyż ostatnio przegrali oni z warszawską Legią. Lublinianie prezentują podobną dyspozycję, lecz w ostatnich meczach musieli przyjąć na swoje barki więcej porażek, aczkolwiek były to przegrane po bardzo wyrównanych meczach. Można było spodziewać się ciekawego starcia.\nW mecz lepiej weszli goście, wychodząc na sześciopunktowe prowadzenie. Start się zaciął, a Trefl po pięciu minutach prowadził dziesięcioma oczkami. W ekipie gości punktowała cała pierwsza piątka, zaś u gospodarzy był to tylko Sherron Dorsey-Walker. Po chwili Start się przebudził i zdobywając siedem punktów z rzędu, udało mu się znacząco skrócić dystans. Nie udało się jednak doprowadzić do remisu, a to za sprawą dobrze dysponowanego Nuniego Omota, którego celne rzuty pozwoliły ponownie odskoczyć Treflowi. Start jednak się nie poddawał i na minutę przed końcem kwarty wyrównał stan spotkania, dzięki dobrzej grze Kacpra Borowskiego. Pierwsze dziesięć minut na remis.\nNa początku drugiej części gry, po raz pierwszy w meczu, lublinianie objęli chwilowo prowadzenie. Trefl jednak nie dał gospodarzom rozwinąć skrzydeł i dość szybko odzyskał przewagę, sukcesywnie ją powiększając. Obraz gry był podobny do tego z pierwszej kwarty, gdy Trefl dominował, wtedy grać zaczynał Start, zmniejszając różnicę. Pomimo prób zawodników Startu, nie udało im się odzyskać prowadzenia z początku drugiej odsłony i na przerwę Trefl Sopot schodził z dwupunktową przewagą.\nTrzecia kwarta rozpoczęła się od celnej trójki Dorsey-Walkera i Start, podobnie jak w drugiej części gry, objął prowadzenie. Chwilę później odpowiedział Trefl. Mecz był bardzo wyrównany, stał na wysokim poziomie ofensywnym i był jednym z tych cieszących oko. Każda z drużyn chciała z tego starcia wyjść zwycięsko, nie oszczędzając sił. Ponownie Treflowi udało się odskoczyć lublinianom i z przebiegu gry, to oni byli bliżsi wygranej. Sopocianie byli bardzo skuteczni zza linii 6,75 m. i dzięki rzutom braci Kolenda i Karola Gruszeckiego trzymali gospodarzy na dystans. Przed ostatnią kwartą prowadzili przyjezdni i wszystko miało się wyjaśnić w ostatnich dziesięciu minutach.\nMożna było oczekiwać, że Start rzuci się na rywali, jednak goście grali „swoje” i mimo gry punkt za punkt utrzymywali swoje prowadzenie. Gospodarze jednak nie składali broni i czekała nas walka do ostatniej syreny. Na cztery minuty przed końcem meczu Start objął prowadzenie, bardzo gorąca atmosfera była tego wieczoru w lubelskim Globusie. Trefl nie zamierzał oddać zwycięstwa. Start przez większą część kwarty miał przewagę, lecz dobra gra Dominika Olejniczaka, w której wtórował mu Nuni Omot, doprowadziła do pięciopunktowego prowadzenia gości na 25 sekund przed końcem.\nPo zabójczej końcówce Trefl wywozi z Lublina komplet punktów. Goście zwyciężyli ten mecz zasłużenie, Startowi jednak trzeba przyznać chęć do walki, zabrakło koncentracji w końcówce, podobnie jak w ostatnich przegranych meczach lublinian. Trefl pokazał charakter i kunszt, zdobywając w ostatnich dwóch minutach jedenaście punktów, przy zerowej zdobyczy gospodarzy w tym samym czasie.\nStart Lublin – Trefl Sopot 80:91 (23:23, 20:22, 23:26, 14:20)\nStart Lublin: Dorsey-Walker 18, Ware 14, Franke 13, Borowski 7, Dziemba 6, Searcy 6, Jeszke 5, Łączyński 5, Szymański 4, Davis 2.\nTrefl Sopot: Omot 25, Gruszecki 16, Olejniczak 12, Kolenda Ł. 11, Kolenda M. 7, Moten 7, Paliukenas 6, Leończyk 4, Radicevic 3.


Dojrzały książę na białym koniu. Seniorzy najlepszymi kochankami? - Centrum PRasowe\nZarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet eksperci zalecają co najmniej jeden orgazm w tygodniu. Seks po 65 roku życia daje mnóstwo korzyści dla samopoczucia, związku i zdrowia. Seniorzy mogą być najlepszymi kochankami.\nZ badań wynika, że kobiety po 70-tce czerpią z seksu więcej satysfakcji niż w wieku 40 lat. Co radzą specjaliści?\nDodatkowo, osoby starsze zdecydowanie lepiej znają i rozumieją swoje oczekiwania, mają wreszcie więcej czasu tylko dla siebie, a także mniej stresu. – Wszystko to sprzyja seksowi. Wraz z wiekiem zmieniają się oczekiwania, dlatego pary powinny ze sobą jak najwięcej rozmawiać. Otwartość to klucz do satysfakcji w życiu seksualnym – dodaje prof. Shlomo Noy.


Będzin: 29-letni zazdrośnik SKATOWAŁ starszego kolegę! Fatalny finał libacji - Śląsk, Super Express\n2020-09-02 16:43 Rafał Strzelec\nBrutalne pobicie w Będzinie. 29-letni mieszkaniec miasta zaatakował swojego 66-letniego znajomego podczas suto zakrapianej alkoholem imprezy. - Obrażenia, jakich doznał, realnie zagrażały jego życiu - twierdzi policja. Za przestępstwo którego się dopuścił, 29-latek może spędzić w więzieniu nawet 10 najbliższych lat.\nHorror w Tychach! Dziewczynka wybiegła na ulicę. Została potrącona\nPolicjanci otrzymali zgłoszenie na temat tego zdarzenia w minioną niedzielę po południu. Okazało się, że podczas suto zakrapianej imprezy alkoholowej w mieszkaniu na terenie będzińskiej dzielnicy Małobądz doszło do ciężkiego pobicia. - Jak ustalili śledczy, w mieszkaniu 66-latka pojawił się jego 29-letni znajomy wraz ze swoją 34-letnią partnerką życiową. W trakcie spotkania uczestnicy wypili sporą ilość alkoholu. Gdy 29-latek wyszedł do ubikacji, 66-latek próbował wykorzystać jego pijaną 34-letnią partnerkę. Po wyjściu z łazienki, widzący "zaloty" nietrzeźwego kompana 29-latek, zaatakował swojego znajomego - opisuje całe zajście policja.\nSprawca był wyjątkowo brutalny. Okładał 66-latka pięściami po całym ciele - twarzy, głowie, tułowiu. Agresję potęgował alkohol. 29-latek miał aż trzy promile w organizmie. Ale nie jest to żadne usprawiedliwienie takiego zachowania. - Na wniosek śledczych, sąd tymczasowo aresztował 29-letniego będzinianina. Grozi mu teraz nawet 10 lat więzienia - podsumowuje zdarzenie będzińska policja.\nSTRASZNA śmierć górnika w kopalni Zofiówka! Spadł ponad 700 metrów na dno szybu\nRozpoznajecie włamywacza? Nagrała go kamera


Spółka easyCALL.pl wkrótce zadebiutuje na NewConnect. | NEWSFix Magazine\nHome / BIZNES / MOBILE / TECHNOLOGIE / Spółka easyCALL.pl wkrótce zadebiutuje na NewConnect.\nBrak komentarzy do Spółka easyCALL.pl wkrótce zadebiutuje na NewConnect. 28\nBIZNES, MOBILE, TECHNOLOGIE 4 marca 2011 , przez Redakcja\nFirma easyCALL.pl S.A. działa w sektorze telekomunikacyjnym. Od 2006 roku oferuje nowoczesne i profesjonalne rozwiązania w dziedzinie połączeń internetowych i telefonicznych. Koncentruje się przede wszystkim na telefonii internetowej (VoIP – www.easyCALL.pl), ale także na telefonii stacjonarnej (www.ekotel.pl) oraz dostępie do Internetu.\nSpółka easyCALL.pl S.A. zamierza w I kwartale 2011 roku zadebiutować na rynku NewConnect. Przedstawiciele firmy zapowiadają, że środki pozyskane z debiutu przeznaczą na rozwój usług pakietowych (dostęp do internetu oraz telefonia komórkowa – jako operator wirtualny), rozpoczęcie prac badawczych nad usługami telewizji internetowej oraz konsolidację rynku m.in. poprzez akwizycje. Wszystkie te działania mają przełożyć się na dynamiczny wzrost liczby klientów.\nUmocnienie naszej pozycji lidera w telefonii internetowej to jedno. Nasze plany sięgają jednak o wiele dalej. Pozyskane w drodze emisji akcji środki zamierzamy przeznaczyć również na wejście w nowe segmenty rynku. Planujemy uruchomienie pełnego zestawu usług telekomunikacyjnych, obejmujących telefonię stacjonarną, komórkową oraz dostęp do Internetu. W obrębie telefonii komórkowej zamierzamy działać jako operator wirtualny” – wyjaśnia Michał Jakubowski, Prezes Zarządu easyCALL.pl S.A.\nPlatforma easyCALL.pl to największa polska telefonia internetowa, charakteryzująca się unikalną multidostępnością. Oznacza to możliwość realizacji połączeń poprzez komputer, telefony IP, numery dostępowe w kraju i zagranicą, fax2mail, tradycyjną telefonię, videorozmowy oraz konferencje. Doceniło to już ponad 250 000 klientów, co czyni ją liderem innowacji.\nWszystkie usługi zawarte w platformie są niezbędne w funkcjonowaniu prężnych firm w XXI wieku. Z easyCALL.pl korzystają nie tylko firmy z sektora MSP, ale także największe banki i korporacje, m.in. BZ WBK, Wydawnictwo Naukowe PWN, Netsprint i wiele innych. Platforma zdobyła wyróżnienie miesięcznika „PC World” w kategorii najlepszy operator telefonii internetowej.\n„Coraz więcej małych i średnich firm zaczyna doceniać możliwości telefonii internetowej w stosunku do ich ceny. W easyCALL.pl dostarczamy usługi najwyższej jakości na bardzo korzystnych warunkach finansowych. Cieszy nas, że doceniają to nasi klienci. Największą naszą chlubą jest to, że polecają nas innym” – mówi Prezes Zarządu Michał Jakubowski. „Jesteśmy przekonani, że wejście na rynek alternatywny warszawskiej GPW – NewConnect – pozwoli nam na dalsze budowanie zaufania naszych klientów. Bycie spółką publiczną zobowiązuje, a my te obowiązki z chęcią będziemy wypełniać” – dodaje Prezes Zarządu easyCall.pl S.A. Michał Jakubowski.\nDodatkowo dla osób posiadający telefon stacjonarny na liniach TP, easyCALL.pl oferuje usługę ekotel, czyli niższy abonament bez konieczności zmiany dotychczasowego numeru. Z oferty ekotel korzysta już ponad 4000 klientów. „Pragniemy rozwijać segment telefonii stacjonarnej – nadal wiele osób korzysta z telefonów tradycyjnych. ekotel to rozwiązanie tradycyjne, ale bardzo konkurencyjne dla gospodarstw domowych oraz małych i średnich firm” – podkreśla Prezes Zarządu Michał Jakubowski. Ponadto easyCALL.pl oferuje usługi outsourcingowe dla mniejszych operatorów, którzy są zainteresowani wdrożeniem w swoich sieciach nowoczesnej telefonii cyfrowej.\n« Poprzedni artykuł Polskie gry podbijają świat\nNastępny artykuł » LED wkracza na salony.


Paradoks więźnia – Cichy Fragles\nKto ma jakiekolwiek pojęcie o teorii gier, wie o co chodzi, ale tytułem wprowadzenia:\nPolicja aresztuje dwóch (lub więcej, bez różnicy) domniemanych sprawców napadu na bank; nie ma wystarczająco mocnych dowodów, żeby ich posłać za to do więzienia (na, powiedzmy, dziesięć lat), ale ma dowody na popełnienie przez nich pomniejszych przestępstw (wartych, dajmy na to, dwa lata), więc zamyka ich w odizolowanych celach bez możliwości kontaktu i każdemu z osobna składa ofertę: jeśli złożysz zeznania obciążające twojego kumpla, odpuścimy ci tamte winy i oszczędzisz sobie dwóch lat odsiadki.\nPopularniejszym określeniem tej sytuacji jest „dylemat więźnia”, jednak rzadziej spotykany „paradoks” wydaje mi się trafniejszy. Jeśli bowiem zakładamy, że każdy z więźniów jest egoistą dbającym wyłącznie o własny interes (co w teorii gier przyjmuje się za oczywistość), to dylematu tak naprawdę nie ma żadnego: niezależnie od decyzji tego drugiego, zdrada zawsze się opłaca bardziej niż milczenie – zyskujemy na niej dwa lata na wolności, a stratę dziesięciu lat ponosi tylko tamten.\nParadoks natomiast polega na tym, że jeśli każdy z więźniów podejmie „logiczną” egoistyczną decyzję o zdradzie, to w efekcie obaj trafią do więzienia na dziesięć lat – podczas gdy obustronna „nielogiczna” lojalność oznaczałaby dla nich tylko po dwa lata. Racjonalny egoizm okazuje się zatem prowadzić na manowce.\nZ tego prostego eksperymentu myślowego można wyciągnąć pewne wnioski natury ogólnej.\nPrzede wszystkim: że kierowanie się wyłącznie własnym interesem wcale nie musi temu interesowi najlepiej służyć. Już to banalne spostrzeżenie stanowi poważny problem dla „wolnościowych” ideologii typu anarchizm czy libertarianizm – opierają się one bowiem na założeniu, że wypadkowa jednostkowych egoizmów przyniesie najbardziej optymalne wyniki z punktu widzenia społeczeństwa, tymczasem paradoks więźnia pokazuje, że bynajmniej: nie tylko społeczeństwo jako całość, ale nawet sami egoiści mogą na swoich wolnych wyborach koniec końców wyjść gorzej, niż gdyby postępowali wbrew swoim doraźnym interesom.\nProblem w tym, że ludzie sami z siebie na altruizm nie postawią (z pomijalnym wyjątkiem nielicznych idealistów), i to nawet nie dlatego, że są tacy niedobrzy, tylko dlatego, że – co również wynika z paradoksu więźnia – altruizm przynosi korzyści jedynie pod warunkiem, że inni także będą postępować wobec nas altruistycznie, natomiast w przeciwnym razie nie tylko sami tracimy, ale jeszcze wspomagamy egoistów, skutkiem czego egoizm staje się jeszcze bardziej opłacalny, więc tym bardziej nie możemy oczekiwać wzajemności, więc altruizm tym bardziej się nie opłaca… I tak dalej, aż do logicznej konkluzji w postaci stuprocentowego egoizmu.\nCzemu mimo to ludzkość, jak i wiele innych gatunków, nie składa się z samych egoistów? Cóż, od czasu do czasu wzajemność jednak ma miejsce, zatem ewolucja wykształciła w nas pewne altruistyczne zachowania, przede wszystkim wobec rodziny – wspólnota genów oznacza, że działając w interesie krewnych, wspieramy po części własne geny, a te są z zasady samolubne, więc takie postępowanie promują. A że ewolucja zazwyczaj chodzi na skróty (no i rzetelna ocena pokrewieństwa bez testów DNA jest niemożliwa), to w ramach takiego skrótu nauczyła nas sprzyjać osobnikom podobnym do nas lub/i utrzymującym z nami bliskie kontakty – co z czasem umożliwiło rozszerzenie tego podejścia na resztę gatunku (a nawet i na niektóre inne gatunki), choć już w daleko mniejszym stopniu.\nPolegać na jednostkowym altruiźmie w większej skali jednak nie można, dlatego musimy jakoś narzucać sobie reguły, które zapobiegną tego typu problemom. Na przykład za pomocą etyki: jak nietrudno zauważyć, wszelkie kodeksy moralne (a w ślad za nimi prawne) zakazują przede wszystkim czynów, które opłacają się sprawcy, ale szkodzą innym w takim stopniu, że ich dopuszczalność przyniosłaby ogółowi więcej szkody niż pożytku. Do podobnej logiki odwołuje się także imperatyw kategoryczny Kanta: „Postępuj tylko wedle takiej maksymy, co do której mógłbyś jednocześnie chcieć, aby stała się ona prawem powszechnym”.\nSamo powstrzymywanie się od działania na cudzą szkodę jednak nie wystarcza – paradoks więźnia może nas dopaść na różne mniej oczywiste sposoby. Na przykład wyścig zbrojeń.\nNapędzająca go logika jest banalnie prosta: my się zbroimy, bo oni się zbroją, a oni się zbroją, bo my się zbroimy – w efekcie i oni i my ponosimy koszty, zwykle uzyskując w ten sposób wyłącznie utrzymanie status quo. Kończy się jak w „Alicji w krainie czarów”: trzeba bardzo szybko biec, żeby zostać w miejscu. Zrezygnować z biegu jednak nie można, o ile nie zrobią tego pozostali – a zatem nie zrezygnuje nikt. Działa za każdym razem, nie tylko w przypadku dosłownych zbrojeń, ale i prawie każdej rywalizacji.\nWeźmy kwestię dopingu w sporcie: dlaczego właściwie go zakazujemy? Ano dlatego, że tolerowanie dopingu oznaczałoby postawienie wszystkich zawodników przed fatalną alternatywą: albo niszczysz się dopingiem, albo zapomnij o osiągnięciu czegokolwiek. Paradoks więźnia sprawia, że jeśli nikt się nie szprycuje, to wzięcie dopingu bardzo się opłaca, więc ktoś na pewno zacznie – a wtedy dla innych staje się to koniecznością i z czasem zaczną brać wszyscy, na czym finalnie wszyscy stracą – z chwilą, kiedy nikt już nie startuje bez dopingu, nikt już też na dopingu nie zyskuje (miejsca na podium się przecież nie rozmnożą) i jedynym efektem pozostaje uszczerbek na zdrowiu…\nPodobne zjawisko można zaobserwować w edukacji: opłaca się mieć wyższe wykształcenie, ponieważ zwiększa ono szanse na znalezienie pracy, zatem coraz więcej ludzi dąży do jego zdobycia – ale im powszechniejsze się ono staje, tym mniejszą korzyść przynosi. Mimo to odpuścić nie można, bo jeśli dyplom posiada prawie każdy, to jego brak staje się sygnałem ostrzegawczym dla potencjalnego pracodawcy – więc ostatecznie kształcą się wszyscy, niemałym nakładem czasu i pieniędzy, zarazem nie mając z tego większych korzyści przy szukaniu pracy.\nMasę podobnych sytuacji można znaleźć w przyrodzie – najczęściej są to kosztowne acz bezużyteczne ozdoby służące przyciąganiu uwagi płci przeciwnej, jak pawi ogon czy poroże łosia. Gatunek na zaprzestaniu takiej rywalizacji tylko by skorzystał, ale zaprzestać jej nie sposób, ponieważ jednostki, które by tego próbowały, stracą na atrakcyjności i ich geny wypadną z puli. Zawieszenie broni musi być powszechne, albo nie będzie ono miało żadnego sensu – ale pawie przecież się nie umówią, że od dzisiaj dają sobie spokój z tymi ogonami. Wyścig nigdy się zatem nie skończy, chyba że wymarciem gatunku lub zmianą zasad gry (np. pojawieniem się groźnego drapieżnika, który szczególnie gustuje w ogonach, przez co ich hodowanie stanie się nieopłacalne).\nSwego rodzaju formą wyścigu zbrojeń jest równanie w dół: pracownicy obniżający swoje oczekiwania co do pensji i warunków pracy, firmy rywalizujące ceną kosztem jakości, państwa obniżające podatki zagranicznym inwestorom lub ograniczające prawa pracownicze… We wszystkich przypadkach chodzi o to, żeby zwiększyć swoją konkurencyjność kosztem zysków (czy to w nadziei, że te z czasem jednak przyjdą dzięki lepszej pozycji na rynku, czy to z braku innego wyboru), we wszystkich też przypadkach jest to (globalnie) droga donikąd, bo walka o pozycję na rynku to gra o sumie zerowej (awans jednego gracza oznacza spadek innego) i zaostrzanie tej walki prowadzi tylko do ogólnego obniżenia standardów. Dlatego właśnie istnieją takie rozwiązania jak płaca minimalna, dlatego też Biden proponuje światu wprowadzenie minimalnej stawki CIT – albo narzucimy sobie jakiś minimalny poziom, albo ostatnią granicą będzie zero.\nCiekawym rozwiązaniem problemu z wyścigiem zbrojeń był zakaz reklamowania papierosów w USA (a potem w Europie) – koncerny tytoniowe oficjalnie były przeciw, ale… po cichu lobbowały za zakazem. Czemu? Ano temu, że rynek został dawno podzielony, a reklamy nie przynosiły już zauważalnych korzyści, służąc głównie utrzymywaniu klientów przy sobie, a nie pozyskiwaniu nowych – ale zrezygnować z nich nie można było, bo ani koncerny nie ufały sobie wzajemnie na tyle, żeby się w tej sprawie dogadać, ani też nie chciały ryzykować, że na rynku pojawi się nowy gracz, który zawieszenia broni nie będzie respektować i dzięki temu uzyska przewagę. Odgórny zakaz załatwiał więc wszystko idealnie.\nInny przypadek paradoksu więźnia to tragedia wspólnego pastwiska. Tym mianem określa się sytuację, w której dostęp do jakiegoś zasobu jest nieograniczony, a sam zasób wręcz przeciwnie – tak jak w przypadku pastwiska, na którym wszyscy mogą wypasać swoje bydło, w związku z czym każdemu z osobna opłaca się eksploatować to pastwisko ile wlezie – co nieuchronnie prowadzi do jego wyjałowienia, ze szkodą dla wszystkich.\nRealnych przykładów niestety nie trzeba długo szukać, bo cały nasz świat jest obecnie jednym wielkim przykładem działania tej prawidłowości: środowisko naturalne nie ma żadnego właściciela, więc żerować na nim mogą wszyscy – i wszyscy żerują ile wlezie, karczując, zatruwając, przeławiając, zaśmiecając, zanieczyszczając, emitując CO2 i generalnie zachowując się tak, jakby możliwości regeneracji biosfery były nieskończone – choć doskonale wiadomo, że już od dawna je przekraczamy. Ale co zrobić, skoro takie postępowanie się opłaca, rezygnacja z niego w wykonaniu pojedynczej firmy czy państwa nic nie zmieni, a dogadać się w skali świata nie potrafimy?\nPodobną sytuację w skali mikro przerobili mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej, niezdolność do wzniesienia się ponad partykularne interesy ostatecznie przypłacając cywilizacyjną zapaścią i spadkiem populacji o rząd wielkości. Lekcja bardzo wymowna, ale pracy domowej ciągle nie odrobiliśmy.\nMyślenie tylko o własnej kasie sprowadziło świat na manowce także po kryzysie w 2008, kiedy państwa i firmy odruchowo zaczęły zaciskać pasa – co byłoby sensowne, gdyby nie to, że pasa zacisnęli wszyscy, skutkiem czego zduszenie światowej gospodarki przyniosło wszystkim większe straty, niż gdyby prowadzili normalną politykę budżetową. Sam kryzys też był zresztą po części efektem paradoksu więźnia: inżynieria finansowa generowała potężne zyski, dopóki stosowali ją tylko niektórzy – kiedy jednak się upowszechniła, rynek nie mógł dłużej normalnie funkcjonować i wszystko się rypło. Z tej lekcji też jednak wniosków nie wyciągnęliśmy, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby za dekadę czy dwie nie doszło do powtórki z jakąś nową odmianą „inżynierii”.\nProblem z zupełnie innej beczki – zarobki. Ich jawność ma praktycznie same plusy dla wszystkich poza pracodawcami, a mimo to wolimy zachowywać je w tajemnicy. Powód bardzo prosty: opłaca się wiedzieć, ile zarabiają inni, ale nie opłaca się ujawniać informacji o własnej pensji – a oczywiście łatwiej samemu zachować milczenie, niż namówić wszystkich dookoła na szczerość, toteż jeśli państwo nie wymusza jawności wynagrodzeń (jak np. w Szwecji), to zgodnie gramy na własną niekorzyść, utrzymując je w tajemnicy.\nAlbo planowanie rodziny. Dlaczego największy przyrost naturalny mają najbiedniejsze państwa, a najmniejszy najbogatsze, skoro na zdrowy rozum powinno być odwrotnie? Ano dlatego, że decyzji o reprodukcji nie podejmuje państwo czy społeczeństwo, tylko jednostki, a z ich punktu widzenia jak najbardziej ma to sens. W kraju biednym i bez perspektyw, gdzie na dobrobyt dla swoich dzieci tak czy siak nie masz nadziei, racjonalną strategią jest posiadanie całej gromadki, żeby zmaksymalizować szanse, że będą one w stanie utrzymać nas na starość; w kraju bogatym i rozwiniętym ta motywacja zanika, bo z jednej strony łatwiej odłożyć na emeryturę, a z drugiej – wymagający rynek pracy wymusza inwestowanie w dziecko jak najwięcej, zatem racjonalną strategią jest ograniczenie się do jednego lub dwojga, żeby nie rozpraszać zasobów.\nZauważmy, że tu już w ogóle nie ma mowy ani o szkodzeniu komukolwiek, ani o rywalizacji – decyzja o posiadaniu dzieci jest kwestią bezdyskusyjnie prywatną i nie dotykającą bezpośrednio nikogo poza samymi zainteresowanymi, przez co niespecjalnie nadającą się do odgórnej regulacji – ale długofalowe skutki społeczne niewłaściwego przyrostu naturalnego (czy to nadmiernego, czy ujemnego) trudno ignorować. Jak jednak ten problem rozwiązać, nikt jak dotąd nie wymyślił – sprzeczność między prawami jednostki a dobrem społeczeństwa jest tu wyjątkowo kłopotliwa i nieprzezwyciężalna; trudno się zatem dziwić, że pewne osiągnięcia miały w tej dziedzinie tylko państwa totalitarne, jak Chiny czy Rumunia w czasach Ceaucescu.\nKolejny przykład: wybory. Z punktu widzenia obywatela głosowanie to strata czasu, bo prawdopodobieństwo, że przy milionach wyborców pojedynczy głos cokolwiek zmieni, jest praktycznie zerowe – ale gdyby wszyscy tak pomyśleli, demokracja przestałaby funkcjonować. Tego szczęśliwie jednak unikamy, ponieważ – o ironio – nie podchodzimy do sprawy aż tak racjonalnie.\nPodobnie sprawa wygląda z walką za ojczyznę: pojedynczy żołnierz także ma przyzerowe szanse wpłynąć na losy wojny, więc ryzykowanie życia w ten sposób nie ma sensu – ale gdyby wszyscy tak myśleli… Hmm, w sumie byłoby to bardzo korzystne, pod warunkiem, że ta sama logika zwyciężyłaby we wszystkich państwach świata, a nie tylko w niektórych. Paradoks więźnia działa tu na dwóch poziomach, w dwóch przeciwnych kierunkach.\nNa tym wyższym poziomie jego unikaniu służą organizacje międzynarodowe, ze szczególnym uwzględnieniem Unii Europejskiej – czego nie pojmują nacjonaliści, którzy dostrzegają w niej tylko koszty w postaci ograniczeń suwerenności, a umykają im zarówno korzyści z faktu, że te same ograniczenia obejmują pozostałe państwa członkowskie, jak i zagrożenia, jakie by ze sobą niosło postawienie na narodowy egoizm przez wszystkich dookoła. Umyka im także fakt, że rywale UE (Rosja, Chiny, czy nawet USA pod rządami Trumpa, a wcześniej Busha) z pewnością nie bez powodu starają się osłabiać Brukselę, a nie wzmacniać.\nI tu dochodzimy do drugiej strony medalu: paradoks więźnia można nie tylko obchodzić za pomocą dogadywania się, ale także wręcz przeciwnie – wykorzystywać jego działanie do wmanewrowywania innych w szkodzenie samym sobie. Zasada „dziel i podbijaj” sprawdza się niezmiennie od czasu jej sformułowania przez starożytnych Rzymian, ponieważ opiera się właśnie na tym mechaniźmie: dzięki jej stosowaniu racjonalne działania jednostek (czy to pojedynczych ludzi, czy państw, czy innych bytów) składają się na niekorzystny efekt dla zbiorowości, przynosząc zysk jej wrogom.\nTo jeden z powodów, dla których np. Indie zostały całkowicie podbite przez kolonizatorów, natomiast Chiny, choć popadły w upokarzającą zależność od zachodnich mocarstw, mimo wszystko zachowały niepodległość – Indie przed kolonizacją dzieliły się na setki (!) państw i państewek, które Europejczycy mogli z łatwością rozgrywać jedne przeciw drugim, sukcesywnie umacniając w ten sposób swoje wpływy i stopniowo je sobie podporządkowując; Chiny natomiast stanowiły jedno państwo z centralnym ośrodkiem decyzyjnym, którym nie dało się manipulować w podobny sposób, a podbój całego cesarstwa byłby zbyt kosztowny.\nNajbardziej ekstremalnym przykładem podobnej zagrywki była nazistowska polityka wobec Żydów, opisana np. w „Nowoczesności i Zagładzie” Baumana – naziści konsekwentnie ustawiali reguły gry w taki sposób, żeby Żydom (jednostkom) opłacało się właśnie to, co Żydom (zbiorowości) szkodziło: rezygnacja z oporu, praca dla Rzeszy, koncentracja na własnym przetrwaniu… I wiadomo, jak to się skończyło – do dziś nie tylko wśród faszystów pokutuje przekonanie, że Żydzi nie stawiali oprawcom wystarczającego oporu.\nMniej dramatyczny przykład to licytacja, w której poza zwycięzcą zadeklarowaną przez siebie kwotę płaci także drugi najwyżej licytujący gracz – z chwilą, gdy w grze pozostanie tylko dwóch konkurentów, każdy z nich gotów jest licytować nawet grubo powyżej akceptowalnej ceny, bo skoro i tak będzie zmuszony zapłacić, to lepiej dopłacić więcej za wygraną, niż stracić pieniądze i nie uzyskać niczego. W efekcie każdy ostatecznie zapłaci więcej, niż zdrowy rozsądek nakazuje, więc nawet zwycięzca wyjdzie z rywalizacji stratny.\nJak się przeciwstawiać takim działaniom? Cóż, nie ma innej opcji, niż solidarny opór przeciwko wspólnemu wrogowi, o co niestety zwykle bardzo trudno – wymaga to, po pierwsze, wzajemnego zaufania, a po drugie, patrzenia dalej niż na czubek własnego nosa. Nawet wspomniana UE ma z tym problem – mimo dekad integracji, mimo silnych wzajemnych powiązań, wspólna polityka zagraniczna nadal funkcjonuje tylko na papierze, bo ani poziom zaufania, ani poczucie wspólnoty nie jest wystarczająco silne, żeby przezwyciężyć narodowe egoizmy. Żadna droga na skróty niestety nie istnieje.\nZacząłem od pandemii, więc i na niej skończę, bo to jeszcze jeden przykład paradoksu więźnia: jeśli komuś się wydaje, że te wszystkie obostrzenia to jedno wielkie zawracanie głowy, to w pewnym sensie ma odrobinę racji – z punktu widzenia jednostki, prawdopodobieństwo złapania koronawirusa nawet podczas obecnej fali jest tak małe, że ignorując reżim sanitarny niewiele ryzykujemy, zwłaszcza gdy inni go przestrzegają; gdyby jednak wszyscy wyszli z podobnego założenia, te malutkie jednostkowe prawdopodobieństwa, przemnożone przez miliony ludzi, szybko złożyłyby się na eksplozję zakażeń, prowadząc do ogólnej katastrofy.\nTak więc bądźmy solidarni, patrzmy dalej niż na czubek własnego nosa – i dopóki trzeba, zasłaniajmy ten czubek maseczką.\n22 kwietnia 2021, 11:06 Borys\nSolidne omówienie, dużo dobrych przykładów. O koncernach tytoniowych lobbujących po cichu za zakazem reklamy nie wiedziałem. Natomiast mój ulubiony przykład wyścigu Czerwonej Królowej – którego nie wymieniłeś – to drzewa rosnące coraz wyżej, żeby sięgnąć światła.\nZ ciekawostkek dropsa: Kilka lat czytałem popularno-naukową, norweską książkę Daga Hessena o poruszonych przez Ciebie sprawach. Jej tytuł „På stedet løp” (dosłownie: „biegnij w miejscu”, ale chodzi też o nawiązanie do wojskowej komendy „spocznij”) można by pewnie przetłumaczyć na „Stój tu szybciutko”. :)\nKolejny przykład: wybory. Z punktu widzenia obywatela głosowanie to strata czasu, bo prawdopodobieństwo, że przy milionach wyborców pojedynczy głos cokolwiek zmieni, jest praktycznie zerowe\nTo akurat moim zdaniem niefortunny przykład, bo w procesach demokratycznych chodzi nie tylko o mechanizm plebiscytu, ale i o budowanie kultury politycznej. Ja idąc do urn wiem doskonale, że mój głos nic a nic nie zmieni, ale chcę skorzystać z przywileju obywatelskości. Zaś odpowiedzi na pytanie „Ale właściwie po co chcesz?” należy szukać u Arystotelesa.\nSwoją drogą, ciekawe, że wspominasz o stopniowym „urabianiu” Żydów przez nazistów. Otóż kilka tygodni temu pomyślałem, że chętnie przeczytałbym książkę o psychologicznych mechanizmach Holokaustu (czy raczej: przedholokaustowych). Bauman poświęca im sporo miejsca, jak rozumiem?\n22 kwietnia 2021, 20:29 Cichy\nTo akurat moim zdaniem niefortunny przykład, bo w procesach demokratycznych chodzi nie tylko o mechanizm plebiscytu, ale i o budowanie kultury politycznej. Ja idąc do urn wiem doskonale, że mój głos nic a nic nie zmieni, ale chcę skorzystać z przywileju obywatelskości.\nTy może i tak, ale czy to jest dominująca wśród wyborców postawa? Śmiem wątpić.\nRaczej średnio – kwestie psychologiczne są tam parokrotnie poruszane, ale zdecydowanie nie jest to główny temat. Tym niemniej, książkę gorąco polecam.\n22 kwietnia 2021, 20:42 Pojedztam.pl\nNa pewno warto być solidarnym i niech myślenie nie będzie dla nas czymś jednostkowym.\n22 kwietnia 2021, 21:40 Borys\nJa też – ale to jest w zasadzie bardzo ciekawe pytanie: Dlaczego frekwencja nie jest niższa niż jest? No bo jeżeli przeciętny wyborca nie jest na tyle kumaty, żeby znać poglądy Arystotelesa na polityczność, ale nie jest też na tyle głupi, żeby sądzić, że jeden głos coś zmienia, to dlaczego właściwie głosuje? Pytam bez ironii, zafrapowało mnie to nagle.\n22 kwietnia 2021, 22:33 Cichy\nZ tym "nie jest na tyle głupi" to bym nie przesądzał – miliony ludzi grają na loterii, miliony ludzi wierzą, że po wyrzuceniu orła rośnie prawdopodobieństwo wyrzucenia reszki i tak dalej, więc równie dobrze miliony mogą też wierzyć, że jeden głos coś zmieni. Głównego powodu upatrywałbym jednak w tym, o czym napomknąłem w notce: że ludzie nie podchodzą do głosowania racjonalnie, tylko emocjonalnie. No i poczucie obywatelskiego obowiązku pewnie też tu sporo znaczy.\n28 kwietnia 2021, 13:50 oknaoptimus\nPamiętam ten paradoks jeszcze z liceum. Uczyła nas o nim jedna z nauczycielek. Ciekowy temat.\n5 maja 2021, 19:47 parawany pokojowe\nJakiś czas temu czytałem o tym paradoksie. Jesteśmy po prostu efektem naszej własnej ewolucji. Niczym innym, a paradoks więźnia tylko to potwierdza.\n29 maja 2021, 17:25 cork-shop\nCzytałem o tym paradoksie w wielu książkach psychologicznych. Generalnie ciekawy eksperyment.