Grzegorz Markowski obchodzi dzisiaj 67. urodziny. Czego mu życzycie? | Pikio\nGrzegorz Markowski obchodzi dzisiaj 67. urodziny. Czego mu życzycie?\nGrzegorz Markowski przyszedł na świat 23 września 1953 roku, dziś obchodzi 67. urodziny. Czego mu życzycie?\nGrzegorz Markowski urodził się w 1953 roku w Józefowie pod Warszawą. Gwiazdor swoją karierę muzyczną zaczynał od śpiewania w amatorskiej grupie Watabah, a w 1976 roku wziął udział w Koncercie Debiutów na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.\nPiosenkarz został zauważony przez Bogdana Olewicza i Zbigniewa Hołdysa, którzy złożyli mu propozycję dołączenia do zespołu Perfect. Od 1980 do 1983 roku Grzegorz Markowski zajął w grupie miejsce na wokalu. Kiedy formacja została chwilowo rozwiązana, piosenkarz kontynuował występy z grupami Hazard i Samolot. Prowadził również firmę budowlaną.\nMarkowski Powrócił do Perfectu na stałe dopiero 10 lat później, po tym, jak Zbigniew Hołdys ostatecznie rozwiązał zespół ze sobą jako liderem. W 2020 roku formacja ogłosiła koniec swojej działalności, jednak z powodu pandemii koronawirusa pożegnalne koncerty zostały przełożone.\nW 2019 Grzegorz Markowski wydał wspólną płytę z córką – Patrycją Markowską, która poszła w jego ślady i również została wokalistką. Album nazywa się "Droga" i jak zapowiedział gwiazdor, to ostatnia płyta w jego karierze. Gwiazdor ma jeszcze syna, Piotra. Od lat żonaty jest z Katarzyną, zawodową tancerką.


Sztab ds. muzyki ŚDM - rozmowa z Adamem Sztabą - SDM PL\nSztab ds. muzyki ŚDM - rozmowa z Adamem Sztabą 2017-02-07 / News\nRozmowa z Adamem Sztabą – dyrygentem i twórcą aranżacji koncertu „Credo in Misericordiam Dei”, na zakończenie czuwania z Papieżem Franciszkiem na Campus Misericordiae podczas ŚDM Kraków 2016Małgorzata Gadomska: Jakie to uczucie, kiedy Twoje aranżacje wprowadzają w modlitwę, radość, skupienie ponad 3 miliony ludzi, którzy czekali na ten wieczór trzy lata?Adam Sztaba: Trudno to opisać, gdyż będąc na scenie, mówiąc szczerze, nie myślę o widzach czy słuchaczach, lecz wyłącznie o wykonywanych dźwiękach. Dopiero po zakończeniu mogę złapać jakiś kontakt z rzeczywistością, zderzyć się z odczuciami innych. Ale jeżeli swoją pracą udaje nam się kogoś zainspirować i przenieść w wymiar skupienia, refleksji, modlitwy, to znak, że ten wysiłek był potrzebny. Podobnie podchodzę do twórczości w ogólnym rozumieniu. Jeżeli sięgamy po jakieś dzieło po latach, to znak, że ma ono w sobie prawdziwą wartość. Liczę tym samym, że do naszego koncertu z Brzegów ludzie będą co jakiś czas powracali.\nPrzeglądam Twój oficjalny Facebook i widzę, że wciąż wisi zdjęcie w tle z koncertu uwielbienia. Rzucasz też wyzwanie innym miastom: „Światowe Dni Młodzieży trwają dalej. Możemy wpaść gdziekolwiek. Drobna strawa i kameralny nocleg dla 300 osób załatwią temat”. To znaczy, że nie żałujesz, że zgodziłeś się na to pozytywne szaleństwo?Zaproszenie do udziału w Światowych Dniach Młodzieży otrzymałem pod koniec 2014 roku i przez te ponad 1,5 roku pojawiały się rozmaite nastroje, również chwile zwątpienia. Materia wydawała się na początku kompletnie nie do ogarnięcia. Jako Zespół ds. Muzyki pod przewodnictwem ks. Roberta Tyrały stawialiśmy sobie pytania o repertuar i relacje pomiędzy muzyką liturgiczną a „piosenkową”, o niełatwy i odpowiedzialny proces kompletowania 300-osobowego chóru z orkiestrą symfoniczną, ale i o techniczną stronę, która przy tak skomplikowanym przedsięwzięciu odgrywa kluczową rolę. A z czasem, kiedy zaczęły pojawiać się konkretne pomysły, wymagały one zatwierdzenia na kilku płaszczyznach, co trwało. Ale jak to często w życiu bywa − największym bodźcem okazał się dla wszystkich upływający czas, który zmuszał do sukcesywnego zamykania kolejnych tematów. A co do mojego apelu na Facebooku, że możemy pojawić się wszędzie – tak jest w istocie, choć nie trzeba być zawodowcem, by wiedzieć, że najtrudniejsze jest w tym wypadku zapewnienie niezbędnych wymogów technicznych: odpowiednio dużej sceny i profesjonalnego sprzętu nagłośnieniowego. Chociaż myślę, że cały ten skład jest na tyle spontaniczny, że chętnie zagra i zaśpiewa bez nagłośnienia na mazurskim pomoście. Apeluję tylko o solidny pomost!Jak doszło do tego, że powierzono Ci dyrygowanie i aranże podczas koncertu na zakończenie Czuwania z Papieżem? Czy przed ŚDM miewałeś „romanse” z muzyką gospel czy kościelną?Zaproszenie przybyło od ks. Marka Hajdyły – szefa Wydarzeń Centralnych ŚDM, który znał mnie z rozmaitych muzycznych dokonań. Poznaliśmy się niby przypadkowo, choć zarówno On jak i ja w przypadki nie wierzymy, a raczej w Boskie znaki. Przygoda z pieśniami religijnymi to były głównie moje nastoletnie lata w rodzinnym Koszalinie. Pamiętam, że kiedy do naszej katedry zjechali na rekolekcje ojcowie dominikanie, postanowiliśmy z grupą ludzi ze szkoły napisać i wykonać na koniec tych spotkań własną piosenkę. W tym czasie odwiedziłem też kilka konkursów piosenki religijnej. Ale i miałem też epizod bycia organistą we wspomnianej katedrze koszalińskiej.\nNie bałeś się, godząc się na to zadanie, że środowisko muzyczne przylepi Ci jakąś łatkę? Muzyka religijna w Polsce dopiero nabiera rozpędu, wcześniej kojarzyła się z tzw. oazową gitarą.Zupełnie nie miałem tego typu obaw. Może dlatego, że czuję się muzykiem spełnionym, który ma to szczęście decydować o tym, czego się podejmuje. Rzeczywiście niektóre rozgłośnie radiowe czy telewizyjne mocno opornie podchodzą do artystów z kręgu religijnego, najpewniej w obawie przed utratą słuchaczy czy widzów o odmiennych poglądach. Polskie społeczeństwo musi jeszcze odrobić długą lekcję tolerancji i wyzbycia się niechęci do ludzi o odmiennych poglądach, religiach czy tradycjach. A co do presji – każde duże przedsięwzięcie wywołuje skrajne emocje, ale ponieważ jestem uzależniony od wyzwań, to na mnie działają one stymulująco. Lubię ekstremalny wysiłek, nawet kilkumiesięczny, który w moim wyobrażeniu prowadzi do czegoś istotnego.Jak w Zespole ds. Muzyki wyglądał proces wyboru utworów, solistów i muzyków? Co było dla Ciebie największym wyzwaniem w czasie wielomiesięcznej pracy nad aranżami? Najbardziej zaskoczyłeś aranżacją utworu wykonanego przez chór LIBERA i obecnością górali.Pracę nad całą oprawą muzyczną ŚDM podzieliśmy na poszczególne dni, a repertuar, który z czasem się powiększał powierzaliśmy konkretnym aranżerom. Z racji szerokiej rozpiętości stylistycznej pojawiło się łącznie sześciu dyrygentów, a byli to poza mną również: o. Dawid Kusz OP, Wiesław Delimat, Janusz Wierzgacz, Bartek Karwański ze Wspólnoty Lednica 2000 oraz Gabi Gąsior, dyrygująca Chórem ŚDM. Skomponowaniem części stałych do liturgii zajął się Henryk Jan Botor. Aranżacje były wykonywane w wersjach oryginalnych, ale częściej były specjalnie tworzone przez o. Dawida, Janusza Wierzgacza i Marka Pawełka, który pełnił też rolę organisty podczas wszystkich wydarzeń. Na mnie spadło zadanie napisania nowych aranżacji do kilku legendarnych pozycji, m.in. „Abba Ojcze”, „Barki” czy „Jesus Christ, You’re my Life”, ale przede wszystkim stworzenie pełnej oprawy muzycznej sobotniego koncertu uwielbienia „Credo in Misericordiam Dei”. Zamysł koncertu opartego na Wyznaniu wiary przybył od o. Lecha Dorobczyńskiego OFM. Po czym rozpoczął się mozolny proces poszukiwania utworów nawiązujących do konkretnych artykułów Credo. Od początku zależało mi na tym, aby koncert nie był wyłącznie „piosenkowy”. Stąd pochwalenie się najbardziej aktywną polską grupą etniczną czyli Góralami z zespołu „Hajlandery” oraz spuścizną przejmujących tradycyjnych pieśni pasyjnych, której wycinek przybliżył Adam Strug. Końcowe „Amen” zrodziło się w zupełnie niezwykłych okolicznościach, gdyż chór chłopięcy „Libera” zgłosił się do nas sam. I wtedy wpadłem na pomysł, aby nieco na przekór ich klasycznej emisji głosu powierzyć im utwór gospelowy „Total Praise”, oczywiście w specjalnie stworzonej aranżacji. Myślę, że w pozornie sprzecznych połączeniach estetyk, instrumentarium czy technik kompozytorskich jest jeszcze sporo do przemierzenia.Pierwsza myśl, kiedy dowiedziałeś się, że w ramach koncertu dostaniesz do pracy Chór i Orkiestrę ŚDM, złożoną z ok. 300 osób: młodzieży i osób duchownych?Pierwsza myśl była taka oto, że spełnia się moje marzenie życia. W 1991 roku jako nastolatek uczestniczyłem w Mszy św. celebrowanej przez Jana Pawła II w Koszalinie. Słuchając gry organisty, marzyłem, żeby być na jego miejscu. I po 25 latach spełniło się to marzenie z niemałą nawiązką.Twoje największe rozczarowanie z któregokolwiek momentu pracy?Nie przypominam sobie rozczarowań, a raczej utrudnienia wynikające ze specyfiki tego wydarzenia. A więc wzmożone kontrole osobiste oraz pokonywanie pieszo przez wszystkich muzyków ogromnych połaci z ciężkimi instrumentami na plecach. Ruch samochodowy w rejonie kilku kilometrów od sceny był bowiem zabroniony. Był też niewątpliwy deficyt snu. Po sobotnim koncercie wróciliśmy do hotelu ok. 2 w nocy, a o 4.30 rano czekał na nas samochód, by udać się z powrotem na scenę, gdyż kilka godzin przed przyjazdem Papieża zamykano wszystkie drogi dojazdowe. To wszystko jednak nie miało żadnego znaczenia wobec faktu bycia artystyczną częścią tego niezwykłego spotkania ludzi świata z Piotrem naszych czasów.Twoje największe zauroczenie? Może jakaś niestandardowa sytuacja z prób do koncertu czy z backstage’u.Papieżowi Franciszkowi podczas Światowych Dni Młodzieży zdarzało się od czasu do czasu zmieniać plany. I w sobotę postanowił najwyraźniej wykonać kolejnego figla i przybyć na Brzegi 45 minut przed czasem. Orkiestra z chórem była na scenie, ale jeszcze nie w pełnej gotowości. Dyrygenci snuli się gdzieś wokół sceny, aż nagle usłyszeliśmy komunikat: „Papież wjeżdża na Brzegi!”. Sprint do pulpitu dyrygenckiego, słuchawki, batuta, mikrofon do kontaktu z orkiestrą, przełożenie kartek z nutami przez muzyków i start. W niemałych nerwach, ale udało się. Pięknym momentem było też pierwsze kazanie Papieża na Błoniach. Dyrygenci do komunikacji z orkiestrą używali małych mikrofonów nagłownych, a wszyscy muzycy mieli w uszach słuchawki. Po rozpoczęciu kazania o. Dawid Kusz zaczął spontanicznie tłumaczyć całej orkiestrze treść papieskich słów. Pamiętam skupienie, jakie wówczas panowało na scenie.Czy schodząc ze sceny w Brzegach, spodziewałeś się aż tak euforycznego odbioru waszej pracy? Drugi koncert na TAURON Arena w Krakowie zebrał aż 15 tys. widzów. Dużym zainteresowaniem cieszy się też koncert uwielbienia „Credo in Misericordiam Dei” na DVD i CD.Słysząc brzmienie Chóru ŚDM na pierwszej ich próbie w marcu 2016 roku, wiedziałem już, że będą bardzo mocnym atutem. Trzy miesiące później usłyszałem pierwsze nuty zagrane przez Orkiestrę ŚDM i też byłem zdumiony tym, że młodzi ludzie bez długiego doświadczenia, nie grający ze sobą na co dzień, potrafią dojrzale muzykować. Jeszcze później dotarła sekcja rytmiczna złożona z zawodowych muzyków sesyjnych, a na końcu wspaniali soliści i rozpoczęło się mozolne łączenie wszystkich grup. Czuło się prawdziwe przejęcie wszystkich artystów, ale i wielką nobilitację, jaka na nas wszystkich spadła. No i to, że papieskie przejazdy, modlitwy, kazania, zdarzyły się obok nas, na naszych oczach. I o czym tu teraz marzyć?\nZapraszamy na stronę wydawnictwa DVD / CD z KONCERTEM Z CAMPUS MISERICORDIAE!Zdjęcie Adama Sztaby użyte w wywiadzie pochodzi z oficjalnego profilu Artysty na Facebooku.


Uprawa konopi w Polsce – opłacalny biznes? | OGRODNICTWO.expert\nOwoce i warzywa w postaci purée\nod Beata Domitrz\t,\t20 lutego, 2017\nUprawa konopi włóknistej wiąże się z dużą ilością dokumentacji oraz ścisłą kontrolą. Jednak biorąc pod uwagę prostą kultywację, duże dopłaty i opłacalne ceny skupu, warto zastanowić się nad jej uprawą. To biznes niewielkich nakładów i sporych zysków.\nUprawa konopi włóknistych w Polsce była dawniej bardzo popularna i łączono ją wyłącznie z przemysłem włókienniczym. W latach 90. powodzenie zyskały włókna syntetyczne, czego efektem było stopniowe wycofanie tkanin z naturalnych wyrobów tej rośliny. Dodatkowo kampanie antynarkotykowe spowodowały negatywne postrzeganie konopi bez względu na jej odmianę. Skutkiem zaostrzenia aktów prawnych dotyczących substancji psychoaktywnych było zmniejszenie ilości i powierzchni upraw konopi włóknistych do wielkości minimalnych.\nKonopie włókniste mają w składzie znikome ilości zakazanych substancji. W Polsce dozwolone są odmiany, w których zawartość tych środków nie przekracza 0,2%, przeliczając na suchą masę. Ich spis można znaleźć w krajowym rejestrze odmian roślin rolniczych COBORU oraz we Wspólnotowym Katalogu Odmian Roślin Rolniczych (CCA).\nNasiona konopi włóknistych powinny być opisane kategorią elitarną lub kategorią kwalifikowaną w rozumieniu przepisów dotyczących nasiennictwa. Potwierdzeniem materiału spełniającego te wymogi jest faktura zakupu i etykieta opakowania. Uprawa tej rośliny nie jest skomplikowana. Poza siewem i zbiorem polecane zabiegi pielęgnacyjne to głęboka orka w roku poprzedzającym siew, a następnie wiosną bronowanie i nawożenie małą dawką azotu.\nOmawiana odmiana konopi jest wykorzystywana w formie włókien, produktów ubocznych ich przetwórstwa – paździerzy, a nawet całych roślin. Znajdują one zastosowanie w wielu dziedzinach, m.in.:\nwłókiennictwie (tkaniny, odzież, liny),\npapiernictwie (produkcja celulozy),\nbudownictwie (materiał izolacyjny, płyty stolarskie),\nenergetyce (substrat opałowy),\nmotoryzacji (części do samochodów),\nprzemyśle spożywczym i kosmetycznym (oleje),\nrekultywacji (pozbywają się metali ciężkich w glebie).\nZgodnie z projektem programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014–20 dla upraw konopi włóknistych będą należne zwiększone dotacje Unii Europejskiej. W 2015 r. całkowita dopłata wynosiła 1330 zł, nie uwzględniając innych pomocniczych form dofinansowania np. dla młodych rolników.\nCeny skupu w 2016 r. wynoszą średnio:\n240–300 zł/t suchej słomy,\n3 200 zł/t nasion,\n2 400 zł/t plew.\nCeny materiału siewnego w zależności od odmiany wynoszą 7–20 zł/kg.\nUstawa z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2012 r. poz. 124 z późn. zm.) jest głównym dokumentem ustalającym zasady uprawy konopi. Za zezwolenie oraz nadzór odpowiada wójt lub odpowiednio burmistrz i prezydent miasta. Organ jest uprawniony do monitorowania gruntu i kontroli dokumentów. Kolejny wymóg to umowa kontrakcyjna z podmiotem skupującym konopie. Należy pamiętać, że zgodnie z polskim prawem uprawa konopi o odmianie innej niż włóknista podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech.\nTags:\tCannabis Sativa, Hanf, hemp, konopie, konopie siewne, konopie włókniste, пеньки\nJarek 8 marca, 2017, 11:59\nUprawę konopi można zgodnie z nowelą prawa z 2015r prowadzić na własne potrzeby 46 pkt 2.\nA ceny skupu przez tk-zwanych pierwszych przetwórców są tak niskie że nie pokrywają nakładów na uprawę /zbiór/.


Reverso - CH24.PL\nProsta, elegancka tarcza, a po obróceniu koperty: misternie zdobiony dekiel. W modelu Reverso One Precious Flowers pojawiają się cztery różne motywy kwiatowe – każdy o innej symbolice.\nWśród tegorocznych premier Watches & Wonders jedna szczególnie wyróżnia się stopniem złożoności. Reverso Hybris Mechanica ma aż 11 komplikacji, które rozłożono na 4 w pełni funkcjonalne tarcze.\nZegarek o dwóch „twarzach” – Reverso Duoface – debiutuje w wersji ze złotą kopertą, tarczą w kolorze burgunda i bordowym paskiem przygotowanym przez pracownię Casa Fagliano.


My, Arabowie, mamy cholerne szczęście, że Żydzi nie zachowują się jak Arabowie – REUNION 69\nAutor --- Data 21/08/2017 • ( 1 Komentarz )\nPrzyslala Monika Rok\nPodczas wojny arabsko-izraelskiej w maju 1948 r. Azzam Pasza, sekretarz generalny Ligi Arabskiej, oznajmił: “To będzie wojna eksterminacji, doniosła masakra, o której będzie się mówić jak o masakrach mongolskich i krucjatach”. Przed wojną arabsko-izraelską 1967 r. syryjski minister obrony, Hafez Assad przechwalał się: “Nadszedł czas rozpoczęcia wojny unicestwienia”, a prezydent Egiptu, Abdul Nasser, groził: “Naszym podstawowym celem będzie zniszczenie Izraela”.Gdyby Żydzi zachowywali się jak my, kiedy Izrael bronił się przed atakami z Gazy i Libanu, użyłby swojej przewagi militarnej, by zrównać je z ziemią, zmusić mieszkańców do ucieczki, pozostawiając tylko opuszczony teren, który Izrael z łatwością mógłby kontrolować. Zamiast tego Izrael podjął nadzwyczajne środki ostrożności, by unikać ofiar cywilnych. Były dowódca sił brytyjskich powiedział, że: “Podczas operacji w Gazie Izraelskie Siły Obronne zrobiły więcej, by strzec praw cywilów w strefie walki niż jakakolwiek inna armia w historii wojen”. Izrael dostarcza nawet darmowej pomocy medycznejSyryjczykom, czego nie ma absolutnie żadnego obowiązku robić.Jak wyjaśniono w Forward, wszyscy, praktycznie rzecz biorąc, Żydzi arabscy zostali zabici lub zmuszeni do opuszczenia świata arabskiego. Podczas wojny arabsko-izraelskiej 1947-1948 armie arabskie wygnały wszystkich Żydów z ziemi, którą zdobyły, włącznie z Zachodnim Brzegiem i Jerozolimą Wschodnią. Władze jordańskie w czasie, kiedy okupowały Jerozolimę Wschodnią, prowadziły systematyczne niszczenie cmentarza na Górze Oliwnej. Prowadziły także roboty ziemne i wykopaliska, w których niszczyły ważne żydowskie artefakty religijne.Gdyby Żydzi zachowywali się jak my, po wojnie 1947-1948 wydaliliby wszystkich Arabów z Izraela. Również po wojnie 1967 r. Żydzi wydaliliby wszystkich Arabów z Synaju, Gazy, Jerozolimy Wschodniej, Zachodniego Brzegu i Wzgórz Golan, i zbezcześciliby nie-żydowskie miejsca religijne. Izrael niczego takiego nie zrobił. Dzisiaj 20% populacji Izraela to Arabowie i pięć milionów Arabów żyje na Zachodnim Brzegu i w Gazie. Izrael oddał także cały Synaj Egiptowi w porozumieniu pokojowym. Ochrona wszystkich miejsc religijnych, włącznie z muzułmańskimi i chrześcijańskimi, jest standardową praktyką izraelską i jest gwarantowana przez Prawa podstawowe Izraela.Każdy Arab, który uczciwie przygląda się konfliktowi izraelsko-arabskiemu, rozumie, że mieliśmy cholerne szczęście, że Żydzi nie zachowują się jak Arabowie. Demonizujemy Izrael z powodu niedoskonałości takich jak opóźnienia przy uprawnionych posterunkach bezpieczeństwa, ale zrobiliśmy stukrotnie gorsze rzeczy Żydom i zrobilibyśmy jeszcze gorsze, gdybyśmy tylko mogli. Demonizujemy Izrael na podstawie całkowicie sfabrykowanych zarzutów, które tworzymy bezwstydnie, jak twierdzenie o masakrze w mieście Dżanin na Zachodnim Brzegu, co, jak stwierdzono później, było kłamstwem.W dodatku do tego my, Arabowie, mamy cholerne szczęście, że świat stosuje inne standardy wobec nas i wobec Żydów. Możemy zachowywać się źle, podczas gdy Żydzi zachowują się znacznie lepiej od nas, ale świat obwinia ich. Odnosimy więc korzyści nie tylko z własnego antysemityzmu, ale korzystamy także z antysemityzmu nie-Arabów. Wow!\n22/08/2017 o 21:41\nArtykuł ten dedykuję Ryśkowi


kiler2627 24 Paź 2014 18:58 1200 7\n#1 24 Paź 2014 18:58\nWitam wszystkich, proszę o wyrozumiałość jak coś źle zrobiłem zakładając ten temat ale nic podobnego do mojego problemu nie znalazłem.Otóż mam seata toledo II 99r 1.9 tdi 110 km.Dziś nagle zaczęło mu coś odbijać w elektryce. Otwierając klapę bagażnika zapala mi się automatycznie podświetlenie licznika oraz włącznika świateł nawet bez kluczyka w stacyjce!!! Zapala się natomiast też lampka kontrolna świateł przeciwmgielnych,nie wiem totalnie o co chodzi proszę pomóżcie!!!\n#2 23 Mar 2016 07:20\nWitam. Mam podobny problem w swoim Tolku, z tą różnicą, że po otwarciu drzwi (bez kluczyka w stacyjce) delikatnie podświetla mi lub mruga tylko podświetlenie zegarów... to może być wina stacyjki albo jakieś zwarcie tak sobie myśle... jak dotąd problem nie jest rozwiązany... również proszę o pomoc\n#3 23 Mar 2016 08:20\nMacie może przypadkiem wstawiony alarm samochodowy z pilotem? Miałem podobny w audi a3 przypadek i instalacja od centralnego robiła zwarcie. Przy sterowniku centralnego w bagażniku były zlutowane dwa przewody, po rozłączeniu ich wszystko wróciło do normy.\n#4 23 Mar 2016 08:22\nPrzewody w przelotce drzwi/klapa/nadwozie do naprawy.\n#5 23 Mar 2016 10:51\nalarmu z pilotem nie mam. A gdzie znajdę tę przelotkę z przewodami drzwi/klapa/nadwozie jeśli mogę zapytać?\n#6 23 Mar 2016 10:53\ngdzie znajdę tę przelotkę z przewodami drzwi/klapa/nadwozie jeśli mogę zapytać?\n#7 23 Mar 2016 10:57\n#8 23 Mar 2016 11:05\nA to zależy co otwierasz\nPodobne tematy seat toledo II - Po otwarciu bagażnika zapala się podświetlenie licznika\nWitam! Mam problem z oświetleniem wewnętrznym. Po otwarciu przednich drzwi nie zapala sie żarówka. Ostatnio również przestał działać sygnał dźwiękowy ... (5)\nSeat toledo tdi w czasie jazdy po kilku kilometrach na chwilę zapala się lampka świec żarowych i spada moc silnika,ciepły silnik jest trudno uruchamia... (2)\nDzięki. A w jaki sposób zrobić tak, by po podłączeniu do alarmu otwarcie bagażnika nie włączało oświetlenia w kabinie i odwrotnie?,Nie ma blisko,wpia... (6)\nSeat Toledo '94 1.8i zacięta klapa bagażnika i problem z ABS\nmam problem z klapą bagażnika w seacie toledo jak ją otworzyć bo coś się zacięło. auto sie otwiera i przy otwieraniu drzwi słychać że w bagażniku cent... (1)\nWitam od jakiegoś czasu mam problem z zamkiem klapy bagażnika podczas otwierania klapy zamek się otworzył i nie można było zamknąć klapy zamek został ... (2)


Program Czyste Powietrze z nowymi zasadami - Idea Domu\nHome / Instalacje / Ogrzewanie / Program Czyste Powietrze z nowymi zasadami\nOgrzewanie Porady Porady i trendy\nMa być łatwiej i szybciej. Nowe reguły pozwolą także większej ilości osób na skorzystanie z dotacji.\nProgram Czyste Powietrze ruszył jesienią 2018 roku jako ogólnopolski program wsparcia wymiany starych urządzeń grzewczych a także modernizacji budynków. Ambitnym celem Programu jest wymiana kilku milionów przysłowiowych „kopciuchów” na urządzenia grzewcze przyjazne środowisku a także termomodernizacja skutkująca mniejszym zapotrzebowaniem na energię cieplną.\nO nowe zasady programu Czyste Powietrze zapytaliśmy Przemysława Pożara, właściciela firmy Ecofabryka, która od lat pomaga inwestorm w pozyskiwaniu różnego rodzaju dotacje.\nDotychczasowe doświadczenia pokazują, że Program, choć ruszył z wielką pompą i osobistym wsparciem ówczesnego ministra środowiska, nie zrealizował zamierzonego planu 400.000 dotacji rocznie i pozostaje na poziomie około 100.000 zrealizowanych i realizowanych umów. To daleko od założonego ambitnego celu. Wprowadzone od 15.05.2020 roku nowe zasady mają uprościć i przyspieszyć uzyskiwanie wsparcia a wprowadzone nowe kryteria przyznawania dotacji mają pozwolić większej ilości osób na skorzystanie z Programu. Wsparcie będzie miało formę dotacji a także dodatkowo uruchomione zostaną kredyty bankowe spłacane z finansową pomocą Programu.\nCelem Programu jest wymiana starych szkodliwych dla środowiska urządzeń grzewczych na paliwo stałe. Zatem głównym i najważniejszym kryterium jest wymiana tegoż urządzenia na nowe, spełniające wymagane normy. Można także starać się, pod określonymi warunkami, na dodatkowe przedsięwzięcia takie jak: ocieplenie ścian i strychu, wymianę stolarki, rekuperację i instalację fotowoltaiczną.\nBeneficjentami Programu mogą być właściciele lub współwłaściciele budynków i lokali mieszkalnych oraz współwłaściciele za pisemną zgodą wszystkich pozostałych współwłaścicieli.\nKRYTERIA UDZIELANIA WSPARCIA.\nW miejsce dotychczasowego systemu opartego na wyliczaniu średniej miesięcznego dochodu na członka „gospodarstwa domowego” wprowadzono także nowe kryteria.\nWsparcie podstawowe oferowane jest osobom, których dochód w ostatnim, deklarowanym roku podatkowym było niższe niż 100.000 złotych. W takiej sytuacji maksymalna możliwa dotacja wyniesie 25.000 złotych a w przypadku zainstalowania dodatkowo mikro-instalacji fotowoltaicznej wzrośnie do 30.000 złotych.\nWsparcie podwyższone przeznaczone jest dla osób, których miesięczny dochód na jednego członka „gospodarstwa domowego” nie przekracza 1.400 złotych na osobę lub 1.960 złotych w przypadku gospodarstwa jednoosobowego. Wówczas stawki dotacji są wyższe i mogą wynieść maksymalnie 32.000 złotych a w przypadku zainstalowania dodatkowo mikro-instalacji fotowoltaicznej wzrasta do 37.000 złotych.\nJAK LICZYMY WYSOKOŚĆ DOTACJI?\nWysokość dotacji liczymy sumując poszczególne planowane zadania wchodzące w zakres planowanej modernizacji czyli można powiedzieć, że ostateczną kwotę uzyskujemy budując plan z poszczególnych „klocków”. Dla każdego rodzaju zadania przyznawane jest maksymalne dofinansowanie w odniesieniu do poniesionych kosztów kwalifikowanych brutto, których maksymalna wysokość jest również z góry ustalona. I tak na przykład: dla powietrznej pompy ciepła (warunek: klasa A++) w grupie wsparcia podstawowego maksymalna dotacja wynosi maksymalnie 13.500 złotych i nie więcej niż 45% kosztów kwalifikowanych. Jak łatwo policzyć, w praktyce przyjęto limit kosztów kwalifikowanych brutto na poziomie 30.000 złotych. W przypadku poziomu podwyższonego dotacja na to samo urządzenie wyniesie już maksymalnie 18.000 złotych i nie więcej niż 60% kosztów kwalifikowanych. Podobnie liczymy inne elementy planowanej modernizacji: inne urządzenia grzewcze, rekuperację, modernizację instalacji grzewczej. W przypadku ocieplania budynku i wymiany stolarki stosowany jest natomiast przelicznik w odniesieniu do powierzchni wyrażonej w metrach kwadratowych.\nNależy mieć nadzieję, że nowe zasady programu Czyste Powietrze rzeczywiście przyspieszą ambitny projekt modernizacji naszych domów a zarówno beneficjenci programu jak i środowisko, w którym żyjemy, skorzystają z możliwości, które oferuje Program. Dotychczasowa praktyka funkcjonowania Programu pozostawiała wiele do życzenia a okres trwania zarówno procedowania wniosków jak i samej wypłaty dotacji wielu z nas zniechęcił bądź wręcz wykluczył z możliwości skorzystania z oferowanych przez Program możliwości.\nFirma Ecofabryka pomaga skutecznie z różnego rodzaju dotacjami już od 9 lat, w tym także w programie Czyste Powietrze. W zakres pracy wchodzi zarówno przygotowywanie wniosków jak i ich procedowanie oraz ostateczne wypełnianie wniosków o wypłatę dotacji. Obecnie przygotowywany jest dokładny materiał dotyczący najnowszej wersji Programu, który pozwoli na praktyczne zapoznanie się z najważniejszymi elementami nowych zasad. W oparciu o blisko dwuletnią praktykę w realizacji wniosków w Programie wskaują także „pułapki”, tkwiące w zawiłych nieraz wymaganiach tak aby nie zmarnować okazji do uzyskania maksymalnego wsparcia.\nP.P.Ecofabryka www.ecofabryka.pl tel. 512 750 991\nKonkurs PORT PC dla firm instalacyjnych na najlepszy przykład rozwiązania w ramach akcji społecznej „Dom Bez Rachunków”.\nSzymon 6 czerwca 2020\nKryteria kosztów decydujących o przyznaniu dofinansowania wreszcie zostały dostosowane do wiekszosci spoleczenstwa. O to zreszta tez chodzi by nie ograniczać, a dawać mozliwosc. Zwlaszcza ze w przypadku pompy ciepła czy fotowoltaiki kwoty inwestycji są duzo wyzsze. Teraz jest najlepszy czas na wymiane i lepiej chwytać byka za rogi, zwlaszcza ze wystarczy wypełnić wniosek, w czym zreszta pomagaja wykonawcy. W Levadzie sprzedawcy wspieraja klienta od złożenia wniosku, przez dobór instalacji, montaz i pozniej serwisowanie


samolotypolskie.pl - Cwynar Nieuport 11\nCwynar Nieuport 11, 2014\nReplika samolotu myśliwskiego Nieuport 11 zbudowana przez Krzysztofa Cwynara. Samolot po ukończeniu budowy, maj 2014 r. Źródło: Latające Repliki).\nW 2005 r. Krzysztof Cwynar zakończył budowę ultralekkiego samolotu GP-5 i zaczął szukać kolejnego wyzwania. Pomysł, żeby wybudować samolot z lat I wojny światowej kiełkował w głowie pana Krzysztofa od momentu, gdy zobaczył film Asy przestworzy. Ponadto zbliżały się także obchody 100-lecia jej wybuchu i kolejnych bitew czy też kampanii. Pojawiając się na zlotach samolotów dość szeroko namawiał do tego pomysłu też środowisko lotnicze, niestety bez odzewu. Po podjęciu decyzji kupił 6 różnych modeli plastikowych samolotów w skali 1:48 z czasów I Wojny Światowej. Zbudował je, a potem postawił na półce i przez dwa miesiące się im przyglądał. Po dłuższej ocenie zdecydował, że będzie to właśnie Nieuport 11C1 "Bébé". Potem poszukał w Internecie więcej informacji na jego temat i okazało się, że ma on opinię samolotu przyjaznego, przyjemnie latającego i niezawodnego.\nZakupił w kanadyjskiej firmie Circa Reproductions Inc. plany repliki Circa Reproductions Nieuport 11 w skali 7/8. W stosunku do pierwowzoru różnił się technologią produkcji. Plany uwzględniały technologię budowy z rur duralowych, przez co konstrukcja jest lżejsza i trwalsza w stosunku do drewnianego oryginału. Zakładały też wiele zmian konstrukcyjnych. Zastosowano współczesny profil płata. Dzięki temu samolot ten jest normalną konstrukcją i nie ma jakiś zaskakujących właściwości w powietrzu. Krzysztof Cwynar uznał, że główne węzły konstrukcyjne, czyli łączenie skrzydeł, kadłuba i usterzenia, były zbyt delikatne. Wprowadził więc zmiany w ich konstrukcji. Oryginał i plany kanadyjskie miały jednodźwigarowe dolne skrzydło. W oryginalnych samolotach Nieuport skrzydła się skręcały, podobnie się działo w innych replikach. Budowniczy wprowadził więc skrzydło dwudźwigarowe. Współczesne są także napędy sterów kierunku i wysokości. W samolocie zabudowano motocyklowy, widlasty silnik Hyosung GT650, którego adaptację do celów lotniczych przeprowadził także Krzysztof Cwynar.\nBudowę rozpoczął w 2010 r. Samolot powstał w ciągu czterech lat, ale z długimi przerwami z różnych powodów. Setna rocznica wybuchu I Wojny Światowej była jeszcze daleko, więc nie było ciśnienia na zwiększenie intensywności prac. Wymagały one jednak wiele wysiłku, działań budowlanych i instalacyjnych. Budowa była prowadzona pod nadzorem SFUL (Słowackiej Federacji Lotnictwa Ultralekkiego). Przed pierwszym lotem płatowiec przeszedł próbę statyczną z obciążeniem 6.\nOblot repliki Nieuport 11 miał miejsce w maju 2014 r. (wg PLAR- w maju 2015 r.- informacja błędna) na lądowisku Stara Wieś koło Brzozowa. Próby w locie przeprowadzał osobiście budowniczy samolotu. 7 czerwca, w czwartym locie, samolot na skutek awarii silnika lądował w terenie przygodnym i został poważnie uszkodzony. Wypadek ten stał się pretekstem do zbudowania samolotu niemal od nowa, lecz z całym szeregiem ulepszeń, tak aby był bezpieczniejszy. Uszkodzenia udało się usunąć w ciągu pięciu tygodni. Wtedy też samolot wyposażono w sprawdzony silnik Rotax 912. Następnie budowniczy musiał dokończyć próby i zarejestrować samolot. Samolot został zarejestrowany na Słowacji i otrzymał znaki OM-M417. Malowanie samolotu nawiązuje do okresu bitwy pod Verdun w 1916 r.- jest to osobiste malowanie francuskiego asa hrabiego Armanda de Turrene.\nSamolot pilotuje się bardzo przyjemnie i w zasadzie sam ląduje. Trzeba jednak posiadać doświadczenie z tylnym kółkiem i uważać na boczny wiatr, a to ze względu na duże powierzchnie boczne. Wystarcza mu do lądowania 200 m, a do startu zaledwie 120 m pasa.\nPierwszą imprezą na której Nieuport pokazał się w powietrzu był piknik lotniczy w Krośnie, który odbył się 20.09.2014 r. Wcześniej konstrukcja była wystawiana na tragach poznańskich na stoisku polskiego stowarzyszenia motoszybowcowego. Od tego czasu samolot można było oglądać podczas wielu lotniczych imprez oraz rekonstrukcji historycznych na terenie zarówno Polski, jak i Europy, np.:\nPoznański Aerofestival (2015), Odyseja Historyczna Kutno 2015 w Leszczynek k. Kutna, Piknik Lotniczy w Krośnie 2015, XII Małopolski Piknik Lotniczy w Krakowie 2016, rekonstrukcja historyczna Bitwy pod Gorlicami w dniu 30.04.2017 r., gdzie pierwszy raz na niebie pojawiły się razem repliki Nieuport-11 i Nieuport-17, XIII Małopolski Piknik Lotniczy w Krakowie 2017 , Slovak International Air Fest w Sliac 2017, III Podkarpackie Pokazy Lotnicze 2017, I Podkarpacki Zlot Samolotów Lekkich 2018, XIV Małopolski Piknik Lotniczy w Krakowie 2018, rekonstrukcji Bitwy Warszawskiej 2018, Rekonstrukcja Bitwy pod Gorlicami 2019, XV Małopolski Piknik Lotniczy w Krakowie 2019.\nSkrzydła dolne dwudźwigarowe. Pokrycie skrzydeł wykonane z tkaniny Poly- Fiber.\nKadłub konstrukcji kratownicowej z rur duralowych 6001. Pokrycie kadłuba wykonane z tkaniny Poly- Fiber. Kabina odkryta.\nPodwozie w układzie klasycznym z kółkiem tylnym, stałe.\nSilnik- motocyklowy, dwucylindrowy w układzie V, chłodzony cieczą Hyosung GT650 o mocy startowej ok. 54 kW (74 KM) dostosowany do celów lotniczych. Wymieniony później na silnik Rotax 912 o mocy 74 kW (100 KM). Śmigło dwułopatowe, drewniane, stałe.\nZbiornik paliwa o pojemności 42 l.\nDane techniczne Nieuport 11 replika (wg różnych źródeł):\nMasa własna- ok. 260 kg, masa użyteczna- 100 kg, masa startowa max- 360 kg.\nPrędkość użytkowa- od 110 do 130 km/h (lub 110-140 km/h), prędkość oderwania- 60 km/h, długość startu- ok. 200 m, długość lądowania- 150 m.\n "Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych. Raport Końcowy nr 800/14. Wypadek. Samolot ultralekki- replika myśliwca z okresu I wojny światowej". Warszawa, dnia 14 sierpnia 2014 r.


Analiza wiersza pt. "Hymn do miłości ojczyzny" Ignacego Krasickiego. - Sciaga.pl\nAnaliza wiersza pt. "Hymn do miłości ojczyzny" Ignacego Krasickiego.\npoleca 78% 1349 głosów\n85% Charakterystyka Zenona Ziembiewicza.\nHymn do miłości ojczyzny Ignacy Krasicki charakter wiersza patriotyczny charakter wiersza patriotyzm uczucia zbiorowe miłość do ojczyzny najwyższe wartości ideały myśli ponadczasowe podmiot liryczny Hymnu do miłości ojczyzny patriotyzm w Hymnie do miłości ojczyzny analiza Hymnu do miłości ojczyzny interpretacja Hymnu do miłości ojczyzny analiza Interpretacja apostrofa w Hymnie do miłości ojczyzny ponadczasowość Hymnu do miłości ojczyzny pomoc ojczyźnie WSZYSTKIE\nObiekt miłości pisarzy oświecenia Inne rodzaje miłości Dewotki z bajek Krasickiego Oświecenie : Literatura polska Oświecenie : Najważniejsze motywy i tematy


Zniżka Darmowa wysyłka hurtownie 1922 rosja 50 koneek monety skopiuj miedziane posrebrzane produkcji - Home Decor \_ www8.ZbioryWylot.co\nStrona główna > Home Decor > DARMOWA WYSYŁKA hurtownie 1922 rosja 50 koneek monety skopiuj miedziane posrebrzane produkcji\nStatua Wolności Centralny Inteligencja Agencja Pamiątkowe Wyzwaniem Monety D13\npakiet zawiera: 1 x Pamiątkowe Monety (bez opakowania detalicznego) 2. Ze Względu na różnice między różnymi monitorami, obraz może nie odzwierciedlać rzeczywisty kolor rzecz. dziękuję!\n1916-S INDIAN HEAD PIĘĆ DOLAR Kopiuj Ładny Moneta Darmowa Wysyłka Dokładną Kopię\nRosja MONETY KOPIA DARMOWA WYSYŁKA #55\nmoże to potrwać do 7 dni roboczych przetwarzać twój powrót po otrzymaniu produktu. kupujący jest odpowiedzialny za wszelkie dalsze wysyłki opłaty. wadliwe produkty muszą być zwrócone w ciągu 30 dni od daty złożeniu zamówienia. wysyłka powrotna Polisa zadowolenie klienta jest dla nas bardzo ważne. jeśli nie jesteś\nKalendarz majów Meksyk Pamiątkowe Monety Okolicznościowej Kolekcja Token Dec25\n1915 Australia Jeden Shilling Srebrny Kopiuj coin\n4, DHL, UPS, TNT, EMS nadaje się do dowolnego kraju. the dostawy jest szybka tylko potrzebują około 7-10 dni po tym, jak wysłane out pakiet. na opłaty jest obliczana przez system oparty na opakowaniu waga i twój adres zamieszkania. jeśli nie dostać pakiet w normalny czas dostawy. proszę wysłać wiadomość do mnie najpierw przed chcesz\nStany Zjednoczone 1866 Dwa centów Kopia Monety\nwaga: ±6. 2G dwa Monety USA Bardzo Dobry 1866 lat 2 Centów Centów (100% Miedzi) materiał: miedź-95%, inne-5% zastosowanie: Art & Kolekcjonowania technika: Tłoczony drogi Przyjacielu, witaj w Moim Sklepie! witam, jestem Anna. jest to mój zaszczyt, że jesteś odwiedzenie mój sklep. I tylko sprzedać replika monety\nRosyjski Prezydent Projekt Okolicznościowej Monety Pamiątkowe Monety Ze Stopu Cynku Kolekcja No-MY20 waluty Monety Prezent\ngłówny Kolor: Srebrny rosyjski Prezydent projekt, dwie strony uwaga: 1. Please pozwalają 1-3 cm błąd ze względu na pomiarze ręcznym. pls upewnij się, że nie przeszkadza przed złożeniem oferty. 5042 podobne Produkty\nEkskluzywne opakowanie, Monety Umieścić swój portfel może przynieść bogactwo. monety Rosyjski Starożytnej srebrny vintage pamiątka prezent ", Aby przyciągnąć bogactwo"\nOGRÓD DOM i 3. We również może dostarczyć usługi DHL drzwi do drzwi dostawy. które zazwyczaj potrzebują 5-7 dni roboczych dotrzeć. jeśli potrzebujesz te ekspresowe proszę wybrać i zapłacić fracht. nasze produkty mają różnego rodzaju projektowania mody i dobrej jakości. mamy szczerą nadzieję, że nowych i starych klientów


Antonina Guzik prezentuje: Lakier do paznokci Barry M. Bright Purple.\nZauważyłam, że wśród mojej lakierowej kolekcji mam sporo fioletów, jasnych, ciemnych - wszelakich. Jakoś tak dobrze się czuję w tym kolorze :) A w Barrym szczególnie :P\nKilka słów o lakierze. Pojemność buteleczki 10 ml. Konsystencja idealna do malowania bez zacieków, smug itp. Podoba mi się w tym lakierze to, że jak już zaschnie to mam wrażenie, że nic go nie ruszy. Jest twardy i bardzo wytrzymały. Jak widać na zdjęciach błyszczy się bardzo. Trwałość 4-6 dni. Pędzelek klasyczny, dobrze się nim operuje na pazurku.\nPo zmyciu nie pozostawia po sobie slabu, nie przebarwia płytki i skórek. I to w sumie tyle na jego temat. Mogę jeszcze powtórzyć, że jest moim ukochanym lakierem, a kolorek wyjątkowo często powraca na moje pazurki. A teraz fotki :D\nCzy ten fiolet tylko mi przypadł tak bardzo do gustu? :) Czy może i Wam chociaż troszkę wpadł w oko?\nCatalina 1 lutego 2013 08:37\nu mnie ostatnio coraz częściej goszczą granatowe lakiery :)\nKinga 1 lutego 2013 08:40\nkolorek jest boski, uwielbiam takie odcienie :)\nGwiazda 1 lutego 2013 08:54\nIka 1 lutego 2013 09:15\nBardzo ciekawy kolor. Lubie takie nietypowe odcienie :) Niby fiolet, ale tak nie do końca\nAdrianna 1 lutego 2013 09:18\nŚliczny kolor, bardzo podobają mi się fiolety na paznokciach :)\nKasia J. 1 lutego 2013 09:28\nUnknown 1 lutego 2013 09:31\nŚliczny jest ten lakier *_*\nczarnulkaa 1 lutego 2013 09:42\nmi sie bardzo podoba ten kolor;)\ndream7 1 lutego 2013 09:50\nŚliczny kolor lakieru taka 100 % śliwka:)\nAgnieszka eS. 1 lutego 2013 11:46\nextra kolor lakieru!\na jaki masz ciekawy kształt paznokci, bardzo ładne:)\nDe beauté 1 lutego 2013 12:29\nJa uwielbiam fiolet w każdej postaci, więc jestem na tak :)\nOstatnio próbowałam pomalować paznokcie w jakimś kolorze (czego nie lubię za bardzo, jednak przemogłam się) i oczywiście musiałam zadrzeć lakier. Zdenerwowałam się, zmyłam i doszłam do wniosku, że zostaję przy odżywce z Eveline :D lakiery to chyba nie moja bajka, jednak na innych blogach lubię podziwiać kolorowe pazurki\nDarin 1 lutego 2013 12:44\nVeronique 1 lutego 2013 12:51\nBardzo mi ten kolorek przypadł do gustu...:)\nUnknown 1 lutego 2013 14:26\nmysieuszka 1 lutego 2013 16:11\nśliczny kolorek, bardzo fajne są lakiery tej firmy :)\nWera 1 lutego 2013 16:16\nUnknown 1 lutego 2013 18:21\nprzepiękny ten odcien! w mojej kolekcji brak takiego , muszę się za podobnym rozejrzeć:)\nmegi and beauty 1 lutego 2013 19:37\nAle przecudowny kolor! *_*\nChyba też się na niego skuszę ;)\ndakota 1 lutego 2013 20:33\nPiękny ten kolorek! Niby fiolet ale ma w sobie i coś z fuksji...zależy jak pada światło :)\nSarita 1 lutego 2013 20:36\nBardzo lubię takie fiolety :).\nAngelikaK 1 lutego 2013 21:22\nBeSomeoneElse92 2 lutego 2013 14:42\nUwielbiam fiolety, ale ostatnio używam nudziaków i jasnych kolorków :)\nTamit24 2 lutego 2013 20:21\nten kolor jest niesamowity <3\ntakajednamadzia 3 lutego 2013 13:02\nprzepiękny ten kolor! Mam jednego Barrego w swej kolekcji i bardzo odpowiada mi jego jakość, konsystencja i pędzel. Gorzej z dostępnością:(\nMARIOLA WILK 6 lutego 2013 17:57\nale masz świetne te lakierki! kolory rewelacja!


W wygodnym fotelu - z książką i kawą: grudnia 2012\nAutor: paren o 12:06 6 komentarze\nZaczarowany las, w którym spotykają się wszystkie bajki\n"Choinka tegoroczna, bogata sukcesją po swoich pięciu siostrach i własnym wianem. Zaledwie paru smugami zieleni przypomina swą drzewną istotę. Owinięta łańcuchami z różnokolorowych papierków, osnuta włosami anielskimi, z okiścią iskrzącego się śniegu, obwieszona gwiazdami - jest zaczarowanym lasem, w którym spotykają się wszystkie bajki. Widać Kopciuszka w pozłocistej karocy Jaś i Małgosia trzymają się za ręce i zaglądają do koszyczka z czekoladkami, krasnoludki skradają się do złotych orzechów i zegarków wskazujących północ, po kilku kryształach podobnych do sopli lodu (zabytki z dawno nie istniejącej lampy) poznaję pałac Królewny Śnieżki. Wilk o srebrnej sierści ogląda się za Czerwonym Kapturkiem, który się ukrył za wielkim tęczowym motylem."\nJan Parandowski - Zegar słoneczny. Błażek. Iskry, Warszawa 1978, s. 22\nAutor: paren o 15:02 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - P, * P - Polska, * Tytuły - Z, ~ bohaterowie literaccy\n"Nagle wyrosła za oknem wyraźna — całkiem jakby żywa — postać mężczyzny w cudzoziemskich sukniach, z toporkiem zatkniętym za pas; mężczyzna ów prowadził za uzdę osiołka obładowanego drzewem.\n— Ależ to Ali Baba! — zawołał rozpromieniony Scrooge. — Kochany, poczciwy stary Ali Baba! Tak, tak, pamiętam. Dawno temu, kiedy to opuszczone dziecko spędzało tu samotnie święta Bożego Narodzenia, Ali Baba przyszedł do niego po raz pierwszy, zjawił się za oknem tak jak dzisiaj. Biedny chłopczyna... O, teraz idzie Walentyn — wykrzykiwał Scrooge — ze swoim bratem Orsonem, tym dzikusem! I jest ten... jakże się on nazywa... ten, co to go położyli śpiącego, w samej tylko bieliźnie, u bram Damaszku. I widzę pachołka sułtana, którego wróżki postawiły na głowie, nogami do góry... O, ciągle jeszcze stoi na głowie. Dobrze mu tak! Bardzo mnie to cieszy! Jak śmiał żenić się z księżniczką!\nAch, wyobraźmy sobie zdumienie kontrahentów handlowych Scrooge'a z City londyńskiego, gdyby słyszeć mogli, jak marnotrawiąc energię na tego rodzaju głupstwa rozprawia o nich głosem, w którym śmiech miesza się ze łzami; i gdyby ujrzeć mogli jego pałającą twarz.\n— No i naturalnie jest papuga! — wykrzyknął Scrooge. — Cała zielona, tylko ogon ma żółty i na głowie czub podobny do listka strzępiastej sałaty! Biedny Robinson Cruzoe, wołała na niego, kiedy opłynąwszy wyspę wrócił do szałasu. „Gdzieś ty był, biedny Robinsonie?" — tak do niego wołała. Biedaczysko myślał, że to sen, a tymczasem to wcale nie był sen, tylko papuga naprawdę do niego wołała. A tam znów Piętaszek biegnie do zatoki ile sił w nogach! Hej, Piętaszku! Hop! Hop! "\nKarol Dickens: "Opowieść wigilijna". Gdańsk 2001, s. 20\nAutor: paren o 00:40 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - D, * P - Anglia, * Tytuły - O, ~ bohaterowie literaccy\n"Od tej pory wiele razy przekraczałam Marszałkowską i zmierzałam do biblioteki. Wolno mi było już samej tam chodzić.\nW niektóre popołudnia pędziłam tam prawie z zadyszką, bo pilno mi było dokończyć przerwaną wpół zdarzenia sensacyjną opowieść.\nNiekiedy zaś szłam statecznie i powoli, rozmyślając, co by tu wybrać na dziś do czytania. Jak łasuch, który siedząc w przeobfitej spiżarni obiecuje sobie, co zje jutro, co pojutrze, tak ja obchodziłam półki z książkami wybierając te, które będę chciała przeczytać kiedyś, które muszę zaraz przeczytać, i te, które mogą trochę poczekać.\nWiedziałam, że nigdy nie przeczytam wszystkich tych książek, domyślałam się, ze minie moje dzieciństwo zanim zdołam przebrnąć przez wszystkie tomy, ale też do mnie należało rozkoszne wytyczanie dróg, jakimi przez ten wielki księgozbiór mogłam wędrować.\nKsiążki można było czytać systematycznie, po kolei, autorami, albo według jakiegoś tematu, czy też rodzaju. Jednak po pewnym okresie czytania według ustalonej zasady, przyjemnie jest zboczyć z drogi, jak wędrowiec, który schodzi z szosy, aby uszczknąć parę kwiatków na pobliskiej łące, albo zerwać garść malin w przydrożnym rowie. Czasem tak sobie wędrowiec ową łąkę upodoba, że rozbija na niej namiot, aby ni stąd ni zowąd zatrzymać się tu na dłużej, a czasem wraca po chwili na szosę i podejmuje dalszy marsz.\nTak i ja maszerowałam zygzakami poprzez gąszcz książek.\nZnalazłam tu swoją krainę wybredności, gdzie byłam książkową władczynią, czyli dosłownie księżniczką, a wszystkie moje grymasy, kaprysy i wybryki były tu zupełnie na miejscu.\nPani Felicja, a również i inne panie bibliotekarki, które poznałam z czasem, niby jakieś damy dworu podsuwały mi różne wyszukane książkowe przysmaki i bardzo były uradowane jeśli łykałam je z apetytem, lecz jeśli odkładałam je po przeczytaniu kilku stron, także były ze mnie zadowolone."\nJoanna Papuzińska: "Darowane kreski". Wydawnictwo ATENA, Warszawa 1994, s. 94-95\nAutor: paren o 18:33 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - P, * P - Polska, * Tytuły - D, ~ czytanie\nAutor: paren o 18:21 0 komentarze\nAutor: paren o 22:41 0 komentarze\nObawa, że nie da się wypowiedzieć wszystkiego, ogarnia człowieka nie tylko w obliczu nieskończoności nazw, ale i bezkresu rzeczy. Historia literatury pełna jest obsesyjnych kolekcji przedmiotów. Niekiedy bywają one fantastyczne, jak lista znalezisk, których - w opowieści Ariosta - Astolf dokonuje na księżycu, dokąd się udał, by odzyskać rozum Orlanda, czasem niepokojące, jak wykaz szkodliwych substancji używanych przez wiedźmy w Makbecie Szekspira, czasem oszałamiające zapachami, jak kolekcja kwiatów opisywana przez Marina w jego poemacie Adon, niekiedy ubogie i esencjalne, jak zbiór wyrzuconych na brzeg resztek ze statku, które pozwalają Robinsonowi przetrwać na jego wyspie, czy ubożuchny skarbczyk zebrany przez Tomka Sawyera, o którym opowiada Mark Twain, czasami oszałamiająco zwyczajne, jak przeogromny zbiór nieistotnych przedmiotów, które zapełniają szufladę w kuchni Leopolda Blooma w Ulissesie Joyce'a, czasem nostalgicznie czułe, choć w swojej nieruchomości muzealne i niemal posępne, jak kolekcja instrumentów muzycznych, o których opowiada Mann w Doktorze Faustusie.\nCzasem te rzeczy to po prostu zapachy, albo też smrody, jak w mieście opisanym przez Süskinda."\nUmberto Eco: "Szaleństwo katalogowania". Rebis, Poznań 2009, s. 67, tłum. Tomasz Kwiecień\nAutor: paren o 07:37 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - E, * P - Włochy, * Tytuły - S, ~ książka\n"Wiemy również o innym przesądzie owych czasów: przesądzie Człowieka Księgi. W pewnej szafie pewnego sześcioboku (rozumowali ludzie) musi istnieć jakaś księga, która jest doskonałą esencją i kompendium wszystkich pozostałych: jakiś bibliotekarz przeczytał ją i podobny jest bogu. W języku tej okolicy przetrwały jeszcze pozostałości kultu tego odległego urzędnika. Wiele ludzi odbywało pielgrzymki w Jego poszukiwaniu. W ciągu stulecia nużyli daremnie najprzeróżniejsze kierunki. Jak zlokalizować szacowny tajemniczy sześciobok, który go mieści? Ktoś zaproponował metodę regresywną. Aby zlokalizować księgę A, przeczytać uprzednio jakąś księgę B, która wskaże miejsce A; aby zlokalizować księgę B, przeczytać uprzednio jakąś księgę C, i tak w nieskończoność... Na takich przygodach zmarnowałem i strawiłem swe lata. Nie wydaje mi się nieprawdopodobne, aby w jakiejś szafie wszechświata znajdowała się księga totalna; błagam nieznane bóstwo, aby jakiś człowiek tylko jeden, choćby stało się to przed tysiącami lat! zobaczył ją i przeczytał. Jeśli honor i mądrość, i szczęście nie są przeznaczone dla mnie, niech będą dla innych. Niech istnieje niebo, choćby moim miejscem miało być piekło. Niech ja będę pohańbiony i unicestwiony, ale niech w jakiejś chwili, w jakiejś istocie, usprawiedliwi się Twoja Biblioteka. "\nJorge Luis Borges: "Biblioteka Babel". W: "Fikcje", Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, 202 s., tłum. Andrzej Sobol-Jurczykowski\nAutor: paren o 23:24 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - B, * P - Argentyna, * Tytuły - B, ~ biblioteka\n"Po lewej stronie biura jest wejście do biblioteki. Półki z książkami wypełniają tam ściany aż do sufitu, widać skrzynki broszur i luźnych kartek, książki wszelkiego rodzaju - słowniki, encyklopedie, poezja, sztuki. Wielki fonograf z setkami płyt stoi przy ścianie. Pod oknem jest łóżko z sekwojowego drzewa, a do ścian i do półek poprzypinano reprodukcje obrazów Daumiersa, Grahama, Tycjana i Leonarda, Picassa, Dali i George’a Grosza, pozawieszane tu i tam na wysokości oczu, tak że każdy może na nie patrzeć, jeśli ma ochotę. Są krzesła i sofki w tym małym pokoiku, nie licząc łóżka. Raz zmieściło się tu aż czterdzieści osób na raz."\nJohn Steinbeck: "Ulica Nadbrzeżna". Czytelnik, Warszawa 1958, 245 s., tłum. Adam Kaska\nAutor: paren o 09:54 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - S, * P - USA, * Tytuły - U, ~ biblioteka\n"Opiekunowie Modesty, ludzie bez wykształcenia, nie zwrócili uwagi, że dziewczyna wciąż karmi duszę współczesnymi arcydziełami trzech literatur - angielskiej, niemieckiej i francuskiej. Lord Byron, Goethe, Schiller, Walter Scott, Hugo, Lamartine, Crabbe, Moore, znakomite dzieła siedemnastego i osiemnastego wieku, historia i teatr, powieści od Rabelais'ego aż po "Manon Lescaut", rozważania od "Prób" Montaigne'a aż po Diderota, średniowieczne przypowiastki i "Nowa Heloiza" - słowem: myśl trzech krajów napełniła mglistymi obrazami tę głowę szlachetną w swojej zimnej naiwności i dziewiczym niepokalaniu, głowę, która zajaśniała szczerą, gorącą, niezłomną i bezwzględną admiracją dla geniuszu. Każda nowa książka stanowiła dla Modesty wielki ewenement; tak radowała się arcydziełami, że, jakeśmy widzieli, przerażało to panią Latournelle; smuciła się, jeśli przeczytany utwór nie spustoszył jej serca. Tajony liryzm kipiał w jej duszy przepełnionej uroczymi złudami młodości. "\nHonoriusz Balzac: "Modesta Mignon". Czytelnik, Warszawa 1956, 262 s., tłum. Julian Rogoziński\nAutor: paren o 23:30 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - B, * P - Francja, * Tytuły - M, ~ czytanie\n"Gdy byłam nastolatką, fascynowały mnie cmentarze - doskonałe miejsca do czytania bez najmniejszych przeszkód, gdyż martwi nie wchodzą ci w drogę i nie wciągają w nudne rozmowy. Nigdy nie miałam więcej niż jednego - dwóch przyjaciół; nigdy nie znajdowałam wspólnego języka z koleżankami z klasy.\nPoza zwyczajnymi martwymi ludźmi były jeszcze inne rodzaje dusz, z którymi się kontaktowałam, szczególnie z nieżyjącymi pisarzami. Co jakiś czas opuszczałam więc zajęcia i wsiadałam do autobusu jadącego pod cmentarz w Dolinie Szczęśliwości, gdzie mogłam spokojnie poczytać Rozważną i romantyczną, Dziwne losy Jane Eyre, Wichrowe Wzgórza, Alicję w Krainie Czarów, Słońce też wschodzi...\nKiedy zaczynało mnie nudzić czytanie książek, spacerowałam cmentarnymi alejkami, czytając inskrypcje na kamieniach nagrobnych. Fascynowało mnie, że niektórzy zmarli bardzo młodo, inni jako ludzie w podeszłym wieku, a ja tkwiłam zawieszona gdzieś pośrodku. Próbowałam rozmawiać ze zmarłymi, łagodząc niepokoje nastolatki i zapełniając głowę romansami nie z tego świata. Cmentarz stał się odskocznią od nudnej szkoły, miejscem, gdzie mogłam odpłynąć w swoje wyimaginowane światy fantazji i czarnoksięskiej magii."\nMingmei Yip: "Pieśń Jedwabnego Szlaku". Świat Książki, Warszawa 2012, s. 84 - 85, tłum. Hanna Kulczycka-Rymuza\nAutor: paren o 10:16 3 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - Y, * P - Chiny, * Tytuły - P, ~ czytanie\n"Dziadek był na emeryturze od dwóch trudnych lat. Z zawodu inżynier z przedwojennym dyplomem, co często podkreślał, wiódł dotąd zawsze życie czynne. Kiedy go zmuszono, by przestał pracować i brał za darmo pieniądze od skarbu państwa, odczuł to bardzo boleśnie. Pewną pociechę stanowił dlań fakt, że wciąż zwracano się do niego z prośbami o fachowe konsultacje, a także to, że znalazł sobie frapujące zajęcie. Postanowił mianowicie nadrobić zaległości w czytaniu, które gromadziły mu się przez całe życie, ponieważ nigdy dotąd nie miał dość czasu na smaczną, długą, pełną namysłu lekturę dzieł literatury pięknej. Jako człowiek systematyczny i wewnętrznie zorganizowany dziadek ustanowił sobie prosty system: wizytował pobliska bibliotekę publiczną i wypożyczał w porządku alfabetycznym wszystko, czego jeszcze nie czytał. Z pobudek patriotycznych zaczął od regału z literaturą polską. Pod koniec drugiego roku emerytury, przy literze „W”, odnowił starą znajomość z Wańkowiczem. Owocem tego spotkania stał się pseudonim Celestyny, zaczerpnięty z „Ziela na kraterze”. "\nMałgorzata Musierowicz: "Szósta klepka". Wydawnictwo Akapit Press, Warszawa 2006\nAutor: paren o 09:10 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - M, * P - Polska, * Tytuły - S, ~ biblioteka, ~ czytanie\nOwszem - konieczna.\nKsiążki uwielbiam i cenię!\nLecz co to -\nAżeby wciąż tyle osób\nWystawiać na pokuszenie?\nGdzie pójdziesz -\nKram z kupą książek i ksiąg!\nZamiast przejść obok rozsądnie -\nWeźmie do rąk -\nI już wsiąkł!\nJa sam naciąłem się grubo.\nW rocznicę ślubu.\nW święto małżeńskiej miłości.\nPosyła mnie żona\n- Kup (mówi) bakalii.\nBo zaprosiłam dziś gości.\n- Skocz (mówi) na jednej nodze!\nKram był po drodze.\nStanąłem. Inni też stali.\nWidzę tom Prusa.\nNie mogę! Pokusa.\nKupiłem. Zamiast bakalii.\nŻona w głos biada,\nŻe to się do ciasta nie nada,\nŻe z takim jak ja nie wytrzyma!...\nI sama pobiegła do miasta\nPo owe bakalie do ciasta.\nZ wierszami Tuwima!\nPosłała córeczkę do miasta.\n- Andrutów (mówi) kup paczkę!\nPobiegła teściowa do miasta\nPo zwykłą musztardę.\nKupiła do mięsa… Dickensa.\nPobiegł synalek do miasta.\n„W pustyni i w puszczy”!\nDziękuję. Nie szkodzi.\nProsimy - kto chce,\nMiło nam będzie powitać…\nCzym chata bogata - to damy…\nMarian Załucki, "O kramach z książkami i kramach z tymi kramami". W:: "Kpiny i kpinki", Wydawnictwo Literackie, Kraków 1985, s. 49-51\nAutor: paren o 08:12 6 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - Z, * P - Polska, * Tytuły - O, ~ księgarnie i antykwariaty\nJack Goody: "Renesans, czy tylko jeden?" (o niszczeniu bibliotek)\n"Wielką bibliotekę bagdadzką zniszczyli zdobywcy mongolscy, którzy książek użyli podobno do budowy tamy przez Tygrys. Zdarzały się też ataki o charakterze bardziej ideologicznym. Za tworzeniem bibliotek następowało w wielu wypadkach ich aktywne niszczenie - i w Chinach, i pod panowaniem islamu, i w innych miejscach. Dochodziło nie tylko do przypadkowych szkód spowodowanych wojną czy "działaniem Boga", mogła to być również rozmyślna polityka najeźdźcy, jak w wypadku biblioteki w Bagdadzie, albo wskutek odrzucenia tej wiedzy, jaką owe biblioteki gromadziły, co ilustruje przykład kalifa Umara i losów biblioteki aleksandryjskiej za panowania Arabów. Kalif uznał za warte zniszczenia książki niezgodne ze Słowem Boga objawionym w Koranie. Ta postawa nie różniła się zresztą istotnie od postawy św. Augustyna i innych apologetów chrześcijaństwa, takich jak Justynian, który z podobnych powodów zlikwidował nauczanie pogańskiej filozofii w Atenach i gdzie indziej. Oczywiście na Zachodzie aż do czasów nazistowskich nie obserwujemy podobnych przykładów palenia książek, często jednak bywały one usuwane z kanonu, biblioteki malały, a z nastaniem reformacji zbiory klasztorne Anglii uległy rozproszeniu (zgromadził je na powrót arcybiskup Parker w kolegium Corpus Christi w Cambridge) istniał też katolicki Indeks. W rzeczy samej znikanie książek było zjawiskiem powtarzającym się przez całe dzieje słowa pisanego zarówno w Chinach jak i w Europie, czy to na skutek niszczenia bibliotek, czy to cenzurowania poszczególnych dzieł, czy wreszcie ich rozmyślnego palenia. Wszelako w kulturach piśmiennych każde odrodzenie, renesans, prowadziło również do odzyskiwania jakiejś części dawnej wiedzy, części dorobku przeszłości, możliwość takiego odzyskiwania stanowi jeden z aspektów kultury pisanej i pisma."\nJack Goody: "Renesans, czy tylko jeden?". Czytelnik, Warszawa 2012, s. 49, tłum. Ireneusz Kania.\nEtykiety: * Autorzy - G, * P - Anglia, * Tytuły - R, ~ biblioteka\n"Poszedłem do sypialni i uczyniłem, jak mi radził. Gdy wróciłem z rewolwerem w ręku, zastałem stół już sprzątnięty, a Holmesa pochłoniętego swym ulubionym zajęciem: wodzeniem smyczkiem po strunach.\n– Zagadka się komplikuje – powitał mnie. – Właśnie nadeszła odpowiedź na depeszę do Ameryki. Potwierdza się mój pogląd.\n– To znaczy? – zapytałem gorączkowo.\n– Moje skrzypce byłyby lepsze, gdyby im dać nowe struny – zauważył. – Niech pan wsadzi rewolwer do kieszeni. Gdy ten gość wejdzie, musi pan z nim mówić jakby nigdy nic. Resztę proszę mnie zostawić. Niech go pan nie spłoszy przyglądając mu się zbyt badawczo.\n– Już ósma – powiedziałem patrząc na zegarek.\n– Tak. Pewnie tu będzie za parę minut. Niech pan trochę uchyli drzwi. Tak, tyle wystarczy. Teraz niech pan przełoży klucz do wewnątrz. Dziękuję. Rzadką książkę kupiłem wczoraj na straganie: „De iure inter Gentes”, wydaną po łacinie w Liège w Niderlandach w roku 1642. Głowa Karola X mocno jeszcze siedziała na karku, gdy wytłoczono ten mały tomik w brązowej skórze.\n– Kto go tłoczył?\n– Jakiś Phillipe de Croy. Na pierwszej karcie widnieje spłowiały już napis: „Ex libris Gulielmi Whyte”. Zastanawiam się, kim był ten William Whyte. Pewnie jakimś wścibskim prawnikiem siedemnastego wieku. Sądząc po piśmie, musiał być wielkim legalistą. Ale oto nasz gość. "\nArthur Conan Doyle: "Studium w szkarłacie", Rytm 2008\nAutor: paren o 16:44 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - C, * P - Anglia, * Tytuły - S, ~ ekslibris, ~ książka\nO rany, jak ciemno!\nCo stanie się ze mną?\nOnegdaj zmarł tato -\nojczyma mam za to\nI zmartwień mam nawał,\nbo drania to kawał.\nLecz cóż to za zjawa\nponura i krwawa\npo zamku się pęta?\nJuż mnie nie pamiętasz?\nO rany, to papo!\nNie papo - duch jego\nz powietrza pustego.\nDlaczegóż to, duchu,\nzażywasz dziś ruchu?\nBo muszę wyjawić, nim kury zapieją,\nstraszliwe cierpienia, co w duchu szaleją.\nTwój ojczym i stryjo, a brat mój - ropucha -\ngdym kimał, trucizny mi nalał do ucha.\nTrucizny? A skądżeż, tatusiu, to wiecie?\nBom zaraz na tamtym obudził się świecie.\nI tak mnie ten oprych zakopał w grób wąski,\nby zaraz z królową połączyć się w związki\ni tronu używać z występną niewiastą!\nTfu! Swołocz, łachudra, śmierdzące plugastwo!\nKur zapiał. Dla duchów to rodzaj budzika.\nPamiętaj o zemście! Ja muszę już znikać.\nZnika z odgłosem.\nHa! W zemście po dziurki się będę zanurzać!\nO, stryjku szarpany! O, twarz twoja kurza!\nLecz któż to tu zmierza?... To w bieli Ofelia,\nco profil ma cudny jak rżnięta kamelia.\nOfelio, stój, piękna! Wszak kocham ja ciebie!\nHamlecie, choć kochasz, spotkamy się w niebie.\nNie na tym łez gorzkich i nieszczęść padole,\ngdzie podły los smutną zgotował nam dolę.\nO, luba! Gdy stryja z królestwa wysiudam,\nbyć może o rękę twą starać się udam.\nTo pięknie by było, kochany książęciu...\nLecz cóż się przytrafia biednemu dziewczęciu?\nSiedzieli na wierzbie Metody z Cyrylem,\ndżez bugi ługi,\ndżez bugi ługi.\nŁapali na wędkę gile i motyle,\nWybucha śmiechem szalonym. Odbiega.\nZadaje cios Larwetesowi. Walka.\nNie może być! Pewnie o jakąś kobietę\nLarwetes się strasznie naparza z Hamletem.\nA gdyby tak stuknął bratanka mi jeszcze...\nMyśl o tym radości przenika mnie dreszczem!\nAch, serce Hamleta przeszyła mi szpada...\nCześć, królu. Na razie z tych rzeczy wysiadam!\nPatrz - giną tak wrogi me, wredna ropucho!\nA teraz się przyznaj: coś ojcu lał w ucho?!\nCo? W ucho?... Nie lałem nic... Boże uchowaj!...\nHa! Właśnie nadchodzi tu matka - królowa.\nMój mężu, któż rysy twe strachem podniecił?\nAch, kopę lat, synu! Co słychać? Jak leci?\nDlaczego tak leży Larwetes? Czy upadł?\nNieszczęsna, ja jego zrobiłem na trupa,\na teraz mnie bierze wyraźna ochota,\nby stryjo mojego skosztował brzeszczota!\nKrólowo, skarć dziecię, co mówi tak krnąbrnie,\nbo jeszcze naprawdę tym szpicem mnie rąbnie...\nHamlecie, me dziecię,\npohamuj się przecie!\nO nie, mać-królowo,\nbo zaraz to owo\nusłyszysz: ten stryjo, to bydlę rogate\ndobrego, drogiego otruło nam tatę.\nI za to jak starą gromnicę go zgaszę -\nNie będzie amnestii. Ciach drania pałaszem!\nZadaje cios Królowi\nW wątrobę mi samą łobuziak wygarnął!\ndo Królowej, lirycznie\nOd jutra już możesz się nosić na czarno...\nOd trupa do trupa - ponura to grupa!\nDzban szczęścia w skorupach! Przeklęta chałupa!\nW dekolcie ukrytą mam małą flaszeczkę -\nz flaszeczki trucizny wypiję troszeczkę.\nCo trupów, co trupów! Ach, com ja narobił!\nLecz za to w zbiorowym weselej im grobie.\nStryj, tatuś, mamusia, Ofelia z braciszkiem...\nI ja się zaprawię trucizny kieliszkiem,\nZaprawia się, pada.\nAutor: paren o 09:45 7 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - P, * P - Polska, * Tytuły - H, ~ bohaterowie literaccy\n" - Lekka jestem, zaczął hrabia, ale na tyle silna, by porwać człowieka. Niewielka jestem, lecz we mnie drzemią całe zastępy, czekając na przebudzenie. Milczę, acz moje słowa pokonują wielkie odległości i trafiają do celu.\n- Książka, powiedział Flood po chwili namysłu.\n- Niedawno, oznajmił hrabia, strzepując zaplątane w wąsy okruchy pieczywa, zakupiłem bibliotekę od emerytowanego pułkownika z Bostonu. Jeden z jego woluminów był pańskim dziełem.\nW suficie przesunęła się kolejna płyta i na opadającej platformie ukazał się służący w czerwonej liberii energicznie szczotkujący parę wysokich do kolan butów z cholewami. Rzucił okiem na Flooda i z krzywym uśmieszkiem, który wyrażał rezygnację w obliczu szaleństwa, zniknął przez zapadnię w podłodze.\nHrabia sięgnął do kieszeni szlafroka i wyciągnął z niej Teoretyczną rozprawę o ekonomii politycznej.\n- Na pewno pan ją poznajesz.\nFlood kiwnął głową.\n- Jedno z moich pierwszych zleceń. Dla towarzystwa filozoficznego w Dublinie.\n- No, w każdym razie jakoś dotarła do Nowej Anglii. Gotów jestem pójść o zakład, że to pańskie tak zwane towarzystwo filozoficzne to w rzeczywistości rewolucyjny spisek ze zgromadzeniami po obu stronach Atlantyku.\n- Nic mi o tym nie wiadomo, rzekł Flood. Ja tylko wykonuję zlecenia. Co ludzie robią z książkami po wyjściu z mojego sklepu, to już ich sprawa.\nSzybko zatopił zęby w bułce, zaniepokojony oburzeniem, jakie wkradło się do jego głosu.\n- Oczywiście, powiedział hrabia. Co się dzieje w burzących się koloniach pańskiego kraju, też mało mnie interesuje. Mówiąc prawdę, byłem zdziwiony, że w amerykańskiej głuszy są takie rzeczy jak biblioteki. Zawsze myślałem, że mieszkają tam tylko pomalowane dzikusy i ludzie z lasu.\nMówiąc, hrabia wyjmował po kolei ukryte tomy, aż najmniejsza książeczka znalazła się w jego dłoni.\n- Wielcy zaiste pożerają maluczkich. Genialne.\n- Wielmożny panie, jestem...\n- W rzeczy samej, panie Flood. Mądrym człowiekiem. Moja córka może panu powiedzieć, jak bardzo byłem zachwycony, gdy po raz pierwszy to ujrzałem.\nFlood zwrócił oczy ku Irenie.\n- Oboje byliśmy pod wielkim wrażeniem, ojcze.\n- A teraz, rzekł hrabia, wreszcie - powoli zacisnął dłoń wokół miniaturowej książeczki - jest pan tutaj. I powiem panu dlaczego. Tworzę bibliotekę, jakiej jeszcze nie było. Bibliotekę jedynych w swoim rodzaju woluminów, osobliwości, wydań składających się z pojedynczych , unikatowych egzemplarzy. Jest jednak, pomimo wszystkich moich wysiłków, jedna książka, która zawsze mi się wymykała. Zamiast jednak na próżno jej szukać, postanowiłam kazać ją dla mnie wydrukować.\n- Ma pan manuskrypt.\n- W takim razie przypuszczam, że jest jeszcze kwestia pozyskania prawa autorskiego.\n- Prawo autorskie. Ale mnie pan ubawił. Żeby pobudzić pańską ciekawość, powiem, że tekst tej książki nigdy nie został przypisany definitywnie żadnemu znanemu autorowi. A tak naprawdę, nigdy nawet nie widziałem manuskryptu na oczy. Zaintrygowany?\n- I zdezorientowany.\n- Cieszy mnie to. Na podstawie pańskich prac doszedłem do wniosku, że przyjmie pan wyzwanie."\nThomas Wharton: "Salamandra".Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2002, s. 34 - 36, tłum. Jerzy Kozłowski\nAutor: paren o 12:27 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - W, * P - Kanada, * Tytuły - S, ~ biblioteczka domowa\n"Minął dziwną budowlę, sprawdził więc tabliczkę na ganku, Biblioteka miejska, święty Graal jego profesji. A właściwie nie, pomyślał, przypominając sobie księgarnię. Oto prawdziwy święty Graal jego profesji, ze sprzedażą i obietnicami zysku. Ale gmach biblioteki był dziwaczny - wielki zielony dom w stylu wiktoriańskim, z okrągłymi wieżyczkami i kamiennymi kolumnami. Pomyślał, że w poprzednim stuleciu mieszkał w nim jeden z lepiej prosperujących mieszkańców miasta, lekarz albo szanowany sędzia. Wchodząc po schodach, usiłował wyobrazić sobie Carla Laskiego robiącego to samo. Czy też wstępującego do księgarni. Wpadającego na pączka w drodze do college'u. Czy towarzyszyła mu Nora?\nW bibliotece skierował się do działu poezji. Liczył, że znajdzie ostatni tomik Laskiego "Płonące drzewa". W sobotnie przedpołudnie panował tu spokój, tylko kilka osób siedziało przy komputerach albo czytało gazety. Harrison zawsze lubił ciszę bibliotek, ową antyczną ideę, że tylko w absolutnym spokoju człowiek jest w stanie przyswoić sobie słowa.\nPrzejrzał dwie półki z tomami poezji (dwie z pięciuset? z tysiąca?) i nie po raz pierwszy zadał sobie pytanie, dlaczego związał swoje losy - pracę redaktora - z tak nieważną branżą jak wydawanie ambitnej literatury..."\nAutor: paren o 08:52 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - S, * P - USA, * Tytuły - D, ~ biblioteka\n"Na pierwszy rzut oka moje zadanie wydawało się względnie proste, wręcz łatwe.\nMiałem się zająć książkami sir Ambrose'a. Cóż jeszcze? Alethea zaprowadziła mnie znowu do biblioteki - która w strugach światła padającego przez wielkie okno jawiła się jako jeszcze okazalsza i bogatsza - i pokazała mi listę książek; w sumie dwunastu. Po jej powrocie z wygnania wyszło na jaw, powiedziała, że w księgozbiorze brakuje tych właśnie woluminów.\nKoniecznie trzeba je odnaleźć, ponieważ Alethea zamierza odtworzyć ojcowską kolekcję i doprowadzić bibliotekę do stanu, w jakim ją pozostawił sir Ambrose w chwili śmierci.\n- Chodzi więc o to, żebym dostarczył odpowiednie tytuły na miejsce utraconych... - Usiłowałem odczytać nazwy z widzianej odwrotnie kartki. Poczułem ulgę, może zmieszaną z rozczarowaniem, że wszystko się w końcu wyjaśnia. Wyciągnąwszy szyję, zdołałem rozszyfrować jeden z tytułów: Girolamo Benzoni Historia del Mondo Nuovo. - Rozumiem. Dobrze. Zapewne zdołam do nich dotrzeć ...\nAlethea ostro przerwała; mój domysł dziwnie ją poirytował.\n- Nie, panie Inchbold. Pan nie zrozumiał. Powiedziałam, że te księgi trzeba koniecznie umieścić w bibliotece na nowo. - Energicznie dziobnęła palcem kartkę; trzask papieru zabrzmiał jak teatralny piorun. - Te, nie inne. Oryginały. Każdy tom można rozpoznać, bo w każdym jest ekslibris z herbem ojca. Tutaj... - Na chybił trafił zdjęła z półki książkę, otworzyła i pokazała wewnętrzną stronę okładki z wytłoczoną tam czarno-białą tarczą. Potem podała mi wolumin, Iliadę w łacińskim przekładzie Leonzia Pilato, ja zaś, w obawie, żeby Alethei nie rozdrażnić jeszcze bardziej, uważniej obejrzałem emblemat. Tarczę herbową dzielił szewron, u podstawy widniało pojedyncze godło, otwarta księga z dwiema pieczęciami i dwiema klamrami. Trafne, pomyślałem, bardzo trafne. Zauważyłem też, że w godle wyraża się szczególna skłonność sir Ambrose'a do symetrii, lewa połowa tarczy odpowiadała ściśle prawej. Ściśle, jeśli pominąć barwy, tarcza była bowiem naprzemienna: po prawej stronie było białe to, co po lewej czarne, i odwrotnie; lewa połowa szewronu była czarna, prawa biała, lewa połowa godła biała, prawa czarna i tak dalej. Sprawiało to szczególne wrażenie zarówno dzięki lustrzanym odbiciom, jak i kontrastom, dzięki symetrii, ale i wariacyjności bądź różnorodności. Jedyne odstępstwo stanowił zwój pod herbem, ze znanym mi już mottem sir Ambrose'a: Littera Scripta Manet: „Słowo zapisane zostaje". Brzmiało jak obietnica i groźba zarazem.\nZamknąłem książkę i spojrzałem na Aletheę, która świdrowała mnie wzrokiem z dziwnie nerwowym empressement. Przepadła gdzieś zaduma sprzed chwili; teraz Alethea była czujna i niespokojna. Oddałem wolumin, a ona starannie ustawiła go na półce; potem znów skupiła się na mnie.\n- Zatem oczekuje pani, że odszukam dwanaście książek należących do pani ojca - odezwałem się wreszcie. - Dwanaście książek z jego ekslibrisem. - Niepewnie zmarszczyłem brwi, spoglądając na wciąż odwrócony spis. Zdołałem odcyfrować następne tytuły. Pierwszym okazały się Elegias de varones ilustres de las Indias Juana de Castellanos, drugim Pedra de Leon Primera parte de la crónica del Peru; obie, podobnie jak książka Benzoniego, były kronikami hiszpańskich podbojów Nowego Świata. - To może się jednak okazać trudne - dodałem najstaranniej dobranym tonem profesjonalisty - lub wręcz niewykonalne. Książkom przytrafiają się różne rzeczy, są tysiące możliwości. Te książki mogą się znaleźć wszędzie. Lub nigdzie. A jeśli je spaliło stacjonujące tu wojsko?"\nKing Ross: „Ekslibris”. Rebis, Poznań 2007, s. 81-82, tłum. Wojsław Brydak\nAutor: paren o 12:58 0 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - K, * P - Kanada, * Tytuły - E, ~ biblioteczka domowa, ~ ekslibris\nWojciech Mann: "Rock Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą"\n„Książki od najmłodszych lat były dla mnie czymś szczególnym. Wprowadzały mnie w nurt fascynujących wydarzeń bez ograniczeń, które narzucała rzeczywistość. Książki były lepsze od dzisiejszych agresywnych mediów, pozostawiających tak niewiele miejsca na wyobraźnię. Nic więc dziwnego, że gdy Wydawnictwo w osobie Jerzego Illga zaproponowało mi napisanie książki, porządnie się wystraszyłem. W końcu książki piszą pisarze. Umówiłem się więc sam ze sobą, że jeśli nawet opowieść o moim poznawaniu świata muzyki będzie wydrukowana i opatrzona ilustracjami, a może nawet specjalnie zaprojektowaną okładką, to na pewno nie będzie „książką” w moim rozumieniu. Potraktujmy to wydawnictwo jako wspomnienie o tym, jak przez kilka dziesięcioleci żyłem muzyką. To moje życie muzyką było pasożytnicze, ponieważ sam jej nie tworzyłem. Przeszedłem zaledwie drogę od słuchania i gapienia się do przekazywania tego, co lubię, innym. Po drodze poznałem wiele sekretów świata rozrywki, rozmawiałem ze znanymi i nieznanymi jego mieszkańcami, nauczyłem się wielu potrzebnych i zupełnie niepotrzebnych rzeczy, ale, co najważniejsze, nigdy nie poczułem znużenia ani przesytu.”\nWojciech Mann: „Rock Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą” Wydawnictwo Znak, Kraków 2010, s. 7\nAutor: paren o 14:00 2 komentarze\nEtykiety: * Autorzy - M, * P - Polska, * Tytuły - R, ~ książka


Przeciez nikogo nie poparli a ich wynik rozlozyl sie neutralnie 51/49 Duda/RT, ja jestem zaskoczony bo to nie sa ludzie ktorzy popieraja poglady RT, spodziewalem sie sporej przewagi dla dudy po tej propagandzie co sie naczytalem Bzdurne gadanie, poboznie sobie mozemy zakladac ze ich glosy to byly ukryte glosy naszego wybranca w wyborach. Frekwencja nie byla niska i trzeba sie cieszyc.\nNetflix 4K - wymagania Warto dodać, że do korzystania z treści 4K konieczne jest wykorzystanie ekranu z obsługą HDCP 2.2 oraz komputera działającego pod obsługą systemu Windows 10 (w wersji Anniversary Update lub nowszej) i przeglądarki Microsoft Edge lub dedykowanej aplikacji Netflix. Niezbędne będzie też posiadanie subskrypcji Premium i łącza internetowego o przepustowości co najmniej 25 Mb/s. Jeżeli jesteście zainteresowani oglądaniem Netflixa w 4K, nie musicie koniecznie kupować nowego Radeona. Obsługę trybu 4K zapewniają również starsze karty graficzne Radeon RX 400 i RX 500, GeForce od GTX 1050 oraz zintegrowane układy graficzne z procesorów Intel Core 7. Gen lub nowsze.\nJaki blok i po jakim czasie się rozszczelnił ?


Gandzasar - Alashkert na żywo, transmisja online, live stream, gdzie obejrzeć\nGandzasar - Alashkert – live stream online i transmisja na żywo\nPiłka nożna to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie. Każdego dnia kibice z całego świata oglądają wydarzenia i mecze na żywo związane właśnie z tym sportem takie jak Gandzasar - Alashkert. Jedną z najbardziej popularnych kategorii rozgrywek i lig w tym sporcie jest Liga Ormiańska, w której rozgrywane są między innymi takie mecze jak nadchodzące wydarzenie Gandzasar - Alashkert, które można oglądać na żywo i online przez Internet na kanałach live stream .\nTylko u nas dostępna jest lista wszystkich najlepszych transmisji dzięki którym można za darmo lub za drobną opłatą, oglądać mecze online na żywo. Początek transmisji online z nadchodzącego wydarzenia rozpocznie się 06.03.2020 12:15.\nGdzie oglądać Gandzasar - Alashkert na żywo w tv i Internecie\nWiele osób zastanawia się gdzie oglądać Gandzasar - Alashkert? Takie transmisje na żywo jak ta z wydarzenia Gandzasar - Alashkert w ramach popularnych rozgrywek do których zdecydowanie należy Liga Ormiańska mozna oglądać na żywo w tv i online. Gandzasar - Alashkert to jedno z najbardziej Istotnych dzisiejszych wydarzeń dla każdego kibica popularnej dyscypliny sportowe, do której trzeba zaliczyć Piłka nożna.\nWarto też pamiętać o tym, że wszystkie wydarzenia z kategorii Liga Ormiańska a także z dyscypliny sportowej Piłka nożna można oglądać na żywo w telewizji na kanałach tv , a także w internecie na kanałach online. Sprawdź więc nie tylko mecz Gandzasar - Alashkert, ale także inne wydarzenia należące i rozgrywane w ramach rozgrywek Liga Ormiańska. Najbliższy mecz odbędzie się w dniu 06.03.2020 12:15.


Dostępny Wysyłka w ciągu 1 godz. 11 min. Koszty wysyłki\nSkład preparatu został starannie opracowany tak, aby w sposób bezpieczny, a zarazem efektywny wspomagać prawidłowe funkcjonowanie mikroflory jelitowej dzieci w każdym okresie ich życia. Dzięki wykorzystaniu odpowiednio stężonego kompleksu (3 mld CFU) dziewięciu wzajemnie uzupełniających się kultur bakteryjnych BactoFlor® dla dzieci pozwala na skuteczne uzupełnienie flory jelitowej dzieci.\nDzięki odpowiednio wyselekcjonowanym kulturom bakterii uzyskano kompleks bakterii jelitowych, który wyróżnia się wysoką, naturalną odpornością na działanie kwasu żołądkowego. Dodatkowo proteinowa otoczka, w której zamknięto żywe kultury bakterii zapewnia najwyższą stabilność oraz aktywność preparatu w jelitach. Postać proszku umożliwia wygodne podanie preparatu nawet najmłodszym dzieciom.\nGwarancja najwyższej jakości i bezpieczeństwa BactoFlor® dla dzieci\nKiedy warto stosować BactoFlor® dla dzieci?\nJeśli organizm Twojego dziecka wykazuje zwiększone zapotrzebowanie na suplementy z żywymi kulturami bakterii.\nDlaczego - BactoFlor® dla dzieci?\nKultury bakterii jelitowych zawarte w BactoFlor® zostały starannie wyselekcjonowane i stanowią doskonałe wsparcie mikroflory jelit dzieci w wieku do 12 roku życia.\nPreparat zawiera aż 9 najważniejszych bakterii jelitowych w ilości 3 mld jednostek tworzących kolonię (CFU) na jeden gram proszku i w bezpieczny, a zarazem efektywny sposób wspomaga rozrost prawidłowej mikroflory jelitowej dzieci w każdym okresie ich życia.\nInnowacyjna technologia mikrokapsułkowania zapewnia najwyższą aktywność (żywotność) zawartych w preparacie dobroczynnych bakterii jelitowych. Preparat został umieszczony w specjalnym opakowaniu zgrzewanym indukcyjnie, co stanowi dodatkowy gwarant wymaganej żywotności szczepów bakteryjnych wrażliwych na działanie tlenu i pary wodnej.\nBactoFlor® dla dzieci odznacza się neutralnym smakiem oraz zapachem. Dodany do posiłku lub napoju nie zmienia jego walorów smakowych.\nBactoFlor® dla dzieci to preparat o najwyższej jakości, czystości i biodostępności. Zażywany w zalecanych porcjach jest dobrze tolerowany. To produkt bezglutenowy, niezawierający białka mleka, laktozy, soi, żelatyny, drożdży jak również sztucznych aromatów, barwników i substancji konserwujących. Jest odpowiedni dla dzieci, które nie tolerują wyżej wymienionych substancji.\nBactoFlor® dla dzieci - jak stosować?\n1 (1 g) lub 2 miarki (2 g) proszku preparatu dziennie, do/po posiłku .\nRada: proszek możesz dodać do butelki z mlekiem, kaszki czy müsli. Należy przestrzegać, aby potrawa czy napój nie miały wyższej temperatury niż temperatura pokojowa i były spożyte natychmiast po przygotowaniu. Jeśli potrawa/napój będą miały wyższą temperaturę - w najgorszym przypadku dojdzie do utraty skuteczności preparatu ze względu na śmierć bakterii.\nPreparatu nie należy podawać jednocześnie ze źródłami witaminy C takimi jak sok pomarańczowy czy grejpfrutowy.\nSynergiczne działanie preparatu BactoFlor® dla dzieci\nPrawidłowy stan mikroflory jelit odpowiada nie tylko za naszą odporność, lecz jednocześnie wspiera prawidłowy przebieg trawienia pokarmów, m. in. poprzez wytworzenie odpowiednich enzymów trawiennych.\nPrzyjazne bakterie jelitowe optymalizują jelitową resorpcję sodu, wapnia, magnezu oraz potasu, a ponadto pozytywnie wpływają także na metabolizm cholesterolu oraz kwasów tłuszczowych.\nJakość i czystość preparatu BactoFlor® dla dzieci\nOpakowania: 60 g Zalecana dzienna porcja: 1 (1 g) lub 2 miarki (2 g) proszku, do/po posiłku.\nBactoFlor® to preparat uzupełniający florę bakteryjną.\nZalecana porcja dzienna: Do/po posiłku 1 (1 g) lub 2 miarki (2 g) proszku preparatu dziennie.\nPreparat został umieszczony w specjalnym opakowaniu zgrzewanym indukcyjnie, co stanowi dodatkowy gwarant wymaganej żywotności szczepów bakteryjnych wrażliwych na działanie tlenu i pary wodnej.\nW składzie brak informacji dotyczących szczepów bakterii a tylko wtedy produkt spełnia kryteria probiotyku Proszę o wykaz szczepów\nWszystko jak zawsze super!\nNajlepszy probiotyk dla moich dzieci.\nOpinie o BactoFlor® dla dzieci\nZamówienie zrealizowane zostało bardzo szybko, jestem bardzo zadowolona. na pewno jeszcze skorzystam. pozdrawiam Elżbieta Zboch\nSzybko, profesjonalnie i zgodnie z zamówieniem


Miś zwany Paddington-Michael Bond - Marta wśród książek\nPodobno przygoda zaczyna się na długo przed tym, gdy w naszej głowie zaświta pomysł na to, co może się zdarzyć. Czasami przypadkowa znajomość może okazać się impulsem do zmiany, tej najmniej planowanej, ale czy przez to gorszej? Tego nie wie chyba nawet sam Paddington, który postawił wszystko na jedną kartę i wyruszył w podróż życia. Właśnie pożegnał najmroczniejsze zakątki Peru i z tabliczką na szyi przemierzył szmat drogi, aż do Londynu. Napis na tabliczce głosił „Proszę zaopiekować się tym niedźwiadkiem”, ale do kogo był skierowany? Cóż Brownowie nie wiedzieli, jednak postanowili przygarnąć nieszczęśnika ze stacji Paddington do siebie, tylko na jedną noc. Ten dobrze wychowany niedźwiadek z pewnością rozpoczął przygodę, która odmieni jego los, a może jeszcze kogoś.\nNiebieski płaszcz i czerwony kapelusz na niedźwiedzim łebku oraz brązowa walizka to znaki rozpoznawcze misia, którego zna niemalże każdy. To miłośnik kanapek z marmoladą, przykład dobrego wychowania i niesamowity magnes na kłopoty. Paddington, bo o nim oczywiście mowa od lat gości w domach miłośników powieści dla dzieci. Teraz w nowej odsłonie ponownie zachęca do przeżycia swoich przygód na nowo. Jego historia była częścią mojej czytelniczej przygody, więc nie mogłoby go zabraknąć w biblioteczce moich pociech. Twarda oprawa i prostota okładki zachęcają do lektury. Miś jakby puszczał do nas oczko i zachęcał do przekroczenia granicy dwóch światów.\nPaddingtona nie sposób nie lubić. Jego miłość do marmolady i dobre maniery przekonają każdego. Dzieciaki są zachwycone jego przygodami, ja zaś jako rodzic doceniam kreacje postaci rzeczonego misia, który przekonuje, że warto być dobrym dla każdego i mieć ogromne serce. Choć niedźwiadek ten przyciąga do siebie wiele kłopotów, to sposób, w jaki sobie z nimi radzi jest niesamowitym przykładem dla naszych małych odkrywców. Nie da się z nim nudzić. Warto zaznaczyć, że Paddington w tym roku obchodzi już sześćdziesiąte urodziny, a jego losy wciąż są niezwykle aktualne. Każda jego przygoda wprowadza dzieci w świat wyobraźni i dobrego wychowania. Kreacja postaci zasługuje na medal i to nadany przez wiele pokoleń.\nPierwszy tom powieści to oczywiście początek podróży niedźwiedzia z walizką i tabliczką na szyi. Stacja Paddington staje się nowym początkiem dla misia i rodziny Brownów, którzy początkowo przygarniają nietypowego podróżnika tylko na chwilę. Żadne z nich nie wie, jak wielkie zmiany zapoczątkuje ta znajomość. Autor w lekki i niesamowicie naturalny sposób złożył układankę, w której nieświadomej rodzinie brakowało jednego, nieoczywistego elementu. Osiem rozdziałów, osiem przygód rezolutnego misia i czas, który spędzimy na wspólnej lekturze. Czegóż chcieć więcej?\nSeria i nr tomu: Miś zwany Paddington (tom 1)\n22 lipca, 2021 at 10:49 pm Odpowiedz\nNie wiem jak ty to robisz, ale zawsze przekonasz mnie do przeczytania czegoś, czego nie miałam w planach. 😉


Wieczór w muzeum – promocja albumów – Muzułmański Związek Religijny w RP\nWieczór w muzeum – promocja albumów Piątek, 10 maja 2019 roku\nW piątek, 10 maja 2019 r., w Muzeum Historycznym w Białymstoku odbyła się promocja dwóch najnowszych publikacji Najwyższego Kolegium Muzułmańskiego MZR w RP, albumów „I pamiętaj imię swoje. Rytuały przejścia Tatarów polskich – azan” oraz „Z Bajramem! Tatarskie tradycje świąteczne”. Promocję zorganizowało w gościnnych muzealnych progach Najwyższe Kolegium Muzułmańskie Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP.\nWszystkie miejsca zajęli przedstawiciele polskiej społeczności tatarskiej, mieszkańców miasta oraz zamiejscowi gości. Goście od progu mogli podziwiać zdjęcia i eksponaty trwającej w muzeum wystawy „Tatarzy. Polski Orient w muzealnych zbiorach” oraz specjalnie przygotowany na tę okazję stół rytualny, na którym ustawiono zgodnie z tatarską tradycją: Koran, baranią skórę, chleb z solą, wodę i sadogę. Zebranych powitała prowadząca spotkanie dr Karolina Radłowska, świetnie znająca społeczność tatarską, autorka książki pt. „Tatarzy polscy Ciągłość i zmiana”. Przedstawiła noty poświęcone redaktorkom albumów: dr Barbarze Pawlic-Miśkiewicz, Lilli Świerblewskiej oraz Annie Mucharskiej. Po słowie wprowadzającym Muftiego Rzeczypospolitej Polskiej Tomasza Miśkiewicza, prowadzącą pytała obecne na promocji autorki Barbarę Pawlic-Miśkiewicz i Lillę Świerblewską o proces twórczy, metody pracy nad albumami, zebrane fotografie. Rozmowa stała się doskonałą okazją do podsumowania całego cyklu o rytuałach przejścia wydawanego w latach 2016-2018 dzięki dotacjom ministra spraw wewnętrznych i administracji.\nAlbum pt. „I pamiętaj imię swoje. Rytuały przejścia Tatarów polskich – azan” przedstawia uroczystość nadania imienia i włączenia dziecka do wspólnoty muzułmańskiej. Album złożony jest z dwóch części. Pierwsza część to opis ceremonii azanu zgodnej z tradycją tatarską ze szczególnym uwzględnieniem informacji otrzymanych od imama Stefana Mustafy Jasińskiego oraz Muftiego Rzeczypospolitej Polskiej Tomasza Miśkiewicza. Druga część to wybór fotografii ukazujących kolejne etapy azanu od najstarszych z lat 50. XX wieku po zdjęcia z drugiej dekady XXI w. (rok 2017). Uzupełnieniem zdjęć z uroczystości azanu są zdjęcia tatarskich dzieci w kolejnych dekadach – od 1910 roku do 2003 r. W albumie znalazło się prawie sto czterdzieści fotografii. Prezentowane w czasie promocji zdjęcia azanowe oraz zdjęcia dzieci wywołały poruszenie i uśmiech na twarz gości, którzy rozpoznawali samych siebie lub swych bliskich.\nDrugi album pt. „Z Bajramem! Tatarskie tradycje świąteczne” składa się z czterech głównych rozdziałów; pierwszy omawia istotę świąt, a kolejne poświęcone są świętom: Ramadan Bajram i Kurban Bajram oraz dniom świątecznym. Rozdziały uzupełnia zbiór prawie osiemdziesięciu zdjęć, przedstawiający społeczność tatarską w czasie świąt od najstarszych z lat 30., 40. XX wieku po najnowsze, datowane na 2017 r. Uzupełnieniem opowieści o tradycjach świątecznych stała się prezentacja filmu dokumentalnego Roberta Stando z 1958 roku pt. „Kurban Bajram”. Krótki film dostarczył wielu wzruszeń i nostalgicznych komentarzy ze strony uczestników spotkania.\nNa zakończenie wieczoru można było otrzymać prezentowane albumy, najnowsze numery „Przeglądu Tatarskiego” oraz „Rocznika Tatarów Polskich”.


Conspiracy of One – Wikipedia, wolna encyklopedia\nConspiracy of One to szósta płyta amerykańskiego zespołu The Offspring.\nWydana po dwuletniej przerwie (2000) roku, w atmosferze plotek o problemach zespołu i ciągłych zapowiedzi jego rozwiązania. Conspiracy of One różnił się od wcześniejszym płyt min. wykorzystaniem scratchów w „Living in Chaos” albo elektronicznej perkusji w „Special Delivery”. Pierwszy singel „Original Prankster” (z gościnnym udziałem amerykańskiego rapera Redmana) spotkał się z krytyką i niezadowoleniem wśród fanów zespołu.\nTeksty piosenek na Conspiracy of One opowiadają historie pojedynczych osób np. „żartownisia” (Original Prankster), chłopaka, który chce by jego dziewczyna ubierała się tak jak on sobie to wyobraża (Want You Bad), spiskującego w pojedynkę terrorystę (tytułowe Conspiracy Of One). Pozostałe piosenki opisują min. tęsknotę za bliskimi (Million Miles Away), świat ogarnięty totalną anarchią (Living in Chaos) albo życie kibiców piłkarskich (One Fine Day). W tekście Original Prankster wykorzystano motyw Janet Reno (Prokurator Generalna USA w czasach prezydentury Billa Clintona) oraz cytat „You can do it!” z filmu Kariera Frajera (ang. The Waterboy, 1998) z Adamem Sandlerem w roli głównej. Intro płyty to wypowiedź Mike'a Love z The Beach Boys, nagrana podczas jednego z koncertów zespołu. W utworze Special Delivery użyto motywu z piosenki Hooked On A Feeling grupy Dr. Hook (and the Medicine Show).\nTę stronę ostatnio edytowano 1 maj 2020, 09:14.


Coraz większe zainteresowanie programem „Kultura dostępna” - Majdanek\nCoraz większe zainteresowanie programem „Kultura dostępna”\n19 czerwca 2018 r. w Państwowym Muzeum na Majdanku odbyła się ostatnia przed sezonem wakacyjnym bezpłatna lekcja muzealna przeprowadzona w ramach programu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Kultura dostępna”.\nW okresie od stycznia do czerwca 2018 r. z ponad 50 bezpłatnych lekcji muzealnych przeprowadzonych przez Dział Edukacji Państwowego Muzeum na Majdanku skorzystało ponad 1200 uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z całej Polski. To niemal dwukrotnie więcej niż w ubiegłym roku.\nNajwiększym zainteresowaniem uczniów cieszyły się lekcje: „Losy dzieci w obozie koncentracyjnym na Majdanku”, „Świat za drutami – postawy i doświadczenia więźniów Majdanka w relacjach wideo”, „Sztuka opowieści, czyli historie ukryte w muzealnych eksponatach”. W ramach zajęć uczniowie zwiedzali teren byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku, a także aktywnie poznawali historię tego miejsca za pomocą prezentacji multimedialnych, relacji wideo świadków historii, tekstów źródłowych oraz wystawy historycznej. Celem prowadzonych lekcji było nie tylko poznanie przeszłości, ale też dyskusja nad teraźniejszością.\nOd września 2018 r. ponownie zapraszamy do udziału w bezpłatnych zajęciach. Szczegóły na stronie internetowej www.majdanek.eu w zakładce Edukacja.


CRAWLING DEATH – 27.01.2007 – 13.10.2006 (trasa – Chorzów, Tychy, Wrocław…) | Atmospheric Magazine – wieści ze świata muzyki\nPo wakacyjnej przerwie wracamy na sceniczne deski. W porównaniu do sezonu 2005/06 nie ma już z nami Dajsa; zamiast niego na gitarze pruje Krychu (wcześniej basówka), zaś na basie pojawia się zupełnie nowa postać – Rybson, dla którego koncert w Chorzowie był pierwszym w naszych barwach. Dawno nie graliśmy i ta przedkoncertowa atmosfera wpłynęła na nasze procentowe zapędy. Już na próbie u nas w kanciapie pojawiło się parę browarów, jakaś flaszka… Sam koncert wypadł bardzo chaotycznie, za to z olbrzymim powerem, co zresztą nie powinno dziwić. Im więcej pijemy, tym bardziej cierpi na tym nasza precyzja, ale za to siła wyrazu zdecydowanie zyskuje. Powinniśmy starać się to wypośrodkować, jednak nie zawsze się udaje. W Chorzowie nie bardzo się udało. Na domiar złego nieliczna tego dnia publiczność chyba nie za bardzo skumała skecz, gdy chłopaki pojechali początek „Freezing Moon” MAYHEM, a ja za pomocą odświeżacza do powietrza o zapachu leśnym stworzyłem black metalową atmosferę (nie dość, że zapach jak z pogańskich borów, to jeszcze za pomocą zapalniczki plunąłem ogniem, jak DARK FUNERAL czy inny IMMORTAL). Po nas grali nasi ziomkowie z DECLINE i UZIEL. Frekwencyjna porażka (ciekawe, czy ktoś na miejscu zrobił jakąkolwiek promocję), właściciel kombinator czyli typowy, polski, podziemny koncert. Mamy jednak dobre wspomnienia, bo złoiliśmy się okrutnie. Na pamiątkę przywieźliśmy sobie dwie ławki barowe. Stoją u nas w kanciapie i gdy w trakcie prób robimy przerwę na fajke, to wynosimy sobie jedną z nich.\n28.10.2006 – Tychy, Tawerna\nNiedługo potem zostaliśmy zaproszeni na któreśtam urodziny DECLINE. Jakaś kapela odwołała swój udział i w trybie awaryjnym ściągnięto nas. Nieco wcześniej dowiedziałem się od lekarza, że mam kłopoty z wątrobą i na jakiś czas powinienem dać sobie spokój z alkoholem. Wyznaczyłem sobie miesięczną abstynencję, w trakcie której nieszczęśliwie wypadł koncert CRAWLING DEATH. Po tej sztuce wiem, że już nigdy nie wyjdę na scenę kompletnie trzeźwy. To był koszmar! Świetna frekwencja (ponad 100 osób!) i zajebisty młyn. Wszyscy wokół pijani (zwłaszcza nasz gitarzysta – Metal, który zagrał koncert swojego życia, aż miło było na niego patrzeć, jak szaleje i tryska energią), a ja – jeden trzeźwy frajer. Strasznie się tym zirytowałem, przez co satysfakcja z koncertu była raczej średnia.\nPo powrocie do kanciapy byliśmy świadkiem jednej z najśmieszniejszych akcji w historii naszej kapeli. Otóz Metal, mimo iż zgonował całą drogę powrotną, dziarsko pomagał wnosić sprzęt. Dobierając kaliber przedmiotu do jego stanu, daliśmy mu do przeniesienia dywan. Prawie umarliśmy ze śmiechu, gdy potknął się z nim o próg kanciapy, zaliczył glebę, a przy próbie rozwinięcia go… zawinął się w niego i zasnął. Zdjęcia zawiniętego w dywan Metala do dziś są jednymi z najciekawszych w archiwach zespołu.\n5.11.2006 – Wrocław, Madness\nWprawdzie mój miesiąc abstynencji jeszcze się nie skończył, to jednak nauczony doświadczeniem z poprzedniego koncertu ostanowiłem wypić, w drodze wyjątku, kilka piw. Koncert we Wrocławiu był dość prestiżowy, bo przed NYIA (grała jeszcze MOTHRA + 3 rybnickie kapele, które przyjechały wesołym autobusem, poza nami PRO-CREATION oraz THE ODOURS). W tak renomowanym klubie jak „Madness” wszystko wyglądało inaczej niż to, do czego się przyzwyczailiśmy. Wypasiony sprzęt, wysoka scena, akustyk wiedzący po co znalazł się na koncercie. Sam nasz występ bez większej historii. Krótko, przy znikomej reakcji publiki. Mnie się tam podobało, bo dobrze słyszałem się na scenie, a na dodatek byłem trochę pijany i lekko upalony.\n15.01.2007 – Rybnik, Pozytywka\nW nowym roku załapaliśmy się jednego dnia aż na dwa koncerty z okazji WOŚP. Co prawdziwsi metaloffcy nas znienawidzili (bo Owsiak to brudas, lewak i narkoman), jednak dla nas jest czołowym polskim satanistą i dlatego udzielamy mu swojego supportu. Koncert na własnych, rybnickich śmieciach miał miejsce w klubie, gdzie zwykle goszczą mało rockowe dźwięki. Na dodatek graliśmy wcześnie, więc nie zdążyliśmy wystarczająco się upić. Na sali mdła atmosfera. Wyszło na to, że zrobiliśmy sobie próbę przed koncertem w Rydułtowach, na który od razu się zawiniliśmy.\n15.01.2007 – Rydułtowy, MOK\nJuż po przyjeździe do Rydułtów wkurwiliśmy się okrutnie, a ja to chyba najbardziej (a wkurwić mnie to niełatwe zadanie…). Okazało się, że koncert ma spore opóźnienie, organizator nie ma dla nas obiecanej kasy (nie żebyśmy sępili na charytatywnych imprezach, ale kierowcy busa trzeba za paliwo zapłacić), browarów jest 2x mniej niż miało być, obiecanego żarcia w ogóle nie ma, akustyk jest głuchy jak pień, przed nami i naszymi ziomkami z EXILED zagra dodatkowo jakieś gówno brzmiące jak spedalony OASIS, a na dodatek, zanim wyjdziemy na scenę, to 80% ludzi pójdzie już w chuj, bo późno. Jednak była jedna rzecz, która nie tylko wynagrodziła mi te wszystkie niedogodności, ale nawet sprawiła, że ten koncert wspominam jako jeden z najlepszych. To „mikrofon bezprzewodowy” podparty słusznych rozmiarów sceną! Cieszyłem się jak dziecko, biegałem po scenie jak pojebany (koncert był późno, więc znajdowałem się w odpowiednim stanie), tarzałem się, czołgałem, przewracałem, a nawet zeskoczyłem do publiki (4-osobowej) w czasie solówki w coverze „Evil Dead” DEATH, po czym wbiegłem na zaplecze, by ponownie wybiec z boku sceny. Zawsze chciałem to zrobić! To było to! Niestety chłopaki nie podzielają mojego entuzjazmu i marudzą, że było krzywo. Czasami ich nie rozumiem.\n27.01.2007 – Lyski, Blizzard\nKoncert w Lyskach to co roku obowiązkowa akcja dla CRAWLING DEATH. To mała wioska, ale w okolicy pełno sierściuchów, więc zawsze fajnie zagrać w tym miejscu. Było dokładnie tak, jak się spodziewaliśmy: piwo, hałas i rozpusta. Smutnym akcentem był fakt, że grający wtedy z nami EXILED załoili prawdopodobnie swój ostatni koncert (emigracja kogoś ze składu, brak perspektyw na znalezienie następców…). Niejednemu łezka zakręciła się w oku, a bisom nie było końca. Po koncercie upiliśmy się na smutno (no, prawie na smutno), a kaca leczyliśmy przed kolejne trzy dni.\nNa tym zakończyliśmy sezon koncertowy, trochę przedwcześnie, ale mamy swoje powody. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to już na jesieni w końcu wyskoczymy z nowym materiałem, a co za tym idzie, zagramy tu i ówdzie. Do zobaczenia!\n[Muflon – wokalista CRAWLING DEATH]\nPoprzedni wpisRise For Victory ‚zine: Ekologiczny gaduła – socjolog (…od A do Z…)Następny wpisCHAINSAW, TOTEM, HEART ATTACK – 9.03.2006, Kraków


Dlaczego nie możemy się dogadać? Czyli o damsko-męskiej komunikacji - Kobieta Po 30\nStrona główna » On i Ona » Dlaczego nie możemy się dogadać? Czyli o damsko-męskiej komunikacji\nW wielu poradnikach możemy przeczytać, że mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus, że dzielą nas takie różnice, że nasza codzienna komunikacja to droga przez mękę.\nMając tę wiedzę, można byłoby się załamać i stać się milczkiem, jednak to nie rozwiązuje problemu. My kobiety musimy mówić, opowiadać, bo w ten sposób pokazujemy, że żyjemy. To NIE przesada!\nMówiąc, dzielimy się emocjami, porządkujemy własne myśli, odnajdujemy rozwiązania, ale przede wszystkim zmniejszamy stres, który się w nas nagromadził, znajdujemy w sobie siłę, by stawiać czoła kolejnym wyzwaniom.\nMężczyźni mówią w całkiem innym celu. Oni rozmowę traktują bardzo konkretnie. Gdy zaczynają, zazwyczaj dokładnie wiedzą, co chcą powiedzieć. Są jednoznaczni, powściągliwi w słowach, skoncentrowani na celu.\nDla nich mowa ma bardzo jednoznaczne znaczenie, dlatego tak łatwo gubią się we wszelkich aluzjach, gierkach słownych, niuansach. W tym my – kobiety jesteśmy zdecydowanie lepsze. Trudniej jednak nam podzielić się tym wszystkim, co czujemy, w taki sposób, by oddać całe spektrum emocji. Słowa są zazwyczaj zbyt toporne, wspomagamy się gestami, mimiką, dużo chętniej i równie perfekcyjnie odczytujemy emocje rozmówcy. Jednak nie we wszystkim jesteśmy takie dobre…\nBo słowa nie są zgodne z gestami\nŻyjemy w czasach, kiedy kłamiemy kilkanaście razy na godzinę. Oczywiście naukowcy to zbadali. Okazało się, że mijamy się z prawdą średnio 18 razy w ciągu 60 minut. Chcemy sądzić, że są to przede wszystkim kłamstwa altruistyczne, które mają prosty cel – uniknięcie zranienia drugiej osoby.\nNiestety bardzo często są to kłamstwa wypowiedziane w jakimś konkretnym celu, dla osiągnięcia wymiernych korzyści. I pod tym względem są wyrafinowane.\nZazwyczaj nie kłamiemy perfekcyjnie. Zdradzają nas gesty. Gdy jesteśmy sprawnymi obserwatorami – nasza podświadomość podpowiada nam, czy nasz rozmówca jest z nami szczery (przeczytaj, po czym sprawdzić, że on kłamie). To, co jednak uchodzi w kontaktach z osobami, które nie są nam bliskie, jest szczególnie bolesne w trakcie rozmowy z ukochanym.\nGdy on kłamie, pojawia się lęk, który skutecznie nas blokuje. Zaczynamy szukać odpowiedzi na pytanie, co się dzieje. Często domyślamy się najgorszych rzeczy, snujemy czarne wizje. Do związku wkracza niepewność, która nas niszczy dzień po dniu.\nBo nie jesteśmy gotowi do rozmowy\nNie jest prosto zrezygnować z rozmowy w gniewie. Zazwyczaj gdy kumulują się w nas emocje, nie jesteśmy w stanie zapanować nad nimi. Cali się gotujemy. Czekamy tylko na moment, żeby mu to wszystko wygarnąć. Niestety on postępuje dokładnie tak samo i słowami atakuje mocno, celnie, dokładnie tam, gdzie boli najbardziej.\nTymczasem, gdy on już zapomina o kłótni, Ty trawisz jego słowa przez następne godziny, a czasami tygodnie, lata, to, co on powiedział podczas ataku furii. Słyszysz, że wcale nie chciał za Ciebie wyjść, że jesteś taka niezaradna, że z niczym sobie nie radzisz. Może on wielokrotnie Cię przeprosi, z kwiatami wycałuje, ale w Tobie pozostaje niepewność i lęk. Już na stałe.\nBo się nie rozumiemy\nNie rozumiemy się, bo trudno pogodzić schemat komunikacji w ten sposób, by intencja nadawcy zgadzała się z jego słowami, a wypowiedziana zdania były zrozumiane tak jak tego chce nadawca. Odbiorca każde zdanie interpretuje, a im więcej jest nieporozumień między dwoma osobami, tym interpretuje komunikat gorzej – na niekorzyść nadawcy. Łapie za słówka, znajduje nieścisłości, podważa każde słowo.\nPrzeprowadzono pewien eksperyment, który wykazał, że najlepiej dogadujemy się w obcym języku, takim, którego nie znamy perfekcyjnie. Najlepiej jesteśmy rozumiani, kiedy obawiamy się, że nasz komunikat zostanie źle odebrany. Co wtedy robimy? Najczęściej mówimy powoli, wyraźnie, gestykulujemy, upewniamy się, czy rozmówca nas zrozumiał, czy sami zostaliśmy zrozumiani.\nI tu tkwi klucz do rozwiązania problemu – psychologowie podkreślają, że w trakcie rozmowy powinniśmy co jakiś czas upewnić się, czy dobrze się rozumiemy. Początkowo może wydawać się to dość nienaturalne, ale z czasem, gdy wejdzie nam w krew…”Czy chciałeś powiedzieć, że…”, „Masz na myśli, że…”, „Czy zrozumiałeś to, co mówię?” „Powiedz, jak odbierasz moje słowa..”\nZanim wyjdziesz za mąż...Zadaj sobie tych 8...\nKobieta po 30-stce wie, czego chce i jest gotowa...\nlis 27 , 2014 at 20:57\nBo komunikacji, zasad, jak się dogadać nie uczą w szkołach – a błąd! Bo tego zwyczajnie trzeba się nauczyć\nlis 27 , 2014 at 21:03\nZgadzam się…W szkołach to uczą, ile węgla wydobywaliśmy w którym roku, które miasto jest większe, które jest stolicą województwa…itd\nlis 28 , 2014 at 10:03\nBardzo ciekawe, już wiem, czemu tak ciężko nam się dogadać w drazliwych kwestiach 😉\nlis 28 , 2014 at 23:08\nZawsze jest szansa 🙂