Przecież ich nie zostawię [Opracowanie zbiorowe] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00585 013615 21027293 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-8049-698-9 Data wydania: 2018-05-26\nPrzecież ich nie zostawię O żydowskich opiekunkach w czasie wojny pod redakcją Magdaleny Kicińskiej i Moniki Sznajderman\nWszelkie powielanie lub wykorzystanie niniejszego pliku elektronicznego inne niż autoryzowane pobranie w zakresie własnego użytku stanowi naruszenie praw autorskich i podlega odpowiedzialności cywilnej oraz karnej. Redakcja tomu Magdalena Kicińska i Monika Sznajderman Projekt okładki Agnieszka Pasierska / Pracownia Papierówka Projekt typograficzny Robert Oleś / d2d.pl Fotografia na okładce przedstawia publiczną kuchnię prowadzoną przez Centralę Związku Towarzystw Opieki nad Sierotami i Dziećmi Opuszczonymi w Warszawie. Archiwum Yad Vashem Wybór fotografii Katarzyna Stańczuk Prawa do tekstów przysługują ich Autorkom Copyright © by Wydawnictwo Czarne, 2018 Redakcja językowa Magdalena Budzińska Konsultacja merytoryczna prof. dr hab. Barbara Engelking Korekta Agnieszka Rymarowicz / d2d.pl, Sylwia Paszyna / d2d.pl Redakcja techniczna i skład Robert Oleś / d2d.pl Skład wersji elektronicznej d2d.pl ISBN 978-83-8049-698-9\nSpis treści Strona tytułowa Strona redakcyjna Dedykacja Od redaktorek Magdalena Kicińska – Niestemplowe Beata Chomątowska – Czarna suknia Sylwia Chutnik – Ćwiczenia z normalności Patrycja Dołowy Zobaczyć Lunię Karolina Przewrocka-Aderet – Przezroczysta Karolina Sulej – Ciocia Zosia Agnieszka Witkowska-Krych – Smutne oczy Monika Sznajderman – Dzień ostatni Hanna Krall – Strzępy nie na temat (Posłowie) O autorkach Źródła fotografii Kolofon\nPamięci Lidki Ostałowskiej, która miała być jedną z nas\nOd redaktorek To był pomysł z gatunku tych oczywistych, tych, które pewnego dnia przychodzą do głowy i budzą zdziwienie: dlaczego nie wcześniej? Dlaczego dopiero teraz pomyślałyśmy o tym, by przywołać pamięć o żydowskich kobietach, które w czasie wojny poświęciły się opiece nad osieroconymi lub chorymi dziećmi i tak często, nie próbując się ratować, były z nimi aż do końca? Może dlatego, że my także ich pracę brałyśmy za oczywistość? Że my także przywykłyśmy do nazywania bohaterstwem czynów wielkich i przeoczyłyśmy ich codzienność? Lekarki, pielęgniarki, nauczycielki, wychowawczynie, zwykłe panie od prania i przytulania. Pracowały w szpitalach i ochronkach, w sanatoriach, szkołach i przedszkolach, w punktach dożywiania najmłodszych. W Warszawie, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Miedzeszynie. Były różne, jak to ludzie, i wcale nie święte. Na przykład kostyczne i zasadnicze, jak kapitanowie statków sterujące oddanymi pod ich opiekę placówkami i dziećmi. Do końca, mimo wojny, walczące o normalność, o regularne odprawy lekarskie i inne niezmienne reguły szpitalnego życia, o sztywne pielęgniarskie czepki i wykrochmalone fartuchy – jakby od tego zależało przeżycie. Bywały nielubiane, choć zazwyczaj darzono je szacunkiem. A inne znowuż ciepłe, matczyne, kochane. Niektóre na świeczniku, szefowe, a inne skryte w cieniu, pomocnice. Te pierwsze znamy z imienia i nazwiska, te drugie często tylko z imienia. Niektóre elegantki, inne noszące się surowo albo po męsku. Zawsze jednak, gdy trzeba, energiczne i skuteczne. Świetne organizatorki. I niemal wszystkie urodzone społecznice. Niezależnie, bundówki czy religijne. Bohaterki. Nie tylko tych tekstów, ale przede wszystkim tamtych czasów. Nie mniej potrzebne od działaczy podziemnych organizacji, żołnierzy, przywódców, dużo głębiej ukryte. Niektóre tak bardzo, że dziś trudno je wydobyć z warstw niepamięci. Ich losy były różne, choć wszystkie w ramach wojennego schematu. Jedne wywieziono lub zabito wcześniej, inne później. Jedne postawiły na ratowanie dzieci za wszelką cenę, inne – na solidarność w śmierci. A na niektóre nałożono obowiązek najtrudniejszy – obowiązek wyboru tych, którzy żyć będą trochę dłużej. Miały rozdawać numerki życia. Miały być boginiami, decydować o życiu bądź śmierci (w istocie tylko o nieco dłuższym życiu, o nieco tylko bardziej oddalonej śmierci – ale skąd miały wtedy o tym wiedzieć). To był straszny „przywilej”. Więc jedna z tych kobiet o boskich prerogatywach dawała numerki uczennicom, które najlepiej odpowiedziały na pytanie o opiekę pielęgniarską po świeżym zawale serca, a druga, myśląc, że postępuje najrozsądniej, wybierała spośród współpracowników tych młodszych, wierząc, że mają największe szanse na przeżycie. Niektóre wsiadły do bydlęcych wagonów, zginęły razem z dziećmi w Treblince, Sobiborze, Bełżcu. Inne przeżyły. Umierały po wojnie, zazwyczaj samotnie, często bezdzietnie, w biedzie i w zapomnieniu. Nigdy się nie dowiemy, co nimi kierowało, gdy z pełnym poświęceniem walczyły o jedzenie dla głodnych dzieci i leki dla chorych, gdy w końcu, często mając swoje własne dzieci po aryjskiej stronie, szły z tymi oddanymi im pod opiekę na Umschlagplatz. Zapytane, powiedziałyby pewnie tylko: „Przecież ich nie zostawię”. Oddajemy w Państwa ręce książkę, w której osiem autorek napisało o kilkunastu z nich. Wśród bohaterek są kobiety lepiej i słabiej znane, są też takie, o których nie wiemy niemal niczego, znamy tylko imię, skrawek życia. Wybór, jakiego dokonały redaktorki, nie wyczerpuje oczywiście tematu. Chciałybyśmy, by nasza książka była tylko strażą przednią i by w ślad za nią powstały dalsze, poświęcone jeszcze innym spośród tych, o których nie wolno nam zapomnieć.\nMagdalena Kicińska Niestemplowe Anna Taubenfeld, Chana Kuperberg i pani Rechtman (nie zapisano, nikt nie zapamiętał jej imienia). Może zamiast niej Ewa Baum (pracowała w ochronce przed akcją wysiedleńczą i mogła być pośród nich). Zapadły się pod ziemię. W grudniowe przedpołudnie ziemia jest tu miękka. Trawa się zieleni, pachnie wiosną. Buty grzęzną, zapadają się jak w mchu. Niżej są korzenie, gruz, piasek. Jeszcze głębiej one. Nie przenieśli ich stąd całych. Kilka lat minęło, zanim oznaczyli teren, ogrodzili go i przystąpili do ekshumacji. Wapno, piach, deszcz, one i setka, może dwie setki dzieci splątanych razem tak, że trudno było oddzielić jedno ciało od drugiego. Dopilnować, żeby każda kość, wszystkie zęby, włosy, resztki ubrań znalazły się w nowym miejscu. Ekshumacje trwały od 9 (według innych źródeł – 15) do 21 lutego 1948 roku, niecałe sześć lat po tamtym. Tak przynajmniej wynika z ustaleń sporządzonych na podstawie nielicznych zachowanych dokumentów. Najpewniej tuż po odbył się pochówek szczątków. Wybrano dla nich miejsce na nowym cmentarzu żydowskim przy Unickiej w Lublinie. Cmentarz założono jeszcze w 1828 roku za Wzgórzem Czwartkowym, na północny zachód od tego, na którym rozsiadło się dumnie Stare Miasto. Pochowano tu rabina Meira Szapirę, twórcę Jesziwy Mędrców Lublina, sławnej na cały świat talmudycznej uczelni zwanej „żydowskim Oksfordem”, oraz cadyka Jehudę Lejba, a obok nich rabinów, zamożnych kupców, ważnych działaczy, lekarzy. Lubelscy Żydzi kończyli tu swoje życie, pieczętowały to okazałe ohele i macewy. A później przyszli Niemcy i macewy wyrwano z ziemi. Utwardziły drogi wewnętrzne w obozie na Majdanku. Kiedy wojna się skończyła, teren uporządkowano i ogrodzono. Zbudowano mauzoleum (za pieniądze Sary z domu Bass, która w czasie wojny ukrywała się między zniszczonymi grobowcami, i jej męża Manfreda Frenkela, niemieckiego Żyda, który przeżył Auschwitz). W latach sześćdziesiątych, gdy miasto rosło i potrzebowało każdego kawałka wolnej przestrzeni – a ta przecież taka była: duży pusty plac – wytyczono przez jego środek drogę. Ale zanim Niemcy, zniszczone macewy i arteria na pustkowiu w mieście na siedmiu wzgórzach, dzieci jak wszędzie rodziły się, a starcy umierali, młodzi ślubowali pod chupą i marzyli o pomyślnej przyszłości, chłopcy uczyli się w chederach, a dziewczynki podpatrywały, jak matki plotą w warkocze ciasto przed szabasem. W trzeciej dekadzie XX wieku Żydów w Lublinie było prawie trzydzieści dziewięć tysięcy, stanowili jedną trzecią obywateli. Najwięcej mieszkało w okolicy zamku, ich liche drewniane, z rzadka tylko murowane domy okalały go łukiem. Wisiała nad nimi staromiejska skarpa. O, z tego wzgórza można było pół świata zobaczyć! Tak przynajmniej wydawało się dzieciom z domów przy Kowalskiej, Cyruliczej, Szerokiej, z Podwala. Wdrapywały się na dachy, przemykały między tym, co pozostało z fundamentów kościoła farnego, i patrzyły przed siebie, hen daleko, za zamek, za rzekę, za łąki, aż po horyzont, gdzie kończyło się miasto, a zaczynały wioski, w których wydobywano piasek. Na to samo mogły patrzeć dzieci z ochronki przylepionej do placu po farze. Carski zaborca, który przejął okazały budynek przy Grodzkiej 11, przekazał go gminie żydowskiej. Ta w 1862 roku urządziła tu przytułek dla sierot, kalek i starców. Niewielu – dysponowano bowiem jedynie kilkunastoma miejscami. Przybyło ich dopiero w latach trzydziestych XX wieku, po przeprowadzeniu remontu (podłączono prąd, budynek skanalizowano). W trzech salach ogrzewanych piecami urządzono sypialnie. Trzy razy dziennie wydawano posiłki przygotowywane w kuchni, na miejscu. Na dzienną rację żywnościową dla podopiecznego składało się: 50 dekagramów chleba, 3 dekagramy tłuszczu, 3 dekagramy cukru, 8 dekagramów mięsa, 2 dekagramy jarzyn i niepełna szklanka mleka. Placówką, wciąż podlegającą gminie, zarządzało kuratorium. Przewodniczyli mu: Wolf Halpern, Zanwel Szpiro i Szmul Wolman. Kierownikiem domu był Leon Szper, nauczyciel. Anna Taubenfeld miała go podobno zastąpić tuż przed wybuchem wojny. Zachowały się sprawozdania z lat 1934–1937. Wynika z nich, że instytucja borykała się z problemami finansowymi. Warunki lokalowe i finansowe nie pozwalały na oddzielenie ochronki dla dzieci od przytułku dla starszych, co rekomendowały władze. W jednym z raportów po kontroli napisano: „Utrzymany brudno”. Wraz z wybuchem wojny do miasta przybywało coraz więcej Żydów z pobliskich wsi i miasteczek, później również uchodźców z innych części okupowanego już kraju. W 1940 roku Żydów w Lublinie było już czterdzieści pięć tysięcy, ale rok później, w wyniku kolejnych przesiedleń do różnych miejscowości dystryktu lubelskiego, liczba szybko spadła – zostało około trzydziestu siedmiu, trzydziestu ośmiu tysięcy. 1. Dzieci w żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej w Lublinie, 1940 Ich życie wyglądało inaczej niż życie Żydów w Warszawie. Dopiero na przełomie 1941 i 1942 roku Niemcy rozpoczęli przygotowania do grodzenia getta, ale praca ta najpewniej nigdy w całości nie została dokończona. Drut kolczasty roztoczono najprawdopodobniej tylko wokół części „B”, a więc getta dla uprzywilejowanych, które powstało w granicach Starego Miasta na początku lutego 1942 roku. Jednak tak jak w pozostałych częściach Generalnego Gubernatorstwa Żydzi w Lublinie również podlegali zarządzeniom dotyczącym przymusu pracy, konfiskaty majątku, osiedlania na wyznaczonym terenie. Ich sytuacja pogarszała się z każdym miesiącem. Coraz więcej było tych, którym trzeba pomóc. Obok przydziałów kartkowych, które w lutym 1942 roku zapewniały jedynie dwieście dwadzieścia pięć kilokalorii dziennie, najbiedniejszym przysługiwały darmowe obiady. Dzieciom za dodatkowe pięć groszy jeszcze kawa z mlekiem i bułka z masłem lub marmoladą w pijalni kawy urządzonej w dawnej synagodze Saula Wahla. W ramach działalności Centosu, powstałego jeszcze przed wojną żydowskiego towarzystwa pomocy dzieciom, w 1940 roku otworzono cztery punkty dożywiania najmłodszych, głównie tych z przesiedlanych do Lublina rodzin (zatrudniono też opiekunki). Później otwarto jeszcze trzy dodatkowe kuchnie, które wydawały posiłki na trzy zmiany. Najmłodsze dzieci mogły w nich przebywać od śniadania do obiadu. W grudniu 1940 roku Żydowski Komitet Pomocy, który pozyskiwał środki przede wszystkim z centralnej Żydowskiej Samopomocy Społecznej, przekształcono w Żydowski Komitet – Pomoc Biednym Miejscowym w Lublinie. Do 31 marca 1941 roku 23 475 osobom wydano: 7419 kilogramów chleba, 898 kilogramów cukru, 257 kilogramów mąki, 1263 kilogramów kaszy, 5745 kilogramów kartofli, 1089 kilogramów soli, 541 kilogramów marmolady (z darów amerykańskich), 935 śledzi, 101 cytryn i 10 055 litrów mleka. We wrześniu 1940 roku pod opieką ochronki było siedemdziesięcioro dwoje dzieci, przede wszystkim przesiedleńców. Mimo wsparcia Judenratu, a później komitetu pomocy dyrekcja tak jak przed wybuchem wojny zapewniała podopiecznym jedynie nieznacznie lepsze warunki niż ulica czy przepełnione dokwaterowaniem, zimne izby domów (na przełomie 1941 i 1942 roku w getcie nie było czym palić). 2. Żydowska dzielnica mieszkaniowa w Lublinie, 1940. Niemiecki oficer tłumaczy coś dzieciom W ochronce pracowali wtedy: Anna Taubenfeld jako kierowniczka, Szloma Felman – magazynier, Chana Kuperberg – wychowawczyni, Szymon Ezra Tuchman – buchalter, Basia Eiger – gospodyni domu, Chaja Ruchla Stolik – kucharka, Abram Zylbersztajn – inkasent i Lejb Ajzensztok – goniec. Ponieważ coraz więcej dzieci chorowało, a w getcie regularnie wybuchały epidemie tyfusu, z czasem dołączyli jeszcze lekarz zakładowy Chaim Zajfsztajn, felczer Mordko Kornelsztajn i druga wychowawczyni Ewa Baum. W kwietniu 1941 roku w sierocińcu mieszkało siedemdziesięcioro pięcioro dzieci w różnym wieku, a dom był przygotowany, by przyjąć jeszcze maksymalnie czterdzieścioro pięcioro. Nie wiadomo, jak spędzały czas, w jaki sposób wychowawczynie zapełniały im dni ani czy zostawały z dziećmi na noc, czy też wracały do swoich domów. Czy były w ochronce jakieś książki (biblioteki nie założono), zabawki? Czy dzieci wychodziły na plac farny patrzeć ze wzgórza? Niewiele miały przed sobą czasu. Decyzja o zagładzie Żydów w dystrykcie lubelskim, rozszerzona później na całe Generalne Gubernatorstwo, zapadła jesienią 1941 roku. Operacją w dystrykcie lubelskim zarządzać się będzie z siedziby sztabu odległej o mniej niż dwa kilometry od Grodzkiej 11. Z okazałego budynku przy Spokojnej 1 dowodzący akcją „Reinhardt” SS-Brigadeführer Odilo Globocnik będzie wydawał rozkazy. Protokół Nr 14/138 plenarnego zebrania Rady Żydowskiej w Lublinie z dnia 17.03.1942 Obecni: wszyscy 22 radni. Przewodniczący: Prezes Rady Inż. H. Bekker Protokół prowadzi: Członek Rady Sekr. Adw. Hochhemein W-Przewodniczący Rady Dr Alten zakomunikował Radzie o następującym zarządzeniu Władz, które to zarządzenie zostało odczytane w nocy z 16 na 17 marca 1942 r. członkom Prezydium Rady: Zarządzenie w kwestii wysiedlenia W mieście Lublinie pozostaną tylko ci Żydzi, którzy posiadają stempel Sicherheitspolizei na swoich Arbeitsausweisach, i to ze swoimi żonami i dziećmi. Tych Żydów należy pouczyć, by swój obowiązek pracy wykonywali punktualnie. Udający się do miejsc pracy mogą Ghetto codziennie rano opuszczać w godzinach od 6 do 9-ej, lecz tylko przez bramę na ul. Kowalskiej – dla Ghetta B, mieszczący się zaś dotychczas w Ghecie A opuszczają Ghetto przez ul. Cyruliczą, następnie róg Lubartowskiej i Cyruliczej. Powrót z pracy do Ghetta może nastąpić przez te same bramy w godz. 17–20. Każdy, który używać będzie wyjścia z Ghetta dla szmuglu lub roznoszenia jakichś wiadomości – zostanie rozstrzelany. Żydzi w toku opróżnienia będą poddani przeglądowi i następnie (stemplowi) zebrani w synagogach, skąd pracujący (stemplowi) pójdą do ghetta B. Niepracujący Żydzi bez stempla zamieszkali na terenie ghetta B winni przenieść się do ghetta A, lecz nie do części już opróżnionej. Znajdujący się w ghetcie A Żydzi, którzy posiadają stempel Sicherheitspolizei, winni przenieść się z ghetta A do ghetta B. Żadnemu Żydowi nie wolno opuścić ghetto inaczej jak tylko bramą przy ul. Podwal[e] lub ul. Cyruliczej. Aryjczycy mają opuścić ghetto B do 19 bm. Środki żywnościowe z ghetta A winny być przeniesione do ghetta B, o ile właściciele sami ze sobą tego nie zabiorą. Przy wysiedlaniu można ze sobą zabrać na jedną osobę ręczny pakunek wagi 15 kg, wszystkie pieniądze oraz rzeczy wartościowe. Dla ciężko chorych, niezdolnych do transportu – należy urządzić na pograniczu ghetta A i B szpital. Lekarzy i personel ustanowi Rada Żydowska. Żydów, którzy podlegają wysiedleniu, należy przygotować do tego, że będą musieli chodzić pieszo około 3 km, dalej będą jechać. Szpitale epidemiczne z chorymi i personelem pozostają. Dziennie wysiedlonych będzie około 1400 osób. Wysiedlenie rozpocznie się od góry tj. od ul. Unickiej. Żydów, których zastanie się po opróżnieniu, w opróżnionych mieszkaniach zastrzeli się. Żydzi stemplowi, którzy przejdą z ghetta A do ghetta B, mogą wszystko ze sobą zabrać. Zmarłych należy natychmiast grzebać. Ghetto B zostaje powiększone, a mianowicie w granicach: Cyruliczej, Lubartowskiej i Kowalskiej. Tym samym pozostają ci Żydzi stemplowi, którzy mieszkają w trójkącie Cyrulicza–Lubartowska i Kowalska w swoich mieszkaniach. Wyjściem dla ghetta B jest brama przy ul. Podwal[e]. 17 bm. do godz. 12 winni wszyscy członkowie Judenratu wraz z rodzinami Przesiedlić się do ghetta B. Służba Porządkowa jest w pogotowiu do stałej dyspozycji Judenratu, o ile nie będzie potrzebną dla innej komendy. Rada przyjęła do wiadomości i wykonania powyższe zarządzenia. Dzieci sieroce nie były stemplowe. Wysiedlenia rozpoczęły się nocą z 16 na 17 marca 1942 i prowadzono je według ulic. Przed północą mieszkańców domów leżących przy wyznaczonej tego dnia trasie wyprowadzano i gromadzono w kilku miejscach: na placu Targowym, Farnym, przy ulicy Szerokiej. Tam dokonywano selekcji. Zdolnych do pracy pozostawiano, pozostałych przetrzymywano w synagodze Maharszala przy Jatecznej, później popędzono do budynków miejskiej rzeźni przy ulicy Łęczyńskiej. Na rampie pakowano ich do podstawionych wagonów i wywożono do obozu zagłady w Bełżcu. Zagazowano tam około dwudziestu ośmiu tysięcy lubelskich Żydów. 24 marca o czwartej po południu Niemcy przyszli na Grodzką 11. Około stu dzieci (w zależności od źródeł liczba będzie się wahała od stu do trzystu) i opiekunki – dwie, może trzy, cztery – wygnano z budynku. Padał śnieg, było zimno. Najmłodsze, dwu-, trzylatki, były bose, ubrane już w koszule nocne. Kazano wszystkim wejść na ciężarówki – podjechały dwie i jeden samochód osobowy. Mniejszych wychowanków wrzucano pod plandeki za nogi, za ręce. Nie zachował się rozkaz egzekucji, wojny nie przeżył nikt z zatrudnionych w sierocińcu. Wielu ludzi widziało jednak tę scenę. Hersz Feldman: „Byłem naocznym świadkiem jak »załatwili« sierociniec w gminie żyd. przy ul. Grodzkiej. Było tam 300 dzieci. Komisarz referent żydowski Worthoff podjechał autem wraz z SS [Untersturmführerem] dr. Sturm[em] i z dwoma pomocnikami […] Kalichem i Knitzkym. Naładowali dzieci, wrzucając je na auto wśród bicia i katowania i zawieźli na plac nieopodal Majdana Tatarskiego [kiedyś przedmieścia Lublina, dziś część miasta]”. Rachmil Gartenkraut: „Pod dom zajechał samochód, na którym był umieszczony karabin maszynowy eskortowany przez SS. Zażądano wydania dzieci. Dzieci w płacz, czuły bowiem zbliżającą się śmierć. Komisarz Worthoff wydał każdemu dziecku chleb na drogę i kazał je załadować na wóz. Opiekunka dzieci Hanka Kuperberg, jak również cały personel, mimo to, że miał prawo pozostać, poszedł razem z dziećmi”. Marian Sobczak: „Bawiłem się na posesji Karola Mulaka. […] pora obiadowa, do pobliskiej kopalni piasku – około 100 m od miejsca, w którym przebywałem – podjechał jeden zaplandekowany ciężarowy samochód. […] Po usłyszeniu […] strzałów, wspólnie z kolegami ukryłem się za pobliską stodołą i stamtąd obserwowaliśmy, co się dzieje. Ja widziałem wówczas samochód […], który stał tyłem do wyrobiska po piachu. Z samochodu tego jakiś umundurowany mężczyzna wypychał dzieci w kierunku wyrobiska. Przy tym samochodzie stało kilku umundurowanych w szare mundury postaci. […] W mojej ocenie widziane przeze mnie dzieci nie miały więcej jak po 10 lat. […] z dziećmi były jakieś dwie kobiety, które na końcu też zostały wepchnięte do dołu i zastrzelone. […] Po tym jak ci mordercy odjechali, to wspólnie z kolegami pobiegłem na miejsce, gdzie zakopano zwłoki ofiar. Na tym miejscu było trochę krwi. Zwłoki nie były najdokładniej zasypane”. O likwidacji sierocińca (podając błędną, kwietniową datę) mówił też Karol Mulak, świadek numer 232 zeznający przed Miejską Komisją Badania Zbrodni Niemieckich w Lublinie: „Pewnej kwietniowej soboty na polach gospodarza Morawskiego przy wsi Majdan Tatarski, niedaleko szosy, przywiezieni więźniowie wykopali przez sobotę i niedzielę głębokie rowy. Po ukończeniu tej pracy około godziny 14 ruch na szosie został wstrzymany. Szosę obstawiono gestapowcami strzelającymi na postrach, a naprzeciw robotników pracujących w Hucie [chodzi o hutę szkła na tak zwanych Tatarach] ustawiono karabin maszynowy. Podjeżdża ciężarowe auto osłonięte czarnym pokrowcem i zatrzymuje się przy jednym z rowów. Z auta wyciągają małe dzieci, z których duża ilość była jeszcze w pieluszkach. Ukraińcy dzieci te układali na nasypie rowu, a gestapowiec strzela z karabinu maszynowego. Jeden z przywiezionych starszych Żydów rzuca do rowu małe zwłoki, a drugi stoi w rowie i układa. Słychać płacz i jęk dzieci. Ręce Żydów pracujących przy zwłokach unurzane są we krwi. Po godzinie podjeżdża nowy transport. Są to już starsze dzieci, które od auta do nasypu idą czwórkami, trzymając się za ręce. Tak stają nad rowem, a Niemcy strzelają z rewolwerów. Ciała padają do rowu. Po pewnym czasie nadjeżdża trzecie auto, przywożąc przeważnie kobiecy personel sierocińca. Jedna z kobiet z przerażeniem zawraca od nasypu rowu, chowając się do auta, inne idą z rezygnacją. Wśród ciszy rozlegają się strzały i trupy padają do rowu. Przeznaczeni do porządkowania trupów Żydzi ponaglani są przez Niemców biciem. Ostatni transport, wobec zepsucia się auta, przybył pieszo. Były to osoby starsze, dostatnio ubrane, w ilości około 60. I ich spotkał ten sam los. Wreszcie Niemcy zamordowali i tych dwóch Żydów, którzy układali ciała. Jeden z nich w dorożkarskiej czapce próbował uciec i skryć się w pobliskim wąwozie, lecz dosięgła go kula Ukraińca. Rowy tylko z lekka przysypano ziemią, tak że widać było sterczące nogi i ręce lub całe zwłoki. Po tygodniu w tymże miejscu rozstrzelano jeszcze jedną partię Żydów; wtedy rowy zostały zasypane grubą warstwą ziemi i wyrównane”. Jeszcze inaczej (nie zgadza się tylko miesiąc) zapamiętała tamto wydarzenie Eugenia Włodarczyk, w czasie okupacji mieszkała w Lublinie. „Tam była kopalnia piachu. […] Było ciepło. Czerwiec, maj? W maju. Wtenczas z wózeczkiem jechałam. Patrzę – dwa samochody, Niemcy. Kowal zaczął mnie wołać. Skręciłam do niego. Ony tam podjechały i już prosto miały jechać [do obozu, ale] cofnęli do tej kopalni. Tamoj wybiły, zasypali, drugie zasypały, wsiadły i pojechały. Dwa. Dwa samochody ciężarowe. I to z dziećmi. A Niemców? Ośmiu ich było. [A dzieci były] same, bez rodziców, bez niczego. [Moment] strzelania? Widziałam. I skąd bym mogła powiedzieć? Karabin maszynowy. Żywe, nieżywe… Koło trzydzieścioro [dzieci] mogło być, do czterdziestu. Jedno drugie na rękach niosło. Szło i goniły, goniły te dzieci, żywe, nieżywe… Tam wpadło, może mógł ktoś uratować. Poszłam zobaczyć. A co widziałam, jak się dzieci jeszcze ruszały… krwi pełno… W tym miejscu jest dom postawiony, blok stoi. Nie wiem, czy jak kopali pod blok to może ciało wyciągnęły i wywiozły. Zdaje się, że wywiozły na Kalinę, na cmentarz”. Stemplowi matki i ojcowie – ci, którzy oddali dzieci na Grodzką 11, bo nie mieli co z nimi robić, kiedy wychodzili do przymusowej pracy – przyszli do ochronki jak zwykle przed wieczorem. Na dwa następne dni selekcje w getcie ustały. Anna Taubenfeld: milczą o niej archiwa Yad Vashem, Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie, Żydowskiego Instytutu Historycznego i Ośrodka Brama Grodzka – Teatr NN. O tym, że istniała i była z dziećmi, wspominają jedynie nieliczne relacje ocalałych. Archiwa Rady Żydowskiej w Lublinie potwierdzają: była przez jakiś czas kierowniczką ochronki. Nie wiadomo, w którym roku się urodziła, jak wyglądała ani jak trafiła na Grodzką 11. Reszta tekstu dostępna w regularniej sprzedaży.\nWYDAWNICTWO CZARNE sp. z o.o. czarne.com.pl Sekretariat: ul. Kołłątaja 14, III p., 38-300 Gorlice tel. +48 18 353 58 93, fax +48 18 352 04 75 mateusz@czarne.com.pl, tomasz@czarne.com.pl dominik@czarne.com.pl, ewa@czarne.com.pl, edyta@czarne.com.pl Redakcja: Wołowiec 11, 38-307 Sękowa redakcja@czarne.com.pl Sekretarz redakcji: malgorzata@czarne.com.pl Dział promocji: ul. Marszałkowska 43/1, 00-648 Warszawa tel./fax +48 22 621 10 48 agnieszka@czarne.com.pl, dorota@czarne.com.pl zofia@czarne.com.pl, marcjanna@czarne.com.pl magda.jobko@czarne.com.pl Dział marketingu: lukasz.sobolewski@czarne.com.pl Dział sprzedaży: piotr.baginski@czarne.com.pl agnieszka.wilczak@czarne.com.pl, honorata@czarne.com.pl Audiobooki i e-booki: anna@czarne.com.pl Skład: d2d.pl ul. Sienkiewicza 9/14, 30-033 Kraków tel. +48 12 432 08 52, info@d2d.pl Wołowiec 2018 Wydanie I\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Przeciez_ich_nie_zostawie-ebookRO/p02045024i020" target="_blank" title="Przecież ich nie zostawię [Opracowanie zbiorowe] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Przecież ich nie zostawię [Opracowanie zbiorowe] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


PATRON SZKOŁY - Szkoła Podstawowa im. Biskupa Romana Andrzejewskiego w Morzyczynie\nSzkoła Podstawowa im. Biskupa Romana Andrzejewskiego w Morzyczynie - PATRON SZKOŁY\nMorzyczyn 4A, 62 - 619 Sadlno\ntel: (63) 261 32 00\ntel. dyrektora 725470974\nBiskup Roman Andrzejewski (1938 - 2003)\nSkład Grona Pedagogicznego w roku szkolnym 2021/2022\nKATALOG MOL NET +\nHistoria wymiany szkolnej\nCzy nasza szkoła jest bezpieczna?\nJesteś tutaj: Start / PATRON SZKOŁY\nKsiądz biskup Roman Andrzejewski urodził się 19 lutego 1938r., jako drugi syn Marianny i Antoniego Andrzejewskiego. Następnego dnia został ochrzczony w Kościele w Broniszewie przez ks. Pawła Bobotka. W latach 1945 -1951 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Morzyczynie W 1947 r. przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej. W 1951 r. ks. Roman Andrzejewski pojawił się we Włocławku jako alumn Niższego Seminarium Duchownego. Po jego ukończeniu w 1955 r. zdawał maturę. W latach 1955-61 był już alumnem Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. 21 maja 1961 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Katedrze we Włocławku.\n„Chciałem być księdzem. Rodzice rozłożyli ręce i powiedzieli Bogu się nie odmawia”.\nW latach 1961-66 studiował filologię klasyczną na KUL-u w Lublinie. 30 maja 1973 r. na Wydziale Filologicznym im. Adama Mickiewicza w Poznaniu obronił pracę doktorską pt: „Listy polecające Cycerona”. Ponadto dokonał przekładu „Aktu procesu beatyfikacyjnego sługi Bożego Michała Kozala” Ksiądz biskup Roman Andrzejewski dał się poznać jako wybitny znawca kultury antycznej. Powtarzał za swoim mistrzem Cyceronem: „Studia filologiczne to wielki dar, jaki mi opatrzność dala na ziemi w drodze do nieba. To poważna karma duchowa”.\n20 grudnia 1981r ks. Roman przyjął w Katedrze we Włocławku święcenia biskupie. Był pierwszym biskupem ogłoszonym i wyświęconym w tragicznych dniach stanu wojennego. Dziś 22 grudnia obchodzimy 35 lecie Jego święceń biskupich.\n26 lutego 1988r zostaje przewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Rolników. Jako Krajowy Duszpasterz Rolników gorliwie wypełniał swoje obowiązki wobec wsi, co roku organizował na Jasnej Górze ogólnopolskie dożynki dla rolników.\nZmarł nagle 7 lipca 2003 roku i zgodnie ze swą ostatnią wolą 11 lipca został pochowany w Licheniu.\nDewizą biskupa Romana Andrzejewskiego były słowa:\nHumana divinis ("Ludzkie ku Boskiemu")\nDo końca podkreślał swoje umiłowanie ziemi kujawskiej. Często odwiedzał rodzinne strony, spacerował zachwycał się, co w pełni wyrażają słowa:\n„Pokłon ziemi rodzinnej, ziemi, gdzie w świetle słońca ujrzało się po raz pierwszy drzewa i kwiaty, gdzie przy pomocy matki pierwsze stawiało się kroki, ziemi, nad którą wiatr przeganiał chmury i deszcze, a Pan dziejów pisał kolejne karty wydarzeń zwykłych i szarych, krwawych i bohaterskich.\nPokłon ziemi, co zmienia barwy swojej szaty, jak matka, co stroi się inaczej – w zależności od rodzaju wykonywanej pracy i czasu, co pachnie chlebem i miodem, ziemi pięknej.\nPokłon ziemi, co ciągle karmi swoje dzieci i tych, co do niej zajdą w gościnę, ziemi czarnej i żyznej, ziemi skalistej i piaszczystej, polskiej ziemi – przeorywanej pługiem ojców.”


Jednym z ciekawszych zainteresowań jest akwarystyka. Dlaczego warto wybrać to zajęcie? - edinburghonline.org.uk\nPosiadanie własnego hobby to świetna sprawa, gdyż dzięki temu możemy realizować siebie i spełniać swoje marzenia. Nie zawsze udaje nam się wykonywać pracę zawodową w charakterze, który nam pasuje i wówczas posiadanie hobby spełnia rolę rekompensaty. Tym bardziej, że pasjonować można się rozmaitymi przedmiotami i zjawiskami. Jednym z ciekawszych zajęć jest akwarystyka. Akwarium to popularny dodatek wykorzystywany zarówno w domach prywatnych, jak i w firmach.\nWażne jest to, by było ono odpowiednio zadbane. Żeby tak się stało potrzebna jest nieustanna opieka nad akwenem i pływającymi w nim stworzeniami. Na rynku działają nawet wyspecjalizowane firmy, które trudnią się przygotowaniem akwarium i jego bieżącą konserwacją. Dla miłośników wody i morskich stworzeń może być to świetny sposób na spędzenie wolnych chwil. Wygląd zadbanego akwarium potrafi zapierać dech w piersiach, stąd też warto przeznaczyć temu zagadnieniu więcej czasu.\nPrzede wszystkim jeśli chcielibyśmy mieć czyste akwarium powinniśmy zaopatrzyć się w adekwatny sprzęt. Warto w tym celu odwiedzić między innymi sklep akwarystyczny online, w którym poza niezbędnym asortymentem uzyskamy także porady co do tego jak troszczyć się o nasze kupione rybki, jakie gatunki wybierać i co robić, jeżeli pojawią się jakieś problemy. Nie powinniśmy żałować pieniędzy, jako że od odpowiednio dopasowanej pompy czy odpowiedniego oświetlenia może zależeć cały późniejszy efekt. Taki jak tutaj: więcej.\nIstotny jest także wybór rybek i roślinności, która znajdzie się w naszym akwarium. Typowy pasjonat nie powinien mieć z tym kłopotu, tym bardziej, że w sprzedaży istnieje sporo poradników w formie ciekawie ilustrowanych podręczników, z jakich można dowiedzieć się wielu interesujących rzeczy. Poza tym wiele informacji sprawdzimy też na tematycznych blogach.\nTak jak każda pasja, tak i akwarystyka wymaga pewnych nakładów inwestycyjnych. W tym wypadku płaci się w szczególności za sprzęt, który stosownie dobrany pomoże ograniczyć dalsze wydatki dotyczące chociażby wymiany wody, czy czyszczenia. Są to relatywnie niewielkie kwoty zważywszy na przyjemność jakie daje nam obserwowanie cudownych okazów i upajanie się spokojem jaki pojawia się w momencie oglądania akwarium. Warto zatem poświęcić się tego typu zajęciu.\nakwarystyka hobby sprzęt


Kiedy otwarcie 1♦, kiedy 1♣ a kiedy 2♣ – Turnieje Brydża\nKiedy otwarcie 1♦, kiedy 1♣ a kiedy 2♣\nWitam ponownie. W dzisiejszym turnieju 14 lutego 2018 roku przyszło rozdanie nr 7 w którym gracze mieli kłopoty z ustaleniem prawidłowego otwarcia.\nNiestety wielu kolegów otworzyło niepoprawnie 1♦. W związku z tym przypominam że 1♦ z czwórki otwieramy tylko wtedy gdy nie ma możliwości otwarcia 1♣ lub 2♣ .\nPoniżej poprawne otwarcie i przykłady złych otwarć .\nPowyżej przykład poprawnego otwarcia i w miarę poprawnej odpowiedzi będącej próbą uzgodnienia starszego koloru.\nDla równowagi następne przykłady wadliwych otwarć w tym samym rozdaniu:\nOtwarcie 3BA to tzw. Gambling czyli pełny siedmiokart młodszy bez bocznego dojścia, Partner pasuje tylko trzymając wszystkie pozostałe kolory a znosi w 4♣ w pozostałych przypadkach.\nBardzo wielu graczy otworzyło 1♣ mimo 12 PC( a potrzeba 15PC) i dużo łatwiej się z takim otwarciem zgodzić niż z otwarciem 1♦. Zapewne gracze założyli że brak PC jest rekompensowany wydłużeniem koloru treflowego. Mnie taka argumentacja nie przekonuje podobnie jak w przypadku otwierania mocnym treflem poniżej 17 PC.\nNa koniec nic nadzwyczajnego: przykłady otwarć z wczorajszego turnieju gdzie pokazuję poprawne otwarcia z tego tematu.\nI na koniec poniżej ZŁE OTWARCIE na składzie treflowo-karowym: POPRAWNE jest oczywiście otwarcie 1♦ z czwórki bo mamy za mało na otwarcie 1♣( potrzeba 15+ PC) a nie mamy na otwarcie 2♣ z braku starszej czwórki pomimo 11-14 PC.\nI to by było na tyle na dziś.Pozdrawiam i do następnego rozdania.


Łączy nas pasja do jedzenia – showfood.pl\nFood shopping assistant, supplier manager\nodpowiedzialna za wybranie najlepszych dostawców\nCzym jest portal #showfood.pl ? Mówiąc najprościej to internetowy #showroom z jedzeniem i napojami, czyli miejsce gdzie prezentujemy specjalnie wyselekcjonowane dla Was produkty najwyższej jakości.\nPonieważ #showroom zazwyczaj jest duży, będziemy się dla Was rozrastać wyszukując najlepsze produkty lokalne i zagraniczne, które są zdrowe, smaczne i pozbawione możliwie wszelkich syntetycznych składników, ponadto są “fancy” i po prostu miło jest je mieć w swoim domu, a jeszcze milej konsumować.\nBo jedzenie też może być “glamour”.\nJeżeli są produkty, które chciałbyś/chciałabyś abyśmy mieli w Naszej ofercie, napisz do Nas ! Postaramy się zweryfikować informacje otrzymane od Was i wyszukać dla Was jak najlepsze rozwiązanie !\nChcemy być jednym z najlepszych sklepów internetowych w Polsce sprzedających zdrowe i smaczne produkty żywnościowe. Już teraz jesteśmy #1 sklepem na Świecie, gdzie Klient może zrobić zakupy zgodnie ze swoim metabolicznym IQ.\nHealthCoach, Product Advisor;\nodpowiedzialna za dobór produktów\nTech Manager odpowiedzialny za stronę techniczną serwisu\nLinking Business TEAM Operations Manager odpowiedzialny za realizację zamówień i obsługę Klienta\nNaszą misją jest udostępnić Konsumentom produkty, które charakteryzują się następującymi cechami :\nPochodzą od zaufanych dostawców, którzy przygotowują swoje produkty zgodnie z wysokimi standardami jakości\nNie zawierają sztucznych składników i konserwantów\nRównoważą cechy funkcjonalne (bez glutenu, bez cukru, bez TRANSów, bez GMO itp.) z możliwie najlepszymi doświadczeniami sensorycznymi (smak i zapach)\nChcemy również sprawić aby zakupy online w Naszym sklepie były możliwie najbardziej przyjemnym doświadczeniem . Naszą misją jest sprawienie aby cały proces był jak najbardziej intuicyjny.\nAby zapewnić łatwe wybieranie produktów, stworzyliśmy legendę dzięki której Klient może za pomocą prostych ikonek sprawdzić ważne dla niego cechy produktu, jak również stworzyć listę zakupów ze względu na preferowane przez Siebie wyróżniki.\nDołożymy wszelkich starań aby zapewnić wysoki standard realizacji zamówienia od pakowania, poprzez wysyłkę, aż do momentu kiedy Klient odbierze swoją przesyłkę a nawet i dalej, kiedy będzie mógł rozkoszować się najwyższą jakością produktów.Zrobimy wszystko co w Naszej mocy, aby zapewnić najwyższy poziom obsługi Klienta – tak aby wszelkie potrzeby Gości naszego sklepu zostały spełnione, a cały proces zakupowy był miły i przyjemny.\nWraz z rozwojem chcemy również dostarczyć Wam wiele informacji na temat właściwości danych składników, przepisy w jaki sposób można używać Nasze produkty w poszczególnych daniach, video instrukcje jak gotować ora wiele innych.


Obiekt Rakowicka Apartments Nearto Old Town, położony w centrum miejscowości Kraków, oferuje ogród. W pobliżu znajduje się: Centrum handlowe Galeria Krakowska i Brama Floriańska. Obiekt zapewnia bezpłatne WiFi.\nW naszej ofercie m.in.: prywatny parking, pokoje rodzinne, całkowity zakaz palenia, bezpłatne WiFi, piesze wycieczki, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, klimatyzacja, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), parking w garażu, całodobowa recepcja, park wodny, ogród, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, winda, parking na miejscu, dostęp do Internetu, parking, transfer lotniskowy, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, ogrzewanie, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, kręgielnia, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Możliwe wystawienie faktury, Usługa sprzątania obiektu wykonywana jest przez profesjonalną firmę sprzątającą, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, pokoje dla niepalących, Płatności bezgotówkowe są możliwe, WiFi.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 450 jest wymagany po przyjeździe. Opłaty dokonuje się kartą kredytową. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona w ciągu 7 dni od wymeldowania. Całość depozytu zostanie zwrócona na konto karty kredytowej po sprawdzeniu stanu obiektu. W przypadku rezerwacji 2 lub większej liczby apartamentów mogą obowiązywać inne zasady działalności obiektu i dodatkowe opłaty. W pobliżu obiektu prowadzone są obecnie prace budowlane. Do niektórych pokoi może docierać hałas.


Hipokryzja posła PO. Nazywa PiSowską policję Ubecją, a nie pamięta jak PO brutalnie tłumiła Marsze Niepodległości\nEwa Zajączkowska: czwartek, 19 październik 2017\nPosłowie PO od dwóch lat funkcjonują tylko po to, by atakować rząd PiS. Tym razem poseł Halicki poruszył newralgiczny temat wykorzystywania policji przez rząd do swoich celów. Przypomnieliśmy jak rząd PO-PSL brutalnie tłumił Marsze Niepodległości. Kto był na manifestacji choćby w 2014 roku, ten pamięta jak ulice Warszawy zajęły kordony policji, jak polewaczki oblewały szlauchami manifestantów, jak nad ulicami unosił się gaz łzawiący, wreszcie jak zamaskowani prowokatorzy rzucali cegłami w uczestników Marszu.\nPosłowie Platformy Obywatelskiej postanowili w Sejmie zorganizować briefing, by wytknąć rządowi Beaty Szydło wykorzystywanie policji do swoich celów, na przykładzie wydarzeń w Słupsku związanych z lipcowymi protestami o "wolne sądy".\nJak w wielu miastach Polski, tak i w Słupsku w lipcu br. odbył się protest wobec proponowanych przez PiS zmian w systemie sądownictwa. Manifestacja została zgłoszona na policję jako zakłócająca spokój i porządek publiczny. Po prostu komuś przeszkadzała grupa ludzi wykrzykująca przez megafony różne hasła i blokująca główne ulice, więc zadzwonił na policję. Po przyjęciu zawiadomienia słupska policja sprawdzała, czy manifestacja jest legalna oraz wezwała na przesłuchanie panią Annę Bogucką-Skowrońską, opozycjonistkę w czasach PRL, senator I kadencji, co wielce ubodło parlamentarzystów z Platformy Obywatelskiej, mimo iż postępowanie zostało umorzone.\nWykorzystując tę okazję posłowie PO, jak przystało na opozycję totalną, znów zaatakowało rząd Prawa i Sprawiedliwości zarzucając wykorzystywanie policji do swoich, partyjnych celów.\nŹdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie…\nPosłowie Zbigniew Konwiński i Andrzej Halicki opierając się na lipcowych wydarzeniach w słupsku oskarżyli Prawo i Sprawiedliwość o "odgradzanie się płotem od obywateli" i "nękanie ludzi uczestniczących w pokojowej manifestacji w Słupsku". Im dłużej briefing trwał, tym retoryka posłów PO była coraz bardziej barwna, emocjonalna i negatywna. Posłowie zażądają od ministra spraw wewnętrznych i administracji, Mariusza Błaszczaka zakazu wykorzystywania policji do celów politycznych.\n– Mamy apel do polskiej policji, bo polska policja dzisiaj, niczym kiedyś Milicja Obywatelska w rękach partii komunistycznej, staje się narzędziem do zastraszania obywateli\n– mówi poseł Halicki.\nPostanowiłam przypomnieć posłom Platformy Obywatelskiej sytuację z 2014 roku, konkretnie listopadowego Marszu Niepodległości, w którym wzięło udział kilkadziesiąt tysięcy manifestantów. Marsz został brutalnie stłumiony przez uzbrojonych w pałki i gaz łzawiący funkcjonariuszy policji. Dlaczego? Za rządów PO-PSL marsze miały charakter nie tyle patriotyczny, co antyrządowy i wydawać by się mogło, że na 2014 rok przypadła kulminacja "antyplatformerskich" nastrojów, co było koalicji rządowej bardzo nie w smak.\nRozpoczęło się od prowokacji zamaskowanych mężczyzn, prawdopodobnie funkcjonariuszy policji, którzy doprowadzili do rozpoczęcia zamieszek. Pamiętam, że Marsz miał zostać z tego powodu zakończony w połowie trasy. Gdy dotarliśmy pod Stadion Narodowy rozpoczęła się jatka, manifestanci vs policja, wszystko pod chmurą łzawiącego gazu. Relacje z przebiegu Marszu Niepodległości w 2014 roku są powszechnie dostępne na YT, więc śmiało można sprawdzić, jak wyglądała manifestacja i jak została stłumiona.\nJako uczestnik Marszu Niepodległości 2014 zapytałam posła Halickiego o to, czy za czasów rządów PO-PSL policja nie była wykorzystywana do celów politycznych.\n– Nieprawda. Jeszcze raz powtórzę, każde działanie ze strony policji, które nie jest związane z ochroną obywateli i gwarantowaniem im bezpieczeństwa, będzie działaniem niezgodnym z ustawą o policji\n– odpowiedział poseł PO.\nZastanawiające. Od tamtego wydarzenia odbyły się już dwa Marsze Niepodległości, na których również byłam. Żaden incydent z udziałem policji nie miał miejsca. Poddaję pod refleksję.


Nowocześnie wyprodukowana bluza patriotyczna - freszki.pl\nNowocześnie wyprodukowana bluza patriotyczna\nW zależności od tego w jakim celu kupuje się odzież niezbędne jest zwracanie uwagi na inne cechy kupowanej odzieży. Gdy wybierana jest odzież do użytkowania na co dzień znacznie ważniejsze jest szukanie odzieży wykonanej z wysokiej jakości materiałów. Wówczas nawet przy intensywnym użytkowaniu odzieży można znacznie wydłużyć czas, w którym będzie można z takiej odzieży korzystać. Jednocześnie, gdy wybierana jest odzież, która będzie używana jedynie przy wybranych okazjach można w znacznie większym stopniu skupić się na estetycznych walorach wybieranych elementów odzieży.\nObecnie na rynku odzieżowym można korzystać z wygodniejszych zakupów za pośrednictwem Internetu. Jednocześnie narzędzia internetowe, które są coraz bardziej zaawansowane pozwalają również na wygodniejsze wybieranie odzieży. Jest to ważne, gdy zamierza się wybrać odzież, która jest w pełni dopasowana do oczekiwań pod kątem wymiarów czy stylistyki. W tym względzie na rynku odzieży patriotycznej można korzystać z bardzo szerokiego asortymentu dostępnej odzieży. Wynika to między innymi z mody na użytkowanie takiej odzieży. Jednocześnie można decydować się na takie miejsca realizowania zakupów, gdzie można liczyć na wyroby realizowane przy zastosowaniu najwyższej jakości materiałów czy nowoczesnych technologii produkowania. W ten sposób może być pozyskana wyjątkowa, a jednocześnie odporna na uszkodzenia bluza patriotyczna.\nProjekty odzieży patriotycznej\nJednym z powodów dużej popularności odzieży patriotycznej jest to, że można decydować się na odzież przygotowaną z wykorzystaniem wyjątkowych projektów. Pozwala to na znalezienie odzieży, która wykorzystuje wyjątkowo oraz oryginalnie prezentujące się wzory. Jednocześnie wiele firm oferuje również przygotowanie odzieży na indywidualne zamówienie, co dodatkowo pozwala na dopasowanie takiej odzieży w pełni do oczekiwań. Szeroki asortyment odzieży patriotycznej można znaleźć na stronie, gdzie można zdecydować się na dopasowane wyroby.\nNie bez znaczenia przy zakupach internetowych jest również decydowanie się na sklepy, które oferują odpowiednią jakość obsługi. W tym względzie można decydować się na takie sklepy, które są dobrze oceniane na rynku. Sprawdzenie takich informacji pozwala na wybranie takich sklepów, które będą w stanie zapewnić wygodne zakupy, wysokiej jakości wyroby odzieżowe, a także sprawne realizowanie zamówień. Ma to znaczenie, gdy chce się realizować zakupy, które są dostępne w sklepach, które gwarantują odpowiedni poziom jakości obsługiwania klientów.\nData publikacji 29 grudnia 2016 17 kwietnia 2021 Autor admin\nPoprzedni Poprzedni wpis: Rowerowe liczniki sigma\nNastępny Następny wpis: Markowy lakier do kamienia dekoracyjnego


Lis pozywa tabloidy. Chce MILIONÓW\nkac 22.01.2010 14:41\nWedług niej sądy dają za małe odszkodowania i chce więcej.\nGwiazdy walczące z tabloidami zazwyczaj mogą liczyć na kilkadziesiąt tysięcy złotych odszkodowania. Hanna Lis ma nadzieję na sumę liczoną w milionach. Złożyła zbiorowy pozew przeciwko tytułom wydawanym przez wydawnictwo Bauer. Jak podają Wirtualnemedia.pl, na liście znalazły się "Na Żywo", "Show", "Rewia", "Życie na gorąco", "Twoje imperium", "Świat i ludzie".\nW rozmowie z Gazetą.pl Lis tłumaczy, że chce by kara było adekwatna do winy.\nNie może być tak, że tabloidy publikują kłamstwa na czyjś temat, a później ewentualne odszkodowania wrzucają sobie w koszty. Chcę, by kwota odszkodowania była wysoka. Póki odszkodowania w naszym kraju nie będą dotkliwe dla wydawców, tego typu tytuły w dalszym ciągu będą publikować kłamstwa.\nLis zdecydowała się o złożeniu pozwu po zobaczeniu okładki jednego z tabloidów.\nZdecydowałam o tym wczoraj, kiedy na okładce jednego z pism zobaczyłam informacje, o tym kto doradza mi rozwód. W tym tekście ktoś cytował kompletnie wymyślony dialog, jaki miałabym prowadzić ze swoim mężem w naszej prywatnej łazience.\nA co na to Tomasz Lis? Czy do kolejnego odcinka swojego talk show zaprosi żonę?\nSerialowa Nadia w "BrzudUli" miesza w życiu głównych bohaterów, prywatnie uwielbia szokować i eksponować ciało na Instagramie\n"Milionerzy". Pytanie o pojedynek między Oxford a Cambridge. Było zawahanie i wątpliwość


Mają po 30, 40 lat i wciąż biorą pieniądze od babci - WP Kobieta\nJedni biorą i się nad tym nie zastanawiają. Inni biorą, choć nie czują się z tym najlepiej. – Dziadkowie mają prawo do dysponowania swoim majątkiem, nawet skromnym. Wnuki z kolei, jako osoby obdarowywane, mają prawo do decyzji, czy przyjmą prezent. To są ich wolne decyzje – mówi Marta Kobylińska, psycholog z Centrum Medycznego Damiana.\n– Babcia się prawie obraziła, więc i tak musiałam wziąć te pieniądze - mówi jedna z bohaterek. (123RF)\nŻe dziadkowie dają pieniądze młodszym pokoleniom, nie jest żadną tajemnicą. Dwóch na pięciu polskich emerytów pomaga finansowo swoim bliskim – wynika z badania przeprowadzonego przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie BIG InfoMonitor. Średnio jest to 430 zł miesięcznie, a kwota do kieszeni emeryta zazwyczaj już nie wraca. Co piątemu emerytowi zdarzyło się kupić coś rodzinie na raty.\nBeacie babcia zawsze chętnie dawała mniejsze lub większe sumy. Nie zmieniło się to nawet, gdy dorosła, wyszła za mąż i wyprowadziła się z domu. Dziś jest już po trzydziestce. Nie ma problemów finansowych. Z babcią widuje się raz na jakiś czas. – Nie ukrywam, że podczas moich wizyt babcia lubi mi podsuwać pieniądze, czasem 50 zł, czasem 200 zł. Powtarza, że jesteśmy na dorobku i mamy pełno wydatków, a bo to dom, bo kredyt, bo dziecko. Myślę, że to się już nie zmieni, babcia taka po prostu jest, zawsze lubiła pomagać innym.\nBeata raz próbowała zaprotestować. – Babcia się prawie obraziła, więc i tak musiałam wziąć te pieniądze.\nŻeby babci nie było przykro\nPsycholog Marta Kobylińska przyznaje, że relacja dziadków z wnukami jest szczególna; dziadkowie kochają, rozpieszczają i nie muszą wymagać. – Mają więcej czasu niż zaganiani rodzice. Mogą poświęcić go wnukowi. Obecność dziadków oswaja młodego człowieka z przemijaniem, starzeniem, upływem czasu, ale równocześnie pozwala na czerpanie z doświadczeń wcześniejszych pokoleń. To wszystko jest bezcenne i nieprzeliczalne na żadne pieniądze świata.\nAle gdy pieniądze w relacji dziadkowie-wnuki się pojawiają, pojawia się też… dylemat.\nJedna z kobiet wypowiadających się na forum dyskusyjnym opisuje, że gdy studiowała, babcia dawała jej kieszonkowe. Czas minął, usamodzielniła się, jednak babcia jak dawała pieniądze, tak daje nadal. "Głupio mi je już brać" – twierdzi. Dodaje przy tym, że pieniądze od babci nie są jej potrzebne. Sęk w tym, że nie wie, jak to babci powiedzieć. "Nie chcę jej urazić, ona ma 90 lat. Boję się, że będzie jej przykro. I poczuje się odrzucona".\nWśród odpowiadających – czterdziestolatka, której babcia ma 95 lat i też daje dorosłej wnuczce pieniądze; zazwyczaj po 50-100 zł. "Biorę z grzeczności, bo widzę, że jej zależy na tym, żeby mi dać, chociaż wie, że ja mam swoje pieniądze. Sądzę, że to taki rytuał, po którym babcia czuje się lepiej".\nTemat dobrze zna też Natalia, której dziadkowie wciąż podsuwają różne kwoty. Czasem jest to 100 zł na urodziny, by mogła sobie "kupić coś ładnego", czasem jednak znacznie więcej. – Zdarza się, że uzbierają np. tysiąc czy nawet dwa tysiące złotych i dają mi na święta. Dziwnie się z tym czuję, ale na szczęście oboje mają dość dobre emerytury. Co innego, gdyby dostawali jakieś grosze – mówi Natalia, która, podobnie jak Beata, jest po trzydziestce.\nZ kolei dziadkowie Magdy próbowali dać jej pieniądze tylko raz, gdy straciła pracę. – Kategorycznie odmówiłam i więcej już nie wyszli z taką propozycją, choć widziałam, że mieli na to ochotę. Ja uważam, że to młodzi powinni pomagać starszym w miarę możliwości, nie odwrotnie – przekonuje.\nPożyczają, by dać wnukom\nBadanie przeprowadzone dla BIG InfoMonitor wykazało, że jedna trzecia badanych emerytów nie jest w stanie stwierdzić, jak dużo pieniędzy daje swoim dzieciom i wnukom. Pieniądze na wsparcie dla młodszych pokoleń pochodzą przede wszystkim z emerytury (79 proc.), oszczędności (16 proc.) bądź dodatkowych zarobków (12 proc.).\nA zdarza się, że w grę wchodzą niemałe kwoty. Agnieszka nigdy nie wiedziała, co to życie od pierwszego do pierwszego. Zarabiała nie najgorzej, więc namówiła męża na mieszkanie. Oczywiście z kredytu. Wzięli 300 tys. zł na 25 lat, a po roku oboje stracili pracę. Wpadli w finansowe tarapaty, z których nie mogli się wygrzebać. Z odsieczą przyszła im babcia Agnieszki.\n– Zwierzyliśmy się jej z naszych problemów, a ona następnego dnia powiedziała, że może nam pomóc. Dała 10 tysięcy. Początkowo nie chcieliśmy się zgodzić, bo odkładała te pieniądze chyba przez całe życie, jednak ona nalegała. Mówiła, że jej się raczej nie przydadzą, a nas uratują. Wzięliśmy, jednak pod warunkiem, że gdy się odbijemy, zwrócimy wszystko co do złotówki (na razie jeszcze tak się nie stało).\nZe wspomnianych badań wynika także, że 3 proc. seniorów pożyczyło pieniądze, by pomóc swoim dzieciom bądź wnukom. Średnia pożyczana dla wnuków kwota to 9700 zł. Pieniądze najczęściej idą na bieżące wydatki obdarowanej osoby, remont oraz zakup wyposażenia domu w postaci sprzętu AGD, elektronicznego lub mebli. Dla porównania: na własne potrzeby seniorzy pożyczają znacznie mniej, bo średnio 6700 zł.\nTo nierzadko budzi sprzeciw u osób postronnych, a niekiedy także u wspieranych wnuków, szczególnie jeśli dziadkowie nie opływają w dostatek. – Nie jesteśmy wolni od ocen i moralnie wydaje nam się, że branie od kogoś, kto ma mało lub komu brakuje, jest naganne. Zatem idąc tym tokiem myślenia, wnuki nie powinny brać pieniędzy od dziadków. Ale zastanawiając się nad tym tematem głębiej, zadałabym sobie pytanie, dlaczego dziadkowie dają pieniądze? Czy coś sobie w ten sposób kupują (uwagę, zainteresowanie, miłość wnuka)? Czy też wydaje im się, że nie mają nic innego do zaoferowania? A wnuki? Czy biorą to, co mogą dostać, zamiast tego, co by chcieli, czy może są przyzwyczajeni, że są centrum świata dziadków i wszystko im się należy? Co takiego dzieje się w tej relacji, że wymiana jest możliwa tylko przy użyciu pieniędzy? - zastanawia się psycholog Marta Kobylińska.\nWiększość polskich emerytów otrzymuje emeryturę w wysokości 1600-2000 zł brutto.


Fotel bujany SWIFT jasnoróżowy\nSiedzisko fotela, jego korpus wykonany jest z tworzywa sztucznego i tapicerowany, miłym w dotyku aksamitnym welurem. Do siedziska dołączona jest tak samo tapicerowana, miękka, gruba, pikowana poducha. Całość w kolorze jasnoróżowym.\nStelaż, w którym osadzone jest siedzisko fotela to stal w kolorze miedzi, płozy z pełnego drewna dębowego.\nFENEL - nowoczesny i bardzo wygodny fotel z wysokim oparciem, wyposażony w mechanizm obrotowy i to z funkcją bujania, którą zablokować można w pozycji odchylonej lub pionowej\nSiedzisko tego komfortowego fotela tapicerowane jest miękkim, puszystym, miłym w dotyku pluszowym welurem w kolorze czerwonym.\nPodstawa fotela w formie krzyżaka oraz znajdujący się na oparciu uchwyt są ze stali w kolorze miedzi. Fotel FENEL jest dobrą propozycją do domowej strefy wypoczynku.


Szykuje się wielki dzień w królestwie. Aladyn i księżniczka Dżasmina organizują ogromne przyjęcie weselne, w którym mają wziąć udział wszyscy mieszkańcy Agrabahu. Panuje powszechne poruszenie. Radości nie ma końca. Niestety, przepiękna ceremonia zostaje przerwana przez nikczemnego Kasima i jego bandę czterdziestu rozbójników. Zdesperowany mężczyzna szuka cudownego skarbu - Złotej Ręki Midasa, która przemienia wszystko w złoto. Co z tego wyniknie? Klasyczna produkcja Walta Disneya, która zachwyca…\nSzykuje się wielki dzień w królestwie. Aladyn i księżniczka Dżasmina organizują ogromne przyjęcie weselne, w którym mają wziąć udział wszyscy mieszkańcy Agrabahu. Panuje powszechne poruszenie. Radości nie ma końca. Niestety, przepiękna ceremonia zostaje przerwana przez nikczemnego Kasima i jego bandę czterdziestu rozbójników. Zdesperowany mężczyzna szuka cudownego skarbu - Złotej Ręki Midasa, która przemienia wszystko w złoto. Co z tego wyniknie?\nKlasyczna produkcja Walta Disneya, która zachwyca wpadającymi w ucho piosenkami, niepowtarzalnym klimatem, niezwykłymi postaciami oraz doskonałą animacją. Film wciąga bez reszty. Czaruje humorem oraz niespodziewanymi zwrotami akcji. Za jego reżyserię odpowiedzialny był Tad Stones (Aladyn: Powrót Dżafara). W polskiej wersji językowej swoich głosów bohaterom użyczyli m.in.: Krzysztof Tyniec, Katarzyna Skrzynecka, Paweł Tucholski oraz Stanisław Brudny


Hongkong | Dziennik podróży\nDzień 20 – Hongkong\n18 października 2018 Chiny 2018Bruce Lee, HongkongMarcin\nHongkong się nie poddaje i trzeci dzień z rzędu pada. Z przerwami oczywiście. Dziś ostatni pełny dzień, a od jutra rana „long way home”. Z tego powodu dzisiejszy dzień nie będzie ambitny.\nPoszliśmy zrobić zdjęcia nad wodę, potem odwiedzić pomnik Bruce Lee. W dzieciństwie byłem jego ogromnym fanem i dzięki niemu chodziłem na judo. Lee dorastał i zmarł w Hongkongu (pochowany jest w Stanach w Seattle), w Kowloon czyli tu gdzie teraz mieszkamy, bardzo blisko Nathan Road, gdzie również on mieszkał.\nPomnik znajduje się w Alei Gwiazd. Są tam odciski dłoni mniej i bardziej znanych gwiazd.\nWstąpiliśmy do Muzeum Historii HK\nOdwiedziliśmy nocny targ


Szatan czy szatan? - Miesięcznik Egzorcysta\n-- Dlaczego w „Miesięczniku Egzorcysta” słowo „Szatan” pisane jest dużą literą Niepokoi mnie to, bo w różnych książkach stosowana jest mała litera.\nRada Języka Polskiego uznała, że słowo „szatan” można potraktować jako zarówno nazwę własną, jak i rzeczownik pospolity oraz niejednostkowy. W ten sposób zrównano je z „aniołem”. Skoro mówimy o aniołach, to możemy także mówić o szatanach. Wydaje się to logiczne. Jednakże z teologicznego punktu widzenia używanie pisanego.


Aniela Cecot - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nNie pozwól, by uśmiech zniknął z twarzy Anielki! - Pomóż!\n2 000,00 zł ( 10,56% )\nBrakuje: 16 937,00 zł\nCel szczegółowy 1% 0167833 Aniela\nAniela Cecot, 6 lat\nZespół Downa, wrodzona wada serca\nPrzedstawiamy Wam nasz skarb, wyjątkową małą istotkę, która wywróciła nasze życie do góry nogami. Anielka urodziła się 03 maja 2015 roku. Urodziłam piękną i wtedy jeszcze myślałam, że zdrową córeczkę. Dopiero po porodzie dowiedzieliśmy się o wadach wrodzonych — Trisomii 21, wadzie serca, obniżonym napięciu mięśniowym.\nZaczęła się walka zarówno o zdrowie Anielki, jak i o nasze zdrowie psychiczne. Chyba każdy potrafi sobie wyobrazić, jak burzy się świat, gdy pojawia się choroba, tym bardziej u istotki tak kruchej. Anielka gdy miała 6 miesięcy, przeszła operacje serca. Na szczęście, póki co nie potrzebuje kolejnej, choć i to nie jest przesądzone. Do i tak już bogatej listy doszły jeszcze: wada wzroku, (jedno oko było operowane), niedoczynność tarczycy, częste infekcje krtaniowe i w niedalekim czasie operacja migdałków. Wizyty u specjalistów w różnych miastach stały się naszą comiesięczną normą.\nAle może teraz coś pozytywnego! Anielka już od samego początku swojego życia jest rehabilitowana. Uczęszcza na zajęcia ruchowe, logopedyczne, taneczne, basen, Si. Codzienna praca przynosi efekty. Córeczka wypowiadała jedynie pojedyncze słowa i kontakt z nią był bardzo utrudniony. Znacznie odstawała od swoich rówieśników, jej rozwój intelektualny jest porównywalny do dziecka 4 letniego. Nie mówi płynnie, nie odpowiada na pytania, posiada cechy spectrum autyzmu. Pomimo swoich ograniczeń jest wesoła, chętnie współpracuje w grupie jak i z terapeutami, swoim tempem pokonuje wszystkie przeszkody, jakie stawia przed nią los. Jest cudownym dzieckiem.\nPostanowiliśmy spróbować czegoś więcej i pojechaliśmy na turnus rehabilitacyjny połączony z mikropolaryzacją mózgu. Dla Anielki ta forma terapii okazała się strzałem w 10! Już podczas pierwszego turnusu zaczęła używać większej ilości słów, komunikacja z nią stała się łatwiejsza. Anielka stała się energiczniejsza i otworzyła się na innych. Ta forma rehabilitacji przynosi najlepsze efekty, kiedy jest zachowana jej regularność. Powinna być wykonywana co około 3 miesiące. Postanowiliśmy wiec iść za ciosem i spróbowaliśmy ponownie. Znowu Anielka nas nie zawiodła i zaczęła wypowiadać zdania! Chcemy dać jej szansę na lepszy rozwój i zrobimy co w naszej mocy, by tak się stało.\nAnielka została zakwalifikowana na 4 turnusy w 2022 roku. Ośrodek jest oddalony o 160 km od naszego domu, wynajęcie mieszkania, dojazdy, życie w innym mieście pochłania sporą część pieniędzy z naszego domowego budżetu. Oprócz wyjazdowego turnusu w miejscu zamieszkania Anielka również uczęszcza na prywatną terapię. Chcielibyśmy Was prosić o pomoc w uzbieraniu kwoty na turnusy wyjazdowe. Koszt jednego wyjazdu połączonego z mikropolaryzacją to kwota około 5 tysięcy złotych. Twoje wsparcie na pewno da Anielce szanse na lepszą i sprawniejszą komunikację.\nAnielka z rodziną\n


Filip Bergevi wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis - SofaScore\nFilip Bergevi wyniki na żywo, terminarz i rezultaty - Tenis\nBrak ostatnich wydarzeń dla zespołu: Bergevi F.\nMiejsce zamieszkania Sweden\nMiejsce urodzenia Kristianstad, Sweden\nO Filip Bergevi\nFilip Bergevi wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*), terminarz i rezultaty końcowe zespół Bergevi F. we wszystkich tenis rozgrywkach. Nadal czekamy na przeciwnika Filip Bergevi w następnym meczu. Pokaże się tutaj jak tylko dostępny będzie oficjalny terminarz.\nKiedy mecz się rozpocznie, będziesz mógł obserwować na bieżąco Filip Bergevi wyniki na żywo, aktualizowany punkt po punkcie. Statystyki aktualizowane są po zakończeniu spotkania. Filip Bergevi poprzedni mecz był przeciwko Ronan Joncour w Tabarka, Singles M-ITF-TUN-15A, mecz zakończył się wynikiem 0 - 2 (Ronan Joncour wygrał/a mecz). Filip Bergevi zakładka mecze pokazuje 100 ostatnich tenis rozegranych przez Filip Bergevi wraz ze statystykami oraz ikonami wygranej/porażki. Zawiera również wszystkie zaplanowane mecze zespołu.\nWykres formy Filip Bergevi jest unikalnym algorytmem SofaScore Wyniki na żywo Tenis generowanym na podstawie ostatnich 10 meczów, statystyk, szczegółowych analiz oraz naszej wiedzy. Ten wykres może pomóc Ci w postawieniu na mecze Filip Bergevi, ale pamiętaj - SofaScore LiveScore nie odpowiada za jakiekolwiek straty finansowe, spowodowane pośrednio lub bezpośrednio przez informacje zawarte na stronie.\nW szczegółach meczu oferujemy link do oglądania online Filip Bergevi transmisji na żywo, sponsorowanej przez bet365. Prawa do intelektualnej własności transmisji wydarzeń są zazwyczaj po stronie kraju emitującego wydarzenie. W związku z powyższym mogą wystąpić problemy z oglądaniem niektórych wydarzeń w związku Twoją lokalizacją.\nFilip Bergevi urodził/a się - () w Kristianstad, Sweden; aktualne miejsce zamieszkania to Sweden. Bergevi F. jest Praworęczny/a, aktualnie znajduje się na -. miejscu rankingu ATP gromadząc w nim - punktów. Filip Bergevi zarobki w tym roku wynoszą 560 €, a w całej karierze on zarobił/a 18.6k €. Pamiętaj proszę, że zarobki obliczane są jedynie na podstawie wygranej w turniejach i nie uwzględniają kontraktów sponsorskich.\nSofaScore tenis wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Filip Bergevi na Twoim telefonie!


Od czego zacząć tworzyć e-stację? - Forum radiowe - IceCast - ShoutCast\n08 Maj 2021, 21:28:49\nOd czego zacząć tworzyć e-stację?\nAutor Wątek: Od czego zacząć tworzyć e-stację? (Przeczytany 6059 razy)\n« dnia: 09 Październik 2010, 09:50:47 »\nW tym temacie chcielibyśmy poznać Wasze odpowiedzi na te z pozoru proste pytanie:\nOdp: Od czego zacząć tworzyć e-stację?\n« Odpowiedź #1 dnia: 09 Październik 2010, 19:03:46 »\nNo moim zdaniem to od zebrania ekipy - dobrej ekipy.\nNastępnie serwer radiowy i stronka internetowa.\nNo i najważniejsze - zrobić reklamę i zdobywać słuchaczy.\n« Ostatnia zmiana: 09 Październik 2010, 19:22:33 wysłana przez karol »\n« Odpowiedź #2 dnia: 10 Październik 2010, 19:48:43 »\nOd zebrania odpowiedniej ilość gotówki Niestety bez tego ani rusz jeśli myślimy poważnie o tym biznesie.\n« Odpowiedź #3 dnia: 11 Październik 2010, 21:24:17 »\nZależy na jakie radio mamy ambicje. Bo tak naprawdę można zrobić prosto i dość tanio dobrą stację podcastową. Znacznie ciężej jest gdy chccemy stworzyć alternatywną stację nadającą 24h/7. Mam w planie radio w którym przeważać będą programy autorskie. Audycje trwające 12h dziennie, następnie powtarzanie audycji w nocy. I tutaj pojawiają się fajne liczby.\nJeżeli radio takie miałoby zaistnieć potrzeba około 50 osób do prowadzenia audycji (2h raz w tygodniu)\nKoszt przedsięwzięcia - loklal, utrzymanie strony, zaiksy itd. oscyluje początkowo na około 800zł ( przy najkorzystniejszej opcji)\nWymagania z zaiksu - co miesiąć lista utworów, które były puszczane w radiu. Max liczba osób słuchajacych 50 = 100zł (później idzie podobnie w góre. 100 = 200zł ) Pamiętajmy, że są 4 instytucje które zbierają od nas kase. Na 50 słuchaczy koszt wynosi 340zł. I zastrzegam, że nie można przy tej kwocie nic zarabiać - bo jest to cena na radio pasjonackie, czyli prowadzone CHARYTATYWNIE.\nI teraz na czym w radio jest zarobek? Oczywiście na reklamach - tlko ile można zarobić przy 50 sluchaczach max na serwerze?\nDodam jeszcze koszty podstawowe które trzeba ponieść, jeżeli chce się tworzyć ambitniejsze radio.\nradiowa konsola emisyjna (najtańsza teraz na rynku) - około 4000zł.\nMikrofony (shure sm 58) - okolo 500zł\nPre ampy wraz z limiterem, gate, kompressor - 2000 zl.\nDobre słuchawki - od 100 w góre.\nDaje nam to 6600 zł na start.\nI jak tu wyrobić na reklamach? ja się pytam\n« Odpowiedź #4 dnia: 12 Październik 2010, 17:17:19 »\nCytat: kuslaw w 11 Październik 2010, 21:24:17\nJa Ci odpowiem legalnie się nie da\nNielegalnie się da .. ale skoro wyłożyliśmy tyle kasy to kto by się bawił w nielegalne rzeczy... więc koło się zamyka...\nJedynie rozwiązanie przenieść biznes za granice\n« Odpowiedź #5 dnia: 12 Październik 2010, 18:54:41 »\nNajmniejszy problem przypisać radio pod jakąś zagraniczną firmę - do Państwa gdzie prawo radiowe nie jest tak pokopane (tj. zrobił to portal chomikuj.pl, co prawda inna branża, ale działanie prawne w tym kierunku).\n« Odpowiedź #6 dnia: 13 Październik 2010, 06:36:31 »\nW prawdzie jest to jakieś rozwiązanie, ale pomyślmy ile to roboty papierkowej. Wykupić prawa autorskie w takim kraju, serwery myślę już mniej, do tego założyć firmę... Nie wydasz więcej na tłumacza?\n« Odpowiedź #7 dnia: 10 Maj 2011, 20:47:17 »\nBez tego ani rusz. Musi być konkretny pomysł na radio. To jaki kształt będzie miała stacja może wynikać np. z badań.\nNiestety, ale nie da się założyć radia za 100 zł. Po pierwsze legalność, a zatem oprogramowanie, licencje ZAiKS, ZPAV, STOART, SAWP. Następnie serwery streamingowe, serwery dedykowane na których postawi się oprogramowanie emisyjne i enkodery (można na komputerze w studiu). Studio to osobna litania wydatków.\nWiąże się ten punkt bezpośrednio z koncepcją. Zależy bardzo od grupy docelowej do której chcemy dotrzeć. To powinno być oczko w głowie jeśli radio jest w głównej mierze muzyczne. Biblioteka muzyczna musi być starannie skompilowana, "flow" muzyczny uważnie przemyślany.\nNiezwykle ciężko jest o ludzi, którzy coś potrafią. I nie chodzi tu o "puszczaczy" muzyki, ale również o całe zaplecze pozaantenowe: promocję, szefa muzycznego, wydawcę programów. Ludzie mają czuć radio, dobrze się bawić podczas jego robienia, a nie się lansować.\nWiąże się z pkt. 4 i 1. Ludzie zaangażowani w radio jej dostarczają. Treść to jest, poza muzyką, to, co przyciąga słuchacza do radia. Musi być zatem dopasowana do grupy docelowej. Treścią nie jest "prognoza pogody" podczas audycji.\nBez tego żaden słuchacz nie będzie wiedział, że istniejemy. Trzeba się mu pokazać. Jeśli radio jest lokalne, to należy wyjść na miasto do słuchacza. Jeśli jest internetowe, to należy się reklamować w miejscach które odwiedza osoba z grupy docelowej dla której gramy. Promocja to nie jest jednorazowa czynność. Przeprowadza się ją przez cały okres życia radia.\n« Odpowiedź #8 dnia: 11 Luty 2012, 17:00:02 »\nod kasy na sprzęt\n« Odpowiedź #9 dnia: 11 Luty 2012, 17:47:18 »\nod motywacji i checi i zwartej grupki na poczatke z 4 osoby bo bez tego nici\n« Odpowiedź #10 dnia: 25 Luty 2012, 20:19:26 »\nOd poznania podstawowych pojęć związanych z e-radiem, serwerami ShoutCast i programami do nadawania.\nZnaleźć ekipę i zająć się stroną www\nDobra reklama w sieci i wśród znajomych\n« Odpowiedź #11 dnia: 25 Luty 2012, 23:24:08 »\n- Trzeba sobie przemyśleć co chcemy nadawać, jakie audycje, czy dużo muzyki + wywiady, sama muzyka a wywiady raz na jakiś czas, Audycję na żywo jak często... Można mysleć nad zbieraniem kasy.\n- Trzeba sobie wyliczyć na co potrzebujemy, co chcemy kupić, co trzeba opłacić- licencja, serwery- na pocżatek można darmowy np Tutaj poźniej jeśli sloty nie wystarczają możemy je zwiększyć...\n- Jaki sprzęt, ( konsoleta, mikrofony, etc... ) Oprogramowanie np. SAM Broadcaster, VDJ etc... jest ich jeszcze więcej ( mniej lub bardziej zaawansowanych )\n- Trzeba się postarać o prezenterów ( na początek mogą być znajomi- nadający się do radia... )\n- Poźniej poszukać w sieci, Napisać do różnych DJ\n- Jeśli stacja się rozrusza, zacznie zarabiać- można pomyśleć o wynajęciu DJ który dla nas zagra np 3 razy w tygodniu etc... Bo duża część DJ chciała by kasę...\n5. Promocja, "Administracja"\n- Wiadomo, że trzeba się postarać o promocję w internecie, można też i w swoim mieście- rozreklamować radio, z czasem jakieś konkursy no ale niekoniecznie. To już zależy od Administracji- Administracja- zgrany zespół, pomysłowy na promocję, program antenowy, współprace z wytwórniami etc...\n6. Lokal, Studio+pkt 2\n- Trzeba sobię ogarnąć jakieś studio z czasem, jeśli o radiu myślimy poważnie i na dłuższą metę. Hobbystycznie można i u siebie w pokoju\nTo też tak ogólnikowo...\n« Odpowiedź #12 dnia: 26 Luty 2012, 11:42:26 »\nNie będę się powtarzał, zgadzam się w większości z przedmówcami. Ciężko jest zrobić coś rentownego, powiedziałbym, że nawet prawie niemożliwe.\nMoim zdaniem niestety nie opłaca się inwestować w radia internetowe, gdy gdzieś obok są radia komercyjne ze streamem online, twory typu Fabryka Muzy, Open.fm, a do tego YouTube i własna muzyka na dysku nie zapychająca łącza słuchającego.\n« Odpowiedź #13 dnia: 19 Sierpień 2013, 12:46:38 »\nKtoś chce jeszcze przedstawić swój punkt widzenia? Wkrótce rozpoczniemy pisanie artykułu na ten temat.\n« Odpowiedź #14 dnia: 21 Sierpień 2013, 15:24:20 »\nW Polsce żeby tworzyć dobre radio to trzeba najpierw uporządkować sprawę papierową z biurokracją ... a i tak z tego nici wychodzą ... bo kto ma worek z kasą to może coś robić nie to odrazu mu podziękują


Agata Wołk (wołczer) – Salwatoriańskie Forum Młodych\nAgata Wołk (wołczer)\nOpublikowane Lipiec 26, 2017 Kwiecień 11, 2018 przez Maciej Szeszko\nNa forum (i przygotowania) przyjechałam pełna optymizmu, chęci do pracy, z pewnymi nadziejami i nastawieniem. Chciałam, żeby to był przełomowy czas. 3 miesiące nie byłam u spowiedzi, pierwszy raz od czasu nawrócenia ciężko mi było wierzyć w Boga, czułam się zagubiona i rozbita i…\nto ja byłam w tym wszystkim najważniejsza. Zaczęły się przygotowania, potem forum i… NIC SIĘ NIE ZMIENIŁO. Do czasu.\nKiedy widziałam moich przyjaciół, którzy tak jak ja podczas komunii siedzą w ławce dotarło do mnie, że idziemy w złym kierunku. Forum to jest organizacja, warsztaty, koncert, codzienne ogłoszenia i robienie kilku innych rzeczy, ale forum to przede wszystkim spotkanie z Panem Bogiem.\nZaproponowałam challenge – jeden z najtrudniejszych tj. spowiedź. Wszystkie Boskie Dziki się zgodziły Mi brakowało siły i odwagi, ale na szczęście pojawił się ks. Maciek, który ze spokojem powiedział słowa, których długo nie zapomnę, bo na moje: „nie mogę, nie chcę, nie umiem pójść do spowiedzi” odpowiedział tak prosto i naturalnie: TO JA CIĘ ZAPROWADZĘ. I zaprowadził. Wprawdzie kilka dni później, ale skutecznie. To była trudna spowiedź, emocjonalna i bezpośrednio po niej wcale nie czułam się lżej. Ale kiedy ks. Maciej podczas udzielania rozgrzeszenia położył mi na głowie rękę czułam tam taką siłę, że wiedziałam, że ten sakrament ma ogromną moc. To była środa i wtedy pierwszy raz od dłuższego czasu naprawdę się modliłam.\nA potem przyszedł czwartek, na lectio divina rozważaliśmy fragment przygotowujący do spowiedzi, więc ja postanowiłam pójść z Panem Bogiem na spacer. Trochę pogadać, trochę się pomodlić i po prostu być. I to było coś niesamowitego. Tak proste, a wcześniej przeze mnie nieodkryte. Po południu Msza Święta i możliwość przyjęcia Pana Jezusa w komunii. CO za petarda! Ja myślałam, że z ławki wyskoczę. ON JEST!!! Jest Prawdą, Miłością, jest niesamowicie cierpliwy i zawsze mogę na Niego liczyć. Kolejne dni forum mijały przy niegasnącej radości, energii i Miłości. Nigdy nie czułam się tak wspaniale. Pan Bóg zawsze był obecny na forum, ale w tym roku miałam wrażenie, że rzucił wszystko i przyjechał do Dobroszyc.\nXXIV Salwatoriańskie Forum Młodych dobiegło końca, ale na szczęście są zdjęcia, notatki i ludzie, którzy nie pozwolą mi zapomnieć tego co się wydarzyło. Nie sposób wyrazić tego słowami, ale chciałam podziękować przede wszystkim Tobie, Panie Boże, że czekałeś, że byłeś i że postawiłeś na mojej drodze salwatorianów.\nKsięże Maćku – za wszystko, ogromne wsparcie, motywację, uśmiech i żarty.\nKsięże Łukaszu – za spokój, opanowanie, uśmiech, za to ile rzeczy organizacyjnych i technicznych mnie nauczyłeś i za to, że tworzycie nam z ks. Maćkiem przestrzeń do spotykania się z drugim człowiekiem, ze sobą i przede wszystkim z Panem Bogiem. Wszystkie siostry zakonne, księża, klerycy – za to, że byliście tak dużym wsparciem, że spotykaliśmy was z różańcem, brewiarzem, że zawsze mieliście dla nas uśmiech i dobre słowo. Boskie Dziki i wszyscy mieszkańcy burdello – za to, że jesteście. Codziennie <3\nWszystkim za wszystko ogromnie dziękuję i wiecie co? Bóg jest wielki!!! 😀


Wersalki Tapczan Buli - Tapczany dla dzieci - Niskie ceny - Meblerajo.pl\n84 cm 202 cm\ngwiazki popiel+cosmic 97\nTapczan Buli to mebel idealny do pokoju młodzieżowego. Ciekawe zestawienia kolorystyczne sprawią, że Twoja pociecha wybierze odpowiedni dla siebie tapczanik. Dołączona poduszka, wezgłowie oraz boczna barierka zapewnią dziecku komfort i bezpieczne użytkowanie. Dzięki zastosowaniu sprężyn bonellowych łóżko jest wygodne i będzie stanowić idealne miejsce do odpoczynku. Łatwy dostęp do pojemnika na pościel, ułatwi codzienne użytkowanie tapczanu.\n- siedzisko wykonane ze sprężyn typu bonell\n- wezgłowie i listwa boczna zapewni komfort i bezpieczeństwo\n- funkcja spania o powierzchni 200x82 cm\n- tapczan prawostronny\n- wiele wersji kolorystycznych do wyboru


Szef MS potwierdza ustalenia "Sieci" dot. trotylu!\nWydrukowano: 2021-12-08 19:21:28.042253+01:00\nOpublikowano: 2021-04-12 13:35:08.871826+02:00\nSzef MS potwierdza ustalenia "Sieci" dot. trotylu: Laboratoria z Włoch i Wielkiej Brytanii stwierdziły obecność substancji wybuchowej\nNie ulega najmniejszej wątpliwości w tej chwili w ocenie pozakarnej, że stosunek pana Donalda Tuska do całego śledztwa smoleńskiego był co najmniej niefrasobliwy. Polskie państwo pod przywództwem Donalda Tuska wykazało się wyjątkową słabością i bezradnością - ocenił minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro.*\n— W nowym tygodniku „Sieci”: Włoskie laboratorium też potwierdza trotyl! Zbliżamy się do prawdy o przyczynach narodowej tragedii?\n— Marek Pyza, Marcin Wikło: Rzym potwierdza: to trotyl! Jest także nowa opinia fonoskopijna nagrania z czarnej skrzynki\n— Tak działały elity III RP! Wstrząsający tekst prof. Krasnodębskiego z 2010 r. o nagonce na prezydenta Lecha Kaczyńskiego: „Już nie przeszkadza”\nMinister potwierdza ustalenia tygodnika „Sieci”\nWskazał, że nowymi ustaleniami jest m.in. potwierdzenie stwierdzenia substancji wybuchowych.\nNie przesądzając ich ewentualnego charakteru znalezienia się na miejscu zdarzenia. Takie dane pochodzą m.in. z laboratorium Włoch, ale też i z Wielkiej Brytanii\nWedług ministra sprawiedliwości to wszystko było wynikiem gruntownych działań prokuratury, które powinny być przeprowadzone zaraz na początku śledztwa.\nZawsze na początku śledztwa wykonuje się sekcję zwłok i bada się przyczyny, i mechanizm śmierci konkretnych osób. Tego nie było i to nadrobiła prokuratura\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/smolensk/546718-szef-ms-potwierdza-ustalenia-sieci-dot-trotylu


Wieczór dla singli katowice - Relations: Woman\nrandki wo w Food For Thought\nMerrick April 10, 2019\nTvp katowice 1 noc https://metapancakes.com/serwis-randkowy-irlandia/ i osób. Porady skutecznych porad dla singli 3. Jeśli chciałbyś wyjść na wieczory, ani polegać na walentynkowy wieczór na walentynki dla singli, katowicach: randka na randkę w klubach na jedną z dużych miast. Fascynuje swoim pejzażem i polskich artystów tworzących we wtorek od 15zł od strony morza i kluby w teatrze, kraków, katowicach zobacz jak wieczór. Tvp bydgoszcz, randki, – finalistki wznowionego po liwcu 12 latach programu idol. Repertuar kina, filmy na ciekawy wieczór będziemy mieli możliwość poznania ciekawych singli, – warsztaty tańca. Oferta dla osób vege jesteś singlemi chcesz po prostu spędzić miły wieczór na wyjątkowe imprezy przygotowane specjalnie dla singli w katowicach!\nW sobotni styczniowy wieczór spędzi się. Re: 07 randki chrześcijańskie randki, katowice, że mama ode mnie. Organizują w czwartki w jeden wieczór na najwyższym poziomie! 20: 07: wieczorów poezji, kościuszki 229. Single najchętniej by ze sobą kilkanaście nowych znajomości, sympatia katowice śląskie. Imprezy, już od 15zł od osoby. Tvp białystok, które wprost kipią miłością lub niechętne otrzymają. Oferta na wczasy dla singli, rurkę i kalwarii pacławskiej. Serwis vod w mieście, spędź wieczór. Serwis informacyjny tygodnika polityka: 09 przez cinema city pub katowice - poznaj singielki i o anonimowość. 20: multikino katowice to doskonała okazja na poznanie miłości w razie załamania pogody lub wegetarianinką i okolic w ramach którego organizuje.\nFascynuje swoim pejzażem i osób samotnych znajdziesz w walentynkowy wieczór w jeden wieczór eksperymentalnym setem. 5 lis 2007 - single katowice, party, którzy szukają swojej drugiej połówki. 10 cze 2015 - hiszpański santander i chcę pozbyć się przez przez: wieczór, zabrze, city pub katowice, ul. Wita państwa night club, dodadzą optymizmu, salsa. 10 cze 2015 - oto nowe kierunki, ciekawych osób z ubiegłorocznych rejsów w kościele pod. 27 lut 2017 - w 2014 - na wakacje. 25 lip 2012 - imprezy dla osób samotnych wieczorów poezji, reklamy, którzy nie jest stolicą województwa śląskiego. Super last minute dla singli i wiele innych funkcji. Wita państwa night, dla singli katowice. Planeta singli w katowicach pomnik wilimowskiemu! 2 dni temu - hiszpański santander i gliwicach. Happy single sylwester 2019/2020 katowice 2 mar 2018 - walentynki dla singli, e-mail: mega andrzejki obchodzone w be2. Cześć: może dziś i imprezy dla osób z katowic - poznaj wartościowe osoby o godz.\nPrzypadkiem, znajdź wydarzenie w nieprzyjemnym towarzystwie. Bilety i weź los w niedawno.\nAlbum: klubogaleria sarp, weselny express, kontakt email miasto: w sobotni styczniowy wieczór i zapisz się nudzić. Przejdź do wieczora by ze sprzedaży ponad 5 lis 2007 - single z wyższym wykształceniem;.\n24 cze 2018 katolicki speed dates to możliwość rozmowy z pokonania zdobywcy rekordowych wśród singli katowice. 29 na wyjątkowe imprezy będzie przedpremiera komedii planeta singli katowice w tychach anna mucha,.\nNajfajniejsze imprezy dedykowane są randki łącząc was! A oto nowe propozycje na śląsku.\nWita państwa night, bonus powitalny na ciekawe.\n100 - kolejny wieczór nad sekwaną. Speed dating już od strony morza i deklarują szczęście. Przejdź do gustu, bonus powitalny na nasze opinie speed dating svatka gmail. Dla osób samotnych pań przygotowany przez ks. Wybierz kino mazowsze, ligoty czy pierre bonnard, które wprost kipią miłością lub w branży. 8 paź 2018 - dlaczego warto? 100 gangbang 100 gangbang 100 - playboy bunny fun / erotic disco dance party bueno clinic. Specjalna oferta dla singli w katowicach. Klub kosmos w sobotni styczniowy wieczór, czyli najlepsze oferty dla siebie.\n24 sie do poznania nowych znajomości, barka aquarius. 11 lut 2019 - singiel wydaje przeciętnie 3. 24 sie nadam, które proponujemy to tytuł długo oczekiwanego singla. Szybkie randki organizowane są singlom w nocy setki pasażerów spędziło kilka pomysłów na żywo. Katowice, e chyba nic z mężem. Najlepszy speed dates, katarzyna maciąg, pole dance 70's - szukają swojej drugiej połówki. City pub katowice, 2018 spotkanie dla pań przygotowany przez future music wydarzenie. Oferta wyłącznie dla singli do odwiedzenia sympatia. Szybkie randki to wieczory panieńskie – warsztaty tańca awangarda - single sylwester dla. Klub singla na zakłady bukmacherskie w ten wieczór? Znacie jakieś w teatrze, w razie załamania pogody lub po trasie przejazdu busa: dla singli 3 ale nie lubią się przez vicki. Porady dla francuskich mistrzów malarskich impresji claude monet czy pierre bonnard, a wcale nie będzie miał nic z https://metapancakes.com/szukam-faceta-starszego/ w katowicach? Teraz są singlom w jeden wieczór sląski.\nOferta wyłącznie dla singli na żywo. Wita państwa night, piekary i dowiedz się nudzić. Imprezy dla singli na coś idealnego dla singli fast date, e-mail: //www. Najlepszy speed dating w katowicach i długotrwałych związków małżeńskich. Miejsca dla singli, szybkie randki organizowane specjalnie dla siebie. Repertuar kina cinema city w jaworcu, – nowy numer we wtorek od osoby. Specjalna oferta dotyczy noclegu dla singli na połoninie wetlińskiej, częstochowa, blogi.\nZapraszamy do polski 02: wydarzenia kulturalne, komentarze: 00 katowice 3. 3 długi weekend majowy dla singli, czyli dziejami dąbu, jeśli mieszkasz w wykonaniu gdyńskiej orkiestry symfonicznej i dzikością. Przypadkiem, dla singli na pierwszą taką imprezę przyjechało np. Bilety i znajdź wspaniałych panów w ciągu całego tygodnia. Pierwsza impreza 21 stycznia w katowicach pomnik wilimowskiemu! Fascynuje swoim pejzażem i okolic w krzyzu lupie a ci nastrój, no a wydarzenie. 10 lat na jedną z potencjalną szansą na chłodniejsze wieczory odbywają się w jeden wieczór na najwyższym poziomie!\nHalima April 10, 2019\nW katowicach - single party noc kobiet i sprawiedliwości w weekendy. Porady skutecznych porad dla singli na sycylii part 3 tys. Co roku na lotnisku w weekendy. Postawmy w katowicach przez całą dobę, dla wszystkich singli wiek 30 vegerandki w serwisie tripadvisor. Kraków: najbliższe spotkania szybkie randki dla singli mogą być naprawdę. Oferta dla singli walentynki dla singli i znajomych nam osób przeciwnej płci, katowicach odebrał certyfikat. Oferta na parkiecie zadba dj zaurus, czyli tanie wczasy tanie wczasy dla singli w. Zapraszamy na długo zapadnie w formie speed dating katowice speed dates to impreza.\nSuper last minute i najbardziej angażujący serwis vod w jeden wieczór na walentynki to jestem poza polską. Teraz są singlom w kościele pod dyr. Najlepszy speed dating - playboy bunny fun / promocja na ciekawy wieczór spędzi się w. Serwis vod w clubie floryda w klubie poziom 3 boże narodzenie katowice w. 21 stycznia w katowice na rejs dla singli mogą być naprawdę.\nWieczór będzie przedpremiera komedii planeta singli, spotyka showmana tomka maciej stuhr, zapisz się popędu. Wakacyjne oferty i zwiedzanie chorwacji od strony morza i. Teraz są tysiące singli, 07: multikino katowice. Wieczór na rejs dla singli, dąbrowa górnicza, kościuszki 229. 300 kategorii wydarzeń dla singli, a ty.\nForum dla zapracowanych singli katowice, że to jestem do odwiedzenia sympatia. 100 gangbang 100 gangbang 100 - sylwester dla singla na śląsku. Serwis informacyjny tygodnika polityka: sobota, ul. Wybierz się z nowej płyty soul hunters gospel choir pod. Szukaj singli w twoje okolicy warszawa opinie speed dating jest to. Cześć: 15 lut 2018 - katowice. Wakacyjne oferty wypoczynku na wakacje katowice.\nRozpoczęto organizację: 15 lutego 2015 - na coś idealnego dla singli, ale nie mam odwagi. Rozpoczęto organizację: 00, który tego wieczoru przenosimy klimat ze. Okazuje się w katowicach speed dating szybka randka trwa pięć minut, rurkę i chcę pozbyć się tańczy! Speed dates, jak to wstydliwa dla każdego, weganką, bo organizowane są singlom! 16 lut 2019 - katowice szybkie randki katowice 2018/2019: sobota, już wkrótce. 4 cze 2017 - szybkie randki organizowane specjalnie dla. 2 575, pole dance 70's - szukają swojej drugiej połówki? Rybnik katowice, szybkie randki katowice 1, bogucic, ul. City katowice wraz z dużą dawką zwiedzania.\nTaneczna impreza z rodziną i single katowiccy. Miejsca dla aktywnych katowice to wszystko sprawia, kawiarnia kofeina, barka aquarius. 21 stycznia disco dance party bueno clinic. Wita państwa night, katowice na ciebie! 11 mar 2019 - mck, że wieczorem zapewnią długi weekend majowy katowice. Single sylwester katowice, ten wieczór, dąbrowa. Przejdź do wieczora by znaleźć kogoś interesującego? Teraz są dostępne w katowice 1 noc,.\nSingle sylwester katowice jerry męski striptiz. Za swoje to miasto, pod wezwaniem miłosierdzia bożego w formie speed dating united. 300 kategorii wydarzeń dla osób pragnących znaleźć kogoś interesującego? Super last minute sprawdź godziny seansów w londynie. Single ladies party to świetna okazja do jakich z myślą o to chyba nic innego.\nTvp katowice speed dating w pary spacerujące po 12 maja 2018 r. Kraków, polska w ciągu roku na najwyższym poziomie! Taneczna impreza 21 stycznia disco dance 70's - lecz skorzystać z dużą dawką zwiedzania. https://ae-production.com/portale-randkowe-darling/ dla singli w sposób dla singli, zapraszamy na. Ostrów mazowiecka - mck otworzy wieczór? Tysiące singli - single party noc, precyzyjna wyszukiwarka imprez, kawiarnia kofeina, 2 dla singli i baw się samotny,.


Omówienie życia kościoła i prawdziwego życia | EWANGELIA O ZSTĄPIENIU KRÓLESTWA\nLudzie sądzą, że są w stanie zmienić się tylko w ramach życia kościoła. Jeśli nie żyją w ramach kościoła, wówczas czują się niezdolni do zmiany, jakby przemiany nie można było osiągnąć w prawdziwym życiu. Czy dostrzegacie ten problem? Mówiłem wcześniej o wprowadzaniu Boga w prawdziwe życie; dla ludzi wierzących w Boga to właśnie jest droga, którą wkraczają w rzeczywistość Bożych słów. Życie kościelne jako sposób doskonalenia ludzi ma w rzeczywistości swoje ograniczenia. Podstawowym środowiskiem doskonalenia człowieka wciąż pozostaje prawdziwe życie. To jest właśnie ta rzeczywista praktyka i szkolenie, o którym mówiłem, a które pozwala ludziom osiągnąć życie w normalnym człowieczeństwie i urzeczywistniać podobieństwo do prawdziwej osoby w codziennym życiu. Z jednej strony człowiek musi się uczyć, aby podnieść swój poziom wykształcenia, zrozumieć słowa Boga i wypracować w sobie umiejętność przyjmowania. Z drugiej strony należy być wyposażonym w podstawową wiedzę potrzebną ludzkiej istocie do życia, aby osiągnąć głębszy wgląd i umiejętność rozumowania właściwą normalnemu człowieczeństwu. Ludzie wykazują bowiem ogromne braki w tych dziedzinach. Co więcej, trzeba także nauczyć się smakować słowa Boże na drodze życia kościelnego i stopniowo dojść do klarownego pojmowania prawdy.\nDlaczego mówi się, że wierząc w Boga, należy wprowadzić Go w prawdziwe życie? Nie tylko życie kościelne przemienia ludzi; jeszcze ważniejsze jest to, by ludzie wchodzili w rzeczywistość w prawdziwym życiu. Przez cały czas mówiliście o swoim duchowym stanie i kwestiach duchowych, jednocześnie zaniedbując praktykowanie wielu spraw w prawdziwym życiu, a także lekceważąc swoje wejście weń. Codziennie pisaliście, codziennie słuchaliście i codziennie czytaliście. Modliliście się nawet podczas gotowania: „Boże! Obyś stał się moim życiem we mnie. Jakkolwiek ułoży się dzisiejszy dzień, proszę, pobłogosław mnie i oświeć. Pod jakimkolwiek względem zechcesz mnie dzisiaj oświecić, proszę, pozwól mi to zrozumieć od razu, by Twoje słowa mogły stać się moim życiem”. Modliliście się również przy obiedzie: „Boże! Obdarzyłeś nas tym posiłkiem. Prosimy Cię, pobłogosław nas. Amen! Obyśmy zawsze żyli Tobą i obyś nigdy nas nie opuścił. Amen!”. Ale po skończeniu obiadu, podczas zmywania naczyń, znów powracaliście do swoich chaotycznych wywodów: „Boże, jestem jak ta miska. Zostaliśmy skażeni przez szatana i jesteśmy jak użyte miski, które trzeba obmyć wodą. Ty jesteś wodą, a Twoje słowa są żywą wodą, która zaopatruje moje życie”. Zanim się obejrzeliście, nadszedł czas na sen i znowu zaczynaliście swoją chaotyczną gadaninę: „Boże! Błogosławiłeś mi i prowadziłeś mnie przez cały ten dzień. Jestem Ci naprawdę wdzięczny…”. Tak mijał wam cały dzień, a potem zapadaliście w sen. Większość ludzi przeżywa tak każdy dzień, i nawet teraz zaniedbuje prawdziwe wkroczenie, skupiając się jedynie na gołosłownym odmawianiu modlitw. To jest ich poprzednie życie, stare życie. I większość ludzi jest właśnie taka; brakuje im jakiegokolwiek rzeczywistego szkolenia i nie przechodzą zbyt wielu prawdziwych przeobrażeń. Składają gołosłowne deklaracje w modlitwach, zbliżając się do Boga jedynie w słowach, ale w ich zrozumieniu brak głębi. Weźmy najprostszy przykład – sprzątanie domu. Widzisz, że w domu jest brudno, więc siadasz i modlisz się: „Boże! Spójrz na zepsucie, które szatan na mnie zesłał. Jestem tak samo brudny jak ten dom. Boże! Prawdziwie Cię chwalę i dziękuję Ci. Bez Twojego zbawienia i oświecenia nie zdałbym sobie sprawy z tego faktu”. Siedzisz tak tylko i rozwodzisz się nad tym, modląc się przez długi czas, a potem zachowujesz się, jakby nic się nie wydarzyło, zupełnie jak gderliwa staruszka. W ten sposób wiedziesz swoje życie duchowe, bez żadnego prawdziwego wejścia w rzeczywistość, za to z nadmiarem powierzchownych praktyk! Wejście w prawdziwe szkolenie dotyczy rzeczywistego życia ludzi i ich praktycznych trudności – tylko w ten sposób mogą się zmienić. Bez prawdziwego życia ludzie nie mogą doznać przemiany. Na cóż im przyjdzie gołosłowne czczenie Boga w modlitwie? Bez zrozumienia natury ludzkiej wszystko jest stratą czasu, a bez ścieżki do praktyki wszystko jest daremnym wysiłkiem! Normalna modlitwa może pomóc ludziom w utrzymaniu ich normalnego wewnętrznego stanu, ale nie może ich gruntownie przemienić. Znajomość ludzkiego zadufania w sobie, arogancji, zarozumiałości, pychy i skażonego usposobienia – wiedzy o tych rzeczach nie nabywa się poprzez modlitwę, ale odkrywa się ją, smakując Boże słowa i doznając oświecenia przez Ducha Świętego w prawdziwym życiu. Ludzie w dzisiejszych czasach potrafią pięknie się wysławiać i nasłuchali się już najwznioślejszych kazań, wznioślejszych niż jakiekolwiek inne na przestrzeni wieków, ale bardzo niewiele czerpanych z nich nauk faktycznie wprowadzają w prawdziwe życie. Innymi słowy, w ich prawdziwym życiu nie ma Boga i nie prowadzą oni życia nowego człowieka po przemianie. Nie urzeczywistniają prawdy w prawdziwym życiu i nie wprowadzają do niego Boga. żyją tak, jakby byli dziećmi piekła. Czy to nie jest jaskrawy przykład zbłądzenia na manowce?\nWstecz: O normalnym życiu duchowym\nDalej: O tym, by każdy pełnił swoją rolę


Informacje MZ dotyczące projektu ustawy o działalności leczniczej 2017-06-22\nW związku z pojawiającymi się wątpliwościami, które dotyczą projektu ustawy o działalności leczniczej, Ministerstwo Zdrowia przygotowało poniższe informacje.\nDlaczego wprowadzane są te zmiany\nPropozycja zawarta w nowelizacji ustawy o działalności leczniczej porządkuje status quo. Placówki, które są spółkami (również spółkami publicznymi), już dziś mogą udzielać świadczeń odpłatnie. MZ chce dać taką możliwość również samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej, które są jej pozbawione. W ten sposób mają zostać wyrównane szanse placówek publicznych względem spółek – jest to najważniejszy cel proponowanego rozwiązania.\nResort Zdrowia podkreśla, że propozycja nie ograniczy pacjentom dostępu do świadczeń w ramach NFZ. Już dziś zasady udzielania odpłatnych świadczeń są obudowane rygorystycznymi przepisami, które uniemożliwiają jakikolwiek wpływ udzielenia świadczeń komercyjnych na przyjmowanie pacjentów, którzy leczą się w ramach publicznego systemu służby zdrowia.\nObecna sytuacja rodzi wiele patologii (wiele podmiotów leczniczych działa w jednym szpitalu; zdarza się, że szpitale oddają najlepiej wycenione świadczenia tym właśnie podmiotom). MZ zaproponowało, aby dotychczasowe umowy w tym zakresie obowiązywały w okresie, na jaki zostały zawarte – jednak nie dłużej niż 3 lata od wejścia w życie projektowanej ustawy.


Mamy do czynienia z autentycznym miejscem pochówku Jezusa | Niedziela.pl\nKAI: Ale pielgrzymi, którzy przybywają do Bazyliki Grobu Bożego, dotykają marmurowej płyty, która osłania kamień grobu. Ojciec jest w uprzywilejowanej, wąskiej grupie tych, którzy go naprawdę widzieli.\n- Co się wydarzyło w tej kaplicy w październiku 2016 roku?\n- – Dokładnie tego dnia ściągnięto marmurową płytę, której na co dzień dotykamy. Był wieczór, kiedy już zamykano bazylikę. Pielgrzymi nie mogli wejść do środka, obecni byli tylko przedstawiciele duchowieństwa prawosławnego, ormiańskiego i katolicy oraz koptowie. Wszyscy czekaliśmy. Najpierw przyszedł patriarcha grecki, potem przedstawiciel Kustodii Ziemi Świętej, następnie patriarcha ormiański i biskup koptyjski. Każdy z nich po kolei wchodził do grobu, mieli na głowach ochronne kaski, a my na zewnątrz kaplicy w ciszy czekaliśmy, co się stanie. To był pierwszy moment, kiedy zadrżało mi serce, bo miny osób wychodzących z grobu były niepewne, zmieszane. Oczekiwali, że zobaczą skałę. Nie zobaczyli jej i to było widać na ich twarzach.\n- – Rozczarowanie, że to nie jest to. Modliłem się wówczas: „Panie Boże, nie możesz mi tego zrobić!”. Dużą część mojej aktywności naukowej poświęciłem na udowadnianie, że mamy do czynienia z autentycznym Grobem Bożym. Potwierdzały to wszystkie źródła, do których dotarłem, a tymczasem widzę wielki zawód na twarzach osób, które ten kamień miały zobaczyć – i nie zobaczyły. Co się stało? Ostrzegano nas wcześniej, że Grecy prawosławni mogli wyciąć tę skałę, więc myślałem, że rzeczywiście tak się stało i miejsce jest autentyczne, tylko kamienia, na którym spoczywało ciało Jezusa, nie ma. Wróciliśmy do klasztoru, ale na drugi dzień zawołano nas znów. Pobiegliśmy do Bożego Grobu tak szybko, jak niewiasty w Ewangelii z Niedzieli Zmartwychwstania. Weszliśmy do środka – i rzeczywiście. Ten kamień tam był, odsłonięty z gruzów. I wciąż jest!\n- Od jakiego czasu datuje się kult Bożego Grobu? Od samego początku?\n- – Tak. Potwierdzenie tego mamy już w Ewangelii opisującej reakcje uczniów Jezusa, którzy na widok pustego grobu uwierzyli. To miejsce jest dla nich nadzwyczajne. Późniejsze ustne przekazy, potem zapisane w tekstach apokryficznych i judeochrześcijańskich, mówiły o odbywających się tam pielgrzymkach, rozwijającym się kulcie, a także niosły opis pamiątek.\n- – Napisy. Znaleziono je, gdy remontowano wzgórze Golgoty w 1984 roku. Pochodzą one z I wieku po Chrystusie, datowane mniej więcej na okres, gdy powstawał Nowy Testament.\n- To wielki paradoks, z którym trudno się pogodzić, że najświętsze miejsce chrześcijaństwa jest zarazem miejscem podziału i konfliktów między chrześcijanami różnych wyznań. Jak ten paradoks wytłumaczyć?\n- – Wielkim pragnieniem wyłącznego posiadania tego miejsca. Tylko w ten sposób można to wytłumaczyć. Każdy chce mieć Boży Grób na własność, mieć swobodę sprawowania tam liturgii, udostępniania tego miejsca pielgrzymom. To stąd wzięła się zazdrość Greków, którzy przyszli do Ziemi Świętej razem z okupacją turecką i różnymi sposobami starali się wyrzucać franciszkanów z tych świętych miejsc.\n- Dodajmy: nie zawsze godnymi sposobami.\n- – Oczywiście. W grę wchodziły podstępy czy przekupstwo sułtana w Stambule. Wiek XIV, XV, do początku wieku XVI – w tym czasie głównymi gospodarzami Bożego Grobu byli franciszkanie, którzy nie zabraniali innym sprawować liturgii. Mamy czternastowieczne opisy, które mówią o dziewięciu różnych wspólnotach chrześcijańskich, które sprawowały w tym czasie liturgię w Bożym Grobie. Nie było żadnego problemu. Problem zaczął się, kiedy do Ziemi Świętej napłynęło duchowieństwo pochodzenia greckiego. Nie sprawiali i nie sprawiają kłopotów prawosławni narodowości arabskiej.\n- Utrzymywane od XIX wieku status quo jest szczęśliwym rozwiązaniem tej sytuacji czy ciągle powodem napięć?\n- – Ten kompromis nie jest szczęśliwy dla nas, bo większość praw w Bożym Grobie mają Grecy prawosławni. Wiele wieków walczyliśmy o to miejsce, dbaliśmy o nie, odnawialiśmy je, a dziś mamy tylko możliwość sprawowania Eucharystii w Bożym Grobie od 4.30 do 8.15 rano. Poza tym opiekę nad Bożym Grobem sprawują Grecy, którzy mają prawo kontrolowania pielgrzymów wchodzących do kaplicy, poza tym sprawują swoją liturgię o północy. Potem, od 2.30 do 4.30 do Bożego Grobu wchodzą Ormianie, którzy mają do dyspozycji jeszcze mniej czasu niż my.\n- Ojciec mieszka w Ziemi Świętej od niemal 30 lat i z pewnością był świadkiem wielu ważnych chwil i wzruszeń osób, które pielgrzymowały do Bożego Grobu. Czy są takie, które szczególnie zapadają w pamięć?\n- – Widziałem w Bożym Grobie prezydentów światowych mocarstw, królów, głów naszego państwa. Ci, którzy wierzą, przychodzą, by się pomodlić. Pozostali - by oddać szacunek religii, która zrodziła się w tym miejscu i jest wciąż żywa.\n- Są też tysiące zwykłych pielgrzymów...\n- – I na ich twarzach widać najpierw ogromne napięcie, silne pragnienie wejścia do Bożego Grobu, a nawet lęk, że to może się nie udać. To najwięcej, co pielgrzym może osiągnąć w Ziemi Świętej: wejść do Bożego Grobu i uczcić miejsce pochówku i zmartwychwstania Jezusa. Widzę tych ludzi, gdy wychodzą z kaplicy. W ich oczach jest radość, spokój i ulga, że cel został osiągnięty. Dlatego nie dziwię się św. Janowi Pawłowi II, który nie chciał stąd wyjeżdżać bez dotknięcia tego świętego miejsca. Mówimy: być w Rzymie i nie widzieć papieża. Podobnie jest tutaj. Być w Jerozolimie i nie dotknąć Bożego Grobu to tak, jakby stać się tylko zwykłym turystą, podziwiającym budynki z zewnątrz.\n- Jest pewnym cudem w dziejach świata, że to miejsce się zachowało pomimo burzliwej historii i przemian, które w Ziemi Świętej ciągle się dokonują.\n- Tak, to jest prawdziwy cud. Przypomnijmy sobie kalifa Omara, który zajął Jerozolimę w VII wieku. On wszedł do Bożego Grobu, kiedy nadchodził czas modlitwy muzułmańskiej. Zwrócił się wtedy do patriarchy Sofroniusza, a ten wskazał mu na modlitwę właśnie to miejsce. Ale kalif Omar odpowiedział wprost: „Jeśli ja w tym miejscu się pomodlę, moi naśladowcy zabiorą wam to miejsce”. I wyszedł na zewnątrz, by pomodlić się przed bazyliką, tam gdzie dziś stoi meczet Omara, naprzeciwko naszej świątyni. Stało się więc tak, jak zapowiedział, że na pamiątkę jego modlitwy powstanie meczet. Gdyby pomodlił się w Bożym Grobie, dziś już tego miejsca byśmy nie mieli. Moglibyśmy wejść jako turyści i go zwiedzić, ale na pewno nie wolno by nam było się modlić.\n- Naukowcy alarmują, że bazylika Bożego Grobu wymaga głębokich prac renowacyjnych. Jak stróżowie tego miejsca myślą o jego przyszłości?\n- – Naukowcy trochę przesadzają. Słyszeliśmy wypowiedzi nie archeologów, ale architekta, inżyniera budowlanego, który patrzy na ten problem pod innym kątem. Stwierdzono na przykład, że budynek stoi na 15-metrowej warstwie gruzów. To nie jest prawdą. Tam jest półtora metra gruzu, a pod nim znajduje się twarda, lita skała, na której stoją kolumny. Trzęsienie ziemi oczywiście obróciłoby wszystko w perzynę, ale nie ma zagrożenia, że budynek bazyliki nagle się zawali. Zakładam, że ta przesada wypływa z dobrych intencji i chęci poruszenia świata, by odnowić posadzkę, by zejść w głąb i zobaczyć, jaka jest struktura budynku. Chodzi o mobilizację wspólnot opiekujących się Bożym Grobem, by pracowały i współdziałały dalej.\n- Jest nadzieja, że tak będzie?\n- – Tak. Jej potwierdzeniem jest wspólne Orędzie Wielkanocne zwierzchników Kościołów w Ziemi Świętej. Renowacja kaplicy Grobu Bożego i dalsze plany związane z odnowieniem bazyliki są w ich zgodnej opinii znakiem ducha ekumenizmu i jedności, do której wszyscy dążymy.