AKCJE PKP CENA - najnowsze wiadomości gospodarcze i finansowe - Gospodarka.gazeta.pl\nwzrost efektywności operacyjnej mierzony wskaźnikami KPI, 3. Utrzymanie tempa wzrostu ceny akcji wyższego od wzrostu wartości WIG30, 4. Coroczny zysk netto na poziomie minimum 5% przychodów od 2019 r. i minimum 8% przychodów od 2023 r., wymieniono w\na.s. z siedzibą w Havířov, Republika Czeska, MSE przysługiwać będzie prawo nabycia akcji lub przedsiębiorstwa tej spółki za cenę wynegocjowaną z osobą trzecią zainteresowaną nabyciem AWT Rekultivace a.s." - napisano także w komunikacie. Na początku maja Minezit\nzwiązanych z wznowioną publiczną emisją akcji --10:00: Konferencja online e-Kiosku nt. trendów na rynku e-commerce --10:00: Główny Urząd Statystyczny opublikuje szybki szacunek wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w czerwcu 2020 roku, zasięg\n. o.o. o stwierdzenie nieważności całej transakcji prywatyzacji. W lipcu ub.r. Polskie Koleje Państwowe (PKP) i fundusz CVC Capital Partners podpisały umowę sprzedaży akcji PKP Energetyka. Wartość przedsiębiorstwa w transakcji opiewała na 1 965 mln zł co, po korekcie o wartość\n. Obejmuje on sieć 18 rozmieszczonych na terenie całej Polski stacji paliw, z których korzystają spalinowe lokomotywy i szynobusy. W lipcu ub.r. Polskie Koleje Państwowe (PKP) i fundusz CVC Capital Partners podpisały umowę sprzedaży akcji PKP Energetyka. Wartość przedsiębiorstwa w\ntransportu oraz telekomunikacji. - W przypadku transportu może być to efekt zmian regulaminu PKP Intercity oraz większe wahania cen biletów lotniczych – przekonuje. Dodatkowo twierdzi on, że wzrost będzie miał charakter krótkotrwały i PIE nadal spodziewa się spadku inflacji. – Głównym źródłem\n. Polskie Koleje Państwowe (PKP) i fundusz CVC Capital Partners podpisały umowę sprzedaży akcji PKP Energetyka. Wartość przedsiębiorstwa w transakcji opiewała na 1 965 mln zł co, po korekcie o wartość długu netto spółki, dawało cenę na poziomie 1 410 mln zł. Spółka PKP Energetyka\n: całkowita cena brutto (waga 90%), termin realizacji (waga 10%). Wasko - spółka z branży IT - świadczy kompleksowe usługi informatyczne i integracyjne oraz serwisowe. Akcje spółki zadebiutowały na GPW w 2001 r. Skonsolidowane przychody ze sprzedaży spółki sięgnęły 209 mln zł w 2016\nWarszawa, 26.10.2017 (ISBnews) - Oferta konsorcjum z udziałem spółek zależnych Wasko (SPC-1), Pozbud T&R (SPC-2) i Herkulesa (SPC-3), warta 2 268 mln zł netto, została wybrana w przetargu PKP Polskich Linii Kolejowych (PKP PLK) na budowę infrastruktury systemu ERTMS/GSM-R na\nWarszawa, 05.02.2018 (ISBnews) - Analitycy Domu Maklerskiego BDM podnieśli cenę docelową akcji Trakcji PRKiI do 8,4 zł z 8,3 zł i podtrzymali rekomendację "kupuj", wynika z raportu datowanego na 1 lutego. Rekomendacja została wydana przy\n. Polskie Koleje Państwowe (PKP) i fundusz CVC Capital Partners podpisały umowę sprzedaży akcji PKP Energetyka. Zaproponowana wartość przedsiębiorstwa opiewa na 1 965 mln zł co, po korekcie o wartość długu netto spółki, daje cenę na poziomie 1 410 mln zł. Spółka podała wówczas, że transakcja ostatecznie\nIndeks WIG20 wzrósł o 0,93% na zamknięciu w czwartek\nzwyżkował o 0,65% do 52.040,24 pkt. Obroty na rynku akcji wyniosły 798,7 mln zł, a największe zanotowało PKP BP ? 111,7 mln zł. Na GPW w czwartek wzrosły ceny akcji 183 spółek, 145 spadły, a 143 nie zmieniły się. (ISBnews)\nmaksymalnie 6 mln akcji własnych w celu realizacji programu motywacyjnego oraz utworzenia kapitału rezerwowego (w kwocie 30 mln zł) przeznaczonego na nabycie tych akcji, podał bank. Cena nabycia każdej z akcji własnych nie może być niższa niż 5 zł oraz wyższa niż 16 zł. (ISBnews)\n--GUS: Sprzedaż detaliczna (ceny stałe) wzrosła o 4,4% r/r w sierpniu --PKP PLK ogłosiły przetarg na projekt modernizacji Warszawy Zachodniej --Maczfit chce mieć kilkaset maszyn vendingowych w przyszłym roku --Małgorzata\nKarnowski. Pani Teresa Medica uważa, że wezwanie do zapisywania się na sprzedaż akcji spółki, ogłoszone przez Sigvaris Holding, jest zgodne z interesem spółki, podała PTM. Zarząd stwierdza także, że cena za akcje oferowana przez wzywającego jest godziwa\nPradze. Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie (GPW) poszukuje członka zarządu ds. finansów i rozpoczęła postępowanie kwalifikacyjne, podała GPW. Introl planuje nabyć do 434 782 akcji własnych w celu umorzenia Oferowana cena zakupu akcji wynosi 2,3\nczłonkowie zarządu Krzysztof Sałek i Tomasz Soból zwiększyli łączną liczbę akcji oferowanych w ramach przyspieszonej budowy księgi popytu (ABB) do 48 000 walorów, co stanowi 7,06% kapitału (z oferowanych 30 000 akcji), podała spółka. ABB zakończyło się przy dużym popycie na walory spółki, których cenę\nCVC Capital Partners planuje kolejne, po PKP Energetyka, inwestycje w Polsce\nKsięgowych. Zapracowani, ale usatysfakcjonowani" --14:00: GUS opublikuje wyniki finansowe banków w I kw. 2017 r. PONIEDZIAŁEK, 12 czerwca --12:00: Konferencja PKP rozpoczynająca akcję "Kolej na Ciebie - uratuj życie\nWarszawa, 20.11.2015 (ISBnews) - Analitycy Haitong Bank podnieśli cenę docelową akcji Trakcji do 13,7 zł z 10,34 zł i podtrzymali rekomendację 'kupuj', wynika z raportu datowanego na 19 listopada. W piątek, ok. godz. 9:15 kurs akcji Trakcji wynosił\n. Rekomendacja została wydana przy cenie za akcję wysokości 11,6 zł, zaś w piątek ok. godz. 9:20 kurs akcji wynosił 12,75 zł. "Spółka opublikowała dobre wyniki finansowe za I-III kw. 2015 mimo spadku przychodów. Wzrost portfela zleceń w ostatnich miesiącach oraz wielka ofensywa\n. Krzysztof Krawczyk przechodzi do CVC Capital Partners z firmy private equity Innova Capital, gdzie pełnił funkcję partnera zarządzającego. W lipcu br. Polskie Koleje Państwowe (PKP) i fundusz CVC Capital Partners podpisały umowę sprzedaży akcji PKP Energetyka. Zaproponowana\n. Na nich ceny spadną średnio o 17 proc. - mówi Jacek Leonkiewicz, prezes PKP Intercity. Taniej będzie np. na trasie Opole - Katowice, na której bilet będzie kosztował 30 zł zamiast 37 zł, czy Słupsk - Trójmiasto, gdzie cena spadnie z 40 do 34 zł. Ceny spadną także w\nWarszawa, 28.07.2017 (ISBnews) - Analitycy Domu Maklerskiego mBanku (mDM) podwyższyli rekomendację Budimeksu z "trzymaj" do "kupuj", jednocześnie podwyższając cenę docelową z 238,4 zł do 267 zł za akcję, wynika z raportu datowanego na 24 lipca


W pierwszych dniach września modlimy się o pokój i dobre wychowanie młodego pokolenia. W tym tygodniu 5 września ( wtorek) o godz. 10.00 odprawiona zostanie msza św. w intencji Związku Represjonowanych Politycznie Żołnierzy Górników.\nZachęcam do odnajdowania Pana Boga w sakramentach świętych: codzienną Eucharystię sprawujemy rano o godz. 7.00 i 7.30 oraz wieczorem o godz. 18.00. Podczas każdej mszy św. można skorzystać z sakramentu pokuty. W dni powszednie zapraszam również na nabożeństwa: w środy – na nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy po mszy św., a w piątki o tej samej porze – na Koronkę do miłosierdzia Bożego.\nWrzesień, podobnie jak sierpień, przemierzamy z Maryją. W piątek, 8 września, obchodzimy jedno z najstarszych świąt maryjnych: Narodzenie Najświętszej Maryi Panny. W naszej polskiej tradycji znane jest jako święto Matki Bożej Siewnej. Msze św. odprawiamy w porządku dnia powszedniego.\nW tym tygodniu będzie I czwartek miesiąca, módlmy się o powołania do życia konsekrowanego jak też pamiętajmy o kapłanach i siostrach zakonnych, którzy służą w naszej parafii.\nW modlitwie polecamy wszystkich solenizantów i jubilatów nowego tygodnia i składamy im życzenia Bożej opieki i błogosławieństwa na każdy dzień życia.


Hamburger się nie dał? - Franchising.pl - franczyza, pomysł na własny biznes\nChoroba szalonych krów i pryszczyca wystraszyły zachodnich konsumentów, którzy jedzą mniej hamburgerów. Jak zapewniają w McDonaldzie, Polacy wcale z nich nie rezygnują.\nMimo że renomowane sieci fast foodów uspokajają konsumentów, że znają źródła pochodzenia mięsa, z którego robią hamburgery i dlatego są one bezpieczne - to ich sprzedaż w Europie i tak maleje - pisze Gazeta Wyborcza.\nJak podała agencja Bloomberg, w następstwie zwierzęcych epidemii tylko w berlińskich restauracjach McDonald'sa liczba klientów spadła aż o 30 proc. Panika konsumentów mocno uderzyła amerykańską firmę po kieszeni. Według Reutersa w ubiegłym roku dochody McDonald'sa w Europie spadły aż o 17 proc. i wyniosły 267,3 mln dol. Aby powstrzymać odpływ konsumentów, McDonald's wprowadza do stałego menu swoich restauracji na całym świecie nowe potrawy - wszystkie to produkty niewołowe - z drobiu, ryb i wieprzowiny.\n- Te dane wydają mi się znacznie przesadzone - komentuje dla Gazety Krzysztof Kłapa, rzecznik prasowy McDonald's Polska. - Owszem odnotowano w Europie spadek sprzedaży, ale w granicach 14 proc. W Polsce jednak nie zaobserwowaliśmy spadku zainteresowania hamburgerami, choć przyznam, że pojawiła się nowa grupa klientów preferująca wyroby z drobiu.\nRównież i w Polsce McDonald's wprowadził nowe potrawy - oczywiście bez wołowiny - WieprzMaca i Chicken Burgera.\n- Ich wprowadzenie nie było bezpośrednio związane z chorobą szalonych krów i spadkiem zainteresowania mięsem wołowym - mówi Gazecie Krzysztof Kłapa. - Od roku przygotowywaliśmy się do ich wprowadzenia. Testowaliśmy gusty Polaków i okazało się, że podstawą ich mięsnych potraw jest wieprzowina. Stąd pomysł na spolszczonego WieprzMaca, czyli cieszącego się ogromną popularnością w wielu krajach hamburgera McPork. Pojawiłby się wcześniej, gdyby nie problem wysokich ceny wieprzowiny. Jego wprowadzenie zupełnie przypadkowo zbiegło się z paniką wokół BSE na zachodnich rynkach - podkreśla.\nO tym, że polskiemu konsumentowi niestraszne BSE i pryszczyca, poinformowała Gazetę Wyborczą też działająca na polskim rynku sieć American Restaurants (restauracje KFC i Pizza Hut)\n- Na szczęście nie odczuliśmy skutków wywołanych BSE - mówi Małgorzata Hamera, rzecznik prasowy American Restaurants.\n- Głównie dlatego, że podstawą naszych produktów jest z drób, którego przecież BSE i pryszczyca nie dotyczą. Wołowinę dodajemy jednak do pizzy. Mimo to w żadnej z naszych restauracji nie odnotowaliśmy spadku sprzedaży.\nOd niedawna McDolnald's reklamuje się w telewizji, pokazując konsumenta jedzącego same frytki. Czy to nowa odgórna strategia reklamowa firmy, odwracająca uwagę od mięsnego problemu? Rzecznik McDonald'sa temu zaprzecza: - Nic podobnego. Mieliśmy do wyboru kilka filmowych reklam. Jednak ta "frytkowa" wydała nam się najciekawsza. I nie chodzi w niej o reklamę samych frytek, ale o wizerunek firmy - mówi Krzysztof Kłapa.\nSieć Mc Donald's ma obecnie w Polsce 183 restauracje, które dziennie odwiedza kilkaset tysięcy konsumentów. Na całym świecie u Mcdonald'sa stołuje się ich ok. 45 mln (w 28 tys. resturacjach w 120 krajach).\nWięcej: Iza Estko, Gazeta Wyborcza, 7 marca 2001, str. 25


Gdy kończyłem szkołę średnią w 1978 roku zmarła moja mama, mając zaledwie 39 lat. Bardzo przeżyłem jej odejście i wtedy zacząłem poważnie szukać Boga i sensu swojego życia. Wraz z moją dziewczyną zacząłem czytać Biblię. Żyjąc w tym świecie popełniałem wiele błędów, ale Słowo Boże coraz bardziej przemawiało do nas obojga. Jeszcze będąc nieodrodzonymi wzięliśmy ślub. Na swój sposób chcieliśmy żyć lepiej, chcieliśmy żyć z Bogiem. Pewnego dnia pojechaliśmy z żoną odwiedzić moją rodzinę Porębów do Zabrza. Poszliśmy tam na nabożeństwo młodzieżowe i wtedy Bóg mocno poruszył nasze serca. Oddaliśmy mu swoje życie, aby nas prowadził.\nChrzest Wiary - Okolice Tarnowa 20.06.1999r.\nMiesiąc później, 25.07.1982 roku na zjeździe młodzieżowym w Bieszczadach, Pan Jezus wlał w nasze serca pragnienie zawrzeć z Nim przymierze w wodzie przez chrzest. Chwała Panu za ten cudowny dzień. Gdy wróciliśmy do domu, większość rodziny odwróciła się od nas, nie chciała z nami przebywać. Chwała Panu, że On nas nie opuścił, a dawał siły i miłości do składania świadectwa słowem i życiem. Przyszedł czas, gdy mój tato, który był nam bardzo przeciwny, widząc nasze codzienne życie z Jezusem, sam zapragnął oddać Mu swoje. Później mój brat Staszek i jego żona oddali w cudowny sposób swoje życie Panu, a On napełnił ich Duchem Świętym i odrodził ich serca. W 1985 roku, w Gliwicach, zawarli z Nim przymierze w wodzie poprzez chrzest.\nChrzest Wiary - Baptysterium w ogrodzie zborowym 19.06.2016r.\nPan przemienił ich życie tak, że stali się świadectwem dla swoich rodziców, którzy potem też oddali swoje serca Bogu. Nasza sąsiadka przez trzy lata przychodziła na nasze spotkania, aż pewnego wieczoru Pan otworzył jej serce, gdy samotnie modliła się do Niego. W 1987 roku wraz z moim tatą wzięła chrzest. Wielu naszych znajomych, którzy przychodzili do naszego domu na spotkania oddało swoje serca Panu Jezusowi. Od 1985 roku zaczęliśmy się spotykać regularnie raz w tygodniu i w jedną niedzielę miesiąca u nas w mieszkaniu (Gaj 18/13). Od 1989 roku zostaliśmy placówką zboru Zabrze - Mikulczyce. W międzyczasie organizowaliśmy kolonie letnie dla dzieci z całego kraju w Świebodzinie k/Tarnowa. Każdego roku na koloniach przeżywaliśmy wspaniałe chwile z Bogiem. Pan Jezus uzdrawiał, (sam zostałem uzdrowiony) chrzcił Duchem Świętym i ochraniał dzieci oraz opiekunów.\nGdy zgromadzaliśmy się, jako placówka zabrzańskiego zboru, słyszeliśmy wspaniałe świadectwa o działalności Ducha Świętego w Rosji i w innych miejscach.\nDom modlitwy - zdjęcie tuż po zakupie\nPragnęliśmy, aby Duch Boży i nas prowadził i objawiał swoje dary w naszym życiu. Chwała Panu! On nas wysłuchał i zaczął objawiać się przez proroctwa, uzdrowienia, napomnienia, a my przeżywaliśmy z Nim wspaniałe chwile. W latach 91-92 nabożeństwa niedzielne 3 razy w miesiącu odbywały się w Chrzanowie. 28.08.1994 roku zapadła decyzja o powstaniu zboru w Trzebini. Rozpoczęliśmy nabożeństwa niedzielne o godz. 10:00 w Karniowicach 228, oraz spotkania środowe o 17:00. Kilka lat prosiliśmy Pana o większe pomieszczenie na zgromadzenia. Bóg dał obietnicę, że zatroszczy się i przygotuje dom, jeśli tylko będziemy Mu służyć całym sercem. Pierwszy dom, który mieliśmy kupić w 1993r. na Trzebionce, (mieliśmy pieniądze zebrane i pożyczone) jak się okazało nie był dla nas. Najpierw siostra i jeden z braci mieli sen, w którym było powiedziane wyraźnie, że to nieodpowiednie miejsce, a parę dni później właściciel domu, z którym byliśmy umówieni, nagle zrezygnował.\nBracia przed domem modlitwy\nDrugi dom, który zamierzaliśmy kupić był w bardzo dogodnym miejscu w Trzebini i wszystkim się spodobał. Zebraliśmy pieniądze, trochę pożyczyliśmy i umówiliśmy się z właścicielką. Modliliśmy się w zborze w Zabrzu w tej sprawie i jeden z braci miał widzenie, że widzi dom, lecz tak niewyraźnie, jakby przez mgłę. Za tydzień właścicielka tego domu rozmyśliła się. Wkrótce nadarzyła się okazja kupna domu w Trzebini przy ulicy Piłsudzkiego 122. Modliliśmy się o ten dom, a Bóg nie dał nam odpowiedzi przeczącej, więc kupiliśmy go. Z pomocą Pana oraz braci i sióstr udało nam się wyremontować go i od tego czasu nasz zbór ma tam swoją siedzibę. Numer tego domu to 122, a psalm 122 zaczyna się od słów: "Uradowałem się, gdy mi powiedziano; Do domu Pana pójdziemy!" Chwała Panu za to. Niech wiele serc rozraduje się i znajdzie pokój w Panu Naszym, Jezusie Chrystusie.\nPastor zboru w Trzebini\nwraz z braćmi i siostrami.


Dwukilometrowa flaga na ulicach Krakowa. Pobili rekord – Tarnow.in – multimedialny portal regionalny\nDwukilometrowa flaga na ulicach Krakowa. Pobili rekord\nDodano 2 maja 2018\nW Krakowie wzdłuż Drogi Królewskiej harcerze rozciągnęli biało-czerwoną flagę o długości 2057 metrów. Pobili w ten sposób rekord Polski na najdłuższą flagę państwową.\nAkcja rozpoczęła w samo południe przy Bramie Floriańskiej w Krakowie. Następnie pochód niosący flagę, złożony z zuchów i harcerzy, mieszkańców Krakowa i turystów, przeszedł Drogą Królewską: ulicą Floriańską, przez Rynek Główny i dalej ulicą Grodzką, aż na Wzgórze Wawelskie.\nKrakowski rekord został potwierdzony odpowiednim certyfikatem wydanym przez sędziego z Biura Rekordów, który czuwał nad przebiegiem wydarzenia.\nUczestnicy wydarzenia z dumą przyznawali, że są wzruszeni, że mogli w ten sposób uczcić 100-lecie niepodległości.\nPodobne wpisya to ciekawe, Małopolska, najdłuższa flaga państwowa\nMężczyzna z powiatu tarnowskiego handlował dopalaczami w Zakopanem\nSzachowanie Szychem. 1 maja dawniej a dziś\nŁabędzie zamieszkały w parku na Piaskówce\nJam to powiedział: nie chcę już słyszeć o przepracowanych „dziennikarzach”\nZe Starej Szafy. Szych spisuje, Bielawski opowiada\nTarnów: Piknik Strzelecki (zdjęcia)\nTarnów: nie siedź w domu! Weekendowe koncerty i potańcówka\nBartosz Kapustka na razie zostaje w Leicester. Polak zrezygnował z wypożyczenia do Benevento Calcio (napisy)


Rusza pomoc z tarczy antykryzysowej dla sklepików szkolnych – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Rusza pomoc z tarczy antykryzysowej dla sklepików szkolnych – Gospodarka, Polska – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nGospodarkaPolskaRusza pomoc z tarczy antykryzysowej dla sklepików szkolnych\nW piątek rusza pomoc z tarczy antykryzysowej dla sklepików szkolnych – przypomniało Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii na Twitterze. Przedsiębiorcy prowadzący ten rodzaj działalności mogą się ubiegać o zwolnienie z ZUS, dofinansowanie wynagrodzeń pracowników, postojowe o dotację do 5 tys. zł.\nAby uzyskać wsparcie, przedsiębiorca będzie musiał złożyć oświadczenie o posiadaniu pisemnego zaświadczenia wystawionego przez dyrektora jednostki oświatowej o tym, że był związany umową najmu powierzchni przeznaczonej do prowadzenia działalności przez co najmniej 14 dni w miesiącu, w którym wystąpił spadek przychodów, a który to miesiąc jest podstawą złożenia danego wniosku.\nZaświadczenie nie będzie musiało być załączone do wniosku, ewentualna weryfikacja jego posiadania będzie mogła nastąpić post-factum, podczas kontroli – informuje resort.\nNowelizacja upoważni także Radę Ministrów do wydawania rozporządzeń przedłużających instrumenty pomocowe dla sklepików szkolnych w przyszłości – wskazuje MRPiT.(PAP)\n[PILNE!] Prezes NIK: mój syn został zatrzymany przez CBA


Filia w Łanach Wielkich i Punkt biblioteczny w Otoli | Gmina Żarnowiec zaprasza\nFilia w Łanach Wielkich i Punkt biblioteczny w Otoli\nStrona główna » Aktualności » Filia w Łanach Wielkich i Punkt biblioteczny w Otoli\nFilia i Punkt biblioteczny\nInformujemy czytelników, że w miesiącu styczniu 2020 r. Filia w Łanach Wielkich i Punkt biblioteczny w Otoli będą nieczynne. W tym okresie zapraszam do korzystania ze zbiorów Gminnej Biblioteki Publicznej w Żarnowcu.\nFilia i Punkt będą czynne od lutego. O wszystkich zmianach godzin pracy będziemy informować na bieżąco.\ndata dodania: 2020-01-08 12:26:54\n717 / 2556\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "zarnowiec.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.zarnowiec.pl/aktualnosci/1895 Serdecznie polecam.


proza | MOJE SŁONECZNE WIERSZE DLA DZIECI\nArchiwa tagu: proza\nPrzygoda tygryska Odi\nOpublikowano 28 czerwca 2013 Autor: ejon\nTam, gdzie przyjażń gości, nie ma zazdrości\nW gęstej, afrykańskiej dżungli mieszka tygrysia rodzina. Wieczorami, na dobranoc, mama tygrysica opowiada synkowi historyjki zasłyszane od podróżująych po świecie ptaszków.\nTygrysek Odi najchętniej słuchał opowieści o małym kotku, ponieważ byli do siebie bardzo podobni. Oboje mieli złocistą sierść, czarne wąsiki i zielone, jak świeży liść, błyszczące oczka. Różnili się tylko wielkością. Tygrysek był większy i silniejszy. O kotku dowiedziała się tygrysica od kolorowej papugi Tary. Mieszkali oni kiedyś razem w jednym domu, wokół którego rozciągał się wspaniały ogród pełen kolorowych kwiatów.\nOdi zawsze bardzo pragnął mieć młodszego braciszka. – Powinienem odszukac kotka. – Pomyślał. – Skoro jestesmy tak podobni, to na pewno jesteśmy rodziną . Jutro zapytam papugę, może wskaże mi drogę do kotka. Po czym wyciągnął się wygodnie obok mamy, połoźył główkę na jej łapce i spokojnie zasnął.\nNastępnego dnia udał się pod rozłożyste drzewo, na którym wygrzewały się kolorowe papugi. W blasku słońca, piórka ptaków nabierały żywszego koloru. Odi otworzył pyszczek i przyglądał się zdumiony. – Czy zgubiłeś się maleńki? – Zaskrzeczała największa z papug. Tygrysek ocknął się. – Nie…- Wyszeptał nieśmiało. – Szukam papugi, która mieszkala dawniej w domku z pięknym ogrodem. Może wiesz, gdzie ona jest? – Tak – odezwała się papuga. – Dlaczego pytasz? – Jestem tygrysek Odi. Moja mama mówiła mi o kotku podobnym do mnie. Chciałbym go odnaleźć. Papuga niechętnie spojrzała na tygryska. Podfrunęla do niego i odrzekła: – Tak, znam tego niegrzecznego kotka. Jeszcze do niedawna mieszkałam tam z ludźmi. Opiekowała się mną mała Gabi. Zaprzyjaźniłysmy się. Dziewczynka nauczyła mnie wielu słów, którymi porozumiewają się ludzie. Lubiłam siedzieć na jej ramieniu, kiedy bawiła się w ogrodzie.\nPewnego dnia usłyszałyśmy pod drzewem ciche miałczenie. Był to mały, wystraszony, żółty koteczek zwinięty w kłębek. Niewiadomo było, skąd on tam się znalazł. Gabi wzięła go na rączki i przyniosła do domu. Nazwała kotka Promyczkiem. Kiedy był zwinięty, wyglądał jak słoneczko.\nOd tej pory dziewczynka spędzała coraz więcej czasu bawiąc się i biegając z kotkiem i o mnie…..jakby zapomniała. Nawet, kiedy malowała obrazki w książeczce, leżał na jej kolankach.\nPromyczek szybko zadomowił się i zaczął mi dokuczać. Ganiał mnie i drapał moje piękne piórka. Aż jednej nocy odfrunęłam i wróciłam do lasu. Tesknię za małą Gabi, ale ona ma teraz innego przyjaciela. To wszystko, co mogę ci powiedzieć.\nTygrysek posmutniał. – Przykro mi, ze tak się stało.- Powiedział. – Jeżeli chcesz, możemy zostać przyjaciółmi. Tara uśmiechnęła się i pokiwała główką. – Dobrze. Możesz przychodzić tutaj kiedy zechcesz. A teraz wracaj do mamy, bo na pewno ona niepokoi się o ciebie. Zadowolony tygrysek pobiegł w podskokach do domu. Po drodze rozmyślał – Muszę koniecznie odnaleźć Promyczka. Mieszka on na pewno niedaleko.Może zechce zostać ze mna… – rozmyślał – Wtedy papuga może wrócić do Gabi. Bardzo za nia tęskni.\nWczesnym rankiem, Odi udał sie na poszukiwanie domku opisanego przez papugę. Pobiegł szybko przed siebie. Zasapany zatrzymał się przy strumyku. – Nie widzę jeszcze żadnego ogrodu…..W którą stronę mam iść? Po chwili nadleciała papuga. Chciała wziąć poranną kąpiel. Zniecierpliwiony tygrysek zawołał ją i spytał o kierunek drogi, gdzie mieszka Promyczek. Tara nie namyślając się wskazała skrzydłkiem na nurt płynącej wody. -Ten strumyk cię doprowadzi. Trzeba trzymac się brzegu. Nie trudno jest trafić.\nOdi natychmiast pobiegł za nurtem wody.Tara poleciała za nim: – Zatrzymaj sie! – Wołała.- Jesteś za mały, aby oddalać się tak daleko! Tygrysek jednak biegł do przodu. Papużka czuła się odpowiedzialna, ponieważ wskazała mu drogę, więc przez cały czas za nim leciała.\nMalec biegł długo, aż się zmęczył. Usiadł przy brzegu i rozglądał się wkoło, nie wiedząc gdzie jest. Był zdziwiony, ale zadowolony, gdy dostrzegł nadlatującą, zdyszaną papugę. – Nie mogę tak szybko lecieć za tobą – rzekła. – To usiądź na mnie! – zażartował Odi.\nTara nie namyślając się skoczyła na niego.Tygrysek ugiął sie lekko, ale zaraz wyprostował. Chciał pokazać, że jest silny. Poszedł wzdłuż brzegu rzeki. Ze spuszczoną główką, zmęczony, coraz wolniej przebierał łapkami. Zadowolona Tara nawet nie myślała zejść z jego grzbietu. Nagle poczuł słodki zapach kwiatów. Podniósł energicznie głowę i zobaczył bajecznie śliczny ogród.\n- Poczekam tu na ciebie – powiedziała Tara wskazujac największe drzewo. Pozbywając się z pleców ptaka, tygrysek poczuł się lekki i szybko zginął w kwiatach. Wyglądając cichutko z za krzaczka, obserwował dom. Na schodkach siedziała dziewczynka i machała małą kuleczką zawieszoną na dlugiej wstążce. Rozbawiona śmiała się i tupała nóżkami. Rudy kotek podskakuje i odbija kulkę łapką.\nTygrysek podszedł bliżej.Promyczek zobaczył go i wystraszony napuszył się chcąc pokazać, że jest duży i odważny. Odi spojrzał na niego z góry i obszedł dokoła.\nDziewczynka szybciutko wstała biorąc kotka na rączki i miała zamiar uciec do domu. Usłyszała Tarę: – Nie bój się, to mój przyjaciel Odi. Zdziwiona Gabi ucieszyła się widząc nadlatujacą papugę. – Gdzie byłaś? Tęskniłam za tobą. – rzekła. – Znalazłaś innego przyjaciela – Promyczka i zapomniałaś o mnie. Dziewczynce wstyd się zrobiło. Zrozumiała, że więcej czasu poświęcała kotkowi niż papudze. – Nie zapomniałam o tobie, tylko….on wydał mi się taki malutki… zagubiony… – powiedziała Gabi. – Przepraszam… – No, dobrze…już dobrze… – zaskrzeczała wzruszona papuga.\nPromyczek z zazdrością na nią spojrzał i spytał: – Czy ty naprawde wróciłaś? – Pogódźcie sie! – poprosiła Gabi. – Przecież wszyscy możemy zostać przyjaciólmi. – I ja też? – odezwał się nieśmiało tygrysek. – I ty też. – uśmiechnęła się dziewczynka. – A teraz pobawimy się razem w chowanego! Gabi ułożyła króciutką piosenkę, która wszystkim się spodobała: „Rączka, skrzydło, łapka – będzie dzisiaj gratka! Wśrod nas przyjażń gości i nie ma zazdrości!” Cała czwórka wspaniale razem się bawiła. Promyczek starał się jak najładniej przeprosić Tarę ocierając delikatnie swoją miękką główkę o jej skrzydełka.\nPapuga postanowiła wrócić do lasu, ale obiecała z tygryskiem, że często będą ich odwiedzać . – Musimy już wracać. – powiedział Odi. Tara wskoczyła na jego grzbiet i tygrysek pobiegł szybciutko w podskokach przed siebie. Po drodze śpiewali swoją własną, łączącą ich piosenkę.\ncopyright©/Elzbieta Krystek – Jones/\nKategorie: Baju...baju...\t| Tagi: bajka dla dzieci edukacyjna proza\t| Napisz odpowiedź\nBardzo dawno temu, w nadbałtyckiej wiosce, mieszkał stary rzeźbiarz Grzegorz. Wybierał on w lesie przeróżne gałęzie i korzenie, z których robił wspaniałe figurki i zabawki. Jego talent znany był w całej okolicy. Pewnego dnia wybrał się on na przejażdżkę łodzią. Obserwował wyskakujące z wody i ślizgające się na ogonkach delfinki, próbując je wyrzeźbić. Nagle powstał silny wiatr. Wysoka fala zalała małą łódeczkę zabierając ze sobą staruszka i jego skrzyneczkę z narzędziami. Wystraszony Grzegorz zanurzał się coraz głębiej i głębiej….. Przerażony zamknął oczy.\nNagle poczuł, że coś chwyciło go za ręce. Powoli podniósł powieki i zobaczył dwa małe ludziki, które miały ubranka z wodorostów. Dostrzegł też swoją skrzyneczkę opadającą powoli na dno. Malutkie istotki wyniosły go na powierzchnię i pomogły wejść do łódeczki, potem szybko dały nurka do wody. Staruszek był lekko oszołomiony tym zdarzeniem. Powiedział tylko drżącym głosem, cichutkie ,,dziękuję.” Ze smutkiem wpatrywał sie w głębię żałując swoich utraconych narzędzi. Znieruchomiał, gdy wynurzył się z niej wielki, srebrny, błyszczący trójząb, a potem głowa młodzieńca z włosami koloru morza. Następnie ukazała się cała jego postać siedząca na koniu morskim, który zamiast kopytek miał zgrabnie zwinięty pod siebie ogonek. Staruszek przyglądał się im z lekkim strachem.\n- Jestem Neptun. Władca mórz i oceanów. Znam cię – przemówił jeździec. – Rybacy często rozmawiają między sobą o twoim talencie. Zwrócę ci skrzyneczkę, ale chciałbym byś zamieszkał w moim królestwie przez cztery miesiące i uczył Wodnych Skrzatów swego rzemiosła.\nPrzyjemnie było Grzegorzowi słuchać pochwał od Neptuna. Był zadowolony, że mógł przekazać swoją wiedzę innym.\n- Dobrze. – zgodził się staruszek mimo, że był jeszcze troszkę przestraszony. Powoli przesiadł się na konia morskiego z tyłu, za Neptunem. Nie był już zdziwiony a nawet uśmiechnął się, gdy wyskoczył z wody i usiadł za nim malutki skrzacik. Blisko ucha usłyszał zabawny, piskliwy głosik:\nHej! Zdziwiony? Wystraszony? Hi, hi, hi…Nie bój się. My, Wodne Skrzaty pomagamy Neptunowi. Ja nazywam sie Skoczuś . Uwielbiam przeskakiwać fale i wszystko, co jest na mojej drodze. – Konik Morski pokiwał główką i popłynął pomiędzy falami przed siebie. Znaleźli się pośrodku oceanu. Staruszek dostrzegł niewielką wyspę porośniętą wysokimi drzewami. Bałwaniaste fale pieniły się i uderzały o jej brzeg. Wodne Skrzaty ślizgały się wesoło na małych deseczkach. Gdy dotarli na miejsce, ukazał się wspaniały Koralowy Zamek. Przed nim dumnie spacerowały różowe, o długich, pięknych nogach i zakrzywionym dziobie, flamingi. W kryształowej fontannie bawiły się małe syrenki. Obok leżały trzy olbrzymie żółwie czekające, by je odnieść do oceanu. Wodne Skrzaty wybiegły im na spotkanie i pomogły Grzegorzowi rozgościć się w zamku. Następnego dnia, staruszek wyszedł na plażę. Przy wygrzewających się w słońcu krabach, stała jego utracona skrzyneczka. Siedział na niej Skoczuś. Grzegorz ucieszył się bardzo i podbiegł bliżej.\n- Dzień dobry. Widzę, że znalazłeś moje narzędzia. – z radością odezwał się staruszek. – Tak. To od czego zaczniemy? Tam – wskazując ręką na muszlę koncertową – czekają już Skrzaty.\n- Najpierw musimy poszukać odpowiedniego drzewa do pracy. – Odrzekł staruszek. – To chodźmy do lasu! – powiedział podekscytowany Skoczuś i w podskokach poszedł przodem, a za nim Grzegorz. Było to miejsce cudowne i niezwykłe. Wkoło rosły kolorowe dmuchawce. Wiatr porywał je i unosił malowniczo nad lasem. Na korach drzew przylepiona była żywica w mieniących sie kolorach: wiśniowym, białym, żółtym i pomarańczowym. Na mchu leżało wiele takich bryłek.\nBył to piękny bursztyn. Skrzat podniósł jeden z nich, w który wtopiony był delikatny kwiatuszek.\n- To jest żywica, nasze morskie złoto – powiedział. – Syrenki lubią się nią bawić, a najbardziej tymi, w które wtopione są roślinki. Grzegorz z zainteresowaniem podniósł kilka innych i zabrał ze sobą do pałacu. Od razu, z zapałem wziął się do pracy. Z bursztynka z kwiatkiem zrobił piękny naszyjnik. Bardzo podobało mu się tworzenie z morskiego złota korali, pierścionków i figurek. Następnego dnia, staruszek udał się do muszli koncertowej. Wyglądała nieco inaczej, niż ta na plaży, gdzie mieszkał. Niedaleko brzegu, wśród fal, wynurzała się koralowa ściana. Właśnie kończyły występ białe delfinki. Morskie lwy bardzo głośno biły brawa płetwami, a Skrzaty siedziały na plaży i przygrywały na fujarkach . Po skończonym występie, staruszek zaczął z nimi pierwszą lekcję. Okazało się że są bardzo zdolnymi uczniami. Szybko wspólnie się zaprzyjaźnili. Miesiące upływały szybko. Neptun był bardzo zadowolony z Grzegorza i wynagrodził go rzadko spotykanymi perłami. Staruszek wrócił do domu. Na pamiątkę jego pobytu w Koralowym Zamku, Wodne Skrzaty wrzucają bursztyn do oceanu. Wzburzona fala wyrzuca go na brzeg.\nGrzegorz często wychodzi na plażę. Zbierając bursztyny, wspomina swoją uniezwyklą przygodę i przyjaciół poznanych w Morskiej Krainie.\nOpublikowano 26 czerwca 2013 Autor: ejon\nKosmos jest bardzo fascynujący. Na niebie – oprócz słoneczka, księżyca i chmurek istnieją również gwiazdozbiory. Bajeczka ta, pełna fantazji – w przystępny sposób pozwoli dzieciom go zrozumieć.\nByło ciepło i spokojnie. Księżyc, książę nocy, spacerował dumnie pomiędzy gwiazdkami w nowej, pięknej pelerynie utkanej z delikatnej mgiełki. Od czasu do czasu spoglądał na Ziemię. Bardzo lubił oglądać swoje odbicie w wodzie oraz podpatrywać układające się do snu zwierzęta. Zapragnął bliżej przyjrzeć się istotom żyjącym na Ziemi, ale jego wspaniała kareta jest zbyt duża i ciężka na tak daleką wyprawę. Postanowił udać się do jednego z gwiazdozbiorów – Małej Niedźwiedzicy, która posiadała Mały Woź. – Dobry wieczór. – Przywitał się księżyc. – Dobry wieczór. – Odpowiedziała Mała Niedźwiedzica. Cieszę się, że mnie odwiedziłeś. – Czy mogłabyś pożyczyć mi swój Mały Wóz? – Nieśmiało zapytał Księżyc.- Chciałbym wybrać się na Ziemię. – Bardzo chętnie, ale jesteś za duży i nie zmieścisz się do niego. Wielka Niedźwiedzica na pewno pożyczy ci swój. Jest on znacznie większy od mojego i równie lekki. – Nie chcę robić zamieszania na Ziemi. – Odpowiedział Księżyc. – Gdybym zbliżył się do niej tak jak wyglądam, w pełni, dałbym za dużo światła. Byłoby zbyt widno i przebudziłbym śpiące zwierzęta. Ale mogę zmienić się w cieniutki, srebrny rogalik. Wtedy bez obawy zmieszczę się do twego wozu. Mała Niedźwiedzica czuła się wyróżniona i zadowoloną, że książę zwrócił się właśnie do niej. Było jej przyjemnie, że mogła Księżycowi pomóc. – Zaraz przygotuję wóz. – Powiedziała i odeszła. Po chwili przed księciem stał piękny, oświetlony gwiezdnymi lampkami mały wóz. Na końcu dyszla błyszczała Gwiazda Polarna. Mała Niedźwiedzica pogłaskała ją i przemieniła w cudownego Jednorożca. Był to rumak, na którego czole jaśniał długi, spiczasty rożek przypominający złotą śrubę powleczoną przeźroczystym kryształem. Róg ten spełniał rolę lampy oświetlającej drogę. W ogon Jednorożca wplecione były maleńkie gwiazdeczki iskrzące się jak zimne ognie. Podkówki miał złote, magiczne, pozwalające galopować z niezwykła szybkością cichutko po chmurach, wodzie, drzewach i dachach. – Dziękuję Mała Niedźwiedzico. – Powiedział zachwycony Księżyc. – Ale jak mam powozić? Nie widzę lejców… – Są one ci niepotrzebne. – Odrzekła Mała Niedźwiedzica. – Gdy wsiądziesz do wozu, oboje będziecie znali swoje myśli. A teraz ruszajcie. Musicie wrócić zanim Słoneczko wyjdzie na niebo. Pamiętaj, że ten piękny Jednorożec jest przecież gwiazdą. Zasypia ona za dnia i traci swoją siłę. – Dobrze. – Odpowiedział Księżyc, po czym złożył ręce na krzyż i zaczął się powoli zmniejszać. Gdy był wystarczająco mały, usadowił się wygodnie w wozie i zamknął jego drzwiczki. Jednorożec natychmiast pomknął przed siebie. Po chwili przebił chmury i zniknął. Kiedy zbliżyli się do Ziemi, pierwszą wizytę złożyli rodzinie Szarych Wilków, z którymi książę od dawna był zaprzyjaźniony. Zawsze, kiedy był w pełni – wilki zbierały się na najwyższym wzgórzu, a Księżyc puszczał na nie swoją lśniąca poświatę. Dzięki niej mogły słyszeć się wzajemnie. Wtedy książę opowiadał im o gwiazdozbiorze Psów Gończych, przekazywał od nich pozdrowienia. Wilki zaś mówiły o sobie, lesie i innych zwierzętach. W chłodne noce, Księżyc zrzucał im na Ziemię gorące gwiazdki, by mogli przy nich się ogrzać. Niekiedy ludzie widzą spadające gwiazdy i zastanawiają się, gdzie one giną. Słyszą także głośne wycie wilków do Księżyca i nie rozumieją ich zachowania. Książę odwiedził też Sowy. Często chętnie pomagał im podczas nocnych polowań. Zajrzał jeszcze do długiej, przeźroczystej rzeki. Po raz pierwszy dostrzegł pływające w niej różnokolorowe rybki. W jego świetle mieniły się i wyglądały jak małe, tęczowe kokardki rzucone na wodę. Był oczarowany ich widokiem. Nie mógł jednak zbyt długo w nie się wpatrywać. Przed wschodem Słońca chciał jeszcze odwiedzić ludzi. Ruszyli więc w dalszą drogę. Przemierzali miasta i wsie. Zaglądali w okna domów. W stronę dzieci, które nie mogły zasnąć, Jednorożec dmuchał bajkowym, srebrzystym, delikatnym wiaterkiem. Przesyłał im w ten sposób kolorowy, spokojny sen. Zadowoleni z wyprawy, nie omieszkali też pościągać się z ekspresowymi pociągami przemierzającymi Ziemię. Powrócili na niebo. Książę nie miał czasu podzielić się z Małą Niedźwiedzicą swoimi wrażeniami z Ziemi, ponieważ Słoneczko już się przebudziło i zaczęło wyglądać zza chmurkowej pierzynki. Podziekowaj jej tylko za wóz, pożegnał się ze swoim nowym przyjacielem Jednorożcem i odszedł. Następnej nocy zaprosił gwiazdozbiory nieba i opowiadał im o niezapomnianej, fascynującej podroży. Kiedy wszyscy powrócili na swoje chmurki, Księżyc zniżył się nieco i posłał w stronę wilków swój pełny, jaśniejący uśmiech.\nKategorie: Baju...baju..., do słuchania i czytania, Świat wokół dziecka\t| Tagi: bajka dla dzieci do słuchania i czytania edukacyjna proza\t| Napisz odpowiedź\nPAN KACPEREK I PSZCZÓŁKI\nOpublikowano 25 czerwca 2013 Autor: ejon\nW niewielkim gospodarstwie mieszkał staruszek, pan Kacperek. Często chodził on do pobliskiego lasku, siadał pod drzewem i odpoczywał po ciężkiej pracy w polu. Pewnego dnia nie czuł się zbyt dobrze. Męczył go kaszel i nie poszedł do pracy. Postanowił cały dzień spędzić w lesie. Kiedy usiadł pod ulubionym drzewkiem, zobaczył na swoim kolanie maluteńką pszczółkę. Czuł się samotnie, zaczął więc do niej zagadywać:\n- Na imię mam Kacper i cieszę się, że tu jesteś. Bardzo was lubię za pracowitość. Mimo, że jesteście takie malusieńkie, cały dzień zajmuje wam wytwarzanie miodu i wosku. Jesteście bardzo pożyteczne. Lubię miodek, a i z wosku robię świece na długie, zimowe wieczory.\nPszczółka przeniosła się na jego ramię i cichutko pobzykujac przy uchu, odezwała się:\n- A ja nazywam się Pracuś. Tam wysoko, na drzewie jest mój rój.\nPan Kacperek był tak zaskoczony mówiąca pszczółką, że znieruchomiał i nie mógł wypowiedzieć ze zdumienia ani słowa. Pracuś odleciał. Nie chciał wystraszyć staruszka. Polubił go i przyzwyczaił się do jego wizyt w lesie. Pan Kacperek ocknął się.\n- Muszę być naprawdę chory! – Pomyślał. – A może to przez zbyt mocno świecące słoneczko mam przesłyszenia? To niemożliwe. Pszczółki przecież nie mówią. Powinienem wrócić do domu i się położyć.\nPo chwili powrócił Pracuś z inną pszczółką i niewielkim plasterkiem miodu. Położyły go tuż przy nogach staruszka. Pracuś ponownie usiadł na jego ramieniu.\n- My ciebie tez lubimy – powiedział. – Ty również pracujesz bardzo ciężko. Nasz miodek jest niezwykły i bardzo zdrowy. Daje siłę i energię. Jeżeli będziesz miał jeszcze ochotę na niego, postaw tu dzbanuszek , a my napełnimy go miodkiem.\nPan Kacperek wrócił do domu i długo jeszcze myślał o tym, co mu w lesie się przydarzyło. Wypił herbatkę z miodem i położył się spać. Następnego dnia poczuł się znacznie lepiej. Kaszel ustąpił i mógł spokojnie wrócić do pracy. Pragnął odwdzięczyć się pszczółkom, ale nie wiedział jak. Pewnego słonecznego poranka wyszedł z domu, a jego wzrok zatrzymał się na polu gryki. W głowie zaświtała mu myśl, że może to być wspaniałe miejsce dla pszczółek. Postanowił zbudować ul. Bardzo się starał, aby był wygodny i w środku miał wszystko, co pomogłoby pszczółkom wytwarzać miód i wosk. Inaczej nie będą chciały w nim zamieszkać. Kiedy ul był już gotowy, Pan Kacperek udał się do lasu. Zawołał Pracusia, który szybciutko przyleciał i usiadł na gałązce jak najbliżej staruszka.\n- Czy potrzebujesz miodu? – zapytała pszczółka. – Nie, nie mogę tylko brać od was. Chciałbym dać też coś w zamian. Zbudowałem ul na moim pięknym, gryczanym polu. Pragnę, abyście przeniosły się do mnie. Zająłbym się wami najlepiej jak umiem. Wtedy chętnie skorzystałbym z waszego miodu.\n- Nie mogę sam zdecydować – odrzekł Pracuś. – Ale postaram się, abyś nie czekał zbyt długo na odpowiedź.\nPan Kacperek wrócił do domu. Przez trzy dni, kiedy wychodził do pracy, spoglądał na pusty ul i było mu troszkę smutno. Pomyślał, że pszczółki przyzwyczaiły się do swego miejsca. Pójdzie jutro do lasu i porozmawia z Pracusiem. Tego dnia wracając z pracy, zauważył z dala latający nad gryczanym polem rój pszczół.\n- Jednak przyleciały! – ucieszył się. Widać było, że pszczółkom się podobało. Fruwały z kwiatka na kwiatek. Wesoło taczały się w ich nektarze. Widok był wspaniały! Wyglądało, jakby bawiły się na prześlicznej, różowej, delikatnej chuście, położone na wysokiej, zielonej trawie. Przyspieszył kroku, ale pszczoły jeszcze tylko raz obleciały wkoło ul i odleciały.\n- Zostańcie chwilę! – Zawołał. Ale one już go nie słyszały. Było mu przykro, że się spóźnił. Kiedy doszedł do domu, usiadł na jego schodkach i się zamyślił. Nagle usłyszał znajome bzyczenie. Tym razem przybyło więcej pszczółek. Najpierw latały przy nim, następnie poleciały w stronę ula. Został tylko Pracuś.\n- Byłyśmy już wcześniej – powiedział. – I podoba nam się tutaj. Chętnie zamieszkamy w ulu, który zrobiłeś. Wszystkie pszczółki chcą zaprzyjaźnić się z tobą.\nPan Kacperek był bardzo szczęśliwy. Teraz nie będzie już czuł się taki samotny. Odpowiedział:\n- Cieszę się, że ul wam się spodobał i że zostaniecie ze mną.\nChciał dłużej porozmawiać, ale Pracuś odleciał na gryczane pole. Pszczółki zaczęły znosić do ula kwiatowy nektar. Starały się zebrać go jak najwięcej. Zrobią z niego pachnący miodek i wosk. Muszą wytworzyć tego dużo, aby wystarczyło im na przetrwanie zimy, a także dla pana Kacperka za opiekę.\nPrzyszła zima. Pan Kacperek siedział w kuchni i jadł pyszną kanapeczkę z miodem. Od czasu do czasu zerkał przez okno na ul pokryty śniegiem, w którym spali jego przyjaciele. Wspominając ich, uśmiechał się do siebie. Niecierpliwie czeka wiosny.\n/Elzbieta Krystek – Jones/\nKategorie: Baju...baju...\t| Tagi: bajka dla dzieci edukacyjny proza\t| Napisz odpowiedź


Katherine - Bransoleta Stal Nierdzewna S1H70107-C-S\nBransoletka Stal Nierdzewna S1H70107-C-S\nBransoletka wykonana ze stali nierdzewnej i szklanych kryształków. Długość bransoletki: ok. 16,5 cm z możliwością regulacji ok. 3,5 cm.Wymiary elementu ozdobnego: ok. 1,9 cm x 1 cm. Typ zapięcia: karabińczyk. Kolor: srebrny, czarny.\nZaloguj się aby poznać ceny Naszyjnik Stal Nierdzewna S3H70121-C-S


Informator dla kandydatów - Ogłoszenia, informacje - Policja Podlaska\nWydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji\ntel.: 47 711 22 54, 47 711 36 04, 47 711 28 68, 47 711 23 56\nadres e-mail: dobor.wkis.kwp@bk.policja.gov.pl\nW razie jakichkolwiek wątpliwości wszelkie informacje można uzyskać pod numerami telefonów bądź drogą e-mail, podanymi powyżej.\nProces doboru kandydatów do służby w Policji realizowany na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 stycznia 2022 roku w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. z 2022 r. poz. 109).\nKandydat, który spełnia kryteria określone w ogłoszeniu Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku i złoży komplet wymaganych dokumentów, przystępuje do niżej wymienionych etapów postępowania kwalifikacyjnego:\nOcena dokumentów pod kątem ich zgodności z wymaganiami zawartymi w ogłoszeniu\nZłożone przez zainteresowaną osobę dokumenty podlegają ocenie przez pracowników Sekcji Doboru i Doskonalenia Zawodowego pod względem ich zgodności z wymaganiami zawartymi w ogłoszeniu. Prawdziwość danych zawartych w kwestionariuszu osobowym podlega sprawdzeniu w dostępnych bazach, rejestrach i kartotekach ze szczególnym zwróceniem uwagi na pkt 1 kwestionariusza część B / Czy w ciągu ostatnich 10 lat byłem/-am /, nie byłem / -am / karany / -a /. Osoba ubiegająca się o przyjęcie do służby w Policji musi precyzyjnie określić za popełnienie jakiego przestępstwa, przestępstwa skarbowego była skazana prawomocnym wyrokiem. Podanie danych niepełnych bądź nieprawdziwych czy też ich zatajenie może być powodem przerwania\ni zakończenia postępowania kwalifikacyjnego i tym samym odmowy przyjęcia do służby w Policji.\nKandydaci ubiegający się o przyjęcie do służby w Policji na terenie województwa podlaskiego, z uwagi na najdogodniejsze położenie, na wymieniony etap, najczęściej kierowani są do Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie /ul. Piłsudskiego 111/. Od 5 sierpnia 2020 r. etap szkolny realizowany jest także w KWP w Białymstoku /ul. 42 Pułku Piechoty 44/. Testy odbywają się w 4 turach, na godzinę: 8.00, 11.00, 14.00 oraz 16.00.\nrealizowany jest w formie testu składającego się z 40 pytań,\na każdą poprawną odpowiedź kandydat może uzyskać jeden punkt, czyli maksymalna liczba punków do uzyskania wynosi 40,\ntest ma charakter wyłącznie rankingowy, co oznacza, że za każdą poprawnie udzieloną odpowiedź kandydat otrzymuje 1 punkt, a w przypadku nie udzielenia żadnej poprawnej odpowiedzi z zerową ilością punktów przechodzi do następnego etapu, czyli testu sprawności fizycznej,\ntest składa się z pytań obejmujących zakres funkcjonowania Policji.\nPrzykładowa baza pytań do testu wiedzy:\npo ukończeniu testu wiedzy kandydat w tym samym dniu zostaje poddany ocenie sprawności fizycznej. Test polega na pokonaniu sprawnościowego toru przeszkód w określonym czasie. Wyniki zostają przeliczone w systemie punktowym.\nTest zostaje zaliczony, jeśli kandydat uzyska czas określony jako minimalny do jego zaliczenia, wynoszący 1 min. 41 s.\nMinimalna ilość punktów do uzyskania z testu sprawnościowego wynosi 43 / czas 1 min. 41 sek. / natomiast maksymalna 60 / czas 1 min. 07 sek. i mniej /.\nWszystkie ćwiczenia w ramach toru przeszkód włącznie z normami czasowymi przeliczanymi na punkty są jednakowe dla mężczyzn i kobiet.\nPrzystępując do testu sprawnościowego kandydat musi posiadać przy sobie:\nzaświadczenie lekarskie z wpisem „zdolny/ -a / do wykonywania ćwiczeń fizycznych”, z terminem ważności 14 dni od daty wystawienia,\nstrój i obuwie sportowe,\nniedopuszczalne jest noszenie podczas testu biżuterii lub innych przedmiotów o ostrych krawędziach, które mogą spowodować uszkodzenie ciała lub odzieży kandydata do służby.\nZ uwagi na fakt, że Policja nie ponosi odpowiedzialności za ewentualny uszczerbek na zdrowiu powstały w związku z uczestnictwem w teście sprawnościowym, zalecane jest aby kandydat posiadał ubezpieczenie NW / od następstw nieszczęśliwych wypadków /. Posiadanie przedmiotowego ubezpieczenia nie jest obligatoryjne, jednakże w przypadku jakiegokolwiek urazu, na podstawie polisy, firma ubezpieczeniowa zobowiązana jest do wypłaty odszkodowania.\nW przypadku uzyskania negatywnego wyniku z testu sprawności fizycznej, kandydat do służby może ponownie przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego nie wcześniej niż po upływie 2 miesięcy od dnia uzyskania negatywnego wyniku, składając ponownie komplet dokumentów wymienionych w ogłoszeniu.\nOsoba, która pozytywnie zaliczy etap szkolny kierowana jest, w wyznaczonym terminie, na badanie psychologiczne prowadzone w pracowni badań psychologicznych. Test składa się z trzech części: indywidualnego badania kandydata przed komputerem /Multiselect-R/, testów psychologicznych obejmujących 4 obszary osobowości: /zdolności intelektualne, zachowania społeczne, stabilność, postawa w pracy/ oraz rozmowy z psychologiem.\nCałość badania trwa około 4-5 godzin.\nBadanie przeprowadzane jest w pracowni badań psychologicznych, znajdującej się na terenie Oddziału Prewencji Policji w Białymstoku przy ul. 42 Pułku Piechoty 44. Kandydat zgłasza się o wyznaczonej godzinie do dyżurnego jednostki i posiada ze sobą dowód osobisty, a w przypadku mężczyzn, dodatkowo książeczkę wojskową.\nW przypadku uzyskania negatywnego wyniku z badania psychologicznego, kandydat do służby może ponownie przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego nie wcześniej niż po upływie 10 miesięcy od dnia uzyskania negatywnego wyniku, składając ponownie komplet dokumentów wymienionych w ogłoszeniu.\nJest to kolejny etap postępowania kwalifikacyjnego, w trakcie którego kandydat udziela odpowiedzi na pytania stawiane przez zespół, powołany decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku. Pytania dotyczą takich obszarów, jak umiejętność skutecznego komunikowania się z innymi osobami, motywacja do podjęcia służby w Policji, społeczna postawa wobec ludzi, umiejętność autoprezentacji.\nCzas trwania rozmowy około 30 min.\nKażdy z członków zespołu ocenia kandydata indywidualnie w systemie punktowym, według opracowanych kryteriów.\nMinimalna ilość punktów, która pozwala zaliczyć ten etap wynosi 36 zaś maksymalna to 60.\nW przypadku uzyskania negatywnego wyniku z rozmowy kwalifikacyjnej, kandydat do służby może ponownie przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego, składając ponownie komplet dokumentów wymienionych w ogłoszeniu.\nEtap ten przeprowadzany jest w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Białymstoku przy ul. Sienkiewicza 65.\nPostępowanie sprawdzające ma na celu ustalenie, czy osoba sprawdzana daje rękojmię zachowania tajemnicy i tym samym może uzyskać dostęp do informacji niejawnych.\nEtap postępowania sprawdzającego rozpoczyna się po złożeniu kompletnej ankiety bezpieczeństwa osobowego i po wydaniu stosownego polecenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku. Postępowanie sprawdzające prowadzone jest przez Pełnomocników ds. Ochrony Informacji Niejawnych jednostki organizacyjnej Policji do której ubiega się kandydat.\nTen etap postępowania kwalifikacyjnego trwa około 3 miesiące.\nUstalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Policji\nCelem tego etapu postępowania kwalifikacyjnego jest ustalenie przez komisję lekarską zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Policji.\nW ramach tego etapu kandydat poddany zostaje w pierwszej kolejności badaniu w poradni Zdrowia Psychicznego. Jeśli decyzja prowadzącego badanie jest pozytywna, w dalszej kolejności, o jego stanie zdrowia fizycznego wypowiadają się specjaliści z różnych dziedzin medycyny.\nKandydat poddany jest również badaniom: morfologia, mocz, HBS, HIV, WR, antygen HCV, kreatynina, bilirubina, glukoza, RTG, EKG, audiogram, widzenie zmierzchowe.\nKandydat, z nw. dokumentami, które zostaną mu wydane przez pracownika Sekcji Doboru i Doskonalenia Zawodowego, jest zobowiązany zarejestrować się\nw Podlaskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej w Białymstoku, ul. Fabryczna 17/\ni postępować wedle wskazań osoby rejestrującej.\nW razie uzyskania negatywnego orzeczenia komisji lekarskiej, od tego etapu postępowania kwalifikacyjnego, kandydatowi przysługuje odwołanie, które składa do Okręgowej Komisji Lekarskiej w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w Białymstoku. W przypadku ponownego orzeczenia negatywnego, kandydat do służby może ponownie przystąpić do postępowania kwalifikacyjnego nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia uzyskania orzeczenia, składając ponownie komplet dokumentów wymienionych w ogłoszeniu.\nKandydaci, którzy zaliczą pozytywnie wszystkie etapy postępowania kwalifikacyjnego /punktowane i niepunktowane/ zostają umieszczeni na liście rankingowej.\nPrzyjęcie kandydata do służby uzależnione jest od liczby punktów w rankingu oraz określonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku liczby osób do przyjęcia na dany termin doboru. Kandydatowi do służby w Policji, z chwilą dokonania rejestracji oferty w systemie informatycznym CRDK-II, przyznaje się dodatkowe punkty za preferencje w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych określonych w ogłoszeniu.\nKolejność kandydatów na liście uzależniona jest od sumy punktów uzyskanych przez poszczególnych kandydatów.\nPunkty przyznawane za wykształcenie:\nWykształcenie wyższe co najmniej z tytułem zawodowym licencjata, inżyniera lub równorzędnym uzyskanym po ukończeniu studiów w zakresie informatyki, obejmujące kształceniem zagadnienia specjalistyczne takie, jak: sztuczna inteligencja, inżynieria oprogramowania, języki programowania, bazy danych, programowanie aplikacji użytkowych, cyberbezpieczeństwo, inżynieria danych, telekomunikacja, teleinformatyka, inteligentne systemy, analiza ruchu sieciowego, zarządzanie sieciami komputerowymi oraz serwerami\nPunkty przyznawane za preferencje z tytułu umiejętności:\nTytuł ratownika, ratownika medycznego albo pielęgniarki systemu w rozumieniu przepisów usta wy o Państwowym Ratownictwie Medycznym\nUprawnienie do wykonywania prac podwodnych określone w ustawie z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 612)\nCertyfikaty poświadczające kursy i szkolenia z zakresu informatyki, teleinformatyki, oprogramowania, języków programowania, sieci teleinformatycznych, baz danych i systemów operacyjnych\nPrawo jazdy kategorii „A”\nPrawo jazdy kategorii „C + E”\nUprawnienia ratownika górskiego określone w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1084 oraz z 2021 r. poz. 2490)\nUprawnienia do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych określone w rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawnienia turystyki wodnej (Dz. U. 460 oraz z 2019 r. poz. 1531)\nPunkty przyznawane z poszczególnych etapów postępowania kwalifikacyjnego:\nPunkty przyznawane z poszczególnych etapów postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów, o których mowa w art. 25 ust. 13 i 14 ustawy o Policji:\nKandydata do służby, który został umieszczony na liście kandydatów, lecz nie został przyjęty do służby w Policji z powodu limitu przyjęć albo innej usprawiedliwionej przyczyny leżącej po jego stronie, umieszcza się na kolejnej liście kandydatów. W zależności od liczby punktów uzyskanych przez tego kandydata do służby może on zostać przyjęty do służby w Policji w jednym z kolejnych terminów przyjęć do służby bez potrzeby przeprowadzania ponownego postępowania kwalifikacyjnego, z zastrzeżeniem że przyjęcie to nie może nastąpić po upływie terminów, o których mowa w § 31 ust. 3 i § 34 ust. 3 (badanie psychologiczne ważne jest przez okres 24 miesięcy) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 stycznia 2022 roku w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. z 2022 r., poz. 109).\nPRZYJĘCIE DO SŁUŻBY W POLICJI\nPo zatwierdzeniu listy rankingowej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku, kandydaci którzy zostali na niej umieszczeni, zostają przyjęci do służby w Policji, do wybranych przez siebie jednostek organizacyjnych Policji.\nW przypadku braku wakatu we wskazanej przez kandydata jednostce Policji ma on możliwość pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej zaproponowanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku.\nOcena: 1.9/5 (154)


Strzelał w III lidze i Pucharze Polski, Piotr Krawczyk czeka na debiut w ekstraklasie i Górniku Zabrze | Nowa Trybuna Opolska\nKaja Krasnodębska 05.08.2019 Zaktualizowano 05.08.2019\nW grudniu skończysz 25 lat, całe życie grałeś w niższych klasach rozgrywkowych. Teraz przychodzisz z III ligi i masz szansę zadebiutować w ekstraklasie. Takich transferów nie ma w Polsce wiele. Byłeś zaskoczony, gdy pojawiła się oferta z Górnika?\nRzeczywiście, jak patrzę wstecz, niewielu zawodników w ostatnich latach przechodziło taka drogę jak ja. Przyznaję, gdy oglądałem Górnika w telewizji, nie spodziewałem się, że tak szybko stanę się jego częścią. Nie raz patrząc na mecze ekstraklasy, tak jak każdy piłkarz z niższych lig myślałem, że fajnie byłoby kiedyś w niej zagrać. Cały czas też starałem się na to pracować, wierzyłem, że się uda. Zaskoczony więc nie jestem, bo to zawsze było moim celem. Jeszcze rok temu nie sądziłem jednak, że zrobię tak duży przeskok, jeśli chodzi o klasy rozgrywkowe. Myślałem, że postęp będzie odbywał się stopniowo.\nJak to w ogóle się stało, że jesteś w Zabrzu?\nW końcówce sezonu okazało się, że Górnik jest mną zainteresowany. Konkretów jednak nie było. Kilka osób pojawiało się na ligowych meczach, żeby mnie oglądać. Mieliśmy bardzo fajną drużynę, cały zespół prezentował świetną formę, więc i mi udało się pokazać z dobrej strony. Wygrywaliśmy mecz za meczem, po ostatnim z nich pojawiło się już zapytanie z Górnika. Nie zastanawiałem się długo. Gdy tylko pojawiła się oferta, przyjechałem i podpisałem. Początek okresu przygotowawczego to idealny moment na zmianę barw. Podczas zgrupowań, gdy siłą rzeczy spędza się z drużyną więcej czasu, łatwiej do niej wejść i się zaaklimatyzować.\nLepiej ten sezon nie mógł się chyba dla Ciebie skończyć. Pomogłeś Legionovii awansować do drugiej ligi, a sam wyruszyłeś do ekstraklasy.\nNa pewno. Za mną naprawdę dobre miesiące, mam nadzieję, że jeszcze lepsze przede mną. Bardzo cieszę się z tej szansy. Większość niższych poziomów już zaliczyłem, bo z Pogonią Siedlce, w której byłem przed Legionovią, zagrałem kilka meczów w drugiej lidze i kilkadziesiąt w pierwszej. Teraz przede mną zupełnie nowe wyzwania. Ta ekstraklasa zawsze była jakimś celem i nadal zresztą jest, bo szansy na debiut nie otrzymam za darmo. Górnik ma dobry skład, z tego co widzę na treningach, konkurencja do gry jest spora. Muszę więc ciężko pracować, żeby przekonać do siebie trenera Brosza.\nGdy w sezonie 2017/2018 Legionovia spadała z II ligi, mówiło się że poziom niżej będzie faworytem do zwycięstwa. Tymczasem o awans musieliście walczyć do ostatniej kolejki. Z czego to wynikało?\nLatem, gdy przychodziłem, ta drużyna dopiero się tworzyła. Po spadku z II ligi dużo osób odeszło, pojawiło się sporo nowych i młodych zawodników. Potrzebowaliśmy chwili na zgranie, w pierwszej rundzie były jakieś zawirowania, trochę meczów przegraliśmy. Traciliśmy gole w końcówkach i w konsekwencji także punkty. W pewnym momencie od lidera dzieliło nas aż dziewięć punktów. Zdaliśmy sobie sprawę, że nie mamy już marginesu błędu. Musimy wygrywać wszystko do końca. Tak też zrobiliśmy.\nRzeczywiście, to nie takie proste. Na pewno jednak kolejne wygrane ułatwiają. Zwycięstwa dają pewność siebie i napędzają do dalszej pracy, by dawać z siebie wszystko. Dodają pewności siebie, niosą cię w następnych kolejkach. Nas poniosły aż do awansu do II ligi.\nZimą, gdy kwestia awansu nie była jeszcze oczywistą, do Legionowa przyszedł trener Marcin Sasal. Dużo zmienił, że nagle zaczęliście tak regularnie punktować?\nZespół pozostał praktycznie taki sam, personalnie większych roszad nie było. Przyszli do nas Rafał Zembrowski i Karol Podliński, trzon drużyny pozostał taki sam. W ustawieniu też graliśmy podobnie. Moim zdaniem kluczowe okazało się zgranie, trochę się też tej III ligi nauczyliśmy. Ciężko mi powiedzieć, co okazało się kluczowe. Najważniejsze, że się udało.\nKluczowe okazały się Twoje bramki, których w 34. ligowych meczach zdobyłeś aż 26. W niższych ligach na końcu patrzy się tylko na strzelców. To pozwoliło Ci przejść do Górnika.\nPracuje cała drużyna, strzelają nieliczni. Tak jak cały zespół zapracował na moje gole, tak cały zespół zapracował też na mój transfer. Już podziękowałem chłopakom, bo to, że tu jestem, jest w dużym stopniu ich zasługą. Teraz na pewno będą mi się przyglądać, podobnie jak kibice. W Zabrzu zainteresowanie jest ogromne, a stadion Górnika słynie ze świetnej publiczności. Po to przez całe życie trenowałem, żeby móc zagrać przed takimi trybunami.\nPomógł Ci też Puchar Polski? W zakończonej w maju edycji byłeś wiceliderem klasyfikacji strzelców. Z czterema trafieniami uplasowałeś się tuż za Konradem Kaczmarkiem z Chrobrego Głogów, który miał pięć goli.\nSzczerze mówiąc nawet nie zdawałem sobie z tego sprawy. Może i dobrze, bo nie wiedziałem, że byłem tak blisko korony. Teraz będę żałował, że nie udało się jej zdobyć. Zabrakło tego jednego meczu, a byłby sukces. Tak całkiem poważnie, to dla mnie w kolejnych spotkaniach najważniejsze było, żeby zdobywać te bramki i pomóc nimi awansować Legionovii do kolejnych rund rozgrywek. Skupiałem się na dobrych wynikach zespołu, nie na moich statystykach, bo ten Puchar był dla nas po prostu istotny – nie co dzień jest możliwość zmierzenia się z klubami z wyższych lig.\nWam tę możliwość odebrał właśnie Górnik. W październiku w ramach 1/16 przegraliście z nim przed własną publicznością 0:1. Spotkanie było wyrównane, decydujące trafienie należało do Igora Angulo. Wcześniej wyeliminowaliście pierwszoligowy GKS Tychy.\nTamta wygrana z Tychami dała nam dużego kopa. Pokazała, że mamy mocną drużynę, skoro potrafimy wygrać z pierwszoligowcem. Gdy oglądaliśmy losowanie w szatni, cieszyliśmy się, że po raz kolejny trafiamy na zespół z dużo wyższej klasy rozgrywkowej. Samo spotkanie mogło się podobać, wynik naszym kibicom już mniej.\nTrzy ze swoich pucharowych bramek zdobyłeś w jednym meczu. W rundzie wstępnej pokonaliście drugoligową Stal Stalową Wolę 3:2 i to był Twój debiut w Legionovii.\nIdealnie się wprowadziłem. Ten mecz bardzo mi pomógł, podbudował mnie. Zresztą nie tylko mnie, bo całą drużynę. W starciu otwierającym nowy sezon pokonaliśmy drugoligowca. Zespół dopiero się tworzył. Mnie do Legionowa ściągnął trener Bartosz Tarachulski, z którym pracowałem już wcześniej. Dał mi szansę, ale nie zapewnił miejsca w pierwszym składzie. O to musiałem zawalczyć sam. To spotkanie w Stalowej Woli mi to ułatwiło. Na kolejne wyszedłem pewniejszy siebie, strzelanie goli stało się jeszcze istotniejsze. Co najważniejsze, zaczęło się to udawać.\nDebiut w ekstraklasie dopiero przed Tobą, ale masz za sobą prawie 50 spotkań w 1. lidze. I w statystykach zero bramek, zaledwie dwie asysty. Z czego to wynika?\nNie wygląda to najlepiej, przyznaję. Nieco usprawiedliwiać może mnie fakt, że wtedy w Pogoni nie grałem tak wysoko, a byłem ustawiany w środku pomocy. Miałem nieco inne, bardziej defensywne niż w Legionovii, zadania. Byłem też kilka lat młodszy, dopiero wchodziłem do seniorskiej piłki w ekipie beniaminka. Przed debiutem na zapleczu ekstraklasy zagrałem tylko kilka meczów w drugiej lidze (Pogoń robiła wtedy awans) i na dobrą sprawę zbierałem pierwsze szlify. Oby te pierwsze szlify w ekstraklasie okazały się bardziej udane. Pracuję nad tym.\nSkąd taka zmiana pozycji? Częściej można zobaczyć piłkarzy ofensywnych, którzy schodzą do defensywy. Takie przestawienie do przodu jest znacznie rzadziej spotykane.\nZaczynałem jako napastnik. W Naprzodzie Skórzec grałem tylko w ataku. Później przesuwano mnie do środka, właśnie tam zacząłem regularnie grać w Pogoni. W pierwszej i drugiej lidze występowałem właśnie w pomocy, na skrzydło przeszedłem dopiero w Legionovii. Jak widać była to dobra decyzja, bo zaczęły wpadać bramki.\nZ drugoligowej Pogoni przeszedłeś poziom niżej. Rok temu miałeś już prawie 24 lata i byłeś na testach w III lidze. Wcześniej jeszcze epizod w Orlętach Radzyń Podlaski. Nie miałeś momentu zwątpienia, myśli że trzeba zastanowić się nad planem b?\nTakie myśli momentami się pojawiały. Mimo to starałem się po prostu robić swoje. Piłka była i jest całym moim życiem, nie wyobrażałem sobie tego tak po prostu rzucić. Wierzyłem, że jeżeli będę ciężko pracował, kiedyś przyniesie to efekty. Byłem cierpliwy i jak widać się opłaciło, bo teraz jestem w Górniku.\nPo Twoim odejściu z Pogoni, w Siedlcach i tym samym w 2. lidze został Twój brat, Sebastian. Nie byłeś zazdrosny, że choć cztery lata młodszy, to gra poziom wyżej?\nNie, wręcz przeciwnie: zawsze starałem się go wspierać. On zresztą też mi dużo pomagał i mam nadzieję, że ja nie raz jeszcze będę mógł pomóc jemu. Teraz przygotowuje się do sezonu w drugiej lidze, ale chciałbym kiedyś zobaczyć go w lepszych ligach. To dobry zawodnik, zasługuje na to.\nJak to się stało, że obaj jesteście w piłce?\nFutbol zaszczepił w nas tata. Zamiłowanie do piłki mieliśmy od zawsze. Po szkole czy na przerwach pomiędzy lekcjami zawsze graliśmy i potem dalej szliśmy w tym kierunku. Po prostu sprawiało to radość. Obaj zaczynaliśmy w lokalnej drużynie – Naprzodzie Skórzec, później pojawiło się zainteresowanie ze strony Pogoni. Mój brat na razie w niej został, ja zawsze jak miałem chwilę wolnego, starałem się pojawiać na meczach. Teraz w Zabrzu będzie ciężej, bo nieco dalej, ale sentyment na pewno pozostanie.\nPo raz pierwszy będziesz grał tak daleko od domu.\nTakie jest życie piłkarza. Decydując się na grę w piłkę, trzeba się liczyć z przeprowadzkami. Aby grać w Legionovii, też musiałem zmienić adres. Zabrze daje mi możliwość zrobienia kroku do przodu i przyjeżdżam tutaj dla futbolu. On jest najważniejszy. Wcześniej w wolnych chwilach mogłem wracać do domu, teraz nieco trudniej, ale na tyle, na ile zdążyłem poznać zespół, wiem że nie będę się tutaj nudził. Zawsze jest też Fifa. Po raz pierwszy pojawi się w niej moja karta. Mówią, że inwestycja w siebie to najlepsza inwestycja.\nMateriał oryginalny: Strzelał w III lidze i Pucharze Polski, Piotr Krawczyk czeka na debiut w ekstraklasie i Górniku Zabrze - Sportowy24\nOkręgówka. W gr 1 niewiele się zmienia, w gr 2 znowu roszady\nTorowisko przerobili na 20-kilometrową ścieżkę rowerową\nNajwięksi przegrani wyborów w woj. opolskim\ndariusz wdowczyk wyw...\nWdowczyk: Nie jestem zwolennikiem Kulenovicia [WYWIAD]\nWywiad Tygodnia. - Nasza liga jest tak nieprzewidywalna, że nie zdziwi mnie żaden wynik - podkreśla Dariusz Wdowczyk, były piłkarz m.in. Legii Warszawa i Celtiku, 53-krotny reprezentant Polski i szkoleniowiec m.in. Legii, Polonii, Wisły Kraków czy Piasta Gliwice. Opowiada też o d...\nKrzysztof Stodoła: bramkarski obieżyświat wrócił do domu\nSwego czasu współtworzył złote czasy kluczborskiej piłki i ocierał się o ekstraklasę, teraz ma szansę awansować do klasy okręgowej i zdobyć Terytorialny Puchar Polski. Przy okazji też przygotowuje swoich następców.\nPiłkarze Ruchu Zdzieszowice grają dziś w Pucharze Polski\nO godz. 17.00 w Zdzieszowicach na stadionie przy ul. Rozwadzkiej 3-ligowy Ruch zagra w 1/16 finału Pucharu Polski z Górnikiem Łęczna. Jeśli sprawi niespodziankę, to w kolejnej rundzie zagra najpewniej z Legią Warszawa.\nOdra Opole w I lidze\nOdra Opole sezon 201...\nOdra Opole w I lidze. Zaczyna się sezon, na który fani czekali osiem lat\nDługo piłkarska Odra była „na opłotkach” krajowego futbolu. Teraz wraca do 1 ligi. Pod względem organizacyjnym są jeszcze niedociągnięcia, ale są też spore nadzieje na przyszłość.\nbezbłędna tabela eks...\n35 kolejka ekstrakla...\n'Bezbłędna tabela', czyli jak wyglądałaby Ekstraklasa bez błędów sędziów (35. kolejka)\nLOTTO Ekstraklasa. Za nami 35. kolejka. Przyjrzeliśmy się jej pod kątem błędów sędziowskich. Nie wszystkie mecze zostały perfekcyjnie poprowadzone. W jednym z nich musieliśmy zweryfikować końcowy wynik. Przedstawiamy wam 'Bezbłędną tabelę'.\nJan Furlepa: - Jestem bardzo głodny sukcesu\nRozmowa z trenerem Odry Opole Janem Furlepą.


Dystrybucja zasilania i skomunikowanie całych systemów zarządzania w najbardziej niekorzystnych powodach jest możliwa. Że nie poradzą sobie nowe złącza, na pewno w takich najbardziej szkodliwych warunkach poradzi sobie złącze eXLink. Co obecne jest za złącze i dlaczego istnieje rzeczywiście daleko wydajne?\nZłącze eXLink kupi na elastyczne zasilanie, a ponadto dużo interesującą komunikację wszelkich systemów zarządzania, które wiedzą się w którymkolwiek miejscu, gdzie po prostu ważna i trzeba takie złącze wykorzystać. Doskonale sprawdza się nawet w takich niekorzystnych obszarach wybuchowych jak strefy 1, 2, 21 i 22. Istnieją dwa typy takich złączy - czterobiegunowe i siedmio oraz sześciobiegunowe.\nZłącze eXLink 4-biegunowe oraz PE to pełen system, który powoduje na gromadzenie i rozłączanie wielu nowych urządzeń elektrycznych. Posiada wszelkie możliwe gniazda i odpowiednie wtyki dla tak zwanych sygnałów niskonapięciowych magistralowych. Warto zobaczyć, że przesył zasilania przeprowadza się aż do 250V AC/10 A dla tworzywa sztucznego oraz mosiądzu niklowanego, a oraz dla stali nierdzewnej.\nSzybko złączki exlink są moc możliwości podłączenia oraz rozłączenia. Nie przedstawia również obowiązku wyłączania idącego w określonym okresie urządzenia, co znacznie ułatwia pracę. Wszystkie są zrobione w standardzie, który zajmuje stopień ochrony IP66/IP68. Złącza idealnie robią w temperaturze podejmującej się od –55, i przebywającej na +70°C, więc w warunkach ekstremalnego ciężka oraz przyjazna. Dzięki temu, że są obudowę stworzoną z takich środków jak stal nierdzewna lub niklowany mosiądz są bardzo odporne na całkowite uszkodzenia. Mogą liczyć maksymalnie 7 lub 6 biegunów albo 4 bieguny oraz PE. Są łatwo brane w górnictwie, ponieważ produkt posiada specjalistyczne certyfikaty górnicze EX I M2. Nie muszą również zezwolenia na rzecz pod napięciem.\nPołączenie całych systemów dzięki złączom exlink jest rzeczywiście bardzo korzystne i przyjemne i trwałe.