Kiedyś każdy z nas miał tylko siebie na własność, ale też serce miał dla wszystkich. To był czas, kiedy każdy z nas budował w sobie własne słowa i spokojne myśli. Niektórym z nas zabrano prywatność i myśleliście wtedy jak żyć? Co zrobić bez siebie, jak żyć - bez siebie, bez serca, bez słów. Słów później już zapomnianych, zaplątanych ale wciąż naszych, choć często zatraconych. Niektórym świat w obręczy bioder tej jedynej, pozwolił na długi taniec. To ja – to ty - to my. Spójrzcie obok, za siebie, mało nas, nie wszyscy są z nami. Dlaczego? Pewnie ci których nie ma odpowiedzieliby najdokładniej, ale niestety, nie odpowiedzą już ci, których nie ma, bo wymeldowali się z tego życia.\nGdy marzenia układają do snu.\nPrzez ostatnie kilka lat przypomniałem sobie o wielu aspektach dotyczących przeżywania żałoby bądź zatrzymania się jej na jakimś etapie. Wiele nowych spraw dotarło do mnie na które wcześniej nie zwracałem uwagi, a na kolejne spojrzałem zupełnie inaczej niż dotychczas. W którymś z poprzednich postów wspomniałem, że w pierwszych miesiącach kiedy zostałem sam nie chciałem spotykać się z nikim. Nawet żyjąca jeszcze wtedy moja matka, jeśli tylko schodziła w rozmowie na jej temat, to po chwili zalewała się łzami, a ja czułem się przy Niej okropnie - jak jeden wielki "emocjonalny lodowiec" i nie wiedzieć czemu czułem się winny za te jej łzy. Zresztą, po śmierci ojca, moja matka już nigdy nie była tą, którą znałem. Poza tym uczuciem, właściwie mogę śmiało powiedzieć, że nie czułem nic, tak jakby ktoś podał mi zastrzyk znieczulający nerwy. Nastąpiło we mnie całkowite zamrożenie emocji. Chociaż nie... parę negatywnych uczuć, jednak tkwiło niczym drzazga, która potwornie doskwierała. Pojawiała się też niechęć, wściekłość, zdenerwowanie, poirytowanie, ale wówczas wydawało mi się, że te przykre reakcje kieruję na … no właśnie, na kogo?? W istocie tak było, ale jak to możliwe, że moja mama będąc teściową tonie w morzu łez, a ja... bez wyrazu jakiegokolwiek i płaczę tak, aby nikt nie widział, wewnątrz i w samotności. Czułem pieczenie, rozrywający ból w okolicy klatki piersiowej, ale ani jedna łza nie popłynęła. Pewnego razu mniej więcej po pięciu latach, będąc u kresu wytrzymałości psychicznej, zapakowałem parę rzeczy i pojechałem na wakacje. Ciepłe morze, Egipt i niekończące się kąpiele. Później usłyszałem gdzieś za plecami - przestań cedzić smutne słowa. Czasu nie cofniesz, nie odmienisz losu, nie odmienisz, nawet jak miną lata nie odmienisz. Jeszcze nie wiem kiedy, ale przyjdzie taka chwila, że może to inną kartę wyciągniesz z talii i nie patrz już wzrokiem ponurym. Odgrywałem więc jakąś kiepską rolę napisaną tylko dla mnie, i gdyby nie ty grał bym tę rolę do dziś. Już nie zadaję sobie pytań jak dalej żyć, już nie czekam na powrót, choć czasami smutnych, ale z Tobą dni, już nie proszę pomóż żyć. Zaczaruję świat, a w nim zaczaruję dla siebie chwile z Tobą. Do tych gwiazd, uniesionych wysoko nad głową mówię często i szukając czasem szkolną miłość zatracałem się. Czyjaś niewidzialna dłoń poprawia rozwiane włosy i jest tak jak serce dyktuje, choć nie zawsze ten świat do nas pasuje.\nszepcą w dźwiękach ciszy\nZnów przyszedłem z tobą porozmawiać, ponieważ jakaś wizja, zakradając się cicho zasiała swe nasiona gdy spałem. Wizja, która wciąż pozostaje, żywa, w dźwięku ciszy, we mnie. W niespokojnych snach szedłem sam wąskimi uliczkami wyłożonymi kamieniem. W blasku ulicznej lampy postawiłem kołnierz, aby schronić się przed zimnem i wilgocią, kiedy moje oczy przeszył błysk neonowego światła, które rozdarło noc i dotknęło dźwięku ciszy. W tym nagim świetle ujrzałem dziesięć tysięcy ludzi, może więcej. Ludzi, którzy rozmawiali nie mówiąc, ludzi, którzy słyszeli nie słuchając, ludzi piszących pieśni, którymi nigdy nie podzielą się ze światem.\n"Głupcy", rzekłem, "Nic nie rozumiecie , usłyszcie moje słowa, abym mógł was nauczać, chwyćcie moje ręce, abym mógł was dosięgnąć'', lecz moje słowa, jak ciche krople deszczu, opadały i rozbrzmiewały echem.\nBez strachu i wstydu pragnienie Ciebie, pragnienie Twojego długiego milczenia, pragnienie ciebie. Długie milczenie uczesane wiatrem jak gorąca kawa rano budzi.\nPierwsza noc miłości , szalony taniec w sercu i te gwiazdy wysoko, poznajemy , przeżywamy, dotykamy.\nTo może przypadek, że znów się widzimy. Patrzymy na siebie w spokojnej udręce, a przez lata i zimy wspomnienia spłowiały. Dziś tylko się znamy, nic więcej... Uśmiechasz się dziwnie, inaczej niż wtedy, gdy było do siebie nam bliżej niż blisko. To było niedawno, a mówi się kiedyś. Dziś tylko się znamy. To wszystko... Dzielimy złą ciszę, obcymi słowami. Ty serce masz chłodne i chłodne masz ręce. Za chwilę pójdziemy innymi drogami, bo tylko się znamy, nic więcej... Jak zabłąkanych ptaków głos, jak liść przez chwile piękny, nim go wiatr strąci z drzewa, tak w nas głęboko skryte śpią małe tęsknoty, krótkie tęsknoty, znaczące prawie tyle co nic. Bo tylko się znamy, nic więcej.\n(...) A życie toczyło się dalej...\nPo raz pierwszy absolwenci technikum, którzy jako pierwsi ukończyli ośmioklasową szkołę podstawową - przystąpili do egzaminów dojrzałości według nowej formuły: trzy egzaminy pisemne i trzy ustne (język polski, matematyka i jeden z przedmiotów wybranych: propedeutyka, historia, fizyka, chemia, biologia albo geografia). Pojawienie się od 1999 r. gimnazjów zmienia system kształcenia, ale także i same matury. Pojawia się forma prezentacji, ale nie na długo, bo znów nastąpiło odejście od prezentacji na rzecz wypowiedzi na zadany,wylosowany temat na egzaminie ustnym z języka polskiego oraz obowiązek przystąpienia do egzaminu pisemnego z jednego z tzw. przedmiotów do wyboru. Zgodnie z nową podstawą programową nauczania, uczeń szkoły ponadgimnazjalnej musiał się uczyć wybranych przedmiotów na poziomie rozszerzonym. Wybrany przez ucznia przedmiot będzie mógł być jednak inny niż te, których maturzysta uczył się w zakresie rozszerzonym w szkole maturalnej, zdający będzie odpowiadał na wybrane losowo pytania przygotowane przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. Pytania dotyczą fragmentów lektur, tekstów o języku, lub odnoszą się do reprodukcji dzieła sztuki. Zdający po wylosowaniu pytania ma 15 minut na przygotowanie swojej wypowiedzi. Egzamin ten ma sprawdzać umiejętność wypowiadania się, jedną z kluczowych umiejętności, potrzebną w dalszej nauce i w życiu zawodowym . Aby zdać egzamin maturalny, trzeba na nim uzyskać minimum 30 proc., ale pamiętać należy, że matura pełni dziś także funkcję egzaminów wstępnych na studia i te 30 procent to za mało. Tak wygląda to dzisiaj. Zdobycie wyższego wykształcenia kosztowało nas wielu wyrzeczeń i szaleńczej pracy, bo później już nie wypada iść na zajęcia na "waleta". Teraz patrząc z perspektywy czasu w 2017 roku mija 40 lat od naszej matury, naszych snów, wolności i chwil, gdy majowe słońce nas błogosławiło, a my przystępowaliśmy do I ważnego egzaminu. Później każdy z nas obrał własną drogę. Praca, niektórzy wojsko, studia, ślub, rodzina. Dzisiaj choć starsi ale wciąż tacy sami. "Ale to już było i nie wróci więcej i choć tyle się zdarzyło to do przodu wciąż wyrywa głupie serce. Ale to już było, jak nuci Maryla i znikło gdzieś za nami. Choć w papierach lat przybyło to naprawdę, wciąż jesteśmy tacy sami".\nZa linią życia\nZa linią życia, gdzie żyliśmy, gdy byliśmy młodzi, w świecie magnesów i cudów nasze myśli błądziły stale i bez granic. Żyliśmy szybko jednocześnie czując powoli, że czas odbiera nam nasze marzenia. Patrząc wstecz na przelotnie wspomnienie, jak zielono było tam po drugiej stronie, wiem, że zgadzasz się ze mną, że czujesz tak jak ja. Mędrzec rzekł: podążaj dalej tą drogą, choć wiatr będzie dął ci w twarz, kiedy będą mijały lata. Wsłuchaj się w głos, który dochodzi głęboko z wnętrza, to głos serca. Zamknij oczy, a odnajdziesz tamte dni, odnajdziesz wspomnienia, nie buduj złotego kopca jaj. Każdy w swoim życiu miał takie chwile do których wraca w samotności. Każdy też miał takie dni, gdy czuł, że ten jego upragniony, mały kawałek nieba zamienia się w ciemność, rozpada. Głosy, które chcą, byś je usłyszał, zamieniasz w milczenie, stajesz się głuchy, odwracasz się i cierpisz. Umęczony, na kolanach, spoglądasz do góry, a na niebie zamiast gwiazd są twoje łzy, ale nie szukasz zemsty w niebie. Zaczynasz swoje życie jeszcze raz... wszak wierzyłeś, że przecież jest gdzieś ten dom w którym ktoś na ciebie czeka. Wierzyłeś, choć twarz miałeś mokrą nie od deszczu lecz od łez. Co się stało z naszą klasą?? Co się stało? (...) " Odnalazłem klasę całą - na wygnaniu, w kraju, w grobie, ale coś się pozmieniało. Odnalazłem całą klasę, wyrośniętą i dojrzałą i wśród tych nieobcych twarzy szukam ciągle twarzy dzieci. Nie umiem zatrzymać dobrych dni, ale z wami znalazłem klucz, który otwiera wszystkie drzwi. (...) "Najważniejsze to być silnym, wicher silne drzewa głaszcze..."\n Z tłumu niepewności wybieraliśmy tą, co była nam magią, aniołem, tłem dnia i mgłą snów. Później razem, ale zawsze trochę obok, na dotyk myśli… już wtedy ubrana w lekkie nic znikała skoro świt…. znów zapomniała, nie tak chciała, a my nakarmieni kłamstwami przegrywaliśmy dni i noce i dokonywaliśmy kolejnych wyborów. Pierwsze łzy, inne od wszystkich łez. Rozpacz, żegnanie się z kimś ci bliskim. Zostajesz znów sam, zupełnie sam i choć nie chcesz cofnąć żadnego dnia, czasem trochę żal, niespełnionych pragnień młodych lat. \nCo przyniesiesz dziś do domu ze sobą\nCo przyniesiesz dziś do domu ze sobą, zmęczenie, wiosnę tak jak wczoraj? Wiem, że każdy z nas ma to, co życie mu da, to ty dajesz więcej. Kiedy czekam na ciebie, kiedy czekam aż staniesz w drzwiach, choć zmęczona to zawsze uśmiechnięta, zastanawiam się co przyniesiesz dziś do domu ze sobą. Szczęście zawsze ma tu tą samą twarz, twoją twarz. Jeszcze przed chwilą stałem wpatrzony w okno wypatrując ciebie, bo brakowało mi dotyku warg, uśmiechu, pieszczot słodkich, jak miód, oczu kochających, dźwięku słów, ciepła, oddechu. Więc po co żyć ? Chyba tylko dlatego, by z Tobą wiecznie być. Co przyniesiesz dziś do domu ze sobą, co przyniesiesz. Pojawiłaś się w mym życiu tak nagle i sprawiłaś, że zapomniałem o bolesnych wspomnieniach. Od tego momentu jesteś ciągle obecna w moich myślach. Budzę się z radością, bo wiem, że przydarzyło mi się coś niezwykłego. Dziękuję ci za to, co otrzymuję od ciebie, za to że jesteś. Nie wiem czy kiedykolwiek zdołam ci się za wszystko odwdzięczyć. Mogę jedynie odpłacić ci swoim bezgranicznym uczuciem i oddaniem. Mówiłaś - to smutne, kiedy osoby, które dają ci najlepsze wspomnienia, stają się jednym z nich, ale żyj, jestem obok. Jestem z tobą, a ty spróbuj mówić kocham każdym ze swoich słów. Nie bój się zdziwienia, a świat cię zachwyci znów. Spójrz nowy dzień życia się zaczyna. Coś nowego się zaczyna. Pragniesz cofnąć czas? Na próżno. Każda chwila to dar i nie wolno ci się bać. Masz ją, by móc przebaczać, kochać, zostawić ślad. W końcu jesteśmy tylko zwykłymi ludźmi. Ja i ty. Bóg jeden wie, co mamy za sobą i wie co czeka nas w oddali i blisko. Naprzód! — krzyknął z tyłu. Więc idziemy – ja i ty. \nNie lubię słowa jakoś, może, kiedyś, nie lubię ich od dawna i może jeszcze kilka innych. Kiedy mówiłem sobie, że wszystko będzie dobrze tej nocy chciałem mocno w to wierzyć, choć bałem się, bo zderzenie światów dawnego i tego co się narodził nie tak dawno, choć zdarza się czasem, to jednak nie zawsze udaje. Będę Cię kochać, póki nie dotrę do końca. Tak jakby nic nie mogło się stać tylko nie mów może, tylko nie mów kiedyś, jakoś nie mów mi, bo będę cię kochał jak nie kochał nikt.\n"... Ile razem dróg przebytych? Ile ścieżek przedeptanych? Ile deszczów, ile śniegów wiszących nad latarniami? Ile listów, ile rozstań, ciężkich godzin w miastach wielu? I znów upór, żeby powstać i znów iść i dojść do celu. Ile w trudzie nieustannym wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń? Ile chlebów rozkrajanych? Pocałunków? Schodów? Książek? Oczy twe jak piękne świece, a w sercu źródło promienia, więc ja chciałbym twoje serce ocalić od zapomnienia...."\nPrześcigasz lot ptaka myślami, wciąż szybszy, mocniejszy i z wiarą w to co jutro. Niepewnej nadziei i obłoków takich błękitnych szukasz i uciekasz od nich bo przecież świat w okół ciebie się zmienia. Widzisz to i poprawiasz wszystko to co kiedyś stworzyłeś i wciąż wydaje się to jeszcze złe. A może nic, nigdy, może, choć nie jestem pewien. Może... ? Rejestrujemy naszymi zmysłami i łączymy się z symbolami. Tworzymy coś na wzór urojenia, złudzenia, iluzji, fantastyczność mieni się i kusi, przyciąga wzrok ukazując fantastyczne obrazy, wizje, czasem miesza jawę i sen, albo rzeczywisty świat z fantastycznym. Fantasmagoria. Dziwny kraj, dziwny i ciężki bo wszystko wszystkim wydaje się obce.\nIleż byłby wart świat bez Ciebie? Dziękuję ci, że jesteś. Dziękuję, bo to ty sprawiłaś, że uwierzyłem w najprostsze dwa słowa.Wiem też że nie masz mi za złe że w tym dniu myślę też o tych co odeszli.\nZnów zbliża się ten czas... czas szczęścia, spokoju, uśmiechu... może dla niektórych czas tęsknoty, kiedy w myślach cicho powtarzają mógłbyś tutaj być....mogłabyś tu być.... patrzysz na puste miejsce przy stole i z trudem powstrzymujesz łzę, odwracasz dyskretnie głowę, osuszasz oczy i znów się uśmiechasz. Najgorsze co może spotkać człowieka,to śmierć ukochanej osoby!!! Przeżyłem to 8 lat temu i jestem zawsze w tym dniu z wszystkimi, którzy stracili bliskich. \nA Ty? Jaki jesteś?\nZastanawiałeś się kiedyś co zrobisz, jak zostaniesz sam? A ty? Zastanawiałaś się? Zastanawiałaś się jak zostaniesz sama? … bez nikogo stojącego u twego boku?\nPróbowałaś mnie pocieszyć, gdy zawiodło życie, gdy zawiedli wszyscy ci których kochałem i cały świat stanął na głowie. Zbudziłaś we mnie pewne uczucie, gdy spoglądam na zachód i moja dusza płacze za ucieczką, a w myślach, ukazali się ci, których już nie ma. Słyszałem ich głosy, widziałem smugi dymu snującego się wśród drzew i słyszałem głosy tych, co obserwując wciąż stali, jeszcze chwilę, jeszcze nie teraz… mówili. Później już wiedziałem, że nikt nie poda mi dłoni, przejdą obok, przejdą szepcąc jak wiatr. Wiedziałem, że przecież idzie obok dama, lśni białym światłem i chce mi pokazać, jak wszystko wciąż zmienia się w złoto. Już wiem nawet kiedy, gdy wszystko będzie jednością, a jedność wszystkim, a ja sam posłucham uważnie i stanę się skałą, ale nie jak wszyscy chcecie, nie będę się staczał. Pamiętaj - jest jeszcze czas do zmiany drogi, którą dążysz.\nA ona kupuje schody do nieba…\nJest taka kobieta, która jest pewna, że wszystko co się świeci jest złotem. Zdziwieni? Tak, dokładnie tak myśli i nawet schody do nieba chce kupić. Wciąż zaskakuje i szuka nowych miejsc, a kiedy tam dociera, wtedy wie, że jeśli wszystkie sklepy są zamknięte, wystarczy jej słowo, by dostała to, po co przyszła. Zwyczajnie przecież kupiła schody do nieba i jeszcze dziś zamierza wejść nimi wysoko. Mimo znaków na ścianie, ona chce mieć pewność, bo wiesz, że czasem słowa są dwuznaczne.\nNa drzewie przy strumyku siedzi ptak, który śpiewa, ptak śpiewa a nasze myśli czasem pełne są obaw. To mnie zastanawia. Budzi się we mnie pewne uczucie, gdy spoglądam na zachód i moja dusza płacze za ucieczką. W myślach ukazały mi się smugi dymu snującego się wśród drzew i słyszałem głosy tych, co wciąż stali, obserwując. Tak, to mnie zastanawia. Coś szepnęło mi, że wkrótce, jeśli wszyscy zagramy pierwsze skrzypce kobziarz poprowadzi nas ku rozsądkowi i wstanie nowy dzień dla tych, którzy długo stali, długo czekali a przez lasy przemknie echo. To ja..a..a..a..a..a...... Jeśli spostrzeżesz zgiełk w swoim żywopłocie, nie obawiaj się. Istnieją dwie ścieżki, którymi możesz pójść. Pamiętaj zawsze jest czas do zmiany drogi, którą dążysz. Pamiętaj zawsze jest jeszcze czas... I to mnie zastanawia. W głowie czujesz zamęt, lecz nie pozbędziesz się go, jakbyś nie wiedziała. Kobziarz wzywa Cię, byś się do niego przyłączyła. Droga damo, czyż nie słyszysz jak wiatr wieje i czy wiedziałaś, że twoje schody wspierają się na szepcącym wietrze? Gdy z wiatrem zbiegamy wzdłuż drogi, nasze cienie stają się wyższe od dusz. Tam idzie dama, którą już znamy. Lśni białym światłem i chce nam pokazać, jak wszystko wciąż zmienia się w złoto. A jeśli posłuchasz bardzo uważnie, melodia w końcu do Ciebie przyjdzie, gdy wszystko będzie jednością, a jedność wszystkim. Musisz być twardy jak skała a nie jak skała staczać się.\nPamiętam, choć zmieniło się wszystko. Zmienił się czas, zmieniły się lata. Zmienił się nawet mój pogląd na życie oraz na to co się wokół dzieje. Kiedyś uważałem, że nie można żyć bez ludzi, później byłem w związku z samotnością a dziś? Nie marudzę, jak kiedyś, że taki stan boli, a wręcz przeciwnie. Zmieniła się codzienność, a ja wraz z nią. ....dojrzałem...???\nNie lubię ciemności\nNie lubię ciemności, nie lubię kiedy mrok staje się czymś co przytłacza i dobrze, że pozwalasz mi wtedy zaświecić światło. Mam tak już od czasu, gdy moje serce poległo. Wtedy pojawiłaś się i przywłaszczyłaś je, pojawiłaś się i ocaliłaś. Powróciła siła co dotąd drzemała w dłoniach, a ty zamieniłaś deszcz w płomienie. Nie lubię ciemności i choć pewnie byłaś zdziwiona, że jak małe dziecko zasypiam przy blasku nocnej lampki. Teraz jest już inaczej, już się nie boję, nie lękam i choć za oknem czasem jeszcze słychać jak idzie smętny orszak, to dotyk twoich dłoni i twoja obecność pozwalają zasypiać spokojnie.\nCoraz chłodniej, choć jeszcze czasami słońce próbuje mocniej, jakby lipcowo przebijać się przez coraz ciemniejsze chmury. Kieruję twarz ku niebu, chłonę ciepło, w oddali słyszę jak mknie żurawi klucz. Zawsze podziwiam ptaki, że też tak potrafią się zorganizować. Nad ranem coraz więcej mgieł, a zielone drzewa, każdy z upływających dni coraz bardziej zamienia w żółte kolory. Dzwonek budzika przerywa ranne myśli, zmusza do wstania. Pochylam się nad tobą i z twoich ust spijam krople ciepła nocy. Słuchając twojego oddechu, czuję zarazem bicie serca. Widok, który zabiorę ze sobą na cały dzień. Rozkoszuję się nim i nie potrzeba mi nic więcej.. Żadnych zmysłów, pieszczot, żadnych pragnień. Starając się nie zbudzić cię, dotykam rozsypanych włosów na poduszce i chcę byś była tak blisko jak teraz zawsze. Wpatruję się, a ty wtulona w biel poduszki spokojnie oddychasz. Odchodzę cicho na palcach, ale tylko na chwilę, bo zaraz znów siadam na brzegu łóżka. Uśmiechasz się, jakbyś czuła dotyk mojego spojrzenia. W milczeniu i Twoich pełnych ufności zamkniętych oczach, pozostawiam cię na cały dzień.\nTacy byliśmy jeszcze wczoraj, a dziś....?\nLubię gdy jesteś w domu. Czas wtedy jest jakiś inny. Lubię wsłuchiwać się w Twój ciepły oddech gdy zasypiasz. Nie przypuszczałem, że całym moim światem będziesz, że zatrzymasz czas dla mnie i tyle będzie ciebie we mnie. Wieczorem przygaszam światło, a ty siadasz z boku i uciszasz wszystkie głosy w mojej głowie. Patrzysz mi w oczy i widzisz w moim spojrzeniu tyle miłości, uczucia, ciepła. Kiedyś byliśmy jak dwie zagubione dusze krążące w kulistym akwarium, w którym ryba może krążyć całe życie w kółko po tej samej ścieżce i tak rok po roku. Później nie znając siebie, mówiliśmy do siebie w samotności, witaj ciemności, stara przyjaciółko. Nieraz przychodziłem porozmawiać z tobą w ciemności, ponieważ gdy spałem jakaś wizja, zakradając się cicho zostawiła swe nasiona i ta wizja, która została zasiana w mym umyśle wciąż pozostaje żywa.\nW niespokojnych snach, wąskimi uliczkami wyłożonymi kamieniem, w blasku ulicznej lampy, szedłem sam. Nieświadomy jeszcze tego co się stanie, postawiłem kołnierz, aby schronić się przed zimnem i śniegiem. Nagle moje oczy przeszył błysk neonowego światła, które rozdarło ciemne popołudnie i poruszyło ciszę. Idąc w tym nagim świetle mijałem ludzi, a ujrzałem tylko ciebie. Mijając ludzi, którzy rozmawiali nie mówiąc, ludzi, którzy słyszeli nie słuchając, ludzi piszących pieśni, którymi nigdy nie podzielą się ze światem. Wtedy już wiedziałem, że od tej chwili nikt nie ośmieli się zakłócić ciszy.\nSpełnienie. Tegoroczne lato spełniło mi się jakby w różanym gaju. Przyszło też jakoś tak prawie nieoczekiwanie i szybko, bo z końcem czerwca i chyba jak dla mnie, zbyt szybko się skończyło. Nieśmiałe, coraz cieplejsze, coraz odważniej i dłużej było ze mną każdego dnia. Poznałem je po motylach i odcieniu trawy. To już lato. Tak samo jak wtedy, jak przed laty, gdy wyszłaś do mnie uśmiechnięta w zimowe popołudnie, tak samo teraz, gdy zaczyna się lato w zapachu gaju skąpany, osłonięty cieniem herbacianej róży, idę przez życie z tobą, tańczę, może płynę... a nasze stopy bose nie pozostawiają śladu. Innym razem znów, kiedy nasze nogi były w wodzie splecione stopami, a słońce złote promieniami pieściło moje ramiona, ty tylko spoglądałaś na to i całowałaś mnie, choć wyłącznie oczami, bo z promieniami walczyć nie miałaś śmiałości. Siedzieliśmy tak sami, wpatrzeni w horyzont, słońca złotem zalani i czekaliśmy nocy. Czekaliśmy i w końcu przyszła, i okryła nas płaszczem śmiałości, i złączyła w jedno. Nasze włosy, usta, oczy... Tak było jeszcze niedawno, a teraz już kolejny wrześniowy dzień mija, kolejny raz wyglądam oknem, wychodzę przed dom, wypatruję ciebie. Wreszcie jesteś, zmęczona po pracy i uśmiechnięta, w cieniu mijającego dnia jeszcze mocno opalona i taka moja. Z każdym dniem razem sięgamy do gwiazd i nocą dotykamy się głosem. Życie cierpliwe dało nam czas i jest lżej, choć jeszcze nie tak dawno czasami myślałem, że Bóg się pomylił i przypadkiem to szczęście mi dał. Jeszcze zaglądamy do naszego ogrodu, do kwiatów i pamiętasz mówiłem wtedy spójrz prawie taki jak ty. Mówiłem, że pełnia wiosny objawia się słodkim i duszącym zapachem kwiatów czarnego bzu, a jesień wraz z dojrzewającymi owocami czarnego bzu. Wpatrzeni w siebie coraz bardziej widzimy, że jesień zaczyna wkradać się do przyrody. Rozpoczęły się dni pełne zapachu lasu i odchodzącego lata, nawoływania zbierających się do odlotu żurawi.\nCoraz mocniej wkradają się czekoladowe brązy, każdego dnia coraz więcej zalewane ogniem czerwienie, postrzępione fiolety, blado-różowe płatki, aksamitne pomarańcze, niektóre w uśpionych pąkach jeszcze spragnione słońca i wody, inne w pełnym rozkwicie, i te liście na trawę łagodnie opadające. Jesień. Spójrz kolejny raz jest z nami.\nŻycie nie jest idealnie takie, jak sobie zaplanowałem, ale i tak jest wyjątkowe, choć zaskakuje. Nigdy nie przypuszczałem, że tyle jeszcze ciepła wleje do mojego serca kobieta, która tak bardzo stała się dla mnie ważna. Złych wspomnień nie musisz brać ze sobą. Podobno i bez tego będą cię prześladować. Te koszmary, rzeczy skrywane w zakamarkach pamięci i na dnie duszy, potrafią niekiedy zniszczyć całe nasze życie. Sączą bowiem swój jad, zatruwając wszystkie komórki organizmu, nasze relacje z innymi ludźmi, nasze postrzeganie świata. Często jest również tak, że przybierają one nieoczekiwane kształty i formy, obrastają w słowa i wydarzenia, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Wracają do nas w snach, produkują fałszywe sądy, zmieniają nasze postrzeganie, priorytety, odbierają zaufanie do ludzi i świata. Nigdy nie przypuszczałem że tego lata przyjdzie odwiedzić mi Puck, nigdy też nie przypuszczałem, że będę miał przejażdżkę koleją, która i tak mimo lata spóźniła się 20 minut. Nie wiem dlaczego teraz po tylu latach wraca do mnie wspomnienie czym jest kobiecość i męskość … hmm… tak jak w Sklepach cynamonowych Bruno Schulza. Zgadzasz się ze stwierdzeniami typu: kobieta jest rodzajem bóstwa, demona sprawującego władzę nad mężczyzną,, zniewalającego go, albo z takim, że mężczyzna jest istotą stłamszoną przez swój popęd, przez uwielbienie cielesności kobiet?\nW mojej dłoni twoja dłoń\nW mojej dłoni twoja dłoń zmarznięta, tulisz się mocniej i jak najprędzej chcesz być bliżej niż byłaś kiedykolwiek. Spoglądam ci w oczy i znów zadaję sobie to pytanie - czym jestem bez ciebie… pyłem na wietrze, mgłą, westchnieniem, bezkształtnym powietrzem, ledwo chwilą, sekundą wśród stuleci, cichym płaczem osieroconych dzieci, kroplą na szybie, łzą w oka kąciku, śladem na piasku, szeptem wśród krzyków, już dawno zapomnianą przeszłością… oto czym jestem… jestem nicością… Gdy zdobędę się na kilka chwil refleksji zastanawia mnie to iż dążąc do celu mocniej, mocniejszy napotykam opór. Chcąc osiągnąć cel, uszczęśliwić kogoś, być dla kogoś miłym, czułym staję przed wielkim murem. Każdego dnia czuje że jestem szczęśliwszy. Każda minuta z tobą to 60 sekund szczęścia więcej. Bezsensownie cały dzień miotam się po mieszkaniu. Nie wiem, nie umie się na niczym skupić, patrzę na telefon i wypatruje smsa, sygnału czegokolwiek od ciebie. Tak bardzo mi ciebie brak gdy jestem sam, wiem to śmieszne, zaglądam do szaf by dotknąć twoich poukładanych rzeczy. Nie umie, nie potrafię, nie chce bez ciebie żyć. Bardzo Cię potrzebuję, bo to dzięki Tobie żyję, a może inaczej, dzięki Tobie nabrałem chęci do życia, poznałem co to znaczy żyć, żyć szczęśliwie. Dziś znów powróciła do mnie myśl, że jeśli ludzi coś do siebie ciągnie, to muszą się spotkać choćby stawiali na swojej drodze najrozmaitsze przeszkody, bombardowali się ukrytymi znaczeniami, błędnie interpretowali swoje zachowania, mijali się tam, gdzie powinni się spotkać, to przecież nawet najbardziej zawiłe drogi dokądś prowadzą. Wiem, że obecny ja to Twoje dzieło, bo przecież tak naprawdę to nigdy się z Tobą nie rozstaję.W mojej dłoni twoja dłoń zmarznięta, tulisz się mocniej i jak najprędzej chcesz być bliżej niż byłaś kiedykolwiek.\nW spadku dostałem ...\nDziś często wracam do chwil, gdy nie wierząc w odmianę swego losu, może tak zwyczajnie, od niechcenia, aby inaczej spędzić dzień, jechałem by spotkać się z tobą i nie mogłem uwierzyć, że spotkało mnie takie szczęście ponownie. Grudniowe mroźne słońce ogrzewało Cię jakby zatroskane o to, że się przeziębisz. Wtedy poznałem kilka wyrazów Twojej pięknej twarzy. Najpierw lekko przymrużone oczy, zwiastujące przełom lub, że coś ważnego zaraz się wydarzy. Potem to zdziwienie i zaraz potem urocze zakłopotanie, gdy się zacząłem przyglądać. Wreszcie cudowny uśmiech, taki niepozorny i tajemniczy i w końcu szczery uśmiech pozbawiony tajemnicy, w którym się zakochałem od razu. Pierwszy raz poznałem też Twój subtelny i niezwykle kobiecy głos. Pamiętam doskonale słowa, które do mnie wypowiedziałaś. Codziennie długo nie mogłem zasnąć, bo dźwięczały w mojej głowie jak najważniejsze słowa na świecie. Nigdy nie zapomnę też dnia, gdy poznałem Cię przez dotyk. To było wspaniałe. Cieszyłem się, że nie jesteś prawdziwym aniołem, bo wtedy byłabyś dla mnie nierealna. Hm… ten moment, gdy wreszcie spojrzałaś mi głęboko w oczy. W moim sercu pojawiła się nadzieja na to, że mogłabyś mnie kiedyś pokochać… Nic nie dzieje się przypadkiem, dlatego wierzę wciąż, że to przeznaczenie. \nŻegnaj stary cieniu. Wracam do ciebie w myślach. Wracam bo przecież nie sposób zapomnieć tego co było, choć do końca swojego życia będę nienawidził te dni, gdy zgasło to, co było tak bliskie. Dziś wiem jedno. Dzięki Tobie moje życie nabrało sensu. Jak małe nasionko, z którego wyrasta ogromne drzewo, które swoimi długimi konarami wrasta w głąb serca. Jestem wdzięczny Bogu, że poprowadził mnie taką drogą. Nic nie dzieje się przypadkiem, dlatego wierzę wciąż, że to przeznaczenie, choć nie wiem jak długo przyjdzie mi cieszyć się tym, co darował mi los.  \nPatrzę jak niespokojnie śpisz\nMyślę, że z każdym związkiem tak już jest, że i on, i że ona, że oni chcieliby znać swoją drogę. Z każdym dniem zasypiając i budząc się wpatruję się w sufit oczekując odpowiedzi na swoje wątpliwości. Tak będzie lepiej, a może jeszcze spróbować raz, nie, chyba wystarczająco długo czekam, a może zbyt krótko….? Życie czasami stroi żarty i prowadzi czasem nieznanymi drogami, czasami też prowadzi cię tą samą drogą, by w końcu zaprowadzić cię do zupełnie nieznanych i nowych miejsc. Kiedy już próbujesz sięgnąć po jej dłoń, kiedy próbujesz odbić się od dna, to czekasz mimo wszystko na jakiś znak. Potem na przekór mówisz jej że nic nie musisz, choć w sercu bardziej chcesz niż wczoraj.\nNie szukałem nikogo i niczego na siłę. Dałem sobie czas na odbudowę siebie i swoich wartości, osobowości a przede wszystkim "obudzenie" w sobie nowej radości życia. Wszystko przyszło samo w swoim czasie. Zamykam oczy i teraz widzę wyraźniej, Twoje pragnienia, Twoje myśli i marzenia. Kiedy rano wstaję i zanim wyjdę z domu, długo wpatruję się jak śpisz wtulona w ciepło poduszki. Siadam na brzegu łóżka i dotykam Twoich snów, dotykam ciebie. Życie czasami stroi żarty i prowadzi nieznanymi drogami, czasami też prowadzi cię tą samą drogą, by w końcu zaprowadzić cię do zupełnie nieznanych i nowych miejsc.\nZamykam oczy na chwilę i widzę tylko nieskończoność a w niej Twój wzrok. Myślę wtedy, nie wiem co bym zrobił bez twoich ust. Przyciągają mnie i jednocześnie nie mogę ich zdefiniować.\nCo dzieje się w tej mgle, co dzieje się gdy podajesz mi swoją rękę, co dzieje się gdy podnoszę swój cień. Budzisz się i widzisz zapłakaną szybę, niebo płacze. Przyglądam się łapiąc łzy w swoje ręce i rozmawiam z ciszą, rozmawiam tak, jakbym nigdy nie miał szansy zapytać cię o to co tak ważne. Wiesz, że możesz zabrać wszystko, zabrać co mam, zniszczyć, zabrać to wszystko, czym jestem. Nie jestem zrobiony ze szkła, nie jestem z papieru. To dzięki Tobie choć wszystkie moje okna wciąż były rozbite stanąłem równo na nogach. Co dzieje się w tym pięknym umyśle.\nOpowiadam ci ten film\nOpowiadam Ci często nasz film, opowiadam o drodze w mgle i o czasie gdy podałaś mi rękę. Podniosłem swój cień, by przy twoim mógł stać. Nie wiedziałem, że kiedyś często zabierałaś mnie na nocne spacery, choć myślałem często o tym, że może kiedyś przyjdziesz w ciągu dnia. Przyszłaś. Uśmiechnięta, bardzo kobieca i dziewczęca zarazem i taka pozostałaś. Na początku nie mogłem uwierzyć, że szczęście znów zapukało do moich drzwi. Szliśmy obok siebie, a mroźne powietrze łaskotało nas po policzkach. Trochę prószył śnieg. Drzewa bez liści w milczeniu uginały się pod ciężarem białego puchu. Idąc obok ciebie, pozostawiam za sobą wczorajsze myśli o tym, że samotność mnie dobija. Myśli o tym, że nie chcę już dłużej być sam. Wydawało mi się, że potrafię tak żyć i jest mi z tym dobrze, wydawało się, bo dziś wiem, że bardzo się myliłem. Potrzebuję kogoś, kto uratuje mnie od rozpaczy, kto pomoże i wiernie przy mnie zostanie. Potrzebuję osoby, która nie odejdzie, nie zdradzi, nie potępi, zrozumie, uwierzy i poda rękę. Mam dość samotności. Jestem jak wrak okrętu, który zniszczony po sztormie płynie wolno przed siebie, ale w nieznane...bez celu. Gdy się pojawiłaś w moim życiu, nabrało ono sensu i dzięki temu uwierzyłem w siebie.\nMoże tym razem nie spóźnię się... Czasami wydaje mi się, że im bardziej się śpieszę, tym bardziej pojawiam się w tych wszystkich miejscach, gdzie być powinienem za późno. Nie staram się znaleźć odpowiedź, hm... zaraz może nadeszła pora, abyś rozłączył swoje połączenie mózgu i serca z tym blogiem. "Gnoza" od greckiego słowa wiedzieć. Ty musisz wiedzieć i ja muszę wiedzieć, nie wolno nam wątpić w istnienie istoty wyższej, choć naczelny dyktator niebios daje tak często o sobie znać. Bóg nie umarł, jest, ale doświadcza czasem zbyt mocno, zbyt często, doświadcza nas. Tyle wciąż niedokończonych dat, wspólnych dni przerwanych w połowie. Układasz słowa i im więcej jest czegoś co nazywa się coś, więcej niż tego nazywanego przez ciebie nic, tym częściej starasz się powiedzieć innym - to nie ważne, to takie małe , nieistotne. Prawdziwy problem zaczyna się gdzieś zupełnie indziej. Nie zadawaj pytań, dlaczego robię to co robię, nie zadawaj pytań. Opisujesz trudności i myślisz -tak, to on. Jest, nie umarł. Wiele w nas nierozwiązanych spraw i marnych słów trafianych obok. Pewnie jest wyspa spokoju lecz, czemu tak trudno znaleźć ją w sobie. Wiem, że jest ponad słowami most. Znajdę go nim zdąży zatonąć, może tym razem nie spóźnię się... O sobie prawie nic nie wiemy, ale zlepieni z kilku chwil biegniemy. Jeszcze na chwilę zatrzymam kadr. Schowam głęboko w pamięci swej. Sercu nie jeden raz będzie żal, duszy na pewno nie będzie lżej. \nI nasza ławka w tym praku stoi (....)\nPojawiasz się, choć jeszcze dla mnie nie zrozumiała, to już zaczynasz odmieniać mój świat. Zaczynam wierzyć, że jest takie miejsce na ziemi , gdzie spełniają się sny. Kiedy po minionym dniu szukamy pierwszej gwiazdy i wpatrujemy się w minione zachody słońca, mówimy do siebie milczeniem. Wpatrujemy się w zieleń palm i mówimy do siebie milczeniem. Odmieniasz moje nieznane nikomu nieprzespane noce, odmieniasz powoli cały mój świat. Powoli, zaczynam przesuwać swą dłoń i ty także z mojej twarzy przesuwasz dłoń w stronę włosów i tam postanawia się na chwilę zgubić. Tamten dzień, może noc połączyła nas. Teraz rozumiem, że człowiek, w którym rozbudziło się pożądanie odmienia się na różne sposoby, w środku i na zewnątrz.\nNiedawno zaczął się Nowy Rok, a już połowa stycznia. Czas coraz szybciej umyka nam spod powiek i zabiera ze sobą to czego z czym nie zdążyliśmy się oswoić, pozostaje jakaś fala energii, czasami większa, rzadziej niestety mniejsza i jak każda energia może niszczyć i budować. Każda myśl rodząca się w bezsenności wibruje z określoną częstotliwością, a później czy chcesz tego czy nie przyciąga do siebie podobną częstotliwość. Pozostajesz sam ze swoimi myślami, które wywołują emocje i wibracje. Zatem myśli i emocje to fale energii, które wysyłamy na zewnątrz. Później ciche słowa, czasami niedopowiedziane, urwane w połowie zdania przyciągają się jak magnesy. W zależności od jakości naszych myśli oraz wypowiadanych przez nas słów przyciągamy do siebie nie tylko różne wydarzenia ale i ludzi. Myśli o podobnej treści przyciągają do nas zdarzenia i osoby, które wibrują w taki sam sposób. Wszystko to staje się bardziej nasze, bardziej nam bliskie i złościmy się jeśli często zmieniamy zdanie, bo niezależnie od naszej woli mogą się nam przytrafiać niekoniecznie miłe niespodzianki. A więc - zgodnie z prawem przyciągania większość tego, co wydarzyło się w naszym życiu i wydarza się obecnie, jest manifestacją naszych myśli, pragnień, oczekiwań i przekonań. Jeśli nasza energia psychiczna ma moc kreowania rzeczywistości, to stosując świadomie tę wiedzę, możemy przyciągać do siebie to, czego pragniemy. Więc co zrobić, gdy przeznaczenie nagle daje o sobie znać? Co zrobić, aby odmienić, albo chociaż spróbować odmienić swoje nie koniecznie udane dni? Nie słuchaj ani nie oglądaj przed snem wiadomości. Zapewnij sobie spokojny sen. Nie plotkuj!, Jeśli ktoś z bliskich zaczyna mówić pesymistycznie, nie wzmacniaj tego przesłania. Staraj się powiedzieć coś pozytywnego i pocieszającego. Bądź świadom, gdy zaczynasz myśleć negatywnie, krytykować siebie i oceniać innych. Zwracaj uwagę na to, kiedy zaczynasz wyobrażać sobie czarne scenariusze. Spójrz, jakie obrazy i symbole przeważają w twoim domu. Czy mają pozytywne przesłanie? Jeśli nie, zmień je. Zaproś do swego domu więcej kolorów.\nUdało się??? Zaczynasz myśleć pozytywnie!!!


Wiara & niewiara = pułapka - obserwatornia.pl\nStrona główna Świadomość / Edukacja Wiara & niewiara = pułapka\nObserwatorka 20 lutego 2016\t 20 sierpnia 2018 Świadomość / Edukacja\nLudzie często mylą wiarę z prawdą. Wiara/niewiara to elementy z przestrzeni “nie wiem”. Niewiedza.\nJeśli mówię, że “wierzę, że cos się stanie” lub “nie wierzę, że coś się stania” – to oznacza, że ostatecznie wiem, że czy to się stanie.\nOczywiście – nie wiem. Choć mogę mieć nadzieję lub być prawie pewną. Jednak mały element nie wiem pozostaje.\nGdy przyjmuję wewnętrzną pewność, że coś zaistnieje – wiara przestaje być potrzebna. Jest pewność.\nWiara i niewiara są częściami niewiedzy. Jest to coś przyjęte za prawdę lub nieprawdę.\nZakładanie że coś jest prawdą nie znaczy jednak, że to jest prawdą. Wierzę powszechnie znaczy, założenie prawdziwości jakiejś tezy – ale to nadal jest tylko teza.\nW Rzeczywistości wierzę znaczy: “chciałabym, żeby tak było i pragnę myśleć, że tak będzie”.\nJeśli powiem “wiem, że za zakrętem jest las” oznacza to informację, której jestem pewna. Fakt. Wiedzę.\nJeśli powiem, że wierzę/nie wierzę że za zakrętem jest las – oznacza to, że nie wiem, czy las tam jest. Dobrze jest więc powiedzieć prawdę: “nie wiem, czy tam jest las”.\nW Świecie Ludzi słowo wierzę/nie wierzę jest zdecydowanie nadużywane.\nLudzie stosują je w wielu kontekstach, a popularnie słowo to mylone jest z prawdą.\nLudzie skupieni na wierze często nie dostrzegają Rzeczywistości. Słowo wierzę nabrało wymiaru faktu. Prawdy. W imię iluzji/opcji w którą wierzą są gotowi popełniać różne czyny, Jednak nie rozumieją tego, ze wiara to nie wiedza, więc w Rzeczywistości popełniają różne czyny w imię iluzji.\nWiara mocno dała się we znaki w sensie religijnym. Wiara w jedno wyklucza wiarę w co innego. Taka wiara zostaje tak mocno mylona z prawdą, że często powoduje awersję, niechęć i wrogość do innych wiar i Ludzi ją prezentujących. I w tym religijnym kontekście słowo “wiara” wiąże się z największymi nadużyciami.\nReligijne “wierzę w coś/kogoś”, oznacza często: przyjmuje pewną historię jako prawdę, wyznaję pewne zasady związane z tą wiarą. Niestety jest to często wiara tak ślepa, że poprzez jej pryzmat Ludzie nią zaślepieni odbierają innym wolność, bo Ci “inni” nie spełniają warunków, jakie za pomocą tej wiary narzucono jako “właściwe”. To najbardziej bolesny i dokuczliwy i niestety globalnie popularny obraz wiary….\nKiedyś napisałam o swoim odczuwaniu wiary i niewiary na pewnym katolickim portalu.\nPewna Pani odpisała mi, że jest błąd w sentencji “wierzę, wiec w istocie nie wiem”.\nDla niej ta sentencja brzmiała: “wierzę, więc wiem”….\nTo trochę zgubne….\nNiestety wiara bywa także nieraz mylona w wiedzą poprzez słowa wypowiedziane przez “autorytety” na zasadzie np.: “wierzę/nie wierzę, że komórki rakowe mogą być zabite przez tę substancję”. Zostają przyjęte za fakty.\nA tego typu wiara i niewiara to w Rzeczywistości ciągle NIEWIEDZA…\nNa załączonym obrazku widać to dobrze.\nIluzja. Ten Kotek jest Tym Kotkiem, nie Tygrysem.\nCo nie wyklucza, że jest niepowtarzalną Jednostką i indywidualnością. Może mieć cechy (lub chcieć mieć cechy) swojego wyobrażenia o tygrysie, ale nie jest tygrysem.\nJeśli uwierzy, że jest tygrysem – przyjmie iluzję za prawdę i przestanie dostrzegać istotę. Czyli to, co jest.\nW pewnych okolicznościach, np.: zbyt dużego przekonania, że jest inaczej niż w istocie – może być to w konsekwencji niebezpieczna pułapka\nPrzydatna bywa natomiast wiara we własne siły. Taka wiara dodaje wigoru i pewności, ale w rzeczywistości oznacza, że dana Osoba nie wie, czy coś zrealizuje czy nie, ale chce, żeby się udało. Jednak mocna wiara ukierunkowuje energię na właściwe tory i może być czynnikiem mocno wspomagającym w dążeniu do celu.\nPS: Jedyną wiarą jaką mam jest wiara w Nas Ludzie!\nWiara w to, że damy radę się ocknąć, jako gatunek.\nKażdy z Nas we własnym zakresie i globalnie – razem.\nTej wiary nie porzucę, bo wiem, że stać Nas na wiele.\nNa wiele więcej….\nPoprzedni wpisNie dziel się chorobą!


Bilety na krajowe połączenia busowe - BKK\nStart » Transport » Transport » Bilety na krajowe połączenia busowe\nDodano: 2016-07-07 Kategoria: Transport / Transport\nBlisko piętnaście tysięcy różnorodnych kursów do polskich miast i miejscowości w Polsce znajduje się w ofercie portalu Dworzec Online, umożliwiającego rezerwację biletów na takie kursy. Mogą to być bilety autobusowe krajowe, ale firma pozwala także na rezerwowanie miejsc w przypadku połączeń zagranicznych. Na stronie znajduje się też rozkład jazdy, stale aktualizowany, dzięki któremu można sprawdzić dokładną godzinę oraz datę odjazdu i przyjazdu konkretnego autobusu. Bilety autobusowe krajowe są sprzedawane po atrakcyjnych i uczciwych cenach, a dla stałych klientów przewidziane są interesujące promocje, zmniejszające niekiedy ceny o połowę. Pasażerowie mogą przy tym zdecydować o wyborze konkretnego przewoźnika i sprawdzić, jakie oferują udogodnienia podczas podróży, na przykład czy w pojeździe znajduje się bezprzewodowy internet. Portal oferuje też usługę geolokalizacji, która umożliwia śledzenie aktualnego położenia autokaru, dlatego nie trzeba się zastanawiać, gdzie w danym momencie znajduje się pojazd.


KE: Prace Nad Oceną Polskiego Krajowego Planu Odbudowy Trwają - BrandsIT.pl - Biznes I Technologia\nW czwartek Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej poinformowało, że zakończyły się negocjacje z Komisją Europejską dotyczące Krajowego Planu Odbudowy na poziomie operacyjnym.\n„Od maja dyskutowaliśmy z Komisją Europejską nad ostatecznym kształtem poszczególnych kamieni milowych oraz wskaźników. Czekamy na zakończenie działań ze strony KE. Liczymy, że polskie KPO zostanie zaakceptowane jeszcze w lipcu” – powiedział cytowany w informacji wiceminister funduszy i polityki regionalnej Waldemar Buda, który prowadził negocjacje z KE.\nBuda zaznaczył, że polski rząd mierzył się z jednej strony z restrykcyjnymi wymogami KE odnośnie kamieni milowych i wskaźników KPO, a z drugiej musiał zapewnić możliwość sprawnej realizacji reform i inwestycji wskazanych w dokumencie. „Proces negocjacji KPO z KE był bardzo angażujący i czasochłonny. Za nami dziesiątki spotkań” – podsumował.\nWskazał, że jednym z największych sukcesów, jest osiągnięcie kompromisu w sprawie dekarbonizacji. „W drodze negocjacji KE zaakceptowała wskaźnik w postaci zobowiązania do rozbudowy mocy wytwórczych w zakresie fotowoltaiki i energetyki wiatrowej na lądzie do 23,5 gigawatów do II kwartału 2026 r. Jest to poziom znacznie ambitniejszy niż w Krajowym Programie na rzecz Energii i Klimatu” – podkreślił wiceminister.\nDodał, że wśród kluczowych kwestii, w których podczas negocjacji udało się dojść do porozumienia z KE, jest m.in. zwiększenie wskaźników dotyczących nowych miejsc opieki nad dziećmi do lat 3 z 36 tys. do 47,5 tys. Ponadto – jak wskazał – Komisja zgodziła się też na przeznaczenie 50 mln euro na inwestycję w postaci Centrum Wspierania Przemysłów Kreatywnych oraz 45 mln euro na wsparcie dla artystów.\n„Przekazaliśmy KE także szczegółowe wyliczenia dotyczące kosztów mieszkań o wyższym standardzie energetycznym. KE przyjęła wyjaśnienia i temat należy uznać za uzgodniony. Wnioskujemy o 755 mln euro na budowę 12,4 tys. mieszkań o wyższym standardzie energetycznym” – powiedział.\nJak podkreślił, Krajowy Plan Odbudowy został poddany analizie pod kątem spełniania zasady nieczynienia poważnej szkody środowisku (Do no significant harm). Wszystkie inwestycje, które się pojawiają w ramach KPO, nie mogą nadmiernie szkodzić środowisku. „Dodatkowo w KPO 37 proc. środków musi być przekierowanych na zielone inwestycje związane z ochroną klimatu” – dodał wiceminister.


21 lat temu zaginęła Basia Majchrzak - Zaginieni Przed Laty\nBasia Majchrzak zaginęła w lutym 2000 roku w Jastrzębiu-Zdroju. Mimo upływu lat rodzina i policja nie ustaje w poszukiwaniu zaginionej.\nZaginiona Basia Majchrzak\n22 lutego 2000 roku Basia rozpoczynała zajęcia o 11:00, z tej racji musiała iść do szkoły sama, ponieważ jej rodzeństwo było już na lekcjach. Dziewczynka wyszła z domu po 10:00. Szkoła znajdywała się zaledwie kilkaset metrów od domu.\nWiadomo, że przed blokiem przy ulicy Pomorskiej, Basia rozmawiała chwilę z sąsiadką, po czym udała się w kierunku Szkoły Podstawowej numer 7. Po wyjściu z domu, dziewczynkę widziało jeszcze kilka osób.\nPo południu, około 16:00, gdy Basi nadal nie było w domu, rodzice zaczęli się niepokoić. Basia tego dnia lekcje kończyła o 14:00, więc dotychczas zawsze o tej godzinie była już w mieszkaniu. W pierwszej chwili rodzice skontaktowali się ze szkołą dziewczynki. Okazało się, że Basi w niej nie było. Od razu pojechali na policję zgłosić zaginięcie córki, jednak nie chciano przyjąć zgłoszenia.\nOd razu poszliśmy na policję, ale tam potraktowano nas z góry. Policjant stwierdził, że to pewnie kolejna “ucieczka z mieszkania”, bo ostatnio wiele takich mieli – wspomina pani Małgorzata, mama Basi Majchrzak\nRodzice – Małgorzata i Ryszard Majchrzak wciąż wierzą w odnalezienie córki. ZDJĘCIE: Lucyna Nenow/Dziennik Zachodni\nPowołując się na procedury, policja zgłoszenie przyjęła dopiero po 48 godzinach. Przez ten czas rodzice i znajomi szukali dziewczynki na własną rękę. Niestety bezskutecznie. Potem do poszukiwań dołączyła także funkcjonariusze z wyspecjalizowanym sprzętem. Pies tropiący zaprowadził funkcjonariuszy pod drzwi Szkoły Podstawowej numer 7. Jednak tam zwierzę traciło trop.\nW poszukiwanie Basi było zaangażowane wiele osób. Sprawa została nagłośniona w krajowych mediach. Z tej racji policja otrzymywała wiele sygnałów o potencjalnym miejscu pobytu dziewczynki. Ludzie zgłaszali, że widzieli ją w Poznaniu, jak i w Niemczech. Policja większość zgłoszeń uznała jednak za fałszywe.\nW marcu 2000 na policję zgłosił się kierowca autobusu w Wodzisławiu Śląskim, mieście położonym niedaleko Jastrzębia Zdroju. Opisywał, że już po zaginięciu, widział dziewczynkę w autobusie, który prowadził. Basia podróżowała ze starszym mężczyzną. Nie wzbudzali żadnych podejrzeń. Basia ufała temu człowiekowi. Kierowca przypuszczał, że jest jej dziadkiem. Dopiero po zakończeniu pracy, na pętli autobusowej dostrzegł plakat ze zdjęciem Basi. To zgłoszenie śledczy uważają za pewny trop w spawie, ponieważ mężczyzna wspomniał o wyraźniej wadzie wymowy dziewczynki. Było to prawdą, ponieważ miała rozszczep podniebienia, a informacja ta nie była udzielona do publicznej informacji.\nPolicjanci sporządzili portret pamięciowy mężczyzny. Miał on charakterystyczną, rozległą bliznę na lewym policzku. Niestety dotychczas nie udało ustalić się jego tożsamości.\nW policyjnej bazie Basia Majchrzak wciąż widnieje jako osoba zaginiona. W tym roku kończyłaby 33 lata. Rodzice nadal wierzą w odnalezienie córki.\nProgresja wiekowa zaginionej\nOsoby posiadające jakiekolwiek informacje, które mogłyby przyczynić się do odnalezienia zaginionej, proszone są o kontakt z policją w Jastrzębiu pod nr tel.: 32 47-87-200.\nZaginiona Sylwia Iszczyłowicz - Zaginieni Przed Laty\n[…] zaginień dzieci. Sprawy do dziś nie zostały rozwiązane. Przypominaliśmy sprawę zaginięcia Basi Majchrzak, Iwony Wąsik i Kubusia Jaworskiego. Dziś chcemy opisać zaginięcie 9-letniej Sylwii […]\nMorderstwo dwóch sióstr we Wrocławiu


Podsumowanie FIS Cup pań i panów w Szczyrku – Skoki Okiem Kobiet\nPodsumowanie FIS Cup pań i panów w Szczyrku\nNiedawno Polski Związek Narciarski ogłosił, iż w związku z niewystarczającą ilością zawodów najniższej rangi, zorganizuje zawody rangi FIS Cup w Szczyrku, na obiekcie Skalite. Jak poradzili sobie zawodnicy w poszczególnych dniach? Zapraszamy na relację z zawodów!\nZe względu na sporą przerwę między zawodami najwyższej rangi w kalendarzu Pucharu Świata pań, trener Łukasz Kruczek zadecydował, iż wszystkie jego podopieczne wystartują w zawodach najniższej rangi na obiekcie Skalite. Na starcie zjawiło się zaledwie 30 zawodniczek z siedmiu krajów. We wtorkowych zmaganiach skoczkinie oddawały swoje skoki z belki ustawionej na 14. stopniu. Wiatr nie ułatwiał zawodniczkom oddawania dalekich prób, gdyż niektóre z nich musiały się mierzyć z mocniejszymi podmuchami w plecy, mierzącymi nawet 0.6 m/s w plecy, zaś inne trafiały na delikatne podmuchy pod narty.\nJury zdecydowało się nie zmieniać wysokości rozbiegu w serii finałowej. Wiatr nie przeszkadzał już zawodniczkom w oddawaniu lepszych prób, dzięki czemu kilka skoczkiń było w stanie pokazać o wiele dalsze skoki niż w pierwszej serii. Wtorkowe zmagania padły łupem Czeszki, Karoliny Indrackovej (98.5 m/95 m), która o 1.3 punktu wyprzedziła Nikę Vetrih (97.5m/98 m), trzecie miejsce zaś zajęła Kamila Karpiel (95 m/94 m).\nDrugiego dnia rywalizacji zawodniczki również oddawały skoki z belki ustawionej na 14. stopniu. Wiatr nie ułatwiał oddawania dalekich prób, gdyż niektóre ze skoczkiń musiały mierzyć się z dość mocnym wiatrem w plecy, którego podmuchy sięgały momentami nawet 1 m/s. Za nieprawidłowy kombinezon, już w pierwszej serii konkursowej, zdyskwalifikowane zostały Marcelina Bełtowska, Delia Annamaria Folea oraz Pauline Hessler, jednak ze względu na to, iż na starcie zawodów pojawiło się zaledwie 30 zawodniczek, cała trójka mogła oddać swoje próby w serii finałowej. Najdłuższy skok w pierwszej serii konkursowej oddała reprezentantka Czech, Karolina Indrackova, która wylądowała na 100. metrze. Bardzo dobrą próbę oddała również Kamila Karpiel, która oddała skok na 97.5 m. Niestety, zawodniczka nie ustała swojej próby, przez co Polka na półmetku rywalizacji zajmowała dopiero 8. lokatę tracąc dość sporo punktów do liderującej Czeszki.\nDo nieprzyjemnej sytuacji w serii finałowej doszło podczas skoku Sahry Schuller – młoda Austriaczka zaliczyła upadek po skoku na 90.5 m. Na całe szczęście zawodniczka kontrolowała swój upadek i opuściła teren skoczni o własnych siłach. Najdłuższy skok w zawodach oddała Słowenka, Nika Vetrih, która oddała skok na 101.5 m. Skok ten pozwolił młodej zawodniczce odnieść zwycięstwo w środowych zawodach.\nOstatecznie środowe zawody zwyciężyła Nka Vetrih (96 m/101.5 m), na drugim miejscu znalazła się Klara Ulrichova (95 m/96.5 m), zaś trzecie miejsce zajęła druga ze Słowenek, Jerneja Repinc Zupanic (93.5 m/94.5 m). Najlepsza z Polek, Anna Twardosz, zakończyła zmagania na 5. miejscu.\nPełne wyniki zawodów możecie znaleźć tutaj.\nLista startowa panów była obszerniejsza niż w przypadku pań, gdyż znalazło się na niej ponad 68 nazwisk. Na polskim obiekcie startowali również podopieczni Stefana Horngachera – powracający po kontuzji David Siegel i Andreas Wellinger oraz Richard Freitag. Tak jak panie, tak i panowie musieli mierzyć się z podmuchami w plecy, które nie pomagały w oddaniu skoków w okolicy punktu konstrukcyjnego. Po pierwszej serii prowadzenie objął Richard Freitag, który skoczył aż 102.5 m. W pierwszej serii, za nieprzepisowy kombinezon, zdyskwalifikowani zostali Ukrainiec, Denis Tsvietkov oraz Niemiec Luca Roth, na starcie zaś nie pojawił się reprezentant Rumunii, Csaba Szabo. Do serii finałowej awansowało 5. biało-czerwonych: Jarosław Krzak, Mateusz Gruszka, Arkadiusz Jojko, Jan Habdas oraz Kacper Juroszek.\nW drugiej serii wiatr zmienił moc oraz kierunek wiania i wielu zawodnikom zaczął wiać ze średnią mocą 1 m/s pod narty. Najdłuższy skok w konkursie oddał Francesco Cecon – Włoch skoczył aż 104 m.\nWtorkowe zawody padły łupem Richarda Freitaga (102.5 m/103.5 m), na drugim miejscu stanął Mika Schwann (96.5 m/99.5 m), na najniższym stopniu stanął zaś Jarosław Krzak (98 m/103.5 m).\nW środę trenerzy polskiej kadry dokonali małej zmiany w składzie – Krzysztofa Kietę oraz Szymona Zapotocznego zastąpili Krzysztof Leja i Wiktor Pękala. Zawody nie należały do najłatwiejszych oraz najbardziej sprawiedliwych – zawodnicy skaczący na początku stawki musieli mierzyć się z mocnym wiatrem w plecy, osiągający nawet 2 m/s, zaś później watr zmienił swój kierunek i wiał pod narty. Na starcie zawodów nie zjawili się Rumuni, Mircea Stefan Jipescu oraz Csaba Szabo, zaś dyskwalifikację za nieprzepisowy kombinezon otrzymali Kacper Juroszek oraz Andrii Vaskul.\nPo pierwszej serii prowadzenie objął Philipp Raimund, który wyprzedził Timona-Pascala Kahofera, który oddał skok na aż 106.5 m. Trzecie miejsce na półmetku zajmował David Siegel, który skoczył 102 m. Do czołowej ’30’ weszło 5. biało-czerwonych: Jan Habdas, Mateusz Gruszka, Wiktor Pękala, Adam Niżnik oraz Krzysztof Leja. Awansu do finałowej serii nie udało się wywalczyć Jarosławowi Krzakowi, który po skoku na 80.5 m zajął dopiero 33. miejsce. Awansu do drugiej serii nie udało się również wywalczyć mistrzowi olimpijskiemu z Pyeongchangu, Andreasowi Wellingerowi – Niemiec zajmował odległą, 45. lokatę.\nOstatecznie środowe zawody padły łupem Philippa Raimunda (103 m/97 m), drugie miejsce zajął Timon-Pascal Kahofer (106.5 m//94 m), zaś na najniższym stopniu podium stanął David Siegel (102.5 m/92 m). Warto dodać, że w czołowej ’10’ zawodów znalazło się pięciu skoczków z Austrii oraz pięciu z Niemiec. Najlepszy z Polaków, Jan Habdas, zajął 11. miejsce.\nPełne wyniki z zawodów możecie znaleźć tutaj.\nOpublikowane 20 stycznia 2021 17 lutego 2021 przez JuliaWPosted in Bez kategorii, Podsumowanie, Relacja z zawodówOtagowane FIS Cup, FIS Cup Pań i Panów, fis cup szczyrk, Kamila Karpiel, kinga rajda, nika vetrih, Philipp Raimund, podsumowanie FIS Cup, richard freitag.\nPoprzedni Previous post: Skład Norweżek na PŚ w Ljubnie\nDalej Next post: Skocznia K90 w Harrachovie otwarta po 3 latach!


Niedobór estrogenów - Choroby.org.pl\nEstrognemi, zwana jest grupa hormonów, której składowymi są: estradiol, estron, estriol. Ogólnie, zwane są hormonami żeńskimi, ale w organizmie mężczyzn również istnieją. Przypisanie im głównie żeńskiego charakteru występuje z uwagi na znaczną funkcję, jaką pełnią w organizmie kobiety. Estrogeny są odpowiedzialne za kształtowanie budowy ciała kobiety, jej cechy płciowe oraz mają istotny wpływ na psychikę i popęd płciowy. W codziennym życiu kobiety, estrogeny odpowiedzialne są za regulację cyklu miesiączkowego kobiety oraz za gospodarkę wapniową. Kolejnymi funkcjami, jest wzrost krzepliwości krwi, pobudzanie mięśni gładkich.\nNiedobór estrogenów występuje głównie u kobiet po menopauzie (skutek nie produkowania w tym okresie kobiety tych hormonów przez jajniki). Ponadto, niedobory mogą występować przez krótki i długi okres czasu. Spadek poziomu estrogenów o charakterze krótkotrwałym, może powodować zaburzenia w regularności miesiączkowania, wybuchy gorąca, występowanie nadpotliwości, spadek libido, wysuszenie skóry oraz błon śluzowych. Towarzyszyć mogą im objawy nadmiernego pobudzenia, huśtawka nastroju, tendencja do płaczliwości, zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania na depresję, możliwa jest depresja.\nNatomiast, długotrwały niedobór estrogenów w organizmie kobiety może przyczynić się do problemów z układem krążenia, zmian w wyglądzie sylwetki (nabierze ona męskich kształtów) oraz do zachorowania na osteoporozę. Natomiast u mężczyzn brak estrogenu (choć występuje w niewielkiej ilości) powoduje niepłodność.\nNiedobór estrogenów, można uzupełnić przyjmowaniem leków farmaceutycznych. Należy jednak pamiętać, żeby brać je pod okiem lekarza specjalisty.\n← Niedobór glukozy Niedobór dopaminy →


Spirala domaciczna... | NetMama.pl\nMam takie pytanko: czy któraś z Pań zakładała sobie spiralę domaciczna, jaki jest koszt??? Czy jest jakaś różnica między tymi tańszymi spiralami, a tymi drogimi - dodam, że chcę sobie założyć wkładkę miedzianą - nie hormonalną.\nWiem, że trzeba jakieś badania zrobić przed założeniem takiej wkładki - jakie to są badania i czy jesteście zadowolone z takiego typu antykoncepcji??? Chciałabym się jak najwięcej dowiedzieć zanim pójdę do lekarza...\ntak dla ścisłości: spirala nie jest formą antykoncepcji ale środkiem wczesnoporonnym!!! do zapłodnienia dochodzi w bańce jajowodu a później zapłodnione jajeczko wędruje do macicy co oczywiście spirala utrudnia... więc powoduje poronienie...


Nie ustawać…! | Niedziela.pl\nModlitwa babci i dziadka może wyciągnąć wnuków z największych życiowych tarapatów…\nNiedziela małopolska 3/2022, str. III\nBabcia Grzegorza modliła się o jego nawrócenie ponad 20 lat\nGrzegorz Czerwicki na własnej skórze doświadczył siły modlitwy swej babci. Przez wiele lat seniorka odmawiała Różaniec i koronkę do Miłosierdzia Bożego za wnuka, który w więzieniu spędził 12 lat. Grzegorz wierzy, że jego życie całkowicie zmieniło swój bieg dzięki wytrwałym prośbom zanoszonym pod tron Boga.\n– Z babcią straciłem kontakt jeszcze jako nastolatek. Nie miałem pojęcia, że modliła się pod zakładem karnym, w którym siedziałem. Przychodziła pod więzienie na Montelupich nawet wtedy, kiedy byłem już w innym zakładzie – dzieli się Grzegorz, wracając wspomnieniami do spotkania z babcią, które miało miejsce po jego wyjściu na wolność.\nGrzegorz już w latach młodości miał problemy z prawem. Uciekając z domu przed przemocą i libacjami alkoholowymi, wpadł w złe towarzystwo, zaczął kraść i brać narkotyki. Choć w najbliższym otoczeniu nie miał osoby, która podałaby mu rękę i wyciągnęła go z życiowych tarapatów, codzienną walkę duchową podejmowała za niego pani Józefa – mama jego taty.\nPośród modlitw odmawianych za wnuka znajdowała się m.in. koronka do Bożego Miłosierdzia. Święta Faustyna zupełnie niespodziewanie stała się szczególnym orędownikiem na drodze nawrócenia Grzegorza. Podczas gdy jego babcia modliła się o Boże miłosierdzie, Grzegorz w więzieniu zapoznawał się z Dzienniczkiem św. Siostry Faustyny, który przypadkowo trafił do jego rąk. Dzienniczek, po Piśmie Świętym, był najważniejszą lekturą skazanego. – Babcia miała swoją relację z Faustyną. A ja, nieświadomy, że babcia wzywa wstawiennictwa świętej, sam zacząłem rozmawiać z Siostrą Faustyną. Wtedy nie lubiłem siebie, nie potrafiłem sobie wybaczyć, więc zadawałem jej pytania o miłosierdzie. Pytałem: „Jak to możliwe, że Bóg tak bardzo kocha największych grzeszników?” – relacjonuje Grzegorz Czerwicki.\nPani Józefie udało się zobaczyć owoc swych wieloletnich modlitw. Grzegorz pod koniec pobytu w więzieniu nawrócił się, odbył spowiedź generalną, nie rozstawał się z Biblią, swoją postawą ewangelizował współwięźniów. Po drugiej odsiadce postanowił odnaleźć ukochaną babcię, choć przez długi czas myślał… że ona już nie żyje.\n– Gdy do niej pojechałem, miała 99 lat. Cztery miesiące wcześniej straciła wzrok. Nie widziałem jej ponad 20 lat! Bałem się tego spotkania, bo sądziłem, że nie zechce mnie widzieć, myślałem, że mnie nienawidzi za wszystko, co robiłem jako nastolatek. Nie wiedziała przecież o mojej przemianie. Jak bardzo się myliłem, oczekując od niej linczu… Babcia była przeszczęśliwa, kiedy się spotkaliśmy! Zaczęła mówić, że wcale mnie nie nienawidziła. Wtedy dowiedziałem się, że przez wiele lat przychodziła pod więzienie i modliła się za mnie. Nigdy mnie nie skreśliła! – dzieli się Grzegorz i dodaje: – Na koniec spotkania pokazała mi medalik na szyi z wizerunkiem św. Siostry Faustyny, wyznając, że to ją wciąż prosiła o wstawiennictwo za mną. Dopiero wtedy zrozumiałem, że to nie był żaden przypadek, że w więzieniu Dzienniczek wpadł mi w ręce, a święta od Miłosierdzia została moją najlepszą znajomą.\nTo wszystko pokazało Grzegorzowi, jak wielka jest siła modlitwy. – Spotkanie sprawiło, że moja wiara stała się jeszcze silniejsza. Pokazało mi, że trzeba być wytrwałym, nie ustawać! Pamiętać jednocześnie, że Bóg to nie sklep z zabawkami. Módlmy się z głębi naszych serc, codziennie przeznaczając czas na spotkanie z Jezusem – zachęca.\nDziś Grzegorz jest mężem Renaty i ojcem dwojga dzieci. Oprócz wykonywania stałej pracy jeździ po zakładach karnych, pokazując, że zmiana życia – z Chrystusem – jest możliwa.\nNATO: Rozpoczął się proces ratyfikacji członkostwa Szwecji i Finlandii w Sojuszu\nRozpoczął się proces ratyfikacji członkostwa Szwecji i Finlandii w Sojuszu Północnoatlantyckim - poinformował we wtorek sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg.\n"Podpisanie protokołów akcesyjnych uruchamia proces ratyfikacji w każdym z krajów członkowskich" - powiedział Stoltenberg przed podpisaniem protokołów przez ambasadorów państw Sojuszu.


Instrukcja na czas Adwentu – gloria.tv\nInstrukcja na czas Adwentu\nZ "Ducha Kościoła w ciągu Roku Chrześcijańskiego":\nw. Jan Chrzciciel ukazując Jezusa (Murillo)\nTen czas ma na celu przygotowanie się na przyjście i narodziny Jezusa Chrystusa. Chociaż Pan nie może już rodzić się na zewnątrz, ponieważ nie może już umrzeć, to jednak odnawia w sposób duchowy i wewnętrzny w swoim Kościele, a w każdym wiernym w szczególności, tajemnice, które kiedyś wypełnił, aby nas zbawić; a każdej Tajemnicy związana jest łaska, która się z nią wiąże, która przypomina nam o jej obecności, stosuje do nas jej cnoty i sprawia, że przynosimy owoc.\nCztery Tygodnie, które składają się na Adwent, reprezentują dla nas cztery tysiące lat, które od początku świata poprzedzały narodziny Jezusa Chrystusa. Bóg, zanim posłał swego Syna na ziemię, chciał, aby ludzie przez długi czas odczuwali głęboką nędzę, w jakiej pogrążył ich grzech; aby to uczucie mogło ich upokorzyć i pobudzić do rozpoznania i pragnienia jedynego Wyzwoliciela, który mógłby zerwać ich łańcuchy i uzdrowić ich choroby.\nBłogosławieni są więc ci, którzy w tym świętym czasie poczują, jak bardzo są nieszczęśliwi, słabi, marniejący, zdominowani przez zmysły i namiętności; niezdolne same w sobie do czynienia dobra i skłonne do jakiegokolwiek zła. To uczucie jest pierwszym krokiem w kierunku ich wyzwolenia i uzdrowienia!\nPatriarchowie reprezentowali Mesjasza. Prorocy przepowiedział i ogłosili to. Wszyscy sprawiedliwi tego pragnęli i domagali się. Bezbożny zapomniał o tym i odszedł od tego. Jan Chrzciciel wskazał na to, aby je rozpoznać. Bądźmy wśród wiernych i prześledźmy przez praktyki prawdziwej pobożności, stosownie do Prawa Łaski, to, co zostało uczynione w tym szczęśliwym czasie, aby służyć jako przygotowanie do narodzin Odkupiciela. Przede wszystkim bądźmy nieustannie zajęci pragnieniem, aby ujrzeć Go rodzącego się duchowo w naszych sercach i panującego w naszych duszach; i użyjmy, aby przyciągnąć to Narodzenie i ustanowić to Królestwo, wyrażeń Proroków, których Kościół używa w swoich modlitwach w tych świętych dniach. O Niebiosa! Poślij z góry swoją rosę na ziemię, a ty, chmury, otwórz swoją pierś i spuść Sprawiedliwych. O wieczna Mądrość! Przyjdź i oświec mnie! O Kluczu Dawida, przyjdź i otwórz mi drzwi, które grzech zamknął dla mnie! O Królu Narodów, przyjdź i przynieś mi zbawienie! itd.\nEwangelia pierwszej niedzieli Adwentu opisuje nam ostatnie przyjście Jezusa Chrystusa u schyłku wieków, które będzie przyjściem sprawiedliwości i rygoru, aby zobowiązać nas do cieszenia się pierwszym, który okazuje tylko łagodność i miłosierdzie.\nEwangelia drugiej niedzieli przedstawia św. Jana Chrzciciela, działającego jako Prekursor Mesjasza, od samego środka więzienia, w którym jest przetrzymywany, posyłając swoich uczniów do Jezusa Chrystusa.\nEwangelia trzeciej niedzieli przedstawia nam uroczystą delegację, którą Żydzi złożyli św. Janowi, aby dowiedzieć się, czy on sam nie jest Mesjaszem; a św. Jan odesłał ich z powrotem do Tego, który jako jedyny zasłużył na tę Boską cechę. Jednocześnie czyni to tylko wyrzutem, że ten Mesjasz, tak pożądany, był pośród nich i że Go nie znali.\nEwangelia czwartej niedzieli pozwala nam zobaczyć tego Błogosławionego Prekursora, który podnosi głos nad brzegiem Jordanu i we wszystkich sąsiednich krajach, aby głosić chrzest pokutny, który służył jako przygotowanie do chrztu Nowego Prawa, który Jezus Chrystus miał ustanowić, i wypowiadając ze zdwojonymi okrzykami; Uczyńcie Boże ścieżki prostymi i zjednoczonymi, gdyż wszystkie ciała ujrzyją Boże zesłane zbawienie.\nWreszcie, w Wigilię Bożego Narodzenia, powtarzamy kilka razy te pocieszające słowa; Jutro nieprawość ziemi zostanie wymazana, a Zbawiciel świata będzie panował nad\n88 1 hour ago\n11 6 hours ago\n1325 8 hours ago\n352 8 hours ago\n274 8 hours ago


Apartamenty w Mande Saint-Étienne - Oferty apartamentów w Mande Saint-Étienne - eSky.pl\nApartamenty - Mande Saint-Étienne\nLa Roche-en-Ardenne, 21 maja 2021, 2 noce\nMons, 21 maja 2021, 2 noce\nNadrin, 21 maja 2021, 2 noce\nChamplon, 21 maja 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Mande Saint-Étienne\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Mande Saint-Étienne są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Mande Saint-Étienne zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nMande Saint-Étienne - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Mande Saint-Étienne charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Mande Saint-Étienne z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Mande Saint-Étienne znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Mande Saint-Étienne?\nDostępne apartamenty w Mande Saint-Étienne w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Mande Saint-Étienne posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Mande Saint-Étienne?\nUdogodnienia w apartamentach w Mande Saint-Étienne są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Mande Saint-Étienne przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Mande Saint-Étienne?\nRezerwacja apartamentów w Mande Saint-Étienne jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Mande Saint-Étienne wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Mande Saint-Étienne?\nCena apartamentu w Mande Saint-Étienne jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Mande Saint-Étienne są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Bettles (AK)\nApartamenty w Rianxo


My world, wagon dennozsypny Wagony i pociągi i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nModel: w zestawie 1 wagon dennozsypny, 1 wagon z gondolą, 1 wagon klonicowy. Wszystko w jasnych kolorrach. Wagony posiadają magnetyczne łączniki. Wagon dennoszypny może być wyładowany z obu stron. Opakowania i worki do obciążenia wagonów w zestawie. Całkowita długość wagonów 33.6 cm / 13-1/4". więcej


Peelingi do ciała dla kobiet, Składniki dodatkowe: Z trawą cytrynową / Ranking 2021 i Opinie u Nuneczka.pl\nPeelingi do ciała dla kobiet, Składniki dodatkowe: Z trawą cytrynową\nNajlepsze w kategorii Peelingi do ciała dla kobiet Składniki dodatkowe Z trawą cytrynową. Ranking TOP 20. Średnia cena produktu 32 zł. Ceny od 16 zł do 59 zł. Najlepszy producent: Organic Shop. Najlepszy w rankingu: Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA, średnia cena 16 zł (trend: stała, dostępność: 9). Najtańszy: Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA kosztuje 16 zł (cena: stała, dostępność: 9). Najdroższy: Iossi Peeling do Ciała Energetyzująca Trawa Cytrynowa 250ml 1115 kosztuje 59 zł (cena: stała, dostępność: 1).\n2.1 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA\n2.2 Organic Shop Scrub do ciała - Trawa Cytrynowa 4744183012646\n2.3 Pedicare Peeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE 500 g\n3.1 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA\n3.2 Organic Shop naturalny wygładzający peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml\n3.3 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml 35615-uniw\n1 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA\n2 Organic Shop Scrub do ciała - Trawa Cytrynowa 4744183012646\n3 Pedicare Peeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE 500 g\n4 Organic Shop naturalny wygładzający peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml\n5 Iossi Energetyzująca Trawa Cytrynowa, peeling do ciała, 250ml IOS000014\n6 Iossi Peeling do ciała - TRAWA CYTRYNOWA & GREJPFRUT - 250ml 583a\n7 Iossi Peeling do Ciała Energetyzująca Trawa Cytrynowa 250ml 06\n8 Iossi Peeling do Ciała Energetyzująca Trawa Cytrynowa 250ml 1115\n9 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml 35615-uniw\nNajlepsze produkty: Peelingi do ciała dla kobiet, Składniki dodatkowe: Z trawą cytrynową\n1) Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml SIBERICA\nOrganic Shop Body Scrub Natural Provence Lemongrass and Sugar 250 ML\nOrganic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa i cukier 250 ml\nOrganic Shop, scrub do ciała, trawa cytrynowa i cukier, 250ml Duży wybór produktów | Dostawa kurierem DHL za 10.90zł !!!| Szybka wysyłka do 2 dni roboczych! |\nORGANIC SHOP - BODY SCRUB - Peeling do ciała - Trawa cytrynowa z Prowansji - 250 ml\nOrganic Lemongrass & Sugar Body Scrub peeling do ciała o zapachu trawy cytrynowej 250ml\nPeeling do ciała wygładzający Trawa Cytrynowa 250 ml\n2) Organic Shop Scrub do ciała - Trawa Cytrynowa 4744183012646\nScrub do ciała - Trawa Cytrynowa, 250 ml\n3) Pedicare Peeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE 500 g\nPeeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE - 500 g\nPeeling do dloni i stóp o żelowej konsystencji i łagodnym, orzeźwiającym zapachu trawy cytrynowej.\nZawiera drobinki lawy wulkanicznej, które skutecznie usuwają zrogowaciałą warstwę naskórka, dając efekt natychmiastowego wygładzenia skóry.\nMocznik nawilża i zmiękcza suchą, popękaną skórę stóp i dłoni.\nEkstrakt z limonki pozostawia przyjemne uczucie świeżości i lekkości przez cały dzień.\ndla każdego rodzaju stóp i dłoni...\nPeeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE 500 g\nNajtańsze produkty: Peelingi do ciała dla kobiet, Składniki dodatkowe: Z trawą cytrynową\n2) Organic Shop naturalny wygładzający peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml\nPeeling do ciała Organic Shop Trawa cytrynowa dokładnie oczyszcza skórę ciała i wygładza ją. Drobinki naturalnego cukru złuszczają martwe komórki naskórka. Kosmetyk regeneruje skórę, pozostawia ją miękką i gładką. W składzie znajduje się odżywczy olejek z trawy cytrynowej. Nie ma natomiast SLS, parabenów i silikonów.\nPoznaj działanie peelingu do ciała Organic Shop Trawa Cytrynowa:\nScrub jest idealny do masowania wilgotnej skóry. Na koniec s...\nIlość opinii: 1009 Organic Shop, naturalny wygładzający peeling do ciała Trawa cytrynowa, 250ml, Wysyłka w 24h\n3) Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml 35615-uniw\nCukrowy peeling do ciała Trawa cytrynowa skutecznie oczyszcza i pielęgnuje. Doskonale wygładza, nawilża i zmiękcza skórę, przywracając jej naturalną równowagę. Dodatkowo przyjemny, cytrusowy zapach trawy cytrynowej zapewni wyjątkowo przyjemne doznania.\ntrawa Cytrynowa ma działanie odmładzające...\nIlość opinii: 3 Organic Shop Peeling do ciała Trawa cytrynowa 250ml\nOrganic Shop Scrub do ciała - Trawa Cytrynowa 4744183012646\nPedicare Peeling z trawą cytrynową i lawą wulkaniczną PEDICARE 500 g\nProducent Organic Shop Organic Shop Pedicare\nPojemność 250ml n/a 500g\nKosmetyki do kąpieli dla kobiet, Producent: Uriage\nSzczoteczki międzyzębowe, Producent: Curaden\nPłyny do kąpieli, Producent: KrynickieSPA


Chersi & Kiba: Kurs psiego posłuszeństwa- pierwsze spotkanie.\nKurs psiego posłuszeństwa- pierwsze spotkanie.\nJak pewnie zauważyliście, pojawił się nowy wygląd bloga :D. Bardzo mi się podoba, wreszcie wygląda on jak trzeba XD. Calutki szablon zrobiła Lani od Sashy za co jej bardzo dziękuję :).\nA co do spotkania...W naszej grupie są 4 osoby (razem ze mną) i 5 psów, wszystkie oprócz jednego to szczeniaki :). Wczoraj jednej osoby (tej z dwoma psami) nie było, może to i lepiej. Na początku każdy pokazywał czego już nauczył swojego psiaka, ja oczywiście połowę komend zapomniałam pokazać, ale to nic :P. Buńka pięknie się na mnie skupiała, wszystkie komendy wykonywała bez żadnego ale (no czasami były momenty, gdzie musiała coś powąchać XD), na razie skupiłyśmy się nad chodzeniem przy nodze i coraz lepiej nam idzie :). Gdy wróciłyśmy do domu Kiba była tak zmęczona, że ledwie dolazła do miski z wodą, no ale nic dziwnego, szalała z Rayem i Janeczkiem przez dość długi czas, oczywiście z przerwami :D.\nWiem słaba jakość, ale na razie dysponuję tylko tymi zdjęciami, może jutro będę miała lepsze :D.\nDzisiaj odwiedziłam sklep zoologiczny i kupiłam Kibie szelki, są mi bardzo potrzebne, a na razie szkoda mi wydawać kasy na lepsze, bo mała zaraz z nich by wyrosła :P. A tak się na niej prezentują:\nta poza XD\nJeszcze kupiłam 0,5 kg karmy Royal Canin. Przyda się w ramach smakołyku na treningach, bo maced coś za szybko znika XD.\nDuży plus za wielkość i to, że smakuje Kibie, a to nie często się zdarza :D\nOprócz tych nowinek muszę się pochwalić, że Kiba już ładnie wykonuje komendę 'proś'. Oczywiście przeważnie opiera mi się na rękach, ale czasami mnie zaskakuje i bez nich daje radę :). Teraz próbuję nauczyć ją komendy 'a kuku' i w najbliższym czasie spodziewajcie się filmiku sztuczkowego.\nParę tygodni temu wysłałam moje zdjęcie z Kibą na konkurs "pies członkiem mojej rodziny" i zajęłam o dziwo 2 miejsce :D. Nagroda to dysk Petsages Cosmodysk klik. Pierwszy raz w życiu coś wygrałam, więc wczoraj jak się dowiedziałam to zaczęłam się głupio cieszyć i skakać XD.\nAutor: Aleksandra Górecka o 19:24\nZocha27 6 września 2013 19:59\nMasz ślicznego psiaka! Jak to rasa (sory, ale totalnie nie poznaję, nigdy nie widziałam takiego uroczego miśka)? Też muszę kupić szelki, zabieram się za dogtreking więc to konieczność...\nAleksandra Górecka 6 września 2013 20:33\nTo mieszaniec :D\nBiscuit Life 7 września 2013 16:01\nSama zastanawiam się nad szkoleniem Fado. Tylko że Amigo czy Wesoła łapka? I oto jest pytanie.\nJak na razie zbieram pieniądze, a później się zobaczy na jaki kurs do której "firmy" się zapiszemy.\nŁadne szelki, choć ja bym wybrała inne chociażby Guardy z DogStyle z serii Twist za 20zł..\nAleksandra Górecka 9 września 2013 14:25\nZ racji tego, że potrzebowałam szelek od zaraz wzięłam te, bo innych w zoologu nie było ;). Mam zamiar zamówić porządne szelki Kibie, ale nie teraz tylko jak już przestanie rosnąć :D.\nFamilyMess 8 września 2013 21:25\nJa wlaśnie jestem na etapie zapisania mojego na takie szkolenie, przydatne informację mam zarys jak to wygląda ;) Mój niko w terenie niezbyt się słucha jest tak zafascynowany swiatem dookola ze zadnej komendy nie chce wykonac ;) Pieknego masz psa i zyczę wam powodzenia w szkoleniu, bede wpadac!\nAleksandra Górecka 9 września 2013 14:26\nBardzo dziękuję ;), jak chcesz wiedzieć coś więcej o szkoleniu to po prostu pisz na mojego maila ;). Ty też masz pięknego psiaka, na pewno będę zaglądała na twojego bloga :)\ndomi 20 września 2013 22:19\nale ona jest pocieszna! nie da się nie zakochać! :) życzymy sukcesów- kluczem jest konsekwencja i cierpliwość:)


20-latek zaatakował nożem starszą kobietę, bo nie chciała mu oddać swoich pieniędzy\n22 grudnia 2020 | 11:50\nPolicjanci z Krapkowic już po niespełna godzinie zatrzymali 20-latka podejrzanego o rozbój z użyciem niebezpiecznego narzędzia. Agresor zażądał od 79-letniej kobiety pieniędzy, a gdy ta nie chciała mu ich dać, zaatakował ją nożem. Później uciekł i schował się w jednej z ogrodowych altanek – tam wpadł w ręce policjantów. Mężczyzna usłyszał już zarzut rozboju, do którego się przyznał. Decyzją sądu 20-latek najbliższe 3 miesiące spędzi w areszcie. Musi się liczyć z karą nawet do 15 lat więzienia.\n12 grudnia, oficer dyżurny krapkowickiej Policji otrzymał zgłoszenie o rozboju, do którego doszło w jednym z domów jednorodzinnych na terenie gminy Strzeleczki. Dyżurny natychmiast skierował tam policyjny patrol. Mundurowi na miejscu zastali 79-latkę. W rozmowie z kobietą ustalili, że do jej domu przyszedł młody członek rodziny. Mężczyzna zażądał od poszkodowanej pieniędzy, gdy ta nie chciała mu ich wydać, 20-latek nożem pociął jej dłonie. Starsza kobieta z obrażeniami trafiła do szpitala.\nZajmujący się sprawą śledczy, powiązali ze sobą wszystkie informacje i zebrane dowody. Jak się okazało, to nie jedyne przestępstwo, którego dopuścił się zatrzymany. Funkcjonariusze ustalili, że mężczyzna powiązany jest także z kradzieżą motoroweru, kradzieżą z włamaniem do altany, a także usiłowaniem kradzieży quada. Mundurowi odzyskali część skradzionego mienia, które trafiło już do właściciela. Straty pokrzywdzeni wstępnie oszacowali na blisko 2 500 zł.\nBrutalne pobicie w Myślenicach. Mamy nagranie z zajścia\n18 lipca 2018 | 14:15\n13 maja 2017 | 15:04


VideoPoker Online ▷ Recenzja 2021\nPolscy gracze spędzają wiele wolnych godzin grając w nowym kasynie 2021. Niektórzy gracze obstawiają ruletkę, inni bardziej lubią pokera 3-kartowego. Doświadczeni gracze najczęściej wybierają automaty video poker. Tutaj szanse na wygraną są dość wysokie, a Klasyczne umiejętności pokerowe dla graczy na pewno się przydadzą.\nVideo poker to skomputeryzowana zabawa z 5 kartami, w której przeciwnikiem nie jest prawdziwy krupier, ale program bet kasyno. W 2021 roku każde polskie wirtualne kasyno oferuje użytkownikom wiele wersji gry video poker. Możesz swobodnie grać w pokera wideo darmowe kasyna nawet bez pobierania na urządzenie.


Rusza głosowanie w konkursie Szczyt Kultury | Stowarzyszenie Młody PR Blog\nRusza głosowanie w konkursie Szczyt Kultury\nPosted on 07/01/2010 by Majka Zabokrzycka\nW środę, 6.01.2010, na stronie portalu kulturalnego G-punkt.pl ogłoszone zostały nominacje do nagrody Szczyt Kultury. Jest to pierwsza odsłona nagrody, która będzie przyznawana corocznie animatorom kultury z Dolnego Śląska. Laureaci zostaną nagrodzeni 1 lutego w trakcie konferencji prasowej.\nSzczyty Kultury - copyright Mariusz Cieniawa\nIdeą nagrody „Szczyt Kultury” dla najlepszego dolnośląskiego animatora kultury jest wyróżnienie osób oraz instytucji, przyczyniających się do wzbogacenia oferty kulturalnej Wrocławia i całego Dolnego Śląska. Wśród kilkunastu nagród przyznawanych w samym tylko Wrocławiu, nie ma jeszcze takiej, która honorowałaby wysiłki animatorów, menadżerów, promotorów kultury. Przyznanie wyróżnienia choć na chwilę ma przypomnieć o tych, którzy nie pojawiają się w blasku fleszy, pracując za kulisami. Celem organizatorów z portalu G-punkt.pl jest docenienie mozolnej pracy, polegającej na pozyskiwaniu źródeł finansowania, spełnianiu skomplikowanych wymogów formalnych i koordynowaniu pracy dużych zespołów ludzi. Szczególną uwagę chcemy zwrócić jednak na wysiłek animatorów by tchnąć nową jakość w kulturalne życie miasta oraz bezkompromisowość w kreowaniu imprez, które nie schlebiają masom.\nLaureat nagrody zostanie wyłoniony w trzech etapach. Pierwszej selekcji dokonała redakcja portalu G-punkt.pl, nominując 31 osób i instytucji. Do 25 stycznia, pięciu finalistów wybiorą w głosowaniu czytelnicy. Ostatecznego wyboru dokona kapituła złożona z przedstawicieli wrocławskich mediów. W jej skład weszli: Marcin Szewczyk – redaktor naczelny dlaStudenta.pl, Marcin Skarżyński – redaktor naczelny Punktu Informacji Kulturalnej http://www.pik.wroclaw.pl, Michał Kuzborski – redaktor naczelny Studente.pl, Michał Raińczuk -redaktor naczelny Kulturanline.pl, Mariola Szczyrba – redaktor naczelna Mojego Miasta Wrocław, Aleksandra Lech – zastępca redaktora naczelnego Akademickie Radio LUZ, Ewa Kozłowska – szefowa działu kultura KampusTV oraz Lech Moliński – redaktor naczelny G-punkt.pl\nNagroda, w postaci statuetki i czeku na 1000 zł, zostanie wręczona w trakcie konferencji prasowej, która odbędzie się 1 lutego w Łokietka 5 – Infopunkt Nadodrze. Współorganizatorami nagrody są Regionalny Ośrodek Edukacji i Ośrodek Kultury i Sztuki. Autorem projektu statuetki jest Maciej Kus, Wydział Malarstwa i Rzeźby na wrocławskiej ASP. Miejsce wręczenia nagrody wybrane zostało nieprzypadkowo – Łokietka 5 to ośrodek wspierający rewitalizację Nadodrza, w którym G-punkt realizować będzie projekty kulturalne.\nRównolegle z głosowaniem na najlepszego animatora trwa plebiscyt, w którym wyłonione zostaną najlepsze dokonania w dziedzinie kultury w 2009 roku. Jest to kontynuacja trzyletniej już tradycji. Wyróżnienie przyznawane jest w drodze głosowania przez czytelników w czterech kategoriach: najlepszy film zagraniczny i polski, najlepsza książka zagraniczna i polska, najlepsza płyta zagraniczna i polska oraz najlepszy wrocławski spektakl teatralny. Wyniki ogłoszone zostaną również w trakcie konferencji prasowej. Szczegółowy regulamin znajduje się na stronie portalu G-punkt.pl [link do regulaminu?].\nKryterium wyboru kandydatów był zasięg imprezy oraz ich niezależny i ambitny charakter. Na liście nominowanych do nagrody nie znaleźli się organizatorzy masowych imprez o wielomilionowych budżetach. Laureat wybrany zostanie spośród organizatorów najciekawszych, zrealizowanych profesjonalnie, starannie wypromowanych i niebanalnych programowo wydarzeń: filmowych, literackich, muzycznych, teatralnych, kabaretowych, a także działań na polu sztuki.\nDo tytułu najlepszego animatora kultury Dolnego Śląska kandydują zarówno organizatorzy młodych imprez, które miał swoją premierę w minionym roku. Jak i osoby związane ze sceną kulturalną od wielu lat.\nPortal kulturalny G-punkt.pl działa od przeszło trzech lat we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Starannie selekcjonuje opisywane wydarzenia, spektakle, płyty, filmy, książki, poświęcając się ambitnej i niezależnej kulturze. Dotychczas był współorganizatorem Żywych Kultur Muzycznych i pokazów filmowych MovieWro.\nNa 2010 roku portal zaplanował działania, którymi inicjuje dyskusję poświęconą kulturze i sztuce. Kontynuowane będą „Śniadania Mistrzów”, czyli cyklicznie odbywające się debaty z udziałem krytyków sztuki, artystów i dziennikarzy. Spotkania organizowane we współpracy z pismem literackim „Rita Baum” i Akademickim Radiem LUZ, dotychczas gościły m. in.: Tomasza Tryznę, L.U.C.-a, Leszka Pułkę i Zbigniewa Maćkowa.\nKolejne działanie kulturalne to „Wirówka Artystyczna”, będąca wkładem portalu G-punkt w proces rewitalizacji społeczno-kulturalnej dzielnicy Nadodrze. Współfinansowane przez Gminę Wrocław spotkania ze znanymi reżyserami, aktorami i ludźmi teatru i kina, towarzyszyć będą projekcjom filmów i czytaniom dramatów. Począwszy od lutego gośćmi „Wirówki” będą między innymi Jan Komasa i twórcy filmu dokumentalnego „Monari” – Łukasz Augustyniak, Kasper Piasecki, Mathias Mezler.\nFiled under: konkurs, portale | Tagged: G-punkt, Jan Komas, KampusTV, Kasper Piasecki, Mathias Mezler, Moje Miasto Wrocław, Monari, nagrody, nominowani, Radio LUZ, Szczyt Kultury, Wirówka, Wrocław, Łukasz Augustyniak |\n« Bezpośrednia relacja z klientem – jednak nie w Polsce… Funkcjonalna ekologia »\nLuiza Jurgiel, on 02/02/2010 at 3:58 pm said:\nhej ho, kto wygrał ten konkurs?\nMajka Zabokrzycka, on 02/02/2010 at 4:01 pm said:\nCentrum Reanimacji Kultury – wczoraj było wręczenie nagrody:\nWięcej informacji na stronie portalu http://gpunkt.pl/Artykul/kultura_reanimowana/1


Praca policji w obliczu koronawirusa: "Ryzyko jest ogromne, jedna osoba może zarazić kilkaset"\nW sieci pojawił się anonimowy list, który sugeruje, że policjanci boją się pracować w obliczu koronawirusa. "Ryzyko zarażenia jest ogromne, jedna osoba może zarazić kilkaset," - czytamy w liście opublikowanym na facebookowym profilu Psy D\nProfil Psy Dają Głos to strona, która z przymrużeniem oka traktuje pracę funkcjonariuszy. W niedzielę pojawił się na niej jednak poważny wpis, który nawiązuje do pandemii koronawirusa. Jak czytamy, jest to fragment anonimowej wiadomości, którą otrzymali prowadzący fanpage.\n"Policjanci adaptacji zawodowej w OPP (Oddziale Prewencji Policji - red.) Piaseczno apelują w sprawie pandemii. Jesteśmy skoszarowani z całej Polski w liczbie kilkaset osób, posiłki wydawane nam są na stołówce w której jednocześnie może przebywać około 100 osób, toalety dzielimy w kilka/kilkanaście osób. Służby pełnimy codziennie z innymi osobami, w różnych newralgicznych miejscach takich jak lotnisko, metro. Ryzyko zarażenia jest ogromne, jedna osoba może zarazić kilkaset, do tego podejmując interwencje wobec osób nie wiedząc o chorobie, jak również nie posiadając odpowiednich środków ochrony higienicznej możemy zarażać kolejne osoby COVID-19." - czytamy w wiadomości.\nJak dodaje jej autor "wszelkie firmy wdrążają pracę zdalną a tryb pracy w OPP Piaseczno może narazić na rozpowszechnianie się wirusa na ogromną skalę. [...] W dodatku mamy rodziny, wyjeżdżamy w różne zakątki Polski. Apelujemy o rozsądek, absurdem jest abyśmy przebywali w tak dużym skupisku osób w jednym czasie, my również mamy swoje rodziny i chcemy do nich wrócić. Na czas nieokreślony rozpowszechniania się wirusa powinniśmy zostać oddelegowani do swoich jednostek macierzystych aby zmniejszyć ryzyko zachorowań również wśród nas Policjantów" - napisała anonimowa osoba.\nDo wiadomości odniósl się rzecznik Komendy Stołecznej Policji. - Anonim ma często do siebie to, że zawiera informacje niesprawdzone, częściowo nieprawdziwe lub celowo rozpowszechnianie dla dezinformacji odbiorców. Nasze służby zaopatrzeniowe dokładają starań, aby na bieżąco pozyskiwać i rozprowadzać pomiędzy jednostki terenowe płyny do dezynfekcji rąk, odkażania powierzchni, maseczki ochronne, rękawiczki jednorazowe itp. W sobotę OPP KSP otrzymało z naszych magazynów 1500 sztuk małych, podręcznych opakowań płynu do dezynfekcji rąk (30 ml). W niedzielę wydano im kolejne 1100 opakowań tego płynu, co łącznie daje 2600 sztuk. Dodatkowo posiadają ponad 100 pięciolitrowych kanistrów z płynem do dezynfekcji rąk, które służą do uzupełniania jego zawartości w opakowaniach podręcznych. I kolejne 54 butelki jednolitrowe tego środka oraz 50 opakowań po 100 ml - wylicza nadkom. Sylwester Marczak.\nJak dodaje, w Oddziale Prewencji Policji w Warszawie są dedykowane radiowozy z obsadą do obsługi interwencji z podejrzeniem koronawirusa u innych osób. - Policjanci z tych zespołów mają zawsze pełne wyposażenie w środki ochrony, kombinezony, maseczki, rękawiczki i płyny dezynfekujące. Odnosząc się natomiast do pozostałych poruszonych w anonimie kwestii należy mieć na uwadze niezaprzeczalny fakt, że służba w policji, ze szczególnym uwzględnieniem służby w Oddziałach Prewencji i odbywanej tam adaptacji zawodowej wiąże się między innymi ze skoszarowaniem funkcjonariuszy. Podobne zasady obowiązują w innych formacjach mundurowych. Dokładamy starań, aby w warunkach w jakich musimy funkcjonować nasi policjanci mieli zapewnione możliwie najlepsze i najbezpieczniejsze warunki - odpowiada rzecznik KSP. Całą odpowiedź można znaleźć pod tym linkiem.


Amatorem być: Serwis | Tenis NET\nAmatorem być: Serwis\nSerwis jako najbardziej złożone zagranie tenisowe sprawia amatorom najwięcej kłopotów. Jeden z nich jest taki że aby w ogóle rozegrać mecz, muszą się nim posługiwać. To co mamy okazję obserwować na kortach wokół nas to jakieś łamańce z wykorzystaniem jedynie przedramienia, na zgiętej w łokciu ręce. Wprawdzie nieumiejętność bardzo dobrego posługiwania się serwisem u amatorów występująca nader często nie zawsze wiąże z „karą”, za sprawą równie małego znaczenia jakie amatorzy przykładają do returnu.\nDlaczego wobec tego warto poświęcić odrobinę uwagi aby lepiej wykonywać ten element?\nTo właśnie wśród amatorów występuje największe zróżnicowanie umiejętności w tym elemencie i dobre posługiwanie się serwisem zapewnia czasami decydującą przewagę nad przeciwnikiem. Osoba dysponująca bardzo dobrym podaniem dużo łatwiej jest w stanie wygrywać swoje gemy serwisowe niż musi to wybiegać i ugrać przeciwnik. Nie można również przecenić przewagi psychologicznej jaką daje łatwe wygrywanie własnych gemów. Dobry serwis pozwoli nam oszczędzić siły w pojedynku z dobrze broniącym się przeciwnikiem, jak uzyskać przewagę sytuacyjną zmuszając przeciwnika już pierwszym zagraniem do obrony.\n1. Okno serwisowe\nSkąd się bierze podstawowa trudność trafienia mocnym serwisem przez amatorów nie posiadających zwykle wyuczonego i zapamiętanego schematu ruchowego? Odpowiedź brzmi: z geometrii miejsca trafienia. Przyjmijmy że celujemy mocną, płaską, nie rotowaną piłką, nie w karo serwisowe a w pewne okno umieszczone pionowo bezpośrednio ponad siatką i jeśli piłka przejdzie przez to „okno” to trafi w karo serwisowe. Jakie są rozmiary owego „okna”? Szerokość jest stała niezależnie od wzrostu grającego i wynosi ok. 2,5m, ale wysokość „widziana” przez uniesioną rakietę uzależniona jest od dosięgu amatora i dla gracza o wzroście 1,9m (dosięgu 2,45m) wynosi ok. 15cm ! Tak, w taką szczelinę (2,5m x 0.15m) musi trafić wysoki amator niepotrafiący nadawać rotacji jeśli chce umieścić mocną piłkę w karo serwisowym. Sytuacja jeszcze się pogarsza wraz z coraz niższym wzrostem gracza i dla amatorów poniżej 1,7m wzrostu „okno” serwisowe pozwalające na serwowanie mocnych płasko bitych piłek nie istnieje.\nJakie mamy środki zaradcze? Najczęściej stosowanym przez amatorów to rezygnacja z mocno uderzanej piłki na rzecz lekko bitej ponad potencjalnym „oknem” i pozwolenie aby prawo powszechnego ciążenia zagięło trajektorię lotu i pomogło piłce trafić tam gdzie chcemy. Jest to jednak prawdopodobne oddanie punktu, a na pewno inicjatywy przeciwnikowi. Dużo skuteczniejsze jest poprawienie geometrycznych proporcji przez serwowanie przed sobą z dynamicznym wejściem w głąb kortu w momencie wykonania uderzenia. Druga możliwość daje zmuszenie rotacją awansującą piłki do wkręcenia się w karo serwisowe (kick), pomimo pozornego lotu dużo ponad dostępnym „oknem”. Takie zagranie pozwala na użycie całej dostępnej siły, utrudniając dodatkowo return przez zastosowanie rotacji.\nNajważniejsze w zrozumieniu techniki serwisowej jest poznanie biomechaniki samego uderzenia. Serwis z pośród wszystkich uderzeń angażuje największą ilość mięśni po to aby zapewnić jak najdłuższą drogę rakiety, co przy sile przyłożonej podczas całego ruchu, pozwala na uzyskanie największej prędkości i odpowiedniej rotacji uderzonej piłki. Temu sprzyja boczne ustawienie ze skrętem tułowia i ugięciem nóg, uniesienie ręki z rakietą ponad głowę w momencie wyrzutu, odprowadzenie jej „pętlą” na plecy i wyprowadzenie stamtąd głębokiego ruchu wraz obrotem (prawidłowe sekwencje dostępne są w internecie i podręcznikach). Jeśli ktoś nauczył się wykonywać własną, skuteczną sekwencję serwisową, nie ocierającą się o podane poniżej błędy, niech się jej trzyma, swoboda ruchu serwisowego też jest tu wartością. Wyrzutu piłki powinniśmy dokonywać na wyprostowanej ręce pionowo do góry. Do serwisu stosujemy chwyty od kontynentalnego do wschodniego bekhendowego.\nKluczowe elementy o jakich powinniśmy pamiętać aby serwis był poprawny to że należy uderzyć piłkę wyra?nie przed sobą, w korcie (głębokość zależy od cech motorycznych) i wejść po uderzeniu razem z nią w kort. Druga istotna zasada to ta aby piłkę uderzać w możliwie najwyższym punkcie drogi rakiety, ze względu na uwarunkowania geometryczne kara serwisowego („okno serwisowe”) i osiągnięcie największej możliwej prędkości przez rakietę.\nCzego nie wolno? Przede wszystkim wyrzucać piłki za siebie, jak i zagrywać z nieudanego wyrzutu. Zawsze wolno nam złapać piłkę i ponownie poprawnie wyrzucić, inne postępowanie to podarunek dla przeciwnika. Nie należy również serwować stosując uchwyt forhendowy. Próba trafienia takim uchwytem powoduje utratę równowagi. Należy zwrócić uwagę aby uderzenie nie odbywało się na ugiętej ręce.\nIstotnym elementem jest półotwarte ustawienie stóp, jak też ustawienie linii bioder możliwie prostopadle do siatki. Taka pozycja pozwala na prawidłowe wyrzucenie piłki przed sobą w korcie, jak i uniemożliwi utratę równowagi w momencie uderzania.\n2.2. Pronacja przedramienia i ruch nadgarstka\nTen sam ruch przedramienia wykonujemy przy forehandzie zamykając uderzenie nadgarstkiem. Nie myślimy o tym – wykonujemy wręcz instynktownie. Wystarczy je więc zaadaptować do serwisu. Zacznijmy od wstępu. Wyobraźmy sobie, że chcemy rakietą przeciąć coś na pół. To jest nasza pozycja wyjściowa. Przed kontaktem z piłką właśnie w ten sposób rakieta powinna być prowadzona. Tak jakbyśmy chcieli zaserwować ramą (można to potraktować jako ćwiczenie utrwalające). Jeżeli ten ruch wejdzie nam w krew, to pronacja przyjdzie instynktownie – serwowanie ramą na dłuższą metę się nie sprawdza. Pamiętajmy też, że to ostatni element serwisowej sekwencji i nie może zaburzać poprzednich. Tak więc po pronacji nie ma już nic, poza wykończeniem ruchu. Nie zginamy ręki, ani broń Boże nie spowalniamy ruchu. Po uderzeniu piłki rozluźniamy wszystkie mięśnie ręki i pozwalamy rakiecie swobodnie opaść za lewą (w przypadku praworęcznego zawodnika) nogą. Jest to element o tyle ważny, że potrafi nawet przeciętny serwis wznieść na wyżyny. Zyskujemy spore przyspieszenie przy płaskich serwisach i niespotykaną dotąd rotację przy podaniach technicznych. To najlepszy i najszybszy sposób na poprawę serwisu. Większość amatorów i tak nie wykorzystuje nóg czy bioder. „Machanie” ręką większości wychodzi całkiem nieźle, ale wielu z nich zapomina lub źle korzysta z nadgarstka. Zacznijmy naukę od uderzeń na sucho, najlepiej z rakietą trzymaną przy sercu. Gdy przyzwyczaimy się do ruchu (co zazwyczaj nie trwa dłużej niż 5 minut) dodajemy do zabawy żółtego, włochatego potwora i ekspediujemy go na drugą stronę kortu. Również trzymając rakietę blisko serca. To warto powtarzać dużo dłużej, gdyż gdy złapiemy rakietę normalnie stracimy znacznie na dynamice ruchu. Wtedy ważna będzie dokładność. Pierwsze efekty powinny być widoczne już po tygodniu średnio-intensywnych treningów (około 5h serwowania).\n3. Różnicowanie pierwszego i drugiego serwisu\nPowtórzenie pierwszego podania w przypadku popełnienia błędu, pozwala na podjęcie ryzyka w przypadku pierwszego serwisu. Należy go wykonać z pełną siłą i ryzykiem w wariancie najtrudniejszym do returnowania. Wszak ma ono nam umożliwić uzyskanie przewagi sytuacyjnej a w najlepszym wypadku bezpośrednie zdobycie punktu. W rezerwie przecież mamy drugie podanie.\nO ile pierwsze podanie ma nam zapewnić przewagę, o tyle drugie ma nas obronić przed uzyskaniem takiej przewagi przez returnującego przeciwnika, gdyż tu nie możemy podjąć już takiego ryzyka jak za pierwszym razem. To bezpieczeństwo możemy uzyskać rezygnując nieco z siły zagrania na rzecz dokładności. Dodając mocną rotację awansującą możemy wykonać jeszcze szybszy ruch rakietą, gdyż jedynie część tej szybkości zostanie przekazana piłce a resztę na wkręcenie tej piłki w karo serwisowe, co dodatkowo utrudni odbiór.\n4. Wybory taktyczne\nZasady i stopniowanie jest proste. Serwuj tak aby zdobyć bezpośredni punkt. Dlatego należy obserwować ustawienie odbierającego, gdyż bywa często tak że ustawieniem próbuje on chronić swoja słabszą stronę, dając możliwość bezpośredniego uplasowania asa. Jeśli nie czujesz się na siłach należy serwować tak aby zapewnić od razu na wstępie przewagę taktyczną prowadzącą do jego zdobycia. Jeśli znamy słabszą stronę przeciwnika, a taką jest w 90% bekhend, tam właśnie serwujemy. Na stronę równowagi daje to serwis do środka, a dla przewagi na zewnątrz, jeśli potrafimy z boczną odchodzącą rotacją (szwajsowany). Osoby posiadające mocny płaski serwis, a mające kłopoty z dokładnym plasowaniem powinny często korzystać z serwisu na ciało. Dla pozbawionych refleksu amatorów radzenie sobie z takim podaniem to spore wyzwanie. W przypadku leworękiego serwującego jest dokładnie tak jak wyżej, bo kluczem są umiejętności returnującego, a nie którą ręka serwujemy. Jedyne ułatwienie powstaje przy serwowaniu na stronę przewagi, gdyż umiejętna boczna rotacja jeszcze bardziej wyrzuca przeciwnika na bekhend.\nW przypadku drugiego serwisu bezpieczny będzie prawie zawsze wysoki kick na bekhendowej stronie rywala. Przestrzegam przed plasowaniem zwłaszcza drugiego serwisu po stronie forhendowej rywala, w tym również wyrzucającego, ponieważ jest to jedna z mocniejszych stron amatorów i możemy się nadziać na kontrę po linii, lub jeszcze ciaśniejszy kros forhendowy.\n5. Typowe grzechy amatora\na) Zbyt niski wyrzut. Wyrzucamy co najmniej na wysokość pełnego dosięgu rakietą, inaczej musimy grać ugiętą w łokciu ręką. Pomijając kontuzje jakiej się w ten sposób możemy nabawić, pozbawiamy się możliwości mocnego zagrania.\nb) Zbyt wysoki wyrzut z kolei utrudnia ocenę momentu uderzenia lub powoduje zatrzymanie rozpoczętej sekwencji serwisowej i w efekcie rwany serwis.\nc) Nieprawidłowa pozycja. Uderzenie z otwartej pozycji osłabia siłę uderzenia jak też powoduje wytrącenie gracza z równowagi.\nd) Wstrzymywanie ręki. Amatorzy obawiający się popełnić błąd przy drugim serwisie podświadomie wstrzymują rękę, powodując nienaturalny ruch, pakujący piłkę przeważnie w siatce.\ne) Obserwowanie efektów swojego wspaniałego zagrania zamiast przygotować się na ewentualną odpowiedź.\nf) Zbyt krótki serwis. Takie podanie pozwala na wejście przeciwnika w kort i mocne zaatakowanie naszego serwisu.\ng) Rotowanie wyrzutu. Amatorzy często podkręcają piłkę palcami zamiast ja wypychać pionowo ku górze.\nh) Uderzanie na siłę. Najpierw precyzja, potem siła.\ni) Forehandowy chwyt.\n– Nie obawiaj się grać mocnego pierwszego serwisu, wtedy mniej się będziesz obawiał odpowiedzi rywala.\n– Nie zagrywaj drugiego serwisu nazbyt asekuracyjnie, z większym prawdopodobieństwem stracisz wówczas punkt niż w wyniku błędu podania.\n– Rozluźnij się, spinanie się pogarsza tylko sprawę.\n– Jak masz kiepski serwis to przynajmniej opanuj dobre go pozycjonowanie. Można zagrać mniej agresywnie ale dokładniej. To przyniesie mniejsze szkody o ile czasem w ogóle takie powstaną.\n– Poświęć co jakiś czas całą godzinę na doskonalenie serwisu obserwując efekty wprowadzanych modyfikacji.\n– Nagraj własną sekwencję serwisową i popatrz na nią z zewnątrz. Dla porównania możesz użyć dostępnych w Internecie nagrań najlepszych zawodników.\nPoprzedni artykułForhend krok po kroku. Krok pierwszy – wprowadzenie.\nNastępny artykułAustralian Open: Ula ma w sobie wielkiego ducha walki!\nŻelazne zasady na korcie\nLewym być – czyli gra z zaskoczenia\nWolej – prowadzenie rakiety w zależności od rodzaju piłki