Dobre rady w mrocznym świecie - Kapi - MLPPolska\nDobre rady w mrocznym świecie\nBy kapi, September 6, 2015 in Kapi\nKrok za krokiem, niestrudzony wędrowiec zbliżał się do celu swej podróży. Od pewnego czasu na tle zachmurzonego nieba majaczyła bryła miasta Waterground. Jego zbutwiała palisada oddawała dobrze klimat obecnych czasów. Każdy się bał i odgradzał się od świata, ale także nie było sposobu na zatrzymanie magii. Umocnienia szły więc w rozsypkę, bo nikt nie chciał ich utrzymywać. Odkąd jednorożce opanowały tą mroczną sztukę posługiwania się wszelkimi rodzajami magii, nic już nie miało sensu. Cała rasa została zniewolona przez tą mroczną siłę. Kucyki ze zdolnościami magicznymi zaczęły wykorzystywać swą przewagę i zmuszać innych do wykonywania ich zachcianek. Wtedy to zostały stoczone wielkie bitwy. Zwolennicy starej Equestrii, przepełnionej miłością i dobrem stanęli pod przywództwem księżniczek przeciw jednorożcom, dowodzonym przez Black Lightninga. Walka pokazała tylko jedno - powszechną śmierć. Wojownicy ginęli od magicznych pocisków, czy nawet kontroli umysłu, zanim dobyli miecza. Tylko Alikorny trzymały Starą Equestrię w całości. Jednak księżniczki przytłoczone stratami i cierpieniem, postanowiły się wycofać. Zabrały ze sobą każdego, kto chciał i mógł z nimi pójść. Niestety nie wszystkim było to dane. Wielkie rzesze kucy odeszły z Equestrii. Nie wiadomo co się z nimi stało.\nJednorożce twierdzą, że wszyscy zginęli od krwiożerczych bestii, które rozmnożyły się na świecie po manifestacji magicznej jednorożców. Niektóre kucyki, które mimo przeciwności mają jeszcze nadzieję, na dobro wierzą jednak, że gdzieś daleko powstała Stara Equestria, gdzie panuje dobro i miłość. Jednak co raz częstsze napady bestii, pojawianie się duchów, upiorów, huraganów i niedoli zdają się temu przeczyć. Często przeszło miesiąc nie widać słońca. Tak jest i tego miesiąca.\nJednorożce wygrały i korzystając z magii stały się rasą panującą. Zniewoliły gryfy, i inne kuce. Changelingi w większości powymierały z braku miłości. Próbowały kiedyś zdobyć Equestrię siłą, jednak potężna mroczna magia zmiotła ich armię z powierzchni ziemi. Jednorożce, choć tak potężne nie potrafiły jednak ochronić swoich umysłów. Zaślepione potęgą sięgały po co raz gorsze rytuały magiczne, za każdym razem tracąc kontakt z rzeczywistością. W końcu zaczęły traktować jak rzeczy nawet siebie nawzajem, nie mówiąc o innych rasach, które przybrały rolę niewolników. Dla czarnoksiężników liczyła się tylko chwilowa przyjemność, lub większa potęga. Częstokroć moralność jednorożców jest tak zbrukana, że ich rogi wykrzywiają się, niczym ciernie, a oczy stają się czarne. Świat znany kucykom trwa w takim porządku już przeszło cztery stulecia. Zniewolone kuce przestają już nawet wierzyć w legendę o księżniczkach przytłoczone ciężką rzeczywistością. Powrócił podział sprzed założenia Equestrii. Każda rasa dba tylko o siebie. Różnicą jest tylko niekwestionowany prym jednorożców. Każdy wie, że nie może się narazić jednemu z nich, bo ten po prostu go zabije.\nEverest przekroczył uchyloną bramę Waterground. Przywitał go rozmyty napis uczyniony szarą farbą na czarnym drewnie "opłata 2 monety". Miasto było już puste o tej porze. Każdy dom zamknięty, na ulicach żadnego światła. Samotny wędrowiec nawet nie uiścił wpłaty na konto miasta, bo żaden strażnik nie pilnował kosza z pieniędzmi. Nawet jeśli Everest okazałby na tyle dobrej woli, lub jak niekiedy mówią inni - głupoty i wrzuciłby monetę, to następny przybysz po prostu by ją zabrał. O słomiane, przeciekające dachy miasteczka stukał deszcz. Drogi, niegdyś brukowane, teraz zerwane i zabłocone były śliskie. Kuc zatrzymał się przed zabitą dechami karczmą, a raczej ruderą. Nie dochodził z niej żaden dźwięk. Deszcz powoli przemakał przez płaszcz wędrowca. Jednak to tu wyznaczył mu miejsce na spotkanie zakon. To tu miał doświadczyć zaszczytu przejścia z pracy w terenie pod skrzydła nauczyciela. Nie był to jednak zwykły nauczyciel, jak taki na szkoleniu. To miał być Mentor. Oznaczało to, że Everest wykazał się na tyle, aby zostać wyróżnionym spośród wielu młodych kucy i awansować na wyższe poziomy w zakonie. To oznaczało lepszy dobrobyt, a także bardziej ekscytujące zlecenia.\nEverest stał tak w deszczu, czekając już dobre dwie godziny. Świat zrobił się jeszcze ciemniejszy, a deszcz kapał i kapał. Nie była to ulewa ani siąpanie, kapał jakby chciał a nie mógł, jakby chciał pogrążyć świat w monotonii. Nagle z zauwka nieopodal wyłoniła się tajemnicza postać. Istota nosiła czarny płaszcz i kaptur, po którym spływała woda. Widać było lekki uśmiech na tle ciemnej zieleni sierści i czarnego, kilkudniowego zarostu. Jednak reszta twarzy skryta była w cieniu kaptura. Jedynie bystre, czarne oczy oglądały z daleka postać Everesta. W miarę jak drugi kuc się zbliżał, czerwony jednorożec widział co raz więcej szczegółów. Płaszcz tamtego był zrobiony z jakiejś ciężkiej skóry, być może leśnego smoka, albo innej bestii. Wyglądał na absolutnie nieprzemakalny. Z podobnego materiału została wykonana reszta stroju. Dość obcisłe elementy pasowały do siebie idealnie. Gdzieniegdzie wpleciony był błyszczący kawałek czarnego metalu. Na ramieniu błyszczała odznaka czarnego orła w srebrnej obwódce. Był to znak mentorstwa w zakonie. Płaszcz skrywał skrzydła, zielonego pegaza. Mentor zatrzymał się 15 metrów od Everesta i powiedział cichym, spokojnym głosem:\n- Czemu nie wszedłeś pod dach? Lubisz moknąć?\nWaterground miasto jak każde inne w tych czasach i okolicy, było celem jednorożca.\nZbutwiałe palisady, brak strażników, a do tego napis "opłata 2 monety" przywitały Everesta w tej ruderze, znanej mieszkańcom pod mianem domu. Z Mentorem miał się spotkać pod karczmą. Kapanie deszczu nie przeszkadzało jednorożcowi przemierzać coraz to bardziej zabłoconej drogi, nie przeszkadzał także denerwujący dźwięk uderzania kropli o słomiany dach. Powolnym krokiem zmierzał w kierunku karczmy, która to majaczyła mu się na horyzoncie. Everest stanął przed wejściem, chwile nasłuchiwał, ale nie zdziwił się gdyż żadnych dźwięków z wewnątrz nie usłyszał.\nPłaszcz przemókł mu prawie całkowicie, ale to mu nie przeszkadzało. Stał tak dalej patrząc na karczmę, nasłuchują i myśląc, o tym jakim cudem to on został wybrany w tak młodym wieku. Kiedy tak myślał z zaułka usłyszał dźwięk kroków. Wyszła z niego postać. W momencie zbliżania się Everest przyjrzał mu się dostatecznie aby wiedzieć kto to jest. Mentor zatrzymał się kilka metrów od niego.\n- W Zakonie trzymali nas tylko i wyłącznie w budynkach nawet bez okien, a jak już wychodziliśmy to w nocy po suszy, więc proszę się nie dziwić że uwielbiam stać na deszczu, który choć odrobinę pozwala mi myśleć że świat jest inny - odpowiedział - zapraszam do środka, ja stawiam - powiedział po czym ruszył w kierunku karczmy, tak aby mógł zostać zatrzymanym albo wyprzedzonym, przed przekroczeniem progu.\nEdited September 7, 2015 by UMBRA\nCzarne oczy zabłysły w ciemności i mentor ruszył powolnym krokiem za Everestem. Weszli wspólnie do karczmy. Drzwi skrzypnęły, a na podłogę pociekły strugi wody. Budynek był prawie pusty. Jakaś klacz spała za ladą, jej twarz była zmęczona, miała podkrążone oczy, choć była młoda. Jej dawniej seledynowa sierść poszarzała i nosiła ślady błota, zaś średniej długości, fioletowa grzywa, opadała faliście na brudne deski lady. Mentor wyprzedził czerwonego ogiera i usiadł przy stole. Tajemniczy ogier spuścił kaptur, z którego zleciała woda. Ujawniła się kanciasta twarz, przez którą biegło kilka czarnych szram po cięciach. Czarne oczy znów wlepiły się w Everesta. Suche usta otworzyły się i chropowatym szeptem wymówiły:\n- Cóż za dużo sobie nie popijemy, dama śpi. Choć fakt, że pomysł miałeś dobry. No to teraz opowiedz mi o sobie i określ czego ode mnie chcesz.\nPierwsze co rzuciło się ogierowi w oczy to gorzka prawda o śpiącej klaczy za ladą. ”No to z trunku nici” pomyślał z goryczą i usiadł wraz z mentorem do stolika. Everest rozglądał się po całej karczmie szukając jakiegoś niebezpieczeństwa. Zobaczył twarz mentora, wydała mu się bardzo znana, choć nie wiedział skąd. Z zadumy wyrwało go pytanie.\n- Jestem Everest. Zabójca potworów. Moja historia składa się na wyrzucenie do śmieci w dzieciństwie i morderczy trening w Zakonie. Nic ciekawego.\nSpojrzał jeszcze raz jeszcze na ladę i klacz za nią.\n- Czego od ciebie chcę. Dwóch rzeczy – powiedział stanowczo i odwrócił się w kierunku mentora – Po pierwsze chcę wiedzieć dlaczego ja? Oraz chciałbym stać się kimś więcej niż tylko zwykłym zabójcą potworów, którym gardzi nawet zwykły rabuś ze slumsów. Mam cel w życiu ale nie osiągnę go bez tej pomocy – Everest spojrzał na sufit i zastygł tak. Sam nie wiedział czy czeka na odpowiedź czy coś innego\nMentor nie spuszczał oka ze swego nowego ucznia, pogładził się kopytem po brodzie po czym rzekł:\n- Może coś z ciebie będzie... Dlaczego ty? Powód est banalny i powszechnie znany. W zakonie panują proste reguły jeśli jesteś słaby - giniesz, jeśli jesteś dobry - stoisz w miejscu, jeśli jesteś lepszy - awansujesz i warto w ciebie inwestować. Ty znalazłeś się w tej trzeciej, niewielkiej grupie. Po, jak go nazwałeś morderczym treningu, przychodzi czas na działanie w polu. Tam przyglądamy się jak kto sobie radzi. Sprawdzamy odruchy, wysyłamy do co raz trudniejszych zadań. Nie wiem, czy kiedyś zastanawiałeś się, czemu towarzysze, których znosiliście rannych z pola bitwy, nigdy do was nie powracali... zabrzmiało makabrycznie, ale to nie to, co myślisz. Są po prostu przydzielani po takiej porażce do zbiorowej drużyny. Tam wszyscy uczą si polegać na sobie i współpracować. Jednak to nie jest ideał zabójcy. Każdy mistrz musi umieć działać sam i poradzić sobie ze wszystkim. Tylko w niektórych sytuacjach mistrzowie działają wspólnie. Ty wykazałeś zdolności do walki, zostałeś zauważony przez przełożonych i wysłany do mnie. Ja mam zrobić z ciebie mistrza, bo masz zadatki. Nie myśl sobie jednak ,że samo dostanie się u mnie na termin czyni z ciebie kogoś lepszego. Teraz dopiero zobaczysz ile jesteś w stanie zrobić i ile jesteś wart. A to czy spełnisz swe marzenie zależy już od ciebie.\nOgier pogładził się po głowie, a w jego bujnej, czarnej czupryny przez chwile wystawał z głowy jakiś kikut, przypominający róg. Zdziwiło to Everesta, gdyż widział u tego ogiera skrzydła.\nEverest szybko opuścił głowę, gdy tylko usłyszał głos mentora, miał szacunek dla kogoś ważniejszego w zakonie. Wsłuchiwał się uważnie w całą wypowiedź ogiera. Jego słowa dały mu promyk nadziei, że kiedyś będzie mógł wreszcie stanąć twarzą w twarz z kimś kto kiedyś był mu bardzo bliski.\nPo całej wypowiedzi Everestowi do oczu rzuciło się coś w czuprynie mentora. Przez chwilę gryzł się z myślą że mógł to być róg, choć została ona ostatecznie odrzucona, gdyż wyraźnie widział skrzydła.\n-Wiele dla mnie znaczy to abyś mnie szkolił i cieszę się że mogę mieć taką możliwość – spojrzał jeszcze raz na głowę mentora, lecz starał aby nie było tego widać – Mamy coś jeszcze do omówienia czy raczej obudzimy tę klacz, żeby nas zakwaterowała, bo spanie w deszczu niezbyt zachęca.\nKolejny raz rzucił wzrokiem na głowę mentora. Nie chciał pytać, choć powinien. Ostatecznie postanowił, że zapyta rano.\nWitam wznawiam teraz działania wielu sesji. Ponieważ w tej ostatni wpis widnieje od Ciebie, toteż zapytuję: czy po tej przerwie chcesz kontynuować sesję? Jeśli tak napisz mi na PW to wznowimy.\nCiemnozielony pegaz uśmiechnął się z aprobatą.\n- Masz całkiem dobre pomysły i nie jesteś nieśmiały, dobrze. Zajmij się naszymi kwaterami, dziś wypocznijmy po podróży, nabierz sił, bo jutro chcę zobaczyć Twoje umiejętności. Zapolujemy na bestię, z czym chcesz walczyć, aby pokazać mi co umiesz? Zastanów się i do jutra rana daj mi odpowiedź, a teraz obódź tą uroczą damę i poproś o jakieś dobre pokoje.\nKlacz spała mocno i delikatnie, wdzięcznie chrapała. Everest podszedł do niej i chrząknął znacząco. Ponieważ to nie pomogło, spróbował głośniej. Młoda klacz otworzyła nieśmiało swoje ciemno niebieskie oczy, zakryte czarnymi rzęsami. Spojrzała na kuca i w pierwszej chwili wydała się wystraszona, lecz szybko się opamiętała i lekko zarumieniła. Po chwili odezwała się głosem lekko zdartym, choć przyjaznym.\n- Witam szanownego Pana, przepraszam najmocniej, że zasnęłam, ale nie spodziewałam się nikogo tak późno. Czym mogę służyć?\nMówiąc to ruszyła do frontowych drzwi i zaczęła je zamykać na kilka zamków. Pod rodzę ukłoniła się również pegazowi przy stole, choć cały czas spoglądała swymi pięknymi, choć zmęczonymi oczyma na Everesta, jakby wyczekując odpowiedzi.\n– Nic się nie stało – odpowiedział z prędka, nie chciał wyjść na chama.\nZerkał na klacz, gdy ta zamykała drzwi, wolał zaczekać aż wykona jedną robotę, a później dać jej kolejną.\n– Chciał bym prosić o dwa pokoje dla mnie i mojego przyjaciela na czas bliżej nie określony, a także o jakąś wodę do pokoi.\nEverest wyciągnął kilka moment z sakwy i położył je na ladzie.\n– To napiwek, za nocleg zapłacę jak zobaczę pokoje – powiedział i ukłonił się do klaczy.


„Nie boimy się trudnych wyzwań jakie niesie czas” | wyższe | raciborz.com.pl\nStrona główna Edukacja wyższe „Nie boimy się trudnych wyzwań jakie niesie czas”\nZ rektorem PWSZ w Raciborzu prof. Michałem Szepelawym rozmawia dr Janusz Nowak.\nDr Janusz Nowak: Panie Rektorze, wzorem lat ubiegłych pragnę w imieniu Czytelników „Eunomii” prosić o podzielenie się refleksjami, które nasuwają się Panu Rektorowi u progu nowego roku akademickiego. Proponuję na początek, aby Pan Profesor sformułował jakąś nadrzędną myśl, która ujmowałaby wyzwania, przed jakimi stoi zarówno nasza uczelnia, jak i całe szkolnictwo w Polsce.\nProf. Michał Szepelawy: Ponieważ najbliższe Zgromadzenie Plenarne Konferencji Rektorów Publicznych Szkół Zawodowych odbędzie się w końcu października w Zamościu, warto, jak sądzę, przywołać powszechnie znane słowa kanclerza wielkiego koronnego Jana Zamojskiego umieszczone w akcie fundacyjnym Akademii Zamojskiej: „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie!” Zdanie to powinniśmy potraktować je jako rodzaj testamentu pozostawionego przez jedną z największych postaci I Rzeczypospolitej wszystkim kolejnym pokoleniom Polaków, w tym także nam. Wypada wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób zajmują się edukowaniem młodych ludzi, podjąć namysł nad stanem obecnym i przyszłością tego jakże ważnego procesu „chowania młodzieży”. Musimy o tym myśleć również w społeczności związanej z raciborską Państwową Wyższą Szkoła Zawodową.\nJak zatem, według Pana Rektora, wygląda dzisiejsza kondycja edukacji?\nProf. Michał Szepelawy: Uczelnie wyższe, w tym publiczne szkoły zawodowe, do której to grupy należy także nasza szkoła, mają do spełnienia niezwykle ważną funkcję społeczną. Chodzi wszak o nowoczesne kształcenie, ale także formowanie młodych Polaków. Istotą misji wyższych szkół jest nie tylko dostarczenie studentom wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych, zgodnych z kierunkami kształcenia, lecz równocześnie cennych wartości etycznych, społecznych, kulturowych i patriotycznych. Pragnę przypomnieć nieco zapomniane w ostatnich latach pojęcie: etos inteligencki. Ukształtowane zostało ono w XIX wieku, w okresie zaborów, kiedy warstwa inteligencka stała się przewodniczką narodu. W pojęciu tym kryją się wszystkie te szlachetne pierwiastki, które pragniemy – jako wykładowcy, nauczyciele, pracownicy szkoły wyższej – zaszczepić w umysłach i osobowościach naszych studentów. Wierzę, że wszystkim nam bardzo zależy, ażeby absolwenci odczuwali w swoim życiu zawodowym silny wewnętrzny nakaz służenia dobru wspólnemu i aby nie koncentrowali się wyłącznie na celach prywatnych, osobistych.Nabywaniu przez studentów elementów etosu inteligenckiego, a więc poczucia konieczności włączania się w działania wspólnotowe, społeczne, służą na pewno różne formy aktywności studenckiej, które inspiruje uczelnia.\nProf. Michał Szepelawy: Od wielu lat konsekwentnie pielęgnujemy różnorodne inicjatywy, których wspólnym mianownikiem jest wpajanie młodym ludziom postawy prospołecznej. Nasi studenci bardzo chętnie w takich projektach uczestniczą. Działające we wszystkich instytutach studenckie koła naukowe nie zamykają się w swoich gronach, lecz odważnie wychodzą na zewnątrz, do środowiska lokalnego, organizując i współorganizując różnorakie imprezy i przedsięwzięcia: spotkania, konferencje naukowe, wystawy, konkursy, przedstawienia teatralne, zabawy dla dzieci (np. z okazji Dnia Dziecka). Wielu naszych studentów angażuje się w wolontariat. Na szczególne podkreślenie zasługuje niezwykła impreza integracyjna, jaką są Igrzyska Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej „Sport ku radości”. W maju bieżącego roku już po raz siedemnasty na stadionie i innych naszych obiektach sportowych studenci i wykładowcy udowodnili, że solidarność z osobami, które zostały przez los pozbawione niektórych sprawności, jest nie tylko piękną ideą, ale przede wszystkim szansą na wychodzenie z kokonu egoizmu.\nWiedza i umiejętności to główny „produkt”, który chcą otrzymać w naszej uczelni studenci. Co władze PWSZ czynią, aby ten „produkt” był w jak najlepszym gatunku?\nProf. Michał Szepelawy: Dbałość o wysoką jakość kształcenia jest stale naszym priorytetem. Nie tylko dlatego, że jesteśmy rozliczani z efektów kształcenia, ale głównie z tego powodu, że jesteśmy świadomi oczywistej prawdy, że dobrze wykształceni absolwenci są najlepszą żywą reklamą szkoły. Wkładamy wiele wysiłku w to, aby poszczególne jednostki organizacyjne uczelni, wszystkie jej ogniwa, a więc instytuty, Studium Języków Obcych, Biblioteka, administracja i pozostałe, funkcjonowały w pełni profesjonalnie i kompetentnie, przyczyniając się w ten sposób do ugruntowywania dobrej marki i pozytywnego wizerunku raciborskiej PWSZ w mieście, regionie, w kraju. O tym, że uzyskujemy pod tym względem dobre efekty świadczą m.in. akredytacje Polskiej Komisji Akredytacyjnej na kolejnych kierunkach (ostatnio taką akredytację uzyskała neofilologia), a także coraz wyższe pozycje naszej uczelni w rankingu „Perspektyw”, że przypomnę tę miłą informację, która została przedstawiona w czerwcowym numerze „Eunomii”, iż w najnowszej edycji rankingu osiągnęliśmy piętnaste miejsce wśród państwowych wyższych szkół zawodowych, co jest bardzo przyzwoitym wynikiem. Wszystkim wykładowcom, pracownikom uczelni, studentom należą się serdeczne podziękowania za udział w osiąganiu sukcesów przez naszą szkołę.\nOgromny wpływ na jakość kształcenia ma kadra dydaktyczna.\nProf. Michał Szepelawy: Bez wątpienia jednym z najważniejszych źródeł skutecznego realizowania przez wyższą uczelnię jej misji jest właśnie kadra. Już przed kilku laty przewidywaliśmy kłopoty, jakie mogą wyniknąć z ustawowego ograniczenia dwuetatowości. Działając w związku z tym wyprzedzająco, położyliśmy szczególny nacisk na formowanie własnej, rodzimej kadry wykładowców. Co prawda jako wyższa szkoła zawodowa nie dostajemy w ramach subwencji środków finansowych na badania naukowe, które są przecież podstawą rozwoju zawodowego młodych zwłaszcza naukowców, jednak mimo to staraliśmy się w taki sposób gospodarować budżetem, aby nasi pracownicy naukowi, szczególnie młodzi, mogli przeprowadzać konieczne badania, publikować rozprawy w naszym uczelnianym, bardzo sprawnie działającym wydawnictwie, ażeby mogli uczestniczyć w konferencjach, seminariach naukowych. Takie postępowanie przyniosło efekty. Obecnie możemy się pochwalić jednym z najwyższych wśród publicznych szkół zawodowych wskaźników określających liczbę „własnych” samodzielnych pracowników naukowych (doktorów habilitowanych) i doktorów nauk. Wszystkie instytuty zatrudniają wykładowców, którzy w raciborskiej uczelni zrealizowali pełny cykl rozwoju zawodowego. Trzeba podkreślić, że większość instytutów jest w istocie samodzielna pod względem kadrowym, co należy rozumieć jako posiadanie przez nie wystarczającej, zgodnej z ustawowymi zasadami, liczby wykładowców wchodzących do minimum kadrowego i zatrudnionych w Raciborzu na pierwszym etacie. Wprawdzie w Instytucie Techniki i Architektury wystąpiły problemy kadrowe, których przyczyna tkwiła w blokowaniu przez inne uczelnie dwuetatowości pracowników, ale dzięki przemyślanym działaniom udało się nam je przezwyciężyć. Istnieje szansa na to, że w najbliższych latach również w tej jednostce większość kadry naukowej będą tworzyli „rodzimi” wykładowcy zatrudnieni w raciborskiej PWSZ na pierwszym etacie.\nSprawa dwuetatowości, o której Pan powiedział, łączy się z przykrym tematem, jakim są dążenia niektórych środowisk do marginalizacji państwowych wyższych szkół zawodowych. Jak Pan Rektor ocenia tę sytuację?\nProf. Michał Szepelawy: Powtórzę prawdę, którą wyrażałem już wielokrotnie, ale nigdy dosyć jej przypominania. Otóż publiczne wyższe szkoły zawodowe są niezwykle ważnym ogniwem całego systemu szkolnictwa wyższego w naszym kraju. Ich rola, zwłaszcza w mniejszych ośrodkach i regionach, jest nie do przecenienia. Na szczęście rolę tę dostrzegają i doceniają liczni osoby życia publicznego, a także władze ważnych instytucji. Chodzi o parlamentarzystów, samorządowców, biznesmenów, ludzi mediów lokalnych, szefów instytucji kulturalnych, placówek edukacyjnych itp. Cenne wsparcie państwowe wyższe szkoły zawodowe otrzymują ze strony Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Publicznych. Konkurencja na rynku szkół wyższych jest niestety silna i niejednokrotnie brutalna. Jej konsekwencją są między innymi, wymuszone niewątpliwie przez lobby dużych ośrodków akademickich, niekorzystne dla publicznych szkół zawodowych zmiany w ustawie, a przede wszystkim sposoby regulacji problemu dwuetatowości. Sprawiają one, że uczelnia nasza, podobnie jak wszystkie szkoły tego typu, musi odważnie i zarazem niezwykle roztropnie podejmować trudne wyzwania, które przynosi dynamicznie zmieniająca się rzeczywistość edukacyjna. Jeszcze raz pragnę podkreślić, że nie czekaliśmy bezczynnie na rozwój wypadków, nie obserwowaliśmy biernie transformacji struktury systemu szkolnictwa wyższego w naszym kraju. Wręcz przeciwnie, podjęliśmy w minionych latach cały szereg przedsięwzięć (o wielu z nich informowaliśmy na łamach „Eunomii”), których nadrzędnym celem było zredukowanie niepożądanych skutków reformy szkolnictwa wyższego dla raciborskiej uczelni. Mogę z satysfakcją stwierdzić, że te dążenia przynoszą oczekiwane rezultaty.\nIstotnym warunkiem rozwoju uczelni jest odpowiedni nabór. Jak kształtuje się on w naszej szkole?\nProf. Michał Szepelawy: Od wielu lat musimy podejmować trudne wyzwanie, które wiąże się z niekorzystnym splotem negatywnych okoliczności niesprzyjających licznemu naborowi. Główną z tych okoliczności są kolejne roczniki niżu demograficznego. Staramy się elastycznie reagować na dynamicznie zmieniający się kontekst funkcjonowania szkoły i dlatego stale poszerzamy ofertę edukacyjną, a także dostosowujemy ją do autentycznych potrzeb rynku pracy. W rozpoczynającym się roku akademickim ruszają dwa nowe kierunki w Instytucie Studiów Społecznych: bezpieczeństwo państwa i administracja. Cieszą się one sporym powodzeniem, co utwierdza nas w przekonaniu, że decyzja o ich powołaniu była trafna. Trzeba podkreślić, że ich pojawienie się w naszej ofercie jest w dużej mierze efektem sugestii ze strony potencjalnych pracodawców, którzy są zainteresowani pozyskiwaniem dobrze wykształconych, kompetentnych, w pełni sprofesjonalizowanych pracowników. Nasza uczelnia daje gwarancję przygotowywania takich osób. Dodam, że kolejny nowy kierunek kształcenia, fizjoterapia, znajduje się w trakcie procesu decyzyjnego. Ogólnie tegoroczny nabór kształtuje się na poziomie wyników naboru w ubiegłym roku akademickim. Władze uczelni, kierownictwa i pracownicy poszczególnych instytutów, Dział Promocji i inne jednostki organizacyjne wykonały wielką pracę w zakresie promocji raciborskiej PWSZ. Bardzo za nią dziękuję. W tej permanentnej, trwającej przecież przez cały rok akademicki działalności promocyjnej swój udział ma także „Eunomia”.\nDziękuję Panie Rektorze. Wspomniał Pan o współpracy z firmami. Czy mógłby Pan Profesor rozwinąć ten problem?\nProf. Michał Szepelawy: Zgłaszanie się do nas pracodawców, w celu zachęcenia przyszłych absolwentów do podjęcia pracy w poszczególnych firmach czy instytucjach, jest w ostatnim czasie coraz powszechniejsze. Koresponduje ono ściśle z ustawową koniecznością realizowania przez naszą szkołę wymogów profilu praktycznego. Pragniemy, aby kontakty z pracodawcami zostały maksymalnie zinstytucjonalizowane, dlatego m.in. zapraszamy ich do prac Konwentu PWSZ. Ten statutowy organ jest coraz aktywniejszy w zakresie wpływania na jakość kształcenia poprzez inspirowanie strategii kształcenia (m.in. proponowanie nowych kierunków, systemowe organizowanie praktyk zawodowych itp.). Współpraca z przemysłem raciborskim znajdzie w najbliższych dniach swoje symboliczne potwierdzenie w fakcie zorganizowania uroczystości inauguracji nowego roku akademickiego w Pałacyku Rafako S.A.\nJak Pan Rektor ocenia kondycję finansową uczelni?\nProf. Michał Szepelawy: Roztropna polityka budżetowa jest koniecznym warunkiem stymulacji pozytywnej sytuacji uczelni w tak trudnych z wielu powodów czasach. Taką politykę prowadzimy. Mimo że w ostatnich trzech latach dotacja z MNiS była o trzy miliony złotych niższa, zakończyliśmy rok akademicki 2013/2014 z nadwyżką. Ten optymistyczny wynik wiąże się z koniecznością realizowania niepopularnych i bolesnych ruchów kadrowych, trudnych posunięć w zakresie reorganizacji zatrudnienia, ale pragnę zapewnić, że robiliśmy i nadal czynimy wszystko, aby decyzje dotyczące pracowników były jak najmniej dla nich dolegliwe. Dobry stan finansów naszej szkoły wynika także z rozsądnie i korzystnie przeprowadzonej sprzedaży części mienia uczelni. W kontekście sytuacji finansowej, chociaż nie tylko oczywiście w nim, bardzo ważna jest nasza współpraca z organami i ogniwami samorządu terytorialnego – miasta i powiatu. Oceniam ją bez wahania jako modelową. Pomoc okazywana naszej uczelni przez władze miejskie i powiatowe stanowi niewątpliwie potwierdzenie rangi, jaką posiada raciborska PWSZ.\nW wielu swoich wypowiedziach podkreślał Pan Rektor satysfakcję płynącą z faktu osiągnięcia przez uczelnię statusu istotnego centrum kulturowego i ośrodka miastotwórczego. Czy nadal jesteśmy tak postrzegani?\nProf. Michał Szepelawy: Zdecydowanie tak. Wiele instytucji miejskich i powiatowych chce z nami współpracować na różnych płaszczyznach. Jesteśmy jako uczelnia zapraszani do gremiów organizujących ważne przedsięwzięcia społeczne i kulturalne. Podpisaliśmy umowy z wieloma placówkami edukacyjnymi i kulturalnymi (w ostatnich miesiącach np. sygnowałem umowę z Młodzieżowym Domem Kultury) i to współdziałanie przyjmuje efekty bardzo konkretne i satysfakcjonujące wszystkie strony. Na uwagę zasługuje pod tym względem dynamiczne funkcjonowanie Uniwersytetu Dziecięcego, będącego efektem wspólnych i harmonijnych działań Raciborskiego Centrum Kultury i naszej szkoły. W najbliższych dniach PWSZ będzie współgospodarzem obchodów stulecia istnienia Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Będzie to okazja do podpisania umowy o współpracy z tą zasłużoną i jakże potrzebną środowisku lokalnemu organizacją.\nDziękując za wypowiedź, pragnę życzyć Panu Rektorowi, a za Pana pośrednictwem również Państwu Prorektorom satysfakcji z prowadzenia uczelni w trudnym, pełnym wyzwań czasie. Życzę dużo sił i wsparcia ze strony współpracowników.\nProf. Michał Szepelawy: Bardzo dziękuję. Ze swojej strony chcę na początku nowego roku akademickiego serdecznie życzyć wszystkim, którzy tworzą społeczność raciborskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, a więc wykładowcom, pracownikom i studentom, wielu sukcesów naukowych, dydaktycznych, zadowolenia z efektów pracy, a także pomyślności w życiu osobistym.


pluskiewicz.blogspot.com: Podsumowanie roku akademickiego\nCzas na podsumowanie kończącego się roku akademickiego. W mojej ocenie najważniejsze były wydarzenia związane z pracami dotyczącymi nowej ustawy o szkolnictwie wyższym, tzw. Ustawy 2.0. O toczących się pracach legislacyjnych dowiadywaliśmy się głównie z mediów. Nie było żadnych dyskusji na posiedzeniach Rady Wydziału. Wg informacji docierających z innych polskich uczelni medycznych w nich także nie były prezentowane założenia ustawy i nie prowadzono otwartych dyskusji. Wniosek z tej sytuacji jest prosty: środowisko akademickie nie rozumie kierunku reform bo nie ma w tej kwestii w zasadzie żadnej wiedzy. Wczoraj opublikowałem biuletyn Ministerstwa, w którym można znaleźć projekt nowej ustawy, warto się zapoznać z tym tekstem. Niemniej to za mało, dopiero otwarta dyskusja daje możliwość zrozumienia rzeczywistych planów reformy polskiego systemu szkolnictwa wyższego. Na nią już jest za późno, czas na dyskusje minął.\nBierność środowisk akademickich jest zdumiewająca, trudno zrozumieć dlaczego nie interesują nas nasze własne sprawy. Protesty i strajki jakie ostatnio miały miejsce to nie jest właściwa forma sporu. Nowe regulacje – a potrzeba zmian systemu polskiej nauki jest w mojej opinii niepodważalna – powinny tworzyć się toku spokojnych, merytorycznych dyskusji. Nigdy nie da się zaspokoić wszystkich oczekiwań i ambicji, najważniejszy jest kompromis. Kompromis między interesem społecznym wyrażanym kluczowym miejscem szkół wyższych dla rozwoju kraju, a oczekiwaniami samych pracowników. Trzeba jednak wyraźnie stwierdzić: prymat musi mieć generalny interes społeczny. Uczelnie muszą wnosić swój znaczący udział w rozwoju Polski. Bez dobrze zarządzanych uniwersytetów, prowadzących dydaktykę na wysokim poziomie oraz bez badań naukowych stymulujących rozwój cywilizacyjny nigdy nie dogonimy liderów światowych. I my, pracownicy uczelni mamy do spełnienia ważną rolę w tym procesie.\nTu warto postawić pytanie: czy ten szczytny cel da się spełnić gdy planowane zmiany będę nieznane i niezrozumiane w kręgach akademickich? Czy można oczekiwać sukcesu gdy pracownicy będą czuć się jak przedmiot a nie podmiot reform?\nNie wierzę w powodzenie w takiej sytuacji; metodami administracyjnymi nie da się zreformować polskich uczelni. Nawet najlepszy projekt się nie uda gdy nie będzie miał kto go realizować, gdy zabraknie wiary w sens podejmowanych działań. Dlatego brak komunikacji między władzą państwa, która ma dbać o interes społeczny a wykonawcami projektu reform polskiego szkolnictwa wyższego musi niepokoić w najwyższym stopniu.\nAutor: WP o 14:56


Znów jestem wdzięczny | naTemat.pl\nZnów jestem wdzięczny\nOstatni czas to same niespodzianki. Czy można być jeszcze bardziej szczęśliwym? (Z góry przepraszam tych z państwa, którzy mając prawdziwy powód do bycia nieszczęśliwymi, zgrzytają zębami i mówią: Kurde, co on opowiada! Tu hospicjum, nowotwór, a on cały czas o wdzięczności i szczęściu... Rozumiem, że niektórych może to przyprawiać o mdłości. Przysięgam, że nie ściemniam. A państwu szczerze nieszczęśliwym - serdecznie współczuję).\nCzy można więc być jeszcze bardziej szczęśliwym? Można.\nMam nadzieję, że wolno mi myśleć, że dobrze poprowadziłem rekolekcje w Anglii. Dziękuję wszystkim, którzy stali się niemal moimi przyjaciółmi.\nPodobnie było na rekolekcjach w Norwegii, w Stavanger - pozdrawiam tamtejszą Polonię. Jestem wdzięczny za znaczące wsparcie dla hospicjum i za to, że mogłem Was poznać.\nWczoraj - niezwykła sympatia ze strony obsługi lotniska w Gdańsku, załogi samolotu, który przywiózł mnie do Warszawy, a także ujmujący młody pracownik telewizji, Emilian, który wychodził ze skóry, żebym czuł się zaopiekowany (kupił mi dwa piwa, ale ciiii... Dla jasności - otworzyłem je dopiero w hotelu po programie). Dobre dziecko :-) Zrozumiał duszpasterza, który może być zmęczony po niemal godzinnym występie na żywo u Pana Tomasza Lisa.\nSami państwo oceńcie, czy byłem przekonujący.\n(Tu można obejrzeć program Tomasz Lis na żywo z udziałem ks. Jana Kaczkowskiego)\nWydaje mi się, że poza jedną wpadką - nazbyt natarczywym wciąganiem prowadzącego w rolę pacjenta hospicjum - było ok.\nPewna pani zadzwoniła do mnie po programie, mówiąc: Nareszcie zrozumiałam, dlaczego embrion jest osobą!\nI za to też jestem wdzięczny.


Ślub na Dominikanie i nie tylko! | Oferta | Biuro Podróży TravelService West Indies - Przyjaciele z Karaibów\nPromocja: Dominikana -20%\nIdziecie plażą, wzdłuż lazurowej wody, delikatnie trzymając się na ręce i spoglądając sobie w oczy. Uśmiechacie się i przypominacie sobie wszystkie romantyczne hollywoodzkie filmy, które do tej pory widzieliście. Nigdy jednak nie sądziliście, że to, co do tej pory widywaliście na dużym ekranie, może stać się rzeczywistością. Ale naprawdę może.\nŚlub w Dominikanie to marzenie, które nareszcie możecie spełnić\nDominikana to prawdziwy raj na Ziemi. Turkusowa woda, biały piasek, niebieskie niebo, palmy chylące się ku brzegowi. To sceneria, która posłużyła dla wielu znanych filmów romantycznych. Dzisiaj wy, możecie poczuć się jak bohaterowie jednego z takich filmów. Ślub w Dominikanie to wydarzenie, którego nigdy nie zapomnicie.\nProfesjonalnie zajmiemy się jego organizacją i udostępnimy Wam wiele możliwości\nNasze doświadczenie w organizacji ślubów w tropikach, przekłada się na ich jakość i ilość wariantów, które możecie wybrać. W zależności od Waszych preferencji, ślub może odbyć się na prywatnej zacisznej plaży, bezludnej wyspie, luksusowym hotelu, eleganckim klubie, a nawet nad lazurowym magicznym jeziorem, ukrytym pośród drzew. Wszystko organizowane jest w najwyższym standardzie, w towarzystwie polskiego tłumacza, pod opieką profesjonalistów.\nZdjęcia, których będą zazdrościć Wam wszyscy znajomi\nNiezależnie od wariantu, który wybierzecie, Wasz ślub zostanie udokumentowany profesjonalną sesją zdjęciową. Dzięki temu, po powrocie do kraju, wciąż będziecie mogli napawać się Waszym wyjątkowym wspaniałym dniem. Oprawicie w ramki fotografie, które za kilkadziesiąt lat będziecie przeglądać z niesamowitą nostalgią. Spojrzycie wtedy na siebie i powiecie sobie: „Wzięliśmy ślub w najpiękniejszym miejscu na Ziemi!”\nPlanując ślub na Karaibach, najlepiej od razu połączyć to z podróżą poślubną. Dominikana dostarczy Wam w tym względzie niezapomnianych wrażeń. Romantyczna kolacja nad oceanem, urokliwy lot helikopterem ponad brzegiem lazurowej wody, zabiegi w wysokiej klasy SPA, konne przejażdżki wzdłuż plaży, pływanie z delfinami… To tylko niektóre atrakcje, które urozmaicą Wasz wyjazd i uczynią go absolutnie niepowtarzalnym.\nNie tylko Dominikana…\nPrócz Dominikany, organizujemy także śluby w Meksyku i na Jamajce. W każdej z tych destynacji, ślub odbywa się w egzotycznej atmosferze, wśród lokalnej muzyki i tropikalnego słońca. Wystarczy, że spojrzycie na nasz katalog ceremonii ślubnych i powiecie „tak”. Najpierw „tak” ślubowi z naszą firmą, a później „tak” Waszemu małżeństwu, które zostanie zawarte na jednej z pięknych karaibskich plaż.


Pufa Design w Czterech Kątach | Pufa Design – blog o dobrym wzornictwie\nHome / ARANŻACJE • LAMPY • OTOCZENIE DOMU • PRASÓWKA • ŚWIATOWY DESIGN • Wyposażenie wnętrz / Pufa Design w Czterech Kątach\npiszą o pufa design, polecenie stylistki, pufa design, pufa design w mediach, sklep Pufa Design\tARANŻACJE, LAMPY, OTOCZENIE DOMU, PRASÓWKA, ŚWIATOWY DESIGN, Wyposażenie wnętrz Leave a Comment\nMaj i czerwiec w Magazynie Wnętrzarskim Cztery Kąty przebiegał pod hasłem kuchnia i urządzamy się na lato. Kuchnie letnią porą nabierają rumieńców jest – coraz więcej warzyw i owoców lokalnych, które malują i ozdabiają domowe pomieszczenia. Radość i uśmiech na twarzy bo takie jest właśnie lato – pełne szczęścia. Uwielbiamy ciepełko!\nW majowym numerze Cztery Kąty w artykule „Dzieci i ryby mają głos” pojawiła się sesja rodzinnego mieszkania w jasno-beżowo-drewnianych aranżacjach. Joanna Zduniak – sugerująca stylizację nawiązujące do warszawskiego apartamentu wybrała wieszak Play Normann Copenhagen, który świetnie wpasował się swoją stonowaną kolorystyką.\nWieszak Play jest do kupienia w Pufa Design\nNatomiast w „Rozmaitościach” znajdziemy serię lamp Ripples z silikonu VITA Copenhagen. Na tle plaży z horyzontem morza w tle pozytywnie nastraja i zachęca do myślenia o wakacyjnym odpoczynku.\nLampa Ripples Slop, delikatna i funkcjonalna – do kupienia w Pufa Design\nW czerwcowych Czterech Kątach funkcjonalnie i bardzo domowo zaprezentował się dywan z tworzywa tkany lokalnie szwedzkiej marki Pappelina, która od niedawna gości w Pufa Design. Łatwy w utrzymaniu czystości, lekki i kolorowy jest świetnym wyborem do domu pełnego zwierzaków i dzieci.\nChodnik FIA tkany w Szwecji do kupienia w Pufa Design\n„Lampy Industrial w majowym Dom&Wnętrze”\n„Pufa Design w wiosennym „Wnętrzu”\n„Lampa ARIGATO w Magazynie Dom & Wnętrze\nPoprzedni artykuł Home Sweet Home po szwedzku – Pappelina\nNastępny artykuł 7 pomysłów na zaaranżowanie strefy ognia w domu\nlampy VITA copenhagen Muuto GRUPA PRODUCTS menu lampa wisząca pufa design normann copenhagen eco design polski design


Ewelina Kamczyk znów strzela • Racibórz, Cyprzanów, Krzyżanowice - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\n17.11.2019 14:10 | 0 komentarzy | Olla\nW hicie 11. kolejki kolejki ekstraligi kobiet Medyk Konin zagrał z Górnikiem Łęczna. Górą były przyjezdne z Łęcznej, które wygrały 3:0. W 64. minucie gry na listę strzelczyń wpisała się pochodząca z Krzyżanowic Ewelina Kamczyk. Spotkanie z trybun oglądała Nikol Kaletka z Grzędzina. Zawodniczka Medyka Konin ze względu na kontuzję nie zagrała w ostatnim meczu rundy jesiennej.\nW niedzielę KKS Czarni Sosnowiec mierzył się z Mitechem Żywiec. Sosnowiczanki wygrały 4:0, a od pierwszych minut w spotkaniu zagrały Dżesika Jaszek z Cyprzanowa oraz Karolina Wieczorek z Raciborza.\nPo 11. ligowych kolejkach w tabeli przewodzi Górnik Łęczna. Na drugim miejscu z ośmioma punktami straty znajduje się Medyk Konin. W klasyfikacji strzelczyń najlepsza jest Ewelina Kamczyk, która w rundzie jesiennej zdobyła 21 goli.\nCyprzanów Ekstraliga Kobiet Krzyżanowice Piłka nożna piłka nożna kobiet Racibórz Sport


Apartamenty w Uppingham - Oferty apartamentów w Uppingham - eSky.pl\nApartamenty - Uppingham\nHarrogate, 25 czerwca 2021, 2 noce\nOakham, 25 czerwca 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Uppingham\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Uppingham są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Uppingham zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nUppingham - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Uppingham charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Uppingham z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Uppingham znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Uppingham?\nDostępne apartamenty w Uppingham w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Uppingham posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Uppingham?\nUdogodnienia w apartamentach w Uppingham są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Uppingham przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Uppingham?\nRezerwacja apartamentów w Uppingham jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Uppingham wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Uppingham?\nCena apartamentu w Uppingham jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Uppingham są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Villa Cortese\nApartamenty w Arriora\nApartamenty w Nautla\nApartamenty w Lion-sur-Mer\nApartamenty w Diafánion


Kinokracja.pl\tNasz świat to filmy online\nFebruary 19, 2014\tpawko\n“Jest 79 rok naszej ery. Rzymskie miasto Pompeje znajduje się w rozkwicie i na pozór nic nie zapowiada nadchodzącej katastrofy. Milo, niewolnik i gladiator, przybywa do miasta, by stoczyć walkę, która może dać mu wolność i prawo do ubiegania się o rękę ukochanej Flavii. Jego szanse są nikłe, bo dziewczyna została już przeznaczona skorumpowanemu rzymskiemu generałowi. Wkrótce jednak potęga natury odmieni losy wszystkich mieszkańców Pompei. Kiedy Wezuwiusz wybucha, wyrzucając z siebie potoki śmiercionośnej lawy, Milo musi wydostać się z areny, aby uratować życie ukochanej kobiety, podczas gdy majestatyczne Pompeje pochłania żywioł. “\nEmily Browning – Flavia\nKiefer Sutherland – Senator Corvis\nAdewale Akinnuoye-Agbaje – Atticus\nCarrie-Anne Moss – Aurelia\nJared Harris – Lucretius\nJessica Lucas (II) – Ariadne\nCurrie Graham – Bellator\nPompeje online opowiadają historie z początku naszej ery. Jest rok 79 do tytułowego miasta przybywa Milo gladiator który ma stoczyć walkę o wolność i o swoją kobietę problem jest jednak taki że Flavia ukochana Milo została już przeznaczona skorumpowanemu urzędnikowi. Wszystkie te plany krzyżuje żywioł który spada na miasto niczym grom z jasnego nieba. Rozpoczyna się walka o przetrwanie. Pompeje online to wspaniały obraz katastroficzny ale i także całkiem niezłe kino akcji. Pani zadowoli na pewno wątek miłosny który też jest całkiem nieźle rozbudowany. Film spodoba się każdemu kto lubi klimat wczesnych lat naszej cywilizacji. Serdecznie polecamy Pompeje online.\nSprawdź nasz poprzedni wpis Miłość bez końca online\nAkcja, Dramat\tdarmowe filmy po polsku, dubbing, filmy online, filmy online po polsku, filmy za darmo, napisy pl, Pompeje 2014 online, Pompeje cały film, Pompeje chomikuj, Pompeje dubbing pl, Pompeje online, Pompeje za darmo, Pompeje zalukaj\tOne comment on “Pompeje online”\tPingback: Ten niezręczny moment online Leave a Reply Cancel Reply\nYour email address will not be published.\tYou may use these HTML tags and attributes:   <acronym title="">
      <q cite="">   Ostatnie Posty\tAkademia wampirów online\nMuppety Poza prawem online\nKarol który został świętym online\nArchiwum\tMarch 2014\n© 2014 Kinokracja.pl. Proudly powered by WordPress.


BYĆ WRAŻLIWYM NA DOBRO I ZŁO | Parafia pw. Chrystusa Króla w Sanoku\nBYĆ WRAŻLIWYM NA DOBRO I ZŁO\n20 lipca 2014 roku; SIEDEMNASTA NIEDZIELA ZWYKŁA; Dobro i piękno sprawiają, że wiele problemów widzimy w nowym świetle, że życie staje się lżejsze. Sztuka życia polega, więc na tym, aby robić miejsce dla dobra, aby ono przeważało w naszym życiu. Jak szybko zło zagłusza dobro i jak wiele wyrządza szkód, często nie do naprawienia, wiemy aż zanadto z obrazów, jakie środki masowego przekazu prezentują nam z wydarzeń światowych.\nPopatrzmy, na naszą codzienność. Czy, czynimy proste gesty miłości świadcząc pomoc potrzebującemu, cierpiącemu, zrezygnowanemu, czy zrozpaczonemu? Czy dzień po dniu dzielimy się skarbem naszego serca i dobrocią?\nWprawdzie realizując dobroć nie wyeliminujemy całkowicie zła, tak, aby znikło z życia, ale przynajmniej będziemy je systematycznie usuwać. Opowiadana dzisiaj przez Pana Jezusa przypowieść o wzroście Królestwa Bożego na ziemi, pozwala nam odkryć z wielkim realizmem, że jest ono uwikłane w walkę, jaką prowadzi przeciw niemu „nieprzyjaciel”, który „sieje” chwast między pszenicę. Jezus uczy nas patrzeć na świat z chrześcijańskim realizmem i podchodzić do każdego problemu przestrzegając przyjętych zasad, ale również w sposób roztropny i cierpliwy.\nSłowa Pana Jezusa odnoszą się do wszystkich pokoleń i czasów, a więc i nam współczesnych.\nMożemy, więc i my pozyskać dla siebie coś z mądrości tej przypowieści. „Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.\nNieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.” (Mt 13,38-39.43).\nGłębia Dobrej Nowiny jest niewyczerpana dla tego, kto wie, o co chodzi w życiu. Możemy drugiego człowieka ubogacić, udoskonalić, podnieść do góry, ale możemy go także zniszczyć, zepsuć.\nDzisiaj sporo mówi się o wychowaniu, a mało o zgorszeniu. Ono jest odwrotnością wychowania.\nZgorszenie jest niszczeniem w człowieku obrazu Boga. Stąd bardzo surowy sąd czeka każdego, kto zgorszył. On, bowiem ma „udział” we wszystkich czynach zgorszonego.\nZło dąży do tego, by się zakorzenić w życiu, ono niszczy i marnuje wiele energii człowieka. Sami słyszymy, albo i mówimy, że pewne sprawy kosztują nas wiele nerwów, albo zdrowia.\nDobro dodaje sił, cieszy, buduje i ożywia.\nDobro i piękno sprawiają, że życie staje się lżejsze, nabiera pozytywnego znaczenia.\nZ tego powodu ze złem nie wolno nam rozprawiać się powierzchownie, lecz trzeba je zwalczać w bezpośredniej konfrontacji. Trzeba być wrażliwym na zło, bo ono szybko zagłusza dobro i wyrządza wiele szkód, często nie do naprawienia. Mamy na to dużo przykładów z życia naszego i z sytuacji w świecie. Czyniąc dobro nie wyeliminujemy całkowicie zła, aby znikło z życia, ale przynajmniej będziemy go systematycznie usuwać, zaś każdy dobry uczynek będzie dodawał smaku naszemu życiu, będzie jego zaczynem. „Wiemy też, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według [Jego] zamiaru. Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi.” (Rz 8,28-29).


Rajd Maroka 2019. Sonik i Przygoński wyruszyli na kolejną rundę rajdów cross-country – Kronika24.pl\nponiedziałek, 25 października 2021, 13:55\nStrona Główna/SPORT/MOTOSPORT/Rajd Maroka 2019. Sonik i Przygoński wyruszyli na kolejną rundę rajdów cross-country\nAtacama Rally, Rafał Sonik (fot. org.)\nRajd Maroka – ostatnia runda Pucharu Świata FIM będzie dla Rafała Sonika wyjątkowa.\nPolak po dwóch latach odzyskał trofeum i na piaskach Sahary będzie mógł ścigać się bez zbędnej presji. Co więcej, sięgając po dziewiąte mistrzostwo zrównuje się w liczbie tytułów z takimi legendami motosportu, jak Sebastien Loeb i Valentino Rossi.\nPo Kazachstanie, Rosji, Mongolii i Chinach przyszła kolej na Maroko. Kuba Przygoński, Adam Tomiczek i Maciek Giemza wyruszyli na kolejną rundę rajdów cross-country Maroc Rallye. W tamtym roku Maciek zapewnił tam sobie zwycięstwo w PŚ w kategorii juniorów.\nAdam Tomiczek cross-country Kuba Przygoński Maciej Giemza Maroko Puchar Świata Puchar Świata FIM quad Rafał Sonik rajd Rajd Maroka Rallye du Maroc


Wieczysta Kraków się nie zatrzymuje. Ogromny sukces zespołu z okręgówki - Sport WP SportoweFakty\nOprócz ligi okręgowej, Wieczysta Kraków odniosła triumf także w Małopolskim Pucharze Polski. Dzięki wygranej w finale rozgrywek nad Popradem Muszyna, "żółto-czarni" w przyszłym sezonie zagrają w Pucharze Polski na szczeblu centralnym.\nMateusz Byczkowski 16 Czerwca 2021, 19:18\nWieczysta Kraków chciała zmazać plamę po ubiegłorocznej edycji wojewódzkiego Pucharu Polski. To wtedy zespół Sławomira Peszki przegrał w finale po rzutach karnych z Podhalem Nowy Targ.\nW tym roku "żółto-czarni" o końcowe zwycięstwo w rozgrywkach mierzyli się z Popradem Muszyna na stadionie Garbarni Kraków. Arbitrem środowego starcia był Tomasz Musiał.\nPodopieczni trenera Roberta Kubieli bardzo dobrze wyglądali w pierwszej połowie meczu. Do przerwy na tablicy wyników widniał bezbramkowy remis. Wieczysta Kraków przycisnęła w drugiej części finałowego spotkania.\nTuż po przerwie gola na 1:0 strzelił Krzysztof Szewczyk. Później dwa trafienia dołożył były reprezentant Polski - Radosław Majewski. Tym samym żółto-czarni" odnieśli triumf w Małopolskim Pucharze Polski.\nDzięki wygranej nad Popradem Muszyna, Wieczysta Kraków w przyszłym sezonie zagra w Pucharze Polski na szczeblu centralnym. Oprócz tego ekipa z ligi okręgowej otrzyma także 40 tys. zł. Przypomnijmy, że już od 1 lipca pierwszy zespół obejmie Franciszek Smuda.\nTomek Pi 17-06 12:39 Zgłoś komentarz\nTrzeba było wystawić ich na euro 2020 !! Pewnie by zdobyli nie mniej punktów niż ci nasi kopacze z "najlepszym piłkarzem świata" na czele a może udało by się im zagrać nawet\ncoś extra i jakiś remis z Słowacja by wywalczyli.\nPiłka nożna Fortuna Puchar Polski Wieczysta Kraków


» Filmy na literę G\n» Gunday (2014)\n#1 2013-03-07 11:56:30\nPremiera: 14 luty 2014\nBanner: Yash Raj Films\nGatunek: akcja, romantyczny\nProducent: Aditya Chopra\nReżyseria: Ali Abbas Zafar\nRanveer Singh - Bikram\nArjun Kapoor - Bala\nPriyanka Chopra - Nandita\nIrrfan Khan - A.C.P. Satyajeet Sarkar\nSaurabh Shukla - Kaali Kaka\nPankaj Tripathi - Lateef\nVictor Banerjee - DCP of Calcutta\nAnant Sharma - Himanshu\nAkcja filmu toczy się w niespokojnej Kalkucie lat 70'. Nierozłączni Bikram i Bala, uchodźcy, z drobnych włamywaczy i złodziei węgla wyrastają na jednych z najbardziej wpływowych gangsterów...\nIch przyjazn zostaje wystawiona na probe gdy oboje zakochuja sie w tej samej kobiecie...\n* Zdjęcia do filmu były kręcone w studiu w Bombaju oraz w Kalkucie.\n* Aktor Ranveer Singh zranił się podczas kręcenia zdjęć do filmu - spadł z pewnej wysokości, natychmiast został wysłany do najbliższego szpitala.\n#2 2013-04-23 21:38:30\nRe: Gunday (2014)\nPrzeglądając różne strony znalazłam taki opis:\nDuring Calcutta’s most unsettled times in the early 70’s, the inseparable Bikram and Bala, grew from being small time, inconsequential wagon breakers and coal thieves, to becoming the biggest and most powerful black marketing mafia-men. As the infamy of these two renegades spread far and wide... the People of this sprawling city started calling these two happy-go-lucky rebels... GUNDAY.\nStwierdziłam, że nie będę tłumaczyć, bo pomieszam;) Ranveer wygląda szczerze mówiąc pociesznie na tych wszystkich zdjęciach, ale tego filmu też jestem ciekawa i czekam z niecierpliwością na zwiastun:) To pewnie nieprędko, bo z tego co wyczytałam premiera dopiero w walentynki 2014r.. a szkoda, że tak długo!\n#3 2013-11-21 11:36:53\nTeaser of GUNDAY\n#4 2013-12-03 11:33:19\nRanveerowi ścinają wąsy\n#5 2013-12-03 19:23:44\n#6 2013-12-13 19:08:15\nOstatnio edytowany przez Shona (2013-12-13 19:09:49)\n#7 2013-12-16 13:50:17\nFajny trailer , zachęca do obejrzenia.\n#8 2013-12-16 19:02:01\nTrailer świetny Tylko zastanawia mnie to,że Priyanka miała grać siostre Ranveer'a,a z tego co widać to raczej nie\n#9 2013-12-26 11:57:55\nPiosenka Jashn e Ishqa\n#10 2013-12-26 13:28:29\nSuper piosenka i teledysk\n#11 2014-01-07 21:40:33\nTune Maari Entriyaan\nOstatnio edytowany przez naina89 (2014-01-07 21:41:01)\n#12 2014-01-07 21:58:11\nTa piosenka mniej mi się podoba od poprzedniej,ale za to Pri pięknie wygląda\n#13 2014-01-11 11:56:19\n#14 2014-01-11 16:44:35\nOgólnie soundtrack jest spoko\n#15 2014-01-15 12:19:48\n#16 2014-01-15 21:59:15\nPiękny teledysk i cudna piosenka,Priyanka wygląda olśniewająco w każdym stroju\n#17 2014-01-23 23:30:43\nAktorka: Deepika ♡\nAktor: Ranveer ♡\nDuet: Deepika&Ranveer <3\nNowa piosenka z filmu - Saaiyaan\nRegulamin pkt 8B http://24.media.tumblr.com/043bd528d2c9 … o1_250.gif\n#18 2014-01-29 10:40:50\nPiosenka Asalaam e Ishqum\n#19 2014-01-29 15:04:59\nObie piosenki są bardzo fajne\n#20 2014-01-30 20:49:20\nWszystkie piosenki mi sie podobaja Nie moge sie doczekac filmu.\n#21 2014-01-30 20:50:14\nBardzo fajne piosenki, z niecierpliwością czekam na film.\n#22 2014-02-25 12:06:32\nGunday - Title Song\n#23 2014-02-25 12:50:01\n#24 2014-02-26 11:53:42\n#25 2014-05-08 16:40:13\nAhhhhhh... co to był za film!!!! Zasłużone 6!!!\nMuszę przyznać, że miałam niebywałe oczekiwania wobec tego filmu jako iż Ranveer i Arjun to dwójka moich ulubionych aktorów młodego pokolenia. Jestem skłonna nawet użyć sformułowania, że Ranveer jest o niebo lepszy od Ranbira K., ale do rzeczy:\nPiosenki: uwielbiam! nie było ani jednej, która by mi się nie spodobała i nie podbiła mojego serca. Zaraz po premierze soundtracku wiedziałam, że będzie to jeden z najlepszych jakie w tym roku powstały. Mogę mieć tylko zastrzeżenia do jednej piosenki a właściwie do strojów jakie Pri miała na sobie. Trochę to dla mnie takie za bardzo wyzywające jak na Bollywood - mowa o Asalaam-E-Ishqum. Muszę również przyznać, że Ranveer znacznie lepiej rusza się niż Arjun. Ciekawe - w innych filmach nie było tego tak widać, ale to może przez to, że w Aurangzeb Arjun się nie natańczył a w Ishaqzadee nie było go z kim porównać. Zobaczymy co pokaże w 2 States!\nFilm: zaczęło się dla mnie od łez ponieważ początek (przynajmniej) dla mnie był bardzo bardzo smutny w pewnych momentach, nie chcę tutaj spoilerować, więc nie powiem dokładnie o co chodzi. Niektóre sceny zawarte w filmie jak: scena łazienkowa (epic!), wodno-łóżkowa czy Nandita vs. Bikram/Bala śmieszniejsze niż całe Chennai Express razem wzięte. Miny jakie strzelają chłopacy - POWALAJĄCE! Szczególnie Ranveerowe.\nArjun ma gigantyczny talent do złowieszczego wyrazu twarzy i okrutnego śmiechu... auć. Scena kręcona podczas Holi bardzo przypominała mi złego Hrithika z Agneepath.\nBardzo podobała mi się więź pomiędzy głównymi bohaterami. Chłopaki świetnie zagrali. Braterstwo, odwaga, przyjaźń, jedno serce, jedna dusza - pięknie!\nCieszę się, że został ukazany problem polityczny, dzielenie kraju. Indie/Bangladesz.\nMyślałam, że film będzie przewidywalny, ale taki nie był. Nastąpiły dwa wielkie zaskoki. W sumie jedne większy od drugiego... Pri przepięknie wygląda przy Ranveerze! No, ale to nie ta sama chemia co z Deepi. Tak czy siak - bardzo cudnie.\nStrasznie bałam się zakończenia. Było jakie było. W sumie cieszę się, że nie do końca zostało to całościowo ukazane. Ale czy płakałam? Tak. I tyle. Polecam każdemu do obejrzenia!\nJeszcze raz - 6!\n#26 2014-05-23 13:22:07\nKurcze, a ja pod wrazeniem nie bylam Uwielbiam cala trójke (a wlasciwie czwórke) aktorów. Od dawna juz slucham piosenek i jestem nimi zauroczona. Strasznie sie wiec na ten film napalilam. Mimo, ze historia miala ciekawy zwrot akcji to w sumie byla przewidywalna. Nie bylo tam tez jakiejs zlozonej historii. Juz Ram Leela, która tez jest historia znana i przerabiana na tysiace sposobow wywolala u mnie wieksze emocje. A te sceny kiedy chlopcy zaczynaja sie bic? Gdy opadly im koszule ukazujac naoliwione klaty to przypomnialy mi sie tandetne Salmanowe hity takie jak Dabbang. Czy w kinie indyjskim naprawde to robi sie najwazniejsze? Robienie z fajnych aktorów kogucikiów oplywajacych testosteronem? Bollywood idzie w takim fajnym kierunku, a jednak cofa sie o krok przez takie filmy jak ten...\nDaje 3 tylko za muzyke i aktorstwo.\n#27 2014-06-13 23:14:22\nDla mnie film był mało wciągający (obejrzałam na 2 raty, bo nie dałam rady) i dość przewidywalny. Aktorsko Arjun bardziej mi się podobał niż Ranveer i Priyanka. W scenie bójki ewidentnie przesadzili z oliwką. Muzyka część piosenek cudna, inne takie sobie. Ode mnie 3\n#28 2014-06-14 17:09:10\nUwielbiam aktorów, którzy głównie pojawiają się w tym filmie.\nMimo wszystko się nudziłam oglądając ten film.\nByło kilka fajnych scen ale za mało by mnie zadowolić.\nNawet fajnie zagrane.\nMoja ocena to 4.\n#29 2014-07-01 22:02:54\nAktorka: Kajal Agarwal, Priyanka\nAktor: Vikram, Prabhas,Sumanth,Ranbir\nPodobał mi się, może bez jakiś większych zachwytów ale historia\nfajnie przestawiona nawet gdzieś tam po drodze się wzruszyłam.\nNie dłużyło mi się ani nie nudziłam się choć w sumie zakończenie nie było\ndla mnie aż tak wielkim zaskoczeniem.\nPriyanka jak i chłopaki wypadli dobrze choć jednak najbardziej z całej\ntrójki bohaterów podobał mi się Arjun .\nŚwietny soundtrack wcześniej jakoś do mnie nie trafił a teraz podobają mi się\nOde mnie 5 .\n#30 2015-01-30 21:24:30\nhistoria fajna, podobała mi się wieź między chłopakami i film zyskał by 5, gdyby nie historia miłosna, która nie pasowała mi do tego filmu i wydała mi się wymuszona, i jeszcze gra Priyanki była słaba. Nie wiem czy tylko mnie ona tak wkurzała w tym filmie i cieszyłam się jak ją postrzelili. Spodziewałam się czegoś lepszego po Priy ;// ale zagrała według mnie strasznie sztucznie ;/\n#31 2015-05-02 18:46:34\nNo więc tak, wahałam się pomiędzy 6, a 5 i wygrała moja miłość do aktorów, czyli 6. Ach, ten Arjun. Zagrał więcej niż fenomenalnie! Uważam, że był najlepszy z całej czwórki. Ranveer pokazuje, że z filmu na film staje się jeszcze lepszy, a Priyanka zaskoczyła mnie (jak najbardziej) pozytywnie. Jako duet byli cudowni *.*\nCo do filmu, to był świetny, wzruszający, a zarazem bawiący i (co najważniejsze) zaskakujący. Piosenki, które były już dużo, dużo wcześniej w moim odtwarzaczu, udowodniły, że są warte słuchania. To co mnie raziło w filmie, to sceny walki... Były tak komputerowo i sztucznie zrobione, że nie wiedziałam czy się śmiać czy płakać. I zgodzę się z tym, że w walce pomiędzy Balą, a Bikramem było za dużo oliwki. Chociaż wyglądali nieźle\nFabuła świetna, piosenki rewelacyjne (bardzo mi się podobała Priyanka w piosence Jiya, uwielbiam Asalaam-E-Ishqum, bo ma świetny klimat, a przy Tune Maari Entriyaan zawsze chce mi się tańczyć ), wspaniały Irrfan i film staje się super!\n#32 2015-05-04 14:05:10\nDałam 5, ale chyba naciągane ze względu na to, że ostatnio bardzo polubiłam Arjuna, bo gra niesamowicie. Muzyka fajna, przyjemnie się słuchało. Gra aktorska może być, ale dla mnie Arjun zagrał najlepiej (i nie chodzi tu o to, że go lubię bardziej niż resztę ). Natomiast fabuła była nie zła, ale też nie najlepsza. Ogólnie film może być.


Wszystkim zależy na bezpieczeństwie swojej gotówki czy istotnych dokumentów. Z pomocą przychodzą sejfy metalowe, w których trzymać możemy nasze dobra materialne. Takie sejfy mogą być przeznaczone zarówno do użytku domowego, jak i biznesowego. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej lub posiadania firmy będzie to idealne rozwiązanie.\nZ kolei sejfy domowe są mniej zaawansowane, jednak wystarczająco, by służyć rodzinom do przechowywania pieniędzy, biżuterii, kosztowności, dokumentów czy cennych pamiątek. Taki sejf można umieścić w dowolnym miejscu, dodatkowo jest przytwierdzenia go na stałe do ściany lub podłogi. Dzięki temu unikniemy kradzieży całego sejfu łącznie z zawartością.\nJaka jest charakterystyka sejfów elektronicznych?\nTakie sejfy wyposażone są w zamki elektroniczne, które otwierają się po wprowadzeniu wybranego przez nas wcześniej kodu PIN. Działają dzięki bateriom, a kiedy będzie zbliżał się moment ich wymiany, zostaniemy poinformowaniu o tym sygnałem dźwiękowym. Są to sejfy odpowiednie do małych firm, domów czy hoteli. Są proste w obsłudze, a ich wielkość wystarcza do przechowywania nie tylko rzeczy takich jak gotówka czy kosztowności, ale także laptopów i segregatorów.\nSejfy na pieniądze stają się coraz popularniejsze. Pozwalają one na bezpieczne trzymanie pieniędzy w domu czy w miejscu pracy. Szukając sejfu, warto rozejrzeć się w internecie – tam znajdziemy spory wybór sejfów elektronicznych. Są bardzo łatwe w użyciu, wystarczy jedynie wymieniać regularnie baterie i ustawić PIN. Możemy mieć pewność, że nasze precjoza są zabezpieczone przed kradzieżą, ponieważ po trzykrotnym błędnym wpisaniu kody, sejf się blokuje.\nUżywane w bardzo wielu magazynach urządzenia transportu bliskiego, popularnie...\nJeśli posiadasz własny dom, z pewnością chciałbyś być również...


Jak ciąć różaneczniki - Ogrodowisko\nCzytałam na angielskich blogach ogrodniczych, że efekt jaki osiągniemy po 4 latach od cięcia jest niesamowity. Cięty różanecznik z pewnością stanie się jednym, z najbardziej przyciągających krzewów w ogrodzie.\nOto wskazówki jak odmłodzić różaneczniki.\nIstnieją trzy rodzaje cięcia\nradykalne odmłodzenie krzewu\nKażda z tych metod jest łatwa do zastosowania i nie trzeba się jej bać. Otrzymamy krzew z gęstą, rozgałęzioną koroną, z ładnymi zdrowymi liśćmi i dużą ilością kwiatów skupionych na małej przestrzeni.\nCięcie pielęgnacyjne ma na celu usunięcie (wyłamanie) przekwitniętych kwiatów i martwych pędów, które brzydko wyglądają. Dogodna pora to moment gdy kwiaty przekwitną. Z reguły jest to miesiąc czerwiec.\nPrzykładamy po prostu kciuk precyzyjnie u nasady kwiatostanu około centymetra nad miejscem, gdzie wyrastają nowe pączki liściowe i łatwo wyłamujemy od siebie. Czasem wyłamie się nie to co trzeba, ale po jakimś czasie dojdziecie do wprawy.\nUsunięcie kwiatostanów spowoduje, że roślina nie koncentruje się na wydaniu nasion, a na produkcji nowych przyrostów, które wydadzą kwiaty w następnym roku. Jej energia spożytkowana jest w dobrym celu.\nUsuwanie martwych i chorych pędów wpłynie zaś na ogólną zdrowotność i prześwietlenie krzewu oraz na jego estetyczny wygląd. Ten rodzaj cięcia jest prosty i należy wykonywać go co roku.\nCzasem zdarza się że krzewy zostały wyłamane przez spadający śnieg z dachu. Czekamy do wiosny i delikatnie wszystkie oberwane pędy wycinamy poniżej uszkodzonej części łodygi. Usuwamy także pędy zaatakowane przez fytoftorozę lub inne groźne grzyby. Sekator koniecznie odkażamy spirytusem, aby nie przenieść choroby na inne, zdrowe okazy.\nCięcie kształtujące ma na celu wzmocnienie krzewu i nadanie mu regularnego pokroju, Często zdarzają się gałązki, które nadmiernie wyrastają. Trzeba je delikatnie skrócić tuż nad liśćmi. Ten zabieg zachęca krzew do wypuszczania nowych, krótkich pędów dzięki czemu sami kontrolujemy szerokości i wysokości krzewu. Nie tniemy przy tym liści na pół, a przycinamy jedynie gałązki.\nCięcia kształtującego nie wykonujemy na nigdy nie ciętych krzewach, aby nie zostały długie, gołe patyki. Tutaj potrzebne jest już niższe cięcie radykalne.\nLiście różaneczników utrzymują się średnio trzy lata, co roku więc jakieś najstarsze zamierają, zwijają się i opadają. Zaglądając do wnętrza krzewu łatwo można odróżnić poszczególne piętra liściowe. Gałązki ucinamy nad parą liści z piętra, które zamierzamy pozostawić.\nCięcia kształtującego najlepiej dokonać późną zimą, kiedy roślina jest w stanie spoczynku. Spodziewajmy się wtedy mniejszej ilości kwiatów w danym roku.\nCięcie radykalne jest konieczne, gdy krzewy szpecą - nie zdobią. Nie ma wtedy na co czekać i po co zwlekać. Przed cięciem wypatrujemy uważnie pąków śpiących i przycinamy nad nimi. Czasem cięcie jest całkiem nisko nad ziemią (do 20 cm), czasem staramy się zostawiać piętra na różnej wysokości. Usuwamy większość starych gałęzi, co inicjuje nową falę wzrostu.\nPora cięcia jak w przypadku cięcia pielęgnacyjnego - koniec zimy, wczesna wiosna, kiedy rośliny śpią.\nSzczególnie wyniszczone krzewy strach jest ciąć nisko w całości w czasie jednego sezonu. Dlatego zalecam sprawdzanie niskiego cięcia, które przeprowadzamy stopniowo tylko na części gałęzi. Wypatrujemy pąków śpiących, które widoczne są jako małe różowe kropki. Co roku wycinamy jedną lub część gałęzi nisko nad ziemią i sprawdzamy czy wypuści nowe przyrosty. Tym sposobem możemy uratować każdy krzew.\nJeśli jednak nie wypuści nowych pędów, w następnym roku nie przycinamy radykalnie w ogóle.\nRóżaneczniki to żywotne krzewy, zwłaszcza jeśli rosną w dobrych warunkach. Mam nadzieję, że odważycie się na ich cięcie. W niektórych przypadkach to jedyny sposób na uratowanie im życia.\nSłowa kluczowe: rośliny, różaneczniki, cięcie, rośliny wrzosowate\nRóżaneczniki i azalie znamy i podziwiamy w ogrodach już od dawna. Te piękne krzewy liściaste mają ozdobne, dzwonkowate kwiaty w kolorze różowym, fioletowym, ...\nMaria Kalinowska 12:11, 22 kwi 2013\nDanusiu, fajny artykuł i bardzo pomocny. Stare egzemplarze i przemrożone tnijcie radykalnie bez żalu. Ja tak zrobiłam. W tę bardzo mrożną zimę 2011 / 2012 tem mój duży okaz zmarzł kompletnie. Wiosną ubiegłego roku przycięłam zostawiając tylko taki kikut. Przez lato wypuścił nowe ,zdrowe gałązki. W tym roku zakwitnie.\nanna_g 16:47, 22 kwi 2013\nBardzo ciekawy artykuł. Dziękuję. Faktycznie trudno jest początkowo dopuścić myśl o cięciu różaneczników ;) ale jeśli można je przez to ratować i kształtować i formować to bardzo dobrze.\ngardenio 20:55, 22 kwi 2013\nMówiąc o radykalnym cięciu najlepiej rozłożyć ten proces na 2 lata (albo i więcej lat, jeśli mówimy o bardzo dużych okazach) Przy tych najstarszych czasem się zdarza, że takie cięcie nie pobudzi uśpionych pąków, ale mimo to nie należy się bać cięcia roślin. W ten sposób pobudzamy je do jeszcze lepszego i wydatniejszego wytwarzania pędów i pięknych kwiatów.\nAthenka 15:08, 23 kwi 2013\nJa w ogródku mam taki egzemplarz z wielką wolą zycia (odmiana libretto), kiedyś bardzo zmarniał po zimie i chciałam sie go pozbyć, zwlekałam i tak przed kolejną zimą chciałam go wykopać a że rosnie między starszymi wierzbami to cięzko było mi przebic się przez korzenie i z lenistwa obcięłam do ziemi i przykryłam korą:). Po dwóch latach od tej akcji znowu kwitnie:), widocznie ostał sie jakis pączek pod ziemią i mam taki młody krzaczek.\nElżbieta W 11:15, 24 kwi 2013\nDzięki Danuś :).. Znów się uczę :)\nDanusza 19:28, 24 kwi 2013\ndziekuje Danusiu za ten artykuł mam z jednym krzewem problem i sie zastanawiałam czy go przyciąć czy wykopac .Dzieki Tobie ma biedaczek szanse :) A w Niemczech rzeczywiście krzewy sa dorodne grube gałęzie i sięgaja do 2-3 metró nawet , chyba się nigdy nie doczekam takiego egzemplarza :)\nKuklik 17:44, 25 kwi 2013\nWtrącę trzy grosze i potwierdzę, że nie trzeba bać się cięcia radykalnego rododendronów. Mam jeden egzemplarz, którego bardzo radykalnym cięciem przez 4 lata z rzędu zajmował się... mój pies, labrador. Nie wiedzieć czemu upodobał sobie go i namiętnie obgryzał go każdej zimy o ok.3/4. Nie mogłam go upilnować! Rododendron ma się dobrze, od dwóch lat pies mu odpuścił:) Kwitnie i rośnie zdrowo, choć pewnie byłby większy, gdyby nie ogrodnicze eksperymenty mojego Taro:) Pozdrawiam Danusiu:)\nIrena Miłek 17:49, 25 kwi 2013\nTo i ja coś wtrącę; w Holandii przy okazji oglądania Rosarium Wilhelma II, zwróciłam uwagę na rododendrony, wszystkie przycięte, a pnie już miały wielkie; Agata mówiła, że rok wcześniej wszystkie wycieli do samej ziemi i wszystkie odbiły, zdrowe i dorodne i część nawet z pąkami; nie wiem czy w naszym klimacie tak samo dałyby sobie radę.\nnebel 22:59, 25 kwi 2013\nJa 2 lata temu intuicyjnie wyciełam prawie do pnia, bardzy chory Rh, stary bo 15 letni - pomyślałam wówczas, że nie mam nic do stracenia. Dzisiaj to wprawdzie mały około 0,6 m okaz , ale mam wielką satysfakcję, że udało mi się go uratować. Już w zeszłym roku zakwitł. Nie sztuka jest wyrzucić roślinę, ale tak na prawdę dopiero uratowanie czegoś daje nam pełnię satysfakcji. Dzisiaj tylko myślę sobie, że wolałabym mieć nieco więcej wiedzy, a nie tylko kierować się intuicją. Dlatego bardzo pilnie czytam wszystkie artykuły zamieszczane na forum i próbuje przyswoić sobię tą wiedzę.\nGrażyna Domańska 15:34, 26 kwi 2013\nDanusiu czytając ten artykuł upewniłam się, że dobrze robię uszczykując przekwitnięte kwiatostany. Miałam stary rododendron i 3 lata temu przycięłam, teraz nabiera kształtów i ładnie sie zagęszcza.\nMargolka 15:33, 29 kwi 2013\nBardzo wartosciowy artykuł, dzięki któremu zdobyłam kolejną cegiełkę wiedzy :) ja wprawdzie podcinalam troche moje Rh, ale robiłam to intuicyjnie, z konieczności, bo zaczęły mi mocno wychodzic na scieżkę. Teraz wiem, że dobrze zrobiłam i jestem spokojna. Dziekuje :)\nTamaryszek 14:07, 02 maj 2013\nFajnie ,że napisałaś o cięciu różaneczników, mało o tym informacji. Na pewno przed kolejnym sezonem zrobię porządną korektę. Teraz już późno, ale i tak śmielej obetnę gałązki wyglądające na chore. Uspokoiłaś mnie też w kwestii opadających liści, zawsze obawiałam się,że coś nie tak z krzewami , widząc opadnięte liście pod spodem. Może trochę na boku tematu dodam,że nie jestem zwolenniczką kształtowania i zmniejszania rozmiaru w przypadku wszystkich krzewów. Staram się sadzić takie, których dorosłe rozmiary będą odpowiednie do miejsca. Ale czasem trudno uniknąć takich błędów.\nEdyta A. 02:18, 05 maj 2013\nŚwietny artykuł, mój Rh wchodzi mi na ścieżkę, więc przyszłej wiosny go przytnę lekko. Dziękuję, pozdrawiam.\nInes 11:52, 07 maj 2013\nSłyszeliście o Rh INKAHRO?? szczepione i podobno nie mają takich wymagań glebowych,a może już je macie w swoich pięknych ogrodach?Może macie wyrobione zdanie na ich temat?? pilnie ich poszukuję,szukam i szukam,ale trudno je zdobyc\ngrama 07:13, 10 maj 2013\nRok temu radykalnie przycięłam piękny egzemplarz zaatakowany grzybem. Odwdzięcza się w tym roku. I on ja daliśmy radę. Czytałam o możliwości, a nawet konieczności cięcia azalii. Co Ty na to Danusiu?\nLucyna Szkudlarek 21:49, 13 maj 2013\nNie wiedziałam, że uszczykiwanie przekwitłych kwiatostanów, to cięcie. Ja staram się usuwać przekwitłe kwiatostany w każdej niemal roślinie. Teraz usuwam przekwitłe tulipany. Różanecznik przycięłam 2 lata temu, bo nie podobały mi się gałązki niemal leżące na ziemi. Nawet nie myślałam, czy można przycinać, czy nie - po prostu chciałam uzyskać inny pokrój. Rododendron kwitnie w tym roku tak pięknie, jak nigdy dotąd - zamieściłam zdjęcie. Mam też bardzo nędzniutką azalię. Słabo rośnie, słabo kwitnie - czy można ją jakoś uratować? A przy oczku wodnym mam miniaturową odmianę rododendronu. Przeczytałam gdzieś, że te rośliny nie powinny rosnąć przy oczkach wodnych, a tu w artykule czytam, że autorka ma piękne rododendrony właśnie nad wodą. Mój jest słabiutki i nie kwitnie - myślałam, że to z powodu sąsiedztwa wody, teraz wiem, że nie. Więc pewnie go potnę i zobaczę, czy to mu pomoże. Dziękuję za artykuł.\nMieczysława Grencel 12:14, 16 maj 2013\nKupiłam wiosną swojego pierwszego rododendrona z całą masą pięknych pąków czekając w swej naiwności na masę pięknych kwiatów, tymczasem z pąków tych wyrosły liście, też piękne, ale jednak liście :( czy mogę od swojej rośliny oczekiwać kwiatów w tym roku?\nDanuta Młoźniak 12:17, 16 maj 2013\nMoże pąki przemarzły i dlatego wypuścił liście. Jeśli to odmiana 'Cunningham's White' - to może zakwitnąć ponownie latem, a jeśli inny, to zawiąże pąki kwiatowe na następny rok i dopiero na przyszłą wiosnę zakwitnie.\nIwona Kozłowska 13:26, 22 maj 2013\nSuper artykuł :)))) A w Polsce są piękne i ogromne 2-3 metrowe rododendrony w parku przy zamku w Książu . Coś pięknego, całe połacie rododendronów (ogromnych) pod drzewami i właśnie teraz zakwitają:))))\njotka 09:13, 18 maj 2014\nTeż skorzystam z rad w artykule. Szczególnie interesuja mnie terminy. Do tej pory robiłem to intuicyjnie, a teraz przy okazji konieczności przesadzenia zrobie to juz fachowo :)\nmiss_house 23:44, 26 sie 2016\nSzukałam w guglach informacji zaniepokojona tym, że mój różanecznik, zakupiony jako NN, zakwitł w tym roku ponownie... i co? Myślałam, że to anomalia, a tymczasem dzięki Danusi dowiedziałam się, że to urok tego gatunku! :) Trzeba było od razu zajrzeć na Ogrodowisko... :) DZIĘKUJĘ! :)\nDanuta Młoźniak 12:17, 16 maj 2013 Może pąki przemarzły i dlatego wypuścił liście. Jeśli to odmiana 'Cunningham's White' - to może zakwitnąć ponownie latem, a jeśli inny, to zawiąże pąki kwiatowe na następny rok i dopiero na przyszłą wiosnę zakwitnie.


TITAN ZH 4300 B = PENTOSIN CHF 11S (UKŁAD HAMULCOWY / WSPOMAGANIE ) [OL962] Części Rolnicze Sklep Internetowy - www.e-skladnica.pl\n» TITAN ZH 4300 B = PENTOSIN CHF 11S (UKŁAD HAMULCOWY / WSPOMAGANIE ) [OL962]\nTITAN ZH 4300 B (UKŁAD HAMULCOWY / WSPOMAGANIE )\nPENTOSIN CHF 11S - ten sam producent, ten sam produkt - tylko zmieniona nazwa!\nSYNTETYCZNY OLEJ DO WSPOMAGANIA I CENTRALNYCH UKŁADÓW HYDRAULICZNYCH TITAN ZH4300 B\nOlej do wspomagania TITAN ZH 4300 B jest olejem przeznaczonym do wysokoobciążonych, centralnych układów hydraulicznych, układów wspomagania kierownicy, amortyzatorów, aktywnych zawieszeń i hydraulicznych urządzeń pomocniczych. Ze względu na układy w których ma zastosowanie, jego właściwości mają bezposredni wpływ na bezpieczeństwo jazdy i sterowność pojazdu.\nFUCHS TITAN ZH 4300B posiada doskonałą charakterystkę temperaturowo-lepkościową. Jego zakres pracy zawiera się w pomiędzy -40oC i 140oC. Jest stabilny termicznie i gwarantuje doskonałą ochronę przed zużyciem ściernyym. Posiada rekomendację do zastosowania w wielu nowoczesnych modelach czołowych marek samochodów. Przez niemieckich producentów samochodów płyn ZH4300 B jest stosowany jako produkt na pierwsze zalanie fabryczne (OEM).\nPrzeznaczenie: Płyn do wspomagania\nBMW 83 9 0 429 576\nGestość w 15°C [g/ml]: 0,813\nTemperatura zapłonu [°C]: >150\nLepkość kinematyczna w 40°C [mm²/s]: 18,9\nLepkość kinematyczna w 100°C [mm²/s]: 6,3\nWskaźnik lepkości: 334\nTemperatura płynięcia [°C]: <-54\nOdpornośc na pienienie I/II/III [ml]: 40/40/40


Strona główna Aktualności 25.06.2015 10:41\nJuż kilkadziesiąt osób przysłało swoje recenzje gier w naszym konkursie „Wakacyjne zabawy z NVIDIA SHIELD” – a jak wiecie, przesyłać je możecie do 1 lipca włącznie. Tak jak zapowiedzieliśmy, czas na drugie zadanie. Tym razem będziemy oczekiwali od Was przede wszystkim kreatywności – puśccie wodze fantazji, jednak związanej technicznymi realiami.\nOdpowiedzi możecie wysyłać do 1 lipca 2015 r. włącznie. Od Was zależy, czy wyślecie wszystkie rozwiązania w jednym e-mailu, czy też będziecie wysyłać je oddzielnie – nie wpłynie to na punktację. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi 8 lipca. Wtedy poznacie oficjalny ranking punktowy uczestników.\nKażda z Waszych odpowiedzi zostanie oceniona przez redakcyjne jury, w skali od 1 do 10 punktów. Aby mieć szanse na zdobycie jednej z trzech atrakcyjnych nagród, należy uzyskać co najmniej 15 punktów za rozwiązania wszystkich trzech zadań.\n1. tablet NVIDIA SHIELD 16 GB + pad SHIELD Controller + etui SHIELD Tablet Cover\n2. tablet NVIDIA SHIELD 16 GB\n3. karta graficzna Palit GeForce GTX 750 Ti KalmX\nZe szczegółowym regulaminem konkursu możecie zapoznać się tutaj.\nJak dobrze już wiecie, tablet SHIELD, choć zbudowany z myślą o graczach, wcale do grania się nie ogranicza. Szybki (szczególnie w przetwarzaniu grafiki) procesor Tegra K1, 2 GB RAM, ekran o dużej rozdzielczości, zintegrowane kamery i sensory, załączone piórko pojemnościowe – to wszystko czyni z niego urządzenie prawdziwie uniwersalne. Jak wykorzystać tę uniwersalność? Waszym drugim zadaniem w naszym konkursie będzie przedstawienie pomysłu na aplikację, która w ciekawy sposób wykorzysta sprzętowe atuty tabletu Nvidii.\nNie stawiamy żadnych ograniczeń co do formy tej prezentacji, ani też typu aplikacji, jaką zechcecie sobie wymyślić. Kryteriami oceny będą jedynie pomysłowość i realność – maszyny czasu z tabletu zrobić się nie da, ale może wymyślicie coś równie ciekawego?\nRecenzję prosimy przesyłać na adres konkurs@dobreprogramy.pl, z dopiskiem w tytule [NVIDIA SHIELD: pomysł na aplikację].