Rys Działalności - Konstrukcje Drewniane INTER-LERS\nOd kilkunastu lat zajmujemy się dostarczaniem prefabrykowanych konstrukcji drewnianych w systemie MiTek®.\nW naszym zakładzie produkcyjnym, zlokalizowanym w Kłecku k. Gniezna, korzystamy tylko z najlepszych surowców: suszonej tarcicy o klasie wytrzymałości C24 oraz stalowych płytek kolczastych. Nowoczesna linia produkcyjna, w połączeniu z wysoko wykwalifikowaną kadrą inżynierską sprawia, że wytwarzane przez nas konstrukcje dachowe, belki stropowe Posi Joist i budynki szkieletowe cechują się perfekcyjnym dopasowaniem i wytrzymałością. Zaufanie, jakim obdarzyli nas nasi klienci, zaowocowało blisko trzema tysiącami inwestycji na terenie całej Polski. Wykonaliśmy wiele kratownic drewnianych dla przemysłu, rolnictwa, budownictwa mieszkalnego i obiektów użyteczności publicznej. Oferujemy kompleksową ofertę, która w minimalnym zakresie wymaga udziału inwestora i zamyka się w kilku prostych krokach:\nKontakt z nami i przedstawienie swoich potrzeb, wymiarów obiektu itd. Najłatwiejszym sposobem jest wypełnienie formularza dostępnego tutaj. Możesz też zadzwonić lub spotkać się osobiście, w jednym z naszych oddziałów, w Kłecku, Poznaniu, Bydgoszczy lub Lublinie. Na podstawie uzyskanych informacji za darmo przygotujemy wstępny projekt wraz z wyceną konstrukcji.\nPodpisanie umowy. Sformalizowanie naszej współpracy będzie dla nas podstawą do rozpoczęcia dalszych prac. Konstruktorzy przygotują całą dokumentację projektową i produkcyjną, według której wycinane i łączone będą kolejne elementy.\nUdostępnienie placu budowy. Nasza ekipa montażowa przyjedzie w wyznaczonym dniu i posadowi konstrukcję na obiekcie. Dla przykładu konstrukcja dachowa na niewielkim budynku mieszkalnym może zostać ukończona nawet w ciągu jednego dnia.\nFirma Inter-Lers posiada Certyfikat Zakładowej Kontroli Produkcji, upoważniający nas do stosowania europejskiego znaku CE na wyroby budowlane dla wszystkich oferowanych produktów, w tym więźby dachowej, hal ramowych czy belek stropowych Posi Joist. Potwierdza on, że spełniamy wszystkie wymagania dotyczące oceny zgodności, a produkowane przez nas kratownice mają właściwości opisane w europejskiej normie EN 14250:2011. Wśród licznych nagród i wyróżnień warto wspomnieć natomiast o Złotym Certyfikacie Rzetelności, który jest dowodem na naszą uczciwość, solidność i stabilność finansową. Zapraszamy do współpracy inwestorów prywatnych, biznesowych, rolników, a także biura projektowe i architektów. Specjalną ofertę kierujemy natomiast do cieśli, dekarzy oraz firm budowlanych, zainteresowanych montażem naszych prefabrykatów na prowadzonych przez siebie inwestycjach.\nChcesz współpracować z najlepszymi?


Converse - Trampki - granatowy - MODNAPOLKA.pl\nczwartek, 24 stycznia 2019 Mężczyźni Buty Tenisówki i trampki Tenisówki i trampki wysokie Converse - Trampki - granatowy\nConverse - Trampki - granatowy\nTrampki z kolekcji Converse. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, gumowany nosek. - Miękki kołnierz cholewki. - Podwyższona cholewka. - Antypoślizgowa, gumowa podeszwa. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 27 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBM1BD Kod producenta: C159631\n34.90 zł 49.90 zł American Club - Trampki - granatowy Trampki z kolekcji American Club. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, gumowany nosek. - Gumowa podeszwa. - Lekko usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 26,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBM12G Kod producenta: 605.18.LH.18.9120.02\n579.90 zł 799.90 zł Diesel - Trampki - niebieski Trampki z kolekcji Diesel. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i skóry naturalnej. - Okrągły, miękki nosek. - Miękki kołnierz cholewki. - Antypoślizgowa, stabilna podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Sznurowany model. - Model na platformie. - Wysokość platformy: 3 cm. - Długość wkładki wynosi: 26,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 37. Wzór: gładkie Materiał: skóra naturalna Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny, Skóra naturalna Wnętrze: Materiał tekstylny, Skóra naturalna Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBM061 Kod producenta: S.VOYAGE.P1362\n219.90 zł 419.90 zł Converse - Trampki - granatowy Trampki z kolekcji Converse. Model wykonany ze skóry zamszowej. - Okrągły, gumowany nosek. - Miękki zapiętek. - Antypoślizgowa, żłobiona podeszwa. - Komfortowa wkładka. - Długość wkładki wynosi: 27 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: skóra zamszowa Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Skóra zamszowa Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4930-OBM0ZN Kod producenta: C157521\n89.90 zł Big Star - Trampki - granatowy Trampki z kolekcji Big Star. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, gumowany nosek. - Miękki nosek. - Antypoślizgowa, stabilna podeszwa. - Miękki zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Długość wkładki wynosi: 26,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 100-OBM081 Kod producenta: T174105\n229.90 zł 319.90 zł Converse - Trampki - granatowy Trampki z kolekcji Converse. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, gumowany nosek. - Miękki kołnierz cholewki. - Podwyższona cholewka. - Antypoślizgowa, gumowa podeszwa. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 27 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBM1BD Kod producenta: C159631\n379.90 zł Calvin Klein Jeans - Trampki - granatowy Trampki z kolekcji Calvin Klein Jeans. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, miękki nosek. - Antypoślizgowa, stabilna podeszwa. - Lekko usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Długość wkładki wynosi: 26,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4940-OBM841 Kod producenta: S0367.NVY\n159.90 zł 199.90 zł s. Oliver - Tenisówki - granatowy Tenisówki z kolekcji s. Oliver. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego. - Okrągły, gumowany nosek. - Gumowa podeszwa. - Stabilna podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Komfortowe wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 27 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Materiał: syntetyczny Rodzaj: tenisówki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBM0E1 Kod producenta: 5.5.15207.20.805\n499.90 zł Lacoste - Trampki Ampthill Terra - granatowy Trampki z kolekcji Lacoste. Model wykonany z połączenia skóry naturalnej i materiału syntetycznego. - Model wodoodporny. - Piankowa wkładka Ortholite® zapewnia odprowadzenie wilgoci i zapobiega poceniu się stóp. Posiada właściwości antybakteryjne i antygrzybiczne. Chroni przed przykrymi zapachami i zapewnia dobrą amortyzację. - Ocieplony model. - Okrągły nosek. - Podwyższona cholewka. - Gumowa podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 26 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 41. Wzór: gładkie Materiał: skóra naturalna Materiał: syntetyczny Rodzaj: trampki Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Skóra naturalna, Wnętrze: Materiał tekstylny, Podeszwa: Materiał syntetyczny, ID produktu: 4920-OBM0KZ Kod producenta: 736CAM0005ND1


Przystawka przed daniem głównym – Życie Zamościa\n15 lutego 2018 23 lutego 2018 Janek Cios - Życie Zamościa\tBrak komentarzy\nZasada jest prosta. Zawodnikom Padwy zostaną przyznane punkty za mecze z drużynami, które także awansowały. Zamościanie zagrają w sumie osiem spotkań z czołowymi ekipami grupy pierwszej (MOSiR Bochnia, Vive II Kielce, Orzeł Przeworsk, SMS Kielce).\nPoczątek drugiej rundy rozgrywek rozpocznie się 3 marca.\nPoczątek spotkania w hali zamojskiego OSiR zaplanowano na godz. 17. Bilety w cenie: 5 zł – normalny i 3 zł – ulgowy będą dostępne w kasach przed wejściem na halę. W przerwie spotkania wylosujemy nagrody rzeczowe dla posiadaczy wejściówek.\n23. Międzynarodowe Dni Filmu Religijnego SACROFILM – PROGRAM →\nOśmioro maturzystów z Zamościa laureatami “Olimpiady o Diamentowy Indeks AGH”!


ROBOT KROKI - Technologia druku 3D cz.3 • iAutomatyka.pl\nNadszedł czas na kolejny tekst, opisujący moje zmagania przy budowie własnego, pięcioosiowego manipulatora. Początkowo, ta część miała już przedstawiać pierwsze etapy budowy robota. Chciałem ukazać część mechaniczną mojego projektu, lecz po namyśle stwierdziłem, że mimo to, iż druk 3D jest już dosyć mocno rozprzestrzeniony na terenie naszego kraju, to jednak wiele osób ma o nim małą wiedzę. Skoro większość elementów, z których będzie się składał robot, zostanie wydrukowanych w technologii druku 3D, to ciężko nie wspomnieć i nie opisać trochę tej techniki.\nDruk 3D jest bardzo ciekawym zagadnieniem i coraz częściej zostaje wykorzystywany nawet w budowie maszyn przemysłowych. Przy nietypowych kształtach oraz przy jednostkowej produkcji maszyn, zastosowanie tej technologii okazuje się bardzo opłacalne. Oczywiście nie są drukowane elementy, które w trakcie pracy maszyny będą narażone na duże obciążenia. Jednak proste elementy osłon, uchwyty na czujniki, mogą być z powodzeniem drukowane i wykorzystywane w praktyce.\nMoje doświadczenie z drukiem 3D to już prawie 2 lata pracy na drukarce firmy 3Novatica. Ciągłe poprawianie wydruków, kalibracje drukarki, czy nawet pewne modyfikacje konstrukcji drukarki, pozwoliły mi dosyć dobrze poznać tę technologię. Mimo że Druk 3D wydaje się genialnym i prostym w wykorzystaniu narzędziem do produkcji części prototypowych, to jednak praktyka dosyć znacząco odbiega od teorii. Moje przeżycia z drukiem 3D dosyć dobrze opisuje zdanie znalezione kiedyś w zakątkach Internetu – „Druk 3D jest jednocześnie najpiękniejszą i najgorszą rzeczą, jaka mogła mnie w życiu spotkać” Czemu? Gdy drukarka pracuje poprawnie i wydruki wychodzą dobrze, to wydaje nam się, że możemy zrobić dosłownie wszystko. Jednak zawsze, po paru dniach poprawnej pracy, z drukarką zaczyna się coś dziać. Czasami jest to głupota, jak na przykład zapchana dysza, poluzowane sprzęgło czy luźny pasek, a czasami, musimy rozgrzebać całą drukarkę, by dojść do przyczyny złych wydruków.\nDruk 3D w domowych warunkach\nW domowych warunkach, najczęściej wykorzystywaną technologią jest FFF/FDM. Jest to metoda polegająca na nakładaniu przez dysze kolejnych warstw termoplastycznego tworzywa.\nŻyłka ta jest podawana przez ekstruder do rozgrzanej głowicy. Tworzywo topi się w jej końcowej części i zostaje nałożone na stół drukarki lub na już wcześniej nałożoną warstwę tworzywa. Kilka, kilkanaście, czy nawet kilkaset warstw nałożonego materiału tworzą gotową bryłę.\nDużym wpływ na sam druk ma typ wykorzystanego filamentu. Różne typy filamentów wymagają przede wszystkim różnych temperatur głowicy i stołu. Jedne tworzywa są gotowe do nakładania już w temperaturze 190°C, a drugie wymagają rozgrzania głowicy do ponad 250°C. Jest to o tyle ważne, że zbyt niska temperatura powoduje słabe połączenie pomiędzy poszczególnymi warstwami, natomiast zbyt duża temperatura może spowodować na przykład to, że tworzywo będzie niekontrolowanie wypływać z dyszy głowicy.\nOprócz samej temperatury poszczególne typy filamentów wymuszają także takie parametry druku jak prędkość drukowania, czy minimalne wysokości warstw i szerokości ścieżek. W przypadku niektórych filamentów ważne jest nawet to, by drukarka nie była narażona na przeciągi. Akurat z tym problemem jesteśmy w stanie szybko sobie poradzić. Nawet jeśli nie dysponujemy drukarką, która oryginalnie dysponuje zamkniętą komorą drukowania, to taką komorę możemy dorobić sobie sami.\nWiemy już z grubsza, jaką technologię wykorzystujemy w druku domowym oraz jak ona mniej więcej działa, ale zanim przejdziemy do opisania całego procesu od zaprojektowania do wydrukowania gotowego modelu, to wcześniej opiszę jeszcze czym tak właściwie są te głowice, ekstrudery i inne elementy budowy drukarki 3D. Jednak w pierwszej kolejności powiemy sobie nieco o wykorzystywanych filamentach.\nNa rynku możemy znaleźć duży asortyment filamentów o dużym zróżnicowaniu cen. Różnice te wymuszane są przez rodzaj zastosowanego tworzywa termoplastycznego, rodzaj wykorzystanych dodatków wzbogacających to tworzywo, a najważniejsze, przez jakość samego filamentu. Jednym z najważniejszych parametrów takiego filamentu jest jego średnica. Mały problem, jeśli taki filament nie trzyma deklarowanego wymiaru, ale mimo wszystko ma on taki sam wymiar na całej jego długości. Wystarczy wtedy poprawić parametry druku raz i możemy o tym zapomnieć aż do wykorzystania całej rolki danego tworzywa. Problem zaczyna się wtedy, gdy średnica filamentu „pływa”. Na samym początku ma deklarowane 1,75mm, w ¼ długości ma już 1,80mm, a w 2/4 długości ma już średnicę 1,70mm. Przy takich wahaniach nie ma możliwości, by poprawnie ustawić naszą drukarkę. Szczególnie dla początkujących drukarzy takie problemy bywają bardzo irytujące i zniechęcające do dalszych eksperymentów z drukiem 3D.\nFilamenty, które są bardzo popularne w amatorskim druku 3D, to między innymi:\nPLA – Filament, który wytwarzany jest z surowców naturalnych. Jest on w pełni biodegradowalny i jest jednym z najprostszych w wykorzystaniu. Nie wymaga on podgrzewanego stołu, a sama temperatura głowicy również jest niższa niż w przypadku innych tworzyw. Jest on bardziej kruchy niż np. ABS, lecz w zamian za to jest mniej podatny na skurcze materiału. Po wydrukowaniu jego powierzchnia jest bardziej błyszcząca niż w przypadku ABS, więc często jest on wykorzystywany przy małych wydrukach ozdobnych. W przypadku elementów narażonych na obciążenia mechaniczne raczej wybiera się inne materiały.\nABS – Tego tworzywa chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Jest on mocno rozprzestrzeniony w przemyśle, a przedmioty wykonane z tego materiału ma każdy z nas. W druku 3D ten materiał jest już bardziej wymagający niż PLA. Jest on od niego bardziej elastyczny, ale za to jego skurcz również jest znacznie większy. Przy drukowaniu dużych obiektów nie objedziemy się bez zamkniętej, podgrzewanej komory. A nawet po skończonym wydruku wychładzanie musi trwać długo, by wewnętrzne naprężenia nie spowodowały rozszczepienia się warstw materiału. Jednym z największych minusów tego tworzywa są szkodliwe opary wydzielane podczas drukowania, które uniemożliwiają wykorzystanie tego filamentu w niewentylowanych pomieszczeniach. Gotowy wydruk ma matową powierzchnię oraz jest bardzo wytrzymały. To właśnie ten materiał jest często wykorzystywany w funkcjonalnym druku 3D.\nPETG – Kolejne tworzywo, którego specjalnie nie trzeba przedstawiać. Jego główne zastosowania w przemyśle, to produkcja butelek i opakowań. W druku 3D, jest to materiał również bardzo przyjemny w użyciu. Nie ma wygórowanych wymagań, posiada bardzo dobrą przyczepność poszczególnych warstw i co najważniejsze w czasie druku nie uwalnia szkodliwych oparów. PETG jest odporny na uderzenia, elastyczny oraz charakteryzuje się niewielkim skurczem materiału.\nNylon – Jeśli do jakiegoś zadania nie możemy wykorzystać ABSu, to ten filament jest naszą drugą opcją. Jest niezwykle wytrzymały i jeszcze bardziej elastyczny niż ABS. Jest bardzo często wykorzystywany do drukowania pojedynczych zębatek, czy nawet całych przekładni. Nylon bywa niestety bardzo ciężki w drukowaniu, jeśli nie wiemy jak do niego podejść. Jego higroskopijna struktura pochłania wielkie ilości wody z otoczenia. Woda w kontakcie z wysoką temperaturą zaczyna parować, czego efektem jest wysyp bąbelków na powierzchni naszego wydruku. Czy higroskopijność to jedyny problem? Niestety nie. W zależności od producenta i wykorzystanych przez niego domieszek nylon bywa problematyczny również z innych powodów, takich jak słaba przyczepność poszczególnych warstw. Z tych względów potrzeba dużego doświadczenia, by sprawnie korzystać z tego materiału.\nLayWood filamenty drewnopodobne. Elementy tworzone z wykorzystaniem tych materiałów potrafią nawet pachnieć drewnem. Gotowy wydruk może być z powodzeniem poddawany obróbce szlifowania, czy malowania.\nCo jeszcze przygotowali dla nas producenci? Na rynku możemy znaleźć filamenty z domieszką włókna węglowego, które cechuje się wysoką odpornością na obciążenia mechaniczne. Możemy znaleźć materiały, które imitują kamień, metal, czy nawet materiały, które świecą w ciemności. Rynek jest przepełniony wieloma różnymi materiałami i ciężko opisać je wszystkie. Jedno jest pewne – każdy znajdzie materiał, który w pełni zaspokoi jego potrzeby.\nOpis poszczególnych elementów drukarki zaczynamy od podstaw. Stół to platforma na której powstaje nasz wydruk. Najczęściej, główną konstrukcję stołu tworzy aluminiowa blacha, natomiast wydruk drukowany jest na hartowanym szkle, które przymocowane jest do tej blachy.\nNajprostsze drukarki nie posiadają podgrzewania stołu, lecz z założenia przeznaczone są one do drukowania tylko z PLA.\nEkstruder, jest to element odpowiedzialny za podawanie filamentu do głowicy. Jego budowa jest niezwykle prosta ze względu na formę wykorzystywanego filamentu. Składa się on właściwie tylko z silnika, radełka oraz mechanizmu dociskowego. Na osi silnika znajduje się małe radełko, które przypomina małą zębatkę, a w konstrukcjach amatorskich bardzo często jest właśnie taką zębatką. W konstrukcjach bardziej zaawansowanych radełko jest odpowiednio wyprofilowane, by jego ząbki jeszcze lepiej przylegały do podawanego filamentu. Filament jest dopychany do radełka przez element dociskowy, czyli przez łożysko zamontowane na małej dźwigni, która dopychana jest przez sprężynkę.\nSam ekstruder, w zależności od miejsca zamontowania w drukarce przybiera dwie różne nazwy:\n– Bowden – W takiej konstrukcji, ekstruder jest położny z dala od głowicy drukującej, a bliżej szpuli z filamentem. W takim rozwiązaniu, ekstruder pcha filament do rurki łączącej go z głowicą. Takie rozwiązanie powoduje to, że wózek, do którego przymocowana jest głowica jest dużo lżejszy, a nasza drukarka może dzięki temu osiągnąć duże większe prędkości. Ma to oczywiście również pewne minusy. Duża odległość między ekstruderem, a głowicą praktycznie uniemożliwia drukowanie gumą i materiałami pochodnymi.\n– Direct – W takiej konstrukcji, ekstruder znajduje się przy samej głowicy. „Zaciąga” on filament przez rurkę łączącą go ze szpulą z filamentem. Takie rozwiązanie daje dużą kontrolę nad ilością filamentu podawanego do głowicy i właśnie takie rozwiązanie jest idealne przy drukowaniu materiałami gumowymi. Największy minus takiego rozwiązania to oczywiście zwiększenie wagi wózka, do którego przymocowana jest głowica. Silnik, który napędza ekstruder podwaja, a czasami nawet potraja wagę całego zestawu w porównaniu do konstrukcji Bowden.\nTo właśnie w tej części, żyłka naszego filamentu zostaje doprowadzona do stanu, kiedy może być ona nałożona na kolejną warstwę wydruku. Składa się ona z dwóch części. Jest to mały blok grzejny, do którego wkręcamy dyszę oraz radiator z wentylatorem. W bloku grzejnym znajduje się mała grzałka oraz termistor, do kontrolowania temperatury.\nNajprostsze drukarki poruszają się w układzie kartezjańskim. Występują tam trzy osie X, Y i Z. W takim układzie możemy porównać drukarkę 3D do tradycyjnej frezarki CNC. Tak jak i w przypadku frezarek, w drukarkach 3D układy kartezjańskie mogą przybierać różną formę.\nNajwięcej drukarek występuje w formie, gdzie stół porusza się w osi Y, natomiast głowica porusza się w osi X i Z. We frezarkach mówi się wtedy o „stałej bramie”. Jest to najprostsza do zbudowania konstrukcja i właśnie od takiej drukarki najczęściej zaczynają początkujący.\nTroszkę bardziej skomplikowaną budowę mają drukarki, gdzie w osi Z porusza się stół. Natomiast głowica porusza się w osi X i Y. Większość tych drukarek ma skomplikowaną mechanikę poruszania głowicy, którą charakteryzuje rozbudowany układ pasków napędowych. Drukarki te występują głównie w typie H-Bot oraz Core XY. Ogólna zasada działania w obu przypadkach wygląda podobnie, lecz sam układ pasków jest całkowicie inny.\nOgólna zasada działania tych układów wygląda tak, że obrót tylko jednego silnika będzie powodował przesunięcie wózka z głowicą zarówno w osi X, jak i Y. Jeśli chcielibyśmy przesunąć wózek wzdłuż tylko jednej osi, to uruchomić musimy obydwa silniki. Kierunki obrotów tych silniki ustalają, czy wózek poruszy się w osi X, czy w osi Y.\nPoniżej znajduje się szkic prostszego układu – H-Bot. W jego skład wchodzi wózek, dwa silniki krokowe, sześć wałków, oraz jeden długi pasek, którzy przechodzi przez wszystkie te wałki i dwa silniki. Jego końce przytwierdzone są do poruszającego się wózka. Ze względu na fakt, że ten układ jest znacznie prostszy od układu Core XY, to właśnie na nim opiszę zasadę działania tych układów.\nJako pierwszy przykład omówmy sobie przypadek, w którym tylko jeden silnik zostaje wprawiony w ruch. Załóżmy, że prawy silnik obraca się zgodnie z narysowaną pod nim strzałką. Co się stanie z wózkiem? Część paska łącząca wózek z tym silnikiem zostanie naprężona. Mogłoby się wydawać, że wózek poruszy się w prawo, ale pamiętajcie, że lewy silnik stoi w miejscu. Odcinek paska łączący lewy silnik z wózkiem nie może więc zwiększyć ani zmniejszyć swojej długości. Wózek zatem nie poruszy się ani w prawo, ani w dół, ale poruszał się będzie po ukosie zgodnie z czerwoną strzałką.\nJak zatem zrealizować ruch tylko po jednej osi? Do takiego ruchu wymagane jest zsynchronizowanie obu silników. Załóżmy teraz, że chcemy przesunąć nasz wózek po osi Y w naszym kierunku. Ponownie spójrzmy na te najkrótsze odcinki paska łączące bezpośrednio silniki z wózkiem drukarki. Co się musi stać, by cały wózek przesunął się prosto w naszym kierunku? Oba silniki muszą się zacząć obracać w przeciwnym kierunku. Obracające się silniki skracają odcinek między silnikami a wózkiem i tym samym powodują jego ruch po osi Y.\nAnalogicznie, chcąc przesunąć nasz wózek po osi X, musimy ponownie zsynchronizować nasze silniki. W tym jednak wypadku nie mogą się one kręcić w przeciwne strony. Kręcąc naszymi silnikami w tym samym kierunku, powodujemy skracanie odcinka łączącego lewy silnik z wózkiem oraz wydłużanie odcinka paska łączącego prawy silnik z wózkiem. Jeśli prędkości obu silników będą równe, to wózek poruszał się będzie idealnie wzdłuż osi X.\nDrugim układem jest Core XY. W jego skład wchodzi również wózek, dwa silniki, lecz liczba wałków została zwiększona o dwa, a zamiast jednego paska mamy już dwa paski. Niektórym może być ciężko odnaleźć się w tej plątaninie pasków, więc na tym przykładzie już nie będziemy omawiać zasady działania.\nCzemu stosowane są dwa takie układy? Jak zawsze, każde rozwiązanie ma swoje plusy i minusy. Układ H-Bot jest zdecydowanie prostszy w budowie, lecz ze względu na jego podatność na przekaszanie osi X, wymaga on bardziej solidnego układu mechanicznego niż CoreXY. W CoreXY wystarczą dwa łożyska na oś X – jedno po każdej stronie. Natomiast w przypadku H-Bot wymagane są już minimum cztery łożyska, oddalone od siebie o odpowiednią odległość. Niesie to za sobą kolejne problemy. Zwiększenie liczby łożysk dramatycznie zwiększa koszty całej konstrukcji, a oddalenie ich od siebie zmniejsza pole robocze drukarki, lub jeśli chcemy zachować to pole, to zwiększa nam jej zewnętrzne wymiary.\nCoreXY nie ma aż takich wymagań co do zastosowanych łożysk, lecz jego skomplikowana budowa niejednokrotnie przysparza niemałych problemów początkującym. Krzyżujące się paski napędowe wymagają dobrego pomysłu na przeniesienie wizji tego układu do realnego urządzenia.\nPisząc o różnych układach, grzechem byłoby nie wspomnieć o drukarkach typu Delta. Nie są one tak popularne, jak wcześniej wspomniane drukarki, lecz i tak mają one swoich zwolenników. Jednego na pewno nie można im odmówić – ich praca jest bardzo widowiskowa!\nW tej drukarce stół jest całkowicie nie ruchomy, a głowica jest wprawiana w ruch przez trzy niezależne silniki. Jeśli przyjrzymy się jej bliżej, to możemy stwierdzić, iż mechanicznie jest ona najprostsza ze wszystkich innych drukarek. I tak faktycznie jest! Jednak czy prostota jest tu kluczem do sukcesu? Niestety nie. Mimo że mechanicznie drukarka jest banalnie prosta, to koncepcja, która została tu wykorzystana nie wybacza żadnych błędów konstrukcyjnych. Każdy najmniejszy luz jest tu kilka razy bardziej problematyczny niż w tradycyjnych konstrukcjach. Ciężko uzyskać na drukarkach typu delta jakość wydruków znanych z innych typów drukarek. Właściwie, to w przypadku delt nie ma czegoś takiego jak drukarka budżetowa. Każde oszczędności w przypadku tej drukarki kończą się źle i uniemożliwiają uzyskania satysfakcjonującej nas jakości.\nZnamy już budowę tradycyjnych drukarek 3D, więc możemy wreszcie przejść do drukowania, a właściwie do przygotowań do drukowania. Drukarka 3D, sama w sobie jest w końcu tylko bardzo prostą maszyną sterowaną numerycznie. Jej elektronika odczytuje zapisany na karcie G-code i zamienia go na fizyczny ruch drukarki. Jednak jak przygotować taki g-code?\nPierwszy etap to przygotowanie odpowiedniego modelu 3D. Programów do modelowania 3D jest cała masa. Osobiście od zawsze miałem duży kontakt z programem Autodesk Inventor i to właśnie na nim przygotowuję wszystkie swoje modele. Jedyne, o czym należy pamiętać, to wyeksportowanie naszego gotowego modelu, do pliku o rozszerzeniu .stl.\nMając już plik .stl możemy „pociąć” nasz model. Do tego celu wykorzystujemy kolejny program, który przekonwertuje nasz model do pliku z g-code’em. Proces ten nazywany jest cięciem ze względu na fakt, iż program ten dosłownie tnie nasz model na poszczególne warstwy o określonej przez nas wysokości. Mając już takie warstwy, program generuje g-code, który przedstawia wszystkie ruchy drukarki. Każdy krok to pozycja X i Y oraz ilość filamentu, który ma zostać ekstrudowany podczas tego jednego ruchu.\nWynikiem cięcia modelu jest gotowy g-code, który możemy wysłać do drukarki i rozpocząć drukowanie naszej części. Sam G-code przedstawia się następująco:\nPoczątek naszego kodu to rzeczy takie jak ustawienie temperatury stołu, zerowanie osi drukarki, ustawienie punktu zerowego osi Z oraz E (Ekstruder) oraz załączenie grzania głowicy. Właściwy kod zaczyna się od linii 30. Mamy tam pozycję osi X, pozycję osi Y oraz pozycję osi E. Pozycję osi E możemy odczytywać jako ilość filamentu, który ma zostać ekstrudowany podczas tylko jednego ruchu do zadanej pozycji XY.\nPrzed pocięciem modelu mamy oczywiście do dyspozycji wiele różnych parametrów, których odpowiednie ustawienie jest kluczem do sukcesu przy chęci uzyskania bardzo dobrej jakości wydruków. Podstawowe ustawienia, to wysokość warstw, ilość zewnętrznych obrysów oraz procent wypełnienia środka wydruku. Parametry te w znacznym stopniu odpowiedzialne są za ostateczną wytrzymałość wydruku. Czym większa ilość warstw zewnętrznych oraz czym większe wypełnienie wnętrza wydruku tym cała bryła jest mocniejsza i bardziej odporna na obciążenia mechaniczne.\nPierwsza grupa parametrów, która w dużym stopniu przekłada się na jakość druku, to prędkości głowicy przy drukowaniu poszczególnych elementów. Ogólna zasada jest taka, że im większa prędkość, tym gorsza jakość wydruku. Dlatego też najczęściej zewnętrze ścianki wydruku są drukowane znacznie wolniej niż wypełnienie środkowe. Przy każdym modelu musimy też wybrać, czy zależy nam na krótkim czasie druku, czy na idealnie wydrukowanym modelu.\nDrugą grupą parametrów, która ma duży wpływ na efekt, są szerokości ekstrudowanych ścieżek. Tak jak i w przypadku prędkości, musimy tu wybierać między jakością a krótkim czasem druku. Czym węższe ścieżki, tym odwzorowanie szczegółów będzie dokładniejsze, ale przełoży się to również na ostateczny czas potrzebny na wykonanie całego modelu. Drukarka musi wykonać więcej ruchów, by węższymi ścieżkami pokryć tę samą powierzchnię co ścieżkami szerszymi. Tak jak i w przypadku prędkości, musimy się tu zastanowić nad przeznaczeniem naszego modelu.\nCzy te ustawienia zależne są tylko od chęci uzyskania dobrej jakości lub krótkiego czasu druku? Oczywiście, że nie. Są pewne filamenty, których drukowanie w ogóle nie jest możliwe w dużych prędkościach. Filamenty takie jak Nylon, czy POM to filamenty konstrukcyjne, które przy dużych prędkościach są praktycznie nie do opanowania. Zwolnienie druku w takim wypadku nie jest podyktowane dbałością o szczegóły, a specjalnymi wymaganiami wykorzystywanego tworzywa.\nW ten o to sposób udało nam się przygotować G-code dla naszego pierwszego wydruku. Tak przygotowany kod wrzucamy na kartę pamięci i za jej pomocą wczytujemy go do drukarki. O ile wszystkie ustawione parametry są dobrze dobrane, to po paru godzinach możemy cieszyć się naszym rzeczywistym modelem.\nJednak czy po pierwszym wydrukowanym modelu możemy być pewni, że każdy kolejny model wydrukowany na podstawie tego samego g-code’u będzie tak samo dobry? Oczywiście, że nie. Na jakość wydruku nie wpływają same ustawienia „cięcia” modelu, ale także mechanika samej drukarki. Nie wiem, czy wszyscy się zorientowali, natomiast element, który widzicie wyżej, jest jedną z części podstawy robota. Do gotowej konstrukcji będę potrzebował dwa takie identyczne modele, więc zaraz po wydrukowaniu pierwszego, uruchomiłem ten sam g-code, by wydrukować druki, identyczny model.\nNiestety, drugi model nie wyszedł już tak samo dobrze, jak pierwszy. Na jego powierzchni można bowiem dojrzeć pewne przerwy pomiędzy warstwami. Co jest ich przyczyną? To jest bardzo dobre pytanie. Każdy defekt naszego druku może mieć inną przyczynę. Dlatego też usunięcie tego typu usterki czasami może się okazać bardzo pracochłonne.\nW moim przypadku przyczyną problemów okazała się częściowo zatkana dysza głowicy. W czasie ruchu głowicy, z dyszy nie zawsze wydobywała się wystarczająca ilość filamentu i właśnie dlatego na powierzchni modelu powstały widoczne poniżej przerwy. Rozwiązaniem tego problemu jest oczywiście przeczyszczenie dyszy. Bardzo popularnym sposobem czyszczenia dyszy jest wygrzanie jej nad np. palnikiem, a następnie przeczyszczenie jej z resztek wypalonego filamentu. Oczywiście nie jest to metoda idealna dla wszystkich rodzai filamentów, lecz w przypadku PLA lub ABS sprawdza się świetnie. Trzeba bowiem pamiętać, że dysze w drukarkach 3D mają najczęściej średnicę między 0,2 a 0,8 mm, więc samo mechaniczne czyszczenie dyszy nie zawsze jest wystarczające.\nWyżej widoczny defekt nie jest jednak aż tak bardzo problematyczny, by z jego powodu wyrzucać gotowy wydruk. Osoby, które nie mają nic wspólnego z drukiem 3D, nawet nie zauważą, że z modelem jest coś nie tak. Poza tym gotowy wydruk jest naprawdę duży, więc ilość zmarnowanego filamentu byłaby olbrzymia. Czasami trzeba się pogodzić z pewnymi niedoskonałościami, gdyż druk 3D właśnie taki jest, że nigdy nie jesteśmy pewni efektu. Jeśli nie drukujemy modelu stricte ozdobnego, to nie rozczulamy się nad tak błahymi defektami, gdyż byłoby to po prostu nieekonomiczne.\nPo tym krótkim tekście jestem już spokojny, że udostępniając kolejne części serii o drukowaniu części do robota, każdy będzie miał jakąś podstawową wiedzę na temat wykorzystanej technologii druku 3D. Kto wie, może nawet zainteresowałem kogoś tą technologią na tyle, że sam zastanowi się nad wyposażeniem swojej firmy w prywatną drukarkę 3D. Jej możliwości prototypowania oraz wykonywania funkcjonalnych wydruków dla gotowych maszyn są ogromne i wiele osób na pewno je doceni. Może być też tak, że osoby z chrapką do majsterkowania, same zdecydują na skonstruowanie własnej drukarki na swoje potrzeby, co oczywiście nie jest awykonalne.\n29 sierpnia 2018 / Kategoria: OKIEM AUTOMATYKA, PROJEKTY, ROBOTYKA, WIEDZA


Z dronem za granicę - poradnik podróżnika | jedź, BAW SIĘ!\n25 stycznia 2018 POLECANE, Poradniki 45 komentarzy\nTrzeba to powiedzieć wprost – drony stają się coraz popularniejsze. Ich malejące ceny i rozmiary sprawiają, że coraz więcej osób zaczyna traktować je nie jako drogi, ekscentryczny gadżet dla wybrańców, a jak normalny dodatek do standardowo zabieranego w podróż sprzętu fotograficznego. Nie należy jednak zapominać, że posługiwanie się dronem wymaga głowy na karku. Nawet niewielka maszyna spadająca z 30-40 metrów może wyrządzić duże szkody – zwłaszcza jeśli na jej drodze stanie niespodziewający się niczego człowiek.\nSzukasz konkretnych przepisów dotyczących użytkowania drona w różnych krajach? Sprawdź ten wpis, który staram się regularnie aktualizować: Regulacje dronowe na świecie.\nNiezależnie od tego, czy latasz dronem w Polsce czy za granicą, zawsze pamiętaj o najważniejszych zasadach związanych z pilotażem takiej maszyny:\nLataj tylko na otwartej przestrzeni i w zasięgu wzroku (chyba, że masz odpowiednie uprawnienia);\nBezwzględnie nie lataj nad lotniskami lub w ich bezpośredniej okolicy;\nNie lataj nad dużymi zgrupowaniami czy zbyt blisko budynków, pojazdów i innych przeszkód;\nNie lataj w pobliżu linii wysokiego napięcia i innych budynków czy urządzeń, które mogą zakłócić komunikację na linii kontroler-dron;\nNie lataj podczas pogody, która się do tego nie nadaje;\nI najważniejsze: MYŚL, do kurwy-nędzy, bo komuś może stać się kuku.\nMołdawia – idealne warunki do lotu\nSprawa komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy zabieramy drona za granicę. Tu nie tylko musimy zadbać o spełnienie podstawowych wymogów bezpieczeństwa przed każdym lotem, ale również przygotować się merytorycznie. Ustawodawstwa wielu krajów mocno różnią się od wciąż dość lajtowego podejścia naszych rodzimych władz, a wiele osób zdaje się o tym nie pamiętać. W konsekwencji już na granicy może okazać się, że wzięcie ze sobą drona było naprawdę złym pomysłem.\nZanim jednak dostaniemy się z naszym sprzętem gdziekolwiek, warto zadbać o jego właściwy transport.\nTransport drona za granicę\nPrzewóz drona drogą lądową/morską\nPomijając na razie kwestię niemożliwości wwiezienia drona do niektórych krajów, przywiezienie maszyny drogą lądową lub morską nie stanowi żadnego problemu. Tu najważniejszą kwestią jest odpowiednie zabezpieczenie sprzętu, tak żeby nie uszkodził się podczas transportu. Biorąc pod uwagę ciągły rozwój branży i to, że drony stają się coraz wytrzymalsze, wystarczy tu po prostu odpowiednio przystosowana torba fotograficzna albo wręcz dedykowany case, w którym zmieści się sama maszyna i większość akcesoriów (jak dodatkowe baterie, kable, zapasowe śmigła itd.). Pakując drona pamiętajmy o odpowiednim zabezpieczeniu śmigieł i innych, najbardziej narażonych na uszkodzenie elementów (w przypadku DJI Mavic Pro jest to na przykład, paradoksalnie, plastikowa osłona gimbala – ja musiałem kupić już dwie). Do tego celu przydają się różne customowe akcesoria, które za grosze można kupić choćby na Allegro czy – jeśli jesteśmy bardziej cierpliwi i bardziej oszczędni – na AliExpress. W niedalekiej przyszłości w oddzielnym wpisie pokażę Wam, z jakich sam korzystam.\nDron na statku? Sprawdź!\nJeśli chcecie przewieźć drona promem, to trzeba pamiętać, że niektóre przeprawy promowe – nawet krótkie – odbywają się na podobnych zasadach co loty. Przykładowo, przeprawa na Wyspę Man wiąże się z wymogiem nadania dużego bagażu do ładowni. Zawsze sprawdźcie wcześniej, jak ta kwestia wygląda w przypadku Waszego wyjazdu, bo zasady (w tym te dotyczące baterii – patrz niżej) mogą być podobne jak w przypadku lotu.\nNiby statek, a prawie jak samolot\nPrzewóz drona samolotem\nSchody zaczynają się, jeśli chcemy zabrać naszego drona do samolotu. Na przeróżnych internetowych grupach pytania o przewóz drona drogą lotniczą pojawiają się praktycznie codziennie, dobitnie sugerując, że niektórzy użytkownicy maszyn latających mają poważne zaległości na polu obsługi wyszukiwarek internetowych.\nTak naprawdę najważniejszą kwestią są baterie. Nikogo (zazwyczaj) nie interesuje, jaką kamerę ma Wasz dron i czy w ogóle jest to dron – zwłaszcza jeśli dopiero wylatujecie z Polski czy innego kraju europejskiego. Z tego względu najczęściej nie ma znaczenia, czy samą „jednostkę główną” przewozicie w bagażu nadawanym czy w podręcznym. W jej wypadku najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku i wzięcie pod uwagę, jak czasem traktowane są bagaże nadawane. Jeśli macie pewność, że Wasza maszyna jest dobrze zabezpieczona w walizce czy dużym plecaku, to śmiało nadajcie ją do luku. Ja osobiście – ze względu na wartość Mavica – wolę jednak wziąć go ze sobą do podręcznego i mieć pewność, że nikt nie pierdolnie nim do luku bagażowego niczym kulą do kręgli.\nCo się tyczy samych baterii: zgodnie z międzynarodowymi przepisami lotniczymi akumulatory do urządzeń elektronicznych (w tym najczęściej stosowane w dronach baterie LiPo) zostały podzielone na 3 kategorie mocy: do 100 Wh, 100-160 Wh oraz powyżej 160 Wh. W zależności od mocy naszej baterii, dotyczą jej różne wytyczne.\nJeśli nie wiecie, jaką moc ma Wasza bateria, to wystarczy pomnożyć (mili)amperogodziny przez voltaż. Przykładowo, dla Mavica będzie to 11.4 V x 3830 mAh. Wynik dzielimy przez 1000 (bo mowa jest o miliamperogodzinach, a nie o amperogodzinach) i otrzymujemy 43,66 Wh.\nJak widać, nawet w przypadku dość potężnych baterii do DJI Mavic Pro, spokojnie „łapiemy” się na pierwszą kategorię. Co to oznacza?\nAno to, że zdroworozsądkową, dowolną ilość tych baterii możemy mieć w bagażu podręcznym – zarówno w samym urządzeniu, jak i luzem. Nie ma potrzeby ich dodatkowego zabezpieczania, aczkolwiek jeśli koniecznie chcecie wydać te 20 ziko na LiPo-bagi, to na pewno nikt Was za to nie rozstrzela. Dobrą praktyką jest również przewożenie baterii nie naładowanych w pełni – tak na wszelki wypadek. Ważna rzecz – nawet baterii o stosunkowo małej mocy NIE WOLNO przewozić luzem w bagażu nadawanym. Dozwolone jest tylko i wyłącznie przewożenie ich w zasilanym (i wyłączonym) nimi urządzeniu. Pytanie tylko, po co to robić.\nJeśli jakimś cudem Wasz dron zasilany jest bateriami o większej mocy (do 160 wH) , to pakujecie je do bagażu podręcznego w ilości 1 (w urządzeniu) + maksymalnie 2 sztuki luzem. W każdym przypadku na przewóz takiej baterii trzeba mieć jednak zgodę linii lotniczej, z której usług akurat korzystacie. Natomiast baterii o współczynniku wH powyżej 160 nie można samolotem przewozić w ogóle. I kropka.\n… a realia realiami. Zapamiętajcie jedno: to, że na lotnisku „wylotowym” puszczą Was z bateriami nie oznacza, że państwo do którego lecicie na pewno Was wpuści. Przewód baterii czy drona to jedno, a jego wwóz do danego kraju – drugie. Natomiast nie musicie w żadnym razie przejmować się jakimiś legendarnymi „wymogami linii lotniczych” – przynajmniej w przypadku ich dużych i znanych przedstawicieli. Jeśli lecicie rozpadającym się samolotem Cebu Pacific na jakieś zadupie na Filipinach, to może i warto dopytać, ale popularne, europejskie linie lotnicze nie zaskakują podróżnych dodatkowymi wymaganiami – także dlatego, że nie mają jak ich wyegzekwować. Zwróćcie uwagę, że podczas kontroli bezpieczeństwa na lotnisku nikt nie pyta Was o to, jakimi liniami lecicie – to powodowałoby masę problemów i przestojów, których lotniska chcą uniknąć. Dlatego nie musicie przejmować się plotkami, że niby w WizzAirze to, a w Lufthansie tamto. W podręcznym możecie przewozić baterie i już.\nCo więcej – posiadanie baterii LiPo w bagażu może być dobrym argumentem przeciwko temu, by obsługa budżetowych linii lotniczych nie wtryniła Wam bagażu do ładowni na etapie boardingu. Jeśli macie przy sobie ich sporą ilość – zwłaszcza luzem – to obsługa naziemna po prostu nie może załadować ich do luku. UWAGA – nie oznacza to, że możecie na chama kupić lot z bagażem, który domyślnie trafia do ładowni (tak od początku 2018 roku jest w RyanAirze), a następnie upierać się, że bagaż musi być przy Was. W takim wypadku linia ma pełne prawo obciążyć Was dodatkowymi kosztami.\nWwóz drona do innego kraju\nMożna by zakładać, że skoro już wpuścili Wam sprzęt na pokład busa, statku czy samolotu, to nie macie się czym martwić, right? WRONG! Zanim pojedziecie gdziekolwiek ze swoją zabawką, KONIECZNIE sprawdźcie odpowiednie przepisy. Może się bowiem okazać, że w niektórych przypadkach całkowicie zakazane jest już samo przywiezienie drona, nie mówiąc o jego użytkowaniu.\nNajbardziej reprezentatywnym przykładem jest tu popularne Maroko, w którym obowiązuje całkowity zakaz wwozu takich urządzeń. Nie myślcie też, że wszyscy mają to w dupie i i tak Was puszczą. Jeśli celnicy zauważą, że macie trochę więcej gratów fotograficznych, to od razu spytają Was, czy macie drona, a jeśli tak jest, to ulegnie on BEZZWROTNEJ konfiskacie.\nNa szczęście Maroko daje radę i bez drona\nUżywanie drona za granicą\nJeśli jesteście zainteresowani konkretnymi przepisami dotyczącymi użytkowania drona w różnych krajach, sprawdźcie ten wpis, który staram się regularnie aktualizować: Regulacje dronowe na świecie.\nNo dobra – załóżmy, że dron jest już przewieziony, baterie podładowane, a Wy nie możecie się doczekać na pierwszy start. Co zrobić najpierw?\nNajpierw – zdecydowanie jeszcze przed wyjazdem na miejsce – sprawdźcie przepisy. Polska potrafi rozpieścić. Nasze uregulowania prawne są mało restrykcyjne, a latać można praktycznie wszędzie, gdzie nie ma stref z zakazem tej aktywności (tzw. NFZ – no-fly zones). Oczywiście mocno upraszczając, ale jednak.\nNiestety, w wielu innych krajach przepisy zmieniają się na bieżąco, albo przeciwnie – nie zostały od dawna zaktualizowane, w związku z czym aktywność dronowania regulowana jest tymi samymi prawami, które dotyczą… samolotów pasażerskich (ewentualnie modeli RC). W pierwszym przypadku najczęściej wystarczy wybadać sytuację, bo nowe przepisy są odpowiednio ogłaszane; w drugim bywa gorzej, bo czasem do informacji ciężko się dokopać, a poza tym nie zawsze praktyka podąża za prawem (w końcu trudno pilota ważącego +/-300 g DJI Sparka traktować na tych samych zasadach, co pilota Boeinga 747).\nCo do zasady, na świecie spotykamy się z 4 głównymi kategoriami ogólnych uregulowań dotyczących operowania bezzałogowymi statkami powietrznymi:\nLot na zdroworozsądkowych zasadach jest ogólnie dozwolony, z ewentualnymi uregulowaniami dodatkowymi (np. ograniczenie wysokości do 50-100 metrów, zakaz lotów nad konkretnymi obszarami – jak Machu Picchu w Peru czy Angkor Wat w Kambodży; zakaz lotów nocnych, odpowiednie oznaczenie drona itp.). Takie przepisy mamy w Polsce, w wielu krajach europejskich (np. we Francji, Hiszpanii czy Niemczech) czy – przykładowo – w Chinach i krajach karaibskich.\nLot dozwolony jest tylko po rejestracji (potwierdzonej bądź nie) w jakiejś lokalnej odmianie Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Tak jest choćby na Cyprze, na Trynidadzie i Tobago czy – w przypadku maszyn ważących powyżej 2 kg – w Australii.\nLot dozwolony jest tylko po otrzymaniu odpowiedniego (POTWIERDZONEGO) pozwolenia od konkretnego urzędu i/lub władz lokalnych – tu przykładem może być Rosja (aczkolwiek w momencie publikacji tego wpisu w sieci nie było jeszcze odpowiednich formularzy), Wietnam, Indie czy – UWAGA – Słowacja.\nLot (a czasem nawet wwóz) drona jest całkowicie zabroniony. Tu koronnym przykładem jest wspomniane już Maroko, Nikaragua czy – podobno – Kirgistan, chociaż w tym ostatnim przypadku trudno stwierdzić na pewno, bo spotkałem z relacjami operatorów, którzy nie mieli absolutnie żadnych problemów na miejscu.\nDodatkowo, w większości przypadków ogólne zasady lotów dotyczą NIEKOMERCYJNEGO użycia drona (chodzi raczej o czerpanie zysków z samego filmowania niż o ciułanie hajsu na YouTube, ale czasem lepiej dmuchać na zimne), dodatkowo nieprzekraczającego konkretnej kategorii wagowej (z reguły jest to 7 kg). Czasem też za granicą (choćby w Gruzji czy Rumunii) bardziej restrykcyjne zasady nie obejmują maszyn ultra-lekkich (do 200-250 g – tzw. selfie-drones), aczkolwiek postępująca miniaturyzacja zapewne niedługo wpłynie na ten stan rzeczy.\nMój Mavic na swoim pierwszym ważniejszym wyjeździe – jeszcze bez gejowych naklejek\nZ żalem muszę jednak zaznaczyć, że informacje odnośnie odpowiednich uregulowań krajowych są wprawdzie możliwe do znalezienia w internecie, ale należy traktować je na zasadzie ograniczonego zaufania. Im bardziej konkretna informacja, tym większe prawdopodobieństwo, że jest prawdziwa, ale w wielu przypadkach – choćby dotyczących państw Azji Centralnej – info na interesujący nas temat sprowadza się do wzmianki „generally no problem” i na tym koniec. Niektórym mogłaby się wydawać, że przepisy dronowe nie mogą być przecież specjalnie skomplikowane, a poza tym kto je niby będzie egzekwował? Lokalna policja? Jeśli macie takie podejście, to ok – nie mówcie mi jednak potem, że nie ostrzegałem. Aby pokazać Wam, jak różne mogą być „krajowe” podejścia do kwestii „latadeł” z kamerami, przedstawiam dodatkowo przykładowy, skrócony spis regulacji w krajach, które odwiedziłem niedawno lub planuję odwiedzić w najbliższej przyszłości:\nNorwegia – generalnie bez problemów, ale dron musi być wyposażony w system RTH (Return to Home) w razie utraty łączności;\nWyspa Man – ogólnie latamy bez problemu i zdroworozsądkowo, o ile pojazd nie waży więcej niż 7 kg;\nNiemcy – dron ważący powyżej 250 g musi mieć naklejkę z danymi właściciela. Poza tym żadnych dziwnych problemów;\nUkraina – w teorii każdy lot z kamerą musi mieć zgodę Ministerstwa Lotnictwa, obowiązują przepisy lotnicze, odpowiednio „przekładane” na drony;\nMołdawia – trudno doszukać się konkretnych informacji, w praktyce wszyscy mają wywalone;\nMaroko – całkowity zakaz wwozu i użytkowania;\nCypr – drona „rekreacyjnego” trzeba zarejestrować w odpowiednim ministerstwie. Maksymalna wysokość lotu to… 50 metrów. Ponadto na terenie wyspy jest mnóstwo baz wojskowych, a ich filmowanie jest karane;\nRumunia – drony ważące powyżej 500 g trzeba zarejestrować, a każdy lot nimi zgłosić (o ile wiem – na 45 dni wcześniej) do Ministerstwa Obrony lub Centrum Aktywności Lotniczej.\nJak widać, przepisy dotyczące dronów mogą być naprawdę przeróżne, a to że dany kraj uznawany jest za mocno „turystyczny” nie ma żadnego znaczenia. Mało kto zwraca na przykład uwagę na to, że w Tajlandii każdy dron ważący powyżej 2 kg i/lub wyposażony w kamerę musi zostać zgłoszony i ZAAKCEPTOWANY przez tamtejszy Urząd Lotnictwa Cywilnego – taka rejestracja może zająć… do 2 miesięcy.\nTakich ujęć nie złapiecie rzuconym aparatem\nW internecie jest kilka stron, na których można sprawdzić te informacje na temat dronowania za granicą, które są przynajmniej częściowo potwierdzone. Ja osobiście używam łącznie trzech stron: Drone Laws for Every Country in The World, Global Drone Regulations oraz UAV Systems. Na wszystkich jest jednak sporo białych plam (dotyczy to zwłaszcza krajów afrykańskich), a czasem nawet zdarza się, że informacje z nich pochodzące wzajemnie się wykluczają. Jeśli macie telefon z Androidem, to przydatna może okazać się także aplikacja DroneMate (płatna – 22 zł), która zasadniczo klonuje pierwszą ze wspomnianych wyżej map i – podobno – jest na bieżąco aktualizowana.\nPodniebne historie z dreszczykiem\nAby uzmysłowić Wam, jak mylące może być opieranie się na informacjach znalezionych w internecie, poprosiłem kilku innych, dronujących blogerów o podzielenie się ich „dziwnymi” historiami, związanymi z filmowaniem z powietrza. Zwróćcie uwagę, że w jednym przypadku chodziło nie tyle o same przepisy, co o proste „nie, bo nie”. To dość wyraźnie uzmysławia, że czasem przepisy swoje, a ludzie swoje.\nUWAGA: Jeśli ktoś nie życzy sobie, by ktoś inny filmował z powietrza jego samego lub jego własność, to – zasadniczo – operator drona musi taki stan rzeczy uszanować. Prawo do prywatności to bardzo ważna rzecz, na którą trzeba być uczulonym zwłaszcza w krajach arabskich czy skandynawskich.\nRuda z bloga Bałkany według Rudej:\nGeneralnie dronem latamy głównie na Bałkanach, ale zabraliśmy go również w podróż poślubną do Turcji. Wiedzieliśmy, że obowiązują tam zasady takie same, jak wszędzie, to znaczy nie wolno latać przy lotniskach, terenach wojskowych etc. Pewnego dnia postanowiliśmy polatać nocą nad Kusadasi. A dokładniej nad zamkiem. Nagle podeszło do nas dwóch mężczyzn, którzy stwierdzili: Wiecie, że jakby przyszła tu policja, to musielibyście oddać kartę pamięci? Dlaczego? Ano dlatego, że twierdzy nie wolno filmować/fotografować z góry. Niestety nie udało nam się uzyskać odpowiedzi, dlaczego jest taki zakaz. Szybko skończyliśmy latać, by nie kusić losu oraz by nie musieć się przekonywać, że nasi rozmówcy rzeczywiście mieli rację.\nCoś tam jednak udało się złapać…\nMój komentarz: większość map „dronowych” wskazuje, że w Turcji nie ma konkretnych uregulowań dotyczących dronów „rekreacyjnych”.\nSylwia z bloga Dubai Notes:\nWybierasz się do Dubaju i planujesz polatać swoim dronem wokół ikonicznych budynków: Burj Al Arab czy Burj Kalifa? A może marzą ci się ujęcia bezkresnych plaż i sztucznej palmy? Uważaj! Możesz wylądować za kratkami!\nPo kilku nieszczęśliwych wydarzeniach, gdy z powodu beztrosko bujającego w chmurach drobna lotnisko musiało zostać zamknięte (i to nie raz, a dwa razy) w 2017 roku regulacje w Emiratach bardzo się zaostrzyły dla posiadaczy dronów. Do tej pory, aby móc latać, należało się zarejestrować w GCAA (General Civil Aviation Authority), a zarejestrować się może tylko rezydent. Teoretycznie turyści latać dronami nie mogą. Kary za latanie dronem bez zezwolenia są ogromne – sięgają 50 tysięcy złotych. Dodatkowo, osoba przyłapana może znaleźć się za kratkami. Tak, w Dubaju prawo jest bardzo restrykcyjne.\nObecnie nowe regulacje wskazują na to, że aby latać, trzeba się zarejestrować w ESMA (Emirates Standards and Metrology Authority), które pod jednym dachem zbiera kilka lokalnych urzędów.\nZgodnie z notka w lokalnej gazecie Khaliji Times, z października 2017, nowe regulacje umożliwiające latanie dronami przez turystów są w trakcie przygotowania, jednak nie ma jeszcze żadnych oficjalnych informacji w tym temacie.\nW sąsiednim Omanie sprawa jest jeszcze bardziej opłakana. Turystycznie i hobbystycznie nie da się i kropka. Sylwia próbowała nawet uzyskać zezwolenie od Ministerstwa Turystyki, niestety bez skutku: Można postarać się o komercyjne zezwolenie, jednak to wiąże się ogromnymi kosztami, dodatkowo musimy opłacać jedna osobę, która musi być z nami przez cały czas przebywania z Omanie.\nMój komentarz: dostępne w sieci mapy wskazują Dubaj jako miejsce, gdzie dronem można spokojnie latać po rejestracji, jednak – uwaga – wyłącznie bez kamery/aparatu. Oman oznaczony jest „na czerwono”, ale informacje są bardzo skąpe: trzeba się zarejestrować, co może potrwać do miesiąca…\nMichał z bloga Find Myself:\nNa ogół kiedy używam drona, ludzie to widzący są przyjaźnie nastawieni. Podchodzą i obserwują z zainteresowaniem. Pytają jak działa i czy mogą popatrzeć na to, co nagrywam. Często mi się zdarza, że machają do kamery albo proszą o przesłanie im na maila filmu, który nagrałem. Podczas zdobywania najwyższego szczytu Madery – Pico Ruivo – przytrafiła mi się inna sytuacja. Po odpoczynku i ustawieniu aparatu na timelapse’a, odpaliłem Sparka. Jeden starszy Pan podszedł i oglądał z zainteresowaniem, co nagrywam. Później jednak podeszła do mnie młoda parka. Najpierw chłopak zaczął mi brzęczeć do ucha, udając odgłos latającego drona, a za chwilę jego dziewczyna zaczęła na mnie krzyczeć, żebym przestał latać. Powiedziałem, że już właśnie zamierzam lądować, bo nagrywałem film promujący wyspę i przeprosiłem za kłopot. Ona odpowiedziała, że mam lądować natychmiast, jestem niemiły i życzy mi, żeby dron spadł. Byłem mocno zaskoczony jej agresywnym zachowaniem. Rozumiem, że dron jest dość głośnym urządzeniem, jednak latałem w dość dużej odległości i tylko 5 minut, bo dłużej nie potrzebowałem. Pierwszy raz spotkałem się z tak niechętnym nastawieniem do dronów.\nMój komentarz: informacje odnośnie Portugalii (wraz z Maderą) są dość niepewne. Wprawdzie kraj ten zapewnia własną, ogólnodostępną mapę z oznaczonymi no-fly zones (znajdziecie ją tutaj – jak widać, Pico Ruivo nie leży w żadnej z nich), ale jedna ze stron podaje, że lot z kamerą wymaga zgody… lotniczych sił zbrojnych Portugalii. Bądź mądry i pisz wiersze.\nNiezależnie od Waszego podejścia do poszczególnych przepisów krajowych, najważniejsze jest jedno – zawsze dokładamy wszelkich starań, by latać nie stwarzając zagrożenia dla siebie i innych. Trzeba też przygotować się na kolejne ograniczenia w lotach bezzałogowymi statkami powietrznymi, które na pewno pojawią się wcześniej czy później. Niestety, jak na razie dostęp do nich jest praktycznie nieregulowany, co owocuje wieloma wypadkami, powodowanymi przez nie tyle niedoświadczonych, co po prostu bezmyślnych operatorów. Nie bądźmy jednymi z nich.\nKinga Bielejec 26 stycznia 2018\nBardzo przydatne podsumowanie! Mam nadzieję, że pomoże wielu osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z dronem. My mieliśmy ciekawą sytuację na Kubie. Byliśmy w trakcie kilkumiesięcznej podróży po Ameryce Centralnej i wiedzieliśmy, że na Kubie nie można latać dronem. Ale dopiero kilka dni przed wylotem okazało się, że nie można w ogóle wwozić dronów do tego kraju… Nie mieliśmy czasu szukać kogoś kto przechowa naszego drona, z resztą to by było ryzykowne, zostawiać go u obcych ludzi w Meksyku no i lot powrotny mieliśmy do innego miasta… Na szczęście okazało się, że nie odbierają drona na “amen” tylko przechowują na lotnisku (nie wiemy czy we wszystkich wypadkach, ale taką sytuację miał jeden Polak). Zaryzykowaliśmy. Jakimś cudem nikt nas nie skontrolował i nie zauważył Mavica w podręcznym… Odetchnęliśmy z ulgą, ale nie lataliśmy nigdzie, nawet po mało uczęszczanej plaży… Generalnie, ostatnimi czasy, tutaj w Ameryce Środkowej, widzimy same zakazy (szczególnie w tych najładniejszych miejscach). Także coraz trudniej latać, niestety.\nEwa 29 marca 2018\nJeśli chodzi o Maroko to tak, jest bezwzględny zakaz ale nie zabierają drona bezzwrotnie. Należy się zgłosić do celników, oni drona oznacza, przechowaja w specjalnym magazynie i oddadzą przy wyjeździe z kraju. Powyżej trzech dni należy uiścić niewielka oplate za przetrzymanie (ja zapłaciłam 200 dirhamów za tydzień) – ale wszystko na legalu, trzeba od nich tylko koniecznie dostać oficjalne potwierdzenie z pieczątkami.\nBrewa 30 marca 2018\nNie zabierają jak zgłosisz, że masz. Parę osób miało już pomysły, żeby próbować go przemycić i wtedy zaczynają się schody ;).\nKuba 30 kwietnia 2018\nCzy ktoś ma doświadczenia z Wilna? Przekopałem się przez http://dronerules.eu/pl/professional/authorities/lithuania ale może ktoś latał?\nryniek 11 czerwca 2018\nWitam , a jak wygląda to w Francji , Lazurowe Wybrzeże , Saint Tropez okolicie ….ma ktoś może jakieś doświadczenia\nBrewa 11 czerwca 2018\nHej. We Francji co do zasady powinieneś mieć ubezpieczoną maszynę, poza tym nie ma żadnych udziwnionych wymagań poza standardowymi (nie latać nad ludźmi, lotniskami, lot do maks 150 m). Tutaj masz mapę z wszystkimi no-fly zones dla Francji: https://www.geoportail.gouv.fr/donnees/restrictions-pour-drones-de-loisir\nryniek 12 czerwca 2018\nDzięki 🙂 czy to ubezpieczenie ( ubezpieczy drona można już w Polsce ? ) jest konieczne , nie zamierzam latać w miastach tylko gdzieś przed miastem , na plaży ( oczywiście jak nie będzie ludzi ) zrobić parę ujęć\nI rozumiem ,że Mavica tez bez problemu przewiozę jako bagaż podręczny 🙂 sorrki ale chce się upewnić 🙂\nBrewa 12 czerwca 2018\nSprawdź sobie ubezpieczenia Finansowej Chaty – na wszelki wypadek warto mieć, bo jeśli ktoś Ci zrobi control, to możesz mieć nieprzyjemności. O przewożeniu drona samolotem pisałem w innym tekście na blogu: https://jedzbawsie.pl/2018/01/25/z-dronem-za-granice-poradnik/ – masz tu full informacji :).\nADAM ŁUKASZCZYK 27 sierpnia 2018\nWitam. czyli jak zechcę polatać Mavic Pro tylko nad plażą lub lasem( nie planuję lotów w terenie zabudowanym) to muszę go rejestrować w ich urzędzie ??? można to elektronicznie załatwić ???? jestem zielony w temacie dronów mam swojego dopiero 3 dni.\nBrewa 27 sierpnia 2018\nHej – o jaki kraj Ci chodzi? 🙂\nW Tajlandii drona musisz zarejestrować. Radzę wcześnie zacząć procedurę – może trwać do 2 miesięcy. Za loty niezarejestrowaną maszyną grożą wysokie kary.\nADAM 22 października 2018\nWitam. Mógłbyś pomóc z rejestracją drona w Tajlandii ? chodzi mi o to na jaki dokładnie adres mam wysłać dokumenty rejestracyjne ? jak to ogólnie wygląda. wszelka pomoc mile widziana. jak pisałem wyżej jestem zielony w tych tematach.\nBrewa 23 października 2018\nZa tydzień sam lecę do Tajlandii i nie zdążyłem zrobić rejestracji. Dam znać, jak to wygląda na miejscu.\nADAM ŁUKASZCZYK 8 listopada 2018\nHEJ. już po urlopie ? jak to wyglądało z rejestracją na miejscu ?\nADAM ŁUKASZCZYK 16 listopada 2018\nWitam. miałeś napisać jak w Tajlandii wygląda rejestracja drona na miejscu. ja 3 stycznia lecę i nie wiem co robić. Pozdrawiam Adam.\nBrewa 17 listopada 2018\nHej. Ostatecznie nie rejestrowałem drona na miejscu. W najbliższym tygodniu będę aktualizował wpis o informacje dotyczące Tajlandii i wszystko tu napiszę :).\nTworek 12 września 2018\nSiema A jak sprawa wygląda z demonem w Holandii bo wszędzie szukam i nie mogę znalezc\nBrewa 12 września 2018\nHej. W Holandii sprawa jest prosta – obowiązują ogólnie “zasady zdroworozsądkowe”, a wysokość lotu nie może przekraczać 120 metrów. Poza tym zakaz latania nad dużymi grupami ludzi i bezpośrednio nad zabytkami, portami itd. Na tej stronie (angielska, ale Google sobie poradzi) masz konkretniejsze informacje – to oficjalna strona rządowa: https://www.government.nl/topics/drone/rules-pertaining-to-recreational-use-of-drones\nBożena B 14 września 2018\nHej. Czy dji spark może z nami polecieć do Egiptu, czy jest podobnie jak w Maroko – zakaz i kropka? Pzdr\nBrewa 14 września 2018\nW Egipcie jest kompletny zakaz lotów, o ile nie uzyskacie tamtejszego pozwolenia, co – w praktyce – jest właściwie niemożliwe.\nAdam 29 września 2018\nCzy ktoś wie, jak wygląda sprawa filmowania dronem w Tanzanii kontynentalnej i na Zanzibarze?\nBrewa 29 września 2018\nNa szybko: z tego co widzę, to nie wolno latać tylko w parkach narodowych.\nStudio Kisiel 2 października 2018\nDużo wiedzy w jednym miejscu 🙂\nAdam 9 listopada 2018\nW Tanzanii (również na Zanzibarze) nie licząc parków narodowych nie było żadnych kłopotów z używaniem drona. Również dotyczy to Zanzibaru. Podobno zezwolenie na filmowanie z drona kosztuje tam 1000 USD.\nBaterie wyjąłem i schowałem do specjalnych pokrowców, oczywiście w bagażu podręcznym.\nGRZEGORZ 14 grudnia 2018\nCzy ktoś może mi podpowiedzieć jak sprawa się ma w Australii?\nBrewa 17 grudnia 2018\nW Australii generalnie nie ma problemów, tak długo jak nie wykonujesz lotów komercyjnych i maszynami ważącymi więcej niż 2 kg. Maksymalna wysokość to 120 metrów.\nSzeptycki 15 stycznia 2019\nJa dowiozłem DJI spark na Martynike w bagażu podręcznym i nie było żadnych problemów. jedna pani na plaży miała jednak obiekcje.\nseniorages 11 marca 2019\nwybieram się do Meksyku…jakieś doświadczenia? na co zwrócić uwagę podróżując z dronem (spark)?\nBrewa 11 marca 2019\nHej – maszynkami do 2 kg w Meksyku latasz “zdroworozsądkowo”. Generalnie to dość lightowy kraj pod tym kątem :).\nCześć,pisałem już komentarz ale chyba się nie dodał albo doda się z opóźnieniem. Mam pytanie odnośnie lotów dronem w Meksyku. Mam Mavica Air I wybieram się w czerwcu do Puerto Vallarta czytałem gdzieś że drona trzeba zarejestrować w Meksyku i napisałem meila do ministerstwa obrony Meksyku z pytaniem odnośnie tego czy mogę latać czy nie I odpisali mi tylko ogólnikowo ze w zwiazku z uzyciem dronow przez kartele obowiązuje teraz taka I taka ustawa z zalaczonymi linkami do strony na której znajduje się formularz rejestracji. Niestety żeby to wypełnić należy podać numer swojego meksykańskiego dowodu który potwierdza obywatelstwo i przesłać jego skan jak I skan “papierów od drona” więc chyba nie mozna turystycznie polatac i teraz nie wiem czy warto zabrać drona I zaryzykować czy lepiej sobie odpuścić żeby nie mieć niemilych niespodzianek na lotnisku. Pozdrawiam Kamil\nBrewa 22 marca 2019\nHej – w Meksyku bym nie ryzykował. Na lotnisku raczej Ci go nie zabiorą, ale w razie przyłapania na locie możesz mieć spore problemy.\nMatu 31 marca 2019\nCześć, Jak wygląda sprawa w Hiszpanii ? Chcę tam polecieć z ukochaną na wakacje i nagrać widoki (skarpy,las,no ogólnie nasze spacery).\nOraz jak u nas to wygląda. Posiadam Mavic Pro, który niestety nie mieści się w przedziale 600g ;/ Czy u nas muszę przejść szkolenia?zdobyć licencję?\nBrewa 1 kwietnia 2019\nW Hiszpanii zasadniczo nie ma problemów. Nie wolno latać nad dużymi tłumami, miastami i w pobliżu lotnisk – przepisy trochę jak u nas. Maksymalna wysokość lotu – 120 m.\nAleksander 8 kwietnia 2019\nWitam. Mam yuneec breeze 4k selphie dron. Mam zamiar zabrać go do Chorwacji. Dron ma zasięg do 100m w poziomie i do 80m w pionie. Waga ok. 380g. Czy można tym latać bez dodatkowych paierów czy trzeba mieć np. Oc?\nBrewa 9 kwietnia 2019\nDla wagi do 900 g możesz – zasadniczo – latać sobie do woli, byle bez szaleństw. Także miłego wyjazdu i filmowania :).\nmaczek 22 kwietnia 2019\nLatać można ale nie można robić zdjęć\nRafał Jedynak 9 kwietnia 2019\nWitam . A jak wygląda sytuacja jeżeli chodzi o Danie?\nW Danii latamy do 100 m i kładziemy nacisk na to, żeby nie filmować prywatnej własności. Poza tym bez problemów :).\nŁukasz 12 kwietnia 2019\nHej. Super stronka i fajnie, że możemy się wymieniać informacjami dotyczącymi lataniem dronem za granicą. Posiadam świadectwo UAVO i widziałem mapkę zakazów lotów nad Paryżem i Marsylią. Czy ktoś próbował wysyłać pismo do ULC we Francji i uhonorowanie Polskiej licencji, albo o pozwolenie na większe możliwości lotu. Jak długo się czeka i czy jest to w ogóle możliwe?\nBrewa 16 kwietnia 2019\nNo niestety, ja w tym temacie nie pomogę :(.\nArek 29 kwietnia 2019\nJa dopiero wrucilem z Tajlandi i niemialem zadnych Problemow. Jest luz i mam dobre nagrania, jesli ma ktos jakies pytanie to smialo.\nCzy wiadomo, jak jest w Gruzji ?\nBrewa 13 maja 2019\nW ogólnym zarysie: maksymalna wysokość 120 metrów, trzymaj się 50 m od dróg, placów budowy i tego typu spraw; oczywiście loty tylko w zasięgu wzroku. Jeśli dron waży mniej niż 250 gram, to hulaj dusza ;).\nDora 19 maja 2019\nTunezja: nie wolno wwozic dronow ani lornetek. Sprzet jest chowany do depozytu na lotnisku. Nie wiem co sie dzieje jak komus uda sie wwziec drona- wkrotce sie dowiem, bo w okresie podwyzszonych kontroli pierwsi odwazni odpalili drona i sa w drodze na policje…\nTagi:dron, poradniki, przejścia graniczne, przygotowania, samolot, statek i łódź, transport\nFilmy, Krótkie wyjazdy w Świat, POLECANE 24 kwietnia 2018


TORNISTER KASETONOWY Z WYPOSAŻENIEM LOOP KORONA HERLITZ - Carrefour\nZESTAW SZKOLNY HERLITZ, WOREK SASZETKA ORAZ PIÓRNIK JEDNOKLAPKOWY TO ŚWIETNY ZESTAW STARTOWY DLA TWOJEGO DZIECKA. TORNISTER KASETONOWY LOOP KORONA HERLITZ powstał z myślą o pierwszym kontakcie dziecka ze szkołą. Świetnie sprawdzi się na początku przygody Twojego dziecka z nauką - pomieści wszelkie niezbędne artykuły szkolne oraz zadba o bezpieczeństwo i prawidłową postawę Twojej pociechy. Kupując ten tornister inwestujesz w przyszłość swojego dziecka. Tornister ten znacznie zmniejszy szanse dziecka na nabycie wad kręgosłupa. Zrobiony z wysokojakościowych, sztywnych oraz zaimpregnowanych materiałów, dzięki czemu jest nieprzemakalny. Posiada zwiększoną trwałość dzięki wzmocnieniu dna. Ergonomiczne plecy tornistra zapewniają optymalne rozłożenie ciężaru, maksymalną ochronę pleców oraz niezwykłe użytkowanie. Jest bardzo lekki, waży tylko 1 kilogram. Widoczność w ciemności gwarantuje materiał odblaskowy 3M™ Scotchlite™. Materiały odblaskowe znajdują się z każdej strony tornistra, gwarantują dzięki temu lepszą widoczność w nocy. Grafiki znajdują się na klapie głównej komory oraz kieszeniach. W skład wyposażenia wchodzą: piórnik, worek oraz saszetka. Piórnik stworzony został z myślą o dzieciach na początku swej przygody ze szkołą. Piórnik posiada już swoje własne wyposażenie. Utrzymany został w barwach tornistra. Wykonany został z wysokiej jakości materiałów z dużą starannością. Piórnik zachwyca nie tylko swą funkcjonalnością, ale także wyglądem. Jeśli jednak piórnik nie pomieści wszystkich przyborów Twojego dziecka to w zestawie znajduje się także saszetka, która jest bardzo pojemna. Saszetka jest solidna i wykonana z wysokiej jakości materiałów. Utrzymana została w barwach tornistra. Worek idealnie nadaje się do szkoły, jak również na zajęcia pozalekcyjne. Może służyć jako worek na obuwie, strój gimnastyczny oraz jako plecak, a to za sprawą podwójnych ściągających sznurków, które mogą służyć jako szelki. Utrzymany został w barwach tornistra. Worek wykonany jest z najwyższej jakości nieprzemakalnych materiałów.ZAWARTOŚĆ ZESTAWU: - Tornister - Worek - Saszetka - Piórnik jednoklapkowy z wyposażeniem SPECYFIKACJA TORNISTRA: - 1 główna komora zapinana na zatrzask - przekładka wewnętrzna w komorze głównej - kieszeń zapinana na suwak idealna na kanapki - 2 boczne kieszenie - usztywniane, anatomicznie wyprofilowane plecy - wzmocniona dolna część zwiększająca stabilność i trwałość - miękkie, regulowane szelki - materiały odblaskowe - rączka do trzymania - Worek w zestawie jest ściągany przez sznurki - Piórnik jednoklapkowy z wyposażeniem ZAWARTOŚĆ PIÓRNIKA- 6 Mazaków - 6 Kredek - Linijka - Ołówek - Gumka - Temperówka WIEK: - Powyżej 6 lat WYMIARY - Tornistra ok. 37 x 29 x 22 cm - Worka ok 38 x 33 cm - Piórnika 20 x 14 cm - Saszetki 22 x 7 cm WAGA PUSTEGO TORNISTRA: - ok 925 g UWAGI: Nieodpowiedni dla dzieci poniżej 3 roku życia.


się bardzo wielkiej wodzie. A kiedy z ust ubogiej wdowy usłyszeli o staruszku-pielgrzymie, wtedy powiedzieli, że był to na pewno jakiś wielki święty, zesłany z nieba na ziemię, ażeby się przekonał, ile dobroci i miłosierdzia mieści się w sercach ludzkich. I dlatego nowe jezioro nazwali Święte, a miejscowość, gdzie uboga wdowa chwaliła Boga uczynkami miłosiernymi i gdzie później powstała nowa duża wieś, nazwali ludzie Chwalimem.\nTaką to opowieść szumią tajemniczym szeptem fale polskiego Jeziora Świętego\nGniewne morze przy Rozewskim Przylądku stało się postrachem sterników. Coraz to więcej okrętowych wraków czerniało w pianach\nsię bardzo wielkiej wodzie. A kiedy z ust ubogiej wdowy usłyszeli o staruszku-pielgrzymie, wtedy powiedzieli, że był to na pewno jakiś wielki święty, zesłany z nieba na ziemię, ażeby się przekonał, ile dobroci i miłosierdzia mieści się w sercach ludzkich. I dlatego nowe jezioro nazwali Święte, a miejscowość, gdzie uboga wdowa chwaliła Boga uczynkami miłosiernymi i gdzie później powstała nowa duża wieś, nazwali ludzie Chwalimem.
Taką to opowieść szumią tajemniczym szeptem fale polskiego Jeziora Świętego <gap>
<au>CZESŁAW KĘDZIERSKI</></>
<gap>
<div><tit>KTO PIERWSZY ZAPALIŁ OGIEŃ NA ROZEWIU?</>

Gniewne morze przy Rozewskim Przylądku stało się postrachem sterników. Coraz to więcej okrętowych wraków czerniało w pianach


ghost666 05 Kwi 2019 00:35 5076 4\n#1 05 Kwi 2019 00:35\nW ostatnich miesiącach obserwujemy wysyp linuksowych komputerów jednopłytkowych na rynku. Sektor ten nie jest już zdominowany, jak niegdyś, przez Raspberry Pi. W ostatnim czasie pojawiły się nowe generacje modułów BeagleBone AI czy UP Xtreme oparty o nowych układach Whiskey Lane. Dodatkowo, w projektowanie tego rodzaju płytek włączyły się teraz firmy takie jak Google czy Nvidia.\nOpublikowany niedawno raport Global Market Insights prognozuje, że rynek komputerów jednopłytkowych wzrośnie z 600 milionów dolarów w 2018 roku do około miliarda dolarów do 2025 roku. Nie trzeba jednak czytać takich raportów, by zauważyć boom w tym sektorze. Napędzany trendami systemów Internetu Rzeczy czy nowych systemów uczenia maszynowego i AI, rynek komputerów jednopłytkowych cały czas zwiększa się i pojawiają się na nim nowe, ciekawe rozwiązania, dostosowane do różnych zastosowań.\nWiele ruchu obserwuje się w sektorze modułów pracujących pod Linuksem, który nabrał ogromnej popularności po sukcesie Raspberry Pi. Liczba producentów i modeli komputerów jednopłytkowych działających pod Linuksem w ostatnich latach eksplodowała, częściowo dzięki kampaniom crowd-fundingowym, które chętnie wykorzystują twórcy otwartych modułów.\nW poniższym artykule przyjrzymy się dziesięciu tego rodzaju komputerom. Większość z nich prezentowana była na ostatnich targach Embedded World w Norymberdze, ale część z nich zaprezentowana została już po tym wydarzeniu.\nWiększość prezentowanych modułów to systemy open-source, ale znalazło się tutaj kilka zamkniętych, w pełni komercyjnych konstrukcji. Różne procesory znalazły się w opisywanych systemach - od niewielkich układów opartych na ARM Cortex-A7, takich jak STM32MP1, aż po układy z rodziny Whiskey Lake czy SoC Snapdragon 845. Pomiędzy tymi dwoma skrajnościami znalazły się układy takie jak i.MX8M od NXP czy AM5729 od Texas Instrument.\nPłytki poniżej wymienione są w odwrotnie chronologicznej kolejności (względem daty ich prezentacji).\nNajnowsza linia komputerów jednopłytkowych firmy Aeon to wspierana crowdfundingiem platformy wykorzystuje procesory Intela ósmej generacji (Whisky Lake-U), które utrzymują skromny pobór mocy na poziomie 15 W, przy jednoczesnym zwiększeniu wydajności obliczeniowej, dzięki dostępności dwu- i czterordzeniowego układu. W zależności od tego, kiedy zostanie wysłany do nabywców, model ten będzie prawdopodobnie najpotężniejszym komputerem jednopłytkowym, który powstał dzięki crowdfundingowi, a jednocześnie także najdroższym tego rodzaju modułem.\nKomputer ten posiadać ma do 16 GB pamięci DDR4 i do 128 GB pamięci eMMC. Wyjścia HDMI, DisplayPort oraz eDP wspierają wideo 4K. System posiada także interfejs SATA, dwa gigabitowe łącza Ethernet, cztery porty USB 3.0 i 40-pinowe złącze kompatybilne z modułami HAT do Raspberry Pi. Dodatkowo moduł posiada 100-pinowe złącze z liniami GPIO, slot miniPCIe oraz dwa sloty M.2 pozwalające na podłączenie karty łączności bezprzewodowej czy kolejny dysk SATA.\nW slotach M.2 tego modułu zainstalować można także karty AI Core X firmy Aeon, które zapewniają sprzętowe wsparcie sieci neuronowych poprzez najnowszej generacji układy Intela - Movidius Myriad X; VPU te osiągają do 1 TOPS wydajności akceleracji sieci neuronowej.\nNvidia zaprezentowała niedawno niskobudżetowy moduł obliczeniowy Jetson Nano, przypominający mniejszą (70 mm x 45 mm) wersję starszego modułu Jetsona TX1. Nowy system oferuje te same cztery rdzenie ARM Cortex-A57, ale ma jeszcze mniejszy, 128-rdzeniowy procesor GPU od Maxwell. Moduł ten ma połowę mniej pamięci RAM i pamięci flash (odpowiednio 4 GB i 16 GB). Brakuje tutaj również interfejsów bezprzewodowych (WiFi i Bluetooth). Podobnie jak sześciordzeniowy Jetson TX2, system obsługuje wideo 4K, a GPU oferuje podobne biblioteki CUDA-X do głębokiego uczenia się, jak starsza płytka.\nChociaż Nvidia wspiera wszystkie swoje moduły Jetson za pomocą zestawów programistycznych, to Jetson Nano jest pierwszym, zestawem, który został finansowany przez społeczność i jest dedykowany głównie do wykorzystania przez hobbystów. Wygląda na to, że Nvidia nie oferuje otwartej specyfikacji, ale moduł kosztuje tylko 99 dolarów i istnieje spore forum i inne zasoby społeczności, pomagające początkującym.\nWiele specyfikacji komputera jest podobnych lub przewyższa Raspberry Pi 3B+, łącznie z 40-pinowym złączem GPIO. Najważniejsze interfejsy, obecne w module Nvidia, to gniazdo M.2, gigabitowy Ethernet wyposażony w możliwość zasilania po kablu, łącza HDMI 2.0 i eDP oraz cztery porty USB 3.0.\nPłytka deweloperska Coral\nModuł ten jest pierwszą płytką, jaką Google oferuje hobbystom. System wykorzystuje układ i.MX8M od NXP i posiada zintegrowany procesor Edge TPU do akceleracji algorytmów AI. Układ ten jest mniejszą wersją TPU Unit, jaki Google zaprojektował do akceleracji obliczeń AI wykorzystujących TensorFlow Lite.\nKosztujący 150 dolarów komputer jednopłytkowy ma format podobny do Raspberry Pi. Oprócz niego firma wypuściła także akcelerator AI w formie dongla na USB. Wkrótce do tej linii dołączyć ma akcelerator na PCIe oraz dedykowany SoM Coral. Wszystkie te produkty mają być otwarte, Google zapowiada niebawem publikację dokumentacji. Do dyspozycji mamy też forum i spore środowisko deweloperów.\nModuł deweloperski Coral łączy w sobie Edge TPU i czterordzeniowy, taktowany 1,5 GHz układ od NXP oparty o rdzenie ARM Cortex-A53 i.MX8M z GPU/VPU firmy Vivante i niewielkim rdzeniem ARM Cortex-M4 pracującym jak typowy mikrokontroler. Komputer jednopłytkowy ma ten sam rozkład wyprowadzeń i wielkość co Raspberry Pi 3B+, włącznie z obecnością 40-pinowego złącza dla modułów HAT. Dodatkowo w systemie znajdziemy gigabitowy interfejs Ethernet, HDMI 2.0a, interfejsy MIPI-DSI oraz -CSI a także USB 3.0.\nModuł ten, to w pełni komercyjny komputer jednopłytkowy firmy Seco. Dedykowany do zastosowań w przemyśle, charakteryzuje się m.in. rozszerzonym zakresem temperatur pracy. Wyposażono go w sześciordzeniowy układ i.MX8 od NXP. SoC ten posiada sześć rdzeni: 2 x ARM Cortex-A72 i 4 x ARM Cortex-A53. Dodatkowo SoC ten posiada podwójny GPU/VPU od Vivante.\nKomputer ma format 3,5 cala, jak wiele podobnych mu maszyn przemysłowych. Na pokładzie znajdziemy 8 GB pamięci DDR4, 32 GB pamięci eMMC - wszystkie są wlutowane na PCB, co zapewnia systemowi poprawioną niezawodność i odporność na trudne warunki otoczenia.\nSystem wyposażono w gigabitowe łącze Ethernet, wyjście i wejście HDMI 2.0a, interfejsy Wi-Fi i Bluetooth oraz szereg innych, typowo przemysłowych interfejsów. Na płytce znajdziemy ponadto dwa sloty M.2 z wsparciem dla interfejsu SATA.\nModułu Mini to mniejszy kuzyn wypuszczonej wcześniej przez Boundary Devices płytki Nitrogen8M opartej na i.MX8M. Nowy komputer jednopłytkowy dostępny jest w cenie 135 dolarów; na wiosnę rozpoczęta ma być wysyłka modułów.\nOtwarty Nitrogen8M_Mini jest pierwszym na rynku komputerem jednopłytkowym, który korzysta z nowego SoCa NXP - i.MX8M Mini. Układ ten korzysta z nowszej technologii produkcji (14LPC FinFET), dzięki czemu zwiększone jest taktowanie wszystkich jego rdzeni i zredukowany pobór mocy przez układ. SoC wyposażony jest w cztery rdzenie ARM Cortex-A53 taktowane zegarem od 1,5 GHz do 2 GHz) oraz mikrokontroler oparty na rdzeniu ARM Cortex-M4, taktowanym zegarem 400 MHz.\nW porównaniu do poprzedniego komputera, nowy moduł ograniczony jest do wyświetlania tylko wideo w jakości HD. System wyposażony jest w od 2 GB do 4 GB pamięci LPDDR4 oraz od 8 GB do 128 GB pamięci eMMC.\nSystem posiada interfejsy MIPI-DSI i MIPI-CSI, dla ekranów z opcjonalnym ekranem dotykowym oraz dla kamer. Standardowo instalowany jest gigabitowy interfejs Ethernet, Wi-Fi oraz Bluetooth są opcjonalne. Dodatkowo system posiada trzy porty USB i jeden bądź dwa sloty PCIe.\nNiebawem dostępny ma być SoC Nitrogen8M_Mini o podobnej specyfikacji, co komputer jednopłytkowy.\nNajnowsza płytka Pine64 została zaprezentowana pod koniec stycznia w ramach ambitnego wdrożenia produktów open source. Oprócz niej pokazano także laptopa, tablet i telefon komórkowy. Jest to częściowo klon Raspberry Pi; system ten niedawno trafił do sprzedaży za 39 dolarów (2 GB RAM) lub 49 dolarów (3 GB RAM). Komputer wykorzystuje wysokiej klasy, tani SoC Allwinner H64. Jest to czterordzeniowy procesor wykorzystujący ARM Cortex-A53, znany ze swojego wsparcia dla wideo 4K z obsługą HDR.\nPine H64 Model B oferuje do 128 GB pamięci eMMC, Wi-Fi, Bluetooth i gigabitowy port Ethernet. Dodatkowo moduł posiada dwa porty USB 2.0 i pojedyncze porty USB 3.0, HDMI 2.0a oraz wyjście dźwięku SPDIF. System wyposażony jest także w 40-pinowe złącze kompatybilne z standardem RPi.\nDostępne są obrazy systemu Android 7.0 dla tej platformy, a prace nad wsparciem dla Armbian Debiana są w toku.\nFirma Arrow zaprezentowała swój nowy komputer jednopłytkowy oparty na i.MX8X na początku marca. Obecnie istnieje wiele modułów wykorzystujących i.MX8M, a niewiele jest komputerów opartych na i.MX8X z tej samej rodziny.\nKomputer AI-ML jest pierwszym jednopłytkowcem, wyposażonym w energooszczędny SoC i.MX8X. Posiada on cztery 64-bitowe rdzenie ARM Xortex-A35, taktowane zegarem 1,2 GHz oraz 4-shaderowe GPU od Vivante, a także zintegrowany dodatkowy rdzeń Cortex-M4F i co bardzo ciekawe DSP Tensilica HiFi 4.\nAI-ML pracuje pod opieką systemu Yocto Linux. Płytka jest przeznaczona głównie do aplikacji o niskim zużyciu mocy, które mają być wyposażone w kamery, na przykład takich jak drony.\nPłyta ma 2 GB LPDDR4, Ethernet, Wi-Fi, Bluetooth oraz porty MIPI-DSI i USB 3.0. Kamery są sterowane za pomocą 60-pinowego złącza GPIO w standardzie 96Boards. Moduł posiada także standardowe, 40-pinowe złącze HAT.\nDo sklepów moduł trafić ma 1 czerwca tego roku.\nDługo oczekiwany kolejny komputer z rodziny BeagleBone jest oparty na dwurdzeniowym procesorze z rdzeniami ARM Cortex-A15 AM5729 firmy Texas Instrument. SoC wyposażony jest w podobne rdzenie GPU i MCU, co swój poprzednik. Prawdziwym wyróżnikiem nowego modułu jest jego moc obliczeniowa w zakresie algorytmów AI, uzyskana dzięki dwóm zintegrowanym procesorom DSP od TI w SoC C66x i czterem rdzeniom do przetwarzania w sieci neuronowej z wbudowanym mechanizmem wizyjnym (EVE).\nProducent twierdzi, że obliczenia dla modeli wizyjnych przy użyciu EVE działają z 8 razy większą wydajnością na wat w porównaniu z podobnym systemami, ale bez EVE (np. AM5728). Układy EVE i DSP są obsługiwane przez maszynę TIDL uczącą się z wykorzystaniem OpenCL API i zestawem wstępnie zainstalowanych narzędzi.\nSystem wprowadzony zostać ma do sprzedaży w kwietniu tego roku za około 100 dolarów. Pracować będzie pod opieką systemu Linuks BeagleBone AI. Komputer ten jest ściśle oparty na BeagleBone Black i oferuje kompatybilność z modułami dla tego komputera, elementami mechanicznymi i oprogramowaniem. Podwojona została ilość pamięci RAM do 1 GB i czterokrotnie zwiększono pojemność pamięć eMMC (do 16 GB).\nDodatkowo, w nowym BeagleBone znajdziemy gigabitowy port Ethernet oraz szybki interfejs Wi-Fi, a także port USB typu C.\nDragonBoard 845c to nowy komputer jednopłytkowy, który powstał we współpracy firmą Qualcomm i Thundercomm. Moduł ten oparty jest o Snapdragona 845 i ma format kompatybilny ze standardem 96BoardsCE. Komputer ten jest następcą opartego na Snapdragonie 820 DragonBoarda 820c. Nowy komputer jednopłytkowy jest częścią platformy Qualcomm robotics RB3.\nNieznane są jeszcze pełne specyfikacje nowego modułu, aczkolwiek na stronie 96Boards.org znaleźć już można pewne informcje. Moduł ma być dostępny w sprzedaży w najbliższych miesiącach.\nSnapdragon 845 to ośmiordzeniowy SoC oparty na architekturze Kryo. Produkowany jest w nowej technologii 10 nm Qualcomma. Jest jednym z najmocniejszych SoCów z rdzeniami ARM, jakie obecnie dostępne są na rynku. Rdzenie te uzupełnia GPU Adreno 630 z technologią eXtended Reality dla systemów VR oraz procesor DSP Hexagon 685, wyposażony w trzeciej generacji akcelerator dla sieci neuronowych dla zastosowań z systemami AI.\nW ramach zestawu RB3 złącza rozszerzeń komputera mają być fabrycznie uzupełnione modułem łączności komórkowej Qualcomma i wyprowadzeniami dla kamer przemysłowych. Zestaw taki wyceniany jest na 449 dolarów i zawiera w sobie kamery 4K. Opcjonalnie dokupić do systemu można kamery głębi wykorzystujące pomiar czasu przelotu światła lub widzenie stereoskopowe.\nPodobnie jak moduł AI-ML od Arrowa komputer Avenger96 zaprojektowano w formacie 96Boards CE Extended. Dedykowany jest do zastosowań w systemach IoT o obniżonym poborze mocy. Moduł ten wykorzystuje jeszcze słabszy i bardziej energooszczędny układ - nowy SoC od ST - STM32MP153. Układ ten wyposażony jest w dwa rdzenie ARM Cortex-A7, taktowane zegarem 650 MHz, jeden rdzeń Cortex-M4 oraz GPU Vivante.\nKomputer ten wyposażono w 1 GB pamięci DDR3L, 2 MB pamięci SPI i dedykowany układ do zarządzania zasilaniem systemu (PMIC). Nie jest jasne, czy moduł eMMC o pojemności 8 GB i Wi-Fi-ac z Bluetooth 4.2 znajdują się na module czy na płycie nośnej komputera jednopłytkowego. Dodatkowo system wyposażony jest w gigabitowy porty Ethernet, interfejsy HDMI, micro-USB OTG i dwa porty USB 2.0. Znajdziemy też gniazdo microSD i zwykłe 40- i 60-pinowe złącza GPIO.\nKomputer ten ma trafić do sprzedaży w kwietniu tego roku.\nOcena postów: 7595\nghost666 napisał 9538 postów o ocenie 7595, pomógł 157 razy. Mieszka w mieście Warszawa. Jest z nami od 2003 roku.\n#2 08 Kwi 2019 10:40\nJulek Rogalski Julek Rogalski\nFajna lista. Dobre alternatywy ale zwykłego raspberry pi.\n#3 10 Kwi 2019 08:08\nbrakuje mi tu raspberry pi 4, widziałem pierwszy test na YT i zapowiada się naprawdę nieźle...\n#4 10 Kwi 2019 09:03\nTaki komputer chyba jeszcze nie istnieje, gdzie go widziałeś?\n#5 10 Kwi 2019 11:00\nniestety ale teraz doczytałem.\nJestem ofiarą oszusta primaprilisowego\n...z drugiej strony odetchnąłem z ulgą bo dzień przed obejrzeniem filmu kupiłem 3B+\nPodobne tematy 10 nowych komputerów jednopłytkowych, na które warto zwrócić uwagę w 2019 roku\nczasu, gdy w 2012 roku na rynku pokazał się komputer jednopłytkowy Raspberry Pi, świat tego rodzaju modułów uległ totalnej rewolucji. Wcześniej dostę... (4)\nNiecały rok temu pisaliśmy na Elektrodzie o zaawansowanych pracach firmy Espressif nad następcą ESP8266 - układem ESP32. Układ ten to zintegrowany ... (7)\nCześć Chciałbym się podzielić szczególnie z początkującymi moimi doświadczeniami odnoście wykonania własnych płytek. W w filmie zawarłem informac... (3)\nApple Watch, Air Pods, Home Pod, Face ID, Touch Bar etc, etc. I co z tymi wynalazkami bo jakoś nigdzie ich nie widzę???? Bo mieszkasz w bied... (15)\nwynika z informacji opublikowanych na łamach portalu Digitimes, jedni z największych producentów komputerów na świecie, tacy jak Acer, Asustek i Leno... (14)\nAnalitycy spodziewają się, że sprzedaż komputerów wzrośnie w 2010 roku o 20%. Według najnowszych danych, udostępnionych przed firmę Gartner, całkowi... (3)


2019-10-02 12:28:25 informacje\nBrak rachunków powierniczych, które zabezpieczają pieniądze konsumentów, zasadne wątpliwości co do rzetelności obietnic wysokich zysków oraz ryzyka towarzyszącego przedsięwzięciom - to przykłady zagrożeń, które niosą za sobą inwestycje w apart- i condohotele. UOKiK i KNF ostrzegają przed ryzykiem, które wiąże się z inwestowaniem w pokoje w apart- i condohotelach. Prawie 50 proc. Polaków deklaruje, że większą gotówkę ulokuje w nieruchomościach.\nAparthotel i condohotel to nazwy dotyczące obiektów o podobnym przeznaczeniu, którym zazwyczaj jest świadczenie usług hotelarskich lub kwaterunkowych. Inwestowanie w tego typu przedsięwzięcia polega na zakupie lokalu np. w budynku hotelowym, budynku mieszkalnym przeznaczonym w całości pod wynajem krótkoterminowy czy też w akademiku. Właściciel zakupionego lokalu może z niego korzystać przez pewien czas w roku, a w pozostałym okresie jest on wynajmowany. Zarządzanie wynajmem odbywa się zazwyczaj poprzez specjalistyczną firmę (tzw. „operatora”), z którym umowa najmu jest zawierana najczęściej na 5 - 15 lat z możliwością jej przedłużenia. Operator dzieli się zyskiem z właścicielem lokalu, wypłacając np. stopę zwrotu określoną w umowie.\n– Obecnie lokaty bankowe są nisko oprocentowane, dlatego wiele osób zamiast odkładać pieniądze na koncie - inwestuje w nieruchomości. Aparthotele niosą ze sobą ryzyko – np. gdy deweloper zapewnia o dużej stopie zwrotu, nie wspominając o dodatkowych opłatach, czy finansuje budowę wyłącznie z wpłat konsumentów. Zanim podpiszemy umowę, musimy sprawdzić wiarygodność dewelopera – mówi Marek Niechciał, prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. UOKiK i Komisja Nadzoru Finansowego ostrzegają przed ryzykiem, które wiąże się z inwestowaniem w apart- i condohotele.\nUOKiK analizuje rynek apart- i condohoteli. Celem tej analizy jest określenie, jakie zagrożenia czekają na potencjalnych nabywców lokali. W związku z tym wysłał ankiety z pytaniami do 80 deweloperów/operatorów i 25 firm pośredniczących w zakupie nieruchomości lub pomagających w finansowaniu zakupu. Urząd zapytał m.in. o obecnie budowane apart- i condohotele w kontekście zabezpieczenia środków wpłaconych przez konsumentów. Wyniki tych badań dały podstawę do wszczęcia 9 postępowań wyjaśniających, w których sprawdzane są m.in. sposób zawierania umów z konsumentami i przekazywane im informacje. To wstępny etap naszych działań i będziemy na bieżąco informować o stawianych zarzutach. Wskazujemy też problemy, na które konsumenci powinni zwrócić szczególną uwagę, rozważając inwestycję w tego typu nieruchomości.\nWątpliwości UOKiK budzą zwłaszcza:\n-Ryzykowne finansowanie. Ważne jest, jak deweloper finansuje inwestycję – czy są to jego pieniądze, czy z kredytu bankowego lub z emisji obligacji korporacyjnych, a może korzysta jedynie z wpłat konsumentów? Inwestycje finansowane jedynie z wpłat konsumentów lub ze sprzedaży obligacji są bardziej ryzykowne niż finansowane ze środków własnych developera lub z kredytu. W tym przypadku konsument ponosi całe ryzyko niepowodzenia inwestycji. W razie upadłości dewelopera - nabywcy lokali lub jego wierzyciele mogą stracić wszystkie zainwestowane pieniądze, ponieważ zostały wykorzystane do sfinansowania budowy, której nie udało się ukończyć.\n-Iluzoryczne bezpieczeństwo. Ustawa deweloperska wymaga, aby umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, roszczenie konsumenta zostało wpisane do księgi wieczystej nieruchomości, a pieniądze wpłacane przez konsumentów były gromadzone na rachunkach powierniczych. Jednakże dotyczy to jedynie lokali mieszkalnych oraz domów jednorodzinnych. Dlatego szczególnie ryzykowne są inwestycje dotyczące lokali o charakterze użytkowym, w przypadku których takich zabezpieczeń nie ma.\n-Niepewny zysk. Reklamy inwestycji w aparthotele często obiecują 7-10-procentowy zysk w skali roku. Tak wysokie stopy zwrotu mogą być jednak nieosiągalne, ponieważ deweloperzy często nie uwzględniają w nich kosztów zarządzania nieruchomością i jej utrzymania. Ponadto osiągnięcie zysku jest uzależnione od wielu różnych czynników (biznesowych, rynkowych, koniunkturalnych itp.), na które konsument nie ma wpływu, a które mogą ulegać niekorzystnym zmianom. Przykładowo, nie zawsze dany aparthotel będzie w stanie przyciągnąć odpowiednią liczbę gości, aby uzyskać wymagany przychód. Każda lokata środków finansowych obarczona jest ryzykiem wysokości osiąganego dochodu oraz zwrotu wpłaconych środków finansowych.\n- Kluczowe jest gruntowne zweryfikowanie przedmiotu inwestycji i towarzyszących ryzyk. Trzeba być świadomym, że nie ma gwarantowanych stóp zwrotu. Apart- i condohotele cechują się koniunkturalnością i sezonowością. Tym samym należy zachować szczególną ostrożność w lokowaniu środków finansowych, bowiem nie ma gwarancji zarówno czy, jak i kiedy oraz w jakiej wysokości zrealizowane zostaną stopy zwrotu. Ponadto wystąpią stałe koszty związane np. z zarządem i utrzymaniem lokalu, obsługą zadłużenia czy podatkami – zwraca uwagę Tomasz Chróstny, wiceprezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów\n-Nietransparentna współpraca. Wątpliwości urzędu budzi brak jasnych zasad współpracy deweloperów z pośrednikami finansowymi lub domami maklerskimi, często powiązanymi z bankami, jak również brak przejrzystego wskazania, który podmiot za co odpowiada wobec konsumenta. Zachęcają oni klientów do lokowania oszczędności w aparthotele lub zaciągnięcia na ten cel kredytu.\n– Ryzykowne jest finansowanie zakupu lokalu w aparthotelu przez kredyt. To obniży ewentualny zysk, a jeżeli go nie będzie, to konsument będzie zmuszony spłacać dług z własnych środków, a nie z wynajmu, trzeba odjąć też od tego koszty zarządzania nieruchomością – uważa Niechciał.\nPośrednik finansowy powinien rzetelnie przedstawiać wady i zalety inwestycji w aparthotel, tak by nie dochodziło do nieuczciwej sprzedaży.\n– Każdy musi być świadomy ewentualnej straty, a pośrednik nie może wprowadzać w błąd. Nie chcemy, by powtórzyły się problemy jakie stworzyły tzw. polisolokaty czy obligacje korporacyjne – mówi Marek Niechciał.\nDziałalność ta w wielu obszarach wymyka się spod obecnie obowiązujących regulacji prawnych zarówno w zakresie procesu budowlanego, ochrony nabywców lokali, kwestii podatkowych, turystycznych, jak i ochrony najemców.\nWe wrześniu odbyły się spotkania z przedstawicielami różnych resortów (m.in. KNF, MSiT, MIiR, MF, MS, KPRM, GUNB), podczas których dyskutowano na temat zdiagnozowanych zjawisk rynkowych oraz ryzyk związanych z condo- i aparthotelami. Kluczowe jest zrozumienie podstawowej zasady – każda inwestycja, także w nieruchomości, obarczona jest ryzykiem, które powinien świadomie podjąć konsument. To on decyduje, czy przedmiot inwestycji zgodny jest z akceptowalnym przez niego profilem ryzyka oraz zdolnościami finansowymi, tym samym powinien dysponować rzetelną informacją niezbędną do dokonania tego trudnego wyboru – dodaje Tomasz Chróstny.\nNa zlecenie UOKiK pod koniec 2018 r. Kantar Public zapytał konsumentów, w co ulokowaliby 20 tys. zł, 100 tys. zł i 500 tys. zł. Wielu z nich większą gotówkę chciałoby przeznaczyć na zakup domu lub mieszkania. Za 500 tys. zł większość ankietowanych kupiłaby nieruchomość. Tak odpowiedziało 47 proc. ankietowanych. W przypadku 100 tys. zł - 41 proc. osób wybierze lokatę bankową, a 31 proc. zainwestuje w nieruchomości. Osoby, które mają 20 tys. zł, odłożyłyby je na lokacie bankowej. Takiego zdania jest 52 proc. badanych.


Teren inwestycyjny w Szklarskiej Porębie – Jelenia Góra – 129589107 | Gumtree\nDolnośląskie Nieruchomości działki | Jelenia Góra ogłoszenie 129589107\nTeren inwestycyjny w Szklarskiej Porębie\nDo sprzedaży działka inwestycyjna w Szklarskiej Porębie. Teren o pow.14688m2 z wykonaną koncepcją architektoniczno-urbanistyczną zagospodarowania. Zgodnie\nz treścią decyzji na przedmiotowej nieruchomości możliwe jest lokalizowanie zabudowy usługowo-mieszkalnej\njak np. pensjonat, apart-hotel, hotel, SPA, apartamenty wakacyjne. Ten typ zabudowy\nwpisuje się w turystyczny charakter miejscowości, gdzie dostępność wyciągów narciarskich oraz szlaków\nturystycznych gwarantuje doskonały wypoczynek o każdej porze roku.\nDziałka uzbrojona prąd, woda, kanalizacja.\nAnna Kowalska 506014618\n3282 - Działka inwestycyjna albo 3 działki budowlane\nChcemy Państwu zaprezentować malowniczo położoną działkę na skraju Rudawskiego Parku Krajobrazowego usytuowaną w małej, górskiej i urokliwej miejscowości Mniszków, dzielnicy Janowic Wielkich. To piękne miejsce, w bliskim sąsiedztwie z przyrodą, znajduje się w odległości 15 km od Jeleniej Góry i Karpacza, w rejonie z bardzo dużymi walorami turystycznymi w Polsce i Europie, w samej „Dolinie Pałaców ...\ndziałka budowlana w Podgórzynie\nDziałka budowlana w Podgórzynie. Położona w uroczym,zacisznym miejscu z pięknymi widokami.Działka o pow.1400m2 uzbrojona (prąd, woda, gaz ) przy działce. Kształt prostokąta, dojazd drogą utwardzoną.W okół zabudowa jednorodzinna. Możliwa zamiana z dopłatą na mieszkanie w Szklarskiej Porębie.lic.17790506014618\nSprzedam działkę budowlaną / rekreacyjną Jelenia Góra, Jagniątków\n35 896 zł\nSprzedam działkę budowlaną o pow. 641 mkw położoną w Jeleniej Górze w dzielnicy Jagniątków (pomiędzy Szklarską Porębą, a Karpaczem). Szlakami z Jagniątkowa można dojść w Karkonosze, na Zamek Chojnik, do okolicznych podgórskich miejscowości oraz do schronisk po czeskiej stronie. Dojazd do nieruchomości drogą asfaltową. Media: prąd, woda, gaz (działka uzbrojona). Doskonałe miejsce na domek jednorodz ...\nDziałka 2350m2, Karpniki, Rudawy Janiowickie, Dol.Pałaców i Ogrodów\nBardzo ładnie położona działka budowlana w Karpnikach , w sąsiedzwie nowej zabudowy. Dobry dojazd,cicho, spokojnie, słoneczna, otwarta lokalizacja. Działka ogrodzona, obsadzona drzewkami, kwadrat. Bliski kontakt z drogą asfaltową. Teren ogrodzony , dojazd oświetlony. Widoki na Góry Sokole. Dolina Pałaców i Ogrodów. Do Jeleniej Góry 15km. Wyjątkowa oferta.


NP Snacks Chicken Dumbbell Shape 75g dog Hantle z mięsem kurczaka Animal Nutrition\n» NP Snacks Chicken Dumbbell Shape 75g dog Hantle z mięsem kurczaka\nKod produktu: SNK46087\nHANTLE Z MIĘSEM KURCZAKA\n- Hantle z kurczaka i bydlęcej skóry.\n- Przysmak zawiera 51.5% kurczaka, który jest chudym mięsem, pomagającym w utrzymywaniu odpowiedniej wagi psa.\n- Produkt przypomina naturalną kość wyglądem i smakiem.\n- Naturalny smak i zapach, bez sztucznych aromatów, barwników i konserwantów.\nSkład: kurczak - 51,5%, bydlęca skóra - 45%, skrobia - 2%, gliceryna -1%, sól -0,5%.\nSkładniki analityczne: białko surowe – 55 %, włókno surowe – 1 %, tłuszcz surowy – 3 %, popiół surowy – 3,5%, wilgotność – 23 %.


Omegamed – DHA XXI wieku | Sequoia\nOmegamed – DHA XXI wieku\nOMEGAMED to pierwszy na rynku preparat zawierający optymalną dawkę czystego kwasu dokozaheksaenowego (DHA) pochodzenia roślinnego. Ten unikalny wyciąg z alg pozwala utrzymać odpowiedni poziom DHA w organizmie, co bezpośrednio wpływa na prawidłowy rozwój dzieci i niemowląt oraz na utrzymanie dobrego stanu zdrowia osób dorosłych.\nKwas DHA jako jeden z niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-3, stanowi budulec każdej tkanki. Stąd utrzymywanie optymalnego poziomu DHA w organizmie ma szczególne znaczenie m.in. dla prawidłowego rozwoju centralnego układu nerwowego. Niestety organizm ludzki nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć i utrzymywać właściwej ilości tego kwasu, dlatego powinien on być stale uzupełniany.\nZawarty w preparacie OMEGAMED tzw. Life’s DHA – czysty DHA roślinnego pochodzenia (pozyskiwany z mikroalg rodzaju Schizochytrium) – jest wolny od zanieczyszczeń metalami szkodliwymi typu rtęć czy ołów. Warto wspomnieć, że takie ryzyko zanieczyszczeń niesie za sobą spożywanie ryb morskich uznawanych za główne źródło kwasów omega-3. Oznacza to, że OMEGAMED może być bezpiecznie stosowany przez osoby dorosłe, a w szczególności przez kobiety w okresie ciąży, które najpierw przekazują dziecku DHA przez łożysko, a następnie wraz z mlekiem podczas karmienia piersią. Co więcej, zaleca się bezpośrednią podaż kwasu niemowlętom już od 6 miesiąca życia, co umożliwiają kapsułki typu ‘twist off’. Przyjmowanie czystego DHA jest bowiem konieczne w szczególności w okresie intensywnego wzrostu, a zatem w pierwszych miesiącach życia, kiedy kształtuje się układ nerwowy dziecka.\nLinia OMEGAMED to preparaty przeznaczone dla dorosłych, dzieci i niemowląt oraz osobno dla wegetarianów. OMEGAMED dla niemowląt i dzieci korzystnie wpływa na rozwój psychomotoryczny i poznawczy, w tym również na ostrość widzenia. Zmniejsza również ryzyko tzw. zespołu metabolicznego.\nRównie ważne jest utrzymywanie właściwego poziomu DHA u osób dorosłych, co gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie dojrzałego już organizmu. Z badań naukowych wynika, że optymalna suplementacja DHA zmniejsza możliwość powstawania oraz rozwoju demencji czy zwyrodnienia żółtej plamki. A u kobiet ciężarnych znacznie ogranicza ryzyko przedwczesnego porodu oraz wystąpienia depresji poporodowej.\nDla osób będących na diecie wegetariańskiej opracowano OMEGAMED VEGETARIAN. Wyciąg z alg morskich zamknięto tutaj w roślinnej kapsułce, dzięki czemu preparat pozbawiony jest komponentów pochodzenia zwierzęcego.\nLinia OMEGAMED posiada zarówno pozytywną opinię Instytutu Matki i Dziecka, a także certyfikat bezpieczeństwa GRAS przyznawany przez FDA.\nŹródło: Rzecz o Biznesie w Rzeczpospolitej; Autor: Anna Rok


kulinaria : Podejrzany blog\nWoda ozonowana Woda mineralna jest jednym ze elementów niebezcelowych do życia. Jej kompozycja w ludzkim organizmie waha się od 70 do 90 %. Pełni ona wiele funkcji, takich jak rozcieńczanie i transport pokarmu, eliminowanie toksyn lub regulacja temperatury. Całość wody w stworzonym przez nas organizmie wymieniana jest w ciągu 20 dni. W następstwie tego też tak kolosalne znaczenie ma jej jakość. Woda zdatna do picia musi być pozbawiona wrogich składników. Jej atrybuty formułują standardy prawne, jak woda ozonowana. Dokument ten prezentuje smak, zapach, mętność i barwę wody. Musi ona także zostać przebadania pod kontem bakteriologicznym i obecności związków chemicznych. Woda [ Read More ]\nnadzór bhp katowice przedszkole Piła


RZEPCZYNO "RZEPCZYNO" Wirtualne Gęśle 2006\nRzepczyno pozostaje wierne swojej drodze artystycznej, korzeniom i źródłom z których czerpie. Wierne jest też swojemu brzmieniu, o którym decyduje znakomite połączenie typowo rockowego instrumentarium z bardziej ludowymi - choć nie zawsze - brzmiącymi akordeonem i skrzypcami. Rzepczyno coraz odważniej łączy folkowe granie z rockiem, punkiem i reagge.\nSzesnaście umieszczonych na płycie piosenek układa się w opowieść o odwiecznym poszukiwaniu miłości, w dialog chłopaka i dziewczyny, raz prowadzony ludową gwarą, gdy zespół wykorzystuje teksty oryginalne, innym znów razem językiem współczesnym, gdy ludowy motyw muzyczny opatrzony został nowym tekstem.\nNa swojej nowej płycie RFB dowodzi konsekwencji poszukiwań, a zarazem odwagi i nieustannego rozwoju. Muzycy łamią rytmy i łamia zasady, swobodnie przechodzą przez różne brzmienia i klimaty. Nie stronią od żartu - nie tylko muzycznego, ale potrafią też zagrać na sentymentalną nutę. Są coraz lepsi wokalnie, zarówno w partiach solowych jak i chórkach. Ich coraz bardziej świadoma zabawa z folkiem przynosi efekty pozytywnie zakaskujące.\nPotwierdza, że nie tylko góralszczyzna jest (bywa) inspirująca i porywająca. Gorące są także "niziny", a co najmniej kilka piosenek na nowej płycie to prawdziwe "perełki" polskiej muzyki folk-rockowej.\n1. Kto Się Zani 2. Co Ja Za Waryjot 3. Tylko Jeden Dom 4. Trawy 5. Trzewia Przewierci 6. Opalona 7. Matka Katarzyna 8. Czerwono Zasiałam 9. Tęsknica 10. Za Pienišdze 11. Chodziła Maniusia 12. Rzepczyno 13. Zrobię w Piecu 14. Dziewczyno Moja 15. Posedł Jacek 16. Do Ciebie Kasiuniu\nKAROLINA ŻUK - śpiew\nWALDEK SUCHOMSKI - śpiew, gitara elektryczna\nPAWEŁ TOMASZEWSKI - gitara elektryczna\nPRZEMYSŁAW OLSZEWSKI - gitara akustyczna\nMARIAN LEWICKI - śpiew, skrzypce\nJANEK SOKOŁOWSKI - akordeon, śpiew\nKRZYSZTOF KOŁOWSKI - gitara basowa\nBARTOSZ GRUDZIŃSKI - perkusja


Praca z ilustracją - Zadanie Praca z ilustracją: My i historia 6. Historia i społeczeństwo - strona 6\nPraca z ilustracją 4.14 gwiazdek na podstawie 7 opinii\nNa rysunku została przedstawiona wizyta dzieci w XVIII-wiecznej pracowni nauk przyrodniczych. Przyjrzyj się ilustracji i wskaż te elementy, które świadczą o tym, że jest to gabinet przyrodniczy.\nElementy, które świadczą o tym, że jest to pracownia przyrodnicza to:\neksponat jaszczurki w słoiku umieszczonym na biurku;\nplansze ukazujące rozwój roślin\ntablice z układem kostnym\ntablice prehistorycznych roślin i zwierząt\nZwróć uwagę na ubrania dzieci. Wymień te części stroju, które mogły być dla nich niewygodne.\nperuki wiązane kokardą\nsurduty szyte z atłasów i taftów\npantofelki z długim i wąskim noskiem\nobisłe spodnie do kolan