Tolkien wielokrotnego wykorzystania : Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena\nTemat: Tolkien wielokrotnego wykorzystania (Strona 1 z 2)\nWysłany: 06-12-2007 21:03 Temat wpisu: Tolkien wielokrotnego wykorzystania\nTekst ten zostal zainspirowany pewnym artykulem i dyskusja, ktora się rozwinęła tutaj: http://czytaj.elendili.pl/2007/12/05/amerykanski-konserwatysta-tolkieno wsko/\nMoj tekst jest długi i pewnie nudny, ale mam nadzieje, ze ktos przeczyta i skomentuje.\nPo hipisach, ekologach, pacyfistach, przyszedł czas na neo-konserwatystów. Tolkien okazuje się być towarem wielokrotnego wykorzystania, każdy go wykorzystuje wedle swego widzimisię nie specjalnie zwracając uwagę, na to co sam Tolkien mówi. Bo kogo to w końcu interesuje? Każdy wie lepiej od niego, co autor miał na myśli.\nTekst Jamesa P. Pinkertona http://www.amconmag.com/2007/2007_09_10/cover.html, jest kolejnym z tych, które wpisują się w modna ostatnio manierę używania Tolkiena i Władcy Pierścieni dla wspierania swoich twierdzeń i uczynienia ich bardziej przystępnymi i zrozumiałymi. To kolejny casus wykorzystywania Tolkiena i odczytywania go przez pryzmat własnej ideologii, konkretnej wizji świata i rzeczywistości, czy też potrzeby danej chwili. Jest w nim tyle z Tolkiena co w twierdzeniu, że Pierścień jest alegorią broni atomowej. Bez dwóch zdań autor zna WP i to dobrze. Rozumie przesłanie tej książki o wiele lepiej niż Kamil Eckhardt, autor artykułu: Kontrrewolucyjny “Władca Pierścieni” http://konserwatyzm.pl/index.php?option=com_content&task=view&i d=2650&Itemid=111&mosmsg=Dzi%EAkujemy+za+Tw%F3j+g%B3os. Nie zmienia to jednak faktu, że odczytuje dzieło Tolkiena w konkretnym kontekście i przyjmuje wygodą dla swojej tezy interpretację.\nTolkien ideologicznie wykorzystany:\nZacznijmy od tych wypowiedzi autora, z którymi trudno się nie zgodzić. Autor pisze, że: „Tylko jedna rzecz zagraża tej rozbuchanej różnorodności – nadciągająca fala wszechogarniającego uniwersalizmu, uosabianego przez Saurona, który dąży do podbicia całego świata, wszystkiego i wszystkich.” Nie da się ukryć, ze Tolkien postrzega Saurona, jako uosobienie uniwersalizmu, dodajmy totalitarnego uniwersalizmu, którego celem jest totalna uniformizacja. Sauron, to w końcu duch totalitarnego ładu i porządku, który kontroluje wszystko i wszystkich.\nTemu, jak słusznie wskazuje autor, Tolkien przeciwstawia Zachód, którego uosobieniem jest Shire – świat indywidualizmu i solidarności wyrastającej z oddolnej potrzeby lokalnych społeczności, a nie odgórnie narzuconej przez taką czy inną władzę. I tu, moim zdaniem, kończą się podobieństwa tez autora i poglądów Tolkiena. Kiedy bowiem autor Władcy Pierścieni określa siebie, jako anarchistycznego monarchistę, to chodzi mu właśnie o społeczeństwo organizujące się oddolnie z własnej potrzeby i dla własnego pożytku. Monarcha natomiast jest symbolem większej społeczności, rzeszy takich lokalnych społeczności, w której każda z nich zachowuje swoja odrębność i tożsamość, co nie stoi na przeszkodzie by czuć lojalność i odpowiedzialność za większa całość. Do tolkienowskiej wizji idealnego społeczeństwa doskonale pasuje niemiecki dualizm pojęć dotyczących ojczyzny. Mamy Heimat i Vaterland. Heimat – to mała ojczyzna, ta najbliższa i najważniejsza, kraj sąsiedztwa kraj najbliższych nam ludzi. Vaterland to wielka ojczyzna, państwo, z którym czujemy związek. Wierność i lojalność obu ojczyznom nie jest ze sobą sprzeczna, przeciwnie uzupełniają się i są ze sobą powiązane. Miłość do Vaterland wyrasta z miłości do Heimat.\nDla Tolkien ideałem jest więc królestwo wielu małych ojczyzn. Gdzie monarcha odpowiada za zewnętrzne bezpieczeństwo, dba o wewnętrzny ład, jest wyrazicielem tej większej jedności i wspólnoty, ale nie ingeruje, bez wyraźnego powodu, w życie lokalnych społeczności, szanuje ich tożsamość i wolność. Doskonale wyraża ten ideał spotkanie króla Elessara I Telcontara ze swymi hobbickimi przyjaciółmi na moście na Brandywinie. Aragon nie wjeżdża na teren Shire, bo sam ustanowił prawo zakazujące Dużym Ludziom wjeżdżania do tej krainy. W tej scenie mamy wszystko, co przemawiało do Tolkiena: praworządność, której podlegają wszyscy, z monarchą-suwerenem włącznie, władza, która rozumie, że jest po to by służyć i szacunek dla praw lokalnych społeczności.\nWładztwo Aragona, to idealne królestwo, nie dlatego, że rządzi nim potomek Elendila, król sprawiedliwy, ale dlatego, że to królestwo różnorodności, gdzie każdy może być sobą, tak jednostka, jak i każda społeczność może zachować własną tożsamość, będąc zarazem członkiem większej całości. Zachód Tolkiena staje w obronie różnorodności.\nI tu J.P. Pinkerton dobrze odczytuje intencje Tolkiena i na pierwszy rzut oka prezentuje ten sam pogląd. Staje w obronie wielości przeciw uniwersalizmowi. Tolkien jest bowiem zwolennikiem wielokulturowości, nie koniecznie we współczesnym rozumieniu, a w sensie szacunku dla innych i poszanowania ich odrębności.\nKiedy Tolkien wyraża swą niechęć do imperiów, to przede wszystkim chodzi mu o ich tendencję do niszczenia odrębności, indywidualizmu, o niszczenie (nie zawsze zamierzone) lokalnych kultur, likwidację odrębności małych ojczyzn. On bowiem kocha wielość i różnorodność i to nie tylko języków. Kiedy, za socjalistą Morrisem powtarza swą niechęć do Rzymu, to przecież nie chodzi o niechęć do dorobku cywilizacyjnego. Nie chodzi o Panteon, betonowe mosty, traktaty Seneki, amfiteatry, czy termy, chodzi właśnie o to, że dominująca kultura samym faktem swej dominacji niszczy mniejsze i słabsze. Chodzi o to, że wspaniałą wielość języków zachodu (celtyckich, iberyjskich, iliryjskich, italskich, germańskich), wielość kultur i lokalnych społeczności, zajmuje hegemonia jednego języka, jednej kultury i jednej tradycji. Ma Rzymowi za złe, że nawet kiedy upadł jego wpływ kulturowy był tak przemożny, poprzez świeckich i duchownych intelektualistów, że zniszczył tradycje ludów germańskich, militarnie i politycznie zwycięskich. Zemsta pokonanych zniszczy tradycje Burgundów, Franków, czy Gotów, niemal bez śladu. I tego Tolkien nie może wybaczyć Rzymowi. I jest w tym skądinąd pewna schizofrenia, bo kultura łacińska będzie i jest intelektualnym i kulturowym fundamentem jego ukochanego kościoła. Ale Tolkien wie, ze życie to nie jest prosty układ 0-1.\nTolkien nie znosi Imperium Brytyjskiego, on urodzony u schyłku panowania królowej Wiktorii, który dorasta w epoce edwardiańskiej – apogeum Imperium, serdecznie go nie znosi. Dlaczego? Z tego samego powodu, co Rzymu. Nie znosi koncepcji Brzemienia białego człowieka, tej idei, której celem jest przeobrażenie całego świata na modłę europejską. Widzi w Imperium Brytyjskim wielka siłę, niszczącą kultury lokalne, lokalne języki i tradycje, zastępującą bogactwo wielości, kulturowym i językowym ubóstwem jedności. Tego samego się boi w przypadku USA i ZSRR. Nie znosi komunizmu przede wszystkim jako wielkiej siły niszczącej tradycje, niszczącej odrębności, sprowadzającej wszystko do nijakiej jednolitości. Najbardziej przerażają go szczekaczki głoszące chwałę Stalina nawet Jakutom w ich jurtach. Nie lepsze dla niego są Stany Zjednoczone. Przecież nie dlatego, że widzi USA jako wielkie totalitarne imperium o zakrwawionych rekach. Nie zarzuca im masowych mordów, nie oskarża o brak szacunku dla praw jednostki, o nadmierny liberalizm, czy inne –izmy. Jak się wydaje boi się ich kulturowej hegemonii, która może doprowadzić do upadku wielu lokalnych kultur. Boi się zalewu masowej kultury i w efekcie zanikania różnorodności.\nBo Tolkien jest piewcą różnorodności. Jego świat to pochwala różnorodności i szacunku dla niej, właśnie szacunku a nie tolerancji. To świat małych ojczyzn.\nPozornie Pinkerton ma podobne poglądy. Pisze o poszanowaniu indywidualnych wolności i różnorodności. Sprzeciwia się liberalnej wizji światowego uniwersalizmu, odrzuca fukujamowski koniec historii Pisze o „Strategii Shire’u” jako prawie do obrony, naszych praw tradycji i naszego stylu życia. Tylko co przypomina jego Shire - to tak naprawdę wielki bojowy tabor, z wystawionymi lufami hakownic i armat, najeżony gizarmami i halabardami. I nie przypadkiem to skojarzenie z husyckim taborem. Bo ideologia neo-konserwatywna, w wydaniu amerykańskich fundamentalistów chrześcijańskich, wywodzi się z ideologii purytańskiej, z jej ksenofobicznym lękiem przed innymi i wszystko jedno czy byli to pozbawieni duszy Indianie, barbarzyńscy i niemoralni murzyni, zaprzedani diabłu papiści, czy nadmiernie liberalni anglikanie.\nDlatego pewnie Pinkerton nie rozumie, że w bojowym taborze, nawet przy najlepszych chęciach, nawet nastawionym tylko na obronę, nie ma miejsca na różnorodność. Hobbici nie będą mieli wyjścia, będą musieli czyścić broń dużych ludzi, opatrywać rannych i gotować posiłki. Bo w obronnym obozie każdy ma swoja funkcje do wypełnienia, nie ma miejsca na indywidualizm, własne zdanie, wątpliwości, dyskusję, czyli różnorodność.\nDlatego pinkertonowska „Strategia Shire”, nie ma nic wspólnego z tolkienowskim Shire, oczywiście poza nazwą.\nPodobnie autor dobrze rozumie czym jest Narada u Elronda, którą to koncepcję prezentuje jako projekt organizacji obrony Zachodu. Wizja wolnych ludów zasiadających do wspólnej narady, gdzie każdy ma swoje zdanie i może wygłosić swoja opinię i nawet, jeżeli zostanie złajany jak biedny Boromir, to nikt nie zakłada złej woli. Zrozumienie choć nie harmonia. To, bez przekąsu, piękna wizja. Tylko co z tym wspólnego ma pomysł Pinkertona. Abstrahuję od tego, czy ściąganie pomysłów z literatury ma sens w codziennym życiu, zawsze w końcu, można to potraktować jako przenośnię i tak chyba jest. Bo jeżeli pinkertonowskie Shire ma być, a tak to wynika z jego tekstu, warownym obozem, to Narada u Elronda, zaczyna pachnieć Sztabem Generalnym, ale to może tylko moje uprzedzenia.\nŚwiat różnorodności wedle Pinkertona, to świat wielu warownych obozów, które patrzą na siebie podejrzliwie. Każdy zachowuje odrębność i tożsamość, ale jednocześnie wewnątrz utrzymuje żelazną dyscyplinę. Podejrzliwie patrzy na wzajemne kontakty. Czy o taka różnorodność chodziło Tolkienowi? Śmiem wątpić, ale każdy ma prawo do własnej opinii.\nO Fobii wyższości:\nPinkerton często odwołuje się do Tolkiena, powołuje się na konkretne przykłady, ale Tolkien to tutaj tylko narzędzie, dodatkowy element argumentacji, skierowany do mniej wyrobionych erudycyjnie czytelników. Autor nie analizuje dzieła Tolkiena, nie analizuje jego poglądów politycznych, wizji świata, którą Tolkien przekazuje w swoich dziełach. Bo nie o to chodzi, bo mogłoby się jeszcze okazać, że wizja Shire’u jest równie bliska, swojemu twórcy, konserwatyście(?) Tolkienowi, jak i socjaliście Morrisowi. Bo mogłoby się okazać, że fabiański, czy nawet morrisowski socjalizm był bliższy wiktoriańskiemu konserwatyzmowi, niż współczesnemu neo-konserwatyzmowi.\nAle tak naprawdę nie o to chodzi. Tolkien to tylko pomoc, to chwyt retoryczny, który ma dotrzeć, do pewnej części publiczności. Ten tekst jest bowiem neo-konserwatywną analizą sytuacji międzynarodowej, w duchu chrześcijańskiego, protestanckiego fundamentalizmu. Tolkien dostarcza tylko wygodnych przykładów, podanych w odpowiedniej interpretacji.\nNie kwestionuję, że w jakiejś mierze analiza problemów współczesnego świata jest słuszna. Problemy imigracji, asymilacji, ekspansji islamu, poprawności politycznej, poprawności kulturowej, hegemonia ultra-liberalnego spojrzenia na rzeczywistość to fakty. Tak jak faktem jest islamski fundamentalizm i terroryzm, czy nienawiść wielu muzułmanów do Zachodu. Problem nie leży w spojrzeniu na rzeczywistość, tylko w braku próby jej zrozumieniu. Już nie będę się pastwił nad stwierdzeniami w stylu eksterminacji greko-rzymskiej tradycji.\nCały wydźwięk tego tekstu to mieszanka fobii, braku zrozumienia i poczucia wyższości. A to prowadzi do braku refleksji, nad tym - dlaczego? Przecież to nie jest tak, ze wrogość i nienawiść jest inherentnie wpleciona w relacje świata islamu i chrześcijaństwa. Już nawet nie chodzi o to, że Koran nakazuje traktowanie chrześcijan z szacunkiem, jako Ludu Księgi, że nie nakazuje siłowego nawracania ich na islam, bo ich droga też prowadzi do Boga. Chodzi o historyczne fakty.\nNie chodzi o idealizacje stosunków. Bo wojny i konflikty są faktem i rzeczywiście Konstantynopol w 651 roku i Poitiers w 732 roku wyznaczają daty, kiedy islam przestaje zagrażać Europie, w sensie jej całkowitego podboju. Dalej wojen i konfliktów będzie wiele, ale przecie będzie i współpraca, i zrozumienie. Będą chrześcijańscy uczeni studiujący w islamskich szkołach Toledo, islamscy murarze wznoszący chrześcijańskie katedry, będzie Cyd służący władcom muzułmańskim i zostający chrześcijańskim królem muzułmańskiego królestwa Walencji. Będzie al-Idrisi w służbie króla Rogera II i muzułmańscy żołnierze Fryderyka II Hohenstaufa, będzie wreszcie Saladyn, synonim szlachetnego i rycerskiego przeciwnika.\nBędzie więc wojna, handel, wymiana intelektualna (przez znaczny czas jednostronna), sojusze i konflikty. Normalna polityka, w której religia bywała używana, ale nie przeszkadzała w koegzystencji. U źródeł europejskiego Renesansu znajdziemy nie tylko Dantego, Petrarkę, nie tylko legion zapomnianych w większości, greckich mnichów i uczonych, ale także Awicennę i Awerroesa, czy wspomnianego wyżej al-Idrisiego. Powiedzmy wprost nie byłoby tomizmu, gdyby nie tłumaczenia traktatów Arystotelesa z arabskiego. Ale tego nasz autor nie widzi. Nie widzi, bo nie wie, lub nie chce wiedzieć.\nAutor wylicza obrońców chrześcijaństwa, i już machnę ręka na francuskość Karola Młota, ale ubawił mnie Jan III Sobieski. Nie dlatego, ze Wiedeń nie był faktem, tylko właśnie to polskie antemurale najlepiej charakteryzuje wzajemne relacje dwóch światow, odrębnych, a bliskich sobie zarazem. Bo oto na walach chrześcijańskiego przedmurza stają żołnierze w orientalnych strojach i zbrojach, ramię w ramię katolicy, protestanci, prawosławni, unici i …, no właśnie muzułmanie. Bo wielkość Rzeczypospolitej polegała na odrzuceniu zasady cuius regio eius religio, zasady separacji i segregacji, podstawą stosunków był szacunek. I znowu nie chodzi o idealizację, tylko o przykład polskich i litewskich Tatarów, którzy pozostając wierni swej religii, zazwyczaj pozostawali wierni swej chrześcijańskiej ojczyźnie. A nawet kiedy zdradzą, to po pewnym czasie większość z nich powróci do Rzeczypospolitej wyżej sobie ceniąc jej wolność, niż despotyczne panowanie muzułmańskiego władcy.\nBo problem się pojawił, gdy pojawiło się poczucie wyższości i arogancja zdobywcy. Pojawił się wraz z rewolucją oświeceniową, z rewolucją przemysłową, intelektualną i tak zwanym protestanckim odrodzeniem. Kiedy czytam Pinkertona, to tak jakbym czytał Wilberforce’a czy Wakefielda, ta sama arogancja i przekonanie o własnej wyższości, ten sam brak szacunku i nawet próby zrozumienia drugiej strony, i tylko jedna różnica, tamci i ich współcześni szli w świat z kagańcem oświaty i Brzemieniem białego człowieka wypisanym na sztandarach. Ten płacze, że islam nienawidzi Zachodu i boi się go, więc jak w obozie pod Omdurmanem proponuje wystawić szybkostrzelne armaty i karabiny maszynowe. Nie, nie proponuje agresji, nie proponuje wojny prewencyjnej, ale każdy kto zagrozi zbrojnemu taborowi zginie w ogniu nowoczesnej broni. Najpierw strzelać potem pytać. A rację mamy my. Dlaczego? Bo tamci są źli i prymitywni. Dlaczego? Bo przecież my jesteśmy dobrzy. Dlaczego? Bo tak.\nTamci byli ofensywni, z powtarzalnym karabinem, na pokładzie kanonierki płynęli by podbić świat i przekształcić go na swoja modlę. Nie chcieli go zrozumieć. A po co? Oni dzieci wielki miast, wsparte potęga nowoczesnego przemysłu, nieograniczonym bogactwem i przeświadczeniem o przyrodzonej wyższości, nie mieli ochoty się uczyć, bo i po co. To oni szli nauczać, jak było trzeba przemocą, w końcu dziecko nie wie co dla niego dobre.\nTen jest przerażony, ale nie mniej przekonany o swojej wyższości. I w imię tej wyższości chce się zamknąć w zbrojnym taborze i gotów jest zniszczyć każdego, kto zagrozi, nie zadając sobie pytania - dlaczego? Bo niestety my ludzie zachodu, niezależnie od naszych poglądów, jesteśmy pełni pychy i przekonania, żeśmy koroną ludzkości. I gwoli sprawiedliwości neo-konserwatyści i tak w mniejszym stopniu niż liberałowie i lewica, przekonani, że tylko oni są depozytariuszami jedynej słusznej prawdy o otwartym laicko-liberalno-lewicowym społeczeństwie.\nNiestety smutna prawda jest taka, że sami wyhodowaliśmy sobie tą nienawiść. Zapracowaliśmy na nią przez ostatnie dwieście lat, długo i solidnie. Zapracowaliśmy arogancją, przekonaniem o wyższości, niechęcią do zrozumienia, podbojem i dominacją.\nI jak najdalszy jestem od widzenia w kolonializmie jedynie złych skutków, jedynie złych cech, ale kto lepiej niż my, Polacy wie, że lepszy najgorszy rząd, ale własny, niż najlepszy, ale obcy. Czy na prawdę dziwi nas nienawiść Czeczenów do Rosjan, czy dziwi nas nienawiść Palestyńczyków do Żydów, czy to takie zaskakujące i niezrozumiale. Nas też nazywano terrorystami, Irokezami i zakałą i zdrajcami słowiańszczyzny.\nNiestety dla pana Pinkertona jest to zaskakujące i niezrozumiałe, co więcej do dowód dzikości i barbarzyństwa świata islamu. Bo w końcu to my jesteśmy cywilizowani, a nie oni. Widać lepiej wygłaszać slogany zabarwione fobią, arogancją i poczuciem wyższości, niż zadać sobie najważniejsze z pytań – dlaczego?\nKogoś może zaskoczyć, ale wbrew pozorom podzielam wiele z obaw Pinkertona wierzę, że Zachód stoi na rozdrożu. Musimy wybrać drogę, musimy znaleźć rozwiązanie problemu imigrantów, ale nie sądzę by jego pomysł był najlepszy. Moim zdaniem to droga do konfrontacji. Sam wyznaję zasadę, że imigrant przybywając do kraju emigracji powinien szanować jego prawa i prawa gospodarzy. Ale to nie warowny obóz jest odpowiedzią, tylko dialog, porozumienie, poznanie i pomoc gospodarcza. W końcu większość emigrantów nie przybywa do nas by nas podbijać i zmieniać, tylko by lepiej żyć.\nNie popełnijmy błędu zabójców Stylichona, byśmy nie zarazili do siebie tych, którzy chcą być lojalnymi obywatelami europejskich krajów, a Ci stanowią większość jak na razie.\nI nie mieszajmy Tolkiena do wojny cywilizacji, bo on nigdy nie był piewcą takiej wizji świata.\nOstatnio zmieniony przez M.L. dnia 08-12-2007 12:20, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 06-12-2007 21:46 Temat wpisu:\nPrzyznam, że piszę bez przeczytania całej twojej wypowiedzi (to nadrobię później, teraz nie mogę), ale za to prześledziłam wcześniej dyskusję na Elendilionie i jestem zdecydowanie przeciwko wykorzystywaniu osoby i twórczości Johna R. R. Tolkiena do promowania jakichkolwiek ideologii, trendów i poglądów.\nWysłany: 07-12-2007 13:02 Temat wpisu:\nPrzeczytałam cała długaśną wypowiedź Memelka ale nie podlinkowany artykuł gdyż irytują mnie ludzie, którzy Tolkienem legitymizują najgłupsze i wszelkie skrajne poglądy . Szkoda mi czasu na czytanie takich bzdur\nNiektórym wystarczy jedna wzmianka w listach na temat generała Franco by zrobić z Tolkiena bojownika z Czerwonymi lub informacja, że pisarz był katolikiem by wynosić go na sztandary neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatolickich populistów Przypuszczam, że biedny Mistrz się w grobie przewraca, kiedy obserwuje , jak jego słowa są nadinterpretowane, przeinaczane, rozdmuchiwane, rozkładane na części pierwsze Być może widząc, jak można użyć każdej jego wypowiedzi, wyjąć z kontekstu i z realiów epoki najpierw by protestował, a potem widząc skalę zjawiska, schowałby sie jak Christopher gdzieś w anonimowym miejscu, zakazał udzielania wywiadów, pisania biografii itp.\nWycieranie sobie nazwiskiem Tolkiena buzi, by podbudować w oczach osób nieświadomych manipulacji swój wątpliwy autorytet i głosić własne skrajne poglądy jest żenujące. Jeśli chce się propagować jakieś poprawnepolityczniewobecjakiejśstronybarykady poglądy, to panuje wolność słowa i można to robić pod własnym nazwiskiem. Ale wykorzystywanie w tym celu osoby Tolkiena to już doprawdy przesada.\nKiedy Tolkien wyraża swą niechęć do imperiów, to przede wszystkim chodzi mu o ich tendencję do niszczenia odrębności, indywidualizmu, o niszczenie (nie zawsze zamierzone) lokalnych kultur, likwidację odrębności małych ojczyzn. On bowiem kocha wielość i różnorodność i to nie tylko języków. Kiedy, za socjalistą Morrisem powtarza swą niechęć do Rzymu, to przecież nie chodzi o niechęć do dorobku cywilizacyjnego. Nie chodzi o Panteon, betonowe mosty, traktaty Seneki, amfiteatry, czy termy, chodzi właśnie o to, ze dominująca kultura samym faktem swej dominacji niszczy mniejsze i słabsze. Chodzi o to, ze wspaniałą wielość języków zachodu, wielość kultur i lokalnych społeczności, zajmuje hegemonia jednego języka, jednej kultury i jednej tradycji. Ma Rzymowi za złe, ze nawet kiedy upadł jego wpływ kulturowy był tak przemożny, poprzez świeckich i duchownych intelektualistów, że niszczy tradycje militarnie i politycznie zwycięskich ludów germańskich.\nZgadzam się, miłość Tolkiena do wielokulturowości, do różnorodności języków; zachowania i kultywowania lokalnych zwyczajów oraz tradycji współcześnie mogliby wykorzystać np. antyglobaliści, i wznieść Tolkiena na swoje sztandary tak jak robili to miłośnicy ekologii . Ale po co? Tolkien żył w innych czasach jak nasze Nie wiemy co o globalizacji myślałby, ani jak kształtowałby się jego stosunek do współczesnej ekologii, islamu, neo-konserwatyzmu itp. podobnie jak nie wiemy jakie by miał poglądy po obnażeniu zbrodni reżimu Franco. Nie wiemy i się nie dowiemy , a stawianie tez o poglądach politycznych i religijnych pisarza na podstawie jakiegoś wyrywkowego zdania z listów jest zwyczajną manipulacją\nCzasem się zastanawiam dlaczego niektórym nie wystarcza po prostu cieszenie się legendarium? Wszyscy zaczynaliśmy i w zasadzie chyba kończymy na zachwycie nad dziełem Tolkiena, nad wykreowanym światem, przesłaniem i wartościami, jakie niesie . Osobiście stokroć bardziej wolę czytać nawet najbardziej naciągane interpretacje tolkienowskiej subkreacji (vide książeczka Isabelle Smadji ) niż karykaturalne usiłowania wyniesienia autora na ołtarze jakichś idei\nPs. Nie wiem czy z dostępnych materiałów można odtworzyć poglądy polityczne Tolkiena To byłoby ciekawa praca źródłowa, zwłaszcza skonfrontowana z realiami epoki i opatrzona przypisami wyjaśniającymi. Takie obiektywne badania rozumiem i wierzę w ich wartość naukową.\nPs. II - fajna nazwa tematu Memelku\nWysłany: 07-12-2007 14:49 Temat wpisu:\nNifrodel, poglądy polityczne Tolkiena zostały już nie raz "rozpracowane" przez badaczy (np. w J.R.R. Tolkien Encyclopedy, Tolkien Reader and Guide, a w mniej profesjonalny sposób, ale z użyciem wszelkich dostępnych źródeł na forum Elendilich - tutaj).\nNie wiem jaki cel masz w tym niesympatycznym nazywaniu osób o innych od Twoich poglądach (np. "neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatoliccy populiści" - dotknęło mnie to, bo nie czuję się populistą, a to ja popełniłem ten "grzech" podania na polskim serwisie tolkienowskim linku do artykułu Pinkertona), ale chciałbym przypomnieć, że i Ty używasz nazwy "Forum Tolkienowskie" do ekologistycznych akcji i propagowania poglądów zbliżonych do polskich partii ekologistów w rodzaju Zieloni 2004. A więc bądźmy sprawiedliwi...\nMnie bardzo podoba się odpowiedź TAO na tekst M.L.-a:\nTo nie jest tak, że książka czyta się sama. Czyta ją ty, ja, on. Czytamy w określonym języku, w określonym wieku, mając określone doświadczenia życiowe, przekonania religijne, moralne, filozoficzne i polityczne. I wszystko to wpływa na to, jak odbieramy czytaną książkę. Każdą książkę, nie tylko Tolkiena.\nInaczej odbiera “Władcę Pierścieni” (czytając po raz pierwszy) dojrzały mężczyzna, który brał udział w wojnie i ma dorosłe dzieci, inaczej gimnazjalista, którego jedynym doświadczeniem jest niezakłócony pokój. Inaczej Anglik, głęboko znający swój język i swą kulturę, inaczej Rosjanin, czytający tłumaczenie, w którym setki odniesień językowo-kulturalnych zostały zatarte. Inaczej arywistyczny optymista, inaczej pesymistyczny melancholik. Inaczej katolik, inaczej purytanin, inaczej buddysta (swoją drogą - jeśli ktokolwiek zna jakiś tekst na temat recepcji Tolkiena w Iranie, Tajlandii, Japonii, Chinach, Indonezji - oczywiście nie w lokalnych językach, bo nimi nie władam - proszę o informację). Wreszcie - wracając do naszego tematu - inaczej konserwatysta, inaczej neoliberał, inaczej komunista.\nW dziełach wielkiej literatury jest coś takiego, że przemawiają one do czytelników bez względu na te różnice. Być może jest to jeden z wyróżników wielkiej literatury. I przemawia na różne sposoby, różnym ludziom w różnych sytuacjach ma do zaoferowania różne treści. A niekiedy (u niektórych) budzi pragnienie “zastosowania” jej w życiu. “Władca Pierścieni” nie jest tu wyjątkiem, choć kunszt autora, temat dzieła oraz jego fantastyczne powodzenie sprawiły, że częściej, niż inne dzieła literackie staje się punktem odniesienia dla argumentacji ideologiczno-politycznych.\nTo, że ludzie, zdecydowanie, a nawet fanatycznie przekonanych do jakiejś idei, a jednocześnie porwani przez “Władcę Pierścieni”, są przekonani, że to dzieło, nie mające przecież wyraźnej, wyłożonej wprost “wykładni” ideologicznej, odpowiada tej idei, jest więc naturalne. Podobnie to, że odwołują się oni do tego dzieła w głoszeniu tych poglądów (to drugie można nazwać “instrumentalnym” tylko wtedy, gdy jest dokonywane w złej wierze, tj. nie ze szczerego przekonania). Inna rzecz, to ocena jakości takiego przedsięwzięcia, każdego z osobna.\nWysłany: 07-12-2007 15:11 Temat wpisu:\nBardzo podobał mi się esej.\nPrzede wszystkim jako przykład obiektywnego i wyważonego - a jednocześnie nie wyrzekającego się własnego zdania - spojrzenia na kwestię przez pryzmat tego na czym autor się po prostu zna.\nTakże z literackiego, estetycznego punktu widzenia, który także ma walor eksplikacyjny zawiera cenne momenty. Nie czytałem źródła więc nie mam prawa wypowiadać o komentownej książce, ale szczególnie husycka alegoria z taborem najeżonym hakownicami ładnie się prezentuje. (Choć jest pewna kwestia, którą zawsze należy mieć na uwadze przy okazji komentowania sielankowego ustroju Shire mianowicie rozpatrywanie jednak jego "politycznego statusu" jako zagrożonej enklawy-rezerwatu ze swoimi ukrytymi texas rangers.)\nWidać, że autor nie prezentuje jakiegoś naiwnego internacjonalizmu i braterstwa ludów jednocześnie nie wyrzekając się wiary w płaszczyznę porozumienia między kulturami.\nPowiem tak przechodząc do własnej refleksji.\nTo jest trochę jak z Pierścieniem.\nOczywiście Islam czy Chińczycy mogą nas zalać i zmazać z mapy pod piasek pustyni czy do irlandzkiego klasztoru. Albo my możemy ich prewencyjnie zmazać (choć teraz już za późno chyba, że Bush się zdecyduje na Iran) walczyć na przedpolach i stawiać limesy. Czyli Pierscień (problem) można schować (zrobić to co zwykle). Ale można tez spróbować go zniszczyć (rozwiązać raz na zawsze). Jak nie my teraz to kiedyś ci mali Chińczycy, albo jacyś zhumanizowani na naszych kościach Muzułmanie będą to musieli zrobić.\nWysłany: 07-12-2007 15:47 Temat wpisu:\nMnie chodziło o książkę lub opracowanie profesjonalne właśnie, ale dziękuję za linka\nNie wiem jaki cel masz w tym niesympatycznym nazywaniu osób o innych od Twoich poglądach (np. "neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatoliccy populiści" - dotknęło mnie to, bo nie czuję się populistą, a to ja popełniłem ten "grzech" podania na polskim serwisie tolkienowskim linku do artykułu Pinkertona)\nGaladhornie, nie wiem dlaczego bierzesz do siebie takie stwierdzenie . Pisząc "neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatoliccy populiści" nie miałam na myśli Ciebie (a jesteś neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatolickim populistą? A to przepraszam ), wymyśliłam ten termin żeby oddać najbardziej fantazyjną ideę skrajnych poglądów , tak samo mogłabym napisać: ultraanarchistycznokomunistyczni fanatycy ale artykuł akurat napisał konserwatysta więc dostało się tym skrajościom\nPrzełożyłeś artykuł, opisałeś go, celem poznania opinii, jak sądzę. Bardzo dobrze, bardzo ładnie, jak mawiał Drzewiec . Memelek założył temat na forum a ja postanowiłam sie wypowiedzieć, co sądzę o legitymizacji swoich poglądów osobą Tolkiena Wolno mi przecież. To jest forum, gdzie można pisać zarówno pochlebna jak i niepochlebne opinie na temat różnych kontrowersji i o ile ktoś nie pisze nic niezgodnego z FAQ nie będzie to kasowane, tylko dlatego, że nie spodobało się to jakiemuś użytkownikowi, lub nie daj Eru adminowi\n, ale chciałbym przypomnieć, że i Ty używasz nazwy "Forum Tolkienowskie" do ekologistycznych akcji i propagowania poglądów zbliżonych do polskich partii ekologistów w rodzaju Zieloni 2004. A więc bądźmy sprawiedliwi...\nUżywam wyłącznie swojego nazwiska, tudzież pseudonimu Nie piszę "Popierajcie ekologów bo Tolkien lubił zieleń" ani nie nawołuję do proekologicznych działań cytując Tolkiena , sugerując, że on by je popierał Temat poświęcony Rospudzie jest w dziale PRK, gdzie można pisać o wszystkim, który to dział nie jest poświęcony stricte Tolkienowi.\nŻeby zaś było na temat\nTakże z literackiego, estetycznego punktu widzenia, który także ma walor eksplikacyjny zawiera cenne momenty. Nie czytałem źródła więc nie mam prawa wypowiadać o komentownej książce, ale szczególnie husycka alegoria z taborem najeżonym hakownicami ładnie się prezentuje.\nO tym nie pomyślałam, ale ze względu na ten walor to może jednak przeczytam Dziękuję Dag O'Berth.\n(Choć jest pewna kwestia, którą zawsze należy mieć na uwadze przy okazji komentowania sielankowego ustroju Shire mianowicie rozpatrywanie jednak jego "politycznego statusu" jako zagrożonej enklawy-rezerwatu ze swoimi ukrytymi texas rangers.)\nTo teza niepoprawna politycznie zwłaszcza niestosowne współcześnie jest używanie słowa rezerwat w stosunku do ludzkich enklaw ginących kultur, bowiem budzą one kontrowersje i mają bardzo jaskrawe konotacje.\nTo w zasadzie dla mnie wystarczy za całą konkluzję\nCzyli Pierscień (problem) można schować (zrobić to co zwykle). Ale można tez spróbować go zniszczyć (rozwiązać raz na zawsze). Jak nie my teraz to kiedyś ci mali Chińczycy, albo jacyś zhumanizowani na naszych kościach Muzułmanie będą to musieli zrobić.\nWysłany: 07-12-2007 16:06 Temat wpisu:\nSkoro trzecia osoba mówi mi, że jestem koniem (że jestem ciemniejszy w wywodzie od Heraklita) zaczynam skubać trawkę.\nA ta metafora to w zasadzie to :\nTylko co przypomina jego Shire - to wielki bojowy tabor, z wystawionymi lufami hakownic i armat, najeżony gizarmami i halabardami. Nie przypadkiem to skojarzenie z husyckim taborem.\nJa akurat lubię taboryckie klimaty (wielki bojowy tabor najeżony żelastwem, błyszczący lufami i plujący ogniem, powoli jak walec toczy się koło za kołem miażdżąc kości, a krzyżowcy odbijają się jak morskie fale od żółwia z Galapagos). (Jak byłem w Czechach to sobie kupiłem książeczkę dla dzieci - żeby zrozumieć, taniocha - o legendach po czesku i strasznie smiesznie się to czyta, po kilku akapitach wpada się w żargon i historia o Żiżce jak ociemniały kierował taborem, że boki zrywać.)\nWysłany: 07-12-2007 16:09 Temat wpisu:\n[a jesteś neo-konserwatywno-ultrafanatycznokatolickim populistą? A to przepraszam\nMyślę, że w Twoim języku rzeczywiście jestem kimś takim. Jeżeli dla Ciebie publicysta neo-konserwatywny, pracownik Białego Domu za rządów Reagana i Busha, jest fanatykiem i populistą, to i mnie spokojnie możesz tak nazwać. W takim towarzystwie będzie to dla mnie wielkie wyróżnienie.\nMoim zdaniem nikt w sprawie postawionej przez M.L. nie wypowiedział się mądrzej niż Tadeusz A. Olszański (TAO).


Bagniewska Oliwia | Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" - OPP\nStrona głównaBaza podopiecznych11397\nniedotlenienie okołoporodowe, wcześniactwo\nFundacja Dzieciom “Zdążyć z Pomocą” zwraca się z uprzejmą prośbą o pomoc dla Oliwii Bagniewskiej.\nOliwka urodziła się w 29 tygodniu ciąży i wymagała długiej hospitalizacji. Niestety u dziewczynki stwierdzono niedowład czterokończynowy. Jej rodzice nie są w stanie pokryć ogromnych wydatków związanych z leczeniem i rehabilitacją córki.\nBardzo wysokie są koszty miesięcznej rehabilitacji. Dodatkowo kilka razy w roku Oliwka musi jeździć na turnusy rehabilitacyjne, a koszty jednego turnusu to przynajmniej 4000 zł. Brak środków finansowych uniemożliwia dalsze leczenie, co spowoduje zastój w rozwoju dziecka. Dlatego też w imieniu Oliwki i jej rodziny zwracamy się do Państwa z ogromną prośbą o wsparcie finansowe. Liczy się każda, nawet najdrobniejsza suma.\nRodzice chcieliby w pełni wykorzystać wszystkie dostępne środki, metody leczenia i rehabilitacji, potrzebują jednak do tego celu materialnego wsparcia.\nUzbierane środki zostaną przeznaczone na:\n-wyjazdy dziecka na turnusy rehabilitacyjne\n-zakupy sprzętu rehabilitacyjnego\n-zakup pomocy dydaktycznych\nOliwia wymaga stałej i szeroko ukierunkowanej terapii i rehabilitacji z wykorzystaniem różnych form i metod psychologiczno-pedagogicznych, musi także korzystać z pomocy specjalistów różnych dziedzin medycyny.\nJeśli możecie Państwo pomóc naszej podopiecznej w powrocie do zdrowia, prosimy o przekazanie środków finansowych na podane poniżej konto.\nPaństwa pomoc może sprawić, że Oliwka w przyszłości będzie miała łatwiejsze życie a właściwie przede wszystkim, będzie mogła samodzielnie funkcjonować. Dzieci niepełnosprawne wsparte odpowiednimi terapiami, codzienną pracą i poświęceniem rodziców potrafią dużo osiągnąć i przezwyciężyć chorobę.\n11397 Bagniewska Oliwia\n11397 Bagniewska Oliwia darowizna na pomoc i ochronę zdrowia\nPrzekaż na podopiecznego Bagniewska Oliwia darowiznę online, poprzez płatności w Systemie Przelewy24:\nPobierz darmowy program do rozliczeń PIT za rok 2018, z wypełnionymi danymi 1% dla podopiecznego Bagniewska Oliwia.


Kształt miłości. Opowieść o Fryderyku Chopinie - mobi, epub, pdf mobi,epub,pdf, eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nKształt miłości. Opowieść o Fryderyku Chopinie - mobi, epub, pdf, eBook\nKształt miłości - mobi, epub, pdf 14.99 zł\nKształt miłości. Opowieść o Fryderyku Chopinie - mobi, epub, pdf - opis produktu:\nFascynująca, fabularyzowana opowieść o Fryderyku Chopinie - jednym z największych kompozytorów w historii świata. Powieść o miłości do kobiet, do Polski i o tej dla niego najważniejszej - do muzyki, na tle burzliwej historii pierwszej połowy XIX wieku.\neBook, multiformat: mobi, epub, pdf Kształt miłości. Opowieść o Fryderyku Chopinie - mobi, epub, pdf pochodzi z wydawnictwa Estymator. Autorem książki jest Jerzy Broszkiewicz. Należy do gatunków: biografie, wspomnienia, biografie. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nKluska, Kefir i Tutejszy - mobi, epub, pdf\n-9% Kształt miłości. Opowieść o Fryderyku Chopinie - mobi, epub, pdf ebook


Polecamy | Czasopisma elektroniczne | Edukacyjne\nChowanna - czasopismo pedagogiczne o interdyscyplinarnym charakterze. Jego podstawowe cele to: 1. łączenie dorobku polskiej myśli pedagogicznej z osiągnieciami krytycznej i zaangażowanej humanistyki współczesnej; 2. tworzenie przestrzeni do prezentacji badań naukowych z zakresu historycznych, filozoficznych, socjologicznych, psychologicznych, kulturoznawczych, artystycznych kontekstów wychowania.\nDelta – polski miesięcznik popularnonaukowy poświęcony głównie matematyce, fizyce, informatyce i astronomii, wydawany przez Uniwersytet Warszawski przy współpracy towarzystw naukowych: Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Polskiego Towarzystwa Astronomicznego.\nEdufakty. Uczę Nowocześnie - magazyn poradnikowy - kilkadziesiąt stron praktycznych porad dla dyrektorów i nauczycieli, opinie i porady ekspertów na tematy nurtujące środowisko nauczycielskie, kompendium wiedzy na temat najnowszych tendencji dotyczących wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w szkole, praktyczne porady, które przeprowadzają czytelnika krok po kroku przez meandry programów i narzędzi niezbędnych w pracy zaangażowanego nauczyciela.\nEdukacja - kwartalnik naukowy. Na łamach pisma omawiane są zagadnienia szeroko rozumianej edukacji w ujęciu różnych dyscyplin nauki, w szczególności pedagogiki, socjologii, psychologii, ekonomii, prawa. Ważne miejsce zajmują problemy dydaktyki przedmiotów szkolnych.\nEdukacja Elementarna w Teorii i Praktyce - zakres tematyczny kwartalnika obejmuje szeroko rozumianą problematykę związaną z wczesną opieką i edukacją małego dziecka, edukacją wczesnoszkolną, kształceniem przyszłych nauczycieli, historią wychowania dziecka w ujęciu interdyscyplinarnym. Celem kwartalnika jest upowszechnianie wyników badań naukowych prowadzonych w Polsce i w Europie w zakresie edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej.\nEdukacyjne Dyskursy - Czasopismo skierowane do Czytelnika zainteresowanego problematyką współczesnej szkoły: kadry kierowniczej, nauczycieli, studentów: pedagogiki i kierunków nauczycielskich, pracowników nadzoru pedagogicznego oraz przedstawicieli organów prowadzących. Cenne informacje znajdą tu również rodzice. Artykuły zawarte w czasopiśmie mogą wspomóc zrozumienie różnorodnych problemów związanych ze szkołą i jej specyfiką działalności, na kolejnych poziomach edukacji dzieci.\nE-mentor - dwumiesięcznik wydawany przez Szkołę Główną Handlową w Warszawie oraz Fundację Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych. Pismo koncentruje się na zagadnieniach związanych z e-edukacją, zarządzaniem wiedzą, e-biznesem, kształceniem ustawicznym oraz metodami, formami i programami kształcenia na kierunkach ekonomicznych.\nFolia Philosophica - czasopismo ukazuje się dwa razy w roku. W „Folia Philosophica” publikowane są zarówno rozprawy klasyków filozofii, jak i wybitnych przedstawicieli filozofii współczesnej. Pismo prezentuje wyniki filozoficznych badań nad centralnymi zagadnieniami filozoficznymi, publikując artykuły zarówno z historii filozofii, jak i podstawowych działów filozofii, takich jak: ontologia, epistemologia, etyka, antropologia, filozofia społeczna, filozofia religii.\nForum Logopedyczne - czasopismo zamieszcza na swych łamach prace z zakresu logopedii i nauk współdziałających z nią. Zalicza się do nich prace o charakterze naukowym: rozprawy teoretyczne – artykuły przeglądowe, doniesienia z badań empirycznych oraz opisy procedur postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w różnych zaburzeniach mowy. Ponadto w Forum Logopedycznym publikowane są recenzje, komunikaty, sprawozdania i materiały z konferencji.\nGeneral and Professional Education - jest czasopismem naukowym skierowanym do szerokiego grona pedagogów kształcących w zawodach humanistycznych, politechnicznych, artystycznych i innych. Publikowane w czasopiśmie artykuły dotyczą: ogólnych zagadnień dydaktyki i pedagogiki, procesu kształcenia w uczelniach wyższych, problemów kształcenia dorosłych, problemów edukacji w szkołach ponadgimnazjalnych.\nJęzyki Obce w Szkole - czasopismo dla nauczycieli, starające się nadążyć za aktualnymi trendami w edukacji językowej. W ostatnich latach tematy numerów koncentrowały się wokół zagadnień dotyczących reformy szkolnej i jej konsekwencji dla nauki języków obcych, autonomii uczenia się, unijnego ustawodawstwa a kształtowania polityki nauczania j. obcych w Polsce, tworzenia autorskich programów nauczania, nauczania języków mniejszości.\nLubelski Rocznik Pedagogiczny - wydawany jest przez Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej i Wydział Pedagogiki i Psychologii. Corocznie publikowane są 4 tomy, poświęcone opracowaniom prezentującym badania z zakresu pedagogiki oraz przedsięwzięć interdyscyplinarnych. Ma na celu promowanie naukowej wymiany poglądów, podejść badawczych oraz wyników badań w obszarze współczesnych problemów pedagogicznych, w tym edukacji oraz jej wielopłaszczyznowych funkcji i uwarunkowań\nMoja Fizyka - internetowe czasopismo dla nauczycieli fizyki, wydawane przez Instytut Fizyki Uniwersytetu Opolskiego. Zawiera scenariusze lekcji, zadania, doświadczenia, testy oraz artykuły na wybrane tematy z dziedziny fizyki.\nN@uczyciel - to czasopismo popularnonaukowe, wydawane przez Ogólnopolskie Centrum Doskonalenia Nauczycieli od 2012 roku. Czasopismo skierowane do nauczycieli, rodziców, uczniów oraz wszystkich osób zainteresowanych tematyką edukacyjną. Magazyn jest wydawany drogą elektroniczną i dostępny bezpłatnie na stronie Centrum oraz platformie Issuu. Wszystkie numery, które ukazały się do tej pory, będą niebawem dostępne w archiwum.\nPedagogika Rodziny. Family Pedagogy - kwartalnik dla rodziców, nauczycieli – wychowawców, pedagogów, socjologów i psychologów. W czasopismie publikowane są artykuły, komunikaty z badań i recenzje książek, których treści dotyczą rodziny w szerokim tego słowa znaczeniu.\nPostscriptum Polonistyczne - publikuje rozprawy poświęcone zagadnieniom z zakresu języka i literatury polskiej oraz szeroko rozumianej kultury polskiej. Przedmiotem zainteresowania jest także nauczanie kultury polskiej i języka polskiego jako obcego – zamieszczane są artykuły podejmujące problematykę nauczania języka polskiego, literatury i kultury obcokrajowców, nauczania polonistycznego wśród emigrantów, a także prezentujące praktykę glottodydaktyki polonistycznej.\nProblemy Wczesnej Edukacji - kwartalnik, skierowany do środowiska akademickiego, metodyków, nauczycieli-praktyków, studentów z obszaru nauk społecznych i humanistyki. Artykuły naukowo-krytyczne prezentują głównie tematykę związaną z nurtem badań nad dzieckiem i dzieciństwem or wczesną edukacją. Założeniem redakcji jest powrót myśli nad wczesną edukacją do źródeł o szerszym charakterze, takich jak pedagogika ogólna, dydaktyka, pedagogika społeczna, socjologia edukacji, antropologia kulturowa, pedeutologia, psychologia.\nPrzegląd Rusycystyczny - kwartalnik. Pismo poświęcone jest głównie problematyce literaturoznawczej i językoznawczej. "Przegląd" adresowany jest do specjalistów: naukowców, doktorantów, studentów zainteresowanych problematyką rosjoznawczą.\nScience in School - anglojęzyczne bezpłatne czasopismo online dla nauczycieli przedmiotów matematyczno-przyrodniczych, zawiera w każdym numerze inspirujące artykuły, zabawne gry i pomysły na warsztaty dla uczniów. Jego celem jest promowanie edukacji nauk matematyczno-przyrodniczych poprzez kontakt z nauczycielami, naukowcami i wszystkimi innymi osobami zaangażowanymi w europejską edukację tych dziedzin.\nUczyć lepiej - Dwumiesięcznik ma formułę otwartą, ukazuje się od 2000 roku. Głównym adresatem „Uczyć lepiej” są nauczyciele z różnych typów szkół. Wśród autorów znaleźć można pracowników naukowo-dydaktycznych, doradców metodycznych, konsultantów oraz nauczycieli. Zamieszczane materiały dotyczą dydaktyki, metodyki przedmiotowej, problemów wychowawczych oraz zagadnień związanych z zarządzaniem szkołą.\nTrendy - internetowe czasopismo poświęcone polskiej edukacji. Wychodzi naprzeciw potrzebom nauczycieli, prezentując nowatorskie teorie i praktyczne rozwiązania oraz europejskie i światowe trendy w dziedzinie efektywnego nauczania i uczenia się.\nW cyfrowej szkole - kwartalnik edukacyjny. Pismo adresowane jest do wszystkich osób zainteresowanych szeroko rozumianym wykorzystaniem nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych w edukacji. Każdy nauczyciel znajdzie dla siebie interesujący artykuł, niezależnie od tego, jakiego przedmiotu uczy i na którym poziomie edukacyjnym.\nWychowanie Muzyczne - jest periodykiem o problematyce powszechnej edukacji muzycznej. Jest przede wszystkim poradnikiem dla nauczycieli i instruktorów muzyki, ale i dla wszystkich zainteresowanych edukacją muzyczną i amatorskim uprawianiem muzyki. Nadrzędnym celem periodyku jest inspirowanie do podejmowania kreatywnych działań w zakresie edukacji muzycznej.


Lampa sufitowa MAYA 069 to oświetlenie, które nadaje się do ekskluzywnego wnętrza ze względu na nietypowy design. Lampa składa się z metalowej rozety, połączonej ramieniem z dwoma szklanymi kloszami. W ramię wbudowane są złączki umożliwiające regulowanie kąta padania światła. Na szczególną uwagę zasługuje nieregularna forma wykończenia kloszy, których kształt przywodzi na myśl kwiat. Do prawidłowego działania wymagane są dwie żarówki halogenowe o trzonku G9.\nŻarówka halogenowa, Żarówka LED


Koszulka z nadrukiem Salewa Seceda Dry T-Shirt - navy | 8a.pl\nKoszulka z nadrukiem Salewa Seceda Dry T-Shirt - navy\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Koszulka z nadrukiem Salewa Seceda Dry T-Shirt - navy" jakiej oczekujesz.\nKoszulka z nadrukiem Salewa Seceda Dry T-Shirt to szybkoschnący model trekkingowy, dzięki któremu zachowasz świeżość na dłużej. Wszystko dzięki materiałowi sprawnie odprowadzającemu wilgoć, a także antybakteryjnemu wykończeniu.\nZa to drugie odpowiada tutaj technologia Polygiene®. Dzięki niej nie tylko dłużej pozostajesz wolny od nieprzyjemnych zapachów, ale masz też pozytywny wpływ na środowisko. Marka Polygiene® chlubi się bowiem hasłem: noś dłużej, pierz rzadziej. Przekłada się to bowiem na mniejsze zużycie wody i energii elektrycznej.\nKoszulka szybkoschnąca Salewa Seceda Dry T-Shirt wykonana została z wysoce funkcjonalnego materiału Dry’ton, wykorzystywanego przez markę Salewa w modelach mających zapewnić ich użytkownikom przede wszystkim maksymalną świeżość. Cechuje go wysoka oddychalność, niska waga i właściwości szybkoschnące. Wsparto go wstawkami z mocnego Durastretchu na ramionach, a więc tam, gdzie istnieje największe ryzyko przetarcia od plecaka.\nKoszulka Salewa Seceda Dry T-Shirt - najważniejsze cechy:\nWykonana z materiału Dry’ton o dobrej oddychalności i właściwościach szybkoschnących;\nWykończona antybakteryjnie w technologii Polygiene®;\nWstawki z materiału Durastretch na ramionach;\nMateriał z certyfikatem bluesign®.\nRamiona: 84% poliamid, 16% elastan\n85 g/m2, 104 g/m2, 123 g/m2\nSalewa Seceda Dry T-Shirt - opinie klientów


Wolontariusz Roku 2013 - Marek Juckiewicz - PMI Poland Chapter\nHome Chapter Wolontariusz Roku 2013 – Marek Juckiewicz\nDzisiaj przedstawiamy Marka Juckiewicza. Nominowanego do Konkursu ‘Wolontariusz Roku 2013’ z Oddziału Lubuskiego.\nMarek w 2013 r. był silnie zaangażowany w drugą edycję projektu ‘PM at Schools’. Przygodę z projektami rozpoczął jeszcze w liceum, gdzie organizował wieczory muzyczno – poetyckie. Poniżej krótki wywiad z Markiem.\nMarek: Wszelkich informacji udzielił mi Pan Doktor Robert Wysocki, swego czasu pracownik na wydziale, na którym kontynuuję swoją edukację i członek zarządu PMI Poland Chapter Lubuskie Branch.\nMarek: Wspólnie z kolegami ze studiów oraz Panem Doktorem utworzyliśmy Koło Naukowe Project Management, a jedną z misji tej organizacji jest gromadzenie wiedzy i umiejętności menadżerskich, poprzez wolontariat dla PMI. Do tej pory uczestniczyłem w trzech edycjach projektu PM at Schools, podczas którego studenci pod szyldem Koła Naukowego oraz PMI Poland Chapter Lubuskie Branch przekazywali uczniom szkół średnich podstawową wiedzę z zakresu zarządzania projektami. Podczas pierwszej edycji byłem kierownikiem jednego z dwóch zespołów projektowych, a dwóch kolejnych wraz z Lechem Sawickim byliśmy koordynatorami biura projektowego, biorąc na siebie odpowiedzialność za prace większej liczby zespołów.\nMarek: Dzięki tym projektom nauczyłem się podstaw planowania projektów, harmonogramowania, zarządzania obiegiem dokumentów, ryzykiem i problemami krytycznymi oraz pracy w zespole. Najbardziej rozwinęły się zdolności przywódcze, takie jak przekazywanie wizji, czy też motywowanie.\nMarek: Dzięki pracy w charakterze wolontariatu, zdobywam doświadczenie jako project manager. Zaangażowanie moje oraz Lecha zostało docenione przez osoby odpowiedzialne za PMI Poland Chapter Lubuskie Branch, dzięki czemu mieliśmy możliwość certyfikowania się w metodyce TenStep wystartowania w konkursie Wolontariusz Roku. Myślenie w sposób projektowy pomaga mi w wielu sytuacjach życiowych, jak choćby organizacja wakacji.\nMarek: Jest to nie tylko wielkie źródło wiedzy i doświadczenia dla każdego, kto myśli o zostaniu w przyszłości kierownikiem projektów, ale też okazja do nawiązania cennych kontaktów, wypromowania swojego nazwiska oraz pracy ze wspaniałymi specjalistami. Każdy student, który myśli o swojej karierze zawodowej, uwzględniając tę branżę, nie znajdzie lepszej okazji do własnej promocji.\nMarek: Jeśli poważnie myślisz o swojej karierze zawodowej jako project manager, ten wolontariat jest dla Ciebie. Nie tylko nabędziesz cennego doświadczenia, ale również poznasz wielu ciekawych ludzi.\nMarek: Ze względu na zamiłowanie do sztuki zarządzania, chciałbym wesprzeć projekty typowo organizacyjne, jak mapowanie procesów biznesowych, czy tworzenie struktury organizacyjnej w firmach. Jest wiele projektów, w których chciałbym uczestniczyć. Moją drugą pasją jest cały dział HR. Tworzenie nowej komórki HR dla danego podmiotu musi być fascynującą sprawą.\nMarek: O ile to możliwe, chciałbym przyczynić się do ułatwienia studentom ścieżki kariery. Chciałbym aby nominowani w konkursie uczniowie szkół wyższych mogliby odbyć praktyki, bądź staż dla zaprzyjaźnionych ze stowarzyszeniem firm, albo w samym PMI.


ArtBazaar - Kolekcjonowanie Sztuki Najnowszej: Mirosław Bałka ponownie wygrał Kompas Sztuki\nMirosław Bałka ponownie wygrał Kompas Sztuki\nMirosław Bałka utrzymał pierwsze miejsce w rankingu Kompas Sztuki 2010, a artyści którzy w 2009 roku byli na 2. i 3. miejscu – Tadusz Kantor i Jerzy Nowosielski – zamienili się miejscami. W tym roku polscy galerzyści bardziej docenili zmarłego niedawno Nowosielskiego.\nNa kolejnych miejscach w Kompasie Sztuki 2010 znaleźli się: 4. Alina Szapocznikow (5. miejsce w 2009 roku), 5. Henryk Stażewski (5. miejsce 2009), 6. Roman Opałka (6. miejsce 2009) i Andrzej Wróblewski (4. miejsce 2009), 7. Magdalena Abakanowicz (5. miejsce 2009), 8. Jan Tarasin (7. miejsce 2009), 9. Stefan Gierowski (8. miejsce 2009) i na 10. miejscu – Paweł Althamer (23. miejsce 2009), Edward Krasiński (12 . miejsce 2009) i Leon Tarasewicz (11 miejsce w 2009 roku).\nW Kompasie Sztuki głosują przedstawiciele galerii komercyjnych i publicznych. Każdy uczestnik głosowania może wybrać 10 najważniejszych polskich artystów współczesnych. W tegorocznej edycji wybrano łącznie 324 artystki i artystów. Głosowało 80 galerii. W głosowaniu nie wzięła część galerii: między innymi warszawska Zachęta, MSN, Fundacja Galerii Foksal czy Raster.\nWyników głosowania jeszcze nie ma na stronie Kompasu Sztuki , ale można je znaleźć w dzisiejszej "Rzeczpospolitej", która jest patronem medialnym rankingu.\nPosted by Piotr Bazylko at 11:12 AM


Rok 2016 w polskim crafcie. Początek walki buldogów pod dywanem. | The Beervault\npiwna publicystyka podsumowanie polski craft publicystyka rok 2016\nRok 2016 w polskim crafcie. Początek walki buldogów pod dywanem.\nKuba 22 12:14\nPierwotnie miał to być klasyczny wpis podsumowujący dorobek rodzimych browarów w minionym roku. Później zmieniłem koncepcję. Nie tak dawno odpowiedziałem imć Jerry'emu na kilka pytań dotyczących minionego roku w polskim crafcie. Pomyślałem sobie więc, że niczym mistrz autocytatów W. Łysiak, zacytuję na moim blogu sam siebie, rozszerzając jednak pewne kwestie, które u Jurka z braku miejsca tylko zaznaczyłem. I tak koncepcja jednak upadłą, postanowiłem bowiem skupić się w moim podsumowaniu na moich osobistych odczuciach wobec rodzimego rynku craftowego, czy też sceny craftowej jako takiej.\nRok 2016 miał być wedle prognoz przede wszystkim rokiem weryfikacji rynkowej. Miał być rokiem bankructw partaczy i rokiem okrzepnięć na rynku przodowników craftu. Spodziewana weryfikacja rynku dla niewprawionego oka nie nadeszła, ale jednak jest w drodze, co za chwilę postaram się objaśnić.\nCzy był to rok dla polskiego craftu dobry? Myślę, że tak. Wprawdzie średni poziom piw pozostał w moich oczach na tym samym poziomie - średnia ocen za miniony rok u mnie to 5,99 - a i trzeba wziąć pod uwagę, że przy zakupach byłem już bardziej wybiórczy niż rok wcześniej - ale za to na rynku ukazało się sporo prawdziwych perełek. Zwiększyła się również ilość podmiotów, które w przeważającej mierze wypuszczają prawie same jakościowe piwa. Artezan to niezmiennie klasa światowa, Pracownia Piwa utrzymała poziom. Cieszy złapanie zakrętu przez Pintę, która odnotowała najlepszy dotychczas rok w swoim istnieniu. Pozytywne jest dołączenie do browarów klasowych nowicjuszy - Piekarni Piwa, browaru Łańcut, Browaru Zakładowego oraz Rocha - choć w ostatnim przypadku nie wiadomo jeszcze, czy uda się utrzymać jakość po zmianie piwowara. Ukazało się mnóstwo świetnych piw. Zarówno klasycznych, jak witbier oraz AIPA z Piekarni Piwa czy też 4 Latka oraz ASAP od Artezanów, jak i takich z umiejętnie dobranymi dodatkami, jak Kaszmir z Fabrica RARa, Kwassiflora z Beer Bros, Kingpin Afficionado, Koguto z Pracowni, bądź Strawberry Berliner Weisse ze Stu Mostów, moim zdaniem najlepszy debiut w polskim crafcie 2016 roku.\nRozczarowaniem był niski poziom krajowych RIS-ów, częste zjawisko przepasteryzowania piw butelkowych, efektywnie psujące ich smak, oraz wysyp niewiele wartych kontraktowców. Być może takie twory jak Dwie Brody, Gentleman, Beer Story czy Rebelia mają jakiś ukryty, dla mnie zupełnie nieoczywisty komercyjny sens, ale sensu estetycznego przynajmniej w moich oczach nie mają wcale.\nMam wrażenie, że wprawdzie wachlarz solidnych marek uległ powiększeniu, ale w stosunku do ogółu podmiotów warzących odnotować można stagnację. W 2016 roku pojawiło się na rynku wiele marek, które póki co niczego godnego pochwały nie pokazały. Mimo braku spektakularnych bankructw, przesycenie rynkowe widać gołym okiem. Będąc - tak jak ja - zaangażowanym w rynek również od strony finansowej, w tym wypadku dystrybucyjnej, widać to jeszcze wyraźniej. Mnożą się piwa, które zalegają w hurtowniach i wyprzedawane są za ułamek swojej pierwotnej ceny, i są to piwa czasami naprawdę wysokojakościowe. Browary i kontraktowcy, szczególnie świeżynki na rynku, wysyłają swoje zapytania ofertowe w formie maili, w których czasami ciężko nie wyczuć pewnej dozy desperacji. Ergo - rynek jeszcze nie przeprowadził weryfikacji w sposób widoczny dla ogółu, ale weryfikacja jest już w drodze. Spokojnie.\nOznacza to również jedno. Czasy craftowego El Dorado - o ile kiedykolwiek w Polsce istniały - skończyły się. Na crafcie obecnie jest bardzo trudno zarobić poważniejsze pieniądze, jeśli się nie ma już ugruntowanej pozycji na rynku. Odbiorców przybywa w wolniejszym tempie niż piwa, podmiotów warzących, sklepów i pubów na rynku. Każdy chętny do wypróbowania swoich sił na tym coraz trudniejszym i perspektywicznie niezbyt dochodowym rynku powinien to sobie gruntownie przemyśleć.\nObecne przesycenie prowadzi też do patologii. Między innymi mają miejsce wiadome perypetie przodowników craftu z różnymi kontrolami. Do tych głośniejszych z pewnością należały kontrole wybranych browarów przez IJHARS, a ostatnio - już bardziej lokalnie - kontrola w katowickich sklepach craftowych, prowadzących również sprzedaż wysyłkową, która ostatecznie doprowadziła do zamknięcia jednego z nich. Jeśli kiedykolwiek zdarzy się wam usłyszeć o tego rodzaju inspekcjach, to musicie wiedzieć, że urzędnik to istota z natury raczej leniwa, która stroni od tworzenia sobie dodatkowej pracy. Nie oznacza to, że fakt kontroli jest równoznaczny z działaniem osób postronnych, ale przynajmniej część takich kontroli jest z donosu. A nie donosi zazwyczaj pan Wiesiek z sąsiedniej klatki schodowej, który chce w ten sposób odreagować postępujący proces łysienia, tylko konkurencja. Ta konkurencja, której niby "nie ma", bo "wszyscy grają do jednej bramki", "wrogiem są tylko koncerny", a tak w ogóle to "polski craft to jedna rodzina". No więc właśnie - jedna rodzina być może, ale taka, w której ojciec chleje i bije resztę domowników, matka ćpa i kradnie dzieciom kieszonkowe, dzieci gardzą rodzicami i sobą nawzajem, a czas spędzają na biciu się i drobnych rozbojach. Czyli rodzina, ale ewidentnie dysfunkcyjna.\nKorzystanie z państwowego aparatu przemocy to jednak tylko jeden aspekt patologii w polskim crafcie. Do innych można zaliczyć chociażby podkradanie sobie miejsc na festiwalach, podkradanie dystrybucji importów, czy też tworzenie się koterii, które w sposób robiący zorganizowane wrażenie przypuszczają fale ataków na konkretne podmioty warzące czy dystrybuujące. Kwestia istnienia koterii czy też 'syndykatów' (wiem, śmiesznie to słowo brzmi w tym kontekście) jest też symptomatyczna. Jak być może wiecie, żeby jako zawodowy muzyk otrzymywać zlecenia, trzeba 'bywać' w showbiznesie, chodzić na rauty, podlizywać się różnym osobom. Podobne stosunki zaczynają się niestety rozpowszechniać i w polskim crafcie. Wiele rzeczy jest załatwianych po znajomości, zakulisowo, ze szkodą dla tych, którzy na salonach craftu nie bywają.\nJest jeszcze kwestia płatnych recenzji, o której się już jakiś czas temu obszernie wypowiedziałem. Nie mam przy tym nawet specjalnego żalu do podmiotów, które decydują się na zlecanie takowych. Miejsca na rynku jest coraz mniej, coraz trudniej jest na rynek wejść. Nie mam jednak zrozumienia dla osób, uprawiających reklamę pod płaszczykiem recenzji, tak samo jak nie mam zrozumienia dla osób szkalujących konkretny podmiot wbrew swoim odczuciom, dla osiągnięcia korzyści finansowej.\nInnym chwytem poniżej pasa jest czarny PR. Mają miejsce podjazdy między hurtownikami, którzy potrafią siebie nawzajem oczerniać wyssanymi z palca plotkami. Nie tak dawno pewna osoba podszyła się pod przedstawiciela pewnego browaru i rozsyłała z fałszywą tożsamością idiotyczne, bardzo szkodliwe dla tego browaru treści. Czarny PR ma zresztą wiele oblicz. Weźmy na przykład usilne wmawianie małemu importerowi koneksji koncernowych. Brzmi absurdalnie? Ale ma ponoć miejsce. A plotek tego typu cyrkuluje w branży naprawdę sporo. Głupich plotek, które powinny być rozwiewane przez osoby zainteresowane w rozmowie na cztery oczy z bohaterami tych plotek. Kłopot w tym, że wybrane powiązania towarzyskie i finansowe sprzyjają często utrzymywaniu takich plotek przy życiu.\nTak czy inaczej, krojenie rynku w sposób zakulisowy, obejmujący chwyty poniżej pasa ma miejsce. Mam informacyjny dostęp tylko do jakiejś części syfu, który się coraz bardziej roztacza i jestem tym wszystkim coraz bardziej rozczarowany.\nI to jest chyba największy minus minionego roku. Szumnie głoszona jedność polskiego craftu okazała się być fikcją. Za często upudrowaną fasadą toczy się walka buldogów pod dywanem. Wszystko rozbija się rzecz jasna o pieniądze, ale i o brak elementarnych zasad. Jest to odwrotność tego, co postulowałem kilka lat temu w którymś felietonie. Zauważyłem wówczas, że w środowisku jest za dużo potocznego kizi-mizi, nie ma peer pressure, piwowarzy boją się krytykować nawzajem swoją twórczość. Postulowałem wówczas bardziej krytyczne, ale i przede wszystkim rzeczowe i otwarte podejście wewnątrz środowiska. To, co się stało z polskim craftem w minionym roku, wszystkie te pożałowania godne praktyki, są zaś ukryte, godne ubolewania, i nie mają niczego wspólnego z rzeczowością.\nJeśli ktoś będzie chciał ode mnie jednak usłyszeć konkrety, to musi się obejść smakiem, bo nie upubliczniam rozmów prywatnych, jeśli jestem proszony o dyskrecję. Zwracam jednak uwagę na sam problem, który istnieje i narasta. A jeśli ktoś jest dociekliwy - większość wymienionych zjawisk ma swój rodowód w bardzo konkretnych powiązaniach finansowych, co oznacza, że stosując starą, dobra zasadę "follow the money", można wyjaśnić wiele z tego, co się w polskim crafcie dzieje.\nPrzykre jest też to, że kiedy myślę o minionym roku w polskim crafcie, to nasuwa mi się jako pierwsze skojarzenie właśnie to wzajemne kopanie się pod stołem. Nie fantastyczne piwa, które zadebiutowały na rynku, nie dodatnia forma wielu podmiotów warzących, nie coraz lepsza dystrybucja, wskutek której crafty można już kupić nawet w zwykłych sklepach osiedlowych, tylko właśnie coraz bardziej niezdrowe stosunki panujące wewnątrz sceny, która docelowo zajmuje się przede wszystkim dostarczaniem ludziom przyjemności. No i zarabianiem z tego pieniędzy, rzecz jasna. Ktoś może stwierdzić, że jest to naturalne. Że po krótkim okresie burzliwego rozwoju kierowanego młodzieńczym zapałem, przychodzi dorosłe życie. Dorosłe życie nie powinno jednak oznaczać postępującegoupadku zasad.\nJestem pesymistą, więc prognozuję na rozpoczęty 2017 rok intensyfikację problemu, a ponadto bankructwo kilku podmiotów warzących, i to niestety niekoniecznie podyktowane jakością produktów. Wymienione patologie to znaki czasów, które nadchodzą. Była hossa, wytworzyła się bańka, obecnie mamy nerwówę przedkryzysową. Jak bańka pęknie, to będzie sporo płaczu, o zgrzytaniu zębów nie wspominając.\nObym okazał się fałszywym prorokiem.\npiwna publicystyka, podsumowanie, polski craft, publicystyka, rok 2016\nrok 2016 6746391883634629425\nGreeksoon 19 stycznia 2017 13:22\nNo trochę to faktycznie pesymistycznie brzmi. nawet z pozycji zwykłego konsumenta/piwowara/pasjonata daje się zauważyć symptomy patologii w rodzinie. Zwykle konkurencja działa na korzyść klientów, mam nadzieję, że u nas w tej branży nie stanie się odwrotnie. Ja tam sobie i tak uwarzę w razie czego dobrego Ris-a, ale żal mi tych wszystkich hipsterów i innych pasjonatów, którzy wsiąkli na całego ;-D (taki dżołk).\nKuba 19 stycznia 2017 13:57\nTutaj nie ma co zadziałać na korzyść klientów, bo z cen się już specjalnie zejść faktycznie nie da, a dostępność jest już i tak dobra.\nGreeksoon 20 stycznia 2017 12:21\nMiałem na myśli głównie jakość :D Tą zawsze można poprawić.\nWojciechT 19 stycznia 2017 14:52\nDobry i potrzebny tekst (sam chciałem napisać coś podobnego), ale obawiam się - podobnie jak Ty - że będzie tylko gorzej, im ciaśniej na rynku będzie się robić.\nI też wspomniałem niedawno o tym, że według mnie polskie RISy prezentują zwykle poziom zdecydowanie niższy, niż bym oczekiwał, i mało nie zostałem zjedzony przez towarzystwo :D\nAnonimowy 19 stycznia 2017 18:51\nprzy takim nastroju moze nastapic ostudzenie nastrojow zakladajacych nowe kontrakty. Znacznie bezpieczniej (dla tych co maja wiecej $$) bedzie zaczac od brew-pubu albo brew-restauracji i wtedy cala koteria idzie na bok\nAnonimowy 19 stycznia 2017 18:56\ndodatkowo sensu nabiera postepowanie takiego DrBrew i Kraftwerk przez duze kanaly dystrybucji, ktory postawil na konsumenta niewtajemniczonego ze swoja oferta. taki konsmument pie z ciekwosci albo dlatego ze lubi, nie do konca potrzebuje fejsowego fejmu i hajpu\nKuba 20 stycznia 2017 10:19\nKontrakty nadal będą powstawać, bo to jest stosunkowo niewielka inwestycja. Jak rynek nie chwyci, to trudno - zamknie się biznes z małymi stratami. Co ciekawe, ten model biznesowy będzie zapewne przeciwdziałał powrotowi rynku do równowagi, bo będzie dopompowywał powietrze do balona.\nAnonimowy 20 stycznia 2017 08:35\nNajbardziej trzeźwe podsumowanie roku jakie widziałem. Fragment o katowickim sklepie - wreszcie ktoś na to zwrócił uwagę. Szanuję i pozdrawiam.\nAnonimowy 20 stycznia 2017 09:22\nA co powiesz o patologii sztucznego windowania cen ?\nPatrz. Imperium prumum 2....\nA najlepsze jest to, że te ceny windują hurtownie i sklepy, które nie tak dawno obrażali się za takie praktyki na Ciechana.\nAnonimowy 20 stycznia 2017 10:24\nCiechana ? O czyms nie slyszalem ?\nKuba 20 stycznia 2017 10:25\nKormoran ponoć piwo sprzedał w normalnej cenie, wina leży po stronie pośredników. Rozumiem jednak, że w niektórych przypadkach sytuacja finansowa hurtowni i sklepów specjalistycznych wręcz zmusza je do takich praktyk, więc nie mam o to zbytnio pretensji. Inaczej sprawa się ma w przypadku Makro. Myślę, że jeśli w przyszłym roku Kormoran zrezygnuje z dostaw Prunum do tej sieci, to sporo na tym ugra wizerunkowo.\nAnonimowy 20 stycznia 2017 10:43\nAle serio ? Do tych hurtowni i sklepow trafilo tak niewiele butelek. Sytuacja finansowa zmusila do takich zydowskich praktyk ? Niech trafi do hurtowni/sklepu karton czy dwa. Czy to im az tak pomoze ze przetrwaja ?\nKuba 20 stycznia 2017 11:29\nJak balansujesz przez dłuższy czas na granicy wypłacalności, to się chwytasz czego się da. Nie usprawiedliwiam tego, ale też nie potrafię (w tego typu konkretnych przypadkach) do końca potępić.\nNie ogarniam tego. Ciemny lud i tak kupi...\nAnonimowy 20 stycznia 2017 10:00\nPrzecież cały ten opisywany mechanizm jest stary jak świat. Za jeden rodzaj biznesu bierze się za duża ilość osób, część całkowitych ignorantów i powstaje za dużo - kebabów, sushi, pizzerii, burgerowni, kanapkowni, aptek, sklepów monopolowych, multitatpów, wreszcie browarów. Rynek się przesyca i zaczyna rządzić, wcale nie jakość, ale cena, układy, doza szczęścia.Pojawiają się też zachowania nieetyczne, bo część ludzi po prostu taka jest, walcząc o przetrwanie, goniąc za pieniędzmi. Jeśli piwa craftowe zalegają w hurtowniach i browarach, a wiem że tak jest, jeśli niektóre browary żeby się ratować jeżdżą na dosłownie każdy festiwal i jarmark, żeby spuścić towar po kosztach, jeśli multitapy, szczególnie w Warszawie są już niemal na każdym rogu, to co jest? Zjadanie własnego ogona. Na pewno będzie też płacz i zgrzytanie zębów. Przetrwają tylko Ci z kasą odłożoną na przetrwanie i pewnie większość tych z prawdziwie ugruntowaną marką i jakością.\nKuba 20 stycznia 2017 10:28\nDodałbym do wyliczanki na końcu jeszcze tych z bardzo ogarniętym marketingiem. Tak patrząc po tym, jakie piwa zalegają w hurtowniach, bo są to często niestety ugruntowane marki.\npiwożlopJacek 20 stycznia 2017 20:24\nDawno nie pisałem, ale też polski rynek piwny na tyle mnie znudził, że przestałem czytać blogi, nawet tak ciekawe jak Twój. Bez obawy - piwo żłopię dalej, ale wybieram z kilku najlepszych i sprawdzonych browarów. Może coś przeoczę, ale nie odnotowuję znaczących strat finansowych :). A do wtrącenia się skłonił mnie Twój opis "konkurencji" na rynku piwa. Jak wiesz, działam w szeroko pojętym krafcie i w życiu nie oddałbym bardziej precyzyjnie stosunków panujących w mojej branży. Więc może następny felieton powinien odnieść się szerzej do naszych cech narodowych i ich wpływu na biznes?!\nKuba 21 stycznia 2017 17:22\nTo by chyba wysadziło ramy tego bloga :)\nAnonimowy 21 stycznia 2017 07:46\nDobrze, że ktoś takie sprawy porusza. Są sztandary i wielkie słowa, slogany o rewolucji, ale jest też zakulisowość. Piszę jako anonim, jako mały człowiek, ale podzielę się moim postanowieniem noworocznym - nie piję polskiego kraftu. Powodów mam kilka. I chciałbym jeszcze o przykładzie Browaru Rebelia. Byłem w tamtym roku na kilka dni w Kotlinie Kłodzkiej i tam piwa Rebelii pojawiają się w niektórych knajpach jako regionalne. Pomijając jakość tych produktów sama idea jest całkiem ok. Przyjemnie jest zamówić sobie smażony ser i popić red ale'm. Więc może niech robią porządnie i solidne nudne angielskie style i do knajp. Ja to propaguje jako klient. Zaznaczam, że nie jestem związany z jakąkolwiek firmą czy instytucją. Pozdrawiam\nAnonimowy 21 stycznia 2017 07:50\nKuba 21 stycznia 2017 17:26\nNie należy potępiać w czambuł całej sceny, tam przecież pracuje masa uczciwych ludzi, zarabiających w ten sposób na chleb dla swoich rodzin.


Festiwal Kwiatów i Sztuki - Książ\nTu jesteś: » Warto zobaczyć » Festiwal Kwiatów i Sztuki\nCo roku od lat dziesięciu na teren Kompleksu zamkowego w Książu zjeżdżają się hodowcy i najwięksi miłośnicy roślin by wziąć udział w jedynej w swoim rodzaju Wystawie Kwiatów. Tradycyjnie wystawa pod nazwą „Festiwal Kwiatów i Sztuki” odbywa się w długi majowy weekend.\nWystawa przyciąga tłumy ludzi i wśród innych odbywających się tu imprez cyklicznych na stałe wpisana jest w kalendarz ważnych imprez kulturalnych w Polsce. Na festiwalu, który odbywa się nie tylko przed zamkiem, gdzie tarasy ogrodowe w stylu angielskim i francuskim oraz zniewalająca panorama lasów i gór stanowią urzekającą i niepowtarzalną oprawę tej imprezy, ale także w przepięknych bogato zdobionych wnętrzach zamku, w których prezentowana jest starannie dopasowana do zabytkowych mebli i wazonów ekspozycja z niezwykłych kompozycji kwiatów przeplatana rękodziełem artystycznym. Podczas festiwalu tradycyjnie nie może zabraknąć także wystawy i pokazu formowania drzewek bonsai oraz pokazów florystycznych. Goście mają nie tylko możliwość podziwiana ale także zakupienia sadzonek rzadkich okazów kwiatów i roślin oraz niezwykłych bukietów.\n„Festiwal Kwiatów i Sztuki” to nie tylko wystawa kwiatów ale także towarzyszące jej kiermasze wyrobów rzemieślniczych i artystycznych, występy artystów, przedstawienia teatralne, pokazy średniowiecznych walk rycerskich oraz liczne zabawy dla dzieci.


Canon i250 źle drukuje. Litery są rozmyte. - elektroda.pl\nmichalinka 21 Wrz 2006 13:10 1639 2\n#1 21 Wrz 2006 13:10\n#2 21 Wrz 2006 17:45\nTo może być spowodowane zabrudzeniem wnętrza drukarki starym tuszem - gdy była transportowana, nie do końca zaschnięty tusz dodatkowo się przelewał i potem osadził się w nieodpowiednim miejscu (najpewniej na wierzchu stacji serwisowej, co powoduje ciągłe przytykanie głowicy). Drukarkę trzebaby było rozebrać, usunąć wszelkie ślady tuszu, wyprać tzw. pampersa, a także na jakieś pół godziny namoczyć dysze głowicy w płytkim naczyniu z ciepłą wodą. Potem wszystko starannie osuszyć, złożyć i wtedy przetesować drukowanie. Ale jeżeli nie zna się Pani na tym, najlepiej oddać drukarkę w ręce fachowca...\n#3 27 Wrz 2006 09:22\nDzięki za radę!!! Pomogło! Drukuje jak nowa\nPodobne tematy do canon i250 źle drukuje. Litery są rozmyte.\nNo to canon i250 sie wysluzyl na to wyglada - myjka ultradzwiekowa nic nie pomogla drukuje bez zmian - czarny blado kolor wyśmienicie. szkoda zadowolo... (10)\nTak pojawia się,Czy po przyłożeniu papierowej serwetki do spodu głowicy oprócz pasków żółtego, czerwonego i niebieskiego pojawia się też osobno pasek ... (4)\nWitam wiem że to przedpotopowa drukarka ale na razie nie mam pieniędzy na coś lepszego. Więc tak problem tkwi w tym że drukarka drukując w zależności ... (1)\nMam problem ze swoją drukarką a mianowicie nie chce drukować. Ma "zatankowany" atrament, pobiera papier lecz nie drukuje. Usunąłem sterowniki i od now... (2)\nCanon i250 - głowica. Po wyczyszczeniu nic nie drukuje.\nDrukowała po kilka linijek i reszta kartki czysta więc zamoczyłem głowice w płynie do czyszczenia folii na 30 min wszystko fajnie puściło ale teraz ni... (4)


Sejm podjął uchwałę upamiętniającą Isaaka Baszewisa Singera | JEWISH.PL\n40 lat temu Izaak Baszewis Singer, urodzony na ziemiach polskich wielki pisarz i publicysta, otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Z tej okazji Sejm podjął przez aklamację specjalną uchwałę. W dokumencie posłowie podkreślili, że twórczość Singera – w języku jidysz – stanowi integralną część naszego dziedzictwa kulturowego.\n“Izaak Baszewis Singer zajmuje wyjątkowe miejsce w historii Polski jako pisarz, który w swojej twórczości utrwalił i upamiętnił obrazy nieistniejącej już dziś na terenie naszego kraju tradycyjnej społeczności żydowskiej” – czytamy w przyjętym przez Izbę dokumencie.\n“Doceniając wielki wkład Izaaka Baszewisa Singera na rzecz polskiej i światowej kultury, jego wrażliwość i oryginalność myśli, Sejm RP przyjmuje dziś uchwałę w sprawie upamiętnienia wybitnego twórcy, wyrażając najwyższe uznanie dla jego dzieła oraz oddaje cześć jego pamięci” – głosi podjęty przez Izbę dokument.\nParlament dalej będzie pracował nad ustawą dotyczącą mienia bezdziedzicznego


Dawro.pl - ogłoszenie - Zabudowana nieruchomość gruntowa o pow. 0,4539 ha\nZabudowana nieruchomość gruntowa o pow. 0,4539 ha\nPrzedmiot sprzedaży: Zabudowana nieruchomość gruntowa o pow. 0,4539 ha\nCena wywoławcza: 160 733,33\nnr KW 815\nw budynku Sądu Rejonowego w Gostyniu ul. Sądowa 1 Gostyń 63-800 odbędzie się\nprawa własności do nieruchomości gruntowej zabudowanej oraz nieruchomości gruntowej niezabudowanej położonych w miejscowości Poniec przy ul. Gostyńskiej 27 o pow. łącznej 0,4539 ha. Działka nr 118/1 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednokondygnacyjnym z podpiwniczeniem częściowym oraz z poddaszem użytkowym, o powierzchni użytkowej 179,08 m2. Działka nr 117/1 to działka niezabudowana o pow. 0,1621 ha. Na działce nr 118/1 znajdują się pozostałości po budynku – ruiny nadające się do rozbiórki. Działka zabudowana jest również budynkiem gospodarczym, który wymaga remontu, pow. użytkowa budynku wynosi 12,06 m2,\npołożonej: 63-800 Gostyń, Poniec,\ndla której Sąd Rejonowy w Gostyniu Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW 815 [NKW: PO1Y/00000815/6].\nSuma oszacowania wynosi 241 100,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 2/3 sumy oszacowania i wynosi 160 733,33 zł.


Organizatorzy balu sportowca przekazali pieniądze rodzicom Julii - Górowo Iławeckie\n2018-03-01 10:12:38 (ost. akt: 2018-03-01 10:29:48)\nAukcje podczas tegorocznego balu przyniosły 12 850 zł. Uczestnicy licytowali sportowe gadżety oraz wyroby artystyczne. Pieniądze w całości miały trafić do rodziców 3-letniej Julii Szymańskiej.\nI trafiły. Przekazano je rodzicom dziewczynki w środę 28 lutego. Julia otrzymała również podarowaną przez Justynę Wojtowicz śliczną lalkę.\nJak poinformowali organizatorzy balu i zbiórki, za zebrane pieniądze Julia będzie miała opłaconą prywatną rehabilitację przez cały rok oraz specjalistyczny dwutygodniowy turnus w Gołdapi.\n"(...) Chcielibyśmy raz jeszcze serdecznie podziękować wszystkim, którzy pomagali podczas organizacji balu, ofiarowali gadżety, tak hojnie licytowali, w ten czy inny sposób wsparli naszą akcję. To dzięki Wam wspólnie mogliśmy pomóc małej Julii, za którą mocno ściskamy kciuki" napisali organizatorzy na facebook'owej stronie Team Cresovia Górowo Iławeckie.\nTagi: Górowo Iławeckie bal sportowca licytacje dochód przekazanie Julia Szymańska rehabilitacja


Piesza pielgrzymka do Aglony - 2-15 VIII 2009\nPiesza pielgrzymka do Aglony\n2-15 VIII 2009\n"Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego..." (Ps 42:3)\nPod takim motto w dniu 2 sierpnia wyruszyła piesza piegrzymka do Aglony na Łotwie z kościoła św. Alberta w Rydze. W porównaniu z Polskimi grupami można powiedzieć nas było nie wielu tylko 35 osób (niektóre osoby odeszły, inne dołączyły), nasza grupa można powiedzieć była młodzieżowa bo średnia wieku była 16-17 lat.\nWędrowaliśmy 12 dni jak Izraelici "przez pustynię" aż wreszcie 13.sierpnia weszliśmy do ziemi obiecanej - Aglony. Każdy przed obrazem Matki Bożej i za jej wstawienictwem jeszcze raz zaniósł swoje intencje, które niósł w swoim sercu przez całą drogę.\nPierwszy wieczór był poświęcony integracji grupy, abyśmy mogli jeden drugiego lepiej poznać i losowaliśmy osobę, za którą w sposób szczególnie będziemy modlić się i troszczyć się w drodze (na przykład przesylając przez inną osobę jakieś słodycze itp.).\nPierwsza konferencja przypomniała nam wszystkim, że jesteśmy powołani do świętości na tej drodze, na której znajdujemy się. Za przyklad była podana rodzina św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Dalej wgłębialiśmy się jaką role ma w naszym życiu modlitwa. Także byla podkreślona rola Euharystii, którą mieliśmy codziennie dzięki o. Kriszjanowi (Krišj?nis Dambergs), który miał nad nami pieczę duchową i prowadził większość konferencji, a także rozmowy indywidualne. Dotkneliśmy także tematy spowiedzi, czyli rozmawialiśmy o grzechu i o 10-ciu przykazaniach. Rozważaliśmy rolę Ducha Świętego w naszym życiu codziennym, a także o powołaniu bycia kobietą i mężczyzną, i jakie zachodzą między nimi różnice. Wieczorami tym tematom towarzyszyło dzielenie się w małych grupach na dany temat, czy wogóle o tym, co dotkneło nas w ciągu dnia. Był wieczór poświęcony modlitwie wstawienniczej, gdzie podczas adoracji Najświętszego Skaramentu i śpiewów uwielbienia, inni modlili się za tych, którzy pragneli tego.\nSzczególnym czasem była godzina milczenia po przeczytaniu fragmentu z Pisma Świętego, po której też można było dzielić się swoimi przeżyciami. Podczas drogi towarzyszyli nam różne modlitwy: godzinki do Matki Najświętszej, modlitwa różańcowa i przeróżne śpiewy z starego i nowego repertuaru, które nam pomagały iść dalej i dodawały otuchy. Mieliśmy własne radio (prowadzone przez młodzież) i były oczywiście różne dedykacje!\nChiałoby się życzyć sobie i calej grupie, aby te doświadczenia obecności Bożej i różne przeżycia wyniesione z pielgrzymki, przyniosły obfity owoc w życiu codziennym i pomagały wzrastać w świętości!!!


Obliczanie wynagrodzenia przy zmianie etatu w trakcie miesiąca | Publiczni.pl\nOdpowiedź Pracownik w trakcie jednego miesiąca był zatrudniony na dwóch różnych umowach – pierwsza zakończyła się w 15. dniu miesiąca, a kolejna została zawarta od dnia 18. tego miesiąca. Jeżeli stosunek pracy został nawiązany lub rozwiązany w trakcie miesiąca, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie jedynie za przepracowaną część miesiąca. Wynagrodzenie pracownika, którego stosunek pracy został nawiązany lub rozwiązany w trakcie miesiąca, oblicza się proporcjonalnie do liczby przepracowanych w tym miesiącu godzin.\nUzasadnienie Ustalając wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca, stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (dalej: rozporządzenie w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia).\nW celu obliczenia wynagrodzenia, ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości, za przepracowaną część miesiąca, gdy okres pozostawania pracownika w stosunku pracy nie obejmuje pełnego miesiąca – miesięczną stawkę wynagrodzenia dzieli się przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu i otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę godzin nieobecności pracownika w pracy z tych przyczyn. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odejmuje się od wynagrodzenia przysługującego za cały miesiąc (§ 12 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia).\nNominalny czas pracy w miesiącu 30-dniowym dla pełnego etatu to 176 godzin (22 dni × 8 godzin), natomiast dla 1/2 etatu to 88 godzin (22 dni × 4 godziny).\nWynagrodzenie od 1. do 15.\nW celu obliczenia wynagrodzenia za okres od 1. do 15. dnia miesiąca:\npłacę zasadniczą dzieli się przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w niepełnym wymiarze czasu pracy: 900 zł : 88 godzin = 10,23 zł/godz.,\nstawkę godzinową ustaloną dla niepełnego etatu mnoży się przez liczbę godzin nieprzepracowanych (tylko dni robocze × 4 godziny – 11 dni × 4 godziny = 44 godziny): 10,23 zł/godz. × 44 godziny = 450,12 zł,\ntak ustaloną kwotę odejmuje się od płacy zasadniczej przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w 1/2 wymiaru czasu pracy za cały miesiąc: 800 zł – 450,12 zł = 349,88 zł.\nZa okres od 1. do 15. dnia miesiąca przysługuje pracownikowi wynagrodzenie w wysokości 349,88 zł.\nWynagrodzenie od 18. do 30.\nW celu wyliczenia pensji za okres od 18. do 30. dnia miesiąca należy:\npłacę zasadniczą po zmianie podzielić przez liczbę godzin przypadających do przepracowania dla pełnego etatu: 1600 zł : 176 godzin = 9,09 zł/godz.,\nustaloną dla pełnego etatu stawkę godzinową pomnożyć przez liczbę godzin nieobowiązywania tego etatu (10 dni roboczych × 8 godzin = 80 godzin) : 9,09 zł/godz. × 80 godzin = 727,20 zł,\ntak obliczoną kwotę odjąć od płacy zasadniczej przysługującej pracownikowi zatrudnionemu na cały etat za cały miesiąc: 1600 zł – 727,20 zł = 872,80 zł.\nZa okres od 18. do 30. dnia miesiąca przysługuje pracownikowi wynagrodzenie w wysokości 872,80 zł.\nKoszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej (art. 22 ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej: updof). Miesięczna kwota kosztów uzyskania przychodu jest stała bez względu na liczbę dokonywanych wypłat. Nie można zrezygnować ze stosowania kosztów uzyskania przychodów czy też stosować je w wysokości niższej niż określona w updof. Wynika to z faktu, że koszty uzyskania przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę nie są stosowane na podstawie wniosku pracownika, lecz na podstawie ustawy nakazującej tego rodzaju działania.\nDla celów podatkowych istotny jest moment, w którym zakład pracy dokonał faktycznej wypłaty wynagrodzenia lub postawił je do dyspozycji pracownika. Bez znaczenia zatem jest okres, za jaki ono przysługuje. W związku z tym w miesiącach, w których pracodawca dwa razy dokonuje wypłaty wynagrodzenia, przy obliczaniu i pobieraniu zaliczek na podatek dochodowy powinien potrącać miesięczne koszty uzyskania przychodu oraz miesięczną kwotę wolną od podatku, tj.1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej.\nW dokumentach rozliczeniowych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) za dany miesiąc wykazuje się łączny przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, a także na ubezpieczenie zdrowotne – po pomniejszeniu o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika. Dla każdego pracownika pracodawca uwzględnia, w sporządzonym za niego imiennym raporcie miesięcznym oraz w deklaracji rozliczeniowej, składki na ubezpieczenia należne od wszystkich wypłat dokonanych lub postawionych do dyspozycji ubezpieczonego od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego, którego deklaracja dotyczy (z uwzględnieniem rocznego limitu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe).\nZ pytania wynika, że pracownik otrzymał dwie wypłaty w miesiącu (dwie umowy – jedna po drugiej). Od wszystkich wypłat trzeba naliczyć i potrącić zarówno składki na ZUS, jak i zaliczkę na podatek dochodowy.\nGdyby zastosować koszty uzyskania przychodu i kwotę zmniejszającą przy pierwszej wypłacie i składka na ubezpieczenie zdrowotne przekroczyłaby kwotę zaliczki, to nie należy od razu dokonywać obniżenia tej składki do poziomu zaliczki, skoro w przeliczeniu na miesiąc, biorąc pod uwagę kolejne wypłaty w tym samym miesiącu, składka zdrowotna nie przekroczy kwoty zaliczki na podatek. Źródłem wszystkich wypłat jest jeden tytuł do ubezpieczeń, tj. stosunek pracy, w ramach którego pracownik uzyskuje jeden przychód. Składka powinna zostać przekazana do ZUS w wysokości naliczonej od łącznego miesięcznego przychodu pracownika, pomniejszonego o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika.\n• Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307; ost.zm. Dz.U. z 2011 r. nr 178, poz. 1059)\nWicestarosta może otrzymać dodatek specjalny\nWarunki i sposób przyznawania dodatku specjalnego określa pracodawca w regulaminie wynagradzania (art. 39 ust. 2…


Trzeba wzmocnić Państwową Inspekcję Pracy | Tysol.pl\nOpublikowano dnia 19.01.2018 15:48\nBez dodatkowych środków dla Państwowej Inspekcji Pracy należyta kontrola nad przestrzeganiem ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele będzie niemożliwa – wskazuje handlowa Solidarność. Zgodnie z projektem ustawy budżetowej przyjętym przez Sejm, PIP ma dostać 23 mln zł mniej niż pierwotnie zakładano.\n17 stycznia Komitet Inicjatywy Ustawodawczej Ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele wystąpił do marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego z wnioskiem o podjęcie pilnych działań na rzecz uwzględnienia w ostatecznym kształcie ustawy budżetowej na 2018 rok zwiększonych środków finansowych na funkcjonowanie Państwowej Inspekcji Pracy. – Wzmocnienie Państwowej Inspekcji Pracy jest warunkiem koniecznym dla skutecznego wdrożenia zapisów ustawy ograniczającej handel w niedziele – czytamy w piśmie podpisanym przez Alfreda Bujarę, przewodniczącego Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej i szefa handlowej Solidarności.\nO chronicznym niedofinansowaniu Państwowej Inspekcji Pracy mówi się od lat. Z powodu braków kadrowych na jednego inspektora PIP przypada ok. 10 tys. firm, a zarabiają oni ok. 30 proc. mniej niż np. kontrolerzy Najwyższej Izby Kontroli. Dlatego też pierwotna wersja ustawy budżetowej na 2018 rok zakładała zwiększenie środków dla tej instytucji o ok. 24 mln zł w porównaniu do roku ubiegłego. Dodatkowe pieniądze miały zostać przeznaczone głównie na zwiększenie funduszu płac w tej instytucji o 8 proc., co pozwoliłoby z jednej strony podnieść wynagrodzenia pracowników, a z drugiej utworzyć dodatkowe etaty inspektorskie. Zwiększenie liczby inspektorów wydaje się być rozwiązaniem koniecznym z uwagi na nowe zadania inspekcji wynikające m.in. z ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele, która ma zacząć obowiązywać od 1 marca. – Według szacunków Głównego Urzędu Statystycznego w 2016 roku w Polsce funkcjonowało 367 tys. sklepów i placówek handlowych. To oznacza, że na jednego inspektora PIP przypadać będzie ok. 230 sklepów. A trzeba pamiętać, że kontrole w zakresie ustawy o wolnych niedzielach są tylko jednym z wielu zadań realizowanych przez PIP – mówi Bujara.\nNiestety w toku prac nad tegorocznym budżetem znacznie ograniczono dodatkowe środki finansowe dla PIP. W przyjętym 12 stycznia przez Sejm projekcie ustawy budżetowej z zakładanych pierwotnie 24 mln zł zostało 978 tys. zł. To nie wystarczy ani na podwyżki, ani na nowe etaty. – Teraz ustawa budżetowa trafiła do Senatu. Jest więc jeszcze czas na wprowadzenie poprawek. Potrzebna jest tylko wola większości parlamentarnej. Poprosiliśmy o interwencję w tej sprawie marszałka Sejmu, bo to on poprzez Radę Ochrony Pracy sprawuje kontrolę nad funkcjonowaniem PIP – podkreśla przewodniczący.\nZgodnie z ustawą o ograniczeniu handlu w niedziele od 1 marca pierwsza i ostatnia niedziela w miesiącu będzie handlowa. W 2019 roku sklepy będą czynne tylko w ostatnią niedzielę w miesiącu, a od 2020 roku wszystkie niedziele będą wolne od pracy w handlu.


Kosmetyki dla bladolicych i recenzje książek: Co daje moim włosom olejowanie?\nCo daje moim włosom olejowanie?\nPowoli zaczynam wkraczać na wyższy poziom włosomaniactwa. Walka o piękne kosmyki potrafi uzależniać;) Lubię analizować reakcję swoich włosów na poszczególne składniki, zestawiać ze sobą uzyskane efekty. Coraz częściej zastanawiam się nad sporządzaniem mieszanek tych olejów, które sprzyjają moim kosmykom. Na początek chciałabym pokazać, jak na moje włosy działa oliwka dla dzieci Hipp. Używam jej od 10.09, więc na razie nie pokuszę się o recenzję. Ta pojawi się wtedy, gdy przetestuję ją w różnych warunkach.\nDzisiaj chciałabym porównać swoje „nagie” włosy z kosmykami po olejowaniu. Aby uzyskać „próbę zerową” (bazę do porównań), postanowiłam na chwilę zrezygnować z oleju, odżywki i maski. Umyłam włosy szamponem z Alterry (wersja z morelą i pszenicą). Temu rozwiązaniu towarzyszyły obawy. Myśl o tym, że rano obudzę się z sianem na głowie, nie dawała mi spokoju. Wiem, że wiele osób korzysta wyłącznie z szamponów. Po odżywkę sięgają okazjonalnie. Ja przyzwyczaiłam się do wieczornego olejowania, nakładania odżywki/maski, stosowania płukanki. W związku z tym rezygnacja z tych zabiegów była dla mnie czymś niecodziennym;) Swoją drogą cieszę się, że wykształciłam w sobie dobre odruchy;) Systematyczna pielęgnacja z pewnością się do nich zalicza;)\nNa szczęście nic złego nie miało miejsca. Włosy po użyciu samego szamponu lśniły, były dość miękkie, ich rozczesywanie nie stanowiło trudności. Aczkolwiek nie to stanowiło największą niespodziankę piątkowego poranka. Okazało się, że moje „nagie” włosy pozbawione są rdzawych i brązowych refleksów, z daleka wyglądają na czarne. Poza tym były dość proste. Taki efekt w przeszłości uzyskiwałam za sprawą prostownicy. Swoją drogą, nieważne, czy korzystałam z prostownicy za 100 czy 300 zł, moje kosmyki nigdy nie chciały być idealnie proste.\nW nocy z piątku na sobotę, sięgnęłam po oliwkę Hipp. Nałożyłam ten produkt na całą długość suchych włosów. W związku z tym, iż oliwka jest dość mocno perfumowana, postanowiłam ominąć skalp. Moja skóra głowy jest dość wrażliwa, dlatego wolę nie eksperymentować. O 3 przy pomocy szamponu z Alterry zmyłam oliwkę, po czym na 5 minut nałożyłam odrobinę odżywki z Alterry (wersja z granatem). Pozwoliłam włosom schnąć naturalnie. Rano rozczesałam włosy i uzyskałam następujący efekt:\nPo użyciu oliwki moje włosy są bardzo miękkie w dotyku, fantastycznie lśnią, ich rozczesywanie to sama przyjemność. Olejowanie sprawia, iż pojawiają się rdzawe i brązowe refleksy. Włosy wykazują większą tendencję do skrętów. Obserwując reakcję kosmyków, jestem coraz bardziej przekonana do dekalogu „curly girl”. Oleje służą moim włosom, które odwdzięczają się pięknym skrętem. Na zdjęciach te fale nie są aż tak wyraźne, ponieważ użyłam szczotki.\nPrzepraszam za kiepską jakość zdjęć, ale ciężko uchwycić swoje włosy, gdy nie dorobiło się statywu;)\nPS Nakładacie na włosy oliwki dla dzieci? Może jesteście w stanie polecić produkty inne niż Hipp?\nAutor: karminowe.usta o 18:15\ndzolls 23 września 2012 18:35\nTak bardzo przyzwyczaiłam się do kosmetyków innych niż szampon, że patrząc na Twoje porównanie, skłaniam się ku sprawdzeniu reakcji włosów na używki :D\nAle różnicę masz całkiem sporą na korzyść wspomagania, oczywiście :):)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:55\nNigdy nie miałam tylu włosowych wspomagaczy co teraz;) Początkowo do niekonwencjonalnych metod pielęgnacji podchodziłam jak pies do jeża, ale postanowiłam spróbować, na szczęście moja ciekawość jest silniejsza od obaw;P Efekty okazały się warte zachodu i teraz chętnie sięgam po nowe sposoby pielęgnacji:)\nPaubia 23 września 2012 18:41\nJa póki co eksperymentuję z Almą oraz Vatiką ;)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:52\nJak będę miała okazję, to zamówię któryś z wymienionych przez Ciebie olejów:)\nMeraja 23 września 2012 18:52\nNa początku wakacji wydawało mi się, że oleje nie robią nic szczególnego z moimi włosami i odstawiłam. Gdy kilka tygodni temu pomyślałam sobie, że w sumie dawno nie używałam oleju do włosów, nałożyłam Vatikę. Różnica jest zauważalna gołym okiem :)\nNajbardziej zadziwia mnie u Ciebie zmiana koloru - na plus rzecz jasna przy olejach :)\nReakcja włosów na olej zależy od dnia. Czasami mają one swój gorszy okres i wtedy nawet olej, który zazwyczaj na nie działa, nie robi cudów.\nTa różnica okazała się dla mnie sporą niespodzianką:)\nwlosowaobsesja 23 września 2012 19:03\nMoje wlosy też niezależnie od rodzaju prostownicy nigdy nie chcialy być proste :D\nJa jeszcze nie olejowałam włosów oliwką dla dzieci :)\nale samo olejowanie bardzo lubię - wpadło mi już w nawyk i nigdy o tym nie zapominam :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:50\nMoja koleżanka, która codziennie prostuje włosy, zawsze twierdziła, że mam słabą prostownicę. Kiedyś postanowiła użyć swojej i spotkało ją spore zaskoczenie. Jej cudo także nie było w stanie wyprostować moich włosów;) Swoją drogą moja ceramiczna prostownica z Remingtona i tytanowa z Babyliss do słabych nie należały...\nO użyciu kremu pod oczy czasami zapominam, ale o aplikacji oleju nigdy:)\n*Natalia* 23 września 2012 19:24\nAle masz śliczne włosy :)! Oj tak, włosomaniactwo wciąga niesamowicie, jeszcze rok temu tylko olejowałam włosy, ale w październiku 2011 wpadłam jak śliwka w kompot :D. Czytanie składów, unikanie silikonów itd.\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:47\nDziękuję:* Ja zaczęłam od patrzenia na skład produktów. Po silikony sięgam od czasu do czasu. Zabezpieczam nimi końcówki. Kiedyś używałam ich codziennie, dlatego moje włosy były przyklapnięte. W związku, iż korzystałam z prostownicy, silikonami pokrywałam włosy na całej długości...\nA na początku tego roku przekonałam się do olejowania, potem zaczęłam robić własne wcierki i lotiony;)\n*Natalia* 24 września 2012 23:21\nAle wiesz, że ja też tak robiłam! ;) Nakładałam Biosilk na całą długość włosów i prostowałam i teraz jak tak myślę, to być może to po części uratowało moje włosy przed całkowitym zniszczeniem :)\nkarminowe.usta 27 września 2012 00:54\nJak rozpoczynałam walkę o zdrowe włosy, to nie wierzyłam, że uda mi się osiągnąć zamierzony efekt. Oczyma wyobraźni widziałam najgorsze, czyli gwałtowne cięcie. Na szczęście okazało się, że tego typu odżywki naszpikowane silikonami spełniały swoją funkcję i w pewnym stopniu chroniły. Moja koleżanka nigdy nie nakłada żadnej odżywki przed prostowaniem i nie potrafi zapuścić włosów, ponieważ ciągle musi je podcinać. W jej przypadku nawet olejowanie nie jest w stanie zniwelować zniszczeń. Zatem przypuszczam, że taki niepozorny Biosilk jednak w jakimś stopniu nas chroni.\nHexxana 23 września 2012 19:33\nMasz śliczne włosy :) i ta długość ♥\nByłam sceptyczna do wobec olejowania i to bardzo! ale przyjdzie mi "odszczekać" własne słowa ;)))\nO ile olejki Alterry nic specjalnego nie robią to mam odżywkę z OilMedica i widzę po niej różnicę. Kupiłam też olejek pobudzajcy wzrost włosa Ikarov i ciekawa jestem efektów.\nOliwkę Hipp uwielbiam, dla mnie to jeden z must have pod kątem skóry więc wypróbuję do włosów :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:44\nWidzę, że udało Ci się trafić na odpowiedni olejek:) Trzeba trochę poszukać, zanim trafi się na ideał;) Ja zaczynałam od olejków Alterry, efekty były, ale dopiero olej słonecznikowy pokazał mi, jak wiele dobrego może zrobić właściwie dobrany olej:) Moje włosy potrzebują olejów zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Lniany też sprawdza się wyśmienicie:) Bardzo pomocny okazał się wpis Panny-Kokosowej:)\nPotwierdzam, ta oliwka jest świetna na przesuszone dłonie, spękaną skórę stóp. O dziwo, świetnie się wchłania:)\nHexxana 25 września 2012 23:48\nOlej lniany czeka na wypróbowanie, ciekawa jestem co z tego będzie.\nPamiętam żeby do Niej zajrzeć ale jakoś ciągle zapominam ;)))i skupiam się na bieżących postach.\nkarminowe.usta 27 września 2012 00:50\nTeż często zapominam, że miałam coś przeczytać, dlatego tego typu informacje zapisuję w notesie i potem je realizuję;) Jak nie zanotuję, to na 99% zapomnę...\nWera 23 września 2012 19:39\nsama nie wiem;/\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:40\nOlejowanie to nic trudnego. Wieczorem nakładasz na włosy olej, po paru godzinach go zmywasz szamponem i obserwujesz efekty:) Nie musisz go nakładać na skalp:)\nkosmetoholiczka_1919 23 września 2012 20:11\nJa włosy olejuję już od bardzo dawna i naprawdę nie wyobrażam sobie teraz, że mogłabym przestać ;) Moje włosy są w o wiele lepszym stanie ;)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:39\nTo niesamowite jak zwykły olej spożywczy jest w stanie poprawić kondycję naszych włosów:) Nie wiem, jak mogłam się wzbraniać przed tą formą pielęgnacji włosów...\neve 23 września 2012 20:44\nAle lsnia :D\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:38\nJest to dla mnie świetna motywacja do regularnego olejowania włosów:)\nmakapaka 23 września 2012 22:09\nWłosy *.* więcej zdjęc poprosimy :D\nJa oliwek dla dzieci nie używam, wolę bardziej 'treściwe' olejki :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:36\nU mnie najlepiej sprawdza się olej słonecznikowy (zwykły, spożywczy), ale czasami chcę poużywać czegoś ładnie pachnącego;)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:37\nAaa, zdjęć włosów będzie więcej, bo mam pomysł na kolejny wpis, tylko muszę dorwać jakiegoś fotografa, bo robienie zdjęć swoim włosom nie jest łatwym zadaniem;)\neve 24 września 2012 11:07\nAle fajnie, ze bedzie wiecej zdj :D.\nZnam ten bol mi tez trudno zrobic samej zdj a zwlaszcza od tylu, trwa to wieki :/\nkarminowe.usta 24 września 2012 22:12\nCzasem ręka zaczyna boleć od jej wykrzywiania w każdą stronę;) I to niezadowolenie, że zdjęcie jest krzywe, niewyraźne itp.\nquench 23 września 2012 23:21\nZ dzieciaczkowych oliwek najlepsza dla mnie jest oliwka Babydream dla mam na rozstępy; ma ładny skład (olej sojowy,słonecznikowy, migdałowy, jojoba, makadamia) a kompozycja zapachowa nie uczula. Może dlatego, że zajmuje ostatnie miejsce w składzie. Zużyłam 4 butelki oliwki i zastanawiam się, czy do niej nie wrócić.\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:34\nOd pewnego czasu poluję na to cudo:) Słyszałam o tym olejku wiele dobrego i skład jest naprawdę fajny. Niestety, gdy jestem w Rossmannie, mogę podziwiać tylko puste półki...\npatrycjaa-wardrobe 23 września 2012 23:31\nMam podobne odczucia do Twoich :) moje włosy też chcą się kręcić, nie wiem czy to zasługa akurat olei, ale dawniej tak nie było :) Nabierają też błysku, jak Twoje, ah :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:33\nNa jednym z blogów czytałam kiedyś dekalog curly girl i byłam tam mowa o konieczności ograniczenia silikonów, i stosowania olejów. Podobno w ten sposób można uzyskać ładniejszy skręt:)\nonepart0fme 23 września 2012 23:35\nmoje włosy też po prostownicy nie chciały być proste, a teraz jak na złość są proste bez niczego :p i bardzo lubią oliwkę dla dzieci Babydream :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:26\nOjej, mam nadzieję, że poza wyprostowaniem nic złego im się nie stało;/ Moja mama ostatnio też doczekała się prostych drutów po tym, jak zafarbowała włosy. Po prostu farba je zniszczyła...\nkarminowe.usta 24 września 2012 10:27\nPS Nie umiem trafić na tę oliwkę Babydream. Za każdym razem podziwiam puste półki;)\nonepart0fme 25 września 2012 23:24\nu mnie niestety hormony :(\nz oliwką teraz pewnie będzie jeszcze gorzej, bo od czwartku znowu będzie w promocji :D (4,49zł)\nkarminowe.usta 27 września 2012 00:48\nJa przez hormony mam regularny wysyp niespodzianek na brodzie... Co sobie wszystko ureguluję, to przychodzi stres i zabawa rozpoczyna się od nowa;/\nJutro muszę podejść do Rossmanna, bo kończy mi się płyn micelarny, przy okazji rozejrzę się za oliwką:)\nMalina Testuje 24 września 2012 12:42\nWłosy się ślicznie błyszczą. Ja tez przyzwyczaiłam się do masek na włosy.\nkarminowe.usta 24 września 2012 22:13\nMaski na włosy też są świetne:) Właściwie dobrane potrafią zdziałać z naszymi włosami cuda:)\ncosmic pop metal cactus 24 września 2012 18:42\nJa już nie wyobrażam sobie nie olejować ;) Najlepiej na noc jakimś ładnie pachnącym olejem ^^\nŁadnie pachnące uprzyjemniają pielęgnację, ale przyzwyczaiłam się też do tych nieperfumowanych;)\nLagoena 24 września 2012 18:51\nja ostatnio olejuję długość mieszanką olejku Babydream fur Mama i oleju z orzechów laskowych. moja włosy najbardziej polubiły się jednak z olejem z kiełków pszenicy :)\nkarminowe.usta 24 września 2012 22:14\nTeż myślałam nad mieszaniem olejków. Do słonecznikowego planuję dodać odrobinę Alterry albo Hippa:)\nCaught Her Eye 24 września 2012 20:22\nNajważniejsze to świadome dbanie o włosy :)\nJa nie potrafię się teraz obejść bez oleju kokosowego\nkarminowe.usta 24 września 2012 22:15\nSłyszałam o nim wiele dobrego, u mnie nie daje takiego spektakularnego efektu jak słonecznikowy. Ale za to fajnie nawilża wiecznie spierzchnięte usta;)\nSylwia Płokita 26 września 2012 18:36\nNaprawdę się pięknie błyszczą, widać olejowanie jest warte zachodu :)\nkarminowe.usta 27 września 2012 00:46\nTym bardziej, że nie wymaga zbyt wiele czasu. Olej można nałożyć na włosy i korzystać z internetu/oglądać film/sprzątać:)\nUnknown 7 lutego 2013 18:14\nŚwetny post, już znalazłam wszystko na temat olejowania włosia :)\nkarminowe.usta 8 lutego 2013 18:36\nCieszę się, że mogłam pomóc:) Jakbyś miała jakieś pytania, to chętnie odpowiem, o ile będę znała na nie odpowiedź, bo nie mam tak rozległej wiedzy jak Anwen czy eve;)\nAgata Smaruje 10 kwietnia 2013 23:37\nNo dzięki Tobie dowiedziałam się, jak w ogóle może wyglądać takie olejowanie. Do czasu założenia bloga urodowego pojęcia nie miałam, że olejowanie w ogóle istnieje, a tutaj na co drugim blogu wysyp włosomaniaczek. Ja mam bardzo słabe włosy, naprawdę. Cieniutkie, jest ich niedużo, szybko robią się z nich strąki, no i są raczej proste. Chciałabym bardzo mieć piękne, gęste i zdrowe, a mąż marzy o skrętach, ale rozumiem, że oleje w magiczny sposób nie pokręcą mi włosów, no nie? ;)\nkarminowe.usta 11 kwietnia 2013 16:25\nNie przejmuj się:) Przed założeniem bloga również nie zdawałam sobie sprawy, że można pielęgnować włosy, nakładając na nie olej;) Swoją drogą długo nie mogłam przekonać się do tej metody;)\nObawiam się, że nie przeskoczysz natury;) Chyba że zauważyłaś, że Twoje włosy czasem układają się w delikatne fale. Wówczas olejowanie może pomóc wzmocnić skręt:)