"makagigi i 55 piernikow": 2012\nchoc zadna z nas nie ma w zylach ani kropli krwi Orłowskich, to od lat juz nastu na Swieta pieczemy tylko jeden jedyny tort, tort rumunski. Tort, ktory jest spuscizna rodu, ktorego opowiesci darzymy szczegolnym sentymentem. Tak naprawde to Mami piecze placki i kreci mase, a ja oblewam ponczem, przekladam i ozdabmiam tort.\nUciuś nie wyglada i nie zachowuje jak "Orłoscyk", jak to sie zwyklo u nich mowic. Mialam napisac, ze to on wykradl mi przepis z rodzinnych zapiskow, ale po prawdzie przepis wygrzebala mi Babcia Rozia, mowiac ze ona nie z Orlowskich i tortu tego nie piecze. Lecz piekla ow tort jej corka Miłka, za panny Orlowska. Eh, u nich kazdy mial przezwisko, albo przynajmniej zdrobnienie wcale nie przypominajace imienia. Szafowalo sie tymi zdrobnieniami do tego stopnia, ze zawsze budzilo kilkuminutowa dyskusje i konsternacje pytanie od jakiego imienia jest zdrobnieniem na przyklad imie Lunia? I zawsze opowiadalo sie niestworzone historie, albo zwylke historie opowiadalo tak, ze zapieraly dech w ustach. Niezapomniane. Mozna sie do tego bylo smiac do woli, zartowac, wyglupiac i naigrywac z, nie zawsze przeciez radosnej, rzeczywistosci.\nCiesze sie, ze teraz to po czesci i moja rodzina, bo nie dosc ze mam wysmienity tort na stole, to moge poczuc, jak w praktyce dziala nabieranie dystansu wobec rodziny, ktorej sie nie wybiera. Wszystko zalezy od nas i mozna sie smiac.\nTort rumuński to tort z orzechowo-miodowych plackow przelozonych kawowa masa, tort bogaty smakiem lecz wcale nie ciezki. Konia z rzedem temu, kto powie skad sie ow przepis wzial, jak mowi rodzinna opowiesc - od cioci Wladzi! A ona przepis miala ponoc od mamy swojej, Anielki, Anielki co sie wydala za Orlowskiego, do kitu, czyli to zadna Orlowskich spuscizna? Niewazne, tort rumuński jest najlepszym tortem swiata!\nPrzepis na tort rumuński (od cioci Wladzi), na forme o serdnicy 28cm:\n75g migdalow badz orzechow\n2 kostki masla*\n3 lyzki kawy instant\nkieliszek spiytusu (50ml)\nPONCZ: 1/2 szkl mocnej kawy\nCiasto: jajka (moim zdaniem wystarczy 1 jako, zoltko zbedne) utrzec z cukrem, dodac miod, a nastepnie make wymieszna z soda i orzechami (pol orzechow zmielona grubo, pol bardzo drobno), zagniesc ciasto. Ciasto podzielic na 3 czesci, rozwalkowac badz wylozyc nim forme, piec na dobrze zloto. Pieczemy 15-20 min w 160st.C. Placki najlepiej odlozyc w chlodne i wilgotne miejsce na 1-2 dni by nieco nawilgly.\nMasa: jajka z cukrem ubijac na parze, az zbieleja (dobre 10-15 minut), maja zgestniec, ale nie zagotowac. Dodac kawe i ubijac az sie rozpusci. Nastepnie mase wstawic do miski z b. zimna woda i nadal ubijac mase celem ochlodzenia. Gdy masa jest calkowicie zimna (temperatura pokojowa) dodac spirytus i ubic. Teraz mase wcierac mikserem i porcjami w roztarte maslo .\nPierwszy z plackow ulozyc na paterze, "ponczowac" bardzo mocna kawa i przelozyc 1/3 kremu kawowego. Polozyc nan drugi placek, polac kawa, przelozyc znow 1/3 masy. Na wierzch polozyc trzeci blat ciasta, polac ponczem z kawy, masa ozdobic boki i wierzch tortu.\nNasze swiateczne naj!\nPS. Na zdjeciu tort pieczony z polowy porcji, na blasze o srednicy 20cm.\n* 1 kostka masla = 250g.\nPosted by buruuberii at 7:19 PM 34 comments:\nciasteczka pezydenta Masaryka\nczy ma jakas polska potrawa imie po wielkim lub cenionym mezu stanu? Mamy Kasztanke po Pilsudskim i mozna by pomyslec, ze czekoladki "kasztanki" maja z tym cos wspolnego, chyba jednak etymologia "kasztanek" jest inna ;-) Mamy tez "kapusciana zupe", no ale ta zupa to troche z przymruzeniem oka, nieprawadaz?\nWspominalam juz tutaj czy tutaj vánoční cukroví - ciasteczka, a raczej bozonarodzeniowe ciasteczka, zazwyczaj malenkie, bardzo misterne, nawet w gospodarstwach domowych wypiekane w ilosciach hurtowych, przygotowywane tylko i wylacznie w okresie przedbozonarodzeniowym. Vánoční cukroví - czeska narodowa tradycja i dziedzictwo, bez nich nie ma w Czechach Swiat.\nOkazuje sie, ze Tomasz Garyk Masaryk aka TGM, uwielbiany przez Czechow pierwszorepublikowy prezydent, ma swoje vánoční cukroví. A to nie byle co - z czego bowiem jak z czego, ale ze swoich cukroví Czesi sa bardzo dumni. Choc nie ma w tym patosu, raczej. Ostatnio na przyklad trafilam w czeskim czasopismie na artykul zatytulowany "Skarby Czeskiej Republiki - ciasteczka bozonarodzeniowe". I to pokazuje wlasnie, ze niektorzy umieja pogodzic dume z brakiem pustego patosu.\nMasarykovo cukroví (zwane w skrocie masarykovo) to, jak mowil pragmatycznie i z dystansem Ondra, dzieki ktoremu cukroví te znam, ponoc ulubione ciasteczka prezydenta Masaryka. Ale kto to teraz sprawdzi? Stwierdzenie w podobnym tonie znalazlam przegladajac przed dwoma laty kartki czeskiego magazynu kulinarnego Apetit: nie potrafimy dowiesc, ze prezydent je lubil, w kazdym badz razie nam smakowaly bardzo! Wieksza pewnosc co do pochodzenia przepisu ma autorka pracy licencjacjackiej nt. prezydenta Masaryka, ktora na ostatniej stronie podaje przepis na jakoby nejoblíbenější cukroví, ktorego "nigdy nie mialo prawa zabraknac na swiatecznym stole panstwa Masarykow". A w miejscowosci Lány muzeum TGM organizuje spotkania pt. "ulubione potrawy prezydenta Masaryka i jego rodziny", serwuja oczywiscie male, kruche ciasteczka z orzechami laskowymi - masarykovo cukroví.\nPrzepis na ciasteczka prezydenta Masaryka czyli masarykovo cukroví (za wzmiankowana praca):\n170g orzechow laskowych\ncukier puder do opruszenia ciasteczek\nMake wymieszac z cukrem, dodac pokrojone zimne maslo, posiekac szybko i dosc dokladnie nozem, nastepnie wetrzec do ciasta zoltka i zarobic ciasto. Na koncu wymieszac ciasto z orzechami laskowymi. Uformowac 4 waleczki o srednicy 3cm, zawinac w folie spozywcza i schlodzic przez kilka godzin w lodowce, lub pol godziny w zamrazalniku. Schlodzone ciasto (wałki) kroic na plasterki grubosci 1cm, ukladac na blasze i piec na zloto w temp. 175st.C. Upieczone ciasteczka obtaczac w cukrze pudrze. Prezydenckie!\nPS. Niezmiennie, moje ulubione ciasteczka aka cukroví to: waniliowe rogaliki, rodzynkowe gwiazdki i pierniczki.\nPosted by buruuberii at 8:20 PM 12 comments:\npernicatores, pieprzny, piernik. W sredniowiecznej Europie wyrabianiem piernikow zajmowali sie rzemieslnicy zwani pernicatores czyli piernikarze. W sredniowiecznej Europie pierniki pieklo sie z maki, miodu i pieprzu, pieprz bowiem byl wtedy przyprawa numer jeden. I piernik swa nazwe od pieprzu bierze. Pieprzny czyli inaczej pierny - pieprzem doprawiony.\nMakagigi i 55 pierników - czyz tytul bloga nie zobowiazuje? Alez tak, nie rzucam slow na wiatr. Upieklam w zyciu tysiace pierniczkow, dziesiatki piernikow. Wyprobowalam przerozne piernikowe przepisy i piernikowe wyrazne aromaty: cynamon i gozdziki, cynamon i galka muszkatolowa, imbir i pomarancza, kawa i pomarancza, gozdziki i kardamon z cytryna, pieprz i kardamon, pieprz i cytryna. Wyprobowalam i wrocilam w dawne czasy, w czasy gdy pierniki doprawialo sie jedynie lub glownie pieprzem. Pierniczki doprawione pieprzem sa wyjatkowe, pieprz podkresla smak miodu, smak karmelu. Moj ulubiony smak to chyba pierniczki pieprz-cytryna-kawa.\nW tym roku jednak dosypanie pieprzu do piernikow mi nie wystarczylo. Za przyczyna krajanki Marty pomysl padl na drzewne nuty. Otoz w Szwecji cenione sa pierniczki z olejkiem cedrowym - pomysl niecodzienny i pyszny. W warunkach srodkowoeuropejskich pokusilam sie jednak o sosne, sosna wydaje mi sie bardziej "nasza". Nie znosze syntetycznych olejkow, ale naturalne olejki eteryczne sa moim zdaniem ciekawym pomyslem podkrecajacym pieprzny piernikow aromat.\nPrzepis na ze wszech stron lukrowane pierniczki z pieprzową i sosnową nutą (doprawione wspomnienia):\n13 ziarenek czarnego pieprzu\n5 kropli olejku sosnowego (lub 2 lyzeczki ulubionych przypraw*)\nlukier: 50ml wody, 150g cukru pudru\nZ 50g cukru cukru uprazyc karmel i gdy jest jeszcze wrzacy zalac go 100ml zimnej wody (uwaga, woda natychmiast wrze i rozpryskuje sie!), nastepnie dodac miod, oliwe, wodke i pozostaly cukier i, jesli chcemy, sosnowy olejek. Mąke wymieszac ze zmielonym pieprzem (i ewentualnie ulubionymi przyprawami), soda i wsypywac stopniowo do nieco przestudzonej masy z karmelem. Zagniesc dokladnie ciasto (powinno byc miekkie, ale nie klejace sie) i wlozyc do lodowki na najmniej 24 godziny. Walkowac na grubosc 1/2cm, wycinac pierniczki i piec na zloto w 175st.C okolo 10 minut. Odlozyc na pare dni by nawilgly.\nLukrowanie: cukier i wode wymieszac w miseczce, ucierac przez okolo 1-2 minuty. Nastepnie cale pierniczki zanurzac w lukrze, nadmiar lukru ze spodu pierniczkow usunac przy pomocy lyzeczki, pedzelka (tudziez placa;). Karmelowe, miodowe, sosnowe. O piernikarze!\n* u mnie to wspomniana kawa i cytryna: czyli 2 lyzeczki mielonej kawy i skorka otarta z jednej cytryny\nPS. Bardzo dziekuje Kasi za wyroznienie. Pierniczki pieklam w ramach Majanki festiwalu pierniczkow. Wpis dedykuje AdzeB i sle piernikowe serce :-)\nPosted by buruuberii at 7:19 PM 20 comments:\ngrzane wino, z granatami i kardamonem\nw Izraelu nie pija sie raczej grzanego wina - nie ma takiej potrzeby. Nie znaczy to jednak, ze wina nie pija sie w ogole. Z przekazow pisanych wiemy, ze w Ziemi Obiecanej wino bylo znane kilka tysiecy lat temu, liczace trzy tysiace lat tlocznie winnego moszczu widzialam na wlasne oczy, trudno jednak powiedziec, ze Izrael jest winna mekka. Winorosl uprawiana w dzisiejszym Izraelu jest dosc mloda. Winne krzewy wykarczowane zostaly do zera w VIIw.n.e. (wrocily na krotko za sprawa krzyzowcow), a tradycja winiarska upadla. Winiarstwo ponownie pojawia sie w Izraelu w polowie XIXw, a zupelnie na dobre powrocilo w polowie XX wieku, wtedy zaczeto produkowac pierwsze nowozytne wytrawniejsze izraelskie wina. Eksperci mowia, ze z roznym skutkiem i wspominaja chociazby pewne wino (ktore notabene za sprawa gosci raz sprobowalismy), ktore smakuje jak cukier i chyba z karmelu sie sklada.\nGdyby byl to blog zorientowany nie tylko kulinarnie, to zapewne napisalabym, ze ostatnio z nieskrywanym wielkim zdziwieniem przygladalam sie naszemu przyjacielowi gdy mowil, ze zaczyna wlasnie prace na znanej wyznaniowej lubelskiej uczelni, a ponadto, ze prowadzi piatkowa audycje w glosnym wyznaniowym torunskim radiu. Jest to jednak blog o zarciu (i czasem napojach) wiec napisze, ze Krzysiek byl wlasnie ta osoba, dzieki ktorej poznalam smak dobrego izraelskiego wina. W wiekszosci nasi izraelscy znajomi poprzestawali bowiem na piciu jednego piwa miesiecznie, a smak wina nie byl dla nich nazbyt pociagajacy. Nie znaczy to, ze wina w Izraelu nie pija sie, alez skad, zazwyczaj szabatowa kolacja winem stoi (czesto gruzinskim), no i ewentualnie wódką.\nI jednak bedzie wstawka polityczna: Viki mowila zawsze do nas: "ja wina nie moge pic, a Wam polecam wina z Judei, Judea lezy w Izraelu. Tylko, ze wina z Judei nie maja jeszcze dobrej slawy, chwali sie zas wina ze Wzgorz Golan. Lecz wina z Golan sa winami z ziem 'watpliwych'. Dobrze, jesli bardzo musicie, to sprobujcie, czlowiek czasem popelnia bledy".\nA warto sprobowac renomowanych izraelskiech win, te jednak sa trudno dostepne w Srodkowej Europie (wsrod nich moje dwa ulubione "z chlebkiem" czy "z dziadkami"). Tak wiec z braku laku, gdy pod reka mamy wino dobre a nie wysmienite, pamietajac ze wlasnie trwa sie sezon na granaty - ryzykuje grzane wino z bliskowschodnim akcentem, chociazby na piernikow pieczenie*.\nPrzepis na grzane wino z bliskowschodnia nuta (inspiracja przepisem Alberta Trummera):\n2 duze owoce granatu\n1 plaska lyzka ziaren kardamonu\npo 1 plaskiej lyzeczce: gozdzikow, cynamonu, czarnego pieprzu i ziela angielskiego\n1/2 szkl ciemnego rumu\ntrzcinowy cukier do smaku\nPrzyprawy zalac rumem i pozostawic na kilka godzin/noc by sie macerowaly. Cytryny dokladnie umyc i cienko obrac z nich skorke. Cytrynowa skorke wrzucic do garnka, wycisnoc sok z cytryny, dorzucic ziarenka "wydlubane" z granatow i zmiazdzyc je przy pomocy chociazby tluczka do ziemniakow. Wlac wino, dodac przyprawy z rumem, trzcinowy cukier do smaku. Mozna pozostawic na dluzsza chwile do "przegryzienia" sie smakow. Podgrzewac calosc okolo 5 minut pod przykryciem, na malym ogniu do okolo 50st.C. Nastepnie wino przelac do kubeczkow, przyozdobic ziarenkiem kardamonu. Podawac dosc cieple. Winne, kardamonowo-korzenne, o delikatnym smaku gratanow.\nPS. To moje dwa grosze do organizowanego wlasnie przez Ptasie Korzennego Tygodnia.\n* w Izraelu pierniczkow nie piecze sie, granatom jednak w pewnym sensie towarzysza piernikowe nuty; granat jednoznacznie kojarzy sie ze swietem Rosh Hashanach, a wtedy piecze sie miodowe ciasto lekach, ktore (splycajac troche sprawe) piernikiem moznaby nazwac.\nPosted by buruuberii at 7:26 PM 19 comments:\nLabels: słodkie co nieco, z bliskiego wschodu\npamuła, czyli zupa z wędzonych śliwek\nobraz wyczekiwany z drzeniem rak i biciem serc, po blisko dwoch godzinach drogi (z Galicji do Kongresowki). Byl to widok z zakretu drogi przy ostatnim we wsi plotku z witek wierzbowych. Widok przez pole na Dom Dziadkow. Dom, ktory z oddali mozna bylo poznac po bielonej scianie i rosnacej kolo stodoly wysokiej akacji. W sadzie i na podworku trzy drzewa orzecha wloskiego (po ktorych mozna sie bylo bezkarnie wspinac), kolo studni z zurawiem zwisaly galezie papierowki, a na poludniowej stronie Domu biale wino.\nPrzy tym zakrecie, naprzeciwko plotu z wierzbowych galazek skad pierwszy raz po podrozy malowal sie przed oczami obraz Domu, stal maly domeczek, z jednym niewielkim okienkiem, a w zasadzie z dziura w scianie, maly domeczek zwany "suszarnia". Przez dobre cwierc wieku bylam swiecie przekonana, ze w tym malym domku suszylo sie sliwki, tak zapamietalam (dzieciom, nawet duzym, nie mowi czasem calej prawdy, a i tak jakims cudem sie dowiedza, przebiegle bestie:). Tak wiec w malym domeczku tyton, zas sliwki suszylo sie dymem* w suśni (czyli w wykopanej w ziemi, duzych rozmiarow wedzarni). Suszylo sie na dziesiatki kilogramow, we wspomnieniach Mami najlepsze byly takie dzien ogrzewane, tzw. rozparzone. Potem ususzone sliwki przesypywane odrobine cukrem sadowily sie w plociennych workach i czekaly az wyladuja w zupie.\nTkwilam przez lata w blogim mniemaniu, ze nie istnieje takie danie jak zupa z suszonych sliwek, skrywana przez Babcie Cele w zakamarkach pamieci i zwana "pamułą". Z babcinej kuchni zapamietalam dobrze placki na sodzie, chleb z prawdziwego pieca i tylko jedna, jedyna potrawe - zupe z wisni - najwspanialszy slodki obiad jaki kiedykolwiek jadlam, na stoliku pod orzechem, a Babcia prycha i mowi "tako zwykło pamuła" :)\nPamuła to zupa owocowa (przynajmniej na granicy Galicji i Kongresowki). Babcia twierdzi, ze pamułą mozna nazwac dowolna zupe z owocow, czy to swiezych czy suszonych/wedzonych. Moze byc z zacierkami, z lanymi kluskami, zabielona nieco smietana. I wstydzi sie Babcia tych "prostych i biednych potraw" jak mowi. A mnie zal, ze nie jestem w stanie wygrzebac wiecej w Jej pamieci, niezrecznie mi, ze przypominam Jej tym samym ciezkie czasy, gdy najwiekszym rarytasem byla lyzka smietany i pol lyzki cukru w zupie z wedzonych sliwek. Pamięć.\nPrzepis na pamułę, czyli zupę z wędzonych śliwek (wygrzebany z babcinej pamieci):\n250g wedzonych sliwek**\n1/2 szklanki slodkiej smietanki\ncukier do smaku (daje 1/3szkl)\nlane kluski z 2 jajek i 50g maki\nSliwki przeplukuje w cieplej wodzie i zalewam w garze woda, doprowadzam do wrzenia i na srednim ogniu gotuje okolo 20 minut. Nastepnie zdejmuje z ognia, miksuje sliwki (Babcia przecierala przez sito), dolewam smietanke, slodze i na srednim ogniu doprowadzam ponownie do wrzenia, na gotujaca sie zupe wrzucam kluseczki, gotuje nie dluzej niz minute. Delikatnie wedzona, delikatnie kwasna, wyjatkowa.\n* wędzenie, tak nazwalabym "suszenie w dymie", cokolwiek suszone w dymie ma aromat wedzenia. Jednakze termin "wedzenie" czesto oranicza sie do ryb i wedlin, owoce sie suszylo i suszy, choc i tak na poludnie od Sandomierza (czyli przynajmniej przez cala Malopolske) suszone wegierki sa i byly wedzone...\n** zupa ta ma unikalny smak dzieki wedzonym sliwkom, moze i mozna sprobowac z dobrych polskich suszonych bez dymu wegierek, moze?\nPosted by buruuberii at 8:08 PM 20 comments:\nprzemierzajac jerozolimskie ulice trudno przejsc obojetnie obok ciasta semolinowego, ale mi sie udawalo. Nie kupilam go tam nigdy, bo zawsze natykalam sie na nie kilka minut po mojej kapitulacji na widok swiezej halvah, baklavah czy knafeh. I teraz chyba zaluje. Bliskowschodnie ciasto semolinowe juz z oddali jawi sie jak slodycz wcielona, delikatnie blyszczy sie syrop na wierzchu, a migdaly biela sie zachecajaco. Jest jak kazdy bliskowschodni deser - wydaje sie byc i nierzadko smakuje, jak ulepek, ale jest przy tym wsciekle dobry!\nW zaulku ulicy HaBsamim stal sprzedawca (i jestem pewna, ze nadal stoi!) z ogrrrrromnym, metrowej srednicy aluminiowym talerzem. I to bylo widowisko! Bo na ulicy El Wad Hagai, w cukierni Ja'afar Sweets i jeszcze na David Road, polmiski czy talerze nie byly juz tak majestatyczne. A na wszystkich polmiskach - ciasto semolinowe. Jest przynajmniej kilka miesc w starej Jerozolimie gdzie mozna je spotkac - z wetknietym migdalem, zbite i lepki, ciasto pokrojone w kwadraty, rzadziej w romby. Ciasto, ktore na sam wyglad, nawet z dalszej odleglosci, jest slodkie, bardzo slodkie.\nSprobowalam semolinowego ciasta przynajmniej dwukrotnie, w jednej z naszych ulubionych wschodniojerozolimskich restauracji, "w namiocie" - czyli restauracji hotelu Ambasador zwanej Al Diwan. Na samym poczatku naszego dwuletniego pobytu w Jerozolimie juz drugiego dnia po przyjezdzie oraz kilka dni przed wyjazdem. Czyzby Wschodnia Jerozolima witala i zegnala wedrowcow ciastem semolinowym?\nCiasto semolinowe zwane: tishpishti, basbousa, harrisah, nammoura, revani, ze wszystkich nazw nie pomne. Chyba w kazdej ksiazce o palestynskiej czy zydowskiej kuchni ma przydomek "ciasto wielu nazw" :) Popularne przynajmniej od Egiptu przez Turcje po Italie. Ciasto jak sama nazwa glosi z semolina, czesto z dodatkiem mielonych migdalow czasem orzechow i kokosu. Popularne sa wersje cytrusowe, z sokiem w miejsce jogurtu. Po upieczeniu ciasto zalewa sie syropem, ktory mozna aromatyzowac woda pomaranczowa czy rozana. Obowiazkowo przybrane migdalami, rzadziej pinolami. Slodkie, choc jednak slowo "slodkie" jest tu niewystarczajace - bardzo, bardzo slodkie i bardzo, bardzo dobre.\nPrzepis na bliskowschodnie ciasto semolinowe (proba odtworzenia wspomnien, na podstawie przepisu od rewelacyjnego BurekaBoy) na blache 20x30cm:\n1 szkl semoliny\n1/2 szkl mielonych migdalow\nskorka otarta z cytryny lub pomaranczy\ndo przybrania ciasta: pol garsci orzeszkow piniowych badz migdalow\nsyrop: 1 i 1/2 szkl cukru, 1 szkl wody, 1 lyzka wodt pomaranczowej\nNa poczatku przygotowac syrop: cukier zalac woda i gotowac na srednim ogniu 5 minut, gaz wylaczyc i dodac wode pomaranczowa, syrop ostudzic. Maslo utrzec z cukrem i sola, wtrzec do masy jajka, potem jogurt i skorke otarta z cytryny. Semoline wymieszac z mielonymi migdalami i proszkiem do pieczenia i dodac do utartej wczesniej masy. Ciasto przelozyc do wylozonej papierem formy, piec 30 minut w temp. 160st.C. Upieczone, jeszcze gorace ciasto polac zimnym syropem. Slodkie i bardzo, bardzo dobre.\nPS. Przepisem dolaczam do Orzechowego Tygodnia Anitki: Alcia, sama Anitka, Monika i Madzia, dzieki paniom wielkie!\nPosted by buruuberii at 8:01 PM 18 comments:\nLabels: ciasta, z bliskiego wschodu\nprzynajmniej pol kilograma pieknie zoltych cytryn, z dziesiec grubych lasek wanilii i minimum 100g dorodnego niemielonego czarnego pieprzu - mam w kuchennej szafce czy lodowce, zawsze. Wsrod moich ulubionych przypraw sa bowiem trzy ktore zajmuja od lat miejsce pierwsze i nie zamierzaja sie stamtad nigdzie ruszac. Sa wsrod nich w kategorii przypraw wytrawnych - czarny pieprz, w departamencie przypraw kwasnych - skorka cytrynowa i w dziale przypraw slodkich - wanilia.\nKndyzowana skórka cytrynowa to smakolyk znany mi od dziecka. Nie watpie ze byla i w pierwszym slodkim wypieku jaki pamietam, w pączkach z karnawalowej przedszkolnej zabawy, w pączku ktory mial miec w sobie orzeszek (a moze migdal?) i dlatego tak dobrze wbil mi sie w pamiec. W tamtym pączku bylo cos tajemniczego, a ja od zawsze jestem dociekliwa. Mam trzy latka trzy i pol. Owa skorke w cukrze robila babcia, Mama i wreszcie ja, bo "mam takie zgrabne rączunie" i moglabym przeciez pomoc ;-) i tak zostalo do dzisiaj.\nKandyzowaną skórkę cytrynową od niepamietnych czasow przygotowywala babcia Hela. Sparzala cytryny (badz pomarancze, zreszta jedne i drugie byly tak samo niedostepne), obierala skorke, ktora czyscila z albedo, kroila, zasypywala cukrem i zagotowywala, a w zasadzie smazyla. W ten sposob powstawala jedyna w swym rodzaju przyprawa - "kamień cytrynowy" - do ktorej krojenia najlepiej nadawalaby sie chyba siekiera*. Pozniej Mami robila skorke cytrusowa zasypujac ja tylko cukrem i chowajac w lodowce, ale co poczac gdy konczy sie miejsce w lodowce? Z pomoca przyszly zwinne rączki Basi i pomysl na skorke kandyzowana w syropie. Proste i skromnie powiem, sprytne ;-)\nPrzepis na kandyzowaną skórkę cytrynową (dopracowywany przez min. trzy pokolenia :)\nskorka obrana z 2 cytryn\nSkorke obrana z cytryny (cytryne nakrawam w taki sposob wzdluz by powstaly 4 rownej wielksci czesci skorki) zalewam szklanka wody i gotuje na duzym ogniu przez 5-7 minut. Nastepnie zlewam wode, skorke studze, dokladnie oczyszczam z albedo (bialej czesci). Kroje w paski 1cm a nastepnie drobniutkie paseczki (1mmx1cm). W niewielkim rondelku pokrojona skorke zasypuje cukrem, dolewam 1/2 szklanke wody, mieszam i zagotowuje. Gotuje na srednim ogniu 4-5 minut, az syrop nieznacznie odparuje. Nastepnie skorke wraz z syropem przekladam do sloiczka (z naklejka z cytryna ertog**, toda Waldek!). Przechowuje w temperaturze pokojowej do kilku tygodni. Uzywam nieco odsaczona z syropu, do wszelkich deserow, ciasteczek i ciast, szczegolnie drozdzowych. Niezastapiona.\n* przypomniala mi o tym ostatnio Polcia i stwierdzilam, ze musze napisac, ze domowa skorka cytrynowa nie musi byc twarda jak kamien, czy pozbawiona aromatu (jak ta sklepowa)... Polecam tez swietny przepis Moniki na grube skroki cytrusowe, jednak ja mam sentyment do tych malenkich paseczkow kandyzowanej skorki cytrynowej.\n** etrog (lat. Citrus medica, pl. cedrat badz cytron) to cytryna skladajaca sie niemal tylko ze skorki, to marzenie dla milosnikow skorki cytrynowej, niestety w Srodkowej Europie niedostepna.\nPosted by buruuberii at 7:55 PM 26 comments:\nkandyzowane nadziewane węgierki\npani Maria miala niesamowity tembr glosu, gdy tylko probuje go sobie przepomniec, to cisna sie na usta slowa "charakterystyczny, z nuta zachrypniecia", blond wlosy pani Marii, krecone, pozbijane w delikatne loki, nieco postrzepione pieknie zbieraly promienie slonca gdy spotykalam sie z Nia w mieszkaniu na krakowskiej ulicy Smolensk (tak, jest taka ulica, znana na dlugo wczesniej przed "samolotem"). Chcialam jej zrobic zdjecie, gdy te promienie slonca tak wpadaly we wlosy, lecz nie mialam odwagi zapytac.\nW przedpokoju zawsze lezalo kilka Duzych Formatow... a wtedy na przedostatniej stronie w DF byly przepisy kulinarne. W jednym z nich znalazlam przepis na suszone nadziewane wegierki - szalenstwo. Od lat, raz na rok gdy w sile wrzesien, przegrzebuje dawne wycinki z Duzego Formatu i probuje znalezc owa kartke z przepisem, jestem bardziej niz pewna, ze zabralam go wtedy z przedpokoju pani Marii, co roku przekonuje sie, ze jednak tamtego przepisu nie mam, widocznie nie mialam odwagi zapytac.\nI co... jakis czas temu znalazlam taki sam przepis jak ow zaginiony u Lucyny Cwierczakiewiczowej ("Jedyne praktyczne przepisy", strona 97, śliwki węgierki nadziewane) i w mig sobie przypomnialam, ze przeciez wtedy przed laty, gdy tylko przeczytalam przepis z Duzego Formatu z pewnego przedpokoju, to natychmiast go zrealizowalam i ze polaczenie sliwki-cynamon-skorka-pomaranczowa nie bylo moim ulubionym. Za to inna sugestia Cwierczakiewiczowej oczarowala mnie na calego: wegierki i laur - doskonaly smak!\nPrzepis na kandyzowane nadziewane śliwki węgierki (inspiracja przepisami Cwierczakiewiczowej):\n1kg sliwek wegierek\n3 liscie laurowe (najlepiej swieze)\nnadzienie: garsc orzechow wloskich, migdalow badz 2 kromki czerstwego zytniego chleba skropione wódką\nWegierki pestkuje (nacinam bardzo delikatnie, by pozniej sie nie rozpadaly) i ukladam dosc scisle w jednej warstwie na duzej patelni. Zasypuje cukrem, wrzucam liscie laurowe, przykrywam patelnie pokrywka i pozostawiam na 12 godzin, by sliwki puscily sok. Nastepnie wegierki z cukrem podgrzewam na bardzo malym ogniu, doprowadzam niemal do wrzenia (~90st.C, nie gotowac) i skrecam gaz. Odstawiam do ostygniecia na kilka godzin.\nZnad wegierek zlawam powstaly syrop, syrop zagotowuje i odparowuje na niewielkim gazie przez 5 minut po czym zalewam goracym syropem zimne wegierki, odstawiam do ostygniecia na kilka godzin. Czynnosc zalewania sliwek goracym syropem powtarzam 3-4 razy, az wegierki beda szkliste. Sliwki odsaczam na sicie (mozna delikatnie podgrzac), nadziewam orzechami badz kulkami z chleba, wkladam do sloikow i czekam nim znikna, a znikaja szybko :-)\nPS. Kandyzowac mozna dowolne sliwki, lecz moim zdaniem wegierkom malo ktore dorownaja.\nPosted by buruuberii at 7:57 PM 16 comments:\nw, a co lepsza na lodowkach, zdarzaja sie prawdziwe perelki. Marysia miala na lodowce przylepione przykazania Leszka Kolakowskiego. Angeles zawsze miala w lodowce kawalek prawdziwego hiszpanskiego lomo. Na drzwiach lodowki we Fritzu wisiala przyklejona piecioszeklowa moneta i taki oto tekst w jezyku miedzynarodowym: "chamie, ktory wypiles moje mleko - wez te 5 szekli i idz je sobie kupic sam!". Pavel ma na lodowce naklejki przywozone z calego swiata, od ponad roku brakuje juz na niej miejsca. Gosia na poleczce na drzwiczkach lodowki ma chyba troche zapomniana konfiture z platkow rozy ;-)\nUtkwil mi tez w pamieci inny lodowkowy obraz z poczatku pobytu na Bliskim Wschodzie. Lodowka Ewy, druga polka od gory, a tam sloiczek z sosem tahini i obok pudeleczko z ziarenkami granatu, tych ziarenek dobre cwierc kilograma. Ewa powiedziala wtedy, ze dostala owe smakolyki na szybkie ozdrowienie. Dopiero teraz dociera do mnie, ze Ewy zydowski kolega o irackich korzeniach, przyniosl jej wtedy to, co w tamtej czesci swiata uwaza sie za wyjatkowe: granat - symbol pomyslnosci i sos tahini - sos sosów.\nSos tahini, sos z tahini (zwany czesto jedynie tahini badz thina) wydaje sie byc podstawa kuchni Bliskowschodniej, a juz na pewno izraelskiej, obecny w domach i restauracjach, w kazdej ksiazce o kuchni zydowskiej czy palestynskiej jest jednym z pierwszych przepisow. Sos tahini w wersji podstawowej to tahini (maslo sezamowe) doprawiona tylko sokiem z cytryny i rozcienczona woda. Wersje bogatsze zawieraja czosnek, natke pietruszki czy kolendry, badz siekane pistacje lub orzechy. Sos tahini jest obowiazkowy do falafela, kebabu, kotletow jagniecych, do pieczonych warzyw czy salatek. W smaku zdecydowany, sezamowy, gorzkawy, uzywa sie go z umiarem, ale z uplywem czasu kazdy milosnik tahini zaczyna uzywac go wiecej i wiecej.\nPrzepis na sos tahini czyli bliskowschodni sos sezamowy (wspomnienia + kazda ksiazka o bliskowschodniej kuchni):\n3 lyzki jak najlepszej tahini\nW niewielkiej miseczce umiescic tahini, stopniowo dodajac wode i sok z cytryny, wymieszac na gladki, lejacy sie sos (przy pierwszym kontakcie tahini z woda sos twardnieje i zbija sie w kule, nie nalezy sie zmartwic, tylko dodac cala porcje wody, ewentualnie nawet kilka kropel wiecej). Gotowy sos mozna przechowywac kilkanascie dni w lodowce. Na Bliskim Wschodzie obowiazkowy!\nPS. Dzieki ogromne Waldku za sponsorowanie wpisu ;-)\nPosted by buruuberii at 8:07 PM 25 comments:\nLabels: słone co nieco, z bliskiego wschodu\ndereniówka na miodzie\nrozdzial pierwszy: tajemnicze owoce. Deren w Czeskim Krasie w roku 2006 obrodzil wyjatkowo obficie, zreszta rok i cztery lata pozniej tez. Owoce derenia lezaly tu i owdzie na sciezce, wprost pod nogami. Wtedy na brzegu kamieniolomu Solvayovy lomy, w poblizu miejscowosci Svatý Jan pod Skalou, zobaczylam pierwszy raz na wlasne oczy owoce derenia jadalnego (lat. Cornus mas, cz. dřín obecný), ktore wczesniej znalam tylko z opowiesci rodzinnych w stylu "przed wiekami dereniowka sie raczyli". Mialam wrazenie, ze znalazlam owocowy skarb.\nRozdzial drugi: tajemniczy alkohol. Bylam pewna, ze najtrudniejszy etap juz za mna - mialam w garsci derenie z dawnych wspomnien, nic bardziej oczywistego, wystarczy tylko wejsc do pierwszego lepszego sklepu i kupic 95% spirytus. Ale, ale przeciez w Czeskiej Republice pije sie wylacznie piwo jak glosi slawny stereotyp, dodam ze stereotyp w druga strone mowi, ze w Polsce "wali" sie tylko wódę (i to w ogromnych ilosciach:). Co by nie opowiadac, po dzis dzien spirytusu nie widzialam w zadnym czeskim sklepie, no moze poza 100ml skażonego :D\nRozdzial trzeci: tajemniczy pan. Razu pewnego dostalam bardzo przyjemny e-mail od zuplenie nieznanego mi Marka, ktory zaciekawiony moimi wywodami nt. dereniowki postanowil przyslac mi zdjecie niewiarygodnej aleji dereniowej w samym sercu Polski, w pelni kwietnienia - zlote kwiaty - cos niewobrazalnego! Od tamtej pory zauwazam krzewy derenia niemal wszedzie, gdy kwitna w poczatku kwietnia. W tym roku mimo bujnego kwitnienia deren obrodzil kiepsko, jesli tendencja znizkujaca sie utrzyma, to lepiej nie myslec co bedzie za rok.\nRozdzial czwarty: dlaczego nie miod? Jesli wziasc pod uwage, ze cukier do XVw. byl uzywany w Europie jako lekarstwo badz przyprawa, to uzycie miodu w nalewkach ktorych historia siega co najmniej sredniowiecza zdaje sie byc dobrze historycznie uzasadnione (mimo, ze praktycznie w nalewkach miodowych powstaje wiecej osadu i owe nalewki moga sie dluzej klarowac niz nalewki na bazie cukru), nie pozostaje nic innego jak sprobowac - nalewki na miodzie maja przynajmniej dwie zalety - dojrzewaja szybciej od swych cukrowych wersji, ponadto obdarzone sa delikatnym miodowym aromatem. Jesli jednak ktos nie lubi miodu, to na klasyczna dereniowke zaprasza dzisiaj Monika! A potem zyli dlugo i szczesliwie ;-)\nPrzepis na miodową nalewkę z derenia aka dereniówkę na miodzie:\n1kg bardzo dojrzalych owocow derenia\nOwoce derenia wrzucam do 3-litrowego szklanego sloja i zalewam mieszanka spirytusu i wodki (w proporcji 1:1, moc takiego alkoholu to ~67%). Po 14 dniach zlewam cala ciecz znad owocow, a pozostale owoce derenia zalewam miodem. Od tego momentu potrzasam butla 1-2 razy dziennie, az do rozpuszczenia sie miodu (4-5 dni). Gdy miod sie rozpusci zlewam syrop (przez poczwornie zlozona gaze) i lacze z uzyskanym wczesniej nalewem alkoholowym. Nalewke wlewam do duzej butli, odstawiam na pol roku w ciemne miejsce (przed konsumpcja zlewam nalewke znad osadu do mniejszych butelek). Powiadaja, ze to nalewka nalewek.\nPS. Moniazo - dziekuje za wyroznienie i Twe slowa, ktore sprawily mi wielka przyjemnosc :-)\nPS. 2. I jeszcze jesli ktos ma ochote czytac to podlinkuje poprzednie odcinki dereniowych przygod: 2006, 2009, 2010, 2011.\nPosted by buruuberii at 8:33 PM 22 comments:\npieczona młoda ciecierzyca\npamietam dobrze jaki mialam wyraz twarzy gdy nasz palestynski Sasiad pokazal mi przed laty malenkie, jasnozielone strączki i oznajmil, ze tak wyglada mloda ciecierzyca. Mowiac wprost - "calkowity opad szczeny". I jestem pewna, ze takie samo ogromne zdziwienia namalowalo by sia na twarzy owego Sasiada, gdybym mu pokazala jak wygladaja mlode ziemniaki.\nZdaje sie byc prawda, ze tak jak najwazniejszym warzywem w Srodkowej Europie jest ziemniak, tak pierwsze skrzypce wsrod warzyw na Bliskim Wschodzie gra ciecierzyca - ciecierzyca bowiem jest podstawowym skladnikiem hummusu, falafela, popularnym dodatkiem do kuskusu, czy salatek (o waznosci "grochu" w Izraelu i Palestynie juz tutaj kiedys wspominalam). Na mloda ciecierzyce czeka sie z niecierpliwoscia tak wielka, jak w Polsce na pierwsze mlode zmieniaczki, czeka sie w Palestynie na mloda ciecierzyce po prostu niecierpliwie.\nPrzy okazji swego poprzedniego wpisu o mlodej ciecierzycy, pisanym jeszcze z Jerozolimy, domyslalam sie, ze pewnie niebawem bede za mloda cicierzyca tesknic, tak jak wowczas tesknilam za mlodymi ziemniakami, takimi z maslem i koperkiem. I minelo pare lat i rozmarzylam sie... mloda ciecierzyca... Mamy nie musialam dlugo namawiac, zawsze moge na Nia liczyc, zbiera dla mnie platki rozy, owoce czarnej porzeczki, sadzi pasternak, wiec posadzila i ciecierzyce. Dzieki temu przed kilkoma dniami moglismy sie cieszyc mloda pieczona ciecierzyca. Tym, ktorzy maja kawalek grzadki, ogrodka czy nawet pola, goraco polecam zasadzic ciecierzyce przyszla wiosna, warto czekac na mloda ciecierzyce, tak samo jak warto czekac na mlode ziemniaki!\nPrzepis na młoda pieczoną/prażoną ciecierzycę (ze wspomnien):\nstrąki młodej ciecierzycy\nRozgrzac, w idealnej sytuacji, zeliwna płytę, a w warunkach domowych po prostu rozgrzac patelnie (bez zadnego oleju czy oliwy). Na patelnie wrzucic cale strąki ciecierzycy, smazyc okolo 5-7 minut, co minute przemieszac. Strąki powinny sie dobrze przyrumienic, a nawet delikatnie przypalic. Zajadac cieple, posypane sola i wpakowane do papierowych rożków (łupin nie jemy :). Wyjatkowe.\nPS. Ciecierzyca od momentu zasiania do wydania plonow potrzebuje dobrych 3 miesiecy, mam wrazenie ze nie jest najbardziej wydajnym warzywem, ale warto choc raz w zyciu sprobowac (wtedy obawiam sie, ze nie bedzie to jeden jedyny raz:). Powtarzam sie, ale jednak to napisze: podobnie jak smakowi mlodych ziemniakow niewiele moze dorownac, tak smak mlodej ciecierzycy nie ma konkurencji.\nPosted by buruuberii at 9:55 PM 17 comments:\njaś jadl je tak dawno temu, ze nie mogl sobie przypomniec czy w ogole sa dobre. Gosia zapamietala, ze byly mocno wysuszone. Niusia powiedziala, ze piekla je Babcia w Łużnej (dobre pol wieku temu). Mama wspominala, ze bardzo sie za nimi stesknila i ze byly przepyszne. Babcia Celka mowila, ze nie pamieta czy dodawala jajko, ale za to duzo swiezej melisy lub miety i ze jej mama suszyla je w piecu chlebowym dlugo, dobrze ponad godzine (a gdy ja juz je upielkam to dodala, ze jeszcze przeciez byl w nich czarny pieprz dla zaostrzenia smaku). Aga, Lucja i Lukasz nigdy wczesniej gomółek nie jedli, a byli nimi zachwyceni.\nGomółki przenosza mnie na obrzeza Beskidu Niskiego mojego dziecinstwa. Nie wiem czy ktos je dzisiaj robi, wsrod mych bliskich krolowaly tylko w opowiesciach, wiec podczas tegorocznych lipcowych wojazy od Folusza po Wysowa, od Radocyny po Bystra, przez Czarne, Regetow i Bodaki... postanowilam na calego wrocic do dawnych lat i na blasze, ktora przezyla wiele, ususzylam gomółki, te z naszych najdawniejszych wspomnien. I tylko pieca chlebowego znow nikt nie pomyslal uruchomic.\nGomółki to dobrze w piecu wysuszone "serki" czy inaczej placuszki z bialego sera, doprawione sola, pieprzem, czesto z dodatkiem swiezej miety badz melisy. Znane od Beskidu Niskiego po Niecke Nidzianska, na Łemkowszczyznie znane pod nazwa "homiłki". Przy okazji smażonej śmietany nadmienilam, ze owa smietana, gomółki z twarogu i domowy topiony ser naleza do nabialowej spuscizny mojej galicyjskiej babci Helki, ktora formowala gomółki na ksztalt wrzeciona; zas zarowno moja nadwislanska Babcia jak i Niusi Babcia z Łużnej formowaly gomółki w splaszczone kuleczki i dodawaly miety czy melisy. W kwestii bialego sera wszystkie babcie byly zgodne - gomółki nalezy robic z dobrego wiejskiego bialego sera (tlustego i porzadnie odcisnietego). Wysmienite, przynajmniej tak wysmienite jak wysmienity potrafi byc bialy ser z sola i mieta.\nPrzepis na gomółki z białego sera (z wspomnien):\n1 kg wiejskiego bialego sera\n1 lyzka szarej soli\npol garstki lisci miety, melisy (opcjonalnie)\nBialy ser pokruszyc i utrzec przy pomocy drewnianej lyzki na gladka mase, posolic, popieprzyc, dodac jajko, miete lub melise i dosc dokladnie razem wymieszac. Nastepnie formowac z masy kulki wielkosci malego jajka (~50g wagi, co daje 21 gomółek), nadac im ksztalt wrzeciona badz splaszczonej kulki, ukladac na blasze wylozonej papierem i suszyc minimum jedna godzine w piekarniku nagrzanym na poczatku do 130st.C, po 15 minutach temperature obnizyc na 120st, po dobrej godzinie piec wylaczyc, a gomółki pozostawic by nieco przestygly. Najlepsze cieple, siedzac na trawie z widokiem na gory.\nPS. Oczywiscie pozdrawiam pania Haline Lianowa bez ktorej nabialu zadne gomółki ani smazona smietana by nie powstaly.\nPosted by buruuberii at 8:28 PM 27 comments:


Lee Cooper - Tenisówki LCWL.19.530.052, trampki damskie - Butyk.pl\ntrampki damskie Lee Cooper - Tenisówki LCWL.19.530.052\nNumer produktu: 2846942\nOpis produktu: trampki damskie Lee Cooper - Tenisówki LCWL.19.530.052\nTenisówki z kolekcji Lee Cooper. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Okrągły, gumowany nosek. - Lekko usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 23,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 37. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: tenisówki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny, Wnętrze: Materiał tekstylny, Podeszwa: Materiał syntetyczny, ID produktu: 4911-OBD22Z Kod producenta: LCWL.19.530.052


21 kwietnia 1937: Założono klub sportowy CD Universidad...\nWydarzenia z kalendarza historycznego: 21 kwietnia 1937\nWydarzenie z dnia 21 IV 1937 - 81 lat temu.\nKluby sportowe, Santiago, Chile, 21 kwietnia 1937, środa\n: Założono klub sportowy CD Universidad Católica (Santiago de Chile). Club Deportivo Universidad Católica. Okres: XX wiek, zakres terytorialny: Europa i świat. Wydarzenie wybrano z bazy liczącej 52 236 pozycji. Dane o wydarzeniu pochodzą z bazy z dnia 12 maja 2018 roku (dzień tygodnia: sobota, godzina 17:29). Kod identyfikacyjny wydarzenia w19370421psk00.\n1937-04-21 → (81) Flota Włoch: Zwodowano okręt Orione (niszczyciel eskortowy, typ Orsa (Pegaso)).\n1937 (81) William Davidson, amerykański przedsiębiorca, założyciel firmy Harley-Davidson.\n1885-02-24 → (133) Kluby sportowe (Perth, Perth and Kinross, Szkocja): Założono piłkarski klub sportowy Saint Johnstone Football Club.\n1885-04-24 → (133) Kluby sportowe (Bury, Greater Manchester, Anglia): Założono klub piłkarski Bury FC.\n1892-01-31 → (126) Kluby sportowe (Kongsvinger, Hedmark, Norwegia): Założono klub sportowy Kongsvinger IL.\n1892-03-15 → (126) Kluby sportowe (Liverpool, Merseyside, Anglia): Założono klub piłkarski Liverpool FC.\n1894-03-11 → (124) Kluby sportowe (Göteborg, Västra Götaland, Szwecja): Założono klub sportowy GAIS Göteborg.\n1898-03-14 → (120) Kluby sportowe (Berno, Berno, Szwajcaria): Założono klub piłkarski BSC Young Boys Berno.\n1898-04-05 → (120) Kluby sportowe (Portsmouth, Hampshire, Anglia): Założono klub piłkarski Portsmouth FC.\n1899-03-08 → (119) Kluby sportowe (Frankfurt nad Menem, Hesja, Niemcy): Założono klub piłkarski Eintracht Frankfurt.\n1900-02-27 → (118) Kluby sportowe (Monachium, Bawaria, Niemcy): Założono piłkarski klub sportowy Bayern Monachium.\n1900-03-18 → (118) Kluby sportowe (Amsterdam, Holandia): Założono klub piłkarski AFC Ajax Amsterdam.\n1900-05-04 → (118) Kluby sportowe (Norymberga, Bawaria, Niemcy): Założono klub piłkarski 1.FC Nürnberg VfL.\n1902-03-06 → (116) Kluby sportowe (Madryt, Madryt, Hiszpania): Założono klub piłkarski Real Madryt.\n1902-03-09 → (116) Kluby sportowe (Vicenza, Wenecja Euganejska, Włochy): Założono klub piłkarski Vicenza Calcio.\n1902-04-02 → (116) Kluby sportowe (Maastricht, Limburgia, Holandia): Założono holenderski klub piłkarski MVV Maastricht.\n1903-03-03 → (115) Kluby sportowe (Stambuł, Istambuł, Turcja): Założono klub sportowy Beşiktaş JK.\n1903-03-16 → (115) Kluby sportowe (Aberdeen, Szkocja): Założono klub piłkarski Aberdeen FC.\n1903-03-25 → (115) Kluby sportowe: Założono argentyński klub piłkarski Racing Club de Avellaneda.\n1903-04-26 → (115) Kluby sportowe (Madryt, Madryt, Hiszpania): Założono klub piłkarski Atlético Madryt.\n1904-02-28 → (114) Kluby sportowe (Lizbona, Portugalia): Założono klub sportowy Benfica Lizbona.\n1904-03-24 → (114) Kluby sportowe (Livorno, Toskania, Włochy): Założono klub piłkarski AS Livorno Calcio.\n1904-05-04 → (114) Kluby sportowe (Gelsenkirchen, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy): Założono klub piłkarski FC Schalke 04.\n1905-01-21 → (113) Kluby sportowe (Miðvágur, Vágar, Wyspy Owcze): Założono klub sportowy Miðvágs Bóltfelag.\n1905-04-03 → (113) Kluby sportowe (Buenos Aires, Buenos Aires, Argentyna): Założono klub sportowy Boca Juniors (Buenos Aires).\n1906-03-07 → (112) Kluby sportowe (Lier, Antwerpia, Belgia): Założono klub sportowy Koninklijke Lierse SK.\n1907-01-13 → (111) Kluby sportowe (Rafaela, Santa Fe, Argentyna): Założono klub sportowy AMSyD Atlético de Rafaela.\n1907-04-15 → (111) Kluby sportowe (Santa Fe, Santa Fe, Argentyna): Założono klub sportowy Club Atlético Unión de Santa Fé.\n1907-05-08 → (111) Kluby sportowe (Poznań, wielkopolskie): Założono klub sportowy KS Normania, obecnie Klub Sportowy Posnania Poznań.\n1908-01-15 → (110) Kluby sportowe (Bari, Apulia, Włochy): Założono klub piłkarski AS Bari.\n1908-03-25 → (110) Kluby sportowe (Belo Horizonte, Minas Gerais, Brazylia): Założono klub piłkarski Clube Atlético Mineiro (Belo Horizonte).\n1910-02-24 → (108) Kluby sportowe (Malmö, Skania, Szwecja): Założono piłkarski klub sportowy Malmö Fotbollförening.\n1911-04-02 → (107) Kluby sportowe (Campinas, São Paulo, Brazylia): Założono klub sportowy Guarani Futebol Clube (Campinas).\n1912-02-18 → (106) Kluby sportowe (Alessandria, Piemont, Włochy): Założono klub sportowy US Alessandria Calcio.\n1912-03-16 → (106) Kluby sportowe (Bærum, Akershus, Norwegia): Założono klub sportowy Stabæk IF.\n1912-04-14 → (106) Kluby sportowe (Santos, São Paulo, Brazylia): Założono klub piłkarski Santos FC.\n1912-04-30 → (106) Kluby sportowe (Belo Horizonte, Minas Gerais, Brazylia): Założono klub piłkarski América FC (Belo Horizonte).\n1914-02-02 → (104) Kluby sportowe (Belém, Pará, Brazylia): Założono klub sportowy Paysandu SC.\n1915-01-03 → (103) Kluby sportowe (Lanús, Buenos Aires, Argentyna): Założono klub sportowy Club Atlético Lanús.\n1916-03-05 → (102) Kluby sportowe (Palma de Mallorca, Baleary, Hiszpania): Założono klub sportowy RCD Mallorca.\n1917-04-02 → (101) Kluby sportowe (Lillestrøm, Akershus, Norwegia): Założono klub sportowy Lillestrøm Sportsklubb.\n1919-03-18 → (99) Kluby sportowe (Walencja, Walencja, Hiszpania): Założono klub piłkarski València CF.\n1920-02-20 → (98) Kluby sportowe (Świętochłowice, śląskie): Założono Miejski Klub Sportowy Śląsk Świętochłowice.\n1920-04-20 → (98) Kluby sportowe (Chorzów, śląskie): Założono Klub Sportowy Ruch Chorzów.\n1920-04-26 → (98) Kluby sportowe (Bydgoszcz, kujawsko-pomorskie): Założono Międzyzakładowy Klub Sportowy Gwiazda Bydgoszcz.\n1920-05-01 → (98) Kluby sportowe (Bojanowo, wielkopolskie): Założono Towarzystwo Sportowe Ruch Bojanowo.\n1920-05-12 → (98) Kluby sportowe (Foggia, Apulia, Włochy): Założono klub piłkarski Foggia Calcio.\n1920-08-16 → (98) Kluby sportowe (Tirana, Tirana, Albania): Założono albański klub piłkarski SK Tirana.\n1921-01-02 → (97) Kluby sportowe (Belo Horizonte, Minas Gerais, Brazylia): Założono klub piłkarski Cruzeiro EC.\n1921-01-19 → (97) Kluby sportowe (Braga, Braga, Portugalia): Założono klub piłkarski SC Braga.\n1921-02-02 → (97) Kluby sportowe (Śrem, wielkopolskie): Założono klub sportowy Warta Śrem.\n1921-02-14 → (97) Kluby sportowe (Kalety, śląskie): Założono Klub Sportowy Unia Kalety.\n1921-03-15 → (97) Kluby sportowe (Częstochowa, śląskie): Założono Klub Sportowy Raków Częstochowa (pod nazwą Racovia).\n1922-03-19 → (96) Kluby sportowe (Poznań, wielkopolskie): Założono klub sportowy KKS Lech Poznań.\n1922-04-23 → (96) Kluby sportowe (Kalisz, wielkopolskie): Założono Klub Sportowy Prosna Kalisz.\n1922-04-30 → (96) Kluby sportowe (Grodzisk Wielkopolski, wielkopolskie): Założono Klub Sportowy Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski.\n1923-01-22 → (95) Kluby sportowe (Lokeren, Flandria Wschodnia, Belgia): Załozono klub sportowy KSC Lokeren Oost-Vlaanderen.\n1923-03-14 → (95) Kluby sportowe (Ankara, Ankara, Turcja): Założono klub piłkarski Gençlerbirliği SK.\n1923-03-15 → (95) Kluby sportowe (Nakło nad Notecią, kujawsko-pomorskie): Założono Klub Sportowy Czarni Nakło nad Notecią.\n1923-03-16 → (95) Kluby sportowe (Salamanka, Kastylia i León, Hiszpania): Założono klub piłkarski UD Salamanca.\n1923-03-17 → (95) Kluby sportowe (Wlora, Wlora, Albania): Założono klub sportowy Flamurtari Vlorë.\n1923-04-20 → (95) Kluby sportowe (Konstancin-Jeziorna, mazowieckie): Założono Robotniczy Klub Sportowy Mirków 1923 Konstancin.\n1923-04-24 → (95) Kluby sportowe (Rydułtowy, śląskie): Założono Klub Sportowy Naprzód Rydułtowy.\n1923-05-10 → (95) Kluby sportowe (Radlin, śląskie): Założono Klub Sportowy Górnik Radlin.\n1924-03-18 → (94) Kluby sportowe (Bydgoszcz, kujawsko-pomorskie): Założono Bydgoski Klub Piłkarski Brda Bydgoszcz.\n1924-03-26 → (94) Kluby sportowe (Kurytyba, Parana, Brazylia): Założono klub piłarski Clube Atlético Paranaense (Kurytyba).\n1924-04-18 → (94) Kluby sportowe (Zbąszyń, wielkopolskie): Założono Klub Sportowy Obra Zbąszyń.\n1924-04-24 → (94) Kluby sportowe (Ostrów Mazowiecka, mazowieckie): Założono Klub Sportowy Ostrovia Ostrów Mazowiecka.\n1925-03-11 → (93) Kluby sportowe (Warta, łódzkie): Założono Miejski Klub Sportowy Jutrzenka Warta.\n1925-04-26 → (93) Kluby sportowe (Wągrowiec, wielkopolskie): Założono Miejski Klub Sportowy Nielba Wągrowiec.\n1925-05-10 → (93) Kluby sportowe (Janowiec Wielkopolski, kujawsko-pomorskie): Założono Ludowy Klub Sportowy Sparta Janowiec Wielkopolski.\n1926-03-09 → (92) Kluby sportowe (Trondheim, Sør-Trøndelag, Norwegia): Założono klub piłkarski Strindheim Fotball.\n1926-03-21 → (92) Kluby sportowe (Radom, mazowieckie): Założono klub sportowy Broń Radom.\n1926-03-26 → (92) Kluby sportowe (Starachowice, świętokrzyskie): Założono Miejski Klub Sportowy Star Starachowice.\n1927-04-29 → (91) Kluby sportowe (Kazimierza Wielka, świętokrzyskie): Założono Międzyzakładowy Ludowy Klub Sportowy Sparta Kazimierza Wielka.\n1928-02-15 → (90) Kluby sportowe (Palhoça, Santa Catarina, Brazylia): Założono klub sportowy SERC Guarani.\n1929-03-28 → (89) Kluby sportowe (Mysłowice, śląskie): Założono Ludowy Klub Sportowy Unia Kosztowy.\n1930-03-04 → (88) Kluby sportowe (Kukës, Kukës, Albania): Założno klub piłkarski Futboll Klub Kukësi.\n1930-03-10 → (88) Kluby sportowe (Chojnice, pomorskie): Założono Miejski Klub Sportowy Chojniczanka 1930 Chojnice.\n1931-04-11 → (87) Kluby sportowe (Września, wielkopolskie): Założono Miejski Klub Sportowy Victoria Września.\n1932-02-01 → (86) Kluby sportowe (Mogi Mirim, São Paulo, Brazylia): Założono klub sportowy Mogi Mirim EC.\n1932-03-05 → (86) Kluby sportowe (Łódź, łódzkie): Założono Klub Sportowy Union-Touring Łódź.\n1932-03-18 → (86) Kluby sportowe (Saragossa, Aragonia, Hiszpania): Założono hiszpański klub piłkarski Real Saragossa.\n1934-04-14 → (84) Kluby sportowe (Zamość, lubelskie): Założono klub piłkarski Hetman Zamość.\n1935-01-08 → (83) Kluby sportowe (Kadyks, Andaluzja, Hiszpania): Założono klub piłkarski Cádiz CF.\n1936-03-28 → (82) Kluby sportowe (Thorshavn, Streymoy, Wyspy Owcze): Założono klub piłkarski B 36 Tórshavn.\n1937-04-21 → (81) Kluby sportowe (Santiago, Chile): Założono klub sportowy CD Universidad Católica (Santiago de Chile).\n1938-04-14 → (80) Kluby sportowe (Bochum, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy): Założono klub piłkarski VfL Bochum 1848.\n1939-04-10 → (79) Kluby sportowe (Mielec, podkarpackie): Założono klub sportowy FKS Stal Mielec.\n1940-08-01 → (78) Kluby sportowe: Założono klub sportowy Albacete Balompié.\n1541-02-12 → (477) Santiago, Chile: Zostało założone Santiago de Chile.\n1821-12-10 → (197) Santiago, Chile: W Santiago de Chile otwarto Cmentarz Generalny, będący chilijską nekropolią narodową.\n1925-04-19 → (93) Santiago, Chile: Założono chilijski klub piłkarski Colo Colo Santiago.\n2007-11-10 → (11) Santiago, Chile: Na Szczycie Ibero-Amerykańskim w Santiago de Chile, pomiędzy królem Hiszpanii Juanem Carlosem I a prezydentem Wenezueli Hugo Chávezem doszło do słownego incydentu - Może byś tak się zamknął?\n2010-12-08 → (8) Santiago, Chile: Pożar więzienia pod Santiago de Chile.\n1832 (186) Antonio Smith Irisarri → , chilijski malarz, rysownik. Urodzony Santiago, Chile. Zmarł 1877, w wieku 45 lat.\n1848 (170) Ignacio Carrera Pinto → , chilijski oficer, kapitan, bohater wojenny. Urodzony Santiago, Chile. Zmarł 1882, w wieku 34 lat.\n1882 (136) Vernon Steele → , aktor chilijski. Urodzony Santiago, Chile. Zmarł 1955, w wieku 73 lat.\n1924 (94) José Donoso, pisarz chilijski. Urodzony Santiago, Chile. Zmarł 1996, w wieku 72 lat.\n1929 (89) Manuel Contreras, generał chilijski. Urodzony Santiago, Chile. Zmarł 2015, w wieku 86 lat.\n1940 (78) Charles Parks, aktor chilijski. Urodzony Santiago, Chile.\n1942 (76) Eduardo Frei, chilijski polityk. Prezydent Chile 1994-2000. Urodzony Santiago, Chile.\n1964 (54) Valentina Vargas, aktorka chilijska. Film ”Imię róży” 1986. Urodzona Santiago, Chile.\n1969 (49) Horatio Sanz, aktor chilijski. Urodzony Santiago, Chile.\n1972 (46) Leonor Varela, aktorka chilijska. Urodzona Santiago, Chile.\n1974 (44) Cristián de la Fuente, chilijski model, aktor. Urodzony Santiago, Chile.\n1975 (43) Pedro Pascal, aktor amerykański. Pochodzenia chilijskiego. Urodzony Santiago, Chile.\n1979 (39) Cote de Pablo, aktorka chilijska. Urodzona Santiago, Chile.\n1981 (37) Ximena Abarca, piosenkarka chilijska. Urodzona Santiago, Chile.\n1877 (141) Antonio Smith Irisarri → , chilijski malarz, rysownik. Urodzony 1832. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 45 lat.\n1889 (129) Ignacy Domeyko → , geolog, mineralog. Urodzony 1802. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 87 lat.\n1891 (127) José Manuel Balmaceda → , chilijski polityk, dyplomata. Urodzony 1840. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 51 lat.\n1949 (69) Nora Gregor → , austriacka śpiewaczka operowa, aktorka. Urodzona 1901. Zmarła Santiago, Chile, w wieku 48 lat.\n1973 (45) Salvador Allende Gossens → , polityk chilijski. Urodzony 1908. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 65 lat.\n1973 (45) Pablo Neruda → , poeta chilijski. Urodzony 1904. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 69 lat.\n1980 (38) María Luisa Bombal → , pisarka chilijska. Urodzona 1910. Zmarła Santiago, Chile, w wieku 70 lat.\n1986 (32) Raúl Prebisch → , ekonomista argentyński. Urodzony 1901. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 85 lat.\n1994 (24) Erich Honecker → , niemiecki działacz komunistyczny, przywódca NRD. Urodzony 1912. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 82 lat.\n1996 (22) José Donoso, pisarz chilijski. Urodzony 1924. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 72 lat.\n2006 (12) Augusto Pinochet → , chilijski generał, polityk. Urodzony 1915. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 91 lat.\n2015 (3) Manuel Contreras, generał chilijski. Urodzony 1929. Zmarł Santiago, Chile, w wieku 86 lat.


Kobieta z kontrabandą i karabinem - Dziennik Wschodni\nKobieta z kontrabandą i karabinem\nW jednym z pomieszczeń funkcjonariusze odkryli arsenał\nPolicjanci przeszukali dom 53-letniej mieszkanki gminy Krasnystaw. Znaleźli bezakcyzowe papierosy i alkohol oraz…karabin.\nW przeszukaniu pomagali funkcjonariusze Urzędu Celnego. Mieli sygnał, że kobieta handluje kontrabandą.\n- W domu, samochodzie i garażu mundurowi odnaleźli 1,6 tys. paczek papierosów oraz 5 litrów alkoholu – mówi Magdalena Skiba, z policji w Krasnymstawie. - Towar ten nie posiadał polskich znaków skarbowych akcyzy. Został zabezpieczony w policyjnym depozycie. Wstępne wyliczenia wykazały, że uszczuplenie na rzecz Skarbu Państwa tylko z tytułu podatku akcyzowego przekroczyło kwotę 20 tysięcy złotych.\nW jednym z pomieszczeń funkcjonariusze odkryli arsenał. Ku wielkiemu zaskoczeniu kontrolujących, znalazły się tam pochodzące prawdopodobnie z okresu II Wojny Światowej: karabin, granaty ręczne, lotki od bomb, pociski i miny przeciwpiechotne. Kolekcjonerem-amatorem okazał się syn właścicielki posesji. Wyjaśnił, że zbieranie militariów jest jego pasją, a część swoich zbiorów znalazł sam, używając wykrywacza metalu.\nMarię M. czeka wysoka grzywna, natomiast miłośnikowi militariów, za nielegalne posiadanie broni i amunicji grozi do 8 lat pozbawienia wolności.\ncatwomen / 13 marca 2013 o 09:02\nja tez znam kogos kto handluje kontrabanda kolo Chelma\ncala wies zna te rodzine\ni jakos nic sie nie dzieje\nPolak potrafi :-(\nGość / 8 marca 2013 o 18:50\nJEDEN CELNIK wpuszcza a drugi łapie, interes sie kreci.


Taurine 100 kapsułek – Sklep Alicja Janowicz Fitness Motivation\nTauryna – aminokwas ten zwiększa wytrzymałość organizmu oraz przeciwdziała objawom zmęczenia, a także poprawia naszą koncentrację. Tauryna umożliwia szybszą i skuteczniejszą regenerację potreningową. Kolejną ważną cechą tego aminokwasu jest to, że zmniejsza negatywne skutki stresu podczas gdy jesteśmy na redukcji i stosujemy dietę niskowęglowodanową. Tauryna działa również antykatabolicznie oraz wspomaga transport kreatyny. W formie wegetariańskich kapsułek.\nOpakowanie: 100 cap.Inne składniki: Mąka ryżowa i żelatyna (kapsułka).\nZaleca się stosowanie jednej kapsułki od jednego do czterech razy dziennie, popijając dużą ilością wody, najlepiej pomiędzy posiłkami.Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany przez osoby uczulone na którykolwiek z jego składników. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Przechowywać w miejscu suchym w temperaturze pokojowej w szczelnie zamkniętych opakowaniach.


Chrońmy dzieci przed pornobiznesem - nowa akcja konsumencka\n* * * * * * * Informacje Spotkanie Ojca św. Franciszka ze wspólnotami neokatechumenalnymi. Rozesłanie rodzin na misje\nPapież Franciszek spotka się z Odnową w Duchu Świętym\nStanowisko Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich Diecezji Radomskiej ws. handlu w niedzielę\nII Krucjata Modlitwy w intencji Ojczyzny Luty\nKalendarz najbliższych spotkań ORRK - 1 marca - Spotkanie Organizatorów IV Kongresu Ruchów, godz. 10.30\n- 14 czerwca - IV Ogólnopolski Kongres Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, godz 10.00, Sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie\n„Chrońmy dzieci przed pornobiznesem” – to nowa akcja konsumencka rozpoczęta 22 stycznia br. przez Stowarzyszenie Twoja Sprawa. W listach skierowanych do operatorów największych sieci komórkowych konsumenci apelują o wprowadzenie w telefonach blokad chroniących dzieci przed pornografią w Internecie. Listy kierowane są także m.in. pod adresem Ministerstwa Sprawiedliwości, by ukrócić reklamę serwisów pornograficznych na wielkoformatowych billboardach.\nLiderzy stowarzyszenia alarmują, że pornobiznes przekroczył w 2013 roku kolejne granice. Zwracają uwagę, iż w polskich miastach nadal wiszą billboardy reklamujące jeden z serwisów pornograficznych. - Zachęcają one odbiorców, a więc również dzieci, do odwiedzenia strony internetowej z niezwykle ordynarną pornografią - przestrzegają. Według szacunków badania Megapanel PBI/Gemius we wrześniu 2013 roku (N=364) na wspomniany portal weszło ponad 140 tys. dzieci w wieku 7-14 lat. A to tylko jeden z wielu portali pornograficznych w Internecie. Liczba dzieci odwiedzających strony pornograficzne we wrześniu, została oszacowana na ponad 720 tys.\nObecnie Kodeks karny nie zawiera wyraźnego przepisu, który zakazywałby reklamowania w przestrzeni publicznej serwisów pornograficznych, nawet wówczas, gdy dystrybutor tych treści w żaden skuteczny sposób nie weryfikuje wieku swoich użytkowników.\n„Wygląda na to, że jeżeli rodzice nie wezmą sprawy w swoje ręce, ich dzieci będą nadal atakowane przez porno-przemysł” – twierdzi Lesław Sierocki, dyrektor zarządzający Stowarzyszenia Twoja Sprawa. Nie rozumiemy dlaczego w Polsce to pornobiznesowi ułatwia się życie, a nie rodzinom - zaznaczył\nRozpoczęta dziś akcja na stronie www.twojasprawa.org.pl jest prowadzona dwutorowo i jak zapewniają jej pomysłodawcy nie zajmie więcej niż dwie minuty.\nPo pierwsze, konsumenci zachęcani są do nacisków na operatorów telefonii komórkowej o ustawienie domyślnej blokady antypornograficznej, usuwalnej wyłącznie przez osoby pełnoletnie. Taki system działa z powodzeniem od 2004 roku w Wielkiej Brytanii. Wprowadzili je jako dobrą praktykę wszyscy liczący się operatorzy m.in. Orange i T-mobile, działające wspólnie pod brytyjską marką Everything Everywhere.\nU 99 proc. rodziców w Polsce pornografia wzbudza niepokój w kontekście wychowania dzieci, niezależnie od tego, czy dziecko ma 6, 10 czy 15 lat. Porównywalny niepokój budzą jedynie: wpływ alkoholu, narkotyki, dopalacze, agresja w szkole i przestępczość. (Badania zrealizowane przez Grupę IQS w listopadzie 2013 na próbie N=300 metodologią CAWI).\n„Chcemy, aby działające w Polsce firmy telekomunikacyjne, które zarabiają olbrzymie pieniądze dzięki polskim rodzinom, potraktowały poważnie obawy rodziców” – podkreśla Ewa Rżysko ze Stowarzyszenia Twoja Sprawa. Nie chcemy zwalniać z odpowiedzialności samych rodziców, jednak uważamy, że potrzebują nowoczesnych narzędzi, które pomogą im chronić ich dzieci. Rodzice nie chcą, aby produkt, który kupują dla swoich dzieci był po prostu niebezpieczny - dodaje.\nOsobny apel kierowany jest do Ministra Sprawiedliwości Marka Biernackiego oraz do przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach, posła Witolda Pahla z PO. Rodzice domagają się wprowadzenia wyraźnego zakazu reklamowania serwisów pornograficznych, które nie stosują skutecznych blokad przed dostępem przez dzieci.\nAkcji konsumenckiej towarzyszy klip, w którym wziął udział aktor Wojciech Żołądkowicz, znany ostatnio ze swojej roli w filmie „Układ Zamknięty”. - Pornografia to satyra na miłość. Jeżeli człowiek, który dopiero kształtuje swoje postrzeganie świata, widzi intymność, zbliżenie, namiętność przez pryzmat porno, o wiele trudniej mu będzie odkryć prawdziwą istotę tej najpiękniejszej relacji międzyludzkiej, miłości. Cieszę się, że mogłem pomóc sprawie – powiedział aktor, który włączył się w akcję pro bono.\nStowarzyszenie Twoja Sprawa przestrzega też przed skutkami zbyt łatwego dostępu do pornografii. Z badań Instytut Profilaktyki Zintegrowanej, przeprowadzonych jesienią 2012 roku wśród młodzieży gimnazjalnej z 8 województw (N=3287), celowe korzystanie z pornografii w okresie ostatnich 30 dni zadeklarowało 20 proc. dziewczynek i 66 proc. chłopców. Z grupy badanych chłopców 31 proc. wskazało, że celowo korzystało z pornografii 1-5 razy, 21 proc. chłopców wskazało korzystanie 6-30 razy, a aż 14 proc. czyli co siódmy chłopiec w Polsce stwierdził, że ogląda pornografię średnio przynajmniej raz dziennie (powyżej 30 razy miesięcznie). - Prawdopodobnie dane te już się zdezaktualizowały, na niekorzyść naszych dzieci – oceniają liderzy akcji „Chrońmy dzieci przed pornobiznesem”.\nZwracają oni uwagę, iż mainstreamowa pornografia przesycona jest wynaturzonymi, wulgarnymi, pełnymi brutalnej przemocy obrazami, które niszczą młodą psychikę. Przestępstwa na tle seksualnym, zaburzenia osobowości, agresja, niszczenie relacji czy niemożność wejścia w relacje, to tylko niektóre ze skutków takiego uzależnienia. Badania dr Valerie Voon z Uniwersytetu w Cambrige (2013) wskazują, że u osób uzależnionych od pornografii pojawiają się neurologiczne zmiany w mózgu, porównywalne ze zmianami u osób uzależnionych od narkotyków czy alkoholu. Niestety, im wcześniej takie zmiany w mózgu zachodzą, tym trudniejsza jest potem praca, aby te zmiany odwrócić. Z tego powodu tak ważne jest objęcie szczególną ochroną właśnie dzieci i młodzież – podkreślają. (KAI)\nSpotkanie Ojca św. Franciszka ze wspólnotami neokatechumenalnymi. Rozesłanie rodzin na misje\nDrugie papieskie wskazanie dotyczyło stałej pamięci o tym, że „Duch zawsze nas wyprzedza, Bóg zawsze idzie przed nami. Także w miejscach najdalszych, w najróżniejszych kulturach Bóg rozsiewa wszędzie ziarna swego Słowa – mówił dalej Franciszek. – Stąd wypływa konieczność zwracania szczególnej uwagi na kontekst kulturowy, w jaki wy, rodziny, udajecie się, aby działać. Chodzi często o środowisko bardzo różne od tego, z jakiego pochodzicie. Wielu podejmie trud nauczenia się języka, nieraz trudnego, a to wysiłek godny uznania. Tym ważniejszy będzie wasz wysiłek, jak powiedział [inicjator Drogi Neokatechumenalnej] Kiko [Argüello], «nauczenia się» spotykanych kultur, umiejąc rozpoznać wszędzie obecną potrzebę Ewangelii, ale też działanie Ducha Świętego w życiu i historii każdego narodu”.\nOjciec Święty wskazał wreszcie na potrzebę traktowania z miłością wszystkich, także tych, którzy nie mogą sprostać wysokim wymogom, jakie stawia neokatechumenalna droga ponownego odkrywania chrztu. To miłosierdzie także jest znakiem dojrzałości wiary: „Nikogo nie można przymuszać, naruszając jego wolność. Trzeba też uszanować ewentualny wybór kogoś, kto chce szukać poza waszą Drogą innych form życia chrześcijańskiego, które by mu pomogły wzrastać w odpowiadaniu na Boże powołanie. Drogie rodziny, drodzy bracia i siostry! Zachęcam was, by nieść wszędzie, także w środowiska najbardziej zdechrystianizowane, zwłaszcza na egzystencjalnych peryferiach, Ewangelię Jezusa Chrystusa! Ewangelizujcie z miłością, nieście wszystkim miłość Boga” – zachęcił Papież misjonarzy Drogi Neokatechumenalnej. (RV)\nPapież Franciszek weźmie udział w XXXVII zgromadzeniu Odnowy w Duchu Świętym, które ma się odbyć 1 i 2 czerwca na Stadionie Olimpijskim w Rzymie - poinformowano na zakończenie obrad Zgromadzenia Krajowego tego ruchu, odbywającego się w dniach 24-26 stycznia we Fiuggi.\nJak podano, informację o udziale Ojca Świętego potwierdził kierownictwu Odnowy w Duchu Świętym watykański Sekretariat Stanu. Oczekuje się, iż w wydarzeniu tym weźmie udział około 50 tys. osób zarówno z Włoch, jak i z całego świata. (KAI)\nRada ruchów i stowarzyszeń zwraca uwagę, że "wolna niedziela wcale nie oznacza bankructwa placówek handlu i zwolnień pracowniczych". W większości krajów europejskich sklepy są bądź zamykane w niedziele, bądź funkcjonują w ograniczonym wymiarze czasu. Członkowie ruchów przypominają, że zakaz poparła niedawno Polska Izba Handlu, której badania dowiodły, że praca w ten dzień jest coraz mniej opłacalna, gdyż przynosi relatywnie niskie zyski na tle innych dni tygodnia.\nW stanowisku czytamy również, że "dla nas, katolików, niedziela ma szczególny wymiar". - Jest to Dzień Pański, którego świętowanie jest wypełnieniem trzeciego przykazania Dekalogu i pierwszego przykazania kościelnego. Poza wymiarem religijnym niedziela ma ogromne znaczenie dla życia każdej rodziny. Wspólne przebywanie po całym tygodniu zajęć w szkole i pracy to wspaniała okazja do umacniania rodzinnych więzów - przy stole w gronie bliskich, na spacerze, podczas wspólnej zabawy. Jest wiele innych wspaniałych sposobów spędzania czasu, niż wycieczka do supermarketu - czytamy.\nRada Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich Diecezji Radomskiej stoi na stanowisku, że "niedziela to Twój czas dla żony, męża, dzieci, przyjaciół". - Czas, który warto poświęcić wspólnemu przeżywaniu nie zawartości sklepowych półek, lecz piękna środowiska naturalnego, czy korzystaniu z dóbr kultury.\nPoprzyjmy ideę projektu, który występuje w duchu poszanowania godności człowieka oraz uznania praw wolności religijnej wyrażającej się m.in. możliwością wypełniania prawa Bożego przez wierzących - czytamy dalej. (KAI)\nLuty - O liczne i dobre powołania do zakonów żeńskich i męskich.\nMarzec - Aby okres Wielkiego Postu i udział w rekolekcjach zaowocował nawróceniem do Jezusa\nMiłosiernego i pojednaniem w życiu rodzinnym i społecznym.\n- 27 kwietnia - Kanonizacja Jana Pawła II i Jana XXIII - liczne pielgrzymki ruchów\nna uroczystości w Watykanie\n- 14 czerwca - IV Ogólnopolski Kongres Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, godz 10.00,


Charakterystyka zbiorowa Alka, Zośki i Rudego\nAlka, Zośkę i Rudego poznajemy na kartach powieści Aleksandra Kamińskiego pod tytułem „Kamienie na szaniec”. Byli to młodzi ludzie, którzy kochali swoją ojczyznę. Oddali swe młode życie za Polskę, co odznacza ich wielkimi patriotami, dającymi przykład wielu pokoleniom przede wszystkim młodych ludzi. Uczestniczyli w wielu przeróżnych akcjach antyhitlerowskich, które były niebezpieczne, gdyż przyłapanie ich przez Niemców groziło śmiercią. Bohaterowie nie zważając na niebezpieczeństwa robili na złość niemieckim żołnierzom. Rozwieszali polskie flagi, gazowali niemieckie restauracje, na murach wypisywali teksty mobilizujące Polaków do walki z okupantem. Chłopcy swoim zachowaniem, kulturą, dobrym wychowaniem, religijnością, opanowaniem, patriotyzmem oraz wieloma innymi pozytywnymi cechami pokazali, że są wartościowymi młodymi ludźmi. Byli świadomi tego, że mają przed sobą całe życie, a jednak nie kierowali się egoizmem tylko miłością do Polski oraz honorem.\nTadeusz Zawadzki nazywany przez kolegów „Zośką” posiadał dziewczęcą urodę. Miał blond włosy, niebieskie oczy i długie delikatne palce. Przykładem tych cech jest następujący cytat: „...Został on bowiem przez naturę obdarzony niemal dziewczęcą urodą. Delikatna cera, regularne rysy, jasnoniebieskie spojrzenie i włosy złociste, uśmiech zupełnie dziewczęcy, ręce o długich, subtelnych palcach...to wszystko było aż nadto dostatecznym powodem do nazywania Tadeusza Zawadzkiego przez kolegów – Zośką...”. Alek, czyli Aleksy Dawidowski był wysokim chłopcem o niebieskich oczach. Świadczy o tym ten cytat: „...Alek był dryblasem. Wysoki, szczupły, o niebieskich oczach i płowej czuprynie, ciągle się uśmiechał, mówił szybko, wymachiwał rękoma i przy byle okazji wpadał w zachwyt...”. Janek Bytnar nosił pseudonim Rudy. Jak sama nazwa wskazuje był to chłopak o rudych włosach i piegowatej twarzy. Przykładem tej cechy jest cytat: „...Rudy miał piegowatą twarz i rudawe włosy. Cała istota Rudego ześrodkowała się w jego oczach i czole, odzwierciedlając wybitną inteligencję.\nOd pierwszych dni wojny, chłopcy szukali kontaktu z organizacjami konspiracyjnymi. Pierwszą taką organizacją, do której należeli chłopcy był PLAN. Jednak źle się czuli w chaosie organizacyjnym i odeszli na miesiąc przed katastrofą PLAN-u. W końcu nadeszła zima. Alek, Zośka i Rudy podjęli się prac zarobkowych. Właśnie w tych chwilach wykazali się wielką odpowiedzialnością. Gdy sezon szklenia już się skończył, drogi chłopców rozeszły się. Rudy został korepetytorem, Alek uruchomił jedną z pierwszych riksz w Warszawie. Zośka natomiast założył fabrykę marmolady. W obu tych przypadkach chłopcy wykazali się swoją pomysłowością oraz odpowiedzialnością. Natomiast później młodzi ludzie przyłączyli się do organizacji „Wawer”. To właśnie tutaj chłopcy zaczęli udowadniać swój patriotyzm i zamiłowanie do ojczyzny. Wtedy wykazali się wieloma pozytywnymi cechami. M. in. odwagą, rysując kotwice i litery V. Były to osoby, które kształciły się dla przyszłości, dla kraju. Do Grup Szturmowych wkroczyli nieco później. Wrażliwość to cecha, która ukazała się w chłopcach, kiedy dostali po raz pierwszy do ręki broń. Ciężko przeżywali fakt strzelania do wroga. Mimo wojny w ich życiu było miejsce na miłość np. Alek i jego narzeczona Basia. Wszyscy stracili swe życie w młodym wieku.\nMoim zdaniem wszyscy powinniśmy brać z nich przykład. Gdyby wszyscy ludzie byli tacy jak Alek, Rudy i Zośka, świat byłby piękny i dobry. Wyraźnie widać, że ci bohaterowie kierowali się w życiu sercem. Uważam, ze ofiara chłopców nie poszła na marne, ponieważ oni przeciwstawili się Niemcom. Zamiast ukrywania się, narażali swe młode życie w celu ratowania ojczyzny. „...Chłopcy ci potrafi pięknie umierać i pięknie żyć...”.


Inzaghi: Correa był świeższy niż Ciro\nSimone Inzaghi w pomeczowej wypowiedzi zaznaczył swój żal z powodu wywiezienia z Bolonii zaledwie jednego punktu, a także wyjaśnił przyczynę ściągnięcia z boiska Ciro Immobile.\n- To była trudna gra, od pewnego momentu musieliśmy grać w dziesiątkę, ale się nie poddaliśmy. Przepraszamy, że nie przywieźliśmy do domu trzech punktów na które zasługiwaliśmy. Popełniliśmy błędy, które musimy przeanalizować i i znaleźć środki zaradcze. Przy drugim golu powinniśmy wyjść wcześniej do odbitej piłki i zablokować strzał.\n- Jestem pierwszym rozczarowanym ale widziałem twarze zawodników w szatni. Są równie smutni z tego powodu co ja.\n- Naszym podstawowym wykonawcą rzutów karnych jest Immobile, którego nie było już na boisku. Do jedenastki mogli podejść Correa, Luis Alberto lub Jony. Correa miał wielkie pragnienie bramki, na treningach prawie nigdy się nie myli.\n- Mihajlovic? To było wspaniałe móc go spotkać. Nie mogliśmy się niestety objąć, bo gdybym mógł, to na pewno byśmy to zrobili.\n- Immobile rozegrał 90 minut przed trzema dniami. Luiz Felipe miał już na koncie żółtą kartkę i nie mogłem ryzykować. Skupiłem się na świeżości Correi - zakończył szkoleniowiec Orłów w rozmowie z Lazio Style Channel.\nźródło: własne / kubamessi / 2019.10.06, 17:42 powrót\n2019.10.06 19:28 Witt1981 188.147.98.171\nTrzeba przyznać że nasz trener żyje w innym świecie...swoim świecie. Czy zasłużyliśmy na wygraną? z przebiegu meczu można wywnioskować zupełnie co innego, mało tego gdyby nie ściągnięty z boiska Ciro to nie byłoby nawet remisu.\n2019.10.06 20:05 Witt1981 188.147.98.171\nWcześniej brałem go w obronę kiedy wiedziano na nim psy ale co innego myśli co innego robi a zgoła inaczej się wypowiada, tak było już nieraz z drugiej strony nie zazdroszczę kierowania drużyną przy takich "wielkich" wzmocnieniach...\n2019.10.06 20:31 doktorpolmos 89.66.92.130\nMamy dziada caicedo... A mógłby być wesley co wali bramy w premiership lub młodego simeone ... Myślę że jego czas minął jako trener w Lazio ... Nietrafione zmiany... Ciągle słaby lulic ... Felipe też popełnia dużo bledow\n2019.10.06 21:18 Witt1981 62.233.222.171\nJa też widziałem Wesleya w Lazio a to już byłoby naprawdę coś! i nie mogłem przeboleć braku tego transferu, transfery powinny być równorzędne z aspiracjami klubu ale tak nie jest.\n2019.10.06 21:27 Witt1981 62.233.222.171\nWesley Moraes - 8 meczy, 4 gole i asysta, trzeba przyznać że całkiem nieźle sobie poczyna w Aston Villa...trafiony transfer i będą mieli z niego wiele pożytku.\n2019.10.06 21:53 doktorpolmos 89.66.92.130\nZamiast inwestować w młodego napadziora jako zmiennika ciro to trzymają caicedo zamiast go latem do arabów sprzedać dołożyć i kupić np simeonego lub kogoś innego ... Słabsze zespoły wydają na transfery więcej niż my chcący walczyć o lm... A skład mamy do ty tylko zainwestować w obrońcę i lewego skrzydłowego jak np laxalt i śmiało by można walczyć o 4... Tak to będzie zaciera walka ale o ligę Europy... A jak odejdzie sms... Ciro lub Luis będzie znów stagnacja...\n2019.10.06 22:02 duri85 5.184.48.22\nPrzypominam wam, że to już nie jest Lazio, które wydaje duże pieniądze. Tym bardziej 20mln+ na rezerwowego. Bologna gra dobrze w tym sezonie i spodziewałem się remisu. Mecz mógł się ułożyć w dwie strony. Tak samo dobra decyzja z pozostawieniem correi, robi więcej wiatru. Martwi mnie tylko Lulić i Strakosha, który kolejny mecz nie wychodzi do piłek.\nIstniejemy już dni: 6228\nOstatnio dołączył: ygiqyg\nOstatnio komentował: michallazio


Maria Stangret-Kantor - Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl\nMalarka, aktorka Teatru Cricot 2, autorka tekstów literackich. Urodziła się 27 lipca 1929 roku w Strzelcach Wielkich pod Krakowem.\nW latach 1955-1958 studiowała malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów Jana Świderskiego i Emila Krchy. Od 1957 roku była współpracowniczką i aktorką Teatru Cricot 2, występowała we wszystkich spektaklach i happeningach Tadeusza Kantora. W 1959 roku wyjechała w podróż artystyczną do Paryża, gdzie w 1961 roku poślubiła Tadeusza Kantora. Od 1956 roku jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego "Grupa Krakowska", bierze udział we wszystkich zbiorowych manifestacjach tej formacji. W 1962 roku rozpoczęła pisanie "powieści bez kresu", wydanej w 2002 roku przez łódzką Galerię 86 pod tytułem Pamiętnik Dziadka.\nW latach 1983-85 powstał Dom Kantorów w Hucisku, na trasie z Krakowa do Wieliczki, który zamieniony został po śmierci Tadeusza Kantora (1990) na muzeum poświęcone sztuce obojga artystów. W 1994 roku Maria Stangret-Kantor założyła Fundację im. Tadeusza Kantora. Artystka związana jest z Galerią Krzysztofory i Galerią Starmacha w Krakowie oraz z Galerią Foksal w Warszawie. Mieszka i pracuje w Krakowie oraz Hucisku koło Gdowa.\nBrała udział w następujących przedstawieniach teatralnych Teatru Cricot 2 i Tadeusza Kantora: Studia czyli głębia myśli (pantomima, 1956), W małym dworku (1961), Wariat i zakonnica (1963), Kurka wodna (1967), Szewcy (1972), Nadobnisie i koczkodany (1972), Umarła klasa (1975), Gdzie są niegdysiejsze śniegi (1978), Wielopole, Wielopole (1980), Niech sczezną artyści (1985). Uczestniczyła też we wszystkich happeningach Tadeusza Kantora: Cricotage (1965), Linia podziału (1966), La Grand Emballage (1966), List (1967), Panoramiczny happening morski (1968), Konferencja z Nosorożcem (1968), Hommage a Maria Jarema (1968), Lekcja anatomii według Rembrandta (1968, 1969, 1971).\nPrace w zbiorach m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Kolekcji Galerii Foksal, Guggenheim Museum w Nowym Jorku oraz licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.\nSelected works by Maria Stangret-Kantor - Image Gallery wyświetl slajdy\nNa przełomie lat 50. i 60., jeszcze jako studentka krakowskiej ASP, Maria Stangret malowała obrazy w stylistyce informel, które sama nazywa "obrazami gestualnymi". W świat awangardowych tendencji malarskich wprowadził ją Tadeusz Kantor, który w 1955 roku wrócił z pobytu w Paryżu, gdzie miał okazję zapoznać się z abstrakcyjnym malarstwem nowoczesnym. Stangret też wyruszyła na przełomie lat 50. i 60. w podróż artystyczną do Francji, gdzie zetknęła się z twórczością takich artystów, jak Dubuffet, Wols czy Mathieu. Pierwszą wystawę artystka miała w 1963 roku w sztokholmskiej galerii Brinken. W 1965 roku po raz kolejny wyjechała za granicę, do USA (Kalifornia, Nowy Jork) i tam zainteresowało ją action painting Pollocka oraz sztuka Dine'a, Segala, Oldenburga i Rauschenberga.\nObrazy Marii Stangret z tamtego okresu charakteryzuje spontaniczność i lekkość gestu połączone z malarską wirtuozerią materii. Prace te, pełne napięć kolorystycznych budujących kompozycje płócien, prezentują rozległą gamę nastrojów w czym przypominają "wewnętrzne pejzaże". Artystka chętnie sięgała do świata dzieciństwa, podkreślając w wywiadzie z Piotrem Skrzyneckim\n"Fascynuje mnie poetyka szkolnych, dziecinnych, niemal zabaw farbami, atramentem, zalewaniem i zacieraniem papieru."\nTadeusz Kantor nazywał to "naiwizmem abstrakcyjnym". Ważnym czynnikiem konstrukcyjnym obrazów Marii Stangret z tego okresu jest ruch i wewnętrzna dynamika. Gdzieniegdzie pojawiają się też elementy kolażowe, takie jak wklejone główki odpustowych aniołów i świętych Mikołajów, wizerunki królów z pocztu Matejki, figurki kolorowych żołnierzyków - ta tendencja do wychodzenie poza granice dwu wymiarów płaszczyzny obrazu bardzo wyraźnie zarysuje się w późniejszej twórczości artystki.\nAbstrakcyjne obrazowanie stanowiło tylko jedną z metod poszukiwania przez artystkę pełnej swobody wypowiedzi. W połowie lat 60. Maria Stangret cyklem obrazów Pejzaże kontynentalne odchodzi od informelu. Na tych płótnach informelowe krajobrazy przedstawiające korony i gałęzie drzew zostały częściowo zamalowane przez artystkę pasami szarej i białej farby, tak jak malarz pokojowy zamalowuje fragment ściany, lub przekreślone znakami w formie iksów. Czytelna jest tu aluzja do ściany, na której zwykle umieszcza się obrazy, która zapowiada już późniejsze, "przedmiotowe" poszukiwania. Cykl ten jest też momentem zwrotnym w twórczości Marii Stangret, zapowiadającym przejście od spontanicznej, emocjonalnej ekspresji do wyraźnej intelektualizacji procesu twórczego. Niektóre prace z tej serii zostały przez artystkę przemalowane w 1997 roku.\nJednocześnie od samego niemal początku Maria Stangret towarzyszyła działalności teatru Cricot 2, tworzonego przez Tadeusza Kantora i Marię Jaremę. Brała też udział w małych formach scenicznych reżyserowanych przez Kantora dla Karbunkułu - "teatru okropności" prowadzonego przez Andrzeja Bursę i Jana Guntnera oraz wystąpiła w roli Woltyżerki w Cyrku Kazimierza Mikulskiego w reżyserii Kantora.\nW 1962 roku artystka rozpoczęła pisanie "powieści bez końca", utworu literackiego o konstrukcji kolażu składającego się z automatycznie montowanych fragmentów starych poradników, broszur, fikcyjnych historii i własnych opisów nieistotnych, banalnych sytuacji. Stangret traktowała swoje ówczesne pisanie jako rodzaj wentylu, za pomocą którego udawało jej się odejść nieco od powagi tzw. sztuki wysokiej. Niekiedy drukowała fragmenty tych tekstów w swoich katalogach (np. Krzysztofory, 1965, Foksal, 1967), a w 2002 roku utwór został wydany pod tytułem Pamiętnik Dziadka.\nMaria Stangret-Kantor, "Niebo z rynną I", "Klasa", "Niebo z rynna II", 1970, fot. dzięki uprzejmości Galerii Foksal\nMalarstwo pozostawało dla niej jednak zawsze sztuką autonomiczną, niezależną od pracy teatralnej czy literackiej. Pod koniec lat 60. i w latach 70. Stangret zrezygnowała z estetyki informelu na rzecz minimalizmu prostych kształtów i geometrycznych form. Wprowadziła też do swoich prac elementy trójwymiarowe, w postaci realnie istniejących przedmiotów. To wyjście poza dwa wymiary płótna, przekroczenie obrazu, wynikało z przenikania się w jej pracach malarstwa i assemblażu. W 1969 roku Maria Stangret dokonała w trakcie Assemblażu Zimowego swoistego zjednoczenia malarstwa i natury: zamalowując zieloną farbą pnie i nagie gałęzie drzew przed Galerią Foksal stworzyła "pejzaż prawdziwy". Pojawiły się konceptualne kompozycje, obrazy, którym towarzyszyły integralnie z nimi związane obiekty. W pracy Niebo z rynną (1970) artystka umieściła pod płótnem przedstawiającym niebo fragment prawdziwej rynny wypełnionej szarą lub błękitną wodą (powstały różne wersje tej pracy). Pod obrazami z namalowaną szachownicą (Szachy I i II, 1974) ustawiała szachowe pionki "meblowych" wymiarów, zaś pod innymi, na których widniały szkolne tablice, skrzyneczki z kredą do pisania (Tablice, 1974). Gra w klasy z 1970 roku to obraz z wymalowanym na białym tle schematem dziecięcej gry. Składa się on z kilku elementów i spływa ze ściany na podłogę, jakby zachęcając do rozpoczęcia zabawy. Są to prace, w których artystka zacierała różnicę między umownym a realnym statusem obrazu świata. W tym okresie pojawił się także w jej sztuce motyw gigantycznej kartki poliniowanego papieru z czerwonym marginesem (Kartka z zeszytu, 1970), rozwinięty w późniejszym okresie twórczości.\n"Przystępując do malowania nowych 'Kartek z zeszytu', stojąc przed pustym płótnem mam wciąż nieodparte wrażenie, że teraz muszę wszystko zrobić od początku, staranniej, tak jakbym znowu zabierała się do kaligraficznego przepisywania stron starych zeszytów w nowym" - powiedziała artystka w wywiadzie, którego udzieliła Jaromirowi Jedlińskiemu.\nW latach 80. oraz 90. źródłem inspiracji dla malarstwa Marii Stangret stała się ponownie natura. Powstały w tym okresie takie cykle obrazów jak Brzozy, Okna, Zboża. Płótna przedstawiające domy, drzewa i łany zbóż targane wiatrem uzupełniane były realnymi przedmiotami: zeschniętymi liśćmi w skrzyni, czapką żołnierską zawieszoną na gałęzi prawdziwej brzozy (Odejście Marszałka, 1991, pierwsza wersja). Pejzażom przedstawiającym drzewa towarzyszyły dostawione przez artystkę prawdziwe pnie stykające się z tymi będącymi malarską iluzją. Stangret traktuje pejzaż jako formę wyrazu, tworzywo refleksji i realizacji malarskiej, a nie jak tradycyjny gatunek malarstwa.\nInnym rozwinięciem wcześniejszego motywu, często pojawiającego się w twórczości Marii Stangret, były kolejne wersje Kartek z zeszytu, które najczęściej przybierały formę kartki zrolowanej. Kartki z lat 70. były obiektami konceptualnymi, później stały się miejscem zapisu subiektywnych emocji artystki. Przywodzą na myśl dziecięcy pamiętnik wypełniany opisami refleksji, wrażeń, doznań.\nForma kartki ze szkolnego zeszytu pojawia się także w pracach Stangret z cyklu Hommages, swoistym artystycznym dzienniku, w którym zasadniczą rolę odgrywa pamięć i wspomnienia. Są to realizacje o wyjątkowym ładunku liryzmu i bardzo prywatne, mające formę dialogu prowadzonego przez artystkę z ważnymi w jej życiu postaciami. Spontaniczny, malarski gest rodem z informelu łączy się w nich ze swoista grą z obrazem, rozbijaniem iluzji poprzez wprowadzanie do kompozycji realnych przedmiotów. Najpierw powstał Hommage a Jesienin (1986/1994), nieco później Hommage À Anna Frank (I wersja - 1990, II wersja - 1999), następnie Pamięci lekarzy z 1953 roku (1990, 1993), Hommage À Tadeusz Kantor (1992) i inne. Monumentalna praca poświęcona Annie Frank składa się z pięciu płócien połączonych ze sobą we fryz, przedstawiających poliniowane, zamalowane na błękitny kolor kartki papieru, na tle których artystka namalowała dziewczynkę na rowerze pędzącą w kierunku gwiazdy Dawida. W Hommage À Tadeusz Kantor na olbrzymiej, pożółkłej kartce, jakby wyrwanej ze starego zeszytu, artystka wykaligrafowała wiersz Sergiusza Jesienina i połączyła ją z ustawionym w galerii martwym pniem drzewa. W drugiej wersji Pamięci lekarzy z 1953 roku malarskiemu panneau z zarysem więzienia i gwiazdą Dawida towarzyszy kikut prawdziwego pnia drzewa, oblany czarną farbą.\nPod koniec lat 90. Maria Stangret powraca ponownie do motywu kartek z zeszytu, kartek poplamionych, pobrudzonych, jakby pozbawionych wartości. Artystka używa do malowania białego papieru, tego samego papieru, z którego Tadeusz Kantor wykonał kiedyś część kostiumów do spektaklu Gdzie są niegdysiejsze śniegi i którego spory zapas jeszcze pozostał. Oglądając Kartki z lat 1997-2004 widać wyraźnie, że artystka wciąż czerpie z lekcji informelu. Zapisała na nich ślady swoich emocji, którym towarzyszy spontaniczność i dynamika malarskiego gestu.\nW 2005 roku w Galerii Starmach pokazana została instalacja Marii Stangret-Kantor Hommage à Danił Lider. Swoją kolejną pracę z cyklu Hommages artystka zadedykowała zmarłemu w 2002 roku wybitnemu scenografowi ukraińskiemu. Odnosi się w niej do realizacji Lidera z końca lat 80., która nawiązywała do katastrofy w Czarnobylu - jednym z jej skutków było to, że liście na drzewach w Kijowie zżółkły i opadły na wiosnę. Podłogę w krakowskiej galerii artystka pokryła grubą warstwą suchych liści, pośród których sterczały kikuty martwych pni drzew. Na ścianach Maria Stangret umieściła nadpalone, podarte papiery z zarysem jakiegoś projektu i notatkami oraz poliniowane kartki z zeszytu o dużych rozmiarach.\nMaria Stangret-Kantor, "Hommage A Danił Lider", Galeria Starmach, Kraków, 2005, fot. Anna Dzierżyc - Horniak / dzięki uprzejmości Galerii Foksal\nNastępną realizacją z wielkiej serii Hommages była instalacja poświęcona Simone Weil. Składała się z dwunastu obrazów oraz sześciu bursztynowych w kolorze tablic z pleksiglasu, wewnątrz których znajdowały się zatopione strzępy papieru z fragmentami tekstów niemieckiej myślicielki. Na białych płótnach poliniowanych jak kartki z zeszytu widniały niebieskie i granatowe plamy naniesione malarskim gestem, przypominające smugi rozlewającego się atramentu. Pleksiglasowe tablice niczym skamieniała żywica zachowały zatopione w nich okruchy cennych myśli i filozoficznych refleksji Simone Weil.\nSerię obrazów wykonanych w 2009 roku Maria Stangret opatrzyła tytułem Hommage à Wiesław Kielar – Anus mundi. Artystka nawiązała w nim do wydanych w 1966 roku wspomnień Kielara z obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Cykl składa się z dwunastu obrazów o różnych formatach, namalowanych w błękitno-białej kolorystyce z niewielkim dodatkiem czerni. Tylko dwa z tych płócien bezpośrednio odnoszą się do tragedii Auschwitz: na jednym widnieje słynna brama obozu z napisem "Arbeit macht frei", na drugim jedynie słowo "Frei" zanikające na tle błękitu nieba.\n1963 - Galerie Brinken, Sztokholm;\n1965 - Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1966 - Galerie Entracte, Lozanna;\n1967 - Pejzaże kontynentalne, Galeria Foksal, Warszawa;\n1970 - Galeria Foksal, Warszawa;\n1970 - Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1974 - Galeria Foksal;\n1975 - Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1982 - Galerie de France, Paryż;\n1989 - Pałac Sztuki, Kraków;\n1990 - "Hommage À Anna Frank", Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1993 - "Informel 1959-1960", Galeria Starmach, Kraków;\n1995 - "...poza martwym pniem...", Muzeum Narodowe, Kraków;\n1997 - Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa;\n1999 - Galeria Starmach, Kraków;\n2002 - Galeria 86, Łódź;\n2002 - Galeria Foksal, Warszawa;\n2003 - "Kartki z zeszytu do malowania", Galeria Muzalewska, Poznań;\n2004 - "...kartki zapisane gestem...", Galeria Sztuki Wozownia, Toruń;\n2005 - "Hommage À Danił Lider", Galeria Starmach, Kraków;\n2007 - "Hommage a Danił Lider", Galeria Foksal, Warszawa;\n2007 - "Hommage a Danił Lider", Galeria Muzalewska, Poznań;\n2008 - "Hommage a Simone Weil", Galeria Starmach, Kraków;\n1968 - Fri Polsk Konst, Sveagalleriet, Sztokholm;\n1970 - III Salon International de Galeries Pilotes, Lozanna; Musee d'Art Moderne, Paryż;\n1972 - Atelier 72, Richard Demarco Gallery, Edynburg;\n1977 - "Wystawa Grupy Krakowskiej", Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1978 - "Wystawa Malarzy Teatru Cricot 2", Palazzo delle Mostre, Rzym, Palazzo Reale, Mediolan;\n1983 - "Presences Polonaises", Musee National d'Art, Moderne, Centre Georges Pompidou, Paryż;\n1985 - "Kolekcja Grupy Krakowskiej", Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1985 - "Dialog", Moderna Museet, Sztokholm;\n1987 - "Wystawa Grupy Krakowskiej", Galeria Krzysztofory, Kraków;\n1994 - "Grupa Krakowska", Galeria Zachęta, Warszawa;\n1997 - "Express Polonia", Mucsarnok, Budapeszt;\n2000 - "Kobiety nowoczesności", Galeria Ego, Poznań.\n2008 - "Hommage a Simone Weil", Galeria 86, Łódź;\n2009 - "Anus Mundi. Hommage a Wiesław Kielar", Galeria Stefan Szydłowski, Warszawa.\nHommage À Danił Lider, Galeria Starmach, Kraków fot. Anna Dzierżyc-Horniak 2005\nAutor: Ewa Gorządek, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, wrzesień 2007; aktualizacja: listopad 2009.\nPhotographs of Tadeusz Kantor and Maria Stangret – Image Gallery wyświetl slajdy\nmalarka Cricot 2 życie kantora


PGNiG Superliga. Trener Górnika: VIVE to inna liga - Polsat Sport\nPGNiG Superliga. Trener Górnika: VIVE to inna liga\n10.10.2017, 23:19 Piłka ręczna\nW meczu na szczycie ekstraklasy piłkarzy ręcznych nie było niespodzianki. Drużyna PGE VIVE Kielce wysoko pokonała we własnej hali Górnika Zabrze 33:20. - Kielecki zespól to zupełnie inna liga – przyznał po spotkaniu trener gości Rastislav Trtik.\nPiłkarz ręczni Górnika tylko przez 10 minut stawiali opór wielokrotnym mistrzom Polski. Później na parkiecie dominowała już drużyna Tałanta Dujszebajewa. - Mieliśmy dobry początek, wtedy dotrzymywaliśmy kroku drużynie z Kielc. Później w naszej grze coś się zacięło. Kilka prostych błędów, podań wprost w ręce rywala i z tego przeciwnik wyprowadzał proste kontry. Niestety graliśmy falami i stąd taki wynik – nie ukrywał rozgrywający Górnika Wojciech Matuszak.\nMimo wysokiej porażki z gry swojej drużyny zadowolony był trener gości. - VIVE to zupełnie inna liga. Drużyna, która gra w Lidze Mistrzów, jest w tej chwili poza zasięgiem krajowych rywali. My nie przyjechaliśmy tutaj po zwycięstwo. Chcieliśmy zaprezentować dobry handball i mieliśmy fragmenty dobrej gry – chwalił swój zespół Trtik.\nWidać, że VIVE jest doskonale przygotowane do sezonu pod względem fizycznym. Kielczanie mecz z Górnikiem rozegrali zaledwie 48 godzin po niedzielnym pojedynku Ligi Mistrzów z niemieckim Flensburgiem. - Byliśmy skoncentrowani przez pełne 60 minut. Taką postawę musimy prezentować w każdym spotkaniu. W niedzielę straciliśmy zwycięstwo w ostatnich sekundach meczu. Dzisiaj dominowaliśmy przez cały pojedynek – mówił zadowolony rozgrywający VIVE Uros Zorman.\nZabrzanie mieli olbrzymie kłopoty ze sforsowaniem kieleckiej defensywy, grającej systemem 5:1. - Tę obronę ćwiczymy na treningach. Widać po ostatnich spotkaniach, że wychodzi ona nam coraz lepiej. Rywale grali obroną 4:2, ale i z tym daliśmy sobie radę. Sporo bramek zdobywaliśmy po szybkich kontrach. Świetnie bronił też Sławek Szmal. Wszystko dzisiaj funkcjonowało tak jak powinno – podkreślił rozgrywający mistrzów Polski Mariusz Jurkiewicz.\nPo zwycięstwie nad Górnikiem kielecki zespół z 25 punktami na koncie został samodzielnym liderem ekstraklasy.\nZOBACZ TAKŻE WIDEO: Moryto: Kielce żyją piłką ręczną


Podsumowanie roku 2015! - Podróże Muzyczne\nDaawno już nie pisałem, to prawda. Wynikało to z różnych przyczyn, niemniej jestem pełen nadziei, że przyszły rok będzie pełnym powrotem do pisania dłuższych tekstów!\nNa dobry początek postanowiłem stworzyć krótkie podsumowanie tego mijającego roku. Prywatnie nie był on dla mnie łatwy, mnóstwo popełnionych błędów, głupstw, stracone nadzieje itd. I pewnie człowiek już by skakał z mostu, ale jak zawsze kołem ratunkowym okazała się MUZYKA!\nTak, ten rok pod względem muzycznym był świetny. Aż trudno opisać wszystko to co się działo przez ten czas. Zacznijmy od najważniejszego, czyli od... podróży muzycznych rzecz jasna :)\nStrasznie nie lubię tworzyć zestawień i rankingów, więc prześledźmy moje podróże po kolei:\n1. Organek, Lizard King, Toruń/ Maraton Piosenki Osobistej, Świecie - tak, Organka widziałem dwukrotnie i oba koncerty wspominam fantastycznie. Jeszcze raz piąteczka! :)\n2. 30 Seconds to Mars, Ergo Arena, Sopot/Gdańsk - Jared Leto w śmiesznej czapce, pokazujący tors, szalejące fanki, genialnie energiczna pierwsza połowa koncertu, rewelacyjny "Conquistador", "The Kill" tylko w wersji akustycznej (a bardzo chcę kiedyś ten utwór usłyszeć w pełnej wersji). Poprawne show, acz w 2011 w Łodzi bawiłem się lepiej, być może pora zobaczyć ich na nieco większej przestrzeni.\n3. Blues na Świecie Festiwal, Świecie - to cykliczna bluesowa impreza odbywająca się w moim regionie, świetnie zorganizowana i warta odwiedzin. Szczególnie zachwycił mnie pierwszy dzień i występy pań: Natalii Kwiatkowskiej z zespołem Cheap Tabacco (naprawdę polecam, będzie osobna notka o nich, wszak obiecałem to kupując od nich płytę) i Ani Rusowicz (cover "Whole Lotta Love" był miażdżący). Drugi dzień to występy zespołów: Dan Patlansky, Aynsley Lister Band (nagrywał koncertowe DVD) i Dżem pięknie wspierany przez Jana Gałacha.\n4. Open'er Festival 2015 - myślę, że jeszcze wrócę do wspomnień z tego festiwalu. Teraz krótko: bardzo, bardzo słoneczna pogoda, słabszy pierwszy dzień dla mnie (choć Alabama Shakes zachwyciła), potem zdecydowanie lepiej. Marmozets, Tom Odell, wyczekiwane przeze mnie The Libertines (nie zawiedli), przebojowi The Vaccines, ukochane Of Monsters and Men po których występ Mumfordów jakoś tak nie zachwycił mnie :P, zasypianie ze zmęczenia na The Prodigy (sic!), dobry występ Hoziera (naprawdę moim zdaniem ma lepsze piosenki niż tylko "Take Me To Church"), Kasabian (najlepszy koncert Open'era? Dla mnie tak!) i Disclosure (czegoś zabrakło). To w dużym skrócie. Niemniej edycja udana, nowe przyjaźnie muzyczne zawarte, a następna edycja szykuje się jeszcze lepsza :)\n5. Luxtorpeda + Hey, Władysławowo - koncertów nie mogło zabraknąć również na wyjeździe wakacyjnym! Szczególnie w pamięci pozostaje Hey, było to moje pierwsze zetknięcie z Kasią Nosowską i było niesamowicie! Złapałem fajny "flow" na tym koncercie :)\n6. Dave Matthews Band, Ergo Arena, Sopot/Gdańsk - wyjazd zupełnie nie planowany, ale udało się wygrać wejściówki, więc trzeba było się wybrać! A było warto. Szybko zaznajomiłem się z twórczością zespołu i już wiedziałem, że ich pierwszy występ w Polsce będzie wyjątkowy i był. Bo trzeba powiedzieć, że zespół Dave'a to istna maszyna koncertowa. Setlisty na każdym koncercie się różnią, dużo tu miejsca na perfekcyjne solówki choćby sekcji dętej, skrzypiec, perkusji. I te "Two Steps" kończące prawe 2,5 godzinny koncert! Coś pięknego :)\n7. Kari, Klub Żaczek, Kraków - chyba najmniejszy koncert w tym zestawieniu, ale ja tą dziewczynę uwielbiam i będąc akurat w Krakowie szkoda byłoby opuścić jej koncert. Wystąpiła bez zespołu, sama na scenie plus klawisze. Zupełnie inny odbiór niż podczas Open'era, ale niemniej przyjemny. I przede wszystkim zagrała mój ulubiony utwór z jej pierwszej płyty, czyli "Jump Into My Heart And Stay".\n8. Foo Fighters, Arena Kraków - Najbardziej wyczekiwany przeze mnie koncert tego roku! Prawie 3 godziny czysto rock n'rollowego szaleństwa. I co ja mam tu więcej mówić? Usłyszałem właściwie wszystko to co chciałem, zespół w świetnej formie (no, tylko Dave na tronie :p), kto nie był, niech żałuje. Koncert roku? Niespodziewanie nie, ten tytuł wędruje do...\n9. Florence And The Machine, Atlas Arena, Łódź - Cóż to był za piękny występ! Wiedziałem, że będzie dobrze, ale właściwie sam nie do końca wiedziałem, dlaczego się tam wybieram :D A jednak, byłem totalnie w jakieś dziwnej ekstazie od pierwszych dźwięków "What the Water Gave Me". Florence dostarczyła mi wszelkich emocji, które oczekuje po koncercie: była energia, były chwile totalnego wzruszenia, świetne akcje fanów i ta wyczuwalna chemia między zespołem a publicznością! Myślę, że jeszcze do tego koncertu we wspomnieniach wrócę :) I czekam na kolejne spotkanie z Flo podczas przyszłorocznego Open'era :)\nWarto byłoby jeszcze podsumować wydawnictwa płytowe, ale tu mam wielki problem. Bo tych płyt było tak dużo i przede wszystkim tak wiele świetnych, że nie podejmuję się tworzenia żadnego rankingu. Artyści zagraniczni, którzy wydali albumy i pierwsi przychodzą mi na myśl to: Coldplay, Muse, Florence and The Machine, Foals, Kendrick Lamar (nie jestem znawcą i fanem hip-hopu ale faktycznie ten album ma coś w sobie), The Libertines, OMAM (choć tu przyznaje, że pierwsza płyta dla mnie jednak lepsza), ep-ka Foo Fighters, Alabama Shakes, The Dead Weather i pewnie jeszcze parę ciekawych premier pominąłem. Każda z wymienionych miał swój czas u mnie w odtwarzaczu, każda jest warta przesłuchania :) Dobra niech będzie w zamian chociaż utwór roku choć tu też się wahałem co wybrać, więc będzie ex-aequo: Muse - Psycho i Foals - Mountain At My Gates:\nZ polskich artystów to pierwsze myśli kieruję w stronę Dawida Podsiadło, Korteza (jego płyta wraca do człowieka jak... "Bumerang"), Lilly Hates Rosses, Lao Che.\nChoć przyznam się, że w tym roku z polskich płyt dominowała u mnie... "Miłość W Czasach Popkultury". Wiem, premierę miała dobrych kilka lat temu, ale w tym roku spojrzałem na nią z innej perspektywy i dość często towarzyszyła mi w roku 2015. Jeśli miałbym wybrać osobistą polską płytę roku to trafia ona do Myslovitz! Ot, taki prezent od Podróży Muzycznych na 20-lecie działalności :)\nNa koniec wszystkim życzę szczęścia, niesamowitych płyt i koncertów w roku 2016! Mam nadzieję, że będziemy wspólnie Podróżować Muzycznie!


Jesteś tutaj: pozyczkipozabankowe3.pl > Biznes > Nowe pomysły\nOpublikowano w Gospodarka | Luty 1st, 2013\nJuż nie długo może być koniec 26 cyfrowego numeru bankowego, jako niezbędnego narzędzia do przelewania pieniędzy. Może go zastąpić numer telefonu, bądź adres mailowy.\nObecnie funkcjonuje dużo serwisów internetowych, za których pomocom w bardzo łatwy sposób można przelać pieniądze. Rozwiązania typu przelew przez telefon, maila czy też za pomocom facebooka nie jest nowościom w naszym kraju. Niestety za każdym razem trzeba wprowadzać numer konta, bo inaczej system nie zaakceptuje przelewu.\nWprowadzenie w życie KIR pomogło by wielu osobom. Dzięki niemu nie trzeba będzie wprowadzać w system numeru konta bankowego. Można zamiast tych 26 cyfr podać adres mailowy, numer telefon czy też inny wymyślony przez osobę kod numerowy. Aktualnie przy źle wpisanym numerze konta bankowego, system nie zrealizuje przelewu. A jak będzie z systemem KIR, czy nie będzie żadnych problemów? Okazuje się, że taki sposób będzie bardzo bezpieczny. Jeżeli imię i nazwisko będzie niepoprawne, to bank nie zrealizuje przelewu.


Wyspa Dadaj. Z radiem na Mazurach - HamNews.pl\nStrona główna News Wyspa Dadaj. Z radiem na Mazurach\nTym razem nasza mini wyprawa krótkofalarska odbyła się na Mazurach, gdzie swoje namioty rozłożyliśmy nad jeziorem Dadaj na wyspie Dadaj.\nJezioro Dadaj ma powierzchnię 1002 ha i znajduje się na nim aż 15 wysp. Na jednej z nich stanął nasz obóz. Linia brzegowa jeziora jest bardzo łagodna, dno przybrzeżne piaszczyste, a woda krystalicznie czysta. Na wyspę przybyliśmy w czwartek, dzięki czemu udało nam się rozbić namioty w najlepszym miejscu, tuż przy brzegu jeziora. Nasze pole otoczone było dużymi brzozami, bukami i sosnami, które w upalny dzień dawały nam kojący chłód.\nNa wyspie znajduje się kilka domków, które były zajęte przez rodziny z dziećmi natomiast u nas było zupełnie pusto. Zresztą pole namiotowe, które udostępniają gospodarze nie pomieści więcej niż kilka namiotów. Mieliśmy więc polanę nad jeziorem do swojej dyspozycji. Teren dookoła jest bardzo zadbany, są czyste i dostępne sanitariaty i pomieszczenia kuchenne w pełni wyposażone, gdzie można ugotować i zjeść posiłek.\nNa naszej wyprawie jak zwykle mieliśmy cały sprzęt krótkofalarski, którym dysponujemy. Przez cały czas pracowaliśmy na analogowym, niesamowitym radiu Yaesu FT 707 oraz na niesymetrycznej antenie z linią 300 Ohm, która pracowała na pasmach od 80m do 6m. Antenę wykonał Tomek dzień przed wyjazdem. Sprawiła się doskonale i dzięki niej zaliczyliśmy łączności na wielu pasmach. Mamy szczęście do otwarć pasm, które tym razem nas nie zawiodło. Pracowały pasma 6m, 10m i pozostałe. Była to więc doskonała okazja, aby przetestować zrobioną antenę.\nNa polanie nie ma zasilania. Była to też dobra okazja, aby przetestować panele solarne i akumulatory. Skończyło się to tak, że akumulator 100Ah dał radę przez 4 dni nadawania mocą 60-70W i nie trzeba było go doładowywać. Panele ładowały pozostałe gadżety elektroniczne oraz zapasowe akumulatory.\nPonieważ dookoła było bardzo cicho (także na jeziorze) byliśmy ciekawi, co wydarzy się w weekend. W sobotę na pole przybyła grupa motocyklistów, którzy rozbili się na szczęście daleko od nas. Piszę “na szczęście” ponieważ bardzo głośno słuchali muzyki do późnej nocy. Do nas docierały na szczęście tylko dudniące basy. Czasami nie potrafię zrozumieć dlaczego ludzie jadą w przepiękne ciche miejsca po to, aby na cały regulator słuchać muzyki, przy czym zupełnie nie zważają na innych.\nNa jeziorze i w okół jeziora na szczęście było w miarę cicho. Nie było ryczących dyskotek i zbyt dużej liczby ślizgaczy z silnikami rakietowymi.\nPodsumowując. To kolejny wyjazd w tej samej grupie Towarzyszy, który zaliczam do bardzo udanych. Miejsce na wyspie Dadaj polecam do wypoczynku, łowienia ryb, rekreacji oraz wypadów krótkofalarskich.\nZapraszam do obejrzenia krótkiej relacji filmowej.