Byłem ojcem, jestem tatą - historia, w której zostawiłem syna i odszedłem.\nDziś temat bardzo trudny i wzbudzający kontrowersje, wiele myślałem, czy poruszać ten temat, rozmawiam z ojcami, z matkami i uznałem, że warto by napisać, choć krótki post o tym. To będzie wpis osobisty i bardzo jednostronny, nie będę w nim radził, nie będę oceniał, postaram się zadać wiele pytań, może na jakieś odpowiedzieć, choć myślę, że większość zostanie bez odpowiedzi.\nO tym dlaczego zostawiłem syna.\nWpis o ojcach, którzy zostawiają swoje dzieci, partnerki i znikają totalnie z ich życia.\nCo powoduje, że mężczyzna jest w stanie odwrócić się i zniknąć z życia dziecka, bez słowa? Czasem weekendowi ojcowie coraz rzadziej odwiedzają swoje dzieciaki, by w końcu przestać się z nimi widywać, nie dzwonią i przestają być ojcami. Jakimi by nie byli. Dziś dla mnie nie do pomyślenia, nie wyobrażam sobie nie widywać się z Maksem i Livią, gdy wyjeżdżam na weekend, czuje się nieswojo, w niedziele mam emocjonalny dół, mimo tego, że zazwyczaj z czwartku na piątek zostają u mnie na noc.\nA jednak sam byłem takim człowiekiem ponad 14 lat temu. Byłem? Może trafniej byłoby napisać- jestem? Czasu nie cofnę.\nMój pierwszy syn ze związku, z którego w zasadzie uciekłem ma 14 lat, ostatni raz go widziałem, gdy miał parę miesięcy, związek z jego mamą był burzliwy, szczerze mówiąc, wtedy nie byłem zbyt dojrzałym człowiekiem, wcale. Miałem ledwo 23 lata a w głowie siano.\nWyjechałem, wiele rzeczy się popsuło, wiele rzeczy zawaliłem, przestraszyłem się, chciałem po ekscesach w latach nastoletnich czasu na odreagowanie, uspokojenie głowy. Wyjeżdżając, sytuacja była dość napięta, czułem, że pali mi się grunt pod nogami i wszystko na raz mnie przygniotło. Nie tłumaczę się, chcę zwyczajnie dać zarys tego, co wtedy czułem, w jakim miejscu byłem mentalni, jakie emocje mną targały. Nie będę opowiadał o mojej relacji z jego mamą, to nie jest istotne, teoretycznie oboje byliśmy dorośli. Wyjechałem, po urodzeniu spędziłem z nim może dwa tygodnie w czasie jego chrztu, potem po paru miesiącach kolejny tydzień.\nMożesz mnie oceniać, możesz być zbulwersowany. Zrozumiem.\nWtedy był niemowlakiem, relacje z jego mamą stawały się napięte, nawet bardzo, dużo w tym mojej winy, coś we mnie pękło. Podjąłem decyzję, że muszę odejść, muszę zniknąć. Biłem się z samym sobą, dziś wiem, że byłem emocjonalnie niedojrzały. Dziś wiem, że nie było we mnie ojca, nie czułem się nim, tak jak wielu zbyt wczesnych ojców, którzy nie czują tego, co ja czuje dziś, mając Maksa i Livię.\nTo dość powszechne, pisałem o tym kiedyś — Identyfikacja ojcostwa– jeśli nie jesteś w stanie zidentyfikować w sobie ojca, nie czujesz się nim, to jak masz być ojcem dla swojego dziecka? Byłem ojcem, biologicznym, wtedy tylko tak to czułem. Odszedłem, nie napiszę ci, że nie było dnia, w którym myślałem o moim synu. Nie, to tak nie działa.\nMyślałem o nim, w święta, jego urodziny, czasami gdzieś tam przemknęła myśl, co u niego, jak się ma. Dziś od czasu do czasu rozmawiam z jego mamą, relacje są pozytywne, wie o mnie, chciałbym, by kiedyś chciał mnie poznać, może pogadać. Czy będzie chciał, czy ja zasługuję na jego czas? Tego nie wiem.\nZostawiam to jego ocenie. Wiem, że ma prawo do ostrej oceny, ma prawo do zignorowania mnie. Wielu facetów tak jak ja zwyczajnie nie czuje tego, nie ma w sobie rozwiniętych emocji, poczucia ojcostwa, nie ma wzorów, wielu gubi się i to jest straszne. Nie cofnę czasu, mogę jedynie wyciągnąć lekcję z tego doświadczenia.\nDlatego ta lekcja jest dla mnie tak bardzo ważna, dlatego tak bardzo chcę dać siebie moim dzieciakom. Nie popełnić drugi raz tego cholernego błędu. Pewnie jesteście zaszokowani, co?\nDo bycia ojcem nie trzeba mieć kwalifikacji, do bycia tatą, już trzeba się uczyć i oddać temu serce.\nNIE JESTEM IDEALNY, NIE JESTEM PERFEKCYJNY, MAM SWOJĄ PRZESZŁOŚĆ, KTÓRA NIE SPRAWIA, ŻE JESTEM Z NIEJ DUMNY.\nEDIT: Po tym tekście napisałem do syna. Nie cofnę czasu, nie będę szukał usprawiedliwienia, bo nie ma takiego słowa, które mogłoby coś zmienić, cofnąć czas. Chciałbym zbudować z nim przyjacielskie relacje, porozmawiać, poznać go. Odpowiedział, jesteśmy w kontakcie. Więcej Wam nie powiem, bo to nie tylko moje życie. Ciesze się, że rozmawiamy. Ogromnie.\nAnna\tdnia 14 maja 2019 o godz. 22:06\nDziekuje za ten wpis i za Twoja szczerosc. Kazdy z nas byl kiedys mniej dojrzaly, niz jest. Chwala Bogu, ze ta lekcje masz za soba i mozesz cieszyc sie byciem Tata ❤ Zycze Ci, bys mial kiedys okazje zbudowac relacje z Synem, jesli zdecyduje, ze chce sie z Toba spotkac 👍\nNiko\tdnia 14 maja 2019 o godz. 22:39\nWszystko zależy od niego samego.\nBeata\tdnia 14 maja 2019 o godz. 22:37\nStraszne. Nigdy bym się tego po Tobie nie spodziewała. Mam nadzieję, że ten chłopak ma jakieś męskie wzorce. Tak czy i aczrj gratuluję odwagi, że się przyznales\nNiko\tdnia 14 maja 2019 o godz. 22:40\nMa, miał. Ocenianie zawsze łatwiej nam idzie, niż przyznawanie się do błędów.\nAgula\tdnia 15 maja 2019 o godz. 11:03\nNaprawdę mocny wpis, i mocno do mnie trafił jako do dziewczyny która została sama w ciąży bo partner nie był gotowy, zniknął na 9 lat, teraz chciałby ja poznać, chodź chyba sam nie jest tego pewny.. Wiem jakie to trudne dla córki, i jak bardzo trudne jest to dla mnie…dlatego mocno trzymam kciuki za to aby syn kiedyś mógł zobaczyć w tobie tatę i aby mógł się przekonać że teraz jesteś zupełnie innym człowiekiem i będziesz już zawsze. Pozdrawiam\nNiko\tdnia 15 maja 2019 o godz. 19:26\nNie musi we mnie zobaczyć taty. Ja nie mam takiej potrzeby. Chce by wiedział , że chciałem pogadać. A czy zasługuje na to? To już inna bajka\nM\tdnia 15 maja 2019 o godz. 13:44\nSzanuję Cię za odwagę, w sumie ogólnie szanuję Cię za to robisz, ale cholera. Jestem dzieckiem porzuconym przez ojca, niechcianym mimo kilku prób kontaktu, byli niby tatusiowie w moim życiu, ale co z tego. Mam żal. Piszesz o braku dojrzałości, ok rozumiem, ale gdyby matka w tym samym czasie była niedojrzała? Co z dzieckiem… facet zazwyczaj może po prostu odejść. Pozdrawiam\nNiko\tdnia 15 maja 2019 o godz. 19:24\nPisze o sobie. Wiem, że to nie rozwiązuje niczego, nie zmieni niczego. Czasu nie cofnę\nTo tylko ja\tdnia 15 maja 2019 o godz. 22:09\nO jezu, jakie to słabe jest. 23latek który nie potrafił udźwignąć tego, ze będzie ojcem? A co gdyby matka tez tak miała? Najgorsze jest to jak próbujesz się usprawiedliwiać. Nic nie jest w stanie wytłumaczyć tego, że zostawiłeś SWOJE dziecko. Ćpanie i chlanie było lepszym wyjsciem? Jakim prawem możesz edukować innych ojców, skoro sam jesteś tak bardzo daleko od jakichkolwiek ideałów i wartości? To jest czysta hipokryzja mieć wy*ebane na własne dziecko, a uczyć innych jak wychowywać własne 🙂 mam nadzieje, ze nie dostaniesz nigdy drugiej szansy bo na nią nie zasługujesz. Fałsz i obłuda – nic więcej. Kochany tatuś tylko dla Livi i Maksa. Dlaczego? Bo się sprzedają w necie? Bo można było książkę wydać o autyzmie? Obrzydlistwo…\nNiko\tdnia 16 maja 2019 o godz. 09:09\nUpdate. Rozmawiam z synem. Nie usprawiedliwiam się, piszę jak było. Weź coś na ból, bo widzę, że cię bardzo boli. Nie mogę cofnąć czasu, jednak mogę spróbować coś zmienić. Wybacz że cię zawiodłem.\nThomasRost\tdnia 17 maja 2019 o godz. 14:01\nDrogi anonimowy komentatorze… Nikodem zrobił sobie istny rachunek sumienia na oczach wszystkich. Pomijając fakt tego co zaszło w jego ojcowskiej przeszłości, to powinieneś troszeczkę lżej podejść do tematu, bo jestem przekonany, że ani ja ani tym bardziej Ty nie miałbyś odwagi na podobną rzecz wyrzucając z siebie wszystko i poddając do publicznie do oceny. Choćby z tego jednego powodu należy się mu szacunek. Fałsz i obłuda? Dlatego, że facet przyznaje się do błędów i mówi, że odjebał nie będąc z tego faktu dumnym? A jakim prawem Ty poddajesz ocenie jego relacje z dzieciakami pisząc, że dobrze się “sprzedają”? Samo powiedzenie, że “dobrze się sprzedają” budzi we mnie obrzydzenie, tak jak Ciebie brzydzą błędy ludzi z przeszłości… Być może jesteś przykładnym facetem, który nigdy nikomu nie przyszedł przykro, który nigdy nie zdradził swojej kobiety, który nigdy nikomu nie zrobił krzywdy (niekoniecznie fizycznej) i nie ma ani jednej negatywnej rzeczy z Twojej przeszłości, której się wstydzisz, a którą postanowiłeś zmienić… Jeśli tak jest to sorry, ale każdy z nas ma coś za uszami 🙂 Nie każdy jest jednak na tyle odważny, żeby powiedzieć “Sorry zjebałem, ale to naprawię”.


Teak-Stal szlachetne meble ogrodowe Stół 200cm 6 x krzeseł VIAREGGIO - Sklep Internetowy TwojPasaz.pl\n» Teak-Stal szlachetne meble ogrodowe Stół 200cm 6 x krzeseł VIAREGGIO\nTeak-Stal szlachetne meble ogrodowe Stół 200cm 6 x krzeseł VIAREGGIO\n4 899,00 zł 4899.00 PLN\nMeble ogrodowe Teak-Stal szlachetne. Stół 200cm 6 x krzeseł VIAREGGIO\nZestaw jest łatwy w utrzymaniu oraz przyjazny dla środowiska. Proponowany zestaw stanowi nieodzowne uzupełnienie każdego gustownie urządzonego ogrodu, werandy lub tarasu. Zestaw mebli ogrodowych wykonany ze stali nierdzewnej i egzotycznego drewna, który zachwyci najbardziej wymagających klientów.\n1x stół 200cm\nRodzaj drewna: teak\nKraj pochodzenia: Indonezja, Wietnam, Chiny\neleganckie i szlachetne wzornictwo\nzestaw przyjazny dla środowiska\nZestaw mebli ogrodowych ITALY, stół i 6 krzeseł


Jeżyna od dawna uważana jest za dziką jagodę. Do uprawy przemysłowej i hodowli na działkach domowych hodowcy hodowali ogrodowe odmiany jeżyn. Wymagania dotyczące odmian kulturowych to: przyjemny smak jagód, duże owoce, regulowana produktywność, brak kolczastych kolców na łodygach do wygodnego zbierania jagód. Jedną z najlepszych odmian, która w pełni spełnia te wymagania, jest Triple Crown.\nHistoria uprawy potrójnej korony Blackberry\nGłówne odmiany jeżyn ogrodowych pochodzą z Ameryki i Meksyku, gdzie roślina ta została słusznie doceniona za wysoką wydajność i wspaniały smak. Łagodny klimat umiarkowanych szerokości geograficznych kontynentu północnoamerykańskiego pozwala uprawiać tę jagodę na farmach jeżyn i na polach z masowymi zbiorami.\nBlackberry Triple Crown zachwyci zarówno smak, jak i wielkość jagód\nBlackberry Triple Crown uzyskano w 1996 r. W laboratorium rolniczym Beltsville w Maryland (USA) i Pacific Western Research Station. Podstawą nowej odmiany były rośliny pełzającej Blackberry Columbia Star i pionowej Black Magic. W wyniku ośmiu lat eksperymentów przeprowadzonych w Oregonie uzyskano odmianę jeżyn o nowych właściwościach. Są to bezpretensjonalność uprawy, wygoda obsługi i przetwarzania, wysoka wydajność. W rezultacie skarbonka odmian jeżyn ogrodowych została uzupełniona inną wspaniałą odmianą.\nNazwa Triple Crown jest tłumaczona z angielskiego jako Triple Crown (Papieska Tiara). Jeżyny tej odmiany wyróżniają się największymi jagodami spośród odmian deserowych. Niezwykła nazwa wynika z niezwykłych właściwości rośliny. Jest to wyjątkowy smak jagód, silnych, szybko rosnących pędów i obfitych zbiorów.\nPotrójna korona Blackberry Berries jest niezwykle dobra - duża, soczysta, słodka, bardzo atrakcyjna z wyglądu\nJagody są bardzo duże, o średniej wadze 8 g, owalne, z małymi nasionami. Dojrzała jeżyna jest ciemnofioletowa, ma błyszczący połysk z niebieskim lub burgundowym odcieniem. Rośnie w obfitej wiązce. Jagody dojrzewają pod koniec lipca - w połowie sierpnia. Dojrzewanie wydłuża się z czasem, dzięki czemu można zbierać plony do końca października. Smak odmiany Blackberry Triple Crown jest słodko-kwaśny, bez mdłości. Zauważono przyjemny posmak z nutami wiśni lub śliwek. Jagody są gęstą miazgą, bardzo soczyste i pachnące. Jeżyny stosuje się zarówno świeże, jak i w postaci różnych preparatów - dżem, kompot, dżem, sok.\nCechą tej odmiany są mocne proste łodygi typu częściowo rozrzuconego, których długość sięga 6–7 metrów. Siła wzrostu pędów jest po prostu niesamowita - w pierwszym roku rzęsy rosną do 2 m. Gałęzie są skierowane w górę lub na boki. Pędy są całkowicie pozbawione cierni, co pozwala wygodnie zbierać plony. Liście są jasnozielone, ząbkowane, w kształcie i gęstości przypominają porzeczkę.\nDo czasu dojrzewania potrójna korona należy do odmian średnio późnych. Standardowa wydajność odmiany wynosi 13–15 kg jagód z jednego krzewu, co jest najwyższe wśród odmian deserowych bez ćwieków.\nW większości regionów Rosji potrójna korona jest nową odmianą; uprawa jest tylko opanowana. Ale biorąc pod uwagę wyjątkowe cechy tej odmiany, ma ona dobre perspektywy rozwoju.\nDuże słodko-kwaśne jagody Triple Crown dojrzewają stopniowo - od końca lipca do końca października\nKluczowe cechy Blackberry Triple Crown\nWedług klasyfikacji agrotechnicznej jeżyna należy do rodziny Rosaceae, rodzaju malin, podrodzaju jeżyny. Analiza porównawcza odmian malin i jeżyn pozwala stwierdzić, że przy podobnych wskaźnikach wydajność tych ostatnich jest 2-3 razy wyższa. Zebrany plon nie traci swojej prezentacji i jakości jagód przez 7–10 dni w temperaturze przechowywania od + 5 do +7 ºС. Pozwala to na transport plonu przez kilka dni i na duże odległości. Okres wegetacji roślin ma również pewne znaczenie. Ryzyko uszkodzenia szypułek przez wiosenne przymrozki jest minimalne, ponieważ jeżyny kwitną później niż maliny.\nDo uprawy sadzonek jeżyn Triple Corona jest najbardziej odpowiednia na obszary o klimacie umiarkowanym, tj. Ciepłe, długie lata i łagodne, śnieżne zimy. Rośliny te należą do letniego owocowania, dlatego w większości regionów Rosji potrzebują ochrony przed niekorzystnymi czynnikami okresu jesienno-zimowego. Aby zagwarantować dobre zimowanie, konieczne jest wcześniejsze stworzenie warunków do szybkiego przejścia krytycznych faz rozwoju przez roślinę. Ważną rolę odgrywa właściwy wybór miejsca do uprawy jeżyn, jakościowe wskaźniki składu gleby, racjonalne stosowanie nawozów, regularne podlewanie.\nW północnych regionach Rosji, gdzie istnieje ryzyko dojrzewania jagód potrójnej korony, w wiosennym przycinaniu roślin występują subtelności: pozostawić tylko najsilniejsze, najbardziej żywotne łodygi i maksymalnie przyciąć pędy substytucji. W takim przypadku zbiory nie będą tak obfite, ale jeżyna dojrzeje wcześniej niż przed zimowymi chłodami.\nWażne: przed pierwszymi przymrozkami pędy jeżyn muszą być dojrzałe i całkowicie zdrowe, a system korzeniowy dobrze rozwinięty.\nOdmiany Blackberry Triple Crown ma wiele niewątpliwych zalet:\nduże słodkie jagody wysokiej jakości;\nzdolność do zachowania prezentacji podczas długotrwałego przechowywania i transportu;\nokres dojrzewania jest długi (od 2 do 3 miesięcy, zależy to od regionu uprawy), natomiast wielkość jagód jest taka sama przez cały okres owocowania;\nrośliny są odporne na choroby i nie są dotknięte szkodnikami;\nw lecie, przy wysokich temperaturach powietrza, jagody nie wysychają, ale w przypadku ekstremalnego upału wymagają zacienienia;\nniewymagające jakości gleby - rośliny dobrze się rozwijają na każdym rodzaju gleby, pod warunkiem wystarczającego podlewania i nawozu;\nsłuży jako prawdziwa dekoracja ogrodu: wiosną krzewy jeżyn są pokryte dużymi białymi lub jasnoróżowymi kwiatami, latem i jesienią - spektakularne, błyszczące czarne i ciemnoczerwone jagody;\nbrak cierni na gałęziach ułatwia masowy zbiór, więc rosnące jeżyny mogą mieć znaczenie przemysłowe.\nMimo wszystkich swoich zalet odmiana Triple Crown ma pewne wady:\nniewystarczająca zimotrwalosc krzewów - w regionach północnych, z wczesnym nadejściem jesiennej chłodnej pogody, plony czasami nie mają czasu na pełne dojrzewanie;\npotrzeba osłonięcia roślin na okres zimowy - jesienią pędy są usuwane ze wspornika przed mrozem i przykryte materiałem ochronnym.\nProdukcja jeżyn jest tak zaawansowana technologicznie i opłacalna, że w ciągu ostatnich 15 lat znacznie zastąpiła maliny w wielu krajach produkujących. Dynamiczny wzrost powierzchni jeżyn obserwuje się w Hiszpanii, Irlandii, Francji, na Węgrzech, w Bułgarii i Polsce. A Serbia, Chorwacja, Czarnogóra ustanowiła nawet produkcję wina z jagód.\nV.V. Jakimow, doświadczony ogrodnik, Samara\nGardens of Russia Magazine, nr 2, luty 2011 r\nPodobnie jak wszystkie rośliny żyjące w ogrodach i ogrodach, jeżyny mają swoje własne cechy wzrostu. Główne etapy: sadzenie, górny opatrunek, podlewanie, sezonowe przycinanie i schronienie na zimę.\nWybór miejsca i sadzenie sadzonek\nJeżyna najlepiej rośnie na luźnych, oddychających iłach o średniej kwasowości (pH 5, 5–6, 0). Chociaż obecność dużej ilości materii organicznej w glebie pomoże zwiększyć wydajność. Warstwa próchnicy o grubości około 25 cm wystarczy, aby poprawić stan gleby. Podczas sadzenia należy wziąć pod uwagę, że jeżyna nie lubi zwiększonej wilgotności gleby, ponieważ jednocześnie jej system korzeniowy ulega znacznemu ochłodzeniu wiosną i jesienią. Rezultatem może być spadek odporności na zimno i spowolnienie wzrostu i rozwoju rośliny. W miejscu, w którym planowane jest rozbicie jagody, odległość od poziomu wód gruntowych do powierzchni ziemi nie powinna przekraczać 1–1, 5 m.\nWażne: nie można uprawiać jeżyn na obszarach o wysokim zasoleniu, podmokłych, a także na glebach piaszczystych i skalistych.\nWybierając miejsce do sadzenia jeżyn, powinieneś preferować otwarty obszar przestrzeni, najlepiej w kierunku południowym lub południowo-zachodnim. Cieniowanie prowadzi do powolnego wzrostu młodych pędów, a jagody są mniejsze i stają się bez smaku. Jeśli to możliwe, najlepiej sadzić krzaki jeżyn wzdłuż ogrodzenia. W takim przypadku ogrodzenie będzie działać jako naturalna ochrona roślin przed wiatrem i strzelać przed uszkodzeniem. Aby ogrodzenie nie przesłaniało zbytnio roślin, odległość od niego do rzędu krzewów powinna wynosić około 1 m.\nSadząc krzewy jeżyn wzdłuż ogrodzenia z siatki witryny, możesz uzyskać piękny żywopłot\nPrzed sadzeniem sadzonek w ziemi na stronie konieczne jest przeprowadzenie prac przygotowawczych. Aby to zrobić, 2-3 tygodnie przed proponowanym sadzeniem, gleba musi zostać wykopana. Z reguły wystarczająca głębokość kopania wynosi 30–35 cm, co pozwoli nam pozbyć się chwastów, które w okresie wzrostu młodych sadzonek mogą pobierać substancje odżywcze z gleby.\nKopanie dziury do lądowania. Jeżyna ma rozwinięty potężny system korzeniowy, więc miejsce do sadzenia powinno być dość przestronne. Najbardziej odpowiedni byłby dół o szerokości i głębokości 0, 5 m.\nWstępnie przygotowane nawozy miesza się z glebą z wysypiska; powstałą mieszaninę wlewa się do dołu do sadzenia o około 2/3 objętości.\nPodczas sadzenia drzewko jest trzymane pionowo, jego korzenie są ostrożnie rozłożone.\nPodczas sadzenia korzenie należy wyprostować, a szyjkę korzenia należy pogłębić do dołu nie więcej niż 3-5 cm\nPozostałą mieszaninę wlewa się do dołu na samą górę, nie osiągając poziomu gleby 1-2 cm. Powstałe w ten sposób zagłębienie pod sadzonką pomoże racjonalnie nawilżyć system korzeniowy.\nNastępnie gleba w dole jest zagęszczana, a po posadzeniu sadzonka musi zostać podlana. Do nawadniania wystarczy 5–6 litrów wody.\nAby zapobiec pojawieniu się skorupy na glebie i chronić młodą roślinę przed chwastami, a także zapewnić dodatkowe odżywianie korzeni, zaleca się ściółkowanie koła pnia. Do tego nadaje się materiał organiczny - trociny, torf lub gnijący obornik.\nPo podlaniu należy ściółkować koło tułowia materiałem organicznym\nNawozy organiczne i mineralne stosowane do sadzenia jeżyn:\nkompost lub próchnica 5–7 kg;\nsiarczan potasu 40 g\nTabela: odległość między sadzonkami jeżyn w zależności od rodzaju sadzenia\nRodzaj lądowań Odległość między\nw rzędach krzewy\nDziałka ogrodowa (osobista) 2, 5–3 m 2–2, 5 m\nFarma 2, 5 m 1, 2–1, 5 m\nW ostatnich latach doszliśmy do wniosku, że najbardziej odpowiednią opcją dla naszego regionu jest gęste sadzenie bez krzakowych odmian krzewów jeżyn, dlatego zmniejszyliśmy odstępy w nowych nasadzeniach do jednego metra między krzakami z rzędu. W raczej suchym klimacie regionu Środkowej Wołgi taki system sadzenia wydawał się uzasadniony: jagody były mniej upieczone na słońcu w letnim upale, spadły koszty podlewania, a wydajność wzrosła z powodu intensywniejszego użytkowania ziemi przy tym samym koszcie krat i nawozów.\nGardens of Russia Magazine, nr 1, styczeń 2012 r\nWideo: sadzenie sadzonek wiosną\nWybierając czas sadzenia w otwartym terenie, należy preferować sadzenie wiosną. Sadzonki sadzi się wczesną wiosną, aż rozkwitną pąki rośliny. Temperatura otoczenia nie powinna spaść poniżej + 15ºС.\nSadzonki roczne muszą mieć zamknięty system korzeniowy, tj. Być w pojemnikach lub skrzyniach. Należy zwrócić na to uwagę przy zakupie sadzonek. Dwuletnie sadzonki jeżyn mają grubsze zdrewniałe korzenie, można je sadzić w otwartym terenie z otwartym systemem korzeniowym (oddzielającym roślinę od krzaka macicy). Sadzonki w każdym wieku muszą mieć pączek wzrostu. Podczas sadzenia sadzonkę przycina się do 30–40 cm Po posadzeniu młode rośliny należy regularnie podlewać przez 40–50 dni.\nJeżyny są uwalniane ze schronienia wczesną wiosną przed otwarciem pąków, co zapobiega pojawianiu się liści, ponieważ delikatne i soczyste liście umierają po rozmrożeniu nawet w łagodnych temperaturach zamarzania. A w roślinach, wyhodowanych w odpowiednim czasie, liście pojawią się stopniowo i staną się bardziej odporne na mróz.\nI.A. Bohan, kandydat na rolnika Nauki, Briańsk\nGardens of Russia Magazine, nr 9, grudzień 2010 r\nUprawa jeżyn na kratach\nBiorąc pod uwagę, że jeżyny mają pędy do 7 m długości, uprawa tej rośliny wymaga zastosowania specjalnego projektu - kraty, która jest wykonana z miedzi lub ocynkowanego drutu stalowego o średnicy 3-4 mm lub siatki o tych samych parametrach. Do mocowania drutu stosuje się drewniane lub metalowe wsporniki, betonuje się lub wkopuje w ziemię. Wysokość podpór zwykle nie przekracza 2 m (wysokość osoby z podniesioną ręką). Drut montuje się w rzędach co 50 cm, zaczynając od odległości 0, 5–0, 8 m od poziomu gruntu do wysokości 1, 8 m. Preferowana wysokość montażu górnego poziomu wynosi 1, 6–1, 7 m.\nAby bezpiecznie naprawić pędy jeżyn na kratach, stosuje się różne metody, w tym tkanie. Wiosną, po uwolnieniu ze schroniska zimowego, pędy, które przyniosą plon w lecie, są przywiązane do górnej warstwy kraty, 1-2 razy owinięte wokół drutu i przywiązane do środkowej warstwy. Następnie łodygi są podnoszone i ponownie wiązane na górnym poziomie, po czym są mocowane. Coroczne młode pędy są mocowane na niższym poziomie, 2-3 razy owijając się wokół drutu.\nW zależności od długości pędów na kracie występują różne rodzaje podwiązki jeżyn: w formie spirali, w postaci fali podwiązka w linii prostej\nNawożenie ma ogromne znaczenie w procesie uprawy jeżyn i przyczynia się do prawidłowego rozwoju i zrównoważonego owocowania. Nawozić rośliny wiosną i jesienią zgodnie z tabelą. Należy pamiętać, że jeśli podczas sadzenia zastosowano pełny nawóz, następny górny opatrunek wykonuje się nie wcześniej niż dwa lata później.\nKarmienie roślin powinno odbywać się dopiero po podlaniu.\nWraz z zastosowaniem nawozów pożądane jest spryskiwanie pędów 1% roztworem płynu Bordeaux. Zapobiegnie to rozwojowi mikroorganizmów.\nTabela: górny dressing jeżynowy z nawozami mineralnymi i organicznymi\nCzęstotliwość nawożenia Rodzaj nawozu (ilość na 1 m²)\npróchnica, kompost zgniły\nodchody z kurczaka amoniak\nsaletra superfosfat siarczan\nCo roku 6-8 kg 6-8 kg 50 g - -\nRaz na 3-4 lata 8 kg 8 kg - 100 g 30 g\nGłębokie występowanie systemu korzeniowego roślin determinuje tolerancję na potrójną koronę. Ale rośliny nadal wymagają regularnego i wystarczającego podlewania, zwłaszcza gdy rośliny dojrzewają lub gdy jest bardzo gorąco. Optymalna ilość wody podczas podlewania dorosłego krzewu jeżyny wynosi około 15–20 litrów na tydzień. Zaleca się nawadnianie kroplowe, w którym wilgoć równomiernie i stopniowo wnika w glebę, bez jej nadmiernego nawilżania, ale także nie przesuszania.\nTerminowe przycinanie krzewów jeżyn pozwala zachować ich kształt, a także regulować gęstość roślin. Na rocznym zdjęciu wszystkie kwiatostany powinny zostać usunięte. To pobudzi rozwój korzeni zamiast wzrostu roślin masy zielonej. W dwuletnich sadzonkach pędy są skracane, pozostawiając łodygi o długości 1, 5–1, 8 m. Przycinanie odbywa się wczesną wiosną, aż pąki się otworzą.\nCzęści łodyg zamrożone zimą są cięte do najbliższej żywej nerki. Przerzedzenie krzewów jeżyny na wiosnę, zwykle pozostawia od 8 do 12 pędów. Pozostała mniejsza liczba łodyg pozwala przyspieszyć dojrzewanie jagód i zwiększyć ich wielkość.\nAby przyspieszyć wzrost i rozwój latem, rośliny należy ponownie przerzedzić. Wybierz pięć - siedem najsilniejszych pędów, pozostałe roczne gałęzie są cięte. Wierzchołki pozostałych roślin jednorocznych są skracane o 8–10 cm, a podczas przycinania jesienią pędy owocujące latem są cięte do korzenia.\nAby wcześniej przygotować roczne pędy do schronienia zimowego, wiosną gałąź 30-30 cm jest przechylana i mocowana na powierzchni gleby za pomocą haczyków lub zszywek. Dzięki takiemu układowi pęd rośnie w kierunku poziomym, co ułatwi pokrycie go zimą.\nWideo: Jeżyna przycinająca jesień\nPodobnie jak większość odmian jeżyn, Triple Crown ma niską odporność na zimę i nie jest odporny na ekstremalne zimno. Krytyczne dla niego mrozy osiągają już 18–20 ° С. Aby zachować rośliny podczas zimowania, jesienią po przycięciu, są one przygotowane do schronienia na zimę. Pędy są najpierw wiązane, a następnie układane na ziemi. Aby naprawić ułożone pędy, stosuje się specjalne wsporniki lub haki. Jeżynę należy przygotować do zimowania przed pierwszymi przymrozkami, ponieważ przy temperaturze powietrza -1 ° C łodygi stają się kruche.\nIstnieje kilka sposobów układania łodyg: zginanie pędów na jedną stronę i przywiązywanie wierzchołków do podstawy sąsiedniego krzaka; przechylając pędy w kierunku siebie i łącząc je jak najbliżej podstawy krzaka; „Plecionka” wzdłuż rzędu. W przypadku dowolnej z powyższych metod pędy po ułożeniu nie powinny znajdować się wyżej niż 30-40 cm nad ziemią.\nPędy ułożone w ten sposób pokryte są specjalnym materiałem ochronnym, takim jak spunbond, zwykle w dwóch warstwach. Dla regionów środkowej Rosji z ich śnieżnymi zimami takie schronienie wystarczy. Możesz użyć trocin, gęstej folii syntetycznej, a także gałęzi drzew iglastych jako schronienia. Korzystanie z drzew iglastych dodatkowo ochroni pędy przed gryzoniami .\nKolor materiału ochronnego tak naprawdę nie ma znaczenia\nDla jeżyn najniebezpieczniejszym czasem jest zima - okres, w którym śnieg jeszcze nie spadł, a mróz już się rozpoczął . Ważne jest, aby przykryć rośliny przed pierwszymi przymrozkami. Wskazane jest również, aby zimą dodatkowo na nich padał śnieg, układając duże zaspy śnieżne.\nWideo: przygotowanie jeżyny na zimę\nW tym roku odmiana Triple Crown (Zolotaya Korona, przetłumaczona ...) pokazała się bardzo dobrze. Jagoda była tylko ścianą ... Jakość jagód w tej odmianie jest doskonała, słodka, bardzo gęsta i bardzo duża ... Zgodnie z cechami twórcy, Triple Crown jest odmianą o średniej wydajności (do 12 kg z krzaka), ale dał mi tyle jagód w tym sezonie, że nawet wątpił, czy to prawda? Zdjęcia w czerwcu i sierpniu.\nIle półcień, ile godzin pod słońcem? Jaki jest opis Jeżyny wymagają dużo słońca i ciepła. W takim wzroście nie ma nic strasznego. Korona nadal będzie się pokazywała aż do upadku. „Push” w czerwcu jest nadal możliwy. Odpowiedni jest każdy nawóz zawierający azot dla hodowców jagód w zalecanych dawkach. Odmiana jest doskonała, krzew jest bardzo silny. Zimuje dobrze, naturalnie leżąc pod przykryciem (mam tylko 50 polskich spanbond na górze dwa razy)\nOczywiście w odniesieniu do późnego dojrzewania jeżyny potrójna korona nazywa się tutaj królową. Ta roślina nigdy nie zawodzi; sezon jeżyn zamyka się koszami wspaniałych jagód. Dla wydajności i długiego owocowania niektórzy mieszkańcy lata nazywają to żartobliwie „koniem pracy”. Odmiana jeżyn Potrójna korona jest wysoka (do 3 metrów), bez ćwieków, z jagodami doskonałej jakości. Rzeczywiście są słodkie, smaczne, jednolite, z małymi nasionami, prawie niezauważalne, bardzo duże, zebrane w pęczek. Najwyższa wydajność ponad 15 kg na krzak. Ta odmiana zajmuje pozycję pośrednią między dwoma gatunkami jeżyn (cumanica i rosiczka), odpowiednio, półprostym typem krzewu (pędy i pełzanie i proste). Czerpałem to, co najlepsze z „rodziców”: w smaku jest bliżej rosiczki, a w kształcie krzaka i braku cierni - mgły. Jest to forma przejściowa, najczęstsza wśród odmian jeżyn. Odmiana późno dojrzewająca przynosi owoce od sierpnia do października włącznie. Potrzebuje mocnej, wysokiej kraty. Krzak jest plastikowy, łatwo zgina się do podłoża podczas przykrycia przed mrozem. Dobrze znosi ciepło, jagody nie są upieczone. Nie boi się zimna, ale aby uniknąć uszkodzenia pąków kwiatowych i młodych sadzonek, lepiej schronić się na zimę. Odmiana ma wielką wartość handlową.\nTechnologia uprawy potrójnej korony nie jest szczególnie trudna. Kolczaste krzaki dobrze rozwijają się na każdym rodzaju gleby. Musisz tylko zadbać o schronienie jeżyny na zimę, a ona podziękuje ogrodnikowi obfitym zbiorem wspaniałych jagód.


the offspring - wszystko na temat the offspring w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : the offspring (2)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia the offspring. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku the offspring) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem the offspring posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania the offspring jesteśmy w stanie zaprezentować Ci the offspring materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 02.05.2011 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 07.06.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania the offspring ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu the offspring.


Instalacja fotowoltaiczna, jak każda instalacja elektryczna, może być źródłem pożaru. Dlatego tak ważne jest zaprojektowanie jej przy uwzględnieniu konstrukcji budynku i jego warunków ochrony przeciwpożarowej, a także staranność wykonania instalacji oraz regularność przeprowadzanych przeglądów i napraw. Zastosowanie się do rekomendacji zawartych w „Fotowoltaicznym dekalogu dobrych praktyk. 10 zasad bezpiecznej instalacji PV ppoż.” opracowanym przez Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej Polska PV pozwoli na bezpieczny montaż i komfortowe użytkowanie paneli.\nMenedżer ds. Bezpieczeństwa Pożarowego w ROCKWOOL Polska\nZakończyła się druga edycja akcji Wykonawca ROCKu. Wykonawcy przez cały rok walczyli o tytuł najlepszego wśród najlepszych, a także o 5000 zł na promocję marketingową i atrakcyjne nagrody rzeczowe.


Jak pokazują badania, ponad 58 proc. kobiet w województwie zachodniopomorskim nie wie, czym jest mięśniak…\nJak pokazują badania, ponad 58 proc. kobiet w województwie zachodniopomorskim nie wie, czym jest mięśniak macicy i nie bada się w tym kierunku.\nJak wskazują wyniki badania, przeprowadzonego w ramach programu Zdrowa ONA*, co piąta Polka sama miała problem z mięśniakami macicy, a blisko 40% potwierdziło, że dotyczyło to jej najbliższych. Mięśniaki macicy…\nU sześciu na dziesięć Polek (57,7%) występują mięśniaki macicy. Mimo to wciąż nie dbamy wystarczająco o swoje zdrowie i nie wykonujemy badań profilaktycznych w tym kierunku. Potwierdzają to wyniki badania…


Kłótnia jurorek w "Dance Dance Dance". Zaskakująca postawa Egurroli [WIDEO] | wMeritum.pl\nW najbliższym odcinku „Dance Dance Dance” zaiskrzy między jurorkami – Idą Nowakowską i Joanną Jędrzejczyk. W kierunku Nowakowskiej pojawi się zarzut, że faworyzuje ona jedną z par. W zaskakujący sposób zachowa się w tej sytuacji Agustin Egurrola.\nDo tej pory w programie „Dance Dance Dance” zwykle dochodziło do starć między Idą Nowakowską a Agustinem Eurrolą. Tym razem w dyskusję włączy się Joanna Jędrzejczyk. Jurorka zarzuci koleżance, że faworyzuje jeden z duetów. O jaką parę chodzi? Tego nie wiadomo.\nJoanna Jędrzejczyk wprost stwierdzi, że z odcinka na odcinek Ida Nowakowska jest „zupełnie sprzeczna sama ze sobą”. „Zupełnie nie. Od zawsze jestem konsekwentna w komplementowaniu tej pary” – odpowiedziała Nowakowska. „To pogubienie nawet ja zobaczyłem” – powiedziała z kolei Jędrzejczyk.\nW dyskusję włączył się wówczas Agustin Egurrola. „Żeby zakończyć ten konflikt – każdy ma prawo do swojego zdania, dlatego jest nas tutaj trójka” – powiedział.\nPo chwili choreograf zachował się w zaskakujący sposób i przybił piątkę z Joanną Jędrzejczyk. „Całe szczęście Asiu jesteś twardą dziewczyną” – powiedział, co wywołało wyraźne niezadowolenie u Idy Nowakowskiej.\nTagi agustin egurrolaDance dance danceIda Nowakowskajoanna jędrzejczyk


632 • Strona 4 z 46 • 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ... 46\nprzez kataśka 11 sty 2008, 14:23\n1)Gdy czułam się źle, nic mi się nie chciało kolega polecił mi magnez. Na kilka dni dawkę uderzającą a potem regularnie ale mniejszą.\n2)Lekarz na moją nerwicę narządów wew. zapisał mi magnez z potasem + witaminkę B +milocardin.\nW pierwszym i drugim przypadku zadziałało.\nNawet jeżlei to jest efekt palcebo to i tak się nie przejmuję. Ważne, że działa. i czuję się lepiej.\nCo do sportu tu magnez jest też baaardzo dobry. Zwłaszcza na zakwasy i przykurcze.\nSama zaczęłam biegać i ćwiczyć aby mieć mniejszą wyżywkę na bliskich.\nprzez cinnamon_inspiration 11 sty 2008, 22:50\nprzez ane23 12 sty 2008, 11:57\ncinnamon dzięki za artykuł.\nCzy ktoś wie jaka jest dopuszczalna dawna magnezu ? Chodzi o to ile mogę brać tabletek (mg) , tak profilaktycznie, aby nie zrobić sobie krzywdy ?\nprzez cinnamon_inspiration 12 sty 2008, 12:29\nzapotrzebowanie jest 300 mg dla kobiet , ale ja mam ten preparat z magnezem i jest napisane "wysoka dawka 160mg dawkowanie 1 tab 1xdziennie" bo chodzi o to pewnie ze nie masz wiecej jesc dziennie, bo z jedzeniem reszte przyjmujesz? mysle, ze te 160 to w sam raz, chociaz zastanawialabym sie czy nerwowe osoby nie potrzebuja wiecej, bo zuzywamy go wiecej niz normalne osoby. mozeby sie ktos jakiegos lekarza spytal?\nprzez tomakin 12 sty 2008, 12:47\nJeśli nie ma problemów z nerkami, teoretycznie można jeść ponad 500 mg / dzień, grubo ponad 500. Gorzej z witaminą B6, powyżej 15 tabletek magnezu / dzień staje się toksyczna. Owszem, nerwowe osoby potrzebują dużo dużo więcej, dawka w ogóle zaczyna się od 500 mg. To samo dotyczy sportowców.\nI nie róbcie wynalazków typu magnez + kwasy omega, akurat kwasy omega nie mają tu nic do rzeczy, organizm bez najmniejszych problemów sam je potrafi syntetyzować. Nie potrafi za to "wytwarzać" żelaza, cynku, witaminy B12 i paru innych rzeczy, których niedobór wywołuje nerwicę lękową.\nprzez ane23 13 sty 2008, 12:12\ntomakin napisał(a): Jeśli nie ma problemów z nerkami, teoretycznie można jeść ponad 500 mg / dzień, grubo ponad 500. Gorzej z witaminą B6, powyżej 15 tabletek magnezu / dzień staje się toksyczna. Owszem, nerwowe osoby potrzebują dużo dużo więcej, dawka w ogóle zaczyna się od 500 mg. To samo dotyczy sportowców.\nna moim napisano:\nbiorę 4 tabletki dziennie. Martwi mnie tylko ta B6, jest dostępny sam magnez bez dodatków ?\nprzez tomakin 13 sty 2008, 12:56\nWitamina B6 zaczyna szkodzić w dawkach powyżej 100 mg / dzień. Zaczyna, co oznacza, że teoretycznie nawet dawka 1000 mg może nie zaszkodzić. W praktyce oznacza to, że nawet 20 tabletek nie jest w stanie zrobić Ci krzywdy, co najwyżej mdłości dostaniesz.\nB6 bardzo ułatwia wchłanianie magnezu, więc się nie przejmuj i bierz dalej 4 tabletki. Na pewno nie zaszkodzi a pomóc może.\nprzez cinnamon_inspiration 13 sty 2008, 13:49\nMagnez organizm tez potrafi sam stworzyc, co nie zmienia faktu, że mozemy cierpiec na jego niedobor, tak samo z kwasami omega3. Skopjuje co napisalam w innym poscie odnosnie tego, co napisal w swopjej ksiazce pewien psychiatra:\nto jest tak, ze jedzenie tłuszczy,ktore w temperaturze pokojowej sa w stanie stalym, powoduje, ze tak samo odkladaja sie w mozgu, tzn sciany komorek sa wtedy grubsze i na odwrot, jedzenie kwasow, ktore w temperaturzer pokojowej sa w stanie plynnym powoduje, ze scianki komorek sa ciensze i latwiej dochodza do niej bodzce i łatwiej takie komorki sie miedzy soba komunikuja.\nrobiono badania - malo kwasow omega 3 powoduje, zalęknienie, niemożnośc nauki nowych zadań, panike w sytuacjach stresowych, i obnizanie poziomu doznan w sferze przyjemnosci. Gd na świecie spozyie kwasow omega 3 spadlo, liczba depresji zacznie wzrosla.\nnatomiast nadmiar innego kwasu - kwasu omega 6 jest szkodliwy.\ndlatego mieso (zaiwrajace kwasy omega 6) zaleca jesc nie wiecej jak 3 razy w tygodniu a jako oleju uzywac oleju rzepakowego lub oliwy z oliwek, natomiast najnajwiecej omega 3 czyli: ryby (tunczyk, losos, sardynka, makrela, sledz), szpinaku, siemie lniane.\nprzez tomakin 13 sty 2008, 19:15\njikes, organizm sam potrafi stworzyć magnez, ciekawa teoria\nwiesz, że do stworzenia pierwiastków wymagany jest mały reaktor jądrowy? Energia wymagana do takiego procesu obróciła by w pierzynę pół Warszawy.\nAha, przez 15 lat nie jadłem praktycznie w ogóle kwasów ani omega 3, ani omega 6, organizm bez żadnego problemu je sobie syntetyzował. Żadnych z wymienionych objawów nie miałem :)\nprzez cinnamon_inspiration 14 sty 2008, 00:16\ntomakin napisał(a): jikes, organizm sam potrafi stworzyć magnez, ciekawa teoria\nCytuje co przeczytałam na necie:\nWprawdzie sam organizm jest producentem magnezu, o czym świadczy fakt, iż wydala tego pierwiastka więcej niż pobiera, nie mniej jednak należy dbać o to, by wraz z pożywieniem nasz ustrój otrzymywał potrzebną mu dawkę Mg.\nJak kłamią to nie moja wina\nA ile osob tyle reakcji na brak lub obecnosc omega3.wole polegac na doswiadczeniu psychiatry, ktory przeprowadzal badania niz jednej osoby. jak pomoze to super jak nie to nie :) zawsze beda jakies plusy z jedzenia rybek.\nprzez Marcel79 14 sty 2008, 00:26\nŁykam magnez regularnie od dawna,najpierw mi pomagal,a ostatnio już nie pomaga,nie wiem,czy się przyzwyczaiłem,czy po prostu mam teraz więcej stresów...\nprzez tomakin 14 sty 2008, 00:48\nmarcel, magnez to nie jedyny pierwiastek którego są niedobory we współczesnej diecie, przeczytaj cały wątek.\nNa necie często bredzą, taki urok internetu. Ale co jak co, teorii o "produkcji magnezu" nie spodziewałem się. Tego w podstawówce uczą przecież, ehhh...\nJeszcze co do omega3 - sorki, tych badań nie przeprowadził psychiatra, tylko producent syntetycznych kwasów omega3, który chce żebyś je kupiła i zapłaciła za to kasę. Tak się składa, że w naturalnym pokarmie człowieka praktycznie w ogóle nie ma omega3, bo niby skąd mają być - przez 99,9% swojego rozwoju nie jedliśmy ryb.\nprzez cinnamon_inspiration 14 sty 2008, 14:00\nNie trzeba jeśc kapsulek, można jeść ryby, szpinak, siemie. I akurat nie możemy sami produkować tych kwasów, to jest bzdura, pewnie ją znalazłeś na internecie co ? Wlasnie wrocilam do lektury (czlowieka, ktory jest i psychiatra i neurologiem, a ponadto uczniem czlowieka, ktory zdobyl Nobla) i jest tam napisane:\n"Owe kwasy tłuszczowe, ktorych organizm nie moze sam produkowac, maja tak zasadnicze znaczenie dla budowy i rownowagi mozgu." Szukalam tez w internecie i bylo podobnie napisane, tzn, nie produkujemy sami omega3.\nA badania opisane w ksiązce nie pochodza od firm farmaceutycznych.\nA w ogole wez sie tak nie podniecaj, ze ktos je ryby. Sam nie jestes przekonany do omega3 to super, ale nie najezdzaj na innych. Pozwol ze sama sobie zdecyduje, co mi sie podoba.\nprzez tomakin 14 sty 2008, 20:41\nLech Wałęsa też zdobył Nobla, a nie potrafi się nawet podpisać jak należy.\nDoczytaj jeszcze o tych kwasach omega 3, a najlepiej idź do porządnej szkoły. I nie rób ludziom wody z mózgu, najpierw wmawiasz że magnez potrafimy syntetyzować, co jest bzdurą oczywistą dla każdego, kto skończył podstawówkę, potem wmawiasz że nie potrafimy syntetyzować omega 3 - co jest z kolei bzdurą dla każdego, kto uważał na lekcjach biologii w szkole średniej.\nmagnezu nie syntetyzujemy, z omega 3 sprawa jest trochę bardziej złożona - musimy dostarczyć kwas alfa-linoleowy (niemal w ogóle nie występuje w rybach, za to występuje praktycznie w każdym innym żarciu), z którego organizm potrafi już syntetyzować kwas eikozapentaenowy oraz dokozaheksaenowy.


Priorytetem jest jakość - Twoje Pajęczno\nStrona głównaWiadomościPowiatPriorytetem jest jakość\nNawet największe portfolio produktowe, najbardziej zaawansowane technologie i najnowocześniejszy park maszyn nie zapewnią sukcesu firmie, w której brakuje tego, co najważniejsze – czyli jakości. Doskonale wiedzą to specjaliści WKG, którzy na co dzień zarządzają kontrolą jakości.\nRaciszyński zakład WKG produkuje i dostarcza surowiec oraz produkty na potrzeby różnych branż (m.in. budowlanej, rolniczej, hutniczej i innych). Każda z nich ma swoje specyficzne potrzeby, wymogi i oczekiwania, wszystkie jednak łączy jedno – wysokie wymagania jakościowe. Od czego one zależą i w jaki sposób je zagwarantować? Zapytaliśmy o to dwoje pracowników WKG, z których każdy patrzy na kwestię jakości od nieco innej strony: czysto technicznej oraz handlowej.\nBARBARA SOJA – Pełnomocnik ds. Zapewnienia Jakości\nZa jakość odpowiadają ludzie\nWiększość osób utożsamia jakość z kontrolą parametrów finalnego wyrobu. Dla mnie jednak o jakości gotowego produktu decydują wszyscy pracownicy, realizujący poszczególne etapy produkcji. Zapewnienie prawidłowych procesów oraz właściwych półproduktów na każdym etapie jest gwarancją otrzymania dobrego produktu na końcu procesu. Każdy z pracowników powinien czuć się odpowiedzialny za wynik końcowy, a badania w laboratorium, którym zarządzam powinny być tylko potwierdzeniem prawidłowego przebiegu tego procesu. Moją ambicją jest, aby taka filozofia jakościowa była standardowym podejściem przy wykonywaniu codziennych obowiązków przez wszystkich pracowników WKG.\nJakość to surowiec i technologia\nW przypadku WKG ważnym czynnikiem jest jakość zasobów złożowych, którymi dysponujemy oraz technologia ich przeróbki, zaprojektowana i wdrożona w kierunku spełnienia najwyższych standardów rynkowych. Dla klientów kluczowa jest również stabilność parametrów jakościowych i dostępność produktu. W WKG korzystamy z nowoczesnych technologii, które są w pełni monitorowane przez systemy operacyjne\ni zapewniają w 100% prawidłowy przebieg procesu. Wprowadzone procedury kontrolne półproduktów gwarantują stałość parametrów jakościowych. Muszę tutaj również pochwalić nasz zespół obsługi klienta, który zapewnia kontakt z klientem przez cały tydzień w wymiarze 16 godzin na dobę.\nJakość to kontrola\nNa co dzień koncentrujemy się na kontroli surowca i gotowych produktów. Badania wykonywane są według określonego harmonogramu. Na podstawie otrzymanych wyników surowiec kierowany jest do odpowiednich magazynów, funkcjonujących zgodnie z wymaganiami naszych klientów. W przypadku stwierdzenia niezgodności produktu z normami wdrażane są odpowiednie procedury, które nie pozwalają na sprzedaż takiego produktu, który mógłby nie spełnić wymagań odbiorcy. Nasze laboratorium jest wyposażone w nowoczesny sprzęt kontrolny, który umożliwia uzyskiwanie precyzyjnych parametrów prowadzonych badań. Do takich urządzeń należy z pewnością spektrometr Bruker S2, który pozwala na bardzo dokładne określenie składu chemicznego surowca. Dysponujemy również wieloma zaawanasowanymi urządzeniami do oznaczania składu ziarnowego produktów.\nJoanna Konieczna pracownik laboratorium\nJakość to klient oraz jego wymagania\nParametry jakościowe produktów wapienniczych determinuje rynek. Obecnie jest to jeszcze ważniejsze, niż kiedykolwiek, z uwagi na wzrost opomiarowania i automatyzacji procesów, w których stosowany jest wapień. Klienci oczekują wysokiej i stabilnej jakości.\nKierowca ciężarówki opuszczającej teren naszego zakładu otrzymuje świadectwo jakości,\ndotyczące tej konkretnej partii dostawy.\nW dzisiejszych czasach dla surowca pochodzenia naturalnego oczekiwana jest taka sama stabilność parametrów jakościowych, jak w przypadku produktów wytworzonych syntetycznie. Ze względu na dynamikę rozwoju rynku wapienniczego, za którą idą nowe wymagania wobec tych produktów, naszym zadaniem jest dopasować się do aktualnych wytycznych jakościowych naszych wyrobów i je utrzymać. Bliska współpraca z klientami i znajomość ich oczekiwań pozwalają nam rozwijać produkty w kierunku ich właściwości aplikacyjnych, co niewątpliwie buduje naszą przewagę konkurencyjną.\nIRENEUSZ SKUTA – Dyrektor Handlowy\nJakość to procedury\nKlienci wymagają od producentów wdrożenia odpowiednich procedur i praktyk kontroli jakości. Otrzymanie właściwych certyfikatów jest dowodem na to, że zarówno procesy produkcyjne, jak i sam producent osiągają wysokie standardy w ramach określonych systemów. Spełnianie norm to nasz obowiązek i ambicja, a certyfikat tylko potwierdza fakt, że jesteśmy na tyle dojrzałą organizacją, by stawiać czoła rosnącym wyzwaniom rynku.\nJakość to badania\nBadania w WKG prowadzone są regularnie i wielopłaszczyznowo. Większość z nich odbywa się na miejscu, część zlecamy akredytowanym jednostkom badawczym. Są to zarówno badania rutynowe, jak i bardzo specjalistyczne. Dotyczą one zarówno etapu wydobycia, przeróbki, jak i magazynowania gotowych produktów. Pierwsze badanie następuje jeszcze przed przystąpieniem do eksploatacji danego złoża. Wtedy pobiera się próbki zwiercin i określa wstępnie przydatność danego obszaru do eksploatacji. Trzeba bowiem pamiętać, że naturalną cechą każdego złoża jest jego zmienność. Klasyfikujemy materiał złożowy na podstawie badań czystości chemicznej, które decydują o kierunku dalszej przeróbki.\nO jakości gotowego produktu decydują wszyscy pracownicy, realizujący poszczególne etapy\nBadania pobranych materiałów odbywają się w określonych interwałach czasowych.\nNadzorem kontroli jakości objęte są również produkty WKG po ich załadunku na samochody, co oznacza, że materiały badane są przy wysyłce na zgodność ze specyfikacją danego klienta. Kierowca ciężarówki podjeżdżający na załadunek otrzymuje świadectwo kontroli jakości, odnoszące się do konkretnej dostawy. Kompleksowy nadzór jakościowy na etapie przygotowania surowca, przeróbki oraz wysyłki daje nam stuprocentową pewność, że spełniamy wszystkie, a nie tylko wybrane wymagania.\nJakość to… my\nChciałbym podkreślić, że mimo iż bezpośrednio nad jakością w naszym zakładzie czuwa dział składający się z sześciu osób, to tak naprawdę za jakość naszych produktów odpowiadają wszyscy pracownicy WKG. W zakresie naszej produkcji jesteśmy skoncentrowani na aspektach jakościowych, nie zaś ilościowych.\nBadania jakości w WKG odbywają się w określonych interwałach czasowych.\nWspółpracując bowiem z tak wymagającymi i specjalistycznymi branżami, jak hutnictwo (szkło), jesteśmy świadomi, że każdy potencjalny błąd może nam zepsuć wydobycie z całego dnia. Dlatego jesteśmy stale gotowi na to, aby sprostać najwyższym wymaganiom. To zawsze procentuje, bo klient kupujący u nas ma gwarancję stabilnego i sprawdzonego jakościowo produktu. A o to przecież wszystkim nam chodzi!\nNie bylibyśmy w stanie zapewnić najwyższej jakości naszych produktów, gdyby nie szereg certyfikatów jakościowych, które determinują w dużej mierze naszą pracę.\nPoprzedni artykułKondolencje od władz Gminy Sulmierzyce\nNastępny artykułAwaryjne lądowanie samolotu w Tuchaniu


Wybory parlamentarne 2019. "Paragon hańby" Borysa Budki. Apteka domaga się przeprosin od polityków - WP Wiadomości\nApteka "Słoneczko", która zrealizowała "paragon hańby" przeżywa trudne chwile. "Od polityków oczekujemy przeprosin, a od mieszkańców Łowicz rozwagi" - takie ogłoszenie umieścił na witrynie apteki jej właściciel.\nBorys Budka przed wyborami parlamentarnymi 2019 podczas debaty w TVP wyjął "rachunek hańby rządów PiS". Chodziło o paragon na ponad 2 tys. zł na dwie saszetki leku Valcyte, który miał służyć dziecku po przeszczepie. Okazało się, że po refundacji kosztuje 3,2 zł, ale trwa ona przez 110 dni po przeszczepie (lub 200, jeśli mowa o przeszczepie nerki). Refundacji może również odmówić lekarz.\nPo akcji polityka PO, apteka "Słoneczko" w Zdunach w woj. łódzkim, która zrealizowała paragon, przeżyła wybuch popularności. - Telefony się urywają, nie możemy normalnie pracować. To denerwujące. Od rana nic nie robimy, tylko odbieramy telefony - mówiła redakcji WP Finanse jedna z farmaceutek.\nPrzeczytaj: "Paragon hańby" i popularność apteki na całą Polskę. "Nie możemy normalnie pracować"\nTeraz sprawa przybrała jeszcze mocniej na sile - podaje portal mgr.farm. "Od polityków oczekujemy przeprosin, od mieszkańców rozwagi. Zostaliście państwo wprowadzeni w błąd. Wielu pochopnie zawyrokowało zarzucając nam nieuczciwość, okradanie rodziny ciężko chorego dziecka" - napisał w ogłoszeniu właściciel apteki, które umieścił w witrynie placówki.\nJak relacjonuje usłyszeli zarzuty, że są "złodziejami". "Po 20 latach pracy dla tej społeczności, codziennie przez 24 godziny, soboty, niedziele, święta, 365 dni w roku, przykro było to od państwa usłyszeć. A wystarczyło nie słuchać fałszywych proroków" - dodaje apteka. "Słoneczko" tłumaczy też zasady refundacji i podkreśla, że sama rodzina nie ma do nich pretensji.\n"Kwestię 'hańby' politycznej zostawiam politykom. My zachowaliśmy się jak trzeba. Naszego paragonu nie okrywa żadna hańba. Od osób, które nas, personel apteki skrzywdziły, oczekujemy przeprosin. Rodzicom naszego małego pacjenta szczerze współczujemy" - podsumowano.


Nie strzelaj w obiektyw!: NAZARETH - No Concert For Old Man\nNo Concert For Old Man\n(To Nie Jest Koncert Dla Starych Ludzi) – czyli Nazareth w Eskulapie 31.05.2012\nTo nie był koncert dla starych ludzi, choć średnia wieku to jakieś 55 lat. Wszyscy zgromadzeni pod sceną, dość szczelnie wypełniając Eskulap, to ludzie radośni i młodzieńczy. Z twarzy kipiał entuzjazm i energia, a rozmowy w kuluarach spowodowały ,że temperatura w klubie dość szybko podniosła się powyżej komfortowej. Nie chciałam narzekać, nie mogłam i nie powinnam, po pierwsze dlatego,że w końcu znów mogłam fotografować w dobrym oświetleniu, że byłam pod sceną i że... no właśnie ,że w ogóle ten koncert się odbył. Miał być w kwietniu, a z powodu choroby wokalisty została przełożona cała trasa po Polsce z ta różnicą,że tym razem Poznań jako kończący trasę a nie rozpoczynający.\nDan McCafferty miał zapalenie płuc i to naprawdę nie było do przewidzenia jak organizm w tym wieku sobie poradzi z chorobą. Na szczęście dla nas wszystkich managment zespołu poinformował ,że trasa ostatecznie się odbędzie !!! Zakontraktowano nowe terminy a bilety zachowały ważność.\nNa początek, na tzw pożarcie, inaczej, na rozgrzewkę wystąpił zespół Tri State Corner, wymieszany narodowościami i klimatami młody porywający żywiołem. I tu obserwacja, nie dość,że zespół niesamowicie potrafi rozruszać publikę oczekującą na swoich idoli odpowiednią interakcją, to na dodatek podoba się muzycznie. Szeroko czerpiąc z etnicznych klimatów Grecji, ciężkiego rockowego grania i melodyjnego starego klimatu z metalicznym pogłosem. Wokalista może nie powalał niesamowitą barwą, ani skalą, ot fajnie zaśpiewane kawałki z wplatanymi po Grecku tekstami. Bardzo sympatyczny klimat i otwartość, porwała, zdawać by się mogło, zamknięta na nowości publikę...To kolejny dowód na to,że przybyli na koncert to 'młodziaki' z otwartymi na wiele emocji duszami! Po kilku kawałkach zespół zaproponował bez zbędnego czarowania,że zagrają dwa bisy, bo po co mają się bawić w kurtuazję... po czym dostali zasłużone brawa, a nam pozostało poczekać na przepięcie sprzętowe bohaterów dzisiejszego wieczora.\nDodam ,że mieliśmy okazję pogadać potem i obfotografować się z supportem po koncercie... międzynarodowa obsada zespołu – Grecja, Niemcy i Polska, przesympatyczna i pełna humoru, gotowa do nawiązywania kontaktów i wdzięczna legendarnemu Nazareth za zaszczytną rolę kapeli supportujacej.\nPodobało mi się etniczne granie na buzuki, no i greckie teksty przeplatane angielskimi. Dostaliśmy od zespołu płytę i zapewnienie,że postarają się przy następnej okazji przyjechać do Polski, bo jakoś zaiskrzyło miedzy nimi a publicznością właśnie tu! Miło!!!\nNo i wreszcie! Zaczęło się, emocje podgrzewała muzyka wprowadzająca, scena spowita czerwienią... iiii\nJeszcze raz...i znów się zacięło. Taśma się zacięła...\nCóż , brawa okrzyki i w końcu...\nPete Agnew-gitara basowa\nJimmy Murrison –gitara\ni po jakiejs chwili Dan McCafferty – mistrz wokalu.\nZapytacie, czy dał radę? Po chorobie, po zmaganiach z cała trasą po Polsce???\nTAK!!! jeszcze raz powtórzę, dał rade i trzymał fason do końca ,do ostatniego bisu!\nZaśpiewał, jak umiał najmocniej i z całych sił, co nie udałoby się niejednemu młokosowi z metryką rozpoczynająca się w okolicy największej popularności zespołu. Dął w płuca z całych sił i nie odmówiły mu posłuszeństwa.\nChwilami w obiektywie gościł jako Joker z Batmana a potem znów prawie jak inspektor Coulombo, to dziwne i niesamowite spotkać kogoś kto zaczynał karierę jeszcze zanim się narodziłam...\nBasista z mimiką twarzy nie dającą się łatwo zdefiniować - to przerażenie,a to farsa i znów absolutna frywolność, przewracanie oczami, grymasy i niesamowita ekspresja sceniczna, którą tak cudownie można było zapisać na karcie pamięci w aparacie.\nPomarszczone,zorane twarze, a w sercu ciągle „maj"- starsi panowie, starsi panowie dwaj - Mc Cafferty i Agnew.\nSzkoci nie szczędzili sobie atrakcji w życiu i widać ,że wesołe mieli życie, staruszkowie... swoją drogą chciałabym mieć takich dziadków... och przypominam sobie koncert Iron Butterfly... podobny czad , czad i trzęsienie ziemi zupełnie jak u Hitchcocka, bo potem było tylko lepiej i mocniej !\nCóż, poorane zmarszczkami twarze fajnie sie fotografuje, jest na czym ostrzyć autofocus, jest się na czym poznęcać... ale czy oni na to zwracaja uwagę? Bynajmniej, mimo iż foto pass pozwalał przebywać podczas trzech kawałków w tzw fosie, to potem nic i nikt nie mącił mi kadrowania, powiem więcej nie tylko zakontraktowanym fotoreporterom, a wszystkim ludziom z 'małpkami' pod scena i w tłumie w ogóle.\nJa usadowiłam się wygodnie na podwyższeniu przy konsoli akustyków i juz zostałam tam z mega fantastyczną widocznością i odsłuchem....do końca.\nA starsi panowie dwaj pozwalają nie tylko na szaleństwo fotograficzne na swoich koncertach, ale i dają powyżywać się młodym w swoim legendarnym zespole. Poszaleć może gitarzysta Jimmy Murrison i robi to naprawdę przyzwoicie w woalu platynowo białych włosów. Drugi młodziak – osiłek, syn basisty, Lee Agnew- oddaje moc w kotły, ale nie koniecznie na pełen gwizdek !\n"Silver Dollar Forger" ,Telegram" , "This Month's Messiah", "Dream On” ,"This Flight Tonight", "Hair Of The Dog”, "Whiskey Drinkin' Woman", "Changin' Times" te kawałki zdołałam zapamiętać z set listy. Zresztą chętnych odsyłam do zdjęcia magicznej kartki z wszystkimi tytułami. Czy to koniec podstawowej części koncertu?\nSłyszałam wcześniej,że koncert jest mocno okrojony z powodów zdrowotnych, cóż zupełnie zrozumiała sprawa...\nAle... czy publika pozwoliła odejść zespołowi? Czy to był koniec? Nieeeeee, bo jeszcze trzy utwory zagrał Nazareth dla Poznania! Kończąc set kultowym utworem, a jakże "Love Hurts" nie można było juz domagać się niczego więcej...\nLicząc na po-koncertowe spotkanie z Nazareth wyszliśmy do holu. Piwo i pogawędka z supportującą kapelą umiliła czas oczekiwania na... wiadomość,że niestety Nazareth jest już w autobusie. Cóż, co za dużo to niezdrowo... nieważne... trzeba wracać , czas uczty dobiegł końca.\nA starzy ludzie??? Tacy dawno śpią, a ci którzy byli jeszcze w Eskulapie to inna kategoria. To ludzie z lat przestępnych, ich wiek dzielimy na cztery.\nTo nie był Koncert dla starych ludzi, to był koncert NAZARETH.\nAutor: 'justisza'able disputes o 13:06


Katalog mcportal to bardzo popularny spis stron internetowych przedstawiający witryny o różnych tematykach. Zaproponować do katalogu można każdą stronę zgodną z polskim prawem, która swoją treścią nie nawołuje do rasizmu i przemocy. Katalog mcportal posiada wysoki pagerank, dzięki czemu każdy nowy wpis jest ekspresowo zaindeksowany przez roboty z popularnych wyszukiwarek. Ponadto katalog udostępnia swoim użytkownikom ciekawe narzędzia, które sprawdzają miedzy innymi page rank dowolnej strony WWW, link popularity i wiele innych istotnych pod względem SEO danych.\nSłowa kluczowe: katalog stron, strony internetowe, spis stron\nMusisz wiedzieć, że katalogowanie to jedna z najważniejszych metod na poprawienie widoczności Twoje strony w sieci. Na pierwszy rzut oka wydaje się to nie istotne ale uwierz w fakty i nie strać tej szansy.Katalogowanie powinieneś rozpocząć od naszego katalogu. NARODOWY.net to solidny spis witryn internetowych, który jest w pełni moderowany, dbamy aby nie trafiały tutaj mało wartościowe strony. Ten katalog jest darmowy, możesz dodać nieograniczoną ilość stron.... zobacz szczegóły wpisu »\nlokaty bankowe (15), regulacja napędów (13), Bydgoszcz (14), Lenze (14), Softstarty (14), falownik (18), Warszawa (13), wroclaw (17), Gdańsk (17), uroda (15), przekładnie (14), Motovario (14), medycyna (18), falowniki (18), oprocentowanie lokat (13), styczniki (20), silniki (13), zdrowie (26), kredyt hipoteczny (13), odchudzanie (13)


Mimo wysokiej ciężarówki, wjechał na parking. Zrobił niemałą demolkę - Wideo\nYoutube.com Paul Bowden\nCiężarówka z racji na gabaryty wszędzie nie wjedzie. Nie wiadomo czy ten kierowca źle ocenił swoje możliwości, czy też nie wiedział, jak wysokie auto prowadzi. Niemniej próba wydostania się z parkingu, wygląda co najmniej komicznie.\nCiężarówka już wjeżdżając na teren parkingu zostawiła po sobie "ślad". O ile pod strop się jeszcze zmieściła, to już krawędź nadwozia zahaczyła o znak przed wjazdem. Znak, który prawdopodobnie określał maksymalną wysokość pojazdów, które mogą wjechać na parking.\nZa wysoka ciężarówka wjechała na parking\nWiększą przeszkodą okazały się jednak rury, które nie były luźno zawieszone, a sztywnie przytwierdzone do stropu. Zapewne były częścią instalacji kanalizacyjnej. "Były" to dobre określenie, bo kiepsko zniosły starcie z ciężarówką.\nAle i sama ciężarówka nie poradziła sobie zbyt dobrze. W pewnym momencie kierowca zdał sobie chyba sprawę, że tędy nie przejedzie. Zaczął więc cofać, ale znalazł się w takim potrzasku, że i to nie było zbyt łatwe. Po chwili, zamiast ostrożnie manewrować, spróbował pojechać do przodu na siłę. Nie skończyło się to zbyt dobrze.\nAuto znowu zahaczyło w jakiś element instalacji na suficie i zwyczajnie przechyliło się na bok. Po zderzeniu cała szoferka się aż zatrzęsła. Kierowca próbował na zmianę cofać, podjeżdżać do przodu i znów cofać. Bez efektów.\nNa ciężarówkę wylała się zawartość rur\nZ ciężarówki wysiadł pasażer, aby ocenić sytuację, ale po chwili szybko wrócił do szoferki. Rura pękła i brązowy płyn kanalizacyjny zalał cały pojazd. Po pierwszym, brunatnym strumieniu całą ciężarówkę oblała woda z kanalizacji.\nKierowca, zamiast zawołać pomoc i przyznać się do błędu, dalej próbował się wydostać. Wcisnął gaz do dechy i ruszył z impetem, co oczywiście skończyło się kolejnymi uszkodzeniami. Wszystko oczywiście zarejestrowała kamera monitoringu, więc upartego kierowcę czekają poważne konsekwencje.\nŹródło: Youtube.com Paul Bowden


Marco Polo – w 80 minut dookoła Eurazji – GamesFanatic.pl\nHome / Katalog gier / Gry dla graczy / Marco Polo – w 80 minut dookoła Eurazji\nPosted by: Ginet in Gry dla graczy, Gry rodzinne, Katalog gier, Recenzje 7 kwietnia 2016\t5 komentarzy\nTzolikin wielkim hitem był. Simone Luciani i Daniele Tascini dzięki jego wydaniu z miejsca stali się rozpoznawanymi i cenionymi nazwiskami w światku gier planszowych. Gracze wybaczyli im nawet niezbyt udany Dungeon Bazar i niecierpliwie czekali na kolejny ich tytuł – Marco Polo. Następnej wpadki reputacja autorów mogła już jednak nie przetrwać, więc gra musiała być naprawdę dobra, tym bardziej, że wokół tego tytułu zrobił się szybko spory szum. Czy więc Marco Polo podołał zadaniu bycia godnym następcą Tzolkina, a duet Luciani – Tascini będzie dalej synonimem dobrej marki? Zobaczcie sami.\nWielbłąd wielbłądowi nierówny\nMarco Polo wykonany jest „na bogato”. Ciężkie pudło, ledwo się domyka po włożeniu do niego wszystkich elementów – mnóstwa drewna (surowce, domki, kości) i sporej ilości grubej, dobrej jakościowo tektury (kafli miast, postaci). Pięknie wykona graficznie plansza dodaje szczyptę klimatu suchej mechanice euro. Co prawda przedstawiona na niej mapa geograficznie znacznie odbiega od rzeczywistości, ale zakładam, że można to zrzucić na garb XIII-wiecznej kartografii. Niestety wykonanie zawiera jeden duży minus, na tyle istotny, że musi wpływać na moją końcową ocenę tego elementu. Otóż w grze zarówno wielbłądy, jak i surowce (na marginesie bardzo ładne i kształtne drewienka) występują w dwóch „nominałach” – 1 i 3, które rozróżniamy po ich wielkości… A w zasadzie nie rozróżniamy, bo oba są niemal identyczne. Oczywiście, jeśli się im uważniej przyjrzeć, to różnice widać, ale umówmy się – to nie jest zabawa w obserwację wielbłądów tylko gra planszowa, więc różnicę ma być widać na pierwszy rzut oka. A tak zdarza się, że nieraz gracze niechcący pobiorą lub wydadzą „dużego” wielbłąda zamiast „małego” (ewentualnie na odwrót) i później powstają zagwostki, ile dwugarbnych powinno liczyć ich stado. To samo w mniejszym lub większym stopniu tyczy się i innych surowców występujących w grze. A wystarczyło przecież chociażby pomalować drewienka na różne kolory.\nSkoro już przy technikaliach jesteśmy to podciągnę pod to jeszcze instrukcję. Ta jest dobrze napisana, dobrze zilustrowana, z licznymi przykładami – słowem przyjemna w odbiorze. Zdarzają się jednak pojedyncze niedociągnięcia w tłumaczeniu powodujące praktyczne wątpliwości w zastosowaniu niektórych zasad, jak chociażby kwestia specjalnych zdolności Wilhelma z Rubryk. Dopiero lektura instrukcji angielskiej lub tłumaczenia śp. Mig-a rozwiązała jednoznacznie te kwestie.\nMechanika gry to powszechnie ostatnio wykorzystywany dice placement – rzucamy kośćmi i na zmianę rozstawiamy je na dostępnych na planszy polach akcji, po czym wykonujemy przypisaną do danego pola czynność. Możemy na przykład zdobyć dukaty, pozyskać dobra, przyjąć nowe zlecenia (kontrakty) czy podróżować. Z postępem w grze liczba dostępnych możliwości się zwiększy o akcje wykonywane w odwiedzanych miastach. I tu ciekawostka – o ile ten ostatni pomysł jest mi znany (kolejne lokacje odkrywało się chociażby w Oath to the Brotherhood czy Simurgh), o tyle ograniczenie ich dostępności do niektórych tylko graczy jest dla mnie pewnym novum (pomijam oczywiście gry, w których gracz rozwija własną planszetkę, z której siłą rzeczy tylko on może korzystać). I to całkiem klimatycznym, bo dostęp do nowych akcji w miastach mają tylko ci grający, którzy dane miasto odwiedzili – w myśl maksymy, że podróże kształcą i poszerzają horyzonty. Inną ciekawą nowością jest sposób, w jaki możesz zapewnić sobie dostęp do zajętych prze innych graczy miejsc. W większości przypadków nie ma tutaj opcji blokowania lokacji. Jeżeli chcę się dostawić gdzieś, gdzie jest już inny gracz lub gracze, mogę to zrobić, muszę jednak zapłacić tyle dukatów, ile wynosi wynik na kostce, którą chcę dołożyć. Ograniczenia w dokładaniu kości są dwa. Po pierwsze nie można tego robić w miastach – tam, jeżeli ktoś przed nami zajmie lokację, to musimy już poczekać na jej zwolnienie do następnej rundy. Po drugie nie możemy wykonać w jednej rundzie dwóch takich samych akcji, dostawiając na planszy dwukrotnie kość tego samego (naszego) koloru. Możemy jednak dostawić kość czarną, którą możemy wynająć kosztem 3 wielbłądów do końca danej rundy.\nOstatnią cechą wyróżniającą Marco Polo spośród innych euro, z jakimi miałem styczność, jest zróżnicowanie występujących w grze postaci do takiego stopnia, którego nie powstydziłby się niejeden erpeg. Tu nie mam mowy o żadnych symetriach bohaterów. Wybór między Mercatorem ex Tabrizem a Johannesem Carpinim to nie wybór między tym, czy na początku rundy będziemy dostawali 2 wielbłądy czy 2 dukaty lub 1 pieprz. To w zasadzie wybór strategii, w jakiej chcemy rozegrać partię. Każda postać ma jedną lub dwie cechy tak diametralnie różniące się od innych i tak mocno wpływające na sposób rozgrywki, że po prostu nie sposób ich porównać czy wartościować. Oczywiście czasem zdaje się, że zdolności niektórych bohaterów są mocniejsze od innych, ale już podczas kolejnej partii nasza ocena tego faktu może być diametralnie różna.\nSama gra trwa 5 rund, które toczą się aż do momentu wykorzystania przez graczy wszystkich posiadanych kostek. Po zakończeniu piątej rundy również cała rozgrywka dobiega końca i podliczane są punkty oraz wyłaniany zwycięzca.\nPodróże kształcą, kontrakty bogacą\nW Marco Polo, jak w większości gier euro, wygrywa ten gracz, który na koniec partii legitymować się będzie najwyższym wynikiem punktowym. Te z kolei zdobywa się głównie na dwa sposoby – dzięki realizacji kontraktów lub poprzez podróże. Te pierwsze to po prostu wymiana określonych dóbr na pezety (i ewentualnie jakieś dodatkowe bonusy), drugie to budowanie placówek handlowych w odwiedzanych miastach i łączenie siecią handlową (czyli ustawienie domków) dwóch, najczęściej odległych od siebie lokacji.\nA jak to się ma w praktyce? Często słyszałem lub czytałem zarzuty, że w Marco Polo podróże są trudne, kosztowne i nieopłacalne, a jedyną realną drogą do odniesienia zwycięstwa jest realizacja kontraktów. Ja nie do końca mogę taką opinię podzielić.\nPodróże są faktycznie trudne i kosztowne. Wybór tej strategii gry musi spowodować całkowite ukierunkowanie działań na jej realizacji, a gracz musi się też pogodzić z niejako pustymi turami, w których zbiera surowce na realizację jakieś długiej podróży (w przeciwieństwie do kontraktów, gdzie w zasadzie każda tura przynosi jakieś namacalne korzyści).\nZ drugiej strony jednak nie mogę ich nazwać nieopłacalnymi czy utrudniającymi odniesienie zwycięstwa. A to dlatego, że podczas gry strategia handlowa to w zasadzie tylko punkty za realizowane zlecenia i za największą ilość wypełnionych kontraktów na koniec gry, natomiast podróże mogą dać punkty nie tylko z posiadanych tras, ale też z wybudowanych domków, z placówki handlowej w Pekinie, z wymiany pozostałych na ręce surowców na koniec rozgrywki, ale przede wszystkim też punkty i bonusy zapewniane przez odwiedzone podczas gry miasta. A te ostatnie mogą dać ich naprawdę sporo, bo czasami będą to punkty/surowce na początek każdej kolejnej rundy, czasami dukaty lub wielbłądy, a czasem dodatkowy ruch. I tak, kiedy handlowiec kisi się w ramach 5 czy 6 dostępnych od początku gry akcji, tak wachlarz możliwych opcji dla podróżnika staje się z czasem zdecydowanie szerszy.\nPodsumowując, podróże, mimo że trudniejsze, dają więcej satysfakcji i większy wachlarz możliwości niż opcja handlowa. W mojej opinii są też pełnoprawną strategią umożliwiającą zwycięstwo w partii, ba, dzięki zdolnościom niektórych postaci taka wygrana staje się wręcz bardzo prawdopodobna. Natomiast głównym powodem wyboru takiej, a nie innej drogi do zwycięstwa w danej partii powinny być zdolności bohaterów, którymi przyjdzie nam pokierować.\nDrugą bolączką, która przebrzmiewała w opiniach o Marco Polo, było niezbalansowanie wyników rzutów kośćmi (niedoszacowanie niskich wyników) i małe możliwości manipulacji kostkami. Ja osobiście nie dostrzegam złego balansu podczas partii. Dla mnie zarówno wysokie, jak i niskie wyniki mają swoje wady i zalety. Szóstki czy piątki na kościach pozwalają wiele zrobić, ale są też kosztowne w wypadku, kiedy dostawiamy się na pola już zajęte przez innych graczy. Jedno czy dwa oczka to mniej możliwości, ale za to zdecydowanie mniejsze koszty wykonania niektórych akcji. Trójki i czwórki są natomiast takie pośrednie – nie wydasz za dużo, nie zyskasz za wiele. Wyższy wynik na kości może oznaczać lepsze profity albo też wyższe koszty, więc nieraz przyjdzie nam mocno kalkulować opłacalność naszych inwestycji. Cały myk polega więc na tym, żeby szacować, gdzie i w jakiej kolejności dostawiać swoje kostki, ażeby maksymalizować zyski, a zminimalizować straty.\nA możliwości manipulacji wynikami na kościach są tu zbliżone do tych znanych z Troyes czy Dice Brewing (również możemy, płacąc odpowiedni koszt, przerzucić kości lub zmienić ich wynik o 1 oczko), a dodatkowo dostajemy tu rekompensatę za niskie rzuty w postaci bardzo przydatnych wielbłądów i monet. Suma sumarum – wyniki na kościach nigdy podczas moich partii nie wpłynęły na rozgrywkę w taki sposób, żeby było to powodem frustracji czy narzekań któregoś z graczy.\nA z plusów? Brak negatywnej interakcji ;). W zasadzie to może i ona jest, ale wprowadzenie rozwiązania, dzięki któremu możemy się za pieniądze dostawić się do innego gracza i również wykonać daną akcję, spowodowało, że została ona w dużym stopniu ograniczona. Co prawda możemy zająć jakieś miasto jako pierwsi i zgarnąć komuś sprzed nosa leżący na nim bonus albo zmusić go do zapłaty za skorzystanie z danego pola, ustawiając na nim swoje kości, ale działania takie zazwyczaj kierowane są chęciom naszego zysku, a nie taktyką utrudniania życia przeciwnikowi.\nKolejny atut – gra zazwyczaj idzie sprawnie i ma w miarę przyzwoity czas rozgrywki. Co prawda zdarzają się (szczególnie w ostatniej rundzie) chwile przestojów, w których myślimy, jak najbardziej zoptymalizować nasze zyski punktowe, ale ogólnie trzeba jednak pochwalić, że gra chodzi płynnie.\nNastępny argument „za” – dobra skalowność. Mi najlepiej grało się partie trzy- i czteroosobowe, ale i we dwójkę Marco Polo działa poprawnie, choć jest wówczas na planszy luźniej i łatwiej skorzystać z darmowych akcji.\nNa koniec wysoka regrywalność i mała powtarzalność rozgrywki. Po pierwsze jest dużo postaci do wypróbowania, a każdą gra się inaczej. Po drugie w grze mamy więcej bonusowych akcji niż miast, które możemy nimi obstawić (nie wspominając już o trasach czy kontraktach do wykonania), a dodatkowo ich rozstawienie za każdym razem będzie inne, więc praktycznie nie sposób rozegrać dwóch takich samych partii.\nPrzechodząc do uzasadnienia oceny, muszę powiedzieć, że Marco Polo nam się bardzo spodobało. Daje sporo do pomyślenia, jest regrywalny, partie idą sprawnie i nie zajmują zbyt wiele czasu. Do tego mamy co najmniej dwie drogi do zwycięstwa i mnóstwo opcji poprowadzenia rozgrywki (zależnych głównie od postaci, jakimi gramy). Gra dobrze się skaluje, jest pięknie i porządnie wykonana (poza nieszczęsnymi wielkościami wielbłądów i zasobów), przez co jest bardzo przyjemna w odbiorze.\nTrzeba by jednak Marco Polo postrzegać raczej jako zaawansowaną grę rodzinną, a nie zaliczać do kategorii ciężkich i mózgożernych euro. Dlatego też rozumiem zasłyszane czy przeczytane gdzieniegdzie rozczarowanie geeków, którzy po następcy Tzolkinia oczekiwali kolejnego umysłowego wyzwania. Myślę, że oni od mojej końcowej oceny (osiem i pół na dziesięć) powinni odjąć jedno lub półtorej oczka, nastawić się na trochę lżejszą niż zazwyczaj rozgrywkę lub po prostu sprawdzić grę przed zakupem poprzez rozegranie kontrolnej partii. Natomiast graczom rodzinnym, którzy mają już trochę planszówek za sobą i chcieliby zagrać w coś ambitniejszego, wymagającego więcej planowania i myślenia, polecam Marco Polo brać w ciemno.\nDziękujemy firmie Albi Polska za przekazanie gry do recenzji.\nAlbi Polska Daniele Tascini Simone Luciani The Voyages of Marco Polo\t2016-04-07\nTagged with: Albi Polska Daniele Tascini Simone Luciani The Voyages of Marco Polo\nPrevious: Misja: kolonizacja – Doktor znowu w formie!\nNext: Wiewióry – Człowieku, nie irytuj się!\n7 kwietnia 2016 at 09:39\nPodoba mi się ta recenzja. Ginet, czy mógłbyś porównać tę grę do Grand Austria Hotel? Na pierwszy rzut oka wydają się podobne. Obie oceniono na 8.5 tutaj na Games Fanatic :)\n7 kwietnia 2016 at 09:49\nMoim zdaniem to nie jest gra rodzinna. Tak się może wydawać na początku. A w rzeczywistości to średnio-ciężkie i mózgożerne euro.\nŻeby wykorzystać wszystkie możliwości, to trzeba naprawdę nieźle pomóżdzyć. Trzeba maksymalnie wykorzystać otrzymaną postać i dopasować do tego co pojawiło się na planszy z podróżami. A mamy na to naprawdę niewiele ruchów. Trzeba uważać z wydawaniem kości, bo są bardzo cenne. Podróże są drogie, więc trzeba wykorzystywać dodatkowe możliwości ruchu.\nŻeby zauważyć wszystkie niuanse, trzeba kilka razy zagrać.\nZanim Łukasz się ustosunkuję, kilka słów ode mnie. Grałam w Marco Polo i obecnie zagrywam się w Grand Austria Hotel. Marco Polo był sympatyczne, ale nie podeszła mi jedna rzecz – zbieranie kafli dla samego zbierania. lubię „pick up and deliver”, ale gdy nie jest celem samym w sobie. W Marco Polo łańcuszek zdarzeń kończył się na takim zdobytym kaflu. W GAH zdobyta karta gościa, któremu dostarczyliśmy wymagane kosteczki uruchamia kolejne zdarzenia i jest tylko środkiem do celu. To dla mnie ogromna różnica i dlatego w Hotelu goszczę ostatnio niemal codziennie :)\n7 kwietnia 2016 at 18:50\nDziękuję za miłe słowo. Co do porównania MP z GAH to musisz zaufać Monice, bo ja niestety w GAH nie miałem okazji jeszcze zagrać\nJak najbardziej się zgadzam z tym, że pomyśleć trzeba, ale chyba jednak gra więcej wybacza niż typowe ciężkie i mózgożerne euro. I daje więcej szans nowicjuszom (nie nowicjuszom w ogóle tylko nowicjuszom w tą grę). Mechanikę też łatwiej ogarnąć i zależności pomiędzy akcjami też wydają mi się łatwiejsze do ogarnięcia niż np. w Cywilizacji czy My Village.\nOczywiście granica między średnio-ciężkim euro a zaawansowaną grą rodzinną jest bardzo płynna i nie upieram się przy swoim :) Mi się wydaje, że gracze familijni, którzy już w co nieco pograli powinni MP spokojnie ogarnąć i wróżę, że gra powinna im się spodobać.\n8 kwietnia 2016 at 23:57\nImho to nie jest gra rodzinna. Jak mało która, wymaga zaplanowania szczegółowej strategii przed pierwszą akcją. Zazwyczaj gram w planszówki intuicyjnie, ale w MP od razu skumałem, że tak się nie da. W grach familijnych gra się na pałę” i dla funu. Gra familijna to imho taka, w której wszyscy mają równe szanse; w którą sprytnie wmontowano losowość. W „Marco Polo” strateg zawsze ogra resztę ekipy. To nie jest gra familijna, bez dwóch zdań. Nawet jeśli wypali w ekipie samych luzaków. To tylko świadczy na jej korzyść. Solidny tytuł.


Walne Zebranie Członków Klubu w Borsku 02.06.2007r. | Klub Posokowca\nProwadził ją znany autorytet w dziedzinie kynologii, międzynarodowy sędzia kynologiczny, Leszek Siejkowski.\nNa tucholskim rynku, przy dźwiękach płynących z rogów sygnalistów łowieckich, prezentowały się poszczególne grupy ras myśliwskich.Leszek Siejkowski w bardzo przystępnej formie, zrozumiałej dla ludzi nie mających na co dzień kontaktu z łowiectwem, omawiał licznie zgromadzonym mieszkańcom i turystom, cechy i zalety poszczególnych ras, służących myśliwym pomocą w wykonywaniu ich pasji.\nPrezentacja posokowców na scenie.Kulminacyjnym punktem prezentacji było wejście na scenę posokowców.\nTo właśnie te rasy psów, jak żadne inne są predysponowane do poszukiwania rannej zwierzyny. Jako pierwsze zaprezentowały się stateczne i dumne posokowce hanowerskie, po nich na scenę weszły mniejsze, ale szybsze i sprawniejsze w trudnym terenie – posokowce bawarskie.\nPokaz psów ras myśliwskich Leszek Siejkowski zakończył zaproszeniem do Swornychgaci, na uroczystość odsłonięcia pomnika ks. Gierszewskiego.\nPo powrocie ze Swornychgaci w sobotni wieczór na terenie ośrodka wypoczynkowego, położonego nad Jeziorem Wdzydzkim, przy wspólnym ognisku, członkowie klubu wspominali swoje spotkania z ks. Gierszewskim i przekazywali doświadczenia związane z układaniem i prowadzeniem posokowców.\nNastępnego dnia odbyło się Walne Zgromadzenie Członków Klubu Posokowca – Członka ISHV.\nSprawozdanie z działalności Zarządu przedstawił Jan Kierznowski.\nZ kolei głos zabrał Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Klubu przedstawiając wyniki przeprowadzonej kontroli.\nZgłosił również wniosek o udzielenie absolutorium dla członków Zarządu, który został przyjęty w drodze głosowania.\nPrzewodniczący Zebrania, Zbigniew Skrzek z Piotrkowa Trybunalskiego, złożył szczególne podziękowania Pawłowi Iwickiemu za zaangażowanie i wkład pracy przy budowie pomnika Ks. Gierszewskiego.\nUczestnicy zebrania oklaskami na stojąco podziękowali Pawłowi Iwickiemu. Następnie rozpoczęto dyskusję nad kierunkami dalszego działania klubu.\nŚmierć księdza Gierszewskiego kończy jeden etap w działalności klubu związany z jego osobą. Zamknięty został on odsłonięciem jego pomnika. Należy prowadzić działalność w oparciu o nowy Zarząd.\nUchwalono, że siedziba klubu zostanie przeniesiona do Opola i afiliowana przy tamtejszym Oddziale ZKwP, który jest oddziałem macierzystym Prezesa Klubu. W związku z rezygnacją dotychczasowego skarbnika i sekretarza dokonano również wyborów uzupełniających do Zarządu. Funkcję skarbnika i sekretarza objęli członkowie z rejonu Opolszczyzny. Skarbnikiem został Kolega Jerzy Sokół z Opola, a sekretarzem Wojciech Galwas z Raciborza.\nUporządkowano i doprecyzowano zapisy statutowe. Tekst jednolity statutu z uwzględnieniem uchwalonych zmian znajduje się w dalszej części biuletynu.\nW dyskusji zwrócono uwagę na konieczność wprowadzenia zmian mających na celu usprawnienie działań zarządu w zakresie pozyskiwania składek członkowskich, księgowości i finansowania, sprawozdawczości i obiegu dokumentów. Ustalono wysokość składki członkowskiej do Klubu na 40 zł, począwszy od 2006 roku. Zebranie składek od minimum stu członków jest jednym z warunków istnienia Klubu. Po śmierci ks. Gierszewskiego wielu lokalnych członków klubu zaprzestało działalności w klubie i opłacania składek. Zarząd przyjmuje nowych członków, którzy wyrażają chęć działania i opłacania składek. Bariera 100 członków, wyznaczona przez ZG ZKwP, jest znacznym utrudnieniem w powstawaniu i działalności klubów z władzami wybieralnymi. Związek Kynologiczny winien kłaść nacisk na jakość, a nie ilość członków w klubach.\nKlub nie otrzymuje żadnych dotacji z ZG ZKwP. Zgodnie ze statutem klub finansuje się samodzielnie, ze składek swoich członków i innych wpływów uzyskiwanych w toku swej działalności. Dodatkowym obciążeniem finansowym, wynikającym z członkostwa w ISHV, jest obowiązek uiszczania corocznej składki w wysokości 500€.\nCzłonkowie klubu zwrócili uwagę na kłopoty związane ze współpracą z v-ce przewodniczącym ds. hodowlanych. Wskazali również na brak sprawozdania hodowlanego za 2004 rok.\nZwrócono również uwagę na problemy wynikające z regulaminu prób głównych posokowców.\nPostulowano, aby do przeprowadzenia ich wytypować sędziów klubowych.\nMając na celu podnoszenie poziomu użytkowości łowieckiej posokowców, członkowie klubu nałożyli na siebie dodatkowe wymogi hodowlane, polegające między innymi na obowiązku kojarzenia posokowców posiadających dyplom z konkursu posokowców lub konkursu na tropach naturalnego postrzałka zwierzyny grubej, tzw. próby głównej.\nDo jej posiadania upoważnione są psy i suki które uzyskały: uprawnienia hodowlane zgodnie z wymogami Regulaminu Hodowli Psów Rasowych ZKwP, negatywny wynik badania w kierunku dysplazji stawów biodrowych, odpowiedni dyplom z konkursów pracy posokowców lub dyplom z próby głównej.\nSzczenięta po rodzicach posiadających Pieczęć Użytkowości ISHV mają prawo do jej zamieszczenia w swoich rodowodach, co da nabywcom szczeniąt pewność, że rodzice byli sprawdzeni użytkowo zgodnie z wymogami ISHV.\nZarząd Klubu wytypował przewodników z posokowcami do uczestnictwa w próbie głównej ISHV, która odbędzie się w listopadzie na terenie Niemiec, Francji i Luksemburga. Będą nimi Wiesław Breliński z posokowcem hanowerskim KAZAN z Medniku i Roman Walich z posokowcem bawarskim ALMA z Wilczewskich Wydm.\nSędziami reprezentującymi nasz klub będą międzynarodowi sędziowie prób pracy, Józef Głowniak i Zbigniew Skrzek.\nOficjalnymi delegatami klubu, oprócz Prezesa Klubu Jana Kierznowskiego, będą Wojciech Galwas i Paweł Iwicki.\nNastępny Zjazd Członków Klubu zaplanowano na czerwiec przyszłego roku w Piotrkowie Trybunalskim, na które Zarząd Klubu już teraz zaprasza wszystkich aktualnych i potencjalnych członków klubu.\nPo zakończeniu zebrania wspólny posiłek, pieczonego w kaszubskim piecu chlebowym dzika oraz pochodzącego z tego samego pieca, kaszubskiego chleba, zakończył tegoroczne spotkanie członków Klubu Posokowca.\nPoprzedni wpisMiędzynarodowy Konkurs Posokowców i Tropowców Piotrków Trybunalski 02.06.2007r.Następny wpisSprawozdanie z XXX Zjazdu Klubów Członkowskich ISHV Wildhaus Szwajcaria 11–14.10.2007 r.


Witam Was wiosennie! Choć dzisiaj nie jest pierwszy dzień kalendarzowej wiosny, widok kartki z kalendarza z nazwą MARZEC wprawia mnie w...\nOdbuduj poczucie własnej wartości na wiosnę\nWitam Was wiosennie! Choć dzisiaj nie jest pierwszy dzień kalendarzowej wiosny, widok kartki z kalendarza z nazwą MARZEC wprawia mnie w lekki wiosenny nastrój :) Chcę, wręcz pożądam dużej ilości kolorowych kwiatów w domu. Hiacynty, tulipany - wszystkie Was kocham :) W ogródku widać pierwsze oznaki ocieplenia, bo przebiśniegi już się bielą, chwiejąc się na chudych łodyżkach. Tylko patrzeć, aż zakwitną krokusy :)\nCzy Wam również, styczeń i luty minęły tak szybko? Przeleciały jak wicher. I tak jak z jednej strony mnie to cieszy, to z drugiej napawa niepokojem, bo wiele nie zrobiłam przez te dwa miesiące. Wyrzucam sobie, że za mało piszę, więcej myślę, lecz zdecydowanie mniej tych myśli przelewam na papier. No cóż, nikt nie mówił, że będzie łatwo. Styczeń i luty uśpiły moje bodźce, a ich brak doskwiera mi podczas pisania. Nic nie wprawia mnie w reakcję, tak jakby ziemia była płaska, wszechświat miał swój koniec, a czas stanął w miejscu. Zawężenie pola widzenia. Marazm. Dużo czytam, ale też za dużo porównuję się z innymi pisarzami, innymi książkami. Skończyłam ostatnio "Króla" Szczepana Twardocha i po ostatniej kartce zwiesiłam głowę ze smutkiem. Nie dlatego, że książka była kiepska, bynajmniej, dlatego że była ostra jak brzytwa i tym samym wspaniała, przy czym nasunęło mi się pytanie: Czy ja tak kiedyś będę pisać? No i dół murowany. Wiadomo, że tak jak Pan Szczepan pisać nie będę, bo i po co. Każdy ma swój styl i swoje ja, chodzi o to, żeby czerpać wiedzę z czytania, stylu, prowadzenia fabuły, a nie aby coś odwzorowywać, porównywać się - bo to nie ma sensu. A jednak, zdeprymowało mnie to na tyle, że zgubiłam swój "język", połknął mi go ON - kaszalot ;) Liczę na to, iż wiosna odczaruje moje spojrzenie na świat. Już ostatnie dwa dni, gdy słońce jaskrawo świeciło i czułam na policzkach ciepły powiew wiatru wydały się błogością po zatęchłych miesiącach zimy. W pierwsze ciepłe dni chodzę na pełnym wdechu, z twarzą ku słońcu. Chłonę ciepło otoczenia i kumuluję je w każdej komórce swojego ciała. Będzie na potem, na deszczowe dni - jak znalazł.\nChciałam Wam przynieść dzisiaj odrobinę koloru, podbudować pewność siebie i tym samym wzmocnić poczucie własnej wartości. Po szarej zimie potrzebujemy kontrastów wokół siebie, motywacji do działania, utwierdzenia w dążeniu do celów i... częstszego uśmiechu na twarzy :) Jakie mam sposoby gdy dopadają mnie wątpliwości odnośnie tego co robię, do czego dążę... czy to wszystko ma sens, czy nie lepiej rzucić to w cholerę i zapomnieć, że w ogóle istniało ? Co robię gdy moje poczucie własnej wartości zastaje zachwiane?\n6 sposobów na odbudowanie poczucia własnej wartości\nI. Nie oceniaj\nWiem jakie to trudne ale staraj się nie być sędzią. Nie oceniaj wszystkiego i wszystkich. Nie krytykuj na siłę. Nie nastawiaj się od razu negatywnie do osób i sytuacji lecz szukaj pozytywów. Wyciągaj plusy z sytuacji odbijających się pejoratywnie na Tobie.\nII. Nie porównuj\nNie porównuj siebie z innymi osobami. Bądź sobą i nie mierz innych swoją miarą. Porównuj za to swoje osiągnięcia, swoje kroki do przodu, czy się rozwijasz, a nie cofasz do tyłu. Ostatnio z tą zasadą jestem mocno na bakier...\nIII. Zdobywaj wiedzę\nPosprzątaj Twoje biurko, sprawi to, że lepiej będzie Ci się skupić, a Twoja praca będzie efektywniejsza w uporządkowanym otoczeniu ( będzie też w końcu czysto ;) ). Gdy ogarniesz bałagan na biurku zabierz się za to co lubisz robić najbardziej, ale powinno być to coś produktywnego, kreatywnego. Coś co da Ci "kopa" do działania i naświetli drogę na przyszłość. Zrób sobie burzę mózgów ;)\nIV. Spotykaj się z ludźmi\n... ale tylko z tymi, którzy Cię motywują do działania, potrafią wysłuchać, a nawet doradzić. Gdy ktoś nie potrafi dostrzec pozytywów, na pewno Ci o nich nie powie, a tylko zniechęci. Eliminuj złą energię. Dobrze jest mieć kogoś komu można się najzwyczajniej pożalić bez zastanawiania się czy ta osoba nie wygada się innym, dotrzyma tajemnicy i będzie szczera w ocenie sytuacji.\nV. Świętuj małe zwycięstwa, zapomnij o błędach\nCelebruj wszystko co wydaje się niczym szczególnym, celebruj to, że nie zjadłaś dziś nic niezdrowego, skończyłaś dawno zaczętą książkę, poszłaś pobiegać. To zawsze mały progres ale składa się na większą całość, więc ciesz się z niego! A o błędach zapomnij...myśl o tym co jest teraz, a z błędów wyciągaj pozytywne wnioski na przyszłość.\nVI. Uśmiechnij się\nUśmiechaj się, nawet do siebie, w lustrze, w tramwaju, w aucie. Pokochaj siebie taką jaka jesteś. Bo jesteś wyjątkowa i niepowtarzalna.\n( rodzina, pasja)\n(bieganie, czytanie, pisanie gdy mknie do przodu, filiżanka dobrej kawy/herbaty, domowe ciasto, uśmiech córki )\n(przebojowość, uśmiech, upór w dążeniu do celu, własne zdanie)\n(upływem czasu, biegnie zdecydowanie za szybko)\nZa co lubię siebie?\n(za otwartość i dostrzeganie najpierw pozytywów)\nPodsumuj, zastanów się nad sobą i zacznij dzień od nowa.\nNastępnego dnia życzę Ci abyś obudziła się odprężona ze słońcem za oknem, wypiła dobrą kawę i wyszła przez próg z uśmiechem na twarzy oraz bijącą aureolą pewności siebie :)\nZdjęcia: moja własność (poza podpisanym)\nWatercolor flower: http://www.foxandhazel.com/\nStyczniowe i lutowe weekendy to jedne z najgorszych w całym roku. Gdy aura za oknem nie zachęca do wędrówek ani spacerów, najprzyjemnie...\nPomysły na weekend I\nStyczniowe i lutowe weekendy to jedne z najgorszych w całym roku. Gdy aura za oknem nie zachęca do wędrówek ani spacerów, najprzyjemniej jest wyciągnąć się pod kocem z kubkiem kawy w ręku i poczytać coś ciekawego. Ewentualnie można wybrać się do kina, (muzea najbardziej lubimy z mężem odwiedzać jesienią), na zakupy albo jeszcze lepiej - pobuszować w internecie. Mróz za oknem a ja marzę o tym, aby położyć się pod kocem i coś poczytać. Czasami brak mi pomysłów gdzie zaglądnąć, chcę odkryć jakąś nową, ciekawą stronę, z pomocą wtedy przychodzą mi różne linki zamieszczane na Waszych blogach. Teraz ja mam dla Was garść linków :) Zachęcam do czytania.\nZapraszam na garść ciekawostek do poczytania lub zrobienia w zimowe weekendy.\nI. Gorąca czekolada\nGdy śnieg za oknem aż prosi się o zrobienie kubka gorącej czekolady. Ta kupna nie jest tak dobra jak zrobiona własnoręcznie, choć na "domową" potrzeba troszkę więcej czasu niż 1 minuta. Tutaj znalazłam świetny przepis na pyszną gorącą czekoladę, którą polecam : http://www.kwestiasmaku.com/dania_dla_dwojga/walentynki/czekolada_na_goraco/przepis.html\nII. Postanowienia noworoczne\nZapewne każdy z Was je ma, najwyższa pora aby coś zrobić w tym kierunku, bo dzień za dniem płynie jak rzeka. Polecam zająć się wypełnianiem któregoś z nich. Ja najwięcej czasu poświęcam swojej książce i wszystkiemu co z nią związane.\nIII. Bądź Panią swojego czasu\nBardzo ciekawy artykuł o tym jak wyrobić sobie nawyki zorganizowanej kobiety, moim zdaniem bardzo trafny.\nIV. Chodź, pomaluj mój świat\nChcecie poczuć się jak dziecko ? Lubicie korować ? U Magdy znajdziecie piękne kolorowanki dla dorosłych do wydrukowania.\nV. Planujecie w 2017 podróż poza Unię Europejską ?\nAnna opisuje wszystkie zawiłości paszportowe jakie na Was czekają :)\nVI. Olej kokosowy i co dalej?\nNawet nie przypuszczałam, że można go używać na tyle sposobów! Poza użyciem w kuchni, odżywiam nim włosy i usta, czasami też skórę po depilacji. Jest świetny, a u Agi poznacie 10 sposobów na jego użycie.\nA Wy co robicie w długie, zimowe, szare weekendy? Życzę Wam głowy pełnej pomysłów :)\nZdjęcie w nagłówku: moja własność\nZ początkiem Nowego Roku każdy z nas, przelotnie bądź docelowo, zastanawia się jak sprostać temu co przed nami, temu co przyniesie los....\nNoworoczne postanowienia, czy mają sens?\nZ początkiem Nowego Roku każdy z nas, przelotnie bądź docelowo, zastanawia się jak sprostać temu co przed nami, temu co przyniesie los. Większość osób podejmuje próbę spisania czy wytyczenia sobie celów na ten nowy, nadchodzący rok. Czy jak spiszemy wszystkie ważne rzeczy to sprawi to, że będziemy do nich dążyć? Tak. To jasne, bo bez celu tego nie robimy. Kwestia sporna to istota tych postanowień. Z ręką na sercu przyznam, że ile razy spisywałam na kartce ( najczęściej w kalendarzyku) noworoczne postanowienia prawie nigdy ich nie zdołałam spełnić. Nie dlatego, że nie dążyłam do ziszczenia swoich planów. Najzwyczajniej plany się zmieniają, życie pędzi na przód i przewartościowuje nasze priorytety. Nic nie jest stałe. Nic dzisiaj nie jest constans. To co dziś będzie aktualne za trzy miesiące wyda nam się wyssane z palca, science-fiction. Czy ustanawianie dalekosiężnych celów ( bo rok to dość długi okres czasu, nieprawdaż?) ma głębszy sens? Czy los ich nie przewartościowuje ? Czy za kilka miesięcy nadal będą aktualne ? Nie mam już 20 lat i nie żyję z dnia na dzień, ale nie planuję też każdego cala mojego życia. Nie poddaje się bezwiednie nurtowi tego co nieznane. Wtedy nie mam władzy nad swoim losem, ale też nie ustanawiam żadnych większych wytycznych, poza dwoma, trzema konkretnymi. I dlatego stwierdzam, że\nnie wierzę w noworoczne postanowienia.\nTak! Nie wierzę. To, że coś sobie postanowię nie musi niczego oznaczać. Cel należy nosić w sobie. Pamiętać o nim i trzymać się go, a nie odbijać jak piłka od ściany i szukać tłumaczeń. Nie daję sobie wytycznych, bo stałyby się dla mnie nieznośnym ciężarem dnia codziennego. Nie byłyby one moim motywatorem. Bo co jest najważniejsze aby dotrzymywać postanowień o które tak zabiegamy z początkiem roku? Siła. Mocna wola. Organizacja. Poświęcenie. Zagryzanie zębów. Pytam, po co mi to? Po co mam się męczyć? Nic na siłę. Dajmy sobie trochę luzu. Pozwólmy sobie, aby coś spieprzyć, napluć w brodę, wykląć, a ostatecznie wyciągnąć wnioski. Nie spinajmy się. Nie stresujmy się, że musimy. Zastanówcie się nad tym, czego tak naprawdę chcecie? Do czego dążycie? Co jest Waszym priorytetem ? Bez czego sobie nie wyobrażacie tego roku? Znacie odpowiedzi ? To świetnie. Brawa dla Was.\nJa chcę wykonać trzy rzeczy: znaleźć pracę, którą polubię, napisać książkę i mieć więcej kontaktu z językami obcymi.\nMogłabym pisać o masie innych spraw, o tym, że chcę biegać systematycznie (i wiem, że to mi się uda, bo udało mi i w minionym roku), doceniać życie i ulotne momenty ( cenię je coraz bardziej z biegiem lat).\nNie bawcie się w pierdoły, szkoda życie na obiecanki, jest takie krótkie. Istotne jest to co tu i teraz. Ci ludzie, którzy teraz Was otaczają, którzy mają faktyczny wpływ na wasze życie, oni są ważni. Obserwujcie. Szukajcie w nich siły. Uczcie się na błędach. Wyciągnijcie wnioski z poprzednich lat. Nanieście poprawkę i zasuwajcie do przodu. Nie narzucajcie na plecy dodatkowego ciężaru, życie i tak jest wystarczająco ciężkie. Możecie mi zarzucić, że nie skłaniam się ku zdobywaniu wiedzy i samorozwojowi...ależ nie! Ja chcę siebie i Was, drodzy czytelnicy, uchronić przez zawaleniem sobie głowy natłokiem zajęć, które albo porzucicie w połowie (jak się Wam znudzą, lub będą za trudne do zrealizowania).\nJak Wasze noworoczne postanowienia? Pewnie macie ich kilka, prawda ? Zapytajcie siebie szczerze, w duchu, ile dacie radę tak naprawdę z nich spełnić ? Czy dadzą Wam one radość czy tylko poczucie spełnionego obowiązku ?\nSzczęśliwego Nowego Roku życzę Wszystkim zaglądającym !\nZdjęcie w nagłówku: moje własne\nZdjęcie pod postem : https://www.pinterest.com/\nZa oknem szaro buro, w sam raz na kuchenne rewolucje w domowym zaciszu - tak sobie pomyślałam luźno, sympatycznie. Mój wybór padł na ci...\nJak walczyć z zimową chandrą lub złym dniem?\nZa oknem szaro buro, w sam raz na kuchenne rewolucje w domowym zaciszu - tak sobie pomyślałam luźno, sympatycznie. Mój wybór padł na ciasteczka wiedeńskie. Będą pyszne, z czekoladą mmm. Nie udały mi się, cholery! Zamiast pięknych, zwartych kruchych piękności, wyszły rozlane platfusy. Mało tego, nie dość, że mi się nie udały, to na dodatek pierwszą porcję spaliłam (wcale nie specjalnie). Tak mnie to wkurzyło, bo w końcu nie piekę od dziś, że walnęłam z impetem blachą na ciastka i wszystkie poszły do kosza, przy czym, połowa opacznie wysypała mi się na ziemię i zaśmieciła tysiącem okruszków świeżo umytą podłogę. Zacisnęłam oczy i klęłam szeptem pod nosem, aby dziecko nie słyszało. Żeby było mało, oparzyłam sobie palec wyciągając blachę z piekarnika, wtedy już przeklinałam na wszystkich świętych w zastępach (widzę teraz jak w nieboskłonach kręcą głową patrząc na moje zachowanie). Włosy po umyciu za cholerę nie chciały mi się ułożyć. Kręcę, prostuję, wałkuję i nic nie wychodzi. Każde kolejne pasmo stoi w cztery strony świata. I jak tu wyjść z domu do ludzi ? Jak pudel ? Zniechęciłam się, strzeliłam typowo kobiecym fochem, związałam luźnego koka, mąż zrobił mi kawę (cobym się znowu nie poparzyła) i zasiadłam nad książką. Długo nie posiedziałam, bo zaczęła mnie boleć głowa. Migrena? Tylko tego mi brakowało. Do wszystkich diabłów! Książka poszła na półkę. Co zrobić ? Zaszyć się w niedźwiedzią skórę, nie wychodzić z niej przez cały dzień i nie patrzeć na skąpe, zimowe światło słoneczne ?\nJak walczyć ze złym dniem vel zimową chandrą gdy najgorsze przekleństwa już nie pomagają?\n* telefon - to najprostszy sposób, chwytasz go w dłoń, szukasz przyjaciela, który wysłucha Twojego biadolenia bez najmniejszej urazy, poradzi coś, wprawi w dobry nastrój. Humor powinien się poprawić gdy ponarzekasz ;)\n* spacer/bieg - wybierz się na spacer, dotlenisz mózg, pooddychasz świeżym powietrzem (szczególnie w moim krakowskim smogu), zrelaksujesz się, przewietrzysz głowę, poprawisz krążenie i bonusowo spalisz nieco kalorii. Jeszcze lepszy wybór to bieganie, cała złość mija jak ręką odjął - uwierzcie mi, wiem co mówię - nawet największe nerwy odpływają po bieganiu.\n* książka/film + kawa + koc - niezbyt porywająca i absorbująca, lekka książka lub dobry film, kawa w ulubionym kubku (w moim przypadku w filiżance, lubię poczuć się jak "paniusia" z dobrego angielskiego domu w XIX wieku, jak twierdzi mój mąż i dziwi się, bo wg. niego normalni ludzie w XXI wieku piją kawę w kubkach) oraz ciepły koc - to wszystko powinno pomóc ci się zrelaksować i ochłonąć. Jak nastał już wieczór dobra będzie też lampka wina, bądź grzaniec o tej porze roku, wprost idealny, mniam!\n* muzyka - włącz swoją ulubioną płytę, zamknij oczy i odpłyń.\n* przytulasy - przytul się do kogoś. Do męża, chłopaka, kota, psa, do jakiejkolwiek żywej istoty. Zobaczysz, od razu procent wkurzenia na cały świat spadnie o kilka punktów.\n* joga/medytacja - wystarczy wpisać to magiczne słowo jak yoga w wyszukiwarkę YouTube i wyciszyć się podczas ćwiczeń oddychających. Twoje widzenie na świat poprawi się i nie będziesz chciał "mordować" każdej napotkanej osoby z Twojego otoczenia.\nGłowa do góry! Jutro nowy dzień, oby był lepszy od tego :)\nA Wy, jakie macie sposoby na zimową chandrę?\nŹródło ostatniego obrazu: https://www.pinterest.com/\nZdjęcie w nagłówku jest moja własnością.\nMelancholicnotes by Monika. Obsługiwane przez usługę Blogger.\nMoje słowa i moje zdjęcia. Nie kopiuj. Zapytaj o zgodę.\nJestem molem książkowym z melancholijną duszą i zapędem do gotowania. Jeśli kochasz książki, myślisz o napisaniu własnej i szukasz do niej inspiracji, a dodatkowo los obdarzył Cię nostalgicznym spojrzeniem na świat - zapraszam! A, i najważniejsze - ja też piszę - powieść, dość trudną i mocno absorbującą mój wolny czas i myśli.\nZachęcam do czytania, przeglądania i dzielenia się opinią!\nLifestyle zima Życiowe sztuczki Pomysły na weekend wiosna Życiowe rozważania\nMagia liter czar słów\nCopyright © 2016 Melancholijnie


Stół firmy Bontempi kolekcja Artistico 52.88 - OutletMeblowy.pl\n» Stół firmy Bontempi kolekcja Artistico 52.88\nStół firmy Bontempi kolekcja Artistico 52.88\nCena: 11 690,00 zł 17 890,00 zł 11690.00\nStół firmy Bontempi kolekcja Artistico model 52.88. Stół nierozkładany z blatem szklanym. Podstawa wykonana z metalu malowana w kolorze złotym. Mebel po wymianie ekspozycji w salonie, posiada drobne zarysowania na szkalnym blacie oraz podstawie (uszkodzenia widoczne na zdjęciach).\nMateriał: Stół nierozkładany z blatem szklanym, podstawa stołu wykonana z metalu w kolorze złotym.