Kopczyk pełen barwnych nowości - pierwsze wrażenia z sezonu anime (jesień 2018)\nStrona głównaYagate Kimi ni NaruKopczyk pełen barwnych nowości - pierwsze wrażenia z sezonu anime (jesień 2018)\nDziabara (Podajnik animcowy) października 11, 2018\nPiękna, złota jesień nastała już nieodwołalnie, chińskie biedronki próbują pożreć nam mózgi, a fani anime z nadzieją sięgają po nowe tytuły, wierząc, że tym razem im się uda i znajdą swoją bajkę roku. Pozostaje mi tylko dopomóc w tych próbach i przedstawić Wam 17 pozycji, które na ten moment przyciągnęły moją uwagę. Nie oznacza to oczywiście, że wszystkie nadają się do oglądania, ale żeby odkryć, które z nich to perły, a które raczej wieprze, zachęcam do przeczytania dalszej części rozpiski. Chyba że ktoś śledził posty na Facebooku, wtedy jesteście już specami ;)\nA jak nie, to... dajcie się zaskoczyć!\nZ tak brzydkimi komputerowymi wonszami to zdecydowanie trzeba się rozprawić.\nGrupka pięciu dziewczyn należy do Klubu Kryształowego Radia (plus zwykłego, licealnego radiowęzła), którego celem jest przeprowadzenie rytuału, by dostać się do innego wymiaru. Miejska legenda głosi bowiem, że kto o 4:44 przekaże swoje modły przez odpowiednią częstotliwość radia, ten trafi do magicznego świata. Próby są całkowicie bezskuteczne, a przynajmniej do momentu, kiedy wybierają częstotliwość 633.0 i trafiają do rzeczywistości pełnej złotego śniegu...\nPo zwiastunach spodziewałam się może nie do końca wybitnej grafiki, ale za to klimatów mocno przypominających "Yuuki Yuuna wa Yuusha de Aru" (takiej tańszej wersji Madoki, ale z całkiem niezłymi plottwistami (przynajmniej do zakończenia)). Niestety, bohaterki są bardzo nijakie, zlewające się praktycznie w jeden tłum poza tym, że a) dziewczynka z "gramofonem" jest bardziej zamknięta w sobie, b) okularnica jest tą rozważną. Ach, no i warto wspomnieć o fantastycznym scenariuszu. Dawno nie widziałam tak kijowych żartów, beznamiętnych dialogów i sztywnego zachowania licealistek, które - do jasnej Anielki - trafiają przecież do innego świata. A główna bohaterka to już jest głupia jak but, skoro w nie widzi podobieństwa między sobą a napotkaną tam dziewczyną. Dodatkowo im dalej w las, tym bardziej mierna jest oprawa graficzna, a CG walki w magicznym wymiarze wzbudziły moje głębokie politowanie. Serio, w tych czasach jeszcze chce się jeszcze komuś udawać, że coś takiego ma sens i jest ładne? Zainwestujcie chociaż w dobrego designera, żeby wam podkręcił projekty postaci, żeby można było gadżety z nimi sprzedawać. W obecnym stanie robicie tylko przysługę telewizji, że ma czym zapchać ramówkę.\nTo wcale nie jest zapowiedź gwałtu w łazience, to jest... eee... bardzo intensywne otwieranie drzwi za potrzebą!\nSaijou Takato od pięciu lat niepodzielnie dzierży tytuł "Mężczyzny, Przez Którego Chciałoby się Być Przytulonym" - a przynajmniej tak było do tej pory, bo szóstego roku został zepchnięty na miejsce drugie przez Azumayę Juntę, nową, młodą, wschodzącą gwiazdę seriali. Oczywiście Saijou nie jest tym faktem ani trochę zadowolonym (ba, ma wyraźny kompleks), dlatego postanawia pokazać młodemu aktorowi, gdzie jego miejsce. A szybko wychodzi na to, że to miejsce będzie w łóżku, tuż nad rozebranym Saijou.\nBardzo rzadko oglądam yaoi w wersji animowanej (no chyba że wiem, że totalnie warto, jak w przypadku "Doukyuusei", polecam każdemu, a co), bo najczęściej są to pozycje tak mocno jadące na schematach, że te szkapiny powinny już dawno wysiąść z niemocy. Ale raz na jakiś czas miewam bardzo głupie pomysły i stwierdzam, że hej, czemu by się z tego nie pośmiać? No i tutaj najnowsza seria sprawdza się kapitalnie. "Dakaretai" głupotkami stoi, od bucowanego uke i młodego, jurnego seme, którzy będą się wzajemnie ujarzmiać, po standardową wymówkę w postaci "miłości od pierwszego gwałtu". Nie da się wziąć na serio takiej relacji, a brzuch niejednokrotnie boli od nagłych, bezsensownych, wyrwanych z brazylijskich telenoweli zwrotów akcji. Oczywiście to oznacza, że absolutnie będę kontynuować oglądanie, bo mam z tego cudowną rozrywkę i pożywkę dla mojego wewnętrznego wrednego Dziabąga. Aczkolwiek trochę szkoda mi seiyuu osadzonych w głównych rolach, bo to naprawdę czołowi, znający się na swojej pracy panowie i szczerze ich podziwiam, że nie parskają w mikrofony, wypowiadając te wszystkie krążące wokół dziubdziania teksty. Chociaż taki szacun.\nO mój Boże, w co za pokraczny projekt mnie wkręcili...\nAnime osadzone (ponoć) w tym samym uniwersum co "Tiger&Bunny" opowiada o detektywach zajmujących się sprawami przestępców posiadających nadnaturalne moce. Moce te są wywoływane tajemniczym narkotykiem zwanym Anthem, a wszystkie sprawy z nim związane są automatycznie kierowane do specjalnej grupy operacyjnej SEVEN-O. W niej pracuje Doug Bilingam, który przy okazji jednej z takich akcji obezwładnienia naszprycowanego przestępcy trafia na Kirilla Vrubela, młodego, nieco zbyt energicznego policjanta z aspiracjami do zostania bohaterem.\nWokół serii już od jakiegoś czasu krążył niemiły smrodek. Keiichi Satou, reżyser pierwotnego "Tiger&Bunny", od początku był chętny stworzyć sequel, ale nikt nie wydawał się tym zainteresowany produkcją (chociaż seria została naprawdę bardzo dobrze przyjęta), a kiedy znów zaczęto prace nad "Double Decker!", nikt nie zaprosił Keiichiego choćby do współpracy. Może to i lepiej dla niego, patrząc na to, co się wyczynia tutaj. O ile w serii superbohaterskiej użycie CG praktycznie nie raziło, bo wykorzystano je na animację mechanicznych kostiumów, o tyle serwowanie nam w pierwszych minutach seansu plastikowego gościa, który stoi i strzela z rewolweru, to już chyba drobna przesada. Ani to ładne, ani spójne z koncepcją. Dodatkowo osadzenie w roli głównego bohatera tego młodego, narwanego, ironicznego (tylko według niego samego) chłopaka, co to za wszelką cenę chce powalić świat na kolana, nie jest nawet odrobinę tak odkrywcze jak wykorzystanie czterdziestoletniego, nieogarniętego medialnie tatuśka. I tak, będę bezwstydnie porównywać obecną serię z "Tiger&Bunny", bo twórcy mogli pójść sequel... ale woleli odgrzewany kotlet. No to mamy - humor jest w widza praktycznie wmuszany, bohaterowie są zbyt sztampowi i przerysowani, projekty postaci drugoplanowych są zwyczajnie brzydkie, a narrator jest bardzo irytujący. Nie wiem, co ta seria miała sobą prezentować i co odkrywczego pokazać widzom, ale cenzura w formie kreskowego maziaja to najwyraźniej wszystko, na co ją stać. Więc i ja postawię kreskę - grubą, na tym anime.\nJa za każdym razem, kiedy znajomi pytają, co za ciekawą książkę ostatnio przeczytałam.\nJeśli nie wiecie, co fascynującego może być w pracy w księgarni, to Honda - miły, bardzo przyjazny i chętnie pomagający ludziom kościotrup - wam to wytłumaczy. Codziennie styka się bowiem z sytuacjami, które absolutnie nie pozwalają mu się nudzić, a nam, widzom, zafundują mnóstwo życiowych mądrości (oraz radości). Również mangowych. Głównie mangowych.\nNa początku trochę zwątpiłam, kiedy zobaczyłam naprawdę oszczędną szatę graficzną (ten sam typ jak w "Thermae Romae"), ale po kilkudziesięciu sekundach oglądania wiedziałam już, że to jest to i że forma nie ma tak naprawdę żadnego znaczenia, żeby opowiedzieć coś z jajem. I niech za dowód służy to, że szykując kadry do mini-recki na fejsa oscreenowałam praktycznie cały odcinek, tak dużo się w nim działo (a i tak trwał zaledwie 11 minut). Póki co pierwszy był podzielony na dwa segmenty - jeden stanowił przypadek zagranicznego przystojniaka rodem z Hollywood, który szukał dla córki specjalnej książki marzeń, a drugą stanowił przekrojowy atlas po yaoistkach. Oba były naprawdę wybitnie śmieszne, a jednocześnie przekazywały dużo prawd. Dodatkowo reakcje Hondy są przeurocze, a jego chęć do niesienia pomocy mimo pytań o hardcorowe doujinshi z tentaklami - godna najwyższego szacunku. Takiego księgarza chciałoby się mieć wszędzie.\nCiągle mam wrażenie, że bohaterowie muszą w tej serii odkryć to, że to nie za złotem tak gonią, ale za dobrym mięchem na kolację.\nKontynuujemy morderczy wyścig za górą ukrytego na Hokkaido złota. Asirpa, Sugimoto i ekipa dalej szlajają się, idąc do Yuubari, za to Tsurumi wykonuje kolejny odważny ruch i zwraca się do pewnego taksydermisty, który poza wypychaniem zwierząt ma także ciągoty do ludzkiej skóry... Dodatkowo w tle przewija się rosyjski spisek oraz wróżbitka, która namawia Tanigakiego, aby ruszył w ślad za Asirpą. Będzie się działo!\nZdążyłam już zapomnieć, jakie z tej serii jest pokręcone dziwadło - to tak jakby połączyć "Kulinarne podróże Roberta Makłowicza" z "Dexterem" (nie, nie tego od laboratorium, tego drugiego, od prosektorium). Z jednej strony mamy tu bowiem gagi o dosłownej kupie oraz rozpływanie się nad sztuką kulinarną ludu Ainu, a z drugiej w tle mamy gościa robiącego sobie z ludzi fatałaszki, pozującego na kjut boia. Naraz. Kilka minut po sobie. I ja już chyba nie wiem, czy to ja oszalałam, czy to twórcy oszaleli... bo to anime ciągle jest to na tyle ciekawe, że chce się je oglądać. W kwestii grafiki nic się tutaj nie poprawiło i chociaż na wstępie oszczędzono nam komputerowych zwierząt (na szczęście wypchane zwierzęta nie musiały się ruszać, a ustrzelony na polowaniu jelonek zwyczajnie szybko padł), ale za to mieliśmy obowiązkowe brzydkie ognisko. Chyba nie można mieć wszystkiego. Z jednej strony zachęcam do zapoznania się z ciekawą intrygą przedstawiającą wiele różnych stron konfliktu, ale z drugiej, jak patrzę na to, co napisałam... może bezpieczniej będzie sięgnąć po mangę?\nWięc chodź, pomaluj mój świat~\nW nie tak całkiem dalekiej przyszłości na świecie w niesamowity sposób rozwinie się magia. Każdy człowiek powinien być tym faktem zachwycony, ale nie Tsukishiro Hitomi, która nienawidzi magii całym sercem i cierpi, ponieważ straciła możliwość postrzegania kolorów. Babci Hitomi jest bardzo żal wnuczki, dlatego decyduje się wysłać ją do przeszłości, a dokładnie do roku 2018, by młoda dziewczyna odnalazła utraconą... radość z życia.\nP.A.Works znowu bawi się w robienie pięknych, rzewliwych, oryginalnych anime o licealistach i dorastaniu - i trzeba mieć nadzieję, że tym razem okaże się to bliższe, powiedzmy, "Nagi no Asukara" niż "Glasslip". Póki co można jednak uznać, że koncept na historię jest ciekawy, mniej więcej jesteśmy w stanie przewidzieć, do czego to będzie zmierzać i o co w ogóle bohaterom będzie chodzić (uff, czyli jesteśmy uratowani). Szata graficzna jest niesamowita, ale nie dziwi to chyba nikogo, skoro w pierwszym zdaniu wymieniłam nazwę TEGO studia. Można być więc pewnym, że jeśli nawet nie do końca będzie leżeć nam dynamika relacji między postaciami, to zawsze zbierze się materiał, żeby zmieniać tapety na laptopie przez najbliższe trzy lata. Zresztą, wystarczy spojrzeć na gif powyżej. Do tego anime będę podchodzić z pewną ostrożnością, ale chyba nie mam póki co większych obiekcji. Co najwyżej poproszę więcej magii, bo jest ładna i kolorki, o.\nKażda potwora znajdzie tu swojego amatora... albo sama go wybierze.\nTrzyminutowa seryjka, z czego połowę stanowi openingo-ending. Pewnego dnia Tomari Hinowa zostaje wywołany z klasy, żeby dowiedzieć się, że poślubi tajemnicze, puchate monstrum zwane Kanenogi.\nWybaczcie za ten lakoniczny opis, ale to naprawdę wszystko, co wydarzyło się w pierwszym odcinku. I już zaledwie po tym jestem mocno skonfundowana, obeśmiana i troszkę nawet przerażona. Niby według MALa główny bohater ma być licealistą, ale przez swoje zachowanie oraz delikatną buźkę dawałam mu maksymalnie 13 lat. Ale pomijając nawet wiek, to i tak rodzi się tu nie lada problem - bo naprawdę? Przychodzi sobie niemówiące nic monstrum do szkoły, pokazuje mu się wykaz uczniów, a te sobie wybiera małżonka (płeć nawet nie ma znaczenia, bo w albumie jest mieszanka) i już? To nawet staromodne, aranżowane małżeństwa mają w sobie więcej subtelności! Nie mówiąc już o tym, że totalnie szkoda mi głównego bohatera, bo najwyraźniej jest tym targiem niewolników tak samo zaskoczony jak widz. I niezależnie od tego, czy byłoby to japońskie yeti, czy piękna, przesympatyczna dziewczyna - tak się, cholera, zwyczajnie nie robi.\nNie wiem, czy kradzież powinno się przedstawiać kozacko... ale tu jest kozacko!\nOkoliczności poznania Kakeru i Haijiego są dość nietypowe - ten pierwszy zostaje bowiem przyłapany przez tego drugiego na kradzieży kanapki. Ale to nie o chleb chodzi, ale o same warunki, ponieważ Kakeru zwiewa ze zdobyczą jak rącza gazela, natomiast Haiji pierwsze, co robi, kiedy dogania go na rowerze, to pyta "lubisz biegać?". Lubi czy też nie, na pewno to umie, i pewnie to dlatego Haiji zaprasza wyrzuconego ze swojego dotychczasowego lokum Kakeru do zamieszkania w małym akademiku... który jest również klubem biegaczy.\nOch, kochani, nie wiem, jak potoczy się fabuła, ale wystarczy spojrzeć na twórców, żeby zrozumieć, że mamy potencjalną serię sezonu (a właściwie dwóch, bo ma mieć 23 odcinki). Animacja od Production I.G., reżyser "Joker Game", udźwiękowienie i muzyka od twórców "Haikyuu!"... i tylko aktor głosowy od Ippo z "Hajime no Ippo" na stanowisku scenarzysty jest dość konfundujący. Mimo to pierwszy odcinek wypada naprawdę świetnie i mogłabym się bardzo długo rozpływać nad ślicznymi, interesującymi kadrami. Wydaje mi się, że przy sportówce biorącej na warsztat biegi (i to długodystansowe) można całkiem fajnie pobawić się formą przy jednoczesnym zachowaniu jakiejś oszczędności w animacji. Jestem bardzo ciekawa nie tylko tego, jak poradzi sobie główna dwójka, ale też reszta noobków z klubu, którzy ewidentnie nie na to się pisali. Cieszę się również na obecność Toyonagi Toshiyukiego, który podkłada głos Haijiego, i jestem zainteresowana rozwojem seiyuu Kakeru, bo to dopiero jego druga rola i pierwsza tak znacząca. Trzymam kciuki, aby ta seria okazała się bliższa "Haikyuu!" niż "Ballroom e Yokosou!".\nJulio, moja Julio, kwiecie rozkwitający nocą... dlaczego twoje oczy tak się dzisiaj pocą?\nDo akademii Dalii chodzą uczniowie dwóch wrogich państw, nazywani w szkolnych murach jako "Black Dogs" i "White Cats". Liderami tych grup jest Inuzuka Romio i Persia Juliet - para, która walczy ze sobą już od piaskownicy. Nikt nie wie, że Inuzuka cierpi tak naprawdę na chroniczną miłość do pięknej koleżanki, a to, że z nią walczy, to tak naprawdę przykrywka, aby nikt nie starał się jej zrobić realnej krzywdy. Nieskuteczność szefa nie podoba się jednak niektórym chłopakom z obozu "Black Dogs", dlatego decydują się wprowadzić własny plan...\nPo kilku sezonach posuchy dostaliśmy wreszcie typowo słodkie romansidło, które swoim klimatem przypomina coś pomiędzy "Akagami no Shirayuki-hime" a "Yamada-kun to 7-nin no Majo" (nie bez powodu, tym drugim zajmuje się to samo studio i reżyser). Miło też, że bohaterowie już w pierwszym odcinku stawiają kawę na ławę i określają status swojego związku, jakkolwiek cała fabuła będzie się teraz kręcić wokół znanego z szekspirowskiego oryginału motywu "bo my się kochamy, ale nikt nie może o tym wiedzieć, ból, dramat, duże ilości angstu naraz". Na szczęście to jest tylko słodkie anime robione na współczesne potrzeby rynku, więc jedynie, co dostaniemy, to mini-dramaty do odkręcenia paroma gagami i wyznaniami. No i chyba nikt nie wątpi, że ta historia będzie mieć swój szczęśliwy finał - pytanie tylko, czy nastąpi to jeszcze w anime, bo te niemal zawsze są tylko reklamówkami dla mang. Nad tym zastanowimy się już za trzy miechy, a póki co warto się zainteresować tą produkcją, bo naprawdę warto ją pochwalić za animację i zabawę kadrami. Niektóre ujęcia były wręcz fotograficznie pięknie i ktoś miał głowę na karku, jak wykorzystać efekty świetlne dla podkreślenia sytuacji (spotkanie przy fontannie, kiedy "White Cat" Persia jest ślicznie oświetlona, a "Black Dog" Inuzuka stoi w cieniu muru - świetne). Więc nawet jeśli po gatunku shoujo nie da się spodziewać wiele, to na pewno ta pozycja zapewni przyjemną rozrywkę.\nDziewczynki w czerwonych ubraniach i podróże w czasie to bardzo podejrzane połączenie.\nDerrida jest zdolnym naukowcem, jak również synem twórcy robotów, które zrewolucjonizowały świat. Na kilka dni przed wejściem do użytku nowej linii robotów bojowych DZ Derrida razem z przyjacielem Nathanem odkrywają olbrzymi bug, który może sprawić, że wszystkie roboty za jednym zamachem staną się niebezpieczne. Próbują coś z tym zrobić, ale szef ich ignoruje. Niestety, oczywiście dochodzi do spodziewanej usterki, wobec czego przełożony chce ich uciszyć. Derridzie udaje się uciec i próbuje pobiec do córki Nathana, aby ją ochronić, ale splotem przypadków zostaje zamrożony w komorze kriogenicznej, z której budzi się dopiero po 10 latach...\nTrzeba jednak spojrzeć prawdzie w oczy - ostatnim dobrym telewizyjnym anime z motywem podróży w czasie było "Boku Dake ga Inai Machi". Im dalej bowiem idziemy w las, tym więcej trafiamy na brzydkie hasioki. A te tutaj są już okrrrrutnie brzydkie. Cokolwiek dobrego mówiłam o reżyserii Takuyi Satou, tu niestety nie istnieje, przytłoczone bardzo tanią animacją i przewidywalną fabułą. Scenariusz jest aż śmieszny w swoich zwrotach akcji (zignorowane zagrożenie, wprowadzenie w temat podróży w czasie, Derrida, który cudem ucieka ze strzelaniny), a głównego bohatera to chyba zwyczajnie nie lubię. Krzykliwe toto, unoszące się honorem, wybiegające w środku rozmowy jak pierwsza lepsza licealistka. Wielki mi naukowiec. Dodatkowo główny wątek jest nam prezentowany z naturalnością nosorożca stojącego w retro salonie - no widać, co się dzieje, i aż strach w to głębiej wchodzić. Wyszło już pięć odcinków serii (cztery we wrześniu, co wiązało się z pokazem w kinie w Shinjuku) i szczerze się zastanawiam, czy oglądać dalej i psuć sobie mój ulubiony motyw. Bo przecież co się zobaczy, to w naszym świecie już się nie odzobaczy.\nBo nie chodzi o to, by gonić króliczka, ale by pozwolić spacerować mu~\nDzień jak co dzień, księgarnia jak księgarnia - tak mogło się wydawać dla Sakuty Azusagawy do momentu, kiedy obok niego przeszła młoda dziewczyna ubrana w seksowny strój króliczka. Na dodatek dziwne w tym wszystkim było to, że tylko jeden jedyny Sakuta zdawał się widzieć pannę-króliczka... czy może raczej Mai Sakurajimę, znaną aktorkę młodego pokolenia oraz starszą koleżankę ze szkoły Sakuty. Co się za tym zachowaniem kryje? I dlaczego uczniów dotykają takie dziwne, lekko paranormalne sytuacje?\nJak możecie odgadnąć już po samym tytule - jest to adaptacja light novel, na dodatek od autora "Sakurasou no Pet na Kanojo". Z tym starszym tytułem nie miałam wcale do czynienia (specjalnie, bo nie lubię takich przyczajonych haremówek), a i do obecnego tytułu podchodziłam jak pies do jeża... No, po plakatach to nawet jak pies do króliczka... ale okazało się, że nie było czego się bać. Wątek niewidzialnej dla społeczeństwa Mai oraz pewnej alienacji Sakuty jest prowadzony w bardzo płynny, ciekawy sposób, a dodatkowo widać między nimi naprawdę fajną chemię, kompletnie oderwaną od typowego "ty jesteś przeciętnym protagonistą, a ja będę cię bić za to, że na mnie patrzysz". Właściwie Mai wygląda mi na waifu sezonu i nie zdziwię się, jeśli grono jej czcicieli będzie rosło z tygodnia na tydzień. Animacja jest naprawdę śliczna i bardzo dobrze wykorzystuje 3D tłumy - nie daje ich chamsko gdzie się da, ale uzupełnia te miejsca, na które widz naprawdę nie patrzy (tak w trzecim planie, a w drugim wciąż daje rysowanych randomów). Nad oprawą pracują więc bardzo kompetentne osoby i pozostaje mi tylko z całego serducha zachęcić Was do obejrzenia pierwszego odcinka, bo zapowiada się zdecydowanie lepiej niż można byłoby wnioskować po okładce\nMoshi-moshi? Chciałam zgłosić awarię. Zamiast Triggera przysłaliście mi państwo jakąś podróbkę z Aliexpresu.\nGłówny bohater budzi się na kanapie w domu pewnej dziewczyny, równolatki chyba... i za cholerę nie wie, kim jest ani co się dookoła niego dzieje. Od dziewczyny - Rikki, która jest jego koleżanką z klasy - dowiaduje się, że nazywa się Hibiki Yuuta i że ma przestać się wygłupiać. Tylko że Yuuta absolutnie się nie wygłupia i mało tego, na ekranie starego komputera, znajdującego się w sklepie matki Rikki, dostrzega głowę robota, który mówi mu, że musi natychmiast się przebudzić. A na zewnątrz stoi najprawdziwsza Godzilla...\nOkej, to teraz niech podniosą ręce te osoby, które znów dały się nabrać na to, że studio Trigger wróci dna właściwe tory i zrobi wreszcie porządne, zwariowane anime? Wow, potężny tłumek się zebrał... No to chyba czas zrobić jakąś pikietę albo wystosować pismo o zakaz używania brzydkiego CG przy walkach wielkich jaszczurek z wielkimi robotami, bo od tego to się tylko smutno robi. Póki co seria nie robi absolutnie żadnego wrażenia, a pierwszy odcinek był raczej przebieżką do zaliczenia wszystkich co mniej ambitnych schematów z kategorii kursu-mecha-dla-każdego-licealisty. Mamy więc amnezję, mamy wielkie roboty sterowane ludźmi, złych złodupców, którym brakuje zmysłu estetycznego przy rzeźbieniu swoich kitowców/megazordów, mamy nawet magicznie naprawiające się miasto, mimo że kamehameha wystrzelone z gardzieli Godzilli zmiotło połowę szkoły głównego bohatera, również personalnie. Co to wszystko ma więc wywoływać u widza i czy nie zaczniemy zaraz tęsknić za "FranXXami"? Oby jednak nie.\nMyśleliście, że Silica nie nadaje się do krwistych gier MMO-RPG? No to żryjcie ołów!\nMordercze gry VR powracają! W świecie fantasy żyje sobie trójka młodych przyjaciół - Alice, Eugeo i... Kirito. To ostatnie imię wzbudza w widzu zdecydowaną konsternację, ponieważ od dwóch sezonów i jednej kinówki dobrze wiadomo, że Kirito ma już lat kilkanaście i zdecydowanie żyje w naszym świecie. O co więc chodzi? Czy to jakaś gra? Może powiązana z testami, w których uczestniczy główny bohater, a które są na tyle tajne, że wspomnienia z tym związane są całkowicie blokowane? I co z trzecią osobą zamieszaną w incydent z Death Gunem, która wciąż jest na wolności? Na to odpowiedzieć może tylko czterosezonowy arc Alicyzacji.\nMało kto nie słyszał chociażby o takim anime czy light novelce jak "Sword Art Online". Kto by jednak pomyślał, że nie tylko dotrwamy czasów, kiedy adaptacji doczeka się zdecydowanie najdłuższa część historii (przewyższająca materiałem wszystkie poprzednie sezony razem wzięte), ale że już na pierwszy rzut oka okaże się ona tak dobra? Wow. A-1 Picture wystawiło do tego projektu zdecydowanie dobrą ekipę, a nawet nauczyło się kilku sztuczek, przywodzących na myśl anime stajni ufotable, że ogląda się to z ogromną przyjemnością. Póki co zaadaptowane zostało praktycznie pół dziewiątego tomu LN, z pewnymi zmianami (skompilowany wstęp z Podziemia, dodanie walki z GGO), ale bardzo dobrze zrobiono, że pierwszy odcinek trwał czterdzieści minut i zatrzymaliśmy się w momencie kiedy to czyjeś serce się, hehe, zatrzymało. Tempo było dobre i otrzymaliśmy w nim całkiem sporo informacji przydatnych w rozwikłaniu dalszych zagadek. Najbardziej w całym tym arcu podobają mi się rozmowy na temat natury ludzkiej duszy, gdzie jest i czy można ją zamienić w dane, więc nie mogę się doczekać najbliższych odcinków, kiedy dodatkowo zostanie to wszystko połączone z ładną warstwą wizualną. I w ogóle... nie znam nawet połowy tego arcu, ale wydaje mi się, że dotychczasowe wątki to była dopiero dziecinna zabawa, ledwie wstęp do tego, co w mniejszy bądź większy sposób prowadzi przecież do "Accel Worlda" (druga z LN autorstwa Rekiego Kawahiry) i tamtejszej technologii. Cieszę się więc, jak olbrzymia będzie to adaptacja i trzymam mocno kciuki, aby poziom z pierwszego odcinka nie spadł, a tylko rósł. Bo SAO należy się nieco odczarowanie po tym krótkim i nijakim pierwszym sezonie. Większe intrygi zdecydowanie robią temu tytułowi dobrze.\nJuż od pierwszego odcinka to anime pokazało swoją wyższość nad innymi isekaiami.\nSatou Mikami jest 37-letnim, całkiem usatysfakcjonowanym z życia pracownikiem korporacji. Jedyne, czego mu do szczęścia brakuje, to dziewczyny, której nigdy nie miał - ale to raczej już się nie zmieni, ponieważ mężczyzna zostaje zaatakowany przez nożownika i ginie. Na szczęście jest w anime, więc odradza się w pięknym, magicznym świecie jako... slime.\nWiem, że gatunek isekai (czyli tych fantasy, co to jakiś przypadkowy japoński nieudacznik jest teleportowany do magicznego wymiaru) jest przeżarty i wypluty jak to tylko możliwe i że nie da się o nim opowiedzieć już nic wartego uwagi... a jednak stał się cud! "Tensei shitara Slime Datta Ken" poznałam jakieś trzy latka temu, kiedy manga miała zaledwie kilkanaście rozdziałów, i wtedy dało się zauważyć fajny potencjał całej historii. Oczywiście wciąż mamy naszego przydziałowego przegrywa (który jest jednak miłym, całkiem spełnionym przegrywem), co nigdy nawet nie trzymał dziewczyny za rękę, ale świeżość polega na tym, że odradza się nie jako przystojniak z wielkim mieczem, tylko glut. Oczywiście glut z dużym potencjałem i zdolnością do uczenia się, ale jednak widać wyraźnie, że powinniśmy nastawić się na ruszanie mózgownicą, a nie tylko klepanie wrogów świetlistymi atakami. Pierwszemu odcinkowi udało się to oddać znakomicie i bardzo jestem pod wrażeniem efektów wykorzystywanych podczas "instalowania" nowego ciała. Dodatkowo nigdzie indziej nie znajdziecie tak interesującego tsundere-smoka, który zachowuje się cudowniej niż niejedna bohaterka haremówek. Mam jednak trochę obawy jak dalej będzie wyglądać grafika, bo opening jest wyjątkowo...hmm... chaotyczny... ale póki co kupuję serię w całości.\nGdyby seria była o hodowaniu puszczyków zamiast strzelania z łuku, też bym była zachwycona.\nMinato Narumiya rozpoczyna naukę w liceum, gdzie trafia na dwójkę przyjaciół z dzieciństwa, Ryouheia i Seiyę. Z Seiyą chodził nawet do jednego klubu łucznictwa, ale coś się w międzyczasie popsuło (o czym może świadczyć również blizna na brzuchu Minato) i chłopak musiał zrezygnować z zajęć. Okazuje się jednak, że w liceum, do którego teraz uczęszczają, też działał klub łucznictwa, tylko mu się nieco umarło, dlatego jeden z nauczycieli - Tommy-sensei - prosi Minato i jego kolegów o wskrzeszenie działalności. Niestety, główny bohater wydaje się mieć jakąś głębszą traumę z tym związaną, na którą lekarstwem może okazać się spotkanie z tajemniczym łucznikiem...\nJeee! Dotarliśmy wreszcie do końca początku jesiennego sezonu! No a trzeba przyznać, że było na co czekać, szczególnie że mówimy o KyoAni, którzy nawet jak wezmą na warsztat jakąś idiotyczną haremówkę z supermocami (cześć "Musaigenie"), to i tak zrobią z tego coś wartego oglądania. W "Tsurune" jest oczywiście trochę lepiej, na szczęście, choć jednocześnie raczej nie ma się co rozpływać nad złożonością fabuły. Konstrukcja większości sportówek jest bowiem prosta jak budowa cepa - mamy sławny klub, który podupadł, ale odzyska chwałę dzięki nowemu pokoleniu członków, przy okazji czyniąc ze straumatyzowanego głównego bohatera królem boiska/kortu/dojo/whatever. Jedynym jaśniejszym punktem zlepka znanych motywów jest tu niezaprzeczalnie fakt, że 4/5 głównych chłopców faktycznie umie w łucznictwo i wie, o co w tym bie... znaczy, o co w tym leci. ALE. Jest w tej serii coś, co oczarowało mnie bezgranicznie: muzyka. Dawno nie oglądałam anime, gdzie soundtrack był od początku tak mocno wyczuwalny i w trzech miejscach pierwszego odcinka (!) niesamowicie złapał mnie za serce w ten czy inny sposób. Więc jeśli nie jesteście zainteresowani "Tsurune" jako takim, to powinniście wypatrywać OSTa, bo wydaje mi się, że będzie silnym kandydatem do podsumowania roku.\nCiii~ Nie zdradzajmy widzom, że oglądają yuri.\nYuu uwielbia romansowe mangi oraz piosenki o miłości - niestety, aż do liceum nie doczekała się momentu, aż jej serce zatrzepocze i powie "tak, to właśnie to uczucie". Z gorzkim poczuciem, że zakochanie nie jest dla niej, Yuu zostaje wkręcona w pomaganie samorządowi uczniowskiemu, a tam natrafia na piękną senpai, Touko, która jest miła, uprzejma, odpowiedzialna... i tylko raz za razem musi odmawiać wyznaniom kolejnych absztyfikantów, tłumacząc, że niestety kompletnie nic do nich nie czuje. Tak dziewczyny zaczyna łączyć nietypowa więź zrozumienia, że miłość to może nie być coś dla nich... przynajmniej do momentu, aż jedna zaczyna czuć coś do drugiej.\nTak jak w przypadku yaoi zdołałam jeszcze trafić na dobre tytuły, tak w przypadku yuri trafiałam na jeden wielki ciąg rozczarowań, który wieńczył póki co masakryczny "Citrus" z zimy tego roku. I kiedy wydawało się, że miłość między dziewczynami już nigdy nie będzie przedstawiona jako czysta, niewinna, powoli rodząca się więź, spadło na nas błogosławieństwo w postaci "Yagate Kimi ni Naru". Ten tytuł nie tylko jest przyjemny obyczajowo, nie tylko mamy tu do czynienia z reżyserem od "Sakurako-san" (pani detektyw kochającej kości, akurat śliczna to była seria), to jeszcze historia faktycznie przejawia oznaki fantastycznego, zdrowego realizmu. Alleluja i hell yeah! Jestem też miło zaskoczona twistem związanym z tym, kto się pierwszy wyrwał ze swoimi uczuciami oraz w jakich okolicznościach to nastąpiło. To naprawdę była świetna, klimatyczna scena z odpowiednio budowanym napięciem oraz zazębieniem się relacji obu dziewcząt. W końcu nic tak nie zbliża jak problemy i dzielone sekrety. I w tym właśnie tkwi niesamowita moc tego tytułu - że człowiek się wczuwa (abstrakcja w tych anime, co nie?). Więc nawet jeśli nie jest wam po drodze z dotychczasowymi liliowymi tytułami, to może warto dać szansę tej pozycji i odczarować brzydką żabę. A nuż wyrośnie z niej piękna księżniczka? Albo nawet dwie?\nSążne pogo zdechłą nogą.\nJest 2008 - Sakura Minamoto jest radosną, pełną energii licealistką, która marzy o karierze jako idolka. Z takim właśnie planem zamierza się zgłosić do studia z próbnym nagraniem, więc rano pospiesznie zjada śniadanie, wybiega do szkoły i... uderza w nią rozpędzona Ciężarówka-kun, z wiadomymi skutkami.\nJest 2018, a Sakura Minamoto budzi się w starym, zatęchłym domu przypominającym plan zdjęciowy rodem z horrorów... i okazuje się, że teraz jest zombie, która razem z szóstką innych podgniłych dziewcząt ma ocalić prefekturę Saga jako idolki.\nOwiana tajemnicą produkcja studia MAPPA ze współpracą z Cyangames okazała się nie tyle gore serią z zombiaczkami, ale parodią gatunku idolek oraz prawdopodobnie kolejną reklamą dla przyszłej komórkowej gierki tej drugiej firmy. Klimat i absurd trochę przypomina to, co dwa sezony temu dostaliśmy przy okazji "Mahou Shoujo Ore" (magicznymi dziewczynkami pod postacią kulturystów), chociaż powiedziałabym, że tutaj animacja jest odrobinę lepsza. Co do samego pomysłu to nie mam zdania. W sumie wydaje się to pokrętnie śmieszne, żeby połączyć dwa uber popularne motywy - czyli zombie i idolki - i zrobić z tego niepoważną serię, ale jedna widać w tym pewne siłowe rozwiązania. No bo jak na razie totalnie nie wiadomo, dlaczego zombie, skąd w ogóle patent na to, czemu wszystko poza siedmioma dziewczynkami jest normalne i tak dalej. Może potem poznamy na to odpowiedzi. Warto jeszcze wspomnieć o Miyano Mamoru, który wciela się w rolę managera. Tutaj też wyrażam głębokie ubolewanie nad tym niegdyś świetnym seiyuu, bo znów zostaje przydzielony do postaci, która tylko podnosi głos, rzuca angielskie hasła i nieźle irytuje ignorancją. Oby dopracowano pewne rzeczy, bo kjut dziewczynki z ziemistą cerą oraz death metal mogą nie wystarczyć na pełną serię.\n2018 Gaikotsu Shotenin Honda-san Golden Kamuy jesień 2018 Kaze ga Tsuyoku Fuiteiru pierwsze wrażenia SSSS.Gridman Sword Art Online Tensei shitara Slime Datta Ken Yagate Kimi ni Naru\nM.W. 11 października 2018 12:16\nNu, Dziab, a gdzie najbardziej pechowa seria sezonu?\nNo ale okej, po kolei…\nKsięgarnia Hondy – opis mnie zachęcił, trailer zniechęcił (nie grafiką, krzykliwością postaci), pierwszy odcinek zdecydował że nie, jednak siadam i oglądam. Bardzo, BARDZO doceniam to, że w tej księgarni każdy pracownik ma w sumie coś nie tak z, no, czerepem. A to maska, a to tytka na głowie… w sensie, w takim zespole księgarzy Honda wpasowuje się w otoczenie. Nie ma, że na kasie stoi szkielet i z jakiegoś powodu nikt tego nie zauważa. Serio, ten aspekt mnie totalnie kupuje.\nAnimu o bieganiu – nie powiem, mam wobec tego duże oczekiwania pod względem „poprawnościowym”, i nie wiem, czy aby się na tym nie przejadę. Mój tata jest zapalonym maratończykiem, więc siłą rzeczy (i wyjazdów na biegi) teorię liznęłam nie raz, nie dwa. Jakieś szczątki są też z tych moich niechętnych dwóch marszotruchtów na krótki dystans poprzedzonych, no, treningami. ANYWAY mam nadzieję, że nie zrobią tu z biegania długodystansowego jakiejś totalnej chały i truchtania po parku, bo będzie mi zwyczajnie przykro. Chcę obejrzeć porządną serię. Na razie mogę powiedzieć że na plus jest to, że biegają w czymś co wygląda jak buty do biegania, a nie w trampkach na płaskiej podeszwie.\nI… to tyle z tego co się pokrywa?\nOd siebie dorzucam drugi sezon prawniczej mordęgi z Phoenixem Wrightem. Pamiętam, jak pierwszy zjechałyście, i pamiętam, że widząc obiektywnie jego miernotę, jednocześnie było to dla mnie całkiem spoko odmóżdżającym relaksem. Liczę tylko na to w drugim sezonie, bo już po pierwszym odcinku widać, że większość (jak nie wszystkie) zarzuty co do pierwszego powielają się i w tym.\nNowe Toaru - *odgłos balonika, z którego uchodzi powietrze* no co ja mam powiedzieć. Styl animacji ten sam. Wciskanie ujęć na majtki to samo. Strasznie drażniące mnie trio Toumy, Index i Misaki drażni tak samo jak i wcześniej. Znając życie tylko się obejrzeć i znów wjadą zakonnice w miniówach. Co ja tu w sumie robię, poza ponownym przeżywaniem późnej gimbazy/wczesnego liceum? A, no tak, podobał mi się koncept magia vs esperzy jako coś zupełnie odmiennego… (I Accelerator. Psychol nie psychol, akurat zdolność jaką ma plasuje się w ścisłej topce prywatnej listy ulubionych supermocy. Ej, Dziab, miałaś kiedyś zrobić topkę najdziwniejszych, pamiętasz?)\nPrzymierzam się do obczajenia Ingressa. I chciałam zerknąć na Kitsune no Koe (które na AniCharcie było pod zupełnie innym tytułem i miało ciekawszy opis niż na MALu, albo mam problemy z pamięcią), ale chyba jednak nikt tego nie subuje. Oh well.\nDziabara (Podajnik animcowy) 11 października 2018 13:24\nBoziu, jak tak mnie o coś pytasz to czuję się jak na egzaminie... Ale co jest najbardziej pechowe? I dlaczego? D:\nHonda-san - o, to bardzo dobrze, że akurat zapomniałam obejrzeć części trailerów i sięgnęłam po serię zachęcona jedynie plakatem i jednozdaniowym opisem. I ja właściwie odebrałam to inaczej i Honda, chociaż jest kościotrupem, który potrafi się pocić, jest najbardziej normalną istotą w tym burdelu. No bo te yaoistki to były ukryte kosmitki, mówię ci...\nKaze no cośtam - uuu, imponujesz mi przeogromnie *u* Czyli że jeśli coś będzie nie tak, to mogę spokojnie walić do ciebie, bo będziesz obeznana z technikaliami? Dziękuję za informację o butach, to miłe, że już się starają przy takich detalach. Po openingu odnoszę wrażenie, że przez pierwszą połowę serii będziemy oglądać szlifowanie formy klubowiczów i może jakieś retrosy Kakeru z jego poprzedniego biegaczowego życia, a do poważnych maratonów przejdziemy w drugim courze. No i to chyba trochę wygląda jak sztafeta, sądząc po tym, że startują grupą. A może taka jest zasada, że ma cała grupa biec jednym tempem? Dunno.\nZa Phoenixa prawdopodobnie się zabiorę, ale zdecydowanie nie na świeżo i prędzej większą partią, żeby móc to chapnąć na przyspieszeniu. Bo w to to nie wierzę, że cokolwiek się w tej serii poprawi (szczególnie graficznie). A chcę to obejrzeć, bo... bo chyba tak jak dla ciebie, to jest taki odmóżdżający cosiek do relaksu (i wkurwu).\nZa nowego Indexa też się miałam wziąć, tylko ze trzy tygodnie przypominiało mi się, że nie mam drugiego nadrobionego, więc włączyłam pierwszy odcinek i... i przypominało mi się, że nie lubię Indexa. Lubię jego założenia, w sumie lubię Railguna, uwielbiam arc z Acceleratorem i Last Order (więc cieszę się na ich solowe anime), ale Index to akurat najsłabsza część tego uniwersum, bo Index. Touma jest po prostu ok, Misakę trzeba trzymać od nich z daleka, wtedy też ma jakiś charakter, ale razem to bardzo sztampowe zestawienie.\n(oczywiście, że pamiętam, ciągle mam wielką rozpiskę tematów-schematów do zrobienia i na pewno się tym razem z tym ruszę, aczkolwiek najbliższy post luźny zrobię o długich tytułach w LN ;3)\nNo na Ingressa też się napalam, tak samo jak na łuczników, więc jak wyjdą, to pewnie dorzucę jeszcze tu swoje wrażenia. A o Kitsune no Koe nawet coś pozytywnego słyszałam, tylko w ogóle nie wiem co to i jak to .3.\nM.W. 12 października 2018 09:13\nNo jak to co, Toaru właśnie! W końcu taki jeden w kółko nic, tylko wznosi okrzyki „co za pech”!\nKaze no cośtam – a wal. Ale żeby nie było, za absolutnego eksperta się nie podaję i nie będę, wyłapię co najwyżej takie oczywiste kwiatki. No, oczywiste dla mnie, typu właśnie te buty. I yup, „ekiden” to długodystansowa sztafeta właśnie. W Poznaniu organizowali kiedyś (może i dalej organizują) taką dosłowną maratońską sztafetę, że w bodaj 5 osób przebiegało się wspólnie dokładnie dystans maratoński, co do metra. (: tu pewnie będzie więcej, toteż ciekawa jestem jak ekipa podejdzie do treningów.\nA Kitsune to coś z kolesiem co ma fajny głos, ale niewyjściową twarz, więc śpiewa pod lisim awatarkiem, czy coś takiego. Serio mam wrażenie że to były dwa różne opisy xD no ale jakoś tak.\nDziabara (Podajnik animcowy) 21 października 2018 13:50\nDamn, zapomniałam o baka Touma DX\nDziękuję za zakulisową pomoc przy "Szybszych niż wścieklejszych" <3 Jak tylko przyjdzie do podsumowania serii, to na pewno nie zapomnę wspomnieć o plus dwudziestu szacunku dla autora LNki, który zadbał o research.\nKitsune widziałam na nyaa, że dostało już jakieś suby, ale chyba ostatecznie się za to nie wezmę. Nadrabiam jeszcze starocie ^^"\nKate 15 października 2018 06:55\nGaikotsu Shotenin Honda-san – to chyba mnie najbardziej przekonuje z całości : ) Ogólnie ja lubię książki/serie o pracy tak zwanych zwykłych ludzi (xD) i problemach, komicznych scenkach z jakimi się spotykają w codziennej pracy. Więc to jakby seria dla mnie! : )\nKishuku Gakkou no Juliet – efekty świetlne dla podkreślenia sytuacji, fotograficznie piękne i zabawa kadrami? Skoro Dziab tak mówi – muszę obejrzeć! <3\n„Dodatkowo główny wątek jest nam prezentowany z naturalnością nosorożca stojącego w retro salonie - no widać, co się dzieje, i aż strach w to głębiej wchodzić.” Ahahahahah xD\n„Mamy wielkie roboty sterowane ludźmi, złych złodupców, którym brakuje zmysłu estetycznego przy rzeźbieniu swoich kitowców/megazordów” Czyli od Power Rangersów wiele się nie zmieniło : )\nMicrosoft Doors mnie rozbawiło :D\nDobrze, że opublikowałaś ten wpis, to nadrobiłam mój urlop! : )\nDziabara (Podajnik animcowy) 21 października 2018 13:48\nO ile nawiązania mangowe pewnie by cię przerosły, o tyle drugi odcinek był taki uniwersalny i pasujący do każdej pracy - czyli duże ilości roboty naraz pośród różnie kompetentnych ludzi. A że jest krótkie, to naprawdę samo wchodzi :3\n"Kishuku Gakkou no Juliet – efekty świetlne dla podkreślenia sytuacji, fotograficznie piękne i zabawa kadrami? Skoro Dziab tak mówi – muszę obejrzeć! <3"\nTen wpis o Romku i Julci w anime był specjalnie dedykowany dla ciebie, bo wiem, że ty byś bardzo takie rzeczy doceniła <3\n"Czyli od Power Rangersów wiele się nie zmieniło : )"\nAbsolutnie. I pewnie o tym nie wiesz, ale w Japonii gatunek sentai (magiczni wojownicy w kombinezonach) ma baaardzo powtarzalne motywy, a to anime "SSSS.Gridman" jest oparte na jednym z prekursorów gatunku, "Ultramanie".\n"Microsoft Doors mnie rozbawiło :D"\nWszystko, byleby tylko nie płacić za wykorzystywanie marek XD\nBardzo się cieszę, że się przydał, a i dobrze, że jest, bo posty na fejsie już praktycznie zgubiły się w gąszczu niusów ^^"


Gość • Piątek [22.06.2018, 22:52:32] • [IP: 178.235.180.***]\nBrawo dla P.Kapitana\nGość • Piątek [22.06.2018, 22:55:45] • [IP: 80.245.178.**]\nJeśli to prawda to trochę za ostro. Szkoda chłopaków.\nMilusiński. • Piątek [22.06.2018, 22:59:51] • [IP: 37.47.174.**]\nDobra reakcja kapitana. Kadet podniósł rękę na świętego. Każdy, kto uderza w świętych czy w kościół powinien być tak surowo karany.\nGość • Piątek [22.06.2018, 22:59:56] • [IP: 88.156.206.**]\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:02:47] • [IP: 94.254.226.**]\nKapitan bardzo dobrze zrobił, że ich zostawił w ciemnej dupce. Karygodne zachowanie ruskich gówniarzy. Mają szczęście, że świnoujścianie nie zareagowali na miejscu zdarzenia, bo to mogłoby się źle dla nich skończyć. TAKIEMU PAPIEŻOWI, JAK JAN PAWEŁ II POWINNO SIĘ OKAZYWAĆ SZACUNEK, NAWET PO JEGO ŚMIERCI.\nMaślankiewicz • Piątek [22.06.2018, 23:03:06] • [IP: 193.188.198.**]\nKatoholicy nie wybaczają. Polaczkowie są tego najlepszym przykładem. Tę całą nagonkę nakręciliście m.in. wy swoją ślepą nienawiścią. A mnie tych chłopaków po prostu żal. Normalnie, po ludzku. Żeby za nic nie znaczący gest na metalowym świątku pałać taką żądzą zemsty, taką nienawiścią...\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:11:18] • [IP: 92.42.114.***]\nNie wierzę by to była prawda. Za taki żart tak dotkliwie karać młodych chłopaków którzy jeszcze życia nie poznali.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:16:22] • [IP: 37.47.148.***]\nPrzesadnie z tym wyrzucaniem z Akademii\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:20:57] • [IP: 178.235.177.**]\nDobrze że kapitan zareagował, ale uważam że kara jest za sroga.\ntak ma być • Piątek [22.06.2018, 23:23:36] • [IP: 176.221.123.***]\nkrótko i na temat bez pier...nia i komisji weneckiej.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:23:39] • [IP: 80.245.178.**]\nGłupota kapitana, nie wiem czy miał prawo zostawić ich w obcym porcie bez pieniędzy, papież dalej szkodzi, mimo, ze go nie ma.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:26:43] • [IP: 185.210.37.*]\nZnając Papieża Jana Pawła II pewnie by im wybaczył i tylko pouczył tak jak w sytuacji zamachu na jego życie. Nie jestem katolikiem ale chciałbym mieć tyle cierpliwości co miał Papież oraz niektórzy ludzie mają.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:29:01] • [IP: 176.221.123.***]\nPopieram Kapitana i uważam że kara adekwatna do popełnionego czynu. I tak to jest delikatna kara za takie znieważenie Świetego, w islamie po prostu by stracili życie. Trzeba wyznaczać jakieś granice za dane czyny Panie Maślankiewicz bo inaczej na świecie byłaby Sodoma i Gomora. Pozdrawiam i zdrowia wszystkim życzę.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:41:13] • [IP: 37.248.152.**]\nWg mnie - za ostro. Wystarczającą karą było ich wysadzenie na Wyspach Owczych bez złamanego grosza. Może jeszcze powinni dostać jakieś ostrzeżenie o możliwości wydalenia z uczelni za jeszcze jeden taki wybryk, ale od razu usuwać z uczelni i niszczyć im życie? Mam nadzieję, że to tylko taka propaganda.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:44:21] • [IP: 37.47.147.***]\nBardzo dobra nauczka. Odwiedzając różne porty różne kraje kadeci w mundurach reprezentują nie tylko siebie ale kapitana, szkołę i kraj. Chociaż sądze, że fakt pozostawienia ich bez pieniędzy jest bardzo przejaskrawiony.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:44:37] • [IP: 80.245.182.***]\ntrochę za ostro na taki sztubacki wybryk młodych ludzi. Całe szzęście, że to nie była kara śmierci?\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:46:29] • [IP: 93.94.187.***]\nPrezydent RP Andrzej Duda podpisał" ustawę o zakazie propagowania komunizmu i innego ustroju totalitarnego". Ustawa ta" w szczególności przewiduje usunięcie pomników i znaków upamiętniających żołnierzy radzieckich, którzy wyzwalali Polskę spod okupacji hitlerowskiej w latach 1944-45".I nic. A tu głupi gówniarski wybryk i afera...\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:47:33] • [IP: 37.47.191.*]\nMilusiński. • Piątek [22.06.2018, 22:59:51] • [IP: 37.47.174.**] dusił papieża jaaaaa, dusił kościół-jasne, gdyby dusił marzannę czy innego hochoła to też przestępstwo bo to symbol naszych przodków.Mściwy katoliku głupotę spokojnie można wybaczyć-" bo nie wiedzą co czynią-" ćwoku.\nAGENDA 21 • Piątek [22.06.2018, 23:53:26] • [IP: 80.245.178.***]\nPrawdę mówiąc to przesadził. PRZECIEŻ TEMU POMNIKOWI NIC SIĘ NIE STAŁO. Chazarski okupant Polski prowadząc szeroko zakresową kampanię fałszowania historii z pomnikami rosyjskimi obchodzi się jak barbarzyńca, po prostu je dewastuje i niszczy.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:54:26] • [IP: 31.0.82.***]\nPostąpili źle ala nie z własnych przekonań. Efektem tego czynu jest wyprany mózg, brak obiektywizmu oraz brak wiedzy. Towarzysz Władimir. P. tak sprytnie potrafi manipulować ludźmi. Myślę że nie da im krzywdy zrobić i nawet odznaczy ich medalami za męstwo i odwagę.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:54:31] • [IP: 178.235.182.***]\nJeśli to prawda, to Kapitan się wygłupił, a może nawet złamał prawo. Mógł dać im naganę, itp. ale zostawiać ich w obcym kraju? Jako kapitan ponosi za nich odpowiedzialność. Przecież nie popełnili przestępstwa. Za taki wygłup wystarczyłaby nagana albo jakieś czasowe zawieszenie, ale na pewno nie usunięcie z akademii.\nGość • Piątek [22.06.2018, 23:59:14] • [IP: 94.254.234.**]\nprzesada i tyle za ostra reakcja Pana Kapitana za takie zachowanie wobec podwładnych sam powinien zostać ukarany\nGość • Sobota [23.06.2018, 00:05:25] • [IP: 37.47.128.***]\nSzkoda chłopaków, każdy błędy popełnia...\nGość • Sobota [23.06.2018, 00:11:42] • [IP: 89.72.81.***]\nbrzmi ten artykuł jak historia opowiadana przy ognisku\nGość • Sobota [23.06.2018, 00:15:35] • [IP: 92.42.119.***]\nByło do przewidzenia, hańba dla szkoły, musiało to się skończyć wydaleniem.


najczęściej oglądane\tnajnowsze\tSeriale /\tObyczajowe /\tBlondynka /\tV seria Odc. 64 Blondynka\n44:32\tBlondynka odc. 65\tBlondynka odc. 65\tUroczyste otwarcie Parku Dinozaurów przerywa niespodziewany wypadek. Fundacja Coexist urządza koncert, na którym zbiera się prawie cała wieś. Do Majaków przyjeżdża rodzina doktora z Australii – córka z mężem i synem. Doktor oficjalnie przedstawia swoją żonę.\t44:49\tBlondynka odc. 63\tBlondynka odc. 63\tKomendant Zioło podejrzewa Traczyka o podpalenie domu fundacji Coexist, Sylwia myśli, że to może ktoś z oddziału Maneja. Dochodzi do awantury z Majką, która broni Arnolda i jego żołnierzy. Dawid nie zamierza rezygnować z budowy domu dla uzdolnionych muzycznie wojennych sierot.\t41:12\tBlondynka odc. 62\tBlondynka odc. 62\tW domu Maneja trwają przygotowania do chrzcin małego Arnolda. Brakuje jeszcze tylko Sylwii. Wygląda na to, że chrzest będzie musiał się odbyć bez przyjaciółki domu.\t43:49\tBlondynka odc. 61\tBlondynka odc. 61\tDawid odkrywa przed Sylwią swoje tajemnice. Jasiunia przepełniona smutkiem po odmowie wyjazdu przez Doktora postanawia pozbyć się wszystkich rzeczy, które kupiła na podróż do Australii. Doktor widząc determinację żony postanawia spotkać się z rodziną z odległego kontynentu.\t43:44\tBlondynka odc. 60\tBlondynka odc. 60\tRozkręca się kampania wyborcza przed wyborami na wójta. Swoje prezentacje przygotowali i Stec, i Traczyk. Traczyk ma wsparcie ze strony Dino, a to już niemało w Majakach.\t43:53\tBlondynka odc. 59\tBlondynka odc. 59\tDo Majaków wraca Dawid, ale nie sam. Towarzyszy mu wspólniczka z Fundacji Coexist – Marta Retzer. Dino, nadal zadurzony w Sylwii, próbuje znaleźć sposób, żeby być jak najbliżej pani doktor. Stara się ją wciągnąć w proces produkcji dinozaurów...\t43:57\tBlondynka odc. 58\tBlondynka odc. 58\tDino nie ustaje w wysiłkach, by zdobyć względy Sylwii. Zaprasza swoją Królową Dinozaurów do domu, który kupił pod Tomaszycami. Sylwia zgadza się, ale zabiera ze sobą Jagnę.\t42:53\tBlondynka odc. 57\tBlondynka odc. 57\tW Majakach pojawia się nieoczekiwany gość - Władysław Ciupak, dla przyjaciół Dino. Chce zbudować w okolicy Park Dinozaurów i znaleźć sobie nową żonę. W obu tych sprawach liczy na pomoc kolegi ze szkolnej ławy – Marcela Traczyka. W sprawę budowy Parku Dinozaurów zostaną wplątane Sylwia, Jagna, a nawet Majka. Dla każdej z nich inwestycje Dina są szansą na przyszłość w Majakach.\t43:09\tBlondynka odc. 56\tBlondynka odc. 56\tSylwia walczy o godny los starych koni, którymi opiekuje się razem z Waniukiem. Kiedy w stanicy pojawia się handlarz koniną, Sylwia wpada we wściekłość i przepędza rzeźnika.\t43:14\tBlondynka odc. 55\tBlondynka odc. 55\tSylwia ma wypadek. Spada z konia na łące i na chwilę traci przytomność. Znajduje ją Kizior, który próbuje wykorzystać sytuację, ale przepędza go Dawid.\t43:24\tBlondynka odc. 54\tBlondynka odc. 54\tSylwia rozpoczyna życie na nowo. Marcin wyjechał z Evą Luną, a doktor Kubus zostaje w lecznicy. Blondynka oddaje się pracy w schronisku, a jej ścieżki coraz częściej splatają się ze ścieżkami Dawida Springera...\t44:56\tBlondynka odc. 53\tBlondynka odc. 53\tDo Majaków przyjeżdża Eva Luna. Kobieta wyznaje Sylwii, że jest w ciąży z Marcinem. Blondynka wie, że to koniec jej związku. Z Majaków wyjedzie albo Marcin albo ona...\tcennik


3 rodzaje magazynów – krótkie omówienie | Sudoku Workplace\nListopad 30, 2017 admin Technologie 0\nChcąc wybrać odpowiednie miejsce przechowywania naszych towarów, musimy zaznajomić się z ogólną klasyfikacją magazynów ze względu na ich rodzaj oraz przeznaczenie.\nCoś, nad czym zwykli ludzie na co dzień się nie zastanawiają, często może być zmorą spędzającą sen z powiek tych, którzy mają w planach powierzenie swoich towarów pod opiekę magazynu. Pytanie o odpowiednie miejsce dla swoich produktów zadaje sobie każdy producent. Co zrobić, żeby raz na zawsze rozgonić chmury wątpliwości? Najlepiej na początek zacząć od przeczytania tego artykułu.\nTego typy magazyny cechują się prostotą i brakiem różnorodnych technologii. Najczęściej funkcjonują w formie wiaty czy konstrukcji budowlanej z odsłoniętą co najmniej jedną stroną. Mówi się, że takie miejsca bardzo dobrze nadają się, jeśli mamy w planach składowanie palet. Nie są one delikatne i podstawowa ochrona przed deszczem w postaci dachu powinna im wystarczyć. Magazyny półotwarte cechują się łatwością w budowie oraz utrzymaniu. Nie wymagają zainstalowania żadnych poważnych systemów ułatwiających korzystanie z nich. Wymagają natomiast nadzoru i ochrony, ponieważ wejście do nich jest możliwe o każdej porze dnia i nocy.\nA więc takie, które nie posiadają żadnych konstrukcji budowlanych. Są to najzwyczajniej w świecie wielkie place, na których składuje się przede wszystkim kontenery i duże skrzynie. Najczęściej tego typu magazyny spotkać możemy w portach oraz ich okolicach. Wymagają specjalnie wydzielonego terenu, który będzie odgrodzony od innych obszarów. Magazyny otwarte – podobnie jak półotwarte – wymagają ciągłej kontroli bezpieczeństwa pod względem kradzieży. W magazynach otwartych możliwa jest ingerencja dosłownie każdego sprzętu – od wózków widłowych po ogromne dźwigi i żurawie.\nStanowią one najczęstszą formę magazynów. Sposób ich istnienia pozwala na przechowywanie w nich cennych produktów, których nie należy składować na zewnątrz. Mowa tu głównie o tzw. „drobnicy”, a więc wszelkiego rodzaju towarach małych i delikatnych. Magazyny zamknięte są wyposażone w specjalne systemy nie tylko bezpieczeństwa, ale również informatyczne i logistyczne, które ułatwiają pracę i zarządzanie składem. Magazyny zamknięte mogą mieć różne rozmiary. Istnieją takie, w których przechowuje się np. książki i przybory piśmiennicze, ale są też takie, w których stoją nowiutkie samochody i czekają na swoich właścicieli.


i te mniej i te bardziej poważne\n14 - Ilość wszystkich projektów\nChronologicznie Od najnowszego\nRok 2019 Kolejny rok pracy komercyjnej i innych aktywności, więc już coraz mniej czasu na własne projekty\nKotlin, SpringBoot, WebSocket, Gradle\nNieco egzotyczna aplikacja webowa do własnego użytku. Dużo rzeczy robię na komputerze, dlatego chciałem wyeliminować chociaż jedną rzecz - pisanie postów na bloga. Chciałem do tego wykorzystać ekran czytnika Kindle, ale nie widziałem gotowego rozwiązania, z którego mógłbym skorzystać. Zbudowałem więc prostą aplikację wykorzystującą WebSocket, do współdzielenia tekstu w dwóch różnych przeglądarkach. Jako serwer aplikacji wykorzystałem RaspberryPi. Działa to tak, że na malince startuje aplikacja w przeglądarce, podpinam klawiaturę i tu bez ekranu korzystam z klawiatury. Każde użycie klawisza skutkuje rozprowadzeniem go do innych przeglądarek z otwartą aplikacją dzięki WebSocket. W Kindle również odpalam tę aplikację w przeglądarce i widzę wszystko co piszę. Całość ładnie się synchronizuje, a tekst jest również zapisywany do pliku. Obsłużyłem autoscroll, a nawet zaznaczanie tekstu, więc edytowanie go jest całkiem wygodne. Oczywiście występuje lekkie opóźnienie, głównie ze względu na ekran E-Ink, ale nie przeszkadza to aż tak bardzo.\nRok 2018 Praca komercyjna, ale znalazło się trochę czasu na projekty do szuflady ;)\nNarzędzie do publikowania postów\nKotlin, Selenium, JCommander, Gradle\nNarzędzie to całkowicie automatyzuje publikowanie postów na tego bloga. Składa się to na zbudowanie bloga przy pomocy Jekylla, wrzucenie zmian na GitHub Pages, zrobieniu screenshota nagłówka posta, zapisanie go na pulpicie i otworzenie dla mnie strony bloga na facebooku, tak bym mógł już tylko dodać link, pobraną grafikę i ewentualnie opis posta.\nScraper statystyk języków programowania\nKotlin, Jsoup, Klaxon, Apache Commons, Logback, Junit 5, Mockk, AssertJ, Gradle\nZrefactoryzowane i całkowicie przepisane na Kotlin narzędzie, które wcześniej napisałem w czystej Javie. Służy do (scrapowania) statystyk dla poszczególnych języków programowania na potrzeby mojej strony jaki-jezyk-programowania.pl. Obecnie zbiera dane z Github, Meetup.com, StackOverflow, Tiobe INDEX, Spectrum ranking oraz z Wikipedii (najnowsze wersje języków). Dzieje się to wielowątkowo i całość trwa ok. 9s. Wszystko ląduje do pliku JSON, z którego później czytane są dane przez moją stronę. Narzędzie odpalam mniej więcej raz na miesiąc.\nAngular 6, TypeScript, Java, Spring Boot, Lombok, Gradle\nAplikacja do ustalania swoich celów, którą tworzyłem podczas nauki Angulara. Rozdzieliłem tu całkowicie frontend i backend. Backend ma osobne repozytorium - stepify-server. Frontend komunikuje się z backendem przez REST api.\nRok 2017 Pierwsze projekty\nMini gierka, którą robiłem na potrzeby konkursu Gynvael's Winter GameDev Challenge 2017. Największym wyzwaniem było umieszczenie gry w pojedynczym pliku html (włącznie z grafikami w base64 - wszystko musiało być zapisane tekstowo w tym pliku) oraz zmieszczeniu się w 20KB - bo takie były zasady. Wygrałem dzięki niej 50$. Gra nie jest jakoś super grywalna, ale jestem zadowolony, że udało mi się coś takiego sklecić w 20KB. Przed zagraniem polecam przeczytać readme na GitHubie.\nJava, Jsoup, Json smart, Apache Commons, Logback\nNarzędzie, które zbiera statystyki dla poszczególnych języków programowania na potrzeby mojej strony jaki-jezyk-programowania.pl. Obecnie zbiera dane z Github, Meetup.com, StackOverflow, Tiobe INDEX, Spectrum ranking oraz z Wikipedii (najnowsze wersje języków). Wszystko ląduje do pliku JSON, z które poźniej czytane są dane przez moją stronę.\nProjekt został przepisany całkowicie na Kotlin - stats-scraper. Tej wersji już nie używam.\nAplikacja do zarządzania "todo" listami\nJava, Servlet, JSP, JSTL, Spring, Hibernate, Maven, JUnit, Mockito, Tomcat\nAplikacja która rozwijałem w celu nauki Javy i jej technologii. Obecnie oferuję system logowania/rejestracji oraz podstawowe funkcjonalności CRUD na "todo" listach. Całość jest zabezpieczona przy użyciu Spring Security.\nRemake retro gry Tank1990/Battle City\nGra tworzona jako odskocznia od typowych projektów. Remake znanej gry, pewnie każdy grał w dzieciństwie. Nie jest dokończony, zatrzymałem się na podstawowych elementach mechaniki gry (bez leveli, różnych czołgów i zbierania ulepszeń). Było to ciekawe doświadczenie, może kiedyś do tego wrócę :).\nStrona internetowa skierowana dla początkujących programistów, która ma na celu pomoc w wyborze technologii do danego zastosowania. Poza tym można tam znaleźć opisy technologii, statystyki języków, polecane książki i videokursy programistyczne.\nCzyli ten blog, który powstał dzięki inicjatywie DajSiePoznac2017. Blog działa na Jekyllu. Przepisałem niemal od zera jeden z początkowych motywów, więc 90% wyglądu i funkcjonalności stworzyłem sam.\nPoczątki Na tych projektach stawiałem pierwsze kroki\nAnimacja - ASCII art\nAnimacja dzięki której wygrałem konkurs świąteczny (100zł na książkę :D) zorganizowany przez Forum Pasja Informatyki. Zajęła 1 miejsce z 72 głosami (drugie miało 35). Celem konkursu było wykonanie animacji znaków ASCII o tematyce świątecznej w dowolnej technologii.\nAplikacja symulującą rysowanie odbić w zwierciadłach i soczewkach. Projekt szkolny na fizykę wykonany z kolegą. Wymagało trochę myślenia ;) Bardzo podobał mi się proces tworzenia tej aplikacji. Było to ciekawe doświadczenie na początku przygody z programowaniem.\nGame of Life Johna Conwaya


Biochemiczne leczenie zaburzen umyslowych\nAutor Wątek: Biochemiczne leczenie zaburzen umyslowych (Przeczytany 10586 razy)\n« dnia: Maj 20, 2004, 05:54:39 »\nchcialabym zwrocic uwage szerszej rzeszy czytelnikow na pionierskie prace juz niezyjacego Carla Pfeiffra M.D ,Ph.D( zalozyciela kliniki zaburzen umyslowych) Princeston w New Yersey.\nW ciagu swojej kariery naukowej sklasyfikowal 5 grup zaburzen:umyslowych:\n1)wysoki poziom histaminy we krwi(histapenia) 2)niski poziom histaminy (histadelia)3)Pyroluria\n4)wysoka miedz i 5)zatoksyczniona.\npacjenci zostaja podzieleni na te grupy w/g badan i leczenie jest przeprowadzone w nastepujacy sposob\nGRUPA1)w tej grupie osoby maja wysoki poziom histaminy i proces metylacji jest zaburzony(under- methylation)W tym syndromie obserwujemy nastepujace zaburzenia zachowania- kompulsywnosc, obsesyjnosc,wziewne alergie ,czeste bole glowy.\nLeczenie:zwykle biochemiczne antyfolaty-wapno,i aminokwas methionine ,TMG\nPotrzeba ok.3-6 miesiecy aby skorekktowac imbalans\nGRUPA2)niski -poziom histaminy-osoba jest nerwowa ,pobudzona ,pelna paranoi , zachowan ucieczkowych .Te osoby zbyt duzo metyluja (over- methylation)i maja podniesione poziomy Dopaminy i norepinefriny.Wydaje sie ,ze nie maja ZADNEJ alegii(objawow typowych)ale w zasadzie - maja ogromne problemy z pozywieniem ,i chemiczna wrazliwoscia.Osoby te sa pobudliwe psychoruchowo ,problemy z nauczaniem ,i sa zaliczane do "slabszych" mimo duzego potencjalu umyslowego.Leczenie to :Kwas foliowy(najlepiej folinik)B3 ,B12 zastrzyki (z Methylocobalamine ) i histidina potrzeba na korekte ok.2-4 miesiecy\nGRUPA3)Pyroluria -osoba ta ma ogromne wahania emocjonalne ,od atakow depresji po "szal" .Osoby te nie chca jesc sniadan,"snia " na jawie,ciagle infekcje .\nleczenie:korekta imbalansu B6 i cynku.Dosc szybko widac skutki leczenia -1-2 miesiace.\nGRUPA4)wysoka miedz-osoby te sa pobudzone psychoruchowe ,"dzwonki" w uszach ,wrazliwosc skory na dotyk ,wrazliwosc na metale .\nLeczenie:dawki manganu i Wit.E i C oraz "poruszenie "bialka odpowiedzialnego za samoistna chelatacje - MT(metallothionein)To bialko do prawidlowej pracy potrzebuje-L-cystyny(z grupy glutationowej) oraz histidine .\nDokladne zbadanie przyczyn toksycznosci miedzi jest niezbedne .\nWoda filtrowana jest zalecana\nGRUPA 5)Toksyczna-zatruty organizm metalami ciezkimi.Typu- olow , kadm ,rtec, i innymi.\nzalecane DMSA antyutleniacze(witC ,E)i korekta imbalansu\nTo tylko zarys ogromnej pracy tego naukowca.\nCo to znaczy dla nas dzieci autystycznych? '>\notoz poziom histaminy czy toksycznych metali wskazuje na grupe i leczenie.Trzymanie sie zalecen ma gwarantowac poprawe .\nlecznie ma byc konsekwentne i dlugoterminowe.\nStrona o tych grupach\nJa juz zaczelam- mam pewne spostrzezenia - czekam na komentarze\n« Odpowiedź #1 dnia: Maj 20, 2004, 22:31:29 »\nMoniko, ja to jestem laik w temacie, nie wiem jak można zbadać poziomo histaminy. A mój Daniel wypisz wymaluj niski poziom histaminy??\n« Odpowiedź #2 dnia: Maj 21, 2004, 00:27:49 »\ntak sie sklada ,ze moja Nicole jest w grupie niskiej- histaminy jak rowniez (do tej grupy wchodza zaburzenia miedzi-nadmiar) wysokiej miedzi.\nWedlug statystyk- 50% schizofremikow to ta grupa.\nStrasznie trudno w niej znalezc przyczyne(brak oczywistych reakcji na toksyny , alergeny) wszystko wedruje do ukladu nerwowego.\nDla lekarza ktory ma przed soba nisko- histaminowca- nie ma na "papierze" nic do czego by sie moglo przyczepic.Wiekszosc badan w normie lub ponizej.\nAlergie na mleko i gluten nie wychodza(brak odpowiedzi organizmu na alergen- niska histamina ) .Stad - brak zalecen diety - a dzieciak zatruwa sie od wewnatrz.!!\nMiedz jest ogromnym problemem.Juz sama jego nadmierna ilosc -moze ZATRZYMAC MOWE!!!\nMangan i cynk i utleniacze- to podstawa .Nie wspomne juz o podawaniu aminokwasu- histidiny-na wyrownanie.Na efekty trzeba czekac.Do tego- fenole ,ktore sa produktem ubocznym utleniania (jest absolutnie we wszystkim co jemy)- w przypadku nisko-histaminowca- KUMULUJE SIE w tkankach -i rozwala caly system homocystyny.(nadmiar jest bardzo toksyczny).\nDzieci z tej grupy - oprocz diety-musza na czas leczenia przyjmowac enzymy(NO_FENOL_Houston)i na trawienie bialek(gdyz -wszystkie odpady zostaja "upchniete" w tkankach).Kotrekta to- B12 zastrzyki (methylcobalamin)\nkwas foliowy(folinik) oraz B3!!!Fenol rozwala watrobe(zupelnie jaK u alkoholika!!!)zreszta leczenie wspomagajace jest skierowane na watrobe- to ona oczysszcza , wyrzyca metale ,reguluje enzymami , tworzy czastki niezbedne do produkcji neurotransmiterow,reguluje wiele procesow .\nMysle jednak ,ze to i tak zaczelo sie od zatrucia metalami- z tym ze trafilo na typ metylacyjny i objawy sa jakie sa.\nCo do miedzi- mozna korektowac metalami antagonistami(mangan, cynk) albo- DMSA.\nTak czy siak- chelation jest wskazane .\n« Odpowiedź #3 dnia: Czerwiec 21, 2004, 14:53:35 »\nRatunku Cco to ta metylacja!!!! '>?? Nijak nie mogę tego zrozumieć... Moniko - może tak w paru prostych słowach wyjaśiłabyś to??? '> Będę bardzo wdzięczna.\n« Odpowiedź #4 dnia: Sierpień 22, 2005, 13:13:05 »\nTo ciekawe. Kto wie jak można sprawdzić tę histaminę i odszukać typ?\nBardzo nam brakuje takiej typologii, wiem, ze wielu ludzi , w tym i ja chciałoby swoje dziecko dopasować... Choć tyle.\n« Odpowiedź #5 dnia: Sierpień 22, 2005, 22:41:15 »\nNikolaczku, dziekuje za ciekawy artykul.\nmetylacja to stopień lub proces przyłączania tzw. grupy metylowej (-CH3) do innych cząstek (białek, enzymów, DNA, itd.). Termin raczej zdecydowanie specjalistyczny '> i nie sądzę, ze warto sie na nim az tak skupiac, moim zdaniem sa chyba wazniejsze przeslanki.\nZerknalem na podawane przez Nikolaczek zrodlo, (chodzi o grupe 1):\nThey are under-methylated resulting in generalized low levels of important neurotransmitters such as serotonin\nz tego troche lakonicznego opisu mozna wyczytac, ze u osób tych proces metylacji jest zbyt słaby i charakteryzuje sie generalnie niskimi poziomami waznych neuroprzekaznikow, takich jak serotoniny.\nZ kolei o grupie 2 napisano:\nThey are over-methylated which results in elevated dopamine and norepinephrine levels\nczyli proces metylacji występuje w nadmiarze i w efekcie są zawyżone wartości dopaminy i norepinefryny.\nNie wiem, czy to cos wyjasnia '> , ale artykul jest troche "skrótowy", wiecej "wydusic" sie z tego tekstu nie da.\nP.S. dla glodnych wiedzy podaje swietna encyklopedie internetowa, jest tu wiele terminów:\nhttp://pl.wikipedia.org/wiki/ po polsku\nhttp://en.wikipedia.org/wiki/ po angielsku\nOdp: Biochemiczne leczenie zaburzen umyslowych\n« Odpowiedź #6 dnia: Sierpień 08, 2013, 09:58:54 »\nOdgrzebałam ten watek poniewaz chciałabym sie odnieść do pierwszego postu. Moje dziecko jest według tego podziału w grupie wysokiej histaminy. Wszystkie objawy pasują w 100% . Zastanawiały mnie zawsze czerwone uszy i różane poliki u młodego, tu oświeciła mnie Zosia, również potwierdza się wysoka histamina. Przy okazji badania poziomu neurotransmiterów w moczu wyszły nam sporo przekroczone w zasadzie wszystkie neuroprzekaźniki. Pogrzebałam troche w literaturze i wnioski sa takie ,że w 90 % przypadków chociaz poziomy neurotransmiterów w w moczu są wyraźnie wysokie to odnosza się one tylko do biologicznej aktywności hormonu a w rzeczywistości całkowite zasoby sa zazwyczaj niskie. Podano tu przykład osób przyjmujacych leki przeciwdepresyjne , inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny u których poziom serotoniny w moczu był przekroczony. Poniewaz poziomy są u nich wysokie w synaptycznym skrzyżowaniu ciało myśli,ze w ogóle poziomy sa za wysokie i dokłada wszelkich starań aby pozbyc się serotroniny jak najwięcej. Ponadto nie tylko ciało próbuje się pozbyc neuroprzekaznikow ale hamuje ich produkcję w celu zmniejszenia poziomu w synaptycznym skrzyzowaniu . Czyli bardzo przygnebieni ludzie z wahaniami nastrojów i OCD moga miec w moczu wysoka serotonine i noradrenalinę poniewaz traca tak duzo w danym momencie ( dokładnie tak jak u mojego Wiktorka ) .\nDonna podpowiedzial mi ,ze winne wszystkiemu moga tutaj byc zaburzenia metylacji tak czesto wystepujace u naszych dzieci. Obstawiam ,ze metylację uposledziła w naszym przypadku rtęć bo mały był narazony niesamowicie przez moje amalgamaty i szczepienia. Tylko ,ze chelatacja jak narazie w jego skopanym organizmie nie przynosi rezulataow a skutki uboczne sa koszmarne - mlody przez dwa tygodnie po cyklu dochodzi do siebie a chelatujemy na min. dawce.\nSuplementowalam jak dotad tylko Cutlerem. Teraz w zwiazku z powyzszym mam zamiar wprowadzić suple metylowane tak jak wprost mamy w zaleceniach po badaniu neurotransmiterów. Zalecono dla Wiktorka : 400 mg S-adenozylometioniny ( SAMe ) raz dziennie razem z dawca metylu DMG lub TMG 80 mg w dwóch dawkach podzielonych. Oprocz tego kwas foliowy, magnez, vit. C i vit z grupy B.\nhttp://translate.google.pl/translate?hl=pl-PL&langpair=en%7Cpl&u=http://www.autismcoach.com/SAM_e_Liquid_p/ns-002.htm - SAMe zakupiłabym takie.\nTutaj moje pytanie do was - ekspertów i tych którzy stosowali już takowe, jakie sa wasze doświadczenia w tym temacie???/\nPisze tutaj bo na lekarzy w mojej okolicy nei mam co liczyć, na DAN za garnica mnie nie stac a do lekarza w PL czekamy w kolejce i wiztyta dop. we wrześniu.\n« Odpowiedź #7 dnia: Sierpień 08, 2013, 10:06:22 »\nUcięlo mi post więc dokańczam...Pytanie do was doświadczonych, tych ,którzy już próbowali tego typu suplementacji i "mózgów' forumowych jakie macie zdanie/doświadczenia o SAMe?\nPisze tutaj poniewaz na lekarzy w okolicy nie mam co liczyć, na DAN za granica mnie nie stać a na lekarza w Polsce czekamy w kolejce...\n« Odpowiedź #8 dnia: Sierpień 10, 2013, 10:45:28 »\nNaprawdę nikt nie podawał SAMe?\n« Odpowiedź #9 dnia: Sierpień 11, 2013, 22:56:49 »\nStosowałam ale zbyt krótko, żebym mogła cokolwiek powiedzieć. No i dawno to było.\n« Odpowiedź #10 dnia: Sierpień 12, 2013, 10:19:16 »\nByć może nie doczytałam, ale zapytam: jakie badanie pokazuje nam poziom histaminy?\n« Odpowiedź #11 dnia: Sierpień 14, 2013, 10:49:15 »\ntyle ,że my nie robilismy jeszcze tego badania ale mały ma wyraźnie wszystkei objawy wskazujące na ten problem ( zaczerwienienie skóry, problem z alergiami, bóle głowy , pokrzywki, zachowania kompulsywne ) . Poza tym przy okazji innych badań wyszły problemy z metylacją a to równiez typowe dla tej grupy dzieci. Dlatego własnie chcę spróbować SAMe zalecone nam już kilkukrotnie ( w opisach do badań robionych w zagranicznych laboratoriach bo podkreślam ,że u lekarza DAN bedziemy dopiero we wrzesniu ) . U Wiktorka za kazdym razem w badaniu bazowym jelit wychodzi stan zapalny i "cieknace jelito " co też przyczynia się do wyskoiego poziomu histaminy we krwi poniewaz przenikaja do niej alergeny. Zamówiłam już DAOSIN polecony przez Zosię.\nTu jest ciekawy art. o nadmiarez histaminy w organizmie:\n« Odpowiedź #12 dnia: Czerwiec 19, 2016, 13:39:46 »\nCzy wiktorowi pomogło SAMe i Daosin ?\n« Odpowiedź #13 dnia: Czerwiec 19, 2016, 20:50:33 »\nWow, ale stary wątek. Poszukaj aktualnych o histaminie i metylacji.


"Miłość" Hélène Delforge, Quentin Gréban\nAutor: Hélène  Delforge i Quentin Gréban\nTłumaczenie: Magdalena i Jarosław Mikołajewscy\nWydawać by się mogło, że o miłości powiedziano, napisano, pokazano i zaśpiewano już wszystko. Ktoś powie, że to temat stary jak świat i nawet już oklepany, omówiony z każdej strony. Ktoś inny, że nic nowego się nie da powiedzieć o tym najpiękniejszym, a zarazem najtrudniejszym uczuciu. Okazuje się jednak, że możliwe jest nie tylko opowiedzenie czegoś więcej o miłości, ale też pokazanie jej w prostych, ale pełnych przesłania obrazach...\nKilka miesięcy temu na rynku pojawiła się dość niepozorna, choć wyjątkowej urody książeczka - nie obszerna, ale pięknie wydana, w twardej oprawie i z urokliwymi ilustracjami. Nie jest to powieść, choć ktoś mógłby ją tak przyporządkować, nie jest to też typowy tomik poezji, powiedziałabym, że to publikacja pomiędzy, gdzie proza (nie tylko życia) spotyka lirykę. "Miłość" Hélène Delforge i Quentina Grébana to po prostu książka, która w niewielu słowach mówi o miłości więcej niż niektóre publikacje mające setki stron...\nNie ma w tej publikacji wiele do czytania - ot, kilka zdań, czasem kilkanaście, które w sposób prosty i zapadający w pamięci, opowiadają o różnych odcieniach miłości, różnych jej rodzajach i o powiązanych z nią uczuciach i odczuciach. Widzimy więc miłość szczęśliwą, o tęsknotę za ukochaną osobą, zakochanie i pragnienie, zauroczenie, które zmienia szarą egzystencję w pełen barw świat, ale też namiętność, która rozgrzewa serce i ciało. W tych kilkunastu słowach i obrazach pojawia się wspomnienie miłości silniejszej niż śmierć, jak również uczucia, które przychodzi niechciane, nie w porę, ale też po prostu miłość rodzicielska, która jest nie mniej ważna niż wspomniane wyżej.\nTe słowa, proste, ale dosadne, wzbogacone zostały ilustracjami, barwnymi, miękkimi, trochę pocztówkowymi, które świetnie pasują do zapisanych w książce słów i je rozwijają. Tak naprawdę, mówią one czasem więcej niż setki pięknych zdań i nie mniej zapadają w pamięci. Taki sposób wydania może sprawiać wrażenie, że jest to publikacja dla dzieci, jednak nic bardziej mylnego - to książka wieloznaczna, którą najlepiej zrozumie i odbierze dorosły. "Miłość" to książka dla tych, którzy kochają i są kochani, ale też dla tych, którzy chcą kogoś kochać, jak również dla osób marzących tylko o tym, żeby już nie cierpieć z miłości... Każdy w niej znajdzie coś dla siebie.\nKsiążka jest dostępna w księgarni Gandalf.pl\n#mediarodzina #gandalf #miłość


Cyrkonie Swarovski do paznokcie Aquamarine SS5 50szt\n> Paznokcie>Zdobienie paznokci>Cyrkonie>Cyrkonie Swarovski SS5 202 Aquamarine 50szt\nCyrkonie Swarovski SS5 202 Aquamarine 50szt\nCyrkonie Swarovski Aquamarine nr 202 w kolorze akwamarynu (niebieski z lekką nutą zielonego) i rozmiarze SS 5. Wykonane ze szkła kryształowego. Mają idealny szlif, doskonale załamujący światło, co przekłada się na ich hipnotyzujące lśnienie. Podstawa jest płaska dzięki czemu są bardzo łatwe do zamocowania na paznokciach. Wysoka jakość sprawia, że nie tracą swoich cech takich jak kolor, czy blask.\nWykonaj piękne zdobienia z cyrkoniami Swarovski Aquamarine SS5 i zachwyć nawet najbardziej wymagające klientki!\nkolor: akwamaryn, czyli niebieski z lekką nutą zielonego kryształ górski;\nKamienie marki Swarovski® popularnie nazywane cyrkoniami do zdobienia paznokci to wyroby ze szkła kryształowego (potocznie nazywanego kryształem). Cyrkonie Swarovski 202 Aquamarine w pięknym kolorze akwamarynu (niebieski z lekką nutą zielonego) i małym rozmiarze SS 5. Wysoka jakość sprawia, że nie tracą swoich cech takich jak kolor, czy blask po zamocowaniu ich na paznokciu, pokryciu topem nawierzchniowym, zalaniu żelem bądź przetarciu płynem odtłuszczającym, czy cleanerem. Kamienie Swarovskiego mają idealny szlif, dzięki czemu przepięknie załamują światło. Za wspomniany blask odpowiedzialny jest niespotykany nigdzie indziej szlif Xillion Rose – kryształek posiada dwa razy więcej bocznych ścianek, które są w dwóch kształtach, występujących naprzemiennie. Dzięki temu cyrkonie Swarovskiego mają większe możliwości załamywania światła, a to przekłada się na ich hipnotyzujące lśnienie. Szlif Xillion Rose został opatentowany i nie może być wykorzystywany przez inne marki. Podstawa cyrkonii jest płaska, co sprawia, że są bardzo łatwe do zamocowania na paznokciach oraz świetnie trzymają się powierzchni płytki. Cyrkonie z płaskim tyłem to najlepszy wybór do stosowania na paznokcie, włosy, podczas makijażu, aplikowania na ubrania i kostiumy, przedmioty codziennego użytku jak na przykład telefony komórkowe, kartki z życzeniami, idealne do scrapbookingu – możliwości są nieograniczone!


Konspekt pracy magisterskiej pt. Opór wobec zmiany… – Przyklady.JakNapisac.com\nJeśli chcesz wiedzieć jak napisać konspekt pracy magisterskiej, sprawdź to za darmo na stronie JakNapisac.com w artykule pt. Jak napisać konspekt pracy magisterskiej? Poniższy przykład powstał według wytycznych tam zawartych. Zobacz przykład konspektu pracy magisterskiej pt. Opór wobec zmiany oraz możliwości jego przezwyciężenia w środowisku personelu pokładowego Airpol S.A.\nKompletny tekst: Konspekt pracy magisterskiej pt. Opór wobec zmiany oraz możliwości jego przezwyciężenia w środowisku personelu pokładowego Airpol S.A.\nHarmonogram realizacji pracy\nOpór wobec zmiany oraz możliwości jego przezwyciężenia w środowisku personelu pokładowego Airpol S.A.\nTo jest fragment tekstu. Wykup 21-dniowy dostęp do całej treści. Wykorzystaj go do napisania własnego dokumentu. Kompletny tekst liczy 26 170 znaków. Pełne prawa autorskie do dokumentu przysługują portalowi JakNapisac.com.\nDostęp do treści: Konspekt pracy magisterskiej pt. Opór wobec zmiany oraz możliwości jego przezwyciężenia w środowisku personelu pokładowego Airpol S.A. 16 zł


Elżbieta i Hagen\neDarling » Historie miłosne » Miłość po 50-tce » Elżbieta i Hagen\nPoznałam na portalu eDarling moją wielką miłość. On jest naukowcem studiował w mieście, gdzie ja urodziłam się, studiowałam i mieszkam. Obecnie on mieszka w Berlinie. Na początku pisaliśmy do siebie i rozmawiliśmy telefonicznie. Zakochaliśmy się.\nW kwietniu w konću spotkaliśmy się po raz pierwszy. Odwiedziliśmy miasto, byliśmy w kinie i na basenie. Zdjęcie, które przesyłamy jest zrobione w Poczdamie. Potem pojechał do Berlina. Obecnie spędzamy tam dużo czasu. Mamy plany na wakacje, jedziemy w góre do Słowacji i do Chin. Planujemy wspólne życie.\nDziękujemy portalowi eDarling za możliwość poznania się.


Pokazano 1-90 z 1682 pozycji\nAmarantowy zestaw much tata i syn TS5\nAmarantowy zestaw muchy + poszetki tata i syn.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie! W zestawie dwie muszki oraz dwie poszetki wykonane z tego samego materiału co muchy; Wymiary: dziecięca: 10 x 4,5 cm, klasyczna: 11,5 x 6,3 cm; Wygodna regulacja obwodu: klasyczne od 30 do 53cm, dziecięca od 24 do 43 cm, Zestaw zapakowany w eleganckie pudełko Mucha...\nGranatowo-amarantowy zestaw muchy + poszetki tata i syn.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie! W zestawie dwie muszki oraz dwie poszetki wykonane z tego samego materiału co muchy; Wymiary: dziecięca: 10 x 4,5 cm, slim: 11,5 x 4,5 cm; Wygodna regulacja obwodu: klasyczne od 30 do 53cm, dziecięca od 24 do 43 cm, Zestaw zapakowany w eleganckie pudełko Mucha...\nZłoty zestaw muchy + poszetki tata i syn.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie! W zestawie dwie muszki oraz dwie białe poszetki wykonane z tego samego materiału co muchy; Wymiary: dziecięca: 10 x 4,5 cm, klasyczna: 11,5 x 6,3 cm; Wygodna regulacja obwodu: klasyczne od 30 do 53cm, dziecięca od 24 do 43 cm, Zestaw zapakowany w eleganckie pudełko Mucha...\nGranatowa mucha w kratkę.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie. Wygodna regulacja obwodu do 46cm. Zapakowana w pudełeczko - idealna na prezent. Muszka zapinana - gotowa do założenia. Wysokiej jakości tkanina - 100% poliester\nC6 + EC6\nGranatowa mucha w kratkę w zestawie z poszetką.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie. Wygodna regulacja obwodu do 46cm. Zapakowana w pudełeczko - idealna na prezent. Muszka zapinana - gotowa do założenia. Wysokiej jakości tkanina - 100% poliester\nProstokątne spinki do mankietów z dwoma pionowymi paskami N77Wymiary spinek: ok. 1cm x 2cm.Zestaw zawiera: 2 sztuki spinek do mankietów Materiał: stal szlachetna Opakowanie: eleganckie pudełeczko Wysokiej jakości wykonanie Unikatowy wzór Spinki doskonałe na prezent\n-- Adam Collection - Krawaty i dodatki (161) Bobby Sox - skarpetki (17) Brubeck - Bielizna męska (7) KMG - Galanteria Skórzana (30) Krawaty i muchy Rietti (11) Lanieri Fashion - swetry męskie (3) Lloyd - Szelki i paski męskie (1) Malibu - odzież męska (1) Mmer - Koszule męskie (1) Modini Moda Męska (1278) More - Skarpetki męskie (81) Niedostępny (12) Pierre Cardin - Koszule męskie i dodatki (15) Polski Producent (31) Wola - Skarpetki męskie (2)\nZobacz produkty 1682


Ralf Auris z Centrali Szkolnictwa Zagranicznego w Niemczech z wizytą w naszej szkole | II Liceum Ogólnokształcące\nStrona główna » Aktualności » Ralf Auris z Centrali Szkolnictwa Zagranicznego w Niemczech z wizytą w naszej szkole\nDzień rozpoczęliśmy bardzo pracowicie od pilotażowego egzaminu DSD II, który odbył się na kilka tygodni przed właściwym egzaminem DSD II dla klas trzecich. W pilotażu wzięli udział uczniowie 2DSD- Weronika Benedyk (2e) i Bartłomiej Haszczyn (2d), którzy musieli zmierzyć się z zadaniami typowymi dla ustnego egzaminu DSD II, czyli z krótkim wykładem na wybrany temat oraz wcześniej przygotowaną prezentacją. Weronika opowiadała o tym, czy wizyty u psychoterapeuty są koniecznością czy modą, Bartek zaś rozważał, czy Unia Europejska ma jeszcze przyszłość.\nEgzamin obserwowali uczniowie 3DSD oraz chętni uczniowie z klas drugich i pierwszych realizujący program DSD II, którzy mieli możliwość wyrażenia swoich spostrzeżeń po obu obejrzanych egzaminach i odpowiadania na pytania naszego eksperta. Pilotaż był na pewno cennym doświadczeniem dla wszystkich, którzy przygotowują się do egzaminu DSD II.\nKolejnym ważnym punktem tego dnia była uroczystość rozdania dyplomów DSD I tegorocznym absolwentom klas trzecich gimnazjów DSD. Dyplomy otrzymało 32 uczniów z Gimnazjum nr 1, Gimnazjum nr 3 oraz Gimnazjum nr 4 w Przemyślu. Gimnazjalistom towarzyszyli w tej uroczystości dyrektorzy przemyskich szkół DSD, nauczyciele języka niemieckiego i rodzice. Wśród zaproszonych gości znaleźli się także Pani Wizytator Małgorzata Sobczyńska – Maroń z przemyskiego oddziału KO oraz Pan Inspektor Robert Sosnowski z Wydziału Edukacji UM Przemyśla. Gospodarz uroczystości – Pan Dyrektor II LO Mariusz Zamirski podziękował wszystkim , dzięki którym projekt DSD w Przemyślu pomyślnie się rozwija- Ministerstwu Edukacji Niemiec, Kuratorium Oświaty, Urzędowi Miasta Przemyśla, dyrektorom przemyskich szkół, nauczycielom i rodzicom. Pan Ralf Auris wraz z nauczycielkami trzech przemyskich gimnazjów- Barbarą Karnas, Marią Rabską i Aneta Ligęzą wręczył dyplomy DSD I i A2 tegorocznym absolwentom gimnazjów .\nUroczystość uświetniły dwa skecze w wykonaniu naszych uczniów z klas pierwszych i drugich DSD oraz tradycyjne odśpiewanie Ody do radości przez uczennice Gimnazjum Morawa – Agnieszkę Bąk i Emilię Popławską przy akompaniamencie Iwony Mazurek z Gimnazjum Morawa i Gabrieli Wołoszyn z II LO. Na zakończenie nasi pierwszoklasiści w podziękowaniu swoim nauczycielkom z gimnazjum za przygotowanie do egzaminu DSD I zaśpiewali piosenkę „Seite an Seite” (ramię w ramię).\nNad całością uroczystości czuwali nasi konferansjerzy- Weronika Benedyk (2e) i Dawid Perłak (2f) oraz sekcja techniczna, czyli Karol Hamielec (3a), Patryk Dykas (3a) oraz Paweł Gardecki (1a).


Wybory USA: Clinton umacnia pozycję faworytki do nominacji Demokratów - Blaber\nTelewizja CNN przewiduje, że w odbywających się w USA prawyborach Demokratów b. sekretarz stanu Hillary Clinton wygrała już w sześciu stanach: Wirginii, Georgii, Tennessee, Alabamie, Arkansas i Teksas pokonując senatora z Vermont Berniego Sandersa.\n„Będę walczyć o każdy głos. Ten kraj należy do nas wszystkich, nie tylko do tych na szczycie” – mówiła Clinton w zwycięskiej mowie, wygłoszonej na wiecu na Florydzie. „Stawka wyborów nigdy nie była wyższa, a retoryka jaką słyszymy po drugiej stronie (czyli u kandydatów Partii Republikańskiej – PAP) nigdy nie była niższa” – dodała.\n„Republikanie próbują nas podzielić, ale się nie damy” – krzyczała.\nW USA trwa tzw. Superwtorek, czyli prawybory odbywające się w kilkunastu stanach jednocześnie. Jak przewiduje telewizja CNN, w stanach, gdzie już zamknięto lokale wyborcze, Clinton wygrała przynajmniej w sześciu: w Georgii, Wirginii, Tennessee, Alabamie, Arkansas i Teksasie; natomiast Sanders jak dotąd w małym stanie Vermont, który reprezentuje w Senacie USA oraz w Oklahomie.\nA to oznacza, że Clinton zdecydowanie umacnia swą pozycję faworytki Demokratów do Białego Domu i Sandersowi będzie bardzo trudno odrobić do niej straty w kolejnych prawyborach.\nZgodnie z przewidywaniami Clinton zdecydowanie pokonała Sandersa w stanach południowych, ze znacznym odsetkiem wyborców z mniejszości, zwłaszcza afroamerykańskiej, który masowo poparł ją już w poprzednich prawyborach. W stanach Vermont i Oklahoma, gdzie wygrał Sanders, dominuje elektorat biały i bardziej lewicowy, wśród którego senator cieszy się największą popularnością. (PAP)


ZNACZENIE DYSCYPLINY – Dieta, zdrowie, Medycyna\nZNACZENIE DYSCYPLINY. Terminowi dyscyplina przypisuje się zazwyczaj trzy znaczenia, dlatego nie zawsze jest jasne, co się ma na myśli używając tego słowa. Na przykład, co myśli nauczyciel mówiąc: Temu chłopcu potrzebna dyscyplina. Jedno powszechnie przyjęte znaczenie to kara. W zdaniu cytowanym powyżej nauczyciel może sądzić, że chłopiec powinien być karany. Drugie znaczenie to kierowanie przez zmuszanie do posłuszeństwa i właściwego zachowania się. Nauczyciel tak pojmujący to słowo, uważa, że chłopiec potrzebuje kogoś, kto by nim kierował, kontrolował go i trzymał w karbach, zakłada, bowiem, że chłopiec nie umie czy nie chce robić tego sam. W trzecim znaczeniu – to ćwiczenie, które poprawia i wzmacnia. Zakłada się tutaj, że celem jest dyscyplina wewnętrzna, że zadaniem ćwiczenia jest umożliwić jednostce ludzkiej kierowanie sobą i samokontrolę. A więc używając tego słowa w tym sensie. Nauczyciel ma na myśli, że chłopie c potrzebuje doświadczeń, które udoskonalą jego samokontrolę i zrobią z niego jednostkę, która kierować będzie sobą bardziej samodzielnie. Zdarzają się jednak wypadki, że nauczyciel nie widzi wyraźnych różnic między tymi kilkoma znaczeniami i ma na myśli wszystkie trzy znaczenia tego słowa. [podobne: refundacja aparatu słuchowego, nfz szczecin przeglądarka skierowań, bewacizumab ]\nTags: bewacizumab, nfz szczecin przeglądarka skierowań, refundacja aparatu słuchowego\n« Previous post link Ulepszono przeżycie z bewacizumabem w zaawansowanym raku szyjki macicy AD 8\nMutant Cohesin w przedwczesnej niewydolności jajników AD 6 » Next post link\nPowiązane tematy z artykułem: bewacizumab nfz szczecin przeglądarka skierowań refundacja aparatu słuchowego


INDIGO NAILS LAB - odpowiedzi na pytania dotyczące produktów - Strona 5 - Wizaz.pl\n2016-01-12, 10:39 #121\nDziewczyny orientujecie się ile trwa realizacja zamówienia na stronie indigo ? Złożyłam zamówienie 6 stycznia, z ich strony nic nie wynika a dodzwonić się na numer podany na stronie jest niemożliwe ;/\n2016-01-12, 11:09 #122\nw okresie promocyjnym (grudzień) trzeba czekać nawet ponad tydzień, ale jak zamawiałam w październiku to paczkę miałam chyba po 3 dniach od zakupu (tzn. zamówiłam chyba w piątek, lub sobotę, a paczkę miałam we wtorek). Co do dzwonienia to nie wiem jak jest, bo nigdy tego nie musiałam robić.\n2016-01-12, 11:14 #123\nJa zamówienie złożyłam 6 stycznia, za pobraniem. Nie mam żadnej wiadomości czy przesyłka została wysłana czy nie\n2016-01-12, 11:22 #124\n6 było święto, więc najwcześniej mogli wysłać 7 o ile wyrobili się już z wysłaniem wszystkich paczek promocyjnych, jest teraz 4 dzień roboczy od zamówienia, więc chyba nie masz się co jeszcze martwić\n2016-01-12, 11:42 #125\nwiem, wiem, że było święto tym bardziej, że zamówienie złożyłamo 23 więc może wysłali 7, lub dopiero wczoraj. Nie lubię takich sklepów, w których nie aktualizują statusu zamówienia, nie dają znać czy paczka została wysłana itd. szczególnie jak człowiek bierze przesyłkę za pobraniem.\n2016-01-12, 21:44 #126\nJa zamawiałam jakoś koło 20 grudnia, a dopiero dzis dostałam przesyłkę i to z wielką łaską, bo gdybym do nich nie napisała, to pewnie dalej by czekali. Napisałam wiadomość do nich na fb i podali mi ten adres email: zamowienia@indigo-nails.com Także spróbuj tam napisać, szybko dostałam odpowiedź.\n2016-01-12, 22:31 #127\n2016-01-14, 19:35 #128\nJa złożyłam zamówienie 11, opłaciłam od razu przelewem, a dziś zjawił się u mnie kurier z paczą za pobraniem wkurzyłam się, nie będę płacić dwa razy za to samo zamówienie! Paczki oczywiście nie przyjęłam, napisałam do nich na FB i na maila podanego na stronie, ale cisza, a wiadomość na fejsie odczytali\n2016-01-15, 08:09 #129\n2016-01-15, 08:48 #130\nDzięki, paczka koniec końców dotarła do mnie we wtorek pyłki są przepiękne, ale już nie będę zamawiać u nich na stronie. Obsługa klienta jest tragiczna, a raczej jej brak więc odpuszczam\n2016-01-15, 09:12 #131\nJa zamawialam od dystrybutora (SN Studio) i tez mnie nie powalila obsluga. :/ na wysylke czekalam bardzo dlugo (za dlugo - ktos mi bedzie musial wyslac do UK paczke albo przywiezc przy okazji, bo nie doszla przed moim wyjazdem), kontakt dosc trudny, w ogole straszne pomieszanie, z maili z przedstawicielem wynikalo jedno, a uaktualnienia statusu wysylki zyly swoim zyciem... Jakis tydzien po zlozeniu zamowienia dostalam maila odnosnie adresu, ze paczka zostanie wyslana blablabla, probowalam anulowac zamowienie, to okazalo sie, ze jednak paczka jest juz w drodze.\nJa wiem, ze mogly byc wciaz poswiateczne opoznienia, ale czy naprawde nie mozna napisac na stronie, ze czas przesylki jest wydluzony? Na stronie napisane jest ze przesylka wysylana jest natychmiast po zaksiegowaniu wplaty lub za pobraniem w ciagu maksimum dwoch dni. W efekcie i tak podjechalam do dystrybutorki stacjonarnie, a naprawde nie bylo mi po drodze.\nCzas edycji: 2016-01-15 o 09:17\n2016-01-15, 16:22 #132\nDziewczyny gdzie oprócz strony Indigo mogę zamówić online ich syrenkę? Szukałam na allegro ale na razie bezskutecznie...\n2016-01-15, 17:41 #133\n2016-01-15, 21:50 #134\nNapisz chciażby do dystrybutora w pobliżu Twojego miasta, ja Indigo nie mam stacjonarnie, więc pyłki zamawiam przez fb Indigo Rzeszów wysyłają mi poleconym priorytetem za 7 zł\n2016-01-15, 22:00 #135\n2016-01-16, 03:13 #136\nNiestety mieszkam za granicą i to daleko, bo na jednej z amerykańskich wysp, także zostaje mi tylko zamówienie online. Wysyłka na polski adres w Białymstoku.\n2016-01-16, 11:41 #137\nOstatnio kupiłam sobie lakiery hybrydowe z firmy Indigo i mam problem, ponieważ na drugi dzień po malowaniu odkleja się całkowicie wolny brzeg paznokcia. Maluje na bazie i topie z Indigo, później próbowałam na shellac (top tez tej firmy) i jest to samo. Teraz mam krótka płytkę paznokcia. Kilka razy mogłam ściągnąć hybrydę bez acetonu bo tak się odkleił. Jakie mogą być przyczyny że tak się dzieje?\nWyślij prywatną wiadomość do z_szym_03\nZnajdź więcej postów z_szym_03\n2016-01-16, 11:44 #138\nTo może jakiś znajomy lub rodzina z Białegostoku może Ci zrobić zakupy w Aurze.\n2016-01-16, 11:50 #139\nNapisane przez z_szym_03\nJeśli odchodzą razem z bazą to zbyt tłusta płytka, lub nieprawidłowe nałożenie. A jeśli wcześniej nie miałaś takich problemów to reklamuj.\n2016-01-16, 12:01 #140\nA jak zachowuje się lakier? Jest twardy czy gumiasty? Jeżeli twardy to może być problem płytki paznokcia. Tak jak napisała Frutelka, może być tłusta, lub jak w moim przypadku za miękka. U mnie paznokcie się wyginały i po jakimś czasie odklejał wolny brzeg.\nJeżeli lakier jest lekko gumowaty i elastyczny to moim zdaniem może być za słabo utwardzony. Ja mam lampę led 6W i muszę utwardzać 3 x po 40 s żeby się wszystko dobrze trzymało.\n2016-01-16, 12:07 #141\nJa zamawialam w Niemczech Indigo i za kazdym razem super obsluga, szybka dostawa i telefon z zapytaniem czy maja mi zwrocic kase (promocja 2+1) czy chce dodatkowe lakiery Indigo trzyma u mnie dobrze, choc praca wymagajaca dla dloni i paznokci\n2016-01-16, 12:33 #142\nA dobrze odtłuszczasz płytkę? Nie zalałaś skórek?\n2016-01-16, 12:43 #143\nPłytkę przecieram odtłuszczaczem, ale nie z firmy Indigo. Zastanawiam się, bo inne firmy trzymały się dłużej, zdejmowałam je po dwóch tyg bo przeszkadzał mi odrost, a ostatnio zauważyłam, że też trzymają się krócej,natomiast Indigo na drugi dzień odchodzi. Czy może być tak, że odtłuszczacz traci swoje właściwości po jakimś czasie?\n2016-01-16, 13:44 #144\nJeśli przy innych lakierach dzieje się tak samo to stawiam na lampę.\n2016-01-16, 16:26 #145\nok, dzięki za odpowiedzi wypróbuję jeszcze nowy odtłuszczacz. Jak nic się nie zmieni to wymienię żarówki w lampie.\n2016-01-16, 17:37 #146\nAura to centrum handlowe czy jakaś hurtownia?\nNie znam Białego Stoku tylko po prostu grzecznościowo wysyłam tam przesyłki na znajomych adres.\n2016-01-16, 17:40 #147\nAura to hurtownia. Mają tam Indigo, Semilac, Gelish, Shellac i ostatnio zobaczyłam jeszcze Elarto.\n2016-01-17, 13:45 #148\nSprawdź żarówki Może już są starsze i nie przenikają tak promienie jak powinny by utwardzić dobrze lakier. Co do odtłuszczacza to sprawdź datę, w Indigo to 2 lata od otwarcia, a używasz w ogóle primer bo nic nie wspominałaś ?\n2016-01-17, 20:31 #149\nCzy Neon Blue i Watermelon wymagają białego podkładu czy można je nałożyć solo?\n2016-01-17, 23:39 #150\nMam Watermelon na razie tylko na wzorniku ale krycie ma bardzo dobre. Kładłam jedną cienką, drugą średnią i nie ma żadnych prześwitów. Kolor piękny, żarówiasty, idealny na ciepłe dni.


Już dziś MASTERS i DeDe Negra w Elblągu! Wstęp wolny! - info.elblag.pl\nGodzinę temu Za nami pierwszy dzień Świątecznych Spotkań Elblążan i koncert... »\nPrzedwczoraj 11:40 1.Do prokuratury trafiło zawiadomienie w sprawie filmu Zbigniewa Stonogi », 12837\n3.Sukces akcji „Serce na talerzu”. Na leczenie Szymonka zebrano ponad 27... », 3529\n5.Rząd przyjął program Kolej Plus. To szansa na uruchomienie trasy nad Zalewem? », 3023\n6.Mistrzowie parkowania w Elblągu (część 36) », 2861\n4.Rząd przyjął program Kolej Plus. To szansa na uruchomienie trasy nad Zalewem? », 26\nJuż dziś MASTERS i DeDe Negra w Elblągu! Wstęp wolny!\n26.07.2019, 10:00:00 Rozmiar tekstu: A A A\nZespół Masters, założony przez Pawła Jasionowskiego, na scenie polskiej muzyki rozrywkowej obecny jest już.. 10 lat! Największą rozpoznawalność zdobył dzięki utworowi „Żono Moja, serce moje”.\nPrzebój ten ma prawie 80 milionów wyświetleń na YouTube i bije kolejne rekordy popularności. Ale to jeszcze nie koniec atrakcji przed zespołem Masters wystąpi DeDe Negra – czyli Daria Dombrowska, która pochodzi z Jabłonowa Pomorskiego i… nie wyobraża sobie choćby jednego dnia bez muzyki! Uwielbia muzykę popowo – klubową i właśnie w takich brzmieniach usłyszycie Państwo ją na koncercie w Elblągu – mówi Rafał Zemke właściciel ICE QUEEN Magda Gessler w Elblągu.\nChciałem bardzo serdecznie podziękować wszystkim elblążanom i turystom za tak liczne odwiedziny w weekend. To co działo się na koncercie Luigi Pagano, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania, już z nim rozmawiamy aby do Nas przyjechał ponownie.\nNiedziela z malowaniem twarzy dzieci oraz ogromne bańki i balony ściągnęły do nas tłumy dzieciaków – serce się raduje dodaje Rafał Zemke i zaprasza w każdy weekend. Szykujemy już kolejne muzyczne doznania i niespodzianki dla dzieciaków.\n26.07 piątek 18:00 – koncert DeDe Negra\n26.07 piątek 20:00 – koncert MASTERS „Żono moja, serce moje”\n27.07 sobota 18:30 - DJ Krzysztof\n28.07 niedziela 15:00 – 18:00 - Wszystko GRA, świat baniek, malowanie dzieci, rysowanie kredą po kostce brukowej przy Bramie Targowej oraz rozdamy 2000 balonów ICE QUEEN Magdy Gessler!\nZapraszamy, warto rezerwować stoliki w ogródkach bo liczba miejsc jest ograniczona:\nWszystkie informacje zawsze u Nas na fb!\nMega fajnie, ze sie dzieje!!! Brawo.\nNo nie wiem czy fajnie było jak muzycy sobie nawzajem przeszkadzali grając jednocześnie - w dwóch różnych knajpach blisko siebie. Żenujące\nTo ty już uciekaj i w ogóle nie wracaj., tak będzie lepiej dla każdej z knajp.\nJestem naprawde zdziwiony, ze kilku wlascicieli restauracji i Pan Rafał potrafia zrobić takie imprezy. To jest naprawdę niesamowite. Koncerty, DJ, atrakcje dla dzieciakow, leżaki. Życzę Panowie wszystkiego dobrego, trzymam kciuki bo robicie kawal dobrej roboty. A Pani Magda Gessler przyjedzie?\nPochwalam inicjatywę, choć wybór wykonawców w sam raz dla "elblongów". Ale niech się dziej.Elblongi nie słuchają normalnej muzy...\nBędą tłumy na koncercie o 20. W piątek, niby nikt nie słucha tej muzyki a na koncertach tłumy. Tak damo jest na imprezach gdy graja disco polo wszyscy się bawią inna muzyka nie ma polotu.\n~ Dziadoskie miasto\nTak to jest jak w Elblągu nadal nie ma amfiteatru. Odpowiedzialni za ten stan powinni zostać zwolnieni natychmiast z pracy.\nCiekawe jak bezpieczeństwo. Tam gdzie piwo i gwiazdy. Nie idziemy może kiedy indziej.\nCiekawe czy maja pozwolenie na organizacje imprezy masowej? Poza tym wolałabym iść do restauracji w której nie mam tłumu za plecami.\nRozmawialam wczoraj przez chwile z Panem Rafalem. Niestety, zyczliwi z konkurencji nasylaja na nich wszystkie mozliwe sluzby, dzwoniac codziennie na policje, straz miejska itd. I tu Was zdziwie, maja wszystkie pozwolenia a teraz wspiera ich rowniez miasto, uwazam to za bardzo dobry ruch ze strony urzedu. Pan Rafal jest mega milym czlowiekiem, ogarniety, z siłą i zamilowaniem. Gratuluje Panu robi Pan kawal dobrej roboty, najwazniejsze ze dla ludzi. Tak trzymac!!!


Uczyli recyklingu odpadów – Sozosfera - ochrona środowiska\nUczyli recyklingu odpadów\nW poznańskiej Arenie odbył się ekologiczny piknik, podczas którego dzieci i młodzież uczone były, jak segregować odpady i dbać o środowisko.\nZa organizację pikniku odpowiadał Związek Międzygminny Gospodarka Odpadami Aglomeracji Poznańskiej (ZM GOAP) oraz firma Tetra Pak. Partnerem akcji było Miasto Poznań, a także m.in. Miasto i Gmina Buk, Miasto i Gmina Swarzędz czy Miasto i Gmina Oborniki.\nW ramach akcji pt. „Segregacja-transformacja!” można się było m.in. dowiedzieć, na czym polega recykling opakowań, w szczególności tych po żywności płynnej. Ekologiczny piknik w poznańskiej hali Arena odwiedziło ok. 3,5 tys. osób.\nJak podaje Urząd Miasta Poznania (UM), wydarzenie celowo zorganizowano w okresie przedświątecznym, bowiem Boże Narodzenie to czas, kiedy ilość odpadów wytwarzanych w gospodarstwach domowych zdecydowanie wzrasta. Generowane wówczas odpady to przede wszystkim opakowania po prezentach i pozostałości po produktach spożywczych. Celem pikniku było podniesienie poziomu wiedzy i świadomości ekologicznej wśród mieszkańców aglomeracji poznańskiej.\nUczyli recyklingu odpadów w poznańskiej Arenie\nOrganizatorzy pikniku zaadresowali go do dwóch grup docelowych. Czwartego grudnia w wydarzeniu, wraz z rodzicami i opiekunami, mogła uczestniczyć młodzież w wieku 9-15 lat, zaś drugiego dnia program zajęć przeznaczony był dla grup przedszkolnych i szkolnych w wieku 4-9 lat.\nPierwszego dnia imprezy – skierowanego do młodzieży w wieku od 9-15 lat – uczestnicy mogli wziąć udział w warsztatach, podczas których uczyli się malowania toreb jutowych, tworzenia ozdób choinkowych z odpadów, produkcji przypinek i magnesów na lodówkę czy wyplatania koszy i pojemniczków z papieru, z reklamówek wielokrotnego użytku oraz innych odpadów.\nTego dnia ogłoszono też wyniki, prowadzonego wśród szkół, konkursu na najlepszą kampanię informacyjną propagującą proekologiczne postawy. Przed uczestnikami postawiono zadanie – mieli oni edukować społeczność lokalną w zakresie zasad postępowania z odpadami. Do wygrania były m.in. boomboxy, wieże Hi-Fi czy aparaty fotograficzne. W kategorii młodszych dzieci triumfatorem okazał się Zespół Przedszkolny nr 2, a w kategorii dzieci starszych Zespół ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Obornikach.\nO godzinie 13 na scenie pojawił się zespół Recycling Band, grający na własnoręcznie wykonanych instrumentach z odpadów. Członkowie bandu do produkcji swoich instrumentów używają m.in. butelek, puszek, starych części rowerowych czy grzebieni do włosów.\nTagiedukacja na rzecz recyklingu edukacja odpadowa ekoedukacja\nRusza rewitalizacja hałdy pocynkowej\nOdświeżone parki miejskie w Rybniku