Fiat Punto II Van 1.9 JTD 85KM 63kW 1999-2010 - Opinie i oceny o silniku - Oceń swoje auto • AutoCentrum.pl\nOceny Fiat Punto II Van 1.9 JTD 85KM 63kW 1999-2010\nNajnowsze oceny Fiat Punto II Van 1.9 JTD 85KM 63kW 1999-2010\nMoja ocena Fiata Punto II moze nie jest obiektywna poniewaz wczesniej mialem VW Polo 1.7 SDI. Nie bede porownywal tych samochodow bo sie poprostu nie da moje Polo mialo przejechane ok 300.000 km a punto przy 164.000 sie poprostu rozpada jezdze od serwisu do serwisu. Zawieszenie ciagle lata wymienilem juz prawie wszystko co musze zaznaczyc wcale nie jest tanie, pozostaly mi tylko do wymiany wlasciwie wachacze koszmarnie drogie. Silnik no prosze...\nNiestety ciągle przepalają się żarówki i to jest paskudne bo w Turbo dieslu nie ma miejsca na normalną wymianę i trzeba rozkręcać nie tylko reflektory ale i inne blisko położone podzespoły. Raz miałem wymianę pompy sprzęgła. Dodatkowo po kilkukrotnej podróży "AUTOSTRADĄ" A4 pukają pourywane gdzieś pod deską plastyki, ale to wybaczam bo tą "drogą" powinni wozić raz w tygodniu "naszych polityków", może mniej byłoby palantów. Atak ogółem jest...\nSamochód PUNTO był serwisowany cały czas w ADF Wrocław ale do czasu gdy z uszkodzonym katalizatorem dojechałem do firmy a tam szukano wszystkiego łacznie z wymianą filtrów,czujników.Wyjechałem z tej firmy wzbogacony o doświadczenia serwisantów odchudzonym portfelem,bez poprawy samochodu do domu miałem tylko 60km .Naprawe zrobiono mi w Katowicach w prywatnej firmie.Refleksja moja jest taka A co na to ADF jak panowie czujecie sie i czy jesteście...\nŚwietny samochód posiadający kilka wad. Oceniając go oczywiście trzeba uwzględnić fakt, ze jest to auto z założenia miejskie a w naszym kraju bardzo często użytkowane jest jako podstawowy samochód rodzinny. Słabe strony to kilka denerwujących drobiazgów, jak wspomniane żarówki czy słabe wyciszenie auta. Jednak jakość silnika 1.9 JTD przyćmiewa wszystkie niedostatki autka. Świetny, bezawaryjny motor.\nSłabe sprzęgło spalone po 50 tyś. Ale poza tym rewalacja 270 Nm momentu to coś niesamowitego jak na takie auto, przyśpieszenie poniżej 10 s a prętkość ponad 200, paliwo w mieście 7 l ropy a na trasie przy prętkości do 120 ok. 4,3 l jak będziemy jechać wolniej to spali nawaet 3,8. Częste uszkodzenia wspomagania kierownicy (stuki)\n~P.S. z nad morza\nJeżdżę w miarę nowoczesnym i atrakcyjnym wizualnie samochodem wyposażonym w przestarzały technologicznie silnik. Jestem entuzjastą silników wysokoprężnych ale nie stać mnie było na dopłacenie 10tys. zł. za silnik typu JTD tym bardziej, że nie miało to żadnego uzasadnienia w aspekcie ekonomicznym.\nNiestety jest to prawda. Nie wiem co mam już robić. Chcę mieć ten samochód, lecz bez wad. Poradżcie co robić. To co opisałem powyżej mogę udokumentować fakturami napraw i książeczką gwarancyjną. Samochód popsuł się już tego samego dnia jak tylko prezanter wyjechał nim z salonu.\nSamochód godny polecenia ( jednak po roku uzytkowania zdecydował bym sie na 1.9JTD ) a wspomaganie elektryczne poprostu powala na nogi. Sporo miejsca w środku, duży bagażnik, dobra jakość materiałow użytych do wykończenia, deska rozdzielcza w dwóch kolorach, fajne przyciski, dużo rozmaitych schowków. Prowadzi sie dobrze żadnych zastrzeżeń, dobre hamulce, w zakrętach stabilny. Punto jest samochodem godnym uwagi.\nOgólnie auto uważam za dobre, pod warunkiem że użytkownik wie jak się z nim obchodzić…\nTO UZYWANE AUTO WIEC NIE MOZE BYC DOSKONALE ALE NAPEWNO JEST DOBRE!!!


Firanka gotowa z błyskiem, rozm. 300x180cm, PETUNIA 093338 - Sklep Magdalena24\n» Firanka gotowa z błyskiem, rozm. 300x180cm, PETUNIA 093338\nKod produktu: 093338/PRO/001/180300/1\nFiranka żakardowa na prosto z połyskiem na wymiar 300x180cm.\nBiała firanka żakardowa z delikatnym połyskiem. Model firany bez wszytej taśmy marszczącej. Dół firany na prosto, zakończony ozdobnym szerokim pasem.


Notowania zbóż. Spadkowy tydzień na terminowym rynku zbóż - Ceny płodów rolnych - strona 1\nNotowania zbóż. Spadkowy tydzień na terminowym rynku zbóż\nW piątek nadal przeważały przeceny na giełdowym rynku zbóż, jednak ich zakres był dużo mniejszy niż wcześniej. W skali tygodnia pszenica potaniała o 2,6% w Chicago i tylko nieco mniej w Paryżu (najbliższe serie kontraktów). Kukurydza straciła na wartości w minionym tygodniu 2,1% na CBoT i 1,1% na Euronext-Matif.\nJak podaje Andrzej Bąk z e-WGT, na rynku oleistych, wywindowane mocno ceny canoli spadały przez cały miniony tydzień, ostatecznie najbliższa seria kanadyjskiego rzepaku potaniała w tygodniu o 2,4%, ciągnąc w dół ceny unijnego rzepaku o 1,1% (-4 eur/t). W tym czasie ceny soi były wyjątkowo stabilne, najbliższa seria zamknęła tydzień wzrostem o 0,3%.\nUbiegłotygodniowe notowania rolnych kontraktów futures przebiegały pod dyktando czerwcowego raportu Amerykańskiego Departamentu Rolnictwa, który opublikowany był w ubiegłą środę. Warto również zauważyć, że wcześniejsze wzrosty, w dużej mierze oparte były na zmniejszaniu, olbrzymiej krótkiej pozycji (odkupowaniu kontraktów), zajmowanej w Chicago przez kapitał spekulacyjny w pszenicy, kukurydzy i soi. Szczególnie w drugiej części tygodnia presja wzrostowa ze strony inwestorów finansowych osłabła. W środę, amerykańskie dane pokazały lepsze od oczekiwań perspektywy dla bilansu pszenicy w USA, raport przyniósł wzrost zapasów końcowych pszenicy, zarówno dla starego, jak i nowego sezonu. Dodatkowo, podniesiono także prognozę światowych zbiorów pszenicy do 721,6 mln t, co jeśli się sprawdzi, będzie drugim w historii wynikiem, po ubiegłorocznym rekordzie na poziomie 726,3 mln t. W przypadku kukurydzy, USDA podniósł o ponad 3 mln ton szacunki produkcji kukurydzy na świecie w obecnym sezonie (stare zbiory). Korekta ta doprowadziła do silnego wzrostu zapasów końcowych kukurydzy w tym sezonie, wpływając na dużo korzystniejszy bilans na światowym rynku kukurydzy w sezonie 2015/16, w porównaniu z prognozą majową. Zdaniem USDA, globalne zbiory kukurydzy w nowym sezonie będą o ok. 10 mln ton niższe, od ostatniego rekordu na poziomie 999,45 mln ton, to jednak zapasy na koniec nowego sezonu spadną o tylko 2 mln ton, licząc rok do roku.\nzboże + ropa brent + ceny ropy + zboża + USA + ceny pszenicy + notowania + rzepak + ceny oleistych + ceny rzepaku + soja + zbiory soi + CBoT + śruta sojowa + Unia Europejska + ceny soi + ceny zbóż + notowania zbóż + Matif + ceny śruty + kurs walut + Pszenica +


Szwecja 1946. Cyla Zacharowitz z mężem w szpitalu.\nPaździernikowy, chłodny dzień 2011 roku. Nowotarski cmentarz. Za trumną wolno sunie tłum żałobników. W trumnie Jerzy Bielecki. Trudno uwierzyć…\nWciąż mam go przed oczami. Żywego. Szczupły, wysoki, wyprostowany, z siwą, bujną czupryną nie wygląda na swoje lata. Pisze, opowiada, udziela wywiadów. Podróżuje: Nowy Jork, Tel Aviv, Hamburg, Kraków, Chorzów, Oświęcim… Przez telefon, gdy pozna znajomego, witalnym głosem recytuje: – Numer 243 melduje się! Na posterunku!\nZawsze ma w portfelu starą fotografię. Na szpitalnym łóżku leży piękna, czarnowłosa dziewczyna. Jej wielkie oczy znieruchomiały na chwilę wpatrzone w obiektyw. Obok, na krześle siedzi młody mężczyzna odziany w staromodny garnitur. Nachyla się w stronę dziewczyny, jakby coś chciał powiedzieć.\nChciał walczyć z okupantem. Próbował przedrzeć się na Węgry. Liczył, że stamtąd przedostanie się do Francji, do polskich sił zbrojnych. Aresztowano go w Dąbrowie koło Nowego Sącza, gdy z pięcioma kolegami usiłowali przekroczyć granicę węgierską. Był 7 maja 1940 roku. Przez więzienie w Nowym Sączu trafił do więzienia w Tarnowie. 13 czerwca ponad siedmiuset takich jak on wyprowadzono z cel. Dezynfekcja w łaźni żydowskiej, oczekiwanie na transport. Dokąd? Myśleli, że na roboty do Niemiec. Trafili do Auschwitz. 14 czerwca 1940 roku stali się pierwszymi więźniami obozu.\nNa zawsze zachował w pamięci słowa wypowiedziane przez niemieckiego oficera podczas pierwszego apelu w obozie: „Wy Psy, Polnische Bande. Pamiętajcie, że to obóz niemiecki, a nie sanatorium. Będziecie tu pracować do końca swojego życia. Porządnie pracujący więzień może tu przeżyć trzy miesiące, kombinator lub złodziej przeżyje może pół roku, księżom i Żydom daję trzy tygodnie. Nie zapominajcie nigdy, że wyjście stąd jest tylko jedno – przez komin! A jeśli się to komuś nie podoba, może od razu iść na druty.”\nJesień 1944, Jerzy Bielecki w kilka miesięcy po ucieczce z Auschwitz.\nCyla Cybulska, fotografia z 1945 roku.\nCyla Cybulska przyszła na świat 28 grudnia 1920 roku w Łomży i nigdy rodzinnego miasta nie opuszczała. A jednak – wraz z wprowadzeniem przez Niemców okupacyjnych porządków – świat wokół niej bardzo się zmienił, skurczył się do otoczonego murem skrawka miasta zwanego gettem. Stamtąd cała jej rodzina trafiła do Sammellager w Zambrowie, skąd 21 stycznia 1943 roku wywieziono ją do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz w Oświęcimiu. Jak się okazało – Auschwitz to był jeszcze inny, jeszcze gorszy świat.\nKiedy pociąg zatrzymał się na obozowej rampie, stłoczonych w bydlęcych wagonach Żydów wyrzucono na zewnątrz, nie szczędząc wyzwisk, przekleństw, razów…\n– Rechts, links, rechts, links – tak wyglądała selekcja. Oszołomieni ludzie nie wiedzieli, według jakich reguł i dlaczego jedni mają się kierować na prawo, a inni na lewo. Po lewej stronie gęstniał tłum, po prawej, gdzie kazano zająć miejsce Cyli, stali tylko nieliczni. Cała rodzina Cyli znalazła się po lewej stronie: mama Fela, ojciec Mordechaj, starszy brat Jakub, młodszy brat Natan oraz dziesięcioletnia siostra. Szybko okazało się, że ci z lewej przeznaczeni są na śmierć – od razu zostaną skierowani do komór gazowych i w obozie nie pozostanie po nich żaden ślad. Tych z prawej uznano za zdolnych do pracy. Zanim zginą, będą musieli jeszcze sporo wycierpieć. W obozowym kanonie pojęć takie zrządzenie losu nazywano szczęściem…\nWyselekcjonowane kobiety zapędzono na odcinek BIa w Birkenau. Tam odebrano im wszystkie przedmioty cywilne, ostrzyżono i wytatuowano na przedramionach numery. Cyla oznaczona numerem 29558 skierowana została do baraku nr 9, w którym funkcję blokowej pełniła czeska Żydówka, która lubiła bić i biła często podległe sobie więźniarki. Więźniarka 29558 trafiła do ciężkiej pracy pod gołym niebem – burzyła domy i zabudowania gospodarcze po Polakach wysiedlonych z wiosek Brzezinka, Babice, Rajsko, Pławy, Harmęże, Budy, które znajdowały się w rejonie należącym do obozu. Przy pracy tej używało się najbardziej prymitywnych narzędzi, jak młoty, łomy. Po kilku tygodniach stanęła do następnej selekcji. Tym razem wybierano tylko młode, zdrowe i urodziwe dziewczęta, które przeniesiono do KL Auschwitz, do obozu macierzystego. Cyla wtedy jeszcze nie wiedziała, że to kolejny przejaw szczęścia w jej obozowym życiu.\nJerzy Bieleckiego na terenie byłego obozu Auschwitz.\nJerzy Bielecki, Józef Stós i Józef Szajna.\nJerzy Bielecki i Bogdan Wasztyl. Hermęże 2003.\nSzwecja 1946. Cyla Zacharowitz z mężem w szpitalu. Fot: jerzybielecki.com\nJerzy Bielecki i Bogdan Wasztyl. Hermęże 2003. Fot: Archiwum Stowarzyszenia Auschwitz Memento\nJerzy Bielecki, Józef Stós i Józef Szajna. Fot: Archiwum Stowarzyszenia Auschwitz Memento\nJerzy Bieleckiego na terenie byłego obozu Auschwitz. Fot: Archiwum Stowarzyszenia Auschwitz Memento\nCyla Cybulska, fotografia z 1945 roku. Fot: jerzybielecki.com\nJesień 1944, Jerzy Bielecki w kilka miesięcy po ucieczce z Auschwitz. Fot: jerzybielecki.com


anna sakowicz – Dobre książki\nTag: anna sakowicz\nCzy rzeczywiście znamy tak dobrze naszych najlepszych, jak nam się wydaje? Powieść “Niebieskie motyle” Anny Sakowicz uświadamia nam, że choć myślimy, że wiemy o nich wszystko, nagle pewne zdarzenia pokażą nam, że nie wiemy tak naprawdę nic.\nTajemnicze zniknięcie czy ucieczka?\nAnka, Gosia i Matylda są siostrami. Jako małe dziewczynki spisały “przysięgę”, że zawsze będą razem. Dorosłe już kobiety, mimo że rzucone przez los w różne miejsca, mają ze sobą bardzo dobry kontakt. Dlatego kiedy w tajemniczy sposób znika jedna z nich – Gosia, cała rodzina zostaje zaalarmowana. Szukając siostry, Anka i Matylda odkrywają coraz to dziwniejsze rzeczy. No bo dlaczego nagle Gosia, malarka z zawodu, zaczęła malować niebieskie motyle? Dziewczyny znajdują też w jej pracowni malarskiej gablotki z takimi niebieskimi motylami, niewystępującymi w Polsce. Co ukrywa ich ukochana siostra? Czy stało się coś złego, czy może zwyczajnie uciekła od rodziny?\nPowieść przypadła mi do gustu już od pierwszej strony. Napisana lekkim piórem, interesująco wprowadza czytelnika do nietuzinkowej historii. Każda kolejna strona intryguje coraz bardziej i bardziej. Razem z bohaterkami próbowałam ustalić, gdzie może znajdować się Gosia. Książka ma w sobie “to coś”, co sprawia, że dosłownie pochłania się ją i nie sposób się oderwać od lektury. Mimo że opisuje poważny problem z nutą kryminalną – zaginięcie osoby to nie błahostka, to jednak nie zabrakło tu scen z humorem, jak na przykład scena libacji w hotelu. No po prostu aż płakałam ze śmiechu. Interesująca fabuła, ciekawi, nie papierowi bohaterowie, wspomniany już humor są wielkimi atutami tej książki.\nAnna Sakowicz – urodzona w 1972 roku. Ukończyła studia na kierunku filologia polska. Już podczas studiów podjęła pracę jako dziennikarka w szczecińskim “Punkcie Widzenia”. Wiele lat później została doradcą metodycznym nauczycieli oraz redaktor naczelną regionalnego czasopisma pedagogicznego. Pisze powieści obyczajowe:\n“To się da!”,\n“Już nie uciekam”,\n“Postawić na szczęście”,\n“Na dnie duszy”\nPiszę także książki dla dzieci, które są nagradzane:\n“Listy do A. Mieszka z nami Alzheimer”,\n“Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” (ta książka została napisana wspólnie z Emmą Kiworkową).\nInne jej książki to humoreski: “Żółta tabletka” oraz “Żółta tabletka plus”.\nKsiążki: “To się da!”, “Szepty dzieciństwa” oraz “Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” zostały nagrodzone przez portal Granice.pl.


Paląca kwestia wybaczenia zadanego bólu. - Strona 2 - Kryzys małżeński :: Forum Pomocy SYCHAR :: Uzdrowienie Małżeństwa\nPost autor: anna » 01 mar 2017, 17:09\nS Zono, jak Ty w ogóle możesz za coś takiego pisać i za coś takiego przepraszać? Zawsze będę Ci wdzięczna za... wszystko! Dziękuję, Kochana! Pozdrawiam.\nRejestracja: 07 lut 2017, 15:20\nPost autor: julek » 09 mar 2017, 15:36\nMoże czas na separację.\nPrzemyśl to. Nie wystarczą tylko Twoje nowenny, umartwiania i poświęcenia...\nOdżyjesz. Staniesz na nogi. Pan Cię nie opuści, umocni Cię.\nPotem wrócisz do tematu... Może jeszcze uratujesz to małżeństwo.\nPost autor: anna » 09 mar 2017, 20:18\nJulku, wiele osób radzi mi podobnie, lecz mąż uparcie prze do rozwodu, nie zgadza się na żadne inne wyjście. Z nielicznych, bardzo zdawkowych jego zachowań i uników wnioskuję, że znalazł sobie kochankę, podobnie jak jego ojciec wcześniej, lecz on temu zaprzecza, ponieważ walczy o Dzieci i chce na razie przynajmniej uchodzić za wzorowego ojca, zajmującego się tylko Dziećmi. Ja się staram uratować to małżeństwo, lecz mąż jest posłuszny woli swego ojca i nie chce nawet ze mną rozmawiać (wyraża zgodę jedynie na rozmowę o ewentualnym podziale Rodziny podczas rozwodu). Najtrudniej jest mi zrozumieć to, że stał się tyranem psychicznym na wzór swego ojca, lecz to mnie oskarża o czyny straszne, wprost przerażające, aby uzyskać poparcie instytucji zewnętrznych.\nPost autor: s zona » 09 mar 2017, 20:19\njulek pisze: Aniu,\nAniu ,moze warto to przemyslec..\nMaz moze psychicznie Cie dreczyc\nale Ty MOZESZ to przerwac,dla dobra calej Rodziny .\nKiedys Jacek - sychar pisal ,ze mezczyzna ,jesli nie Musi ,to nie ma potrzeby sie zmieniac!\nKosciol popiera Separacje - w skrajnych przypadkach -,aby chronic siebie i dzieci .\nKs Dziewiecki powoluje sie na evangelie ,mowiac ,ze Pan Jezus zawsze stawal\nW OBRONIE KRZYWDZONYCH a nigdy krzywdzicieli.\nAniu ,jako matki mamy moralny obowiazek zdbac o dobro naszych dzieci ;\nczy widzac nas zestresoane ,nieszczesliwe w malzenstwie ,\nbeda potrafily odnalesc w swoich relacjach z mezem ?\nWiemy ,jakie znaczenie ma rodzina pierwotna ..\nMoze taki zimny prysznic ostudzi zlosliwosci ze strony meza\ni pomoze mu podjac starania o Wasza rodzine ..\nTak ,jak pisze Mare Twoj maz nic teraz nie musi ,jest Ciebie pewien\nMa doskonala opieke w domu i zycie na zewnatrz dla siebie..\nAnno jestes madra kobieta ,\nwierze ,ze podejmiesz decyzje ,ktora moze Ocalic Wasze malzenstwo ,\nna ten moment to rownia pochyla ..\nPrzepraszam ,ze pisze tak szczerze ,ale sama to przerabialam..\nUwazalam ,ze jesli ja bede sie starac, to maz to doceni itd .\nA to dzialalo odwrotnie ,maz korzystal z zycia na zewnatrz ,\npotulna zona nie przeszkadzala mu w niczym ..\nPost autor: anusia4 » 09 mar 2017, 21:17\nWybaczanie zadanego bólu a wybaczanie stale zadawanego bólu to dwie różne rzeczy...\nKsiądz z naszego ogniska nam wielokrotnie tłumaczył że nie możemy na to pozwalać. Że trzeba powiedzieć dość...\nŻe to sprzeczne z miłością tak dać się ciągle poniewierac...\nPost autor: anna » 09 mar 2017, 22:50\nDziękuję Wam serdecznie, S Zono i Anusiu4. Tak, to prawda, tak to u mnie wygląda: daję się poniewierać na oczach Dzieci, ciągle tłumacząc sobie, że robię to dla dobra Rodziny, a prawdopodobnie Ją przez takie działania krzywdzę... Jednak sama pochodzę z rozbitej rodziny, nie widziałam takiego poniewierania w moim domu, lecz mimo tego źle wybrałam... Jestem tym kompletnie dobita, wyrzucam sobie ciągle, że Dzieci płaczą przeze mnie, przez moje zaślepienie i ułudę, i nie wiadomo, co Je jeszcze czeka w życiu...\nPost autor: jacek-sychar » 10 mar 2017, 7:52\nCzytałaś książkę "Rozwinąć skrzydła"?\nGorąco polecam. Jest tutaj:\nPost autor: julek » 12 mar 2017, 7:40\nPiszę z pozycji mężczyzny i dlatego z góry przepraszam za twarde słowa... Trudno jest tak pisać, ale czasem trzeba.\nOn ma nad Tobą przewagę psychiczną i bezwzględnie to wykorzystuje. Przestań się użalać nad sobą, tylko napisz do sądu o separację. Nie bój się ! Bronisz życia swojego i swoich dzieci. S zona bardzo dobrze pisze.\nNie szukaj winy w sobie. Nie wiem, czyja była wina i nie jest to ważne w tym momencie. Na marginesie, rzadkie są chyba sytuacje, gdy winna jest tylko jedna strona. Ważne jest to, co piszesz, że jest przemoc i zgorszenie. Kropka.\nTu nie chodzi w ogóle o wybaczenie. Wybaczyć mu możesz i powinnaś, ale to nie oznacza konieczności kontynuacji chorego, toksycznego układu. To było przerabiane przed Tobą tysiące razy.\nSkup się na korzystnym wyroku sądu. Na szczęście u nas sądy orzekają zazwyczaj na korzyść kobiety. Myśl o przyszłości Twojej i dzieci.\nMódl się, aby Pan dał Ci siły.\nOn ma dla Twojego męża swój plan i nam nic do tego. Ty prawdopodobnie zrobiłaś już do tej pory wszystko, co w Twojej mocy, aby wam pomóc, chyba że o czymś nie wiem. Może w ten sposób uratujesz swoją rodzinę.\nPost autor: anna » 12 mar 2017, 14:47\nJacku-Sychar, Julku, dziękuję Wam za pomocne słowa. Nie czytałam wspomnianej książki, na pewno kiedyś do niej zajrzę, dziękuję. Co do sądu i wystąpienia doń, sprytny teść ubiegł mnie nieco w tym względzie, rozpętując przy tym prawdziwą lawinę straszliwych oskarżeń. Nie chcę pisać zbyt wiele, bo wiem, że nie należy tego robić na forum, ale mąż świadczy przeciwko mnie na jego polecenia, oczerniając mnie wszędzie, gdzie tylko może. Wytoczono przeciwko mnie najcięższe działa. Po pierwszym szoku i pierwszych niespodziewanych "odwiedzinach" nasłanych instytucji (mam je ciągle i nieprzerwanie ku rozpaczy Dzieci), ponad pół roku temu, po kilku miesiącach całkowitego załamania i płaczu, zdecydowałam się zacząć mówić o gehennie, przeżywanej w domu. Teraz, jak widzę ze szczerym zdumieniem, mam odwagę pisać o tym nawet na forum. Lecz strach i niepewność jutra pozostały. Teść postanowił mnie zniszczyć i robi to naprawdę doskonale, konsekwentnie i drobiazgowo. Nie jestem pierwsza ani nie ostatnia na jego liście osób "niepokornych"... Po prostu teraz przyszła kolej na mnie. Może to przesada, wynikająca z obaw o Rodzinę, lecz od kiedy go poznałam, utożsamiam go ze złem.Takim najgorszym z możliwych. Każde jego działanie, słowo, nawet spojrzenie zdaje się mnie w tym utwierdzać. Jego wszyscy krewni na dodatek wcale nie uważają inaczej. Stąd moje poczucie bezradności i wiara, że teraz pozostała mi już tylko modlitwa, bo nikt i nic pomóc mi nie może...\nRejestracja: 04 lut 2017, 14:53\nPost autor: izabela1115 » 12 mar 2017, 20:16\nhttp://czytam.pl/k,ks_236573,O-krzywdzi ... o_spo=true" target="_blank\nw tych księgarniach dostaniesz ,w chwili obecnej jest promocja\nPost autor: julek » 13 mar 2017, 8:59\nPomaga ci Ktoś, a to jest więcej, niż wszyscy dokoła razem wzięci...\nPomógł ci dając natchnienie do napisania na forum\nPomaga ci nadal, gdy piszesz tam i czytasz odpowiedzi.\nPomaga ci dając cały czas nadzieję, bo nadal masz nadzieję, choć zaprzeczasz temu, nie przyjmujesz tego do wiadomości.\nNie znam sprawy, dlatego trudno jest radzić coś innego poza ogólnikami. Ale spróbuję.\nJeżeli racja jest po twojej stronie, nie masz się czego obawiać.\nJeżeli ktoś ma coś przeciw tobie, zawsze możesz się bronić.\nJeżeli ktoś złożył pozew przeciw tobie, ty możesz złożyć pozew wzajemny: http://www.infor.pl/prawo/pozwy/informa ... jemny.html" target="_blank\nJeżeli ktoś ma świadków przeciw tobie, ty zawsze możesz przedstawić swoich świadków. Nikt z nas nie jest nieomylny. Ludzie czasami nie znają szczegółów i świadczą w jakiejś sprawie w dobrej wierze, a potem ze zdumieniem dowiadują się, jak bardzo zbłądzili.\nStaraj się nikogo nie sądzić i nie przypisywać mu złej woli... To bardzo utrudnia ocenę sytuacji, zaciemnia rozum i powoduje, że można nami łatwo manipulować i krzywdzić nas. Jeżeli jest tak, jak piszesz, to twój teść jest godny współczucia i trzeba się za niego modlić. Takiemu człowiekowi wydaje się, że jego życie tylko do niego należy i może robić, co chce. Naprawdę zaś jest zniewolony przez siły zła i robi tylko to, czego one chcą. Sam od siebie nie robi nic. Ale zawsze jest dzieckiem Bożym, do niego tylko należy. Wybacz mu, bo nie wie co robi. Podobnie wybacz innym, którzy świadomie czy nieświadomie wyrządzają ci krzywdę.\nUwierz mi, będzie ci łatwiej...\nWybaczyć nie znaczy, że nie trzeba się bronić. W słusznej sprawie trzeba się bronić do końca.\nNie wystarczy sama modlitwa. Również pogłębione i uduchowione lektury nie są, moim zdaniem tak ważne, gdy jest pożar. Gdy jest pożar, trzeba go gasić. Trzeba dołożyć swoje starania, bo jesteś osobą odpowiedzialną. Stoisz twardo na ziemi, a nie bujasz w obłokach.\nDo lektury wracaj, gdy sytuacja się nieco uspokoi.\nOwszem, bez modlitwy nie zrobisz nic. Ale Bóg działa nie przez grzmoty i błyskawice, tylko poprzez działanie, NASZE i innych. Nie bój się, tylko uwierz.\nWięcej nie ma sensu ogólnie pisać. Jeżeli potrzebujesz bardziej konkretnej porady, zawsze możesz napisać maila prywatnego.\nPozdrawiam serdecznie i Bogu polecam\nPost autor: anna » 14 mar 2017, 1:13\nIzabelo1115, Julku, dziękuję Wam. Działam nieco po omacku. Wiem, że muszę działać, ale jest mi trudno. Odważywszy się mówić prawdę w mojej obronie, ściągnęłam na siebie gniew męża. Zamiast rzekomego sprawcy, nasłani na mnie, obcy ludzie ujrzeli we mnie i Dzieciach wieloletnie ofiary. I tylko teraz pozostaje mi kwestia, czy mam się z tego cieszyć, czy płakać, że nagle wszystkie domowe brudy wyszły na jaw... Oddzielnym problemem jest dla mnie nadal temat tego wątku - kwestia wybaczenia ran, zadanych niewinnym Dzieciom. Psychiczne rany moim zdaniem nie mają żadnej szansy na zabliźnienie.\nPost autor: anusia4 » 14 mar 2017, 9:16\nZdajesz sobie sprawę z tego że jeśli nic nie zmienisz w rodzinie to oni mogą zabrać Wam dzieci?\nTwój mąż ma jakieś nałogi?\nPowiem Ci od siebie że gdyby nie ognisko Sycharu i Ksiadz oraz Al Anon - nie dała bym psychicznie rady stawiać granic mężowi\nPost autor: helenast » 15 mar 2017, 6:01\nPsychiczne rany moim zdaniem nie mają żadnej szansy na zabliźnienie.\nMAJĄ , ale nie wszystko w jednym czasie. Najważniejsze to mądrze ustawić priorytety działania oraz postępowania Twojego.\nOstatnio zmieniony 15 mar 2017, 6:18 przez Nirwanna, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: bosa » 15 mar 2017, 9:46\n...". I tylko teraz pozostaje mi kwestia, czy mam się z tego cieszyć, czy płakać, że nagle wszystkie domowe brudy wyszły na jaw..."\ndlaczego tak późno? to powinno było się stać kilka lat temu...


Do Gwiazd - Brandon Sanderson - Książka | Gandalf.com.pl\nDo Gwiazd (miękka)\nDo Gwiazd - mobi, epub 26.65 zł\nDo Gwiazd - opis produktu:\nScience fiction i twarde kobiece postacie to połączenie, które dobrze się sprawdza. Księżniczka Leia, Ellen Ripley czy Sarah Connor są na to najlepszym przykładem. Czy Spensa, bohaterka najnowszej powieści Brandona Sandersona ma szansę dołączyć do tego grona? Pewnie nie, ale to uparta, może nieco dziwna, ale sympatyczna dziewoja, o przygodach której czyta się ze sporą przyjemnością. I nawet jeśli czasem bywa infantylnie, ?Do gwiazd? to naprawdę udane SF, może i młodzieżowe, ale nie w stopniu, który rzucałby się zbyt mocno w oczy i zniechęcał dorosłych do sięgnięcia po całość. Wręcz przeciwnie, niejeden ?stary? odbiorca znajdzie tu coś dla siebie i będzie bawił się dobrze, nawet jeśli ? taki już urok prozy Sandersona ? bezrefleksyjnie.\nDetritus nie jest światem, w którym żyć chciałby ktokolwiek. To właściwie już nie tyle świat, co jego ruina, która nieustannie i to od setek lat atakowana jest przez kosmitów zwanych Krellami, których celem jest wybicie ludzi kryjących się pod powierzchnią. Ostatnią nadzieją naszej rasy pozostają jednak piloci myśliwców, którzy walczą z wrogiem. Do nich chciałaby się przyłączyć nastoletnia Spensa, jednak grzechy jej ojca, zestrzelonego przed laty pilota dezertera, ciągną się za nią, utrudniając jej życie. Aż pewnego dnia wszystko się zmienia. Gdy wrogowie zwiększają swoje siły, rzucane przeciw mieszkańcom Detritusa, ludzkość zmuszona jest zrekrutować nawet niedoświadczonych młodzików byle wspomogli eskadrę myśliwców w wcale z Krellami. Tak oto Spensa zyskuje szansę na spełnienie swojego marzenia, ale jak poradzi sobie z czekającym na nią i jej podobnym zadaniem, od którego zależeć może życie wszystkich?\n?Do gwiazd?, jak omawiane niedawno przeze mnie ?Stalowe serce? to powieść młodzieżowa. Pierwsza różnica między nimi, jaka rzuciła mi się w oczy, to grubość, bo przygody Spensy rozpisane zostały na tomiszcze dwa razy bardziej okazałe, niż wspomniana powieść. To zaś rodziło nadzieję że stylistycznie rzecz będzie bardziej skupiona na opisach, więcej w niej znajdzie się literackich rozwinięć, a treść nie zostanie ograniczona do rozpisania czystej akcji. I, na szczęście, nie zawiodłem się. ?Do gwiazd? to całkiem niezła lektura, coś, co ma i akcję, i klimat ? i kilka ciekawych popisów wyobraźni także. Całość zbudowana została na mixie schematów science fiction, zaczynając od walki z wrogiem, gdzie pobrzmiewają zarówno echa ?Terminatora?, jak i ?Gwiezdnych wojen?, na bohaterce mającej w sobie coś z Ellen Ripley, ale przede wszystkim z Luke?a Skywlkera, skończywszy.\n-30% Do Gwiazd książka


Media lokalne – Wikipedia, wolna encyklopedia\nFunkcje mediów lokalnych[edytuj | edytuj kod]\nfunkcja opiniotwórcza – blisko powiązana z funkcją informacyjną, polega na kształtowaniu lokalnej opinii publicznej. Zadanie to w praktyce realizowane jest w trzech wymiarach: poprzez prezentowanie w mediach lokalnych rozmaitych opinii dotyczących miejscowej rzeczywistości społecznej, poprzez stymulowanie odbiorców do wypracowania własnego stanowiska odnośnie do poszczególnych problemów oraz poprzez stworzenie im forum dla wyrażania swoich poglądów, przez co odbiorcy mediów stają się pełnoprawnymi uczestnikami dialogu publicznego.\nfunkcja integrowania społeczności lokalnej - budowanie poczucia więzi członków lokalnej społeczności z ich „mała ojczyzną” oraz kształtowanie poczucia dumy z przynależności do niej. W praktyce zadanie to realizowane jest przez wspomniane już promowanie wspólnych dla danego środowiska wzorów, norm, ideałów i wartości. Media lokalne często podkreślają również odrębność i wyjątkowość charakteru danej społeczności, m. in. wspierając rozwój lokalnej kultury oraz kultywując miejscowe tradycje i zwyczaje. W obrębie tej funkcji mieści się także budowanie poczucia solidarności członków lokalnej społeczności wobec problemów tak miejscowych, jak i zewnętrznych (spoza obszaru lokalnego).\nfunkcja reklamowo-ogłoszeniowa - zapewnianie możliwości zamieszczania komunikatów oraz reklam przez podmioty lokalnego życia publicznego, takie jak miejscowe przedsiębiorstwa, fundacje i organizacje czy lokalne władze.


pożyczki prywatne w Kalwarii Zebrzydowskiej - chwilówki od osób fizycznych, umowa o pożyczkę\npożyczki prywatne w Kalwarii Zebrzydowskiej\nW ostatnich latach utrzymują się bardzo niskie oprocentowania lokat oraz innych form inwestycyjnych, które są uznawane za powszechne (np. rachunki oszczędnościowe). W takiej sytuacji inwestorzy mniejsi są skłonni do wydawania pożyczek prywatnie w Kalwarii Zebrzydowskiej i okolicach. Jest to czasami tańsze od ofert banku, ponieważ i tak oprocentowanie przewyższa inne formy inwestycji. Wiąże się to jednak z większym ryzykiem zwrotu inwestycji chociaż istnieją serwisy wspomagające wymianę pożyczek przez prywatne podmioty. Jak wiadomo podmioty prywatne w Kalwarii Zebrzydowskiej posiadają znacznie niższe środki inwestycyjne niż wielkie podmioty np. banki, dlatego średni pożyczek jest niższa niż w bankach, ale oczywiście są możliwe każde kwoty w granicach rozsądku.


Portal Kibiców Rakowa Częstochowa | Blog | Zbiórka środków na Obelisk Śp. Zbigniewa Dobosza reCAPTCHA demo: Simple page\nZbiórka środków na Obelisk Śp. Zbigniewa Dobosza\n12 August 2017 11:57 w Aktualności\nZamiar wzniesienia w skwerze im. Zbigniewa Dobosza obelisku upamiętniającego legendarnego trenera Rakowa Częstochowa został poprzedzony w 2016 roku podjęciem uchwały przez Radę Miasta Częstochowy, której projekt przygotował miejski radny Albert Kula ? członek Zarządu Stowarzyszenia Kibiców ?Wieczny Raków?.\nWarto wspomnieć, iż w 2015 roku Rada Miasta Częstochowy przegłosowała także uchwałę w sprawie nazwania skweru przy stadionie Rakowa imieniem Zbigniewa Dobosza, której projekt również został przygotowany przez radnego miasta Alberta Kulę.\nW związku z wyrażeniem zgody przez Radę Miasta Częstochowy na wzniesienie obelisku swoją działalność rozpoczął Społeczny Komitet budowy pomnika upamiętniającego Zbigniewa Dobosza w składzie: Lech Dobosz ? Przewodniczący Komitetu oraz brat Śp. trenera, Albert Kula ? Radny Miasta Częstochowy oraz członek Zarządu Stowarzyszenia Kibiców ?Wieczny Raków?, Dariusz Sałajewski ? były prezes Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Wacław Korczak ? były prezes Huty Częstochowa.\nPierwszy etap obejmował przygotowanie projektu wizualizacji obelisku. Komitet nawiązał współpracę ze znaną częstochowską artystką rzeźbiarz Panią Małgorzatą Hejduk, która przygotowała kilka projektów. Ostateczny projekt obelisku wybrany został w porozumieniu z Urzędem Miasta Częstochowy, reprezentowanym przez Panią Elżbietą Idczak-Łydżbę tj. pełnomocnikiem Prezydenta Miasta ds. Estetyki Miasta.\nDrugi etap to wyszukanie i wybór solidnej firmy, która zbuduje obelisk oraz uzyskanie od Urzędu Miasta pozwolenia na rozpoczęcie prac geologicznych w miejscu planowanej inwestycji. T\nTrzeci etap to ten najważniejszy czyli sposób finansowania budowy. I tak dzięki uprzejmości Zarządu Klubu RKS Raków Częstochowa środki finansowe potrzebne na wzniesienie obelisku będą zbierane na konto 62 1050 1142 1000 0024 3203 1785 udostępnione na ten cel przez Klub, który tym samym staje się głównym partnerem Komitetu w realizacji tego przedsięwzięcia.\nSpołeczny Komitet oraz Klub RKS ?Raków? Częstochowa zapraszają każdego z Państwa do udziału w zbiórce pieniędzy na wzniesienie obelisku upamiętniającego wybitnego trenera Śp. Zbigniewa Dobosza w skwerze Jego imienia obok stadionu w dzielnicy Raków!\nPodczas dzisiejszego spotkania z Chojniczanka Chojnice będzie prowadzona zbiórka na Obelisk Śp. Zbigniewa Dobosza.\nPrzy specjalnie przygotowanej na tą okazję skarbonie będą obecni m.in. brat ŚP. Zbigniewa Dobosza – Lech Dobosz oraz miejski radny Albert Kula wraz z kibicami Rakowa Częstochowa!\nWpłat można dokonywać również na konto: 62 1050 1142 1000 0024 3203 1785 (Konto udostępnione przez Klub RKS Raków Częstochowa)\nTytuł przelewu: Wpłata na budowę Obelisku śp. Zbigniewa Dobosza\nWięcej informacji dostępnych pod linkami poniżej\nFanpejdż na portalu społecznościowym


Czym i jak ocieplić strych od wewnątrz ? - Wymiana doświadczeń ogólnie - forum.muratordom.pl\nCzym i jak ocieplić strych od wewnątrz ?\nTemat: Czym i jak ocieplić strych od wewnątrz ?\n24-12-2007 09:09 #1\nJestem właśnie u rodziców na święta i zostałem zaskoczony pewną sprawą. Wiosną do rodziców przeprowadza się siostra (teraz mieszka na drugim końcu Polski) dlatego też trzeba zaadaptować, ocieplić itp. dla niej piętro domu. Niestety padło na mnie, bo mieszkam najbliżej rodziców. Piszę 'niestety' ponieważ na sprawach budowlanych znam się mało żeby nie powiedzieć w ogóle. Niestety rodzice ze względu min. na to że są 'oszczędni jak szkoci' niezbyt chcą sie dać namówić na wykwalifikowaną ekipę budowlaną, bo ponoć ręce mam, więc zrobić mogę.\nBudynek jest dość stary, jest to dom drewniany z lat 50-60 w późniejszym czasie obmurowany. Dla ułatwienia dam link do zdjęć jak mniejwiecej strych wygląda od środka:\nDach kryty dawno temu, płytą eternitową niestety rodzice nie skłaniają się ku wymianie dachu na nowy, bo ponoć 'im to nie potrzebne' i za drogie. Niezbyt wiem jak się zabrać do ocieplenia tego, dodatkowo gdzieniegdzie płyty są nieszczelne i sączy się woda przy dużych deszczach. Niezbyt dużo, bo nie cieknie strumyczkiem jednak czasem kapie - dlatego też ocieplenie musiałoby byc odizolowane od zewnątrz czyms żeby nie mokło.\nDach ma dwa spadki, jeden od szczytu dachu, od belek widocznych na prawym zdjeciu drugi spadek pod mocniejszym kątem, gdzieniegdzie szpary takie, że mozna reke na dwór wystawić.\nW związku z tym pytanie do szanownych forumowiczów. Jak i czym najlepiej to ocieplić. Rozumiem że 'idąc od wewnątrz' najprosciej by było płytę GK, z tego co wyczytałem na forum miedzy płytę a ocieplenie dać folię paroizolacyjną, pozniej ocieplenie, ale własnie - jak odizolować to ocieplenie od warunków atmosferycznych na zewnątrz robiąc to od środka ? I główne pytanie - czym.\n24-12-2007 10:37 #2\ntam jest eternit\nprędzej czy później będzie "obowiązek" jego zdjęcia i utylizacji\nproponuję zacząć od tego\na jak nie chcesz to miękki drut na gwoździach przybitych do łat, tak aby wytworzyć dystans od eternitu, wełna, bardzo dokładna i szczelna paroizolcja i płyty GK, i tyle\nswoją drogą przesmarowałbym czymś konstrukcję drewnianą\n24-12-2007 10:58 #3\nNiestety. Pomimo moich starań nie potrafię rodziców przekonać do wymiany dachu. Nawet mój znajomy z podstawówki (teraz ma firmę budowlaną) który mieszka dwie ulice od nich zaoferował się że zrobi dach za 1/3 normalnej ceny (za robociznę), niestety nawet to ich nie przekonuje.\nPróbowałem o szkodliwosci eternitu, to też nie skutkuje, bo tato kiedyś oglądał w TV program i mówili, że 'jak leży to nie szkodzi', ot i koniec rozmowy.\nPróbowałem też przyjąć linię obrony taką, że z takim starym dachem to nie ma co ocieplać, bo to taka trochę bezsensowna robota, zaleje kiedys czy cos i bedzie jeszcze więcej roboty. Też nie skutkuje.\nNatomiast odnośnie tego co piszesz Barbossa - a co z odizolowaniem wełny od samego eternitu? Bo z tego co zrozumiałem to po prostu wełna w pewnej odległości od samego dachu, bez jakiejs jeszcze warstwy między nimi. Ale co z problemem sączenia się wody ? Przy deszczach nie ma tego wiele - nie leje się, ale czasem gdzieśtam pokapie troche - jednak jeśli nie bedzie jakiejs izolacji miedzy dachem a wełną to po większym deszczu wełna bedzie po prostu mokra/wilgotna. Przy słońcu później odparuje pewnie z niej ta cała woda, ale nie pognije/zagrzybieje przez to czy cos?\n24-12-2007 11:07 #4\njeżeli eternit przecieka to kicha, trzeba go uszczelnić\nlub dać jakąś folię paroprzepuszczalną pod niego\nale coś mi się wydaje, że usunięcie eternitu to będzie OBOWIĄZEK (przepisy unijne), jeżeli już to nie obowiązuje, że do któregoś tam roku ma być zdjęte\n24-12-2007 11:55 #5\nDachu w takim stanie nie można ocieplić! Z całą pewnością też nie ma takiej potrzeby bo na tym poddaszu nie będzie pomieszczeń mieszkalnych. W przypadku ocieplenia tego dachu szybki remont nieunikniony i to dopiero będzie kasa! Życzę rozsądnych decyzji. Pozdrawiam.\n24-12-2007 12:33 #6\nZ całą pewnością też nie ma takiej potrzeby bo na tym poddaszu nie będzie pomieszczeń mieszkalnych.\nChcesz się założyć? Bedą mieszkalne. ;-( Niestety z moim ojcem nie ma lekko. Lata ma już swoje, stary wojskowy - więc powiedział, że będzie to będzie. I żadna argumentacja do niego nie trafia.\nOd trzech dni wałkujemy cały czas tę tematykę aż świąteczna atmosfera w domu nabrała gęstości. Zaproponowaliśmy z żoną, że siostra może u mnie mieszkać jak nie będzie miała gdzie, to się obraził i już dziś od rana się nie odzywa prawie w ogóle. Nawet mama rozumie, że niezbyt to mądre robić remont góry i ocieplenie przy takim stanie dachu, niestety władczość ojca jest nie do pokonania chyba. No i sknerstwo to swoją drogą. Musiałby zapłacić za utylizację eternitu, plus nowy dach.\nJego argumenty są głównie takie, że się da. Kawałek tego spadu wychodzi na przestrzeni gdzie schody idą w górę. Tam ocieplili to w taki sposób, że dali styropian 10cm do przedniej płaszczyzny krokwi, na to styropian 5cm w poprzek, na to siatka i tynk. Argument ojca jest taki, że skoro tam się dało - da się i na całym piętrze.\nNiestety jeżeli ojciec nie ulegnie będę skazany na wykonanie tego ocieplenia. Jak nie ja - to skończy się to tak, że weźmie 'szpecjalystów' ze wsi, którzy poza piciem i staniem pod sklepem cały dzień niewiele umieją. A ja zostanę wyklęty :/ Więc z jednej strony chyba lepiej będzie to zrobić, chodź znając życie jak cos zacznie kapać, zagrzybieje czy coś - to powie, że to ja źle zrobiłem. :/\n24-12-2007 13:48 #7\nDuża wilgotność pomiędzy ociepleniem a płytami eternitu spowoduje ich szybką degradację. Do tego dojdzie butwienie konstrukcji. Remont kapitalny w dość szybkim czasie będzie nieunikniony. Jakie to będą koszty? Ile kasy i wysiłku pójdzie na marne? Tylko bogaci mogą tak realizować swoje marzenia. Pozdrawiam.\n25-12-2007 21:42 #8\nGminy dopłacają do wymiany eternitu. Zapytaj czy nie dofinansują wymiany. Przecież nie musicie kłaść odrazu dachówki. Moze to być zwykła blacha lub płyty faliste bitumiczne. Moja babcia wymieniła eternit na takie właśnie płyty. Wyglądają jak eternit ale są w różnych kolorach. Szybko sie to kładzie i łatwo. Koszt chyba całkiem przystępny.\n26-12-2007 19:25 #9\n[quote="mayland"]Gminy dopłacają do wymiany eternitu. Zapytaj czy nie dofinansują wymiany. Przecież nie musicie kłaść odrazu dachówki. Moze to być zwykła blacha lub płyty faliste bitumiczne. Moja babcia wymieniła eternit na takie właśnie płyty. Wyglądają jak eternit ale są w różnych kolorach. Szybko sie to kładzie i łatwo. Koszt chyba całkiem przystępny. Bardzo rozsądna propozycja.Ja dachu w takim stanie nie podjąłbym sie remontowac tzn. ocieplac itp. na dodatek styropianem i na dodatek dac zamieszkac siostrze.Te drewniane elementy więżby wygladaja już na 1 rzut oka sprochniale.Ocieplenie , nawet tylko styropian, siatka i tynk to dodatkowe obciążęnie dla sfatygowanej wieżby, wytrzyma? Pomijam praktycznosc i celowosc docieplenia skosow ze styropiananu .Ja kiedys mialem podobny dylemat, kupilem pietro dwurodzinnego domu w stanie o niebo lepszym, niż na załączonych zdjeciach.Przy remoncie okazalo sie, że zdrowe jak sie wydawalo krokwie (10x15 cm) i belki stropowe o wiekszych wymiarach okazaly sie nie tak zdrowe.Przy probach ociosania sprochnialych elementow niektore z nich staly sie cienkie jak deska.Koniec koncow po różnych perypetiach zakonczylo sie to na calkowtej rozbiorce wiezby i stawianiu tego od nowosci.Bylo to to jedyne sensowne wyjscie z tej sytuacji.......Gdybym mial podobna sytuację jak autor wątku szedlbym dwutorowo: zdjecie eternitu oraz ocena wiezby i albo jej rozbiorka albo jej wzmocnienie, impregnacja i na koncu ocieplenie.Na ocielenie skosow styropian to nie najlepszy pomysl, welna mineralna jest elastyczna, nie pozostawi szpar (elementy drewniane pod naporem wiatru, sniegu itp. pracują).Ale jak z tego postu wynika, sam remont jest pryszczem wobec postawy ojca....tutaj nikt nic sensownego nie wymysli, ja tym bardziej.Pozdrawiam.\n27-12-2007 08:12 #10\nojciec "dobrze kombinuje", że nie chce ruszyć tego eternitu... jak zdejmiecie ten eternit to żeby położyć nową połać dachową (nieważne jakiego typu) będzie trzeba od nowa nabić łaty i kontrłaty a wtedy okaże się być może że krokwie są w złym stanie i cała więźba do roboty...\nwiesz kiedy robiony był obecny dach? Ile lat ma więźba?\neternit trzeba będzie usunąć do 2032r. (przynajmniej tak to wygląda teraz)\nmyślę że jak teraz ocieplicie ten dach to najdalej po 10 latach cały dach będzie do rozbiórki wymiany łącznie z więźbą + nowe ocieplenie\nergo koszty będą 4x większe niż robota tego od zera w tej chwili


Przegląd 22.kolejki Top Ligi Kirgistanu – AzjaGola\nDoniesienia z tej pięknej, górzystej byłej postsowieckiej republiki zaczynamy spotkaniem, które śmiało można uznać za Kirgiskie El Clasico.\nAłaj Osz – Dordoi Biszkek 0:2 (Achmedow 51, Batyrkanow 59) https://www.youtube.com/watch?v=_d4v8fPPlPc\nPo zażartej walce jednak mistrz nie dał rady zdobywcy ubiegłorocznej edycji Pucharu Kirgistanu. Obie bramki dla Dordojewców padły po zagraniach z prawej strony. Jedenastą bramkę w tym sezonie zdobył najskuteczniejszy strzelec gości, Ernist Batyrkanow (czwarta pozycja w klasyfikacji strzelców Top Ligi). 20-letni reprezentant kirgiskich reprezentacji do lat 21 i 23 uchodzi za utalentowanego gracza, który wg mnie ma szanse nawet na występ w przyszłorocznym Pucharze Azji. A oto i on:\nPiłkarze Nemata Koszokowa padli po pięciu kolejnych wygranych a goście powiększają przewagę nad nimi do pięciu punktów. Goni ich jeszcze Abdysz-Ata Kant, który do lidera traci ledwie 2 oczka. Jeśli gracze Aleksandra Kriestinina nie zwolnią tempa, pierwsze od czterech lat mistrzostwo Kirgistanu stanie się faktem. Jednak emocje będą trwać do końca. Aha, najbliższa okazja do rewanżu nadejdzie niebawem, gdyż 6 października w Biszkeku na stadionie im. Dolena Omurzakowa oba zespoły zagrają w finale Pucharu Kirgistanu.\nFTs Ilbirs Biszkek – Ałga Biszkek 1:0 (Bakyt Uulu 75) http://sport.akipress.org/news:112136\nGospodarzom cenne 3 oczka na pewno się przydadzą. Dodam, iż Szarszenbek Bakyt Uulu, który zakończył strzałem po ziemi znakomitą kontrę beniaminków jest byłym graczem Ałgi. Jednak szkoleniowiec gości, Rusłan Sydykow, był mocno oburzony po końcowym gwizdku. Stwierdził: „Ałga zostaje 'zabita’ na życzenie. Niewłaściwe sędziowanie. Drugi mecz, w którym sędziowie są przeciw Ałdze. Należały jej się dwa stuprocentowe rzuty karne. Wszyscy specjaliści są oburzeni niesprawiedliwymi decyzjami sędziego (spotkanie prowadził Urmat Bajalijew – przyp. red.). W ten sposób kirgiski futbol nigdy się nie rozwinie. Chciałbym powiedzieć, że skoro tak się dzieje to po co grać? Wybierzmy najlepiej mistrza przed mistrzostwami. Nie jestem w futbolu pierwszy dzień, wszystko jest wyraźnie widoczne. Cała kirgiska piłka jest skorumpowana. To jest sygnał przed mistrzostwami Azji”.\nDla potwierdzenia podaję link do artykułu źródłowego: http://sport.akipress.org/news:112163?from=sport&place=ftopic\nWe wrzuconym linku możecie również zobaczyć filmik z problematycznymi sytuacjami, do których nawiązywał Sydykow.\nNeftczi Koczkor-Ata – FK Kara-Bałta 3:2 (Chajtow 26, Chajdarow 39, Mołdożusunow 90 – Kurenkiejew 28, Żanybek Uulu 87). Nafciarze przełamali się po trzech kolejnych porażkach zaś gracze Władimira Tołkaniowa przegrali dziesiąte spotkanie z rzędu.\nAkademia Futboła Osz – Abdysz-Ata Kant 0:1 (Mambetalijew 56). Kancki klub wskakuje na pozycję wicelidera, zostawiając na ostatnim miejscu beniaminka z Oszu.\nW tej kolejce padło 9 goli (2,25 na mecz), zaś ogółem w 22 kolejkach (87 spotkań) strzelono 324 bramki (14,73 na kolejkę i 3,72 na mecz).\n1.Dordoi 2.Abdysz-Ata 3.Ałaj 4.Ałga 5.Neftczi 6.Ilbirs 7.Kara-Bałta 8.Akademia\n17 goli – Joel Kojo (Ałaj)\nZapowiedź następnej kolejki (30.09):\nNeftczi – Dordoi\nFTs Ilbirs – Kara-Bałta\nAłaj – Akademia Futboła


"Dubo...Dubon...Dubonnet" Izabela Czajka Stachowicz\nIzabela Czajka Stachowicz (1893 – 1969) to polska pisarka, kronikarka życia międzywojennej bohemy, przyjaciółka i muza artystów. „Dubo…Dubon…Dubonnet” to wspomnienia, które spisuje już jako stateczna kobieta w swoim mieszkaniu na warszawskim Mokotowie. A recenzuje swój pobyt w Paryżu w latach 30-tych XX wieku, kiedy była przepełnioną niewinną energią i radością młodą dziewczyną. Niesamowity powiew młodzieńczego zapału i świeżości bije z tej książki. Przyjemnie się czyta różne paryskie anegdotki z tamtych czasów związane z życiem artystów takich jak chociażby Kisling czy Makowski, z którymi się przyjaźniła. Razem z Bellą przechadzamy się po kawiarniach i bulwarach miasta. Wypijamy litry kawy i popalamy Gauloises. Zdarza się, że chowamy w eleganckiej torebce kawałek mięsa z wystawnej kolacji z Kislingiem – aby podzielić się wykwintnym posiłkiem z przyjaciółką!\nAutorka czasem wtrąca informacje o tym co się stało podczas wojny z niektórymi bohaterami jej historii. Często jej bliskimi. Niestety te wątki choć krótkie, są bardzo przykre i kontrastują z ogólnym, radosnym wydźwiękiem książki.\nPatrząc jednak z dystansu z Panią Izabelą na jej krótkie, ale szczęśliwe lata spędzone w Paryżu, oraz pokrzyżowane przez wojnę losy wielu ludzi, życie wydaje się jeszcze bardziej nieobliczalne niż jest i przychodzi wielka chęć na czerpanie z niego garściami tu i teraz.\nOpis wydawcy: Następny tom cyklu głośnych powieści Izabeli Czajki-Stachowicz. Dalsze losy bohaterki Małżeństwa po raz pierwszy i Nigdy nie wyjdę za mąż. Czy kapelusik schowany ukradkiem do sarkofagu w Luwrze nasiąknie mądrością dziejów? Co czytali polscy robotnicy we Francji? Jak można zarobić na ciepły posiłek w wielkim mieście? Kogo kochała Kiki – legenda Montparnasse’u? I dlaczego nawet w najdroższym pokoju we francuskim hotelu nie ma pościeli? Przedwojenny Paryż, młodzi artyści z różnych stron świata ale przede wszystkim ona – słynna już wtedy Bella, modelka Kislinga, przyjaciółka Czyżewskiego, muza Gombrowicza i Witkacego, której Chaim Soutine nosił walizki. Bella dotarła do Paryża w 1924 roku i od razu uznała to miasto za najpiękniejsze na świecie – choć początki nie były łatwe i póki nie dostała pracy w piśmie „Polonia”, zdarzało jej się głodować. Po niemal pięćdziesięciu latach leciwa mieszkanka Mokotowa po trzech zawałach, oddzielona od przedwojennego Paryża traumą II wojny światowej, wspomina tamten czas z niepowtarzalną swadą i dowcipem.


Najbardziej WYCZEKIWANE filmy SUPERBOHATERSKIE według czytelników\nW zeszłym tygodniu zaprosiliśmy was do udziału w głosowaniu na najbardziej wyczekiwane filmy superbohaterskie. Do wyboru mieliście ponad 20 tytułów, zarówno z wyznaczonymi datami premiery, jak również wyłącznie zapowiedzianych. Większość waszych głosów otrzymało pięć produkcji, dlatego to właśnie one trafiły do poniższego rankingu. Tytuły te wyprzedziły między innymi Eternals, Czarną Wdowę oraz dwa filmy o Spider-Manie – kontynuację Spider-Mana Uniwersum i kolejną odsłonę przygód Pająka z MCU.\nBez dalszego przedłużenia – oto, jak prezentują się wyniki.\nKontynuacja Doktora Strange’a będzie dwudziestym siódmym filmem całego uniwersum oraz czwartym filmem nadchodzącej fazy. Doctor Strange in the Multiverse of Madness ma być powiązany z dwoma serialami które zadebiutują na platformie Disney+ – Lokim oraz WandaVision. Elizabeth Olsen ponownie wcieli się w Scarlet Witch, która wraz ze Strange’em ma być główną bohaterką produkcji. Za kamerą kontynuacji miał stać twórca oryginału – Scott Derrickson, który zapowiadał, że film będzie mieć ton filmu grozy. Ostatecznie Derrickson zrezygnował z reżyserii (zostanie na stanowisku producenta) – zastąpi go prawdopodobnie Sam Raimi. Na tę chwilę premiera zaplanowana jest na 7 maja 2021 roku.\nTo najbliższa premiera z tego zestawienia, zaplanowana na 5 czerwca, choć data ta siłą rzeczy wciąż stoi pod znakiem zapytania w związku z pandemią koronawirusa. Na tę chwilę studio Warner zapewnia, że Wonder Woman 1984 będzie miało premierę kinową i nie zostanie od razu udostępnione w streamingu. W kontynuacji przeboju z 2017 roku bohaterka grana przez Gal Gadot zmierzy się z dwoma nowymi przeciwnikami – Maxwellem Lordem (Pedro Pascal) oraz Cheetah (Kristen Wiig). Spotka też swoją miłość z czasów pierwszej wojny światowej – Steve’a Trevora (Chris Pine). Za reżyserię, podobnie jak w przypadku poprzedniej części, odpowiedzialna jest Patty Jenkins.


Mastodont Maniek rozpatruje lenia Sida.\nJest www rzeczone awantura\nStanowi www owo nowela o awanturach\tJest zobacz więcej więc\tIstnieje link wtedy relację\tWstecznictwo – sezon w link drak\tWstecznictwo – sezon w zobacz więcej\nStrona nr: 605\nJest www rzeczone awantura o okazjach trójki protagonistów: mamuta Manfreda, nieoficjalnie nazywanego Mańkiem (w swojskiej przeróbek szmeru dał mu Wojciech Malajkat), ssaka Sida (Cezary Pazdura) dodatkowo tygrysa szablozębnego nazwiskiem Diego (Piotr Fronczewski).\nMastodont Maniek rozpatruje lenia Sida, którego obserwuje strona www pro matołka. Koronny topos historyjce organizuje się, skoro Maniek także Sid przeżywają człowiecze niemowlę. Mamut oraz szczerbak projektują wciąć dziecko do jego, jak rozstrzygają konsumuje chwaci, stada.\nAle Soto (Andrzej Blumenfeld), hegemon stada tygrysów dąży zemścić się na ojczulku amanta (łowcy, jaki wykluczył wielu funkcjonariuszy jego mnóstwa), zasłaniając synusia. link Donieść stadu niemowlę uważa Diego, nienaturalny tygrys szablozębny.\nDoznaje odebrać im dziecko, wszakże Maniek go blokuje. Opisuje im, iż zna, gdzie strona www zamieszkują słudzy oraz w styku traci ich wychowawcą. Komenderując ich w cechę przesmyku, kombinuje ostry zamiar.\nW finiszu jednakże opowiada on pełnomocników znajomego pokroju, żeby dozorować Sida, Mańka dodatkowo niemowlę, których szalenie zagustował natomiast całkowicie doznali tabun hec. Ratując Mańka, pozostaje ogromnie pokrzywdzony w drace strona www spośród Sotem, którego acz niedaleko pełnia stylizuje mu się zgładzić ciekawy link (nakłuwając go na sople).\nKomplet uśmierca się pozytywnie, dziecię gubi solidnie złożone „stadu”, tudzież Diego, nieopodal ran, wyczuwa. Gdy nie kliknij patrzymy miłości ważkich gierojów, rozumiemy Scrata, legendarną baśkę szablozębną.\nNa brzasku Scrat wyciągając zwyczajnego trefla, przyprowadza do dojścia kadencje kliknij lodowcowej. strona www Gadzin trudem spędza zmiażdżony przez mastodonta.\nW szlaku dalszej akcje Scrat pojmuje Sida (przecież nie jest to melodyjna zażyłość). W kryzysie, wraz ze partykularnym treflem, staje zamrożony w lodzie plus budzi się 20000 lat nocą, przypuszczając do zobacz więcej przypływu krateru na suchej zobacz wysepce.\nW Polsce najokazalsze gniazdo wycinków mastodonta owłosionego odkryto w 1967 na usypisku św. Bronisławy w Krakowie. Natrafiono grobli połączenie kostne (nieomal 6 tys. knadze również zębów) 86 mastodontów, zwiędłych czyli usuniętych, strona www a następnie kliknij pociętych przez homo.\nWiek kosteczek usuwa 23–24 tys. latek. Niezrozumiałe wielgachne odkrycie knagi mamutów zobacz więcej wychodzi zobacz z piaskowni w rewirze Pyskowic. Na posadzie środków link spośród tego nastawienia wyremontowano szkielet mamuta pionowi w Muzeum Geologicznym Obywatelskiego Instytutu Geologicznego w Warszawie.\nNikczemniejsze link wykopaliska mamutów są ogólne w skończonej Polsce, niezmiernie w jej gorącej oraz osiowej fazie.


Pomysł na prezent na komunię - Zrób to sama - Komunie 2017 - Kobiece pasje - Polki.pl\nNajlepszy pomysł na komunijny prezent\nW poszukiwaniu idealnego podarunku odkryliśmy genialną rzecz.\nNajlepszy prezent na Komunię?\nKomunia święta to jeden z ważniejszych dni w życiu dziecka. Dlatego warto wybrać prezent, który nie zostanie odstawiony w kąt po trzech dniach i posłuży dziecku zarówno do zabawy, jak i do nauki.\nTen, który odkryliśmy rozbudzi w dziecku chęć do eksperymentowania i szukania kreatywnych rozwiązań, a jednocześnie pozwoli zaangażować do zabawy całą rodzinę.\nCo to takiego? Urządzenie wielofunkcyjne AiO - HP Ink Advantage 3785, które dzięki kompaktowemu rozmiarowi pasuje do pokoju każdego dziecka. Jeśli kupimy je przed Komunią, może posłużyć nam do przygotowania spersonalizowanego zaproszenia dla gości, karteczek z oznaczeniami miejsc przy stole i ramek, którymi dzieci mogą podziękować najbliższym za obecność w tym ważnym dla nich dniu.\nW czasach, kiedy zbiory zdjęć trzymamy w telefonach, w komputerach i w skrzynkach mailowych, zapominamy, jak wiele radości sprawia wspólne przeglądanie rodzinnych albumów. Ten prezent pozwoli na nowo odkryć radość, którą daje wspólne odkrywanie wspomnień. Im ciekawszy album, tym więcej wspomnień i pamiątek, które zostaną z naszą rodziną. Warto zrobić więcej i zamiast zwykłego albumu przygotować scrapbook, który zyskuje coraz większą popularność również w Polsce. To pewnego rodzaju pamiętnik ze wspomnieniami, w postaci zdjęć, skrawków ozdobnych materiałów, biletami, zaproszeniami, zapiskami i rysunkami. Ten styl zachowywania wspomnień przyszedł do nas ze Stanów i staję się coraz popularniejszy.\nChyba nie macie już wątpliwości, co warto kupić dziecku na komunię? Technologia, która obudzi kreatywność, to niezwykły prezent! Koszt urządzenia HP- ok. 299 złotych. Jak na prezent na Komunię - niewiele :), a dodatkowo w miesiącach maj i czerwiec, przy zakupie otrzymacie w prezencie samoprzylepny papier do zdjęć Social Media SnapShots.\nfot. serwis prasowy HP\nWięcej pomysłów od Pani Gadżet\nTagi: DIY - zrób to sama, prezent, komunia święta, Hewlett Packard, scrapbooking\nWiktoria /8 miesięcy temu\nZablokujcie i usuwajcie te komentarze z reklamami, to jest już bardzo irytujące..\nKatarzyna/8 miesięcy temu\nNajbardziej skuteczne diety i plany treningowe w Polsce? TYLKO igortreneronline.pl Odchudzanie dla każdego! Wejdź teraz i zacznij jeszcze dzisiaj! Odchudzanie i budowanie formy jeszcze nigdy nie było tak proste! Wejdź teraz na: igortreneronline.pl\nab88/8 miesięcy temu\nA mój chrześniak sam chciał drukarkę na komunię (w tamtym roku). Byłam zaskoczona jego wyborem. Postanowiłam jednak zainwestować i kupiłam mu laserową w kolorze. Do tej pory nie musiał wymieniać tonerów. Ciągle mu służy i jest mega zadowolony. Cieszę się, że wybrał właśnie taki prezent, który przyda mu się i do szkoły i do zabawy (drukuje różne modele, które później składa). Dużo bardziej mu się przyda niż jakiś tam dron, którym pobawiłby się z miesiąc - dwa, a potem rzucił w kąt.\nPyszne i proste desery na Komunię – 5 propozycji\nNajlepsze prezenty na komunię dla dziewczynki!


Leasing to nie turystyka kulinarna - www.fotoart24.com.pl\nLeasing to nie turystyka kulinarna\nKażdy debiutant przedsiębiorca śni o milionach na koncie przy równoczesnym niskim niebezpieczeństwie i skromnym wkładzie startowym. Śnić wolno, jakkolwiek w praktyce jest to prawdopodobnie niemożliwe i niestety bez adekwatnych środków na start i solidnej dawce cierpliwości w działaniu, nie da się otrzymać wystarczających profitów. Kwota pieniędzy, które jesteśmy w stanie przeznaczyć na start inwestowania na leasing jest czynnikiem świadczącym o tym, czy umiemy osiągnąć sukces i zarobić pokaźną sumkę.\nDa się opierać się na szczęściu i w prędkim momencie wysoce zwielokrotnić swój kapitał, ale zdarza się to niezwykle rzadko. Profesjonalni inwestorzy leasing z reguły wyrabiają mniej niż 15% dochodu rocznie dysponując istotnie olbrzymimi kapitałami i uznają ten wynik za korzystny, przy czym dla początkującego gracza bałamuconego rychłym przychodem jest to zarobek mizerny i niejednokrotnie zaślepieni pasją prędkiego dochodu i dysponując niewielkim kapitałem startowym, podejmują nadmiernie ryzykowne, a nawet nieracjonalne działania pozbawiając się w niedługim czasie całości zgromadzonych środków i zrażając do kolejnego leasing tradingu.\nTaka przyszłość spotyka większą grupę niewytrwałych i niedoświadczonych graczy, z kolei ci bardziej zdyscyplinowani, uparci i posiadający bodaj bazę pojęcia o inwestowaniu, są w stanie opracować sobie większe albo mniejsze profity. Jaki w takim przypadku wkład startowy jest optymalny na początek w leasing tradingu? Odpowiedzi jednoznacznej nie ma, dlatego że im więcej inwestor da radę oddać pieniędzy na inwestycje tym lepiej. Zamiarem większości traderów, jest realizowanie zysków codziennie, w obliczu czego spory kapitał pozwoli otwierać większą ilość lokat i wzmacniać swoją szansę na zarobek. Wysokie zyski w leasing ułatwią osiągać dźwignię, jednak, nie bez ryzyka.


18 procent lunatyzmu\n31 grudnia 2017 nasze zdrowie\nAż 18 procent populacji może okazać się lunatykami. Dla dorosłych, jest to poważna choroba, niedojrzałość układu nerwowego. Jeśli występuje u dzieci, co dzieje się dość często, uważane jest za niegroźne schorzenie, przechodzące z wiekiem. Medyczna nazwa lunatykowania to somnabulizm.A jak wygląda takie schorzenie w rzeczywistości? Objawy różnią się, tak jak różnią się ludzie. Z reguły, chory budzi się w nocy, zaczyna chodzić lub wykonywać inne czynności, chociaż mózg cały czas znajduje się we śnie. Oprócz sennowłóctwa, może się zdarzyć, że lunatyk nieświadomie ubierze się lub zacznie jeść. Może pisać, omijać przeszkody, gdyż oczy lunatyka są cały czas otwarte. Trwa w głębokiej fazie REM, której po przebudzeniu nie pamiętamy, lunatycy mogą być nieświadomi swojej przypadłości. Próby leczenia somnabulizmu koncentrują się na regulowaniu snu. Ponieważ lunatycy mają sen niezdrowo głęboki, próbuje się go spłycać. Większość lunatyków cierpi na problemu dróg oddechowych, np. przerost migdałków, bezdech senny. W takich przypadkach, wyleczenie schorzeń oddechowych, likwiduje także sennowłóctwo. Próbowanie komunikacji z lunatykiem może być powolne lub nie przynosić żadnego rezultatu. Chorzy z reguły nie odpowiadają na pytania, nawet jeśli je słyszą. Przecież śnią.


MOŻLIWOŚĆ WZAJEMNEGO ODDZIAŁYWANIA – Technika - Zalookaj cda\nSierpień 3, 2014 Sztuka reżyserii Brak komentarzy\nW rozmowie nie doszło do doświadczenia, w którym ci dwaj spotkaliby się, i nie stało się nic, jeśli chodzi o przyjęcie czy odrzucenie kandydatury, co nie wydarzyłoby się już wielokrotnie. Sytuację rozwiązano jak problem buchalteryjny. Ale istniała możliwość wzajemnego oddziaływania, w którym powstałoby nowe doświadczenie. Gdzie moglibyśmy znaleźć opis takiego doświadczenia?” Nie w aktach, odpowiada Dewey? ale właśnie w teatrze, „tylko sztuka bowiem jest w stanie wyrazić istotę i wagę takiego doświadczenia”. Polega ono na nasyconej emocjonalnie grze psychologicznej, jaka toczy się między ludźmi, w której liczy się nie tylko każde słowo, ale także każdy gest, wywołując „nie tylko wahanie w natężeniu uczucia pierwotnego, ale wręcz zmiany w jego odcieniu i tonacji.\nSENS POPRZEZ KOMENTARZ


Książki - "23 days in July" by John Wilcockson - O kolarstwie - forums.rowery.org\nKsiążki - "23 days in July" by John Wilcockson\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #1\nDobra. Tutaj będą przetłumaczone, moim zdaniem najciekawsze fragmenty książki Johna Wilcocksona “23 days in July - Inside Lance Armstrong’s record-breaking victory in the TOUR DE FRANCE”.\nVeteran cycling writer John Wilcockson uses his intimate knowledge of the participants and interviews with the major players to tell the human side of the Tour from the perspective of the principal contenders. His vivid description of life inside the most challenging and popular sport event in the world draws an unparalleled knowledge of the Tour\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #2\nW Europie Lance Armstrong nie jest najbardziej lubianym sportowcem. Stało się to jasne na starcie prologu Tour de France w 2004 roku, gdy został wygwizdany przez zakochanych w kolarstwie Belgów. Dla nich Teksańczyk był zbyt chłodny i zbyt pewny siebie. Jean Marie Leblanc, dyrektor Wielkiej Pętli przez ostatnie 15 lat, mówił swego czasu: “Lance jest na pewno bardziej zdeterminowany niż Anquetil, który był niesamowicie ambitny, ale do wielu rzeczy podchodził z rezerwą. Tak samo Indurain. Już Hinault bardziej zależało na liczbach, nie mówiąc o Eddy Merckxie. Merckx chciał wygrać każdy wyścig w jakim brał udział. Armstrong jest inny. Armstrong chce tylko Tour de France. Reszta jest nieistotna.” Niechęć do Teksańczyka była widoczna już w 2001 roku, kiedy on i jego grupa US Postal Service zostali wygwizdani w Dunkierce.\nJednak Leblanc jest przekonany, że ta edycja Touru będzie wspaniała. "Jeśli Lance wygra po raz szósty, będzie najlepszy. Bezdyskusyjnie. Paryż będzie otoczony przez tłumy dziennikarzy. Jeśli Lance zostanie pokonany, przez Ullricha lub kogoś innego, ten ktoś zostanie być może jeszcze większym bohaterem niż Armstrong. W końcu pokona mistrza. "\nAle dyrektor Touru nie oczekuje żadnych niespodzianek. “Pamiętam spotkanie z Armstrongiem na miesiąc przed Tour de France w 2002 roku. Spędziliśmy ze sobą może piętnaście minut, a ja przez ten kwadrans dowiedziałem się więcej niż ze wszystkich wywiadów z nim. Zobaczyłem w jego oczach, że chce wygrać po raz czwarty, po raz piąty. Potem chce pobić rekord i wygrać po raz szósty. I na koniec siódmy, żeby wszyscy wiedzieli, że jest niezniszczalny. Wtedy to zrozumiałem i byłem pewien, że zrealizuje swoje cele”.\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #3\nPodobnie jak Armstrong, Ullrich miał trudne dzieciństwo. W swojej autobiografii wyznał, że najlepszą rzeczą, jaką dostał od ojca był rower na piąte urodziny. “Zacząłem trenować w wieku 9 lat. Gdy miałem jedenaście wygrałem swój pierwszy wyścig. Mój brat Stefan interesował się kolarstwem torowym, mnie tor nigdy nie pociągał.”\nW Oslo, 19-letni wówczas Ullrich wygrał Mistrzostwa Świata amatorów, dzień przed niespodziewanym zwycięstwem 21-letniego, brawurowego Teksańczyka Lance’a Armstronga w Mistrzostwach Świata zawodowców. Amerykanin był wtedy na drodze do wielkiej sławy, Niemiec nawet się do niej nie zbliżał. Ullrich wspomina tamte czasy: “Moim celem było zostanie profesjonalnym kolarzem i wygranie kilku ciekawych wyścigów.” Wielu kibiców uważa, że za szybko zdecydował się zostać zawodowcem - podobnie jak dzisiejsza wielka gwiazda koszykówki LeBron James. Ale po tamtych Mistrzostwach Ullrich spotkał osobę, która odmieniła jego życie. Rudy Pevenage szybko przekonał młodego mistrza, żeby podpisał kontrakt z grupą Deutsche Telekom.\nJan Ullrich i Lance Armstrong nie spotkali się podczas Mistrzostw w 1993 roku. Ich drogi skrzyżowały sie jednak podczas Tour de France w 1996 roku, kiedy to Amerykanin wycofał się z wyścigu, a dwa miesiące później lekarze zdiagnozowali u niego raka. Następny rok przyniósł nieoczekiwany rozwój wypadków. Podczas gdy Armstrong grał w golfa i zastanawiał się nad powrotem do czynnego kolarstwa, Ullrich wygrał Wielką Pętlę i został przez wielu okrzyknięty kolarzem, który ma szansę wygrać Tour pięć razy, podobnie jak Indurain, Merckx, Hinault, czy Anquetil. Niestety w 1998 roku popełnił kilka błędów i zwycięzcą został Włoch Marco Pantani. Później dla Niemca było już za późno, gdyż do pełni sił wrócił Armstrong.\nEksperci do dziś uważają, że to Jan Ullrich miał większy potencjał i predyspozycje do ustanowienia rekordu w liczbie zwycięstw w Wielkiej Pętli, a już na pewno do pokonania “Bossa”. Więc dlaczego to mu sie nigdy nie udało? “Cóż… to proste. Jan był zawsze drugi w czasówkach. Nie pierwszy. Drugi” - powiedział mi kiedyś Armstrong. Jego trener, Chris Carmicheal, uważa, że nie chodzi tylko o czasówki. “Obydwaj są wspaniałymi sportowcami. Ale Lance ma niesamowitą psychikę. On przez te wszystkie lata dokładnie studiował gazety, sprawdzając co słychać u Ullricha, jaką osiągnął wagę w zimie, gdzie trenował. Nigdy nie spotkałem kogoś z podobną determinacją. Zawsze szedł na całość, brał odpowiedzialność na siebie, przyjmował ryzyko. Z Ullrichem było nieco inaczej. Trzeba to przyznać.”\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #4\nUllrich jest ponadto świetnie znany ze swojego upodobania do nieprzestrzegania diety w zimie. Nie jest tajemnicą, że długie, jesienno-zimowe wieczory lubi umilać sobie swoimi ulubionymi czekoladkami Black Forest. Jego słabości kosztowały go cenne sekundy na czasówce pod l’Alp d’Huez. Tycie i nie zrzucanie kilogramów to największy problem Niemca, który Bjarne Riis, dziś dyrektor sportowy duńskiej grupy CSC tłumaczy krótko: “Wszystko bierze się ze złych nawyków treningowych. Jan robi za dużo kilometrów na treningach. Potem chce mu sie jeść. Więc je. I je za dużo.”\nW 2004 sprawy miały wyglądać inaczej. Plotkowano, że Ullrich rozpoczął treningi już w listopadzie na obozie we Włoszech, zamiast na swojej ulubionej Majorce. “Zawsze lubiłem przygotowywać się do Touru na swój własny sposób.” Kiedy zapytałem się go o program treningowy, czy przywiązuje tak dużą uwagę do liczb jak Armstrong, odpowiedział: “My, weterani, mamy swoje metody. Opieramy się na doświadczeniu i to ono jest naszym najlepszym doradcą.”\nZ tą tezą nie zgadza się z kolei Bjarne Riis: “Ullrich nie wygra Tour de France, dopóki się do niego odpowiednio nie przygotuje. Po prostu nie ma szans z Armstrongiem, który dokładnie wie na którym podjeździe uzyska szczyt formy.”\n“W poprzednich latach faktycznie nie przykładałem się w stu procentach do treningów. Dlatego niektóre rzeczy wyglądały inaczej niż bym chciał. Przyjaciele, masażyści i trenerzy dają mi mnóstwo rad, ale najtrudniejsze jest wprowadzić je w życie.” - tłumaczył mi potężny Niemiec, z którym spotkałem sie na dwa miesiące przez Tourem w 2004 roku. Wyglądało na to, że ma rację, ponieważ ważył wówczas tyle samo ile w styczniu, pomimo nieustannego ścigania się od kilku tygodni. Towarzyszyłem mu wtedy także podczas wieczornego treningu. Ullrich razem z kolegami z ekipy pokonali dwa razy pod rząd najbliższe wzniesienie i pojechali na kolacje, tłumacząc, że są wykończeni. A Wielka Pętla zbliżała się wielkimi krokami.\nKubaWinter March 15, 2018, 5:31pm #5\nRzeczywiście ciekawe Mógłabyś powiedzieć nam coś więcej o tej książce? Kiedy i gdzie została wydana, gdzie i za ile ją kupiłaś? Byłbym wdzięczny\nPrzepraszam za złe końcówki [size=59]przed edycją[/size]:oops: Na przyszłość będę już pamiętał\npopraw swoją wypowied i zamień\n“Mógłbyś” na “Mogłabyś”\n“kupiłeś” na “kupiłaś”\nkupiłam ją w Londynie w lipcu, podobnie jak większość moich książek o kolarstwie. wydawnictwo - http://www.madaboutbooks.com . wydana została w 2004 roku w Anglii przez Johna Murray’a. kupiłam ją w przeliczeniu na złotówki za 60 zł.\njak jesteś zainteresowany to mam jeszcze kilka innych książek o Tour de France i Lance’ie Armstrongu.\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #8\nBardzo mało osób wiedziało, że Tyler Hamilton myślał o opuszczeniu CSC już podczas Touru w 2003 roku. Amerykanin nie ukrywał, że chciał mieć całą drużynę podporządkowaną jemu, jak niegdyś on był podporządkowany Lance’owi Armstrongowi w US Postal. Podczas rozmowy nie mógł znaleźć słów, które mogłyby opisać jego uczucia podczas rozstania z teamem, który wygrał klasyfikację drużynową w 2003.\n“Kiedy Tour dobiegł końca byłem szczęśliwy. Zająłem czwarte miejsce, wygrałem etap, byłem bliski wygrania czasówki. Jednak wiedziałem, że będę musiał zostawić Bjarne Riisa i CSC. To nie były łatwe momenty. Kiedy powiedziałem o tym Bjarne, obydwaj płakaliśmy. Jak małe dzieci.” - przyznał.\n“Czasami musisz zrobić coś dla siebie i swojej kariery. Ja uznałem, że to najwyższy czas spróbować wygrać Tour. Rozmawiałem z Riisem zaraz po Tourze. Rozmowa w cztery oczy była bardziej fair po tym wszystkim, co razem przeszliśmy.”\n“To było dla mnie wielkie zaskoczenie. Nie spodziewałem się, że Tyler zdecyduje się po tak obiecującym początku rozstać z nami. Mieliśmy wspólne plany w końcu” - opowiadał mi dyrektor sportowy CSC. Czy Riis zrozumiał powody dla których Hamilton zdecydował sie tak niespodziewanie odejść? Nie. I chyba nigdy nie zrozumiem. - kończy.\nTamtej jesieni Hamilton podpisał kontrakt ze szwajcarską drużyną Phonak Hearing Systems. Phonak zaoferował mu nie tylko znacznie większe pieniądze, ale i możliwość zbudowania drużyny wokół swojej osoby, jako lidera na najważniejszy wyścig w roku. “Nigdy nie bałem się wyzwań. Wiem, że wówczas zmiana drużyny to był dobry pomysł. Dziś jestem co do tego pewny. Jesteśmy niesamowicie mocni i świetnie sie razem czujemy” - tłumaczył mi Tyler, gdy spotkaliśmy się w styczniu 2004 roku w barze hotelu Esmeralda w Hiszpanii. Pomiędzy łykami latte Hamilton dumnie wyliczał kolarzy, który zgodzili się wziąć z nim udział w Wielkiej Pętli. Byli wśród nich młody, ale już doskonale znany Oscar Sevilla i potężny Jose Enrique Gutierrez z hiszpańskiej drużyny Kelme. Sevilla wygrał klasyfikację dla najlepszego młodego kolarza na Tour de France w 2001 roku i zapowiadał się na bardzo dobrego górala, z kolei Gutierrez miał pełnić taką samą rolę jak Hamilton w US Postal. Chronić Amerykanina przed wiatrem na płaskich etapach. Jednak najbardziej zaufanym domestiques miał być Nicolas Jalabert, dawny przyjaciel z teamu CSC, a zarazem brat legendy francuskiego kolarstwa, Laurenta Jalaberta. Hamilton zawsze cenił młodszego z braci Jalabert za podejście do życia. Wówczas w styczniu powiedział: “Pamiętam jeden z wyścigów w 2003 roku, tuż przed Tour de France. Bardzo pechowo upadłem i rozciąłem sobie całą dłoń. Krew lała się strumieniami, ale za wszelką cenę chciałem ukończyć wyścig. Wówczas Nicolas podjechał do mnie i powiedział: Tyler, to nie jest walka na śmierć i życie. To nie jest jeszcze Tour de France.”\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #9\nKiedy Tyler Hamilton opuścił CSC, Bjarne Riis nawet przez moment nie wahał się kto powinien zastąpić Amerykanina. Wybór padł na 26-letniego Ivana Basso.\nBasso właśnie opuścił włoską ekipę Fassa Bortolo, rządzoną niepodzielnie przez Giancarlo Ferrettiego, 60-letniego, łysiejącego dyrektora sportowego, który całe swoje poświęcił kolarstwu. Kiedyś zapytałem się Ferrettiego o Basso, lecz on tylko machnął ręką: “Przez cały sezon nie wygrał ani jednego wyścigu. Biorąc pod uwage jego potencjał to wielka strata.”\nTrzeba jednak pamiętać, że Włoch wygrał klasyfikację najlepszego kolarza do lat 25 na Tour de France 2002 i zajął jedenaste miejsce w ogólnej klasyfikacji. W 2003 otrzymał znaczną podwyżkę, jednak Ferretti nie zmienił o nim zdania, pomimo siódmego miejsca w Wielkiej Pętli. Wówczas kolarzem zainteresował sie Riis. Basso od razu podpisał kontrakt z duńską ekipą, bo jak sam przyznaje, Riis był jedynym dyrektorem sportowym, który chciał z nim rozmawiać o przyszłości w Tour de France. Z miejsca natomiast odrzucił ofertę United States Postal Service.\nIvan Basso zawsze wyróżniał się spośród tłumu. W Anglii mówią o takich down-to-earth. Z dumą nosił swoją złotą obrączkę i w niczym nie przypominał tych wszystkich młodych, zadziornych Włochów, którzy wyglądali jakby wyszli z pokazu mody Milan Fashion Week i których szybkie samochody rozbijały się po niemieckich autostradach. Wysoki i smukły Basso nigdy nie podnosił głosu, rzadko patrzył się rozmówcy w oczy. Wolał systematyczną naukę niż natychmiastową sławę.\nBasso, w odróżnieniu od swoich kolegów, jest niesamowicie rodzinny. Zawsze był blisko z rodzicami, wcześnie się ożenił. Podczas naszego pierwszego spotkania w Colorado, w listopadzie 2001 roku, on i jego żona Michaela byli podekscytowani zbliżającymi się narodzinami córki Domitilli. Podczas Touru w 2004 roku znów był myślami przy rodzinie i to nie z powodu kolejnego potomka. Zaledwie kilka tygodni wcześniej u jego matki, Nives, zdiagnozowano raka. Wtedy też dla całej swojej rodziny kupił bransoletki “LiveStrong”.\nPierwszy Tour pojechał w 2001 roku w wieku 23 lat. Po tygodniu jednak musiał się wycofać z powodu kraksy na jednym z górskich etapów. Zajął wówczas piąte miejsce, jednak złamany obojczyk nie pozwolił mu dalej jechać. "To smutne, że musiałem się wycofać, ale ciesze sie, że odkryłem na swój sposób Tour de France. Ten wyścig mi pasuje. W przyszłości chce go wygrać. " - mówił.\nW styczniu 2004 opowiadał: “Jestem w stanie ukończyć ten Tour na podium. Nie interesuje mnie ósme, siódme miejsce. Chce podium. Przygotowywałem się według specjalnego programu treningowego. Oczywiście nie jestem Lancem Armstrongiem. Nawet jego koledzy z drużyny nie są w stanie trenować tak jak on, ale dałem z siebie wszystko.”\nKiedy rozmawiałem z Bjarne Riisem na początku Tour de France 2004, mówił, że Basso przez ostatnie tygodnie przygotowywał się w Toskanii, w ciszy i spokoju, poznawał zespół. Towarzyszyć mu mieli wyborny góral Carlos Sastre, doświadczony Jens Voigt, Jakob Piil oraz Amerykanin Bobby Julich. “Dobry zespół na jazdę drużynową na czas. Zobaczymy czy na podium” - uśmiechał się Duńczyk.\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #10\nArmstrong uwielbia jazdę drużynową na czas i doskonale wie jak wydobyć ze swoich\nzawodników to, co najlepsze w tym jednym dniu podczas całego Tour de France. Jego\ntaktyka polega na spokojnym starcie i rozkręcaniu się w miarę upływu kilometrów.\nPotwierdził to później dyrektor sportowy US Postal, Johan Bruyneel: “Od zawsze\nwiedzieliśmy jak chcemy rozgrywać czasówki. Nie zaczynaliśmy szybko, teraz też\ngłównie z powodu deszczu. Może dlatego na pierwszym pomiarze czasu mieliśmy stratę\n27 sekund do T-Mobile” - tłumaczył.\n“Kiedy zobaczyłem jaką mamy stratę, kazałem chłopakom przyspieszyć. Dokładnie w\ntym momencie, w którym Lance to przewidział.” - relacjonował później postawny Belg.\nW rezultacie w Metz-en-Couture “Pocztowcy” mieli jedynie 9 sekund straty do kolarzy\nChristian Vande Velde, były kolarz US Postal, powiedział kiedyś, że Lance jest typem\nmotywatora. Przez całą czasówkę pokrzykuje na zawodników, stara się trzymać rękę\nna pulsie. Cały czas musi mieć dokładne dane. Ile traci do Ullricha, ile do Phonaku.\nLance po prostu musi wiedzieć wszystko.\nNa trzecim pomiarze czasu to właśnie Phonak był najlepszą drużyną, z ośmiomami\nsekundami przewagi nad Illes Baleares. Wówczas kolarze US Postal znów przyspieszyli i\npo kilku minutach przekroczyli linię mety z uśmiechami na twarzach. George Hincapie\nuniósł prawą rękę, chcąc uściskać Armstronga, który przyznał się potem, że nie lubi\nbezpośredniego kontaktu z innymi kolarzami podczas wyścigu, ponieważ to grozi\nupadkiem. A upadek pokrzyżowałby jego plany.\n“Podczas wyścigu jestem po prostu skoncentrowany. Nie pozwalam, żeby coś mnie\nrozproszyło. A ostatnie tygodnie obfitowały w traumatyczne przeżycia…” - mówił\nwówczas w wywiadzie dla Eurosportu Armstrong.\nTymi “traumatycznymi przeżyciami” było wydanie książki 'Tajemnice Lance’a\nArmstronga", która oskarżała Armstronga i jego kolegów z US Postal o zażywanie\nniedozwolonych środków dopingujących. Książka napisana została przed dwóch\nznanych dziennikarzy sportowych, Davida Walscha i Pierre’a Ballestera w oparciu o\nzeznania byłej masażystki “Pocztowców”, Emmy O’Reilly.\nGeorge Hincapie stwierdził wówczas: “Pewnie, że nas to obchodzi. W końcu wydano\nksiążkę w której są same kłamstwa. Ale Lance’owi to paradoksalnie pomaga. On żywi\nsię krytyką. Pamięta każde nazwisko dziennikarza, który go oczernił. Jest tak\nnaładowany emocjami i energią, którą czerpie z artykułów prasowych skierowanych\nprzeciwko niemu, że dopóki będą go krytykować, dopóty on będzie wygrywał.”\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #11\nNa starcie w Chateaubriant zadzwoniła moja komórka. Okazało się, że to był jeden z zaprzyjaźnionych, francuskich dziennikarzy. “John, słyszałeś o tym kolarzu Lotto? Christophie Brandt’cie?” Czarne chmury zawisły nad Tourem. Pierwsza wpadka dopingowa podczas Wielkiej Pętli w 2004 roku. Kiedy przemieszczałem się między samochodami zaparkowanymi wzdłuż trasy, zadzwonił kolejny znajomy dziennikarz. Podobno Brandt był kompletnie załamany. Wykryto u niego metadon podczas rutynowej kontroli w Namur. “Jestem w szoku” - powiedział mi dyrektor Lotto, Claude Criquielion. “Christophe był jednym z najpożądniejszych kolarzy w peletonie”.\nPo tej krótkiej wymianie zdań dotarłem do autobusu Phonaku. Tyler Hamilton siedział na stopniach, poprawiając buty. “Jak udało ci się spać z takimi ranami na plecach?” - zapytałem go. “Wziąłem kilka tabletek na sen. No i spałem na jednym boku. Ale nad ranem obudził mnie telefon. Podobno Brandt z Lotto nie przeszedł testów…” - odpowiedział, marszcząc czoło. Za chwilę wziął rower i pojechał za poważnie wyglądającym Janem Ullrichem na start kolejnego etapu Tour de France.\nW czasie kiedy kolarze pokonywali ten stosunkowo płaski etap, dowiadywaliśmy się więcej o sprawie Brandta. Powiedział kierownictwu Lotto, że to musi być pomyłka, że to pierwszy raz kiedy cokolwiek u niego wykryto i trzeba poczekać na wyniki próbki B. Dyrektor drużyny wydał również oświadczenie dla prasy, żeby wstrzymać się z komentarzami, ponieważ metadon znajduje się na liście środków stosowanych w nadzwyczajnych okolicznościach do uśmierzenia bólu.\nChristophe Brandt czuł się świetnie przed Tourem. Ten 27-letni Belg najpierw zajął czternaste miejsce w Giro, a potem został liderem teamu Lotto na nadchodzącą Wielką Pętlę. Jednak ta sprawa pozostawiła cień na jego karierze. Przy okazji wyszły też wszystkie niedoskonałości systemu kontroli antydopingowych. Kolarz, używając zwykłej maści na oparzenia skóry, zażywał jednocześnie zabronione środki wspomagające. Na tej samej zasadzie oskarżono wcześniej Pavla Padrnosa z US Postal o posiadanie dopingu w swoim pokoju hotelowym.\nW Europie jednak mało kto przejmował się aferami dopingowymi w które zamieszani byli Pavel Padrnos, Stefano Casagrande, czy Martin Hvastija. Większość kibiców żyła jeszcze aferą Festiny z 1998 roku, kiedy ukochany kolarz Francuzów, Richard Virenque razem z Willym Voetem, asystentem w Festinie, oskarżeni zostali o posiadanie EPO.\nKiedy rozpętała się afera Festiny, Lance Armstrong szykował swój powrót do zawodowego kolarstwa, myśląc już tylko o Tour de France.\nQuibo March 15, 2018, 5:31pm #12\nWiększość kibiców żyła jeszcze aferą Festiny z 1998 roku, kiedy ukochany kolarz Francuzów, Richard Virenque razem z Willym Voetem, asystentem w Festinie, oskarżeni zostali o posiadanie hormonu wzrostu, tak zwanego EPO.\nTutaj jest błąd merytoryczny albo w książce albo w tlumaczeniu. Bo EPO o ile wiem to skrót od Erytropoetyny czyli hormonu wytwarzanego przez nerki. Hormon wzrostu (hGH) natomiast produkowany jest przez przysadkę i jest to co innego niż EPO. Stąd na podstawie moich wiadomości nie można używać określenia EPO na hormon wzrostu.\nWracając jednak do ksiązki wydaje sie ona ciekawa.\nlivingstrong March 15, 2018, 5:31pm #13\n(…) including EPO - human growth hormone.\nale masz racje, że erytropoetyna to glikoproteinowy hormon wzrostowy, prowadzący do produkcji erytrocytów przez szpik kostny (wikipedia).\nznaczy w książce jest błąd.\njuż poprawiłam, bo książka książką, ale porządek musi być\nQuibo March 15, 2018, 5:31pm #14\nwłaśnie przegladalem sobie Amazon.com i ten John Wilcockson napisał kilka fajnych książek o kolarstwie a cena nie jest zbyt wygórowana. Kwestia teraz ile mi wyjdzie przesylka\nLivestrong moglabys mi tylko powiedziec jakim stylem pisana jest tak ksiazka?? chodzi mi o to czy tak luźniej opowiada o wydarzeniach czy raczej oschle przytacza fakty. Bo z zaprezentowanych fragmentów wyglada, że facet umie pisać ciekawie tylko nie wiem czy to wpływ twojego barwnego i interesującego tlumaczenia czy jego umiejetności\nKubaWinter March 15, 2018, 5:31pm #15\nPierwsza wpadka dopingowa podczas Wielkiej Pętli w 2005 roku.\nPo tej krótkiej wymianie zdań dotarłem do autobusu Phonaku. Tyler Hamilton siedział na stopniach, poprawiając buty.\nChyba chodziło o TdF '04. Hamilton w 2005 roku był już przecież zdyskwalifikowany.\nQuibo, a gdybyś poznał koszty wysyłki, to mógłbyś mi je podać? Mam nadzieję, że nie wysyłają tylko FedExem. Jak to jest w sklepie Touru. Przesyłka z Francji do Polski droższa niż do Hong Kongu\nmaf March 15, 2018, 5:31pm #16\nMogę się mylić, ale jakoś to tak jest:\nCzyli koszt całkowity to 4.49 + ilość książek * 4.49 + cena książek.\nDla amerykanów Polska jest w europie (dobra wiadomość).\nAirmail delivery rates–Rest of World (GBP)\nBooks 2.99 4.99\nDla wyspiarzy nie istnieje ogólne pojęcie Europa, jest natomiast Zachodnia Europa (Western Europe), która się aż granic Niemiec (aż po Ural się wyrywa). Polska należy do licznie reprezentowanej ‘reszty świata’ (i okolic). Definicja reszty świata: Rest of World includes all countries not listed in the UK, Western Europe, North America or Japan.\nPozycja “23 Days in July: Inside The Tour De France and Lance Armstrong’s Record-Breaking Victory” stoi na amazon.com po 10 zielonych, czyli wychodzi 10$ + 4.49$ + 4.49$ (przy użyciu kalkulatora) = 18,98$\nNie wiem czy są jakieś dodatkowe koszta ukryte po drodze.\nTak to w przybliżeniu wygląda. Niestety.\nKubaWinter March 15, 2018, 5:31pm #17\nŻe też musimy żyć na takim, według reszty świata, zadupiu.\nJawor March 15, 2018, 5:32pm #18\nNie wierze ze komus chcialo sie przetlumaczyc fragmenty ksiazki. W sumie swietna nauka jezyka obcego:) Jak dla mnie bomba! Powinnas przetlumaczyc calosc i to wydac po polsku:) pozdrawiam\nlivingstrong January 10, 2019, 7:05am #19\njak skończe matury to pomęcze was większymi fragmentami i większą ilością książek, promise\nUllefan March 15, 2018, 5:32pm #20\nHmm zdaje sie że cytowana ksiązka juz jest na naszym rybku i ma tytul “wojna Lanc’a Armstronga” w każdym razie te fragmenty ktore przetlumaczyłaś byly w wyżej wymenionej przez mnie. Standardowa apoteoza Bossa w sumie niec nowego.\n[size=75][ Dodano: Nie 07 Maj, 2006 10:31 ][/size]\ninni autorzy jednak ale prawie to samo…


Train your progress: października 2014\nAutor: Adam Kuźma o 10:17 9 komentarzy:\nAutor: Adam Kuźma o 15:15 18 komentarzy:\nAutor: Adam Kuźma o 22:00 5 komentarzy:\nOto obiecany post o mojej aktualnej diecie. W końcu! Ostatnio miałem trochę na głowie, dlatego tyle to trwało. Były małe problemy z siłownią (ale treningi odbywały się jak najbardziej normalnie!), zaczęła się szkoła, kupowaliśmy też nową kuchenkę do mieszkania, więc wiadomo, trzeba było załatwiać formalności. Było też parę innych rzeczy. Największe kryzysy zostały już jednak zażegnane a post jest gotowy.\nTo na zachętę ;)\nAutor: Adam Kuźma o 17:30 2 komentarze:


Ashtanga vinyasa joga. W skrócie o praktyce. Patrycja Gawlińska | JOGA ABC\nAshtanga vinyasa joga. W skrócie o praktyce. Patrycja Gawlińska\nWysłany przez Patrycja Gawlińska | Tradycja jogi\nPattabhi Jois, najbardziej znany nauczyciel ashtanga vinyasa jogi uważany za jej ojca, mawiał: „1% teorii 99% praktyki” i taka właśnie jest ashtanga vinyasa joga.\nTo praktyka dla wytrwałych, zapaleńców, którzy potrafią w powtarzalności tego samego dostrzec i doświadczyć zmiany i postępy. To praktyka dla uważnych obserwatorów, poszukiwaczy. Dla tych, którzy uwielbiają wyzwania i przełamywanie słabości własnego ciała. Nie posiadając tych cech szybko można znudzić się praktyką, bądź niewłaściwie ją zrozumieć.\nW nazwie ashtanga vinyasa joga kluczowe jest słowo vinyasa, które niestety często bywa pomijane, przez co dość niefortunnie mylona jest z ośmiostopniową ścieżką jogi Patańdżalego – astanga jogą.\nW ashtanga vinyasa jodze vinyasami nazywa się dynamiczne sekwencje łączące pozycje statyczne, ale vinyasa nie ogranicza się jedynie do przejść między pozycjami. Vinyasa to określony sposób wchodzenia do pozycji, to przede wszystkim synchronizacja ruchu z oddechem. W praktyce koncentracja jest na oddechu, to ruch dostosowuje się do oddechu, a nie odwrotnie. W sekwencjach dynamicznych, gdzie pozycje wykonuje się na wdechu bądź wydechu, pozycja trwa tyle co przypisany jej wdech lub wydech. Do pozycji statycznych wchodzi się również w ten sam sposób dostosowując ruch do oddechu. To oddech inicjuje ruch. Właściwe połączenie ruchu i oddechu ułatwia wykonanie i pogłębienie pozycji, nadaje płynności ruchowi oraz pomaga w koncentracji. To właśnie vinyasy czynią tą praktykę niezwykle dynamiczną. To właśnie winyasa daje uczucie „flow” tworząc jakby taniec na macie.\nW trakcie praktyki wykonuje się oddech ujjayi, który charakteryzuje się specyficznym dźwiękiem przypominającym szum fal, bądź odgłos oddechu Lorda Vadera. Dźwięk pojawia się dzięki lekkiemu zaciskaniu głośni. Oddech ma być słyszalny, co umożliwia lepszą nad nim kontrolę i pomaga w wyznaczaniu rytmu dla praktykującego. Zaciśnięcie głośni powoduje również spowolnienie oddechu, dzięki czemu praktyka staje się bardziej spokojna i mniej męcząca.\nWykonanie oddechu jest bardzo istotne, gdyż to od niego wychodzi się w tej praktyce. Na początku, kiedy uczeń poznaje sekwencje asan zdarza się, że uwaga błędnie kierowana jest tylko na asany. Od samego początku przygody z ashtanga vinyasa jogą należy pamiętać o oddechu i vinyasach. Mocny aktywny wydech czyni oddech rozgrzewającym i bardzo energetycznym, poza tym ułatwia wydłużanie kręgosłupa i stymuluje pracę mięśni głębokich. Rozluźnianie klatki piersiowej na wdechu pozwala na swobodne jego pogłębianie.\nTempo wykonywania pozycji wyznaczane jest przez długość oddechu. W sekwencjach dynamicznych pozycje trwają tyle co wdech bądź wydech. W pozycjach statycznych pozostaje się określoną ilość oddechów (w większości 5 oddechów bądź wielokrotność piątki), pogłębiając je z każdym kolejnym oddechem. Dlatego, że oddech jest wyznacznikiem tempa wykonywania asan, bardzo istotna jest uważna jego obserwacja i opanowanie oddechu ujjayi. W trakcie całej praktyki oddech powinien być spokojny i głęboki, a jego rytm niezmienny.\nBandhy pełnią funkcję miejscowych blokad przepływu psychosomatycznej energii w ciele. Spełniają one również ważną funkcję w ciele fizycznym, stanowiąc stabilizację kręgosłupa w trakcie wykonywania asan. Przez cały czas trwania praktyki utrzymuje się dwie bandhy: mula- i uddijanabandhe, natomiast jalatharabandhe wykonuje się tylko w niektórych pozycjach. Bandhy współgrają z oddechem wzmacniając się wraz z wydechem.\nMula bandha, tłumaczona często jako zaciśnięte, uniesione krocze, jest uniesieniem dna miednicy.\nUddiyana bandha w ashtanga vinyasa jodze nie jest tą samą techniką zasysania brzucha na bezdechu znaną w hatha jodze. Jest to utrzymywane, zarówno na wdechu jak i na wydechu, napięcie dolnego brzucha do wysokości pępka. Stanowi ona bardziej kontynuację mula bandhy, niż stosowaną w hatha jodze technikę zasysania brzucha.\nKażdej asanie przypisany jest punkt skupienia wzroku (dristhi). Punkty te pomagają w utrzymywaniu koncentracji w trakcie praktyki. Wskazują one również sposób ustawienia głowy i pozwalają na właściwe ułożenie odcinka szyjnego w niektórych pozycjach. Jest kilka takich punktów. W zależności od pozycji patrzy się na dłonie, palce stóp, czubek nosa, trzecie oko (punkt między brwiami), w stronę pępka, w górę, w prawo bądź lewo.\nAsany ułożone są w ściśle określone sekwencje zwane seriami. W założeniu pozycje w seriach ułożone są tak, aby tworzyć ciągłą jednolitą całość pozwalającą na sprawne i płynne przechodzenie z jednej pozycji do drugiej. Poza tym, każda seria skomponowana jest tak, aby przygotować praktykującego do następnej. W założeniu mają one tworzyć płynną, jednolitą całość pozwalającą na rozwój oraz dążenie do harmonii ciała i umysłu. Tradycyjnie asan i serii uczy się stopniowo. Nauczyciel przekazuje uczniowi kolejne pozycje, dopiero wtedy, kiedy ten opanuje poprzednie. Doskonalenie wykonywania asan opiera się na ich powtarzaniu. Opanowaną część sekwencji powtarza się na każdej praktyce od początku, aż do opanowania całości. I tak też po opanowaniu pierwszej serii uczeń może przejść do poznawania drugiej itd.\nIdea praktyki ashtanga vinyasa jogi jest taka, aby uczeń opanował sekwencję asan i mógł praktykować ją pod okiem nauczyciela w tempie swojego oddechu utrzymując na nim pełną koncentrację. Ten sposób praktyki to mysore, nazywany tak od położonego na południu Indii miasta Mysore, które uważa się za kolebkę ashtanga vinyasa jogi.\nOpisane wyżej elementy: vinyasa, oddech ujjayi, bandhy i dristhi mają współgrać ze sobą w praktyce tworząc integralną całość. Połączone w praktyce ze znajomością kolejności asan, pozwalają na płynne, pełne skupienia wykonanie serii. Co w konsekwencji ma dać poczucie „płynięcia”, nazywane „medytacją w ruchu”. Jednakże, jak też to było wspomniane na początku, to praktyka dla wytrwałych i uważnych obserwatorów. Doskonale znając całą serię asan łatwo jest utracić uważność a wtedy praktyka może stać się automatyczna i nieświadoma. Dlatego zarówno na początku poznawania jak i po opanowaniu kolejności asan każdej serii konieczna jest uwaga i koncentracja na oddechu oraz na pozostałych elementach.\nPoprzedniPatańdżali – twórca jogi klasycznej\nNastępnyJoga w ciąży\nMięso – jeść czy nie jeść? Buddyjska refleksja III. Shravasti Dhammika\nDlaczego Adam Mickiewicz nie został joginem? Nina Budziszewska


Nie tylko Holandia. Polacy są wypychani na bezrobocie w europejskich "państwach dobrobytu" - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościNie tylko Holandia. Polacy są wypychani na bezrobocie w europejskich "państwach dobrobytu"\n| 01.10.2018 12:58\nProblem holenderskich agencji pracy naginających przepisy okazał się być jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Podobne praktyki, których ofiarami padają polscy pracownicy, są standardem w całej Europie, nawet w krajach uchodzących za wzorowe "państwa dobrobytu".\nPrzed podpisaniem umowy z agencją wysyłającą do pracy za granicę warto sprawdzić przepisy w danym kraju (pixabay.com / CC0)\nProblem holenderskich agencji pracy naginających przepisy okazał się być jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Podobne praktyki, których ofiarami padają polscy pracownicy, zdarzają się w całej Europie, nawet w krajach uchodzących za wzorowe "państwa dobrobytu".\nPo publikacji tekstów o problemie wyłudzania przez Polaków zasiłków w Holandii oraz systemie, w którym to agencje pracy "wymuszają" na pracownikach tymczasowych takie podejście, otrzymaliśmy historie naszych czytelników pokazujące, że praktyka jest rozpowszechniona nie tylko w "kraju tulipanów".\nWprowadzone przed kilku laty w Niemczech przepisy o pracy tymczasowej miały w swoim założeniu wzmocnić pozycję pracownika. Umowa tymczasowa może być zawarta na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy, przy czym po 9 miesiącach pensja musi zrównać się z wynagrodzeniem osoby zatrudnionej na stałe. Tyle teoria.\nZobacz także: Zobacz też: Ekspert ostrzega przed budowaniem siły na krzywdzie pracowników\nW praktyce agencje błyskawicznie znalazły sposób na obejście prawa. Opisał nam go za pośrednictwem formularzadziejesie.wp.pl pan Robert, który pracował na jednym z międzynarodowych lotnisk w Niemczech. Zatrudniała go firma z niemal 100-letnią tradycją.\n"Mechanizm jest dokładnie taki sam. Pracujesz u nich przez 9 miesięcy, po czym cię zwalniają na ok. 4 tygodnie. Po tym czasie, o ile się chce, można wrócić" – napisał pan Robert. Jeśli pracownik przed przyjazdem do Niemiec był zatrudniony w Polsce przynajmniej przez 3 miesiące... może otrzymać niemiecki zasiłek dla bezrobotnych. W przypadku jednej osoby to nawet 416 euro. O tym, w jaki sposób okres wypłacania tych pieniędzy można wykorzystać do "wakacji w Polsce", pisaliśmy w tekście o holenderskim rynku pracy.\n"Bardzo podobnie działają agencje pośrednictwa pracy w Republice Irlandii" - zaalarmowała pani Anna, która opisała historię swojego teścia. Człowieka z konkretnym fachem w ręku i ponad czterema dekadami doświadczenia. Czytelniczka nie przebierała w słowach i wprost nazywała mechanizm "okradaniem" pracowników z Polski i innych państw ze Wschodu (nie tylko "nowych" członków UE).\n"Agencje zwalniają po pewnym czasie i polecają od razu, by zgłosić się po kilku tygodniach lub miesiącach do ponownej pracy" - wyjaśniła pani Anna. Jak wskazała, dzięki temu unikają konieczności zaoferowania umowy na stałe, która wiązałaby się z podniesieniem stawki godzinowej.\nWysokością stawki godzinowej pośrednicy manipulują również w przypadku umów tymczasowych. Zgodnie z irlandzkim prawem, agencja nie ma prawa obciążać zatrudnionego niemal żadnymi kosztami. Wyjątki są nieliczne np. koszty noclegów czy dowozów do miejsca pracy i właśnie je pośrednicy windują niebotycznie, co powoduje, że pracownicy dostają mniejsze pieniądze.\nSystem dotarł także do pozostającej poza Unią Europejską Norwegii, która przedstawiana jest jako niemal modelowe państwo dobrobytu. Tam jednak agencje muszą pilnować, by pracownik wyrobił przynajmniej minimalny rocznych przychód (określony w umowie między pracodawcą a pracownikiem), zanim wyślą na zasiłek.\n"Podobne sytuacje z agencjami pracy są w Norwegii. Nowe kontrakty podpisujemy co miesiąc, a jeśli roczne minimum przychodu jest wyrobione i pracy nie ma... agencja wysyła ludzi na zasiłek i każe czekać na informacje o terminie powrotu do pracy" - napisał pan Jakub. A to wszystko w kraju, którego każdy obywatel jest teoretycznie milionerem, dzięki pieniądzom ze sprzedaży gazu ziemnego.\n* Byłeś potraktowany przez agencję pracy w podobny sposób? Wiesz o podobnych praktykach w innych krajach? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl *\nSami widzicie w co wchodzicie i co tam jest..Nowoczesne obozy,... czyż nie?z własnego wyboru godzicie się na odebranie swojej godności drodzy Polacy.\ni CO ma ze 100 lat odzyskania wolności, 30 lat obalenia komunizmu szary Polak ?\nPIS oszukał wyborców. Sprowadza imigrantów z krajów trzeciego świata w tym islamskich w ilościach masowych. Pislamizacja - Multikulti według PiS na youtube.\nCzy Holandia jest wciąż państwem prawa ? takie oszustwa.Jak funkcjonuje ten kraj.Tylko sankcje mogą uratować ten kiedyś tak porządny kraj\nJakaś baba pisze,że ją agencja okrada Jakby miała rozum albo znała język to by się przez agencję nie zatrudniała.


Krystyna Susabowska nie kryje trzepotania myśli - Klub Sztuki i Słowa Wrocław - Jelenia Góra\nKrystyna Susabowska nie kryje trzepotania myśli\nI z dumą prezentujemy Jej nowy tomik poetycki pt. Trzepotanie myśli\nTrzepotanie myśli 1\nCopyright by: Stowarzyszenie w cieniu lipy czarnoleskiej\nProjekt: Zofia Prysłopska\nRedakcja: Krystyna Susabowska\nZdjęcie na okładce: Anna Prysłopska\nNakład egz. 300\ngs media 52 314 wrocław, ul. wałbrzyska 9e;\nKrystyna Susabowska, jeleniogórska poetka, zawodowo i prywatnie miłośniczka książek, ma za sobą już spory dorobek wydawniczy. Oddaje dziś czytelnikom tomik piąty w kolejności, tym razem zbiór krótkich form poetyckich, zapis – jak sama mówi – myśli trzepotania.\nJest coś w Krystynie niebywałego, jakaś fizyczna sprzeczność między datą w metryce, a współczesnym przeżywaniem świata. Wiadomo, że w dzieciństwie wybiegamy w przyszłość, czekając na oddanie nam władzy nad naszym życiem, a na starość – uciekamy najczęściej w przeszłość, która nam tę władzę nad sobą przypomina, gdy ją tracimy, zbliżając się do końca pierwszej setki w kalendarzu.\nW Krystynie ten proces nie przebiega standardowo. Ona ma za sobą rozgadanie poetyckie, szkolne rymowanie, a teraz eksploruje nowe formy, wzbogacając umiejętności i wiedzę o najnowsze trendy. Z pasją rzuciła się na komputer, buszuje po Internecie, ma długą listę mailową, są na niej i młodzi, i starzy. Bibliotekarka zawodowo, wykupująca nowości w księgarniach i empikach, wzbudza nasz podziw, a czasem i zazdrość. Uśmiechają się do niej sprzedawcy książek.\nNiniejszy tomik trafi do rąk różnych czytelników, niektórzy będą w nim szukać ideologicznej pasji poprawiania bliźnich, niektórzy walki o niepodległość i walki z rozpustą, niektórych znudzi brak fabularnych zwrotów akcji i obszernych opisów zapachu akacji. Trzeba powiedzieć czytelnikowi wprost – tych oczekiwań książka ta nie spełni. Albo się, Czytelniku, otworzysz na odmienny od Twoich ulubionych, przekaz, albo szkoda Twojego czasu. Krystyna ma pracowity każdy dzień: krząta się po domu, lata po mieście, spotyka z innymi poetkami, ale nie spędza nawet jednej godziny bez jakiejś refleksji poetyckiej. Uzbierała tych zapisków setki stron.\nNajczęściej są to krótkie notatki, ale nie są one błahe, nie są o niczym! To tylko pozór. Są obserwacjami, które dla Poetki mają swój głęboki sens, nie podaje go Ona nikomu w streszczeniu, na talerzu; trzeba go samemu poszukać. Potraktujcie te zapisy jako zagadki, rebusy. Jak w życiu - sami musimy wyciągać wnioski z obserwacji, a odkąd zdaliśmy maturę, nikt obok nas nie stoi i nie tłumaczy nam każdego zdarzenia. Krystyna Susabowska uważa, że trzeba na świat spojrzeć oczami dziecka, spojrzeć od nowa, na świeżo, nawet jak się jest na końcu drogi życiowej. Bo rutyna, mechanicznie powtarzane za innymi „mądrości" nie są mądrościami, a najwyżej świadczą o konformizmie. Zapis poetycki nie może być dziś dosłowny, trzeba popatrzeć przez te proste wersy i słowa na sens życia. I patrzeć jak Ona, codziennie patrzeć na świat twórczo a nie odtwórczo. Zauważać to, co na dotyk dłoni, odkrywać bliskość Boga i natury. Bliskość siebie.\nżagle na wodzie\nWarto postarać się o ten tomik. U Autorki. Piszcie kjsusabowski@o2.pl\nZobacz zdjęcia jako osobne strony: Trzepotanie myśli 1 Trzepotanie myśli 2