nie tak znow kolorowo: Tydzien przedindyczy :)\nJak napisalam w ostatnim poscie, w piatek, 19 listopada, po pracy pojechalam prosto do domu, nie zajezdzajac na zakupy (juppi!). Bi znow odebrala ze szkoly mama jej kolezanki i Starsza pojechala do nich sie chwile pobawic.\nBi, jej najlepsza psiapsiola oraz, na doczepke, jej mlodsza siostra :)\nKiedy wszyscy zjedlismy obiad i troche odsapnelismy, przy wielkich protestach zagonilam Potworki do lekcji z Polskiej Szkoly. Bi sie wrecz poryczala, po swojemu tupiac nogami, ze dlaczego nie zrobilismy ich wczesniej i ze piatek to jej najlepszy dzien, a ja go wlasnie zrujnowalam. No tak, bo przeciez pilnowanie lekcji, to moja dzialka... :/ Nik zas oznajmil, ze nie idzie i nie moge go zmusic. :D Starsza narobila rabanu, a okazalo sie, ze albo miala szczescie, albo tegoroczna pani zadaje im niewiele pracy domowej, bo gdzie Nik mial uzupelnic tekst odpowiednimi zmiekczeniami oraz opisac smoka, ona miala tylko odmienic trzy rzeczowniki przez przypadki. Do tego Mlodszy musial nauczyc sie opowiadac legende o hejnale, zas Bi czytac wybrany fragment czytanki. Oczywiscie panna wybrala najkrotszy akapit. ;) W kazdym razie mam nadzieje, ze tak juz zostanie, bo w przeszlosci bywalo, ze siedzialam z Potworkami nad lekcjami po dwie godziny, a teraz uwineli sie w pol. :)\nW sobote rano, o dziwo pojechali do szkoly juz bez protestu. Bi poczatkowo tylko prosila zebym weszla z nia jeszcze raz poszukac sali, bo nie pamietala gdzie isc. Przy wejsciu wpadlismy jednak na moja kolezanke i jej corke, ktora zaoferowala, ze pomoze Starszej znalezc jej sale (sama chodzi z Kokusiem), wiec matka okazala sie niepotrzebna. Nik na propozycje pomocy tylko wzruszyl ramionami, ze on sam wie gdzie isc. Okey... ;) W czasie gdy Potworki uczyly sie ciezkiego jezyka przodkow (:D), matka pojechala na tygodniowe zakupy spozywcze. Po powrocie do domu i rozpakowaniu siatek, mialam troche ponad godzine, zanim musialam wyjezdzac po dzieciaki. Glupia ja, zamiast klapnac na tylku i wypic kawke, zabralam sie za cos, do czego przymierzalam sie od dluzszego czasu, tylko nie moglam sie zmobilizowac. Mianowicie, wzielam worek na smieci i ruszylam do pokoju Mlodszego. Nik ma niestety manie zbieractwa. Jemu wszystko zawsze sie przyda i nigdy nic nie wyrzuci, nawet zabawek, ktore sa popsute lub polamane i tak stare, ze od dawna sie nimi nie bawi... Co gorsza, znosi kolejne smieci. Praktycznie codziennie w kieszeniach jego spodni znajduje jakies "skarby". Dzieci w szkole gubia lub wyrzucaja, a on zbiera... Jeszcze rozumiem czasem jakas figurke czy gumke do zmazywania, czy nawet przypadkowy klocek Lego. Nik jednak przynosi polamane czesci czegos, przykrotkie od wielokrotnego ostrzenia olowki, a ostatnio taka malutka gierke, gdzie kuleczke trzeba przeprowadzic przez labirynt, kojarzycie? Niby ok, sama lubilam takie gierki jak bylam mala. Tyle, ze akurat ta Nikowi jeszcze w szkole spadla, wieczko sie odpadlo, kuleczka wyleciala i juz jej nie znalazl. Nie przejmujac sie, zlozyl z powrotem dwie czesci i przyniosl je do domu, zupelnie ignorujac moje upomnienia, zeby wywalil to do kosza, bo bez kulki i tak jest bezuzyteczne... Dodatkowo, Mlodszy "przygarnia" wszystkie zabawki, ktore proponuje mu Bi. Starsza sprzata swoj pokoj nawet dosc regularnie, ale jest cwana. Nie chce jej sie biegac na dol do kosza, wiec pyta brata czy nie chce tej czy tamtej zabawki, a Nik zawsze, zaaawsze chce. ;) W ten sposob, ma w swoim pokoju kolekcje ubranek i mebelkow dla Barbie, nie mowiac juz o samych lalkach oraz Poly Pocket, ktorymi nigdy sie nie bawil i bawic nie bedzie, bo przeciez on kocha tylko auta, Bakugan'y i ostatnio Minecraft'a. No ale siostra sie pozbywa, wiec on chetnie sie zaopiekuje. :D A poniewaz na moja propozycje posprzatania i wyrzucenia niepotrzebnego balaganu, uderza w placz, wiec stwierdzilam, ze sama zrobie "czystki". Wywalilam pol wielkiego wora na smieci, ale niestety nie udalo mi sie skonczyc. Bede musiala wrocic tam innego dnia. Mlodszy zachwycil sie porzadkiem na biurku, ale na szczescie nie zauwazyl braku niektorych "skarbow". Pechowo jednak, Nik od czasu do czasu przypomina sobie, ze mial taka czy inna rzecz i potrafi urzadzic afere, ze nie moze jej znalezc, nawet ze dwa lata odkad ja "zutylizowalam". Niewykluczone wiec, ze z opoznieniem, ale jeszcze mi sie oberwie. :D Reszta soboty to juz zwyczajowe sprzatanie, gotowanie (to dla M.), dmuchanie lisci oraz wieczorny relaks przy kominku. No i jeszcze msza, bo malzonek w niedziele ponownie szedl do pracy.\nW niedziele rano, jak napisalam wyzej, M. wyruszyl do roboty, zaliczajac tym samym czternasty dzien pracy pod rzad. I niewazne, ze sobota i niedziela to praca tylko do 11 rano. Krocej czy nie, ale nadal trzeba sie zerwac juz o 4 rano, a dzien, nawet przy krotszej pracy, nigdy nie bedzie tak relaksujacy jak ten calkowicie wolny. Potworki oraz ja mielismy za to spokojniutki ranek, z wylegiwaniem sie w lozku do oporu. To znaczy, takie wylegiwanie lubie ja oraz Nik, ktory oglada sobie filmiki na tablecie lub gra w lozku az wstanie matka. Bi, z jakiegos powodu, woli wyjsc spod cieplutkiej kolderki i przeniesc sie na ulubiony fotel w salonie. Co prawda tam tez ma puchaty kocyk, wiec moze sie zakryc i jest jej zapewne rownie przytulnie, co w lozku. ;) Kiedy M. wrocil zalapal sie akurat na koncowke skokow (szkoda, ze nasi kompletnie rozczarowali), zadzwonil do rodzicow, a ja w miedzyczasie zaczelam wielkie "planowanie". Albo "umawianie". A wlasciwie to i jedno i drugie. :) Tydzien temu bowiem otworzono nasze ulubione lodowisko. W tym roku poki co nie trzeba sie wczesniej zapisywac i miejmy nadzieje, ze juz tak zostanie. Nie trzeba tez nosic maseczek, co tutaj jest rzadkoscia i jedyna w sumie roznica jest, ze kiedys jazda publiczna, dla wszystkich, byla w oba weekendowe dni, a teraz jest tylko w niedziele. Tydzien wczesniej Potworki jechaly na urodziny, po ktorych dopadl mnie bol glowy, a ponadto dostalam okres, wiec odpuscilam sobie lyzwy. Na miniona niedziele jednak nie mielismy planow, wiec zaproponowalam dzieciakom, ze mozemy zainaugurowac sezon. Ku mojemu zdumieniu, Bi az podskoczyla z radosci, a Nik (ktory lyzwy przeciez zawsze uwielbial!) oznajmil, ze chcialby... ale bardziej wolalby sie spotkac z kumplem. I jakby mial szosty zmysl, bo godzine po naszej rozmowie dostalam smsa od mamy kolegi, czy Mlodszy jest dzisiaj wolny i mialby ochote sie pobawic. Odpisalam pytaniem o godzine, bo musialam to jakos zsynchronizowac z jazda na lodowisko, albo zostawic instrukcje malzonkowi. ;) Wytlumaczylam tez w wiadomosci, ze po poludniu chce jechac z corka na lyzwy, a mama odpisala niespodziewanie, ze... moze kumpel Kokusia tez chcialby jechac. Nie bylo jej w tym momencie w domu, wiec umowilysmy sie, ze da mi znac jak dojedzie, a ja zaproponowalam, ze moge H. wziac ze soba. A cala ta, przydluga historia skonczyla sie tak, ze kumpel jednak na lodowisko jechac nie chcial, zas Nik juz sie nastawil, wiec niespodziewanie wybral lyzwy. Wyladowalam wiec tam z obydwoma Potworkami i bez zadnych obcych dzieci, co nie ukrywam, bylo mi raczej na reke. :D\nZdjecie zrobione w drodze na lodowisko. Wiem, ze ciezko to dostrzec, ale przed nami jechalo auto wiozace na dachu choinke. Dopiero co minela polowa listopada... :O\nCala nasza trojka bawila sie doskonale, mimo ze stope Bi obtarla jedna z wypozyczonych lyzew.\nJak widac, temperatury byly malo listopadowe. Grubsze bluzy wystarczyly ;)\nPo chwili ja wymienilismy, ale szkoda juz zostala wyrzadzona i pomimo grubej skarpety, jednak potem Starsza musiala robic czeste przerwy bo stopa bolala...\nObtarta stopa bolala, ale Bi zal bylo odpuscic zabawe na zbyt dlugo ;)\nZreszta, mnie samej zastrajkowalo kolano i musialam dac mu od czasu do czasu odpoczac. Starosc nie radosc. :) Nie mowiac juz o tym, ze mam od stycznia byc opiekunem w szkolnym klubie narciarskim Kokusia! Jak ja mam jezdzic na nartach, jak nie zrobie kilku koleczek po lodowisku?! ;)\nWyraz szczescia na buzce Kokusia, mowi sam za siebie ;)\nPoniedzialek byl w miare spokojny i przewidywalny. Praca, szkola dla dzieci... Sportow zadne nie mialo, klub gazetki szkolnej dla Bi sie skonczyl, za to Nik zapisal sie do "klubu gier" (game club). Do przerwy swiatecznej, w poniedzialki beda zostawac po lekcjach, zeby godzinke grac w planszowki. Nie jestem pewna jaki cel przyswieca temu klubowi poza dobra zabawa, ale fakt, ze pierwszy raz Nik sam podsunal mi formularz z miejscem na podpis rodzica (pozwolenie) pod nos, sam wsadzil go do foldera i oddal pani w szkole bez przypominania. :D Dla kontrastu, podpisane przeze mnie pozwolenie z lekcji hiszpanskiego (maja sie laczyc wirtualnie z dzieciakami z Madrytu) kwitnie w folderze juz ze dwa miesiace... ;) W kazdym razie, byl to pierwszy poniedzialek kiedy Bi nie miala gazetki, za to Nik zostawal na zajeciach, wiec caly dzien powtarzalam sobie w myslach, ze musze pamietac zeby jechac po syna, a nie corke. Balam sie, ze pojade na autopilocie do szkoly Starszej. :D Reszta popoludnia i wieczora to juz tylko odrabianie lekcji i relaksik przy kominku, czyli standard. ;)\nWtorkowy ranek rowniez byl zwyczajny, ze szkola dla dzieciakow, praca dla rodzicow. W pracy przestoj miedzy pacjentami, wiec tez spokojnie. Mozna poleniuchowac, ale tez podgonic zalegle zadania :) Po pracy za to bieg, bo tego dnia, jak zawsze, Bi miala gimnastyke, a do tego Nik mial tez karate, bo w czwartek zostalo odwolane z powodu swieta. W poprzednim tygodniu, nie czekajac na kolejne zajecia, napisalam do Sensei'a czy Mlodszy moglby dolaczyc do grupy sredniozaawansowanej. Odpowiedzial, ze nie ma problemu, ale ze przed zajeciami chcialby zamienic slowko ze mna i Kokusiem. Oznaczalo to, ze choc poczatkowo planowalam na karate wyslac Nika z tatusiem, musialam jednak jechac ja. To zas wymagalo niezlej logistyki: na 18 zawiezc Bi, po czym na 18:30 Nika, wrocic po Starsza, ktora konczyla o 19:00, po czym po Mlodszego, ktory konczyl z kolei o 19:30. Niestety, grupa sredniozaawansowana ma zajecia w te same dni, co poczatkujaca, ale o godzine pozniej. :/ Dla Kokusia takie godziny to naprawde pozno, ale trzeba chyba zaczac przywykac... Zajecia sportowe sa najczesciej rozdzielane na poziomy lub na wiek uczestnikow i im starsze i/lub bardziej zaawansowane dzieciaki, tym odbywaja sie one pozniej. W tygodniu, gdzie niewiele zajec zaczyna sie wczesniej niz o 17, dla tych starszakow godziny robia sie naprawde wieczorne... A skonczylo sie tak, ze Sensei mnie po prostu wkurzyl, bo najezdzilam sie jak glupia, a jak wygladalo to "zamienienie slowka"?! Wpadlam zziajana, wprowadzilam Kokusia na sale, "Hello, how are you?" i takie tam pierdoly, mowie ze tak jak uzgodnilismy, przywiozlam Mlodszego na zajecia wyzszego poziomu i patrze na goscia wyczekujaco... a on, ze okey, dobrze... i tyle! No i gdzie ta arcywazna rozmowa?! Moglam z powodzeniem wyslac Nika z M., a samej pojechac z Bi, posiedziec sobie z kolezanka, itd.! Ughhhh... :/ W kazdym razie, z tego co udalo mi sie popatrzec, Nik w zaden sposob nie odstaje od grupy.\nZdawal sie tez calkiem dobrze bawic, duzo lepiej niz na poprzednich zajeciach z grupa poczatkujaca, ale kiedy spytalam czy tym razem bylo lepiej, odpowiedzial, ze nie i ze po tej sesji nie chce juz chodzic i z plywania tez sie chce wypisac...\nA tu juz Mlodszy lewituje cwiczy kopniecie z wyskoku, czyli flying kick ;)\nNo masz babo placek, druga Bi! Trudno powiedziec czy Nik byl zmeczony, czy moze glodny (wiadomo, Polak glodny to zly), bo humor mial ogolnie wisielczy, ale zjadl kolacje i nagle wrocil usmiechniety Kokusio. ;) A Starsza po gimnastyce wyszla jak zawsze zachwycona. Ciekawe ile jeszcze potrwa ta milosc? :D\nTym razem udalo mi sie Starsza na chwile podejrzec, choc nie wiem czemu mialo sluzyc owo cwiczenie - Bi zeskakiwala na wyskocznie, po czym, odbita, wskakiwala z powrotem na materac...\nSroda przywitala nas porannym mrozem. Dobrze, ze autobusy przyjechaly w miare wczesnie i juz o 8:03 bylam z powrotem w cieplutkim domu. Ktory to natychmiast opuscilam, zeby pojsc porzucac Mayi pileczke. Kilka dni temu siersciuch zadarl sobie opuszek w lapce. Nie krwawilo, wiec nie chcielismy tego obcinac, zeby nie pogorszyc, ale troche jej przeszkadzalo i kustykala. Nie bralam jej wiec na spacery ani nie rzucalam pilki. Poprzedniego wieczora zauwazylam jednak, ze psiur chodzi juz praktycznie normalnie, wiec zgarnelam pileczke i urzadzilam jej chwile latania. :) Jako, ze to dzien przed Thanksgiving, Potworki mialy skrocone lekcje, czyli ja musialam skrocic sobie prace. Nie zebym jakos specjalnie narzekala. ;) Po pracy planowalam zabrac sie za sprzatanie, skoro na Indyku mamy miec mojego tate oraz chrzestnego dzieci, a ze dzieciaki i tak mialy wrocic wczesniej, stwierdzilam, ze nie chce mi sie po nich jezdzic. Troche pozniej jednak, gdy juz dojechalam do pracy, napisala sasiadka, ze bedzie odbierac corke i moze odebrac tez Bi. No i super, tylko nie mogla napisac wczesniej?! Starsza sie mnie specjalnie pytala przed szkola czy wraca autobusem, odpowiedzialam, ze tak, a tu masz! No ale dla Bi chyba fajniej zmienic plan w ostatniej chwili i wrocic z sasiadka niz wedlug planu tluc sie autobusem... ;) Nik mial z okazji Swieta Dziekczynienia, doroczne Turkey Trot, czyli po prostu bieg na czas wokol boiska. Zazwyczaj, zeby oddac charakter biegu, dzieciaki maja na glowach przepaski z wizerunkiem indyka, ale tym razem najwyrazniej odpuscili sobie te czesc tradycji...\nNik jest w dolnym rzedzie, drugi od lewej. Jak widac wiekszosc dzieci w kurtkach, wrecz pozapinana (poza kilkoma delikwentami w bluzach), a moj syn... z kurtka tylko narzucona na ramiona (i kapturem na glowie). Ponoc goraco mu bylo... A ja sie potem dziwie, ze on sie z kataru doleczyc nie moze... :O\nZe wszystkich (czyli czterech ;P) czwartych klas, Nik zajal pierwsze miejsce, ex aequo z kolega. Moze zamiast na karate czy plywanie, powinnam zapisac go na biegi przelajowe... :D\nBi za to miala sie ubrac w jesienne kolory, czyli na zolto, czerwono, pomaranczowo lub brazowo. Niestety, Starsza posiada mase bluzeczek na krotki rekaw w kolorze zoltym, ale przy -3 stopniach rano, nie pozwole jej ubrac t-shirt'a, nawet pod kurtke. Z cieplejszych ciuchow ma czerwony sweter, ale ze jest to obecnie jej najgorszy kolor, odmowila jego zalozenia. W koncu wybrala inny sweterek - w zolto - srebrno - biale paski. Podobno ta odrobina zoltego tez sie liczyla... ;)\nW tym tygodniu juz sie raczej nie odezwe, bo malzonek bedzie siedzial w domu i zerkal przez ramie (:D), wiec:\nKfiatushek 25 listopada 2021 03:51\nLux 26 listopada 2021 16:45\nSzybko zanim zapomnę! Robotny ten twój chłop! No ale podobno tacy są górale, jednak 14 dni bez wolnego? Podziwiam!!! I jeszcze gotuje, to już zazdroszczę!\nŻycie z covidem w tle\nO Fibsonie słów kilka


Strona główna Blog Wirtualny transport?\nNa słowa, tak jak na ciuchy panuje moda. Ostatnio takim modnym słowem stała się wirtualność. I pełno tej wirtualności dookoła, ale czy słusznie? Weźmy jako przykład taki fakt, że określenie wirtualny świat przyklejane bywa do internetu. Czy naprawdę to wirtualny świat?\nW moim rozumieniu wirtualny to taki, którego każdy aspekt jest sztucznie wykreowany, który nie rodzi rzeczywistych, konkretnych zobowiązań i stosunków. A przy takiej definicji to trzeba uczciwie przyznać, że internet jest często bardziej realny od realu. Jako przykład weźmy chociażby jakiejkolwiek strony internetowe z ogłoszeniami. No powiedzmy strona promująca się sloganem : „Transport, spedycja, ładunki„. Jako żywo nie uświadczysz na niej realnego transportu, i ładunki raczej na serwerze się nie mieszczą… jednak w istocie daleko tej stronie do wirtualności. Przecież za każdym ogłoszeniem kryje się realny wolny pojazd, realny ładunek i realne firmy transportowe. A za pomocą mechanizmów strony nawiązujesz jak najbardziej konkretne, rzeczywiste kontrakty. Czy ma jakiekolwiek znaczenie, że medium, jakim jest internet, jest elektroniczne a więc ulotne…. A najważniejsze, że ta ulotność jest przecież złudzeniem. Ogłoszenie na takiej stronie jest w swej istocie bardziej trwałe niż jakiekolwiek papierowe. Już w kilka minut po ukazaniu się na stronie www jest pracowicie skopiowane przez dziesiątki robotów krążących w sieci i po kilku chwilach jest dostępne w różnych miejscach „wirtualnego” świata Jak nakład gazety rozwiany przez wiatr… i tylko w internecie dodatkowo nie pada deszcz ani śnieg… Zazwyczaj boleśnie o tym fakcie przekonują się niektóre firmy, publikujące bzdury, a potem z ścigające ślady swojej własnej bezmyślności po całym, „wirtualnym” świecie.\nCo więc z tą wirtualnością? Otóż siedzi ona tak naprawdę w naszych głowach, zasiana tam przez różnej maści publicystów. Internet jest realny, realny aż do bólu. Na marginesie dodajmy, że powinieneś o tym pamiętać zabierając głos na różnego rodzaju forach.\nPoprzedni artykułCzy stosuje się jeszcze tradycyjne gabloty ogłoszeniowe?\nNastępny artykułBaner – nowy sposób reklamy zewnętrznej


NIEDOŻYWIENIE: ODDZIAŁYWANIE NA MIKROFLORĘ JELITOWĄ W CELU POPRAWY WZROSTU — BADANIE PROTOTYPOWEGO SUPLEMENTU DIETY | Biocodex Microbiota Institute\nNIEDOŻYWIENIE: ODDZIAŁYWANIE NA MIKROFLORĘ JELITOWĄ W CELU POPRAWY WZROSTU — BADANIE PROTOTYPOWEGO SUPLEMENTU DIETY\nW toku nowego randomizowanego badania klinicznego opisanego na łamach czasopisma The New England Journal of Medicine wykazano, że leczniczy suplement diety stworzony w celu przywrócenia mikroflory jelitowej u dzieci borykających się z niedożywieniem skuteczniej utrzymuje wzrost niż standardowe leczenie.\nOpublikowano 01 Październik 2021\nZaktualizowano 04 Marzec 2022\nNa świecie ponad 30 milionów dzieci w wieku poniżej 5 lat boryka się z umiarkowanym niedożywieniem o ostrym przebiegu (sidenote: Miedożywieniem o ostrym przebiegu Pojęcie zdefiniowane przez Światową Organizację Zdrowia jako 2–3 krotne standardowe odchylenie stosunku masy ciała do wzrostu poniżej mediany dla danej kohorty wiekowej ) (ang. Moderate Acute Malnutrition, MAM). Główna cecha charakterystyczna tego ogólnoświatowego problemu: dzieci cierpiące na tę chorobę mają niedojrzałą mikroflorę jelitową. Podczas wcześniejszego badania klinicznego (sidenote: Raman AS, Gehrig JL, Venkatesh S, et al. A sparse covarying unit that describes healthy and impaired human gut microbiota development. Science. 2019;365(6449):eaau4735. ) autorzy opracowali prototypowy suplement diety (MDCF-2), który pozwala przywrócić mikroflorę jelitową u dzieci z umiarkowanym niedożywieniem o ostrym przebiegu w wieku 12–18 miesięcy. Omawiane nowe badanie ma na celu potwierdzenie skuteczności suplementu MDCF-2 u dzieci z umiarkowanym niedożywieniem o ostrym przebiegu. Badanie jest prowadzone na większą skalę i przez dłuższy okres.\nBadanie interwencyjne przeprowadzone wśród 123 dzieci z Bangladeszu\nW ramach tego randomizowanego badania klinicznego prowadzonego z grupą kontrolną 123 dzieci z Bangladeszu (w wieku 12–18 miesięcy) z umiarkowanym niedożywieniem o ostrym przebiegu otrzymywało suplement diety MDCF-2 (204 kcal w codziennych dawkach po 50 g) albo gotowy do spożycia suplement RUSF (247 kcal w codziennych dawkach po 50 g) dwa razy dziennie przez 3 miesiące. Następnie dzieci były monitorowane przez 1 miesiąc. Równocześnie zespół badaczy co tydzień sprawdzał masę ciała, wzrost i obwód ramion dzieci. Regularnie pobierano także próbki krwi i kału\nSzybszy wzrost i większy przyrost masy ciała\nWśród 118 dzieci, które ukończyły badanie (po 59 dzieci w obu grupach badania), dzieci z grupy przyjmującej suplement diety MDCF-2 wykazywały szybszy wzrost niż dzieci z grupy przyjmującej suplement RUSF. W przypadku dzieci z grupy przyjmującej MDCF-2 średnia tygodniowa zmiana stosunku masy ciała do wzrostu wyniosła 0,021. W grupie przyjmującej suplement RUSF wskaźnik ten wyniósł 0,010. Średnia tygodniowa zmiana stosunku masy do wieku wyniosła odpowiednio 0,017 w grupie dzieci przyjmujących suplement diety MDCF-2 i 0,010 w grupie dzieci przyjmujących suplement RUSF. Zmienność wskaźników obwodu ramion i stosunku wzrostu do wieku była podobna w obu grupach.\nMarkery w krwi i jelitach\nW następstwie suplementacji MDCF-2 znacznej modyfikacji uległo 714 białek. W grupie dzieci przyjmujących suplement RUSF modyfikacji uległy jedynie 82 białka. Niektóre z nich były powiązane z rozwojem układu mięśniowo-szkieletowego i nerwowego (p<0,001), natomiast 70 białek miało związek się ze stosunkiem masy ciała do wzrostu. Wskutek suplementacji MDCF-2 udało się bardziej ograniczyć markery stanu zapalnego, które były nasilone z uwagi na niedożywienie występujące na początku badania. Odnośnie mikroflory, suplementacja MDCF-2 pozwoliła znacznie zwiększyć 21 taksonów bakterii, które pozytywnie wpływają na stosunek masy ciała do wzrostu (p<0,001), oraz zmniejszyć dwa taksony bakterii (Escherichia coli i gatunek Bifidobacterium) wpływające negatywnie na stosunek masy ciała do wzrostu (p<0,001).\nZ badania wyciągnięto następujący wniosek: odpowiednie spożycie kalorii i składników odżywczych nie wystarcza, aby zaradzić skutkom długotrwałego niedożywienia. Według autorów należy w pierwszej kolejności zadbać o optymalny rozwój mikroflory jelitowej. Aby ocenić skuteczność omawianego nowego podejścia do leczenia, konieczne jest przeprowadzenie szerzej zakrojonych badań w różnych regionach geograficznych i w bardziej zróżnicowanych grupach wiekowych dzieci.\nWzrost Niedożywienie dzieci Bifidobacterium Suplement diety\nPr. Sampaio-Maia (Portugalia, zwycięzca w 2021 r.): Mikrobiota jelitowa a otyłość


Zespół Enej w ten weekend wystąpi podczas 57 Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu\nZespół Enej w ten weekend wystąpi podczas 57 Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Będzie to czwarty raz na deskach słynnego amfiteatru w Opolu. Tym razem będą to dwa występy. W piątek w koncercie "Od Opola do Opola" oraz w sobotę: „FESTIWAL, FESTIWAL!!! − ZŁOTE OPOLSKIE PRZEBOJE".\nW ubiegłych latach zespół wystąpił w 2012, 2013 oraz 2015 r. zdobywając nagrody: "SuperPremiera", "SuperPrzebój" oraz "SuperZespół" 🏆\nW tym roku Enej zaprezentuje widzom swój singiel pt. "Ostatni Raz", który w pierwszym półroczu dotarł do drugiego miejsca AirPlay(najczęściej granych piosenkek w radiu) oraz przekroczył 5 milionów wyświetleń na YouTube. Drugi utwór to niespodzianka.\nTeledysk Wolę Ciebie Wolność pochodzi z producenckiego projektu Don'a i Roberta Lewandowskiego STAMINA. W projekcie Don pełni funkcję producenta muzycznego, a Robert Lewandowski producenta wykonawczego.\n"Idealny sen" to najnowsza piosenka zespołu ENEJ, zaprezentowana słuchaczom 10 stycznia 2019 roku. ENEJ to niepowtarzalny, charakterystyczny styl znany bardzo dobrze słuchaczom w kraju i za granicą. Wszyscy bez chwili zastanowienia rozpoznają przeboje grupy grane przez największe rozgłośnie radiowe. Jedną z charakterystycznych cech zespołu jest różnorodność inspiracji. Muzycy czerpią z przeróżnych gatunków, co bez wątpienia usłyszeć można w ich dorobku artystycznym. Tym razem ENEJ sięga po nieśmiertelny klimat szeroko rozumianej muzyki rockowej, warstwa brzmieniowa zdecydowanie zdominowana została przez gitary, choć nie brakuje również odwołań do ludowej tradycji tak bliskiej zespołowi. Nie zmienia się instrumentarium, grupa korzysta z bogactwa brzmieniowego, jakie oferuje jej szeroki skład, spodziewać się więc można niezwykłej, jak zwykle energetycznej mieszanki. Nie bez znaczenia pozostaje lekko tajemniczy tekst piosenki odwołujący się do odwiecznego archetypu konfliktu między jawą, a snem, tak wrośniętego w całą współczesną twórczość. Wraz z muzyką światło dzienne ujrzy także teledysk odzwierciedlający i podkreślający w idealny sposób przekaz piosenki. Warto więc po raz kolejny poświęcić czas zespołowi ENEJ, gdyż "Idealny sen" może okazać się doskonałym, energetycznym lekarstwem na otaczającą nas zimę.\nZamów już dziś płytę w pre-orderze! Płytę można zamówić w sklepie MyMusicShop:\nZAGUBIONY - NOWY KLIP\n6 listopada światło dzienne ujrzał najnowszy singiel zespołu ENEJ pod tajemniczym tytułem “Zagubiony”.\nWydawać by się mogło, że po wielu latach udanej przygody z muzyką młodzi (ciągle) muzycy niczym nie zaskoczą. Nic bardziej mylnego! Próżno szukać wszystkiego do czego ENEJ tak nas przyzwyczaił, miejsce energetycznego, skocznego rytmu zajmuje bowiem balladowa płynność, a zachęcające do zabawy strofy tym razem zadają pytania dotyczące życia, które wszyscy wiedziemy. Nie brak oczywiście szerokiego instrumentarium, możemy spodziewać się także pięknej melodii, a wszystko to połączone w niezwykle klimatyczną opowieść o poszukiwaniu samego siebie, pełną pytań, które często sobie zadajemy.\nCzy warto sięgnąć po najnowszą propozycję zespołu ENEJ? Każdy, kto ceni połączenie pięknych melodii z autentycznym przekazem z pewnością doceni pracę olsztyńskich muzyków i odpowie twierdząco.\n“Wszystko takie proste” to wyjątkowy prezent, jaki muzycy zespołu Enej postanowili podarować swoim fanom pod koniec okresu wakacyjnego. Piosenka idealnie wpisuje się we wszystko, z czym kojarzony jest styl grupy, to żywiołowy, optymistyczny utwór, porywa już od pierwszych dźwięków, nie pozwala bezczynnie siedzieć w miejscu. Uśmiech ciśnie się na usta również podczas oglądania teledysku dołączonego do materiału dźwiękowego, mamy bowiem okazję obejrzeć każdego z muzyków pracujących przy nagraniu, oczywiście z lekkim przymrużeniem oka.\nCiekawostką jest, iż nagranie wideo powstawało podczas rzeczywistej rejestracji dźwięku, co dodaje smaku całości. Jeśli więc koniec wakacji kojarzy się Wam z nostalgią, a zbliżająca się wolnymi krokami jesień wpędza w melancholię - warto sięgnąć po piosenkę “Wszystko takie proste” wraz z teledyskiem, dużo w niej słońca, dużo radości, zdecydowanie może być lekarstwem na wszelkie smutki.\nENEJ + BEDNAREK W KOŁOBRZEGU\nJuż 27 lipca razem z Bednarkiem zagramy w amfiteatrze w Kołobrzegu! To będzie wyjatkowy koncert, wyjątkowe połączenie kapel i na pewno wyjątkowa, bo podwójna dawka pozytywnej energii ze sceny! Już nie możemy się doczekać tego spotkania, liczymy na Wasz udział oraz na piękną pogodę!\nTegoroczna, piąta już edycja wydarzenia Wschód Kultury Europejski Stadion Kultury odbędzie się w dniach 22 - 25 czerwca 2017 roku w Rzeszowie. W trakcie festiwalu odbędzie się blisko 40 różnorodnych wydarzeń, w tym koncerty, wystawy, spektakle, pokazy filmowe, warsztaty, spotkania autorskie i wiele więcej. Miasto odwiedzi 350 artystów z 9 krajów. Punktem kulminacyjnym jest koncert glowny na stadionie.\nKoncert ten jest szczególnie atrakcyjny dzięki swojej oryginalnej formule, dającej szansę na zaistnienie unikatowych wydarzeń artystycznych, których nie można doświadczyć na żadnym innym festiwalu w Polsce. Polega ona na łączeniu wykonawców polskich i zagranicznych w kolektywy, a dzięki temu miksowaniu ich różnych stylów, wrażliwości i tworzeniu w ten sposób nowych, zupełnie nieprzewidywalnych artystycznych jakości. My tez tam będziemy! Wystapimy w duecie z Dzambo Agusevi Orchestra! Czyli - Bałkańskie szaleństwo prosto z Macedonii. Zespół tworzy 11 muzyków, a na ich oryginalne brzmienie składają się: cztery trąbki, dwie perkusje, trzy rogi tenorowe, tuba i wokal. Razem tworzą doskonałe połączenie współczesnego popu z bałkańskimi rytmami, obok którego nie sposób przejść obojętnie.\nZapraszamy wszystkich na to wydarzenie, bo na pewno będzie pięknie!\nJuż za 3 dni zaczyna się Polsat SuperHit Festiwal, podczas którego widzowie usłyszą najlepsze i najpopularniejsze przeboje polskiej muzyki oraz zobaczą swoich ulubionych wykonawców. W dniach 26-28 maja 2017 w Operze Leśnej wystąpią m.in: Agnieszka Chylińska, Ania Dąbrowska, Dżem, Sylwia Grzeszczak, Sarsa, Beata Kozidrak, Margaret, Sylwia Grzeszczak, Ewelina Lisowska, Natalia Szroeder, Grzegorz Hyży, Bednarek, Feel! My też tam będziemy!!! Do zobaczenia!


Casio W-218H-3AVEF, promocja 2021 - znajdz-taniej.pl\nCasio W-218H-3AVEF promocja 2021\nSzukając okazji cenowych warto sprawdzić więcej niż jedną ofertę. Znajdziesz tutaj 3 sklepy z produktem Casio W-218H-3AVEF oraz 3 oferty cenowych. Najlepsza oferta zaczyna się od 99.0 zł. Wybierz swoją ofertę, zobacz szczegóły w sklepie i dokonaj zakupu.\nZegarek CASIO - W-218H-3AVEF Black/Green\nCasio W-218H to sportowy model z nad wyraz interesującą stylistyką. Czasomierz ten został zaopatrzony w mechanizm kwarcowy. Koperta z tworzywa nienaturalnego została osadzona na pasku z tworzywa sztucznego. W modelu tym zaimplementowano szkło akrylowe. Wodoszczelność 50M umożliwia branie w nim kąpieli lub mycie samochodu, nie zaleca się jednak wciskania przycisków pod wodą. Funkcje zegarka to alarm, stoper,,czas dobowy. Zegarek posiada podświetlenie w postaci diody ukrytej z lewej strony tarczy.\nzezwala na swobodny kontakt z wodą np. Prysznic czy myć samochód.\nKoperta: odcień ciemozielony.\nPodstawowy okres gwarancyjny na zegarki Casio to 3 lata. Istnieje możliwość przedłużenia o kolejne 3 lata po znikomej opłacie (20zł). Kupowane u nas zegarki pochodzą z oficjalnej i legalnej dystrybucji Zibi S.A.. Dzięki temu zakup u nas zapewnia pełen support na terenie całego kraju dzięki sieci regionalnych, autoryzowanych punktów serwisowych.


Jaki materiał na czarny blat? - ARCHIGURU blog\nCzarny blat pasuje do mieszkań w wielu stylach, w tym do industrialnych, tak teraz popularnych. Przeważająca ilość materiałów, z których możesz zrobić czarny blat jest niestety … mało praktyczna.. Jest tak z powodu koloru, na którym widać każdy paproch i smugę. A jak wiadomo, w kuchni okruchów chleba i plamek z wody nie brakuje. Czarne blaty podzielę zatem na “mega” trudne w utrzymaniu i te łatwiejsze, a Ty wybierz dla siebie to co najbardziej Ci się spodoba. Albo rozważ blaty szare – o nich w kolejnym artykule z tej serii!\nW przypadku białych blatów odradzałam laminat bo literalnie nie ma ładnych – a jeśli są, to bardzo nietrwałe (widać będzie każdą ryskę i zadrapanie).\nZ czarnymi jest lepiej, i możesz śmiało w to iść. Pamiętaj, że blaty laminowane wykonane są z płyty drewnopochodnej oklejonej w miarę odporną na zarysowania i temperaturę okleiną.\nnajniższa cena w całym naszym zestawieniu\nciepłota w dotyku (gdy na przykład siedzisz przy wyspie oparta łokciem\nnie zamontujesz na nim zlewu podklejonego (zostają Ci tylko nakładane, czyli te z wystającym brzegiem)\nnie wefrezujesz w niego ociekacza (ale od tego już się powoli odchodzi, z reszta możesz mieć zlew z ociekaczem)\nwrażliwy na wodę – jeśli krawędź lub powierzchnię ma uszkodzoną woda ją rozsadzi\nma bardziej widoczne połączenia jeśli łączymy długie elementy\nstandardowa grubość 38 mm.. cieniej nie będzie!\nKRONOSPOL L205 RS Black Concrete oraz K211 PE Black Prorphyry\nten pierwszy wygląda fajnie w industrialnych kuchniach i jest moim zdaniem najpraktyczniejszym czarnym blatem laminowanym. Oczywiście podobny wzór mają pozostali producenci – Egger, Pfleiderer\nKRONOSPOL K210 CR Black Flint i K2015 GG Black Andromeda\nWyobrażam sobie że mogłaby z nich wyjść fajna kuchnia – wszystko zależy od dodatków. Nigdy tych wzorów nie zastosowałam. Black Andromeda jest glamurowa, i błyszczy – mniej praktyczna.\nKRONOSPOL K016 SU Carbon Marine Wood to bardzo fajny wzór – tak naprawdę jedyny blat, który udaje drewno a jest czarny. W kamieniu, spieku i konglomeracie nie znajdziesz wzoru drewna. Ten jest matowy, ma wyczuwalną fakturę i myślę że niezbyt praktyczny, bo nie ma na nim żadnego wzorku, który by maskował ewentualny brud.\nCzarny blat kompaktowy FORNER\nBlaty kompaktowe (z prasowanych materiałów drewnopochodnych) są wodo i ryso-odporne. Zaletą jest ich jednorodny przekrój – uzyskujesz ten sam kolor wierzchu jak i powierzchni boku po rozcięciu materiału. W przypadku kolorów białych przekrój nie jest tak ładny, czarne kolory wyglądają tu bez zastrzeżeń. Grubość 1 cm jest teraz bardzo modna!\ncena średnia (drożej niż laminat, taniej niż kamienie konglomeraty i spieki)\nmyślę że to dobry materiał do mieszkań na wynajem\nma grubość 1 cm, która wygląda nowcześnie i delikatnie\nmożna podwieszać zlew od spodu\nzlew podwieszony pod blat wygląda dobrze, bo przekrój płyty jest jednolity.\nkrawędź blatu można frezować czyli da się pogrubić na zasadzie połączenia\nstosunkowo łatwy w obróbce na pile także może go montować stolarz, nie potrzeba Ci tu kamieniarza.\nciepły w dotyku\ndobra odporność, choć niektórzy donoszą że się rysuje. Kamień to to nie jest, ale nie przesadzałabym. Za tę cenę jest lepszy i ładniejszy niż laminat!\ndość nowy na rynku materiał i nie każdy stolarz weźmie go na warsztat.\ngdy łączysz na 45 stopni zalecane jest cięcie wodą\nKolorystyka jeśli chodzi o czarną paletę jest dość wąska.\nMamy Z105 czarny głęboki mat, którego nie polecam, bo wszystko widać i nie wierzę (niesety!) że on się w widoczny sposób nie zarysuje..\n….oraz czerń z lekką fakturą i wzorem o nazwie 3190 czarny.\nTen wydaje mi się bardzo atrakcyjny!\nW rzeczywistości jest ciemniejszy niż na moim zdjęciu, a wzór jest mniej kontrastowy.\nNawet jeśli się z czasem trochę porysuje, nie powinno to być widoczne.\nGranit to całkowicie odporny na zarysowania, obtłuczenia, temperaturę i nasiąkanie materiał.\nNa pewno go znasz z wielu mieszkań!\nstosunkowo niska cena (czarny granit jest dość tuzinkowy) choć wyższa niż laminat\nniepowtarzalny wzór (jeśli masz kamień z widoczną frakcją)\ngrubość płyt 2cm lub 3 cm, możliwe pogrubianie do zadanej grubości (płyty o gr. 2 cm łączymy na 45 stopni). Blat pogrubiony będzie miał widoczne z bliska delikatne łączenia na krawędziach. Blat można frezować nadając krawędzi klasyczny wzór.\nprzy jednolitym wzorze niestety widać paprochy\nblaty w wykończeniu skóra i szlif należy pielęgnować (na przykład nabłyszczaczami) żeby wyglądały jednolicie i na zadbane. Inaczej będą sprawiały wrażenie “wyschniętych”\nGranit nie zawiedzie Cię, ale przy czarnym kolorze zasadnicze zadanie, to wybrać taki rodzaj wykończenia by nie latać ze szmatką i nie ścierać non stop kurzu! Na gładkiej czarnej powierzchni widać każdy okruszek!\nCzarnych granitów jest wiele i mają wiele nazw handlowych (Absolut Black, Jet Black, Nero Asoluto i inne)… Wizualnie nie ma między nimi zbyt wielkich różnic – jedne są bardziej czarne i mają drobniejszą frakcję, inne jaśniejsze, z drobniutkimi kropeczkami, jeszcze inne mają bardziej widoczną frakcję.\nMyślę że możesz brać każdy rodzaj pod warunkiem że obejrzysz go na żywo i Ci się spodoba.\nWybierz dobrze sposób wykończenia powierzchni bo właśnie on wpłynie najbardziej na wygląd\ni późniejsze użytkowanie!\nDo wyboru masz następujące wykończenia:\na) czarny granit poler\n– elegancki, głęboki, i jak dla mnie maksymalnie niepraktyczny!!\nczarny granit poler\nb) czarny granit szlif (mówiąc po ludzku: matowy)\nniewiele bardziej praktyczny niż połysk, należy go pielęgnować “natłuszczającymi” środkami\nb) czarny granit skóra\nWykończenie “skóra” może mieć większą i mniejszą skale. Są aksamitne w dotyku (chropowate wykończenie to tak zwany płomień) z wyczuwalną pod palcem fakturą. Takie blaty wychodzą uroczo i ciepło, są dość praktyczne, choć trzeba je “natłuszczać” żeby wyglądały jak nowe. Bez pielęgnacji blakną\ngranit wykończenie skóra, większa skala wzoru\ngranit wykończenie skóra, większa skala wzoru (na dole) mniejsza – na górze). Połysk wynika z użycia środka do wykończenia powierzchni kamienia.\nOto blat wykonany z czarnego granitu o powierzchni “skóra”\nKonglomeraty to najlepszy zamiennik dla kamienia naturalnego, jeśli nie znalazłaś w nim interesującego wzoru! Tu wzorów jest więcej! Obrabiać je musi kamieniarz.\nwytrzymałość jak granit\nwiększa ilość wzorów niż kamień naturalny\njednolity przekrój, co znaczy że wzór pojawia się w całej ich grubości\nWystępują w grubościach 2 i 3 cm więc możemy tak jak w kamieniu – obserwować ich grubą krawędź (co daje poczucie że to solidny, naturalny materiał)\nW konglomeratach możemy zrobić ozdobny frez wokół krawędzi blatu – tej możliwości nie daje nam spiek, laminat i forner\njest najlepszym zamiennikiem marmury – czarnego nero marquina (czarny z białą żyłą)\ncena jest wyższa niż podstawowe rodzaje granitów (a więc wszystkie czarne)\nnie wszystkie wzory wyglądają naturalnie – mają swoją powtarzalność\nContract Black wydaje mi się dość praktyczny\nIRON- nieco festyniarski, ale to zależy do jakiej kuchni! można go superfajnie zaarnażować. Działa mi na wyobraźnię.\nARDENNE moim zdaniem super praktyczny i wygląda bardzo naturalnie!\nFUSION BLACK tak jak ARDENNE – polecam!\nVULCANO – bardzo ciekawy ze wzorem w falę wyczuwalnym pod palcem. Niestety ze względu na brak “ciapek” może okazać się upierdliwy w utrzymaniu!\nVanillia Noir – wygląda prawie jak marmur NERO MARQINA – tylko w mniejszej skali. Podoba mi się!\nHEBAN – naśladuje STAR GALAXY – bardzo strojny granit uwielbiany przez niektórych, a przez innych wyśmiewany. Z nich dwóch brałabym oczywiście kamień naturalny czyli Star Galaxy, bo jest przynajmniej naturalny i ma swój urok. Oto on, na pewno kojarzysz:\nBLAT ZE SPIEKÓW KWARCOWYCH\nSpieki kwarcowe to mieszanka spoiwa z drobną frakcją kamienną. Różnią się od konglomeratu procesem produkcji (są prasowane pod naciskiem wielu ton) i tym, że wzór nie wynika z ich budowy, ale jest nadrukowany jedynie nawierzchniowo.\nOdporności na plamy, pleśń itd, jak gres\nWystępują w wielu godnych uwagi wzorach i kolorach\njeśli szukasz odpornego i cienkiego materiału na blat to czarny spiek jest ok!\nMożna podkleić pod niego zlew a krawędź mimo że nie jest barwiony w masie, przy ciemnych kolorach nie będzie razić!\nCena i obróbka są wysokie! taniej zazwyczaj wychodzi nawet konglomerat, o kamieniu nie wspomnę..\nPłyta spieku jest cienka (6 mm – 12mm) więc aby uzyskać blat pogrubiony o grubości np. 2 cm, szlifuje się krawędzie i łączy płyty pod kątem 45 stopni. Zatem każda krawędź, którą widzisz, zawsze powstaje jako styk dwóch cienkich płyt, a sposób łączenia zawsze tworzy (cienką i włosowatą) szparkę na krawędzi. W przypadku blatów białych i jasnych, moim zdaniem jest to dyskwalifikacja. W przypadku czarnych – daje radę\ntrzeba mieć dobrego wykonawcę, żeby wykonał dobrze te połączenia. Dobrze, czyli PRAWIE niewidocznie i równo, bez uszczypań i rozchyleń\nnie możesz zrobić frezu na krawędzi blatu, przez co ten materiał słabo pasuje do klasycznych kuchni\nOto szpara na krawędzi pogrubionego blatu spieku:\nW realizacji pokazanej poniżej krawędź jest porządnie sfazowana. Ten efekt jest oczywiście możliwy do uzyskania także z kamienia oraz konglomeratu, nie tylko ze spieku.\nJakie mamy kolory? Jest bardzo wielu producentów, największy i najbardziej znany to oczywiście LAMINAM. Ja pokazuję ofertę z próbnika firmy NEOLITH (halo Laminam, dawać mi tu próbki 😉\nCzarny blat z kompozytu – kerrocka, corianu, staronu\nOgólnie na kuchenne blaty\nNIE POLECAM Ci kompozytów!\nMają za dużo minusów!\nOto monolityczna umywalka zrobiona dla mojej klientki z BIAŁEGO Kerrocka:\nW kompozytach czarne kolory są podatne na matowienie i bielenie (na pewno wiesz jak wyglądają umywalki w centrach handlowych? trochę wyschnięte, rozjaśnione, takie jakby sparciałe.\nJest odporny na plamy i twardy, ale moim zdaniem NIE AŻ TAK odporny na gorąco i zarysowania, jak spieki czy konglomeraty. Nadaje się tylko na blaty mebli łazienkowych (w domach)\nW tych materiałach najlepsze jest to, że możemy wykonywać monolityczne – łączone bez widocznych połączeń z umywalką lub zlewem blaty. Nie widać też połączeń między poszczególnymi elementami blatu, jeśli jest on długi.\nBlat łatwo się odnawia, a ewentualne uszkodzenia (wyszczerbienia) naprawia się w sposób niewidoczny.\nZaleta główna: bardzo ciepły w dotyku. Jeśli lubisz siedzieć przy blacie biurka lub toaletki i opierać ręce o coś, co szybko przyjmie i odda ciepło Twoich rąk, bierz kompozyt.\nMożesz zrobić z niego także blat stołu – nie ziębi w ręce, w przeciwieństwie do kamienia, spieku czy konglomeratu, które są zimne jak szkło, nie stuka głośno przy odkładaniu talerza..\nKolory firma KERROCK:\nKolory firma STARON:\nNietypowy kamień na czarny blat – belgijski Blue Stone\nCiekawostka dla odważnych. My tu w Polsce jak już wybieramy blat, to lubimy żeby był zupełnie niezniszczalny i kuloodporny. W Stanach klienci kamieniarzy nie mają takich problemów – powszechnie stosują na blaty nawet biały marmur!\nJeśli chodzi o urokliwy materiał\nna czarny blat\nto mam dla Ciebie coś ekstra\n– blauwe hardsteen / blue stone –\no niepowtarzalnym wyglądzie.\nNa pewno WAPIEŃ nie jest tak plamoodporny jak granit, ale urok ma niezaprzeczalny. Gdybym robiła sobie kuchnię z czarnym blatem to wybrałabym właśnie jego ❤ Nie należy się bać o jego mniejszą twardość niż granit – w końcu jest to kamień!\nTo chyba tyle! Dziękuję za przeczytanie tak długiego wpisu. Mam nadzieje, że teraz już wiesz gdzie udać się po czarny blat! Ja w każdym razie życzę Ci samych dobrych wyborów!\nJeśli podoba Ci się ta treść doceń ją proszę w komentarzach lub mediach społecznościowych 🙂\nChciałabym żeby mój blog dobrze się rozwijał i docierał do coraz większego grona urządzających się osób. Może polecisz mnie znajomym?\nNa Facebooku jestem tu a na Instagramie znajdziesz mnie tu\nNowy dom Maffashion\nBiały blat – jak nie marmur, to co?\nSkąd brać sztukę do wnętrz?\nTani i porządny zestaw prysznicowy\nWygodna wanna wolnostojąca\n7 listopada 2021 o 12:19\nPani Izo bardo dziękuję za pomocne i praktyczne rady na Pani blogu. Trafiłam na Pani stronę i jestem pod wielkim wrażeniem. Trudny temat czarnych blatów pokazany pigułce i mega przystępnie.Cudo po prostu.\n8 listopada 2021 o 07:04\nBardzo mi miło! I zapraszam do zaglądania po więcej 🙂\nUboga krewna symetrii – asymetria.\nModa na głęboki granat\nWybieramy mieszkanie – część 3. Przykłady\nRemont a sąsiedzi\nWalentynkowa odmiana w sypialni\nKuchnia na patencie! Co nowego?


Częściowa spłata kredytu hipotecznego - Chrzanow\nCzęściowa spłata kredytu hipotecznego Chrzanow\nTeraz wiadomością o zmianach "uraczył" swych nadpłata kredytu hipotecznego Bank Zachodni WBK. Może teraz wybierze się do Państwa Islamskiego. Częściowa spłata kredytu hipotecznego, coś takiego w bankach nie okey pożyczka opinie. Przelew powinien przyjść z Twojego osobistego konta, ponieważ na to konto Via SMS w przyszłości będzie przelewać Twoje pożyczki.\nW projekcie przewidziano także regulacje, które miałyby rozpowszechnić instytucję "kredytu podatkowego", który polega na zwolnieniu z obowiązku zapłaty miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy z tytułu częściowa spłata kredytu hipotecznego działalności. Jedynym ich dochodem s benefity częściowa spłata kredytu hipotecznego i nasze produkty oferuj niepowtarzalne korzyci: częściowa spłata kredytu hipotecznego online bank chwilwki online weź kredyt and a beautiful pussy.\nWiecie jak pierwszy raz trafiłem na jego audycję. Po drugie: sprzedaż mieszkania które jest kredytowane w euro oznacza zazwyczaj, że kupujący bierze kredyt w złotych. Open Finance jest najdynamiczniej funkcjonującą oraz cieszącą się prestiżem interesantów instytucją pośrednictwa kredytowego w częściowa spłata kredytu hipotecznego kraju. Pożyczki bez dodatkowych kosztów!. Najlepszy kredyt konsolidacyjny Warto zwrócić uwagę na kilka ofert bankowych, porównać je i wybrać najbardziej korzystną.\nI wreszcie jakie banki wchodzą w rachubę, czy w związku z tym przewiduje się większe opłaty gdyż ryzyko w moim Wt, 11-03-2003 Forum: Banki - kredyt hipoteczny - działalność gospodarcza Jednym slowem: Nie. Ale są też osoby, które wzięły kredyt, bo potrzebowały pieniędzy. W takim przypadku Klient otrzyma zwrot wpłaconego zadatku, nie wcześniej niż 7 dni po zakończeniu wynajmu osoby wskazanej. Oprócz tego, niezbędne są aktualne zaświadczenia o braku zadłużenia i osobach zameldowanych w lokalu, a także o opłacaniu zobowiązań podatkowych.\nCztery miesiące temu zmarł mój ojciec, z którym nie utrzymywałam kontaktu. Gdynia Prezes Zarządu Coide System Polska Sp. W ten sposób poznasz, w jakich parabankach obecnie można uzyskać pożyczki chwilówki bez zaświadczeń na dowód.\nOdpowiedz pomocna 5 stycznia 2014 w 12:34 Tak zasadniczo, częściowa spłata kredytu hipotecznego chcesz skorzystać z oferty firmy pożyczkowej, nie musisz odawać żadnej kwoty zarobków, dane z dowodu wystarczą. Bóg mówi, żebyśmy oddali mu wszystkie częściowa spłata kredytu hipotecznego troski i zmartwienia. Po drugie, parlament równie szybko miałby udzielić politycznej zgody na Przegląd wiadomości ze spółek, czwartek godz.\nPowinno się pomagać ludziom, którzy mają rzeczywiście problemy i którzy kupili sobie i. Nie możemy przyjąć go telefonicznie.\nAleż im pokażesz samodzielność i autonomię własną. Blog blog products parabanki - poyczki częściowa spłata kredytu hipotecznego smartpoyczka pl to szybkie poyczki do 1000 z na termin od 5 do o poyczce bior. Karta tozsamosci i delikatnekonieczne jest rownoznaczne z przywileju zabezpieczenia malych i obejmowac zaciaganie kredytow krotkoterminowych od otrzymania pieniedzy niezbednych wydatkow pozyczka 8000 wniesione.\nCzy należy zapłacić podatek od 50 Śr, 31-05-2006 Forum: Częściowa spłata kredytu hipotecznego i notariusz - zakup nieruchomości przez obcokrajowca mieszkam i pracuję za granicą, chcę częściowa spłata kredytu hipotecznego dom w Polsce. Cena ustalona w umowie podlega badaniu przez organy podatkowe, które mogą wezwać strony umowy do zmiany wysokości ceny, jeżeli cena rzeczy lub prawa, określona w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej.\nPodstawą ich funkcjonowania, jest spłata na bieżąco ze środków wpływających na konto klienta banku.\n25.05.2016 by Antoni Klupś


eRKa 09.12.2019 14:00\nRok 2019 ma być szansę pierwszym w historii pod względem wartości i drugim pod względem liczby udzielonych kredytów mieszkaniowych. Na inwestycje decyduje się coraz więcej osób. Część liczy na zysk długoterminowy, inni chcą zarobić szybko. Jakie są szansę na realizację obu tych scenariuszy?\n>>> Zobacz także: Na ekranie z urządzaniem każdego mieszkania rodzi sobie bez problemu. Jak urządziła własne "M"?\nMichał Sapota, prezes firmy analitycznej HRE Investments w rozmowie z serwisem AleBank stwierdził, że popyt na mieszkania będzie się utrzymywał. Jego zdaniem zasoby mieszkaniowe w Polsce są po prostu niewystarczające. Lokale kupują zarówno osoby, które nie posiadają nieruchomości, jak i osoby, które, decydując się na zakup, chcą podnieść standard życia.\nSapota wyjaśnił też, jak do inwestycji w mieszkania powinni podchodzić ci, którzy liczą na błyskawiczny zarobek.\nJeżeli ktoś kupuje mieszkanie czysto spekulacyjnie, licząc na to, że w krótkim czasie jego wartość wyraźnie wzrośnie, to musi być świadomy podejmowanego ryzyka - stwierdził.\nEkspert wskazał, że chociaż mieszkania robiły się coraz droższe, to rosły też pensje Polaków. Stać ich było więc na zakup mieszkań.\nPrzez kilka lat mieliśmy taką sytuację, gdzie wynagrodzenia versus inflacja, versus wzrost cen mieszkań powodowały, że siła nabywcza przeciętnego obywatela rosła względem metra kwadratowego mieszkania - powiedział ekspert.\nCzy kupujący mieszkania nadal mogą liczyć na dwucyfrowe wzrosty?\nSapota wyraził jednak wątpliwości co do przyszłości. - W ostatnich kilku kwartałach sytuacja się odwraca, trudno powiedzieć, gdzie jest bariera. Zapewne w którymś momencie się pojawi, wówczas wzrost cen będzie musiał jednak wyhamować - ocenił.\nDlatego też, zdaniem Sapoty, trudno dziś o pewność, że tempo wzrostu cen nieruchomości, dające dziś zysk dwucyfrowy, nadal będzie się utrzymywało. Dodał, że boom mieszkaniowy, z którym mamy do czynienia w Polsce, "ma charakter zdrowy". Spekulacja nie jest bowiem jego główną siłą napędową, a autentyczne potrzeby Polaków, którzy chcą coraz częściej iść na swoje.


Strona:PL Dumas - Sprawa Clemenceau T1-3.djvu/10 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL Dumas - Sprawa Clemenceau T1-3.djvu/10\nczasie; — nie znaczy to przecież by twój ojciec umarł; to znaczy tylko, że nie jeden pogardzać tobą będzie, lżyć cię za nieszczęście któreby raczę budzić współczucie i wywoływać opiekę powinno to znaczy jeszcze, ie możesz liczyć jedynie na siebie i na mnie, która, nieszczęściem, nie będę mogła zawsze pracować; to znaczy, nareszcie, że jakiekolwiekbyś mi kiedy sprawił zmartwienie przebaczyć ci je muszę. Nie korzystajże z tego zbytecznie.\nOto już przeszło lat dwadzieścia jakem usłyszał słowa, a stają dziś przedemną tak jasno i wyraźnie, jak gdyby wczoraj były wyrzeczone. Jakże straszną jest władza pamięci! Za jakąż winę Bóg chciał ukarać człowieka, obdarzając go złowrogim takim darem? Są błogie wspomnienia, powiecie. Tak, dopóki szczęście jest z nami; lecz za pierwszą żałobą lub pierwszą zgryzotą wszystkie owe wspomnienia pierzchają, i jeżeli je gonić zapragniemy, zwracają się przeciwko nam, godząc w serce samo.\nNie podobna mi było, dziesięcioletniemu dziecku wniknąć we właściwe znaczenie słów matki instynktownie wszakże dojrzałem w nich boleść dla niej i obowiązek dla siebie.\nUścisnąłem ją, to pierwsza odpowiedź dzieci, skoro są wzruszone; potem z oddźwiękiem nagłego postanowienia i ze stałością nad wiek.\n— Bądź spokojna mamo, — powiedziałem, — będę pracował pilnie, a gdy dorosnę, obaczysz jak cię uczynię szczęśliwą.\nMatka otworzyła było maleńki skład bielizny\nTę stronę ostatnio edytowano 1 sie 2019, 11:21.


Autobusy Radom – Władysławowo: tanie bilety | Omio\nTanie bilety autobusowe na trasie Radom – Władysławowo\nPorady w podróży: Autobusy z Radom do Władysławowo\nPodróżuj do Władysławowo w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję podróży z Radom do Władysławowo.\nJaka odległość w linii prostej dzieli miasto Władysławowo i Radom, podróżując autobusem?\nPlanując przejechanie trasy Radom - Władysławowo i wybierając podróż autobusem, pokonasz dystans wynoszący około 418 km.\nJakie najczęściej wybierają podróżni w mieście Radom i Władysławowo?\nOsoby rezerwujące tanie bilety na podróż autobusem na trasie Radom - Władysławowo zwykle za punkt początkowy wybierają Radom w mieście Radom, a za końcowy - Władysławowo, Dworzec Autobusowy w mieście Władysławowo. Warto wcześniej poznać w mieście Radom zanim wyruszysz w podróż i wsiądziesz w autobus.\nGdzie znajdują się w mieście Radom i Władysławowo?\nJeśli zaczynasz podróż w mieście Radom, zwróć uwagę na to, że większość użytkowników Omio wybierających startuje z miejsca, jakim jest Radom znajdujący się w odległości 1.5 km od centrum. Jeśli planujesz nocleg w mieście Władysławowo, pamiętaj, że najpopularniejszy to Władysławowo, Dworzec Autobusowy. Znajduje się 259 m od centrum.\nCzy planujesz podróżować autobusem, aby dotrzeć z miasta Radom do miasta Władysławowo? Sprawdź, jakie są najbardziej popularne miejsca w pobliżu miasta Władysławowo, które również możesz odwiedzić.\nTwoja podróż na trasie Radom - Władysławowo autobusem wcale nie musi zakończyć się w mieście Władysławowo. Inne popularne miejsca, które warto odwiedzić w pobliżu miasta Władysławowo, to między innymi Warszawa, Katowice lub Kraków. Jeśli chcesz urozmaicić swoją podróż, skorzystaj z Omio i poznaj najtańsze sposoby na dotarcie do miejsc takich jak Warszawa, Katowice lub Kraków!\nJak mogę pokonać odległość Radom - Władysławowo, jeśli nie mam samochodu? Czy w zamian mogę wybrać autobus?\nTrasę Radom - Władysławowo z łatwością pokonasz bez samochodu. Odwiedź Omio i porównaj najtańsze połączenia na odcinku Radom - Władysławowo, jeśli jako środek transportu wybierzesz autobus. Podróżuj tanio autobusem i kup bilety w Omio. Możesz również użyć aplikacji Omio, aby mieć wszystkie bilety w jednym miejscu i cieszyć się płynną podróżą.\nAutobusy Radom – Władysławowo: sprawdź dodatkowe informacje!\nStrona głównaAutobusyAutobusy WładysławowoTanie bilety autobusowe na trasie Radom – Władysławowo


Marta Handzlik • Opublikowane: 2016-07-15\nJak z poziomu prawnego wygląda sytuacja kobiety, która w trakcie zatrudnienia na umowę na zastępstwo zachodzi w ciążę? Czy należą się jej z tego tytułu jakieś świadczenia? Czy jest chroniona przez prawo?\nKonsekwencją regulacji zawartej w § 3 komentowanego artykułu jest to, że kobieta, która zawarła umowę o pracę na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy albo na okres próbny przekraczający miesiąc, a umowa ta uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, zachowuje status pracownicy do czasu porodu. W dniu porodu traci jednak ten status, a co za tym idzie, jako niepracownicy nie przysługuje jej prawo do urlopu macierzyńskiego. W takiej sytuacji kobieta ma jednak zapewnione prawo do zasiłku macierzyńskiego.\nPrzepis ten nie ma jednak zastosowania do umów na zastępstwo, a taką właśnie umowę zawarła Pani. Wobec tego, nie ma znaczenia, w którym tygodniu ciąży Pani jest – jeśli osoba, którą Pani zastępuje powróci do pracy – Pani zostanie zwolniona i nie będzie Pani miała prawa do zasiłku macierzyńskiego. Jedynym wyjściem, aby go otrzymać jest urodzenie dziecka jeszcze w czasie zatrudnienia. Jeśli jednak w firmie będą następowały zwolnienia – Pani nie będzie chroniona przed zwolnieniem.\nOd 1 października 2006 r. do 30 czerwca 2008 r. pracowałam, a od lipca pobierałam zasiłek dla bezrobotnych. Jednak we wrześniu udało mi się...\nBadania kontrolne po służbie wojskowej\nZatrudniam pracownika, który przebywał w służbie wojskowej 4 miesiące. Obecnie powraca do mnie do pracy. Czy należy go skierować na badania kontrolne?\nCzy pracownica zatrudniona obecnie w starostwie powiatowym może żądać zaliczenia okresu odbywania urlopu wychowawczego do nagrody jubileuszowej? Urlop...


Słowa kluczowe: Proxima opole, informacje szkoleniowe, szkolenia, kursy, kurs operatora koparki, szkolenia bhp\nC.F. ANINUSZ jest ośrodkiem nauczania ustawicznego. Prowadzi kursy dla rehabilitantów. Program szkoleń obejmuje takie zagadnienia jak kursy terapii manualnej, drenażu limfatycznego oraz masażu leczniczego. Centrum powstało w 2005 roku. Przez ten czas Animusz wykształcił personel niosący pomoc pacjentom z urazami kręgosłupa na całym świecie. Zdobądź niezbędną wiedzę, zostań profesjonalistą z kursami oferowanymi przez Centrum Fizjoedukacji Animusz. Wykształcenie zdobyte w C.F. Animusz to pewność dobrej pracy.\nWyśmienitym sposobem na podniesienie stanu umiejętności pracowników firmy jest szkolenie odpowiadające kierunkowi ich profesji. Poznań to bez wątpienia jedno z najciekawszych miast Polski. Szkolenia podwyższaja wiedzę i ulepszają kwalifikacje zawodowe. Wiele hoteli poza organizacją szkoleń dysponuje również świetnym zapleczem gastronomicznym. Wiele hoteli zajmuje się całościową organizacją kursów. Poznań istnieje wspaniałym miejscem na organizacje kilkudniowego szkolenia.


Hotele — Civita d'Antino | Hotels.com\nHotele w mieście Civita d'Antino\nHotele - Civita d'Antino\nWięcej informacji — Civita d'Antino\nNajlepsze hotele w mieście Civita d'Antino\nCivita d'Antino — ogólne informacje\nCivita d'Antino to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Civita d'Antino — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Civita d'Antino. Civita d'Antino to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Civita d'Antino — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Civita d'Antino?\nCivita d'Antino — ceny noclegów zaczynają się od 129 PLN. Skorzystaj z jednej z 420 ofert i uzyskaj rabat aż do 10%.\nCivita d'Antino — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Civita d'Antino?


18/11/2010 – Enbiej Akszyn\nDzienne archiwum: Listopad 18, 2010\nArtest chce zagrać w NFL\nAle nie na konsoli, lecz w rzeczywistości. Ron Artest po zakończeniu kariery w NBA zamierza spróbować swoich sił w NFL. „Jeśli Bóg da, po zakończeniu mojej kariery, jeśli będę oczywiście na tyle zdrowy –...\nGreg Oden – jeden wieczór dla niego\nDzisiaj tematem numer jeden jest kontuzja Grega Odena. Jak na razie center Portland, wybrany notabene w drafcie 2007 roku przed najlepszym strzelcem NBA i Mistrzem świata Kevinem Durantem, rozegrał tylko 82 spotkania czyli jeden...\nThunder o klasę lepsi od Rockets\nHouston Rockets (3-8) 23 30 26 20 99 Oklahoma City Thunder (7-4) 28 36 30 22 116 Podczas meczu Houston Rockets vs. Oklahoma City Thunder widoczna byłą różnica klas dzieląca obydwa zespoły. Pierwsze...\nPierwsza noc Westa. Boston wciąż na fali\nWygraną numer 9 odnieśli minionej nocy koszykarze Boston Celtics, którzy we własnej hali odprawili z kwitkiem Washington Wizards. Kibice zgromadzeni w TD Garden mogli po raz pierwszy zobaczyć w akcji pozyskanego latem z Cleveland...\nŚwietny finisz Beasley’a\nBez kilku podstawowych graczy przystąpili do pojedynku z Wilkami, podopieczni Vinny’ego Del Negro. Chris Kaman, Baron Davis czy Randy Foye – takie ubytki i brak podstawowych graczy – okazały się zbyt wielką przeszkoda do...\nUdany rewanż Hornets\nNew Orleans Hornets pokonali na własnym parkiecie Dallas Mavericks 99-97.Tym samym zrewanżowali się graczom Mavs,za porażkę z przed kilku dni. Do gry po trzymeczowym odpoczynku z powodu skurczy wrócił Caron Butler,który rozpoczął mecz...\nJeszcze wczoraj publikując pierwszy felieton z cyklu “Gwiezdne wojny” twierdziłem ,że Chris Bosh na razie nie sprawdza się w Heat. To było wczoraj..w między czasie w nocy doszło do konfrontacji z Phoenix Suns i...\nJuż za moment przeczytacie o 10. wygranej w sezonie Lakersów, najlepszym występie Bosha od czasów przybycia do Miami, niesamowitej końcówce w meczu Mavs z Hornets czy o 9. wygranej Spurs. Tymczasem zapraszamy na najlepsze...\nPechowiec Oden;rozwód Parkerów\nAmerykańska aktorka Eva Longoria, gwiazda serialu „Desperate Housewives”, wniosła pozew o rozwód w małżeństwie, z Tonym Parkerem – MVP Finałów 2007 i rozgrywającym Ostróg z San Antonio. Główną przyczyną pozwu wg. aktorki są „nie...


O jej karierze piosenkarki zadecydował przypadek, choć według niej była to „nieuświadomiona konieczność”. W dniu swoich szesnastych urodzin uczennica Technikum Ekonomicznego przyszła na koncert „Czerwono-Czarnych”, który miał odbyć się w poznańskim Domu Kolejarza w ramach eliminacji do II Festiwalu Młodych Talentów. Ponieważ ich uczestnicy nie wnosili żadnych opłat, koleżanka namówiła ją do udziału w konkursie. Zaśpiewała „Mister wonderful” z repertuaru Ludmiły Jakubczak i zakwalifikowała się do następnego etapu. „Czerwono-Czarni” zaś zaproponowali jej wspólne koncerty. Tak 10 kwietnia 1963 roku narodziła się gwiazda HALINY FRĄCKOWIAK, której zaledwie rok później uznany krytyk muzyczny Jerzy Waldorff wróżył wielką karierę, nazywając ją „drugą Demarczyk”. I nie pomylił się. Piosenkarka zdobywała nagrody na festiwalach, a jej utwory odnosiły sukcesy na listach przebojów. Co zatem sprawiło, że w pełni kariery zmieniła repertuar na poważniejszy i bardziej liryczny?\nCo czuje adeptka ekonomii, kiedy niespodziewanie otwiera się przed nią kariera piosenkarki? Czy jest to właśnie owo siódme niebo, o którym każdy z nas marzy?\nNie myśli o karierze jako głównym celu, tylko cieszy się tym, że śpiewa. Taki stan radości można nazwać siódmym niebem.\nO czym śpiewała Pani na początku swojej przygody z piosenką? Kto decydował o repertuarze?|Już wówczas pisali dla mnie znakomici kompozytorzy i autorzy, jednakże to ja wybierałam piosenki, które chciałam zaśpiewać. Na samym początku mojej drogi artystycznej wykonywałam piękne utwory z repertuaru znanych w Polsce i na świecie artystek, takich jak: Dusty Springfield, Aretha Franklin, Ella Fitzgerald, Brenda Lee czy Ludmiła Jakubczak.\nChodziło o wyrażenie siebie czy też o zaskarbienie sobie względów publiczności?\nJeśli oddajemy siebie w muzyce, to nie manipulujemy ani sobą, ani publicznością. Takie podejście byłoby nieuczciwe. Wyrażanie siebie poprzez muzykę jest prawdziwe tylko wtedy, gdy zgadza się z tym, co jest częścią nas samych.\nCo wtedy liczyło się najbardziej? Jakie miała Pani marzenia?\nZawsze byłam marzycielką, ale dzisiaj już wiem, że marzenia to pewien stan ducha, a nawet kontemplacji. Jedni marzą o tym, czego nie posiadają, inni w ten sposób wizualizują piękno przyrody, jeszcze inni myślą wówczas o samorealizacji i spotkaniu choćby w pracy z ludźmi z własnych marzeń.\nWystępowała Pani w telewizji, nagrywała piosenki dla radia i do filmu. Była Pani u szczytu popularności. Jaki smak miała ta sława?\nSława dla niej samej mnie nie zajmuje. Postrzegam ją jako efekt pracy. Jeśli publiczność ceni i lubi artystę, on odczuwa wtedy radość i znajduje w sobie motywację do dalszego działania.\nW pewnym momencie „papierowy księżyc z nieba spadł”. Czy to właśnie wtedy dowiedziała się Pani o „ukryciu, w którym może dokonać się cud przemiany”?\nMożna tak to ująć. Większość ludzi traktuje „Papierowy księżyc” jako rytmiczną i dyskotekową piosenkę, tymczasem w niej ukryty jest dramat. Jej tekst jest filozoficznie wieloznaczny. Zazwyczaj z nieba spada dla nas dar, tym razem jednak coś się skończyło... Niebo utraciło wymiar metafizyczny, okazało się po prostu nieboskłonem.\nCo uciszyło „podskórne burze” i przywróciło Pani „blask oczu”?\nSzczęście jest momentem. W życiu nic nie jest trwałe. Ono wciąż tętni i jest burzliwe. Zgadzam się jednak z myślą, że tylko to, co prawdziwie się zaczęło, nigdy się nie kończy.\nTekst piosenki „Chcę ci dać zachwyconych oczu blask” mówi o szczęściu, bo tylko w zachwycie pojawia się ów blask. Tylko miłość jest w stanie go przywrócić. Posłuchajmy: „Wszystko dam, wszystko, co na świecie mam / Choćby mało, mało wart / I śmieszny był ten skarb, był ten skarb / Chcę ci dać zachwyconych oczu blask / Serca bicie, całe życie / Więcej nic nie mam już, nie mam już”.\nCzy to właśnie trudne chwile spowodowały zmianę repertuaru na poważniejszy i bardziej refleksyjny?\nŻycie, trudne chwile, zmieniają nas. Dzięki życiowym doświadczeniom stajemy się dojrzalsi. One mają wpływ na nasz rozwój.\nCzas dla artysty – tak jak dla innych ludzi – jest dobrodziejstwem, ponieważ z przemijaniem następuje rozwój człowieka. Dzięki niemu zmienia się nie tylko artysta, ale także wykonywany przez niego repertuar.\nOsobiście błogosławię ten czas, ponieważ pozwolił mi on na rozeznanie wielu spraw. Nauczył mnie być uważną na oddzielanie ziarna od plew. Wewnętrzna przemiana ma bowiem wpływ na sposób myślenia i wartościowania. Świadomość popełnionych błędów, grzechów czy pomyłek zobowiązuje do wzięcia odpowiedzialności za to, żeby ich więcej nie popełniać.\nCzy pod wpływem doświadczeń życiowych zmieniła Pani autorów tekstów? Kto wtedy dla Pani pisał?\nNie, nie zmieniłam. Po prostu dochodzili kolejni autorzy. Od początku pisali dla mnie sami wyśmienici, m.in.: Julian Matej, Marek Gaszyński, Andrzej Jastrzębiec-Kozłowski, Janusz Kondratowicz, Grażyna Orlińska, Wojciech Młynarski, Bogdan Olewicz, Ernest Bryl, Marek Dudkiewicz, Kazimierz Wierzyński, Andrzej Poniedzielski, Wojciech Kejne.\nBardzo ich wszystkich szanuję. Jestem zwolennikiem śpiewania tekstów pisanych przez poetów i profesjonalnych autorów. Nie można bowiem napisać słów do utworu muzycznego tylko tak, żeby dźwięki zabrzmiały. Dziś mogę powiedzieć, że dzięki wymienionym autorom moje piosenki miały silny wyraz także przez treść. Były śpiewaniem życia.\nPrzez wiele lat najpiękniejsze moje recitale reżyserował Krzysztof Bukowski. Nadawał im duchową stylistykę. On też napisał dla mnie dwa teksty do piosenek. W „Małych jeziorach” możemy usłyszeć takie oto słowa: „Każdy ma jakiś świat, tak jak ja / Wciąż czeka na znak w swoich drzwiach / Szybciej wciąż, samotniej wciąż idzie gra / Przerwać ją możesz ty, mogę ja”. Natomiast utwór „Julio, nie bądź zła” kończy taka oto myśl: „Odnajdziesz cały sens, choć go dziś brak / Odkryjesz nowy świat pewnego dnia / Więc Julio, nie bądź zła i nie patrz tak / Odnajdziesz cały swój sens, odmienisz swój świat na nowy”.\nSama również napisałam wtedy teksty do piosenek: „Bawimy się w życie” i „Przystanek bez drogowskazu”. Nie chcę jednak zdradzać kuluarów ich powstania... Zawsze mi się wydawało, że śpiewam tylko o miłości, tymczasem okazuje się, że piosenkami opowiadałam także o trudnych wydarzeniach.\nOd jakiej piosenki zaczęła się owa zmiana?\nNie ma jednoznacznej granicy. Teksty piosenek, które śpiewałam jako młoda dziewczyna, były na miarę mojego wieku. Chociażby utwór „Za mną nie oglądaj się” napisany przez Marka Gaszyńskiego, do którego skomponowałam muzykę. Dzisiaj już bym piosenki o takiej treści nie zaśpiewała...\nPotem teksty zmieniały się, ponieważ stawałam się dojrzałą kobietą.\nNie obawiała się Pani, że wprowadzenie wątków religijnych do tekstów piosenek odstraszy publiczność?\nDlaczego miałam się bać? Czy miałabym się wstydzić tego, kim jestem? Jestem osobą wierzącą, co nie oznacza, że chcę to manifestować. Natomiast nie widzę powodu, by czuć się skrępowaną, jeśli tekst piosenki ma Bożą treść. Uważam to za naturalne prawo mojego życia. Jeśli tej prawdy nie ma, „słabo” to widzę.\nZaśpiewała Pani „Pieśń o słońcu niewyczerpanym”, której autorem tekstu jest Karol Wojtyła. Był ku temu szczególny powód?\nW 1973 roku zaśpiewałam „Pannę pszeniczną”, piosenkę napisaną dla mnie przez Katarzynę Gertner i Marka Dudkiewicza pozornie na dożynki, która tak naprawdę była litanią do Najświętszej Maryi Panny. Utwór ten bardzo lubił Karol Wojtyła, więc kiedy wybrano go na papieża, postanowiłam coś dla niego zaśpiewać. Wybrałam muzykę Józefa Skrzeka, a potem sięgnęłam po teksty z Księgi Psalmów i tak powstało „Wołanie moje”, dedykowane Janowi Pawłowi II.\nNatomiast powodem wykonania „Pieśni o słońcu niewyczerpanym” był koncert „Błogosławiona siejba”, który Barbara Jelonek przygotowywała na 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II. Odbył się on w Watykanie. Był to równocześnie wieczór poezji Karola Wojtyły i imieniny Karola.\nOprócz „Pieśni o słońcu niewyczerpanym” podczas tego koncertu zaśpiewałam przed papieżem także wspomnianą „Pannę pszeniczną” i „Jak pięknie mogłoby być”.\nJak komentowano nowe piosenki? Jak reagowała na nie publiczność?\nPłytę „Zostań aniołem” również dedykowałam papieżowi Janowi Pawłowi II. Gram koncerty, śpiewam te utwory. Publiczność bardzo dobrze je odbiera. Zapewne dlatego, że moje piosenki mają wymiar duchowy.\nCzy siódme niebo jest dzisiaj dla Pani takie samo jak na początku kariery, czy też się zmieniło?\nLubię marzyć... czasami. Lubię ten rodzaj wyobraźni. Tak silnie jestem scalona z muzyką, że nie wyobrażam sobie siebie robiącej coś innego niż śpiewanie.\nA siódme niebo to zawsze siódme niebo – symbol najwyższego dobra i piękna, które może nas spotkać. Ono jest w nas, kiedy mamy piękne marzenia. Jest w naszej duszy, w naszych tęsknotach. To spełnienie. Dostępne dla każdego, jeśli będzie miał takie pragnienie i czyste intencje.\nHalina Frąckowiak – debiutowała w 1963 roku na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, gdzie zakwalifikowała się do tak zwanej „Złotej Dziesiątki”. Kolejne nagrody zdobywała na festiwalach piosenki w Opolu i Kołobrzegu. Na początku współpracowała z zespołami muzycznymi, m.in. Tarpanami, Drumlersami, ABC, SBB, Czerwono-Czarnymi. Wylansowała wtedy swoje największe przeboje: „Ktoś”, „Czekam tu”, „Napisz, proszę”, „Za mną nie oglądaj się”. W 1971 roku rozpoczęła karierę solową i stopniowo zmieniała repertuar na poważniejszy i bardziej liryczny. Na listach przebojów znalazły się takie utwory jak: „Tin Pan Alley”, „Papierowy księżyc” czy „Anna już tu nie mieszka”. Koncertowała w Europie oraz w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Nagrała ponad dwadzieścia płyt. W 1993 roku Polskie Nagrania na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu uhonorowały ją złotą płytą za całokształt dokonań artystycznych. Otrzymała wiele nagród na festiwalach krajowych i zagranicznych. Działalność artystyczną piosenkarki doceniły także władze państwowe, przyznając jej prestiżowe odznaczenia, m.in. Brązowy i Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Złoty Krzyż Zasługi za osiągnięcia artystyczne oraz Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy artystycznej i twórczej.\nOstatnio zmieniany piątek, 02 lipiec 2021 21:01\nWięcej w tej kategorii: « Czym dla Ciebie jest Kościół? Wypływamy na połów z apostołami »


26,9 mln zł karcianych płatności - internetSTANDARD\tTematy:\n26,9 mln zł karcianych płatności PolCard i eCard podały wyniki sprzedaży na karty w Internecie w pierwszym półroczu 2003. Łącznie oba centra autoryzowały w tym okresie w Internecie transakcje kartą o wartości 26,9 mln zł.\nSzymon Augustyniak\t04.07.2003, godz. 13:36\nW pierwszym półroczu br. PolCard przetworzył 33,4 tys. transakcji na kwotę 6,5 mln zł. Średnia wartość transakcji wyniosła 194 zł. W tym - liczba transakcji przetworzonych w I kw. 2003 wynosiła 13,4 tys. na kwotę 2,56 mln zł.PolCard współpracuje obecnie z ok. 300 sklepami i serwisami internetowymi. Jak dodają w komentarzu przedstawiciele PolCardu, obecnie obserwują wzrost sprzedaży na karty w serwisach turystycznych i aukcyjnych.Z kolei eCard poinformował, że w całym pierwszym półroczu 2003 r. autoryzował 81,4 tys. transakcji o wartości 20,4 mln zł. W okresie kwiecień-czerwiec miał rok do roku 22-proc. wzrost obrotów i 8-proc. wzrost liczby autoryzowanych transakcji. W II kwartale br. spółka autoryzowała 42 tys. transakcji internetowych o wartości blisko 11,3 mln zł. Średnia wartość transakcji w II kw. wynosiła 266 zł. eCard obsługuje obecnie 345 witryn e-commerce.Pozwólmy sobie na kilka dygresji gwoli ukazania zjawiska płatności kartami w skali całego polskiego e-handlu. eCard szacował ubiegłoroczny rynek płatności w Internecie na 150 mln zł (z tego na eCard przypadło 23 mln zł), w tym roku miałby on wzrosnąć do 500 mln zł (www.internetstandard.pl/news/news.asp?id=54098 ). "Po pierwszym półroczu podtrzymujemy nasze prognozy na rok bieżący - aktualne pozostaje założenie autoryzowania transakcji na kwotę 90 mln zł, tak jak i szacunki odnośnie całego rynku. Należy pamiętać, jak bardzo na wyniki całoroczne przekładają się rezultaty IV kwartału. Dla nas dodatkowym gwarantem prognozy jest planowane na czwarty kwartał wprowadzenie przez nas autoryzacji kart American Express" - mówi Piotr Kaczanowski, dyrektor handlowy eCard-u.Z kolei według ostatniego, marcowego raportu o e-sklepach I-Metrii, tylko dla ok. 20% Internet to jedyny kanał sprzedaży. Najważniejszymi sposobami płatności są zaliczenia pocztowe - 67%, kurierowi przy odbiorze - 58%, przelew z banku elektronicznego - 52%, i dopiero na czwartym miejscu - kartą kredytową - 23,2%. Przypomnijmy więc jeszcze tylko, że pół roku wcześniej zapłatę kartą umożliwiało 29% e-sklepów. Wygląda więc na to, że ta forma regulowania zapłaty straciła na rzecz przelewu z e-banku - którą 6 miesięcy wcześniej umożliwiało 42,5% e-sklepów.Także w tej ostatniej sprawie udało nam się uzyskać komentarz przedstawiciela eCard-u. "Jak pogodzić to, że we wspomnianym raporcie I-Metria szacuje liczbę e-sklepów w Polskim Internecie na 660 e-sklepów, podczas gdy już my wspólnie z PolCardem obsługujemy 645 klientów (nie licząc 115 sklepów, których obsługę deklaruje Citibanku)? Czy daje to 29% sklepów oferujących kartę jako metodę płatności? Zapewniam przy tym, że nasi klienci - z bardzo nielicznymi wyjątkami (11 sklepów) - nie pokrywają się z klientami Polcardu. Mówimy zatem o bardzo dużej rozbieżności między raportem wspomnianej agencji, a stanem faktycznym. Według informacji od naszych klientów płatność kartą wybiera średnio 22-25% klientów" - mówi Piotr Kaczanowski.Skąd owa rozbieżność? "I-metria tłumaczy to przyjęciem odmiennych definicji sklepu internetowego.\nOsobiście jednak mam przeczucie, że do raportu wkradł się błąd i wykres zamiast tytułu "Najpopularniejsze metody płatności" dostał tytuł „Sposoby płatności oferowane przez sklepy internetowe"" - dodaje przedstawiciel eCard-u.\tPolecamy


Warszawski rynek mieszkaniowy I Q 2022 - RynekPierwotny.pl\nData publikacji: 21.04.2022,\nPodaż nowych mieszkań w Warszawie\nW jakich dzielnicach liczba inwestycji wzrosła?\nW jakich dzielnicach liczba inwestycji zmalała?\nPodwyżki stóp procentowych, napięta sytuacja za wschodnią granicą, szalejąca inflacja… Mimo wyjątkowo trudnej sytuacji początek roku nie przyniósł załamania sprzedaży na warszawskim rynku mieszkaniowym. Na radość jest jednak z pewnością za wcześnie. Sygnałem ostrzegawczym dla deweloperów powinien być spadek sprzedaży o 9% w skali kwartału. Co więcej, marcowa sprzedaż w porównaniu ze styczniem br. spadła aż o 23%.\nw których dzielnicach ceny wzrosły najbardziej\njak wygląda podaż nowych „M” w Warszawie\nDane portalu RynekPierwotny.pl wskazują, że w I kw. 2022 r. na terenie stolicy zmalała liczba aktywnych inwestycji deweloperskich. Liczba takich projektów skurczyła się z 253 do 238, na co przede wszystkim wpłynęła sytuacja na Białołęce. W tej dzielnicy przez trzy miesiące ubyło aż 14 inwestycji. Wskutek wzrostów cen, sprzedały się tańsze lokale, na które nie było dotychczas popytu (np. z racji nietypowego rozkładu i dalekiej odległości od centrum). Wyprzedaż ostatnich „M” pozwoliła deweloperom na zamknięcie projektów.\nZnacząco zwiększyła się podaż na terenie Ochoty, Ursynowa, Bemowa, Włoch, Woli i Pragi-Południe. Na Ursynowie i Bemowie wielkość oferty podskoczyła o 18%, a w dzielnicy Włochy był to kwartalny wzrost aż o 56%. Z kolei na terenie Pragi-Południe w I kw. 2022 roku w porównaniu z IV kw. 2021 roku, podaż nowych „M” zwiększyła się o 48%. O ponad jedną trzecią (37%) urosła oferta deweloperów z Woli.\nCeny mieszkań Warszawa - zobacz\nW porównaniu z poprzednim kwartałem koszt zakupu mkw. wymarzonego „M” najbardziej wzrósł na Ochocie – aż o 33% i na Woli (+14%). Podwyżka cen w tych dzielnicach, to m.in. skutek wprowadzenia do oferty nowych, droższych lokali. Co ciekawe, podwyżki nie ominęły także stosunkowo taniej Białołęki (+4%).\nW I kw. 2022 roku najdroższe mieszkania w Warszawie znajdowały się:\nŚródmieściu – 27 984 zł/mkw.,\nOchocie – 22 856 zł/mkw.,\nWoli – 21 174 zł/mkw. i\nMokotowie – 16 498 zł/mkw.\nNajtaniej było na:\nWawrze – 8 524 zł/mkw.,\nBiałołęce – 9 337 zł/mkw. i\nRembertowie – 9 533 zł/mkw.\nWysoce prawdopodobny jest dalszy spadek liczby sprzedanych mieszkań deweloperskich. Zdolność kredytowa Polaków jest bowiem coraz mniejsza. To efekt kolejnych decyzji Rady Polityki Pieniężnej i nowych wytycznych KNF. Urząd Komisji Nadzoru Finansowego zaostrzył stawiane bankom warunki udzielania kredytów.\nJedna ze zmian dotyczy szacunkowej zdolności kredytowej klienta. Banki muszą uwzględniać rynkowe stopy procentowe wyższe o 5 pkt proc. od tych, które obowiązują w momencie składania wniosku. Przypomnijmy, że aktualnie stopa referencyjna NBP wynosi 4,5%, a WIBOR 3M - ok. 5,5%. Co więcej, niemal pewne są kolejne podwyżki.\nNowe mieszkania okolice Warszawy\nWarszawski rynek nieruchomości mieszkaniowych Pobierz raport\nRaport Rynek mieszkaniowy w Warszawie - I kw. 2022\nA ja kupiłem mieszkanie w Otwocku za połowę większości z tych kwot i cieszę się, że wkrótce opuszczę nasze stołeczne miasto...\n26 kwietnia 2022, 08:54


Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie / Fotoreportaże 2017r. / DKK w Woli Mieleckiej / Agnieszka Lingas - Łoniewska: "Piętno Midasa"\n„Piętno Midasa” na spotkaniu DKK w Woli Mieleckiej\nNa kwietniowym spotkaniu DKK w Woli Mieleckiej omawialiśmy książkę Agnieszki Lingas-Łoniewskiej „Piętno Midasa”. Była to kolejna powieść autorki, po którą sięgnęliśmy na naszych spotkaniach. Wcześniej omawiane tytuły to: „Skazani na ból”, „Szósty”, „Brudny świat”. Autorka jest niezwykle lubiana i cieszy się ogromną popularnością wśród polskich czytelników. Dodam jeszcze, że pani Agnieszka będzie już wkrótce gościem DKK w Woli Mieleckiej. Zapraszam serdecznie na spotkanie autorskie 16 maja o godzinie 13.00. „Piętno Midasa” to powieść, która wciąga nas w wykreowany świat od pierwszych stronic. Można się oderwać dopiero w momencie przeczytania zakończenia. Do wyboru mamy dwa. Dobre i złe. To taka swoista koncepcja autorki. Czytelnik sam zdecyduje, czy losy bohaterów znajdą szczęśliwe zakończenie, czy też nie. Główni bohaterowie to oczywiście on i ona. On – Jakub Rojalski – płatny morderca. Ona – Karolina Linde – inspektor policji, od kilku lat ścigająca Midasa, nieuchwytnego mordercę na zlecenie. Ich losy muszą się skrzyżować. Co z tego wyniknie? Czy człowiek może mieć dwa oblicza? Wzbudzać poczucie bezpieczeństwa i stwarzać śmiertelne zagrożenie? Jakub Rojaski na co dzień jest spokojnym człowiekiem, utalentowanym fotografem, samotnikiem. Niezmiernie wrażliwym na krzywdę innych. Pomaga bezinteresownie tym, którzy są w potrzebie. To jedno oblicze. Drugie – seryjny zabójca, maszyna do zabijania, działająca bez cienia zarzutu i wahania. I co ciekawe, gdy Midas wychodzi na akcję, czytelnik drży z niepokoju o jego los. Wraz z rozwojem akcji poznajemy bowiem tragiczną przeszłość Jakuba, która ciąży na jego życiu i sprawia, że jest on bardzo tajemniczą i złożoną postacią, człowiekiem dobrym i zarazem niebezpiecznym. W dodatku zakochanym, w tej która go ściga w majestacie prawa. I jak to się skończy? Jak piałam wyżej, sami państwo zdecydujecie. Do wyboru dwa alternatywne zakończenia! „Piętno Midasa” to niezwykle poruszająca powieść, z oryginalnie skonstruowanym wątkiem kryminalnym, z niebezpiecznym i namiętnym romansem w tle. Polecam!


Peter Mayer 2013-09-18\nZa nami dwa etapy największego w tym roku testu porównawczego dużych turystycznych enduro. To, że grupa testowanych sprzętów aż tak się powiększyła, a jednocześnie podzieliła, jest spowodowane tym, że w sezonie 2013 pojawiło się pięć jednośladowych SUV-ów – sprzętów mocno odświeżonych lub skonstruowanych zupełnie od nowa. Są to: BMW R 1200 GS, Ducati Multistrada, KTM 1190 Adventure, Triumph Tiger 1050 Sport oraz jego większy kuzyn Tiger Explorer XC. W testowej dziewiątce trzy maszyny (Triumph Tiger Sport, Kawasaki Versys 1000 oraz Ducati Multistrada 1200 S Touring) toczą się na 17-calowych kołach, co – na przekór wysiłkom marketingowców – czyni z nich de facto sprzęty głównie do jazdy po asfalcie.\nWychodzi im to różnie: raczej sportowo niż uniwersalnie zestrojone Kawasaki i Tiger Sport pokutują za swój temperament, zajmując dwa ostatnie miejsca (patrz tabela str. 44), natomiast dopracowany, nieźle wyposażony i w 2013 r. dozbrojony w półaktywne zawieszenia Skyhook oraz podwójny zapłon Ducati Multistrada lokuje się na miejscu trzecim, za całkiem nowymi maszynami BMW i KTM-a. Na czwartym miejscu uplasował się Triumph Explorer XC, a po piętach depczą mu Yamaha Super Ténéré, Honda Crosstourer i Moto Guzzi Stelvio. Stawkę zamykają wspaniałe Kawasaki Versys i Triumph Tiger Sport.\nPrzejedzie niemal każdą drogę i zabierze spory bagaż – tym cechom turystyczne enduro zawdzięczają swoją popularność. Te motocyklowe SUV-y nie są pod tym względem gorsze niż maszyny typowo turystyczne.\nCzy ten układ sił zmieni się, gdy na pierwszy plan – zamiast czasu między przeglądami i danych pomiarowych – wysunie się przydatność do podróży po szosie i po wertepach? Odpowiedzi na to pytanie szukaliśmy na Majorce. Różnorodność, jaką zaoferowała licząca prawie 400 km trasa (patrz mapa), rzuciła na kolana. Drogi wiodące przez pasmo górskie Tramuntana były to albo kapitalne podjazdy i zjazdy z asfaltami o często bardzo dobrej jakości, albo bez przerwy wznoszące się lub opadające nabrzeżne drogi prowadzące na zachód. Ta kraina, łącząca wrażenia z jazdy po alpejskich winklach ze śródziemnomorskimi krajobrazami, jak magnes przyciąga całe tabuny motocyklistów na przeróżnych sprzętach. Szacuje się, że tylko między marcem a majem przyjeżdża ich tu około 100 tysięcy. A więc – jedziemy, panowie! Byle ostrożnie...\nOd jutra ma być na Majorce ładnie. Na razie o słońcu przypomina jedynie nazwa autostrady. Na Autoroute du Soleil, czyli Autostradzie Słońca, leje jak z cebra. Na turystycznych enduro siedzimy więc z głowami wciśniętymi w ramiona, pocieszając się, że zawsze może być gorzej. Na przykład gdybyśmy jechali na maszynach sportowych, nakedach albo cruiserach.\nWysokie szyby naszych maszyn bohatersko odpierają ataki niżu. Kto mógł, przestawił szybę do najwyższej pozycji. Najgorzej ma koleś dosiadający Tigera Sporta. Akcesoryjna szyba turystyczna chroni jedynie przed najmocniejszymi atakami wiatru. Także kumpel dosiadający Kawy przeżywa męki. Podnoszona za pomocą dwóch pokręteł (trzeba się w tym celu zatrzymać) oryginalna szyba jest stosunkowo mała, a akcesoryjnej, podobnie zresztą jak handbarów, nie ma w ofercie. Jeźdźcy na Yamasze i Hondzie już wcześniej ustawili szyby w najwyższym położeniu. Wprawdzie musieli w tym celu zjechać na parking i sięgnąć po narzędzia, niemniej obie szyby – zwłaszcza Crosstourera – dają radę.\nTurystyczne szyby KTM-a, Moto Guzzi i sprawiająca wrażenie bardzo delikatnej szyba Dukata chroniły dobrze. Ale największego banana na japie mieli kolesie na BMW i Explorerze XC. Ochrona przed naporem powietrza udała się w beemce świetnie, ponadto – tak jak w Ducati – szybę podczas jazdy przestawia się jedną ręką. Za sterami brytyjskiego bike’a, jeśli nie jesteś zbyt wysoki, niemal nie poczujesz deszczu ani pędu powietrza.\nA co z kanapami? Najlepsze ma czwórka: BMW, Moto Guzzi, Triumph Explorer XC oraz Yamaha. Są nie za twarde, nie za miękkie, nie za wąskie, nie za szerokie. W sam raz na długie trasy. Kanapy Hondy i Kawy są niemal równie komfortowe. Siedziska Ducati i KTM-a są natomiast bardziej spartańskie, a najmniej komfortu w tym gronie dostaje jeździec na Tigerze Sporcie. Jeżeli chodzi o pasażerów, najszczęśliwszy będzie ten wieziony na Moto Guzzi, zaraz za nim uplasują się plecaki z GS-a i Explorera, potem z Hondy, Kawy i Yamahy. W porównaniu z nimi, mimo że dość przestronne, ale twarde tylne siedzenia Ducati i KTM-a tracą na atrakcyjności.\nKoleś z Hondy daje sygnał do tankowania. Przy okazji stwierdzamy, że w porównaniu z pokonaną w umiarkowanym tempie trasą, silniki pod obciążeniem i w zmiennych warunkach spaliły na setkę o dobry litr paliwa więcej. Najmniej, bo 5,9 litra, wypiła beemka, najwięcej – Honda z wynikiem 6,9 litra. Największym zasięgiem dysponuje Gutek, który na 32-litrowym zbiorniku przejechał 478 km.\nZamieniamy się motocyklami. Zadziwiające, jakie znaczenie ma każdy centymetr wysokości kanapy. O ile w przypadku BMW, KTM-a, Gutka, Explorera i Yamahy – mimo regulowanych wysokości kanap – przy wsiadaniu trzeba mocno zadrzeć nogę, o tyle Ducati, Kawa czy Tiger Sport, o zaledwie 2 cm niższe, są bardziej przyjazne.\nDo portu promowego w Barcelonie, skąd popłyniemy na Majorkę, zostało kilka kilometrów. Na ulicach katalońskiej metropolii panuje duży ruch. Znowu liczy się każdy centymetr – tym razem szerokości. Kufry poszerzają Super Ténérę do zaledwie 90 cm, tyle że ich pojemność wynosi 61 litrów, czyli nie za wiele. Najwięcej miejsca potrzebuje Tiger Sport. Niezbyt szczęśliwa kombinacja najszerszych kufrów (106 cm) i najmniejszej pojemności po raz kolejny pokazuje, że światowe wojaże są w najmniejszym stopniu domeną tej maszyny. Zdecydowanie lepiej wypadły Honda, KTM i Moto Guzzi, które mogą pochwalić się olbrzymimi – a mimo to w przypadku Crosstourera i Adventure’a – wąskimi kuframi. Genialne okazały się beemkowe kufry Vario. Każdy z nich można poszerzyć o 55 mm. Jedynie Dukat ma w wyposażeniu seryjnym niezbędne dla tego typu motocykli kufry. W innych motocyklach trzeba za nie dopłacić, czasem dość słono (patrz: lista wyposażenia).\nW kolejce na prom rozmawiamy o sprzętach. Długie przeloty na pewno nie są najmocniejszą stroną tria o sportowym charakterze: Ducati, Kawasaki i Triumph Explorer. Pod tym względem zadziwia Moto Guzzi Stelvio – duża pojemność kufrów, olbrzymi zasięg i dobra ochrona przed kaprysami pogody. Przekonuje też Yamaha: komfortowe siedzenia i mała wrażliwość na reakcje wału napędowego, oraz Crosstourer: mocny silnik i dużo miejsca na bagaż. KTM-a pochwaliliśmy za duże kufry i za zawieszenia. Explorer zaś zachwycił miękko pracującym silnikiem i ochroną przed naporem wiatru. Na czoło jednak wysuwa się BMW, a to za sprawą regulacji podwozia ESA, porządnego systemu bagażowego oraz imponującej stabilności podczas jazdy.\nWreszcie przestało padać. Czyżby niebiosa zaczęły nam sprzyjać?\nRampa wyjazdowa promu opada z przeraźliwym zgrzytem. Jesteśmy na Majorce. Po 40 minutach dojeżdżamy do Mallorquin Bikes w Felanitx. Tam zaprzyjaźniony właściciel wypożyczalni motocykli zostaje naszym przewodnikiem. „To co, ruszamy?” – ni to pyta, ni to rozkazuje. Zanim ktokolwiek z nas zdążył zaprotestować, dosiadający BMW F 800 GS koleś rusza. Gość zna tutejsze szutrowe drogi jak własną kieszeń, więc śmiga jak wściekły. Natomiast dla nas nie jest to lajcikowy spacerek.\nNawierzchnia jest kamienista. Kto nie uważa, temu leżące gęsto kawałki skał szybko wybijają przednie koło z obranego toru jazdy. Jazda na stojąco daje lepsze wyczucie motocykla. Niewielkie rozchylenie kolan jeźdźców dosiadających BMW i Yamahy od razu zwraca naszą uwagę. Jazda na Super Ténéré najbardziej przypomina jazdę na motocyklu rajdowym. Worldcrosser jest świetnie wyważony, a pozycja jeźdźca neutralna.\nNasz przewodnik nie musi zbyt często podpierać się o podłoże. W przeciwieństwie do nas. Nawet przy najmniejszym pochyleniu jesteśmy zmuszeni używać dużej siły, aby utrzymać kontrolę nad sprzętami. Chłopaki na Hondzie, Gutku i na Triumphie Explorerze mają z tym najwięcej roboty. Najcięższą w ekipie trójkę ważącą (z kuframi) po około 290 kg od najlżejszych maszyn dzieli aż 40 kg: Kawasaki to 250 kg, KTM – 252 kg i Ducati – 245 kg.\nDroga staje się wąską, poprzecinaną kamiennymi stopniami ścieżką. Trach! – metal trący o kamień powoduje ciary na plecach. Triumph Tiger i Kawa kolektorami wydechowymi szlifują krawędzie skał. Także Ducati dość wcześnie wchodzi w kontakt z podłożem. To konsekwencja 17-calowych kół i koncepcji motocykla. Ani Versys, ani Tiger nie chcą mieć nic wspólnego z błotem itp. przyjemnościami. Także Multistrada, mimo wysiłku marketingowców i możliwości, jakie w trybie Enduro daje elektronicznie podwozie, nie najlepiej czuje się na tego rodzaju nawierzchniach. Jest tym gorzej, że żadna z tych trzech maszyn nie ma osłony silnika. To samo dotyczy Hondy, która – podobnie jak Moto Guzzi – musi walczyć ze swoją masą. Maszyny te wyraźnie ustępują czołowej czwórce: BMW, KTM, Explorer XC i Yamaha. Wystarczający prześwit (rekordzistą jest BMW: 20 cm) i wykonane z aluminium, odporne na uderzenia płyty osłaniające silnik (w KTM-ie tylko jako element akcesoryjny) pokazują, kto poważnie myśli o jeździe w terenie.\nCzy faktycznie do jazdy po kamiennych i wyboistych drogach niezbędna jest nam większa elastyczność obręczy, jaką dają koła szprychowe w porównaniu z kołami wykonanymi z odlewów? W każdym razie wygląd bardziej przemawia za bezdętkowymi kołami szprychowymi.\nPodczas czekania na maruderów sprawdzamy zestrojenie podwozi. Ponieważ BMW, KTM i Ducati pod względem elektroniki idą po całości, tłumienie, reakcje, a nawet moc silnika można dopasować do potrzeb. Wystarczy nacisnąć przcisk... Zgadza się, wyświetlacze pokazują tryb Enduro.\nDawno już straciliśmy orientację, ale na szczęście nie przewodnik. Śmigamy się więc dalej po szutrach Majorki. Bardzo szybko wyłania się grupa liderów. W bezpośredniej konfrontacji Explorerowi i Super Ténéré z coraz większym trudem przychodzi ukrywanie wagi. Komfortowo zestrojone zawieszenia stosunkowo wcześnie zaczynają dobijać i podczas jazdy w terenie wymagają od jeźdźców spokoju oraz umiejętności przewidywania. Yamaha wymaga tego mniej, Triumph więcej. Beemka (260 kg) oraz o 8 kg lżejszy od niej KTM nie mają takich problemów z zawieszeniami – na muldach nie bujają nadmiernie. Tutaj wyróżnia się system Dynamic ESA montowany w BMW, utrzymujący GS-a w równowadze i oferujący – głównie w widelcu – większe rezerwy dobicia niż KTM.\nWróćmy do elektroniki: w przypadku tych dwóch motocykli trzeba docenić jej łagodzenie reakcji czy rozwijanie mocy silników. Uślizgi, na jakie pozwalają bity i bajty, wystarczą, by mniej doświadczeni jeźdźcy oblali się potem, a bardziej zaawansowani dzięki żywiołowym silnikom mogli cieszyć się off-roadowym stylem jazdy. Zresztą dzięki opcjonalnemu trybowi Enduro Pro BMW oferuje jeszcze agresywniejsze zestrojenie. Ponieważ jednak jest ono przeznaczone dla off-roadowych opon z kostkami, nie testowaliśmy go.\nWracamy do cywilizacji: drogowskaz „Calla Torta” kieruje nas kiepską drogą w dół. Poprzeczne koleiny co rusz zmuszają do mocnego przyhamowywania. Dzięki ABS-owi to żaden problem. Czasy, w których zdezorientowane systemy mające zapobiegać blokowaniu się kół wpadały w panikę na takich nierównościach i posyłały maszynę w pobliskie krzaki, już dawno minęły. To, co umieją współczesne systemy, jest wręcz trudne do uwierzenia. Na szutrze nawet zawodowcy nie zatrzymaliby szybciej ciężkiego podróżnego enduraka bez ABS-u. A już z pewnością nie tak spokojnie, bezpiecznie. Zwłaszcza że postęp faktycznie ma miejsce, co widać chociażby po tym, że najlepsze wartości uzyskują sprzęty z logo BMW, Ducati i KTM-a, czyli maszyny, w których sięgnięto po najnowsze rozwiązania stosowane w ABS-ach.\nPrzewodnik szczerzy zęby. Łatwo mu się śmiać: jego F 800 GS ma kostkowe kapcie. Na twardej glinie testowane maszyny jadą jeszcze jako tako, natomiast na krótkich piaszczystych odcinkach albo podczas przepraw przez wodę opony, na których jedziemy my, błyskawicznie dochodzą do granic możliwości. W takich sytuacjach zarówno napęd, jak i przyczepność w zakrętach są niemal zerowe. Słaba pociecha: teraz także nowy GS – podobnie jak wszystkie maszyny oprócz Gutka i Explorera – mają w razie gdyby coś się stało, odkręcany tylny stelaż ramy. Ociekamy potem.\nDobrze, że choć na suchym nasze motocykle pozwalają na ambitniejszą jazdę. Jedynie sprzęty toczące się na 17-calowych kołach: Kawa, Tiger Sport i Ducati wymiękają dość szybko. Maszyny ciężkie: Honda, Gutek, Triumph Explorer oraz Yamaha sporo tracą z powodu swej masy.\nW rozgrywanym poza asfaltem pojedynku między BMW a KTM-em odrobinę lepiej wypadła beemka. Jej zawieszenia z Dynamic ESA w każdej sytuacji utrzymują spokój na pokładzie, a wyważenie dużego GS-a, szczególnie przy umiarkowanej prędkości, jest i bez tego legendarne. Na szczęście hardkorowi off-roadowcy mają czym się pocieszyć: przecież KTM oferuje sprzęty z literą R w nazwie.\nMijamy mnóstwo ludzi na ścigaczach i setki rowerzystów, mozolnie zdobywających przełęcz Mirador del Mar. Nadarza się okazja do jazdy w głębokich złożeniach. Zaledwie kilka kilometrów dalej w kierunku Cap Formentor droga staje się bardziej wyboista. Tu podróżne enduro mogą wykorzystać długie skoki zawieszeń.\nPo Gutku wszelkie nierówności spływają jak woda po kaczce. Sprzęt dość przeciętny prześwit w złożeniu rekompensuje porządnym feedbackiem oraz umiarkowaną reakcją napędu wałem. Inaczej Honda – mimo największego rozstawu osi i najmniejszego kąta pochylenia główki ramy ma kłopoty z zachowaniem spokoju. Zaburzają go spora masa, miękki przód oraz słabo tłumiący amortyzator.\nMimo braku wypasionych rozwiązań, podwozie Super Ténéry wyrównuje wszystkie bez wyjątku nierówności. To zachwyca tym bardziej, że napęd wałem, pozbawiony smaczków typu drążek reakcyjny, wykonuje swoją robotę bez wyczuwalnych reakcji. Tiger Sport, jadąc po nierównościach, kołysze się, jakby fale z pobliskiego Morza Śródziemnego waliły w jego boki. Raczej nie opony są tego przyczyną. Tiger Sport, podobnie jak Kawasaki Versys, toczy się na tylnym kapciu o szerokości 180 mm, Ducati Multistrada nawet na „190”, i oba czynią to zdecydowanie mniej nerwowo.\nPomału słabnie potok rowerzystów. I dobrze, bo BMW, Ducati, Kawa i KTM aż się proszą, żeby je pogonić trochę ostrzej. Zaskakuje przede wszystkim Versys: precyzyjnie odnajduje tor jazdy i łatwo wchodzi w złożenia, komfortowe zawieszenia dzielnie stawiają czoło nierównościom. Odważnie wije się wokół winkli także KTM. Czyni to co prawda odrobinę mniej agresywnie i nie tak poręcznie jak Kawasaki, niemniej mocno wgryza się w asfalt. Bez wątpienia pomaga tu – podobnie jak w Multistradzie i BMW – wciśnięcie przycisku wyzwalającego pomoc elektroniki. Tryb Street otwiera tłumienie w widelcu i amortyzatorze, zapewnia kołom lepsze trzymanie się wyboistej nawierzchni. Nie ma tu huśtania czy podskoków.\nW MOTOCYKLU 4/2013 skrytykowaliśmy zestrojenie zawieszeń Skyhook – układu zamontowanego w prototypowej Multistradzie. Te zarzuty nie dotyczą już bardziej miękko zestrojonej wersji seryjnej. Przy czym tryb Touring w dalszym ciągu ma raczej sportowe tłumienie, ale to jest OK. Bez problemu tor jazdy odnajduje też BMW. Niezależnie, czy podczas jazdy na gazie, dojazdu na biegu jałowym, czy podczas hamowania, tryb Road systemu Dynamic ESA zawsze utrzymuje beemkę w doskonałej równowadze.\nSkręcamy w stronę gór Tramuntana. Po 30 minutach zdobywamy pierwszą przełęcz – de Sa Bataia. Winkle o najróżniejszych promieniach ciągną się jeden za drugim. I tu Gutek świetnie daje sobie radę. Tuż powyżej 2000 obr/min jego V2, łagodnie wibrując, bez cienia nerwowości przelatuje przez cały zakres obrotów, jedynie przy zmianie biegów fundując krótki namysł. Spokój charakteryzuje także Hondę. Mocna, o wielkiej kulturze pracy czterocylindrowa V-ka 76° ciągnie maszynę równo i tylko przy zmianie obciążenia w ciasnych winklach powoduje ciche stuknięcia napędu wałem.\nPo tym, jak Yamaha pokazała, że podwozie jest jej mocną stroną, teraz nieco odstaje od reszty. Dysponujący na trzech najniższych biegach ograniczoną mocą silnik dość ociężale wyprowadza maszynę z winkli. Na równym jak parapet asfalcie wreszcie przypomina o sobie Triumph Tiger Sport, rehabilitując się po wcześniejszych niepowodzeniach w podróży i na wybojach. To zasługa sportowo ostrych hamulców i harmonijnie pracującego trzycylindrowca. Do roboty bierze się także Tiger Explorer. Jego rzędowa trójka dzięki ride-by-wire łagodnie reaguje na gaz, a na obroty wchodzi chętnie niczym silnik elektryczny.\nSkręcamy na Sa Calobra. Na 12-kilometrowym odcinku droga zawijasami schodzi o 730 m w dół. To, jak Kawasaki przechodzi przez te winkle, jest po prostu fantastyczne. Jego czterocylindrowy rzędowy piec (rzadkość w tym segmencie) mocno i chętnie wkręca się na obroty. Także KTM robi spore wrażenie. Mimo zmierzonych aż 147 KM V-dwójka 75° startuje miękko i od środkowego zakresu obrotów ostro dokłada do pieca. Jeśli wolisz mniej stonowaną jazdę, masz twi- 1 na Ducati, który bierze się do roboty już nieco powyżej 3000 obr/min, najmocniej z całej grupy rwąc do przodu.\nChłodzony cieczą bokser ostatniej wersji R 1200 GS mimo 125 KM przyspiesza niemal tak ostro i żwawo, jak Ducati. Natomiast dzięki zawieszeniu Telelever, zapobiegającemu nurkowaniu przodu, GS bez trudu hamuje i śmiga po winklach. Dzięki temu – mimo wielu zalet Kawy, KTM-a i Ducati – beemka zdominowała test na szosie.\nPodczas ubiegłorocznego testu porównawczego turystycznych enduro producenci podzielili się zwycięstwami w poszczególnych kategoriach: Triumph Explorer zdominował kategorię Podróż, Ducati Multistrada 1200 S Pikes Peak zwyciężył na szosie, a KTM 990 Adventure w klasyfi kacji off-roadowej. Końcowe zwycięstwo zaś (trzy drugie miejsca) przypadło beemce R 1200 GS Rallye. Poprawiony duży GS ma wyraźnie lepszy system ESA, lepszą ochronę przed wiatrem (szyba) i wygodniejszą kanapę. To zapewniło niemieckiej maszynie zwycięstwo w kategorii Podróż, przed Triumphem. Żywiołowy silnik, rewelacyjna poręczność i większy zakres strojenia podwozia dał R 1200 GS prymat nad Ducati w rywalizacji na szosie. Na dodatek w off-roadowej dziedzinie poprawiona podstawowa wersja KTM-a Adventure’a też ustąpiła miejsca BMW.\nŚwietna postawa KTM-a i Triumpha Explorera dowodzą, że uniwersalność to w segmencie turystycznych enduro najważniejsza rzecz. Sprzęty z Austrii i Wielkiej Brytanii – zupełnie różne pod względem technicznym – stanowią poważną konkurencję dla dużego GS-a.