« Dołki i dołeczki\nI co to będzie »\nTak się rodzą legendy i opowieści rodzinne. Dziś odwiedzili nas moi rodzice. Dawno się nie widzieliśmy, bo rozmowy telefoniczne są częste, ale oni w trakcie remontów i przeprowadzek, co nie sprzyja przyjmowaniu gości, byli też na emeryckim wyjeździe nad morze, a u nas też gonitwa czasowa i tak minęły prawie 2 miesiące. A Kuba bardzo chciał się pochwalić swoją dziewczyną. No więc miałam gości. Oczywiście trochę pichcenia, bo obiad, jakieś przekąski, coś na deser. Z Filipem upiekliśmy muffinki karmelowo- czekoladowe. Na obiad zaplanowałam polędwiczki z kurczaka, pulpety w sosie pomidorowo- koperkowym i karkówkę w sosie tymiankowym. Wszystko do szybkiego zrobienia- przygotować, do piekarnika lub garnka i dalej robi się samo. Oczywiście w lekkim nadmiarze, żeby i jutro nie trzeba było robić obiadu.\nKuba był ciekawy, co będzie na obiad. Kiedy usłyszał menu to z lekką zadumą stwierdził- jak byliśmy u wujka M. w Ameryce (wujek- brat byłegomęża, w zasadzie zgodnie z nomenklaturą to powinno się mówić stryjek, ale chłopaki wolą tak. A było to sporo lat temu, byłymąż pojechał z Kubą, Matim i drugim bratem), to pewnego dnia na obiad w którymś hotelu był szwedzki stół, zastawiony różnościami w dużych ilościach i wtedy wujek P. zapytał- a schabowych nie ma? To tak w ramach braku tradycyjnych schabowych na dzisiejszym obiedzie.\nMama przywiozła gar chłodnika- przepyszny, zawiesisty, z mnóstwem botwinki, ogórków i koperku. Mnie tam nigdy takie cudo się nie udaje, więc moi chłopcy raczej nie są przyzwyczajeni do jedzenia tego typu potraw, to co zrobię to i sama zjadam. A ten był rewelacyjny! Kuba i Mati niestety nie tknęli nawet, oni uznają tylko rosół, pomidorową, Mati jeszcze żurek. Ale Filip lubi eksperymentalne potrawy, więc zjadł. Ja zachwycona smakiem, babcia chciała się dowiedzieć jak smakowało Filipowi. A to szczere dziecko chcąc nieco zażartować- stwierdził, że szału nie ma, dałby tak 2 na 10. Do końca obiadu było punktowanie kolejnych potraw, a także wielu innych rzeczy. Oraz przypominanie innych legend i opowiastek rodzinnych, w tym również tych z mojego dzieciństwa. Było wesolutko i niesamowicie przyjemnie. Babcia na szczęście doceniła poczucie humoru Filipa. A większość chłodnika zjadłam ja.\nJeszcze jedna rzecz zasługuje na tę ocenę 2 na 10. Wczoraj wyskoczyłam na małą wycieczkę do sąsiedniego miasta w celu obejrzenia kilku samochodów. Po wielu obejrzanych na obrazkach i oczytanych modelach wybrałam kilka, które mogą mnie zainteresować na poważnie i właśnie wczoraj odbyłam pierwszy etap wędrówki po salonach. Okazało się, że jeden z bardzo mocnych typów zasługuje na totalnie niską ocenę. Z zewnątrz- bajka, marzenie, nie mam zastrzeżeń. Wsiadłam, ustawiłam fotel tak jak lubię i jak mi wygodnie (byłymąż twierdzi, że tak nie wolno i kiedyś poduszka powietrzna mnie zabije, ale po pierwsze jestem niska, po drugie mam chyba za krótkie nogi, po trzecie w innej pozycji mój kręgosłup protestuje już po kilku minutach, a przecież na ogół nie mam z nim problemu). Otóż siedzenie musi być dość wysoko i prawie maksymalnie przysunięte do przodu. I w tym prawie idealnym modelu w takiej pozycji okazało się, że moja głowa wbija się w sufit. A wydawałoby się, że przy moim wzroście to niemożliwe. No i jazda wybitnie niekomfortowa, wsiadanie i wysiadanie też, bo obijałam głowę. Byłymąż mówi, że idzie się przyzwyczaić, ale nie wydaje mi się. Pan sprzedawca namówił mnie do spróbowania w innym modelu- i tam było idealnie. Niestety nie jest to ten mój wymarzony i nie do końca spełnia wymagania wyglądu. Jeszcze kilka innych marek do sprawdzenia mi zostało, ale już na wstępie czuję się rozczarowana. No bo jak to tak- ja tu sobie coś wymyślę, opinie i recenzje teoretycznie są zgodne z moimi oczekiwaniami, a rzeczywistość drastycznie odbiega od wyobrażeń. Tak być nie może!\nDobrze, że książkowo udaje mi się sięgać tylko po te, które mogę ocenić po przeczytaniu co najmniej na 7-8 na 10. Właśnie skończyłam Marcina Wrońskiego "Gliny z innej gliny". W zasadzie to oprócz autora głównego jest jeszcze trzech innych, a temat jest wspólny- Zyga Maciejewski, komisarz policji z przedwojennego Lublina. Retrokryminał, wcześniej czytałam tego typu Marka Krajewskiego i zachwycałam się Eberhardem Mockiem i Edwardem Popielskim. Choć w zasadzie to nie są postacie, którymi powinno się zachwycać, bo mimo, że są po tej dobrej stronie, pracują w policji, tępią zło, karzą bandytów i morderców, to niestety mają ciężkie charaktery i więcej można powiedzieć o nich złego niż dobrego. Powieści z ich udziałem są ociekające brudem, złem, pełne obrzydliwości, alkoholu, dziwek i innych postaci z półświatka. Nawet mój ulubiony Harry Hole przy nich wydaje się niewiniątkiem. Ale mimo to są wciągające, żaden z tych "stróżów prawa" sam z siebie nie wzbudza sympatii, ale na tle całości- da się wykrzesać jakieś pozytywne uczucia. No i czytanie wciąga. Ale bez wyobrażania sobie wydarzeń, bo chyba wyszłoby z tego coś jak "Kobiety mafii", a nie jest to film budzący we mnie pozytywne odczucia. Zresztą co kto lubi. W każdym razie sięgnę po pozostałe książki pana Wrońskiego o komisarzu Maciejewskim (tak, tak, kolejne pozycje do kolejki, idzie zwariować z nadmiaru). A teraz jestem już w końcówce zbioru opowiadań "Bestie i ludzie" Jacka Piekary, tego od Mordimera Madderdina. Niesamowita, nierealna atmosfera, trochę fantasy, trochę psychothrillera z wieloma niedopowiedzeniami. Smakowite, ale też tylko dla wielbicieli gatunku. Ja lubię. I daję stanowczo wyższe oceny.\nniedziela, 08 lipca 2018, aga-joz\nTagi: życie ja książki rodzina problemy\nWczoraj zmogło mnie około 19. Ogarnęłam po pracy dom, obiad, zakupy, szachy Filipa, kolację i poczułam wielką senność. Taką nie do opanowania. Uznałam, że pól g\nPłeć: Kobieta Imię: Alicja Wiek: 21 lat W szczęśliwym związku z: Patryk ♥ Rodzeństwo: brat (19 lat) Hmm, w ten sposób prawie każdy z nas jest przedstawio\nTak więc znowu zaczynam pisać znowu spublicznym wpisie publikuje wpisy .Więc wielki mały powrót . T ak więc będą wspomnienia z tego czasu kiedy jeszcze żyję a\nCzy nie mogłabyś stworzyć drugiego bloga z przepisami? Muffiny- świnka leci, a reszta co się sama robi, to idealne przepisy dla mnie...\nSalmiaki- aż mi przykro Cię rozczarować, ale wiesz przecież, ja jestem "nieperfekcyjna". Muffiny smaczne, ale z mieszanki pudełkowej. Karkówka też- w torebkę do pieczenia i sos z proszku. Reszta już bardziej samodzielna. A gotować na ogół nie cierpię. A jeszcze bardziej nie cierpię przeliczania wszystkich składników na wymienniki, kalorie i insulinę. Brrrr....\nA to mnie uspokoiłaś, myślałam, że tylko ja kupuję pudełkowe babeczki :)))\njakby skończyły Ci się książki, w co wątpię, bo one nigdy ie nie kończą, to ja chłonę Agnieszkę Olejnik - bardzo mi się podoba:)


Warto się wybrać na Łódź Design Festival! Poznaj najciekawsze punkty programu urzadzamy.pl\nUrzadzamy Salon Meble do salonu i dodatki Warto się wybrać na Łódź Design Festival! Poznaj najciekawsze punkty programu\nmust have. Wazon OKO, kolekcja Jungle 2016 / projekt: Malwina Konopacka / producent: Malwina Konopacka.\nZofia Malicka: M jak mieszkanie


podkładka | WavePC - Part 3\nDziś w Las Vegas, 9 stycznia 2018, podczas targów CES, Cooler Master zaprezentował nową rodzinę urządzeń: M800. W jej skład wchodzą klawiatury MK850 i MK851, słuchawki MH850, mysz MM830 oraz podświetlaną diodami RGB podkładkę …\nModecom Volcano Rift RGB – recenzja podkładki pod mysz\nTak jak wczoraj zapowiadaliśmy – przedstawiamy Wam kolejną podświetlaną podkładkę pod mysz od firmy Modecom. Dziś zaprezentujemy model Volcano Rift RGB.\nNikogo chyba nie dziwi podświetlenie RGB w podkładkach pod myszki. Jakiś czas temu otrzymaliśmy do testów od firmy Modecom 2 podkładki – Volcano Rift RGB oraz Volcano Rift V2. Dziś prezentujemy Wam model V2, a …\nASUS Republic of Gamers, znany producent sprzętu dla graczy, podpisał umowę sponsorską z Izako Boars, organizacją esportową stworzoną przez Piotra „Izaka” Skowyrskiego. Podopieczni najpopularniejszego streamera w Polsce mogą liczyć na wsparcie w postaci sprzętu …\nLogitech G, marka należąca do firmy Logitech zaprezentowała dziś dwa nowe bezprzewodowe urządzenia dla graczy. Logitech G603 to mysz, którą wyposażono w przełomowy sensor optyczny HERO. Logitech G613 jest klawiaturą mechaniczną, zapewniającą komfort i …


Kim są ci najdzielniejsi z dzielnych i najwytrwalsi z wytrwałych? To Oddział Międzyszkolny PTTK w Starachowicach, kilka osób zwarło to i owo i pod wodzą Justyny Kasperkiewicz ruszyło w trasę. A ta wcale krótka nie była, wiodła od Skarżyska Zachodniego przez Mostki znów do Starachowic. Po drodze nasi niestrudzeni piechurzy odwiedzili Oczy Ziemi, Cygańską Kapę, Górę Obrazikową i Biały Kamień. Po długiej wędrówce dotarli na Polanę Langiewicza, gdzie zapłonęło ognisko i popłynęła gawęda.\nLeśne duchy mi powiedziały, że jak się przewodnik Marcin Maruszak do gadania dorwał, to mu nikt przerwać nie mógł. Ja wierzę, gdyż przewodnika znam osobiście. Przerywamy sobie wzajemnie.\nJustyna Kasperkiewicz - sympatyczna wiceprezeska PTTK w Starachowicach zaprasza na kolejne wycieczki. Szczegóły na facebooku oddziału.


Czy wolno osiągnąć sukces w biznesie w dojrzałym wieku | http://pisanina.atrakcyjny.elk.pl\nŻmudne czasy mogą zmusić nas do zmiany postaw oraz wypróbowania oryginalnych podejść. Panie są w stanie mieć więcej wątpliwości aniżeli mężczyźni, niemniej jednak uczenie się radzenia sobie z wyzwaniami ma prawo dać nam wytrzymałość, która przekłada się na to, iż w dojrzałym wieku też mamy szansę na sukces w biznesie.\nNastępny etap w Twojej karierze może zacząć się od rozczarowujących wyników z konkretnego projektu lub ewentualnie wydarzenia. Może zostałeś pominięta w rozwojach oraz martwisz się, że optymalne czasy się skończyły. Jakkolwiek zamiast myśleć fatalistycznie – spróbuj przypomnieć sobie, że jest to wyłącznie część procesu posuwania się przed siebie. Patrz na cel długoterminowy. Łatwo jest się oderwać od bezpośrednich problemów, jakie mogą nie przyczynić się do dokonania długoterminowego celu. Zawsze wracaj do ostatecznego celu oraz wykorzystuj go jako swojej kotwicy.\nZmiana jest denerwująca i niekiedy pragniesz trzymać się starych metod. To jest jednak epoka cyfrowa, a Twoją przyszłość rozwijają zmiany technologii. Jeżeli w takim razie widzisz, że nadszedł czas, by zaznajomić najnowszą aplikację – nie myśl, iż przełożony lub też przyszły pracodawca może założyć, że nie możesz tego zrobić, bowiem jesteś „starszą kobietą”. Nie popadaj w stereotyp. Pokaż sobie oraz innym swoje zainteresowanie przyszłymi trendami, a jeśli dana pionierska aplikacja jest połączona z pracą, naucz się jej, nawet jeżeli oznacza to uzyskanie pomocy.


Rękawice bramkarskie Predator Pro Manuel Neuer Adidas - sklep Sport-Shop.pl\nSport-ShopSportySporty drużynowePiłka nożnaRękawice bramkarskieRękawice bramkarskie Predator Pro Manuel Neuer Adidas\nRozmiar: 891010 1/2 Tabela rozmiarów\nStań się ścianą nie do przejścia i doprowadź swoją drużynę do zwycięstwa, nie przepuszczając przez swoją bramkę żadnej piłki! W zawodzie bramkarza musisz być gotowy na wszystko, nawet niebezpiecznego rywala z silnym uderzeniem. Z rewolucyjnymi rękawicami Predator Pro od Adidas, możesz zdziałać naprawdę cuda i nie czuć bólu ani zmęczenie! Te rękawice meczowe inspirowane są koszulką numer 1 Manuela Neuer.\nDzięki wbudowanej grubej piance po wewnętrznej stronie, rękawice wykazują wysoką amortyzację, która podczas uderzenia piłki o dłonie, rozkłada cały ciężar na małe kawałki. Zarówno wewnętrzna konstrukcja, jak i ta umieszczona wokół nadgarstka, jest bezszwowa. Dzięki temu możesz pożegnać się z wszystkimi otarciami, zwłaszcza podczas ważnego spotkania, gdzie musisz być do pełnej dyspozycji przez ponad 90minut!\nczęść główna/grzbiet dłoni: poliester, elastan, nylon\nodpinany, elastyczny pasek\nRękawice bramkarskie Predator Pro Manuel Neuer Adidas opinie:\nKod EAN: 4061624741249, 4061624990715, 4061624990739, 4061624990692\n179,99 zł439,00 zł\nOstatnio wyszukiwane: Obciążenia 20 kg Meteor, Medycyna sportowa Elyth


Droga artysty - Julia Cameron | Julia Orzech\nHome EGZEMPLARZ RECENZENCKI OD TANIEJ KSIĄŻKI PORADNIKI WYDAWNICTWO SZAFA Droga artysty - Julia Cameron\nEGZEMPLARZ RECENZENCKI OD TANIEJ KSIĄŻKI PORADNIKI WYDAWNICTWO SZAFA\nTytuł: Droga artysty\nZwykle na słowo „poradnik” najeżam się automatycznie i nawet nie próbuję się przemóc. Niestety większość z tych, które miałam w rękach nawet w drobnej części nie dały mi tego, co szumnie obiecywały już na okładce. Jakiś czas temu jednak trafiłam na książkę o tematyce pro zdrowotnej, która nie była tylko pustym, bezmyślnym paplaniem nadętego autora i zaczęłam baczniej się im przyglądać i nie osądzać na starcie.\nZ czystej ciekawości sięgnęłam po głośny poradnik Julii Cameron – Droga artysty. Jak wyzwolić w sobie twórcę. Co mnie do tego przekonało?\nBrzmi obiecująco, ale jednak trochę nieprawdopodobnie prawda? Postanowiłam zatem poddać się przez kilka tygodni temu kursowi i sprawdzić, czy rzeczywiście wykonując polecenia autorki, jestem w stanie odblokować się twórczo.\nNa początku niestety czytelnik musi przekopać się przez gąszcz frazesów, górnolotnych zdań i zwrotów, aby gdzieś tam pod koniec odnaleźć tę właściwą treść. Tak jest niestety przy wszystkich rozdziałach. Nie wiem, czy autorka koniecznie chciała przekroczyć magiczne dwieście stron, ale posiada wyjątkową umiejętność lania wody.\nKurs podzielony jest na tygodnie (łącznie jest ich dwanaście). W każdym kolejnym kontynuujemy główne zadania z części poprzedniej i wzbogacamy je o nowe. Muszę przyznać, że taki sposób sprawdza się dosyć dobrze. Kursant ma jasno ułożony plan i z tygodnia na tydzień sprawniej wykonuje pewne czynności. Autorka, choć w każdym tygodniu dodaje nowe polecenia i zadania do wykonania, zachowuje pewną schematyczność.\nPewnie jesteście ciekawi, w jaki to niby sposób pani Cameron sprawia, że stajemy się artystami przez wielkie A. Ano dzieje się tak poprzez odzyskiwanie. Zablokowany artysta, (którym potencjalnie może być każdy) w kolejnych etapach odzyskuje poczucie bezpieczeństwa, poczucie mocy sprawczej, poczucie przynależności itd. Tak też zatytułowane są kolejne rozdziały. Muszę przyznać, że brzmi to dosyć górnolotnie i każdy wstęp taki właśnie jest. Po jakimś czasie nauczyłam się jednak z tej książki korzystać i pomijać przydługie wstępy i kwieciste opisy. Zostało mi samo mięso, które nie powiem, zaczęło mi smakować.\nAutorka sięga daleko, daleko wstecz i skłania nas do tego, aby wyrzucić z siebie wszelkie blokady z przeszłości, poznać je, uświadomić je sobie i wyrzucić. Służą do tego tzw. poranne strony, które biorący udział w kursie powinien wypełniać. Polega to na tym, że budząc się każdego dnia, wypełniamy w zeszycie trzy strony tym, co tylko przyjdzie nam do głowy. Taka czynność ma sprawić, że już z rana pozbywamy się złych, negatywnych myśli, które psują nam dzień. Muszę przyznać, że wykonuję to zadanie od sześciu tygodni i widzę duże efekty. Na początku nie wierzyłam w to, że pisząc poranne strony wyrzucę z siebie złe, negatywne myśli pełne pesymizmu, ale rzeczywiście coś w tym jest. Nieświadomie opisywałam swoje wątpliwości, czarne wizje, przetrawiałam je niejako i odkładając zeszyt szłam dalej. Rzadko zdarzało mi się, że w ciągu dnia myślałam jeszcze o opisanych wcześniej sprawach. Skutek jest taki, że mam w sobie coraz więcej optymizmu, a wątpliwości gdzieś odfruwają. To dopiero początek. Na każdy tydzień autorka przygotowała dla swoich czytelników wiele zadań, które w zadziwiający sposób odkrywały to, o czym i może wiedziałam, ale nie bardzo dopuszczałam do siebie. Jaki będzie końcowy efekt, tego jeszcze nie wiem, natomiast to, co zaobserwowałam u siebie i tak mnie już pozytywnie zaskoczyło.\nSzkoda tylko, że Pani Cameron napisała książkę, w której prawdziwej esencji trzeba się doszukiwać, brodząc po kolana w pustych frazesach i rozbudowanych zdaniach, które nic nie znaczą i nie wnoszą. Myślę sobie, że książka pozbawiona tych wszystkich śmieci, może być naprawdę dobrą i pomocną pozycją.\nNiezmiernie raziło mnie także ciągłe odwoływanie się do Boga, który jednak ma być tutaj rzekomo siłą sprawczą i czytelnik nie ma go traktować religijnie. W żaden sposób nie pasuje mi to do tematyki książki, a już wciskanie tego całego Boga, gdzie popadnie, aby nieco ukwiecić i uwznioślić tekst, jest zabiegiem dosyć śmiesznym i raczej skutecznie odstraszającym.\nTo tyle narzekania. Jeśli ktoś jest naprawdę cierpliwym czytelnikiem, faktycznie poprzez wnikliwe zadania, codzienną lekturę i pracę może znacznie poprawić swoją kreatywność, a przede wszystkim odrzucić demony z przeszłości i przygotować sobie grunt pod bardziej twórcze życie.\nZapraszam również na blog księgarni [klik]\nOla 11 lutego 2014 11:30\nW którym kierunku rozwinie się teraz, po tym poradniku, Twoja kariera? ;)\nJuliaOrzech 11 lutego 2014 12:11\nHihihi Olu, aż tak optymistycznie nie jest, natomiast w końcu wzięłam pióro do ręki i piszę. To już jest coś:)\nSzczerze? Nie podoba mi się Twoja recenzja\nJuliaOrzech 28 stycznia 2015 21:46\nAnonimie, przecież wcale nie musi:) Dzięki za szczerość, szkoda, że anonimową :)\nmonKichote 3 lutego 2016 11:54\nJa także uważam, że książka byłaby o wiele bardziej wartościowa, gdyby nie było tych długich wstawek o niczym. Byłaby bardziej treściwa. Ale w końcu - to droga artysty :)\nUnknown 31 maja 2016 20:23\noj gdyby każda książka była tylko "treściwa" i "konkretna" to chyba nie dałoby się jej czytać :)\nja wierząca nie jestem, ale "bóg" czy jakaś "siła wyższa" bardzo pasuje do tematyki związanej z odnalezieniem natchnienia, inspiracji itd.\npowiem Ci że samej książki jeszcze nie czytałam, czytam sobie recenzje w necie\nTwoja recenzja jest... mam poczucie że jest "ograniczona", że nie widzisz "szerzej". Taka prosta. Za banalna :)\nale to oczywiście moje indywidualne odczucie, nie chciałabym Cię w żaden sposób urazić - tylko akurat ten wpis nie uważam za udany :)\nUnknown 28 września 2016 11:28\nPrzeczytałam książkę, o której piszesz, z punktu widzenia 'zablokowanego' artysty' i muszę powiedzieć, że mam totalnie inny odbiór. Książka jest konkretna, świetnie napisana, na pewno nie skrótami (mam wrażenie, że tego chyba oczekujesz), poparta wieloma przykładami, pobudzająca wyobraźnię i najgłębsze uczucia. Płakałam na jej lekturze wielokrotnie, a wcale nie jestem jakąś nawiedzoną mimozą :) Jest ŚWIETNA! Uwielbiam i na pewno wrócę do niej, delektując się tym razem każdym zdaniem, bo za pierwszym razem ją pochłonęłam :) Też sądzę, że Twoja recenzja jest "ograniczona" i wąska, może po prostu nie jesteś typem "artysty" i do Ciebie autorka nie trafiła? ;)\neliska.pl 15 lutego 2017 21:31\nZaczęłam czytać, zgadzam się, bo na razie "brnę", ale postanowiłam skorzystać, tak jak Pani :) - b. dobra recenzja\nUnknown 24 maja 2017 20:58\nJestem w trakcie czytania książki. I powiem szczerze, że te wszystkie długie opisy i wyjaśnienia mają sens. Bo najzwyczajniej w świecie tłumaczą każdy punkt i przygotowują Cię do tego co masz robisz. Chyba, że czytasz tylko po to, żeby przeczytać i nic z tego wyciągnąć nie chcesz. I każdy rozdział to materiał na 1 tydzień, więc masz czas, żeby nie skracać i nie iść skrótami. A co do Boga. To jestem wierząca, ale faktycznie odniesienie do Boga mnie zniechęciło, więc jak tylko przeczytałam, że nie muszę myśleć o Bogu, jako o tym w którego wierzę zachciało mi się na nowo. Bo autorka wcale nie narzuca Ci wiary w istnienie Boga, tylko istnienie czegoś co pozwala Ci tworzyć. Może gdybyś nie brała tylko twardych faktów do świadomości, wiedziałabyś o co chodzi. Wydaje mi się, że czytałaś książkę tylko powierzchownie.\na ja dziekuje, za kazda opinie, kazda jest dobra i buduje calosc, i zycze kazdemu zeby wierzyl w Siebie!


W Warszawie zapadła się ul. Dźwigowa - RMF 24\nW Warszawie zapadła się ul. Dźwigowa\nSobota, 21 sierpnia 2010 (13:27)\nDwie wielkie dziury na szerokość jezdni pojawiły się na ulicy Dźwigowej na warszawskim Bemowie. Trasa jest ważnym łącznikiem między Włochami a Bemowem. Teraz jednak została zamknięta do odwołania. Na miejscu jest już ekipa drogowców, którzy starają się naprawić dwie, gigantyczne wyrwy w ulicy.\nDla kierowców zamknięcie ulicy jest sporym zaskoczeniem. Najpierw z niedowierzaniem zwalniają - żeby po 100 metrach zawrócić tuż przez biało-czerwonymi barierkami. Wielu jednak kompletnie nie ma pojęcia, jak objechać feralną ulicę. Niestety najlepszy i najszybszy objazd ma blisko 10 kilometrów i prowadzi dopiero w pobliżu dworca Zachodniego.\nDrogowcy zapewniają, że naprawią jezdnię przed końcem weekendu. Problem w tym, że wciąż nie udało im się znaleźć przyczyny zapadnięcia jezdni. Podejrzewają, że winny jest tunel odwodnieniowy Polskich Kolei Państwowych. PKP do tunelu nie chce się przyznać. Jeśli jednak podejrzenia drogowców się potwierdzą, wtedy Zarząd Dróg Miejskich z pewnością wystawi rachunek kolejarzom.


Wizyt w serwisie: 82254853\n[quote="Anonymous"]... dobry pomysł. Proszę przy okazaji proszę pamiętać, że zgodnie z art 191 Konstytucji temat może załatwić stosowne wystąpienie Waszej Rady Gminy (miasta) , gdyż skoro mamy tak różne orzecznictwo sądów administracyjnych to można zaskarżyć problematyczne rozporządzenie co najmniej o jego niezgodność z art 217 Konstytucji. Co najmniej.. bo przecież ustawa sobie a rozporządzenie sobie. Może warto też z szefem rady gminy pogadać na ten temat i załatwić sprawę tak jak wyżej to opisuję na innym przykładzie. Można przecież wykorzystać powyższe orzecznictwo TK. Namawiam.... TW 8)[/quote]


Formy płatności - Bajlo.pl\nFormy płatności w sklepie jeździeckim - Bajlo.pl\nWykorzystujemy zabezpieczenia SSL aby zapewnić najwyższe bezpieczeństwo obsługi płatności w naszym sklepie. Sprawdź czy połączenie z naszym sklepem jest bezpieczne - szukaj ikony kłódki w lewym górnym rogu ekranu - obok paska adresu przeglądarki. Jeśli jest zamknięta - możesz bezpiecznie zrobić zakupy. To wszystko w trosce o Ciebie. ;)\nNie trać czasu na wypełnianie danych do przelewu - wybierz szybkie płatności elektroniczne, dla Ciebie przygotowaliśmy kilka metod płatności:\nJeśli jednak chcesz wypełnić blankiet przelewu poniżej znajdziesz nasze dane i numer konta. Pamiętaj aby w tytule przelewu umieścić numer zamówienia, ułatwi to nam znalezienie i wysłanie Twoich produktów pod dobry adres.\nBAJLO Kamila Hibner\nNIP 647 259 07 79\nPL 40 1020 2472 0000 6702 0601 3819


Archiwa: warszawa - PODRÓŻUJĄCA RODZINA\nŚwiąteczne dekoracje na Starym Mieście w Warszawie – są karuzele!\nNie będę ukrywać – w tym roku święta obchodzimy hucznie, już od jakiegoś czasu. Co drugi dzień pieczemy pierniki, ponadto zjedliśmy już cztery adwentowe kalendarze, choinka nam świeci od 2 grudnia, codziennie czytamy grudniowe legendy i baśnie. Ja na Instagramie na stories wrzucam masę ciekawostek…\nGdy dzieci szybko rosły, ale wciąż były małe, ja miałam ochotę opisać Wam każdy park w Warszawie. Chciałam być nośnikiem inspiracji i wysłannikiem dobrych wiadomości. Nieraz okazałam się być również wzorem dla innych blogerów. Przyznam się, że Park Olszyna odwiedziłam, ale… nie opisałam go, bo…\nGeneralnie moje dzieci kochają las i są zawsze gotowe na przygodę, ale. Zdarza się, że zjedzą śniadanie usiądą do lego i uznają, że wycieczka to tak, ale później. Wtedy wysuwam niezbijalne argumenty. Najpierw przekupuję herbatką z miodem z termosu. Potem daktylami i orzechami ze śniadaniówki. A jak nic nie…\nKażde miasto ma swoje ukryte perły, Warszawa nawet bardzo wiele. To wielowarstwowe i wielokulturowe miasto z tragiczną, ale też bogatą przeszłością, oferuje turystom ogrom wrażeń. Mieszkańcy też mogą dać się zaskoczyć. Na pięknej, reprezentatywnej ulicy Miodowej, wsród dostojnych, jasnych pałaców i kamienic ukryta jest, za pozornie zwyczajną…\nCentrum Warszawy jest dla mnie kulinarnie trudne. Idąc Chmielną nie poznaję ulicy sprzed wielu lat, gdy bywałam tu regularnie. Masa witryn, nowych sushi, tajskich lodów, czy podejrzanie drogich butików, lub składowiska tandetnych pamiątek. Wyrastają nowe apartamentowce jak grzyby po deszczu na każdym skwerku, przepadają w…


BetClic.pl - strona internetowa, aplikacja mobilna 2020 Polskie firmy bukmacherskie online\nLegalny bukmacher-Betclic bukmacher online-BetClic.pl – strona internetowa, aplikacja mobilna 2021\nBetClic.pl – strona internetowa, aplikacja mobilna 2021\nBetClic.pl powrócił do naszego kraju w roli legalnego bukmachera. Pod jakim adresem dostępna jest jego oferta na rok 2021? Czy aplikacja mobilna jest darmowa i można z niej korzystać na Androidzie oraz iOS-ie? Poznaj odpowiedzi na te oraz masę innych pytań!\nBetclic.pl wraca do gry!\nTo fantastyczna wiadomość dla wszystkich graczy zakładów sportowych, nareszcie wielka marka będzie dostępna dla Polaków legalnie – tak pisano w momencie, gdy Betclic w Polsce otrzymał licencję Ministerstwa Finansów. Faktycznie, jeszcze do niedawna można było wejść tylko na europejską domenę BetClic.\nGracze z Polski mogą już jednak teraz korzystać z polskiej odmiany portalu. Dostępna jest ona pod adresem Betclic.pl – i to jest jedyna oficjalna strona tej marki w naszym państwie!\nTo najlepszy dowód na to, że stereotyp legalnego bukmachera w Polsce nie jest prawdziwy. Nie są zgodne z prawem tylko te strony, które są mało atrakcyjne i dają niewielkie bonusy. Betclic to przecież marka doskonale rozpoznawalna w całej Europie, a jej główna siedziba mieści się we Francji.\nBetclic przygotował dla graczy również aplikację mobilną na smartfony. Dostępna jest całkowicie za darmo i to zarówno w przypadku tabletów oraz smartfonów. Program przenośny bukmachera można wykorzystywać na dwóch systemach – Android oraz iOS.\nPobranie apki zajmuje tylko chwilę, a obstawianie w niej jest sporym ułatwieniem. Warto przy tym dodać, że w programie na smartfony dostępna jest pełna oferta zakładów, a do tego darmowe mecze w formie streamów wideo.\nJeżeli chcemy pobrać apkę Betclic, musimy przejść do działu z promocjami i bonusami i dopiero tam znaleźć link bezpośredni do dwóch wersji mobilnego bukmachera – jednej na iOS i drugiej na system Android.\nZnacznie łatwiej wygląda pobieranie na iPhone’y czy iPady. W przypadku sprzętu Apple pozostaje graczom wejść do AppStore i odnaleźć odpowiedni program. Cały proces nie zajmuje nawet 60 sekund!\nJak pobrać aplikację Betclic? ZOBACZ VIDEO:\nOficjalnie bukmacher Betclic wystartował w lipcu 2019 i od tego momentu jest w nim dostępny specjalnie przygotowany Betclic kod promocyjny. Jego wpisanie jest opcjonalne, ale trzeba liczyć się z tym, iż tylko przy zapisywaniu się do buka jest taka możliwość! Obecnie aktualny kod promocyjny do bukmachera Betclic to: KOD550.\nOwszem, wpisanie kodu rzeczywiście nie jest konieczne, ale tylko w ten sposób można uzyskać cashback od przegranej o limitowanej wartości. Jeżeli nie podamy kodu, otrzymamy tylko taki bonus, jaki dostępny jest dla wszystkich!\nGdzie dokładnie wpisuje się kod? Odpowiednia rubryka jest bardzo dobrze widoczna w formularzu rejestracyjnym. Wszystko można załatwić w przeciągu kilku chwil – legalnie, bezpiecznie i bez opłat! 🙂\nBetclic Polska opinie graczy\n„To świetna wiadomość dla wszystkich graczy, którzy uwielbiają zagranicznych bukmacherów. Betclic jest znany wielu typerom i na pewno nie dzieje się to bez powodu” – opinia z forum betonline.net.pl\n„Betclic to marka, która chyba każdy gracz zakładów bukmacherskich zna, cieszę się, że można znowu obstawiać u tego bukmachera bo to naprawdę świetny bukmacher internetowy. Kursy i oferta zakładów jest moim zdaniem lepsza niż u innych buków w Polsce.”\n„Bardzo dobry bukmacher. Wiele promocji, bonus na start jako cashback i możliwość oglądania meczów online. Czy można chcieć czegoś więcej?\nTo tylko niektóre dotyczące marki Betclic opinie graczy. Trzeba przyznać, że bukmacher skradł serca polskim typerom, a oni naprawdę potrzebowali zagranicznego bukmachera z prawdziwego zdarzenia.\nBetclic Polska to jedna z tych marek, którym zawsze przyglądamy się bardzo uważnie. Na pewno zostaniecie poinformowani, gdy opinie na jej temat będą się radykalnie zmieniać! Zawsze staramy się pisać tylko o takich bukmacherach, które mają do zaoferowania coś naprawdę dobrego!\nbetclic promocja boost\nLegalny bukmacher Betclic w Polsce – kiedy Bet365 i Unibet?\nPolscy gracze bardzo długo nie mogli doczekać się powrotu BetClic. Wszyscy byśmy chcieli, by był to dopiero początek zmian czekających nas w branży bukmacherskiej w Polsce.\nBetclic.pl to tak naprawdę pierwsza znana zagraniczna marka, która zdecydowała się uzyskać licencję na legalne przyjmowanie zakładów w naszym kraju. Cóż, mamy nadzieję, że wkrótce kolejne marki (może Bet365 bądź Unibet?) zdecydują się pójść tym krokiem.\nSkorzystaj z kodu bonusowego na www.efortuna.pl\nTak, można grać u bukmachera Betclic całkowicie legalnie. Firma posiada odpowiednie zgody Ministerstwa Finansów. Oficjalna strona bukmachera to www.betclic.pl.\nBukmacher Betclic nowym graczom daje cashback do 550 złotych. Zwrot jest przyznawany od pierwszego przegranego zakładu.\nCo oferuje graczom Betclic?\nBukmacher Betclic nie tylko pozwala na legalne obstawianie meczów, ale także oferuje mecze za darmo w jakości HD, aplikację na smartfony i wiele promocji dla graczy każdego dnia!\nBEM Operations Limited (operator betclic.pl) zezwolenie z dnia 26 września 2018 r. nr PS4.6831.11.2017. Forbet zezwolenie Ministerstwa Finansów PS4.6831.10.2016. Udział w nielegalnych grach hazardowych jest karany. Hazard związany jest z ryzykiem i dostępny dla osób pełnoletnich.\nbetclic betclic 2020 betclic kiedy w polsce betclic kod bonusowy betclic legalny czy nie betclic licencja pl betclic polska betclic polska licencja betclic polska strona betclic w polsce betclic.pl betclic.pl polska


lipiec, 2013 | BKZ.org.pl\nZajęcia we WTOREK !!!\nPrzepraszam ,że dopiero teraz jest inforamcja o zajęciach, ale do ostatniej chwili ważyły się losy spraw organizacyjnych dotyczących obozu. Mam nadzieję, że nie pokrzyżowało wam to palnów. Zajęcia są we WTOREK ale tym razem o 15 stej ponieważ rano prawdopodobnie omawiamy z Panem Burmistrzem losy naszej przystani. Przy okazji tego postu chciałbym wam mocno podziękować , za pełen profesjonalizm podczas pokazu z okazji Święta Policji. Było BOMBA. Na was to zawsze można liczyć. W nagrodę kilka zdjęć. Czytaj dalej →\nCZWARTEK 18 LIPIEC ZAJĘCIA O 15 STEJ !!!\nTradycyjnie jak w ubiegłym roku odbędzie się festyn policyjny nad jeziorem Jeleń. My oczywiście weźmiemy aktywny udział podobnie jak Bytowskie WOPR. Spotykamy się o godzinie 15 stej na bosmance (nie o 14 stej jak wspomniałem wczoraj , ponieważ okazało się że festyn jest na godzinę 16 stą). Bądźcie, abyśmy pokazali na co nas stać. Czekam na was. Oczywiście będzie mnóstwo atrakcji.\nZajęcia we WTOREK nie w środę !!!\nSłuchajcie kochani. Jutro 16 lipca są zajęcia od godziny 12.00 stej . To są zajęcia przełożone ze środy, kiedy to miały odbyć się planowo. Mam nadzieję , iż będę mógł liczyć na wysoką frekwencję. Powiem wam jeszcze , że już mamy BOSMANKĘ bez os i szerszeni. Dzisiaj przyjechała straż pożarna i zrobiła z małym towarzystwem porządek. DZIĘKUJEMY WAM DZIELNI STRAŻACY Z BYTOWA.\npozdrawiam i czekam na was jutro.\nZajęcia w poniedziałek!!!\nWitam drodzy Żeglarze. No i już jestem . Po tygodniowym rejsie w sztormach na naszym Bałtyku, mogę wreszcie z wami pożeglować na naszym spokojnym „Jelonku”. Zajęcia najbliższe to poniedziałek 15 lipca godzina już tradycyjna 11.00 rano. czekam na was!!!\nKolejne zajęcia !!!\nTak jak wam wcześniej wspominałem strona internetowa jest najlepszym źródłem informacji. Nie muszę dzwonić do wszystkich tylko wyrabiacie sobie nawyk zaglądania na stronę i już wszystko wiecie. Zajęcia na ten tydzień to dla I grupy wtorek godz. 11.00 – 14.00 a druga piątek w tych samych godzinach. We wtorek przychodzą Ci którzy nie byli w sobotę , a w piątek ta grupa z ostatniej soboty. Czekam na was jutro.


Nike NIKE 8166 (070) Home > Okulary korekcyjne > Nike > NIKE 8166 (070)\nNIKE 8166 są dostępne w 2 innych atrakcyjnych wersjach\n080 683,76 zł\n010 683,76 zł\nKolor oprawkiBrushed Gunmetal/volt\n339435, 339432 NIKE 8166/070 Okulary od projektantów.Tego, że okulary nadają stylu, jest oczywiście świadomy każy klient Edel-Optics. Taki dodatek nadaje elegancji zarówno w podróży, w pracy, jak i w czasie wolnym. Model NIKE 8166 dostępny jest w rozmiarach 51 mm, 54 mm. Jeśli Twoje okulary nie będą Ci odpowiadały, z otrzymaną od nas etykietązwrotną, możesz każdorazowo bezpłatnie dokonać ich zwrotu. Jakiś inny kolor bardziej pasuje do Twojego ulubionego ubioru? Zapoznaj się także z innymi wariantami NIKE 8166 marki Nike z naszego asortymentu kolekcji 2015 oraz 2016. Oprawka jest specjalnie zaprojektowana dla mężczyzn. Styl Newscool Coll łączy się tutaj z tradycyjną jakośią. Wybierając pełną oprawkę, pokazujesz, że idziesz na całość. Jeśli masz raczej okrągłą lub owalną twarz, prostokątna oprawka nada jej kontrastu, dzięki któremu zyskasz nową odsłonę. Stylowe oprawki z metalu chrakateryzuja filigranowe linie nadające im niezwykłej lekkości. Metalowe są praktycznie niezniszczalne — wytrzymałe, elastyczne i odporne na korozję. Oprócz tego, możesz zmówić u nas w korzystnej cenie także odpowiednie szkła korekcyjne. Wszystko czego potrzebujesz, to aktualna wartość dioptrii, którą możesz otrzymać od swojego okulisty. Z Cyfrowym Optykiem masz możliwość wyboru między markowymi szkłami z Niemiec lub markami premium takimi jak Seiko, Hoya und Rodenstock. Powłokę antyrefleksyjną, efekt lotosu, antystatykę itd. trzymasz w Edel-Optics bez dodatkowej opłaty. Kolejna wysyłka jest już w drodze i tym samym, Twoje okulary Nike będą wkrótce ponownie dostępne. Niesamowicie korzystna cena rekompensuje niewielki czas oczekiwania. W naszym sklepie online stale oferujemy produkty w niskich cenach. Tak korzystnie, nie kupisz NIKE 8166 nawet w promocji. Nowości


Międzynarodowy konkurs dla uczniów szkół technicznych Young Car Mechanic 2018 nabiera rozpędu. W tegorocznej edycji wydarzenia biorą udział uczniowie z Litwy, Łotwy, Estonii, Bułgarii i Polski. Finaliści, którzy zajmą najlepsze miejsce w swoim kraju, spotkają się w Centrum Szkoleniowym Inter Cars w Czosnowie, aby rywalizować o zaszczytne miano najlepszego młodego mechanika 2018 roku.\nW Polsce niedawno zakończył się pierwszy etap, polegający na rozwiązaniu testów on-line. Już wkrótce uczestnicy przystąpią do drugiej fazy rywalizacji, mającej na celu wyłonić 10 najlepszych młodych mechaników, którzy zmierzą się podczas finału krajowego. Ten odbędzie się podczas imprezy Motor Show na Targach Poznańskich w dniu 5 kwietnia. Poznamy wtedy nazwiska polskich reprezentantów, którzy powalczą o laur z rówieśnikami z pozostałych krajów.\nŁączna pula nagród dla 3 pierwszych miejsc w Międzynarodowym Finale Young Car Mechanic 2018 wynosi aż 100 000zł. Dodatkowo, wszyscy uczestnicy Finału Międzynarodowego zostaną zaproszeni na wycieczkę do Fabryki Elring w Stuttgarcie i muzeów poświęconych tematyce motoryzacji. Ważnym elementem tegorocznego Young Car Mechanic jest integracja, wzajemne poznanie się i zbudowanie współpracy pomiędzy szkołami – dlatego gościnnie na międzynarodowy finał przyjadą uczniowie szkoły technicznej Elring z Niemiec, którzy później będą opiekunami i przewodnikami w trakcie zwiedzania fabryki i szkoły technicznej Elring.\nDENSO zaktualizowało opakowania i specyfikację świec zapłonowych z linii Iridium Power, Iridium...\nTEXA Aktualizacja Car 76\nSzanowni Klienci, najnowsza aktualizacja oprogramowania CAR 67obejmuje szereg dodatkowych...\nOSRAM - Lampy dla profesjonalistów\nLEDinspect PRO Slimline 500 to nowy produkt w portfolio lamp warsztatowych marki OSRAM,...\nDENSO rozszerzyło ofertę sprężarek klimatyzacji dla klientów rynku wtórnego. Nowe kompresory mają...\nHarmonogram szkoleń technicznych Magneti Marelli - sierpień 2018\nEuropejski rynek części zamiennych charakteryzuje się stosunkowo wysoką konkurencyjnością. Dla...\nZachęcamy do zapoznania się z najnowszym wydaniem biuletynu Nissens News, który w miesiącu lipcu...\nTargi Automechanika Frankfurt - nowe klocki hamulcowe Brembo XTRA\nNa największych na świecie targach samochodowych części zamiennych firma Brembo zaprezentuje po...\nChyba każdy kierowca choć raz w życiu spotkał się z awarią oświetlenia w swoim samochodzie. Jeśli taka...


We are the heroes of our time: Rozdział I – część III\n„Gdzie lecą sowy”\nRozchyliła leniwie powieki, pozwalając oślepiającej światłości zabarwić swoje zielone tęczówki na wyjątkowo intensywny odcień. Przez moment wszystko wydawało się białe i pozbawione kształtu, lecz kiedy zamrugała kilkakrotnie i szerzej otworzyła oczy, świat wokół pociemniał i wyostrzył się.\nMarsylska plaża wyglądała dokładnie tak samo jak dwie minuty temu, kiedy zamykała oczy. Wszędzie kłębiły się ludzkie postacie, fascynując zarówno barwą kostiumów kąpielowych jak i, niekiedy, oryginalnością pomysłów spożytkowania nadmiaru energii życiowej.\nLudzie chyba jednak działają dzięki fotosyntezie. — Uraczyła się filozoficzną myślą Dominika i wygodniej rozparła się na leżaku. Guille bawił się tuż obok, kopiąc w piasku wymyślne tunele i pułapki na niczego niespodziewających się przechodniów oraz popiskując z wrażenia na widok połamanych muszelek i błyszczących kamyków, które podtykał członkom rodziny pod nos, wyraźnie oczekując entuzjastycznej reakcji. Ciotka Louise, jej matka i ojciec kontrolowali poczynania najmłodszej latorośli i wygrzewali się na słońcu. Francuskie promienie były podwójnie rozkoszne dla państwa Moon, którzy ostatni rok spędzili w deszczowej i kapryśnej Anglii.\nDominika wyjęła drewniany patyczek ze szklanki, którą trzymała w ręce i upiła solidny łyk malinowego koktajlu. Oblizała wargi i wetknęła patyczek z powrotem. Koktajl był gęsty, należało dbać o równomierną konsystencję. Cięższy płyn spadał na dno szklanki, zupełnie jak piasek na dno wypełnionego wodą wiaderka Guillaume, z tą różnicą, że ona nie bawiła się w małego szefa kuchni i proces przebiegał niezależnie od jej woli. Poprawiła słomkowy kapelusz i właśnie wtedy poczuła na sobie czyjeś spojrzenie.\nKiedy sobie to uświadomiła, jej mięśnie napięły się mimowolnie, jakby w gotowości do ucieczki. Oczy pozbawione osłony okularów były podwójnie czujne i ostrożnie patrolowały twarze ludzi widoczne na widnokręgu. Wyprostowała się nieznacznie i wreszcie napotkała jego oczy. Nie uciekł spojrzeniem, wręcz przeciwnie, uśmiechnął się szeroko i wpatrzył w nią intensywniej. Po chwili jego wzrok zsunął się nieco niżej, a gdy Dominika zrobiła to samo, z przerażeniem odkryła, że patyczek w jej koktajlu porusza się jednostajnym, monotonnym ruchem. Sam. Bez udziału jej palców.\nKawałek drewna zadygotał i znieruchomiał, jednak nieznajomy wciąż się w nią wpatrywał. Wyszczerzył zęby, a dziewczyna zmarszczyła lekko brwi i odwróciła nieznacznie głowę, nasuwając kapelusz na oczy.\nSpokojnie — myślała. — Nie daj mu tej satysfakcji. Nie denerwuj się. Przy odrobinie szczęścia pomyśli, że miał udar słoneczny, a w każdym razie na pewno pomyśli tak każda osoba, której spróbuje o tym opowiedzieć.\nUsiłowała skupić uwagę na wykopaliskach Guille’a, a potem na dużym, żółtym pontonie ratowników, który stał niedaleko, gotowy do akcji. Jednak ciągle czuła na sobie jego nieznośny wzrok, niemal widziała jego usta wciąż rozciągnięte z cwaniackim uśmieszku, który zdawał się mówić „Ja ciebie znam. Znam ciebie i wszystkie twoje sekrety”.\n— Mamo, pójdę się trochę przejść — powiedziała, przesuwając się na brzeg leżaka i zsuwając kapelusz z głowy.\nKobieta rzuciła jej przeciągłe spojrzenie znad krzyżówki, po czym skinęła głową.\n— Nie odchodź za daleko.\nDominika postawiła stopy na rozgrzanym piasku i szybko narzuciła na siebie sukienkę. Mała łapka brata schwyciła ją za rąbek, a druga, równie pulchna i nieporadna, otworzyła się, ukazując błyszczący kamyk.\n— To dla mnie? — zapytała i po krótkim, nie wiedzieć skąd biorącym się wahaniu, włożyła go do kieszonki na biodrze i odmaszerowała, wkładając po drodze klapki.\nPrzeszła po niewielkim wzniesieniu i skierowała się w stronę prowizorycznej promenady w postaci małych i niezbyt schludnych stoisk, wyposażonych na ogół w produkty spożywcze.\n— Dalej, dalej, pod jednym z nich jest frank! — Spojrzała na mężczyznę, sprawnie manipulującym trzeba kubeczkami na składanym stoliku. Miał wysunięty, nieogolony podbródek i sprytne, głęboko osadzone oczy, którymi miotał we wszystkie strony, ogarniając wzrokiem gapiów. Kiedy podeszła bliżej, poczuła mdłą woń alkoholu. — Dalej, dalej, komu się poszczęści, kto ma dzisiaj szczęście?\nPrzystanęła jak zahipnotyzowana, wodząc wzrokiem za błyskawicznie poruszającymi się kubeczkami.\nKto ma dzisiaj szczęście?\n— Jesteś hazardzistką? — rozległ się rozbawiony głos za jej plecami. Podskoczyła jak oparzona i odwróciła się gwałtownie, stając twarzą w twarz z nieznajomym z plaży. Tylko nieznacznie górował nad nią wzrostem.\nOmiotła go uważnym spojrzeniem. Nawet nie zadał sobie trudu, żeby się ubrać, wciąż miał na sobie jedynie kąpielówki z plaży i niedopięte sandały, musiał więc pójść jej tropem zaraz po tym jak wstała. Miał jasnobrązowe, średniej długości włosy i piegi na niewielkim, lekko zadartym nosie. Jego oczy były nieprzeniknione, ale to zapewne dlatego, że stał pod światło. No i miał ewidentnie francuski akcent. Po tygodniowym pobycie w Marsylii zdążyła przyzwyczaić się do niego na nowo.\n— Mam na imię Jean — powiedział, zupełnie nie reagując na jej brak reakcji, a przynajmniej takie wrażenie sprawiała jego twarz, z której nie spełzł uśmiech. — Chyba masz mnie za strasznego impertynenta, ale czy to naprawdę takie dziwne, zawieranie wakacyjnych znajomości na plaży?\n— No cóż — mruknęła blondynka, niepewnie przestępując z nogi na nogę, pomna tego, co widział lub mógł widzieć chłopak. — Ja akurat nie szukam żadnych wakacyjnych znajomości, więc może po prostu…\n— Jesteś Dominika, prawda? — pytanie jak bicz przecięło ciężkie i ciepłe powietrze między nimi, a dziewczyna zamarła z przestrachu i oburzenia.\n— Śledzisz mnie! — fuknęła, cofając się o krok i patrząc na niego z niedowierzaniem. Nagle dopadło ją nieprzyjemne wspomnienie ostatniej rozmowy z Ragnarokiem. — Chyba zwariowałeś!\n— Bardzo chciałbym zaprzeczyć, ale to nie ma większego sensu. — Zerknął na nią spod strzechy płowych włosów, uśmiechając się półgębkiem. Moon poczuła, że nie wie właściwie, do której częściej jej wypowiedzi odnosiło się to zdanie. — To prawda, troszkę ci się przyglądałem. Masz może ochotę na lody?\n— Chyba zwariowałeś – powtórzyła, potrząsając głową. — Mówię ci, odczep się i znajdź sobie kogoś innego do nagabywania.\n— No dobrze, więc jesteś wyzwaniem — odpowiedział, biorąc się pod boki, i zaszurał sandałami. — Pozwól mi na tą arogancję, ale jestem przekonany, że potrafię cię zainteresować. Spróbujemy? — Kiedy Dominika zachowała ewidentnie wrogie milczenie, niezrażony chłopak kontynuował. — Powiedzmy, że przyjmę rolę pewnego samotnego, gulgoczącego stworzonka z pewnej znakomitej powieści i zaproponuję grę w zagadki, co ty na to?\nZdumienie na twarzy blondynki najwyraźniej bardzo go usatysfakcjonowało, bo klasnął w ręce i wyszczerzył zęby.\n— Jako że jestem zmuszony walczyć o twoje zainteresowanie, przejdę od razu do meritum, ponieważ nie mamy czasu te wszystkie interesujące ceregiele. Otóż uwaga, odpowiem na pytanie, co masz w kieszeni.\nMoon odetchnęła z irytacją i spróbowała go wyminąć, ale chłopak zagrodził jej drogę. Wzdrygnęła się mimowolnie, kiedy jego dłoń musnęła jej ramię – była zimna.\n— W kieszeni masz kamyk — powiedział, poważniejąc nieco i zaglądając jej w oczy. — Dał ci go twój brat.\n— Jesteś paskudnym podglądaczem! — Dominika podniosła głos, aż przechodzący ludzie zaczęli oglądać się na tą nietypową scenę. Dźgnęła palcem powietrze tuż przed jego piersią. — Jesteś nienormalny i jeśli jeszcze raz przyłapię cię na podglądaniu mojej rodziny, to wezwę policję!\n— Naprawdę wezwałabyś policję, potrafiąc robić to? — zapytał cicho, kręcąc palcem w powietrzu małe kręgi, doskonale imitujące ruch patyczka w jej koktajlu. Skinął głową, widząc jak jej oczy rozszerzają się ze strachu. — Musisz bardziej uważać, Dominiko. — Zerknął na ratownika, który przystanął obok, przyglądając się mu podejrzliwie i dodał szybko. — Do szybkiego zobaczenia.\nI odszedł nierównym, spękanym chodnikiem w stronę portu.\nJames rzucił przyjacielowi badawcze spojrzenie znad tworzonego właśnie epistomologicznego arcydzieła, i przygryzł lekko końcówkę pióra. Niby wszyscy wiedzieli, że latem Syriusz robi się szczególnie nerwowy, bo do pasji doprowadzała go niemożność używania czarów, ale tym razem było gorzej niż zwykle. Rogacz miał pewne własne przemyślenia na ten temat, ale ani myślał, by wypytywać o to wprost – gdyby Black chciał, sam by mu o wszystkim powiedział. Tymczasem Syriusz kolejny tydzień snuł się po domu Potterów, prezentując podręcznikową huśtawkę nastrojów, od wybuchów entuzjazmu, kiedy obmyślał nowe rozrywki, przez pełną gniewu rezygnację, gdy docierało do niego, że bez użycia magii niewiele z tego da się zrealizować, aż po zaciętą, milczącą irytację, kiedy opadały go myśli, którymi niekoniecznie chciał się z nim dzielić. James czekał cierpliwie, mając swoje własne problemy na głowie.\n— Wiesz co — zagadnął wystudiowanym, zdawkowym tonem, zupełnie jakby kątem oka nie widział jak Syriusz dźga jego sowę źdźbłem słomy, przez co sędziwy puchacz Mefistofeles raz po raz z irytacją stroszył swe wspaniałe upierzenie. — Możemy wysłać takie zaproszenie do Moon. Jeśli chcesz, oczywiście, ja tam jej nie znoszę.\n— Szkoda zachodu — parsknął Black, opadając na swoje niezaścielone łóżko i zakładając ręce za głowę. Potter spojrzał na niego niemal triumfalnie, widząc jak przyjaciel z wyraźną irytacją zdmuchuje grzywkę z czoła. To tu był punkt zapalny! — I tak ci nie odpisze.\n— Skąd ta pewność? — Okularnik leniwym gestem odepchnął się stopą od dębowych desek, którymi wyłożony był jego pokój, a obrotowe krzesło przesunęło się o kilka cali. — To, że tobie nie odpisuje, jeszcze o niczym nie świadczy.\n— Nic takiego nie powiedziałem — burknął Black i na chwilę demonstracyjnie zniknął za jednym z magazynów o mugolskich motocyklach, które namiętnie kolekcjonował. — Pograłbym w Quidditcha — dodał buńczucznym tonem, a Potter mimowolnie przewrócił oczami.\n— Przecież wiesz, że w okolicy jest zbyt wielu mugoli, żeby uszło nam to płazem. Możemy pojechać do Doliny Godryka, jeśli chcesz. Mają tam świetne boisko, jedyne takie w okolicach Londynu…\n— Nie chce mi się — mruknął Black tonem wyraźnie sygnalizującym koniec rozmowy. W takich chwilach jak ta, James miał go zdecydowanie dość, więc nie miał żadnych wyrzutów sumienia, zwyczajnie nie odpowiadając na tę zaczepkę i zabierając się do pieczołowitego kaligrafowania podpisu na leżącym przed nim pergaminie.\n— Moglibyśmy przenieść się do Glizdogona! — zawołał Łapa z nagłym uniesieniem. Potter westchnął cierpiętniczo i ponownie obejrzał się na niego. Syriusz leżał na swoim łóżku w pozie godnej zaprezentowania na co najmniej tuzinie malowideł i przemawiał do bliżej nieokreślonego punktu w okolicach sufitu.\n— Zaprosił nas na za tydzień — przypomniał mu z politowaniem.\n— I co? — Black gwałtownie usiadł i zwinął magazyn w rurkę. — Ciotka Hortensja na pewno nie będzie miała nic przeciwko. Tam dopiero będziemy mogli sobie pohulać!\nJames po raz kolejny tego wieczora westchnął cierpiętniczo, ale powstrzymał się od odpowiedzi. Zamiast tego starannie wykończył podpis i sięgnął po kolejny pergamin ze stosu, który piętrzył się na jego biurku.\nWróciwszy do pokoju, który dzieliła z Claire, rzuciła torbę na łóżko i przysiadła na jego skraju z ciężkim westchnięciem. Nie darzyła ciotecznej siostry zbytnią sympatią, bowiem zmienne nastroje okresu dojrzewania i egoizm tej rozpieszczonej dziewczyny zawsze działał jej na nerwy. Na szczęście pokój był pusty i mogła poczuć się nieco swobodniej. Popatrzyła przez chwilę bezmyślnie na liliową tapetę z wytłaczanymi różyczkami, po czym wstała i pociągnęła za gałkę szuflady szafki nocnej. Uniosła wszystkie bibeloty, skrawki papieru i książki, pod którymi przezornie ukryła list, o którym Claire nigdy nie powinna się dowiedzieć. Po raz kolejny rzuciła okiem na gruby, elegancki pergamin z logiem Banku Gringotta, mimo że treść listu znała już na pamięć, czego niezbicie dowodziły głębokie zagięcia i stan papieru. Przysiadła z powrotem na pedantycznie równo ułożonej pościeli i ze zmarszczonym czołem wodziła wzrokiem po wykaligrafowanych literach powleczonych granatowym tuszem. List wciąż był dla niej zagadką, bowiem wzywał ją do odebrania depozytu, którego ważność upływała 28 lipca, a który nie mógł przecież należeć do niej – dziewczyny z rodziny mugolskiej aż do szpiku. Jednym rozwiązaniem było odwiedzenie banku w podanym terminie i zapoznanie się z depozytem, który ponoć był jej własnością. Była to dziwna, nienaturalna więź ze światem czarodziejów, z której nie zdawała sobie dotąd sprawy. Prawdopodobnie pomyłka, ale w takim razie skąd znali jej dokładny adres? Jedno było pewne – po powrocie do Londynu sprawa powinna stać się jasna.\nTymczasem był to jedyny list, który otrzymała od zakończenia roku szkolnego. Nie nadeszło nic – żadna wiadomość od Lily czy Patricii, żadna notatka od Syriusza, której – przyznawała to przed sobą z zażenowaniem – wyczekiwała niecierpliwie, od kiedy chłopak obiecał słać jej listy. Nie oczekiwała tego od niego, ale skoro sam to zaproponował… No cóż, musiała przyjąć do wiadomości, że był to standardowy grzecznościowy unik. Nic w tym zresztą dziwnego, stale pamiętała, z kim ma do czynienia. Jednak zawiodły ją nawet przyjaciółki, co wzbudziło w niej większy żal niż puste słowa Huncwota.\nNagle usłyszała cichy trzask i grzechot. Wstała szybko i nerwowo odsunęła szufladę, po czym wcisnęła list na samo jej dno. Dźwięk powtórzył się i tym razem bezbłędnie zlokalizowała jego źródło. Podbiegła do okna i wsparła dłonie o parapet. Na chodniku przed domem stał Jean i machał do niej ręką. W drugiej dłoni lśnił mu złotawy żwir. Moon odwróciła się od okna i po krótkim wahaniu wybiegła z pokoju i pośpiesznie zeszła po schodach. Była zdziwiona i oburzona – dopiero co się poznali, czy nie tak? W dodatku myślała, że udało jej się skutecznie zniechęcić chłopaka, ale ten najwyraźniej wyczuł dogodną szansę szantażu.\nNiedoczekanie — myślała gniewnie, pokonując gwałtowny zakręt na ostatniej kondygnacji schodów. — Nikt ci nie uwierzy, Jean. Już ja o to zadbam.\nKiedy z trzaskiem zamknęła za sobą drzwi wejściowe, w głowie miała już obmyślony zestaw gróźb i zniewag pod adresem natrętnego chłopaka. Ten jednak zahamował jej gniew pokojowym gestem dłoni i powiedział:\n— Nie zajmę ci wiele czasu. Chcę po prostu udowodnić, że zasługuję na twoje zainteresowanie.\nDominika przystanęła niepewnie na ganku, patrząc jak zachodzące słońce rozpłomienia jego sylwetkę z lewej strony, jakby rozżarzał się stopniowo w niezbyt realistycznym śnie. Wyglądał na młodszego od niej, kiedy tak stał z uprzejmym, ale już nie aroganckim uśmiechem i kompletnym ubraniem. Nie do końca wiedziała, czy sprawiło to owo odmienne wrażenie czy też ciekawość wywołana jego słowami, w każdym razie skinęła głową i pozwoliła mu się prowadzić. Kiedy szła w milczeniu u jego boku, jej myśli mimowolnie wracały do różdżki ukrytej w torbie między ubraniami.\n— Od dawna mieszkasz w Marsylii? — zagaił Jean.\n— Nie mieszkam tu — odpowiedziała dziewczyna obojętnie, z wysiłkiem tłumiąc gorycz. — Wyprowadziłam się do Anglii rok temu. Mieszkam w Bedworth.\n— Och, wybacz, Tak tylko pomyślałem, twój francuski…\n— Ciągle czuję się Francuzką. — Skinęła głową, a po chwili poczuła, że zupełnie niepotrzebnie rozwija swoją wypowiedź. W końcu miał jej coś pokazać, a nie wypytywać o życie osobiste. Chłopak jakby wyczuł jej myśli, bo powiedział:\n— To niedaleko, pomyślałem, że moglibyśmy porozmawiać na placu zabaw. Wiesz, o tej porze to raczej opustoszałe miejsce, będziemy mieć spokój.\nKiwnęła głową z aprobatą, coraz bardziej ciekawa intencji Jeana. Miała tylko nadzieję, ze będą mniej związane z szantażem niż ostatnio.\nW końcu zza przerzedzonej kępy drzew wychynęła plastikowa zjeżdżalnia, a wraz z nią reszta wzbudzającego zachwyt dzieci wyposażenia. Chłopak skinął głową ku parze gumowych huśtawek i sam zajął miejsce na jednej z nich.\n— Nie chciałem cię zaniepokoić — zaczął ostrożnie. — Po prostu wyłowiłem cię z tłumu, wiedziałem, że jesteś niezwykła. Jak ja.\n— Co masz na myśli? — zapytała, patrząc na swoje tenisówki, którymi lekko odepchnęła się od piaszczystego podłoża. Nie zamierzała demaskować się tak łatwo.\n— Nie ufasz mi, to oczywiste. — Chłopak przygryzł wargę i wczepił się palcami w łańcuch, do którego przymocowana była huśtawka. — Nie mogę ci jednak nic udowodnić bez twojej pomocy. Ustalmy jedno: znamy się na magii, tak?\nMoon rzuciła mu długie spojrzenie zza fali jasnych włosów. Skoro tak otwarcie mówił o używaniu czarów, o czarownictwie, musiał mieć o tym jakieś pojęcie. Nie był tylko chłopcem, który zauważył niezwykle zjawisko, w tym tkwiło coś więcej.\n— Nawet jeśli — powiedziała z lekkim uśmieszkiem. — Nie jesteś w stanie mi nic udowodnić.\n— Oczywiście — przytaknął z entuzjazmem, jakby wymusił na niej jakąś deklarację. — Rzecz w tym, że ja też to potrafię. Cieszę się, że wreszcie mogę się tym z kimś podzielić.\n— Jak to? — Dominika uniosła brwi. — Nie chodzisz do żadnej szkoły?\nTym razem to Jean odwrócił wzrok i wpatrzył się odległy kąt placu zabaw, gdzie majaczyła piaskownica.\n— Nie dostałem żadnego listu — odezwał się w końcu sucho. — Ale w końcu to zrozumiałem. Moja moc jest inna.\nMoon przestała bezwiednie odpychać się nogami od ziemi i wyraźnie spoważniała. Badała chłopaka wzrokiem, ale nie potrafiła z niego nic wyczytać. Dotarła do niej powaga sytuacji.\n— Pokażesz mi? — zapytała.\nStopy Patricii zadudniły na drewnianych, poprzecieranych schodach. Dziewczyna pokonała je szybko i popędziła dalej, ślizgając się po lśniącej posadzce.\n— Lily! — wydyszała, chwytając się framugi, co ostatecznie uchroniło ją przed upadkiem. W wolnej dłoni ściskała kopertę.\nEvans machnęła niecierpliwie ręką, nie odrywając wzroku od mugolskiego atlasu płazów, nad którym mruczała tajemnicze łacińskie inkantacje.\n— Lily, dostałaś list od Pottera. — Brunetka odgarnęła grzywkę z czoła i zatrzepotała kopertą nad głową przyjaciółki. — Dopiero co była sowia poczta.\n— Triturus cristatus — odpowiedziała rudowłosa Lily Evans, marszcząc czoło i tak mocno wskazując jedną z ilustracji, że zbielał jej opuszek palca. — Oraz triturus marmoratus. Znacząca różnica gatunkowa, na którą niebagatelny wpływ ma ruch nadgarstka w trakcie wymawiania formuły zaklęcia. To po prostu… Och. – Prostokątny kawałek pergaminu wylądował tuż przed jej nosem. – Przepraszam, zamyśliłam się. To takie nie fair, że nie możemy jeszcze używać czarów! Ta praca wakacyjna byłaby o wiele ciekawsza, gdyby swoich tez można było dowodzić doświadczalnie.\nPatricia usiadła po turecku na dywanie naprzeciw przyjaciółki i wpatrzyła się w nią wyczekująco.\n— Och, no dobrze — skapitulowała ruda, otwierając list. W środku była niewielka, równo złożona kartka. Pismo nadawcy było staranne i schludne, zupełnie niepodobne do tego, którym posługiwał się przy cotygodniowych wypracowaniach. Można by pomyśleć, że forma listu zupełnie nie pasuje do osobowości Jamesa Pottera, ale listy, które otrzymała od niego Lily w ciągu sześciu lat znajomości, zawsze wyglądały podobnie.\nSzybko przebiegła wzrokiem tekst, czując radośnie przyspieszone bicie serca. Był konkretny i zwięzły jak zawsze.\nDroga, nieoceniona Evans,\nJak mijają Ci wakacje? Mam nadzieję, że nie naprzykrza Ci się zbyt wielu mugoli – jeśli tak, daj tylko znać, a załatwię tę sprawę. W końcu niektórzy są już pełnoletni, czyż nie?\nRuda przerwała głośne czytanie listu, prychnąwszy z niedowierzaniem. Patricia zachichotała i gestem ponagliła ją do kontynuowania.\nMogę Cię tylko zapewnić, że Huncwoci nawet w wakacje wyrabiają sobie renomę i nie pozwalają swoim nader rozwiniętym mózgom rozmięknąć na angielskim słońcu. Jeden z nich, niejaki Peter Pettigrew pragnie zaprosić Was, piękne panie (och jestem przekonany, że Macmillan wisi Ci teraz na ramieniu) do swej krewnej w Walii na kilkudniowy odpoczynek. Obiecujemy pobyt w komfortowej posiadłości, wyżywienie oraz opiekę czterech znakomitych magów i przyzwoitki. Peter czeka na potwierdzenie.\nPS. Walijskie krajobrazy są ponoć bardzo malownicze, proponuję więc swoje ramię w charakterze oparcia na wypadek, gdyby okazały się obezwładniająco wspaniałe.\n— A to bufon. — Dziewczyna pokręciła głową, składając list i wkładając go z powrotem do koperty. — Tego jeszcze nie było.\n— Ale potwierdzamy, no nie? — Brązowe, sarnie oczy Patricii zabłysły entuzjazmem. — Nasi rodzice chyba nie będą mieli nic przeciwko, w końcu ma tam być ciotka Petera. A on chyba jest czystej krwi, więc moi tym bardziej powinni być usatysfakcjonowani — dodała z przekąsem.\n— No wiesz. Jakbym nie miała Pottera dość przez cały rok szkolny i musiała organizować jakieś urocze spotkania w wakacje. Przy malowniczych krajobrazach.\nRoześmiały się jednocześnie na wspomnienie kwiecistych obietnic Gryfona.\n— Ale poważnie, fajnie byłoby zwiedzić Walię. To podobno bardzo czarodziejska kraina, pełna legend, duchów i magicznych stworzeń. — Macmillan przystąpiła do roztaczania interesującej wizji.\n— Jak choćby? — zapytała zaczepnie Evans.\n— Jak choćby legenda o kwintopedach, nie mów, że nie słyszałaś. Nie? — Brwi brunetki powędrowały do góry. — Och, no to tym bardziej, usłyszysz opowieść z pierwszej ręki. Wyjmij pergamin, odpiszemy im.\nLily bez szemrania powędrowała do biurka i wyjęła potrzebne przybory. Dopiero kiedy usiadła obok Patricii obmyślającej treść listu, zdobyła się na kontrargument.\n— I tak będziemy mogły go wysłać dopiero jutro. Trzeba będzie pojechać na Pokątną, tam jest najbliższa sowia poczta, bo przecież nie mam własnej.\n— Nie ma sprawy, pisz. — Macmillan machnęła władczo ręką, przez moment bardzo przypominając własną matkę. — Umiłowany Jamesie…\n— Chyba śnisz – parsknęła Evans. — Lepiej ja się tym zajmę.\nKilka minut później odpowiedź była gotowa. Wypisana na liliowej papeterii, zapakowana w kopertę od kompletu, spoczęła na biurku, kiedy dziewczęta szykowały się do snu.\nBez względu na uprzejme epitety, którymi mnie obdarzyłeś, wciąż nie potrafisz oduczyć się maniery zwracania się do mnie po nazwisku, co jest bardzo nieeleganckie. Byłabym wdzięczna, gdybyś w przyszłości zwrócił na to uwagę. Ponadto nie wątpię w urodę krajobrazów z rodzinnych stron Petera, jednak nie sądzę, żebym potrzebowała Cię przy ich podziwianiu. Drzewa, rzeki i pagórki rzadko kiedy powodują u mnie omdlenia. Pod naciskiem obecnej tu Patricii zmuszona jestem rozważyć propozycję Petera, o ile podasz dokładną datę i adres w wiadomości zwrotnej.\nPS. Mam nadzieję, że Huncwoci trenują swoje mózgi w sposób, który wykracza poza nudną praktykowaną przez nich destrukcję. Innymi słowy, przypominam o pracy wakacyjnej. Dobrej zabawy!\nRudowłosa rzuciła się na łóżko z ciężkim westchnięciem. Rdzawe włosy rozsypały się jej po poduszce, a zielone oczy wpatrywały się w sufit. Na jej ustach błąkał się lekki uśmieszek, którego pośród ciemności nie mogła dostrzec Patricia.\nRemus Lupin oparł się ciężko o blat biurka i końcówką pióra mimowolnie wygładził krawędzie na liniach, które w prawym górnym rogu pergaminu układały się w datę. Dopiero co przebył pełnię i wciąż czuł się niesamowicie wyczerpany, chociaż wciąż miał w świadomości, że za zaledwie dwa tygodnie będzie miała miejsce kolejna. Ogarniało go tak wielkie znużenie, że niemal przezwyciężało ból nowych ran i wiecznie towarzyszących im przemyśleń. Dzięki temu mógł zastanawiać się niemal ze stoickim spokojem – jak to możliwe? Jak możliwe jest zniesienie dwóch pełni w ciągu jednego miesiąca? Jak wiele jest w stanie wytrzymać człowiek, a właściwie… Pół-człowiek?\nCzuł do siebie znacznie większe obrzydzenie niż zwykle. Był wilkołakiem od kilkunastu lat, więc zdążył wypracować w sobie pewien mechanizm obronny, który wprawdzie zmuszał go do cierpienia podczas pełni i w ciągu towarzyszących jej dni, ale z drugiej strony pozwalał mu na słodkie zapomnienie w ciągu pozostałych dni miesiąca. Zawsze powrót od wilkołaka do niewinnego ucznia zajmował mu jakiś czas, ale przez większość miesiąca niemal nie myślał o tym, że jest potworem, bo jego przyjaciele wymyślali mu całe mnóstwo rozrywek, nie pozostawiając zupełnie czasu na jakiekolwiek inne przemyślenia.\nTym razem było inaczej – nastąpił blue moon, czyli intensyfikacja działalności księżyca, dwie pełnie w ciągu miesiąca. Nawet teraz, pisząc kolejny list do Elisabetty, czuł się ledwie przytomny, już czując magnetyzm srebrzystego sierpa przecinającego nocne niebo.\nKiedy po raz kolejny rzucił okiem na treść listu, uśmiechnął się mimowolnie. Dobrze wiedział, że to nieodpowiednie, ale korespondencja z Lisą, bycie z nią sprawiało, że czuł się zupełnie kimś innym. W pewnym sensie prowadził podwójne życie, ale coraz bardziej wczuwał się w to drugie, normalne. Na przykład, kiedy w towarzystwie Elisabetty Jamesowi wyrwała się wzmianka o jego futerkowym problemie. Ścierpła mu wtedy skóra, wystraszył się nie na żarty, ale zanim zdążył powiedzieć cokolwiek, słodka, urocza Lisa klasnęła w ręce i zapytała, czy w domu czeka na niego pies. Oczywiście przytaknął skwapliwie, na poczekaniu zmyślił nawet niesamowitą historię o uratowaniu Reksa od okrutnych sąsiadów i teraz w każdym liście opisywał ich wspólne przygody. Początkowo czuł się zawstydzony faktem, że tak bardzo przed nią kłamie, a przecież nie chce, ale słodka niewinność Elisabetty była zbyt wielka – po prostu nie mógł jej powiedzieć o swojej klątwie. Tymczasem coraz bardziej lubił swoje wymyślone specjalnie dla niej opowieści – kiedy je opisywał, naprawdę wyobrażał sobie, że tak właśnie wygląda jego życie, że jego największym zmartwieniem jest, czy wyimaginowany Reks nie odbiegł za daleko za upatrzonym szpakiem.\nI było to wspaniałe życie.\nPrzez kilka minut ciszę wypełniało tylko skrzypienie łańcuchów, którymi huśtawki przymocowane były do drewnianej belki. Moon ze zmarszczonym czołem wpatrywała się w swoje dłonie.\n— Jak to możliwe? — zapytała w końcu, podnosząc pytający wzrok na Jeana. Czaiła się w nim nieufność, może nawet strach, które stopniowo zaczęły zastępować zdumienie wywołane prezentacją chłopaka.\nJean uśmiechnął się z zakłopotaniem i wzruszył ramionami.\n— Nie wiem, po prostu to potrafię. Kiedy ty rzucasz zaklęcie, ja jestem w stanie je unieszkodliwić. Dodatkowy szkopuł to fakt, że nie możesz teraz użyć tego zaklęcia, tym właśnie różni się to od zwykłej obrony. Ale nie martw się, to minie. A przynajmniej minęło, kiedy zrobiłem to mojej siostrze.\n— Masz siostrę? — zapytała bezwiednie, usiłując niespostrzeżenie sprawdzić prawdziwość słów chłopaka. Wyglądało na to, że wszystko potwierdzało jego teorię – formuła zaklęcia wyślizgiwała się jej z potoku myśli, była tam, ale nie pozwalała się uchwycić w żaden sposób.\n— Miałem. Zmarła trzy lata temu.\nDominika ponownie podniosła na niego oczy.\n— Przykro mi. — Milczenie zapadło ponownie, tym razem jeszcze bardziej ociężałe i ponure. W przypadku Moon oznaczało, że dziewczyna nie wie, którą kwestię najlepiej byłoby teraz poruszyć – a istotnie było w czym wybierać.\n— Więc mówisz, że ministerstwo nie zarejestrowało cię jako czarodzieja?\n— Dokładnie. — Jean odgarnął z czoła płowe włosy. — Ich czujniki magii mnie nie wykrywają. Bo to chyba właściwie nie jest magia, raczej coś przeciwnego. Antymagia?\n— Niesamowite. — Blondynka pokręciła głową. — Jeśli chcesz, dam znać dyrektorowi mojej nowej szkoły. Może on jakoś…\n— Nie. — Sandały chłopaka ostro wbiły się w piasek. — To nie ma sensu. Przecież potrafię użyć zaklęcia tylko przez chwilę i to tylko wtedy, kiedy je komuś wykradnę. — Pstryknął palcami, a na jego dłoni pojawił się kos, którego przed chwilą próbowała wyczarować Dominika. — Po co niby miałbym iść do szkoły? A na żadne eksperymenty się nie zgadzam. Nie zauważali mnie przez cztery lata, więc i teraz wolę sam o sobie decydować.\nBlondynka nie odpowiedziała, w myślach przyznając Francuzowi rację. Z doświadczenia mogła powiedzieć, że im mniej osób wie o twoich nie do końca rozumianych przez społeczeństwo umiejętnościach, tym lepiej. W jej przypadku sprawa się wydała, a i eksperymentów nie udało się uniknąć. Trudno było przewidzieć co jeszcze się stanie. Ale nie powiedziała na ten temat ani słowa – skoro jej rodzice i przyjaciele nie mieli pojęcia o tym, ze posługuje się białą magią, tym bardziej Jean nie powinien wiedzieć.\n— No cóż, pomyślałam tylko, że to wielka odpowiedzialność — odezwała się Moon przyciszonym głosem. — Byłbyś bardzo cennym przedstawicielem czarodziejów.\n— Chyba eksponatem — prychnął chłopak, podnosząc się z huśtawki. — Słońce już zaszło, chyba czas, żebym odprowadził cię do domu.\nDziewczyna skinęła głową i opuścili plac zabaw równym, energicznym krokiem.\n— I dlatego chciałeś się ze mną spotkać? Żeby się tym podzielić z kimś… podobnego rodzaju? — spytała, odgarniając włosy za ucho, kiedy przemierzali ciepłe jeszcze od słońca chodniki. Ostrożnie dobierała słowa ze względu na dużą ilość przechodniów, których bynajmniej nie zniechęcał zmrok.\n— Zgadza się. Jeśli chcesz, możemy zobaczyć się jeszcze kilka razy, poćwiczyć — powiedział Jean, nie patrząc na nią. — Kiedy wracasz do Anglii?\n— Za dwa tygodnie. Możemy umówić się na pojutrze.\n— Fajnie. — Uśmiechnął się do niej szeroko, stając tyłem do furtki odgradzającej dom jej wujostwa od ulicy. — No to do zobaczenia.\nI odmaszerował sprężystym krokiem, nie dając jej nawet okazji do zapytania, skąd znał adres państwa Renoble.\nWitam Was szczególnie serdecznie przy okazji oficjalnego rozpoczęcia części trzeciej! Niektórzy z Was zauważyli już, że nastrój historii zmieniał się stopniowo – teraz można spodziewać się jego natężenia, bo liczba niepokojących i pełnych napięcia wątków na pewno wzrośnie. W końcu dzieje się dokładnie to, o czym była mowa w zapowiedzi opowiadania – nadchodzi zmierzch świata czarodziejów!\nDziękuję za każdy komentarz z osobna i trzymam mocno kciuki, żebyście zostali z Dominiką Moon – aż to końca :)\nAutor: Eskaryna o 00:15\nNatalia Żywicka 29 lipca 2016 11:06\nNatalia Żywicka 31 lipca 2016 23:05\nSpecjalnie opóźniłam moją wizytę, aby napisać Ci komentarz w Twoją pierwszą rocznicę! Bardzo Ci gratuluję, Twoja roczna praca przyniosła naprawdę ogromny efekt. Piszesz sprawnie, nim się obejrzałam, a tu już zaczynasz III część opowiadania. Boję się, że ostatnia przyjdzie równie szybko, a co za tym idzie - niebezpieczny koniec mojej jednej z ulubionych historii.\nDziewczyno, masz niesamowity talent! Twój opis plaży był tak niesamowity, że z łatwością wyobraziłam sobie, jakbym sama opalała się w blasku słońca! Zawsze to, co piszesz jest takie... dopracowane. Widać, że wkładasz w to dużo serca.\nUps, Dominika odrobinę się zapomniała. Dobrze, że zobaczył to Jean, który ma co nieco wspólnego z magią, a nie jakiś okropny mugol!\nTak po za tym, to jestem bardzo zaskoczona, w jak łatwy sposób podałaś nam na talerzu postać, która w krótkim czasie okazuje się bardzo ważna. Mam nadzieję, że Jean zagości jeszcze w dalszych rozdziałach, a Black będzie zazdrosny! ^^ Jeszcze, póki jestem przy Francuzie. Znalazłam malutkie powtórzenie: "Miał jasnobrązowe, średniej długości brązowe włosy" Wydaje mi się, że albo jasnobrązowe, albo brązowe, ale nie mam prawa wypominać takiej błahostki TAKIEJ pisarce ;)\nNie dziwię się Jamesowi - Black jest naprawdę irytujący. Rozumiem, tęskni za magią, ale niech dłużej nie zachowuje się, jak baba z okresem xD\nSprawa listu z Banku również mnie tak ciekawi, że już nie mogę się doczekać kolejnego rozdziału. Najbardziej bym chciała już przeczytać Twoje całe opowiadanie, ale nie mogę. Nie tylko dlatego, że jeszcze go nie ma, ale to jest podobne do czekolady - nie możesz zjeść wszystkiego na raz. Lepiej powoli, po kawałeczku, bo zachowasz słodycz na dłużej.\nCo ja piszę. Przepraszam. Po prostu postanowiłam rzucić mój nałóg - słodycze i teraz wszystko mi się z tym kojarzy xD\nHahaha xD listy Lily i Jamesa rozbroiły mnie! Uwielbiam ten sarkazm i takie dogryzki w inteligentnym stylu! Mogłabym czytać ich korespondencję godzinami :D\nOjej, rozmyślania Remusa były bardzo smutne. Nie dość, że podwójna pełnia nie jest miłą sprawą, a do tego dochodzi okłamywanie Lissy. Przy wzmiance o tym, jak kłamstwa uważa za wymyślanie sobie normalnego życia, zrobiło mi się przykro. To, co napisałaś jest niezwykle mądre - inni, którzy mają nawet zwykłego psa na co dzień, nigdy nie zrozumieją osób, które mogą go mieć jedynie w marzeniach. To jest bardzo smutne i tyczy się poważniejszych spraw, niż tylko zwierzątek...\nI wyszło, że Jean jest... antyczarodziejem. Nigdy nie spotkałam się z podobnym pomysłem, ale mimo to bardzo mi się spodobał. Czekam z niecierpliwością na kolejne kostki czekolady, żeby poznać głębiej historię Francuza :)\nRozdział MEEEEEGA!!! Eskaryno, jesteś niesamowita! Ten wpis po prostu mnie kupił! Był taki... idealny w swojej prostocie ^^\nCzekam na więcej i zapraszam 3 sierpnia na mój jubileusz :)\nTwoja największa fanka - Natalia\nEskaryna 31 lipca 2016 23:38\nKurczę, ja sama jakoś nie zauważyłam tej rocznicy, więc dziękuję Ci bardzo za spostrzegawczość, która nigdy nie była moją mocną stroną! Urodziny Harry'ego, faktycznie. Masz rację, mija rok, a tu już trzecia część... Tempo może się zmienić, ale rzeczywiście widać, że jest konkretny postęp, jeśli chodzi o rozwijanie się fabuły.\nJeejku, Twój komentarz był tak miły, że aż mi głupio :) No bo to było takie nic, ten rozdział. Aż czuję, że następny powinien być o niebo lepszy, żeby chociaż w połowie dorównać tym wszystkim komplementom! Będę starała się specjalnie dla Ciebie :D\nWracając jeszcze do Remusa, masz rację, że takie zwyczajne dla innych kwestie jak posiadanie psa to dla niego coś, o czym może tylko fantazjować. Już nie wspominałam o tym w rozdziale, ale skoro Remus był wilkołakiem, to domyślam się, że zwierzęta niezbyt za nim przepadały, co jest naprawdę przykre...\nDziękuję Ci bardzo za cudowny komentarz i już obiecuję się na Twoim jubileuszu!\nAleksandra Malik 29 lipca 2016 17:14\nPo pierwsze bardzo zazdroszczę Dominice tego, że może sobie poleżeć na plaży ... :( smuteczek.\nJean. Ciekawy człowiek. Kiedy przeczytałam, że dziewczyna poczuła na sobie czyjeś spojrzenie na serio przestraszyłam się, że jakimś sposobem Gordon znalazł się w Marsylii. Na serio. Moje oczy chłonęły tekst z zawrotną prędkością. Aż tu czytam, że to jakiś obcy koleś. Spoko hehehe. To wcale też nie jest podejrzane ;)\nAle nie tak na serio to wydaje się być w porządku. Jego moc też jest ciekawa. Ciekawe co z tego wyniknie.\nCiekawi mnie też to czemu nikt do niej nie napisał ... chyba, że napisał ale listy w pewny sposób do niej nie dotarły. Hmm ...\nA Syriuszek już za nią tęskni? :D heheheh biedny. Jim mu pocisnął : to że tobie nie odpisuje o niczym nie świadczy. Brawo Rogaś.\nWakacje w Walii? Jak znam życie coś się tam wydarzy. Ale nie wiem czy to będzie fajne czy wręcz odwrotnie.\nremus jest taki biedny. Najchętniej mocno bym go przytuliła. Czemu to jego los pokarał jakim brzemieniem? Eh.\nPozdrawiam, życzę oceanu a nawet i trzech weny oraz zapraszam do moich Huncwotów.\nEskaryna 29 lipca 2016 18:44\nJa też jej zazdroszczę, plaża to moje marzenie przez okrągły rok. Kocham nasz kraj, ale cały czas mam wrażenie, że urodziłam się w nie tej strefie klimatycznej, co trzeba :D\nHaha, cieszę się w takim razie, że Charlie zrobił takie wrażenie w ostatnim rozdziale :D On też ma teraz inne rzeczy na głowie, w końcu skończył szkołę i musi jakoś poukładać sobie dorosłe życie (co prawda, raczej nieprędko dowiemy się jak to zrobił, ale się dowiemy... kiedyś :D)\nTaak, mam wrażenie, że James jest jedyną osobą, która jest w stanie trzymać Syriusza w ryzach. Szczególnie ciekawe to jest, kiedy pomyśli się, że wkrótce Potter będzie musiał trochę dojrzeć skoro ma się zejść z Evansówną, a Black... No cóż, nie :)\nW Walii rzeczywiście wydarzy się sporo, ale trudno jednoznacznie powiedzieć, czy to będą dobre, czy złe rzeczy.\nDziękuję za komentarz i lecę z rewizytą,\nAnonimowy 29 lipca 2016 18:21\nUwielbiam twój styl pisania i całe opowiadanie! Czekam z niecierpliwością na kolejne rozdziały!\nCondawiramurs 29 lipca 2016 19:01\nJa tez chce na francuska plaże... Albo na jakakolwiek plaże ze słońcem :D tymczasem jestem w ładnej; ale dość zachmurzonym Irlandii ;D\nJean z pewnością nie chce rozmawiac z Dominika tylko o magii. Swoją droga ciekawe, jak odkrył swoj talent, mam wrażenie, ze musiał znac jakiegoś czarodzieja, aby moc "zabrać" jego zaklęcie. To naprawdę genialny pomysł, swietnie tłumaczy, dlaczego nie poszedł do żadnej szkoły i w ogole. Mam wrażenie, ze jego dar odegra tutaj ważna role. Sam jean zas... Na razie mało go znamy; plus za bycie Francuzem dostaje, ale niestety Dominika jest juz zajęta przez kogoś innego :D. Mam dwa zastrzeżenia co do tego wątku; na początku napisałaś, ze Jean miał francuski akcent, sugerując, jakby odzywał sie do Dominiki po anielsku, ale to nie miałoby sensu, skoro sa we Francji... Pozniej najwyżej by przeszedł na ang. Druga uwaga: poprzez wstawanie innego wątku miedzy ich drugim spotkaniem odniosłam wrażenie,ze musiało minąć troche czasu; wiecej, niz by sie wydawało.\nSyriusz jest troche za bardzo marudny... Ale swoją droga ciekawe, czemu Dominika nie dostała of niego listów.. Ani od nikogo. Czyżby to miało związek z nadchodzącymi czasami? dziwne... Ale wiem, ze to jeszcze bardziej skomplikuje relacje miedzy główna dwójka bohaterow i mu smutasno :p mam nadzieje, ze w jakis sposob Dominika zostanie zaproszona do Walii.\nA Remus... Troche go rozumiem, ale kłamstwo o takiej skali zawsze wyjdzie na jaw... I to nie wróży nic dobrego.\nEskaryna 29 lipca 2016 22:32\nKrólestwo za plażę! Ale Irlandia też jest trochę w klimacie, więc zazdroszczę :)\nJean i jego talent to kopalnia perspektyw. Mam wobec niego dość konkretne plany, więc zapewniam, że nie jest to przypadkowy wątek, ale też nie rozwinie się od razu. Jest trochę jak sam Jean - ma drugie dno :)\nCo do akcentów, wyobrażałam to sobie tak, że Marsylia jest miejscowością dość poważnie zdominowaną przez turystów, więc Jean asekuracyjnie przeszedł na angielski, a kiedy mimowolnie rozpoznali w sobie rodaków, mogli swobodnie rozmawiać po francusku. Pewnie nie dość jasno to zaznaczyłam, ale dziękuję za spostrzegawczość. To samo dotyczy uwagi o czasie, starałam się nad nim panować i w sumie od tego są watki poboczne, żeby trochę wybijać z rytmu, ale może tym razem wrażenie było zbyt silne :)\nNa tym etapie niewiele mogę powiedzieć na temat listów, ale w sumie Harry też w pewnym momencie miał kłopot z sowią pocztą i nic nie było dziełem przypadku... :)\nCathleen 30 lipca 2016 11:28\nMiałaś rację co do tego, że część trzecia będzie jeszcze ciekawsza. Już po pierwszym rozdziale mogę śmiało powiedzieć, że będzie się działo. ;-)\nDlaczego Dominika nie dostaje żadnych listów? Nie dochodzą do Francji? Czy może ktoś je przechwytuje? Bo nie ma wątpliwości, że jej przyjaciele do niej pisali.\nSyriusz jest śmieszny w swojej złości. Pewnie myśli, że Dominika go olewa, bo nie odpisuje na jego listy i czuje się tak samo źle z tym faktem co Moon.\nListy Jamesa do Lily są takie zabawne. Niby taki z niego niegrzeczny chłopak, który bazgrze wypracowania tak, że ledwie można je rozczytać, a jednak listy do panny Evans potrafi napisać, wręcz wykaligrafować! No i jaki podniosły język w nich stosuje. No po prostu romantyczny z niego facet. Ale niestety, co zauważyła Lily, nie potrafi odzwyczaić się od zwracania się do niej po nazwisku.\nSzkoda mi Remusa, bo to dobry chłopak jest. Chciałby mieć normalne życie, normalne problemy jak inne nastolatki. Niestety, musi borykać się z likantropią. Mimo wszystko, nie powinien okłamywać Lisy. Może nie mówić jej o swoim problemie, ale wymyślanie historyjek, które niby przeżył, nie jest dobrym pomysłem. Wkrótce się pogubi i wyjdzie na jaw jego kłamstwo, przez co straci zaufanie swojej dziewczyny.\nJestem bardzo ciekawa co też ten Jean ma za moc - już się domyślam, ale i tak chciałabym przeczytać o tym więcej.\nEskaryna 31 lipca 2016 15:10\nWydaje mi się, że ten rozdział jest dość niepozorny, ale intuicja Cię nie myli, w przyszłości czeka nas sporo akcji :)\nSama miałam ubaw, pisząc listy Jamesa i Lily, więc cieszę się, że nie wyszły najgorzej. Niby coś tam Potterowi świta, bo się chłopak stara, ale ten drobny szczegół z nazwiskiem dowodzi, że to jeszcze trochę za mało :)\nCałkowicie zgadzam się z Tobą w kwestii Remusa - kłamstwa są niebezpieczne i chyba nigdy nie prowadzą do niczego dobrego.\nL 4 sierpnia 2016 11:50\nHej! pisałam komentarz pod jednym z trzech ostatnich rozdziałów i oczywiście musieli akurat wtedy odciąć prąd, ale doczytałam resztę zaległych na telefonie i wracam xd\nzacznę od historii z zagubioną mapą, bo tam skończyłam ostatnio. dobrze, że Syriusz i James o niczym się nie dowiedzieli, bo mogłoby być niezbyt ciekawie. jednak Peter i tak ma wystarczająco w życiu przekichane, tego można mu oszczędzić xd\nzdziwiło mnie, że Dominika nie wzięła ze sobą różdżki, kiedy wykładała mapę. chociaż i tak Ragnarok miał przewagę, bo ja zaskoczył...\ni wzmianka o tych oczach, kiedy Dom przewidywała przyszłość (to ten proszek?) - podobało mi się nawiązanie do Harry'ego w tym momencie, może Syriusz za parę lat o tym wspomni, o ile nie zapomni o tym w pięć minut tak jak zazwyczaj to robią faceci xd\nno, poza tym naprawdę widać, że jest niedojrzały w tej relacji. tu coś zrobi, po chwili udaje, że nic szczególnego się nie dzieje, zero rozmowy...\ndalej, z tym drzewem naprawdę świetny motyw, jednak prawdziwe wierzenia to skarbnica. nie mam jednak pojęcia, co to biedne dziecko mogło komuś zrobić. i skoro to taka rzadka magia, to po co się tak wysilać? generalnie podzielam w tej kwestii zdanie Dominiki. strzelam, że to forma ostrzeżenia, bo co innego.\ni ten kretyn w pociągu. naprawdę, on nie ma nic innego do roboty, niz łażenie za Dom i czepianie się, bo go kiedyś wsypała? psychol.\na, jeszcze Remus, prawie zapomniałam. ogólnie to jego relacja z El jest równocześnie fajna, ale i musi mu przysparzać wiele bólu. zresztą, w końcu i tak się dowie prawdy, ale jeśli kłamstwa zabrną za daleko, może nie być czego zbierać...\ni z tym Jeanem jest coś ostro nie tak. póki co jest niepozornie, ale ja czuję, że on ma potencjał na bycie jakimś konkretnym wrogiem. jest z nim coś nie tak, po prostu.\nEskaryna 4 sierpnia 2016 12:06\nHejhej :) Widzę, że nawet technologia jest przeciwko mnie, haha. Cieszę się, że tu wróciłaś ;)\nOj tak, Peter miał sporo szczęścia w nieszczęściu. Chyba nikt nie chciałby podpaść tym dwóm... nawet jeśli jest się Huncwotem.\nCieszę się, że wychwyciłaś aluzję do Harry'ego :) Ciekawe jak to samo zdanie w różnych przypadkach wywołuje zupełnie odmienne wrażenia, prawda?\nRemus niestety brnie w złą stronę i w dodatku zaczął wchodzić w fazę kłamstw, które nawet niezupełnie są potrzebne i uzasadnione likantropią.\nJean będzie miał interesującą rolę do odegrania, nie od razu co prawda, ale oczywiście nie pojawił się tu przypadkiem. Ciekawa jestem, czy będziecie jeszcze o nim pamiętali, kiedy po raz kolejny wkroczy do akcji :)\nNo witam z powrotem, słońce ty moje złote!\nPewnie przeżywasz teraz lekkie: ,,dafq" patrząc na nową czytelniczkę, która tak się do ciebie zwraca, ale muszę cię zawieść, bejbs. Ja nie jestem tu nowa. Z tej strony Zośka, tylko z innego konta. Długo by tłumaczyć dlaczego nie korzystam ze swojego starego, a nie chcę zabierać miejsca, więc wrócę do rozdziału. Kurde, rozpoczynasz już trzecią część, ciągle się rozwijasz, a ja mam wrażenie jakbym stała w miejscu. W każdym razie, gratuluję tak pokaźnej liczby rozdziałów i cierpliwości, naprawdę.\n,,Nie uciekł spojrzeniem, wręcz przeciwnie, uśmiechnął się szeroko i wpatrzył w nią intensywniej." Nie dziwię się Dom-Dom, że chciała uciec. Ten dziwny facet zachowuje się naprawdę, naprawdę podejrzanie. Jak jakiś psychol czy przyszły gwałciciel. Bo kto normalny uśmiecha się do obcych lu... A nie, czekaj. Ja przecież też tak robię (czyli chyba jestem psycholką. Albo gwałcicielką ( ͡° ͜ʖ ͡°)) :D Ale ja jestem mniej kripi. Na miejscu Dominiki, już spierdzieliłabym na drugi koniec plaży. Albo wyjęła z torby nóż (w końcu go kupiłam! <3). Tak na wszelki wypadek. Dobra, idziemy dalej.\n,,— Mamo, pójdę się trochę przejść — powiedziała, przesuwając się na brzeg leżaka i zsuwając kapelusz z głowy." Nie, nie rób tego. To pierwszy błąd jaki popełniają ofiary, oddalając się od reszty grupy, a potem zazwyczaj gi... WRACAJ TU DOMINIKO KSIĘŻYCU I SIEDŹ NA TEJ CHOLERNEJ DUPIE! *drze się jak opętana, wymachując swoimi łapskami w powietrzu choć i tak nikt tego nie zauważy. No, może poza siostrą, która zapewne spojrzy na Memento ze znużeniem i powie rodzicom, że powinni już dawno odłączyć jej internet, bo z Memento jest co raz gorzej* Wybacz, to takie moje zboczenie (( ͡° ͜ʖ ͡°)) zawodowe. Za dużo horrorów. Nevermind. Dalej.\n,,Tylko nieznacznie górował nad nią wzrostem." To musi być gwałciciel. Na pewno mu się źle z oczu patrzy, a patrząc na to, że nie jest najwyższy... SPIERDZIELAJ STAMTĄD, DZIEWCZYNO!\n,,Jego oczy były nieprzeniknione, ale to zapewne dlatego, że stał pod światło." Ta, jasne. Mówiłam, że to jakiś psychol albo gwałciciel? Mówiłam! A jako, iż jeszcze nosi sandały... Boże, to naprawdę jakiś zboczeniec. Znaczy, ja też jestem zboczeńcem (tylko płci żeńskiej), ale ja jestem nieszkodliwa. Chociaż zdania są podzielone...\n,,— Śledzisz mnie! — fuknęła, cofając się o krok i patrząc na niego z niedowierzaniem. [...] — Chyba zwariowałeś!" No w końcu to zrozumiała! A teraz nie gadaj, tylko spierdzielaj! Yezz... Dobrze, że te psycho sceny z tym gościem się skończyły, bo jeszcze trochę i dostałabym nerwicy. Ej, właśnie zauważyłam, że poświęciłam na niego połowę swojego komentarza, lol :D Dobra, dalej. Chociaż... Właśnie zdałam sobie sprawę z tego, że ten facet mógł być taki sam jak Dom-Dom. Znaczy wiesz, też władałby Białą Magią, a ktoś go na nią nasłał, żeby pomóc się jej z tym wszystkim uporać... Okej, okej. Koniec z teoriami spiskowymi dotyczącymi tego psychola. Idziemy dalej (tym razem już serio).\nAnonimowy 11 sierpnia 2016 20:03\n,,— I tak ci nie odpisze.\n— Skąd ta pewność? [...] To, że tobie nie odpisuje, jeszcze o niczym nie świadczy." 0.0\nBłagam, powiedz, że Dżejms w tej chwili nie żartował, bo chyba go zatłukę. Mój wskaźnik fangirlu potrzebował takiej słodkiej sceny po tamtych akcjach z psycholem Żanem/Dżejnem, łorewer.\n,,Nie nadeszło nic – żadna wiadomość od Lily czy Patricii, żadna notatka od Syriusza [...]" Dżejms, ty chuju. Lepiej, żeby list od Syriusza był już w drodze, bo nie ręczę za siebie.\n,,Na chodniku przed domem stał Jean i machał do niej ręką. W drugiej dłoni lśnił mu złotawy żwir. Moon odwróciła się od okna i po krótkim wahaniu wybiegła z pokoju i pośpiesznie zeszła po schodach." Jako wieloletnia weteranka horrorów, mówię stanowcze nie wychodzeniu z domu do psychola (bez żadnej łyżki do obrony czy chociaż blendera), który mógłby cię zgwałcić, pociachać i zakopać potem w jakimś rowie albo pod płotem. Ale oczywiście, mnie nikt nigdy nie słucha. A potem ból, płacz i zgrzytanie zębów. Ech. Ciężkie jest życie czytelniczki. Nikt jej nigdy nie słucha.\n,,Wiesz, o tej porze to raczej opustoszałe miejsce, będziemy mieć spokój." Opuszczone miejsce. We dwoje. To powinno być dla ciebie czerwone światło, Dom-Dom. Wybacz, Eskaryno, ale nie mogę powstrzymać swoich wtrąceń, które wiem, że nie są zabawne, ale... Mam adhd, więc nie miej mi za złe. Muszę na coś przelać moje uczucia czytając twoje teksty, bo inaczej bym wybuchła!\n,,— Nie dostałem żadnego listu — odezwał się w końcu sucho. — Ale w końcu to zrozumiałem. Moja moc jest inna." Przysięgam na moje gofry, że piszę ten komentarz jednocześnie czytając i nie byłam w stu procentach pewna czy ten facet serio ma coś wspólnego z Białą Magią! Ale ej. To tylko potwierdza moje zdolności wróżbiarskie. W końcu jestem w czymś dobra. Otak ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n,,— Lily, dostałaś list od Pottera." Aw, normalnie bym ci nie wybaczyła, że przerywasz tą ciekawą akcję z Dom-Dom i Chyba-Jednak-Nie-Gwałcicielem (chociaż kto wie), ale ze względu na Jily, możesz liczyć na moją łaskę, głupku. Dobra, spadam czytać ten list, nie mogę się go doczekać *-*\n,,— Nie ma sprawy, pisz. — Macmillan machnęła władczo ręką, przez moment bardzo przypominając własną matkę. — Umiłowany Jamesie…\n— Chyba śnisz – parsknęła Evans. — Lepiej ja się tym zajmę." Ej, ten moment był nawet słodki. Takie fajne przyjacielskie sprzeczki. Chyba jednak ci wybaczę.\n,,Nawet teraz, pisząc kolejny list do Elisabetty, czuł się ledwie przytomny [...]" Serio? Warto się tak męczyć pisząc list do takiej lasi, zwłaszcza po pełni? Serio? *tak, nie mogłam się powstrzymać*\n,,Tymczasem coraz bardziej lubił swoje wymyślone specjalnie dla niej opowieści – kiedy je opisywał, naprawdę wyobrażał sobie, że tak właśnie wygląda jego życie, że jego największym zmartwieniem jest, czy wyimaginowany Reks nie odbiegł za daleko za upatrzonym szpakiem.\nI było to wspaniałe życie." A ten moment był wyjątkowo smutny i idealnie oddający smutne przemyślenia Remusa dotyczące niego oraz jego życia. Matko, ale mi go szkoda...\n,,— Słońce już zaszło, chyba czas, żebym odprowadził cię do domu." No ja myślę. I pamiętaj, masz ją odprowadzić pod drzwi JEJ domu, nie SWOJEGO. Czaisz? *srry, nadal nie mogę się przekonać do tego, że on jednak nie jest gwałcicielem ani psycholem. Musisz mi to wybaczyć, bejbs*\n,,I odmaszerował sprężystym krokiem, nie dając jej nawet okazji do zapytania, skąd znał adres państwa Renoble." I ty się dziwisz czemu ja go uważam za psychola? Rili?\nNo, na tym już kończę mój zajebiście długi komentarz.\nEskaryna 12 sierpnia 2016 14:44\nNa takie długie komentarze jak Twój trzeba rezerwować osobny termin :D Ach, zawsze mogę na Ciebie liczyć. Gdzie tu miejsca na rozczarowanie!\nWidzę, że Jean już ostatecznie został gwałcicielem. Biedny chłopiec, czemu on jest winny? On jest biedny! No, ale zarzutu o psycholowatość nie będę prostować, z tego akurat ciężko wybrnąć.\nJak już pisałam wcześniej, "Dżejms, ty chuju" to zdecydowanie moja ulubiona część tego komentarza xDD Cudowne!\nMasz rację co do tych horrorów - w takich sytuacjach bohaterowie wyzbywają się całego swojego instynktu przetrwania, no bo czemu nie? Dominika chyba nawet nigdy tego instynktu nie miała xD Ciężkie życie, zupełnie jak bez mózgu, ale cóż począć.\nCieszę się, że mimo wszystko zdecydowała się mi wybaczyć :D Już zaczynałam panikować!\nDziękuję za cudowny, wspaniały, długaśny, wzruszający, przezabawny komentarz. Dzisiejszy rozdział zawdzięczmay Tobie :D\nJenny Wolf 11 sierpnia 2016 20:08\nWitaj moja droga! Zdecydowanie zbyt rzadko odwiedzam cię z komentarzem, ale z twoją przygodą jestem na bieżąco, uwielbiam ją i cały czas ci kibicuję i przesyłam wenę! ;P\nNa wstępie gratuluję pięknej rocznicy ;) Świetne opowiadania po prostu mają to coś, że utrzymują się tak długo ;P Oby było tych rocznic nieskończenie wiele ;)\nA co do samej historii! Bałam się trochę nadejścia wakacji ;P Uwielbiam początki roku szkolnego w opowiadaniach, towarzyszy im taki dreszczyk magiczny, a gdy zbliżają się wakacje w Hogwarcie zawsze mam stracha, że gdzieś ta magia uleci. Pewnie gdybym żyła w magicznym świecie miałabym takie huśtawki nastroju jak Syriusz ;P Oczywiście w twoim przypadku nie zawiodłam się bo wakacje są równie magiczne! Szczerze to nie mogę doczekać się spotkania u Petera, ale postaram się być cierpliwa ;P\nNiesamowicie wierci mi dziurę w głowie ten list z banku! Liczyłam, że Dominika będzie równie niecierpliwa co ja i dowiem się w tym rozdziale co takiego skrywa się pod jej nazwiskiem, ale widzę, że przyjdzie mi jeszcze trochę poczekać ;P\nBałam się, że na plaży Moon obserwował Gordon... O moją wyobraźnię zaczepił nawet Syriusz, a tu proszę, ktoś całkowicie nowy ;P Tak jakby biała magia Dominiki nie była już wystarczająco zagadkowa to musiałaś stworzyć kolejny odłam! ;P No zastanawiające, świat magiczny rzeczywiście trochę wariuje, tak mi się wydaje. Bardzo się cieszę, że wchodzimy w kolejny etap! Pewnie gdybym miała twoje opowiadanie w wersji książkowej pochłonęłabym cię w jeden dzień tak jak to ostatnio zrobiłam z Piątą Falą, o mały włos nie zamówiłam ostatniej części przedpremierowo...\nWracając do Jeana, bo to on jest chyba główną zagadką ostatniego rozdziału. Niepokoi mnie, że tak wiele wiedział o Dominice, początkowo myślałam, że może znał ją ze szkoły, teraz mam dwie teorie, albo ma jakieś nieziemskie zmysły i np. podsłuchiwał na odległość, albo czyta w myślach. Na razie coś mnie urzekło w jego osobie i szczerze to mam nadzieję, że nie okaże się kolejnym potworem jakim okazał się Gordon. Może nawet odbije Syriuszowi Dominikę? Huehuehue ;P Urocze też było nawiązanie do Władcy Pierścieni, chociaż jak na tak zawadiacką gadkę za szybko przeszedł do sedna sprawy ;P\nZastanawia mnie również awaria korespondencyjna u Moon...Chciałabym żeby też pojawiła się u Petera, tzn Moon, nie awaria ;P No zobaczymy ;)\nDużo się dzieje! Rozdział niesamowity! Jak wszystkie zresztą, ale ten jako wakacyjny uważam, że na tle innych blogów jest niesamowicie wybitny!\nPozdrawiam i życzę huncwotów oraz weny ;)\nEskaryna 12 sierpnia 2016 14:03\nDziękuję :) Mam nadzieję, że rocznic jednak nie będzie nieskończenie wiele, haha, wolałabym tę historię (nie)szczęśliwie skończyć. No, ale sporo jeszcze zostało, całe dwie części.\nMam tak samo, jeśli chodzi o wakacje w fanfickach! Zwykle wtedy wszystko się solidnie rozjeżdża, dzieją się same wątki romansowe, a bohaterowie stają się jacyś tacy... mugolscy. Mam nadzieję, że uda mi się tego uniknąć :)\nCieszę się, że Jeanowi udało się cię zaintrygować. Faktycznie, dzięki niemu, a może raczej przez niego mamy więcej pytań niż odpowiedzi.\nFajnie, że wychwyciłaś nawiązanie do Tolkiena :D\nBardzo dziękuję za wszystkie miłe słowa, to naprawdę motywujące. Aż zaraz biorę się za pisanie :)\nShana 3 grudnia 2016 11:12\nWitam, to znowu ja - marnotrawna córka :D. Mam na wstępie taką prośbę do Ciebie - nie kasuj tego opowiadania po skończeniu. Zostaw choćby w jakimś spis treści. Lubię je czytać, ale obecnie nie umiem ogarnąć swojego grafiku życiowego, więc trochę cierpię na brak czasu, a jak już go mam, to leże bezmyślnie plackiem, czekając na zregenerowanie sił ;d.\nCały czas się zachwycam Twoim pisaniem. Naprawdę zazdroszczę takiego ładnego dobierania słów. Przyjemne masz te opisy. Staram się pracować nad swoimi, ale z bólem przyznaję, że kiepsko mi to wychodzi :D. Ha! Wiedziałam, że Jean dlatego ją zauważył. Przynajmniej na razie tak myślę :D. Też tak mam, że jak coś lubię robić i nie jest to tak spotykane, i jak kogoś zobaczę, kto to robi, to taki uśmiech i od razu moje zainteresowanie do tej osoby niebywale wzrasta. Denerwuję mnie trochę to, że Patricia tak na wszystkich wrzeszczy za byle co, no ale cóż, taki charakter ;p. Chociaż miło, że w końcu dała się namówić na pogawędkę z nieznajomym. Ta jego moc... jej, jakby brał udział w pojedynku, to byłby chyba nie do pokonania :D. Całkiem przydatną ma... "zbroję". James chyba jeszcze długo nie uraczy jakiejś pochwały od Lili. Gdyby Patricia napisała za nią list... ciekawe czy Potter byłby oczarowany nagłą zmianą Evans czy też od razu nie dowierzałby, że to właśnie ona. No bo z Jamesem to nigdy nie wiadomo. Zakochany, to może ucieszyłby się, gdyby zmieniła tak diametralnie zdanie. Może wcale by nie podejrzewał, że to nie ona. Ciekawe, dlaczego listy nie dochodzą do Dominiki. Ciekawe dlaczego. Jedynie kojarzy mi się z HP z drugiej części, jak to Zgredek nie pozwolił, aby Harry wrócił do Hogwartu ;p. Hm... ja myślę, że Lisa mogłaby zrozumieć jego futerkowaty problem albo nie ogarnąć powagi sprawy. Remus ryzykuje, gdyby jej powiedział, a widocznie nie wie czy warto.\n"— Dalej, dalej, pod jednym z nich jest frank! — Spojrzała na mężczyznę, sprawnie manipulującym trzeba kubeczkami na składanym stoliku." --> "manipulując" chyba i "trzema"\nEskaryna 3 grudnia 2016 21:23\nJeju, moja wyobraźnia jeszcze nie sięga tak daleko, ale z pewnością byłoby mi szkoda wywalić to wszystko ot tak, więc obiecuję Ci oficjalnie - zrobię wszystko, żeby zachować to opowiadanie w tej formie :) Na pewno wymaga całego mnóstwa poprawek formalnych - Twoje uwagi zawsze odnotowuję - ale chwilowo mam na myśli miejsce na serwerze i linię fabualarną, czyli coś, co sama mogę zagwarantować :)\nDziękuję bardzo za ciepłe słowa dotycżace opisów - to dość trudna forma, więc jeżeli dobrze się ją czyta, to pękam z dumy.\nTo ciekawy pomysł, nie wpadłam na to, żeby Patty pisała list do Jamesa zamiast Lily :) Ale powiem Ci w tajemnicy, że w przyszłości ktoś wpadnie na podobne rozwiązanie, ale nie będzie to ani James, ani Lily, ani Patricia :D\nJeśli chodzi o problemy Dominiki i Remusa, to trafiasz dokładnie w sedno, tyle mogę powiedzieć :)


Proj.Agnieszka Hajdas. Fot.Bartosz Jarosz.\n23 kwi 2014 13:15\nW niewielkiej sypialni zadbano o każdy szczegół. Zadbano o zróżnicowane oświetlenie, dzięki czemu sypialnia staje się nastrojowym miejscem do odpoczynku.\nSypialnia utrzymana jest w jasnych barwach, dzięki czemu pomieszczenie wydaje się przestronne. Biel połączono z ciepłym odcieniem drewna, tworząc przyjemną, przytulną sypialnię. Symetryczny podział wnętrza wyznacza podwieszony sufit, który został efektownie podświetlony. Po dwóch stronach łóżka nad szafkami nocnymi znajdują się wiszące lampy, które zapewniają dodatkowe oświetlenie.\nNaprzeciwko białego, tapicerowanego łóżka znajduje się telewizor, który również został podświetlony. Pod panelem znajduje się niewielka komoda, która zapewnia dodatkowe miejsce na przechowywanie. Prosta forma oraz połączenie drewna z bielą nawiązuje do formy szafek nocnych. Wnętrze utrzymane w stonowanej kolorystyce jest spójne.\n#lampa #białe meble #jasna sypialnia #oświetlenie sypialni\nMiranda, 2014-04-29 15:42:08\nNie byłam kiedyś przekonana do jasnych ścian, wydawało mi się, że bardzo się brudzą. No i są różne odcienie bieli. Ale przełamałam się, sypialnię pomalowałam śnieżnobiałą śnieżką i nie żałuję. Jak jest jakieś zabrudzenie, ścieram ściereczką i nie ma po nim śladu. No i biały jest takim ponadczasowym kolorem, wszystkie inne barwy świetnie z nim współgrają.


Edukacja i Nauka - HIT Katalog - bądź hitem w tym Katalogu\nPoniektóre portale zostały stworzone do właśnie takich celów. Bez problemu możemy się do nich zalogować i odszukać najlepsze korepetycje ogłoszenia częstochowa. Wyszukiwanie nie jest uciążliwe. Do tego zostały stworzone specjalne wyszukiwarki, w jakim możemy zaznaczyć, czego dokładnie wymagamy. Najczęściej wpisuje się przedmiot...\nTo, zatem doświadczenie ma tutaj tak bardzo duże znaczenie i nie można o tym zapominać. Taki lektor angielskiego żłobek Kraków ma opracowany program nauczania. To jest bardzo znaczące, zatem trzeba będzie się z nim skontaktować. Dowiemy się jak ma wyglądać taka współpraca i ile ma kosztować. Dodatkowe zajęcia są bardzo potrzebne i nie...\nMożna zdalnie nauczyć się tego, czego jeszcze nie wiemy. Może to być wiedza podstawowa, ale może również to być wiedza rozszerzona. Nie ma znaczenia czy to poziom podstawówki czy to poziom liceum. Korepetytorów jest niesłychanie mnóstwo, co oznacza, iż każdy dla siebie znajdzie kogoś należytego. Mamy do dyspozycji osoby, które mają...\nJeżeli potrzebna jest tablica szkolna to można je zamówić przez Internet. Dostępne są tablice szkolne w różnych rozmiarach, zatem warto niezwykle dokładnie zbadać całą przygotowaną ofertę. Znajdzie się wśród niej to wszystko, co dla nas jest najlepsze. Chcemy tablice o szerokości dwóch metrów? Nie ma problemów, aby taką zamówić. W...\nMożna również wybrać korepetycje matematyka Gdańsk z innych przedmiotów. Zawsze stawiamy, na jakość korepetycji, albowiem tylko wtedy zwiększymy swoją wiedzę. Można dziś odbywać korepetycje online i mnóstwo osób z tego korzysta. W ten sposób mamy nieograniczone możliwości. Nie trzeba jeździć gdzieś daleko do kogoś, kto się zajmuje...\nTym wszystkim zajmują się teraz osoby, jakie niezwykle dobrze się na tym znają. To oznacza, iż nie popełniają żadnych błędów przy pisaniu. Można zlecić również pisanie prac magisterskich i w ten sposób oszczędzimy niezwykle sporo cennego czasu. Jeśli ktoś uczy się i pracuje jednocześnie to wtedy z pisaniem prac idzie mu jeszcze gorzej...\nDawniej powinność było o wiele bardziej ciężkie. Można było albo poszukać kogoś, kto jest wśród rodziny albo znajomych. Do tego dochodziły ogłoszenia w gazecie. Dzisiaj mamy serwis, który pozwala nam odszukać takie korepetycje matematyka Poznań, jakie tylko chcemy. Należałoby, dlatego wykorzystać taką stronę internetową gdzie znajdziemy...\nDostępny w sieci słownik jest przy tym w pełni darmowy i zainteresowanie się nim może dawać niesłychanie porządne efekty. Wybieranie takiego podejścia do sprawy i pożądanych rozwiązań będzie sprawdzało się faktycznie wyśmienicie i będzie miało rzeczywiście znaczny sens. Scrabble słownik to dlatego idealne narzędzie dla wszystkich fanów...\nSzukając perfekcyjnego przedszkola dla naszego dziecka, warto poszukać opinii w internecie na temat danego przedszkola. Na takich stronach ludzie chętnie, dzielą się swoimi opiniami. Dzięki takim działaniom możemy znaleźć przedszkole, które będzie wyśmienicie wspierać rozwój naszego dziecka. Wiele osób również zastanawia się, w którym...\norepetycje z informatyki prowadzone poprzez fachowców są naprawdę warte uwagi i można mnóstwo zyskać na korzystaniu z takiej pomocy i usług, jakie będą sprawdzały się niezmiernie dobrze i którymi zainteresowanie się będzie dawało świetne efekty. Matura z informatyki nie będzie dużym wyzwaniem dzięki prawidłowemu przygotowaniu się do...\nNajlepsze przedsiębiorstwa oferują także tłumaczenia techniczne Warszawa, którymi również warto się zainteresować, gdyż mogą one sprawdzać się fantastycznie. Takie tłumaczenia będą zachwycały swoją jakością i postawienie na takie oferty sprawdzi się rewelacyjnie. Każda osoba będzie niesłychanie zadowolona z możliwości skorzystania z...\nNajlepsze przedszkole Warszawa Wilanów posiada niezmiernie ciekawą ofertę edukacyjną dla najmłodszych i z tego powodu pożądane byłoby zdecydować się na skorzystanie z niego, gdyż można w ten sposób niezmiernie dużo zyskać. Każda osoba może być niezmiernie zadowolona z wybrania perfekcyjnej dla siebie oferty, jaka będzie odpowiadała...