ww.polskietradycje.pl | Adrian Matuła\nDwie podróże Józefa Becka. Publicystyka niemiecka polskich konserwatystów w pierwszej połowie 1939 r.\nPrzełom lat 1938/1939 stanowił wyzwanie dla konserwatywnych publicystów, szczególnie tych zajmujących się omawianiem polskiej dyplomacji oraz zmianami na arenie międzynarodowej. Wyzwanie to wiązało się z rosnącą potęgą Niemieckiej Rzeszy po tym jak jej władze najpierw dokonały Anschlussu Austrii, a następnie przyłączyły na konferencji w Monachium tereny sudeckie należące do Czechosłowacji. Fakty te wystawiły na próbę dotychczasowe przekonanie, zgodnie przyjmowane przez wszystkie odłamy polskiego obozu zachowawczego, o konieczności pokojowego współdziałania z zachodnim sąsiadem. Granice czasowe tekstu wyznaczają dwie ważne podróże dyplomatyczne ministra Józefa Becka między którymi doszło do zmian na mapie Europy Środkowej i likwidacji Czechosłowacji przez co doszło do złamania postanowień wypracowanych w Monachium w 1938 r. Pierwszą z nich polski minister spraw zagranicznych odbył do Berchtesgaden, z którą wiązano w prasie nadzieję na poprawę stosunków z hitlerowski państwem. Celem drugiej był Londyn, a wynikiem okazały się być dwustronne gwarancje polsko-brytyjskie z 6 kwietnia 1939.\nRok 1939 rozpoczynał się w redakcjach od prób oceny stosunków polsko-niemieckich i sytuacji Polski na arenie międzynarodowej, po zmianach na mapie Europy jakich dokonano na konferencji monachijskiej. Na wzrost zainteresowania polityką wobec zachodniego sąsiada wpływały również dwie wizyty: Józefa Becka w Niemczech oraz Joachima von Ribbentropa w Warszawie. Jan Moszyński redaktor „Czasu” w swoim podsumowaniu noworocznym pisał o kluczowej roli Polski w Europie. Przez swe położenie geograficzne, była ona narażona na wszelkie zmiany w układach sił zarówno na wschodzie, jak i zachodzie Europy. Stosunki z Niemcami uznawał za poprawne, jednakże ostrzegał przed dynamizmem polityki niemieckiej, szczególnie, iż nie mógł przewidzieć jego kierunku. Polska dyplomacja, w obliczu wzrostu potęgi hitlerowskiego państwa, powinna skupić się na zabezpieczeniu swoich interesów, a najważniejszym zadaniem miało być osiągnięcie wspólnej granicy z Węgrami. Mimo coraz bardziej napiętych stosunków z Niemcami i brakiem równowagi, redaktor „Czasu” ostrzegał przed próbami wyrównania sił poprzez sojusz z ZSRR.\nWzmocnieniem tezy o panowaniu normalnych stosunków między państwami były wizyty ministrów spraw zagranicznych. Przy okazji przyjazdu Ribbentropa do Warszawy podkreślono na łamach „Czasu” fakt, iż miał on miejsce w piątą rocznicę podpisania polsko-niemieckiej deklaracji o nieagresji. Deklarację z perspektywy czasu oceniano jako duży sukces polskiej dyplomacji. Na jej podstawie doszło do normalizacji stosunków gospodarczych, wzmożono stosunki kulturalne, przy czym sama deklaracja nie narzucała żadnych krępujących postanowień, czy planów przeciw ZSRR.\nPotwierdzenie swoich twierdzeń oraz, i co chyba ważniejsze, rozwianie obaw dotyczących możliwych kierunków niemieckiej ekspansji redakcja przeniesionego do Warszawy dziennika znalazła w mowie Adolfa Hitlera wygłoszonej w Reichstagu 30 stycznia. Najważniejszym jej elementem była ostra krytyka zachodu oraz zażądanie od Anglii i Francji kolonii, co wiązano z trudnościami gospodarczymi III Rzeszy. Pragnienie nowych nabytków terytorialnych miało odsuwać groźbę agresji Niemiec na wschód i Ukrainę. Dodatkowo sam kanclerz w swej mowie, co zostało wyróżnione w artykule, potwierdzał tezę o spokoju na granicach z Francją i Polską. Przy czym pewien niepokój wzbudziło w publicyście nieporuszenie przez kanclerza kwestii ZSRR, co stanowiło absolutne novum.\nStarając się nakreślić swoim czytelnikom klimat panujący w ówczesnej Europie, Józef Winiewicz, redaktor związanego z wielkopolskimi konserwatystami „Dziennika Poznańskiego”, pisał o stanie wielkiego napięcia i Trzeciej Rzeszy jako górującej nad kontynentem. Próbował odgadnąć w swojej publicystyce o czym Beck rozmawiał z Hitlerem i miał nadzieję, iż negocjacje dotyczyły pozostawieniu wschodu Europy jako wolnego od wpływów niemieckich. Oskarżał on równocześnie państwa zachodnie, które w celu odsunięcia zainteresowań niemieckiego kanclerza od kolonii, starały się skierować niemiecką ekspansję na teren między Bałtykiem a Morzem Czarnym. Wyłuszczając zadania polskiej dyplomacji widział dwa cele. Po pierwsze pełną samodzielność prowadzenia polityki zagranicznej przez Polskę i nie poddawanie się dyktatowi Niemiec, po drugie ochrona praw mniejszości polskiej w Rzeszy. Uważał on za konieczne dalsze prowadzenie polityki względem zachodniego sąsiada opartej na pokojowym porozumieniu, lecz nie za cenę praw Polaków mieszkających w Niemczech. Mimo tych skaz oraz trudności ówczesne stosunki między państwami uważał za poprawne, a Polska miała być ważnym partnerem dla Hitlera.\nWedle redakcji oczekiwanie na mowę Hitlera wywoływało na kontynencie stan gotowości i nerwową atmosferę. Zachód miał dostrzec, iż zagrożenie wojenne przeniosło się z Europy Środkowej na tereny leżące nad Morzem Śródziemnym i Czarnym, gdzie splatały się interesy mocarstw zachodnich oraz Niemiec i Włoch. Redakcja „Dziennika Poznańskiego” dostrzegała, iż mowa może przynieść odprężenie gdyż państwa totalne pragnęły pokoju, lecz jedynie w przypadku gdy zaspokojone zostaną ich potrzeby gospodarczo-terytorialne. Przy czym nie chciano przewidywać czyim kosztem odbędzie się „nowe Monachium”, choć odrzucano wówczas możliwość wybuchu konfliktu zbrojnego. Kanclerz w opinii redaktora „Dziennika” miał opowiedzieć się za pokojem, a opisujący jego mowę uznał jego żądania za umiarkowane. Przyznano nawet słuszność argumentacji niemieckiego przywódcy, który zażądał kolonii, nazywając ją „teorią socjalizmu w stosunkach międzynarodowych”, czyli sprawiedliwości w podziale dóbr światowych, przeciw egoizmowi mocarstw.\nNajostrzej z krytyką polskiej dyplomacji uderzyło wileńskie „Słowo” redagowane przez Stanisława „Cata” Mackiewicza. Atakowano nie tylko działania Józefa Becka, lecz również inny dziennik konserwatywny „Czas” za propagowanie niezależnej polityki zagranicznej nieopierającej się ani na Trzeciej Rzeszy, ani na Francji. Mackiewicz uważał w tym czasie Niemców za hegemonów w Europie Środkowej. Austria została zaanektowana, natomiast Czechosłowację przedstawiał jako państwo zwasalizowane. Dodatkowo Polska nie miała wspólnej granicy z Węgrami, co uniemożliwiało jej zbudowanie wspólnego frontu i wzmocnienia swojej pozycji. Parafrazując powiedzenie przypisywane Piłsudskiemu Mackiewicz stwierdzał, iż Beck miał wysiąść z tramwaju na przystanku przegrana.\nW przeciwieństwie do innych dzienników konserwatywnych stan stosunków między Polską a Niemcami Mackiewicz oceniał jako kryzysowy i nie zmieniały tego nawet wizyty ministrów obu państw. Kryzys ten szczególnie groźny był dla Polski, o wiele słabszej od Niemiec, dla które czas działał na niekorzyść. Nie wierzył w pozytywne zapewnienia organów rządowych dotyczących przyjazdu Ribbentropa do Warszawy, gdyż nie rozwiązano podczas niej najbardziej palących kwestii: Gdańska, który redaktor uważał już za miasto niemieckie, granicy z Węgrami oraz sprawy mniejszości narodowych. Doceniał przy okazji rolę Francji w polityce międzynarodowej, która mogła stanowić pewną przeciwwagę dla Niemiec, co pozwoliło mu zaatakować polską dyplomację, za antyfrancuskie momenty podczas rozmów z przedstawicielami Rzeszy.\nNie bez echa w „Słowie” przeszła styczniowa mowa Hitlera w Reichstagu. Mackiewicz charakteryzował ją jako antyzachodnią, lecz dawała ona Polsce pewne możliwości w kreowaniu stosunków polsko-niemieckich i wzmocnienia swojej pozycji na arenie międzynarodowej. Po pierwsze Polska mogła przyłączyć się do bloku anglo-francuskiego przeciw Niemcom, lecz było to dla Mackiewicza nielogiczne. Drugą opcją było pośredniczenie w rozmowach Rzeszy z Zachodem, tak by skierować jej ekspansję np. na ZSRR i zmniejszenie zainteresowania niemieckiego koloniami. Ostatnią możliwością była neutralność, której pragnął Beck, lecz przyłączenie kolonii wzmocniłoby i tak ogromną potęgę Trzeciej Rzeszy. Mimo swego germanofilstwa i sympatii dla kanclerza Mackiewicz obawiał się nieproporcjonalnego wzrostu siły względem Polski. Rzesza mogła już narzucać swoje zdanie nawet Francji, czy Anglii, co nie dawało szans Polsce na podjęcie rozmów na równorzędnych warunkach. Wszelkie problematyczne kwestie Beck powinien rozwiązywać przed konferencją w Monachium, natomiast rok 1938 uznał „Cat” za katastrofę. W 1939 r. autor nawoływał do likwidowania spraw spornych, a w zamian za wspieranie polityki niemieckiej za konieczne uważał otrzymanie przez Polskę kompensat niwelujących różnicę sił, gdyż dalsze odkładanie tych spraw na rzecz „melancholijnych spotkań” pozwalało wyłącznie na wzmacnianie zachodniego sąsiada.\nW marcu 1939 r. kanclerz zszokował światową opinię publiczną, co odbiło się również donośnym echem również w polskiej prasie. Najpierw wykorzystał tendencje separatystyczne Słowacji, która ogłosiła niepodległość 14 marca 1939, następnie 15 tegoż miesiąca, czescy politycy Emil Hácha oraz František Chvalkovský oddali „los narodu i kraju czeskiego w ręce wodza Rzeszy Niemieckiej”, pod „opiekę Niemiec” oddała się 23 marca 1939 r. także Słowacja, tego samego dnia przyłączony został do Rzeszy Okręg Kłajpedy. W międzyczasie Polska 16 marca uzyskała długo oczekiwaną wspólną granicę z Węgrami.\nŚrodowisko konserwatystów związane z „Czasem” winą za upadek Czechosłowacji obarczało jej przywódców oraz samo państwo, które prowadziło zbyt ambitną politykę i nie chciało w żaden sposób uregulować spornych spraw z sąsiadami. Doceniano, iż w tak doniosłym momencie polska dyplomacja nie pozostała bezczynną i doprowadziła do wspólnej granicy z Węgrami. Jednakże sukces ten nie przysłaniał zmian w Europie Środkowej, które były skrajnie niekorzystne dla Polski.\nDoceniając doprowadzenie do wspólnej granicy z Węgrami, odrzucano krytykę części pism, które uważały Węgry za poddane Trzeciej Rzeszy, nieprowadzące niezależnej polityki. Redaktor Jan Moszyński przekonywał, iż Węgry podobnie jak Polska chcą prowadzić w pełni samodzielną politykę, odrzucając zależność od Niemiec. Z tego względu sukces Węgier, traktował jako sukces Polski i możliwość prowadzenia wspólnej, opartej na przyjaźni, i co ważne, prowadzonej przez państwa będące podmiotami na arenie międzynarodowej polityki.\nDokonując na łamach „Czasu” próby oceny kolejnych zmian terytorialnych dokonywanych przez Trzecią Rzeszę zwracano uwagę na pozorność wzmocnienia hitlerowskich Niemiec. O sile państwa, bowiem stanowić miała wedle redakcji gospodarka i społeczeństwo. A miliony, które trafiły w granice Rzeszy, były czynnikiem obcym, który mógł zbuntować się w razie wybuchu konfliktu zbrojnego. Drugim elementem osłabiającym Niemcy było oburzenie międzynarodowe po złamaniu układów monachijskich, które porównywano do naruszenia neutralności Belgii podczas Wielkiej Wojny i liczono na możliwość zbudowania szerokiej koalicji antyhitlerowskiej. Narodowy socjalizm miał natomiast żyć w świecie iluzji i przeceniać swoje siły. Po złamaniu paktów Hitler miał stracić zaufanie nie tylko państw dotychczas neutralnych, ale także swoich dotychczasowych zwolenników.\nNiezwykle ciekawą analizę w przeddzień zniknięcia Czechosłowacji z mapy Europy przeprowadzono na łamach „Dziennika Poznańskiego”. W Europie panować miał wówczas stan podobny do wojny. Co więcej, już nie sama wojna, lecz jej groźba pozwalała na dokonywanie zmian terytorialnych. Charakterystycznym dla redakcji również było, iż zarządzenia gospodarcze i ograniczenia życia społecznego, które dotychczas miały miejsce podczas wojny, były wówczas stanem permanentnym w czasach pokoju. Było to wynikiem niezadowolenia państw centralnych wynikające z tego, że choć nie zostały pobite to spadły na nie ogromne obciążenia. Autor w swojej analizie stanu napięcia w Europie pisał, iż niekoniecznie wojna musi wybuchnąć miedzy państwami totalnymi a demokratycznymi, ważniejsza dla niego była „ewolucja narodowo-społeczna i walka o surowce”.\nZajęcie ziem czeskich w redakcji przyjęto z dużym spokojem, jako zakończenie złudzeń jakoby po konferencji monachijskiej Czesi byli niezależnym narodem. Dostrzeżono znaczącą zmianę w polityce Hitlera, który doprowadził tą aneksją do sytuacji, w której Rzesza przestawała być narodowo jednorodnym obszarem. Podobnie jak w przypadku „Czasu” częściową winą za upadek państwa czechosłowackiego obarczano rządzących nim oraz społeczeństwo, którego demoralizacja była przyczyną słabości kraju.\nRedakcja „Dziennika” w swoich analizach przyszłej polityki niemieckiej na ziemiach czeskich skupiała się na gospodarce niemieckiej, która wedle redaktora czasopisma miała opierać się na stałym wzroście produkcji, lecz jak sam piszący oceniał, nie mógł on trwać bez końca. Stały wzrost produkcji przemysłowej w Niemczech doprowadził do trudności gospodarczych i przerostu niektórych gałęzi przemysłu, szczególnie zbrojeniowego. Stan ten pogłębiał brak rynków zbytu dla niemieckich produktów, dlatego zasadniczym pytaniem stawianym w poznańskiej gazecie było to czy takowy uda się otworzyć na terenach Czech i Moraw. Wskazywano jednak na duże problemy, jako że tereny te były wysoko uprzemysłowione, więc sukces polityki Hitlera był bardzo ograniczony i sprowadzał się do zdobycia dostępu do nowych surowców. W przyszłości jak starano się przewidywać problemy gospodarcze mogły wywołać kolejne nerwowe ruchy kanclerza na arenie międzynarodowej.\nW wileńskim „Słowie” w doniesieniach dotyczących zajęcia ziem czeskich oraz ogłoszenia niepodległości przez Słowację podkreślono, iż wydarzenia te dokonywały się przy aprobacie i braku reakcji Zachodu. Jako pierwszy wydarzenie to omówił redaktor Stanisław „Cat” Mackiewicz. Nie krył on swojego podziwu dla działań Hitlera i wyjątkowości zaistniałych faktów. O unikatowości zaistniałych wydarzeń miało świadczyć doprowadzenie do wykreślenia niepodległego państwa z map świata w ciągu zaledwie kilku godzin, a ściślej ujmując na jednym spotkaniu. Natomiast respekt przed kanclerzem u Mackiewicza budziła ogromna dynamika i przeprowadzenie zmian granic bez oddania choćby jednego wystrzału. Tak jak w poprzednich i w tym dzienniku wysuwano zarzuty przeciw Czechom i czeskim politykom, gdyż nie znalazł się wśród nich nikt kto starałby się o obronę niezależności państwa.\nMimo wyczuwalnego respektu przed dokonaniami Trzeciej Rzeszy dużo bardziej widoczny jest nastrój klęski w publicystyce Mackiewicza. Nawet wspólnej granicy z Węgrami, nie uznawał on za sukces, gdyż było to wynikiem działania niemieckiej, a nie Polskiej, dyplomacji. Jak sam pisał „w obecnym położeniu Polski upatruję największe niebezpieczeństwo, w czym całkowicie zgadzam się z endekami, ludowcami i socjalistami”. Nieudolna polityka Józefa Becka, który doprowadził do niewspółmiernego wzrostu potęgi Niemiec względem Polski i nieumiejętność likwidacji najbardziej zapalnych punktów spowodowała, iż niemożliwym do zrealizowania była doktryna wspólnego działania z Niemcami, której tak długo bronił Mackiewicz. W ostatnim numerze przed osadzeniem w Berezie stwierdzał on: „Plan którego broniliśmy tj. plan wspólnego frontu Polski i Niemiec przeciw Rosji przy życzliwej neutralności demokracji zachodnich został zdruzgotany [podkr. S. M.]”.\nW przeciwieństwie do kasandrycznych przewidywań Mackiewicza, z dużym spokojem do kwestii zajęcia ziem czeskich podchodzono na łamach redagowanej przez Jerzego Giedroycia „Polityki”. Kryjący się za pseudonimem „Franciszek Czerwiski”, Adolf Bocheński pisał o niemieckim imperializmie jako konieczności dziejowej. Oczywiście dostrzegał on niebezpieczeństwo znacznego wzrostu potęgi zachodniego sąsiada, jednakże kolejne przyłączanie mniejszości narodowych zmniejszało w jego opinii imperialistyczne możliwości Trzeciej Rzeszy, gdyż każde z państw miało ograniczoną zdolność asymilacji narodowości obcych. Jako przykład podawał Polskę, dla której wręcz niebezpiecznym by było przyłączanie kolejnych, obcych, ziem. Dlatego Polska nie powinna stawać na drodze niemieckiemu imperializmowi, o ile ten nie działał na jej szkodę, a wzmacniać swoje sojusze oraz możliwości komunikacyjne ze światem na wypadek wojny. Polemizował również z „Catem” ukazując pozorność dotychczasowych wzmocnień Niemiec, szczególnie że w przypadku konfliktu zarówno Austria jak i Niemcy sudeccy stanęliby po stronie Hitlera, a wspólna granica polsko-węgierska likwidowała możliwość sojuszu Rzeszy z Ukrainą.\nReakcją na zmiany terytorialne dokonywane w Europie Środkowej przez Niemcy były starania polskiej dyplomacji o poparcie Wielkiej Brytanii. Stosowne rozmowy odbywały się w dniach od 4 do 6 kwietnia 1939 r. i zakończyły się wydaniem komunikatu 6 kwietnia o wzajemnych zobowiązaniach pomocy i współpracy.\nChoć redakcja „Czasu” nadal uważała, iż Polska powinna przestrzegać deklaracji o nieagresji z 1934 r., to podkreślono, iż po zerwaniu układów monachijskich przez Hitlera nikt nie odważy opierać się swojego bezpieczeństwa na umowach z Trzecią Rzeszą. Dlatego wyjazd Becka na rozmowy w Londynie zyskał pełną aprobatę redakcji. Komunikat o udzieleniu gwarancji przez Wielką Brytanię uznano jako przyczynek do uspokojenia sytuacji w Europie. Redaktor „Czasu” stwierdzał, iż w zaistniałej konfiguracji międzynarodowej niemieccy przywódcy nie będą chcieli zaryzykować zbrojnego konfliktu. Nie oznaczało to niedostrzegania takowego niebezpieczeństwa, wręcz przeciwnie, w obliczu zagrożenia niemieckiego i odrzucenia koncepcji porozumienia z zachodnim sąsiadem, należało, wedle redakcji, skupić się na wzmocnieniu sił społecznych, a nawet próbach porozumienia z „emigrantami brzeskimi”. W bardzo zbliżony sposób do londyńskich rozmów ministra Becka podchodziła redakcja „Dziennika Poznańskiego”. Jako uzupełnienie analiz przeprowadzanych na łamach „Czasu” należy zwrócić uwagę na uwypuklenie aspektów gospodarczych. Jak twierdził redaktor „Dziennika” Józef Winiewicz wojna była nieopłacalna dla wszystkich stron konfliktu. Podobnie panujący wówczas stan napięcia wojennego szkodził gospodarczo całej Europie, dlatego uważał za prawdopodobne, przyjęcie podobnej formuły jak w Monachium i rozwiązanie najbardziej palących problemów kanałami dyplomatycznymi.\nW wileńskim „Słowie”, którego redaktor został osadzony w Berezie Kartuskiej, wyjazd Józefa Becka do Londynu komentował zastępujący go Aleksander Bocheński. Pisząc przed wyjazdem, widział on położenie Polski jako daleko lepsze od tego w jakim znajdowała się Czechosłowacja przed rozbiorem. Zachód w jego opinii nie ufał już zapewnieniom Hitlera i nie miał zamiaru poświęcać swoich sojuszników na wschodzie za cenę pokoju. Dla Polski widział trzy możliwe scenariusze na przyszłość: 1) udział w koalicji na tyle silnej, by raz na zawsze odsunąć niebezpieczeństwo niemieckie 2) wejście w system sojuszów obronnych i wzajemnych gwarancji z mocarstwami demokratycznymi (co byłoby powrotem do systemu wersalskiego, który skończył się katastrofą), 3) politykę równowagi i „pozostawienie Niemcom wolnej ręki tam gdzie sojusze i nasze interesy nie są wmieszane (np. kolonie)”. Dwie pierwsze możliwości wydawały mu się niemożliwe do zrealizowania. Trzecia budziła obawy przed kolejnym wzmocnieniem się Trzeciej Rzeszy, lecz to do niej skłaniał się autor, przy czym konieczna byłaby odpowiednia rekompensata dla Polski, niwelująca dysproporcję sił polsko-niemieckich. Wydaje się, iż londyńska wizyta Becka, choć stale krytykowana, uwidoczniła redakcji bardzo wyraźnie możliwość wybuchu wojny i ataku Niemiec na Polskę. Redagujący pismo pod nieobecność „Cata” Bocheński, pisał: „nie wierzymy także, że Niemcy nas nie zaatakują”. Koniecznością więc było wzmocnieni sił wewnętrznych oraz wzrostu potęgi Polski, czego nie mógł jej zapewnić udział w żadnym bloku politycznym. Polska, choć co zostało wcześniej zaznaczone było mało prawdopodobne, mogła zostać, jako słabszy sojusznik, poświęcona na rzecz pokoju, jak miało to miejsce z Czechosłowacją w Monachium. Równocześnie w poczet sojuszników Zachodu mógł zostać wliczony Związek Radziecki, element skrajnie niepewny, który w innej konfiguracji zmieni front zostając sojusznikiem niemieckim. Autor zalecał więc oczekiwanie na dalszy rozwój kontaktów z Niemcami i równoczesne starania o kompensaty dla Polski. Dwustronny pakt z Wielką Brytanią uważał za zabezpieczenie, bez konieczności podporządkowania się polityce określonego bloku ideologiczno-politycznego.\nRedakcja „Polityki” spokój Polski widziała w jej wewnętrznej sile i korzystnemu położeniu geopolitycznemu. Hitler miał obawiać się wywołania otwartego konfliktu, który zmieniłby się w wojnę na dwa fronty, lecz jak przewidywano, brytyjskie zaangażowanie w sprawy Polskie nie osłabi nacisków politycznych i rezygnacji z żądań niemieckiego kanclerza. Przy czym wzbraniano się przed pomysłem wojny zaczepnej sprowokowanej przez Polskę, gdyż jedynym skutkiem byłoby osłabienie się względem ZSRR. Dodatkowo cele możliwej wojny widziano wyłącznie na wschodzie i na terenach zamorskich jako strefy polskich wpływów, a nie w nabytkach terytorialnych. Dlatego stwierdzano, iż Polska mogła włączyć się do wojny tylko gdy wymagały od niej tego podpisane traktaty, lub honor, lecz nie polityka bloków ideowych wobec których powinna zachować neutralność.\nNa łamach związanej z Janem Bobrzyńskim „Naszej Przyszłości” jak zauważał autor opracowania pisma nie odnoszono się bezpośrednio do wydarzeń zachodzących w 1939 r., jednakże nie oznaczało to nie dostrzegania zagrożenia płynącego z za zachodniej granicy. Co bardzo charakterystyczne na łamach powyższego pisma już od początku 1939 roku zaczęto analizować możliwość porozumienia niemiecko-sowieckiego. Ocena takiej konfiguracji międzynarodowej była jednoznaczna: „nic gorszego nie może nas spotkać. Wszelkie plany ekspansywne nowoczesnej swastyki, wszelka agitacja nowoczesnego rosyjskiego bolszewizmu są niczym w porównaniu do stabilizacji prusko-rosyjskich stosunków […], porozumienie Berlina z Moskwą (czy na razie z Kijowem) na platformie stabilizacji stosunków »małorosyjskich«, czy białorosyjskich w ogóle równałoby się zagładzie Polski”. Zagrożeniu temu nie przeszkadzały różnice ideologiczne państw, które redakcja uznawała za pozorne. Przeczono tezie jakoby nazizm, czy faszyzm miały obronić Europe przed Związkiem Radziecki, gdyż ustroje te miały rodowód marksistowski i wszystkie czerpały z jednej doktryny socjalistycznej, czyli „zakucia człowieka w wieczną niewolę społeczną i usunięcia Boga, jako pojęcia niewygodnego dla osiągnięcia tego celu”. Dopiero z pewnym opóźnieniem, gdyż w numerze z maja-czerwca dostrzeżono gwarancje brytyjskie jako czynnik wpływający pozytywnie na położenie Polski. Porozumienie z Anglią dawało możliwość obu państwom do współdziałania na rzecz pokoju oraz „sparaliżowania szaleńczego rozmachu zdobywczego potomków krzyżackich”. Przy czym należy zaznaczyć, iż mimo stałego zajmowania się zagrożeniem niemieckim, redakcja starała się przekonać społeczeństwo, iż prawdziwa groza, gdyż doprowadzająca do rozkładu społeczeństwa płynęła ze wschodu.\nOstateczny krach koncepcji polityki konserwatystów względem Niemiec nastąpił po jednostronnym wypowiedzeniu przez Hitlera polsko-niemieckiej deklaracji o nieagresji podczas przemowy w Reichstegu 29 kwietnia 1939 r. Pomimo wspierania przez konserwatystów porozumienia z zachodnim sąsiadem, to uznano, iż polityka kanclerza prowadzi świat do katastrofy. Polska w żadnym wypadku nie powinna ulegać niemieckim żądaniom, szczególnie, iż mogła liczyć na pomoc mocarstw zachodnich. Nawet uznawane za najbardziej germanofilskie pisma jak „Słowo” i „Polityka” stwierdzały, że przemówienie Hitlera zakończyło okres niedomówień w polityce zagranicznej, a nazistowskiemu przywódcy nie chodziło nawet o Gdańsk, czy autostradę, a jedynie o zastraszenie Polski. Dlatego też polski MSZ powinien twardo stać na stanowisku nienaruszalności polskich interesów i granic, grożąc rozpoczęciem walki w ich obronie.\nPolityka prowadzona przez niemieckiego kanclerza i reakcje konserwatystów publikowane na łamach ich pism w kwietniu i początku maja 1939 r. należy uznać za koniec koncepcji dopuszczających możliwość pokojowego współistnienia z zachodnim sąsiadem. Środowisko związane z „Czasem” uznawało słuszność polskiej polityki zagranicznej i kontynuowało jej wspieranie, co też znalazło odzwierciedlenie w postanowieniach Rady Naczelnej Stronnictwa Zachowawczego. Na przeciwnym biegunie można osadzić „Słowo” z redaktorem Stanisławem Mackiewiczem dla którego 1939 r. był podwójną katastrofą, intelektualną, gdyż załamała się jego wizja współdziałania z Trzecią Rzeszą, a także osobisto-zawodową i osadzeniem tego wielkiego publicysty w Berezie Kartuskiej.\n Na temat stosunków polsko-niemieckich i recepcji Niemiec wśród polskich konserwatystów zob. np.: E. Czapiewski, Konserwatyści a hitleryzm, „Sobótka 1984, nr 2; Tenże, „Słowo” wileńskie o Anschlussie Austrii, „Acta Universitatis Wratislaviensis” 1988, nr 36; J. Faryś, Konserwatyści a polska polityka zagraniczna 1918-1939, „Zeszyty Naukowe Akademii Rolniczej w Szczecinie” 1979; Tenże, Koncepcje Polskiej polityki zagranicznej 1918-1939, Warszawa, s. 341-344, B. Gałka, Konserwatyści w Polsce w latach 1935-1939, Toruń 2013, s. 332-343; J. Gzella, Między Sowietami a Niemcami: koncepcje polskiej polityki zagranicznej konserwatystów wileńskich zgrupowanych wokół „Słowa” (1922-1939); Toruń 2011, s. 397-423,\n Jan Moszyński, Refleksje Noworoczne, „Czas” (dalej „C”) 1939, nr 1, s. 1.\n Tenże, Wizyta w piątą rocznicę, „C” 1939, nr 26, s. 1.\n Tenże, Mowa Adolfa Hitlera, „C” 1939, nr 32, s. 1, 3; Tenże, Trzecia Rzesza tworzy „Grossraumwirstschaft”, „C” 1939, nr 33, s. 1.\n J. W. [Józef Winiewicz], Hitler-Beck, „Dziennik Poznański” (dalej „DP”) 1939, nr 6, s. 1; Tenże, Przegląd partnerów, „DP” 1939, nr 9, s. 1; Tenże, Cena której Berlinowi nie zapłacimy, „DP” 1939, nr 12, s. 1.\n „Duch lęku unosi się nad światem”, „DP” 1939, nr 25, s. 1.\n J. W. [Józef Winiewicz], …więc pokój, „DP” 1939 nr 26, s. 1.\n Atak łączył się z postulatami niezależnej polityki zagranicznej wysuwanej przez „Czas” w opozycji do Stanisława Mackiewicza oraz Stanisława Strońskiego. Zarzucano im, iż oparcie się o jedno z mocarstw, czy to Francję, czy Niemcy doprowadził do uzależnienia się Polski od któregoś z nich. Doprowadziłoby to tylko do pozornego współdziałania, a w rzeczywistości do wykorzystywania Polski w rozgrywkach międzynarodowych. Zob. Niezrozumiały opór, „C” 1938, nr 279, s. 1; (jm.) [Jan Moszyński], Dwa błędne kierunki, „C” 1938 nr 357, s. 1, 3.\n Cat [Stanisław Mackiewicz], Kiedy p. Beck wysiada z tramwaju, „Słowo” (dalej „S”) 1939, nr 1, s. 1.\n Tenże, W sprawach polsko-niemieckich, „S” 1939, nr 28, s. 1.\n Tenże, Mowa Hitlera, a polityka polska, „S” 1939, nr 31, s. 1.\n Tenże, Mowa Hitlera, a polityka polska, „S” 1939, nr 31, s. 1; tenże, Katastrofa polityczna Polski w 1938 r., „S” 1939, nr 54, s. 1.\n Cytat za M. Kamiński, M. Zacharias, Polityka zagraniczna II Rzeczypospolitej 1918-1939, s. 262. Szerzej na temat polskiej polityki zagranicznej w okresie przemian w Europie Środkowej, zob. tamże, s. 227-254.\n A. G., Nowa sytuacja w środkowej Europie, „C” 1939, nr 75, s. 1 i 3.\n (jm.) [Jan Moszyński], Wspólna granica, „C” 1939, nr 76, s. 1.\n Tenże, Pyrrhusowe zwycięstwo, „C” 1939, nr 80, s. 1; Bilans strat i zysków, „C” 1939, nr 85, s. 1.\n S. Mosser, Narody już dziś żyją w stanie nieustającej wojny, „DP” 1939 nr 59, s. 1.\n J. W. [Józef Winiewicz] Słabym i wspólna granica nie pomoże, „DP” 1939, nr 63, s. 1.\n J. Gutsche, Charaktery, „DP” 1939, nr 71, s. 1.\n J. Winiewicz, Zmotoryzowane Niemcy, „DP” 1939, nr 42, s. 1.\n A. L. Przekleństwo rogu obfitości, „DP” 1939, nr 67, s. 1.\n Sz. Węgrzy wkroczyli na Ruś podkarpacką, „S” 1939, nr 73, s. 1.\n Cat [Stanisław Mackiewicz], „S” 1939, nr 74, s. 1.\n Tamże; J. Rawita-Gawroński, Czesi, „S” 1939, nr 83, s. 3.\n Tenże, Los Polaków w rękach prezydenta, „S” 1939 nr 76, s. 1.\n Tenże, Dwie doktryny polityczne w Polsce, a praktyka polityczna min. Becka, „S” 1939, nr 80, s. 1. Informację o wywiezieniu Stanisława Mackiewicza do Berezy podano na pierwszej stronie w ocenzurowanym numerze z dnia 23 marca, zob. „S” 1939, nr 81, s. 1.\n Franciszek Czerwiski, Bilans strat i zysków polskiej polityki zagranicznej, „Polityka” (dalej „P”) 1939, nr 6, s. 1-3.\n M. Kamiński, M. Zacharias, dz. cyt., s. 269. Szerzej na temat starań o sojusz polskiej dyplomacji o wsparcie ze strony Wielkiej Brytanii zob. M. Kornat. Polityka Zagraniczna Polski 1938-1939, Gdańsk 2012, s. 304-368.\n (jm.) [Jan Moszyński], Po deklaracji premiera Chamberlaina, „C” 1939, nr 92 s. 1.\n Tenże, Odpowiednia chwila, „C” 1939, nr 97, s. 1.\n Józef Winiewicz, Polityczna Wielkanoc, „DP” 1939, nr 83, s. 1.\n Al. Bocheński, Hitler mówi. Beck wyjeżdża, „S” 1939, nr 92, s. 1.\n Tenże, Notatki polemiczne, „S” 1939, nr 95, s. 3.\n A. Trzaska, Przegląd zagraniczny, „P” 1939, nr 9, s. 3.\n Co to jest „polityka 1934 r.?”, „P” 1939, nr 7, s. 1, 8.\n Włodzimierz Mich, Publicystyka polityczna „Naszej Przyszłości” 1931-1939, Lublin 2009, s. 247-251.\n Sekc. Dla Spraw Zagr. Zw P. M. P., Polski Gdańsk a nowy najazd białej Rosji, „Nasza Przyszłość” (dalej „NP”) 1939, nr 68-69, s. 62-63.\n Sekc. Dla Spraw Zagr. Zw P. M. P, Wskrzeszone upiory, „NP” 1939, nr 70, s. 14-15.\n Sekc. Dla Spraw Zagr. Zw P. M. P, Baczność na wschód!, „NP” 1939, nr 71-72, s. 16.\n W. Mich, dz. cyt. s. 255-256.\n A. G., Dwie polityki, „C” 1939, nr 120, s. 1; A. Kl., Po tamtej stronie siedzą na drzewach…, „DP” 1939, nr 99, s. 1.\n Bohdan Łączkowski, Są dwa rozwiązania, „P” 19393, nr 11, s. 1; J. M [Józef Mackiewicz], Z Hitlerem nie można – polemizować, „S” 1939, nr 117, s. 1. s\n J. Faryś, Koncepcje polskiej polityki zagranicznej, Warszawa 1982, s. 355.


Antyperspirant Garnier Neo - Soft Cotton - PRAWIE OGARNIAM\nWszystko było ok, dopóki tubka była w miarę pełna. W połowie robi się już coraz trudniej, a pod koniec to pewnie będzie jak z wyciskaniem końcówki pasty do zębów. Czyli opakowanie dużo straci na swoim wyglądzie 😉\nNo dobra, przechodzimy do tego stosowania. Producent wspomina, że odpowiednia ilość produktu to taka, którą… nie czuć. Przyznam szczerze, że ja miałam z tym problem 😉 Jak wycisnęłam mało, to nie starczało na całą pachę. Jak odrobinę więcej, to już musiałam czekać aż wyschnie. Koszulka też ucierpiała kilka razy – na szczęście łatwo się spiera.\nantyperspirant dezodorant garnier kosmetyki\nDawno dawno temu byłam kosmetoholiczką, którą testowała większość drogeryjnych nowości. W pewnym momencie zaczęło…\nGarnier color sensation Bursztynowa Czerwień Farba jest nowością i aktualnie jest w promocji w…\nWarzywa na patelnie to coś, co zawsze mam w zamrażarce. Zwykle kupuję trio warzywne…\nJeśli chodzi o gotowanie, to jestem totalnym leniem. Lubię zjeść smacznie, ale jak sobie…\nPrevious Post Niedzielnik #15\nNext Post Niedzielnik #16


Pogoda Salsk ⇒ Prognoza pogody w Salsk • Długoterminowa Pogoda na dziś, jutro w Rosji ⇒ METEOPROG.PL\nPogoda w Salsk\nPogoda Salsk – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Salsk dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Salsk na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Salsk - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Salsk pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Salsk – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Salsk tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Salsk na 07 03 - 11 03\nprognoza pogody w Salsk\nPogoda w Salsk: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie\nPogoda w Salsk: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Firma w mediach - „polowanie na czarownice" czy szansa na budowanie wizerunku? - MCS\nFirma w mediach - „polowanie...\nFirma w mediach - „polowanie na czarownice" czy szansa na budowanie wizerunku?\nWiele osób ze sfery biznesu, polityki, czy świata rozrywki jest stale poddawana testowi wypowiadania się na niewygodne dla nich tematy. Kluczowe w tym kontekście jest poznanie zasad budowania pozytywnego wizerunku reprezentowanej instytucji w sytuacji, gdy trzeba dostosować wypowiedź do oczekiwań dziennikarza. Jego unikatowość polega na powiązaniu doradztwa strategicznego w zakresie kształtowania wizerunku z praktyką wypowiedzi przed kamerą. Program szkoleniowy uwzględnia indywidualne potrzeby i predyspozycje uczestników. Jest oparty o ćwiczenia praktyczne, które pozwolą na nabycie umiejętności przekazania najważniejszych tez w trakcie różnych wypowiedzi - tzw. „setki”, wywiadu, czy dyskusji panelowej. Szkolenie trwa ok. 6 godzin. Realizuje go zespół trenerski - konsultant o kilkunastoletnim doświadczeniu w komunikacji i budowaniu wizerunku firm i osób oraz dziennikarz i kamerzysta. Uczestnik otrzymuje rekomendacje do dalszej pracy z zakresu komunikacji werbalnej i pozawerbalnej i strategicznego pozycjonowania prezentowanych treści.\nfirma-w-mediach- (0.0 Bitów)


makulatura | Ekonomia\nŚrodowisko to bardzo istotny element, który jest stworzonym przez nas wspólnym domem. Każdy człowiek pomieszkuje ziemię, skutkiem tego powinien nie wyłącznie korzystać z jej dobrodziejstw, niemniej jednak przede wszystkim zadbać o to, żeby wolno było wykorzystywać ją w dobrym znaczeniu tego słowa. Doglądając o środowisko należałoby przede wszystkim pomyśleć o wprowadzanie zasad w domu. Generalnie obowiązuje segregacja odpadów, do której można się przyzwyczaić. Nic nas nie kosztuje, to, że wyrzucimy należyte śmieci do odpowiadającego im pojemnika – oto recykling. Środowisko, jakie nie będzie zadbane, nie będzie właściwie traktowane, może bezpowrotnie zmieniać się na gorsze. Zachwianie ekosystemu na sto procent było by dla nas, ludzi, poważnym kłopotem. Wypada walczyć z niegodziwością ludzką wobec naszego domu, wobec środowiska. Powinno się ogłosić także, o tym, że korzystanie z surowców wtórnych, konkretnych minerałów itp ., powinno być jak najbardziej zminimalizowane. Ludzie za bardzo umieją korzystać przykładowo z ropy naftowej, jaka prędzej czy następnie wyczerpie swoje zapasy ze złóż.


Wynajem zsypów - rękawów budowlanych Poznań - SAN-EKO Poznań - wywóz gruzu, odpadów i śmieci - tani wynajem kontenerów\nWYNAJEM ZSYPÓW - rękawów BUDOWLANYCH Poznań\nŚwiadczymy usługę wynajmu rękawów budowlanych na gruz na obszarze Poznania oraz powiatu poznańskiego.\nWynajem rękawów budowlanych do gruzu Poznań\nZsyp budowlany, często nazywany “rękawem budowlanym” czy „rękawem na gruz” to niezastąpione oprzyrządowanie na pracach budowlanych, w trakcie remontów przeprowadzanych na wysokich kondygnacjach w kamienicach, blokach, podczas prac dekarskich czy na rusztowaniach.\nZsyp do gruzu jest bardzo pomocny, ponieważ pomaga przy zachowaniu porządku oraz bezpieczeństwie na budowie jak również usprawnia pracę. Jego wynajem w naszej firmie jest stosunkowo tani w porównaniu do innych firm.\nUżywanie rękawów zsypowych znacznie wpływa na zmniejszenie zapylenia, natomiast odpady, które przez niego trafiają są kierowane bezpośrednio do kontenerów przeznaczonych do ich wywozu.\nZsyp na gruz składa się z kilku rodzajów elementów.\nRama montażowa – główny element utrzymujący oraz zapewniający stabilność przy całej konstrukcji. Podczas zasypywania poddawana jest dużym naciskom, dlatego bardzo istotne jest, aby była prawidłowo zamontowana oraz solidnie podparta.\nKosz zasypowy – to element umieszczony jako pierwszy w ramie montażowej. Jego specjalne wyprofilowanie ma na celu ułatwienie umieszczania gruzu oraz innych odpadów.\nLejki – elementy służące do nadania odpowiedniego kierunku dla usuwanego odpadu. Połączone są kolejno ze sobą i z koszem zasypowym za pomocą wytrzymałych łańcuchów, które służą także jako amortyzacja dla spadającego odpadu. Do uzyskania właściwej długości zsypu , dobiera się odpowiednią ilość lejków.\nWciągarka – bardzo przydatny element w celu wciągnięcia lejków na bardzo dużą wysokość. Rama montażowa wciągarki jest przygotowana do bezpośredniego zamocowania.\nPrzykładowy montaż zsypu budowlanego


...SZKATUŁKA...: RECENZJA - DOTTORE - SACHA BUTTER - GLAM - MASŁO DO TWARZY I CIAŁA!\nAutor: ...SZKATUŁKA... o 15:46\nRetromoderna 13 stycznia 2017 15:51\nSzkoda, że się nie do końca sprawdziło. Ja nie miałam produktów z tej firmy.\nMonika Ozdoba 13 stycznia 2017 17:04\nClaudiaMorningstar 13 stycznia 2017 18:01\nNie słyszałam o tej firmie :D\nMadlen 14 stycznia 2017 10:46\nNie znam, szkoda, że nie podpasował.\nMagdalena B 15 stycznia 2017 19:03\nnie jestem przekonana do kosmetyków 2w1 jesli chodzi o twarz ;D\nOla i Agata 15 stycznia 2017 19:30\nNie słyszałam o tej firmie. Nie ufam kosmetykom, które są przeznaczone jednocześnie do pielęgnacji ciała i twarzy. Zawsze mam wrażenie, że jeśli nałożę taki produkt na buzię to stanie się jakaś katastrofa.\nSzkoda, że produkt się u Ciebie nie sprawdził.\nMargaretka W 17 stycznia 2017 12:11\nJa też wolę kosmetyki przeznaczone do konkretnego fragmentu ciała, a nie jeden do wszystkiego ;)


» Swobodny kombinezon z modalu\nKod produktu: 2210_SC014\nKombinezon zaprojektowano i uszyto w rodzinnej firmie pod Łodzią. Model wykonany z mikromodalu, niezwykle wytrzymałego i chłonnego materiału. Góra kombinezonu uszyta na tzw. zakładkę, ładnie eksponuje dekolt. Krótki, delikatnie rozszerzany rękaw, a w pasie delikatne marszczenie, podkreślające talię. Dół kombinezonu to spodnie z lekko rozszerzaną nogawką. Ten model doskonale sprawdzi się jako strój do domowego relaksu. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby wykorzystać go w wiosennej lub letniej stylizacji. Wystarczy założyć sandałki i wyjść na spacer. Kombinezon dostępny jest w trzech kolorach: klasycznej czerni, delikatnym kremie oraz odważniejszej czerwieni.


1. 26-letnia kobieta kilka miesięcy temu rozpoczęła pracę lekarza po stażu podyplomowym. Skarży się na nadmierną senność w ciągu dnia. W wywiadzie: od momentu rozpoczęcia pracy ma problemy z zasypianiem (zajmuje jej coraz więcej czasu, nieraz leży w łóżku aż 2 godz., zanim zaśnie). Przez to śpi krócej niż do tej pory, czyli 4-5 godz. na dobę. Rano budzi się bardzo niewyspana. Kiedy tylko ma możliwość, próbuje spać w ciągu dnia tyle czasu, na ile może sobie pozwolić. Podczas studiów miewała podobne problemy, nasilające się szczególnie podczas sesji. W rozmowie przyznała się do częstego spożywania niewielkich ilości alkoholu przed snem w celu „rozluźnienia się”. Jaką diagnozę należy postawić i jakie postępowanie zaproponować?\nA. Rozpoznanie to reakcja adaptacyjna na stres pod postacią problemów z zasypianiem. W razie występowania bodźca stresogennego i problemów z zaśnięciem należy zalecić przyjmowanie krótkodziałającej benzodiazepiny (np. alprazolamu)\nB. Rozpoznanie to nadmierna senność. Należy zlecić stosowanie metylofenidatu oraz kontrolę za miesiąc\nC. Rozpoznanie to bezsenność przewlekła. Należy zlecić stosowanie długodziałającej benzodiazepiny (np. estazolamu) na 1-2 godz. przed planowanym zaśnięciem oraz kontrolę za miesiąc\nD. Rozpoznanie to bezsenność przewlekła. Należy zlecić stosowanie krótkodziałającego agonisty receptora benzodiazepinowego (np. midazolamu, zolpidemu czy zaleplonu) w razie problemów z zaśnięciem (po 30 min leżenia w łóżku) oraz kontrolę za miesiąc\nE. Rozpoznanie to bezsenność przewlekła. Pacjentce należy zaproponować psychoterapię poznawczo-behawioralną bezsenności w celu nabycia umiejętności radzenia sobie z lękiem i stresem, wytłumaczyć zasady higieny snu, zalecić doraźne stosowanie nasennego krótkodziałającego agonisty receptora benzodiazepinowego (np. zolpidemu) w razie problemów z zaśnięciem (po 10-15 min leżenia w łóżku) oraz kontrolę za miesiąc\nU pacjentki należy zdiagnozować bezsenność przewlekłą (okres trwania >1 miesiąca) spowodowaną stresem, której konsekwencją w ciągu dnia jest nadmierna senność. Prawdopodobnie u tej osoby [...]\nTen pacjent najprawdopodobniej cierpi na obturacyjny bezdech senny. Typowo na tę chorobę cierpią otyli mężczyźni w średnim wieku chorujący na nadciśnienie. Najlepszą [...]\nMłody mężczyzna najprawdopodobniej cierpi na somnambulizm. Aby potwierdzić lub wykluczyć tę chorobę, należy przede wszystkim spotkać się z nim bezpośrednio. Po dokładnym [...]\nPrzedstawiony opis kliniczny jednoznacznie wskazuje na narkolepsję z katapleksją. W celu potwierdzenia rozpoznania niezbędne jest wykonanie badań diagnostycznych, takich jak polisomnografia i MSLT, które [...]\nU pacjenta należy rozpoznać zespół niespokojnych nóg (RLS). Przymus poruszania kończynami, powodujący ustąpienie dyskomfortu, jest na tyle charakterystyczny, że trudno go pomylić [...]\nPrzewlekłe przepisywanie agonistów receptora benzodiazepinowego (zarówno starej, jak i nowej generacji) jest błędem w sztuce, ponieważ codzienne stosowanie tych leków przez okres dłuższy [...]\nFizjologiczne zmiany architektury snu podczas ciąży powodują zwiększoną senność w ciągu dnia (i w konsekwencji drzemki dzienne), sen nocny przerywany wybudzeniami, zmniejszenie ilości snu [...]\nU większości pacjentów cierpiących na choroby reumatyczne i inne choroby przebiegające z bólem występują zaburzenia snu o różnej postaci i nasileniu. Najważniejsze w tym przypadku jest usunięcie [...]


LosyZiemi.pl - odporna\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for odporna\nWygląda na to, że brytyjska mutacja koronawirusa mutuje jeszcze bardziej, upodabniając się do mutacji południowoafrykańskiej i brazylijskiej, co potencjalnie czyni wirus bardziej odpornym na szczepionki - poinformowali brytyjscy naukowcy. W niektórych próbkach wirusa przeprowadzone testy wykazały mutację oznaczoną symbolem E484K, która już wcześniej została zaobserwowana w wariantach południowoafrykańskim i brazylijskim. Są to jednak ... Czytaj wiecej\nCzas, kiedy wielu z nas ma już dość walki z marznącym na szybach lodem, to idealny moment na taką właśnie wiadomość. Naukowcy z Uniwersytetu w Houston ogłosili właśnie, że udało im się stworzyć polimerową powłokę, która zapobiega przywieraniu lodu do jakiejkolwiek powierzchni. Jak pisze w najnowszym numerze czasopismo "Materials Horizons", ... Czytaj wiecej\nIndie – Wykryto pierwszy przypadek gruźlicy całkowicie odpornej na leki\nśroda, 18.01.2012 23:41 wibi. Kategorie: Świat i Wszechświat, Wirusy, choroby i epidemie, Zagrożenia Tagi: antibiotics, antybiotyki, gruźlica, India, Indie, odporna, resistant, tuberculosis\nW Indiach wykryto pierwszy przypadek gruźlicy całkowicie odpornej na leki. Lekarze w Bombaju donoszą o dwunastu osobach, u których gruźlica nie reaguje na żadne antybiotyki. Troje z tych pacjentów zmarło. Indyjskie Ministerstwo Zdrowia prowadzi śledztwo i wysłało do Bombaju specjalny zespół lekarzy. W zwykłych przypadkach gruźlicę leczy się antybiotykami; kuracja trwa od ... Czytaj wiecej


Trasa kolejowa nr 291- Wałbrzych Szczawienko - początek - Geocaching Opencaching Polska\nTrasa kolejowa nr 291- Wałbrzych Szczawienko - początek - OP6007\nTrasa kolejowa nr 291 - Wałbrzych Szczawienko - początek\nWysokość: 385 m n.p.m.\nData ukrycia: 19-01-2013\nData utworzenia: 19-01-2013\nData opublikowania: 19-01-2013\nOstatnio zmodyfikowano: 15-09-2013\nZapraszam do udziału w zabawie, która docelowo będzie składała się z trzech etapów. Zaczynamy tą skrzynką i poprzez poszczególne etapy docelowo znajdziemy się na końcu zapomnianej trasy kolejowej nr 291 Wałbrzych Szczawienko przez Szczawno Zdrój, Biały Kamień, Boguszów Gorce, Unisław Śląski, Mieroszów, aż do Mezimesti w Czeskiej Republice. Po przejściu (przejechaniu) całości, dla najbardziej wytrwałych będzie czekał dodatkowo extra bonus. Ze względu na długość trasy ( 34,5 km ) nie wszystkie etapy zostaną opublikowane jednocześnie. Etap pierwszy zaczynamy na Dworcu Wałbrzych – Szczawienko a kończymy w Boguszowie Gorcach, ale nie obawiajcie się , będzie się składał z kilku samodzielnych keszy do zaliczenia i odwiedzenia w dogodnym dla Was czasie.\nStacja Wałbrzych Szczawienko - Stacja 2 klasy usytuowana na 65,930 km linii Wrocław Świebodzki – Zgorzelec oraz początkowa dla linii do Mezimesti położona na wysokości 377 m npm. Oddana do użytku 01.03.1853 roku. Od 15.05.1878 roku po wybudowaniu linii do Mezimesti stacja węzłowa. Stacja posiadała budynek dworca usytuowany między peronami, 3 perony, przejście podziemne, parowozownię, 2 nastawnie WS i WS1, ubikację, zabudowania gospodarcze, rampę boczno czołową, wagę wozową, halę dla jednostek elektrycznych i plac ładunkowy z dźwigiem. Po stronie wałbrzyskiej są 2 tory główne zasadnicze z peronami i 4 boczne a po stronie do Szczawna 1 główny zasadniczy, 2 główne dodatkowe i 8 bocznych. Stacja obsługiwała 6 bocznic (do ciepłowni, do CPN, do KEM-BUD, do zakładów porcelany, do stolarni oraz WAMAG). Ze stacji odchodziła też bocznica do podstacji trafo. Obecnie czynna jest bocznica do ciepłowni i prawdopodobnie jeszcze do składu CPN. Przejście podziemne zasypano, zlikwidowano ubikację oraz pozostałe budynki gospodarcze w rejonie peronów. W latach 50-tych rozebrano parowozownię. W latach 90-tych rozebrano linię biegnącą przez Szczawno Zdr. pozostawiając tylko odcinek do bocznic na Piaskowej Górze. Obecnie budynek dworca nieczynny – okna pozabijane płytami.\nLinię wybudowano w celu ominięcia krętych serpentyn linii kolejowej w okolicach Wałbrzycha która w tamtych czasach była zapchana towarówkami z węglem. Miało to skrócić czas jazdy pociągów pośpiesznych oraz umożliwienie tranzytu węgla z zagłębia wałbrzyskiego w kierunku Czech. Linię oddano 15.05.1878 roku a w czerwcu 1914 roku jako pierwszą zelektryfikowano. Na trasie linii usytuowano 4 stacje (Szczawno Zdr, Biały Kamień, B. Gorce Tow, i Mieroszów) w tym 1 towarowa (B. Gorce Tow.), i 2 przystanki (Unisław Śl. i Golińsk). W latach 1960 - 90 powstał zespół bocznic na Piaskowej Górze. Po wojnie w 1945 roku Rosjanie zdjęli trakcję elektryczną. Ponieważ węgiel stał się wtedy surowcem strategicznym, ważniejsze było uruchomienie i utrzymanie linii przez tereny Wałbrzycha, linia przez Szczawno Zdr. straciła na znaczeniu. Ostatecznie na odcinku Wałbrzych Szczawienko - B.Gorce Wsch. przewozy osobowe zawieszono w 1965 a towarowe w 1970 roku. Ostatecznie odcinek ten zlikwidowano w 1996 roku. Pozostał tylko nieduży odcinek za Wałbrzychem Szawienko jako Zespół Bocznic "Piaskowa Góra" o numerze 869. Odcinek od B. Gorce Wsch. zmodernizowano i służy do tranzytu towarów do Czech.\nLinia do roku 1971 miała nr. 202 później w latach 1971 - 80 miała nr.275 a od 1980 roku ma nr. 291\nKesz to mały pojemnik klipsowy. Na starcie zawiera logbook, ołówek i temperówkę nie na wymianę, trzy certyfikaty dla pierwszych znalazców.\nNa całej dlugości trasy, w pojemnikach znajdują się literki, które należy notować gdyż będą potrzebne do rozszyfrowania kodu aby znaleźć super bonus. W tej skrzynce szukaj na ostatniej stronie logbooka :)\nAttention.All the way in containers are characters, that you should note because they will be required to decode a code. This code will help you to find extra-bonus. In this case you can it find on the last page of logbook.\nLEGIA - Całkowity dystans: 855 km\nWpisy do logu: 56x 3x 1x Wszystkie wpisy


Kiedy zasłużona emerytura?\nPowinna odejść . Znów stacja schodzi na psy , wciskając nam discopolo i tych żałosnych prowadzących. Te ostatnie koncerty to jakaś porażka, a kadzielnia to było totalne dno .\nKsiążkę o życiu erotycznym prezesa to bym kupił.\nMiesięcznice erotyczne - to mógł być przełom w życiu seksualnym Polaków zrzeszonych w PIS ale prezes nie wykorzystał tej szansy jaka dała mu historia.\nPolsat zszedł na psy.\nA to akurat dobrze o niej świadczy - znaczy się nie ogląda Polshitu (zresztą reszta stacji jest jeszcze gorsza a palmę pierwszeństwa jeśli chodzi o shit dzierży... TVP z programem Sławomira czy Discopoland itp, o jakichś Elif, tureckich serialach czy pożal się Boże Koronie Królów nie mówiąc. Ale cóż.. tam programy "rozrywkowe" dostosowały się do reszty czyli Pospieszalskiego i Holeckiej\nWiocha i jeszcze raz nie obrażając ludzi mieszkających na polskiej wsi WIOCHA !!!!!!\nEpickie to i patetyczne zarazem.\nA ja wszedłem na stronę z nadzieją, że widać było kawałek sutka albo boberka :-).


" DZIEŃ DZIECKA" Wg. wieku - bunie.pl\n» " DZIEŃ DZIECKA" Wg. wieku\n2-3 lata (54)\nDrewniana kuchnia z tablicą dla dzieci Halden ECOTOYS\nBasic Builder Case – KLOCKI JEŻYKI – 50 elementów w walizce\nAuzou Gra szukaj i dopasuj zwierzęta świata 3+ 53047\nBinabo Klocki. 24 elementy\nCzuCzu Puzzle progresywne 22 el. Pojazdy na budowie 2+\nCzuczu Poznaję zawody 4+\nCzuCzu ZAGADKI z dziurką 3+ Karty z zadaniami Książeczka\nCzuCzu, Kosmos, puzzle przestrzenne, 2+\nDługie rysowanki 3+ Rysuję po śladzie. Baśniowa...\nDrewniana gra statki\nDrewniana kasa ze skanerem\nDrewniany auto transporter\nDrewniany tor zjeżdżalnia + 6 autek + cymbałki\nDuży zestaw drewnianych klocków z matą z puzzli dwustronną\nFabryka kształtów innowacyjny sorter\nFABRYKA MAGICZNEGO PIASKU SO SAND\nFarby do malowania palcami - 4 kolory z brokatem


MATEmasagrator - forum gram.pl\nW Call of Duty: Advanced Warfare nie da się wykorzystać quick-scope\nMATEmasagrator odpisał Gram.pl na temat w Archiwum tekstów\nNie pamiętam jak na PC, ale konsolowe na pewno mają funkcję Aim Assist.\nJeśli chodzi o to dlaczego duża część mechanizmów nie została opisana w grze to pozostanę optymistą i będę utrzymywał, że była to świadoma decyzja Bungie. Natomiast co do fabuły, tutaj pełna zgoda, bo stoi na żenującym poziomie. Z drugiej strony ma to też jakiś pozytywny wymiar - nie brakuje ludzi, którzy próbują jakoś tłumaczyć sobie luki fabularne i dzięki temu powstają ciekawe teorie spiskowe. Moja ulubiona jest dość przewrotna, . Piszę to z przymrużeniem oka, bo tak naprawdę nie jest dobrze, kiedy gracze sami próbują nadać sens fabule, bo scenarzyści nawalili na całej linii.\nPewnie będzie, ale dostępna jako DLC. ;)\n> ''''Artykuł powstał w ramach współpracy firmy Techland i sklepu gram.pl'''' > > czytając ten artykuł byłem co najmniej zdziwiony ale to ostatnie zdanie wszystko wyjaśnia > a więc gram.pl to sprzedajne dzi... i mogą reklamować na pierwszej stronie i pisać pochlebnie > o tytule który sami ocenili na 3\_10 > a tak na przyszłość to zamiast tego zdania napiszcie po prostu "techland zapłacił nam > gruby chajs za ten artykuł" :) Uwielbiam czytać o teoriach spiskowych, w których przedstawiciel wydawcy w beżowym prochowcu spotyka się w ciemnej uliczce z redaktorem i w zamian za pochlebny tekst wypchany hajsem neseser przechodzi z rąk do rąk. Niestety best-player, jak to w życiu bywa rzeczywistość jest o wiele bardziej banalna. Pomysł na ten artykuł chodził mi głowie już dobrych dwóch miesięcy, zawsze jednak pojawiało się "na już" coś ważniejszego i nigdy nie miałem czasu się za niego zabrać. Kiedy więc pojawił się Techland z propozycją udostępnienia materiałów do napisania tekstu o "farmieniu" stwierdziłem, że lepszego momentu już nie będzie. A pomysł zrodził się kiedy po 40 godzinach zrobiłem na Vicie platynę w Farming Simulatorze. Działo się to na oczach przerażonego tym widokiem ww3pl, z którym w tym czasie wracaliśmy z Wrocławia. Przez dużą część drogi spieraliśmy się o to czy symulatory rolnicze to wiocha, czy fenomen i mieliśmy na ten temat zupełnie odmienne zdania. Potem ww3pl zmiażdżył Farming Simulator 2013 w swojej recenzji, a teraz wreszcie ja dostałem szansę podzielenia się moją opinią. Przed napisaniem tego artykułu czytałem zresztą jeszcze raz tę recenzję i wielu punktach się z nią zgadzam. Co nie przeszkadza mi wcale świetnie się przy symulacjach bawić. Jestem pewien, że też grasz w tytuły, które mają braki, ale przyciągają swoimi walorami. Każdy tak robi, bo gdybyśmy pochylali się tylko nad produkcjami, które są warte oceny 10/10 to znaczy, że do ogrania mielibyśmy pewnie 2-3 pozycje na dekadę. :) A pomijając wszystko inne myślisz, że gdybym nie był na 100% przekonany o tym co piszę podpisałbym się pod tym imieniem i nazwiskiem? Spoiler: na pewno nie. :) Dared00 , mistrz! :)\nCastleStorm na Wii U "już wkrótce", czyli najprawdopodobniej jeszcze w tym miesiącu\nNie wiem jak będzie w przypadku Wii U, ale na Vicie gra się świetnie. Kto jeszcze nie miał okazji spróbować - polecam, bo to tytuł naprawdę zacny.\nBang! - recenzja gry planszowej\nMATEmasagrator odpisał Gram.pl na temat w Newsy i teksty\n> Grałem w banga przez dwa lata na akademikach i nie zgodzę się z stwierdzeniem, że dobrze > gra się od 6 osób w górę, wręcz przeciwnie dobrze gra się w 4 osoby i 6 kiedy gramy w > pięć trzeba mieć bardzo ogarniętego renegata, który musi balansować. Bandyci również > nie mają lekko biorąc pod uwagę ze albo muszą siedzieć po obu stronach szeryfa i wtedy > jeden z nich gra jako ostatni albo mieć naprawdę dobre karty. Zgadzam się, że najtrudniejsza rola przypada Renegatowi i to on, a nie Szeryf, nadaje często ton rozgrywce. Dlatego z zasady odrzucam w ogóle wariant gry w 4 osoby. Najczęściej dochodzi tu zresztą do sytuacji, że Bandyci sąsiadują z Szeryfem, co nie kończy się dla niego najlepiej.\n> Jak to w więzieniu nie można się bronić? To jakaś zmiana w nowej edycji? Nadal można się bronić - zarówno "Pudłem!" jak i "Baryłką", więc tutaj nic się nie zmieniło. Miałem na myśli to, że "Więzienie" wymusza opuszczenie tury (jeśli gracz nie dociągnie czerwa), a przez to omija go dobieranie kart, co w konsekwencji może osłabić obronę i zachęca innych do atakowania. Kiedy mamy mało kart na ręku albo nie mamy ich wcale stajemy się idealnym celem. dawid1997214, dzięki za wypatrzenie tej literówki - już poprawione. Vojtas, dzięki za cynk. Nie miałem jeszcze okazji sprawdzić Samurai Sword, bo cena oscylująca wokół 90 złych za imprezą karciankę trochę mnie zniechęca. Jednak skoro polecasz, to rozważę dodanie jej do świątecznej listy życzeń. :)\nMATEmasagrator odpisał MATEmasagrator na temat w O grach\nRzeczywiście, tak samo było też w poprzednich częściach. :) Pytałem raczej z ciekawości, ale faktycznie temat jest bardzo wdzięczny. Zobaczymy co się z tego wykluje. :)\nCV - recenzja gry planszowej\n> @ MATE > > Losowość trudno uznawać za wadę, jest tutaj całkowicie uzasadniona, bo nigdy nie wiadomo, > co przyniesie nam życie. Ładnie to ująłeś i masz rację. Z drugiej jednak strony CV to jednak gra, a zbyt duży element losowości (w tym wypadku podwójny: rzuty kostką i dobieranie kart) w pierwszych turach sprawia, że czuję, jakby bardzo niewiele ode mnie zależało. Jeśli nie masz szczęścia, to nawet przez pierwsze 2-3 możesz nie trafić na żadną kartę, którą będziesz mógł kupić, a nadrobić taką stratę jest potem bardzo trudno. Podsumowując: życie może być niesprawiedliwe, ale gry już niekoniecznie. :) maniekgdynia, Gjakubcjusz dzięki za sugestie. Mamy już zaplanowanych kilka tytułów do opisania, ale w przyszłości mogą się pojawić również te polecane przez Was. :)\nMATEmasagrator dodał temat w O grach\nKrótko i na temat: zwróciliście kiedyś uwagę w jakich sytuacjach i w jakiej roli występuje piwo w grach? Moje pierwsze skojarzenia: *Knights and Merchants - piwo podnosiło morale żołnierzy *Twierdza - dzięki piwu trzepaliśmy hajs w karczmie *GTAV - Trevor w kanciapie mógł się nawalić browcami *The Game of Dwarves Ale Pack - gatunek piwa w nazwie DLC *Wacki: Kosmiczna Rozgrywka - tu do końca nie pamiętam o co chodziło z piwem, ale pamiętam, że kufel przewijał się w ekwipunku :) *Kajko i Kokosz - walili piwo całymi kuflami w karczmie *Call of Juarez: Gunslinger - cała fabuła opowiadana jest w saloonie przy piwku *Bang! - to akurat planszówka, ale karta "Piwko!" odnawia punkt życia :) Macie jakieś własne spostrzeżenia odnośnie wirtualnego złotego trunku?\nThe Wolf Among Us na PlayStation Vita i iOS jeszcze w tym roku\n> Wątpię, żeby było na cross buy. Walking Dead się nie załapało (nawet żadnej zniżki dla > właści... znaczy się nabywców licencji na PS3 nie dali). TWD pod tym względem mnie bardzo rozczarował, bo nie dość, że na PS3 epizody pojawiały się z opóźnieniem w stosunku do X360, to jeszcze nie było cross-buy. Ostatni raz dałem się Telltale namówić na season pass, więcej nie popełnię tego błędu. Swoją drogą cross-buy był dla mnie jednym z argumentów za zakupem PSV, a ciągle nie działa tak jak Sony obiecywało. Nie wiem czy jest to kwestia techniczna, czy może licencji, ale mogli to sprawdzić zanim tak szumnie ogłosili, że taka funkcjonalność będzie.\nDziś premiera gry Ethan: Meteor Hunter na PC i PlayStation 3 - zobacz zwiastun\nTa gra jest po prostu stworzona z myślą o Vicie. Mam nadzieję, że lada moment się na niej pojawi, bo porządnych platformówek nigdy za wiele.\nTurbo: Super Stunt Squad - recenzja\n> Przy takiej ocenie i tulu minusach "działa" powinno być raczej w 2 kolumnie :D Też się chwilę czy to jest zaleta, czy wada. W kontekście tej produkcji to wcale nie takie oczywiste. :) > > Naprawdę myślicie, że autor marzył o tym, żeby napisać recenzję takie tworu? Dostał > taki > > przydział i musiał zrecenzować. > > Czy aby na pewno? Gdybym ja dostał do recenzji np. Fifa 14 to od razu dałbym jej 3/10 > z prostego powodu - nienawidzę gier sportowych (a 3/10 dlatego, że nawet najgorsza chała > zasługuje na ocenę 3, w końcu ktoś nad tym pracował, często ciężko). Każdy z nas ma swoje ulubione serie i gatunki, o których recenzowanie gotów jest bić się na gołe glaty, ale poza tym do redakcji trafia też sporo gier nie budzących większych emocji. I "szczęśliwiec", który będzie obdarowany takim Turbo czy Farming Simulatorem zostaje wskazany przez naczelnego. Co nie znaczy, że ktoś w ten sposób wyznaczony jest od razu negatywnie nastawiony do takiego tytułu, bo czasem dzięki temu trafić można na niezłe perełki. U mnie ostatnio było tak z One Piece: Pirate Warriors 2, która podobnie jak Turbo powstała na licencji, ale jednocześnie jest produkcją o niebo lepiej przygotowaną. > Może jest to jakiś sposób na karę dla dzieciora... chociaż. Uwieżcie mi, nie wyobrażam sobie co dziecko musiałoby przeskrobać, żeby zasłużyć na Turbo.\n> "Przyciskany przez fanów" - chyba naciskany przez fanów :) Pytali o funkcje przycisków, więc uznałem, że przyciskanie jest tutaj bardzo na miejscu. :)\nMoże to celowy zabieg, że trailer jest tak rwany? Już po tych krótkich fragmentach było widać, że gra wygląda niemal identycznie jak Hot Pursuit, być może przy dłuższych fragmentach byłoby to jeszcze bardziej widoczne,


„Bo jo od maluczka nauczony z wami…\nGroniczki, groniczki, tęskno mi za wami… "\nZ jednej strony Klimczok, z drugiej – Skrzyczne. A na groniach dziejów – górale śląscy, żywieccy, Madziarzy, ludy ze wschodu. Jak w tyglu. Ale właśnie z tego rodzi się kulturowe bogactwo, które od 1985 pielęgnuje zespół Klimczok.\nPrawdziwa żywiecka sierotka Marysia pasie swoje gąski, zaganiając je gałązką i śpiewem. A po chwili całe stado… gąsek? No może i też, ale przede wszystkim pasterzy. Chłopaki grają w szmaciankę, to taka prababka futbolówki, a dziewczęta chlebem się raczą. A kiedy się rozpadało, na głowy poszły worki po ziemniakach, a w niebo znany śpiew „nie lej dyscu nie lyj…” na niekoniecznie znaną, żywiecką spokojną nutę. Podziałało. Kolejna grupa chłopców przychodzi, a deszcz - odchodzi.\nKiedy dzieciaki bawiły się w „Uciekaj myszko do dziury…”, siedzący koło mnie Robert aż podskakiwał z wrażenia, że kot już prawie, a jednak myszka w ostatniej chwili mu ucieka. A chociaż zabawa „Cóz mnie bijes…” wydawała się budzić niekłamane emocje, ocierające się o agresję, siedzący obok Robert szczerym śmiechem siedmiolatka zareagował na rubaszne wierszyki wadzących się chłopaków.\nPrzychodzi muzyka: troje skrzypiec i basy, wsparte tym razem chórkiem pięciu starszych dziewcząt.\nWirują po scenie kółecka, pary, przyśpiewki. W końcu chcieliby zahulać (czytaj: popisać się) więc proszą o Hajduka. „Hajdukujemy as do powały, po kiela som, po kiela som kierpecki całe.” Chyba już niejedne kierpce zdarł zespół KLIMCZOK na próbach i koncertach, ćwicząc pokazy do Hajduka. Na koniec muzyka daje się uprosić, żeby jeszcze zagrać „Kulawego”. Siedzący obok siedmiolatek, znów przeżywa, kiedy pierwszy chłopak, próbuje uderzyć pasem ostatniego, a ten się broni.\nKapela musi już iść. Ale dzieciom nie dość. „Zgaduj zgadula, gdzie złota kula...” bo w wyobraźni dziecka nawet zwykła szmacianka nabiera szczerozłotych kształtów. I jak w starym kawale: „Przyszedł gajowy…” Tym razem gospodyni. Czasem grabie wystarczą, nie trzeba flinty gajowego…\nGuanare, rodzinna miejscowość FUNDACION DANZAS TEMERI jest jak nasza Częstochowa. Znajduje się tam sanktuarium Matki Boskiej z Coromoto, głównej patronki Wenezueli. Chrześcijaństwo jest wrośnięte w kulturę tego kraju jak latorośle w krzew winny. Prawdę tę wytańczyły w drugim tańcu dziewczęta ubrane w powłóczysty błękit – jeden z kolorów przynależnych w liturgii Matce Bożej. Zanim jednak taniec na cześć świętej Łucji zmienił, choć niewiele, nastrój na scenie…\nPierwszy taniec, to scenka rodzajowa. Rolnik sadzi rośliny, zmęczony umiera niemal z wycieńczenia, pojawia się drugi, z ratunkiem, czyli wodą, prawdopodobnie. Wzmiankowany rolnik z umierającego staje się tancerzem i tanecznym krokiem opuszcza scenę. A potem już karnawał… Dziewczęta w krótkich bardzo barwnych spódniczkach i bluzeczkach, chłopcy: jasne spodnie i kolorowe koszule. Jednokolorowe, choć każdy w innej. Karnawał staje się karnawałem niemal weneckim, kiedy na scenie pojawiają się dziewczynki w długich sukniach i maskach. Rytm latynoski, latynoski śpiew i muzyka. Nastrój radosny przez chwile zostaje złamany pojawieniem się tajemniczego na czarno ubranego starca. Wszyscy tancerze jednoczą się, by deportować go ze sceny. Zapewne niepotrzebnie, bo starzec chwilę później, nie wadząc nikomu, tańczy z innymi. A może to staruszka?\nCzarne spodnie, czarna koszula ze srebrnymi guzikami, biały kapelusz i mikrofon w ręku. Rzadko widywany na Święcie Dzieci Gór solowy występ wokalny, ale może bardziej uzasadniony, niż śpiew wenezuelskiej kapeli, bo to jednak dziecko. To jego święto.\nI znów latynoamerykański dźwięki i kroki. Biało ubrane dziewczynki w kontraście do czarno ubranych chłopców. Taniec w parach, dynamiczny, pełen napięcia, a może nawet agresji. Chłopcy jakby przyczajeni, jakby chcieli wyrwać dziewczętom ramiona. Popisy trzech starszych par.\nWystęp zespołu z Wenezueli kończy parada wszystkich tańczących z flagami narodowymi.\nRzadko się zdarza, ale się zdarza, że festiwal gości zespół występujący gościnnie. Kilka lat temu taki zespół stał się kamrackim, kiedy w ostatniej chwili odmówiła udziału grupa z Rumunii. W sobotni wieczór, w czasie, gdy wcześniej bywały zapowiedzi kolejnych dni, wystąpiły dzieci z Tajwanu, z grupy MEI LING HOLISTIC ACADEMY.\nPoza radosnym uśmiechem dzieci, który na całym świecie jest taki sam, wszystko było egzotyczne. Instrumenty, tylko trochę przypominające nasze skrzypce, wielkie zielona maski, orkiestra pięknie lśniących bębnów, i bębniarzy, których koncert przypominał sztuki walki…\nI nagle, w tej egzotyce, na egzotycznych instrumentach nuta bliska, swojska, Czardasz Monti’ego, choć na pięciu egzotycznych dwustrunowych skrzypcach. W następnej chwili jednak te same skrzypce nadają już dalekowschodni rytm ruchom chłopca z chińskim mieczem, takim, jaki swojemu ojcu ukradła Mulan, by uratować cesarstwo… Jeszcze solowy utwór na skrzypce i… na zakończenie radosny bieg ze smokiem. Szczęście, dobrobyt, radość w kolorze pomarańczowym przebiegają przez scenę. A już na zupełne zakończenie dwa… hmm duże psy, a może małe smoki, w każdym razie coś czerwonego i zielonego, bawią się radośnie.\nROBERT: - Jeżeli chodzi o KLIMCZOK, to mi się bardzo podobał cały ich występ. A WENEZUELA podobała mi się trochę.\nPodobało mi się, jak smok gonił za lizakiem i jak przyszły czerwony i zielony smokopies.\nARTUR: - U Polaków bardzo mi się podobał Hajduk, a zwłaszcza wtedy, kiedy zaczynali się popisywać swoimi wyczynami. Jeżeli chodzi o Wenezuelę, podobał mi się taniec, który tańczyły tylko dziewczyny w niebieskich sukienkach i słomianych kapeluszach. A także drugi, w którym mężczyźni byli ubrani na czarno. W zespole gościnnym z Tajwanu podobał mi się dźwięk chińskich skrzypiec, a także taniec smoka.


Z-Bo zaprasza na grilla | SzóstyGracz.pl\nStrona główna Aktualności Z-Bo zaprasza na grilla\nZ-Bo zaprasza na grilla\nDwa lata temu to jego jakże misiowata twarz wisiała na blogu ZP-1. To on dwa lata temu podczas Playoffs wyglądał jak jeden z najlepszych graczy na świecie, kiedy Memphis jechali po San Antonio, a on sam w meczu nr 6 zrobił 17 punktów w czwartej kwarcie. Robił wtedy swoje, a w ubiegłym sezonie po kontuzji kolana nie był tym samym Zachiem, którego ceniliśmy za twardą grę w pomalowanym.\nDzisiaj wraca, po trzech naprawdę świetnych meczach, które wyprowadziły Grizzlies na 3-2 w serii z Clippers. Wraca z uśmiechem na twarzy, zaprasza po raz kolejny na grilla w Memphis, gdzie będzie chciał usmażyć poobijanych rywali.\nPoprzedni artykułSmall Talk – Kawiarnia Ojca Mi\nNastępny artykułPlaybook: kilka słów o Vinnym Del Negro\nToTylkoJa 3 maja 2013 At 11:59\nFajnie sie czytalo. Tyle ciekaego tekstu prawie bez statystyk;)\njakub.rodak2@gmail.com 3 maja 2013 At 12:15\nJa rozpaliłem grilla wczoraj, a dziś w nocy ląduję u Z-Bo!\nblackarol 3 maja 2013 At 13:25\nGrizzlies maja otwarta droge do Finalów ;] Z-Bo is back!\nOlo 3 maja 2013 At 17:54\nPan Hetman chyba „na głodniaka” pisał ;)\nSebastian Hetman 3 maja 2013 At 18:37\nA tak się akurat złożyło, że prawie na czczo :) nie licząc piwa\nWiekiZnawca 3 maja 2013 At 21:45\nFajny tekst. Dzis upieczemy z Z-Bo rudego prosiaczka:)


Nadwiślańskie Spotkania Kryminalne - sierpnień/wrzesień 2017 (Warsaw, 19/08/2017) | koikonfait\nNadwiślańskie Spotkania Kryminalne - sierpnień/wrzesień 2017\nDu 19/08/2017 10h00 au 02/09/2017 10h00\nWażna informacja dla miłośników kryminalistyki: już 19 sierpnia w godzinach 10:00-14:30 odbędzie się drugi spacer kryminalny realizowany w ramach projektu "Nadwiślańskie spotkania kryminalne"!\nTermin II - 19 sierpnia, godz. 10:00 - 14:30 - Zapisy trwają do 12 sierpnia, godz: 23:59\nTermin III - 26 sierpnia, godz. 10:00 - 14:30 - Zapisy trwają do 18 sierpnia, godz: 23:59\nTermin IV - 2 września, godz. 10:00 - 14:30 - Zapisy trwają do 25 sierpnia, godz: 23:59\nJeżeli masz w sobie żyłkę detektywa, lubisz czytać kryminały i chcesz dowiedzieć się więcej o pracy prawdziwej policji i organów ścigania, nie może Cię zabraknąć! W letniej scenerii, nad brzegiem Wisły, szykujemy cztery bynajmniej nie leniwe spacery prawno-kryminalistyczne, podczas których weźmiesz udział w szeregu inscenizacji zdarzeń o charakterze kryminalnym.\nCo to właścicie znaczy? Otóż przygotujemy dla Ciebie sceny rodem z filmu kryminalnego - miejsce zbrodni pełne tajemniczych śladów, takich jak odciski palców, czy odwzorowanie bieżników obuwia nieuchwytnego sprawcy. Wcielisz się w rolę stróża prawa i z wykorzystaniem profesjonalnego sprzętu kryminalistycznego odkryjesz tajemnice ujawniania, zabezpieczania i analizowania śladów kryminalistycznych, a to wszystko pod okiem naszych ekspertów, dla których kryminalistyka to zarówno pasja, jak i część obowiązków zawodowych. Aby dotrzeć do prawdy, skrytej w odmętach Wisły, będziesz musiał też przesłuchać nie zawsze skorych do współpracy świadków, poprawnie przeanalizować zebrane informacje i stworzyć wersję kryminalistyczną, w której wytypujesz sprawcę. Nadwiślańskie Spotkania Kryminalne nauczą Cię, jak w rzeczywistości wygląda działalność organów ścigania, czym mrówcza praca polskich policjantów różni się od hollywoodzkiej lipy z seriali typu CSI oraz jakie możliwości daje śledczym współczesna kryminalistyka. A przy tym - i może to jest właśnie najważniejsze - będziesz śwetnie się bawić w czarującym otoczeniu warszawskiej Wisły.\nZ racji ograniczonej liczby miejsc na wydarzenie obowiązują zapisy. Potrwają one do 12 sierpnia (w przypadku spaceru zaplanowanego na 19 sierpnia) pod tym linkiem:\nW formularzu można wysyłać zgłoszenia na wszystkie trzy edycje spacerów.\nJeśli interesuje Was techniczna strona pracy śledczych, jesteście ciekawi przebiegu oględzin i chcecie sprawdzić się w roli śledczych analizując ślady, przesłuchując świadków i tworząc wersje kryminalistyczne - rezerwujcie czas ;)


W USA indeks Dow-Jones powyżej 10.000, spadek IT - Puls Biznesu - pb.pl\nNOWY JORK (Reuters) - Na środowych sesjach w USA indeks Dow Jones wzrósł dzięki wynikom finansowym podanym przez Microsoft, które były na prognozowanym poziomie. Jednakże cały sektor IT zanotował spadek z powodu obaw o pogorszenie się koniunktury. Akcje Microsoft wchodzące w skład indeksów Dow Jones i Nasdaq wzrosły o 1,64 dolara 57,74 dolara dzięki ogłoszeniu wyników zgodnych z oczekiwaniami. Indeks Dow Jones zyskał 0,36 procent, rosnąc do 10.033,27 punktu. Natomiast wskaźnik Nasdaq Composite spadł o 0,66 procent do 1.759,01...\nZwyżka na tokijskiej giełdzie pomimo oceny Moody's\nInflacja w Niemczech w VIII wyniosła 2,6 proc. r/r\nWiadomości , Dolar\nInne / W USA indeks Dow-Jones powyżej 10.000, spadek IT


Pompa podciśnieniowa | Pompy podciśnieniowe - sklep internetowy ASO-BMW.pl\nUszcz. pompy podciśn. N52-55\nOE BMW Ref: 11667525815\n21,22 zł Cena podstawowa 24,39 zł\nOE BMW Ref: 11667610690\n18,17 zł Cena podstawowa 20,89 zł\nOE BMW Ref: 11667849395\n16,23 zł Cena podstawowa 18,66 zł\nELRING Ref: 530.330\n11,25 zł Cena podstawowa 26,17 zł\nPompa podciśnieniowa nazywana również pompą vacuum to podzespoły stosowane w pojazdach z silnikiem wysokoprężnym. Ich zadaniem jest zapewnienie prawidłowego działania hamulców (poprzez zasilanie układu wspomagania hamulcowego), a także kilku innych podzespołów niezbędnych do prawidłowego działania pojazdu. W sklepie ASO-BMW dostępne są oryginalne elementy pomp podciśnieniowych, przeznaczone do pojazdów BMW oraz MINI.\nFunkcja pompy podciśnieniowej\nPompa Vacuum ma za zadanie wytworzyć podciśnienie o odpowiednio wysokiej wartości. Pompy te stosuje się w silnikach wysokoprężnych, w których sterowanie mieszankami odbywa się za pomocą spalanego paliwa. Oznacza to, że po wciśnięciu pedału akceleracji aplikowana jest większa ilość paliwa, przez co przepływ powietrza jest w zasadzie nieograniczony. W takiej sytuacji przy pracy na biegu jałowym podciśnienie nie będzie dostatecznie duże, dlatego też nie zapewni odpowiedniej pracy takim podzespołom, jak:\nrecyrkulacja gazów wylotowych (EGR),\nJakie objawy daje usterka pompy podciśnieniowej?\nObjawy nieprawidłowego działania pompy podciśnieniowej mogą być bardzo zróżnicowane, najczęściej jednak dają o sobie znać poprzez nieprawidłową, nieefektywną pracę hamulców czy brak wspomagania ich przez stworzone do tego celu systemy. Ponadto możesz zauważyć również problemy z pracą turbosprężarki, które mogą przekładać się na osiągi silnika.\nPrzyczyny uszkodzenia pompy vacuum\nNieprawidłowe działanie pompy podciśnieniowej może być spowodowane jej wyeksploatowaniem. Dzieje się tak często, kiedy olej silnikowy nie jest regularnie wymieniany. Ma kluczowy wpływ na stan tego elementu, ponieważ nie tylko smaruje i chroni przed ścieraniem, ale też chłodzi i zapobiega korodowaniu. W wyniku dużej zawartości zanieczyszczeń w oleju może dochodzić do zapchania kanalików olejowych doprowadzających olej do pompy. Innymi przyczynami mogą być na przykład wyciek oleju czy nieszczelności w układzie.\nElementy pompy podciśnieniowej w ASO-BMW.pl\nW naszej ofercie dostępne są pasujące do różnych modeli pojazdów BMW i MINI elementy uszczelniające do pompy podciśnieniowej. Oferujemy wysokiej jakości, oryginalne części, które gwarantują wysoką jakość, wytrzymałość oraz idealne dopasowanie do konkretnego modelu. Jak znaleźć odpowiedni element? Wystarczy, że wskażesz dokładny model i typ swojego pojazdu, a w wynikach wyświetlą Ci się wyłącznie pasujące do niego części, wchodzące w skład pompy podciśnieniowej BMW.


Depresyjny wpływ trądziku:/. Strona 1. ForumDermatologiczne.pl – portal wiedzy o dermatologii i kosmetologii\nDepresyjny wpływ trądziku:/\nTemat: Depresyjny wpływ trądziku:/ (2)\nhttp://www.forumdermatologiczne.pl/forum/depresyjny-wplyw-tradziku/watek/435212/1.html#p435212http://www.forumdermatologiczne.pl/forum/depresyjny-wplyw-tradziku/watek/435212/1.html Depresyjny wpływ trądziku:/\nNawet nie wiem, jak to nazwać i czy pisać tu, czy na forum Psychiatrii:/ Trądzik dopadł mojego lubego. Mam wątpliwości co do tego, czy to rzeczywiście trądzik, ale jakby nie było, bardzo źle wpływa to na jego samopoczucie. Źle do tego stopnia, że unika mojego towarzystwa (bo wstydzi się wyglądu), wpada w "doły" i nie pomagają żadne tłumaczenia. Dodam tylko, że z tymi syfami nie jest tak źle, jak jemu się wydaje. Owszem, jest tu i ówdzie parę krost na policzkach i śladów, po tych, które zdążyły się ulotnić, ale aż takiego dramatu nie ma. Pojawiają się też w miejscach na twarzy, gdzie trzeba się golić, więc jak dla mnie to też może być efekt podrażnienia. Ale czy te syfy są, czy nie, nie zmienia to w żaden sposób mojego stosunku do S. I mówiłam mu o tym. I nic. Próbował różnych metod leczenia. Podsuwałam specyfiki, które pomagały mnie, bądź o których wyczytałam, że mogą być dobre. S. mówi, że żaden nie pomaga. Była maść szałwiowa, był Brevoxyl (który na początku zadziałał super i nadal pomaga w gaszeniu tych świeżych), suplementy, jakieś robione mazidła i różne inne o których pewnie nie wiem. Sądzę, że bardzo pomocnym okazałby się posiew bakteriologiczny- tak na marginesie: dlaczego dermatolog od razu nie "zleca" czegoś takiego? Zawsze jest najpierw testowanie różnych leków, jak na króliku doświadczalnym, często zmiany żadnej, a nawet ba! pogorszenie stanu skóry. Że nie wspomnę o straconym czasie i pieniądzach. Ale wracając, czy ktoś z Was, osób borykających się z problemem natrętnych syfów na twarzy może mi doradzić, jak rozmawiać z S.? Rozumiem, że gadka "ale one nie mają dla mnie znaczenia" nic nie pomoże:/ Jak mogę go wesprzeć? Jak pokazać, że jest piękny mimo tych syfów? Czego nie mówić? Widzę, że męczy się strasznie i nie wiem, co robić. Najprostsze rozwiązanie- wyleczyć, ale wiadomo, że walka z syfami to batalia dłuuuuga. Co myślicie?\nhttp://www.forumdermatologiczne.pl/forum/depresyjny-wplyw-tradziku/watek/435212/1.html#p435312http://www.forumdermatologiczne.pl/forum/depresyjny-wplyw-tradziku/watek/435212/1.html Depresyjny wpływ trądziku:/\nNiestety bardzo często zdarza się, że osoby z trądzikiem maja też problemy z samopoczuciem i są bardzo depresyjne. Twojemu chłopakowi zaleciłabym kurację ***, natomiast co do tego, jak Ty możesz mu pomóc, to może po prostu nie przywiązuj do tego wagi i nie poruszaj problemu, może lepiej zachowywać się tak, jakby w ogóle go nie było.. choć dobra z psychologii nigdy nie byłam szczerze mówiąc :/


środa, 23 lutego 2011 12:35\nNarodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań (NSP 2011) zostanie przeprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniach od 1 kwietnia do 30 czerwca 2011 roku według stanu na dzień 31 marca 2011 r. godz.2400. Podstawę prawna do przeprowadzenia spisu stanowi ustawa z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz.277) wraz z rozporządzeniami wykonawczymi oraz rozporządzenie(WE) Nr 763/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań (Dz. U. UE nr L 218 z dnia 13 sierpnia 2008 r.) i rozporządzenie (WE) Nr 1201/2009 Komisji z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) Nr 763/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań w zakresie specyfikacji technicznych tematów i dotyczących ich podziałów. Akty prawne dostępne są pod adresem www.stat.gov.pl/gus/7835_PLK_HTML.htm.\nJest to spis wyjątkowy, zarówno ze względu na zastosowaną metodykę zbierania danych, jak i z uwagi na fakt, że jest to pierwszy spis ludności i mieszkań realizowany od czasu wstąpienia naszego kraju do Unii Europejskiej. NSP 2011 obejmuje osoby stale zamieszkałe i czasowo przebywające w mieszkaniach, budynkach i pomieszczeniach niebędących mieszkaniami, osoby nie mające miejsca zamieszkania i mieszkania, budynki, obiekty zborowego zakwaterowania i inne zamieszkane pomieszczenia niebędące mieszkaniami.\nDane spisowe zostaną zebrane tylko i wyłącznie na formularzach elektronicznych, w dniach :\n- od 8 kwietnia do 30 czerwca 2011 roku rachmistrze spisowi przeprowadzą wywiady w terenie, wprowadzając na bieżąco dane uzyskane od respondentów do przenośnych urządzeń elektronicznych tzw. hand/held/ ów.\nNarodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań w 2011 roku zostanie poprzedzony obchodem przedspisowym przeprowadzanym przez rachmistrzów spisowych w dniach od 1 do 17 marca 2011 roku .\nWszelkie pytania dotyczące NSP 2011 prosimy kierować do Gminnego Biura Spisowego w Suchym Dębie ul. Gdańska nr 17 pok.3 – budynek Urzędu Gminy tel. 58 682 86 85 w.35\nSkład Biura Spisowego:\n1) Kierownik Biura – Sekretarz Gminy Aleksandra Matusz\n2) Członek Biura – Inspektor Danuta Krefta\n1) Ewelina Holender zam. Steblewo\n2) Halina Milewczyk zam. Suchy Dąb\n/-/ Aleksandra Matusz


Truskawiec. Przedwojenne polskie miasto - Dwójka - polskieradio.pl\nSpacer po współczesnym Truskawcu (Kwadrans bez muzyki/Dwójka)\nOstatnia aktualizacja: 29.12.2017 15:31\n- Przy stole wigilijnym zbierało się nawet 40 osób, bo rodziny były liczne. Na wieczerzę były pieczone kartofle i to, co w domu jeszcze się znalazło, bo była bieda. I wszyscy śpiewali kolędy. Po polsku i góralsku – mówiła w Dwójce Teresa Mirga.\n42'10 Wigilia na polskim Spiszu (Źródła/Dwójka)\nPolski Spisz leży między granicą polsko-słowacką, rzeką Białką oraz Dunajcem. Zamieszkują go od pokoleń polscy i słowaccy górale oraz górscy Romowie.\n- To był świat biednych Cyganów, którzy żyli z tego, że byli kowalami, a kobiety najmowały się do pracy w gospodarstwach górali. Byli katolikami i uroczyście obchodzili święta. Jedzenie zaczynali gromadzić już w październiku. Tydzień przed Bożym Narodzeniem chodzili po kolędzie i wracali do domów obdarowani ciastem, podpłomykami, wędlinami – opowiadała w audycji Teresa Mirga.\nJak święta spędzają sąsiedzi Romów? Jak wygląda wspólne kolędowanie? Czy zwyczaje różnych etnicznie mieszkańców polskiego Spiszu bardzo się od siebie różnią? Zapraszamy do wysłuchania audycji.\nRozmawiali: Magdalena Tejchma i Kuba Borysiak\nGoście: Teresa Mirga (romska poetka i pieśniarka, mieszkanka Czarnej Góry) oraz Helena Majerczyk, Bernadetta Malec, Maria Chowaniec i Judyta Ptak (mieszkanki Jurgowa)\nZobacz więcej na temat: KULTURA wieś zwyczaje Karpaty Romowie Magdalena Tejchma Kuba Borysiak


Konkurs na stroik bożonarodzeniowy – rozdanie nagród : Powiat Limanowski\nDzisiaj w Starostwie Powiatowym odbyło się rozdanie nagród w Konkursie na „Ekologiczny Stroik Bożonarodzeniowy”, który poprzedził przepiękny występ kolędniczy młodzieży ze Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego z Dobrej.\nW rozdaniu wzięli udział: Starosta Limanowski Mieczysław Uryga, Wicestarosta Agata Zięba oraz Członkowie Zarządu: Wojciech Włodarczyk i Józef Jaworski.\n– Gratuluję wszystkim udziału w konkursie. Wasze zaangażowanie oraz umiejętności plastyczne są godne podziwu. Jeszcze bardziej cieszy nas, że w swoich dziełach zastosowaliście same ekologiczne produkty, które pięknie wyglądają i są nieszkodliwe dla naszego środowiska. Życzę dalszego rozwijania swoich pasji i w przyszłości kolejnych sukcesów!– mówił Starosta Limanowski Mieczysław Uryga.\nO zwycięzcach i szczegółach konkursu możecie przeczytać TUTAJ


12 stycznia 2013 roku ruszyły warsztaty dziennikarskie Gminnego Ośrodka Kultury w Mierzęcicach, które prowadzi dziennikarz prasy regionalnej i lokalnej Agnieszka Zielińska.\nSerdecznie zapraszamy na wieczór kolęd i pastorałek, który odbędzie się dnia 18 stycznia 2013r. o godzinie 17:00 na sali gimnastycznej Gimnazjum im. Czesława Miłosza w Mierzęcicach.\nUprzejmie informujemy, że od stycznia 2013 roku zostaje powołana do życia Sekcja Brydża Sportowego przy Gminnym Ośrodku Kultury w Mierzęcicach.\n5 grudnia 2012 r. w Gminnym Ośrodku Kultury odbyło się spotkanie z Mikołajem, w którym udział wzięły dzieci z terenu gminy Mierzęcice.\n25 listopada 2012 roku, obchodzony był Światowy Dzień Pluszowego Misia. Choć trudno w to uwierzyć, pierwszy miś maskotka powstał 110 lat temu i do dziś pozostaje jedną z najpopularniejszych dziecięcych zabawek na świecie.\nRuszyły warsztaty w Gminnym Ośrodku Kultury w Mierzęcicach!\nNa początku listopada br. ruszyły pierwsze zajęcia organizowane przez Gminny Ośrodek Kultury w Mierzęcicach oraz zajęcia finansowane funduszu środków Unii Europejskiej - język angielski dla dorosłych.\nGminna Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Mierzęcicach zaprasza na świąteczny kiermasz książek pod hasłem „Książka najlepszym prezentem”.\nDzień Niepodległości w gminie Mierzęcice\nPiknik militarny po raz III


Iść w stronę słońca...: czerwca 2015\nPietrowice Wielkie - część 2 wycieczki do Kietrza. Podróże bliskie.\nWracając z Kietrza, postanowiliśmy zboczyć trochę z trasy i zobaczyć Pietrowice Wielkie z trzech powodów.\nPierwszy, to przepiękna perełka architektury drewnianiej - Kościół św. Krzyża.\nByłam już trochę zmęczona upałem, ale imponujące rozmiarem drzewa dawały przyjemny cień:\nKościółek św. Krzyża zbudowany został w 1667 roku, w polu, oddalony o 2 km od kościoła parafialnego.\nJest zbudowany na kształt ośmioboku. Otacza go charakterystyczny daszek, pod którym znajdują się konfesjonały. Nad prezbiterium natomiast wznosi się mała wieża z dzwonkiem.\nNa szczęście tym razem kościół był otwarty, to taka rekompensata po zamkniętym kościele w Kietrzu...\nKościół może pomieścić około 100 osób.\nHistoria kościółka jest bardzo ciekawa. W dawnych czasach rolnicy z Pietrowic pasali konie na polach. Kiedy nie było pracy, zostawali na pastwiskach nawet nocą. Pewnej nocy rolnicy zobaczyli dziwne światło. Bali się jednak do niego podejść. Następnej nocy zbliżyli się jednak i zobaczyli źródełko, w którym pływało zwinięte płótno. Nie potrafili go wydostać, więc powiedzieli o tym proboszczowi.\nTen przybył na owe miejsce i trzymając w jednej ręce krzyż, drugą udało mu się wyciągnąć zwinięte płótno.\nPo rozwinięciu okazało się, że pod płótnem kryje się piękny obraz Ukrzyżowanego Zbawiciela.\nZapach i klimat w drewnianych kościółkach jest niepowtarzalny...\nParafianie Pietrowic widzieli w tym zdarzeniu wielki dar łaski Bożej i postanowili wybudować tam kościółek.\nW środku widzimy trzy ołtarze. Główny przedstawia wizerunek Chrystusa Ukrzyżowanego.\nPodczas uroczystej procesji wniesiono święty obraz do kościołka. Początkowo była tu mała kaplica.\nDopiero, kiedy liczni pielgrzymi przybywali na święte miejsce, zdecydowano, by powiększyć kaplicę.\nCo roku w kościółku odbywają się dwa wielkie odpusty: pierwszy na znalezienie św. Krzyża - 4 maja, drugi na podwyższenie św. Krzyża - 14 września.\nW parafii po dzień dzisiejszy śpiewa się morawskie pieśni kościelne.\nPostanowiliśmy, że odwiedzimy kiedyś to miejsce podczas nabożeństwa, by posłuchać pieśni.\nI jeszcze kilka zdjęć obejścia wokół kościółka:\nTakich perełek architektonicznych na Górnym Śląsku jest kilka. Wyobraźcie sobie, że aż dwa znajdują się w dzielnicach mojego miasta i jeden bardzo blisko, w miejscowości, z której pochodzi mój ojciec.\nPokażę te kościółki i opiszę ich historię niebawem na moim blogu.\nNad źródełkiem wzniesiono początkowo drewnianą kaplicę, natomiast za czasów ks. Dziekana Kamradka zbudowano murowaną kaplicę:\nW środku znajduje się studnia, skąd można zaczerpnąć źródlanej wody:\nOpuszczamy już święte miejsca i udajemy się na dalsze penetrowanie okolicy:\nMostek był zdewastowany... I komu to przeszkadzało? :(\nNagle zauważyliśmy tę małą grotę z figurką Matki Boskiej:\nNaprzeciw kościółka i niemalże w sąsiedztwie kaplicy znajduje się urocze miejsce. Można uciec tutaj od miejskiego zgiełku, ukoić myśli, po prostu odpocząć...\nSpotkaliśmy tam całe rodziny, dzieci, młodzież i starsze osoby...\nW tym powstającym ogrodzie botanicznym zasadzono ponoć około 4000 drzew i krzewów. Niesamowite!\nZapach kwiatów był oszałamiający... A nad kwieciem krążyło mnóstwo pszczół...\nPostanowiliśmy odwiedzić to miejsce jesienią... Na pewno będzie równie piękne...\nOgród botaniczny, domyślacie się pewnie, że był drugim celem naszej jednodniowej wycieczki, a teraz przyszła pora na trzeci - kościół w centrum Pietrowic Wielkich pod wezwaniem św.Wita, Modesta i Krescencji.\nJego historia jest również ciekawa jak poprzedniego, ale o tym napiszę przy innej okazji i wówczas zrozumiecie dlaczego...\nPietrowice Wielkie znajdują się bardzo blisko granicy z Czechami. Na terenach gminy zauważamy wpływy kultury czeskiej, morawskiej i niemieckiej.\nPrzed kościołem stoi figura św. Floriana:\nTe przesympatyczne panie cały czas nas obserwowały. Przywitaliśmy się z nimi i przegadaliśmy prawie godzinę. Panie opowiadały nam o historii Pietrowic, o swoich czasach szkolnych, latach okupacji, czasach komunizmu. Biegle mówiły w jezyku niemieckim, akcent miały czeski, bo ten język także nie był im obcy.\nPanie chętnie zapozowały do zdjęcia, zapraszaly nas do siebie. Obie miały przeszło 80 lat.\nPozazdrościć zdrowia, kondycji, sprawności umysłowej i poczucia humoru!\nA ich dzieciństwo i czas dorastania przypadał przecież na ciężkie czasy...\nNiestety, nadal nie mam listy blogów. :( Nie udało się jej odtworzyć...\nNie wiem na razie, jak sobie z tym poradzić...\nŻyczę miłego weekendu i zapraszam na kolejne wspomnienia podróżnicze.\nZestaw wycieczkowy został już opisany w pierwszej części: Tam, gdzie zawracają bociany. Kietrz. Podróże bliskie.\nAutor: Barbarossa o 20:56 46 komentarzy:\nEtykiety: Europa, Pietrowice Wielkie, Podróże bliskie, Polska\nEnergia potrzebna od zaraz... Pomarańczowa sukienka i pierwszy dzień lata.\nCzerwiec, wypalenie organizmu totalne.\nDużo trudnych miesięcy, tygodni, dni, chwil za mną, setki dokumentów, godziny ponadwymiarowe kradnące wolne weekendowe chwile...\nByły jednak też chwile radosne i tego się trzymam...\nOtwieram rano oczy, a przede mną wizualizacja dnia, tygodnia...\nDługa lista spraw do załatwienia oraz zajęcia wymagające energii... Dużej energii i cierpliwości...\nSkąd je czerpać? Ostatnio po upałach, nawet słońca brak. Tak jakby też się zmęczyło samym sobą i zrobiło sobie wolne...\nZa moim oknem rzęsisty deszcz... Czasem na chwilkę wyjrzy słońce i znów deszcz...\nA przecież dzisiaj / jutro pierwszy dzień astronomicznego lata...\nCzyli jedyna nadzieja w koloroterapii, jeśli w ogóle coś takiego istnieje.\nCzasem wydaje mi się, że tak...\nCzasem, że nie...\nAle próbować warto...\nNo to próbuję...\nSukienka ma kolor pomarańczowy, ja lubię ten kolor, bo kojarzy mi się z ezgotycznymi owocami i przede wszystkim energią. Pewnie niektórzy zobaczą na monitorze kolor czerwony.\nDodatki - kontrast - w zielonym kolorze.\nOt, taki mój kolorystyczny kaprys...\nW przyrodzie wiele kwiatów to połączenie właśnie koloru pomarańczowego i zielonego i jak to pięknie wygląda... :)\nPozdrawiam bardzo serdecznie wszystkich odwiedzających i życzę miłego tygodnia.\nA ja wracam do moich dokumentów...\nZdjęcia z "poczekalni", tego dnia było bardzo ciepło i bardzo słonecznie...\nKOCHANI, nie wiem, jak to się stało, ale zniknęła mi moja lista ulubionych, obserwowanych blogów.\nChciałam dodać nowy, ciekawy podróżniczy blog i ... wszystkie inne zniknęły... :(\nMuszę odtworzyć listę. Póki co, "wchodzę" na Wasze blogi, dzięki ikonkom w komentarzach.\nNie wiem jednak, kiedy pojawiają się u Was nowe posty :( , sprawdzam intuicyjnie...\nTorebka: lokalny sklep, już wystąpiła na blogu\nNaszyjnik: H&M, Mohito, Reserved? :( Nie pamiętam...\nBransoletka: pamiątka z wakacji\nButy: Sergio Leone, również wystąpiły już na blogu\nAutor: Barbarossa o 14:49 91 komentarzy:\nEtykiety: Moda, Moje sukienki, Symbolika kolorów\nPietrowice Wielkie - część 2 wycieczki do Kietrza....\nEnergia potrzebna od zaraz... Pomarańczowa sukienk...\nZ wizytą u św. Franciszka - Asyż część druga. Włoc...\nRuiny zamku w Tworkowie i łabędzie...\nTam, gdzie zawracają bociany. Kietrz - podróże bli...


Liga Mistrzów: Szczęsny lepszy od Kędziory. Morata w roli głównej - Liga mistrzów - Piłka nożna - Sport - wydarzenia sportowe - piłka nożna, piłka ręczna, euro 2012, koszykówka, siatkówka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n20 października 2020, 21:30 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nJedna z interwencji Wojciecha Szczęsnego / PAP/EPA / SERGEY DOLZHENKO\nJuventus Turyn z Wojciechem Szczęsnym w bramce pokonał w Kijowie Dynamo 2:0 w 1. kolejce fazy grupowej Ligi Mistrzów. Obie bramki zdobył hiszpański napastnik Alvaro Morata. W ekipie gospodarzy cały mecz rozegrał obrońca Tomasz Kędziora.\n"Stara Dama" poleciała na Ukrainę bez swojego najlepszego strzelca Cristiano Ronaldo. Portugalczyk, podobnie jak amerykański pomocnik Weston McKennie, miał pozytywny wynik testu na obecność koronawirusa i obaj przebywają na domowej kwarantannie.\nTo jednak nie przeszkodziło mistrzowi Włoch w odniesieniu zwycięstwa w pierwszym meczu nowego sezonu Champions League.\nLewandowski czeka na kolejny rekord. Tym razem w Lidze Mistrzów\nSzczęsny miał kilka dobrych interwencji, szczególnie zaimponował w doliczonym czasie gry, kiedy obronił groźne uderzenie Serhija Sydorczuka z 30 metrów. To właśnie w drugiej połowie działo się znacznie więcej niż w pierwszej.\nTuż po przerwie kibice Juve mocno się ożywili, bo doskonałą akcję przeprowadzili Dejan Kulusevski i Aaron Ramsey. Drugi z nich przyjął piłkę w polu karnym, ale nie zdecydował się na strzał. Podał ją piętą do Kulusevskiego, który uderzył mocno na bramkę, ale doskonale zareagował golkiper gospodarzy. Piłka wróciła jedna wprost pod nogi Moraty, a ten z najbliższej odległości umieścił ją w siatce.\nPo raz drugi udało mu się to w 84. minucie, ale tym razem oszukał bramkarza strzałem głową. Asystował Juan Cuadrado.\nJuventus zasłużenie wygrał 2:0, a w następnej kolejce zmierzy się u siebie z Barceloną. Dynamo pojedzie na Węgry, gdzie czeka piłkarzy mecz z Ferencvarosi Budapeszt.\nO dużym szczęściu może mówić Club Brugge. Belgijski zespół poleciał do Rosji na spotkanie z Zenitem St. Petersburg mocno osłabiony. Z powodu pozytywnych testów na obecność koronawirusa w kraju zostało trzech podstawowych zawodników, w tym pierwszy bramkarz Simon Mignolet.\nW tym meczu padły trzy bramki, wszystkie po przerwie. Każda z nich była udziałem graczy Brugge, ale ekipa z Brukseli zwycięstwo zapewniła sobie dopiero w doliczonym czasie gry. Po 90 minutach był remis 1:1, po trafieniu Nigeryjczyka Emmanuele Bonaventure i samobójczym golu Amerykanina Ethana Horvatha. Bohaterem gości okazał się 19-letni Belg Charles De Ketelaere, który w 93. minucie spotkania świetnie odnalazł się w polu karnym i zapewnił swojemu klubowi zwycięstwo.\nW grupie F grają jeszcze Lazio Rzym i Borussia Dortmund.\nzagranica piłka nożna liga mistrzow Juventus Turyn Wojciech Szczęśny