Na wagę złota - Karin Slaughter; Lee Child - ebook - Legimi online\nNa wagę złota ebook\nKarin Slaughter; Lee Child\n3,3 (296 ocen)\nJack Reacher i Will Trent w nowym thrillerze\nKarin Slaughter i Lee Child\nZ ogromną radością dzielimy się z Wami opowiadaniem, nad którym pracowaliśmy przez kilka lat!\nOd niemal dwóch dekad jesteśmy przyjaciółmi, a także wielbicielami swoich książek. Przez lata w rozmowach często zastanawialiśmy się, co zrobiliby nasi bohaterowie, Jack Reacher i Will Trent, gdyby spotkali się w prawdziwym życiu. Czy Will aresztowałby Reachera za wymierzenie złoczyńcy sprawiedliwości? Czy Reacher dałby Willowi w twarz albo strącił go w przepaść? Wyzwanie polegało na tym, żeby w jakiś sposób nakłonić ich do współpracy. Obaj mają silne kompasy moralne, jednak każdy z nich po swojemu dociera do celu. Poszukiwanie sprawy, która mogłaby sprawić, że ich drogi się połączą, przerodziło się w bardzo długą konwersację i ostatecznie zakończyło fabułą, nad którą oboje z pasją pracowaliśmy.\nNa wagę złota stanowi rezultat naszej współpracy. Początkowo każde z nas pisało osobno swoje rozdziały, lecz kiedy historie zaczęły się splatać, przestało być istotne, kto co napisał – i mamy wielką nadzieję, że będziecie zadowoleni. Bez względu na wszystko uważamy, że Jack i Will całkiem dobrze się bawili, rozpoczynając wspaniałą przyjaźń…\nWill Trent siedział pod zamkniętymi drzwiami biura, wsłuchując się w niewyraźne głosy. Pewnie mówili o dwóch wyrokach za jazdę pod wpływem i wyboistej karierze zawodowej, którą opisał w podaniu o pracę. Nie wyglądało na to, by rozmowa zmierzała w korzystnym kierunku. Niedobrze. Potrzebował tej pracy. Jeśli jej nie dostanie, schrzani inną sprawę.\nOtarł czoło rękawem. Upał na zewnątrz przekroczył już temperaturę wrzenia, w środku było niewiele lepiej. Will spływał potem w zawilgoconym i ponurym jak grób budynku urzędu państwowego. Niski podwieszany sufit opadł jeszcze niżej, a gipsowo-kartonowa płyta napuchła od wilgoci. Will obserwował kroplę potu, która skapnęła mu z nosa i rozprysnęła się na podłodze. Pośrodku linoleum ciągnęło się wgłębienie wydeptane przez setki wojskowych butów, które wędrowały tym korytarzem w jedną i drugą stronę.\nPoprawił się na krześle. Miał wrażenie, że zamiast kręgów ma plastikowe opaski, które zaciskają się na kręgosłupie, a mięśnie nóg całkiem mu zesztywniały. Był obolały z dwóch powodów. Pierwszym z nich było pożegnanie, jakie jego dziewczyna urządziła mu poprzedniej nocy, oraz poranne poprawiny. Drugi powód to jednogodzinny lot z Atlanty do Lexington, podczas którego siedział z kolanami wbitymi w oparcie fotela przed sobą, wciśnięty między wrzeszczącego malucha a nadętego starszego jegomościa.\nTylko jeden z tych powodów był wart takiej ceny.\nZza drzwi dobiegł krzyk:\n– Gówno mnie obchodzi, co o tym myślisz, Dave!\nGłos należał do pułkownik Stephanie Lukather, kobiety zarządzającej amerykańskim skarbcem złota. Odpowiedzialne stanowisko, chociaż co Will mógł o tym wiedzieć? Jego wiedza na temat federalnych rezerw złota pochodziła głównie z Wikipedii i „Goldfingera”, filmu o Jamesie Bondzie.\nSkarbiec był usytuowany w sąsiedztwie bazy wojskowej Fort Knox, na skrzyżowaniu Bullion Boulevard z Gold Vault Road. Ważąca dwadzieścia ton główna brama miała ponad pół metra grubości, a zbudowano ją z materiału odpornego na wiercenie i cięcie palnikiem. W skarbcu przechowywano metale szlachetne wartości około trzystu pięćdziesięciu miliardów dolarów. Obiektu strzegli funkcjonariusze Policji Mennicy Stanów Zjednoczonych, a ich z kolei pilnowała amerykańska armia. Skarbiec udostępniono publiczności tylko jeden raz, we wrześniu tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego czwartego roku. Dziesięć lat wcześniej, w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym czwartym roku, Pussy Galore wraz ze swoim Latającym Cyrkiem napadła na bazę, ale brudna bombę, którą akrobatki umieściły w skarbcu, udało się rozbroić na ułamek, a konkretnie zero koma zero siedem setnych sekundy przed wybuchem. Przynajmniej tak to pokazano w filmie.\nDrzwi wreszcie otwarto.\nMajor Dave Baldani popatrzył na Willa z pełnym wyższości uśmiechem.\nWill dobrze znał takie spojrzenia. W ten sposób prawy człowiek pokazuje złemu, gdzie jest jego miejsce. Wielokrotnie wykorzystywał ten trik, pracując jako agent specjalny w GBI, Urzędzie Śledczym Georgii. Jednak nie przybył do Fort Knox jako glina, tylko pracował pod przykrywką jako były kapitan armii, który na skutek głupich decyzji wpadł w kłopoty po dwóch turach służby w Afganistanie.\nJego dokumenty nie budziły wątpliwości, chyba że włamano by się do bazy Pentagonu. Jack Phineas Wolfe, z honorami zwolniony z armii w dwa tysiące szesnastym roku. Za jazdę pod wpływem alkoholu dwukrotnie skazany na pracę na rzecz społeczności. Wyrok w zawiasach. Rozwiedziony. Bezdzietny. Debet w banku. Zablokowane karty kredytowe. Eksmisja z ostatniego miejsca zamieszkania. Samochód zajęty przez bank. Szuka uczciwej pracy, a przynajmniej na tyle uczciwej, na ile się tylko da.\n– Szybciej, chłopcy. – Pułkownik Lukather miała niewiele ponad pięćdziesiąt lat. Była szczupła i zadbana, a długie blond włosy nosiła upięte na wojskową modłę. Machnęła niecierpliwie ręką. – Czekam.\nWill musiał stać z pochyloną głową, bo przez opadający sufit pomieszczenie było o dobre pół metra niższe niż powinno. Ściany wyłożone ciemną boazerią wypaczyły się ze starości. Pod jedną z nich stał rząd zamkniętych szaf na dokumenty. Przepisowe metalowe biurko pani pułkownik ustawiono z drugiej strony. W pokoju nie było okien. Powietrze stało nieruchomo. Równie dobrze Will mógłby znaleźć się wewnątrz trumny.\nPułkownik Lukather wskazała niski sufit i wyjaśniła:\n– Generał brygady, który siedzi na górze, zapragnął mieć w biurze prysznic. Gówno zawsze leci na dół. Ale ja nie muszę mieć świetlika, Wolfe. Siadaj.\nWill zajął jedno z krzeseł po drugiej stronie biurka. Baldani stanął kilka centymetrów dalej. Kolejna policyjna sztuczka.\n– Miałeś trochę problemów, od kiedy odszedłeś z armii, Wolfe – odezwała się Lukather.\nNie słyszał pytającego tonu, więc nie odpowiadał.\nLukather oparła dłoń o segregator i czekała, aż Willa znuży cisza, która zapadła. Jednak jakoś go to nie zmęczyło.\nZegar na ścianie głośno tykał.\nBaldani westchnął przeciągle, wydmuchując powietrze z typowym dla palacza świstem.\n– Wygląda na to, Dave, że mamy przed sobą autentycznego kapitana Jacka. – Lukather otworzyła segregator i udała, że informacje o „kapitanie Jacku” czyta po raz pierwszy. – Miał piątą lokatę w swojej klasie w szkole Johna Wayne’a. Zdobył blachy jak jakiś wyrywniak. Niecykorzasty sukinsyn z ciebie, co? Pewnie w internacie wygrałeś konkurs na długość fiuta.\nWillowi zabrakło czasu na przestudiowanie wojskowego żargonu, więc niewiele do niego dotarło poza ostatnią uwagą, zresztą bardzo trafną.\n– A poza tym… – Kartka w segregatorze została przewrócona. Palec Lukather wędrował po danych z przeszłości Jacka Wolfe’a. – Dwa razy jazda po alkoholu. Trudny rozwód. Fatalny kredyt. Na jakiej podstawie sądzisz, że zapłacę ci piętnaście dolarów za godzinę i ulokuję w jednym ze swoich hoteli za przywilej pracy w mojej bazie?\nWill wzruszył jednym ramieniem, jakby chciał powiedzieć „wal się!”. Nauczył się tego gestu od przestępców, których przesłuchiwał.\n– Jak pani chce.\nPoirytowany Baldani poruszył się.\nLukather podniosła wzrok znad papierów. Możliwe, że doceniła szczerość Willa, bo nie posłała go do diabła.\n– Wiesz, co to za praca?\n– Stróżowanie? – Znowu wzruszył ramionami, głównie po to, żeby wkurzyć Baldaniego. – W ogłoszeniu było coś o sprzątaniu.\n– Nie twoja branża, co? Co wiesz na temat złota?\nPonowne wzruszenie ramion.\n– Przydałoby mi się trochę.\n– Starczy tego, gnojku. – Baldaniemu najwyraźniej skończyła się cierpliwość. – Zmień ton! Rozmawiasz z pułkownikiem.\nWill obrócił brodę o dwa stopnie, trudno było więc uznać, że zachował się lekceważąco. Baldani zacisnął pięści, co było głupim posunięciem, bo gdyby w następnym etapie złości uniósł ręce, Will wypchnąłby mu jaja przez tyłek.\n– Wystarczy, chłopcy. – Lukather zamknęła teczkę Jacka Wolfe’a. Decyzja o zatrudnieniu została już podjęta, chociaż nie zamierzała się nią jeszcze dzielić. Na razie zaczęła od wyjaśnień: – Złoto to pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej siedemdziesiąt dziewięć i w naturalnych warunkach jest ciałem stałym. Symbol Au pochodzi od łacińskiego słowa aurum, co w wolnym tłumaczeniu może oznaczać blask wschodzącego słońca. Złoto jest metalem miękkim, więc łatwo można je zadrapać lub uszkodzić. Tłuszcz z naszych dłoni może spowodować korozję lub pozostawić plamy na powierzchni, obniżając wartość kruszcu. Przed wzięciem do ręki zaleca się włożenie niemechacących się bawełnianych rękawiczek. Konieczne są też maski, bo wilgoć z oddechu albo ślina mogą zostawić nieusuwalne ślady.\nWill czekał na dalszy ciąg tej przemowy.\n– W Dekrecie numer 6102 wydanym w 1933 roku prezydent Franklin D. Roosevelt zdelegalizował prywatną własność złotych monet, złota w sztabkach i certyfikatów złota, tym samym zmuszając obywateli do sprzedaży tych przedmiotów rezerwom federalnym. W 1936 roku Departament Skarbu rozpoczął budowę skarbca, aż wreszcie konwój uzbrojonych pociągów przetransportował większość rezerw złota do naszego obiektu. W tej chwili w zaplombowanych skarbcach składujemy ponad sto czterdzieści siedem milionów uncji trojańskich, przede wszystkim w ważących dwanaście i cztery dziesiąte kilograma sztabkach o próbie od 900 do 999. Reszta rezerw narodowych przechowywana jest w West Point oraz Denver.\nWill kolejny już raz zrobił lekceważący gest.\n– Na mocy rozporządzenia Kongresu skarbce co roku są sprawdzane przez biuro inspektora generalnego Departamentu Skarbu. To jest wyłącznie kontrola wzrokowa. Inwentaryzacja szczegółowa ze sprawdzaniem numerów seryjnych każdej sztabki złota zajęłaby całe miesiące. I tu zaczyna się nasza rola, kapitanie Wolfe. Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z 1978 roku o rozdziale zadań w Departamencie Skarbu, każda sztaba złota musi być skontrolowana co dziesięć lat. Właśnie mija dziesięć lat, mamy niewiele czasu na wykonanie zadania, a brakuje nam jednego pracownika.\nWill odpuścił sobie wzruszanie ramionami. Potarł szczękę, starając się stłumić szczeniacką radość. Czuł się jak ćpun na drążku pogo po solidnej dawce mety. Miał nadzieję, że fałszywa tożsamość pozwoli mu dostać się do obiektu, a tymczasem okazuje się, że wejdzie do skarbca. Dostanie się do złota! Do samego serca!\nMusiał jednak mieć całkowitą pewność.\n– Chcecie, żebym zajmował się złotem?\n– W zasadzie będziesz jak pokojówka – wyjaśnił Baldani. – Masz czyścić złoto. W rzeczywistości takie jest właśnie znaczenie tej ustawy. Czyszczenie złota.\n– Przeprowadzenie kompletnej inwentaryzacji zajmuje nam dokładnie dziewięć miesięcy – dodała Lukather. – W tym momencie udało mi się trochę wyprzedzić harmonogram. Pracujemy dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w tygodniu. Dwa zespoły po sześć osób w ciągu dnia, dwie kolejne szóstki od północy do ósmej. Dla bezpieczeństwa żaden zespół nie przebywa w skarbcu dłużej niż dwa tygodnie, korzystamy też z dodatkowego personelu. Najchętniej zatrudniamy byłych żołnierzy. Nikt nieupoważniony nie dowie się o tym, co robimy, ani nie pozna grafiku zmian. Jak już mówiłam, zbliżamy się do końca, ale na rannej zmianie brakuje w naszej maszynie jednego trybiku.\nWill zastanawiał się nad tym, co ma powiedzieć. Jeszcze nie zaproponowała mu pracy, ale przedstawiła wiele tajnych szczegółów, co znaczyło, że go pewnie zatrudni. Niemniej jednak na razie nie powinien okazywać przesadnej gorliwości.\n– Co miałbym robić?\n– Ciężko pracować – warknął Baldani. Chyba miał nadzieję, że ton jego głosu zaskoczy Willa.\n– Dave ma rację – uzupełniła Lukather. – Po półgodzinie mija olśnienie bogactwem skarbca i od tego momentu to ciężka harówka. Ty, jak sądzę, jesteś w dobrej formie, Wolfe. Widzę w tobie żołnierza. – Odchyliła się do tyłu i otwarcie zmierzyła go wzrokiem. – Masz z metr osiemdziesiąt pięć i koło dziewięćdziesięciu kilogramów, co?\nWill od liceum mierzył metr dziewięćdziesiąt, ale skinął potakująco głową.\n– Zdaniem Dave’a mogą być z tobą kłopoty, ale mnie się to nawet podoba. – Uśmiechnęła się prowokacyjnie. – Zresztą niedawno na wniosek Dave’a zwolniłam gościa, który ledwie przystąpił do pracy, i od razu zaczął wymiękać. Też jesteś taką mimozą, kapitanie?\nWill pokręcił głową.\n– Nie poddaję się łatwo.\n– Jestem tego pewna. – Przymknęła powieki, ukrywając błysk, który pojawił się w jej oczach. – Lubię mieć pod sobą ciężko pracujących facetów. Czy jesteś twardym, pracowitym mężczyzną, Wolfe?\nPraca fizyczna nie była dla Willa niczym nowym.\n– Wykonuję robotę do końca.\n– Nie mam wątpliwości, że to robisz. – Zaśmiała się głębokim, gardłowym śmiechem. – Baldani, wciągnij go na listę, jasne?\nBaldani miał minę, jakby chciał polemizować z jej decyzją, jednak Lukather nie wyglądała na kobietę, z którą można się spierać, i to nie tylko z powodu gwiazdek, które miała na naramiennikach.\n– Idziemy, dupku – burknął major.\nZa dupka Will odwdzięczył się ostentacyjnie powolnym wstawaniem z krzesła. Potem jeszcze odegrał komedię z pochylaniem głowy pod niskim sufitem. Zrobił to celowo, bo głowę Baldaniego dzieliło od sufitu jakieś trzydzieści centymetrów. Major obrzucił Willa szczególnie wściekłym spojrzeniem. Dziewczyna Willa nazywała to kompleksem konusów, a wiedziała, co mówi, bo ona również była wyższa od Baldaniego.\nW korytarzu major nie szedł, lecz sunął, wyrzucając przed siebie nogi. Jak na tak przysadzistego faceta wydawał się całkiem sprawny. Prawdopodobnie spędzał tyle samo czasu przy barze, co na siłowni. Włosy miał ostrzyżone krótko niczym komiksowy szeregowiec Beetle-Bailey, przez co zaczątki łysiny na czubku głowy były bardziej widoczne. Widząc, że wzrok Willa powędrował do spalonego słońcem łysego placka, Baldani przykrył go ręką i udał, że ociera pot. Spojrzał z ukosa na Willa, a po chwili zgromił go wzrokiem, gdy Trent parsknął śmiechem.\n– Niech ci się nie wydaje, że spodobałeś się Lukather – ostrzegł go Baldani. – Ona rozpieprzyłaby drzwi, gdyby odważyły się zbyt poufale ją przytrzasnąć, że tak to ujmę.\nWill uznał, że oleje tę złośliwość.\n– Każdy by tak zrobił.\nSłońce go oślepiło, gdy wyszli na zewnątrz. W oddali słychać było strzelaninę. Potem jakiś wybuch. I znów kanonada, aż zaczął żałować, że nie ma broni lub też czegoś, co mógłby zdetonować.\nNie bez powodu został gliną.\nBaldani wdrapał się do niebieskiego chevroleta impali. Z podwozia samochodu zwieszały się stalaktyty błota. Zanim Will wsiadł, klimatyzacja chodziła na maksa. Znów poczuł pot spływający po plecach, ale jednocześnie z zimna zaczęło mu kapać z nosa. Baldani gwałtownie zawrócił. Radio już ryczało na cały regulator, ale major jeszcze podkręcił głośność. Nic lepiej nie pokazuje, jakim jesteś pieprzonym gnojkiem, niż odpalenie basów i włączenie „Smells Like Teen Spirit” Nirvany.\nKiedy auto z piskiem opon wyjeżdżało z parkingu, Will sięgnął do swojej wiedzy zaczerpniętej z Wikipedii. Obiekt zajmował ponad czterdzieści tysięcy hektarów na terenie trzech hrabstw. Mieszkało tu prawie trzynaście tysięcy ludzi, a tysiące przyjeżdżały na szkolenia lub do pracy. Znajdowały się tu hotele, restauracje serwujące fast foody, małe centra handlowe, kręgielnia, kompleks medyczny, osiedle domków jednorodzinnych oraz szkoły podstawowe i średnie. Na każdą setkę kobiet powyżej osiemnastego roku życia przypadało stu dziewięćdziesięciu i trzy dziesiąte mężczyzny, co mogło tłumaczyć, czemu Baldani był taki spięty.\nA może facet był po prostu dupkiem.\nPrzy głównej drodze stało więcej budynków biurowych, niż Will mógłby zliczyć. Wydział zasobów ludzkich armii nazywał bazę domem, co, jak wywnioskował, oznaczało, że tu kończą się problemy z administracją. Mimo wszystko była to aktywna baza wojskowa, co wymagało wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Już samo przekroczenie głównej bramy zajęło dwie godziny czekania i pocenia się nad fałszywymi, choć wydanymi przez instytucje rządowe dokumentami Jacka Phineasa Wolfe’a.\nZłoty Skarbiec pojawił się na końcu długiej drogi. Budynek z białego granitu prezentował się dość niewinnie. Była to typowa budowla z lat trzydziestych dwudziestego wieku w stylu art déco, jeden z tych obiektów, który wyglądał ładniej, niż można by się spodziewać. Wybudowano go w czasach Wielkiego Kryzysu, kiedy większość Amerykanów straciła pracę, a ludzie, którzy żyli z zapewniającej godne utrzymanie pensji, bez pośpiechu tworzyli różne dzieła.\nWill widział wcześniej skarbiec z autostrady, ale sądził, że wzrok płata mu figla. Wydawało się niemożliwe, że coś takiego stoi na odkrytym terenie. Po chwili jednak dostrzegł drut kolczasty, rzędy barier pod napięciem, znaki ostrzegawcze i dżipy jeżdżące zygzakiem po terenie wielkim jak dziesięć boisk piłkarskich, który prawdopodobnie był najeżony minami przeciwpiechotnymi. Na dachu nie widać było snajperów, lecz zanim potencjalny rabuś ruszyłby przez odkrytą przestrzeń, która otaczała budynek, pewnie ze dwustu ludzi już by w niego mierzyło z broni.\nBaldani zatrzymał auto przed niskim parterowym budynkiem ochrony, który stał w otwartej bramie. Choć słowo „otwarta” nie było zbyt ścisłe. Ciężkie żelazne skrzydła zostały co prawda rozsunięte, ale z asfaltu wystawało dwanaście pachołków, a rzędy kolczatek sterczały niczym zęby krokodyla.\n– Czas, żebyś wypiął tyłek i zakasłał – rzucił Baldani w więziennym żargonie.\nStrażnik, który wyglądał jak wór cementu wetknięty w koszulę, otworzył drzwi auta. Will rozejrzał się wokół, osłaniając oczy przed słońcem. Ostatni raz otaczało go tylu uzbrojonych facetów, kiedy we wspólnej akcji z FBI, rządową agencją do walki z narkotykami DEA oraz ATF, agencją federalną do spraw broni palnej i materiałów wybuchowych, zrobili nalot na magazyn w Port of Savannah.\nBaldani rzucił kluczyki, zapalniczkę i dokumenty na tacę, którą wsunięto do skanera rentgenowskiego. Na tym skończyło się sprawdzanie majora, który oparł się o ogrodzenie, zapalił papierosa i czekał, aż zajmą się Willem. Kontrola w punkcie straży skarbca była równie szczegółowa, jak przed wjazdem do Fort Knox.\nWill doliczył się dziesięciu strażników, którym z szyi zwieszały się karabiny automatyczne M4. Była to ulepszona wersja cywilnego karabinu AR-15. Jednym słowem broń dla twardzieli. Żołnierze nosili pasy, zza których wystawały pistolety sig sauer P-320, gaz pieprzowy, paralizatory i teleskopowe metalowe pałki. Poruszali się szybko i sprawnie, zdecydowanie prowadząc Willa po pasie transmisyjnym kontroli. Najpierw masywny owczarek niemiecki wetknął nos w jego krocze, a następnie jakiś nastolatek z laptopem przetrzepał mu portfel i wprowadził do systemu skany fałszywych papierów. Buty przejechały przez urządzenie prześwietlające. Musiał zdjąć pas i rozłożyć ramiona, gdy czytnikiem sprawdzano obecność metalu, potem jeszcze obszukano go ręcznie, kazano otworzyć opakowanie pomadki ochronnej do ust i jeszcze raz pokazać portfel oraz klucze. Później kolejny facet ponownie go obmacał, a trzeci gość przeciągnął po dłoniach małym kawałkiem papieru, po czym wetknął ten świstek do maszyny, w której sprawdzano ślady pozostałości po materiałach wybuchowych.\nChevrolet impala też przeszedł swoją kontrolę. Jeden ze strażników obejrzał podwozie lusterkiem, strącając stalaktyty, a owczarek belgijski obwąchiwał wnętrze. Wyciągnięto fotele, przewrócono dywaniki i osłony przeciwsłoneczne, zajrzano do schowka, sprawdzono silnik i bagażnik, ktoś przeciągnął licznikiem Geigera po karoserii, ktoś inny skontrolował, czy są jakieś pozostałości po materiałach wybuchowych.\nWill już się pocił z gorąca, a gdy polecono mu zrobić skany odcisków palców, z czoła skapnęła mu naprawdę wielka kropla potu. Czy przykrywka dla Jacka Phineasa Wolfe’a wytrzyma to badanie, czy też skończy zastrzelony na miejscu?\nNie był to najlepszy moment na zadawanie takich pytań.\nŻaden ze strażników nie wyglądał na faceta, któremu legalnie sprzedadzą alkohol. Jeden z nich wręcz miał na brodzie młodzieńczy puszek. A z kolei inny mógłby uchodzić za nastoletniego humanoida Groota w okresie dojrzewania. Każdy z nich miał znudzoną minę, co bez trudu mogło prowadzić do mimowolnego naciśnięcia spustu czy uderzenia pałką, a w konsekwencji przetransportowania Willa do szpitala lub kostnicy.\nSerce mu podskoczyło, gdy ponownie podszedł do niego nastolatek z laptopem. W ręku trzymał prawo jazdy Jacka Wolfe’a, kartę ubezpieczenia zdrowotnego weteranów, kartę z numerem ubezpieczenia społecznego, a także z niewiadomego powodu kartę lojalnościową sklepu Costco.\n– Popatrz przez to. – Inny strażnik trzymał w ręku parę ciężkich czarnych gogli. Spiralny przewód prowadził od nich do laptopa.\nWill przycisnął twarz do gogli. Nie zobaczył nic poza czernią, po której chwilę później przebiegła linia. Odniósł wrażenie, że przygląda się Cylonom, robotom z serialu „Battlestar Galactica”.\nSłońce go oślepiło, gdy strażnik zabrał gogle.\n– Skanowanie siatkówki – odezwał się Baldani. Z wargi zwisał mu do połowy wypalony papieros. Miał minę, jakby cieszył się dyskomfortem Willa. Prawdę mówiąc, nie było w tym nic dziwnego i Will był pewien, że na jego miejscu też by się świetnie bawił.\n– Proszę pana? – Dzieciak z laptopem znów do niego wrócił. Przyglądał się dowodowi Willa, przenosił spojrzenie na jego twarz i znów na dowód. Laptop wydawał piszczący dźwięk, ale chłopak nie spuszczał wzroku z Willa.\nWill również utkwił spojrzenie w jego twarzy. Obserwował kroplę potu, która płynęła z boku ogolonej głowy dzieciaka. Żołnierz miał zaledwie osiemnaście lat, jego ciało wyglądało tak, jak zawsze wygląda ciało, gdy każdy moment wolnego czasu albo spędzasz na pracy, albo próbując kogoś przelecieć.\nLaptop znowu zapiszczał, ale młody człowiek nawet nie spojrzał na ekran.\nWill poddał się pierwszy. Rzucił okiem na ekran, podniósł wzrok na chłopaka i jeszcze raz przeniósł spojrzenie na ekran.\n– Alpha! Mike! Foxtrot! – wrzasnął dzieciak.\nWill spodziewał się, że zaraz strzelą mu w łeb lub przygniotą do asfaltu.\nBaldani pstryknięciem pozbył się niedopałka i z uśmieszkiem odpowiedział nazwą piekielnie mocnego drinka:\n– Adios. Mother. Fucker.\nPachołki schowały się w jezdni. Kolczatki zostały odciągnięte. Dziesięciu strażników gdzieś się ulotniło. Will wziął głęboki i chyba najbardziej ożywczy w swoim życiu oddech.\nBaldani podjechał pod główny budynek, pokazując w pełnym zadowolenia uśmiechu pożółkłe od nikotyny zęby. Will pozwolił majorowi cieszyć się zwycięstwem. Zamiast rozmyślać o przeżytym upokorzeniu, musiał skupić się na czekającym go zadaniu. Nie przyjechał tu, żeby spuścić łomot Dave’owi Baldaniemu lub czyścić złoto. Był tu, aby znaleźć zabójcę policjanta.\nPierwsze zabójstwo popełniono szesnastego kwietnia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku w Margrave, mieście leżącym sto sześćdziesiąt kilometrów na południe od Atlanty w stanie Georgia.\nA oto ustalone fakty.\nZauważono nieznajomego, który wałęsał się wokół budynku biblioteki. Margrave to niewielkie miasteczko. Nie było tam wielu przybyszów, a w każdym razie nie takich, których nikt nie znał. Nieznajomy był białym mężczyzną o blond włosach i niebieskich oczach. Miał sporo ponad metr osiemdziesiąt wzrostu, budowę futbolisty, a na sobie brudne dżinsy i wojskową kurtkę moro. Kiedy widziano go po raz ostatni, spacerował w tę i z powrotem pod drzwiami biblioteki. Raz wszedł do środka, skorzystał z toalety i przekartkował egzemplarz „Albumu ptaków południowego wschodu Stanów Zjednoczonych”. Bibliotekarka zadzwoniła do szeryfa, gdy usłyszała, jak nieznajomy coś do siebie mamrocze. W ciągu pięciu minut na scenie pojawił się zastępca szeryfa. Według zeznań naocznego świadka, nieznajomy wyciągnął rewolwer i strzelił policjantowi w głowę.\nZastępca szeryfa nazywał się Phillip Michael Deacon, trzydzieści dziewięć lat, dwadzieścia jeden w policji. Zostawił żonę i nastoletniego syna, a także zamężną córkę, która wkrótce miała urodzić jego pierwszego wnuka.\nNieznajomy w żaden sposób nie ostrzegł Deacona, między nimi nie padło ani jedno słowo. Tylko dwa strzały, a potem nieznajomy przepadł jak kamień w wodę i nikt go już nie widział.\nDeacon przeżył strzały, chociaż trudno było to nazwać życiem. Po operacji zapadł w śpiączkę i pozostał w niej przez dwadzieścia dwa lata. Dwa miesiące temu zmarł na zapalenie płuc, w następstwie czego zarzut usiłowania zabójstwa stróża prawa zmieniono na morderstwo pierwszego stopnia ze szczególnym okrucieństwem, co mogło skutkować najwyższym wymiarem kary.\nI wtedy właśnie szefowa rzuciła na biurko Willa teczkę z tą sprawą.\nWill generalnie nie przepadał za mordercami, ale zabójcy policjantów zasługiwali jego zdaniem na wtrącenie do piekła. Od momentu, gdy teczka wylądowała na jego biurku, każdy dzień, każdą godzinę spędził na badaniu sprawy. Pojechał nawet do Dry Branch, żeby w magazynach GBI odszukać jedyne dowody w sprawie: fragmenty dwóch kul wyjętych z mózgu Phillipa Deacona i zaplombowaną plastikową torebkę, w której leżał zabrany z biblioteki w Margrave egzemplarz „Albumu ptaków południowego wschodu Stanów Zjednoczonych”.\nNie było jednak broni, do której można by dopasować kule.\nJedyne odciski palców, jakie udało się zidentyfikować, należały do bibliotekarki, która rankiem tamtego feralnego dnia wyjęła z ledwie co nadesłanej paczki nowiuteńką książkę i wstawiła ją na półkę.\nLudzie na ogół uważali, że dawnych spraw nie da się rozwiązać. Nie można powiedzieć, że tak całkiem nie mieli racji, jednak Will często się przekonywał, że upływ czasu pozwala świadkom spojrzeć na wydarzenie z innej perspektywy. Przede wszystkim polegało to na tym, że przestawali się bać. Prześladowcy, którzy ich zastraszali, albo umarli młodo, albo siedzieli w więzieniu. Małżeństwa się rozchodziły. Miłość się kończyła. Reputacja bywała nadszarpnięta lub ją naprawiano. Jednym słowem upływ czasu pozwalał lepiej skupić się na wydarzeniach z przeszłości.\nWill pojechał na Florydę i porozmawiał z emerytowaną już bibliotekarką, która tamtego dnia zadzwoniła do szeryfa. Odszukał też wdowę po świadku, który słyszał strzały. Rozmawiał z kilkoma kolegami Deacona, a także z osobami zarządzającymi biblioteką. Siadał przy niezliczonych stołach, pijąc niezliczone szklanki mrożonej herbaty i wysłuchując nieskończenie wielu starszych pań wyjawiających strzępy informacji, z których być może Willowi uda się w końcu złożyć całą układankę.\nPierwsza informacja mówiła, że miesiąc po strzałach w Margrave pojawił się inny nieznajomy.\nDruga informacja: nieznajomy numer dwa był białym mężczyzną. Włosy blond. Oczy niebieskie. Około trzydziestu pięciu lat. Mniej więcej metr dziewięćdziesiąt pięć wzrostu i ponad sto kilogramów wagi. Niektórzy mówili, że był zbudowany jak futbolista.\nTrzecia informacja: szeryf Margrave natychmiast aresztował nieznajomego numer dwa pod zarzutem morderstwa. Szeryf znalazł też jedynego świadka naocznego domniemanego morderstwa. Słowo „domniemany” zostało dodane później, bo Will nie mógł znaleźć żadnego raportu ani innych dokumentów, w których wspomniano by o morderstwie popełnionym w tamtym czasie.\nInformacja czwarta: istniało nagranie z transportu więziennego, w którym widać nieznajomego numer dwa w drodze do zakładu karnego w Warburton, ale brak raportu potwierdzającego, że był tam dłużej niż dwa dni.\nInformacja piąta: nie wezwano szeryfa do biura szeryfa federalnego ani nie zarządzono obławy na przypuszczalnego przestępcę, natomiast sprawa o rzekome morderstwo została umorzona, a drugiemu nieznajomemu pozwolono zniknąć.\n– Ostatni przystanek. – Baldani ustawił auto skosem, zajmując dwa miejsca parkingowe, jakby zajechał tu lamborghini, a nie służbowym chevroletem.\nWysiadając z samochodu, Will usłyszał pstryknięcie zapalniczki. Podniósł wzrok na imponujący budynek. Dostrzegł wieżyczki strażnicze, kamery monitoringu, szczeliny wąskich okien z wystającymi z nich karabinami, wielkie tablice świetlne, które z pewnością było widać z księżyca.\nBudynek był strzeżony jak na Fort Knox przystało.\nBaldani ruszył w stronę bocznego wejścia. Ciągnęła się za nim smuga dymu, więc Will starał się iść z wiatrem. Zastanawiał się, co pierwsze dorwie Baldaniego – rak płuc czy skóry. Ale to nie był jego problem.\nPrzeciągnął dłonią po chłodnej, granitowej ścianie budynku. Ponownie skierował myśli na szczegóły sprawy. Phillip Michael Deacon nigdy nie wziął w ramiona swojego pierwszego wnuka. Nie mógł się przyglądać, jak syn gra w piłkę. Nigdy już nie pocałował żony, nie pojechał po zakupy, nie wyrzucił śmieci ani nie podrapał się w dupę, gdy go zaswędziała. Wszystko dlatego, że przyjął zgłoszenie o włóczędze, przez co stracił wszystkie istotne momenty życia, jakie na niego jeszcze czekały.\nO szeryfie w Margrave Will wiedział jedno: był skorumpowanym sukinsynem.\nCholernie martwym skorumpowanym sukinsynem.\nWdowa nie zachowała po nim żadnych teczek. Dzieci reagowały alergicznie, gdy ktoś wymawiał jego imię. Raport z pierwszym zeznaniem naocznego świadka na temat domniemanego morderstwa już nie istniał. Żaden z dawnych zastępców nie chciał wydać byłego szefa, choć facet gnił już w ziemi. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym roku w biurze szeryfa nie było jeszcze komputerów. Will poznał nieliczne fakty na temat pierwszego nieznajomego tylko dlatego, że GBI zostało wezwane natychmiast po strzelaninie. Z mocy prawa agencja nadzorowała wszystkie śledztwa dotyczące ataków na policjantów.\nSzczątkowe informacje, jakie Will posiadał na temat drugiego nieznajomego, okazały się tylko garścią plotek, które jednak doprowadziły go do zakurzonego archiwum w piwnicach więzienia Warburton. Trzy kopie zlecenia transportu nieznajomego numer dwa zawierały tylko podstawowe informacje: nazwisko więźnia, znaki szczególne z dnia urodzin oraz policyjne zdjęcie. Opłaty wniesione. Podpis szeryfa na raporcie podsumowującym, gdzie figurował jako świadek naoczny.\nKoszmarnym niefartem było to, że drugi nieznajomy znienacka pojawił się w Margrave i w ciągu jednej godziny rzekomo zdołał z zimną krwią zabić jakiegoś faceta na oczach jedynego świadka, którym przypadkiem był doświadczony szeryf okręgowy.\nSzósty element układanki okazał się kawałkiem narożnym. W przedziale czasu między zastrzeleniem Phillipa Michaela Deacona a aresztowaniem Will nie odnalazł żadnego dowodu na to, żeby w trzech sąsiednich hrabstwach popełniono jakieś morderstwo. Żadnych informacji prasowych. Żadnych plotek. Żadnych raportów z domów pogrzebowych. Żadnych aktów zgonu zarejestrowanych w stosownych instytucjach stanu Georgia.\nZdaniem Willa jedynym sensownym wyjaśnieniem było to, że szemrany szeryf wrobił drugiego nieznajomego w zabójstwo, które nie miało miejsca.\nNajbardziej prawdopodobna odpowiedź na to pytanie pomogła Willowi dostrzec obraz pierwotnie złożony z pojedynczych kawałków, które wreszcie zaczęły układać się w całość: pierwszy nieznajomy musiał być nieznajomym numer dwa, ponieważ…\nI tu następował punkt siódmy: pamięciowe rysopisy obu nieznajomych były niemal identyczne.\nPunkt ósmy: obaj nieznajomi przypadkiem trafili do jakiejś pipidówki, gdzie prawie nigdy nie pojawiali się obcy przybysze.\nPunkt dziewiąty, który również był elementem narożnym: do emerytowanej bibliotekarki, która przeniosła się na Florydę, Will wysłał maila ze skanem policyjnego zdjęcia dołączonego do raportu z transportu więźnia. Kobieta odpowiedziała natychmiast. Twierdziła z całą stanowczością, że drugi nieznajomy jest nieznajomym pierwszym, czyli włóczęgą, w sprawie którego dzwoniła do szeryfa w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym roku. Mężczyzną, w którym naoczny świadek rozpoznał zabójcę Phillipa Michaela Deacona.\nA więc Will znalazł swojego człowieka.\n– Tędy, Wolfe… – wysapał Baldani, po raz ostatni zaciągając się papierosem, po czym otworzył drzwi.\nW środku było co najmniej o dziesięć stopni chłodniej. Will ruszył za Baldanim po stromych schodkach w dół. A potem jeszcze niżej. Już zaczął podejrzewać, że to kolejny kawał Baldaniego, ale właśnie w tym momencie weszli do wielkiej sali o ścianach z lśniącego białego marmuru.\nI nagle pot, który do tej pory pokrywał jego ciało, stał się dziwnie chłodny.\nWszystko w tym pomieszczeniu mówiło o forsie. Nie jakiejś wirtualnej czy umieszczonej gdzieś tam na funduszu, lecz najprawdziwszej forsie, którą mógłby szpanować J. D. Rockefeller. Na suficie była dekoracja w postaci złotego liścia. Mahoniowe ławy miały oparcia ręcznie rzeźbione w zawiłe wzory. Na ścianach wisiały dzieła sztuki o wartości muzealnej. Will podszedł do jednej z gablot.\n– To jakaś stara księga – poinformował go Baldani.\n– Biblia Gutenberga. – Nigdy nie był w kościele, ale w tym momencie czuł, że te słowa należy wyszeptać.\n– Taa… – rzucił obojętnie major. – W czasie drugiej wojny światowej mieli tu Magna Carta. I oryginał Konstytucji Stanów Zjednoczonych. A także Deklarację Niepodległości. Słyszałem, że podczas zimnej wojny trzymali tu zapas morfiny.\n– Nie mieliśmy surowców, żeby ją wytwarzać.\n– Nieważne. – Baldani poprowadził go przez salę.\nDwaj strażnicy stali przed wielkimi drewnianymi drzwiami o mosiężnych, wypolerowanych na błysk zawiasach, które były tak długie, jak wyciągnięte pieski corgi. Will podniósł wzrok i przyjrzał się literom wygrawerowanym nad drzwiami. Każda z nich wrzynała się w marmur na prawie osiem centymetrów. Dłuto w połączeniu z młotkiem wspólnym wysiłkiem wyrzeźbiły słowa:\nSKARBIEC STANÓW ZJEDNOCZONYCH\n– Zamierzasz cały dzień pieścić wzrokiem ten pieprzony napis, czy może wejdziesz do środka? – warknął Baldani.\nŻołnierze wspólnym wysiłkiem rozwarli skrzydła drzwi i Will znalazł się ni mniej, ni więcej, tylko w wejściu do skarbca. Czterech uzbrojonych strażników stało w długim białym korytarzu. To policja mennicy. Mieli na sobie kamizelki z kevlaru z wytłoczoną na piersi pieczęcią Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych. Jak się Will doliczył, każdy z nich miał trzy sztuki broni, a to znaczyło, że poza zasięgiem jego wzroku mają jej znacznie więcej.\nMusiał dotknąć masywnych drzwi, przez które przechodził. Kwasoodporna stal wydawała się lodowato zimna. Były naprawdę ogromne, dwa razy wyższe od Willa i grube jak trzech mężczyzn stojących jeden za drugim.\n– Trzeba czterech facetów, żeby to kurewstwo otworzyć – skomentował Baldani. – Muszą zapamiętać swoje kody, które im przekazuje ustnie sekretarz skarbu. Nikomu nie wolno patrzeć, gdy kręcą kołem i ustawiają kody. A potem koło trzeba obrócić czternaście razy, żeby rygle wskoczyły na miejsce.\nBaldani wszedł do środka, więc Will zrobił to samo.\nWrażenie bogactwa skończyło się już na progu. Wnętrze przypominało każdy rządowy budynek, w jakim kiedykolwiek przebywał. Niskie sufity, kanały wentylacyjne do klimatyzacji, biała farba, która żółknie dwa dni po rozsmarowaniu na betonie, potłuczone płytki na podłodze, brudne fugi, różnokolorowe kable, które nie wiadomo dokąd się ciągną.\nTemperatura jeszcze bardziej się obniżyła. Schodzili teraz stromą pochylnią. W ścianach były rzędy mniejszych wersji głównych drzwi, przy wszystkich ustawiono niebieskie znaki. Między nimi niczym policyjna taśma zwisały wstęgi, a z nich z kolei zwieszały się przezroczyste plastikowe koperty. Will zerkał na tekst widoczny na papierze, ale udało mu się tylko stwierdzić, że są to rzędy liczb. Uznał, że zapewne odpowiadały numerom seryjnym na sztabkach złota. Miał wielką ochotę zatrzymać się i obejrzeć każdą z tych kartek, otworzyć pancerne drzwi i zajrzeć do środka. Nie było tu żadnych okien. Wszystkie drzwi miały dwie tarcze do wpisywania kodów i blokadę klawiszy, którą chyba wzięli prosto z więzienia o zaostrzonym rygorze.\nBaldani skręcił w następny korytarz. Will spojrzał na sufit. Założono tu reflektory ksenonowe, tak jasne, że można było dostrzec każdy szczegół w spoinach między płytkami. Pobrzmiewała też muzyka, a dźwięk był zwielokrotniony przez twarde powierzchnie. Następny zakręt. I jeszcze więcej pancernych drzwi, znaków, taśm. Mniej więcej co dziesięć metrów na ścianie wisiał czerwony telefon, którego obrotowa tarcza błyszczała w nienaturalnym świetle.\nIdący przodem Baldani znowu skręcił, a muzyka rozbrzmiała głośniej. Zespół Hoobastank, co według Willa oznaczało jakiś rodzaj przestępstwa. Tu, w głębi skarbca, nie było już strażników. Will domyślał się, że było tylko jedno wyjście, a jedynie wyjątkowy kretyn mógłby próbować ukryć przy sobie prawie trzynastokilogramową sztabkę.\n– O cholera! – wyrwało się Willowi, zanim zdołał się powstrzymać.\nPodeszli właśnie do pierwszych otwartych drzwi. Trzej mężczyźni w maskach na twarzy i białych bawełnianych rękawiczkach przenosili sztabki złota i układali je w stosach na palecie. Piosenka „Reason” zatrzymała się w połowie, ale może to Willa zawiódł zmysł słuchu. Jeszcze nigdy w życiu nie widział czegoś podobnego. Do tej pory myśląc o skarbcu, wyobrażał sobie Sknerusa McKwacza podczas codziennego przeliczania pieniędzy, a tymczasem powinien raczej pomyśleć o Minecrafcie i budowaniu całego dziwacznego miasta.\n– Poznajcie pieprzonego żółtodzioba, gnojki – odezwał się Baldani.\nNikt nie zareagował na tę pogardliwą prezentację. Will wetknął głowę do otwartego pomieszczenia. Pokój był mniej więcej wielkości przemysłowej chłodni. Nie było górnego światła, jednak złoto dawało metaliczny odblask jaśniejszy od każdej żarówki. Sztabki były ułożone w podkowę wokół całego pomieszczenia w stosach od podłogi do sufitu. Miejsca było tyle, by jeden z mężczyzn, który stał w środku, mógł podawać sztabki facetowi na zewnątrz. Ten z kolei przekazywał je trzeciemu, który delikatnie umieszczał je na stalowej palecie.\nWill uświadomił sobie, że wpatruje się w nich z otwartymi ustami. Odwrócił wzrok i patrząc na korytarz, przez chwilę czekał, aż źrenice wrócą do normalnych rozmiarów. Zauważył, że drzwi do następnego pomieszczenia też są otwarte. W drugim zespole brakowało jednej osoby, a mimo to wydawało się, że posunęli się z robotą dalej. Facet na zewnątrz klękał, żeby bawełnianą szmatką przetrzeć złoto, potem dopiero obiema rękami odbierał dwie sztabki, wstawał, obracał się i podawał złoto mężczyźnie, który był w środku.\n– Odczyt skali – powiedział Baldani, stukając palcem w ledowy wyświetlacz umieszczony na palecie. – W rzeczywistości nie liczymy wszystkich sztabek. Ważymy wszystko, co jest w pomieszczeniu, oczyszczamy, a potem z powrotem porządnie układamy aż do następnego razu.\nWill skinął głową, ale nie bardzo widział w tym sens. Pomieszczenia w skarbcu były szczelnie zamykane, pozbawione dostępu tlenu. Z pewnością wynoszenie sztabek na zewnątrz wpływało na ich wagę. W powietrzu była wilgoć, może też jakieś pyłki z bawełnianych rękawiczek, mógł się pojawić włos z głowy któregoś z mężczyzn. Kiedy jest mowa o milionach uncji, liczy się każdy taki drobiazg.\n– A tu sprawdzamy obliczenia. – Baldani wskazał jeden z niebieskich znaków. Ktoś o bardzo ładnym charakterze pisma użył białego markera do zanotowania informacji. – Trzydzieści sześć tysięcy dwieście trzydzieści sześć sztabek złota. Czternaście milionów czterysta czterdzieści siedem tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt cztery uncje trojańskie. Złoto w tej chwili chodzi po mniej więcej tysiąc trzysta dolców za uncję, więc to jest… Cholera, to mnóstwo pieprzonych studolarówek.\nZ wnętrza drugiego skarbca dobiegł głęboki głos:\n– Sto dziewięćdziesiąt jeden miliardów czterysta dziewięćdziesiąt milionów dolarów.\nWill spojrzał w tamtą stronę nad ostrzyżoną głową Baldaniego, ale faceta w skarbcu nie było widać. Zobaczył tylko parę wielgachnych dłoni w bawełnianych rękawiczkach z naprężonymi do granic możliwości szwami. Umięśnione ramiona mężczyzny były jak wyrzeźbione, a wyblakła już opalenizna świadczyła o tym, że częściej pracował na świeżym powietrzu. Jedną ręką chwytał dwie sztabki, jakby to były klocki lego. A potem do drugiej ręki brał jeszcze dwie sztabki.\n– Zmiana, wielkoludzie. – Baldani pstryknął palcami, dając znać, że polecenie ma być wykonane bezzwłocznie. – Lukather nie życzy sobie, żeby jej nowy chłoptaś połamał paznokietki.\nWychodząc ze skarbca, mężczyzna musiał pochylić głowę, a chwilę później zdjął maskę. Biały, płci męskiej. Jasne włosy. Niebieskie oczy. Około pięćdziesięciu pięciu lat. Mniej więcej metr dziewięćdziesiąt pięć wzrostu i sto kilogramów wagi. Niektórzy powiedzieliby, że jest zbudowany jak futbolista, jednak Will, opierając się na tym, co widzi, oceniłby raczej, że facet jest wielkości skarbca w Fort Knox.\nA więc miał już ostatni element układanki. Były żandarm. Obecnie bezdomny. Najemnik. Wojownik. Czyściciel złota. Zabójca policjanta. I…\n– Jack Reacher – przedstawił się nieznajomy z Margrave.\nTytuł oryginału: Cleaning the Gold\nProjekt oryginalnej okładki: zero-media\nIlustracja na okładce: plainpicture/Ramesh Amruth_p402m740646\nOpracowanie redakcyjne: Elżbieta Derelkowska, Jakub Sosnowski\nKorekta: Jakub Sosnowski, Roma Król\nPrzekład Na wagę złota: Małgorzata Borkowska\nPrzekład fragmentu Ostatniej wdowy: Dorota Stadnik\nCopyright © Karin Slaughter and Lee Child 2019\nExcerpt from The Last Widow © Karin Slaughter 2019\n„Africa” by David F. Paich and Jeffrey T. Porcaro\n„I’m on Fire” by Bruce Springsteen


“Jestem jeszcze bardzo malutki. Mieszkam u Mamusi w brzuszku. Bardzo mi się podoba moje małe mieszkanko. Jestem tu najszczęśliwszy na świecie. Kiedy mam ochotę, to śpię, kiedy się obudzę, to pod pijam porcję wód płodowych, a potem znowu zapadam w drzemkę. Lubię spać, zwłaszcza, gdy Mama spokojnie chodzi i kołysze mnie do snu. Razem z Rodzicami spędzam wiele chwil. Do moich ulubionych należy czas wspólnych rozmów. Są to najczęściej rozmowy wieczorne, w specjalnym, wygodnym miejscu. Mama układa się w ulubionej pozycji, a Tata jej w tym pomaga. Mają przy tym niezły ubaw, bo Mama porusza się bardzo powoli. Mówi, że czuje się, jak wielka Słonica. Lubię, gdy Rodzice tak sobie żartują.\nPotem przygasają światła i pojawia się muzyka. Mama zaczyna spokojnie oddychać. Czuję wtedy, że całe porcje odżywczego tlenu są przeznaczone specjalnie dla mnie. Mama zamyka oczy i wyłącza się z otoczenia, za pomocą relaksu. Wtedy Tata puka do mojej “kryjówki” i pyta, czy może troszkę ze mną porozmawiać. Ja oczywiście aż podskakuję z radości. I zaczynamy naszą rozmowę. Jestem malutki, więc porozumiewam się za pomocą mojego ciała. Ruszam rączkami, nóżkami, główką, a nawet pupcią. Z radości potrafię także zabrać się za połykanie wód płodowych. Zmienia się też moje ciśnienie krwi i rytm pracy serca. Tego co prawda Rodzice nie widzą, ale udowodnili to mądrzy ludzie, obserwując inne dzieci podobne do mnie.\nA ja czekałem na kolejne nasze rozmowy. Tata na początku wstydził się. I nie chciał głośno do mnie mówić. Mama mówiła, że to rozumie. Bo to rzeczywiście dziwne uczucie rozmawiać z kimś, kto jest jeszcze bardzo malutki i tak naprawdę go nie widać. Nie krytykowała Taty. Cierpliwie czekała i dużo ze mną rozmawiała. Tata często się temu przysłuchiwał i gładził brzuch Mamy. Mówił, że coraz częściej ma wrażenie, że dotyka mnie bezpośrednio. Zwłaszcza, jak ma zamknięte oczy. A ja coraz częściej kopałem w rękę Taty. Aż pewnego dnia Tata się do mnie odezwał. Zapytał mnie o to jak się czuję i czy jest mi wygodnie w moim “domku”. Byłem zachwycony. Kopałem i kopałem i cały czas się uśmiechałem. Mama mocno przytuliła się do Taty i powiedziała, że czuje się szczęśliwa, jak nigdy.\nTata mówi, że jakby wszyscy rozmawiali ze swoimi dziećmi, to na pewno byliby bardziej szczęśliwi. Wystarczy się tylko “przełamać” i przestać myśleć, że to śmieszne czy nie spotykane…\n“Mama mocno przytuliła się do Taty i powiedziała, że czuje się szczęśliwa, jak nigdy. ”


Ziemniaki z niespodzianką / Przekąski / Bieszczadzkie smaki\nZiemniaki z ogniska, to niezapomniany smak dzieciństwa. Te z piekarnika nigdy nie będą tak smakować, jednak zapraszamy do wypróbowania przepisu Basi Mrozek-Chrobak, która zapewnia, że te faszerowane mięsem zadowolą nawet najwybredniejsze podniebienia.\nSkładniki: 1 łyżka masła, jajko, 2 cebule, 1/2 kg mięsa mielonego, 5 łyżek przecieru najlepiej domowego, pieprz prawdziwy, pieprz ziołowy, sól, 2 ząbki czosnku, 9 płaskich ziemniaków – ale nie za dużych\nPrzygotowanie: Cebule kroimy w kostkę i podsmażamy na maśle razem z czosnkiem. Dodajemy mielone mięso i przyprawiamy. Następnie zostawiamy do ostudzenia. Do ostudzonego farszu wbijamy całe jajko. Niecki ziemniaczane: Ziemniaki przekroić wzdłuż na połowy. Niecki najlepiej wydrążyć łyżeczką do herbaty (środek można wykorzystać np. do zupy ogórkowej). Do niecek wkładamy farsz, tak aby trochę wystawał z ziemniaka. Nakrywamy delikatnie wierzch i zawiązujemy sznurkiem masarskim, tym którym wiąże się np. prezenty. Wierzch każdego ziemniaka smarujemy masłem i posypujemy słodką papryką. Układamy w szklanym opiekaczu i polewamy je z wierzchu oliwą. Dodajemy 6 łyżek wody. Na dnie ma być ok.1 cm mieszanki oleju i wody. Ziemniaki zapiekamy przy uchylonej pokrywie około 1 godz, do zarumienienia. Do ziemniaków pasuje sos czosnkowy.\nWięcej na FB/KuchniauBasi


blog – pota czyta tacyta\nNew in: Tomczyk\nPaździernik 14, 2013 Październik 14, 2013 pociak Dodaj komentarz\nW październiku moja półka wzbogaciła się o jedną pozycję, a mianowicie o „Blogera” Tomasza Tomczyka. Brzmi znajomo? Tak, to ten od Kominka.\nZaraz posypią się hejty, że potrzebuję książki o blogowaniu aby pisać bloga. Otóż nie, drodzy Państwo, mam książkę o blogowaniu po to, aby rzetelnie manipulować Waszymi umysłami! (szyderczy śmiech)\nJuż po śmiechach chichach.\nKsiążka jest poradnikiem. Książka jest powieścią. Książka jest książką. W tym przypadku trudno się zdecydować. Ale polecam, to wcale NIE dzięki niemu (czy przez niego?) zmieniłam nazwę. Powinnam jeszcze kupić sobie domenę, aparat fotograficzny, zatrudnić jakiś techników… Dlaczego wyprawka dla blogera musi być taka droga?!\nTak, blogowanie to styl życia i praca. Jeśli praca może być stylem życia.\nTakże doceniajcie blogerów!\nJak już pisałam, wpis bez zdjęć jest nudny. Więc zamieszczę trochę fotek robionych telefonem, którego podpierały 3 książki.\nNa początku to, co mamy z tyłu:\nmamy jakąś przyjemną buzię, której zdjęcie robił na pewno jakiś dobry fotograf, który używał dobrego aparatu.\nTeraz mamy taki mini outfit książkowy, trochę na szybko, tylko rozczesałam włosy.\n(jeśli chcesz mi obrabiać zdjęcia robione telefonem, zgłoś się!)\nKsiążka jest prezentem z najlepszym nadtytułem świata.\nAbstrahując od Tomczyka pragnę zauważyć, że można kupić komuś książkę na prezent i będzie to prezent dopasowany.\nLet it.. no!\nGrudzień 23, 2012 Lipiec 25, 2013 pociak 3 Komentarze\nW życiu każdego blogera, przychodzi czas na napisanie świątecznej notki. Doprawdy nie wiem,o ile świat byłby bogatszy, gdyby nie te utarte frazesy, cytaty ludzi, o których nikt nigdy nie słyszał, życzenie sobie Jezusków i białych świąt.\nMoże nie z serca, ale raczej z moich pro hejterskich zapędów, pragnę zamieścić tutaj osobiste Top 10 irytujących czynności związanych z działalnością blogową i facebookową w okresie przedświątecznym:\nSkładanie życzeń samemu sobie, coś w stylu: „życzę sobie, aby mój pies tak mocno nie śmierdział” lub „życzę sobie, żebym robił więcej rzeczy, których nie chce mi się robić, bo jestem leniwy jak sto pięćdziesiąt”.\nSkładanie życzeń wszystkim w jednym miejscu, to tak, jak czytanie ich na stronach urzędów, instytucji lub słuchanie o spokojnych świętach dla sympatyków systemów wentylacyjnych XYZ z Zielonej Góry od pracowników firmy XYZ systemów wentylacyjnych w Zielonej Górze. Naprawdę, po odsłuchaniu tych życzeń już czuję się lepiej i nawet je lajkuję (ale tylko tak mentalnie).\nZrobienie swojemu pupilowi zdjęcia z czapką Mikołaja. Doprawdy, to nie jest tak hyper-cute jak się wydaje, przynajmniej nie dla mnie.\nOpcjonalnie do punktu 2. i 3. dodanie jakiegoś memu, który jest aktualnie popularny.\nŻyczenie innym, aby nadchodzący Nowy Rok był lepszy (opcjonalnie – od poprzedniego). Co roku to samo, co roku wymyślamy jakieś postanowienia, co roku o nich zapominamy.\nOpisywanie swoich świątecznych zajęć. O ile nie ułożyłeś choinki z butelek po Jacku Danielsie, nikogo nie obchodzi co właśnie zrobiłeś, zjadłeś, upiekłeś lub obejrzałeś (chyba że masz swoich psychofanów)\nCoś w stylu: jaki Sylwester taki przyszły rok.\nWrzucenie zdjęcia, na którym zdmuchuje się śnieg z rękawiczek w stronę obiektywu. Podobnie jak z punktem 3., (opcjonalnie rozmyte światełka choinkowe) lub prezentowanie swojego wigilijnego „outfitu”\nJest 8, ciężko mi nawet dotrzymać postanowień wymyślonych pięć minut temu.\nA teraz z powrotem na ziemię.\nIwaszkiewicz jakoś poszedł, Gombrowicz poszedł, Żeromski poszedł (ale tylko kawałek), Bułhakow idzie.\n(cliché – to takie ładne słowo btw)


OKNA I DRZWI: Drzwi zewnętrzne – piękne, ciepłe i bezpieczne\nPoczątek jesieni to dobry czas na zakup i montaż drzwi zewnętrznych. Zanim nadejdzie zima, warto wyposażyć dom w model, który zapewni optymalną ochronę przed zimnem. Dzięki wykorzystaniu wysokiej jakości materiałów oraz nowoczesnych technologii, drzwi mogą oferować nie tylko znakomite właściwości izolacyjne i wysoki poziom bezpieczeństwa, ale również nadać posesji elegancji.\nDrzwi zewnętrzne chronią przed nieproszonymi gośćmi, chłodem i opadami atmosferycznymi. Ich wybór powinien być przemyślaną decyzją. Odpowiednio dobrane i zamontowane drzwi będą ozdobą posesji oraz pomogą ograniczyć straty ciepła. Nowoczesne produkty łączą w sobie wysmakowane wzornictwo i bezpieczeństwo z wysoką funkcjonalnością oraz bardzo dobrymi parametrami termoizolacyjnymi.\nPodstawowym parametrem, na który warto zwrócić uwagę wybierając drzwi jest współczynnik przenikania ciepła Ud. Im jest on niższy, tym lepsza będzie ochrona przed zimnem. Poprawiające termikę rozwiązania wykorzystywane w drzwiach energooszczędnych nie muszą negatywnie wpływać na ich estetykę.\n– Przy projektowaniu i konstruowaniu drzwi, które charakteryzują się niskim współczynnikiem przenikania ciepła Ud, nie może być mowy o żadnych kompromisach – mówi Sylwester Osojca, Kierownik ds. Rozwoju Produktu PORTA KMI Poland, producenta drzwi zewnętrznych i wewnętrznych, firmy członkowskiej Związku POiD – Połączenie walorów użytkowych oraz atrakcyjnego designu to zestaw cech, którego poszukują współcześni odbiorcy – podkreśla ekspert.\nPrzykładem wyrobu łączącego te właściwości są drzwi zewnętrzne PORTA, które mogą być stosowane w budownictwie pasywnym. Wartość współczynnika przenikania ciepła Ud=0,7 W/m2K oraz konstrukcja skrzydła wykonana z klejonki dębowej sprawiają, że drzwi zapewniają bardzo wysoki poziom ochrony termicznej.\nWybierając drzwi zewnętrzne trzeba zwrócić uwagę na wszystkie elementy, które mają wpływ na ich użytkowanie.\n– Do istotnych akcesoriów, bez zastosowania których drzwi nie będą prawidłowo spełniać swojej funkcji należy próg – tłumaczy Sylwester Osojca – Na rynku najczęściej można spotkać wersje drewniane, które mają dobry współczynnik przenikania ciepła, ale są podatne na uszkodzenia lub aluminiowo-kompozytowe, o nienajlepszych właściwościach termicznych – dodaje.\nRozwiązaniem tej kwestii jest próg wyposażony w rdzeń z twardego drewna, który obłożono specjalnie ukształtowaną stalą nierdzewną. Dzięki temu element ten, wykorzystywany w drzwiach PORTA, jest odporny na uszkodzenia i stanowi skuteczną barierę dla zimna i wilgoci.\nInnym ciekawym rozwiązaniem jest tzw. wręg francuski od strony zawiasów. Zastąpił on klasyczną listwę przeciwwłamaniową. Chroni przed wyważeniem drzwi oraz ułatwia eliminację mostków termicznych. Dodatkowo, wręg francuski nie zaburza estetyki drzwi.\n– Dobierając drzwi warto uwzględnić lokalizację obiektu i nasze potrzeby, gdyż zakup modelu o najwyższym poziomie bezpieczeństwa nie zawsze będzie uzasadniony – podpowiada Sylwester Osojca – Należy również zwrócić uwagę na poszczególne elementy konstrukcji. Do szczególnie „wrażliwych" należą zwłaszcza zamki i wszelkie przeszklenia – uzupełnia.\nDlatego przed zakupem warto sprawdzić, jaką klasę odporności posiadają dane drzwi. W ofercie PORTA dostępne są drzwi zewnętrzne, w których instalowane są odporne na uderzenia nawet metalowymi przedmiotami przeszklenia klasy P4. Drzwi wyposażone są także w dwa wielopunktowe zamki antywłamaniowe klasy 4 ENV gwarantujące wysoki poziom bezpieczeństwa.\nOprócz sprawdzenia parametrów cieplnych drzwi, uwagę należy zwrócić na jeszcze jedną kwestię.\n– Efekty inwestycji, jaką jest zakup drzwi czy okien, można łatwo zniweczyć poprzez ich nieprawidłowy montaż – przestrzega Paweł Wróblewski, Dyrektor Związku Polskie Okna i Drzwi. – Niewłaściwa instalacja sprawia, że energooszczędny potencjał wyrobów stolarki otworowej nie będzie w pełni wykorzystany, a wraz z upływem czasu może nawet doprowadzić do ich trwałego uszkodzenia – dodaje.\nProfesjonalny montaż pomaga wyeliminować mostki termiczne oraz zabezpiecza miejsce połączenia drzwi z murem przed wnikaniem wody, wiatrem i przemarzaniem. Aby mieć pewność, że stolarka została zamontowane w prawidłowy sposób, najlepiej powierzyć to zadanie fachowym ekipom montażowym.\nWysokiej klasy drzwi zewnętrzne są odpowiedzią na wymagania klientów oraz zapotrzebowanie nowoczesnej architektury. Stanowią inwestycję, która szybko się zwróci i przez lata będzie w wyrafinowany sposób zdobić budynek.


10 - 15 jajek klasy M,\n2 - 4 czubate łyżki śmietany 18 %,\n1 - 2 bochenki krojonego chleba 500 g,\nwykonanie : Do większej salaterki wbić całe jajka, dodać śmietanę oraz przyprawę uniwersalna lub sól kto co woli jak to mówią wolność wyboru. Jajka ze śmietaną i dowolną przyprawą z solą rozbełtać za pomocą widelca. Przygotować chleb dowolny kto jaki ma ochotę.\nNa patelnię wlać większą ilość oleju rozgrzać go na średnim ogniu, kromki chleba zanurzać w przygotowanych jajkach ze śmietaną. Zamoczone w jajkach kromki kłaść na rozgrzany olej i smażyć na średnim ogniu z obu stron na złoty kolor. Usmażony chleb układać na talerzu.\nTaki chlebuś w jajku smakuje rewelacyjnie na gorąco jak również gdy wystygnie. Dzięki dodanej śmietanie chleb w jajku jest bardziej miękki i nasączony. Taki chlebek to wspomnienia z mego dzieciństwa. Moje dzieci a w zasadzie już nastolatki bardzo lubią taki chleb gdy im zrobię na śniadanie lub kolację.


Na osłodę sezonu – brąz siatkarzy w ME!\nW sumie dziesiąty, a czwarty brązowy medal w historii Mistrzostw Europy zdobyli w niedzielę siatkarze reprezentacji Polski. W meczu o najniższy stopień podium w katowickim Spodku zespół Vitala Heynena pokonał Serbów 3:0 (25:22, 25:16, 25:22), zamykając tym samym długi i wymagający sezon reprezentacyjny 2021.\nPolscy siatkarze zakończyli w zeszłym tygodniu fazę grupową Mistrzostw Europy na pierwszym miejscu. Dzięki temu w sobotnim meczu 1/8 finału trafili na Finlandię, którą pokonali w niezbyt porywającym, trzysetowym spotkaniu (25:16, 25:16, 25:14).\nWrocław ma mistrzów!\nJakub Zdybek i Paweł Lewandowski, siatkarze plażowi Chemeko-System Gwardii Wrocław BVB Team, najlepszym duetem w kraju! W niedzielę Gwardziści pokonali w mysłowickim finale ORLEN Mistrzostw Polski reprezentantów Polski i tegorocznych olimpijczyków, Michała Bryla i Bartosza Łosiaka 2:1 (22:20, 14:21, 18:16).\nKantor i Łosiak trzeci w Europie!\nW niedzielę Piotr Kantor i Bartosz Łosiak wywalczyli brązowe medale Mistrzostw Europy w Wiedniu. W meczu o najniższy stopień podium polscy siatkarze plażowi pokonali Holendrów Brouwera/Meeuwsena 2:0 (21:14, 21:17).\nGang Łysego rozdaje karty!\nMimo niemrawego początku olimpijskiej rywalizacji siatkarze reprezentacji Polski powrócili do bardzo dobrej gry, a ich forma zdaje się ciągle rosnąć. Po wszystkich pięciu spotkaniach rozegranych w zeszłym tygodniu Biało-Czerwoni zameldowali się w ćwierćfinale imprezy jako zwycięzcy grupy A.\nPrzez Kraków do Tokio\nPolscy siatkarze rozegrali ostatni przed olimpijskimi zmaganiami towarzyski turniej. Od piątku do niedzieli w Krakowie podejmowali trzy zagraniczne drużyny w ramach XVIII edycji Memoriału Huberta Jerzego Wagnera.\nPo raz kolejny w finale międzynarodowej imprezy trafiły na siebie siatkarskie reprezentacje Polski i Brazylii. Siatkarze Vitala Heynena pierwszy raz w historii rozgrywek Ligi Narodów grali w finale tej imprezy, jednak w decydującym starciu lepsi byli od nich Brazylijczycy, którzy wygrali z Polakami 3:1 (22:25, 25:23, 25:16, 25:14).\nDolny Śląsk ma mistrzynie!\nW ostatni weekend w Łasku reprezentacja Dolnego Śląska młodziczek w siatkówce halowej sięgnęła po pierwsze, historyczne złoto Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży. W finale rozgrywek po zaciętym starciu młode siatkarki z naszego województwa pokonały reprezentantki Mazowsza 2:1 (25:23, 19:25, 15:10).\nSam wywodzi się z koszykówki, choć jego tato grał w Gwardii Wrocław. Kajetan Maćkowiak opowiada o Gwardii Wrocław, obiektach sportowych, klinice Sports Medic i sportowych planach na przyszłość.\nGrał ze Swędrowskim, zatrudniał go Pałaszewski. Prezesem wrocławskich siatkarek jest od 13 sezonów, choć przyznaje, że miał nim być „na chwilę”.\nPo dwóch meczach o brązowy medal TAURON 1. Ligi mamy remis.\nSiatkarki #VolleyWrocław w ubiegły czwartek zakończyły sezon TAURON Ligi 2020/2021. Drużyna Dawida Murka podejmowała we wrocławskiej Orbicie Polskie Przetwory Pałac Bydgoszcz.\nGwardia przełamała niemoc!\nPo trzech tygodniach bez zwycięstwa siatkarze eWinner Gwardii Wrocław wreszcie dołożyli do swojego konta trzy punkty. Zespół Krzysztofa Janczaka wygrał na wyjeździe z MCKiS Jaworzno 3:0 (25:15, 25:20, 25:21), przełamując tym samym nie tylko passę trzech porażek z rzędu, ale także po raz pierwszy od października ubiegłego roku triumfując na wyjeździe.


tokfm.pl 05.08.2019 08:27\n"Jak ustaliliśmy, Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska, dostaje więcej wiadomości z groźbami i obelgami niż Paweł Adamowicz. Po ostatnich materiałach TVP wyzwiska łączone są z ideologią nazistowską" - informuje trójmiejska "Wyborcza".\nGazeta informuje, że listy z pogróżkami pojawiają się w gdańskim ratuszu praktycznie po każdym materiale telewizji publicznej, w którym atakowana jest prezydent Dulkiewicz. Bywa, że jest to kilkadziesiąt listów dziennie. W każdym ktoś grozi Aleksandrze Dulkiewicz "śmiercią, wyzywa, pomawia, kwestionuje polskie pochodzenie i łączy z nazizmem".\nPrzypomnijmy, że w materiałach TVP - oraz gazetach sprzyjających władzy - łączenie prezydent Dulkiewicz z nazizmem i III Rzeszą pojawiło się w związku ze sporem samorządu Gdańska z PiS ws. Westerplatte. Prezydent Dulkiewicz od początku krytykowała pomysł przejęcia od samorządu pieczy nad Westerplatte. Protesty nie na wiele się zdały, w piątek prezydent Duda podpisał dotyczącą tego specustawę.\nGroźby wobec Dulkiewicz. Policja, prokuratura i ABW\nW ostatnich dniach w ręce policji przekazano kilka przesyłek, "których treść 'była najbardziej porażająca'". Z ustaleń "Wyborczej" wynika, że "w dwóch z nich ktoś dokładnie opisał, w jaki sposób zrobi krzywdę urzędującej prezydent". "Jak się dowiedzieliśmy, w listach z groźbami niektórzy cytują fragmenty zasłyszane w programach TVP czy przeczytane w artykułach prorządowych gazet. Wiele osób czuje się na tyle bezkarnie, że korespondencję podpisuje prawdziwym imieniem i nazwiskiem - co szybko jest weryfikowane przez kancelarię" - czytamy w dzisiejszej publikacji.\nW sumie prokuratury rejonowe w Gdańsku, po śmierci Pawła Adamowicza, prowadzą osiem spraw dotyczących gróźb, nękania i znieważania obecnej prezydent i urzędników.\nJedna z przesyłek, którymi zajmują się śledczy, trafiła do Zakładu Karnego w Gdańsku-Przeróbce, w którym karę odbywał Stefan W., mężczyzna, który w styczniu zaatakował Pawła Adamowicza. Kilkanaście godzin później prezydent Gdańska zmarł. Władze zakładu karnego powiadomiły o liście policję, prokuraturę oraz Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego.\nKrzysztof Wyszkowski atakuje\nW ataki na prezydent Gdańska zaangażował się m.in. Krzysztof Wyszkowski, który dziś zasiada w Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. Na Twitterze umieścił kilka obraźliwych wpisów dotyczących m.in. córki prezydent Gdańska.\nWyszkowski usunął wpisy ze swojego profilu i przeprosił za ich treść. Ale sprawa najpewniej będzie miała swój dalszy ciąg. Prezydent Dulkiewicz poinformowała, że podjęte zostały odpowiednie kroki prawne i sprawa wpisów skończy się przed sądem. "Jestem odporna i nie może mnie pan obrazić, panie @KWyszkowski. Nie interesuje mnie też stan pana umysłu, ale trzeba ponosić odpowiedzialność za słowa! Procedury określone prawem ruszyły. Na przyszłość radzę panu i innym jedno - trzymajcie się z daleka od mojego dziecka!" - napisała na Twitterze.


Czy bez kłopotu będzie do nabycia folia na telefon? - teleagd.pl\nIm znaczniejszy mamy ekran, im więcej aplikacji się na nim pojawia, tym znaczniejsza jest możliwość, że będzie ulegać on zepsuciu oraz zarysowaniu. Dlatego powinno się sprawdzić jak spisuje się folia na telefon, która będzie łatwa w założeniu, a dodatkowo jeszcze bardzo trwała, zatem sporo zniesie. Co więcej, trzeba wiedzieć, że taka folia na telefon nie zniekształca obrazy, ani działania telefonu, zatem rzeczywiście szybko o niej zapomnimy, a ona dalej będzie wykonywała swoją funkcję osłaniania telefonu przed porysowan http://www.etuo.pl/etui-htc-desire-620\nObudowy, zestawy głośnomówiące, uchwyty, trzeba zaznaczyć, że w przeróżnych sklepach oferowane nam okazują się być różnego rodzaju akcesoria na komórkę, dzięki czemu będziemy mieli świadomość, że będziemy przy niej mieć wszystko co konieczne. Z pewnością takie akcesoria na komórkę nie będą drogie, a jednocześnie ich stosowanie ma szansę n http://etuo.pl/etui-htc-desire-825]Popatrzmy co nam się może przydawać do naszego telefonu, tak abyśmy byli z niego całkowicie usatysfakcjonowani. Im dokładniej będziemy go ochraniać, tym dłużej będzie nam właściwie funkcjonować.\nCategories:\tAkcesoria i gadżety\nTaggs:\takcesoria dodatek ekran prezent\nNowe dzieło Samsunga – innowacyjne rozwiązania oraz nieskomplikowany dostęp do aplikacji\nBardzo nowoczesne sprzęty agd czy rtv wielokrotnie zadziwiają użytkowników własnymi możliwościami


Mali przedsiębiorcy skarżą Lidl i Kaufland - Oficjalny portal Janusza Korwin-Mikkego\nMali przedsiębiorcy skarżą Lidl i Kaufland\nINFO: Portal money.pl donosi, że Solidarność i małe polskie sklepy chcą skarżyć niemieckie sklepy Lidl i Kaufland do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za preferencyjne kredyty, jakich udzieliły im Bank Światowy i EBOiR.\nPortal przypomina, że niemiecka Grupa Schwarz (Lidl i Kaufland) dostała preferencyjne kredyty na kwotę ok. 900 mln USD na rozwój sieci sklepów w Polsce oraz innych krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Pieniądze miały być przeznaczone na wyrównywanie nierówności w bogactwie różnych państw.\nPortal donosi, że UOKiK problemu nie widzi, sklepikarze jednak nie mają zamiaru składać broni.\n– Sprawa udzielenia kredytu w takiej wysokości dla sieci handlowych jest co najmniej zadziwiająca. Aby w pełni zdać sobie sprawę, co znaczy prawie miliard dolarów, należy wziąć pod uwagę, że stanowi to równowartość obrotów rocznych w sporej sieci handlowej. Trudno wyobrazić sobie, aby jakakolwiek polska sieć handlowa – nawet posiadająca więcej placówek niż którykolwiek z beneficjentów tego kredytu – mogła liczyć choćby na kredyt w wysokości części tej kwoty – mówi p. Maciej Ptaszyński z Polskiej Izby Handlu, która zrzesza małe sklepy.\nPrevious Ministerstwa i urzędy centralne boją się praktykantów?\nNext Palikot zapowiada rezygnację z mandatu


U dwóch elblążanek wykryto koronawirusa - info.elblag.pl\n55 minut temu XXIII Letni Salon Muzyczny. Kaczmarski w Bażantarni [zobacz... »\nAmore Mio postawiło na muzykę na żywo », Wczoraj 10:00\n4 dni temu, Środa, 29.07.2020 1.Na rzece Elbląg pojawiła się "pływająca wyspa". Co to takiego? », 8130\n2.Mieszkaniec Elbląga zakażony koronawirusem. Nowe przypadki w województwie », 8102\n4.Prezydent Elbląga miał wypadek na harleyu. "Przebywa obecnie w szpitalu" », 6252\n5.Jak obecnie wygląda sytuacja w Hotelu Elbląg? », 4945\n6.Kiedy znikną z Elbląga? "One szpecą krajobraz miasta" », 4258\n12.03.2020, 17:10:00 Rozmiar tekstu: A A A\nJak się dowiedzieliśmy do Szpitala w Ostródzie trafiły dwie elblążanki, u których wykryto koronawirusa. Stan obu kobiet jest dobry.\nKobiety wróciły do Elbląga z Włoch w poniedziałek, 9 marca. Po przyjeździe od razu zadzwoniły do Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Tego samego dnia, zgodnie z zaleceniami, pojechały samochodem do Szpitala w Ostródzie.\nTam zostały na oddziale zakaźnym, gdzie przeprowadzono stosowne badania. Wykryto, że obie kobiety są nosicielkami koronawirusa. Ich stan jest dobry. Elblążanki nie odczuwają żadnych dolegliwości. Nie mają też gorączki.\nKwarantanna obu kobiet potrwa ok. dwóch tygodni. Po tym czasie kobiety ponownie zostaną przebadane.\n12.03.2020 Odbyło się posiedzenie Zespołu Zarządzania Kryzysowego dot.koronawirusa. Jaka jest sytuacja...\n11.03.2020 Kościół przy Robotniczej organizuje dziś mszę w intencji powstrzymania epidemii. "To...\nMatko Boska cóż to sie stanie,lece po wiecej makaronu i ryżu.Apokalipsa nadciaga ratuj sie kto może.I chocbym kroczył ciemna dolina....\nCóż za zaskoczenie, bo przecież nie trąbią na każdym kanale że korona wirus, że Włochy niebezpieczne, żeby tam nie jeździć. Ale kurde, przecież bilety tanie, rypac wszystkich wkoło. Narty ważniejsze.\nPanie pochodzą z Ogrodnik pod Milejewem, warto dobrze sprawdzać informacje.\nInformacja jest sprawdzona. Panie, o których piszemy sa z Elbląga. Możliwe, że w tym Szpitalu sa także pacjentki z Ogrodnik. Nie zmienia to jednak faktu, że nasze informacje są potwierdzone. Pozdrawiamy\nA na grypę zmarło wczoraj sześć osob\nniech wreszcie zamkną granice !!!!! bo idioci tyle tego nazwożą że nie ogarniemy!!!!!!!!!!! to wraca z udanego" taniego urlopu niech kwitnie 14 dni na granicy !!!!\nPapier też zakup ;)\nNo i ta panika, nie ma w sklepach kasz, ryżu, mąki, cukru, mięsa, nawet papieru toaletowego, po pracy nie mogłam też kupić chleba... w piekarni.. Szok\npojechaly na wycieczke, w glowach ludzie maja poprzewracane. Wiedzac co sie dzieje we Włoszech leca, chyba celowo chca sie zarazic. Powinny za swoje teraz sie leczyc


Kolejny Puchar dla Naszej Szkoły! – Szkoła Podstawowa Nr 33 im. Funduszu Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci UNICEF w Olsztynie\n22.06.w naszej szkole odbył się międzyszkolny turniej o „Puchar Przewodniczącej Rady Osiedla Pieczewo”, który zorganizowały i przeprowadziły: Hanna Legowicz i Halina Zielińska. Tym razem reprezentacje klas III z SP6, SP 32 oraz SP33 przystąpiły do zawodów, nie wiedząc jakie będą konkurencje. Uczniowie mieli się wykazać umiejętnościami sprawnościowymi jakich nauczyli się przez 3 lata swojej edukacji: biegi z różnymi przyrządami, kozłowanie piłki koszykowej, sztafety wahadłowe, czworakowanie, „pajączek”, tory przeszkód itp. Najwięcej trudności, a zarazem śmiechu sprawiło małym sportowcom chodzenie na donicach, gdzie należało wykazać się niezłą koncentracją i zaciętością, aby dojść do mety. Turniej sprawił wiele radości dzieciom, bo przeprowadzony został w duchu fair play, dominowała zasada dobrej zabawy i jeżeli nie powiodło się w jednej konkurencji, to w następnej można się było wykazać. Wszyscy zawodnicy otrzymali słodycze i napoje oraz sportowe upominki, a zwycięska drużyna puchar ufundowany przez organizatora turnieju Radę Osiedla Pieczewo.\nKlasyfikacja po 10 konkurencjach:\nSP33 I miejsce (25 punktów) – zdobycie pucharu Przewodniczącej Rady Osiedla Pieczewo\nSP6 II miejsce (19 punktów)\nSP32 III miejsce (16 punktów)\nJulia Dominik, Inga Balbuza, Daria Dąbkowska, Michał Skórski, Nikodem Kurdzieko, Maciej i Kuba Kozłowscy – III a\nKonrad Zomkowski oraz Szymon Malinowski III b\nJulia Kowalewska oraz Oliwia Jóźwiak III c


Deadpool - Classic, tom 2. - Gildia.pl - księgarnia internetowa - komiksy, filmy, książki, muzyka, rpg\nIlustrator:Ed McGuinness, Aaron Lopresti\nKILL… LOVE IS ALL AROUND\nCałkiem niedawno temu w ramach serii Marvel Now! Deadpool się żenił, a przy okazji wspominał wszystkie swoje wcześniejsze związki. No prawie wszystkie. Teraz nadszedł czas by klasyka z jego przygodami ukazała nam nieco więcej jego romantycznych perypetii. Oczywiście walk, trupów i typowego dla serii humoru także nie zabrakło, a jeśli w poprzednim tomie brakowało Wam gościnnych występów czołowych herosów Marvela, teraz nieco się to zmieni.\nAutor: Michał Lipka Data: 22.07.2017\nT.2 na poziomie 1\nO ile t.1 nie grzeszyl rewelayjnym scenariuszem, tak 2 nie wyroznia sie niczym wiecej. Malo tu ciekawej jak dla mnie kreski, ktorej na wyzszym poziomie, wiecej mial t.1. Jakosc wydania podnosi jak dla mnie tylko historia z Daredevilem. Samego Hulka z okladki jest tu jak na lekarstwo. Jak dla mnie poziom serii Classic utrzymuja goscinne wystepy bohaterow Marvela. Jednajkze po lekturze obu tomow 3 juz sobie podaruje. Polecam za to sklep Gildie.\nAutor: Rafał Karaś Data: 21.08.2017\nW porównaiu do jedynki bardzo słabo\nPierwszy tom miał chociaż bardzo klimatyczne rysunki z lat 90-tych, historie też dało się czytać (oprócz ostatniej), drugi nie ma ani dobrych rysunków ani scenariusza. Prace McGuinessa wyglądają niczym z jakiejś kreskówki.\nAutor: Paweł Data: 30.10.2017\nJa pasuje z Deadpoolem\nPróbowałem przeczytać ten tom, ale rysunkowo dla mnie zupełnie nieczytelny i nieciekawy. Fabuły nie zauważyłem, po kilkunastu stronach i przejrzeniu zawartości zrezygnowałem.\nNie pierdzielcie dla mnie bardzo fajne, co prawda 1 lepsza ale 2 nie jest zła, jest nawet lepsze niż niektóre nowsze komiksy. Dla prawdziwych fanów bardzo polecam.\nAutor: Wade Wilson Data: 20.07.2020\nDeadpool - Najlepszy komiks świata! #7: Deadpool leci Szekspi...


Myszka w pudełku 10cm – little brother mouse in box – maileg – COCOSHKI\n» Myszka w pudełku 10cm - LITTLE BROTHER MOUSE in BOX\nNie ma lepszego przyjaciela niż Myszka Mały Brat!\nMieszka w pudełku z pięknym zestawem pościeli. Uwielbia dobre śniadanie w towarzystwie przyjaciół i zabawę w chowanego. Jest niezwykle kulturalny i uprzejmy. Ulubieniec wszystkich myszek i króliczków - idealny towarzysz podróży.\nNie może doczekać się przygód, które przeżyje z Tobą podczas wspólnych zabaw!\nRozmiar wysokość 10cm


a je z wyprzedzeniem, nie stroni od spotkań, odpowiada na wszystkie pojawiające się pytania w sposób wyczerpujący. Brak takich działań ze strony wybranego doradcy jest oczywistym powodem do niepokoju. Aby\nDodane: 27-07-2021 00:22\nKilka faktów o pracy w geodezjiOkna we wnętrzuA Co Jeśli Mógłbyś robić tanie pozycjonowanie Już Za 7 Dni?Materiały potrzebne w każdej firmieOgólnie o problemie z insektamiSklepy z modną odzieżą, co warto kupować?Porady o sztukateriiDobre pozycjonowanie nie musi być drogie. Sprawdź co jest ważne w ofertach.11 Prostych Metod Aby wynająć mebleRozwój twojego dziecka a dobry senKobiecość w zgodzie z naturąZbiorniki do wodyKiedy potrzebujemy geodetyBiznesowo: artykuły papierniczeNie marnuj czasu na sprzątanieO samochodowych myjniachWłasna działalność kontra kwestie podatkoweNaprawianie silników, układów i karoseriiPoradnik zimowy - ogrzewanieCzy kwoty odszkodowań są słuszne?Lepsze od basenu? Jacuzzi!Smoking car - big issueDekoracje na weseleJak pozycjonować?Ciekawe kto może bhp?Artykuł o emigracji, Polakach za granicą i przewozach osóbĆwiczenia i suplementacja aminokwasamiWirtualne biuro - dobry sposób na redukcję kosztów Can I buy brake pads on Sunday? Podróż życia, ale co z pakowaniem?


Pomocy jak mam zacząć pisać z dziewczyną... - Uczucia - Miłość - Pomocy - Dojrzewamy.pl - portal młodych kobiet\npoznałem ja na 18\nMa 17 lat ja mam 15 jak zacząć rozmowę na Messenger nie mieszkamy daleko od siebie tak z 60 km.\nTematy: zauroczenie, dziewczyna\nPoprzednie pytanie: Cześć chciałbym się zapytać was czy taki lis...\nNastępne pytanie: Hej, pisze kolejny raz wiem o tym, ale nie mam do...\n60 km w tym wieku to jednak może być problem, ale skoro dla ciebie nie jest to nie wnikam. Skoro poznałeś ją na 18-stce to warto zacząć rozmowę właśnie od tej imprezy. Możesz zapytać jak się bawiła lub nawiązać do tematu, który poruszyliście na imprezie w zależności od tego jak zaawansowany jest ten wasz poziom znajomości. Po prostu do niej napisz, bez owijania w bawełnę.\nKtosiek741 5 miesięcy temu\ncześć, wydaje mi się, że nie jest to jakiś bardzo poważny problem. Ponieważ już się poznaliście to proponuję to wykorzystać i napisać do niej w jakiś zabawny sposób przypominając ten fakt. A potem wasza rozmowa powinna potoczyć się w sposób naturalny. Ale pamiętaj, iż trzeba ten dialog prowadzić umiejętnie, delikatnie i bez żadnych nacisków, tak jakby mimochodem. Jest to ważne aby ona nie czuła się skrępowana, osaczona. Buduj waszą relację powoli,z wyczuciem jej potrzeb.\nChyba za dużo kombinujesz. Skoro już się poznaliście, to możesz do niej po prostu napisać nawiązując do waszego spotkania na imprezie i rozmowy, którą tam prowadziliście. Dobrze, żeby ta rozmowa była na początku niezobowiązujaca, na jakieś codzienne tematy, a jak już się trochę lepiej poznacie może zaproponujesz jej spotkanie?


ideaplace.pl Audyt SEO strony\nTitlecoworking wrocław - biuro do wynajęcia wrocław - ideaplace\nideaplace to głównie coworking we wrocławiu. miejsce pracy i spotkań ambitnych ludzi we wrocławiu - biurka, sale szkoleniowe i spotkaniowe. zamów już dziś.\nmiejsce pracy, biurka do wynajęcia, wirtualne biuro wrocław, sala konferencyjna wrocław, sala szkoleniowa wrocław, coworking we wrocławiu, wynajem biura na dni. profesjonalny sekretariat, coworking wrocław\nco oferujemy:dlaczego my:sprawdź jak się u nas pracuje:\n8:00 - 18:00 ideaplaceideaplace we wrocławiu to profesjonalna przestrzeń coworkingowa wspierająca osoby przedsiębiorcze, dynamiczne i niezależne w realizowaniu ich idei.ideaplaceideaplacecoworking we wrocławiu światowy tydzień przedsiębiorczości po raz szósty w ideaplace.\noffice@ideaplace.pl mailto:office@ideaplace.pl czytaj dalej # zamknij # Linki zewnętrzne\n- http://ideaplace.pl/pl/ http://ideaplace.pl/pl/ http://ideaplace.pl/de/ http://ideaplace.pl/en/ strona główna http://ideaplace.pl/pl/ o nas http://ideaplace.pl/pl/o_nas/ oferta http://ideaplace.pl/pl/oferta/ rezerwuj http://ideaplace.pl/pl/rezerwuj/ kontakt http://ideaplace.pl/pl/kontakt/ idea place http://ideaplace.pl/pl/ co oferujemy: http://ideaplace.pl/pl/oferta/ więcej http://ideaplace.pl/pl/oferta/ dlaczego my: http://ideaplace.pl/pl/o_nas/ sprawdź jak się u nas pracuje: http://ideaplace.pl/pl/rezerwuj/ kontakt http://ideaplace.pl/pl/kontakt/ regulamin http://ideaplace.pl/pl/regulamin/ mapa strony http://ideaplace.pl/pl/mapa_strony/ - http://www.facebook.com/ideaplace - http://www.goldenline.pl/mikroblog/ideaplace więcej» http://ideaplace.pl/pl/aktualnosci/ - http://www.facebook.com/dziencoworkingu zmienić ustawienia dotyczące cookies http://wszystkoociasteczkach.pl/ Zdjęcia\nText on page:język/sprache/language: zapraszamy: od pn-pt 8:00 - 18:00 pl.solny 15 50-062 wrocław tel: +48 71 34 09 200 fax: +48 71 34 09 201 e-mail: office@ideaplace.pl strona główna o nas oferta rezerwuj kontakt jesteś w: idea place 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ideaplace to pierwsza we wrocławiu profesjonalna przestrzeń coworkingowa dla osób przedsiębiorczych, dynamicznych i niezależnych. co oferujemy: coworking czyli unikatową i twórczą przestrzeń do pracy możliwość rejestracji firmy pod naszym adresem profesjonalny sekretariat - postaramy się rozwiązać każdy problem mikrobiura czyli dedykowane pokoje z pełną obsługą i wsparciem więcej dlaczego my: mieścimy się w prestiżowej lokalizacji pl. solny 15 pomożemy twojej firmie w rozwoju dajemy ci dostęp do biura bez zobowiązań sprawdź jak się u nas pracuje: umów się na darmowy dzień pracy w idea place!!! coworking we wrocławiu ideaplace we wrocławiu to profesjonalna przestrzeń coworkingowa wspierająca osoby przedsiębiorcze, dynamiczne i niezależne w realizowaniu ich idei. ideaplace powstało w 2011 roku z myślą o ludziach niezależnych, którzy chcieliby pracować w kreatywnej przestrzeni dopasowanej do swoich potrzeb i oczekiwań. jest to miejsce o wysokim standardzie i oryginalnym wnętrzu przeznaczone dla przedstawicieli wolnych zawodów wszelkich branż, którzy nie muszą pracować u klienta, startupów, zespołów projektowych. to idealne miejsce, gdzie firmy z poza wrocławia mogą tworzyć swoje oddziały, dając swoim pracownikom możliwość pracy w kreatywnej przestrzeni wśród ciekawych, indywidualnych i inspirujących ludzi. ideaplace jako profesjonalna przestrzeń coworkingowa oferuje 21 miejsc do pracy, 6 mikrobiur dla zespołów 4-8 osobowych, 3 sale szkoleniowe oraz jeden pokój na spotkania biznesowe. w ramach świadczonych usług oferuje możliwość rejestracji firmy pod prestiżowym adresem pl. solny 15, obsługę korespondencji, przygotowywanie dokumentów, usługi asystenckie, doradztwo w zakresie zakładania firmy. dzięki współpracy z naszymi partnerami pomagamy w zakresie doradztwa prawnego, podatkowego, usług księgowych jak również doradztwa inwestycyjnego. ideaplace to platforma networkingowa, dzięki której można dotrzeć do specjalistów wielu branż, doświadczonych i zaufanych ekspertów oraz mentorów. coworking we wrocławiu to inicjatywa dająca możliwość pracy w profesjonalnie przygotowanej przestrzeni przy niskich nakładach i kosztach. daje możliwość wykorzystania wszystkich zalet pracy biurowej przy jednoczesnym braku zobowiązań. dzięki wspólnemu miejscu pracy osoby z różnych branż mogą swobodnie wymieniać się doświadczeniami, pomysłami oraz wiedzą. najciekawsze pomysły często powstają właśnie w przestrzeni coworkingowej, gdy osoby z różnych środowisk inspirują się wzajemnie. dzięki współpracy ze wrocławskim środowiskiem kreatywnym oraz branżą it w ideaplace regularnie organizowane są bardzo interesujące spotkania których celem jest integracja środowiska, wymiana wiedzą oraz networking. ideaplace jest inicjatorem wrocławskich dni coworkingu, organizatorem wydarzeń w ramach światowego tygodnia przedsiębiorczości ale również partnerem wielu wrocławskich wydarzeń tj: women in technology, tedx wrocław, #rushwro. coworking we wrocławiu to kilkanaście inicjatyw odbywających się co każdego miesiąca, to aktywne otwarte, kreatywne środowisko chętnie dzielące się doświadczeniem i wiedzą w które angażują się inne kreatywne przestrzenie jak krzywy komin, panato czy blpoland. cenimy sobie profesjonalizm i dbamy o poufność. zależy nam na tworzeniu pozytywnego wizerunku klienta, więc pomagamy rozwiązywać problemy, wspieramy w rozwoju każdej idei. czytaj dalej kontakt regulamin mapa strony normal 0 21 false false false pl x-none x-none światowy tydzień przedsiębiorczości 2016 światowy tydzień przedsiębiorczości po raz szósty w ideaplace. w dnia 14.11-20.11 na całym świecie ale też w polsce i w ideaplace odbędzie się seria inicjatyw, wydarzeń propagujących przedsiębiorczość. więcej» zamknij serwis wykorzystuje pliki cookies: używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu zbierania anonimowych danych statystycznych oraz w celu zapewnienia podstawowej funkcjonalności serwisu. korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w państwa urządzeniu końcowym. w przeglądarce internetowej możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies.Here you find all texts from your page as Google (googlebot) and others search engines seen it.Words density analysis:Numbers of all words: 580One wordTwo words phrasesThree words phrasesnie - 2.93% (17)się - 2.93% (17)idea - 2.24% (13)place - 2.07% (12)wrocław - 1.9% (11)ideaplace - 1.72% (10)pracy - 1.55% (9)ale - 1.55% (9)coworking - 1.55% (9)ich - 1.21% (7)raz - 1.21% (7)oraz - 1.03% (6)jest - 1.03% (6)wrocławiu - 0.86% (5)możliwość - 0.86% (5)przestrzeni - 0.86% (5)czy - 0.86% (5)dni - 0.69% (4)jak - 0.69% (4)miejsc - 0.69% (4)środowisk - 0.69% (4)kreatywne - 0.69% (4)branż - 0.69% (4)dzięki - 0.69% (4)one - 0.69% (4)przy - 0.69% (4)cookies - 0.69% (4)nas - 0.69% (4)przestrzeń - 0.69% (4)dla - 0.69% (4)pod - 0.69% (4)firmy - 0.69% (4)pl. - 0.52% (3)że - 0.52% (3)201 - 0.52% (3)usług - 0.52% (3)wiedzą - 0.52% (3)profesjonalna - 0.52% (3)oferuje - 0.52% (3)wydarzeń - 0.52% (3)coworkingowa - 0.52% (3)przedsiębiorczości - 0.52% (3)my: - 0.52% (3)inicjatyw - 0.52% (3)osoby - 0.52% (3)solny - 0.52% (3)więc - 0.52% (3)dzień - 0.52% (3)false - 0.52% (3)nam - 0.52% (3)ideaplace. - 0.34% (2)tydzień - 0.34% (2)wrocławskich - 0.34% (2)serwis - 0.34% (2)dnia - 0.34% (2)inspirują - 0.34% (2)wielu - 0.34% (2)x-none - 0.34% (2)światowy - 0.34% (2)które - 0.34% (2)różnych - 0.34% (2)daje - 0.34% (2)celu - 0.34% (2)8:00 - 0.34% (2)również - 0.34% (2)którzy - 0.34% (2)+48 - 0.34% (2)kontakt - 0.34% (2)czyli - 0.34% (2)rejestracji - 0.34% (2)naszym - 0.34% (2)adresem - 0.34% (2)problem - 0.34% (2)więcej - 0.34% (2)rozwoju - 0.34% (2)biura - 0.34% (2)bez - 0.34% (2)zobowiązań - 0.34% (2)idei. - 0.34% (2)pracować - 0.34% (2)doradztwa - 0.34% (2)kreatywnej - 0.34% (2)miejsce - 0.34% (2)branż, - 0.34% (2)klienta, - 0.34% (2)mogą - 0.34% (2)dając - 0.34% (2)mikrobiur - 0.34% (2)spotkania - 0.34% (2)ramach - 0.34% (2)świadczonych - 0.34% (2)zakresie - 0.34% (2)współpracy - 0.34% (2)pomagamy - 0.34% (2)zespołów - 0.34% (2)we wrocławiu - 0.86% (5)w idea - 0.69% (4)przestrzeń coworkingowa - 0.52% (3)w ideaplace - 0.52% (3)solny 15 - 0.52% (3)wrocławiu to - 0.52% (3)profesjonalna przestrzeń - 0.52% (3)pracy w - 0.52% (3)+48 71 - 0.34% (2)w zakresie - 0.34% (2)w celu - 0.34% (2)światowy tydzień - 0.34% (2)osoby z - 0.34% (2)z różnych - 0.34% (2)dzięki współpracy - 0.34% (2)w kreatywnej - 0.34% (2)pl. solny - 0.34% (2)kreatywnej przestrzeni - 0.34% (2)idea place - 0.34% (2)firmy pod - 0.34% (2)możliwość rejestracji - 0.34% (2)do pracy - 0.34% (2)ideaplace to - 0.34% (2)oraz w - 0.34% (2)coworking we wrocławiu - 0.52% (3)we wrocławiu to - 0.52% (3)+48 71 34 - 0.34% (2)rejestracji firmy pod - 0.34% (2)pl. solny 15 - 0.34% (2)w kreatywnej przestrzeni - 0.34% (2)możliwość rejestracji firmy - 0.34% (2)osoby z różnych - 0.34% (2)światowy tydzień przedsiębiorczości - 0.34% (2)Here you can find chart of all your popular one, two and three word phrases. Google and others search engines means your page is about words you use frequently.


Jubileusz 55-lecia Muzeum\nW czwartek 14 listopada świętowaliśmy 55 urodziny naszej narodowej instytucji kultury. Obchody odbywały się pod honorowym patronatem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Marszałka Województwa Wielkopolskiego.\nCzęść oficjalna uroczystości miała miejsce w zabytkowej stodole na terenie folwarku. W jej trakcie przedstawiliśmy projekcję multimedialną obrazującą historię i współczesność Muzeum, która spotkała się z ogromnym zainteresowaniem i aplauzem wśród przybyłych gości. Dyrektor Muzeum – pan dr Jan Maćkowiak odebrał wiele listów gratulacyjnych i dowodów uznania dla działalności Muzeum od przedstawicieli pokrewnych instytucji, urzędów, firm i osób prywatnych, kooperujących na przestrzeni lat z naszą placówką. Wyróżnieni pracownicy zostali uhonorowani odznaczeniami państwowymi, resortowymi i samorządowymi.\nWszyscy zaproszeni zapoznali się z efektami modernizacji pawilonów wystawienniczych, wystaw i ekspozycji, które to od 15-go listopada będą udostępniane publiczności. Godną oprawę muzyczną Jubileuszu zapewnili młodzi artyści z Zespołu Szkół Muzycznych w Poznaniu. Wszystkim obecnym bardzo dziękujemy za przybycie i zaszczycenie nas swoim udziałem. Urzekająca atmosfera towarzysząca wydarzeniu to dla nas dodatkowy impuls by nadal niestrudzenie chronić, pielęgnować a także szeroko upowszechniać dziedzictwo kulturowe wsi i rolnictwa, dla pożytku obecnych oraz przyszłych pokoleń Polaków, dla wszystkich naszych aktualnych i przyszłych sympatyków.


Prawo w serwisie Magazyn ciekawostek, faktów i porad - http://magazyn.bielawa.pl/\nPrawo w serwisie Magazyn ciekawostek, faktów i porad\nradca prawny gliwice Tak naprawdę może nam on pomócŻyjemy w kraju, w którym prawo bywa skomplikowane dla przeciętnego obywatela. W kodeksach jest wiele przepisów i nie zawsze je znamy. Nawet przeczytaj więcej\nradcy prawni zabrze Tym bardziej że wypadek wiąże sięW życiu każdego człowieka przychodzi taki moment, że zastanawiamy się czy nie będzie nam potrzebny prawnik. Zdarzają się bowiem różne sytuację i z niekt czytaj całość tutaj\nDodane: 08:50 25. 10. 2020\nkancelaria prawna chorzów Taka wiedza nie jest dla nasWiele sytuacji w życiu może zmienić się w prawdziwe problemy. Nawet, gdy chcemy za wszelką cenę uniknąć, czasem duże problemy muszą być rozwiązan zapraszam do lektury\nDodane: 00:48 24. 10. 2020\nporady prawne mikołów Wielu studentów kończy edukację już naZagraniczne seriale przyczyniły się do popularności zawodu prawnika. Coraz więcej osób chce być taki jak prawnik z serialu, którego życi więcej porad tutaj\naventum-kancelaria.pl Widzisz to w jego oczach postępowaniuJeżeli potrzebna jest ci fachowa porada prawna albo chcesz, by twoją sprawą związaną z sądownictwem zajął się ktoś, kto się na tym wszystkim zna, m na tej stronie\nprawo zamówień publicznych Rybnik Reprezentowanie klienta przed urzędamiKancelaria prawna zajmuje się świadczeniem pomocy prawnej oraz udzielaniem porad prawnych klientom. W skład dalej\nDodane: 08:14 18. 08. 2020\nradca prawny dąbrowa górnicza Usługi świadczone przez kancelarię prawnąKancelaria prawna może być prowadzona przez adwokata lub przez radcę prawnego. Obydwa rodzaje kancelarii prawnych zajmują się świadczeniem po dowiedz się więcej\nDodane: 07:13 14. 08. 2020\nkancelaria prawna czeladź Kim jest radca prawnyRadca prawny jest jednym z zawodów prawniczych, a osoba wykonująca ten zawód posiada określony zakres obowiązków. Radca prawny może pra kliknij aby przeczytać\nkancelaria prawna siemianowice śląskie Obsługa prawna w sprawach mieszkaniowychRadca prawny pracujący w kancelarii oferuje świadczenie pomocy prawnej w wielu dziedzinach prawa. Jednymi z w czytaj\nkancelaria radcowska bytom Jakie są wymagania zawodowe radcy prawnegoRadca prawny, żeby mógł wykonywać swój zawód i świadczyć usługi prawne klientom, musi posiadać odpowiednie k przeczytaj więcej\nDodane: 12:37 11. 08. 2020\nkancelaria radcowska bytom Stała obsługa prawna firmKancelaria prawna może świadczyć swoje usługi polegające na udzielaniu pomocy prawnej przedsiębiorcom oraz indywidualnym klientom. Niektóre kanc doczytaj więcej\nDodane: 13:43 04. 08. 2020\nporady prawne gliwice Czym zajmuje się kancelaria radcy prawnegoKancelaria prawna może być prowadzona przez adwokata lub przez radcę prawnego. Obydwa rodzaje kanc reszta artykułu\nDodane: 11:42 09. 06. 2020\nspadki dąbrowa górnicza Jak to zwykle bywa dyskutowano oW Katowicach w ostatnim czasie odbyło się ogólnopolskie forum prawników, na którym każdy prawnik i radca prawny w Polsce spotkali się spójrz na to\nDodane: 13:17 08. 06. 2020\nprawnik zabrze Każdego dnia wiele osób pada ofiarąKażdego dnia wiele osób pada ofiarą przeróżnych przestępstw. Często bywa tak, że Ci ludzie sami nie są tego świadomi. Najliczniejsze takie przyp idź tutaj\nDodane: 00:51 08. 06. 2020\nDoradca restrukturyzacyjny Orzesze Być może zastanawiacie się w jakiByć może zastanawiacie się w jaki sposób prawnik jest w stanie zapamiętać tak wiele przepisów prawa, które spisane razem pewnie nie zmieś pomocne wskazówki\nDodane: 15:34 07. 06. 2020\nporady prawne knurów Jeśli posiadamy szczerych i chcących naszegoKiedy sytuacja życiowa zmusza nas do tego, że musimy dokonać wyboru odpowiedniego prawnika, możemy mieć wówczas nie lada p czytaj więcej\nDodane: 14:01 07. 06. 2020\nkancelaria prawna będzin Błędy młodości nieszczęśliwy wypadek spór zPrawo jest dla wielu osób kwestią niezrozumiałą. Każdy z nas może popaść z nim w konflikt. Błędy młodości, nieszczęśliwy całość na stronie\nprawnik czerwionka-leszczyny Działanie samorządu radców prawnych Dla każdego racy prawnego oraz aplikanta na radcę należenie do samorządu radców prawnych jest obowiązkowe. dowiedz się więcej\nJak zrobić chłodnie? Są od tego firmyBo dom powinien być ciepłyDostępność naturalnych olejkówDentysta ZabrzeCiekawe infromacje o tym jak szkolić z bhp w BiałymstokuNie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązanieCo musisz wiedzieć o naprawie komputerów?Pożycz meble na Twój event!Kilka ogólnych porad o wizycie u stomatologaCzy są zmiany w prawie jak wynająć podnośnik?O dywanachJak wybrać klimatyzację?A Co Jeśli Mógłbyś przeżyć dachowanie lub wypadek Już Za 8 Dni?Artykuł o odzieży medycznejAtrakcje w Hiszpanii - plaże, zabytki, widokiSporty zimowe i kwestie ubioruWybór zegarkaZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Białka serwetkowe i inne suplementyChcesz mieć psa? Ta wiedza ci się przydaKontrola postępów leczenia ortopedycznegoDlaczego wakacje życia warto spędzić w HiszpaniiDentysta ZabrzePotrzebne na wyprawkę dla niemowlakaTemat dnia: KardiologiaGabinet stomatologiczny zabrzeOprogramowanie optimaSzkolenia BHPUkład paliwowyKilka mniej znanych faktów o transformatorach


Placówki oświatowe w czasie pandemii koronawirusa - zagadnienia związane z kształceniem | Księgarnia FabrykaWiedzy.com\nZ powodu istniejącej pandemii nieoczekiwanie znaleźliśmy się w nowej rzeczywistości, której kształtu nikt nie przewidział. Obecnie wszyscy się zastanawiamy kiedy to się skończy i co ten koniec będzie oznaczał – czy powrót do tego, co było czy uczenie się żyć inaczej. Będzie to zależało od wielu czynników takich jak skuteczność prac naukowców, lekarzy i dyscypliny nas wszystkich w przestrzeganiu nakazów i zakazów. Podobne pytania stawiamy sobie w odniesieniu do szkolnictwa – jakie mogą być scenariusze rozwoju sytuacji w polskich szkołach, które początkowo zostały zamknięte od 12 do 25 marca rozporządzeniem MEN z 11 marca 2020 r. w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Po ukazaniu się rozporządzenia zmieniającego dnia 20 marca – okres zamknięcia szkół został przedłużony do 10 kwietnia 2020 r. Eksperci analizują nowe przepisy i obowiązki!\nDyrektor szkoły, kształcenie na odległość, ocenianie uczniów, epidemia, pandemia koronawirusa, praca zdalna, bhp w oświacie\nCztery scenariusze zajęć, egzaminów i zakończenia roku szkolnego\nKształcenie na odległość – nowe wyzwania i obowiązki\nOcenianie i egzaminowanie uczniów\nProwadzenie zajęć on-line – pomocne materiały


Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych (...) [ strona 1 ] - Forum - Bankier.pl\nForum Giełda powrót do głównego postu Zobacz profil Telestrada\nOszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~fqwdebg [195.93.143.*] 2020-12-16 20:00\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~efrgtv [195.93.143.*] 2020-12-16 20:01\n"Wynik postępowania niszczy zaufanie do spółki" - mówi sam prezes! Skoro sam tak stwierdza, ja nie mam więcej pytań, firma musi isć na dno.\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~MN [89.228.85.*] 2020-12-16 21:15\nnie musi i nie pójdzie. spółka stabilna z zyskiem na poziomie 3 zł na akcję. poprostu mamy rok w plecy i tyle. jeśli sąd trochę pomyśli i faktycznie to było tylko promile umów to powinni zmniejszyć karę.\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~Berni [176.103.75.*] 2020-12-17 09:46\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~MN [89.228.85.*] 2020-12-17 13:04\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: maeterlinck [89.67.87.*] 2020-12-19 14:09\nDoczytałem artykuł i tak tam piszą:\nOgólnie rzecz biorąc wielki absurd.\nŹródło: Telestrada nie składa broni przed UOKiK - Puls Biznesu - pb.pl\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~fun [37.47.3.*] 2020-12-20 00:01\nDnia 2020-12-19 o godz. 14:09 maeterlinck napisał(a):\n> Doczytałem artykuł i tak tam piszą:\n> – Rzecznicy praw konsumentów otrzymali w latach 2018-2019 mniej niż 50 skarg, podczas gdy zawarliśmy około 30 tys. umów – skala ewentualnych nieprawidłowości jest więc znikoma. Finalnie UOKiK uwzględnił poczucie zostania oszukanym mniej niż 200 konsumentów. Chcieliśmy wypłacić im odszkodowania, ale urząd był nieprzejednany. Nie prowadzimy sprzedaży bezpośredniej już od marca i nie zamierzamy do niej wracać – mówi prezes Telestrady.\n> Ogólnie rzecz biorąc wielki absurd.\n> Źródło: Telestrada nie składa broni przed UOKiK - Puls Biznesu - pb.pl\nPrezes widocznie nie płacił haraczu mafiosom z PISu. Prezes Słabodrzewny z Urzędu Ogranicznia Konkuremcji po tym jak kazali mu dowalić Gazpromowi milionpięćset sto dziewięścset mld euro kompletnie odjechał. .Gdzie my żyjemy?\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~MN [89.228.85.*] 2020-12-20 13:45\nco zrobi osoba która nie czyta umów i potem płacz panie ja myslalem ze to telekomunikacja ? składa skarge do uokik ze umowy nie dostał i te kapitalisty go oszukały. Uokik juz zaciera rączki na kare. W jakim świecie my żyjemy kto podpisuje cos i nie bierze kopii umowy dla siebie albo chociaz zdjecia. ciekawe jak telestrada miała udowodnić ze ta osoba umowy np. nie wywaliła do kosza albo nie zjarała w piecu. powie ze nie dostała i tyle. absurd !!!!\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: maeterlinck [89.67.87.*] 2020-12-21 11:30\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~fun [5.184.38.*] 2020-12-22 13:08\nDnia 2020-12-21 o godz. 11:30 maeterlinck napisał(a):\n> Oczywiste jest, że kara powinna być proporcjonalna do przewinienia. W tym przypadku chodzi o wprowadzenie w błąd mniej niż 200 klientów. Jakie to mogą być szkody? Łącznie może 200 tysięcy złotych? Kara wynosi ponad 40 razy tyle. To tak jakby za kradzież batonika w sklepie, zamknąć człowieka na 20 lat do więzienia.\nDział sprzedaży bezpośredniej już dawno jest zlikwidowany. Firma zdobywa klientów konkurując ceną i jakością obsługi. Skoro ilość klientów od 2 lat rośnie i dalej zostają to widocznie są zadowoleni.!00 klientów płacących ok.35 zł to przychody 3.5 tyś zł miesięcznie i to z reguły nie straty a oszczędności z mniejszych rachunków .Jakaś aberracja.\nRe: Oszukiwanie klientów, podszywanie się pod innych operatorów Autor: ~Sanhose [37.248.138.*] 2021-02-10 11:50\nTrochę duża kara. Sam jestem klientem i nie mogę powiedzieć złego slowa


Mnogość ludzi nie może się doczekać wakacyjnego odjazdu | Ekologia\nWiększość ludzi nie może się doczekać wakacyjnego odjazdu. Nic w tym podejrzanego, każdy jeden niekiedy pragnie odprężyć się od problemów dnia powszedniego, od roboty i dziennych obowiązków. Jest tak dużo ofert wyjazdów wakacyjnych, że człowiekowi czasem z trudem jest się postanowić na jedną alternatywę. W związku z tym znana firma przygotowywała ofertę dla wszystkich turystów i nie tylko, oferując najtańsze Hiszpania apartamenty na rynku. Jednostka ta ma swoją stronkę internetową . To na niej zamieszcza swoją intrygującą propozycję apartamentów zlokalizowanych na środkowym wybrzeżu Hiszpanii, Costa Blance. Każdy apartament oferuje swoim gościom do komendy nowomodnie umeblowane wnętrza, stylowe i wykwintne. Nie zabraknie w nich pożytecznych mebli i niezbędnych sprzętów. Wszelkie apartamenty posiadają kuchnie i łazienki, a także tarasy z jakich rozciąga się czarowny krajobraz. Apartamenty te można śmiało użyczyć na dowolny okres czasu, zdoła to być ledwo tydzień lub dwa, jakże i cały miesiąc, a nawet dwanaście miesięcy. Apartamenty można także zakupić na własność, co adresuje nadzwyczajne zainteresowanie klientów. Firma, która je proponuje zaprząta się także organizacją wyjazdów wakacyjnych i firmowych, tworzy w tych apartamentach konferencje oraz rozmaitego typu spotkania. Jak widać oferta ta jest nader zróżnicowana i z pewnością nie ma sobie równych. Cennik najmu i sprzedaży apartamentów na Costa Blance, jest zamieszczony na stronce, w takim razie każdy zdoła się z nim bez trudu poznać.\n← Archiwizacja dokumentów, Niszczenie dokumentów\nMetody produkcji płotów →


2 Niedziela Wielkiego Postu B / 2021\nStartOgłoszenia2 Niedziela Wielkiego Postu B / 2021\nX.Proboszcz, Utworzono: 27 luty 2021 . Opublikowano w Ogłoszenia parafialne\n1. Jutro rozpocznie się miesiąc, w którym Kościół oddaje cześć św. Józefowi, któremu to Papież Franciszek poświęcił List apostolski Patris Corde ogłoszając jednocześnie Rok Świętego Józefa. Zachęcam do codziennej modlitwy do św. Józefa np. słowami Litanii do Świętego Józefa).\n2. Dziś tj. 28-02-2021 w naszym dekanacie Przeworsk I J.E. Ks. bp Krzysztof Chudzio rozpocznie wizytację kanoniczną naszego dekanatu i poszczególnych jej parafii. Nasza parafia spotkanie z ks. Biskupem będzie przeżywać we wtorek 2 marca.\nPraktyka wizytacji kanonicznej obejmuje czynności liturgiczne i paraliturgiczne biskupa, a mianowicie: wysłuchanie sprawozdania proboszcza o stanie wspólnoty parafialnej, jej kondycji wiary i moralności (sukcesy i niedomagania) wspólnoty.\nW ramach wizytacji ksiądz biskup:\n- odwiedzi siostry zakonne w ich domu i spotka się z dziećmi Niepublicznego Przedszkola Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP w Gaci;\n- zaprasza do świątyni o godz.: 1500 na modlitwę słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego (dzadków wraz z wnukami) a następnie modlitwa przy grobach: ks. Jana Błaża i sióstr zakonnych;\n- o godz.: 1700 wysłucha sprawozdania i odprawi Mszę świętą udzielając sakramentu bierzmowania naszej młodzierzy;\n- pragnie, spotkać się w świątyni z rodzicami dzieci szkolnych o godz.: 2030 i to spotkanie zakończy się odśpiewaniem Apelu o godz.: 2100.\n3. W pierwszy czwartek marca od godz.: 1600 tzw. „Godzina Święta” - modlitwy o liczne i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.\n4. W Wielkim Poscie rozważamy mękę Pana Jezusa: w piątki o godz. 1630 podczas Drogi krzyżowej, a w niedzielę o godz.: 1500 na Gorzkich żalach - potem Msza św.\n5. W pierwszy piątek miesiąca: proszę o zgłoszenia wizyty u chorych/seniorów.\nO godz.: 1500 wystawienie Najś. Sakramentu i Koronka do Bożego Miłosierdzia, oraz okazja do spowiedzi. O godz.: 1630 Droga Krzyżowa wraz z nabożeństwem do NSPJ a potem Msza i Komunia Święta wynagradzająca.\n6. Sakramentalnym związkiem małżeńskim mają zamiar połączyć się: Krystian Józef Rogla s. Stanisława i Władysławy, stanu wolnego, zam. Gać i Elżbieta Joanna Kapanowska c. Janusza i Anny, stanu wolnego, zam. Kańczuga. Zapowiedź 1.\n7. Do Kasy Inwestycyjnej wpłynęły następujące ofiary: R 4 = 3.000,00 zł; R 1 = 1880,00 zł + 360,00 (śmieciowe); "Bóg zapłać" za już i proszę o jeszcze.\n8. Dyżur porządkowy w kościele w najbliższą sobotę tj. 06-III-2021r. - podejmą: Polak Beata, Wiglusz Helena, Wiglusz Józef, Szpytma Barbara, Bącal Wiesław.\n9. Dziękując za dotychczasowe wsparcie różnych inicjatyw, prowadzonych przez Caritas, zwraca się z prośbą o rozprowadzenie paschalików, miodu oraz skarbonek. Ofiara za miód 10 zł, paschalik 8 zł.


Oddział Promocji Zdrowia i Oświaty Zdrowotnej » Program „Trzymaj formę”\nZałożenia XII edycji programu „Trzymaj formę!”\nRozpoczęła się XII edycja programu „Trzymaj formę!” (2017/2018). W województwie warmińsko-mazurskim do udziału w programie zgłosiło się 389 szkół podstawowych i gimnazjalnych.\nRealizatorów szkolnych programu „Trzymaj formę!” oraz uczniów i ich rodziców zapraszamy do zapoznania się z zamieszczonymi materiałami na temat żywienia, znakowania produktów spożywczych i aktywności fizycznej.\nPlakat „Talerz zdrowia” (http://www.trzymajforme.pl/files/?id_plik=46)\nEksperci Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie zaprezentowali, podczas I Narodowego Kongresu Żywieniowego 20.01.2016, nową piramidę zdrowego żywienia i aktywności fizycznej. Więcej informacji na ten temat znajdą Państwo na stronie www.izz.waw.pl.