Narzędzia promocja 2019 - znajdz-taniej.pl\nNarzędzia promocja 2019\nSkupiamy ceny produktów z kategorii Narzędzia które zebrane w jednym miejscu tworzą promocję z wielu sklepów. Można zaoszczędzić do 30%. W kategorii narzędzia dostępne jest ponad 33615 produktów takich marek jak: AJ Produkty, AL-KO, B2B Partner, BAHCO, BIG, ... Wejdź w wybrany produkt i sprawdź w którym sklepie najlepsza cena.\nRodzaj: udarowa Zasilanie: sieciowe Moc: 1050 W Napięcie zasilania: 230 V Maksymalny moment obrotowy: 65 Nm Ilość biegów: 2\natuty: GBM 16-2 RE Professional znakomite narzędzie do realizowania wierceń szalunkowych Rękojeść zamknięta zagwarantuje bezpieczeństwo pracySystem Electronic umożliwiający precyzyjne...\nHozelock cyprio Pompa hozelock airpump 640 + darmowy transport! (5010646053730)\nOczko wodne będzie zawsze ozdobą ogrodu, pod warunkiem, że woda w nim będzie czysta i natleniona, do tego posłuży pompa napowietrzająca Airpump 640. Pompa przyda się także w przypadku sadzawek o...\nmocna i bezawaryjna wkrętarka udarowa dedykowana do nacięższych zadań na budowie lub w warsztacie. Przemyslana konstrukcja i wysokiej jakości podzespoły to gwarancja trwałosci i wygody w pracy....\nSzlifierka mimośrodowa 230V 430W tarcza 125/150mm 59G347 GRAPHITE Szlifierka mimośrodowa 230V 430W tarcza 125/150mm 59G347 GRAPHITE - przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni...\nEinhell Pompa do brudnej wody 4170720 rg-dp 8735, wydajność: 17000 l/h\nużycie technologii Eco Power: - lepszy kanał strumieniowy: lepszy hydrodynamiczny kanał zezwala na mniejszy opór wody i zezwala na słuszny i niezakłócony obieg tłoczenia także konkretnie...\nMoc: 1.0 kW Typ silnika: 2-suwowy Pojemność skokowa: 43.0 cm³ Szerokość koszenia: 42 cm\nKosa spalinowa Hecht 145 wyposażona w głowicę żyłkową oraz tarczę tnącą przeznaczona jest do koszenia trawy i przeróżnych zarośli, w trudno przystępnych miejscach. Kierownica oraz szelki zapewniają...\nPojemność kosza: 50 l Szerokość koszenia: 43 cm Minimalna wysokość koszenia: 20 mm Maksymalna wysokość koszenia: 70 mm Liczba stopni wysokości koszenia: 6\nGłówne właściwości towaru: *wspaniała wydajność cięcia i zbieranie pokosu dzięki hartowanym nożom i progresywnej technologii zasysania. *idealne wykończenie: nowy system Powerdrive + gwarantuje...\nod 1504.22 zł\nMoc: 1.8 kW Szerokość koszenia: 46 cm Minimalna wysokość koszenia: 30 mm Maksymalna wysokość koszenia: 75 mm Powierzchnia trawnika: 1000 m2\nHECHT Kosiarka elektryczna Hecht 1845, 1800W Charakterystyka produktu: HECHT 1845 to elektryczna kosiarka rotacyjna z znikomym stopniem obsługi, a także maksymalną produktywnością, która w wielu...\nMoc: 650 W Maksymalna prędkość obrotowa: 1050 obr/min Napięcie zasilania: 230 V\nSzlifierka do gipsu DED7743 Dedra to urządzenie przeznaczone do szlifowania ścian i sufitów. Pozostała zaopatrzona w przekładnię zamiast linki napędowej, co zagwarantuje bardziej sprawne działanie....\nPojemność kosza: 35 l Szerokość koszenia: 37 cm Minimalna wysokość koszenia: 20 mm Maksymalna wysokość koszenia: 74 mm Liczba stopni wysokości koszenia: 5\nNowa elektryczna kosiarka marki Honda, model HRE 370, o szerokości koszenia 37 cm. Polecana jest do trawników o powierzchni do 500 m2. Posiada 35 litrowy kosz, silnik 1300 W, 5 stopniową regulację...\nMoc: 6.0 kW Szerokość koszenia: 51 cm Pojemność kosza: 60 l Napęd: tak Powierzchnia trawnika: 1600 m2\nKosiarka spalinowa HECHT 5534 SX renomowanej czeskiej producenta Hecht wyposażona została w napęd, dzięki któremu praca stanie się lekka, i przyjemna. Pokrywa została tworzona z wysokiej jakości...\nMoc: 1.2 kW Pojemność kosza: 31 l Szerokość koszenia: 32 cm\nSkuteczne koszenie trawy aż do samej krawędzi. Główne parametry towaru - progresywność: grzebień pozwala na koszenie trawnika do samej krawędzi. - znikoma waga: proste manewrowanie i wygodny...\nTyp silnika: 2-suwowy Pojemność skokowa: 43.0 cm³\nTyp silnika: 2-suwowy Pojemność skokowa: 33.0 cm³\nKosa spalinowa Hecht 135BTS o mocy 1,5 KM genialnie nada się do przesytrzyżenia przydomowych ogródków albo żywopłotów. Możliwość zamiany noża trójramiennego na głowicę żyłkową pozwoli scalić...\nMoc: 1010 W Maksymalna prędkość obrotowa: 1001950 obr/min Napięcie zasilania: 230 V\nSzlifierka do gipsotynków 1010W z systemem odprowadzania gipsu + dwie głowice Szlifierka jest postępowym sprzętem zezwalającym na staranną, produktywną i komfortową pracę. Dedykowana jest do...\nHecht 1630 promocja (-20%)\nMoc: 300 W Maksymalna prędkość obrotowa: 150022000 obr/min Rodzaj produktu: szlifierka oscylacyjna Napięcie zasilania: 230 V\nMultiszlifierka oscylacyjna Hecht 1630 jest urządzeniem niezastąpionym w każdym warsztacie, a także firmie zajmującej się obróbką drewna, materiałów nienaturalnych, itp. Poza tym przyda się w...\nMoc: 6 kW Ciśnienie maksymalne: 186 bar Wydajność tłoczenia: 474 l/h\nMyjka ciśnieniowa z 4-suwowym silnikiem marki HECHT o objętości 196 cm³ i mocy 6 KM, dzięki czemu możliwe jest stosowanie urządzenia, na przykład w miejscach, gdzie nie dociera energia...\nSzerokość koszenia: 46 cm Pojemność kosza: 65 l Napęd: tak\nKosiarka spalinowa wyposażona w silnik HECHT (objętość 139 cm³, moc 3,4 KM). Solidna metalowa pokrywa zapewnia długą żywotność kosiarki i wytrzymałość na naprawdę skomplikowane warunki, a dzięki...\nModele do zastosowań profesjonalnych do prac przy wycinaniu chwastów, krzewów i ściółki czy cięciu niepokaźnych gałęzi (modele 46 cc i 53 cc posiadają na wyposażeniu profesjonalne tarcze z 3 zębami...\nHecht 1391 promocja (-36%)\nMoc: 900 W Średnica tarczy: 125 mm Rodzaj produktu: szlifierka kątowa Napięcie zasilania: 230 V\nElektryczna szlifierka kątowa HECHT 1391 przyciąga z zasady swoją ergonomiczną konstrukcją, która nietrudny chwyt i pełną kontrolę. Można wykonać nią wszystkie konieczne prace w domu, garażu i...


ZABAWA CHOINKOWA – Powiat Sierpecki\nDnia 20 stycznia 2017 r. w Domu Nauczyciela w Sierpcu odbyła się zabawa choinkowa dla podopiecznych Sierpeckiego Stowarzyszenia „Szansa na Życie” i ich rodziców. Jest to jedno z najbardziej oczekiwanych wydarzeń w Stowarzyszeniu.\nImprezę rozpoczęli Prezes Stowarzyszenia Pani Bożena Tober i Honorowy Prezes Stowarzyszenia Pan Wojciech Rychter, którzy powitali wszystkich przybyłych i życzyli dobrej zabawy.\nZabawę choinkową przygotowali i poprowadzili Wolontariusze „Szansy na Życie” tj. Kasia Wiśniewska, Renata Będzikowska, Karolina Białek, Emilia Bućkowska, Klaudia Grzybowska, Iga Olczak, Marysia Skowrońska, Ania Lewandowska, Ola Radecka, Kasia Pilewska, Gosia Kowalska, Agnieszka Galińska, Natalia Zwolińska, Patryk Szczepański\ni Szymon Wojciechowski. Urozmaicili ją wieloma konkursami i różnymi zabawami, za które dzieci odbierały drobne nagrody. Uczestnicy zabawy mogli m.in. zaprezentować swoje umiejętności taneczne, wokalne, artystyczne i recytatorskie. Mogli też skorzystać\nz dodatkowej atrakcji czyli malowania twarzy. Były korowody, kółeczka i tańce w parach. Dorośli bawili się wspólnie z dziećmi. W trakcie zabawy pojawił się najbardziej oczekiwany gość – Mikołaj, którego wszyscy serdecznie przywitali. Każde dziecko otrzymało paczkę, niektóre z nich zaśpiewały lub wyrecytowały wierszyk dla Mikołaja. Na zakończenie wybrano królową i króla zabawy choinkowej. Zostali nimi Oliwia Tomaszewska i Mariusz Witkowski.\nZarząd Stowarzyszenia dla wszystkich przygotował poczęstunek – owoce, napoje, ciastka i cukierki.\nTaniec to nieoceniona metoda terapeutyczna. Wesoła muzyka i widok tańczących kolegów i koleżanek zmotywował do ruchu niejednego, do tej pory mało aktywnego, uczestnika zabawy choinkowej.\nTego typu imprezy to dobra okazja do spotkania się, nawiązania nowych znajomości, wspólnej zabawy i przełamania własnej nieśmiałości. Uśmiechy i wypieki na twarzach dzieci potwierdziły, że impreza była udana.\nOpr. Kasia Wiśniewska


Metody Redukcji Stresu :: Depresja Stres Nerwica\nStrona startowa - Metody Redukcji Stresu\nTechniki kontroli stresu Wstęp Ta część wyjaśnia jak wykorzystywać stres dla własnej korzyści. Przyjrzymy się stresowi, temu co go powoduje i zrozumiemy czym jest optymalny poziom stresu. Później przedyskutujemy analizowanie i planowanie kontroli stresu. Pod koniec części powinieneś być zdolny do...\nDziennik stresu Twój optymalny poziom stresu Utrzymywanie dziennika stresu jest efektywną metodą znajdywania tego co powoduje u Ciebie stres, poziom stresu, który preferujesz, i przekonywania się o Twojej efektywności pod presją. W tym dzienniku zapisuj Twój poziom stresu i Twoje samopoczucie...\nPlany akcji – planowanie małej skali Plan akcji jest listą zadań, które masz zrobić aby osiągnąć cel. Rożni się od listy zadań do zrobienia tym, że skupia się na osiągnięciu pojedynczego celu. Kiedykolwiek chcesz coś osiągnąć – napisz plan akcji. To pozwoli Ci skoncentrować się na poziomie...\nLista zadań z priorytetami – pamiętanie aby zrobić najważniejsze zadania, we właściwym porządku Lista zadań jest listą, które musisz przeprowadzić. Konsoliduje ona w jednym miejscu wszystkie zajęcia, które musisz zrobić. Możesz później uporządkować te zajęcia w porządku ważności, co ułatwi Ci zająć...\nOsobiste wyznaczenie celu – planowanie swojego życia Wyznaczanie celów jest częścią osobistego planowania. Poprzez wyznaczenie celów decydujesz co chcesz osiągnąć i krok-po-kroku posuwasz się w kierunku tych celów. Proces wyznaczenia celów pozwala Ci wybrać gdzie chcesz zajść w swoim życiu. Jeśli...\nTechniki kontroli stresu Zwiększanie napięcia Zwiększanie poziomu stresu w celu poprawy wydajności Gdy nie czujesz się zmotywowany w kierunku jakiegoś zadania, ponieważ jesteś przez nie znudzony lub jesteś zmęczony, możesz potrzebować zwiększyć swój poziom pobudzenia aby działać efektywniej. Możesz...\nTechniki kontroli stresu Przewidywanie stresu Zarządzanie stresem przez przygotowanie się na niego Przez przewidzenie stresu możesz się przygotować na jego lepszą kontrolę. Możesz to robić na wiele sposobów: Próby: Przez praktykowanie zachowania się podczas stresującego wydarzenia (np. wywiadu,...\nTechniki kontroli stresu Wyobraźnia Kontrolowanie poziomu stresu umysłem Wyobraźnia jest potężną metodą redukcji stresu, szczególnie jeśli jest stosowana razem z metodami fizycznej relaksacji, np. z głębokim oddychaniem. Niektóre czynniki środowiska mogą być relaksujące, podczas gdy inne mogą być...\nTechniki kontroli stresu Świadomość myśli, racjonalne i pozytywne myślenie Kontrolowanie wewnętrznego stresu Te trzy narzędzia (świadomość myśli, racjonalne i pozytywne myślenie) są użyteczne w walce z negatywnym myśleniem. Negatywne myślenie powoduje stres, ponieważ niszczy Twoje zaufanie w to, że...\nTechniki kontroli stresu Medytacja Relaksacja przez utrzymywanie skupionej uwagi na jednej rzeczy Ideą medytacji jest skupiać się na jednej, relaksującej myśli przez dłuższy czas. Dzięki temu Twój umysł wypoczywa, nie myśląc o problemach, które powodują stres. To daje Twojemu organizmowi czas na...\nTechniki kontroli stresu Ćwiczenia fizyczne Polepszanie zdrowia i redukcja zmęczenia Podejmowanie częstych, efektywnych ćwiczeń jest prawdopodobnie jedną z najlepszych fizycznych metod redukcji stresu. Ćwiczenia nie tylko udoskonalają zdrowie i zmniejszają stres spowodowany brakiem kondycji, ale...\nTechniki kontroli stresu Fizyczna redukcja stresu i głębokie oddychanie – kontrolowanie napięcia mięśni i adrenaliny Progresywna relaksacja mięśni (PRM) Progresywna relaksacja mięśni jest fizyczną techniką relaksacji ciała, która jest pomocna gdy mięśnie są spięte. Ideą stojącą za PRM jest...\nTechniki kontroli stresu Poprawianie postawy Redukcja stresu, który powodujesz sam Postawa jest fundamentalna dla długoterminowego zarządzania czasem. Jeśli Twoja postawa jest negatywna, lub wroga, będziesz powodować problemy i stres poprzez alienacje i irytowanie innych. Gdy masz pozytywną...\nTechniki kontroli stresu Zwalnianie tempa pracy Dobrym sposobem redukcji długoterminowego stresu jest zająć się w wolnym czasie spokojnym sportem lub hobby. Jeśli spędzasz całe dnie współzawodnicząc lub będąc zestresowanym, będzie Ci przyjemnie zająć się w wolnym czasie czymś niewymagającym. Wolne...\nTechniki kontroli stresu Zdrowie i żywienie Redukcja stresu chemicznego Zadziwiająca ilość stresu, jaki doświadczamy w codziennym życiu, jest powodowana przez substancje, które spożywamy. Poprzez jedzenie lub picie pewnych składników wystawiamy nasze organizmy na działanie stresu...\nOTOCZENIA A STRES\nTechniki kontroli stresu Eliminacja stresu z Twojego otoczenia Jeśli żyjesz i pracujesz w źle zorganizowanym środowisku – może być ono głównym źródłem Twojego stresu. Uczynienie swojego środowiska dobrze zorganizowanym i przyjemnym może pomóc w redukcji stresu i zwiększeniu produktywności. Pamiętaj...\nJak Pokonać Stres - Poradnik Pdf


Wałbrzych: koksownia Victoria ma nowego prezesa - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n21 lutego 2017\tPortal gospodarka i ludzie autor: WIG\nWałbrzych: koksownia Victoria ma nowego prezesa\nOd lutego w Wałbrzyskich Zakładach Koksowniczych Victoria Michał Bednarek zastąpił Andrzeja Warzechę na stanowisku prezesa zarządu\nMichał Patryk Bednarek (32 lata) od lutego kieruje jako nowy prezes zarządu wałbrzyską koksownią Victoria, którą w październiku zeszłego roku od Jastrzębskiej Spółki Węglowej kupiły za 350 mln zł Towarzystwo Finansowe Silesia i Agencja Rozwoju Przemysłu.\nOd początku 2014 r. do połowy stycznia tego roku prezesem Wałbrzyskich Zakładów Koksowniczych Victoria był Andrzej Warzecha, związany z branżą koksowniczą od 1976 r. absolwent Politechniki Śląskiej i studiów podyplomowych z zakresu technologii koksownictwa oraz zarządzania strategicznego. Przed objęciem stanowiska w Wałbrzychu był m.in. wiceszefem spółki Polski Koks w grupie JSW.\nNowy prezes WZK Victoria pochodzi ze Szczawna-Zdroju, skończył studia na Wydziale Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii Politechniki Wrocławskiej. Przez 4 lata (2012-2016) pracował jako przedstawiciel regionalny w amerykańskim koncernie produkującym maszyny budowlane i górnicze Caterpillar. Krótko prowadził też w zeszłym roku w Szczawnie-Zdroju jednoosobową firmę świadczącą usługi związane z zarządzaniem.\nSkład zarządu koksowni Victoria na pozostałych stanowiskach nie uległ zmianie: wiceprezesem ds. handlowych pozostaje Ryszard Rędziński, a za produkcję odpowiada wiceprezes Stanisław Stępak.\nPakiet większościowy w wałbrzyskiej koksowni ma spółka TF Silesia (58,36 proc.). Drugim dużym udziałowcem jest Agencja Rozwoju Przemysłu SA (34,48 proc.). Skarb Państwa posiada 2,64 proc. akcji a pozostali udziałowcy – 4,52 proc.\nVictoria obchodziła w zeszłym roku jubileusz 130 lat istnienia. Należy do najstarszych polskich zakładów koksowniczych. Z pięcioma bateriami pozostaje jednym z największych w Europie producentów koksu odlewniczego specjalnego (typu kęsy 1 S o granulacji pow. 100 mm).


Glissando | Nie jestem kompozytorem – ostatni wywiad z Giacinto Scelsim\nW lutym 1987 roku udaliśmy się wraz z Marie-Cécile Mazzoni i Markiem Texierdo Rzymu, by nagrać audycję dla Radio France/France Musique. Na zaproszenie Giacinto Scelsiego spędziliśmy u niego cały tydzień. Każdego popołudnia wchodziliśmy do niego na górę i włączaliśmy magnetofon. Giacinto przyzwyczaił się znosić obecność mikrofonu, „zakładając, że nie za bardzo go widać”.\nW pokoju działało więcej urządzeń nagrywających. Poza rejestrowaniem głosu Scelsiego skopiowaliśmy niektóre z jego kompozycji, które nagrał własnym kosztem w latach 60. na swoim fortepianie wraz z paroma muzykami w rzymskim studiu.\nInaczej niż głosiły legendy, Scelsi nie miał oporów w mówieniu do mikrofonu. Lwia część jego myśli o muzyce zebranych przez Luciano Martiniego w Le parole gelate została przekazana właśnie tą drogą, z pomocą magnetofonu. Tylko jego wiersze były pisane ręcznie po francusku i wydane w Paryżu przez wydawnictwo GLM.\nW przypadku takiej osobowości, nie wchodziło w grę zadawanie pewnych tematów rozmowy. Słuchaliśmy go i ograniczyliśmy się do okazyjnego proszenia, by sprecyzował, co ma na myśli. Poniższy tekst jest wierną transkrypcją naszych rozmów, nadanych w radiu w październiku 1987 roku w serii Matin des Musiciens.\nMoja muzyka nie jest tym albo tamtym. Nie jest dodekafoniczna. Nie jest minimalistyczna. Czymże wiec jest? Nie wiadomo. Nuty, nuty. Są niczym stroje, sukienki. A przecież to, co znajduje się pod suknią, jest zazwyczaj ciekawsze, prawda?\nDźwięk jest sferyczny, okrągły. Słyszy się zawsze jego długość, wysokość. Ale on wcale nie jest tym. Wszystko, co jest okrągłe, ma też środek. Można to naukowo udowodnić. Trzeba dotrzeć aż do rdzenia dźwięku, wtedy jest się muzykiem. W przeciwnym razie jest się rzemieślnikiem. Bycie rzemieślnikiem w muzyce jest nad wyraz godne szacunku. Ale nie jest się wtedy ani muzykiem, ani artystą.\nW wieku trzech, trzech i pół roku zacząłem improwizować na pianinie. Było to, jakie było. Wtedy nie można było tego nagrać. Ale dopadałem do każdego napotkanego pianina i brzdąkałem na nim, uderzając w klawisze piąstkami, a nawet stopami. Nikt nigdy nie wołał: „Ależ co ty wyprawiasz, zniszczysz pianino!” Ludzie przechodzili obok i byli zbyt zdziwieni, aby nie odrywać mnie od niego. Raz ktoś to zrobił – była to guwernantka – zdzieliłem ją po łbie wielka pałą. Musiała potem leżeć dość długo. No bo oderwała mnie od pianina – dla mnie był to straszliwy szok. Nie byłem świadomy tego, co robię. Byłem w transie, poza samym sobą. Ona tego nie wiedziała.\nPóźniej zmuszano mnie do studiowania muzyki. Mówiono: „Przecież musisz publikować partytury, masz talent!” itp. Pojechałem nawet do Wiednia uczyć się dodekafonii u Waltera Kleina, jednego z uczniów Schönberga. Gdy tylko to uczyniłem, oczywiście się rozchorowałem. To normalna konsekwencja. Kiedy ktoś godzinami przesiaduje przed pianinem, nie wiedząc, co robi, ale jednocześnie robiąc coś, ożywia go jakaś niezwykła siła, przebiegająca na wskroś. Ale jeśli ograniczy się to, myśląc o kontrapunkcie, rozwiązaniu septymy albo o podobnych idiotyzmach, to do niczego się nie dojdzie. Chorowałem przez to 4 lata. Za dużo myślałem. Od tamtej chwili nie myślę w ogóle. Moja muzyka i poezja powstaje bez myślenia.\nPodróżowałem kiedyś do Arabii. Zostałem zaproszony przez emira Omanu (…) do jednego z tych nowoczesnych, luksusowych pałaców. Usługiwały mi zawoalowane kobiety. Po uczcie naturalnie się odsłoniły, całkiem odsłoniły… potem tańczyły. Była to doskonała rozrywka po obiedzie, tuż nad Morzem Czerwonym. Później zaprowadzono mnie do mojej komnaty, z olbrzymim łożem i moskitierą. Położyłem się do łóżka. Niedługo potem cichutko pod moskitierę wsunęła się jedna z owych dam, niezwykle mocno uperfumowana. Był to zapach o właściwościach częściowo afrodyzujących. Afrodyzjak i środek przeciwko komarom jednocześnie. Podobny do włoskiego zampironi, który się pali. Wślizgnęła się pod moskitierę i zrozumiałem, że to prezent od emira. Prezent dla jego gościa, aby uchronić go przed komarami. Przez całą noc mój uperfumowany prezent bardzo dobrze chronił mnie przed komarami. Zrozumiałem, że nad Morzem Czerwonym to jedyny sposób obrony przed nimi.\nJedno z moich dziwactw – historia związana z moim pokojem w Paryżu. Sypiałem tam sobie słodko we wnętrzu szafy. Miałem królewskie łoże w wielkim hotelu, którego nazwy nie chcę zdradzać. Łoże godne Sardanapala! Mogłoby służyć Sardanapalowi do jego orgii z tysiącem kobiet! Olbrzymie! Ale ja wolałem spać w wielkiej szafie. Dlaczego? Nie powiem wam. Nie powiedziałem tego także pokojówkom, które obserwowały mnie ze zgrozą i zdumieniem. Nie widziały nigdy, żeby ktoś, mając do dyspozycji tak wspaniale łoże, wołał spać samotnie w szafie! Rankiem szły zabrać poduszki, które tam zaniosłem, sprawdzając, czy nie ma na nich śladów krwi czy jakichś innych. Ale żadnych śladów tam nie było. Nie potrafiły więc zrozumieć, co też ten pan może wyrabiać w szafie. Spałem tam siedem nocy. Wiedziano o tym po trochu wszędzie. Opowiadałem też tę historię przyjaciołom. Przyjechałem do Paryża, aby stworzyć dzieło symfoniczne. Krytycy mówili także o utworze, ale głównie o moim stylu życia. Przy tej okazji niektórzy z nich pisali: „Pan Scelsi jest człowiekiem skrajności.”\nSpędziłem w Indiach niewiele ponad trzy miesiące, zimą. Byłem wtedy o wiele bardziej zainteresowany transcendencją, drogami transcendencji. Muzyka również jest jej drogą, drogą poznania, jeśli rozumie się ją na określony sposób. Jest wiele dróg. Jest mistyka chrześcijańska, hinduska, chińska. Wszystkie mistycyzmy są drogami transcendencji, jest gnoza, jest jeszcze zen. Jest wiele dróg poznania, jest też sztuka. Pod warunkiem jednak, że rozumie się ją w taki sposób, nie jako zawód, sposób zdobycia sławy, pieniędzy czy czegoś takiego.\nTo wielka droga – sztuka. Pośród wszystkich pozostałych ta muzyczna jest być może najłatwiejsza do osiągnięcia. Można malować, nie patrząc, co się maluje. Sztuka gestu była przecież bardzo na czasie w pewnym okresie. W muzyce także można śpiewać, nie wiedząc, co się śpiewa albo grać, nie wiedząc, co się gra. To stan natchnienia, by użyć tego staromodnego słowa, stan, któremu nic więcej nie trzeba.\nSą ludzie, którzy przychodzą na świat tylko jeden raz – ostatni. Choć dla nich to jest po raz pierwszy. Ale muszą przemierzyć ten swój cykl. Ja znam swoich pięć albo sześć, nawet ze szczegółami. Ale to dość rzadkie. Pisałem kiedyś w programach, o co mnie proszono, pewne rzeczy, które oczywiście nie zostały zrozumiane. Myślano, że to jakiś dowcip.\nUrodziłem się w 2637 roku przed Chrystusem. Wykonajcie dodawanie i zobaczcie, jaka cyfra wam wyjdzie. To było w Mezopotamii. Byłem żonaty z piękną młodą kobietą i oboje zostaliśmy zamordowani. Miałem 27 lat, ona kilka lat mniej. Zamieszkiwaliśmy asyryjski pałac nad brzegiem Eufratu. Było to bardzo piękne, ciepłe miejsce, a rzeka wspaniała. Znajdował się tam mój portret w kamieniu, statua wysoka na dwa metry. Potrafiłbym go może nawet odnaleźć – niedaleko rzeki. Odkryją go prędzej czy później. Mam jego zdjęcie, ale zniszczę je, zanim umrę. Nie chce, żeby cokolwiek zostało. Pomnik przetrwa w piasku. Jego nie chciałbym niszczyć. Nie wiem, w jakim stanie jest teraz, ale był tam na pewno.\nPartytury pozostają, niestety. Będą wykonywane. W większości przypadków są wykonywane źle. Zresztą nie powinienem naprawdę byłem ich pisać. Powinny były pozostać w takiej formie, w jakiej są, ukryte. Tym gorzej. Tak, mogę je zniszczyć. Ale to będzie trudne – spalić całą posiadłość Salaberta. Każdemu należy się jego prawda.\n„Nazywam się Marie-Cécile Mazzoni, jestem z Radia France. Mam nieco chrapliwy głos, ale bo w moim pokoju na dole są straszne przeciągi, tam na pierwszym piętrze, gdzie uroczo mnie Pan ugościł. Dziękuję Panu za to. Nie będę Pana długo zatrzymywała. Jeśli to prawda, co o Panu mówią, jest Pan człowiekiem skrajności. Tworząc muzykę, opiera się Pan na pojedynczej nucie. Jeśli ma Pan ochotę na spacerek, to powyżej 4 tysięcy metrów, w Alpach albo na granicy Tybetu. Jeśli udaje się Pan pieszo do Nepalu, złoży Pan wizytę lamie w jego maleńkim klasztorze. Tamten, widząc, że Pan przybywa, z pomocą swej magicznej siły uniesie Pana do poziomu pierwszego piętra. Jeśli dla odmiany pojedzie Pan do Paryża, spędza Pan wieczór w towarzystwie kloszarda pod mostem. A on opowie Panu, że był oficerem straży cara Wszechrosji, że był świadkiem śmierci Rasputina, zamordowanego przez księcia Jusupowa pod koniec kolacji. Może Pan to potwierdzić?” „Tak, potwierdzam, moja droga.”\n„Jeśli jedzie Pan do Londynu, zajada Pan maliny w bitej śmietanie u królowej Anglii. Jeśli akurat ma Pan ochotę się zabawić, jedzie pan na Bal Sztuk Pięknych do Paryża, aby obejrzeć dziwacznie poprzebierane modelki, wypacykowane od stóp do głów albo upozowane w malowniczych miejscach. Jeśli udaje się Pan na Capri, uczestniczy Pan w niesamowitych imprezach u baronowej Franchetti albo u Normana Douglasa, albo u hrabiego Versen. Parę dni później przenosi się Pan do monastyru Kapucynów, do celi sąsiadującej z celą prawdziwego świętego, Ojca Pio. Może Pan to potwierdzić, panie Scelsi?” „Tak, to wszystko prawda.”\nIstnieją kliniki, w których organizuje się bale. Są też inne kliniki, gdzie umawiano się na schadzki. Bywają grupy terapeutyczne, gdzie się to robi. Ja zajmowałem się raczej organizowaniem bali z pielęgniarkami i niektórymi pielęgniarzami, najmłodszymi, a także wszystkimi, którzy mogli w nich uczestniczyć. Grywałem też w bilard z szaleńcami. To było bardzo zabawne. Nie pozwalano nam używać kijów, wiec graliśmy samymi bilami. Trzeba było bardzo uważać, ponieważ patrzono na nas, jakbyśmy mieli zacząć rzucać sobie kulami w twarz. Należało próbować tego uniknąć. Kiedy opuściłem klinikę, wyjechałem do pobliskiego miasta. Wielu z chorych zaczęło mnie nachodzić: „Proszę pana, tak bardzo się teraz nudzimy. Proszę do nas wrócić!”. Odpowiedziałem: „Nie, to raczej wy wyjdźcie. Spróbujcie wyjść najszybciej jak się da, a gdy tylko opuścicie to miejsce przyjdźcie tańczyć u mnie albo pójdziemy razem dokądś indziej!\nByła to klinika bardzo znana, ultraluksusowa. Nie mogę zdradzić jej nazwy. Byłby to rodzaj darmowej reklamy. Znajdowała się w Szwajcarii. Najlepsze kliniki są w Szwajcarii, ale w nich też najczęściej się umiera. Ludzie tam nie mają nic innego do wyboru, jak tylko umrzeć. Gdybyście kiedyś trafili do kliniki o nazwie Cecylia w Lozannie – tam umierał każdy, a przede wszystkim królowie i królowe oraz byli królowie i byłe królowe.\nBlanche Jouve, która zajmowała się psychoanalizą, powiedziała mi kiedyś: „Pana nie sposób wyleczyć. Pana lekarstwem jest leczenie innych.” Być może to prawda. Od czasu do czasu udaje mi się komuś pomóc. Możecie w to uwierzyć, taka jest prawda. Pośród stu dwudziestu sześciu lekarzy, do których się udałem, było wielu psychiatrów. Z tego powodu ciągle jestem w połowie szalony, ale nie bardziej niż wcześniej. Jeden powiedział mi „Jak można Pana uleczyć? Pan się przecież urodził tylko do połowy!” (powiedział coś bardzo mądrego) „Pan tkwi ciągle w połowie w brzuchu, w wielkim brzuchu, to znaczy po tamtej stronie, skąd Pan przychodzi”. I myślę, że w pewnym sensie miał rację. Dlatego gram na fortepianie od wieku czterech lat i robiłem to wszystko nie myśląc. Wszystko spadło mi z nieba. Nigdy nie pracowałem, nigdy wiele nie rozmyślałem. Istniał kontakt, który był obecny już wtedy, kiedy się urodziłem. Jako osoba, która jest wypadkową wielu czynników, świata fizycznego, otoczenia, wychowania, nie przyczyniłem się nijak do tej sprawy. Nie chcę wyjść na pesymistę w tym co mówię. Jestem tutaj, w połowie, ale to jest już moja połowa i wystarczy.\nNie macie pojęcia, co się mieści w pojedynczym dźwięku! Są tam nawet kontrapunkty, nakładanie się wielu tonów. Są widma dające zupełnie różne efekty, pochodzące nie tylko z dźwięku, ale wnikające do jego wnętrza. W jednym dźwięku są ruchy dośrodkowe i odśrodkowe. Kiedy taki dźwięk potężnieje, staje się częścią kosmosu, tak małą, jaką jest. W nim zawarte jest wszystko.\nZiemia jest pełna wibracji, dobrych i złych. Wszystko wibruje. Nasze słowa, głosy pozostają tam, w ukryciu. Ukrycie to słowo używane przez Steinera. Wszystko tam zostaje. Możemy ujrzeć, co się wydarzyło tysiąc albo dwa tysiące lat temu, bo to jest tam wciąż obecne. Doświadzczyłem steineriańskiego wglądu. Oznacza to np. identyfikację z myślącą siłą wzrastającą w kwiatach, w naturze. To jedna z mych medytacji steineriańskich. Stać się siłą, która pozwala naturze rosnąć. Często próbuję tego z palmą rosnącą tam, naprzeciwko domu. Kiedy się medytuje i osiąga się stan zanegowania samego siebie, to, podobnie jak dźwięk, wzrasta się. Tak jak drzewo, dźwięk wciąż się wznosi i wznosi, aż do pewnego momentu, kiedy stapia się [ze wszechświatem]. Później przyjmuje się siłę drzewa, która jest ogromna. Zresztą takie ćwiczenie należy wykonywać z wieloma rzeczami.\nTakże z obrazami. Przedstawienia świętych, a także Buddy, Kriszny i innych mają tę zaletę, że można się z nimi identyfikować. Można w ten sposób nabywać cnót tych, których one reprezentują: świętych, Jezusa, Buddy, niebiańskiego spokoju. Trzeba wiedzieć, jak medytować w taki sposób. To jest: powód obcowania z obrazami. Buddyści preferują inne sposoby, kontemplując pustkę, ale to nie jest już tak proste. Aby zacząć, należy wstrzymać płynący bieg myśli. Potem, kiedy osiągnie się spokój, który nie jest pustką (pustką jest coś innego), można pójść dalej. Istnieją techniki dochodzenia do tego. Potem jednak, po osiągnięciu pewnego punktu, nie ma już żadnej techniki.\nOpowiadałem Panu historię o wszy? Był kiedyś ktoś, kto chciał nauczyć się strzelania z łuku. To ćwiczenie zen. Tak wiec zwrócił się do swojego mistrza, mówiąc: „Mistrzu, chciałbym nauczyć się strzelania z luku.” „Tak, to możliwe, ale najpierw musisz dowiedzieć się, jak widzieć serce wszy. „Że jak?!” „To całkiem łatwe. Bierzesz 2 kijki. Wbijasz je w ziemię w odległości metra, półtora.” „Tak, mogę to zrobić.” „Potem weź sznurek i naciągnij go miedzy kijami. Następnie weź jedną wesz, których jest tutaj mnóstwo i posadź na rozpiętym sznurze. Będzie się po nim przesuwała wzdłuż aż do palika, odwróci się i tak w kółko. Robi tak, dopóki nie umrze. Nie może pójść dalej, nie może pofrunąć.” „Tak, mogę tak zrobić.” „Potem położysz się pod spodem, pod sznurem, Będziesz patrzył na wesz, która maszeruje bez końca”. „Jak długo, Mistrzu?” „Ach, tak długo, dopóki ujrzysz jej bijące serce.” Uczeń mówi sobie, że spróbuje. Kładzie się na ziemi i obserwuje wesz, która maszeruje bez końca. Wiecie w końcu wszyscy, że każdy przedmiot, jeśli się go dłużej obserwuje, staje się większy. Dostrzega się znacznie więcej szczegółów. Uczeń pozostał tam długo, bardzo długo (przypowieści chińskie trwają latami!) Aż pewnego dnia ujrzał, że wesz stała się dużo większa, ale nadal maszerowała w tę i z powrotem. Potem, innego dnia zobaczył coś pulsującego wewnątrz wszy. Pod wpływem obserwacji wesz stała się bardzo duża i wydawało się, że widać coś pulsującego. To było serce wszy.\nW ten sposób słyszy się dźwięk. Zrobiłem takie doświadczenie sam, nie znając tej historii. Zdarzyło się to, kiedy byłem chory, w klinice. Zawsze znajdzie się tam gdzieś schowane pianino. Niemal nikt ich nie tyka. Brzdąkałem sobie ciągle na jednym z nich. c, c, d, d… Ktoś wtedy powiedział: „Ten tam jest jeszcze bardziej szalony od nas”! Wielokrotnie powtarzana nuta. Kiedy gramy bardzo długo jeden dźwięk, staje się on potężniejszy. Wzbiera do tego stopnia, że zaczynamy słyszeć harmonię, która narasta wewnątrz. Dźwięk nas ogarnia, obejmuje. Zapewniam was, że to coś innego. Wewnątrz dźwięku ukrywa się cały wszechświat, wraz z jego widmami, nigdy wcześniej niesłyszanymi. Dźwięk wypełnia przestrzeń, w której się znajdujemy, otacza nas. Pływamy w jego wnętrzu. Ale dźwięk jest zarówno niszczycielem, jak i stwórcą. Bywa terapeutyczny. Może was uleczyć tak samo jak może zniszczyć. Kultura tybetańska naucza, że można zabić ptaka samym krzykiem. Nie wiem, czy dźwiękiem można by go także wskrzesić. W czasach elektroniki i laserów Tybetańczycy potrafią uśmiercać prostym krzykiem.\nAby zakończyć tę opowieść – skoro odnajdujemy się w dźwięku, on nas otacza. Stajemy się jego częścią. Stopniowo dźwięk nas pochłania i nie potrzebujemy już innego. Dzisiaj muzyka stała się intelektualnym sposobem na zabicie czasu. Dokłada się jeden dźwięk do drugiego itd. Ale to jest całkiem zbędne. Wszystko jest w jego wnętrzu. Tam zawarty jest kosmos, który wypełnia przestrzeń. Wszystkie potencjalne dźwięki są już w nim zawarte. Obecna koncepcja muzyki jest całkiem jałowa, w tych stosunkach miedzy dźwiękami, w opracowywaniu kontrapunktycznym. Muzyka stała się grą…\nW roku 1961 pracowałem z Michiko Hirayamą. Przychodziła do mojego rzymskiego mieszkania dwa razy w tygodniu. W pewnym stopniu sugerowałem jej sposób śpiewania moich utworów. Nie jak nauczyciel śpiewu – o tym nie miałem pojęcia – ale np. podpowiadałem jej pewne efekty. Przy Canti del Capricorno np. zapytałem ją: „Byłaś kiedyś na morzu, na statku?” – „Tak.” – „Miewałaś chorobę morską?” – „Tak.” – „Jak się wtedy zachowywałaś?” – „Bleee” – „No właśnie, o to chodzi! Rzygaj! Wymiotuj tymi dźwiękami! Ale gdy próbowałem jej wytłumaczyć, jak ma nabierać oddech i go wypuszczać, jak oddech otwierać i zamykać, nie potrafiłem tego zrobić. Innym razem powiedziałem jej: „Wracasz wieczorem do domu. Otwierasz drzwi. W ciemnościach, na wprost ciebie, jest mężczyzna. Co robisz?” – „Zaczynam krzyczeć!” – „Bardzo dobrze! A więc krzycz!” To są sztuczki psychologiczne, których można próbować. W przeciwnym razie nie wiedziałaby, jak ma śpiewać. Tego nie da się zapisać w partyturze.\nGyörgy Ligeti jest człowiekiem bardzo szczerym. Spotkałem go raz i powiedział mi: „Pańska muzyka miała na mnie duży wpływ.” Odpowiedziałem: „Tak, ale pan tworzy lepszą.” To bardzo uczciwy gest powiedzieć komuś, że jego muzyka nas zainspirowała. Niezmiernie to wtedy doceniłem. Po raz pierwszy usłyszał moją muzykę w roku 1964 na koncertach „Wschód-Zachód”. Devy Erlih grał na skrzypcach Xynobis. To był niezwykły eksperyment. Pierwszą połowę koncertu wypełniali bracia Dagar śpiewający hinduskie ragi. Druga była poświęcona Zachodowi: był Bach i trochę mnie. To było dla mnie naprawdę zatrważające: być granym po muzyce hinduskiej, i to przez tego samego skrzypka, który chwilę wcześniej grał Chaconne Bacha… Ale eksperyment dobrze się udał. Bo u Bacha były jeszcze akordy, słyszało się przerywanie dźwięków, podczas gdy w moim utworze był tylko jeden dźwięk, z jego górnymi i dolnymi ćwierćtonami. A więc była tylko jedna jedyna wibracja, która łączyła ze sobą poszczególne tony. To się tłumiło. Muszę przyznać, że byłem całkiem zaskoczony. Hindusi to zrozumieli, po koncercie podeszli do mnie i powiedzieli „We like your music very much!”. Oni zrozumieli, co to było. Ale byli wśród publiczności ludzie, którzy krzyczeli: „To akustyczna farsa! Jeden dźwięk z ćwierćtonami, i to przez kwadrans!”\nSpotkałem Pierre’a Bouleza wiele razy, będąc w Paryżu. Nie było miedzy nami jednak nigdy jakiejkolwiek wymiany myśli. Był to bardzo sympatyczny młodzieniec, który pozdrawiał mnie niezwykle serdecznie, ilekroć się widzieliśmy. Ale Nigdy nie wykonywał mojej muzyki, kiedy dyrygował na „Domaine musical”. Nigdy, ani razu. Mógł, ale nie chciał tego robić. Nie wykonuje innej muzyki niż jego własna lub jego naśladowców. Nie byłem z tego powodu zły, że jej nie wykonywał. Było mi to obojętne. Niewiele mnie obchodzi, czy ktoś wykonuje moją muzykę, czy nie. Trudno to zrozumieć, ponieważ kompozytor zazwyczaj nie pragnie niczego innego. Nie chciałem tego wymuszać. Jeśli mnie grają, tym lepiej. Muzyka po prostu jest. Jeśli zostanie wykonana raz, mnie to całkowicie wystarcza. Nie chcę, aby ją wciąż powtarzano, nie pragnę kolejnych wykonań. Tak być musi, tak być musi. Nie macie najwyraźniej jasnego pojęcia o mojej idei! (śmiech) Może jest zbyt osobista, może prawdziwa… a może fałszywa, ale zawsze moja własna.\nJestem buddystą. Jeśli nikt nie chce grać mojej muzyki, niech nie będzie grana. Jest mi to obojętne. Tutaj we Włoszech telewizja nic nie zrobiła, nigdy mojej muzyki nie zarejestrowano. Wyjechałem do Francji. Włosi mają usposobienie całkiem odmienne od mojego, są przeważnie materialistami. Transcendencja ich nie interesuje, podczas gdy ja żyję tylko dla niej. Nie jestem kompozytorem. Być kompozytorem oznacza „componere”, dodawać jedną rzecz do drugiej. Ja tego nie robię. Do czegoś dochodzi się przez negację. Oto właściwa technika. Czym jesteś? Nie jesteś tym ani tamtym. Jesteś swoim ciałem? Nie jestem, bo moje ciało pięć lat temu było inne. Jesteś własnymi uczuciami? Nie, one są od dawna całkiem odmienione. Jesteś swoim intelektem? Nie, kiedyś faktycznie tak myślałem. Ale dzisiaj uważam już zupełnie inaczej. A więc – czym jesteś? Tym wszystkim, co pozostaje…\nRozmawiali: Franck Mallet, Marie-Cécile Mazzoni i Marc Texier\nTłumaczenie z oryginalnej wersji: Agata Pyzik\nWybór i redakcja: Agnieszka Okupska, Anna Pęcherzewska, Jan Topolski\nRozmowa została przeprowadzona w języku francuskim dla Radio France/France Musique w lutym 1987 roku i wyemitowana w październiku tego samego roku w cyklu Matin des Musiciens (Poranki muzyków). Pierwszy raz wydrukowano tłumaczenie włoskie w Viaggio al centro del suono, red. Pierre Albert Castanet i Nicola Cisternino; Luna Editore, La Spezia 1992; niemieckie tłumaczenie Martina Kalteneckera znajduje się w „MusikTexte” nr 81-82. Dziękujemy serdecznie Franckowi Malletowi za zgodę na tłumaczenie i przedru


Nieruchomości przy Cypriana Kamila Norwida, Gdańsk, woj. pomorskie\nGratka.pl Nieruchomości Gdańsk ul. Cypriana Kamila Norwida\nMiasto: Gdańsk Powiat: Gdańsk Woj. pomorskie\nLista ofert w pobliżu ul. Cypriana Kamila Norwida, Gdańsk\nMieszkania na sprzedaż - Gdańsk, ul. Cypriana Kamila Norwida\nMieszkanie Gdańsk Wrzeszcz, ul. Cypriana Kamila Norwida 469 000 zł 1 pokój, 33 m2, parter, 2017 rok budowy\nW sercu trójmiejskiej metropolii, w Gdańsku, ulokowana jest inwestycja od Grupy Inwestycyjnej Hossa - Garnizon. Kawalerka o powierzchni 33 m2 składa się z salonu z aneksem kuchennym, wydzieloną częścią sypialną, i łazienką. Apartament urządzony w... więcej»\nMieszkanie Gdańsk Wrzeszcz, ul. Cypriana Kamila Norwida 660 000 zł 2 pokoje, 55 m2, 2 piętro z 7, 2017 rok budowy\nApartament w dzielnicy Wrzeszcz na osiedlu Garnizon. Mieszkanie o powierzchni 55 m2 w skład którego wchodzą salon z aneksem kuchennym, sypialnia, łazienka oraz garderoba. Lokal jest w pełni wyposażony, we wszystko co niezbędne do wprowadzenia.... więcej»\nMieszkanie Gdańsk Gdańsk, Wrzeszcz, ul. Cypriana Kamila Norwida 630 000 zł 2 pokoje, 55 m2, 2 piętro z 7, 2017 rok budowy\n*** Mieszkanie Gdańsk Wrzeszcz -ul. Cypriana Kamila Norwida - 2 pokoje-55,00m2*** Agencja Nieruchomości VIEW ma przyjemność przedstawić Państwu wspaniałe dwu pokojowe, jednostronne mieszkanie o powierzchni 55,00 m2. LOKALIZACJA: Mieszkanie... więcej»\nMieszkanie Gdańsk Gdańsk, Wrzeszcz, ul. Cypriana Kamila Norwida 429 900 zł 1 pokój, 33,60 m2, 1 piętro z 7, 2017 rok budowy\nKAWALERKA W BARDZO WYSOKIM STANDARDZIE W SAMYM CENTRUM GARNIZONU! LOKALIZACJA: Apartament znajduje się na prestiżowym osiedlu Garnizon, co gwarantuje ciszę i spokój, a jednocześnie dojazd do centrum zajmuje dosłownie kilka minut. W najbliższym... więcej»\nLokale użytkowe do wynajęcia - Gdańsk, ul. Cypriana Kamila Norwida\nLokal Gdańsk, ul. Cypriana Kamila Norwida 3 996 EUR 296 m2, 3 piętro, 2012 rok budowy\nLokale znajdują się w kompleksie biurowym w Gdańsku Wrzeszczu. Cechy budynku: -klimatyzacja pomieszczeń biurowych -indywidualne sterowanie temperaturą -centralne ogrzewanie -wykładziny dywanowe Forbo Tessera Apex 640 w płytkach 60/60 -podnoszone... więcej»


VMware oficjalnie potwierdza koniec ESX - Virtual-IT - Wirtualizacja, cloud computing, green-it, storage, data center\nVMware oficjalnie potwierdza koniec ESX\nOpublikowano: wtorek, 10, sierpień 2010 14:53\nWraz z wydaniem vSphere 4.1 VMware ujawnił wiele nadchodzących zmian w architekturze swojej platformy wirtualizacyjnej. vSphere 4.1 to ostatnie wydanie platformy bazującej na hypervisorze ESX, kolejne wydania będą oparte na ESXi.\nVMware ESX zawiera środowisko serwisowe, Console Operating System (COS) lub Service Console, pochodzące od dystrybucji linuksa, służące zarówno jako bootstrap dla jądra VMware i interfejs do zarządzania pakietem, pozwalający na automatyzację pracy dzięki wykorzystaniu skryptów.\nCOS jest jednak przestarzały, przez co platforma staje się bardziej narażona na ataki a jej rozwój stał się utrudniony, przez to następna wersja hypervisora będzie pozbawiona Console Operating System.\nJak przekonuje VMware, teraz nastał najlepszy okres dla klientów na aktualizację swoich platform wirtualizacyjnych do vSphere 4.1, dzięki czemu będą mogli w przyszłości dokonać bezproblemowej aktualizacji do kolejnej wersji.\nW związku z nadchodzącymi zmianami, planując rozwój infrastruktury wirtualnej należy zwrócić uwagę na:\n- wymianę narzędzi monitorujących opartych na COS na rozwiązania wykorzystujące CIM (Common Information Model),\n- wymianę technologii beckupu opartych na COS na produkty używające vStorage API,\n- zmianę skryptów opartych na COS na vCLI lub vSphere PowerCLI.\nZaistniała sytuacja, może nieco dziwić. Z jednej strony należałoby zrozumieć nową wizję i obrany kierunek rozwoju produktu, jednak dla niektórych z klientów i administratorów na co dzień związanych z infrastrukturą VMware sytuacja będzie trudna do zaakceptowania. VMware przez lata rozwijał dwie wersje, ESX uznawaną jako pełną oraz ESXi która była dostępna za darmo dla wszystkich zainteresowanych. Hypervisor ESXi był przedstawiany jako produkt umożliwiający start w zwirtualizowany świat, lecz na każdym kroku producent zachęcał do przejścia na wersję pełniejszą ESX przez co ESXi przez wielu został uznany jako platforma low-end'owa, rozwiązanie niskiej jakości.


Dobre miejsce do umierania. Ebook. Wojciech Jagielski. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nDobre miejsce do umierania (ebook)(audiobook)(audiobook)\nDobre miejsce do umierania jest zapisem reporterskich wypraw Wojciecha Jagielskiego na Kaukaz i Zakaukazie w czasach, gdy na ruinach radzieckiego imperium powstawały tam nowe, niepodległe państwa, budził się nacjonalizm i odżywały odwieczne konflikty. Narody zamieszkujące te ziemie - Czeczeni, Ormianie, Gruzini, Azerowie i dziesiątki innych - na początku ubiegłej dekady kolejny raz chwyciły za broń, by mścić się na sąsiadach za winy pradziadów i bronić niedawno odzyskanej wolności przed otaczającymi je mocarstwami - Rosją, Iranem i Turcją.\nW tej skomplikowanej mozaice narodów i kultur, wśród niezliczonych linii frontu Jagielski poszukuje źródeł wzajemnych pretensji oraz tego, co dzieli i co łączy zwaśnionych sąsiadów. Wplata w swą relację historie kontrowersyjnych przywódców - choćby Zwiada Gamsachurdii czy Eduarda Szewardnadze - oraz zwykłych ludzi, spotkanych przypadkiem na szlaku swych podróży, składające się na opowieść fascynującą i tragiczną zarazem.


Kraków: Stworzą kalkulator ryzyka covidowego. Zgłosiło się 20 zespołów\nWydarzenie objęli patronatem honorowym premier Mateusz Morawiecki, minister zdrowia Adam Niedzielski, marszałek województwa małopolskiego Witold Kozłowski, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. Jacek Popiel, rektor Akademii Górniczo-Hutniczej prof. Jerzy Lis, rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie dr hab. Stanisław Mazur oraz Fundacja PKO BP i Fundacja Polski Fundusz Rozwoju. Od strony technologicznej hackathon jest wpierany przez Amazon Web Service i przez Netię.(PAP)\nŹródło: Serwis Nauka w Polsce – www.naukawpolsce.pap.pl, Autorka: Małgorzata Wosion\nTagi COVID-19kalkulatorKrakówryzyka covidowego


Północna ściana Eigeru dla 74-latka! Peter Habeler w akcji | wspinanie.pl\n6 kwietnia 2017 11:36\n74-letni Peter Habeler, pierwszy człowiek, który bez wspomagania tlenem z butli stanął na szczycie Everestu, przeszedł wraz z Davidem Lamą słynną historyczną Drogę Heckmaira (ED2, V, A0, WI4, 1800m) na północnej ścianie Eigeru.\nPeter Habeler i David Lama (fot. Bergwelten)\nDrogą Heckmaira, o którą przez wiele lat toczyły się tragiczne zmagania, została przebyta w 1938 roku. Wtedy, 24 lipca na szczycie Eigeru po wielodniowej wspinaczce stanęli Niemcy Anderl Heckmair i Ludwig Vörg oraz Austriacy Heinrich Harrer i Fritz Kasparek. Więcej o historii zdobywania ściany znajdziecie tutaj.\nDla Habelera to nie pierwsze spotkanie z tą drogą i północną ścianą Eigeru. W 1974 roku wraz z Reinholdem Messnerem dosłownie ją przebiegł. Czas zespołu (poniżej 10 godzin) był rekordowy i przez wiele lat nie powtórzony. Teraz, po 43 latach, nastąpiła powtórka. Czapki z głów!\nHabeler to wspinacz wybitny. W powszechnej świadomości zasłynął, pierwszym „beztlenowym” wejściem na Mount Everest (w zespole z Reinholdem Messnerem). Ten historyczny wyczyn miał miejsce 8 maja 1978 roku. Habeler wraz z Messnerem na swym koncie zapisali również inną wybitną wspinaczkę. W 1975 roku w trzydniowym ataku zdobyli szczyt Gasherbruma I. Było to, co warte podkreślenia, pierwsze wejście na ośmiotysięcznik w stylu alpejskim!\nOprócz gór najwyższych (ma on na swoim koncie również wejścia na inne szczyty ośmiotysięczne – Cho Oyu, Kanczendzongę i Nanga Parbat) Peter wspinał się w Alpach, górach Ameryki Południowej oraz Yosemite.\nSylwetkę słynnego Austriaka przybliżył kilka lat temu z okazji jego wizyty w Polsce Janusz Kurczab: Peter Habeler.\nDavid LamaEigerPeter Habeler\nPrzejście północnej Eigeru przez pana w wieku 74 lat rzuca…


Peugeot Partner/Citroen Berlingo »\nJapoński producent od lat znany był z produkcji udanych, niezawodnych, lecz nieco nudnawych aut. Modele takie jak Sunny czy Primera P10 na trwałe zapisały się w świadomości osób szukających po prostu dobrego auta. Nie inaczej było z miejską Micrą, która zaskakiwała swoją niezawodnością, jednak na parkingu nie wyróżniała się niczym.\nPewna zmiana nastąpiła w 2002, kiedy na rynku pojawiła się kolejna generacja małego Nissana. Opracowana wspólnie z Renault trzecia generacja Micry to absolutna odskocznia od tego, co znaliśmy wcześniej. Auto ma finezyjne, okrągłe kształty, przez co bardziej przypomina „francuzy” niż auta z kraju kwitnącej wiśni.\nNiestety, dla miłośników niezawodności Nissana mamy kiepskie wieści. Współpraca z francuską firmą odbiła się czkawką dla jakości aut japońskiego producenta. Na całe szczęście, nie oznacza to, że Micra III generacji cierpi na jakieś poważne niedomagania. Niemniej jednak producent nie ustrzegł się kilku wpadek jakościowych, takich jak chociażby problemy z klapą bagażnika czy też pękające prowadnice foteli. Dodatkowo, stosunkowo awaryjna okazuje się bezstopniowa przekładnia CVT montowana w niektórych wersjach.


Chusta satynowa SZ-SATIN MULTI-11 | Sklep z butami i hurtownia obuwia KupButy.com\nJesteś tutaj: HomeDodatkiSzale i kominyChusta satynowa SZ-SATIN MULTI-11Twoje konto Wyszukiwarka Rejestracja Logowanie Zapomniane hasło Chusta satynowa SZ-SATIN MULTI-11\nKod produktu: SZ-SATIN19,99 zł14.99złPLN\nZapytaj o interesujący Cię rozmiar tego produktuUWAGA! Pytanie o rozmiar dotyczy produktu, który właśnie oglądasz. Imię: Możesz podać więcej adresów e-mail, rozdzielając je przecinkamiE-mail: Rozmiar: Jeżeli powyższy rozmiar pojawi się w naszym sklepie - poinformujemy Cię o tym mailowo.WyślijPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyChusta satynowa SZ-SATIN MULTI-11Kod produktu: SZ-SATINRozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nPiękna kwadratowa chusta apaszka z wielobarwnym wzorem. Wykonana z delikanej satyny z bardzo subtelnym połyskiem. Jest miękka i niezwykle przyjemna w dotyku. Wyjątkowe printy podkreślają jej ekskluzywny i elegancki wygląd.\nMateriał- satyna Wymiary: 90 x 90 cm\nNa zwrot lub wymianę towaru masz 14 dni. Nie musisz podawać nam przyczyny - takie masz prawo :) Wystarczy, że klikniesz zakładkę "Wymiana i zwroty" na stronie głównej i będziesz postępować zgodnie ze wskazówkami. Wygenerujesz tam formularz zwrotu, który dołączysz do odsyłanego towaru. Czas w jakim otrzymasz zwrot pieniędzy to max 3 dni od otrzymania przez nas przesyłki.Zainteresuje Ciebie równieżElegancki szal damski SZ-9218 BEŻOWY24,99 zł\n1249.50 PKTElegancki szal damski SZ-9218 RÓŻOWY24,99 zł\n1249.50 PKTSzal damski wzór w groszki SZ-9215 JASNY SZARY24,99 zł\n1249.50 PKTSzal z subtelnym wzorem SZ-9221 BEŻOWY24,99 zł\n1249.50 PKTKomin prosty wzór SZ-EW-23 cegła19,99 zł\n749.50 PKTKomin z etnicznym wzorem SZ-MNG Niebieski19,99 zł\n749.50 PKTGładka chusta jednokolorowa SZ-7002 GRANATOWY29,99 zł\n1499.50 PKTKomin gruby SZ-MN-3 ceglany18,74 zł24,99 zł\n937 PKTSzalik panterka SZ-BR2 multi-410,49 zł13,99 zł\n524.50 PKTKomin melanż SZ-EFK-43 kawa-z-mlekiem20,99 zł27,99 zł\n1049.50 PKTSzalik długi kolorowy SZ-MD-6 multi-1011,99 zł15,99 zł\n599.50 PKTKomin złota nitka SZ-kmd-64 khaki19,49 zł25,99 zł\n974.50 PKTKomin mięsisty SZ-AH-9 brąz18,74 zł24,99 zł\nOcena: Autor: Yurij, HrubieszowWielki szalik . Jasne kolory , ładne rzeczy\nOcena: Autor: JADWIGA, OTWOCKnaprawdę świetna chustkaAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Wiemy, że nakładając na oczy schłodzone torebki herbaty można zmniejszyć obrzęk, ale już niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że picie dużej ilosci herbaty może się również przyczynić się do zmniejszenia ryzyka jaskry i innych chorób oczu. Nie każda jednak herbata ma takie właściwości. Nie pomoże tu Earl Grey czy English Breakfast, ale zielona herbata jak najbardziej.\nKawa lekiem na raka prostaty?\nZ danych zgromadzonych przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań nad Rakiem (American Association for Cancer Research) wynika, że istnieje silny związek pomiędzy piciem kawy a obniżeniem ryzyka wystąpienia zaawansowanej postaci raka prostaty.\nPiękna po menopauzie\nLaboratorium OENOBIOL wychodząc naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom kobiet po 45 roku życia, stworzyło specyficzną gamę nutrikosmetyków z serii Kobieta 45+.\nMiody Manuka – „lek” na problemy skórne\nProblemy skórne dotykają coraz więcej osób. Dolegliwości, takie jak: suchość skóry, trądzik, a nawet łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy egzema są uciążliwe nie tylko ze względu na dyskomfort fizyczny, ale także poważny problem kosmetyczny.\nJak nie dać się przeziębieniu i grypie\nMinister zdrowia Ewa Kopacz uspakaja twierdząc, że nie ma dla Polaków niebezpieczeństwa w związku z epidemią grypy na Ukrainie. Mimo to, wszystkie stacje radiowe i telewizyjne zaczęły kampanię informacyjną na temat grypy, także tej wywoływanej A/H1N1, sytuacji na Ukrainie i ilości zachorowań w Polsce. Co możemy zrobić na własną rękę, by nie dać się przeziębieniom i grypie? Na pewno wzmocnić układ odpornościowy.\nCiemna czekolada chroni skórę\nCzasami naukowcy mówią to, co chcemy usłyszeć. Ostatnie informacje z laboratoriów są naprawdę krzepiące dla licznych fanów ciemnej czekolady. Przysmak ten bowiem pomaga chronić skórę przed szkodliwym działaniem UV.\nZielona herbata pomoże schudnąć\nZawarte w zielonej herbacie katechiny w połączeniu z aktywnością fizyczną mogą wspomóc utratę masy ciała.\nPonad 5000 lat temu porywisty wiatr strącił przypadkowo kilka liści z dziko rosnącego drzewa herbacianego wprost do cesarskiej filiżanki. Smak naparu zachwycił chińskiego cesarza Chen-nunga i pozwolił zająć mu poczesne miejsce w dziejach ludzkości. Obecnie z krzewu herbacianego, w zróżnicowanych procesach produkcji, pozyskujemy zarówno zieloną jak i czarną odmianę herbaty. W 1879 roku dzięki książce kucharskiej „Housekeeping in Old Virginia" zielona herbata zagościła na kartach historii w mrożonej formie.\nOchronne kosmetyki z echinaceą\nEchinacea to roślina symbolizująca wewnętrzną moc i witalność. Jej naturalne właściwości pomagają zwalczać infekcje i wykazują ogromną skuteczność, jako środek antyseptyczny oraz wspomagający odporność organizmu.\nBiała herbata – źródło młodości i zdrowia\nBiała herbata to najszlachetniejszy, najrzadziej spotykany i cieszący się największym uznaniem koneserów gatunek. Do jej produkcji używane są wyłącznie młode, pochodzące z wiosennych zbiorów pączki, które następnie poddawane są tylko procesowi więdnięcia i suszenia W przeciwieństwie do innych gatunków herbat - białej nie poddaje się procesowi fermentacji. Dlatego w procesie produkcji herbata biała nie traci naturalnych właściwości.\nJuż w momencie osiągnięcia wieku średniego, około 50% z nas doświadcza kłopotów z pamięcią, uważają eksperci. Wraz z upływem lat zdolność przypominania sobie zaczyna się osłabiać.\nSok pomidorowy dobry dla pracy serca\nUpały powodują, że w naszym organizmie bardzo szybko występuje niedobór elektrolitów, a to powoduje osłabienie i problemy z sercem. Pocąc się organizm traci cenne składniki mineralne. By temu zapobiec, powinniśmy pić dużo soków i uzupełniać braki magnezu i potasu.\nPerła i jedwab w kosmetykach do skóry dojrzałej\nMiraculum Perła i Jedwab to seria kosmetyków przedłużających młodość skóry suchej, normalnej i wrażliwej.\nSposoby na utrzymanie umysłu i pamięci w dobrej kondycji\nNie jesteśmy całkowicie zdeterminowani genetyką, stan naszego umysłu zależy także od nas samych. Jednym z najlepszych sposobów na utrzymanie mentalnych możliwości na zadowalającym stopniu jest ćwiczenie „mięśni" znajdujących się pomiędzy uszami, piszą eksperci z AARP (American Association of Retired Persons, Amerykańskie Stowarzyszenie Emerytów). Dyskusje między naukowcami zajmującymi się badaniem mózgu przekonują, że codziennie można trenować „łepetynę" na różne sposoby.\nPeeling to zabieg powszechnie stosowany w kosmetyce, polega na usunięciu martwych komórek, co skutkuje poprawieniem wyglądu skóry, jej regeneracją i rozjaśnieniem. Jest stałym elementem pielęgnacji skóry. Regularnie wykonywany odmładza skórę, czyni ją gładką, świeżą, miękką, pełną blasku i zdrowego wyglądu.


Spowiednik polskiej mafii - Artur Górski | CKM.PL\nCKM » Lifestyle » Spowiednik polskiej mafii - Artur Górski\nartur górski | masa o kilerach polskiej mafii | książka masa o\nPił wódkę z wieloma mafiosami „grupy pruszkowskiej”. Wysłuchał niezliczonej ilości historii o egzekucjach, nękaniu i fizycznym okaleczaniu ludzi. Mówi, że mógłby spisać antologię tortur polskich. Jego książki o strukturach przestępczych traktowane są jak biblie mafii polskiej. Również przez służby mundurowe i wymiar sprawiedliwości.\nPrzeprowadził setki rozmów, które nieraz przypominały scenariusz „Ojca chrzestnego”. Niektóre ze spisanych przez niego historii zmąciły spokój dawnych gangsterów, o których świat - wydawałoby się - zapomniał. Nie byli z tego zadowoleni i dawali temu wyraz. Jego seria książek „Masa o polskiej mafii” to – jak sam mówi – oskarżenie wystawione polskiej mafii. Razem z nawróconym gangsterem, dziś świadkiem koronnym, Jarosławem „Masą” Sokołowskim obnażają działanie struktur przestępczych na terytorium naszego kraju, które swój złoty okres beztroski miały w latach 90. ubiegłego wieku. Dziś spowiada się nam.\nCKM.PL: Co Pan woli pisać - książki sensacyjne czy takie wywiady rzeki?\nARTUR GÓRSKI: To nieporównywalne. Sensacje pisze się zza biurka, ewentualnie leżąc na kanapie i wszystko „ciągnie” się z głowy. Oczywiście to pewne uproszczenie, bo jeśli chce się pisać dobre książki sensacyjne, to trzeba znać się na pewnej tematyce. Trzeba coś przeżyć, wejść w środowiska, o których piszemy, zwiedzić trochę świata, pojechać na jakąś wojnę, spotkać się z jakąś grupą przestępczą. Ale pisze się już z głowy – cała akcja jest własna, intryga też, więc to jest nieporównywalne do wywiadów-rzek czy reportażów. Moja książka jest hybrydą obu gatunków.\nCKM.PL: A gdyby miał Pan wybrać? Bo z jednej strony jest obciążenie, że musi Pan coś wymyślić, coś spójnego, a z drugiej ktoś zrzuca z siebie ciężar i musi Pan to dokładnie spisać.\nAG: Spisać i sprawdzić. I to dokładnie sprawdzić. To zbyt niebezpieczna „zabawka”, by wypuścić ją bez porządnej weryfikacji.\nCKM.PL: Jedno czy drugie?\nAG: Zdecydowanie „Masa”. Zanim zacząłem pisać tę serię, wydałem kilkanaście powieści sensacyjnych, kryminałów, nawet prozę i wydawało mi się, że to chcę robić. Ale gdy dotknąłem tych tematów, to uznałem, że to jest właśnie wchodzenie do realnego świata, spotykanie się z prawdziwymi ludźmi. Jestem dziennikarzem i to mnie jednak kręci dużo bardziej, niż siedzenie w miejscu i „ciągnięcie” z własnej głowy. Może zabrzmi jak banał, ale to w stu procentach prawdziwe – życie pisze najlepsze scenariusze.\nCKM.PL: Pił Pan wódkę z Masą?\nAG: Tak. Chociaż kiedyś mi powiedział „przerzućmy się na drinki, bo do wódy nie jesteś dla mnie kompan”. Zabolało, bo zdarzało się, że to jego wynosili, a nie mnie. Ale postawmy sprawę jasno – środowiska gangsterskie są bardzo na wódkę odporne, bo mają ten sport opanowany do perfekcji.\nCKM.PL: Poziom olimpijski?\nAG: Olimpijczycy. Ja mogę co najwyżej uprawiać z nimi piłkę amatorską.\nCKM.PL: Kim jest dla pana Masa? Kolegą, przyjacielem, partnerem biznesowym?\nAG: Nie mogę tego nazwać partnerstwem biznesowym, bo my się wzajemnie nie rozliczamy, a z wydawnictwem robimy to oddzielnie.\nCKM.PL: Ale czy Pan go tak traktuje? Jak człowieka, z którym biznesowo pomogliście sobie nawzajem.\nAG: Ilekroć pisze na swoim facebooku o mnie, używa określenia „przyjaciel”. Myślę, że to jest przyjaźń, tylko dość specyficzna.\nCKM.PL: Nie taka podwórkowa.\nAG: Wywodzimy się z różnych kręgów i na pewno nie zastąpię mu Wojciecha Kiełbińskiego. Ja jestem dla niego innym doświadczeniem niż „Kiełbasa” i pewnie tak samo ciekawym jak on dla mnie.\nCKM.PL: Z czego wynikała przemiana Masy? Skrucha, zbyt intensywne tempo gangsterskiego życia, obawa o własne życie?\nAG: To, że poszedł na świadka koronnego, wynikało tylko i wyłącznie z obawy o życie jego i jego rodziny. Kwestie bezpieczeństwa były tak naprawdę jedynym kryterium. Wszelkie inne motywy możemy sobie wymyślać w książkach, gazetach, rozmowach. Wiedział, że po śmierci „Pershinga”, z dużą dozą prawdopodobieństwa, on będzie następnym do odstrzału. Tym bardziej, że było kilka zamachów na jego życie.\nI to z tego wszystkiego wynikła dopiero właśnie ta przemiana. Myślę, że nie było tak, że „Masa” najpierw chciał stać się porządnym człowiekiem i poszedł na „koronnego”. Odwrotnie – zrobił to z określonych względów, ale tym samym przeszedł do innego świata, etosu, innego rozumienia słowa „przyzwoitość” i zaczął funkcjonować według innych reguł.\nCKM.PL: I Pan w to wierzy?\nAG: Ja Panu powiem – człowiek się nie zmienia, to nie jest tak. Najpierw jako gangster, a później jako ksiądz jest się tą samą osobą, tylko funkcjonuje się w innym świecie i przystosowuje się do warunków w nim panujących. Dlatego uważam, że „Masa” jest nadal tym samym „Masą”, ale takim, który nikogo już nie skrzywdzi.\nCKM.PL: Ale gdyby miał opcję powrotu do dawnego życia, gdyby zaczynał z czystą kartą, zrobiłby to?\nAG: Głowy nie dam sobie uciąć. Trzeba pamiętać, że najpiękniejsze lata jego życia to mimo wszystko te, spędzone w grupie przestępczej. Ze względu na pieniądze i wszelkie inne atrakcje, które towarzyszyły byciu ważną osobą w pruszkowskiej mafii. Ale mimo wszystko uważam, że nie wróciłby, dlatego że on autentycznie gangsterów nienawidzi. Kiedy mówi o tym, co było albo opowiada o osobach, które teraz zajmują się działalnością przestępczą, to się zapala.\nCKM.PL: Ale przecież robił to, co oni, więc na ile jest dla Pana wiarygodnym rozmówcą? Przecież może próbować się wybielać albo pogrążać innych i Pan pewnie wie, kiedy to ma miejsce.\nAG: Często słyszę zarzuty, że pomagam się „Masie” wybielić. Ale proszę mi pokazać, w tych pięciu tomach, gdzie on się wybielił. Czy tam, gdzie mówimy jak kogoś katował, prawie zabił albo jak przyniósł do domu kij baseballowy z fragmentami mózgu na nim?\nCKM.PL: I nie są to historie opowiadane dla kontrastu, by jednak nie wyszedł na świętego?\nAG: W tych książkach on prawie nigdzie nie jawi się jako człowiek dobry. Jedynie akcentujemy, że „nie ma na koncie głowy”. Reszta historii jest plugawa. Dziwię mu się czasami, że on chce żeby ludzie o tym wszystkim się dowiedzieli.\nTo nie jest też tak, że ja wierzę we wszystko bezkrytycznie. Każdy z moich rozmówców, opowiadając mi swoją historię, ma coś jednocześnie do ugrania. Ma jakieś porachunki z kolegami czy coś do udowodnienia wymiarowi sprawiedliwości, organom ścigania.\nCKM.PL: I chcą sobie w Pana książkach wystawiać laurkę?\nAG: Dokładnie. Albo też wręcz przeciwnie – chcą stworzyć pamflet na kogoś. Bo nikt nie uwierzy gangsterowi, który robi z siebie anioła. W środowisku, o którym piszę, siedzę bardzo głęboko i jestem tam od dawna, więc umiem zweryfikować informacje od moich rozmówców.\nCKM.PL: Jeśli „Masa” coś opowiada, a Panu się to nie „klei”, co wtedy?\nAG: Wyrzucam te fragmenty.\nCKM.PL: Zdarzyła się sytuacja, w której ktoś zarzucał Panu nieścisłość, oczernianie, nie zgadzał się z tym, co napisane jest w książkach?\nAG: Zdarzyło się, że zgłosiły się do mnie osoby, o których pisaliśmy i w sposób kategoryczny wyraziły swoje niezadowolenie. Jeśli wie Pan o czym mówię...\nCKM.PL: Dostawał Pan jasne informacje o tym, że nie powinien się jakimś tematem interesować?\nAG: Jedni mówili, żebym się tym tematem nie interesował, inni że jest jeszcze druga strona, której należałoby wysłuchać bo będzie niedobrze. Nie chcę o tym mówić za dużo, bo nie chcę z siebie robić ani męczennika, ani bohatera. Z drugiej strony nie chcę przypisywać komuś intencji, których być może nie miał, tylko wyraził to w sposób, w jaki wyraził i wyszło głupio. Byłem nękany regularnymi telefonami – ktoś dzwonił i mówił, że ma o coś żal. Gdy pytałem o co, słyszałem odpowiedź: „a to za dwa tygodnie zadzwonię i powiem, a Pan niech o tym pomyśli”. No i dzwonił ten sam głos za dwa tygodnie, mówiąc: „wie Pan, mam do Pana żal, związany z Pana książką”. Pytając o co dokładnie chodzi, padała podobna odpowiedź: „a to za dwa tygodnie, a Pan niech w międzyczasie pomyśli”. To klasyczna socjotechnika pruszkowska, stosowana wobec dłużników czy konkurentów.\nCKM.PL: Czy Masa opowiadał te wszystkie historie z oporami czy z lekkością?\nAG: Z dużą lekkością. Ale spotkałem też gangsterów, którzy opowiadają o tym niechętnie – może nie z bólem w sercu – ale czując ciężar moralny jakiegoś wydarzenia. Jednak większość opowiada o tym w sposób luźny. To była ich „praca”.\nCKM.PL: I jak Pan się wtedy czuje, gdy słucha o wywożeniu do lasu, katowaniu, zabijaniu „z pierwszej ręki”?\nAG: Ja nie zacząłem swojej drogi dziennikarskiej od książek z „Masą”, one powstały po 25 latach pracy w zawodzie. W podobnych brudach już się taplałem, kilka wojen „obskoczyłem”, trupy widziałem, więc to mnie niespecjalnie poraziło. Mimo, że to nigdy nie jest komfortowe, przyzwyczaiłem się. Arsenał krzywd, które mogą zrobić gangsterzy jest dość ograniczony, ja słyszałem o wszystkich, przerobiłem wszelkie techniki. Jeśli coś pojawia się kolejny raz, nie robi już na mnie wrażenia, wręcz przeciwnie – umiem ją barwnie opisać.\nCKM.PL: Czyli mógłby Pan napisać antologię tortur polskich?\nAG: Mógłbym. W tych książkach o wielu nie pisałem.\nCKM.PL: Celowo? Były aż tak barwne?\nAG: Celowo, z dwóch względów. Po pierwsze: nigdy nie chciałem epatować okrucieństwem, ale jednak trzeba pisać prawdę o polskiej mafii, żeby postawić jej właściwe oskarżenie. Po drugie: nie chciałem napisać podręcznika dla osób, które zaczynają swoją karierę przestępczą. Nie chcę podpowiadać, jak można dręczyć inne osoby.\nCKM.PL: Mówi Pan, że to oskarżenie. To oskarżenie z Pana strony, ze strony „Masy” czy wspólne?\nAG: Ja oskarżam w swoim imieniu, on w swoim. To nie jest nasza wspólna inicjatywa, natomiast te dwie drogi gdzieś tam się splatają. Udało nam się to zrobić i nie kojarzę w książkach o polskiej przestępczości takiego oskarżenia. Wręcz przeciwnie – uważam, że wiele książek przed moimi to było oczyszczanie przestępców, udowadnianie, że są niewinni i pomówieni.\nCKM.PL: Te książki były pisane z inicjatywy przestępców?\nAG: Nie, nie.\nCKM.PL: Zły research, niezweryfikowane historie?\nAG: Zły research. Dziennikarz nie może bezkrytycznie ufać każdemu przestępcy, czy to skruszonemu, czy nie. Trzeba pamiętać, że oni mają określony interes w przedstawieniu konkretnej wersji, a jednocześnie są mistrzami socjotechnik. Doskonale wywierają wpływ na swoich rozmówców. Ja rozmawiam z nimi przy wódce, ale inni zazwyczaj przez kraty więzienne. No i widzą biedaka w kajdankach, w czerwonym kubraczku, który roni łzy, że dzieci i żona nie mają za co żyć, on siedzi za niewinność, a taki świadek koronny jeździ sobie w tym czasie Mercedesem, śmiejąc się w kułak. Wtedy człowiek staje się istotą litościwą, empatyczną, odczuwającą i zaczyna wierzyć w to, że ten, który jest na wolności to skurwiel, a tutaj są niewinni ludzie.\nCKM.PL: A w najnowszej książce jest coś nowego, da się jeszcze więcej napisać niż dotychczas Pan to zrobił?\nAG: Wszystko jest nowe. Jak słyszę, że w kolejnych książkach odcinamy kupony, to jest to dość bolesne. W każdym kolejnym tomie staram się, żeby były nowe historie, nowi ludzie. Jeśli już wracam do opisywanych wcześniej historii to tylko po to, by rzucić na nie inne światło, przyprowadzić nowych świadków. To trochę jak z serialem – w nim też wraca się do pewnych wątków. Ale te książki nie są integralne – nie trzeba czytać czterech poprzednich, żeby przygotować się do piątej.\nCKM.PL: Co Pana najbardziej zaskoczyło czy Panem wstrząsnęło podczas przygotowywania „Killerów”?\nAG: Przy każdej książce porażała mnie banalność zła. My sobie killerów wyobrażamy albo groteskowo – jak w „Leonie zawodowcu”, albo idealizujemy – jak w „Amerykaninie” z Clooneyem. Albo mamy przed oczami całą galerię innych zabójców, psychopatów, jakichś Hannibali Lecterów. A tymczasem rozmawia się z nimi tak, jak my w tej chwili. To były przyjemne rozmowy, z pełnym poczuciem co jest dobre, a co złe, że np. ojczyznę trzeba kochać, a o rodzinę dbać. Potem taki facet bierze broń, strzela, inkasuje zapłatę, mając satysfakcję, że wykonał robotę dobrze. Albo jest wściekły, bo zadania wykonać się nie udało. To jest właśnie instrumentalne i techniczne podejście do zabijania drugiego człowieka. To mnie poraziło.\nCKM.PL: Czy groźni bandyci z tamtych czasów chodzą nadal po ulicach, normalnie funkcjonują? Pan słyszał o nich, zna ich historie, wie jakie mieli wyroki i ile odsiadki.\nAG: Bardzo groźni przestępcy chodzą po ulicach i nawet sprawują ważne funkcje społeczne czy biznesowe. Cieszą się poważaniem w kręgach, w których być może nie powinny się cieszyć szacunkiem.\nCKM.PL: Ze względu na swoją przeszłość czy ludzie nie znają ich historii?\nAG: Myślę, że jest to pewien paradoks, ale ich przeszłość pomogła im wskoczyć na pewien poziom już w życiu legalnym i funkcjonują bardzo dobrze.\nCKM.PL: Ze względu na to, że ze strachu zyskali szacunek?\nAG: Mafia dlatego była mafią, że oplatała bardzo wiele sfer społecznych, biznesowych, politycznych. To są powiązania, które nie kończą się z dnia na dzień. Strach być może odgrywa jakąś rolę, bo zawsze wywołując go, docierali tam gdzie zamierzali. To powiązania koleżeńskie, biznesowe - jeden od drugiego zależy. Na zasadzie: wyszedłeś z więzienia, siedziałeś tam i mnie nie sypnąłeś, to teraz ja jestem przy władzy i ci pomagam.\nCKM.PL: Czyli macki ośmiornicy sięgają daleko?\nAG: Dokładnie tak.\nCKM.PL: Jest szansa żeby mafia w takich kształtach, rozmiarach czy formie odrodziła się?\nAG: Nie. Dlatego że Polska mafia narodziła się właśnie w strachu. Wszyscy bali się „karków”, którzy jeździli po Polsce i zdobywali kolejne terytoria. Najpierw były to dyskoteki, potem lokale gastronomiczne, a później już coś znacznie grubszego. Wszyscy wiedzieli, że ci chłopcy mogą zrobić krzywdę fizyczną. Natomiast teraz ta uliczna bandytka się nie opłaca. Policja jest znacznie mocniejsza niż wtedy i „zawinęłaby” gościa, który dostałby bardzo wysoki wyrok i nie miałby z tego żadnej korzyści. Teraz mamy w Polsce przestępczość bardzo dobrze rozwiniętą, na dużą skalę. Jednak zachowuje się ona znacznie ciszej i nie ewoluuje w tak wielkie struktury jak grupa pruszkowska. Teraz jest czas małych grup, które skrzykują się, działają zadaniowo. Czasem całkiem rozchodzą się po wykonaniu zadania, bardzo trudno jest je wtedy namierzyć.\nCKM.PL: Nie angażują dużej grupy ludzi, żeby nie było większego ryzyka wpadki? Czy żeby było mniej gąb do wykarmienia z wspólnego garnuszka?\nAG: Oba powody. Logistycznie mniejszy twór jest łatwiejszy w zorganizowaniu. Np. w gangu kantorowców nie potrzeba wielkiej struktury z żołnierzami, zarządem i consigliere. Tam wystarczy szef oraz trzech chłopaków, którzy celnie strzelają i są bezwzględni. Tego typu grupy w tej chwili mają większa szanse na funkcjonowanie, niż stworzenie gigantycznej struktury, do której jednak dałoby się wprowadzić ludzi z policji dosyć łatwo.\nCKM.PL: Mówił Pan, że są teraz dużo mocniejsi. Policja nauczyła się lepiej funkcjonować na grupie pruszkowskiej, na mafii?\nAG: Policja została dofinansowana w stosunku do lat 90-tych, chociaż nie w takim stopniu w jakim by chcieli. Cały czas zarzucają, że dofinansowane zostały tylko jednostki najbardziej „spektakularne” czyli antyterroryści, BOA. Ale mimo wszystko mundurowi zyskali nowe technologie, nową broń, środki bojowe, legislacja wyszła naprzeciw potrzebom policji i prokuratury, jest bliższa współpraca międzynarodowa, powstało Centralne Biuro Śledcze - czyli „polskie FBI”. Więc na pewno to już nie jest ta sama policja.\nCKM.PL: Ale bez walki z mafią wolniej by się to odbywało?\nAG: Bez walki z mafią i bez takiego wstrząsu, jakim była porażka policji w Magdalence w 2003 roku – to wtedy pewna część służb została dofinansowana. Poza tym współpraca międzynarodowa też wymusza na nas pewne standardy.\nCKM.PL: Opisał pan już wszystko w temacie mafii? Mówił Pan, że parę historii jeszcze nie ujrzało światła dziennego.\nAG: Powstaną jeszcze co najmniej dwa tomy, nowego materiału jest bardzo dużo.\nCKM.PL: Odpuścił Pan coś, co nie nadawało się do publikacji? Coś co nie brzmiało wiarygodnie i było trudne do weryfikacji. A może przez sumienie lub obawy o własne zdrowie, życie? Albo ze względu na to, że mógłby Pan mocno namieszać?\nAG: Tak, ale to nie na poziomie całej książki czy całego rozdziału, tylko fragmentu – określonych osób i przypisywanych im czynów. Jeżeli nie jestem pewien, że ktoś zabił – choć wszyscy mówią, że tak – ale nie ma prawomocnego wyroku, to jednak żółte światło się zapala. Niech najpierw sąd ustali winę, a później ja będę o tym pisał.\nCKM.PL: I tylko w takich przypadkach?\nAG: Są gangsterzy, którzy nie popełnili aż tak strasznych czynów, ale maja swoje rodziny, bardzo cierpiące przez ich działalność – zdarza mi się wtedy nie przypisać im pewnych czynów, o których niby wiadomo, że miały miejsce. Może niesłusznie patrzę przez pryzmat ich bliskich...\nCKM.PL: A czy zgłaszały się do Pana jakieś służby, licząc na to, że jest Pan w posiadaniu kluczowych, newralgicznych informacji, które Masa czy inni rozmówcy mogli Panu powierzyć ?\nAG: Czytam listę czterdziestu inwigilowanych przez polskie służby dziennikarzy no i mnie na tej liście nie ma. Nie, służby się do mnie nie zgłaszają , ale z tego co wiem, to dla tych służb ta nasza seria z „Masą” to dla nich biblia. Jest czytana wśród wielu środowisk, po czym wnoszę, że jednak tam głupot nie ma.\nCKM.PL: A ma Pan informacje, które mogłyby wstrząsnąć polityką?\nAG: Cały czas jesteśmy naciskani na pisanie tomu „Masa o politykach związanych z polską mafią”. Byłoby o czym pisać. Ale czy byłby to wielki wstrząs? Nie wiem. Dlatego że niektórym ludziom od dawna przypisuje się pewne związki. Ale znam historie, których ujawnienia politycy pewnie by się obawiali.\nCKM.PL: Ale to są informacje...\nCKM.PL: Czy politycy, instytucje państwowe tylko w przenośni są nazywani mafią, czy rzeczywiście to jest gangsterka pod krawatem i w białych rękawiczkach ?\nAG: To, że w latach 90-tych wielu polityków kręciło się przy mafii to wiedza powszechna. Oczywiście można powiedzieć, iż politycy nie mieli świadomości, z kim się kumplują i że wydawało się im, że kolegują się z biznesmenami tej „Nowej Polski”. Przyjeżdżali skądś nieznani ludzie, fajnymi mercedesami, w koszulach w kwiaty, widać – ludzie biznesu. Więc politycy się do nich garnęli. W którejś z książek Masa mówi nawet, że w pałacu prezydenckim grupa pruszkowska miała stół pingpongowy. Oni krążyli bardzo blisko polityki. Pytanie: na ile politycy z tego korzystali? Ale takie podejrzenia towarzyszą także choćby przy sprawie porwania Krzysztofa Olewnika. Politycy też kręcili się przy mafii. Pozostaje kwestia tego, czy mieli świadomość przy kim się kręcili.\nCKM.PL: Po tych wszystkich rozmowach z Masą, z innymi gangsterami nie ma pan wrażenia, że opłacało się być gangsterem? Nie wszystkich skazano, niewielu skonfiskowano majątki...\nAG: ...nikomu nie skonfiskowano mienia o ile się nie mylę. Nikt z liczących się przestępców grupy pruszkowskiej nie stracił niczego w wyniku interwencji państwa...\nCKM.PL: ...czyli wychodzi na to, że opłacało się im? Oczywiście, jeżeli się przeżyło.\nAG: Cały czas akcentuję, jak bardzo potępiam przestępczość moje książki są tego efektem. Natomiast wiele życiorysów wskazuje na to, że nawet jeżeli ponieśli karę, to co wcześniej użyli, to ich. Myślę, że nawet siedząc w więzieniach, chcąc osłodzić sobie ciężar życia w izolatce dla niebezpiecznych, przypominają sobie wytworne bale, luksusowe samochody, piękne dziewczyny i świat, który zobaczyli. Wtedy mogą w głowie ustawić wagę swojego życia, rzucić wszystko na obie szale. Podejrzewam, że wielu wychodzi na to, iż jednak było warto.\nCKM.PL: Metamorfoza Masy nie jest pod publikę? Teraz nienawidzi przestępców – popadł więc w skrajność.\nAG: Ale przecież Masa nie klęczy we włosiennicy na grochu w rogu i nie wznosi modlitw ekspiacyjnych. Żyje, normalnym życiem, ale wie kim był. Ma też świadomość, jak wiele dobrego zrobił. Bo już bez względu na swoje motywy, to w sumie dzięki niemu polska mafia została bardzo rozbita.\nCKM.PL: I czuje się teraz bohaterem? Postacią pozytywną czy jednak negatywną?\nAG: Zdecydowanie pozytywną. Jeśli się chwilę nad tym zastanowić, to coś mu jednak zawdzięczamy. Oczywiście wiem, że zaraz posypią się zarzuty, że promuję gangstera, że robię z niego celebrytę. Mając świadomość wszelkiego zła, jakie czynił on i jego grupa przestępcza, zrobił też coś dobrego dla naszego bezpieczeństwa. Kiedyś spokojne chodzenie po ulicach nie było czymś tak oczywistym jak teraz. Na przykład wizyta w lokalu gastronomicznym wiązała się z tym, że „chłopcy z miasta” mogli wpaść po haracz, a zanim go odbiorą, zdemolują lokal, żeby udowodnić właścicielowi, że lepiej płacić. Więc Polska naprawdę się zmieniła po 2000 roku.\nCKM.PL: Nie ma już teraz chłopaków, którzy wpadają do lokalu?\nAG: Podobno są próby haraczowania przez osoby z „dołów pruszkowskich”, które nie mają innego pomysłu na życie. Ale nie warto nawet o tym wspominać.\nCKM.PL: Jeszcze parę lat temu trzeba było „poprosić o zgodę” na otwarcie lokalu gastronomicznego w Warszawie.\nAG: Dwa lata temu z telewizją Polsat robiliśmy materiał o próbie otwarcia na Bielanach sklepu i lokalu kosmetycznego. Pewnej nocy oba punkty poszły z dymem. I to nie była kwestia instalacji elektrycznej. Akcja była celowa, w stylu dawnego „Pruszkowa”. Więc to nie jest tak, że to całkowicie zniknęło. Teraz nie jest masowe i łatwiej z tym walczyć.\nMam też teorię, że pokolenie dzieci gangsterów dorosło i nie widzi przed sobą perspektywy jaką dało wejście do Unii Europejskiej, nie widzi się jako białe kołnierzyki, korpoludki czy rezydenci „Mordoru”. Zaczynają się więc zastanawiać, czy by nie wskoczyć w buty ojców i nie robić tego samego. Tym bardziej, że kryzys trwa i może być coraz głębszy, a tu mają jakiś zarobek.\nCKM.PL: Czyli jest szansa na odrodzenie się mafii?\nAG: To bardziej próba niż szansa. Jest teraz pokolenie, dla których „Masa” może nie do końca jest idolem, ale chętnie czyta jego historie. Po 2000 roku skończyły się wygolone głowy i łańcuchy na szyi, ale teraz ta moda znów wraca, a siłownie zapełniają się takimi ludźmi. Może to tylko niewinny trend, a nie sposób na życie, ale moda bywa wypadkową poglądu na życie. Nie będzie im łatwo, ale też nie twierdzę, że masowa przestępczość nigdy nie powróci. Pojawia się pytanie – jaki ona teraz przybierze kształt?\nCKM.PL: Czyli nie znikną chłopaki z kijami baseballowymi w rękach, ale przybędzie tych bystrzejszych, których czyny będą bardziej wyrafinowane, przemyślane i przekalkulowane?\nAG: Dokładnie. Jeśli tych chętnych chłopaków weźmie pod dowodzenie jakiś nowy „Pershing” czy „Rympałek” i wytłumaczy im, że droga nie wiedzie przez ulicę i demolkę, to może być niebezpiecznie. A na pewno będzie to twardy orzech do zgryzienia dla policji.\nCKM.PL: Czyli może kolejnym krokiem w polskiej gangsterce będzie cyberprzestępczość? Bossowie zwerbują obrotnych hakerów, którzy na ich zlecenie wgryzą się tam, gdzie nie powinni?\nAG: Na pewno tak. Natomiast tych hakerów nie skrzykną ci, którzy wywodzili się z „grupy pruszkowskiej”. Tam był inny modus operandi, tam były rozwiązania fizyczne. Jeśli mówimy o rozwiniętych technologiach, przestępczości wyrafinowanej, elitarnej, cyfrowej, to trudno u nas znaleźć takiego „cybernetycznego Pershinga”.\nCKM.PL: A czy w takim razie jest w Polsce ktoś, kto wyrasta na znaczącą postać, przywódcę „analogowej „ mafii?\nAG: Nie. Ale wiem, że kilka razy w Warszawie miały miejsce spotkania dawnych bossów „pruszkowskich” pod hasłem „Pruszków – reaktywacja” i wiem też, że niejeden ma ochotę być takim bossem nadal. Pojawiają się pseudonimy młodych, którzy gonią tych starych, ale tak jak mówiłem – nie tworzy się wielkich struktur, a jak nie ma wielkich struktur, to nie ma wielkich bossów.\nCKM.PL: A starzy bossowie jak się odnajdują w nowej rzeczywistości, co robią obecnie?\nAG: Nie mam pełnej wiedzy na ten temat, ale wiem, że nic spektakularnego. Niektórzy próbują sił w branży deweloperskiej, niektórzy próbują handlować paliwami, ale to im za bardzo nie wychodzi. Jak kogoś nie było „na mieście” przez pewien czas, a miasto nie znosi próżni, to nie ma do czego wracać.\nKiedy zobaczyłem teledysk Tede ze Słowikiem, pomyślałem, że przechodzą do popkultury. Może to i dobrze.\nCKM.PL: Czyli zakładają fan pejdże? Masa założył.\nAG: Owszem. I to bardzo popularnego.\nArtur Górski (ur. 1964 r.), dziennikarz, pisarz, autor wielu powieści sensacyjnych i książek non-fiction (m.in. „Świat tajnych służb”, „Gang”, „Pięść Dawida”). Od 2014 r. wydał pięć tomów z serii „Masa o polskiej mafii”. Laureat nagrody Bestseller Empiku za najlepiej sprzedającą się książkę roku w kategorii literatura faktu („Masa o kobietach polskiej mafii”). Zastępca redaktora naczelnego „Focusa”.\nDodał(a): Paweł Jaśkowski / fot.: Artur Górski Poniedziałek 04.07.2016


Po raz pierwszy informacja pojawiła się w jednej z centralnych stacji telewizyjnych w środę, 25 stycznia. Podchwycona została przez media lokalne i portale internetowe. I przez Polskę przewaliła się informacja o\nNazwa wzięła się z reportażu telewizyjnego, który pokazał jak to w Ostrołęce policjanci radiowozami rozwozili po domach uczestników spotkania alkoholowego. Sprawą zainteresowana została Komenda Główna Policji, która wszczęła postępowanie i z tego co wiem, ukarani zostali odpowiedzialni za ten stan rzeczy. Sprawa opoczyńska nie jest tak spektakularna.\nJak powiedzieli sami reporterzy zbierający materiał, zostali poinformowani przez kogoś, że w Opocznie komendant powiatowy policji systematycznie jest podwożony z domu do pracy i z pracy do domu przez radiowozy policyjne, zarówno te oznakowane jak i nie oznakowane. Tymczasem, jak wynikało z komentarza, zdaniem reporterów komendant ma prawo korzystać z radiowozów po włożeniu munduru, a do pracy powinien dostać się w inny sposób.\nDrugim zarzutem było to, że radiowozy policyjne podwożą małżonkę komendanta z Opoczna do pracy do Piotrkowa Trybunalskiego. Z komentarza wynikało, że sytuacja taka miała miejsce nie raz. Poproszony o rozmowę komendant powiatowy policji, inspektor Janusz Myga, był wyraźnie mocno podenerwowany zaistniałą sytuacją, po czym praktycznie odmówił wszelkich komentarzy. Jak twierdził od początku sprawę powinni zbadać jego przełożeni i to oni będą mogli udzielić odpowiedzi na wszelkie pytania.\nReporterzy telewizyjni rozmawiali również z rzecznikiem prasowym Komendy Głównej Policji, inspektorem Markiem Sokołowskim, ale i ten nie powiedział nic szczególnego, zarzekając się, że sprawę najpierw musi zbada Wydział Kontroli Komendy Wojewódzkiej.\nI rzeczywiście. W piątek, 27 stycznia w Opocznie gościli funkcjonariusze z Wydziału Kontroli KWP, zabrali wszystkie dokumenty dotyczące przejazdów radiowozów policyjnych na trasie Opoczno ? Piotrków czy też przez Piotrków do Łodzi. Na ostateczny werdykt trzeba będzie poczekać, kto wie czy nie do zakończenia postępowania konkursowego na stanowisko komendanta wojewódzkiego policji.\nInspektor Janusz Myga z nami na ten temat rozmawiać nie chciał, zalecając wstrzymanie się do czasu zakończenia postępowania wewnętrznego przez funkcjonariuszy z KWP.


Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Baleriny › Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w\nTommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w\nTe Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w były tanio do kupienia w www.answear.com. baleriny damskie są bezsprzecznie najwygodniejszym kobiecym obuwiem. A Tommy Hilfiger zabiega, aby ten tytuł był w pełni zasłużony. Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w to obuwie bardzo wygodne, które zapewni kobiecie komfort na długie godziny. Z tej.. więcej »\nTe Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w były tanio do kupienia w www.answear.com. baleriny damskie są bezsprzecznie najwygodniejszym kobiecym obuwiem. A Tommy Hilfiger zabiega, aby ten tytuł był w pełni zasłużony. Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w to obuwie bardzo wygodne, które zapewni kobiecie komfort na długie godziny. Z tej przyczyny kobiety decydują się na ich zakup - a bardzo często ich wyborem jest model prezentowany poniżej. Jednym z najważniejszych powodów - tuż przy komforcie - jest prosty fason, integrujący się z wieloma zarówno dziewczęcymi jak i kobiecymi stylizacjami. Niżej jest szczegółowy opis obuwia:\nTommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w . Baleriny z kolekcji Tommy Hilfiger. Model wykonany ze skóry naturalnej. Okrągły, lekko usztywniony nosek. Komfortowe wnętrze. Miękki zapiętek. Ozdobny detal z przodu. Skórzana wkładka. Długość wkładki wynosi: 23,5 cm. Wymiary podane dla rozmiaru: 37, materiał: skóra naturalna Skład: Cholewka: Skóra naturalna. Wnętrze: Materiał tekstylny, Skóra naturalna. Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4940-OBDB36 Kod producenta: FW56821774.\nJeżeli chodzi o baleriny damskie firmy Tommy Hilfiger to u nas znajdą Państwo obszerny wybór podobnych do prezentowanego tutaj modelu Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w . Warto zwrócić szczególną uwagę, że znaczna większość obuwia baleriny marki Tommy Hilfiger cechuje epicki design obuwia oraz pierwszorzędna jakość wykonania. Nie ma się zatem co dziwić, że są tak kochane przez piękną płeć z całego świata.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Tommy Hilfiger - Baleriny czarny warto w


Flagowe, bezprzewodowe słuchawki Bowers & Wilkins PX7 doczekały się edycji specjalnej. Nowe Carbon Edition oferują teraz czarne karbonowe wykończenie z diamentowym szlifem na każdej z muszli. Wyglądają naprawdę ekskluzywnie, co przywołuje na myśl przełomowy model P5, do którego całymi sobą nawiązują.\nAktualizacja 10.11.2020: Słuchawki właśnie trafiły do sprzedaży\nBowers & Wilkins PX7 Carbon Edition dzieli tę samą sprawdzoną specyfikację co modele Bowers & Wilkins PX7. Przede wszystkim zapewniają dźwięk w jakości True Sound, oferując maksymalną rozdzielczość przy zachowaniu całkowitej neutralności i równowagi tonalnej.\nW towarzyszącej aplikacji możemy wybrać funkcję Ambient-Pass-Through, która pozwala usłyszeć niektóre dźwięki otoczenia bez konieczności zdejmowania słuchawek.\nPX7 Carbon Edition wspierają najnowsze kodeki bezprzewodowe, wliczając ostatnio wprowadzoną technologię Bluetooth aptX Adaptive, umożliwiającą bezprzewodowy strumieniowanie muzyki high-res w rozdzielczości 48 kHz/24 bity.\nBowers & Wilkins PX7 Carbon Edition - konstrukcja\nKonstrukcja słuchawek wykorzystuje specjalnie opracowane przetworniki o średnicy 43,6 mm, stworzone i dostrojone przez zespół inżynierów Bowers & Wilkins odpowiedzialnych za kolumny głośnikowe serii 800 Diamond - wykorzystywanych w profesjonalnych studiach nagraniowych na całym świecie, takich jak Abbey Road Studios i Skywalker Sound.\nPałąk i ramiona podtrzymujące muszle słuchawek Bowers & Wilkins PX7 Carbon Edition są wykonane z polimeru wzmocnionego włóknem węglowym, poduszki wokółuszne wypełniono zaś pianką z efektem pamięci.\nCzytaj również nasze pozostałe testy sprzętu audio Bowers & Wilkins\nMuszle słuchawek są wyposażone w czujniki zbliżeniowe, dzięki czemu po odchyleniu którejkolwiek z nich odtwarzanie muzyki zostaje automatycznie wstrzymane i wznowione po ponownym przyłożeniu słuchawki do głowy. Jednym przyciskiem połączymy się ponadto z asystentem głosowym Siri lub Google.\nBowers & Wilkins PX7 Carbon Edition - czas pracy\nCzas pracy słuchawek Bowers & Wilkins PX7 Carbon Edition wynosi 30 godzin po pełnym naładowaniu baterii (z włączonym ANC). Dzięki funkcji szybkiego ładowania podłączenie słuchawek do źródła energii na 15 minut wydłuża czas pracy o kolejne pięć godzin.\nSłuchawki będą dostępne od października br.


KUKE spodziewa się w tym roku niemal 10-proc. wzrostu liczby upadłości - strona 2 - Detal\nJeronimo Martins: Wejdziemy do Rumunii. Nie mogę obiecać, że w 2020\nPrezes Jeronimo Martins: My uwierzyliśmy w Polskę, a Polska uwierzyła w nas\nBadanie: Mocno wzrosła w gazetkach handlowych promocja alkoholi 50 ml\nKUKE spodziewa się w tym roku niemal 10-proc. wzrostu liczby upadłości\nAutor: dlahandlu.pl 9 kwietnia 2019 12:37\nSuma upadłości polskich firm na przestrzeni ostatnich miesięcy pozostaje stabilna. Pomimo rewizji w górę tempa tegorocznego wzrostu PKB Polski, KUKE podtrzymuje prognozę, że w tym roku nastąpi wzrost liczby niewypłacalności, biorąc pod uwagę przede wszystkim ryzyka płynące z rynków zewnętrznych.\nW zestawieniu z marcem 2018 roku istotny spadek natężenia upadłości widoczny był m.in. w produkcji urządzeń elektrycznych (0,61 proc. wobec 1,21 proc.), produkcji pojazdów samochodowych i ich części (0,46 proc. wobec 1,15 proc.) oraz produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych (0,20 proc. wobec 1,02 proc.). Z kolei największy wzrost natężenia upadłości wystąpił w farmacji i lekach (0,99 proc. wobec 0,00 proc.), produkcji mebli (1,04 proc. wobec 0,14 proc.), wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię i gaz (1,78 proc. wobec 0,44 proc.). Na koniec marca 2019 roku stosunek upadłości spółek prawa handlowego w odniesieniu do liczby średnich i dużych firm kształtował się na poziomie 0,88 proc.\nW marcu ogłoszono upadłość 45 przedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki prawa handlowego. Jest to wynik o 29 proc. wyższy niż w lutym 2019 roku i o 12,5 proc. większy w ujęciu rok do roku. W marcu upadłości firm prowadzonych w postaci indywidualnej działalności gospodarczej wynosiły 15 proc. wszystkich upadłości. W ciągu ostatnich 12 miesięcy ten udział sięgał średnio ok. 25 proc.\nKUKE RSS upadłość RSS Tomasz Ślagórski RSS\nPt 20:42 KiK celuje w 350 sklepów w połowie 2020 roku\nPt 20:06 Credit Agricole: Sprzedaż detaliczna wyraźnie poniżej oczekiwań\nPt 19:50 Jeronimo Martins: Wejdziemy do Rumunii. Nie mogę obiecać, że w 2020\nPt 17:38 Prezes JM: W ciągu 5 lat niektórzy gracze wypadną z polskiego rynku\nPt 17:28 Prezes JM: Inflacja co do zasady pomaga handlowi, ale zbyt wysoka może stać...\nPt 17:16 Byli ajenci Żabki znaleźli wsparcie w partii Razem\nPt 17:16 Prezes Jeronimo Martins: My uwierzyliśmy w Polskę, a Polska uwierzyła w nas\nPt 17:03 Hebe otwiera sklepy także na Słowacji i w Czechach\n6 Czy 6,5 tys. zł brutto potrafi przekonać do pracy w Biedronce?\nIlość aktualnych ofert: 7982\nIlość aktualnych ofert: 478631


W listopadzie tylko jednego dnia odnotowano w Urzędzie Stanu Cywilnego w Zielonej Górze 31 zgonów. Co może być tego przyczyną? | Zielona Góra Nasze Miasto\nW listopadzie tylko…\nNatalia Dyjas-Szatkowska 24 listopada 2020, 12:11\nCoraz częściej mówi się o tym, że w Polsce gwałtownie, rok do roku w analogicznych miesiącach, wzrasta liczba zgonów.\nJak wynika z danych gromadzonych w Rejestrze Stanu Cywilnego, w ostatnim tygodniu października co roku umierało mniej więcej 7,4 tys. - 7,8 tys. osób. W tym roku w tym samym czasie było 12.257 zgonów.\nA jak to wygląda w samej Zielonej Górze? Tutaj liczby też nie napawają optymizmem\nCzy uważasz, że w kolejnych tygodniach zachorowań na koronawirusa będzie przybywać?\nPostanowiliśmy sprawdzić, jak kształtowała się liczba wystawionych przez Urząd Stanu Cywilnego w Zielonej Górze aktów zgonów we wrześniu, październiku i listopadzie roku ubiegłego i w tych samych miesiącach tego roku, gdy w Polsce panuje pandemia koronawirusa. Czy i w naszym mieście można mówić o tendencji wzrostowej?\nWideo: raport koronawirusowy w Lubuskiem:\nZ danych USC w Zielonej Górze wynika, że\nwe wrześniu 2019 r. – zarejestrowano 164 zgony;\nw październiku 2019 r. – zarejestrowano 157 zgonów;\nw listopadzie 2019 r. – zarejestrowano 143 zgony.\nO ile we wrześniu 2020 roku zgonów było mniej, niż 12 miesięcy wcześniej, bo USC w Zielonej Górze zarejestrował ich 159, o tyle w kolejnych miesiącach pandemii widać już znaczący wzrost.\n- W październiku bieżącego roku – zarejestrowano 204 zgony, zaś od 1 listopada do 18 listopada 2020 r. – zarejestrowano już 177 zgonów - mówi nam Małgorzata Janecka-Kwiatkowska, Kierownik USC w Zielonej Górze.\nTylko w październiku rok do roku zarejestrowano aż 47 aktów zgonu więcej. Listopad jeszcze się nie skończył, a już wystawionych dokumentów jest znacznie więcej niż roku temu...\n"Tendencja wzrostowa w rejestracji zgonów"\n- Zauważalna jest tendencja wzrostowa w rejestracji zgonów - przyznaje Małgorzata Janecka-Kwiatkowska. - Należy pamiętać, że np. w październiku są rejestrowane zgony z października, ale również z końca miesiąca poprzedniego. Akt zgonu jest sporządzany (rejestrowany) w chwili, kiedy do USC przyjdzie osoba zainteresowana z kartą zgonu osoby zmarłej. Rejestracji zgonu (zgodnie z art. 93 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego) osoby uprawnione do rejestracji są zobowiązane dokonać tej czynności w ciągu 3 dni od wystawienia karty zgonu przez lekarza. Natomiast w sytuacji choroby zakaźnej są to 24 godziny!\n"Są dni szczególnie rekordowe"\nNiestety, większa liczba zgonów, to nie tylko przypadek Zielonej Góry. O smutnych "rekordach", jeśli chodzi o liczbę wystawionych aktów zgonu, pisaliśmy również w odniesieniu do Gorzowa Wielkopolskiego czy Kostrzyna nad Odrą.\nW poniedziałek, 16 listopada, Mirosława Winnicka, kierowniczka USC w Gorzowie Wlkp. informowała, że Urząd Stanu Cywilnego w Gorzowie zarejestrował tego dnia 32 zgony, w tym 18 z powodu COVID 19. Wcześniej odnotowywano ich jeszcze więcej, bo 35 jednego dnia.\nOkazuje się, że w tej chwili w USC w Zielonej Górze każdy dzień listopada jest "rekordowym" (jak zauważa Małgorzata Janecka-Kwiatkowska jest to określenie bardzo niefortunne, co do sytuacji).\n- Są też dni „szczególnie rekordowe” - słyszymy w zielonogórskim USC. - Najwięcej zgonów rejestruje się po dniach wolnych od pracy USC. W przypadku naszego urzędu są to niedziele i dni świąteczne. W soboty zielonogórski Urząd Stanu Cywilnego pełni dyżur tylko w zakresie rejestracji zgonów od 8.00 do 12.00. Czyli takimi dniami, gdzie zauważalny jest wzrost liczby rejestracji, są niewątpliwie poniedziałki.\nJak to wyglądało w tym miesiącu?\nPoniedziałek, 2 listopada – 23 zgony;\nPoniedziałek, 9 listopada - 31 zgonów (i to jest jak do tej pory najwyższa dzienna liczba zgonów zarejestrowanych w listopadzie);\nPoniedziałek, 16 listopada - 26 zgonów.\nCzwartek, 12 listopada (czyli po dniu świątecznym) - 15 zgonów.\n- Tak naprawdę trzeba przyjąć, że każdy dzień, w którym rejestracja zgonów osiąga liczbę 10 zdarzeń, to jest już ponad normę - wyjaśnia nam kierowniczka zielonogórskiego USC.\nCo może wpływać na większą liczbę zgonów w ostatnim czasie?\n- Na pewno ludzie umierają z powodu COVID-19 - mówi Robert Górski, lekarz pogotowia ratunkowego. - Niemal codziennie wystawiam karty zgonu pacjentowi, który zmarł w domu, a był chory na COVID. I przyczyną zgonu był COVID.\nAle to może nie być jedyny powód. Tak często przecież nam piszecie, że trudno Wam się dostać do lekarzy.\n- Powoli rozpędza się też tendencja, że pacjenci mają ograniczony dostęp do opieki medycznej - wyjaśnia Robert Górski. -Zaczynając od przychodni, poprzez przychodnie specjalistyczne. To generuje problemy, a ludzie podupadają na zdrowiu. Nie są badani, kończą im się leki, nie są w stanie dodzwonić się do przychodni. Niektórzy z nich przyjmują zasadę, że "jakoś to będzie". Źle się czują, ale boją się wezwać pogotowie, ostatecznie dochodzi np. do zatrzymania krążenia. Trzeba jeszcze zwrócić uwagę na pacjentów onkologicznych. Są pacjenci, którzy podejmują leczenie onkologiczne, które nie eliminuje raka, ale wydłuża ich życie o kilka lat. Są również pacjenci, których można całkowicie wyleczyć z choroby nowotworowej. Jak się takich chorych zdiagnozuje w odpowiednim momencie, to człowiek może żyć potem jeszcze przez kilkadziesiąt lat i umrzeć z zupełnie innej przyczyny. Ale jak trafi na leczenie zbyt późno, to na skuteczną terapię może nie być już czasu. Ta śmierć nastąpi szybciej.\nRozmawiam z lekarzami różnych specjalizacji i oni mówią, że pacjenci onkologiczni trafiają do nich zbyt późno.\nCzy zdarza się, że są też tak zwane ciche ofiary koronawirusa? Osoby, które nie zgłaszają się na testy, nie ma ich w oficjalnych statystykach, ale do ich śmierci mógł przyczynić się COVID-19?\n- Myślę, że tak - uważa Górski. - Miałem w ostatnich dwóch miesiącach mniej więcej kilkanaście takich sytuacji, gdzie przyjeżdżaliśmy z powodu nagłego zatrzymanie krążenia do pacjenta. Okazywało się, że te osoby za bardzo na nic nie chorowały przewlekle, ale miały objawy, które mogły wskazywać na COVID - kaszel, wysoką gorączkę, ból mięśni. Myśleli, że sami się podleczą, do lekarza się nie zgłosili... A w COVID-zie zdarza się czasem spadek ciśnienia, który może w skrajnych przypadkach powodować nagłe zatrzymanie krążenia.\nSkutki mogą być tragiczne.\nWspółpraca: Jarosław Miłkowski.\nUwaga: Utrudnienia w ruchu kolejowym (10a.05 18:55)\nW katastrofie samolotu zginął pilot. "Sygnalizował kłopoty techniczne"\nFotograficzna akcja w Zatoniu zakończona sukcesem! Mnóstwo osób pomogło małej Ani\nCzy możemy pić wodę z kranu? - zielonogórzanie pytają o jakość kranówki


StrongholdNet - forum graczy Stronghold :: Zobacz temat - Śmierć prezydenta!\nStrongholdNet - forum graczy Stronghold Strona Główna » Rozmowy przy stole » Na poważnie » Śmierć prezydenta!\nWysłany: 6 Kwiecień 16, 00:51\nTusek i Putin zamordowali Lecha Kaczyńskiego i 95 innych osób.\nWysłany: 8 Kwiecień 16, 19:57\nCzy ten temat można już zostawić?\nWysłany: 8 Kwiecień 16, 20:44\nChoć nie interesuję się zbytnio polityką, (a niestety polityka interesuje się mną, czyli obywatelem, na każdym kroku...) to co za tym idzie - tym tematem, uważam, że nie powinnyśmy poprzestać póki wrak nie wróci do Polski. Chociaż tyle nam się należy. Wtedy niech sobie eksperci badają jeśli chcą różne przypadki; w końcu to jest ich praca. I gdyby rząd jeszcze raz doprowadziłby do końca badania, to albo by się potwierdziły poprzednie oględziny (były takie?), albo wyszłoby coś nowego. I wszyscy by byli szczęśliwi; dla tych co takie rozwlekanie sprawy denerwuje wreszcie nie byłoby o tym mowy w mediach, (po kilku dniach) a reszta nie miałaby innego wyboru jak zaakceptować wynik oględzin. Jakikolwiek by był. Same profity.\nSzczerze, jakbym nie miał na sumieniu nic jako państwo, to wolałbym złom zwrócić państwu do którego należy. Lecz oni musieliby opłacić transport; zyski dla mojego państwa; zawsze należy patrzeć na swoje. No chyba, że byłoby to państwo, które jest super pomocnikiem, sojusznikiem i w ogóle, ale my chyba dla Rosji tacy nie jesteśmy? Także trochę dziwnie to pachnie.\nPrędko tego wraku nie zwrócą.\nNo szkoda, że z tragedii zrobiła się taka groteska. Ale czyja to jest przyczyna, każdy ma swoje zdanie i nie widzę potrzeby bym wam je podawał.\nW zasadzie dobrze, że nie oglądam często mediów, bo swoją opinię wyrabiam. Choć może jest głupia. xd\nWysłany: 9 Kwiecień 16, 16:38\nNie nie można, co to za kraj i ludzie którzy mają gdzieś jak zginął ich prezydent jakikolwiek on by nie był,potem nie dziwne że Polskę i Polaków ruch***** wszyscy na każdym kroku,\nWysłany: 9 Kwiecień 16, 18:13\nCo mnie najbardziej denerwuje to to, że idioci z PO i sprzedawczykiem Lisem robili i robią z Antoniego wariata, tylko dlatego że chce doprowadzić sprawę do końca, i tak na prawdę to bardzo mądry człowiek i zna się na rzeczy.\nWysłany: 11 Kwiecień 16, 00:21\nCo mnie najbardziej denerwuje to to, że idioci z PO i sprzedawczykiem Lisem robili i robią z Antoniego wariata\nOzjasz Goldberg tak samo.Przecież to agent, nikt chyba nie ma wątpliwości.\nPisior mocno masakruje ortaliona mieszkowskiego.