Energooszczędne oświetlenie LED typu MR16 od EcoEnergy\nFirma EcoEnergy ma w swojej ofercie szeroką gamę energooszczędnych lamp LED typu MR16, będących zamiennikami żarówek halogenowych w oprawach punktowych czy downlight. Dzięki wysokiej wydajności pozwalają one zredukować zużycie energii, a tym samym zmniejszyć koszty oświetlenia, zachowując wysoką jakość światła.\nOferta firmy EcoEnergy zawiera szereg nowoczesnych źródeł światła wykonanych w technologii LED. Wśród nich są zarówno zamienniki żarówek, jak i wydajne naświetlacze oraz taśmy LED. Dostępny jest także pełen zestaw akcesoriów, takich jak sterowniki RGB, zasilacze czy akumulatory.\nProdukty oświetleniowe podzielone są na trzy kategorie:\nHome Line – przeznaczone do typowych zastosowań domowych, mają 1 rok gwarancji;\nStandard Line – produkty mające 3 lata gwarancji;\nProfessional Line – lampy o podwyższonej wydajności świetlnej i gwarancji 3-5 lat.\nProdukty cechują się wysoką jakością wykonania i dbałością o każdy etap produkcji. Budowane są w oparciu o markowe komponenty, zarówno konstrukcyjne jak obudowa i radiator, jak również elektroniczne, co gwarantuje bezawaryjną pracę przez długi okres. Ważną kwestią jest kontrola procesu technologicznego, pozwalająca utrzymać parametry produkowanych źródeł światła w wyznaczonych normach i wyeliminować elementy wadliwe. Pomaga w tym własne laboratorium badawcze w azjatyckim oddziale firmy, mieszczącym się w Shenzhen. Pozwala ono określić podczas projektowania rzeczywiste parametry lamp, jak strumień świetlny czy temperatura barwowa, wraz z ich tolerancjami. Dodatkowo wykonywane są również pomiary kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). Gotowe produkty przechodzą również testy LVD.\nDużą grupę produktów stanowią lampy LED w obudowie MR16 z trzonkiem GU10. Zasilane napięciem przemiennym 230 V produkty serii GLOSSY STAR cechują się mocą 1,8 W (odpowiednik żarówki 20 W) i strumieniem świetlnym 130 lm z szerokim kątem rozsyłu 120°. Dostępne barwy światła to: biała ciepła (2800K) oraz biała dzienna (6000K).\nFot. Lampa LED GU10, 5,5 W\nProdukty GLOSSY STAR o mocy 3 W, będące odpowiednikiem żarówek 30 W, cechujące się ciepłą barwą światła (2800K) mają strumień świetlny 270 lm. Wersje o barwie światła neutralnej białej (4000K) oraz dziennej (6000K) osiągają strumień 310 lm.\nNa uwagę zasługują też produkty serii SANDSTORM wykonane z piaskowanego szkła rozpraszającego strumień świetlny. Pozwala to redukować zjawisko olśnienia. Lampa 3 W tej serii ma światło barwy białej ciepłej (2800K) i strumień świetlny 270 lm. W tej serii dostępne są też lampy o wydłużonej obudowie z dużym aluminiowym radiatorem, ułatwiającym odprowadzanie ciepła, co znacznie wydłuża żywotność tych źródeł światła. Pozwoliło to osiągnąć moc 6 W, co stanowi zamiennik żarówek 40 W i pozwala na wytworzenie strumienia świetlnego 450 lm. Dostępne są dwa modele o napięciu wejściowym 100-240 V AC i barwie światła białej ciepłej (3000K) oraz neutralnej (4250K). Specjalną wersję stanowią ich odpowiedniki ściemnialne o napięciu wejściowym 200-240 V AC, pozwalające na zmniejszenie strumienia świetlnego i większe oszczędności energii.\nZ trzonkiem GU10 dostępna jest także seria lamp o mocy 5,5 W (odpowiednik 35 W – 380 lm) o zakresie napięcia wejściowego 180-260 V AC i węższym kącie świecenia – 30° oraz 100°. Cechują się one współczynnikiem CRI większym od 80 oraz temperaturą barwową 3000 i 4000K. Ważnym elementem jest też rozbudowany radiator.\nLampy z trzonkiem GU5,3\nUzupełnieniem oferty są produkty MR16 z trzonkiem GU5,3, cechujące się zasilaniem napięciem 12 V AC/DC. Lampy serii GLOSSY STAR oraz SANDSTORM o mocy 3 W i strumieniu 270 lm mają barwę światła białą ciepłą (2800K) oraz neutralna (4250K) i szeroki kąt rozsyłu 120°.\nFot. Lampa LED GU10, 3 W serii GLOSSY STAR\nGrupa lamp 5 W odpowiada żarówkom o mocy 35 W i cechuje się węższym kątem rozsyłu światłości – 30° oraz 100°. Podobnie jak wersji GU10, dostępne temperatury barwowe wynoszą 3000K oraz 4000K przy współczynniku CRI większym od 80.\nNajwydajniejszą wersję stanowią produkty SANDSTORM o mocy 6 W i barwie światła białej ciepłej (3000K) oraz neutralnej (4250K). Ich charakterystyczną cechą jest aluminiowy radiator wydłużający lampę.\nLampy LED MR16 dostarczane są w czytelnych opakowaniach. W przejrzysty sposób podane są na nich parametry elektryczne (napięcie, moc) oraz świetlne (strumień, temperatura barwowa, CRI) wraz z ich tolerancjami. Istotna jest także informacja jakiej żarówce odpowiada dana lampa LED, co pozwala na szybki dobór energooszczędnego zamiennika do posiadanych już opraw. Czytelne oznakowanie gwarantuje wybór odpowiedniego produktu do danego wnętrza, zapewniając otrzymanie pożądanego efektu oświetleniowego.\nFot. Lampa LED GU10, 6 W z aluminiowym radiatorem\nWymiana żarówek halogenowych na ich ledowe odpowiedniki pozwala na kilkukrotną redukcję zużycia energii, a co za tym idzie redukcję rachunków za energię elektryczną. Lampy z oferty EcoEnergy zapewniają także znaczne wydłużenie czasu pracy poszczególnych źródeł światła w stosunku do żarowych odpowiedników, co ogranicza konserwację oświetlenia. Ma to szczególne znaczenie przy znacznej liczbie źródeł, jak np. w hotelach czy salach konferencyjnych.


Euro 2020. Ukraina i Austria walczą o awans z grupy C. Gdzie i o której oglądać darmową transmisję\nDodano: 21 czerwca 2021, 16:55 0\nTrener Ukrainy, Andrij Szewczenko / Źródło: Newspix.pl / Piotr Kucza\nEuro 2020. Ukraina i Austria w poniedziałek 21 czerwca zmierzą się w decydującym meczu grupy C. Który z zespołów zapewni sobie awans z drugiego miejsca, a który do końca będzie drżał o swoją przyszłość? Zobaczcie, gdzie i kiedy można obejrzeć ten mecz.\nUkraina i Austria to dwie drużyny, które na Euro 2020 zaprezentowały się z niezłej strony. Fakt, przegrały z Holandią, ale pokazały wolę walki i fragmenty niezłej gry. Ukraińcy postraszyli nawet faworyta, w pewnym momencie remisując z nim 2:2 i dopiero na końcu przegrywając 2:3. Austria stawiała nieco mniej oporu Oranje, za to gładko poradziła sobie z Macedonią Północną, rozbijając ją 3:1. Podopieczni Andrija Szewczenki z tym samym przeciwnikiem wygrali mniejszą różnicą goli, bo tylko 2:1.\nTo będzie mecz, w którym trudno wskazać faworyta. Obie drużyny zrobią wszystko, by zająć dla siebie drugie miejsce w grupie. Dzisiejszych rywali nie pogodzi żaden remis, ponieważ Ukraina ma lepszy bilans bramkowy i w razie takiego rozstrzygnięcia, to ona zajmie bezpieczną pozycję, zapewniającą awans. Czeka nas więc mecz walki i zażarta rywalizacja do upadłego. Jeśli mielibyśmy wybierać poza dwoma meczami wyświetlanymi w poniedziałek o 18:00, to wskazalibyśmy jednak na to spotkanie.\nEuro 2020. Ukraina - Austria. Gdzie oglądać, o której transmisja?\nMecz Ukrainy z Austrią rozpocznie się o godzinie 18:00 w poniedziałek 21 czerwca. Starcie na Arenie Narodowej w Bukareszcie w Rumunii transmitowane będzie na TVP 1, a przez internet w aplikacji mobilnej oraz na stronie sport.tvp.pl.


Wybory prezydenckie w 2020 roku kosztowały 304,5 mln zł. Ponad dwa razy więcej, niż w 2015 roku | Tygodnik Ostrołęcki\nKacper Rogacin 27 listopada 2020, 17:11\nCo dalej z cenami materiałów budowlanych? Tylko w marcu ceny wzrosły średnio o 30 procent! Co zdrożało najbardziej?\n14 maja 2022, 23:02\nAmbasador Białorusi w Polsce zwolniony przez Łukaszenkę\nPrezydent Białorusi, Aleksander Łukaszenka podpisał dekret o zwolnieniu Władimira Czuszewa, ambasadora Białorusi w Polsce. Informacje przekazała białoruska...\n14 maja 2022, 12:45


Urządzamy wnętrze biura rachunkowego – które meble są niezbędne i dlaczego? | Finek.pl - Blog osobisty\nCo jest najważniejsze w biurze rachunkowym? Jakie meble muszą się tam koniecznie znaleźć i czym powinny się cechować, aby to pomieszczenie było jak najbardziej funkcjonalne i wygodne?\nPraca księgowej to praca przede wszystkim siedząca. Dobrze zorganizowana praca może oznaczać nawet cały dzień spędzony tylko w pozycji siedzącej, oczywiście z przerwami na drobną gimnastykę, o które wszystkie czytające to osoby zawsze dbają, prawda? Fotel można uznać za zdecydowanie najważniejszy element wyposażenia biura, ponieważ staje się on wręcz elementem ciała. Jego przedłużeniem. Wybór odpowiedniego fotela to niemalże osobny dział nauki o ergonomii i warto jest poszukać specjalistycznych poradników, które ten temat będą skutecznie wyczerpywać. W tym miejscu najważniejsze są odpowiednie punkty podparcia oraz mobilność. Ciekawe fotele znajdziesz na https://meble-bik.pl/pol_m_meble_fotele-186.html, na szczególną uwagę zasługuje fotel Olo Uszak, który chętnie kupowany jest do nowoczesnych przestrzeni biurowych.\nFotel obrotowy Olo uszak / Źródło zdjęcia: sklep meblowy meble-bik.pl\nWracając do tematu przewodniego, punkty podparcia odnoszą się przede wszystkim do kręgosłupa oraz do ramion. Fotel musi zapewniać punkty przenoszenia sił działających na nasze ciało, ponieważ wbrew pozorom, pozycja siedząca nie jest wcale dla nas naturalna. Wręcz przeciwnie, z punktu widzenia ewolucji jest to wynaturzenie. Nasz kręgosłup nie jest do tego przystosowany. Długie siedzenie powoduje kompresję kręgów kręgosłupa, co może być potencjalnie bardzo niebezpieczne.\nZ kolei podparcie dla ramion jest ważne ze względu na efektywne pisanie. Bez tego nie można wykorzystać potencjału tkwiącego w dłoniach, a można im zaszkodzić. Jeśli fotel biurowy nie posiada odpowiednich, dających się dopasować podłokietników, korzystanie z niego będzie męczące.\nKrytycznym elementem fotela są także kółka. Powinny być zamontowane na podstawie o kształcie pięcioboku. Zapewnia to najbezpieczniejsze podparcie i umożliwia efektywne poruszanie się po biurze. Jest to ważne, ponieważ wstawanie w celu znalezienia jakichś dokumentów czy odebrania papieru z drukarki to zazwyczaj nie tylko strata czasu, ale i zupełnie niepotrzebny wysiłek fizyczny, który się w ciągu dnia kumuluje.\nNasz fotel stoi przy biurku. Jego dokładna konfiguracja powinna zależeć nie tyle od jakichś z góry narzuconych wytycznych, co od naszych upodobań. Jest to bowiem nasze miejsce pracy. Niektórzy lubią małą przestrzeń roboczą i wiele schowków, a inni wolą duża przestrzeń, na której może panować twórczy chaos. Nie ma tutaj jednego rozwiązania. Ważne jest tylko to, by było ono wygodne dla osoby pracującej.\nKonieczne jest oczywiście zachowanie wszystkich zasad ergonomii, co odnosi się przede wszystkim do odpowiedniego ustawienia klawiatury i monitora. Klawiaturę odpowiednio ustawia się zazwyczaj poprzez wykorzystanie wysuwanej szuflady, a monitory coraz częściej pojawiają się na ruchomym ramieniu, które można ustawić w zależności od potrzeb i nawet odwrócić do kogoś innego.\nZdecydowane największą częścią umeblowania biura rachunkowego będą wszelkiego rodzaju komody, szafy i półki na dokumenty. Istnieje w zasadzie nieograniczona liczba opcji na tym polu, ponieważ można stosować niewysokie komody ze specjalnymi szufladami przygotowanymi na teczki z dokumentami, można postawić na szafki dostosowane do przechowywania segregatorów, jak również można stosować różne prostsze i bardziej skomplikowane opcje. Podobnie jak w przypadku biurka, bardzo dużo zależy tutaj od naszych prywatnych preferencji. Są osoby, które zdecydowanie wola szafy i jest to dla nich rozwiązanie optymalne. Coraz częściej sięga się jednak po specjalne komody dostosowane do dokumentów i to one obecnie mają największe grono zwolenników. Istnieje też masa dodatkowych rozwiązań, które można dobierać do swoich upodobań. Nie warto jest tutaj przesadnie skupiać się na jakichkolwiek poradnikach, ponieważ każdy pracuje trochę inaczej. Ważne jest, by system pracy był wygody oraz umożliwiał natychmiastowe znajdowanie tego, co jest potrzebne. Trzeba też koniecznie pomyśleć o małej przenośnej komodzie na kółkach, która będzie przechowywała dokumenty wykorzystywane na bieżąco, zanim trafią one do dużych szaf. Przydatne meble na dokumenty również znajdziesz we wspomnianym wcześniej sklepie, wpierw przeczytaj koniecznie ten wpis na blogu.\nRegał wypełniony dokumentami firmowymi\nJednym z często pomijanych elementów w biurach rachunkowych jest klasyczna recepcja, za którą znajdowałaby się osoba witająca klientów. Jej miejsce zajmuje zwykłe biurko, za którym nierzadko pracuje po prostu zwykły księgowy, odrywający się na chwilę od pracy, kiedy do poczekalni wchodzi ktoś nowy. Taki układ jest nieprawidłowy i nie powinien być stosowany z dwóch powodów. Po pierwsze, zaburza on pracę w biurze rachunkowym, a po drugie, nie jest on odpowiednio przyjazny dla nowych osób. Recepcjonista może być szeregowym pracownikiem, co obniża koszty, ale powinien być kimś przede wszystkim skupionym na witaniu nowych pracowników i udzielaniu im informacji. Takie miejsce sprawia, że wchodzący do biura klient nie jest zagubiony, od razu jest witany, a więc i doceniany, a do tego natychmiast dostaje informacje odnośnie tego, co powinien robić. Nie jest zagubiony, tylko spokojnie siada i czeka na moment, kiedy ktoś może go obsłużyć. Jest to drobiazg, ale naprawdę istotny.


Polityka bonusów kasyna - VulkanBet Casino\nZasady bonusów w kasynie\n4. Wygrane z zakładów, które zostały częściowo wykonane z premii i rzeczywistych sald, zostaną proporcjonalnie podzielone. Wygrane z zakładu postawionego z salda bonusowego zostaną przelane na saldo bonusowe, a wygrane z zakładu postawionego z salda rzeczywistego zostaną odpowiednio przypisane do salda rzeczywistego.\n5. Bonusów kasynowych nie można obstawiać w Sport, E-sport, Kasyno na zywo, TV BET, Gry Insta.\n6. Dostępność premii (bonusów) w Witrynie dla konkretnego gracza zależy wyjątkowo od jego obecności w profilu gracza. Jeśli którykolwiek z bonusów nie jest przeznaczony dla gracza, taka premia nie będzie wyświetlana wśród dostępnych w profilu.\n7. Wszelkie bonusy i darmowe spiny prezentowe (darmowe spiny) są dostępne do obstawiania w ciągu 5 dni. Jeśli po tym okresie którykolwiek z bonusów nie zostanie postawiony, zostaną one automatycznie anulowane. Wyjątkiem są te bonusy, których okres ważności podany jest w szczegółowych warunkach.\n8. Gracze mogą żądać wypłaty kwoty przed spełnieniem warunków obrócenia bonusem. Jednak w przypadku pomyślnie zrealizowanej wypłaty wszystkie salda bonusowe przepadną.\n9. Gracz może śledzić postępy w obracaniu bonusami na swoim osobistym koncie.\n10. Gracz może podłączyć aktywny bonus na koncie w przypadku, gdy uczestniczy w wielu promocjach. Każdym bonusem należy obracać indywidualnie.\n11. Niektórzy dostawcy gier mogą być niedostępni w niektórych krajach. W przypadku, gdy darmowe spiny, które otrzymałeś w ramach jakiejkolwiek promocji, nie są dostępne w twoim regionie, skontaktuj się z obsługą klienta, aby wymienić darmowe spiny.\n12. Przy grze na dowolnych automatach 100% zakładów jest liczona na poczet obracania bonusem. Natomiast w przypadku gier stołowych i wszelkiego rodzaju ruletek liczy się 15% wartości zakładów.\nśrodkami bonusowymi nie można obracać w następujących grach:\nKalamba: Wszystkie gry\nHigh 5: Wszystkie gry\nEndorphina: Wszystkie gry\nGolden Hero: Wszystkie gry\nSpinplay Games: Wszystkie gry\nArcadem: Guardians of Inari\nAinsworth Games: King of the Jungle\n13. Maksymalna stawka podczas gry z konta bonusowego dorówna 5 EUR/USD/CAD, 10 AZN, 350 RUB, 500 JPY/INR/ARS, 20 PLN/PEN, 25 BRL, 100 MXN, 2000 KZT, 3500 CLP, 20000 COP, 130 CZK, 250 PHP, 150 THB, 130000 VND Podobne ograniczenia dotyczą każdej części runda gry. Przekroczenie maksymalnej stawki podczas gry z konta bonusowego na jakimkolwiek etapie gry (niezależnie od wyników gry) powoduje anulowanie wszystkich kont użytkownika (prawdziwych pieniędzy i bonusowego) a także konto zostanie zablokowane. Podobna decyzja jest podejmowana ze strony administracji\n14. Wszystkie bonusy są ograniczone do jednego gracza, adresu IP, urządzenia komputerowego, jednej rodziny, adresu zamieszkania, numeru telefonu, karty kredytowej lub debetowej i / lub elektronicznego portfela, poczty elektronicznej i sieci, w których komputery są udostępniane (na przykład uniwersytet, biblioteka publiczna, sieć pracy itp.). Jeśli administracja będzie miała zasadne powody do podejrzenia, że właściciel konta dopuścił się nadużycia lub usiłował nadużyć bonusu, czy to samodzielnie czy w grupie, Administracja zastrzega sobie prawo do:\nzablokowania dostępu do kasyna administracja;\n15. Surowo zabrania się nadużywania jakichkolwiek rund gry przez ich odroczenie, w tym darmowych spinów lub gier bonusowych podczas gry z pieniędzmi bonusowymi. Wszelkie odroczone gry, bonusy i / lub darmowe gry prowadzą do anulowania wygranych i konfiskaty salda gracza.\n16. Gracz, który korzysta ze strategii polegającej na stawianiu dużych zakładów z wykorzystaniem środków na saldzie prawdziwych pieniędzy (zakłady sportowe, krupierzy na żywo, sport wirtualny itp.), a następnie przechodzi do gier kasynowych w celu kontynuacji spełniania warunków obrotu na saldzie bonusowym, utraci bieżące środki na saldach bonusowym i prawdziwych pieniędzy oraz może zostać zablokowany za naruszenie warunków regulaminu bonusów w celu uzyskania pozytywnego wyniku.\n17. Angielska wersja niniejszych warunków zastępuje wszystkie inne wersje w przypadku jakichkolwiek rozbieżności.\n18. Niektórzy dostawcy gier mogą być niedostępni w niektórych krajach. W przypadku, gdy darmowe spiny, które otrzymałeś w ramach jakiejkolwiek promocji, nie są dostępne w twoim regionie, skontaktuj się z obsługą klienta, aby wymienić darmowe spiny. Spiny promocyjne zostaną zapewnione w automacie Gold of Sirens (Evoplay) o wielkości zakładu 0,2 USD. Aby pomyślnie uruchomić darmowe spiny, musisz wykonać płatny obrót w tej grze przy użyciu.\nPolityka bonusów kasyna


Domy na sprzedaż: gmina Żukowice Nielubia | Morizon.pl\nmorizon.pl domy dolnośląskie Żukowice Nielubia\nŻukowice Nielubia - dom na sprzedaż\nDomy gmina Żukowice, Nielubia - oferty sprzedaży\nZnaleziono 2 ogłoszenia, średnia cena 347 500 zł (2923 zł/m²)\nWolnostojący dom na 13 ar działce.\nDom do remontu na sprzedaż w Nielubii, zaledwie 8km od Starego Miasta w Głogowie, Dogodny i szybki dojazd do Głogowa bez konieczności przekraczania Odry. Spora działka z wolnostojącym garażem, dom przy bocznej drodze z dala od zgiełku głównej trasy to początek zalet. Cena jaka jest zaoferowana pozwala przy zachowaniu opłacalności na remont i ocieplenie budynku. Bliskość przyłącza gazowego daje możliwość podłączenia centralnego ogrzewania z\nNielubia Nowy Dom z garażem, 6 pokoi\nNielubia, nowy dom z garażem, 133,44 m2, 6 pok, działka 5,12 ar, sprzedaż, 369 900 zł. Nowy atrakcyjny dom, idealny dla Rodziny w ofercie nowy dom, funkcjonalnie zaprojektowany o powierzchni użytkowej 133,44 m2 wraz z garażem w stanie deweloperskim. Położony na działce o powierzchni 512 m2. Projekt domu "Przytulny 2". Układ pomieszczeń: Parter: w skład którego wchodzą: Przedsionek, spiżarnia, kuchnia otwarta na duży pięknie


Nie bądź żyła, oddaj krew! – Nasza Bobowa\n14 lutego 2019 14 lutego 2019 CK.is\nBurmistrz Bobowej, Klub Honorowych Dawców Krwi PCK przy Urzędzie Miejskim w Bobowej oraz HDK OSP Łużna i Fratres Łużna serdecznie zapraszają na Akcję Honorowego Oddawania Krwi, która odbędzie się w niedzielę 10 marca 2019r. w sali widowiskowej „Koronka” w Bobowej ul. Rynek 2 w godz.: 9.00 – 12.30.\nNa wszystkich krwiodawców czeka pyszne domowe ciasto, gorąca kawa i herbata.\nUczniowie Szkoły Podstawowej ze Stróżnej na lodowisku w Białej Niżnej →\nZmiana terminu spotkania z Władysławem Kozakiewiczem\n21 października 2015 UM 0


You are here: Home / Hobby / Piłka nożna / Rekreacja / Rozrywka / Sport / Trening sztuk walki – to również sport\nTrening sztuk walki – to również sport Reviewed by admin on 22 sierpnia 2019 .\n14 22 sierpnia 2019\nW atrybutach wielu dyspozycji sztuk walki, można przede wszystkim zanotować, jak nadzwyczaj znaczącym szczegółem są tutaj przedstawianej style. Jak najbardziej można uwzględnić w tym takie walki sportowe jak sumo, w jakich muszą być spełnione praktyczne warunki, żeby można było wziąć pod uwagę wykonywanie tego typu odmiany sportowej. Sumo to nie wyjątkowa droga uwarunkowana w przypadku zawodów sportowych. Sztuką walki ma prawo być także kickboxing, gdzie oprócz ciosów wyprowadzanych ręcznie można używać również nóg, by można było egzekwować wszelkiego typu kopnięcia. Na sto procent tego typu sztuki walki niezmiernie poprawnie pozostają dostosowane, na zasadzie nadzwyczaj ciekawych filmów, które zazwyczaj mamy możliwość oglądać. Sport oparty na prezentowaniu sztuk walki jest na sto procent nadzwyczaj poprawnie demonstrowany również w postaci konfrontacji. Nie jedynie atak jest istotny w tego rodzaju walkach, lecz przede wszystkim obrona, by zawodnik, był w stanie uniknąć boleściwych ciosów wyprowadzonych od przeciwnika. Sztuki walki to wszystko umieją opisać. Sport w każdym wydaniu potrzebuje przede wszystkim wyśmienitego przygotowania. Na jego ramach można wziąć pod szczególną uwagę takie aspekty jak bardzo przyzwoicie sprofilowany trening, jaki przede wszystkim wspomoże wypracować konkretną strategię, styl, lub jeszcze inne pomysły na realizację własnego planu zwycięstwa w najbliższych zawodach sportowych. Nie na darmo jest tu prezentowanej stwierdzenie odnośnie tego, że trening czyni mistrza. Im znacznie więcej razy przedstawia się oznaczony aspekt sportowy, tym wiadome jest, że prościej będzie wolno go zademonstrować na praktycznych zawodach. W co niektórych przypadkach o wiele bardziej upraszcza to całkowity zakres sportowy, który znakomicie zostaje znany pod hasłem przygotowania.\nPrevious article Hobby Sportowcy i ich podejście\nNext article Hobby Odmienne dyscypliny sportowe


Stary Dzierzgoń w Gdańskim Obszarze Metropolitarnym.\nOdsłon : 6753696\npiątek, 23 września 2011 11:10\nGmina Stary Dzierzgoń jako pierwsza w powiecie sztumskim wystąpiła o przyjęcie do Gdańskiego Obszaru Metropolitarnego. Starania Wójta i Radnych zaowocowały. Wstąpienie do stowarzyszenia oznacza wiele korzyści dla gminy. Więcej przeczytać można w artykule na stronie www.sztum.naszemiasto.pl Link do artykułu ...\nPoprawiony: piątek, 23 września 2011 12:39


Archiwum Rzan - Tłumaczenia i teksty własny [FF]: (2/9) Wyobraź sobie... [DM/HG] [HARRY POTTER] [T][NZ]\n(2/9) Wyobraź sobie... [DM/HG] [HARRY POTTER] [T][NZ]\nBETA: Arcanum i hope; wszystkie błędy moje, bo po ich betowaniu poprawiłam po raz kolejny tekst. Przepraszam dziewczyny! Ostatnie czytanie to było ;)\nrozdział 1, rozdział 2, rozdział 3, rozdział 4, rozdział 5, rozdział 6, rozdział 7, rozdział 8, epilog\nRozdział 2 — Doświadczenie początkujących\n18+ oraz triggering: poronienei\nŚroda, 27 stycznia, 23:12\nHermiona zatrzymała się w głównej sypialni i spojrzała na znajdujące się tam meble. Jak podejrzewała, biła od nich najwyższa jakość, pieniądze, styl i komfort. Od puchowego, grafitowego dywanu po ciemne, lecz łagodne, ściany, aż po wspaniałe łóżko, znajdujące się na podwyższeniu w samym centrum pokoju — wszystko wydawało się wpasowywać w styl Malfoyów, dominujący dom.\nTak samo, jak kolory.\nZieleń i jej ciemniejszy odcień. Z okazjonalnymi wstawkami beżu oraz bieli. W części wypoczynkowej zauważyła znajdujące się po lewej stronie drzwi — założyła, że prowadzą do łazienki i garderoby.\nPonownie jednak skupiła uwagę na łóżku.\n— Już myślisz o skonsumowaniu naszego małżeństwa, moja droga? — wymruczał Draco, gdy ją mijał. Kierując się do łazienki, zdjął krawat i bez myślenia odłożył go na krzesło znajdujące się w rogu pokoju. Gdy zrzucił z siebie marynarkę, powiesił ją na klamce drzwi od łazienki.\nSeks. Z Draco.\nSpała z Ronem, nigdy tego nie żałowała i teraz dziękowała za to gwiazdom. Nie chciała, by Draco był jej pierwszym, bo zapewne jeszcze bardziej połechtałoby to jego ego.\nHermiona miała wrażenie, że została oszukana — Draco był atrakcyjny fizycznie i wiedziała, że nie rozczaruje jej w łóżku, tak jak czasami robił to Ron. To nie było w porządku. Czuła się jak kurtyzana.\nKiedy myślała o tym, jak do tej pory przełamywali pierwsze lody, to jedyny kontakt fizyczny pomiędzy nimi, który przychodził jej do głowy, to ten namiętny pocałunek zainicjowany przez Draco w Sylwestra i niewinny całus podczas ich ślubu.\nNie miała pojęcia, czego się spodziewać.\nDraco wrócił do sypialni ubrany tylko w czarne bokserki. Zmierzył ją wzrokiem i odezwał się protekcjonalnie, jakby mówił do dziecka:\n— Wiesz, że będziesz musiała w końcu ją zdjąć, prawda?\nTwarz Hermiony zmarszczyła się, wyrażając irytację.\n— Zdaję sobie z tego sprawę. Tylko… Nie wiem. Nie dotarło to jeszcze do mnie.\nMężczyzna cicho się roześmiał, jakby jej niepewność go rozbawiła. Podszedł do niej, po czym zatrzymał się przed kobietą i ponownie zlustrował ją wzrokiem, zupełnie jakby była jakimś przedmiotem, a on sprawdzał go pod kątem jakichkolwiek usterek.\n— Muszę ci jeszcze pogratulować pięknej sukni. Te cięcia i szwy są idealne dla twojego ciała. Ciała, które już niedługo będzie wiło się pode mną, gdy zagram na nim jak na pianinie, przy akompaniamencie rozkosznych dźwięków, które wy, kobiety, wydajecie w chwilach pasji.\nCoś à la komplement zostało zrujnowane przez to całe „wy, kobiety” i zimny ton. Draco poruszył się szybko, przybliżając się i zaczął rozwiązywać jedwabne wstążki trzymające gorset. Niemal sekundę później sukienka zsunęła się po ciele, Draco pomógł jej wyjść z niej i stanęła przed nim ubrana tylko w zwiewny, satynowy skrawek materiału, pończochy z pasem i pasujące do nich majtki.\n— No, proszę… Hermiono! Nigdy nie przypuszczałem, że będziesz wielbicielką takiego typu… bielizny.\nZ każdym usłyszanym słowem, Hermiona coraz bardziej się denerwowała. Z każdym komentarzem wzrastał jej wstyd i poczucie poniżenia.\n— Miejmy to już za sobą — powiedziała szybko, zbierając w sobie całą gryfońską odwagę i podchodząc do łóżka. Twarz Draco przybrała wyraz, jakby zaraz miał zrobić coś złego. Powoli podążył za nią jak zwierzyna za swoją ofiarą.\nHermiona w ciągu sekundy leżała na plecach, wpatrując się w rozgniewane, ciemne oczy jej nowo poślubionego męża.\nWzięła głęboki oddech, przygotowując się na to, co ma nadejść.\nZaczął od zdjęcia satynowej halki; przez chwilę podziwiał jej piersi, po czym praktycznie mechanicznie rozpiął pas do pończoch i zsunął je wraz z majtkami. Jego wzrok upajał się widokiem jej ciała, nie był to jednak wzrok namiętnego kochanka, głodnego, próbującego kontrolować się, by nie rzucić się na nią tu i teraz, tak jak robili to bohaterowie w romansach, które czytała. Nie, jego wzrok oceniał ją, jakby rozważał, czy jest warta jego dotyku, czy warto w ogóle uprawiać z nią seks.\nHermiona nagle poczuła przeszywające zimno, ale postanowiła o tym nie myśleć. Jej zadaniem było zajść w ciąże w jak najszybszym czasie.\nDraco lekko podniósł się na łokciach i spojrzał na nią — nie skupiał się jednak ani na jej oczach, ani na czole, a gdzieś pomiędzy. Hermiona pomyślała, że nie do końca pragnie zauważyć jej obecność.\nOdwzajemniła siłę spojrzenia i zauważyła, jak krystalicznie czyste są jego stalowe tęczówki, srebro błękitu. Miała nadzieję, że dzieci odziedziczą po nim kolor oczu, wszystko będzie lepsze od jej błotnistej barwy.\nPoprawił się nad nią i westchnął — tak, jakby to było kolejne bezsensowne zadanie, które stoi mu na przeszkodzie do osiągnięcia celu. Usiadł na jej biodrach, ponownie omiótł ją wzrokiem, po czym dosłownie się na nią rzucił.\nPocałował ją, tym samym szokując i powodując, że jej myśli zaszły mgłą. Ta pasja, ten głód… Ale Hermiona podświadomie przekonywała się, że były one tylko jego potrzebą, chęcią przespania się z kimś. Całując ją — swoją własność — coraz namiętniej, nagle złapał jej piersi. Zimne jak zawsze dłonie tylko spotęgowały to szokujące uczucie przyjemności, które zelektryzowało jej ciało, wysyłając milion różnych wiadomości do jej receptorów nerwowych. Sutki stwardniały, czując, jak jego kciuki drażniły je, powodując, że zaczęła się wić w niespodziewanej przyjemności.\nJego język wślizgnął się do jej ust, zapraszając do wspólnej zabawy. To było przerażające, jak jej mechanizmy obronne uciekły, kiedy palce zaczęły podszczypywać sutki i w tym samym czasie przygryzł dolną wargę. Wygięła się w jego kierunku, przytulając swoją pierś do ciepłej klatki, biust napierał na jego bezwłosą, białą perfekcję, czuła jego męskość każdą cząstką siebie. Usta były szorstkie i gorące, zmysłowe. Nikt jej jeszcze tak nie całował.\nJego wargi zsunęły niżej i zaczęły wędrówkę wzdłuż szyi. Ssał i przygryzał miejsce, gdzie wyczuł jej szalony bijący puls, dłonie grały jej ciałem, jakby był maestrem.\nOdsuwając się delikatnie, przeniósł cały akt na kolejny poziom. Z jej ciała wyrwał się jęk w momencie, gdy usta pokryły jedną z piersi i zaczął z pewną czcią lizać oraz skubać skórę obok sutka; trzymał ją na krawędzi, omijając miejsca, gdzie najbardziej pragnęła jego uwagi.\n— Pro… — Momentalnie umilkła, nie chcąc dać Draco przyjemności usłyszenia, jak błaga. Zanim przeniósł usta na drugą pierś, by potraktować ją z równą uwagą jak poprzednią, poczuła na swojej skórze ten złośliwy uśmieszek. Również tutaj drażnił jej skórę, nie przysuwając się ani o jotę do nabrzmiałej brodawki.\nHermiona nigdy by nie uwierzyła, że może być — że będzie — podniecona prawie do otumanienia przez swoje szkolne nemezis.\nA cały akt tak do końca się przecież jeszcze nie zaczął.\nWstrzymała oddech, jej oczy zaszły mgłą i w końcu… w końcu zaprzestał pieszczot, by dać jej chwilę wytchnienia. Uniósł wzrok, podziwiając, do jakiego doprowadził ją stanu; uśmiechnął się złośliwie i ponownie obniżył swoją głowę.\nUrywany jęk, który wyrwał się z jej gardła, wskazał tylko na siłę odpowiedzi na poczynania mężczyzny i bezsilność w kwestii kontrolowania swojego zachowania. Zębami delikatnie drażnił jej czułe łono, a po chwili językiem zaczął pieścić nabrzmiałą łechtaczkę, powodując tym samym, że ponownie przeszły ją dreszcze. Nie wiedziała, że jego dotyk zawsze może odczuwać z taką samą intensywnością; nie dowierzała, wyginając się skąpana w namiętności, która szarpała każdym jej mięśniem.\nMężczyzna ponownie przerwał; tym razem, by poprawić kobietę na łóżku. Jego oczy upajały się widokiem, który przedstawiała sobą, próbując odzyskać, choć odrobinę opanowania i wrócić z zakątków nieznanego świata, gdzie wydaje się, że ożyły niektóre fantazje erotyczne. Przez chwilę pozwoliła mu się podziwiać, po czym odwróciła głowę, uciekając tym samym wzrokiem.\n— Możesz przestać patrzeć na mnie, jakbym była cenną świnią, którą wygrałeś? — powiedziała Hermiona. Była dumna, że potrafiła usunąć ze swojego głosu roztrzęsienie, które czuła.\n— Jesteś moją żoną, a wkrótce też matką mojego syna. Nie ma sensu udawać nieśmiałej. Kiedy chcę na ciebie patrzeć, będę to robił — stwierdził głębokim głosem. Jego twarz wyrażała pierwotną, męską determinację i nieukrywany, seksualny głód. Tak, seksualne pragnienie. Był prawdopodobnie jedną z najbardziej aktywnych osób, które miała nieszczęście poznać.\nDraco tymczasem zsunął się z niej całkowicie i zdjął swoje bokserki. Przewrócił się, by spojrzeć jej śmiało w oczy; Hermiona nie mogła się powstrzymać i jej wzrok mimowolnie powędrował do jego pachwin.\nZarumieniła się. Oczy lekko się rozszerzyły i zaschło jej w ustach, a w żołądku poczuła dziwne trzepotanie, gdy mięśnie zacisnęły się w oczekiwaniu. Oczywiście, widziała już wcześniej mężczyzn w stanie erekcji, czytała o tym w książkach, które wpadły jej w ręce. Mimo tego wydawało się jej, że Ron poważnie odstawał od skali, jeszcze zanim miała możliwość porównania go do kogokolwiek.\nW tajemnicy była zadowolona, że był podniecony; dzięki temu wiedziała, że chociaż w pewien sposób była dla niego atrakcyjna.\nJego dłonie pieściły jej boki, brzuch, gdzie zwolniły, a on sam nachylił się nad nim, by skosztować smaku napiętej tam skóry. Gdy ponownie ruszyły w dół ciała, język zaczął wsuwać się w pępek kobiety, liżąc i powodując, że ponownie zaczął grać nią swoją muzykę.\nZsunął się ustami po jej biodrach i podbrzusza, zatrzymując się na krótki moment pomiędzy jej nogami, po czym całkowicie ominął najbardziej palące na jego dotyk miejsce.\nZatrzymał się dopiero wtedy, gdy nie mógł dłużej wyrysowywać wzorów na jej skórze. Powoli wrócił ustami i dłońmi wzdłuż ciała, aż językiem prześledził kontur ust, później zatapiając się w nich i z pasją ją pocałował. Dłonie kobiety najpierw powoli, niepewnie dotykały jego łopatek, by moment później mocno ścisnąć jego ramiona. Czując, jak ta wzmacnia uścisk, podniósł głowę i przez chwilę spojrzał na nią, jakby zastanawiając się, czy powinien pozwolić się dotykać. W końcu odrzucił te myśli, skupiając się na figlarnym ciele pod nim. Wsunął czubek palca w jej rozchylone wargi i kobieta instynktownie zaczęła go ssać; kłąb głodu w podbrzuszu tylko się zacieśnił.\n— Chcę, byś błagała — wycedził pewnie, ocierając się pachwiną o jej udo, pozwalając poczuć, jak bardzo jest podniecony. Zadrżała, słysząc ten zmysłowy nakaz. Ponownie się zatraciła, została zniewolona tylko przez dźwięk tego ochrypłego głosu, męski zapach, niesamowicie uwodzicielski dotyk większego, silniejszego ciała. Odważnie uniosła dłoń, by dotknąć jego wysokiego, dumnie uniesionego policzka. Zsunęła palce, uwielbiając to uczucie; została całkowicie zdominowana przez połączenie z tymi burzowymi oczami. Została ujarzmiona.\nOdwrócił głowę i uwięził pomiędzy swoimi wargami jeden z jej palców, powodując tym, że gwałtownie zabrała dłoń i z desperacją zakryła te drwiące wargi swoimi. Wplotła w jasne włosy palce; zaskomlała, gdy z równą siłą i gwałtownością oddał pocałunek. Cierpiała z braku dotyku, cierpiała bardziej niż kiedykolwiek wcześniej z tego powodu, pragnąc czegoś, czego nigdy tak nie pragnęła.\n— Draco, proszę — wydyszała, wijąc się pod nim; jej umysł, sumienie, nie dbało dłużej o postanowienie braku proszenia się; nie dbała, o to, że dosłownie minuty temu zażądał tego od niej. Jeżeli będzie zmuszona jeszcze chociaż przez chwilę znosić te wyrafinowane tortury, zwariuje.\n— Nie jesteś jeszcze gotowa — zapewnił ją niewyraźnie. Dłonie zsunęły się w dół ciała, by przeczesywać i bawić się ciemnymi włoskami, pokrywającymi jej podbrzusze; zaśmiał się z arogancją, gdy rozchyliła uda z własnej woli, robiąc miejsce dla jego palców.\nGdy znalazł jej łechtaczkę, zaczął proces powolnego doprowadzania jej do szału z pożądania. Podniecenie ponownie zawładnęło ciałem kobiety, a ona sama zaczęła drżeć, gdy ta podstawowa potrzeba wzrosła do nieznośnych granic. Była teraz bezmyślna, straciła też mowę i wszystko zostało zredukowane do tego jednego, centralnego teraz punktu na jej ciele, zbyt wrażliwego od jego dotyku. Kiedy się tak miotała, jej ruchy instynktownie dążyły do spełnienia, które wiedziała, że zaraz nadejdzie. Draco zatrzymał się, pozwalając jej złapać chwilę wytchnienia, trzymając przy sobie to, czego pragnęła najbardziej. Za każdym razem, gdy przestawał, coraz bardziej do niego lgnęła, prawie ze łzami frustracji, całkowicie zatracona w tym, co robił z jej ciałem.\nDraco popieścił palcem spuchnięte i wilgotne wargi pomiędzy nogami kobiety, eksperymentalnie wchodząc w nią palcem. Raz. Drugi. Zanim krzyknęła, w końcu poza granicami całego wstydu i kontroli.\n— Jesteś taka gorąca, mokra i tak cudownie ciasna, kochanie — powiedział, drocząc się.\nWłożył ręce pod jej drżące biodra i uniósł je, by móc wsunąć pod nie poduszkę, po którą wcześniej sięgnął. Zanim w ogóle mogła przyswoić to, co się dzieje, Draco przygotował się, by w nią wejść; pochylił się, jakby miał ją zaatakować, uniósł jej biodra pod kątem, po czym wszedł w nią jednym, długim i głębokim ruchem, który ją zaskoczył do tego stopnia, że całkowicie znieruchomiała. Wszystkie myśli z niej uleciały. Zemsta, łamiące serce małżeństwo, dziecko, które musi mieć, miłość, której nigdy nie doświadczy. W jednej chwili prawie płakała z niecierpliwości, a w kolejnej pogrążyła się w najdziksze, fizyczne podniecenie, jakiego kiedykolwiek doświadczyła.\n— Kurwa — warknął Draco; jego oddech był ciężki, a głowa świeciła od potu.\nIntensywność oczekiwania doprowadzała ją do szaleństwa. Wchodził w nią rytmicznie z siłą, powodując, że czuła się, jakby płonęła; dyszała i z głośnym świstem łapała powietrze, zaskoczona tą wspaniałą przyjemnością, którą dostarczał jej z każdym silnym pchnięciem biodrami. Ślepa i głucha na wszystko dookoła poza silnym biciem swojego serca i jego dominującą sylwetką; straciła całkowitą kontrolę. Wysłał ją na szczyt ekstazy, a jej orgazm był tak silny, że przysłowiowo rozpadła się na milion kawałków.\nDelikatnie opuścił Hermionę z powrotem na łóżko, obserwując, jak przeżywa tę przyjemność. Jej zamglony wzrok spojrzał w jego szukające oczy, a serce na moment zamarło, widząc ten przystojny uśmiech tak pełen męskiej satysfakcji z przyjemność, którą jej dał.\n— Nigdy nie wiedziałam... — zaczęła nieskładnie mamrotać. — Nigdy nie wiedziałam, że to może być aż tak...\n— Powinienem wiedzieć, że Ron nie był dobrym kochankiem — wycedził Draco, po czym uniósł ją i przekręcił na brzuch, zanim kobieta w ogóle zdążyła pomyśleć, co robi.\n— Draco? — pisnęła totalnie zaskoczona, gdy podciągnął ją na jej kolana. Myślała, że ten raz wystarczył, że będzie... czy chce jeszcze?\nPonownie wsunął się w nią; kobieta była tak wrażliwa i zszokowana, że krzyknęła z zaskoczenia, czując, w jakiej pozycji się teraz kochają.\n— Boli? — zapytał.\nHermiona była zdziwiona usłyszaną troską w głosie.\n— Nie... — odpowiedziała, zamykając oczy ze wstydu. Nie robię tego, nie robię. Nie mogła uwierzyć w przyjemność, która ponownie przeszyła jej ciało, została uwiedziona po raz wtóry w ciągu sekund i znowu zatraciła się w tym wszystkim. Była istotą zniewoloną przez zmysłowość, pozwoliła odczuć tę potrzebę w każdej swoje odpowiedzi. Podniecenie trzymało ją w swoim uścisku, a on ją kontrolował, tak całkowicie, że nie była zdolna do ułożenia sensownej myśli czy reakcji. Tym razem nie była w stanie rozpoznać, że to ona wydawała te odgłosy i jęki, zatopiona w przyjemności. Odczuwała wszystko jeszcze intensywniej przez to, jak drży, przylegając do jej pleców, jak jęknął, gdy w końcu osiągnął swój własny orgazm.\nI wtedy... wydawało się, że wszystko się skończyło.\nDraco odsunął się od kobiety i wstał z łóżka. Jego oddech nie zdążył się uspokoić, a już kierował się w stronę łazienki, po czym zamknął za sobą drzwi. Usłyszała puszczoną wodę z prysznica i nagle zrobiło jej się strasznie zimno, mimo że sekundy temu była rozpalona. Nie powinna mieć nadziei, że to jak ją traktował, jak dbał, by również czuła się dobrze, by również szczytowała, było dla niej. Najprawdopodobniej tylko chciał utrzymać swoją reputację dobrego kochanka.\nOdgoniła te żałosne myśli od siebie, odwróciła się plecami do łazienki i naciągnęła kołdrę na swoje nagie ciało. Długo nie trwało, a prysznic ucichł i zapanowała dziwna cisza. Hermiona nasłuchiwała, jak ta niepewność się wydłuża; prawie podskoczyła, gdy poczuła, jak łóżko się ugina.\nJakaś fiolka została podstawiona jej pod twarz.\n— Wypij to — powiedział, a jego głos wrócił do bycia zimnym i niedbałym.\nOdebrała od niego fiolkę, badając jej zawartość.\n— Co to jest? — zapytała, wąchając substancję.\n— Eliksir płodności. Miejmy nadzieję, że gdy będziesz go regularnie zażywać, nie będziemy musieli zbyt często ze sobą sypiać.\nCzuła jakby wbił jej nóż. Jak mogła tak błędnie odczytać cały akt?\nNie dbał o nią, nie uważał, że jest atrakcyjna, nie chciał od niej niczego więcej, poza ciążą.\nKobieta wypiła eliksir jednym haustem, oddając mu pustą fiolkę. Ponownie odwróciła się od niego, tak by nie zauważył łez, napływających do jej oczu.\n— Więc jak się wam układa? — zapytała radośnie Ginny, gdy obie siedziały na kanapie w mieszkaniu, które Weasley dzieliła z Harrym. Hermiona zabrała kęs sałatki cezara, próbując zignorować palący ból w jej sercu, który czuła za każdym razem, kiedy myślała o swoim małżeństwie — czyli przez praktycznie dziewięćdziesiąt procent czasu. Zastanawiała się, czy to nie tyle złamane serce, ile może jakieś problemy zdrowotne?\nMam nadzieję — pomyślała.\n— W porządku — odpowiedziała pomiędzy gryzami, licząc, że z pełnymi ustami, nie będzie musiała zagłębiać się w temat.\n— Nie, nie! Nie podoba mi się ta odpowiedź. Ty, Hermiona Granger-Malfoy, mówiąca, że jest w porządku? Nic nie jest w porządku! Co się dzieje? — podpytywała Ginny, sięgając przez stół po miskę, trzymaną przez Hermionę i zabierając jej porcelane. Kobieta westchnęła, odłożyła widelec i przetarła oczy.\n— Małżeństwo z Draco nie jest tym, czym myślałam, że będzie.\n— Co masz na myśli? — zapytała Ginny, przykrywając jej dłoń swoją w przyjacielskim, pocieszającym geście.\nHermiona westchnęła. Nie mogła nikomu powiedzieć, dlaczego poślubiła Draco, nawet Ginny. Nie mogła wyjaśnić jej, że miała nadzieję na małżeństwo, w którym będzie mogła grać rolę żony równej mężowi. A ten będzie ją wspierał, pomagał i dopingował we wszystkim, co robiła. Który będzie ją kochał i szanował, nawet jeżeli tylko desperacko pragnie dziecka, dziedzica rodu Malfoyów.\n— Nieważne. Po prostu spodziewałam się za dużo od małżeństwa, do którego się pospieszyłam. Nagle chce dzieci, gdy ja dalej potrzebuję paru lat wolności od macierzyństwa — odpowiedział cicho Hermiona.\n— Powiedziałaś mu o tym?\nHermiona spojrzała na przyjaciółkę, jednak wybrała punkt koło jej oczu, udając, jakby wpatrywała się prosto w nie. Niezdrowy nawyk, którego nauczyła się od Draco.\n— Wiesz, jaki Draco był uparty w szkole. To się nie zmieniło, jeżeli czegoś chce, dostanie to.\n— Ale Hermiono... Co się stało z walczeniem o swoje? — Ginny zmarszczyła brwi, wpatrując się w zatroskaną twarz długoletniej przyjaciółki. — Co się stało z gryfońską siłą, którą mamy w sobie? Ślizgoni nie mają prawa myśleć, że mogą rządzić innymi.\nHermiona zbyt późno zrozumiała swój błąd. Teraz Ginny będzie myślała, że jest zdominowana przez Draco, który zmusił ją — silną, zdecydowaną, niezależną kobietę — do posłuszeństwa i podporządkowania się. Będąc rudzielcem z temperamentem, Ginny zapewne naskoczyłaby na Draco za coś, czego nawet nie zrobił, w chwili, gdy go następnym razem zobaczy.\n— Nie, Ginny. W porządku — uspokajała ją Hermiona. — Jestem po prostu niezdecydowana. Połowa mnie chce dziecka, kogoś, kogo będę mogła przytulać, które będzie mnie kochało bezgraniczną miłością — kogoś, kogo będę mogła kochać bezinteresownie — i cóż... kogoś, kto rozświetli mój dzień, tylko przez to, że będzie mogło mi bezgranicznie zaufać, tak, jak wszystkie dzieci swoim matkom. Ale kiedy myślę o swojej pracy, karierze, nie mogę przestać zastanawiać się „a co jeśli...” Co, jeżeli tak skupię się na macierzyństwie, że nigdy nie wrócę do pracy? Że stracę swoją niezależność i reputację najlepszego negocjatora w Londynie?\nGinny uśmiechnęła się delikatnie na te słowa.\n— Kochanie, wiesz tak dobrze, jak ja, że to się nigdy nie stanie. Poza tym zawsze masz jeszcze mnie, Harry'ego i resztę rodziny, która będzie cię wspierać. Nie pozwolimy ci się zatracić. No i najlepszą częścią dzieci jest ich robienie! — Uśmiechnęła się figlarnie Ginny.\nHermiona nie mogła w odpowiedzi nie odwzajemnić gestu. Po ich nocy poślubnej, Draco, pragnąc mieć pewność, że zajdzie w ciążę, kochał się z nią każdej nocy, czasami wielokrotnie. Za każdym razem nie zawodził w podnieceniu jej tak bardzo, że zawsze osiągała szczyt.\nJednak po akcie, odwracał się od niej i zasypiał, nie przejmując się tym, że powinien ją dotykać do końca nocy… a nawet dnia.\n— Więc wnioskuję, że te plotki o nim, jakim to jest świetnym kochankiem, są prawdą? — zapytała zuchwale Ginny.\n— Kto jest świetnym... Och. — W tym momencie Harry wszedł do kuchni i dodał dwa do dwóch, widząc Hermionę siedzącą przy stole z Ginny. — Gin, poważnie musisz dyskutować o życiu seksualnym Hermiony w tym domu? W domu, w którym mogę to usłyszeć?\nGinny odwróciła się w stronę Harry'ego, a gdy ten podszedł do niej, uniosła twarz po pocałunek, który otrzymała bez chwili wahania.\nHermiona obserwowała, jak dwójka jej najlepszych przyjaciół się kocha, obserwowała, jak ich twarze promieniały, a jej serce dalej się rozdzierało. Dlaczego ona nie może tego mieć?\n— Może nie powinieneś być w domu, gdy mamy babskie spotkanie? Dzięki temu mogłabym sprawdzić, jak Hermiona zareaguje, gdy powiem jej, że lubisz, kiedy... — Harry szybko położył dłoń na ustach swojej dziewczyny i głupkowato się uśmiechnął.\n— Jestem pewien, że Hermiona także nie chce słyszeć o moim życiu seksualnym.\nWspomniana kobieta roześmiała się po raz pierwszy tego dnia i ponownie zapragnęła mieć taką więź, jaką ma ta dwójka ze sobą.\nGdy parę godzin później opuszczając ich mieszkanie, Hermiona zdecydowała spróbować zamknąć swoje serce, emocje i nadzieję. Nie było sensu tęsknić i pragnąć czegoś, czego z pewnością nie otrzyma. W przeciwnym wypadku, gdy tego nie zrobi, rozleci się w drobny mak.\nUnosząc dumnie twarz i wystawiając ją na zimny wiatr, ruszyła zdeterminowana do domu.\nPoniedziałek, 24 maja, 11:28\nHermiona wpatrywała się w toaletę, nad którą się pochylała przez ostatnie dziesięć minut. Już pięć razy spłukiwała, czyściła twarz i klozet, po czym miała zamiar wstać, ale za każdym razem, jej żołądek się ponownie buntował.\nJak mogła tyle wymiotować, jeżeli wydawało jej się, że nie ma już nic więcej w żołądku?\nPrzeczołgała się słabo do stolika, gdzie zostawiła swoją różdżkę, zanim wszystko się zaczęło. Sięgając po nią, zabrała głęboki wdech i trzymając ją w obu dłoniach, powtarzała w głowie modlitwę.\nProszę, proszę, proszę... niech będzie pozytywny.\nWymruczała czar, którego parę tygodni temu nauczyła się od pani Weasley, i usiadła, czekając na wyniki.\nProszę, proszę, proszę...\nPowoli, nad jej żołądkiem zaczął pojawiać się obłoczek dymu. Hermiona wypuściła powietrze i zabrała kolejny głęboki oddech.\nDym zmienił kolor na różowy.\nRóżowy, czyli pozytywny.\nPoniedziałek, 24 maja, 21:35\nDraco jak co wieczór o tej godzinie, siedział za swoim biurkiem w gabinecie i przeglądał jakieś dokumenty. Hermiona cicho zapukała do drzwi i, kiedy nie podniósł wzroku, weszła, wchodząc w jego pole widzenia.\n— Tak? — zapytał, nie zmieniając pozycji.\n— Jestem w ciąży — powiedziała mu z wysoko uniesioną głową, przypominając sobie, że to normalne, iż nie zaszczyca jej swoją uwagą.\nJedyną reakcję, jaką otrzymała, było chwilowe zatrzymanie ruchu pióra nad papierem. Nie podniósł wzroku, nie skomentował.\nPo paru minutach ciszy Hermiona odwróciła się i wyszła z pokoju.\nDraco słysząc zamknięcie drzwi, odrzucił pióro i westchnął, przecierając ze zmęczenia twarz, dochodząc do wniosku, że dzisiejszego wieczora nie zrobi nic więcej przez informację jego żony.\nHermiona skończyła kartkować katalog i odrzuciła go na stolik.\nUsiadła ponownie na kanapie i westchnęła. Nie sądziła, że wybieranie mebli do pokoju dziecięcego, tapety, zabawek będzie tak trudne.\nNaprzeciw niej, siedząc za biurkiem, Draco przeglądał dokumenty. Nie odezwał się do niej słowem od momentu, aż godzinę temu weszła do pokoju, ale wiedziała, że jest świadomy jej obecności — podobnie jak ona, zaczął wyczuwać ją, gdy tylko pojawiała się w pokoju, nawet jeżeli nie mógł jej zauważyć. Chciała z nim porozmawiać, przedyskutować, który z pokoi będzie pokojem dziecka i jak chciałby go udekorować.\n— Draco... — zawołała, próbując zwrócić na siebie jego uwagę. Mężczyzna kontynuował czytanie, ale zapytał:\n— Chciałabym z tobą porozmawiać o pokoju dziecięcym — powiedziała, wstając i podchodząc do biurka.\nDraco westchnął i przewrócił stronę.\n— Zrób, jak chcesz, tylko żadnej czerwieni i złota.\nHermiona musiała się aż uśmiechnąć, słysząc, jak wychodzi z niego Ślizgon.\n— Dobrze. Ale jestem chora już od tej wszechobecnej zieleni i srebra. Nie chcę również typowo chłopięcych kolorów. Co myślisz o pastelach?\nDraco w końcu oderwał się od pracy; na jego twarzy pojawiła się irytacja, będąca efektem zadawanych pytań.\n— Nie obchodzi mnie to. Zaplanuj pokój, jak ci się żywnie podoba. Liczy się tylko to, że pojawi się dziecko, które będzie wykorzystywać kołyskę i setki pieluch, które będziesz musiała kupić.\nTy, nie my — pomyślała ze zmęczeniem kobieta.\n— W porządku, w którym pokoju umieścimy dziecko? Zaraz obok głównej sypialni czy gdzieś w głąb skrzydła?\nDraco spojrzał na nią w ten sposób, że nawet najodważniejszy mężczyzna by się skruszył.\n— Wiesz, że nie lubię się powtarzać. Nie interesują mnie te trywialne rzeczy. Jesteś dużą dziewczynką, sama podejmuj decyzje — powiedział, machając ręką, tym samym oznajmiając koniec dyskusji.\nHermiona odwróciła się i wróciła do stolika, gdzie zostawiła magazyny. Podniosła je i skierowała się w kierunku drzwi.\nSpiesząc się w dół schodów, Hermiona przeszła przez marmurowy hol i szybko wkroczyła do pokoju, gdzie Draco zabawiał przyjaciół. Przebiegła przez drzwi, omiotła wzrokiem pomieszczenie i znalazła swojego męża.\nZabini i Nott stali wokół stołu bilardowego, patrząc, jak Goyle szykuje się do wykonania ruchu. Jonas, przyjaciel z pracy Crabbe'a i Draco, siedział przed projektorem, oglądając quidditcha.\nDraco stał za barem, przygotowując kolejną rundę drinka. Zatrzymał to, co robił, gdy zauważył swoją żoną z zaczerwienioną z podniecenia twarzą.\n— Draco! — zawołała, podbiegając do niego. Mężczyzna śledził jej ruchy z lekkim zmarszczeniem brwi, zastanawiając się, dlaczego się tutaj pojawiła.\nKiedy do niego podeszła, jej dłoń szybko złapała jego i obie położyła na swoim rosnącym brzuchu. Jego brwi zmarszczyły się jeszcze bardziej na jej zuchwałe zachowanie, nawet wtedy, gdy przesunęła jego dłoń w inne miejsce, tuż nad swoim pępkiem.\n— To się stało już wcześniej... Gdzie to było... Ach! — mruczała do siebie.\nPod swoją dłonią, przez jej bluzkę, Draco poczuł najdelikatniejszy ruch. Zamarł z szoku, mocniej przyciskając dłoń do jej skóry, nagle pragnąc ponownie poczuć ten dziwny ruch.\n— To dziecko. W końcu się rusza. — Hermiona tryskała radością.\nPonownie poczuł ruch pod swoją dłonią, tym razem bardziej pod palcami. Sam z siebie ruszył za tym ruchem. Hermiona wpatrywała się w niego, widząc coś dziwnego w jego oczach.\nNagle Crabbe i Jonas zaczęli dość obscenicznie przeklinać, wyrywając tym samym Draco z tego dziwnego stanu. Oczyszczając gardło, zabrał swoją dłoń i skinął w jej kierunku.\n— To świetnie — powiedział cicho, w pewien sposób niezręcznie.\nHermiona odsunęła się od niego, obserwując jak ta dziwna mgła, znika z jego oczu, ponownie zamykając ją i to coś, co widziała.\n— Hej! Gratulacje stary! W końcu stało się to rzeczywistością! — zawołał Nott. — Pamiętam, jak Astoria powiedziała mi, że była w ciąży. Nie dotarło to do mnie dopiero, aż po raz pierwszy poczułem, jak kopie!\nDraco bez słów wpatrzył się w Hermionę, a ta odwzajemniła wzrok, jednak zauważyła brak emocji w jego oczach.\nLada moment mogła zacząć panikować, ponieważ... nie jest pewna, ale chyba zobaczyła w nich...\nHermiona gładziła swój brzuch, wychodząc z kominka w przedpokoju w domu. Będąc już w środku, uśmiechnęła się szerzej, czując, jak dziecko mocno kopie pod jej dłonią. Od rodziców dowiedziała się, że ich firma ponownie kwitnie i to nowe centrum handlowe podpisało z nimi umowę na wzajemne świadczenie usług, dzięki czemu pozwalają im wynajmować powierzchnię u siebie. Ich dom zaczął wypełniać się meblami, które kupili po sprzedaży starych. Matka aż promieniała, zaczęła używać słów „nowy start”, „remont” z dużym uśmiechem, gdy pokazywała Hermionie dodatkową sypialnię i korytarz, który obecnie był pokryty folią, taśmą, pędzlami i wiadrami farby. Planowali bardziej nowoczesny styl, chcąc przenieść ich trzydziestoletni dom w teraźniejsze czasy.\nDługo to jednak nie trwało, ponieważ zaraz zaczęli zasypywać ją pytaniami, zachwyceni perspektywą stania się niedługo dziadkami. Mimo tego że jej ojciec dalej nie jest zadowolony z jej małżeństwa z Draco, cieszył się na wnuka.\nJednak za każdym razem, gdy wymieniali spojrzenia, Hermiona mogła, dostrzec w jego oczach niepewność i winę.\nWchodząc po schodach na piętro, gdzie znajdował się pokój dziecka, zaraz obok głównej sypialni, zauważyła parę czarnych obcasów, które nie należały do niej. Jej uśmiech zniknął, a na twarzy pojawiła się czysta maska, gdy próbowała przejść obok butów, za próg, gdzie dostrzegła damską, fioletową bluzkę, leżącą pod ścianą.\nHermiona z wysoko uniesioną głową szła dalej, aż została zaskoczona otwarciem się drzwi do jednej z sypialni dla gości. Zauważyła, wychodzącą z niej młodą kobietę ubraną w zbyt dużą dla niej koszulę Draco i przytulającą swoje rzeczy przy klatce piersiowej, jakby tylko one trzymały ją przy życiu. Ta zamarła, gdy zobaczyła Hermionę.\nMusiała przyznać dziewczynie, że była na tyle sprytna, by wyglądać na winną.\nIdąc dalej, Hermiona przeszła przez drzwi, powodując, że dziewczyna skuliła się, jakby miała zaraz być zwolniona.\n— Na miłość boską! Wynoś się! — warknęła zimno Hermiona. Kobieta zbiegła w dół schodów w kierunku kominków. Kiedy Hermiona odwróciła się, nie była zaskoczona widokiem Draco leżącego na łóżku i wpatrującego się niewidzącymi oczami w sufit. Był nagi, poza tym skrawkiem pościeli, zakrywającym mu krocze. Jedna dłoń leżała na brzuchu, a druga znajdowała się nad jego głową.\nPo raz pierwszy od momentu zgodzenia się na poślubienie Draco, Hermiona nienawidziła siebie. Wiedziała, bez chwili wahania, że nie dozna miłości z tego połączenia, tej umowy.\nWierzyła jednak, że może liczyć na zaufanie, opiekę i szacunek.\nPrzecież nawet jasno powiedział, że będzie ją zdradzał, gdy tylko osiągnie to, na co się umówili. Hermiona miała nadzieję, że jednak tak się nie stanie i pozostanie jej wierny.\nHermiona patrzyła na męża, doskonale wiedząc, że ten jest świadom, iż został złapany.\n— Wiesz — zaczęła ostrym, wypranym z wszelkich emocji głosem. — Byłam pewna, że gdy dyskutowaliśmy o niewierności, oboje zgodziliśmy się na całkowitą dyskrecję.\nPo tych słowach odwróciła się, zostawiając swojego męża leżącego na łóżku, na którym dalej unosił się zapach seksu i jego ostatniego podboju.\nCzwartek, 18 listopada, 22:54\nSilny ból sprawił, że Hermiona musiała przytrzymać się kuchennej ławy, wzięła głęboki oddech i wstrzymała go, co według niej zajęło nieskończoną ilością czasu. Pod nią, dookoła jej stóp zaczęła się zbierać woda, mocząc spódnicę i majtki.\nJęknęła z nagłego bólu i zaczęła powoli oddychać.\n— Hermiono, kochanie? — zawołała nieśmiało pani Weasley, wchodząc do kuchni ze zmartwieniem w głosie. Zauważając zbolała twarz Hermiony i kałuże wody pod kobietą, natychmiast do niej podbiegła.\n— Co się stało, Hermiono? Dziecko? — zapytała, kładąc dłoń na lędźwiach Hermiony, gdzie zaskakująco, niewygodny ból, który czuła cały dzień, nagle zaczął pulsować, a drugą dłoń położyła na brzuch kobiety, chcąc poczuć dziecko.\n— Myślę... — zaczęła Hermiona, po czym przerwała zmuszona ponownie nabrać duży haust powietrza; jej twarz wyrażała zaskoczenie siłą bólu.\n— Rodzisz? — dokończyła za nią Molly, zgadując problem. — Dobrze kochanie, chodźmy do kominka. Musimy użyć sieci Fiuu, by dostać się do Świętego Munga.\nHermiona bez słowa przytaknęła i powoli odwróciła się w kierunku salonu, gdzie każdy członek rodziny Weasleyów — poza Ronem — świętował wieści o zaręczynach Ginny i Harry'ego. George wszedł w tym momencie do kuchni, ale wystarczył jeden rzut oka na Hermionę, by zawrócił.\n— Uwaga, ludzie! Wydaje mi się, że będziemy zaraz świętować jeszcze coś poza zaręczynami!\nHermiona z pomocą Molly przebrnęła przez pokój i dostała się do kominka. Weasleyowie zgromadzili się wokół niej, każdy chętny do pomocy w jakikolwiek możliwy sposób. Fleur i Bill pozbierali leżące dookoła zabawki, które pozostawiły dzieci; pozostali w tym czasie zebrali płaszcze i stanęli koło kominka, gotowi na podróż.\n— Pójdę po Malfoya — powiedział Harry, po czym przekroczył kominek.\n— Myślę, że wszyscy poza Ginny i Arturem powinien tutaj zostać. Kiedy dziecko się narodzi, wasz ojciec wróci z nowiną. Nie ma potrzeby, by każdy szedł z nami i tylko dodatkowo się stresował i stresował Hermionę bardziej niż to potrzebne. Wszystko będzie w porządku — powiedziała silnym głosem Molly, kierując kobietę ku kominkowi. W tym momencie ciałem Hermiony wstrząsnął kolejny skurcz, powodując jęk bólu.\n— Tak, czas iść — powiedziała mądrze Ginny, zanim wraz z Hermioną weszły do kominka, ledwie się w nim mieszcząc. Rzucając proszek Fiuu, krzyknęła za przyjaciółkę:\n— Święty Mungo.\nPiątek, 18 listopada, 17:22\nHermiona tuliła swoje dziecko. Nie mogła uwierzyć. Po prawie siedemnastu godzinach porodu i prawie sześć tygodni wcześniej, w końcu trzymała swoją małą córeczkę.\nAurelia Rei Malfoy.\nGinny obserwowała, jak drobne paluszki Aurelii owijają się ciasno wokół palca jej matki, a niebieskie, szeroko otwarte z ciekawości, oczy wpatrywały się w Ginny, gdy ta zaoferowała jej i swój palec w drugą rączkę.\nGinny uśmiechnęła się, gdy Aurelia go złapała.\n— Jest piękna, prawda? — stwierdziła cicho fakt Ginny.\nHermiona uśmiechnęła się, zgadzając się z tym, oczarowana wpatrując się w swoją córkę.\n— Draco ani razu nie przyszedł jej zobaczyć od czasu narodzin? — zapytała Ginny.\nHermiona dalej wpatrywała się w dziewczynkę, ale przytaknęła Ginny w odpowiedzi. Draco pojawił się krótko po tym, jak Hermiona została przeniesiona na porodówkę, ale pozostał poza oddziałem podczas całego porodu. Kiedy Hermiona trzymała malutką w ramionach po raz pierwszy, Draco przeszedł przez drzwi i stanął obok niej.\n— Jak ją nazwiemy? — zapytała delikatnie Hermiona, całkowicie świadoma, że oboje myśleli, że ona będzie nim. Draco milczał, wpatrując się w swoje dziecko w rękach jej matki, tak jakby była jakimś obcym lub rzeczą, której nie chciał.\n— Myślałem, że... — zaczął cicho. Hermiona spojrzała na męża, widząc, jak jego dłoń powoli się ruszyła, zupełnie jakby chciał dotknąć dziecka. W ostatniej sekundzie odwrócił swoją głowę, a otwartą dłoń zacisnął w pięść. — Nazwij ją, jak chcesz — powiedział, zanim wyszedł z pokoju.\nParę minut później Hermiona została przewieziona na wózku na po porodówkę. Pielęgniarka zatrzymała salowego, pchającego jej łóżko i wskazała mu drugi koniec korytarza, bliżej noworodków.\nDo prywatnego pokoju.\nKrótko po tym, jej córeczka, nazwana Aurelia Rei, została przyniesiona na swoje pierwsze karmienie.\n— Cóż, nie wie, co traci — wtrącił Harry, odpychając się od parapetu i podchodząc do Hermiony, by pocałować ją w czoło. Hermiona, uznając temat za zamknięty, ponownie zastanawiała się nad cudem leżącym w jej ramionach, desperacko próbując przestać myśleć o bólu, który ciągle sprawiało zachowanie Draco.\nDzisiejszy dzień miał być radosny — wmawiała sobie. W końcu nie każdego dnia, jest się błogosławionym tak cudownym dzieckiem.\nPochylając się nad miętowym łóżeczkiem, które wybrała parę miesięcy wcześniej, Hermiona delikatnie przykryła swoją miesięczną córeczkę. Ziewnęła i nie mogła powstrzymać się od lekkiego pogładzenia miękkich, blond włosków dziecka.\nWyglądała jak mała, żeńska wersja Draco.\nWielka szkoda, że jej ojciec tego nie zauważał.\nWracając tydzień po porodzie do domu, Hermiona spędzała każdą chwilę na spaniu, karmieniu, zmienianiu pieluch i próbowaniu jeszcze raz spania. Co godzinę lub dwie Aurelia budziła się i musiała zostać nakarmiona. Hermionę powoli wykańczały te nieregularne godziny snu. Pod oczami pojawiły się ciemne obwódki, które ostatnio w ogóle nie znikały, cera przybrała woskową bladość, a ona sama zaczęła tracić na wadze. Draco widziała tylko parę razy od tego czasu, przeważnie, gdy mijali się na korytarzu — gdy wychodził do pracy lub przypilnować cokolwiek innego, co potrzebuje jego uwagi.\nTo oraz spędzanie każdego swojego dnia, nawiedzając drugie skrzydło domu — byle jak najdalej od nocnego płaczu dziecka.\nKiedy Hermiona poprosiła go o pomoc przy Aurelii, Draco tylko wzruszył ramionami i pusto powiedział jej, by zatrudniła nianię. Wściekle mu wtedy wykrzyczała w całej swojej złości i frustracji, że Aurelia jest również jego dzieckiem i mimo że to dziewczynka zamiast chłopca, nie zwalnia go to z obowiązku pomagania.\n— W końcu chciałeś dziecka.\nDraco spokojnym głosem, choć potrafiła wyczuć w nim dobrze skrywany gniew, odpowiedział jej:\n— Kiedy powiedziałem, że chcę dziecka, dokładnie sprecyzowałem, że chcę chłopca. Nie dziewczynkę. Powinniśmy sprawdzić jakiej płci jest dziecko, gdy jeszcze było w tobie.\n— I co byś wtedy zrobił, wiedząc, że zamiast syna będziesz miał córkę? — warknęła Hermiona.\nDraco milczał, jego słowa i myśli nie były przeznaczone dla jej uszu. Hermiona wciągnęła haust powietrza, gdy zrozumiała, co ta cisza oznacza. Jej dłonie zacisnęły się w pięść.\n— Po moim trupie! — krzyknęła na męża, który spokojnie leżał na sofie. — Chciałeś dziecka i tak, mimo iż to dziewczynka, to dziecko. Nie możesz się go pozbywać, kiedy nie spodoba ci się płeć. Ono żyje, jest człowiekiem!\nDraco poruszył kieliszkiem wina, burząc stałość trunku, po czym upił łyk.\n— Jesteś zła i sfrustrowana przez brak snu. Może gdybyś spędzała ten czas, gdy dziecko śpi, również na śnie, zamiast krzyczeć na mnie na temat problemów, których nie możesz rozwiązać, poczułabyś się dużo lepiej.\n— Jesteś draniem, wiesz? — zaśmiała się histerycznie Hermiona. — Może gdybyś przestał tracić czas na picie, pracę i kurwienie się, wziąłbyś odpowiedzialność za swoje dziecko, a wtedy nabrałabym do ciebie więcej szacunku. Jeżeli nie... Gdy dorośnie, Aurelia zacznie cię nienawidzić tak samo, jak ty nienawidziłeś swojego ojca za wybory, których dokonał. Tylko tym razem, tym wyborem będzie traktowanie jej gorzej, tylko dlatego, że jej jajeczko miało tyle szczęścia, by pobrać chromosom X z twojej spermy.\nHermiona wyszła z pokoju po tym, jak mu to wykrzyczała, mając nadzieję, że coś w końcu przebije się przez tę jego grubą czaszkę.\nWpatrując się w swojego śpiącego aniołka, Hermiona pogładziła palcem policzek jej córki.\n— Wesołych pierwszych świąt, kochanie — wyszeptała delikatnie, przesuwając dłoń, by przygładzić dekorację na choince, którą wcześniej kupiła dla Aurelii. Odwracając się, wyszła z pokoju, zostawiając pierwszą świąteczną bombkę córki, różowego misia, by ta tańczyła nad głową dziecka.\nŚroda, 13 kwietnia, trzeci rok małżeństwa\nDraco stał na zewnątrz ich — okazjonalnie — wspólnej sypialni i nasłuchiwał, jak jego żona wypluwa sobie płuca. Wzdychając, potarł twarz i wolno skierował się ku pokojowi swojej córki. Lekko otwierając drzwi, zerknął do środka.\nJane Granger stała pochylona nad kołyską jego córki, delikatnie nią ruszając i śpiewając kołysankę, by uspokoić płaczące dziecko. Powoli Aurelia zasnęła, a Jane wyprostowała się i odwróciła się z zamiarem powrotu do własnej sypialni.\nZamarła widząc w drzwiach Draco.\n— Nie wiem, czy Hermiona powiedziała ci, ale nocuję, by doglądać Aurelii, aż Hermiona w końcu dostanie zasłużony wypoczynek — poinformowała go kobieta, patrząc mu prosto w oczy. Draco spojrzał za nią na swoją leżącą córkę, po czym wrócił do swojej teściowej.\n— Nie musisz. Zajmę się dziś Aurelią. Po prostu wróć jutro o szóstej, bym mógł przygotować się do pracy.\nJane zmarszczyła brwi, chcąc powiedzieć coś, jednak przemyślała to i w zamian po prostu odparła:\n— Tak — odpowiedział mężczyzna, wchodząc w głąb pokoju, gdzie znajdowało się łóżeczko Aurelii. Spoglądając na śpiące dziecko, nie mógł się powstrzymać, od pogłaskania jej miękkich, blond włosów, jego blond włosów.\n— Draco, muszę zapytać... Wiesz, jak się zająć Aurelią? — zapytała Jane, trąc swoje ramiona i Draco mógł tylko zgadywać, czy to z powodu zimna, czy nerwów.\n— Kiedy się obudzi, wystarczy ją nakarmić lub zmienić pieluchę. Uśpić ją i pozwolić spać. Będzie dobrze. Widziałem, jak Hermiona to robi, odkąd tylko urodziła się mała.\n— Nie sądzę, że... W porządku. Jeżeli nalegasz.\nDraco nie odpowiedział.\n— Dobrze, w takim razie wracam do domu. Chcesz, bym przyszła o szóstej, tak? — zapytała.\n— Jeżeli możesz — przytaknął Draco.\n— Tak, tak, nie ma problemu. Chciałam, tylko by Hermiona się przespała. Boję się, że jeżeli się nie wyśpi, jej katar tylko się pogorszy.\nMężczyzna ponownie przytaknął, będąc już jakby nieobecnym. Oderwał się, zanim zdążyła otworzyć drzwi.\n— Zatrzymaj to dla siebie.\nKobieta przystanęła i spojrzała na Draco.\n— To, że zajmiesz się Aurelią? Dlaczego?\n— Po prostu. — To było jego jedyna odpowiedź.\nDraco wszedł do sypialni; znalazł Hermionę w łazience, do której zostały otwarte drzwi, dzięki czemu mogła słyszeć Aurelię. Leżała na plecach na swojej dziecięcej macie, przy której połączone były dwie belki, znajdujące się po jej przeciwległych końcach i krzyżujące na środku. Bawiła się małymi, kolorowymi wróżkami, którym migotały skrzydełka oraz pofałdowanym materiałem swojej błyszczącej sukienki. Zabawka, która również grała, całkowicie pochłonęła Aurelię, która wpatrywała się jak zaczarowana w świecące skrzydełka, które zmieniały kolory. Kiedy ustała muzyka, Aurelia gwałtownie poruszała swoją rączką, powodując, że wróżki zaczęły się od siebie odbijać, ponownie włączając tym samym muzykę. Gaworząc z zadowolenia, ponownie skupiła się na kolorach.\nKierując swą uwagę na łazienkę, Draco wszedł do niej, znajdując Hermionę w wannie; piana zakrywała jej nagie ciało. Była odwrócona plecami do drzwi, włosy miała wysoko upięte w niedbałego koka, co pozwoliło mężczyźnie podziwiać jej nagą skórę szyi, zanim kobieta całkowicie się zanurzyła. W pomieszczeniu unosiła się para; skóra Hermiony dalej była jednak gładka i delikatna pod powierzchnią wody.\nNagła potrzeba, by pocałować jej kark, wstrząsnęła nim, a i tak była niczym w porównaniu do tego, co doświadcza, będąc z nią.\nOdchrząknął, wyrywając tym Hermionę z zamyślenia. Jej głowa odwróciła się w jego kierunku, a na twarzy malowała się dezorientacja i zawstydzenie. Bardziej zanurzyła się w wodzie, praktycznie opierając swój podbródek o jej taflę.\n— Czego chcesz? — zapytała; jej głos był trochę roztrzęsiony jakby ze strachu.\nDraco oparł się o stolik, krzyżując ramiona na piersi; cała jego postura wyrażała rozluźnienie i pewność siebie.\n— Musimy przedyskutować sprawę kolejnego dziecka. Preferowałbym tym razem chłopca.\nHermiona przewróciła oczami i oparła głowę o krawędź wanny, skutecznie się od niego odwracając.\n— Chcę, byś ponownie zaczęła brać eliksir płodności. Twoje ciało wróciło już do normy, prawda?\nRamiona Hermiony ewidentnie zesztywniały, gdy usłyszała żądanie Draco.\n— Chcesz starać się o kolejne dziecko, mimo tego, że twoja córka ma tylko siedem miesięcy?\nMężczyzna wzruszył ramionami, wiedząc doskonale, że nie będzie w stanie tego zobaczyć.\n— Za półtora roku będę miał trzydziestkę. Chcę powitać ten dzień, mając pewność, że posiadam syna, który spełni wolę mojego pra-prawujka. Mój ojciec również truje mi głowę, że jako pierworodnego mam cór...\n— Niech twój ojciec się nie wtrąca! — eksplodowała Hermiona, odwracając się do Draco, powodując nagłym ruchem, że woda wylała się z wanny. Coś się skręciło w brzuchu Draco na widok, jak jej gorący temperament przejmuje nad nią kontrolę, gdy siedziała naga w wannie, gdzie nie zasłoniła się przed jego oczami czy uwagą.\n— Twój ojciec ani razu nie spotkał się ze swoją wnuczką od czasu, gdy się urodziła, z tego samego powodu, z którego ty odmawiasz nawet spojrzenia na nią. Jest dziewczynką! Nie chłopcem! — Hermiona wstała gwałtownie, z jej ciała spływały krople wody. W paru szybkich ruchach sięgnęła po ręcznik i owinęła się nim dookoła, wychodząc z wanny. — Ty i twój ojciec jesteście do siebie bardzo podobni, ale pozwól, że ci coś powiem. Kiedy wybrałeś mnie, kiedy poślubiłeś mnie, panujący i dominujący patriarchat w rodzinie Malfoyów skończył się i jestem bardzo zadowolona z tego, że mamy najpierw córkę, a nie syna. — Kobieta wymaszerowała z łazienki i weszła do dużej garderoby, wyciągając z niej szatę i zakładając ją na ręcznik. Gdy zawiązała ją ciasno wokół talii, puściła ręcznik, pozwalając opaść mu na podłogę. Draco wpatrywał się w niego, a Hermiona była za bardzo wściekła, by móc dostrzec głód widoczny w oczach swojego męża.\n— W końcu ty i wasza cała chwała męskiego potomka w końcu zostanie zrzucona z tego wysokiego tronu. Nie wiem i nie rozumiem, dlaczego dla twojej rodziny jest tak ważne, by pierwszym potomkiem był chłopiec. Tylko dlatego, że tak się działo przez ostatnie generacje, nie znaczy, że powinniście brać to za pewnik i automatycznie zakładać, że tylko dlatego, że pierwsza urodziła się córka, macie prawo odrzucić ją, jak...\nHermiona przerwała, czując, jak uderza plecami o główną ścianę garderoby; jej krzyk zaskoczenia został zagłuszony przez usta Draco, całujące ją z agresywną dominacją. Dłonie złapały ją za boki, zsunęły się na biodra i przytrzymały ją, gdy zaczął napierać swoją pachwiną na nią, przytrzymując się jej dla wsparcia. Ustami złapał tak potrzebny wdech i zsunęł je na szyję, gdzie zaczął lizać i ssać skórę. Hermiona zaczęła urywanie czerpać powietrze, zszokowana tą silną, nagłą przyjemnością, którą spowodował jej atak mężczyzny. Jego ręce rozsunęły poły szaty, odsłaniając jej nagie, dalej lekko wilgotne, ciało. Dłonie natychmiast znalazły jej piersi, zaczęły je równocześnie masować oraz ściskać, wyrywając dzięki temu z Hermiony kolejny jęk; mężczyzna zaczął ssać skórę tuż nad jej bijącym pulsem.\nGłowa Draco powędrowała z jej karku na piersi, biorąc do ust prawy sutek i narażając go na to samo brutalne traktowanie, jakiego przed chwilą doświadczyła jej szyja. Hermiona była wystawiona na potok różnych emocji, potrzeb, które nagle zaczęły pozbawiać jej kontroli, którą miała przez ponad cały rok. Wiedziała jakoś, gdzieś wewnątrz siebie, że nie powinna pozwalać Draco na to, co robił; nie powinna się odkrywać na poczucie tej jego potrzeby, potrzeby, której używa tylko wtedy, gdy jest mu wygodnie. Wiedziała, że po tym wszystkim, zostanie naruszona jej bariera, którą zbudowała wokół swoich emocji, nadziei na małżeństwo, które spełni jej oczekiwania. Draco przeniósł swoją uwagę na drugą pierś kobiety, dłoń zsunął do jej wrażliwego punktu, trąc go raz, drugi, by po chwili wejść w nią palcem. Jęknęła, a jej krzyk ponownie został zagłuszony przez usta mężczyzny; zapomniała o swoich piersiach, czując, jak jego język zawładnął całą nią. Jego usta brały i brały, i brały, doprowadzając do szaleństwa, jego palce się w nią wsuwały i wysuwały, wsuwały i wysuwały wielokrotnie, bezwstydnie biorąc ją na niewyobrażalne wyżyny. Zakwiliła z przyjemności, którą dały wygłodniałe usta Draco, wzmacniając tylko jej podniecenie.\nRozpadała się w jego ramionach, ciało paliło z niespodziewanej, wszech ogarniającej przyjemności. Gdy walczyła, by powstrzymać swoje szalone uczucia, których doznała po takiej długiej przerwie, odbiła się od ściany, jej plecy wygięły się, wciskając ciało w twarde mięśnie Draco.\nNie mogła się uspokoić, nie mogła nawet dotknąć ziemi, gdy dłoń mężczyzny rozpięła jego spodnie i wyciągnęła erekcję. Jednym zręcznym ruchem zmienił pozycję, by w nią szybko wejść. Oddech Hermiony urwał się, jej ciało, jej krew, jej mózg zaczęły śpiewać z tej pełności i poczucia całości, któremu nie mogła uciec, za każdym razem, gdy kochali się z Draco.\nBył szorstki, brutalny, ale pod całą tą powłoką kryła się intensywna potrzeba, którą planował nasycić. Gwałtownie wszedł w nią, mocno i głęboko, wycofując się równie szybko, by po chwili ponownie w nią wejść, wyszarpując z niej jęk.\nCiaśniej, zbiera się, komórka za komórką, pchnięcie za pchnięciem, uprzejmość powoli ponownie zabiera ją na granice przyjemności, skradając się jak wąż gotowy do ataku; napięcie, które czuła groziła, jak zaraz...\nNagłe białe błyski pojawiły się przed jej oczami, gdy jęknęła, z powodu czegoś, co mogło być jej najlepszym orgazmem, który miała kiedykolwiek możliwość przeżyć. Wydawało jej się, jakby latała, bez strachu latania, jakby była gdzieś obok, jakby widziała zapierające w piersiach widoki, uciekając w podświadomość z bagna rzeczywistości.\nSpodziewała się, że Draco odwróci się i ponownie odejdzie, zostawiając ją, tak jak robił to do tej pory. Ten jednak został, trzymając ją w potrzasku między swoimi ramionami. Głowę opierał w zagłębienie jej szyi, czuła jego roztrzęsiony oddech na swojej skórze. Zadrżała.\n— Draco? — zapytała cicho; głos miała ledwo głośniejszy od szeptu, nie chciała złamać tego dziwnego czaru, który opadł na nich, na niego.\nNie odpowiedział, wybierając milczenie i trzymanie jej nagiego ciała blisko swojego ubranego.\nW sypialni Aurelia zakwiliła, nie wiedząc, co się dzieje. Pierwszy raz Hermiona wydawała się rozdarta pomiędzy pozostaniem w jego ramionach, nie wiedziała, czy chce zostać lub czy powinna iść i zobaczyć, co zakłóciło zabawę córeczki.\nGdy ta dalej kwiliła i zaczęła coraz głośniej płakać, z coraz większą desperacją, Hermiona była zmuszona zrobić coś, cokolwiek.\nMężczyzna odsunął się i odwrócił od niej, zapinając spodnie, pozwalając Hermionie ponownie się ubrać. Gdy na nią spojrzał, Hermiona wychodziła przez drzwi, z dokładnie zawiązaną szatą.\nHermiona pchała przed sobą wózek z zakupami, w którym na miejscu dla dziecka siedziała Aurelia. Kobieta uśmiechała się, widząc ciekawość jej dziecka, które z szerokimi oczami wpatrywało się w różne kolory i kształty produktów, rodzaje jedzenia, umieszczonych na półkach, które mijały.\n— Ładne kolory, prawda, dziecinko? — zagruchała Hermiona, sięgając automatycznie po szampon i odżywkę. Idąc dalej, wrzuciła do wózka pastę do zębów, płyn do mycia twarzy i masło do ciała. Sięgając w głąb kolejnej półki, jej dłoń chciała chwycić ostatni przedmiot z listy, ale zamarła.\nHermiona odwróciła się, by spojrzeć na przedmioty znajdujące się na półce. Jej oczy się rozszerzyły, a w myślach zaczęła liczyć i się zastanawiać. Cofnęła się myślami do pamiętnego dnia i policzyła, ile minęło tygodni.\n— Dziecko... — wyszeptała z oczami wyrażającymi zdumienie i szok.\nPoniedziałek, 1 sierpnia, 13:58\nHermiona zamknęła folder z ciężkim westchnieniem i odłożyła go na rosnący stos dokumentów znajdujących się po lewej stronie jej biurka. Zwolniła w pracy, ale zrezygnowała tylko o połowę z etatu, dalej była recepcjonistką w klinice rodziców. Zmęczona pozostawieniem samej sobie i w końcu uwierzeniu, że dobrze wpłynie na Aurelię to, że zajmą się nią inni ludzie, Hermiona zawierzyła Molly, że ta zadba o to, by jej córka integrowała się z każdym, kto przekroczy próg domu Weasleyów. Lub drzwi od ogrodu, zależy od rodzaju relacji z kobietą. Dzięki temu nie będzie odludkiem, gdy podrośnie i gdy w nagłych wypadkach Hermiona nie da rady poprosić codziennej niani o pomoc, mała nie będzie płakała, aż jej mama wróci do domu.\nWstając, Hermiona skierowała się ku kuchni, znajdującej się na końcu korytarza. Nalewając sobie wody, zapytała ojca i matki, czy przygotować dla nich kubek herbaty lub kawy.\nNucąc pod nosem, Hermiona dodała do każdej filiżanki trochę mleka, odłożyła karton z powrotem do lodówki i uniosła napoje rodziców. Cofnęła się do recepcji, najpierw jednak zatrzymując się w gabinecie mamy i wręczając jej jedną z filiżanek.\nNagły ból przeszył jej ciało, zaczynając się w dole brzucha i wędrując w górę, wzdłuż kręgosłupa. Skuliła się, opierając wolną rękę o ścianę, pomagając sobie utrzymać równowagę. Ból zaczął powoli przechodzić i kobieta po dłuższej chwili mogła ponownie się wyprostować.\nJednak gdy spróbowała zrobić krok, poczuła kolejny, ostry ból falami atakujący jej ciało, a swoje centrum miał w jej podbrzuszu.\nUpuściła trzymaną filiżankę i ścisnęła swój brzuch, dokładnie w momencie, gdy poczuła, jak coś cieknie jej pomiędzy nogami.\n— Nie, nie, nie! — zapłakała.\nJej rodzice, słysząc wołanie kobiety, wypadli ze swoich gabinetów i pospieszyli do niej, krzycząc w międzyczasie, by ktoś wezwał karetkę.\nW tym momencie Hermionie zrobiło się zimno, poczuła się rozdarta.\nPoniedziałek, 1 sierpnia, 15:41\n— Przykro mi. Niestety z nieznanych przyczyn poroniła pani. Teraz możemy...\nDalsze słowa były głuchym szumem dla Hermiony, gdy w końcu powiedzieli jej to, co wiedziała od początku. Tylko to potwierdzili, straciła dziecko.\nŁzy zaczęły spływać po jej policzkach, gdy szloch ugrzązł jej w gardle; cały stres tych emocji spłynął w końcu na nią.\nDraco, siedzący obok niej, wpatrywał się w lekarza, nie widząc go. Wydawało się, że słowa, które usłyszał, jeszcze do niego nie dotarły, zupełnie jak do jego żony. Spojrzał na swoją małżonkę, płaczącą w żałobie i widział, jak pęka jej serce.\nStres całej tej sytuacji uderzył w ich obojga; przyczyną była natychmiastowa potrzeba kolejnego dziecka, męskiego potomka.\nDraco pocieszająco uniósł dłoń i położył ją na plecach Hermiona, delikatnie gładząc ją.\n— Przepraszam — wyszeptał łamiącym się głosem.\nDraco wszedł do sypialni, zdejmując krawat i zrzucając marynarkę. Pokój był ciemny, nie paliły się żadne światła, dlatego, dopiero gdy ponownie do niego wrócił po swojej krótkiej wycieczce do łazienki, zobaczył, co tak naprawdę było nie w porządku w jego dobrze udekorowanej, dojrzałej sypialni. Stał tak, nagi od pasa w górę, wpatrywał się w łóżko i nawet brak świateł nie mógł zatrzymać go, od zobaczenia tego, co jest tuż przed nim.\nLampka, znajdująca się na stoliku nocnym, została zapalona, a światło rozjaśniło ciemny pokój. Draco musiał parokrotnie mrugnąć, by się przyzwyczaić do nagłej jasności.\n— Co robisz? — zapytał.\n— Chciałeś dziecka, prawda? — odpowiedziała Hermiona, wzruszając ramionami.\nZgadza się, Draco chciał dziecka, ale przez jej poronienie, które było dwa miesiące temu, ponownie przemyślał, jak szybko chciałby kolejne. Hermiona jednak leżała przed nim, ubrana w coś, w co zazwyczaj ubrane były jego kochanki.\nHermiona wstała powoli, rzucając w jego kierunku najbardziej dziwkarski wzrok, jaki potrafiła z siebie wydobyć i podeszła do niego. Draco musiał jej przyznać, że wyglądała o wiele lepiej, niż którakolwiek z jego kochanek mogłaby kiedykolwiek wyglądać.\nMimo jej ubioru dalej miała w sobie to coś, co było naturalne, co było nią, coś, czego nie mogła mu dostarczyć żadna inna kobieta.\nChwyciła jego ramiona i praktycznie rzuciła się na niego. Ustami zakryła wargi mężczyzny, zapraszały go do wspólnej zabawy.\nTo było dziwne uczucie, gdy to ona inicjowała pocałunek, szczególnie ten prowadzący do wszystkiego. Do pragnienia kolejnego dziecka.\nDraco chwycił ją za ramiona i odepchnął od siebie.\n— Idź się przebrać — rozkazał ostro; za ostro, co spowodowało, że Hermiona lekko się zatoczyła, a z jej twarzy biło zranienie. — Nie. Wiem, dlaczego to robisz; do niczego nie dojdzie. Zaczekajmy jeszcze trochę.\n— Nie chcesz kolejnego dziecka? Syna? — wykrztusiła kobieta, owijając wokół siebie w obronnym geście ramiona.\n— Nie. Tak. Ale nie teraz.\n— Co? Dlaczego? — zażądała odpowiedzi Hermiona; jej ból, tak jak zawsze, zmienił się w złość. — Jestem nagle odpychająca? Masz mnie dość, dlatego przestałeś już mieć nadzieję, że dam ci syna? Czy poronienie to jedyna rzecz, jaką widzisz, patrząc na mnie?\nDraco zaprzeczył ruchem głowy, otwierając swoje usta, by coś powiedzieć.\n— Nie... To ja, tak? Obwiniasz mnie o to poronienie, prawda? Myślisz, że jeżeli w ogóle spróbujemy ponownie, znowu skończy się tak samo?\n— Nie! — w końcu zdołał ją przekrzyczeć. Złapał ją za ramiona, potrząsając nią i zmuszając do zamilknięcia. — Nie! Nigdy! Nie obwiniam cię, Hermiono.\nJednak kobieta zaczęła szlochać, kręcąc w zaprzeczeniu głową, dalej przekonana, że Draco ją obwinia — tak, jak ona obwiniała siebie.\n— Nie, Hermiono... Ja nigdy... nie.\nDalej płakała, kręcąc głową i mrucząc przez łzy, że to wszystko jej wina.\n— Hermiono.... Hermiona, nie. Posłuchaj mnie! — krzyknął Draco, zaskakując tym Hermionę, do tego stopnia, że tylko bezgłośnie płakała. — Nie obwiniam cię za poronienie. Obwiniam siebie za zbyt mocne naciskanie cię, za stres, jaki spowodowałem ciągłym naciskaniem na ciążę, gdy urodziłaś nie tak dawno, niecały rok, prawda? Hej, twoje ciało nie było jeszcze gotowe na kolejne dziecko i poronienie było jedynym sposobem, dzięki któremu mogło ci to powiedzieć! Więc nie, nie obwiniam cię i spróbujemy ponownie, ponieważ wiem, że następnym razem się uda. — Draco zatrzymał swój monolog, by złapać oddech, uspokoić się, zanim kontynuował. — Spójrz, po prostu poczekajmy jeszcze parę miesięcy i wtedy ponownie spróbujemy. Twoje ciało do tego czasu powinno być gotowe do noszenia kolejnego dziecka, tym razem pełne dziewięć miesięcy.\nHermiona jakby uspokoiła się pod wpływem słów, które płynęły z jego ust, wpatrywała się w swojego męża. Zaskoczył ją nimi, tym, że normalnie rozmawiają, że są to najmilsze, najbardziej opiekuńcze słowa, jakie usłyszała od niego od początku ich małżeństwa.\nZaczęła ponownie płakać, ponieważ wiedziała, że to wszystko kłamstwo, że powiedział to tylko dlatego, by się uspokoiła, ale cóż, nie mogła. Czuła się pusta i tak nieprzygotowana, by być ponownie matką.\nDraco westchnął i nieporadnie ją przytulił, gładząc plecy kobiety, kierując ją ku łóżku. Powoli położył ją na nim i okrył kołdrą, zupełnie jakby powinno jej być zimno.\nKiedy chciał się odsunąć, Hermiona zatrzymała go, mocno trzymając go za pasek spodni.\n— Nie... proszę... — wyszeptała z czerwonymi i zapuchniętymi oczami; jej twarz świeciła i kleiła się od łez. Wyglądała okropnie i Draco tak bardzo nie chciał zrobić tego, o co go prosiła.\nWestchnął ponownie, odsuwając się, by zdjąć spodnie, zostawiając na sobie tylko bokserki, po czym wsunął się obok niej do łóżka. Chętnie i szybko, kobieta przytuliła się do niego i schowała swoją twarz w jego klatkę piersiową; jej płacz powoli ucichł. Niepewnie i jakoś dziwnie, ramiona Draco oplotły Hermionę i oddały uścisk.\nJak na razie, była to najgorsza noc, jaką przeżyli...\nA w jakiś sposób, była najlepszą.\nWtorek, 10 kwietnia, czwarty rok małżeństwa.\nHermiona wzięła głęboki oddech i spojrzała na swój odkryty, rozciągnięty, trzymiesięczny, ciążowy brzuch.\n— Gotowi? — zapytała pielęgniarka.\n— Co, jeżeli to kolejna dziewczynka? — zapytała Hermiona, patrząc na Draco.\nMężczyzna odwzajemnił spojrzenie, unosząc jedną brew, jakby wzrokiem pytał ją „Czy naprawdę chcesz o tym teraz rozmawiać?”, po czym skinął na pielęgniarkę.\nKobieta wymruczała czar i skierowała czubek różdżki na brzuch Hermiony. Hermiona poczuła tylko lekkie mrowienie i chłód.\n— I? Chłopiec czy dziewczynka?\n— Jeszcze chwilę — odpowiedziała jej pielęgniarka, nie odrywając oczu od brzucha ciężarnej. Powoli, kolor skóry zaczął się zmieniać.\nOczy Hermiony rozbłysły, obserwując odgrywający się przed nią spektakl.\n— Drodzy państwo, gratuluję synka!\nMam nadzieję, że ten rozdział się Wam spodobał :) Muszę się przyznać, że pierwszy rozdział bardzo mnie boli. Mam wrażenie, że autorka nie mogła wpaść na pomysł, jak ich razem związać i wyszło to. Jednak dalsza relacja bardzo mi się spodobała, tłumaczę dalej! Do zobaczenia 2 czerwca o 19:00!\nMarzycielka 5 maja 2017 21:20\nTa historia jest piękna! Wciąga już od pierwszych zdań. Naprawdę jestem pod wrażeniem rozwoju relacji Hermiony i Draco. Ich sceny erotyczne są gorące, a jednocześnie opisane z wyczuciem. Fakt, pomysł z małżeństwem lekko kiczowaty, ale to właściwie tylko otoczka. Sama historia zdecydowanie ma potencjał, a autorka przemyślała, co chce stworzyć. Pod koniec niemal się wzruszyłam, chociaż parcie na męskiego potomka jest straszne. Ale widzę, że Draco zaczyna się przełamywać...\nBardzo dobre tłumaczenie, gładko i naturalnie się czyta. Czekam na więcej ^^\nGgl_ 5 maja 2017 22:57\nGenialne opowiadanie!!!! Pod koniec widać tę zmianę Draco. Naprawdę wygląda to na bardzo przemyślane postacie z charakterem. Najgorsze jest tylko, że musimy czekać kolejny miesiąc na nowy rozdział. Technicznie nic do zarzucenia, czyta się bardzo przyjemnie, dobry styl. Oby tak dalej ❤❤\nRzan. 20 czerwca 2017 12:50\nAnonimowy 19 maja 2017 22:59\nZatraciłam się. Nie jestem w stanie nic powiedzieć... Obłęd.\nRzan. 20 czerwca 2017 12:49\nAnonimowy 24 maja 2017 20:18\nRowniez sie zatracilam... Opowiadanie jest cudowne, tlumaczenie także. Tylko..., czy ten czas musi tak lecieć?\nRzan. 20 czerwca 2017 12:46\nEla Bednarska 28 sierpnia 2017 00:45\nSuper tłumaczenie. Tylko mi coś tu nie gra. Jakim cudem są 3 lata po ślubie a córka ma 7 miesięcy ? Powinna mieć 3 lata


Wypożyczalnia lawet Łódź, wynajem autolawety Łódź, cena - Artmech\nHome / Wypożyczalnia lawet / Łódź\nWypożyczalnia autolawet Artmech Łódź\nProponujemy firmowy wynajem lawet w Łodzi dla klientów indywidualnych oraz firm. Mamy biura na obszarze Warszawy, Łodzi, Torunia oraz Baruchowa niedaleko Włocławka. Działamy przede wszystkim na terenie województwa mazowieckiego i kujawsko-pomorskiego, jednak w sytuacji zapotrzebowania klienta, świadczymy też usługi dla klientów z innych obszarów Polski. Możemy zagwarantować korzystny, konkurencyjny koszt wypożyczenia lawety w Łodzi. Zachęcamy do współpracy niezależnie od tego, przez jaki okres chcesz korzystać z usługi. Zapewniamy wynajem autolawety krótko- oraz długoterminowy w Łodzi.\nNasza firma działa na rynku usług motoryzacyjnych od dawna. Wieloletnie doświadczenie i zdobyte w tym czasie kwalifikacje gwarantują całkowitą satysfakcję i zadowolenie tak samo z jakości zapewnianych usług, a także ich kosztu. Ważne są dla nas komfort oraz bezpieczeństwo klientów, dlatego też do każdej transakcji prowadzimy indywidualne podejście. Zapewniamy fachowe doradztwo. Nasi pracownicy to zespół specjalistów – z chęcią służą pomocą w zakresie wyboru właściwego pojazdu.\nWybór właściwej autolawety w Łodzi to najważniejsza sprawa. Autolawet tego rodzaju dostępnych jest bardzo wiele. Udostępniamy samochody od najlepszych i najbezpieczniejszych producentów. Nasz asortyment obejmuje samochody znanych marek i modeli, takich jak Mercedes Sprinter albo Peugeot Boxer. Pojazdy te zapewniają komfort obsługi, przy niskim zużyciu paliwa i przede wszystkim niską awaryjnością, czego świadectwem są liczne testy przeprowadzane przez specjalistóworaz doświadczenie i opinie naszych klientów.\nNasza wypożyczalnia lawet Łódź dysponuje bogatą flotą samochodów. Wszystkie oferowane przez nas auta są w pełni sprawne techniczne i posiadają aktualne przeglądy. Są prawidłowo wyposażone w zakresie bezpieczeństwa (wyposażone są w ESC,ABS, homologacje pomocy drogowej, mocne, nowe wyciągarki, i inne, i również udogodnienia techniczne (elektryczne szyby i lusterka, klimatyzacja, nawigacja itp.). Wspomniane wyciągarki elektryczne umożliwiają bezproblemowy załadunek aut. Są sterowane za pomocą pilotów umieszczonych w kabinach pasażerskich. Pojazdy mieszczą swobodnie aż do 7 pasażerów.\nWypożyczalnia lawet Łódź – cennik\nIle kosztuje wypożyczenie lawety w Łodzi w Artmech? Ceny wypożyczenia rozpoczynają się od 250 zł za dzień. Wymagana jest również kaucja, tzn. zabezpieczenie w przypadku uszkodzenia pojazdu, wynosząca 1000 zł. Kaucja jest zwracana w chwili zwrotu pojazdu, jednak nie przed dokonaniem pełnej płatności za wynajem pojazdu. Dokładna cena wynajmu lawety w Łodzi zależy od kilku czynników, w tym przede wszystkim od trwania czasu wynajęcia. Dla stałych klientów możliwe są obniżenia cen.\nWynajem autolawety Łodzi w naszej firmie jest bardzo prosty i szybki. Wynajęcia można dokonać na różne sposoby – drogą telefoniczną, drogą internetową lub też osobiście w jednym z firmowych placówek. W przypadku wynajmu internetowego, należy wejść na zakładkę dotyczącą najmu danego modelu auta, a następnie wybrać miasto, termin odbioru oraz dodatkowe informacje w temacie zwrotu samochodu.\nMiejsca odbioru i zdania pojazdów to:\nDokonanie zamówienia drogą online jest całkowicie bezpłatne. Ponadto możliwa jest anulacja w ciągu pierwszej doby.\nDlaczego opłaca się wynająć autolawetę w Łodzi?\nSamochód z lawetą może okazać się konieczny w różnego rodzaju sytuacjach, najczęściej są to sytuacje rzadkie lub jednorazowe, przez co nabycie takiego samochodu byłoby po prostu nieopłacalne. W takiej sytuacji najtańsze rozwiązanie stanowi wypożyczenie lawety Łódź w profesjonalnej firmie oferującej tego typu usługi.\nJest to przede wszystkim wybierana usługa, kiedy konieczne okazuje się zorganizowanie transportu samochodu z zagranicy. Zakup auta w innym kraju jest często bardzo opłacalny, ale często przed nowym właścicielem pojawia się problem, jak sprowadzić samochód, aby koszty całego przedsięwzięcia nie urosły. Niegdyś największą popularnością cieszyło się stosowanie haków i lin oraz holowanie auta przy pomocy drugiego samochodu. Najbezpieczniejsze, a przy tym najkorzystniejsze finansowo bywa samodzielne sprowadzenie samochodu przy wykorzystaniu autolawety w Łodzi. Pojazd ten posiada system hydrauliczny dający możliwość na proste i wygodne operowanie platformą i tworzenie z niej rampy przeznaczonej do wprowadzenia auta. Solidny system mocowania w profesjonalnych autolawetach gwarantuje stabilność i pewność, że auto nie zsunie się, a sama laweta nie odczepi od haka. Ponadto kierowanie i manewrowanie jednym autem jest o wiele prostsze, niż równoczesne kontrolowanie samochodu holującego i holowanego. Wybranie autolawety sprawdza się więc w przypadku krótkich, jak i długich tras. Co najważniejsze wynajem lawet w Łodzi nie kosztuje dużo, a ponadto sprowadzenie pojazdu z Niemiec czy Austrii można zorganizować w zaledwie jeden dzień, co także zmniejsza koszty całej operacji.\nDzięki wynajęciu lawety nie trzeba też płacić za ubezpieczenie. Co istotne wynajmowana laweta objęta jest ubezpieczeniem OC a także AC. Zachęcamy do nawiązania współpracy.


Wojownik Czasu. Koniec Z Chaosem, Niespełnionymi Obietnicami I Odkładaniem Spraw Na Później Ebook\nEbook Wojownik czasu. Koniec z chaosem, niespełnionymi obietnicami i odkładaniem spraw na później\n(Time Warrior: How to defeat procrastination, people-pleasing, self-doubt, over-commitment, broken promises and chaos)\nAutor: Steve Chandler, Kwiecień 2013 , 176 stron\nJeśli chcesz mieć więcej czasu, znajdź chwilę na przeczytanie tej książki. Żadnych wymówek. Znajdziesz w niej sekret produktywności i sposób na to, jak odmienić swoje życie. Teraz. dr Joe Vitale, autor książki Prawo przyciągania. 5 prostych kroków do zdobycia bogactwa Przestań myśleć schematycznie - czas rozwinąć skrzydła Czas nie jest Twoim przyjacielem. Okiełznanie go wymaga sprytu, determinacji i bezkompromisowości. Programy zarządzania czasem starego typu kładły ogromny nacisk na przyszłość. Lista zadań do wykonania ciągnęła się w nieskończoność. Zapomnij o tym. Najwyższa pora, byś uporządkował chaos wokół siebie, uwolnił się od potrzeby podobania innym, podporządkowania listom, poddawania lękom i naciskom. Poznaj rewolucyjny, nieliniowy sposób radzenia sobie z czasem. Zacznij tworzyć swoją przyszłość. Odnajdź cel i inspirację. Posiądź wiedzę, pokonaj pesymizm. Otwórz się, bądź kreatywny i wykorzystaj swoje piętnaście minut. Przemodeluj własną wizję świata o 90 stopni. Zamiast horyzontalnie pełznąć, zacznij się wznosić - bo w swojej nowej rzeczywistości przestaniesz odkładać wyzwania na później i staniesz na wysokości zadania. Staniesz się wojownikiem i przejmiesz pełną kontrolę. Steve Chandler jest trenerem sukcesu i doradcą biznesowym dla ponad trzydziestu firm z listy Fortune 500. Jest też znanym na całym świecie mówcą i autorem wielu książek. Mieszka w pobliżu Phoenix w Arizonie. Można się z nim skontaktować za pośrednictwem strony internetowej www.stevechandler.com. Ebook porusza temat Wojownik. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: Koniec. Jeśli interesuje Cię: chaosem, to ebook dla Ciebie. Dużo wiedzy na temat: niespełnionymi w formacie EPUB, MOBI i PDF. Hasło przewodnie tego ebooka to obietnicami. Jeśli szukasz ebooków o: odkładaniem, to jest pozycja dla Ciebie. Dogłębna wiedza na temat później.\n.comautorcelczasjoe vitaleksiążkilistylępiporapotrzebyprawoprawo przyciąganiasekretskrzydłasposóbstevestronyterazwięcej czasuwwwwyzwaniazadania\nISBN 978-83-246-4467-4. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Wojownik czasu. Koniec z chaosem, niespełnionymi obietnicami i odkładaniem spraw na później Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Oferta - Agent - Elżbieta Półtorak - Wrocław Ofertus\nDziałka z wydanym pozwoleniem na budowę domu jednorodzinnego. Położona w Mrozowie, na niewielkim wzniesieniu , z prywatną drogą dojazdową. Działka w kształcie trapezu, dłuższym bokiem przylega do drogi - ok. 57m, szerokość od 34-27m. Posiada pozwolenie na budowę ...\nDo sprzedania dom wolnostojący położony w Maciejowej- dzielnicy Jeleniej Góry, tuż obok Zespołu Pałacowego „Wojanów” oraz „Łomnica”, zaledwie 7 kilometrów od centrum Karpacza. Karkonoska oaza spokoju, dobrej energii i kontaktu z przyrodą. Blisko lasów , stawów oraz ...\n4 986,37 zł\ndom na sprzedaż - Jelenia Góra, Maciejowa\nTeren pod zabudowę , położony w otulinie Chojnowskiego Parku Krajobrazowego , w miejscowości na południe od Warszawy, powiat Konstancin Jeziorna. W planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony pod : 1. zabudowę jednorodzinną wolno stojąca , z usługami nieuciążliwymi ...\nDo sprzedaży połowa domu w zabudowie bliźniaczej w stanie surowym zamkniętym do wykończenia. Położony w gminie Długołęka w okolicy Domaszczyna, 10km od centrum handlowego KORONA. Dom dwupiętrowy, z poddaszem użytkowym i garażem w bryle budynku. PARTER : wiatrołap, ...\nDziałka z wydanymi warunkami zabudowy dla zespołu ośmiu budynków w zabudowie szeregowej. Dopuszczalne są budynki dwu lokalowe. Teren położony w drugiej linii zabudowy , w odległości ok. 88 m od ulicy Strachocińskiej. Dojazd drogą asfaltową. Media w ulicy - woda, ...\n3 235,00 m2\nTeren dla inwestora położony na Krzykach - Tarnogaju, płd-wsch. rejon Wrocławia. Okolice Tarnogajskiej i Armii Krajowej. Objęty planem miejscowym i przeznaczony m.in. pod : - handel detaliczny, obiekty hotelowe, biura, magazyny i hurtownie, poradnie i pracownie medyczne. - ...\ndziałka na sprzedaż - Wrocław, Krzyki, Tarnogaj


Trwałość płyt OSB - Meble - wszystko o meblach i meblarstwie\nMeble - wszystko o meblach i meblarstwie PoradyTrwałość płyt OSB Ocena 5 na podstawie 7 komentarzy\nPłyta OSB to drewnopodobny materiał, który wykazuje się nadzwyczaj korzystnymi właściwościami wytrzymałościowymi. Płyta zbudowana jest ze smukłych wiór drewna sosnowego lub świerkowego, które następnie połączone są ze sobą żywicą oraz sprasowane w wysokie temperaturze, oraz wysokim ciśnieniu. Na rynku dostępne są cztery rodzaje płyty OSB: OSB-1 to płyta uniwersalna, która jednakże przeznaczona jest do użytku w warunkach suchych, OSB-2 to płyta, którą wykorzystuje się przede wszystkim we wnętrzach, płyta OSB-3 to najpopularniejszy model, który sprawdzi się nawet w sporej wilgotności, ostatnia płyta to OSB-4, czyli element, który jest wykorzystywany przede wszystkim przy podwyższonej wilgotności oraz obciążeniach mechanicznych.\nzastosowanie płyty OSB\nZastosowanie płyty OSB jest praktycznie niczym nieograniczone — niezwykle często jest ona zamiennikiem litego drewna, a także sklejek, ponieważ jest łatwa w obróbce, dobrze izoluje ciepło, a także można ją kupić za dość przystępną cenę. Co więcej, montaż płyty OSB jest niezwykle łatwy, ponieważ może go wykonać nawet amator — płyty można łączyć bez przeszkód z elementami drewnianymi, a także metalowymi. Oprócz tworzenia elementów konstrukcyjnych płytę OSB można wykorzystać do produkcji mebli — głównie elementów dekoracyjnych i szkieletów mebli tapicerowanych.\nPłyta OSB zachowuje stałą grubość, jak również rzadko się odkształca, co jest gwarancją stabilności kształtu. Montaż płyty OSB nie wymaga żadnego doświadczenia, ponieważ są one trwałe na obrzeżach i nie wymagają żadnych specjalnych mocowań. Płyty OSB są niezwykle trwałe — wykazują długą żywotność bez wcześniejszej konserwacji. W zależności od wybranego rodzaju płyta OSB jest odporna na wilgoć — ryzyko pęcznienie jest minimalne. Płyty skutecznie tłumią dźwięk, a niektóre są pokryte powierzchniami izolacyjnymi, które chronią przed nagrzewaniem, pożarami oraz nadmiernym uciekaniem ciepła z budynku. Należy wspomnieć, że płyty OSB są dość tanie, dzięki czemu można szybko i niedrogo wykończyć przestrzeń. Sprawdź koniecznie: http://www.osb.pl/plyty/plyta-osb-3/\n#płyta meblowa #płyty meblowe #płyta osb #Trwałość płyt OSB\nWysoka jakość oraz trwałość płyt OSB w atrakcyjnych cenach.\nPłyta osb świetnie sprawdza się jeżeli chodzi o jej trwałość i jakość.\nTrwałość płyt OSB świadczy najbardziej o ich chętnym kupowaniu. Mają też dobrą cenę, która idzie w parze z dobrą jakością.\nTrwałość i małe ryzyko odkształcenia wpływa na duże zainteresowanie płytą OSB.\nPłyt OSB używam do wykańczania różnych pomieszczeń. Sprawdzają się naprawdę bardzo dobrze. To materiał, z którym lubię pracować.\nMateriał, który posiada szereg zalet. Trwałość, izolacja i stosunkowo niska cena.\nPłyta OSB jest materiałem o bardzo dobrej jakości i trwałości.\nporada: Sypialnia w głębokim...\nWłoskie łóżka z oferty Rad-Pol to propozycja dla...