Colway – Kolagen naturalny do pielęgnacji twarzy i dekoltu | Kosmeceutyki do Makijażu - Jane Iredale\nadmin 9 maja 2018\t Brak komentarzy\nCodzienna pielęgnacja cery powinna być rytuałem każdej kobiety. Pamiętamy o myciu zębów, szczotkowaniu włosów i nakładaniu makijażu. Prawidłowa dbałość o skórę nie jest jednak dla wszystkich tak oczywista. Co zatem zrobić, aby skóra znajdowała się w jak najlepszej kondycji?\nPostawy pielęgnacji – oczyszczaj i nawilżaj!\nPierwszą kwestią jest demakijaż. Nie chodzi jednak o szybkie przetarcie twarzy wacikiem, lecz jej dokładne oczyszczenie. W przeciwieństwie do nakładania kolorowych kosmetyków, na demakijaż nie poświęcamy już tak wiele czasu. Warto jednak znaleźć chwilę i pozbyć się wszystkich nagromadzonych zanieczyszczeń.\nPoza tym, należy dodać, że powinnaś oczyszczać swoją cerę codziennie, nawet wtedy, gdy nie nakładałaś makijażu. Przez cały dzień na skórze twarzy gromadzą się bowiem pot, kurz i tłuszcz. Pozbądź się ich i pozwól swojej skórze oddychać!\nPo drugie, postaw na głębokie nawilżenie. Na rynku istnieje szeroki wybór kremów i olejków. Pamiętaj jednak, aby wybrać te, które będą dostosowane do rodzaju i kondycji Twojej cery.\nWybierz coś więcej…\nTrzecim krokiem do gładkiej i zdrowej skóry są składniki odżywcze. Oczywiście, prawidłowe oczyszczanie i nawilżanie do podstawa. Nie warto jednak poprzestawać wyłącznie na nich. Kosmetykiem, który pozwoli Ci utrzymać skórę w jeszcze lepszym stanie jest kolagen naturalny od firmy Colway. Produkt przeznaczony jest do pielęgnacji skóry twarzy, szyi i dekoltu. Kosmetyk nie tylko intensywnie nawilża skórę, ale dodatkowo łagodzi występujące podrażnienia, stany zapalne oraz przyspiesza gojenie ran. Ponadto, wpływa na syntezę kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego. Korzystając z jego właściwości, osiągniesz efekty w postaci:\njędrnej i napiętej skóry,\nukojonej i uspokojonej skóry.\nCodzienne nawyki pielęgnacyjne pozwolą na poprawę wyglądu Twojej skóry. Nie zapominaj jednak, że same kosmetyki to nie wszystko. Należy znaleźć także czas na relaks i odpowiednią ilość snu, dzięki któremu skóra może się dotlenić i odpocząć.\nOpublikowany w Colway, KolagenTagged Nawilżona skóra, Zmarszczki


W czwartek, 27 października w Gimnazjum nr 6 odbyła się dyskoteka z okazji Halloween, która stała się pretekstem do zabawy, tańca i nauki języka angielskiego. Każdy uczestnik otrzymał tematyczną przypinkę w kształcie dyni. W świat historii i kultury święta Halloween zabrali nas prowadzący imprezę p. Katarzyna Kozłowska i p. Chris Korten, którzy zakończyli swoje wystąpienie konkursem ze słodkimi nagrodami.\nDruga cześć imprezy miała taneczny charakter, a do tańca młodzież porwali Eryk Najdul i Mikołaj Babiak z klasy 3B. Atmosfera była tak wyjątkowa, że nawet nauczyciele sprawujący opiekę oraz p. Korten przyłączyli się do roztańczonych podopiecznych. Ważnym punktem dyskoteki był quiz wiedzy o horrorach i postaciach z nimi związanych. Znakomitą znajomością filmów grozy wykazało się wiele osób, a każda z nich otrzymała łakocie za poprawne odpowiedzi.\nOstatni konkurs dotyczył najlepszego halloweenowego przebrania. Tę konkurencję, po pełnej ekscytacji naradzie jury, wygrało dwoje uczniów: Małgorzata Hęćka z klasy 3B i Radosław Jezierski z klasy 1D.\nFantastyczni DJ’e dostarczyli wielu atrakcji i dobrej muzyki, a ich spontaniczne „przemowy” długo jeszcze będą źródłem naszego uśmiechu. Mamy nadzieję, że to nie będzie ostatnia taka zabawa i uda się odtworzyć tę wesołą atmosferę! Niech żałują Ci, którzy nie przyszli!


Mam problem ze skórą, włosami, paznokciami Choroby - dieta, zalecenia, porady, informacje - Strona 1.\nDobry stan włosów, skóry i paznokci świadczy nie tylko o dobrym wyglądzie zewnętrznym, ale również o zdrowiu. Ich wygląd ma duże znaczenie, ponieważ może dowieźć nam, że w organizmie pojawiły się pewne niedobory lub schorzenia. Przykładem może być niedobór żelaza i cynku w organizmie objawiający się pod postacią białych plamek na paznokciach. Z kolei pękanie paznokci oraz łuszczenie może wskazywać na nieprawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego i obniżonej odporności.\nO ciałko należy dbać nie tylko poprzez stosowanie różnego rodzaju kosmetyków, ale również za pomocą prawidłowego żywienia.\nW celu utrzymania dobrego stanu włosów skóry i paznokci należy prawidłowo się odżywiać. Nie wskazane są produkty typu instant i typu fast food, bogate w tłuszczy i cukry, a także słodycze. Należy zaprzestać palenia papierosów i unikać dymu tytoniowego. Kolejnemu ograniczeniu powinna podlegać ciemna herbata i kawa.\nNależy pić przynajmniej 1,5-2 litrów płynów dziennie, zapewni to odpowiednie nawilżenie skóry, przez co będzie jędrna i napięta. Woda skutecznie wypłukuje toksyny z organizmu,\nprawidłowe żywienie jest jednym z głównych czynników wpływających na wygląd włosów, skóry i paznokci. Ważne, aby uwzględnić w diecie składniki odżywcze, które w dużym stopniu odpowiadają za ich stan. Ich doskonałym źródłem są owoce, warzywa, produkty białkowe, żywność bogata w węglowodany złożone oraz produkty obfitujące z niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe,\nbiałko powinno być dostarczane pod postacią chudego mięsa, drobiu, ryb, nabiału, produktów zbożowych oraz roślin strączkowych. Białko wchodzi w błon komórkowych włosów, skóry i paznokci, jest niezbędne do regeneracji naskórka i jego odbudowy,\nniezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, zwłaszcza kwasy omega-3 i omega-6, które wpływają na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i krwionośnego. Ponad to odpowiadają za odpowiednie natłuszczenie włosów, zapobiegają ich wypadaniu oraz powstawaniu zmian skórnych,\nodpowiednia podaż witamin i składników mineralnych jest podstawą do utrzymania dobrego wyglądu włosów, skóry i paznokci. W przypadku niedoboru tych składników mogą pojawiać wszelkiego rodzaju niekorzystne objawy. Między innymi łamliwość paznokci, wypadanie włosów oraz zmiany skórne,\nwśród najważniejszych witamin dla organizmu znajdują się witamina: A, C, E oraz witaminy z grupy B.\nPowyższe czynniki wykazują swoje działanie głównie w wewnątrz organizmu, jednak nie można zapomnieć o dbaniu o organizm z zewnątrz. Stosowanie odpowiednich kosmetyków również ma dobroczynny wpływ na stan włosów, skóry i paznokci.\nole z łososia\nmąka sojowa (+)\nprzyprawy - koper włoski, nasiona\nprzyprawy - koperek, suszony\nmorela słodzona, mrożona\nmorela w bardzo gęstym syropie, z puszki/słoika\nmorela w extra lekkim syropie, z puszki/słoika\nmorela w gęstym syropie, z puszki/słoika\nmorela w lekkim syropie, z puszki/słoika\nolej słonecznikowy (+)\nBorówki, są bardzo dobrym źródłem antyoksydantów, które „zmiatają” wolne rodniki tlenowe i opóźniają procesy starzenia się organizmu. Są doskonałym źródłem cynku, selenu i wielu innych składników mineralnych wpływających korzystnie na dobry stan włosów, skóry i paznokci. Zawierają również fitoestrogeny, które poprawiają elastyczność i koloryt skóry, wpływają na nią odmładzająco i nawilżająco,\nświeże ryby morskie są bogate w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe w tym kwasy omega-3 i omega-6. Wspomagają odpowiednie nawilżenie skóry, jej elastyczność, chronią przed stanami zapalnymi skóry oraz przyspieszają jej regenerację,\noliwa z oliwek również obfituje w wyżej wymienione kwasy tłuszczowe oraz witaminę E, nadającą odpowiedni wygląd skóry. Oliwa z oliwek wspomaga regenerację włosów,\npomidory – źródło likopenu, który jest doskonałym przeciwutleniaczem, opóźnia procesy starzenia się skóry i działa przeciwnowotworowo,\nw witaminę C i E bogate są orzechy. Zapewnią one gładszą skórę oraz ładny wygląd włosów i paznokci. Są one również źródłem kwasów omega-3,\nflawonoidy – wspomagają utrzymywanie odpowiedniego nawilżenia skóry i chronią przed uszkodzeniami, które mogą spowodować promienie słoneczne, obfituje w nie gorzka czekolada,\nwapń zawarty w mleku i jego przetworach wpływa do odpowiedni wygląd zębów, jak i również paznokci,\nwarzywa bogate w beta-karoten np. marchew, morele spowalniają procesy starzenia się skóry.


biuro księgowe piaseczno | Poradnik fotograficzny\nAll posts tagged biuro księgowe piaseczno\nWritten by admin on October 3, 2019 in biura rachunkowe - No Comments\nWielokrotnie napotykamy się z zagubieniem w sprawie kapitałów zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Niejednokrotnie nie potrafimy sobie poradzić z prowadzeniem księgowości, lub nawet z wypełnianiem zeznania skarbowego.\nZ pomocą przychodzą nam instytucje, które oczywiście po to pozostały stworzone i prowadzą rachunkowość zarówno przedsiębiorstw, korporacji, jak oraz osób prywatnych. Takim rodzajem instytucji jest biuro rachunkowe. Świadczy ono oczywiście usługi na wysokim poziomie dbając przy tym, by kontrahentowi odpowiadała godziwa do nich cena. Biuro posiada wielu wykwalifikowanych konsultantów z różnych sfer. Są nimi na przykład księgowość, czy także kalkulowanie PIT-ów. Biura księgowe ich zatrudniające powstawały w dużych ilościach w Polsce od lat dziewięćdziesiątych. Wówczas również doradcy jako fach zostali powołani do tych zaliczających się do zaufania publicznego. Biura księgowe nie dosyć, że absorbują się finansami jednostki gospodarczej, to jeszcze mogą być reprezentantami petentów na przykład w sądzie. Z reguły zaświadczają niemniej jednak one usługi z zakresu księgowości, doradztwa podatkowego, kadr i płac. Dziś wszystko kręci się wokół pieniądza. Na całym się obraca się ich milionami. W takiej sytuacji, kiedy pieniądze przerastają co poniektóre przedsiębiorstwa lub ewentualnie nie mają czasu na zajmowanie się tego typami kwestiami należy skorzystać z porady zawodowców. Oni nie tylko doradzą nam, jak prowadzić księgowość firmy, ale za odpowiednią opłatą mogą się podjąć tego wyzwania oraz robić to permanentnie. Należyte biuro księgowe piaseczno zajmuje się doradztwem finansowo – rachunkowym. W największym stopniu kultową usługą przez nie prowadzoną jest właśnie prowadzenie księgowości danej firmy. Niewątpliwie nie jest to ich jedyny obowiązek. Muszą również wystosować poświadczenia dla jednostek nadzorujących pracę danych przedsiębiorstw. Bywa niemniej jednak tak, że menadżer jednostki gospodarczej nie pożąda całorocznej pomocy przy prowadzeniu rachunkowości firmy. Wtenczas może współdziałać tylko w biurem, zlecając mu poszczególne prace, czy również po prostu sprawdzanie, chociażby, wystawianych faktur. To jaki rodzaj współpracy zostanie podjęty zależy tylko i wyłącznie od przedsiębiorcy. Z jednej strony ma prawo on zrzucić z siebie ciężar odpowiedzialności, jakkolwiek z drugiej ma prawo być dumny z porządnej organizacji księgowości w swojej firmie. W każdej firmie zatrudniana jest co najmniej jedna figura absorbująca się księgowością. Do jej obowiązków należy przygotowywanie sprawozdań, zeznań skarbowych, deklaracji rozliczeniowych i wysyłanie tych wszystkich zaświadczeń do wglądu instytucjom sprawującym pieczę nad pieniężnym rozliczaniem się firm, inaczej na przykład do urzędów fiskalnych. To, co kategoryzuje się do obowiązków biur księgowych w wielu przypadkach sprawdza się w praktyce. Taką instytucją spełniająca profesjonalnie swoją rolę jest na przykład biuro rachunkowe. Mamy prawo wybierać z szerokiej gamy oferty przedstawionej nam przez tą jednostkę. Od chwilowego doradztwa poprzez świadczenie stałych usług. Rzecz jasna doradcami w biurze rachunkowym są zawodowcy, z których każdy specjalizuje się w innej dyscyplinie finansów. Stąd możemy liczyć na nadzwyczaj wysoką kompetencję i fachowe przeprowadzenie usług. Jeśli zdecydujemy się na permanentną współpracę z biurem rachunkowym jesteśmy w stanie liczyć na rabaty cen usług oraz na pewnego rodzaju zaufanie, które wobec firmy się w nas wykształci.\nźródło: BRK Finanse\nWspółpraca z biurem księgowym\nWritten by admin on August 23, 2019 in biura rachunkowe - No Comments\nWielokrotnie spotykamy się z zagubieniem w sprawie kapitałów zarówno w życiu osobistym, jak i profesjonalnym. Nieraz nie potrafimy sobie poradzić z prowadzeniem księgowości, lub nawet z wypełnianiem zeznania fiskalnego.\nZ pomocą nadciągają nam wholesale jerseys instytucje, które oczywiście po to pozostały stworzone oraz prowadzą księgowość zarówno przedsiębiorstw, firm, jak oraz osób prywatnych. Takim rodzajem instytucji jest biuro rachunkowe. Świadczy ono naturalnie usługi Lorem na wysokim poziomie dbając przy tym, żeby kontrahentowi pasowała godziwa do nich cena. Biuro posiada wielu wykwalifikowanych konsultantów z różnych dyscyplin. Są nimi na przykład rachunkowość, Hacked czy wholesale jerseys też rozliczanie PIT-ów. Biura księgowe ich zatrudniające powstawały masowo w Polsce od lat dziewięćdziesiątych. Wówczas też doradcy jako fach zostali powołani do tych kwalifikujących się do zaufania globalnego. Biura rachunkowe nie dosyć, że absorbują się finansami korporacji, to jeszcze mogą być reprezentantami petentów na przykład w sądzie. Z reguły świadczą jednakże one usługi z aspektu księgowości, doradztwa podatkowego, kadr oraz płac. Dzisiaj wszystko kręci się wokół pieniądza. Na całym się obraca się ich milionami. W takiej sytuacji, kiedy finanse przerastają co poniektóre korporacje bądź nie mają wolnego czasu na zajmowanie się tego rodzajami kwestiami trzeba skorzystać z porady ekspertów. Oni nie tylko doradzą nam, jak prowadzić księgowość firmy, ale za właściwą opłatą mogą się podjąć tego wyzwania oraz robić to permanentnie. Należyte rachunkowe piaseczno absorbuje się doradztwem finansowo – księgowym. Najbardziej kultową usługą przez nie prowadzoną jest właśnie prowadzenie księgowości danej firmy. Naturalnie nie religijna jest to ich wyjątkowy obowiązek. Muszą również wystosować deklaracje dla jednostek nadzorujących pracę News danych firm. Bywa jednakże tak, że właściciel firmy nie pożąda całorocznej pomocy przy prowadzeniu księgowości korporacji. wholesale MLB jerseys Wówczas może współpracować tylko w biurem, zlecając mu poszczególne prace, czy też najzwyczajniej w świecie sprawdzanie, choćby, wystawianych faktur. To jaki typ współpracy zostanie podjęty zależy tylko oraz wyłącznie od przedsiębiorcy. Z jednej witryny ma prawo on zrzucić z siebie ciężar odpowiedzialności, jednak z drugiej ma prawo być dumny z porządnej organizacji księgowości w swojej firmie. Pomimo, że ludzie w dzisiejszych czasach są oznaczani ludźmi odrodzenia, to nie każdy potrafi robić wszystko. Przede wszystkim jeśli chodzi o Cleveland Browns jerseys rachunkowość. Nie zawsze umiemy samodzielnie rozliczyć zeznania fiskalne, a co dopiero zająć się rachunkowością całej korporacji. Jako, że właściwie nikogo nie stać na pomyłki przy wypełnianiu PIT-ów jesteśmy w stanie skorzystać z konsultingu biur zaprzątających się profesjonalnie dyscypliną finansów. Biuro rachunkowe oprócz prowadzenia ksiąg rozchodu i przychodu firmy gwarantuje nam ciągłą gotowość przy doradztwie walutowym. Ma prawo to robić permanentnie bądź też tylko kiedy zachodzi taka potrzeba. To już zależy od właściciela jednostki gospodarczej. Oczywiście biuro rachunkowe nie prowadzi takich usług za darmo. Pobiera za to opłaty, z reguły nie są one zanadto wygórowane. Rozpoczęcie takiej współpracy jest wielkim odciążeniem dla prowadzącego firmę. A może się ona okazać czymś, czego naturalnie nam brakowało oraz rozpocząć stałą kooperację. Zatrudnienie więc doradcy z biura rachunkowego jest wobec tego porządnym posunięciem, z którego będziemy usatysfakcjonowani.


Co trzeba zrobić, by uratować Polski Ład? Debata ekspertów z udziałem mec. Jarosiewicza – Kancelaria Wódkiewicz Sosnowski\nPolski Ład to największa rewolucja podatkowo-księgowo-kadrowa od ponad trzech dekad. 700 stron ustawy, ponad 800 zmian od stycznia i… wiele zmian jeszcze przed pracodawcami i pracownikami. Polska Fundacja Przedsiębiorczości, Bank Santadner oraz Santander Faktoring zorganizowali kolejne szkolenie w ramach cyklu „Biznes Nowej Ery”. Podczas godzinnego spotkania z ekspertami dyskutowano o najbardziej emocjonujących aspektach Polskiego Ładu. Spotkanie było transmitowane online. Nie brakowało również pytań – czasem bardzo szczegółowych – od zainteresowanych tematem przedsiębiorców czy osób fizycznych. Nie jest wykluczone, że podobne szkolenia będą jeszcze organizowane, bo zainteresowanie Polskim Ładem wciąż jest gigantyczne.\nW spotkaniu w ramach cyklu „Biznes Nowej Ery” wzięli udział: Beata Kuśmierek (doradca gospodarczy), Marta Dziennik (doradca podatkowy) oraz nasz przedstawiciel mec. Marek Jarosiewicz (adwokat w kancelarii Wódkiewicz & Sosnowski). Wydarzenie poprowadził Michał Kaczmarek.\nJak mówili eksperci Polski Ład to system, który kompleksowo zmienia funkcjonowanie wielu firm. Ostatnie miesiące przynoszą czas bardzo trudnych decyzji dotyczących np. wyboru sposobu opodatkowania czy decyzji odnośnie ulgi dla klasy średniej. Eksperci radzili przedsiębiorcom, by podejmowanie decyzji obejmowało aspekty nie tylko działania firmy, ale i ich życia osobistego.\n– Całokształt przepisów tak naprawdę cały czas się zmienia i do mnie bardzo często trafiają klienci, którzy mają w głowie decyzje odnośnie Polskiego Ładu, ale proszą o poradę i takie upewnienie, że decyzja jest dobra. Co ja mogę powiedzieć? Niestety, że nie wiem. Nie wiemy czego może się spodziewać, są składane bardzo nieprecyzyjne deklaracje i przedsiębiorcom trudno jest podejmować decyzje. Należy zwracać uwagę na aspekty finansowe, na składki finansowe, ale i na zabezpieczenie majątku, co będzie się przekładać na zabezpieczenie całej działalności gospodarczej. Nerwowość wokół Polskiego Ładu spowodowała, że pewne aspekty nie zostały uregulowane – mówi mec. Marek Jarosiewicz.\n– Zdarza się tak, że przedsiębiorca siada w jednej Sali z księgowym, doradcą gospodarczym i prawnikiem i tak w szerszym gronie omawiamy strategię danego podmiotu na Polski Ład. To dobre rozwiązanie i szansa na wybór optymalnego sposobu rozliczenia przedsiębiorców. Moim zadaniem jest skoncentrowanie się na aspektach prawnych zmian, które czekają przedsiębiorcę. Jeżeli zmieni on firmę działalności, podpisze nowe umowy, zerwie stare porozumienia, to wszystko to ma wpływ na to jak przedsiębiorca będzie się rozliczać i jak będzie funkcjonować. W ostatnie pól roku znacząco wzrosła ilość umów o rozdzielczości majątkowej. Takie działania mające na celu zabezpieczenie majątku przedsiębiorców miały miejsce, co oznacza, że przedsiębiorcy są świadomi skomplikowania Polskiego Ładu – mówi mec. Marek Jarosiewicz. Jak dodał adwokat z kancelarii Wódkiewicz & Sosnowski w przypadku Polskiego Ładu biznes często przechodzi „od ogółu do szczegółu”, czyli najpierw omawiane są zagadnienia bardzo ogólne jak składka zdrowotna czy ulga dla klasy średniej, by później pytać ekspertów o sprawy dotyczące indywidualnego funkcjonowania firmy.\nZapraszamy do zobaczenia całej debaty. Jest ona dostępna w mediach społecznościowych Polskiej Fundacji Przedsiębiorczości oraz portalu wSzczecinie.pl oraz na platformie szkoleniowej PFP.\n19 lutego 2022 /Autor Kancelaria\nWciąż nie ma odpowiedniej ustawy, która zabezpiecza osoby, które zachorowały... Ustawa o pracy zdalnej – czy przyniesie pozytywne zmiany?


Żona Tony'ego Fergusona wydała oświadczenie w sprawie wniosku o zakaz zbliżania się męża - Lowking.pl\nHome / UFC / Żona Tony’ego Fergusona wydała oświadczenie w sprawie wniosku o zakaz zbliżania się męża\nŻona Tony’ego Fergusona wydała oświadczenie w sprawie wniosku o zakaz zbliżania się męża\nCristina Ferguson w krótkim oświadczeniu zapewniła, że Tony jest dobrym mężem i ojcem, ale potrzebuje pomocy.\nWczoraj gruchnęły doniesienia o wniosku o zakaz zbliżania się, jaki do sądu złożyła żona Tony’ego Fergusona, Cristina, motywując go przemocą domową.\nByły tymczasowy mistrz UFC miał między innymi polewać ją święconą wodą, demolować dom, wierzyć, że ktoś wszył mu w nogę czip komputerowy. Od stycznia 2018 roku policja interweniowała w domu Fergusonów pięciokrotnie.\nJak natomiast informuje dzisiaj ESPN.com, wniosek ten dotyczy czasowego zakazu zbliżania się – i został przez sąd zaakceptowany. Nie oznacza jednocześnie, że El Cucuy jest czemukolwiek winny.\nWszystko rozstrzygnie się 5 kwietnia, bo na ten dzień ustalono przesłuchanie, podczas którego sąd zdecyduje, czy obowiązujący od środy tymczasowy zakaz zbliżania się Fergusona do żony i syna zostanie zamieniony na stały zakaz.\nCristina Ferguson wydała też krótkie oświadczenie dla ESPN.com.\nTony Ferguson jest dobrym mężem i dobrym ojcem dla naszego syna. Obecne postępowanie sądowe jest częścią procesu mającego na celu zadbanie o to, aby Tony otrzymał niezbędną pomoc i nadal był najlepszym sobą oraz realizował swoją pasję i karierę jako mistrz UFC.\nSzczerze doceniamy wszystkie dobre słowa i mamy nadzieję, że nasza prywatność zostanie uszanowana.\nGłos w temacie zabrał też w kilku tajemniczych i nie do końca zrozumiałych wpisach w mediach społecznościowych El Cucuy.\nW jednym z nich, szybko usuniętym, napisał:\nNie traćcie wiary i idziemy naprzód, ekipo. Zostałem nazwany małą pizdą przez kogoś mi bliskiego. Nie będziemy podawać nazwisk, ale nigdy nie będę kimś takim. Jak mówiłem, nazywam się Tony i lepiej uwierzcie mi, gdy mówię, że nigdy nie zostawię tego w rękach sędziów.\n← Previous Story Michał Oleksiejczuk wchodzi na zastępstwo podczas gali UFC on ESPN+ 7 w Petersburgu\nNext Story → Ceremonia ważenia przed UFC Londyn – transmisja na żywo od 19:00 (VIDEO)


Wall'e - jedynie 10,00 zł w matras.pl\nJest XIX wiek. Mały robot WALL.E sprząta zniszczoną, zaśmieconą i opuszczoną przez ludzi Ziemię. Tymczasem ludzkość wiedzie gnuśny żywot na luksusowych galaktycznych liniowcach. Pewnego dnia WALL.E znajduje delikatny zielony pęd - pierwszy ślad odradzającego się życia. W tym samym czasie na Ziemi ląduje statek kosmiczny, którym przybywa ze specjalną misją robot EWA. Wkrótce okazuje się, że roboty nie tylko wykonują zaprogramowane zadania, ale także mają duszę i potrafią kochać ... Czy uda im się przekonać ludzi, by powrócili na swoją planetę? Czytaj dalej >> << Zwiń


BORDER DEKORACYJNY brytyjskiego producenta ARTHOUSE z kolekcji IMAGINE FUN 2. Doskonała propozycja do stworzenia tematycznego pokoju dziecka. Prawdziwy gąszcz egzotycznych roślin stanowi schronenie dla wielu gatunków ptaków i zwierząt. Dzięki tej tapecie stworzysz pokój, który będzie spełnieniem marzeń każdego miłośnika przygód i podróży. Produkt ma zupełnie gładkie i matowe wykończenie. Border o wysokości 53cm i długości 10m. Załączone zdjęcia dobrze oddają rzeczywisty wygląd i kolorystykę.\nTapetę IMAGINE FUN 2 696300 znajdziesz w kategoriach: dziecięce, papierowe, roślinno kwiatowe, drzewa,


Matka Puchatka – blog Marzeny Gaczoł: "Tami z krainy pięknych koni. Tom III. Magiczna Kapadoclandia" R. Klamerus [pod patronatem medialnym Matki Puchatki]\nMoi Drodzy, jest mi Was bardzo miło poinformować, że objęłam patronatem medialnym powieść dla dzieci pt. Tami z krainy pieknych koni. Tom III. Magiczna Kapadoclandia autorstwa Renaty Klamerus. To dla mnie ważne, ponieważ poprzednie części sprawiły mi i córce ogromną radochę. To jedna z tych historii, które zajmują w naszym życiu ważne miejsce, ponieważ powieść jest wyjątkowym połączeniem tradycyjnej baśni ze światem techniki – a tego wcześniej nie znałyśmy – to baśń współczesna, aktualna, która jednak nie traci na wartości. To również wyjątkowa dla nas opowieść, gdyż spędziłyśmy przy lekturze sporo czasu, ale nie odpuściłyśmy – po prostu Ewcia musiała wysłuchać tej historii od początku do końca.\n(...) gdyby nie cierpienie, nie wiedzielibyśmy, co to radość. Cierpienie jest nieodłącznym elementem życia.\nTami z krainy pięknych koni. Tom III. Magiczna Kapadoclandia to opowieść, która wciągnie sześciolatka, ale też zabierze w niezwykłą podróż starsze dzieciaki. Co więcej, dorośli również nie będą się nudzić podczas lektury, ale będą mieli okazję zanurzyć się w pełnej niezwykłości opowieści, w której wszystko, ale to absolutnie wszystko może się zdarzyć.\nJeszcze w tym tygodniu pojawi się konkurs – do wygrania aż trzy egzemplarze Tami... Warto powalczyć o tę książeczkę. Poza tym już teraz możecie kupić ją na stronie => wydawnictwa Novae Res <=, a dodatkowo zachęcam Was do buszowania wśród pozostałych patronów – sama jestem ciekawa, jak odebrali najnowsze przygody Tamary Suremalk!\nPlanujecie wyprawę do Kapadoclandii?


Fajne opcje na imprezy firmowe | Concerten.Grote.Kerk.Harlingen.\nFajne opcje na imprezy firmowe\nSun, 10/17/2021 - 07:03 | addmean\nKiedy dla firmy jest organizowana impreza wtedy dobrze zapytać ludzi, którzy organizują taką imprezę, jakie atrakcje przewidzieli dla uczestników. Jasne jest, że można zrobić tak, że po prostu pojedzie się na firmową imprezę do hotelu, gdzie jest SPA i to będzie cała atrakcja.\nAle może być również tak, że pojedziemy z ludźmi z firmy za miasto będziemy mieć dobry hotel i trzeba będzie organizować jakieś rozrywki. Wtedy dobrze poszukać firmę, która ma w ofercie organizację eventów firmowych, a co za tym idzie zorganizuje atrakcje. Bo atrakcje na eventy firmowe to bardzo ciekawa branża. Możemy wziąć pod uwagę dmuchaną ściankę wspinaczkową, można wziąć pod uwagę karaoke lub zrobić kino pod chmurką. Jeśli rzecz się dzieje nad zbiornikiem wodnym to możemy wziąć pod uwagę pływanie (nauka pływania kraków) na kajakach, czy rowerach wodnych. Ognisko i grill zawsze będą na plus. (Zwiedzanie Wrocławia meleksami) Dodatkowo możemy pomyśleć o różnych grach zespołowych.\nPodoba Ci się tego rodzaju wpis? Jeżeli tak, to nim wyłączysz komputer, kliknij najpierw ten link - ta witryna (https://www.f2seeds.pl/pl/c/THC-0.2/421) także z pewnością przypadnie Ci do gustu!\nWszystko po to żeby ludzie dobrze się bawili i nie myśleli o pracy. Ale to wszystko ktoś musi zorganizować, z tego powodu powinniśmy zapłacić takiej firmie za organizację wszystkiego, żeby samemu, kiedy jesteśmy szefem również można było odpocząć.\nJeżeli słyszymy hasło impreza firmowa to często wydaje nam się, że będzie to niezbyt ciekawa impreza. Tymczasem, jeśli zostaną ogarnięte atrakcje na eventy firmowe to na 100% pracownicy będą zaskoczeni bardzo pozytywnie i zupełnie inaczej będą podchodzić nie tylko do samych eventów firmowych, ale też do pracy w konkretnej firmie. Powinniśmy też pamiętać, że różne atrakcje będą sprawdzały się na imprezach firmowych z przedsiębiorstwami, z którymi nawiązaliśmy współpracę. Sztampa w obecnych czasach nie jest niewłaściwa. Warto wybrać jazdę konną albo na strzelanie z łuku.\nPowinniśmy oczywiście wcześniej powiedzieć uczestnikom, że poza bankietem będzie również zabawa na zewnątrz, by nikt nie czuł się niekomfortowo z powodu nieodpowiednio dobranego stroju. (Jakie atrakcje we Wrocławiu warto zobaczyć?) A wielość i typ atrakcji jest zależny oczywiście od tego, co wymyśliła firma, którą zatrudnimy do zorganizowania eventu i od tego w sumie, na co tym ludziom pozwolimy, bo poddają oni konsultacji ze zleceniodawcą to, co chcą zorganizować. Firma, która owe eventy próbuje dopasować atrakcje do profilu firmy. Jeżeli organizuje coś dla osób pracujących w branży sportowej, to może postawić na bardziej odważne rozrywki, a dla firmy, która zatrudniła ludzi 60 plus, tworzy całkiem inny typ atrakcji. Wszystko, po to by faktycznie firmowa impreza była dobrze zapamiętana.


Tenis. WTA Acapulco: awans Heather Watson. Renata Zarazua, Xiyu Wang i Leylah Fernandez po raz pierwszy w półfinale - Sport WP SportoweFakty\nHeather Watson pokonała Christinę McHale w ćwierćfinale turnieju WTA International w Acapulco. Po raz pierwszy w półfinale zagrają Renata Zarazua oraz dwie nastolatki, Xiyu Wang i Leylah Fernandez.\nŁukasz Iwanek 28 Lutego 2020, 09:31\nPAP/EPA / DAVID GUZMAN / Na zdjęciu: Heather Watson\nHeather Watson (WTA 69) ma za sobą drugi trzysetowy mecz w Acapulco. W I rundzie skruszyła opór Coco Vandeweghe. W ćwierćfinale wygrała 6:3, 1:6, 6:6 z Christiną McHale (WTA 86). W ciągu godziny i 52 minut Brytyjka zdobyła 34 z 45 punktów przy swoim pierwszym podaniu. Wykorzystała cztery z ośmiu break pointów i poprawiła na 2-3 bilans spotkań z Amerykanką.\nWatson i McHale po raz drugi spotkały się w Acapulco. W 2016 roku zwyciężyła Amerykanka w tie breaku trzeciego seta. Kolejną rywalką Brytyjki będzie urodzona w 2001 roku Xiyu Wang (WTA 127), która w starciu Chinek pokonała 6:2, 6:2 Lin Zhu (WTA 77) i awansowała do pierwszego półfinału. W ciągu 61 minut nastolatka zgarnęła 26 z 31 punktów przy swoim pierwszym podaniu. Odparła trzy break pointy i uzyskała cztery przełamania.\nRenata Zarazua (WTA 270) zwyciężyła 6:2, 3:6, 6:2 Tamara Zidansek (WTA 74). W trwającym godzinę i 44 minuty spotkaniu reprezentantka gospodarzy zamieniła na przełamanie pięć z ośmiu szans. Do półfinału turnieju WTA awansowała jako pierwsza Meksykanka od 1993 roku (Angelica Gavaldon w San Juan).\n- Jestem bardzo szczęśliwa. Myślę, że kibice bardzo mi pomagają w każdym meczu. Nie spodziewałam się takiego występu, więc po prostu żyję snem w tym tygodniu - cytuje Zarazuę wtatennis.com. Meksykanka turniej rozpoczęła od wyeliminowania Sloane Stephens.\nKolejną rywalką reprezentantki gospodarzy będzie 17-letnia Leylah Annie Fernandez (WTA 190), która również doszła do pierwszego półfinału. Kanadyjka wróciła z 0:2 w pierwszym secie i wygrała 6:3, 7:5 z Anastazją Potapową (WTA 97). W ciągu 93 minut tenisistka z Montrealu wywalczyła 34 z 45 punktów przy swoim pierwszym podaniu i wykorzystała cztery z siedmiu break pointów.\n- Szczerze mówiąc, brak mi słów. Jestem pełna emocji, bardzo szczęśliwa i podekscytowana. Jestem dumna z siebie i z tego, w jaki sposób walczyłam. Nie było łatwo, bo Anastazja jest świetną tenisistką. Nastawiałam się na bitwę i tak właśnie było. Bardzo się cieszę, że udało mi się przez nią przejść - mówiła Fernandez.\nćwierćfinał runda gry pojedynczej:\nHeather Watson (Wielka Brytania, 7) - Christina McHale (USA) 6:3, 1:6, 6:1\nXiyu Wang (Chiny, Q) - Lin Zhu (Chiny, 6) 6:2, 6:2\nLeylah Fernandez (Kanada, Q) - Anastazja Potapowa (Rosja) 6:3, 7:5\nRenata Zarazua (Meksyk, WC) - Tamara Zidansek (Słowenia) 6:2, 3:6, 6:2\nWTA Doha: Swietłana Kuzniecowa w półfinale po zwycięstwie nad Belindą Bencić. Trudna przeprawa Aryny Sabalenki\nChallenger Pau: Jerzy Janowicz nie zwalnia tempa. Polak awansował do ćwierćfinału\nCzy Heather Watson awansuje do finału turnieju WTA w Acapulco?\nMeksyk Acapulco WTA Tenis WTA Acapulco Heather Watson Christina McHale Lin Zhu Tamara Zidansek Renata Zarazua Anastazja Potapowa Xiyu Wang Leylah Fernandez


Bitwa o Afsluitdijk – Wikipedia, wolna encyklopedia\nBitwa o Afsluitdijk (12–14 maja 1940) – nieudana próba zajęcia wału Afsluitdijk przez Wehrmacht podczas II wojny światowej. Gdyby Niemcy przejęli wał, mogliby w łatwy sposób zająć północną Holandię. Wojska holenderskie dowodzone były przez Christiaana Boersa, siły niemieckie natomiast – przez Kurta Feldta.\n— II wojna światowa, front zachodni, cześć kampanii holenderskiej —\nJedna z kazamat\nCzas 12 maja 1940 - 14 maja 1940\nIII Rzesza Holandia\nKurt Feldt Christiaan Boers\nokoło 500 żołnierzy\n69 samoloty 230 żołnierzy\nponad 25 rannych\n4 samoloty 1 żołnierz\n2 cywili zabitych\n10 cywili rannych\n53,07417°N 5,33694°E/53,074167 5,336944\n1 Fortyfikacje i przygotowania\nFortyfikacje i przygotowaniaEdytuj\nNiemcy zaatakowały Holandię 10 maja w ramach części planu Fall Gelb. Wehrmacht szybko złamał dwie linie obrony: O-line i Q-line, zbudowanych do obrony północnych prowincji.\nNiemiecka 1 Dywizja Kawalerii (później przekształcona w 24 Dywizję Pancerną) miała przełamać ostatnią holenderską linię koło Afsluitdijk (wonsline) 12 maja i przygotować się do ataku na ostatnie dwie linie schronów bojowych i kazamat Fortu Kornwerderzand (nazwanego od nazwy wioski niedaleko wału). Wschodnia linia broniła kierunku wschodniego, natomiast zachodnia broniła tyłów. W sumie na dwóch liniach zbudowano 17 kazamatów. Kazamaty zostały zaprojektowane aby wytrzymać trafienie pocisku o kalibrze 210 mm (ogień pośredni), a niektóre mogły nawet wytrzymać trafienie pociskiem o kalibrze 280 mm (ogień pośredni). Trzy główne kazamaty miały 3 metry zbrojonego betonu. Obsługa dwóch ostatnich linii obrony obsadzona była około 230 żołnierzami, 21 CKMami Schwarzlose, 3 działami 50 mm i 3 działami okrętowymi. Na drugim końcu wału obrona była podobna.\nNa początku maja 1940 dwa plutony piechoty (około 70 ludzi) zostały rozmieszczone na końcu wału, aby zapobiec niemieckiemu desantowi, który okrążyłby obie części fortyfikacji. Niemcy szybko dowiedzieli się o plutonach i 7 myśliwców ostrzelało holenderskie pozycje. Jeden żołnierz i dwóch cywili zginęło, a 10 zostało rannych. Po ataku Holendrzy zostali wycofani do Kornwerderzand.\nDo 12 maja Niemcy nie próbowali zająć fortu. Jednak pod wieczór 12 maja wysłano trzech żołnierzy do sprawdzenia czy fort został opuszczony. Zostali zauważeni i ostrzelani karabinami maszynowymi. Dwóch Niemców zginęło jednak trzeci zdołał uciec. Niemcy postanowili zdobyć twierdzę. Planowali rozpocząć od uderzenia Luftwaffe, a następnie prowadzić ostrzał artyleryjski, po którym mieli wysłać 500 żołnierzy.\nJednak Niemcy nie wiedzieli o trzech działach przeciwlotniczych kalibru 20 mm i o czterech ciężkich karabinach przeciwlotniczych przybyłych w nocy z Kornwerderzand. Następnego dnia, piloci którzy wcześniej latali nad fortem dostali się pod ostrzał. Niemcy wysłali 62 bombowce do zbombardowania fortu. Bombowce uderzyły w pięciu falach. W czasie bombardowania Holendrzy zdołali zestrzelić 4 bombowce, które wpadły do morza. Po bombardowaniu, nastąpił ciężki ostrzał artyleryjski, ale nie spowodowało to większych zniszczeń.\nNiemcy po przerwaniu bombardowania natychmiast uderzyli na dolną część wału. Kapitan Boers czekał aż Niemcy podejdą na odległość 800 metrów, następnie nakazał ich ostrzelać, utrudniając Niemcom odwrót. Większość żołnierzy holenderskich zdołała się ukryć przed uderzeniem Niemców. Niemcy byli pod nieustannym ostrzałem przez 80 minut. Kiedy Boers rozkazał przerwać ostrzeliwanie resztka Niemców wycofała się. Atak niemiecki nie udał się. Podczas nocy Boers rozkazał oświetlić twierdzę pochodniami, żeby nie zostać zaskoczonym atakiem.\nWczesnym rankiem Niemcy kolejny raz ostrzelali twierdzę ciężką artylerią, lecz w nocy Holendrzy wezwali kanonierkę „Maurits Johan van Nassau”, która była wyposażona w trzy działa kalibru 150 mm. Kanonierka ustawiła się na Morzu Wattowym około 11 mil morskich od niemieckich pozycji. Ogniem kanonierki kierowano przez twierdzę do Dowództwa Marynarki Wojennej w holenderskim mieście Den Helder, który przekazywał uwagi telegrafami do kanonierki. Ostrzał kanonierki spowodował zaprzestanie niemieckiego ostrzału (po jego godzinie dowódca niemiecki wydał rozkaz o zaprzestaniu ostrzału fortu). Generała Feldta zaskoczył ostrzał, gdyż nie wiedział o obecności jakiejkolwiek artylerii holenderskiej na tym obszarze.\nLokalna ludność mówiła, że zginęły setki Niemców, a na wale było pełno ciał. Niemiecki raport mówi, że 12 maja zginęło 2 żołnierzy, a 13 maja 5 żołnierzy. Oficjalnie rannych zostało 25 żołnierzy. Holendrzy stracili 1 żołnierza podczas pierwszego ataku Luftwaffe. Podczas bombardowania dwóch żołnierzy z załogi działa przeciwlotniczego zostało rannych.\nTwierdza została w rękach holenderskich do kapitulacji Holandii 15 maja. Boers powiedział swoim żołnierzom, że walczyli jak lwy, ale w innych częściach kraju wojska zostały pokonane. Boers osobiście podpisał kapitulację.\nOstatnio edytowano 15 lis 2019 o 20:40


Królestwo Keronii: A imię ich zapomnienie: Zwiastun Przewodnik\nA imię ich zapomnienie: Zwiastun Silva\nNiebo nad Królewcem płakało.\nCiemne, masywne chmury zakrywające błękit, przysparzające wrażenia, że wszystko zaraz z łoskotem runie na ziemię, grzmiały i mieniły się od powarkiwań; jakby gdzieś tam w górze, ponad kłębowiskiem chmur, kryły się smoki. Wiatr targał korony drzew, a liście szemrały niespokojnie. Natarczywe\nszepty, złowieszcze szumy, jakby las niezadowolony z ulewnego deszczu, wygłaszał swoje smutki. Bo woda podmywała korzenie, zalewała zwierzęce norki, a i pomruki w chmurach zbliżały się coraz bardziej. Grzmoty i pioruny zwiastowały pożary; w lesie zbyt dużo suchych pni się ostało, a i\ntrawa wyschnięta. Zamilkły trele ptaków i tylko trzaskanie kruchych gałązek wtórowało wyciu wiatru.\nBezpański pies czmychnął pod rozklekotany wóz, chowając się przed deszczem. Opustoszały targ wyglądał jak wymarły; puste kramy, porzucone podgniłe owoce i woda, wdzierająca się wszędzie, tworząca w nierównościach kałuże. Deszcz zmył nie tylko pył i kurz, ale także ludzi; kupcy jeszcze nim rozpadało się na dobre, czmychnęli do swoich domów, a ci, co przybyli z daleka, skryli się w pobliskich karczmach, chcąc przeczekać.\nDeszcz szumiał, ale siedzącemu na schodku Brzeszczotowi to nie przeszkadzało; krasnoludzka karczma zamknięta na cztery spusty, bo Lofar wielkie porządki zrobić chciał, była dziwnie cicha. Jakby wymarła, opustoszona, taka nieswoja i obca. Cisza nie pasowała do tego miejsca, gdzie zawsze hałas był, gwary i krzyki przecinały się nawzajem. Darrusowi to odpowiadało, mógł wsłuchać się w szumiący wiatr, w krople spadające na ziemię; czuć wyraźniej chłodną wodę spływającą po jego ciele i chociaż zaczerwienione policzki zziębły szelest liści koił przyjemnie.\nhuknęło i nie był to grom, czy wiatr. Tylne drzwi prowadzące na zaplecze\notworzyły się gwałtownie, naprawdę mało brakowało, by wyleciały z zawiasów i\nuderzyły o ścianę. Na progu, niczym powracający z wojennej wyprawy wojownik,\nstał Lofar. Krasnolud podciągnął opadające portki i poprawił szelki; kamizelka\nw kolorową kratę wisiała na nim przekrzywiona, jakby niedopasowana. Długa broda\nkoloru ciemnej marchewki spleciona w warkocz, wymagała ponownego związania; tak\nsamo jak rozczochrane włosy, w których zaplątały się pajęczyny i liście. W\ndłoni ściskał patelnię, jak przystało na Tego, Kto Zabija Patelnią.\n- Dar! -\nkrasnolud zaklął paskudnie w swoim języku i rzucił w najemnika patelnią. Ciężką\npatelnią. Jednak półelf zdążył osłonić głowę ramionami, odbijając narzędzie\nzbrodni na bok, dostając rączką w bark; patelnia upadła z głuchym trzaskiem w\nkałuży, niczym porzucona zabawka. - Oszalałeś? Co\nty wyprawiasz?! - w jednej chwili półelf\npoderwał się, krzywiąc nieznacznie i uciekł na kilka kroków od krasnoluda, z\ndala od niebezpieczeństwa. Ścierając z zaczerwienionej twarzy krople deszczu i\nniesforne włosy, które przylepiły się do skóry, zerknął nieprzychylnie na\nwłaściciela karczmy. A Szept, wredna Długoucha, pewnie powiedziałaby, że\npatelnia ucierpiała najbardziej, bo w zakutą głowę trafiła. - Na cycki\nGazuli! Wracaj tutaj, albo rzucę butem! - krasnolud tupnął nogą - Ja bym cię\nchętnie… - był gorszy od Midara; ten ukochał sobie pełen kufel i czasem tylko,\nprzez przypadek, komuś krzywdę zrobił. Lofar zaś myślał tylko o zaspakajaniu\nmiłosnych potrzeb, umiłował sobie kokietowanie mężczyzn, kobiet, nie bacząc na\npłeć, ani też rasę. Jednak kiedy raz da mu się do zrozumienia, że nie jest się\nzainteresowanym, okazuje się, że krasnolud potrafi być całkiem dobrym kompanem.\nOdnalezienie w nim cech niewinnych i pozytywnych zdaje się być niemożliwością,\nale kiedy spod gruzu odgrzebie się drobne perełki lepszej strony lofarowego\nwnętrza, nie można wyjść ze zdziwienia. Człowiek od razu się zastanawiał kto i,\nbogowie niejedyni, jakim cudem pogodził dwie całkiem różne połówki krasnoluda.\n- Znaczy na deszczu zostawił, byś zmókł i zachorował, co bym mógł cię maścią\nleczniczą smarować po ciałku z nieskrywaną przyjemnością, ale chodź tu!\n- Wkładaj buta!\n- Brzeszczot nie ruszył się z miejsca, nawet nie drgnął. Wolał nie podchodzić\ndo krasnoluda właśnie zabierającego się za ściągnięcie kolejnego przedmiotu,\nktórego użyłby jako broni; jego czuły węch wychwycił bowiem tę charakterystyczną\nnutę, która woń deszczu zakłóciła. - Mógłbym go\njako zaklęcia obezwładniającego użyć, albo… Za plecami\nkrasnoluda, wewnątrz karczmy, coś trzasnęło. Darrus nie musiał się skupić, by\nwiedzieć, że to gliniany kufel spadł na kamienną podłogę, roztrzaskując się w\ndrobne kawałki. Jego uszy złowiły także szuranie, jakby ktoś coś po podłodze\nciągnął. Sapanie przypominające westchnienie konającego mieszało się z gulgocącym\ndźwiękiem, który nic konkretnego nie przypominał. Poprzez deszcz, zapach mokrej\nziemi i smród do połowy schowanych krasnoludzkich stóp, przebijała się woń…\nZalatywało rozkładającymi się zwłokami, opuchniętymi i niezgrabnymi, którymi\npożywiały się robaki; gazami wydzielanymi z obumarłych organów i ziemią, w\nktórej spoczęły. Poprzez zgniliznę czuć było popiół i ten charakterystyczny\nzapaszek towarzyszący spalonemu, ludzkiemu ciału, które strawił ogień. A woń\nmagii, ledwo wyczuwalna i tak subtelna, że niemal podobna do cynamonu, nic\ndobrego nie wróżyła. Fetor śmierci. Woń magii. Zapach kojarzący się z\npodziemiami, wilgocią i pleśnią.\n- Lofar, ktoś do\nkarczmy ci się włamuje.\nzerknął na przyjaciela, najwyraźniej sądząc, że najemnik chce zwrócić jego\nuwagę na coś innego, lecz kiedy na podłogę upadł kolejny gliniany przedmiot,\njednocześnie wiedząc, że karczma jest zamknięta na wszystkie zamki, Lofar zamarł.\nW jednej chwili wyciągnął zza paska kolejną patelnię, widać był przygotowany na\nodmowy Darrusa, i wskoczył do środka swojego przybytku, krzycząc: - Akh sartos oen dûrgrimst! - Za nim\nwpadł najemnik. Trochę później, przez co nie dane mu było obserwowanie, jak krasnolud\nląduje twardo na stopach i w bojowej pozie rozgląda się po sali, by w chwilę\npóźniej wycelować patelnię w stojącego na środku nieproszonego gościa. - Na pohybel skurwysynom! Gadaj,\nniezrozumiałe charczenie, przyprawiające Darrusa o ciarki i nieprzyjemne\nuczucie, ot dziwne wrażenie, że coś jest bardzo nie tak. Już sam fakt, że\npowywracano stoliki i krzesła, że stłuczone naczynia walają się po kamiennej\npodłodze, a fetor rozkładu jest jeszcze mocniejszy sprawiał, że najemnik\nsięgnął po sztylet ukryty w cholewie buta. Kiedy zaś włamywacz wyszedł z\ncienia, półelf gwizdnął, a Lofar zaklął szpetnie. Trup. W\nkarczmie stał trup. I nie było w związku z tym żadnych wątpliwości. Człowiek\nzobaczy i od razu wie, że ma przed sobą kogoś, kto powinien spoczywać w dole w\nziemi. I to od kilku dni, sądząc po zapaszku i ogólnym stanie. Kto mógł\nwyciągnąć martwiaka z mogiły? Praktycznie każdy, kto znał się na magii i wiedział,\njakie zaklęcie spleść, by martwe palce przebiły miękką ziemię, jeszcze nie\nuleżaną, a nogi wydostały ciało na powierzchnię. Komu zależałoby, aby włamać\nsię do karczmy? Też znalazłoby się kilku potencjalnych rabusiów, ale na bogów\nniejedynych, kto przy zdrowych zmysłach wysyła umarłego, aby oskubać krasnoluda\nSinodzioby. - Witaj, tar'hur.\nMieszana krwi - przez opuchnięte wargi ożywieńca wydobył się mocny, zupełnie nie\npasujący do zwłok, basowy głos, który sprawił, że Brzeszczot zaklął w myślach.\nRyld Sinodzioby - połączenie mrocznego elfa i nekromanty. Mroku i śmierci.\nWyznawcy kultu Nazary: bogini cieni, pani mroku, orędowniczki chaosu, córy\nognia i jej bliźniaczej siostry Hazary: opiekunki duchów, siostry umarłych,\nmatki trupów, ożywieńców, patronki gnijących zwłok. Darrus dobrze\npamiętał ostatnie spotkanie z elfem. I to, co wtedy czuł. I jak go zapamiętał,\nbo już wtedy wiedział, że nasienie mroku całym sobą reprezentuje idee mrocznych\nelfów; jego ciało, blade i jasne niczym mleko, odwykło od światła słonecznego,\ndlatego nosił płaszcz. Ciągłe\nprzebywanie w ciemnościach podziemnych tuneli i miast, gdzie elfy po wygnaniu\nprzez inne rasy się skryły, uczyniło ich skórę podatną na oparzenia, a oczy\nwrażliwe na dzienne światło. Chociaż w blasku dnia ich zmyły słabną, w\nciemnościach nocy i zakamarków nie mają sobie równych; szybkie, zwinne, widzące\nlepiej niż koty, mroczne elfy przemykając wśród cieni. Ich skłonności do\nczarnej, zakazanej magii owiane są legendami. Ale elfy te nie wzbraniają się\nprzed używaniem zaklęć mroku, czarów ciemności, chcąc poznać ich jak najwięcej.\nPrzejawiają wręcz wrodzoną, naturalną skłonność do ciemności, chociaż mroczne\nelfy jak ich bracia i siostry żyjący w zgodzie z naturą, urodziły się na\npowierzchni, wśród drzew. Błękitne w błękicie oczy Sinodziobego są czujne i\nlekko skośne; odcień swój, a raczej brak jasnych białek zawdzięczają magii,\nktórą przesycone jest ciało Rylda. A Ryld nie jest tylko mrocznym elfem. To\ntakże nekromanta dosiadający nieumarłego, ożywionego ogiera. Jego kościany\nkostur owiany jest legendami. Jedna z nich mówi, że grzechoczące przy czubku\nkostki to trofea i wygrzebane z mogił artefakty. Inni powiadają, że sam Ryld\njest ożywieńcem, ale to głupcy, którzy nie znają nawet części prawdy. Opętany\nchęciami zwiększenia swoich magicznych umiejętności, pragnący przyzywać coraz\nwięcej umarłych, zaklinać dusze i kontrolować szkielety, Sinodzioby dąży do\nwyznaczonych sobie celów. Zabija więcej, eksperymentuje bardziej, bezcześci\nzwłoki coraz częściej. Nie ma dla niego świętości. Każdy środek do osiągnięcia\ncelu jest dobry. Ku chwale Nazary i Hazary. Od handlarzy\ninformacji Darrus dowiedział się wiele o spotkanym przypadkowo mrocznym elfie.\nUsłyszał dość, by dostrzec w nim nie byle jakiego przeciwnika. I chociaż w\nkarczmie Ryld nie pojawił się osobiście, w powietrzu czuć było napięcie i\nstrzelające iskry mocy podobne do tych, które pamiętał najemnik. - Wydajesz się\nzdziwiony. Sądziłeś, że można mnie okłamać i uciec? - Widać mnie się to udało - skupiając się na\notoczeniu, najemnik starał się zlokalizować nekromantę. Pewniej by się czuł,\ngdyby wiedział, gdzie mroczny elf przebywa. Niewiedza była… denerwująca i uciążliwa.\npotrafisz, szukaj mnie poza miastem - w szemrzącym głosie słychać było wyzwanie;\njak gdyby chęć sprawdzenia, na co stać półelfa i ile potrafi. - Spróbuj. -\nCelowe wywiedzenie Brzeszczota przerwał krasnolud. Widząc jak niezgrabny\numarlak dewastuje mu kolejne stoły, bo w miejscu ustać nie potrafi, sapnął\n- Nie ma rozpierduchy! - warknął, mrużąc oczy. - Jak mi za straty nie zapłacisz to z tyłka zrobię stodołę! Płacić, albo w ryj! - krasnolud, ku oniemieniu Darrusa\ni chyba także ożywionego trupa, a już na pewno nekromanty bez jakichkolwiek oporów czy zahamowań rzucił\nsię na tego, który stał najbliżej i korzystając z zaskoczenia przeciwnika,\nprzywalił mu w łeb patelnią, aż wszystkim zadźwięczało w uszach, kiedy metal\nstuknął o kości, a głowa przekręciła się na szyi; jeszcze jedno takie\nuderzenie, a truposz będzie mógł się pochwalić, że widział swoje tyły. - No\nkurwa, zachęcić jeszcze kogoś do płacenia? - Em… Nie\nchciałby ci przeszkadzać, ale to ożywieniec jest - najemnika trochę zamurowało;\nwiedział, że Lofar bywa wojowniczy, że nie da sobie w kaszę dmuchać o ile wie, co to gryczana, ale to, co\nwłaśnie zobaczył przeszło najśmielsze oczekiwania. - I co z tego?\nTo łachudry nie zwalnia z rekompensaty. Barzûl\nknurlar! - przeklinając martwiaków, krasnolud wzdrygnął się, słysząc jak nieumarły\nz przekręconą głową zaczyna kasłać, charczeć, najwyraźniej próbując wydać z\nsiebie w miarę zrozumiały głos. Wyglądał przy tym jak kot, który kłaczka chciał\nswojego wspólnika, Krasnoluda Zabójcy nie powstrzyma mnie.\nRozkosznego, jak już, bucu, debilu jeden! - poprawił go Lofar i dla uzyskania\nlepszego efektu, pogroził mu patelnią. Był naprawdę wściekły, a kiedy tylko\nznów pomyślał, że dzieło jego życia, ukochana karczma, została sprofanowana,\ndostawał białej gorączki i ognie w jego wnętrzu niemal rozsadzały go od chęci\nprzywalenia jednemu i drugiemu patałachowi! - Kto, do cholery za to wszystko\nzapłaci? - spytał ożywieńca, najwyraźniej nie zniechęcony tym, że martwiak ani\nmonety mu nie da, a mroczny elf tym bardziej; chyba, że nóż między oczy. - Wyłaź,\ntchórzliwy nekromanto! - zawołał poruszony do głębi i nawet się nie\nzastanawiając, w przypływie wściekłości rzucił się z patelnią na martwiaka,\nokładając go do upadłego i chociaż obcy próbował się bronić, zawziętości i upór\nLofara pełne ognia i chęci zemsty, skutecznie topiły jego opór. W jednej chwili\nprzeciwnik został powalony, ale to nie powstrzymało krasnoluda przed jeszcze\njednym, ot na wszelki wypadek, dołożeniem temu bucowi. Dysząc i sapiąc jak stara\nklacz, otarł pot z czoła i splunął śliną na brudną podłogę, chcąc pozbyć się\npopiołu z ust. - Lofar, ale ty\nwiesz, że on już nie żyje, tak? - najemnik ostrożnie zbliżył się do\nprzyjaciela, przyglądając się podrygującym zwłokom; nie rozłożyły się do końca,\nchociaż pierwsze ślady postępującego zepsucia było widać. Umarlak, który kiedyś\nbył czyimś ojcem, mężem, przyjacielem i wrogiem, drgnął niczym w gorące, a Dar\nmógł zobaczyć jak strużka magicznej energii łącząca go z nekromantą znika. - Przecież go\nwłaśnie zabiłem - krasnolud spojrzał na najemnika, jakby ten był niespełna\nrozumu, po czym szturchnął czubkiem buta umarlaka; i chyba właśnie w chwili,\ngdy sine ciało zadrżało, a mdlący zapach rozkładu przebił się przez dym, Lofar\nzorientował się, co miał na myśli najemnik. - Znaczy, że on… Już wcześniej? - zerwanie magicznej nici łączącej umarlaka z nekromantą uniemożliwiło dalszą interwencję Rylda. Sinodzioby by dokończyć to, co chciał właśnie zakończyć, będzie musiał spróbować jeszcze raz. I to własnie denerwowało najbardziej Brzeszczota.\npodskoczył, niemal potykając się o własne nogi i pisnął niczym przestraszona\ndziewczynka, chowając się za człowiekiem. Krasnoludzka duma najwyraźniej\nzostała wsadzona do kieszeni; a może po prostu był to podstęp, by ukryć się za\nnajemnikiem i móc podziwiać widoki. Ostatecznie każdy sposób jest dobry, by\nosiągnąć to, co się chce. Uśmiercony po raz drugi martwiak, jak widać, był dobrą\nwymówką. - To gada.\n- Mógłbyś mu do\n- Nie mógłbym! -\nkrasnolud od razu zaprzeczył - Ja nie jestem taki, co by o, z martwymi się\nspoufalać. Że niby co, ściągam spodnie i… - Bogowie\nniejedyni. Za coście pokarali mnie takimi kompanami.\n- Znaczy, że\nLofar Rozkoszny jest złym towarzyszem?\n- Nie to, że\n- Barzul! My tu rozmawiamy, kupo zwłok - i co\nby natręta uciszyć, krasnolud rozkwasił mu butem nos. - Gadaj, jaki ze mnie\nplacyku targowym, maleńkim okręgu z niewielką ilością straganów, przy\nwschodniej bramie handlowej, sprzedawano Błyskotliwe Lisy, pożądane ze względu\nna ich cenne futerko i smaczne mięso; sierść ich mieniła się nawet w cieniu, a\nwiele dam dworu i arystokratek ma w swoich garderobach szale i tkaniny produkowane\nz futra tych lisów. Chociaż są cenne, uchodzą za szkodniki. Ich populacja ma\nsię całkiem dobrze, na co utyskują farmerzy, którym lisy kradną kury, kaczki i\nfretony: małe zwierzaki przypominające koty. Nawet jaja czy kości zostawione\npsom potrafią podebrać. Ich mięso po odpowiednim przygotowaniu uchodziło za\nsmaczniejsze od dziczyzny, a że na Błyskotliwe Lisy polowano każdej pełni,\nnigdy wcześniej ani później, gdyż wierzono, że w zwykłe dni właściwości ich\nfutra znikają, cena upolowanych zwierząt sięgała nawet stu złotych monet. Całkiem typowe\nokrzyki handlarzy, mające na celu zwabienie potencjalnych kupców, umilkły jakiś\nczas temu. Plac zazwyczaj żywy, pełen krzyków i targujących się kupców, zapachu\nmięsa i oprawionych skór, przecinał tylko jeden dźwięk. Męski, basowy głos wznoszący\nsię ponad zebranymi ludźmi. Ludźmi nie całkiem spokojnymi. Bo chociaż zdawało\nsię, że wśród słuchaczy panuje luźna atmosfera, sprawne oko mogło dostrzec nerwowo\nporuszające się głowy, zaciskające pięść w złości i poruszające się usta,\nrzucające coraz to nowsze przekleństwa. Choć spokojny, tłum zaczynał wrzeć, jak\nkrew w żyłach. Wszyscy słuchali szalonego proroka, stojącego na wiklinowym\nkoszu, by górować nad zebranymi. Uliczny kaznodzieja, szalony prorok, który za\nwszelką cenę i każdymi pomysłami, jakie tylko przyjdą mu do głowy, starał się\nprzekonać mieszkańców Królewca, że nadciągając ciężkie czasy. Że nie wojna\npowinna odchodzić władców, a gniew bogów i kataklizmy, które spadną na świat,\njeśli ludzie nie przestaną grzeszyć i nie zwrócą się ku Jedynemu. Jasha całym\nsercem wierzył w swoje słowa, chociaż większość ludzi w ogóle go nie\nsłuchało; nawet w tym tłumie, u którego prorok miał nadzieję uzyskać posłuch.\nNie zrażał się jednak i dzielnie próbował ocalić zbłąkane duszyczki, które\nnatchnieniem, Jasha żywo gestykulował rękoma, a pulsująca żyłka na jego czole\nnabrzmiała niebezpiecznie. Zdawało się, że kaznodzieja próbując uświadomić\nludowi rozmiar i prawdziwość tragedii, jednocześnie odczuwał frustrację, bo\nspotkał się z niedowierzaniem i kpiną. W oczach miał żar, lecz nie umiał go\nprzelać w serca innych. - Czy nie\nrozumiecie?! - krzyczał, zwracając się do stojących wokół niego ludzi. - Wioski\nzalane, doszczętnie zniszczone! Woda wdarła się głęboko w ląd! Zniszczenie!\nŚmierć! Ludzie! Spustoszenie! Zagłada! - Histeryk! - krzyknął\nktoś z tłumu.\n- Nie! To\nprawda, sami zobaczycie, gdy przyjdą oficjalne zawiadomienia. Zobaczycie i\nzadrżycie przed siłą naszej planety! - Jasha jest dość niski jak na mężczyznę,\nale jego poważna, skupiona twarz i pełne żaru oczy sprawiają, że miną nadrabia\nwszystkie niedoskonałości. Kiedy zaś przychodziło się bronić, zwykł uciekać,\nstarając się zgubić prześladowców w tłumie. Nie umiał walczyć, był raczej\npokojowo nastawiony, a na widok krwi zwykł tracić przytomność. - Przesadzasz kaznodziejo\n- mruknął starszy sprzedawca lisiego futra, zaprawiony myśliwy o twarzy\nnaznaczonej bliznami. - Tamte tereny od dawien dawna są nękane sztormami i\nnigdy nie ucierpiały cały miasta i wsie.\n- Cała linia brzegowa! Wszystko zniszczone!\nWszystko! - A co z umocnieniami? Czy one nic nie dały?\ntrzęsienie ziemi zrujnowało zabezpieczenia. Ludzie zginęli, pogrzebani pod\ngruzami i zalani wodą! - kaznodzieja przygryzł nerwowo wargę, przestępując z\nnogi na nogę; był zdenerwowany i chociaż zwykł przemawiać do ludzi bez końca,\ndziś dostrzegł jak kilku handlarzy szepcze między sobą, rozglądając się na\nboki. Ale tuż przed nimi, ktoś schylił się i sięgnął po kamień. Mimo to Jasha\nprzełkną ślinę i stając prosto, dumnie, kontynuował: - Czy nie rozumiecie?\n- Ależ rozumiemy - odparł ten sam mężczyzna. -\nRozumiemy, że postradałeś panocku zmysły. - Nie! - Jasha chciał doskoczyć do sprzedawcy,\nale cofnął się szybko, stając pewniej na koszu, spoglądając w tłum oczyma pełnymi\nwiary i ufności w swoje nawoływania. Z jego ust słowa prawdy padały, jednak\nnikt nie potrafił tego dostrzec. - Widziałem to! Miałem święty sen. Ludzie!\nUwierzcie i przygotujcie się na zagładę!\n- Toć ki zagłada?\nWoja ino. - Natura! Sztormy, trzęsienia ziemi, wiatry,\nwybuchy wulkanów, powodzie! Nasza klęska! Nawróćcie się ludzie, nawróćcie! - Fanatyk! -\nPadł głos, a ludzie zaczęli coraz bardziej szemrać przeciw mężczyźnie. - Nie! Zrozumcie, tylko w wierze nasza\nnadzieja. Musimy się nawrócić! Tłum zawrzał,\nciche szepty zamieniły się w krzyki oburzenia, ktoś rzucił kamieniem; pierwszy\nugodził wizjonera w tors i czoło. Jeden ośmielił ludzi zebranych na targu. Polała\nsię krew. Jasha osłonił głowę rękami, błagał o uwierzenie w prawdę, kamienie\nwciąż na niego spadały. Słyszał przekleństwa, czuł wrogość, ale jednak nie\nzamilkł. A wtem przez\ntłum przedarła się góra. Ten, który\npierwszy rzucił kamieniem zadarł głowę i wciąż trzymając kolejny w dłoni,\nburknął: - Z drogi człowieku - ale więcej nic już nie dodał. Kamień upadł na\nbruk, a ona odsunął się na dwa kroki, wpadając na innych ludzi. Zdołał jeszcze,\nniepewnym, przerażonym głosem szepnąć: - Olbrzym! - a tłum jego słowo poniósł\ndalej. Strachliwi pierzchli\ndo swoich spraw, ciekawscy zostali przyglądając się przybyszowi. Zbudzony\nolbrzym. Jeden z tych, którzy mieli spać snem wiecznym pod górami, w swoich\nbarłogach. Członek rasy burzliwej i wojowniczej, która umiłowała sobie walkę i\nrozlew krwi. Ponoć mało rozumnej, ale to gadanie głupców. Ich watażkowie o\numysłach bystrych i jasnych, stanowili elitę; reszta, jak lubią mawiać ludzie,\nto mięso armatnie, ale o sukcesach olbrzymów decydowali ich klanowi przywódcy. Pojawienie się\nolbrzyma było… Nieoczekiwane. Od wieków spały spokojnie i chociaż w ostatnich\nlatach coraz częściej zaczęły pojawiać się donosy o ich wzmożonej aktywności, a\nnawet spotkaniu kilku z nich, mieszkańcy Królewca uznawali te informacje za\nbrednie. Niemal wszyscy zapomnieli o olbrzymach, a plotki, że wychodzą ze\nswoich nor po wiekowym śnie, były mało realne; każdy machnął na to ręką. Jednak\nbyła wieść, która budziła w sercach strach przed ponownym zjawieniem się\nolbrzymów. Wojny w ostatnim wieku były\nbardzo hałaśliwe. Lament mordowanych, dudniące grzmoty rzucanych czarów i\nwojenna wrzawa zbudziły olbrzymów, od wieków ukrytych w jaskiniach. Ich sen\nzostał przerwany, a w sercach znów zapłonął ogień. Teraz krążą wieści, że\nwyruszyli na bój, by oczyścić świat z tych wrzeszczących stworzonek, które nie\ndają im spać. Mówi się też, że nie do wojny się olbrzymy szykują, a starają\nsię odnaleźć Przeznaczonego.\n- Olbrzym! - Październikowe\nDziecko Jaruut - watażka zatrzymał się przed tym, który krzyknął; przewyższając\ngo o kilka sporych łokci, zerknął nań z góry, zawisając nad nieszczęśnikiem\nniczym sęp nad ofiarą. Mężczyzna zdawał się kurczyć, a już na pewno żałował, że\nw ogóle się odzywał. - Mam ochotę poprawić sobie krążenie, człowieku, a jeśli\nwciąż będziesz mnie obrażał, rozpierdolę ciebie. Mężczyzna\nzerknął na olbrzyma, czując jak po kręgosłupie spływają mu krople potu. Wielkolud\ntwarz miał poznaczoną bliznami, oczy przekrwione. Łysa głowa zdawała się być\njeszcze większa niż naprawdę, brak włosów uwypuklał jeszcze bardziej fakt, że\nolbrzym miał odcięte lewe ucho, a w prawym wpięte kości. Na nagiej, jeśli nie\nliczyć blizn, piersi, ochrą miał wymalowany klanowy tatuaż. Za paskiem\nwełnianych spodni wetknięty topór i to chyba broń przekonała ciekawskiego\nkupca, by czmychnąć z dala od olbrzyma.\n- Wagant Jasha?\n- w ciszy, jaka zapanowała wśród rzednącego tłumu gapiów, wśród kupców, którzy\nza wszelką cenę nie chcieli rzucać się w oczy, udając że pracują, uszów jednak nastawiając,\nby złowić każde słowo olbrzyma, zerkając spod zmarszczonych brwi, by mu się\nprzypatrzeć, słowa Jaruuta nabrały dodatkowego znaczenia, a że głos miał mocny,\nJasha wzdrygnął się słysząc swoje imię. - Wstawajże, co trzęsiecie portkami? Sam\nkamieniem rzucę, jak nie wstaniecie - i wielkolud łapiąc kaznodzieję za fraki,\npodniósł go i postawił na nogi, otrzepując z pyłu i paprochów; przy czym było\nto dość nieprzyjemne przeżycie, jako że Jaruut z człowiekiem się nie cackał. -\nZaprowadź mnie do Brzeszczota. - To… Wy się\nznacie? - Jasha jeszcze nie całkiem doszedł do siebie; starł z policzka krew, czując\njak pieką go obite żebra, a w głowie szumi coraz bardziej. Jednak\nPaździernikowe Dziecko zdawało się słów kaznodziei nie słyszeć; wielkolud\npociągnął nosem i oblizał się. - Czujecie? Palą\nzwłoki. - Przez te\nwszystkie lata przywykłem do woni palonych ciał.\n- W brzuchu mi\nburczy od tego zapachu.\nkroków przed mostem przerzuconym nad rwącym strumieniem, wznosiła się\nmonumentalna brama warowna z białego piaskowca; miasto Varuskunta, gdzie\nstacjonował garnizon i jazda konna, wyrosło nad brzegiem jeziora Peverell jako\nprzyczółek obronny, mający zapewnić zbrojnym najlepszą z możliwych pozycji\nobronnych. Brama z dwiema smukłymi wieżyczkami po bokach, na których w blasku\nsłońca, cieple i upale stali łucznicy, zupełnie tak, jakby spodziewali się\nataku; byli gotowi na wszystko. Na szczycie bramy, trwały dwa potężne marmurowe\ngryfy, o smukłych lwich ciałach, z rozpostartymi, orlimi skrzydłami i prawymi\nłapami uniesionymi w geście ataku; ich ptasie głowy dumnie skierowane ku górze,\nz otwartymi dziobami, i rubinowymi oczami, lśniły w słońcu, tak samo jak ich\ndwaj bracia, umieszczeni przy wrotach, z tym, że te gryfy leżały na marmurowych\nbazach, w spokojnej pozycji, z łbami zwróconymi wprost na brukowaną drogę\nprowadzącą do miasta i skrzydłami przylegającymi do ciał. Dwuskrzydłowe wrota,\nwykonane z odpornego i trwałego drewna konai, które mogło przeciwstawić się\nnajcięższym atakom, w czasach pokoju były otwarte i tylko dwóch strażników\npilnujących porządku miało pieczę nad napływającą do miasta ludnością; wokół\nmurów wzniesionych z kamienia wiła się sucha fosa, niegdyś wypełniona wodą i\nnajeżona ostrymi palami, teraz porośnięta trawą. Nad samymi murami, gdzie co\ndwadzieścia kroków stały wieże, w których nocą płonął ogień i które obiegały\nstolicę, zataczając wokół niej idealne koło, wznosiły się przeróżne budowle.\nSamo miasto podzielone było na kilka okręgów, koncentrujących się wokół jednego\ngłównego i zwężających się do środka. Najszerszy i zarazem najdalszy, był\nczerwony okrąg obronny, który obejmował zewnętrze mury i umocnienia, a także\nposterunki straży i kilka garnizonów wraz ze stajniami i konnicą oraz\ndomostwami gdzie stacjonowało wojsko. Dalej rozciągał się okrąg kupiecki, gdzie\npełno było straganów, sklepów, magazynów i targów, do niego ściśle przylegały\nkoszary wojskowe, w których toczyło się leniwe, ale i schematyczne życie\nzbrojnych. Dalej znajdował się okrąg bogini Tanu, pani wojny i orędowniczki\nmieczy; patronki wojskowych, która swoimi łaskami i błogosławieństwami\nobdarzała ślących ku niej swe prośby i modły. Za nim rozciąga się czarny okrąg\nobronny, stanowiący mury wewnętrzne i kilka stacjonujących tam garnizonów; za\ntą linią obrony mieściły się ogrody, poprzecinane sadzawkami, rzeźbami,\ndróżkami pomiędzy kwitnącymi kwiatami, krzakami i drzewami; ot by wojujący\nmężczyźnie nie odwykli od rzeczy pięknych i kruchych. Kolejny jest pierwszy\nokrąg bitewny, gdzie wzniesiono hipodromy, gimnazjony i miejsca przeznaczone\ndla wojskowych, by zadbali o tężyznę fizyczną i swoje umiejętności; w samym\nsercu miasta, centralnym okręgu, znajdowało się dowództwo garnizonu. Obok wznosił\nsię gmach Siepaczy i aneks Łowców Snów.\n- Sądzę, że to\ndobry moment, abyś mi w końcu wyjawił, po coś mnie za towarzysza wziął,\nstaruszku - Darrus skorygował krok czarnej kobyłki Wolhą nazywanej,\nnaprowadzając konika na brukowany gościniec; klacz za wszelką cenę chciała\nposkubać młodą trawę na poboczu i wcale jej się nie spodobało, że zrealizować\nswoich planów nie może i nawet utarmosić zębami chciała najemnika, ale ten\nprzezornie trzymał ręce z dala od uzębionej końskiej głowy, pamiętając co stało\nsię ostatnim razem. - Wprawdzie\ndroga z Królewca do Varuskunta nie dość jest daleka, jednak czułe ucho przydać\nsię może. Trakty teraz niebezpieczne, chociaż garnizon utrzymuje w ryzach\nlokalnych rabusiów i rzezimieszków.\n- Znaczy… -\nnajemnik przetrawił to, co właśnie usłyszał i wyraził najprościej jak potrafił,\npoganiając kobyłkę, bo zaczęła się ociągać i łakomie zerkać za siebie, na młodą\ntrawę - Chciałeś mieć do kogo gębę otworzyć? - Ja nie ująłbym\ntego tak dosadnie - Alastair cmoknął, najwyraźniej niezadowolony z\nniefortunnego doboru słów Brzeszczota; po co od razu tak dobitnie wszystko\nokreślać? - Ale tak, po części dlatego zaprosiłem cię na tę przejażdżkę.\n- Toż było\ntrzeba zabrać Długouchą wredotę! - Do ludzkiego\n- Racja. Punkt\ndla ciebie, staruszku. - Darrus poczuł nagle, że coś jest nie tak. Alastair\nznalazł się z przodu, a on zwolnił; czarna kobyłka stanęła w miejscu i na\nwszystkie próby pognania jej do przodu, zapierała się kopytami, nie chcąc się\nruszyć. Kuszące, soczyste jabłko też nie pomogło, a słodkie słowa uleciały bez\necha. Wolha ruszyć się nie chciała. Kiedy zaś Al odwrócił się, by zobaczyć\ngdzie podział się jego towarzysz, kobyłka klapnęła zadem na bruk, siadając\nnajwyraźniej w proteście. Chociaż Brzeszczot, który z siodła się zsunął klnąc\npod nosem, podejrzewał, że Wolha zrobiła to specjalnie i z premedytacją. Koniem\nbyła wrednym, robiącym co chce. Jak chciała poskubać trawę, to nawet targanie\nza ogon nie pomagało. - No ruszże się, cholero koślawa! Bo cię na kiełbasę\nprzerobię - zagroził, a kobyłka prychnęła jakby mu nie wierząc; wstała też po\nchwili i stępem oddaliła się do upragnionej kupki trawy. - Brzeszczot,\nkompletnie nie radzisz sobie ze zwierzętami - stwierdził rzecz oczywistą mag, bowiem\nnasz najemnik nie radził sobie nawet z myszami. Jakby zwierzęta wyczuwały jego\nniechęć do natury, jakby wiedziały, że brak w nim szacunku. Nawet kocury, które\ndzieci za uszy i ogony ciągną, Dara podrapią i zaczną fuczeć na jego widok. Do\nkoni nie ma ręki, czego dobrym przykładem jest Wolha; i patrząc tak na nich,\nczłowiek się zastanawia kto tu jest czyim właścicielek i kto drogę określa. Bo\nkobyłka szła tam, gdzie chciała, niechętnie słuchając najemnika; próby\nprzekonania jej do zmienienia zdania kończyły się albo odbitymi zębami na ręce,\nczy nodze, albo ślicznym śladem kopyta na piersi. - Daj mi spokój,\nco? Nie widzisz, że przeżywam wewnętrzny dramat? - Brzeszczot podniósł się i\nwymachując pięściami pogroził kobyłce, złorzecząc pod nosem na czym świat stoi.\nNaprawdę, jeszcze jeden taki wybryk, a konia odda do rzeźnika, co by z kobyłki\npotrawkę zrobić. Szczęście, że\nbrama gryfów otwarta na oścież była, bo przez to przedstawienie i zakorkować\nsię mogła. Dziś dzień powszedni był, handel ograniczał się jedynie do miejskich\nplaców targowych, a i zbrojni ćwiczeń nie przeprowadzali, więc ruch przez bramę\nograniczał się do jednej czy dwóch osób. Turkotanie wozów też było słyszalne, a\ni samo miasto jakby zmorzone snem, bo ulice puste, krzyków przekupek nie\nsłychać, zbrojni tylko na swoich stanowiskach i cisza. Jakoś tak nieswojo. - Och, jakże mi\nprzykro. Opuszczę cię więc, byś w spokoju mógł przeżywać swój wewnętrzny dramat\n- mag lekko stuknął konia w boki, nakłaniając go do ruszenia się z miejsca. Renny\nto cięższego typu ogier jest, nie za wysoki, o muskularnym ciele i wysoko\nosadzonej głowie. Bujna grzywa, ogon i szczotki pęcinowe nieco się gryzły z\nbiałą chrapką na łbie, ale dobrze komponowały z myszatym umaszczeniem. Spokojny,\nmało płochliwy i raczej posłuszny, nie licząc chwil kapryszenia, wieloletni\n- Ale gdzie ty\nprzy bramie w południe. Tylko nie narób głupstw.\n- Ja? Gdzież\ntam. - Brzeszczot stał przodem do Ala, więc nie było sposobu, by dostrzegł to,\nco Wolha wyprawiała za jego plecami, a kobyłka okazała się być złośliwą klaczą\ni nie dość, że trawę wyskubała, to weszła na czyjeś pole i zaczęła węszyć\nniczym pies w późnych burkach i ziemniakach, wyrywając co smaczniejsze kąski,\nktóre niewiadomym sposobem wybierała. - Pójdę i znajdę coś do jedzenia. - Konia lepiej\nbyś przypilnował - zasugerował, oddalając się, co by nie słuchać kolejnych\nnajemnika marudzeń. Z mieszańca poczciwy był człowiek, ale do koni ręki nie\nmiał. Kobyłka jego więcej kłopotów przysparzała niż radości sprawiała. Mag\nwestchnął, kierując Rennego do kupieckiego okręgu, gdzie swoją pracownie miał\npoczciwy, starczy druid, który ziołami handlował, maści i mikstury przyrządzał,\nlecząc miejscowych zbrojnych. W prawdzie do profesjonalnego uzdrowiciela\nniewiele mu brakowało, jednak Vather nigdy nie chciał w ten sposób monet\nzarabiać. Dużo bardziej cieszyła go prosta praca, pomaganie ludziom i skracanie\nich cierpień. Duszy też pomagał, lecząc mentalne troski, uzdrawiaczem umysłów\ntakże będąc. Trudny to zawód, pełen wyrzeczeń i niedogodności, bo i człowiek\nnigdy przed drugim otworzyć się nie chce, wewnętrze bariery utrzymując. Ład zaprowadzić\nw jego duszy ciężko, ale poddać się nie można. Uleczyć trzeba, ukojenie\nprzynieść nie zważając na trudy. - Pielgrzymujący,\ndopomóż biednej kobiecie.\nRęka uniesiona w\ngórę należała do klęczącej na bruku kobiety; na głowę narzucony miała kaptur\nzniszczonego i pobrudzonego płaszcza, chowając twarz w cieniu, światu nie chcąc\njej pokazywać. Obok niej ustawiona była wyszczerbiona miseczka z miedzianymi\nmonetami, których nawet na chleb by nie starczyło. Głos zachrypnięty z trudem\nartykułował kolejne słowa, ale coś w postaci kobiety sprawiało, że Alastair\nzachował czujność. Ton chociaż zmieniony zdawał się być znajomy i słowa\nwzbudziły podejrzenia, a pewność przyniosła dłoń; bo chociaż skrzętnie ukryta,\npod rękawem widać było wijący się tatuaż, który do układanki wskoczył\n- Grina od Wieczystej Księgi. - Maga nie\nucieszyło to spotkanie, wyglądające na zaplanowane i z góry ustalone. Grina\numiłowała sobie wszystko to, co podziemne i chtoniczne, co zrodziło się w podziemiach\ni w ciemnościach żyło, a cześć oddawała bóstwom tellurycznym. Jej zawiłe\ntatuaże nie były tylko piękną ozdobą ciała i głupcem był ten, kto wziąłby je\ntylko za kobiecy kaprys. - Pomocy mojej nie potrzebujesz, ludzkiego grosza też ci\nnie trza. - mag poprawił narzuconą na ramiona szatę. - A i wiedzy, której\nszukasz we mnie nie znajdziesz. W czymże ja ci więc pomóc mogę?\n- Posiadasz coś,\nco z moich rąk się stale wymyka - odrzucając kaptur na plecy, kobieta\nprzeczesała palcami krótkie włosy, ścięte niemal przy samej skórze; ciemne\nwzory zdobiące twarz nadawały jej groźniejszego wyglądu; alegorie i symbole\ndrogi, którą Grina przebyła, szczeble zdobytej wiedzy, oznaka wszechwiedzy. -\nPielgrzymujący, jeżeli nakłonisz go do współpracy z nami, zaskarbisz sobie\nnaszą przychylność. - Grino, Grino.\n- mag pokręcił głową, dziwiąc się samej myśli kobiety. - Nie czyń ze mnie\nwidzącego, bo nim nie jestem, choć magia krąży w mych żyłach. Jeśli chcesz\nczegoś ode mnie, mów otwarcie, nie uciekając się do zagadek i domysłów. Tych\nostatnich nie lubię, a i brak mi cierpliwości.\nuchodzić za głupca, niechaj tak będzie - najwyraźniej Grina widziała w\nAlastairze coś więcej, niż widać było na pierwszy rzut oka; miała go za kogoś\nwięcej niż maga, który artefakty hołubi. Skrywającego prawdę o sobie i swej\nmądrości skutecznie, jednak nie dostatecznie. - Brzeszczot. Nakłoń Słyszącego,\nby użyczył mi swych darów. - Grino... -\ngłos maga zabrzmiał łagodnie, jakby nie z panią od Wszechwiedzy rozmawiał, a z\npewną elfią magiczką. Może też łagodność ta była już wpisana w charakter\nAlastaira. - Każden człowiek własną ścieżką kroczy. Także i Brzeszczot. Jego\ndroga tylko tymczasowo razem z moją biegnie, jakże to więc mam go przekonać? -\nAlastair znów wpadł w swój moralizatorski, mentorski ton, który to mało kto u\nmaga znieść potrafił, jako że miewał Pielgrzymujący tendencję do zbaczania z\ntematu. - Człowiek czyni to, co uzna za właściwe dla siebie samego. Mój stary\nmentor, niech go bogowie przyjmą do siebie, zwykł mawiać, że ludzie to istoty\negoistyczne, pragnące dla siebie, nie dla innych. Nawet miłość ma w sobie\nnie uchodzi byś za głupca robił… - głos kobiety zadrżał od emocji, które Grina\nstarała się utrzymać w ryzach, by nie zatruły rozmowy z magiem. Wykłócać się z\nnim byłoby czystą głupotą, bo i człowiek nie dowiedziałby się niczego i w\ngłowie by miał namieszane. Alastair jak widać odpowiedzi udzielić nie chciał, a\nzbaczanie z tematu najpewniej służyło jak ściągnięcie uwagi słuchacza na inne,\nbezpieczniejsze tematy. Grina uwierzyć nie mogła, że mag Brzeszczota przekonać\nnie mógł. Kłamał. Kłamał w żywe oczy i to kobietę denerwowało najbardziej. A\nprzecież chciała po dobroci, łagodnie, pokojowo. - Powiedz mu, żeś mnie\nspotkał. I że ja odnajdę jego. Niech będzie przygotowany, bo czas Czarnego\nPołudnia się zbliża, a ja czekać nie mogę. Mag zamrugał,\njak człowiek dość gwałtownie ze snu czy też marzeń niewiele od snu różnych\nwyrwany. - Z przyjemnością przekaże twe słowa i propozycję Brzeszczotowi. - po\ntonie nie dało się wywnioskować, czy też mówi szczerze, czy kpi w żywe oczy. -\nMożesz być pewna, pani Grino.\nTysiącletnie drzewo Kirkkaus, blasku i jasności, wznosiło się dumnie w ogrodach Domu Światła Ukoronowanego. Pień, którego nie objąłby człowiek, którego nie zdołałby przewyższyć olbrzym, a korzeni nie zdołałby wykopać krasnolud, lśnił czystym, mlecznym blaskiem niosącym ukojenie. Rozłożysta korona przysłaniała słońce, a białe liście mieniły się w jego blasku niczym klejnoty. Srebrne kwiaty, z których skapywał lepki sok zamykały się za dnia, by nocą ukazać złote wnętrze, wypełniając powietrze słodkim zapachem. Tysiącletnie drzewo nie owocowało, przesycone magią kwitło cały rok, nawet srogą zimą nie tracąc swojego piękna.\nOtoczone szemrzącym strumieniem, było dumą i chwałą westalek. Rosnąc w samym sercu ich domostwa, stało się symbolem ukoronowanego światła. Ikoną dobra i pokoju, które odziane w biel kobiety głosiły, dążąc do zrównania wszystkich żywych istot, by świat zalał jasny blask światła mądrości i pokoju. Lenalee, westalka światła ukoronowanego, najwyższa dostojna matrona, cieszyła się ciepłem dnia dzisiejszego, chłonąc kojący blask wiekowego drzewa; jej jasne, niemal białe włosy i mleczna skóra świadczyły o czystości i prawości. Dumna ze swej bieli, która reprezentuje światło. Dumna ze świętej szaty i krwistoczerwonego różańca. Wysłanniczka światła ukoronowanego, westalka i\nkapłanka. Orędowniczka i manifestacja światła niebiańskiego.\n- Skąd pochodzi światło? - młoda dziewczynka, zaledwie siedmioletnia, ministrantka światłości, mała adeptka kapłańskiej szkoły przygotowującej dzieci do służy Światłości, zatrzymała się przed dostojną matroną, spoglądając na drzewo Kirkkaus.W dłoniach trzymała świeczkę, którą jak co dzień ofiarowywała w kaplicy światłu.\nWestalka natychmiast ją zdmuchnęła, a na jej pięknej twarzy zagościł pobłażliwy uśmiech, taki, jakim obdarza się dzieci, które powiedzą coś niemądrego. - Powiedz mi dziecko, dokąd teraz odeszło, a wtedy ja powiem ci, skąd pochodzi.\nDziewczynka zapytała: - Czym jest wiara?\nA ona jej odpowiedziała: - Wiara jest ogniem, który zapala się od światła.\n- Nie zakłócaj czasu matce wielebnej, Marie - za młodą adeptką pojawiła się starsza kobieta; chociaż zmarszczki naznaczyły jej twarzy, ciemne oczy miała żywe, bystre tym rodzajem lotności, który przyszpilał słuchacza i nakazywał mu posłuch jej słów. Białe szaty miała nienaganne, jak przystało na prawą rękę matki przełożonej. - Zapal święcę i idź ofiarować światło w kaplicy.\n- Ralis, pozwól dzieciom zadawać pytania - chociaż zdawałoby się, że Lenalee upomniała swoją wieloletnią przyjaciółkę i zastępczynię, oboje wiedziały, że zrobiła to tylko dla uszów, które mogły je podsłuchiwać. - Już czas? - Tak, moja pani. Czas, by światłość zatriumfowała.\nLenalee poprawiła koronkową woalkę zasłaniającą jej oczy i skinęła głową; miłość jest jej orężem, prawość tarczą. Tak mawiały siostry w światłości. I tylko sama Lenalee wiedziała, co kryje się pod woalką zakrywającą oczy. Oczy ciemne i zimne; nieprzyjazne i odpychające. Oczy zła.\n- Sprowadźcie tutaj Brzeszczota. _______________________\nPoczątek marny, bo... Blogspot zjadł mi tekst, na pohybel mu... A teraz, kto mi powie, jaką mamy miarę czasową na blogu? ;p\nWeno moja, dziękuję! Darrus,\nIskra - Marcus - Gabriel\n[ja... ja... TAK MAŁO?! *z rozpaczą w oczach przyjmuje wiadomość, że tak, że to już koniec tej notki*Więcej! Mamo, więcej! :c]\n4 września 2012 14:58\nLucien i Niraneth (Szept)\n[Podziękowanie przyjęte :* (chyba że ty tu sobie jakąś inną wenę znalazłaś... to... to... naślę Luciena i Szeptuchę). Się wena poleca na przyszłość, o ile móżdżek malutki nie odmówi jej, jak wczoraj, posłuszeństwa. Brzeszczot, uwaga kłopoty nadchodzą :D i tym razem długoucha wredota nic niewinna. Swoją drogą... Zwiastun... to chyba już nigdy nie będzie mi się normalnie kojarzyć.I niestety, nadal utrzymuję, pewnie dopiero 6 odpisywać dalej na wątki będę... :( ]\n4 września 2012 16:32\n[ 6 przeciez nie tak odlegly :oA Ty mnie wredoto na gadu olalas! I idac w slady autorki Dara, obrazam sie, tupie noga i chowam sie w szafie :c ]\nDon - Synn - Dar\n[Widzisz Iskierko, to na zachętę xD]\n4 września 2012 17:46\n[Iskra, ale szafa jest moja! *wypycha Iskierkę*]\n4 września 2012 17:48\n4 września 2012 17:52\n[Tyś mą weną! I nie wątp w to xDTak, nam pewne rzeczy nigdy już nie będą się kojarzyć, Weno moja, ale wiesz? Mi z tym dobrze ^^ i co tam, że dalej oczekuję, że po wizycie na Marsie, dostaniemy przekaźniki xD]\n[Łżesz jak krasnolud na szczudłach! *zaraz się weźmie i rozpłacze bo nigdzie jej nie chcą* ]\n4 września 2012 17:58\n[zachętę do dalszego oczekiwania na ciąg dalszy? czy zachęta by spróbować napisać coś równie dobrego?od dziś mówię do Ciebie mamo xD]\n4 września 2012 18:01\n[Masz szczęście. :P A jak zacznę mówić to jest mój ulubiony sklep na Cytadeli, to weź mnie trzepnij. Tylko zdrowo. :P]\n4 września 2012 18:09\n[Ano, wybacz, Iskierko. Pomysł czytałam, ale mi się ostatnio na przemian, albo gadu albo net buntuje. Przez ten bunt by mi pociąg zwiał dzisiaj, no. A 6... nie tak znowu daleko. Część mnie się z tego cieszy... drugą aż skręca. Dobra, a teraz kopnijcie mnie i zakażcie wstępu :D]\n4 września 2012 18:11\n[kopać...?:c *jakoś nie umie* Dibbler by się przydał ]\n4 września 2012 18:15\n[Hahaha xD A ja, ja właśnie sobie wgrałam jak w tym forum, na wiadomość sms: Na prywatnym terminalu, jest dla pani nowa wiadomość xD]\n4 września 2012 18:43


Ułaskawiono osoby mierzące z broni w demonstrantów BLM « Wolne Media\nGubernator stanu Missouri Mike Parson ogłosił we wtorek, że spełnił swoją obietnicę ułaskawienia pary, która zyskała rozgłos za wycelowanie broni w demonstrantów domagających się sprawiedliwości społecznej, gdy ci wdarli się do luksusowej enklawy St. Louis w zeszłym roku.\nParson, republikanin, ułaskawił Marka McCloskeya, który przyznał się w czerwcu do wykroczenia i został ukarany grzywną w wysokości 750 USD, oraz Patricię McCloskey, która przyznała się do wykroczenia i została ukarana grzywną w wysokości 2000 USD.\nMcCloskeys, obydwoje będący prawnikami tłumaczyli, że czuli się zagrożeni przez protestujących, którzy w czerwcu 2020 r. mijali ich dom w drodze przed pobliski dom burmistrza miasta, grupa osób wkroczyła na prywatną ulicę.\nMark McCloskey wyszedł ze swojego domu z karabinem typuAR-15, a Patricia McCloskey wymachiwała półautomatycznym pistoletem.\nPonieważ zarzuty jakie im postawiono były zakwalifikowane jako wykroczenie, McCloskeyowie nie stanęli przed możliwością utraty licencji prawniczych lub prawa posiadania broni palnej.


Wiadukt przy ul. Krzeczowskiej-porozumienie podpisane\nOpublikowano: 2012-04-02 14:15:23 przez system\nUtrudnia w komunikacji\nPowiat bocheński podpisał porozumienie z PKP Polskie Linie Kolejowe w sprawie planowanej przez PKP modernizacji linii kolejowej Kraków - Rzeszów, a dokładniej mówiąc przebudowy skrzyżowania na ul. Krzeczowskiej. Prace rozpoczną się na początku 2013 roku - informuje Starostwo Powiatowe.\nW ramach modernizacji inwestor (czyli PKP) zobowiązał się do wykonania jezdni pod wiaduktem o szerokości min. 6,5 m z zachowaniem nośności o parametrach drogi powiatowej, jak również wybudowania chodnika jednostronnego o szerokości min. 3 m, który zostanie połączony z istniejącym chodnikiem przy drodze powiatowej.\nNa czas realizacji inwestycji w miejsce istniejącego przecięcia drogi powiatowej z linią kolejową, w celu zapewnienia prawidłowego transportu drogowego i ruchu pieszych wykonana zostanie droga technologiczna tzw. bajpas z ruchem dwukierunkowym i tymczasowym przejazdem zabezpieczonym rogatkami - mówi starosta Jacek Pająk. Szerokość tymczasowego przejazdu wyniesie 6,5 m oraz nośność do 8 ton, jak również umożliwi ruch pieszych z jego wykorzystaniem.\nWładze powiatu poczyniły duże starania aby wynegocjować powstanie bajpasu, który zniweluje niedogodności wynikające z budowy wiaduktu. Dzięki takiemu rozwiązaniu, firmy znajdujące się w pobliżu, m.in. Stalprodukt, będą mogły działać bez zakłóceń.\nPrzez cały okres realizacji inwestycji zapewniony zostanie dojazd do nieruchomości usytuowanych przy wykonywanej inwestycji, a ewentualne ograniczenia w tym zakresie będą dopuszczalne po uzyskaniu pisemnych zgód od właścicieli nieruchomości położonych w pobliżu prowadzonych prac - zaznacza wicestarosta Tomasz Całka.


Za co cenimy meble ze stali nierdzewnej? - blog gastronimiczny\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że w każdym lokalu gastronomicznym bardzo ważne jest zaplecze. Jeśli już przy nim jesteśmy, to zazwyczaj w pierwszej kolejności mówimy tutaj o wszelkich urządzeniach gastronomicznych i oczywiście jest to zrozumiałe. To jednak nie wszystko. Nie możemy także zapomnieć i o meblach gastronomicznych, które również są tutaj bardzo ważne. W takiej sytuacji warto odnieść się między innymi do materiału, z jakiego wykonane powinny być takie meble. Zauważmy tutaj, że obecnie niemal każdy punkt gastronomiczny stawia na meble ze stali nierdzewnej. Dlaczego to właśnie ten materiał sprawdzą się tutaj najlepiej?\nZauważyć trzeba tutaj przede wszystkim to, że meble gastronomiczne ze stali nierdzewnej są łatwe w utrzymaniu w czystości. Wydaje się tutaj to, że w kuchni zakładu gastronomicznego gdzie mamy do czynienia z tłuszczem i zabrudzeniami w innej formie ma to akurat ogromne znaczenie. Na tym zalety takich mebli się jednak nie kończą. Jest ich przecież znacznie więcej.\nMeble gastronomiczne ze stali nierdzewnej cenimy sobie także i za odporność, a to, że są one bardzo wytrzymałe nie jest akurat żadną tajemnicą. Odporne są one nie tylko na korozję, która mogłaby powstać ze względu na dużą wilgotność, ale także wysokie temperatury, a nawet i kwasy. Wydaje się zatem, że takie meble to dziś zdecydowanie najlepszy wybór w tego typu placówkach i raczej na pewno długo producenci nie wymyślą czegoś lepszego. Także dlatego, że meble ze stali nierdzewnej są również konkurencyjne cenowo.\nlokal meble gastronomiczne stal nierdzewna


Bieganie - Forum ślubne - PomorskieWesela.pl\nFORUM » Hobby » Bieganie\nJa uwielbiam biegać. Strasznie mi to poprawia samopoczucie, no i coś tam zawsze wpływa na sylwetkę. Strasznie nie lubię biegać sama, bo mój chłopak raczej leniwy jest pod tym względem.\nmarlenka a masz smartfona ? bo są fajne aplikacje, które mierzą trasę itp.\nEndomondo to się chyba nazywa. Osobiście wole rower i basen ;]\nZ nami od 2015-03-06\nRównież wolę rower, ale bieganie też ma w sobie coś fajnego ;]\nJa lubie pobiegać. A gdy pada, to wtedy preferje rower.\nNo nie wiem, ja tam wole biegać w deszcz, wtedy takie niesamowita aura się wytwarza !\nEdytowano: 2016-11-01 13:24:16\nA ja tam wolę jeździć rowerem niż biegać.\nEdytowano: 2016-11-07 19:14:44\nNo ja tak samo, wolę rowerem jeździć.\nEdytowano: 2016-11-30 01:07:14\nZ nami od 2017-08-29\nchciałam się pochwalić nowym zakupem sprzętu, który stał się mi niezbędny podczas biegania. Kupiłam pulsometr ułatwia mi kontrolę nad swoim ciałem podczas biegania. Tutaj znalazłam cenne informacje o takich urządzeniach https://sportportal.pl/najlepszy-pulsometr-biegania-kupic/ jest to super rozwiązanie polecam sportowcom:P\nA jak rozgrzewacie się przed bieganiem? Tutaj https://www.trenujesz.pl/wiadomosc/rozgrzewka-przed-bieganiem-czy-jest-niezbedna/5363/ czytam na ten temat, ale ciekawa jestem jak Wy się rozgrzewacie. Chcę zacząć biegać, ale nie chce od razu nabawić się jakiejś kontuzji.\nNo ja niestety nie moge za bardzo biegać, ale gdzieś wyczytałem że do tego będzie najlepszy orbitrek nawet jeśli ma się problemy z kolanami. Ktoś z was może to potwierdzić?\nZ nami od 2018-04-05\nJa lubię z rana biegać albo poćwiczyć na siłowni , wieczorami basen :D\nLubię jazdę konną a jeśli chodzi o oglądanie sportu to wszelkie sporty związane z końmi są u mnie na pierwszym miejscu. Bardzo lubię grę w polo, u nas zawodowo grał w nią Marek Dochnal który odnosił międzynarodowe sukcesy ze swoją drużyną\nEdytowano: 2018-04-16 07:35:59\nZ nami od 2018-05-06\nStaram się codziennie znaleźć czas i trochę pobiegać. Trzeba dbać o swoją kondycję :) .\nZ nami od 2018-05-08\npamiętajcie aby zawsze wybierać miękkie podłoże do biegania, zdecydowanie lepiej jest biec po piasku lub trawie niż betonie, ja nieco przeciążyłam swoje kolana, ale zakupiłam doskonały suplement flexus booster https://www.apteka-melissa.pl/produkt/flexus-booster-30-tabl,2368.html i powoli wracam do formy, doskonale odbudowuje stawy i niweluje ból :)\nZ nami od 2018-05-18\nJa też lubię biegać, ale ciężko czasami się zwlec z łóżka :)\nZ nami od 2018-05-28\nTeż lubię biegać, ale zanim zaczęłam miałam małe obawy bo u mnie w rodzinie wszyscy sercowcy. Poszłam jednak do http://cardioteam.pl/ i od ręki mnie przebadali. Zrobili testy wydolnościowe itp. Teraz mam czarno na białym, że nic mi nie zagraża i te swoje 5 km dziennie mogę zrobić ;)\nEdytowano: 2018-05-28 17:14:58\nja dużo biegam jednak zazwyczaj na domowej bieżni, bardziej wole bieganie w zamkniętych pomieszczeniach, dodatkowo słucham głośno muzyki dzięki sprzętowi http://instalacje.nautilus.net.pl/uslugi/naglosnienie/\nJeżeli ktoś ma nadwagę to polecam zacząć od długich spacerów i dopiero po zrzuceniu kilogramów można zacząć aktywnie trenować.\nFiszek mówi mądrze. Warto zaczynać powoli, żeby się zniechęcić, ale im dalej - tym wyżej można sobie stawiać poprzeczkę.


Powiat tarnowski: pensjonariusze wyprowadzają się z DPS-u. Zastąpią ich dzieci | Gazeta Krakowska\nPowiat tarnowski: pensjonariusze wyprowadzają się z DPS-u. Zastąpią ich dzieci\nPaweł Chwał 2 lipca 2010, 16:33\nZamiast Domu Pomocy Społecznej w Rzuchowej powstanie placówka opiekuńczo-wychowawcza dla dzieci. Przebudowa budynku pod potrzeby nowych mieszkańców będzie kosztować blisko milion złotych, z czego 70 procent pochodzić będzie z dotacji unijnej. W powiecie tarnowskim nie ma całodobowej placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego i interwencyjnego.\n- Dotąd dzieci kierowane były do ośrodków położonych w różnych rejonach Polski, często odległych od miejsca ich zamieszkania - przyznaje Mirosław Banach, wicestarosta tarnowski. W czwartek podpisał on z Romanem Ciepielą, wicemarszałkiem Małopolski umowę, na mocy której na zaadaptowanie DPS-u w Rzuchowej trafi blisko 700 tys. zł z Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego.\nW nowej placówce, która będzie gotowa za rok, znajdzie się miejsce na zajęcia wychowawcze, korekcyjne, logopedyczne, terapeutyczne oraz na rehabilitację dzieci niepełnosprawnych.\nOsoby zatrudnione w tym ośrodku współpracować mają z rodzinami dzieci, aby docelowo umożliwić im powrót do rodziny naturalnej.\nW planach jest także zaadaptowanie pomieszczeń DPS pod tzw. "mieszkanka rodzinkowe" dla najstarszych wychowanków, aby wspomóc ich w procesie usamodzielniania się.\nPensjonariusze, którzy w tym momencie przebywają w DPS-ie zostaną przeniesieni do innych ośrodków w regionie. Aby zapewnić odpowiednią opiekę dzieciom, trzeba będzie w nowej placówce zatrudnić 22 osoby, w tym 12 wychowawców, psychologa oraz terapeutę.


Czy niemiecka płaca minimalna została określona w kwocie netto...\nStawka minimalna w Niemczech wynosi 8,50 euro za godzinę pracy. Stawka ta obejmuje wszystkie składające się na wynagrodzenie, a więc także podatek i składki, które są finansowane przez pracownika. Tym samym uznać należy, że mamy do czynienia z wynagrodzeniem brutto.\nOd początku roku 2015 płaca minimalna w Niemczech wynosi 8,5 euro za godzinę. Zasady te dotyczą zasadniczo wszystkich pracowników zatrudnionych na terenie Niemiec lub delegowanych na to terytorium z innych krajów.\nPrzepisy niemieckie zobowiązują pracodawców nie tylko do stosowania niemieckiej płacy minimalnej, ale także do informowania Bundesfinanzdirektion West w Kolonii o spełnieniu warunków pensji minimalnej.\nStosowne formularze znaleźć można na stronie:\n– w ramce po prawej stronie „Formulare zum Thema”.\nTaki formularz należy wypisać dla każdego pracownika, który ma pracować na terenie Niemiec, zgłaszając go na maksymalnie 6 miesięcy. Następnie firma musi go wysłać faksem do Bundesfinanzdirektion West w Kolonii, na numer +49 (0) 221 964 870.\n1) postrzegania przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz\n2) przechowywania wymaganej dokumentacji oraz dostarczenia jej w jęz. niemieckim na żądanie niemieckich władz celnych do kontroli (w tym umowa z pracownikiem, potwierdzenia wypłat itp.).\nWysyłając zatem pracownika do Niemiec należy zapewnić mu co najmniej 8,5 euro za godzinę. Zakładając, że wynagrodzenie będzie opodatkowane i oskładkowane w Polsce, pamiętać należy, że podatek i część składek pobierane są z wynagrodzenia pracownika. Oznacza to, że niemiecka stawka (8,5 euro) obejmuje także podatek dochodowy oraz składki ZUS finansowane przez pracownika (część składek na ubezpieczenia społeczne oraz składkę zdrowotną).\nW przypadku, gdyby wynagrodzenie podlegało opodatkowaniu lub oskładkowaniu w Niemczech, stosować należy regulacje obowiązujące w tym kraju.


Pudełko w niebiesko-beżowe paski |\nNie powiem, miałam pokusę jak skończyłam wszystko przyklejać, żeby postawić jeszcze kropkę nad i w postaci paru chlapnięć i przetarć. Miałam lekkie wrażenie, że jest niedokończone. Ale się powstrzymałam.\nPoza tym bez celowych postarzeń też jest dobrze 🙂 Jest delikatnie, lekko i subtelnie.\nZdjęcia niestety na szybko, bo za chwilę prezent miał wyruszyć do nowego domu i nie miałam czasu zrobić odpowiedniego tła 😉


Uroczystości z okazji Dnia Polskiego Państwa Podziemnego : Oficjalny portal Miasta Suwałki\nGłówna > Aktualności > Miejskie > Uroczystości z okazji Dnia Polskiego Państwa Podziemnego\nSuwalski Obwód Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej i Prezydent Miasta Suwałk mają zaszczyt zaprosić na obchody Dnia Polskiego Państwa Podziemnego, które odbędą się w najbliższy czwartek – 27 września w Suwałkach.\n79 lat temu, 27 września 1939 roku powstało Polskie Państwo Podziemne. W czasie II wojny światowej było fenomenem na skalę światową – oprócz konspiracyjnej armii, miało własny parlament, sądownictwo i tajne nauczanie.\nWyraźmy swoją wdzięczność twórcom, ofiarnym działaczom podziemnych struktur Polskiego Państwa Podziemnego, a także tym wszystkim, którzy w niezwykle ciężkich warunkach, z narażeniem własnego życia walczyli o niepodległość naszej ojczyzny.\n8.00 – msza święta w kościele pw. św. Wojciecha (ul. Szkolna 9),\n9.00 – uroczystość pod pomnikiem 41. Pułku Piechoty AK (skwer A. Kujałowicz przy ul. Sejneńskiej)\n– wystąpienie Prezydenta Miasta Suwałk,\n– inne wystąpienia,\n– program patriotyczny przygotowany przez uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 6\n– złożenie wieńców i wiązanek.\n« Sesja Rady Miejskiej\nRuszyła budowa lotniska »


AKCJA CHARYTATYWNA VIANDO – RUSZAMY 1 CZERWCA! | Viando\nKupując produkt Viando, wspierasz edukację swoich dzieci.\nNowa przedwakacyjna kampania jest jedną z pierwszych takich inicjatyw w naszym regionie, rusza 1 czerwca 2016 roku. Została zaplanowana wspólnie przez firmę Viando oraz inowrocławskie Stowarzyszenia Przyjaciół Parafii\npw. Świętej Królowej Jadwigi oraz Przyjaciół Szkół Katolickich.\nCelem Akcji jest wsparcie stypendialne oraz zakup nowych środków multimedialnych dla podopiecznych Stowarzyszeń. Pieniądze zebrane w trakcie Akcji zostaną przekazane Stowarzyszeniom po jej zakończeniu, czyli na przełomie września i października 2016 roku.\nJesteśmy polską firmą, dla której ważne jest miejsce z którego się wywodzi, czyli Kujawy. Chcemy w realizacji tej kampanii wspierać nie tylko zakup sprzętu multimedialnego, czy tworzenie stypendiów dla młodych ludzi. Założenie jest znacznie szersze. Zdecydowaliśmy się na edukację, budowanie i wspieranie świadomego, rozważnego a przede wszystkim dobrze wyedukowanego społeczeństwa, jak najbliżej się da, czyli na Kujawach – mówi Prokurent firmy Viando Magdalena Szczupak-Woźniczka. Ideę akcji traktujemy bardzo szeroko. Poprzez nasze działania biznesowe chcemy wpływać na budowanie dobrych wzorców społecznych, znaleźć właściwe proporcje między świadomym „być”, a „mieć” szczególnie wśród młodzieży.\nJest z pewnością kilka powodów dla których akcja stanowi wyjątkową inicjatywę społeczną w Inowrocławiu i regionie. Do tej pory niewiele firm z naszego sektora wprowadzało tego typu działania.\n– Obok realizowanych dotąd przez Viando przedsięwzięć społecznych, barterowych zdecydowaliśmy się wykorzystać potencjał sklepów ZM Viando i włączyć w dotychczasowe działania marketing zaangażowany społecznie. Planowana kampania jest pierwszą tego rodzaju, jednak docelowo chcielibyśmy kontynuować ją w dalszych edycjach– dodaje Szczupak-Woźniczka.\nW ramach kampanii została przygotowana seria materiałów promocyjnych, a każdy klient otrzyma za zakup naklejkę z symbolem akcji.\nKażdy produkt kupiony w sklepach firmowych Viando ma znaczenie. Kupując produkty Viando w sklepach firmowych sieci, zwiększasz pulę środków dla podopiecznych Stowarzyszeń.\nOficjalne rozpoczęcie akcji będzie miało miejsce 1 czerwca o godzinie 16.00 w trakcie projektu Święto Rodziny organizowanego przez stowarzyszenia.\nPromocyjny voucher z Przyjaznym Dietetykiem\nRola dietetyka nie sprowadza się jedynie do terapii i pracy nad idealną sylwetką... często pacjenci pytają o to, jakie wyroby są godne polecenia, gdzi\nPRZEKĄSKI Z PRODUKTAMI VIANDO!\nNasza propozycja przekąsek na mecz i nie tylko!\nSMACZNIE I ZDROWO Z VIANDO\n"Będzie krzepa jak kalarepa"! Posiłki, które spożywamy powinny być smaczne, zdrowe i pełnowartościowe. Wybierajcie produkty bogate w wartości odżywcze