Lipiec, 2008 | Smutna historia ze szczęśliwym zakończeniem...\nByle do przodu, a właściwie do góry…\nOpublikowano 29 lipca 2008 Autor: diar\nA jednak trochę mi smutno. Kiedy patrzę na inne dzieci w wieku Neli, które zbierają się do chodzenia, czasem już dreptają, a przynajmniej stoją kurczowo uczepione wózka lub mamy (lub taty :-)) ogarnia mnie żal, że Nela jest tak bardzo za nimi. Że Jej umysł chciałby dużo więcej niż może ciało. Owszem siedzi, leżąc na brzuchu, podnosi się na rękach i je prostuje, próbuje unieść się na kolankach, ale ma problemy z wystartowaniem. I tak od powrotu ze szpitala. Chciałabym Jej jakoś pomóc, ale wiem, że tylko Ona swoją mrówczą, codzienną, wytężoną pracą może coś osiągnąć. I próbuje… codzienne, od nowa próbuje, unosi się na tych swoich chudziutkich rączkach, podkurcza te swoje nóżki-patyczki i kombinuje co dalej… W końcu Jej sie uda i… „ruszy w świat”… w swoim tempie, w swoim czasie, bez porównań do innych dzieci, bo przecież nie porównuję.\nA wracając do moich ostatnich przemyśleń, bardzo „bawią” mnie sytuacje, kiedy widzę na spacerze mamę, dziecko w wózku, trochę grymasi, płacze, czasem krzyczy… wiadomo zmęczone, a owa mama (ojcowie jakoś nigdy takich porownań nie dokonują) pokazując na Nelę ”zobacz, jaka ta dziewczynka grzeczna, jak cichutko siedzi, nie płacze, nie krzyczy’… ech, gdyby wiedziala… Więc jeszcze raz, żadnych porównań, ani teraz, ani w przyszłości, bo nigdy nie wiadomo, jaka jest prawda, a dzieci i tak mają to w nosie (te porównania) i posługują się instynktem, a nie rozsądkiem.\nOpublikowano 27 lipca 2008 Autor: diar\nWczoraj padły dwie „szóstki”. Nela przekroczyła sześć kilogramów, i liczba Waszych wejść sięgnęła sześciu tysięcy. Dziś to już nieaktualne, bo liczba wzrosła do ponad siedmiu tysięcy (!)… gdyby Nela rosła w takim tempie… :-). Ale najważniejsze, że je i rośnie (w końcu!), jakby wiedziała, że Ona też musi coś zrobić, że tego od Niej oczekujemy, że tego akurat nikt za Nią nie zrobi.\nWiem, że to moje dziecko i wszelka moja ocena nie będzie obiektywna, ale naprawdę zadziwia mnie. Swoją radością, energią, chęcią do poznawania nowych rzeczy, smaków… prawie nieustającym uśmiechem. Takie są dzieci, powiecie, pewnie tak… powinnam to wiedzieć, w końcu Nela ma rodzeństwo, ale wiedząc co przeszła, nie jest to już takie oczywiste. I tym bardziej raduje…\nUmieściłam dziś na blogu trzy filmy sprzed tracheotomii, z głosem Neli i dopiero, kiedy je sama oglądnęłam, poczułam, jak bardzo mi tego brakuje… tego dziecięcego głosiku, szczebiotu, popiskiwania… Na co dzień o tym nie myślę, ze powinno być inaczej, przyzwyczaiłam się, że żyjemy „w ciszy”, że wszystko co Nela chce mi przekazać, muszę „wyczytać” z Jej twarzy, mimiki, ruchów ciała, że muszę Ją stale obserwować, żeby czegoś nie przegapić, ale nigdy tego nie zaakceptowałam. I nie zaakceptuję.\nCzy zdajecie sobie sprawę jak czujny musi być sen rodzica, który wie, że jego dziecko nie zapłacze, kiedy będzie mu źle, albo będzie głodne, że to rodzic musi usłyszeć ten ledwie słyszalny szelest głośniej wydychanego powietrza, ruch ocierającego się o pościel ciałka, jak musi się pilnować, żeby nie przysnąć w innym pokoju, bo wtedy już nic nie usłyszy… a Nela budzi się w nocy na jedzenie, 2-3 razy w ciągu nocy.\nBardziej zresztą wyczuwam, że się budzi, niż to słyszę, ale zdarzyło mi się również, że kiedy Ją podnosiłam w nocy i dotykałam policzków, były mokre od łez… jak długo mnie wołała, nie wiem… I potem znów śpię czujnie jak zając…\nI zadaję sobie pytanie, czy Ona zdaje sobie sprawę ze swojej bezsilności, niemocy wydania głosu, czy Jej tego brakuje? Pewnie nie, pewnie nie zdążyła jeszcze świadomie poczuć i doświadczyć jak to jest, ale kiedy widzę, jak czasami szeroko otwiera buzię, jakby chciała coś powiedzieć, wydać z siebie głos, a tego głosu nie ma, myślę sobie, że przyjdzie taki czas, że odczuje różnicę, poczuje, że coś jest nie tak… Czy będę umiała to zauważyć, odpowiednio zareagować…? Oby.\nSmutne zakończenie…? Nie zamierzałam. Weekend był udany, ciepły (no dobra, upalny :-), słoneczny, spokojny, nieśpieszny, ze spacerami, dalekimi przestrzeniami i … dobrym apetytem Nelci :-). Dał wytchnienie. Mam nadzieję, że Wam również.\nOpublikowano 26 lipca 2008 Autor: diar\nChciałabym wyjaśnić pewną kwestię związaną z operacją Neli, jej finansowaniem i zbieraniem funduszy… bo doszły mnie słuchy o dyskusji toczącej się na pewnym forum (zainteresowani z pewnością wiedzą) i wyrażanych tam wątpliwościach co do zasadności całej akcji.\n1. Oficjalnie nikt z lekarzy nie powiedział nam, że w Polsce nie są w stanie pomóc Neli i żebyśmy zwrócili się do Prof. Monniera w Szwajcarii, bo on wykonuje tego typu operacje. Tego jeszcze nie usłyszeliśmy. Ale trudno nazwać pomocą i trudno czuć się bezpiecznie w sytuacji, kiedy słyszy się „muszą Państwo poczekać, musimy się przygotować, zobaczyć, co można zrobić, nie można się spieszyć”, a na konkretnie zadane pytanie „w jaki sposób chcą Państwo zlikwidować to zwężenie?” słyszy się „zobaczymy, trudno w tej chwili powiedzieć, trzeba się tej krtani przyjrzeć”.\nJasne, moglibyśmy tak to zostawić, zaufać lekarzom, czekać… w końcu to oni powinni wiedzieć najlepiej, są lekarzami, specjalistami. W to nie wątpię, wierzę, że w swojej dziedzinie są najlepszymi specjalistami i pomagają tysiącom dzieci. Ale może ten przypadek ich przerasta, może tu nie są w stanie efektywnie zadziałać, może to moment, żeby przyznać, „są lepsi od nas, może nawet nie lepsi, ale z większym doświadczeniem”, bo przecież chodzi o zdrowie i normalne życie konkretnego, małego Człowieka, i ani my, ani oni, ani nikt z nas tak naprawdę nie ma pojęcia, co Ona czuje, jak to przeżywa, co wycierpiała, i co jeszcze wycierpi… I to powinno być najważniejsze…\n2. Borykamy się z tą sytuacją od ponad dwóch miesięcy i wierzcie nam, nie było i nie jest nam łatwo zwracać się o pomoc w ten sposób. Chcielibyśmy być samowystarczalni, nie być zmuszonymi do pokazywania „światu” tego, co nas spotkało. Ale nie jesteśmy, i znów musimy myśleć o dobru Neli, o Jej zdrowiu i PRAWIE do normalnego życia, jeżeli to możliwe, a MOŻLIWE jest… Więc objawiamy „światu” swoją niemoc i prosimy „pomóżcie”, na tyle na ile ktoś może i potrafi, czasem to będą słowa wsparcia, czasem 5 zł, czasem 100 zł. Wszystko się liczy, każdy odzew, nawet nie wiecie, jak bardzo…\n3. Mamy w zanadrzu wniosek o sfinansowanie takiej operacji przez nasz NFZ. Szansa na pozytywną odpowiedź pewnie jedna na tysiąc, bo jest wiele uwarunkowań do spełnienia, żeby NFZ się do takiego wniosku przychylił. Wniosek taki musi złożyć lekarz prowadzący (o wysokim stopniu naukowym), czy to zrobi, nie wiemy (lekarz wraca z urlopu za miesiąc, będziemy z nim rozmawiać). To etap pierwszy, potem zostaje przeforsowanie wniosku przez NFZ… Będziemy próbować, ale tu akurat jakoś nadziei mi brak…\n4. Co do samej fundacji… Fundacja jedynie udostępnia nam subkonto i uwiarygadnia całą akcję. Proces zbierania funduszy należy do rodziców. I tylko od ich „prężności” i zaangażowania (ich i ludzi w to zaangażowanych, a więc i Was!) zależy ile i jak szybko uda się zebrać pieniędzy na leczenie Neli. Fundacja nie pobiera za to żadnych opłat, każda jedna wpłacona złotówka idzie „na Nelę”.\n5. Na koniec nasze zapewnienie… jeżeli uda nam się zebrać rzeczoną sumę, a nawet więcej, każdą „nadwyżkę” przekażemy na leczenie dziecka z podobnym (lub takim samym) schorzeniem.\nOpublikowano 23 lipca 2008 Autor: diar\nMaszyna ruszyła… Drugi dzień istnienia bloga w sieci i już ponad 1500 wejść. Jestem szczerze zdumiona, żeby nie powiedzieć dosadniej… w szoku. I dociera do mnie, że choć celem głównym i najważniejszym powstania tego bloga jest operacja Neli i zbieranie funduszy na nią, oprócz tego jest coś jeszcze … Wasze zainteresowanie, szczere czy nie, zdrowe czy niezdrowe, liczy się, że jesteście, nie pozostajecie obojętni.\nNawet nie wiem dokładnie do kogo mówię, bo przecież Bóg raczy wiedzieć, kto tu zaglądnął i jeszcze zaglądnie… Jedni przychodzą z ciekawości, żeby zobaczyć, przeczytać, inni rzeczywiście mogą i chcą pomóc. I jednym, i drugim dziękuję. Bo liczy się uwaga, poświęcona chwila, zainteresowanie, może przyniesie coś więcej, może….\nW piątek idę z Nelą na wymianę rurki. Robimy to w szpitalu. Może powinnam nauczyć się robić to sama, może czułabym się bezpieczniej (bo jednak rurka może się zatkać, wypaść i konieczna będzie natychmiastowa wymiana), ale może nie chcę, może chcę czuć, że tego nie potrzebuję, że to tylko tymczasowe, bo może za jakiś czas nie będzie mi to już potrzebne.\nMoże to nierozsądne z mojej strony… za dużo tych „może”, na razie nie chcę. Chcę czuć „niewygodę” tego faktu, że muszę jechać do szpitala, swoje pewnie odczekać, patrzeć, jak ktoś znowu „gmera” mojemu dziecku przy rurce. Z czasem pewnie zmądrzeję… albo życie mnie zmusi, jak zawsze.\nOpublikowano 22 lipca 2008 Autor: diar\nZa kilka dni Nela kończy 11 miesięcy. Może wyda Wam się, że to niewiele, ale w Jej krótkim życiu tak wiele już się wydarzyło. Ale po kolei…\nNela urodziła się 24. sierpnia 2007 r., trzy tygodnie przed terminem, jako zupełnie zdrowe, prawidłowo rozwinięte niemowlę. Miała lekką niedowagę (2230g), ale poza tym wszystko było w porządku. Tak nam się wtedy wydawało. Przez sześć miesięcy nic nie zapowiadało tego, co miało nastąpić.\n25. lutego 2008 r., półroczna Nela trafiła do szpitala z niewinnym podejrzeniem zapalenia płuc. Zdjęcie RTG zapalenia nie wykazało, ujawniło natomiast ciężką wadę rozwojową – przepuklinę przeponową, której nikt wcześniej nie wykrył. Przez pół roku nasza córka żyła tylko z jednym czynnym płucem, bo drugie, uciśnięte przez narządy jamy brzusznej, nie miało szans na normalny rozwój.\nTrzy dni później Nela została zoperowana. Operacja się powiodła, jelita i inne narządy zostały „sprowadzone” do jamy brzusznej, przepona zamknięta.\nKolejne 10 dni Nela spędziła na OIOM-ie, częściowo pod respiratorem, walczyła dzielnie z niewydolnością oddechową, niedodmą obu płuc, obecnością płynu w jamie otrzewnej, zastojem pracy jelit… Nasza córeczka pokonała jednak wszystkie te trudności i po 10 dniach oglądania jej przez szybkę inkubatora, została przeniesiona na Oddział Chirurgii, już tylko celem obserwacji. Po kolejnych trzech tygodniach Nela wróciła do domu…\nWydawało się, ze najgorsze mamy za sobą, że Nela zacznie w końcu ładnie przybierać na wadze (wychodząc ze szpitala w wieku 7 miesięcy ważyła raptem 4400g), rozwijać się, nadrobi zaległości… Odetchnęliśmy…. za wcześnie jak się okazało.\nNiepokoiła nas sapka i świszczący oddech, który pojawił się u Neli jeszcze w szpitalu, a po powrocie do domu stale się utrzymywał. Śmialiśmy się, że sapie jak lokomotywa. Lekarze nie umieli nam wyjaśnić jej przyczyny, może alergia, może niedodma, może to płuco, które musi teraz przybrać właściwe rozmiary… tyle słyszeliśmy.\nDwa miesiące później, 18. maja 2008 w nocy zaczęły się problemy z oddychaniem. Pojechaliśmy do szpitala, Nela trafiła od razu na znany nam już OIOM, a my wróciliśmy do domu, bezradni, zaskoczeni, zrozpaczeni. Na drugi dzień rozpoznanie… przewężenie krtani, konieczna natychmiastowa tracheotomia, bo nawet nie można Jej było włożyć rurki intubacyjnej i groziło jej po prostu uduszenie. Ale skąd, dlaczego???\nOkazało się, że organizm Neli zareagował bardzo gwałtownie na krótką, bo jedynie pięciodniową intubację (po operacji przepukliny przeponowej). Nie miało prawa się zdarzyć, ale się zdarzyło. Niczyja wina…\nPierwszy kontakt z Nelą po założeniu rurki to był szok. Obolała i oszołomiona nową sytuacją nawet na nas nie reagowała. Pierwsze myśli … najgorsze. Ale nasza córka znów ujawniła swoją zadziwiająco wielką, jak na Jej drobne ciałko, siłę i wolę życia ponad wszystko, nawet z rurką.\nPo tygodniu pobytu na OIOM-ie trafiliśmy na Oddział Laryngologiczny, najpierw w „naszym” szpitalu, potem konsultacje i dwukrotny zabieg częściowego udrożnienia zwężonych dróg oddechowych w drugim i dalszy ciąg gehenny : rurki nie można na razie usunąć, krtań Neli reaguje gwałtownie na próby ingerencji chirurgicznej, musi nauczyć się żyć z rurką, póki nie będzie większa, póki krtań się nie rozwinie, póki nie nabierze siły i wagi…\nZaczęliśmy na nowo uczyć się postępować z Nelą, jak Ją pielęgnować, jak odsysać.\nOdsysanie wydzielin to czynność podstawowa u pacjentów po tracheotomii. U tak małych dzieci wykonuje się to kilkanaście – kilkadziesiąt razy dziennie. By w ogóle wyjść ze szpitala, potrzebny był nam ssak, najlepiej akumulatorowy-sieciowy, żeby móc wychodzić z domu.\nNa początku Nela miała ogromne problemy z jedzeniem, kilka łyków mleka powodowały od razu zbieranie się wydzieliny, którą trzeba było odessać. Odsysanie skutkowało zwracaniem tego, co przed chwilą Nela zjadła… Koszmar. Zamiast przybierać na wadze, Nela zaczęła tracić. Z czasem sytuacja się uspokoiła. I my, i Nela nauczyliśmy się radzić sobie z trudnościami.\nObecnie Nela ma nadal sporą niedowagę – waży niecałe 6 kilogramów. Z każdym dniem nabiera jednak apetytu, każdy nowy smak wita z radością i uwielbieniem w oczach dla tego, kto Ją częstuje :-). Odżyła, jest znów pogodną, radosną, ruchliwą dziewczynką, wszystkiego i wszystkich ciekawą, zafascynowaną otaczającym Ją światem.\nTracheotomia ma jednak jeszcze inny „skutek uboczny”. Nela nie wydaje żadnych dźwięków. Kiedy się śmieje, śmieje się bezgłośnie, kiedy płacze, też, widać tylko dwa mokre ślady, nie może gaworzyć, bawić się własnymi odgłosami i możliwościami, które to daje. Póki nie pozbędzie się rurki, nie nauczy się mówić, może będzie mogła wydawać z siebie pojedyncze sylaby lub słowa, ale to wszystko.\nWięc to nie koniec historii… tak naprawdę to dopiero początek. Bo przecież rurki trzeba się pozbyć, a krtań udrożnić. Żeby to zrobić, konieczna jest operacja krtani. Tu, w Polsce, nie ma specjalistów, którzy z sukcesem robią tego typu operacje (u bardzo małych dzieci). A każdy dzień w rozwoju dróg oddechowych, krtani, strun głosowych (które teraz przecież nie pracują) jest cenny.\nOd innych rodziców dzieci po tracheotomii dowiedzieliśmy się o możliwości wykonania takiej operacji w Klinice w Lozannie w Szwajcarii przez prof. Monnier. Specjalizuje się on w operacjach poszerzania i rekonstrukcji krtani właśnie u dzieci i robi to od kilkunastu lat, z ogromnym powodzeniem. Przyjeżdżają do niego rodzice z dziećmi niemal z całego świata (to jedyny tego typu ośrodek w Europie, drugi jest w Stanach Zjednoczonych).\nDla Neli to jedyna szansa. Szansa, która kosztuje 90 tys. franków szwajcarskich (około 200 tys. polskich złotych). Prof. Monnier potwierdził wstępnie możliwość wykonania takiej operacji. Zadaniem Neli jest „tylko” osiągnąć wagę co najmniej 8 kilogramów. Do tej pory musimy uzbierać rzeczoną sumę. Sami nie jesteśmy w stanie tego dokonać.\nBardzo pragniemy dać Jej szansę na normalny rozwój, bez przywiązania do wszechobecnego ssaka, bez odsysania, zmieniania rurek, filtrów… Szansę na radość i szaleństwo pierwszych, beztroskich lat życia, na pełen kontakt z rówieśnikami, na zabawę i śmiech, płacz i krzyk.\nStąd nasza ogromna prośba i apel do wszystkich ludzi dobrej woli, którzy mogą i chcą pomóc naszej córce.\nFundacja „Zdążyć z pomocą” udostępniła nam subkonto, celem gromadzenia środków na operację Neli.\nFundacja posiada status organizacji pożytku publicznego, KRS:0000037904. Płatnik podatku dochodowego w rozliczeniu rocznym może przekazać 1% podatku na rzecz Neli na wyżej wymienione konto, w tytule wpłaty wpisując: „podatek 1%, na rzecz Neli Krakowiak”.\nZa każdą, choćby najmniejszą wpłatę serdecznie dziękuję, a ja postaram się informować wszystkich zainteresowanych o rozwoju wydarzeń, postępach w zbieraniu środków, a potem efektach samej operacji (kiedy już do niej doprowadzimy).\nDaria – mama Neli


Przelotowy mostek - Rafał Turkowiak\nPierwszy na świecie przelotowy mostek w gitarach akustycznych.\nDzięki specjalnej konstrukcji masa mostka uległa znacznemu zmniejszeniu , co wpłynęło pozytywnie na rozchodzenie się dźwięków w pudle rezonansowym.\nAżurowa konstrukcja pozwoliła na równomierne rozłożenie sił i w dużym stopniu zredukowała naprężenia występujące w płycie rezonansowej.\nKonstrukcja pozwala na zachowanie tych samych właściwości wytrzymałościowych, przy znacząco zmniejszonej masie mostka.\nRedukcja masy pozwala na swobodniejszą wibrację górnej płyty rezonansowej.\nDzięki otworom mostek zyskał unikatowy wygląd.\nPierwszy na świecie “Przelotowy mostek” w gitarach akustycznych\nDzięki specjalnej konstrukcji masa mostka uległa znacznemu zmniejszeniu , co wpłynęło pozytywnie na rozchodzenie się dźwięków w pudle rezonansowym. Ażurowa konstrukcja pozwoliła na równomierne rozłożenie sił i w dużym stopniu zredukowała naprężenia występujące w płycie rezonansowej.\nMostek bez kołków (pinless)\nPomaga zachować integralność płyty wierzchniej poprzez wyeliminowanie sześciu otworów na kołki i struny. Im liczba otworów w płycie rezonansowej mniejsza, tym fale dźwiękowe mogą równomierniej przemieszczać się bez straty energii. Dodatkowo, wymiana strun jest znacznie szybsza i już nigdy nie będziesz musiał obawiać się, że kołki od mostka się zgubią, wyrobią czy też ułamią.


Festyn parafialny - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nParafia p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarach w niedzielę (16.06.) organizuje festyn.\nZacznie się o godz. 10.45 i będzie przerywany na msze święte. Główna część rozpocznie się o godz. 14.00. Podczas festynu będzie można kupić pyszne domowe wypieki i inne potrawy. Goście zobaczą występy artystyczne i będą mogli wziąć udział w grach i zabawach. Swoje stoiska będę miały także służby: policja, straż pożarna i wojsko. Pieniądze zebrane podczas festynu zostaną przeznaczone na remont zakrystii.


Noworoczna szopka z cenami na rynku energii - Puls Biznesu - pb.pl\nNoworoczna szopka z cenami na rynku energii\nopublikowano: 03-01-2008, 00:00\nZamieszanie na rynku energii trwa. Jedni podnoszą stawki, inni od 1 stycznia sprzedają ze stratą. A ceny na giełdzie szaleją…\nSą przesłanki do ukarania RWE Stoen, warszawskiego dostawcy energii elektrycznej, kontrolowanego przez niemieckiego potentata — twierdzi Urząd Regulacji Energetyki (URE). Stoen, wbrew żądaniom regulatora, nie złożył wniosku o urzędową taryfę na 2008 r. Ogłosił własny cennik dla drobnych odbiorców. Od 1 stycznia indywidualni klienci firmy zapłacą za energię o prawie 17 proc. drożej.\nWarszawski dostawca nie jest jedynym, który nie czekał na urzędową podwyżkę. Gliwicka spółka obrotu należąca do szwedzkiego Vattenfalla też rozlicza klientów od 1 stycznia po nowych cenach — wyższych o prawie 13 proc. niż w 2007 r. Vattenfall, w przeciwieństwie do Stoenu, wystąpił do URE o nową taryfę. Poprosił o zgodę na 18-procentowy wzrost cen.\n— Szanujemy URE, co nie zmienia faktu, że taryfy nas nie obowiązują — mówi Grzegorz Lot, dyrektor ds. sprzedaży Vattenfall Sales Poland.\nStraty spółek obrotu\nSpółki obrotu, które nie postawiły się regulatorowi, z powodu opóźnienia w zatwierdzaniu taryf dokładają do interesu. Ceny energii na rynku hurtowym poszły w górę, a firmy sprzedają ją klientom indywidualnym po starych stawkach.\n— Tracimy codziennie blisko 0,5 mln zł — twierdzi Dominika Tuzinek-Szynkowska, rzeczniczka Polskiej Grupy Energetycznej, największej krajowej firmy w branży.\nEksperci szacują, że miesiąc opóźnienia — a na tyle się zanosi — będzie kosztował spółki korzystające z ubiegłorocznych taryf 30-50 mln zł.\nZamieszanie z taryfami wynika z dwóch sprzecznych decyzji podjętych jesienią przez URE. Najpierw urząd, którego prezesem był wówczas Adam Szafrański, uznał, że po lipcowym rozdziale działalności w obrocie i dystrybucji energii spółki obrotowe nie muszą pytać regulatora o ceny. Zapłacił za tę decyzję głową. Jego następca, Mariusz Swora, przywrócił regulację cen dla gospodarstw domowych. Jednak wytyczne pojawiły się późno i nie było szans na nowe cenniki od 1 stycznia. Zamieszanie potęguje fakt, że część spółek — jak Vattenfall czy RWE Stoen — nie zamierza stosować się do żadnej z dwóch decyzji, bo uważa, że z taryfowania zwalnia je wciąż obowiązujące stanowisko regulatora z 2001 r.\nGiełdowe ceny szybują\nNowe taryfy pojawią się najwcześniej pod koniec stycznia (a wejdą w życie dwa tygodnie później). Na pewno będą poniżej oczekiwań spółek, choć — jak usłyszeliśmy w URE — nie będą od nich bardzo odległe. Firmy żądają wyższych cen ze względu na zwiększone obciążenia związane z obowiązkowym zakupem energii (m. in. ze źródeł odnawialnych), ale także z uwagi na wzrost stawek na nieregulowanym rynku hurtowym. W grudniu giełdowa cena energii (w tzw. paśmie) sięgała już 150 zł/MWh. Jednak to, co dzieje się z cenami w pierwszych dniach nowego roku, przyprawia spółki o prawdziwy ból głowy. Giełdowa cena pasma poszybowała do 350 zł/MWh.\n— To nieco emocjonalna reakcja na obcięcie limitów emisji CO2 dla energetyki. Są jednak fundamentalne przesłanki do wzrostów. Po prostu zaczyna brakować energii — mówi Grzegorz Górski, prezes Electrabela Polska, właścic\nmln zł Taka kara grozi Stoenowi, jeśli URE ma rację.\nEnergetyka i górnictwoMakroekonomiaTransport i logistykaLotnictwo\nPaństwo powinno sprzyjać pracodawcom\nNowy stary pomysł PO na reformę podatku VAT\nWIG20 przywitał nowy rok czerwienią\nTransport i logistyka / Noworoczna szopka z cenami na rynku energii


PO expose .... wybór opinii - ŚWIATOWID\nPO expose .... wybór opinii\nWysłany: Sob 9:13, 13 Paź 2012 Temat postu: PO expose .... wybór opinii\nZastawię się, a zapożyczę was\nMiałem solenny zamiar zacząć poważnie ten komentarz na temat expose naszego szczerego przywódcy Donalda Tuska, ale nie mogę. Właściwie mogłem do chwili, gdy usłyszałem fragment o ministrze Bonim. Premier zdradził nam nową misję swojego faworyta – otóż minister Michał Boni przygotowuje nowy projekt – uwaga! - „Państwo Optimum”!\nTak, to nie żart, Tusk to mówił ze śmiertelnie poważną miną – Michał Boni, czyli gość, który przez całą poprzednią kadencję corocznie obiecywał 10 procentowe cięcia w administracji publicznej i kończył każdy rok z dokładnie przeciwnym skutkiem, teraz będzie nas pouczał, jak powinno wyglądać optymalne państwo. Moim zdaniem ten fragment był zdecydowanie najweselszy z Tuskowego expose. Ale z drugiej strony, może to i lepiej, żeby Boni w zaciszu gabinetu snuł swoje fantasmagoryczne wizje niż praktykował na żywym organizmie państwa. To na razie tyle, jeśli chodzi o niezamierzone akcenty humorystyczne.\nJeśli chodzi o strategię piarowską tego - za przeproszeniem – expose, to nie chwaląc się, przewidziałem główny kierunek. Wszelka pomyślność nas czeka, owszem, ale od 2014 roku. Na przykład, cytuję dosłownie: „Do 2015 r. problem opieki nad dzieckiem rozwiążemy definitywnie”.Z góry mogę także przewidzieć i stawiam dobre zielone pieniądze przeciwko włoskim orzechom, że w roku 2015 roku problem opieki nad dzieckiem nie zostanie rozwiązany.\nWięcej powiem, wtedy nasz szczery przywódca (o ile jeszcze będziemy z nim mieli nieprzyjemność) zagadnięty dlaczego jednakowoż nie spełniła się jego obietnica, obruszy się i powie: państwo nie bierzecie pod uwagę, że działaliśmy w czasie kryzysu. Ale oczywiście to mu nie przeszkadza pleść dzisiaj takich dubów smalonych, bo przecież on mówi do swojego elektoratu, a nie do społeczeństwa.\nPociesznie zrobiło się również, gdy premier z gospodarską troska pochylił się nad kapitałem zamrożonym w spółach skarbu państwa: - „ Chcielibyśmy, aby te aktywa w jakimś sensie, użyję cudzysłowu, pasywne w tej chwili, zaczęły pracować na inwestycje”. Dlaczego to jest pocieszne? Bo niewiarygodne – według Tuska to pozwoli na uwolnienie kapitału 90 miliardów do 2020 roku. Już nie chcę się pastwić nad datami – dla Platformy każdy program, każda reforma i każda inicjatywa ma się dopiero zacząć w jakimś bezpiecznym terminie.\nNa tyle bezpiecznym, żeby ludzka pamięć osłabła w takim stopniu, aby można było ewentualne pretensje zbyć byle czym. Ale ciekawa rzecz – minister finansów trzyma zamrożone 6 miliardów z Funduszu Pracy na walkę z bezrobociem i jakoś nie zanosi się, żeby chciał je odmrozić. A to jest drobiazg w porównaniu do bajońskich sum obiecanych przez premiera – bagatela - 700-800 miliardów do 2020 roku. To i ja mogę obiecać: zróbcie mnie premierem, to wam odmrożę 2 biliony do 2030 roku. Ileż to roboty!\nZ nowych grepsów mistrza Ostachowicza mamy prócz „Państwa Optimum” także inny „Inwestycje Polskie”. Inwestycje mają polegać na tym, że zastawimy udziały skarbu państwa na poczet kredytów (właśnie te 90 miliardów), którymi to pożyczkami będą finansowane państwowe programy. Powstanie więc państwowy moloch na wzór koreańskich czeboli, które akurat teraz bankrutują. I będzie zajmować się wszystkim – autostradami, energetyką, wydobyciem surowców i Bóg jedyny wie, czym jeszcze. Zresztą niedawno Palikot nawoływał, żeby państwo budowało firmy, więc mamy jeszcze jedno potwierdzenie symbiozy PO z RPP. Nawet Gazeta Wyborcza pisze, że to pomysły godne komunistycznego premiera sprzed kilkudziesięciu lat.\nAle gdyby mnie ktoś spytał o zdanie (a ponieważ nie pyta, więc wyrażę je niepytany), to ten pomysł Donalda Tuska jest godny raczej obecnego prezydenta Komorowskiego, który chce wydać kilkanaście miliardów na budowę tarczy antyrakietowej made in Poland. Kaktusy mi na obu łapach wyrosną, jeżeli będziemy mieli tę tarczę, a dodatkowy kaktus na plecach, jeśli ktoś potrafi potem powiedzieć, gdzie podziały się pieniądze.\nOtóż pomysł Tuska pod tytułem „Inwestycje Polskie” jest dokładną kopią projektu „Polska Tarcza Antyrakietowa”. Owszem, kredyty będą wzięte, pieniądze zostaną wydane, ktoś na pewno zarobi, a ktoś inny się narobi. Ale prędzej zobaczymy ucho od śledzia niż rezultaty tych obietnic.\nWart Tusk sponsora, Pac pałaca, pałac lokatora, a lokator promotora. I koło wzajemnego wsparcia się zamyka. Kiedyś Polacy się zastawiali, żeby się postawić. Dzisiaj Tusk zastawia skarb państwa, żeby wyżywić sponsorów swojego rządu.\nBank Zbożowy Donalda Tuska na licencji Mostowicza\nW Karierze Nikodema Dyzmy „leciało” tak:\nKunicki vel Kunik przedstawia Dyzmie plan uratowania gospodarki państwa poprzez wykupienie zboża od rolników, zmagazynowania i późniejszej jego sprzedaży wraz z nadejściem koniunktury. Zamiast pieniędzy proponuje, by płacić oprocentyowanymi obligacjami.\nTakie działanie jest oczywistym odsunięciem problemów w przyszłość, bo kiedy przyjdzie owa koniunktura – nikt nie jest w stanie powiedzieć. Można co najwyżej zagrać na zwłokę. Jeżeli zaś ma się jakieś tam solidne oparcie w Parlamencie, to można sobie wymyślać dowolne plany, oparte o dowolne założenia , a co najgorsze – przemawiające do wyobraźni tych, którzy potrzebują na siłę czegoś w co mogą uwierzyć po ra drugi , gdyż nie tak dawno uwierzyli, a nazbyt przykrym jest być w błędnym mniemaniu już za pierszym podejściem.\nOtóż dziś Donald Tusk głosem przejmującym oznajmił, że:\nMa powstać „specjalna” spółka pod program o nazwie "Inwestycje Polskie". Będzie miała do dyspozycji 40 mld zł do wydania do 2015 roku. Operatorem będzie państwowy Bank Gospodarstwa Krajowego. Ma to być dźwignia na rzecz kredytowania gospodarki. - Będzie służyła inwestycjom, które muszą być inwestycjami opłacalnymi. Nie będzie formą pomocy publicznej.\nWszystko pięknie. Wyborcza pisze:\nPremier nie ujawnił, jakiego rodzaju inwestycje rząd zamierza wspierać za pomocą nowo utworzonej spółki. Powiedział tylko, że ma to być "dźwignia na rzecz inwestycji i kredytowania polskiej gospodarki". W grę wchodzą duże pieniądze. Do 2014 r. spółka ma zostać wyposażona w 40 mld zł kapitału. Skąd te pieniądze? Według słów premiera ze sprzedaży udziałów w państwowych spółkach skarbu państwa. Czyli po prostu z prywatyzacji? Nie wiadomo: może chodzić o wniesienie aportem do BGK akcji spółek skarbu państwa i tym samym zasilenie jego kapitału, by mógł udzielać więcej kredytów.\nSą jednak pytania dodatkowe...\nPremier powiedział, że dzięki takiemu przeznaczeniu tych pieniędzy "aktywa pasywne mają zacząć pracować, wiążąc przy okazji kapitał prywatny". Donald Tusk zaznaczył też, że nie wchodzi w grę finansowanie nierentownych przedsięwzięć, lecz jedynie inwestycji, które mają przynieść zysk wszystkim partnerom.\nPowiem szczerze, że ja nie wiem o co chodzi i jestem na sto procent pewien, że sam Donald Tusk nie wie o co chodzi.\nZapewne „doskonale” orientował się w tym wszystkim Nikodem Dyzma, a juz na pewno Dołęga-Mostowicz.\nTusk nie gra na bałałajce, ale za to potrafi czytać to co mu na fiszkach znosi sztab urzędników. Ja ich naliczyłem trzynastu podczas dziesiejszego posiedzenia Sejmu.\nTrzeba mieć łeb jak Dyzma, by z tego coś sklecić.\nPremier sklecił, jak zawsze żałośnie dowcipnie.\nKołodko pozytywnie ocenił piątkowe postulaty premiera, jednak - według niego - Polska powinna rozwijać się szybciej, niż zakłada to rząd.\nB. wicepremier przekonywał, że nasz kraj potrzebuje "nowej strategii", opartej na czterech filarach: szybkim wzroście, sprawiedliwym podziale, skutecznym państwie i korzystnej integracji.\nOstatnio zmieniony przez w51 dnia Nie 11:53, 14 Paź 2012, w całości zmieniany 2 razy


Odzież wodoodporna: wodoszczelne i oddychające tkaniny GORE-TEX\nStrona główna Produkty Odzież ochronna Odzież uszczelniana\nJesteśmy specjalistami w dziedzinie produkowania odzieży wysokiej jakości przy zastosowaniu tkanin oddychających i wodoszczelnych GORE-TEX®, umożliwiających zastosowanie technologii podklejania szwów.\nNasza odzież nieprzemakalna i wodoodporna jest przeznaczona dla pracowników narażonych na kontakt z wodą (min. sztormy, obfite opady deszczu, urządzenia myjące pod ciśnieniem itp.)\nOferujemy możliwość wyprodukowania ubrań roboczych dla różnych grup zawodowych wymagających tego typu ochrony.\nTego typu wyroby wymagają od nas zaangażowania specjalistycznego parku maszynowego oraz technologii produkcji, którą cechuje precyzja, pracochłonność i dbałość o szczegóły. W połączeniu z dobrej jakości tkaninami laminowanymi uzyskujemy produkty końcowe, które są w stanie sprostać ekstremalnym warunkom atmosferycznym.\nOdzież robocza wodoodporna zgodna z normą EN 343 jest testowana pod kątem odporności na wysokie ciśnienie słupa wody i zdolności odprowadzania potu. Ubrania robocze użytkowane w różnych warunkach pogodowych muszą nie tylko chronić przed zmoknięciem, ale również nadawać się do noszenia podczas wykonywania ciężkich prac.


Wójt Sierakowic przez lata sprzeciwiał się powstaniu w gminie sklepów Biedronka oraz innych dyskontów. Kilka dni temu otwarto tam jednak pierwszy sklep tej sieci. Gmina nie składa broni. Sprawa ma zakończyć się w sądzie.Aż do zeszłego tygodnia Sierakowice na Kaszubach były jedną z ostatnich gmin w Polsce, gdzie nie działał żaden dyskont. Ich...\nBiedronka sama wyprodukuje żywność. Półprodukty sprowadzi z Chin\nZwykle nie mamy pojęcia o tym, że spora część produktów żywnościowych na polskich półkach sklepowych nie ma nic wspólnego z polskimi producentami\n"Skróćmy czas pracy w Wigilię"\n15 grudnia w Warszawie handlowa Solidarność zorganizowała akcje protestacyjne przed hipermarketem Auchan oraz przed siedzibą Geronimo Martins Polska, właściciela sieci Biedronka\nPikieta pod Auchan\nWczoraj w Warszawie handlowa Solidarność zorganizowałą akcje protestacyjne przed hipermarketem Auchan oraz przed siedzibą Geronimo Martins Polska, właściciela sieci Biedronka.Pierwsza pikieta rozpoczęła się o godz. 12.00 przed Centrum Handlowym King Kross przy ul. Jubilerskiej 1/3.- W tym centrum działa hipermarket Auchan. Auchan jako jedyna spośród dużych sieci handlowych działających w...\nPikieta pracowników Biedronki - 15 grudnia w Warszawie\nKomisja Zakładowa NSZZ "Solidarność" w Jeronimo Martins Polska S.A. ("Biedronki") zwraca się o wsparcie w postaci udziału w pikiecie pod siedzibą zarządu firmy w Warszawie przy ul. Dolnej 3. Pikieta odbędzie się we wtorek 15 grudnia 2015 r. od godziny 13.30.Powodem pikiety jest brak dialogu z pracodawcą, przejawiający się m.in. w utrudnianiu działalności...


Przedstawiciel USA w Polsce podziękował polskim żołnierzom za obecność w Afganistanie - Defence24\nPrzedstawiciel USA w Polsce podziękował polskim żołnierzom za obecność w Afganistanie\n26 czerwca 2021, 07:52\nChargé d’affaires ambasady USA w Polsce Bix Aliu podziękował polskim żołnierzom powracającym z misji w Afganistanie. "Podczas zamachów z 11 września 2001 r. Polska zademonstrowała zaangażowanie w naszą zbiorową obronę. Braterstwo między naszymi krajami zwiększa bezpieczeństwo nas wszystkich" - podkreślił.\n"Dziękuję polskim żołnierzom powracającym z misji w Afganistanie. Podczas zamachów z 11 września 2001 r. Polska zademonstrowała swoje zaangażowanie w naszą zbiorową obronę. Braterstwo między naszymi krajami zwiększa bezpieczeństwo nas wszystkich" - napisał na Twitterze Bix Aliu.\nW czwartek prezydent Andrzej Duda poinformował, że zgodnie z decyzjami naszych sojuszników, Polska nie przedłuży pobytu swojego kontyngentu w Afganistanie i z końcem czerwca zakończy wojskowe zaangażowanie w tej operacji NATO.\nCzytaj też: 33 tys. żołnierzy i pracowników MON na misji w Afganistanie\nPo zamachach 11 września 2001 r. Sojusz Północnoatlantycki po raz pierwszy i dotychczas jedyny powołał się na artykuł 5. traktatu waszyngtońskiego – mówiący o wspólnej obronie w razie ataku na jednego z sojuszników – choć formalnie misja nie była prowadzona na podstawie tego artykułu.\nPolska poparła rozpoczętą w 2001 r. przez USA operację Enduring Freedom, a w 2002 r. wydzieliła do niej kontyngent złożony z żołnierzy jednostki specjalnej Grom, saperów i logistyków.\nTakże w 2002 r. Wojsko Polskie wydzieliło pierwszą, 300-osobową grupę do dowodzonych przez NATO Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa – ISAF. W 2007 r. Polska zwiększyła swoje zaangażowanie i przejęła odpowiedzialność za dwie afgańskie prowincje. W szczytowym okresie polski kontyngent wojskowy w Afganistanie liczył ponad 2,5 tys. żołnierzy. Pod koniec 2014 r. – kiedy kończyła się misja ISAF – koszty polskiej obecności wojskowej w Afganistanie przekroczyły 6 mld zł.\nPo zakończeniu misji ISAF Polacy włączyli się w kolejną natowską misję - Resolute Support o charakterze doradczo-szkoleniowym. Ostatnia, 13. zmiana PKW liczyła maksymalnie 400 żołnierzy i pracowników.\nczwartek, 22 lipca 2021, 11:36\nPan Bix Allu podziękował, ciekawe czy dla oddania szacunku poległym ponad czterdziestu Żołnierzom i ok 900 rannym wystąpił w tęczowej koszulce?\nUSA , amerykańska klęska.\nPrzegrani interwencji Obraz bazy lotniczej Bagram przez dekady pełniącej rolę głównego węzła logistycznego interwencji, opuszczonej chyłkiem w ciągu jednej nocy, bez powiadomienia władz Afganistanu, z pozostawieniem pojazdów czy nawet broni lekkiej jest obrazem desperacji. Choć być może to lepsza strategia niż wycofywanie się w obiektywach kamer, jak to było w Wietnamie. Inaczej niż tam Amerykanie zadbali jednak w zasadzie tylko o siebie. Ich kolaboranci, przedstawiciele kabulskich elit, którzy wpisali się w amerykańską wizję „nation building” muszą radzić sobie sami. Z Afganistanu co i rusz nadchodzą informacje o ponurych nastrojach w tej chyba dość cienkiej warstwie zdecydowanych beneficjentów i zwolenników narzuconej zbrojnie demoliberalnej modernizacji. Jeszcze cieńsza jest grupa tych, których stać na samodzielne opuszczenie Kabulu. Dla wszystkich pozostałych wizja powrotu talibów jest wizją dramatyczną. Powrót ten jest zresztą powtórką z historii. Lubimy przedstawiać interwencję radziecką trwającą od 1979 r. w kategoriach brutalnego najazdu i okupacji. Jednak przecież i w tym przypadku w Afganistanie nie zabrakło grona wyczekujących jej i na niej korzystających. Ludowo-Demokratyczna Partia Afganistanu była typową organizacją zradykalizowanych intelektualistów w pierwszym pokoleniu, których do komunizmu pchnęła niezgoda na dojmującą nędzę materialną, całkowitą podległość wobec głowy klanu i ciasny horyzont kiszłaka. Obietnica modernizacji w socjalistycznym wydaniu – pracy inżyniera w fabryce i mieszkania w bloku z centralnym ogrzewaniem, czy życia kobiety bez burki za to z możliwością wychylenia lampki wina w miejskiej kawiarni, miała swoich gorących zwolenników w Kabulu już pod koniec lat 70 XX w. Jednak podobnie jak dziś, ludzie tacy okazali się być wówczas w mniejszości, a prowincjonalny, jak się okazuje prawdziwy Afganistan, znów zapukał w bramy stolicy. Czy może raczej uderzył uderzył w nią kolbą karabinu.\nśroda, 28 lipca 2021, 22:41\nKolejny "intelektualista", który opanował do perfekcji sztukę kopiuj-wklej ;)))\nczwartek, 15 lipca 2021, 18:14\nI co nam z tych "podziękowań" poklepywania?! NIC ,dobrze powiedział gen.Skrzypczak że jesteśmy przez usa traktowani jak 'republika bananowa". To że nam łaskawie sprzedadzą po zawyżonych cenach swój sprzęt to czterech liter nie urywa.USA to taki sprzymierzeniec że pomoże jak ma w tym interes.\nczwartek, 15 lipca 2021, 14:45\nPRL to faktycznie były misje pokojowe, za to szanował nas cały świat. Obecne misje u boku USA to misje wiecznej Hańby i nic innego. Przyjdzie nam za te lata zapłacić, bo jak wiek podbite i okupowane kraje domagają się odszkodowań.\nponiedziałek, 12 lipca 2021, 20:16\nTo naprawdę poniżające. 20 lat harówki u boku amerykanów i nie znalazł się nikt z czołówki amerykańskiej administracji chętny poklepać Nas po plecach? Dotychczas łudziłem się, że wprawdzie wydaliśmy kupę kasy, zniszczyliśmy sobie na lata wizerunek państwa walczącego za "wolność Waszą i Naszą" ale przynajmniej zrobiliśmy "dobrze" supermocarstwu. No i wyszło, że to faktycznie było jak z placu postojowego Tirów - kierowcy też nie dzwonią później do robiących "dobrze".\nsobota, 3 lipca 2021, 18:07\nCoby nie gadać, był to kiepski pomysł. Afganistanu jeszcze nikt nie podbił.\nA kto dokladnie chciał go podbić?\nA np. Persowie i Anglicy !\nśroda, 30 czerwca 2021, 11:01\nA rozdał chociaż pamiątkowe breloczki?\nniedziela, 27 czerwca 2021, 09:12\nJednym słowem nato pokazało swoje mozliwośći "obronne", a Polska w tych mozliwościach uczestniczyła.Oto "demokracja zachodu".\ni można wracać\nsobota, 26 czerwca 2021, 22:49\nPoklepanie najemników po ramieniu.\nsobota, 26 czerwca 2021, 13:16\nTeraz wystawić jankesom rachunek za te 20 lat Afganistanu i niech go zapłacą w naturze najlepiej nowoczesnym sprzętem wojskowym.\nniedziela, 27 czerwca 2021, 21:37\nAfgańczykom? Problem z afgańską armią jest taki, że większość tamtejszych żołnierzy nie potrafi czytać, więc każda broń, która wymaga przeczytania instrukcji obsługi jest bezużyteczna. Niestety, nikt przez te wszystkie lata nie pomyślał, że najlepszym sposobem ucywilizowania tego kraju było by zainwestowanie w oświatę... ;)\nsobota, 3 lipca 2021, 13:14\nJesteś wasalem czy sojusznikiem? Wasale są niewolnikami, dostają to, co chce im dać Mistrz. Sojusznicy są partnerami, stoją dumnie na dwóch nogach i dźwigają swój własny ciężar. Czym więc jest Polska?\nsobota, 26 czerwca 2021, 11:35\nFajnie Fajnie podziękował i za Irak i za Afganistan . I za zakupy amerykańskiego sprzętu bez offsetu . A prezydent Usa zapomniał nałożyć embargo na gazprom II . Pomijając że z tych pieniędzy Rosja zbuduję sobie lepszą Armię , pewnie zakupi sprzęt wraz z tajemnicami nato w Berlinie . I znowu Rosyjskie wojska będą mogły się strzelać z Amerykanami w Syrii czy nie daj Bóg na Ukrainie .\nWalka z NSII polegała na dywersyfikacji szlaków, by nie być zależnym od jednego szlaku będącego własnością Rosji. Niemcy zamierzały kupować gaz niezależnie od tego, jaką drogą tam dojechać.


Warszawska Grupa Gamelanowa (Warsaw Gamelan Group) - Kontynent Warszawa - Warszawa Wielu Kultur\nWarszawska Grupa Gamelanowa (Warsaw Gamelan Group) jest jedynym w Polsce zespołem prezentującym tradycyjną muzykę indonezyjską z Jawy Środkowej. Muzyka gamelanu (od starojawajskiego słowa gymel - uderzać), czyli orkiestry składającej się z różnego rodzaju instrumentów (głównie metalofonów), towarzyszy Indonezyjczykom w każdej niemal dziedzinie życia. Instrumenty, na których gra Gamelan Warszawski, zostały sprowadzone przez Ambasadę Republiki Indonezji, a część muzyków grupy doskonaliła swój warsztat także podczas specjalnych stypendiów na Jawie.\nJednym z najbardziej reprezentatywnych elementów kultury indonezyjskiej jest gamelan - tradycyjna orkiestra towarzysząca tańcowi oraz teatrowi wayang. Pierwsze koncerty gamelanowe poza Indonezją miały miejsce w latach 50. ubiegłego wieku (tuż po wywalczeniu przez ten kraj niepodległości). Narodowy zespół gamelanowy Republiki Indonezji podczas swojego europejskiego tournee w roku 1958 zawitał również do Polski i wystąpił w Sali Kongresowej PKiN w Warszawie prezentując muzykę, taniec i teatr z różnych prowincji Indonezji. Dziś muzyka gamelanowa popularna jest nie tylko w Indonezji, ale również w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej. W Polsce jest jeszcze niestety mało znana. W roku 1985 Ambasada Republiki Indonezji w Warszawie sprowadziła z Jawy zestaw instrumentów (był to pierwszy sprowadzony na stałe do Polski zestaw gamelanowy).\nNa początku lat 90 Ambasada RI nawiązała współpracę z Instytutem Muzykologii UW, dzięki której rozpoczęła działalność warsztatowa grupa gamelanowa. Efektem współpracy jest też sześciu stypendystów w ramach programu DARMASISWA prowadzonego przez Ministerstwo Kultury i Edukacji Republiki Indonezji od 1978 (absolwentka IMUW - Marzanna Popławska - była pierwszą polską stypendystką tego programu).\nOd października 2001 funkcjonuje obecna grupa. Jest ona już nie tylko grupą warsztatową, ale jedynym tego typu zespołem muzycznym w Polsce. Działalność grupy ma na celu umożliwienie studentom Uniwersytetu Warszawskiego praktyczne zapoznanie się z muzyczną kulturą Jawy oraz promocję kultury indonezyjskiej w Polsce. Opiekunem grupy jest Dawid Martin. Warsaw Gamelan Group współpracuje na stałe z panem Soegiyanto – byłym pracownikiem Ambasady Republiki Indonezji w Warszawie, od 30 lat mieszkającym w Polsce, który służy radą i pomocą adeptom sztuki gamelanu z Polski. Z grupami muzyków pracują również: Marta Kramicz i Tomasz Matlingiewicz – absolwenci rocznych studiów w Institut Seni Indonesia (Yogyakarta) w ramach programu DARMASISWA.\nW zajęciach i działalności zespołu uczestniczy blisko trzydziestu studentów Instytutu Muzykologii UW. Zespół ma w repertuarze muzykę środkowojawajską, z czego większość stanowią tradycyjne utwory towarzyszące tańcom powiązanym z kulturą dworską. W 2006 roku Wanda Kotowicz, były pracownik Uniwersytetu Warszawskiego i mecenas kultury indonezyjskiej, ufundowała i sprowadziła do Instytutu Muzykologii UW pełny zestaw gamelanu środkowojawajskiego, stanowiącego największy w Polsce i jeden z najlepszych w Europie kompletów tego typu. Zespół wielokrotnie koncertował na terenie Warszawy i poza stolicą (m. in. w Częstochowie, Gdańsku, Grudziądzu, Legionowie, Lublinie, Olsztynie, Poznaniu, Toruniu, Żorach), biorąc udział w takich imprezach jak: IV i V Toruński Festiwal Nauki i Sztuki, VIII Festiwal Nauki w Warszawie oraz V i VII Crossdrumming Festival - Międzynarodowy Festiwal Sztuki Perkusyjnej w Warszawie. Koncerty zespołu często połączone są z krótkimi prelekcjami na temat instrumentów i muzyki gamelanowej. Zespół współpracuje również z tancerkami, które mają za sobą studia tradycyjnego tańca w Indonezji - Renatą Lesner i Magdaleną Ostajewską.\ngongi horyzontalne: bonang barung, bonang panerus, kenong, kethuk, kempyang\ngongi wiszące: kempul, gong ageng, gong suwukan\nmetalofony sztabkowe: slenthem, saron demung, saron barung, saron panerus, gender barung, gender paner\nIndonesian Nite w Salsa Libre - 4.IV.2007\nŹródło informacji: http://www.gamelan.lp.pl/index.html


Przygotujcie się na Shyvanę, Półsmoczycę! - League of Legends\nPrzygotujcie się na Shyvanę, Półsmoczycę!\nData opublikowania: 01.11.2011, 10:21\nTagi: League of Legends, bohater, LoL, Shyvana\nWraz z kolejnym patchem będziemy mogli wcielić się w nową bohaterkę League of Legends. Więcej o niej poczytacie w rozwinięciu newsa. Zapraszamy również do obejrzenia galerii.\nKilka smoków w Runeterrze nauczyło się dobrze wykorzystywać intensywną magiczną energię przepływającą przez ich wyjątkowe ciała, przemieniając się w niebiańskiego smoka. Te potężne i tajemnicze stworzenia większość czasu spędzają z dala od ludzkich ziem. Niektórych jednak przyciąga cywilizacja i potrafią przybrać ludzką postać, aby wpasować się do świata ludzi. Czasem któregoś z nich przyciąga inny człowiek i wchodzi z nim w bliższy związek. Czasami, bardzo rzadko, związek ten przynosił owoce, z których zrodziły się półsmoki zamieszkujące Runeterrę. Shyvana jest właśnie takim stworzeniem, córką prostej demaciańskiej wieśniaczki i niebiańskiego smoka. Wychowywana przez matkę, różniła się od reszty społeczeństwa, czego mimo ochrony zapewnianej przez rodzinę, nie można było ukryć. Gdy jej rodzina zginęła w katastrofie, po raz pierwszy została sama. Szybko stała się samotniczką i nie minęło wiele czasu, nim obawy społeczeństwa zaczęły jej zagrażać. Stając oko w oko ze śmiertelnym niebezpieczeństwem ze strony wściekłego tłumu, otrzymała pomoc od podróżującego szlachcica, Jarvana Tarczy Światła. Szlachcic dobrze wiedział, czym ona jest i otoczył ją opieką. Wkrótce po tym mogła wykorzystać swoje wrodzone umiejętności w służbie Demacii, zostając jedną z elitarnych strażniczek Jarvana. Pójście za Jarvanem do League of Legends przyszło jej bardzo naturalnie.\nShyvana jest zawziętą wojowniczką, w której żyłach płynie krew jednego z najpotężniejszych magicznych drapieżców. W przeciwieństwie do swych braci i sióstr, jest niezwykle opanowana i spokojna. W chwilach zagrożenia ujawnia się jednak jej smocze dziedzictwo i niewielu jest w stanie spojrzeć jej prosto w oczy, nie czując potrzeby ucieczki.\n„Na krew mego ojca, zniszczę cię!”\nShyvana jest agresywną mistrzynią walki wręcz. Używa zmodyfikowanego systemu Furii, który uzupełnia się za każdym razem, gdy Shyvana atakuje automatycznie. Kiedy Furia jest pełna, Shyvana może zamienić się w smoczycę, co znacznie ją wzmacnia, ulepsza umiejętności i zwiększa zadawane obrażenia.\nPodwójne Ugryzienie Shyvana podczas nastepnego ataku uderzy dwa razy. Oba ataki wywoluja efekty po trafieniu i Smoczej Furii. Postac Smoka: Podwójne Ugryzienie trafia wszystkie jednostki przed Shyvana.\nWypalenie Shyvana zadaje magiczne obrazenia na sekunde pobliskim wrogom, a jej predkosc ruchu zostaje znacznie zwiekszona na 3 sekundy. Premia do predkosci ruchu z czasem spada. Postac Smoka: Wypalenie powoduje, ze ziemia zajmuje sie ogniem, co zadaje ciagle obrazenia wszystkim wrogom, którzy na niej stoja.\nOgnisty Podmuch Shyvana zieje kula ognia, która zadaje magiczne obrazenia i na 4 sekundy roztapia pancerz przeciwnika. Postac Smoka: Ognisty Podmuch spowija wszystkie jednostki znajdujace sie przed nia.\nSmoczy Lot (Superumiejetnosc) Uzycie: Shyvana przemienia sie w smoczyce i leci do docelowego miejsca. Wrogowie na jej sciezce otrzymuja obrazenia magiczne i zostaja zepchnieci w kierunku jej celu. Biernie: Shyvana wzmacnia swe luski, co zwieksza wartosc jej pancerza i odpornosc na magie. Premie obronne w postaci smoka sa podwojone.\nSmocza Furia (Pasywna) Ataki w walce wrecz zadawane przez Shyvane wzmacniaja jej umiejetnosci. Podwójne Ugryzienie - czas odnowienia skrócony o 0,5 sekundy. Wypalenie - czas dzialania przedluzony o sekunde, do maksymalnie 6 sekund. Ognisty Podmuch - zadaje 20% obrazen od umiejetnosci oslabionym celom. Smoczy Lot - ataki generuja 2 pkt. Furii*, a Shyvana w ludzkiej postaci biernie zdobywa punkty Furii.\ngamemen, 12.11.2011, 22:42\nSmoki ostatnio są ostro eksplorowane - najpierw Skyrim, potem Minecraft, a w tym miesiącu wydają ostatnią (brrr..) część Eragona. Czyżby smoki zaczęły przeżywać drugą młodość?


1.09.2020, Wilno, Litwa, Swiatłana Cichanouska podczas wywiadu dla agencji Associated Press. (Fot. Mindaugas Kulbis / AP Photo)\nLitewski Sejm wezwał społeczność międzynarodową do uznania Swietłany Cichanouskiej oraz Rady Koordynacyjnej za "jedynych prawowitych przedstawicieli narodu białoruskiego". I zarazem ostrzega przed "ograniczaniem suwerenności narodu białoruskiego". Za kilka dni Łukaszenka spotka się z Putinem.\nJako pierwszy o sprawie poinformował na Twitterze białoruski dziennikarz Franak Viacorka. "Litwa jako pierwsze państwo uznała Swiatłanę Cichanouską za przywódczynię Białorusi, jednocześnie nazywając Łukaszenkę uzurpatorem. Żadne traktaty transgraniczne między Łukaszenką a Rosją nie będą uznawane" - napisał Viacorka, załączając tłumaczenie rezolucji ze strony internetowej litewskiego parlamentu.\nRezolucja, której projekt złożyła w środę grupa litewskich posłów, została w czwartek przyjęta jednogłośnie przez 91 parlamentarzystów. Komunikat w tej sprawie kancelaria Seimasu - litewskiego Sejmu - opublikowała na swojej stronie internetowej.\n"W odpowiedzi na ostatnie wydarzenia w sąsiedniej Białorusi Seimas wzywa społeczność międzynarodową do uznania białoruskiej przywódczyni Swietłany Cichanouskiej oraz powołanej z jej inicjatywy Rady Koordynacyjnej za jedynych prawowitych przedstawicieli narodu białoruskiego, którzy przygotują go do przeprowadzenia nowych, przejrzystych i demokratycznych wyborów parlamentarnych" - czytamy.\nZarazem Seimas uznał dotychczasowego prezydenta Aleksandra Łukaszenkę za "nielegalnego przywódcę".\n"Wszelkie jego działania w polityce wewnętrznej i zagranicznej, zmierzające do legitymizacji swoich rządów i zawarcia z Rosją nowych umów międzynarodowych, ograniczających suwerenność narodu białoruskiego, powinny zostać uznane przez społeczność międzynarodową za zbrodnię przeciwko białoruskiemu narodowi i de facto aneksję" - apelują litewscy parlamentarzyści.\nW rezolucji Litwini wezwali również światowych przywódców do zażądania od Rosji, aby ta "nie ingerowała w politykę wewnętrzną ani zagraniczną Białorusi oraz nie wspierała nielegalnego białoruskiego przywódcy w jego próbach zawarcia nowych porozumień transgranicznych, które ograniczałyby suwerenność Białorusinów". Jeśli takie próby zostaną podjęte, litewscy posłowie będą domagali się od Zachodu nowych sankcji wobec przedstawicieli rosyjskiego i białoruskiego reżimu.\nCzego zażąda Putin od Łukaszenki?\nSugestie, jakoby próbując ratować własną skórę, Łukaszenka mógł zgodzić się na większą integrację z Rosją, nie są pozbawione podstaw. Władimir Putin od dawna domaga się tego od białoruskiego dyktatora, jednak ten do tej pory skutecznie się opierał, wiedząc, że byłby to koniec jego rządów absolutnych. Powoływał się przy tym na wolę samych Białorusinów, coraz mniej skorych do integracji, i prezentował się jako obrońca narodowej suwerenności.\nTeraz jednak, gdy Białorusini mają dość Łukaszenki, ten szuka pomocy w Moskwie. W przyszłym tygodniu dyktator odwiedzi Putina. Kreml liczy, że podczas spotkania "sam na sam" padną odpowiedzi na wszelkie pytania na temat stosunków dwustronnych, dotyczących integracji, ceny surowców energetycznych czy dostaw ropy. Będzie też omawiana cena, jaką Łukaszenka będzie musiał zapłacić za rosyjskie wsparcie udzielone mu w trakcie politycznego kryzysu.\nMedia i eksperci nie ustają w spekulacjach: będzie pełna integracja z Rosją? A może nastąpi sprzedaż rosyjskiemu biznesowi najbardziej łakomych kawałków gospodarki? Czy też pojawią się nowe rosyjskie bazy wojskowe?\nŁukaszenka zdaje sobie sprawę, że rozmowa z Putinem nie będzie ani lekka, ani przyjemna. I już się do niej przygotowuje. W środę udzielił kilkugodzinnego wywiadu dla czołowych rosyjskich mediów, pozując na "obrońcę Rosji". - Doszliśmy z rosyjskimi elitami do wniosku, że jeżeli dziś padnie Białoruś, jutro padnie Rosja - przekonywał.\nWięcej na ten temat: Swiatłana Cichanouska, Rosja, Białoruś, Aleksander Łukaszenka\npolaris50 10.09.2020, 18:17\nA super hiper polityka zagraniczna Polski? Czeka na wytyczne z Kremla?\nAdam Adamski 10.09.2020, 18:30\nBaćka to taki dobry, ciepły człowiek przecie, c'nie pisiorki?\njasienczyk_52 10.09.2020, 18:40\nCzy nasz rząd i PIS-owski Sejm nie mogą być chociaż tak odważni jak Litwini ?\nclintan 11.09.2020, 00:12\nTo nie nasz rząd, to rząd pisowski!\nMax-Blitz 10.09.2020, 20:13\nBrawo Litwa. Oni się poczuwają do bliskich związków z Białorusią z racji dawnej wspolnej przynaleźności do Wielkiego Księstwa Litewskiego. A my - Koroniarze ( że z Korony, czyli Polski właściwej,chociaż Podlasie to było WKL) wypięliśmy się na spuściznę Rzeczpospolitej Obojga Narod?w i zamiast solidarnie uznać bat'kę za samozwa?ca, rzuciliśmy Białorusinom jakiś ochłap swpostaci willi w W-wie. Książę Giedrojć w grobie się przewraca...\nnabuchomozor 11.09.2020, 03:20\nMniejsza o historię. Najważniejsze jest to, że Łukaszenko przegrał wybory, bezczelnie je sfałszował i nie chce oddać władzy. Jego obecna kadencja kończy się 05.11.20. Od 06.11.20 będzie uzurpatorem nielegalnie utrzymującym władzę i tak powinien być traktowany przez wszystkie państwa demokratyczne, nie tylko Litwę.\nDla tych co znają rosyjski polecam wideo Maksima Kaca (rosyjski polityk liberalny): www.youtube.com/watch?v=UbbyPe3ZUQk Maks analizuje jedyne badanie opinii publicznej, które udało się przeprowadzić na Białorusi przed wyborami 09.08 (tak, tak: Łukaszenko zabronił nawet badania nastrojów społecznych i wiadomo dlaczego). W skrócie: przed 09.08 Łukaszenko miał poparcie od 15% do maks. 22% społeczeństwa. Swietłana Cichanouskaja miała poparcie rzędu 70% - 80%. Nie ulega żadnej wątpliwości, że gdyby wybory były przeprowadzone uczciwie Cichanuskaja zwyciężyłaby już w pierwszej turze. Łukaszenko nie tyle sfałszował wybory z 09.08, co je po prostu anulował.\na-man-from-the-middle 10.09.2020, 20:12\nSeimas ma jaja (jajasy). Moglibyśmy ich jakoś sensownie wesprzeć. Mamy z Białorusinami kawał wspólnej historii i dali nam mnóstwo zdolnych rodaków. Jak nie w imię Kościuszki, to choćby w imię Gienka Loski, który zmarł wczoraj.\nA tak jak opozycjonistka - kandydatka nazywa się w naszej pisowni Cichanouska, a nie Tsichanouskaya, tak dziennikarz nazywa się Wiaczorka, a nie Viacorka (a właściwie to Viačorka, bo używa chyba pisowni według zasad czeskich).\nCyklistaaleniewegetarianin 10.09.2020, 19:04\nZ tym kolejnym padaniem Białorusi i Rosji to Łukaszenka ma akurat rację. Tak właśnie będzie.\njakub.trzcionka 10.09.2020, 21:09\nI tak się właśnie ten zryw skończy - rozszerzeniem wpływów Rosji.\nasso12 10.09.2020, 19:48