Lech wróci na fotel lidera po spotkaniu z Wisłą Płock? – gramy 354 PLN – Zagranie\nLech wróci na fotel lidera…\nMateusz Nowak 5 maja 2018 0\nLech wróci na fotel lidera po spotkaniu z Wisłą Płock? – gramy 354 PLN https://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2018-05-05 09:00:35 2018-05-05 00:22:30 Mateusz Nowak 2018-05-05 Lech wróci na fotel lidera po spotkaniu z Wisłą Płock? – gramy 354 PLN\nSobota z LOTTO Ekstraklasą stoi pod znakiem dwóch spotkań grupy spadkowej i jednego w górnej części tabeli. My wybierzemy się na dwa starcia z kuponem double. Po jednym z każdej połówki ligowej stawki. Na początek udamy się do Szczecina, gdzie w derbach Pomorza Pogoń podejmie Arkę Gdynia. Na zakończenie dnia wizyta w Płocku, gdzie miejscowa Wisła zmierzy się z Lechem Poznań.\nPortowcy rundę jesienną skończyli w fatalnym stylu, ale od czasu przejęcia sterów przez Kostę Runjaića drużyna odzyskała blask. Szczególnie przed własną publicznością ekipa ze Szczecina wygląda imponująco. Na wiosnę wygrali u siebie pięć z sześciu rozegranych spotkań. Zwyciężyć w stolicy województwa Zachodnipomorskiego udało się jedynie Cracovii w przekonywującym stylu 3:0. Oprócz tego starcia, Pogoń w każdej rywalizacji zdobyła przynajmniej dwa gole u siebie. Tym razem Portowcy podejmą Arkę Gdynia, która w ostatnim czasie jest pod formą. Statystyki przemawiają zdecydowanie na korzyść gospodarzy, którzy wygrali trzy ostatnie bitwy tych drużyn w Szczecinie. Co więcej, Arka nigdy nie wygrała na obiekcie Portowców i w meczu zdobyła najwięcej tylko jednego gola. Patrząc na znakomitą dyspozycję Pogoni u siebie, fatalną grę Arki w defensywie i zmęczenie po finale Pucharu Polski nie widzę tutaj innego scenariusza niż wygrana gospodarzy z dodatkiem +1,5 gola.\nPodopieczni Leszka Ojrzyńskiego w ostatnim czasie podporządkowali wszystko finałowemu starciu z Legią Warszawa. Gdynianie odpuścili rywalizację w poprzedniej kolejce przeciwko Piastowi Gliwice i na własnym boisku przyjęli pięć bramek. Nie było to zachowanie fair play wobec innych zespołów, jednak patrząc na ich dorobek punktów po prostu mogli tak zrobić. Obecnie mają w tabeli 40 oczek, więc przewaga 11 nad Termalicą jest wystarczająca. Do zdobycia pozostało 12 punktów, dlatego też utrzymanie nie jest kwestią, która zaprząta im głowę. W klubie z Gdyni nie dzieję się najlepiej. Byli tak blisko awansu do grupy mistrzowskiej, a teraz regularnie zbierają baty w grupie spadkowej. Szczególnie słabo wygląda ich dyspozycja w delegacjach, gdzie przegrali sześć z siedmiu ostatnich spotkań. W tym bilansie znajduje się jeden remis z Wisłą Kraków i nie liczyłem porażki z Legią na Stadionie Narodowym. Arka podeszła do tego spotkania na pełnej motywacji, ale błędy popełnione przy obu bramkach to był poziom co najwyżej A-klasy. Warto zauważyć, że pięć ostatnich spotkań wyjazdowych piłkarzy Ojrzyńskiego kończyło się wynikiem btts, +2,5 gola i wygraną gospodarzy. Mimo wszystko myślę, że nie chce się bawić w tego typu dodatki, bo każda seria ma kiedyś swój koniec i wydaje mi się, że kurs 1.89 na wygraną gospodarzy z +1,5 gola jest wystarczająco wysoki.\nArka przegrała sześć z siedmiu ostatnich spotkań.\nPogoń wygrała trzy ostatnie spotkania z Arką u siebie.\nArka nigdy nie wygrała meczu w Szczecinie.\nArka na obiekcie Portowców zdobyła w pojedyńczym meczu maksymalnie tylko jedną bramkę,\nPięć ostatnich spotkań wyjazdowych piłkarzy Ojrzyńskiego kończyło się wynikiem btts, +2,5 gola i wygraną gospodarzy\nPogoń wygrała pięć z sześciu meczów domowych od początku rundy wiosennej.\nPogoń ma passę trzech wygranych u siebie z rzędu.\nDrugie spotkanie odbędzie się w Płocku i muszą przyznać, że jestem bardzo ciekawy losów tego pojedynku. Nafciarze przed własną publicznością zmierzą się z Lechem Poznań. Już po ogłoszeniu terminarza czołowych drużyn było to pierwsze starcie, w którym pomyślałem, że Wisła Płock może urwać Kolejorzowi punkty. Piłkarze Jerzego Brzęczka grają w tym roku kapitalną piłkę, a własny stadion to zawsze atut. Chociaż z drugiej strony Lech gra ostatnio dramatycznie u siebie, a z wyjazdów zaczął przywozić punkty. Ekstraklasowy parkiet bywa śliski i na każdym można się poślizgnąć. Trzeba przyznać, że stadion w Płocku to nie jest ulubione miejsce do gry dla Lecha Poznań. Kolejorz wygrał na tym obiekcie tylko raz z ostatnich dziewięciu pojedynków. Gospodarze w tym czasie wygrywali czterokrotnie. Wisła Płock w czterech ostatnich meczach domowych trafiła do siatki rywala. Moim zdaniem tym razem będzie podobnie. Defensywa Lecha w poprzednich meczach mocno się posypała. Za kartki w tym starciu będzie pauzował Nikola Vujadinović, więc Nenda Bjelica będzie zmuszony do rotacji w składzie. Obecnie oba zespoły w tabeli dzieli pięć punktów, więc w przypadku wygranej gospodarzy będą mogli włączyć się do walki o mistrzostwo Polski.\nKolejorz to drużyna, której mecze jest bardzo ciężko przewidzieć. Przez pół sezonu nie potrafili wygrać na wyjazdach, a w ostatnich dwóch potyczkach przywieźli komplet punktów. Odkąd zaczęli wygrywać w delegacji to znowu zapomnieli jak się gra przed własną publicznością. Twierdza Bułgarska miała serię roku bez porażki, a w dwóch dotychczas rozegranych spotkaniach grupy mistrzowskiej przegrali odpowiednio z Koroną Kielce, a następnie Górnikiem Zabrze. Z taką dyspozycją u siebie będzie bardzo ciężko o mistrzostwo, zwłaszcza, że Legia Warszawa przebudziła się z zimowego snu i ma na koncie już jedno trofeum. Prawdę mówiąc, Lech musi wygrać to spotkanie. Wojskowi w tej serii gier zmierzą się z Jagiellonią w Białymstoku, więc Kolejorz musi wykorzystać taki terminarz, który zakłada wpadkę któregoś z rywali lub nawet obu drużyn w przypadku remisu. Do tej pory ekipa z Poznania wygrała w Płocku tylko jeden raz. Jest to obiekt, który wybitnie im nie leży, a gdy dodamy do tego dobrą formę zespołu gospodarzy to wnioski nasuwają się same. Mimo wszystko w tym meczu nie zdecyduje się na granie 1×2. Poszukamy czegoś innego, a typem, który przykuł moją uwagę jest na bramkę z obu stron i +2,5 gola.\nLech wygrał tylko jedno z dziewięciu spotkań w Płocku.\nWisła Płock zdobyła gola u siebie w czterech poprzednich meczach.\nNafciarze mają passę dwóch spotkań domowych bez wygranej.\nLech Poznań wygrał dwa ostatnie wyjazdy.\nW tym sezonie oba zespoły zmierzyły się dwukrotnie. W obu przypadkach wygrywał zespół gospodarzy.\nW Płocku wygrała Wisła 1:0, a w Poznaniu – Lech 2:1.\nWisła Płock wygrała trzy z pięciu ostatnich potyczek z Lechem u siebie.\nTagi arka gdynia Lech Poznań Pogoń Szczecin typy ekstraklasa Typy piłka nożna typy piłkarskie Wisła Płock


Poprawne relacje i kontakt z dziećmi po rozwodzie lub rozstaniu rodziców to podstawa. Pozwalają one zachować równowagę i stabilność emocjonalną oraz uczuciową małoletnich, którzy nie zawsze rozumieją problemy dorosłych. Zobacz, w czym może pomóc dobry adwokat. Kontakty z dzieckiem nie muszą być skomplikowane. Umów się na indywidualną konsultację i odwiedź moją kancelarię w Lublinie. Jestem Monika Ławecka i prowadzę praktykę w mieście Lublin przy ul. Lipowej 18/71.\nPosiadam wieloletnie doświadczenie w pracy z klientami indywidualnymi z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego. Uważam, że empatia, uczucia i zrozumienie to podstawa działań zapewniających sukces. Postaw zatem na umiejętności negocjacyjne i wiedzę pozwalającą na efektywną redukcję szkód emocjonalnych lub szybkie znalezienie konsensusu w sprawie, która nie jest przesądzona.\nZdarza się, że kontakty ojca z dziećmi po rozwodzie są utrudnione z różnych przyczyn. Często takie działanie jest wbrew prawu. Opiekun samodzielnie podejmuje decyzję o ograniczeniu lub całkowitym wyeliminowaniu kontaktów, łamiąc ustalone zasady. Co należy zrobić w takiej sytuacji?\nZakres oferowanej pomocy obejmuje:\nkonsultację i zapoznanie się ze sprawą,\nreprezentowanie podczas rozprawy sądowej lub mediacji,\nprzygotowanie pism, wniosków i pozwów,\nwsparcie podczas zbierania i przygotowania materiału dowodowego,\npomoc przy utrzymaniu właściwych kontaktów rodzicielskich do zakończenia sprawy.\nOdpowiednie kontakty z dziećmi w trakcie rozwodu są szczególnie istotne. Małoletni mogą czuć się w takim momencie odrzuceni przez najbliższego opiekuna. Istnieje także wysokie ryzyko, że będą oni negatywnie nastawiani przez jednego z rodziców przeciwko drugiemu. Wsparcie adwokata gwarantuje minimalizację tego typu zagrożeń.\nKto posiada możliwość inicjacji postępowania ustalającego kontakty z dzieckiem? Prawny opiekun – niezależnie, czy jest to babcia, ciocia, wujek, siostra, ojciec, czy matka. Stopień pokrewieństwa nie ma znaczenia na etapie sporządzania i składania wniosku. Może mieć jednak wpływ na rezultat sprawy.\nKtóre elementy są obowiązkowe we wniosku o regulację kontaktów z dzieckiem? Żądanie sposobu odbywania się wizyt w sposób oczekiwany przez wnioskodawcę, z koniecznością doprecyzowania terminów i godzin kontaktów. Ponadto należy określić sytuację rodzinną dziecka i jego rodziców. Przedmiotowy wniosek może zawierać również dodatkowe elementy, np. wnioski dowodowe.\nJesteś w sytuacji, w której mąż/żona utrudnia kontakty z dziećmi? Potrzebujesz pomocy w uregulowaniu kontaktów z małoletnim? Nie czekaj i zadzwoń do mnie już dziś. Zapraszam serdecznie. Adwokat Monika Ławecka, Lublin, ul. Lipowa 18/71.\nZależy Ci na profesjonalnym i indywidualnym podejściu do Twojego problemu, lecz nie masz możliwości przyjechać osobiście do kancelarii? Skontaktuj się ze mną telefonicznie lub mailowo. Pomogę zachować lub uratować kontakty z dzieckiem. Nie musisz nawet mieszkać w Lublinie, by otrzymać wsparcie lub poradę prawną, która pomoże Twojej obecnej sytuacji.


Wielkanoc 2022 - święta w Kłodzku\nWielkanoc 2022 w Kłodzku\nKłodzko - Wielkanoc 2022\nŚwięta Wielkanocne wcale nie muszą wyglądać cały czas tak samo. W 2022 roku można zacząć od radykalnej zmiany otoczenia, wyjeżdżając na Wielkanoc do Kłodzka (Sudety). To lubiana miejscowość turystyczna woj. dolnośląskiego w górach, a jak wiadomo w kurortach takich jak Kłodzko nigdy nie brakuje atrakcji - również w czasie Wielkanocy. Spędzając święta 2022 w Kłodzku można naprawdę cieszyć się Wielkanocą, a nie męczyć z przygotowaniami.


Dziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego - Strona 375 - Dzienniki Urzędowe - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nObwieszczenie nr GKM.7113.2.2017 Burmistrza Wielunia z dnia 9 marca 2017 r. w sprawie zestawienia danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego za 2016 rok położonych na obszarze Gminy WieluńDziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego rok 2017 poz. 1283\nObwieszczenie nr 1 Burmistrza Miasta Ozorkowa z dnia 9 marca 2017 r. w sprawie zestawienia danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowegoDziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego rok 2017 poz. 1282\nPostanowienie nr 10/2017 Komisarza Wyborczego w Łodzi z dnia 13 marca 2017 r. w sprawie wstąpienia w miejsce radnego, którego mandat wygasłDziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego rok 2017 poz. 1281


Giroud nie wykorzystał szansy. Pozycja Abrahama rośnie - Chelsea Poland - Polski serwis fanów The Blues\nGiroud nie wykorzystał szansy. Pozycja Abrahama rośnie\nAutor: Mikołaj Biegański Dodano: 02.12.2019 21:05 / Ostatnia aktualizacja: 02.12.2019 21:05\nPrzez pewien moment po końcowym gwizdku, który obwieścił pierwsze zwycięstwo West Hamu na Stamford Bridge od 17 lat, Tammy Abraham stał nieruchomo u wylotu tunelu. Trzymając ręce w kieszeniach swojej kurtki, wpatrywał się w pokonanych kolegów z drużyny, prawdopodobnie zastanawiając się – tak jak wszyscy inni na stadionie tego popołudnia – czy mógłby pomóc w osiągnięciu szczęśliwszego finału.\nZapytany przez Athletic o kondycję swojego kontuzjowanego biodra, dał do zrozumienia, że istnieje duża szansa na jego występ przeciwko Aston Villi w środę, mimo że Frank Lampard pozostaje nieco bardziej ostrożny.\n– Dowiemy się więcej w poniedziałek lub wtorek. Musi wyjść na boisko i ruszać się w najbliższych dniach.\nLampard postanowił nie rozwodzić się nad nieobecnością Abrahama podczas dyskusji na temat niemożności Chelsea do zdobycia gola, zaledwie po raz trzeci w tym sezonie we wszystkich rozgrywkach i po raz pierwszy w Premier League od porażki z Manchesterem United na inaugurację rozgrywek.\nPod koniec spotkania trudno było nie przypomnieć sobie niechlubnej przeszłości z nieskutecznymi napastnikami, po odejściu Diego Costy. Olivier Giroud, który rozpoczął mecz w podstawowym składzie Chelsea po raz pierwszy od połowy sierpnia, dotknął piłki zaledwie 21 razy, najmniej ze wszystkich graczy rozpoczynających spotkania Chelsea w jakimkolwiek meczu ligowym w tym sezonie. Jego trzy kontakty z piłką w polu karnym przeciwnika również były najgorszą statystyką indywidualną Francuza od zremisowanego 1:1 meczu z Liverpoolem w sierpniu 2018 roku.\nW pierwszej połowie miał jednak dwie okazje: strzał z bliskiej odległości zablokowany przez debiutującego w bramce West Hamu Davida Martina oraz zaskakujące minięcie się z piłką zagrywaną przez Reece’a Jamesa z prawej strony, która odbiła się jeszcze od obrońcy Młotów. Przez resztę czasu spędzonego na boisku, Giroud był skutecznie odcinany przez Fabiana Balbuenę i Angelo Ogbonnę.\n– Oczywiście to był trudny mecz dla niego. Nie otrzymywał zbyt wielu piłek i nie wykorzystał okazji, jakie miał, ale nie był jedyny. Wszedł do drużyny, która w całości zaprezentowała się przeciętnie.\nTo było otrzeźwiające doświadczenie dla Giroud, który wyraził zrozumiały żal z powodu braku gry w ostatnich miesiącach, po tym jak odgrywał kluczową rolę w zwycięskiej kampanii Chelsea w Lidze Europy. Jego pozytywna rola w meczu ograniczała się do stwarzania przestrzeni dla Christiana Pulisica, jedynego atakującego The Blues w formie i jedynego człowieka, który regularnie niepokoił obronę West Hamu. Amerykanin zanotował dziewięć kontaktów z piłką w polu karnym przeciwnika w porównaniu z trzema Giorud, a także odpowiada za pięć prób strzeleckich Chelsea, choć żadna nie zmusiła Martina do interwencji. Jego znaczenie w systemie ataku Lamparda rośnie z każdym tygodniem, a wraz z Abrahamem poza grą, praktycznie każdy obiecujący atak przechodził przez niego.\nOdkładając na bok wykończenie akcji, występ Pulisica podkreślił jak długą przebył drogę na Stamford Bridge od debiutu przeciwko Leicester w sierpniu, który był także ostatnim meczem Giroud w pierwszym składzie Chelsea. Tego dnia jego rola była marginalna. Był łatwo powstrzymywany przez obronę rywala i został zmieniony w 71 minucie po bezbarwnym występie. Tym razem kolejne przetasowanie w 71 minucie poszło w zupełnie innym kierunku, gdy po raz pierwszy Lampard skorzystał z ustawienia z fałszywą dziewiątką, umieszczając Pulisica w środku, a Calluma Hudsona-Odoia wprowadzając w miejsce Giroud.\nBohater Chelsea z meczu z Ajaxem w Amsterdamie – Michy Batshuayi, usiadł ponuro na ławce rezerwowych, po tym jak odbył długą rozgrzewkę u boku 19-latka. Eksperymenty Lamparda z fałszywą dziewiątką przypomniały grę Edena Hazarda kosztem Giroud czy Moraty za Maurizio Sarriego w ubiegłym sezonie.\n– Czułem, że West Ham gra głębiej i potrzebujemy większej mobilności w ataku, aby spróbować wykorzystać dodatkową osobę do pojedynków 1 na 1 i wyciągnąć piłkarzy rywala wyżej oraz stworzyć sobie sytuacje – ocenił Lampard.\n– Gra stawała się trudna i całkiem dobrze bronili dośrodkowań, więc czułem, że Callum byłby kimś, kto mógłby stworzyć odrobinę magii, aby przywrócić nas do meczu.\nZamiast tego Chelsea pozbawiono zębów. West Ham bronił się głęboko, odpuścił boki i cieszył się z wrzutek The Blues na napastnika, którego nie było już na boisku. Nie było sposobu, aby rozpocząć późne oblężenie, były tylko desperackie próby z dystansu ze strony Pulisca i Jamesa.\nSkuteczność Chelsea w obecnym sezonie nie jest znowu, aż tak tragiczna, o czym świadczą liczby. 28 strzelonych bramek w Premier League przy xG wynoszącym 29,55. Na poziomie indywidualnym, frustracja Lamparda ma pełne uzasadnienie. W drużynie Chelsea tylko Abraham (10 goli przy xG = 7,50) i N’Golo Kante (3 gole przy xG = 1,11) wyraźnie przewyższają rzeczywistymi statystykami te sugerowane. Pulisic, Mount i Willian grają w zgodzie z oczekiwaniami, podczas gdy Barkley czy Pedro spisują się poniżej zakładanych możliwości. Batshuayi strzela średnio, co 7,4 minuty w Premier League, co jest konsekwencją jego częstego wchodzenia z ławki rezerwowych.\nDecyzja Lamparda o pominięciu Belga w ostatnim meczu ligowym była podyktowana jego aktualną formą. Bats w meczu z Manchesterem City był tragiczny. W ciągu 18 minut spędzonych na boisku zdołał dotknąć piłki zaledwie sześć razy, nie oddał strzału i trzykrotnie był łapany na spalonym. W drugiej połowie meczu z Valencią sytuacja wyglądała nieco mniej ponuro, kiedy odbity strzał Batshuayia w 89 minucie omal nie dał Chelsea dramatycznego zwycięstwa. Ale jego niezdolność do utrzymania piłki lub gry kombinacyjnej – trzykrotnie został pozbawiony piłki i wykonał zaledwie trzy podania – odegrała znaczącą rolę w chaotycznym, kompleksowym charakterze gry, której ku wielkiej uldze Lamparda udało się nie przegrać.\nWątpliwości co do wszechstronności Batshuayia doprowadziły szereg menadżerów do wniosku, że lepiej nadaje się do bycia rezerwowym. Od czasu dołączenia do Chelsea latem 2016 roku rozpoczął zaledwie 26 meczów ligowych w czterech różnych klubach, a 50 innych było wejściami z ławki. Giroud zawsze robił małe rzeczy, których Belg nie robił, aby jego zespół był lepszy. Francuzowi brakuje atletyzmu Belga jak również instynktu w polu karnym. W wieku 33 lat pojawiają się pierwsze objawy spadku formy Giroud. Kontakty z piłką w polu karnym przeciwnika (3,77) i próby strzału (1,44) na 90 minut w Premier League są zaledwie połową tego, co prezentował podczas pierwszych 18 miesięcy spędzonych w Chelsea.\nGdyby mógł połączyć najlepsze aspekty obu, Lampard miałby idealnego napastnika, który zapewniłby zabezpieczenie i rywalizację dla Abrahama. W obecnej sytuacji byłoby zaskoczeniem gdyby Giroud nie próbował znaleźć drogi ucieczki ze Stamford Bridge w styczniu, niezależnie od tego czy Chelsea odniesie sukces, starając się o zniesienie zakazu transferowego.\nOczekuje się, że w tym miesiącu Trybunał Arbitrażowy ds. Sportu (CAS) zapewni ostateczną jasność w tej kwestii. Dowody z tego sezonu wskazują, że Lampard nie powinien czuć się spokojnie wiedząc, że Batshuayi może zostać jego jedyną opcją zastąpienia Abrahama – z możliwością ustawienia Pulisica jako fałszywej 9. Co najważniejsze Lampard potrzebuje Abrahama w formie, który zacznie ponownie strzelać dla zespołu. Sobotni mecz udowodnił, że Anglik już stał się bardzo ważnym elementem w układance menadżera Chelsea.\nAbraham raz nie zagrał i już odczuliśmy jego brak, sporo sytuacji marnuje ale je ma co oznacza że wystarczy tylko poprawić skuteczność. Mamy tego młodzika za darmo a teraz tacy chodzą po 50 mln i nawet nie wiadomo czy odpalą w drużynach.


GAROU - ERGO ARENA\nhttp://ergoarena.pl/elephant-man-essay/ write cause and effect essay Twitter Youtube\nTego artysty nie trzeba nikomu przedstawiać. Rewelacyjny, znany i kochany przez publiczność na całym świecie GAROU wystąpi w lutym 2020, w Polsce. Największe przeboje czarującego muzyka usłyszymy tylko w ERGO ARENIE na granicy Gdańska i Sopotu oraz w Szczecinie. Ten pełen niespodzianek artysta, jest jednym z najbardziej urzekających i charyzmatycznych muzyków francuskiej sceny. Pod koniec lat 90. GAROU błyskawicznie zaistniał w świecie muzyki, łamiąc jego wszelkie kanony. Seksowny głos romantycznego macho sprawił, że serca kobiet zaczęły bić szybciej. On sam mówi o sobie skromnie: „podbiłem listy przebojów, pojawiając się we właściwym miejscu i właściwym czasie”. Jego spotkanie ze słynnym poetą, autorem musicalu „Notre Dame de Paris„, – Lucem Plamondonem w barze w Montrealu zadecydowało o przyszłości młodego wokalisty z gitarą. Niedługo potem, urok i talent GAROU przyczynił się do rozpoczęcia współpracy z Celine Dion i Rene Angelil.\nPiosenkarz ma bogatą dyskografię, wydał aż 8 płyt i niezliczoną ilość singli, często koncertuje. Jego pierwszy album „Seul” został wydany w 2000 roku. W samej Francji 2,5 miliona egzemplarzy zostało sprzedanych w jedyne 11 tygodni! Kolejne albumy gwiazdy: „Reviens”, „Garou”, „Piece of My Soul”, „Gentleman Cambrioleur”, „Version intégrale” ukazywały się w stosunkowo krótkich odstępach czasu. Wiele utworów stało się prawdziwymi hitami jak „Seul” czy „Gitan„. Błyskotliwy artysta nagrał utwór „Sous le vent” z Celine Dion, – ich bogata w pomysły muzyczne współpraca trwała kilka lat. Po tym czasie GAROU chciał być artystycznie „wolny” i tworzyć bez ograniczających go schematów. Wybrał własną, niezależną drogę. W 2012 roku jego 6 płyta „Rhythm and blues” została złotą płytą już tydzień po wydaniu! Przy ostatnim wydanym – 8 albumie „Au milieu de ma vie” współpracę podjęli utalentowani autorzy tekstów: Jean-Jacques Goldman, Pascal Obispo, Gérald de Palmas.\nGAROU jest multiinstrumentalistą, mistrzowsko gra na: gitarze, fortepianie, klawesynie, jak również na trąbce. Otrzymał wiele nagród przemysłu muzycznego, m.in. „World Music Awards”, „Le Félix – Révélation au Québec”. Komponuje utwory jak własne życie, zmieniając gatunki, pasje i łamiąc bariery. Głos, wygląd i wyjątkowość artysty przyciągają publiczność na całym świecie jak magnes. Jest zapraszany do najpopularniejszych programów telewizyjnych takich jak „The Voice” – jako trener we Francji, a w tym roku także w Kanadzie. Niedawno wziął udział w programach „Destination Eurovision 2018” oraz jego własnym „Gare à Garou„. Muzyk jest pełen nowych pomysłów na muzyczne jak i inne projekty.\nInformujemy, że na tym koncercie będzie możliwość wypożyczenia sprzętu audio dla osób niedosłyszących. Więcej informacji o udogodnieniach dla gości niepełnosprawnych znaleźć można tutaj.\nSprzedaż internetowa: https://www.eventim.pl\nkasie nr 2 ERGO ARENY czynna w pn.-pt. w godz. 10-17 oraz w dniu wydarzenia w godz. 10-19\nBilety w cenie od 139 zł do 199 zł.\nKażdy uczestnik musi posiadać bilet.\n4. Osoby niepełnosprawne: jak zakupić bilet, czy przysługuje ulga, czy będzie możliwość wypożyczenia sprzętu audio dla osób niedosłyszących?\nOsoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku inwalidzkim może zakupić bilety poprzez kontakt na adres: niepelnosprawni@ebilet.pl Wypożyczalnia sprzętu dla osób niedosłyszących będzie funkcjonowała w punkcie PION od strony wejścia A1.\n19:00 – 21:00 koncert\nZakaz fotografowania. Zakaz wnoszenia profesjonalnego sprzętu z wymienną optyką – wyjątek stanowią aparaty profesjonalne – w tym przypadku wymagana jest akredytacja FOTO.\nFormularz pod linkiem: http://www.makroconcert.com/pl/press_room/\n10. Regulamin imprezy :\nTak, szatnia w ERGO ARENIE jest nieobowiązkowa, płatna– 5 zł za sztukę\nTak – przy hali znajduje się ogólnodostępny parking, mieszczący 700 aut i ok. 15 autokarów. Wjazd na parking kosztuje 30 zł dla samochodów osobowych, 50 zł dla autobusów. Płatność TYLKO gotówką. Bilety na parking można zakupić drogą online w przedsprzedaży w cenie 25 zł (do 24 godz. przed imprezą): https://www.eventim.pl\nW hali funkcjonują Pub oraz Food Court przy wejściu A1, a także gastronomiczne punkty mobilne na kondygnacji 3.\n+ 58 76 72 101 (09:00 – 17:00), w dniu koncertu w godz. 9.00 – 19.00 oraz drogą mailową pod adresem info@ergoarena.pl\nw sprzedaży internetowej: www.eventim.pl , www.eBilet.pl\nSalony sieci EMPiK , Media Markt, w stacjonarnych punktach sprzedaży Eventim


Ażurowa podpora dla roślin - Sztuka architektury\nStrona główna Realizacje Wnętrza Ażurowa podpora dla rośli...\nPergola to bardzo popularna ozdoba przydomowych ogrodów. Ubierając ją w piękne kwiaty czy pnącza, jesteśmy w stanie urozmaicić przeciętny krajobraz. Pergola najczęściej wykonywana jest z giętego drewna, które jednak jest bardzo podatne na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Warto więc zastanowić się nad alternatywą dla tego materiału.\nStabilny i mocny fundament to podstawa. Dotyczy to zarówno domów, jak i konstrukcji florystycznych znajdujących się w ogrodzie. Żywopłoty, kaskady kolorowych kwiatów i pnącza, wijąc się po pergoli, mogą stworzyć niecodzienne kompozycje. Do najpopularniejszych należą dziś pnące róże, chmiel japoński, milin amerykański czy różne odmiany powojników. Ażurowe podpory to idealne rozwiązanie dla tworzenia zielonych ścian – są mocne i stabilne, a zarazem stanowią dodatkowy element dekoracyjny w ogrodzie.


Nowoczesne Wyposażenie Kuchni. Sklep z Ekskluzywnymi Akcesoriami Kuchennymi - Belhom\nStarke Pro (32)\n4,90 zł - 100,00 zł (287)\nOstrzałka do noży ceramiczna Fiskars\nBlacha do pieczenia tłoczona Non-stick 26x26x6cm\nBlacha do pieczenia tłoczona Non-stick 29x22cm\nBlacha do pieczenia tłoczona Non-stick 36x26cm\nBlacha do pieczenia Tortownica fakturowana tłoczona Non-stick 24cm\nKawiarka aluminiowa Prestigio Black 6 espresso\nBlok magnetyczny na noże drewniany StarkePro\nCedzak metalowy durszlak nowoczesny Sandy Black\nCedzak metalowy durszlak nowoczesny Sandy White\nInteresuje Cię ekskluzywne wyposażenie kuchni, które cechuje się nie tylko funkcjonalnością, lecz także niebanalnym designem? Zobacz, co oferujemy w sklepie online Belhom. Nowoczesne wyposażenie domu to nasza specjalność! Sprawdź już dziś produkty łączące interesujący wygląd z praktycznością. Polecamy m.in. kawiarki do aromatycznego espresso, porcelanowe maselnice czy piękne czajniki. Eleganckie i nowoczesne wyposażenie kuchni sprawi, że gotowanie i spożywanie posiłków, a także rozmowy przy stole będą tak przyjemne jak nigdy dotąd!\nWyposażenie kuchni – wszystko, czego potrzebujesz\nProponowane przez nas eleganckie i modne wyposażenie kuchni pochodzi wyłącznie od producentów, którzy zostali docenieni nawet przez bardziej wymagających klientów. Nie musisz więc martwić się o to, że produkty mają słabą jakość. Nasz sklep z wyposażeniem kuchni oferuje wszystko, czego potrzebujesz, by pomieszczenie służące do przygotowywania posiłków cechowało się funkcjonalnością i intrygującym wyglądem. Znajdziesz u nas m.in. takie produkty jak:\ndrewniane deski kuchenne,\npojemniki i lunchboxy,\nzaparzacze i kawiarki do espresso,\nsuszarki i ociekacze.\nJak widzisz, nasze eleganckie wyposażenie kuchni obejmuje wszystkie produkty, które są niezbędne podczas gotowania.\nNowoczesne wyposażenie kuchni – dlaczego warto wybrać Belhom?\nWyposażenie do kuchni od Belhom to gwarancja dobrego gustu oraz innowacyjnych i praktycznych rozwiązań. Chcemy, by wnętrza domów naszych klientów zachwycały ich samych i ich gości oraz zachęcały do relaksu. Dlatego współpracujemy z markami, których wyposażenie kuchenne wyróżnia się nietuzinkową estetyką – rzadko spotykaną w większości wnętrzarskich sklepów stacjonarnych lub internetowych. Wybierając nowoczesne wyposażenie kuchni, pamiętaj, by zdecydować się na takie, które stworzy spójnie prezentujące się wnętrze. Nasz sklep internetowy z wyposażeniem kuchni proponuje garnki, czajniki, naczynia czy pojemniki o różnym wzornictwie. Dzięki temu dobierzesz właściwe wyposażenie kuchni bez względu na to, w jakim stylu jest zaaranżowane wnętrze Twojego mieszkania. Znajdziesz u nas ekskluzywne produkty, które dopełnią wystrój w takich stylach jak np.: glamour, boho, retro, modern farmhouse, skandynawski lub industrialny. Wiele elementów proponowanego w Belhom modnego wyposażenia kuchni pasuje do różnych estetyk wnętrzarskich.\nKompletując zamówienie, zobacz również nowoczesne wyposażenie jadalni. Uzupełnia ono produkty do kuchni o artykuły przeznaczone do urządzenia strefy jadalnej w mieszkaniu.


Baszta Grunwaldzka w Zamku Tenczyn zagrożona - Aktualności - Odkrywcza Turystyka\nBaszta Grunwaldzka w Zamku Tenczyn zagrożona\nPrace zabezpieczające prowadzone obecnie na Tenczynie znów zainteresowały lokalne media. O przebiegu robót napisały zarówno dwutygodnik "Przełom" jak i "Tygodnik Powiatu Krakowskiego". Naszą szczególną uwagę zwróciła informacja dotycząca możliwości pojawienia się problemów z uzyskaniem kolejnych dotacji na prace zabezpieczające.\nBaszta Grunwaldzka o której mowa w dwutygodniku "Przełom" to obecnie najbardziej zagrożona budowla na Tenczynie. Jej ściany są popękane i znacznie odchylone od pionu, mogą runąć w każdej chwili. Baszta wymaga podjęcia natychmiastowych prac zabezpieczających, w przeciwnym razie w najbliższym czasie przestanie istnieć. Odmowa dotacji na jej zabezpieczenie byłaby wyrokiem wymierzonym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.


Ławki teak - Nowoczesne meble ogrodowe - New Garden Style\nW naszym sklepie znajdziecie Państwo bardzo klasyczne ławeczki z wyprofilowanym oparciem i podłokietnikami, praktyczne ławeczki składane oraz ławeczki bez oparcia w różnych rozmiarach. Wszystkie produkty wykonano\nz pięknego drewna teakowego pochodzącego z indonezyjskich plantacji. Są one zatem niezwykle efektowne, trwałe\ni odporne na działanie czynników atmosferycznych. Dzięki temu nie wymagają szczególnej pielęgnacji, choć, jak wszystkie elementy teakowe, można je impregnować dla zachowania ich pierwotnego koloru. Prezentowane przez nas ławeczki świetnie komponują się z różnymi zestawami mebli ogrodowych, a uzupełnione atrakcyjnymi poduszkami stanowią niebagatelne elementy dekoracyjne każdej przestrzeni.


środa, 10.6.2020 10:58\t, komentarze: 3 , odsłony: 3294\nAndrzej Ch., za którym wydano list gończy i Europejski Nakaz Aresztowania nadal czuje się bezkarny. Nęka ludzi dzwoniąc do nich, wysyła pornografię. O sprawie informowaliśmy jako pierwsi już w tamtym roku. W zasadzie od tego czasu nic się nie zmieniło.\n- Rzeczywiście wpłynęło do nas kilka zawiadomień. Intensywność tych telefonów nasiliła się szczególnie na przestrzeni sierpnia i lipca, a schemat działania tej osoby jest taki sam: grozi odbierającym telefon śmiercią, używa słów powszechnie uznanych za obelżywe. Mamy tu prawdopodobnie do czynienia z osobą z zaburzeniami psychicznymi - mówił Marek Rusin, prokurator rejonowy.\n- Groźby karalne, czyli takie z jakimi mamy tu do czynienia, są przestępstwem publicznoskargowym. (wnioskowym). Oznacza to, że prokuratura czy też policja zbiera dowody oraz składa akt oskarżenia do sądu, ale ściganie przestępstwa polegającego na kierowaniu gróźb karalnych uzależnione jest od złożenia wniosku - tłumaczył prokurator Marek Rusin.\nPod koniec grudnia prokurator rejonowy postawił 39-letniemu świdniczaninowi 36 zarzutów za co grozi mu do 2 lat pozbawienia wolności. Z uwagi na to, że sąd zastosował wobec niego areszt tymczasowy, wydano za 39-latkiem list gończy i Europejski Nakaz Aresztowania. Z uwagi na to, że żaden z tych dokumentów nie jest dostępny publicznie (nie wiadomo dlaczego) nie możemy publikować danych mężczyzny, ani jego wizerunku.\nA ten ponownie nęka mieszkańców wysyłając na ich telefony zdjęcia pornograficzne z doklejonymi twarzami przypadkowych kobiet. O ile numery firm i instytucji są publiczne, o tyle nie wiadomo skąd Andrzej Ch., pozyskuje numery osób prywatnych. Stalker prawdopodobnie przebywa za granicą.\n- Wiemy, że znowu się uaktywnił, ale na tę chwilę zrobiliśmy wszystko co było tylko możliwe - mówi prokurator Rusin.\nŁowcy cieni za ciency na tę sprawę?????\npiątek, 12.06.2020 00:17 autor: Swidniczanin mąz zony ktora dost\nśroda, 10.06.2020 11:58 autor: Scania\nFajna muza apka-przeboje lata z rad na polskie radio. Szerokości\nśroda, 10.06.2020 12:01 autor: Scania


Najbardziej współczesna z księżniczek\n17 listopada 2010, 11:28\nZaręczyny Williama i Kate to od wtorku numer jeden w brytyjskich mediach. Biografia, styl, kontrowersje wokół przyszłej księżnej - te tematy nie schodzą z czołówek gazet. Czy Kate nadaje się na żonę dla brytyjskiego następcy tronu?\n"Kamera ją lubi, nie ciągnie się za nią żaden skandal, a ona sama nie wykonywała nigdy żadnego konkretnego (w tym kompromitującego) zawodu" - zaczyna swoją analizę brytyjski "Newsweek", który szuka podobieństw między Kate a księżną Dianą. Ale niewiele się ich doszukał. Bo o ile ślub Diany i Karola w 1981 roku był pewnym przedłużeniem tradycji dworskiej, o tyle Kate będzie prawdziwą księżniczką na miarę XXI wieku.\nModelka, nie arystokratka\n"Król też musi być celebrytą"\n- Ludzie oczekują...\nKate urodziła się 9 lutego 1982 roku. Dorastała w średniozamożnej rodzinie w Bucklebury w hrabstwie Berkshire jako najstarsza z trójki rodzeństwa. Jej siostra, 25-letnia Pippa pracuje jako organizatorka przyjęć, a 21-letni brat James założył piekarnię.\nKate uczyła się w elitarnej szkole z internatem (gdzie była kapitanem drużyny hokeja), ale nie ma w sobie ani kropli arystokratycznej krwi. Jej matka pracowała w przeszłości jako hostessa, ojciec miał firmę wysyłkową sprzedającą zabawki i gry dla dzieci, z której państwo Middleton utrzymują się do dzisiaj. Podobno w całym hrabstwie nie ma nikogo, kto powiedziałby o całej rodzinie złe słowo.\nPo szkole Kate poszła na renomowany uniwersytet St. Andrews, gdzie rozpoczęła studia historyczne. To tam poznała Williama. Przez cztery lata mieszkali razem z przyjaciółmi we wspólnym domu. W czasie studiów Kate dorabiała jako modelka, prezentując m.in. bieliznę. Potem zaczęła pomagać rodzicom w prowadzeniu firmy.\nDo momentu ukończenia studiów media szanowały prywatność dziewczyny Williama. Sielanka skończyła się jednak wraz z otrzymaniem dyplomu. Tabloidy nie dawały parze spokoju, a ataki paparazzi stały się szczególnie uciążliwe, kiedy wybranka Williama przeprowadziła się po studiach do Londynu. Kate poradziła sobie jednak z natrętami i wywalczyła sądowy nakaz publikacji tylko autoryzowanych zdjęć.\nPierwsza wykształcona księżna\nKate w niczym więc nie przypomina poprzednich księżniczek. Jest wykształcona (żadna z poprzednich żon królów nie miała dyplomu wyższej uczelni) i za mąż wyjdzie (najprawdopodobniej) z miłości, a nie dla zachowania zasad. Poza tym Kate nie ukrywa, że z Williamem była bardzo blisko już na studiach. Za czasów ślubu księżnej Diany niepisana zasada mówiła wciąż, że przyszła księżna powinna być dziewicą bez żadnych historyjek o byłych chłopakach, które media mogłyby wyciągnąć na światło dzienne.\nDla dynastii Windsorów to z pewnością milowy krok. Pałac Buckingham odpuszcza nieco sztywną etykietę, a miłość już nie kłóci się z dworskim protokołem. Jeszcze w 1936 roku król Edward VII musiał abdykować, żeby ożenić się z amerykańską rozwódką Wallis Simpson. Podobnie siostra królowej Elżbiety, Małgorzata, która musiała zrezygnować z małżeństwa z rozwodnikiem w 1950 roku, nie wspominając już o Dianie i Karolu, których małżeństwo było skazane na porażkę od samego początku.\nNuda, poprawność czy elegancja?\nW mediach gorąco jest nie tylko z powodu rewolucji na królewskim dworze. Nie brakuje też ocen stylu Kate. Zarzuca się jej, że początkowo wybierała zbyt "bezpieczne" kreacje bez polotu, ale komentatorzy chwalą ją, że jest coraz lepiej. Eksperymentuje z dodatkami i kolorami, jest stylowa i elegancka. Dawno zapomniała o mini i reklamowaniu bielizny, stawiając na klasyczne garsonki, spódnice do kolan i zakryte szpilki. Wszystko leży na niej świetnie, bo Kate ma 175 cm wzrostu i figurę modelki.\nSerc Brytyjczyków podbijać nie musi, bo już to zrobiła. I chyba nikt nie oczekuje od niej, że stanie się drugą "Królową ludzkich serc", bo ją i Dianę więcej dzieli, niż łączy.\nJak oceniasz Kate Middleton jako przyszłą księżną?\nJest piękna, wykształcona, ma klasę. Gratulacje Jest dosyć przeciętna, ale takie mamy czasy Nie wiem, co ludzie w niej widzą A kto to jest Kate Middleton?\nJest piękna, wykształcona, ma klasę. Gratulacje\nJest dosyć przeciętna, ale takie mamy czasy\nNie wiem, co ludzie w niej widzą\nOddanych głosów: 6568


Pogoda Bay of Islands ⇒ Prognoza pogody w Bay of Islands • Pogoda długoterminowa • Jaka pogoda na dziś, jutro w Nowej Zelandii ⇒ METEOPROG.PL\nPogoda Bay of Islands\nPogoda w Bay of Islands\nPogoda Bay of Islands – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Bay of Islands dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Bay of Islands na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Bay of Islands - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Bay of Islands pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Bay of Islands – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Bay of Islands tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Bay of Islands na 20 09 - 24 09\nprognoza pogody w Bay of Islands\nPogoda w Bay of Islands: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie\nPogoda w Bay of Islands: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Bay of Islands: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Bay of Islands: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


„Rejs”, czyli prawda absurdu – Więź\n„Rejs”, czyli prawda absurdu\nKadr z filmu „Rejs”. Fot. Materiały prasowe\nPatrząc dzisiaj na kultowy film Piwowskiego śmieję się, jak dawniej. Okazuje się, że my ciągle tacy sami, tylko scenografia nieco inna. Ale łajba jak się chwiała, tak się chwieje.\n„Obywatelu! Czarna flaga w dniu dzisiejszym oznacza całkowity zakaz kąpieli… Na wypadek nagłego skurczu stosuj przepisy pierwszej pomocy… Nie walcz z prądem… Zachowaj siły i spokój… Staraj się utrzymać na powierzchni… Zawiadom ratownika w czepku z literą B. Nie kąp się na plaży niestrzeżonej – nikt nie zauważy twojego utonięcia. Uwaga, uwaga! Woda to żywioł niebezpieczny. Ratownik Karaś Kazimierz zgłosi się natychmiast na stanowisko… Powtarzam…”.\n50 lat temu odbyła się premiera legendarnego filmu „Rejs” w reżyserii Marka Piwowskiego. Filmu, który przetrwał kilka pokoleń, a dziś, w 2020 roku nabiera znowu aktualności. Ale czy kiedykolwiek był „nieaktualny”? „Rejs” to dla mnie także wspomnienia osobiste, więc wybaczcie, że będzie to opowieść trochę przydługa, i szkatułkowa.\nKomunikat, którym rozpocząłem ten tekst, czytany znudzonym głosem przez Jerzego Karaszkiewicza rozpoczyna także film. Śmiech na sali kinowej od pierwszej sekundy, że aż wysiedzieć trudno. Szyderstwo z PRL-u, z ogłupienia, z ogólnego bełkotu i zidiocenia. Pytanie: czy gdybyśmy utonęli pośród „swoich”, pośród gawiedzi, czy nawet pośród życzliwych – bylibyśmy w sytuacji bez porównania bardziej komfortowej od tonącego niezauważenie? Nawet nie trzeba odpowiadać.\nChwilę później Stanisław Tym i Jerzy Dobrowolski dostaną się na stateczek pasażerski o dźwięcznej nazwie „Dzierżyński” w sposób nielegalny, ale legalnie, bo „służbowo”, jak ten gość przed nimi, co to wszedł ze skrzynką. Nie o „skrzynkę” chodziło, tylko o to jedno słowo „służbowo”. „Oni nas tutaj biorą – mówi Dobrowolski – za kogoś, kto miał przyjechać na statek służbowo”. Tym został zatem wzięty za kaowca rejsu, a prawdziwy kaowiec to był ktoś, to był „ideolo”. Zaczął być traktowany przez kapitana statku jak Chlestakow w „Rewizorze” Gogola, stał się kimś ważnym dla tej dziwnej menażerii ludzkiej płynącej pod prąd rzeki, żeby przeżyć kilka przyjemnych chwil. Dodajmy, że w filmie statek nazywa się „Neptun” („Dzierżyński” nie przeszedł przez cenzurę) , a rejs w górę rzeki zaczyna się nie w Gdańsku, tylko w Toruniu. No bo jak to – z Trójmiasta pod prąd? Tego też by cenzura nie zaakceptowała.\n„Rejs” Marka Piwowskiego powstał w 1970 roku, a był to czas pamiętny. Po grudniowym dramacie na Wybrzeżu rozpoczęła się gierkowska odwilż. W kinematografii pierwszym jej przejawem był właśnie „Rejs” Piwowskiego, zmasakrowany co prawda przez cenzurę, wyświetlany w małych kinach, zazwyczaj studyjnych, ale jeśli ktoś chciał, to dotarł na seans.\nPo raz pierwszy obejrzałem ten film wiele lat po premierze. Bo w 1970 roku chodziłem na inne filmy, biegałem mianowicie do kina „Mazur” w Pabianicach na kolejne wersje przygód Winnetou produkcji zachodnioniemiecko –jugosłowiańsko-francuskiej, a w telewizyjnym „Ekranie z bratkiem” oglądałem z wypiekami na twarzy serial zrealizowany na podstawie powieści Waltera Scotta o przygodach rycerza Wilfreda z Ivanhoe, ulubieńca Ryszarda Lwie Serce. Ale ten błogi czas dzieciństwa musiał się kiedyś skończyć, rozpoczęło się poszukiwanie – przepraszam za patos – sensu życia i prawdy o rzeczywistości, w której przyszło nam żyć. Zacząłem chodzić na poważne filmy.\nW Łodzi istniało miasteczko Lumumbowo. To potoczna nazwa osiedla studenckiego. Nazwa pochodzi od ulicy Patrice’a Lumumby, która przechodziła w tamtych latach przez środek osiedla łódzkich uczelni wyższych, między akademikami o nazwach: „Balbina”, „Pretor”, „Hades”, „Olimp”, „Alcatraz”. Sam Lumumba był pierwszym premierem Demokratycznej Republiki Konga, walczył z kolonializmem, wszedł w jakieś układy ze Związkiem Sowieckim i dlatego studenci łódzcy go bardzo nie lubili.\nWielu krytyków tak naprawdę śmiało się na projekcji, ale na piśmie wili się jak „przydeptana glizda” (określenie Kisiela), bo przecież to taki chaotyczny, niezborny film, więc nie wypada powiedzieć, że dobry\nWschodnią część osiedla zajmowała ulica Rodzeństwa Fibaków. Zastanawiałem się wtedy, co to było za rodzeństwo? Tenisista Wojciech Fibak swoje sukcesy odnosił w deblu z Holendrem Tomem Okkerem, panowie na pewno nie byli braćmi, i w ogóle na ulicę ich imienia byłoby jeszcze za wcześnie, poza tym nasz tenisista nie był nigdy jednostką pewną ideologicznie. Okazało się, że Fibakowie z osiedla Lumumby byli członkami młodzieżowej organizacji konspiracyjnej „Promieniści”. Powstała ona w Łodzi w 1941 roku, i miała – rzecz jasna – charakter komunistyczny. Fibakowie współpracowali z Gwardią Ludową i Polską Partią Robotniczą, czyli mieli wszelkie dane – zdaniem władz – żeby zostać patronami ulicy na osiedlu studenckim.\nI właśnie na tej ulicy Rodzeństwa Fibaków było kino o nazwie „Studio”, jednosalowe, rozpadające się i brzydkie, ale grali w nim „Rejs” Piwowskiego. To był jakiś cud, bo przecież film już dawno zszedł z ekranów. Wybrałem się na popołudniowy seans, dzień był deszczowy, pamiętam do dziś. Na sali było nas tylko dwóch, ja i jeszcze jeden chłopak. Zaczęli wyświetlać, taśma poszła w ruch, słychać chropowaty dźwięk maszynerii w kabinie operatora. Cóż to za romantyczne czasy. To „Studio” to było prawdziwe Cinema Paradiso. Po raz pierwszy i jedyny w życiu zdarzyło mi się, że ze śmiechu rozwaliłem fotel kinowy. Nie był to jakiś wielki wyczyn, bo w tym kinie wszystko się rozwalało.\nPo projekcji poszliśmy z Markiem – bo tak miał na imię mój towarzysz z kina – do knajpy w „Pretorze”, zadymionej przez tłum studentów prawa. Nikomu wtedy nie przychodziło do głowy, że kiedykolwiek w Polsce wprowadzą zakaz palenia. Studenci mogli nas wziąć za wariatów, cały czas bowiem głośno rechotaliśmy przypominając sobie dialogi z filmu, a przecież atmosfera była i tak mocno wrzaskliwa, skrzynki z piwem „Łódzkie” (cóż to było za obrzydlistwo!) stały na każdym stoliku i robiły swoje. Zaprzyjaźniłem się wtedy z Markiem. Tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego wyemigrował. Po kilku latach dowiedziałem się, że Marek zginął w wypadku samochodowym. Ot, życie!\n„To nie jest naprawdę w Polsce”\nAle wróćmy do filmu Piwowskiego. Towarzysz Eugeniusz Boczek pisał na łamach „Expressu Wieczornego”: „Zamiast osiągnąć satyryczno-humorystyczny obraz o określonej funkcji w zakresie terapii społecznej – co było chyba jedyną racją tego filmu – Piwowski zrealizował coś, co ociera się o paszkwil. Nikną bowiem poddane krytyce pewne wynaturzenia życia nam współczesnego, natomiast narzuca się w sposób zbyt dosłowny portret pewnej zbiorowości – zbiorowości przekrojowej społeczeństwa – w której każdy z osobna i wszyscy razem stanowią grono głupców, imbecyli, oportunistów; zresztą określenia można by mnożyć…”. Ale towarzysz Boczek ich już dalej nie mnoży. Wiadomo jedno, Piwowski całościowo wypacza. Stanisław Grzelecki w „Życiu Warszawy” stwierdził: „To wszystko razem nie jest naprawdę w Polsce. To tylko dwaj młodzi ludzie, bardzo zdolni, ale umiejący patrzeć tylko tak jakoś skośnie, robią zgrywę żakowską, przedrzeźniają społeczeństwo”. Grzelecki pisząc o dwóch młodych ludziach miał na myśli reżysera i scenarzystę, pisarza Janusza Głowackiego.\nLech Pijanowski, który wszystkie te opinie o „Rejsie” opublikował w miesięczniku „Kino” rok po jego premierze, sugeruje, że wielu krytyków tak naprawdę śmiało się na projekcji, ale na piśmie wili się jak „przydeptana glizda” (określenie Kisiela), bo przecież to taki chaotyczny, niezborny film, więc nie wypada powiedzieć, że dobry; no, najwyżej ciekawy, przełamujący schematy, dotykający niekonwencjonalnie ważnych problemów społecznych i tak dalej, i tak dalej…\nNajlepiej na te wszystkie zarzuty odpowiedział Krzysztof Mętrak, kpiąc niedwuznacznie z towarzysza Boczka. Tak zakończył swój felieton o „Rejsie”: „Wyzyskanie schizofrenii zbiorowej dla potrzeb humoru jest dokonaniem, to oczywiście nie tak łatwo spostrzec, ale bo też – co może się wydać paradoksalne – jest to film dla inteligencji. Jego podstawową wartością jest dowcip słowny, a bawić się językiem potrafi naprawdę tylko inteligencja. Sprawdziło się to jak ulał w recenzjach: niektórzy z piszących są właśnie kaowcami naszej krytyki, jak więc mogą bawić się z parodii własnego języka? Najczęściej żyją więc sobie z boczku i znienacka wychylają gromiącą, nie znaną nikomu skądinąd głowę”. Zastanawiam, czy czas „Boczków” nie powrócił, czasami bardziej karykaturalnych niż tamci?\n„Nieporadność form życia”\nMętrak mógł być jednak zadowolony, bo „Rejs” stał się przedmiotem poważnych analiz najwybitniejszych autorów, a nawet rozpraw naukowych, co zapewne musiało reżysera i scenarzystę filmu bawić i zadziwiać.\nNa przykład, wielki polski pisarz Jan Józef Szczepański (wybrany na prezesa Związku Literatów Polskich w okresie szału solidarnościowego w 1980 roku) napisał w „Tygodniku Powszechnym” dytyramb na cześć tego filmu. Piwowski – jego zdaniem – zaskoczył widownię, „Rejs” bowiem nie mieści się w żadnych kategoriach właściwych polskiemu kinu. Jest to bowiem „kabaret na ekranie, w dodatku kabaret improwizowany, a jeszcze do tego zdumiewająco realistyczny. Scenariusz właściwie nie istnieje, akcja nie podlega żadnym regułom dramaturgii ani nie zawiązuje żadnej intrygi, postaci (z nielicznymi wyjątkami – amatorzy) nie są dramatis personae, lecz po prostu typami ludzkimi z kręgów najtrywialniejszej polskiej codzienności. Zdawałoby się, że ekwipunku tego wystarczy na dwadzieścia minut zabawy w socjologię z satyrycznym przymrużeniem oka. Jednakże zmysł obserwacyjny Piwowskiego, jego poczucie humoru i jeszcze coś więcej – jakaś do granic okrucieństwa wyostrzona świadomość narodowej patologii – pozwalają mu stworzyć z takiego materiału spektakl pełnowymiarowy”.\n„Rejs” uwidacznia i wyszydza przede wszystkim – jak to nazywa Szczepański – „nieporadność form naszego zbiorowego życia”. Szukano zawsze w oficjalnej publicystyce eufemizmów na określanie rzeczywistości PRL-u, żeby tekst przeszedł przez cenzurę; i ta „nieporadność form życia” to jeden z tych zamienników.\nSzczepański słusznie zwraca uwagę, że „Rejs” to film o braku samodzielności, tak charakterystycznym dla każdego systemu totalitarnego. Każdy z bohaterów „Rejsu” czuje się nieswojo, ponieważ znalazł się w ramach społeczności nie poddanej żadnym określonym rygorom. A bez rygorów nie da się żyć – takie myślenie wpajał ludziom komunizm. Pasażerowie „Neptuna” nie umieją się bawić ani odpoczywać. „Gnębi ich niejasne podejrzenie – pisze JJS – że owa przypadkowa społeczność, w dalszym ciągu czegoś od nich wymaga, niepokoi ich obawa, że się nie wykażą, że podpadną. Budują więc groteskowy fantom pozytywnej aktywności, odbywają bezsensowne zebrania, wybierają zarządy, intrygują, donoszą na siebie, zawiązują kliki, inicjują dochodzenia i nagonki, a wszystko pod pretekstem przygotowywania programu rozrywkowego na imieniny kapitana. Całą tę działalność wypełnia – jako namiastka intelektualnych treści – mowa-trawa, bełkot wyniesionych z biurowych nasiadówek sloganów, które nic nie znaczą, a służą wyłącznie do fingowania aktywnego udziału w zbiorowym życiu”. Czytam tekst Szczepańskiego w 2020 roku i przeżywam swoiste déjà vu.\nAbsurd nie traci nigdy aktualności\nStateczek „Neptun” to chwiejąca się łajba, śmieszna i smutna jednocześnie, symbolizująca tamtą, dziwaczną Polskę. Sęk w tym, że patrząc dzisiaj na „Rejs” – owszem – śmieję się, jak dawniej, i okazuje się, że my jacyś ciągle podobni, tacy sami, tylko scenografia nieco inna, zmieniły się zatem dekoracje, ale łajba jak się chwiała, tak się chwieje.\nMiała zapewne rację Bożena Janicka pisząc na łamach „Filmu”, że „Rejs” to świeżość, autentyzm i ostrość spojrzenia: „Autorzy dokonali wymuszenia na rzeczywistości. Zmusili absurd, żeby ujawnił się w całej okazałości, sprowokowali bzdurę, żeby ujawniła się w postaci czystej, niejako niezależnej od ludzi, chociaż tkwi w nich właśnie”.\nAbsurd nie traci nigdy aktualności, poprzez absurd możemy dowiedzieć się o sobie najwięcej, absurd to droga do prawdy. Jednym z głównych motywów filmu Piwowskiego – pisał Rafał Marszałek we „Współczesności” – jest także dewaluacja słowa w naszym życiu zbiorowym, manipulowanie słowem tak, aby służyło Formie. Kłania się zatem Gombrowicz i „Ferdydurke”.\n„Rejs” przetrwał kilka epok. W 2002 roku prowadziłem dzień skupienia w jednym z seminariów duchownych w Polsce. Kaplica, godzina 20.00. Na początek postanowiłem przedstawić się klerykom. Posłużyłem się słynną sceną z „Rejsu”. Zaczynam jak Stanisław Tym. „Powiem parę słów o sobie, najpierw… Urodziłem się w Widawie…, znaczy urodziłem się w Widawie, w listopadzie. To znaczy w drugiej połowie listopada… .”. To wystarczyło, cała kaplica gruchnęła śmiechem. I tak oto osiemnaście lat temu około dwustu kleryków znało „Rejs”, znało dialogi.\nTo była rzeczywiście inna epoka: w jednym tylko seminarium było ponad dwustu kleryków, prawdziwy tłum. Wydaje się to dzisiaj niewyobrażalne, w czasach, kiedy do niektórych seminariów wstępuje na pierwszy rok jeden chłopak, albo nikt, jak w Świdnicy. Może w 2002 roku to jakaś fantasmagoria była? Chyba jednak nie, bo pamiętam dobrze, że wieczorem wypiłem jeszcze kawę z rektorem seminarium, ponieważ po kawie lepiej śpię. Zapytał mnie: „Słuchaj, z czego oni się tak śmiali?”. To był ciekawy wieczór. Powtarzam, zupełnie inna epoka ten 2002 rok. Ostatnia dekada przeorała wszystko. Obawiam się, że mojego powitalnego dowcipu dzisiaj nie zrozumiałby nie tylko rektor, ale i klerycy nie wiedzieliby o co chodzi, bardziej „załapaliby” w mig, jakbym cytował coś np. z „Frondy”, albo PCh24. Takie zmiany zaszły.\n„Rejs” zachowuje aktualność, bo łączy najlepsze tradycje polskiego humoru. Rafał Marszałek dostrzegał w filmie syntezę szkolnych etiud Piwowskiego, ironicznego humoru Głowackiego, niezrównanej „Owcy” Dobrowolskiego, rubryki „Coś z życia” w „Polityce”, Młynarskiego z wczasów w góralskich lasach, sztuki Tyma „Kochany panie Ionesco”, aktorstwa Jana Himilsbacha, który „dopiero w «Rejsie» ocalił swoje prawdziwe ja, grając siebie jako człowieka, którego ku czci pupy – formy, kiedyś wymyślono”.\nMyślę, że to samo co o Himilsbachu, można powiedzieć o Zdzisławie Maklakiewiczu. Obydwaj żyją w legendach, opowieściach i dowcipach do dziś, pozostają najlepszą egzemplifikacją absurdu, czyli prawdy. Janusz Głowacki uchwycił istotę fenomenu tych dwóch niepowtarzalnych osobowości. Pisząc o jednym, myślał o drugim, bo obaj mieli „poczucie poetyckości spraw”, wśród których się poruszają. Ich legendarny, absolutnie wspaniały, dialog o jakości polskiego filmu jest najlepszym dowodem, potwierdzającym tezę pisarza i scenarzysty.\nA twarze bohaterów „Rejsu” są, jak to ktoś określił, nieświadomym sygnalizatorem kondycji duchowej bohaterów. O poetyckości Maklakiewicza i Himilsbacha już pisałem. Byli też inni. Na przykład Leszek Kowalewski – naturszczyk grający poetę, pokręcony fizycznie, szepczący coś po nosem, niewielkiego wzrostu, chudy, z perwersyjnym „r”. Mówi, że wszystko wyjdzie w jego wierszach. Piwowski potrafił wyszukiwać takie oryginały z marginesu społecznego, często żyjące na pograniczu prawa.\nKowalewski nigdzie nie pracował, trochę rzeźbił. Po „Rejsie” zagrał jeszcze kilka epizodów: w „Sanatorium pod Klepsydrą” Hasa, „Polskich drogach” Morgensterna i „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” Barei. W „Rejsie”, i w życiu był niemal taki sam, żył jakby poza światem, odseparowany od ludzi, nawet jeśli z nimi pił miód pitny na ulicy Pięknej. Pił zresztą coraz więcej. W nocy z 9 na 10 sierpnia 1990 roku został bestialsko zamordowany. Na jego ciele stwierdzono czterdzieści głębokich, kłutych ran.\nPatrzę na powtórki filmu, Kowalewski jest niezmiennie ciekawy, śmieszny, zastanawiający, była w nim jakaś dziwaczność i tajemniczość. „Jak powstaje moja poezja? Jest to w zasadzie dziwna rzecz, tak dziwna, jak ja sam jestem. Mam swój intymny świat, w którym żyję. I wszystkiego tego jest brak wam, co ja mam. Smutek i nostalgia… Nie jest mi łatwo pisać na podrzucony temat”. Kowalewski skończył żywot ziemski potwornie, ale został uwieczniony. Jest nie do zapomnienia.\nStateczek „Neptun” to chwiejąca się łajba, śmieszna i smutna jednocześnie, symbolizująca tamtą, dziwaczną Polskę\nPamiętamy także Janusza Kłosińskiego (zbieżność nazwisk ze znanym aktorem przypadkowa), sentymentalnego śpiewaka, przeniesionego do sekcji gimnastycznej, bo w niej nie będzie śpiewał. „Były maje, były bzy, byłaś i dziewczyno ty”. Oglądamy twarz człowieka wycofanego z życia, zagubionego, bezradnego. Kiedy kaowiec Tym dowodzi, że piosenka poety nie jest pesymistyczna, a wręcz przeciwnie – ona jest przewrotnie optymistyczna, bo przecież w kraju jest tyle „celi”, właściwe cele gonią cele, a jeśli „mamy tęsknoty, to wiemy jakie to są tęsknoty, i one są bardzo konkretne”, po jego twarzy spływa łza. Śmieszny-nieśmieszny człowiek. Od czasów „Rejsu” wystąpił jeszcze w dwunastu filmach. Dzisiaj można go często spotkać na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, najczęściej w okolicach kina Kultura, chodzi z kamerą na uroczyste pokazy filmowe i filmuje przy tej okazji artystów, nosi długą białą brodę, niczym mędrzec.\nIrena Iżykowska, gwiazda etiud filmowych łódzkiej filmówki, jakby wyjęta z filmów Felliniego, potężna kobieta z dużymi piersiami. W „Rejsie” zagrała Sidorowską, żonę Himilsbacha. To była zabawna para, wyglądali jak Flip i Flap. Ona w tym związku była – rzecz jasna – Flapem. Piwowski poznał ją wcześniej, kręcąc słynnego „Muchotłuka”. Iżykowska zmarła w 1983 roku.\nJej kolega, Wacław Antczak, także „nałogowy” etiudowiec z filmówki, z zawodu krawiec, o twarzy pewnego siebie działacza, zagrał członka komisji konkursowej. To on zaproponował, żeby „zainicjować dla pasażerów wieczorek zapoznawczy”. Nie żyje od 1974 roku.\nA. Sobczyk – wszyscy podają tylko pierwszą literę jego imienia, ale chyba chodzi o Andrzeja. W „Rejsie” zagrał kluczową postać, czyli sędziego prowadzącego śledztwo i członka komisji konkursowej, wydającego odgłos konia. Sposobem zachowania przypominał dobrego sekretarza partii, który wie, że rzeczywistość dookolna to lipa, ale nie ma wyjścia – żeby żyć trzeba trochę poświntuszyć. W filmie jest mistrzem nowomowy: „Każdy może, prawda, krytykować, a mam wrażenie, że dopuszczanie do krytyki, panie, to nikomu… mmm… tak nie podoba się. Więc dlatego, z punktu, mając na uwadze, że ewentualna krytyka może być, tak musimy zrobić, żeby tej krytyki nie było”. O dalszych losach Sobczyka niewiele wiadomo, a właściwie nic nie wiadomo. Zagrał jeszcze w „Jowicie” Morgensterna i w drugim odcinku „Stawki większej niż życie”.\nRoman Suszko – czyli twarz inteligenta, z zawodu logik, zajmujący się między innymi teorią mnogości, semantyką i lingwistyką matematyczną. W „Rejsie” zadaje słynne pytanie: „Jaką metodą wybierzemy metodę głosowania?”.\nAndrzej Dobosz – moja ulubiona postać. Mówią o nim: pustelnik znad Sekwany. Krytyk literacki, pisarz. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Był członkiem słynnego Klubu Krzywego Koła. W 1966 roku rozpoczął doktoranckie studia filozoficzne pod kierunkiem prof. Leszka Kołakowskiego. Przyjaciel Jana Józefa Lipskiego. Publikował felietony w „Życiu Literackim” Machejka i „Literaturze” Putramenta. Zagrał jeszcze w kilku innych filmach: między innymi w „Niewinnych czarodziejach” Wajdy i „Trzeba zabić tę miłość” Morgensterna. Wcielił się także w postać księdza kanonika w filmie „Kwiat paproci”, jednak dzieło to nigdy nie miało premiery, gdyż – jak twierdzi sam Dobosz – jest to podobno najgorszy film w dziejach polskiego kina, i nikt nie chciał go wprowadzić na ekrany. U Andrzeja Żuławskiego w „Trzeciej części nocy” wystąpił w roli karmiciela wszy. Od 1974 roku przebywał we Francji. Publikował w paryskiej „Kulturze” Giedroycia. W Paryżu prowadził także swoją księgarnię.\nNałogowy zbieracz książek. Coraz częściej można go spotkać w Polsce, maszeruje Nowym Światem i Krakowskim Przedmieściem, wchodzi do każdej księgarni napotkanej po drodze. W wolnej Polsce publikował swoje felietony najpierw w „Tygodniku Powszechnym”, a potem w „Rzeczpospolitej”. Wydał sporo książek, najczęściej są to zbiory jego tekstów, współpracował z wydawnictwem „Więź”.\n„Władza uznała, że film jest tak zły, że absolutnie należy go pokazać. Zatrzymanie byłoby poważnym błędem politycznym” – czytamy w zapiskach Janusza Głowackiego\nChudy, a właściwie chudziutki, sama skóra i kości, prawie niezauważalny, twarz pociągła, smutna, czasami pojawia się na niej delikatny uśmiech, „smętek” – tak nazwali go esbecy prowadzący regularną inwigilację pisarza. Typ filozofa, intelektualisty, który przeczytał wszystko, co jest do przeczytania. W „Rejsie” wypowiada słynną kwestie o tezie, antytezie i syntezie, i o malarzach holenderskich. W czasie narady twórczej definiuje pojęcie formalizmu: jest to forma bez treści, czyli nie mająca waloru obiektywności. Ostatecznie w rozmowie z kaowcem konstatuje: „Nie mogę być jednocześnie twórcą i tworzywem. Chyba mam prawo wyboru?”. I zagrał z nim w dupniaka. Pozostaje mi w uszach zdanie wypowiedziane jego charakterystycznym, śpiewnym i przeciągłym głosem: „Nie potrafię znaleźć dystansu!”. Kto potrafi znaleźć dystans, niech pierwszy rzuci kamieniem.\nW „Rejsie” wystąpili także zawodowi aktorzy. Wiadomo: Tym, Maklakiewicz, Dobrowolski, Karaszkiewicz, Czerwińska. Ale była też Wanda Stanisławska-Lothe w roli Mamoniowej, świetnie komponująca się z tłumem naturszczyków. Wypowiada mój ulubiony tekst, szczyt absurdu: „Cholerny leżak. Susza poczyniła ogromne spustoszenia. Maliny się kończą” i jeszcze słynną uwagę do zebranych: „Proszę państwa, nikt tu nikogo pod pistoletem nie trzyma. Wręcz przeciwnie”. Aktorka nie żyje od 1985 roku. W epizodycznej roli, uczestniczki rejsu, wystąpiła jej córka, też aktorka, Jolanta Lothe.\nKapitana, czyli „Horodniczego” zagrał Ryszard Pietruski, aktor jakby nie z tej bajki. Tymczasem znakomicie wczuł się w konwencję improwizacji, a scena ankietowania kaowca – mistrzostwo świata!\n„Uratowała nas cenzura”\nPatrzymy zatem na te twarze i odnajdujemy się w nich, chociaż niechętnie przyznamy się do tego. Barbara Kosecka, która napisała pracę naukową o „Rejsie” zauważa: „To o twarze tu głównie chodzi – nigdy nie neutralne, trwale zespolone z naszą osobowością. (…) Obecność medium intensyfikuje nasze istnienie – to, co znamy z życia, na ekranie staje się śmieszniejsze, bardziej karykaturalne, głupsze.(…) Szczególne jest to, że dzięki metodzie Piwowskiego, przez absurd i pokraczność życia społecznego mocniej zaznacza się fizyczna obecność ciała”.\nKosecka zapytuje w końcu sama siebie, „dlaczego uwielbiamy oglądać «Rejs»? Dlaczego ten film tak nas ciągle śmieszy? Przecież wiadomo, że „zebrania podobne jak w filmie odbywały się setki razy – nikogo z uczestników jednak aż tak nie śmieszyły”. Autorka odpowiada: „Siła filmu polega na tym, że nie utożsamiając się z grupą wycieczkowiczów, czujemy jednak bardzo silną, trudną do wytłumaczenia więź z tym, co się dzieje na ekranie”.\nZaglądam do zapisków „Z głowy” Janusza Głowackiego i czytam: „Po kolaudacji «Rejsu» wymknęliśmy się, to znaczy Marek Piwowski i ja, z małej salki na tyłach kina Kultura, w której mieści teraz kino Rejs, z głowami opuszczonymi”. Smutek reżysera i scenarzysty wynikał z tego, że zebrana elita warszawska odrzuciła ten film, jako kompletnie nieudany. „Wszyscy zebrani się zgodzili, że «Rejs» to klęska. Był tylko problem, co z tą klęską zrobić. Ktoś zaproponował, żeby film pociąć na dziesięciominutowe kawałki i puszczać w telewizji po «Dzienniku».(…) Po pisarzach i artystach film obejrzała władza, to znaczy wydział kultury KC, (…) i cenzura. I oni nas uratowali. Władza uznała, że film jest tak zły, że absolutnie należy go pokazać. Zatrzymanie byłoby poważnym błędem politycznym”.\nNie urządzono oficjalnej premiery, a film puszczano po cichu, w bocznych kinach, w tak zwanym wąskim rozpowszechnianiu. Uważano, że i tak zdechnie śmiercią naturalną. Owszem, narzekano na szereg scen, na przykład Himilsbachowi ginie z talerza kiełbasa, co może być „nachalną aluzją do trudności na rynku mięsnym”. Krytycy narzekali na montaż filmu. „Nie mieli racji – pisze Głowacki z lekkim przymrużeniem oka – montaż był zabiegiem przemyślanym głęboko. W pokoju hotelowym we Wrocławiu, bo tam Marek film montował, położyliśmy na podłodze kilkadziesiąt kartek. Na każdej był napisany tytuł sceny. Na przykład: Bal, Rozmowa o filmie polskim, Piosenka zaangażowana”. Słowem – montaż był aż do bólu profesjonalny, wręcz powalający.\nKoniec końców, film miał ogromny sukces u widzów. Głowacki: „Powodzenie filmu i władza, i artyści przyjęli ze smutkiem oraz goryczą. Społeczeństwo kolejny raz ich zawiodło”.\nTylko Andrzej Wajda po obejrzeniu „Rejsu” z tak zwaną normalną publicznością, stał się od razu jego wielbicielem.\nMinęło 50 lat. I co dalej z nami? Czy znowu nadchodzą czasy, w których anonimowy napis w ubikacji „Kaowiec jest głupi” będzie uznawany za szczyt nonkonformizmu? Piwowski i Głowacki zakpili w „Rejsie” ze wszystkich, z całej tej chybotliwej polskiej łajby, z płynących nią pod prąd rzeki serwilistów i koncesjonowanych nonkonformistów.\nDwa lata temu furorę robił cytat z wypowiedzi pewnego pana w mundurze leśnika, który przyjechał pod Sejm, żeby zademonstrować swoje poparcie dla polityki przyrodniczej rządu. Powiedział on: „Minister ukierunkował Polskę w należytym kierunku po to, aby Polska trwała dalej”.\n„Rejs” wciąż żywy. Oglądałem go dziesiątki razy. Mogę z pamięci zacytować całe dialogi. Nie potrafię znaleźć dystansu. Kocham ten film.\nTo skrócona i nieco zmieniona wersja tekstu, która ukazała się w książce ks. Andrzeja Lutra „Kino wiecznie młode”, NCK 2015. Śródtytuły od redakcji Więź.pl\nabsurdfilmJanusz GłowackiMarek PiwowskiPRLRejsStanisław Tym


Kanclerski poker | Przegląd\nAutor: Krzysztof Kęciek\t| Październik 2, 2005\nMerkel przegrała, Schröder wygrał.\nOboje mają problemy z utworzeniem rządu\nWyniki niemieckich wyborów wprawiły świat w zdumienie. Żaden z wielkich obozów partyjnych nie uzyskał większości. Nie ma rządu, za to wciąż jest dwóch kandydatów na kanclerza. W Berlinie trwa ostry polityczny poker, którego wynik jest niepewny. Komentatorzy nie wykluczają kolejnej elekcji.\nNawet jeśli powstanie nowy gabinet, być może wielka koalicja chadeków i socjaldemokratów, zapewne nie przetrwa on do końca kadencji.\nChrześcijańscy demokraci zdobyli o trzy mandaty w Bundestagu więcej niż SPD, ale takie zwycięstwo przypomina klęskę. Przed wyborami komentatorzy spodziewali się, że CDU/CSU wraz ze sprzymierzonymi liberałami z FDP bez trudu stworzy większość w parlamencie, a szefowa chadeków, Angela Merkel, zostanie kanclerzem i poprowadzi Niemcy na drogę reform. W maju sondaże dawały chrześcijańskim demokratom ponadczterdziestoprocentowe poparcie, socjaldemokracja zaś osiągnęła dno – 24%. Chadecy i liberałowie już dzielili stanowiska w rządzie. Ale wytrawny bojownik Gerhard Schröder okazał się mistrzem dynamicznej walki przedwyborczej, znakomitym zwłaszcza w trudnym czasie.\nPotrafił rozbudzić lęki\nobywateli przed radykalnymi reformami, przed cięciami socjalnymi, które, jak głosił, planują chadecy.\nAngela Merkel nie zdołała stawić czoła takiemu przeciwnikowi. Nieśmiała, pozbawiona charyzmy, uważana przez wielu Niemców za szarą mysz zabłąkaną w politycznym labiryncie, nie potrafiła zdobyć serc wyborców. Pochodząca z dawnej NRD nie identyfikowała się jednak z rodakami ze Wschodu, natomiast mieszkańcy “starej Republiki Federalnej” nadal widzieli w niej naiwną Ossi (wschodniaczkę).\nJak napisał magazyn “Der Spiegel”, obywatele w większości nie potrafili wyobrazić sobie w Urzędzie Kanclerskim szefowej CDU, która pozostała dla nich obcą istotą.\nNa domiar złego Merkel, będąca politykiem wprawdzie bezbarwnym, ale rzeczowym i uczciwym, okazała się szczera, powiedziała to, o czym przed wyborami mówić się nie powinno – przedstawiła plany podwyższenia podatku VAT. Trwogę wśród Niemców wzbudził też Paul Kirchhof, ekscentryczny profesor z Heidelbergu, ekspert finansowy CDU, typowany na ministra w przyszłym gabinecie Merkel. Kirchhof zademonstrował projekty kilku nowych systemów podatkowych – potraktował wyborców jak swoich studentów. Tego szanujący się Herr Mayer nie mógł zaakceptować.\nOgłoszone 18 września wieczorem wyniki zaskoczyły wszystkich. Prognozy demoskopów okazały się warte funta kłaków. Koalicja kanclerza Schrödera – socjaldemokraci i Zieloni, utraciła większość. Czerwono-zielona konstelacja w niemieckiej karuzeli kolorów wypadła z gry, zapewne na długo. Liberałowie z FDP zdobyli niespodziewanie prawie 10% głosów, lecz ze względu na marny wynik chadeków do utworzenia czarno-żółtej, konserwatywno-liberalnej koalicji to nie wystarczyło. Chaos się powiększył, gdyż zarówno Angela Merkel, jak i Gerhard Schröder zgłosili aspiracje do urzędu kanclerza. Wystąpienie szefa rządu wieczorem 18 września w telewizyjnej “Berliner Runde” przejdzie do historii Republiki Federalnej. Gdyby urządzony został europejski konkurs politycznej hucpy, Schröder miałby największe szanse na zwycięstwo. Oznajmił z miedzianym czołem, że formalne powody się nie liczą. Naród pokazał, że nie chce Merkel na czele gabinetu. “Zostaję kanclerzem”, oświadczył upojony domniemanym triumfem Schröder, budząc konsternację wśród komentatorów (później przyznał, że przesadził, podobno żona szefa rządu, Doris, skłoniła go do wyrażenia umiarkowanej skruchy).\nWeteran korespondentów parlamentarnych, Karl Feldmeyer z “Frankfurter Allgemeine Zeitung”, nie wierzył własnym uszom: “Nigdy jeszcze kanclerz, który przegrał wybory, nie zgłosił pretensji do dalszego sprawowania rządów”. Te “formalne powody” to przecież wynik elekcji. Chadecy zdobyli ponad 140 tys. głosów więcej niż socjaldemokraci. W 2002 r. Schröder utworzył rząd, mając marne 6 tys. głosów przewagi. W maju kanclerz zdecydował się na przedterminowe wybory po kompromitującej klęsce SPD w Nadrenii Północnej-Westfalii. Argumentował wtedy, że potrzebuje uzyskać większość dla swoich reform. A wtedy przecież miał niewielką większość w parlamencie, którą teraz stracił. Czy to jest zwycięstwo? Czy warto było jeść tę żabę?  pytają publicyści.\nAle wątpią też, czy Angela Merkel, która niemal pewny sukces zdołała przekształcić w gorzkie rozczarowanie, ma mandat do przejęcia władzy. Magazyn “Stern” napisał na okładce: “Przegrani chcą rządzić nami”.\nTrudno powiedzieć, jak zadecydował niemiecki “suweren” (czyli naród, jak nad Renem lubią mówić politycy). Obywatele nie udzielili poparcia programowi umiarkowanych reform Schrödera, prowadzonych z zachowaniem osłony socjalnej, ale też nie opowiedzieli się za przełomem i bardziej zdecydowanymi innowacjami w chadeckim stylu. Brytyjski lewicowy dziennik “The Guardian” doszedł do wniosku, że charakterystyczną cechą niemieckich wyborów były głęboki pesymizm,\nwielkimi partiami i wyborcy, którzy być może wyczuwali potrzebę reform, ale lękali się ich skutków. Tacy zatrwożeni obywatele nie odważyli się konsekwentnie odwołać Schrödera, który po siedmiu latach rządów doprowadził do 11-procentowego bezrobocia i zerowego wzrostu gospodarczego. Międzynarodowe media piszą o “paraliżu”, który grozi Republice Federalnej i opóźni ekonomiczny, ale także polityczny rozwój Europy. Amerykański dziennik “Wall Street Journal” nazwał Niemcy “chorym człowiekiem”, który zapewne długo jeszcze pozostanie w łóżku. Brytyjski “The Telegraph” wystrzelił z ciężkiej armaty: “Gospodarczo i demograficznie Niemcy umierają” (Brytyjczycy do dziś nie lubią naszych zachodnich sąsiadów z powodu obu wojen światowych, zatem do tego rodzaju ocen należy podchodzić z dystansem – KK).\nPolitycy w Berlinie od razu rozpoczęli ostry polityczny poker, w którym wiele chwytów jest dozwolonych. Socjaldemokraci rozpuszczali pogłoski, że zmienią regulamin Bundestagu, aby uniemożliwić CDU i bawarskiej CSU utworzenie wspólnej frakcji. W ten sposób SPD stanie się najsilniejszym ugrupowaniem i będzie miała mandat do tworzenia rządu. Ale CDU i CSU tworzą frakcję od 1949 r. Takie pomysły, z punktu widzenia prawa konstytucyjnego wątpliwe, lekko pachną politycznym puczem i szybko zostały zarzucone, zwłaszcza gdy okazało się, że Zieloni nie poprą ich w głosowaniu.\nNiemiecka elekcja przyniosła większość ugrupowaniom lewicowym. Schröder mógłby utworzyć rząd dzięki głosom SPD, Zielonych oraz Partii Lewicy, która zdobyła 8,7% głosów (w dawnej NRD aż 25%). Ale Linkspartei powstała z połączenia posthoneckerowskiej PDS oraz zachodnich socjalistów i związkowców, rozczarowanych “antyspołecznymi” reformami rządu. Linskpartei wciąż zatem uważana jest za “postkomunistyczną” zarazę, z którą nie wypada wchodzić w alianse. Jeden z przywódców Partii Lewicy, charyzmatyczny Oskar Lafontaine, to dawny przewodniczący SPD\ni osobisty wróg Schrödera.\nPonadto program gospodarczy Linkspartei (podnoszenie płac i intensywne ściąganie podatków od bogatych) powszechnie uznawany jest za utopijny.\nTeoretycznie o czerwono-czerwono-zielonej koalicji mowy być nie może. Ale niektórzy parlamentarzyści Linskpartei, zwłaszcza z Zachodu, wolni strzelcy, nieprzywykli do jarzma honeckerowskiej dyscypliny, dają do zrozumienia, że mogliby oddać swe głosy na kandydata lewicy. Teoretycznie można wyobrazić sobie, że Schröder zostaje kanclerzem dzięki wsparciu ze skrajnie lewego skrzydła i potem albo usiłuje rządzić, szukając dla każdego projektu nowej większości, albo też zwraca się do prezydenta RFN o rozwiązanie parlamentu i rozpisanie nowych wyborów (które odbyłyby się zapewne w styczniu). W tym ostatnim przypadku Schröder upokorzyłby chadeków i Angelę Merkel, przeszedłby też do historii jako odpowiedzialny mąż stanu, który nie chce władzy z łaski “czerwonej ekstremy”.\nMożliwa jest też sytuacja, gdy chadecy i liberałowie wystawiają Merkel jako swą kandydatkę także w trzecim głosowaniu w Bundestagu, które odbywa się już tylko względną większością głosów. Przewodnicząca CDU wygrywa i tworzy rząd mniejszościowy lub również stawia na nowe wybory. Ale rządy mniejszościowe nie mają w RFN tradycji. Prezydent Horst Köhler zapewne nie zaakceptowałby takiego rozwiązania. Stabilny gabinet jest dogmatem systemu władzy Republiki Federalnej. Włodarze niemieckiej polityki do nowych wyborów także się nie kwapią. Wiedzą, że oznaczałyby one kompromitację całej klasy politycznej, która pokazała, że nie potrafi się porozumieć. Ponadto nowa elekcja przyniosłaby podobne wyniki. Socjaldemokraci daremnie usiłowali skusić FDP do czerwono-zielono-żółtej “koalicji sygnalizacji drogowej”. Chadecy i liberałowie próbują zmontować “czarne światło sygnalizacji drogowej” lub też “koalicję Jamajki” (od barw narodowych tego karaibskiego kraju) – z Zielonymi. Szanse takiej konstelacji są jednak znikome. Między osiwiałymi w bojach o ratowanie klimatu ekologami a bawarskimi konserwatystami w skórzanych spodenkach panują silne różnice nie tylko programowe, ale także “cywilizacyjno-kulturowe”. Legendarny przywódca Zielonych, dawny uczestnik walk ulicznych, obecnie federalny szef dyplomacji, Joschka Fischer, zapowiedział, że rezygnuje ze wszystkich stanowisk w partii. Być może uczynił to, aby ułatwić swoim podjęcie przełomowej decyzji, lecz\nzapewne nie powstanie nad Szprewą.\nZdaniem większości komentatorów, po długich rozgrywkach, manewrach, blefach, intrygach, przetargach i szantażach z dymów wyłoni się “słoniowe wesele”, czyli wielka koalicja chadeków i socjaldemokratów. Obie strony deklarują, że są gotowe do rozmów, mówią o “odpowiedzialności” i “stabilnym rządzie, który przetrwa cztery lata”. Kompromis programowy w tym układzie z pewnością jest możliwy, np. w sprawach podatkowych, burzliwy spór toczy się jednak o to, kto zasiądzie w kanclerskim fotelu. Socjaldemokraci stoją niewzruszenie za Schröderem, chadecy zaś ślubują wierność pani Merkel. Być może kanclerz czeka, aż wśród chadeckich dygnitarzy zaczną się swary. Przywódcy CDU/CSU mogą przecież ogłosić Merkel główną winowajczynią za klęskę i wysłać ją na pustynię.\nTeoretycznie pozycja szefowej CDU jest silniejsza niż ambitnego kanclerza. Chrześcijańscy demokracji mają w parlamencie więcej mandatów. Prawdopodobnie 2 października CDU odniesie sukces w wyborach uzupełniających w okręgu Drezno 1. Być może Schröder już zrozumiał, że przegrał, i pragnie tylko pociągnąć za sobą Merkel w polityczny niebyt. Co bardziej roztropni politycy, jak socjaldemokratyczny burmistrz Bremy, Henning Scherf, twierdzą, że wielkie partie powinny negocjować, nie zacietrzewiając się w kwestiach personalnych. Zdaniem lewicowego dziennika “taz”, najlepszym rozwiązaniem byłoby wysłanie na zieloną trawkę obu liderów, którzy tylko przeszkadzają w utworzeniu koalicji, najbardziej akceptowanej przez wyborców. Wśród chadeckich kandydatów na kanclerza wymieniani są Christian Wulff, popularny premier Dolnej Saksonii, i Roland Koch, szef rządu Hesji. Wypada dodać, że czołowi matadorzy CDU/CSU (mężczyźni!) nigdy do końca nie zaakceptowali Merkel jako przywódcy.\nAle nawet jeśli czarno-czerwona konstelacja przejmie rządy, będzie tylko rozwiązaniem przejściowym. Wielka koalicja oznacza z konieczności podejmowanie kompromisów, zastój, administrowanie, a nie reformowanie kraju. Oznacza wzrost sił ugrupowań skrzydłowych, a zwłaszcza Linskpartei, która będzie skutecznie udawać jedynego chorążego lewicowych sztandarów. Chadecy i socjaldemokraci będą czujnie obserwować się nawzajem, czyhając na błąd partnera. Rozpad takiego aliansu po roku lub dwóch latach wydaje się nieuchronny. Ale na razie w Berlinie trwa kanclerski poker. W niemieckiej grze kolorów wciąż wszystko jest możliwe.\nStało się to, czego nie życzyła sobie żadna z partii niemieckich i czego obawiały się wszystkie rządy w Europie. W Niemczech zwyciężyły nakładające się na siebie lęki przed gospodarczym upadkiem i utratą państwa opiekuńczego… Między tymi, którzy naprawdę nie wygrali, i tymi, którzy naprawdę nie przegrali, znajdą się Niemcy i Europa, którzy zapłacą za to wszystko rachunek.\nGenialny wyborczy bojownik Schröder przegrał, a jednak przejdzie do historii jako człowiek, który mimo trudnych lat w rządzie w znacznym stopniu ochronił stan posiadania swojej partii. Teraz grozi wielka koalicja, która będzie musiała przekonać obywateli do niezbędnych reform. Polityka reform wymaga prostolinijności i dobrych kontaktów z narodem. Schröderowi brakuje pierwszego, a Merkel drugiego.\nTen wynik oznacza osłabienie Europy. Z prezydentem Jacques’em Chirakiem, który po przegranym referendum w sprawie konstytucji UE utracił wiarygodność, i Angelą Merkel, osłabioną z powodu wyniku swej partii, tandem francusko-niemiecki będzie wzbudzać raczej współczucie niż zazdrość. Niemcy należą obecnie do klubu narodów, w których protestujący i radykałowie uniemożliwiają regularne polityczne zmiany i długoterminowe reformy. Na szczęście prawicowi ekstremiści zniknęli ze sceny politycznej. Ale Linkspartei, pospiesznie sklecona “antyliberalna” koalicja, zmniejsza szanse SPD na powrót do rządu.


Najemnicy ("Men Of War"), 1994 - KinoSztukWalki.pl\nNajemnicy (“Men Of War”), 1994\nDolph Lundgren był jedną z największych gwiazd Kina Akcji na przełomie lat 90-tych. Miał już na koncie takie przeboje jak “Punisher” (1989), “Mroczny Anioł” (1990), “Starcie w Japońskiej Dzielnicy” (1991) , czy “Uniwersalny Żołnierz” (1992). Oczekiwania wobec niego rosły i niestety w połowie 1994 roku podwinęła mu się noga. “Śmiertelny Pięciobój” (miał premierę w czerwcu) w reżyserii Bruce’a Malmutha okazał się klapą. Swoje nie za dobre zdanie na temat tego reżysera wyrażał wielokrotnie Steven Seagal. Na całe szczęście szwedzki aktor miał asa w rękawie. Wiedział, że pod koniec 1993 roku realizował film o roboczym tytule “Bezpieczne Miejsce”, który czeka na swoją premierę. Jak się okazało “Najemnicy” zrobili robotę i stworzyli podwaliny pod “Niezniszczalnych” (2010).\nCo więcej, zdradzę Wam, że scenariusz tego filmu krążył po Hollywood już dużo wcześniej. Z tego co pamiętam, w jednej z informacji prasowych pisano, że był nim zainteresowany właśnie Seagal. Mogło niektórych zdziwić ostatnie zdanie pierwszego akapitu. Jak to “Najemnicy” stanowili podwaliny pod “Niezniszczalnych”? No właśnie. Trudno tego nie zauważyć, motyw wynajętych najemników, którzy mają załatwić sprawy na wyspie za gruby hajs jest bardzo podobny. Mamy tutaj ekipę kilku kozaków, którzy mają zrobić czystkę. Dolph Lundgren gra szweda Gunara, a w “The Expendables” pojawia się jako Gunner. Przypadek? Nie sądzę.\nScenariusz tej produkcji wymyślił Stan Rogow, a napisali go John Sayles, Ethan Reiff i Cyrus Voris. “Najemnicy” mieli być z początku dramatem z lekką dozą akcji. Tekst został jednak przerobiony, dodano trochę brutalnych scen i zabawnych akcentów. Tak, żeby był rozpierdol, humor i dramat. Napiszę tak – udało się. Jest to dobra produkcja jak na tamte czasy, nie dziwię się, że zainspirowała Sylvestra Stallone (jeśli tak było). Film wyreżyserował początkujący Perry Lang.\nJak to wyszło? Nawet nieźle. Dolph Lundgren ma kilka dobrych momentów, zwłaszcza jeżeli chodzi o finałowe mordobicie z nieobliczalnym psycholem. Mowa oczywiście o Trevorze Goddardzie (“Mortal Kombat”). Facet wykonał przed kamerą doskonałą robotę. Uwielbiam jak zły bohater ma ostro nawalone pod kopułą, a ten zdecydowanie do takich należy. Skurwysyn jak chuj. Sam Lundgren posługuje się bronią i nawala tak jak umie, a towarzyszą mu między innymi Tommy Lister (“Uniwersalny Żołnierz”) i Tom Wright (“Wybraniec Śmierci”). Tytułowi najemnicy to fajne chłopaki. No i sporo akcji dzieje się w dżungli. W końcu zdjęcia były realizowane na wschodnich wyspach Tajlandii. Wtedy tam było bardziej dziko, a teraz to często miejsce wypadowe połowy świata, mowa o Krabi.\nMuzyka idzie w parze z ujęciami. Krajobrazy są ładne, a uroku dodaje piękna Charlotte Lewis. W męskich scenach odgłosy są takie jak powinny, a nie jakby ktoś walił klapą o kibel (tak jak u chińczyków). Wszystko to jest połączone z kilkoma mocnymi scenami. Urwana noga, podcięte gardło to tylko kilka atutów, które spowodowały, że film puszczano w kinach od 18-tego roku życia.\nNiestety momentami wydaje się być nudno, ale dodaje to dramatycznego uroku. W pewnym momencie pomyślałem, ze oglądam “Pokahontas” z Lungrenem. Na szczęście potem zaczęło wszytko wybuchać i wróciłem do rzeczywistości. Tak ładnie podsumowując… warto obejrzeć i mam nadzieję, że ten tytuł wyjdzie na Blu-Ray. Jednak do “Niezniszczalnych” mu wiele, ale to wiele brakuje.\nW tym artykule:dolph lundgren, men of war, najemnicy, recenzja


Termotransferowa drukarka etykiet ARGOX O4-250 - FaziPL\n» Termotransferowa drukarka etykiet ARGOX O4-250\nBiurkowe drukarki etykiet(31)\nTermotransferowa drukarka etykiet ARGOX O4-250\nKod produktu: 99-O4202-000\nDrukarka termotransferowa Argox O4-250 o rozdzielczości 203dpi ma prostą konstrukcję, która pozwala użytkownikom po prostu otworzyć pokrywę i załadować taśmę i nośniki. Wyposażona w prędkość druku 7 cal/s, przy której może nadal utrzymywać doskonałą jakość druku. Można ją wykorzystać w produkcji, logistyce, służbie zdrowia, sprzedaży detalicznej, magazynach i w biurze. Pozwala na zadrukowanie etykiet o szerokości do 10 cm wykonanych z papieru termicznego, papieru offsetowego i folii. O4-250 ma wbudowane porty USB, RS-232, 2x USB Host, Ethernet i może być rozszerzona o Wi-Fi, Bluetooth. Obsługuje języki PPLA, PPLB i PPLZ. Wyposażona w bezpłatny, rozbudowane edytor etykiet Argobar Pro oraz BARTENDER w wersji Ultra Light. Argobar Pro obsługuje połączenie z bazą danych ODBC: Excel, CSV, MS Access, MS SQL, Oracle MySQL, dBASE (* .dbf). Na wyposażeniu są również sterowniki pod Windows, Linux i MacOs. Dla programistów dostępne jest SDK pod PC/Android/CE/Mobile platform.\n- Metod druku: termiczna - termotransferowa\n- Szerokość zadruku: 0.88 (22,4 mm) do 4.25” (108mm)\n- Taśma termotransferowa: o długości max 110m i szerokości ma 110mm na gilzie 0,5". (wosk, żywica)\n- Pamięć: 16 MB Flash (4 MB dla użytkownika), SDRAM : 32 MB, (USB do 32GB)\n- Port komunikacyjny: USB, RS-232, Ethernet, 2x USB Host\n- Wymiary: W 209mm x H 179.2mm x D 266mm\nBroszura ARGOX O4-250\nPodręcznik użytkownika(ang) ARGOX O4-250


Humble Indie Bundle V - to jeszcze nie koniec! - POLTERGEIST\n» Blog » Humble Indie Bundle V - to jeszcze nie koniec!\nW działach: Gry, Indie | Odsłony: 9\nOd tygodnia można kupić Humble Indie Bundle V, w którym były 4 świetne gry, a piata, najlepsza, po uiszczeniu dodatkowej opłaty. Były, bo właśnie dodano do zestawu trzy dodatkowe gry. Za dowolną kwotę otrzymujemy:\nA po zapłaceniu 7,90 $ komplet powiększy się o:\nA oto link Nie bójcie się ci, którzy już kupiliście Bundle'a - jeśli uiściliście opłatę, dzięki której otrzymaliście Bastion, na stronie z której otrzymaliście kody rejestracyjne pojawił się już nowy kod, dzięki któremu otrzymacie nowe gry. Za niespełna 8 Dolarów dostajemy 8 bardzo dobrych / świetnych gier. Powiem krótko - kto nie kupi, ten głupi.\nNotka polecana przez: Albiorix, baczko, beacon, dzemeuksis, Ifryt, KFC, kitsune, [...]\nA bym przegapił.\nDzięki za info, pakiet uzupełniony :)\nBastion wymiata, jest to dobrze wydanych 8 dolców.\nNie mam najmniejszego zamiaru kupować.


Przydomowa oczyszczalnia przyczepa gastronomiczna bielizna damska kraków warszawa opole\nwww.pachnidelko.pl/product-pol-129-Chloe-Chloe-75ml-edp.html Laserowa depilacja light sheer - Esteti-Med gabinet kosmetologii\nW jaki sposób działa przydomowa oczyszczalnia?\nPrzydomowa oczyszczalnia ścieków prosperuje na maksymie zwykłych procesów biologicznych, które rozkładają zanieczyszczenia zawarte w ściekach na proste związki mineralne, które nie są złe dla środowiska.\nKonstrukcja oczyszczalni jest założona tak, żeby procesy następowały w sposób natężony. Jest parę typów przydomowych oczyszczalni, które różnią się między sobą zastosowaną techniką, monumentalnością oraz szczeblem oczyszczania.\nNajpierw do przydomowej oczyszczalni dopływają ścieki z kanalizacji z budynku, a ciała stałe ciężkie schodzą na dno, gdzie tworzą osad. Przydomowa oczyszczalnia prosperuje w warunkach beztlenowych, tak więc rozpuszcza zanieczyszczenia w wodzie, natomiast tłuszcze i gazy unoszą się na nawierzchni i w górnej części osadnika kreują tak zwany kożuszek. Z oczyszczalni wypływają zatem ścieki klarowne, które oddawane są dodatkowemu oczyszczaniu.\nNaczepa grodzisk Naczepy do ciężarówek W latach 90 propozycja naczep była o dużo uboższa aniżeli jest to w dzisiejszych czasach. Z pędem czasu, widząc jak szybko rozrasta...\nOczyszczalnia ekologiczna wisła Sąsiad Mój sąsiad Darek bardzo uwielbiał, kiedy inni podziwiali jego własność. Kiedy ktoś na naszej ulicy kupił sobie nowiutkie wóz, on kilka dni później był...


Jaki kredyt gotówkowy wybrać? - wPrawo.pl\n„UEFA zabrania tęczowej iluminacji na stadionie.” Zapadła decyzja ws. promocji LGBT na mistrzostwach Europy\nRolnicy zamknęli budynek Ministerstwa Rolnictwa! Kołodziejczak spacyfikowany przez policję [WIDEO]\nNajnowszy raport naukowców: „Szczepienie ozdrowieńców nie ma sensu”\nParadne! Transseksualista powalczy z kobietami na Olimpiadzie. „Ma duże szanse, by pokonać wszystkie kobiety”\nZastanawiasz się nad kupnem telewizora, sprzętu komputerowego, a może chcesz zacząć robić w domu remont, na którego obecnie nie masz pieniędzy? Wzięcie kredytu gotówkowego jest zobowiązaniem, którego spłata może ciągnąć się za tobą nawet wiele lat – oczywiście w zależności od tego, ile pieniędzy pożyczysz. Nie każdy jest w stanie udźwignąć tego rodzaju zobowiązanie. Przygotowując się do wzięcia kredytu gotówkowego, warto więc sprawdzić wiele możliwych opcji, aby mieć pewność co do tego, że wybierze się tą najlepszą? Jak to zrobić? Na co zwrócić uwagę przy wyborze odpowiedniego kredytu gotówkowego? Gdzie szukać dobrych kredytów gotówkowych, dzięki którym pieniądze będziesz mieć szybko na swoim koncie?\nJaki kredyt gotówkowy będzie najlepszy?\nIle chcesz pożyczyć i jak długo chcesz spłacać?\nCzy zależy ci na szybkości pojawienia się pieniędzy na koncie?\nWiele osób uważa, że jest jeden kredyt gotówkowy, który będzie najlepszy dla każdego, jednak nie jest to prawda. Wszystko tak naprawdę zależy od tego, ile chce się pożyczyć i na jak długo. Każdy więc wybierze taki kredyt, na jakim będzie najbardziej mu zależało. Oczywiście niezwykle ważna jest również zdolność kredytowa oraz wiarygodność klienta. Wszystko więc zależy od tego, ile się zarabia i czy do tej pory brało się jakieś kredyty, a jeżeli tak, czy były one spłacane na czas. Oznacza to, że każda oferta kredytowa jest dopasowywana pod dowolnego, indywidualnego klienta. Warto sprawdzić, jakie opcje są dostępne na specjalnych stronach, na których funkcjonują rankingi kont takich, jak https://www.totalmoney.pl/kredyty_gotowkowe. Jeżeli chodzi o kredyt gotówkowy to ta porównywarka ma dobre informacje.\nJeżeli zastanawiasz się nad wzięciem kredytu gotówkowego, to przede wszystkim powinieneś pomyśleć o tym, jaką kwotę chciałbyś pożyczyć i jak długo chcesz ją spłacać. Im większą kwotę weźmiesz, tym spłacanie będzie trudniejsze – ponieważ albo będziesz musiał co miesiąc płacić duże kwoty, albo będziesz musiał rozłożyć płatność na większą ilość miesięcy. Im dłużej spłacasz, tym mniejsze będą twoje miesięczne zobowiązania, ale jednocześnie będziesz musiał płacić większe odsetki. Warto też mieć świadomość, że banki mogą ograniczać kwotę, jaką możesz wziąć – zarówno minimalną kwotę, jak i maksymalną. Musisz też zdawać sobie sprawę, że zobowiązanie często trzeba spłacić przed ukończeniem konkretnego roku życia – czasami jest to wiek 75 lat, a czasami 80.\nKolejną kwestią, jaką musisz przemyśleć to, to jak szybko pieniądze z kredytu mają pojawić się na twoim koncie. Na szczęście przeglądając oferty w porównywarkach widzisz wyraźnie, który bank jak szybko przelewa pieniądze. Jeżeli zależy ci na tym, aby jak najszybciej pieniądze znalazły się na twoim koncie, to wtedy będziesz musiał zapytać się doradcy kredytowego o to, jakie procedury w danym banku funkcjonują. Dzięki temu dowiesz się, jak szybko zaaplikować na kredyt gotówkowy i jakie dokumenty będziesz musiał wypełnić.\nNajlepiej kredytów gotówkowych szukać poprzez porównywarkę, ponieważ dzięki temu będzie się miało pewność, że wybierze się najlepszą z możliwych opcji. Taka porównywarka daje podstawowe informacje na temat większości ofert kredytów gotówkowych, które są dostępne na terenie Polski. Decydując się na skorzystanie z porównywarki nie musisz skakać ze strony banku na inną stronę, aby porównać samodzielnie dwie lub więcej ofert.\njaki kredyt wybraćkredyt gotówkowy\nSąd w Belgii stawia sprawę jasno! Obostrzenia dotyczące pandemii nie mają podstawy prawnej\nSegregacja sanitarna w Garwolinie! Zakończenie roku szkolnego tylko dla…\n„UEFA zabrania tęczowej iluminacji na stadionie.” Zapadła decyzja ws.…\nRolnicy zamknęli budynek Ministerstwa Rolnictwa! Kołodziejczak spacyfikowany przez…\nNajlepszy kredyt gotówkowy to ten który wziął Rafał Gaweł. Jest to kredyt na wieczne oddanie, bez obowiązku spłacania + dożywotnie wakacje w Norwegii. GAWEŁ ! ! ! Jak twój kredyt ? ? ?\nTeraz Ja mówi emu\nNie bierzemy żadnych kredytów! To za to, co robią z nami globaliści w ramach tzw. „pandemii”.\nWidziałem niedawno w banku niemieckim kredyt gotówkowy 1,75% RRSO do 50 tys. EUR. Jeśli ktoś nie miałby innego wyjścia, takie oprocentowanie można ewentualnie strawić.\nSegregacja sanitarna w Garwolinie! Zakończenie roku…\n„UEFA zabrania tęczowej iluminacji na…\nRolnicy zamknęli budynek Ministerstwa Rolnictwa!…\nNajnowszy raport naukowców: „Szczepienie…\nParadne! Transseksualista powalczy z kobietami na…\nKrzysztof o Segregacja sanitarna w Garwolinie! Zakończenie roku szkolnego tylko dla zaszczepionych\nKamil o Segregacja sanitarna w Garwolinie! Zakończenie roku szkolnego tylko dla zaszczepionych\nWojtek o Najnowszy raport naukowców: „Szczepienie ozdrowieńców nie ma sensu”\nWojciech o Rolnicy zamknęli budynek Ministerstwa Rolnictwa! Kołodziejczak spacyfikowany przez policję [WIDEO]\nMACIEJ o „UEFA zabrania tęczowej iluminacji na stadionie.” Zapadła decyzja ws. promocji LGBT na mistrzostwach Europy\nHammurabi o Paradne! Transseksualista powalczy z kobietami na Olimpiadzie. „Ma duże szanse, by pokonać wszystkie kobiety”


dodane 2017-05-21 20:47\npomyślałam sobie, że dziś jest dobry dzień na to, aby trochę rozpieścić siebie, aby poświęcić sobie trochę czas, aby po prostu ucieszyć się sobą i sprawić sobie trochę małych przyjemności.\nStąd zapach kawy z kafeterki ( to zawsze kojarzy mi się z odpoczynkiem i relaksem), a potem ubite mleko i serduszko z cukru cynamonowego. Stąd lżejsza lektura- aby trochę się pośmiać i odetchnąć od trudnych spraw, wreszcie stąd i spacer i radość bycia z moim małym siostrzeńcem. Drobne radości, ale bardzo potrzebne.\nPowoli kończę dzień, jeszcze zbieram resztki taśm z kopert - przygotowywałam do wysyłki plakaty o naszej sesji\n(przypominam o niej i tutaj - 4-6 sierpnia, Krynica - Zdrój, ul. Kościuszki 11/1a, czas na refleksje o tym czego pragnie kobiece serce, w klimacie św. Ignacego, więcej informacji na http://www.wynagrodzicielki.jezuici.pl/aktualnosci.htm), mam przed sobą jeszcze spotkanie Jezusem na kwadransie miłującej uwagi, a potem piżamka i łóżeczko.\nTo był dobry, spokojny dzień. Po to, aby nabrać sił przed nawałem pracy w nowym tygodniu, ale tym jeszcze się nie martwię - jutro o tym będę myśleć, bo przecież dziś jest dziś, i tylko to jest mi dane.\nChwała i wynagrodzenie Sercu Jezusa i Maryi!


GGWC czy GWC\nwojtek napisał(a): > Witam > Proszę doradzić który lepszy.Znam zasady działania obu.Plus dla > GWC-bezobsługowy,GGWC ma pompkę, która pobiera prąd i może się > popsuć.Skłaniam się ku rurowemu.Nie znam ceny rurowego.Dotyczy domku 123m > bez użytkowego poddasza. > Czy wykonujecie GWC rurowe? > Pozdrawiam\nRozszerz widok Przegląd wątku: GGWC czy GWC\nRe: GGWC czy GWC\nprzez Wojtek » środa, 18 cze 2014, 12:09\nJeżeli mam zrobiony GWC rurowy to Wasza firma założy mi rekuperator?,oczywiście z instalacją. Czy Aeris 350 nadaje się do rurowego?\nprzez rekuperatory.pl » wtorek, 17 cze 2014, 07:56\nObecnie Rekuperatory.pl wykonują wyłącznie GWC glikolowe z uwagi na jego bezawaryjność, higieniczny montaż i bezproblemowe funkcjonowanie, nawet przy podniesionych wodach gruntowych.\nProszę wysłać formularz zapytania ofertowego https://www.rekuperatory.pl/zapytanie-ofertowe, by doradca mógł zrobić wycenę i wyjaśnić szczegółowo różnice w Pana indywidualnym przypadku.\nprzez wojtek » poniedziałek, 9 cze 2014, 13:06\nProszę doradzić który lepszy.Znam zasady działania obu.Plus dla GWC-bezobsługowy,GGWC ma pompkę, która pobiera prąd i może się popsuć.Skłaniam się ku rurowemu.Nie znam ceny rurowego.Dotyczy domku 123m bez użytkowego poddasza.\nCzy wykonujecie GWC rurowe?


Piksel Facebooka – co warto wiedzieć? - Zyskowni.pl\nFacebook Piksel to wielofunkcyjne narzędzie służące do drobiazgowych analizy i pomiaru skuteczności reklam. Aplikacja bada działania podejmowane przez użytkowników i na tej podstawie udostępnia klarowne statystyki, które można wykorzystać do dalszego podnoszenia efektywności kampanii reklamowych.\nW tym artykule poznasz główne funkcje Piksela oraz dowiesz się dlaczego warto korzystać z tego rozwiązania w rozwoju swojego biznesu w mediach społecznościowych!\n1. Zastosowania Piksela\nPiksel Facebooka uruchamia się za każdym razem, gdy użytkownik podejmie działania w witrynie. Zajmuje się chociażby zbieraniem informacji dotyczących takich aktywności jak dodanie produktu do koszyka czy sfinalizowanie zakupu. Dane zbierane przez aplikację dostępne są w Menedżerze zadań.\nDo czego wykorzystasz zebrane w tej sposób statystyki?\nPodniesienie sprzedaży – Piksel umożliwia konfigurację ustawień polegających na automatycznym składaniu ofert. Dzięki temu dotrzesz do osób potencjalnie najbardziej skłonnych zrealizować działanie, które przełoży się na konwersję;\nAnaliza wyników reklam – sprawdzisz w ten sposób efektywność swoich treści marketingowych. Dowiesz się, na jakie działania ze strony klienta przekłada się przekaz reklamowy;\nDocieranie do właściwych odbiorców – Piksel umożliwi Ci zarówno znajdywanie nowych klientów, jak również ustawienie kampanii tak, by uwzględniała głównie konkretne osoby, np. takie, które polubiły już wcześniej Twoją witrynę.\nPiksel umożliwi Ci wdrożenie automatycznych działań uzupełniających działanie strony, w reakcji na różne zdarzenia, które dzielimy na standardowe i niestandardowe.\nLista zdarzeń standardowych Piksela:\nWyświetlenie zawartości na stronie internetowej;\nUżycie funkcji wyszukania konkretnego słowa czy frazy;\nDodanie produktu do listy życzeń;\nPrzejście do procesu zakupu (do kasy);\nZarejestrowanie się na stronie (np. celem skorzystania z okresu próbnego).\nZdarzenia niestandardowe będą dotyczyć unikalnych adresów URL oraz aktywności wiązanych z konkretnymi słowami kluczowymi. Może to być transakcja dokonana konkretną metodą płatności, rejestracja we właściwej zakładce sklepu czy dodanie do koszyka ściśle określonego produktu.\nJak widzisz, zastosowań istnieje całe mnóstwo! Teraz po krótce przedstawimy Ci proces instalacji Piksela.\n2. Konfiguracja Piksel Facebooka\nJeśli szukałeś odpowiedzi na pytanie, jak aktywować Piksel Facebooka, to przychodzimy Ci z pomocą!\nW celu aktywacji należy zacząć od zajrzenia do pulpitu Ustawień firmowych (https://business.facebook.com/settings/) w „Menedżerze firmy” na Facebooku.\nNastępnie kliknij w opcjach „Piksele”, a w zakładce, która Ci się otworzy wybierz przycisk „Dodaj”.\nPo kliknięciu „Kontynuuj” należy wybrać opcję „Skonfiguruj piksel teraz”:\nW tym momencie Piksel zaoferuje Ci trzy możliwe sposoby instalacji:\nSamodzielną implementację kodu – w tym celu będziesz musiał własnoręcznie dokonać edycji kodu html. Jest to rozwiązanie przeznaczone wyłącznie dla osób, które miały wcześniej doświadczenie w konstruowaniu stron internetowych;\nAutomatyczna integracja z już używaną platformą (np. BigCommerce, Menedżer tagów Google, Magneta, Segment Shopify, Wix, WooCommerce);\nPrzekazanie kodu deweloperowi (agencji marketingowej) – jest to rozwiązanie, które umożliwi osiągnięcie z Piksela największych korzyści, ponieważ osoba z doświadczeniem web developingowym przystosuje kod do potrzeb Twojego biznesu.\nMamy nadzieję, że lektura tego artykułu przekonała Cię o wartości Piksela Facebooka jako narzędzia do wykorzystania w budowaniu skuteczności sprzedażowej w internecie.\nSama implementacja tego rozwiązania może jednak nie być intuicyjna dla użytkownika, który stawia dopiero swoje pierwsze kroki w e-commerce. Właśnie dlatego lepiej nie eksperymentować ze swoim biznesem i proces instalacji przekazać profesjonalistom z agencji Zyskowni.pl!\nNapisz do nas i sprawdź sam, że #DostarczamyKlientów!