Au pair (Lucy Noir) - Najlepsza Erotyka\n11 marca 2016 29 komentarzy Napisany przez Lucy 5.1K wyświetleń\nIlustracja: Lucy Noir\nMaj był w tym roku wyjątkowo piękny. Wiosenny wiatr, delikatnie pachnący kwitnącymi kasztanami, niósł ze sobą zmiany. Ewa zdała dwa egzaminy dojrzałości. Matura była tym zdecydowanie łatwiejszym. Prawdziwym wyzwaniem było poinformowanie rodziców o wyjeździe do Londynu. Jak można było przewidzieć, w rodzinie rozpętało się prawdziwe piekło. Burze były w tym domu zjawiskiem występującym regularnie i nieuchronnie, każde odstępstwo od utartych schematów powodowało zgrzyty i spięcia. Ostatnia awantura była jednak o wiele gwałtowniejsza, wszystkie poprzednie wypadały blado na jej tle. Całymi dniami jak mantra powtarzane wyrzuty i groźby zamieniły te kilka tygodni w prawdziwy koszmar. Atmosfera była nie do zniesienia.\nZrzędliwa matka rzucała jej pełne pogardy spojrzenia znad kolejnych filiżanek taniej, śmierdzącej kawy instant. Chciała jak najbardziej obrzydzić córce myśl o wyjeździe. Pełnym jadu, nosowym głosem, wyliczała wszystkie powody, dla których Ewa z całą pewnością skończy jako prostytutka na ulicach Londynu. Wytykała, nie bez złośliwej satysfakcji, nadprogramowe kilogramy. Sama była chuda jak szczapa, z zębami pożółkłymi od nadmiaru papierosów i kawy. W głębi duszy zazdrościła córce kobiecej, krągłej figury.\nOjciec przestał zwracać się do niej bezpośrednio. Głęboko obrażony, swoje wymówki kierował do bliżej nieokreślonego adresata. Głośno pomstował na niewdzięczną dziewuchę, darmozjada. W tamtych dniach jego nalana twarz przybrała permanentny odcień purpury, a pilot od telewizora trzeszczał mu w dłoniach, jakby zaraz miał się rozpaść na kawałki.\n– Jak ona pojedzie, to już może tu nie wracać! Pieprzona niewdzięcznica – rzucił w twarz bogu ducha winnej prezenterce wiadomości któregoś wieczora. Plastikowa obudowa pilota zaczęła trzeszczeć. Prezenterka – obojętna na furię ojca – czytała kolejne wiadomości.\n– Słyszałaś ojca? – zawtórowała jadowitym głosem matka – Co ci strzeliło do głowy, podła smarkulo? Źle ci tutaj?\nTak, bardzo źle, myślała śledząc niewidzącym wzrokiem obrazy migające na ekranie.\nMonotonny krajobraz za oknem autokaru działał na nią kojąco. Niemieckie autostrady otoczone były równiutkimi pasami pól uprawnych, które migały jej przed oczami w relaksującym rytmie. Ewa czuła, że jej serce też bije nowym, bardziej żwawym rytmem. Była pierwszy raz poza granicami Polski, a z każdym kilometrem oddzielającym ją od dawnego życia czuła się pewniejsza i jakby lżejsza. W końcu była naprawdę wolna. Wszystko zostawiała za sobą. Widok migający zza brudnych okien autokaru był jak spełnienie marzeń.\nDojechała na miejsce wczesnym wieczorem. Londyn był zupełnie inny niż wszystko, co znała w Polsce. Te niekończące się ulice jednakowych domów, przyklejonych ciasno do siebie w promieniach zachodzącego słońca. Te tłumy egzotycznie wyglądających ludzi tłoczących się na ulicach. Wszystko było tu inne, trochę straszne, obce, ale też ekscytujące. Z dworca Victoria musiała skierować się teraz do Clapham, gdzie od jutra miała zacząć pracę jako opiekunka do dzieci, tzw. au pair. Dostanie swój własny pokój w domu angielskiej rodziny, wyżywienie i kieszonkowe. W zamian zajmować będzie się ich dziećmi i domem.\nW mailach od rodziny Howardów znajdowały się wszystkie potrzebne informacje. Przez kilka ostatnich miesięcy czytała je tak wiele razy, że mogła recytować wszystko na wyrywki: jaki kupić bilet? Którą linię metra wybrać?\nDom, w którym miała zamieszkać znajdował się tuż przy wielkim parku. To tutaj spędzi kolejny rok swojego nowego życia.\nW ciągu ostatnich miesięcy wymieniła dziesiątki maili z Sarah i Markiem. Wszystkie szczegóły były już ustalone. Miała zajmować się parą czteroletnich dziewczynek oraz, pod nieobecność zapracowanych rodziców, opiekować się ich domem. Kieszonkowe, które jej obiecano, było bardzo wysokie. Zdecydowanie powyżej jej najśmielszych oczekiwań.\nGłowa Ewy pełna była śmiałych planów. Nowe ciuchy, kosmetyki, podróże po Wielkiej Brytanii… W dalszej perspektywie rozpoczęcie wymarzonych studiów archeologicznych.\nTak myślała, idąc w stronę dużego, trzypiętrowego domu na skraju Clapham Common – czuła, że te marzenia są na wyciągnięcie ręki.\nŁóżko w przestronnym pokoju Ewy w piwnicy domu przy Marjorie Grove w Londynie zasłane było ubraniami, bielizną i butami. Jeszcze więcej rzeczy leżało – splątane w bezładnej masie – w kącie pokoju. Po chwili na szczycie stosu znalazła się pognieciona granatowa marynarka.\nPromienie słońca, wpadające przez wysoko umieszczone okna, odbijały się od sukienki przyozdobionej cekinami. Złote i turkusowe drobinki światła tańczyły na ścianie, tworząc abstrakcyjne kompozycje.\nDo tej pory Ewa odrzucała propozycje jakichkolwiek wspólnych wyjść. Tym razem jednak jej dwie koleżanki po fachu, zajmujące się dziećmi w tej samej okolicy, wreszcie odniosły sukces. Namówiły ją na wypad do klubu w ten weekend.\nWszystkie trzy siedziały teraz w małym królestwie Ewy i próbowały zrobić ją na bóstwo. Aneta wkroczyła do pokoju z naręczem swoich ubrań i zaczęła przyglądać się krytycznie każdemu z ciuchów.\n– Zrobimy z ciebie gorącą laskę – zapewniła.\nAneta i Paulina tworzące niestrudzony imprezowy duet, szybko wypatrzyły Ewę na znajdującym się nieopodal placu zabaw. Ich podopieczne były w podobnym wieku, chodziły też do tej samej szkoły. Dziewczyny były zachwycone kolejną Polką w bliskim sąsiedztwie.\n– Teraz jest moda na au pair z Filipin,więc Europejek jest coraz mniej– tłumaczyła jej Paulina podczas ich drugiego spotkania w parku– Są tańsze, siedzą cicho i sprzątają syf gospodarzy jakby naprawdę to lubiły.\nPaulina właśnie malowała paznokcie Ewy na błyszczący złoty kolor.\n–Zrobimy cię na bóstwo, Ewuś, zobaczysz… – wymamrotała, skupiona na nakładaniu kolejnej warstwy mieniącego się lakieru.\nEwa lubiła te dwie wariatki. Były proste, szczere do bólu i umiały się zabawić. Jeżeli niemiały wieczoru zajętego babysittingiem,ze stuprocentową pewnością można było je znaleźć w jednym z klubów w Camden.\nPijane i nierozważne, zwykle lądowały w krótkich i burzliwych związkach, najczęściej rozpadających się z hukiem w tydzień lub dwa. Ewa nasłuchała się już wielu historii tego typu. Nie postawiwszy nogi w żadnym klubie wiedziała, w których można poderwać bogatych angoli, w których roi się od „ciapatych” czy czarnych. Według Anety tych ostatnich lepiej było unikać, za to Paulina marzyła o swojej własnej „czekoladce”.\nPrzez dłuższy czas Ewa nie chciała słyszeć o żadnych imprezach. Czuła się gruba, nie potrafiła tańczyć, poza tym nie miała żadnego doświadczenia z facetami. Jej przyjaciółki kilkukrotnie twierdziły, że tym razem na pewno są w ciąży i w panice biegły po tabletki „dzień po”. Ewa nie chciała iść w ich ślady, jednocześnie rozpaczliwie zazdrościła koleżankom luzu, pewności siebie.\nZ czasem stała się „moralną mamuśką” dla dziewczyn. Regularnie, w poniedziałek, musiały wysłuchiwać moralizatorskich pogadanek Ewy. Było tam coś o odpowiedzialności i większej ostrożności. Na kacu ciężko spamiętać takie pierdoły.\nWybierały się na koncert do jednego z ulubionych klubów Pauliny i Anety. Lokal mieścił się w dawnym teatrze, ze sceną z prawdziwego zdarzenia. Naokoło głównego okrągłego parkietu wznosiły się ozdobne czteropiętrowe galerie, pełne stolików i miękkich sof, z których można było obserwować co się dzieje na scenie. Często grywały tutaj lokalne kapele. Miejsce miało swój specyficzny urok, rodem z minionej epoki.\nGłówny koncert rozpoczynał się za godzinę. Dziewczyny zlitowały się nad Ewą i pożyczyły jej wygodne buty na niewielkim obcasie, same wybrały oczywiście wysokie szpilki. Stały teraz w kolejce do wejścia, starając się utrzymać równowagę na nierównym chodniku.\nSłońce jeszcze nawet nie zaszło, a wszystkie były już lekko wstawione. Zaczęły wlewać w siebie alkohol jeszcze przed wyjściem z domu. Ewie podsuwano kolejne kieliszki białego wina podczas nakładania makijażu i układania włosów. Siedząc w metrze piły sok pomarańczowy z kartonu, oczywiście hojnie doprawiony wódką.\nHumory dopisywały całej trójce. Aneta i Paulina zaczęły zarywać do stojących przed nimi facetów, chichocząc przy tym, eksponując śmiałe dekolty. Ewa trzymała się z tyłu. Zjadała ją trema, zżerały kompleksy. Robiła dobrą minę do złej gry, widziała pełne podziwu męskie spojrzenia oblepiające jej koleżanki. Ona miała większy tyłek, szersze biodra, jej nogi nie były tak długie i nie miała na sobie seksownych szpilek.\nOwinęła się ciaśniej sweterkiem, zakrywając szczelniej kusą sukienkę z cekinami. Nie mogła doczekać się momentu, gdy wejdą do klubu, tam będzie ciemniej. Zaszyje się gdzieś z tyłu i posłucha koncertu. Popilnuje torebek, kiedy Aneta i Paulina będą tańczyć. Tak prezentował się plan przetrwania.\nPo pokazaniu napakowanym ochroniarzom dowodów osobistych i przybiciu pieczątek na dłoniach wreszcie weszły do środka. Ogromne lustro obok szatni odbijało trzy postacie. Dwie szczuplutkie dziewczyny na wysokich obcasach, jedną wysoką, drugą bardziej filigranową. Obydwie postawiły na wyzywający makijaż, trochę nawet przesadzony, ale pasujący do mocno wystylizowanych włosów i kusych strojów. Blondynka i brunetka emanowały pewnością siebie, jak zawsze. W naturalny sposób zwracały uwagę przechodzących obok facetów. I ta trzecia – ona.\nWielka tafla lustra w klubie zdawała się odbijać zupełnie inny obraz, niż małe lusterko w pokoju, na które zdążyła zerknąć ukradkiem przed wyjściem.\n– Metamorfoza ma być niespodzianką, musisz nam zaufać. Wiemy co robimy – uspokajały jedna przez drugą. Dziewczyny powtarzały to zdanie wielokrotnie, nie pozwalając jej na podglądanie.\nFaktycznie, wiedziały co robią. Włosy miała teraz ciemniejsze, z kasztanowym połyskiem, błyszczące, odrobinę krótsze. Układały się w piękne fale. Paulina długo namawiała ją na użycie szamponetki i miała rację.\nJasne, szare oczy wydawały się teraz dużo bardziej wyraziste, nie wiedziała czy to zasługa nowego koloru włosów, sztucznych rzęs czy mocnego makijażu. Pewnie wszystkiego po trochu.\n– Masz, popraw usta bo cały błyszczyk zjadłaś po drodze– powiedziała że śmiechem Aneta, oddając koleżance pomadkę. Sama właśnie nałożyła nową błyszczącą warstwę – I daj mi tu ten sweter, gorąco tu jak w piekle!\nStojąc teraz przed lustrem bez okrycia, Ewa czuła się niemal naga. W duchu przeklinała Anetę i pożyczony od niej push up. Był piekielnie niewygodny i w dodatku za mały. Teatralnie eksponował otoczony cekinami dekolt. Była wobec siebie niezwykle krytyczna. Nie potrafiła dostrzec, że tak naprawdę ma kształtną figurę klepsydry. Zbyt długo pielęgnowała kompleksy żeby dostrzec fakty. Widziała tylko swój wielki tyłek i szerokie biodra. Miała ochotę zapaść się pod ziemię. I uciec od tego wielkiego lustra.\n–Musze się napić – stwierdziła zrezygnowana. Koleżanki pociągnęły ja że śmiechem w stronę baru.\n– Ale super!– wykrzyczała Ewa do ucha Paulinie godzinę później, zespół na scenie skończył grać kolejny żywy kawałek. Wszystkie trzy stały niedaleko sceny i ostatnie pół godziny spędziły na szalonym tańcu przerywanym jedynie kolejnymi shotami. Alkohol przyjemnie szumiał im w głowach.\nStał się cud, Ewa przestała myśleć o swoim wyglądzie. Nie była dobrą tancerką i zdecydowanie nie dorastała do pięt dziewczynom zaprawionym w imprezowych bojach. Początkowo wstydziła się każdego ruchu, każde spojrzenie odbierała jako krytyczne, oceniające. Paliła się że wstydu na myśl, że ten przystojniak stojący po prawej zobaczy jej tłusty tyłek i boczki. Atmosfera w klubie była jednak bardzo przyjazna. Kiedy zespół zaczął grać na żywo, udzielił jej się nastrój tłumu. Rozluźnienie przychodziło stopniowo.\nKolejna godzina minęła im na dobrej zabawie.\nZespół skończył grać, pałeczkę przejął DJ i z głośników popłynęła muzyka elektroniczna, przeplatana z bieżącymi hitami pop. Po jednym z szybszych kawałków Ewa pokazała dziewczynom na migi, że idzie do łazienki. Szybko ochlapała twarz zimną wodą, żeby choć trochę odzyskać jasność umysłu. Z trudem skoncentrowała wzrok na swoim odbiciu – włosy były w nieładzie – ale wyglądała zadziwiająco ładnie z tymi błyszczącymi oczyma i zarumienioną twarzą.\nPowrót na parkiet zajął jej trochę czasu. Kilka razy musiała zatrzymać się i opanować zawroty głowy. Czuła wyraźnie, że musi odrobinę odpocząć, robiło jej się niedobrze. Przy barze zamówiła wodę z lodem i chwiejnym krokiem wdrapała się na drugie piętro galerii. Muzyka była tu trochę cichsza, półmrok skrywał wygodne sofy oraz kilkanaście obściskujących się par.\nZnalazła miejsce, z którego mogła obserwować parkiet. Dziewczyny tańczyły właśnie z dwójką przystojniaków. Nawet ze swojego miejsca widziała, że dłonie mężczyźni bezczelnie obmacują jej dwie podpite koleżanki.\nSkubane, już upolowały kolejną zdobycz, pomyślała Ewa odchylając głowę na oparcie i obserwując zmysłowy taniec kątem oka. Jej myśli wirowały, woda była kojąco zimna a ona sama czuła się jakby zdobyła dziś Mount Everest. Świąt kręcił się bardzo szybko.\n–Masz ochotę na kolejnego drinka? – zapytał nagle męski głos z bardzo bliska.\nJak w zwolnionym tempie Ewa spojrzała na trzymaną w dłoniach szklankę. Postukiwały w niej jedynie kostki lodu i samotna czarna słomka. Lód powoli topniał. Dopiero po chwili dotarło do niej, że męski głos znów się odezwał, a kanapa uniosła się na moment. Nieznajomy usiadł tuż przy niej. Poczuła szorstki dotyk materiału dżinsów, które otarły się o jej udo. Opalone dłonie wyjęły jej z rąk szklankę i odstawiły na stolik. Wreszcie odważyła się spojrzeć w bok.\nFacet był przystojny, trochę starszy niż większość mężczyzn w klubie. Jego dłoń głaskała jej prawie całkowicie odsłonięte udo. Wpatrywała się w tę dłoń jak zahipnotyzowana.\n–Przydałby ci się jeszcze jeden zimny drink, nie uważasz?– usłyszała tuż przy lewym uchu. Na gołe udo skapnęła kropelka zimnego napoju, gdy podawał jej szklankę pełną lodu i przeźroczystego płynu przyozdobionego listkiem mięty. Jej myśli były tak nieznośnie powolne, dopiero co zdążyła zarejestrować zimną krople wody płynącą po nodze a już trzymała pełną szklankę w dłoni.\nZapamiętała, że facet przedstawił się jako William. Odsunął się nieco ale nie przestawał pożerać jej wzrokiem. Ciepła dłoń spoczywała w dalszym ciągu na jej udzie. Miał miłą twarz, ładny uśmiech. Czekał chyba na jej odpowiedź, zapytał ją o imię już chwilę temu.\n– Ewa, mam na imię Ewa – powiedziała wreszcie a jej mózg zaczął pracować odrobinę szybciej.\n– Podoba mi się twój akcent – znów się uśmiechnął. Miał ładne, ciemne oczy.\nKolejne zimne kropli skapnęły ze szklanki na jej uda. Wypiła kilka łyków. Napój był słodki, pachniał miętą.\n– Dzięki za drinka – wreszcie wymyśliła sensowną odpowiedź– Tego potrzebowałam.\n– Zauważyłem. Może porozmawiamy sobie chwilę, żebyś mi tu nie zasnęła?’\nPo kilkunastu minutach rozmowy nie mogła oderwać od niego wzroku. Wydawał się szczerze nią zainteresowany, mówił same właściwe rzeczy. W oparach alkoholu nawet utarte frazesy brzmiały wiarygodnie. Nie wiedziała kiedy objął ją, zaczął powoli gładzić talię przez szeleszcząca warstwę cekinów. Ich twarze znalazły się blisko siebie. Wydawał się jej taki przystojny…\nDelikatnie całował szyję,wodził ustami po nagiej skórze, pieścił powoli, nieśpiesznie. Ostrożnie chwycił zębami płatek ucha.\n– Pięknie pachniesz – szepnął.\nMotyle w brzuchu naprawdę istnieją.\nCzując się jak bohaterka taniego harlequina, przyciągnęła go do siebie i zaczęła całować. Szybko przejął kontrolę nad jej niezdarnymi próbami. Przesuwał rękami po całym jej ciele, mruknął z uznaniem obejmując jedną z jej piersi.\nPo chwili William przerwał pocałunek i odsunął się na moment, obserwował każdy najmniejszy gest młodej kobiety. Ewa chciała przysunąć się do niego ponownie, ale powstrzymała się w ostatniej chwili. To alkohol robi z niej napaloną wariatkę. Jej świąt nadal wirował, wypiła zdecydowanie za dużo.\n– Dobrze się czujesz? – zapytał Will. Nie przestawał wpatrywać się z uwagą w jej twarz.\n– Tak, tak– odpowiedziała szybko i wykonała niekreślony ruch ręką – Trochę mi się tylko kręci w głowie. Zaraz mi przejdzie.\n–Może odprowadzę cię do twoich koleżanek? – skinął głowa w stronę parkietu – Nadal tam są. Dopij drinka, odprowadzę cię bezpiecznie.\nJest taki miły. Ewa uśmiechnęła się z wdzięcznością. Sięgnęła po stojąca na stoliku szklankę. Po raz kolejny, jak w zwolnionym tempie obserwowała, jak szkło wyślizguje jej się z dłoni i ląduje z brzękiem na podłodze. Ukryła twarz w dłoniach i zaczęła chichotać. Boże, jaką z niej niezdara!\nWill pomógł jej wstać. Nadal się uśmiechał. Ewa zachwiała się na nogach.\n–No cóż, poradzimy sobie i bez tego drinka – usłyszała.\nChwilę trwało, zanim odzyskała równowagę. Czuła się jak księżniczka, kiedy tak delikatnie ją obejmował. Był wysoki, sporo wyższy od niej, podtrzymywał ją pewnym chwytem. Czuła, że nie pozwoli jej upaść. Powoli zaczęli iść w stronę schodów.\nZeszli dwie kondygnacje w dół i stanęli z boku parkietu, przepuszczając kilka dużych grup zmierzających w przeciwnym kierunku.\nW klubie rozbrzmiały pierwsze takty wielkiego hitu, światła na scenie rozbłysły, muzyka ryknęła z głośników. Tłum zawtórował. William objął Ewę jeszcze mocniej i otworzył drzwi znajdujące się tuż za nim.\nMuzyka przycichła nagle, powietrze nagle stało się dużo chłodniejsze. Ewa czuła wyraźnie nieprzyjemny powiew wiatru na gołych nogach. Odgłosy klubu cichły coraz bardziej. William zwolnił nieco uścisk. Dostrzegła ciemny korytarz, jedynym źródłem światła była słaba lampa migająca na suficie jakieś dwadzieścia metrów przed nimi.\nKoszmarne zawroty głowy przybrały na sile, jej mózg spowiła gęsta mgła. Szła w głąb tego dziwnego korytarza powłócząc nogami, podtrzymywana przez Williama. Słyszała nieregularny stukot swoich obcasów przeplatany miarowym krokiem prowadzącego ja mężczyzny.\nW oddali dudniła muzyka. Nie mogła zrozumieć, co się z nią dzieje. Jakimś sposobem widziała i słyszała wszystko z niesamowitą jasnością, nie potrafiła jednak kontrolować swojego ciała. Działało ono jakby wbrew nakazom woli, jakby jej duch płynął obok i ograniczył się wyłącznie do obserwacji zdarzeń.\nDługi korytarz skończył się nagle. Skrzypnęły otwierane drzwi, po czym z brzękiem zamknęły się za nimi. Może jest na zewnątrz? Mignęły jej przed oczami światła, podobne do świateł samochodów na ulicy. Nie potrafiła na niczym skupić wzroku na dłużej. Wszystko wirowało. Jakiś wiatr rozwiewał jej włosy.\nZnów byli w jakimś pomieszczeniu. Uścisk Williama wreszcie zelżał a Ewa poczuła jak jej bezwładne ciało osuwa się na miękki materac. Upadając uderzyła głową w coś twardego. Przeszywający ból stał się epicentrum jej świata. Wreszcie poczuła, że znów jest w swoim ciele.\nPowoli zaczęły docierać do niej przyciszone głosy. Śmiech. Jęknęła głośno czując kolejną falę bólu z tyłu głowy. Spod wpółprzymkniętych powiek widziała poświatę lampy wiszącej tuż nad jej głowa. Drobiny kurzu unosiły się w powietrzu.\n– Will, twoją laleczka jest jakoś bardziej żywotna niż zwykle– zaśmiał się ktoś całkiem blisko – Zapomniałeś dać jej drinka, stary?\nGłos Willa był równie miękki jak w klubowej loży.\n– Wypiła tylko połowę, resztę niechcący wylała – donośny śmiech wypełnił pomieszczenie.\nZ oddali dobiegało stłumione dudnienie muzyki. Ktoś delikatnie, wręcz pieszczotliwie odgarnął jej włosy z twarzy.\n–Milutka jest. Zostaw trochę dla mnie. Wracam za godzinę– dodał nieznajomy głos.\nSilne ręce Willa obróciły ją na wznak. Usłyszała suchy szelest cekinów i poczuła, że te same ręce rozsuwają zamek sukienki. Drzwi skrzypnęły cicho, po czym zatrzasnęły się z głuchym trzaskiem. Cekiny, jak kolorowe żyletki, drapały jej brzuch i biodra, znacząc szlak zdzieranego z niej ubrania. Szybko odnalazł zapięcie stanika i ściągnął go bez większych problemów. Figi zsuwał z niej powoli, jakby delektując się cichym jękiem protestu.\nTak bardzo chciała go powstrzymać, ale ręce odmawiały posłuszeństwa. Czuła, jakby znajdowała się w basenie pełnym gęstej, lepkiej cieczy, która spowalniała każdy jej ruch. Bezwolna, połamana lalka.\nPrzez chwilę w pomieszczeniu panowała głucha cisza, póki nie wdarł się w nią metaliczny dźwięk rozpinanego rozporka. Nagle wszystko zaczęło dziać się jednocześnie. Mocne szarpnięcie. Głowa eksplodowała kolejną, oślepiającą falą bólu.\nOgraniczony do zaciśniętych powiek świat wypełnił się psychodelicznymi kolorami. Dopiero kiedy zaczęły blaknąć, do jej świadomości dotarło, że tuż przy ustach ma coś gładkiego, ciepłego i lekko wilgotnego.\nZanim obce palce zacisnęły się na jej nozdrzach, poczuła cierpki, piżmowy zapach. Wraz z pierwszym, świszczącym haustem powietrza, otwarte usta Ewy gwałtownie wypełniło nabrzmiałe przyrodzenie jej napastnika. Niezidentyfikowany zapach powrócił że zdwojoną silą, w parze z nieprzyjemnym słono-kwaśnym smakiem. Charczące odgłosy krztuszenia się, ślina wypełniająca jej usta ściekała w głąb gardła. Trzymał ją za włosy, pod innym kątem. Oddychać mogła tylko w krótkich interwałach, kiedy śliski członek uderzał o jej policzki, na przemian z mocnymi uderzeniami otwartą dłonią.\nKażdą cząstka istnienia Ewy skoncentrowana była na ciągłej walce o oddech. Była to jej jedyna, ostatnią cząstka siebie, nad która sprawowała jeszcze kontrolę. Wszystko inne zależało od tego nieznajomego mężczyzny, Williama.\nA on bawił się świetnie. Od dłuższego czasu korzystał z tych ślicznych, mocno wykrojonych ust. Po pierwszych brutalnych pchnięciach nie musiał już nawet zatykać jej nosa. Teraz wyprężony penis gładko wsuwał się głęboko między uległe wargi. Kilka razy, kiedy mocno docisnął jej głowę, czuł jak ciepłe, drgające konwulsjami gardło zaciska się na jego przyrodzeniu.\nJęzyk poruszał się delikatnie w beznadziejnej próbie wypchnięcia go na zewnątrz. W takich momentach jej powieki otwierały się na moment, błyszcząc od łez. Ostatni raz wtłoczył się do środka po czym zwolnił uścisk i pozwolił jej paść z powrotem na materac.\nPrzez chwilę spojrzenie Williama błądziło chciwie po bezwładnym ciele dziewczyny rozciągniętym na zakurzonym szarym kocu przykrywającym łóżko. Świszczący oddech unosił jej klatkę piersiową w nieregularnym rytmie. Piersi miała duże, kształtne i pełne.\nKilka ciemnych pieprzyków znaczyło jasną, nieopaloną skórę. Czerwonawe ślady po zdjętym staniku jeszcze nie zbladły. Jej wąska talią płynnie przechodziła w szerokie, bardzo kobiece biodra. Gładkie, grube uda miała rozchylone, jedną nogę lekko zgiętą.\nUwagę Willa przyciągnął wilgotny różowy skrawek skóry wyraźnie odcinający się na tle ciemnych poskręcanych włosków porastających jej krocze. Podszedł bliżej. Nabrzmiały i lśniący od jej silny penis kołysał się w rytm jego kroków.\nPrzysiadł obok na łóżku i sięgnął ku zbiegowi ud, gładząc lekko wystający fragment jej jedwabistych kobiecych warg. Ciało dziewczyny przeszedł gwałtowny dreszcz, mięśnie nóg napięły się na moment by po chwili znów rozluźnić. Powieki miała rozchylone, wyraźnie widział jej jasne tęczówki obramowane rozmazanym ciemnym makijażem. Wpatrywała się w niego pytającym, przerażonym wzrokiem.\nTa sama opalona dłoń, która gładziła wcześniej jej udo w klubie, głaskała teraz bezpardonowo miękkie fałdki jej cipki. Oczy Ewy otworzyły się jeszcze szerzej. Męskie dłonie były chłodne, odrobinę szorstkie. Z początku delikatne ruchy stały się teraz bardziej zdecydowane, sięgały głębiej, palce ślizgały się w górę i w dół, krążąc niecierpliwie wokół najwrażliwszego miejsca kobiecego ciała.\nWzrok mężczyzny palił jej skórę bardziej niż dotyk. Z początku nie czuła niczego, tylko obezwładniający wstyd. Jej zdezorientowane ciało dopiero po dłuższej chwili zarejestrowało szybkie ruchy stymulujące jej łechtaczkę. Musiał czymś nawilżyć palce, bo ślizgały się wokół niej z łatwością.\nSama pieściła się w podobny sposób, codziennie masturbowała się w zaciszu swojego pokoju. Ewa potrafiła wyczuć kiedy zwolnić, jak naciskać wrażliwą na dotyk łechtaczkę, by zanurzyć się w oceanie przyjemności.\nPalce Willa tego nie potrafiły. Naciskał za mocno, zbyt natarczywie. Jej nogi drgały w konwulsjach, jakby bolesne napięcie skoncentrowane w okolicy łechtaczki chciało znaleźć jakieś inne ujście. Narastający ból stawał się nie do zniesienia. Na próżno usiłowała poruszyć biodrami, uciec od jego rąk, znaleźć chwilę wytchnienia.\nOstre pieczenie towarzyszące wciskającym się w jej wnętrze palcom powitała niemal z ulgą. Usłyszała odgłos splunięcia, nawilżone śliną palce sprawiały teraz odrobinę mniej bólu. Wpychał je głęboko do środka, z cichym mlaszczącym odgłosem. Ewa kwiliła cicho.\nPodniecony do granic możliwości, wpatrywał się w swoje palce znikające w ciasnym wnętrzu cipki. Delektował się dotykiem ciepłego, wilgotnego wnętrza. Ciężkie piersi falowały delikatnie w rytm ruchów palców. Jeszcze raz przesunął mokrymi od śliny palcami od łechtaczki, pomiędzy delikatnymi, dużymi wargami sromowymi, aż do zaciśniętego anusa.\nUniósł oba kolana. Otoczone delikatnymi włoskami, zaczerwienione płatki kobiecości rozchyliły się zapraszająco, prezentując ciasne wejście. Jego penis drżał. Ukląkł pomiędzy udami zupełnie bezwładnej Ewy. Nie siląc się na delikatność, jednym ruchem wbił się w nią. Krzyczała głośno, kiedy jej ciasną szparka przyjmowała go w całej okazałości. Zagłębiał się w nią z ogromną determinacją, ściskając od czasu do czasu podskakujące piersi.\nDługi, gruby członek Willa z każdym ruchem docierał coraz głębiej. Ocierał ją do krwi. Bolało, cholernie bolało. Była pewna, że rozerwie jej delikatną cipkę. Jęki przyjemności zlewały się w jedno z jękami bólu.\nPo kilku wlokących się w nieskończoność minutach Ewa poczuła mocne szarpnięcie. Will przetoczył jej niemal bezwładne ciało na krawędź łóżka. Jej twarz zagłębiła się w zakurzony koc tłumiąc krzyki. Przyjęta pozycja umożliwiała Willowi dostęp do tyłka Ewy. Nieoczekiwane wybawienie nadeszło w momencie, w którym naprężony penis znalazł się między jej pośladkami. Zemdlała.\nWill szczytował. Z satysfakcją, powoli, wyciągnął wiotczejąca męskość z odbytu nieprzytomnej kochanki. Mieszanina krwi i spermy ściekała w dół po jej udach.\nEwa chciała spać dalej, ale dudniąca muzyka, jak zbliżający się pociąg, wdzierała się w jej uszy. Dyskomfort z każdą chwilą przybierał na sile aż osiągnął apogeum zmieniając się w dojmujący ból.\nKażda komórka w jej ciele paliła żywym ogniem. Ktoś nią potrząsał, ciągnął za ręce. Powoli zaczynała rozróżniać głosy, znajome dziewczęce głosy. Otworzyła oczy. Leżała na kanapie w klubie.\nNa podłodze walały się kawałki rozbitej szklanki i kilka listków mięty.\nInne, Najlepsza Erotyka, Opowiadanie, Przemoc\nerotic story, Lucy Noir, opowiadanie erotyczne\npoezja: Zanurzcie mnie w niego (Maria Pawlikowska-Jasnorzewska)\nByć albo nie być – oto jest pytanie,\nczy tego czasownika (i jego form pochodnych) nadużywanie\njest dobrym zwyczajem.\nOdmiany wspomnianego słowa występują niemal w każdym zdaniu początkowej części tekstu. Dalej przestałem obserwować. Moja koleżanka zauważa również inne negatywne cechy stylistyczne opowiadania, mianowicie Autorka nadużywa imion bohaterek i zaimków. Jest mnóstwo powtórzeń. Słownik erotyczny ubogi i często z repertuaru, który nadużywają grafomani.\nMimo wad stylistycznych opowiadanie nie jest złym debiutem. Nad stylem należy mocno i cierpliwie popracować.\nPozdrawiam nową Autorkę i życzę powodzenia.\nCelna uwaga, faktycznie czasownik razi po oczach. Nie wiem, jak mogłam to przeoczyć.\nBędę pracowała nad stylem 🙂\nwprawdzie już trochę po czasie, tym niemniej mam przyjemność powitać 49 Autorkę opowiadań na NE 🙂\nA ja gratuluję debiutu. Nad językiem zawsze można i należy pracować. Z drugiej strony, bez czasownika „być” tak zupełnie trudno się obejść. Ostatecznie, w najsłynniejszym zdaniu literatury światowej, przywołanym przez Przedmówcę, występuje aż trzy razy i to bez towarzystwa.\nWszystko, co mogłabym napisać odnośnie stylu, powiedział już Karel. Całe szczęście nad wspomnianymi usterkami da się pracować. Wystarczy trochę chęci, czasu i doświadczenia pisarskiego.\nSam pomysł ciekawy, jednak brakuje mi tu głębszego rysu psychologicznego. Ale to moje prywatne odczucie.\nGratuluję debiutu, Lucy Noir. Oby za każdym razem było ciut łatwiej, ciut lepiej.\nChciałabym w miarę delikatny sposób wyrazić co czuję po przeczytaniu tego tekstu , ale niestety się nie da.\nCo to jest za twór?!\nNa pewno nie najlepsza i obok erotyki to leżało o tyle, ze zostało opublikowane na tym portalu. I chyba temu najbardziej się dziwię.\nWypociny licealistki usiłującej pod kołdrą stworzyć namiastkę harlequin’a wypadłyby lepiej. Próby zabawy i gry słowem pisanym podjęte zostały, aczkolwiek autor wybrał dyscyplinę w której mam wrażenie raczkuje zaledwie.\nUczciwie przeczytałam do końca, ale zasnąć mogłam spokojnie w połowie.\nPróbowałam autorkę zlokalizować i znaleźć inne teksty – chwile słabości zdarzają się wszak każdemu.\nWyglada to jednak na debiut w dosłownym tego słowa znaczeniu, a miałam wrażenie ze ten portal jakiś poziom publikowanych tekstów prezentuje.\nNajlepsza Erotyka była dla mnie dotychczas synonimem jakości i dobrego smaku.\n„Najlepsza Erotyka była dla mnie dotychczas synonimem jakości i dobrego smaku.” – i niech tak zostanie, Mario.\nSama nie jestem zachwycona dwoma ostatnimi debiutami, ale szansę należy dać. Widzieliśmy, i dalej widzimy, w Autorce potencjał. Jest z kim i nad czym pracować. Owszem, zawsze mogło wypaść lepiej. Ale ten, kto nie pracuje, nie podejmuje prób, nie osiąga celu. Jeszcze poczekajmy.\nKilka miesięcy temu oprawiłabym swój wcześniejszy komentarz odpowiednią dozą krytyki, nie bacząc na odczucia Autorki. Nauczyłam się jednak patrzeć w przyszłość, dawać szansę. Wyważona krytyka potrafi zdziałać cuda. Wiem to z autopsji.\nNajlepsza Erotyka wcześniej BYŁA dla mnie gwarantem jakości. Rożne teksty, mniej lub bardziej ubarwione fantazją, ironiczne, mroczne – stanowiły w równym stopniu pożywkę i rozkosz dla duszy jak i umysłu. Każde kolejne słowo chłonęłam coraz łapczywiej. Kończyłam opowiadanie, ale zaraz wracałam do niego ponownie tym samym odkrywając je na nowo.\nPrzyznam się, że jakiś czas mnie nie było i sięgnęłam po debiut chcąc się „rozgrzać”. równie ciekawa kolejnej protegowanej i polecanej przez Was autorki.\nI tak się zastanawiam dlaczego zostało to podane czytelnikowi. Rzeczywiście cuda są potrzebne by z tej mąki chleb zrobić.\nZ jakiej racji polecane to mam jako najlepszą erotykę? Infantylizm i brak warsztatu, nadrabiany entuzjazmem młodego źrebaka, który chciałby brać udział w Wielkiej Pardubickiej ale jako, że jest belgiem to chyba marne ma szanse.\nPozostaje po prostu przyjąć, że publikujecie teksty które są erotyką albo nie lub też są dobre albo nie. I tym samym dobra erotyka może się trafić albo nie.\nPo pierwsze, rada jestem, że wróciłaś do nas po przerwie. Ów powrót może i nie jest dla Ciebie zadowalający, ale… Daj szansę nam, osobom, które zawierzyły w potencjał młodej Autorki i daj szansę samej Lucy.\nZe mnie to dupa wołowa jest. Zwykły wyrobnik, który mozolnie zbiera wiedzę na temat pisania. Jednak w gronie naszych Autorów są osoby bardziej doświadczone, trzymające sztamę ze stylem, językiem i formą. Przy kim blado wyglądający kamyk ma się stać błyszczącą perłą? Ano przy tych bardziej doświadczonych. Pod okiem cierpliwego, a zarazem wymagającego korektora, można oczyścić kamień i ukazać jego piękno.\nPo drugie, wbrew pozorom, pozyskanie nowego autora – i to takiego, który rokuje – nie jest łatwą sprawą. Uwierz mi na słowo, że przeprowadzamy selekcję tekstów. Mamy świadomość wytkniętych przez Ciebie błędów. Na tę chwilę możemy jedynie zapewnić, że dokładamy wszelkich starań, aby dany debiutant, z tekstu na tekst, stawał się coraz lepszy.\nMam nadzieję, że kiedyś wrócimy do dyskusji pod tym tekstem, wspominając obecną wymianę poglądów z uśmiechem na ustach. Liczę, że jeszcze niejeden tekst, publikowany na łamach NE, będzie w stanie zaspokoić Twe oczekiwania.\nNigdy nie przestaje mnie zaskakiwać roszczeniowość niektórych internautów. Pytanie, czy to anonimowość sprawia, że zachowują się jakby coś IM się należało?\nPrzeczytałem na Najlepszej pewnie z 200 opowiadań, starych i nowych. Były wśród nich genialne, były „tylko” dobre, zdarzały się i słabsze. Ale średnio poziom był dużo wyższy nie tylko od innych stron z darmową literacką erotyką, ale i od komercyjnych wydawnictw, które wychodzą na polskim rynku. Aż dziw, że sie nie wsydzą.\nW dodatku autorzy Najlepszej dają to wszystko za darmo.\nReakcja? Polactwo narzeka. Kiedy pojawia się opowiadanie genialne, pod spodem dwa, trzy pochlebne komentarze. Gdy komuś się powinie noga – Polactwo ma karnawał. Zaczynaja się głośne narzekania na spadający poziom strony, deklaracje, że „będę mniej chętnie zaglądać”. No po prostu żenada.\nUdzielajcie więcej wsparcia dobrym tekstom, to może ich autorzy będą bardziej zmotywowani i będą częściej pisać. Ale nie, Polactwo woli zignorować świetnych i popastwić się nad gorszymi. Nawet jeśli dopiero debiutują.\nI tak jestem zaskoczony, że ekipa Najlepszej tak długo to znosi, zamiast powiedzieć: „nie podoba się? To idźcie na mokrenastolatki18 com pl”…\nA debiut obiecujący. Nawet jeśli tylko tyle, to i tak wolę życzyć autorce coraz lepszych opowiadań, zamiast fukaniem dawać upust niezadowoleniu…\nNie mogę się powstrzymać. Tak żywa dyskusja zupełnie niedotycząca tekstu. Ewenement czy standard? …\nIle razy czytałem to opowiadanie? Cztery. Pierwsze dwa razy, kiedy przyjmowaliśmy autorkę do naszego grona. Kolejne już po publikacji.\nCzy to opowiadanie jest Najlepsze? Nie jest.\nMimo to nie domagam się usunięcia go ze strony. „Why Leo? Why?”\nBo jakoś cholera jest… prawdziwe. W tej swojej naiwnej, nieudolnej próbie schowania się za narratorem wszechwiedzącym autorce udało się zbudować we mnie przekonanie, że tak się stało/mogło się stać. I że słucham opowieści jednej z wielu polskich dziewczyn na emigracji w Jukeju.\nSzczerze – mam w dupie rozwój pisarski Lucy Noir. Poza tym uważam, że to jakby uczyć warsztatu malarskiego Nikifora.\nJeśli autorka trafiła w temat i samo jej się tak napisało – okey dla mnie.\nZadaniem o wiele trudniejszym będzie „trafić” w kolejny temat.\nGdzie był korektor? Czy może debiutantka wykazała się taką arogancją, że nie naniosła poprawek? Nawet ja (!) zauważyłem kilka błędów edycyjnych.\nTekst, kolokwialnie mówiąc, nic nie urywa, stylistycznie szału nie ma, wytknięte w pierwszym komentarzu błędy również utrudniały czytanie. Ale sam przebieg zdarzeń w klubie prawdopodobny i przykry, aż czułam dyskomfort czytając opisy – czyli jednak z tej mąki chleb będzie, przynajmniej moim zdaniem.\nCo do powyższej dyskusji, to kompletnie nie rozumiem pretensji do twórców portalu. Od lat, pomimo trudności i przeprowadzek, dbają o regularne publikacje, zapewniają różnorodność i pomagają debiutującym autorom. Jeżeli komuś się dane opowiadanie nie podoba, to radzę:\na) nie czytać ;\nb) doczytać i zostawić adekwatny do treści i prawidłowo zaadresowany komentarz;\nc) spróbować napisać lepsze;\nd) znaleźć sobie inną stronę, spełniającą wyśrubowane wymagania konesera\nNo, to tylko mam nadzieję, że Lucy wspinaczka na Everest nie przeraża 😉\nOj, nieładnie tak Anusiu … to strzał w plecy z mojej broni.\nMnie możesz poniewierać, ale dziewczynę moimi słowami. No, no …\nNikt nikogo nie poniewiera, a samodoskonalenie nie ma nic wspólnego z płcią, albo chce się nad sobą pracować albo nie…\nNa ile mi czas czas pozwoli – będę pracowała jak mróweczka wspinającą się na ten nieszczęsny Everest mimo lęku wysokości;)\nDziękuję za wszelkie słowa krytyki, postaram się nie zawieść Waszych oczekiwań.\nFantazje mają to do siebie, że czasem parasolka potrafi unieść do góry mężczyznę w meloniku, ale nie sposób odmówić im szczerości i nie wolno domagać się wyjaśnień, po co ten gość frunie w stronę nieba.. Pisanie ma to do siebie, że jak każda czynność, wymaga pracy, wytrwałości, nauki, a czasem pomocy innych. I nie wolno przekreślać tych wszystkich chęci piszącego, by ktoś inny chciał to pisanie przeczytać. Niech więc Droga nowa koleżanka pisze coraz więcej, doskonali warsztat, a fantazje niech powstają coraz nowsze.. Bo może być jeszcze ciekawiej..\nCzytam, odzywam się rzadko.\nTeraz przerywam milczenie, ponieważ jestem zmęczona. Nie, nie poziomem opowiadań na NE. Uważam, że nadal jest wysoki. Męczy mnie fakt, że i tu – do ostatniej niemal ostoi przyjaznego środowiska internetowego, dotarło już zjawisko tzw. „gównoburzy”.\nRozumiem, że teksty mogą się nie podobać, że mogą rozczarowywać wysublimowane gusty czytelnicze. Proponuję w takim przypadku przeprowadzić analizę opowiadania, wytknąć, w merytoryczny sposób, zauważone błędy, obniżyć ocenę. To jest, w moim odczuciu, w porządku i stawia Czytelnika – Krytyka w dobrym świetle.\nZupełnie nie mogę zgodzić się z atakami personalnymi na Autora, Korektora, a także z atakami na portal NE.\nCo do samego opowiadania: mimo wytkniętych tu już błędów stylistycznych przeczytałam opowiadanie z zainteresowaniem. Tchnie autentycznością opisów miejsc i ludzi, nie jest mocno przegadane, uderza w moją wrażliwość i pozostawia ślad w postaci smutnego zamyślenia, jakby opisane zdarzenie spotkało moją bliską Koleżankę.\nI nie musi przecież wzbudzać podniecenia seksualnego. NE to portal o erotyce, a nie erotyczny, o czym wielokrotnie była tu już mowa.\nOceniłam na „dobry”, zaniżając do czterech gwiazdek tylko ze względu na niedociągnięcia stylistyczne.\nNo no no… Aż muszę po Boobrzemu wypunktować, żeby wszystkie sprawy, które chcę wyłuszczyć, uporządkować i niczego nie pominąć.\nPrimo: Sam tekst. czytałem go wcześniej, jeszcze zanim przeszedł przez tryby redakcji, poprawiania, korygowania i usuwania niedociągnięć. Autorka wykonała kawał ciężkiej pracy, z której bardzo się cieszę, bo potwierdziła moje przeczucie, że „potencjał jest”. Pewnie, nie jest to opowiadanie na sześć gwiazdek. Nie jest jakieś szczególnie odkrywcze jeśli chodzi o fabułę. Bo nie ma być. Nie jest wysublimowaną intelektualną grą z czytelnikiem, bo – przynajmniej w moim odczuciu – nigdy nie miał nim być. Odbieram to jako nieco reporterski, pozbawiony zbędnych emocji ze strony narratora, który nie stara się oceniać, zajmować stanowiska. Po prostu opisuje, co się dzieje. Lucy opisała coś, co się zdarza, a jej tekst jest bardzo prawdopodobny. Właśnie przez tą swoją prostotę. I to jest mocna strona tego tekstu.\nOczywiście, taka forma narzuca ogromną dyscyplinę literacką, wymaga precyzyjnego operowania słowem. Z tym miejscami jest bardzo różnie, ale tu właśnie następuje\nSecundo, czyli fakt, że jest to debiut. Pierwsze opowiadanie, które Autorka postanowiła pokazać szerszej niż zawartość własnej szuflady publice. Po raz pierwszy konfrontuje to, co napisała z opiniami innych, z innymi tekstami. Nie każdy rodzi się mistrzem – a tak naprawdę nikt. Mistrzem się zostaje, pisząc, poprawiając, będąc otwartym na konstruktywną krytykę, a impregnując się jednocześnie na zwykłe marudzenie czy – modne ostatnio słowo – hejt. Liczę, że Lucy taką naukę wyniesie i kolejne teksty, które wypuści na świat, będą lepsze. Czego jej życzę z całego serca.\nTertio: Czyli hejt, gównoburze i inne negatywne zjawiska w internecie. I tak, teraz, zaczynam mocno walić ogonem w wodę ze złości (co w warstwie literackiej tegoż postu będzie objawiać się zwiększoną ilością słów, których telewizja nie puszcza przed 22, za co purystów językowych przepraszam z góry). Zawsze uważałem i czynię tak nadal, że dopierdalanie ludziom dla samego dopierdalania jest cechą, która w moich współplemieńcach, ulokowanych przez historyczne przejścia między Odrą o Bugiem, wkurwia mnie najbardziej. Uwielbiamy, jako naród, poprawiać sobie samopoczucie gnojąc innych. Wytykając, pokazując palcem. I tu zgadzam się z wypowiedzią Sami piętro wyżej: walenie w ludzi tylko za to, że myślą inaczej niż my jest poniżej wszelkiej krytyki. Kajam się jednocześnie, bo czasem w emocjach też mi się to zdarza, ale zawsze staram się krytykować działania i koncepcje, zbijać merytoryczne argumenty, a nie twierdzić „Głupi jesteś i tyle”. Nie uważam, że ludzie komentujący opowiadania nie mają prawa wyśmiać słabego ich zdaniem tekstu, wyrwać jakieś szczególnie nieudane zdanie z jego treści i obśmiać. To często nawet na autora działa pozytywnie, pokazując mu gdzie powinien jeszcze to i owo poprawić. Inteligentni i kulturalni ludzie powinni jednak znać tą cienką granicę, kiedy takie zachowanie przeistacza się w coś, co teraz modnie nazywa się hejtem. A obrażanie się, strzelanie fochów w rodzaju „Kiedyś to były czasy, a teraz to dno” uważam za zachowanie co najmniej dziwne i w moim przekonaniu nie dające najlepszego świadectwa temu, kto takie sygnały wysyła w świat. Z opowiadaniami jest tak, że każdy lubi inne. Ktoś lubi epatowanie detalami, opisanymi z medyczną dokładnością, ktoś inny koncentruje się na emocjach bohaterów, ktoś jeszcze – na tle wydarzeń. I fajnie. Tylko, do kurwy nędzy, dlaczego zaraz, jeśli opowiadanie nie trafia w gust czytelnika, walić wszystkich po głowie, że „dno”, „chała”? Jasne – co innego wytykanie błędów warsztatowych, one są w jakiś sposób obiektywne. Ale „wdzięk i urok” opowiadania to rzecz skrajnie subiektywna. I – tu będzie niestety argument ad personam, ale inaczej nie mogę. Czy naprawdę tak trudno jest dodać do swojego stanowiska, krytykującego treść, czy sposób narracji pierdolone „moim zdaniem”? Napisać zamiast „gówno, bo za mało ruchania jest” coś w stylu „Moim zdaniem za mało soczystego ruchania było”. Treść ta sama – więcej akcji. Ale jakby nieco inny odbiór. A przez takie akcje dochodzimi do ostatniego problemu, czyli\nquarto: merytoryczności dyskusji pod opowiadaniami. Barman Raven już temat zaznaczył, ja czuję potrzebę walnięcia pięścią w stół (albo ogonem w wodę). Nie piszę komentarzy pod każdym tekstem, bo nie uważam, że jest to koniecznie. Nie muszę obsikiwać terytorium, podpisywać listy obecności. Jak nie mam nic, co w moim przekonaniu jest warte powiedzenia, albo to, co chcę powiedzieć powiedzieli już inni, to zamykam ryj i nie psuję powietrza. Oczywiście, oczekiwanie, że będą tak robić wszyscy jest mentalnym faszyzmem, który jest mi z natury obcy. Niemniej uważam, że zasada „Wolność jednostki kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność innej jednostki” jest szczególnie ważna właśnie w internecie, gdzie jej egzekwowanie jest trudne, a przestrzeganie w znacznie większym stopniu niż gdziekolwiek indziej oparte jest na pewnym samoograniczeniu. Dlatego apeluję właśnie do czytających: weźcie się czasem, kurwa mać, zastanówcie dwa razy, czy na pewno macie coś w danej sprawie do powiedzenia. I proszę mnie dobrze zrozumieć. To nie jest atak w jakąkolwiek konkretną osobę. To po prostu taka ogólna prośba, pa wsiem, do przemyślenia. Bo najczęściej te idiotyczne gównoburze biorą się właśnie z tego, że ktoś, chociaż nie ma nic do powiedzenia, to jednak pisze/mówi coś, co do debaty nic merytorycznego nie wnosi, a jedynie podnosi innym ciśnienie.\nJak nikt nie komentuje to źle, jak za dużo komentarzy też źle – trudno tutejszym autorom dogodzić 😉\nOsobiście mam nadzieję, że z Lucy będzie jeszcze pisarka, ale do tego potrzebuje informacji zwrotnej na temat własnych tekstów – choćby tej dotyczącej nadużywanych wyrażeń. Szkoda, że ktoś ze „starszych kolegów” nie poświęcił jej więcej czasu, solidna korekta mogłaby wiele zmienić. Być może właśnie dzięki pracy korektorki kolejny debiut, ten Magdy, zebrał aż tyle pochwał (no dobra, moim zdaniem pomysł na opowiadanie był lepszy, ale to kwestia gustu… z historii opiekunki do dzieci też dałoby się wyciągnąć więcej). Takie wzięcie nieopierzonego autora pod opiekuńcze skrzydła – i być może kulturalne dokopanie mu za kulisami – na pewno ułatwiłoby skok na głęboką wodę i uchroniło przed częścią tego „hejtu”, a przy okazji pozytywnie wpłynęło na jakość publikowanych tekstów.\nMoże warto przemyśleć formę współpracy z debiutantami?\nAniu, Korektor to też człowiek. I nie wolno o tym zapominać. Ma prawo do pomyłek i przeoczeń. Poza tym, jeden korektor będzie przywiązywał wagę do zaimków, kolejny do interpunkcji, a jeszcze inny będzie kładł nacisk na samą fabułę, aby trzymała się kupy. Tak, w idealnym świecie, idealny korektor będzie zwracał uwagę na każdą drobnostkę. Tyle, że w idealnym świecie, będą idealni pisarze… Hmm, chyba mnie poniosło 🙂\nMożna też zastosować „Kolegium Korektorów”, czyli tekst będzie przechodził przez ręce kilku różnie nastawionych Osób. 😉\nWtedy jednak teksty będą publikowane po bardzo długim czasie od wysłania, a Autorzy NE (którzy się tym parają, pomagając Kolegom), zamiast zajmować się swoją twórczością, będą tracili czas na prace techniczne.\nPodobnie jak Seelenverkoper i Boober zapoznałam się z tekstem przed korektą. Porównanie wersji pierwotnej z opublikowaną powyżej ujawnia ogrom pracy, jaką Autor i Korektor włożyli w przygotowanie opowiadania. Z pewnością poprawki nie dotyczyły jedynie literówek i przecinków.\nOwszem, uwag ciągle można zgłosić bez liku, jak choćby wspomniane już nadużywanie czasownika „być” (niezwykle głębokiego w ujęciu filozoficznym, lecz całkowicie płaskiego w tekście literackim), którego eliminacja oznaczałaby de facto napisanie opowiadania od nowa, bowiem jest to słowo szczególnie wredne. Nie można go zazwyczaj prosto zastąpić innym czasownikiem. Konieczna jest zmiana konstrukcji całego zdania, w którym występuje.\nTym wszystkim, którzy psioczą na jakość prawdziwego w tym wypadku debiutu, nie tylko „debiutu na łamach NE”, zwracam uwagę na zakładkę „Dołącz do nas!” Wspieramy rokujących, początkujących Pisarzy, pracujemy z Nimi nad poprawą warsztatu. Oczywiście, zawsze rodzi się pytanie, jak daleko może się posunąć Korektor? Jak mocno może docisnąć śrubę debiutantowi? Czy odesłanie skorygowanego tekstu, liczącego dwa i pół tysiąca słów z czterema tysiącami uwag, ma sens? Czy doprowadzenie do sytuacji, w której po piątej korekcie Autor nie może już patrzeć na swoją pracę i żywi mordercze zamiary wobec Korektora, jest sytuacją pożądaną? Wreszcie – na czym Korektor winien się przede wszystkim skupić? Ortografii i interpunkcji, które tak rażą co poniektórych? Stylistyce i powtórzeniach? Grafomańskich wycieczkach? Błędach logicznych? Usterkach fabularnych? Łatwo odpowiedzieć – na wszystkim!\nPopierałam kandydaturę Lucy, ponieważ dostrzegłam w Jej tekście ponadprzeciętnie wrażliwego obserwatora rzeczywistości oraz kogoś, kto nie boi się podjąć trudnego tematu. Zwracam uwagę na początek tekstu. Niesnaski w domu można było skwitować frazą o wyrzekającym ojcu i tyle, ale Autorka pokusiła się o bardziej rozbudowaną inscenizację – będzie więc i trzeszczący w dłoni pilot, i kierowanie obelg pod bliżej nieokreślonym adresem, i besztanie telewizyjnej lektorki. Także sama historia nie jest li tylko prostym opisem wybuchu pożądania między modelowo piękną parą – można ją traktować jako powiastkę „ku przestrodze” lub prezentację innej, niekoniecznie miłej i przyjemnej, za to stojącej mocniej na ziemi, erotyki. I dla takich właśnie, niesztampowych treści powinno być zawsze miejsce na Najlepszej Erotyce. Bo jeśli nie tu, to gdzie indziej?\nOsobiście zwolniłabym korektora z odpowiedzialności za błędy logiczne i usterki fabularne, może nawet za grafomańskie wycieczki 😉\nPo prostu uważam, że korektor powinien pomagać pisarzowi, szczególnie początkującemu, w doskonaleniu rzemiosła (patrz poprawność językowa), a nie rozwijaniu wyobraźni i budowaniu fabuły. W pełni zdaję sobie sprawę z tego, że korektor „też człowiek”, ale sami piszecie o „wspieraniu” – taka deklaracja zobowiązuje, być może kolegium korektorskie w wypadku debiutantów nie byłoby wcale takie głupie 😉 Owszem, nie da się tak pracować nad wszystkimi tekstami, ale może nad niektórymi warto…\nI w gwoli ścisłości: nie psioczę na jakość tego debiutu, na NE niestety zdarzały się znacznie gorsze.\nChciałabym bardzo podziękować Wam za wszystkie komentarze. Wszystkie, nawet te bardzo ostre. Moja duma porządnie ucierpiała, przyznaję, ale może mi to wyjsć jedynie na dobre. Wiem, że mam nad czym pracować.(I mój korektor, któremu serdecznie dziękuje, bo wychwycił masę błędów) W głębi duszy mam tez nadzieje, ze gdzieś tam pod warstwą grafomanii tkwi we mnie autor przyzwoitych opowiadań.\nNic tylko pracować, pracować, pracować.\nPracować, pracować i nie zniechęcać się! 🙂\nTłum zebrany na placu zafalował niespokojnie. Tu i ówdzie dało się słyszeć pomruki niezadowolenia. Ktoś splunął, inny się roześmiał. W końcu nad ciżbę wzniósł się gromki głos, a za nim następne.\n– Uwolnić Barabasza! Ukrzyżować korektora! Ukrzyżować autora!\nTak mniej więcej to widzę. Takie zachowanie naszych czytelników budzi we mnie, ujmując rzecz najdelikatniej zwykłą, ludzką złość.\nJako korektor powyższego tekstu jestem gotów wziąć odpowiedzialność, za każdą niedoróbkę, którą przeczyłem. Karel ma słuszność, że powinienem był nomen omen zwrócić baczniejszą uwagę na nadmiar tego czy innego czasownika.\nW swojej pracy z autorem, staram się zachować pewien balans co nie zawsze jest proste. Tekst przed przed premierą czytałem czterokrotnie, nie licząc pobieżnego czytania, które wykonałem w ramach selekcji po zgłoszeniu się do nas kandydatki. Tak, zwyczajnie wiele rzeczy mi umknęło, kilku nie wyłapałem. Wiele zauważyłem, ale jako zwolennik liberalnego modelu korekty staram się unikać inwazyjnej ingerencji w fabułę. Z całą pewnością we wszystkich opowiadaniach, które przechodzą przez „moje ręce” odnalazłbym akapity, które wedle mojego wyczucia literackiego należałoby zaorać i napisać od nowa.\nOczywiście, mógłbym tak uczynić z lepszym albo gorszym skutkiem, ale wówczas niczego nieświadomy czytelnik/ka NE otrzymałby tekst Foxa, podpisany nickiem na przykład Lucy. Chcecie tekst Foxa? Służę uprzejmie, jest taka zakładka, nazywa się „O nas”, tam znajdują się wszystkie potrzebne linki.\nCzy zapisana powyższa ekspiacja, korektora, zadowala Najlepszych Czytelników? Jeżeli nie, jestem gotów kontynuować, bo jeszcze nie daj Boże ktoś nam zarzuci. „Hurr, durr już nie jesteście Najlepsi”, „Skończyliście się zanim na dobre żeście zaczęli”. „Wy jesteście erotyka, w żadnym wypadku najlepsza”. Śmiało można skorzystać z podanych przeze mnie szablonów w przyszłości.\nKrytyka, co wiem z doświadczenia jest rzeczą szalenie wartościową. Kilku autorów publikujących na naszych łamach od dawna podzieliło się swoimi uwagami. Cenna to rzecz, zarówno dla autorki, jak i korektora. Generalnie jednak nim sięgnie się po szpilkę, warto wykonać jeden z tak modnych ostatnio eksperymentów myślowych.\nPo wyjściu z łóżka/wyjątkowo intensywnej fantazji czy znajdując się w jakimkolwiek innym stanie ducha i ciała. spróbujcie przelać na papier własne/ wyimaginowane myśli i uczucia. Z dużym prawdopodobieństwem mogę stwierdzić, że 80% tego co uda się w znoju i trudzie naskrobać wyląduje w koszu, a ten będzie się wstydził, że przyjął w siebie podobny chłam. Podobna próba nieco zmienia perspektywę.\nZaręczam, że pisanie wymaga pewnej wprawy. Nikt się Dostojewskim nie rodzi, a i sam Fiodor pewnie musiał na swą wielkość solidnie zapracować. Tak zdaję się będzie i w tym wypadku.\nPrzed Lucy z całą pewnością wiele pracy. Ja widzę jednak pewien potencjał, zacięcie do pisania. Nie chciałbym, żeby uległa zniechęceniu po jednej próbie. Historia młodej zahukanej Polki, szukającej szczęścia na obczyźnie, miejscami ociera się o banał i o Harlekina, na dodatek zwieńczonego przez dość makabryczne zakończenie. Ten tekst pomimo wszystkich mankamentów, ma w sobie pewien realizm, uchwytny dla ludzi, którzy posmakowali życia w innym kraju. Za to autorce może jeszcze nie należy się głęboki ukłon, ale zgrabne dygnięcie i owszem.Co zapamiętałem z lektury? Pewną ogólną refleksję, że biegnąc za swoimi marzeniami, dążąc do spełnienia ambicji bardzo łatwo można się potknąć.\nZostawiam tutaj „uczciwą czwórkę”. Ja jeszcze pamiętam, że każdy kiedyś debiutował. Któraś z dyskutantek zgłosiła pomysł kolegium korektorów. Otóż jestem przeciwny. Stare powiedzenie uczy, że gdzie kucharek sześć tam nie ma co jeść. W omawianym wypadku, no cóż ciężko mi pozostać spokojnym. Zwłaszcza jak sobie przypomnę, że i zawodowcom zdarzają się książki, na których, mimo pracy korektorsko -redaktorskiej, publika i krytycy nie zostawiają suchej nitki.\nWybaczcie mi ci, którzy to czytacie. Tym razem ukłony sobie daruję. Zbyt zajmujące jest wznoszenie okrzyków.\n– Uwolnić Barabasza!\nOpowiadanie może nie jest najwyższych lotów, ale nie jest też bezsowną rypaniną w stylu „wsadził, poruchał, spuścił się – następny proszę”. Jak napisał Barman, dużo tu elementów z rzeczywistości.\nDebiut bardzo przyzwoity, wiem że z każdym następnym tekstem będzie lepiej.\nA może najbardziej zajadli krytykanci pokazali fragment tego jak Ich zdaniem powinno się pisać opowiadania?


Zegary atomowe i serwerów NTP | Galleon Systems Ltd\nZegary atomowe i serwerów NTP\nW tradycyjnych zegarów elektronicznych czas utrzymuje się przez uruchomienie prądu elektrycznego przez oscylator, który wytwarza powtarzalny sygnał elektryczny jest to wtedy rządzone przez kryształ kwarcu zachować precyzję. Te oscylatory krystaliczne są znacznie bardziej dokładne niż zegarów mechanicznych, ale będzie nadal dryfować, może w ciągu drugiego tygodnia.\nNa dzień na dzień oscylatory użycie kryształowe są dobrym sposobem, aby śledzić czas; w codziennym biegu naszego życia, drugi sprawia, że bardzo mała różnica, jednak, jak światło czy fale radiowe mogą podróżować 300,000 mil na sekundę, niektóre wysokie technologie, takie jak nawigacja satelitarna czy globalnej komunikacji, wymagają znacznie większej dokładności będzie możliwe.\nZegary atomowych urządzenie pomiaru czasu, który wykorzystuje znany atomowej częstotliwości rezonansowej atomu utrzymać razem. Pierwszy prawdziwie dokładny zegar atomowy został zbudowany w 1955 w National Physical Laboratory w Wielkiej Brytanii i została oparta na atomie cezu -133 oscylujący w dokładnie 9,192,631,770 każda sekunda.\nOscylacja ta jest rzeczywiście powtarzającą się sygnał z promieniowania mikrofalowego emitowanego przez elektronów w atomie, o ile zmieniają się poziom energii. Wiele z zegarem atomowym jest stworzenie prawidłowego stanu powodować drgania i powiększać.\nChociaż inne atomy mogą być stosowane oscylacji (9,192,631,770 sekundy) atomu cezu -133 jest akceptowana przez międzynarodowym układzie jednostek (SI) jako definicja sekundę.\nZegary atomowe są zazwyczaj bardzo duże i stanowią bardzo wiele aparatury technicznej, takie jak odkurzacze i wymagają całe zespoły naukowców, aby utrzymać i monitorować zegary. Z których wiele przechodzi do kompensowania niepożądanych efektów, takich jak częstotliwości innych atomów w zegar, a nawet grawitacyjnego rozszerzenie (w którym według zegarów teorii Einsteina na różnych wysokościach działają w różny sposób ze względu na różnice w polu grawitacyjnym) To sprawia, że zegary atomowych wysoko drogi.\nNa szczęście wiele wielkogabarytowe krajowe laboratoria fizyczne transmisji sygnałów radiowych z ich czasu zegarów atomowych, które mogą być używane do synchronizacji standardowe oscylatory kryształowe też.\nZegary atomowe są również podstawą GPS (Global Positioning System), jak każdy satelita zawiera zegar atomowy, jak jest dokładny czas całkowania dla pozycjonowania (pozycji gdziekolwiek składa się z kierunku, prędkości i czasu).\nSygnały GPS mogą być również wykorzystywane do przechwytywania sygnału czasu. Jest to obecnie najbardziej popularny sposób sieci komputerowe zachowują dokładny czas, który jest również niezbędna w wielu łączności i sieci komputerowe applications.Most korzystania z serwera NTP (Network Time Protocol) do synchonise swoje urządzenia do czasu atomowego sygnału odbieranego przez sieć GPS.\nUniwersalna skala czasu UTC (Coordinated Universal Time), został opracowany na podstawie czasu opowiedziana przez zegary atomowe, Tai (Międzynarodowy czas atomowy). Rachunki UTC do spowolnienia obrotów kopalin dodając sekund przestępnych do TAI tak aby zapobiec stopniowemu znoszeniu nocy w dzień (mimo że zajęłoby 40,000 roku lub tak) i pozwala na cały świat, aby komunikować się przy użyciu tej samej skali czasowej.


Przelicz Attodżul na N·m (Energii)\nAttodżul -> N·m\nPrzelicz Attodżul na N·m:\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '703 Attodżul'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Attodżul' lub 'aJ'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Energii'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '63 Attodżul na N·m' lub '12 aJ -> N·m' albo '38 aJ = N·m'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(95 * 98) aJ', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '703 Attodżul + 2109 N·m' lub '80mm x 68cm x 48dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nPrzelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np Attodżul na N·m: 1 Attodżul [aJ] = 0,000 000 000 000 000 001 N·m


Jak piec potrawy zdrowo? – Blog o gotowaniu i kuchniach świata\nJak piec potrawy zdrowo?\nPublished 6 października 20146 października 2014 by admin\tPieczenie to jeden z najczęściej wykorzystywanych sposobów przyrządzania mięs. Smakowite, soczyste mięsa przesycone aromatami ziół i innych dodatków występują praktycznie w każdej wielkiej kuchni narodowej. W kawałkach, plastrach, w całości – piecze się je różnymi metodami, w zależności od rodzaju mięsa i typu dania. Wiele osób zastanawia się, jak prawidłowo powinno piec się mięsa, aby z jednej strony zachowały one nienaganną soczystość i smak, a z drugiej strony były przygotowane zdrowo.\nPieczenie, w przeciwieństwie do smażenia jest procesem bezpieczniejszym dla zdrowia z uwagi na ograniczenie tłuszczy. Nie zmienia to jednak faktu, że powinniśmy trzymać się kilku zasad w przyrządzaniu mięs pieczonych. Przede wszystkim pamiętajmy, że mięso tłuste nie potrzebuje już dodatkowego tłuszczu, ponieważ zawiera w sobie wystarczającą jego ilość. Do pieczenia mięs chudych możemy dodać niewielką ilość oleju. Aby mięso było soczyste, używajmy do pieczenia specjalnych rękawów kucharskich. Pamiętajmy też o tym, aby zawsze wkładać mięso do bardzo rozgrzanego piekarnika, pory się zamkną, a soki zostaną w wewnątrz.\nThis entry was posted in O gotowaniu.\nMięsa smażone →


Energa też próbuje walczyć ze smogiem - ŚwiatOZE.pl\nEnerga też próbuje walczyć ze smogiem\n– Nie działamy z zaskoczenia. Atakujemy groźnego rywala, jakim jest smog, w sposób przemyślany i zaplanowany, na wielu płaszczyznach jednocześnie. Doceniamy rangę przeciwnika i wiemy, że nie ma tu pola na potknięcia. Stawką jest zdrowie nas wszystkich – mówi Jarosław Dybowski, prezes zarządu Energi Obrotu – Nasza propozycja łączy w sobie proekologiczne rozwiązania z szeregiem bonusów. Nie tylko sprawdzimy przyczyny utraty ciepła w domach naszych klientów, ale też zapewnimy atrakcyjną ofertę zakupu energii wraz z projektem, montażem i serwisem nowoczesnego systemu grzewczego. Inwestycja w zdrowsze powietrze z poziomu własnego domu czy mieszkania może być dzięki Enerdze tańsza nawet o 5000 złotych – dodaje.\n– Troska o środowisko naturalne to wartość, która od lat determinuje nasze działania. Jesteśmy najbardziej „zielonym” polskim sprzedawcą energii. Aż 38 proc. wytwarzanego przez nas prądu pochodzi z odnawialnych źródeł. Od wielu lat rozwijamy też w naszym kraju elektromobilność. Nasza oferta słupków ładowania EnerGO! zdobyła w marcu wyróżnienie w konkursie EKOInspiracje. Teraz przyszedł czas na popularyzację ekologicznych systemów grzewczych. Wiemy, że problem smogu jest bardzo złożony, dlatego chcemy działać kompleksowo, z jednej strony edukując Polaków, a z drugiej wprowadzając korzystne oferty zakupu i instalacji niskoemisyjnego ogrzewania – dodaje Jarosław Dybowski.


🥇 Catering dietetyczny Konstantynów Łódzki - Ranking - Dieta Pudełkowa w Konstantynowie Łódzkim\nKonstantynów Łódzki - Dieta Pudełkowa w Konstantynowie Łódzkim\nCatering dietetyczny Konstantynów Łódzki – ranking najlepszych cateringów dietetycznych z Konstantynowa Łódzkiego. U nas znajdziesz katalog cateringów.\nCatering dietetyczny dostarczający dietę w Konstantynowie Łódzkim\nOgromny potencjał płynący z pozycjonowania to jedyna właściwa droga do zrobienia dobrego wrażenia na swoim kliencie oraz ulepszenia widoczności na słowa kluczowe. Ilość katalogów nie jest duża, ale za to wielkość wyszukań tej frazy jest niesamowicie wielka, więc odpowiedź na pytanie, czemu powinieneś dodać u nas również Twój catering, którym się zajmujesz, jest jasna.\nJak zajmujesz się działaniami SEO, to na pewno wiesz, że fraza “Dieta pudełkowa Konstantynów Łódzki” nie należy do łatwych, ponieważ konkurencja jest ogromna, a jeśli trafiłeś na nasz ranking, to masz potwierdzenie, że ta fraza jest dla nas bułką z masełkiem.\nNie ma co tracić czasu, kontakt masz poniżej. To jedyna właściwa ścieżka do sprawienia, że twój catering stanie się jeszcze bardziej rozpoznawalny a twoja strona się umocni.\nHasło Dieta pudełkowa Konstantynów Łódzki i poboczne, jak widać, nie są takie trudne. Nigdzie nie znajdziesz tylu potencjalnych klientów, ile czeka na Ciebie w Internecie.\nJakie płyną korzyści z dodania twojego cateringu dietetycznego do naszego rankingu? – Wybierasz dowolną ilość miast na którą chcesz, by Twój catering był widoczny, – w szybkim czasie zajmiesz pozycję lub dodatkową pozycję dla frazy catering dietetyczny + miasto, która jest najczęściej wyszukiwana w Konstantynowie Łódzkim – w ramach publikacji dostaniesz od nas link dofollow do własnej strony, który pomoże Ci wyświetlać się wyżej w wynikach wyszukiwania, – na prostych warunkach bez zobowiązań i ukrytych kosztów, – atrakcyjny i prosty cennik, płacisz, a my w przeciągu 48h umieścimy Twój catering dietetyczny. Brzmi jak w bajce, prawda? Niema na co czekać, im szybciej zdecydujesz się na dodanie swojego cateringu, tym większą moc będziemy mogli Twojej stronie przekazać linkiem doffolow oraz w katalogu będzie mniejsza ilość Twojej konkurencji! [email protected]\nO Cateringu dietetycznym w Konstantynowie Łódzkim słów klika\nSzukasz zbilansowanych posiłków w Konstantynowie Łódzkim? A może chcesz skorzystać z cateringu dietetycznego?\nPamiętaj, że catering dietetyczny to nie tylko cena, ale smak, godziny dostawy i jakość obsługi. Według naszych statystyk do Konstantynowa Łódzkiego codziennie dowożone jest 60- 260 diet, od kilkunastu cateringów.\nCzy warto zapłacić za dietę pudełkową w Konstantynowie Łódzkim?\nMimo że nie jesteśmy cateringiem dietetycznym ani dietetykami to posiadamy sporą orientację w tej dziedzinie, ponieważ nasza agencja obsługuje jeden czołowych cateringów w Polsce mających w ofercie dietę pudełkową, na dodatek nasza agencja korzysta z usług cateringu dietetycznego. Odpowiednia dieta to fundament, który ułatwi Ci osiągnąć wymarzone cele, takie jak przytycie, zrzucenie wagi czy budowa masy mięśniowej. Zbilansowane posiłki, dostarczane przez cateringi z naszego rankingu mają odpowiednie ilości kalorii , takie jak 1500 kcal, 2000 kcal, 2500 kcal oraz odpowiednie proporcje makroskładników, więc takie jedzenie ukoją nawet najbardziej wymagającą osobę. Weź pod uwagę, przejście na dietę pudełkową nie tylko służy do zrzucenia wagi czy też nabrania wagi, ale także do zwyczajnego zadbania o swoje zdrowie, odcięcie się od niezdrowego jedzenia na mieście. Dieta pudełkowa w Konstantynowie Łódzkim, oferowana przez jakikolwiek fit catering dietetyczny jest dostarczana przez kuriera w nocy lub o poranku, są one zamknięte w pięknych i poręcznych pudełkach, więc zadbanie o właściwą dietę w pracy nie musisz się niepokoić. Diety pudełkowe to ogromne uproszczenie w życiu , nie musimy marnować czasu w kuchni i gotować, tylko ten czas możemy przeznaczyć na inne, przyjemniejsze rzeczy.\nCatering dietetyczny w Konstantynowie Łódzkim - zalety\nDostawa do Konstantynowa Łódzkiego\nTwój prywatny kucharz dostarcza zdrowe jedzenie do Konstantynowa Łódzkiego każdego dnia!\nNiestety, nie da się udzielić precyzyjnej odpowiedzi na to pytanie. Wszyscy mają inny stopień nasycenia. Jedni zapychają się po jednym posiłku a niektórzy zjedliby trzy razy więcej niż otrzymali ! Więc polecamy darmową konsultację z dietetykiem dostępnym na cateringu z dietą pudełkową (O ile się nie mylę, PowerMeal ma taką opcję), on po konsultacji naprowadzi Cię, jaka ilość kalorii będzie dla Ciebie odpowiednia.


STYLOWI PL FRYZURY - Poradnik Kobiety\nWybranie bikini idealnego to nie lada sztuka. Jeśli dokonałaś wyboru i wiesz, że w swoim nowym kostiumie prezentujesz się świetnie, czas, by nieco go podrasować. Skorzystaj z trików gwiazd i spraw, by twoje bikini wyglądało jak z topowych zdjęć z Instagrama.\nSportowe stylizacje z połyskiem - odkryj trzy ciekawe zestawy\nHalina Mlynkova i Ada Fijał pojawiły się na otwarciu butiku Agaty Wojtkiewicz w sukienkach jej projektu. Kreacje pochodzą z tej samej kolekcji na sezon wiosna/lato 2012. Która gwiazda wyglądała lepiej?\nJak zrobić fryzurę w stylu Ewy Chodakowskiej\nUczesania prosto z wybiegu McQueena zdecydowanie nie są codzienne. W przypadku ludzi niezwiązanych ściśle z modą, czy przemysłem rozrywkowym taka ekstrawagancja mogłaby nie ujść na sucho. Są jednak okazje, na które można wykorzystać te pełne przepychu fryzury - karnawałowe imprezy i bale\nbiałostoczankę Barbarę Piekut, założycielkę marki MO.YA fashion, laureatkę gali kwartalnika "Moda&Styl" w kategorii Marka Polska - nagroda za najpiękniejszą kolekcję. Pojawi się również Paweł Androsiuk, młody i uzdolniony białostoczanin, który zdobył drugie miejsce w konkursie na rekonstrukcję sukni\nwygodne i proste fryzury - od cięcia na wysokości linii żuchwy, po długość sięgającą łopatek. Na co dzień spotkać ją można ubraną w profesjonalne sportowe ciuchy i akcesoria ozdobione logiem sponsora, za to na sportowych galach jej wizerunek zdumiewa elegancją i kobiecością. Na oficjalne, wieczorne\nŚlubne trendy według Loft37.pl\nButy do ślubu powinny być modne, wygodne i, jak twierdzą Paulina Ada Kalińska i Joanna Trepka z LOFT37.PL , niekoniecznie białe. Projektantki chętnie doradzają przyszłym pannom młodym i specjalnie dla nich przygotowują buty dopasowane do ich ślubnych kreacji. Według LOFT37.PL buty na tę\n- wychowała się kilkadziesiąt metrów dalej, w bloku przy fontannie na pl. Na Rozdrożu. Im dłużej z nią rozmawiałem, tym bardziej ją lubiłem. Szczera, bez pretensji, prawdziwa. *** Mariusz Jałoszewski:"Czuję ulgę. Udało się. Umarłam. Nareszcie". "Rodzina" zaczyna się od nieudanej próby


Rejestr arykułów o zagadnieniu sąd na stronie Nasze prawo\nprawnik dla firm rybnikKancelaria prawna do sprawy spadkowejUzyskanie pokaźnego spadku nie jest łatwe, zważywszy na fakt, iż może być on obciążony zapisami bądź roszczeniami o zachowek. Świadomość prawna n pełen artykuł\nobsługa prawna dla firm wodzisławAdwokat do sprawy rozwodowejPrzeprowadzenie postępowania w przedmiocie rozwiązania małżeństwa jest bardzo trudne i czasochłonne. Trzeba mieć na uwadze, że w przypadku, gdy następ sprawdź\nDodane: 07:26 09- 02- 2020\nwindykacja rybnikDzięki temu osoba która korzysta zOpóźnienia w płatności faktur stanowią zmorę przedsiębiorców. Niestety, należności od odbiorców szybko się przedawniają, dlatego niezbędne jest podjęcie krokó dalej\nDodane: 05:15 07- 02- 2020\nobsługa prawna firm jastrzębieSamodzielne podejmowanie takich czynności jest nieZałożenie własnej spółki kapitałowej jest bardzo kuszące dla wielu osób, które chcą odpowiadać za zaciągnięte długi jedynie w ogran ciekawa historia\nDodane: 06:06 05- 02- 2020\nadwokat pszówWszyscy adwokaci powinni być w staniePrawnicy doradzają i reprezentują osoby fizyczne, korporacje, firmy lub agencje rządowe w sporach i sprawach prawnych. Zazwyczaj ponoszą odpowiedzialność za reprezento reszta artykułu\nDodane: 02:45 01- 11- 2019\nwindykacja rybnikOpinie na temat poszczególnych kancelarii prawniczychPomoc prawnika może się przydać w najmniej oczekiwanym momencie. Nigdy nie wiadomo co nas w życiu spotka, dla zobacz resztę\nprawnik roboty budowlane rybnikAdwokaci często reprezentują swoich klientów wUsługi prawnicze są bardzo różnorodne, bo są skierowane do różnego typu klientów. Z takich usług może skorzystać każdy, kto tego potrzebuje. Oferta czytaj więcej\nprawnik pszówKancelaria prawna stara się jak najlepiejW ówczesnym świecie często dochodzi do nieporozumień, jak również sporów czy niedopatrzeń prawnych. Nie każda osoba zna się na prawie oraz umie wykorzystywać jego doczytaj resztę\nadwokat pszówObecnie na rynku istnieje wiele kancelariiObecnie na rynku istnieje wiele kancelarii adwokackich. Jak zatem wybrać dobrego adwokata? Otóż jak wszyscy wiemy spotkanie w sądzie nie należy do najłatwiejszych więcej\nkancelaria prawnicza rybnikAdwokat zdaniem typowego iksińskiego utrzymuje sięW nowoczesnym społeczeństwie wszczynana jest coraz częściej dyskusja nad określonością prawa, nad jego pewnością i precyzją. Niestety, ta pozornie dla wię zobacz więcej\nDodane: 03:40 29- 07- 2019\nkancelaria radlinKancelaria prawna stara się jak najlepiejW ówczesnym świecie często dochodzi do nieporozumień, jak również sporów czy niedopatrzeń prawnych. Nie każda osoba zna się na prawie oraz umie wykorzystywać zobacz\nDodane: 17:23 24- 07- 2019\nprawnik czerwionka-leszczynyPomóc nam może w takim przypadkuPesymiści twierdzą, że życie polega na nieustannym usuwaniu przeszkód rzucanych nam przez los. Z przeszkodami takimi możemy spotkać się na wielu polach. Często bywa tak, ż spójrz na to\nDodane: 02:16 22- 06- 2019


Czego nie mówić dziewczynie - bo taak\n.\t Opublikowano 13 lutego 2015. 2\nPowiedzmy sobie szczerze. Jest wiele rzeczy, których nie mówimy dziewczynie, żeby mieć święty spokój. To dla nas często najwyższa wartości. Poniżej przedstawię Wam listę tych zwrotów, które bardzo często pojawiają się w naszych głowach, ale jednak nigdy nie powinny być wyartykułowane. Wiem, bo sprawdziłem na własnym przykładzie. Oczywiście jest śmiesznie i jeśli akurat macie ochotę zerwać z dziewczyną w widowiskowy sposób, to nie krępujcie się. W każdym innym wypadku odradzam.\nW łóżko jesteś tak dobra jak moja była\nDziewczyny są często bardzo wrażliwe na punkcie naszych kolejnych związków. Równie ważnym aspektem są sprawy seksu. Czasami kobietom zależy na tym, by było nam dobrze. W większości przypadków jednak skupiają się na tym, być bardziej seksowne niż nasze ex. Z tego powodu każda forma krytyki łóżkowej może okazać się bardzo dramatyczna w skutkach, włącznie z szantażowaniem brakiem seksu. Jeśli jednak chcemy wpaść w prawdziwe kłopoty, to wystarczy wspomnieć o byłej w kontekście seksualnym. Jeśli będzie to w trakcie seksu lub po, to niech Bóg ma Was w swojej opiece.\nNo, widzę, że przytyłaś. Grube kości po mamusi?\nSpołeczeństwo wymusza na kobietach pewne kanony piękna, które nie zawsze są możliwe do osiągnięcia. Każda pani jednak pragnie być postrzegana jako atrakcyjna przez swojego partnera, ponieważ w łóżku może czuć się bardziej swobodnie. Unikaj krytykowania jej wyglądu, ponieważ odbije się to bardzo źle na Twoim życiu seksualny. Parę dobrych komplementów sprawi, że dziewczyna da z siebie w łóżku więcej i oboje na tym skorzystacie.\nNie lubię Twojej mamy\nZwykle nie lubimy mam naszych dziewczyn. Chcą zbyt dużo wiedzieć i wtrącają nos w nie swoje sprawy. W większości przypadków one również ich nie lubią, jednak w przypadku krytyki z naszej strony do głosy dochodzi pierwotny instynkt, który każe jej bronić członków własnej rodziny przez atakiem z zewnątrz. Istnieje wiele publikacji amerykańskich naukowców, którzy potwierdzają to zjawisko. Warto więc ocenę matki naszej partnerki zachować dla siebie, nawet jeśli ona sama na nią narzeka.\nFajna ta Twoja siostra\nNie ma niczego gorszego niż zazdrość o kogoś z rodziny. Siostry z natury rzeczy się nie lubią w pewnym wieku. Są bowiem konkurentkami do puli pieniędzy i uwagi rodziców. Jeśli dochodzi do tego rywalizowanie o chłopaka, to rozpętuje się piekło. Wiem, że mówiąc takie rzeczy prawdopodobnie liczysz na trójkącik, jednak takie rzeczy nie zdarzają się nigdzie poza filmami porno. Nie podgrzewaj więc atmosfery.\nImpreza bez Ciebie była super\nKobiety często chcą wierzyć, że są nam zawsze niezbędne do szczęścia. Czasami jednak świetnie bawimy się samemu lub w gronie swoich znajomych. Kiedy wracamy z imprezy nie możemy jednak być zbyt zadowoleni, ponieważ kobieta będzie zazdrosna o sam fakt, że inne towarzystwo może nam również sprawiać przyjemność. Jest to dziwne zjawisko, jeszcze nie do końca zbadane, jednak najlepszym wyjściem z takich sytuacji jest powiedzenie: było fajnie, ale nie aż tak cudownie jak wtedy, kiedy wychodzimy gdzieś tyko we dwoje.\nTematyka jak go zadowolićkiedy kobiecie nie zależykomplementy dla niej\nMikołaj\t on 28 września 2016 at 14:39\nNo trzeba kontrolować gadkę, macie rację. Kobieta czuła jest na takie niby mało znaczące słówka. Wykorzysta to przeciwko tobie na 100%. Za dzień, za tydzień, ale wykorzysta.\npaula\t on 7 października 2016 at 10:34\nKobiety zawsze usłyszą coś czego nie chcą 😉 Tak to już jest na tym świecie 😉


KaM 11.06.2020 05:45\nMsza online - charakterystyczny element ostatniego kryzysu\nMsza online, ale też różnego rodzaju transmisje za pośrednictwem radia i telewizji, stały się charakterystycznym elementem epidemicznej rzeczywistości wiernych, w której Polacy żyli od marca. Dla osób wierzących było to o tyle trudne, że w czasie trwania społecznej kwarantanny przypadła Wielkanoc - najważniejsze święto dla katolików i innych chrześcijan. Obostrzenia dotyczące zakazu zgromadzeń i ograniczenia liczby osób przebywających w jednym miejscu musiały obowiązywać także w kościołach. Oprócz kapłana i służby liturgicznej w nabożeństwach mogło uczestniczyć kolejno - 5, później 50 i 150 osób. W ostatnim czasie obowiązywał przelicznik, który przy ustalaniu dopuszczalnej liczby wiernych w kościele uwzględniał jego metraż.\nBardzo szybko na trudną sytuację zareagowali biskupi, którzy udzielili w swoich diecezjach dyspensy od udziału we mszy, która obowiązywała do odwołania. Ważnym elementem, zwłaszcza na Wielkanoc, było duchowe łączenie się nas modlitwie, co umożliwiły liczne transmisje mszy online. Wiele parafii udostępniało je na swoich profilach w social mediach. Jednocześnie można było uczestniczyć w obrzędach sprawowanych w najbardziej znanych miejscach kultu, choćby na Jasnej Górze. Obecnie zniknęły obostrzenia dotyczące liczby wiernych uczestniczących w nabożeństwie, nie obowiązuje też zwolnienie ich od obowiązku uczestnictwa. Trzeba jednak pamiętać o zasadach reżimu sanitarnego.\nTransmisja mszy - dla kogo przede wszystkim?\nTransmisja mszy online przy okazji obchodów Bożego Ciała 2020 wciąż jednak jest potrzebna. Pomimo zniesienia dyspensy poszczególni biskupi pozostawili możliwość uczestniczenia w obrzędach za pośrednictwem mediów w sytuacji, gdy chodzi o:\nosoby w podeszłym wieku, osoby z grupy ryzyka zarażenia koronawirusem\nosoby z widocznymi objawami choroby (katar, temperatura, kaszel, złe samopoczucie)\ntymi wszystkimi, którzy obawiają się zarażenia koronawirusem\nW praktyce transmisje mszy online mogą więc objąć dość liczne grupy osób - chociażby dotkniętych chorobami współistniejącymi.\nMsza św na żywo - gdzie znaleźć transmisję?\nMsza św. na żywo za pośrednictwem Internetu będzie transmitowana w licznych parafiach i sanktuariach, które posiadają swój profil na youtube. Procesję na żywo możemy obejrzeć między innymi z:\nSanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze - msza z procesją odbędzie się o godzinie 11.00\nBazyliki w Niepokalanowie - msza z procesją od godziny 10.00\nSanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach - msza od godziny 7.00\nKościoła p. w. św. Jakuba Starszego Apostoła w Podegrodziu - msza od godziny 11.00\nDwie ostatnie opcje po zarejestrowaniu się na stronie wp pilot. Dwie ostatnie msze św. w Boże Ciało będą również dostępne w TVP1.\n11 czerwca 2020 - święto Bożego Ciała. Jak zachowywać się na procesji?\n11 czerwca 2020 - obchody uroczystości Bożego Ciała nie będą w tym dniu przypominały lat poprzednich. Przede wszystkim większość parafii zrezygnowała z tradycyjnych procesji odbywających się po ulicach miast, sypania przez dzieci kwiatów i ubierania ołtarzy. Najczęstszym wariantem wybieranym w poszczególnych parafiach jest procesja dookoła kościoła.\nZgodnie z nakazami epidemiologicznymi wierni są zobowiązani do zachowywania dwumetrowych odstępów pomiędzy sobą lub też zasłaniania ust i nosa np. za pośrednictwem maseczki. Z uwagi na specyfikę procesji może być trudno zachować przepisane odległości - stąd w większości przypadków wzywa się wiernych do uczestnictwa w uroczystościach z maskami na twarzach.\n11 czerwca. Święto Bożego Ciała\nBoże Ciało, czyli Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, jest bardzo starą uroczystością kościelną - jej geneza sięga 1246 r. i wywodzi się z Liege leżącego na terenie dzisiejszej Belgii. W Polsce czci się ją od ponad równo siedmiuset lat. W naszym kraju obowiązuje forma obchodzenia Bożego Ciała zawierająca uroczystą procesję z Najświętszym Sakramentem do czterech ołtarzy. Na końcu kapłan udziela wiernym uroczystego błogosławieństwa monstrancją.\nPrzy okazji święta Bożego Ciała, warto też nadrobić nominowany do Oscara film Jana Komasy o tym samym tytule. "Boże Ciało". Pierwowzór głównego bohatera: Sam się przyznałem. Ludziom, nie proboszczowi


Mamy awans! Wisła Fordon w A klasie! | FKS Wisła Fordon\nMamy awans! Wisła Fordon w A klasie!\nWisła Fordon czerwca 28, 2021 0 Komentarzy\nKończy się sezon, kończy się pewien etap, kończy się pewien rozdział...\nPo 7 latach od reaktywacji naszego kochanego klubu ZDOBYWAMY UPRAGNIONY AWANS do A KLASY!!!\nW przeszłości dwukrotnie było bardzo blisko realizacji tego marzenia, ale los nie był dla FKS łaskawy, w tym sezonie wydawało się już, że ta bolesna historia może się powtórzyć...\nMimo doskonałej postawie na boisku i wygraniu 17 z 20 spotkań w tym sezonie, nie mogliśmy do końca być pewni awansu. W tle toczył się bowiem bój o jak się okazało kluczowe punkty za spotkanie przeciwko USK. Ostatecznie KPZPN uznał nasz protest dotyczący tego meczu (udział nieuprawnionych do gry zawodników) i przyznał nam za ten mecz walkowera!\nW tej sytuacji tabela na koniec sezonu to właśnie nas promuje do gry na wyższym szczeblu! Przygotowania do nowego sezonu zaczęły się natychmiast, bo nie ma czasu do stracenia! Będziemy Was oczywiście informowali (jak zawsze) o planach sparingowych, ruchach kadrowych i wszystkich innych sprawach, które są istotne dla naszego Klubu!!\nTeraz jednak chcielibyśmy podziękować wszystkim zawodnikom, trenerom, działaczom, sponsorom, partnerom i wszystkim osobom dobrej woli, które się do tego awansu przyczyniły i bez których by tego sukcesu nie było!! Jesteście wielcy!! Tworzymy wspaniały, zwycięski Team, który nie jedno może jeszcze osiągnąć i który na pewno będzie sobie stawiał ambitne cele! A wszystko to dla Fordonu i ku chwale Wisły!!!\nDziękujemy też naszym ligowym rywalom: Unia II Solec Kujawski, LZS DĄB Potulice 1993, GKS Gryf Sicienko, Zieloni Zalesie, Orzeł Kcynia, UKS Zorza Ślesin, Skra Paterek, Czarni Nakło, Victoria Kołaczkowo oraz Orzeł Przyłęki. To był sezon pięknej sportowej rywalizacji! Życzymy powodzenia w przyszłym sezonie!!\n#WisłaFordon #AwansJestNasz #AklasaDlaFordonu\na klasa awans seniorzy


Wykonajcie ćwiczenie Techna Phonics na stronie 61 w ćwiczeniach – wpiszcie brakujące literki w wyrazach i połączcie z odpowiednim obrazkiem. Następnie wykonajcie ćwiczenie 2 – podpiszcie obrazki odpowiednią nazwą miejsca i dokończcie rysować obrazek.\nZapoznajcie się z trzema grupami żywności w podręczniku na stronie 56, a następnie wykonajcie w ćwiczeniach stronę 62. Pamiętajcie o pokolorowaniu obrazków. Do zeszytu wpiszcie po angielsku i po polsku grupy żywności.\nUdanej pracy Wam życzę J


Japonia i Indie zacieśniają współpracę. Będzie antychiński sojusz? - TVN24\n25 stycznia 2015, 8:39\nGorąca granica, sporne wyspy, rywalizacja handlowa. Powstanie nowy antychiński sojusz?\nLuo ShaoyangPowstrzymać Chiny - to cel wielu państw w regionie\nSzef japońskiej dyplomacji zakończył właśnie wizytę w Indiach, podczas której rozmawiał na temat wzmocnienia współpracy obronnej. Zarówno Tokio jak i Delhi czują się zagrożone sporami granicznymi z Pekinem oraz szybką modernizacją chińskiej armii. Ale otwarcie antychińska polityka może im się nie opłacać.\nFumio Kishida, minister spraw zagranicznych Japonii, wezwał Indie do zacieśnienia współpracy marynarek obu państw, aby "wspólnie brać na siebie odpowiedzialność za ochronę otwartości i stabilności mórz". Współpraca ta miałaby być jednym z trzech filarów japońsko-indyjskiego partnerstwa, obok coraz mocniejszych więzów gospodarczych oraz podzielanych wartości demokratycznych. Innymi słowy, strona japońska chce zacieśnienia gospodarczej i wojskowej współpracy z Indiami w oparciu o wspólne interesy, takie jak swoboda żeglugi, wzrost wymiany handlowej oraz powstrzymywanie rosnących w siłę Chin.\nAzjatycki "game changer"\nWizyta Kishidy jest kolejną odsłoną coraz bliższych relacji pomiędzy drugą i trzecią największa azjatycką gospodarką, co można było obserwować zwłaszcza przez kilkanaście ostatnich miesięcy. O zaangażowaniu obu państw świadczyć mogą choćby niedawne wizyty najwyższego szczebla. W listopadzie 2013 do Indii przybył japoński cesarz Akihito wraz z małżonką, czyniąc pierwszą tego typu wizytę odkąd przeszło 2600 lat temu powstało cesarstwo Japonii. W styczniu 2014 japoński premier Shinzo Abe był specjalnym gościem na uroczystościach z okazji indyjskiego Dnia Republiki, zaś zaledwie pół roku później z pierwszą wizytą zagraniczną do Japonii udał się nowy indyjski premier, Narendra Modi. W rezultacie dwustronne relacje podniesione zostały do poziomu "Specjalnego Strategicznego i Globalnego Partnerstwa", podpisano porozumienie obronne na rzecz regionalnej stabilności oraz zapewniono warty 35 miliardów dolarów pakiet japońskich inwestycji w indyjską gospodarkę.\nJaponia stała się jedynym państwem, relacje z którym Indie niemal bez zakłóceń rozwijały w ciągu ostatnich 20 lat. Szczególne znaczenie dla dalszego ich zacieśniania mają również personalia obecnych premierów Indii i Japonii. Narendra Modi od dawna znany jest jako osoba pozostająca w świetnych kontaktach biznesowych z Japończykami, zaś Shinzo Abe nazywany bywa wręcz "indiofilem" ze względu na swoje osobiste zaangażowanie w relacje z Delhi. Objęcie przez obu sterów władzy okrzyknięte zostało w światowych mediach jako "game changer", czyli wydarzenie, które może zmienić układ sił w Azji Wschodniej.\nNarendra Modi i Shinzo Abe ponoć świetnie się dogadująUtcursch\nSojusz w cieniu Chin\nNie jest tajemnicą, że istnieje duży gospodarczy potencjał współpracy Indii i Japonii, który oba państwa starają się wykorzystać. Niedofinansowana i dostająca zadyszki gospodarka Indii potrzebuje zagranicznych inwestorów i technologii, zaś pogrążona w stagnacji i z wielkim trudem rozkręcana gospodarka Japonii potrzebuje nowych rynków zbytu. Jednak kwestie gospodarcze stały się fundamentem, na którym próbuje się zbudować również współpracę polityczną i wojskową. Oba państwa skłania do tego postawa Chin, które wielkim nakładem sił i środków modernizują swoją armię, podczas gdy nierozwiązane pozostają liczne spory terytorialne.\nPrzebieg lądowej granicy indyjsko-chińskiej pozostaje sporny na niemal całej jej długości, ogniskując się zwłaszcza w zajętym przez Chiny regionie Aksai Chin oraz zajętym przez Indie stanie Arunachal Pradesh. Spór Japonii z Chinami dotyczy z kolei przynależności kontrolowanych przez nią wysp Senkaku na morzu Wschodniochińskim, znanych w Chinach pod nazwą Diaoyu. Gospodarki zarówno Delhi jak i Tokio uzależnione są również od bezpieczeństwa morskich szlaków handlowych, dla których widzą zagrożenie w coraz silniejszej chińskiej flocie.\nPoczucie zagrożenia ze strony Chin skłania więc oba państwa do połączenia sił i wspólnej troski o swoje bezpieczeństwo. Gdy pod koniec 2013 roku Chiny doprowadziły do wzrostu napięcia w relacjach z Japonią (i wieloma innymi państwami regionu), ogłaszając swoją strefę identyfikacji obrony powietrznej na całym Morzu Wschodniochińskim, Indie zdobyły się na gest solidarności i udzieliły Tokio poparcia. Gest miał tym większy wydźwięk, że w samym czasie zorganizowano drugie w historii ćwiczenia marynarek wojennych Indii i Japonii (JIMEX). Regularnie wraca również sprawa toczących się rozmów na temat wzajemnych zakupów uzbrojenia, m.in. dostarczenia indyjskiej armii japońskich samolotów-amfibii ShinMaywa US-2.\nW kontekście przeciwstawiania się rosnącej dominacji Chin w Azji Wschodniej zbliżenie Japonii i Indii może być również częścią szerszego antychińskiego sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi i Australią. Te cztery państwa podpisały w 2007 roku luźne porozumienie dotyczące współpracy w zakresie bezpieczeństwa. Na jego mocy organizowane są wspólne manewry marynarek wojskowych znane pod nazwą Malabar oraz prowadzony jest dialog na poziomie ministerialnym. Zainspirowana przez Amerykanów współpraca czterech demokratycznych państw, USA, Japonii, Indii i Australii, widziana jest często jako sojusz mający powstrzymywać ewentualne zagrożenie ze strony Chin oraz gwarantować bezpieczeństwo pozostałym państwom Azji Wschodniej.\nAle bliska współpraca polityczna i wojskowa, będąca mniej lub bardziej otwarcie wymierzona w powstrzymywanie Chin, stanowi również duże niebezpieczeństwo. Japonia posiada już sojusz wojskowy z USA i bardzo napięte relacje z Pekinem, w związku z czym proponowanie Indiom antychińskiego sojuszu wpisuje się w jej wieloletnią politykę. Jednak Indie utrzymują poprawne stosunki dwustronne z Chinami i nie mogą sobie pozwolić na poważne ich nadwerężenie.\nDla Indii najkorzystniejsze byłoby rozróżnienie kwestii gospodarczych, w których są chętne do pełnej współpracy z Japonią, oraz politycznych, w których zachowają dalece idącą wstrzemięźliwość w obawie przed popsuciem relacji z Chinami. Przykład takiej polityki dały z resztą niedawno same Stany Zjednoczone, porozumiewając się z Chinami w sprawach gospodarczych i ochrony środowiska, pomimo utrzymujących się problemów politycznych.\nPodejście to wydaje się być coraz wyraźniejsze także w przypadku polityki indyjskiej, gdy mimo postępów w relacjach z Japonią na polu gospodarczym, zabrakło porozumienia w wielu innych kwestiach, takich jak nawiązanie współpracy w zakresie cywilnej energetyki jądrowej. Negocjacje w tej sprawie przedłużają się i wielu zaczyna wątpić czy na przeszkodzie w osiągnięciu porozumienia stoją kwestie techniczne, czy raczej brak politycznej woli ze strony Indii. Jeszcze wyraźniej było to widoczne w przypadku zaproponowanej przez Tokio formuły 2+2, czyli regularnych spotkań szefów dyplomacji i obronności obu państw, którą Delhi otwarcie odrzuciło.\nW powstrzymywaniu się Indii przed zbyt dalece idącą współpracą polityczno-wojskową z Japonią pomagają z resztą same Chiny. Pierwszy telefon, który po swoim zaprzysiężeniu na stanowisku premiera otrzymał Narendra Modi, był właśnie z Pekinu, w którym szef chińskiego rządu obiecywał dalece idące rozszerzenie współpracy gospodarczej. We wrześniu ubiegłego roku do Indii przybył z wizytą również prezydent Xi Jinping, który jednocześnie kusił podpisywanymi porozumieniami gospodarczymi oraz przestrzegał przed przyjmowaniem antychińskiego kursu – nieprzypadkowo w trakcie jego wizyty doszło do incydentów na spornym odcinku granicy. Już obecnie Chiny są jednym z najważniejszych partnerów handlowych Indii, a wymiana handlowa z nimi jest niemal czterokrotnie większa niż z Japonią.\nWłaśnie dlatego sojusz Indii z Japonią jest mało prawdopodobny, a perspektywy dalszej współpracy ograniczone przede wszystkim do niekontrowersyjnych kwestii gospodarczych. Tokio, które całkiem poważnie chciałoby stworzyć wymierzony w Chiny pakt demokratycznych państw w Azji Wschodniej, nie byłoby w stanie zrekompensować Hindusom strat wynikających z pogorszenia ich relacji z Chinami. Dla Indii perspektywa sojuszu z Japonią nie wydaje się więc tak kusząca, a stanowi raczej próbę wzmocnienia swojej pozycji w relacjach dwustronnych z Chinami. Zwłaszcza, że Narendra Modi doszedł do władzy obiecując rodakom skupienie się na naprawie gospodarki, czemu nie będzie służyć prowokowanie jakichkolwiek kryzysów międzynarodowych.\nAutor: Maciej Michałek/mtom / Źródło: tvn24.pl\nŹródło zdjęcia głównego: Luo Shaoyang\nPo co Chinom Malediwy? Państwo Środka buduje „morski jedwabny szlak”\nPotężne okręty i sztuczne wyspy. Chińska "Wielka Szachownica"


„Rzucacie te talerze jak Balmaina do H&Mu” – zobacz bezbłędną parodię Magdy Gessler! - Ciekawostki - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range sobota, 14 listopada 2015 (10:00)\nAktorka Ada Fijał na swoim kanale na YouTube regularnie zamieszcza parodie znanych, wyrazistych postaci. Tym razem w cyklu „Do It Yourself” na tapetę wzięła Magdę Gessler. Jej parodia jest bezbłędna!\nW parodii w „niezbędniku Magdy Gessler” pojawiły się butelka wina, reklamowane przez restauratorkę przyprawy i lek na dolegliwości trawienne oraz oczywiście burza blond loków. Nie zabrakło także nawiązania do premiery linii Balmain w H&M. Zobaczcie, jak Ada Fijał sparodiowała Magdę Gessler i jej „Kuchenne rewolucje”.\nW poprzednich odcinkach serii „Do It Yourself” aktorka parodiowała również m. in. naczelną amerykańskiego „Vogue’a”, Annę Wintour, szafiarkę Jessicę Mercedes czy kandydatkę na urząd prezydenta, Magdalenę Ogórek.\nlabel Ada Fijał Magda Gessler parodia Balmain H&M YouTube Anna Wintour Vogue Jessica Mercedes Magdalena Ogórek Do It Yourself\nOceń: thumb_up 17 3 thumb_down\nOgólna ocena „Rzucacie te talerze jak Balmaina do H&Mu” – zobacz bezbłędną parodię Magdy Gessler! to: 85%/100%, uzyskana z: 20 głosów.\nMagda Gessler namawia swoich fanów do pozostania w domach. "To nie są żarty"\nMagda Gessler świętuje wyjątkową rocznicę, tańcząc w "Dzień Dobry TVN". Musicie to zobaczyć!


Tablet Teclast X90HD z Windows i matrycą 8.9 cala 2560 × 1600 pikseli! – Edward Weinert\n2014-11-03 / 21 komentarzy\nTablet Teclast X90HD wyposażony w procesor Intel Atom Bay Trail-T i system Windows otrzymał matrycę IPS o przekątnej 8.9 cala i wysokiej rozdzielczości 2560 x 1600 pikseli.\nWreszcie doczekaliśmy się budżetowego tabletu z Windows i matrycą o proporcjach 16:10 z bardzo dużą rozdzielczością. Na przekątnej 8.9 cali otrzymujemy więc gęstość aż 339 PPI (punktów na cal). Teclast kilka miesięcy wcześniej wypuścił tablet Teclast P90HD z taką sama matrycą, ale oparty na procesorze ARM RK3288 (4 x Cortex-A17). Tym razem mamy procesor Intel Atom Bay Trail-T.\nW urządzeniu mamy do dyspozycji 2 GB pamięci operacyjnej RAM DDR3L i 32 GB pamięci eMMC. Tablet oprócz WiFi ma Bluetooth i wyjście HDMI. W atrakcyjnej obudowie o grubości zaledwie 7.4 mm umieszczono baterię o pojemności 6500 mAh, co ma pozwolić nawet na 8 godzin pracy.\nTablet Teclast X90HD ma aparat główny amerykańskiej firmy OV o rozdzielczości 5.0 MP i dwa głośniki stereo. Jeśli grafika reklamowa nie kłamie, to można się spodziewać dedykowanego etui z klawiaturą i rysika. Na razie nie znana jest jeszcze cena. Również ten tablet trafi na moją listę pożądanych urządzeń.\nTablet Hampoo MemoPad H70 z matrycą IPS HD 7 cali i wbudowanym 2G/3G alternatywą dla Asus MeMO Pad HD 7


Językowe wersje serwisów | Online Marketing (w Europie)\nwypuszczanie produktu na rynek Albański\nKolejnym bardzo istotnym krokiem podejmowanym w marketingowym działaniu jest umieszczanie serwisu w kliku wersjach językowych. Warto zastanowić się nad możliwością wprowadzenia własnej witryny w innej wersji językowej.\nOkazuje się, że wielu zagranicznych klientów interesuje się naszymi branżami i to nie tylko w przygranicznych miejscowościach. Przetłumaczenie całej strony wcale nie jest takie trudne, można użyć własnych umiejętności lub skorzystać z tłumacza.\nNikt nie zabroni nam umiesić nawet kilku wersji, jednak należałoby się zastanowić, czy na pewno warto. Jeżeli bez problemu jesteśmy w stanie porozumieć się w języku angielskim nie ma obaw ku temu, aby zamieścić anglojęzyczną podstronę.\nJednak w takim wypadku wdrażanie również niemieckiego, czy rosyjskiego tłumaczenia mija się z celem, bo nie będziemy w stanie porozumieć się w danym języku z klientem. Dlatego warto pozostać przy tym, w którym znamy chociaż podstawy, aby uniknąć rozczarowań.\nNiemniej jednak taka metoda przyciąga wielu klientów, którzy szukają w danym mieście miejsca, w którym zostaną po prostu zrozumiani.


Oferujemy do sprzedaży cztery wygodne apartamenty w kameralnym budynku posiadającym dwa piętra mieszkalne, garaże, własną ogrodzoną działkę oraz miejsca parkingowe. Do każdego apartamentu przynależy przestronny garaż oraz komórka lokatorska. Garaże oraz komórki zlokalizowano na poziomie parteru budynku. Nowoczesna architektura i wyjątkowy projekt łączą w sobie piękno i estetykę z wysokim komfortem mieszkania.\nNiezwykłym atutem prezentowanego budynku mieszkalnego jak i jego otoczenia jest nie tylko estetyczny i funkcjonalny projekt, a nade wszystko lokalizacja (około 800 m do centrum handlowego Jaworzna, 15 min pieszo do rynku miasta, 1,5 min pieszo do przystanku komunikacji miejskiej , w pobliżu przedszkola, szkoły, przychodnia zdrowia, apteki, ścieżki rowerowe).\nMieszkania wyposażone są w bardzo ekonomiczne centralne ogrzewanie miejskie. Układ i ustawienie pomieszczeń w poszczególnych mieszkań względem stron świata zapewni najwyższy standard użytkowania.\nInwestycja powstaje w urokliwej lokalizacji w otoczeniu zieleni, tuż przy nowym, wybudowanym osiedlu Chopina.\nMieszkania posiadają certyfikat energetyczny wraz z symulacją kosztów utrzymania na bardzo niskim poziomie.\nPrzed budynkiem wykonano wygodny podjazd do garaży oraz dojście do klatki schodowej. Na terenie nieruchomości urządzono zieleń, która dodaje kameralności. Projekty mieszkań powstały z myślą o funkcjonalności dopasowanej dla każdego. Począwszy od pojedynczej osoby jak również dla całej rodziny. Układ ścian w mieszkaniach pozwala na aranżację dopasowaną do własnych potrzeb.\nRzut 1 i 2 piętra apertamentu


Filmowe premiery września 2020 w CANAL+\nWe wrześniu na widzów CANAL+ czeka potężna dawka filmowych witamin. Pośród premier znajdują się bowiem głośna „Sala samobójców. Hejter” Jana Komasy, oscarowy „Jojo Rabbit” Taiki Waititiego czy „Obywatel Jones” Agnieszki Holland. A dla fanów hollywoodzkiego kina najwyższej próby – kapitalny „Le Mans ‘66” oraz wystrzałowy „John Wick 3” z nieśmiertelnym Keanu Reevesem.\nJojo Rabbit – od 1 września\nJeśli jesteście fanami dość oryginalnej wyobraźni i specyficznego poczucia humoru Taiki Waititego, to „Jojo Rabbit” z pewnością was usatysfakcjonuje. To spojrzenie na II wojnę światową zarówno z delikatnym przymrużeniem oka jak i niemałym sercem. Bohaterem filmu jest młody adept Hilterjugend, któremu w życiu pomaga niewidzialny przyjaciel… Adolf Hitler.\nTajni i fajni – od 6 września\nKino akcji w wersji dla najmłodszych, choć i starszy widz znajdzie tu coś dla siebie. „Tajni i fajni” to wybuchowa animacja rozgrywająca się w świecie tajnych agentów i szpiegów oraz niebezpiecznych misji, od których zależą losy świata. A w ich centrum znajdują się Lance i Walter. Jeden jest jednym z najlepszych agentów, a drugi wybitnym naukowcem. Choć wiele ich dzieli, będą musieli nauczyć się razem współpracować.\nSala samobójców. Hejter – od 12 września\nKolejny już głośny film Jana Komasy, który powoli wyrasta na jednego z najważniejszych polskich twórców filmowych XXI wieku. „Hejter” to historia Tomka (Maciej Musiałowski), który, po serii życiowych kompromitacji, trafia do agencji reklamowej, w której otrzymuje dostęp do najnowszej technologii pozwalającej mu wykorzystywać zawarte w social media informacje do inwigilacji i manipulacji.\nLe Mans ’66 – od 13 września\nPan T. - od 15 września\nPaweł Wilczak jako tytułowy Pan T., któremu przyjdzie zmierzyć się z absurdami życia w powojennej Polsce. W tle romans z piękną uczennicą, potyczki z Urzędem Bezpieczeństwa oraz… podejrzenie o próbę wysadzenia Pałacu Kultury i Nauki.\nObywatel Jones – od 19 września\nJohn Wick 3 – od 20 września\nAż trudno uwierzyć, że to już trzecia część przygód Johna Wicka, zabójcy na zlecenie, który nie jest w stanie pójść na spokojną emeryturę. Tym razem do pełnego akcji kociołka dołożona została nowa postać, Sofia grana przez Halle Berry, która stanowi świetny dodatek do uniwersum Wicka. A poza tym, na fanów serii czekają znane im już przepięknie wyreżyserowane i zainscenizowane sekwencje walk i gun-fu, bo „John Wick 3”, podobnie jak poprzednie odsłony, to prawdziwa uczta dla oczu.\nSupernova – od 24 września\nJeden z ciekawszych debiutów polskiego kina ostatnich lat. „Supernova” to wciskająca w fotel historia zdarzenia, które odciśnie swoje piętno na wielu ludziach. A wszystko to będzie mieć miejsce na jednej z wiejskich dróg. I jak to często bywa, tragedia wydarzy się nagle, nieoczekiwanie, niczym tornado, bądź wybuch Supernovej zmiecie wszystko co stare i da początek nowemu. Dodatkowym plusem filmu jest jego względnie nieznana i mało opatrzona obsada, która spisuje się znakomicie i bardzo wiarygodnie.\nIkar. Legenda Mietka Kosza – od 26 września\nObok „Bożego Ciała” najlepszy polski film 2019 roku. Genialny Dawid Ogrodnik wciela się w tytułowego polskiego jazzmana, Mieczysława Kosza, który pomimo utraty wzroku zostawił po sobie niezwykłą muzykę. W filmie przyjdzie nam obserwować jego burzliwe i konieć końców smutne losy, gdyż „Ikar” to w dużej mierze opowieść o muzyce, miłości i samotności oraz tym jak te trzy elementy współgrają ze sobą.