Czy podczas zwrotu podatku z Niemczech mogę rozliczyć się z współmałżonkiem? - Transfero.eu\nZwrot podatku z Niemiec dla współmałżonków różni się od znanych nam procesów w Polsce. Poznaj szczegóły wspólnego rozliczania się z zarobków w Niemczech.\nRozliczanie podatku z Niemiec wygląda inaczej niż w Polsce. Wiąże się to z innymi zasadami, jakie panują na terenie Niemiec. Nie wszystkie osoby pracujące w Niemczech decydują się na rozliczanie podatku. Jest to błąd nie tylko ze strony prawnej. Obowiązek rozliczania się z podatku dochodowego – czyli Pflichtveranlagung określa niemieckie prawo. Trzeba pamiętać, że około 90% deklaracji podatkowych wiąże się uzyskaniem wysokiego zwrotu podatku.\nJak sprawa rozliczania się w Niemczech wygląda w przypadku małżeństw?\nRozliczenie podatku dochodowego w Niemczech – kiedy?\nW momencie, gdy Polska przystąpiła do Unii Europejskiej, obywatele Rzeczpospolitej Polski mają prawo do rozliczania się z podatku dochodowego razem z małżonkiem. Warto sprawdzić, czy możesz rozliczać się wspólnie z żoną/ mężem. Zmiana ta przynosi wiele korzyści. Dzięki tej możliwości, Polacy mogą zyskać o wiele większą kwotę zwrotu podatku. Warto wspomnieć o tym, że można się rozliczać wspólnie, nawet jeśli jeden współmałżonek pracuje i mieszka w Polsce. W takim przypadku nie ma znaczenia to, czy obie osoby rozliczają się w Polsce. Trzeba jednak mieć na uwadze kilka aspektów.\nWspólne rozliczenie podatku dochodowego nie jest możliwe, gdy małżonkowie podpisali rozdzielność majątkową, czyli tzw. Intercyzę. Dodatkowo, wspólne zarobki nie mogą przekraczać 9 000 Euro w przypadku, jeśli tylko jedna osoba\npracowała w Niemczech. Osoby będące małżeństwem mogą uzyskać wyższą kwotę zwrotu podatku z Niemiec ze względu na to, iż kwota wolna od podatku jest wyższa dla małżeństw.\nZwrot podatku z Niemiec – istotne informacje\nGłówny dokument, jaki należy dostarczyć do urzędu skarbowego lub do pośrednika, to Lohnsteuerbescheinigung. Pracownik otrzymuje go od pracodawcy wraz z zakończeniem się roku podatkowego. W Niemczech taki okres trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.\nJeśli pracowałeś w Niemczech w minionym roku, możesz ubiega się o zwrot podatku z Niemiec. Polacy, którzy są zatrudnieni u naszego zachodniego sąsiada, odprowadzają podatek który może wynosić nawet 42,5% wynagrodzenia. Średnia wysokość zwrotu podatku z Niemiec może wynosić nawet 1950 Euro. Wiele jest małżeństw, które decydują się na wspólne rozliczenie podatku z Niemiec. Małżeństwa i pary, które rozliczają się wspólnie, mogą liczyć na niższe stawki podatkowe niż osoby rozliczające się indywidualnie. Pośrednicy i firmy, które oferują rozliczenie podatku z Niemiec, mogą dla nas odzyskać większą część kwoty podatku lub nawet jego całość.\nNiektórzy pracownicy nie informują szefostwa o tym, że są w związku małżeńskim. Wówczas, pod koniec roku naliczana im zostaje niewłaściwa wysokość podatku. Warto na samym początku współpracy powiadomić szefostwo o byciu w związku, ze względu na wysoką kwotę podatku, jaki można uzyskać.\nJeśli pochodzisz z kraju nienależącego do Unii Europejskiej, ale pracowałeś w Niemczech w ubiegłym roku, również możesz ubiegać się o zwrot podatku.\nZwrot podatku z Niemiec pomoże ci uzyskać firma Tax Pol. Warto powierzyć deklarację podatkową pośrednikom, którzy znają się na zasadach i prawie, jakie obowiązuje w Niemczech.


Lady in Black: ESSENCE - Soft & Natural Make-up Long-lasting\nOpakowanie to miękka, plastikowa tubka zakręcana na tradycyjną zakrętkę. Posiada smukły dzióbek, który sprawia, że podczas wydobywania produktu wyciskamy go dokładnie tyle ile chcemy a nie wylewamy zbyt dużej jego ilości. Spory, stabilny korek pozwala na postawienie tubki "na głowie".\nKonsystencja kosmetyku jest płynna ale nie wodnista. Aplikacja nie nastręcza problemów pod warunkiem, że nakładam cieniutką warstwę podkładu.\nJestem bardzo zaskoczona zapachem podkładu Essence. W pierwszej chwili przypomina mi on tradycyjny aromat podkładów wymieszany z zapachem farby lateksowej do malowania ścian. Jest to zapach dość mocny, długo utrzymujący się na skórze. Mogę śmiało stwierdzić, że męczyła mnie ta woń. Najciekawsze jest to, że z czasem zapach ewoluuje i po kilkunatu minutach kosmetyk pachnie szpitalnymi preparatami do dezynfekcji.\nKolor, który miałam okazję testować to 02 Sand Beige. To kolor zdecydowanie nie dla bladolicych. Jest lekko opalony, ze sporą ilością różowych tonów. Jako, że latem mam skórę trochę opaloną dlatego mogę sobie pozwolić na ciut ciemniejsze podkłady w tej chwili. Zimą nigdy nie zaryzykowałabym nałożenia tego preparatu na twarz.\n"Podkład zapewnia doskonałą, gładką cerę, która dzięki niemu wygląda cudownie naturalnie. jego jedwabista formuła rozprowadza się równomiernie, maskując niedoskonałości i zaczerwienienia. przyjemne uczucie na skórze i fantastyczna świeża cera! testowany dermatologicznie."\nAplikacja podkładu Essence jest łatwa. Kosmetyk rozprowadza się gładko i równomiernie (o ile nie przesadzimy z ilością). Jeśli nabierze się go zbyt dużo - potrafi robić smugi. W pierwszej chwili daje na skórze wrażenie miękkiej, zadbanej cery. Skóra jest przyjemna w dotyku, nie wyczuwam żadnej lepkiej czy tłustej warstwy. Jedyne co mi przeszkadza to bardzo chemiczny i trwały zapach. Momentami aż boli głowa od tego smrodku.\nPodkład maskuje jedynie bardzo drobne niedoskonałości. Średnie i te większe natomiast..uwydatnia. Wszelkie ropne zmiany czy strupki po prostu mocniej widać - wydają się bardziej zaognione. Zauważyłam różwnież, że kosmetyk podkreślił mi lekko suche skórki na nosie, o których istnieniu nawet nie wiedziałam. Na nic zdało się dokładanie jeszcze jednej warstewki preparatu. Osiągnełam efekt nawet gorszy niż przy jednej warstwie.\nKolor podkładu do jasnych nie należy - to fakt. Tuż po aplikacji jednak wygląda całkiem dobrze. Niestety kosmetyk szybko ciemnieje i to nie o jeden ale o 2 a nawet o trzy tony. Przybiera sztuczny marchewkowy odcień, który daje na twarzy bardzo nienaturalny efekt. wyglądałam jak wysmarowana samoopalaczem gwiazda z dyskoteki w remizie. Coś okropnego.\nMam również zastrzeżenia do trwałości kosmetyku. W ciągu dnia niestety schodzi plamami, jeśli dotyka się twarzy. O wytarciu nosa nie ma mowy bo od razu widać jaśniejszą plamę na skórze.\nŻeby tego było mało to dodam, że podkład Essence przyspiesza przetłuszczanie się cey. Przy mojej mieszanej skórze blask pojawia się szybko bo już po ok. 2 odzinach od aplikacji produktu. I nie jest to blask zdrowy. To po prostu tłuste placki na twary, które wygladają tak, jakbym umoczyła buzię w oleju. Poprawki wykonywane w ciągu dnia na niewiele się zdają. Zrobiłam też eksperyment i nie poprawiałam makijażu przez cały dzień. Efekt był okropny - buzia niezdrowo tłusta, makijaż rozwarstwiony i początki ropnego gula na brodzie.\nPodkład nie wywołał u mnie żadnej alergii czy podrażnienia. Spowowodwał natomiast wysyp podskórnej kaszki na brodzie i 2 większe zmiany. Podejrzewam, że gdybym stosowała go przez dłuższy czas dostałabym wyprysków na całej twarzy.\nCo do wydajności to nie jestem w staie określić , na ile wystarczyłoby mi tego podkładu bo kosmetyk znalazł się w koszu na śmieci. Podejrzewam że na całkiem długo, bo nakładać go trzeba oszczędnie.\nPodkład Essence Soft & Natural to bubel. Niestety nie ma w nim nic naturalnego a i obiecywanej przez producenta cudowności też ciężko się w nim dopatrzeć. Kosmetyk zakończył swój żywot na śmietnisku. Może tam spisze się lepiej niż na mojej twarzy.\nAutor: Eva Pe o 9/11/2015\nKinga Bylina 11 września 2015 13:00\nMadzia Guła 11 września 2015 13:04\nOjej opis straszny! Na pewno będę się trzymać od niego z daleka. Wszystko co najgorsze: świecenie, ciemnieje, uwydatnia wypryski i podkreśla suche skórki. Ja podziękuję :/\nEva Pe 11 września 2015 21:20\nNiewykluczone, żena innym rodzaju cery i na ciemniejszej skórze będzie wyglądał dobrze.\nNie do końca kosmetycznie ! 11 września 2015 13:08\nNo to faktycznie bubel.\nNely 11 września 2015 13:20\nWidać że z niego żaden soft ani natural ;) Będę się trzymać od niego z daleka ;)\nNaturalne metody 11 września 2015 15:58\nNie używałam,dobrze wiedzieć coś o nim ,żeby się wstrzymać przed zakupem;)\nMejd in Poland 11 września 2015 18:03\nBardzo sugestywny opis, zdecydowanie będę go omijać szerokim łukiem....\nOpisałam tylko swoje odczucia :-)\nEwelina K 11 września 2015 18:45\nNie znam bo rzadko używam fluidów, a skoro bubel to tym bardziej\nOnAlwaysTogether (Rzetelne Recenzje) 11 września 2015 19:09\nUpitaKubisiemx3 11 września 2015 20:25\nBardzo słabo wypadł.\nMarzena T 11 września 2015 20:30\nNie wyobrażam sobie zapachu tego kosmetyku i wolę go nie wąchać\nEva Pe 11 września 2015 21:21\nDawno nie wąchalam tak śmierdzącego podkładu.\nZakręcona ZuZula 11 września 2015 20:37\nLucy nails 11 września 2015 21:18\nJa często kupuję nieudane podklady,ale zazwyczaj kolor się nie sprawdza,takiego pechowego jak ten tutaj jeszcze nie mialam\nkobietka 11 września 2015 21:31\nMasakra jakaś, spodziewałam się, że to bubel ale nie sądziłam, że aż taki\nEva Pe 12 września 2015 13:12\nsisi 11 września 2015 21:58\nMmmm... szpitalne detergenty i eksplozja pryszczy:). Bajka:) Uwielbiam, gdy jesteś krytyczna:) Zawsze się cudnie uśmieję:))))))\nEva Pe 12 września 2015 13:13\nStu stron 11 września 2015 22:12\nJak najdalej, a sio!\nZareklamowana Paula 12 września 2015 08:15\nOj nie! To nie dla mnie! ;)\nOkiem Justyny 12 września 2015 11:02\nBrzmi masakrycznie... Ale w sumie nie spodziewałabym się po nim jakiegoś "wow", choć pierwsze wrażenie często złudne jest :).\nJa sodziewałam się czegoś lepszego.\nMango Mania 12 września 2015 11:53\nOpisany zapach mnie przeraża!\nEva Pe 12 września 2015 13:14\nChyba nikt nie lui zapachu szpitala.\nKaprysek 12 września 2015 13:35\nOferta firmy mi się podoba, ale niestety u mnie się one nie sprawdzają ;/ tak więc szafę essence przeglądam, ale nic nie kupuję ;/\nEva Pe 12 września 2015 22:10\nNiektóre rzeczy nie są złe. Ale Essence jest chyba jedną z tych firm, które nie trzymają poziomu.\nMstrzal 12 września 2015 19:21\nMaria N. 12 września 2015 20:41\nZłota Orchidea 12 września 2015 22:26\nO jezu aż tak istraszny jest. Będą go omijała szerokim łukiem ;)\nZłota Orchidea 12 września 2015 22:27\nDodaję do obserwowoanych.\nSonia 12 września 2015 23:15\nZapaszek to ma ciekawy :/\nsandraxblog 13 września 2015 10:51\nbędę się trzymać z daleka :)\nJadwiga K. 13 września 2015 12:46\nKolorówka z Essence nie uwzględnia tak bladych osób jak ja i widać na szczęście :)\nEva Pe 14 września 2015 08:40\nWiele firm produkujących kosmetyki kolorowe nie uwzględnia bardzo jasnych cer.\nMoskwa 13 września 2015 16:32\nIris 13 września 2015 18:18\nNie będę go więc nawet próbować. Najgorzej, że tak bardzo zmienia kolor. Jak tu dobrać odpowiedni?\nEva Pe 14 września 2015 08:41\nTo nie pierwszy podkła, który u mnie ciemniał. Nakładasz na twarz. Niby może być, ale po godzinie już masz na twarzy marchew.\nMineralna Kasia 13 września 2015 21:32\nnie kupuje juz fluidów:)\nSylwia testuje i radzi 13 września 2015 22:48\nOgólnie firmę lubię ale podkładów, pudrów nie kupuję.\nKosmetykoFanki 14 września 2015 07:50\nMówię mu stanowcze nie ! :)\nAnna Sz 19 września 2015 21:30\nJa lubię kredki do oczu z tej firmy, wykręcane. Nie są drogie a świetnie malują i dobrze się trzymają. Podkładów raczej nie miałam. ;-)


Korale jaspis oraz szkło weneckie na woskowanym sznurku brąz\n> Korale jaspis oraz szkło weneckie na woskowanym sznurku brąz\nKorale jaspis oraz szkło weneckie na woskowanym sznurku brąz\nNr produktu: jaspis-04 (jaspis-02)\nKorale z jaspisem i szkłem weneckim na woskowanym sznurku - w kolorze brąz\nKamienie: jaspis, szkło weneckie\nWielkość: dł. całkowita 46 cm\nDuże kule pomiędzy jaspisem to ciekawe gładkie kule - szkła weneckiego z ciekawą niejednorodną barwą w różnych odcieniach brązu.\nRejon z którego pochodzi jaspis to USA, Meksyk, Syberia, Indie i Chiny.\nJaspis noszony bezpośrednio na ciele wpływa uspokajająco, dodaje pewności siebie - jest nazywany kamieniem antystresowym - więc gorąco polecam.\nJaspisy są bardzo mocnymi talizmanami.


Udrożnienie rur - Hydraulik Wrocław\nZapchana rura, na pewno nie jest czymś, z czym spotykamy się na co dzień. Dlatego brakuje nam doświadczenia, a nawet często samego pomysłu, jak poradzić sobie z tym problemem. Okazuje się jednak, że odrobina wprawy, a także korzystanie z odpowiedniego przyrządu możemy usunąć nieprzyjemną usterkę.\nUżywanie odpowiedniego przyrządu\nDo udrażniania rur, możemy wykorzystać specjalną żmijkę. Końcówka spirali powinna znajdować się w rurze, którą chcemy udrożnić. Pozostaje nam jedynie sprawne kręcenie rączką, by dostać się do przeszkody. Nie zawsze jednak jesteśmy w stanie tego dokonać, ponieważ żmijka może okazać się zbyt krótka, lub nie poradzimy sobie bez większego doświadczenia.\nWynajęcie doświadczonego hydraulika\nGdy mimo prób posługiwania się żmijką hydrauliczną, zator nie został usunięty, wtedy jednak zaleca się skorzystanie z pomocy doświadczonego fachowca. Na udrażnianie rur takich specjalistom pójdzie znacznie szybciej oraz o wiele precyzyjniej. Tym bardziej, że hydraulicy dysponują profesjonalnym sprzętem.


Mleczarnia inwestuje w ser i zwiększa zatrudnienie | Gazeta Współczesna\nMleczarnia inwestuje w ser i zwiększa zatrudnienie\n(koci) 1 października 2011, 22:15\nKolejna inwestycja Mlekovity\nDzięki otwarciu w Wysokiem Mazowieckiem nowej linii produkcyjnej pracę znalazło 20 osób. Jest to już ósma tego typu inwestycja, w otwartej niespełna rok temu (największej na świecie) fabryce konfekcjonowania (czyli krojenia, porcjowania i pakowania) sera.\nLinia do wiórkowania i kostkowania sera kosztowała Mlekovitę ponad 4 miliony złotych. W sumie, po uwzględnieniu ostatniej inwestycji, na tę fabrykę wysokomazowiecka spółdzielnia wydała już około 54 mln zł. Pracę w niej znalazło już 200 osób.\nSpecjalistyczna linia służąca do konfekcjonowania sera w wiórki różnej wielkości oraz tzw. kostkę, wyposażona jest w wagę oraz część pakującą w torebki o gramaturach odpowiednich zarówno dla klientów detalicznych jak również większych odbiorców - głównie pizzerii.\nLinia posiada funkcję samodzielnego pakowania poszczególnych gatunków serów (cheddara, mozarelli, a także innych serów twardych dojrzewających typu holenderskiego i szwajcarskiego) oraz ich mieszania w ustalonych proporcjach i konfiguracjach.


Zalety tanich klocków\nOpublikowane w 22 października 2019 20 października 2019 przez Paweł Walczak\nZabawa to bez wątpienia coś, na co dziecko poświęci mnóstwo swojego czasu zwłaszcza w pierwszych latach życia, kiedy tylko uzyska pełną sprawność fizyczną, bo przecież niemowlęta nie mogą się bawić, chociażby ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się. W samej zabawie nie ma nic złego, natomiast opiekunowie powinni mieć praktycznie przez cały czas kontrolę nad tym, jak dokładnie bawią się ich dzieci, bo przecież zależy im na tym, aby jak najszybciej się rozwijały i poznawały świat. Warto je do tego zainspirować na przykład tanimi klockami. Można się bawić nimi na różne sposoby, ale to opiekun powinien tak naprawdę wszystko rozpocząć, bo wtedy dziecku będzie zdecydowanie łatwiej.\nSklep z tanimi klockami ma bogatą ofertę\nZabawki mogą być przez ludzi, a szczególnie dzieci różnie wykorzystywane, bo jak wiadomo, do zabawy używają nie tylko tego, co mają pod ręką, ale przede wszystkim swojej wyobraźni, bo to ona pozwala im na kreowanie rzeczywistości wokół siebie i w przypadku klocków bardzo dobrze to widać, bo przecież chyba każdy, kto się nimi bawił, domyśla się, że można z nich skonstruować dosłownie wszystko pod warunkiem, że zna się przynajmniej podstawowe zasady budownictwo, ale nie stanowi to najmniejszego problemu, bo podczas zabawy można się wszystkiego nauczyć. Tanie klocki ala lego są również bardzo popularne ze względu na cenę, bo takich klocków da się po prostu kupić znacznie więcej, a w związku z tym dziecko może jeszcze lepiej wykorzystać swoje pomysły dotyczące tego, co dokładnie da się z nich skonstruować. Te klocki bardzo dobrze do siebie pasują i są produkowane w różnych kolorach i dzięki temu dziecko jeszcze chętniej się bawi, bo jak wiadomo, żywe kolory przyciągają jego uwagę. W paczkach z takimi klockami znajdują się elementy o bardzo różnych rozmiarach, a także kształtach, bo dzięki temu zakres możliwości staje się jeszcze większy.\nChyba najlepsze jest jednak dla dzieci przede wszystkim to, że takie klocki można wykorzystywać wielokrotnie, bo przecież każdą konstrukcję da się rozebrać, a potem ponownie złożyć więc posprzątanie po zabawie zajmuje wyjątkowo mało czasu, a to ogromna zaleta również dla osób dorosłych, bo nikt przecież nie lubi długo sprzątać. Dzięki tanim klockom dziecko się nie nudzi i w związku z tym nie sprawia żadnych kłopotów wychowawczych, a na tym przecież zależy każdemu odpowiedzialnemu opiekunowi. Takie klocki to również doskonały sposób na skuteczne odciągnięcie dziecka od ekranu komputera i telewizora.\nPoprzedni wpisPoprzedni Producent łaźni parowej\nNastępny wpisNastępny Komfortowe materace w Bydgoszczy


SAMABE BALI – Nusa Dua : Egzotyczne wyprawy SAMABE BALI – Nusa Dua – Egzotyczne wyprawy\nSAMABE BALI – Nusa Dua\nKompleks ekskluzywnych 5* willi i eleganckich apartamentów położonych na południowym krańcu wyspy, w najbardziej luksusowej miejscowości Nusa Dua. Na terenie obiektu znajduje się klub fitness, wellness i SPA. Nieopodal znajduje się czysta i bardzo cicha plaża.\nWyjątkowe wnętrza Samabe Bali docenią nawet najbardziej wymagający goście. W każdym apartamencie znajduje się balkon z widokiem na ocean. Niektóre wille i apartamenty wyposażone są w prywatny basen. Każdy z apartamentów wyposażony jest w teleskop – dzięki czemu goście mogą podziwiać majestat rozgwieżdżonego nieba nad Oceanem Indyjskim.\nNa terenie obiektu znajdują się klimatyczne restauracje i bary, w których można skosztować specjałów kuchni balijskiej, azjatyckiej i śródziemnomorskiej. Goście mogą bez ograniczeń korzystać z bezpłatnej kawy, herbaty oraz minibaru. Nad komfortem gości przez całą dobę czuwa prywatny lokaj.\nHotel posiada specjalną ofertę dla nowożeńców: ślub w nadmorskiej kaplicy, wesele z widokiem na ocean i miesiąc miodowy z romantycznymi kolacjami w jaskini przy plaży.\nWakacje w Twoich marzeń, czyli podróż na...


Andrzej Nędza-Kubiniec Łukasz Szczurek Grzegorz Guzik Polska Anterselwa 2020 Marcin Szwajnos Mistrzostwa Świata\nAutor: Sebastian Krystek| Data dodania: 22 .02 .2020 godz. 19:03\nANDRZEJ NĘDZA-KUBINIEC (0+2 0+1, 13. czas zmiany):\n- Była to całkiem niezła zmiana w moim wykonaniu. Szkoda dwóch dobierań na stójce. Jedna mniej i wynik mógł być lepszy. I tak nie wyglądało to źle, bo na ostatnią rundę wyszedłem ósmy. Starałem się walczyć jak najmocniej. Straciłem kilka pozycji, ale myślę, że ostatecznie nie wyszło to aż tak źle.\nGRZEGORZ GUZIK (0+2 0+2, 22. czas zmiany):\n- Pierwsze okrążenie i strzelanie było nerwowe. Do tego doszły problemy z karabinem. Zaciął się nabój i musiałem doładowywać raz więcej. Szkoda, bo to kilka sekund, które liczą się do końcowego wyniku. Byłbym bardziej zadowolony, gdyby na każdym strzelaniu udało się uniknąć tego jednego doładowania.\nŁUKASZ SZCZUREK (0+1 0+1, 14. czas zmiany):\n- Skupiałem się na tym, żeby dobrze wykonać swoją robotę i uniknąć jakiejś wpadki. Jak na zimę jest tutaj bardzo ciepło. Na trasie podeszła trochę woda i narty gdzieniegdzie słabiej jechały. Gdy rozmawialiśmy o sztafecie przed startem to uznaliśmy, że w pełni zadowoleni bylibyśmy z dwunastego miejsca.\nMARCIN SZWAJNOS (0+2 0+0, 15. czas zmiany):\n- Jestem zadowolony ze strzelania. Na leżaku potrzebowałem dwóch dobieranych pocisków, ale w stójce byłem już bezbłędny. Bieg jak bieg, do najlepszych wciąż dużo brakuje. Dałem z siebie wszystko od początku do końca. Zaliczam ten start do udanych.


Kraków Reaktywacja - Opencaching Polska - Forum\nPost autor: ArekPro » piątek 17 lipca 2015, 11:06\nAkcja ma dotyczyć Krakowa a konkretnie zarchiwizowanych skrzynek, które pozostały bez reaktywacji. Proponuję aby z okazji 10 lecia naszego serwisu, które będziemy obchodzić 25 maja 2016 roku sprawić miłą niespodziankę keszerom w Krakowie. Niestety stan obecny (08-07-2015) nie jest najlepszy i z moich badań wynika, że 61% skrzynek w promieniu 5 km od rynku jest nieaktywnych*(tymczasowo niedostępnych lub zarchiwizowanych). Nawet w promieniu 20 km od rynku nadal 55% skrzynek jest nieaktywnych*.\n*Do tych statystyk wliczałem wszystkie kesze w tym promieniu, niezależnie od rodzaju\nZ resztą jeśli nie wierzycie cyferkom popatrzcie na mapę:\nKraków i okolica:http://screenshot.sh/oe1VPEr7oO8xa\nKażdy czarny "X" na tych mapach to zarchiwizowana skrzynka, a każdy czerwony "X" to tymczasowo niedostępna.\nKażdy chętny do wzięcia udziału w akcji wybiera sobie 1 lub więcej skrzynek, które są zarchiwizowane, nie mają już reaktywacji i w ich pobliżu nie ma jeszcze ciekawych keszy, dotyczą jakiegoś miejsca lub osoby oraz proponuje aby reaktywować tylko skrzynki tradycyjne, multicache i nietypowe, chyba że ktoś jeszcze chce to może być jakiś fajny quiz. Gdy już wybierze skrzynkę, wpisuje się pod tym wątkiem i... zakłada skrzynki do maja 2016, ponieważ wszystkie założone skrzynki mają być do wtedy aktywowane. I jeszcze jedna sprawa, miło by było gdyby w opisie było logo akcji widoczne na górze i link do tej strony na forum.\nTUTAJ jest spis 22 skrzynek zarchiwizowanych z centrum Krakowa:https://docs.google.com/spreadsheets/d/ ... sp=sharing\nDlaczego tak wcześnie ją ogłaszam?\nDlatego aby było dużo czasu na dyskusje i przygotowywanie keszy.\nJeśli chcesz podyskutować to pamiętaj, żeby nie odnosić się do moich statystyk, innych pomysłów, czy w ogóle do mojej osoby, tylko do tej konkretnej sprawy. Jeśli ci się nie podoba powiedz dlaczego i podaj argumenty, że ta akcja jest zła.\nOstatnio zmieniony sobota 18 lipca 2015, 11:47 przez ArekPro, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: łowca » piątek 17 lipca 2015, 12:59\nPost autor: ArekPro » piątek 17 lipca 2015, 14:22\nMożna, ale jak widać po Krakowie, prawie nie stosuje się tego.\nPost autor: Hern » sobota 18 lipca 2015, 11:30\nIdea piękna ... tylko .. hmm... Tak odległy termin spowoduje, że marnie to wyjdzie albo jeszcze gorzej. Czekać z założeniem kesza rok to absurd. Trzeba działać teraz i nie czekać. Po prostu iść w teren i zakładać dobre kesze. Najprostsze rozwiązania są najlepsze. Bez wyrafinowanych teorii i zasad bo te spowodują, że guzik z tego wyjdzie.\nA jak chcesz coś bardziej skomplikowanego to radzę wybrać się na SIO za tydzień. Tobie się to bardzo przyda, uwierz mi.\nPost autor: Sowa7 » sobota 18 lipca 2015, 11:58\nLepiej keszy nie reaktywowac niz reaktywowac na bylejakie fiolki. Keszy zarchiwizowanych nie odarchiwizujesz jak osoby te przestaly sie bawic.\nTakze zapraszam na SIO, warto\nPost autor: ArekPro » sobota 18 lipca 2015, 12:11\nHern pisze: A jak chcesz coś bardziej skomplikowanego to radzę wybrać się na SIO za tydzień. Tobie się to bardzo przyda, uwierz mi.\nSowa7 pisze: Lepiej keszy nie reaktywowac niz reaktywowac na bylejakie fiolki. Keszy zarchiwizowanych nie odarchiwizujesz jak osoby te przestaly sie bawic.\nWiadomo, że nie reaktywuje się byle jak, tylko porządnie. A w sprawie SIO są 2 sprawy:\nTo jest na Śląsku a ja jestem w Małopolsce - ale to nie jest największy problem\nJestem nastolatkiem, a rodzice raczej się nie zgodzą na taki wyjazd\nPost autor: Lza » poniedziałek 20 lipca 2015, 11:04\nW Krakowie jest 2 może 3 aktywnych openkeszerów i to chyba żaden nie jest zagorzałym fanem opencaching.pl. Do tego mieszka tu jedna geopizda z geocaching.com, która co weekend wyrusza na szlak by kraść lub niszczyć kesze z opencaching.pl.\nCoś nie widzę powodzenia twojej akcji, właśnie z braków personalnych.\nPost autor: Sowa7 » poniedziałek 20 lipca 2015, 11:21\nA mozna prosic o nick tej geopizdy z krakowa? Poniewaz pierwszy raz slysze zeby w krakowie ktos taki byl\nPost autor: sajmon » poniedziałek 20 lipca 2015, 11:36\nLza pisze: Do tego mieszka tu jedna geopizda z geocaching.com, która co weekend wyrusza na szlak by kraść lub niszczyć kesze z opencaching.pl.\nTo ten temat nie został już zakończony?\nMyślałem, że geo...da miał wytłumaczone że brzydko się bawi... Czy to coś nowego?\nPost autor: Lza » poniedziałek 20 lipca 2015, 12:11\nNic się nie zmieniło. w ten weekend grasował w okolicy Pilicy/Ryczowa/Złożeńca/Domaniewic. Dłubnie reguralnie czyści.\nOstatnio zmieniony poniedziałek 20 lipca 2015, 16:17 przez Lza, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Lza » poniedziałek 20 lipca 2015, 12:12\nSowa7 pisze: A mozna prosic o nick tej geopizdy z krakowa? Poniewaz pierwszy raz slysze zeby w krakowie ktos taki byl\nPost autor: Sowa7 » poniedziałek 20 lipca 2015, 14:40\nO nim to wiem, ale on z krakowa chyba nie jest\nPost autor: Lza » poniedziałek 20 lipca 2015, 16:16\nJest. był nawet kiedyś na evencie.\nPost autor: Rob » poniedziałek 20 lipca 2015, 17:17\nChyba jedynie lekarz mógłby pomóc. Już mnie chyba nic nie zdziwi na tym świecie.


Wielkanoc - Prawo do gotowania z pasją\nTaka prosta, a taaaka dobra. Biała kiełbasa zapiekana w cieście francuskim z chrzanem i konfiturą z czerwonej cebuli. Na pomysł przygotowania tej kiełbasy wpadłam robiąc konfiturę z cebuli na nadchodzące święta. Jakoś tak się złożyło, że trochę za dużo mi tej konfitury wyszło i nadprogramową ilość trzeba było wykorzystać.\nCiasto francuskie miałam w lodówce, cienkie surowe kiełbaski kupiłam dzień wcześniej. Chrzan też już czekał w lodówce. A jak wiadomo, biała kiełbasa smakuje dobrze i z chrzanem i z konfiturą z cebuli. Okazuje się, że jeszcze lepsza jest z tymi dwoma składnikami.\n7-8 cienkich surowych białych kiełbasek\nchrzan domowy z jabłkiem\nSurowe kiełbaski obsmażamy z każdej strony na suchej patelni. Odstawiamy do wystudzenia.\nCiasto francuskie rozwijamy. W równych odstępach układamy na nim podsmażone kiełbaski. Na każdą kiełbasę nakładamy warstwę chrzanu oraz 2-3 łyżki konfitury z cebuli.\nCiasto kroimy na prostokąty i każdy kawałek zawijamy wokół kiełbasek, dokładnie zlepiając ze sobą i zaokrąglając brzegi.\nUkładamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia (złączeniem do dołu). Nakłuwamy gęsto wykałaczką lub nacinamy lekko ostrym nożem. Pieczemy około 25-30 minut, tj. do chwili aż ciasto ładnie się zarumieni.\nKiełbaski zapiekane w cieście francuskim podajemy na ciepło lub zimno.\n09:11, bernadettap , Wielkanoc\nRobiąc mazurek różany od razu zagniotłam ciasto z podwójnej porcji i połowę wykorzystałam do przygotowania spodów do mini mazurków czekoladowych. W szafce miałam dżem z gorzkiej pomarańczy, który wydawał się idealny. Po szybkim udekorowaniu moich mazurków postanowiłam od razu je spróbować i okazało się, że ta gorzka pomarańcza smakuje jednak średnio. Po 2 godzinach okazało się jednak, że wszystkie smaki idealnie się ze sobą połączyły i mazurki zniknęły w mgnieniu oka.\nJeśli więc zdecydujecie się na tak wyrazisty dżem, odstawcie ciasto na chwilę, aby smaki dobrze się przegryzły.\n4-5 niedużych łyżek lodowatej wody\nulubiony dżem (najlepiej morelowy lub z gorzkiej pomarańczy)\npłatki czekoladowe, jajeczka, motylki cukrowe do dekoracji\nMąkę przesiewamy do miski. Dodajemy sól, cukier oraz pokrojone w drobną kostkę mocno schłodzone masło. Siekamy nożem lub siekaczem do kruchego ciasta. Wlewamy lodowatą wodę i szybko zagniatamy gładkie ciasto. Zawijamy w folię spożywczą. Chłodzimy w lodówce przez 60-90 minut.\nPo tym czasie wyciągamy ciasto na blat oprószony odrobiną mąki, chwilę ugniatamy, a następnie rozwałkowujemy na cienki prostokątny placek, z którego wycinamy koła o średnicy o 2 cm większej od średnicy foremek do tarteletek. Ciastem wylepiamy dno i boki foremek. Nakłuwamy widelcem i posypujemy fasolą lub grochem. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 10 minut. Usuwamy fasolę i dopiekamy jeszcze do zrumienienia. Odstawiamy do wystudzenia.\nŚmietanę wlewamy do miski, dodajemy połamaną czekoladę. Cały czas mieszając, podgrzewamy w kąpieli wodnej do całkowitego rozpuszczenia czekolady. Odstawiamy do przestudzenia.\nCiasto smarujemy cienką warstwą dżemu. Nakładamy krem czekoladowy, wyrównujemy powierzchnię.\nDekorujemy płatkami i jajeczkami czekoladowymi oraz cukrowymi motylkami. Odstawiamy na 2-3 godziny "do przegryzienia".\nTagi: ciasta czekolada deser wielkanoc\n00:03, bernadettap , Wielkanoc\nBabeczki wielkanocne gniazdka to propozycja na ostatnie weekendowe wypiekanie, która bardzo mi się spodobała. Wizualnie wyglądały świetnie, a nadto w składzie znalazł się rum, którego po ostatnich wakacjach mam pod dostatkiem. Do oryginalnego przepisu z blogu Kuchnia w formie wprowadziłam sporo zmian, nie tyle w liście składników, co w ich ilości. Dobre ubicie ciasta sprawiło, że babeczki wyszły puszyste. Do tego nie są zbyt słodkie, a zwieńczenie ich kremem z gorzkiej czekolady to bardzo dobry pomysł.\nJa użyłam czekolady z dużą ilością kakao, stąd konieczność dodania większej ilości śmietany w porównaniu do oryginalnej receptury. Wychodzę jednak z założenia, że czekolada do deserów obowiązkowo musi być dobrej jakości, a im więcej kakao, tym czekolada bardziej mi smakuje.\n100 g gorzkiej czekolady min. 80 % kakao\nkolorowe jajka i posypka do dekoracji\nRodzynki wsypujemy do szklanki i zalewamy taką ilością rumu, aby sięgał do połowy szklanki. Odstawiamy na 30-60 minut. Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia.\nPiekarnik nagrzewamy do 180 stopni (grzanie góra-dół). Formę do babeczek wykładamy papilotkami.\nMiękkie masło kroimy w kostkę, ucieramy dokładnie z cukrem. Ciągle miksując wbijamy po jednym jajku, a następnie zmniejszamy obroty i dodajemy po łyżce mąki na zmianę z mlekiem i rumem z rodzynek. Gdy wykorzystamy wszystkie składniki, wyłączamy robota. Do ciasta dodajemy rodzynki i dokładnie mieszamy.\nMasą napełniamy papilotki.\nPieczemy około 25 minut. Na ostatnie 5 minut ustawiamy termoobieg. Suchym patyczkiem sprawdzamy czy babeczki są dobrze upieczone. Odstawiamy do wystudzenia.\nŚmietankę wlewamy do garnka i podgrzewamy do wrzenia. Zdejmujemy z ognia, dodajemy połamaną czekoladę i mieszamy do całkowitego rozpuszczenia Gdy garnek wystygnie, wstawiamy do lodówki do lepszego schłodzenia.\nŚrednio gęsty krem ubijamy na puszystą masę. Przekładamy do szprycy i dekorujemy babeczki, zostawiając na środku wolną przestrzeń. Dekorujemy kolorową posypką oraz jajeczkami.\nTagi: babeczki i muffinki ciasta deser dla dzieci wielkanoc\nWielkanocny chrzan z żurawiną\nOstry chrzan z wyraźną słodkawą nutą. Wielkanocny chrzan z żurawiną, bo o nim mowa, to kolejny po chrzanie z jabłkiem czy tradycyjnym chrzanie tartym świetny dodatek do pasztetu czy białej kiełbasy. Oprócz żurawiny dodałam do niego świeże jabłko oraz gęstą śmietanę, dzięki czemu chrzan jest nieco bardziej kremowy.\nJeśli będziecie go przechowywać w szczelnie zamkniętym słoiczku, a nie w otwartym naczyniu, można go spokojnie przygotować kilka dni wcześniej i wsadzić do lodówki. Przed podaniem wystarczy go po prostu ponownie dokładnie wymieszać.\n350 g świeżego chrzanu\n200 g słodkiego jabłka (waga po obraniu)\nŻurawinę zalewamy wrzącą wodą, odstawiamy na godzinę, a następnie odcedzamy na durszlaku.\nChrzan dokładnie myjemy, cienko obieramy. Jeśli chrzan jest podwiędnięty, przed obraniem zalewamy go zimną wodą i odstawiamy na 1-1,5 godziny.\nPo upływie tego czasu ścieramy chrzan na tarce do ziemniaków lub jak najdrobniejszych oczkach (można to zrobić przy pomocy robota wielofunkcyjnego, co zaoszczędzi czas i hektolitry wylanych łez).\nChrzan od razu skrapiamy octem, mieszamy. Przekładamy go do pojemnika blendera, dodajemy żurawinę, obrane i starte na średnich oczkach jabłko oraz śmietanę i miksujemy około 30-40 sekund, aż żurawina nieco się rozdrobni. Doprawiamy do smaku solą.\nChrzan przekładamy do szczelnie zamykanych słoiczków i przechowujemy w lodówce.\n07:58, bernadettap , Wielkanoc\nPrzepisów na mazurki jest cała masa. A ja podrzucam Wam jeszcze jeden, choć to do końca mazurek nie jest, raczej tarta, ale fajnie się prezentuje i niebiańsko pachnie różą, więc jeśli lubicie kwiatowe dania, przygotujcie go sobie na święta. To fajna alternatywa dla tradycyjnego mazurka. Nie jest tak słodki, jak większość, które miałam okazję jeść, spód jest idealnie kruchy, a krem puszysty i bardzo smaczny. Oczywiście mazurek będzie się lepiej prezentował ze świeżymi płatkami róży, ale zimą zdobycie jadanych płatków graniczy z cudem.\nPolecam Wam także przepis na mazurek wielkanocny Ewy Wachowicz.\n1 łyżka ekstraktu różanego\nopcjonalnie szczypta różowego barwnika\nPo tym czasie wyciągamy ciasto na blat oprószony odrobiną mąki, chwilę ugniatamy, a następnie rozwałkowujemy na cienki prostokątny placek, którym wylepiamy dno i boki formy. Ciasto nakłuwamy widelcem i posypujemy fasolą lub grochem. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 10 minut. Usuwamy fasolę i dopiekamy jeszcze do zrumienienia. Odstawiamy do wystudzenia.\nŚmietanę ubijamy na sztywno. Ciągle miksując na średnich obrotach dodajemy cukier, ekstrakt różany, konfiturę oraz po łyżce mascarpone. Do kremu można dodać odrobinę różowego barwnika (dosłownie na końcu noża), ale nie jest to potrzebne. Krem wykładamy na wystudzone ciasto. Wyrównujemy powierzchnię.\nPosypujemy płatkami migdałów oraz płatkami róży. Przybieramy serduszkami z czekolady.\nTagi: ciasta deser jadalne kwiaty wielkanoc\n07:54, bernadettap , Wielkanoc


Aitken będzie kierowcą rezerwowym Williamsa w sezonie 2020 - Wyprzedź Mnie!\nAitken będzie kierowcą rezerwowym Williamsa w sezonie 2020\nByły junior oraz tester Renault ma zagwarantowany udział w jednym treningu.\nEkipa Williams potwierdziła, że obowiązki kierowcy rezerwowego w sezonie 2020 będą spoczywać na barkach Jacka Aitkena.\nBrytyjczyk koreańskiego pochodzenia ostatnie dwa lata spędził jako tester Renault, biorąc udział z zespołem w oficjalnych testach czy sesjach poświęconych dla Pirelli. Ponadto 24-latek był członkiem programu rozwojowego francuskiego producenta.\nJak potwierdzono we wtorek, Aitken będzie oficjalnym kierowcą rozwojowym Williamsa w sezonie 2020. Zawodnik pojawi się na wszystkich wyścigach, będzie współpracował z inżynierami w symulatorze, a także zagwarantował sobie udział w jednym piątkowym treningu. Brytyjczyk dołączy do testera Roya Nissanego, a także dwóch kierowców rozwojowych - Dana Ticktuma i Jamie Chadwick.\nTo wielki zaszczyt móc dołączyć do ROKiT Williams Racing jako kierowca rezerwowy w sezonie 2020 - powiedział Jack Aitken. Williams jest zespołem z mocnym dziedzictwem i długą żywotnością. Nie mogę się już doczekać mojego bezpośredniego zaangażowania w ich rozwój podczas pracy w symulatorze oraz jako kierowca testowy .\nAitken jest mistrzem europejskiej oraz północnoeuropejskiej Formuły Renault 2.0 z sezonu 2015. Ponadto kierowca ma na koncie wicemistrzostwo w GP3 z sezonu 2017, natomiast w ostatnich dwóch latach wygrał cztery wyścigi w Formule 2. Wiele wskazuje na to, że 24-latek w nadchodzącym sezonie pozostanie w przedsionku F1 jako kierowca Camposa.\nAitken: Nie jestem pewny startu w Grand Prix Abu Zabi10.12.2020\nAitken: Nie czuję się odpowiedzialny za dramat Russella07.12.2020\nAitken: Liczę na chaos w wyścigu oraz możliwość zdobycia punktów04.12.2020\nJack Aitken wystartuje z Williamsem w drugim wyścigu w Bahrajnie02.12.2020\nAitken wystartuje z Williamsem w pierwszym treningu do GP Stryrii06.07.2020


"Gry o tron": w prequelu nie będzie przemocy wobec kobiet. Zapewnia jedna z aktorek | Radio ZET\nFani "Gry o tron" mają powody do radości. Już niebawem rozpoczną się prace na planie prequelu o tytule „House of the Dragon”. Olivia Cooke, która zagra jedną z głównych ról, zdradziła, że w nowej wersji nie będzie przemocy wobec kobiet.\n„Gra o tron” jest jednym z najważniejszych seriali w historii telewizji. Już niebawem rozpoczną się prace na planie prequelu o tytule „House of the Dragon”. Jego akcja ma się rozgrywać 100 lat przed wydarzeniami znanymi z „Gry o tron”. Olivia Cooke, która zagra jedną z głównych ról, zdradziła, że w nowej wersji nie będzie przemocy wobec kobiet.\nZobacz także: "Dom Smoka": co wiemy o prequelu "Gry o tron"? [zwiastun, premiera, fabuła, obsada]\n"Gry o tron": w prequelu nie będzie przemocy wobec kobiet. Zapewnia jedna z aktorek\n„House of the Dragon” to jeden z najbardziej wyczekiwanych seriali. Trudno określić, czy powtórzy ogromny sukces „Gry o tron”, ale z serialem są wiązane duże nadzieje. Olivia Cooke, która otrzymała jedną z głównych ról w „House of the Dragon”, powiedziała w rozmowie z „The Telegraph”, że może zapewnić dużą zmianę w fabule.\nAktorka wyznała, że scenarzyści „House of the Dragon” zrezygnowali z jakiejkolwiek przemocy wobec kobiet.\nNie mogłabym brać udziału w projekcie, w którym przedstawia się kobiety padające ofiarą bezmyślnej przemocy tylko dlatego, że twórcy chcą przyciągnąć jak najwięcej widzów. Zanim się zgodziłam przyjąć rolę, miałam okazję przeczytać scenariusz. Od pierwszych sezonów "GoT" wiele się zmieniło.\nPrzypominamy, że Olivia Cooke wcieli się w Alicent Hightower, czyli tzw. najpiękniejszą kobietę w Siedmiu Królestwach.\n„House of the Dragon”: kiedy premiera serialu na HBO?\nSerial „House of the Dragon” ma się doczekać premiery w 2022 roku. Produkcja opowie o losach rodu Targaryenów, przed i w trakcie wybuchu wojny domowej, znanej jako Taniec Smoków.\nZobacz także: "Dom smoka": Wiemy, kto zagra głównych bohaterów w prequelu "Gry o tron" [FOTO]\nHouse of the Dragon hbo Gra o tron serial


Noc W Muzeum 2 - Pomponik\nPlotki Pomponik » noc w muzeum 2\nArtykuły na temat: noc w muzeum 2\nDarlene Chamberlin. Mickey Rooney był aktorem czynnym zawodowo do końca życia. W ostatnich latach mogliśmy go oglądać w takich filmach, jak "Muppety" (2011), "Noc w muzeum" (2006), "The Voices from(...) przed wyjazdem do kliniki we Frankfurcie, gdzie miała przejść specjalną terapię. Robin Williams Słynny hollywoodzki aktor został znaleziony martwy 11 sierpnia w swym domu w północnej Kalifornii...\n..., zwiedzi muzeum i spotka się z założycielami Solidarności, a następnie przejdzie bramę stoczniową. Ostatnią noc w Polsce Kate i William spędzą w Warszawie, skąd następnego dnia udadzą się do Niemiec(...)Kate i William przylecą do Polski w poniedziałek 17 lipca. Wizyta rozpocznie się od powitania w Pałacu Prezydenckim przez Andrzeja Dudę i jego małżonkę. Następnie para książęca spotka się w Muzeum...\n...w nowych przedsięwzięciach, ale jednocześnie bardzo się martwi jej daleką podróżą. A Kasia podsuwa siostrze swoje zdjęcie - chce, by pokazała je jakiemuś azjatyckiemu agentowi. odc. 2799 Przed wyjazdem(...) w hotelowej restauracji. Jednak ta noc źle się kończy dla Kaczmarczyka. Tymczasem Radek próbuje pocieszyć Jowitę i namówić ją na skorzystanie z kolejnej terapii. odc. 2142 Karol i Andrzej z satysfakcją...\n...tajemniczy Mister Durr. Mateusz chce w ramach terapii dla uzależnionych zorganizować grę plenerową ze znajomości Sandomierza. Zwycięzca będzie mógł spojrzeć w zwierciadło z muzeum, w którym można(...) policjant. "Moda na sukces" odc.5997 Donna i Justin biorą ślub. Podczas wesela Brooke i Bill wznoszą uroczyste toasty. Amber nakłania Olivera, by nie mówił Hope i Liamowi, że spędzili razem noc. odc...\nBale gorszy od Stillera\nKomedia z gwiazdorską obsadą "Noc w muzeum 2" przyciągnęła najwięcej widzów do kin Ameryki Północnej w weekend, zarabiając 53,5 mln dolarów.\nKrytykuje poziom telewizji\nBrytyjski komik Ricky Gervais ("Noc w muzeum 2") wyznał, że nie jest w stanie dłużej oglądać komediowych programów telewizyjnych w swoim ojczystym kraju, gdyż są zbyt amerykańskie.\n"Pulp fiction" po polsku?\nCzy "Wojna polsko-ruska" Xawerego Żuławskiego jest polskim odpowiednikiem "Pulp fiction" Quentina Tarantino? Ekranizacja powieści Doroty Masłowskiej nie wszystkich krytyków przekonała.\nWideo na temat: noc w muzeum 2\nwojciech jagielski lekarz


Teraz jest N, 28 lutego 2021, 11:26\nNapisane: Wt, 15 września 2020, 10:58\nponiedziałek - rower 26 km\nPopołudniowa przejażdżka asfaltowymi ścieżkami w stronę wydm. Jak na Holandię to bardzo zróżnicowany teren. Słońce dziś przygrzało, szkoda nie skorzystać z pogody. Dobrze się jeździło.\n25,86 km @ 22,2 km/h ~ 111/134 bpm\nwtorek - 12 km: 2x3,2 km P (p. 3' tr.)\nDziś kolejny gorący dzień, więc obowiązkowo zebrałem się o siódmej rano, gdy było jeszcze przyjemne 17 stopni.\nZrobiłem zaległy bieg progowy z zeszłego czwartku, bo w tempie interwałowym ostatnio bardzo mocno się już obiegałem.\nTrochę zmieniłem formę, tj. zamiast 1600+3200+1600 wymyśliłem sobie 2x3200, bo takie trzaskanie krótkich odcinków wchodzi już relatywnie łatwo, więc chciałem trochę utrudnić zadanie.\nNajpierw 3 km rozgrzewki i nogi już trochę drewniane, ostatnio wszak zawody + long + rower.\nRuszyłem pierwszy odcinek bulwarem plażowym, z początku trochę jeszcze zaspany, więc i tempo za wolne, był też fragment lekkiego podbiegu. W końcu udało mi się po około 1,5 km dobić do tempa ok. 4:12-4:15 i dociągnąć do końca tym tempem kółeczko wokół stawu. Nie było specjalnie łatwo, ale trudno też nie. Czułem, że mógłbym trochę przyspieszyć, ale skończyło się na 4:12, nie chciałem szaleć. 3 minuty przerwy w truchcie.\nDrugi odcinek okazał się już trochę trudniejszy, zarówno wydolnościowo, jak i pod kątem zmęczenia nóg, ale po sobotniej katordze dziś nie byłoby mnie łatwo złamać. Na ostatnim kilometrze już odliczałem metry do końca, ale miałem sytuację pod kontrolą. Tempo w miarę równe od początku do końca po ok. 4:12. Końcówka niby prostsza, bo dłuższy zbieg i trochę krótszy podbieg na bulwarze. Puls pod koniec już zbliżył się do 180. Może gdybym był bardziej wypoczęty, poszłoby jeszcze trochę szybciej. Fajnie, bo teren nie był całkowicie płaski (może nie wielkie górki, ale zawsze trochę trudniej niż na tartanie).\n3200m @ 4:12 min/km ~ 165/174 bpm\n3200m @ 4:12 min/km ~ 173/179 bpm\nCałość: 12 km @ 4:44 min/km ~ 156/179 bpm\nNapisane: Cz, 17 września 2020, 11:12\nBez większej historii. Pobiegane rano i na czczo, pierwsza część przez pagórki, powrót trochę trudniejszy, bo pod wiatr. Kilka piwek wczoraj padło, ale nie wpłynęło specjalnie na puls - raczej dość niski. Pogoda przyjemna do biegania, choć dość ciepło. Nogi chwilami ciężkawe, tempo 5:15 właściwie samo się wybiegało bez żadnego pilnowania.\n12 km @ 5:15 min/km ~ 145/154 bpm\nczwartek - 12 km: 6x800m I (p. 400m tr.)\nKolejny dobrze znany i lubiany akcent. Musiałem wstać o szóstej, żeby zdążyć z treningiem, wsunąłem banana i wyszedłem. Ciemno jak w d. jeszcze o tej porze, jesień idzie. Chłodno, ale to akurat fajnie, jakieś 12-13 stopni. 3 km rozgrzewki w truchcie minęło błyskawicznie, chociaż myślami jeszcze w łóżku.\nOdcinki śmigałem na prostej i płaskiej ścieżce rowerowej. Pierwszy odcinek na rozbudzenie, biegłem równo po ok. 4:00 i nie mogłem się mocniej rozpędzić, ostatecznie przyspieszyłem pod koniec i całość weszła w 3:56. 400 m w truchcie i nawrotka. Tym razem w 3:56. Dobrze, że w żadną stronę mocno nie wiało. Puls śmiesznie niski mimo mocnego oddechu, nogi trochę ciężkawe, więc trudniej było mi się szybciej rozpędzić. Tak jakbym czuł zapas, ale mi się trochę nie chciało. Zwykle biegam interwały na świeżych nogach, a biegi progowe na zmęczeniu, a w tym tygodniu eksperymentuję i zmieniłem kolejność.\nTrzeci odcinek wreszcie ciut szybciej, 3:54, ale na czwartym znowu przysnąłem i 3:56. Ostatnie dwa już po 3:52. Może dlatego, że zrobiło się zupełnie widno, jakoś przyjemniej się wtedy biegnie. Od piątego powtórzenia zacząłem czuć mięśnie dwugłowe. Generalnie całość bardzo równo i pod kontrolą. Pewnie gdyby ktoś mi przyłożył pistolet do głowy, pobiegłbym szybciej. 800m spoko, ale wytrzymanie tempa 3:54 przez 5 km to na pewno będzie wyzwanie. Na plus bardzo niskie tętno dzisiaj, bardziej jak na lekkim treningu progowym. Na koniec 3 km schłodzenia do domu.\n800m @ 3:56 min/km ~ 160/168 bpm\n800m @ 3:57 min/km ~ 161/170 bpm\n800m @ 3:54 min/km ~ 164/172 bpm\n800m @ 3:56 min/km ~ 164/173 bpm\n800m @ 3:52 min/km ~ 165/175 bpm\n800m @ 3:52 min/km ~ 167/176 bpm\nCałość: 12,5 km @ 4:52 min/km ~ 151/176 bpm\nNapisane: Pn, 21 września 2020, 10:58\nOdwiedził mnie kumpel z Polski. Wybraliśmy się na całodniową wycieczkę na wyspę Texel. Dopłynęliśmy promem i na miejscu wypożyczyliśmy rowery. Udało się objechać całą wyspę dookoła, wyszło 52 km. Tempo średnie ok. 17 km/h, ale nie dlatego, że jazda była lekka, tylko sprzęt za bardzo na więcej nie pozwalał, bo to takie miejskie rowery holenderskie. Piękna trasa, tylko pierwsza część pod wiatr była cholernie trudna. Widoki wynagradzały. W drugiej części po wypitym małym lokalnym (i bardzo dobrym!) piwku nieopodal latarni morskiej zaczęło iść jakoś szybciej. Tu już z wiatrem i ładna asfaltowa trasa przez park wydm. W sumie 3h czystej jazdy, ale sama wycieczka trwała dłużej, z przerwami.\n52 km @ 17,3 km/h ~ 114/140 bpm\nPoranny trening, ale już w dość sporym słońcu. Piękna pogoda ostatnio. Trochę piwek wczoraj wjechało, ale nie wpłynęło to znacząco na dyspozycję, może biegłem jedynie trochę wolniej, bo nogi nieco zmęczone. Standardowa trasa, bez historii.\n11,83 km @ 5:27 min/km ~ 144/154 bpm\nDziś biegane było wieczorem, gdy już odwiozłem kolegę na lotnisko. Cały weekend zwiedzania, więc nogi mi odpadały. Za to pogoda przyjemna, 19 stopni, lekki wiaterek. Godzina odpoczynku w domu i ruszyłem w trasę. Nogi trochę odpoczęły, ale zawsze gdy bardzo dużo chodzę, wraca kwestia achillesa, więc będę musiał powrócić do ćwiczeń. W związku z tym, że nakład tygodnia i tak był dość solidny, odpuściłem sobie BNP czy drugie zakresy i zrobiłem zwykłe rozbieganie. Forma już jest przyzwoita, nie ma co kombinować. Biegło się dobrze i nogi nie protestowały mocno. Przy okazji zobaczyłem piękny zachód słońca nad morzem. Obiegłem dwa razy miasteczko dookoła i wio do domu. Dziś bardzo dobry niski puls jak wolnoobrotowy diesel. (jak na moje warunki!)\n15,6 km @ 5:14 min/km ~ 141/154 bpm\nPrzyzwoity tydzień z 5 treningami, w tym dwa akcenty: 2x3,2 km progowo i 6x800 m interwałowo, które weszły dość przyzwoicie. Kilometry wybiegane, a do tego dwa wyjazdy rowerowe. Jeszcze jeden tydzień trzeciej fazy Danielsa i potem powoli przyjdzie czas żniw (mam nadzieję!)\nNiestety Półmaraton Gdański stoi dla mnie pod znakiem zapytania. Zakażenia w Holandii bardzo mocno wzrastają, szczególnie w mojej prowincji i jeśli reguły się nie zmienią, niedługo może wejść w życie zakaz lotów. Niemcy i Belgowie też już nie wpuszczają Holenderów z mojego rejonu bez kwarantanny/testu, więc mogę utkwić w pułapce. Pozostaje czekać.\nNapisane: Śr, 23 września 2020, 11:39\nDzień bez biegania, ale pogoda taka piękna, że szkoda marnować dzień. Pojechałem na rower, trochę ponad 30 km, najpierw do Hagi po płaskim, powrót wydmami. Fajnie i dość lekko się jechało, średnia prędkość ok. 22-23 km/h, a z wiatrem i po płaskim znacznie szybciej. W przyszłym roku na wiosnę na bank kupuję szosę.\n31 km @ 22,5 km/h ~ 111/135 bpm\nwtorek - 12 km: 4x1200m I (p. 600m tr)\nOj nie chciało mi się, obudziłem się rano i na zewnątrz upiorna mgła, widoczność na kilka metrów. No przynajmniej było chłodno, 12 stopni, więc biegło się dobrze. Na początek 3 km rozgrzewki. Odkryłem na rowerze ciekawe miejsce do biegania interwałów na szerokiej drodze rowerowej za miastem. Płaska asfaltowa prosta, kilka łagodnych zakrętów.\nZałożenie to tempo 3:55 albo szybciej. Pierwszy odcinek, rozpędziłem się dość szybko i musiałem po 600m wyprzedzić... furmankę. Nie wiem kto był bardziej zdziwiony, pan driver czy koń. Tempo dość równe i domknąłem bez kłopotów w 3:54. Byłem zaskoczony, że po połowie odcinka czułem się wciąż lekko, a przy 800kach to już przecież prawie koniec odcinka tym samym tempem i często się zdycha. To chyba siła autosugestii.\nPrzerwa 600m w truchcie i nawrót. Trochę długa w sumie przerwa, ale przynajmniej w pełni zdążyłem obniżyć puls.\nW drugą stronę na szczęście nie wiało zbyt mocno, tylko trochę, ale odcinek był już bardziej wymagający. Domknąłem trochę szybciej, w 3:53 z dociśniętą końcówką. No i co, to już połowa treningu?\nTrzeci odcinek wyszedł dużo szybciej, rozpędziłem się prędko i pod koniec właściwie wystarczyło tylko pilnować tempa. 3:51.\nOstatni chciałem pobiec jak najmocniej, ale starczyło sił na 3:50, przy czym końcówkę musiałem docisnąć (jednak lekko pod wiatr robi swoje).\nTrochę sobie postałem z rękami na kolanach i 3 km schłodzenia. Jestem zadowolony z całkiem niskiego pulsu jak na taki dość mocny interwał. Nogi dziś nie protestowały, wysiłek był głównie oddechowy. Achilles też nie dolegał, gdy się dogrzałem.\n1200m @ 3:54 min/km ~ 165/174 bpm\n1200m @ 3:53 min/km ~ 168/178 bpm\n1200m @ 3:51 min/km ~ 169/177 bpm\n1200m @ 3:50 min/km ~ 171/181 bpm\nCałość: 12,4 km @ 4:50 min/km ~ 153/181 bpm\nPoranny bieg bez większej historii. Nogi trochę zmęczone, więc nie była to wielka przyjemność, szczególnie na wydmowych pagórkach - ot, podreptałem sobie powolutku. Wiatr się odwrócił, więc i ja dla odmiany pobiegłem standardową bs-trasę w drugą stronę, bo ile można jak ten chomik w kółko to samo. A że zaczęło wiać od morza, przywiało trochę chmur i niedługo będzie padać po całym słonecznym tygodniu. Za to przez to morskie powietrze noc była cieplejsza i rano 16 stopni zamiast 12. Do biegania wolę jednak, gdy jest chłodniej. Dziś wpis meteorologiczny.\n11,8 km @ 5:18 min/km ~ 147/156 bpm\nNapisane: Cz, 24 września 2020, 10:39\nczwartek - 12 km: 5 km P + 4x200m R\nZnowu taki rodzaj treningu, że na samą myśl nie chcę się wstawać z łóżka. Do tego zerknąłem na apkę pogodową i zobaczyłem wiatr 4 w skali Beauforta... myślę sobie, łatwo nie będzie, no ale nie ma miękkiej gry. Faktycznie wiało nawet trochę mocniej, bo 34 km/h (czyli 5 stopni). 3 km rozgrzewki, dobiegłem nad morze, nie patrząc nawet na tempo (5:13), bo myślami wciąż spałem. Zorientowałem się, że pas HR został na półce, więc pomiar z nadgara. Pierwszy raz chyba mi się to zdarzyło od prawie 2 lat, czyli odkąd kiedy biegam z pasem. Przynajmniej tyle, że pogoda ładna, 13 stopni i ładny wschód słońca.\nZaczynam odcinek progowy. Założyłem sobie tempo ok. 4:10-4:12. Ale trasę tak rozplanowałem, że pierwsza część była z wiatrem, a druga pod wiatr. 300m dobieg do morza więc walka, wiało jeszcze w mordę, potem zacząłem nadrabiać sekundy i pierwszy km piknął w 4:13. Z wiatrem biegło się wygodnie, więc drugi km w miarę luźno po 4:10. Trzeci w 4:09 też jeszcze z korzystnym wiatrem. Biegło się wymagająco, ale na dużej kontroli. Na czwartym zacząłem lekki podbieg pod wiatr, zmusiłem się do mocnego wciśnięcia gazu i zobaczyłem na zegarku 4:05. Potem skręciłem wzdłuż plaży i tam już było 1,5 km orki z wmordewindem prosto w ryj. Nie wiem, co mnie podkusiło, żeby biegać nad samym morzem przy tym wichrze, ale po prostu ta trasa jest najbardziej widokowa, wygodnie kręci się pętelki i nie ma skrzyżowań. Tempo oczywiście zaraz spadło, końcówka po 4:15 i 4:14. Było to dość wymagające ćwiczenie, głównie dla głowy. Puls dobił do 181 pod koniec. Szybciej końcówki biec się nie dało w tych warunkach. Średnio 5 km po 4:12, czyli równiutko w 21 minut. W sumie to niezły wynik, na niejednych zawodach w ostatnich latach bym się z tego ucieszył, a dziś pobiegałem to na relatywnie niskim pulsie 168 (niby pomiar z nadgarstka, ale odczuciowo to ma sens, może było kilka oczek wyżej).\nOdpocząłem minutkę albo dwie, pogapiłem się na morze, potruchtałem 3 minuty i przystąpiłem do dwusetek, sztuk 4. Wszystko biegane z wiatrem, bo taka orka pod wiatr nie ma sensu. Pierwsze dwa odcinki weszły bardzo mocno po ok. 3:25, ale już czułem bardzo mocną pracę nóg. Byłem zaskoczony, że te 200 metrów to wcale nie tak szybko mija. Za to przerwa 200m truchtu błyskawicznie. Trzeci był lekko pod górę, 3:29. Ostatni wolniej, bo auto zajechało mi drogę, 3:38. Potem znowu minutka odpoczynku, napiłem się wody z kraniku dla biegaczy i ciach 2 km truchtu do domu.\nFajny trening, daje sporą satysfakcję i ćwiczy wytrzymałość.\n5 km @ 4:12 min/km ~ 168/181 bpm\n200m @ 3:26 min/km\n200m @ 3:38 min/km\nCałość: 12 km @ 4:41 min/km ~ 156/181 bpm\nNapisane: Pn, 28 września 2020, 10:59\npiątek - trening core 30'\nChciałem wyjść na rower, ale deszcz przez cały dzień skutecznie mnie zniechęcił. Lato się skończyło. Zamiast tego standardowe ćwiczenia w domu. Dawno nie były grane, więc szło trochę bardziej opornie, ale bez dramatu. Słuchanie podcastu umiliło czas.\nsobota - 15,5 km BS\nZa tydzień planowany półmaraton, zatem w weekend już tylko spokojne biegi. W piątek wjechało trochę więcej piwek niż planowałem, ale na szczęście biegło się całkiem znośnie. Umówiłem się z kolegą w Lejdzie i zrobiliśmy fajną trasę wzdłuż kanałów. Tempo właściwie jak w tempomacie, bez sprawdzania cały czas ok. 5:30 i konwersacja w trakcie więc na luzie. Z początku słońce trochę przygrzało, potem już zaszły chmury, więc zaczęło biec się lepiej. Puls całkiem niski.\n15,5 km @ 5:30 min/km ~ 143/152 bpm\nWybrałem się z moim kolegą (i jego znajomymi z bardzo prężnej grupy "Polacy biegają w NL") do Almere, żeby pokibicować mu w biegu na 30 km. Były też maraton, półmaraton, ale to 30 jest koronnym dystansem. Myślałem o starcie w dyszce, ale była mocno niedomierzona, nic bez atestu mnie nie interestuje teraz, szkoda energii. Zamiast tego potruchtałem sobie 12 km wokół rejonu zawodów - wzdłuż jeziora i przez park, fajne rejony na polderze. Ciekawostka, że 200tys. dziś miasto zostało zbudowane od zera w latach 70., wcześniej było tu po prostu jezioro. Biegło się na dużym luzie i fajnym tempem ok. 5:05, nogi podawały. Puls z nadgarstka, bo zapomniałem paska, ale zgodnie z odczuciami był dość niski. Pogoda całkiem przyjemna, lekki chłodek.\n12,2 km @ 5:05 min/km ~ 144/152 bpm\nI to już 18ty tydzień z tym kilometrażem. W tym tygodniu weszły fajne interwały i ciągły progowy, a druga część tygodnia już luźniejsza, ze względu na nadchodzące zawody.\nTo już koniec III fazy Danielsa. Solidnie przepracowałem wszelkiej maści akcenty interwałowe i progowe (skróciłem tylko jeden przy przeziębieniu), niestety gorzej było z biegami długimi, zbyt rzadko dodawałem elementy typu BNP czy drugi zakres. Zobaczymy, co z tego wyjdzie.\nZapisałem się też na bieg na 15 km w Nijmegen na 15.11 i to będzie mój koniec sezonu (jeśli wirus pozwoli). Fajna trasa, na której padały nawet rekordy świata na tym nietypowym dystansie.\nZostało mi więc jeszcze 7 tygodni, w trakcie których, gdy odpocznę po połówce, chciałbym po drodze zrobić sobie jeszcze test na 5 i 10 km na bieżni (albo jakieś zawody, jeśli będzie opcja).\nNapisane: Wt, 29 września 2020, 10:50\nMiałem ochotę na rower, ale dziś znowu padało cały dzień. Wjechały zatem ćwiczenia w domu 30 minut, standard. Już trochę łatwiej szło niż ostatnio, ale pompki czy planki na pewno trudniej niż przed przerwą od ćwiczeń.\nwtorek - 10 km: 3x1600m P (p. 90" tr.)\nKlasyczny przedstartowy pół-akcent. Rano jest jeszcze ciemno nawet o siódmej, więc coraz bardziej się nie chce. Gdy już się zebrałem, zaczęło robić się jasno. Pogoda dobra do biegania, 14 stopni, lekki tylko wiatr, wychodzi słońce. Choć na akcencie nawet przy tej temperaturze robi mi się czasem nieco duszno, może to przez takie wilgotne morskie powietrze. Jestem zimnolubny w bieganiu!\nNajpierw 3 km rozgrzewki na dobudzenie. Potem progowe odcinki. Plan był taki, by biec tempem 4:10. Pierwszy odcinek zaczyna się w stronę morza, więc przez chwilę z wmordewindem, ale i tak weszło trochę za szybko. W końcu po 500m wyrównałem tempo, tu już z wiatrem bocznym od morza, utrzymałem ok. 4:08 i tak dociągnąłem do końca. Wymagająco, ale bez katorgi. 1,5 minuty przerwy w truchcie mija szybko. Drugie powtórzenie zaczęło się za szybko, bo z wiatrem, a końcówka była wmordewind+podbieg, więc wlazłem na wyższe tętno. Ostatecznie wyszarpałem 4:09. Odczuciowo końcówka bardziej T10 niż P. I ostatni odcinek znowu lekko pofalowany i wzdłuż plaży, ale puściłem nogę trochę szybciej, pod koniec skorygowałem, a i tak weszło w 4:06. Mocno, ale pod kontrolą. Zatrzymałem się, odpocząłem chwilę, by uspokoić puls (ale bez rąk na kolanach, więc nie było dramatu), no i 1,5 km "truchtu" na schłodzenie. Dziwne, że biegłem ten "trucht" po 4:45. Noga podaje sama, choć puls był też drugozakresowy, nawet tego nie odczułem. Wszystkie odcinki weszły dość równo, więc jestem zadowolony, tempo przyzwoite, choć trudno mi sobie wyobrazić biec tym tempem dłużej, np dyszkę. Przydałyby się zawody na dyszkę z prawdziwego zdarzenia (jak Bieg Niepodległości, gdzie jest z kim biec), to motywuje najbardziej. Na koniec każdego odcinka nieco czułem dwugłowe z tyłu (trasa pofałdowana), oddechowo było całkiem spoko.\n1600m @ 4:08 min/km ~ 167/174 bpm\n1600m @ 4:09 min/km ~ 171/179 bpm\n1600m @ 4:06 min/km ~ 173/178 bpm\nCałość: 10 km @ 4:40 min/km ~ 158/179 bpm\nWczoraj w Holandii ogłoszono nowe obostrzenia na kolejne 3 tygodnie, w tym ograniczenie zgromadzeń, zatem bieg w Nijmegen 15 listopada może być zagrożony, jeśli nic się nie zmieni. Ech, jak nie urok to sraczka. A propos, to właśnie sraczki najbardziej się obawiam na nadchodzącej połówce, bo na poprzednim półmaratonie w Hadze to ona uprzykrzyła mi życie, więc teraz już intensywnie pilnuję posiłków.\nNapisane: Śr, 30 września 2020, 10:59\nStaram się powoli łapać lekkość. W zwykłą środę byłoby 12 km, dziś sobie skróciłem. Biegane na czczo, przyjemna pogoda ok. 12-14 stopni. Najpierw po wydmach, potem wzdłuż plaży i do domu. Trochę pagórków się nazbierało, ale wybrałem trochę łatwiejszą trasę. Nogi ładnie kręciły, bez pilnowania średnio 5:05, ale na niskim pulsie. Czasem na płaskich odcinkach wychodziło nawet poniżej 5:00. Nawet lekko i calkiem przyjemnie, bez historii.\nŁącznie we wrześniu: 276,1 km\nPodsumowując, kolejny, już czwarty miesiąc z całkiem wysokim kilometrażem (tylko o kilka km mniej niż lipiec i sierpień).\nNa plus: udane akcenty progowe i interwałowe\nNa minus: słaba jakość dłuższych wybiegań\nDaniels właściwie przerobiony od dechy do dechy poza kilkoma wyjątkami aż do końca fazy III planu, teraz czas na żniwa i starty.\nLubię liczby, więc zerknąłem sobie w statystyki runalyze.\nKolejny plus jest taki, że jeśli wziąć wszystkie treningi, biegałem w tym miesiącu najszybciej z całego roku (śr 5:04) i na najniższym pulsie (śr. 74%), czyli rzeczywiście chyba wchodzi niezła forma.\nNiby pokazuje mi życiową formę, tak na moje oko myślę, że jestem na podobnym poziomie jak wiosna '19, gdy biłem życiówki i wiosna '20, gdzie też byłem w dobrej formie, ale nie zdążyłem się sprawdzić. W niedzielę pierwsza weryfikacja.\nNapisane: Cz, 1 października 2020, 09:17\nczwartek - 8 km BS + 6x20" przebieżki\nPoranne bieganie na czczo, nogi świeże i lekkie. Przyjemna nieco deszczowa pogoda. Przydałaby się taka na zawodach. 8 km szybko minęło, tym bardziej, że wrzuciłem sobie w połowie 6 przebieżek, żeby nogi nie były zbyt zamulone przy braku akcentu i na przetarcie mojego silnika diesla zwanego serduchem. Średnie tempo ok. 5:05 bez pilnowania zegarka. Puls ok, pierwszy zakres (oprócz przebieżek)\n8 km @ 5:06 min/km ~ 148/162 bpm\nMogę to napisać z wyprzedzeniem, że żadnych sportów nie planuję. Tylko odpoczynek i przyjmowanie węgli/nawadnianie.\nW sobotę jeszcze jakieś krótkie rozbieganie 6 km i w niedzielę jedziemy z koksem. Gdyby ktoś chciał śledzić wyniki, mój nr startowy to 106, start ok. 8:30.\nNapisane: Pn, 5 października 2020, 12:50\nW sobotę rano krótki rozruch na czczo w Warszawie, noga podawała jak cholera, lekko się biegło, więc musiałem się hamować, żeby nie biec szybciej niż 5:00. Puls trochę za wysoki, ale nogi same wyrywały. 4 przebieżki też na sporym luzie i zapasie.\n6 km @ 5:02 min/km ~ 153/171 bpm\nniedziela - Półmaraton Gdańsk: 1:35:40\n(msc. 123/615 open)\nDo Gdańska wybraliśmy się z dziewczyną pociągiem w sobotę rano. Trochę zwiedzania, ale tak żeby nie zamęczyć nóg i do tego porządne ładowanie węgli. Nasza tura ruszała o 8:30, więc pobudka 6:30 i standardowa buła z dżemem na śniadanie. Nie byłem zbyt wyspany mimo że wcześniej się położyłem, ale nie byłem też przesadnie zmęczony. Pakiety odebraliśmy dopiero rano na historycznym terenie Stoczni Gdańskiej, wszystko zorganizowane dość profesjonalnie, teren zawodów w całości na zewnątrz i zalecane było noszenie maseczek, które można było wyrzucić tuż przed linią startu. Przed biegiem bardzo krótka rozgrzewka i tojka. Dziś byłem bardzo zadowolony z rozwiązania spraw żywieniowych - zagrało idealnie. Tego boję się najbardziej, bo mam dość delikatny żołądek i częste kłopoty trawienne w trakcie długiego biegu. Dziś bezproblemowo. Pogoda wydaje się w miarę przyjemna. 17-18 stopni, jakieś chmury, delikatny chłodek, trochę wieje. Kurcze, brakowało mi tej atmosfery zawodów! Fajnie, że wreszcie mogę wystartować w ciekawej imprezie.\nW mojej fali rusza 250 osób i ta tura była jak się potem okazało, najmocniejsza (decydowała kolejność zapisów). To dobrze, było z kim biec. Rolling start - 5 zawodników co 10 sekund, więc nie było tradycyjnego tłoku - moim zdaniem świetne rozwiązanie nawet na czas niepandemiczny. Oczywiście tuż przed startem chmury gdzieś wywiało i wyszło pełne słońce... Pierwsze kilometry ruszam z założeniem biegu tempem ok. 4:20, tak aby mieć perspektywę na życiówkę. Pierwsza agrafka, km wpadł wg gps w 4:16, biegnie się lekko i pod kontrolą. Na drugim kaemie nagle wyrósł przede mną całkiem stromy podbieg na wiadukt . Cholera, przed zawodami sprawdzałem trasę na streetview i tego nie było w planach. Czyli na trasie będzie 10 podbiegów, a nie 8, nie ma miękkiej gry. Trochę mnie to zdemotywowało, ale cisnę pod górę i trzymam tempo ok. 4:20. Na szczycie wiaduktu agrafka 180 stopni i zbiegamy. Trochę lżej. Trzeci i czwarty km to długa prosta. Zaczyna mi się robić ciepło. Potem podbieg na estakadę, wchodzi jeszcze dość gładko, ale trudno utrzymać tempo pod górkę. Matę pomiarową 5 km mijam w 22:22 (tempo 4:28), GPS nadłożył mi tutaj 100m, więc biegłem wolniej niż powinienem. Już wiedziałem, że będzie ciężko nawet o życiówkę, mimo że czułem się jeszcze przyzwoicie.\nNa kolejnym wiadukcie łapię butelkę 0,5l wody, wypijam kilka łyków i resztę wylewam na głowę. Dobiegamy do Baltic Areny (czy jak tam teraz się to nazywa) i kolejna, trzecia, nawrotka na pętli. Po 6-7 km wreszcie zaszło słońce. Teraz za to do gry wchodzi kolejny rywal, czyli wiatr. Wracamy przez dwa wiadukty. Coraz trudniej utrzymać mi tempo. Biegnę po prostu na tyle, na ile płuca mi pozwalają. Podgląd pulsu mam schowany, aż boję się sprawdzać. Na plus jedynie to, że staram się stopniowo wyprzedzać pojedynczych zawodników lub grupki, które biegną wolniej. Trochę nie mam z kim biec, a zaczyna się wiatr prosto w ryj, chyba ok. 20-30 km/h, ale przy tempie zawodów wrażenie jest, jakby dęło mocniej. Trudno mi utrzymać tempo nawet ledwie poniżej 4:30 w tych warunkach, ale staram się i jakoś idzie. Oczywiście już wiedziałem, że z życiówki nici. Jacyś pojedynczy kibice biją brawo, to dodaje otuchy, staram się skupić na otoczeniu, przejeżdżających pociągach, widoku na stocznię. Długa nudna i prosta trasa nie pomaga wyłączyć mózgu. W końcu dobiegamy z powrotem do stoczni, punkt z wodą - biorę znowu kilka łyków, resztę wylewam i wywalam butelkę. Bramę stoczni (czyli linię mety i koniec pętli) mijam trochę poniżej 47 minut. Założyłem sobie, że powalczę o utrzymanie tego tempa na drugiej pętli, tak żeby zrobić poniżej 1:34 albo chociaż 1:35, żeby siary nie było.\nNa drugiej pętli znowu zaczęło wyłazić cholerne słońce. Dobiegam znowu do tego pierwszego stromego wiaduktu, udało mi się skleić do trzech zawodników, którzy wyglądali na dość solidnych. Wracamy znowu na długą prostą. Nie miałem w tym biegu klasycznego kryzysu, nie miałem momentu, gdy myślałem, by zejść z trasy. Ale jeśli mam wskazać najtrudniejszy moment, to właśnie ten 12-13-14 km. Do mety na tyle daleko, że się nie chce, ale człowiek jest już dość styrany walką. Odliczałem na zegarku każde kolejne 100m, a po tym poznaję, że jest ciężko. Wyłączyłem głowę i biegłem dalej z grupką krok za krokiem. Było to dość wymagające zadanie, mimo że lecieliśmy tylko ok. 4:25-4:29. Pomyślałem sobie, że może warto wziąć żel, nie czuję głodu ani braku energii, ale lepiej dmuchać na zimne. Nawet spoko te żele z SiS, bo nie są słodkie. Nie testowałem go na wybieganiach, ale przyjął się OK. Jeden z gości odkrzyknął kibicującemu koledze, że jest mu gorąco (uf, nie tylko ja mam takie odczucia). Przed kolejnym wiaduktem grupka się rozsypała, jeden został z tyłu, jeden urwał się do przodu, ale utrzymałem kontakt z jednym facetem i biegliśmy już razem aż do mety. Powoli zacząłem czuć też cięższe nogi na podbiegach. Złapałem międzyczas, trzecia piątka wpadła w 22:57 (tempo 4:35), szkoda gadać - o ile to faktycznie było 5 km, nie wiem.\nOstatni punkt z wodą, tym razem pobiegłem z butelką przez jakiś 1 km i powolutku piłem, bo pragnienie było spore. Dobrze, że słońce trochę wreszcie zachodzi za chmury. Dobiegamy do stadionu, znowu agrafka (już szósta i ostatnia!) i teraz zawracamy już w stronę mety. W głowie liczę tylko, ile jeszcze minut tej męczarni. Mimo wszystko była to męczarnia mniejsza niż na ostatnim teście na 5km, nie miałem ani razu myśli o zejściu z trasy. Zacząłem tylko obiecywać sobie, że po biegu zrobię jakieś roztrenowanie, bo kompletnie mi nie idą starty w tym sezonie i bez sensu to wszystko (oczywiście teraz "na trzeźwo" nie mam już takiego zamiaru!). Do pokonania ostatnie dwa wiadukty, mięśnie dwugłowe zaczynają czuć sporą dawkę podbiegów i już do końca biegu są ociężałe. Na podbiegu trochę zaczyna mi się odbijać żelem, nic przyjemnego, ale na szczęście nie było żadnych odruchów wymiotnych. Na sam koniec została długa prosta z wmordewindem i tempo już siadło kompletnie do ok. 4:50. Wiedziałem, że nic nie ugram, nawet 1:35, biegłem po prostu na tyle, na ile będzie mnie stać i starałem się nadążać za współbiegaczem. Cięężko było, dyszałem jak parowóz, nogi trochę zajechane, ale im bliżej mety, tym jakoś psychicznie lżej. Meta na kostce brukowej, więc nawet nie było jak przyspieszyć, poza tym bez sensu naderwać głupio jakiś mięsień, skoro wyniku nie ma.\nWbiegłem na metę, spiker wyczytał moje nazwisko (plus kameralnych biegów), od razu przeczytał mój wynik na głos - 1:35:40. Nie czułem jakiegoś rozczarowania, chwilę odpocząłem na barierce, zdjąłem chip z buta, poszedłem odebrać pakiet "metowy" z medalem wręczony nie osobiście, tylko w worku. W sumie to po prostu byłem zadowolony, że ukończyłem ciekawe zawody i pomyślałem, że trzeba wyciągnąć wnioski zweryfikować trening i plany startowe. Potem poczekałem trochę na moją dziewczynę i jako że nie wziąłem żadnego okrycia, zaczęły mnie telepać lekkie dreszcze. Poza tym nogi zniosły wysiłek dobrze i mogłem normalnie chodzić bez żadnych "zakwasów". Głowa mnie tylko trochę bolała, jak zwykle po półmaratonie.\n- zabrakło wytrzymałości tempowej (za mało długich progowych/BC2/longów/BNP pod półmaraton - trening z dychy nie wystarcza)\n- nie umiem biegać trudnych zawodów w słońcu\n- wiatr też mnie trochę poskładał na długich prostych\n- trudna trasa: 10 wiaduktów, 6 nawrotek o 180 stopni\n- na plus: mocna głowa i nogi ładnie zniosły bieg\nZegarek nadłożył tylko 100m, które straciłem pewnie na pierwszy kilku km biegnąc nieoptymalną trasą. Puls to jakaś masakra, średnia 179, maks 190, nigdy tak wysokich "osiągów" nie miałem na półmaratonie. Od 7-8 km biegłem już tętnem ok. 180, czyli jak zawody na dyszkę, a tempo nie było zbyt ambitne.\nPrawda jest taka, że gdyby była dobra forma, pobiegłbym lepiej nawet mimo tych przeciwności. Może nie na życiówkę, ale o kilka minut lepiej. Jestem też przekonany, że nawet z pagórkowatą trasą poradziłbym sobie dobrze przy lepszej pogodzie, bo nogi niosły dobrze. Dziś siadła wydolność, która przy takiej pogodzie jest u mnie gorsza. Szybko wszedłem na wysoki puls i się ugotowałem. Najgorsze to słońce, wiatr też nie pomagał. Wiem, że niektórzy lubią biegać w słońcu i pomyślą, że to marna wymówka, ale dla mnie serio optymalna jest pochmurna pogoda i 5-10 stopni, no max 15 stopni, lubię mieć chłodzenie. 18 byłoby akceptowalne, ale w cieniu. Może gdybym trochę wolniej zaczął, urwałbym trochę więcej, ale jakiś półśrodek typu 1:32-1:33 i tak mnie nie interesował, więc cieszę się, że podjąłem rękawice. Postaram się o poprawę w pryszłym roku na wiosnę!\n21,1 km @ 4,32 min/km ~ 179/190 bpm\n5KM\t00:22:22\t04:28 min/km\n10.5KM\t00:46:51\t04:28 min/km\n15.5KM\t01:09:49\t04:30 min/km\nMETA\t01:35:40\t04:32 min/km\nNapisane: Pn, 12 października 2020, 13:23\nTydzień po półmaratonie, więc wiele się nie działo, tylko spokojne bieganie.\nwtorek - 8 km BS\nJuż w Holandii, biegane po porannym locie. Nogi zaskakująco ciężkie, szczególnie mięśnie czworogłowe z dużymi DOMS-ami. To już klasyka, że w trakcie zawodów cierpią dwugłowe, czworogłowe wykonują więcej roboty i po 1-2 dniach wychodzi, że to czwórki są mocno zajechane. Chciałem zrobić 8-10 km w zależności od sampoczucia, stwierdziłem, że nie ma sensu piłować, do tego zaczęło lać . Puls jakiś podwyższony, dziwne, że mimo ciężkich nóg biegłem dość szybko.\n8 km @ 5:06 min/km ~ 152/161 bpm\nNogi odpuściły, biegło się znaczniej lepiej i lżej, na wypoczęciu też niższy puls. Trochę po wydmach i wzdłuż plaży, standardowa trasa.\n10 km @ 5:09 min/km ~ 144/157 bpm\nczwartek - 9 km BS\nDziś powolne truchtanie razem z dziewczyną, więc na tempo nie patrzyłem. Wichura potworna, więc nie biegło się łatwo, szczególnie na wydmach. Z wiatrem już jak latawiec. Tempo bardzo wolne, puls niski, ale i tak wyższy, niż powinien być przy tym tempie, pogoda robi swoje. Nogi lekkie.\n9 km @ 5:48 min/km ~ 142/160 bpm\nUrlop, zwiedzanko, dużo spacerowania, ale brak sportu. Po połówce lepiej sobie jeszcze dać czas na regenerację.\nsobota - 9 km BS\nPowtórka z czwartku, potruchtaliśmy z dziewczyną, trochę łatwiejsza trasa bez wydm i dużo lepsza pogoda - słońce, chłodno, 9 stopni, ale wciąż lubię biegać na krótko przy takiej pogodzie. Tylko mały wiatr. Nogi dalej lekkie i puls już lepszy.\n9 km @ 5:44 min/km ~ 140/152 bpm\nWyszedłem na trening dopiero wieczorem i przypomniało mi się, jak bardzo nie lubię biegać po ciemku. Jakoś czas mija mi dwa razy wolniej. 12 stopni, pogoda calkiem przyjemna do biegania, postanowiłem przebiec 3 pętle po 6 km dookoła miasteczka i bez specjalnego spoglądania na zegarek. Na pierwszej pętli czułem się słaby, nogi były bardzo lekkie, ale tak jakby brakowało mi paliwa, miałem ochotę wrócić do domu i obeżreć się słodyczy i myślałem, że nie dokończę treningu. Dziwne uczucie. Potem minęło, tak jakby organizm po pół godziny przestawił się na tłuszcze. Po 10 km zacząłem wyraźnie czuć mięśnie dwugłowe. Wciąż jednak trzymałem tempo ok. 5:05-5:10 i biegło sie nieźle. Na trzeciej pętli wiatr mocno się wzmógł i trochę myślałem o skróceniu, ale dociągnąłem do końca. Nie był to zbyt łatwy trening, głównie psychicznie, mimo spokojnego tempa. Za to dostrzegłem światełko w tunelu, bo nie odnotowałem dużego dryfu pulsu mimo tempa gdzieś na granicy pierwszego zakresu, czyli forma póki co chyba nie umknęła.\n18 km @ 5:08 min/km ~ 146/160 bpm\nŁącznie w tygodniu: 54,1 km\nCzyli typowo regeneracyjnie. W przyszłym tygodniu planuję już pobiegać coś trochę ambiniejszego. Do zawodów na 15 km zostało mi 6 tygodni (o ile się odbędą), po drodze może testy na 5 i/lub 10 km, potem na bank planuję roztrenowanie.\nNapisane: Śr, 14 października 2020, 10:42\nDzień bez biegania, a do tego przyznam się bez bicia, nie chciało mi się wykonywać nawet żadnych ćwiczeń. Po Półmaratonie złapał mnie lekki zjazd motywacyjny, a właściwie to raczej fakt, że prawie na pewno już niedługo wszystkie biegi w Holandii zostaną odwołane (spore ograniczenia w sportach ze względu na covid).\nObudziłem się o siódmej rano, a na zewnątrz egipskie ciemności. Do tego zapowiadany deszcz. Nie, pieprzę to, nie będę robił interwałów w takich warunkach, zaczekam do wieczora. I to była akurat dobra decyzja, bo tu wciąż jest jasno do 19-ej, więc po pracy spokojnie pobiegałem przy ładnej pogodzie i w ładnych okolicznościach przyrody. Jakoś nie znoszę biegania po ciemku (no chyba że latem).\nZmieniłem koncepcję i poleciałem półakcent progowy zamiast interwałów. Klasyka gatunku. Myślę o tym, aby w najbliższą sobotę podejść do kolejnego testu na 5000m, kolega może mnie poprowadzić. W związku z tym ostatni dzwonek na jakiś półakcent.\nNajpierw 3 km rozgrzewki. Ładna pogoda, jakieś 12 stopni, wiatr przeszkadzał, ale tylko trochę. Pierwsze powtórzenie wzdłuż plaży wjechało w miarę równo po 4:10, zgodnie z założeniem. Nogi lekkie, oddechowo pod koniec trochę trudniej, ale pod pełną kontrolą. 90 sekund truchtu bardzo szybko minęło. Drugie powtórzenie dookoła zalewu. Początek to walka z wiatrem, powrót trochę łatwiejszy, za to pod górkę. Dociągnąłem po 4:08, ale puls dobił do 180, czyli tak już górna granica progu, a raczej T10. Znowu przerwa i powrót bulwarem plażowym. Tu jakoś od początku rozpędziłem się po 4:00 i tak ciągnąłem do końca. Nogi ładnie zniosły, choć pod koniec zacząłem czuć trochę kłucia w prawej dwójce. Oddechowo było wymagająco, lecz pod kontrolą. To już oczywiście było T10 albo i szybciej, ale dobrze się biegło, nie chciałem hamować. Ostatecznie na końcu ciasny zakręt mnie spowolnił i domknąłem po 4:04. 2 km schłodzenia i do domu. To jeden z moich ulubionych treningów, bo nie zajezdnia, a błyskawicznie mija.\n1600m @ 4:10 min/km ~ 169/176 bpm\n1600m @ 4:08 min/km ~ 174/181 bpm\n1600m @ 4:04 min/km ~ 175/181 bpm\nCałość: 10 km @ 4:38 min/km ~ 159/181 bpm\nNa marginesie, bardziej personalna notka. W najbliższych tygodniach pewnie wrócę do Polski, może nawet na kilka miesięcy i będę pracował zdalnie. Do biura i tak już przez covida nie ma wstępu, a do tego zamykają się restauracje, bary itd. No i bieg 15.11 pod dużym znakiem zapytania. Dziwne czasy i trudno cokolwiek zaplanować. Może na jakieś zawody w PL jeszcze się załapię, ale myślami wędruję już gdzieś na roztrenowanie. Jeśli 5tka pójdzie obiecująco, spróbuję wystartować gdzieś na dyszkę i zakończyć sezon. Muszę tylko bardziej pilnować michy, bo ostatnio zaczynam podjadać i trudno się oprzeć.\nNapisane: Pt, 16 października 2020, 10:23\nśroda - 8 km BS + 6 przebieżek\nPowoli luzuję przed solo testem na 5 km w sobotę. Ruszyłem biegać po pracy, pogoda ładna, choć dość wietrzna. Nogi jakoś same rwały się do szybszego biegu, co znaczy, że złapałem lekkość. I tak pierwsze 5 km wjechało po 4:54 na pulsie 146. Z czego spory kawałek z wiatrem, więc jest to drobny cheat. Biegło się dobrze, trochę czułem tylko nieco spięty prawy dwugłowy. Potem 6 mocnych przebieżek na żwirze. Tu już pod wiatr, puls wszedł wysoko, ale czułem moc w kopycie. Na koniec krótkie schłodzenie.\n8 km @ 4:54 min/km ~ 150/172 bpm\nMiał być totalny odpoczynek, ale szkoda było marnować ładny wieczór i wybrałem się na spacer wzdłuż plaży i na wydmy, wyszło jakieś 8-10 km. I to była dobra decyzja.\nPoranny tryb wraca. Krótki bieg, zatem na czczo. Gdy wychodziłem o ósmej, ledwie zaczęło widnieć, do tego tylko 7 stopni, idzie zima. No więc pierwszy raz od ponad pół roku musiałem założyć coś dłuższego na siebie, ech ech. Piszę to do siebie z przyszłości: przy 7 stopniach dobrze się sprawdzają dwie koszulki - jedna z krótkim, druga z długim rękawem. Tak było w sam raz, ani za zimno, ani za ciepło. Na szczęście krótkie spodenki wciąż są wystarczające dla mniej przy tej pogodzie. Co do samego biegu, to bez historii i w miarę luźno, na początku nogi niosły po ok. 5:00, ale postanowiłem zwolnić i wyszło średnio 5:10. Przebieżki też sobie już odpuściłem, były ostatnio. Nogi lekkie, krótki i w miarę przyjemny trening.\n6 km @ 5:11 min/km ~ 147/157 bpm\nCo do dalszych planów. W sobotę test na 5 km, mam nadzieję tylko, że nikt nie zamknie publicznej bieżni. Kumpel miał mnie poprowadzić, ale przez problemy z Achillesem chyba tylko pokibicuje, dobre i to. Cel to po prostu poprawa życiówki, która jest z City Traila, więc też nie do końca oficjalna, 19:42.\nBieg na 15 km 15 listopada w Nijmegen oficjalnie odwołany. No ale niczego innego się nie spodziewałem. Roztrenowanie coraz bliżej... Jeśli piątka pójdzie obiecująco, to 3 tygodnie później spróbuję zrobić jeszcze solo test na dychę i finito! Myślami jestem już na planowaniu wiosny i może jakimś maratonie. Wciąż jestem zapisany na Rotterdam. Czy ktoś zechce polecić jakiś ciekawy plan treningowy?\nNapisane: So, 17 października 2020, 22:59\n17.10.2020 - test 5 km - 19:20\n(1. msc. open )\n1,5 roku czekałem na życiówkę z prawdziwego zdarzenia. I oto jest! Czas na relację.\nDo testu podszedłem na sporym luzie - psychicznym i treningowym. W piątek wieczorem wybrałem się jeszcze na spacer na plażę, potem solidnie się wyspałem. Rano tradycyjnie buła z dżemem i herbata. Trochę bałem się o kwestie toaletowe, ale udało mi się sprawnie załatwić kwestię. Na publiczny 400m tartan w Amsterdamie dojechałem samochodem, po drodze zabierając jeszcze kolegę zająca, więc zeszła spokojnie ponad godzina. Na szczęście bardzo lubię prowadzić auto, relaksuje mnie to. Tuż obok jest Stadion Olimpijski w Amsterdamie, no gdzie bić rekordy, jeśli nie tutaj?! Tartan też w idealnym stanie, pięknie oznakowany, a i pierwszy tor zupełnie wolny.\nWreszcie trafiłem na idealną pogodę. Chyba nawet gdyby naukowcy mieliby mi zapodać idealne laboratoryjne warunki, nie zrobiliby tego lepiej. Temperatura 9-10 stopni, lekki przyjemny chłodek, prawie zero wiatru. Rano nieco popadało, na bieg było już sucho i nawet chwilami wychodziło słońce. Nic tylko biegać. Oczywiście jak to mam w zwyczaju na "zawodach", całkowicie w krótkim ubraniu. Rozgrzewkę poprowadził mi profesjonalnie kolega Tomek, który kończył wychowanie fizyczne, więc na rzeczy się zna. Wyszło łącznie jakieś 2,5 km, w tym różne ćwiczenia dogrzewające i parę przebieżek (na to już ja się uparłem).\nBez zbędnych ceregieli zaczynamy bieg. Założenie jest bardzo proste. Tempo 3:55 da mi życiówkę: 19:35. Każde 200m w 47s, każde okrążenie w 1:34. Tomek robił tylko za parawan i mentalne wsparcie, ja sam kontrolowałem tempo. Nietypowy układ, ale jeśli chodzi o tempo, jestem control freakiem i trudno mi komuś zaufać. Pierwsza 200tka trochę za szybko jak zwykle, ale 46s, od razu włączyłem hamulec bezpieczeństwa, żeby nie spalić biegu. 400tka w 1:35. No dobra, po kilkuset metrach idealnie wyrównałem tempo i 1 km odklikałem równiutko w 3:55. Odczucia? Na razie jest lekko jak na to tempo.\nZacząłem się trochę gubić w kalkulacjach, więc postanowiłem "po prostu" co 200m dodawać do obecnego międzyczasu 47sekund i sprawdzać, czy lecę dalej zgodnie z tempem. Fajny sposób na zajęcie umysłu, na łuku liczyłem, jaki ma być czas docelowy, a na końcu prostej zegarkałem szybko, czy sekundy się zgadzają. No i zgadzały się jak w mordę strzelił, aż byłem zaskoczony. Złapałem tempomat. Coś niecoś nawet udało się urwać i tak drugi km wjechał w 3:53. Postanowiłem przyjąć to za dobrą monetę i biec dalej swoje. Odczucia wciąż były dobre jak na ten moment. Oczywiście dyszałem już głośno, ale nogi znosiły ten wysiłek świetnie.\nPo połowie byłem nawet zaskoczony, że to już połowa za mną. Oczywiście ta druga połowa jest znacznie trudniejsza. Oczekiwałem jakiegoś kryzysu, ale oprócz stopniowego coraz cięższego oddechu, żadna załamka nie nastąpiła. Nawet mentalnie byłem bardzo silny. Trzeci kilometr też wjechał w ok. 3:53. Akurat gdy chciałem lapować będąc na linii, wskoczył mi ekran autolapa i byłem przez to spóźniony o te kilka sekund, więc dokładnego czasu kilometra nie mam (jednak czasem ta opcja z autolapem jest upierdliwa). Oddech już mega ciężki, ale nogi znoszą wszystko dobrze.\nJakoś po trzech kilometrach Tomek coś krzyknął do mnie, że dobrze idzie i żebyśmy przyspieszyli. Ja panicznie odkrzyknąłem tylko: nie, nie, nie! Lecimy dalej swoje. Byłem już wyraźnie sfatygowany. Jakoś na 3,5 km trochę zaczęło mi bulgotać coś w brzuchu, ale szybko minęło. Czułem, że jestem już na bardzo wysokich obrotach. Obliczanie kolejnych 200tek przychodziło mi coraz trudniej, niczym rozwiązywanie zadań z olimpiady matematycznej. No ale to nie rocket science, wchodziły dalej równo, a nawet ciut za szybko! Czwarty kaem domknąłem w 3:51. Wiedziałem już, że jest szansa nawet na 19:30. Nie miałem momentu załamania, ale już bardzo nie chciało mi się dalej biec.\nPiąty kilometr, im bliżej mety, tym łatwiej psychicznie. Probówałem coś tam liczyć, ale średnio mi to szło w tym stanie umysłu, więc poszedłem już na żywioł. Na 4,5 km wiedziałem, że dociągnę do mety, ale że będzie to cholernie wymagający finisz. Nagle Tomek zaczął jakby zwalniać? A on mi bije brawo, że dobrze, dawaj, dawaj Michał. Nie, to nie on zwalnia, to ja przyspieszyłem... Nie jakoś mocno, ale starczyło sił na lekkie podkręcenie tempa. Na ostatnim kółku już go wyprzedziłem i zostawił mi miejsce, zupełnie jak pacemakerzy ustąpili miejsca na finiszu Eliudowi w Wiedniu na Breaking 2. A tak serio, to pokonałem dzis mojego zająca kondycyjnie, pod kątem wytrzymałości tempowej - on jest lepszy ode mnie, jeśli chodzi o życiówki, ale trenuje od sasa do lasa. Ostatni zakręt, widzę na zegarku 19:00, cisnę ile sił w nogach, bo płuca sa już kompletnie wyplute. Wpadam na metę, widzę 19:20 i znowu autolap się włączył cholera.\nPo chwili stania zatrzymałem w końcu zegarek na 19:24, ale za mój czas uznaję 19:20, bo tyle widniało na blacie, gdy przekraczałem linię, to samo wyliczyłem potem z platformy Flow. Zresztą, tak czy owak, jest życiówka. Padłem na ziemię i tak poleżałem chwilę i nie chciało mi się wstawać. Puls średni 187, maksymalny 199, woow! Takiego wyniku to jeszcze nie widziałem - naprawdę pobiegłem dziś na maksa mojej wytrzymałości. Na koniec roztruchtałem 1 km, ale z tych emocji skasowałem ten krótki trening. Nogi były w dobrym stanie, mogłem jeszcze spacerować cały dzień, choć potem wyszedł z nich ten bieg i byłem lekko obolały. Wieczorem po odpoczynku nogi są świeżutkie, jutro idę pobiegać. Bolała mnie też głowa, jak zwykle po zawodach. Płuca mocno przepalone jeszcze dobre pół godziny po biegu.\nTo był chyba mój najlepszy bieg ever, nie tylko dlatego, że najbardziej wartościowy wynik, w porównaniu z resztą dystansów, ale też pobiegnięty na pełnej kontroli i dobrze taktycznie. Jestem super zadowolony, bo wycisnąłem z siebie wszystko. Daje mi to sporą nadzieję na życiówkę na dychę, może nawet powalczenie o sub40, jeśli zbiję coś z wagi i jeszcze trochę potrenuję. Nabrałem motywacji!\n5 km - 19:20 @ 3:52 min/km ~ 187/199 bpm\n3:56 ~ 170 bpm\n3:53 ~ 186 bpm\n3:53 ~ 189 bpm\n3:51 ~ 193 bpm\n3:47 ~ 196 bpm\nNapisane: Pn, 19 października 2020, 10:35\nJak zwykle dzień po zawodach: biegło się przyjemnie. Może dlatego, że po takiej orce każde lekkie rozbieganie jest relatywnie łatwe, ale też nogi były leciutkie i nie czułem zmęczenia.\nPierwsza połowa wzdłuż morza i walka przeciwko wiatrowi (na szczęście nie hiper mocny), wpadł też bardziej pagórkowaty 2,5km odcinek po wydmach (ale asfaltową ścieżką), więc tu puls trochę skakał. Tempo szło ok. 5:10-5:20. Powrót już łatwiejszy, kompletnie płasko i z wiatrem, więc nawet po 5:00-5:10. Po 12 km zaczęły mnie jednak trochę boleć mięśnie dwugłowe. Mimo to nogi kręciły ładnie i ostatnia piatka 5:02/5:02/5:02/4:59/4:49. Dopiero na ostatnie 2-3 km wyszedłem powyżej pierwszego zakresu. Ogólnie jednak średnia relacja tempo/tętno wyszła mi obiecująca jak na taki dłuższy dystans.\n18 km @ 5:08 min/km ~ 146/161 bpm\nMało, ale cel został osiągnięty.\nPlany: test na 10 km za 3 tygodnie (bieżnia, chyba że znajdę jakieś fajne zawody). Plan minimum, życiówka, plan maksimum, sub40. Realne? Zobaczymy.\nSzybkość jest, trzeba się tylko trochę wydłużyć. Stawiam na dłuższe odcinki progowe i trochę interwałów. Chciałbym pobiegać mocniej 2 tygodnie i w ostatnim tygodniu zluzować.\nPlan treningowy jest taki.\nWT - 4x1200m I (3:45-3:50)\nŚR - 10 km BS\nCZ - 2x4 km P (4:05-4:10)\nSB - 12 km BS\nND - BNP 10 km easy + 4 km BC2 (4:30-4:35) + 2 km P (4:05-4:10)\nWT - 5x1000m I (3:45-3:50)\nCZ - 6 km P (4:05-4:10)\nSB - 15 km BS\nND - 10 km BS\nWT - 3x1600m P (4:05-4:10)\nŚR - 8 km BS\nPT - 6 km BS\nSB - TEST 10 km\nND - opijanie sukcesu\nDajcie znać, czy macie ewentualnie jakieś sugestie.


Jak kontrolować budżet na remont? 3 proste kroki do opanowania wydatków | NAOBCASACH.pl - Serwis Wysoce Kobiecy\nRemont mieszkania lub domu to spore wyzwanie, zwłaszcza dla domowego budżetu. Koszty materiałów i robocizny pozornie da się skalkulować, ale nie zawsze wszystko idzie zgodnie z planem. Jak ustrzec się przed eksplozją wydatków i kontrolować kosztorys remontu?\nJeżeli korzystamy z pomocy fachowców, warto przed przystąpieniem do prac poprosić ich o pisemną wycenę remontu. Może ona mieć nawet formę aneksu do umowy, wówczas zagwarantuje lub przynajmniej zredukuje ryzyko, że ekipa remontowa będzie naciągać ilość czy wysokość wydatków.\nJeśli masz więcej czasu, by podejść do tematu na spokojnie, warto poprosić o wycenę kilka konkurencyjnych firm remontowych. To da Ci możliwość porównania cen usług, a przy okazji może być pierwszym sprawdzianem rzetelności fachowców.\nCi, którzy sami podejmą się prac remontowych, będą musieli stworzyć kosztorys na własną rękę. Wówczas należy pamiętać, że większość materiałów budowlanych kupuje się z niewielkim zapasem. Czasem trzeba również doliczyć zakup niezbędnych sprzętów, które mogą być najdroższym punktem budżetu, jednak po kilku tygodniach remontu mało kto wraca do myśli o kolejnych modernizacjach. Zakupiony sprzęt można zatem odsprzedać kolejnym majsterkowiczom.\nJeden z trudniejszych punktów remontu. Jeżeli nie masz dużego doświadczenia i wiedzy, nie wstydź się prosić o pomoc i zadawać pytania. Obsługa specjalistycznych sklepów jest zwykle świetnie przeszkolona w wąskim zakresie remontowych zagadnień i może pomóc Ci uniknąć niewłaściwego zakupu. Warto wybierać się do sklepu z miarką i specyfikacją materiałów lub sprzętów, które potrzebujesz. Fachowcy mogą mieć zniżki u wybranych dostawców, ale podczas zakupów nie zawsze kieruje nimi oszczędność.\nZapas na poprawki\nMało komu udaje się ich uniknąć, więc lepiej od razu założyć, że takowe będą. W remontowym kosztorysie powinniśmy umieścić zarówno ewentualne koszty dodatkowych materiałów, jak i godziny robocizny. W zależności od skali i problematyki poprawek różnice w saldzie mogą się wahać od 5 nawet do 45%. Czasem efekty remontu są na tyle niezadowalające, że wszystkie prace trzeba zaczynać od nowa, a wtedy bardziej niż stracone pieniądze, liczy się czas i komfort mieszkania. Aby poprawki nie stanowiły dodatkowego problemu finansowego, lepiej od razu uwzględnić dodatkowe kilkaset złotych w budżecie.\nTagi budżet domowy, remont mieszkania


Jak zrobić ScreenShota na Insta Story? - Instabaza.pl\nObecnie mamy do wyboru wiele mediów społecznościowych. Mimo to, wielu z nas preferuje Instagrama. Jego przejrzystość oraz prostota użytkowania sprawiają, że to właśnie on jest naszym ulubieńcem. Nie wspominając już o dodatkowych atutach w postaci możliwości zarobkowych jak i reklamowych.\nOprócz wyżej wymienionych funkcji, bardzo popularne stało się InstaStories. Pozwala nam ono na dzielenie się tym co aktualnie robimy, co czujemy. I jeśli nie pozostawimy tego w wyróżnionej relacji, to po 24h to po prostu zniknie.\nZdarzają się momenty, kiedy chcemy coś uchwycić na dłużej i postanawiamy zrobić ScreenShota, czyli zrzut ekranu. Dużo osób obawia się, że informacja o tym wyświetli się drugiej osobie. Pracownicy Instabaza sprawdzili to dla Was. Mamy dla Was bardzo dobrą wiadomość – możecie screenować bez obaw o to, że zostaniecie na tym przyłapani.\nPoznajcie jednak dwa skuteczne sposoby na to jak zrobić ScreenShota na Insta Story.\nWejdź na Instagrama oraz na relację, której zrzut ekranu chcesz zrobić.\nNastępnie włącz tryb samolotowy w swoim urządzeniu.\nWejdź znowu w aplikację i zrób screena Insta Story.\nZamknij aplikację oraz całą jej aktywność.\nOdczekaj kilka minut i wyłącz tryb samolotowy.\nJak zrobić ScreenShota na Insta Story za pomocą przeglądarki?\nWejdź w relacje osoby, której zrzut ekranu chcesz zrobić.\nNaciśnij na trzy poziome kropki, które znajdują się na górze ekranu. Wybierz opcję „skopiuj link”\nWejdź na stronę Downloadgram.com\nWklej adres URL InstaStories.\nJak zrobić ScreenShota na InstaStories? – podsumowanie\nJak sami widzicie wcale nie jest to takie trudne, jak się wydaje. Wszystkie powyższe propozycje zrobicie jedynie z pozycji smartfona, ponieważ Instagram na przeglądarce nie daje nam możliwości kopiowania linków. Są one proste i szybkie, nawet dla początkujących.\nA czy Wy często robicie zrzuty ekranów relacji Waszych znajomych?\nOd ilu lat można mieć Instagrama?


Właściciele sklepików szkolnych, którzy mieli przestój w prowadzeniu działalności i ponieśli straty z powodu pandemii, mogą liczyć na zwolnienie z opłacania składek za okres od listopada 2020 do marca 2021 roku. Muszą jednak spełnić określone w przepisach warunki i najpóźniej do końca września 2021 r. złożyć wniosek o zwolnienie. Warunkiem jest m.in. spadek przychodu o co najmniej 40 proc. w tych miesiącach, za które ubiegają się o zwolnienie. Spadek przychodu należy porównać do przychodu z września z 2019 r. lub września 2020 r.- informuje Krystyna Michałek, regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa kujawsko-pomorskiego.


Czym jest edukacja globalna Tego można było dowiedzieć się we Włocławku - Polskie Radio PiK\n2020-02-20, 19:47 Agnieszka Marszał/Redakcja\nWśród tematów między innymi globalny rynek pracy, zachowania proekologiczne czy kształtowanie postaw obywatelskich. Fot. Wikipedia\nO edukacji globalnej rozmawiali dziś we Włocławku nauczyciele i eksperci. Seminarium miało pokazać, jak pracować w szkole, by uczniowie lepiej rozumieli świat i wyzwania dotyczące ludzkości.\nWśród tematów między innymi globalny rynek pracy, zachowania proekologiczne czy kształtowanie postaw obywatelskich.\n– Edukacja globalna jest częścią wychowania i kształcenia obywatelskiego. Jest to przygotowanie uczniów, odbiorców, do stawiania czoła wyzwaniom dotyczącym całej ludzkości – mówi Grażyna Troszyńska, dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli we Włocławku.\nWśród prelegentów znaleźli się także eksperci z Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie oraz Aneta Gabryelczyk i Dorota Łańcucka z KPCEN we Włocławku.\nTagi: konferencja, edukacja globalna, Włocławek


< Sukces Anny Grzelak w plebiscycie sportowym - Starostwo Powiatowe w Gryfinie\nKoniec każdego roku to bardzo dobry czas na podsumowania osiągnięć i dokonań. Głos Szczeciński po raz drugi przeprowadził plebiscyt „Sportowiec Roku”. Celem organizatorów było zaprezentowanie i wyróżnienie tych osób, które w mijającym roku godnie reprezentowały nasz kraj na sportowych arenach. W plebiscycie można było głosować na sportowców w sześciu kategoriach: Sportowiec Roku Kobiety, Sportowiec Roku Mężczyźni, Sportowiec Junior Roku Dziewczęta, Sportowiec Junior Roku Chłopcy, Trener Roku oraz Drużyna Roku.\nPlebiscyt przeprowadzony w dwóch etapach polegał na oddawaniu płatnych głosów poparcia sms-em lub poprzez Internet.\nW pierwszym, powiatowym etapie najlepsi sportowcy spośród sześciu kategorii byli wybierani w każdym z 12 powiatów naszego regionu. Tylko laureaci, którzy zwyciężyli w swoim powiecie awansowali do regionalnego finału, zachowując zdobyte w powiecie głosy. Spośród nich, w drodze dalszego głosowania zostali wybrani najpopularniejsi w regionie w 2019 roku juniorzy, seniorzy, trenerzy i drużyny.\nUroczysta gala podsumowująca drugą już edycję tego plebiscytu odbyła się 4 lutego br. w Grand Park Hotel w Szczecinie. Na galę przyjechali wszyscy najlepsi sportowcy naszego regionu z trzech najwyższych miejsc zajętych w finale w każdej z sześciu kategorii plebiscytu.\nNajlepsi sportowcy regionu podczas gali\nPowiat gryfiński w kategorii kobiet reprezentowała na gali Anna Grzelak – Orły Chojna, uczennica Branżowej Szkoły I stopnia w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Chojnie (mistrzyni Europy i świata w warcabach 100-polowych). Anna Grzelak w pierwszym etapie tego plebiscytu zwyciężyła w powiecie gryfińskim pokonując sześć innych zgłoszonych kobiet, natomiast w finale regionalnym zajęła drugie miejsce uzyskując 612 głosów, tuż za Anną Duszą ze Szczecina (679 głosów), która trenuje Nordic Walking. Na trzecim miejscu w kategorii kobiet uplasowała się Paulina Pietrzak z Reska (359 głosów) uprawiająca bieg z przeszkodami.\nW kategorii mężczyzn pierwsze miejsce zajął Jakub Kokiel – piłkarz Pogoni Szczecin na rok „wypożyczony” do Odry Chojna.\nAnna Grzelak bardzo dziękuje wszystkim, którzy oddali na nią swój głos zarówno na etapie powiatowym jak i w finale regionu.\nAnna Grzelak z mamą i trenerem


Tanie hotele w Gulf Breeze (FL) - Oferty hoteli w Gulf Breeze (FL) - eSky.pl\nHotele w Gulf Breeze (FL)\nGulf Breeze (FL) - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Gulf Breeze (FL)\nHotele w Gulf Breeze (FL) to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Gulf Breeze (FL) zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Gulf Breeze (FL) to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nGulf Breeze (FL) – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Gulf Breeze (FL) to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Gulf Breeze (FL). Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Gulf Breeze (FL) to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Gulf Breeze (FL)?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Gulf Breeze (FL) jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Gulf Breeze (FL)?\nHotele w Gulf Breeze (FL) to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Gulf Breeze (FL)\nGdzie rezerwować hotele w Gulf Breeze (FL)?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Gulf Breeze (FL) i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Gulf Breeze (FL)?\nCena za nocleg w Gulf Breeze (FL) jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.


białe walentynki pościel bawełniana w czerwone serca PREMIUM POLSKA - Produkt: POS/BL/WALENTYNKI BIAŁE\n» białe walentynki pościel bawełniana w czerwone serca PREMIUM POLSKA\nemotki poszewka bawełniana młodzieżowa 40x40 FARO\npiłkarz poszewka bawełniana młodzieżowa 40x40 FARO\ncross poszewka bawełniana młodzieżowa turbo 007 40x40 FARO\nkrólik poszewka bawełniana młodzieżowa WILD 40x40 FARO\nwilk poszewka bawełniana młodzieżowa WILD 40x40 FARO\nkoń poszewka bawełniana młodzieżowa 40x40 FARO\nbest friends poszewka bawełniana młodzieżowa 40x40 FARO\nczerwony traktor poszewka bawełniana młodzieżowa turbo 004 40x40 FARO\nbiałe walentynki pościel bawełniana w czerwone serca PREMIUM POLSKA\nKod produktu: POS/BL/WALENTYNKI BIAŁE\nKolor: białe tło w czerwone serca\nPościel bawełniana w czerwone serca produkowana jest z najwyższej jakości przędz czesanych, które sprawiają, że tkanina ma perfekcyjnie jednorodną powierzchnię, estetyczny wygląd i niesamowitą miękkość. Idealny wzór na walentynki, ślub czy inne okazje. Dzięki dodatkowemu procesowi wyczesywania włókien nie posiadają one zgrubień i innych nieczystości pozostałych po procesie przędzenia bawełny. Jej gęstość to aż 68 nitek na każde 10 cm². Pościel gwarantuje nam świetny komfort snu przez cały rok a dzięki wykonaniu w 100% z naturalnych włókien bawełnianych świetną cyrkulację powietrza oraz gwarancję komfortowego i zdrowego snu. Dodatkowym atutem pościeli wykonanej z bawełny jest wysoka higroskopijność (zdolność pochłaniania wilgoci), odporność na rozciąganie oraz przyjazność dla osób uczulonych lub cierpiących na alergie. Dokładne wykończenie, dbałość o detale oraz estetyczne opakowanie składa się na wysoką jakość produktu. Komplet pościeli z bawełny zapinany jest na bezpieczny i atestowany zamek błyskawiczny kryty plisą. Komplet pościeli z polskiej bawełny może okazać się świetnym pomysłem na prezent.


Toogood: akcje będą drożeć w 2015 roku - Puls Biznesu - pb.pl\nToogood: akcje będą drożeć w 2015 roku\nopublikowano: 13-04-2015, 14:25\nZawyżone wyceny na globalnym rynku aktywów są zmartwieniem dla profesjonalnych inwestorów, ale brak alternatyw oznacza, że akcje będą nadal drożały w 2015 roku, przekonuje Peter Toogood, kierujący inwestycjami w City Financial Investment z Londynu.\n- Każda korekta spowoduje wielkie zakupy, to jeden z tych momentów. Weźmy USA, tam nie ma się gdzie schować... rynek w USA jest szalony – powiedział Toogood.\nJego zdaniem, inwestorzy powinni „być nerwowi”. Dodał jednak, że ta nerwowość i słabe fundamenty nie są wystarczające, aby powstrzymać globalny rajd wzrostowy cen akcji i obligacji. Toogood uważa, że akcje będą drożeć do końca roku.\nAlan Miller, kierujący inwestycjami w SCM Direct.com powiedział, że ma obawy dotyczące zarówno rynku amerykańskiego, jak i europejskiego.\n- Mówiąc szczerze, zaczynam się obawiać, bo jeśli się nad tym zastanowić, prognozy zysków spółek wciąż są obniżane – powiedział w CNBC. - Patrząc w przyszłość, trudno oczekiwać, aby rynki rosły mocniej niż rosną zyski. Dlatego uważam, że tempo wzrostu zdecydowanie spowolni i trzeba będzie bardziej ostrożnym – dodał.\nNBP: eksport wzrósł o 10,7 proc., import o 3,7 proc.\nRosja i Iran rozpoczęły wielką wymianę barterową\nRanking rozwoju społecznego: Polska gorsza od Czech, Słowacji i Estonii\nInwestorzy , USA , Rynek\nŚwiat / Toogood: akcje będą drożeć w 2015 roku