bluszczem oplątane: października 2015\nHalloween - warsztaty z dzieciaczkami\n(Post niewątpliwie dla cierpliwych)\nHalloween to zwyczaj związany z maskaradą, odnoszący się do święta zmarłych. Nazwa oznacza wigilię wszystkich świętych (all hollows' eve). Dokładne pochodzenie nie jest znane. Uważa się, że święto wywodzi się od celtyckiego Samhain. Ponad 2 tysiące lat temu w Anglii, Szkocji, Walii i północnej Francji w ten dzień ostatecznie żegnano lato i witano zimę. Kończył się etap wzrostu roślin, życia, a zaczynał etap zimowego odpoczynku. Zwyczajowo tańczono wtedy wkoło ognisk i składano ofiary z zebranych plonów i zwierząt. Wierzono, że w noc z 31 października na 1 listopada granica między naszym światem i zaświatami staje się bardzo cienka, a duchy korzystają z tego i przychodzą ogrzać się w cieple ognia i światła. Dobre duchy zapraszano do stołu, wyprawiano dla nich uczty, ale przed złymi trzeba było się bronić. Jednym ze sposobów było przebieranie się za czarownice, zombie, czy inne potwory. Także wydrążona dynia ze świeczką w środku miała być straszakiem na niepożądanych gości. W Halloween był także zwyczaj przepowiadania przeszłości przez wiedźmy, którym nieodzownie towarzyszyły czarne koty. Dziś to czas zabaw typu „cukierek albo psikus”, zjadania wiszących na sznurku ciastek, czy jabłek, a także maskarad. Kolorami Halloween są oczywiście czarny i pomarańczowy.\nNa gruncie polskim zwyczaje związane z Halloween możemy odnieść do obchodzonych w podobnym okresie dziadów, nazywanych czasem zaduszkami. Podobnie jak podczas Halloween zapraszano dusze zmarłych do uczty, by zapewnić sobie ich opiekę przez cały rok. Nazwa „dziady” pochodzi od wędrowców, włóczęgów, często nazywanych właśnie dziadami. Wierzono, że mają oni kontakt ze zmarłymi. Byli swoistymi łącznikami z zaświatami. W czasie dziadów modlono się za zmarłych. Dziś to właśnie ten element jest najistotniejszy w obchodach świąt pierwszego i drugiego listopada. Liczy się przede wszystkim szacunek, jaki okazujmy naszym bliskim zmarłym oraz pamięć o nich.\nWstęp takiej treści przedstawiłam ostatnio dzieciom w jednej z kaliskich podstawówek. Jeszcze w sierpniu spotkałam się przy jakiejś okazji z koleżanką, która pracuje w szkole. Znając moje zamiłowanie do rękodzieła, Aneta zapytała, czy nie zrobiłabym dla jej dzieciaków ze świetlicy warsztatów. Zgodziłam się bez zastanowienia! Pozostawała do wyboru okazja. W drodze eliminacji wybrałyśmy Halloween właśnie. Postanowiłyśmy, że zrobimy z dziećmi 3 rzeczy – lampion ze słoika (do wyboru duch, dynia i mumia), a z masy solnej paluch czarownicy (pierwowzorem były słynne ciasteczka) oraz samą czarownicę.\nSama wykonałam najpierw każdą z tych rzeczy, żeby dzieci miały jakiś przykład i żeby sprawdzić, ile czasu nam to zajmie. Pomyślałam też, że najlepiej będzie, jeśli zrobię dla każdego porcję masy już zabarwionej, bo na lepienie i malowanie nie było szans. Zabarwiłam więc masę na etapie produkcji. O pomoc i radę poprosiłam naczelną masosolankę blogosfery, Wiolę z rękodzieło-art. W ruch poszły przyprawy – kurkuma, kakao, cynamon, papryka. Do tego jeszcze w szufladzie znalazłam barwniki do jajek. Efekt przeszedł moje oczekiwania! Piękne, wyraziste kolory, a zapachy iście jesienne. A że do dekoracji użyliśmy jeszcze goździków i ziaren kawy, to wierzcie mi – było pysznie!\nObładowana niczym juczny muł szlam we wtorkowe i środowe popołudnie do szkoły. Nawet przebrałam się za czarownicę (choć kolega w pracy stwierdził, że nie muszę się przebierać).\nfot. Aneta M.\nDzieci (klasy 1-3) zaskoczyły mnie totalnie swoją otwartością, szczerością, zaangażowaniem. Niektóre niestety trochę zbyt często chciały, by coś zrobić za nie, ale były też i takie, które wykazały się niesamowitą inwencją twórczą i kreatywnością. Powiem Wam szczerze, że jestem zachwycona pracą z nimi i z chęcią takie warsztaty powtórzę. Zapraszam do obejrzenia fotek:\nJeszcze tylko na koniec chciałam tylko o czymś Wam nadmienić. W każdej szkole są świetlice i nasze dzieci spędzają w nich mnóstwo czasu. Pracownicy dwoją się i troją, by dzieci się tam nie nudziły. Jednym ze sposobów są zajęcia plastyczne. Niestety świetlice mają bardzo ograniczone budżety, proszą rodziców o dodatkowe wpłaty. A my, rodzice, mając opłat szkolnych po dziurki w nosie, lekceważymy to. Bo jak nie jest obowiązkowe, to po co. Tymczasem na zorganizowanie takich warsztatów dla 30 dzieciaczków wydaliśmy... całe 40 zł! A może mogłybyście zorganizować podobne zajęcia w szkołach w Waszych miastach? Następne w kolejce jest Boże Narodzenie. Lampion ze słoika, ozdabianie styropianowej bombki, cokolwiek! Dla dzieci to frajda, coś innego, nowego. A dla nas satysfakcja gwarantowana! Ze swojej strony powtórzę – te warsztaty były dla mnie wyjątkowym przeżyciem i dziękuję Anecie, że się o nie wtedy mnie zapytała. Pomyślcie o tym przez weekend, jeśli znajdziecie czas. A już na pewno uważajcie na drogach. Pozdrawiam Was cieplutko!\nAutor: petra bluszcz o 20:55 13 komentarzy:\nEtykiety: lampiony, masa solna, ozdoby\nCzy dżentelmeni to dinozaury?\nJa to chyba nie jestem feministką. Jeden mój znajomy upierał się, że jestem, ale ja sama nie wiem. Oczywiście jestem za równouprawnieniem, co w moim rozumieniu oznacza, że kobiety i mężczyźni mają bardzo dosłownie równe prawa, równe zarobki i taką samą możliwość wyboru, kim chcą być i co chcą robić. Kobieta jako kierowca autobusu - ok, mężczyzna wychowujący dzieci - super! Ale w całym tym zamieszaniu lubię, kiedy przepuszcza się mnie w drzwiach. Ba! Nie mam nic przeciwko, jeśli mężczyźni (najczęściej są to starsi panowie) całują mnie w rękę. Lubię usłyszeć miły komplement (choć ważne, by był szczery, bo te podszyte seksizmem są nie do zniesienia!). Lubię być traktowana, oczywiście zależnie od okoliczności, jak dama. Piszę, że zależnie od okoliczności, bo przecież z kumplami na piwie ciężko o odsuwanie krzesła przy stole. Może w takim razie to ja jestem dinozaurem? W każdym razie lubię mężczyzn - dżentelmenów. Dlatego, kiedy Ania kiedyś przesłała mi grafikę o tychże, wiedziałam, że wykorzystam ją robiąc kartki dla dwóch świetnych facetów.\nPierwszym jest mój szwagier Jacek, świetny gość, którego wszyscy uwielbiamy.. Najbardziej to chyba Łucja. Druga kartka powstała dla mojego kolegi, który w sierpniu obchodził 40 urodziny. Zachowuje się jak na prawdę dobry przyjaciel, ale wiem, że nie lubi być tak nazywanym, więc mówię o nim "kolega". Terminologia nie jest jednak ważna, kiedy wiesz, że możesz na kogoś liczyć. Dostali więc obaj te karteczki i mam nadzieję, że się im spodobały.\nA Wy macie w swoim otoczeniu dżentelmenów? No i czy lubicie być traktowane przez nich wyjątkowo, czy może obrażacie się, kiedy taktują Was jak słabą płeć?\nAutor: petra bluszcz o 17:50 11 komentarzy:\n"Chciałbym pić z ciebie, brzozo"\nTytuł dzisiejszego posta to cytat z książki, o której Wam niedawno pisałam, "Saga Sigrun" Elżbiety Cherezińskiej. Są to słowa, które jeden z bohaterów wpisuje na korze brzozy i podaje w tajemnicy Sigrun. Dla Wikingów to słowa mocno dwuznaczne. W mitologii skandynawskiej brzoza to atrybut bogini małżeństwa i rodziny, Frigg. Na korze tego drzewa często spisywano różne treści, w tym magiczne zaklęcia runiczne.\nSzwecja, fot. Mr. Bluszcz\nBrzoza nazywana jest matką lasu, najżyczliwszym z drzew o silnych właściwościach magicznych, odpędzających złe duchy. W dawnych czasach sadzono brzozy przy grobach jako ochronę. Do dziś wierzenia w magiczną moc brzozy znajdują oddźwięk w przynoszeniu witek tego drzewa do domu w święto Bożego Ciała.\nOd dawna bardzo lubię brzozę za jej surowe piękno, niebanalny wygląd. Już jako dzieciak najbardziej lubiłam rysować właśnie ją. Poza tym jej kora bardzo łatwo daje się formować, a w internecie roi się od zdjęć świeczników i innych ozdób wykonanych właśnie z brzozowej kory. Kiedy więc byłam ostatnio w lesie i znalazłam powalone drzewo, nie mogłam nie zabrać jego części do domu. Długo leżały i czekały na wenę. Ta nadeszła, kiedy przerabiałam szufladkę na różnej maści butelki do kuchni. Na takowe szufladki napatrzałam się ostatnio na Waszych blogach. Kiedyś już jedną przerabiałam (efekty można zobaczyć TU), teraz przyszedł czas na następną. Bezpośrednią inspiracją były dla mnie szufladki Sandryki. Swoją delikatnie oczyściłam i pomalowałam na biało. Na koniec dodałam pasek brzozowej kory, gałkę oraz nóżki. Na te ostatnie wykorzystałam... zużyte drewniane kulki na mole.\nDo kompletu zrobiłam stojak na noże. Ten ozdobiłam natomiast drewnianym plastrem, który ongiś dostałam od Ani. Generalnie, to mój kuchenny kącik urządziłyście mi Wy. Od Ani właśnie mam jeszcze podwójny wieszak, serduszko z konikiem i niewidoczne na zdjęciach inne wspaniałości. Od Iwonki mam wieszak, na którym wisi koszyk. Z Zapachu Piwonii mam szarą kurkę. Zestaw nakrapianych emaliowanych naczyń wygrałam kiedyś w zabawie na blogu two tee to room two two... (chciałam wkleić link, ale nie mogę znaleźć już bloga Sylwii...)\nCo do widocznych na zdjęciach sweterkowcyh dyniek, to planowałam je uszyć już w ubiegłym roku. Kiedy więc zobaczyłam je... no tak, znowu u Sandryki, która tych dyń narobiła dziesiątki, jeśli nie setki, to była to dla mnie najlepsza mobilizacja. Wystarczyła niecała godzinka i już mam swoje własne. Swoją drogą Sandryka kilka dni później ogłosiła candy, w którym można wygrać podobne. Ja nie jestem zachłanna, ale jeśli Wy jeszcze się nie zapisałyście, to macie czas do końca października. Tymczasem ja nie mogę się zdecydować, gdzie postawić swoje. Obecnie porobiłam jesienne dekoracje z ich udziałem.\nNie planowałam tak się rozpisywać... Ale przecież jak już napisałam, to nie będę kasować! Na koniec dodam, że wkleiłam wreszcie zdjęcie dywanu, który dostała od nas Jagódka, do zobaczenia TUTAJ, a konkretnie TU.\nMiłej i równie słonecznej, co dzień dzisiejszy, niedzieli Wam i sobie życzę!\nAutor: petra bluszcz o 22:04 11 komentarzy:\nEtykiety: ciekawostki, drewno, jesień, kuchnia, ozdoby, przeróbki, wystrój wnętrz\nAnioł mimo wszystko\nNiezawodnym odbiorcą moich prac jest moja rodzina. Uwielbiam dla nich tworzyć, bo wiem, że zawsze są zadowoleni z ręcznie wykonanych prezentów, cenią je i podziwiają. Trochę w tym mojej próżności, ale nie znam osoby, która by nie lubiła, kiedy się ją chwali. Co prawda denerwuje mnie, kiedy nazywają mnie przy okazji artystką, bo się za takową absolutnie nie uważam, ale przecież każdy kij ma dwa końce.\nDziś chciałam Wam pokazać kolejnego anioła. Oj tak, wbrew sobie i swojemu malarskiemu beztalenciu tworzę je nadal. Ten jest "ingatycny", jakby powiedziała Łucja (czyt. gigantyczny). Ma ponad 100 cm wysokości.\nPowstał na specjalne zamówienie cioci Irenki, chrzestnej mojego Męża. Ma ona w swoim domu bardzo wąską i wysoką klatkę schodową. Kiedyś wspomniałam, że mogę coś tam dla niej namalować na tą niezbyt ustawną ścianę. No i będąc tam kilka tygodni temu doszłam do wniosku, że czas najwyższy zacząć działać. Wymalowałam więc anioła, co by czuwał nad bezpieczeństwem tych, którzy chodzą po stromych schodach. Trochę było nam go ciężko dziś dostarczyć do Cioci, jako część prezentu imieninowego, ale było warto, bo to jedna z moich najfajniejszych cioć!\nJako załącznik do prezentu były też kartki. Jedna na imieniny, a druga na 30 rocznicę ślubu, którą ciocia i wujek mieli tydzień temu. Rozkręciłam ostatnio małą manufakturę kartkową, oj rozkręciłam...\nA na koniec wspomnę o wyróżnieniu od Ani z bloga mój dom - moja przystań. Dziękuję Ci Aniu ogromnie! To kolejny promyczek słońca w moim pochmurnym nieco życiu.\nAnia zmieniła trochę zasady, które i mnie przypadły do gustu. Odpowiedź na wyróżnieniowe pytanie Ani zamieściłam w komentarzu na jej blogu. A jako, że czuję się wyróżniona także i Waszymi komentarzami, to chciałam Was poprosić, żebyście pod tym postem napisali, co Was ostatnio miłego spotkało. Może uśmiech nieznajomej osoby, a może bezinteresowna pomoc? Holly pisała niedawno u siebie, że dobro powraca. Ja wierzę w to całą sobą!\nAutor: petra bluszcz o 21:24 10 komentarzy:\nEtykiety: anioły, kartki, scrap, wyróżnienie\nMamy jesień. Dużo się dzieje. Nie zawsze są to dobre rzeczy. Choćbym nie wiem, jak bardzo lubiła deszcz i mgłę, czasami po prostu organizm jest zmęczony. W takich sytuacjach umiejętność cieszenia się pozornie małymi rzeczami jest na wagę złota. To taka zasada jesiennego survivalu. Dlatego, kiedy zdarza się w moim życiu coś dobrego, to pielęgnuję to, zachowuję w pamięci. Tak jak na przykład widok tęczy na zachmurzonym niebie kilka tygodni temu, kiedy wracałyśmy z Łucją do domu. Albo niespodzianka w postaci awizo w skrzynce tydzień temu. Poszłam, odebrałam i ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu stwierdziłam, że jest to paczka od Wioli z bloga world by Holly. Kiedyś wysłałam jej album wiktoriański, a teraz ona odwdzięczyła mi się pięknym kubkiem w skandynawskim stylu. Całkiem niedawno myślałam sobie, że przydałby mi się nowy kubek do pracy. No i proszę! Mam!\nNiestety podczas drogi stłukło się ucho. Pobiegłam więc po super klej i w ekspresowym tempie poskładałam wszystko w całość. Trochę przecieka, ale ma ten kubek swoją historię, swoją rysę. Z takiego naczynia herbata smakuje jeszcze lepiej! A najlepiej smakuje wieczorem, w domu, z plasterkiem pomarańczy. Holly, dziękuję Ci z całego serca! Nawet nie wiesz, jaką mi radość sprawiłaś!\nKubek do pracy jednak też sobie kupiłam. Nie mogłam przejść obojętnie obok reklamy biedronki, w której zobaczyłam piękny kubeczek w warkocze. W dodatku szary! Cóż mogłam zrobić? Kolejna mała przyjemność na liście.\nW innym dyskoncie znalazłam komplet szydełek, o którym od dawna marzyłam. Z niecierpliwością przeglądałam kolejne gazetki lidla w poszukiwaniu tychże, bo kiedyś już były, ale nie zdążyłam ich kupić. Wiadomo, jak to w lidlu. I wreszcie znalazłam! Już mnie łapki swędzą, żeby coś zamotać, ale na razie jeszcze kilka rzeczy muszę zrobić z listy priorytetów.\nOstatnią moją zdobyczą jest czerwony materiał w gwiazdki. Upolowałam go w sh za grosze. Będzie może zasłoneczka w kuchni, a może jakieś ozdoby świąteczne… W końcu minęła już połowa października i czas zabrać się za bożonarodzeniowe przygotowania.\nTymczasem nie przeciągam już rozpływania się nad tym, co mi w ostatnim czasie sprawia przyjemność. Uciekam na wieś z moimi kochanymi pierdzikami szukać promieni słońca, może grzybów jakichś… Szczęścia generalnie. I Wam życzę, abyście w ten weekend odpoczęli, wyszli na spacer i poszukali w lesie lub choćby w krzakach pod balkonem jakiegoś jesiennego chochlika.\nAutor: petra bluszcz o 09:28 18 komentarzy:\nEtykiety: jesień, kuchnia, prezenty, szydełko, życie\nRefleksje o Dniu Nauczyciela\nDziś Dzień Nauczyciela. Zapomniałam o nim na tych kilka lat, kiedy sama już go nie obchodziłam i zanim zaczęła obchodzić go moja córka. Nie wiem, jak to się stało, że ona jest już taka duża, że świętuje Dzień Edukacji Narodowej... Ma dopiero, albo już, prawie 3 lata. W przedszkolu nie ma co prawda wielkiej akademii, dnia wolnego itd. Jest za to wdzięczność rodziców (bo przedszkolaki docenią to być może później) za wkład, jaki w gruncie rzeczy obcy ludzie mają w wychowanie naszych dzieci. Szczególnie kiedy są tak małe i wymagają nie tylko opieki, ale i zwykłego przytulenia. Pisałam już niejednokrotnie, jak wielką rolę w naszym życiu odegrały opiekunki ze żłobka, jak dużo nauczyła się od nich Łucja. Mam świadomość, że to swojego rodzaju fenomen, bo dziś raczej mówi się o pracownikach żłobków, czy przedszkoli w kontekście afer, braku czułości, czy wręcz znęcania się nad dziećmi. Pojawia się brak zaufania na linii rodzic-placówka. A przecież dzieci spędzają tam ogromną część swojego życia! My mamy to szczęście, że zarówno wcześniej, jak i teraz, w przedszkolu, trafiliśmy na ludzi z powołaniem. Osobiście jestem pełna podziwu dla wychowawców, bo mnie czasem trudno ogarnąć jedną Łucję, a co dopiero 30 dzieci. Co z tego, że panie są 2 czy 3, a maluchy w grupie zachowują się inaczej. Dla mnie to i tak mistrzostwo świata. Dlatego chcąc okazać choć trochę wdzięczności postanowiłam zgłosić się na ochotnika i zrobiłam dla wszystkich pracowników naszego przedszkola kartki okolicznościowe. Wyszło ich 26 sztuk. Kilka zarwanych wieczorów i są.\nDziś trafiły do właścicieli jako skromne podziękowanie i dodatek do słodkości. Kartki starałam się wykonać w retro stylu. Zostały one pogrupowane tematycznie. Np. panie z grupy "biedronki" otrzymały karnety z biedronką właśnie, analogicznie panie z "żabek", czy "motylków". Oby się spodobały...\nTymczasem ciekawa jestem, jakie jest Wasze podejście i jakie macie doświadczenia z edukacją swoich dzieci na tym najwcześniejszym poziomie?\nAutor: petra bluszcz o 17:58 12 komentarzy:\nKinomani na start!\nBieg po marzenia\nAnioł i karteczka na chrzest małego-wielkiego Tomk...


Kupię - Fototapety do sypialni - Deccoria.pl\nAutor: viewgopl Kategoria: Kupię Dodano: 2016-08-30, 11:14\nPrzedstawiamy Państwu nasze fototapety do sypialni.\nTagi:łóżko, sypialnia, dekoracje, fototapety, pościel, fototapeta\n113 zdjęć w aranżacji "Fototapety do sypialni"\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do aranżacji "Fototapety do sypialni"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć aranżację "Fototapety do sypialni"? Tej operacji nie można cofnąć.


Slovakia.travel - Ośrodki narciarskie\nprzyroda i krajobrazkultura i zabytkifolklor i tradycjasport i aktywny wypoczyneklatozimagóryadrenalinagolfłowiectworybactwoturystyka rowerowajeździectwowyszukaj usługi sportoweuzdrowiska i wellnesspobyt w mieściepobyt na wsitrasy tematyczneimprezy regularne\nKażdorocznie podnosi się poziom jakości usług w słowackich ośrodkach narciarskich. Ośrodki narciarskie inwestują do rozszerzania i poprawy jakości oferty, dzięki czemu zbliżają się do standardu ośrodków zagranicznych.\nOprócz dobrze przygotowanych tras zjazdowych w słowackich ośrodkach narciarskich można znaleźć trasy narciarstwa biegowego, areny snowboardowe, szkółki narciarskie, wypożyczalnie sprzętu narciarskiego. Zadowoleni będą również ci, którzy nie uprawiają narciarstwa. Przygotowane są dla nich różne atrakcje adrenalinowe, takie jak snowtubing, kitewing, i tory bobslejowe i saneczkowe oraz lodowiska. Oczywiście większość ośrodków dysponuje techniką zaśnieżania sztucznego, możliwością jazdy na nartach w porze wieczornej oraz szerokim zakresem usług gastronomicznych. Najlepsze ośrodki narciarskie posiadają apres ski bary lub centra rozrywkowe a dla gości zorganizują wiele ciekawych imprez. Dla wygody, narciarzy udostępniane są bezpłatne parkingi oraz ski-busy, które odwożą zakwaterowanych gości bezpośrednio pod stoki narciarskie. Przedstawić na mapie\nOśrodek Narciarski Kokava – Línia\nBanskobystrický krajOkres PoltárKokava nad Rimavicou\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 6/6 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 4/0, wysokość nad poziomem morza: 730-820 m n.p.m., przepustowość: 2200 osób/godz.\nOśrodek Narciarski Kordišov - Kýčerka\nŽilinský krajOkres ČadcaZákopčie\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 2/1,3 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 1/0, wysokość nad poziomem morza: 630-730 m n.p.m., przepustowość: 200 osób/godz.\nOśrodek Narciarski Krpáčovo\nBanskobystrický krajOkres BreznoDolná Lehota\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 1/0,7 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 3/0, wysokość nad poziomem morza: 768-866 m n.p.m., przepustowość: 1800 osób/godz. Ośrodek Narciarski Lúčky\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 1/0 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 0/1, przepustowość: 600 osób/godz.\nOśrodek Narciarski Strečno/Ostredok\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 1/0,4 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 2/0, wysokość nad poziomem morza: 490-560 m n.p.m., przepustowość: 300 osób/godz.\nOśrodek Narciarski Tisovec – Bánovo\nBanskobystrický krajOkres Rimavská SobotaTisovec\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 3/2,1 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 1/0, wysokość nad poziomem morza: 610-800 m n.p.m., przepustowość: 900 osób/godz.\nOśrodek Narciarski Vernár\nPrešovský krajOkres PopradVernár\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 3/1,3 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 3/0, wysokość nad poziomem morza: 780-960 m n.p.m., przepustowość: 1800 osób/godz. Ośrodek narciarski Homôlka\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe liczba/długość: 2/850 m, liczba wyciągów/kolejek: 3/0, wys. nad poziomem morza: 906 m n.p.m.\nOśrodek narciarski Nová Lopušná dolina - SKITATRY\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 2/1,1 m, ilość wyciągów/kolejek linowych: 2/0, wysokość nad poziomem morza: 784 - 1024 m n.p.m., przepustowość: 1200 osób na godzinę.\nOśrodek Narciarski Skipark Erika Kojšovská hoľa\nOśrodek w skrócie: trasy zjazdowe ilość/długość: 7/6 km, ilość wyciągów/kolejek linowych: 4/1, wysokość nad poziomem morza: 650-1246 m n.m., przepustowość: 4700 osób/godz.


Oryginalne pomysły na prezent dla miłośnika adrenaliny - GdziePojechac.pl\nby redakcja serwisu 24 sierpnia 2021 0231\nPrezent, czy to podarowany mamie, tacie, czy ukochanemu musi być oryginalny. O tym zdaje sobie sprawę każdy, kto stoi przed wyborem podarunku na urodziny, imieniny lub święta i inne okazje. Decydowanie się na małe upominki z czasem może stać się trudne, ponieważ materialne prezenty okazują się oklepane i nudne. Można zdecydować się na podarowanie czegoś wyjątkowego i oryginalnego. To może być prezent do przeżycia, który zagwarantuje wiele wspomnień. Jaki prezent w tym stylu najlepiej wybrać? Tego można dowiedzieć się z naszego poradnika.\nLot balonem dla dwojga – romantyczny prezent na rocznicę\nRocznica związku, lub ślubu to piękne przeżycie. To romantyczny czas, w którym dwie bliskie sobie osoby przypominają sobie jak wiele dla siebie znaczą i jakie przeciwności losu pokonały, by móc ze sobą być. Jest to czas, który warto przeżyć w wyjątkowy sposób. Pary mogą zdecydować się na wykupienie przygody, która pozwoli przeżyć wielkie emocje i jeszcze mocniej się do siebie zbliżyć. Doskonałym przykładem takiej przygody jest lot balonem dla dwojga. Można zdecydować się na taką wyprawę, by móc oglądać świat z góry. Warto wiedzieć, że można zdecydować się na lot w wybranym miejscu w Polsce, dzięki czemu podziwiać można widoki nad morzem lub w górach.\nJazda rajdowym samochodem – dla miłośników motoryzacji\nZnalezienie idealnego prezentu dla miłośnika motoryzacji wydaje się bardzo łatwe. Jest wiele gadżetów, które można kupić do samochodu, motoru lub motocyklu. Jednak znacznie większe wrażenie zrobi niesamowity pomysł na prezent. To może być prezent taki jak https://www.prezentzycia.pl/, który można przeżyć. Do wyboru dostępna jest jazda samochodem rajdowym, co z pewnością jest jednym z marzeń każdego miłośnika motoryzacji. Oferowane są również rajdy na motocyklu lub jazda sportowym samochodem po rajdzie na miejscu pasażera lub kierowcy. Tak wiele możliwości do wyboru sprawia, że wybranie idealnego prezentu dla fana samochodów i prędkości nie jest trudne.\nLot paralotnią – dla każdego, kto pragnie nauczyć się latać\nZnając osobę, która lubi latać lub marzyła o tym, by się tego nauczyć można zdecydować się na kupienie prezentu na lot paralotnią. To wspaniały i wyjątkowy podarunek, który wzbudzać będzie wiele radości.\nTego rodzaju prezenty są warte znacznie więcej, niż materialne upominki. Dzięki nim możliwe jest stworzenie wyjątkowych wspomnień, dzięki którym rocznica, urodziny lub inne święto staną się niezapomniane. Okazuje się, że wystarczy naprawdę niewiele, by możliwe było spełnienie marzenia bliskiej osoby.


Zastrzyk gotówki dla ubogich gmin - Dziennik Wschodni\n96 gmin wiejskich z Lubelszczyzny dostanie średnio po 20 tysięcy euro rocznie z Poakcesyjnego Programu Wsparcia Obszarów Wiejskich. Pieniądze wydadzą na pomoc dla ludzi starszych, młodzieży i rodzin z dziećmi.\n– Młodzi ludzie nie mają gdzie spędzać czasu wolnego. Dlatego planujemy postawić i wyposażyć dziewięć świetlic. Przyda się także dom opieki dziennej dla starszych osób. O jego budowie myślimy już od lat. Cieszymy się, że dostaniemy te pieniądze, bo gminnych nie starcza nawet na remont dróg – mówi Jan Majewski, wójt gminy Chodel.\nUnijne pieniądze trafią do 500 najbiedniejszych, najsłabiej rozwiniętych, starzejących się i wyludniających wsi w kraju. A w naszym regionie jest ich wiele. Liczbą gmin, które dostaną pomoc, przebija nas tylko Mazowieckie (100 gmin zakwalifikowanych do programu).\nZa otrzymane fundusze gminy przygotują projekty, dzięki którym łatwiej sięgną po środki europejskie. Jeśli zyskają akceptację, osoby w podeszłym wieku dostaną np. usługi opiekuńcze, pomoc w dostępie do transportu, mieszkania chronione. Dla dzieci i młodzieży władze gmin mogą wybudować świetlice, kawiarenki internetowe czy zapewnić opiekę. Natomiast rodziny z dziećmi mogą liczyć na np. porady prawne, socjalne, pedagogiczno-psychologiczne. Gmina może również pobudować żłobki czy przedszkola.\nPieniądze z tzw. grantu japońskiego z Banku Światowego będą wpływać do gmin w latach 2006–2009. (rp)\nLista gmin, które dostaną pieniądze z Poakcesyjnego Programu Wsparcia Obszarów Wiejskich w internecie: www.samorząd.pap.com


„POŻAR” WALK WITH ME | polsko-lynchowska produkcja na YouTube | Mastercard OFF Camera\n„POŻAR” WALK WITH ME | polsko-lynchowska produkcja na YouTube\nDavid Lynch doskonale wie, jak uprzyjemnić spędzanie czasu w domu. Do codziennych prognoz pogody, które wstawia na swój kanał David Lynch Theater na YouTube, dołączył ostatnio bardzo wyjątkowy krótki metraż z 2015, bowiem muzykę do niego napisał Polak.\n„Pożar” to krótka animacja w całości napisana, wyreżyserowana i narysowana przez Davida Lyncha z muzyką Marka Żebrowskiego, wykonaną przez Penderecki String Quartet. Ta „polsko-lynchowska” współpraca zaczęła się już w 2007 roku i zaowocowała albumem „Polish Night Music”. Jednak praca nad „Pożarem” była całkiem inna: „Głównym założeniem naszego eksperymentu było to, że nic nie powiedziałem o moich intencjach, żeby Marek [Żebrowski, przyp. red.] mógł zinterpretować animację na swój własny sposób. Mogę powiedzieć, że był to wspaniały i bardzo udany eksperyment.” – powiedział Lynch USC Thornton School of Music.\nMarek Żebrowski dodał wtedy: „Pomyślałem, że to będzie bardzo melancholijny i specyficzny film oraz bardzo poetycki. Bez bycia zbyt jednoznacznym, spróbowałem zilustrować to, co robi David. [Lynch, przyp. red.] Na przykład tam jest coś co przypomina gradobicie i dlatego użyłem pizzicato [metoda polegająca na szarpaniu strun palcami, zamiast używania smyczka, przyp. red.], ale także dodałem bardzo gwałtownie rosnącą linię melodyczną, żeby dodać do tego element liryczny.”\nFilm był pokazywany w trakcie otwarcia jego wystawy obrazów „Someone is in my house” 29 listopada 2018 roku, a także w trakcie Piccolo Festiwal Animazione w Triestrze, a teraz został opublikowany dla szerszej publiczności na jego koncie David Lynch Theater na YouTube, gdzie od 12 maja codziennie czeka tam na nas także prognoza pogody w jego wykonaniu prosto z jego biura w Los Angeles. Lynchowi konsekwentnie w każdym filmiku towarzyszy charakterystyczny kubek parującej kawy.\n„Pożar” nie jest jednak pierwszą animacją Lyncha w tym roku, która została udostępniona w intenecie. „Co zrobił Jack?”, został opublikowany w serwisie Netflix z okazji jego 74. urodzin. To bardzo lynchowska historia, w której on sam jest aktorem, reżyserem i scenarzystą.


MGA Rainbow High Salon Playset Salon Fryzjerski - Leker.pl - hurtownia zabawek\n> ZABAWKI>Salon Urody>MGA Rainbow High Salon Playset Salon Fryzjerski\nMGA Rainbow High Salon Playset Salon Fryzjerski\nWymiary opakowania 41 x 30 x 11 cm\nSalon fryzjerski Rainbow High to idealne studio do farbowania włosów, stworzone dla małych stylistek. Przyjmij swoją lalkę i stwórz odjazdową stylizację. Odkryj wszystkie niespodzianki, które zestaw oferuje!\nSalon Fryzjerski dzięki któremu stworzysz kolekcję pięknych, fryzur dla Twoich lalek z serii Rainbow High.\nZestaw zawiera profesjonalną stację z obiegiem wody, z krzesełkiem, umywalką i prysznicem.\n- stacja z krzesłem,\n- wanienka do mycia włosów,\n- krzesło fryzjerskie,\n- butelki z aktywatorem do farby,\n- saszetki z proszkiem farbującym,\n- brokat do włosów,\nPo zmieszaniu pianki z wodą w umywalce nałóż ją na włosy lalki dołączonym pędzelkiem.\nW zestawie nie ma lalki.\nSmoby Toaletka 2w1 Kraina Lodu Frozen\nKlein Zestaw fryzjerski w plecaku\nZestaw fryzjerski w plecaku od firmy Klein.\nKosmetyczka drewniana,walizeczka z akcesoriami od Viga Toys\nTOOKY TOY Różowy Zestaw Do Makijażu\nTOOKY TOY Różowy Zestaw Do Makijażu zawiera wszystko, co potrzebuje mała wizażystka w salonie piękności. Zabawka rozwija kreatywność i precyzję ruchów. W skład zestawu wchodzą elementy drewniane oraz zamykana kosmetyczka na suwak. Pozwala to na bezpieczne przechowywanie kosmetyków. Zabawka zadowoli każdą małą księżniczkę i pozwoli na stworzenie swojego...\nKlein suszarka do włosów Braun + szczotka\nZestaw fryzjera: suszarka Braun + szczotka do włosów.\nUroczy zestaw drewnianych rekwizytów, dzięki którym dziewczynka będzie mogła udawać, że stylizuje włosy i paznokcie, oraz maluje twarz. Swoje kosmetyki będzie mogła zabrać ze sobą wszędzie, a to dzięki materiałowej torbie, która znajduje się w zestawie.\nSimba Głowa Księżniczki Do Stylizacji...\nGłowa Księżniczki Do Stylizacji Duża zaprojektowana przez cenionego producenta zabawek SIMBA. Pozwól swojemu dziecku na rozwinięcie zmysłu estetyki oraz koordynacji oko-ręka. Głowa może doskonale służyć do zabawy jak i do nauki dbania o siebie. Jest to świetny pomysł na wspólną zabawę mamy z córką.\nKoraliki Do Nawlekania Kolorowe Stwórz...\nZestaw do tworzenia biżuterii marki Viga Toys. Drewniane koraliki, oraz sznureczki, na które można je nawlekać to świetny komplet, który pozwoli na stworzenie niesamowitych ozdób. Kolorowe koraliki wyglądają świetnie, oraz pozwalają na wykonanie niezliczonych ilości bransoletek.\nClementoni Stwórz Swoje Własne Szminki\nSTEP2 Toaletka dla dziewczynki z lustrem z...


Kukiz do dziennikarki: „Pani tylko zadaje pytania, tak jak niemieccy żołnierze tylko wykonywali rozkazy” » Kresy\nKukiz do dziennikarki: „Pani tylko zadaje pytania, tak jak niemieccy żołnierze tylko wykonywali rozkazy”\n8 lipca 2015 /4 komentarze/w polityka, Polska, Wydarzenia /Przez Wachmistrz Soroka\nPani „redaktor”…. Pani „tylko zadaje pytania” tak, jak niemieccy żołnierze „tylko wykonywali rozkazy” – napisał Paweł Kukiz na Facebooku [pisownia oryginalna]. Adresatem tych słów jest dziennikarka TVP Justyna Dobosz-Oracz.\nDziś ponad 20 minut rozmawiałem z Justyna Dobosz-Oracz. Z całej wypowiedzi wybrano ułamek. Jeden dotyczący podatku katastralnego (miałem na myśli podatek od wielkopowierzchniowych marketów), drugi… o marihuanie– relacjonuje Paweł Kukiz. „Wiadomości” prowadził znany filantrop i zatroskany o najbiedniejszych Polaków Piotr Kraśko.\nKukiz postanowił powiedzieć dziennikarce co o tym mysli.\nNapisałem do tej pięknej pani Oracz sms o treści: „Wybranie z tak długiej wypowiedzi tych fragmentów to bandytka. I Pani o tym wie”– relacjonuje muzyk i polityk. Pani odpisała mi: „Panie Pawle, jak tylko zadaje pytania. Tak jak wszystkim. Jest mi przykro, ze Pan tak to traktuje. Rola dziennikarza jest dowiedzieć sie jak najwięcej. I swoją pracę wykonuję uczciwie.”\nPani „redaktor”…. Pani „tylko zadaje pytania” tak, jak niemieccy żołnierze „tylko wykonywali rozkazy”– skwitował Kukiz.\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/02/4162dc09f6c242d0d803af2cacf0f820..jpg 375 500 Wachmistrz Soroka https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Wachmistrz Soroka2015-07-08 13:39:042015-07-08 13:39:04Kukiz do dziennikarki: „Pani tylko zadaje pytania, tak jak niemieccy żołnierze tylko wykonywali rozkazy”\nTak właśnie działa system. Ludzie oglądają „wiadomości” w TV, a tych „wiadomościach” są jakieś wycinane zdania jako komentarze. Zapewne wynikające z troski by widz nie stracił po 20 sekundach skupienia uwagi. Potem ludzie idą głosować. I tak to się kręci. Pan Kukiz zachował się jak ostatni naiwny, widocznie – niczym drugi Wałęsa – uwierzył, że jest kimś. Nie, Panie Kukiz. Pan jest częścią systemu. Chce Pan rozwalać system, to proszę założyć na początek własną stacje TV, a nie strzelać fochy nt. wyrywania zdań z kontekstu. Za trudne? Założenie własnej stacji jest łatwiejsze niż przejęcie realnej władzy w 40 milionowym kraju europejskim. Dedykuję to również wszelkim fanom pokładającym nadzieje w jednoosobowych „instytucjach”.\n8 lipca 2015 16:36\npiękna odpowiedź na „uczciwej pracy” sms 🙂 obserwując oficjalny profil Pawła Kukiza i śledząc medialny przekaz w TV widzę jak te qurwy manipulują zużytym i zobojętniałym społeczeństwem lemingów aż chyba za wyraźnie… Nie wierzę że „muzyk” ściągnie polaków z uk, ale wierzę że będzie PRACOWAĆ dla dobra Polski, tak jak będzie umieć najlepiej…\nBrawo Panie Pawle! Jesteś Pan Wielki w swoich wyPOwiedziach, czynach oraz wielkim sercu potomka Polaków kresowych, którzy tak WIELE cierpieli za to tylko, że byli Polakami !!!!!………..\n8 lipca 2015 21:35\ntak tak, kolejny bohater niezadowolonych. Może to i dobry chłopak, ale brak programu na 3 miesiące przed wyborami, to jakaś farsa. A nie, niedawno coś mówił, że doradzają mu jacyś przedsiębiorcy w spawach ekonomii i podatków. Niedawno takim bohaterem był Korwin-Mikke i aż wstyd patrzeć, jak wykonał nazistowski gest w PE. Żal patrzeć co się dzieje w tym kraju. Pani premier powinna zmienić nazwisko na Kopaczopoulos, a przyszła pani premier na Szydłopolidis. Kukiz może spokojnie zmienić nazwisko na Lepper.\n8 lipca 2015 22:15\nBronisław Komorowski odda dziś hołd naziście nienawidzącemu... Europosłowie domagają się poszanowania praw mniejszości narodowych...


ściągnij PDF Witaminy dla duszy\nWitaminy dla duszy.pdf\nPozwól sobie na chwilę wytchnieniaTwoja dusza potrzebuje witaminZawarte w tej książce opowieści Norberta Lechleitnera potrafią rozsłonecznić każdy dzień. Wzmacniają i podnoszą na duchu. Są dla naszej duszy tym, czym dla ciała jest wyjście z ciemnego pomieszczenia, rozprostowanie się i spojrzenie w błękitne niebo. Albo orzeźwiający łyk źródlanej wody po kilku godzinach wytężonej pracy.– Proszę, mistrzu – rzekł uczeń – zdradź mi tajemnicę życia.– Nie mogę – odmownie skwitował prośbę mistrz.– Dlaczego?– Bo to jest tajemnica.Proste i jednocześnie frapujące. Nie trzeba wielu słów, aby opowiedzieć wartościową historię.Ta bestsellerowa książka rozświetliła życie już niemal 14 tysięcy osób!\nZawarte w tej książce opowieści Norberta Lechleitnera potrafią rozsłonecznić każdy dzień. Wzmacniają i podnoszą na duchu.\nISBN: 978-83-277-1676-7 format: 124x194, stron: 164, oprawa: twarda INDEKS: WAM4599B51459 Witaminy dla duszy 2019 wydanie 2 . Lechleitner Norbert ISBN:978-83-277-1676-7 - Książki - Pozostałe - Religia.\nCiemna jadalnia, balkon i inne niezwykłe opowieściSoszka. Wojna się dzieciom nie przywidziała[OUTLET] SITELESSIlustrowana Biblia w 365 opowieściachGeoliteratura. Przewodnik, bedeker, poradnikJedno z moich imion brzmi życie. Rozmowy z tymi, którzy przetrwali piekło wojny.Prawo budowlane 2019Jerzy Turowicz. Książka do pisaniaPoradnik opiekuna seniora. Pogoda na starośćBrzydkie kaczątko. Czytaj, układaj, koloruj


Zwodowane jachty - 80 Sunreef Power Great White - Sunreef Yachts\n80 Sunreef Power Great White jest w stanie ugościć 8 osób w 4 komfortowych kabinach. W prawym kadłubie znajdują się: kabina właściciela, kabina dla gości oraz kwatera załogi. Przestronną sypialnię właściciela zaprojektowano tak, by pomieściła garderobę, wygodną sofę, wysuwany z sufitu telewizor umieszczony nad dwuosobowym łóżkiem oraz prywatny rozkładany balkon. W lewym kadłubie znajdują się jeszcze 2 przestronne kabiny gościnne oraz kuchnia.\nW salonie, na pokładzie głównym jachtu, znajdują się dwie duże sofy tworzące strefę wypoczynkową przy kokpicie rufowym. W pobliżu tarasu dziobowego urządzono jadalnię dla 8 osób i zainstalowano dwa 77-calowe telewizory. Dodatkowe miejsce do wypoczynku zaaranżowano przy wejściu na taras dziobowy.\nOsłonięty przed słońcem i wiatrem kokpit rufowy katamaranu jest idealnym miejscem do spożywania posiłków na świeżym powietrzu. Przestrzeń wyposażono między innymi w odporny na warunki atmosferyczne telewizor zewnętrzny. Obszernych rozmiarów sofa w kokpicie skrywa pod sobą garaż rufowy, w którym znajduje się skuter i sprzęt wodny oraz dodatkowe miejsce do tankowania. Szeroka platforma hydrauliczna służy nie tylko do przewożenia pontonu, ale zapewnia dodatkowe miejsce do relaksu nad wodą.\nNa pokładzie słonecznym goście mają do dyspozycji przytulną zewnętrzną strefę wypoczynkową, bar, wygodne miejsce do opalania oraz wysuwany telewizor. Great White napędzają 2 silniki o mocy 1200 KM każdy, co pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości 23 węzłów i prędkości rejsowej 16 węzłów.


mvmt które podkreślą nasz szyk i klasę. Takimi dodatkami może być chociażby elegancki i gustowny zegarek. Nowoczesne zegarki mogą istotnie poprawić nasz ogólny wizerunek i aparycję. Wystarczy odwiedzić skl\nDodane: 19-06-2017 03:17\nSkuteczne pozycjonowanieBadania tajemniczego klienta. Krótko i na tematNaprawa ekspresów ciśnieniowychO kostce, budowie domu i wykończeniu ogroduCzym są transformatoryW 2020 można dobrze korzystać z porad prawnych ale czy za za 10 lat też?Kiedy komputer odmówi posłuszeństwa. O serwisie i informatyceArtykuł o kwestiach stomatologicznychGabinet dentystyczny zabrzeKrótko o maszynach budowlanychZimowy taras - jak go ogrzać?Temat dnia: KardiologiaAbout high pressure cleaning servicesTylko u Nas jak uczyć bhp w 9 dni!O atrakcjach w AndaluzjiKiedy na pogotowie stomatologiczne?Szeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Leczenie zębów, czyli z wizyta u dentystySimple matter of printingArtykuł o ogrzewaniuSkuteczne pozycjonowanieWyprawka i poródTeraz I Ty Też Możesz znaleźć dobrego prawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaSzukam 3 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak Wydrukować ReklamęZanim zdecydujesz się na psaCzy warto uczyć bhp?Need new cartridge? Check this postPlumbers todayKrótko i an temat: O prawie i adwokatachNowy trend: Wynajem mebli na imprezy


Zakładka do Przyszłości: "Siła w tym, co pozostaje"\nAlys F. 13 października 2014 18:36\nNie mogę się doczekać aż ją przeczytam! :D Tak długo na nią czekałam i trochę smutno, że to już koniec serii. Wszystkie pozostałe książki Clare (tzn. wydane u nas) już przeczytałam więc na pewno w "Mieście niebiańskiego ognia" się nie pogubię :)\nCo do wznowienia, tym razem serialowego- cieszę się, że przynajmniej coś robią. :D Film był moim zdaniem dość słaby, a serial może wyjść ciekawiej, jeśli nie pominą zbyt wielu wątków. Zastanawia mnie tylko co zrobią z obsadą...\nJoAnna Polska 13 października 2014 21:15\nMyślę, że zdecydują się na nowy casting i kręcenie serii od początku. Fajnie jeśli będzie większa wierność książce - dobrze to serii wyjdzie. A od Darów Anioła już tylko krok do nakręcenia... opowieści Willa, Tessy i Jema :D Serial chyba łatwiej wyprodukować niż film? :D\nMartha Oakiss 13 października 2014 19:32\nJa się cieszę, że będzie serial. Ludzie strasznie pluli na film, a mi tam się podobał\nJoAnna Polska 13 października 2014 21:13\nSporo w filmie pominęli, ale też były momenty, które bardzo mi się podobały - mam nadzieję, że serial będzie mierzył w wyższą poprzeczkę, ale poprzez bycie bardziej wierną adaptacją - zobaczymy jak to wyjdzie :D\nTirindeth 13 października 2014 20:46\nJa jeszcze nie znam finału Mechanicznej Księżniczki. To znaczy, teraz już znam :) Ale tak na serio - jestem bardzie ciekawa, jak wypadła ta ostatnia część Darów - moim zdaniem piąty tom był napisany bardzo pod publiczkę, więc mam cichą nadzieję, że tu jest nieco lepiej. Przekonam się o tym sama, sięgając po lekturę :)\nJoAnna Polska 13 października 2014 21:12\nTam w finale "Mechanicznej Księżniczki" nic nie jest proste, ani nie ma też jednej odpowiedzi - dlatego warto przeczytać, bo wiele może jeszcze zaskoczyć :) Dla mnie 4 i 5 to takie części eksperymentalne, ale finał się udał :D\nMirabelka 13 października 2014 21:16\nCzekam i nie mogę się doczekać aż przeczytam ostatnią część. A Ty mi narobiłaś jeszcze większego smaka. Interesująca jest kolejność czytania książek, niestety nie miałam jeszcze do czynienia z serią mechaniczną, ale chyba powinnam ten brak uzupełnić ;)\nTala Z 13 października 2014 23:17\nJuż nie mogę się doczekać kiedy zasiądę do lektury :D Zapowiada się naprawdę wspaniała przygoda.\nCo do dalszych serii. Mam nadzieję, że wydawnictwo Mag nadal będzie nas nimi uszczęśliwiało tylko, że w ciut szybszym tempie niż dotychczas :P


Życie na krawędzi - oszukać śmierć. Spotkanie autorskie w UMCS - Lublin - imprezy, koncerty, informacje - dział po zajęciach Studencki Informator Regionalny - Lublin - Student NEWS\nŻycie na krawędzi - oszukać śmierć. Spotkanie autorskie w UMCS\nStrona www: www.umcs.pl/pl/kalendarz-wydarzen,1503,zycie-na-krawedzi-oszukac-smierc-spotkanie-autorskie,...\nSpotkanie autorskie pt. "Życie na krawędzi - oszukać śmierć" organizowane przez Koło Naukowe Bezpieczeństwa Narodowego UMCS, Legię Akademicką oraz Wydział Politologii UMCS odbędzie się 7 maja o godzinie 18:00 w Auli Wydziału Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej przy placu Litewskim 3 w Lublinie. Udział w nim wezmą osoby związane z korespondencją wojenną i sportami ekstremalnymi: Bianka Zalewska (korespondent wojenny), Piotr Tomala (himalaista uczestnik zimowej wyprawy na K2 i działań ratunkowych pod Nanga Parbat), Damian Duda (korespondent wojenny, wiceprezes stowarzyszenia Legi Akademicka).\nCzy zastanawiało Cię, czemu ludzie ryzykują swoje życie, balansując na granicy życia i śmierci? Co prowadzi ich tam, skąd wielu nie wraca? Jak dużo są gotowi zrobić, gdy w grę wchodzi przetrwanie? Zapraszamy na spotkanie autorskie pt. "Życie na krawędzi - oszukać śmierć", podczas którego będzie można poznać trzy różne światy - zabójcze, ale i uzależniające. O swojej ciągłej walce, w której często stawką jest życie, opowiedzą:\nBianka Zalewska - polska dziennikarka wojenna wielokrotnie pracująca na terenie działań zbrojnych (Ukraina, Syria, Irak). Ciężko ranna na wschodzie Ukrainy, podczas walk między armią ukraińską a separatystami. Wyrywając się z objęć śmierci, pokazuje świat, gdzie każdego dnia cierpienie staje się chlebem powszednim.\nPiotr Tomala - alpinista i himalaista, zdobywca dwóch ośmiotysięczników, szef Klubu Wysokogórskiego Lublin oraz członek kadry narodowej Polskiego Związku Alpinizmu. Brał udział w narodowej wyprawie na K2. Ścigając się ze śmiercią, uczestniczył w akcji ratunkowej na Nanga Parbat, na trwale zapisując się w panteonie górskich wojowników.\nW trakcie spotkania nastąpi otwarcie wystawy fotografii pt. "W walce z cywilizacją śmierci", ukazującej heroiczną i niejednokrotnie samotną walkę narodu kurdyjskiego z Państwem Islamskim. Wystawę oglądać będzie można do 22 maja w holu Wydziału Politologii UMCS.\nAutor wystawy: Damian Duda - nauczyciel akademicki, żołnierz służby czynnej, wiceprezes stowarzyszenia Legia Akademicka. Jako medyk pola walki wielokrotnie przebywał na frontach współczesnych konfliktów zbrojnych (Ukraina, Syria, Irak).\nŻycie na krawędzi - oszukać śmierć. Spotkanie autorskie w UMCS - duża mapa »\ndata ostatniej modyfikacji: 2018-04-24 11:39:45\nDzień z Żabką w WSPA\nKizo "Ostatni Taniec" Tour | Lublin\nŻABSON x OKI x JACUŚ | Lato w plenerze 2022\nWystawa pt. „Kolekcje botaniczne Wydziału Biologii i Biotechnologii UMCS”\nPlease, Stand-up! Lublin 2022\nWystawa studenckich filmów w technologii AR (rozszerzona rzeczywistość) w Ogrodzie Botanicznym UMCS\nRusza nabór wniosków na Stypendia Kulturalne Bogdanki w Chatce Żaka\nO potencjale Ogrodu Botanicznego UMCS - dr Grażyna Szymczak\nUMCS ponownie wspiera akcję dawstwa osocza\nReportaż "Siła Kobiet"


Magazyn – z jakiego powodu ma podstawowe znaczenie w firmie i jak wybrać zadowalającą nieruchomość? | Zkitf\nFirmy, które zajmują się sprzedażą lub produkcją przeważnie potrzebują magazynów, w których mogłyby przechowywać wygodnie swoje produkty . Dziś takich nieruchomości jest bardzo dużo, dzięki czemu wybór stosownego magazynu nie powinien już generować większych kłopotów. Co trzeba mieć w pierwszej kolejności na uwadze, jeżeli pragnie się odszukać magazyn do wynajęcia?\nBardzo istotna jest między innymi lokalizacja nieruchomości. Magazyn powinien znajdować się w punkcie, który ułatwia transport, między innymi sąsiedztwo portu lotniczego bądź węzłów komunikacyjnych. To rzeczywiście potrzebne, gdyż pozwala zaoszczędzić czas oraz pieniądze. Większość inwestorów świetnie rozumie te potrzeby swoich klientów, dlatego magazyny najczęściej są zlokalizowane w atrakcyjnych punktach komunikacyjnych. Rzecz jasna, powierzchnia magazynowa powinna być dopasowana do własnych oczekiwań i faktycznie jak najbardziej nowoczesna – zapoznaj się z atrakcyjną ofertą powierzchni magazynowej od . Współcześnie koło magazynów czasem powstaje również zaplecze biurowe, co dla wielu firm jest nadzwyczaj wygodnym rozwiązaniem.\nO czym w dodatku trzeba pamiętać? O posiadanych możliwościach finansowych. Warto określić, ile pieniędzy można przeznaczyć co miesiąc na wynajem niezbędnej powierzchni i szukać propozycji, która będzie spełniała posiadane potrzeby. Podsumowując – wynajem magazynu w niektórych firmach jest absolutną koniecznością, jako że towary muszą być składowane w stosownych warunkach. Zanim wybierze się określoną propozycję, trzeba przeanalizować zadowalające dla swojej firmy ulokowanie nieruchomości, cenę za miesięczny wynajem oraz wielkość. Magazyn (www.olejnik.pl) powinien być bezpieczny oraz głównie – wygodny. Dzisiaj znalezienie takiej nieruchomości nie nastręczy klientom jakichkolwiek problemów.\n← Radca prawny pilnie potrzebny, czyli jak profesjonalnie rozwiązać związek małżeński\nW jaki sposób zrobić fajne fotografie niemowlęcia w domu i na co trzeba zwracać wyjątkową uwagę? →


Muzeum AK: nieplanowane wystąpienie podczas rocznicowej uroczystości\nOpublikowano: 2014-02-26 14:41:29 przez system\n24 lutego minęło 61 lat od chwili wykonania wyroku śmierci na generale Emilu Fieldorfie „Nilu”. zastępcy Komendanta Głównego Armii Krajowej. Generał zginął, ponieważ odmówił ubecji współpracy. W niedzielę 23 lutego w Muzeum AK w Krakowie odbyła się uroczystość upamiętniająca niezłomną postać gen. „Nila”. Wzięło w niej udział ok. 100, starszych i młodszych osób, z których każda czuje się depozytariuszem przesłania: Bóg, Honor, Ojczyzna.\nPodczas uroczystości doszło do znamiennego incydentu: o głos poprosił weteran konspiracji antykomunistycznej, znany do dziś ze swoich bezkompromisowych przekonań, Krzysztof Bzdyl. Do jego wystąpienia próbował nie dopuścić prowadzący spotkanie Kazimierz Barczyk, krakowski działacz i samorządowiec, obecnie – członek Rady Muzeum Armii Krajowej. Mimo to Krzysztof Bzdyl swoje przemówienie, a właściwie stanowisko Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych, wygłosił. Został za to nagrodzony gromkimi brawami na stojąco.\n61 lat temu władze komunistyczne PRL zamordowały dowódcę Kedywu (Kierownictwo Dywersji) i z-cę Komendanta Głównego AK generała Emila Fieldorfa „Nila”. Jego tragiczny los symbolizuje podobne losy tysięcy patriotów polskich mordowanych w więzieniach na terenie całej Polski, chowanych skryto, przeważnie w bezimiennych grobach. Do dziś szukamy grobów wielu z nich.\nHistoria oczywiście się nie kończy i tworzy się cały czas, tak jak i nasze obowiązki wobec Ojczyzny cały czas trwają. Musimy pamiętać o Testamencie żołnierzy i obywateli Polskiego Państwa Podziemnego. Przytoczę tu jego ważny fragment: „Najwyższym celem naszych zmagań było odzyskanie niepodległości i niezawisłości Państwa Polskiego, niezależnego zarówno w polityce wewnętrznej, jak i zagranicznej, z siłami zbrojnymi nie poddanymi obcym wpływom i jakimkolwiek ideologiom. Walczyliśmy o Rzeczpospolitą demokratyczną, dbającą o każdego obywatela i wyrażającą jego interesy. Rzeczpospolitą solidarną i sprawiedliwą. Jesteśmy przekonani, że również dzisiaj, w niepodległej Rzeczpospolitej, wartości, które zawsze wyznawaliśmy, pozostają aktualne i tworzą fundament nowoczesnego Państwa i Narodu.”\nDzisiaj my, kombatanci i weterani walki zbrojnej i cywilnej połączeni troską o los naszej Ojczyzny nie możemy milczeć w obliczu decyzji rządzących i wyroków sądowych, które uderzają w podstawy bezpieczeństwa państwa polskiego, a także uderzają w nas. O tych wszystkich sprawach pisaliśmy wielokrotnie do Prezydenta, Sejmu, Senatu, Rządu, Prokuratora Generalnego i do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Odpowiedzi, albo nie dostawaliśmy, albo odpowiedzi były pełne frazesów w stylu, że myślą, że się zastanawiają, że trwają prace, czy, że nie widzą problemu, że takie jest prawo, a poza tym to nie sejm jest odpowiedzialny, to minister, a minister twierdzi to nie on, to sejm. A więc chcąc nie chcąc musimy na tym forum upomnieć się o dobro Polski, o prawdę.\nPrzede wszystkim oburza nas, Porozumienie Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych prowadzenie polityki historycznej sprzecznej z interesami narodu, z polską racją stanu, znieważającej dobre imię Ojczyzny. To rząd, szczególnie minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski, telewizja publiczna, poprzez sponsorowanie pełnych kłamstw filmów, sztuk teatralnych, książek starają się doprowadzić do przypisania takim słowom i wartościom jak Polska, naród polski, patriotyzm, bohaterstwo żołnierzy Armii Krajowej, negatywnych skojarzeń jak zacofanie, wstecznictwo, faszyzm, antysemityzm, połączony z mordowaniem Żydów.\nStarają się poniżyć Polskę, odebrać sens patriotyzmowi i doprowadzić do poczucia wstydu za bycie Polakiem. Przykładem tego była emisja w publicznej Telewizji Polskiej niemieckiego serialu pt. „Nasze matki, nasi ojcowie”, który zakłamuje historię II wojny światowej, znieważa pamięć i honor żołnierzy Armii Krajowej oraz stara się oczyścić Niemców z dokonywanych przez nich zbrodni. Ten serial to znakomity przykład na to, że propaganda w stylu Goebbelsa nadal ma się w Niemczech bardzo dobrze. Tak właśnie obecne państwo niemieckie prowadzi swoją politykę historyczną, a Zarząd Telewizji Polskiej świadomie kolaboruje w niszczeniu patriotyzmu.\nW parze z tym idą działania zmierzające do zakwestionowania wartości chrześcijańskich i niszczenia Kościoła Katolickiego. Zdrajcy i zbrodniarze komunistyczni są uniewinniani przez sądy, a nawet, sądy odmawiają osądzenia głównych zbrodniarzy. W zamian, te same sądy na tej samej rozprawie skazują na więzienie działaczy niepodległościowych, którzy protestują przeciw sądom krzywoprzysiężnym. Agentura esbecka i często również rosyjska pracuje w MSZ i w innych organach władzy państwowej.\nRównocześnie obecne władze nie tylko, że nie usuwają pomników chwały okupanta rosyjskiego i innych reliktów zniewolenia komunistycznego, ale fizycznie, przemocą i represjami bronią ich przy pomocy policji i prokuratury. Dochodzi też do ich odnawiania kosztem milionów zł., albo raz usunięty odbudowuje się. A wszystko to za pieniądze zabrane polskim podatnikom. Szereg prokuratur prowadzi śledztwa, gdzie z ich polecenia wkracza policja i wyłamuje drzwi o 6 rano do mieszkań ludzi domagających się usunięcia pomników chwały okupanta sowieckiego. Aby nie być gołosłownym zacytujemy pismo Komendy Miejskiej Policji w Katowicach, które stwierdza, że jest karalne mówienie prawdy o pomniku wdzięczności Armii Czerwonej i nawoływanie do jego usunięcia i powołuje się na artykuły 261 kk, 255 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 kk.\nI nie ma dla nich znaczenia orzeczenie pani sędzi Ewy Grabowskiej, która gorliwym warszawskim prokuratorom w postanowieniu sądowym odpowiedziała, że obiekty „Wdzięczności Armii Radzieckiej” oraz „Braterstwa Broni” nie spełniają definicji pomnika (…) Te wymuszone pomniki, (…) są jedynie symbolem komunizmu, zakłamanej historii z dziejów Polski oraz namacalnym symbolem sowieckiej okupacji. Powinny też zostać rozebrane”. A sejm III RP zamiast uchwalić ustawę o usunięciu wszystkich reliktów komunistycznych przygląda się bezczynnie łamaniu prawa przez policję i prokuraturę. Przygląda się też bezczynnie jak po Polsce rozjeżdżają się przedstawiciele Rosji i wywierają presje na władze samorządowe, i żądają od nich, aby nie usuwały pomników okupacyjnych, tak jakbyśmy żyli w PRL bis.\nPatriotyzm stał się teraz wartością, która spotyka się z prześladowaniami.\nPrzykładem złamania Testamentu żołnierzy i obywateli Polskiego Państwa Podziemnego jest zlikwidowanie w 2009 r. poboru do odbycia zasadniczej służby wojskowej czyli złamanie art. 85 Konstytucji pkt 1 i 2 mówiącego o obowiązku obrony Ojczyzny. Nie ma poboru do wojska, nie ma prawdziwej możliwości obrony ojczyzny.\nOstatnią rzeczą o której chcielibyśmy powiedzieć to brak jakiejkolwiek pomocy dla organizacji kombatantów i weteranów ze strony władz państwowych i samorządowych. Nie wchodząc w szczegóły, tylko jeden przykład, prezydent Majchrowski w swoim piśmie stwierdził, że prawo zabrania mu udzielania kombatantom jakiejkolwiek pomocy, nieważny jest jakiś tam 19 art. Konstytucji mówiący, że Rzeczpospolita specjalną opieką otacza weteranów. Władze państwowe mają pieniądze na wysokie emerytury dla morderców księdza Jerzego Popiełuszki, dla agenta sowieckiego i zbrodniarza komunistycznego Wojciecha Jaruzelskiego obecnie doradcy prezydenta Bronisława Komorowskiego. Dla niego znajduje się w budżecie państwa, co miesiąc, okrągła suma 170 tys. zł , podobnie są pieniądze na wysokie emerytury dla wszystkich ubowców i esbeków, prokuratorów, sędziów i aparatczyków komunistycznych.\nDzieje się bardzo źle w państwie polskim. Porozumienie uważa jednak, że nadchodzą dobre zmiany dla Polaków, bo dni istnienia tego rządu i tej koalicji zostały już policzone.\nKrzysztof Kazimierz Bzdyl ps. "Jan Godebski" (ur. 4 marca 1950 w Krakowie) – polski działacz opozycji antykomunistycznej w okresie PRL, współzałożyciel i działacz Konfederacji Polski Niepodległej (KPN), więzień polityczny w latach 1980-1981 i 1981-1983. Obecnie prezes stowarzyszenia "Związek Konfederatów Polski Niepodległej 1979-1989", znany m.in z konsekwentnej walki o usunięcie z polskiego krajobrazu pomników „wdzięczności Armii Czerwonej”.\nAutorem zdjęć i filmu jest Józef Wieczorek.


Walentynkowe inspiracje – czyli czym obdarować drugą połowę? - GlamStyle.pl\nPaniom z pewnością przypadnie do gustu nowy zapach Jean Paul Gaultier – „Scandal”. To wyjątkowe perfumy o lekko miodowej, świeżej i apetycznej nucie. Wyraźnie wyczuwamy w nich gardenię i czerwoną pomarańczę. Są kuszące i zmysłowe – mówi Beata Dąbrowska, Marketing Communication Manager Super-Pharm. Panowie na pewno zachwycą się nową męską wodą toaletową „Pure XS” marki Paco Rabanne. To zdecydowany, świeży i orientalny zapach pełen korzennych nut, łączących się ze świeżym imbirem i cięższym piżmem. W tych perfumach nieustannie przeplata się ciepło-zimno, delikatność i intensywność. Są w stu procentach męskie – dodaje.\nZ pomocą zakochanym przychodzi linia kosmetyków Kneipp, w której znajdują się pachnące, naturalne olejki do masażu skomponowane tak, by pielęgnować skórę, chronić ją i nawilżać. Ich zniewalające zapachy z pewnością pobudzą zmysły w Walentynkowy wieczór – mówi Beata Dąbrowska. Po relaksacyjnym masażu dobrze jest wziąć wspólną kąpiel. Na takie okazje idealnie nadają się aromatyczne olejki kąpielowe, które mają w sobie nuty zapachowe, działające jak afrodyzjak – dodaje.


Mgła - Strona 7 - brutalland.pl\nNowa płyta nie zachwyca i jak już wielu zauważyło, również jest dla mnie kontynuacją Exercises in Futility co nie do końca mnie cieszy Własnie ją kupiłem (EiF) w sumie bardziej żeby uzupełnić kolekcje (tak jakby bo i tak nie mam wszystkich Mgieł).Brak jej czegoś co nazywam niepewnością, jakimś szaleństwem, brak jej czegoś co by sprawiło że czułbym te płytę duszą, jest dobrze ale po prostu brzmi jakby było odegrane i tyle, bez wkładania w to specjalnego zaangażowania ale nie chce umniejszać też i żeby to nie zabrzmiało że wydali jakąś mega srake, po prostu nie dla mnie ni chuja, a chyba bardziej do hipsterowych ludzików którzy przyjmą wszystko sygnowane logiem tej marki. Wole sobie puścić dojebane Mdłości, Presence wspaniałą Grozę czy WHTN.\nFurther Down The Nest-też nie zapominam żeby nie było, uwielbiam szczególnie kawałek nr 2 i szanuje za Polski tekst bardzo. Mgła świetna kapela ale trochę zjedli swój ogon, w głębi chciałbym żeby wypuścili jeszcze coś co będzie mogło dorównać pierwszych nagraniom. Ave lazania.\nPost Deathhammer » 5 mies. temu\nNie wiem ludzie, co wy jednym uchem słuchacie tej płyty?\nPrzecież to nijak nie jest kontynuacja EiF - co najwyżej brzmieniowo. Po wypuszczeniu II też myślałem, że tak będzie, bo ten kawałek faktycznie jest niemal identyczny pod względem stylu(i jest jednocześnie moim zdaniem najsłabszy, lecz i tak bardzo dobry), ale to by było na tyle. Moim zdaniem ten album ma inny charakter, jest mimo wszystko bardziej agresywny, dysonansowy i z dawką pewnego szaleństwa charakterystycznego dla francuskich kapel, widocznego zwłaszcza w III i IV. Za to V to piękny powrót do czasów WHTN, "mówione" wokale i styl riffowania mów sam za siebie, zresztą to chyba mój faworyt z tej płyty.\nWiadomo, że nie ma rewolucji, jak już zostało powiedziane Mgła konsekwentnie realizuje i nieustannie ulepsza swą wizję praktycznie od początku, ale jednak każdy materiał mimo że tak bardzo podobny, jest jednocześnie tak bardzo inny.\nŚwietny materiał, który zawiera w sobie wystarczającą liczbę smaczków i niespotykanych wcześniej na płytach Mgły zagrywek, że stanowi kolejną bezbłędną pozycję w ich dyskografii.\nNa pewno zasiądę jeszcze do tego wydawnictwa - ale tak jak mówie, nie porwało mnie obecnie (obłędem).\nJa za to trochę się osłuchałem i podrzucam pierwsze wrażenia/recenzję. Polecam mimo wszystko dać szansę, bo to pełnoprawna pozycja w dysko i świetnie się broni.\nhttps://podziemnegarkotluki.blogspot.co ... xcuse.html\nPrzeczytałem, porównałem z własnymi wrażeniami, zatwierdzam. Taka właśnie jest ta płyta - doskonała pozycja, dojebali konkretnie. Odsłuch przy jednoczesnym wgryzaniu się w teksty - miazga.\nHipstery wykupili w 4 dni więcej niż poprzedniej w 4 lata przez stronkę No Solace:\nI że winyl w tym roku.\nDobry materiał to ludzie kupują. Tylko się cieszyć wypada, że artyści coś zarabiają na swoich wypocinach.\nW recenzji piszesz, że następna płyta, jeżeli nie pojawią się bardziej istotne zmiany, może zacząć się już przejadać. Z ciekawości, a nie złośliwie, zapytam - jak długo znasz ten zespół?\nPost sunflower » 5 mies. temu\nPrzecież to nijak nie jest kontynuacja EiF\nTo jest kontynuacja, w sensie udoskonalenie dotychczasowego stylu. Ale wiem o co ci chodzi - te zarzuty o kopiowanie poprzedniczki też mnie śmieszą.\nŚwietna płyta, choć nie zażarła od razu, co zresztą jest cechą tych najlepszych. O ile na początku lekko psioczyłem na pierwszy udostępniony kawałek, tak teraz idealnie mi się on komponuje z całością.\nTeksty jak zwykle klasa.\nBo ja wiem? Moje pierwsze zetknięcie to było jakoś w 2013, zaczynałem od WHTN. Ale na dobre wszedł mi ten zespół dopiero po wydaniu Exercises.\nMoim zdaniem najlepsze co ten zespół wydał jest do "WHTN" włącznie, wobec tego jednak sugeruję mocno przewałkować materiały od "Presence" do tego właśnie pełniaka, a potem sobie je zestawić z "Exercises..." i "Age Of Excuse". Może też być tak, że po prostu skoro słucham Mgły od czasów właśnie "Presence" to weszło już jakieś zmęczenie materiału.\nObecnie Mgła jest już bardzo znana i rozpoznawalna nie tylko na rodzimym podwórku, ale i międzynarodowym. Sporo koncertują, są chętnie zapraszani na różne festy, piszą o nich w prasie metalowej, udzielają wywiadów itp. itd. Ja natomiast pamiętam jak to było jak debiutowali i wtedy wszystko w zasadzie rozchodziło się pocztą pantoflową, gadali o nich ci którzy mocno siedzieli w "klimacie", pisywano o nich na forach i w zasadzie tyle. Napewno zespołowi w promocji swojej muzyki pomogła też trasa koncertowa w 2016 r. z Behemoth i Secrets Of The Moon. Mnie sukces sprzedażowy nowego albumu zupełnie nie dziwi, w tym co robią są naprawdę bardzo dobrzy i profesjonalni.\nMyślę, że gdyby to było wcześniej to i zmęczenie materiału mogłoby być szybsze.\nJa słucham jakoś od wydania Mdłości i Further Down the Nest jako kompilacji i na znurzenie nie narzekam, bardzo podoba mi się kierunek ich rozwoju. No, ale ja w ogóle jestem chyba idealnym odbiorcą black metalu dla hipsterów - w tym roku najbardziej podoba mi się Mgła i DsO, wczoraj długo słuchałem ostatniego KSM i z niecierpliwością czekam na jakąś nową Furię\nJa ich poznałem dokładnie w tym samym momencie. Bo tak głośno o zespole, to mimo że black metal to melodyjne gówno dla przygłupów, to sprawdzę co to jest. I bardzo mi się wówczas spodobało i długo broniłem tego przed zarzutami takich nienawistników różnego rodzaju. Ale ostatnie koncerty i ta płyta. Coś pękło. Dla mnie to już nie Mgła, a Mdła. Przy czym ostatnie DsO pyszne i znakomite, na Furię czekam jak na szpilkach, bo do tej pory każda kolejna płyta którą nagrywają jest coraz lepsza. A Mgła nie. Te nowości to takie same różnice jak na płytach Motorhead. A ja w dupie mam Motorhead.\nOj, byłbym ostrożny z takimi stwierdzeniami:\nAle tak poważnie, wracając do pytania o czas, kiedy się poznało zespół - rozchodziło się wyłącznie o to, że kolega @Deathhammer stwierdził, że więcej płyt tak podobnych stylistycznie już byłoby przesadą. Dlatego mnie ciekawiło, kiedy poznał zespół. Mnie zemdliło właśnie ostatnio.\nJasne, to było jasne. Cóż, mnie jak dotąd nie zemdliło i się na to nie zanosi, jakoś specjalnie tego nawet nie analizuję, ale każdy kolejny album to dla mnie nowe odcienie podejścia do ogólnego tematu marności ludzkości, tekstowo i muzycznie. Mnie to satysfakcjonuje, tym bardziej zaś ciężko mi się tym zmęczyć, że wbrew pozorom żadnego podobnego zespołu BM na tym poziomie nie ma. Jest to bardzo ciekawy przypadek, bo pozostając wszystkimi nogami w głównym nurcie BM i posługując się klockami teoretycznie od dawna używanymi, stworzyli coś naprawdę swojego i bardzo wyrazistego - takiego akurat połączenia melodii, harmonii i groove nie oferuje nikt, a mi to po prostu gra\nJa ich poznałem dokładnie w tym samym momencie. Bo tak głośno o zespole, to mimo że black metal to melodyjne gówno dla przygłupów, to sprawdzę co to jest. I bardzo mi się wówczas spodobało i długo broniłem tego przed zarzutami takich nienawistników różnego rodzaju. Ale ostatnie koncerty i ta płyta. Coś pękło. Dla mnie to już nie Mgła, a Mdła.\nJakbyś nie był lifemetalowcem, tylko szanującym się maniakiem czerni bez hehebrudu za paznokciem, to doszedłbyś do takich wniosków już po wydaniu Ćwiczeń W Daremności. Bo Mdłości/Further (od których także zacząłem przygodę z zespołem) były czymś bardzo ciekawym w moich uszach jako świetne połączenie doskonałych melodii przy jednoczesnym zachowaniu w stu procentach blackmetalowej atmosfery pogardy i desperacji, Groza wzniosła tę kombinację na wyżyny a WHTN doprawił jeszcze lepszymi numerami, jeszcze lepiej napisanymi, choć całościowo nie porywał tak jak poprzedniczka. I patrząc z dzisiejszej perspektywy mogliby po tej płycie zawiesić projekt, bo osiągnęli w nim już wszystko na tamten moment. Utrzymując obrany kierunek wyjście było tylko jedno - napisać numery tak powalająco doskonałe, żeby nie było wiadomo gdzie majtki włożyć a, jak wiemy, na poprzedniczce nie udała się ta sztuka i pojawiły się symptomy "przejedzenia". Najnowszy album te symptomy ma w jeszcze większej ilości.\nJakbyś nie był lifemetalowcem, tylko szanującym się maniakiem czerni bez hehebrudu za paznokciem, to doszedłbyś do takich wniosków już po wydaniu Ćwiczeń W Daremności.\nGdybyście byli fanami prawdziwego surowego blacku i poznali Mgłę od splita Crushing the Holy Trinity to byście doszli do tego po wydaniu Grozy!\nGdybyście nie byli black metalowymi kmiotami to byście elegancko poczuli mięsistego mgielego kutasa w swoich dupach, którego tak ochoczo Mgła serwuje tym wszystkim, którzy gówno wiedzą o ścieżce rozwoju zespołu. A, że jesteście to nawet tego nie czujecie jak jesteście dymani.\nZałóżcie własne blackowe wypierdy i pochwalcie się czy chociaż potraficie zagrać nie umiem grać black metal.\nRozumiem, że Ty jesteś zadowolony, bo jako nie-kmiot black metalowy czujesz go porządnie?\nMgła zagra na Mystic Fest. Dla mnie super, oby nie kolidowała z czymś innym.\nDywagacje, co lepsze odpuszczam, bo dla mnie kapela jest totalnym odlotem i każda płyta jest kolejnym elementem idealnej układanki. Mam swoją ulubiona płytę, ale... nie zmienia to faktu, ze każdą następną kupuję w ciemno.\nJa nie wiem o co tyle szumu... Nowa Mgwah jest jak najbardziej spoko. Dokładnie takiej płyty się spodziewałem - "AoE" to kontynuacja wypracowanej już dawno i bardzo charakterystycznej formuły muzycznej. Na płycie pojawiło się też kilka smaczków, jakich na poprzednich płytach nie było (i wcale mi nie chodzi o zgrzytanie ząbkami ). Pod względem kompozycji, wykonania i produkcji jest wszystko po staremu, czyli na bardzo wysokim poziomie.\nMgła taka to kobieta z którą ciężko mi się rozmawia. Raz jesteśmy dla siebie mili, innym razem ciężko o dobre zdanie. W tym wypadku poraz kolejny nic nie zagrało.\nPost Mark Barney Greenway » 4 mies. temu\nNowa płytka bardzo bezpieczna można przesłuchać, ale raczej nie będę do niej wracał.\nChyba jeszcze nigdy się tak bardzo z Tobą nie zgadzałem jak po przeczytaniu tego zdania.\nPosłuchałem sobie nowej Mgły parę razy, głownie idąc do/ z pracy i jakoś chyba nastąpił u mnie przesyt mgłowy albo płyta jakaś nudnawa. Jak Groza czy inne Mdłości lecą to czuje przyjemność z obcowania z muzyka, poprzedni album nawet czasem tak też działał, acz rzadziej a tu niby to samo muzycznie, ale mniej na mnie wpływa. O jedną Mgue za daleko?\nZakrawa o kpinę kiedy słyszę jak dzisiejsi 20-30 latkowie dumnie głoszą pod sztandarem, że black metal to najlepsza muzyka choć jeszcze całkiem nie tak dawno ekstremum brutalności odnajdywali w jakichś Kornach czy pajacach ze Slipknot. Ale nadeszło oświecenie na miarę zmartwychwstania Pana naszego i ludzie ci porzucili dawne ideały na rzecz czarnej sztuki. No i bardzo dobrze ale byłoby jeszcze lepiej gdyby wyzbyli się głupoty, która ujawnia się przy okazji kilku zespołów. Mgła jest właśnie jednym z takich bo hołduje powiedzeniu FOAD i nagrywa dokładnie to na co ma ochotę a nie to czego chce szczekająca tłuszcza.\nTak robili najwięksi, najlepsi, ci co tworzyli gatunek. Wystarczy wspomnieć Darkthrone, Mayhem, Burzum, Ulver. Z każdą kolejną płytą dymali fanów aby wyselekcjonować tych prawdziwych a pozerstwo i inne tałatajstwo pognać w pizdu. Mgła tak właśnie robi i z każdym nowym albumem odsiewa rolkarzy, nawróconych raperów i nu metalowców oraz całą resztę dumnie noszącą na klacie hasło Black Metal aż po grób. Kolejny album to dalsze przecieranie stylu z poprzedniego albumu aż do momentu kiedy będzie doskonały. W latach 90-tych takie granie było doskonałym ale wnet nadszedł czas kiedy wielu wielkich zeszło ze sceny bo ich ulubiona muzyka zaczynała pukać do rynsztoka. Od tego czasu minęło ponad 25 lat a black metal próbuje dokonać niemożliwego, przebić się przez dno szamba i jest na dobrej drodze. Mgła to profesjonalny skład, mają w dupie labele bo wszystko co robią wydają sami. Nie grają reggae, ska, szantów tylko black metal, który taki Immortal wykonywał na świetnej At The Heart Of Winter. Blackowe riffy, wokal, aura i melodie, które działają na współczesnych black metali jest kutas brutalnie dymający ich zadki. Mgła ma pewnie niezły ubaw z tego bo wydali kolejny bardzo dobry album, album jaki oni chcieli, a który już stał się zadrą dla wielu true i pure. Na żywo prezentują się niesamowicie w tym typowo metalowym image, grają jak z płyt a nowy album live będzie brzmieć rewelacyjnie. Podsumowując pierdolcie się wszyscy. Jesteśmy Mgła i gramy black metal, muzykę, której wielu z was nie powinno tykać.\nPodobno M. powiedział Musick Magazine, że nie ma czasu na uczucia, bo zapierdala. I taki to jest właśnie black metal.\nJa się w sumie zgadzam. At Heart to też taki black metal dla dzieci.\nPo pierwsze to Twój post @Hajasz mam wrażenie, że czytam drugi raz już, bo normalnie deja vu mam.\nPo drugie chodzi za mną od kilku dni, żeby klepnąć temat o black metalu post 2000, gdzie można byłoby niektóre rzeczy wyjaśnić. O ile bardzo lubię zasadniczo Mgłę i "At The Heart Of Winter" to oba przykłady (Mgła zdecydowanie bardziej od ostatnich 2 płyt) są typowym black metalem dla mas, o którym w sumie zacząłeś Hajasz swój post. Dla chłopaków, którzy niedawno byli wpatrzeni w KoRna czy Slipknota i nagle poznali coś mocniejszego. Ja to widuję od lat na koncertach różnych, nawet tych war metalowych, które jak liczyłem będą odsiewać takich ludzi, znaczy się, że obecnie to już nawet niszowe rzeczy wypłynęły na wierzch.\nKtoś powie Mgła i melodyjny Immortal, a ja zapodam Blut Aus Nord, Deathspell Omega, Malign, Ondskapt, Funeral Mist, Antaeus, Ofermod, Armagedda, Katharsis, Black Witchery, Conqueror, (tu niby pełniak końcem lat 90tych wydany), Craft, ale nawet tak popularny obecnie Watain z czasów 2 pierwszych płyt, czy nasze rodzime Bestial Raids, Cultes des Ghoules, Kriegsmaschine czy Thunderbolt. Jest tego naprawdę w chuj.\nDla chłopaków, którzy niedawno byli wpatrzeni w KoRna czy Slipknota i nagle poznali coś mocniejszego. Ja to widuję od lat na koncertach różnych, nawet tych war metalowych, które jak liczyłem będą odsiewać takich ludzi, znaczy się, że obecnie to już nawet niszowe rzeczy wypłynęły na wierzch.\nNo bo w dobie Internetu nisza nie oznacza już niszy informacyjnej. Jeśli ktoś wklepie sobie w google np. "canadian black metal", to po sekundzie dostanie Akitsę, Revenge i Blasphemy. Jak wpisze "french black metal", last.fm na tacy poda mu DsO, Antaeus, Peste Noire... i Vlad Tepes. Tak, Czarne Legiony to pierwsza strona wyników na popularnym serwisie muzycznym, jeśli spytamy go o francuski black metal.\nCo do Mgły i hipsterów - myślę, że rzeczą, która ich przyciąga, oprócz znakomitej i dobrze wyprodukowanej muzyki, jest całkowity brak kiczowatego image i estetyki, tudzież głupich wypowiedzi. Podejrzewam, że z perspektywy wielu ludzi z zewnątrz to jest taki black metal, z którym mogą obcować bez poczucia zażenowania.\nTo dobre wrażenie masz, bo Hajasz ostatnio często z ekscytacją wspomina o dymaniu tyłków współczesnych metali. Zaczynam się o niego martwić... Co nie zmienia faktu, że ma sporo racji.\nTo ciekawy temat. Nie przesadzałbym z tym całkowitym brakiem kiczu w Mgle. Ale to temat na dłuższą dyskusję. Bo czymże jest kicz?\nMiałem na myśli aspekt estetyczny i wizerunkowy. W tym drugim nie robią nic, oprócz zasłaniania twarzy. Estetyka okładek jest z kolei bardzo oszczędna, co jest jedną z najprostszych metod unikania kiczu, stąd gdybym miał się już tego kiczu doszukiwać ,wskazałbym na ostatnią, najbardziej złożoną i poniekąd *komiksowa okładkę.\n* chodzi o komiks raczej w typie "Szninkla", niż Asterixa\nAle kicz to nie tylko przepych. To również używanie pewnych utartych klisz stylistycznych, czy wizerunkowych. Nie, to nie tylko zasłonięcie twarzy. To też ramoneska, to też kaptur. To jednolity wizerunek wszystkich członków zespołu. Oczywiście, oni są mniej kiczowaci niż inne zespoły kopiujące od nich ten wizerunek, bo oni są jego twórcami, bo używają swoich klisz stylistycznych. Tak naprawdę temat kiczu jest bardzo ciekawy, niejednoznaczny i żeby było ciekawiej, wcale nie jest tak negatywny jak mogłoby się wydawać. Przecież jak przyniesiesz żonie bukiet róż i czekoladki, to mimo obrzydliwego wręcz kiczu takiego prezentu, raczej się ucieszy i wszystkim będzie miło.\nAle wracając do Mgły - nie uważasz, że taki wizerunek to też wizerunek bardzo bezpieczny? A sztuka bezpieczna też jest domeną właśnie kiczu.\nAle kicz to nie tylko przepych. To również używanie pewnych utartych klisz stylistycznych, czy wizerunkowych. Nie, to nie tylko zasłonięcie twarzy. To też ramoneska, to też kaptur. To jednolity wizerunek wszystkich członków zespołu.\nJa kicz rozumiem jako coś, co odnosi się do twórczości artystycznej lub pseudoartystycznej. Wychodzenia na scenę w zwykłych ciuchach w ogóle nie rozpatruję w kategoriach twórczości, na upartego można tu podpiąć jedynie te kaptury i zasłony na twarz, bo przecież i nazwą zespołu, i z tekstami to jakoś koresponduje.\nAle wracając do Mgły - nie uważasz, że taki wizerunek to też wizerunek bardzo bezpieczny?\nMożna chyba tak to ująć, chociaż ja bym powiedział, że po prostu wygodny. Jak dla mnie to nie jest ani ładne, ani brzydkie, raczej utylitarne. Nie trzeba malować twarzy, nie trzeba robić na scenie gęby, zawsze tez można wymienić muzyka bez zwracania uwagi na ten fakt\nA sztuka bezpieczna też jest domeną właśnie kiczu.\nOK, ale to chyba o inny rodzaj bezpieczeństwa chodzi, bezpieczeństwo wynikające z podążania utartym szlakiem, tak mi się wydaje. Mgła swój wizerunek czy antywizerunek zaproponowała samodzielnie, świadomie pozbawiając się jednej (albo i więcej) z istotnych sfer ekspresji.\nTak naprawdę temat kiczu jest bardzo ciekawy, niejednoznaczny i żeby było ciekawiej, wcale nie jest tak negatywny jak mogłoby się wydawać\nJasne, ja np. kicz black metalowy bardzo lubię, robi mi on klimat i kontekst, taki debiut Emperora to nie wiem, czy tak bardzo by mi się podobał, gdyby wydali to bez tego zamczyska i trolli na okładce. Z drugiej strony - nie podobałaby mi się chyba tak bardzo Mgła z trollami\nKicz bywa użyteczny, bo jest komunikatywny, tak bym to ujął.\nto zdanie mi się podoba; ciekawe i chyba celne ujęcie\nporwanie w satanistanie pisze: Ja kicz rozumiem jako coś, co odnosi się do twórczości artystycznej lub pseudoartystycznej. Wychodzenia na scenę w zwykłych ciuchach w ogóle nie rozpatruję w kategoriach twórczości, na upartego można tu podpiąć jedynie te kaptury i zasłony na twarz, bo przecież i nazwą zespołu, i z tekstami to jakoś koresponduje.\nJa nie wiem jaka to jest działalność pseudoartystyczna Takie pojęcie niebezpiecznie kojarzy mi się z ludźmi, którzy próbują dezawuować sztukę, która im się z jakiegoś powodu nie podoba, a zazwyczaj są to przyczyny pozaartystyczne, a ideologiczne, bo np. teza stawiana przez twórce nie współgra z ich światopoglądem.\nW poprzednim poście nie wyraziłem się do końca jasno, ale mam wrażenie, że się zrozumieliśmy. Żeby była jasność - pisałem, że cały ten ubiór to część wizerunku, a nie są to elementy kiczowate same z siebie.\nJednocześnie nie mogę Ci przyznać racji, że jedynym elementem wizerunku zespołu będą te maski czy ewentualnie kaptury, a skóry, czy czarne spodnie już nie, bo to "zwykłe" ciuchy. Gdyby to były zwykłe ciuchy i nie były części wizerunku, a co za tym idzie - twórczości, to nie wyglądaliby na wszystkich koncertach spójnie i tak samo. To tak samo wizerunek jak podarte jeansy czy obszyte katany u thrash metalowców, którzy przecież często tym bardziej traktują to też jako "zwykłe" ciuchy.\nporwanie w satanistanie pisze: Można chyba tak to ująć, chociaż ja bym powiedział, że po prostu wygodny. Jak dla mnie to nie jest ani ładne, ani brzydkie, raczej utylitarne. Nie trzeba malować twarzy, nie trzeba robić na scenie gęby, zawsze tez można wymienić muzyka bez zwracania uwagi na ten fakt\nNie trzeba malować twarzy, ale trzeba założyć zasłonkę, trzeba założyć kaptur, trzeba założyć ramoneskę (granie w takiej kurtce nawet, jeżeli zarzucą się ją na gołe ciało to niesamowita męczarnia, ja się dziwię, że żaden z nich nigdy nie zasłabł). Więc z utylitarnością tego wizerunku to też tak średnio. Z jakich sfer ekspresji w ten sposób rezygnują? Z mimiki? Nie przesadzałbym z jej istotnością w przypadku kapel black metalowych. Ja jednak uważam, że to, co oni usilnie nazywają "antywizerunkiem", to jednak w całości wizerunek i to tak bardzo przemyślany i dopracowany. Nawet jeżeli na samym początku można było patrzeć na to w sposób o jakim piszesz - ja jednak uważam, że tutaj jak u Hegla doszło do syntezy wizerunku i antywizerunku, która w efekcie dała nową tezę, czyli można śmiało przyjąć, że rozszerzyła zakres akceptowanego wizerunku black metalowego zespołu. Gdyby nie był to właśnie wizerunek, to nikt by na to nie zwrócił uwagi, tak jak nikt nie zwraca uwagi na wizerunek większości kapel death metalowych.\nA ten wizerunek jest bezpieczny na wielu płaszczyznach. Jest bezpieczny ze względu na to, że raczej nikogo nie obraża, że nie trzeba pilnować mimiki w czasie grania (chociaż grając w skórze ciężko się uśmiechać), wreszcie, na co dzień można wyglądać jak szary człowiek, a na scenie zmienić się w takiego złowrogiego wysłannika nicości Ale jest też bezpieczny z powodu o którym mówisz, czyli podążania utartym szlakiem. Oczywiście, oni ten szlak przetarli, o tym też pisałem wspominając, że stawia ich to poziom wyżej niż naśladowców - czy to ich naśladowców, czy zespołów używających bardziej tradycyjnego wizerunku. Nie zmienia to faktu, że obecnie poruszają się po bezpiecznej ścieżce, robią dokładnie to, czego oczekują od nich fani i wyglądają tak, jak oczekują od nich fani.\nDomyślam się, że ktoś zaraz zakrzyknie "to co, mieliby się zmieniać co płytę, żeby tylko uniknąć kiczu? To dopiero pajacowanie! Co niby mieliby zrobić?". Odpowiem od razu - nie wiem. Gdybym wiedział, to bym to sam zrobił.\nA co do użyteczności kiczu - oczywiście, jest komunikatywny, bywa też zresztą niezwykle przyjemny. Ciężko obcować jedynie z kulturą wysoką, pozbawioną kiczu, bo, jak próbuję właśnie dowieść, w kicz wpaść jest niezwykle wręcz łatwo. Poza tym będąc całkowicie nowatorskim, też łatwo być oskarżonym o kicz ze względu na niezrozumienie ze względu na niezrozumienie formy. A często są to też oskarżenia słuszne, bo skupienie się jedynie na nowatorskiej formie, pozbawionej głębszej treści jest strasznie kiczowate. Chyba, że brak formalnej treści i skupienie się na li tylko formie, jest zabiegiem przekazującym nową treść (jak np. skrajnie prymitywne teksty Anima Damnata, które przez swój prymitywizm i odrzucenie wartości estetycznych też w tym zakresie, tworzą nowe wartości).\nZ drugiej strony, stary dobry i wciąż popularny corpse paint bardzo szybko zrobił się:\nb) tak kontrowersyjny jak Marilyn Mason w MTV\nDobrze że muzycy kombinują w różne strony.\nJa nie wiem jaka to jest działalność pseudoartystyczna\nJest to, najprościej mówiąc, walenie w chuja pod płaszczykiem uprawiania sztuki - patrząc od strony twórcy, nie oceniającego, wiec odpada problem dezawuowania sztuki z niecnych pobudek\nW czasach licealno-studenckich pisałem na ten przykład wierszydła, tak że niby na serio. Sfrustrowany ich średni odbiorem i chcąc przynajmniej sobie coś udowodnić, popełniłem kiedyś z rozmysłem totalne gówno, jakąś papkę z poukładanym w słupki wyrywkami myśli Tishnera i paru innych - i dostałem za to wyróżnienie w lokalnym konkursie. To była właśnie działalność pseudoartystyczna, ponieważ nie stał za tym absolutnie żaden zamysł an inspiracja, poza chęcią udowodnienia, że jury chuja się zna.\nZ jakich sfer ekspresji w ten sposób rezygnują? Z mimiki? Nie przesadzałbym z jej istotnością w przypadku kapel black metalowych.\nJa bym powiedział, że w żadnym podgatunku metalu i w mało którym gatunku muzyki w ogóle jest tak istotna. Muzyk ma wyglądać groźnie, mrocznie i w sposób natchniony, temu przecież służą makijaże i sceniczna dyscyplina.\nGdyby nie był to właśnie wizerunek, to nikt by na to nie zwrócił uwagi, tak jak nikt nie zwraca uwagi na wizerunek większości kapel death metalowych.\nZgoda, niech będzie, że się nam to zheglowało. Zbyt to zdyscyplinowane, by było niecelowe, jest wizerunek.\nJest bezpieczny ze względu na to, że raczej nikogo nie obraża, że nie trzeba pilnować mimiki w czasie grania\nDla mnie to jest aspekt utylitarny, to miałem na myśli, pisząc, że nie trzeba robić gęby\nwreszcie, na co dzień można wyglądać jak szary człowiek, a na scenie zmienić się w takiego złowrogiego wysłannika nicości\nPrzyjmuję spostrzeżenie za słuszne.\nNie zmienia to faktu, że obecnie poruszają się po bezpiecznej ścieżce, robią dokładnie to, czego oczekują od nich fani i wyglądają tak, jak oczekują od nich fani.\nA zgodzisz się, w wypadku tego projektu konsekwencja i brak prób robienia czegoś innego jest uzasadniona artystycznie, a nie asekurancka?\nOgólnie: nie twierdzę, że Mgle nie da się kiczu przypisać (bo da się, wszak można na przykład powiedzieć, że już samo tak uparte epatowanie nihilizmem jest kiczowate), chodziło mi tylko o to, że nie ma tu tego specyficznego kiczu black metalowego, który wiele osób od gatunku odrzuca.\nporwanie w satanistanie pisze: W czasach licealno-studenckich pisałem na ten przykład wierszydła, tak że niby na serio. Sfrustrowany ich średni odbiorem i chcąc przynajmniej sobie coś udowodnić, popełniłem kiedyś z rozmysłem totalne gówno, jakąś papkę z poukładanym w słupki wyrywkami myśli Tishnera i paru innych - i dostałem za to wyróżnienie w lokalnym konkursie. To była właśnie działalność pseudoartystyczna, ponieważ nie stał za tym absolutnie żaden zamysł an inspiracja, poza chęcią udowodnienia, że jury chuja się zna.\nUważam, że to może być nawet lepsza pobudka niż inne. No wypowiadam się o czymś czego nie znam, ale taki autoironiczny charakter dzieła może sprawiać, że sam utwór jest dużo bardziej wartościowy w kontekście samego zdarzenia. Taki metajęzyk twórcy, marny utwór umieszczony w kontekście określonego wydarzenia tworzy z całego wydarzenia coś dużo bardziej wartościowego. Mam nadzieję, że się ze mną zgodzisz i poczujesz się doceniony jako artysta w ten sposób\nporwanie w satanistanie pisze: A zgodzisz się, w wypadku tego projektu konsekwencja i brak prób robienia czegoś innego jest uzasadniona artystycznie, a nie asekurancka?\nTu wracamy do tego, o czym rozmawialiśmy w przypadku samej muzyki. Oczywiście, pewne asekuranctwo jest tutaj uzasadnione artystycznie. Tyle, że dla mnie konwencja się wyczerpała, wypaliła - może wrócę do tej płyty i znowu się zachwycę, przez co na sam zespół znowu spojrzę inaczej. Więc dojdziemy do tego punktu, w którym uważam, że zarówno się zgodzimy - tak, jest to uzasadnione, ale jednoczesne trwanie w tak wąskiej niszy uważam za asekuranckie właśnie. I w tym się nie zgodzimy.\nOczywiście ciężko zaprzeczyć, że tradycyjny wizerunek w 99% przypadków nie spełnia swojej roli. I jak pisałem, chwała i tak Mgle, że zrobili coś swojego i przemyślanego, to artystycznie dużo bardziej warte niż zastępy kopistów. Chciałbym też wyraźnie zaznaczyć, po raz kolejny, bo już o tym wspominałem, że zarzuty przeze mnie kierowane wynikają raczej z wyżej postawionej poprzeczki.\nBo wbrew pozorom to praca, trasa, itp. czepiasz się słów.\nPewnie powinien napisać, że zlizuje korę drzew i chłonie bryzę... Ja pierdolę, ale Ty masz czasem problemy.\nNie wbrew pozorom, bo chyba każdy kumaty rozumie, że to praca i trzeba zapierdalać. Zapierdala i są efekty.\nNie czepiam się słów, po prostu nie zrozumiałeś, o czym mowa. Black metal to jedna wielka emocja, jak mówił wieszcz. W Mgle tejże - w moim mniemaniu - nie ma, toteż nazywanie tego "większym blackmetalem niż cokolwiek innego", jest dla mnie po prostu śmieszne. Przedwczoraj zresztą słyszałem o tym zespole opinię: "świetnie mi się przy Mgle pracuje". Taka muzyka od tych, co nie mają czasu dla tych, co go nie mają. Jest w tym jakiś pomysł.\nTo w takim razie to ten cały black metal bardziej zasługuje na miano life metalu. Ludzkie, smutne chłopaki\nTo że raptem parę osób, co jeździ na Off nagle polubiło ten band, nie czyni z Mgły osób koniunkturalnych...\nJa nie znam osób spoza "klimatów", co słuchają Mgły. To prędzej jakiś Skugsja, bo to Wardruna, czyli Wikingowie (serial) itd.\nZsamot pisze: To że raptem parę osób, co jeździ na Off nagle polubiło ten band, nie czyni z Mgły osób koniunkturalnych...\nA nawet jeśli? Ja tam nie widzę w tym nic złego, bo sami sobie ciężką pracą zapracowali na taką "koniunkturę", tzn. wypracowali cały ten ich image, otoczkę wokół zespołu i tak charakterystyczną formułę muzyczną. Się zapierdala, się gra, się ma...\nW pewien sposób, myślę, wiąże się to z tym całym ekstremizmem, także w kwestii emocji czy uczuć - choćby Necrobutcher wspomina w Ewolucji kultu jak to Dead się śmiał częściej niż ktokolwiek inny - ten skrajny dualizm to też jakiś tego blacku element, mam wrażenie. I tu u Mgły jest poniekąd taka nowa ścieżka, że u nich tych emocji niemal zero, z czego wychodzi taki anty-black metal w ramach black metalu\n@Zsamot żeby odnieść sukces to chyba nie trzeba wyprzedawać biletów na rok przed koncertem jak Wardruna\nJeśli idzie o popularność to dla przykładu na Discogs przedostatni Darkthrone, Arctic Thunder ma 4500 osób, a wydane rok wcześniej Exercises in Futility - 6000. Na samym bandcampie kupiło to 5000 osób. Wardruny ledwo wychodzą z 500. A ta Age of Excuse podobno sprzedała się dużo lepiej.\nOwszem. Też jestem tego zwolennikiem. Doceniam nakład pracy.


Koc marokański wzór bawełniano - akrylowy 150x200 wzór 045 - podkolderka.pl\n» Koc marokański wzór bawełniano - akrylowy 150x200 wzór 045\nKoc marokański wzór bawełniano - akrylowy 150x200 wzór 045\nKod produktu: KOC/DTX/150/045\nKoc bawełniano akrylowy 150x200 marokański wzór 045 jest doskonale miękki i miły w dotyku. Sprawdzi się świetnie podczas chłodniejszych wieczorów. Został wykonany z mieszanki bawełny i akrylu. Jego niewątpliwym atutem jest bogate wzornictwo i ciekawa kolorystyka, dzięki czemu można go dopasować do każdego wnętrza. Koc świetnie sprawdzi się jako wyjątkowy i miły pomysł na prezent dla bliskiej osoby. Dzięki standardowemu rozmiarowi 150x200 może być użyty jako nakrycie na kanapę lub łóżko.\nKolor: grafit, biel