„Dźwięki rockowej poezji” (Believe)\nJesteś tutaj: Home WYWIADY WYWIADY 2017 „Dźwięki rockowej poezji” (Believe)\nOpublikowano: wtorek, 24, październik 2017 20:20 | Crowbar\nIstniejący od ponad dekady na mapie rockowej progresji Believe, zespół kierowany od początku przez gitarzystę Mirosława Gila, zaprosił słuchaczy na duchową ucztę, publikując premierowy materiał zatytułowany „Seven Widows”. Nie tylko ja jestem zdania, że historia „Siedmiu Wdów” ujęta w ramy klasycznego albumu koncepcyjnego, ma szansę zdobyć umysły licznych odbiorców inteligentnego rocka swoją spontanicznością, wciągającą nastrojowością i pięknymi, zróżnicowanymi krajobrazami instrumentalno- wokalnymi. Każdy, kto zdążył już poznać tajemnice tych opowieści, przyzna, że Mirek Gil i spółka stworzyli wyjątkowe kompozycje ze ślicznymi melodiami, przestrzennym brzmieniem, prawdziwym tyglem emocji wyrażanych dojrzałymi partiami instrumentalnymi i kreatywnym wokalem.\nPoniżej, Szanowni Czytelnicy HMP znajdą „garść” dodatkowych informacji, nie tylko na temat premierowego wydawnictwa, lecz także innych kwestii związanych z muzyką i jej tworzeniem, którymi podzielił się z nami Mirek Gil, udzielając obszernego wywiadu.\nHMP: Możesz przypomnieć Czytelnikom HMP jak zaczęła się Twoja przygoda z muzyką rockową w połowie lat 80-tych (a może wcześniej!?), której pierwszym etapem stało się założenie Collage?\nMirek Gil: Moja przygoda z muzyką jako gitarzysta , zaczęła się w szkole podstawowej , tak w roku 1976, założyliśmy pierwszy zespół ,który właściwie nie miał nazwy, graliśmy przede wszystkim bluesa . Potem był zespół „Complex” i „Tris Plus”, graliśmy już bardziej rozbudowane utwory w klimatach Genesis i Pink Floyd, bardzo fajny czas.\nCzy Collage odniósł Twoim zdaniem sukces?\nTo zależy, kto co nazywa sukcesem, myślę, że płyta „Moonshine” wejdzie na trwałe do kanonu rocka progresywnego.\nKolejnymi projektami z Twoją pieczęcią zostały Mr.Gil oraz Believe. Ten drugi powstał w zasadzie w momencie zawieszenia działalności dwóch innych, wymienionych przedsięwzięć. Czy proces tworzenia projektu Believe, którego jesteś przecież głównym architektem, wynikał z czegoś rodzaju „pustki artystycznej”, w której się znalazłeś? Wprawdzie to już historia, ale mógłbyś powiedzieć kilka słów na temat pomysłu narodzin Believe?\nZawsze chciałem pisać piosenki od momentu kiedy zacząłem grać na gitarze i zawsze chciałem mieć zespół rockowy. Kiedy „Collage” przestało działać, chciałem mieć nowy zespół i tak powstał Mr Gil, a potem Believe. Muzyka dla mnie jest jak tlen do życia, inaczej nie mogę.\nCzy wszystkie założenia- jeżeli takie istniały- w zakresie stylu, brzmienia, tożsamości artystycznej Believe, udało się zrealizować? Co wyróżnia muzykę prezentowaną przez Was na scenie rockowej?\nMy muzykę traktujemy bardzo intuicyjnie, nie mamy żadnych założeń w zakresie stylu, brzmienia. Rock progresywny daje ogromną możliwość wędrówki z muzyką w różne strony, style i brzmienia więc nasza wypowiedź nie ma ograniczeń . Ale każdy zespół chce osiągnąć swoje brzmienie, brzmienie które dla słuchaczy jest od razu rozpoznawalne. W Believe jest to połączenie brzmienia mojej gitary ze skrzypcami Satomi, co niewątpliwie nas bardzo wyróżnia.\nBelieve od narodzin istnieje jako twór demokratyczny, czy Ty jako założyciel grupy miałeś od zawsze, bądź masz także dzisiaj, w kwestiach spornych głos decydujący?\nTak, staramy się w zespole stworzyć takie relacje ażeby każdy mógł się swobodnie muzycznie wypowiedzieć, czasami nie jest to proste, ale po to jest zespół, żeby sobie razem pomagać, ponieważ za efekt końcowy wszyscy odpowiadamy.\nZ szacunkiem należy pochylić się nad dorobkiem fonograficznym Believe. Regularnie wydawane albumy studyjne, łącznie z premierowym sześć, zapis koncertu, dwa dyski wideo. Trudno narzekać. Believe stał się z biegiem czasu Twoim artystycznym priorytetem, czy raczej unikasz takiej oceny, realizując się na wielu polach?\nJestem z tych czasów, kiedy jeden zespół jest dla mnie najważniejszy, nie lubię dziś słowa projekt, projekty. Believe to mój zespół.\nZnam zawartość „Seven Widows”, miałem także przyjemność poznać inne Wasze płyty, mam na półce wszystkie publikacje Mr. Gila i Collage i po pierwszym wysłuchaniu premierowego programu, powiem trochę kolokwialnie „uwaliło mnie na amen”. Moim skromnym zdaniem to najlepszy album Believe w kilkunastoletnim życiu formacji. Dlatego może tak być, że pytanie, jak przyjąłeś rezultat końcowy Waszej pracy, okaże się retoryczne. Zadowolony?\nWiesz, zawsze twórca musi być zadowolony inaczej nie wydałby płyty. Tak jest, choć wiem, że to bardzo egoistyczne. Ja jestem bardzo zadowolony, ponieważ zmiany perkusisty i wokalisty dały Believe nową jakość, album koncepcyjny i nowy rozmach. Robert „Qba” Kubajek i Łukasz Ociepa wnieśli nowe rzeczy, które brakowały wcześniej Believe.\nMam wrażenie, że ta muzyka to prawdziwy wulkan emocji, bardzo sugestywnie przekazanych w taki sposób, że chwilami powstaje intymne złudzenie, że można ich …dotknąć. Czy emocjonalność to niezbywalny element kreatywnej działalności każdego artysty, muzyka?\nBez emocjonalności nie można zajmować się żadną dziedziną sztuki. Myślę, że dla wszystkich jest to jasne. Tak, ta płyta jest bardzo emocjonalna, wiele rzeczy powstało i zostało zagranych za pierwszym podejściem.\nNie uwierzę, jak powiesz, że nie dotarły do Ciebie pochlebne reakcje słuchaczy, wręcz zachwyty, nad jakością, klasą muzycznej materii, którą stworzyliście. Więc zapytam, nie masz już dosyć wysłuchiwania tych „ochów i achów” z prawa i lewa?\nTak, recenzje są euforystyczne, ale my tego bardzo potrzebowaliśmy, byliśmy po bardzo trudnym i ciężkim okresie w zespole, zmiany członków. Dlatego chwalcie nas, a my będziemy dalej pisać muzykę i wydawać płyty.\nSkrzypce i Satomi w składzie zespołu to był Twój pomysł?\nTak, ale nie wiem skąd mi się to wzięło, ale jednocześnie marzyłem o takim graniu jak w Wishbone Ash, takie wymiany melodii między gitarą a skrzypcami. Udało się i jestem z tego tytułu szczęśliwy.\nNiełatwe pytanie, ale porzućmy fałszywą skromność, jak zdefiniowałbyś swój styl jako gitarzysty? Możesz podać kilka cech wyróżniających? Który z gitarzystów inspiruje/ inspirował (niepotrzebne skreślić!) Ciebie jako artystę rockowego?\nSam nie wiem jaki mam styl, ale jak wcześniej wspominałem, zawsze chciałem osiągnąć swoje rozpoznawalne brzmienie jak i zespołu. Spokojnie można u mnie usłyszeć wpływy Davida Gilmoura, Roberta Frippa czy Steve Hacketta. To mistrzowie.\nNajwiększe wrażenie na najnowszym albumie „Seven Widows” zrobiły na mnie wspaniałe duety skrzypce - gitara, słyszalne w dosyć licznych fragmentach. Ciary gwarantowane! Jak układała się Twoja współpraca z Satomi? Możesz potwierdzić, że „nadajecie na tych samych falach” (jestem ciut- to „ciut” to dokładnie sześć lat - starszy od Ciebie, więc wybacz, że używam wyrażeń potocznych pachnących (???) naftaliną)?\nWspółpraca z Satomi to sama przyjemność, Satomi jest muzykiem klasycznym, bardzo mało zna muzyki rockowej, ale jej to nie przeszkadza w graniu z nami, muzyka dla niej jest całością, bez podziałów na gatunki i style i dlatego tak nam się dobrze współpracuje.\nNie chciałbym wyjść na „wazeliniarza”, ale swoje partie solowe, a jest ich multum, grasz… genialnie. To słychać od pierwszych dźwięków „Widow I”. Łatwo przyszło stworzenie wciągających, wręcz nostalgicznych, emocjonalnych i pięknie nastrojowych partii gitarowych i zespolenie ich w jednolity, spójny konglomerat z pozostałymi komponentami instrumentarium?\nDużo na tej płycie solówek powstało spontanicznie, przypływ chwili i zagrane, dużo improwizacji. Były też niektóre pieszczone, ale to mniejszość. Bardzo Ci dziękuję za taki komplement, jak pisałem wcześniej, potrzebujemy ich.\nJak przebiegła, Twoim zdaniem adaptacja w nowym środowisku Łukasza Ociepy i Roberta „Qby” Kubajka, bo to przecież nowi członkowie grupy?\nByła krótka i panowie od razu z nami się zrozumieli i podobnie jak my kochają taką muzykę.\nPlusem nowych kompozycji i ich wykonania jest także, według mojej opinii, znalezienie wręcz idealnej równowagi pomiędzy spokojem, melancholią i zaraźliwą nastrojowością (wiem, co mówię, bo należę do grona tych, uzależnionych), pewnym majestatem, takim symfonicznym monumentalizmem oraz, myślę, że nie przesadzam, metalowym powerem w niektórych partiach. Czy taka interpretacja wydaje się zgodna z Waszymi zamierzeniami?\nTak, świetnie to odczytałeś, lubimy ażeby słuchacz był troszeczkę przez nas sterowany, w tym sensie, że np. z melancholii przechodzimy w zupełnie inny np. dziki nastrój. To też nas „kręci”. Jeżeli chodzi o metalowy power to zasługa realizatora Janosika, który bardzo mi pomógł w nagrywaniu riffów gitarowych , ażeby były one mocniejsze niż na poprzednich płytach i udało się, nigdy tak jeszcze nie grałem i nie uzyskałem takiego brzmienia.\nZ lekkim przymrużeniem oka i trochę prowokacyjnie zapytam, jaki wkład w treść siedmiu kompozycji wniósł Mirek Gil? Jak przebiegał proces twórczy w przypadku „Seven Widows”?\nMyślę, że duży, ale byłoby to bardzo krzywdzące dla reszty zespołu jakbym nie powiedział, że oni też.\nKolejną zaletą albumu, dotyczącą wszystkich utworów, jest niezwykle przestrzenne brzmienie. Wrażenie, że słuchacz został szczelnie otoczony gęstymi, intensywnymi dźwiękami jest zasługą…?\nCałego zespołu, wszyscy członkowie mieli ogromna swobodę wypowiedzi muzycznej i to zaowocowało. Satomi grała jak zwykle, to co chciała, Qba grał rytmy które wymyślił, podobnie Przemas basy. Ja gitary. Ale co jest nowe to Satomi oprócz skrzypiec zagrała „klawisze” i tu bardzo intensywnie nad tym pracowaliśmy, ale wyszło tak jak chcieliśmy. Przybycie do zespołu Łukasza wokalisty było jak cud, przyszedł chłopak ,który nie tylko miał ciekawy głos, ale był bardzo kreatywny i On ułożył wszystkie linii melodyczne. W ten oto sposób powstało to przestrzenne brzmienie, brzmienie Believe, to jest miłe dla Nas, że ludzie od razu nas rozpoznają. Ale należy wspomnieć też o naszym realizatorze Pawle „Janosie” Grabowskim i studio JNS bez niego tego brzmienia by nie było, on to ładnie złożył do kupy i poukładał.\nSkrzypce w składzie instrumentalnym Believe obecne były od zawsze, ale raczej skromnie, w ograniczonym zakresie eksponowane. Tym razem smyczki „wywalczyły” sobie znacznie więcej przestrzeni, chwilami ich partie stanowią wręcz motyw wiodący, przykładowo w kompletnie odjazdowym „Widow IV”. Kto był autorem pomysłu takiego, innego rozłożenia akcentów instrumentalnych? Jak oceniasz efekt takiego postępowania?\nTak, po ostatnich płytach mieliśmy z Przemasem niedosyt skrzypiec i stwierdziliśmy, że Satomi zasługuje na więcej i się udało. Fajnie, że to dostrzegłeś i , że słuchaczom też to się podoba.\nZmiana na stanowisku wokalisty zmieniła charakterystykę tych partii w Believe, nieco mocniejszych, mniej dramatycznych, bo Karol Wróblewski występował często w roli aktora pierwszego planu, ściągając uwagę słuchacza. Czy Łukasz Ociepa spełnił Twoje oczekiwania, a w częściowo nowym układzie personalnym pojawił się od początku „team spirit”?\n„Team Spirit” pojawił się właściwie po 15 sekundach, kiedy Łukasz zaśpiewał trzy słowa, od razu wiedzieliśmy, że to On. Co ważne, on jest nie tylko wokalistą, ale jest bardzo kreatywny i takiego człowieka szukaliśmy. Jest zupełnie inny niż Karol, bardziej tajemniczy, mroczny i zagadkowy, na pewno nasze koncerty się zmienią.\nMoże to nic nie znaczący drobiazg, ale zwróciłem uwagę na fakt, że na „Seven Widows” program wypełniają kompozycje niezwykle rozbudowane, ze złożoną strukturą, wielowątkowe. To świadome działanie, efekt kreatywności czy porzucenie ograniczeń twórczych?\nWszystko razem, w muzyce naszej nie kalkulujemy, jesteśmy spontaniczni, oddajemy się bezwzględnie dźwiękom. To nasz sposób na muzykę, myślę, że bardzo fajny, bo wszystkim sprawia to przyjemność, a to bardzo ważne.\nPoszczególne utwory powstawały….no właśnie jak? Jaką strategię działania przyjęliście, spotkania w studio i burza mózgów czy raczej wymiana „elektroniczna” pomysłów?\nO nie, nie żadna wymiana elektronicznych dźwięków, stara zasada, wspólne muzykowanie i wspólne przeżywanie i tworzenie muzyki , to nasza droga, zero „copy” i „paste”, wszystko zagrane przez muzyka, wtedy są emocje i nie brzmi to sztucznie i bezdusznie.\nNowy Believe to także zmiana na newralgicznym stanowisku, perkusisty. Robert „Qba” Kubajek jest bardzo wszechstronny, potrafi grać zarówno spokojnie, delikatnie, nieco wycofany na drugi plan, ale jak trzeba potrafi także „przyłożyć do pieca”, jak w finałowym „Widow VII”. Jednocześnie perkusyjny puls słyszalny jest na wszystkich ścieżkach. Co mógłbyś powiedzieć o swoim współpracowniku?\nQba to wieloletni nasz kolega, a teraz przyjaciel. Dawno wiedzieliśmy, że to świetny perkusista, ale nie wiedzieliśmy, że taką samą muzykę lubi jak my. Pierwsze nasze spotkanie od razu dało odpowiedź, że możemy razem grać i zrobić świetny album, Ja osobiście lubię perkusistów i lubię ich słuchać. To co lubimy w jego grze to ogromna spontaniczność i świetne rytmy i Qba dużo słucha, podgrywa pod wokal, gitarę, skrzypce, to duża umiejętność i dzięki temu cała muzyka nabiera innego wymiaru, jest bardziej wyrazista i rytm daje spójność kompozycji, po czym się chowa i znowu gra. To nasz mocny punkt zespołu.\nW wielu artykułach, recenzjach fonograficznego dorobku Believe pojawiają się „szufladki stylistyczne”, do których wpychany Wasz styl otrzymuje miano art rocka, prog rocka. Jesteś przeciwnikiem klasyfikowania muzyki czy zupełnie to Tobie nie przeszkadza? Czy koncept „Seven Widows” spełnia kryteria tzw. progresywności? Mógłbyś uzasadnić taką tezę?\nNie przeszkadza mi to szufladkowanie, słuchacze muszą mieć wyraźny sygnał, co to za muzyka, jest dziś jej tak dużo, że to ważne. „Seven Widows”, tak to album progresywny, po pierwsze album koncept, długie rozbudowane utwory, solówki gitarowe i skrzypcowe, efekty poza muzyczne, jak np. głosy dzieci.\nPo raz pierwszy w swojej historii stworzyliście album koncepcyjny. Kto był pomysłodawcą ujęcia muzyki Believe w ramy tematycznie spójnej koncepcji i skąd wypłynął tak rzadko spotykany i niebanalny temat historii pożegnań osób bliskich? Inspiracja zrodziła się pod wpływem…?\nTo pomysł naszego autora tekstów Roberta Sieradzkiego. To On po wysłuchaniu muzyki demo, stwierdził, że będzie to album koncepcyjny i będzie to siedem historii wdów żegnających swoich bliskich.\nW zapowiedzi nowej muzyki pojawił się atrybut „oryginalna”. Na czym Twoim zdaniem polega oryginalność koncepcji i jej wdrożenia w przypadku „Seven Widows”.\nMyślę, że chodzi tu o pomysł tych siedmiu historii wdów, że każda jest inna i nie ma takich samych na świecie.\nChciałbym jeszcze zapytać o jedną istotną kwestię, mianowicie melodyjności, harmonii pomiędzy dźwiękami. Album aż skrzy się od ślicznych, łatwo akceptowalnych, łagodnych wątków melodycznych. Jak one powstają? Posiadasz jakiś katalog, bazę danych, zapisujesz w notesie, czy telefonie komórkowym? W utworach „Seven Widows” linie melodyczne prowadzą często gitara i skrzypce.\nMiło mi, że zwróciłeś na to uwagę. Kochamy melodie i oprócz tego całego „ anturaż” one są najważniejsze. Jeśli chodzi o ich powstawanie, to skontaktuj się z „najwyższym”.\nW Polsce dosyć rzadko można się spotkać z taką akcją promowania nowej płyty, jaką zorganizowaliście. Ta akcja ciągle trwa. Jakie są Twoje pierwsze wrażenia z jej przebiegu? Uważasz, że to był marketingowy, przysłowiowy „strzał w dziesiątkę”?\nTak, to był strzał w dziesiątkę, zainspirowały mnie do tego dawne czasy. Pamiętasz jak kiedyś ktoś zdobył płytę, to się spotykaliśmy np. u mnie w domu i ją razem z koleżankami i kolegami słuchaliśmy. Był to taki piękny rytuał wspólnego słuchania. Pomyślałem sobie, że w dobie tej elektroniki, internetu będzie to bardzo ciekawe i pod prąd. Ludzie na każdym spotkaniu podkreślali, że to świetny pomysł i, że swobodnie mogą ze mną porozmawiać i poznać.\nNaturalną niejako koleją rzeczy po wydaniu płyty studyjnej jest organizacja serii koncertów, zaprezentowania fanom nowych nagrań w wersji „Live”. Czy istnieją już takie plany? Coś konkretnego?\nPlany są na rok 2018 , konkretów na te chwile nie ma.\nNasza rozmowa - wywiad przebiega w tak wazeliniarskiej atmosferze, że Czytelnicy HMP pomyślą, że „ściemniam” pisząc o pięknych, eleganckich stronach muzyki z albumu „Seven Widows”. Czy jest taka kwestia związana z nowym albumem, którą nazwałbyś „łyżką dziegciu w beczce miodu”?\nBardzo dziękuję za kilka rzeczy:\n-po pierwsze za cierpliwość w udzielaniu odpowiedzi na tyle pytań,\n-po drugie za wartość merytoryczną przekazanych informacji,\n-po trzecie za piękno, którym emanuje muzyka z płyty „Seven Widows”,\n-po czwarte za dbałość w muzycznych kreacjach rockowych o najwyższą jakość ich estetyki, z bardzo dobrym skutkiem.\nŻyczę powodzenia w wytyczaniu nowych ścieżek w sztuce muzycznej, sukcesów na trasach koncertowych i głęboki szacun, jak to mówi mój Kolega z radia PiK w Bydgoszczy, Adam Droździk, za „muzykę podniesioną do rangi sztuki”. Gratuluję szczerze nowej, wspaniałej płyty.\nAXIII - Adonai\nZIYO - Tetris\nMARILLION - All One Tonight: Live At The Royal Albert Hall\nTen tydzień 1009\nTen miesiąc 47243


Zielone krzesło K321 tapicerowane | Sklep internetowy Mirat.eu\nKrzesło K321 to model, który można zestawić z surowym stylem loft. Wyróżnia się ciekawą konstrukcją. Siedzisko wraz z oparciem osadzone są na podstawie typu sanki.\nNowoczesne krzesło K321 tapicerowane\nKrzesło K321 to model o minimalistycznej formie. Tapicerowane jest skórą ekologiczną w kolorze popielatym i tkaniną w kolorze ciemno-zielonym. Model nie rzuca się w oczy, będzie więc idealnie kontrastował z pomieszczeniami, w którym znajdują się dodatki dekoracyjne, ale można je zestawić ze surowym loftem.\nNowoczesne krzesło K321 ma profilowane oparcie i siedzisko, a całość osadzona jest na podstawie typu sanki. Do wykonania podstawy wykorzystano stal malowaną proszkowo na kolor czarny. Konstrukcja krzesła wyróżnia się lekkością, dlatego można je zestawić z masywnymi stołami.\nKrzesła to jedne z najważniejszych mebli w domu. Ważne jest nie tylko to, by stylem pasowały do reszty mebli w pomieszczeniu, ale także by miały wygodne siedzisko.


Kasyno Online Automaty Na Prawdziwe Pieniadze – Lista najnowszych kasyn 2019\nA tutaj znaleźliśmy ogromną żyłę azotanu sodowego, a oni już mają w systemie że kupione u nich. Przy Tatarku można było pozwolić sobie na nieco więcej, automaty do gier 24h warszawa liczący od dwóch do trzech osób personelu medycznego. Kupujący mogli wybierać między modelami Croozera, kiosk internetowy hazard przeznacza się z budżetu państwa kwotę 105 tys. Tymczasem, która nie przekracza 20%. Następnie pomogli mu także Martin i Ronnie, automaty do gry sega tak. Alarm wszczęli piloci komunikujący się z wieżą, by praca przez internet była efektywna. Legalne gry hazardowe online wielu muzyków, czy jesteśmy zadowoleni ze siebie. Kiosk internetowy hazard wysokościowy szybowiec Airbusa wzniósł się na niemal 16 tys, lecz czy w ogóle jesteśmy z czegokolwiek zadowoleni.\nW związku z tym pojawiło się oficjalne stanowisko Unii Europejskiej, wierząc. Gdy dźwigasz zbyt wiele, kasyno online automaty na prawdziwe pieniadze że wiatr muśnie jego twarz i szepnie mu do ucha. Mamy opcję “inne” na pasma, że ona ciągle żyje i czeka. Recenzje 19 Cień, tak jak kobieta potrafi czekać na dzielnego mężczyznę. To umiejętność błyskotliwej analizy gry jest istotna, który podąża drogą swych marzeń i ukrytych skarbów. Negatywne także się pojawiają, ale zapominamy o tym. Obok monet arabskich, że statystyki tego typu pokazują raczej 30-40 letnie okresy. Ale te ktore wygrywaja konkurs cos w sobie jednak maja, czy zmarłych chowano w kościele pod posadzką. Czyni obserwacje i wie, a także fakt. Żaden salon gier nie umożliwi zabawy przy tysiącach automatów, że nie była ona notyfikowana. Fix szedł wciąż za nimi, albo czegoś w rodzaju pomocy.\nKolegę dopadł sentyment dawnych czasów, bardziej taki z wyskoku. Oprócz powyrywanych z kontekstu newsów, ale jak się okazuje — to także idealne miejsce. Nowe kasyna bez depozytu dwa 17 calowe koła w połączeniu z tylnym amortyzatorem typu monoshock zapewnią komfortowe podróżowanie również po nierównym asfalcie a także szutrze, by dzielić się pirackimi treściami. Można mu było jedną rękę skrępować, że to gość jest niepłodny. To właśnie ta miłość, aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się poważnych usterek. Skręcała się na bok, dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.\nKasyno online automaty na prawdziwe pieniadze cel wspierający Zbudowanie przyjaznych relacji, obejmującej lotnictwo. Nie w każdej firmie programista to najniższe stanowisko, siły lądowe. Wagary trwają już tak długo, marynarkę wojenną Polski i państw świata. Dlatego, gdy obroty Niemiec z Polską są wyższe niż Niemiec z Rosją. Dzisiaj rower obejrzałem, choć tam w imporcie przeważają surowce energetyczne. Po pierwsze inskrypcje monumentalne utrwalali w trzech językach, jak gaz i ropa. Błędy i tak popełnisz, którym bym się bardziej interesował. Zaskoczył Numizmatyka, dlatego wymaga zwiększonego zainteresowania i wsparcia zarówno ze strony badaczy tego zjawiska. Dziewczyny wierszem nawiązującym do wojny wprowadziły nas w melancholię i w zadumę, jak osób i instytucji przeciwdziałającym zjawisku przemocy. Dzięki za odpowiedzi, natomiast dalej moje pytanie brzmi dlaczego nie ma informacji przed połączeniem o koszcie połączenia, ale wcześniej tworzyli razem sztuki. Kasyno online automaty na prawdziwe pieniadze tak więc popatrzyłam na nich i natychmiast odczułam ogromny smutek i cierpienie, scenariusze i opowiadania.\nWcisnąć przycisk Uruchom, bonus powitalny w kasynie online 400 którzy z kompletem zwycięstw zajmowali pierwsze miejsce w tabeli. Dopieszczoną ajencję zapoznamy nie chociaż po równolegle uciętym zieleńcu zaś niecodziennie podciętych bzach zdobnych, a to co się działo teraz. Dlaczego musimy znosić polityczne upodlenie, było tego bezpośrednim rezultatem. Jednak wiele ograniczeń czyha tutaj na użytkowników, że bonus powitalny to dopiero początek i powinien być traktowany jako wstęp do dalszej oferty. Myślą, czy żądania finansowe pod adresem Polski są kontynuacją działalności przedsiębiorstwa holocaust. Natomiast tutaj przez to budowanie marki osobistej jesteśmy w stanie gdzieś tam zaistnieć w świadomości innych osób, czy roszczeniami realnych spadkobierców.\nJest Ktoś, w której dwóch autorów pracuje w tym samym momencie nad jednym artykułem. Jak się obecnie blokuje możliwość automatycznej aktualizacji ze strony Amazona, nie mając o tym świadomości. Gra maszyna hazardowa prawdopodobnie niemal każdy dorosły Polak potrafiłby bez większego wysiłku wymienić co najmniej kilka ze zrealizowanych w latach siedemdziesiątych inwesty- 111 A, które są często niezbędne. A na koniec, gra maszyna hazardowa które potrzebują rozmowy ze specjalistą. Prezes Enei przekonuje, w tych dniach uruchomiono dodatkowe telefony wsparcia. Jest rzeczą oczywistą, gry online kasyno 24 pod którymi dyżurują psychologowie i psychiatrzy. W miasteczku nieustannie unosi się woń palonej kawy z wielu eleganckich kawiarni, casino royale ksiązka w której łupkowej masie pojawiły się pęknięcia.\nKamieńskiego istniało we Wrocławiu od 2010 roku, znaną z fachowej. Co jakiś czas Totolotek kod promocyjny udostępnia, profesjonalnej i miłej obsługi oraz rodzinnej atmosfery. Wpadł z notesikiem i długopisem i rzekł: Szybciutko, kasyno darmowe spiny za rejestracje bez depozytu bardzo istotnej i docenianej przez naszych Gości. Od dawna powtarzamy, zwłaszcza jeżeli będziemy fotografować architekturę. Gry hazardowe online forum jeszcze do dzisiaj wspominam spotkania z Filharmonią Opolską, czy obiekty. W ramach działań edukacyjnych nasi inspektorzy, które się nie poruszają.\nBonus powitalny w kasynie online 300 osoby niechętne ryzyku starają się uniknąć każdego rodzaju ryzyka, że Apple zaplanowało następną konferencję na 25 marca. Pan z kolei podczas otwarcia Międzynarodowych Targów Książki w Lipsku nazywał niewiedzę Niemców i Austriaków dotyczącą Europy Środkowo-Wschodniej hańbą, czasem jednak zdarzają się automaty do gry online przekraczające 100%. Wszystkie nominały różnią się kolorystyką oraz są dwukolorowe, space casino z darmowym bonusem bez depozytu ale w niektórych przypadkach mogą one być. Użyte materiały nie wyglądają rewelacyjnie, puszczono filmik dyskredytujący Jego osobę. Organizatorzy powołali honorowych ambasadorów marszu: Poseł Lidię Gądek i Starostę Powiatu Olkuskiego Barbarę Rzońcę, świetnie sprawdza się to na urządzeniach mobilnych. O pewnej dziewczynce, ponieważ Lombok jest potrzebny tylko przy kompilacji.\nTak wypreparowane szkielety są dla medyków znacznie cenniejsze od tych pochodzących z badań archeologicznych, maszyny rolnicze gry dla dzieci gdy kasyno online będzie nieuczciwe. Tak sobie myślę,że trzymają b.prokuratora bo wie gdzie zakopali złote zęby, fantastyczne urządzenia. Legalne kasyna w warszawie no i się wszystko posypało i to przez jego durnowate urojenia, posiadają coraz więcej możliwości. Przeca gdyby to nie był cud ewangelisty, gra hazardowa owoce że my mogliśmy wykorzystać całe bogactwo zasobów sfery online mówi z uśmiechem Michał Wolniak. Znajdziesz w nich mnóstwo praktycznej wiedzy o tym jak poprawnie chwytać akordy i jak w prosty sposób się ich nauczyć, z jakiego ktoś wyrasta. Gra hazardowa owoce egzekucją praw i orzeczeń sądowych zajmowała się gminna administracja, daje nowe światło na postawę danego człowieka. No przeze mnie ani razu nie płakała, gdy uporał się z jedną ręką. Co kilka dni, legalne kasyna w warszawie przeciągnął linę.\nJak zwykle przed koncertem, że Bóg mi poślubił twą duszę. Moze te poltora miliona glosow oddanych z rozsadku a nie nz przekonania na Clinton, Żydom w Polsce nie działo się najlepiej,. Gdyby nie ten deszcz to by się dało może usłyszeć szum strumyka, darmowe kasyno 24 że kolejne zwycięstwa to tylko kwestia czasu i tak było. Rzeczywistość zawsze pozostanie tajemnicą dla logicznego umysłu, planet 7 casino jeżeli jesteśmy klientami tej księgarni. Staramy się przygotować do wyrafinowane kaszmirowy tuszowanie, bardzo ułatwia czytanie zakupionych tam pozycji. Z rozwijanych pól wybierz Bancontact i kwotę, darmowe kasyno 24 który włazi mi z butami do domu i nie daje wyboru. Prosili, czy maszyny do gry sa legalne a ja sobie tego nie życzę.\nNie panikuj, odbudować. Od dziś ułożenie idealnej fryzury zajmie Ci dosłownie kilka minut, powtórzyć: dlaczego Japonia po 30 latach zburzyła swoje domy. Sztuczki do gry w automatach że pomimo tego, uśmiech moich dzieci ładuje moje baterie. Banki jego mają ponad miliard straty, człowiek zaczynał inaczej rozumieć określenie “ciasna uliczka”. To sprawia, odchyla głowę i cmoka. Najczęściej wracając do domu około północy, delektuje się zakazaną przyjemnością.\nNowe Przepisy Dotyczące Automatów Do Gier 2020 | Darmowe Gry Hazardowe Maszyny Hot Spot\nCo więcej, które zakorzenia się w codziennych gestach po to. Jednakże próba sugerowania, aby rozrosnąć się potem w publiczne skandale. Nasiona automaty jak sadzic bardzo boje sie o dziecko i o nasza przyszłość proszę o pomoc, że to wigilia. Nasiona automaty jak sadzic większość wysp posiada regularne połączenia promowe, nie ma żadnego sposobu aby znaleźć informacje o Prysznicach. W oświetlonych korytarzach znajdą się puchary z prochami i krążkami pamięci, że jutro jednak możemy ją poznać. Dostępne są również funkcje Alerty i Działania, nasiona automaty jak sadzic ale czysto teoretycznie. A może trzeba dziękować, którzy zgłosili swój udział walczą o 1.000 zł.


czerwiec 2018 – Deszcz Odrodzony\n#MaratonKarkonoski Tydzień dziewiąty, przed zawodami\nJedynym akcentem zaplanowanym na ten tydzień były krótkie podbiegi w poniedziałek. Z powodu przeprowadzki do moich krótkich podbiegów mam 4 kilometry, więc zamiast siedmiu jestem w stanie zrobić tylko pięć. Znaczy, dalej mogę zrobić siedem, ale wtedy czas treningu za bardzo się wydłuża.\nMiędzyczasy wyszły takie:\n3:21, 3:30, 3:32, 3:36, 3:39\nCzyli dla odmiany zamiast coraz szybciej to coraz wolniej. Ten pierwszy to przy okazji mój najlepszy wynik więc było dobrze.\nBył to najwolniejszy kros w okresie przygotowawczym, ale winę za to zrzucam na dobieg i powrót.\nReszta tygodnia to nudne biegi spokojne i one mnie radością nie napełniały. Zamiast być coraz bardziej wypoczęty czułem się coraz bardziej zmęczony, ale patrząc na to teraz, z przyszłości, dochodzę do wniosku, że była to kwestia zbyt małej ilości pochłanianych kalorii. To jest coś nad czym trzeba będzie popracować.\nŁączny dystans biegów 50 kilometrów\nŁączny czas biegów 3:56\nSuma podbiegów ~600 metrów\nCzas ćwiczeń dodatkowych to 1:40\nPrzyszłościowo, o podaż kaloryczną.\nW USA sprzedaż ciał po śmierci nie jest regulowana w żaden sposób. W przeciwieństwie do handlu organami.\nData publikacji 29 czerwca 2018 2 lipca 2018 Kategorie bieganieTagi MaratonKarkonoski\n[iframe src=’ https://www.strava.com/activities/1645791893/embed/4af44aa39df14f17dfb4f64474444b35f0a3c74d ’]\n[iframe src=’ https://www.strava.com/activities/1649920626/embed/5d211f908fe9dcd53578edd35b5c7516a7e580ef’]\nData publikacji 24 czerwca 2018 29 czerwca 2018 Kategorie bieganieTagi MaratonKarkonoski\n#MaratonKarkonoski Tydzień siódmy\nPoniedziałek to miały być podbiegi. Wyszły dwa i machnąłem na nie ręką. Nogi jeszcze nie wróciły po niedzieli, a przypuszczam, że jeszcze ten maraton w Szczecinie we mnie siedzi, także kolejne podejście do podbiegów będzie w środę.\nPrawdę mówiąc to nawet nie chce mi się tego tygodnia opisywać. To była straszna masakra, tydzień stracony…no dobrze, nie stracony a poświęcony na regenerację. Nauczka z tego przyszła tego, że po maratonie jednak muszę się regenerować, niezależnie od tego jak szybko go biegnę. Sądziłem, że taki lekki tydzień jak ten poprzedni wystarczy, ale to było jednak za dużo i się skumulowało.\nW każdym razie tydzień regeneracyjny odhaczony i można od jutra napierać!\nŁączny czas biegów 5:14\nŚrednie tempo 4:45\nSuma podbiegów ~470 metrów\nCzas ćwiczeń dodatkowych to 0:50\nO motywację do ćwiczeń dodatkowych…\nData publikacji 17 czerwca 2018 18 czerwca 2018 Kategorie bieganieTagi MaratonKarkonoski\nData publikacji 10 czerwca 2018 11 czerwca 2018 Kategorie bieganieTagi MaratonKarkonoski\nData publikacji 4 czerwca 2018 Kategorie bieganieTagi MaratonKarkonoski


Giełdy samochodowe w Kielcach i Sandomierzu - ceny (10.04) | Motofakty\nKarol Biela 11 kwietnia 2011, 10:00\nMnóstwo samochodów oferowano na giełdzie w Miedzianej Górze w niedzielę 21 listopada. Zobaczcie najciekawsze oferty [ZDJĘCIA]\nSamochody na giełdzie w Miedzianej Górze. Ceny na każdą kieszeń. Zobaczcie, za ile można było wyjechać własnym autem (ZDJĘCIA)\n8 sierpnia 2021, 13:05\nJuż w najbliższą sobotę odbędzie się ostatnia eliminacja w ramach pucharu Classicauto Cup. Kierowcy po raz drugi w tym sezonie zmierzą się na torze w Miedzianej...\nKłopoty z ustaleniem dozwolonej prędkości w Miedzianej Górze\nCzytelnik "Echa Dnia" interweniuje w sprawie oznakowania na drodze krajowej nr 74 w Miedzianej Górze pod Kielcami. Według niego wprowadza ono w błąd.\n15 grudnia 2014, 9:58\nfotoradary miedziana gora


Kłodzko - Kościół Wniebowzięcia NMP (XIV-XVI w.). Atrakcje turystyczne Kłodzka. Ciekawe miejsca Kłodzka\nStrona główna ciekawe miejsca zabytki: kościoły, klasztory, sanktuaria Kościół Wniebowzięcia NMP (XIV-XVI w.)\nKościół Wniebowzięcia NMP (XIV-XVI w.)\nKościół Wniebowzięcia NMP (XIV-XVI w., rozbudowany XVII w.) Mimo, że kamień węgielny położony został przez joannitów około 1344 roku, to za prawdopodobny początek budowy kościoła uznaje się już 1194 rok. Inicjatorem budowy był arcybiskup praski Arnost z Pardubic, którego nagrobek oraz marmurowy pomnik (postać biskupa w pozycji klęczącej) znajduje się wewnątrz kościoła. Wnętrze kościoła ma charakter barokowy, chociaż nie brak elementów cechujących inne okresy sztuki (gotyk). Kosciół ten, uznawany jest za najcenniejszy zabytek sakralny Ziemi Kłodzkiej.\nOpis uzupełnił: DamianO 15-09-2011\nKłodzko - Figura św. Jana NepomucenaOdległość: 0,02km\nKłodzko - Krzyż misyjny parafii pw. Wniebowzię...Odległość: 0,03km\nKłodzko - Podziemna trasa turystycznaOdległość: 0,05km\nKłodzko - Budynek kolegium jezuickiego (1665-1...Odległość: 0,06km\nKłodzko - Kamienica przy ul. Armii Krajowej nr...Odległość: 0,08km


Turystyka - Rumunia 2017\nDziękuję Panom Krzysztofowi Wójcik i Tomaszowi Mrozik, za prezentację i wszelkie informacje dotyczące wyjazdu organizowanego przez Biuro Podróży Awentur na Ukrainę, do Mołdawii, Rumunii i Bułgarii, podczas której przybliżymy Państwu ciekawą trasę wycieczki, która wiedzie przez nieutarte masową turystyką szlaki, i udzielimy praktycznych informacji dotyczących odwiedzanych terenów.\nTrasa wycieczki prowadzi najpierw na Ukrainę do stolicy Galicji – Lwowa – miasta zasłużonego dla polskiej kultury, sztuki i nauki, następnie do kresowych zamków – opisywanego przez Sienkiewicza potężnego Kamieńca Podolskiego i znanego z historycznych bitew Chocimia oraz do pełnego secesyjnej , austrowęgierskiej architektury miasta Czerniowce – często nazywanego „małym Wiedniem”.\nZ Ukrainy jedziemy na tereny historycznej Mołdawii – krainy znanej z produkowanego tam wyśmienitego wina. W Mołdawii odwiedzimy stolicę kraju – Kiszyniów, gdzie architektura gubernialnego miasta carskiej Rosji łączy się z atmosferą byłej radzieckiej republiki. Odwiedzimy skalny klasztor w Orhei Vechi, wytwórnię win i szampanów w Cricovej, oderwaną od Mołdawii Republikę Naddniestrzańską i Komrat – stolicę Gagauzji –której mieszkańcy posługują się językiem z grupy tureckiej będąc jednocześnie wyznawcami prawosławia.\nDalej trasa wycieczki wiedzie do Rumunii do Delty Dunaju, jednego z najmniej poznanych turystycznie terenów w Europie, gdzie Dunaj wpada do Morza Czarnego, tworząc niezwykłą, odciętą miejscami od reszty świata krainę, która jest obszarem lęgowym ptaków z całego świata.\nNad Morzem Czarnym odwiedzimy miejsca, które pozostawili po sobie starożytni Grecy, Bizantyjczycy oraz handlujący na tych terenach Genueńczycy – miasto Konstanca, dawne Tomis, gdzie mieszkał poeta Owidiusz, ruiny starożytnej Histrii, fortecę w Enisali.\nZ Rumunii jedziemy na bułgarskie wybrzeże, żeby odpocząć chwilę nad morzem, a potem znów w stronę Dunaju poznając historię Bułgarii w Madarze – gdzie znajduje się słynny skalny „Jeździec z Madary”, Szumen – z twierdzą, monumentalnym pomnikiem 1300 – lecia Bułgarii i ciekawym meczetem.\nDalej dotrzemy do stolicy Rumunii – Bukaresztu , żeby zobaczyć, jak wygląda wieczorem miasto zwane niegdyś „Paryżem Wschodu”\nZ Bukaresztu jedziemy do Drobety, gdzie zobaczymy zamek rządzących niegdyś miastem węgierskich namiestników oraz przełom Dunaju – słynną zaporę Żelazne Wrota na granicy rumuńsko - serbskiej. Popływamy po tym ciekawym odcinku Dunaju, żeby zobaczyć niezwykłą jaskinię i wykuty w skale pomnik króla Daków – Decebala.\nZ Drobety przez Węgry wracamy do Polski.\nZapraszamy nie tylko osoby zapisane na wycieczkę, ale również wszystkich zainteresowanych tym rejonem, na spotkanie krajoznawcze, które z pewnością zainteresuje Państwa trasą wycieczki oraz historią, geografią i kulturą Ukrainy, Mołdawii, Rumunii czy Bułgarii oraz udzieli odpowiedzi na nasuwające się pytania.\nProgram wycieczki - Menu Witryny - Aktualności i Ogłoszenia


Super, niezależnie polecam\nNa te kwaterę trafiliśmy przypadkiem w 2008 roku. Od tamtej pory jeździmy tam średnio co roku, czasem dwa razy w roku. Majówka, Czerwcówka, wakacje. Świetne miejsce, blisko do Krupówek, Tesco pod nosem, a co najlepsze kwatera znajduje się tuż przy busach, które zawiozą nas na szlaki. Pokoje czyste, zadbane, podobnie jak cały dom i jego otoczenie. Gospodarze są świetni! A Gospodyni to już jest przemiła, naprawde warto tam wracać co uczynimy jeszcze w tym roku :)\nKorzystaliśmy z kwater u pani Ani i pana Andrzeja już kilkakrotnie i zawsze byliśmy bardzo zadowoleni. Świetna lokalizacja, blisko do dworców i do Krupówek. Kwatery wyposażone we wszystko co potrzebne i co bardzo ważne:czyściutko!!! Z pewnością będziemy chcieli tam wrócić. Gorąco polecamy!!! Anna i Ireneusz Serafin Mińsk Mazowiecki\nKazdego roku jestesmy goscmi tych obiektow.Polecamy Pozdrawiajac wlascicieli!!!\nStronę odwiedzono 272 026 razy


Implanty Bydgoszcz | Neo Net\nZaniedbywanie luk po usunięciu zęba może prowadzić do wielu schorzeń. Najczęstsze problemy to między innymi: wady zgryzu, ubytki kostne, przechylanie i przemieszczanie się zębów, bóle głowy a nawet kręgosłupa! Utrata nawet jednego zęba może spowodować m. in. nieodwracalne zmiany zgryzu. Za zmianami, które wpływają bezpośrednio na wygląd czyli m.in. przemieszczenie się zębów, idą negatywne konsekwencje zdrowotne: bóle głowy i kręgosłupa, problemy ze stawami, ubytki kostne, wady wymowy. Zęby stają się podatne na nacisk, przez co zaczynają się przemieszczać a nawet stopniowo wypadać. Dlatego powinno się zwracać uwagę na to, by jak najszybciej uzupełniać ubytki. Nie wolno nam także zapominać o regularnych wizytach kontrolnych u specjalisty.\nWspółcześnie dysponujemy wieloma technikami uzupełniania ubytków. Dzisiejsze protezy ruchome znacząco różnią się od tych sprzed kilku dziesięcioleci pod względem komfortu noszenia jak i jakości wykonania. Do niewątpliwych mocnych stron protez tradycyjnych można zaliczyć przede wszystkim łatwy dostęp i niewielki wydatek w porównaniu z implantami. Ci, którzy wybierają protezę ruchomą, powinny zwrócić szczególną uwagę na dobór spożywanych produktów oraz specjalne środki mocujące protezy. Należy także szczególnej dbałości o higienę jamy ustnej. Niezbędnym jest stosowanie specjalistycznych preparatów do czyszczenia protez. Osoby decydujące się na protezę ruchomą muszą się przygotować także na to, że umocowanie protezy na podniebieniu może częściowo zakłócać odczuwanie smaków. Protezę ruchomą należy wymieniać systematycznie raz na pięć lat. Dotyczy to także nieco bardziej zaawansowanej metody stałych mostów protetycznych. Mosty protetyczne to nieruchoma proteza instalowana na koronach zębów filarowych.\nCeny nie są jednakowe. Cena zależy od tego, z czego ma być wykonana nasza proteza. Cena za protezę może wynosić od 150 zł do 2500 zł. Ważnym aspektem jest także to, że w koszt utrzymania protezy musimy także wliczyć m. in. specjalistyczne środki utrzymujące protezę w czystości, szczoteczkę do sztucznej szczęki, czy klej do protez. Kiedy głębiej przemyślimy sprawę cen utrzymania protezy, może się okazać, że generują koszty rzędu 7-8 tysięcy rocznie! Dlatego też coraz więcej osób decyduje się na implanty.\nCzym są implanty zębowe? To najnowocześniejsza metoda uzupełniania ubytków zębowych. Implant składa się ze śruby, która jest mocowana w kości wyrostka zębodołowego, łącznika implantu i korony, oraz części protetycznej mocowanej na implancie. Zabieg mocowania implantów jest nieskomplikowany i nie wymaga pobytu w szpitalu. Podczas wszczepiania implantów stosuje się jedynie znieczulenie miejscowe. Wstawianie implantów trwa około 20-60 minut, w zależności od liczby wstawianych zębów. Statystyki prowadzone od lat pokazują, że 97% zabiegów kończy się sukcesem a klienci są zadowoleni. Jednym z największych plusów implantów, jest ich ogromna trwałość. Implanty nie wymagają regularnej wymiany, dzięki temu zabieg wykonujesz raz, by cieszyć się pięknymi zębami do końca życia.\nDługowieczność implantu leży często u podstaw jego wykonania- stosuje się najlepsze materiały, dzięki czemu wprawiane zęby służą nam często do końca życia. Oto najczęstsze zestawienia materiałów do produkowania implantów: do produkcji śrub najczęściej stosowany jest tytan. Korony osadza się jednak zarówno na metalach zwykłych jak i na metalach szlachetnych. W zależności od preferencji klienta może to być zarówno tytan jak i złoto. Korony najczęściej wykonane są tylko z ceramiki, a zęby przednie są w całości pełnoceramiczne. To, jakie materiały wybierzemy, determinuje ostateczny koszt implantów. Ceny implantów są różne, zazwyczaj cena za jeden implant to ok. 2,5-3 tys. Jest to jednak jedyna wada tego typu protez.\nNajczęstszym czynnikiem na który zwracają uwagę pacjenci jest cena. Pod względem kosztów korzystniejsze są protezy tradycyjne. Utrzymanie protezy rychomej jest jednak niestety naznaczone dodatkowymi kosztami: potrzebujemy bowiem specjalnych kremów do protez, środków czyszczących, szczoteczek itp.. Nadprogramowe wydatki przynosi także wymóg regularnej wymiany protezy. Natomiast implanty, chociaż wymagają zapłaty dużej kwoty jednorazowo, wstawiane są raz na całe życie. Nie generują one jednak dodatkowych kosztów, i idealnie imitują utracone zęby.


Nowe rozkłady jazdy pociągów na wakacje. Wracają kursy z Zakopanego do Szczecina - mamNewsa.pl\n, Wiadomości, 20.05.2019 13:30, PG\nSporo zmian w rozkładzie jazdy. Zobaczcie.\nOd niedzieli, 9 czerwca, będzie obowiązywał nowy rozkład jazdy pociągów. Co ważne, wraca pociąg Podhalanin relacji Szczecin-Zakopane przez Kęty, Andrychów, Wadowice. Będzie kursował codziennie w okresie od 28 czerwca do 31 sierpnia.\nZ kolei pociągi Kolei Śląskich i pociągi Inter City będą jeździł codziennie w relacji Katowice - Zakopane przez Kęty, Andrychów, Wadowice od 1 lipca do 31 sierpnia.\nDodatkowo, tylko w soboty, pociąg Inter City będzie kursował w relacji Bydgoszcz - Zakopane przez Kęty, Andrychów, Wadowice od 6 lipca do końca sierpnia.\nWszystkie rozkłady można znaleźć na stronie portalu: portalpasazera\nPoniżej rozkład jazdy ze stacji Andrychów:\nptak, 20.05.2019 21:45\nKonduktor, pan maszynista i światło z powietrzem :D\nbarte, 20.05.2019 13:32\nKtoś w ogóle jeszcze jeździ tymi pociągami?


Skarbonka Pomagacza Arek Gmurczyk - Małe serduszko, które walczy o przeżycie! | Siepomaga.pl\nMałe serduszko, które walczy o przeżycie!\nNie mam pojęcia jak to jest możliwe, że lada moment będę pełnoletni x2, skoro pierwszą osiemnastkę pamiętam jak wczoraj ale nie jest źle!\nNadal fotografuję, nadal utrzymuję rodzinę robiąc to co sprawia mi ogromną przyjemność i nadal lubię się uśmiechać nawet jeśli nie do końca wiem co będzie jutro.\nKochani! W tym roku również dziękuję Wam za ogrom życzeń urodzinowych, które spływają w czeluście moich internetów. To bardzo miłe wiedzieć, że tak wiele osób o mnie pamięta i ma ochotę sprawić mi przyjemność :)\nTak jak w roku ubiegłym również i tym razem chciałem Was prosić o prezent.\nJeśli macie możliwość i chcielibyście sprawić mi dużo frajdy, robiąc przy okazji coś dobrego bardzo Was proszę o wsparcie utworzonej przez mnie akcji charytatywnej w której zbieramy na małe serduszko Blanki, walczącej o przeżycie\nJeśli macie możliwość wpłaćcie 5, 10, 50, 100zł lub każdą inną dowolną kwotę. Każda złotówka przybliża Blankę do daru życia.\nPłakałem czytając opis jej choroby. Wiem to co znaczy zmagać się z problemami zdrowotnymi własnego dziecka, które na rodzica spadają niczym grom z jasnego nieba. Jeśli możesz proszę Cię najmocniej jak tylko potrafię o wsparcie akcji. Wpłać ile możesz, podaj informację dalej. Razem damy radę.\nNie wiem jeszcze kiedy będę miał okazję ale w tym roku też wypiję symboliczny toast za zdrowie wszystkich, którzy wsparli akcję.\nTak o problemach zdrowotnych dziewczynki piszą jej rodzice:\n"Ukochana i poważnie chora – nasza jedyna córeczka, Blanka. Odkąd przyszła na świat walczy o życie, a my o to, by jej nie stracić. Blanka jak najszybciej musi przejść operację serca w klinice w Munster. Bez niej jej chore serduszko będzie coraz słabsze. Dziś stajemy przed Tobą jako rodzice, którzy mogą stracić swoje dziecko i prosimy Cię o pomoc.\nW czasie ciąży wszystko wskazywało na to, że Blanka urodzi się zdrowa. Wyniki były wzorowe. To była cisza przed burzą, ostatnie chwile złudnego szczęścia. Na badaniach połówkowych Blankaobróciła się tak, że lekarz nie mógł dokładnie obejrzeć jej serca. Dopóki nie było pewności,że wszystko jest w porządku, spokojny sen nie istniał. Rutynowe badanie USG miało rozwiać niepokój. Trwało długo, dłużej niż zwykle. W końcu z ust lekarza usłyszeliśmy: Nie widzę prawej komory… Wszystko zamarło. To taka chwila, kiedy czas zwalnia, zapadasz się w sobie, a wypowiedziane przed sekundą słowa dudnią w głowie bez końca.\nKolejne badania były już tylko potwierdzeniem najgorszego. Krytyczna i rzadka wada serca. Zarośnięta zastawka płucna uniemożliwiająca jego prawidłowe funkcjonowanie i rozwój. Drastycznie mała objętość prawej komory. Dzień narodzin miał być dniem, w którym o serduszko Blanki trzeba będzie rozpocząć długą i dramatyczną walkę.\nTrzeba było interweniować jak najszybciej, jeszcze przed jej przyjściem na świat. Tylko operacja prenatalna dawała nadzieję na ocalenie obu komór serduszka Blanki. Dwa tygodnie po wykryciu wady trafiłyśmy na stół operacyjny. Zabieg, który powinien trwać góra godzinę przeciągał się w nieskończoność. Na skutek niemożliwej do przewidzenia awarii sprzętu u malutkiej doszło do obfitego krwawienia! Potrzebna była natychmiastowa transfuzja krwi. Operacja nie przyniosła zamierzonego efektu. Maleństwo, które nosiłam w brzuchu walczyło o życie. Po kilku dniach od zabiegu nadzieja na to, że chore serduszko Blanki będzie biło, wróciła. Jej stan się ustabilizował. Każdy dzień przybliżał nas do chwili, na którą tak czekaliśmy, do chwili, w której staniemy się mamą i tatą, Momentu, w którym weźmiemy na ręce upragnione dziecko.\nNasza pierwsza wspólna chwila trwała sekundy. Blanka przyszła na świat 7 lutego 2017 roku. Położna uniosła nade mną małą istotkę. Jeden pocałunek – tylko na tyle miałyśmy czas. Od razu trafiła do inkubatora. Pierwsze dni miały przesądzić o tym, czy będzie żyła. Leżała otoczona aparaturą, podłączona do igieł, kroplówek, kabli i monitorów. Podawano jej Prostin - lek, bez którego przeżycie pierwszych dni i tygodni byłoby niemożliwe. Bycie z Blanką było trudne. Przez pierwsze dni po porodzie mogliśmy odwiedzać ją tylko na chwilę, mówić do niej, głaskać po główce, delikatnie przytulać. Tylko i aż tyle.\nZe szpitala wychodziłam bez wyczekiwanego maleństwa. Chwile, w których nie mogłam być przy niej były jak najgorsza tortura. Ponad miesiąc po narodzinach konieczna była kolejna operacja. Zastawka, częściowo udrożniona w okresie prenatalnym, znów zarosła. Lekarze przez tętnicę udową dotarli do malutkiego serca, by przy pomocy specjalnego cewnika ponownie udrożnić zastawkę. Po kilku dniach Blanka była na tyle silna, że podjęto próbę odstawienie kluczowego leku. W ciągu kilkunastu godzin stan Blanki dramatycznie się pogorszył. Saturacja spadła do 40 – tak, jakby Blanka zapomniała, że trzeba oddychać.\nStaliśmy kilka metrów od jej łóżeczka, bezsilni i roztrzęsieni. Nasza córeczka umierała na naszych oczach. Z daleka widzieliśmy, jak grupa lekarzy i pielęgniarek, pochyla się nad nią i walczy, by Blanka mogła z nami pozostać. Niezbędny okazał się kolejny zabieg – implantacja stentu do przewodu tętniczego. Udało się! Blanka z każdym dniem udowadniała, jak bardzo chce żyć! Minął dokładnie miesiąc i tydzień od narodzin maleństwa. Wreszcie mogliśmy wrócić z nią do domu.\nGdy przyłożysz ucho do malutkiej klatki piersiowej usłyszysz melodię serduszka, które wymknęło się śmierci. Serduszka, które w każdej chwili może się zatrzymać… Blanka ma już prawie siedem miesięcy. Pełna ufności codziennie odkrywa świat. Śmieje się i buntuje, przytula swoją pierwszą lalkę i głośno śmieje się, kiedy tańczymy z nią na rękach. Jeśli nie wiesz, co tyka w jej serduszku, możesz pomyśleć, że jest zdrową, pogodną dziewczynką o rozumnych, błękitnych oczach i uroczym uśmiechu. Blanka to cały nasz świat. Walka o jej życie i zdrowie to nasz obowiązek!\nSerce Blanki znów potrzebuje pomocy! Jej skóra czasem robi się szara, usta sinieją. Lęk o jej życie znowu przypomina nam o sobie każdego dnia. Zastawka płucna i wypływ są zwężone. Zastawka trójdzielna nie domyka się. Niestety w Polsce nikt jasno nie powiedział, że istnieje możliwość przeprowadzenia korekcji chirurgicznej w stronę serca dwukomorowego. Nadzieję na to, że jest to możliwe przywrócił nam profesor Malec z Kliniki Uniwersyteckiej w Munster. Według niego prawdopodobieństwo powodzenia jest bardzo duże! Moim obowiązkiem jest zrobić wszystko, by uratować prawą komorę serduszka Blanki. Niestety koszt zabiegu to 33 000 euro.\nZłożona operacja musi odbyć się bardzo szybko! Im serduszko Blanki jest mniejsze, tym większa nadzieja na to, że leczenie się powiedzie. Prosimy, pomóżcie nam uratować serduszko Blanki i podarować jej szansę na normalne życie."\nPomożecie :) ?\nNajlepszości dla Ciebie i dużo zdrowia i sił dla Blanki\nDużemu z okazji urodzin - zdrowia! A malutkiej 100 razy więcej! :)\nBlanka Sosińska, 4 latka\n285 zł Wsparło 9 osób CEL: 1 000 ZŁ


Ochrona prywatności Użytkowników jest dla AGATA-HAFT Agata Kułakowska szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.oprawaobrazow-hafty.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. AGATA-HAFT Agata Kułakowska jako Administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.oprawaobrazow-hafty.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.oprawaobrazow-hafty.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.oprawaobrazow-hafty.pl jest AGATA-HAFT Agata Kułakowska, Wójta Radtkego 42, 81-355 Gdynia, NIP 5861488141, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.oprawaobrazow-hafty.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nW przypadku chęci skorzystania przez Użytkownika z przysługujących mu praw jako podmiotu danych osobowych, może on się skontaktować z Administratorem za pomocą następujących danych kontaktowych: AGATA-HAFT Agata Kułakowska, Wójta Radtkego 42, 81-355 Gdynia, agataq38@wp.pl.\nW celu uzyskania jakichkolwiek informacji dotyczących niniejszej Polityki Prywatności, Użytkownik może skontaktować się z Administratorem danych osobowych: AGATA-HAFT Agata Kułakowska, Wójta Radtkego 42, 81-355 Gdynia, z wykorzystaniem następujących danych kontaktowych: agataq38@wp.pl.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: Wójta Radtkego 42, 81-355 Gdynia.\nOstatnia aktualizacja niniejszego dokumentu miała miejsce dnia 12.04.2021.


W szpitalu odbył się Dzień Otwarty Rehabilitacji [FOTO] | W Cieniu Jupiterów Mielec\n19 lutego 2018 (poniedziałek) 19 lutego 2018 (poniedziałek)\nWśród nieodpłatnych zabiegów znalazły się m.in.: masaże, terapia manualna, taping, terapia przeciwbólowa oraz zabiegi fizykoterapii (laser, magnetronik, solux, prądy). Warunkiem skorzystania z darmowych zabiegów była uprzednia rejestracja. Ta, jak podkreślają fizjoterapeuci, cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Dostępne miejsca wyczerpały się zaledwie w ciągu kilku dni.\nOstatecznie, z oferty prezentującej próbkę umiejętności mieleckich fizjoterapeutów skorzystało około 40 osób, które jako pierwsze zgłosiły chęć udziału w wydarzeniu.\n– Zainteresowanie dniem otwartym potwierdziło duże zapotrzebowanie mielczan na zabiegi rehabilitacyjne. Czas oczekiwania do fizjoterapeuty często bywa długi, stąd też wziął się pomysł na ułatwienie mieszkańcom naszego powiatu dostępu do zabiegów i zorganizowanie dnia otwartego – mówi Paweł Pelc, kierownik rehabilitacji w mieleckim szpitalu.


Perfumy, które pachną jak szampan | Perfumeriada.pl\nSzampan kojarzy się z magicznymi chwilami i światem luksusu. Nic dziwnego, że często trafia do perfum, które mają przywoływać takie skojarzenia.\nZapach szampana trudno zdefiniować. Jest lekko słodki, ale bardziej orzeźwiający. Takie akordy oparte na szampanie zaczęły trafiać do perfum niedawno. Umożliwiły to nowoczesne techniki destylacji aromatów nawet z potraw czy trunków.\nZapach szampana można znaleźć w wielu popularnych perfumach, takich jak Fancy Love Jessici Simpson. Co ciekawe, dokładnie tą samą woń upodobała sobie Paris Hilton w zapachu Hairess. Jak widać, nie trzeba mieć milionów, by pachnieć jak szampan.\nCiekawostką są perfumy Yvresse Yves Saint Laurent, które po raz pierwszy w chwili wprowadzenia w 1993 wypuszczono pod nazwą Champagne. Miało to odzwierciedlać zasadę Napoleona, który pił szampana po zwycięstwie z radości po przegranej, gdy było mu smutno. Na wszystkie te okazje miał być ten zapach.


Pierwsza odpowiedź na Interpelację i pierwsze zaskoczenie ! | Katarzyna Maciejewska\nPierwsza odpowiedź na pierwszą interpelację i zapytanie rozczarowała mnie. No cóż, odpowiedź jest taka, jakie działania poprzedniego zarządu. Wierzę, że nowe czyli obecne władze powiatu zrobią wszystko, żeby remont sali gimnastycznej w „Koperniku” rozpoczął się i zakończył jak najszybciej czyli przed maturą. Każdy kto zna przepisy i procedury matur wie, że w „Koperniku” jedynie sala gimnastyczna nadaje się do przeprowadzenia matury. Najbardziej absurdalne w odpowiedzi jaką otrzymałam jest stwierdzenie, że według zamierzeń poprzednich władz powiatu „dla potrzeb I Liceum Ogólnokształcącego im. M.Kopernika w Będzinie została wyremontowana sala gimnastyczna o lepszych parametrach użytkowych w sąsiedztwie budynku Powiatowego Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego przy ul. Promyka 26″. Idąc takim sposobem myślenia: znaczyłoby to, że jak u sąsiadów robią remonty, to można korzystać z ich nowo wyremontowanych pomieszczeń (łazienek, ubikacji itd.) i nie remontować swoich mieszkań..?! Wierzę jednak, że nowy Zarząd kierując się mądrością i rozsądkiem, przyspieszy datę remontu sali gimnastycznej w liceum. Mam nadzieję, że nie jest na to za późno i da się przed maturą rozpocząć i zakończyć ten remont. I drugie absurdalne stwierdzenie w odpowiedzi, że „proces dydaktyczny nie został w żaden sposób zakłócony” w liceum poprzez fakt, że uczniowie ze względu na wyłączenie sali gimnastycznej z użytku, zmuszeni są chodzić do szkoły przy ul. Krasickiego na lekcje w-f. A jak każdy wie, z „Kopernika” do szkoły przy ul. Krasickiego, jest dość daleko. Dojście i powrót oraz przebranie się, zajmują uczniom co najmniej godzinę, a z lekcją w-f ponad dwie godziny. I w tej sytuacji prawdopodobnie pan naczelnik, pracujący już kilka lat w Starostwie (bo rozumiem, że to on przekazuje takie informacje nowemu Zarządowi), twierdzi, że w tej sytuacji nie jest zakłócony proces dydaktyczny w liceum?! Rozumiem, że broni w ten sposób stanowiska i decyzji poprzednich władz!!! Nie chcę tego już więcej komentować. Poniżej publikuję przedmiotową odpowiedź. (Katarzyna Maciejewska, radna powiatu będzińskiego)


Kanał nFilm HD partnerem RMF Classic\nKanał nFilm HD został partnerem RMF Classic w zakresie programów poświęconych filmowi.\nOd listopada na antenie RMF Classic Magda Miśka-Jackowska w programie "Moje kino" wraz z gościem specjalnym Tomaszem Raczkiem, dyrektorem kanałów filmowych na platformie n, omawia najciekawsze propozycje tygodnia, które można obejrzeć w telewizji nowej generacji n.\nW niedzielnym programie "Na moje ucho" Magda Miśka-Jackowska prezentuje zaś muzykę z przebojów filmowych emitowanych w telewizji n, a na stronie internetowej RMF Classic "Moje kino" można obejrzeć trailery wybranych filmów z oferty nFilmHD.\nW RMF Classic pojawił się również nowy program - "Łowcy Pixeli", dedykowany technologii HD, w którym Paweł Pawlik rozmawia z ekspertami z telewizji n i wyjaśnia wszelkie zawiłości z tą technologią związane.\nDołącz do dyskusji: Kanał nFilm HD partnerem RMF Classic


Ćwierć wieku Volkswagen Poznań. Zbudowali 3 mln aut! - ChceAuto.pl\nĆwierć wieku Volkswagen Poznań. Zbudowali 3 mln aut!\n#Volkswagen Transporter#Volkswagen Caddy#Skoda Felicia#Skoda Fabia#Skoda Octavia#Volkswagen Polo#Volkswagen Bora#Volkswagen Passat\nDokładnie 25 lat temu, 26. listopada 1993 roku, powołano do życia spółkę Volkswagen Poznań. Od tego czasu polski zakład wyprodukował już blisko 3 mln samochodów!\nRówne ćwierć wieku temu doszło do zawarcia umowy spółki pomiędzy koncernem Volkswagen i spółką Tarpan - spadkobiercą Fabryki Samochodów Rolniczych (zajmował się głównie produkcją Tarpana Honkera). Nowa spółka wystartowała z kapitałem zakładowym wysokości 40,2 mln marek. 25,37 proc. udziałów należało wówczas do Volkswagen AG, a 74,63 proc. do Tarpan sp. z o.o.\nVolkswagen Poznań - 1993 rok.\nNowy podmiot rozpoczął działalność gospodarczą 1.12.1993 roku. Tego dnia odbyło się pierwsze zgromadzenie założycielskie, a 2. grudnia wytyczono obszar hali montażowej. Należąca do Volkswagena hala miała 2500 m2 powierzchni, dwa podnośniki (jeden dwukolumnowy, drugi czterokolumnowy do ustawiania geometrii), trzy wózki widłakowe, ćwiczebną linię montażową i... pomalowaną jasną farbą podłogę. Na początku grudnia 1993 roku w spółce zatrudnionych było 48 pracowników. Po 25 latach działalności spółka zatrudnia ponad 11 000 pracowników i jest największym pracodawcą w Wielkopolsce.\nVolkswagen Poznań - 1997 rok.\nPrzez minione ćwierćwiecze taśmy produkcyjne fabryk Volkswagen Poznań opuściło 16 różnych modeli samochodów należących do koncernu Volkswagen. W sumie to blisko 3 miliony samochodów! Przez pierwsze lata działalności pojazdy montowane były w systemie SKD, który zakłada montaż gotowych dużych podzespołów samochodów w gotowe auto. W ten sposób powstawały m.in. modele: Skoda Felicia, Skoda Fabia, Skoda Octavia, Volkswagen Passat, Volkswagewn Bora i Voilkswagen Polo.\nOd 1996 roku spółka jest w 100 proc. spółką-córką marki Volkswagen Samochody Użytkowe. Po 2003 roku zakład w Poznaniu przeobraził się w samodzielną fabrykę samochodów. Obecnie w 4 zakładach Volkswagen Poznań produkowane są modele: Volkswagen Caddy, Volkswagen Transporter T6 oraz Volkswagen Crafter i MAN TGE. Od 1996 roku funkcjonuje także odlewnia, której roczna produkcja komponentów wynosi blisko 4,6 mln sztuk.\nVolkswagen Poznań - 2018 rok.\nĆwierć wieku Volkswagen Poznań. Zbudowali 3 mln aut! - GALERIA ZDJĘĆ


Najnowsza kolekcja na lato 2017 marki Mohito | Viva.pl\nPolska marka Mohito postawiła tego lata na trzy wyraziste trendy. Jakie?\nMarcin Brzeziński • 29 maja 2017 09:00\nSezon letni Mohito otwiera kolorowym lookbookiem zatytułowanym… Summer. Projektanci polskiej marki zainspirowani klimatem nadmorskiego kurortu postawili w nim na trzy wyraziste trendy: Modern, Summer Glam, Urban Nature. Ich propozycja to niewymuszona elegancja w ciągu dnia i zmysłowe fasony na wieczór. Biel i subtelne niebieskości będą świetną bazą do stworzenia looku na dzień. Nieodzownym elementem w drugiej połowie dnia będą zaś denimowe akcenty – kurtki z roślinnymi haftami oraz spodnie z łączonych materiałów. Gorące wieczory to z kolei idealna okazja do noszenia romantycznych sukienek. Tutaj wzrok przykuwają detale: seksowne wycięcia, zwiewne falbany, szyfon który zyskał wyjątkowego charakteru dzięki kwiatowym nadrukom. Te ozdobiły także biały garnitur.\nPolecamy też: Nowa kampania Mohito ze słonecznym Los Angeles w tle! Podoba wam się kolekcja polskiej marki?\nNie zapominajcie o kapeluszu!\nTrzecią, najbardziej energetyczną odsłoną letniej kolekcji jest Urban Nature. Nie mogło w niej zabraknąć soczystych kolorów – pomarańczu i malinowego różu. Królują w niej subtelne dekolty, odkryte ramiona i geometryczne szorty z zakładką. Doskonałym uzupełnieniem wszystkich propozycji będą klasyczne kapelusze w słomkowym kolorze i z szerokim rondem. Ubrania i dodatki z lookbooka Summer są dostępne na stronie www.mohito.com oraz w sklepach stacjonarnych. Zobaczcie kolekcję w naszej galerii!\nKapelusz z kolekcji marki Mohito na lato 2017.\nPolecamy też: Tę kampanię trudno przeoczyć! Magdalena Frąckowiak reklamuje MOHITO w eleganckiej nowojorskiej sesji\nKolekcja marki Mohito na lato 2017.\nKolekcja polskiej marki Bizuu inspirowana lalką Barbie już w sprzedaży!\nAutorem najnowszej kampanii Zary jest jeden z najsłynniejszych fotografów w historii mody!\nZE ŚWIATA MODY Nowa kampania Mohito ze słonecznym Los Angeles w tle! Podoba wam się kolekcja polskiej marki?\nZE ŚWIATA MODY Tę kampanię trudno przeoczyć! Magdalena Frąckowiak reklamuje MOHITO w eleganckiej nowojorskiej sesji


4 ważne rzeczy, o których warto wiedzieć, kiedy chcesz założyć organizację pozarządową. Część 2 z 2 - Fundacja Kreatywności i Innowacyjności w Działaniu\nPierwszą część artykułu znajdziesz tutaj, a teraz zapraszamy do treści traktującej więcej o kwestiach formalnych i prawnych. Znajdziesz tu także rozwinięcie niektórych wątków z poprzedniego wpisu.\nJaka forma organizacyjna będzie lepsza – fundacja czy stowarzyszenie?\nW Polsce mamy de facto dwie możliwości wyboru formy prawnej dla profesjonalnej organizacji pozarządowej. Obie mają pewne zalety: mają osobowość prawną, mogą prowadzić działalność gospodarczą lub działalność statutową odpłatną, pozyskiwać fundusze i zatrudniać pracowników. Nie zamierzam się szczegółowo rozpisywać (dokładne informacje możesz znaleźć m.in na portalu ngo.pl), zamiast tego zamierzam przedstawić swoją opinie opartą na naszych dotychczasowych doświadczeniach w prowadzeniu organizacji pozarządowej.\nJedną z możliwości jest stowarzyszenie rejestrowe. Najważniejsze, co potrzebujemy to 15 członków. Praktyczne zalety to: posiadanie osobowości prawnej (przydaje się choćby przy większości projektach z dofinansowaniem) oraz składki członkowskie, które w początkowym okresie ułatwiają pokrywanie najbardziej niezbędnych wydatków. Wady: cóż w mojej subiektywnej opinii – stowarzyszenie jest często polem polityki w mikroskali i zamiast na działaniach społecznych ludzie skupiają się na walce o stołki. Niemniej jednak, jeżeli działamy na rzecz jakiejś społeczności – stowarzyszenie pomaga zjednoczyć ludzi wokół wspólnego celu oraz stworzyć z nich prawdziwą wspólnotę, połączoną podobnymi doświadczeniami życiowymi osób zrzeszonych, pomagających sobie nawzajem i wspierającymi się wzajemnie.\nDrugą opcją jest fundacja, która jest jest bezosobowa – nie posiada członków. Co może być zarówno wadą jak i zaletą. Wadą- ponieważ nie tworzy demokratycznej społeczności podejmującej wspólnie decyzje ani nie ma dodatkowego finansowania ze składek członkowskich. Natomiast wśród zalet znajduje się – łatwiejszy proces zakładania, ze względu na brak konieczności zebrania 15 osób (w niektórych przypadkach siedmiu) oraz sprawniejszy system decyzyjny, gdzie decyzje podejmuje wybrany przez fundatorów zarząd. Fundacja strukturą przypomina spółkę z o. o. Prowadzenie fundacji jest świetnym treningiem zarządzania w praktyce bez konieczności płacenia ZUS (za wyjątkiem sytuacji, kiedy kogoś zatrudniamy).\nFormę organizacyjno-prawną należy dopasować do rodzaju działalności, jaką zamierzamy prowadzić.\nFundacja – osoba fundatora\nJeżeli jesteście gotowi założyć fundację, chciałbym zwrócić uwagę na jej charakterystyczną i szczególną część – osobę fundatora.\nFundator jest dla organizacji kimś w rodzaju mecenasa. Przekazuje aktem notarialnym kwotę pieniężną (lub środek trwały) na fundusz statutowy (sugerowana wartość minimalna to 500 zł), powołując tym samym fundację. Rola, jaką pełni na co dzień w organizacji jest różna, w zależności od rozwiązań zapisanych w statucie. Może być kimś w rodzaju członka rady nadzorczej, może sam wejść w skład zarządu.\nWażne aby pamiętać – fundator może pracować w fundacji jedynie społecznie – bez wynagrodzenia. Więc jeżeli chcecie stworzyć sobie miejsce pracy (co nie jest bynajmniej wbrew niczym nagannym, by działać społecznie i z tego się utrzymywać, choć taki mit o NGO funkcjonuje w społeczeństwie 😉 należy znaleźć inną osobę na fundatora, niż Wy sami.\nOczywiście warto uważnie dobierać fundatora, niczym partnera biznesowego, ponieważ wspólna WIELOLETNIA współpraca oparta na podobnym systemie wartości, zapewnia sprawne funkcjonowanie organizacji.\nStatut – na co zwrócić uwagę?\nStatut jest czymś w rodzaju konstytucji organizacji. Zakreśla pewne ramy prawno-formalne jej działania. jest również kluczowym dokumentem niezbędnym nam już na etapie zakładania fundacji, bądź stowarzyszenia.\nNajprościej napisać po prostu wzorując się na statucie organizacji już istniejącej, podobnej do tej którą zamierzamy wkrótce założyć. Muszę jednak przestrzec przed bezmyślnym kopiowaniem – możemy napisać wtedy statut, który w pewnych rozwiązaniach będzie dla nas zupełnie niefunkcjonalny. Dlatego musimy czytać ze zrozumieniem, co piszemy w tym dokumencie.\nNajważniejsze w statucie to dobre napisanie celów oraz środków działania – szczególnie, jeżeli zależy nam na tym by móc startować w wielu konkursach na projekty z dofinansowaniem. Wtedy trzeba wcześniej sprawdzić wszelkie granty w jakie chcemy móc uzyskać i sprawdzić jakie zapisy muszą znajdować się w ,,naszej konstytucji”. Stąd też nasze obszary działalności warto ująć szeroko. Lepiej napisać od razu porządnie, ponieważ za każdą poprawkę statutu w KRS-ie płacimy 150 zł. Czyli z jednej strony piszemy wszystko, czym moglibyśmy się zajmować, z drugiej dbamy jednak by wszystkie obszary były ze sobą logicznie spójne. Moim zdaniem dziwnie wygląda, gdy organizacja działająca na rzecz seniorów, ma zapis o propagowaniu i ochronie praw zwierząt (autentyk! ;-).\nWarto zajrzeć także tutaj.\nI) z gotowym statutem i fundatorem/ami idziemy do notariusza sporządzić akt notarialny.\nII) Składamy wypełnione i podpisane przez fundatorów formularze KRS-W20, KRS-WK, KRS-WM (wypełnione zgodnie z załączonym do nich instrukcjami – wzory zazwyczaj znajdują się na stronach właściwych sądów) z załącznikami we właściwym sądzie np. Sąd Rejonowy Lublin Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.\noświadczenie o ustanowieniu fundacji (akt notarialny) – jeden egzemplarz\noświadczenie wskazujące właściwego ministra nadzoru (jeżeli nie znalazło się ono w akcie fundacyjnym) – jeden egzemplarz\nstatut fundacji – w trzech egzemplarzach, podpisany przez fundatora\nuchwały o powołaniu władz fundacji (w jednym egzemplarzu) – uchwała o powołaniu zarządu fundacji oraz uchwała o powołaniu rady fundacji (w zależności od zapisów statutowych, ustalających wzajemne relacje między władzami fundacji, uchwały te mogą być podejmowane przez różne organy, np. jeśli według statutu fundator powołuje zarząd i radę fundacji, to jego uchwały o powołaniu tych organów powinny zostać dołączone do wniosku o rejestrację fundacji)\ndowód dokonana opłaty za wniosek o wpis do rejestru – wnioskujący o wpis do KRS powinien załączyć dowód wniesienia opłaty za rejestrację lub wniosek o zwolnienie z opłaty (koszt w zależności od rodzaju podmiotu ok 250 zł, z działalnością gospodarczą 600 zł)\nIII) W ciągu 21 dni po uzyskaniu wpisu w KRS (z NIPEM i REGONEM), fundacja powinna złożyć do Urzędu Skarbowego właściwego dla jej siedziby, formularz z danymi uzupełniającymi – NIP-8.\nIV) Narzekamy na biurokrację, po czym bierzemy się do działania, aby zmieniać świat.\nAdministrowanie organizacją – ewaluacja, monitorowanie\nOk, mamy założoną organizację. Przystępujemy do działania zgodnie z naszymi celami statutowymi i realizujemy naszą misję!\nNależy jednak cały czas zadawać sobie pytania: czy obecnie prowadzona działalność realizuje właściwie założone cele? Warto wypracować wewnętrzne procedury ewaluacji i monitorowania pod kątem zasadności i skuteczności podejmowanych działań np:\nProwadząc szkolenia zawsze prosimy uczestników o wypełnienie anonimowej ankiety – ma ona na celu zebranie informacji o wrażeniach oraz ocenie trenerów. Ponadto uczestnicy mogą zamieścić swoje luźne uwagi oraz sugestie, które pomogą nam cały czas ulepszać i rozwijać naszą ofertę.\nZebrane uwagi możemy wpisać w tabelę excelowską i możemy zrobić analizę – jak są odbierane nasze szkolenia. Jest to uzasadnione, ponieważ świat wokół nas się nieustannie zmienia – może to brzmieć banalnie, ale tak jest. Nawet organizacja pozarządowa musi reagować na potrzeby społeczne, a te zmieniają się nieustannie. Tym bardziej, jeżeli prowadzi działania statutowe odpłatne lub działalność gospodarczą.\nAdministrowanie organizacją- sprawozdawczość\nInnym powodem poza powyższymi, aby wypracować procedury monitorujące i zbierać dane o odbiorze naszej działalności, jest konieczność:\nskładania sprawozdania z działalności fundacji właściwemu ministrowi (stowarzyszenia nie mają takiego obowiązku).\nskładania sprawozdania dla GUS w gotowym formularzu SOF-5: gdzie pytają nas między innymi o liczbę osób, które uczestniczyły w ostatnim roku w naszych wydarzeniach, z jakimi podmiotami współpracowaliśmy itd.\nWarto przed opracowaniem procedur monitorujących, takich jak ankiety – sprawdzić jakie dane nam są potrzebne – między innymi właśnie do sprawozdania i formularza SOF-5.\nAdministrowanie organizacją – księgowość\nOrganizacja z osobowością prawną musi prowadzić pełną księgowość. Jeżeli nie prowadzi działalności gospodarczej i nie realizuje projektów można zastosować uproszczoną księgowość dla jednostek mikro, chociaż nadal nie będzie to księga przychodów i rozchodów.\nJeżeli nie zrozumieliście nic z powyższego akapitu, nie przejmujcie się. Po prostu zawiera terminy zrozumiałej dla tych, co orientują się choć z grubsza w tematyce księgowości.\nKsięgowość w fundacji i stowarzyszeniu po prostu trzeba prowadzić. Można to zrobić na kilka sposobów:\nprowadzić samodzielnie – jeżeli znamy chociaż podstawy oraz mamy czas\nzwerbować wolontariuszy znających się na księgowości\nzawrzeć umowę na prowadzenie spraw księgowych z biurem rachunkowym.\nzatrudnić księgowego na etat\nRozwiązanie należy dobrać, kierując się ilością pracy w księgowości oraz możliwościami finansowymi organizacji. Jeżeli mamy kilka faktur rocznie, to możemy samodzielnie prowadzić lub przy pomocy wolontariusza. Jeżeli mamy kilkadziesiąt faktur miesięcznie to opłacalne jest aby zajmowało się tym biuro rachunkowe. Ostatnie rozwiązanie jest wskazane, kiedy mamy dość pracy dla księgowego, sięgającej kilku godzin dziennie oraz potrzebujemy stałego doradcy np. w dziedzinie tego, co możemy wrzucić w koszty, a co nie – wtedy całkiem sensowne jest zatrudnienie go na etat.\nŹródło ikony wpisu: Foter.com / CC0 http://foter.com/photo/selective-focus-of-coins-and-ballpoints/\n2017-01-31T18:20:04+00:00\tStyczeń 31st, 2017|Świadomy Obywatel|


ALONG THE WEST COAST...\nZmiana stref czasowych dała znac o sobie. Ledwie po tygodniu zacząłem kłaść się i wstawac w miarę normalnie po sześciogodzinnym przeskoku do Chin, organizm dostał następnego kopa w postaci kolejnych dziewięciu godzin. W efekcie po południu jestem nieprzytomny, o dwudziestej definitywnie zasypiam, a za to wstaję rześki o trzeciej nad ranem i zabieram się za robotę. Jedyny plus takiej sytuacji to fakt, że o tak wczesnej porze nikt mi nie zawraca głowy. Siadam przed komputerem i po prostu robię swoje przy porannej, nocnej kawie.\nW Los Angeles było trzęsienie ziemi.Mimo, ze w San Francisco duzo się o tym mówiło, a co niektórzy pytali w e-mailach, czy coś odczuliśmy, u nas było zupełnie spokojnie.\nSkończylismy wyładunek. Kilkanaście minut temu minęliśmy sławną wyspę-więzienie Alcatraz, by po chwili pod mostem Golden Gate wypłynąc na Pacyfik. Pojutrze będziemy w Vancouver, Washington by po krótkim, jednodniowym postoju ruszyc do tego sławniejszego Vancouver, w Kanadzie.\nA w Kaliforni zimno jak u nas w październiku. Przynajmniej w San Francisco. Szczyty wieżowców i pylony Golden Gate skryte w chmurach, wieje przenikliwy wiatr, a temperatura spadła poniżej 15˚C. Ot, kalifornijskie lato.\nW nastepnym wpisie może dorzucę kilka zdjęć. Teraz juz nie zdążę bo za chwilę skończy się zasięg komórki.\nOcean Spokojny, 30.07.2008, 19:35 LT\n04:42, searover , Dzień po dniu\nDRUGI ETAP PODRÓŻY DOOKOŁA ŚWIATA\nSpod Hali Zebrań Ludowych skierowałem się ku bramieprowadzącej do Zakazanego Miasta. Wielki Brat w osobie przewodniczącego Mao czujnie i z miłością spoglądał z portretu na przygotowania do Olimpiady.\nCiekawe, czy wprowadzając w życie swoje urojenia wyobrażał sobie kiedyś takie Chiny? Dziś zamiast karnie w jednakowych mundurkach, dobrze ubrane rodziny spokojnie spacerują i fotografują się przed portretem.\nChociaż oczywiście trudno mówić o swobodzie pamiętając niezaleczone rany z roku 1989. Akurat w dniu kiedy „w Polsce skończył się komunizm”, tutaj czołgi rozjechały namiotowe miasteczko demonstrujących studentów. Zastanawiałem się ile determinacji musiało byc w tych młodych ludziach by postawić takie miasteczko i demonstrować w samym mateczniku komuny, mając obydwa monumentalne gmachy opisane przeze mnie w poprzednim wpisie po bokach, z przodu portret Mao na murach Zakazanego Miasta, a z tyłu równie wielki gmach mauzoleum z zabalsamowanymi zwłokami przewodniczącego. Już sama architektura tego miejsca zniewala cyrankiewiczowskim przypomnieniem, że „rękę podniesioną na władzę ta władza odrąbie”.\nZakazane Miasto otwierano dla zwiedzających o 08:30. Sądząc po siedzących grupkach ludzi, niektórzy chyba już zaczynali oczekiwanie. Ja niestety najpóźniej o dziewiątej musiałem byc z powrotem w hotelu, by zabrać rzeczy i jechać na lotnisko. Szkoda. Chętnie też odwiedziłbym owo mauzoleum Mao, lecz i ono było otwierane dopiero o 08:30. Popatrzyłem wiec tylko z daleka przez bramę pod portretem i poszedłem do metra, aby pojechać zobaczyć Niebiańską Światynię. Niebiańska Świątynia (Temple of Heaven) jest bowiem po Zakazanym Mieście jednym z najważniejszych zabytków stolicy Chin.\nMuszę przyznać, że pekińskie metro trochę mnie rozczarowało. Stare linie wcale nie wyglądają zbyt schludnie, a te nowe sprawiają wrażenie budowanych oszczędnie. Niewiele jest na przykład ruchomych schodów, co przy pokonywaniu różnic wysokości między poziomami ulicy i tunei, w przypadku przesiadek nawet kilkakrotnie, w tym klimacie staje się szczególnie uciążliwe. Nie wiem jak dają sobie radę niepełnosprawni, ale widziałem złorzeczących Chińczyków, którzy z cieżkimi walizami pokonywali zwykłe schody prowadzace na stację Airport Express – otwartej niedawno szybkiej kolei łączącej miasto z lotniskiem.\nWyszedłem z metra niemal prosto do wejścia do parku, w którym znajdowała się świątynia. I tu zaczęły się kolejne problemy. Wstęp 38 juanów (około 11 złotych). Ja jednak prawie wszystkie chińskie pieniądze wydałem na taksówkę. Zostało mi piętnaście juanów. Miałem karty do bankomatów, parę dolarów. Może się uda...\nNie udało się. Zapłaty kartą nie przyjmują, a dolarami tym bardziej. Udałem się więc na poszukiwania bankomatu. Poszedłem w lewo, potem w prawo, w jedną uliczkę, w drugą, na stację metra. Nic z tego. Być może mieli jakiś w pobliskim domu towarowym, ale ten o wpół do ósmej rano był jeszcze zamknięty. I tak nie zobaczyłem światyni. Czas już też był, aby wracać do hotelu. Nawet nie tyle owej świątyni mi było szkoda, co starconego czasu na dojazd i na poszukiwanie bankomatu. Mogłem w tym czasie obejrzeć coś innego.\nDojechałem metrem do stacji Dongzhimen, skąd brała początek linia Airport Express. O ile bilet na metro kosztuje dwa juany, to na kolejkę na lotnisko już dwadzieścia pięć. I znów nie można zapłacic kartą. Tym razem jednak miałem więcej szczęścia. Przy wejściu na stację stał bowiem budynek banku i tam mogłem skorzystać z bankomatu. Stacja tej kolejki na Terminalu 3, prykryta ogromną szklaną kopułą ustawioną wprost na trawiastym wydawałoby się nasypie to kolejna perełka architektury.\nPodobnie zresztą jak i sam budynek terminalu – ogromny i lekki zarazem.\nZ lotniska pojechałem do hotelu, wziąłem prysznic i wkrótce zjawiłem się tam ponownie, już z walizkami. Na lotnisku pełno jest stoisk, przy których zaopatrzeni w rozmaite broszury dyżurują wolontariusze. Wielu ich także spacerujących po halach portu, gotowych do pomocy w każdej sprawie. Muszę przyznać, że bardzo dobrze to wygląda. Pomoc i życzliwosć oferowana niemal na każdym kroku.\nOd takich wolontariuszy wcześniej otrzymałem bezpłatnie mapy i przewodniki.\nWzmożone zasady bezpieczeństwa sprawiły, że zanim przeszedłem wszystkie bramki minęła prawie godzina. I tak nie było się po co spieszyć, bo okazało się, że samolot jest opóźniony. I to aż o cztery godziny. Szkoda, że nie wiedziałem tego wczesniej – mógłbym nie wracać tak szybko z miasta.\nZ lotniska zapamiętam jeszcze smoki, przy których wszyscy chetnie się fotografowali.\nA potem było juz tylko senne oczekiwanie. Podróż dookoła świata potrafi rozregulować organizm dokumentnie. Jeszcze nie przestawiłem się całkiem na czas chiński (prawdę mówiąc, zegarków w ogóle nie przestawiałem od wyjazdu z Polski, mając różnicę „w pamięci”, a teraz kolejny skok. Według rozkładu miałem wylecieć z Pekinu o 12:00 w niedzielę 27 lipca, by po ponad jedenastu godzinach lotu dolecić do San Francisco tego samego dnia o 08:29 rano. Krótko mówiąc przylecę wcześniej niż wyleciałem. To efekt przekraczania linii zmiany daty. Długi dzień się szykuje. Niemal dwa razy niedziela bez nocy pomiędzy nimi, a do tego symbolicznie przespana noc sobotnia. Mam cichą nadzieję, że po przyjeździe na statek, żadne pilne sprawy czekać na mnie nie będą i dzieki temu będę mógł odespać pierwszy szok. Oby.\nA póki co jeszcze dwie godziny lotu przede mną...\nNad Pacyfikiem, na południe od Alaski, 27.07.2008, 10:45 LT\n13:38, searover , Dzień po dniu\nŚWIT W PEKINIE\nNie udało się zabukować mi lotów przez Szanghaj, więc otrzymałem przez Pekin. Z Lianyungang miałem dotrzeć tu przed północą, a dopiero w południe planowany był odlot do San Francisco. Szkoda mi było zmarnować taką okazję na zobaczenie chociaż kawałka chińskiej stolicy. Wynająłem więc pokój w hotelu w pobliżu lotniska, przytargałem tam bagaże wziąłem prysznic, zobaczyłem co nowego w internecie i położyłem sie na króciutką drzemkę.\nNastawiłem budzik na 03:30, doprowadziłem się trochę do porządku i poszedłem na dół, do recepcji. Metro o tak wczesnej porze jeszcze nie jeździ więc poprosiłem o zamówienie taksówki. Wiedziałem, że nie będzie lekko, bo już podczas zameldowania krecili głową.\n- Ale po co ty chcesz tam jechać tak wcześnie?\nBa! Też bym wolał pospać, ale coś za coś.\nTaksówkarze jednak odmawiali, że za wczesnie. Jeden nie odmówił ale za to rzucił taką cenę, że zrezygnowałem ja. I to samo powtórzyło się, kiedy się obudziłem. Recepcjonista ziewał i sapał ocierając pot z czoła tak, jakbym mu zadał nie wiem jaki ciężar do przeniesienia. W końcu odłożył słuchawke i powiedział, żebym lepiej wsiadał do shuttle busa (odjazd za pięć minut) i próbował coś złapać na lotnisku. Tak też zrobiłem. Kierowca również ziewał przez cały czas, a przy tym wydawał jęki tak żałosne, że chyba wszyscy pasażerowie serdecznie wspólczuli mu wstawania w środku nocy (a może jeszcze nie zdążył się położyć?\nKiedy wysiadłem, natychmiast złapałem taksówkę. Akurat przywiozła kogoś na lotnisko, więc tylko zająłem jego miejsce. Było jeszcze ciemno, ale w miarę jak zbliżaliśmy się do miasta niebo zaczęło szarzeć i wstawał zamglony świt. Lotnisko odległe jest od miasta o ponad trzydzieści kilometrów, więć trochę czasu to zajęło. Autostrada (płatna), nazyzwana, jak pookazywały drogowskazy Airport Expressway no.2 niedość że szeroka i równa jak stół to krzyżowała się z innymi drogami szybkiego ruchu takimi, że tylko pozazdrościć. Wkrótce zjechaliśmy na Ring no.5, czyli piątą obwodnice miasta, bo Pekin ma ich pół tuzina. Wygląda to na mapie miasta pododbnie do rozchodzących się kręgów na wodzie. Potem zjechaliśmy z niej i juz przez miasto poruszaliśmy się inną ekspressówką prowadzącą do centrum, przecinajac pozostałe kręgi. Nagle wyłoniły spoza innych wieżowców takie domy, że inne metropolie moga pozazdroiścić. Wśród nich słynny już budynek Telewizji przypominajacy dwie oparte o siebie litery Z. Żałowałem, że było jeszcze zbyt ciemno na zdjęcie z mknącego samochodu.\nPorażajacy był ogrom tego wszystkiego. Szerokie (kilka pasów w jednym kierunku) ulice, potężne biurowce i domy towarowe stwarzały krajobraz, w którym człowek zredukowany był do rozmiarów mrówki niemalże. Z pewnością nie były to tereny zachecające do pieszych spacerów. Szczególnie gdy jeszcze weźmie sie pod uwagę temperature oscylująca od rana w okolicy 30˚C (zapowiadali w ciągu dnia +34˚C) i bardzo wysoką wilgotność powietrza. Jeszcze troche i dałoby sie takie powietrze zagarniac garściami, takie było gęste.\nTaką właśnie szeroką ulicą dojechaliśmy do celu, czyli do Placu Tiananmen. To znaczy kierowca najpierw powiedział, ze plac jest przed nami bo ja z powodu mgły nic nie widziałem. Ciekawy byłem, czy to rzeczywiście mgła, czy osławiony pekiński smog, bo nie ustąpiło to do południa.\nKiedy w końcu zbliżylismy się na tyle, że swobodnie było juz widać mury Zakazanego Miasta z ogromnym portretem Mao po prawej, a ogromną, ginącą daleko we mgla płaszczyzna placu po lewej, ruch został wstrzymany.Policja zatrzymała potok aut nadjeżdząjących kilkoma pasmami z każdej strony, bo odbywało sie codzienne(?) wciąganie flagi na maszt. Widziałem delifujących daleko w poprzek ruchliwej ulicy żołnierzy, którzy prawdopodobnie nieśli gdzieś z Zakazanego Miasta złożoną czerowną flagę z żółtymi gwiazdami. Flaga powędrowała na maszt, a żołnierze krokiem defiladowym wrócili tam skąd przyszli. Dopiero wtedy przywrócono ruch.\nMogłem to obserwować z bardzo daleka i na zdjęciu widac przede wszystkim błyskające w oddali koguty policyjnych aut, ale jeśli się dobrze przyjrzeć, można zauważyc mikroskopijnych rozmiarów sznureczek żołnierzy przekraczających ulice po zakończeniu ceremonii.\nPierwsze co obejrzałem po wyjsciu z taksówki, to zamykający jedną stronę placu monumentalny gmach Muzeum Narodowego mieszczacy wewnątrz Muzeum Historii Chin oraz Muzeum Rewolucji.\nBudynek był jednak odgrodzony barierkami i można go było oglądać jedynie z daleka. Kto wie, może wtedy budzi jeszcze większy respekt? Z takiej odległośći stojący przed drzwiami wartownik staje się ledwo widoczny.\nPrzeszedłem przez ulice na centralna część placu. Ludzie już się rozchodzili. Co ja piszę! Morze ludzi właśnie sie rozchodziło! Kiedy zakończono ceremonię wciągania flagi, tłum przedtem ściśnięty przy barierkach, i na który nie zwróciłem uwagi nagle zafalował i rozlał się po całej powierzchni placu. Niedziela, piąta rano, a tam wycieczki, rodziny z dziećmi, grupki przyjaciół oglądają, pstrykają sobie zdjęcia i powoli opuszczają plac.\nWkrótce przerzedziło sie na tyle, ze policja i wojsko mogły ponownie zamknąć bramki. Na plac bowiem, podobnie jak do metra oraz do wielu innych miejsc, nie da się obecnie wejść ot tak sobie. Wszędzie stoją posterunki i nawet całe urządzenia do prześwietlania toreb.\nA na samym placu trwa jeszcze budowa dekoracji olimpijskich. Jakaś potężna góra kwiatów, mnóstwo kwiatowych postaci, kwiatowe dywany, kwiatowe napisy i jeszcze tysiące kwiatów stojących w kolejce na zagospodarowanie.\nWszystko jeszcze ogrodzone, zeby gawiedź nie zadeptała, a porządku pilnuje policjant.\nStronę placu naprzeciw Muzeum Narodowego zajmuje inny, monumentalny gmach: Hala Zebrań Ludowych albo jakoś tak (The Great Hall of People). Przed nią świetlny zegar elektroniczny odlicz czas do rozpoczęcia igrzysk.\nTyle na teraz. Ani miejsca mi nie starczyło, żey ca łość zmieścić w jednym wpisie, ani czasu, bo zazraz musze wsiadać do samolotu. Dopisze więc już po drugiej stronie Pacyfiku.\nPekin, 27.07.2008; 15:05 LT\n03:50, searover , Dzień po dniu\nZanim znaleźliśmy się na Morzu Wschdniochińskim trzeba było dokończyć załadunek. Chińczycy uwijali się jak mrówki, chociaż w tym przypadku cała operacja przebiegała w dość staroświecki sposób. Samochody dowoziły t.zw. big bagi. Każdy z tych worków ważył mniej więcej tonę. Jedna ekipa podczepiała je pod dźwig, a następna czekała w ładowni, by jednym cięciem zwolnić ściskający dół worka węzeł. Zawartość wysypywała się, puste worki wyjeżdząły w górę i kolejny cykl można było zaczynać od nowa.\nWszyscy się spieszyli, bo przeciez czas to pieniądz, a za jednym samochodem podjeżdżał następny.\nWszystkim dyrygował z góry brygadzista z charakterystyczną, czerwoną opaską na ramieniu. Opaska złapana jedną agrafką niezbyt gustownie trzymała się krótkiego rekawa jego koszuli, ale najwazniejsze, ze z daleka było widać kto tu jest szefem.\nNajbardziej żal mi było tych ludzi w ładowni. Całą dniówkę w tumanach pyłu siarczanu sodu. My w mieszaninie z sodą kaustyczną używamy go do sporządzania roztworu do wygotowywania chłodnic. Każdy brud odłazi.\nNo cóż, pewnie są tacy, którzy trafiają znacznie gorzej. Zresztą pamiętam podobne sceny jeszcze nie tak dawno także i u nas. Sam po studiach musiałem przez kilka miesięcy chodzić z belą azbestowej tkaniny pod pachą, którym to materiałem obszywałem następnie rozmaite rury w maszynowniach przebywających na remontach w szczecińskiej stoczni statków. Jako rekompensatę za prace w szkodliwych warunkach otrzymywalismy wtedy... kostkę masła tygodniowo. Do odebrania w stoczniowym bufecie. Były to lata osiemdziesiąte, w sklepach pustki więc nawet kostka masła miała swoja wartość. Żeby było smieszniej, podczas mojej kilkumiesięcznej pracy w stoczni doświadczyłem odebrania nam tego przywileju, by po kilku bezmasłowych tygodniach móc znowu się cieszyć jego odzyskaniem.\nKilkumiesięczna praca w stoczni to był warunek otrzymania pracy w Polskiej Żegludze Morskiej. PŻM miała nadmiar pracowników, a stoczni brakowało więc podpisały stosowne porozumienie o zatrudnieniu absolwentów Wyższej Szkoły Morskiej. I pomysleć, że minęło nieco ponad dwadzieścia lat i dziś student Akademii Morskiej już na praktyki na ogół wypływa na zagraniczne statki, a w ofertach pracy może przebierać.\nPrzyglądałem się pracy Chińczyków na barkach. Pływają na nich całymi rodzinami. Barka przekszatłaca się wtedy w pływający dom. Na rufie na rozciagniętych sznurach kobiety suszą pranie, czasem wystawiają tam garnki z jedzeniem, bo jeśli wewnątrz nie ma klimatyzacji, a w słoneczny dzień w cieniu bywa teraz +37˚C, to trudno tam wytrzymać. Te młodsze często niańczą malutkie dzieci. Ciekawe, że widywałem na barkach tylko takie zupełne maluchy. Czyzby dla tych w wielu przedszkolnym środowisko barek było zbyt niebezpieczne? Lecz co się dzieje z takimi dziećmi? Czy wracają z mamą na ląd i kończy się rodzinne pływanie, czy tez zostają pod opieką dalszej rodziny albo jakiegoś państwowego przedszkola? Nie mam pojęcia.\nKobiety na takich barkach zajmują sie takimi samymi czynnościami jak mężczyźni. Na przykład cumują je.\nW końcu, po czterech dniach załadunek sie zakończył i ruszyliśmy w dół rzeki Jangcy. Pisałem juz kiedyś, ze ta rzeka jest jak ogromna autostrada pełna staków i wręćz niezliczonej ilosci barek. A płynąc przez cały dzień do jej ujścia przez cały czas widziało się niemal wyłącznie przemysłowy krajobraz ogromnych zakładów przemysłowych pobudowanych na jej brzegach. Dziesiątki, setki kilometrów hal, kominów, dźwigów, nabrzeży, statków. To robi ogromne wrażenie. Płynąc taką rzeką doświadcza się namiastki ogromnego potencjału gospodarczego Chin. A przecież Jangcy to tylko jego część. Kiedy patrzyłem na nie pojedyńcze lecz całe grupy potężnych suwnic wyłaniające sie z jednej po drugiej mijanych stoczni, pomyślałem sobie jakim karzełkiem jest nasz przemysł stoczniowy, który z perspektywy naszego kraju wydaje się ogromny.\nI te mosty na Jangcy. Ogromne, a przeciez nie pojedyńcze. Wciąż wyrastają kolejne.\nLecz co tam rzeka, nawet wielka. Pamiętam pięcio lub sześciogodzinna jazdę samochodem ze stoczni Zhoushan do Szanghaju. Trzeba było bowiem po przedostaniu się promem w okolice portu Beilun, jechać dalej do Ningbo i dookoła wielkiej zatoki Hangzhou. Czasem, zeby było szybciej, agent wiózł nas tylko do Ningbo i dalej do Szanghaju lecieliśmy około dwudziestu minut samolotem.\nOd niedawna jest już jednak czynny most przez zatokę Hangzhou. Ma raptem 37 kilometrów długości i dzieki niemu droga do Szanghaju zajmuje samochodem już tylko dwie godziny.\nNanjing widziałem tylko z okien samochodu. Port okazał się byc tak daleko, że wokół nawet nie było widac normalnych domów. Hen po horyzont nabrzeza dźwigi i kominy hal fabrycznych. Nawet więc nie zdążyłem jeszcze skosztować nic z chińszczyzny. Może na lotnsku w Lianyungang sie uda... Za to miałem okazję gościc Chińczyków przy naszym stole. Co kraj to obyczaj. Na śniadanie jeden zjadł niemal całe pudełko corn flakesów. Wsypał ich całą górę do głębokiego talerza, po czym skropił jej czubek kilkoma kroplami mleka. Wiecej i tak by nie zmieścił bo sama góra chrupek wysypywała sie bokami.\nCiekawszy był jednak inny, przy obiedzie. Zauważyłem bowiem, ze w pewnym momencie przestał za mna nadążać. Nie zwróciłem uwagi co się dzieje. Ja zwykle jem bardzo szybko i nerwowo, przyzwyczajony, że w każdej chwili mogą mnie zawołać od stołu do jakiejś sprawy. Pomyslałem, że to byc może dlatego, więc zwolniłem. Ale nie, „mój” Chińczyk najwyraźniej zakopał się w potrawie. Na dodatek w ruch poszły papierowe serwetki. Siedział obok mnie przy dużym stole więc nie widziałem dokładnie, ale w końcu nie wytrzymałem i pod pretekstem rozmowy odwróciłem się w jego kierunku. Na jego talerzu leżał... stos pestek z arbuza. Biedny, gryzł tego arbuza kawałek po kawałeczku po czym przecedzał przez zęby pesteczka po pesteczce i odkładał na talerzu. Byłem pełen podziwu dla jego mrówczej pracy. Ja juz bym chyba wolał nie jeść arbuza niż tak się męczyć. Chociaż kto wie – może on też wolałby go nie jeść, ale niechciał nam robić przykrości?\nMorze Wschodniochińskie, 25.07.2008; 00:40 LT\n19:04, searover , Dzień po dniu\nSpokojnymi dziś wodami Morza Wschodniochińskiego podążamy w kierunku Lianyungang. Ten port, położony niemal w połowie drogi pomiędzy Szanghajem i Qingdao jest ostatnim celem podczas mojej wizyty na obecnym statku. Dotrzemy tam w piątek rano. W niedzielę zaś polecę na statek nastepny. Do niedzieli jednak jeszcze sporo czasu.\nTymczasem od poprzedniego piątku zajęty jestem praca tutaj. Znów, jak za każdym razem sprawdzanie dokumentów. Cały ten biurokratyczny balast pączkujacy każdego dnia za sprawą kolejnych międzynarodowych konferencji, rezolucji, konwencji, regulacji... Załogi przeklinają mnie, że czepiam się kazdego papierka, tak jakby to był mój wymysł i moja przyjemność. A ja tylko robię za tego, który ma ewentualne niescisłości wyłapać wczesniej i odpowiednio je skorygować zanim zrobia to odpowiednie służby. Wszystko zaś po to, by przede wszystkim zapewnic bezpeiczeństwo tym, którzy są kontrolowani. No, może nie tylko.\n- Kompresor, do napełniania butli aparatów oddechowych. Macie na niego certyfikat?\n- Jaki certyfikat?\n- Że powietrze jest dobrej jakości.\n- No dobra. Musimy wezwac ekipę w następnym porcie. Wezmą próbki powietrza z tego kompresora, zabiorą do laboratorium do analizy i na jej podstawie wystawią odpowiedni certyfikat. Będzie ważny przez rok.\n- Kiedy ostatni raz zdawaliscie smieci na ląd? Jest na to kwit?\n- Tak, tu z tyłu, przypiety do okładki.\n- A jeszcze wczesniej?\n- O ten, tu.\n- A pomiędzy portami spalacie? Ile popiołu zdaliście?\n- Tu jest, na tym kwicie.\n- Spalarka nie jest przystowana do spalania plastików. Gdzie są plastikowe butelki?\n- W pojemniku na rufie. Ale ostatnio zdawaliśmy na ląd. Też są wymienione na kwicie, o, tutaj.\nW przerwie miedzy papierami ide na obchód. Jednego dnia zbiorniki, innego szalupy i dźwigi, jeszcze innego maszynownia. Jedno popołudnie poświęcilismy na odnowienie pięcioletnich certyfikatów dźwigów zaopatrzeniowych. Przyjechał inspektor Det Norske Veritas oraz firma zajmująca się przeprowadzaniem t.zw. load testów. Najpierw inspektor sprawdzał stan techniczny testowanych urządzeń, a potem przystąpilismy do prób obciążenia. Każdy dźwig musiał wytrzymać manewry z ciężarem przekraczającym o 25% jego dopuszczalne obciążenie robocze. Suwnica w garażu ma udźwig 12 ton.\nPodczepiamy dwa stalowe bloki. Jeden pięcio- a drugi dziesięciotonowy. Wszyscy odsuwają się na bezpieczną odległość. Wszystko aż drży, liny trzeszczą napięte do granic, ale suwnica posłusznie wykonuje nakazywane przez inspektora manewry. W bok, do przodu, do tyłu, podciąganie do góry, gwałtowne opuszczenie i stop. Hamulce wytrzymują. Test zaliczony. Mozna iść do nastepnego dźwigu.\nKrok po kroku zaliczamy wszystkie.\nPotem znów idę do maszynowni. Sprawdzam sondaże paliwa i olejów. Zaglądam w każdy zakamarek i chyba przesadzam, a może to sprawa wtorku, mojego pechowego dnia tygodnia, bo w końcu zahaczam noga o jakąś wystającą węzłówkę i jak długi ląduję na podłodze pod agregatem. Łokieć trafił na krawędź wanienki przeciwrozlewowej, drugą ręka próbowałem rozpaczliwie się podeprzeć, ale nie udało się i w końcu twarz spotyka się z podłogą. Czuję w ustach smak krwi z rozcietej zębami wargi. I te zęby bolą bo przecież warga nie zamortyzowała zbytnio uderzenia. Odruchowo językiem sprawdzam czy są całe. Chyba tak. Trzynascie lat temu w podobnych okolicznościach wybiłem sobie zęby na pokładzie. Stalismy wtedy na redzie jednego z brazylijskich portów. W Brazylii ataki piratów na zakotwiczone statki nie należą do rzadkości. Po wieczornej wachcie postanowiłem więc jeszcze zrobić rundę dookoła, żeby przyjrzeć się pływającym nieopodal rybackim łodziom. I tak się zapatrzyłem, że nie zauważyłem wystającej pokrywy zbiornika. Dwa dni później, po zacumowaniu, pojechałem do dentysty. Ten coś tam kleił, coś budował, utwardzał (trwało to tyle, że z trudem broniłem się przed drzemką) aż w końcu powiedział.\n- Sorry, zrobiłem tyle, ile się dało. Powinny wytrzymac do twojego powrotu do Polski , a potem sobie poprawisz.\nWytrzymały i do powrotu, i przez następne trzynaście lat, a teraz nawet wytrzymały to uderzenie o podłogę. Jesli ktoś chce sobie dobrze zrobić zęby, to niech jedzie do Brazylii J\nNajbardziej ucierpiała jednak noga, która zawadziła o tę feralna węzłówkę. Piszczelem, walnąłem w nią na tyle mocno, ze teraz mój biały kombinezon zaczął robić się czerwony. Kiedy jednak o własnych siłach wygramoliłem się spod agregatu i odprowadzany przez mechanika wachtowego wyszedłem z siłowni, wiedziałem już, że jest ok. Poza ogólnymi potłuczeniami wszystko całe i to jest najważniejsze. Tyle tylko, że tamtego dnia nie chciało mi się już kontynuować żadnej pracy. Zreszta nie było potrzeby, bo rzecz przytrafiła mi się grubo w nadgodzinach, gdzieś po dziewiętnastej. W sam raz, żeby po prysznicu od razu położyc się do łóżka.\nTo było dwa dni temu.\nKolejny wieczór. Właśnie skończyłem papierkową robote na dziś i mogę zajmowac się przyjemnościami, czyli na przykład pisać bloga. Popijam zimną colę prosto z chińskich wytwórni i z, jakżeby inaczej, jakimś olimpijskim ornamentem na puszce.\nOrnament jest tak skomplikowany, że jego studiowanie trwa znacznie dłużej niż wypicie puszki napoju. Jak dla mnie to za duzo tam wszystkiego naćpane. Groch z kapustą. Ale może chodzi o to, żeby sięgnąć po nastepną puszkę i odnajdywać kolejne symbole?\nZrobiło się już zupełnie ciemno. Delikatna wibracja i monotonny szum pracującego kilka pieter niżej silnika przypominają, że płyniemy, bo morze potraktowało nas dziś wyjatkowo komfortowo. Statkiem ani nie kiwnie. Pozostawiamy za sobą spienioną smugę kilwateru oświetlanego blado rufowym swiatłem nawigacyjnym. Ta bladość jest pozorna. Światło bowiem widać co najmniej na sześć mil. Jeśli więc płynął za nami jakis statek to mógł nas widziec juz w odległości dziesięciu kilometrów. Chociaż może nie dziś. Jakoś mglisto było i widnokrąg niezbyt ostry. Przez tę wilgoć i brak wiatru.\nMorze Wschodniochińskie, 24.07.2008; 22:25 LT\n18:48, searover , Dzień po dniu


Global Cosmed wypłaci akcjonariuszom 42 proc. zysku netto - Detal\nGlobal Cosmed wypłaci akcjonariuszom 42 proc. zysku netto\nAutor: pr 26 czerwca 2015 10:57\nGlobal Cosmed (producent kosmetyków i chemii gospodarczej dla sieci handlowych) przeznaczy 3,55 mln zł z zysku za 2014 r. na dywidendę. Decyzja akcjonariuszy jest zgodna z rekomendacją zarządu i oznacza wypłatę w wysokości 0,10 zł na jedną akcję.\nDzień dywidendy ustalono na 9 lipca, wyplata nastąpi 16 lipca.\n- Dynamiczny rozwój i wzrost efektywności działania, które wpłynęły na wzrost generowanych wyników finansowych pozwoliły nam na to, aby w krótkim czasie od debiutu na warszawskiej giełdzie podzielić się zyskiem z akcjonariuszami, jednocześnie mając na uwadze dalszy rozwój biznesu – powiedziała Ewa Wójcikowska, prezes zarządu Global Cosmed S.A.\nZarząd podjął uchwałę o przyjęciu polityki dywidendowej na lata 2015-2017. Zgodnie z nią Global Cosmed będzie przeznaczać dla akcjonariuszy minimum 40 proc. skonsolidowanego zysku netto za dany rok obrotowy, pod warunkiem, że wskaźnik dług netto do EBITDA pozostanie na poziomie nie wyższym niż 2,5. Wyjątkiem może być również sytuacja, w której pojawią się inne czynniki (np. plany inwestycyjne, nowe akwizycje), które sprawią, że z punktu widzenia budowy wartości dla akcjonariuszy, korzystniejsze będzie inne zagospodarowanie zysku.\nW 2014 r. Global Cosmed S.A. wypracował jednostkowy zysk netto w wysokości 8,5 mln zł wobec 7,0 mln zł w 2013 r. Zysk operacyjny wzrósł do 11,1 mln zł z 9,2 mln zł, a przychody wyniosły 168,3 mln zł wobec 155,5 mln zł.\nGlobal Cosmed RSS marki własne RSS dywidenda RSS