"Żolnierze Wyklęci"… ale przez kogo? – ŻOŁNIERZE WYKLĘCI – Zapomniani Bohaterowie\n"Żolnierze Wyklęci"… ale przez kogo?\n28 lutego 2011 gregg71\n[wybór zdjęć i opisy do nich – autor strony]\n"ŻOŁNIERZE WYKLĘCI"… ALE PRZEZ KOGO? REFLEKSJE W PRZEDDZIEŃ ŚWIĘTA.\nWołam cię, obcy człowieku,\nCo kości odkopiesz białe:\nKiedy ucichną już boje,\nSzkielet mój będzie miał w ręku\nfragment wiersza "Wiatr" (18 IV 1943 r.)\nW przeddzień wprowadzonego kilka tygodni temu do porządku prawnego Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych", który obchodzić będziemy corocznie 1 marca – w rocznicę zamordowania przez komunistów, w 1951r., członków IV (ostatniego) Zarządu Głównego WiN, z ppłk. Łukaszem Cieplińskim "Pługiem" na czele, warto, jak sądzę, wyjaśnić zainteresowanym pochodzenie pojęcia "ŻOŁNIERZE WYKLĘCI", a także racje, które stały za określeniem tym mianem – po raz pierwszy w 1993 r. – żołnierzy podziemia antykomunistycznego z drugiej połowy lat czterdziestych i początku lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia.\nTermin "Żołnierze Wyklęci" powstał w środowisku warszawskiej Ligi Republikańskiej (organizacji działającej w latach 90-tych ubiegłego stulecia). Byłem aktywnym członkiem tej grupy. Odpowiadałem w niej za działania służące przywróceniu pamięci społecznej o żołnierzach podziemia antykomunistycznego, więc sprawę znam doskonale. Z częścią tego środowiska przyszło mi współdziałać po dziś dzień, w ramach inicjatyw podejmowanych przez Fundację "Pamiętamy". Mam nadzieję, że tymi informacjami dostatecznie uwiarygodniłem przed czytelnikami swoją osobę jako posiadającą legitymację do odkodowania pierwotnego znaczenia pojęcia "Żołnierze Wyklęci". Piszę "pierwotnego", gdyż zjawisko, które było powodem ukucia przez nas tego terminu, w ostatnich latach powoli odchodziło w przeszłość, a data 1 marca 2011 r. w sposób symboliczny zamknie je w przestrzeni czasu przeszłego dokonanego.\nOkreślenie "Żołnierze Wyklęci" wymyśliliśmy szukając tytułu dla przygotowanej przez nas, jesienią 1993 r., wystawy poświęconej podziemiu antykomunistycznemu. Wystawa ta została po raz pierwszy zaprezentowana publiczności na Uniwersytecie Warszawskim, w holu Auditorium Maximum, w listopadzie tegoż roku. Ostatecznie ekspozycja została przez nas zatytułowana: "Żołnierze Wyklęci – antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r." Wedle mojej wiedzy była to pierwsza wystawa po upadku rządów partii komunistycznej w Polsce poświęcona bohaterom podziemnej walki zbrojnej z komunizmem. W maju 1994 r. wystawę tę – pod niezmienionym tytułem – prezentowaliśmy, dzięki uprzejmości śp. prof. Andrzeja Stelmachowskiego, w "Domu Polonii", w Warszawie przy Krakowskim Przedmieściu. Cieszyła się ona wówczas dużym zainteresowaniem warszawian, została także zauważona przez ogólnopolskie media, w tym doczekała się całkiem dużego materiału informacyjnego z otwarcia wystawy (miało ono miejsce 9 maja, w Dzień Zwycięstwa) w głównym wydaniu Wiadomości.\nPrzygotowana przez Ligę Republikańską i Oficynę Wydawniczą Volumen w 1993 r. wystawa "Żołnierze Wyklęci – antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r." Obecnie w dyspozycji BBN.\nPrzez kolejne lata odwiedziliśmy z "Żołnierzami Wyklętymi" kilkadziesiąt miejscowości w Polsce. Nazwa "Żołnierze Wyklęci" została dodatkowo spopularyzowana przez śp. Jerzego Ślaskiego, który wydał w 1995 r. książkę – godną polecenia – pod takim właśnie tytułem. Z kolei w 1999 r., nakładem Oficyny Wydawniczej Volumen, wydany został pierwszy duży album poświęcony zbrojnemu podziemiu antykomunistycznemu (był on sygnowany również logiem Ligi Republikańskiej). Miałem przyjemność współredagować tę publikację. Albumowi, w nawiązaniu do wystawy, o której wspominam, nadaliśmy tytuł "Żołnierze Wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r." Jak widać konsekwentnie trzymaliśmy się wymyślonego w 1993 r. terminu "Żołnierze Wyklęci", uznając że zawiera on w sobie ważną, współczesną treść.\nTo określenie, dedykowane żołnierzom podziemia antykomunistycznego idealnie oddawało, tak uznawaliśmy, proces wykluczenia/wyklęcia ich historii, etosu i ofiary z obszaru wrażliwości naszej wspólnoty narodowej. Przy czym nie chodziło nam bynajmniej o okres PRL – dla naszego środowiska było bowiem bezdyskusyjne, że partia komunistyczna, mimo zinstytucjonalizowanej długoletniej propagandy, efektu tego nie była w stanie osiągnąć, a to dlatego, że nie miała do tego, używając terminologii procesowej, legitymacji czynnej. Partia komunistyczna nie była dla nas elementem wspólnoty narodowej (postawiła się poza jej nawiasem).\nWarunkiem przynależności do danej wspólnoty narodowej nie jest przecież pochodzenie, lecz poszanowanie jej członków, uznanie i ochrona wytworzonej przez tę wspólnotę państwowości, wreszcie szacunek dla przeszłych pokoleń, ich wiary, tradycji oraz pozytywnego dorobku, który jest punktem wyjścia do dalszego rozwoju. Tymczasem partia komunistyczna wszystko to zanegowała. Była zinstytucjonalizowanym, zaciekłym wrogiem cywilizacji zachodnioeuropejskiej, do której przynależymy, jakby współczesną emanacją plemienia Hunów, którego hordy spustoszyły w V wieku Europę i przyczyniły się do upadku Rzymu. Czy Hunowie mogli wykluczyć/wykląć kogokolwiek ze wspólnoty obywateli takiego czy innego Miasta Imperium Romanum, które w czasie swego marszu obrócili wniwecz? Nie. Oczywiście, mogli zabić, zniszczyć, zburzyć, rozpędzić i na długie lata wstrzymać rozwój. I zrobili to, bo znali się na tym. Ale czy byli władni wykluczyć/wykląć kogoś z kręgu takiej czy innej wspólnoty, która padła ich ofiarą? Nie. Takiej mocy nigdy nie mieli.\nUkuwając termin "Żołnierze Wyklęci" dokładnie w taki sam sposób ocenialiśmy zdolności, skutki działania i moc sprawczą partii komunistycznej. Partia komunistyczna pokonała "Żołnierzy Wyklętych" dzięki potędze Armii Czerwonej, poległym i pomordowanym odmówiła prawa do ludzkiego pochówku (grzebiąc ich w nieznanych do dziś miejscach), przez długie lata PRL-u zohydzała ich pamięć, za pomocą słowa i obrazu [patrz np: Grzegorz Wąsowski, Od Pułkownika UB do Jacka Kuronia, czyli jak na przestrzeni lat hańbiono imię pewnego dzielnego górala. Rozważania o pamięci.], ale wykluczyć ich z kręgu naszej wspólnoty nie była w stanie.\nOkreślenie "Żołnierze Wyklęci" zawierało zatem nasze oskarżenie pod adresem elit opiniotwórczych III RP. Oskarżenie o pomijanie przez owe elity, w procesie odbudowy wrażliwości historycznej rodaków, najważniejszego, najbardziej dramatycznego i heroicznego zarazem rozdziału z historii oporu stawianego przez naszych przodków reżimowi komunistycznemu. Oskarżenie o świadome wyeliminowanie epopei żołnierzy antykomunistycznego podziemia zbrojnego z odtwarzanej w warunkach wolnego już państwa świadomości społecznej, jakby amputowanie tego kawałka historii naszego narodu, historii przez duże "H", historii napisanej krwią i cierpieniem obrońców wolności.\nDo dziś pamiętam jak jeden z rozpoznawalnych wówczas polityków, w związku z pełnioną wówczas funkcją państwową zapytany przez dziennikarza (bodaj "Sztandaru Młodych"), czy przewiduje się przyznanie uprawnień kombatanckich za walkę w szeregach UPA, Werwolf-u, czy NSZ-u odpowiedział: Za służbę w obcej armii? Oczywiście, że nie. W ten sposób zadający pytanie dziennikarz zrównał około 70 tys. żołnierzy organizacji konspiracyjnej Polskiego Państwa Podziemnego, która konsekwentnie w okresie okupacji niemieckiej jako jedyna wskazywała, że Polska ma dwóch równorzędnych wrogów: hitlerowców i komunistów (mowa oczywiście o Narodowych Siłach Zbrojnych), z nacjonalistycznym podziemiem ukraińskim, mającym na sumieniu życie dziesiątek tysięcy bezbronnych naszych rodaków, i pogrobową organizacją nazistowską, a wysoki rangą urzędnik państwowy wolnej Polski nie dostrzegł niegodziwości tego porównania. To tylko jeden z przykładów.\nJak sądziłem wtedy i uważam tak do tej pory, stosunek kręgów opiniotwórczych III RP z okresu prawie całej dekady lat 90. do żołnierzy podziemia antykomunistycznego nie był przypadkowy. Był funkcją konceptu, którego istotnym elementem było wmawianie nam, że historia wysiłków niepodległościowych w Polsce po roku 1944, zakończona przecież tak pięknie w 1989 r. porozumieniem w Magdalence i przy "Okrągłym Stole", to suma wysiłków członków partii komunistycznej pracujących na rzecz pozytywnej ewolucji systemu oraz aktywności byłych członków tejże partii, którzy po wystąpieniu z niej bądź wyrzuceniu, działali w opozycji demokratycznej. W takim równaniu nie mogło być oczywiście miejsca na dodatkowy składnik, tj. tych, którzy w obronie niepodległości Polski i prawa człowieka do wolnego życia na ziemi podjęli walkę zbrojną z komunistami. Zaznaczam, i czynię to bez nuty ironii, że zarysowany w tekście, obowiązujący w latach 90. ubiegłego stulecia pośród elit III RP mechanizm utrzymywania etosu podziemia antykomunistycznego poza obszarem pamięci społecznej uważam za psychologicznie zrozumiały i łatwy do wytłumaczenia – jeżeli siadam z przedstawicielami jakiejś formacji do stołu negocjacyjnego, piję z nimi wódkę [patrz: wpolityce.pl – fragment książki Ryszarda Bugaja, O sobie i innych, Warszawa 2010], osiągam porozumienie itd., to trudno, abym równolegle, czy chwilę potem, odbudowywał pamięć o tych, którzy padli w walce stoczonej z ojcami założycielami tejże formacji. Zwłaszcza, że zanim "Żołnierze Wyklęci" w boju tym ulegli, to jednak jakieś straty przeciwnikowi zadali; a jeżeli dodatkowo założymy, że niemały kawałek swego życia spędziłem wcześniej w szeregach tej formacji, to mamy pełny obraz powodów, dla których Narodowy Dzień Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" będziemy po raz pierwszy obchodzić dopiero po ponad dwudziestu latach od odzyskania niepodległości.\nAdam Michnik i gen. Czesław Kiszczak.\nBronisław Geremek i gen. Czesław Kiszczak.\nNajbardziej jaskrawym momentem realizacji zarysowanej powyżej koncepcji (nazwijmy ją polityczno – historyczną, choć określeniem krótszym i lepszym wydaje mi się po prostu "blaga") była chwila podczas ceremonii odznaczenia Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego Orderem Orła Białego, w której Aleksander Kwaśniewski – wówczas Prezydent RP – stwierdził, uzasadniając owo odznaczenie i nawiązując do Listu Otwartego do Partii z 1964 r., który popełnili Kuroń i Modzelewski, że byli oni pierwszymi, którzy otwarcie napiętnowali panujący w Polsce system dyktatury. Rzecz miała miejsce w 1998 r. Celebra, jak przystało na uroczystość wręczenia najwyższego polskiego odznaczenia państwowego, była szeroko relacjonowana i bogato komentowana przez wszystkie najważniejsze rodzime media. Oczywiście gremialnie powtarzały one za Kwaśniewskim, że Kuroń i Modzelewski byli pierwszymi, którzy otwarcie wystąpili przeciwko dyktaturze komunistycznej. I choć dziś trudno w to uwierzyć, zabrakło (z jednym wyjątkiem: tekstem Adama Michnika w "Gazecie Wyborczej", w którym autor zwrócił uwagę na niestosowność przywołanego powyżej stwierdzenia Kwaśniewskiego) pośród tych relacji i komentarzy słowa protestu wobec potwornego przecież zafałszowania historii zawartego w przypomnianym fragmencie uzasadnienia dla tych odznaczeń. Również sami odznaczeni nie zabrali głosu w tej sprawie.\nA przecież, przypomnijmy, przez konspirację antykomunistyczną z okresu lat 1944–1954 przewinęło się co najmniej 150 tys. ludzi, z czego 20 tys. wzięło udział w walce czynnej z bronią w ręku. Skala ofiary złożonej na ołtarzu wolności w tamtym czasie przez naszych rodaków to kilkadziesiąt tysięcy poległych oraz pomordowanych i około 200 tys. aresztowanych oraz więzionych.\nPraktycznie cała dekada lat 90. wpisuje się swoim klimatem intelektualnym w przywołaną przeze mnie uroczystość, podczas której były członek Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej dekorował dwóch byłych członków tej partii najwyższym polskim orderem, wskazując na nich jako pierwszych sprawiedliwych w kontekście oporu przeciwko systemowi komunistycznemu, zbywając całkowitym milczeniem epopeję "Żołnierzy Wyklętych" (dla jasności – nie jest moim zamiarem poddanie krytycznej analizie zasadności tych odznaczeń, wskazuję tylko na zdeformowanie prawdy, mające miejsce podczas ceremonii ich wręczenia).\nJakże te czasy były diabelnie dalekie od wyjścia naprzeciw dramatycznej prośbie chor. Witolda Boruckiego "Babinicza", "Dęba", komendanta Warszawskiego Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego [zobacz również: Kryptonim "Orzeł"…], który swój wstrząsający w treści "raport do Administracji Przyszłej Nowej Polski" z dnia 13 kwietnia 1949 r., zdając sobie sprawę, że on i jego podkomendni wkrótce zginą, że nie doczekają upragnionej wolności (Borucki poległ w sierpniu 1949 r.), zakończył tymi słowy:\n"Ze swej strony proszę o pamięć macierzystą dla tych, co w imieniu naszych sił za granicą (chodzi o rząd emigracyjny – przyp. G.W.) walczyli tu, nie szczędząc życia".\nWtedy była to, niestety, gra do jednej bramki. Inicjatywy indywidualne czy społeczne, które wówczas powstawały, przyjmując za cel przywrócenie pamięci o "Żołnierzach Wyklętych", miały w najlepszym wypadku krótkotrwały i lokalny oddźwięk. Jako przykład, jak w tych sprawach źle się wówczas działo podam następujący fakt. Kiedy w końcu 1994 r. (czyli ponad dwa lata po nagonce politycznej i medialnej rozpętanej przeciwko zwolennikom lustracji) zbieraliśmy – jako Liga Republikańska – podpisy pod apelem o ujawnienie archiwów komunistycznego aparatu represji, to okres objęty sformułowaną przez nas petycją o otwarcie archiwów zamknęliśmy datą 1956 r., wiedząc, że w przeciwnym razie praktycznie nikt nie złoży pod nią podpisu. Dzięki temu zabiegowi uzyskaliśmy kilkanaście podpisów znanych i szanowanych przez niemałą część rodaków nazwisk. Wśród sygnatariuszy apelu był min. Zbigniew Herbert. Podkreślam, że środowisko Ligi Republikańskiej uchodziło w tamtym czasie za nastawione radykalnie antykomunistycznie i nasz apel, jeżeli został dostrzeżony w ogóle, był odbierany powszechnie jako przejaw poglądów zupełnie skrajnych. Powtórzę, że nie przywołuję tych faktów z przyjemności wspominania inicjatyw własnych czy moich kolegów, lecz dla uzmysłowienia młodszym czytelnikom z jak wielkim trudem pewne oczywiste dziś rozwiązania – np. udostępnienie archiwów UB/SB m.in. dla badań historycznych – torowały sobie drogę do zaistnienia w porządku prawnym.\nJakościowa zmiana sytuacji nastąpiła dopiero wraz z powstaniem Instytutu Pamięci Narodowej, a dokładnie z chwilą, w której historycy uzyskali dostęp do zasobów archiwalnych tajnej policji komunistycznej, przejętych przez IPN. Analiza tych zasobów zaowocowała znakomitym postępem wiedzy na temat podziemia antykomunistycznego, dała także prawdziwe wyobrażenie o skali czynnego oporu społecznego przeciwko komunizmowi. Ostatnie lata przyniosły z sobą wiele wartościowych opracowań, głównie autorstwa historyków z IPN, poświęconych zbrojnemu podziemiu antykomunistycznemu. Istotne osiągnięcia na niwie przywracania pamięci o "Żołnierzach Wyklętych" ma także Fundacja "Pamiętamy" (proszę mi wybaczyć brak skromności), która, uznając, że pamięć wymaga formy trwałej, wzniosła do tej pory dwadzieścia pomników, upamiętniając nimi z imienia i nazwiska ponad 1300 poległych i pomordowanych "Żołnierzy Wyklętych" (zachęcam do obejrzenia wizualizacji tych pomników>)\nWielką satysfakcję przynosi mi świadomość, że sumą wysiłków ludzi dobrej woli epopeja "Żołnierzy Wyklętych" nie jest już białą plamą, że temat ten mocno przebił się do zbiorowej świadomości historycznej Polaków. Warto w tym miejscu wspomnieć kilka osób, spośród tych które ciężko pracowały nad ocaleniem i przywróceniem dobrej pamięci o Żołnierzach Wyklętych w nieprzyjaznych dla tematu latach dziewięćdziesiątych. Wymienię Piotra Niwińskiego, Kazimierza Krajewskiego, Tomasza Łabuszewskiego, Krzysztofa Szwagrzyka, Piotra Szubarczyka, czy Leszka Żebrowskiego. I polecam ich publikacje.\nSpośród osób z życia publicznego, które przyczyniły się do odbudowania i utrwalenia pamięci o "Żołnierzach Wyklętych" koniecznie należy wymienić śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, śp. Andrzeja Przewoźnika i śp. Janusza Kurtykę. Nie ulega przy tym wątpliwości, że dopiero czas prezydentury Lecha Kaczyńskiego to okres, w którym "Żołnierze Wyklęci" doczekali się należytych honorów ze strony najwyższego urzędu Rzeczpospolitej. Dzięki polityce odznaczeniowej realizowanej przez śp. Lecha Kaczyńsk\niego także członkowie rodzin wielu "Żołnierzy Wyklętych" (a wśród nich wdowa po Witoldzie Boruckim "Babiniczu") uzyskali, odbierając z Jego rąk wysokie rangą ordery, którymi odznaczył poległych i pomordowanych ich bliskich, namiastkę zadośćuczynienia za wieloletnie cierpienia po stracie najbliższych i życie z piętnem "rodzin bandyckich".\nKancelarii Prezydenta RP z Krzyżami Wielkimi Orderu Odrodzenia Polski\ndla por. Leona Taraszkiewicza "Jastrzębia" i ppor. Edwarda\nTaraszkiewicza "Żelaznego", nadanymi im pośmiertnie postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z dnia 20 sierpnia 2009 r.\nWprowadzenie do porządku prawnego, z inicjatywy śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" symbolicznie zamyka okres wykluczenia/wyklęcia z obszaru pamięci zbiorowej przez elity opiniotwórcze III RP żołnierzy zbrojnego podziemia antykomunistycznego – tych heroicznych obrońców wolności, którym przyszło żyć i umierać w okrutnych czasach pełnego i brutalnego triumfu systemu komunistycznego. Systemu, który w całych dotychczasowych dziejach ludzkości, był największym i najgroźniejszym zinstytucjonalizowanym wrogiem wolności, w każdym jej wymiarze.\nJako jeden z autorów pojęcia "Żołnierze Wyklęci" z ulgą odnotowuję, że wreszcie – po ponad siedemnastu latach od wprowadzenia tego terminu w obieg publiczny – powody jego ukucia przestały być aktualne.\nI niech termin ten żyje jak najdłużej swoim nowym życiem, jako intrygujące określenie historii, którą symbolizuje. Niech zachęca do jej poznawania. Bo w niej zawiera się istotna część naszej narodowej tożsamości.\nWhy were the “Doomed Soldiers” doomed, and by whom? by Grzegorz Wąsowski, Fundacja "Pamiętamy">\nKrzyżem Wielkim, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski prezydent Bronisław Komorowski odznaczył pośmiertnie Żołnierzy Wyklętych, bohaterów antykomunistycznego podziemia – ZOBACZ NAZWISKA ODZNACZONYCH>\nJak podkreślił prezydent podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim, dopiero po latach ofiara życia "Żołnierzy Wyklętych" złożona ojczyźnie w najtrudniejszych warunkach nabrała szczególnego znaczenia. – I te niezwykłe życiorysy zakończone dramatem śmierci i więzienia (…) do dzisiejszego dnia stanowią cząstkę niezwykłej polskiej broni w warunkach trwania w beznadziejnych okolicznościach zewnętrznych. Dlatego pokolenie ludzi Solidarności chyli przed nimi czoła, chce, by nie byli Żołnierzami Wyklętymi, wypchniętymi z naszej pamięci. (…) Przekreślamy ten termin. Chcemy, aby trwała pamięć i wdzięczność narodu za tak niezwykłe postawy w warunkach najtrudniejszej próby – zaznaczył Bronisław Komorowski.\nUroczystościom towarzyszyła prezentacja wystawy IPN poświęconej "Żołnierzom Wyklętym". Przed południem prezydent Komorowski w towarzystwie prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz złożył wieńce przed tablicą na murze więzienia mokotowskiego, gdzie 1 marca 1951 roku stracono z rąk UB kierownictwo IV Komendy Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość: ppłka Łukasza Cieplińskiego, mjra Adama Lazarowicza, por. Józefa Rzepkę, kpt. Franciszka Błażeja, por. Józefa Batorego, Karola Chmiela i mjr Mieczysława Kawalca. To właśnie tę datę upamiętnia Narodowy Dzień Pamięci "Żołnierzy Wyklętych".\nPrezydent podpisał ustawę o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" 9 lutego tego roku. Projekt ustawy o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" złożył w ubiegłym roku prezydent Lech Kaczyński w hołdzie – jak napisał w uzasadnieniu – "bohaterom Powstania Antykomunistycznego, którzy w obronie niepodległego bytu Państwa Polskiego, walcząc o prawo do samostanowienia i urzeczywistnienia dążeń demokratycznych społeczeństwa polskiego, z bronią w ręku przeciwstawili się sowieckiej agresji i narzuconemu siłą reżimowi komunistycznemu".\nPrezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski, podczas uroczystości w dniu święta państwowego Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" przekazał członkom najbliższych rodzin „Żołnierzy Wyklętych” nadane pośmiertnie Ordery Odrodzenia Polski.\nWystąpienie prezydenta podczas przekazania orderów nadanych "Żołnierzom Wyklętym":\ngdy oni siedzieli w więzieniu, gdy byli torturowani, gdy byli poniewierani, gdy ginęli za Polskę, wtedy rodziło się pokolenie Solidarności. Wtedy jeszcze nikt nie marzył o tym, że Polska będzie wolna, że będzie niepodległa i że wieloletnia walka o wolność w okresie okupacji nabierze szczególnego znaczenia, zakończy się wielkim narodowym triumfem po latach… CZYTAJ DALEJ>


Apple naprawi nieprawidłowo działający Bluetooth w ARM Macach z Apple M1 | iMagazine\nApple naprawi nieprawidłowo działający Bluetooth w ARM Macach z Apple M1\n11/01/2021, 15:50 · Wojtek Pietrusiewicz · @morid1n · 1\nNie da się ukryć, że wiele Maców, w tym szczególnie modele wyposażone w Apple M1, mają problemy z Bluetooth. Jak informuje Ian Bogost z The Atlantic, Apple ma wkrótce wydać update do macOS-a, naprawiający wszelkie błędy.\nCieszy mnie, że w końcu ktoś w Apple dostrzegł ten problem i zamierza go naprawić, ale nie zapominajmy, że ciągnie się on od paru lat, odkąd Apple zaczęło zmieniać niektóre stacki w macOS. Ten problem nadal dotyczy Mojave i Cataliny oraz pewnie też starszych wersji systemu.\nDrogie Apple, naprawdę najwyższy czas, abyście wstrzymali dodawania jakichkolwiek nowych funkcji dla macOS-a (oraz iOS-a i pozostałych) i zrobili gruntowny przegląd swoich systemów, bo liczba bugów jest naprawdę duża. Ostatni system, który był naprawdę solidny pod niemalże każdym względem, był Snow Leopard (a niektórzy nawet mają do niego zarzuty), czyli minęło już 11 lat.\nJeśli macOS działa Ci bardzo powoli, to winna jest prawdopodobnie myszka lub urządzenie Bluetooth Wywiad z Craigiem Federighi, Johnem Ternusem i Gregiem Jozwiakiem podpowiada, żeby nie czekać na dotykowe ekrany w Macach Baza danych gier działających poprawnie na nowych Macach z Apple M1 Apple A14 – benchmarki i potencjał Apple Silicon w Macach ∞ iOS 5 aktywuje Bluetooth w Apple TV black Sprawdzamy moc sygnału Bluetooth dla podłączonych urządzeń


EBC: Skonsolidowane sprawozdanie finansowe Eurosystemu na dzień 8 czerwca 2007 r.\nNavigation Path: Home > Press > Press releases > Weekly financial statements > 2007 > 12 czerwca 2007 r.\nKOMUNIKAT PRASOWY 12 czerwca 2007 r. - Skonsolidowane sprawozdanie finansowe Eurosystemu na dzień 8 czerwca 2007 r.\nPozycja netto Eurosystemu w walutach obcych (pozycje aktywów 2 i 3 minus pozycje pasywów 7, 8 i 9) pozostała na praktycznie niezmienionym poziomie 146,5 mld euro. Zasoby rynkowych papierów wartościowych rezydentów obszaru euro w euro w posiadaniu Eurosystemu (pozycja aktywów 7) wzrosły o 1,3 mld euro do poziomu 96,2 mld euro. Stan banknotów w obiegu (pozycja pasywów 1) wzrósł o 2,5 mld euro do poziomu 629,3 mld euro. Zobowiązania wobec sektora instytucji rządowych i samorządowych (pozycja pasywów 5.1) obniżyły się o 3,5 mld euro do poziomu 42,6 mld euro.\nStan należności Eurosystemu od instytucji kredytowych netto (pozycja aktywów 5 minus pozycje pasywów 2.2, 2.3, 2.4, 2.5 oraz 4) obniżył się o 5,3 mld euro do poziomu 429 mld euro. W środę, 6 czerwca 2007 r., przypadł termin zapadalności podstawowej operacji refinansującej w kwocie 284,5 mld euro oraz nastąpiło rozliczenie nowej operacji w kwocie 279 mld euro. Wykorzystanie kredytu w banku centralnym na koniec dnia (pozycja aktywów 5.5) wyniosło 0,2 mld euro (w porównaniu z bliskim zera wykorzystaniem w poprzednim tygodniu), zaś wykorzystanie depozytu w banku centralnym na koniec dnia (pozycja pasywów 2.2) wyniosło 0,1 mld euro (w porównaniu z 0,2 mld euro w poprzednim tygodniu).\npowrót na górę strony\thttp://www.ecb.europa.eu/press/pr/wfs/2007/html/fs070612.pl.html\tBack to Press


Kiedy dowiemy się, czy 12 listopada będzie dniem wolnym? Decyzja zapadnie w ostatniej chwili | wMeritum.pl\nKiedy dowiemy się, czy 12 listopada będzie dniem wolnym? Decyzja zapadnie w ostatniej chwili\nWażą się losy dnia wolnego od pracy 12 listopada. W piątek większość w Senacie poparła projekt, choć nie obyło się bez poprawek. Wyniki głosowania oznaczają, że dokument – zamiast trafić na biurko prezydenta – wróci do Sejmu. Kiedy dowiemy się, czy 12 listopada będzie dniem wolnym od pracy? Wszystko wskazuje na to, że decyzja zapadnie w ostatniej chwili.\nPod koniec tygodnia pojawiły się informacje, że że rozważana jest opcja, by zwołać dodatkowe posiedzenie Sejmu. Dzięki temu decyzja o dniu wolnym 12 listopada zostałaby podjęta i przekazana społeczeństw wcześniej. Ponadto, prezydent miałby więcej czasu na podpisanie ustawy. Wszystko wskazuje jednak na to, że dodatkowego posiedzenia nie będzie, a decyzja zapadnie w ostatniej chwili.\nCzytaj także: Ciąg dalszy zamieszania wokół 12 listopada. Będzie dodatkowe posiedzenie Sejmu w tej sprawie?\n12 listopada dniem wolnym od pracy? Decyzja zapadnie w ostatniej chwili\nDecyzja Senatu oznacza, że ustawa wróci do Sejmu. Jednak najbliższe posiedzenie niższej izby parlamentu jest zaplanowane na 7-9 listopada. Jeśli Sejm przegłosuje wtedy ustawę, prezydent Andrzej Duda będzie miał niewiele czasu na jej podpisanie. Teoretycznie istnieje jeszcze inne rozwiązanie – Marszałek Sejmu może zwołać dodatkowe posiedzenie.\nPowołując się na źródło zbliżone do PiS „Rzeczpospolita” informowała, że rozważana jest opcja zwołania dodatkowego posiedzenia, by „nie stawiać prezydenta zupełnie pod ścianą”. Te informacje nie znalazły jednak potwierdzenia.\nZgodnie z harmonogramem, najbliższe posiedzenie izby niższej parlamentu odbędzie się w dniach 7,8 i 9 listopada. To wtedy rozstrzygną się losy zarówno poprawek, a więc w praktyce osób pracujących w handlu, jak i samej ustawy. Kolejny etap w przypadku przyjęcia ustawy to podpis prezydenta. Rzecznik Andrzeja Dudy już poinformował, że prezydent zamierza podpisać ustawę. Oznacza to, że jeśli wszystko odbędzie się sprawnie i prezydent jeszcze tego samego dnia podpisze ustawę, decyzję o tym, czy 12 listopada będzie dniem wolnym, poznamy 7 listopada.\nAndrzej Duda podpisze ustawę\nW mediach pojawiły się informacje, że Andrzej Duda ma poważne wątpliwości odnośnie ustanowienia 12 listopada dniem wolnym od pracy. Spekulowano, że prezydent może nie podpisać ustawy. Wątpliwości rozwiał rzecznik prezydenta Błażej Spychalski, który poinformował, że prezydent Andrzej Duda podpisze ustawę. Jak ocenił, parlament podjął „słuszną i oczekiwaną przez Polaków inicjatywę”.\nTagi 12 listopadadzień wolny 12 listopadaSejm


15-09-2021, 20:23 #1\nStelvio - reflektory nie doświetlają zakrętów Problem rozwiązany\nOd 10 dni mam Stelvio ( nowe brane ze stocku ), w którego wyposażeniu jest:\nw innym zaś miejscu listy wyposażenia:\nProblem w tym, że ewidentnie nie doświetlają zakrętów, snopy światła stale na wprost. Przetestowane dwukrotnie w odpowiednio ciemnych i krętych warunkach. Nadmienię, że po uruchomieniu silnika reflektory robią charakterystyczny przebieg góra - dół ( DRL ).\n- coś pochrzaniono w liście specyfikacji ( to wyjaśnia dealer )\n- coś pochrzaniono w sofcie\n- coś pochrzaniono w podłączeniach ( kilka dni po odbiorze auta demontowany był zderzak z powodu wadliwego spryskiwacza reflektora )\n- coś pochrzaniono w bezpiecznikach\nCzy ktoś z Was miał podobnie? Czy obudowy reflektorów w komorze silnika w wersji powyższej różnią się od zwykłych?\nDo dealera nie pojadę bo to blisko 600km a do serwisu najprędzej po weekendzie.\n› Więcej...: Stelvio - reflektory nie doświetlają zakrętów\nOstatnio edytowane przez Krzyk ; 22-09-2021 o 15:22\n15-09-2021, 20:34 #2\nLampy kseononowe z AFS robią góra dół oraz lewo prawo po starcie- coś u Ciebie ewidentnie nie jest włączone- nie było lamp ksenonowych w Stelvio bez AFS.\n15-09-2021, 20:38 #3\nDzięki - to już jakiś trop.\n15-09-2021, 21:04 #4\nbyło już w kilku wątkach. Po lifcie podobno działa to gorzej, sam nie mam jak sprawdzić bo przedliftem nie jeździłem. U mnie też nie widzę znacznych ruchów świateł na zakrętach.\n15-09-2021, 21:11 #5\nsprawa prosta- Objawem działania AFS jest ruch soczewki lewo prawo bezpośrednio po włączeniu świateł. nie trzeba latać po drogach żeby to ocenić. Proste.\n15-09-2021, 21:12 #6\nCzytałem i nie wszyscy to potwierdzają. Jest użytkownik poliftowej giulii, który pisze o wyraźnych ruchach snopów światła. U mnie jak w mordę na wprost. Zaraz przetestuję jeszcze raz przy uruchamianiu i potem w trasie na długich. Może coś się wyjaśni.\n15-09-2021, 21:30 #7\nnie ma znaczenia czy długie czy krótkie - ma działać. a jak nie to o ile pamiętam kwestia odpalenia opcji w MES- (nie mam przy sobie MESa więc na 99% nie powiem)\n15-09-2021, 21:30 #8\nNo i tu się zaczyna historia... ale po kolei:\nPrzy uruchamianiu widzę snopy świateł na ścianie garażu. Daję głowę, że do dziś ( a nawet jeszcze godzinę temu ) był przebieg tylko pionowy. Wystawiłem samochód przed chwilą na podjazd tak, aby snopy padały na posadzkę garażu. Przy okazji pogmerałem włącznikiem świateł po wszystkich pozycjach powracając ostatecznie na auto. Uruchomiłem i na posadzce garażu taka kolejność zdarzeń:\n1. Snop światła w dół\n2. Zez rozbiezny ( około 20 cm każdy reflektor na zewnątrz )\n3. Powrót do świecenia na wprost\n4. Snop światła w górę\nZatem działa. Być może po tym gmeraniu przełącznikiem, choć sam w to nie wierzę. Zaraz znów sobie gdzieś pojadę sprawdzić, czy jest różnica w stosunku do jazdy sprzed dwóch godzin.\nMam porównanie do XC60, które bardzo wyraźnie wodziło wzrokiem swym po zakrętach. Może Stelvio robi to subtelniej, nienachalnie, wstydliwie, nieśmiało....\nMam Giuliette z ksenonami skrętnymi i przy uruchamianiu lampy świecą góra dół i na boki.\n15-09-2021, 21:35 #10\nCzy "na boki" oznacza lewo, potem prawo, czy też zez rozbieżny?\n« Zakup Stelvio/Giulia po faceliftingu | [Giulia/Stelvio] ACC, manetki Apple Car Play, Race Mode, kamera cofania Retrofit etc. »\nOstatni post / autor: 03-11-2020, 22:48\nOstatni post / autor: 22-10-2019, 21:15\nOstatni post / autor: 07-01-2017, 22:45\nHalogeny- doświetlanie zakrętów\nUtworzone przez b.piotrus w dziale Forum ogólne o Alfa Romeo\nOstatni post / autor: 19-07-2008, 08:31\ndoświetlają, reflektory, stelvio, zakrętów


Metal i ja: czerwca 2012\nZałożenie dolnego łuku! :)\nPo urlopie ogarnęło mnie takie lenistwo, że nie miałam "czasu", żeby coś naskrobać :P\nMój druciak przeżył w Egipcie, zajadałam się absolutnie wszystkim i nic nie odpadło. Ps. Ciasta\ni ogólne słodkości w Marsa Alam były nieziemskie! Na samą myśl już mi ślinka cieknie.\nPo powrocie byłam na wizycie, na której to został założony pełen wyciąg od 6 do 6 na górze.\n12 czerwca byłam na założeniu dolnego łuku w końcu :D i w trakcie tej wizyty został mi jednak ten wyciąg zmieniony, tzn orto usunął mi gumkę miedzy 3-4. także na górze mam teraz wyciąg od 3-3 i 4-6. Ma sie teraz robic docelowo szpara między 3-4.\nNa dół założono mi zamki mini, takie jak na górze no i oczywiście tęczowe gumki, których i tak nie widać przy moim uśmiechu, no ale są ;-)\nZałożenie trwało godzinkę (qwoli przypomnienia górę zakładałam 6 lutego), oczywiście nic nie bolało, zostały mi nadbudowane górne 6tki (cement), ale już mi się przytarło, więc trochę haczę górnymi trójkami o dolne zamki :-/ nie mniej daję jakoś radę :-)\nOczywiście w dobę po założeniu druciaka na dół, znów jak przy górze, dopadła mnie lekka hmm depresja (?) bo miałam chęc wyrwać aparat, w ogole myślałam po co się zdecydowałam itp.. ale tłumaczyłam sobie, że to kwestia przyzwyczajenia tak jak przy górnym łuku.\nJuż jest dobrze :) co prawda nie mogę zamknąc ust, więc ciąglę chodzę z rozdziabionym pyszczkiem :P trochę nawet mnie obtarły zamki na trójkach, więc użyłam wosku... no i już dziś wcinałam chipsy, więc nie jest źle :))\nPs/ między górnymi jedynkami mam jakąś resztkę jedzenia :P\nTo może jeszcze fotki z wakacji :) Polecam Marsa Alam! Rafa widoczna z pomostu, nie trzeba umieć pływać, region wypoczynkowy dosłownie bo poza hotelem jest pustynia, zero miast.. SUPER! Byłam w hotelu hAPPY LIFE RESORT. Nowo otwarty, generalnie lux malinka!\nAutor: Pola. o 13:41 Brak komentarzy:\nEtykiety: Kolorowe ligatury, Marsa Alam, ortodonta


III Zlot Motocyklowy Huta Pieniacka - Strona 27 - Africa Twin Forum - POLAND\nStrona 27 z 30 « First < 2 17 23 24 25 26 27 28 29 30 >\n20.07.2019, 18:23 #261\nOnline: 4 miesiące 1 dzień 12 godz 35 min 20 s\nMiasto Brody szybko przejeżdżam. Tuż za torami odnajduję stary trakt Brody- Lwów. Znany od kilkuset lat, utrzymywany starannie przez Austriaków jest najkrótszą drogą. Początkowo to asfalt, ale przechodzi w szuter, trochę piachu i kamieni. Co można przy nim spotkać?\nNiewiele: jedną starą polską wieś Ponikowica, jakieś źródło wpadające do Pokrowy, będącej ścisłym rezerwatem i piękną starą kapliczkę w otulinie kilkusetletnich lip. Dziś już nie wiemy kiedy, kto i po co ją tam postawił? Z pewnością spełniło się jedno: dla potomnych. Patrzę i czuję łączność ze starym światem, a niewiele zmienione otoczenie mi w tym pomaga\nTym razem starym traktem jadę tylko do Sokołówki. Po co?\nWe wsi cały festiwal starych polskich domów z czasów, gdy była jeszcze Sokołówką Hetmańską.\nW 2007r, będąc z córką na Ukrainie jeździliśmy gdzie nas oczy poniosą. Zatrzymaliśmy się w jakiejś wsi przy urokliwych ruinach polskiego kościoła i dzwonnicy wśród kwitnących jabłoni. Zrobiłem zdjęcie, które jako jedyne stoi od 12lat na kominku. Kiedy córka dorosła, zapytała- gdzie to było- a ja nie pamiętałem. Będąc w okolicy poszukiwałem, zaglądałem z sentymentem to tu, to tam aż wreszcie znalazłem. Przy okazji odkryłem, że jest to miejsce śmierci wielkiego hetmana- Stefana Czarnieckiego. Najwaleczniejszy z hetmanów, co to zawsze podkreślał, że pochodzi z ubogiej szlachty, a wybił się na wysokie szczeble władzy dzięki żołnierskiemu trudowi, wierności królowi i Rzeczpospolitej. "Jam nie z soli ani z roli, jeno z tego, co mnie boli". Wybił się w dosłownym tego słowa znaczeniu. Nie było za jego życia wojny, w której by nie brał udziały odnosząc wielkie zwycięstwa. Lisowszczyk- dziś byśmy powiedzieli komandos do zadań specjalnych- jako jeden z dwóch przeżył rzeź kilku tysięcy polskich rycerzy pod Batohem, brał udział w tłumieniu Powstania Chmielnickiego, Potopu Szwedzkiego, wojen z Rosją... uwielbiany przez wojennych towarzyszy za odwagę i wojenny spryt, ciężko ranny w czasie kampanii ukraińskiej wracał traktem Brody -Lwów i właśnie w Sokołówce skończył życie. Na godność hetmana pracował całe życie, a otrzymał ją kilka tygodni przed śmiercią. Postać fascynująca i skromna. Dobrze, że chociaż uwieczniony w słowach hymnu\nKiedyś kościół zdobiła strzelista, smukła wieżyczka. Dziś stał się cerkwią i jego dach zdobi nie pasująca do jego stylu cebula.\nWszystko się zmienia, tylko widok na okolicę wciąż te sam\nKiedyś pojadę starym traktem dalej, ale dziś skręcam na Biały Kamień.\nOstatnio edytowane przez ATomek : 25.07.2019 o 14:17\n20.07.2019, 19:33 #262\nTaras Szewczenko. Od kilku miesięcy w Lublinie jeden z miejskich placów nosi jego imię\nWe Wrocławiu również jest ulica nazwana imieniem tego pana...\nCzy nikt nie sprawdza historii nadając nazwy ulicom i placom?\n20.07.2019, 23:23 #263\nOnline: 1 miesiąc 2 tygodni 1 dzień 20 godz 23 min 43 s\nCzyta się. Z niecierpliwieniem czekam na ciąg dalszy.\n22.07.2019, 01:46 #264\nAsfaltowa, 7km droga przecina trasę Lwów- Brody- Równe. Na horyzoncie pojawiają się pierwsze wzniesienia Woroniaków, stanowiących granicę zlewu wód morza Czarnego i Bałtyku. Pierwsze najwyższe górujące nad okolicą to Biała Góra. Pewnie stąd i nazwa dawnego miasteczka. Góra objęta rezerwatem, ale szlaban otwarty, więc wjeżdżam.\nOd kilku lat jest rozkwit wszelkich rezerwatów, szlaków turystycznych itp. atrakcji promujących cokolwiek wartego zobaczenia. Najczęściej kończy się to miejscem upamiętnienia bohaterów dla dzisiejszej niezależnej Ukrainy. I tak, na szczycie Białej góry stoi krzyż poświęcony innemu poecie Markianowi Szaszkiewiczowi, piszącemu poezje w ludowym języku ruskim.\nGóra porośnięta lasem, ale miejscami widoki przepiękne\nOpisując okolicę Huty Pieniackiej wspomina się odległe o kilkanaście km Olesko- miejsce urodzin króla Jana III Sobieskiego, ale nikt nie wspomina o tak samo nieodległym Białym Kamieniu nad Bugiem, gdzie urodził się nasz inny król- Michał Korybut Wiśniowiecki, syn Jeremiego Wiśniowieckiego- Młota na Kozaków\nDziś dawne miasteczko najbogatszego ówczesnego ukrainnego magnata chyli się ku upadkowi. Obok siebie zgodnie niszczeją zabytki z odległych nie tylko wiekowo kultur: teXVIIw i te z lat 70tych\nDziwne. Tablica z krzyżem na sowieckim upamiętnieniu poległych ojczyźnianych żołnierzy? Prawdopodobnie dołożona później, przez co wszystko takie wymieszane…\nW ruinach dawnego zamku, a później pałacu- chluby Wiśniowieckich boisko piłkarskie\nPrzed miastem, przy drodze stary polski cmentarz ze świeżymi śladami porządków. To efekt pracy wolontariuszy akcji Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia http://www.studiowschod.pl/mogile-pr...d-zapomnienia/\nNo dobra, a co w temacie?\nSzutrowa droga prowadzi do wsi Gawareczyzna. Za cerkwią skręcam w krętą leśną dróżkę i po 2km\nna zboczu Białej Góry znajduje się „banderowska ścieżka edukacyjna” stworzona w oparciu o ich kryjówkę. To stąd wychodzili na akcje i tu część z nich zginęła wytropiona przez sowietów w 1947\nNa tablicach dekalog nacjonalisty, portrety „ojców” UPA i opisy heroicznej walki z okupantem polskim, rosyjskim i niemieckim.\nNad okolicą sterczy jeszcze jedna góra- Święta Góra. Nazwa związana jest z rzekomymi objawieniami i źródłem. Była solą w oku komunistów, ale po szeregu niewyjaśnionych zdarzeń odstąpili od zniszczenia świętego źródła i dziś w ramach odnowy wiary na Ukrainie miejsce rozkwita. Na mnie nie zrobiło większego wrażenia, choć wody popróbowałem\nJadąc polem od Białego Kamienia przejechałem obok starego cmentarza, który również jest na liście ratowanych od zapomnienia, należących do dawnej polskiej osady Usznia.\npopiłem wody z kolejnego źródła i popatrzyłem na stary kościół. Budowla trzyma się dziarsko, ale opuszczona, nawykła do podziwiających ją oczu stoi smutna\nOstatnio edytowane przez ATomek : 22.07.2019 o 01:54\n22.07.2019, 09:40 #265\nOnline: 6 miesiące 1 tydzień 3 dni 20 godz 57 min 45 s\nAtomku pięknie opisujesz te smutne czasy. Czytam zawsze łapczywie i z nadzieją na jak najdłuższe Twoje opisy. Kto wie może kiedyś podążę śladami Twoich wędrówek. Bardzo bym chciał.\n22.07.2019, 15:20 #266\nCzasy owszem, smutne, stąd i wątek nostalgiczny: żal za utraconym życiem ludzkim i stare drzewa, którym darowano życie. I przemijanie kultur...\nCoraz bliżej do Huty Pieniackiej. Wystarczyłoby skręcić w kilkunasto kilometrowy skrót w leśną drogę.\nW starych publikacjach o obszarze, jaki opisuję w tym wątku mówi się wiele o huciskach\nHuta Pieniacka przed wojną była jedyną hutą szkła w powiecie brodzkim i największą osadą spośród otaczających ją niemal całkowicie polskich osad wśród wzgórz Woroniaków: Hucisko Brodzkie, Hucisko Pieniackie, Hucisko Oleskie, Hucisko Litowiskie, Huta Werhobuska, Huta Szklana\nHucisko Oleskie jako jedyne przetrwało do dziś zamieszkałe, choć już nie przez Polaków.\nI w tym miejscu możemy postawić pytanie o prawdziwość argumentów w tłumaczeniu dzisiejszych Ukraińców powodów krwawej likwidacji Polaków i ich wsi:\nuciemiężenie przez panów, walka z pańską Polską, niszczenie cerkwi i innych wiekowych pamiątek kultury ich narodu, brak reprezentacji w rządzie II RP, zakaz języka ruskiego, powstanie samoobrony wsi, współpraca z radziecką partyzantką, mordy Polaków na okolicznej większości ukraińskiej i wiele innych.\nTu oprócz domów pozostały kapliczki, z których usunięto treść świadczącą o ich pochodzeniu. Ty napisy to elementarna wiedza o społeczeństwie. Wszelkimi metodami staram się je odczytywać, bo tylko wtedy coś znaczą: czasem to intencja, czasem podziękowanie, czasem zadośćuczynienie, czasem wyraz patriotyzmu, czy akt wiary, zwykle daty i nazwiska. W tamtej okolicy są jedynym znakiem przynależności tej ziemi do Polski, stąd systematycznie niszczone. Pól biedy, jeśli zabielone wapnem- pozostają wgłębienia, które jakoś można wyskrobać, ale coraz częściej zatarte mocną zaprawą i dopiero w całości zamalowane. W obecnej świadomości odnowione.\nSą też naklejone, nakręcone nowe tablice np. z blachy kwasowej, co zupełnie odbiera wymowę takiej osiemnastowiecznej kapliczki z napisem w dzisiejszym ukraińskim. Zawsze mnie wtedy dręczy- po co to? I co jest pod spodem?\nJasionów. Banderowski bastion wojenny\nDziś na najwyższym wzgórzu monument ku czci żołnierzy SS Galizien, jacy zginęli w walkach z Armią Radziecką w tzw. kotle brodzkim w 1944r. Tego upamiętnienia zbrodniczej dywizji nie ma na mapach Google. Nie ma w oficjalnych rejestrach a w realu istnieje i ma się dobrze. Jest miejscem, gdzie wpada się z rodziną na piknik, dokąd przychodzą szkolne wycieczki, choć dojazd mizerny. Jest elementem dzisiejszej tożsamości narodowej Ukraińców.\nW nieodległych Gołogórach i Czerwonym, co rok są uroczystości przeniesienia tych samych żołnierzy formacji SS z leśnej mogiły na cmentarz i z udziałem dzisiejszego rządu\nDroga z Ponikwy na Pereliski jest moją ulubioną. Odchodzi z niej najkrótsza droga do Huty Pieniackiej, ale dotychczas nie udało mi się nią przejechać, bo było po deszczu, Śliska glina z koleinami i tym razem mnie pokonała na podjeździe. Gdy tylko się dało, pokornie zawróciłem...\nJest tyle miejsc do odwiedzenia obok niej, ale wszędzie już byłem. Od Ponikwy odkęciłem więc manetkę i zwolniłem dopiero w Litowisku skręcając do Podkamienia\nStary klasztor dominikanów jest dziś w rękach grekokatolickich studytów. Z ich symboliką nabiera coraz bardziej wschodniego sznytu: począwszy od kutych drzwi do kościoła, które choć zabytkowe i dobre to wymienione na pozłacane, z innymi krzyżami, bez orłów, aż po dach...temat nie na ogólne forum motocyklowe. Polska głęboko partycypuje w odnowienie zabytku, ale czy ktoś zdaje sobie sprawę, że powstaje obcy kulturowo, niemający historycznej istoty obiekt? Gdzie są granice partycypacji Polski w taką renowację?\nWłaśnie koparki pracujące na dziedzińcu wyryły 11 zabytkowych grobów. Konserwator krzyczy, a firma olewa ustalenia z nim. Zabytki zniszczone bezpowrotnie.\nPodkamień to malownicze miasteczko. Zwłaszcza klasztor na Górze Różańcowej z tradycją od czasów Jacka Odrowąża, czyli XII-XIIIw. Dziś nadjechałem od pól i głównie obejrzałem stary cmentarz łącznie z kwaterą poświęconą zamordowanym w klasztornym kościele w 1944\nAle ustrzeliłem tam kolejną piękną kapliczkę, tym razem z zachowanym napisem:\nBazylego i Marianny Sołty (S?) rok 1876 (?)\nStąd 4km polem do Palikrowów.\nMyślałem, że tylko na chwilę, by zobaczyć miejsce zbrodni,ale jadąc po łące spotkałem Stefana\nMa 77 lat i historię zna z opowieści, ale zna szczegółowo. Staliśmy rozmawiając na łące dwie godziny zanim podeszliśmy do pomnika\n12 dni po pacyfikacji Huty Pieniackiej te same oddziały, czyli 4 pułk policyjny SS stworzony z ukraińskich ochotników do 14 dywizji grenadierów SS Galizien wspomaganych miejscowymi oddziałami UPA i okolicznych grup samoobrony będących ich zapleczem, podeszły pod klasztor w Podkamieniu w celu wymordowania schronionych tam ok 700 uciekinierów ze spacyfikowanych okolicznych wiosek. W czasie oblężenia obronnego klasztoru część oddziałów odeszło do pobliskich Palikrów, których ponad 70% stanowili Polacy. Po spędzeniu ludzi na podmokłą łąkę oddzielili Polaków i 365osób rozstrzelali z ciężkiego karabinu maszynowego.Po czym wrócili do Podkamienia i dokończyli szatańskiego dzieła z liczbą ok 600 bestialsko zamęczonych.\nWarto wspomnieć groteskowe powody mordu w Hucie Pieniackiej i porównać z kolejnymi:\nczy tu też była samoobrona rzekomo terroryzująca okolicę wespół z partyzantką radziecką?\nW Palikrowach, miejscu kaźni w zasadzie stoją dziś dwa pomniki. Ten nowszy miał ufundować syn Ukrainki, która jako miejscowa, przed oprawcami weryfikowała przynależność narodową, a tym samym skazując na śmierć.\nNa pogawędce zszedł wieczór i obfita rosa zniechęciła mnie do poszukiwania noclegu. Zostałem na łące oddzielony od pomnika kępą pokrzyw.\nRano, tuż po wschodzie słońca obudził mnie ryk kosy spalinowej. To Stefan z wnukiem przyszli obkosić zarośnięte pomniki. Przy okazji dostałem torbę świeżo upieczonych placków, trzy świeże ogórki i butelkę wody ze studni. Tradycyjnie pokazał też źródło rzeczki, nad którą spałem\nStefan sporo opowiadał mi o okolicy- całe życie był w kołchozie kierowcą traktora.\nZapragnąłem dojechać do najbliższego szutru i nie opuszczać go zwiedzając okolicę.\nCzasem tylko zatrzymywałem się na zdjęcie. Dzida!\nOstatnio edytowane przez ATomek : 26.07.2019 o 23:47\n22.07.2019, 18:10 #267\nOnline: 2 miesiące 6 dni 23 godz 43 min 0\nTomek może uda się zabrać z Tobą kolejnym razem?\n22.07.2019, 19:42 #268\nOnline: 2 miesiące 2 tygodni 6 dni 8 godz 33 min 37 s\n22.07.2019, 21:48 #269\nDziękuję, że ktoś tu zagląda.\nMajo, wiesz, jak bardzo trudno zgrać te wszystkie ramy. Może 28 lutego? To jest sztywny termin znany od 76lat. Nie piszcie, że za późno dałem znać.\nJeszcze jesienią są tam drugie uroczystości- ukłon w stronę motocyklistów przyjeżdżających tam 13 sierpnia z Rajdem Katyńskim, ale nie tylko. Po prostu Hutniacy tam wtedy są i można przeżyć uroczystości z nimi.\nJa jadę dalej swoją trasą:\nLubimy takie dylematy\nMarkopol, Ratyszcze, Batków, Hnidawa, Garwolin, Manajów, Łukawiec\nOgólnie teren jest mocno pofałdowany, poprzecinany mniejszymi lub większymi jeziorami, zalewami, rozlanymi rzekami, głównie Seretem. Bardzo ciekawy, bo perspektywa zmienia się z każdym pokonanym wzniesieniem\nZajrzałem przejazdem i do Garwolina, dawnego folwarku z XVIIw, jaki kiedyś odkryłem i opisywałem. Dziś poszerzyli nawet drogę, przy której stały zabudowania\nI tu chwila przerwy.\nW myśl powiedzenia Mikołaja Reja: "Jeśli przechodzisz mimo ten kamień, spójrz, co wyryto na niem", czytam większość sentencji na wszelkich upamiętnieniach. W Łukawcu podobnie jak w większości okolicznych wiosek, stoi XIX wieczna kapliczka. Dziś pomalowana na niebiesko i żółto, ale nie to mnie razi. Na tablicy- niezłym falsyfikacie- czytamy, że powstała w 1991roku na cześć ogłoszenia niezależnej Ukrainy i powrotu wiary chrześcijańskiej\nprzewrotne, wężowe plemię\nW najbliższym otoczeniu Huty Pieniackiej nie byłem dotychczas w dwu dawnych wioskach: Hucie Werchobuskiej i Hucisku Pieniackim, a to z racji ich położenia.\nHucisko Pieniackie było podobno najładniej położoną wsią. Prawie w centrum Pamiątki Pieniackiej- pierwszego w Polsce rezerwatu przyrody. Założył go w 1886 r Włodzimierz Dzieduszycki- pan na Pieniakach.\nCo tam dziś zastanę?\nJadąc tam spełniam swoje dawne marzenie. W opowieściach raiła się jako gdzieś na końcu świata, niedostępna. Niby perę km w linii prostej, ale od strony Huty Pieniackiej pozarastały wszystkie drogi. Zresztą położona w kotlinie, niżej niż HP, dodatkowo wśród bukowego starodrzewu, z mokrym podszyciem, była odcięta mrocznymi wąwozami.\nPodjechałem pod pierwszy możliwy zjazd i w połowie zatrzymały mnie koleiny po pachy poprzetykane okrąglakami i grubymi gałęziami âpod kołaâ, zarośnięte trawą, że nawet nie widać gdzie nogę postawić. Cóż, wycofałem się. Aż tak czarny nie jestem\nPojechałem na starą drogę z Pieniak. Szybko skończył się lajcik dojazdowy do pieniackich pól i zaczęły się koleiny. Tak samo głębokie, ale suche. Dało się jechać środkiem wyrównanym przez tylne mosty i zderzaki, pomiędzy koleinami, że jakby co, to nie byłoby jak się podeprzeć. Jadę!\nW połowie podjazdu wymiękłem.\nI wtedy pojawił się człowiek z kosą. Wyglądał jak...człowiek z kosą: miał na sobie tobołek i przykryty trawą garnek, a w nim poziomki wielkości małych truskawek. Opowiedział, że mieszkał w Hucisku Pieniackim dwadzieścia lat temu i pokazał, którędy dojechać i gdzie czego szukać.\nJedyną słuszną drogą było z powrotem w dół. Tylko jak zawrócić na 60cm? Dla afryki padła zdecydowana komenda "leżeć" po czym jednym palcem obróciłem ją o 180* i kazałem wstać.\nNie wiem, czy jakikolwiek inny motur byłby tak posłuszny. Już siedząc na niej przeprosiłem za oschłe komendy i zjeżdżaliśmy w dół, do odchodzącej dróżki w trawie, której wcześniej nie dostrzeglem.\nTak dojechałem do centrum wsi\nPoruszając się w pokrzywach i arcydzięglu po brodę odnalazłem dom Człowieka Z Kosą i zarysy drugiego- dzisiaj jedynych z całej wsi. Zresztą zarośniętego tak gęsto, że nie dałem rady się przedzierać. Po raz pierwszy użyłem płynu na komary. Zresztą ich ukąszenia były ledwie odczuwalne w porównaniu do pokrzyw.\nOdnalazłem wąwóz- podobno miejsce tragedii prawie 140 polskich mieszkańców i zostało mi jeszcze źródło. Widziałem przez chaszcze jego miejsce w pobliży wierzb, ale wtedy pod nogami zobaczyłem żmiję. Leżała zwinięta w sprężynę a koniuszkiem ogona pokazywała mi drogę powrotną. Wcześniej uciekały mi spod nóg tłuste padalce, ale teraz źródło odpuściłem.\nJedyną pamiątką polskiego pochodzenia wsi jest napis na kapliczce\nTę figurę postawiła gmina Huciska Pieniackiego na uproszenie opieki Matki Bożej dla całej gminy\nZapomniałem o całym bożym świecie: o jedzeniu, o tym, że kończył się dzień, o odgłosach zbliżającej się burzy i powrocie po mokrych wertepach. Nie miałem wody, żeby tu zostać na noc. Przypomniałem sobie o piwie w torbie i poziomkach przy drodze. To mi dziś wystarczy.\nWyciszony, nie myślałem o wiosce i sklepie. Tak, to dobry moment na zakończenie całego wyjazdu.\nJeszcze tylko zarejestrowałem na przyszłość miejsce skrętu do Huty Werchobuskiej i w deszczu dojechałem po 940km do celu, do Huty Pieniackiej\nOstatnio edytowane przez ATomek : 22.07.2019 o 22:04\n22.07.2019, 23:17 #270\nOnline: 2 miesiące 1 tydzień 3 dni 5 godz 23 min 39 s\nMajo - to samo mi przeszło przez głowę.\nTomek - jak zwykle super...


Krzysztof Stelmach: Twardo stąpamy po ziemi | Nowa Trybuna Opolska\nKrzysztof Stelmach: Twardo stąpamy po ziemi\narchiwum 5 listopada 2011, 10:07\ni Patryk Czarnowski. Archiwum\nRozmowa z Krzysztofem Stelmachem, trenerem ZAKSY Kędzierzyn-Koźle.\nOd czwartku do soboty rozgrywana jest 7. kolejka PLS.\n(22, -16, -24, -23)\nAZS Olsztyn - Fart Kielce 0:3, Politechnika Warszawska - Resovia Rzeszów 2:3, AZS Częstochowa - Trefl Gdańsk 3:0.\nSobota: Jastrzębski Węgiel - Skra Bełchatów\n2. Resovia 7 13 16:10\n3. Skra 6 12 14:10\n5. Jastrzębie 6 11 14:10\n7. AZS Częstochowa 7 9 11:14\n8. AZS Olsztyn 7 7 9:16\n9. Politechnika 7 4 10:20\n10. Trefl 7 3 5:18\nNastępna kolejka (10-11.12): ZAKSA - Jastrzębie, Trefl - Fart, Skra - Olsztyn, Resovia - Delecta, Częstochowa - Politechnika.\n- Wyjazdowym zwycięstwem 3:1 nad Delectą Bydgoszcz ZAKSA Kędzierzyn-Koźle zakończyła pierwszy etap rozgrywek. Nasza drużyna jako jedyna w lidze jest niezwyciężona i nie straciła nawet punktu.\n- Przed meczem założyliśmy sobie, żeby tę fazę zakończyć wygrywając go i udało się - mówił po spotkaniu w Bydgoszczy trener naszej drużyny Krzysztof Stelmach. - Dokonaliśmy tego, dzięki naszej dobrej grze. Bardzo dobrze zagraliśmy na zagrywce. Mecz był wyrównany, często odrabialiśmy straty. Do tego potrzebna była cierpliwość i pewność w tym, co robimy. I to było widać na boisku. Także po dobrym meczu wyjeżdżamy z Bydgoszczy z kompletem punktów i w czasie przerwy odpoczniemy trochę od siatkówki\n- “Miasto lidera, Kędzierzyn miasto lidera" skandują w hali “Azoty" kibice. Miło posłuchać…\n- Miło, ale nic z tego jeszcze nie wynika. Kibice oczywiście mają takie prawo, mogą śpiewać i w tym momencie mogą być zadowoleni z tego, że Kędzierzyn jest liderem. My też się cieszymy, ale trochę inaczej na to patrzymy. Jeszcze trochę grania zostało, bo za nami dopiero pierwsza faza rozgrywek, ale nawet jeszcze nie zakończyliśmy pierwszej rundy. Fakt, że mamy dużą szansę, by tę rundę zakończyć na pierwszym miejscu, ale czeka nas jeszcze dużo walki.\n- Jednak nikt wam nie zabierze tych punktów, które zdobyliście. A ugraliście w pierwszej fazie bardzo dużo punktów, być może nawet więcej niż planowaliście?\n- Generalnie żadnych planów nie było. Od momentu kiedy jestem w Kędzierzynie planujemy tylko mecz po meczu. Taka jest nasza zasada, że myślimy wyłącznie o kolejnym spotkaniu. Wszyscy jesteśmy zadowoleni z tego co zrobiliśmy, bo na dziewięć meczów - dodając do ligi dwa spotkania w Lidze Mistrzów - wygraliśmy dziewięć. Zadowoleni są zawodnicy, sztab szkoleniowy, prezes i sądzę że także Rada Nadzorcza. Jednak naprawdę nie popadamy w samo zachwyt, podchodzimy do tego chłodno i wciąż twardo stąpamy po ziemi.\n- Teraz jednak nastąpi 5-tygodniowa przerwa w rozgrywkach dla reprezentacji. Można żałować, że rytm grania, który świetnie znosiliście, zostaje przerwany?\n- Nie. Za nami miesiąc intensywnego grania i dla tych, którzy nie pojadą na zgrupowania reprezentacji i zostaną w klubach przerwa dobrze zrobi. Nas będzie mało, bo tylko sześciu zawodników. Trudno w takiej grupie normalnie pracować.\n- Jak będzie wyglądać wasza przerwa w rozgrywkach?\n- Zawodnicy, którzy zostają w klubie teraz mają tydzień wolnego na odpoczynek. Sztab szkoleniowy także. Potem wracamy do normalnych treningów. Jak mówiłem, ciężko pracować w tak wąskiej grupie, ale na pewno można poprawić pewne elementy techniczne. Poza tym możemy jeszcze dobrać paru zawodników z Młodej Ligi i jak zajdzie taka potrzeba, to będziemy trenowali w szerszym gronie.\n- Pewnym plusem tej przerwy jest chyba szansa na podleczenie mikrourazów zawodników oraz na powrót do wysokiej dyspozycji rehabilitantów: Sebastiana Świderskiego i Jurija Gladyra?\n- Wiele razy na konferencjach podkreślałem, że pod tym względem na tę przerwę czekamy. Na razie nie mamy dwóch podstawowych zawodników i teraz jest czas, by oni dochodzili do zdrowia i formy.\n- W pierwszym etapie sezonu zespół czymś pana zaskoczył: pozytywnym lub negatywnym?\n- Tym, że kiedy przychodzą końcówki setów, a my mamy nóż na gardle, to potrafimy grać rewelacyjną siatkówkę. Przestoje, które się zdarzają są spowodowane zmniejszeniem koncentracji. Wysoko prowadząc zawodnicy czasami podświadomie czekają, że set “sam się już wygra". Jednak kiedy są trudne momenty i jest nóż na gardle, jak choćby w trzecim secie czwartkowego meczu w Bydgoszczy gdy graliśmy na przewagi, potrafiliśmy zagrać bardzo dobrze i nie popełniać błędów. Oczywiście nad momentami dekoncentracji, kiedy tracimy 3-4 punkty z rzędu, trzeba pracować. Na razie mamy coś takiego, że potrafimy w pewnym momencie tę koncentrację i pełne siatkarskie umiejętności włączyć. Do tej pory nie przegraliśmy, ale jak będą nam się przytrafiały przestoje to prędzej czy później przegramy na pewno. Zresztą nie ma takiej możliwości, byśmy się nie potknęli.\n- Porównując poprzednie sezony, to tych przestojów jest znacznie mniej. To świadczy o większej dojrzałości zespołu?\n- Zgadzam się. Mamy jeszcze bardziej doświadczony zespół niż w tamtym roku i potrafimy wyjść z fragmentów gry, kiedy koncentracja jest niższa. Jednak przestoje nie są wyłącznie problem ZAKSY Kędzierzyn-Koźle. Zdarzają się każdej drużynie w PLS-ie.


14 kwietnia 2013 – NIK zleca kontrolę oznakowania dróg | NaszGarbow.pl\nHome / Wiadomości / Przegląd prasy - Z Polski i ze świata / 14 kwietnia 2013 – NIK zleca kontrolę oznakowania dróg\n14 kwietnia 2013 – NIK zleca kontrolę oznakowania dróg\nDodany 1 lipca 2013 przez persodrom in Przegląd prasy - Z Polski i ze świata with 0 Comments\nNajwyższa Izba Kontroli zleciła dzisiaj służbom kontrolnym wojewodów w całej Polsce audyt organizacji ruchu i oznakowania na drogach wojewódzkich, powiatowych i gminnych.\nUstawa o NIK (art.12 pkt 3) umożliwia NIK zlecanie kontroli organom działającym w ramach administracji rządowej. Izba określiła temat kontroli. Wojewodowie przeprowadzą ją na podstawie procedur obowiązujących w ich służbach kontrolnych.\nKażdy z wojewodów sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem drogowym na drogach wojewódzkich, powiatowych i gminnych. NIK wykorzystała to uprawnienie wojewodów do zainicjowania ogólnopolskiej kontroli.\nCelem kontroli jest ocena oznakowania dróg publicznych w Polsce.\nTusk zdemaskowany. Zobacz jak, przed wyborami, manipulował ceną benzyny\nMarysia wyjaśnia dlaczego Donald Tusk jest zdrajcą\nWielka Orkiestra Światecznej Pomocy nie chce ujawnić przed sądem ksiąg rachunkowych\nDecyzja o stworzeniu obrony terytorialnej – podpisana. Antoni Macierewicz: „Ona musi być widziana w kategoriach konieczności”


Schudnij, jedząc to, co lubisz! | – Dietetyczne przepisy –\nHome / czytelnia / Schudnij, jedząc to, co lubisz!\n25 czerwca, 2010 / 7 komentarzy / in czytelnia, Wszystkie przepisy, znane dania w wersji dietetycznej / by Aneta Stolarz\nCzy są takie potrawy, z których za żadne skarby nie chcesz zrezygnować, nawet jeśli zapewniłoby Ci to piękną sylwetkę? Jeśli tak, to zobacz, co możesz zrobić, aby te dania stały się dietetyczne i pomogły Ci schudnąć! Naprawdę wystarczy zastosować zaledwie kilka skutecznych trików, abyś mogła jeść to, co lubisz wciąż będąc na diecie!\nPodstawowe triki zmniejszające kaloryczność potraw:\nDodawaj zawsze tylko odrobinę tłuszczu – możesz stosować oliwę w sprayu\nNie smaruj pieczywa masłem (możesz ewentualnie użyć do tego serka np. Bieluch)\nNie smaż potraw, tylko duś bez tłuszczu lub piecz w piekarniku\nPiecz w woreczkach do pieczenia, które nie wymagają stosowania tłuszczu\nDodawaj do potraw dużo warzyw typu cukinia, które zwiększają objętość potrawy, a mają naprawdę mało kalorii\nUżywaj chudych mięs i wędlin z drobiu\nUżywaj serów i jogurtów light\nJedz pokarmy z dużą ilością błonnika, który wzmaga uczucie sytości, nie zwiększając kaloryczności potrawy\nTwoje ulubione potrawy w wersji light\nCo zrobić, aby Twoje ulubione dania były mniej kaloryczne? Pobaw się w szefową kuchni i zobacz, ile możesz mieć radości z gotowania:)\nJeżeli lubisz rano lub wieczorem zjeść jajecznicę, to świetnie. To danie w wersji light bardzo często pojawia się w dietach odchudzających. Zawiera dużo białka, dlatego z pewnością pomoże Ci uzyskać piękny wygląd. Jak odtłuścić jajecznicę? Po prostu nie dodawaj do niej wszystkich żółtek z jaj. Przykładowo na jajecznicę z 4 jajek możesz dodać tylko jedno żółtko. Smaż ją na łyżeczce oliwy. Aby poprawić smak takiej jajecznicy, możesz dodać pokrojony szczypiorek, rukolę lub por.\nJeżeli uwielbiasz frytki ,również mam dla Ciebie dobrą wiadomość. Istnieje sposób na to, aby nie były one tuczące! Ziemniaki dostarczają witaminę C i jedzone w niewielkiej ilości wcale nie działają tak niekorzystnie na nasz wygląd.\nAby zrobić dietetyczne frytki z 4 ziemniaków, pokrój je na grube słupki. Następie do foliowego woreczka wlej łyżkę oliwy. Wrzuć frytki do woreczka i dokładnie wymieszaj tak, aby pokryły się olejem. Możesz również zastosować oliwę w sprayu. Następnie wyjmij ziemniaki z woreczka połóż na płycie do pieczenia i piecz w piekarniku około 30 min, aż się zarumienią. Po wyjęciu możesz je jeszcze odsączyć z tłuszczu na papierowym ręczniku. Takie frytki są smaczne i zdrowe!\nAby zjeść pysznego dietetycznego kurczaka, przyrządź go w piekarniku, wykorzystując do tego celu woreczki do pieczenia. Najlepiej jest przygotować w ten sposób fileta z kurczaka lub z indyka, gdyż mają one najmniej kalorii i najwięcej białka. Jeżeli przygotowujesz udka lub inne elementy z kurczaka, nie jedz ich ze skórą. Filety oprószamy wybranymi przyprawami (np. solą pieprzem, czosnkiem, bazylią, oregano) i wkładamy do woreczka. Woreczek zawiązujemy i przekłuwamy. Pieczemy w piekarniku 200 stopni około 45 min.\nZapiekanki zrób z pełnoziarnistej bagietki. Wymieszaj pokrojone w kostkę pomidory i mozarellę oraz oliwki. Dodaj sól morską, kolorowy pieprz i świeżą bazylię. Mieszankę pomidorową połóż na kawałkach bagietki i zapiekaj w piekarniku nagrzanym do 180 stopni, aż ser się stopi.\nMoje propozycje to najprostsze z możliwych dietetyczne wersje znanych potraw. Już wkrótce przedstawię Ci bardziej wyszukane przepisy na Twoje ulubione potrawy light takie jak pizza, szaszłyki, rolady, desery i inne.\nZapraszam Cię serdecznie do skomentowania artykułu! Chętnie poznam Twoje ulubione potrawy i spróbuję je przerobić na dietetyczne, abyś chudła z przyjemnością!\nDietetyczna pizza z cebulą, szynką i jogurtemZasady planowania skutecznej diety odchudzającej.\n08 lipca, 2010 at 10:19 pm\nWitam. Bardzo miła stronka i konkretna a przy tym nie zanudzająca:) Najbardziej cieszą mnie gotowe pomysły na niskokaloryczne dania. Czekam na pizze i desery!\n16 lipca, 2010 at 9:36 am\nBardzo pomógł mi Twój artykuł! Zupełnie zmieniłam sposób odżywiania!\n04 maja, 2011 at 8:41 pm\nta strona to rewelacja, od kilku dni stosuję dietę proponowaną przez autorkę bloga. Czy ktoś też stosuje? Może jakieś efekty?\n10 grudnia, 2011 at 11:20 am\nDa radę podać kaloryczność frytek, kurczaczka i zapiekanek? 😉\n15 lutego, 2012 at 12:35 pm\nSuper, stronka. jest bardzooooo pomocna..i fajnie wspiera w trudnych chwilach;-)\n29 sierpnia, 2012 at 7:23 pm\nJeśli chodzi o frytki dla "dietujących" to można zrobić bez tłuszczu z samych ziemniaków lub selera 🙂\n07 marca, 2018 at 8:49 am\nStrona jest super. Cieszę się, że na nią natrafiłam i nie muszę tracić czasu na szukanie dietetycznych przepisów. Od dwóch miesięcy przygotowuję potrawy dla mojej rodziny według zaleceń Pani Anetki i są efekty. Chudniemy i odkryłam, że dużo masła nie znaczy smaczniej. Musiałam od nowa nauczyć się gotować( lubię i smacznie gotuję). Potrawy Pani Anetki są proste i bardzo smaczne, inspirują mnie. Dziękuję, że podzieliła się Pani swoją wiedzą i stworzyła taką stronę. Pozdrawim


Gabinety kosmetyczne - strona 1 - Rozglaszam.pl - tablica stron WWW\nNasz salon powstał z myślą o ludziach, którzy chcieliby zadbać o wygląd swojego ciała. Wszyscy szukających rozwiązań opartych na naturalnych procesach odnowy oraz tych którzy idą z postępem i szukając ...\nDepilab.pl - laser Motus Ay\nDepilacja laserowa to metoda, która cieszy się coraz to większą sławą na całym globie. Gwarantuje najlepsze efekty kiedy chodzi o usunięcie owłosienia ze skóry ciała. Jeśli zatem kogoś ciekawi depilac ...\nPaparazzi.clinic - depilacja laserowa\nSkorzystaj z zabiegu depilacji Laserowej w Lublinie, aby wreszcie pozbyć się niechcianego owłosienia. Możesz to zrobić w nowej klinice kosmetologii i medycyny estetycznej Paparazzi Laser & Beauty ...\nMikropigmentacja to jedna z technik mających szerokie zastosowanie w kosmetologii. W gabinecie Koncepcja Urody za jej pomocą wykonywane są zabiegi takie jak: makijaż permanentny oczu, brwi i ust; mikr ...\nPrezentujemy Państwu ofertę Kliniki medycyny estetycznej SQINIC z Lublina. Zapewniamy duży wybór zabiegów kosmetycznych. Do przeprowadzenia zabiegów wykorzystujemy najwyższej jakości sprzęt oraz produ ...\nStudio Figura Oleśnica oferuje szereg fachowych zabiegów służących modelowaniu sylwetki oraz pielęgnacji ciała. Na początku współpracy zapewniamy konsultację, na którym przeprowadzamy wywiad zdrowotny ...\nZ dużą przyjemnością przedstawiamy Państwu propozycję sieci gabinetów kosmetyki laserowej Studio Laser z Warszawy, Poznania i Częstochowy. W naszych nowoczesnych gabinetach skorzystać można z szerokie ...\nFillinktattoo.pl - salon tatuażu Lublin\nFillink Tatoo to salon tatuaży, który znajduje się w Lublinie. Jest to miejsce, w którym można zrealizować własne projekty lub po konsultacji z doświadczonym tatuażystą dostać projekt wymyślonego wzor ...\nZachęcamy do zapoznania się z propozycją studia tatuażu Art Force Tatoo w Warszawie. Pomagamy naszym klientom w utworzeniu wymarzonego tatuażu. Wykonujemy tatuaże realistyczne, oldschoolowe, tatuaże o ...\nSalon kosmetyczny Azyl Piękna w Tomaszowie Mazowieckim proponuje rozległy wybór zabiegów na twarz i ciało. Polecamy procedury ujędrniające, odmładzające, rewitalizujące i pielęgnacyjne zabiegi na twar ...


Chopin inaczej czyli techno biznes\nRazem w studiu rozmawiamy ze studentem nauk ekonomicznych, którego muzyka grana jest przez najpopularniejszych djów na świecie, producentem i DJem muzyki elektronicznej, Panem Mateuszem Dziewulskim pseudonim Skytech.\nPobierz [91,3 MB]\n1 Dylu 2013-04-27\nZ narkotykami pojechaliście po bandzie maksymalnie. Proponuje do następnej audycji zaprosić P.Leszka Dokowicza osobę odpowiedzialną za kamery i wizualizacje na największych koncertach muzyki elektronicznej jeszcze za czasów kiedy ta muzyka się rodziła w Polsce. Dwie skrajności z których rodzice będą mogli REALNIE stwierdzić czy ta muzyka niesie za sobą zagrożenia czy nie. Audycja na wysokim poziomie, miła rozmowa z osobą która jest obecna w tym biznesie i dodatkowo zapytania w przerywnikach kogo Pan pytał?? Panie Olafie jeżeli ma Pan odrobinę honoru proszę te informacje o narkotykach sprostować i zagłębić się dokładniej jaka jest sytuacja na koncertach muzyki elektronicznej bo takiego przekłamania to nie widziałem od czasów wyłączenie telewizora z P. Donaldem na ekranie.\n2 Maciek_T 2013-04-28\nCieszę się, że pan Wojak przeniósł audycję do KonteStacji.\n3 Jacek_vel_Blacha 2013-04-30\nWojak Rulz !\nMerytorycznie po mistrzowsku ale myślę ,że audycja miałby szanse wskoczyć do pierwszej trójki słuchalności gdyby prowadzacy od czasu do czasu bardziej przycisnał swoich gości i zadał im kilka kłopotliwych pytań.


Dodładne odpowiedzi na każde moje pytanie skierowane do doradców. Do tego szerokie wyjaśnienia. Polecam.\nTen portal dużo lepszy od konkurencyjnych, i tańszy. Polecam\nDla naszej firmy okazał się niezastąpiony. Polecam\nODRADZAM KONTAKT Z FIRMĄ


"Monopoly Gamer" – ewolucja, rewolucja czy kolejny odgrzewany kotlet? | Board Games Addiction\nOpublikowane przez Stark w dniu 10 listopada 2017\nMuszę się do czegoś przyznać – nigdy nie grałem w oryginalnego i prawdziwego Monopoly.\nKiedy byłem małym Starkiem grywało się w domu w „Eurobiznes” (jak zapewne spora część z Was), ale na Monopoly w swoim dorosłym życiu nigdy się nie skusiłem.\nNie raz byłem o krok, kilka raz miałem już w ręku jednego z miliarda klonów Monopoly (raz bo Avengers, drugi raz przy Assassins Creed, a ostatnio przy Monopoly Dragon Ball), ale zawsze w ostatniej chwili cofnąłem się i odłożyłem grę na półkę (lub cofnąłem zamówienie online).\nBo to zawsze było to samo Monopoly – różniła się jedynie licencją i często taki cross – over wyglądał dość komicznie (parking z samochodem w Assassin’s Creed? więzienie w Dragon Ball?).\nTym razem jest nieco inaczej. I nie ma się co oszukiwać – „Monopoly Gamer” to nie Monopoly.\nTo Mario Kart przeniesione na planszę, a z Monopoly mamy tutaj tak naprawdę 3 rzeczy:\n– pole „idziesz do więzienia”,\nOwszem, możemy kupować nieruchomości (w tym wypadku krainy znane z różnych odsłon gier o hydrauliku), jednakże w tej wersji mają one znaczenie drugorzędne.\nCo wobec tego jest esencją Monopoly Gamer?\nTo samo, co w grze wideo – jazda po wyznaczonych trasach przez różne krainy, zbieranie dopałek w postaci np żółwich skorup i robienie z nich użytku (czytaj – podkładanie świni, tfu, żółwia! innym uczestnikom wyścigu) – i dokładnie na tym polega rozgrywka.\nNadal rzucamy kostką i poruszamy się po planszy o tyle pól, ile oczek nam wypadnie, jednakże tym razem mamy do dyspozycji drugą kość, która daje nam różne wspomagacze, m.in.:\n– zieloną skorupę, którą rzucamy w postać przed nami, w efekcie czego upuszcza monety na polu, na którym aktualnie stoi,\n– czerwoną skorupę, którą rzucamy w dowolnego gracza (i on też z wrażenia upuszcza kasę na planszę);\n– duszka, który tak przeraża wszystkich (poza nami, bo przecież to nasz zaprzyjaźniony duch), że upuszczają kasę,\n– monety, które pobieramy z banku.\nJak widać – większość z tych akcji sprawia, że monety lądują pod nogami bohaterów i tylko czekają, aż następna postać je podniesie. Nie brzmi jak Monopoly, prawda?\nPonadto na planszy mamy nie tylko obszary znane z gier, ale też charakterystyczne „obiekty”:\n– złoty sześcian ze znakiem zapytania, który – a jakże! – daje nam kolejne monety,\n– wściekły sześcian z kolcami, który nas rani i zmusza do porzucenia części monet;\n– zielone rury hydrauliczne, służące do szybszego przemieszczania się po mapie (pomiędzy jedną, a drugą rurą).\nMonopoly to gra, która jest synonimem tzw „neverending story” – można w nią grać do usr… bardzo długo. „Monopoly Gamer” wprowadza zmiany również i w tej kwestii!\nTeraz przechodząc przez pole START oprócz pozyskiwania kolejnych monet, trafiamy na bossa, z którym możemy (ale nie musimy) stoczyć walkę. Wygrana daje nam punkty zwycięstwa oraz jednorazowy profit, porażka zaś… przechodzi bez echa. Takich bossów mamy w talii ośmiu, więc jak łatwo policzyć, wystarczy swoim bohaterem przejść 2-3 razy przez pole START i gra się kończy.\nJak więc widać – ta gra ma tak naprawdę niewiele wspólnego z klasycznym Monopoly, a nawet elementy wspólne zostały poprawione i dopracowane. Nie jest to kolejny klon „na licencji”, nie jest też żadną rewolucją w temacie Monopoly. Jest ewolucją, która zmierza w dobrym kierunku.\nWarto wspomnieć o tym, że w podstawowej wersji gry mamy tylko 4 postaci: Mario, Księżniczkę Peach, Yoshi’ego oraz Donkey Konga. Jeśli ktoś chciałby zagrać jako Luigi, czy sympatyczny grzybek Toad (lub np. Mario na dopalaczach;) musi dokupić dedykowane paczuszki z kolejnymi bohaterami. Każda taka paczuszka zawiera nową figurkę, kartę postaci oraz naklejkę – gratka dla kolekcjonerów, łącznie można zebrać 8 postaci dodatkowych, co znacznie urozmaica grę.\nNa koniec kilka słów o wykonaniu. Gra jest przepiękna (co widać na zdjęciach) – żywe kolory, ślicznie pomalowane figurki, dwie duże kostki, ładne karty postaci, bossów i krain – wszystko bezwzględnie kojarzące się ze światem wykreowanym przez lata we wszystkich grach wideo traktujących o Mario.\nJedyne do czego można by się przyczepić, to grubość kart – są cienkie i śliskie, przez co łatwo mogą ulec zniszczeniu. Co prawda nie miętolimy ich w dłoniach, tylko leżą na stole, ale i tak uważam, że mogłyby być trochę lepiej wykonane.\nPora podsumować tę krótką recenzję.\nWiem, że nie będzie łatwo, bo to Monopoly, gra z góry skazana na falę hejtu i prześmiewczych komentarzy. Mój znajomy, kiedy zobaczył w co gramy, stwierdził z ironią „widzę, że masz masę wolnego czasu, skoro grasz w Monopoly!”\nMimo wszystko polecę tę grę tym wszystkim, którzy nienawidzą Monopoly. Dlaczego? Bo to zupełnie inna gra. To krok na przód, w dobrą stronę – naprawia błędy poprzedniczek, wprowadza pewne nowości, a do tego uderza w sentymentalne nuty. Rozgrywka nie trwa wieki, ma początek i jasno określony koniec, można zaszkodzić przeciwnikowi na kilka sposobów, a przy okazji podziwiać cudowne wykonanie. Nadal kupujemy nieruchomości (krainy), ale bardziej skupiamy się na wyścigu, pościgu i rzucaniu skorupami w innych graczy. I tak naprawdę gra mogłaby nie mieć napisu „Monopoly”, a plansza mogłaby być zupełnie inna (tor z zawijasami, skrótami, itd). Warto zagrać, zwłaszcza jeśli macie młodszych graczy w grupie lub jeśli wychowaliście się na grach z „pegasusa”. Ja grałem ze swoim 5-letnim chrześniakiem i trudno powiedzieć, który z nas bawił się lepiej 😉\nMadzia Wasyluk\t· 13 stycznia 2019 o 11:52\nDostalismy w prezencie gre monopoly mario games , jest po noemiecku, szukam tlumaczenia kazdej z kart :/\nStark\t· 29 stycznia 2019 o 08:43\nWitam, chętnie podzielę się takim tłumaczeniem, tylko proszę się ze mną skontaktować mailowo lub najlepiej przez facebooka:)\nKoty to stworzenia wyjątkowe – wielu je kocha, wielu nienawidzi, jeszcze inni wręcz wielbią, a co poniektórzy widzieliby je najchętniej płonące na rytualnym stosie. W ich przypadku nie ma mowy o przeciętności, a skrajności często Więcej…\nNiedawno, będąc na urlopie w Krościenku mieliśmy okazję wybrać się na spływ Dunajcem. Podejrzewając, że spływ flisackimi tratwami będzie dla nas zbyt monotonny, zdecydowaliśmy się na popłynięcie pontonem, aby poczuć trochę dreszczyka emocji. W jego Więcej…\nMuszę przyznać, że Wirus pojawił się w naszej kolekcji tak naprawdę przypadkiem. Kiedy Muduko (wtedy Trefl Joker Line) wysłało nam paczkę niespodziankę z tą grą, moją pierwszą myślą było: „super, to miłe, że dostaliśmy paczkę, Więcej…


Skuteczne pisanie sklepów internetowych nie − lgt-poznan.pl\nNa pewno wiesz, jak znaczące jest posiadanie własnej strony w Sieci. Jakiej firmie zlecić zatem przygotowanie doskonale wyglądającej strony internetowej? Dobrze jest stworzyć stronę u ekspertów w tej dziedzinie. Jedynie prawdziwi fachowcy tworzenia stron są w stanie podołać takiej misji. Czemu warto zatrudnić zawodowców do stworzenia witryny? Projektowanie stron internetowych to nie jest wbrew pozorom bułka z masłem. Jeśli nie zajmujesz się profesjonalnie tworzeniem witryn, strona zrobiona samowolnie nie będzie wyglądała najlepiej. Zlecając utworzenie witryny niedoświadczonej osobie, musisz liczyć się z mizerną realizacją.\nW zakres usług firmy Doubles wchodzi wytwarzanie a także projektowanie stron WWW. Poprzez ich ogromne doświadczenie skutecznie tworzą przyjazny wizerunek firm w internecie. Utworzą dla Ciebie zachęcającą i responsywną stronę internetową zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Przygotowane przez firmę Doubles strony WWW są bardzo funkcjonalne, lecz również wyjątkowo estetyczne. Tworzą proste w użytkowaniu, bardzo funkcjonalne, jak również bardzo estetyczne strony internetowe, zwracając uwagę przede wszystkim na odrębne podejście do klienta.\nW zespole tej firmy można spotkać wyłącznie ludzi z doświadczeniem i zawodowców w opracowywaniu witryn WWW. Obserwują na bieżąco nowinki technologiczne oraz estetyczne. Ich wiedza i doświadczenie powoduje, iż potrafią dobrze stworzyć witryny WWW, tak, aby były całkowicie dostosowane do wytycznych wyszukiwarki Google, chodziły sprawnie, a użytkownicy byli zadowoleni z ich prędkości i bezproblemowości wykorzystywania.\nDziałalność Doubles opiera|Ich strategia opiera się} zdecydowanie na tym, że ściśle współpracujemy z klientami. Z rozwagą słuchają potrzeb a następnie planują indywidualnie strategię. Ich klienci mają gwarancję, że obsługują ich indywidualnie i zawsze z takim samym zapałem. Wykonali mnóstwo zleceń, stale poszerzając grono zadowolonych odbiorców. Witryny WWW, które zostały przez Doubles utworzone, za każdym razem zadowalały ich klientów. Niejeden ich projekt odpowiada charakterowi, jaki ma działalność klienta, przykuwając uwagę oryginalnością grafiki, estetyką oraz kolorystyką.\nNie oddawaj Twojej strony WWW w niepewne ręce. Tworzenie strony internetowej to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia a także odpowiedniego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element marketingowy dla Twojej firmy. Dzięki stronie pokazujesz światu swoją unikalną ofertę, zdobywasz potencjalnych klientów, polepszasz wizerunek swojej marki i zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki wśród użytkowników internetu. Powinieneś pamiętać o tym, że Twój odbiór w sieci to podstawa sukcesu Twojej firmy. Wiele osób korzysta przeważnie z urządzeń mobilnych, dlatego zadbaj o to, aby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszelkich urządzeń. Zaufaj nam a także daj swoją stronę w ręce specjalistów. Działania Doubles sprawią, że Twoja strona WWW będzie ładna dla oka i sprawna.\nPrzygotowywanie stron WWW to przede wszystkim hobby dla Doubles. Robią to od dłuższego okresu czasu, z satysfakcją poszerzając ciągle swoje umiejętności, uzupełniając kolejne części wiedzy na wszelakie możliwe i dostępne sposoby. Projektowanie witryn to działalność, za którą powinno iść zaangażowanie i serce włożone w każde zadanie. W połączeniu z wiedzą, idealnym kontaktem z klientem i zrozumieniem jego oczekiwań, odpowiednimi technikami i doświadczeniem, daje pewność zadowolenia i obopólnej satysfakcji z otrzymanego projektu. Nie straszne są im żadne wyzwania, wykonujemy nawet bardzo skomplikowane zadania. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Fatal Mistake: Prolog.\nSiedzę przy biurku, słucham muzyki i rozczesuję wilgotne włosy po kąpieli. Dochodzi dwudziesta pierwsza trzydzieści, jestem zmęczona i jedyne, czego pragnę to sen! Niestety, mogę pomarzyć!\n- Ava, Kochanie! Trzeba wyjść z psem, dziecko! - mama wrzeszczy z dołu, a ja zwijam dłonie w pieści.\n- Poważnie?! - prycham wkurzona i podnoszę tyłek z fotela - Dlaczego ja? Niech Joel pójdzie!\n- Twój brat był popołudniu, więc teraz jest Twoja kolej! Pośpiesz się Ava! Jest już późno!\n- Już idę, wyluzuj - przewracam oczami, związuję włosy i chowam pod czapką z daszkiem. Zrzucam z siebie szlafrok, zakładam spodnie, koszulkę i bluzę. Niech to szlag, na dodatek pada! Bosko! Jest czerwiec do cholery, dlaczego pada trzeci dzień z rzędu?! - Po prostu cudnie! Gorzej już być nie może.\n- Ava!! - mama nie daje za wygraną, czym mnie złości - Ruszaj się! Nie powinnaś szlajać się po nocy.\n- Za jakie grzechy - burczę pod nosem, schodzę na dół i posyłam jej mordercze spojrzenie. Kreci głową, wręcza mi smycz i w biegu zakładam buty - Zaraz wracam - opuszczam ciepły dom i natychmiast kurczę się z zimna. Idę w kierunku parku i pocieram ramiona - Pośpiesz się, Modźo.\nMówię do psa, który dumnie maszeruje obok mnie i wygląda tak, jakby wygrał los na loterii. Prycham pod nosem, jednak kocham mojego małego buldożka francuskiego. Jest przesłodki, chociaż czasami strasznie denerwujący. Jego chrapanie słychać dosłownie w całym domu! Można zwariować.\nRozglądam się, przechodzimy przez ulicę i spuszczam go ze smyczy. Biegnie na trawę, zwalniam i rozmyślam o zbliżających się wielkimi krokami wakacjach. Pozostało do nich zaledwie trzy tygodnie, a do moich osiemnastych urodzin miesiąc. Mam już wszystko zaplanowane, zapięte na ostatni guzik i nie mogę się tego cholernie doczekać. Zaprosiłam ponad czterdzieści osób, wszystkich moich przyjaciół, znajomych ze szkoły. A potem? Wakacje! Żyję tym! Jedziemy z Maggie, moją przyjaciółką, na obóz. Cieszymy się z tego, jak wariatki, ale ja mam nadzieję, że może uda mi się wreszcie zagadać do Liama, który również tam będzie. To chłopak, który podoba mi się od kilku miesięcy, jest starszy ode mnie o rok, ma cudownie brązowe oczy i rozczochrane na wszystkie strony włosy. Jest uroczy, jednak na chwilę obecną stoimy tylko na słodkich, nieśmiałych uśmiechach na przerwach. Nie mam odwagi, aby do niego zagadać, jest kapitanem szkolnej drużyny koszykówki. Zawsze jest obok niego mnóstwo dziewczyn. Jednak Maggie ciągle mi powtarza, żebym z nim pogadała przecież mnie nie zje! Jednak ja boję się tego, bo nie wiem, co sobie o mnie pomyśli. Nie chcę wyjść na głupią laskę, jak te wszystkie blondynki z mojej szkoły, które łaszą się do niego, podlizują i robią z siebie totalne pośmiewisko. Dlatego mam cichutką nadzieję, że na tym obozie sportowym może coś się wydarzy? Jakoś nabiorę więcej odwagi albo on zrobi pierwszy krok? Byłoby fajnie, bo mam dość tej beznadziejnej sytuacji.\n- Modźo! - rozglądam się, ale straciłam go z oczu. Tylko nie to! - Piesku, no błagam! Nie rób mi tego! Nie zasłużyłam! - kręcę głową na wszystkie strony, ale nigdzie go nie widzę. Nie dość, że muszę się za nim uganiać, to marznę jak diabli - Modżo, no! - burczę wkurzona, bo chcę już wrócić do domu.\nNiespodziewanie słyszę za sobą pisk hamulców. Gwałtownie odwracam się za siebie i dostrzegam czarnego vana, który właśnie zaparkował na poboczu. Olewam to, maszeruję dalej i szukam psa, który właśnie pojawia się w zasięgu mojego wzroku. Tak! Już mam rzucać się w jego stronę, kiedy coś mnie przytrzymuje. Oplata ramiona wokół mojej talii, przyciąga do siebie i przykłada szmatkę do ust. Zaczynam panikować, szarpać się, wić, ale to wszystko na nic. Jestem przerażona i ku mojemu zaskoczeniu, zaczynam słabnąć. Nie rozumiem, co się właśnie dzieje, ale moje mięśnie rozluźniają się i nie mogę ustać na własnych nogach. Ktoś unosi mnie lekko, zamykam oczy i odpływam.\nChciałam zaprosić was na moje drugie opowiadanie, które sami przewagą głosów wybraliście spośród dwóch :)\nNie wiem czy przypadnie wam do gustu, jednak zaryzykuję. Od razu chciałam zaznaczyć, że opowiadanie jest dosyć... brutalne ;)\nHahaha och tak cała ja i moja zryta bania :D Jednak doskonale wiem, że lubicie Justina jako bad boy'a więc kto wie? Może wam się spodoba? :)\nJestem ciekawa waszej reakcji bardzo! :)


NOTI zaprasza na na międzynarodowe targai mebli biurowych Orgatec 2018 :. infoArchitekta.pl\nNOTI zaprasza na na międzynarodowe targai mebli biurowych Orgatec 2018\nData: 23.08.2018 13:17\nSpotkajmy się, po raz drugi, na międzynarodowych targach ORGATEC 2018 w Kolonii. Od 23-go do 27-go października zaprezentujemy nowości produktowe, bestsellery oraz nowe tkaniny.\nMiejsce: hala 11.2, stoisko A51/B50\nTargi mebli biurowych, których początki sięgają 1953 roku, odbywają się co dwa lata w Kolonii, każda ich edycja gości kilkuset wystawców z różnych krajów, a wraz z nimi nowinki, technologie i unikalne rozwiązania sprawdzające się w przestrzeniach biurowych. Można tu znaleźć wyposażenie biurowe, podłogi, oświetlenie, meble, oprogramowanie, usługi i wiele innych produktów przydatnych na co dzień w miejscu pracy. Poprzednia edycja przyciągnęła odwiedzających z ponad 120 krajów.


Wrzesień 2016 – Sex opowiadania\nby admin Możliwość komentowania Istnieje jednak jeszcze jedna rzecz, która jej przeszkadza została wyłączona\nIstnieje jednak jeszcze jedna rzecz, która jej przeszkadza; świadomy sen David zgwałcenie Nana. Sen był kłopot dla niej w sposób, który Przestraszyła się strasznie. Obraz córką gwałcona przeszkadzał pewnością. Jednak to, co nie przeszkadzało jej nawet to, że we śnie, Nana zdawała się być rozkoszując się jego dominacji nad nią, i tak była ona. Czuła się jak najgorszą matką na świecie za to, że takie myśli.\nYuki nie był jedynym z zagmatwanych myśli tego ranka. David obudził mdłości, ale to uczucie nie było od alkoholu miał poprzedniej nocy. Został upokorzony tym, co zrobił. Nigdy przedtem myślał dziewczynki w sposób seksualny. Zawsze poszedł za kobietami jak Yuki. Yuki pomyślał. On naprawdę ją lubi, a jednak zdradził jej zaufanie. Pewnie Nana rzuciła się na niego, ale to był jego obowiązek zatrzymania rzeczy, zanim zaczęli. Odpowiedzialność sprytniejszy. Co gorsza, jak chciał zaprzeczyć, był naprawdę bardzo zadowoleni, co zrobił. Wiedząc to czuł się jak potwór.\nYuki był pierwszym, aby wydostać się z łóżka. Położyła na stromej szatę potem powiedział: „Muszę przygotować się moja praca. Zostaniesz łóżko długo, jak zechcesz. „Po tych słowach wyszła z pokoju.\nMark obserwował jej wspaniały tyłek jak ona po lewej stronie. Kiedy zniknęła, ona odwróciła się do Dawida i powiedział: „Ja pierdolę człowieku! Jak niesamowite było ostatniej nocy? To znaczy można uwierzyć, że stało? Nie mogę uwierzyć, że niecodzienna ją DP’d! Hej, czy jest gejem, że mam włączony feelin penisa przez jej tyłek? „Żartował podniecony jak podał ramię swego przyjaciela punch. Gdy David nie odpowiedział, zapytał: „Hej, ja tylko żartowałem. Koleś, nie mów mi, że pstry czy coś. To nie tak, że nie wcześniej nie zrobił tego rodzaju rzeczy. „Mark nie dostać, jak jego najlepszy przyjaciel nie był na tyle wysoki jak on.\nDavid wypuściła znak i powiedział: „Niestety AAM treść wabbit Ach przypuszczenie.” Mark nie myślał on był całkowicie do przodu z niego, ale on nie naciskał.\nUsłyszeli bieżącej wody w łazience i Mark powiedział: „Dobrze, będę sprawdzić, czy nasza gospodyni chciałby jakieś towarzystwo.” Potem wstał z łóżka i wyciągnął ją na bokserów przed opuszczeniem pokoju.\nDavid po prostu wyluzowany próbuje dowiedzieć się, jak mógł zarobić naprawia za to, co zrobił, kiedy usłyszał cichy głos powiedzieć „Ohayo gozaimasu Davido otōsan.” Odwrócił głowę, aby zobaczyć Nana wpatrując się z uśmiechem, gdy gryzie wargę , Zauważył, że jej wzrok szukał tuż przy jego odsłoniętej koguta. Szybko chwycił arkusz i pociągnął go na pasie. Nana tylko zachichotał i powiedział: „To dobrze, Mark i mama w łazience.” Jednak to nie był powód, dlaczego on okrył się, a fakt, że teraz był znowu sam z małą dziewczynką, która miała ponad jeździł jego dobre zmysły jej tematem tabu pokusa, był powodując u niego poważne obawy.\nMark był rzeczywiście w łazience z Yuki. Kiedy wszedł, omal nie kazała mu odejść, ale pomyślałem, że skoro już narażone Nanę jej zmysłowy charakter, jakie dalsze szkody spowodowałoby to dalsze rzeczy z jednego z tych samych ludzi. Mężczyźni, którzy nie chwalą się, co zrobili z ludźmi we wsi. Było jej sąsiedzi do rozważenia, ale gdyby usłyszał jej krzyki w nocy, przyrząd był już aż tak, więc domyśliła się, że równie dobrze może cieszyć się, a ona może czytaj tutaj: http://www.telerozmowki.pl.\nWłaśnie skończyła się płukania wyłączyć i miał kąpiel w wannie na trochę przed ubierając się do pracy, ale teraz, że Mark był z nią, miała inne plany. Miała mu zająć jej miejsce na małym stołku na podłodze. Ona płukane dół jego ciało wodą, a następnie zaczął lathering ręce wodą z mydłem. Czuł się trochę dziwnie w tej pozycji. Jednak od razu rozluźnił, gdy poczuł jej ręce zaczynają działać magii na jego ciele. Zgłosiła głęboki nacisk, kiedy umył ciało, ale gładko sunął po jego skórze. Umyła go z wprawą doświadczonego masażysty.\nKiedy dotarła do mycia wokół jego klatki piersiowej, czuł jej twarde sutki i jędrne piersi wciśnięty i otarcia na plecach. Nie sądził rzeczy mógł się lepiej aż poczuł jej rękę owinąć wokół jego członka i zacznij myć go dokładnie. Ona masować jego kogut, pieścił jego moszny, a on chciał, że nigdy się nie skończy. Nastąpiła głęboka depresja w stolcu, który zauważył, zanim usiadł. Nie miał pojęcia, dlaczego to było tam, aż poczuł dłoń ruch Yuki do niego.\nby admin Możliwość komentowania Pomimo jego głowy, Mark był jeszcze w siódmym niebie została wyłączona\nPomimo jego głowy, Mark był jeszcze w siódmym niebie. Yuki był cztery lata starszy od niego, ale także najgorętsza kobieta, którą kiedyś się. Myślał o niej wszystko było fantastyczne. Była piękna. Była dzika i zabawa, ale także wciąż słodkie. Jej ciało było również fantastyczne. Był nieco płytkie, jeżeli chodzi o kobiety, a on nigdy nie myślałem, że będzie tak zauroczony samotnej matki. Jednak, gdyby nie spotkał Nanę, to on nigdy nie wierzył, że była mama. Jej piersi były małe, ale twarde i nie sag w ogóle. Jej sutki były jak małe żelki o małych, ciemnych, różowobrązowej brodawek. Jej skóra była jak jedwab powlekanej w miodzie; to było bez zarzutu. Ona nawet nie mieć pojedynczy rozstępów, że zauważył, a całe jej ciało było napięte, wykończenia i smukła. Jego ulubionym elementem był na pewno jej tyłek. Przed przybyciem do Japonii, sądził, że wszystkie kobiety azjatyckie miały płaskie tyłki. Jego błądzące oczy były zachwyceni znaleźć wiele wykwintnych wyjątki, ale Yuki był zdecydowanie najlepszy widział. To było idealnie okrągłe krzywej z jej powrotem do jej ud; pełny, ale również na tyle, aby odbić koronę off twarde. Chciał otwarcie radować po jego kogut pochowany w nim. Bliźniacy z powrotem w Tokio był całkowicie opuścił swój umysł i będzie musiał podziękować Davidowi za poświęcenie mu na najlepsze wakacje swojego życia.\nYuki wciąż czując poświatę tych dwu bardzo przystojnych młodych mężczyzn korzystających z jej ciało dokładnie. Jednak była też ból i czuł wstyd za to, co zrobiła, zwłaszcza Nana w sąsiednim pokoju. Była pewna, że jej córka musiała słyszeć jej krzyki, ale ona potrzebowała tej wersji jak musiała oddychać.\nMiała nienasycony apetyt na seks odkąd była małą dziewczynką, ale zaprzeczył siebie dla dobra córki. Jej mąż miał apetytu veracious w niej, ale od jego śmierci, ona wstrzymała się od znalezienia innego spełnić swoje potrzeby. Jednym z powodów był jej żałoby dla jej męża, ale z drugiej to Nana. Wiedziała, że jej córka była do niej podobna, a może nawet bardziej. Nigdy obliczu jej o dużym polu hentai taśm ukryła pod swoim telewizorze lub stosu komiksów ukryła się w szafie. Wiedziała, że większość ludzi po prostu użyć ją następnie przejść. Kto wie, ile będzie ona skończyć przechodzi zanim znalazła innego jak jej mąż, gdyby mogła znaleźć kogoś takiego. Nie mogła pozwolić Nana zobaczyć ją doprowadzić przypadkowych ludzi do domu, tylko aby zobaczyć je opuścić. Nie chciała, aby ustawić tego rodzaju przykład dla niej, nie wspominając już pogłoski, że zaczną w ich małej wsi. Luz miałaby wystąpić w jej szkole uczyniłoby życie dla niej trudniejsze niż już było. W końcu chociaż, nie mogła oprzeć doświadcza tych dwóch młodych mężczyzn, męski. Nawet ze wstydu, czuła się jak ogromny ciężar został zdjęty z nią.


Produkty spożywcze, których nie powinno się myć przed gotowaniem, a zazwyczaj to robimy. Czego nie wkładać pod wodę? | RegioDom\nKatarzyna Dębek 18 października 2021, 13:22\nNiektóre produkty spożywcze wymagają mycia, ale innym kąpiel w wodzie zaszkodzi. 123RF.com\nOd dziecka wmawiano nam, że jeśli chcesz coś zjeść, to koniecznie to umyj. Jednak nie każdy produkt spożywczy, zwłaszcza kiedy będzie poddany on obróbce termicznej, trzeba umyć. Wręcz przeciwnie: może to wyrządzić więcej szkód niż korzyści. Sprawdźcie, jakich produktów absolutnie nie płukać pod wodą przed ich gotowaniem!\nRyb, podobnie jak mięsa, nie ma sensu myć przed ich przyrządzeniem. Jeśli to zrobisz, to tylko rozprzestrzenisz zarazki w kuchni. Zamiast tego ugotuj, usmaż lub upiecz rybę zaraz po wyjęciu z lodówki. Jedynymi wyjątkami od tej reguły są małże, ostrygi i przegrzebki, które dostajesz na świeżo. Mogą wymagać spłukania, aby pozbyć się piasku i brudu.\nLiście sałaty, które są zapakowane, nie wymagają mycia. Fot. 123 RF\nGrzyby w wyniku długiej styczności z wodą tracą swój smak i aromat, są jak gąbka, która chłonie wodę. A więc jak je wyczyścić? Igliwie i piasek usuwamy szczoteczką lub ewentualnie mokrą szmatką. Jeśli koniecznie chcemy je umyć pod kranem, to zróbmy to tak, aby miały jak najkrócej styczność z wodą.\nMoże się to wydawać dla wielu z was dziwne, ale są osoby, które myją makaron przed ugotowaniem. Popełniają jednak duży błąd, bo wówczas wypłukują skrobię, która sprawia, że makaron delikatnie się klei i dobrze łączy się sosami. Po jego ugotowaniu także nie powinno zalewać się go wodą, bo wtedy jest mniej smaczny.\nW wielu przepisach dotyczących przygotowania kapuśniaka lub bigosu są porady dotyczące umycia kapusty kiszonej przed jej przyrządzaniem, zwłaszcza wtedy, kiedy jest zbyt kwaśna. To wielki błąd, ponieważ myjąc kapustę kiszoną, wypłukujemy jej cenne właściwości, probiotyki i smak!\nDużym błędem jest mycie ogórka kiszonego zaraz po wyjęciu ze słoika. Biały nalot, który widać na ogórkach, to samo zdrowie – bakterie kwasu mlekowego oraz inne probiotyki, które pomagają np. budować odporność organizmu i poprawiają stan jelit.


Stowarzyszenie Miłośników Dopiewca „Sami Swoi” i Stowarzyszenie Rodzin Polskich Ofiar Obozów Koncentracyjnych, wraz z Oddziałowym Biurem Upamiętnień Walk i Męczeństwa IPN w Poznaniu, w 80 rocznicę rozpoczęcia ludobójstwa dokonanego przez Niemców na narodzie polskim w l. 1939 – 1942, zapraszają 19 października 2019 r. na obchody rocznicowe.\nGołębie pokoju na 80-lecie\nPo 100 gołębi pocztowych odleciało w kierunku nieba - na znak pokoju - w 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej z dwóch rond, którym Gmina Dopiewo nadała w tym roku patronów związanych z tym tragicznym wydarzeniem. Wcześniej uczestnicy obchodów modlili się w lesie - w miejscu śmierci tysięcy Polaków.\nPoszukiwany wykonawca makiety grodu\nGmina Dopiewo poszukuje wykonawcy metalowej makiety grodu w Dąbrówce. Na zgłoszenia czeka do 25 lipca. Szczegóły dostępne są na portalu ogłoszeniowym ARIMR. Badania archeologiczne przeprowadzone w 2016 r. potwierdziły istnienie w Dąbrówce na terenie gminy Dopiewo grodu starszego od Poznania, którego lata świetności przypadały na poł. IX – poł X w.\nWiosna to czas, kiedy szczególnie odżywa pamięć o pomordowanych w 1940r. w Katyniu, oficerach polskich. 10 kwietnia minie 9 lat od Katastrofy Smoleńskiej. Z tej okazji wielkopolska młodzież uczestniczyła w XIII już Marszu Pamięci do Memoriatu Katyńskiego zorganizowanym przez Stowarzyszenie Memoramus.\nOd dekady ulicami polskich miast i wsi w uroczystość Objawienia Pańskiego przechodzą Orszaki Trzech Króli. Są one radosną i rodzinną formą spędzenia czasu, nawiązaniem do tradycji, a dla wielu wyznaniem wiary w Syna Bożego narodzonego z Maryi w Betlejem.\nZapraszamy mieszkańców Gminy Dopiewo do wspólnego złożenia hołdu Powstańcom Wielkopolskim, którzy 100-lat temu wywalczyli polskość naszych ziem. Dopiewo: 27 grudnia 11:00 - 13:00.\nJuż po raz ósmy Muzeum Powstania Warszawskiego pragnie wyróżnić i uhonorować osoby zaangażowane w prace społeczne, życie lokalnych społeczności, a także te, które dokonały bohaterskiego czynu. Zgłoś swojego kandydata do 16 grudnia 2018 r.


Sówka (@SOVVECZKA) - Wattpad\nZauważyłam u siebie zniechęcenie jeżeli chodzi o pisanie książek. Ostatnio rzadziej jestem w domu, mam dużo pracy w rysunkach... założyłam też konto na YT po to by rozwijąć animacje (Geez, jak to tamblerowsko brzmi)\nPrawdopodobnie będę tutaj przychodziła czytać książki innych i raz na jakiś czas coś porobić.\nWiem... porozpoczynałam wiele opowiadań, co jest, według mnie,  nieodpowiedzialne. "Dokończ to, co zaczęłaś". Mój mózg tak nie działa. Po drugie, ja wszystkie swoje opowieści piszę na sposób "wykdzie w praniu". Mi sie to nie podoba.\nWróce na wakacje, albo po tym jak poogarniam swoje zje***e życie.\nGdzieś daleko na zadupiu tuż za Lidlem :v\nSign up to follow @SOVVECZKA\nStories by Sówka\nDobry piesek - bnha fanfiction (Po...\n763 62 4\nKemurinu jest szpiegiem, a jego najnowszym zleceniem jest zdobycie informacji na temat pewnego ucznia z U.A. ...\n#155 in superbohaterowie See all rankings\nSyn demona - Naruto ff (Porzucone)\n4.7K 370 10\nCo by było gdyby Biju posiadali ludzkie ciała i mieli potomków? Na świecie powstała wroga organizacja.Chcą st...\n#20 in demony See all rankings\nNiveis (Porzucone/prawdopodobny re...\nNiveis jest urodzoną na Alasce dziewczyną, o śnieżnobiałych włosach. Jej imię w języku łacińskim oznacza śnie...\n#517 in paranormalne See all rankings\nLista Lektur autorstwa SOVVECZKA