[Siatk�wka] Uleg�y po walce • SportRadom | Radomski Serwis Sportowy\nStrona g��wna » Siatk�wka » Uleg�y po walce\nUleg�y po walce\nGrot Budowlani ��d� pokonali E.Leclerc Radomk� Radom w drugim p�fina�owym meczu turnieju o Puchar Polski. W pierwszym p�finale �KS Commercecon ��d� wyeliminowa� Ene� PTPS Pi�a 3:1.\nPierwszy set rozpocz�� si� od mocnego uderzenia �odzianek, kt�re swoj� przewag� 10:4 osi�gn�y g��wnie dzi�ki zagrywce Agnieszki K�kolewskiej oraz d skutecznej w bloku Gabrieli Pola�skiej. Siatkarki z Radomia nie poddawa�y si� rywalkom, szukaj�c swojej szansy w obijaniu bloku �odzianek. Aktualne wicemistrzynie� Polski nie zwalnia�y tempa, obejmuj�c prowadzenie 18:9, a Pavla Vincurova prowadzi�� gr� w spos�b urozmaicony, uruchamiaj�c w ataku wszystkie swoje kole�anki. Na lewym skrzydle bardzo dynamicznie atakowa�a Julia Twardowska, a �odzianki doskonale punktowa�y w kontrataku, prowadz�c ju� 22:10. Radomianki mozolnie stara�y odrabia� si� straty poprzez skuteczn� zagrywk� Majki Szczepa�skiej oraz dwukrotny blok na atakuj�cej Kai Grobelnej. Zwyci�stwo w pierwszym secie przy stanie 25:14 zapewni�a atakiem z lewego skrzyd�a Julia Twardowska.\nDruga partia rozpocz�a si� od zaci�tej walki pomi�dzy zespo�ami. Kiedy na zagrywk� pow�drowa�a Martyna Grajber, radomianki zacz�y pope�nia� b��dy w przyj�ciu zagrywki oraz w ataku, przegrywaj�c ju� 4:8. Do�� pewne swojej gry �odzianki straci�y jednak na moment koncentracj� i ich prowadzenie zmala�o do dw�ch punkt�w – 12:10. Podopieczne trenera Skroka dostrzeg�y w tym momencie swoj� szans� i w tej ods�onie seta trudno by�o zauwa�y� sportow� r�nic� pomi�dzy zespo�ami graj�cymi na co dzie� w innych klasach rozgrywkowych. Dwa asy serwisowe Gabrieli Borawskiej pozwoli�y jej dru�ynie obj�� prowadzenie 19:17. By� to jedynie wst�p do mistrzowskiej ko�c�wki w ich wykonaniu, a po bloku na Martynie Grajber radomianki mia�y przy stanie 24:21 w g�rze pierwsz� pi�k� setow�. Seta przy stanie 25:22 zako�czy�a na korzy�� zespo�u E. Leclerc Radomka Radom zbiciem z prawego skrzyd�a atakuj�ca Majka Szczepa�ska.\nPodra�nione przegran� w drugim secie �odzianki wypracowa�y od pocz�tku bezpieczn� przewag� 6:2. Szczeg�lnie skutecznie prezentowa�a si� przyjmuj�ca dru�yny Budowlanych Julia Twardowska, kt�ra po dw�ch setach zanotowa�a ponad osiemdzi�si�t procent w ataku. Warto dostrzec r�wnie� kapitaln� dyspozycj� Agnieszki K�kolewskiej, kt�ra swoim agresywnym serwisem zmusi�a rozgrywaj�ca Maj� Pelczarsk� do znacznego uproszczenia gry i wyeliminowa�a praktycznie akcje przez �rodek. Radomianki po spektakularnych blokach Gabrieli Pola�skiej przegrywa�y ju� 9:16. Nie trac�c jednak animuszu, pr�bowa�y wprawdzie gra� punkt za punkt, ale wcze�niej zdobyta przewaga by�a zbyt du�a do odrobienia. Przy bezpiecznym prowadzeniu 22:17 swoj� szans� otrzyma�y zmienniczki w ��dzkiej ekipie – Adrianna Muszy�ska oraz Ewelina Polak. Debiutuj�ce w turniej fina�owym Pucharu Polski zawodniczki z Radomia nie podda�y si�. Umiej�tne rozegranie Mai Pelczarskiej i wyprowadzane ataki mocno napsu�y krwi wicemistrzyniom Polski, kt�rych przewaga zosta�a zniwelowana do stanu 23:21 dla Budowlanych. Ostatecznie jednak �odzianki skutecznym blokiem przypiecz�towa�y zwyci�stwo w trzeciej partii, wygrywaj�c tego seta 25:21.\nWyr�wnany pocz�tek czwartej ods�ony meczu by� kolejnym potwierdzeniem, �e zesp� z Radomia absolutnie zas�u�enie znalaz� si� w turnieju fina�owym Pucharu Polski. Radomianki obj�y prowadzenie 7:5, a dopiero as serwisowy Julii Twardowskiej da� jej zespo�owi remis 8:8. Niesiona dopingiem miejscowych kibic�w Radomka zacz�a punktowa� g��wnie za spraw� Gabrieli Borawskiej, a po autowym ataku Gabrieli Pola�skiej obj�a prowadzenie 14:11. Trener Krzyszta�owicz desygnowa� na parkiet drug� rozgrywaj�ca Ewelin� Polak, kt�ra popisa�a si� asem serwisowym i utrudni�a przyj�cie rywalkom, doprowadzaj�c sw�j zesp� do remisu 16:16. Kluczowym momentem w tej partii by� challenge, kt�ry wzi�� przy stanie 19:17 dla radomianek trener z �odzi, a dotkni�cie siatki rywalek spowodowa�o, �e wynik zosta� zweryfikowany i na tablicy widnia� remis 18:18. Bohaterk� ko�c�wki okaza�a si� reprezentantka Polski – Martyna Grajber, kt�ra najpierw popisa�a si� punktowym atakiem, a nast�pnie dwukrotnie popisa�a si� trudn� zagrywk�. Dzie�o zosta�o zwie�czone przez �rodkow� Gabriel� Pola�sk�, kt�ra niedok�adne przyj�cie serwisu wyko�czy�a agresywnym blokiem, zapewniaj�c swojemu zespo�owi zwyci�stwo 25:22.�\nGrot Budowlani ��d� - E.Leclerc Radomka Radom 3:1 (25:14, 22:25, 25:21, 25:22)�\nGrot Budowlani:�Pola�ska (14), K�kolewska (9), Twardowska (15), Grobelna (12),�Vincourova (5), Grajber (12), Witkowska (libero) oraz Cutura (3), Polak (1), Piotrowska, Muszy�ska\nE.Leclerc Radomka:�Pelczarska (2), Borawska (14), Kubacka (8), Bia�a (9), Ponikowska (6), Szczepa�ska (9), Samul (libero) oraz Bator (libero), Przepi�rka, Czajka, Miechowicz (11), G�dek, �mieszek


Wiadomości: WGP: Fatalna porażka Polek\nStrona Główna > Aktualności > reprezentacja Polski kobiet > WGP: Fatalna porażka Polek\nWGP: Fatalna porażka Polek\n14 sierpnia 2009 12:35\nW zakończonym niedawno meczu w ramach World Grand Prix reprezentacja Polski kobiet rozegrała bardzo słabe spotkanie i ostatecznie przegrała z Holandią 0:3. Już jutro Polki rozegrają kolejny mecz, tym razem z Chinami.\nKolejny weekend z cyklu Grand Prix, tym razem rozgrywany w Hongkongu rozpoczął się nie najlepiej dla naszych siatkarek. Ponownie uległy reprezentacji Holandii 3:0.\nNiestety złe przyjęcie w naszym zespole spowodowało, że już przy stanie 1:5 trener Jerzy Matlak zmuszony był poprosić o czas. Nie dało to raczej większych efektów, gdyż na pierwszej przerwie technicznej Polki przegrywały 3:8. Holenderki rozbijały naszą obronę, a Kim Staelens skutecznie rozrzucała Polski blok. Kiedy 14:6 prowadziły „pomarańczowe" trener naszej reprezentacji dokonał zmiany na pozycji środkowej i za Dorotę Pykosz weszła Lena Dziękiewicz. Niestety na kolejną przerwę techniczną Polki zeszły z boiska przegrywając aż dziewięcioma punktami! Bardzo dobrze spisywała się środkowa Holandii –Visser , która kończyła większość ataków i skutecznie trzymała Polki w bloku. Przy stanie 23:14 dla Holandii za Izabelę Bełcik weszła na boisko Milena Sadurek . Złe rozegranie i brak komunikacji w naszym zespole spowodowało iż pierwszą odsłonę spotkania Polki zakończyły przegraną 17:25.\nNa początku drugiego seta rywalizacja toczyła się punkt za punkt. Na pierwszej przerwie technicznej po efektownym ataku Barańskiej , Polki zeszły z boiska z prowadzeniem 8:7. Jednak w drugiej fazie seta to Holenderki były górą i swoją świetną grą zmuszały nasze reprezentantki do popełniania błędów. Na drugiej przerwie technicznej nasze przeciwniczki zeszły z boiska z czteropunktowym prowadzeniem (16:12). Pod koniec drugiej fazy seta w Polskim zespole pojawiła się Woźniakowska za Jagieło (20:12) oraz chwilę później (22:15) Katarzynę Gajgał zmieniła Dorota Pykosz. Brak przyjęcia i asekuracji w naszej reprezentacji spowodował iż jeszcze przy stanie 16:24 trener Matlak poprosił o czas. Niestety seta zakończyła Anna Barańska uderzając w taśmę (25:17). Po drugiej odsłonie spotkania Holandia prowadziła już 2:0.\nTrzeci set to popisowa gra Holenderek, szczególnie Manon Flier na zagrywce. Trener naszych siatkarek bardzo szybko zareagował prosząc o czas przy stanie 4:0 dla Holandii. Kiedy Polki odrobiły trochę straty (6:11) za Joannę Kaczor weszła do drugiej linii Iza Bełcik, a do pierwszej Berenika Okuniewska . Zmiana ta nie trwała długo, bo już przy stanie 10:13 były zmiany powrotne. Na drugą przerwę techniczną po punktowym serwisie Flier Holandia zeszła z prowadzeniem 16:11. Zespół Holandii już spokojnie zmierzał do zakończenia tego pojedynku. Trener Holenderski wprowadził zmiany: za Kim Staelens weszła Wismeijers, za Grothues Stam , a za Wensink de Kruijf . Jeszcze przy stanie 13:23 trener Jerzy Matlak poprosił o czas, aby uspokoić swoje siatkarki i zmotywować do jeszcze kilku dobrych akcji. Holenderki były w tym meczu jednak wyraźnie lepsze i to one wygrały to spotkanie bez straty seta.\n(17:25, 17:25, 13:25)\nPolska: Pykosz (1), Bełcik, Barańska (11), Gajgał (4), Jagieło (7), Kaczor (12), Maj (libero) oraz Woźniakowska, Sadurek, Dziękiewicz (3) i Okuniewska\nHolandia : Kim Staelens (5), Chaine Staelens (11), Grothues (5), Wensink (12), Visser (7), Flier (13), van Tienen (libero) oraz Wismeijer, De Kruijf (1) i Stam (1)\nnadesłał: Maciej Nowocień, Paulina Rutkowska


Kiedy rozpocznie działalność Rada Dialogu Społecznego? - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Wiadomości » Kiedy rozpocznie działalność Rada Dialogu Społecznego?\n07 października 2015, 08:15\nTrwają ostatnie ustalenia, kiedy rozpocznie działalność Rada Dialogu Społecznego – zrzeszająca przedstawicieli rządu, pracodawców i pracowników platforma, która zastąpi niefunkcjonującą od dwóch lat Komisję Trójstronną. W dialogu trójstronnym powinny także być omawiane kwestie związane z uchodźcami.\nRekomendowany produkt: Kodeks pracy 2015 z komentarzem (PDF)


Czy najbliższe orzeczenie TSUE będzie korzystne dla frankowiczów - Rynek Inwestycji\nCzy najbliższe orzeczenie TSUE będzie korzystne dla frankowiczów\nBankowość i Finanse Gospodarka Społeczeństwo\nCoraz szersze grono frankowiczów kwestionuje w sądach swoje umowy kredytowe. Według danych Związku Banków Polskich (ZBP), od stycznia do października 2021 roku w sądach przybyło około 33 tys. nowych postępowań frankowych, a łącznie toczyło się ich ponad 71 tys. Ze statystyk ZBP wynika, że w ostatnich miesiącach 90 proc. orzeczeń było korzystnych dla kredytobiorców.\nLiczba sądowych postępowań dotyczących umów kredytowych we frankach szwajcarskich wzrasta na terenie całej Unii Europejskiej i coraz więcej z nich jest rozpatrywanych z korzyścią dla klientów banków. Według szacunków stowarzyszenia kredytobiorców ASUFIN, w Hiszpanii obecnie 90 proc. wyroków zapada na rzecz kredytobiorców. W Chorwacji wydano około trzech tysięcy korzystnych dla konsumentów orzeczeń w pierwszej instancji oraz około 500 wyroków prawomocnych.\nW najbliższym czasie te, i tak niezłe dla kredytobiorców, statystyki mogą ulec dalszej poprawie.\n„Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) 17 marca 2022 roku udzieli odpowiedzi na pytania prejudycjalne (inaczej zapytania wstępne), które zostały zadane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w zakresie sporów wynikłych na tle umów o kredyt waloryzowany do franka szwajcarskiego” – informuje mecenas Anna Lengiewicz, założycielka kancelarii LWB, współpracującej z replan.pl w sprawach frankowiczów.\n„W uproszczeniu: pytania te dotyczą tego, czy w razie uznania za niedozwoloną klauzuli przeliczającej kredyt na walutę można zastąpić ją średnim kursem NBP oraz jak należy liczyć bieg przedawnienia roszczeń po unieważnieniu umowy” – dodaje.\nRozpatrywane sprawy zostały opatrzone kolejnymi sygnaturami: C-80/21, C-81/21 i C-82/21.\nSprawa o sygnaturze C-80/21 dotyczy możliwości utrzymania w mocy umowy o denominowany kredyt we frankach w sytuacji, gdy sąd nie stwierdza nieuczciwego charakteru całego warunku umownego, a jedynie tej jego części, przez którą warunek jest nieuczciwy.\nW sprawie o sygn. C-81/21 TSUE rozstrzygnie, czy sąd – po uznaniu klauzuli przeliczeniowej za abuzywne postanowienie umowne – może wypełnić powstałą lukę kursem średnim NBP w myśl art. 358 kodeksu cywilnego.\nOrzeczenie o sygn. C-82/21 dotyczyć będzie terminu, w którym rozpoczyna się 10-letni bieg przedawnienia roszczenia konsumenta: czy od momentu uiszczenia comiesięcznej raty, czy od chwili, w której kredytobiorca dowiedział się, że umowa zawarta z bankiem obciążona jest niekorzystnymi dla niego klauzulami abuzywnymi.\nW sprawach, o których orzeknie TSUE w dniu 17 marca, swoje stanowisko przedstawił już pełnomocnik Rzeczypospolitej Polskiej.\n„Rząd RP stanął całkowicie po stronie konsumentów i opowiedział się za udzieleniem im pełnej ochrony w każdej z sytuacji określonej w pytaniach prejudycjalnych” – informuje mecenas Anna Lengiewicz.\nEksperci z kancelarii LWB przewidują, że orzeczenie TSUE będzie korzystne dla frankowiczów. Należy zauważyć, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości zajął już stanowisko w sprawach analogicznych.\n„TSUE jednoznacznie stwierdził, że zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG sądy krajowe zobowiązane są do podjęcia środków prawnych skutkujących wyłącznie zaniechaniem stosowania nieuczciwego postanowienia umownego. Sąd krajowy nie ma natomiast żadnych uprawnień do dokonywania np. modyfikacji lub częściowego utrzymania treści nieuczciwego warunku” – zauważa mecenas Anna Lengiewicz.\nTagi: franki, Frankowicze, Kredyt, orzeczenie TSUE


MF: deficyt budżetu po maju ok. 22,5 mld zł - Finanse\nMF: deficyt budżetu po maju ok. 22,5 mld zł\nDeficyt budżetu po maju wyniósł około 22,5 mld zł - poinformowała PAP wiceminister finansów Hanna Majszczyk.\n"Szacujemy, że deficyt po maju wyniósł ok 22,5. Strona dochodowa wyszła zgodnie z harmonogramem; nie było wprawdzie tak dobrze jak we wcześniejszych miesiącach, ale ogółem dochody były nie gorsze niż plan" - powiedziała.\nW harmonogramie wykonania budżetu MF zakładało, że deficyt po maju wyniesie ok. 28,8 mld zł, co stanowiłoby 60,6 proc. planowanego na cały rok deficytu 47,5 mld zł.\n"Dochody z VAT były na poziomie planu, nieco poniżej planu była akcyza" - dodała.


Zamierzenia dydaktyczno-wychowawcze w grupie II na listopad 2018 - a-dlaczego.pl - przedszkole publiczne\nMoja rodzina 02, 05-09.11.2018 r.\n1. Zabawa na powitanie „Wymawiam słowa dzieląc je na sylaby”. Składanie obrazka w całość. Słuchanie wiersza B. Kosmowskiej pt. „Dziwny lokator”. Rozmowa na temat wiersza. Zabawa ruchowa „Pajacyki i roboty”. Segregowanie przedmiotów według kryterium ustalonego samodzielnie. Praca plastyczna – „Mój pluszowy przyjaciel”. Słuchanie piosenki J. Kucharczyka pt. „Jak dobrze mieć rodzinę”.\n2. Zabawa na powitanie „Dzieci, które mają…robią krok w tył”. Słuchanie baśni M. Strękowskiej - Zaremby pt. „Napój zapomnienia”. Wypowiadanie się dzieci na temat baśni. Opowiadanie baśni własnymi słowami przy pomocy obrazków, Zabawa ruchowa „Rodzinny krąg”. Zapoznanie z drzewem genealogicznym.\n3. Zabawa na powitanie „ Gesty na powitanie”. Nazywanie zawodów przedstawionych na obrazkach. Wyjaśnienie pojęcia zawód. Zabawa ruchowa „Zawody”. Nauka piosenki „Jak dobrze mieć rodzinę”. Zabawy ruchowe przy piosence.\n4. Zabawa na powitanie „ Piłka”. Budowanie zdań na podstawie obrazka przedstawiającego pokój oraz przeliczanie słów w zdaniach. Wykonanie w grupach projektu wnętrza pokoju z figur geometrycznych. Zabawa ruchowa z elementem równowagi „W kawiarni”.\n5. Powitanie zabawą „Na dany znak”. Rozwiązanie zagadki o rodzinie. Zabawa „W rodzinnym kręgu”. Zabawy badawcze – poznanie właściwości magnesu. Wywołanie efektu symetrii przez odbicie plamy atramentu.\n6. Rozmowa o tym” Jak można spędzać czas ze swoją rodziną?”. Wyjaśnienie pojęcia plakat. Praca w zespołach – omawianie plakatu. Utrwalanie poznanej piosenki pt. „Jak dobrze mieć rodzinę”.\nMój dom 12-16.11.2018 r.\n1. Zabawa na powitanie „ Witamy się”. Słuchanie wiersza P. Beręsewicza pt. „dom rodzinny”. Rozmowa na temat wiersza. Dokończ zdanie „ Mój dom rodzinny to taki dom, gdzie…”. Zabawa słownikowa „Jaki jest mój dom?”. Rozwiązywanie zagadek „Co w domu robi mama, a co robi tata?”.\n2. Zabawa na powitanie „Witam tych, którzy mieszkają w …”. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej – Zaremby pt. „Plan przedszkola”. Rozmowa na temat opowiadania oraz etapów budowy domu. Wycieczka po przedszkolu. Wykonanie i odczytywanie planu przedszkola.\n3. Zabawa na powitanie „Kłębek wełny”. Rozwiązywanie zagadek „Jakie zwierzęta hodujemy w domu?”. Właściwe i niewłaściwe zachowania wobec zwierząt – wypowiadanie się na temat obrazków. Zabawa ruchowa „Pieski na smyczy”. Słuchanie piosenki K. Gowik pt. „Magiczne miejsce”.\n4. Powitanie zabawą „Witam tych, którzy…”. Rozwiązanie zagadki na temat domu. Zabawa w zespołach „Dekoratorzy wnętrz”. Słuchanie wiersza I. R. Salach pt. „W moim domu”. Rozmowa na temat wiersza.\n5. Zabawa na powitanie „Przekaż iskierkę”. Ćwiczenia słuchowe „Urządzenia elektryczne”. Określanie znaczenia urządzeń elektrycznych gospodarstwa domowego. Zabawa ruchowa „Pokrywka parzy”. Praca plastyczna „Piękny dywanik do mojego pokoju”.\nMoje prawa i obowiązki 19-23.11.2018 r.\n1. Zabawa na powitanie „ Witam”. Rozwiązywanie zagadek słuchowych „Co słychać w domu?”. Kończenie zdania „Gdy często słyszę płacz i krzyk, to…”. Rozmowa na temat prawa dzieci do ochrony przed przemocą. Zabawa ruchowa „Emocje w kolorowych pokojach”. Wykonanie pracy plastycznej „Jesienny witraż”.\n2. Powitanie zabawą „Jesteśmy uprzejmi”. Rozmowa na temat praw dzieci. Powtarzanie fragmentu wiersza M. Brykczyńskiego pt. „O prawach dziecka”. Improwizacja ruchowa do utworu instrumentalnego „ Taniec z maskotką”.\n3. Wysłuchanie wiersza I. Fabiszewskiej pt. „Prawa i obowiązki”. Rozmowa na temat wiersza, wyjaśnienie pojęcia obowiązek. Dokończ zdanie „Moim obowiązkiem w domu jest…”. Wykonanie plakatu z symbolami pt. „Mamy prawa i obowiązki”. Zabawa ruchowa z zastosowaniem rymowanki „Prawa i obowiązki”.\n4. Powitanie zabawą „Wypowiadam słowa wykonując do nich ruchy”. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej – Zaremby pt. „Obowiązki”. Rozmowa na temat opowiadania. Zabawa ruchowa „Przedszkolne życie”. Rozmowa na temat praw i obowiązków przedszkolaka. Zabawa z piosenką pt. „Moje prawa”.\n5. Powitanie zabawą „Domowe obowiązki”. Zabawa dydaktyczna „figury geometryczne”. Podsumowanie wiadomości o prawach i obowiązkach dzieci. Śpiewanie piosenki pt. „Moje prawa”.\nMoje zdrowie i bezpieczeństwo 26-30.11.2018 r.\n1. Słuchanie piosenki K. Gowik pt.” Lekcja zdrowia”. Wyjaśnienie pojęcia zdrowie. Słuchanie wiersza W. Grodzińskiej pt. „Chory kotek”. Rozmowa na temat wiersza oraz alergii na sierść. Poznanie ras kotów. Wykonanie pracy plastycznej „Kot”.\n2. Zabawa na powitanie „Zdrowe nawyki”. Słuchanie wiersza I. R. Salach pt. „Czystość to zdrowie”. Rozmowa na temat wiersza. Zabawa „Przedmioty do utrzymania czystości”. Grupowanie ich. Rozwiązanie zagadek „Co jeszcze służy do utrzymywania czystości?”. Zabawa ruchowa „Ruchliwe kropki”.\n3. Słuchanie wiersza I. R. Salach pt. „Co dla zdrowia”. Rozmowa na temat wiersza. Zabawa w zespołach „Co służy zdrowiu?”. Zabawa „Chore zabawki”. Część badawcza „Domowe sposoby na zdrowie”. Zabawa „Zdrowe czy niezdrowe?”.\n4. Zabawa na powitanie „Potrafię się przedstawić”. Słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego pt. „Jazda bez trzymanki”. Rozmowa na temat opowiadania. Zabawa „Bezpieczne czy niebezpieczne?”. Zabawa ruchowa „Na ratunek”.\n5. Powitanie zabawą „Co lubię jeść”. Zabawa „Gdzie można kupić leki?”. Zabawy rachunkowe „W aptece”. Zabawa dydaktyczna „Tak czy nie?”. Wykonanie pracy plastycznej „Zdrowe zakupy”.


Bogata kolorystyka konturówek do ust – Naturalne kosmetyki\nMakijaż ma ogromne znaczenie. Dlatego też należy go tworzyć z pewnym wysmakowaniem oraz świadomością o pełnej estetyce przy każdorazowej stylizacji. Konturówka do ust jest jednym z kluczowych kosmetyków, które stanowią bazę jak też przyczyniają się do dłuższej trwałości pomadki na ustach. Można zatem używać jej na co dzień w wersji nude, jak też pokusić się o wyrazistą czerwień na specjalne okazje.\nKonturówki do ust pozwalają na:\n– ujednolicenie koloru,\n– zwiększenie lub zmniejszenie objętości ust,\n– skorygowanie opadających kącików.\nTaki przyjemny „zabieg” poprawi kontur ust, jak również podkreśli ich unikalny kształt. Żeby jednak uniknąć mocnego obrysowania, warto wybrać kolor konturówki zbliżony tonacją do pomadki. Do wyboru są zatem warianty standardowe oraz wodoodporne, które świetnie sprawdzą się letnią porą.\nUżywając konturówek do ust warto pamiętać by miały one miękką końcówkę oraz pewnie trzymały się w ręku. Wzorowa aplikacja jest priorytetem właściwego rozprowadzenia kosmetyku. Zaznaczenie naturalnego kształtu czy też dodanie linii nieco wyżej szybko wejdzie w swoisty nawyk. Fenomenalna prezencja będzie zatem możliwa do osiągnięcia każdego dnia, na wyjście do pracy, spotkanie ze znajomymi czy też wakacje na drugim krańcu świata. Mając na podorędziu pełną gamę konturówek można zawsze bezbłędnie podkreślić tak istotne w całej swojej krasie usta.


Kiedy do logopedy? :: WITAM NA STRONIE!\nStrona startowa > Dla rodziców > Kiedy do logopedy?\nW którym momencie zdecydować się na wizytę u logopedy?\nZawsze wtedy, gdy:\ndziecko 3- letnie ma problemy w porozumiewaniu się, komunikuje się z otoczeniem za pomocą gestów i sylab; mowa jest niezrozumiała dla innych;\ndziecko podczas artykulacji wsuwa język między zęby , bo na każdym etapie wiekowym jest to wada, która się nie wycofa samoistnie, a w przyszłości może spowodować seplenienie międzyzębowe;\nniepokoją nas zmiany anatomiczne w budowie narządów mowy;\ndziecko wyraźnie jąka się (miewa częste blokady i uporczywe powtarzanie jakiejś głoski lub utrudniony start mowy). Jednakże jeśli zauważymy u dziecka lekkie zacinanie, powtarzanie sylab nie wpadajmy w panikę - może to być typowa, fizjologiczna niepłynność mowy. Bierze się ona stąd, że w wieku przedszkolnym rozwój myślenia i zasób słownictwa biernego (co dziecko rozumie) rozwija się szybciej niż jego umiejętności wypowiadania swoich myśli, a to może powodować rozwojową niepłynność mowy. Jeśli jednak problem będzie się nasilał, potrzebna jest szybka konsultacja ze specjalistą.\nZwracamy się do dziecka nie spieszczając wypowiadanych słów.\nCodziennie poświęcamy czas na rozmowę.\nNie wymagamy zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek; dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicuje słuchowo dźwięki mowy, a zmuszone do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo; tworzymy u dziecka w ten sposób błędne nawyki artykulacyjne, które jest bardzo trudno zlikwidować.\nJeżeli dziecko zostanie zakwalifikowane na terapię logopedyczną pamiętamy, że nie polega ona tylko na przychodzeniu do logopedy.\nDokładnie i systematycznie wypełniamy w domu zalecenia logopedy.\nWykażmy cierpliwość jeśli dziecku coś nie wychodzi, nie zniechęcajmy się.\nNie czekajmy na „cudowną pigułkę”, która sprawi, że dziecko zacznie pięknie mówić, takiej jeszcze nie wymyślono.


Neurologiczne determinanty psychopatii – SoiMed\nPojęcie psychopatii, pomimo tego że od wielu lat stanowi obiekt badawczy wielu naukowców, w dalszym ciągu jest niejednoznaczne.1 Istotny jest także fakt, iż w obecnej psychiatrii odchodzi się od używania słowa psychopatia na rzecz takich pojęć jak osobowość (zachowania) dyssocjalna, antyspołeczna.2\nSamo słowo psychopathia wywodzi się z greckiego słowa pathos (cierpienie) i oznacza cierpienie psychiczne. Biorąc pod uwagę dosłowne tłumaczenie psychopatii dochodzi się do wniosku, że można do niej zakwalifikować wszystkich pacjentów przejawiających problemy na gruncie psychiatrycznym, jednakże w psychiatrii odnosi się ono tylko do chorych, u których owo cierpienie występowało i zostało utrwalone od wieku dziecięcego.3\nPsychopatię definiuje się biorąc pod uwagę różne aspekty. Określa się ją poprzez pryzmat wymiaru osobowościowego, wyróżnienie typów psychopatii (A. Kępiński) czy wymienienia i opisania jej cech (R. Hare, K. Pospiszyl)4. Natomiast niektórzy z autorów uważają, że psychopatia to jedynie skrajny wariant osobowości prawidłowej, która jest określana jako ilościowe odchylenia w zakresie uczuć, woli i popędów (E. Bleuler, K. Jaspers, T. Bilkiewicz).5\nObecnie największy wpływ na rozwój zagadnienia psychopatii ma R. Hare. Jego definicja jest powszechnie akceptowana w środowiskach naukowych i wielu badaczy czerpie z jego dorobku. Zjawisko psychopatii definiuje on przez jej cechy. Rozumie psychopatię jako zaburzenie osobowości, które przejawia pewien zespół zachowań i domniemanych cech charakteru, w większości uznawanych przez społeczeństwo za niepożądane. Psychopatia składa się z dwóch czynników. Pierwszy z nich to komplikacja interpersonalno-afektywnych cech działania człowieka. Drugi odnosi się do antyspołecznego stylu życia. Połączenie tych dwóch czynników tworzy obraz psychopatii.6\nŹródła psychopatii nie są jednoznacznie stwierdzone. Upatruje się ich zarówno w czynnikach biologicznych jak i psychospołecznych. Część badaczy opowiada się za neurologicznym rodowodem psychopatii. Psychopatia jest zaburzeniem trwałym, a sam repertuar zachowań psychopaty jest powtarzalny. Ta powtarzalność może wynikać niekiedy z organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.7\nObjawy psychopatyczne mogą występować także na skutek różnego rodzaju uszkodzeń neurobiologicznych. Nie są to jednak przyczyny, które determinują występowanie „prawdziwej” psychopatii.8\nZnaczną rolę w określaniu miejsca i stopnia uszkodzenia mózgu odgrywają techniki, które polegają na jego obrazowaniu (np. tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Pozwalają one zidentyfikować niektóre obszary mózgu, które są odpowiedzialne za kontrolę zachowania i przetwarzanie informacji emocjonalnych, a mianowicie układ limbiczny i związane z nim ciało migdałowate.9 I tak na przykład impulsywność może być spowodowana uszkodzeniami jądra ciała migdałowatego, nieliczenie się ze skutkami swoich poczynań bywa uzależnione od zmian w korze przedczołowej. Natomiast brak krytycyzmu do własnej osoby jest bardzo często skutkiem uszkodzenia płatów przedczołowych oraz prawej półkuli. Brak krytycyzmu może być także związany z guzami czy urazami fizjologicznymi mózgu. Na bezwstydność i brak wyrzutów sumienia mogą mieć wpływ fizyczne uszkodzenia głowy. Brak poczucia lęku jest spowodowany parcjalnymi deficyty mózgu. Natomiast kłamstwo patologiczne może być skutkiem uszkodzenia centralnego układu nerwowego.10\nSzczególne znaczenie w określaniu zależności pomiędzy lokalizacją uszkodzenia mózgu, a zachowaniem o cechach psychopatycznych mają zmiany w obrębie płatów czołowych, a także skroniowych. Dysfunkcje u psychopatów w wymienionych sferach są głębsze po stronie lewej. Powodują one rozchwianie w zakresie repertuaru zachowań, które w znacznym stopniu naruszają ogólnie przyjęte reguły współżycia społecznego (zaburzenie czołowe). Zaburzenia podstawy okolic czołowych, znoszące lub zmieniające przepływ impulsów między korą czołową, a układem limbicznym, powodują obok zaburzeń związanych z funkcjonowaniem kontroli emocjonalnej także zaburzenia osobowości. Przejawiają się one tym, że człowiek pomimo zachowania sprawności intelektualnej i odróżniania dobra od zła, nie odczuwa rezonansu, który towarzyszy przeciętnej osobie. Odchylenia takie występują przy uszkodzeniach zarówno podstawnej jak i bocznej części płatów czołowych. Także zmiany w obrębie płata potylicznego, które powodują zwiększenie aktywności fal mózgowych, wpływają na zachowania psychopatyczne.11\nWczesne uszkodzenie przednich części mózgu, także jest istotne przy analizowaniu etiologii psychopatii. Są one odpowiedzialne za funkcje wyższego rzędu. Defekty przedniej części mózgu prowadzą do podobieństwa psychopatów z pacjentami mających takie uszkodzenia. Przejawiają się one w niezdolności do planowania długoterminowej przyszłości, nie są oni zdolni do zahamowania frustracji, nie nawiązują głębszych relacji uczuciowych, są drażliwi, agresywni oraz impulsywni, a ponadto cechują się niedostosowaniem społecznym i niemożnością funkcjonowania w społeczeństwie w sposób zgodny z wyznaczonymi standardami.12\nW nauce podkreśla się znaczenie badań psychofizjologicznych w określaniu determinantów psychopatii. Podczas nich psychopaci wykazują pewne anomalie w porównaniu z badaniami przeciętnych ludzi. Dowodzą tego odmienne obrazy impulsów bioelektrycznych mózgu. Fale mózgowe są rejestrowane przez elektroencefalograf. Odchylenia od standardowych wyników polegają na tym, że od 50 do 80% psychopatów wykazuje obniżoną aktywność fal mózgowych. Świadczy to o podwyższonym pobudzenia korowym, które wpływa na niższą reaktywność na wszelakie czynniki dochodzące ze świata zewnętrznego. Ta mniejsza wrażliwość ma wpływ m.in. na dużo niższe przewodnictwo skóry w stosunku do „normalnych” ludzi, a także wskazuje na zmiany w zakresie aktywności elektrotermicznej. Wszystkie te fluktuacje mają wpływ na stabilność fizjologiczną psychopatów.13 Natomiast psychopaci nie wykazują znaczących zmian fizjologicznych na bodźce słabe, a przy bodźcach silnych ich reakcja jest znacznie mniejsza niż u przeciętnego człowieka. Ponadto psychopaci mają dłuższy czas wygaszania tych bodźców.14 Przejawia się to większą potrzebą stymulacji. Długi czas wygaszania związany jest z niskim poziomem odczuwanego lęku przez psychopatów.15\nNa gruncie neurofizjologii istotę psychopatii łączy się z opóźnionym dojrzewaniem systemu nerwowego. Głosi ona, że cechy psychopatyczne są związane z opóźnieniem rozwoju systemu nerwowego. Obrazy EEG dowodzą, że psychopaci wykazują wyraźnie infantylne zachowanie. Potwierdzają to badania fal theta, których aktywność występuje u dzieci, a w późniejszym wieku zanika. Natomiast badania wykazały, że fale te występują i są aktywne także u psychopatów.16\nTradycyjnie w etiologii psychopatii wskazuje się na znaczenie serotoniny, która jako neuroprzekaźnik wykazuje działanie hamujące impulsy pochodzące z pierwotnej części mózgu (układu limbicznego) odpowiadającej za powstanie silnych pierwotnych emocji. Psychopaci mają obniżony poziom serotoniny, a co za tym idzie słabiej hamują takie zachowania jak agresja czy nagłe wybuchy wściekłości.17\nNiejasności i brak jednoznacznych warunków neurobiologicznych wynika ze specyfiki omawianego zagadnienia. Wpływa na to stosunkowo niewielki materiał badawczy. Ponadto techniki badawcze nie są w żaden sposób trwale wypracowane. W nauce panuje także niedostatek badań, które koncentrują się na istocie psychopatii oraz jej determinantach. Należy także wspomnieć, że nie każdy z wyżej wymienionych neurobiologicznych determinantów psychopatii musi do niej doprowadzić. Pamiętać należy także, że zaistnienie żadnej z wyżej opisanych przyczyn nie przesądza jednoznacznie o posiadaniu osobowości psychopatycznej. Powyższe determinanty przenikają się wzajemnie i nie sposób mówić o tym, że któryś z nich był ważniejszy w ujawnieniu się zachowań psychopatycznych18 .\n1 Gierowski J.K., Paprzycki L.K., Niepoczytalność i psychiatryczne środki zabezpieczające: zagadnienia prawno-materialne, procesowe, psychiatryczne i psychologiczne, s. 141.\n2 Pospiszyl A., Psychopatia, s. 7,14.\n3 Kępiński A., Psychopatie, s. 9.\n4 Pospiszyl K., op. cit., s. 17.\n5 Kazarska-Dworska J., op. cit., s. 35.\n6 Hare R., Psychopaci są wśród nas, s. 7.\n7 Kępiński A., op. cit., s. 9.\n8 Pospiszyl K., op. cit., s. 79-85\n9 da Silva, D. R., Rijo, D., Salekin, R. T., Child and adolescent psychopathy: A state-of-the-art reflection on the construct and etiological theories, s. 3.\n10 Pospiszyl K., op. cit., s. 82.\n11 Pastwa-Wojciechowska B., op. cit., s. 68-69.\n12 Hare R., op. cit., s. 211.\n13 Pospiszyl K., op. cit., s. 86.\n14 Pastwa – Wojciechowska B. op. cit., s. 71.\n1. da Silva, D. R., Rijo, D., Salekin, R. T., Child and adolescent psychopathy: A state-of-the-art reflection on the construct and etiological theories, Jurnal of Criminal Justice 40/2012,\n2. Gierowski J.K., Paprzycki L.K., Niepoczytalność i psychiatryczne środki zabezpieczające: zagadnienia prawno-materialne, procesowe, psychiatryczne i psychologiczne, Warszawa 2013,\n3. Hare R.D., Psychopaci są wśród nas, Kraków 2006,\n4. Kazarska-Dworska J., Psychopatia jako problem kryminologiczny, Warszawa 1977,\n5. Kępiński A., Psychopatie, Warszawa 1992,\n6. Pastwa–Wojciechowska B., Naruszanie norm prawnych w psychopatii: analiza kryminologiczno-psychologiczna, Gdańsk 2006,\n7. Pospiszyl K., Psychopatia, Warszawa 2000.\nMgr Daria Skoczke


PolAfri - Katchikally\nKatchikally (Crocodile Pool)\nKatchikally zwane również Crocodile Pool to obowiązkowy i jeden z pierwszych przystanków wszystkich turystów przyjeżdżających do Gambii. Niepozornie ulokowany w biednej części miasteczka Bakau staw kryje w sobie ponad 100 przyjaźnie nastawionych do ludzi krokodyli. Nie są one wcale komercyjną atrakcją turystyczną! Katchikally to jeden z kilku świętych stawów znajdujących się w Gambii. Żyjące w nich zwierzęta są szanowane przez miejscowych i nikt nie odważyłby się ich zabijać. Lokalne wierzenia mówią, że jeśli niepłodna kobieta weźmie kąpiel w wodzie ze stawu, to wkrótce po tym zajdzie w ciąże. Proszę się nie martwić! Kobiety wcale nie muszą wchodzić do wody pełnej wielkich gadów. Wystarczy, że opłukają się w niej korzystając ze specjalnie w tym celu zbudowanej kabiny.\nZ perspektywy europejskiego turysty największą atrakcją świętego stawu jest możliwość dotknięcia całkiem dużych krokodyli. Nie wszyscy jednak z tej możliwości korzystają. Dotykać można tylko wybranych okazów i wyłącznie za pozwoleniem miejscowego pracownika.\nOprócz krokodyli w Katchikally można zwiedzać niewielkie, ale ciekawe muzeum pełne lokalnych instrumentów muzycznych i magicznych amuletów – juju. Przypominamy, że Katchikally to nie farma! Tu krokodyle nie są hodowane na mięso czy skórę, ich obecność w stawie wynika z dawnych wierzeń i tradycji.\nWygrzewające się krokodyle.\nKrokodyle w Katchikally są bardzo przyjazne.


1998/1999-2 Przypowieść o czujnym słudze\nJesteś tutaj: Start 1998-2005 1998-1999 1998/1999-2 Przypowieść o czujnym słudze\n2. Przypowieść o czujnym słudze\n(9 listopada 1998) - Tekst: - i dźwięk: (8 MB)(wma) LUB (60 MB)(mp3).\nPrzypowieści Jezusa. Wydaje nam się, że wiemy na ich temat wszystko. Słyszeliśmy je wielokrotnie i może być takie wrażenie, że jeszcze raz wysłuchanie przypowieści i że refleksja nad nimi jest już w jakiś sposób powtórzeniem tego, co znamy. Ale myślę jednak, że słuchając Jezusowych przypowieści — zarówno wtedy, kiedy Jezus wypowiadał je do tych, którzy byli w Jego najbliższym otoczeniu, jak i dzisiaj, każdy z nas wydobędzie z nich również pewne treści nowe. Przed miesiącem na pierwszym spotkaniu poświęconym przypowieściom Jezusa zwróciliśmy uwagę na ogólne sprawy, takie ogólne wprowadzenie, które przypowieści dotyczy. Dzisiaj przejdziemy do konkretnych Jezusowych przypowieści. I przejdziemy również do konkretnych problemów w życiu, których te przypowieści dotyczą. I to zarówno w życiu kiedyś słuchaczy Jezusa Chrystusa, jak też w życiu Kościoła tego wczesnego apostolskiego, jak go czasami nazywamy „pierwotnego Kościoła", oraz rzecz jasna w naszym własnym życiu. Trzeba bowiem, zanim przejdziemy dzisiaj do rzeczy nowych, przypomnieć sprawę którą państwo dobrze znają, zwłaszcza ci, którzy w tej refleksji nad Starym i Nowym Testamentem uczestniczą od lat. Mianowicie, że jeżeli Jezus czegoś uczył, o czymś mówił, to ma to z naszej dzisiejszej perspektywy swoje takie potrójne, trojakie osadzenie w życiu.\nOtóż pierwsza płaszczyzna, pierwsza sprawa to to, że Jezus nauczał wąski i ściśle określony krąg ludzi, do którego należeli przede wszystkim jego apostołowie oraz ludzie z jego najbliższego otoczenia. Czasami tylko wokół Jezusa zbierały się prawdziwe tłumy, ogromne tłumy, rzesze ludzi, ale nie tyle po to i wyłącznie po to, aby Go słuchać, ile również aby być świadkiem Jego cudów. I to było to pierwsze, jak czasami je nazywamy, środowisko życiowe. Mianowicie tamci słuchacze sprzed 2000 lat, którzy mieli szczęście Jezusa widzieć, słyszeć, oglądać, podziwiać i na rozmaite sposoby być świadkami jego obecności. Otóż ci ludzie zapamiętali to, czego Jezus uczył. To jest bardzo ważne. Bo sam Zbawiciel nie napisał ani jednego słowa, które przetrwało by do naszych czasów. Wiemy, że umiał pisać bo pisał palcem po ziemi wtedy, kiedy przyprowadzono do Niego kobietę pochwyconą na cudzołóstwie. Ale wiemy, że takie pisanie na ziemi zbyt trwałe nie jest. Natomiast z samego nauczania Jezusa nie zachowało się nic.\nZwróćmy uwagę zatem na szczegół, który jest niesłychanie ważny. Mianowicie, że Jezus powierzył całe swoje nauczanie w ręce tych, którzy Go słuchali. A więc powierzył je pamięci tych, którzy byli świadkami jego życia. I nauczanie Jezusa znamy tak, jak zostało ono przez nich zapamiętane. I to jest to drugie środowisko życiowe. Mianowicie te umysły, pamięć i serca Jego uczniów, a zwłaszcza apostołów, którzy przeszedłszy tę wielką przygodę z Jezusem zapamiętali to, czego On uczył.\nI wreszcie pozostaje trzecia płaszczyzna. Mianowicie kiedy ewangeliści pisali swoje Ewangelie, to pisali te Ewangelie nie w próżni, ani nie w próżnię, tylko te poszczególne Ewangelie miały swoich konkretnych adresatów. Ludzie w Jerozolimie, ludzie w Rzymie, ludzie w Aleksandrii czy ludzie w Antiochii, ci którzy stali się chrześcijanami, powiedzieli tak: zapiszcie nam to, co przeżyliście. I tak powstały cztery Ewangelie kanoniczne. I w tych czterech Ewangeliach kanonicznych, które są normą wiary Kościoła po dzień dzisiejszy, została utrwalona część wizerunku Jezusa Chrystusa. Została utrwalona część tej pamięci, którą apostołowie w sobie mieli. Zwróćmy uwagę, że cały Nowy Testament to jest książka, która wydrukowana dzisiaj wygląda tak. Jezus mówił, Jezus uczył, Jezus dokonał znacznie więcej. Ale zachowała się tylko część tego wszystkiego. Ta część, która była przeznaczona dla konkretnych odbiorców. Nie inaczej było z przypowieściami. Z całą pewnością Pan Jezus mówił, wypowiedział znacznie więcej przypowieści niż te, które zostały zapisane na kartach Ewangelii. Przypowieści było więcej, ale zostały zapamiętane chyba te, które najbardziej jakoś wryły się w pamięć. Zostały zapamiętane te, które najłatwiej można było zapamiętać i powtarzać. Oraz zostały zapamiętane te, które najbardziej trafiały do serc ludzi, a także najbardziej odpowiadały na aktualne potrzeby wierzących, którzy stanowili to pierwsze i drugie pokolenie chrześcijańskie. Wzgląd na te sprawy jest bardzo ważny zwłaszcza teraz, w perspektywie zbliżającego się Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. Kończymy tzw. Rok Syna, który kończy się za 3 tygodnie, i wraz z pierwszą niedzielą Adwentu rozpocznie się Rok Ojca. I wracając do tamtego wielkiego wydarzenia, jakim było wejście Boga w ludzką historię, musimy chcąc lepiej poznać Ewangelie i chcąc być bardziej świadomym swojej wiary chrześcijanami, musimy po prostu również mieć lepsze wyobrażenie o powstaniu i o tych realiach Nowego Testamentu.\nPrzejdźmy teraz do konkretnych przypowieści. Ale tutaj jeszcze jedno zastrzeżenie, może jeszcze jeden obraz, jeszcze jedna rzeczywistość która stanowi tło tych przypowieści. Otóż drodzy państwo, kiedy apostołowie spotykali Jezusa przez 3 lata i byli z Nim na co dzień, to po Jego śmierci, a nawet po Jego zmartwychwstaniu, a zwłaszcza po Jego wniebowstąpieniu przeżyli prawdziwy szok. Można nazwać ten szok szokiem samotności. To jest tak, jak ktoś zwiąże się z bliskim sobie człowiekiem z którym przeżywa kilka, kilkanaście albo więcej lat, i nagle tego bliskiego człowieka zabraknie. I okazuje się, że w życiu tworzy się pustka, której nikt i nic nie zdoła zapełnić. I im ta miłość była większa, tym pustka staje się bardziej dokuczliwa a czasami bardziej nieznośna. Na kilka dni przed uroczystością Wszystkich Świętych, kiedy pojechałem na groby swoich bliskich w swoje rodzinne strony, znalazłem taki pomnik, zupełnie świeżo wykonany — w kwietniu zmarł w wypadku ten człowiek. I jego żona, czterdziestoparoletnia kobieta, pozostawiła mu na pomniku mniej więcej taki napis: „Wszystko już było, cokolwiek być mogło". W ten sposób chciała ta osamotniona nagle kobieta podkreślić, że właściwie w jej życiu wszystko wydarzyło się i ze dalsze życie ma sens, ale tylko w świetle tego, co już przeżyła. Wszystko już było, cokolwiek być mogło. Przeżyła prawdziwą miłość, wydała na świat dzieci, które jeszcze nie dorosły, miała męża z którym się związała ale przeżyła również dramat rozłąki, ból, cierpienie, samotność. Nic już życie jej nie dostarczy takiego, co by mogło dorównać temu, co przeżyła. Wszystko inne nie będzie już tak ważne, ani nie będzie tak piękne, ani nie będzie tak bolesne jak to, co przeżyła. Myślę, że to oddaje również tą przygodę apostołów z Jezusem Chrystusem. Mianowicie oni po odejściu Jezusa, po Jego zmartwychwstaniu i po Jego wniebowstąpieniu musieli nauczyć się żyć na nowo. Oni musieli przyzwyczaić się do tego, że oto Jezusa nie ma w ten widzialny sposób. Jest w inny, poprzez swojego Ducha, kiedy umacnia i uzdalnia swój Kościół. Ale nie mogli Go już oglądać na co dzień. Nie mogli wstać rano, i zobaczyć, i posłuchać. Nie mogli w południe powiedzieć: Słuchaj, objaśnij nam tę przypowieść. Na czym polega cały dramat? Że to, co oni przeżyli po rozstaniu z Jezusem, o tym Jezus wiedział wtedy, kiedy z nimi był na co dzień. Otóż Jezus wiedział, że któregoś dnia zostanie pojmany, zostanie osądzony, zostanie ukrzyżowany, stracony, i zdradzony również, i że któregoś dnia przyjdzie Mu przedwcześnie zakończyć ziemskie życie. I Jezus oglądając tych swoich najbliższych wiedział, że im mocniej się z nimi wiąże tym większy będzie dramat, któremu będą mogli sprostać. To jest jakaś część naszego ludzkiego losu. Że polega on na tym, że miłość, że ta bliskość wzajemna ludzi zawsze niesie ze sobą jakieś przeogromne ryzyko. A tym ryzykiem jest m.in. to, że musimy być gotowi do rozstania. Musimy wiedzieć, że im bardziej się angażujemy tym boleśniejsze jest to, co w niektórych przypadkach w życiu człowieka ma miejsce. Apostołowie musieli to przeżyć. To jest jedno tło przypowieści, które chciałbym dzisiaj rozważyć.\nI drugie tło, na które musimy zwrócić uwagę, ma z tym pierwszym jakiś związek. Mianowicie każdy z nas, jak myślę, przeżył coś co można by nazwać zapałem, ale takim zapałem słomianego ognia. Jeżeli przeżyjemy coś pięknego np. wzniosłe rekolekcje, np. piękne kazanie, piękną naukę, odbędziemy piękną podróż i zobaczymy coś, co nas zachwyci. Jeżeli przeżyjemy coś bardzo wzniosłego, wtedy robimy sobie tzw. dobre postanowienia. I wtedy chcielibyśmy, żeby to nasze szczęście trwało jak najdłużej. Pewnie apostołowie z Jezusem czuli dokładnie to samo. „ Panie, dobrze, że tu jesteśmy" wołali któregoś dnia na Górze Tabor, „zbudujemy Ci trzy przybytki". Kiedy Jezus zmartwychwstał i kiedy wstępował do nieba, wołali to samo. Było im przykro i smutno, że nadchodzi rozłąka, ale robili owe dobre postanowienia. I każdy z nas, myślę, przeżył to, że kiedy wracamy do zwyczajnego życia z tej wielkiej duchowej przygody - czy to pielgrzymki, cay to jakiejś lektury, czy to jakichś rekolekcji, czy jakiejś nauki - wtedy nieraz wpadamy tak jak pod zimny prysznic. A kiedy indziej do tego życia musimy się przyzwyczaić, za tydzień to wszystko zaczyna już nabierać coraz bardziej szarych kształtów, a za miesiąc robi się całkiem szare. A potem już nie pamiętamy o tej wzniosłości, którą przeżyliśmy. I życie staje się coraz bardziej szare.\nOtóż coś podobnego wydarzyło się z apostołami, a także z założonymi przez nich pierwszymi wspólnotami chrześcijańskimi, pierwszymi Kościołami. Apostołowie obeszli, jak o tym wiemy, prawie cały ówczesny starożytny świat. Przemierzyli Palestynę, Syrię, Azję Mniejszą, Grecję, Kretę, Cypr, udali się na Bałkany, następnie do Italii, przemierzyli Afrykę Północną, być może dotarli do Hiszpanii i do Galii. A więc byli wszędzie tam, gdzie w starożytności mógł dotrzeć człowiek. Założyli pierwsze parafie i widzieli entuzjazm ludzi, których pozyskali dla Chrystusa. Widzieli ich radość. I to było dla nich natchnienie. Ale apostoł zostawiał ten Kościół, udawał się dalej, szedł dalej, a ten Kościół, ta wspólnota, zostawała. I oczywiście ten duch gasł i wszystko wracało do normy - tak, jak dawniej. I pojawiały się stare wady i stare grzechy, i stare problemy, i rozmaite stare dylematy i wyzwania. I okazywało się, że życie robi się coraz bardziej szare. I ci apostołowie dowiadywali się, że oto ludzie, których pozyskali dla Chrystusa, stają się coraz bardziej letni i słabną w swojej wierze. To jest kontekst, w którym trzeba by osadzić przypowieści, jakie dzisiaj weźmiemy pod uwagę. Chciałbym zwrócić uwagę, że prócz tych przypowieści w nauczaniu apostołów, zwłaszcza w nauczaniu sw. Pawła, pojawia się ten motyw utwierdzania Apostołów innych, ale także utwierdzania tych zwykłych wierzących w wierze. Proszę posłuchajmy jednego z tych fragmentów, jeszcze nie przypowieści, tylko nauczania wyjętego z pierwszego listu, z pierwszego pisma, jakie kiedykolwiek zostało w chrześcijaństwie napisane, mianowicie z 1 Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan. Apostoł był w Tesalonikach, mówiliśmy o tym wiele miesięcy temu, kiedy mówiliśmy o Kościołach apostolskich. Założył tam Kościół, wszystko szło wspaniale, i wyjechał. A po dwóch czy trzech miesiącach, kiedy przebywa w Atenach i w Koryncie, dowiaduje się że ci, którzy byli tak pełni entuzjazmu, osłabli w tych swoich nadziejach. I wtedy Apostoł napisał do nich — zacytuję tylko jeden fragment owego 1 Listu do Tesaloniczan — napisał tak (1 Tes 5, 1 - 9):\nNie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo* - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał zaskoczyć was jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi! Ci, którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy są pijani. My zaś, którzy do dnia należymy, bądźmy trzeźwi, odziani w pancerz wiary i miłości oraz hełm nadziei zbawienia. Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa,\nZwróćmy uwagę, że mamy tutaj ilustrację tego, o czym przed chwila mówiłem. Otóż wśród tych wierzących w Jezusa Chrystusa nastąpiła pewna stagnacja. Zaczęli wracać do swoich starych grzechów, upijali się, zapewne dopuszczali się innych rzeczy. I Apostoł nad tym boleje. Ale proszę zwrócić uwagę — nie karci ich, nie potępia. Apostoł ich rozumie, że taka pokusa istnieje w każdym człowieku. Że człowiek potrzebuje co jakiś czas jakiejś inspiracji, jakiegoś natchnienia, jakiegoś pobudzenia do działania. Otóż z natury dobry człowiek dopuszcza się słabości, dopuszcza się grzechu, wraca do starych spraw. Ale to nie jest jeszcze powód, żeby go potępić. To jest powód, ażeby przypomnieć mu jego godność i zachęcić go do innego życia. Ta pedagogika św. Pawła jest widoczna doskonale w Jezusowych przypowieściach. Widać bardzo dobrze, że Jezus od początku do końca wierzy w człowieka. Ponieważ bardzo dobrze zna ludzkie sumienie, mówili o tym ewangeliści wielokrotnie, ponieważ bardzo dobrze znał tajniki ludzkiej duszy, zatem próbował trafić do człowieka takiego, jakim ten człowiek jest. I kiedy widział, że ten człowiek, słuchacz, ma tendencje do tego, żeby osłabnąć w wierze, żeby niejako przyzwyczaić się do tej powszechności, wtedy Jezus nawołuje od ocknięcia się, do obudzenia się. Mało tego — Jezus powiada, że musisz pracować nad sobą, musisz zaczynać od nowa dzisiaj po to, aby w ten sposób przybliżać, ale także przygotować się na koniec, który wychodzi poza ramy tego świata. Jezus pokazuje więc w ten sposób znaczenie doczesności dla wieczności.\nI teraz posłuchajmy jednej z przypowieści Jezusa, którą dobrze znamy. Najpierw tę przypowieść przeczytam. Jest ona wyjęta z Ewangelii św. Mateusza, bo ona wskazuje na pewne zniecierpliwienie, jakie istniało w tym pierwszym pokoleniu chrześcijan, a więc wśród tych słuchaczy Jezusa Chrystusa, ale i na zniecierpliwienie, które może dobrze zobrazować to, co istnieje w każdym z nas. Otóż Jezus powiedział tak (Mt 24, 23 - 24):\nWtedy jeśliby wam ktoś powiedział: „Oto tu jest Mesjasz" albo: „Tam", nie wierzcie! Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i działać będą wielkie znaki i wielkie cuda, by w błąd wprowadzić, jeśli to możliwe, także wybranych.\nPopatrzmy, jaki jest kontekst tych słów, jakie jest ich znaczenie, żeby zaraz sięgnąć do Jezusowej przypowieści. Otóż Jezus ostrzega przed taką sytuacją, kiedy to zmęczony tą doczesnością człowiek, kiedy ten człowiek, który ma wolę pracowania nad sobą, ten człowiek tęskniący za dobrymi postanowieniami, które poczynił, ten człowiek chce jak gdyby przyśpieszyć działanie Boga. Wtedy chciałby żeby ktoś, tak jak wtedy, kiedy Jezus żył, albo tak jak wtedy, kiedy jest ktoś kto ten Kościół prowadzi, żeby ktoś jasno i pewnie powiedział i poprowadził drogą, która usunie wszelkie wątpliwości. A w takiej sytuacji, kiedy pojawia się ten głód, to Jezus ostrzega, że gdy wyczuje się, że taki głód i takie swego rodzaju zagubienie wśród ludzi istnieje, to natychmiast pojawiają się tacy, którzy chcieliby wyjść naprzeciw temu głodowi, i korzystają, i podają się - jak powiada Jezus - za owych fałszywych mesjaszy dając łatwe odpowiedzi na bardzo trudne pytania. Jezus powiada: Nie wierzcie takim, którzy przychodzą do was z łatwymi odpowiedziami. Nie próbujcie przyśpieszyć działania Bożego! Ale dodaje jednocześnie: Nie traćcie ducha, nie upadajcie na duchu, bądźcie czujni! Otóż kiedy już człowiek straci zapał, straci entuzjazm - co jest bardzo ludzkie, bo nie możemy bez przerwy żyć w natchnieniu - kiedy straci tę pierwotną gorliwość, to jednego nie powinien stracić, mianowicie czujności, która wyznacza pewne minimum zarówno w naszej pracy nad sobą, jak i w przynależności do Kościoła i w przynależności do Boga.\nTo jest bardzo ważna uwaga. Bo proszę zwróćmy uwagę, że zarówno życie wewnętrzne, jak i praca nad sobą, to nie może być bez przerwy taki radosny poryw ducha. Są tacy, także zapewne wśród nas, którym modlitwa sprawia prawdziwą trudność, którzy modlą się ustami, ale ta modlitwa nie daje im żadnej satysfakcji. Otóż pamiętajmy, że sprawy ducha i sprawy Boże nie polegają na dobrym samopoczuciu. Gdyby religia, i religijność, i modlitwa wyzwalały zawsze u człowieka wewnętrzną radość, to wtedy przedmiotem wysławiania i powodem dla modlitwy byłby nie tyle Bóg, co osiągnięcie własnej satysfakcji, a więc samozadowolenie. Gdyby za każdym razem modlitwa przynosiła nam ulgę, gdyby modlitwa była czymś łatwym, to byśmy chętnie oddawali się modlitwie, podobnie jak chętnie oddajemy się temu, co lubimy. Jezus ostrzega nas. Powiada: Nie zawsze będziesz płynął na tej fali entuzjazmu. Ale wtedy zachowaj czujność przynajmniej, jeżeli już nie możesz mieć w sobie i nie masz tego entuzjazmu. I teraz posłuchajmy Jezusowej przypowieści, która to ilustruje (Łk 12, 41 - 46).\nPiotr zapytał: «Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy do wszystkich?* Pan odpowiedział: «Kto jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby na czas wydawał jej żywność? Szczęśliwy ten sługa, którego pan powróciwszy zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy: Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, w którym się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; każe go ćwiartować i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce.\nTa przypowieść jest bardzo mocna. Rzadko czytana, bo tylko w okresie Adwentu i w okresie Wielkiego Postu. Jej przesłanie może być dla nas na pierwszy rzut oka niejasne. Ale to przesłanie dobrze obrazuje to, co dzisiaj rozważamy. Mianowicie Jezus używa obrazu sługi. Ten obraz dla jego słuchaczy był doskonale zrozumiały. Dlatego, że sługą w czasach biblijnych, w czasach biblijnego Izraela, nazywano wielkich bohaterów wiary. Sługą został nazwany Abraham, Izaak, Jakub, Mojżesz, Izajasz. A więc ci najwięksi bohaterowie wiary. Ich powinnością było pełnienie woli Bożej. I dlatego zostali nazwani po hebrajsku w Piśmie Świętym, ta godność ich brzmi: Ezetz Adonai -Sługa Pański. Być Sługą Pańskim to był zaszczyt. Proszę zwrócić uwagę, że ten język metaforyczny, ten sposób pojmowania przeszedł choćby do określania posługi Ojca Świętego, każdorazowego papieża, którego podstawowym tytułem jest tytuł Sługa Sług Bożych. I obowiązkiem papieża jest, aby temu wielkiemu zaszczytnemu tytułowi sprostać. I proszę zwrócić uwagę — Jezus nawiązuje do dziejów biblijnego Izraela i powiada tak: Ci wielcy bohaterowie wiary, ci wielcy Słudzy Boga zadbali o to aby ludzi, którzy ich słuchali, którzy byli im powierzeni, prowadzić do Boga. To właśnie ci wielcy bohaterowie wiary zapobiegali temu, żeby ci ludzie nie upadali, nie tracili ducha, nie tracili swego entuzjazmu ale wciąż go od nowa rozpalali. I kiedy Piotr pyta Jezusa: Kogo Ty właściwie masz na myśli mówiąc o tych sługach wiernych? Czy do nas mówisz tę przypowieść, czy do wszystkich? Jezus nie daje tutaj jednoznacznej odpowiedzi. Nie powiada „do was" ani nie powiada „do wszystkich". Znaczy to, z tej dwuznaczności wynika jednoznacznie z kolei, że owa Jezusowa przypowieść kierowana jest i do Apostołów i do wszystkich.\nJakie jest zatem jej przesłanie? Otóż któż jest owym sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, aby na czas rozdawał jej żywność? Proszę zwrócić uwagę, że ten obraz znaczy mniej więcej tyle. Wierzący w Boga - to jest ta służba, która potrzebuje pokarmu, która potrzebuje żywności. Ale wierzący w Boga potrzebują również tych, którzy by im służyli. Którzy tu, w nawiązaniu do starożytnych stosunków społecznych, są nazywani rządcami. Ale rządzenie nie polega tu na sprawowaniu władzy. Rządzenie polega na ty, żeby dostarczać żywność, dostarczać pokarm. Dodajmy, że rządzenie w takim ujęciu oznacza ogromną odpowiedzialność za powierzonych sobie ludzi. Nie chodziło jednak o pokarm fizyczny, o chleb. Na ten każdy może zapracować sam, jeżeli nie jest chory, jeżeli mu się również chce pracować i ma możliwość pracować. Chodzi o coś innego, o coś jeszcze głębszego. Mianowicie że żadna wspólnota, i wspólnota wierzących w Jezusa Chrystusa, nie może być zdana na samą siebie. Otóż potrzebuje pewnego pokarmu, którego sama nie osiągnie. I ten pokarm ma być rozdawany przez rządców przez tych odpowiedzialnych za tę wspólnotę. W czasach Starego Testamentu to byli ci wielcy bohaterowie wiary, wielcy patriarchowie, prorocy. W czasach Jezusa Chrystusa tym rządcą, który rozdawał pokarm i zapewniał go, był sam Jezus. Natomiast Jezus już wtedy mówi swoim Apostołom więcej i głębiej. Powiada: Wkrótce przyjdzie czas, gdy to wy będziecie tymi rządcami, którzy muszą dawać pokarm owym sługom, owym ludziom. I nie możecie tego zaniedbać\nZmiana stron kasety\nżeby móc rozwijać swoje życie duchowe potrzebują wciąż nowego pokarmu. I dalej:\nSzczęśliwy ów sługa, którego pan powróciwszy zastanie przy tej czynności.\nProszę zwróćmy uwagę, że ten rządca rządzący ludźmi jest jednocześnie Sługą Boga. I szczęśliwy ów człowiek, który spełniając swoją posługę na rzecz wspólnoty przy takiej właśnie czynności zostanie zastany przez Boga. A ponieważ Bóg może przyjść w każdej chwili, to zatem powinnością sprawujących władzę w Kościele, rządzących w Kościele, jest ustawiczna służba na rzecz tych, którzy są powierzeni ich trosce. To zapobiega - powiada Jezus - temu, aby wierni nie tracili ducha, a z drugiej strony to nadaje sens owej posłudze rządzenia w Kościele.\nPrawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli ów sługa powie sobie w duszy: Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan jego w dniu, w którym się nie spodziewa\nZauważmy, że Jezus dobrze znał tajniki ludzkiej duszy. Otóż wady i słabości, grzechy, a nawet zepsucie nie omija tych, którym powierzono pieczę nad ludźmi, nad wspólnotami wierzących. Jezus doskonale zdawał sobie sprawę, że nawet ci, którym powierzono władzę nad innymi, mogą zejść znacznie niżej i mogą z tej władzy korzystać w ten sposób, że będą jeść, pić i upijać się, a nawet bić sługi, te owce które są im powierzone. Ta przypowieść Jezusa Chrystusa jest niesłychanie odważna i niesłychanie szczera. Ona stanowi ostrzeżenie przed nadużywaniem władzy nad ludźmi. Ona przypomina tym którzy rządzą, że dla przeciętnych wiernych jesteście rządcami, ale wobec Boga jesteście sługami. I jeżeli nadużyjecie swojej władzy, jeżeli będziecie schlebiać swoim własnym zmysłom, jeżeli nie tylko pójdziecie za słabością, tylko ulegniecie zepsuciu - to nadejdzie pora, kiedy pan tego sługi przyjdzie w dniu, w którym się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna, i każe go ćwiartować, i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce.\nZwróćmy uwagę, że z tej władzy w Kościele, z rządzenia w Kościele, z rządzenia wierzącymi wynika przeogromna odpowiedzialność. Wobec nikogo Jezus nie użył tak mocnych słów jak wobec tych, którzy otrzymawszy władzę nad innymi mają za zadanie zapewniać im duchową strawę, chleb — jeżeli tego nadużyją, jeżeli staną się nikczemni, to czeka ich straszliwa kara. Zwróćmy zatem uwagę, że nakazuje to nam wszystkim w nowy sposób spojrzeć na siebie i w nowy sposób pojmować swoją odpowiedzialność za naszą własną wiarę. Z jednej strony powinniśmy słuchać tych, którzy są naszymi przełożonymi. Z drugiej strony przełożonym nigdy nie wolno nadużyć tego zaufania, jakie w nich ludzie pokładają, ani nie wolno zmarnować tego zaufania. Bo kara, jaka ich spotka, będzie bardzo ciężka, bardzo dotkliwa. Komu mało dano - powie gdzie indziej Pan Jezus - od tego mało będą żądać. Ale komu wiele dano, od tego wiele żądać się będzie. Ta Jezusowa przypowieść odsłania zatem mechanizmy życia we wspólnocie. Najpierw we wspólnocie uczniów Jezusa, potem w Kościele Apostolskim, a następnie w Kościele w każdym pokoleniu. Mechanizmy, które wychodzą poza wąskie ramy jakiegoś określonego czasu czy przestrzeni.\nPosłuchajmy zatem również innej przypowieści, która ma związek z tymi myślami, tym wątkiem, który poruszyliśmy. Skoro tak wielka jest odpowiedzialność sprawujących posługę rządzenia — proszę zwrócić uwagę na ten paradoks, którego używam: posługa rządzenia, służba rządzenia, bo rządzenie też jest służbą — otóż skoro tak wielka jest odpowiedzialność to jak należy popatrzeć na zadanie, na przeznaczenie, na rolę wszystkich wierzących? Posłuchajmy kolejnej Jezusowej przypowieści, zapisanej w Ewangelii św. Łukasza. Jezus powiedział tak (Łk 12, 35 - 40):\nNiech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie! A wy podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie. A to rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby się włamać do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie*.\nOtóż ta przypowieść to jest odpowiedź na zmęczenie. Słuchacze Jezusa, a później te pierwsze pokolenia wierzących, także w czasach apostolskich, mogły być zmęczone. Mogło być tak, że za tą wzniosłą nauką poszedł entuzjazm — a następnie pojawiła się ospałość i po prostu sytuacja stawała się coraz bardziej przyziemna i spowszedniała. I wtedy Jezus opowiada im tę przypowieść, przypowieść niezwykłą. Z jednej strony nawiązuje do sposobu ubierania się. Mężczyźni ubierali się tak, że biodra były przepasane. A jeżeli wyruszali w nocy, to mieli pochodnię, którą oświetlali ulicę albo drogę. To było takie niezbędne wyposażenie. Jezus powiada tak: Jeżeli chcesz wiernie wytrwać przy Mnie, to musisz być tak, jak ów sługa, który oczekuje na przyjście swojego pana. Raz jeszcze mamy tutaj nawiązanie do starożytnych stosunków społecznych. Ale zwróćmy uwagę, że mamy tu bardzo interesujący szczegół. Mianowicie, że Jezus odwraca realia. Bo najpierw powiada do wierzących: Czekając na Mnie musicie być zawsze gotowi. Musicie być tak, jak ten sługa, gotowy w każdej chwili do drogi. Dlaczego? Bądźcie podobni do sług oczekujących swojego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć kiedy nadejdzie i zakołacze. Mamy nawiązanie do tego życia codziennego, do wesela które przedłużało się do późnej nocy. I pan wróci zapewne zmęczony. A może nawet, jak to w życiu bywa, nie do końca dysponowany i wtedy będzie potrzebował szczególnej pomocy owego sługi.\nJezus używa tego odważnego i dziwnego obrazu do samego siebie oraz do tych, którzy w Niego wierzą. Oczywiście to jest tylko przypowieść i nie wszystkie elementy tego obrazu można przenosić na Jezusa. Chodzi o to, co najważniejsze. Mianowicie kiedy już brakuje wam entuzjazmu - zachowajcie czujność. Kiedy nie będziecie mieli owej wewnętrznej radości, żeby na Mnie czekać, to przynajmniej bądźcie gotowi. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. I tutaj następuje to zupełne odwrócenie sytuacji. Mianowicie: Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a on sam będzie im usługiwał. Zauważmy, że Jezus żył w świecie, gdzie istniało niewolnictwo. Ale nawet w przypowieści to niewolnictwo zostało przezwyciężone. Bo Jezus powiada: Jeżeli jesteś dobrym człowiekiem to potrafisz docenić dobro najprostszego człowieka, najprostszego sługi. Jeżeli to jest dobry pan i zobaczył, że ktoś na niego czeka i czuwa, to wynagradza go w ten sposób, że każe słudze usiąść a sam staje się jego sługą. Zauważmy, że Ewangelia w tym pogańskim świecie, gdzie niewolnik nie miał żadnych praw, daje światło, daje siłę, której nie dawał nikt inny. Bo przynajmniej temu niewolnikowi, temu słudze daje obraz, w którym on czuje się panem.\nAle nie chodziło tylko o zmianę starożytnych stosunków społecznych, chodziło o coś więcej i o coś głębszego. Mianowicie Jezus powiada tak, gdybyśmy chcieli to krótko streścić. Mówi: Jeżeli będziesz czujny, jeżeli będziesz czekał, to Ja ci to odpłacę. Nie licz na entuzjazm, nie licz na to, że będziesz zawsze przeżywał tę wzniosłość swojego ducha. Ale przynajmniej zachowaj czujność. A jeżeli zachowasz czujność, zwrócę ci w dwójnasób, kiedy wreszcie ze sobą się spotkamy.\nOtóż ta przypowieść znów odkrywa coś z głębi, i jednocześnie z tej nadziei, jaka jest wypisana w ludzkim losie. Ona zachęca do gotowości na przyjście, na przyjście Jezusa. O co tutaj chodzi, jakiego rodzaju jest to przyjście? Jedno to jest to przyjście, którego spodziewamy się, którego czasu nikt nie zna, sam Bóg jeden, kiedy to nastąpi tzw. paruzja, powtórne przyjście Pana. Ale zanim ono nastąpi, to już setki pokoleń chrześcijańskich przeszły do Boga, bo przechodzi się do Boga poprzez swoją własną śmierć. Otóż ta śmierć jest przejściem, jest spotkaniem z Bogiem. I Jezus ukazuje nam tutaj nową perspektywę śmierci. Mianowicie powiada tak: Jeżeli potrafisz ze Mną czuwać, jeżeli potrafisz dać z siebie to minimum gotowości, to z całą pewnością nie możesz, nie musisz i nie powinieneś obawiać się tego spotkania ze Mną. Bo wtedy Ja przyjdę, Ja będę ci usługiwał. Otóż Jezus jawi się tutaj, zapowiada się tu jako ten, który podczas Ostatniej Wieczerzy, jak dobrze\ntym pamiętamy, sam owinął się ręcznikiem, prześcieradłem, a następnie pochylił się przed każdym Apostołem i umywał im nogi. Piotr się buntował: Nie będziesz mi nóg umywał! Na co Jezus: Jeżeli cię nie umyję, to nie będziesz miał udziału ze mną. A Piotr na to: O Panie, nie tylko nogi, ale ręce\nOtóż zauważmy, że mamy tutaj bardzo ciekawy obraz w tej przypowieści. Nie tylko ciekawy, tylko wprost nie do wiary. Mianowicie tym, którzy potrafią czuwać z myślą o Bogu, Chrystus — Bóg przecież — obiecuje, że będzie im usługiwał. Że wyjdzie im na spotkanie. Że wynagrodzi tę czujność. Bóg usługujący człowiekowi — to jest obraz, który się w głowie nie mieści. Ale to jest jednocześnie obraz, który, jeżeli trafi do naszego wnętrza, to jest dla nas wielką poręką spokoju i bezpieczeństwa. Także tego spokoju i bezpieczeństwa, jakie rodzi się zwłaszcza w perspektywie śmierci. Jezus nawiązuje tutaj do żydowskiego sposobu liczenia czasu. Mianowicie cała noc była podzielona na trzy tzw. straże. Ponieważ noc trwa ok. 12 godzin, to każda straż to jest 4 godzin. Mniej więcej od naszej 6-ej do 10-ej wieczorem, od 10-ej do 2-ej nad ranem i od 2-ej do 6-ej rano. I Jezus powiada: Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie. A więc czy przyjdzie koło północy, czy przyjdzie nad ranem — to warto czekać. Ten obraz nocy to jest obraz ludzkiego życia i stałej podatności na spotkanie Boga, stałej czujności. Myślę, że każdy z nas ma za sobą w życiu jakąś nieprzespaną noc, zwłaszcza przy pracy, czy na drodze przy kierowaniu. Wiemy dobrze, że najtrudniejsze godziny przychodzą nad ranem. Nad ranem też zdarza się najwięcej wypadków na drogach. Nad ranem najłatwiej zasnąć, jeżeli człowiek nie przespał nocy. Jezus powiada: Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie. Ten obraz tego czuwania do samego końca, tego najtrudniejszego czuwania, to jest obraz ludzkiego życia. Mianowicie paradoks polega na tym — i myślę, że na to trzeba zwrócić uwagę — że młodzi ludzie są pełni entuzjazmu. Dorośli ten entuzjazm tracą. A ludzie starsi potrafią być ironiczni, a nawet cyniczni, i to nawet w życiu religijnym i w życiu duchowym. Myślę, że również każdy z nas ma jakieś życiowe doświadczenia, które to potwierdzają. Młodego człowieka nieraz bardzo łatwo zmienić. Często bardzo łatwo zmienić, porwać, zachęcić. Dorosły jest bardziej odporny. A starszy, który ma za sobą całe życie, robi się niesłychanie odporny na jakiekolwiek próby podpowiedzenia mu, czy zmiany w życiu. I tutaj Jezus powiada: Pamiętaj, że twoje życie jest jak ta druga i ta trzecia nocna zmiana. Nie sztuka być entuzjastą, kiedy jesteś młody i silny. Nie sztuka być wierzącym, kiedy wszystko idzie ci pomyślnie i dobrze. Sztuką jest, i prawdziwym i najtrudniejszym wyzwaniem, zachować czujność na ten czas drugiej i trzeciej straży. A ten czas drugiej i trzeciej straży to czas życia dorosłego i czas życia starszego i starego zupełnie. To jest dopiero wyzwanie, któremu bardzo trudno sprostać i któremu trzeba wyjść naprzeciw.\nZauważmy, że te Jezusowe przypowieści, jeżeli czytamy je w ten sposób, odsłaniają nam — raz jeszcze powtarzam — głębokie prawdy o człowieku. Jeżeli przyjrzymy się tej logice Jezusowych przypowieści, to możemy się bardzo dużo o człowieku nauczyć. Ale nie myślmy, że te przypowieści odnoszą się do innych — one zawsze odnoszą się do nas. Bo to każdy z nas jest wezwany do odnawiania tej czujności. I kiedy przychodzi czas, że w życiu dorosłym i starszym brakuje entuzjazmu, to trzeba każdemu z nas zachować to minimum, które jest niezbędne, a mianowicie czujność. W ten sposób Jezus ukazuje nam drogę życia duchowego. Ukazywał ją tym, którzy szli za nim. Ukazywał tę drogę tym, którzy należeli do pierwszego pokolenia chrześcijan. Ale zwróćmy uwagę — te Jego przypowieści będąc bardzo głęboko osadzone w tamtym czasie są skierowane do nas. Pokazują nam mechanizmy życia i duchowego, i pracy nad sobą, i życia religijnego. Tak to dokładnie jest. Bardzo często chcemy dobrze, a kończy się na niczym, albo kończy się na czymś małym.\nOtóż kiedy odchodzi nam ochota to pamiętać musimy, że trzeba osadzić przynajmniej minimum. Tym minimum, powtarzam raz jeszcze, jest czujność. Niech biodra wasze będą przepasane, pochodnie gorejące w waszych rękach a wy podobni do sługi, który oczekuje przyjścia, czy też oczekuje powrotu swojego pana.\nW takim właśnie duchu na zakończenie posłuchajmy jeszcze fragmentu z Ewangelii św. Łukasza, który już nie będąc przypowieścią dokładnie dotyczy tej sprawy. Mianowicie Jezus na krótko przed swoją śmiercią, kiedy już zbliżał się do Jerozolimy, kiedy Jego nauczanie stawało się coraz bardziej skondensowane, powiedział do swoich uczniów tak (Łk 21, 34 - 36):\nUważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.\nJezus powoli żegnał się z Apostołami. Wiedział dobrze i przeczuwał po ludzku, co Go czeka. Wiedział też dobrze, że kiedy ten zapał wśród Apostołów osłabnie, to będą mogli oddać się jedzeniu, piciu i spaniu. A ponieważ przygoda z Jezusem była tak wielka, to być może pójdzie nawet za tym rozczarowaniem i za tą pustką obżarstwo i pijaństwo. W ludzkich dziejach niejedna osoba, która straciła kogoś bliskiego, skończyła bardzo kiepsko, skończyła bardzo marnie. Bo utraciwszy sens swojego życia oddała się temu wszystkiemu, co sprzyjało zapomnieniu. Jezus ostrzega przed tym wiedząc, że taka siła, taka moc, takie ciągnienie w każdym z nas jest. Aby serca wasze nie były ociężałe. I zachęca do czujności. Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć wszystkiego, co złe, i stanąć przed Synem Człowieczym. Tak więc siła naszej modlitwy nie zależy od naszego dobrego samopoczucia. I bardzo dobrze, że tak jest. Bo jak powiedzieliśmy na początku modlitwa, która dawałaby nam radość, byłaby modlitwą samouwielbienia. Uwielbienia siebie, a nie uwielbienia Boga. Trzeba modlić się nawet wtedy, kiedy to jest trudne. A może zwłaszcza wtedy, kiedy to jest trudne.\nTrzeba również pracować nad sobą w tej powszedniości, która nie jest widowiskowa i która nie przynosi człowiekowi wielkiej radości. Trzeba być człowiekiem Bożym nie tylko wtedy, kiedy żyje w nas zapał i entuzjazm, ale również wtedy, kiedy wydaje nam się, że jesteśmy wygaśnięci i pozbawieni tego wewnętrznego żaru, który przedtem przysparzał nam tyle radości i dodawał skrzydeł. Zatem Jezus wzywa nas do stałości w wierze i w postępowaniu. To bardzo trudne, to chyba najtrudniejsze w wierze — być stałym. Ale chyba i w życiu to jest najtrudniejsze, żeby być stałym.\nWzięliśmy te przypowieści Jezusa, dobrze znane, króciutkie, jako pierwsze w naszej refleksji. Za miesiąc, w 2-gi poniedziałek grudnia, przejdziemy do kolejnych przypowieści, nawiązujących do czasu Adwentu, do Królestwa Bożego, i do wątków, które z tym Królestwem Bożym wiążą się bezpośrednio. Mam nadzieję, że wtedy też dotkniemy spraw, które rzucą nam wiele światła na nasze życie i pozwolą zrozumieć coś więcej.\nNa koniec mam dwie uwagi już spoza przypowieści. Mianowicie w tym tygodniu ma przyjść książka będąca zapisem konferencji biblijnych sprzed dwóch lat, które miałem w „Radio Maryja", i będzie dostępna w sklepiku parafialnym. Książka nosi tytuł: Biblijny Izrael. Dzieje i natura. Wydaje mi się, że jest ciekawa. Kiedy pracowałem nad nią parę tygodni temu, to jakoś odkrywałem coś z tego, co może dzisiaj zainteresować i poruszyć.\nI druga sprawa. Mianowicie od niedawna jest Radio Plus, 96.5 MHz. I tam co niedziela o godz. 1405 jest taka audycja biblijna „Słowo + muzyka". W tej audycji jest interesujący konkurs dla tych, którzy nigdy nie byli w Ziemi Świętej, i którzy sądzą że nigdy nie będą, a mają wyobraźnię. Do 30 listopada trzeba nadesłać refleksję Ziemia Święta oczami wyobraźni. Zwycięzca konkursu pojedzie w przyszłym roku na pielgrzymkę. Natomiast dwadzieścia najlepszych wypowiedzi zostanie wydrukowane w książce pod tym samym tytułem. Zachęcam państwa do udziału.


Światowy Dzień Tabliczki Mnożenia to akcja edukacyjna, która odbywa się każdego roku w ostatni piątek września ( w tym roku – 29.09). Udział w niej biorą szkoły z różnych stron świata w tym również Szkoła Podstawowa w Stobnicy.\nGłównym celem akcji jest propagowanie zabawowej formy nauczania – uczenia się matematyki. Ma ona też zachęcić do przypomnienia sobie tabliczki mnożenia w przyjemny\ni niecodzienny sposób. „Tabliczkowa wiedza” sprawdzana jest w czasie krótkich egzaminów. Pierwszym etapem sprawdzianu jest wylosowanie losu z pięcioma pytaniami. Każda osoba, która prawidłowo ustnie odpowie na 5 pytań otrzymuje tytuł Eksperta Tabliczki Mnożenia\noraz imienną legitymację.\nW Szkole Podstawowej w Stobnicy wzięli w niej udział uczniowie klas IV – VII. Tytuł Eksperta Tabliczki Mnożenia zdobyło ponad 80% uczniów klas starszych. Etap przygotowawczy – do Światowego Dnia Tabliczki Mnożenia 2018 przeszli też uczniowie klasy III. Wszystkim Ekspertom Tabliczki Mnożenia serdecznie gratulujemy!!!\nOrganizatorem akcji w szkole była pani Justyna Karbowiak.


Nadzwyczajnie produktywnym niczym oraz wirtuozerskim zaintrygowaniem egzystuje kreacja określana redukowanie drewna. Polega ona na zakładaniu różnorodnego okazu wirtuozerskich wihajstrów, dogmatów wielb chociażby figur bądź jednostek, a aktualne wszystko zależne egzystuje doszczętnie fantasmagorią obywatela. Część rzeczy komponowanych w tym okręgu sprzymierzona stanowi z dłutem tudzież ponadto wieloma delikatnymi lekarstwami pomocniczymi. Bierwiono jest artykułem zdumiewająco życzliwym dzięki czemu przyjmuje na najmierniejsze trzaśnięcie dłutem istniej przyszłym tworzącym narzędziem formując sobie jeszcze rzeczone czystsze profile.\nSłowa kluczowe: kontrastowym, nieznajomym, obcym, sprzecznym


28.05.2014 12:21:37 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Lenda Danuta - Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w Czarni do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:20:04 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Brodzik Stanisław - Dyrektor Zespołu Szkół w Surowem do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:18:04 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Szydlik Stanisław - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:16:58 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Szydlik Kazimierz - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:16:03 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Szydlik Kazimierz - radn y z artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:15:51 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Szydlik Kazimierz - radn y do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:14:10 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Samsel Jacek - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:13:00 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Pliszka Marek - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 12:11:14 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Lenda Tadeusz - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:55:49 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Lenda tadeusz - radny z artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:51:50 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Lenda tadeusz - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:50:47 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Kulesik Halina - radna do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:49:43 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Kordek Tadeusz - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:48:37 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Kalinowski Czesław - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:47:09 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Kaczmarczyk Dorota - radna do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:45:07 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Dąbrowski Tadeusz - Wiceprzewodniczący Rady Gminy do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:44:00 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Chorążewicz Sławomir - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:42:46 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Brysiewski Stanisław - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:41:43 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Bojarski Stanisław - radny do artykułu Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 11:40:34 Grzegorz Kamzelski Dodany nowy artykuł Oświadczenia majątkowe za 2013 rok.\n28.05.2014 08:28:41 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 14/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 23 maja 2014 r. w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji o wykonaniu budżetu Gminy Czarnia za 2013 rok. do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:26:16 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Zarządzenie Nr 14/2014 Wójta Gminy Czarnia w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji o wykonaniu budżetu Gminy Czarnia za 2013 rok. z artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:22:04 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 14/2014 do artykułu Informacja o wykonaniu budżetu Gminy Czarnia za 2013 rok.\n28.05.2014 08:20:41 Grzegorz Kamzelski Dodany nowy artykuł Informacja o wykonaniu budżetu Gminy Czarnia za 2013 rok.\n28.05.2014 08:15:58 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 14/2014 Wójta Gminy Czarnia w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji o wykonaniu budżetu Gminy Czarnia za 2013 rok. do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:13:50 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 13/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 23 maja 2014 r. w sprawie zmian w budżecie gminy Czarnia na rok 2014. do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:12:00 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014 r. w sprawia udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzenia postępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów , a tak� Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:09:41 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Zarządzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzenia postępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów , a t Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:09:13 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzenia postępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów , a tak� Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:06:59 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Zarządzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014 w sprawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzeni z artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:06:48 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014 w sprawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzeni do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:03:40 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarzadzenie Nr 11/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 05 maja 2014 r. w sprawie powołania obwodowych komisji wyborczych. do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:01:01 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Zarzadzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014r. w sp;rawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzenia popstępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów , a t Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 08:00:56 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Zarządzenie Nr 13.2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 23 maja 2014 r. w sprawie zmian w budżecie gminy Czarnia na rok 2014. z artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 07:58:46 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarządzenie Nr 13.2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 23 maja 2014 r. w sprawie zmian w budżecie gminy Czarnia na rok 2014. do artykułu Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n28.05.2014 07:57:04 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Zarzadzenie Nr 12/2014 Wójta Gminy Czarnia z dnia 16 maja 2014r. w sp;rawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej w Czarni upoważnienia do prowadzenia popstępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów , a tak� Zarządzenia Wójta Gminy - rok 2014 - zarządzenia o numerach od 1 do ......\n22.05.2014 14:08:17 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Obwieszczenie do artykułu Obwieszczenie Starosty Ostrołęckiego\n22.05.2014 14:07:29 Grzegorz Kamzelski Dodany nowy artykuł Obwieszczenie Starosty Ostrołęckiego\n22.05.2014 14:06:40 Grzegorz Kamzelski Usunięto artykuł Informacja ARiMR Biuro Powiatowe w Ostrołęce o wydłużonych godzinach przyjmowania wniosków o płatność za 2014 rok. z kategorii Informacje dla mieszkańców\n15.05.2014 07:55:33 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Wykaz przewodniczacych i zastępców Obwodowych Komisji Wyborczych do artykułu Wybory do Parlamentu Europejskiego wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r.\n15.05.2014 07:52:20 Grzegorz Kamzelski Usunięty załącznik Wykaz przewodniczących i zastępców Obwodowych Komisji Wyborczych z artykułu Wybory do Parlamentu Europejskiego wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r.\n15.05.2014 07:50:55 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Wykaz przewodniczących i zastępców Obwodowych Komisji Wyborczych do artykułu Wybory do Parlamentu Europejskiego wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r.\n13.05.2014 08:14:11 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Informacja o udostępnieniu spisu wyborców do artykułu Wybory do Parlamentu Europejskiego wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r.\n08.05.2014 13:27:33 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Skład Obwodowych Komisji Wyborczych do artykułu Wybory do Parlamentu Europejskiego wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r.\n08.05.2014 13:26:52 Grzegorz Kamzelski Usunięto artykuł Składy Obwodowych Komisji Wyborczych z kategorii Informacje wyborcze\n08.05.2014 13:25:24 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Sklady OKW do artykułu\n08.05.2014 13:24:47 Grzegorz Kamzelski Dodany nowy artykuł\n07.05.2014 10:52:54 Grzegorz Kamzelski Edytowano artykuł\n07.05.2014 10:50:11 Grzegorz Kamzelski Dodany załącznik Informacja. do artykułu\n07.05.2014 10:49:30 Grzegorz Kamzelski Dodany nowy artykuł


Kreisel sponsorem Porsche Open - KREISEL\nPoznański Turniej (niegdyś Polish Open) cieszył się dużym zainteresowaniem kibiców i mediów. Na imprezę przyjechali tenisiści z pierwszej setki rankingu ATP (Chilijczycy Paul CAPDEVILLE, Nicolas MASSU). Bardzo dobrze spisał się podczas turnieju 19-letni Polak Jerzy Janowicz, który awansował już półfinału. Uległ w nim późniejszemu zwycięzcy Porsche Open 4:6, 2:6.\nKreisel, znany ze swojej aktywności w sponsoringu sportowym, wspiera Porsche Open tradycyjnie od początku jego istnienia. Logo firmy ukazało się na banerze okalającym kort centralny. Widzieli je więc kibice, którzy pojawiali się codziennie na trybunach oraz widzowie przed telewizorami. Mecz finałowy (w niedzielę, 26 lipca) transmitowała na żywo TVP Sport, a powtórzyła TVP Polonia. Poza tym informacje o sponsorach i partnerach turnieju znalazły się na stronie internetowej http://www.porscheopen.pl/ i na plakatach.


Zgodnie z nową teorią, życie na Ziemi pojawiło się przedwcześnie | innemedium.pl\nautor: [email protected] ( czw., 2016-08-04 19:46 )\nZwolennicy Paradoksu Fermiego właśnie uzyskali nowe wsparcie dla swojej argumentacji. Nowe badania sugerują bowiem, że życie na Ziemi powstało przedwcześnie w stosunku do reszty wszechświata i dopiero teraz faktycznie powinno się rozpocząć. Teoria zakłada, że nowe życie nie powstanie we wszechświecie przez co najmniej dziesięć bilionów lat.\nZgodnie z nową pracą naukową dr. Aviego Loeba z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics umieszczoną w Journal of Cosmology and Astroparticle Phisics, kluczem do ukształtowania się życia na planecie jest oczekiwany czas życia gwiazd i ich orbity. Im dłużej żyje gwiazda, tym większe prawdopodobieństwo, że planeta w jej ekosferze (strefie na orbicie gwiazdy zdolnej do podtrzymania życia) będzie zawierała życie.\nJednak co decyduje o tym, czy gwiazda będzie istniała długo? Loeb wskazuje przede wszystkim na masę - gwiazdy o niewielkiej masie żyją zdecydowanie dłużej od tych, które są największe. Szacuje się, że gwiazdy z niemal trzykrotnością masy naszego Słońca nie będą istnieć wystarczająco długo, aby umożliwić stworzenie życia. Z drugiej strony, gwiazdy o najmniejszej masie - ważące mniej niż 10 procent tego co nasze Słońce - będzie istniało przez 10 bilionów lat, wraz z rosnącą z upływem czasu szansą na pojawienie się na nich życia.\nTak więc można zapytać, dlaczego w przyszłości nie mielibyśmy przenieść się na inną planetę orbitującą gwiazdę o niskiej masie? Jedną z możliwości jest to, że jest to działanie przedwczesne. Tymczasem inną opcją jest to, że otoczenie wokół gwiazdy o małej masie jest niebezpieczne dla funkcjonowania życia.\nLoeb wyjaśnił swoje wątpliwości stosując "paradoks czerwonego karła". Czerwone karły mają niską masę i niezwykle długie życie jednak rozwój życia na ich orbicie jest zwykłą ruletką. We wczesnych latach, uwalniają one ogromne flary i duże ilości promieniowania ultrafioletowego, które może spowodować, że planety w strefie mieszkalnej zwyczajnie nie nadawały by się do zamieszkania.\nCzy jesteśmy więc sami we wszechświecie, jako rezultat przedwczesnego pojawienia się na tym świecie lub zwykłego łutu szczęścia? Loeb twierdzi, że mimo wszystko odpowiedzi na to i wiele innych pytań, należy szukać w okolicach czerwonych karłów. Nie trzeba chyba mówić, że jeśli teoria dr. Aviego Loeba okaże się prawdą, to cała historia życia na Ziemi może się okazać jednym wielkim kosmicznym falstartem.\nZmieńcie kody captcha!!!\nautor: aabeen (niezweryfikowany) ( sob., 2017-04-01 06:28 )\nZmieńcie kody captcha!!! Przecież nie idzie tego za cholerę odczytać!\na co z gwiazdami wielokrotnie\nautor: Ether (niezweryfikowany) ( sob., 2016-08-27 21:06 )\na co z gwiazdami wielokrotnie wiekszymi od naszego slonca? wzieli sie tylko sa 3krotnosc? ograniczanie modelu w celu udowodnienia wydummanej teorii. a teoria powinna dzialac w kazdej skali. Makro i mikro. Ale co my maludcy mozemy wiedziec o tworczosci tworcow.\nTa teoria nie ma pokrycia\nautor: Korba102 ( pon., 2016-08-08 07:47 )\nCzas na każdej z planet jest inny to samo dotyczy Słońca oraz Ziemi\nPlaneta każda oraz każde ciało niebieskie posiada swój czas niezależny rożniący się od naszego i ten niby pomijany szczegół jest bardzo istotnym elementem\nczęstotliwość zachodzącego rezonasu Schraumanna wynosi dla naszej planety 7,3,8 Hz / s\nDla innyhch ciał niebieskich będzie on inny a odległość miedzy tymi panetami daje nam inny rezonas, co spowoduje mutację zapisy DNA w naszych komórkach a zarazem mutację i w efekcie śmierć\nDNA jest to zbór bodloadera z sapisem funkcjonowania naszego organizmu taki bodloader nie może zostać już z resetowany do innego procesora należy star dokonać na nowo na innej planecie lub obiekcie w przestrzeni kosmicznej\nNaukowcy kpią z ludzi dokonują odkryć nie infor,ując nas o szczegółach\nSystem nie podnosi stopnia edukacji tylko obniża go do absurdalnych stopni\nKontrola społeczeństwa to odzielenie głupców od mądrzejszych ludzi i seperacja ich od reszty djąc tym mądrzejszym możliwość spełnienia się ale warunkiem jest cisza\nZakaz informowania goim o odkryciach lub o tym co już zostało odkryte\nNowa teoria w chorej głowie,\nautor: Rodak (niezweryfikowany) ( pt., 2016-08-05 16:09 )\nNowa teoria w chorej głowie, bo takie badania sa tylko po to robione, aby ludziom udowodnić, ze nic nie znaczą. Teoria ta może dowodzić tylko tego, ze jest zapotrzebowanie na nia ze sfer elit, które uważaja ludzi za mało wartościowych, gdy w rzeczywistości sa oni silniejsi niż te elity, bo elity są tylko przebiegłe i bogate , a społeczenstwa i poszczególni ludzie to siła , która nie pozwala tym elitom rob ic tego czego one chcą i nie pozwolą na to co oni zamierzaja.\nPana Boga bedą pouczać, kiedy\nautor: Pacal (niezweryfikowany) ( pt., 2016-08-05 14:11 )\nPana Boga bedą pouczać, kiedy ma decydować sie na stwarzanie życia.\nNowa metoda na prokreację,\nautor: ola (niezweryfikowany) ( pt., 2016-08-05 10:25 )\nNowa metoda na prokreację, ale popsuta przedwczesnym wytryskiem..............\nte 10 bln lat trzeba\nautor: Angelus Maximus Rex2 ( czw., 2016-08-04 22:45 )\nte 10 bln lat trzeba podzielić przez 100 miliardów lat a i tak życia w Kosmosie nie będzie... Widać Bóg dal falstart dla życia na Ziemi...\nA może najpierw ustalmy\nautor: OnO (niezweryfikowany) ( czw., 2016-08-04 20:59 )\nA może najpierw ustalmy definicje życia.


Gdzie się szkolić czyli CMAS czy PADI pl.rec.nurkowanie | Nurkomania\nGdzie się szkolić czyli CMAS czy PADI?\nHej!!! Jestem tu nowy w tej grupie. Czy może mi ktoś wyjaśnić który z kursów jest najlepszy (profesjonalizm, uznawanie papierka na świecie?) i który wybrać! Dzięki za pomoc i uwagi!\nTen temat był wałkowany już parokrotnie, niemniej pozwól ze przybliżę ci parę aspektów zagadnienia. Liczy się instruktor a nie organizacja. Sztuka nurkowania jest jedna i programy są podobne. To jest najważniejszy element do podjęcia decyzji. Wszystkie inne elementy są długo i trzecioplanowe i zaliczyć do nich można:\n- bliskość do ośrodka szkolenia\n- cena za kurs i długość szkolenia\n- łatwość w uzyskaniu materiałów szkoleniowych i łatwość ich zrozumienia\n- większy "komfort" w szkoleniu przez jednych lub drugich.\nJednocześnie pozwól że zauważę fakt że jesteś wyszkolony np. przez PADI nie powoduje ze jesteś członkiem organizacji. Członkiem zostaje się od stopnia Dive Master i pociąga to za sobą płacenie składek członkowskich, przestrzegania konkretnych postaw profesjonalnych i koleżeńskich.\nDo tego dochodzą pewne przywileje jak lepsze ceny sprzętu Tzw. "key man", miesięczniki i czasami lepsze ceny za nurkowania w centrach pod patronatem PADI.\nNurkowie szkoleni przez PADI stanowią 92% wszystkich nurków na świecie. Decyzja jest skomplikowana niemniej nie powinna powodować bezsennych nocy.\n> Tak jak już kiedyś napisałem jest to wybór personalny. Nikt nie jest perfekt, wszędzie jest miejsce na udoskonalenie lub zmiany.\nDopóki jest to organizacja uznana na całym świecie i pozwól ze sobie pozwolę przytoczyć te najbardziej popularne i uznane, to jaka karta się posługujesz nie ma większego znaczenia. Kłopoty zaczynają się z chwila gdy jest to karta jednej z organizacji krajowych w Polsce lub jedna z organizacji\nMogę ciebie zapewnić z cala odpowiedzialnością ze Ameryce północnej, Meksyku lub na Karaibach nikt nie wpuści cię na łódź lub do ośrodka nurkowego jeżeli nie masz światowo uznanej certyfikacji. Oto one w kolejności od ilości % rynku:\nPogadaj z instruktorami z obydwóch agencji i podejmij decyzje.\nPADI jest jak Mc Donalds: prawie w każdym kraju na świecie i głodnym się nie wyjdzie. I o to chodzi! Nurkowanie jest jedno i może być przyjemnością gdzie każdy następny raz to nowe doświadczenie i nie ma znaczenia ile specjalności, gwiazdek i innych dupereli się ma. Liczy się liczba nurkowań i czas skumulowany pod woda.\n>Nurkowie szkoleni przez PADI stanowią 92% wszystkich nurków na świecie. Decyzja jest komplikowana niemniej nie powinna powodować bezsennych nocy.\nWg. informacji, które posiadam (prospekt PADI) PADI wydaje 80% certyfikatów nurkowych na świecie. Moim zdaniem jeśli by liczyć aktywną ilość osób nurkujących to PADI nadal będzie przodować ale już nie tak wyraźnie. Chodzi mi o to, że uprawnienia tej organizacji robi się często "przy okazji" podczas urlopu. Nie oznacza to, że dana osoba będzie dalej nurkowała.\nJeśli chodzi o wybór systemu to w Polsce praktycznie mamy do wyboru 2 organizacje. SSI, NAUI stanowią marginalny fragment rynku - być może na razie.\nPorównując programy szkoleniowe obu organizacji (PADI, KDP/CMAS) trudno mówić o tym, że obie reprezentują w zakresie stopnia podstawowego ten sam poziom. W PADI są to praktycznie 4 nurkowania a w KDP/CMAS 10. Poziom nie może więc być ten sam. Co wcale nie oznacza, że PADI szkoli źle.\nWybór należy do Ciebie. Moim zdaniem te 4 nurkowania to na polskie warunki nieco za mało.\nTak jak napisał Les to sprawa personalna i trudno będzie Ci doradzić jaka organizacja jest lepsza. Sam dowiedz się o cenę kursów jak masz do wyboru 2 organizacje. Wszędzie na świecie obie organizacje są tak samo honorowane i nie ma podziału na lepsza czy gorsza. Kiedyś już była ostra dyskusja na liście na temat szkolenia. CMAS charakteryzuje się chyba bardziej przystępnymi cenami (moje prywatne doświadczenie) co nie znaczy ze zostaniesz gorzej wyszkolony.


Rabat -16% Na Analiza Statystyczna W Laboratorium Ebook\nEbook Analiza statystyczna w laboratorium\nAutor: Wojciech Hyk, Zbigniew Stojek, Wrzesień 2020\nDołącz do 2721 osób\nOcena wiarygodności i w konsekwencji jakości uzyskanego wyniku pomiaru jest jednym z ważniejszych zadań pracy badawczej. Skuteczna realizacja tego zadania wymaga zastosowania starannie dobranych narzędzi statystycznych. Wybór tych ostatnich jest największym wyzwaniem w procesie oceny jakości wyników badań. Ebook Analiza statystyczna w laboratorium jest odpowiedzią na rosnące wymagania w tym zakr esie. Przedstawia podstawowe i zaawansowane narzędzia analizy statystycznej niezbędne do prowadzenia kontroli jakości pomiarów w laboratorium. Ważne zagadnienia teoretyczne są bogato zilustrowane przykładami oraz studiami przypadków pochodzących z działalności laboratoriów funkcjonujących w różnych obszarach gospodarki. Szczególnie przydatne jest przedstawienie praktycznych aspektów analizy powiązanych z takimi obszarami jak: - obliczanie niepewności pomiaru, - walidacja metod badawczych, - prowadzenie kart kontrolnych, - podstawy chemometrii. Zautomatyzowanie procesu obróbki statystycznej danych eksperymentalnych jest ważnym elementem rutynowej kontroli jakości pomiarów w laboratorium. Zadanie to może skutecznie realizować zaprezentowana w książce autorska usługa e-stat analiza statystyczna online, pozwalająca na prowadzenie, często bardzo złożonych, obliczeń statystycznych przez Internet (w chmurze). Ebook Analiza statystyczna w laboratorium łączy dwie istotne funkcje: podręcznika systematyzującego wiedzę w zakresie analizy statystycznej zbiorów danych eksperymentalnych oraz przewodnika w prowadzeniu kontroli jakości pomiarów w laboratorium. Ukazuje czytelnikowi wszystkie istotne ogniwa procesu oceny jakości wyników pomiarów poczynając od sformułowania problemu, poprzez wybór właściwego narzędzia służącego do jego rozwiązania, przeprowadzenie obliczeń numerycznych, a kończąc na interpretacji uzyskanych wyników. Z książki skorzystają niewątpliwie pracownicy instytucji i placówek naukowo-badawczych oraz uczelni wyższych, a także laboratoriów przemysłowych, analitycznych, medycznych i ochrony środowiska, inspektoratów weterynaryjnych i higieny, stacji sanitarno-epidemiologicznych. Ebook porusza temat Analiza. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: statystyczna. Jeśli interesuje Cię: laboratorium, to ebook dla Ciebie.\nISBN 9788301183042. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Analiza statystyczna w laboratorium Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Rynek Kościuszki w Białymstoku - Fluidi\npunktów: 2 (Atrakcja lokalna)ilość zdobywców: rodzaj - kategoria: rynek,plac. - atrakcje miejskie.\nRynek Kościuszki wraz ze swoją zabytkową zabudową tworzą specyficzne centrum miasta, ulubione miejsce spotkań i spacerów zarówno białostoczan jak i turystów.\nZdjęcia (16/-)Opisy (11)Mapki (1)Powiązane (-)W pobliżu (238)Promotorzy (-)\nRynek Kościuszki zaczyna się na placu Jana Pawła II, prowadzi piękną promenadą spacerową przez ulicę Suraską, Lipową i skrzyżowanie z ul. Spółdzielczą. Budowle i budynki przy rynku miejskim posiadają nie tylko wartość kulturową, ale także historyczną. Centrum rynku stanowi Ratusz, w którym znajduje się siedziba Muzeum Podlaskiego. Znajduje się tu też bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - najstarszy zachowany zabytek w mieście (ukończony w 1621 r.) ufundowany przez Piotra Wiesiołowskiego - młodszego. Na szczególną uwagę zasługuje także zabytkowy klasztor Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego Późnobarokowy budynek z dwoma portykami wzniesiony w 1769 r.\nSpośród trzech pierzei Rynku Kościuszki najbardziej atrakcyjną dla turystów jest zachodnia. Znajdują się tu przyciągające wzrok kolorowe fasady odbudowanych po wojnie kamieniczek, liczne kawiarenki, pizzerie a także galeria sztuki dla spragnionych artystycznych wrażeń. Rynek Kościuszki jest nie tylko miejscem o wysokim znaczeniu historycznym i kulturowym, ale także miejscem gdzie można odpocząć, zrelaksować się i przy okazji poczuć specyficzny białostocki klimat.\nPo pożarze miasta w roku 1753 ówczesny właściciel Białegostoku Jan Klemens Branicki dokonał przebudowy rynku. Z tamtego okresu pozostało na rynku tylko kilka budynków. W centrum znajduje się ratusz z wieżą zegarową. Jego budowę ukończono w 1761 roku. Do II wojny światowej rynek pełnił jeszcze funkcje handlowe: mieściły się tu kramy kupieckie, natomiast wieża była wykorzystywana jako punkt obserwacyjny straży pożarnej. W 1939 roku, po wkroczeniu do Polski Armii Czerwonej, Rosjanie rozebrali budynek, a nawet zamierzali w tym miejscu postawić pomnik Stalina. W latach 1954-1958 odbudowano obiekt. Obecnie jest siedzibą Muzeum Okręgowego.\nObiekt wpisany do rejestru zabytków pod nr rej. A-0189 z 30.06.2008\nNa Rynku funkcjonuje dostęp do internetu.\nElewacje kamieniczek zdobione są przez dekoracje wykonane techniką sgraffito. Obok elementów roślinnych, wizerunków zwierząt, postaci muz są umieszczone portrety ludzi zasłużonych dla regionu.\nNa rynku znajduje się też fontanna.\nRynek Kościuszki jest wyłączony z ruchu kołowego, z wyjątkiem przecinającej go ulicy H. Sienkiewicza, po której m.in. kursują autobusy komunikacji miejskiej. Ponadto z wielu stron w pobliżu Rynku znajdują się przystanki autobusowe umożliwiające dojazd do tej części miasta.\nArchikatedra białostocka pw. Wniebowzięcia NMP\nplac Rynek Kościuszki\nBiałystok rynek,plac. Białystok