Bar pod Martwym Mutkiem: [Raport z sesji] Nixon Town - Zawody\n[Raport z sesji] Nixon Town - Zawody\nWspółzawodnictwo to świetny sposób na dojście do siebie po bolesnych doświadczeniach z gumowymi kulami. Motywowani nagrodą gracze mają kolejny raz szansę skopać tyłki Łowcóm Niewolników Ectrori. Tym razem dla sportu.\nAghaton dochodził do siebie, pod czujnym okiem Kurta oraz wiecznie skacowanego medyka, przysłanego przez Łowców. Kolejne dni przypominały pobyt w wiezieniu – przy zamykanych na noc drzwiach zawsze stał strażnik, a bez opiekuna nie mogli nawet myśleć o opuszczeniu budynku. Grupa zaprzyjaźniła się z pilnującym ich strażnikiem – były górnikiem z Federacji, który stanowił dla nich nieocenione źródło informacji. Dzięki niemu gracze dowiedzieli się paru interesujących faktów odnośnie powstania Ectrori. To, co głównie zaprzątnęło ich głowy, to najnowsze informacje dotyczące terenów Springfield. Pogoda pogarszała się z dnia na dzień, i choć na tych terenach nie padał śnieg, przedwczesna i prawdopodobnie wyjątkowo ostra zima dawała się już wszystkim we znaki. Strażnik potwierdził również plotki dotyczące Borgo i jego hordy – mutki wiele dni wcześniej ruszyły w stronę Teksasu, przechodząc w niewielkiej odległości od Springfield. Kowboje zdążyli się przygotować, i posłańcy donoszą o zaciętych walkach. Część odepchniętych mutków skupionych w grupy, wspierane dodatkowo przez nieliczne maszyny, wycofuje się, stawiając zaciekły opór pogoni.\nTereny szkoleniowe opustoszały. Tydzień intensywnej kuracji przynosi skutek i Aghaton jest już pełen sił. Gracze zmuszeni są pozostać jeszcze kilka dni, czekając na konwój, który niedługo wyruszy do Nixon Town, aby ściągnąć należną daninę. Monotonne wyczekiwanie zostaje przerwane przez nagłe pojawienie się ich Opiekuna, który na prośbę Gomeza miał wyszkolić ich w trudnej sztuce walki zespołowej. Niespodziewany gość przyniósł równie niespodziewaną propozycję. Pomimo wprowadzenia stanu wyjątkowego, dowództwo Ectrori nie zdecydowało się odwołać tradycyjnych zawodów sprawnościowych, jakie odbywały się tutaj co trzy miesiące. Ponieważ znaczna część sił jest zaangażowana w misje, gracze mają możliwość sformowania drużyny, która na drodze wyjątku będzie mogła wziąć udział w konkursie. Propozycja została przyjęta pozytywnie, zwłaszcza po wzmiance o wysokiej nagrodzie.\nAby przystąpić do zawodów, gracze muszą stworzyć trzyosobowy zespół. Vincent zgodził się pozostać na miejscu. Nagroda była bardzo obiecująca: 100 gambli za zwycięstwo drużynowe, oraz 50 gambli za pierwsze miejsce w kategorii indywidualnej. Oprócz zespołu z Nixon Town w konkurencjach uczestniczyły dwie najlepsze ekipy bojowe Ectrori, dla których te zawody były wyróżnieniem i, w przypadku wygranej, okazją do hucznej zabawy i kilku dni wolnego. Każda drużyna, pod okiem sędziego, wykonuje określone zadania na torze przeszkód. Następnego dnia zespół przystępuje do konkursu sprawności bojowej. Po podliczeniu punktów grupa wraca do kwater, a na jej miejsce wchodzą rywale. Po przeegzaminowaniu wszystkich zostają ogłoszone wyniki. Po zapoznaniu się z regulaminem, czas przetestować zręczność i kondycję.\nAghaton, Kurt i Maverick ustawili się na trzech podobnie skonstruowanych torach. Na sygnał sędziego rozpoczęli wyścig. Po przebiegnięciu kilku metrów natrafili na pierwszą przeszkodę – trzy betonowe rowy, które trzeba było sprawnie przeskoczyć, aby dostać się do tunelu. Ciemna i ciasna powierzchnia, którą trzeba było pokonać z nosem przy ziemi, najeżona była wystającymi prętami, ostrymi kawałkami gruzu i pęknięciami, skutecznie zmniejszającymi prędkość. Pojawiły się pierwsze problemy i Maverick stracił kilka cennych sekund. Po pokonaniu tunelu graczom przyszło zmierzyć się z siatką z lin, rozwieszoną na drewnianej kondygnacji, po której trzeba było się wspiąć. Na tym etapie nie było wielkich problemów. Tor przeszkód, jaki stanął im na drodze, składał się z długiego odcinka zawalonego przeróżnymi przeszkodami, wrakami oraz koleinami, które należało sprawnie pokonać w jak najkrótszym czasie. Na tym etapie pojawiały się już pierwsze problemy z zadyszką. Nieco przemęczeni gracze, aby dostać się dalej, musieli przetestować swoją siłę, gdyż na ich drodze wyrosły blokady, które trzeba było przesunąć. Pot lał się strumieniami, mimo mrozu panującego na zewnątrz. Na kolejnym etapie liczyła się zwinność i zdolność oceniania odległości, konieczne do pokonania przeszkód w postaci wkopanych w ziemię opon, o które można było się łatwo potknąć. Mięśnie słabły a obolałe płuca z trudnością pompowały powietrze. Kolejne zadanie – przytwierdzona na łańcuchach deska wyglądała stabilnie, ale wystarczyło na nią wskoczyć, by poczuć się jak żeglarz podczas sztormu. Wyczerpani i poobijani gracze byli już prawie na mecie, do której prowadziła ostatnia konkurencja – wyposażone w uchwyty, wypełnione piachem ciężarki, które należało trzymać ponad linią barków i przejść przez zdradliwy odcinek, pełen zapadających się i chwiejnych powierzchni. Wyczerpana drużyna padła na ziemię, łapczywie chwytając powietrze. Najlepiej z torem przeszkód poradził sobie Kurt, znany z dużej sprawności i szybkości. Maverick i Aghaton – ciężsi i mniej zwinni, mieli większe problemy z pokonaniem przeszkód. Przyszedł czas na odpoczynek i przygotowanie się do kolejnej części.\nDrugi dzień zawodów miał być sprawdzianem umiejętności bojowych. Testy strzelania z broni krótkiej i strzelby wypadły nieźle, choć przemęczony Maverick, słynący z umiejętności władania pistoletem, nie był zadowolony ze swoich wyników. Rzut granatem do celu został zaliczony bez problemu przez wszystkich. Ostatnią konkurencją był sprawdzian walki wręcz. Po losowaniu przeciwnicy stanęli naprzeciwko siebie na niewielkim placyku. Kurt zmierzył się z dużo cięższym i silniejszym przeciwnikiem, który jednak nie był tak zręczny jak drużynowy tropiciel. Po długiej wymianie ciosów przemęczony grubas popełnił błąd, który został skrzętnie wykorzystany. Kurt, mimo początkowych obaw, zwyciężył. Przyszedł czas na Mevericka, naprzeciwko którego stanęła mniejsza od niego kobieta. Kowboj przeliczył się w swej pewności, zaskoczony zupełnie niesamowitą szybkością z jaką poruszała się przeciwniczka. Gdy tylko dano sygnał do rozpoczęcia pojedynku, kobieta ruszyła do ataku, z łatwością znalazła lukę w obronie i precyzyjnym ciosem w potylicę powaliła gracza na ziemię, Oszołomiony Maverick został zniesiony z placu. Najbardziej emocjonującym pojedynkiem było starcie świetnie wyszkolonego w walce Aghatona z przeciwnikiem, który dorównywał mu zarówno umiejętnościami jak i warunkami fizycznymi. Aghaton nie dał się zaskoczyć, i po umyślnym oddaniu początkowej inicjatywy szybko przeszedł do kontrataku. Grad niesamowicie silnych ciosów w końcu zaprocentował. Były nowojorski stróż prawa przebił się przez gardę rywala i potężnymi ciosami w brzuch i plecy odebrał mu wszelkie chęci na dalszą walkę, odnosząc zasłużone i widowiskowe zwycięstwo. Drużyna z Nixon Town zakończyła zawody. W ciągu najbliższych dni spodziewano się wyników\nNerwowe oczekiwanie na rezultaty zawodów zostało urozmaicone uczestnictwem w świetnie zorganizowanej wyprawie, której celem było spenetrowanie ruin w poszukiwaniu ciepłej odzieży, zalegającej w zasypanych sklepach i składach. Vincent, nie uczestniczący w działaniach pozostałych członków drużyny, ogrywał w tym czasi strażników w karty i kości.\nPo powrocie przemęczeni gracze zapadli w drzemkę. Opiekun wyrwał ich ze snu i poprowadził na plac, gdzie wkrótce miało dojść do ogłoszenia zwycięzcy. Wkrótce doszło do spotkania trzech rywalizujących zespołów. To, co rzuciło się graczom w oczy, to fakt, że rywale byli uzbrojeni i najwyraźniej gotowi do natychmiastowego podjęcia akcji. Dzień wcześniej dotarła wiadomość potwierdzająca najgorsze przypuszczenia – dwie silne grupy bojowe Borgo, wycofujące się po ataku na Teksas, zmierzały prosto na Springfield. Zagrożenie dla Nixon Town i Bazy Ectrori było niemal pewne. Łowcy Niewolników doznali już pierwszych strat w ludziach i sprzęcie.\nGoniec przybiegł z werdyktem sędziów. Niestety mimo niezłego wyniku, drużyna z Nixon Town nie była w stanie pokonać elitarnej grupy Krwawej Clary oraz jej dwóch podwładnych, z których jeden zgarnął również pierwszą nagrodę w indywidualnym rankingu. Niezłe, trzecie miejsce Kurta, nie było w stanie wiele zmienić w klasyfikacji ogólnej. Gracze zostali pokonani, lecz nie mieli się czego wstydzić, osiągając przyzwoite rezultaty w konkurowaniu z elitarnymi zespołami Ectrori.\nAutor: Bartosh o 08:42\nBarowe Opowieści #8\nBaza w ruinach Springfield\n[Raport z sesji] Nixon Town - Szkolenie\nJeden dzień więcej\nKazanie Matiasa Lotha\nFabryka "Art Of War"\nOdcinek 5 - Wolny wybór


Obiekt Domek całoroczny położony jest w miejscowości Brenna. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Ośrodek narciarski Węgierski – 1,5 km. W okolicy panują doskonałe warunki do uprawiania narciarstwa.\nW naszej ofercie m.in.: taras, narciarstwo, bezpłatny parking, parking na miejscu, bezpłatne WiFi, ogród, parking, WiFi dostępne w całym obiekcie, prywatny parking, dostęp do Internetu, WiFi, zwierzęta domowe są akceptowane, pokoje dla niepalących.\nDom wakacyjny 12 osobowy (2 łóżka podwójne, 1 łóżko podwójne, 2 łóżka pojedyncze, 2 rozkładane sofy).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2382507


Spór o Górski Karabach. Prezydent Azerbejdżanu: dajemy Armenii ostatnią szansę - Polsat News\nSpór o Górski Karabach. Prezydent Azerbejdżanu: dajemy Armenii ostatnią szansę\n09.10.2020, 18:41 Świat\nW piątek administracja Górskiego Karabachu podała, że w ostrzale artyleryjskim, jaki od czwartku prowadzi Azerbejdżan, zginęło kolejnych 26 żołnierzy sił samoobrony\nPrezydent Azerbejdżanu Ilham Alijew powiedział w piątek, że jest gotowy powrócić do rozmów pokojowych w sprawie Górskiego Karabachu, ale nie jest skłonny do ustępstw wobec Armenii. Podkreślił, że żaden kraj nie ma prawa wpływać na stanowisko Baku w tym konflikcie.\nWalki o Górski Karabach. Reakcja prezydenta Andrzeja Dudy\nW telewizyjnym wystąpieniu Alijew zastrzegł, że nie dojdzie do rozmów, jeśli rząd w Erywaniu nadal będzie upierał się, że Górski Karabach jest częścią terytorium Armenii. Dodał, że użycie siły przez wojska jego kraju zmieniło sytuację w spornym regionie, co pokazuje, że istnieje militarne rozwiązanie sporu.\n- Dziś armia azerbejdżańska wyzwoliła spod okupacji kilka osad - Hadrut, Czaily, Juchary-Guzlek, Gorazili, Gyszlag, Garajalli, Efendilar, Suleimanli i Sur - powiedział Alijew. Ocenił to "jako historyczne zwycięstwo" i pogratulował swoim żołnierzom.\n- Dajemy Armenii szansę pokojowego rozwiązania konfliktu. To jej ostatnia szansa - dodał azerski prezydent. - My i tak wrócimy na swoją ziemię. Azerbejdżan umacnia swoją pozycję we wszystkich kierunkach i zmusza agresora do pokoju. To jest główny cel tej operacji.\nZaproszenie od Putina\nPrezydent Rosji Władimir Putin zaprosił do Moskwy ministrów spraw zagranicznych Azerbejdżanu i Armenii Dżejhuna Bajramo i Zohrab Mnacakaniana. Spotkanie, jak informuje agencja TASS, którego gospodarzem jest szef rosyjskiego MSZ Siergiej Ławrow, rozpoczęło się w piątek o godzinie 16.30 czasu moskiewskiego, a ceremonia powitania gości odbyła się bez udziału dziennikarzy.\nNatomiast agencja AFP podała, że zgodnie z zapewnieniami, jakie Pałac Elizejski otrzymał w trakcie rozmów prezydenta Francji Emmanuela Macrona z premierem Armenii Nikolem Paszynianem i prezydentem Azerbejdżanu Alijewem, "strony skłaniają się ku ogłoszeniu jeszcze w piątek wieczorem lub w sobotę zawieszenia działań wojennych, jednak przesłanki dla tego rozejmu wciąż jeszcze bardzo kruche".\nZginęło ponad 300 osób\nWcześniej w piątek administracja Górskiego Karabachu podała, że w ostrzale artyleryjskim, jaki od czwartku prowadzi Azerbejdżan, zginęło kolejnych 26 żołnierzy sił samoobrony. Łączne straty od 27 września po stronie separatystycznej enklawy wynoszą 376 osób.\nZOBACZ: Konflikt wokół Górskiego Karabachu. Trump, Putin i Macron wydali wspólne oświadczenie\nO silnym ostrzale artyleryjskim celów na terytorium Azerbejdżanu w bezpośrednim sąsiedztwie Górskiego Karabachu poinformowało z kolei wojsko w Baku. Resort obrony Azerbejdżanu zaznaczył w komunikacie, że armeńskie ataki dotknęły rejon agdamski i terterski, a także najbliższe sąsiedztwo miasta Goranboy w środkowym Azerbejdżanie. W komunikacie wskazano, że "siły wojskowe Azerbejdżanu odpowiadają ogniem na te ataki".\nARMENIAAZERBEJDŻANGÓRSKI KARABACHILHAM ALIJEWROZMOWY POKOJOWEŚWIAT\nCzytaj więcej: Eskalacja konfliktu wokół Górskiego Karabachu. Są pierwsze ofiary\nCzytaj więcej: Konflikt wokół Górskiego Karabachu. Trwają walki sił Armenii i Azerbejdżanu


wtorek, 19 lutego 2019 Dzieci Akcesoria Czapki i kapelusze Czapki Coccodrillo - Czapka dziecięca 52-56 - szary\nCzapki dziecięce Reserved\n89.90 zł 119.90 zł Barts - Czapka dziecięca - szary Czapka dziecięca z kolekcji Barts. Model wykonany z cienkiej, wzorzystej dzianiny. Skład: 95 % Akryl, 5 % Elastan, ID produktu: 4920-CAB004 Kod producenta: 4230.eliot\n49.90 zł Coccodrillo - Czapka dziecięca - szary Czapka dziecięca z kolekcji Coccodrillo. Model wykonany z cienkiej, gładkiej dzianiny. - Model z pomponem. Skład: 92 % Akryl, 8 % Poliester, ID produktu: -80-CAG00N Kod producenta: J17164304MOU.019.\n29.90 zł 39.90 zł Lemon Explore - Czapka dziecięca 54 cm - szary Czapka dziecięca z kolekcji Lemon Explore. Model wykonany z cienkiej dzianiny. - Wywijana krawędź. - Model z nadrukiem. Skład: Podszewka: 100 % Poliester, Materiał zasadniczy: 100 % Akryl, ID produktu: -80-CAG00P Kod producenta: 107.6.AW18.GK.07\n9.90 zł 69.90 zł Jamiks - Czapka dziecięca - szary Czapka dziecięca z kolekcji Jamiks. Model wykonany z cienkiej dzianiny. - Ozdobny detal. - Wysokość: 21 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 48. Skład: Materiał 1: 50 % Akryl, 50 % Wełna Materiał 2: 100 % Bawełna ID produktu: 4940-CAB015 Kod producenta: JZ17154\n49.90 zł Mayoral - Czapka dziecięca - szary Czapka dziecięca z kolekcji Mayoral. Model wykonany z grubej dzianiny. - Model z ozdobnymi haftami. - Model z pomponem. Skład: 100 % Akryl, ID produktu: 4920-CAG01O Kod producenta: 10511.6N.akc


Pogoda - obrazki oraz plansza do pobrania - Pani Monia\nHome ROZWÓJ CZYTANIE Pogoda – obrazki oraz plansza do pobrania\n29 lipca 2016 by\tPani Monia\nPogoda – obrazki oraz plansza do pobrania\nUstalenie dnia tygodnia, miesiąca oraz określenie tego, co dzieje się za oknem, to jedna z pierwszych rzeczy, które robimy rano w przedszkolu. To ważne, by zainteresować dzieci tym, co je otacza. Pogoda – obrazki oraz plansza, to materiał, dzięki któremu rozmowa o pogodzie będzie interesująca.\nPogoda – obrazki oraz plansza\nPrzygotowane materiały zawierają planszę oraz siedem ilustracji odpowiadających typowym zjawiskom atmosferycznym oraz wesołą planszę, na której można je zamontować:\nObrazki są duże i czytelne, dzięki temu karty mogą być wykorzystane w czasie zajęć, jak i jako dekoracja naszych tablic.\nPogoda – obrazki oraz plansza – wzory\nZestaw składa się z ośmiu elementów, siedmiu kart do przyczepienia w okienku na planszy:\nPogoda – obrazki oraz plansza – jak je wykorzystać? Pomysły i inspiracje\nPomysłów na wykorzystanie obrazków może być tyle, ile głów! Niektóre są bardziej oczywiste, inne mniej – wszystko zależy od tego, co chcemy ćwiczyć z naszymi przedszkolakami.Przedstawiam Wam kilka propozycji:\nwykorzystanie zestawu do stworzenia kalendarza pogody w sali (zdjęcie);\nwykorzystanie ilustracji do zapoznania z zapisem literowym nazw zjawisk atmosferycznych (na drodze czytania globalnego). Napisy do pobrania znajdują się poniżej w trzech wersjach: “dekoracyjnej”, zapisanej literami drukowanymi wielkimi oraz małymi:\npogoda – podpisy\nzapoznanie z nazwami zjawisk atmosferycznych w języku obcym. Jeśli językiem obcym, którego nauczamy w przedszkolu jest angielski, naukę rozpocząć można od zapoznania z piosenką What’s the weather like today?\npodwójnie wydrukowane obrazki to szybki sposób na stworzenie memory obrazkowego;\nobrazki pocięte na części to proste puzzle, które możemy wykorzystać do rozpoczęcia zajęć dotyczących pogody;\nZgadnij, jaka jest pogoda! – każda drużyna/para losuje jedną z ilustracji i nie pokazuje pozostałym graczom. Zadaniem drużyny jest namalować/narysować/stworzyć pracę plastyczną, przedstawiającą daną pogodę. Po upłynięciu wyznaczonego czasu prace są prezentowane, a pozostali zgadują co namalowali koledzy;\nUtrwalanie słownictwa w języku obcym: obrazki rozkładamy na dywanie. Wybieramy jedno z dzieci, które zostaje naszym “ochotnikiem”. Ochotnik ma za zadanie przejść trasę dyktowaną przez nauczyciela lub inne dziecko – skacząc od obrazka do obrazka (obrazki wymienia nauczyciel lub prowadzące grę dziecko).\nPrzyda się? Chętnie poznam Waszą opinię, pomysły i inspiracje 🙂\nJeśli uważasz, że materiały przydadzą się innym – udostępnij! 🙂\nkalendarz pogodowy kalendarz synoptyczny pogoda - obrazki i plansza pogoda obrazki pogoda obrazki i etykiety pogoda przedszkole pogoda przedszkole do pobrania\nKodeks przedszkolaka - do pobrania i egzekwowania27 lipca 2016\nPlansze z literami pisanymi z kierunkiem2 sierpnia 2016\n10 listopada 2016 by\tPani Monia\nProste zabawy dla przedszkolaków, których nie znasz!\n26 lipca 2018 by\tPani Monia\nPingback: 14.04.2020 Kwiecień plecień – Stowarzyszenie Unisław\nSuper fajne. Pozdrawiam😊\nPingback: Dyżurni - materiały do pobrania, drukowania i udostępniania :) - Pani Monia\nPingback: Znaczki do szatni dla przedszkolaków i zerówek | Pani Monia\nPingback: Gra logopedyczna "Walizka" dla przedszkolaków - do wydruku | Pani Monia\nSuper pomysły! BRAWO:)\nPingback: Ubrania – ilustracje oraz gra – do pobrania, drukowania i… zabawy! | Pani Monia\nPingback: Dyżurni – materiały do pobrania, drukowania i udostępniania :) – Pani Monia\nPingback: Walizka – gra logopedyczna dla każdego przedszkolaka (rozwijanie słuchu fonematycznego, analiza sylabowa) – Pani Monia\nPingback: Ubrania – ilustracje oraz gra – do pobrania, drukowania i… zabawy! – Pani Monia\nPingback: Hello August! :) – Szkoła języka angielskiego dla dzieci w Łodzi\nPingback: Znaczki do szatni – do drukowania, edytowania i udostępniania – Pani Monia\nBardzo ciekawe i praktyczne. Tylko wykorzystać w pracy z dziećmi. Życzę więcej takich ciekawych pomysłów 🙂\nDzięki, szykuję zatem następne!:)\nFantastyczne 🙂 Dziękuję, że dzielisz się swoimi pomysłami i na dodatek pozwalasz z nich korzystać lub się nimi inspirować 🙂\nCieszę się, że się podoba i przydaje! Zapraszam po więcej niebawem:)\nJesteś cudowna! <3 DZIĘKUJĘ ! 🙂\nWielkie dzięki! Ogromnie się cieszę, że się przyda 🙂


PRoto - 13.12.2017 - Co wspólnego mają kryzys Ubera i RODO\nAż miesiąc zajęło Uberowi zorientowanie się, że grupa hakerów wykradła z serwerów firmy dane osobowe 600 tys. kierowców i 57 mln użytkowników. Jakby tego było mało, informacja o kradzieży danych została podana do publicznej wiadomości dopiero rok później. Przy okazji, jak donosi Bloomberg, wyszło na jaw, że firma zamiast poinformować władze o incydencie, próbowała układać się z hakerami – ich milczenie miało kosztować 100 tys. dolarów.\nWszystko to działo się za prezesury Travisa Kalanicka, założyciela Ubera. Jego przywództwo było dla firmy w ostatnich latach kłopotliwe. Kilkakrotnie pisaliśmy na PRoto o kryzysach wizerunkowych tej marki, z którymi Kalanick nie potrafił sobie poradzić. Uber miał problem z dyskryminacją rasową czy molestowaniem seksualnym wśród pracowników, w związku z którym – jak twierdzą amerykańskie media – odszedł Jeff Jones, druga najważniejsza osoba w firmie, której misją miało być poprawienie wizerunku Ubera.\nKryzys związany z kradzieżą danych wydaje się jednak najpoważniejszy w historii Ubera – pisze Bloomberg. Nowy CEO firmy, Dara Khosrowshahi, otrzymał go w spadku po Kalanicku, i, jak twierdzi, nie wiedział o tym incydencie, gdy siadał w fotelu szefa.\nTo jednak Khosrowshahi jest osobą, która podała informacje o ataku hakerów do opinii publicznej. Nowy CEO opublikował oświadczenie, w którym wyjawił kulisy kradzieży danych i opisał działania, jakie podjęto w tej sprawie. Wszczęto śledztwo i rozpoczęto informowanie osób potencjalnie poszkodowanych z powodu zajścia. Zwolniono szefa bezpieczeństwa, za kadencji którego doszło do incydentu. W końcu, po roku, nawiązano też współpracę z odpowiednimi instytucjami.\nWydaje się, że wywołanie kryzysu wizerunkowego przez szefa firmy nie zdarza się zbyt często. PRoto zapytało ekspertów, co sądzą na ten temat – jak oceniają oświadczenie CEO Ubera? Czy jego działania rzeczywiście mogą uspokoić użytkowników aplikacji i kierowców? Czy postawienie na transparentność, nawet za cenę przyznania się do zatajania kradzieży danych, opłaci się marce?\n„Nowy prezes w obliczu swojego pierwszego wyzwania wizerunkowego w firmie miał możliwość odcięcia się od działań swojego poprzednika i zarządzenia kryzysem w przejrzysty sposób, a tym samym wyprowadzania wizerunku firmy na prostą w oczach klientów. Pewnych błędów nie udało się jednak naprawić” – przyznaje Bartosz Sroka, Senior Account Manager w Grayling Poland. Według eksperta sytuacja, w jakiej znalazł się Khosrowshahi, była właściwie nie do wygrania. Popełniono w przeszłości zbyt duży błąd, a deklaracje o transparentności są niezbyt na miejscu w momencie, gdy ujawnia się problem sprzed roku.\n„W publikacjach, które przelały się przez media, główny zarzut względem firmy dotyczył właśnie ukrywania zdarzenia przez rok, a nie samego problemu w postaci wycieku danych” – zwraca też uwagę ekspert z Grayling Poland. To właśnie zaniechanie wygląda na największy grzech Ubera.\nSroka analizuje też deklarowaną przez CEO Ubera transparentność komunikacji, która zdaniem eksperta jest dość powierzchowna. „W swoim momentami ogólnikowym oświadczeniu Khosrowshahi pisze o »uzyskaniu zapewnienia, że pobrane dane zostały zniszczone«. Takie stwierdzenie pozostawia jednak wiele pola do domysłów klientom co do podstawy tej pewności. Sytuację pogarszają dodatkowo podane przez Bloomberga informacje o okupie zapłaconym hakerom” – ocenia Senior Account Manager z Grayling Poland. Jego zdaniem ogólnikowe stwierdzenia (Khosrowshahi nie podał namacalnych dowodów, że wykradzione dane zostały zabezpieczone – przyp.red.) i obietnice, że od teraz dane użytkowników są bezpieczne, z pewnością nie pomogą w odzyskaniu społecznego zaufania.\nKłopoty popularnego przewoźnika to, zdaniem Tomasza Kordowskiego, Senior Consultanta z Linkleaders, „kolejny przykład nieradzenia sobie przez firmy z komunikacją z klientami oraz partnerami w przypadku wycieku danych”. Ekspert zwraca jednak uwagę na fakt, że Khosrowshahi w swoim oświadczeniu pośrednio odcina się od kontrowersyjnego poprzednika i sprawia wrażenie, jakby wskazywał na jego winę.\n„Można to różnie oceniać” – mówi Kordowski i analizuje: „Z jednej strony to nieco agresywna zagrywka, a bycie agresorem w sytuacji kryzysowej nie działa na korzyść »broniącego się«. Z drugiej strony, to dość popularna forma obrony poprzez odcięcie się od złych decyzji poprzedników i stawianie się w roli reformatora, odnowiciela. W wielu przypadkach skuteczna, choć kluczowe i tak pozostaje w mojej opinii to, jak Uber może zagwarantować bezpieczeństwo danych teraz i w przyszłości”.\nZdaniem eksperta z Linkleaders działania nowego CEO Ubera mogą pokazywać przy okazji coś innego: zaciętą walkę o wpływy w firmie. Kordowski zwraca uwagę, że Kalanick, poprzedni szef, nadal pełni w Uberze znaczące funkcje. „Odczytywałbym to w taki sposób, że wiele osób widziałoby Kalanicka poza Uberem, a kryzys z danymi jest dobrą okazją, by obniżyć jego rangę w organizacji. Podobną walką o wpływy toczono w Volkswagenie przed wybuchem afery Dieselgate i ustąpieniem Martina Winterkorna” – porównuje specjalista ds. komunikacji kryzysowej.\nKordowski dodaje też, że wbrew pozorom kryzysy wywoływane przez zarządy wcale nie są rzadkością – świadczą o tym przykłady bankructw w branży finansowej. „Wystarczy też wspomnieć zjawisko tzw. »white collar crime« (z ang. »przestępstwo białych kołnierzyków«, popełniane przez osoby na wysokich stanowiskach, które wykorzystują swoje kompetencje i znajomości do łamania prawa – przyp. red.) a z naszego podwórka chociażby przypadek Amber Gold” – przytacza ekspert z Linkleaders.\nVolksvagen manipulował pomiarem spalin. CEO koncernu: nadużyliśmy zaufania klientów\nKryzys Ubera pobudką przed RODO\nKordowski zwraca też uwagę na jeszcze jeden aspekt kryzysu Ubera. Zdaniem eksperta całą sprawę można potraktować jako źródło cennych lekcji w kontekście cyberbezpieczeństwa. „Przede wszystkim do tego typu incydentów będzie dochodzić coraz częściej. Warto tu przytoczyć raport World Economic Forum »Global Risk Report 2017«, który wśród dziesięciu ryzyk o największym prawdopodobieństwie wystąpienia na piątym i szóstym miejscu podaje właśnie wycieki danych i cyberataki. A więc nie ma co liczyć, że taki problem ominie firmę. Wcześniej czy później w mniejszej lub większej skali dotknie on każdego” – mówi ekspert w rozmowie z PRoto.\nNiezależnie od niego na to samo wskazuje Piotr Kaczor, IT Manager w Agencji Interaktywnej Insignia. „Każdy system – nawet najlepiej zaprojektowany – może zostać złamany, a dane skradzione. To nie jest kwestia »czy«, ale »kiedy«. Wystarczy jeden niewielki błąd na poziomie systemu, dowolnej składowej czy dowolnego podwykonawcy. Każda firma musi być przygotowana na taką sytuację” – przekonuje ekspert od IT.\nCytowany wcześniej Bloomberg zwraca uwagę, że wyciek danych Ubera, choć wydaje się spory, w porównaniu do kłopotów Yahoo! czy MySpace’a, jest tak naprawdę mikroskopijny. Dla przykładu: zaraz po przejęciu pierwszej firmy przez amerykańskiego operatora sieci telefonicznej, Verizona, okazało się, że atak hakerski z 2013 roku dotknął wszystkich trzech miliardów zarejestrowanych w Yahoo! kont. Uberowi „wyciekły” informacje „jedynie” o 57 mln użytkowników.\nDbanie o cyberbezpieczeństwo to system naczyń połączonych. Widać to na przykładzie Ubera: jak opisuje Bloomberg, programiści firmy pracowali na prywatnej podstronie platformy hostingowej GitHub. To właśnie z niej hakerzy wykradli dane logowania do Amazon Web Services, czyli systemu chmury obliczeniowej, z którego korzystał Uber. Za jego pośrednictwem złodzieje odkryli, jakie katalogi skrywają dane użytkowników i kierowców. E-maila do kierownictwa firmy z żądaniem okupu mieli wysłać niedługo potem.\n„Zbyt często brakuje świadomości, że cyberbezpieczeństwo firmy to nie tylko odpowiedzialność działu IT, ale całej organizacji i pracowników, każdej komórki biznesowej. Co więcej, jak pokazały różne afery z wyciekami danych z ostatnich lat, często sprawcami są osoby z wewnątrz organizacji” – podkreśla Kordowski z Linkleaders, powtarzając opinię Piotra Kaczora z Insigni.\nKordowski dodaje, że „konsekwencje niewystarczającego zabezpieczenia danych zabolą podwójnie. W obliczu wchodzącej w życie w 2018 roku ustawy o RODO obok strat wizerunkowych niemalże gwarantowane będą wysokie straty finansowe spowodowane karami administracyjnymi. A dodatkowo, jak wskazują niektórzy eksperci od bezpieczeństwa, RODO stanie się dla cyberprzestępców swego rodzaju cennikiem okupów”.\nPodmiotom, które nie dopilnują obowiązków związanych z RODO, będą grozić kary pieniężne w wysokości do 20 mln euro lub 4 proc. rocznego obrotu.\nDane prawie 50 milionów influencerów były publicznie dostępne\nO istnieniu bazy, w której znalazły się m.in. ich numery telefonów i adresy e-mail, informuje techcrunch.com...


Cena od: 191 PLN / 1 dzień Obiekt Apartament 29 Gdynia Centrum, położony w miejscowości Gdynia, oferuje taras oraz bezpłatne WiFi. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Redłowska Beach – 2,2 km, Centrum handlowe Batory – 400 m, Ulica Świętojańska – 700 m.\nW naszej ofercie m.in.: parking, prywatny parking, pokoje rodzinne, monitoring wokół obiektu, całkowity zakaz palenia, bezpłatny parking, Możliwe wystawienie faktury, winda, dostęp do Internetu, bezpłatne WiFi, pokoje dla niepalących, ogród, parking na miejscu, ogrzewanie, taras słoneczny, WiFi, taras.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament 29 Gdynia Centrum o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)


Koniec czasów. Boski adwokat - Paweł Krupa OP - Księgarnia religijna Gloria24.pl\nBóg i człowiek na ławie oskarżonych Żył między nami, ale pewnego dnia zniknął w tajemniczych okolicznościach. Zostawił jednak obietnicę, która wielu napawa lękiem. Kiedy znów się pojawi, nastąpi koniec tego świata? Sąd Ostateczny właśnie się zaczyna. Czy... czytaj wiecej\nŻył między nami, ale pewnego dnia zniknął w tajemniczych okolicznościach. Zostawił jednak obietnicę, która wielu napawa lękiem. Kiedy znów się pojawi, nastąpi koniec tego świata?\nGłęboka teologia, napięcie godne najlepszego thrillera i zaskakujący humor.\nAutor:Paweł Krupa OP\nEric Hobsbawm 51.19 zł 69.90 zł\nPaweł Krupa OP 23.58 zł 34.90 zł


W Wakacyjną Akcję Caritas włączają się wszystkie diecezjalne Caritas w Polsce organizując wypoczynek letni dla dzieci i młodzieży z rodzin, których nie stać na wyjazd. Na kolonie wyjeżdżają dzieci – podopieczni świetlic socjoterapeutycznych i parafialnych oraz młodzież objęta programem „Skrzydła”, dla których wyjazd poza miasto lub wieś bez wsparcia finansowego nie jest możliwy. W ramach współpracy z MSZ Caritas organizuje również wakacje w Polsce dla dzieci 1658 polonijnych z Ukrainy, Białorusi, Litwy i Rumunii. Głównym celem projektu jest aktywna nauka języka polskiego połączona z integracją z dziećmi polskimi. – Kończy się rok szkolny i wiele dzieci już cieszy się na samą myśl o wyjeździe wakacyjnym. Ale nie wszystkie dzieci mogą wyjechać na wakacje. Niektóre nawet nie mogą o tym marzyć. Dlatego zwracam się do wszystkich ludzi dobrej woli, pomóżmy dzieciom wyjechać na wakacje. Otwórzmy szeroko nasze serca i pokażmy, że jesteśmy w stanie im pomóc – podkreśla dyrektor Caritas Polska ks. Marian Subocz.\nNowością w tegorocznej akcji jest konkurs plastyczny dla uczestników kolonii zatytułowany „Wakacyjna Przygoda”. Dla autorów najlepiej ocenianych prac przewidziane są aparaty fotograficzne FinePix F770EXR ufundowane przez firmę FujiFILM. Diecezjalne Caritas dysponują 51 ośrodkami kolonijnymi (ponad 5 tys. miejsc). Na potrzeby akcji wypożyczanych jest także blisko 100 ośrodków wczasowych. Wakacyjna Akcja Caritas jest finansowana między innymi z Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, zbiórek diecezjalnych, darowizn indywidualnych sponsorów i darczyńców oraz dotacji Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Spraw Zagranicznych (w przypadku dzieci polonijnych). Wakacyjna Akcja Caritas jest jedną z największych inicjatyw prowadzonych w okresie letnim i jedną z najstarszych prowadzonych przez Caritas w Polsce.\nPomóż dzieciom odkryć niezdobyte lądy! – wyślij SMS o treści BILET pod numer 72052 (koszt całkowity 2,46 zł) lub dokonaj wpłaty na konto CARITAS POLSKA z dopiskiem „Wakacyjna Akcja Caritas” – ul. Okopowa 55, 01-043 Warszawa – Bank PKO BP S.A. 70 1020 1013 0000 0102 0002 6526 – Caritas Polska zbiera środki na wyjazdy kolonijne dla dzieci z ubogich rodzin od 23 czerwca do 9 sierpnia 2014 r.


Pociąg z Lublina do Szczecina śmiertelnie potrącił pieszą - Dziennik Wschodni\nPociąg z Lublina do Szczecina śmiertelnie potrącił pieszą\nO trzy godziny opóźniony jest pociąg TLK Gałczyński, który tuż przed godz. 5 rano wyjechał z Lublina do Szczecina. W Rembertowie (woj. mazowieckie) śmiertelnie potrącił 58-letnią kobietę.\nCiężarówka wjechała do parku. Kierowca zasłabł 3 3\nDo wypadku doszło około godziny 7 rano. – Kobieta weszła na tory w miejscu niedozwolonym, poniosła śmierć na miejscu – mówi Joanna Węgrzyniak z Komendy Rejonowej Policji Warszawa VII. – Wyjaśniamy okoliczności tego zdarzenia. Zwłoki zostały już zabrane.\nPociąg na trzy godziny został unieruchomiony, bo nie mógł odjechać przed zakończeniem czynności prowadzonych przez policję i prokuraturę. Opóźniony skład wyjechał już z Warszawy, o godz. 11.05 zbliżał się już do Łowicza.\nZdarzenie miało duży wpływ na punktualność stołecznych pociągów podmiejskich. Późniejszy pociąg z Lublina, ten z godz. 6, miał już tylko 10 minut opóźnienia. A dalekobieżny pociąg z godz. 7.56 był w Warszawie spóźniony o 25 minut.\nwypadek pociąg kolej\nGość / 19 września 2016 o 18:31\nPieszy nie moze miec pierwszenstwa na torach. To co, pociag ma sie zatrzymywac jak pieszy chce przejsc i to jeszcze w niedozwolonym miejscu? Przeciez to pozbawione sensu.\nWlazła pod pociąg, a nie pociąg potrącił pieszą, nie wyszedł z torów i ją nie przejechał. Trochę logiki . Studia za kury ?\nGość / 19 września 2016 o 14:41\nuważam że pieszy powinien mieć bezwzględne pierwszeństwo na torach. tak samo jak jest na przejściu dla pieszych na naszych ulicach.


Tempeh grillowany przepis Olga Smile - Przepisy strona 3\nSałata z szynką parmeńską i avocado\n29 kwietnia 2014 o\nMarzena Czapiewska – znam ten stan :) Ja właśnie robię na majówkę i naturalny do grillowania i wędzony :)\nMatka Polka – polecam, bo jest mega pycha!\nMarzena Czapiewska na FaceBook napisał\nja mogłabym jeść go codziennie :) również polecam najmocniej jak się da ! najpyszniejszego, słonecznego grillowania życzę ;)\nMarzena Czapiewska – wzajemnie :) Jutro wędzenie, uwielbiam tempeh wędzony :D\nMonika Kubik na FaceBook napisał\nJa dopiero oswajam tofu i pierwsze kroki są takie sobie. Tempeh będzie potem… :)\nMonika Kubik – hmmm jak mogę podpowiedzieć, to tempeh wędzony bardziej smakuje ludziom nieoswojonym z sojowymi smakami niż z tofu wędzonym. Wędzony temeph wsuwają moi mięsożerni znajomi aż im się uszy trzęsą a tofu już nie :D\nAha, to może spróbujemy. Póki co synu uznał, że tofu smakuje jak mięso, a on mięsa nie je, więc coś co jest mięsem nie ma prawa tak smakować, a za tym idzie, tofu zostało dla mnie. Mam mieszane uczucia póki co. Jak ostatnio usmażyłam wędzone panierowane, to miałam wrażenie, że jem mortadelę ;p Może więc faktycznie powinnam raczej pomyśleć o tempehu… :)\nAnna Pryć-Futkowska na FaceBook napisał\n30 kwietnia 2014 o\nMirelka Ella Ella na FaceBook napisał\nja mam czeski marynowany tempeh i właśnie jutro będzie mój pierwszy raz, hehe, na grilu właśnie :-) nie wiem, czy mam go jeszcze jakąś marynatą czy przyprawami dosmaczać, czy taki z paczki już jest ok? :-)\nDon Mateo napisał\nOlga, świetny przepis, tempeh wyszedł przepyszny. Z resztą odkąd zrezygnowałem z mięsa w diecie, Twoje przepisy są mi bardzo pomocne, szczególnie w sprawie urozmaicania diety :)\nMam gorącą prośbę, napisz proszę o zrobieniu tempeh’u własnoręcznie, ponieważ chciałbym następnym razem zrobić wszystko od zera, a Twoja strona i rozwiązania przypadły mi do gustu tak bardzo, że zdobyłaś moje zaufanie w kwestii kulinarnej, a jestem ciekaw w jaki sposób Ty przyrządzasz tempeh.\nCzekam z niecierpliwością na ten przepis!


Serwis Józefosław, body, cięcie kraśnik, malina wąsowska, mechanik konin, nocleg, ogłoszenia lokalne, polimeryzacja podłóg, wirusy, wywóz szamba szczecin\nZapraszamy do serwisu on-vision.pl . Profesjonalny sprzęt do monitorowania korporacji to bardzo ważny szczegół przy prowadzeniu działalności. Często zamontowany alarm i zestaw kamer zapobiega włamaniom i utracie własności. Musi być on bezawaryjny – dlatego warto inwestować w jakość....\nZapraszamy do serwisu monitoring-montaz-kamer-swinoujscie.pl.tl . Zajmujemy się instalacją monitoringu wizyjnego. Instalujemy zarówno małe systemy składające się z jednego rejestratora i paru kamer, jak i wyspecjalizowane na potrzeby dużych zakładów, szkół i tym podobne. Zrealizowana...\nsystemy zabezpieczeń resko\nZapraszamy do serwisu monitoring-resko.pl.tl . Jeśli szukacie Państwo zagadnienia „montaż kamer Resko”, zapraszamy do nas. Gwarantujemy rozwiązania, które – odpowiednio ustawione – są w stanie zarówno chronić przed włamaniem, jak i kontrolować poczynania pracowników, jeśli jest...


Policjanci złapali 11-latka i zaciągnęli do samochodu - WP Wiadomości\nPolicjanci złapali 11-latka i zaciągnęli do samochodu\nPolicjanci izraelscy gonią palestyńskiego nastolatka, a potem ciągną go do samochodu i zawożą na posterunek - widać na nagraniu wideo ujawnionym przez portal internetowy dziennika izraelskiego "Jedijot Achronot".\nZaledwie 11-letni Karim al-Tamimi brał udział w demonstracji we wsi Nabi Salah na Zachodnim Brzegu Jordanu, gdzie często dochodzi do utarczek Palestyńczyków z izraelskimi siłami bezpieczeństwa. Według policjantów, chłopiec rzucał w nich kamieniami.\nNa nagraniu widać jak dwaj policjanci ścigają nastolatka, a następnie odbierają go kobiecie, w której ramionach się schronił. Następnie grupa osób gromadzi się wokół policyjnego auta, a kobieta - matka chłopca próbuje w emocjonalny sposób wymóc na funkcjonariuszach, by zabrali ją na posterunek razem z synem.\n- Nie miał żadnej opieki. Zanim dojechaliśmy na posterunek, już go zdążyli przesłuchać - skarżył się dziennikarzom ojciec Karima.\nChłopiec został zwolniony dopiero po tym, jak na posterunku zjawiła się grupa lewicowych aktywistów, a ojciec wyraził zgodę na zapłacenie grzywny w przypadku, gdyby Karim znów brał udział w zamieszkach.\nPolicja twierdzi, że funkcjonariusze nie mieli pojęcia, w jakim wieku był zatrzymany, ponieważ nie miał przy sobie żadnego dokumentu. Gdy ojciec zjawił się z dokumentami, Karim został zwolniony. Policjanci podkreślają, że nie przesłuchiwali zatrzymanego.\n- Czas, żeby armia i policja przestały traktować palestyńskie dzieci tak, jakby były ściganymi, niebezpiecznymi kryminalistami. W tym przypadku chłopiec był poniżej granicy wieku, od której ponosi się odpowiedzialność karną, a więc przede wszystkim policjanci nie mieli go prawa zatrzymywać - oświadczyła Sarit Michaeli, rzeczniczka jednej z grup broniących praw człowieka.


6 sierpnia - poniedziałek - Przemienienie Pańskie\n8 sierpnia - środa - św. Dominika, kapłana\n9 sierpnia - czwartek - św. Teresy Benedykty od Krzyża, dziewicy i męczennicy, patronki Europy\n10 sierpnia - piątek - św. Wawrzyńca, diakona i męczennika\n11 sierpnia - sobota - św. Klary, dziewicy.\n2. Jest już do nabycia sierpniowy numer "Naszego Słowa". W numerze znajdziemy wiadomości o 750. rocznicy śmierci św. Jacka Odrowąża, o 90. rocznicy objawień fatimskich, refleksje o tym jak dzisiejsza młodzież wierzy w Boga, o pracach Kościelnej Komisji Historycznej, wiadomości z życia wspólnot polskich w Niemczech i inne. Wkładka do "Słowa" zawiera reportaż z V. Polonijnego Spotkania Młodych, jakie odbyło się w Concordii 9 czerwca 2007 r.; brała w nim udział także młodzież z naszej Misji.\n3. Możemy zabrać ze sobą na pamiątkę specjalne wydanie Listu Parafialnego. Jest ono w całości poświęcone 25-leciu naszej berlińskiej Misji. To wydanie naszego Listu Parafialnego może być pamiątką dla nas, ale także miłym upominkiem dla naszych znajomych i przyjaciół.\n4. We wtorek grupa młodzieży z naszej parafii udaje się z księdzem Markiem Wyszomierskim na rekolekcje oazowe do Ochotnicy, zaś z księdzem Wojciechem w środę, na obóz wędrowny do Zwardonia. Powierzamy ich w naszych modlitwach opiece Matki Bożej.


Strony związane z hasłem: uroda - strona 1 - Darmowy katalog stron - Maxu.pl\nPortal poświęcony w całości medycynie estetycznej i poprawie swojego piękna. Odwiedź naszą stronę, dowiedz się dokładnie z wszystkimi zabiegami i polepsz swój wygląd. Na naszej stronie opis wszystkich zabiegów, zalecenia i wiele innych informacji. Zapraszamy wszystkie panie. Czytaj nas codziennie. Wejdź na naszą stronę i dowiedz się więcej o medycynie estety...\nZapraszamy Was do naszego sklepu z kosmetykami. W ofercie sklepu znajdziesz wyjątkowe kosmetyki do paznokci, przybory kosmetyczne i wiele innych. Posiadamy bardzo atrakcyjne ceny dlatego bez dwóch zdań jesteśmy jedną z tańszych drogerii internetowych.Nasz sklep z produktami kosmetycznymi to miejsce przeznaczone przede wszystkim dla kobiet jednak faceci odnaj...\nwarszawa (13), Kraków (7), pozycjonowanie stron (7), indeks firm (10), wyszukiwarka firm (10), pozycjonowanie (26), Bydgoszcz (7), dobry katalog stron (7), zdrowie (7), mieszkania (7), dieta (9), wrocław (15), odchudzanie (10), seokatalog (10), katalogi (9), sklep (10), rejestr firm (10), moderowany (7), linki (9), katalog firm (16)


Niespełnione szesnastki - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nSzesnaście iksów w nagrywaniu DVD wkracza na scenę, jednak na praktyczne wykorzystanie tej funkcji przyjdzie chwilę poczekać\nSzesnaście iksów w nagrywaniu DVD wkracza na scenę, jednak na praktyczne wykorzystanie tej funkcji przyjdzie chwilę poczekać.\nUciążliwą regułą stało się wyskakiwanie producentów sprzętu przed orkiestrę i wprowadzanie coraz szybszych nagrywarek bez wsparcia ze strony odpowiednich nośników.\nNiestety, także nasza redakcja doświadczyła tej frustrującej sytuacji - zresztą nie po raz pierwszy i zapewne nie ostatni. Gdy w laboratorium przystąpiliśmy do testów pierwszych trzech modeli 16x (LG SuperMulti GSA-4160B, Lite-On SOHW-1633S, Samsung Writemaster TS-H552), musieliśmy liczyć na to, że napędy po prostu nagrają niektóre płyty 8x z szybkością 16x. Żadna z trzech nagrywarek nie dała się namówić na maksymalną szybkość na dostępnych krążkach 8x. Co więcej, tylko trzy nośniki 8x zostały nagrane z prędkością 12x, toteż gdy pojawią się odpowiednie media, ponownie przeprowadzimy pomiary zapisu DVD±R. Poprzednie wersje testowanych modeli zapisywały 12x na DVD+R, lecz na samym przyspieszeniu do 16x nie poprzestano. Napęd LG szybciej czyta krążki DVD-ROM (skok z 12x na 16x), podobnie jak Lite-On, któremu dodano ponadto zapis płyt DVD+R DL. Samsung natomiast przeszedł największą metamorfozę, zyskując to, co obaj rywale i jeszcze przyspieszając zapis DVD-R do 12x, CD-RW do 32x, a odczyt CD-ROM do 48x.\nSamsung na czoło\nNowe napędy wyraźnie zyskały na modernizacji, przeskakując na wyższe pozycje rankingu i detronizując wielomiesięcznego króla - Plextora PX-712A. Szczególne pochwały należą się Samsungowi, który dokonał postępu w zapisie 12x na +R (operację wykonał pół minuty szybciej od poprzednika), nie mówiąc o unikatowym wypalaniu -R 12x (choć tym parametrem cieszyć się będzie tylko chwilę, bo już są nagrywarki -R 16x). Writemaster jest też jednym z bardzo nielicznych modeli doskonale radzących sobie z pakietowym kopiowaniem na ±RW i rekordzistą pod względem szybkości zrzucania audio - o ile zmusisz go do czytania płyty z maksymalną prędkością, a nie proponowaną 4x. Ogólnie TS-H552 zdobył 6 rekordowych wyników i został liderem, ale z peanami poczekamy do czasu testu na nośnikach 16x.\nW odczycie CD i nagrywaniu CD-R prymat dzierży Lite-On, mimo że w tej drugiej konkurencji wypada minimalnie gorzej od swego poprzednika-rekordzisty. Jego piętą Achillesową jest natomiast wypalanie DVD - na "minusach" zapisuje dużo dłużej od rywali, lecz na "plusach" 12x różnica maleje już do kilku sekund. Najmocniejszą stroną nowego LG jest nagrywanie DVD+R z szybkością 12x, ale przewaga nad konkurentami sięga zaledwie paru sekund. Słabym punktem jest zaś zapis pakietowy na nośnik +RW (niemal dwukrotnie dłuższy niż w Samsungu) i kopiowanie z CD-ROM (podobna różnica wobec obu przeciwników; to efekt odczytu 40x). Warto jednak pamiętać, że SuperMulti GSA-4160B oferuje niespotykaną w innych napędach pełną obsługę formatu DVD-RAM. Najbogatszy pakiet dodatków znajdziesz w Samsungu: oprogramowanie firmy Pinnacle (w tym Studio do edycji wideo), polską dokumentację, czyste płyty, kable i śrubki. Minimalnie uboższe wyposażenie oferuje LG (brak czystych nośników), lecz jego oprogramowanie Nero ma polski interfejs. Natomiast Lite-On jako jedyny z całej trójki pozbawiony jest polskiej instrukcji (w jakiejkolwiek postaci) i kabla IDE.\nInformacje LG, tel. (22) 6061450, http://www.lge.pl\nSamsung Writemaster TS-H552\nInformacje Samsung, tel. (22) 6079333, http://www.samsung.pl\nCena 400 zł\tWrzuć na Facebook


Hodowla szynszyli - Jaryło - katalog stron internetowych\nHodowla szynszyli to bardzo trudnas ale i wdzięczna praca, lecz także bardzo dużo czasu zajmuję. Fermę szynszyli stworzyliśmy w 2007 roku. Na fermie są dwa typy szynszyli: standard, czarny aksamitny. Na dzień teraz w chodowli uprawiamy 260 samic i 65 samców gromady zasadniczej. Sektor obrotu skór szynszyli daje dobra perspektywę zarobków. Widać znaczny rozwój zamiłowania, futro zwierząt z fermy nie zakrywają go w pełni. Cenny znacząco podnoszą się w góre, zarówno w kraju jak i na targu skór w Kopenhadze. Jesteśmy otwarci na współpracę. Oferujemy swój czas i doświadczenie.\nSzczegóły strony www.szynszyle.slupsk.pl:\nTytuł: Hodowla szynszyli\nSłowa kluczowe: zwierzęta domowe, szynszyle, hodowla szynszyli, skóra szynszyla, skóra szynszyla\nPodlinkuj stronę www.szynszyle.slupsk.pl:\nPPHU Kroll jest od lat producentem gablot i tablic ogłoszeniowych. Do produkcji swoich produktów wykorzystuje materiały najlepszej jakości, co gwarantuje wysoką jakość produktów. W ofercie mamy różne gabloty ogłoszeniowe, tablice informacyjne, a także gabloty wolnostojące. Jeśli potrzebujesz gabloty wysokiej jakości i w konkurencyjnej cenie, wybór jest prosty! Nasze produkty są umieszczane w urzędach, szkołach, sklepach a nawet kościołach. Produkujemy gabloty o standardowych wymiarach i kolorystyce, oraz według życzeń klienta na wymiar. Klimat naszego kraju zmusza nas do przygotowania naszych produktów do różnych warunków atmosferycznych, więc są odporne na aurę. Tablice ogłoszeniowe przez nas wytworzone mogą być wypełnione: płytą magnetyczną lub meblową, wykładziną materiałową, lub korkiem. W naszej ofercie poza tablicami ogłoszeniowymi i gablotami odnajdą Państwo również gabloty na sztandar, na puchary czy też specjalne na klucze. Zachęcamy do kooperacji z naszą firmą, gwarantujemy dobrą jakość produktu oraz miłą obsługę klienta.\nKwiaciarnia internetowa IRYS - wysyłka kwiatowa »\nPoczta kwiatowa Irys jest znana na terenie Katowic i ma stałych klientów. Zamówienia są realizowane w krótkim czasie i po korzystnych dla klienta cenach. Klienci chętnie zamawiają kwiaty na uroczystości typu: dzień ojca. Firma Irys wykonuje zamówienia dla m.in. hoteli. Pracownicy zakładu posiadają odpowiednie umiejętności, chętnie służą pomocą. Kwiaciarnia internetowa oferuje atrakcyjne bukiety i wiązanki na różne okazje. Pracownia jest znana szczególnie wśród klientów z Katowic.\nKażdy z nas znalazł się kiedyś lub znajdzie w sytuacji w której potrzebna będzie pomoc drogowa Poznań. Nie będzie to może najprzyjemniejszy moment w życiu ale jednak wcześniej czy później pewnie nastąpi. Nic więc dziwnego, że wielu przezornych kierowców ma przy sobie nr. tel. do jakiejś firmy oferującej autopomoc Poznań. Czasami trzeba skorzystać z usług typu holowanie Poznań, warto mieć wtedy numer do profesjonalistów gotowych do pomocy 24h/ dobę.


Hollywood – dzielnica miasta Los Angeles w Stanach Zjednoczonych i najważniejszy ośrodek amerykańskiej kinematografii. Słowo Hollywood jest używane jako skrótowa, popularna nazwa dla amerykańskiego przemysłu filmowo-telewizyjnego.Hector Elizondo (ur. 22 grudnia 1936 roku w zachodniej części Nowego Jorku) – aktor amerykański. Jego ojcem był Martin Echevarria Elizondo (Bask urodzony na statku płynącym z Hiszpanii do Portoryko), a matką pochodząca z Portoryko Carmen Medina. Jego rodzice pobrali się w Portoryko i przeprowadzili się do Nowego Jorku, zanim Hector i jego młodsza siostra Emma przyszli na świat.\nPretty Woman − komedia romantyczna produkcji amerykańskiej z 1990. Film opowiada historię prostytutki Vivian Ward (Julia Roberts), która zostaje zatrudniona przez majętnego biznesmena Edwarda Lewisa (Richard Gere) jako reprezentacyjna dama do towarzystwa.\nBogaty przedsiębiorca Edward Lewis z Nowego Jorku przebywa w Los Angeles w sprawach służbowych. Chodzi o zakup stoczni Jamesa Morse’a. Opuszcza przyjęcie u swego prawnika Stuckeya, ale gubi się na ulicach Hollywood i nie wie, jak trafić do hotelu. Pomaga mu Vivien, początkująca prostytutka z Alei Gwiazd, z którą następnie spędza noc. Rano Stuckey powiadamia Edwarda, że umówił go z Morse'em na kolację. Edwardowi przydałaby się więc dama do towarzystwa. Proponuje Vivian tę rolę na tydzień, a ona przyjmuje ją za 3000 dolarów. Edward daje jej także pieniądze na stosowne ubranie, jednak w eleganckich sklepach traktują Vivien jako intruza i dopiero dzięki pomocy dyrektora hotelu udaje jej się właściwie ubrać. W nowym wydaniu robi wrażenie na Edwardzie. Idą na spotkanie z Morse'em i jego wnukiem, Davidem. Morse odrzuca propozycję sprzedaży, gdy okazuje się, że chodzi o likwidację firmy, której jest twórcą. Wychodzi oburzony metodami Edwarda, który blokuje (za pomocą znajomego kongresmena) wielkie zamówienie rządowe dla stoczni.\nStany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Amy Marie Yasbeck (ur. 12 września 1962 w Blue Ash w stanie Ohio) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna. Największą popularność przyniosły jej role w komediach, a szczególnie udział w filmach Mela Brooksa Robin Hood: Faceci w rajtuzach i Dracula – wampiry bez zębów. Pojawiła się także w takich filmowych przebojach jak: Pretty Woman (1990) czy Maska (1994). Przez 3 lata (1994-97) grała w popularnym serialu Skrzydła.\nW hotelu Edward i Vivian rozmawiają coraz szczerzej. Edward zaczyna mieć wątpliwości co do sensu swoich interesów. Wieczorem schodzi do hotelowej restauracji pograć na fortepianie. Tam znajduje go Vivian, która oddaje się mu na fortepianie. Następnego dnia Edward zabiera Vivian na kolejne zakupy. Elegancko ubraną, zabiera na mecz polo, gdzie ją przedstawia jako swoją dziewczynę. Sam spotyka się ze znajomym kongresmenem. Jednym z graczy w polo jest wnuk Morse’a, z którym Vivian rozmawia. Widząc ich razem, Stuckey zaczyna podejrzewać, że Vivian jest szpiegiem Morse’a. Gdy przekazuje swoje podejrzenia Edwardowi, ten zdradza, że Vivian jest prostytutką. Upokorzona Vivian nie chce dalej pracować dla Edwarda. Ten rzuca jej pogardliwie pieniądze na łóżko. Vivian nie zabiera ich i wychodzi. Dopiero teraz Edward uświadamia sobie, że Vivian ma swoją dumę. Wychodzi za nią i przeprasza. Zdaje sobie sprawę, że zaczyna być zazdrosny.\nAlexander „Alex” Hyde-White (ur. 30 stycznia 1959 w Londynie) – brytyjski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, także reżyser i producent filmowy. IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.\nNastępnego dnia Edward zabiera Vivian prywatnym samolotem do opery. Kolejny dzień spędzają na spacerach i odpoczynku – Edward zaczyna uczyć się radości bycia razem. Vivian wyznaje miłość Edwardowi. W przedostatni dzień Edward informuje Vivian, że wraca do Nowego Jorku i oferuje dalsze opłacanie zakupów, a także mieszkanie i samochód. Vivian jednak nie chce być jego utrzymanką. Spotyka się z Kit, której przyznaje się do swoich uczuć i planów.\nPrzedsiębiorca – w polskim systemie prawa podmiot, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 43 k.c.; art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Uważa się także za niego wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.Ralph Rexford Bellamy (ur. 17 czerwca 1904 w Chicago, zm. 29 listopada 1991 w Santa Monica) − amerykański aktor, w 1987 roku nagrodzony Oscarem Honorowym za całokształt pracy aktorkiej.\nTymczasem Morse uznaje się za pokonanego zagrywkami Edwarda i prosi o spotkanie, ponieważ jedynie chce zabezpieczenia losu pracowników swojej stoczni. Wtedy Edward oświadcza, że zmienił zdanie i chce pomóc mu w utrzymaniu stoczni. Ta decyzja rozwściecza Stuckeya, który liczył na duży zarobek. Idzie do hotelu porozmawiać z Edwardem, jednak w pokoju zastaje jedynie Vivian, którą chce zgwałcić. Wraca jednak Edward i wyrzuca go z apartamentu. Niedługo odchodzi też Vivian, którą dyrektor hotelu poleca odwieźć hotelową limuzyną. W rozmowie z Kit informuje, że przeprowadza się do San Francisco, gdzie zamierza skończyć szkołę.\nDavid Bowie, właśc. David Robert Jones (ur. 8 stycznia 1947 w Brixton) – brytyjski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, producent muzyczny, a także aktor.Richard Tiffany Gere (ur. 31 sierpnia 1949 roku w Filadelfii, w stanie Pensylwania) – amerykański aktor i producent filmowy.\nPrzed wylotem na lotnisko Edward podjeżdża pod mieszkanie wynajmowane przez Vivian. Pokonując swój lęk wysokości, wspina się po drabinie przeciwpożarowej do ukochanej, której wyznaje miłość.\nAleja Gwiazd (ang. Hollywood Walk of Fame, pol. także: Hollywoodzka Aleja Sławy, Hollywoodzka Aleja Gwiazd) – chodnik wzdłuż Hollywood Boulevard oraz Vine Street w Los Angeles, w dzielnicy Hollywood, zawierający ponad 2600 pięcioramiennych gwiazd, upamiętniających znane osobistości świata show-biznesu. Swoje gwiazdy ma również kilkanaście fikcyjnych postaci oraz Disneyland.\nNatalie Cole, właśc. Stephanie Natalie Maria Cole (ur. 6 lutego 1950 w Los Angeles w stanie Kalifornia) – amerykańska piosenkarka.\nKomedia romantyczna – gatunek filmu o charakterze komediowym, głównie o tematyce miłosnej. Komedia romantyczna ma przeważnie szczęśliwe zakończenie. Połączenie komedii i melodramatu, z pełną humoru akcją, dowcipnymi dialogami oraz z charakterystyczną parą bohaterów.


Jarosław Cymerman. „Indywidualność na miarę niepoślednią”. Nieznane listy Stanisława Czechowicza - Akcent\nJarosław Cymerman. „Indywidualność na miarę niepoślednią”. Nieznane listy Stanisława Czechowicza\n„Indywidualność na miarę niepoślednią”\nNieznane listy Stanisława Czechowicza\nStanisław Czechowicz (1899-1925) – starszy brat Józefa Czechowicza, to bardzo ważna postać w życiu przyszłego poety. W znanym wierszu autoportret z tomu w błyskawicy (1932) Józef mówi o bracie jako o jednej z dwóch osób, które wydarły go „ze snów dzieciństwa” i „z nudów książki szkolnej”. Ze wspomnień Wacława Gralewskiego, Konrada Bielskiego i Czesława Bobrowskiego wyłania się postać niezwykła, „indywidualność na miarę niepoślednią” – jak na łamach „Przeglądu Lubelsko-Kresowego” w 1925 roku pisał o Stanisławie po jego przedwczesnej śmierci Bobrowski.\nStanisław po śmierci ojca w 1912 roku, jeszcze w gimnazjum, wziął na siebie ciężar utrzymania rodziny, pracując jako korepetytor. Będąc uczniem Szkoły Lubelskiej, zaangażował się w ruch harcerski, w 1915 roku wstąpił do Legionów, wziął udział w I wojnie światowej (był internowany w obozach w Szczypiornie i Marmaros-Sziget) oraz wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku, w czasie której trafił do niewoli. Udało mu się z niej wydostać po zawarciu pierwszych porozumień pokojowych wiosną 1921 roku. Wrócił jednak do Lublina z osłabionym zdrowiem – wkrótce zapadł na gruźlicę. Pomimo choroby rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pracował też jako nauczyciel łaciny w żeńskim Gimnazjum Wacławy Arciszowej. Był niezwykle i wszechstronnie uzdolniony (według Józefa Czechowicza już w piątym roku czytał płynnie i ze zrozumieniem1), znał kilka języków, tłumaczył teksty Artura Schopenhauera (w Muzeum Literackim im. Józefa Czechowicza zachował się urwany kilkunastostronicowy rękopis przekładu fragmentów z cyklu Parerga i paralipomena), pisywał artykuły na tematy polityczne, grał na skrzypcach, był również zapalonym tenisistą. To on wprowadził brata w młode środowisko literackie i intelektualne Lublina.\nW Muzeum Literackim im. Józefa Czechowicza w Lublinie zachowało się jedynie osiem listów Stanisława Czechowicza. Listy owe – pisane do Konrada Bielskiego i Wacława Gralewskiego w czasie gdy Stanisław przebywał w sanatoriach w Zakopanem i Merano w północnych Włoszech – stanowią ciekawe świadectwo życia intelektualnego i towarzyskiego Lublina początku lat 20. XX wieku. Fascynacje literackie i filozoficzne idą tu w parze ze swobodnymi żartami. Stanisław Czechowicz, którego sytuacja w oczywisty sposób może się kojarzyć z losami Hansa Castorpa z Czarodziejskiej góry Tomasza Manna, dzieli się swoimi lekturami, obserwacjami, a chwilami daje upust artystycznym ciągotom, opisując wizje swojego „kraju marzeń” (choć według Gralewskiego starszy z braci Czechowiczów miał stronić od twórczości literackiej). Można w tych listach odnaleźć klimat środowiska, w którym dojrzewał poetycki talent Józefa, ale także zapis świadomości człowieka, który przeżywa własną chorobę i odchodzenie. Z tej przyczyny jako swego rodzaju epilog do listów postanowiłem dołączyć przejmujący, jedyny dziś znany wiersz Stanisława Czechowicza, zatytułowany Jesienią – opublikowany w 1930 roku na łamach „Ziemi Lubelskiej”, którą kierował wówczas jego młodszy brat.\nListy Stanisława Czechowicza do Konrada Bielskiego i Wacława Gralewskiego\nZakopane 3/X 1923\nPisałem do Ciebie przed dwoma dniami, ale zebrała mię ochota na pisanie [jak Ci nieraz wspominałem lubię listy pisać, pod warunkiem, że mam czas wolny i że otrzymuję odpowiedzi] i nie czekając na odpowiedź, piszę po raz drugi.\nOtóż w drodze – zacznę bowiem da capo (może lepiej ab ovo) – wszedłszy do wagonu, zauważyłem napis „nie wolno przewozić pod karą sądową przedmiotów łatwopalnych i wydających przykry zapach” – i zląkłem się nieco, bo przyszło mi do głowy, że wiozę w walizce tytoń. Ale wziąwszy pod uwagę habeas corpus i inne artykuły nieocenionej naszej konstytucji, uspokoiłem się nieco i bez wrażeń zajechałem do Podgórza, gdzie czekałem na pociąg do Zakopanego.\nWydawało mi się zawsze, że jak jestem w Krakowie, to tak jakbym był już w Zakopanem, coś jak Lublin-Kazimierz lub Warszawa-Otwock, tymczasem jedzie się jeszcze bitych siedem godzin, i to nieraz na dwie lokomotywy, a zawsze wolniutko. Drugie rozczarowanie mię spotkało, bo sądziłem, że z okna wagonu można się rozkoszować górskimi widokami, tymczasem widzisz tylko pagórki à la Sławinkowska Góra, a prawdziwe góry widzisz dopiero na stacji w Zakopanem. Za to same góry przeszły moje oczekiwania; mogę w milczeniu, o niczym innym nie myśląc, godzinami wpatrywać się w zębate szczyty, o które rozbijają się chmury, tworząc dokoła nich mglistą aureolę. Nie ma słów do oddania tego wrażenia.\nTryb życia jest tu tak niesłychanie leniwy, że czułbyś się jak w raju. Dziesięć godzin się śpi, ośm leży na werandzie, resztę spędza się w jadalni lub przy szachach. Do tego lenistwa tak momentalnie przywykłem, że nie chce mi się czytać, przejść na spacer, nawet grać w szachy. À propos szachów: jestem tu mistrzem 3-ciej klasy. Pierwszym jest doktór zakładu, drugim student z Politechniki, o którym Ci wspominałem.\nKlimat tu oryginalny. Zimno nie jest przenikliwe, bo suche, już się do niego w zupełności przyzwyczaiłem: śpię przy otwartym oknie, myję się źródlaną wodą i cały dzień bez względu na pogodę spędzam na werandzie. Za to gdy jest słońce, to praży jak w lipcu, choć równocześnie w cieniu całkiem chłodno.\nZauważyłem, jak nasza trójka stanowi dopasowaną do siebie całość. Bez Ciebie i Cebusia2 czuję się tu jałowym – insulsus – pod względem dowcipu. Na dobrych kawałach nikt tu się nie pozna, a przez to tracę całą werwę. Brak mi także Rutka3; wprawdzie jest tu parę dobrych knajp (które oczywiście już przelotnie odwiedziłem), ale do miasta stąd droga górzysta i moje zdrowie reaguje na takie wycieczki. Zresztą doktór na to nie pozwala i trzeba się wymykać ukradkiem, co wprawdzie nie jest trudno, ale można wpaść całkiem nieprzyjemnie. Rzadko więc wychodzę, bo przy tym zwykle deszcz pada.\nPrzesyłam wewnątrz list, który bądź łaskaw albo sam wręczyć Marychnie Jaworowskiej4 albo oddaj, jeśli Ci to kłopot sprawia, Waciowi Gralewskiemu, który jej odda, a ta już prześle adresatce. Do Wacia piszę oddzielnie pod adresem „Expressu Lub[elskiego]”. Do Cebusia nie piszę, bo pewno w tych dniach wyjedzie na stałe do Warszawy. Jeśli jeszcze jest w Lublinie, to pozdrów go ode mnie i udziel mu tych wieści, jakie Ci komunikuję. Niech mi da swój warszawski adres.\nPrzeczytałem tu jedną książkę, którą Ci polecam. Jest to „Pielgrzym Kamanita” Karola Gjellerupa5, w wydaniu laureatów Nobla; pomijając pewne tendencje, czyta się bardzo przyjemnie i acz nie wywiera głębokiego wrażenia (mimo że ma pewne pretensje do „rewelacyjności) – śmiało rzec mogę, że jest to rzecz piękna.\nŚciskam dłoń Twoją\nRedakcja „Expressu Lubelskiego”\n[4 X 1923 r.]\nSiedzę już od kilku dni w Zakopanem i nudzę się paskudnie. Umieściłem się w „Bratniaku”, gdzie obecnie pustki, a ci, co są – to niegodni wspomnienia. Żeby choć jedna ludzka twarz. Jednym ze znośniejszych towarzyszy jest pies tutejszy Żaba, na którego służąca góralka woła: Moja Źabecko, mój ty miły człowieku!\nSłowo „człowiek” przez jakieś mało zrozumiałe skojarzenie jest u niej wyrazem pieszczotliwym.\nCo robię: 10 godzin śpię, 8 godz[in] weranduję, czyli właściwie też śpię, resztę czasu czytam, jem lub gram w szachy. Oto miłe zajęcia na cały miesiąc, co? Co do kobiet, to tutejsze do niczego, a chodzić do miasta, to na moje zdrowie bardzo ciężko, bo wprawdzie niedaleko, ale droga górzysta i męcząca. Zresztą zdążyłem już odwiedzić knajpy tutejsze, zwłaszcza Trzaskę i Karpowicza, ale że nie ma sezonu, to i tam nudno. Przy tym panuje tu dość ostry regime; doktór chodzić do miasta nie pozwala, trzeba się wymykać chyłkiem, wracać oknem, ryzykując w razie złapania 50.000 mkp kary. Mimo wszystko, oczywiście, co dzień jest ktoś w mieście.\nNajbardziej mi dokucza brak inteligentnego towarzystwa. Boć przecie sam chyba wiesz dobrze, że student – to bynajmniej nie znaczy człowiek inteligentny, no ale ten miesiąc muszę się i bez tego obejść. – Spodziewam się, że mój list nie będzie głosem wołającego na puszczy i że mi odpiszesz. Mój adres: Zakopane, Gubałówka, Akademicki Dom Zdrowia „Bratnia Pomoc”.\nŚciskam Twą dłoń\nZakopane, 10 X 1923\nList twój owiał mnie wspomnieniami i przywiódł na myśl mnóstwo refleksji. Przede wszystkim wskazał mi, że wiąże mię z Tobą naprawdę sentyment. Nie wiem, czy to się nazywa „przyjaźń”, czy jak inaczej, ale faktem jest, że czuję brak obcowania z Tobą. [Ty zostałeś w tych samych warunkach, więc moja nieobecność nie sprawia na Tobie na pewno takiego wrażenia; zresztą masz braci i Cebusia, a ja tak absolutnie nikogo tutaj, że aż się niedobrze robi. Od biedy znalazłem jegomościa, z którym mogę jako tako inteligentnie pogadać; ale tego tysiąca drobnych nici, jaki mię łączy z Tobą czy z Cebusiem (zresztą, dzięki większej zbieżności usposobień raczej z Tobą niż z Cebusiem) – nic zastąpić nie może].\nMam predylekcję do nawiasów. Odpowiada to charakterowi mego myślenia, w którym zawsze ni stąd ni zowąd wyskakuje jakieś „à propos”. To też i tu kropnąłem nawias, nie skończywszy myśli. Chodzi o to, że zawsze myślałem, iż łączą nas dwóch nawyki, wspólność pewnych cech charakteru i intelektu, a tu skonstatowałem, że jest jeszcze [przynajmniej z mej strony] więź uczuciowa.\nZresztą jako „zamaskowany romantyk”, czuję pewien wstyd przy podobnych wynurzeniach. Wszelkie odruchy uczucia wolę pokrywać sprośnością lub milczeniem i dlatego kończę o tym, zwłaszcza że chce mi się jeszcze wiele napisać.\nW kwestii Twej miłości6: mnie by rzecz taka niezmiernie uradowała, bo stanowiłaby niezbity dowód, że mogę się w ogóle zakochać, a to znów dowodzi pewnej świeżości, młodzieńczości wewnętrznej, której każdy z nas intelektualistów tak bardzo pożąda. Sceptycyzm usque ad absurdum to najrozsądniejszy pogląd na świat; ale gdy opanuje duszę [używam tego słowa oczywiście jako popularnego skrótu] – wysusza ją i rodzi tęsknotę do jakichś potężnych odruchów uczucia, jak gdyby przez instynkt samozachowawczy istoty żywej, która żyć chce i życie swe manifestować przede wszystkim samej sobie. „Nie samą filozofią człowiek żyje” – oto moja dewiza na dziś. – Przeżyłem coś podobnego, co Ty obecnie – tej wiosny. Trwało to wprawdzie dwa dni [dosłownie, nie dłużej], ale dało mi uczucie podobne do tego, gdy się wdycha powietrze po burzy: jakaś pełnia życia, lekkość stóp, rzeźwość, radością wypełniająca.\nWinszuję Ci więc, żeś się kochał. Id felix faustum, beatumque tibi sit7.\nDużo bym o tym napisał, bo sam pragnę miłości jako jeleń na pustyni. Zresztą, czy ja wiem… Znasz zapewne to uczucie streszczające się w słowach „coś mi brak”. I tę pustkę wewnętrzną powiększa jeszcze absolutna bezczynność, w jakiej żywot pędzę. I acz w sztuce lenistwa ustępuję Tobie, to przecież nie mogę się nazwać pracowitym; a mimo to tęsknię do roboty, do szkoły, do Norek; bo wiesz chyba dobrze, że narzucić samemu sobie pracę [mógłbym tu dużo rzeczy poważnych wystudiować, bo biblioteka jest wcale nieźle zaopatrzona] – to przechodzi moje siły.\nÀ propos Balzaka8. Jest to potęga umysłowa ten, który stworzył powieść psychologiczną, trwającą dotąd – oczywiście w grubo zmienionej formie. Ale operował on metodą naturalistyczną; a ta była mu przeszkodą do sięgnięcia jeszcze głębiej, co zdołał uczynić tylko taki tytan jak Dostojewski9. Spittelera „Imago”10 (świeżo przeczytałem) jest też praprawnuczką Balzaka. Akcja odgrywa się również w psychologii, ale raczej w podświadomości, no i środki ekspresji, techniki już zupełnie różne. –\nNiestety, przeczytałem ostatni ustęp listu i widzę, że wyszedł chaos. Widocznie nie jestem usposobiony do rozpraw literackich. Przeto odłożę te „niewczesne rozważania” do innego razu. A mam dużo do powiedzenia o La Rochefoucauldzie, którego tu poznałem całego i który był niemal rewelacją. No, o tem, potem.\nJak widzisz, rozpisuję się solidnie. I będzie czarną z Twej strony niewdzięcznością, jeśli mi równie wiele nie napiszesz, i to prędko.\nZakopane 30/X 923\nJestem więc w Zakopanem, które, jakby to Jurek11 powiedział, ma swoje dobre i złe strony. Do pierwszych należy powietrze, które formalnie zjadam, i brak wprost słów na jego określenie, dalej cudowne niezrównane góry. Piszę to na werandzie, skąd widzę przed sobą Giewont, na lewo Świnicę i cały szereg innych „wirchów”, w nazwach których jeszcze się nie orientuję; wszystkie pokryte na wierzchołkach śniegiem, u dołu uaksamitnione lasami świerkowymi – mają w sobie coś wizyjnego. Na pierwszy raz z trudem przekonujesz własne oczy, że są to rzeczy realne, że można tam pójść i ręką wszystkiego dotknąć. Samo sanatorium leży na stoku Gubałówki, sympatycznie położone i zbudowane w stylu ultrazakopiańskim. Jeżeli chodzi o warunki życiowe, to żarcie zupełnie dobre; za to do owych wspomnianych złych stron należy atmosfera towarzyska – ani jednej ludzkiej twarzy, tzn. żadnego inteligentnego człowieka, z którym by można kilka słów pogadać. Kobity – no, lepiej nie wspomnę, bo się nazbyt mój rym rozserdeczni. Stosunki studentów ze studentkami takie, że na razie rzekłem sobie: jeden bajzel; po tych dwóch dniach zmieniłem nieco zdanie, ale nie nazbyt. Lubię swobodę w towarzystwie, ale nachalstwo mię razi i za kawały odwalane przez niektórych jegomości omal że się nie wstydzę. Zresztą szczegóły później. Drugą kiepską stroną jest pora roku obecna. Panują tu podłe chłody (śnieg leży w górach), tak że pierwszego dnia trząsłem się jak galareta. W myśl przysłowia przyzwyczajam się do wszystkiego, ale werandowanie w palcie i pod kocami sprawia dość oryginalne wrażenie. Doktór nic we mnie nie znalazł prócz resztek owej wody i anemii, a czuję się nieźle, gdyby nie te podłe nudy; książek prawie nie wziąłem, wychodzić na miasto można tylko ukradkiem, bo „surowo wzbronione”. Ale, gram trochę w szachy i obijam wszystkich, mam tylko jednego przeciwnika, z którym jestem 2:1 na jego korzyść. Ale widzowie strasznie kibicują i przez to trudno grać.\nUściskaj ode mnie Cebusia, i napisz mi co słychać.\nUkłony dla p. Bielskiej12.\nAdres: Zakopane, Gubałówka, Dom Zdrowia „Bratnia Pomoc”\nJestem niemal ucieleśnieniem Twego pomysłu o Robinsonie13. Mój pokój stał się wyspą bezludną i coraz mniej go nitek łączy z tamtym światem – o którym wiem tyle, że widzę go z balkonu mojej werandy. Dziwiłem się bratu, jak wytrwał w Słobódce, dziś widzę, że dla mnie zostać samotnikiem jest równie łatwo jak i dla niego – wystarczy być chorym. A on – jak widzę z jego listów – jest chorym coraz bardziej. Czy pisuje do Ciebie?14\nWracam do mnie. Świat, zamknięty w czterech ścianach mego pokoju, otworzył mi drzwi na kraj marzeń. Strasznie to pensjonarskie określenie, ale nie znajduję na razie innego. Nauczyłem się fantazjować – śnić po prostu z otwartymi oczyma; przechodzi obraz za obrazem, bez najmniejszego udziału woli, całkiem jak „темных очерки видений” u Błoka15. I co za rozmaitość – wrażenia dzieciństwa, gdy świat wydawał się jakby widziany w kropli rosy: cudownie jasny i przejrzysty, a jednocześnie pełen tęczowej, radosnej tajemnicy.\n– Jakieś widzenia erotyczne, na poły realne, na poły fantastyczne, coś jak – jeśli pamiętasz – wizje bohatera „Głodu” Hamsuna16.\n– To znów zjawy piasków pustyni, szmaragdowych zatok, pogrążonych w skłębionej podzwrotnikowej roślinności, atole Oceanu Spokojnego, zalane słońcem, a na tym tle ludzie czarni, żółci, oliwkowi… Widzę ich błyszczącą skórę, ich szybkie gesty, ale nie mogę dojrzeć ani jednej twarzy – giną, rozpływają się. –\nSłowem, mam na swej wyspie świat cały; pokój mój jest tak przesiąknięty mymi myślami, że zdarza mi się, usiadłszy tu czy tam, natychmiast zacząć myśleć o tym, o czym w tym samym miejscu myślałem kilka lub kilkanaście godzin temu – choć aż do tej chwili zapomniałem o danym temacie całkowicie. Marzenia te nabierają takiej realności, że zaczynają zastępować mi lekturę. Książka z czytelni może leżeć czasem dwa dni nietknięta, póki mi na nią nie przyjdzie ochota.\nZakopane 30. III. 1924\nBardzo niesprawiedliwie obszedłeś się w swym liście z mym małym, posądzając go o osłabienie z powodu mojej choroby17. Otóż ma on widocznie u mnie szerszą autonomię niż odpowiednie organa innych ludzi, bo wykazuje tak niezmierną żywotność, jak chyba to robił jedynie na początku swej kariery. Ale cóż, nie mogę pragnień biedaka zaspokoić, bo doktór wyraźne mi w tym względzie zastrzeżenia poczynił, więc męczy się nieborak, spluwając od czasu do czasu z oburzenia nad brakiem przedsiębiorczości swego pana.\nByłem niedawno u doktora Kraszewskiego (uznana i solidna firma w Zakopanem), który obstukał mię i obsłuchał, tak jak żaden inny do tej pory. Kazał mi pójść do Roentgena, gdzie ze mną różne cudowne rzeczy wyprawiali – ale w rezultacie nie mogę powiedzieć, żeby mię pocieszył: kazał mi jeszcze z miesiąc siedzieć, dowiódł, że mam kawernę (po polsku dziurę) w prawym płucu, przepisał specjalny tryb życia i uczęstował znaną mi już trykalcyną18. Trzymam się rad jego jak pijany płotu, bo nie mam ochoty żyć o jednym płucu, choć widziałem tu takiego gościa, zresztą zupełnie wyleczonego, tylko że bez jednego płuca – i twierdzi, że dobrze się miewa. Dziękuję. Człowiek jest istotą symetryczną i powinien wszystko mieć do pary, a jeśli ma tylko jedną kuśkę albo jeden język, to jest to tylko dowód upośledzenia i niedoskonałości natury ludzkiej.\nMożna by streścić stan mego zdrowia: lepiej, ale nie bardzo. Z trudem sobie wyobrazisz, jaka mnie pasja ogarnia, gdy dzień po dniu temperatura spada, a potem naraz jak skoczy! I znów od nowa opada sobie wolniutko, aby znowuż kiedyś zrobić mi jakiś kawał. Tfu! Niech moje wrogi na płuca chorują. W innej chorobie masz w ciągu najmniej kilku tygodni wóz lub przewóz. A tu, psiakrew, choruję trzeci miesiąc i właściwie nie wiem, czy mi lepiej czy gorzej – e, zablagowałem trochę, bo mi rzeczywiście lepiej, złości mnie tylko, że to tak powoli.\nStanowczo nie jestem leniem urodzonym, zawodowym. Przepróżnowałem wprawdzie trzy tygodnie tak uczciwie, że tego okresu nie powstydziłby się żaden Turek lub inny Azjata słynny z lenistwa, bo lenistwo rozciągało się nie tylko na ciało, ale nawet na myślenie (był to mój okres „wolnomyślności”), ale za to teraz wpadłem w szał pracowitości i pochłaniam wyższą matematykę… Na diabła mi się to zdało, ale bardzo to dla mnie przyjemne zajęcie. Trzeba będzie jednak tej mojej pracowitości dać inny pokarm i przypomnieć sobie o prawie. Otóż w tej sprawie mam do Ciebie wielką prośbę – mianowicie wywiedz się od Drusia, Henia, Juli albo od kogokolwiek hominum peritorium19, jakie książki najlepiej mieć do naszych przedmiotów, bo do takiej skarbowości jest kilka podręczników i licho wie, który najlepiej kupić. Słowem, dobierz takie, z których nasi profesorowie się uczą, albo coś podobnego. I też index librorum utilium20 przyślij mi jak najprędzej, jeśli nie masz czasu na dołączenie doń odpowiedniej epistoły, to wypisz go tylko na karcie pocztowej, a ja tu coś niecoś kupię. Jest tu filia Gebethnera i Wolffa, i to dużo tańsza niż lubelska.\nCo do egzaminów, to myślę, że jeśli nie damy rady trzem, to zdamy przejściówkę [za tym obstaję koniecznie] i pierwszy państwowy, a drugi po wakacjach. Gdyby się jednak udało, to nie rezygnuję całkowicie z wszystkich trzech.\nJuż tam moje uczennice chyba do mnie zbyt nie tęsknią. Zdążyły już dojść mię słuchy, że jesteś łagodny jak baranek (ja myślę: jak wilk w owczej skórze) zwłaszcza w porównaniu ze mną. Możesz im zatem obwieścić, że acz wielce jestem stęskniony, to chyba nie wrócę wcześniej aż maju, aby w tym decydującym okresie uczynić rzeź i spustoszenie.\nJak się braciom powodzi?\nCzy są jakie wieści o naszych egzaminach? Druś mi pisał, że już się uczy. O hominem laboriosum21.\nP.S. Spodziewam się, że nie będę czekał na odpowiedź miesiąc jak tym razem\n[Do Konrada Bielskiego]\nStach Condeo suo salutem maximam dicit. Imprimis „laetum ovum” habeas, opto. Ego nondum sanus sum, sed ante Kalendas Maias salvum me et plenum vigoris fore spero nostra urbe eodem tempore adesse. Non dubito quin brevi mihi responsurus sis. Namque diebus festis aliquot temporis te a cotidiano labore vacare puto. Res tuas in schola Universitateque gestas, ut scribas, quaero. Sis salvus et di fortunam tuam curent.\nP.S. Salutem a me matri tuae fratribusque dicas.\nStach swojemu druhowi Konradowi przesyła najserdeczniejsze pozdrowienia. Przede wszystkim życzę ,,wesołego jajka”23. Ja jeszcze nie jestem zdrowy, lecz spodziewam się, że przed pierwszym maja wyzdrowieję (zupełnie) i w pełni sił będę w tym czasie w naszym mieście. Nie wątpię, że wkrótce mi odpiszesz. Spodziewam się bowiem, że w dni świąteczne trochę odpoczniesz od codziennej pracy. W szkole i na uniwersytecie pilnuję Twoich spraw, o których wspominasz. Bądź zdrów i życzę, aby bogowie troszczyli się o twój szczęśliwy los.\nP.S. Przekaż ode mnie pozdrowienia Twojej Matce i Braciom.\nJWP. Redaktor Wacław\nMeran 19/I 1924 24\nKochany Waciu i Kondziu!\nWybaczcie, że piszę do Was wspólny list, ale najpierw nie chce mi się opisu podróży powtarzać, a po drugie jestem tak słaby, że taki list to dla mnie kwestia pół dnia roboty. Zatem zaczynam:\nZ Lublina wyjechałem 13-go o 3-ej rano; w Warszawie byłem 8.30 i poczekawszy trochę, poszedłem do Orbisu. Okazuje się, że bilet trzeba zamówić rano, a dostaje się popołudniu. Miałbym więc jeden dzień stracony. Ale umolestowałem kasjerkę (ależ brzydka, uff!) i obiecała na 11-tą. Przychodzę na tę porę, a tu zaczyna się obliczanie odległości i cen. Nareszcie mam bilet o 11.25, a o 11.40 odchodzi pociąg! Biegnę, łapię tragarza. Idziemy. Na cały pociąg jest tylko jeden wagon (prócz sypialnych) do Wiednia, a właściwie przez Wiedeń do Rzymu. Oczywiście przepełnienie, ludzie stają w korytarzu, mnie już brak tchu. Trzeba szczęścia, że jeden przedział k[lasy] I-ej chwilowo przemianowano na II-gą. Każdy go omijał, bo widział urządzenie kl. I-ej, ale mój tragarz tu mię właśnie usadowił. Towarzystwo znośne. Jakaś pani z córeczką, widząc mój stan, zaopiekowała się mną aż do Wiednia. Na czeskiej granicy jesteśmy w nocy. Polska rewizja, czysta formalność, po prostu urzędnik, młody chłopak wierzy nam na słowo. Czech za to skrupulatnie przewraca wszystkie pakunki i nie darowuje niczemu: opakowana czekolada, perfumy, wino, wszystko płaci cło. W końcu jedziemy. Całe Czechy przejechaliśmy nocą, więc nie mam pojęcia, jak wyglądają.\nZnów granica i rewizja. Tym razem Czech i Austriak idą razem i dość prędko przechodzą. Do Wiednia zajeżdżam o 6.30 i mam 15 godzin czekania. Wiedeń imponujący. Od razu setki lśniących czarnych samochodów stojących w równych rzędach przed dworcem czynią silne wrażenie. Szerokość placów i ulic sugerują swobodę i rozmach. Śpię w hotelu: elegancja, usłużność, grzeczność, świetna wiedeńska kawa. Odjazd. Semmering w świetle księżyca cudowny. W wagonie duszno, przechodzę męki, od zemdlenia chroni mię najwyższe napięcie woli i nerwów. Nawet zjedzenie pół pomarańcza sprowadza mdłości. Jedna myśl w zbolałej głowie: wytrzymać! byle tylko wytrzymać!\nRano. Kawa – obrzydza, ale nieco lżej, Alpy, włoska granica. Dwie rewizje. Jazda. Cierpię strasznie: duszność, mdłości, zawrót głowy, przedmioty rozpływają mi się w oczach. Wtem cud: na południowym stoku Alp krzewy o świeżej soczystej zieloności. Oko zachwycone.\nMerano. Hungaria (z polecenia dr. Voita25). Okazuje się, że był jedyny wolny pokój, zamówiony depeszą przez jakiegoś Madziara, który miał przybyć tego dnia i tymże co i ja pociągiem. Wzięto mię z początku za niego. Ale że on nie przyjechał, więc i tak mam pokój.\nPokój, elektryczność i świetne jedzenie (obiad z czterech dań, kolacja z trzech, i to indyki, dziczyzna, łososie, pyszne południowe owoce itp.). To kosztuje 35 lir[ów] dziennie. Ale przybywa lekarz (nawet dwóch), kurtaże, opał, co razem daje 50 lirów – około 13.50. Biorąc pod uwagę opiekę lekarską (przychodzą 2-3 razy dziennie, jest i siostra miłosierdzia) oraz doskonale wytresowaną służbę, a wreszcie doskonałe warunki w ogóle – to nie jest drogo, ale na moją kieszeń to trochę ciężko. Ale cóż, lekarza choć na razie muszę mieć. Ślij więc drogi Waciu flotę i ty, Kondziu, też, a gdy Józio jakąś ofiarę na moją rzecz uczyni, to mu będę b. wdzięczny.\nO poprawie zdrowia na razie nie może być mowy. Z flotą róbcie prędko, bo zdaje się, będziecie potrzebowali pozwolenia na wywóz pieniędzy, a i tu ja muszę płacić z góry.\nP.S. Flotę najlepiej wysłać w dolarach.\nSanatorium „Hungaria” St. Cz.\nPrzysyłajcie mi „Express”\nŻółte koło dalekiej latarni.\nKoła dorożki niewidocznej w mroku.\nSkrzypce z kawiarni.\nktóry na mój widok\nze skrzywioną laską\nw ciemność nocy wilgotną i płaską.\nIdę – na coś czekam.\nGdy już będę w szpitalu\n(tam słońce nawet patrzy poprzez kraty),\nzamiast słów żalu\nprzynieście mi wielkie kwiaty.\nJuż wiem, że rwać się będzie rozmowa –\nCień czarny ją przydusi,\nten, co wieczora wstający od nowa,\nszepczący: TO być musi…\nTak smutno. Smutne przyszłości przypomnienie.\nKaszel. I noc wilgotna w mroku.\nNie wiem, na co czekam.\nAle i ja, jak tamte cienie,\nOpracował Jarosław Cymerman\n1 Michał Voit (1889-1971) – profesor nauk medycznych, uczestnik kampanii wrześniowej, jeden z organizatorów Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej i Akademii Medycznej. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1921 roku był ordynatorem oddziału wewnętrznego szpitala św. Wincentego á Paulo w Lublinie. W 1944 roku podjął pracę w tworzącej się Klinice Chorób Wewnętrznych UMCS. Od 1954 roku profesor nadzwyczajny i długoletni kierownik III Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Lublinie (dziś Uniwersytet Medyczny).\n2 Wyjazd Stanisława Czechowicza do Meranu poprzedzony był usilnymi staraniami Wacława Gralewskiego, by objąć chorego przyjaciela ubezpieczeniem w ramach Kasy Chorych. W tym celu Stanisław został zatrudniony w redakcji „Expressu Lubelskiego” jako sekretarz redakcji, a po wyjeździe do Włoch jego obowiązki przejął młodszy brat Józef Czechowicz, dla niepoznaki podpisujący swoje teksty inicjałami brata – „S. C.” (zob. W. Gralewski: Stalowa tęcza. Wspomnienia o Józefie Czechowiczu. Warszawa 1968, ss. 58-63).\n3 Za konsultację translatorską dziękuję p. Annie Kałabun z KUL.\n4 Dosłownie: „…życzę, abyś miał wesołe jajka”.\n5 Czechowicz odnosi się tu do frywolnej uwagi zawartej w liście Konrada Bielskiego do niego z 21 marca 1924 roku (oryginał w Muzeum Literackim im. Józefa Czechowicza), w którym Bielski sugeruje, iż na skutek choroby Stanisław stracił zainteresowanie płcią przeciwną.\n6 Trykalcyna (tricalcine) – popularny w latach 20. XX wieku preparat leczniczy zawierający sole wapnia, wykorzystywany m.in. w leczeniu gruźlicy i anemii.\n7 Dosł. „ludzi prawa” – chodzi o koleżanki i kolegów ze studiów prawniczych na KUL.\n8 Dosł. „wykaz ksiąg użytecznych” – chodzi zapewne o podręczniki akademickie.\n9 Dosł. „ludzie pracy”.\n10 Chodzi o pisaną w latach 20. XX wieku przez Konrada Bielskiego powieść Opowieść o Nowym Robinsonie, której fragmenty ukazały się w 2 i 3 numerze „Reflektora” w 1925 roku.\n11 Stanisław Czechowicz wspomina tu pobyt Józefa Czechowicza w Słobódce koło Brasławia, gdzie poeta w latach 1921-1923 pracował jako nauczyciel.\n12 Czechowicz prawdopodobnie błędnie cytuje fragment wiersza Aleksandra Błoka W kącie kanapy, w którym pojawia się dwuwers: „Странных очерки видений / На стене.” (w tłum. Kazimierza A. Jaworskiego brzmi on: „Cienie sercu twemu miłe / przejdą w snach”).\n13 Wizje głodowe opisywane przez Knuta Hamsuna w Głodzie mogły stanowić inspirację dla opublikowanego w 1927 roku na łamach „Expressu Lubelskiego” krótkiego opowiadania Paradoks Wielkiej Nocy. Było to rzekome tłumaczenie z języka ukraińskiego – jako autor podpisany był Iwan Modryj (to jeden z pseudonimów Józefa Czechowicza), a autorem przekładu miał być „S. C.” (zob. J. Czechowicz: Varia, dz. cyt., ss. 9-11 oraz 611.\n14 Postać niezidentyfikowana.\n15 Chodzi o Zofię Bielską – matkę Konrada Bielskiego.\n16 Czechowicz odnosi się do wzmianki poczynionej przez Konrada Bielskiego w liście do niego z 6 października 1923 roku (oryginał w Muzeum Literackim im. Józefa Czechowicza w Lublinie), w którym Bielski pisał: na kolacji u stryjostwa poznałem kobietę tak piękną, że zakochałem się momentalnie.\n17 Id felix faustum, beatumque tibi sit – dosł. „Bądź szczęśliwy, dostatni, błogosławieństwo Tobie”.\n18 Czechowicz nawiązuje tu do listu Konrada Bielskiego do niego z 6 października 1923 roku (oryginał w Muzeum Literackim im. Józefa Czechowicza), w którym Bielski pisał: Nawróciłem się do Balzaka i zachwycam się „Ojcem Goriot” etc. Swoją drogą, to gigantyczny talent. Gdy się przeczyta szereg jego książek po kolei, podziw wciąż ogarnia dla ogromu zagadnień, jakie porusza, i dla głębi spojrzenia w naturę ludzką oraz szerokości horyzontu myślenia.\n19 Warto zwrócić uwagę na tę wzmiankę o Fiodorze Dostojewskim, gdyż może ona tłumaczyć źródła fascynacji Józefa Czechowicza twórczością rosyjskiego pisarza. Młody poeta wspominał o lekturze Zbrodni i kary w swoim dzienniku ze Słobódki z 1922 roku (zob. J. Czechowicz: Z dziennika 1922 roku [w:] tegoż: Varia, dz. cyt., s. 37).\n20 Carl Spitteler (1845-1924) – szwajcarski pisarz tworzący w języku niemieckim, laureat Nagrody Nobla w 1919 roku. Wspomniana powieść Imago ukazała się w polskim przekładzie Franciszka Mirandoli nakładem Wydawnictwa Polskiego we Lwowie w 1922 roku.\n21 Cebuś – najprawdopodobniej chodzi o Czesława Bobrowskiego (1904-1996) – ekonomistę, polityka, prawnika i politologa, w latach 1924-1925 współpracownika pisma i grupy „Reflektor”, zajmującego się krytyką i teorią literatury, sztuki i filmu. O zażyłości przyjaźni Czesława Bobrowskiego i Stanisława Czechowicza świadczy artykuł Stanisław Czechowicz (1899-1925). Wspomnienie pozgonne, opublikowany przez Bobrowskiego na łamach „Przeglądu Lubelsko-Kresowego” po śmierci Stanisława (zob. „Przegląd Lubelsko-Kresowy” 1925, nr 7, s. 15). W wydanych w 1985 roku Wspomnieniach ze stulecia Bobrowski pisał o starszym bracie Józefa Czechowicza: Moje związki z (…) Bielskim, Gralewskim i Czechowiczem miały trochę odrębny charakter: bliskości intelektualnej bardziej niż koleżeńskiego zżycia. Płaszczyzną było zamiłowanie do literatury. (…) Stanisław Czechowicz (…) był prawdziwym fenomenem, zarówno gdy chodzi o dynamizm, jak i talenty wszelkiego rodzaju. To dziecko nędzy już w pierwszych latach gimnazjum korepetycjami pomagało matce – wdowie, sprzątaczce – w utrzymaniu rodziny. Potem przyszły Legiony i Szczypiorno. Właściwie los już dawno przesądził o jego przedwczesnej śmierci na gruźlicę. W ciągu ostatnich lat życia Czechowicz był przedmiotem podziwu dla wszystkich, którzy się z nim stykali. Znał pięć języków nowożytnych plus łacinę i grekę. Miał absolutnie wyjątkowe oczytanie filozoficzne, precyzję i dojrzałość ostrego umysłu (C. Bobrowski: Wspomnienia ze stulecia. Lublin 1985, s. 32).\n22 Rutek – popularna nazwa Kawiarni Rutkowskiego w gmachu Kasy Przemysłowców Lubelskich przy Krakowskim Przedmieściu 56 (dziś Grand Hotel Lublinianka).\n23 Marychna Jaworowska – najprawdopodobniej chodzi tu o Marię Jaworowską, córkę Rajmunda Jaworowskiego i siostrę Tadeusza Jaworowskiego, prawnika, próbującego swoich sił w poezji, członka zespołu redakcyjnego pisma „Lucifer”. Maria Jaworowska wyszła później za mąż za znanego lubelskiego malarza Władysława Filipiaka. Być może jest to Marysia – ukochana Stanisława, o której wspomina Wacław Gralewski w Stalowej tęczy.\n24 Karl Gjellerup (1857-1919) – duński poeta, dramaturg i prozaik, laureat Nagrody Nobla w 1917 roku. Wspomniana powieść Pielgrzym Kamanita w polskim przekładzie pióra Franciszka Mirandoli ukazała się w 1923 roku w Poznaniu nakładem Wydawnictwa Polskiego.\n25 J. Czechowicz: Fakty (w:) tegoż: Varia. Oprac. J. Cymerman, A. Wójtowicz. Lublin 2013, s. 23.\n26 Wiersz opublikowany na łamach „Ziemi Lubelskiej” 12 listopada 1930 roku (nr 306, s. 3).


Kolejna przydomowa fabryka zlikwidowana | Express.olsztyn.pl\nKolejna przydomowa fabryka zlikwidowana\n"Wstęp do prawoznawstwa" nie do końca przydał się dwóm mężczyznom z powiatu giżyckiego, który znaleźli w samochodzie policjanci wraz z krajanką tytoniową o wartości 144 tys zł. Teraz panowie będą mogli dowoli czytać za kratkami.\nW czwartek w godzinach rannych na jednej z dróg powiatu, policjanci zatrzymali do kontroli drogowej mazdę. Podczas przeszukania auta w bagażniku, jak i na siedzeniach pojazdu, ujawnili krajankę tytoniową w ilości 210 kilogramów o szacunkowej wartości 144 tysięcy złotych. W aucie również leżała książka pt. „Wstęp do prawoznawstwa” oraz pieniądze w kwocie 20 tysięcy złotych. Wykonując dalsze czynności, giżyccy operacyjny pojechali na posesję drugiego z mężczyzn, gdzie przeszukali budynki gospodarcze i tam ujawnili ponad 520 kilogramów suszu tytoniowego o wartości prawie 240 tysięcy złotych oraz ponad 160 kilogramów krajanki tytoniowej o wartości 112 tysięcy złotych. Ponadto zostały zabezpieczone 3 maszyny do obróbki tytoniu, sprzęt do osuszania i ważenia tytoniu.\nEmbedded video for Kolejna przydomowa fabryka zlikwidowana


klon5 - SportoweFakty.pl\nklon5 lubi Komentarz\nNie obejrze zadnego meczu. Nie klikne w zaden artykul o innych zawodnikach.\nHmmm... Piłka nożna dlatego jest tak popularna, bo ma proste i niezmienne od lat zasady i niewiele potrzeba, by zacząć w nią grać. Za moich czasów panie dzieju kopaliśmy szmatę zwiniętą w kłębek i obwiązaną sznurkiem. I to wystarczyło, by grać. Wszyscy grali, na wszystkich podwórkach, łąkach i boiskach, gdzie się dało. Teraz jest trochę inaczej, młodzież już proszę ja was nie ta co onegdaj, niemniej piłkę kopią miliardy. A rzut młotem? Pomyślmy... Aaaaa, no proszę, sam rzucałem rok temu: na działce przez płot do sąsiada, bo tenże swój gdzieś posiał. Śmichy chichy, ale kto kurła na co dzień kręci kulką na sznurku? NO KTO???? I GDZIE???? Więc, abstrahując do Lewego, czy ktoś go lubi, czy nie, czy jest kurła Polakiem, Niemcem czy argentyńskim Chińczykiem - bycie najlepszym pośród miliardów to inna nomen omen piłka, niż bycie najlepszym pośród kilkudziesięciu. Więc Fajdek, ogarnij się. I ty, mistrzu Jacku też się ogarnij, bo jedyne, co obecnie skacze wzwyż, to ceny.\n@Edibyk19.Unia: Przywieźli by, jeśli ktoś zrobiłby im wypasioną furę. (Jakiś Kowalski czy inny Holloway). Gdyby na olimpiadzie wystartował Robert Kubica w bolidzie Mercedesa lub innego Red Bulla a reszta jechała by Williamsem, to też zapewne było by złoto. Pytanie brzmi, czy można porównywać sportowców którzy harują 4 lata by przygotować się jak najlepiej do takiej imprezy i liczą tylko na swoją moc z tymi, których do takich imprez przygotowuje cały tabun ludzi i zaopatrzą ich w najlepszy sprzęt a oni wsiadają na ten sprzęt i gnają na nim po sukces.\nGłównie chyba tylko o to w tej dyskusji chodzi a poza tym RL9 to mega sportowiec i cieszmy się, że takiego mamy.\n@cop: Ale z tego co wiemy to Lewandowski to chyba kopacz polski a nie niemiecki. Wiem przepraszam najlepiej żeby zdobywał bramki dla Ciebie czy tam dla nas w Amice Wronki !!!!! No k...a !!!! Co za typ.\nStatystyka jest taka, ze zeby byc w czolowej trojce pilkarzy na swiecie, to trzeba byc lepszym od milionow pilkarzy, a zeby byc najlepszym kulomiotem na swiecie, tylko od tysiecy kulomiotow. Nie ma co nawet porownywac. Co do Polski, to ten stosunek liczby pilkarzy do kulomiotow jest ten sam.\nA może komuś podoba się, że Lewy prawie co tydzień od wielu lat wychodzi na boisko i jest coraz lepszy. CO TYDZIEŃ, NIE RAZ NA JAKIŚ CZAS, CAŁY CZAS TRZYMA FORMĘ, STRZELA MEGA DUŻO GOLI. MOŻE PANOWIE LEKKOATLECI POMYŚLELIBY O TYM. MOŻE WIĘCEJ JEDNAK POKORY I SZACUNKU DLA "TYLKO" PIŁKARZA - Gratuluję Panie Robercie.\n@ Legionowiak 3.0 Rozpływają się nad nim,bo nie widzieli jeszcze Legii w akcji.;o)\nklon5 napisał/a komentarz do Oficjalnie: Novak Djoković ponownie aresztowany! Oto szczegóły\n@Witalis: jeśli ominą go kontuzje. W tym wieku nigdy nie wiadomo\nklon5 napisał/a komentarz do Wielki powrót do Bundesligi. Dziś przyćmi Lewandowskiego?\n@Witold Kapusta: Właśnie jakbyś był tenisistą, który po wygranej może stać się najlepszym w historii tenisa, nie wyjechałbyś. Nie można przewidzieć będąc wyczynowcem i mając 34 lata, czy na taki triumf będzie się miało jeszcze szansę.\n@adi_kami Przecież on tam nie pojechał samowolnie. Miał zaproszenie i zgodę jako wyjatek medyczny. Czego nie przestrzegał?\nLegalistom przypominam, że nie mają pojęcia, czy australijskie covidowe obostrzenia są zgodne z miejscowym prawem, więc trudno Djokovicia oskarżyć np. o nielegalną próbę przekroczenia granicy. Może być tak jak w Polsce i wielu innych państwach, że całe to covidowe "prawo" jest nielegalne. Sądy w Polsce masowo umarzają sprawy o nienoszenie maseczek, nieprzestrzeganie kwarantann i ignorowanie zakazów prowadzenia działalności gospodarczej.\n@steffen: Djokovic według Ciebie robi, co chce? Cała awantura i związane z nią konsekwencje, to jego wybór? Chyba żartujesz?\nSpecom od savoir vivre (z ich mantrą "jak się jedzie w gości") przypomnę: "czym chata bogata tym rada" i "Gość w dom, Bóg w dom" - gość jest najważniejszą osobą w domu.\n@adi_kami: Jeśli zapraszam kogoś do siebie, kto ma uczulenie na sierść psa, zamykam zwierzę w innym pomieszczeniu. W czym problem?\n@speedman: z tego co mówi minister zdowia Serbii zarzuty oszustwa co do testu PCR są bezpodstawne. Pozostaje złe zakreślenie pola co do pobytu w Hiszpanii czy w Serbii na formularzu\nwjazdowym. Nie wiem czy na tym można opierać takie zarzuty. Facet mieszka w Nonte Carlo, porusza się po Europie jak wiwlu sportowców, po prostu nie przyszło mu do głowy, by to było aż tak istotne. Niedopatrzenie, ok, przyznal się po dniu. Ty tak w swoim życiu nigdy nie zakreśliłeś złego okienka?\nTo,że niezaszczepiony Novak źle wpłynie na morale dotyczące szczepień,to jest jakieś wytłumaczenie.Jeśli natomiast jest zdrowy,to nie rozumiem ogólnie problemu.W sumie,zakazy dla niezaszczepionych ale zdrowych,są chyba tylko po to(tak wskazuje logika),by oni się nie zarazili od innych.Mogą chorowanie znieść dużo gorzej od zaszczepionych.


Modlitwa | Page 88 | Apostolstwo Modlitwy\n5 czerwca 2011 - WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE\nPo swoim zmartwychwstaniu Jezus ukazywał się przez czterdzieści dni (...), dał wiele dowodów, że żyje. Po zapowiedzi zstąpienia Ducha Świętego na apostołów mieli oni stać się Jego świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi. Aż do powrotu na ziemię Jezusa wziętego do nieba Kościół będzie Kościołem misyjnym.\n1 maja 2011 - 2. NIEDZIELA WIELKANOCNA\nGdzie przebywa Chrystus zmartwychwstały? Nie tylko w górze, po prawicy Ojca, ale tu, na ziemi - w Eucharystii. O pierwszych i najwcześniejszych spotkaniach z Nim mówią czytania. W dzień zmartwychwstania wieczorem mimo zamkniętych drzwi Jezus wszedł, udzielił apostołom Ducha Świętego i ustanowił sakrament pokuty. Po ośmiu dniachJezus znowu przyszedłspecjalnie do Tomasza i powiedział: Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.Tak oto niedziela stała się w Kościele najważniejszym dniem świętym. W jego centrum jest Eucharystia, znak i miejsce obecności Chrystusa Zmartwychwstałego.


Ruszyła linia autobusowa Olkusz – Kraków - edroga.pl\nRuszyła linia autobusowa Olkusz – Kraków\n23 października na trasę Olkusz – Trzyciąż – Kraków wyruszyły regularne połączenia autobusowe, które pozwolą o różnych porach dnia, sprawnie i w komfortowych warunkach dojechać do pracy czy szkoły. Przedsięwzięcie zostało dofinansowane ze środków Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.\n16 października na trasę powróciły przewozy na linii przebiegającej przez miejscowości: Olkusz – Witeradów – Gorenice – Czerna – Krzeszowice. Teraz czas na koleje połączenie, które z pewnością ułatwi mieszkańcom przemieszczanie się po regionie.\n- Liczę, że nasza propozycja spotka się z zainteresowaniem mieszkańców, zwłaszcza z mniejszych miejscowości leżących na trasie tej linii, którzy zyskają dostęp do nowej usługi w ramach publicznego transportu zbiorowego – mówi wicemarszałek Łukasz Smółka.\nNajkorzystniejszą ofertę na obsługę tego połączenia złożyła firma „Sioła Trans” Janusz Sioła z Olkusza, która będzie realizować przewozy na linii komunikacyjnej przebiegającej m.in. przez miejscowości: Olkusz – Trzyciąż – Minogę – Cianowice – Zielonki – Kraków.\nKażdego dnia do dyspozycji pasażerów będą po 4 kursy w każdym kierunku (po 2 poranne i 2 popołudniowe). Umowa będzie obowiązywać do końca roku 2019.\nTagi: małopolskie Olkusz Kraków połączenia autobusowe transport zbiorowy


Bezawaryjna kosiarka - czy to jest możliwe? - ABC WOOD\nBezawaryjna kosiarka – czy to jest możliwe?\n1 lipca 2020 29 czerwca 2020 Adam WoźniakWyposażenie terenu posesji\nTrawa ma to do siebie, że rośnie. Na różnego rodzaju polach, gdzieś na wsi, nie jest to absolutnie żadnym problemem. Nikt na to nie reaguje. Co innego, gdy mieszkamy w mieście, albo gdzieś na przedmieściach, gdzie wygląd zewnętrzny posesji mieszkalnej powinien być zadbany. Dlatego dbamy zazwyczaj o każdy szczegół. Nawet o idealnie przycięty trawnik przed domem. Nieważne, jak mały jest ten trawnik. Powinien być ładny i zadbany. Tak już jest i raczej pozostanie. Do osiągnięcia tego celu potrzebne są różne produkty odżywcze do trawy oraz właściwa kosiarka.\nWłaściwe narzędzie z koszenia uczyni przyjemność\nKażda osoba, która choć raz w życiu miała do czynienia z koszeniem trawy, wie dobrze, jakim utrudnieniem są awarie kosiarek podczas ich używania. Niestety takie sytuacje mogą zdarzyć się często. Powodów do takich kłopotliwych sytuacji może być mnóstwo. Czasami jest to długi staż pracy jednej kosiarki. W końcu nic nie jest wieczne. Albo słaba jakość narzędzia, które nawet niedawno mogliśmy kupić i wiele, wiele innych opcji. Dlatego tak ważne jest, aby zawsze kupować tylko te najlepsze bezawaryjne kosiarki, które będą nam służyć bardzo długo. Co jeszcze jest ważne? Tego rodzaju narzędzia nie będą nam wtedy psuć nerwów swoimi awariami. Popsucie się kosiarki podczas korzystania z niej jest uciążliwe dla osób, które lubią kosić trawę. A co dopiero dla tych osób, które to robią, bo muszą i nie czerpią z tego absolutnie żadnej satysfakcji ani przyjemności, lub relaksu, chociażby. Ponieważ właśnie tak, dla niektórych osób porządki wokół domu to prawdziwa radość. Trzeba jednak się w trym odnajdywać. Na rynku z powodzeniem funkcjonuje sobie dużo firm, które mają w swojej ofercie lepsze, lub mniej, ale zawsze bezawaryjne kosiarki do trawy. Oczywiście chodzi tu o producentów takich urządzeń. Ponieważ to właśnie od niego zależy, co później będzie sprzedawane w sklepach stacjonarnych oraz internetowych.\nA każdy producent wie dobrze, że produkcja możliwie bezawaryjnych kosiarek do trawy przyniesie sukces oraz wysoką sprzedaż. Stąd teraz możemy powiedzieć, że ta lub tamta kosiarka jest bezawaryjna. Dokładnie tak, jest to możliwe. W końcu też kosiarka do trawy to nie jest toster, który można w każdej chwili wymienić na nowy. Dobre kosiarki sporo kosztują i dlatego tak ważne jest, aby były wysokiej jakości. Ponieważ jest to zakup, który będzie nam służył całymi latami. Tak to powinno wyglądać. A dobra kosiarka, nawet niechętnym do koszenia trawy, bardzo u łatwi ten przykry obowiązek.


Dijon - Nimes typy Puchar Francji 19 styczeń\nMecz piłki nożnej Puchar Francji Dijon - Nimes odbędzie się na stadionie Stade Gaston Gérard dnia 19 styczeń o godzinie 17:15. Francja piłka nożna typy bukmacherskie | spotkanie opublikowano: piątek, 10 styczeń 2020 18:46.\n1.53 3.70 6.50 +68\nOglądasz obecnie stronę meczu pomiędzy drużynami Nimes i Dijon, który został rozegrany w Puchar Francji w dniu 19.01.2020. Prawdopodobnie nie szukasz informacji o tym archiwalnym meczu tylko szukasz typów na nadchodzący mecz pomiędzy tymi drużynami, który odbędzie się w dnia 05.02.2020 o godzinie 19:00.\nPrzejdź do aktualnego meczu Nimes - Dijon w 1. Liga i zobacz typy z Ligi Typerów.\nTypuj wynik spotkania piłki nożnej Dijon - Nimes i walcz o prawdziwe pieniądze w konkursie dla typerów! Co miesiąc do wygrania w Lidze Typerów 100 EURO. Typowanie wyników meczy piłki nożnej.\nZwycięstwo gospodarzy 1.53 Remis 3.70 Zwycięstwo gości 6.50\nZwycięstwo gospodarzy 2.12 Remis 2.16 Zwycięstwo gości 6.40\nDijon lub remis 1.10 Dijon lub Nimes 1.27 Nimes lub remis 2.45\nDijon (-1) 1.98 Nîmes Olympique (+1) 1.82\nNimes - Nimes 11.50 Dijon - Dijon 2.38 Dijon - Remis 16.00 Dijon - Nimes 61.00 Remis - Dijon 4.30 Remis - Remis 5.30 Remis - Nimes 13.00 Nimes - Dijon 25.00 Nimes - Remis 17.00\nDijon (+1.25) 1.01 Dijon (+1) 1.02 Dijon (+0.75) 1.07 Dijon (+0.5) 1.11 Dijon (+0.25) 1.14 Dijon 1.17 Dijon (-0.25) 1.34 Dijon (-0.5) 1.53 Dijon (-0.75) 1.70 Dijon (-1) 1.98 Dijon (-1.25) 2.35 Dijon (-1.5) 2.70 Dijon (-1.75) 3.40 Dijon (-2) 4.80 Dijon (-2.25) 5.30 Dijon (-2.5) 5.80 Nîmes Olympique (+2.5) 1.14 Nîmes Olympique (+2.25) 1.16 Nîmes Olympique (+2) 1.19 Nîmes Olympique (+1.75) 1.32 Nîmes Olympique (+1.5) 1.46 Nîmes Olympique (+1.25) 1.58 Nîmes Olympique (+1) 1.82 Nîmes Olympique (+0.75) 2.16 Nîmes Olympique (+0.5) 2.50 Nîmes Olympique (+0.25) 3.25 Nîmes Olympique 5.25 Nîmes Olympique (-0.25) 6.00 Nîmes Olympique (-0.5) 6.75 Nîmes Olympique (-0.75) 10.00 Nîmes Olympique (-1) 21.00 Nîmes Olympique (-1.25) 23.00\nTypuj spotkanie piłki nożnej Dijon Nimes w Puchar Francji i wygraj pieniądze! To proste, zarejestruj się w serwisie, wybierz spotkanie w Lidze Typerów piłki nożnej Dijon - Nimes obstaw i śledź ranking najlepszych typerów.