After - A Wattpad Fanfiction: Rozdział 295.\n• Ed Sheeran - I'm a Mess\n• Ron Pope - Drop in the Ocean\n• The Civil Wars - Poison and Wine\n• Florence and the Machine - Never Let Me Go\n- Wyglądasz oszałamiająco, taka piękna panna młoda - Karen tryska wręcz energią. Kiwam głową, przyznając jej rację. Poprawiam ramiączka swojej własnej sukni i spoglądam z powrotem na lustro.\n- Zaniemówi z wrażenia. Nadal nie mogę uwierzyć, jak szybko ten czas poleciał - uśmiecham się.\n- Co jeśli się potknę? Co jeśli nie pojawi się przy ołtarzu?\n- Pojawi. Ken zawiózł go dzisiaj rano do kościoła - śmieje się Karen, pocieszając obydwie z nas.\n- Nie opuściłby tego za nic w świecie - zarzekam.\n- Mam taką nadzieję. Byłabym nieźle wkurzona - panna młoda Liama wypuszcza z siebie nerwowy chichot. Jej uśmiech jest niezwykle uroczy, i nawet jeśli niepokój przemyka tuż pod jego pięknem, całkiem nieźle się trzyma.\nPalcami delikatnie przemykam przez jej ciemne loki i poprawiam welon na jej głowie. Spoglądam na jej piękną twarz w lustrze, po czym podnoszę rękę, dotykając jej nagiego ramienia. Jej brązowe oczy przepełnione są łzami, a jej dolna warga jest nerwowo przygryzana.\n- Będzie dobrze, nic ci się nie stanie - obiecuję. Srebrny kolor mojej sukni błyszczy pod światło, kiedy podziwiam piękno każdego szczegółu kryjącego się za tym weselem.\n- Czy nie jest to za wcześnie? Wróciliśmy do siebie dopiero kilka miesięcy temu. Myślisz, że jednak dzieje się to za szybko, Tesso? - pyta się mnie moja przyjaciółka. Bardzo się do siebie zbliżyłyśmy przez ostatnie dwa lata. Dało się wyczuć, że coś ją boryka, kiedy trzęsącymi się palcami zapinała moją suknię druhny.\n- Nie sądzę. Razem wiele przeszliście przez ostatni rok przerwy. Za dużo nad tym myślisz - pocieszam ją. - Nieco o tym wiem - uśmiecham się.\n- Denerwujesz się spotkaniem z nim? - pyta, a jej oczy skanują moją twarz.\nOwszem. Jestem przerażona. Całkowicie spanikowana.\n- Nie, nic mi nie będzie. Minęło tak dużo czasu - spoglądam na Karen, której wzrok tkwi na podłodze.\n- Zbyt dużo czasu - matka Liama mówi pod nosem. Moje serce staje się ciężkie, na co odpycham każde ukłucie przypominające mi o nim.\nPrzełykam słowa, które mogłabym i powinnam powiedzieć.\n- Możesz uwierzyć, że twój syn się dzisiaj żeni? - szybko zmieniam temat. Moje rozproszenie działa tak magicznie, że kobieta od razu się uśmiecha i zaczyna piszczeć i rozklejać się w tym samym czasie.\n- Och, mój makijaż się rozmaże - uklepuje miejsca pod oczami, a jej jasnobrązowe włosy ruszają się wraz z jej kręceniem głową.\nRozbrzmiewające się pukanie ucisza całą naszą trójkę.\n- Skarbie? - głos Kena jest delikatny i ostrożny. Oto co robi facetowi wejście do pokoju przepełnionego rozklejonymi kobietami.\n- Abby się właśnie obudziła ze swojej drzemki - mężczyzna oznajmia swojej żonie po otwarciu drzwi, podtrzymując na biodrze swoją córkę. Jej ciemnobrązowe włosy i zielone oczy są tak uderzające, że rozświetlają każdy pokój, do którego wejdzie ta dziewczynka. - Nie mogę nigdzie znaleźć torby z pieluchami.\n- Tam jest, obok krzesła - wskazuje. - Mógłbyś ją nakarmić? Mam wrażenie, że zwymiotuje na moją sukienkę cały swój posiłek - śmieje się Karen. - Nasza mała rozrabiaka przyszła coś za wcześnie - kobieta sięga po Abby, na co dziewczyna się uśmiecha, ukazując rząd malutkich ząbków.\n- Mama - woła pyzate dziecko, wyciągając do niej swoje rączki. Moje serce mięknie za każdym razem, gdy słyszę jej głos.\n- Cześć, mała Abby - dźgam ją w policzek, sprawiając, że chichocze. Co za piękny dźwięk. Ignoruję to współczucie, z którym patrzą na mnie Karen i przyszła żona Liama.\n- Cześć - chowa swoją głowę w zagłębie szyi jej mamy.\n- Jesteście, panie, już gotowe? Zostało nam tylko dziesięć minut, zanim muzyka zacznie grać - ostrzega Ken.\n- W porządku z nim, prawda? Nadal chce mnie poślubić? - zmartwiona panna młoda pyta swojego przyszłego teścia.\nKen uśmiecha się, a jego oczy delikatnie marszczą się w kącikach.\n- Tak, moja droga, oczywiście, że chce. Jest niezwykle podenerwowany, ale Harry rzuca mu tam swoje pięć groszy - wszyscy, łącznie ze mną, śmieją się na to stwierdzenie.\n- Jeśli Harry pomaga mu ochłonąć, to lepiej będzie, jak odwołam miesiąc miodowy - panna młoda przewraca oczami w żarcie i kręci swoją głową.\n- Lepiej się zbierajmy. Wezmę coś małego, żebym mógł karmić Abby, zanim się to wszystko zacznie - Ken całuje swoją żonę w usta, zanim zabiera z powrotem dziecko w ramiona i opuszcza pomieszczenie.\n- Wszystko w porządku? - Karen i narzeczona Liama pytają jednocześnie.\n- Tak. Proszę, nie martwcie się o mnie, nic mi nie jest - zarzekam. Nic mi nie jest i nic nie było przez ostatnie dwa lata.\nNajgorsza część tego, że nic mi nie było to to, że nie równa się to ze szczęściem. Jest to neutralne stwierdzenie. Budzisz się każdego dnia i nosisz brzemię swojego życia, nawet często się śmiejąc, jednak nie nazwiesz tego radością. Nie równa się to z patrzeniem w przyszłość ani czerpaniu maksimum z każdej chwili. Ludzie, łącznie ze mną, piszą się na stwierdzenie 'Nic mi nie jest' i udają, że to zdanie równa się z 'W porządku', gdzie tak naprawdę tego nienawidzą i starają się wyrwać z tego stanu.\nDał mi posmakować życia, które jest poza tym stwierdzeniem i od tamtego momentu wciąż za nim tęsknię.\nNic mi nie było przez długi czas i nie mam bladego pojęcia, jak się teraz z tego wyrwać, jednak mam nadzieję, że pewnego dnia powiem 'Czuję się świetnie', zamiast 'Nic mi nie jest'.\n- Gotowa, pani Payne? - uśmiecham się do szczęściary, która stoi tuż przede mną.\n- Nie - odpowiada - ale będę, gdy tylko go zobaczę.\n- Ostatnia szansa byś mógł się wycofać - mówię do Liama, gdy pomagam mu poprawić jego krawat.\n- Dzięki, dupku - odpowiada, odpychając moje dłonie, by samemu spróbować sił przy krzywo zawiązanym materiale. - Nosiłem chyba ze sto krawatów w moim życiu i akurat ten jeden odmawia mi posłuszeństwa - denerwuje się, a ja mu współczuję. Chyba.\n- No to nie zakładaj krawatu - proponuję.\n- Nie mogę wyjść bez niego. Żenię się - przewraca oczami.\n- I dlatego właśnie nie musisz go nosić. To twój dzień i to ty marnujesz na to wszystko kasę. Jeśli nie chcesz mieć krawatu, nie zakładaj pieprzonego krawatu. Kurde, jeśli to ja bym się dzisiaj żenił, ludzie mieliby szczęście, gdybym w ogóle założył spodnie od garniaka.\n- W takim razie dzięki niebiosom, że się dzisiaj nie żenisz. Nawet bym nie przyszedł - śmieje się mój najlepszy kumpel, a jego palce ciągną za krawat.\n- Oboje wiemy, że nigdy się nie ożenię - gapię się na siebie w lustrze.\n- Może - oczy Liama spotykają się z moimi w odbiciu. - Wszystko w porządku? Jest tu. Twój tata się z nią widział.\nKurde, oczywiście, że nie.\n- Taa, nic mi nie jest. Zachowujesz się tak, jakbym nie widział, że tu będzie. To twoja najlepsza przyjaciółka i świadkowa twojej narzeczonej. Wcale mnie to nie dziwi - oznajmiam. Ściągam swój krawat i podaję mu go. - Trzymaj, skoro twój to kupa gówna. Możesz mieć mój.\n- Nie możesz, pasuje on go garnituru - krytykuje Liam.\n- Dobrze wiesz, że masz cholerne szczęście, że w ogóle się w nim pokazuję - ciągnę za ciężki materiał leżący na moim ciele.\nLiam zamyka oczy i oddycha sfrustrowany.\n- Przypuszczam, że masz rację. Dziękuję za krawat.\n- I za noszenie ubrań na twoim ślubie? - naciskam.\n- Zamknij się - przewraca oczami i przebiega dłońmi wzdłuż rękawów, by naprostować swój garniak. - Co jeśli się nie pojawi? - pyta Liam.\n- Ale co, jeśli nie? Czy jestem szalony, biorąc ślub tak wcześnie?\n- Jesteś - przyznaję.\n- Cóż, dzięki.\n- Określenie 'szalony' nie znaczy, że zły - wytykam.\nObserwuje mnie. Jego oczy skanują moją twarz w poszukiwaniu wskazówki, którą mogę w każdej chwili mu podsunąć.\n- Zamierzasz później z nią porozmawiać? - pyta.\n- Nie wiem. Myślę, że fakt, iż nie pojawiła się na próbnym obiedzie, unikając mnie, jest wystarczającym potwierdzeniem, że nie chce się ze mną widzieć.\n- Aczkolwiek się zmieniła. Udaje, że jest w porządku, ale wiem, że to nieprawda.\nJej szczęście jest najważniejsze, nie tylko dla mnie. Nawet świat wydaje się inny, gdy Tessa Young nie jest szczęśliwa. Spędziłem cały rok na wysysaniu z niej życia, jednocześnie sprawiając, że promieniała. Jest to pojebane i nie ma najmniejszego sensu dla kogoś obcego, jednak zawsze miałem i będę mieć wyjebane na resztę świata.\n- Postaraj się nie zrobić żadnej scenki podczas ceremonii. Musicie pogadać. Mówiłem jej już o tym miesiącami.\n- Pięć minut, chłopcy - głos mojego ojca rozbrzmiewa po drugiej stronie drzwi. Pomieszczenie jest małe i śmierci stara skórą czy kulkami na mole, lecz to dzień Liama. Poczekam do końca ceremonii, a potem sobie ponarzekam, albo po prostu skieruję się z tym do mojego taty. Podejrzewam, że to pewnie on płaci za to całe gówno.\n- Gotowy, ty mały draniu? - pytam Liama po raz ostatni.\n- Nie, ale będę, gdy tylko ją zobaczę.\n- Gdzie Robert? - Karen rozgląda się podczas małego weselnego przyjęcia. - Tesso? Wiesz, gdzie on jest? - pyta.\nWiedziałam, że powinnam była go ze sobą zabrać do kościoła. Nie chciałam po prostu, by się zanudził na śmierć, czekając na mnie, aż zrobię włosy i nałożę makijaż.\n- Próbowałam do niego zadzwonić, ale nie odebrał. Jestem pewna, że nie długo się pojawi - mówię, nie wiedząc czy to prawda, czy też nie.\n- Jeśli nie pojawi się w przeciągu następnych trzydziestu sekund... - nie słyszę reszty zdania, które mówi Karen. Jestem kompletnie rozproszona głosem Harry'ego. Wychodzi z długiego korytarza po mojej lewej, poruszając swoimi ustami wolno jak zawsze, podczas rozmowy z Liamem.\nJego włosy są o wiele dłuższe niż wyglądały na zdjęciach, które ostatnio widziałam. Nic na to nie poradzę, ale czytałam każdy możliwy artykuł o nim, bez względu na to, czy był on prawdziwy, czy też nie, i może, tylko może, wysłałam kilka niemiłych komentarzy blogerom, którzy pisali okropne rzeczy o nim, czy jego historii. Naszej historii.\nWidok metalu w jego wardze mnie zaskakuje, nawet jeśli wiedziałam, że powrócił on na swoje miejsce. Już zapomniałam, jak dobrze to wygląda. Jego widok kompletnie mnie pochłania i przenosi do świata, w którym toczyłam o niego ciężką walkę i straciłam prawie wszystko, co miałam na mojej drodze tylko po to, by odejść bez tego, co tak bardzo staram się zwyciężyć, czyli Harry'ego.\n- Potrzebujemy kogoś, kto pójdzie z Tessą, jej chłopak się nie pojawił - ktoś się odzywa. Na wspomnienie mojego imienia, Harry po chwili odnajduje mnie swoim wzrokiem. Na początku odwracam spojrzenie, opuszczając głowę i patrząc na moje szpilki wystające spod długiej sukni, która sięga ziemi.\n- Kto może się przejść z druhną? Widzicie? Właśnie dlatego wszyscy powinni byli pojawić się na próbie - fuka organizatorka, przechodząc koło mnie.\n- Ja to zrobię - Harry odzywa się, unosząc rękę. Wygląda solidnie i niesamowicie przystojnie w czarnym garniturze, gdzie ciemny tusz ukazuje się tylko pod białym kołnierzem. Odczuwam dotyk na moim ramieniu.\n- Nie masz z tym najmniejszego problemu? - pyta Karen. Mrugam wielokrotnie, starając się zrozumieć, co się właśnie dzieje, aż w końcu staję się zakłopotana i zażenowana, że on nadal po tym wszystkim tak na mnie działa.\n- Nie, oczywiście - kiwam głową, przeczyszczając moje gardło i odrywając wzrok od Harry'ego.\n- Więc ustalone, idziemy. Pan młody staje na swoje miejsce, proszę - organizatorka klaszcze w dłonie, a Liam szybko kieruje się w stronę ołtarza, ściskając moją dłoń po drodze.\nWdech. Wydech. To tylko na kilka minut, a nawet mniej. Dam radę. Mogę z nim iść w stronę ołtarza.\nNa ślubie Liama, oczywiście. Przez chwilę zmuszam się, by nie wyobrażać sobie innej opcji.\nHarry bez słowa staje obok mnie, gdzie w tym samym czasie rozbrzmiewa się muzyka. Gapi się na mnie, wiem to, jednak nie potrafię się zmusić, by sprawdzić to kątem oka. Z tymi szpilkami, jestem prawie równa jego wzrostu. Stoi tak blisko mnie, że jestem w stanie wyczuć jego wodę kolońską, którą garnitur jest przesączony.\nMały kościół został przemieniony w piękne i skromne miejsce, a goście wypełnili niemalże każdy rząd siedzeń. Śliczne jaskrawe kwiaty, które niemal błyszczą w neonowych kolorach, pokrywają stare, drewniane ławki, a biały materiał jest zawieszony na każdym rzędzie.\n- Jest nieco zbyt jaskrawo, nie sądzisz? Myślę, że klasyczna czerwień i białe lilie zrobiłyby swoje - Harry zaskakuje mnie, odzywając się. Bierze mnie pod swoje ramię, gdy organizatorka macha do nas, byśmy zaczęli iść w stronę ołtarza.\n- Racja, lilie byłyby niesamowite. Jednak muszę przyznać, że miłe to. Obecny wystrój, oczywiście - gubię się w słowach.\n- Twój doktorek się nie pojawił? - droczy się ze mną. Spoglądam na niego, oczekując, że będzie się uśmiechał i przedrzeźniał tymi swoimi zielonymi oczami. Jego szczęka jest bardziej zarysowana niż wcześniej, a w spojrzeniu nie ma tej natarczywej ostrożności.\n- Uczy się w szkole medycznej, więc nie jest jeszcze lekarzem. Lecz racja, nie pojawił się. Ale przyjdzie, na pewno, po prostu się spóźnia - mówię. Wiem, że przyjdzie, nie zostawiłby mnie samą bez ostrzeżenia.\n- Jak się macie? Minął już rok, prawda? - pyta, a jego głos zdradza emocję, którą tak bardzo stara się ukryć.\n- Nie, tylko kilka miesięcy. Jeszcze daleko nam do roku - droga do ołtarza jest o wiele dłuższa, niż wyglądała. Nie mogę się zmusić, by zapytać go, czy się z kimś widuje. Nie wypytywałam się Kimberly o jego randki już przez ponad sześć miesięcy.\n- Czyli nie dłużej niż było to z nami? - moje nogi się chwieją, na co Harry zacieśnia uścisk, by przywrócić mnie do pionu, zanim zaryję twarzą w biały, wyścielony dywan.\n- Dobrze - odpowiada, utrzymując wzrok przed siebie, w miejscu, gdzie stoi Liam.\n- Nosisz z powrotem kolczyk w wardze - zmieniam temat zanim kompletnie się upokorzę. Mijamy moją matkę, siedzącą cicho obok swojego męża Davida. Wygląda na nieco zmartwioną, jednak rzuca nam uśmiech, kiedy na nas spogląda. David pochyla się w jej stronę i szepcze coś na ucho, po czym kobieta z powrotem się uśmiecha, potakując głową.\n- Wydaje się o wiele szczęśliwsza - szepcze Harry. Prawdopodobnie nie powinniśmy rozmawiać, idą w stronę ołtarza, jednak jesteśmy znani z tego, że robimy rzeczy, które nie powinny mieć miejsca.\nTęskniłam za nim bardziej, niż mógłby sobie wyobrazić.\n- Masz rację. David niesamowicie na nią wpłynął.\n- Wiem, mówiła mi.\nZnowu momentalnie się zatrzymuję, a Harry z uśmiechem na twarzy pomaga mi kontynuować niekończący się chód w stronę ołtarza.\n- No twoja mama. Rozmawiałem z nią kilka razy. Przecież wiesz.\nNie mam bladego pojęcia, o czym on do mnie mówi.\nPrzyszła na spotkanie autorskie ubiegłej jesieni, podczas debiutu mojej drugiej książki.\n- Co powiedziała? - pytam. Mój głos jest zbyt głośny i kilku gości zaczyna się przez to na nas gapić.\n- Potem pogadamy. Obiecałem Liamowi, że nie spapram jego ślubu - Harry rzuca uśmiech, gdy docieramy do ołtarza, a ja staram się, naprawdę staram, skupić się na ślubie mojego najlepszego przyjaciela, jednak nie potrafię oderwać wzroku i moich myśli od świadka.\nPrzyjęcie jest najgorszą częścią całego wesela. Wszyscy rozluźnili się nieco dzięki darmowemu alkoholowi i wysokiej jakości posiłkowi.\nŚlub przebiegł idealnie. Pan młody ryczał bardziej niż panna młoda, a ja jestem z siebie dumny, że gapiłem się na Tessę tylko przez dziewięćdziesiąt dziewięć procent czasu. Słyszałem coś tam z przysiąg, przyrzekam. Ale o tym właśnie mówię. Patrząc na to, jak Liam tańczy ze swoją nową żoną, obejmując ją w talii, a ona notorycznie się śmieje do niego, podczas tańca, wesele przebiega całkiem spoko.\n- Wodę gazowaną, poproszę, jeśli macie - mówię do kobiety za barem.\n- Z wódką czy ginem? - pyta, wskazując na butelki alkoholu.\n- Z niczym, samą wodę. Bez alkoholu - wyjaśniam. Gapi się na mnie przez chwilę, zanim potakuje i wypełnia czystą szklankę wodą i lodem.\n- Tutaj jesteś - odzywa się znajomy głos, kiedy dłoń dotyka mojego ramienia. Vance stoi za mną ze swoją ciężarną żoną.\n- Szukałeś mnie, co? - zaznaczam sarkastycznie.\n- Nieprawda - Kimberly rzuca uśmiech, a jej dłoń spoczywa na ogromnym brzuchu.\n- Trzymasz się? Bo wyglądasz, jakbyś miała się zaraz przez to przewrócić - spoglądam na jej opuchnięte stopy, a potem na jej kwaśną minę.\n- Twoje 'to' to moje dziecko. Jestem w dziewiątym miesiącu, ale nadal mam krzepę, by przyłożyć ci z liścia - ostrzega mnie, w ogóle nie tknięta.\n- Jeśli dasz radę sięgnąć zza swojego brzucha, to pewnie, że tak - droczę się z nią. Udowadnia mi, że się mylę i chwilę później, obrywa mi się w ramię na weselu.\nPocieram je, jakby rzeczywiście mnie bolało, na co się śmieje, a jej mąż wyzywa mnie od dupków za zadzieranie z jego żoną.\n- Ładnie z Tessą wyglądaliście, kiedy szliście do ołtarza - stwierdza Vance.\nTracę oddech, więc przeczyszczam gardło, przeszukując ciemne pomieszczenie w celu znalezienia długich blond włosów, które grzesznie opadają na satynową suknię.\n- Taa, miałem nie godzić się na żadną z tych chorych rzeczy, ale jej dupny chłoptaś się nie pojawił, więc nie miałem wyjścia.\n- Już przyszedł - informuje mnie Kim. - Poza tym, on nie jest jej chłopakiem. Nie mów mi, że złapałeś się na to? Spędza z nim trochę czasu, ale widać po ich zachowaniu, że to nic poważnego. Nie tak, jak jest to z wami.\n- Było - przypominam jej.\nSzczerzy się w moją stronę i kiwa głową w stronę najbliższego stolika obok baru. Tessa tam siedzi, a jej suknia błyszczy przez migoczące światła. Jej wzrok skupiony jest na mnie, lub może na Kimberly. Nie, patrzą się dokładnie na mnie, przez co szybko odwraca wzrok.\n- Widzisz, tak jak mówiłam. Nie tak, jak jest to z wami - zadowolona z siebie i ciężarna, śmieje się moim kosztem. Wypijam całą wodę gazowaną, po czym wyrzucam kubek do śmieci, zanim zamawiam, tym razem, zwykłą wodę. Skręca mnie w żołądku... Zachowuję się jak jakaś jebana małolata, starając się nie zerkać na piękną dziewczynę, która skradła moje serce tyle lat temu.\nOna nie skradła mojego pierdzielonego serca. Znalazła je. To ona była tą osobą, która odkryła, że mam gdzieś w sobie serce, i je wydobyła.\nBorykała się z tym i borykała, ale nigdy się nie poddawała. Znalazła moje serce i trzymała w bezpiecznym miejscu. Schowała je przed popieprzonym światem, a co najważniejsze, schowała je przede mną do czasu, aż byłem gotowy, by sam o nie zadbać. Starała się mi je zwrócić dwa lata temu, jednak moje serce nie chciało do mnie wrócić. Nigdy, przenigdy jej nie opuści.\n- Wasza dwójka to najbardziej uparci ludzie, jakich kiedykolwiek spotkałem - stwierdza Vance podczas zamawiania wody dla Kimberly i lampki wina dla siebie. - Widziałeś się z bratem? - pyta mnie. Rozglądam się po pomieszczeniu, szukając Smitha i znajduję go kilka stołów dalej od Tessy, samego.\nWskazuję chłopaka, a Vance każe mi się dowiedzieć, czy nie chce czasem czegoś do picia. Jest wystarczająco duży, by samemu sobie coś, kurde, zamówić, jednak nie mam zamiaru siedzieć z tymi śmieszkami, więc podchodzę do pustego stolika i siadam obok mojego młodszego brata.\n- Miałeś rację - mówi, spoglądając na mnie.\n- W jakiej sprawie tym razem? - opieram się o wydekorowane krzesło i zastanawiam, jak Liam może to nazywać 'małym i skromnym' weselem, skoro każde siedzenie owinięte jest w jakąś pieprzoną zasłonkę.\n- Że wesela są nudne - uśmiecha się Smith. Brakuje mu kilku zębów i tak się składa, że nie ma jednego z przednich. W jakimś stopniu jest uroczy za ten swój tęgi umysł i nieprzejmowanie się resztą świata.\n- Mogłem się z tobą założyć - śmieję się, spoglądając z powrotem na Tessę.\n- Ładnie dziś wygląda - stwierdza.\n- Ostrzegałem cię przez lata, żebyś się do niej nie zalecał, dzieciaku. Nie każ mi z tego wesela robić pogrzebu - żartobliwie uderzam go w ramię, na co rzuca mi krzywy i szczerbaty uśmiech.\nMam ochotę podejść do jej stolika i zepchnąć tego doktorka z jego krzesła, bym sam mógł koło niej usiąść. Chcę jej powiedzieć, jak pięknie wygląda i jak dumny z niej jestem, że, jak dotąd, doskonale sobie radziła na NYU i niedługo kończy studia. Chcę widzieć, jak pozbywa się swoich wszystkich zmartwień, chcę słyszeć jej śmiech i widzieć jak jej uśmiech przewyższa wszystko inne w tym pomieszczeniu.\n- Zrób coś dla mnie - pochylam się w stronę Smitha.\n- Co takiego? - pyta.\n- Musisz podejść tam i zagadać do Tessy.\n- Nie ma mowy - rumieni się, przecząc szybko głową.\n- No weź. Zrób to.\n- Nie-e - co za uparty dzieciak.\n- Pamiętasz ten zdalnie sterowany pociąg, który tak bardzo chciałeś, ale twój tata nie chce ci go załatwić?\n- Taa? - okazuje zainteresowanie.\n- Kupię ci go.\n- Przekupujesz mnie, żebym z nią pogadał?\n- Kurna! Oczywiście, że tak.\n- A kiedy go kupisz?\n- Jeśli poprosisz ją do tańca, kupię ci go w przyszłym tygodniu.\n- O, nie, za taniec, to ma być jutro - negocjuje.\n- Niech ci będzie - cholera, dobry w tym jest.\nSpogląda w stronę stolika Tessy, później z powrotem na mnie. - Stoi - zgadza się, wstając. Dobra, to było proste.\nObserwuję jak podchodzi do niej. Uśmiecha się do niego uśmiechem, który, nawet z dwóch stolików dalej, odbiera mi powietrze z płuc. Daję mu około trzydziestu sekund, nim wstaję i podchodzę do stolika. Ignoruję doktorka siedzącego obok niej i odnajduję radość w tym, jak jej twarz rozjaśnia się, gdy staję obok Smitha.\n- Tutaj jesteś - opieram dłonie na ramionach chłopca.\n- Czy zatańczysz ze mną, Tesso? - pyta mój młodszy brat.\nOna jest zaskoczona, jej policzki w tym świetle rumienią się z zażenowania, ale znam ją i wiem, że mu nie odmówi.\n- Oczywiście - uśmiecha się do niego i wstaje ze swojego miejsca. Jej chłopak również wstaje i pomaga jej. Uprzejmy dupek.\nObserwuję jak Tessa idzie za Smithem na parkiet, a ja jestem wdzięczny Liamowi i jego nowej żonie za wolne piosenki. Smith wygląda nędznie, a Tessa wygląda na zdenerwowaną, kiedy zaczynają tańczyć.\n- Jak się masz? - pyta mnie doktor, kiedy obaj obserwujemy tę samą kobietę.\n- Nieźle, a ty? - powinienem być miły dla tego faceta, w końcu spotyka się z kobietą, którą będę kochał do końca życia.\n- Dobrze, jestem teraz na drugim roku medycyny.\n- Więc zostało ci ile? Jeszcze z dziesięć? - uśmiecham się i zmiękczam swój podirytowany ton, kiedy on się śmieje, zgadzając się, że szkoła medyczna jest o wiele za długa.\nOdprawiam się i kroczę w stronę Smitha i Tessy. Ona zauważa mnie pierwsza i zastyga, kiedy spotykamy się wzrokiem.\n- Mogę się wciąć? - pytam, łapiąc za tył eleganckiej koszuli Smitha, nim którekolwiek z nich mogłoby zaprzeczyć. Moje dłonie natychmiast przesuwają się na jej talię, opierając się na biodrach. Prowadzę, po czym zastygam przytłoczony tym, że moje palce dotykają jej.\nMinęło za wiele czasu. Za wiele, od tej spontanicznej nocy w Nowym Jorku nieco ponad rok temu.\nMuszę przestać myśleć o wydarzeniach z tamtej nocy, albo czymkolwiek innym z naszej przeszłości, i skupić się na niej w chwili obecnej, stojącej przede mną.\n- Pomyślałem, że uratuję cię przed tańczeniem z nim, jest trochę niski. Okropny partner do tańca - mówię wreszcie, kiedy mogę wychylić swoją głowę z dupy.\n- Powiedział mi, że go przekupiłeś - patrzę na zdrajcę, kiedy siada przy stole, znowu sam. - Zbliżyliście się do siebie, z tego co słyszałam - w jej słowach ukryty jest podziw, a ja nie mogę powstrzymać rumieńca wylewającego się na moje policzki.\n- Tak, tak mi się wydaje - wzruszam ramionami. Jej palce zaciskają się na moich ramionach, a ja wzdycham. Dosłownie, kurwa, wzdycham, i wiem, że ona może to usłyszeć.\n- Wyglądasz bardzo dobrze - mówi, przyglądając się moim ustom.\n- Dobrze? Nie wiem, czy to coś dobrego - przyciągam ją bliżej do siebie, a ona mi pozwala.\n- Bardzo dobrze. Przystojnie. Bardzo gorąco - ostatnie słowa wypadają z jej pełnych ust przypadkowo. Mogę to określić po tym, jak jej oczy się rozszerzają, a ona przygryza swoją dolną wargę.\n- Jesteś najseksowniejszą kobietą w okolicy, zawsze byłaś.\nOna odchyla głowę do dołu, próbując skryć się w masie blond loków.\n- Nie ukrywaj się, nie przede mną - mówię cicho.\nCzuję nostalgię na wspomnienie znanych słów i widzę po jej wyrazie twarzy, że ona czuje to samo.\n- Kiedy wychodzi twoja kolejna książka? - szybko zmienia temat.\n- W przyszłym miesiącu. Przeczytałaś ją? Kazałem ci wysłać przedpremierowy egzemplarz.\n- Tak, przeczytałam - mówi, a ja wykorzystuję okazję do przyciągnięcia jej do swojej klatki piersiowej. - Przeczytałam je wszystkie.\n- I co myślisz? - kończy się piosenka, zaczyna się kolejna. Kiedy kobiecy głos wypełnia pomieszczenie, patrzymy sobie w oczy.\n- Ta piosenka - Tessa śmieje się lekko - oczywiście, że ją zagrają.\n- Nie chciałem iść na tamten ślub - wspominam - poszedłem tylko, żeby cię uszczęśliwić, ale teraz jestem ci wdzięczny za naciskanie na mnie. Naprawdę - odgarniam luźny lok z jej oczu, a ona przełyka ślinę, powoli mrugając.\n- Tak bardzo się cieszę z twojego powodu, Harry. Jesteś niesamowitym autorem, aktywistą na rzecz samo-rekonwalescencji i uzależnienia od alkoholu. Widziałam ten wywiad, który zrobiłeś z The Times o radzeniu sobie z nadużyciami jako dziecko - jej oczy zapełniają się łzami i jestem pewien, że jeśli spłyną po jej policzkach, mogę stracić całe opanowanie.\n- To naprawdę nic - wzruszam ramionami, uwielbiając jej dumę z mojego powodu, ale czując winę za to, co jej się przydarzyło. - Nigdy nie oczekiwałem czegokolwiek z tego, musisz to wiedzieć. Nie chodziło mi o publiczne ośmieszanie cię drukując książkę.\n- Nie martw się o to - uśmiecha się do mnie. - Nie była taka zła i wiesz, że pomogłeś wielu ludziom i wiele ludzi kocha twoją twórczość. Włącznie ze mną - Tessa rumieni się, a ja robię to samo.\n- Jeśli tak bardzo ci się podobały, dlaczego nie zadzwoniłaś po tamtej nocy? - powinienem poczekać, aż nie będziemy w miejscu publicznym, aby przywoływać tamtą noc, ale wydaje się, że nie potrafię trzymać buzi na kłódkę.\n- Próbowałam kilka razy, ale to stało się takie trudne, aby być z tobą w kontakcie bez umawiania wizyty - marszczy brwi. - Tamta noc była okropna, a ja naprawdę nie chcę o niej rozmawiać. Ale jednak wszystko się udało, jesteśmy teraz na ich ślubie - śmieje się z nutą humoru.\n- To powinien być nasz ślub - wypalam. Jej stopy przestają się poruszać, a jakiś rodzaj połysku znika z jej pięknej skóry.\n- Harry - wpatruje się we mnie.\n- Theresa - droczę się. Nie żartuję i ona o tym wie. - Myślałem, że ta ostatnia strona zmieni twoje zdanie. Naprawdę tak myślałem.\n- Zmieniła. Sprawiła, że chcę wyjść za ciebie i pobiec z tobą w stronę zachodzącego słońca, ale okoliczności zawsze były przeciwko nam. Wiesz to.\n- Kto teraz troszczy się o okoliczności? Ty jesteś tu, w Waszyngtonie, na ten ślub, a ja jestem tu do przyszłego tygodnia, nim wylecę z powrotem do Chicago...\n- Minęły lata, dosłownie - lata.\n- Byliśmy razem w zeszłym roku, w Nowym Jorku - przypominam jej.\n- Na jedną noc.\n- Naprawdę dobrą noc - podburzam ją, jednak wewnątrz jestem poważny. Zobaczenie następnego ranka, że jej nie ma było jedną z najgorszych rzeczy w moim życiu. Myślałem, że zamierza dać mi kolejną szansę, ale zmieniła zdanie, znowu.\nNie mógłbym jej obwiniać.\n- Czy mogę prosić wszystkich o uwagę? - odzywa się organizator ślubu przez mikrofon. Ta kobieta jest cholernie wkurzająca. Stoi na scenie w centrum pokoju, ale ledwo mogę ją dojrzeć znad stołu, jest taka niska.\n- Muszę się przygotować do mojej mowy - pojękuję, przeczesując dłonią włosy.\n- Będziesz przemawiał? - pyta Tessa, podążając za mną do wyznaczonego na przyjęcie weselne stolika. Musiała zapomnieć o doktorku, a ja nie mogę powiedzieć, żeby chociaż minimalnie mi to przeszkadzało. Uwielbiam to, naprawdę.\n- Tak, jestem świadkiem, pamiętasz?\n- Wiem - delikatnie poszturchuje moje ramię, a ja sięgam po jej nadgarstek. Planowałem przyciągnąć go do moich ust i złożyć pocałunek na nagiej skórze, ale jestem wytrącony z równowagi, widząc małe, czarne kółko w tym miejscu.\n- Co to jest, do cholery? - przysuwam jej nadgarstek bliżej mojej twarzy.\n- Przegrałam zakład w moje dwudzieste pierwsze urodziny - śmieje się.\n- Naprawdę zrobiłaś sobie tatuaż z uśmiechniętą buźką? Co do diabła? - nie mogę powstrzymać się od śmiechu. Malutka uśmiechnięta buźka jest taka niedorzeczna i tak słabo wykonana, że aż zabawna. Jednak żałuję, że nie mogło mnie tam być na jej urodziny.\n- Rzecz jasna - potakuje z dumą, pocierając palcem po tuszu.\n- Masz jeszcze jakieś? - pytam, mając szczerą nadzieję na odpowiedź przeczącą.\n- Nie ma mowy. Tylko ten.\n- Harry! - niska kobieta woła mnie i odciąga od zamiaru ucałowania nadgarstka Tessy, która odciąga swoją dłoń, ale nie z obrzydzenia, a z szoku, mam nadzieję.\nPodchodzę do sceny. Liam i jego żona siedzą u czoła stołu, a jego ręka jest opleciona wokół jej pleców. Jej dłonie spoczywają na jednej z jego. Ach, nowożeńcy... Nie mogę się doczekać, aż pewnego dnia zobaczę ich chcących odrąbać sobie nawzajem głowy.\nBiorę mikrofon od organizatorki i odchrząkuję.\n- Hej - zaczynam. Mój głos brzmi dziwnie jak cholera i po wyrazie twarzy Liama mogę odczytać, że spodoba mu się to. Kontynuuję:\n- Zwykle nie lubię mówić przed ludźmi, kurde, zwykle nawet nie lubię przebywać wśród ludzi, więc załatwię to szybko - obiecuję sali wypełnionej weselnymi gośćmi. - Większość z was i tak jest prawdopodobnie pijana albo znudzona na śmierć, więc nie krępujcie się, możecie mnie zignorować.\n- Do rzeczy! - śmieje się małżonka Liama, trzymając kieliszek szampana. Liam przytakuje, a ja pokazuję im obojgu środkowy palec w obecności wszystkich. Tessa śmieję się i zakrywa usta z pierwszego rzędu. - Widzicie, zapisałem to, bo nie chciałem zapomnieć, co powiedzieć - wyjmuję z kieszeni pogniecioną serwetkę i rozkładam ją.\n- Kiedy poznałem Liama, natychmiast go znienawidziłem - kontynuuję swoje wystąpienie. Wszyscy śmieją się, jakbym żartował, ale nie żartuję. Naprawdę go nienawidziłem, ale tylko dlatego, że nienawidziłem siebie.\n- Miał wszystko, czego ja chciałem w życiu: rodzinę, dziewczynę, plan na przyszłość - kiedy spoglądam na Liama, uśmiecha się, ale jego policzki są delikatnie zaróżowione. Zwalę to na szampana. - W każdym razie, lata mijały, poznałem go, zostaliśmy przyjaciółmi, a nawet rodziną, a on nauczył mnie wiele o byciu mężczyzną, zwłaszcza w ciągu ostatnich dwóch lat podczas perypetii tych dwojga - uśmiecham się do Liama i jego panny młodej, nie chcąc zagłębiać się w depresyjne gówno.\n- W tym momencie skończę. Właściwie to, co chciałbym powiedzieć: dziękuję ci, Liam, za bycie szczerym człowiekiem i dopiekanie mi, kiedy naprawdę tego potrzebowałem. W sumie podziwiam cię w jakiś popierdzielony sposób i chcę, żebyś wiedział, że zasługujesz na szczęście i małżeństwo z miłością twojego życia, bez znaczenia, jak wcześnie to się stanie - zgromadzeni ponownie wybuchają śmiechem.\n- Nie dowiecie się, jak szczęśliwi jesteście, mogąc spędzić życie z drugą połówką swojej duszy, nim będziecie musieli je spędzić bez niej - odstawiam mikrofon od ust i kładę go na kolanach organizatorki wesela. Zauważam błysk srebra podążający przez tłum i spiesznie schodzę ze sceny, by za nią pobiec.\nKiedy wreszcie dopadam Tessę, otwiera drzwi do damskiej toalety. Znika w środku, a ja nie trudzę się rozglądaniem wokół, zanim wchodzę za nią do środka. Kiedy docieram do niej, pochyla się nad umywalką, jej dłonie spoczywają po obu stronach marmurowej misy.\nSpogląda w górę, w lustro. Ma czerwone oczy, policzki naznaczone łzami. Odwraca twarz w moją stronę kiedy orientuje się, że poszedłem za nią.\n- Co to, do cholery, było!? - krzyczy, wyrzucając ręce w powietrze.\n- Przepraszam? - ja również podnoszę głos.\n- Nie możesz po prostu... - zaczyna. - Ty... - jest ewidentnie wkurwiona.\n- Rozmawiaj ze mną. Jaki jest problem? To była tylko mowa - tłumaczę jej. Ona krąży po kafelkowanej podłodze, jej szpilki stukają o twarde podłoże.\n- Nie możesz po prostu mówić o nas w taki sposób. O naszych duszach - kończy zdanie, chlipiąc.\n- Bo... - wydaje się, że nie może znaleźć żadnego wyjaśnienia.\n- Bo wiesz, że mam rację, tak? - podpuszczam ją.\n- Bo nie możesz mówić tych rzeczy ot tak, publicznie. Ciągle robisz to też w wywiadach - układa dłonie na biodrach.\n- Próbując zdobyć twoją uwagę - podchodzę do niej krok bliżej.\n- Rozmowa przez telefon by nie zadziałała? - wykrzykuje. Starsza kobieta pospiesznie wychodzi z kabiny i opuszcza umywalnię nawet nie myjąc rąk.\n- Dzwoniłem do ciebie, wiele razy. Ty dzwoniłaś do mnie wiele razy. Dlaczego ciągle ciągamy się w tę i z powrotem? Dlaczego nie możemy po prostu oboje przestać być upartymi dupkami i być razem? - pytam ją.\nJej nozdrza aż buchają i przez moment myślę, że może tupnąć nogą.\n- Nie zadziałamy, nigdy nie działamy.\n- Ale jesteśmy tutaj, znowu, razem w łazience na ślubie naszego najlepszego przyjaciela - rzucam jej wyzwanie.\n- Nie przyszłam tutaj, żeby z tobą dojść, to ty za mną przyszedłeś - jej głos łagodnieje i nie może przeciwstawić się sposobowi, w jaki teraz na mnie patrzy.\n- Więc chcesz, żebym na tobie doszedł? - próbuję rozluźnić atmosferę.\n- Nie, oczywiście, że nie - kłamie, oplatając ramionami klatkę piersiową.\n- Więc dlaczego twoje serce tak pędzi? Dlaczego nie możesz przestać patrzeć na mnie, jakbyś chciała, żebym cię pieprzył na tym blacie? - sięgam do kołnierzyka mojej eleganckiej koszuli i odpinam dwa górne guziki.\n- Ja... - milknie. - To wyłącznie seksualne, tempo mojego serca nie ma nic wspólnego z jakimikolwiek uczuciami, ani niczym - kłamie.\n- Pewnie, pewnie - wyciągam do niej ramiona. - Chodź tu - błagam.\nTessa zmusza się, krocząc w moje szeroko rozłożone ramiona, a ja ją przytulam. Posiadanie jej w swoich ramionach w ten sposób jest bardziej satysfakcjonujące niż jakikolwiek seks, który moglibyśmy uprawiać. Tylko posiadanie jej tutaj, wciąż przywiązanej do mnie w sposób, który tylko my dwoje rozumiemy, czyni mnie najszczęśliwszym sukinsynem w okolicy.\n- Tak bardzo za tobą tęskniłem - mówię w jej włosy. Jej dłonie przesuwają się na moje ramiona, zsuwając z nich ciężką marynarkę i droga część garderoby upada na podłogę.\n- Jesteś pewna? - pytam, trzymając jej piękną twarz w moich dłoniach.\n- Zawsze jestem pewna przy tobie - przyznaje. Mogę wyczuć wrażliwość i słodką ulgę, kiedy przyciska swoje usta do moich, z trzęsącymi się wargami, oddychając powoli i głęboko.\nZbyt wcześnie, odsuwam się, a ona zabiera swoje dłonie z mojego paska.\n- Tylko blokuję drzwi - zapewniam ją. Jestem wdzięczny za krzesła umieszczone w damskich miejscach zgromadzeń. Przysuwam dwa z nich do drzwi, aby powstrzymać kogokolwiek przed wejściem.\n- Naprawdę to robimy? - pyta mnie Tessa, kiedy pochylam się, by podwinąć jej długą do ziemi sukienkę aż do jej talii.\n- Jesteś zaskoczona? - śmieję się i składam na jej ciele kolejny pocałunek. Jej usta smakują dla mnie jak dom, a ostatnio byłem daleko od domu, tak długo mieszkałem sam w Chicago.\n- Nie - jej palce spieszą się, by rozpiąć moje spodnie. Wzdycham, kiedy chwyta mojego kutasa przez bokserki.\nMinęło za dużo czasu, w cholerę za dużo.\n- Kiedy po raz ostatni...? - zaczyna pytanie.\n- Nie chcemy o tym rozmawiać - nakłaniam ją. - Nie chcę dowiedzieć się o tobie i o nim.\n- My nie... - mówi. Odsuwam się, patrząc w jej oczy, by odnaleźć wyłącznie prawdę stojącą za jej wyznaniem.\n- Naprawdę? - pytam, nawet jeśli mogę czytać z jej twarzy jak z otwartej księgi.\n- Tak. Z nikim innym. Tylko z tobą - ściąga moje bokserki, a ja unoszę ją na blat, rozdzielając jej jędrne uda obiema rękami.\n- Kurwa - przygryzam język kiedy odkrywam, że nie ma na sobie majtek.\n- Pr - spogląda w dół, speszona.\n- Wpędzisz mnie do grobu, kobieto - jestem twardy jak pierdolona skała, kiedy ona głaska mnie, a obie jej małe dłonie poruszają się w górę i w dół mojego przyrodzenia.\n- Musimy się pospieszyć - kwili, desperacka i mokra, kiedy przesuwam swój palec po jej łechtaczce. Tess jęczy, jej głowa opada na lustro, a jej nogi bardziej się rozszerzają.\n- Kondom? - pytam ją, ledwie zdolny do racjonalnego myślenia.\n- Nie mogę... wiesz. To niemożliwe - mówi. Jej oczy napełniają się smutkiem.\nZamiast udzielenia jej odpowiedzi, wkładam w nią palec i pieszczę jej język swoim. Każdy pocałunek niesie ze sobą wyznanie:\n'Kocham cię'. Próbuję jej to okazać.\n'Potrzebuję cię'. Ssę jej dolną wargę.\n'Nie mogę cię ponownie stracić'. Wchodzę w nią i synchronicznie jęczymy, kiedy wypełniam ją.\n- Tak cholernie ciasna - dyszę. Ośmieszę się dojściem w ciągu kilku sekund, ale to nie chodzi o moją satysfakcję seksualną, a o pokazanie jej i sobie, że jesteśmy prawdziwie nieodzowni dla siebie. Jesteśmy siłą, z którą nie można sobie poradzić, bez znaczenia jak mocno my, czy też ktokolwiek inny, próbuje zwalczyć.\nNależymy do siebie, jest to prawdziwie niezaprzeczalne.\n- O Boże - wpija paznokcie w moje plecy, kiedy wychodzę z jej ciepła i ponownie dobijam się do jej drzwi, tym razem zupełnie. Rozciąga się wokół mnie, jej ciało przystosowuje się, aby dopasować się do mnie, tak jak zawsze to robiło.\n- Harry - Tessa jęczy w moją szyję. Czuję jej zęby napierające na moją skórę, kiedy moje spełnienie wspina się w górę mojego rdzenia kręgowego. Przesuwam jedną dłoń na jej plecy, przysuwając ją bliżej do siebie, lekko ją unosząc, by osiągnąć większy kąt wewnątrz niej, a drugiej dłoni używam do obmacywania jej pełnych piersi. Ona wylewa się ze swojej sukienki, a ja ssę gołą skórę w tym miejscu, tarmosząc jej twarde sutki za pomocą warg, jęcząc i wystękując jej imię, kiedy dochodzę w niej.\nMoje imię wydobywa się niedługo potem, kiedy pocieram jej łechtaczkę, wchodząc w nią. Odgłos jej bioder uderzających o mnie i o blat jest dostatecznie podniecający, bym znowu stał się twardy. Po prostu minęło tak cholernie dużo czasu, a ona jest dla mnie najbardziej idealnym dopasowaniem. Jej ciało żąda mojego, kompletnie, kurwa, biorąc je w posiadanie.\n- Kocham cię - mówi, dochodząc. Jej głos jest pełen napięcia, kiedy zatraca się ze mną, pozwalając mi siebie odnaleźć. Orgazm Tessy wydaje się nie kończyć, a ja nie mogę nic poradzić, po prostu tak cholernie to kocham. Jej ciało wiotczeje, opierając się na mnie. Ona opiera swoją głowę na mojej piersi, kiedy łapie oddech.\n- Słyszałem to, wiesz? - składam pocałunek na jej oblanym potem czole, kiedy ona układa swoje usta w delirycznym uśmiechu.\n- Jesteśmy bałaganem - szepcze, unosząc głowę, aby nasze oczy mogły się spotkać.\n- Niezaprzeczalnym, pięknie chaotycznym bałaganem - koryguję ją.\n- Nie stosuj na mnie tych wszystkich pisarskich sztuczek - droczy się, nie mogąc złapać oddechu.\n- Nie odsuwaj się ode mnie. Wiem, że spotykasz się z tym kelnerem.\n- Trzydzieści minut temu nazywałeś go doktorkiem - oplata mnie ramionami w pasie, a ja odgarniam jej włosy z czoła.\n- Cóż, jest jednym i drugim. Ale e tej chwili jesteś moja, nie jego.\n- Nigdy nie byłam jego. Jesteśmy przyjaciółmi. To wszystko.\nNie kłócę się, bo nie mam powodu. Jestem szczęśliwy, jestem w cholernej ekstazie, że ona jest tutaj ze mną, po całym tym czasie, w moich ramionach, uśmiechając się, drocząc i śmiejąc, a ja nie zamierzam tego rujnować. W ciężki sposób nauczyłem się, że życie nie musi być bitwą. Czasami jest dostajesz od początku gówniane rozdanie, a czasami spieprzasz na całej linii, ale zawsze jest nadzieja.\nZawsze jest kolejny dzień, zawsze jest sposób, by odpokutować za gówno, które uczyniłeś ludziom, których skrzywdziłeś i zawsze jest ktoś, kto cię kocha, nawet jeśli czujesz się jak gdybyś był zupełnie sam i po prostu dryfował, czekając na kolejne rozczarowanie - zawsze coś lepszego czeka w zanadrzu.\nCiężko to zobaczyć, ale tak właśnie jest. Tessa była tam, pod powłoką z bzdur i odrazy do samego siebie. Tessa była tam, pod okryciem mojego uzależnienia. Tessa była tam, pod moim rozczulaniem się nad sobą i moimi chujowymi wyborami. Była tam, a kiedy ja przebywałem swoją drogę tamtędy, trzymała mnie za rękę przez cały pieprzony czas. Nawet po tym, jak mnie opuściła, wciąż tam była, pomagając mi przez to przejść.\nNigdy nie straciłem nadziei, ponieważ Tessa jest moją nadzieją.\nZawsze nią była i zawsze będzie.\n- Zostaniesz dzisiaj ze mną. Możemy teraz wyjść. Tylko ze mną zostań - błagam ją.\nOna ponownie się pochyla, umieszczając piersi w sukience, po czym spogląda na mnie. Jej makijaż jest zupełnie rozmazany, a policzki są zaczerwienione. - Mogę coś powiedzieć? - pyta.\n- A od kiedy pytasz o pozwolenie? - dotykam koniuszka jej nosa swoim palcem wskazującym.\n- To prawda - uśmiecha się. - Nienawidzę tego, że nie próbowałeś bardziej.\n- Próbowałem, ale... - zaczynam wyjaśniać. Ona unosi palec, by mnie uciszyć.\n- Nienawidzę tego, że nie próbowałeś bardziej, ale to zupełnie niesprawiedliwe z mojej strony to mówić, bo oboje wiemy, że ja odsuwałam się od ciebie. Ciągle naciskałam i naciskałam, oczekując od ciebie za wiele i byłam taka wściekła za książkę i za całą uwagę, której nie chciałam, więc pozwoliłam, by to rządziło moim umysłem. Czułam się, jak gdybym nie była zdolna ci wybaczyć przez opinie innych ludzi, ale teraz jestem wściekła na siebie, że w ogóle ich słuchałam. Nie obchodzi mnie, co inni ludzie mówią o nas, czy też o mnie. Obchodzi mnie tylko to, co myślą o mnie ludzie, których kocham, a oni kochają i wspierają mnie. Chciałam tylko powiedzieć, że przepraszam za słuchanie głosów, które nie były częścią mojej głowy.\nStaję, naprzeciwko umywalki, z Tessą wciąż siedzącą naprzeciw mnie, i nie odzywam się. Nie oczekiwałem tego. Nie oczekiwałem takiego zwrotu ani przeprosin. Przyszedłem na ten ślub, mając nadzieję na najwyżej uśmiech z jej strony.\n- Że mi wybaczasz? - nerwowo szepcze.\n- Oczywiście, że ci wybaczam - śmieję się do niej. Czy ona zwariowała? Oczywiście, że jej wybaczam. - A czy ty mi wybaczasz? Za wszystko? Albo prawie wszystko?\n- Tak - potakuje, sięgając po moją dłoń.\n- Teraz naprawdę nie wiem, co powiedzieć - przeczesuję włosy dłonią.\n- Może, że wciąż chcesz za mnie wyjść? - jej oczy są rozszerzone, a moje jakby miały zaraz wystrzelić prosto z oczodołów.\n- Słyszałeś mnie - rumieni się.\n- Wyjść za ciebie? Nienawidziłaś mnie jakieś dziesięć minut temu? - ona naprawdę wpędzi mnie do grobu.\n- Właściwie, to dziesięć minut temu uprawialiśmy seks na tym blacie - precyzuje.\n- Naprawdę tak myślisz? Chcesz za mnie wyjść? - nie mogę uwierzyć, że ona to mówi. Nie ma, kurwa, sposobu, żeby to mówiła.\n- Piłaś? - pytam ją, próbując przypomnieć sobie, czy czułem smak jakiegokolwiek trunku na jej języku.\n- Nie, tylko lampkę szampana ponad godzinę temu. Nie jestem pijana, jestem tylko zmęczona zwalczaniem tego. Jesteśmy nieodzowni dla siebie, pamiętasz? - kpi ze mnie, używając okropnego angielskiego akcentu.\nCałuję ją w usta, uciszając ją.\n- Jesteśmy najmniej romantyczną parą, jaka kiedykolwiek istniała, wiesz o tym, prawda? - pytam ją, językiem przejeżdżając po jej miękkich wargach.\n- Romantyzm jest przereklamowany, teraz na topie jest realizm - cytuje linijkę z mojej ostatniej powieści.\nKocham ją. Kurwa, kocham tę kobietę tak cholernie bardzo.\n- Wyjdziesz za mnie? Naprawdę?\n- Nie dzisiaj, ani nic takiego, ale pomyślę o tym - schodzi z blatu, poprawiając swoją sukienkę.\n- Zmienisz zdanie, wiem o tym - poprawiam swój strój, próbując zrozumieć wszystko, co stało się w tej toalecie. Tessa w jakiś sposób zgadza się, by mnie poślubić. Ja pierdolę.\n- Może tak, a może nie - wzrusza ramionami, uśmiechając się do mnie.\n- Vegas, jedźmy do Vegas w tej chwili! - wkładam rękę do kieszeni i wyciągam swoje kluczyki.\n- Nie ma opcji, nie będę brała ślubu w Vegas. Jesteś szaleni.\n- Oboje jesteśmy, kto się tym przejmuje?\n- Nie ma mowy, Harry.\n- Dlaczego nie? - apeluję, ujmując jej twarz w dłonie.\n- Vegas jest piętnaście godzin jazdy stąd.\n- Może coś bliżej, żebyś się nie rozmyśliła?\nTessa spogląda na mnie, a później na swoje odbicie w lustrze:\n- Muszę nad tym pomyśleć. Zdecydowałam dopiero dwie minuty temu - widzę, jak detale przebiegają przez jej umysł, myśli za dużo. Zgoda, to małżeństwo, więc to jest nie do pojęcia.\n- Nie sądzisz, że piętnastogodzinna jazda to wystarczająco długo, by to przemyśleć? - żartuję, odstawiając krzesła spod drzwi.\nSzokuje mnie, odpowiadając:\nNotka: Dla tych, którzy nadal pytają - tak, to jest ostatnia część After. Wielu z Was zadawało pytanie, czy będzie tłumaczona czwarta część, na co moja odpowiedź brzmi: została ona właśnie przetłumaczona. Jak wiecie, wattpadowa powieść była pierwotną wersją After i autorka, wydając książki, postanowiła, że podzieli trzecią część z Wattpadu na dwie książki w papierze, więc tak oto mamy rozwiązaną zagadkę czterech części After. Oprócz tego, książkowe zakończenie nieco różni się od pierwotnej wersji na Wattpadzie. Ci, którzy mówią jeszcze o piątej, bo widzieli, że Francja ma - podzielili oni czwarty tom na pół, dzięki czemu zarabiają na tym jeszcze więcej pieniędzy, dlatego mają pięć książek. Owszem, wyjdzie jeszcze dodatek do serii After, pt. Before, ale to nie jest piąta część! Będzie to prequel oczami Hardina. Mam nadzieję, że choć w najmniejszym stopniu rozwiałam Wasze wątpliwości. Na sam koniec zapraszam Was do przeczytania notki pożegnalnej, która następuje po tym poście :)\nDominika Widera 29 października 2015 23:12\nOkej juz płacze, bo to koniec\nAnonimowy 29 października 2015 23:21\nPiękne *.* popłakałam się\nAnonimowy 29 października 2015 23:40\nGIRL1D 29 października 2015 23:43\nBędę tęskniła za Hessa\nAle cieszę sie ze jednak ta historia konczy sie dla nich szczęśliwie\nIza Kruszewska 29 października 2015 23:45\nomg nie mogę uwierzyć, że to koniec\nzżyłam się z tym ff\nale tak czy inaczej Hessa>>>>>>>>>>>>>\nAnonimowy 29 października 2015 23:49\nBędę za nimi tęsknić :(\nKlaudyna L 29 października 2015 23:52\nBoże nie mogę uwierzyć że to już naprawdę koniec matko boska tyle czasu tyle chwil i emocji, tak bardzo uwielbiam to opowiadanie że chyba zacznę czytać je od początku. Cudowne kocham tak bardzo 😍😍💕\nAnonimowy 29 października 2015 23:52\nKoniec ::(to takie smutne kocham mocno\nAnonimowy 29 października 2015 23:59\nW sumie to nie takiego końca się spodziewałam... Dziękuje wam bardzo za przetłumaczenie jesteście super❤\nAle no nieee to nie może się tak poprostu skończyć, Tood musi napisać więcej nooo bo nie przeżyję. Bardzo dziękuje za tłumaczenie\nAnonimowy 30 października 2015 00:01\nja cie! popłakałam się. to poprostu tak cudowna historia i oczywiście zakończenie nie mogło być inne!\nAnonimowy 30 października 2015 00:03\nkoniec cudowny, fanfiction/ksiazka rewelacja <3 <3\nDZIEKUJEMY TOBIE I CALEJ EKIPIE ZA TLUMACZENIE <3 :D\nAnonimowy 30 października 2015 00:04\nCzytalam to opowiadanie chyba od 150 rozdzialu ja no coz... troche sie na nim wychowalam czytam je od zawsze :D nadal pamietam jak je znalazlam bylam nim taka zafascynowana... tyle czasu poswiecone na Harrego i Tesse... boze nie wieze... Tyle sie nauczylam nie tylko dobrych ale takze zlych rzeczy ;D hahha ale jedyne co chce powiedzieć to jedno wielkie DZIEKUJE 💓💓💓 Powodowalas ze czasami nie spalam po nocach wyczekiwalam kolejnych części po prostu Dziękuję 💓💓💓\nAnonimowy 30 października 2015 00:05\nPłacze kolejny raz. Płacze zupelnie jak czytaklam książkę i zakończenie wersji na stronie\nNIE MOGĘ SOBIE WYOBRAZIĆ ŻE TO JUŻ KONIEC.\nza nie długo, za kilka lat, kilkanaście lat na pewno przeczytam wszystko od początku\nDZIĘKUJE DZIEWCZYNY ZA TŁUMACZENIE\nHESSA NA ZAWSZE <3\nPaulina Rozak 30 października 2015 00:06\nChyba nigdy nie ryczałem tak na rozdziale ! Dziękuje za twoje tłumaczenie ! Nie umiem uwierzyć ze to już koniec :')\nAnonimowy 30 października 2015 00:18\nsama nie wiem które zakończenie lepsze, książkowe ma dalszy ciąg który jest troszkę dłuższy i szkoda że tu go nie ma jednak jak dla mnie ksiązkowe zakończenie nie powinno zawierac juz tych wzmianek po 2 latach, po 4 latach po 10 latach. Warto jednak zajrzeć do książkowej wersji( mam elektorniczną) i doczytać jeszcze te pare zdań czy dotarli do vegas :)\nAnonimowy 30 października 2015 00:24\nZaskoczyło mnie że minęło aż dwa lata od ostatniego momentu. Myślałam że Tess pobiegła za Harrym :/\nAnonimowy 30 października 2015 00:29\nTak bardzo się ciesze, że tak się skończyło. Nie mogę przestać płakać, mając świadomość, że to już koniec tej historii. Z dniem dzisiejszym kończy się codzienne sprawdzanie czy oby nie ma nowego rozdział u. Jestem Ci bardzo wdzięczna za tłumaczenie. <3\nAnonimowy 30 października 2015 00:34\nnie wierze ze to koniec\nhi Aggie 30 października 2015 00:59\nJA TU BYŁAM PRZEKONANA ŻE ONI Z TĄ KSIĄŻKĄ WYLECĄ A TU TAKI SUPRAJS ! hahahah\njeeejku jak ja będę za nimi tęsknić! piękna historia, pokochałam ją. bardzo ci dziękuje za tłumaczenie, gdyby nie ty to nigdy nie poznałabym Hessy :')\nhi Aggie 30 października 2015 01:01\nJAKIE ZAKONCZENIE! TAKA NIESPODZIANKA !\nbadzo ci dziękuje za tłumaczenie, jedno z najlepszych ff jakie czytałam\nMarttine Blog 30 października 2015 01:07\nW tym momencie moje życie straciło sens </3\nAnonimowy 30 października 2015 06:34\nO MOJ BOZE NIE WIERZE ZE TO JUZ KONIEC.. TAK BARDZO JESTEM SZCZESLIWA ZE WSZYSTKO SUE DOBRZE SKONCZYLO. NIE WIEM JAK WYTRZYMAM BEZ TESSY I HARRYEGO. Z CALEGO SERCA DZUEKUJE CI ZA TLUMACZENIE. TO BYLO NAJLEPSZE FF NA SWIECIE XX\nkiniaz5 30 października 2015 10:47\nZdecydowanie zakończenie w stylu Tessy i Harrego haha. Jedzmy do Vegas baby :d szkoda że to już koniec ale wszystko co dobre kiedyś się kończy.\nMagg 30 października 2015 15:41\nNie mogę uwierzyć, że to już koniec! Dziękuję za każdą poświęconą chwilę na tłumaczenie, jest to jedne z tych fanfiction, których się nie zapomina. Kocham xx\nAnonimowy 30 października 2015 16:03\nDzięki bardzo miło spędzałam czas czytając jesteś wielka ☺\nTaka Jedna 30 października 2015 16:10\nO matko :'(\nAnonimowy 30 października 2015 18:30\nJestem tak rozemocjonowana i na razie w szoku, że to już koniec, że napiszę tylko tyle: dziękuję :)\nAnonimowy 30 października 2015 20:04\nOla Kacprzak 30 października 2015 21:32\nO mój Boże! Nie wierze ze to juz koniec :( pamiętam jak 2 lata temu znalazłam to fanfiction z 10 rozdzialami, czytałam kazdy rozdzial, wchodziłam codziennie, żeby zobaczyć czy jest nowy.... Jak ten czas szybko zleciał... Kocham to opowiadanie całą sobą i na pewno będę czytać jeszcze raz i znowu i znowu. Uhh jak fajnie że tutaj jest to szczęśliwe zakończenie :p Czuję, że chyba będę płakać, to nie może być koniec :'(\nZdecydowanie najlepsze opowiadanie w sieci, najlepsza historia jaką w życiu czytałam :') Dzięki wielkie za czas, który poświęciłaś na tłumaczenie dla nas. Jesteś wielka! <3\nAnonimowy 30 października 2015 21:33\nJezu, czytam ten rozdział chyba 10 raz i za każdym razem ryczę :'( Nie mogę uwierzyć, że to już koniec <3\nMimo wszystko cieszę się, że skończyło się właśnie tak, chociaż byłam pewna, że po tej ostatniej stronie książki Harrego, Tessa za nim pobiegnie i będą żyć długo i szczęśliwie, razem. A tu proszę :')\nZaczynając czytać ten rozdział byłam pewna, że chodzi o ślub Tessy i Harrego, a potem dopiero zrozumiałam, że to Liam się żeni. Chyba wolałabym, żeby to był ślub Hessy :') Uwielbiał Liama, ale Hessa to moje życie <3\nA tak w ogóle, możecie mnie zabić, ale nie mam pojęcia z kim Liam w końcu wziął ten ślub :D :')\nHESSA NA ZAWSZE! <3\nAnonimowy 30 października 2015 23:12\nTe ff bylo najlepsze na swiecie nie moge uwierzyc ze to juz koniec. Dziekuje ci bardzo za tlumaczenie :)\nCo ja będę czytać...nieeeeee to.nie może się skończyc...nie wierzę w to\nYukki 31 października 2015 00:19\nRYCZE KURDE TO NAJPIEKNIEJSZE FF NA SWIECIE. TAK CUDOWNKE OPISANE, TLUMACZENKE GENIALNE... PO PROSTU PLACZE I TYLE. NIE RAZ BEDE WRACAC DO TEGO FF I CZYTAC ZA KAZDYM RAZEM.\nAnonimowy 31 października 2015 01:16\nJakie jest zakończenie w książce, bo nie czytałam jeszcze tej ostatniej części? :)\nKlaudia xD 31 października 2015 07:41\nOmg :') teraz tylko czekać do gwiazdki, kiedy dostanę serię papierowego After i poznam oficjalne zakończenie ♡\nSara :) 31 października 2015 23:09\nJeju nie mogę uwierzyć że to już koniec:'( Ale dobrze że skończyło się szczęśliwie:) Dziękuję że to dla nas tłumaczyłaś!:* ❤\nUla Bałaban 1 listopada 2015 00:17\nCo to już koniec? Co ja będę teraz robić? After jest to bardzo ciekawa opowieść .Bardo Ci dziękuję za przetłumaczenie. Niestety szkoda ,że to koniec. Na przetłumaczenie tego opowiadania musiałaś pewnie poświęć dużo czasu . jesteś WIELKA , a to było wspaniałe. Jeszcze raz dziękuję za przetłumaczenie♥♥♥♥♥:)\nAnonimowy 1 listopada 2015 16:44\nod początku płakałam.. ostatni..\nAfter czasami irytowało, nudziło, wzruszało, dawało powód do radości.. ale zawsze byłam i czytałam. to niesamowite jak długą drogę przeżyłam z Hessą. piękne i prawdziwe. pozwalałam sobie przeżyć to co oni.. świetne. dziękuję za całe tłumaczenie i wytrwałość ♡ ;*\nLisa Sience 1 listopada 2015 19:08\nLovely Harry 1 listopada 2015 23:33\nCZEMU TO JUŻ KONIEC? ;___;\nco ja teraz będę robić? :C\nkocham to najmocniej na świecie ;_;\nomg, ja nie chcę, nie ;_;\nAnonimowy 2 listopada 2015 11:52\nNajlepsze FF, wylałam tak dużo łez czytając ich opowieść, będzie brakowało mi Hessy: c Dziękuje Ci bardzo za tłumaczenie xx\nAnonimowy 2 listopada 2015 15:01\nDziękuję za tłumaczenie, owszem przykro mi i prawie płakałam przy tej części, ale szczerze mówiąc liczyłam na ciut inne zakończenie. :( ❤❤❤❤❤\nNicole 2 listopada 2015 17:51\nCo ja teraz zrobię ze swoim życiem? To była najbardziej burzliwa para o jakiej czytałam. Świetne fanfiction, na pewno kiedyś do niego wrócę.\nAnonimowy 2 listopada 2015 23:00\nCiagle caly czas tutaj zagladam z nadzieja, ze zastane nowy rozdzial, bede tesknic za nowymi rozdzialami, dziekuje, ze poswiecalyscie czas zeby tlumaczyc fanfiction, co do rozdzialu- uwielbiam go, tak bardzo w stylu harry'ego i tessy, szkoda, ze nie bedzie dalszych rozdzialow np z ich slubu, dalszego zycia, serio nede tesknic i jestem pewna, ze jeszcze nie raz przeczytam aftera\nAngelika Brzozowska 3 listopada 2015 01:45\nCzekałam na to. Nie spodziewałam się, ale czekałam. Moje małe serduszko jest zaskopojone. Cos wspaniałego ❤\nblue dragon 7 listopada 2015 19:51\nWydanie papierowe ma totalnie inne zakonczenie, bo faktycznie jest poprostu dalszy ciag tego rozdzialu i bardzo zaskokujacy epilog z happy endem\nnie pamiętam kiedy ostatni raz skomentowałam jakiś rozdział ale wypadałoby zostawić ten ostatni.. o afterze powiedziała mi moja koleżanka.. było wtedy może z 80 rozdziałów i przeczytałam je jak w maratonie po nocach w szkole w domu aż byłam na bieżąco. after to był jeden z pierwszych dobrych ff jakie czytałam. płakałam przy tym niezliczoną ilość razy i ciągle wyzywałam jaka to tessa jest zjebana albo harry to jakiś jebany palant ale coś w nich było.. nie dałam rady nie płakać kiedy sie kłócili kiedy sie rozstawali, kiedy ona wybaczyła mu zakład kiedy później i tak sie rozstawali przez jakieś tajemnice albo głupie gadanie harry'ego typu "dobije ją żeby czuła sie gorzej niż ja" ten ff czytałam po angielsku do samego końca i później stwierdziłam, że poczekam aź tłumaczenie sie skończy. tyle emocji, tyle czasu ile ten ff był tłumaczony i ilekroć mówiłam że after to żart czy opera mydlana która sie ciągnie jak moda na sukces albo to jakieś trudne sprawy ale to jeden z ff który nie ważne ile ma rodziałów i czy znam fabułe już na pamięć ze szczegółami to i tak kiedyś tu jeszcze wróce. trzeba mieć dobry łep do takich pomysłów i wow anna szacunek. nie wiem czy ujełam wszystko co chciałam ale dalej mi sie chce płakać mimo, że jest happy end. susie\nAnonimowy 13 listopada 2015 21:42\nPfff... To było wiadomo od początku że oni będą razem są dla siebie po prostu stworzeni\nA tak na serio to płacze ze to juz koniec "After" <3\nPrzeżywałam razem z nimi każdą ich kłótnie, każde godzenie się no i każdą scenę +18 rzecz jasna :D\nBędę za tym tęskniła to było najlepsze opowiadania jakie czytałam\nTeraz tylko kupić książki i będzie okey <3 :D\nAnonimowy 15 listopada 2015 12:24\nWiesz jak się one nazywają? :(\nAsterka 15 listopada 2015 10:04\nDziękujemy za tłumaczenie . Dziewczyny - wersja książkowa ma jeszcze 10 io stronicowy prolog a w nim kolejne 11 lat w pigułce\nMożna kupić książki przetłumaczone na polski? I jak się nazywa autorka książki? Pilnie proszę o odpowiedź :( :))))\nAsterka 17 listopada 2015 08:50\nAnonimowy 29 lutego 2016 18:57\nKocham tą książkę! Anna Todd jesteś wielka!!! :-)\nAgata J 21 listopada 2015 13:19\nNie mogę uwierzyć, że to już koniec :o uwielbiam to opowiadanie, Angie dzieeeeeeeeeekuje za to ze podjęłas się tłumaczenie :* mam nadzieje, ze kiedyś się zobaczymy xd buziaki\nAnonimowy 26 listopada 2015 19:09\nApril Insane 12 grudnia 2015 19:06\nAfter. Pierwsze dobre ff jakie czytałam i to po nim otworzyłam się na kolejne opowiadania. Mogę śmiało powiedzieć, że TO opowiadanie jest,było i będzie moim numerem jeden. I choć ostatni rozdział przetłumaczony właśnie przez ciebie czytałam miesiąc temu i kompletnie od uzależniłam się od tej serii, teraz to wszystko wróciło z podwojoną siłą. Gdy czytałam ten rozdział płakałam z wrażenia o tym jak główni bohaterowi się zmienili. Na początku czytania pomyślałam: ,, Boże dlaczego nasza Hessa zmarła?''. ( Oczywiście nie dosłownie bo to nie osoba )Pod koniec tego rozdziału znów płakałam i czułam ogromny nie dosyt chciałam więcej. Gdy Tessa powiedziała:,, Tak''. Automatycznie na mojej twarzy pojawił się uśmiech i myśl: ,, Hessa zmartchwychwstała!''. Tak dużo uczuć przeżywałam czytając After'a. A gdyby nie to tłumaczenie ( bo angielskiego nie znam na tyle dobrze ) podejrzewam, że nie poznałabym tak wiele, także dobrych fanfiction. A co gorsze nie zżyłabym się znów tak bardzo z opowiadaniami, książkami i blogami. Chciałam bardzo podziękować, ponieważ przez takie NIBY małe tłumaczenie tak wiele zyskałam i choć brzmi to przynajmniej śmiesznie... Tak właśnie jest. Nie wiem czy chociażby przeczytasz ten komentarz bo jest ich przecież tak dużo. Jeszcze raz dziękuję. Teraz jestem na miejscu gdzie sama założyłam bloga o fanfiction ( tak także o Harry'm . Życze Ci wszystkiego dobrego, a przy okazji tego, abyś przetłumaczyła kolejne genialne opowiadanie.\n- Ze łzami w oczach April\nAnonimowy 12 grudnia 2015 20:27\nAnonimowy 20 grudnia 2015 13:27\nAnonimowy 30 grudnia 2016 15:09\nPozdrawiam bo przeczytałam po 4 krotnych próbach i skończyłam jeszcze w 2016\nAnonimowy 27 stycznia 2017 18:22\nPo raz kolejny przeczytałam, naprawde cudowny ❤❤❤\nIz ga 8 marca 2017 23:07\nBoże po tylu latach znowu to przeczytać 🙊😽🙊 piękna historia 😍


Aktuatory piezoelektryczne w napędach bezpośrednich | elektrotechnik AUTOMATYK\nKomunikacja i IT\nElektrotechnika / Systemy napędowe i mechatronika\nAktuatory piezoelektryczne – bezluzowi mistrzowie precyzji\nAktuatory piezoelektryczne są małe, wydajne, a ich ruchy cechują się precyzją rzędu nanometrów. Wszystko to sprawia, że w zadaniach z zakresu justowania, fokusowania i pomiarów te małe elementy wykonawcze nie mają sobie równych – zwłaszcza że pracują praktycznie bez luzów.\nNawet niewielkie przestrzenie pomiędzy poszczególnymi elementami silnika i zespołu napędowego powodują powstawanie luzów, które zresztą w wielu aplikacjach okazują się mieć pozytywny wpływ na pracę napędu. Pasowanie takie zapewnia bowiem większą swobodę ruchu, ułatwia montaż, zapobiega powstawaniu naprężeń, a także zwiększa odporność na różnice temperatur i zabrudzenia.\nLuzy mechaniczne ograniczają jednak dokładność pozycjonowania i przyspieszają zużycie komponentów. A to sprawia, że są one wielce niepożądane wszędzie tam, gdzie wymagana jest wysoka precyzja sterowania ruchem, m.in. w biotechnologii, medycynie, produkcji półprzewodników, akceleratorach cząstek czy skanerach cyfrowych. Rozwiązaniem jest zastosowanie aktuatorów piezoelektrycznych.\nPrecyzja i miniaturyzacja układów napędowych\nBezluzowość i wysoka dokładność przy zachowaniu kompaktowych wymiarów napędu – te trzy wymogi już dziś spędzają sen z powiek producentom układów napędowych. A przewiduje się, że wraz z rosnącą dokładnością i powtarzalnością obróbki popyt na maszyny precyzyjne i wysoce dokładne przyrządy pomiarowe jeszcze wzrośnie.\nW efekcie rosła będzie także popularność napędów bezpośrednich, które – pozbawione układu przeniesienia mocy, a tym samym i strat mocy powstałych na skutek tarcia na przekładniach – cechują się większą sprawnością niż napędy pośrednie. Ale nie tylko: ze względu na brak luzów zapewniają także wysoką dokładność i dynamikę ruchu przejawiającą się krótszym czasem reakcji, większą dokładnością odwzorowania toru oraz wyższą maksymalną prędkością i liczbą obrotów.\nKonstrukcja klasycznego napędu bezpośredniego jest prosta i kompaktowa. Z tego samego względu nie dysponuje on jednak funkcją samohamowania, co wymusza stosowanie dodatkowych hamulców i zwiększa gabaryty całego napędu. Wady tej pozbawione są aktuatory piezoelektryczne, co sprawia, że są one stosowane wszędzie tam, gdzie kluczowe znaczenie mają wysoka precyzja i miniaturyzacja.\nAktuatory niczym miniaturowe „nóżki”\nUnikalne właściwości aktuatorów piezoelektrycznych sprawiają, że cieszą się one coraz większą popularnością w wielu aplikacjach. Przykładem może być opatentowana technologia Piezo LEGS szwedzkiej firmy Piezomotor, która w połączeniu z wytrzymałymi silnikami liniowymi i obrotowymi zapewnia bezluzowe ruchy o dokładności już nie nanometrów, lecz dziesiętnych nanometra. Wykorzystuje ona tzw. odwrotny efekt piezoelektryczny, tj. zjawisko odkształcenia materiałów pod wpływem przyłożenia napięcia. Efekt ten jest przeciwny do zjawiska piezoelektrycznego, które polega na zmianie polaryzacji ciała stałego pod wpływem odkształcenia mechanicznego.\nPiezo LEGS (ang. nóżki piezoeletryczne) to nic innego, jak zestaw ceramicznych elementów przypominających miniaturowe nóżki, które pod wpływem przyłożonego napięcia wydłużają się i wyginają na boki, dzięki czemu mogą się poruszać. Synchronizacja poszczególnych par „nóżek” umożliwia im wykonywanie mikroruchów o długości dziesiętnych nanometra do kilku nanometrów, które z kolei napędzają silniki liniowe i obrotowe.\nZespół napędowy bezpośrednio styka się zarówno z poruszanym obiektem, jak i aktuatorem piezoelektrycznym, a sprzężenie cierne między nim a „nóżkami” eliminuje luzy przy zachowaniu krótkiego czasu reakcji i wysokiej dokładności pozycjonowania.\nWięcej piezoelektryka, większa moc\nNapęd bezpośredni wyposażony w technologię Piezo LEGS może również zostać zablokowany w danej pozycji po unieruchomieniu silnika – i to bez pobierania prądu. Zadanie to realizowane jest przez te same komponenty co rozruch: w fazie rozruchu „nóżki” aktuatora poruszają się ruchem eliptycznym i naciskają na poruszany element, wprawiając go w ruch. Ich przesunięty fazowo ruch blokuje wirnik lub zespół napędowy, zapobiegając wykonywaniu ruchów jałowych.\nMoc znamionowa napędu z technologią Piezo LEGS zależy w dużej mierze od ilości (objętości) zastosowanego piezoelektryka i może sięgać od kilku do kilkuset niutonów. Dostępne w ofercie firmy Piezomotor aktuatory wyposażone są w 4-6 „nóżek”, co zapewnia możliwość dostosowania siły trzymania napędu do potrzeb danej aplikacji.\nAktuatory piezoelektryczne ułatwiają miniaturyzację\nW porównaniu z popularnymi napędami konwencjonalnymi aktuatory piezoelektryczne składają się z relatywnie małej liczby komponentów, dzięki czemu zajmują niewiele miejsca, ułatwiając miniaturyzację układów napędowych. A dodatkowo zapewniają bezluzowość, dużą siłę trzymania po wyłączeniu napędu i bardzo wysoką dynamikę pracy, co dla wielu użytkowników stanowi zalety nie do przecenienia. To jednak nie wszystko: są również niemal bezobsługowe, mogą pracować w środowisku próżniowym i nie generują pola elektromagnetycznego, co czyni je idealnym rozwiązaniem do wszelkich zastosowań OEM, w których wymagana jest wysoka precyzja pozycjonowania.\nSystemy napędowe i mechatronika\nPrecyzyjnie dopasowane napędy do zastosowań w robotyce\nTrudno sobie wyobrazić dzisiejszy świat bez robotów. W różnych obszarach zastosowań od robotów wymaga się w równym stopniu bezpieczeństwa technologicznego, niezawodności i wydajności ekonomicznej. Systemy napędowe FAULHABER odgrywają kluczową rolę w spełnianiu tych wymagań, dzięki swojej trwałości i wydajności, a także kompaktowej konstrukcji.\nUkłady napędowe Hägglunds – szereg korzyści\nBosch Rexroth jest czołowym globalnym dostawcą technologii i usług. Jego technologie znajdują zastosowanie w m.in.: mikserach, walcarkach, wytłaczarkach, kalandrach, maszynach do konfekcji opon czy prasach wulkanizacyjnych. Przedsiębiorstwo, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów, poleca chociażby układy napędowe Hägglunds.\nKatowicka Specjalna Strefa Ekonomiczna staje się hubem elektromobilności\nDo Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej ściąga coraz więcej projektów z obszaru elektromobilności. Wśród nich są produkcja pierwszej w historii polskiej marki samochodu elektrycznego Izera oraz inwestycje FCA Poland, która będzie produkowała w Polsce zupełnie nowe modele samochodów z napędem elektrycznym oraz hybrydowym. Dodatkowo koncern SK Innovation buduje fabryki, w których będą powstawać separatory baterii wykorzystywane w samochodach elektrycznych. Katowicka SSE przyciąga też polskich mikro- i małych przedsiębiorców. W 2020 r. odpowiadali za niemal 70% projektów inwestycyjnych.\nEnergia i dane w jednym przewodzie hybrydowym\nMałe, kompaktowe i szybkie: takie są wymagania stawiane nowym generacjom silników. Z tego powodu, aby zaoszczędzić miejsce, coraz więcej producentów napędów sięga po technologię hybrydową. Firma igus rozszerzyła swoją ofertę o nowy, hybrydowy przewód szczególnie odpowiedni do silników SEW ze złączem MOVILINK DDI. Użytkownicy mogą polegać na trwałym przewodzie opracowanym specjalnie do zastosowań w e-prowadnikach.\nMotoreduktory – rodzaje, zastosowania, zalety i wady\nRola motoreduktorów w aplikacjach przemysłowych jest niezwykle istotna, ponieważ muszą przetworzyć prędkość i moment obrotowy, by uzyskane na wyjściu wielkości tych parametrów były optymalne pod kątem danego zastosowania. A do tego, w porównaniu z klasycznymi układami napędowymi, w większości przypadków zajmują dużo mniej miejsca.\nSamojezdne wózki AGV i AMR: sterowanie i nawigacja\nNa pierwszy rzut oka zautomatyzowane wózki transportowe (AGV) i stanowiące ich rozwinięcie pojazdy autonomiczne (AMR) niczym się nie różnią. Takie same są również stawiane przed nimi zadania. Podstawowa różnica między tymi pojazdami dotyczy sposobu sterowania nimi i nawigowania. Większa elastyczność w tym zakresie pojazdów AMR sprawia, że to one będą stanowić przyszłość transportu w zakładach przemysłowych czy magazynach.\nMiędzynarodowe Energetyczne Targi Bielskie ENERGETAB 2022\nEURO-LIFT – Międzynarodowe Targi Dźwigów i Komponentów\nWarsaw Industry Week\nSPS – Smart Production Solutions\nTargi Energetyczne ENERGETICS\nThe Polish edition of “Elektrotechnik AUTOMATIESRUNG” is a publication of Raven Media sp. z o.o. licensed by Vogel Communications Group GmbH & Co. KG, 97082 Wurzburg/Germany.


Temperatura wody w Chinach teraz i przez cały rok\nTemperatura wody na plażach w Chinach\nYantai, Chiny | © Zhou Wan\nAktualna temperatura wody na wybrzeżu w Chinach. Prognoza zmian temperatury wody. Dane historyczne.\nTemperatura wody dzisiaj w Chinach\nNajpopularniejsze lokalizacje w Chinach w ciągu ostatniego tygodnia\nWarunki wody morskiej na plażach w Chinach\nTeraz na plażach w Chinach temperatura wody jest zupełnie inna. Są bardzo zimne miejsca, są fajne miejsca i są plaże z ciepłą i wygodną wodą.\nTemperatura wody w Chinach wzrosła zarówno w ciągu ostatnich 10 dni, jak i ponad miesiąca.\nQingdao, Chiny | © primoravtotour.ru\nDziś odnotowuje się najcieplejszą wodę w Chinach w Dadunhai. Jego wartość w tej lokalizacji to 28.4°C. A najzimniejszy jest w Dalian, jego wartość 13.4°C.\nDla dwóch najpopularniejszych miejsc do pływania w Chinach wykresy zmian średniej temperatury wody w ciągu roku przedstawiają się następująco:\nPrzetwarzamy, analizujemy i przechowujemy dane dla każdej plaży i miasta w Chinach. Poniżej znajduje się tabela z aktualnymi danymi pogodowymi i trendami w niektórych miejscach w kraju.\nSanya 27.3°C 30.3°C\nSzanghaj 20.7°C 20.9°C\nDalian 13.4°C 15.3°C\nShenzhen 25.3°C 27.5°C\nQingdao 15.5°C 19.5°C\nTianjin 20.7°C 28.5°C\nXiamen 22.0°C 21.9°C\nBeidaihe 15.6°C 19.2°C\nYantai 14.9°C 14.3°C\nShekou 25.2°C 27.5°C\nBeihai 26.5°C 28.6°C\nYalong Bay 27.9°C 30.3°C\nZhuhai 25.0°C 27.5°C\nDadunhai 28.4°C 30.3°C\nLushun 13.9°C 15.3°C\nChiny są w Azji. Kraj jest myte przez trzy morza, takie jak Morze Wschodniochińskie, Morze Żółte i Morze Południowochińskie. Chiny są dużym kurortem i mają długą linię brzegową. Aby określić temperaturę wody w nim, śledzimy 219 osad i kurortów.\nRóżni się znacznie w różnych częściach kraju w obrębie 3 stref klimatycznych: umiarkowane kontynentalne (zachodnie i północne) z gorącymi latami i surowymi zimami, subtropikalne w środkowych regionach kraju i tropikalny monsun na południowym wybrzeżu i wyspach. Charakterystyczną cechą jest bardzo wysoka wilgotność w lecie w wielu centralnych i południowych obszarach. Średnia temperatura w regionach północnych w zimie wynosi około -7°C (nierzadko i -20°C), w lecie około + 22°C i dość sucho. W środkowej części Chin zimą od 0°C do -5°C, w lecie - około + 20°C. W regionach południowych zimą od + 6 ° С do + 15 ° С, w lecie - powyżej + 25 ° С. Roczne opady wahają się od 2000-2500 mm na południu i wschodzie, do 50-100 mm w regionach północnych i zachodnich. Zimą i jesienią często występują potężne tajfuny na południu i suszące wiatry w północnej i zachodniej części kraju.\nBeihai, Chiny | © Rqw G\nChiny: oceany i morza


Jestem właścicielką Biura tłumaczeń i szkoleń specjalistycznych „Lingualex”. Moja praca jest moją pasją!\nJestem absolwentką filologii angielskiej UW oraz Wydziału Lingwistyki Stosowanej UW. Ukończyłam również Szkołę Prawa Brytyjskiego prowadzoną przez WPiA UW oraz University of Cambridge, a także studnia podyplomowe typu LLM na ALK w zakresie „International Commercial Law”. Obecnie jestem doktorantką Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk i przygotowuje rozprawę na temat „Prawne aspekty wielojęzyczności w Unii Europejskiej”.\nJestem tłumaczem przysięgłym języka angielskiego. Drugim moim językiem wiodącym jest język niemiecki. Swobodnie posługuję się również językiem hiszpańskim.\nPosiadam kilkuletnie doświadczenie w tłumaczeniach ustnych (kabinowych, konsekutywnych oraz szeptanych) oraz pisemnych, głównie z zakresu prawa, ekonomii, finansów, ochrony środowiska, HR i marketingu. Dotychczas wykonywałam tłumaczenia w następujących kombinacjach językowych: pl –en, pl-de, en-de. Moi klienci to m.in. RWE Polska S.A., TVN S.A., Eiffage Polska Koleje sp. z o.o., Kapsch CarrierCom sp. z o.o., Navigator Capital S.A., CERTO Kancelaria Prawna.\nOd kilku lat jestem wykładowcą języka angielskiego prawniczego. Dotychczas prowadziłam kursy m.in. dla: TVN S.A., PGNiG S.A., JSW S.A., GPW S.A, IVG Sp. z o.o., RWE Polska S.A. oraz Aviva Commercial Union Polska S.A.,\nSystemy prawne krajów anglosaskich, język prawniczy (Jestem członkinią Stowarzyszenia International Language and Law Associaton), dyplomacja oraz różnice kulturowe.


Tłumaczenia dokumentów pracowników : HydePark\nautor: marpis » 02 sty 2018, 21:30\nRejestracja: 02 sty 2018, 19:03\nRe: Tłumaczenia dokumentów pracowników\nautor: marpis » 04 sty 2018, 17:15\nautor: Molka » 30 kwie 2018, 14:47\nW dzisiejszych czasach dużo wygodniej jest korzystać z biura tłumaczeń on-line. Na przykład na https://123tlumacz.pl możesz sobie zamówić takie profesjonalne tłumaczenia z różnych języków - zarówno tych popularnych, jak angielski, niemiecki itp., jak i tych bardziej egzotycznych, jak na przykład norweski. Ale jeśli interesuje Cię tylko i wyłącznie niemiecki, to jak najbardziej możesz też skorzystać. Moim zdaniem cały proces przebiegnie szybciej i sprawniej, niż gdybyś miał zanosić te dokumenty osobiście do jakiegoś biura tłumaczeń.\nautor: Madameadame2 » 06 cze 2018, 12:10\nPrzy takich zleceniach warto korzystać z pomocy biur tłumaczeń. Zrobią to szybko, bardzo dobrze przetłumaczą dla was dowolny w sumie tekst. W firmie http://www.sct-tlumaczenia.pl możecie na pewno liczyć na kompleksową pomoc z tego zakresu\nautor: Ajlar » 14 cze 2018, 8:48\nJeśli chodzi o dokumenty pracowników to takie tłumaczenie powinno być wykonane przez tłumacza przysięgłego. Nawet drobne błędy mogą byc przyczyną poważnych nieporozumień. Poza tym dokumenty tłumaczone przez przypadkową osobę mogą w ogole nie być honorowane. Bardzo rzetelne tłumaczenia pisemne na angielski wykonuje biuro tłumaczeń Junique. Do nich możesz wysłać dokumenty przez internet a gotowe tłumaczenie odeślą pocztą. Biuro oferuje tłumaczenia przysięgłe i specjalistyczne.


O polityce Zachodu wobec Rosji i partnerów. Piotr Napierała - Racjonalista TV\nPolityka Polska Świat Video\nJacek Tabisz 10 czerwca 2015\t11 komentarzy Piotr NapierałapolitykaPolskaRosjaStany ZjednoczoneUEUnia EuropejskaUSAZachód\nDr Piotr Napierała mówi o polityce Zachodu wobec Rosji i innych partnerów. Jest to temat ważny, gdyż część radykalnej lewicy i radykalnej prawicy nie zdaje sobie sprawy z tego, że Polska jest częścią Zachodu, UE i NATO. Komentowanie z pozycji zewnętrznych jest de facto niemerytoryczne, a bywa, że ma charakter nielojalności wobec interesów naszego kraju na rzecz podporządkowania się propagandzie Putina, czy jakiejś innej ideologii.\n16 czerwca 2015 o 13:22\nCzemu argument o broni masowego rażenia? Zapomniał Pan o Izraelu. 60 min o USA i ani słowa o Izraelu? New world record. Gdyby Irak (czy teraz Iran) dostał bron masowego rażenia, to by spuscił predzej czy pozniej na Izrael (tak mysla w Izraelu i USA). I tu o to chodzi przede wszystkim, Kurdami sie nikt (czytaj amerykanscy Zydzi) specjalnie nie przejmował ani nie przejmuje. Podobnie z (głupimi) Polakami. Gdyby rzeczywiscie doszło do powaznego konfliktu z Rosją to Polska bedzie pasem atomowym, zasieką przed ruskimi i odwrotnie (zasieka ruskich przed „Zachodem”). Nikt sie Polakami czy tym pieknym terenem nad Wisłą nie bedzie przejmował tylko bedzie jedna wielka atomowa wyrwa. Tarcza antyrakietowa to miejsce w ktore ruskie beda walic. Ruskie beda walic w Polske i wszyscy bedą zadowoleni. Szkoda forsy na amerykanski/niemiecki/francuski złom, to tylko haracz za „opieke”. Lepiej te forse utopic w Polske.\nKrym oczywiscie jest dla ruskich strategicznie wazny (Morze Czarne), mowienie ze to nic nieznaczący teren to jakis zart.\n17 czerwca 2015 o 04:24\nTarcza jest po to by nie można było walić. Przecenia pan znaczenie Izraela i Żydów w USA. Netanjahu dostaje kolejne kopy w dupsko i kosze od Obamy. Fora internetowe to nie jest dobre źródło informacji. Proponuję książki lub chociaż Wikipedię : )\n17 czerwca 2015 o 13:21\nAle ja mowie o wojnie w Iraku i o niedopuszczenie Iranu do własnej broni atomowej. Probowanie rozwiązania konfliktu Izrael/Palestyna to co innego niz pozwolenie na bron atomową sąsiadom Izraela.\nW teorii tarcza jest ochroną, ale ochroną kogo i czego, i przed kim? Płacimy haracz Amerykanon, płacilismy Niemcom, no to teraz trzeba było dla rownowagi zapłacic zabojadom. Za te kase mozna by utrzymac Krk w Polsce przez dwa lata albo i wiecej. No i starczyłoby na kilka tysiecy swiątyn opatrznosci 🙂 jedyna zaleta jest taka ze to Zachod kontroluje nasze wojsko i nasze szabelkowe zapędy, inaczej wyhodowalibysmy małego polskiego hitlerka ktory „profilaktycznie” by się rzucił na Rosję.\n20 czerwca 2015 o 07:30\nChwała bogu że Iran nie ma bomb A\n20 czerwca 2015 o 13:08\nBył sobie kiedyś plan Rapackiego.\nPolska w historii po 45r. była zależna od Moskwy.\nKiedy upadł mur berliński i było wycofanie wojsk radzieckich, byłe państwa bloku wschodniego uzyskały więcej autonomii, była to okazja do utworzenia lokalnej grupy interesów.\nPo 89r. pojawiły się elementy liberalizmu w polityce i moralności, ludzie mieli więcej wolności.\nDzisiaj Europa i Polska stała się wasalem USA, nie ma w polityce jaśnie zdefiniowanego interesu narodowego, politycy są marionetkami i jest podobna sytuacja jak za czasu ZSRR.\nSystem antyrakietowy w państwach byłego bloku radzieckiego ochrania Amerykę i powoduje duże zagrożenie dla miejscowych, bo te instalacje będą potencjalnym celem w przypadku konfliktu zbrojnego.\nUSA mają imperialne ambicje. Powrót zimnej wojny to próba osłabienia, destabilizacji Rosji.\nJest to bardzo niebezpieczna gra.\nPolska nie jest okupowana przez USA tak jak była okupowana przez ZSRR. Sami chcieliśmy się zapisać do NATO, możemy też się wypisać. Z Układem Warszawskim nie było podobnie. Jeśli chodzi o światowy rynek, to silniejsi gracze mają więcej do powiedzenia niż słabi (tak było nieprzerwanie od starożytności). Stąd między innymi idea UE, którą gorąco wspieram. Mdtam nadzieję, że UE się zjednoczy i będzie w przyjaznych relacjach z USA, z którymi też – mam nadzieję, się kiedyś zjednoczy. Rosjanom życzę, aby zrzucili z siebie autorytarną mentalność i za 50 – 200 lat dołączyli do narodów ceniących wolność jednostki.\nUE jest już „zjednoczona” z USA, w sprawach polityki zagranicznej nie ma własnego zdania. Wszystko jest podporządkowane interesom ameryki, agenci CIA czują się jak u siebie, przykładem są tajne więzienia, sprawa wyszła z Kongresu USA, w Polsce politycy zapierali się, że nic takiego nie istnieje, co może oznaczać, że mamy ograniczoną suwerenność.\nDoktryna obronna USA mówi o interwencji tam, gdzie jest zagrożone życie obywateli.\nJeżeli chodzi o aneksję Krymu, to większość mieszkańców to Rosjanie z czasów ZSRR, podobnie było z Rosjanami w Dombasie, którzy stali się obywatelami Ukrainy, ale zawsze czuli się Rosjanami. Przemilcza się agresję nacjonalistów ukraińskich, którzy chcą państwa „czystego” narodowo, przemilcza się wrogość do Polaków, zacieranie śladów polskości, przykład Lwowa i cmentarza, niszczenia polskich napisów na grobach, to jest w mediach przemilczane.\n20 czerwca 2015 o 23:23\nRosjanie skolonizowali krym żeby teraz móc go odebrać. Ukraińcy nie tylko nacjonaliści ale i demokraci nie chcą rozpadu swojego kraju. Czy my oddalibysmy Śląsk Niemcom wobec ich agresji? USA a właściwie system echelon: Uk usa austr now zel i kanada podsłuchują wszystkich. Lepiej myśleć mózgiem a nie putinowym trollingiem\nDlaczego nie chcemy oddać Śląska, Pomorza Zachodniego, Niemcom?\nSkolonializowaliśmy tereny zachodnie i nie myślimy o oddaniu.\nWysiedliliśmy Niemców, którzy mieszkali tam przed wojną. Tak chciał Stalin.\nDzisiaj nikt nie mówi o unieważnieniu Jałty.\nUSA. Anglicy i inne narody skolonializowali Ameryki dokonując eksterminacji miejscowej ludności, redukując ją do kilku procent, dzisiaj często są łamane prawa rdzennej ludności i nikt nie mówi o oddawaniu zagrabionych ziem.\nNa Krymie po powstaniu wolnej Ukrainy około 60% ludności stanowili Rosjanie.\nWydarzenia w Odessie.\nW gazecie wyborczej pojawił się przekłamany obraz rzeczywistości, Adam Michnik otwarcie mówi, że jest rusofobem, inne media były bliżej prawdy.\nProszę uważnie obejrzeć film\nNowa poprawność polityczna nakazuje milczenie o historii.\n26 czerwca 2015 o 09:43\nJako historyk wiem że historia nie ma żadnego znaczenia w polityce. Liczą się idee i bieżące potrzeby\n26 czerwca 2015 o 20:17\nJest to pesymistyczne, że politycy słabo się interesują historią. Są błędy, które są wielokrotnie powtarzane. Inteligencja to patrzenie i rozumienie historii. Dla polityka najważniejsze są bieżące interesy i to ile głosów może potencjalnie mieć w następnych wyborach. Są idee których realizacja wymaga politycznego porozumienia i to w czasie dalszym niż następna kadencja.\nRozwój zachodniego świata był możliwy dzięki liberalizacji życia w wielu miejscach : religia, moralność, polityka itd. Pesymistyczne, jest to że wielu polityków odchodzi od tych idei, dzisiaj nastąpił powrót do zimnej wojny, w wielu krajach jest ograniczana wolność w imię walki z terroryzmem.\nPoprzedni wpis Previous post: JOWy to kiepski pomysł podobnie jak progi wyborcze\nNastępny wpis Next post: Lekcje religii w szkołach wyższych


Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 195).\nUstawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 711).\nUstawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305).\nUstawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1464).


Skarga do sądu administracyjnego - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Sprawy urzędowe » Gmina » Postępowanie administracyjne » Skarga do sądu administracyjnego\n29 września 2009, 14:38\nSkargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny.\nW Polsce już od czasów Księstwa Warszawskiego obowiązuje sądowa kontrola administracji. Oznacza to, że działania administracji publicznej mogą być przedmiotem postępowania sądowego. Każdemu bowiem kto ma w tym interes służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję administracyjną.\nSądami administracyjnymi w Polsce są wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny. Te sądy są właściwe do rozpatrywania skarg w postępowaniu sądowoadministracyjnym.\nSkargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Interes prawny będzie miała przede wszystkim strona postępowania administracyjnego. Jak wiadomo stroną w procedurze administracyjnej jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.\nDodatkowo skargę może wnieść:\nOrganizacja społeczna może wnieść skargę tylko w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów innych osób. Warunkiem jest jednak to, że organizacja ta musiała brać udział we wcześniejszej fazie postępowania.\nKiedy można wnieść skargę.\nDecyzję administracyjną wydaną przez organ pierwszej instancji można zaskarżyć w drodze odwołania. Decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji nie można skarżyć do sądu administracyjnego. Do sądu administracyjnego można zaskarżyć taką decyzję od której nie przysługuje zwykły środek zaskarżenia.\nSkargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Prokurator i Rzecznik Praw obywatelskich ma na to dłuższy termin, wynosi on 6 miesięcy.\nJak wnosić skargę\nSkargę wnosimy do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Właściwym miejscowo jest sąd na obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.\nSkargę wnosi się jednak za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Organ administracji przekazuje następnie skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. Na przekazanie dokumentów organ ma 30 dni.\nSkarga powinna zawierać przede wszystkim oznaczenie sądu do którego jest kierowane. Jak już było to wspomniane w wypadku skargi na decyzję jest to wojewódzki sąd administracyjny na obszarze właściwości, którego ma siedzibę organ administracji.\nW następnej kolejności skarga musi określać strony postępowania- ich nazwę, adres, adres do doręczeń oraz ewentualnych pełnomocników.\nWnoszący skargę powinien również określić również decyzję, która jest przedmiotem skargi.\nSkarga musi być również uzasadniona i podpisana przez skarżącego.


o co chodzi z tym światłem - Mental Ray - 3ds max - Max3D.pl\no co chodzi z tym światłem - Mental Ray\nAsked by villemo\nMam problem:/ render wykonany w mental ray - robią się dziwne prześwietlenia w granicach sufitu oraz ścian zewnętrznych. Ktoś ma pojęcie co ja namotałam? Dodam że ściany budynku zostały zaimportowane z innego programu. Włączone Final Gather i Global Illumination na 1.\nTak jeszcze pobocznie zapytam gdzie mogę znaleźć wskazówki jak podciągnąć realność tych wizualizacji? Głównie męczy mnie kiepska jakość zasłon i dziwne ciapki na podłodze, tv oraz meblach w miejscach odbicia słońca.\nJeśli pomocne okażą się jakieś screeny z ustawień proszę o informację jakie, to załączę.\nEdited February 17, 2015 by villemo\nJaka wersja maxa ? jaki rodzaj oświetlenia ? spróbuj przywrócić default'owe ustawienia\nNie znam Mental Ray'a, ale dla przykładu posłużę sie Vray'em. Wygląda to tak jakby za mały subdivision światło miało, albo może przechfycane są promienie światła i rozmazywane. W Vray na przykład po za znaczeniu w Light Cache "Store direct light" światło jest rozmazane i nie ostre, albo może masz za mocne światło ?\nMożliwe że przed renderowaniem czegoś nie odznaczyłeś, i na obrazie masz pokazane jak układa się światło....\nEdited April 10, 2015 by lsebastian\nwygląda na to ze masz dziury w geometrii na styku ścian i sufitu albo przechodzące przez siebie bryły, do tego daylight z niebem i max prześwietla ci światło na tym styku.\nsprawdź geometrię, usuń słońce i niebo. daj na środku jakieś najprostsze światło, wyłącz GI,\nto co masz na suficie to błąd ustawień fg, tu jest tutorial o tym http://www.evermotion.org/tutorials/show/7955/final-gather-tutorial-introduction


Co 25.05.2022 Polska Policja relacjonuje na Twitterze? Zobacz najważniejsze wydarzenia | Zakopane Nasze Miasto\nBez prądu w Zakopanem. Sprawdź, gdzie 26.05 planowane są wyłączenia prądu lub awarie\nGdzie planowane są wyłączenia prądu w Zakopanem 26.05? Warto wiedzieć, kiedy nastąpi brak prądu w twoim mieście. Przyczyną wyłączenia prądu są najczęściej...\n26 maja 2022, 3:10


451 stopni Fahrenheita – Wikicytaty\n451 stopni Fahrenheita (ang. Fahrenheit 451) – amerykańska powieść z 1953 roku, antyutopia autorstwa Raya Bradbury’ego; tłum. Adam Kaska (wyd. pol. 1960).\nOpis: motto książki.\nAle wszyscy powtarzają to samo i każdy mówi identycznie to co inni. A przez większość czasu w kawiarniach puszczają automaty z dowcipami, przeważnie te same dowcipy, albo włączają ścianę muzyczną i wszystkie te barwne wzory poruszające się w górę i w dół, ale nic poza kolorem i wszystko abstrakcyjne. A w muzeach… był pan tam w ogóle? Wszystko abstrakcyjne. Przynajmniej teraz tak jest. Mój wujek mówi, że kiedyś było inaczej. Dawno temu obrazy mówiły coś, a nawet przedstawiały ludzi.\nPostać: Klarysa McCiellan\nZobacz też: media, sztuka\nBoże, jak oni to zmienili obecnie w naszych „salonach”. Chrystus jest teraz jednym z „rodzinki”. Często zastanawiam się, czy Bóg poznaje swego Syna w tym przebraniu? Jest teraz miętowym cukierkiem, całym z kryształowego cukru i sacharyny, jeśli nie robi zamaskowanych aluzji do pewnych produktów przemysłowych, które są absolutnie niezbędne każdemu wierzącemu.\nZobacz też: Jezus Chrystus, konsumpcjonizm\nCzy wie pan, że nigdy nie zadajemy pytań, a przynajmniej większość nie zadaje? Oni po prostu wbijają w człowieka odpowiedzi.\nOpis: Klarysa do Montaga o szkole.\nNie chciała wiedzieć, jak jakaś rzecz jest zrobiona, lecz dlaczego. Jeśli to trwa dłużej, człowiek staje się bardzo nieszczęśliwy. Lepiej dla tej dziewczyny, że umarła.\nOpis: Beatty o śmierci Klarysy.\nWeźmy teraz mniejszości w naszej cywilizacji. Im gęściejsze zaludnienie, tym więcej mniejszości. Uważaj, żebyś nie dotknął czymś sympatyków psów, sympatyków kotów, doktorów, adwokatów, kupców, dyrektorów, mormonów, baptystów, unitarystów, potomków Chińczyków, Szwedów, Włochów, Niemców, teksańczyków, brooklińczyków, Irlandczyków, mieszkańców Oregonu czy Meksyku. Ludzie w danej książce, sztuce czy programie telewizyjnym nie reprezentują jakichkolwiek rzeczywistych malarzy, kartografów, mechaników i tym podobnie. Im większy jest twój rynek, Montag, tym mniej możesz się zajmować sprawami dyskusyjnymi, pamiętaj o tym! Wszystkie te drobne mniejszości mniejszości, na które trzeba uważać.\nPostać: Beaty, przełożony Montaga\nWłaściwie żyjemy w epoce sloganu „po użyciu – wyrzucić”. Wysmarkaj się w innego człowieka jak w chusteczkę, wrzuć do klozetu i spuść wodę.\nPostać: wuj Klarysy\nWszyscy muszą być podobni jeden do drugiego. Każdy człowiek wizerunkiem innego człowieka. Wtedy wszyscy są szczęśliwi, bo nie ma gór, by się przed nimi zginać ze strachu i porównywać się z nimi. Książka to naładowana broń w sąsiednim domu. Spal ją, rozładuj broń. Rozbij mózg człowieka. Skąd wiadomo, kto mógłby się stać celem oczytanego człowieka?\nTę stronę ostatnio edytowano 29 cze 2018, 19:46.


Idę na plażę, idę na plażę - wiocha.pl absurd 723490\nIdę na plażę, idę na plażę\nkama628 12-08-25, 21:36 Zgłoś\nDodano: 2012-08-25, 21:36:28 przez: kama628\nChyba większą wiochą jest to, że to jest wklejone w paincie\ntylko na wioche nic wiecej\nnima jak dobra delma a jeszcze lepszy foto montaż\npaincik daje radę prosto z kuchni na plażę o zachodzie słońca... Cudowne\nmakaveli858 nie musisz wierzyć . Grunt ,że ja wiem że tego zdjecia nie przerabiałem .\nPS: Przypominam ,że to nie było przeze mnie przerabiane , tylko przez bohaterki zdjęcia :)\nja widzę tu dwóch transwestytów ale dobra :P\nnie wiem, moźe mi się wydaje, ale czy to zdj nie jest przerobione? Tzn wyciętne z innego i wklejone??\nThank you, Captain Obvious! Chociaż i tak całkiem nieźle im się ta wklejka udała.\nPrzeciez widac ze to wklejone\nDokładnie Venbar niezła wklejka w PAINCIE :)\nbynajmniej dziewczyny umieją śmiać się z siebie :D\nmakaveli858 -Wieśniaro przynajmniej a nie ,,bynajmniej'' sie pisze hahahahhahahaha. Mam ochote przyp***ierdolić ci słownikiem xD.\nznalazla się ta, która nie robi błędu na błędzie. ;)\nLola a ja mam ochote tobie przykur wić słowniKAMI ! Bo sama robisz błąd na błędzie a kogoś poprawiasz .. idź się pouczyć lepiej ; )\nLola9009: Jesteś taka słodka ! Przystopuj trochę ze słówkami , bo robi się to żałosne.. Widać na nic więcej Cię nie stać.\nbo on a rozmawia z delmą\nI ta delma w ręce ! XD\n"Lola90009" jesli Ty chodzisz na plaże i pokazujesz dupę , zarabiając tym to juz my w to nie wnikamy , aczkolwiek na ruszają te komentarze tych dziewczyn które są na tym zjdęciu , one mają w to wylane ;) Tak was to boli , że one śmieją się nie raz same z siebie , nie umiecie tak prawda ?!\nUrzekła mnie twoja historia.... są pały do zrobienia wiec do roboty bierz sie. xD.\noh , z tego co napisałaś to orientujesz się w tych sprawach skoro o tym wiesz :D\nmakaveli858 - Ło, widze ze nowe konto troluj mnie sobie , wisi mi to tak jak wisi mi moj wisior dupodajko , nawet nie masz odwagi pokazać swojego ry.j.a, nie dziwie sie powinnaś kanałami zapier***dalać d.zi.ew.ko. Pisz sobie te nędzne komentarze xDD.\nołłłłł , wiesz nie przejmuje się tym co piszesz na mój temat . Tak pokaż wszystkim , że jesteś pustą księżniczką . Ja mogę chodzić kanałami , ale to Ty płacisz za twarzowe żeby wyjść z domu . Gorące całuski !\nLola to ty?.. mam nadzieje, że nie wychodzisz tak na codzień\nUrzekła mnie twoja historia psioro. na kolana. Co za tępa picza. xd.\nSoczekZfoczek -jesli to ty to współczuje następny pseudo goryl nafaszeruje sie gów.nem i rznie kozaka jak to on nie pakuje na siłce, zal mi cie, za nim ku.r.w.o sie sprujesz opie.r.r.o.l pałe starej . Baj : DDD xDDDDDD .\nBoziuuuuu ,szkoda mi Cię Lola :) Ty chyba najpierw piszesz , a później myślisz . Jak Ty o.bciągasz swojemu tacie , albo sra na Ciebie pies , to nie musisz o tym pisać publicznie. Wiesz Twoje problemy rodzinne nas nie interesują :]\nJa wiem , że do ciebie wołają "psiaro , na kolana" i do MIECZA !\nnie no a jednak sie nie myliłem, że jesteś tępą dzidą wiec ciesze sie, że sie nie ślinisz na mój widok ulżyło mi..\nooo Lola chyba cie poniosło ale ktoś ci w koncu zatkal usta penem wspolczuje mu..\nSoczekZfoczek -moderator to twój stary jest jak poj.eb.any jak ty osle jeb.na.ny xd.\nTakimi odzywkami to mój dziadek konie płoszył.. Pauperyzacja twojej mentalności nie obliguje mnie do dalszej konwersacji.\nSoczekZfoczek - Noga burku pani nie udzieliła ci głosu xd.\nwidze , ze emo lola z kazdym dyskutuje na takim samym "wysokim"poziomie. skad tyle gówna w głowie u jednej emo nastolatki ?\nLolitka nie ma innych tematów jak robienie lodów, dawanie dupy i inne 'wyszukane' temaciki.. No ale nie można być takim durniem i nie zniżajmy się do jej poziomu a właściwie BRAKU POZIOMU .. Bo niczym nie błyszczy ani intelektem ani wyglądem .. SoczekzFoczek dobrze wygląda w porównaniu do Twojej krz\nDo Twojej krzywej mor dy, która jak cały czas powtarzasz JEB IE SPERMĄ !\nkonwersacja z Lolitką jest bez sensu , jej IQ niestety jest niżej zera. A to , że pisze tak jak pisze świadczy tylko o niej i jej bardzo niskiej , wręcz zerowej samoocenie :)\nnie ma wiochy jakiś głupek przerobił nieumiejętnie w paincie bo chyba nie da się aż tak spieprzyć w photoshopie\nIde na plaze ide na plaze photoshop pokaze;>\nO mnie się nie martw, o mnie się nie martw ja sobie radę dam ;] Pójdę na plażę dupe pokaże i już złotówkę na Delme mam.\n,,ide na plaze , na plaże dupsko pokaze , pokaże, ide'' uuuuuuu xD .\nnikt nie wnika w to jak dorabiasz w wakacje :)\nTy za to stawiasz pały turystom. ;d.\na wiesz , że jesteś żałosna ? :) Nie rusza mnie to . Uhuhuuhuuu\nto jest wklejone idioty\nIdioci jak już coś.\nwklejony to jest twój kutas ... cieciu\nz margaryną na plaże ! bomba\nTrzeba się czymś nasmarować.\nPS: Zdjęcie to Oryginał znalezione na FB , nie było przeze mnie przerabiane .\nI co w tym dziwnego? :P Ja też zawsze zabieram delmę na plażę, żeby się dobrze wysmażyła ;P W sumie to na 100% nie wiadomo kto je tam wkleił. Nie dowierzam, nie oceniam.\nZa to dzióbki wyszły im super :D\nLepszych fotomontaży nie możecie wstawiać?\nkto z was ops nie czytał a w myślach spiewał?\nWiocha bardzo trafna a i + za opis ^^\nWygląda jakby tą delme całą zjadła ....\nPAINT rządzi... mogła trochę bardziej się postarać\nW końcu trzeba się pochwalić znajomym że na urlopie się było i zdjęcia przerabiało XD\nee to wyższa szkoła - początki photoshopa\nNie dosayc ze z niej nic specjalnego to jeszcze jakas taka... pikselowata :/\nNie ma jak to przerabiać zdjęcia w paint'cie-.-\nnie ma to jak z Delmą iść przez życie ...


Pracował ktoś z Was dla tej firmy? Mało informacji w necie a w zasadzie nic. Rozmawiałam z panią z tej agencji...niby "złote góry", jak to w każdej firmie obiecują...\n#1 2015-09-07 18:25:01\nPracował ktoś z Was dla tej firmy?\nMało informacji w necie a w zasadzie nic.\nRozmawiałam z panią z tej agencji...niby "złote góry", jak to w każdej firmie obiecują....\nOstatnio edytowany przez izi300 (2015-09-07 18:26:27)\n#2 2015-09-07 23:35:38\nAvoria -bo to może istnieje od 2 miesięcy-namnożyło się tych firm teraz tyle ,że naprawdę jak nie spróbujesz to nie będziesz wiedziała-nie znam tej firmy a jeszcze jak nic nie piszą w necie ? to strach się bac!!! co to za cyrk -a może mają stronę internetową i tam coś znajdzieszW najgorszym wypadku bym wyjechała na 1 msc z mozliwoscia powrotu jakby coś było nie tak,,,, Pozdrawiam!!!\n#3 2015-09-08 07:50:55\nAvoria to dawna firma pod nazwą Personnel Research Center 24. Nazwę zmieniła na Avoria ponad 2 lata temu - wtedy miałam z nimi zamiar podjąć współpracę, przysłali nawet dokumenty najpierw jako Personnel Research Center 24, potem już umowę jako Avoria. Niestety, z przyczyn losowych współpraca nie doszła do skutku. W 2013 wynegocjowałam u nich stawkę 1200 euro. Trudno mi jednoznacznie ocenić firmę, ale szukając wtedy, kierowałam się opiniami o Personnel Research Center 24, kontaktowałam się nawet z kilkoma dziewczynami tam pracującymi i na podstawie tych opinii wybrałam tę firmę. Jak jest teraz nie mam pojęcia. Może poczytaj tutaj:\nhttp://www.opiekunki24.pl/opinie-o-agen … center-24-\n#4 2015-09-15 15:23:07\nChciałam z nimi pojechać, jednak powyższa opinia zbiła mnie pantałyku troszkę. Bo powiedzcie mi jedno...Przyjmijmy, że firma jest uczciwa i wszystko gra...to po co zmieniać nazwę firmy? nawet jeżeli zmienili charakter firmy z działalności na spółkę to dlaczego nie pozostali przy swojej nazwie? Nazwa to marka i renoma, więc powinni się jej trzymać przecież . no chyba że ja jestem przewrażliwiona opiekunka\n#5 2017-07-26 09:25:04\nPerfekton, Avoria był ktoś? - Był ktoś z powyższymi firmami? Ciężko było znaleźć opinie z tego roku, na GoWork jest co do opinii podzielenie...


Magazyn Rowerowy, 9 maja 2016\nBezapelacyjnym zwycięzcą na dystansie Medio okazał się Michał Górniak (Duda-Cars TP-Link Rybczyński Bikes), który na mecie uzyskał aż pięć minut przewagi nad rywalami.\nWśród kobiet na dystansie Medio najszybsza była Katarzyna Hendrzyk-Majewska (Euro Bike Kaczmarek Electric Team). Niezwykle zacięta okazała się walka na dystansie Mini, na którym Mateusz Nieboras (Fansport-Jerzy MTB) zaledwie o siedem sekund wyprzedził Arkadiusza Petkę (Lew Lębork). Wśród kobiet triumfowała Julita Fira (KKS Sokół Kęty), która niemal od startu samotnie dyktowała tempo.\nBezapelacyjnym zwycięzcą na dystansie Medio okazał się Michał Górniak (Duda-Cars TP-Link Rybczyński Bikes), który na mecie uzyskał aż pięć minut przewagi nad rywalami. „Najtrudniejszy moment był w Lasku Wolskim. Właśnie tam ukształtowała się czteroosobowa ucieczka, a potem w tym miejscu ja oderwałem się od rywali i samotnie pojechałem w stronę mety. Skąd taka forma? Może przez małe córeczki… Muszę się mobilizować, wstawać o piątej rano i wtedy trenować, bo później nie ma czasu.” – uśmiechał się na mecie Górniak.\nWśród kobiet na dystansie Medio najszybsza była Katarzyna Hendrzyk-Majewska (Euro Bike Kaczmarek Electric Team). Niezwykle zacięta okazała się walka na dystansie Mini, na którym Mateusz Nieboras (Fansport-Jerzy MTB) zaledwie o siedem sekund wyprzedził Arkadiusza Petkę (Lew Lębork). „Ciekawa trasa, nie spodziewałem się takich super ścieżek w Krakowie. Można pozazdrościć. Do końca nie wiedziałem czy jestem zwycięzcą, bo startowałem z drugiego sektora. Dopiero na mecie dowiedziałem się, że jestem o siedem sekund szybszy.” – powiedział Nieboras. Wśród kobiet triumfowała Julita Fira (KKS Sokół Kęty), która niemal od startu samotnie dyktowała tempo. „Bardzo fajna trasa. Znam ją dość dobrze i lubię takie interwałowe podjazdy. Od początku narzuciłam swoje tempo i udało się dojechać do mety.” – cieszyła się Fira. W ramach Skandia Maraton Lang Team w Krakowie rozegrano również Mistrzostwa Polski Energetyków w Maratonie Rowerowym MTB TAURON CUP.\nKrakowska edycja Skandia Maraton Lang Team przyciągnęła około 1600 startujących, a miasteczko wyścigu tętniło życiem od samego rana. Atrakcji nie brakowało. „Już w Warszawie myśleliśmy o tym co zrobić, aby przyciągnąć ludzi i zaprosić do aktywnego udziału w zabawie. Dziś mieliśmy prezentację grupy Lew Lębork, wspólną rozgrzewkę i spontanicznie zorganizowany wyścig dla najmłodszych pod nazwą Monteria Cup. Dzieciaki w wieku 7-11 lat na rowerach Monterii walczyły na kilkudziesięciometrowym dystansie. Świetna zabawa, którą chcemy kontynuować podczas następnych edycji.” – mówił spiker kolarskich imprez Lang Team Dariusz Maląg. „Cieszymy się, że coraz więcej rodzin aktywnie spędza czas, a coraz więcej mieszkańców zamienia komunikację miejską właśnie na rower i jeździ nim na przykład do pracy. Kraków kocha rowery, dba o rowerzystów i o to, by wszyscy mieli sprzyjające trasy.” – tłumaczyła Katarzyna Król, Zastępca Prezydenta Miasta Krakowa. „Kraków to miasto zabytków, ale też miasto niezwykle aktywne. Stąd wiele imprez sportowych, w tym rowerowych. Można tu wystartować w zawodach, a potem spacerować zaułkami starego Krakowa. Ta magia działa i myślę, że będzie działać nadal.” – dodaje Krzysztof Kowal, Dyrektor Zarządu Infrastruktury Sportowej w Krakowie.\nKolejna edycja Skandia Maraton Lang Team odbędzie się 21 maja w Gdańsku. Również ona będzie zaliczana do klasyfikacji Pucharu Polski i będzie eliminacją do reprezentacji Polski na mistrzostwa Europy w maratonie MTB.\nDzień później – 22 maja w Gdańsku – odbędzie się pierwsza w tym sezonie edycja szosowego cyklu dla amatorów Lang Team Race. Zapraszamy!