Nowa Fantastyka - Opowiadanie: Anoia - Demonologia kulinarna\n- Opowiadanie: Anoia - Demonologia kulinarna\nkobieta, Warszawa | 24.12.21, g. 01:38 | znaki: 26561\nNa oderwanie od kolęd i pierogów, oto prequel do “Romantyzm właśnie umarł” (chociaż najlepiej czytać po “Romantyzmie...”).\nWizję działań magicznych zaczerpnęłam od wiedźm Pratchetta i z “Chłopaków Anansiego” Gaimana.\nOdległej inspiracji do początku dostarczyła mi stara anegdota członka rodziny, który jako żołnierz żandarmerii wojskowej pełnił raz wartę przy prosektorium. Pomachał przez okienko do pięknej studentki, a ona mu odmachała: jedną rączką, drugą rączką, a potem trzecią. Tu jego żołądek nie wytrzymał i zdusił tym samym romans w zarodku.\nZa betowanie dziękuję bardzo GreasySmoothowi, Radkowi, Ambush i Oidrin!\nAmbush, oidrin, Radek\nW kolejce: regulatorzy, Finkla, Tarnina, Anet\nPrzeczytali: GreasySmooth, Irka_Luz, Krokus, Radek\nSzczepan wiódł swój oddział galopem przez porośnięte sadami wzgórza. Świtało i na czystym niebie pierwszego dnia sierpnia coraz wyraźniej widział grubą smugę dymu, która nie wróżyła nic dobrego. Chyba trochę za długo się zbierali po tym, jak na dziedziniec wpadł ten cały Maćko, biadoląc o demonach. Lokalni szlachcice masowo ulegli modzie na magię i przynajmniej raz w tygodniu łowcy byli wzywani do rzekomych opętań, które z zasady okazywały się podtruciem piołunówką. Niemniej, jego chłopcy nie powinni być aż tak rozleniwieni – w końcu któremuś z tych „czarnoksiężników” musiało się udać. Przegapili moment i pewnie będzie musiał tłumaczyć się przełożonym z większej liczby ofiar. Cóż, mogło być gorzej; cała okolica jeszcze nie płonie. Może pan Henryk ograniczy się do reprymendy. Tak czy inaczej, przepadła długo wyczekiwana okazja, by udowodnić, że jego miejsce jest w jakimś ciekawszym oddziale…\nNa drodze minęli, jadący w przeciwną stronę, wóz z trójką tulących się do siebie dzieci. Ciągnącego go konia niespiesznie prowadziły dwie starsze kobiety. Jedna z nich krzyknęła za łowcami coś, co brzmiało jak „Rychło w czas, barany!” Szczepan uznał, że to chyba wstyd płata figle jego uszom – ofiara ataku nie byłaby przecież tak opryskliwa wobec swoich wybawców.\nGdy wdrapali się na ostatnie wzgórze, otworzył się przed nimi widok na majątek rodziny Lipskich. Rozrzucone po okolicy jabłonki czerwieniły się dojrzałymi owocami, zabudowania były dobrze utrzymane, kwiaty pachniały i ptaszęta śpiewały. Efekt sielanki psuły tylko dopalający się dwór i walające się wśród zieleni krwawe szczątki. Już mieli zjeżdżać ze wzgórza, kiedy zza jednego z drzewek wyłoniła się szczupła, ale wyraźnie kobieca postać. Jej ciemne włosy powiewały na wietrze, a zimne oczy patrzyły z trupio bladej twarzy. Szata na niej była chyba biała, ale tak osmalona, że trudno było to stwierdzić. W rękach, do łokci umazanych krwią, trzymała ludzką głowę. Na nogach miała jakieś dziwne, za duże buciory… nieważne, może ukrywała kopyta, wątpliwości nie było. Dalej za nią Szczepan zobaczył podobną istotę, a potem jeszcze trzecią.\n– Łowcy, sta-ać! Demonice!! Szykować broń!\nSam też zaczął gorączkowo ładować kuszę, ale w tym momencie cwałem minął go Maćko. Zatrzymał konia tuż przed pierwszą potworą, zeskoczył z niego i padł na kolana.\n– Pani Heleno, jak ja się cieszę, że pani żywie! I chłopaków po drodze widziałem! Takem się bał, że na czas nie zdążymy…\nDemonica westchnęła i wbiła wzrok w Szczepana.\n– I słusznie, bo nie zdążyliście. Ale możecie pomóc posprzątać.\nIstota podała Maćkowi urwaną głowę. Sługa przyjrzał się twarzy i zmienionym głosem ocenił:\n– To chyba Wojtek. Po włosach poznaję.\nPo czym obficie zwymiotował.\nSzczepan po chwili zorientował się, że stoi bez ruchu z otwartymi ustami, co raczej nie licowało z godnością dowódcy oddziału. Zaciął usta, gestem zasygnalizował chłopakom, że na razie nie będą atakować, i podjechał bliżej – choć nie tak blisko jak Maćko.\n– Wy jesteście Helena Lipska, pani na tych włościach?\n– Jestem. – Kącik jej ust powędrował w górę w bardzo ludzkim wyrazie drwiny. Może jednak faktycznie nie była potworą.\n– Wezwano nas, bo ponoć miały was atakować demony.\n– Były dwa. Już ich nie ma. – Pani Helena schyliła się koło krzaku głogu, podniosła urwaną rękę i kiwnęła nią sugestywnie w jego stronę. – Ale pozostawiły po sobie straszny bałagan, więc skoro nie zmęczyli się panowie walką, to…\n– Tak, tak, oczywiście. – Zeskoczył z konia i dopiero wtedy oburzył się na siebie i na nią, że jakaś baba nim dyryguje. Co się z nim dzieje? Przecież on tu oficjalną funkcję pełni, jest przedstawicielem sił dobra i porządku! Postanowił wrócić do zadawania pytań; przesłuchania zawsze sprawiały, że czuł się pewniej.\n– Czy demony na pewno zostały wygnane? To one spaliły dwór?\nPani Helena nie raczyła nawet obrócić głowy w jego stronę, całą uwagę poświęcając układaniu kolejnych kawałków kończyn na taczce. Odpowiedziała nieobecnym głosem, zwracając się chyba bardziej do zmarłych niż do niego.\n– Zdecydowanie tak. Ale nie spaliły dworu; to mnie odrobinę poniosło.\nPopołudniowa burza rozproszyła duchotę i ostatnia noc lipca była przyjemnie ciepła, ale już nie upalna. Helena podniosła głowę znad miednicy, głośno westchnęła i przepłukała usta wodą. To było niepojęte, że na słabującą męskość można było przebierać w remediach jak w ulęgałkach, a wobec mdłości w stanie rzekomo błogosławionym medycy rozkładali ręce. Nie, żeby w tej pierwszej sprawie potrafili tak naprawdę cokolwiek zaradzić, ale przynajmniej taki chłop mógł poczuć, że jego kłopotem ktoś się interesuje. Nawet jeśli od tego leczenia kłopot mu potem odpadał.\nCóż, mogło być gorzej. Helena miała trzydzieści lat, mężatką była od trzynastu i była przy nadziei dopiero czwarty raz – a znała kilka kobiet, które w jej wieku miały za sobą po dziesięć ciąż. Oraz pamiętała znacznie więcej takich, które tego tempa nie wytrzymały. Stryj, który wychowywał ją po śmierci matki, lubił mawiać, że tak musi być: ciąże i porody to uświęcające cierpienie, które jest drogą niewiasty do łaski. Mama zmarła w połogu po jej drugim młodszym bracie, więc mała Helenka odbierała te kazania jako gruby nietakt. Grzecznie kiwała głową, a w duchu życzyła stryjowi częstszego rodzenia kamieni nerkowych. Krzyczał przy tym całkiem jak stryjenka, gdy miała przeć, więc mógł się pewnie załapać na jakąś namiastkę tego błogosławieństwa.\nHelena uśmiechnęła się do siebie w lustrze na wspomnienie swojej determinacji, by poświęcić się naukom i nie mieć nigdy dzieci. Jej plany momentalnie się pozmieniały, gdy poznała Staśka Lipskiego. Raz spojrzał na nią tymi wielkimi, marzycielskim oczami spod zmierzwionej czupryny i już wiedziała, że musi go mieć na męża, bo wrząca krew rozsadzi ją od środka.\nA właśnie, gdzie Stasiek się niby podziewał? Miał wrócić przed zmierzchem… Jego rytualiki czasami się przeciągały, ale nie aż tak. Sceptycyzm wobec okultystycznych zainteresowań męża zachowywała dla siebie. Wydawały się nieszkodliwe, a on zawsze z entuzjazmem wspierał wszystkie jej pomysły – od zapobiegania zbyt częstym ciążom, poprzez jeździectwo i szermierkę, po dostęp do nauki w każdej dziedzinie, która ją akurat zaciekawiła. Helena Lipska żyła po swojemu, nie nudziła się i za to była mężowi wdzięczna. W zamian akceptowała jego specyficzne pasje: czytała nawet niektóre księgi i nauczyła się kilku egzorcyzmów na wypadek, gdyby coś mu się jednak udało i sukces przerósł oczekiwania. Jednak jej cierpliwość kończyła się w momencie, gdy namówił ją na kolejne dziecko, a potem zostawił na cały wieczór samą z mdłościami. A w domu akurat skończyły się śledzie.\nPrzez okno usłyszała tętent kopyt, więc zeszła na dół powitać męża marnotrawnego. Gdy Stasiek wpadł przez drzwi, reprymenda zamarła jej na ustach. Był blady jak śmierć, ubranie miał poszarpane i chwiał się na nogach.\n– Przepraszam cię! Hela, przepraszam, śmierć na nas sprowadziłem! Wybacz mi, oni tu idą! Dwa demony, weszły w obu braci Miciunów i… Ja tak cię kocham, nie chciałem.\nOsunął się na ziemię i byłby ukrył twarz w dłoniach, gdyby żona nie złapała go za koszulę i nie zaciągnęła do kuchni. Bez słowa nalała mu szklankę wódki i wcisnęła ją do ręki. Stasiek wypił połowę duszkiem i cały się wzdrygnął.\n– A teraz mów dokładnie, co żeś wykręcił. Mam tu troje dzieci i czwarte w drodze, więc jak chcesz umierać, to rób to sam, ale najpierw pomożesz mi przeżyć.\nMoże nie było to najmilsze z jej strony, ale Helena zawsze uważała, że kluczem do przetrwania jest wstrzymanie się ze łzami do momentu, w którym można sobie na nie pozwolić. Sama zdławiła wzbierającą w piersi panikę. Być może Stasiek przesadzał, ale jeśli nie, to stanowczo nie było czasu na lamenty.\nWbił wzrok w ziemię i bezbarwnym głosem zaczął opowiadać:\n– Próbowaliśmy otworzyć w Miciunach wrota dla mocy anielskich, ale coś żeśmy spartaczyli po drodze i otworzyły się nie w tę stronę. W trakcie rytuału zaczęli się zmieniać, rzucili się na nas… Krąg ich zatrzymał, więc kazali mi go otworzyć. Rzekomo wtedy by mnie oszczędzili. Spróbowałem wykonać egzorcyzmy, to tylko ich rozjuszyłem. Powiedzieli, że za tę próbę zamordują mi rodzinę na moich oczach, zanim na własnych flakach mnie powieszą, rozumiesz? – Stasiek podniósł na nią wzrok, a jego głos zaczął się łamać. – Demony mamią, ale nigdy wprost nie kłamią! Rybicki nieostrożnie się zamachnął i go rozerwali na strzępy gołymi rękami. Krąg zaczynał pękać, więc wysłałem Maćka po łowców i przyjechałem tu jak najszybciej, żeby… sam nie wiem. Pożegnać się?\nZnowu był na granicy łez. Jeśli on zacząłby płakać, to tamy pękłyby i w niej, więc szybko uzbroiła się w złość.\n– Może, żeby bidulkom demonom łatwiej nas było wytropić? Mów do mnie, panie okultysto, co teraz!\nStasiek zamknął te piwne oczy, na które się kiedyś skusiła, oparł tył głowy o ścianę i chyba wreszcie zaczął myśleć o konkretach.\n– Wytropiłyby i tak, bo użyłem mojej krwi do inkantacji. Podążą za nią do mnie i do chłopców. Nie wiem, za ile tu dotrą… Najbliższy oddział terenowy łowców jest trzy godziny drogi stąd, ale może jakimś cudem dojadą na czas. Możemy zabezpieczyć dom? Spróbować odegnać ich żelazem? Może modlitwa…\nHelena prychnęła i ostro spytała: – Niby jaka i do kogo? Religijni się w pięć minut nie staniemy. Nie. Mamy wór poświęconej soli od twojej siostry, co miał wygnać z ciebie te pomysły. Zatrzyma ich?\n– Może spowolni. Zresztą, jak się uprą, to spalą dwór po prostu. Trzeba ich egzorcyzmować. Wezmę wszystkie sługi, każę się w żelazo uzbroić i może zatrzymają ich na tyle długo, że mi się uda… – Spuścił głowę i patrzył tępo w pustą już szklankę po wódce.\nCóż, z wiarą we własne możliwości zawsze było u niego krucho. Pewnie stąd parcie na tę całą magię. Pozwoliła, by gniew w niej opadł, bo Stasiek najwyraźniej przeszedł już od strachu do desperacji. Z desperacją mogła pracować, bo też ją czuła.\n– Czyli w razie, gdyby jednak tu dotarli, zabezpieczam dom solą. Co jeszcze? Czekaj, z legendy o świętym Dunstanie: zdaje się, że podkowy miały działać.\n– Pewnie dlatego, że były z żelaza, ale możesz wziąć ze stajni. A nawet zmoczyć je w wodzie święconej. Marta dała chyba buteleczkę razem z solą.\n– Dobra! A zioła? Mamy rozmaryn, tymianek, czosnek, oleje. Według Quomodo daemonum culis calcitrare też odstraszają złe duchy.\n– Mogę ci rzucić inkantacje na wszystko w spiżarce jak leci, a ty zbierz sługi. I jeszcze raz, przepraszam – krzyknął jeszcze za nią, gdy pędziła przez kuchnię.\nHelena wybiegła z domu, wpadła do stajni i wrzaskiem obudziła stajennych. Nienawykli do krzyku z zasady spokojnej pani, zerwali się na równe nogi. Po chwili gnali już po pozostałych. Kobieta zgarnęła po drodze dwie podkowy i pobiegła obudzić Agatę. Z półprzytomną od snu piastunką wyłożyły dno schowka w sypialni pierzyną i delikatnie zaniosły tam śpiące dzieci. Gdy skończyły, kazała Agacie zamknąć się na klucz i nie otwierać. W zamian usłyszała poradę, że „na diaboła w człeku to najlepsza gorzałka jest, ino jak najmocniejsza”. Już miała się żachnąć, że chłopi to by wszystko tak leczyli, ale ugryzła się w język. To byłoby niesprawiedliwe, a wódka nie brzmiała wcale mniej sensownie od soli. Albo nawet spirytus. Próbujemy wszystkiego.\nHelena zbiegła do kuchni, gdzie Stasiek kończył właśnie mamrotać nad dzbankiem z oliwą. W spiżarni niby nic się nie zmieniło, tylko zioła pachniały wyraźnie mocniej. Podeszła i przytuliła się do jego pleców, obejmując go w pasie. Był prawie tak samo szczupły jak te trzynaście lat temu, tylko mięśni mu trochę przybyło. Rozpaczliwie odegnała myśl, że mogą się więcej nie zobaczyć. Może i byli razem już długo, ale jej to zdecydowanie nie wystarczyło.\nStasiek skończył inkantację, obrócił się i przytulił ją.\n– Zrobiłem, co mogłem. Może jak natrzesz progi i siebie, i spróbujesz się pomodlić… Nie wiem. Kocham cię. Przepraszam.\n– Powtarzasz się. Też cię kocham. – Helena przycisnęła się mocniej do męża. – Czy powinnam była bardziej utyskiwać?\n– Na twoje czarowanie. Czy powinnam była strzępić język, zatrzymywać cię w domu, sprowadzać klechów… Czy gdybym ci nie pozwalała, to kochalibyśmy się teraz na górze, zamiast szykować się na prawie pewną śmierć?\nStasiek odsunął głowę i spojrzał na nią z namysłem.\n– Przykro mi, Heluś, akurat tu odpowiedzialnością się nie podzielimy. Zrobiłem to sam, znając twoje zdanie. Gdybyś mi wprost zabroniła, to pewnie otwarcie bym ci się nie sprzeciwił, ale dalej bym próbował czarować po kryjomu. A tak przynajmniej dopilnowałaś, że trochę tych egzorcyzmów oboje się pouczyliśmy.\nZza drzwi słychać było zbierających się mężczyzn. Stasiek westchnął głęboko.\n– A teraz moje mrzonki nas wszystkich zabiją.\n– Może tak, może nie. Masz walczyć do końca, jasne? Sam chciałeś czwartego dziecka i tak łatwo się od obowiązków ojcowskich nie wymigasz. – Pocałowała go z nadzieją, że to nie ostatni raz. – Idź do nich. A potem wróć do mnie.\nGdy wyszedł, skupiła się na spiżarce. Potrzebowała planu, a nie samych składników na marynatę i żelastwa. Jako bariera się nie przydadzą, bo jak demony nie będą mogły wejść, to spalą dom. Podkową mogłaby w nich co najwyżej cisnąć, ale nie była specjalnie silna w ramionach. Nogą potrafiłaby solidnie kopnąć, ale przecież się nie podkuje. Może marynaty dałoby się użyć, żeby unieruchomić demony na czas szukania właściwego egzorcyzmu? Tylko jak ukryć pułapkę o tak silnym zapachu?\nHelena przez przerażająco długą chwilę miała pustkę w głowie. Nagle przypomniała sobie idiotyczną uwagę ciotki podczas jej wesela. Wredna prukwa myślała chyba, że słabo pilnowana siostrzenica rozkładała nogi przed każdym chętnym. Przy życzeniach syknęła jej do ucha, żeby podczas pokładzin udawała przestraszoną i zawstydzoną, to mąż tak zapłonie, że niczego nie zauważy. Wtedy rada się nie przydała, bo Helena w swojej niewinności nie skojarzyła nawet, czego Stasiek miałby nie zauważyć. Zresztą, on by się jej strachem raczej zmartwił. Jednak demony to co innego – i chyba nadszedł właściwy moment na sprawdzenie, czy ciotka miała rację i faktycznie NICZEGO nie zauważą.\nHelena spojrzała z namysłem na podkowy i zaczęła rozplatać warkocze.\nDemony pojawiły się po północy. Sierp księżyca dawał niewiele światła, zresztą Helena była zbyt pochłonięta ostatnimi przygotowaniami, żeby wyglądać wrogów. O ich przybyciu poinformowały ją odgłosy zza okna – krzyki chłopów, do których po chwili dołączyła monotonna inwokacja jej męża. Potem wszystko zagłuszył głęboki, zwierzęcy ryk. Helena nie była pewna, czy demony czują ludzkie emocje, ale miała wrażenie, że słyszy w nim triumf. Znaleźli ich.\nPo chwili ryk ucichł, za to bojowe okrzyki chłopów zmieniły się we wrzaski bólu i przerażenia. Gdy podbiegła do okna, zobaczyła tylko gwałtowne szarpnięcia w ciemności i pochodnie padające na ziemię, gasnące jedna po drugiej w zastraszającym tempie. Zdawało jej się, że poznała głos stajennego, za chwilę drugiego. Teraz to chyba Janek, brat Maćka. Jeśli będzie tego słuchać, to już nic więcej nie zrobi. Odeszła od okna i próbowała skupić się na swoim zadaniu; desperacko mrugała, bo oczy zachodziły jej łzami. To brzmiało jak Suła. Tamto Bartko. Z mężem wysłali ich na śmierć, jakby to było oczywiste, tak samo jak wcześniej korzystali z owoców ich pracy. Mogłaby się bronić, że jeśli chłopi nie pomogą Staśkowi wygnać demonów, te wyrżną potem ich rodziny, ale jej sumienie nie dawało się przekonać.\nMiała wrażenie, że chociaż czas niemal stanął w miejscu, to kolejne ludzkie głosy znikały przerażająco szybko. Udało jej się dokończyć tuż przed tym, jak zamilkł ostatni – inwokacje Staśka urwały się zdławionym krzykiem. Rozległ się kolejny ryk triumfu. Helena zmusiła się, by zdusić własny krzyk, opanować spazmy, spowolnić oddech. Jeśli przeżyje, to potem będzie wyć i płakać. Teraz musi się skupić.\nGdy demony wpadły wreszcie do sypialni, Helena leżała z lokami rozrzuconymi na poduszkach i z kusząco rozchełstanym dekoltem koszuli nocnej. Łóżko i siebie przykryła cienką narzutą, strategicznie zsuniętą do bioder. Na dźwięk otwieranych drzwi zerwała się z poduszek i zaczęła panicznie krzyczeć.\nTej części planu pierwotnie obawiała się najbardziej, bo udawanie zalęknionego niewiniątka nigdy jej nie wychodziło. Teraz bała się raczej, że nad raz wypuszczonym przerażeniem już nie zapanuje.\nBracia Miciunowie wyglądali, jakby ich tkanki nabrzmiały daleko poza swoje naturalne granice. Ubrania musiały wcześniej na nich popękać, bo zostały z nich tylko strzępy. Ich skóry przecinały głębokie pęknięcia, w których widać było gnijące mięso. Zapach rozkładu wiercił w nosie. Helenie przemknęło przez głowę, że o ile metafizycznie nie miało to sensu, to w praktyce użycie soli i ziół do walki z gniciem było oczywiste.\nDemony podeszły do łóżka i uśmiechnęły się paskudnie. Przez chwilę napawały się jej strachem, po czym skoczyły. Helena szybkim ruchem zerwała z łóżka narzutę i Miciunowie zlądowali w kręgu rozpisanym jej krwią, wypełnionym mieszanką soli, ziół i oliwy. Marynata właziła w pęknięcia skóry, gnijące mięso parowało i skwierczało, a wizg z gardeł demonów był ogłuszający.\nHelena wyciągnęła zza wezgłowia butelkę spirytusu, zapaliła od świeczki szmatkę w szyjce i rzuciła w głowę jednego z demonów. Po chwili zajęła się oliwa i obaj bracia płonęli jak pochodnie. Helena samą siebie i materac zalała wcześniej mieszanką wody święconej i zwykłej – jeśli nawet nie zadziała na demony, to może chociaż pożar powstrzyma. Wciąż wsparta plecami o poduszki, gotowa w razie potrzeby kopać butami męża, do których wcześniej na szybko przybiła podkowy, Helena zaczęła testować wszystkie egzorcyzmy, jakie kiedyś zapamiętała. Jeden aramejski, dwa chaldejskie, może łacińską klasyką…\nŻaden nie zrobił absolutnie nic. Zaraza, przy każdym autorzy zarzekali się… Autorzy zawsze byli wierzący, może o to chodziło? Tylko w co ona niby wierzyła? Moment zdecydowanie nie sprzyjał introspekcji, bo Miciun starszy właśnie zaczął przedzierać się do niej przez krąg i podkute buty musiały pójść w ruch.\n– AGATAAA! W CO JA WŁAŚCIWIE WIERZĘ? – Kopnęła wyciągnięte ramię.\nZza drzwi schowka dosłyszała krzyk piastunki: – Tylko matkę pani w życiu szczerze wzywała, jak przeć było trzeba!\nMoże być! Egzorcyzmy starożytnego Sumeru, strona piąta, „Inwokacja do Wielkiej Matki”:\n– Pešĝal Inanna, dab…\nZaraz, zaraz (kopniak w czoło Miciuna). Matka, w którą ona wierzy, nie zatrzymałaby się na języku martwym od tysięcy lat. I nie wymaga żadnego mistycznego bredzenia.\n– Matko, za moją krew, która tu płynęła, wzywam Cię! Za życie, które tu rodziłam, wspomóż mnie! Za mleko, którym tu karmiłam, zabierz tę zgniliznę, by nie kalała Twoich dzieci! Za życie, które tu pielęgnuję, zabierz tę śmierć, niech wróci pod ziemię!\nModlitwa układała się sama i Helena krzyczała dalej. Słowa wypełniły ją i nie słyszała już ognia ani wrzasku demonów – przysięgłaby za to, że słyszy bicie serc synów za ścianą i pulsowanie nowego życia w swoim łonie. Odór spalenizny zniknął; zamiast niego czuła ciężką woń kwiatów. Nagle była głęboko świadoma dojrzewania jabłek za oknem, trawy falującej na wietrze…\nGdy w końcu się ocknęła, zorientowała się, że ma zamknięte oczy, a wokół panuje cisza. Rozejrzała się i jej wzrok padł na Agatę i dzieci, którzy wyszli ze schowka (kiedy?!) i gapili się na łóżko.\n– Wybaczcie, pani, że sama wyszłam, ale ten huk taki straszny był, a po nim ta cisza to jeszcze gorsza – wydukała Agata, wciąż nie odwracając wzroku od mebla.\n– Jaki hu… – Helena spojrzała na łóżko i oniemiała, bo po kręgu z demonami została tylko ziejąca w materacu dziura. Kobieta ostrożnie wychyliła się do przodu, bojąc się w duchu, że otworzyła wejście do piekła. Pod łóżkiem zobaczyła równy krąg zwykłej, lekko osmalonej gleby, jak gdyby demony i wszystko, co oddzielało je od ziemi: łóżko podłoga, nawet fundamenty domu, po prostu zniknęło. Gorzej, że na krawędziach wyrwy pełgały płomienie.\n– Będzie pożar! W nogi! – Złapała najmłodszego synka pod pachę i rzuciła się w stronę drzwi izby.\nGdy biegła przez sień, kątem oka dojrzała coś pod oknem, ale w tej chwili nie miało to znaczenia. Żyła, jej synowie też żyli i najważniejsze było to, żeby ich stąd wydostać. Szybko doprowadziła Agatę i dzieci do stajni; tam wyściskała je i wycałowała po główkach. Henio, jak to dwunastolatek, trochę się wykręcał od tych czułości, ale młodsi przylgnęli do niej. Pragnęła doczekać tak z nimi do rana, ale coś nie dawało jej spokoju. Kazała piastunce znaleźć dla nich chociaż derki i obiecała zaraz wrócić. Po drodze złapała nóż i wbiegła do domu. Ostrożnie, pokasłując od gęstniejącego dymu, przeszła przez sień i do tamtego okna.\nNa podłodze, w kałuży krwi leżał Stasiek. Ręce i nogi miał makabrycznie powykręcane, z rozciętego brzucha wylewały się wnętrzności, ale jeszcze oddychał. Oczywiście, przecież obiecali mu, że najpierw zobaczy śmierć jej i dzieci. Miała nadzieję, że jest nieprzytomny, ale gdy podeszła, otworzył szerzej oczy. Spróbował coś powiedzieć, ale dał radę tylko słabo się uśmiechnąć. Nie miał szans na przeżycie tych ran, a sama nie zdążyłaby go wynieść z domu, zanim ogarnąłby ich pożar. Uklękła przy mężu i pocałowała go po raz ostatni.\n– Kocham cię. I dziękuję za wszystko.\nPrzyłożyła nóż do miękkiego ciała tuż pod jego żuchwą i pchnęła z całej siły.\nStrop zawalił się tuż po tym, jak ostatni raz wyszła ze swojego domu.\nSzczepan nie wierzył jej w ogóle. Ani w to, że Stanisław Lipski wszedł w drogę demonom zupełnie przypadkiem, ani w to, że zniknęły, bo pani Helena gorliwie odmówiła paciorek. Miał też podejrzenie graniczące z pewnością, że ona wie, że on jej nie wierzy, i oboje udają, żeby kapłan nie robił niepotrzebnej draki. Skorumpowała go! Nie mówiąc już o tym, że dał się przekonać do pomocy przy ciałach.\nTrzech chłopaków badało zgliszcza dworu, by upewnić się, że nie zostały tam żadne demoniczne kontaminacje. Kolejnych trzech posłał do Grójca, by zrobili to samo z kamienicą Lipskich, w której pan Stanisław „przypadkiem odkrył” nieudany rytuał swoich przyjaciół. Pozostali pomagali kobietom zbierać zwłoki. Ku utrapieniu Natana, Szczepan zgodził się z panią Heleną, że szczątki jej sług po kontakcie z demonami stanowią zagrożenie i trzeba je jak najszybciej oczyścić w ogniu. Braciszek uważał palenie zmarłych za obyczaj pogański i modły żałobne odprawiał z wielką niechęcią, co chwilę przerywając i wcinając się do rozmowy.\nA Szczepan bardzo chciał na spokojnie porozmawiać z panią Lipską. Po pierwsze, łowcy z demonami spotykali się bardzo rzadko i każde udane odegnanie było cenną lekcją. Po drugie… sam nie wiedział do końca, czemu po drugie, ale wszyscy mu ciągle przeszkadzali. Najpierw Natan się kręcił, potem owdowiałe kobiety przyszły lamentować, za nimi zjawił się ekonom, któremu strasznie długo wydawała polecenia. Przeszkadzał mu też Maćko, który uporczywie próbował swoją panią wyręczyć i oburzał się, że jako szlachcianka i kobieta w delikatnym stanie w ogóle nie powinna się do zwłok dotykać. Helena zbywała go kilka razy, aż ostro wyjaśniła:\n– Ci ludzie stracili życie przez głupotę mojego męża. Gdyby demony nie były pijane krwią, to być może przejrzałyby pułapkę i byłoby już po mnie i po dzieciach. Jedyne, co mogę teraz dla nich zrobić, to nie pozwolić, by myszy ich dłużej podgryzały.\n– Ależ pani, przecież takie straszne to jest wszystko…\n– O nie! Tylko nie to! – Kobieta w dramatycznym geście przyłożyła dłoń do czoła. Dłoń pasowała chyba do ramienia, które Szczepan znalazł w gałęziach jabłonki trzy sążnie wcześniej. Miały stwory rozmach, nie ma co. Maćko uznał wreszcie swoją porażkę i zabrał kolejną taczkę do stosu.\nZapadła cisza. Szczepan zawsze myślał, że kobiety ciągle mówią, nawet wtedy, gdy nie mają nic do powiedzenia. Pani Helena najwyraźniej nie czuła takiej potrzeby i wobec jej milczenia czuł się bardzo zagubiony. Zaczynał podejrzewać, że paplanina niewiast służy jednak nie im samym, tylko właśnie mężczyznom, żeby nie musieli podtrzymywać rozmowy. Przełknął ślinę i odważył się zacząć.\n– Faktycznie, bardzo dzielnie się trzymacie, pani.\n– Odchowałam troje małych dzieci. Mogłabym napisać traktat o samych odcieniach wymiocin. Widziałam takie rzeczy, że nic mnie już nie brzydzi.\n– To też, oczywiście… Ale i nie widziałem, by chociaż łzę pani uroniła.\n– Jak już zacznę płakać, to pewnie do zimy nie przestanę. Na razie zrobię to, co zrobić trzeba. Ekonom już wszystko wie; żniwa się zabezpieczy. Zwłoki spalimy i pochowamy… Jak skończę, to pojadę do domu teściów i tam… Tam poczekam i popłaczę.\n– Będziecie, pani, dwór odbudowywać?\n– Tak jakby. Przyślijcie mi jakiegoś swojego mistrza, to nam tu nową kwaterę zaplanuje. Nie może być tak, że przez całą noc się na łowców czeka, bo oddziałów terenowych jest za mało.\n– Ale to… chcecie nam, pani, oddać swoją ziemię? Cech jest zamożny, my mamy swoje…\n– Niezupełnie. Jak już się uporam z ciążą i odchowam najmłodsze, to do was dołączę – powiedziała zupełnie zwyczajnie, jakby planowała wyprawę do miasta na zakupy.\n– Pani, jesteś niewiastą! I to nie jakoś bardzo postawną!\nTym razem spojrzała mu prosto w oczy i wzięła się pod boki. Niby był od niej o głowę wyższy i ze dwa razy cięższy, ale w tej chwili tego nie czuł.\n– Na dwa demony przyjechaliście tu w trzynastu, uzbrojeni po zęby i z klechą na dokładkę. Ja poradziłam sobie sama, w koszuli nocnej, używając zasobów swojej spiżarni. Proszę spytać brata Natana, co Pismo mówi o zakopywaniu talentów. – Szczepan nic nie odpowiedział, więc mówiła dalej: – Trochę już wiem i szybko się uczę. Jak wyjdę z połogu, będę mogła zacząć ćwiczyć. Drugi raz wychodzić za mąż nie zamierzam i chcę coś zrobić z resztą swojego życia. Jeśli wy mnie nie chcecie, to pewnie czarownice…\n– Nie, nie! Coś wymyślimy!\nZ czarownicami, o ile trzymały się zasad, mieli w tej chwili spokojny rozejm, ale wolał nie sprawdzać, jak dużą przewagę zyskałyby po dołączeniu stojącej przed nim kobiety.\n– Tylko wiecie, pani, do walki z przeciwnikiem potrzebna jest jednak siła, przewaga fizyczna, a wy…\nW tym momencie Helena Lipska westchnęła głęboko i Szczepan zapomniał zupełnie, co miał powiedzieć. Falujący gors jej koszuli szczelnie wypełnił mu umysł wizjami dorodnych jabłek, spadających z drzewa prosto w jego ręce. Po chwili oprzytomniał, zalał się rumieńcem i podniósł wzrok z powrotem na twarz kobiety, która znowu uśmiechała się drwiąco.\n– Jest więcej niż jeden rodzaj przewagi fizycznej, panie łowco. Jakoś sobie poradzę.\nkobieta, Kraków | 25.12.21, g. 10:01\nOpowieść która bawi i straszy.\nJest tu wszystko demony, piękna dama i sporo krwi.\nbardzo plastycznie opisujesz kreowany świat.\nmężczyzna, Kraków | 25.12.21, g. 10:58\nŚwietne. Jak miś nie lubi krwi w opowiadaniach, tak zupełnie mu tutaj nie przeszkadzała. Pewnie dlatego, że pod dramatyczną powłoką czai się uśmiech i dystans do opisywanych okropności. Pełnokrwista (skutek tekstu takie określenie ) bohaterka radzi sobie znakomicie i z demonami, i z mężczyznami. Sam miód. Do biblioteki marsz.\nkobieta, Warszawa | 25.12.21, g. 22:17\nAmbush, Misiu – dziękuję Wam pięknie i cieszę się, że się podobało.\nkobieta | 26.12.21, g. 15:38\nKupiłaś mnie postacią Heleny. Pełnokrwista kobitka, umiejąca się odnaleźć w świecie, w którym przyszło jej żyć. Niewiele jest takich bohaterek, niestety. Sama historia też niezła, choć mężuś przy Helenie wyszedł nieco stereotypowo kontrastowy. Na szczęście zdołał się jakoś pozbierać, choć z planowaniem u niego marnie :) Twist na końcu sprawił, że się uśmiechnęłam, umie kobitka wykorzystywać każdy atut :)\nDawał dobrego opka i podobał mi się nawet bardziej niż wampiry. Mam nadzieję, że jeszcze się z Heleną spotkam :)\nkobieta, Warszawa | 27.12.21, g. 02:00\nNiewiele jest takich bohaterek, niestety.\nDoświadczałam podobnej tęsknoty i postanowiłam napisać sobie bohaterkę, jakich chciałabym widzieć więcej. Nie zamierzam się z nią w najbliższym czasie rozstawać :)\nMężusia sytuacja przytłoczyła, bo bardziej był z niego marzyciel niż pragmatyk. W spokojniejszych okolicznościach by zabłysnął, a tak nie będzie mu dane.\nCieszę się bardzo, że się podobało i dziękuję za klik :)\nkobieta, Warszawa | 28.12.21, g. 09:06\nDynamiczna, ciekawa opowieść, którą czyta się jednym tchem. Zaskakujesz czytalnika niby klasycznym początkiem, przeradzającym się w tekst o niezwykłej bohaterce – jednocześnie bardzo kobiecej i walecznej. Poza tym, opowiadanie wzbudza emocje, demony wydają się naprawdę straszne, udało Ci się też przekazać niepokój bohaterów przed walką i odczucia Heleny w związku z zachowaniem męża.\nkobieta, Warszawa | 29.12.21, g. 00:42\nDziękuję bardzo za miłe słowa! Lubię być zaskakiwana i sama staram się zaskakiwać, więc bardzo mnie cieszy, gdy się uda.\nmężczyzna | 29.12.21, g. 21:06\nHo, ho, ho, Anoia! To ja, Twój wigilijny dyżurny!\nZ tego co złapałem:\nMoże jak natrzesz progi i siebie(+,) i spróbujesz się pomodlić…\nNie czytałem “Romantyzmu…”, a czuć, że to dopiero otwarcie historii. Mam już nieco planów czytelniczych i pisarskich, ale jeśli czas pozwoli, to postaram się tam zajrzeć.\nBo cóż… napisane jest bardzo sprawnie, płynie się przez opowieść z niemałą przyjemnością, trochę szkoda Staśka, ale tak się kończy igranie z demonami.\nCzepiać się nie mam czego – to kawał dobrej, przygodowej fantastyki.\nIdę dodać kliczka, bo należy się jak Lipskiej miejsce wśród łowczych!\nkobieta | 29.12.21, g. 22:09\nHela jest świetną postacią, a i jej Stasiek całkiem spoko gość i szkoda trochę, że tak skończył. Taki wspierający mąż to skarb.\nNapisane bardzo sprawnie i lekko (nawet biorąc pod uwagę całą tę wcale nie tak lekką przygodę). jedyne, co mi zgrzyta to ta Pani pisana wielką literą. Głowy sobie uciąć nie dam, ale raczej powinno być małą.\nkobieta, Warszawa | 30.12.21, g. 00:03\nTakiego Mikołaja to ja rozumiem :D\nBłąd poprawiony i dziękuję bardzo za kliczka. Jestem w bibliotece! Po raz pierwszy!\nCieszę się bardzo, że dobrze się czytało.\nDziękuję za wizytę i cieszę się, że się podobało!\nKwestię “Pani” z wrażenia aż sprawdziłam z SJP i faktycznie – w dialogach w beletrystyce musi być z małej. Dziękuję Ci za tę uwagę, poprawiłam. Trochę mi szkoda, bo wyrażanie postawy rozmówców w ten sposób całkiem mi pasowało, ale zasady to zasady :(\nmężczyzna | 30.12.21, g. 08:21\nMój kliczek siedzi wciąż w nominowalni, zobacz czy radosnego maila nie dostałaś czasem ok. 22:09 ;)\nkobieta | 30.12.21, g. 10:53\nKrokusie, czy klik był “Twój”, czy nie, liczy się Twoje zgłoszenie (przynajmniej ja tak uważam). A ja, no cóż, jak się ma moce sprawcze… ;)\nkobieta, Warszawa | 30.12.21, g. 11:11\nTobie też pięknie dziękuję w takim razie. Jako forumowy świeżak muszę się dopiero zorientować, gdzie/jak to się sprawdza :)\nmężczyzna | 01.01.22, g. 21:04\nBardzo dobre wrażenia z lektury, szczególnie jak na (niemal) debiut. Perspektywa narracji zdaje mi się mocno kobieca, a tego mało się widuje w fantastyce (przepiękne uwagi o kamieniach nerkowych, o odpadającym kłopocie czy o odcieniach wymiocin). Jeżeli czegoś mi zabrakło pod tym względem, to wyjaśnienia, skąd się pani Helenie wziął taki nowoczesny światopogląd, bo że nie od stryja, to pewne. W pewnym momencie nie mogłem się pozbyć skojarzeń z Izabelą Czartoryską i fatalnym wypadkiem jej córki, ale tutaj ginie jednak mąż, i to mimo wszystko nie w płomieniach.\nW sprawie morałów – są tutaj dwa, jeden moim zdaniem bardzo udany, jeden nie bardzo. Udany – to ten o egzorcyzmie, który zadziałał. Nieudany – to ten finałowy, o “więcej niż jednym rodzaju przewagi fizycznej”, wydał mi się nieco zbyt dydaktyczny, podany na tacy, a jeszcze nie jest jasne, jak interpretować wizję spadających jabłek (czy ona była sielankowa, czy erotyczna). Podsumowując, uważam to opowiadanie za wyraźnie lepsze niż mój Błąd księżniczki Heleny, gdzie także przyzywanie demonów i (oczywiście) bohaterka o tym samym imieniu.\nPodczas czytania zatrzymały mnie w paru miejscach drobne błędy interpunkcyjne lub składniowe, ale jakoś nie mogę ich teraz odłowić, więc w sumie musiało być pod tym kątem całkiem dobrze. Dziękuję za ciekawą lekturę i pozdrawiam!\nmężczyzna | 01.01.22, g. 22:04\n“A teraz mów dokładnie, co żeś wykręcił. Mam tu troje dzieci i czwarte w drodze, więc jak chcesz umierać, to rób to sam, ale najpierw pomożesz mi przeżyć.” – od razu żem waśpannę pokochał ;)\nkobieta, Warszawa | 02.01.22, g. 01:47\njak ja lubię twój pseudonim! Cieszę się, że się podobało. Nie byłam świadoma istnienia Twojej Heleny – i ciekawostka, moja Helena wkroczyła na portal w “Romantyzmie” w tym samym dniu, co Twoja w “Błędzie”. Jak będę miała więcej czasu, to postaram się to sążniste dzieło przeczytać.\nSkojarzenie z Czartoryską jest onieśmielające, bo kobieta miała tak barwną biografię, że żaden pisarz nawet na wspomaganiu by tego nie wymyślił.\nwyjaśnienia, skąd się pani Helenie wziął taki nowoczesny światopogląd\nCzy on jest nowoczesny… historie o kobietach, nazwijmy to, samostanowiących, pojawiały się zawsze, nawet w szczytowych momentach patriarchatu, vide Tamar czy Aspazja. Miałam pomysł na historię dzieciństwa Heleny, ale jakoś nie chciała mi się zgrabnie wpleść, więc uznałam, że bycie słabo pilnowaną + wrodzona ciekawość + dostęp do biblioteki wystarczą jako wyjaśnienie – emancypacja jest jak dla mnie kwestią braku stłamszenia, a nie specjalnego kształtowania.\njak interpretować wizję spadających jabłek (czy ona była sielankowa, czy erotyczna)\nWizję wzbudziło (celowe) westchnienie kształtnej niewiasty w samej koszuli nocnej, a po niej Szczepan się rumienił i musiał podnieść wzrok do twarzy rozmówczyni. Będę się upierać, że erotyzm jest tu mocno zasugerowany. To miała być zwykła żartobliwa puenta, ale możemy uznać ją za wtręt dydaktyczny o potencjale bojowym kobiecego biustu do rozpraszania uwagi przeciwnika :D\nZ babolami technicznymi zostaje mi mieć nadzieję, że Regulatorzy odwiedzi mnie kiedyś na koniu trupio bladym i zaprowadzi porządek.\nDziękuję Ci bardzo za przeczytanie i komentarz. Pozdrawiam!\nDziękuję i cieszę się, że się podobało. Pozdrawiam!\nmężczyzna | 02.01.22, g. 22:12\njak ja lubię twój pseudonim!\nTo miło. Ze ślimakami zawsze odczuwałem jakąś nić porozumienia, staram się nieść zagładę błędom językowym, połączenie intrygujące, może jakieś odległe skojarzenie z Winniczki, kałuże, deszcz Huellego, choć raz mi się jakiś pseudonim udał.\nJak będę miała więcej czasu, to postaram się to sążniste dzieło przeczytać.\nNie nalegam, bo to akurat jedna ze słabszych rzeczy, które tutaj opublikowałem, ale zbieg okoliczności rzeczywiście rzadki.\nSkojarzenie z Czartoryską jest onieśmielające\nObawiam się, że przede wszystkim powierzchowne.\nemancypacja jest jak dla mnie kwestią braku stłamszenia, a nie specjalnego kształtowania.\nCo do zasady się zgadzam, natomiast wydaje mi się, że bohaterka odczułaby to stłamszenie przy każdej próbie interakcji z szerszym otoczeniem, nawet jeżeli opiekun nie poświęcał jej na co dzień zbyt dużo uwagi. Wydaje mi się (może mylnie), że do przezwyciężenia takiej mentalności byłby na ogół potrzebny mentor, który mógłby młodą kobietę przynajmniej do czasu chronić i wpoić jej niezważanie na opinię innych. Albo własna pozycja na tyle wysoka (z racji urodzenia), aby nikt nie śmiał jej lekceważąco odsyłać do 3xK. To jednak rzecz do dyskusji, a w opowiadaniu oczywiście nie da się zmieścić wszystkich wątków i rozważań; podejrzewam zresztą, że nie porzucasz jeszcze tego uniwersum.\nBędę się upierać, że erotyzm jest tu mocno zasugerowany.\nJasne, że jest mocno zasugerowany, ale symbolika samych spadających jabłek odnosi się częściej do sielanki, a nieraz i do nauki (Newton, gdy widział jabłko spadające z drzewa, olśniony w swojej kontemplacji znalazł, czego się znaleźć przez tysiące lat nie udało ludzkiej kalkulacji: prawdę, że Ziemia jest to wirujące ciało powszechnej prawem grawitacji; i to jedyny w świecie był wypadek, że człeka wzniosły – jabłko i upadek). Stąd ewentualna wątpliwość, bo wizję opisujesz w tonie erotycznym, ale jej treść moim zdaniem nie kojarzy się ze sferą płciową.\nRegulatorzy odwiedzi mnie kiedyś na koniu trupio bladym i zaprowadzi porządek.\nMa w kolejce, więc niechybnie odwiedzi. Prawdziwe dobrodziejstwo dla społeczności…\nkobieta, Warszawa | 03.01.22, g. 01:35\nale jej treść moim zdaniem nie kojarzy się ze sferą płciową.\nMi się tam żywo kojarzy, ale to pewnie tylko świadczy o moim zepsuciu ;) Spróbowałam doprecyzować, dzięki za uwagę!


Willa (w stylu śródziemnomorskim) — Nowy port w Mykonos w pobliżu\nApartament, 2 sypialnie, prywatny basen, widok na morze (Stone) - Prywatny basen. Zdjęcie 1 z 40.\n1 / 40Apartament, 2 sypialnie, prywatny basen, widok na morze (Stone) - Prywatny basen\nPanormos, Mikonos, 84600, Grecja\nPlaża w Panormos (12 minut spaceru)\nPlaża Ajos Sostis (22 minut spaceru)\nStary port w Mykonos (6,2 km)\nWiatraki na Mykonos (6,7 km)\nApartament, Łóżko king, prywatny basen, widok na morze (Sky)\nApartament, Łóżko queen, prywatny basen, widok na morze (Salt)\nApartament, 2 sypialnie, prywatny basen, widok na morze (Stone)\nApartament, 2 sypialnie, prywatny basen, widok na morze (Sun)\nNowy port w Mykonos (8,1 km)\nPlaża w Ornos (8,6 km)\nPlaża w Psaru (9,1 km)\nPlatis Gialos (plaża) (9,5 km)\nPlaża Super Paradise (9,6 km)\nTen obiekt posiada licencję zgodnie z obowiązującym prawem lokalnym.Numer rejestracji obiektu 00001301199,1173Κ92001149601,00001301162\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Sea Breeze Panormos?\nCzy Sea Breeze Panormos zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Sea Breeze Panormos to obiekt z basenem?\nCzy Sea Breeze Panormos akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Sea Breeze Panormos?\nCzy Sea Breeze Panormos ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak local (4,7 km), Mr. Pug (5,2 km) i Sakis Grill House (5,8 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Sea Breeze Panormos i w jego pobliżu?\nW obiekcie Sea Breeze Panormos znajdują się takie udogodnienia jak prywatne baseny.\neva, romantyczny wypad: 5 noclegów,, 12 sie, 2019


Konferencja 'Historia fotografii i postmodernizm'\nKonferencja "Historia fotografii i postmodernizm"\nPod koniec maja br. miałem przyjemność uczestniczyć w międzynarodowej konferencji pod nazwą "Historia fotografii i postmodernizm". Tę niezwykle ciekawą imprezę zorganizowało Muzeum Fotografii w Siauliai na Litwie. Muzeum obchodziło 25-lecie swojej działalności, i jak to niekiedy bywa powstało dzięki kolekcjonerskiej pasji jednej osoby, Antanasa Dilysa, który swoim zbiorem aparatów, fotografii, książek i innych akcesoriów fotograficznych przekazanych w darze zapoczątkował tworzenie kolekcji, która obecnie składa się ze stałej ekspozycji i wystaw czasowych. Właśnie w otoczeniu fotograficznych eksponatów przebiegała sama konferencja, na którą składały się referaty skupione w czterech działach: historii, sztuki, filozofii i techniki.\nTrudno wymienić wszystkich uczestników trzydniowej imprezy. Warto natomiast uwypuklić jej międzynarodowy kontekst (udział przedstawicieli takich państw jak: Litwa, Łotwa, Estonia, Polska, Francja, Finlandia i Włochy). W części historycznej przeważały referaty z Litwy. Do ciekawszych zaliczyłbym tekst Aldony Snitkuviene o fotografii hrabiego Tyszkiewicza, którego cały zbiór odnalazła autorka w Muzeum N.Niepcea we Francji.\nO pierwszym litewskim fotografie, Aleksandrasie Jurasaitisie, mówił sekretarz Litewskiego Związku Fotografów - Stanislavas Żvigżdas, a interesujący materiał o Henryku Poddębskim wygłosiła Jolanta Kucharska z warszawskiego Instytutu Sztuki.\nInnym problemem poruszanym na konferencji była specyfika prowadzenia muzeum fotografii. Poczynając od kłopotów z przechowywaniem i klasyfikacją fotografii szczególnie intermedialnej (referat Veta Kaśs z muzeum w Rydze i Marka Janczyka z krakowskiego muzeum fotografii) oraz problemów z wystawianiami oryginalnych fotografii czyli, jak twierdził dyrektor Muzeum N.Niepcea - Francois Cheval, skazywaniu ich na śmierć poprzez destruktywne działanie światła (ekspozycja oryginałów łączy się z ich niszczeniem). Wyjściem jest prezentacja kopii, szczególnie dzieł unikalnych historycznie. Najważniejszą konkluzją tego bloku tekstów było chyba wspólne stwierdzenie, że zbiory muzealne stanowią swoisty sprzeciw przeciwko użytkowej funkcji fotografii dominującej we współczesnym społeczeństwie.\nW części dotyczącej fotografii jako sztuki, miałem okazję zaprezentować materiał dotyczący wybranych współczesnych polskich autorów pracujących w stylu fotografii inscenizowanej a także szerszy wybór (ponad 100 przeźroczy) zatytułowany "Polska współczesna fotografia", prezentujący różne tendencje.\nBardzo interesujący był zestaw współczesnej fotografii litewskiej prezentowany przez znanego fotografa Romualdasa Pożerskisa. Jeżeli zaś chodzi o teoretyczne teksty nawiązujące do hasła postmodernizm to wyróżniłbym współczesnego litewskiego filozofa Ginautasa Mażeikisa i jego materiał dotyczący "Foto-ikon" czyli obrazów działających na nas w taki sposób, że bardziej wierzymy fotografii, niż naszym oczom. Autor podał bardzo ciekawy przykład jaki wydarzył się na Litwie. Otóż jeden z obywateli fotografował się w pobliżu polityków aby później pokazując zdjęcia w otoczeniu wybitnych osób jako np. "człowiek prezydenta", uwiarygodniać zaciąganie pożyczek bankowych.\nWystawa "Photo - Transgression", Galeria Miejska w Szawlach (Siauliai), Litwa, fot. Zbigniew Tomaszczuk\nMniej interesujący był blok techniczny, zdominowany informacjami o cyfryzacji klasycznego obrazu fotograficznego. Jakość prezentowanych wydruków pozostawiała wiele do życzenia. Myślę, że podobne odczucia mieli obecni na sympozjum fotografowie litewscy.\nSympozjum zakończyło się prezentacją świetnie wydrukowanego albumu jednego z prekursorów fotografii litewskiej B Buracasa. Prezentacji dokonał znany nie tylko w Polsce, chociażby z fotografii jarmarków - Aleksandras Macijauskas.\nKonferencji towarzyszyło kilka wystaw. W samym muzeum ekspozycja pt. "Studium and Punctum" zawierała historyczne fotografie z różnych tematów (krajobraz, akt, człowiek, martwa natura itp.) i prace współczesnych (szczególnie młodych) fotografów stanowiące odniesienie do historii. Druga - w Miejskiej Galerii Sztuki nosiła tytuł "Photo - Transgression" i w klimacie była podobna do polskiej fotografii intermedialnej. Znajdowaliśmy tam zdjęcia na emulsji pokrywającej np. kamienie, przetworzenia komputerowe, realizacje postkonceptualne itp. Nie sposób wymienić a tym bardziej zapamiętać wszystkich referatów i dyskusyjnych tekstów. Dlatego z zainteresowaniem oczekuję mającej się ukazać drukiem publikacji po konferencyjnej.\nNa zakończenie warto wspomnieć, że cała działalność muzeum fotografii opiera się na pracy kilku osób z bardzo energiczną kierowniczką Reginą Śulskyte i świetnie mówiącą po polsku Ireną Roćyte.\nM. Grygiel : "Muzeum fotografii w mieście Łucznika"


Przedsiębiorcy proszą Panią Burmistrz o pomoc – SOKÓŁKA – Gmina Sokółka\nPrzedsiębiorcy proszą Panią Burmistrz o pomoc\nW poniedziałek 7 września do Burmistrz Sokółki Ewy Kulikowskiej przyszli przedsiębiorcy, których firmy zlokalizowane są przy ul. Ściegiennego w Sokółce. Od kilku dni obowiązuje ruch jednokierunkowy na tej ulicy.\nZmiana organizacji ruchu została wprowadzona na wniosek komisji, w której byli przedstawiciele policji, Starostwa Powiatowego i Urzędu Miejskiego.\nPrzedsiębiorcy z ul. Ściegiennego skarżyli się, że przed wprowadzeniem zmiany, nikt nie przeprowadził konsultacji społecznych. Chcieli też wiedzieć, czy nie można cofnąć decyzji komisji, ponieważ ta naraża ich na straty\n– Informuję Państwa, że wnioskowałam jedynie o ruch jednokierunkowy na ul. 1 Maja. Pytania, z którymi przyszliście Państwo do mnie, powinny zostać skierowane do policji, ponieważ były to ich wnioski. Niech te instytucje wytłumaczą się ze swojej decyzji – powiedziała Pani Burmistrz.\nEwa Kulikowska dodała, że zorganizuje spotkanie z mieszkańcami oraz przedsiębiorcami z ul. Ściegiennego w następnym tygodniu, tak aby wnioskodawca (policja) mógł przekazać swoje intencje.\n– Byłabym ostatnią osobą, która nie posłuchałaby mieszkańców. Dziękuję, że przychodzicie do mnie ze swoimi problemami. Będę wnioskować do Policji i komisji aby wsłuchała się w głos obywateli – podkreśliła Pani Burmistrz.\nRuch jednokierunkowy miał obowiązywać również na ul. Wróblewskiego. Po błyskawicznej interwencji Pani Burmistrz, policja odstąpiła od takiego rozwiązania, a na ul. Wróblewskiego zamontowano dwa progi zwalniające.\nW Zawistowszczyźnie i Igryłach…W Zawistowszcz…Gdzie jest ta kapliczkaGdzie jest ta…


O wiele częściej przytrafia się to osobom nie korzystającym z pomocy prawnika. Jeżeli już uchybimy terminu a nie ponosimy za to winy należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Rygory są dość surowe. Ustawa przewiduje tygodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Jednocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.\nZgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia.


W zwi±zku z obowi±zuj±cym stanem epidemii oraz znacz±cym wzrostem zaka¿eñ koronawirusem SARS-CoV-2, Ministerstwo Rodziny i Polityki Spo³ecznej w trosce o bezpieczeñstwo osób starszych uruchomi³o program wspieraj±cy ochronê zdrowia i ¿ycia osób powy¿ej 70 roku ¿ycia pt. „Wspieraj Seniora”.\nW zwi±zku z powy¿szym Gmina £uków zadeklarowa³a chêæ przyst±pienia do programu,, Wspieraj Seniora” Zadanie to bêdzie realizowane przez Gminny O¶rodek Pomocy Spo³ecznej w £ukowie.\nStrategicznym celem programu jest zapewnienie us³ugi wsparcia osób w wieku 70 lat i wiêcej, którzy w obowi±zuj±cym stanie epidemii zdecyduj± siê na pozostanie w domu i nie s± w stanie np. poprzez wsparcie rodziny zabezpieczyæ sobie artyku³ów podstawowej potrzeby. Us³uga wsparcia polega³a bêdzie w szczególno¶ci na dostarczeniu zakupów obejmuj±cych artyku³y podstawowej potrzeby w tym artyku³y spo¿ywcze i ¶rodki higieny osobistej.\nProgram adresowany jest do osób w wieku 70 lat i wiêcej, które pozostan± w domu w zwi±zku z zagro¿eniem zaka¿eniem Covid-19, a w szczególnych przypadkach osoby poni¿ej 70 roku ¿ycia W ramach programu uruchomiona zosta³a infolinia dedykowana seniorom.\nOsoby starsze dzwoni±c pod numer telefonu 22 505 11 11, czynny od poniedzia³ku do niedzieli w godz. 8.00 – 21.00 bêd± mog³y zg³osiæ potrzebê wsparcia w zakresie dostarczenia podstawowych zakupów.\nOsoba przyjmuj±ca zg³oszenie przeka¿e numer kontaktowy seniora potrzebuj±cego wsparcia do o¶rodka pomocy spo³ecznej w danej gminie. Pracownik o¶rodka skontaktuje siê z seniorem; zweryfikuje zg³oszenie i ustali wszystkie szczegó³y zwi±zane z udzieleniem pomocy. W razie potrzeby dostarczone zostan± osobom starszym niezbêdne produkty.\nWiêcej informacji na temat programu dostêpnych na stronie internetowej:\nOpublikowano dnia: 2020-10-28 przez: * webadmin * w kategoriach: Informacje, Og³oszenia, GOPS


Cytaty o szczęściu i miłości, po angielsku i z książek\nCytaty o szczęściu w miłości, życiu prywatnym i zawodowym\nSzczęście to coś zupełnie nieuchwytnego, czego pragnie każdy człowiek. Chcemy być szczęśliwi w życiu prywatnym i w życiu zawodowym. Pragniemy również uszczęśliwiać innych, szczególnie bliskie nam osoby. O tym, jak bardzo szczęście jest ważne, doskonale wiedzieli pisarze, poeci i artyści wszelkiej maści, spod ręki których wyszły najpiękniejsze cytaty o szczęściu.\nCytaty o szczęściu i miłości\nCytaty o szczęściu po angielsku\nCytaty o szczęściu z książek i piosenek\nRzeczywistość potrafi czasem być trudna, męcząca i sprawiać, że czujemy się zagubieni. Właśnie dlatego trzeba umieć znaleźć choćby malutkie chwile szczęścia, dzięki którym każda beznadziejna sytuacja staje się nieco bardziej znośna. Otaczanie się ludźmi, których kochamy i rzeczami, dzięki którym czujemy się szczęśliwi, sprawia, że każdy dzień wydaje się lepszy. Dlatego właśnie, jeśli potrzebujesz wsparcia lub inspiracji, sprawdź nasze cytaty o szczęściu, które z pewnością, podobnie jak cytaty o zakochaniu, wywołają na twarzy uśmiech.\nZe szczęściem czasami bywa tak jak z okularami, szuka się ich, a one siedzą na nosie.\nSzczęście nie jest stacją, do której dojeżdżasz, lecz sposobem podróżowania.\nCzłowiek, który umie żyć w harmonii z samym sobą, jest szczęśliwy.\nPrawdziwe szczęście trwa wiecznie i nie może być zniszczone. Wszystko, co nie posiada tych dwóch własności, nie jest prawdziwym szczęściem.\nZachowuj się tak, jakbyś już był szczęśliwy, a zobaczysz, że faktycznie będziesz szczęśliwy.\nSzczęście nie jest czymś, co przychodzi gotowe. Ono pochodzi z Twoich własnych działań.\nNie mam czasu być nieszczęśliwa. Życie to świetna zabawa.\nPaul Thiry Holbach\nZobacz także: Śmieszne życzenia ślubne dla pary młodej! Spraw, aby się uśmiechnęli!\nKażdy zna najpopularniejsze cytaty o miłości czy cytaty o przyjaźni, jednak czasem dużo osób zapomina, że miłość i szczęście mają ze sobą wiele wspólnego! Świadczą o tym między innymi te sentencje, które warto zapamiętać!\nKiedy czyjeś szczęście, staje się twoim szczęściem, to jest to miłość.\nPrzestań czekać na piątek, na lato, na to, że ktoś się w tobie zakocha. Szczęście przychodzi, gdy przestajesz na nie czekać, pojawia się w każdej chwili twojego życia.\nKochająca kobieta jest w znacznej mierze dziełem kochanka, a im wybitniejszy kochanek, tym i ona jest wartościowsza: bo największym szczęściem mężczyzny jest odnajdować się w ukochanej.\nLepiej smucić się i kochać, niż żyć bez miłości w szczęściu.\nNiech ludzie nie znający miłości szczęśliwej twierdzą, że nigdzie nie ma miłości szczęśliwej. Z tą wiarą lżej im, będzie żyć i umierać.\nDla miłości nie jest ważne, aby ludzie do siebie pasowali, ale by byli razem szczęśliwi.\nPrawdziwa miłość oznacza, że zależy ci na szczęściu drugiego człowieka bardziej niż na własnym, bez względu na to, przed jak bolesnymi wyborami stajesz.\nMiłość jest stanem, w którym szczęście innej osoby jest niezbędne dla twego własnego.\nSzczęście dla mężczyzny to świadomość, że kiedy wieczorem wraca do domu, jakaś kobieta nasłuchuje jego kroków.\nMiłość jest to płomyk świecy wskazującej szybę okienną zbłąkanemu wśród zamieci wędrowcowi, cicha przystań szczęścia.\nBe active. Be healthy. Be happy.\nHappiness is a journey not a destination. Ben Sweetland.\nSurround yourself with those who make you happy.\nThere is something beautiful in everyday. You just have to find it.\nZobacz także: Życzenia na wieczór panieński – spraw, aby przyszła panna młoda miała szampańską zabawę!\nGdyby ci nikt nie powiedział, że nie będąc kochanym, jest się nieszczęśliwym, byłbyś szczęśliwy. Jeszcze jedno złudzenie: że zewnętrzne zdarzenia lub inni ludzie mogą cię zranić. Nie mogą. To ty im dajesz taką władzę nad sobą.\nAnthony de Mello – „Przebudzenie”\nMyśl, że ktoś mógłby się nie interesować muzyką, zdumiała Iga. To tak, jakby kogoś nie interesowało szczęście.\nJoe Hill – „Rogi”\nGlupiec jest szczęśliwy, gdy jego pragnienia zostana spelnione. Wojownik jest szczęśliwy bez żadnego powodu…\nDan Millman – „Droga miłującego pokój wojownika”\nGdybym nigdy nie poczuła się z nim taka szczęśliwa, nie brakowałoby mi tego po jego odejściu.\nColleen Hoover – „Maybe Someday”\nOto recepta na szczęście: znajdź swoje miejsce na ziemi, zapracuj na nie, wypełnij je ludźmi, których kochasz, i marzeniami do spełnienia, zadbaj o zdrowie, a będziesz szczęśliwa.\nKatarzyna Michalak – „Przepis na szczęście”\nTajemnica szczęścia jest ukryta w tym, by widzieć wszystkie cuda świata i nigdy nie zapomnieć o dwóch kroplach oleju na łyżce.\nSzczęście to chwila, która przychodzi i przemija.\nLinda Newbery – „Jezioro Samotnia”\nKiedyś myślałam, że szczęście składa się ze skrupulatnie odliczonych sekund. Dzisiaj zdałam sobie sprawę, że wystarczy szczypta optymizmu, żeby zawiesić je w nieskończoności.\nMartyna Senator – „Kiedy wolność mówi szeptem”\nSzczęście nawiedza ludzi, kiedy chce… Niestały to gość! Nikt nie wie kiedy się zjawi, kiedy odejdzie.\nTrygve Gulbranssen – „A lasy wiecznie śpiewają”\nCzy Pan Młody zobaczy Twoją suknię ślubną przed ślubem? TAK NIE\nCzy Pan Młody zobaczy Twoją suknię ślubną przed ślubem?\ncytaty | małżeństwo | miłość\nPokaz tańca - atrakcja na wesele\nCo zamiast kwiatów? O co prosić gości?\nIdealne rozświetlenie, czyli srebrne buty ślubne dla modnej panny młodej\nod 210 do 250 zł / osoba\n235 zł / osoba\nVilla Róż Zakrzów


Harmonogram wakacyjnych dyżurów gdańskich przedszkoli Gdańsk - oficjalny portal miasta\nChcesz zaplanować wakacyjny pobyt dziecka w przedszkolu? Zapoznaj się z harmonogramem dyżurów gdańskich przedszkoli publicznych na lipiec i sierpień 2020. Zapisów na okres wakacji rodzice i opiekunowie mogą dokonywać od 24 kwietnia bezpośrednio w wybranym przedszkolu. Jednak już teraz można zapoznać się z propozycją dostępności poszczególnych placówek.\nII Gdańska Spartakiada Przedszkolaka, maj 2018 r.\nW okresie wakacyjnym gdańskie przedszkola pełnić będą dyżury. Zapisu dziecka do przedszkola na lipiec i sierpień rodzice lub opiekunowie dokonują od 24 kwietnia do 31 maja bezpośrednio w wybranym przedszkolu.\nDeklarację na ten okres rodzice podpisują najpóźniej w pierwszym dniu pobytu dziecka w przedszkolu. Zawsze w pierwszej kolejności przyjmowane są dzieci, które na co dzień uczęszczają do dyżurującego przedszkola. Warto już teraz sprawdzić, jak kształtuje się terminarz dyżurów i kiedy placówka, z którą związani jesteśmy na co dzień, będzie zamknięta podczas wakacji.\nTUTAJ dostępny jest harmonogram.


Film online bez rejestracji - Dzień Niepodległości Independence Day film online - 1996\nDzień Niepodległości Independence Day darmowy film bez logowania - film z lektorem polskim Dzień Niepodległości Independence Day . darmowy film on line - Dzień Niepodległości Independence Day film online\nTv Za Darmo W sieci, zbyt Granicą Jak i również W Polsce Bez Rejestrowania się, sms Ów&tld=com〈=en&la=1513825024&tm=1523259632&text=listy Do M Film Dzień Niepodległości Independence Day 1996 Když spolu válčí bozi, je to vždycky velkolepá podívaná dzięki nim i já jsem se rozhodl vyrazit do kina na tento nový fantasy 3d sceny filmowe. Agenci, zmuszeni odłożyć na bok wzajemne animozje, łączą moce, aby zabronić tajemniczą międzynarodową organizację przestępczą, której celem jest zburzenie równowagi mocy poprzez rozszerzanie broni i technologii nuklearnej. W czasie sześcioletnich testowań prowadzonych przez Narodowy Instytut Zdrowia Mentalnego udowodniono, iż terapia poznawcza jest bardzo skuteczna w leczeniu lekkiej i średnio ciężkiej depresji. Po prostu kompleksowo to przemilczałeś by pasowało pod twoją teorię. @ Projekt_Inwestor: wjeżdża się w chatę, w podjeździe wydaje się być galeria dzieł sztuki. DuĹĽo atrakcyjnych filmĂłw zostaĹ‚ podzielonych dzięki odpowiednie kategorie, gdzie kaĹĽdy znajdzie coĹ› niezwykłego. Bez wątpienia każde umagicznienie można wymazać i uzyskać w jego miejsce odmienne. Pamiętam pierwsze takie powroty……. Pośród nich stało 6 Franciszkanów (5 Hiszpanów i 1-wszą Portugalczyk) jak i również 20 świeckich osób. Dlatego fakt wcześniejszego rozpowszechnienia utworu oraz używanie z utworu w obrębie własnego wykorzystywania osobistego są przesłankami uznania korzystania z utworu za ustawowe, tj. mieszczące się obrębie dozwolonego użytku prywatnego. Przy takim wypadku niestety musimy pozwolić poniektórym, żeby się narażali. Niemiecki szpieg zwany „Igłą” powinien przekazać Niemcom informację planowanym przez aliantów ataku. Także prawo, jakim sposobem i sposób funkcjonowania internetu nie będą dostosowane służące do realiów. Następnie klikamy klawisz + nieopodal pliku jak i również zaraz rozpocznie się pobieranie filmu dzięki komputer. Moja siostrzyczka, którą uwielbiam najmocniej wraz z wszystkich wydaje się być najpiękniejszą dziewczyną jaką rozumiem i kobieta też Moją osobę kocha z całego serduszka. Nawet nie nadaje czy się może mylić. W wszelkim z wybranych miast poznajemy charakterystyczne gwoli nich formie, ich dzieła oraz cele kultury i sztuki. Zbyt pieniądze polskiego Senatu rozwija się w Wschodzie aktywność zespołów folklorystycznych, wznosi pomniki, pamiątkowe obeliski, krzyże, okazałe domy polskie, które potem trudno wyżywić i wyznacza piękne uczelni marmurowych wykładzinach, ogrodzone eleganckimi drogimi parkanami. Dzień Niepodległości Independence Day 1996 darmowy film on line Aż do poprawnego działania mechanizmu dodawania komentarzy wymagane jest wł±czenie obsługi ciasteczek. Jestes natretny jak pierrdolony przyglup. To zjawisko zależy zapewne od „parametrow” powietrza, niekiedy w gorach kazda gwiazda swieci mieniac sie kolorami… Jak ktos zna geneze tego zjawiska to tez sie chetnie dowiem. film z polskim lektorem Dzień Niepodległości Independence Day 1996\nDzień Niepodległości Independence Day 1996\nNiskiej jakości parówka w wątpliwej klasy białym pieczywie polana keczupem, który mam ma możliwość z 3% pomidorów w składzie, a reszta to jakiś żel i aromaty. Na fuks mam HBO i będę mógł samemu obejrzeć po lutym jak będzie premiera. Pod karnacją ciało wydaje się być „za suche”. cały film z lektorem Dzień Niepodległości Independence Day 1996 Bez względu na to, że nie wszystkie pod typy SF będą prorocze to nie chciałbym przeżyć Batalii pod Helmowym Jarem. Nasz kraj - pas wiedzy a mianowicie Profesor Webski przedstawia fascynujące informacje i zgadywanki Naszym kraju, historii jak i również przyrodzie. Polskość - to nienormalność a mianowicie takie skojarzenie nasuwa mi się wraz z bolesną uporczywością, kiedy dotykam tego niechcianego tematu. Dzień Niepodległości Independence Day 1996 Podczas wizyty w Rosji w pod koniec lata ub. r. Netanjahu przekonywał Putina, iż bez zresetowania Irańczyków i szyickich milicji z Hezbollahem na prowadzeniu spośród Syrii, nieprawdopodobny będzie apartament w poniższym państwa. Cykl ów to najprawdopodobniej szczyt polskiego filmu psychologicznego - pies z kulawą nogą nie przybył dalej, nie wszedł wnikliwiej w intencjonalność i psychikę Polaków niż Kieślowski. Dzień Niepodległości Independence Day 1996 film za darmo bez logowania Na platformersów głosowała przede wszystkim ogłupiała, zmanipulowana za pośrednictwem „Tel - Awizję” smarkateria po osiemnastym roku życia: przemądrzała tak jak zwykle uczęszcza u głupców w dowolnym okresie życia, nie tylko w dzieciństwa. Przecież to policja wydaje się od bicia. Film dla wielu, w tym i dla mi totalnie kultowy. Retinger utrzymywał szczególnie bliskie przyjacielskie kontakty z komunistycznym agentem Stefanem Litauerem-Lityńskim - dyrektorem londyńskiego oddziału Polskiej Agencji Telegraficznej, oraz wraz z takim samym agentem sowieckim Rothsteinem - dyrektorem londyńskiego oddziału sowieckiej agencji prasowej TASS i przyjacielem Litauera. film online za darmo Dzień Niepodległości Independence Day 1996\nDzień Niepodległości Independence Day 1996 darmowy film z lektorem polskim bez rejestracji Dzień Niepodległości Independence Day 1996 listy do m cały film online za darmo Dzień Niepodległości Independence Day 1996 Dzień Niepodległości Independence Day 1996 film z lektorem film online za darmo bez rejestracji Dzień Niepodległości Independence Day 1996\nRejs 1970 film lektor pl\nZakochany Szekspir Shakespeare in Love 1998 oglądaj film online\ndarmowy film online bez limitu Nieoczekiwana zmiana miejsc Trading Places 1983\nPsy II: Ostatnia krew 1994 darmowy film online bez limitu\nFałszywy senator The Distinguished Gentleman 1992\nfilm online za darmo Hotel Transylwania 3 Hotel Transylvania 3 2018\nRex Mundi Jupiter holdja 2016 darmowy film on line\ndarmowy film z lektorem polskim bez rejestracji Dorwać Smarta Get Smart 2008\nFilm wyświetlono 18080 razy\nŁączny czas oglądania 6321 Minut


ESGNTV startuje z programem „Fight Night” | Monstrum – najlepsze gry mmo\nESGNTV startuje z programem „Fight Night”\neSports Global Network (ESGN) ogłosiła, iż ESGNTV – jej internetowa platforma nadawcza – już niedługo zadebiutuje ze swoim programem „Fight Night”, pierwszym z całej serii oryginalnych i dedykowanych produkcji, w której zawodowi gracze będą stawać w szranki w najpopularniejszych obecnie grach sieciowych.\nProgram zostanie wyemitowany już 6. stycznia. „Fight Night“ jest tworzony dla fanów eSportu, poprzez ludzi bezpośrednio zaangażowanych w to środowisko. Dan „Artosis” Stemkoski, który spędził lata na profesjonalnym graniu i komentowaniu zawodów, nie tylko weźmie udział w wydarzeniu, ale także pomagał przy rozwijaniu koncepcji programu.\nInni zawodnicy i komentatorzy eSportowi, którzy wezmą udział to między innymi profesjonalnie gracze Hearthstone – Cong „StrifeCro” Shu, Jeffrey „Trump” Shih, oraz Octavian „Kripparrian” Morosan. W pierwszej odsłonie programu pojawią się też zawodowi gracze StarCraft II, w osobach Manuela „Grubby” Schenkhuizena, Jeonga „MVP” Jong Hyeona oraz Lima „NesTea” Jae Duka. W kolejnych wydaniach można spodziewać się graczy Street Fighter, Sun Woo „Infiltration” Lee, Hajime „Tokido“ Taniguchi oraz Ryana „gootecks” Gutierreza.\n„ESGN jest zbyt dobre, aby mogło się nie udać” powiedział Dan “Artosis” Stemkoski. “Ta produkcja jest niesamowita, a wszyscy zaangażowani w nią ludzie pracują bardzo ciężko, realizując swoje świetne pomysły i autorską zawartość. To właśnie odróżnia ESGN, powstające tu rzeczy są oryginalne i dlatego czuję, że to będzie coś fantastycznego.”\n„Włożono w wiele wysiłku w to, aby warunki do realizacji były tak dobre, jak to tylko możliwe” powiedział Manuel “Grubby” Schenkhuizen. „Na szczególną uwagę zasługuje sposób traktowania graczy, oraz niesamowite studio światowej klasy, co robi ogromne wrażenie.”\n„Jesteśmy bardzo dumni z tego, że Fight Night zadebiutuje już w styczniu“ powiedział Morgan Stone, szef produkcji ESGNTV oraz wcześniejszy producent w ESPN. „Niesamowitym przeżyciem było zgromadzenie tych wszystkich zawodowych graczy, aby wsparli produkcję programu. Fight Night jest czymś, co powinien zobaczyć każdy fan eSportu i gry Hearthstone na świecie!“\n„Fight Night” będzie trwał od 60 do 90 minut i będzie pierwszym eSportowym show wyprodukowanym w jakości dotychczas zarezerwowanej dla największych kanałów normalnej telewizji. Program będzie nadawany za darmo dla widzów na całym świecie, wprost z ogromnego studia ESGNTV ulokowanego w Babelsbergu w Niemczech, poprzez platformy Twitch, YouTube, AzubuTV, Dailymotion oraz ESGNTV.com.\nZajawka pierwszego wydania „Fight Night“ pojawi się na oficjalnym kanale ESGNTV w serwisie YouTube krótko przed świętami.\nTags: esgn esgntv


Loty Frankfurt nad Menem – Alicante: tanie bilety lotnicze | Omio\nTanie loty Frankfurt nad Menem – Alicante: rozkłady lotów, tanie bilety lotnicze\nNajtańsze loty z miejscowości Frankfurt nad Menem do miejscowości Alicante\nPrzeciętny bilet z miejscowości Frankfurt nad Menem do miejscowości Alicante będzie kosztować około 1598 zł, jeśli kupisz go w dniu wyjazdu, ale najtańszy bilet można kupić za jedyne 1457 zł.\n17:10Frankfurt nad Menem13godz.00 06:10Alicante\n1457 zł1W jedną stronę\n08:50Frankfurt nad Menem9godz.10 18:00Alicante\n1607 zł1W jedną stronę\n12:15Frankfurt nad Menem19godz.10 07:25Alicante\n1731 zł1W jedną stronę\nRozkład lotów Frankfurt nad Menem – Alicante\nNajszybsze loty z miejscowości Frankfurt nad Menem do miejscowości Alicante\n13 godz. 46 min\nSpośród 3 lotów podróżujących codziennie z miasta Frankfurt nad Menem do miasta Alicante, 3 to połączenia bezpośrednie, więc łatwo jest uniknąć podróży z przesiadkami.\nTe bezpośrednie samoloty pokonują dystans 1496 km przeciętnie w ciągu 13 godz. 46 min , ale jeśli będziesz mieć szczęście, niektóre zabiorą Cię tam w 9 godz. 10 min .\nPorady w podróży: Loty z Frankfurt nad Menem do Alicante\nLataj do Alicante w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję lotu z Frankfurt nad Menem do Alicante.\nIle kosztują tanie bilety na podróż samolotem na odcinku Frankfurt nad Menem - Alicante?\nNajtańszy sposób na pokonanie trasy Alicante - Frankfurt nad Menem to podróż samolotem, która może kosztować jedynie 753 zł, szczególnie jeśli zarezerwujesz bilet odpowiednio wcześniej. Oszczędzaj i kupuj na Omio tanie bilety na podróż samolotem na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante.\nJaka jest cena biletu na samolotem na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante?\nRezerwując bilet na podróż samolotem, warto zapoznać się z orientacyjnymi cenami. Jeśli decydujesz się na samolot na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, przygotuj się na wydatek około 1 955 zł. Rekomendujemy rezerwację biletów na podróż samolotem z wyprzedzeniem, by zyskać jak najtańsze bilety.\nJaka odległość dzieli Frankfurt nad Menem i Alicante, jeśli zdecyduję się na podróż samolotem?\nPlanując przejechanie trasy Frankfurt nad Menem - Alicante i wybierając podróż samolotem, pokonasz dystans wynoszący około 1496 km.\nIle mniej więcej poświęcę na podróż samolotem na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante?\nCzas podróży samolotem na odcinku Frankfurt nad Menem - Alicante może się różnić w zależności od konkretnych dni, weekendów i świąt. Średnio trwa ona jednak 7 h 40 min.\nKtóre najchętniej wybierają osoby podróżujące na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante?\nOsoby kupujące tanie bilety i planujące podróż samolotem na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, zwykle wybierają Frankfurt am Main Airport w mieście Frankfurt nad Menem oraz Alicante Elche Airport w mieście Alicante. Warto sprawdzić te obsługujące miasto Frankfurt nad Menem i Alicante z wyprzedzeniem, zanim wsiądziesz w samolot.\nGdzie zacznę podróż na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, jeśli zdecyduję się na samolot?\nJeśli zaczynasz podróż w mieście Frankfurt nad Menem, zwróć uwagę na to, że większość użytkowników Omio wybierając decyduje się na port lotniczy, jakim jest Frankfurt am Main Airport znajdujący się w odległości 14977 km od centrum. Jeśli planujesz nocleg w mieście Alicante, pamiętaj, że najpopularniejsze w mieście Alicante to Alicante Elche Airport. Znajduje się 15283 km od centrum.\nJaki przewoźnik oferuje bilety na samolot na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante?\nDecydując się na samolot na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, możesz skorzystać z usług TAP Portugal, Lufthansa, Air Nostrum, Air Europa, Malta Air, Ryanair, Transavia Airlines, White Airways, Lufthansa Cityline, KLM lub KLM Cityhopper i sprawnie dostać się do celu, jakim jest Alicante. Sprawdź też, którzy inni oferują przejazdy na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, porównaj różnice pomiędzy połączeniami i kup bilet na to, które najbardziej Ci odpowiada.\nCzy na Omio znajdę bilety Frankfurt nad Menem - Alicante na podróż samolotem?\nJeśli zamierzasz podróżować samolotem na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante, znajdź odpowiedni bilet w jedną stronę lub w obie strony i zarezerwuj go na Omio. Możesz też użyć naszej aplikacji, aby uzyskać wszystkie informacje związane z planowaną podróżą. Dzięki temu zbliżający się wyjazd będzie tak płynny i bezproblemowa, jak to tylko możliwe.\nCzy planujesz podróżować samolotem, aby dotrzeć z miasta Frankfurt nad Menem do miasta Alicante? Sprawdź, jakie są najbardziej popularne miejsca w pobliżu miasta Alicante, które również możesz odwiedzić.\nTwoja podróż na trasie Frankfurt nad Menem - Alicante samolotem wcale nie musi zakończyć się w mieście Alicante. Inne popularne miejsca, które warto odwiedzić w pobliżu miasta Alicante, to między innymi Madryt, Barcelona lub Walencja. Jeśli chcesz urozmaicić swoją podróż, skorzystaj z Omio i poznaj najtańsze sposoby na dotarcie do miejsc takich jak Madryt, Barcelona lub Walencja!\nLoty Frankfurt nad Menem – Alicante: sprawdź dodatkowe informacje!\nStrona głównaLotyHiszpaniaLoty AlicanteTanie loty Frankfurt nad Menem – Alicante: rozkłady lotów, tanie bilety lotnicze


Gminne święto w Troszynie Polskim - Tygodnik Płocki - Portal - Płock - Wiadomości - Zdjęcia\n16/08/2018\tW regionie\nW Troszynie Polskim (gm. Gąbin) zorganizowano drugą edycję miejsko-gminnego święta, czyli Dzień Wisły 2018.\nUroczystości rozpoczęły się od modlitwy i złożenia kwiatów pod wodniackim krzyżem w Jordanowie. Kwiaty składali m.in. burmistrz Gąbina Krzysztof Jadczak, członkowie stowarzyszenia Przystań 624, Stowarzyszenia „Pro Patria – Lokalni patrioci”. Później, przy zabytkowym, XVII-wiecznym kościele w Troszynie Polskim odbyło się nabożeństwo w intencji mieszkańców terenów nadwiślańskich. Był też krótki koncert chóru parafii św. Leonarda z Troszyna Polskiego.\nOficjalne otwarcie Dnia Wisły nastąpiło na terenach w pobliżu troszyńskiej remizy OSP. Tam przygotowana została scena, stoiska i atrakcje dla najmłodszych. Formułkę o otwarciu Dnia Wisły wygłosili burmistrz Krzysztof Jadczak i proboszcz troszyńskiej parafii ks. Stanisław Pietkiewicz.\nNa uczestników Dnia Wisły czekały stoiska regionalne z rękodziełem, stoiska gastronomiczne oraz wesołe miasteczko. Dużym zainteresowaniem cieszył się punkt promocyjny Stowarzyszenia Przystań 624, na którym miłośnicy Wisły prezentowali pełnowymiarową łódź wraz z całym ekwipunkiem.\nJak przystało na tego typu imprezy, nie mogło zabraknąć doznań artystycznych. Jako pierwszy na scenie pojawił się zespół muzyczny „Makuszaki”, ze Szkoły Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Borkach. Młode artystki zaprezentowały utwory powiązane z Królową Polskich Rzek. „Makuszaki” świetnie prezentowały się w tańcu, a śpiew wzbudził duży entuzjazm wśród słuchaczy.\nZe sceny popłynęła też muzyka z lat 60. i 70. XX wieku oraz największe przeboje zespołu Abba. Wszystko za sprawą gąbińskiego projektu muzycznego „Biesiada bez granic”. Znane i lubiane utwory skłoniły niektórych nawet do tańca.\nGwiazdą Dnia Wisły był kabaret „Ławeczka”. Znani i lubiani bohaterowie serialu „Ranczo” – Pietrek, Hadziuk i Solejuk – rozbawili publiczność do łez. Wcielając się w serialowe role Piotr Pręgowski, Sylwester Maciejewski oraz Bogdan Kalus, świetnie odegrali tytułowe role, trzech przyjaciół z wilkowyjskiej ławeczki, prezentując szereg skeczy, mniej lub bardziej powiązanych z tematyką „Rancza”. Na koniec Piotr Pręgowski zaprezentował autorski pokaz muzyczny „Pietrek śpiewa”.\nPóźniej publiczność bawiła się przy muzyce zespołu Fox i podczas nocnej dyskoteki pod chmurką prowadzonej przez Dawida Polińskiego.\nOrganizatorami Dnia Wisły byli burmistrz Miasta i Gminy Gąbin oraz Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Gąbinie. (gsz)


biała herbata, który sklep ? - Forum dla każdego o wszystkim\nStrona główna > Firmy > Zakupy przez Internet > biała herbata, który sklep ?\nbiała herbata, który sklep ?\nPoszukuje kaw smakowych w sklepie internetowym. Macie jakiś upatrzony sklep? Chodzi i mi o oryginalne aromaty i smaki.\nLubię odwiedzać sklepy z herbatą to tam jest super atmosfera. Niestety w większości przypadków zamawiaj herbatę zdalnie. Jeśli tylko ma okazje i jestem w Łodzi to odwiedzam jeden ze sklepów. Mają wszystko naprawdę super przygotowane, dlatego spełniają moje wymagania i oczekiwania. Zawsze mają coś nowego.\nLubię odwiedzać sklepy z herbatą to tam jest super atmosfera. Niestety w większości przypadków zamawiaj herbatę zdalnie. Jeśli tylko ma okazje i jestem w Łodzi to odwiedzam jeden ze sklepów. Mają wszystko faktycznie super przygotowane, zatem spełniają moje wymagania i oczekiwania. Zawsze mają coś nowego.\nNajlepsze kawy do ekspresu mają tutaj https://www.czaro.cafe/kategoria-produktu/kawa/kawy-smakowe/. Można wybrać kawy smakowe jak i klasyczne. Według mnie to najlepiej zaopatrzony ze wszystkich sklepów. Polecam.\nJeśli chodzi o herbatę smakową to dla mnie numerem jeden jest pomarańcza. Kocham tę herbatę i nie zamienię jej na żadną inną. W sklepie można wybrać sobie inne smaki i jest tego sporo. Tak jak gusta są inne, dlatego to jest akurat bardzo dobra propozycja dla nas.\nNabyłem kawiarkę Bialetti i jestem bardzo zadowolony. Wybrałem model czerwony, albowiem bardzo dobrze pasuje mi do kuchni. Korzystamy z kawiarki na indukcji i działa super. Z tego, co wiemy to na gazie również można przygotowywać kawę.\nKocham kawę orzechową i zawsze ją kupuje. Moi znajomi maja miodową czy nawet banan z czekoladą. Jest tych smaków bardzo dużo. Nie pije takiej kawy, na co dzień, ale raz na jakiś czas warto zrobić sobie święto. Taka kawa to niesamowity smak i aromat. Polecam.\nZawsze zdalnie zamawiamy wszystkie potrzebne akcesoria do kawy. Robię tak, dlatego że mogę łatwiej dotrzeć do najlepszych ofert. Cenie sobie, jakość dlatego kupuje przy okazji oryginalne ziarna Arabica i mam najlepszą kawę na całym świecie. Polecam Wam to rozwiązanie.\nMamy swój ulubiony sklep z kawą i zawsze tam chodzie. Mają również sprzedaż zdalną, wobec tego jak nie mam czasu to się do nich zgłaszamy. Mają kawiarki, inne smakowe kawy, mają również filtry i syropy. Po prostu mają to wszystko, co miłośnik kawy wymaga. Właśnie do takich ludzi się zaliczam. Polecam taki sklep.\nZawsze zdalnie zamawiamy wszystkie konieczne akcesoria do kawy. Robię tak, zatem że mogę łatwiej dotrzeć do najlepszych ofert. Cenie sobie, jakość zatem kupuje przy okazji oryginalne ziarna Arabica i mam najlepszą kawę na całym świecie. Polecam Wam to rozwiązanie.


1. Trzynasta ucieczka Bartka\n2. Przeniesienie do Wokarku\n3. Droga na Lewaw z dzieckiem Łewapa\n4. Spotkanie z rodzicami\n5. Spotkanie z Mędrcami\n6. Elektryczny pasterz na Pajęczaki\n7. Wyprawa na Lewaw\n8. Prawdziwa historia porwania małego Bartka\n9. Wygnanie Nienazwanego\n10. Podróż do Krakowa\n11. Zamieszkanie w Wokarku\nMała dziewczynka dorasta pod okiem starej kobiety, z dala od ludzi. Mieszkają w opuszczonych domach i jaskiniach, ciągle uciekając przed Najeźdźcami. Opiekunka, jak się później okazuje, jest czarownicą. Uczy dziecko podstaw magii, przemieniania przedmiotów, leczenia, porozumiewania się z drzewami i... Więcej »\nKtóregoś dnia pięcioletnia Ewa widzi stado frunących nad jej domem aniołów. Zafascynowana ich widokiem, wychodzi z ogródka i dochodzi aż do lasu, gdzie wpada w pułapkę na dzikie zwierzęta. Potłuczona i nieprzytomna, trafia do szpitala. Tymczasem jej Anioł Stróż przegrywa walkę ze swoim... Więcej »\nAdam i Ewa oczekują swojego pierwszego dziecka. Kiedy rodzi się dziewczynka z zespołem Downa, nie potrafią ukryć rozczarowania. Decydują się oddać ją specjalnego zakładu. Ewę w szpitalu odwiedza Anna, również matka chorej dziewczynki i przekonuje: „Pani nie wie, że w narodzinach tego dziecka może kryć... Więcej »\nPlemię żyjące w Puszczy od 150 lat wyznaje Boga Dobroci, którego kult przynieśli „ludzie w długich sukniach”. Wraz z nimi do wioski wkroczyła także cywilizacja. Obecnie w osadzie pozostaje dwóch kapłanów: stary Isak i młody Ezra. Wiara w dawnych bogów jest zakazana, jednak... Więcej »\nKsiążka Doroty Terakowskiej składa się z dwóch opowiadań zatytułowanych Jeden dzień czarownicy i Jedna noc czarownicy. Więcej »


COP24: Problemy z oficjalną stroną internetową szczytu klimatycznego - GazetaPrawna.pl\nCOP24: Problemy z oficjalną stroną internetową szczytu klimatycznego\n4 grudnia 2018, 11:17\nStrona internetowa COP24 / GazetaPrawna.pl\nRządowa strona internetowa szczytu klimatycznego przez kilka godzin była niedostępna. Jak potwierdza Ministerstwo Środowiska dla gp.pl, strona http://cop24.gov.pl/ to oficjalna witryna trwającego w Katowicach szczytu COP24.\nCOP24 / GazetaPrawna.pl\nChoć strona internetowa już działa, wcześniej można było zobaczyć komunikat o tymczasowym zawieszeniu strony. Pojawiła się także informacja sugerująca, iż rządowa strona powstała na bezpłatnym systemie zarządzania treścią z możliwością udzielenia jej wsparcia finansowego.\n— Sławomir Wikariak (@S_Wikariak) 4 grudnia 2018\nAdam Heartle z zaufanatrzeciastrona.pl uspokaja, że sam fakt używania darmowego oprogramowania nie jest powodem do zmartwienia - często darmowe rozwiązania są świetnej jakości. "Błędy zdarzają się nawet najlepszym. Trochę wstyd ale pewnie zaraz ktoś poprawi" - komentuje.\nBiuro Prasowe Konferencji COP24 potwierdziło, że ze względu na problemy techniczne strona www.cop24.gov.pl była niedostępna. Obecnie dostępność strony została przywrócona. „Środowisko wirtualne dedykowane do obsługi strony jest utrzymywane w infrastrukturze Ministerstwa Środowiska na 2 serwerach fizycznych. Gwarantuje to odpowiednią moc oraz prędkość działania witryny. Strona jest hostowana z zasobów Ministerstwa Środowiska, a nie z serwerów Wykonawcy”- dodają organizatorzy w odpowiedzi na pytanie gp.pl.\nKatowice bezpieczeństwo szczyt klimatyczny COP 24


Czyta Marek ŚlosarskiEkscentryczny gentleman Fileas Fogg podejmuje zakład i zamierza okrążyć kulę ziemską w 80 dni. Jego podróż pełna jest niesamowitych przygód i zwrotów akcji. Fogg wraz z wiernym towarzyszem Obieżyświatem ścigając się z czasem wykorzystują wszystkie środki transportu dostępne w XIX wieku. Nagranie obejmuje pełny tekst najpopularniejszej i najzabawniejszej powieści Juliusza Verne'a w tłumaczeniu Zbigniewa Florczaka.\nŚwietna książka, profesjonalne wykonanie\nKsiążki Juliusza Verne zachwycają nie tylko dzieci, ale i dorosłych. "W 80 dni dookoła Świata" jest zdecydowanie najzabawniejszą powieścią tego autora. Wersja audio wydawnictwa PROMATEK jest naprawdę godna polecenia. Niski i szlachetny głos aktora (Marek Ślosarski) idealnie pasuje do klimatu książki i w pełni pozwala cieszyć się jej treścią. Format MP3 pozwolił mi na słuchanie książki w podróży przez telefon komórkowy.


Polsko-czeczeńska duma | Polska Times\nOskar Berezowski 2009-06-11T22:47:09.000000+02:00 Zaktualizowano 2009-06-11T22:47:09.000000+02:00\nPolak z wyboru, Czeczen z urodzenia, gwiazda mieszanych sztuk walki. Mamed Khalidov dołączył do czołówki najlepszych zawodników na świecie - pisze Oskar Berezowski\nNa jego dom spadły bomby, boisko szkolne zaorały gąsienice rosyjskich czołgów, dziadek - patrząc na masakrę rodzinnej wioski - zmarł na zawał. - Ty nie wiesz, co to jest wojna. I dobrze - mówi najniebezpieczniejszy Polak.\nCzeczen Mamed Khalidov to gwiazda mieszanych sztuk walki. I nie ma tu żadnej sprzeczności. Czeczenię kocha, bo tam się urodził. Polskę szanuje, bo dała mu nowe życie. Drogę ku sportowej sławie zaczynał od otoczonych nimbem nielegalności pojedynków w stalowej klatce. Nie bał się do niej wejść. Jak sam mówi, najstraszniejsze już widział w ojczyźnie. Teraz kilka milionów Polaków ogląda go na ringu federacji KSW w telewizji. Dla Czeczenów na świecie jest bohaterem. Chłopakiem, który wyrwał się z piekła bombardowanego Groznego, zostawił za sobą zamordowanych kolegów i jest wiernym poddanym Allaha, pokornie noszącym Czeczenię w sercu.\nRosjanie odebrali mu część szczęśliwego dzieciństwa. Gdy proszę go o rozmowę o wojnie, jego oczy tężeją, zaciska potężne pięści i upewnia się, czy dobrze usłyszał.\n- Gdy na mój dom spadły pierwsze odłamki bomb, zeszliśmy do piwnicy. Początkowo nawet mnie to ciekawiło. Wchodziliśmy z kolegami na dach i oglądaliśmy lecące rakiety. Myślałem, że to szybko minie. Potem moje miasto zamieniło się w piekło. Co czuję? A co może czuć chłopak, który widział, jak giną ludzie, a rodzina walczy o przeżycie? - pyta retorycznie.\nNie chce się jednak dać zaszufladkować jako stereotypowy czeczeński uchodźca nienawidzący Rosjan.\nDziennikarze często pytają go, czy chciałby pomścić swoich braci na ringu. Co czuje do najeźdźców? - Dlaczego mam nienawidzić Rosjan? To tacy ludzie jak Czeczeni, Polacy. Są wśród nich źli, okrutni oprawcy, są też fantastyczni, ciepli... Moi przyjaciele.\nChoć w Rosji nie ma lekkiego życia. Gdy lata do domu, ląduje w Moskwie. Tam policja wyłuskuje przybyszów z Kaukazu. Czasem trzeba się wykupić, żeby nie trafić do aresztu.\nTakże wielu jego rodaków nie może przełknąć słów o przyjaźni z Wielkim Bratem. Uszli z życiem spod kół rosyjskich tanków, widzieli kobiety rozrywane bagnetami i dzieci okaleczone przez miny. - Ludzi trzeba umieć kochać. Szanuję dobrych bez względu na to, gdzie się narodzili - waży słowa Mamed.\nPiątek 15 maja, ciepły wieczór. Halę Torwaru w Warszawie wypełniają cztery tysiące ludzi. Wzdłuż jednego z łuków trybuny stoi wielka konstrukcja z telebimami, głośnikami, dyszami ziejącymi ogniem. "Jedyny, przerażający i zachwycający, Mamed Khalidov!!!" - wydziera się raper Kasta. "Tak, tak, tak, to jest Kaukaz" - płyną z ogromnych głośników rosyjskie słowa piosenki.\nCzeczen wychodzi uśmiechnięty. Spokojnym krokiem podchodzi do trybun. Nisko się kłania. Idzie do najtrudniejszego pojedynku w swojej karierze: z Brazylijczykiem Danielem Acacio, który przyjechał ze szkoły Chute Boxe z Kurytyby. Tam kształtują się naprawdę przerażający wojownicy mieszanych sztuk walki.\nPostacią numer jeden jest Wanderlei Silva. Potrafi mścić się za zachowanie nie fair wobec swojego kolegi z zespołu, przebijając się na ring przez zastępy ochroniarzy. Nie ma grama tłuszczu, jest brzydki, ma twarz jak Quasimodo: "mieszanina złośliwości, zdziwienia i smutku". Nadał sobie przydomek Axe Murderer (morderca z siekierą).\nGdy poproszono Silvę o wyjaśnienie stopnia trudności swojej profesji, ten wypalił: - To trochę przypomina walki w Koloseum, gdy gladiatorzy musieli zabić lwa. Jak ci się to udało, to organizatorzy mówili: "Potrafisz zabijać lwa, ale nie zabijesz lwa i tygrysa". A jeśli i to ci się uda, to oni mówią: "OK, ale teraz zabij dwa lwy".\nAcacio przy słynnym Silvie wygląda niemal dobrodusznie - nieco otyły, uśmiechnięty, o bystrych ciemnych oczach. Pod tą powierzchownością kryje się jednak zawodnik, który w czasach, gdy podbijał Japonię, słynął z tego, że traktował głowy rywali jak piłki. W mieszanych sztukach walki można uderzać leżącego, nie ma knockdownów (czyli liczenia przez sędziego). Jest tylko ciężki nokaut, gdy człowiek przestaje się ruszać, albo poddanie (można klepnąć kilka razy w ziemię czy w rywala lub trener rzuca ręcznik). Acacio wzorem kolegów z Chute Boxe uczył się pilnie tzw. soccer-kicków. Chodzi o to, by kopnąć w głowę leżącego przeciwnika jak w piłkę.\nW gali, w której występował Acacio w Polsce (Konfrontacja Sztuk Walki), te techniki są zabronione. Nawet gdyby były dozwolone, dla Mameda Khalidova nie byłoby to nic przerażającego. Wchodził już do klatki, w której reguły były bliższe tym z Japonii, gdzie najwyższą wartością jest kodeks honorowy bushido, a nie dobre samopoczucie wrażliwych pensjonarek. Mma to sport dla twardych chłopców. Czy jest brutalny? - Wojna jest brutalna, a nie sport - rzuca Khalidov.\nTrudno powiedzieć o Czeczenie, że jest agresywny. Gdy fotoreporterzy prosili o pozowane zdjęcie z rywalem, by skrzyżowali pięści i groźnie na siebie spojrzeli, Khalidov kilka razy wybuchał śmiechem, a potem serdecznie poklepał Brazylijczyka, przepraszając, że musi tak długo pozować.\nJednak kilka minut po wejściu Czeczena na ring jego rywal leżał nieprzytomny na ziemi. Acacio nie był w stanie się obronić przed potężnym ciosem kolanem w głowę. To pozbawiło go na chwilę równowagi, próbował ustać, ale wtedy na jego głowę spadły potężne sierpowe i podbródkowe. Po jednym z nich jego twarz zdeformowała się na ułamek sekundy, jakby była zrobiona z miękkiej plasteliny. Brazylijczyk padł i gdy już odpływał, oberwał jeszcze kilka razy, między innymi tzw. młotkami (w mma można bić brzegiem pięści, która przypomina młotek podczas wbijania gwoździ). To firmowa akcja... Silvy, który pomagał w przygotowaniach Acacio. Akcja, która była gwoździem do trumny Daniela.\nMamed chwilę później uścisnął rywala, uśmiechnął się do publiczności i podziękował Bogu. - Dżihad oznacza wysiłek. Kobieta rodząca syna to jest dżihad. Mój dżihad to była nauka. Teraz jest nim mma - wyjaśnia Khalidov.\nJest muzułmaninem. Religia i kaukaska kultura ukształtowały go na człowieka honoru.\n- Staram się nie zhańbić siebie złym słowem. Zachowywać się uczciwie wobec braci i sióstr. Pojęcie honoru na Kaukazie jest bardzo rozwinięte. Musiałbym to długo tłumaczyć - ucina zawodnik, wymieniając jeszcze trzy słowa: Bóg, ojczyzna, rodzina.\nGdy mówi o rodzinie, jego twarz jaśnieje. Wspomina mamusię (nie używa słowa matka) i jej pyszne pierożki manty, które je tylko w Czeczenii.\n- Miałem siedemnaście lat, gdy opuściłem dom. Po pierwszej wojnie w Czeczenii nie mieliśmy się gdzie uczyć. Otrzymałem propozycję wyjazdu na studia do Włoch albo do Polski - wspomina.\nO Włoszech wiedział tyle co o Polsce. Nic. Zapytał tylko rodzinę, gdzie będzie dalej od domu. Usłyszał, że we Włoszech. Wybrał więc Polskę i Olsztyn. Tu skończył studia na Wydziale Zarządzania i Administracji. Szukał tylko spokoju. - Chciałem poczuć w sobie ciszę - przyznaje.\nTylko że trudno ją znaleźć ponad dwa tysiące kilometrów od domu, gdy ma się 18 lat, zostawia rodzinę i widzi w telewizji drugą wojnę czeczeńską (rozpoczętą w 1999 r.) pustoszącą jego miasto i rodzinną wioskę.\nW Groznym mieszkał w dzielnicy Minutka. Teraz panuje tam krajobraz księżycowy. Rosjanie uznali, że to jeden z najbardziej newralgicznych punktów w stolicy Czeczenii. W 2000 r. toczyły się tam najkrwawsze walki. Plac Minutka zdobywali czołgami, miotaczami ognia. Wyburzali 12-piętrowe domy jeden po drugim.\nKlan Khalidovów pochodzi z wioski Aczkoj-Martan. Tego miejsca także nie ominęła wojna. Dziadek Mameda zmarł na zawał, gdy widział w telewizji piekło, jakie zgotowali Rosjanie jego bliskim.\nKilka lat temu do Komitetu Przeciwko Torturom przy ONZ wpłynął list mieszkańców Aczkoj-Martan. Opisywali akcję rosyjskich wojsk, które znęcały się nad młodzieżą szkolną. Relacja jest wstrząsająca: bicie, rażenie prądem, publiczne tortury.\n"W imię Boga, w którego wierzycie, w imię demokracji, o którą walczycie, w imię humanitaryzmu i sprawiedliwości stańcie w obronie ludzi, których jedyną winą jest to, że Bóg stworzył ich Czeczenami - pisali mieszkańcy rodowej wioski Khalidova.\n- Do Aczkoj-Martan schroniliśmy się, gdy Grozny tonął w deszczu bomb. Później okazało się, że wcale nie jest tam bezpiecznie. W sąsiedniej wiosce Rosjanie wyrżnęli większość mieszkańców - opowiada zawodnik. Mamed wspomina czasy wojny niechętnie. Nie chce mówić też o polityce, bo w tej rzezi obie strony mają na sumieniu wiele grzechów. Poza tym boi się o rodzinę, która została w Groznym, bo Rosjanie łatwo nie zapominają, gdy mówi się o nich coś złego.\nRodacy go kochają. Największa strona w sieci o sportowcach z Czeczenii (Chechen-fighters.com) mocno eksponuje Mameda. Sporty walki są w jego kraju popularne od zawsze. Choć sam na początku nie miał łatwego życia jako sportowiec we własnym kraju. Trochę przez Polskę. Z szacunku dla nowej ojczyzny wchodzi na ring jako reprezentant naszego kraju.\n- Gdy przyjechałem do Olsztyna w 1997 r., ujrzałem kraj dobrych ludzi, którzy udzielili mi wsparcia, byli dla mnie tolerancyjni. Tu mogę być dobrym muzułmaninem, trenować i zarabiać - wyjaśnia.\nGdy w Groznym wziął udział w zawodach mma, ludzie krzyczeli: "Zabić Polaka!". Teraz, gdy wygrywa w dużych turniejach w Polsce, czeczeńskie strony WWW podają tę informacje z dumą.\n- U nas wojny szaleją od kilkuset lat. Chłopak musi umieć się bić, żeby bronić rodziny i honoru - kończy Mamed Khalidov.\nMateriał oryginalny: Polsko-czeczeńska duma - Polska Times\nxxx 2014.05.18 00:17:10\nŻaden z niego POLAK! TO kacap. W polsce kult sowietów trwa!\nKrzysztof gość 2012.05.27 09:50:38\nWielki człowiek, wielki wojownik z wielka dumą ogladam Jego występy, jak słucham jak się wypowiada tyle bije ciepła miłości do ludzi do kibiców chciałbym blizej poznać tego skromnego sportowca\nMK 2011.05.21 21:05:46\nŚwietny sportowiec i miły człowiek.\npiotrrek 2011.03.20 01:07:55\nCzemu w tv tyle razy mówiło się, że jest Gruzinem? Czyżby znów ktoś bał się ruskich?\nPola 2010.12.17 00:10:50\nFantastyczny facet :)\ngosia 2010.05.26 00:11:18\nkravmaga 2009.12.11 00:34:13\nSuper, że Mamed walczy dla Polski. Duży szacun dla tego wspaniałego, twardego człowieka.\nSałatki na Wielkanoc: pyszne, proste świąteczne sałatki PRZE\nGala Ostatni taniec ...\nspodek boks gala\nSpodek Boks waki\nOstatni taniec gdzie...\nOstatni taniec zdjęc...\nGala Ostatni taniec w katowickim Spodku NOWE ZDJĘCIA\nWalka Roberta Parzęczewskiego z Dmitrijem Czudinowem była głównym punktem programu sobotniej gali bokserskiej "Ostatni taniec" w katowickim Spodku. Na naszej stronie prowadziliśmy relację na żywo. Walka po walce i dużo zdjęć!\nWielki powrót Floyda Mayweathera Jra. "Money" ma walczyć z... japońskim kickbokserem\nJeden z najlepszych pięściarzy w historii Floyd Mayweather Jr nie daje o sobie zapomnieć. Po wygranej walce z gwiazdą mieszanych sztuk walki Conorem McGregorem 41-letni Amerykanin podpisał kontrakt z japońską organizacją MMA, RIZIN FF. Zadebiutować ma w niej 31 grudnia.\nAkcja antyterrorystów. Zatrzymano kuzyna Khalidova [ZDJĘCIA]\nAkcję zatrzymania groźnych bandytów przeprowadzili jednocześnie antyterroryści w Zielonej Górze i Olsztynie. Zatrzymano dwóch Rosjan. Jeden to Aslambek S., mistrz mieszanych sztuk walki MMA reprezentujący Polskę - kuzyn znanego zawodnika MMA, Mameda Khalidova.\nmichalczewski roy jo...\ntiger fight night ur...\nPo 13 latach od zakończenia kariery Dariusz Michalczewski (48-2, 38 KO) powraca do boksu, tym razem w roli promotora. Mistrz świata dwóch kategorii wagowych 8 grudnia w Ergo Arenie zorganizuje galę Tiger Fight Night Urban Jungle. "Tygrys" w rozmowie z Tomaszem Dębkiem opowiada o ...\ngala w gliwicach\nSzpilka Wach gliwice\nMariusz Wach: Wygram z Arturem Szpilką i Polacy wreszcie mnie docenią\nBOKS. MARIUSZ WACH VS ARTUR SZPILKA. Czuję się niedoceniany, ale zwycięstwo nad Arturem Szpilką sprawi, że przeciętny Kowalski dowie się, kim jestem - zapowiedział Mariusz Wach, który ze Szpilką zmierzy się 10 listopada na gali w Gliwicach.


Podpaski Plus,Musztarda Plus,Cudowny kraj z cudownym preydentem!\nTo ma być sonda a nie hejtowanie uczciwych ludzi, to jest po prostu chamstwo ludzi popierających polityków PO.\nMarian nie przejmuj się. Ten sondaż to i tak bez sensu. Część ludzi nie ma dostępu do internetu (szczególnie starsi). Głosują młodzi wiadomo na kogo. A. Duda i tak ma tu proporcjonalnie dużo głosów. Zobaczymy jak będzie w realu dopiero po wyborach.\nWzrost jakości życia w naszym kraju jest naprawdę spory. Czasem mam wrażenie, że opozycja to by chciała żeby wszystko się zawaliło :(\nGłupich jednak sporo w narodzie\nTylko Andrzej Duda jest prezydentem wszystkich Polaków, Trzaskowski to człowiek budzący wstręt u większości Polaków,ma jedynie poparcie w środowiskach patologicznych.\nA jo jes Ślonzojym i moim niy jes...\nMarian przecież to ty jesteś patologią, jesteś tak ograniczony że nawet tego nie zauważasz\nJak czytam takie wpisy jak twój to się zastanawiam o co tu chodzi, czyżby o to żeby szerzyć kłamstwa.\nNie zawodzisz jak zwykle, pyk, jeden głupkowaty wpis i 5 rubelków wpadło.


Charytatywny turniej CS:GO na Meet Point > PGE Narodowy w Warszawie\nCharytatywny turniej CS:GO na Meet Point\n19 i 20 maja na PGE Narodowym zmagać się będą polskie drużyny esportowe. Podczas Warszawskich Targów Książki i towarzyszącego im wydarzenia Meet Point, zostanie rozegrany charytatywny turniej Counter Strike: Global Offensive na rzecz fundacji DKMS.\nTeam Kinguin, Pride, Izako Boars, Pompa Team, PACT, Codewise Unicorns, x-kom team i Adwokacik w najbliższą sobotę rozegrają mecze eliminacyjne, aby w niedzielę zmierzyć się w rozgrywkach półfinałowych, a ostatecznie w finale. Mecze odbędą się w trybie BO1. Gospodarzem wydarzenia będzie Maciej „Sawik” Sawicki.\nTurniej rozgrywany będzie na rzecz Fundacji DKMS walczącej z nowotworami krwi. Widzowie streamu będą mogli wesprzeć fundację dowolną kwotą, a goście będą mogli zarejestrować się jako dawcy komórek macierzystych szpiku oraz porozmawiać z pracownikami fundacji.\n– Grupa ZPR Media dostrzega ogromne zainteresowanie gamingiem i esportem, dlatego też chcemy wspierać rozwój tego rynku w Polsce – mówi Jakub Janaszek, Marketing & PR Manager w Murator Expo/ Grupie ZPR Media, za serwisem cybersport.pl. – Odbywający się w weekend turniej charytatywny to sposób na zwrócenie uwagi nowej grupie odbiorców na potencjał i fantastyczne emocje, jakie towarzyszą tej formie rozrywki. Esportowe atrakcje podczas Meet Pointu to dopiero początek naszej obecności w tym segmencie, a kolejne kroki ogłosimy już w ten weekend – dodał.\nMeet Point to wydarzenie, podczas którego można spotkać gwiazdy Internetu, być świadkiem widowiskowych rozgrywek esportowych, skorzystać ze strefy free to play czy wziąć udział w konkursie cosplay.\nBilety i więcej informacji o wydarzeniu na stronie: meetpoint.waw.pl.\nLink skrócony: www.stdn.pl/455b0


Hochland - 20 lat w Polsce - Poradnik Handlowca\nHochland – 20 lat w Polsce\n16 stycznia br., w samym sercu Kurpiowszczyzny, w Hotelu Korona odbyło się spotkanie z okazji 20-lecia obecności firmy Hochland w Polsce.\nZa datę powstania spółki przyjmuje się 16 grudnia 1993 r. Natomiast otwarcie zakładu w Kaźmierzu nastąpiło dwa lata później. W 2000 r. powstała fabryka w Baranowie, a w 2002 r. zakład mleczarski w Węgrowie. Dziś trudno sobie wyobrazić polską gospodarkę bez tej firmy. Fascynacja marką Hochland na przestrzeni tych lat, wielka liczba produktów oznaczonych logo Hochland – tysiące ludzi związanych z budowaniem jej historii i siły – to swoisty ewenement. Do portfela marek dostępnych w Polsce należą najpopularniejsze sery – m.in. Hochland, Almette, Valbon czy Piato.\nW styczniowym spotkaniu wzięło udział ponad 80 osób, pracowników Hochland, w tym goście z centrali Hochland SE. Sophia Lenhart. Koordynator Sprzedaży Hochland SE odczytała list z gratulacjami od Zarządu Hochland SE – Petera Stahla, Thomasa Brunnera i Huberta Stauba. Następnie głos zabrał Prezes Jacek Migrała. Mówił o początkach firmy Hochland w Polsce, bowiem sam brał udział w tworzeniu struktur firmy w 1993 r., a także w poszukiwaniu lokalizacji do budowy pierwszego zakładu produkcyjnego i zarazem siedziby firmy. Po wielu latach wrócił do Hochland Polska, by w 2011 r. objąć funkcję Dyrektora Generalnego i Prezesa Zarządu. Uroczystość uświetniła również przygotowana specjalnie na tę okazję premiera filmu 20 lat Hochland w Polsce. Kolejnym punktem programu były nagrody i wyróżnienia dla najlepszych pracowników. Po części oficjalnej naszedł czas na wspólną zabawę.\nW związku z obchodami jubileuszu 20 lat Hochland w Polsce zaplanowano szereg spotkań, a także aktywności promocyjnych na cały br. Okolicznościowe Logo 20 lat Hochland w Polsce będzie obecne od teraz we wszystkich materiałach firmowych i tak będzie przez najbliższy rok.


Poszukiwanie modelu ośmiornicy, która nie umrze po złożeniu jaja\nRoy Caldwell, ekolog behawioralny z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, po raz pierwszy spotkał chierchiae, znaną również jako najmniej pasiasta ośmiornica Pacyfiku, w połowie lat 70. w Panamie. Wyciągał skały z oceanu, aby znaleźć krewetki modliszkowe ukrywające się w szczelinach. „Od czasu do czasu wychodziła ta urocza, mała ośmiornica w paski” – powiedział.\nPrzynieś ośmiornice do Berkeley. Wkrótce „jedna z samic złożyła jaja i pomyślałem, że to trochę nieprzyjemne, ponieważ wiedziałem, że umrze” – powiedział dr Caldwell. – I nie umarł. Dwa miesiące później jaja są ponownie składane.\na papier 1984 Arcadio Rodaniche, naukowiec z Panamy, potwierdził obserwację dr Caldwella: samice tego gatunku, w przeciwieństwie do prawie wszystkich innych ośmiornic, mogą rozmnażać się kilka razy.\nTa cecha, wraz z odpowiednią wielkością, uczyniła z niej atrakcyjny przedmiot badań laboratoryjnych. Niestety, dr Caldwell nie mógł znaleźć więcej w Panamie. Żaden z biologów ani kolekcjonerów, o które pytał, również niczego nie widział.\nTen mały głowonog był tylko wspomnieniem do około 2010 roku, kiedy „otrzymałem e-mail od ucznia szkoły średniej”, powiedział dr Caldwell, „który chciał wiedzieć, jak może zająć się swoją nową ośmiornicą”. Student przesłał zdjęcie. Paski ośmiornicy zebry były nie do pomylenia.\nDr Caldwell wyśledził ośmiornicę do kolekcjonera w Nikaragui. W końcu może zdobyć kilka pasiastych ośmiornic z Pacyfiku i postarać się o kolonię w swoim laboratorium. Ale przez trzy lub cztery lata prób nigdy nie przekroczył drugiego pokolenia. Po tym, jak powiedział dr Caldwell, jaja samic nie wykluły się. Podejrzewano, że problemem jest chów wsobny, podobnie jak dieta. „Nie wiedzieliśmy dokładnie, czym je karmić”.\nTo pytanie wciąż pozostawało bez odpowiedzi w 2016 roku, kiedy dr Rosenthal przybył do Laboratorium Biologii Morskiej z marzeniem o zbudowaniu modelu głowonoga do pomocy w badaniach naukowych. Zwerbował pana Grassa, który był znany jako zaklinacz głowonogów, z akwarium Monterey Bay w Kalifornii. Taylor Sackmar, również z akwarium Monterey Bay, przybył do Cape Cod, aby pomóc w budowie nowego typu obiektu dla wielu uzbrojonych zwierząt.\nREAD Dokumenty ujawniają wewnętrzne zmagania NASA dotyczące zmiany nazwy Teleskopu Webba\nKansas vs. North Carolina Prognozy, wybory eksperta: kursy na mistrzostwa NCAA 2022, rozłożone na marcowe szaleństwo\nJason Alexander uhonorował gwiazdę Seinfeld Estelle Harris


Dino Damasławek - Gazetka promocyjna, Oferta, Promocje – Czerwiec\nDino - gazetki promocyjne Damasławek(wielkopolskie pow. wągrowiecki)\n06:00-22:30 Damasławek, ul. Długa 2a Zobacz sklep na mapie\n06:00-22:30 Damasławek, ul. Grunwaldzka 12a Zobacz sklep na mapie\n06:00-22:30 Janowiec Wielkopolski, ul. 8 Marca 3 Zobacz sklep na mapie\n06:00-22:30 Janowiec Wielkopolski, ul. Bielawska 8 Zobacz sklep na mapie\nStrona głównaSieci handlowe - DamasławekDinoDino - Damasławek