Prawo budowlane? Chce mnie pani rozjuszyć! - GazetaPrawna.pl\nŻyjemy w matriksie, podwójnej rzeczywistości – faktycznej i urzędniczej. W podwójnej księgowości – niczym w epoce mafijnej. / ShutterStock\nWojciech Gwizdak architekt, prezes Stowarzyszenia Architektów Polskich Oddział Kielce, członek Świętokrzyskiej Rady Okręgowej Izby Architektów RP oraz Rady Legislacyjnej Izby Architektów RP, nauczyciel akademicki na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Świętokrzyskiej / Dziennik Gazeta Prawna\nPo co komu architekt? Kiedyś ich nie było i wszystko jakoś się budowało. I dawni budowniczowie byli zdolniejsi, co widać po ich dziełach.\nKiedyś architekt, a może lepiej powiedzieć budowniczy, był człowiekiem wielu profesji. Wymyślał, rzeźbił, malował i murował. Ale potem, w związku z rozwojem techniki, poszczególne zawody się wyodrębniły. Po co dziś architekt? Aby wymyślał, jak przełożyć potrzeby klienta na rozwiązania przestrzenne. Kiedy usłyszy, że ten chciałby mieć wygodny dom dla rodziny z trójką dzieci, żeby były garaże, żeby było tam miejsce dla zwierząt domowych, to zaczyna kombinować: ile sypialni, jaki garaż, jak powinno wyglądać otoczenie. Tak powstaje projekt architektoniczny, a budynek powinien być nie tylko funkcjonalny, lecz też prosty w użyciu i estetyczny. Im więcej założeń spełnia projekt, tym lepsza architektura. Architekt to artysta i specjalista techniczny w jednej osobie. Taka jego wdzięczna i niewdzięczna zarazem rola.\nPowinien być też specjalistą od prawa budowlanego.\nChce mnie pani rozjuszyć? Pewnie się uda. Bo to prawo, które mamy w Polsce, bywa idiotyczne. Zabałaganione i wewnętrznie niespójne. Wydawałoby się, że sprawa powinna być prosta: tam, gdzie wchodzi w grę życie oraz komfort osób przebywających na danej przestrzeni, przepisy powinny być sumą doświadczeń i wiedzy pokoleń projektantów. Czyli np. musisz tak zaprojektować schody, by się ludziom po nich dobrze i bezpiecznie chodziło. Tymczasem architekci zbyt dużo czasu muszą marnować na prawo „nieprojektowe”.\nA nasze przepisy są takie, że nie mamy pewności, co budujemy. Czy coś jest budynkiem, czy budowlą. Nowelizacja prawa budowlanego, która czeka na podpis prezydenta, zakłada, że część budynko-budowli będzie można wznosić bez pozwolenia. Wystarczy zgłosić i już. Wszyscy powinni być szczęśliwi. Pan i pana klienci zresztą także.\nSzczęśliwi to są tylko politycy, bo wymyślili coś, co – ich zdaniem – spotka się z powszechną aprobatą. Ale oni nie martwią się konsekwencjami uchwalonych przez siebie przepisów, które reszcie społeczeństwa odbiją się czkawką albo stratami finansowymi. A jeśli przy definicjach jesteśmy – budynek to takie coś, do czego można wejść i przebywać w środku. A budowlą jest np. most. Ale są rzeczy na styku tych pojęć. Bo czym jest wiata? Takim deszczochronem. Może to być wiata na samochód mająca oprócz zadaszenia także np. jedną ścianę, ale może być i przystankiem autobusowym czy kolejowym. W jaki sposób obliczyć jej powierzchnię zabudowy, o której wspomina prawo budowlane? Nie da się. W przypadku budynku jest to łatwe: mierzy się po obrysie ścian. Ale jeśli w wiacie jest tylko jeden słup? Albo kilka, to jak mierzyć – od słupa do słupa? Bez sensu. Prawo jest tu nieczytelne, można je dowolnie interpretować, więc architekci co rusz toczą boje z urzędnikami, którzy mają swoje własne zdanie na ten temat. Tymczasem problem jest konkretny, nie o samą kazuistykę chodzi. Bo wiatę, zgodnie z prawem budowlanym, można budować tylko na zgłoszenie, bez starania się o pozwolenie na budowę, pod warunkiem że ma ona do 50 mkw. powierzchni zabudowy. Tylko zapomniano zdefiniować w ustawie pojęcia wiata. Jeśli wiata nie jest budynkiem, tylko budowlą, to nie ma powierzchni zabudowy i co wtedy?\nWiata jest tym, co wydaje się, że nią jest, urzędnikowi. Ale to pikuś. Będą jaja z gankami. Bo w nowelizacji prawa budowlanego jest zapis, że teraz każdy, komu się to zamarzy, będzie mógł sobie wybudować na zasadzie zgłoszenia ganek. Nawet jeśli będzie przypominał minaret.\nBo definicji ganku też nie ma. Ani definicji oranżerii, ani definicji altany – to kolejne dziury w ustawie. Mam taki przykład z najbliższego otoczenia: sąsiad nadbudował garaż, postawił na nim ściany, w nich okna, balkonik. Normalnie zrobił dodatkowy pokój, przykrył wszystko dachem dwuspadowym. I twierdzi, że to oranżeria. Konia z rzędem temu, który udowodni, że tak nie jest. Sądy administracyjne są bezsilne w tego typu przypadkach, posiłkują się przy wydawaniu wyroków słownikami ilustrowanymi lub Wikipedią. Absurd. Z gankami jest podobnie: normalnemu człowiekowi wydawałoby się, że ganek to przybudówka przy wejściu do domu. W znowelizowanym prawie budowlanym można zbudować na zgłoszenie ganek do 30 mkw. powierzchni zabudowy. Ale na tej powierzchni zmieszczą się dodatkowe dwa pokoje. Możemy sobie także wieżyczkę walnąć przy domu, i to dowolnej wysokości. Zobaczy pani, jaki będzie miało to skutek: ludzie będą masowo dobudowywać ganki i oranżerie. Sejm wykreślił też słowo „przydomowe” w miejscu, gdzie mowa o gankach. Można więc będzie budować ganki wolnostojące. I tak Sejm otworzył kolejną furtkę dla cwaniaków.\nA może ta dowolność wcale nie jest najgorsza – będzie szybciej i bez biurokracji. Ja widzę tylko jedno niebezpieczeństwo: przybędzie nam gargameli, które i tak są już zmorą. Ale tutaj winę przypisywałabym raczej architektom miejskim czy gminnym, którzy klepią obrzydliwe projekty. Teraz już nie będą musieli.\nUrzędników architektów klepiących projekty jest bardzo mało. Aby klepać projekty w urzędzie, wcale nie trzeba być architektem, można nawet nie mieć wykształcenia budowlanego. Jestem w stanie się z panią zgodzić pod jednym warunkiem: niech prawo będzie konsekwentne, proste i spójne. Jeśli każdy ma budować co chce i jak chce – nie ma problemu. Ale w tym układzie powinniśmy wyrzucić lub przedefiniować w ustawie parę pojęć, np. interes osób trzecich. To fundament w ustawodawstwie: jeśli cokolwiek się buduje, nie można naruszać interesów innych. Dziś urząd, kiedy wydaje pozwolenie na budowę, nie sprawdza projektu pod kątem piękności czy zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, tylko sprawdza zgodność z planem miejscowym lub warunkami zabudowy oraz czy nie narusza on prawnych interesów osób trzecich. To np. przepisy o odległości od granicy działki, przesłanianiu, zacienianiu, które chronią interesy strony postępowania administracyjnego, czyli przeważnie sąsiada.\nJuż tłumaczę. Na przykład par. 13 prawa budowlanego mówi, że jeśli mam okno w pomieszczeniu przeznaczonym na stały pobyt ludzi, to powinienem przez nie widzieć określony kawałek nieba. Więc jeśli ktoś się zechce budować obok, to nie może zasłonić mi całego nieba, tylko musi odsunąć się od granicy mojej działki na odpowiednią odległość. Takie rzeczy sprawdzają urzędy. Gdyby nie ten paragraf, byłaby wolna amerykanka: kto pierwszy, ten lepszy, kto bogatszy, ten wyżej by budował. Każdy każdemu mógłby zasłaniać okna. A tak prawo budowlane decyduje, które z interesów faktycznych są chronione prawem, czyli stają się interesem prawnym. Dzięki temu mogę wymagać od sąsiada, by nie budował mi się bliżej mojej granicy działki niż cztery metry ze ścianą z oknami lub drzwiami. Jeśli spełni te wymogi, OK, nawet jeśli mój widok z okna się pogorszy.\nProszę dalej, lubię słuchać o swoich prawach.\nMa pani prawo do słońca. Jest odpowiedni przepis, który mówi, iż jeśli mam budynek mieszkalny – z pokojem dziennym i sypialnią – to przynajmniej przez trzy godziny muszę tam mieć dostęp do słonecznego światła pomiędzy godziną 7 rano a 17 po południu w dniach równonocy. Przy czym rozporządzenie nie precyzuje, czy chodzi o czas zegarowy, czy słoneczny. Letni czy zimowy. Z tym słonecznym czasem to jest taki kłopot, że jeśli według czasu warszawskiego jest 7 rano, to na wschodzie kraju już 7.30, a na zachodzie 6.30. I jak to liczyć? Więc znowu oddajemy się do dowolnej interpretacji urzędników i sądów. Mało tego, jeśli już ktoś ma zbudowany dom, to człowiek, który buduje się na sąsiedniej działce, musi udowodnić, że nie narusza prawa sąsiada do słońca. Jesteśmy jedynym krajem w Europie poza Norwegią, w którym interesem prawnym jest dostęp do słońca. Jeśli społeczeństwo zgodzi się na likwidację tego i wielu innych swoich praw, to budujmy bez pozwoleń.\nPrzypomniał mi się absurdalny przykład, który zresztą znalazłam w jednym z pańskich artykułów publikowanych w magazynie „Zawód: Architekt”. Ludzie zbudowali osiedle domków jednorodzinnych, pod nimi zrobili podziemny garaż. I urzędnicy stwierdzili, że to jest budynek wielorodzinny.\nI znów się kłania idea prawa, która nie zawsze współgra z jego literą. W założeniu chodzi o to, aby domy jednorodzinne były budowane w ten sposób, że jeśli jeden z właścicieli zechce np. swój wyburzyć, to w żaden sposób nie wpłynie to na konstrukcję budynku obok. Ale definicja domu jednorodzinnego nic nie mówi o tym, czy budynki mogą być ze sobą powiązane funkcjonalnie, np. garażem podziemnym. W przypadku tego osiedla urzędnicy stwierdzili, że co prawda budynki stoją w jakiejś odległości od siebie, ale w podziemiu garaż nie ma dylatacji (szczelina celowo utworzona w konstrukcji, dzieląca obiekt budowlany na niezależnie konstrukcyjnie części – red.). I jeśli pani sprzeda swoją działkę, to nabywca nie będzie być może miał ochoty, aby pod jego budynkiem jeździły samochody. Prawo nie radzi sobie z rzeczywistością. A co najgorsze – nie reaguje na sytuacje, jakich dostarcza mu życie.\nProszę się jasno określić, o co panu chodzi. Czy aby była wolność budowlana, czy żeby przestrzegać przepisów?\nChcę logicznego, jednoznacznego prawa, które nie będzie się poddawało zabiegom interpretacyjnym. Doprecyzujmy je i uprośćmy. Profesor Zbigniew Niewiadomski, niedawny szef Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Budowlanego, uważał, że należy dać możliwość budowania wszystkim wszystkiego, jak im się zamarzy, a ewentualne spory będą załatwiane w sądach. Cóż, to byłoby prawdziwe eldorado dla prawników. I zmora dla architektów i inwestorów. Chcę jasnych przepisów, nie samowolki interpretacyjnej będącej polem konfliktów. Nie byłoby ich, gdyby Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju słuchało fachowców, w tym architektów. Ale urzędnicy tworzący akty wykonawcze z architektami nie współpracują. Ja rozumiem, że przepis może źle działać, mnie też nie zawsze za pierwszym razem projekt domu wychodzi, ale poprawiam, dążę do najlepszego rozwiązania. Izba Architektów jest chętna do współpracy, bo praktyka zawodowa obnaża niedoskonałości prawa, a resort jest dziwnie odporny na nasze uwagi.\nAle żadne przepisy nie są w Polsce w stanie wpłynąć na kształt przestrzeni publicznej. Zapraszam do Legionowa: paskudne budynki, osiedla budowane bez infrastruktury. Bo o biegunce reklamowej, zasłanianiu wszystkiego billboardami nie wspomnę. Rozstrzeliwałabym za to.\nJa także, ale u nas działa zasada „Wolnoć Tomku w swoim domku”, jeśli ktoś chciałby interweniować, uważany jest za faszystę. Tymczasem w krajach o demokracji starszej niż nasza, np. w Anglii, normą jest, że jeśli ktoś chce się wybudować na jakimś terenie, zbiera się komisja radnych samorządowych, która ocenia, czy to coś jest ładne, czy nie. Czy będzie pasować do reszty zabudowy? W wielu greckich miasteczkach można budować tylko biało-niebieskie domki, w austriackich Alpach należy wziąć pod uwagę przy projektowaniu, by odpowiedni procent elewacji był z drewna. Czy zgodzilibyśmy się jako społeczeństwo na takie ograniczenie wolności przez sąsiadów w zamian za przyszły ład przestrzenny? U nas ten problem miała rozwiązać ustawa o planowaniu przestrzennym, w 95 proc. dobrze pomyślana, ale co z tego, jeśli te 5 proc. nie działa i wszystko demoluje.\nTo co nam pozostaje? Wyrzucamy do kosza wszystkie durne przepisy i piszemy prawo budowlane od nowa?\nWydaje mi się, że nie wyczerpaliśmy jeszcze możliwości modyfikacji i poprawy tego, co mamy. Przepisy jakie są, takie są, ale działają. Lepiej próbować je naprawić. Zwykle tak bywa w prawodawstwie, że rewolucyjne zmiany, robione pod publikę, przynoszą więcej szkody niż pożytku. I tak jest z dużą częścią zapisów nowelizacji prawa budowlanego. Że wspomnę o jeszcze jednym „udoskonaleniu”: nie trzeba będzie mieć pozwolenia na budowę, aby postawić budynek jednorodzinny, w niektórych przypadkach wystarczać będzie zgłoszenie. Jeśli przez 30 dni starostwo nie wniesie sprzeciwu, będzie można budować. Ale przy zgłoszeniu sąsiadom nie przysługuje żadna procedura odwoławcza, nawet nie wiedzą, że miało ono miejsce.\nWięc może być tak, że się budzę pewnego pięknego ranka i widzę, że na sąsiedniej działce ktoś buduje pałac, przesłaniając mi cały świat i słońce. Komu mogę się poskarżyć?\nMoże pani iść do sądu. I płacić wpisowe od wartości spornego budynku, a do tego honorarium adwokata. A przecież można inaczej: w przypadku domów jednorodzinnych zachować pozwolenie na budowę, lecz skrócić czas oczekiwania z 65 do 30 dni. Nie dalej jak parę dni temu skrócono czas na wydanie pozwolenia na budowę inwestycji kolejowych do 45 dni. Czyli da się. I zachować procedury odwoławcze, by nie robić obywatelom kłopotów, z których ci nie zdają sobie nawet jeszcze sprawy. Ale nie, polityk obiecał coś, o czym nie miał pojęcia – że nie trzeba będzie mieć pozwoleń na budowę – a ludziom wydało się to atrakcyjne, więc trudno się teraz wycofać. Natomiast ręce zacierają prawnicy, bo kłopotów jeszcze przybędzie.\nByłoby ich jeszcze więcej, gdyby nie trzy O. Czyli obszar oddziaływania obiektu, który zatrzymał deregulacyjne zapędy nowelizatorów.\nPomysł był taki, żeby zlikwidować wszystkie pozwolenia na budowę, ale to szybko okazało się niewykonalne. Następny, aby dotyczyło to wszystkich domów jednorodzinnych. Ale i w tym przypadku katalog obiektów okazał się za szeroki, bo legislatorzy dostrzegli, że czasem zdarzają się przypadki, kiedy sąsiad powinien być stroną. Zawężono przepisy mówiące o budowie na zgłoszenie do sytuacji, kiedy obszar oddziaływania obiektu mieści się w granicach działki. Tyle że znów – nie bardzo wiadomo, jak to OOO wyznaczyć. Definicja w prawie budowlanym jest, ale ogólna i nie wiadomo, jak ją rozumieć. Na zdrowy rozum to jakiś obszar wokół budynku. Wcześniej to OOO wyznaczali urzędnicy, do nich należało mieć pretensje, jeśli coś było nie tak jak trzeba. Teraz będzie je wyznaczał architekt. Czyli odpowiedzialność przerzuca się z urzędników na nas.\nDobrze, że budowę domu mam już za sobą, a wokół życzliwych sąsiadów. Inaczej pewnie nie wychodzilibyśmy z sądu.\nW Niemczech obowiązuje prosta zasada: elewację budynku „kładziemy” na ziemi i patrzymy, czy jej obrys nie wystaje na działkę sąsiada. Jeśli nie, to znaczy, że OOO nie wykracza poza granice działki. Jeśli tak, trzeba się układać.\nAle prawo budowlane ingeruje też w mój OOO. Bo np. mogę zaparkować TIR-a przed domem, ale już auto osobowe – nie.\nMówi pani o par. 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. To był paragraf ze słuszną ideą: żeby chronić ludzi mających mieszkania z oknami wychodzącymi na parkingi przed sytuacjami, kiedy o świcie ktoś zapuszcza silnik i grzeje, a oni wdychają spaliny i maja hałas w domu. Ale idea zwyrodniała w zapisach i teraz mamy taką sytuację, że kiedy buduję dom jednorodzinny, to nie mam prawa postawić przed własnym oknem własnego samochodu osobowego, jeśli nie spełniam określonych wymogów dotyczących odległości miejsca parkingowego – co najmniej 7 m od okien pomieszczeń mieszkalnych i 3 m od granicy działki. Ale już autobus czy ciężarówkę mogę parkować, jak mi się podoba, bo przepisy ograniczają tylko możliwość parkowania samochodów osobowych. Co ciekawe, paragraf ten nakazuje mi trzymanie się tego reżimu w przypadku większości budynków zamieszkania zbiorowego z wyjątkiem hoteli. Co oznacza, że jeśli mam motel, który w swojej istocie jest przeznaczony dla klientów zmotoryzowanych, to tych, którzy przyjechali samochodami osobowymi, muszę wypchać gdzieś daleko od okien, a goście hotelu już mogą stać pod oknem. Gdzie sens i logika?\nNie ma. Ale jestem dziwnie przekonana, że tych przepisów i tak mało kto przestrzega. A już na pewno nie w przypadku budownictwa jednorodzinnego. Już widzę oczyma wyobraźni, jak urzędnik ładuje mi się na moje podwórko i mierzy, gdzie stanęłam swoją bryką. Zaraz bym popędziła.\nPani prawo, ale i odpowiedzialność. Natomiast ja, projektując budynek, muszę te przepisy uwzględnić w zagospodarowaniu terenu i miejsca postojowe tak projektować, żeby było zgodnie z przepisami. A że to się ma nijak do rzeczywistości? No właśnie o to chodzi, że zmuszani jesteśmy robić projekty na niby. Pani się wydaje, że ten przykład z domem jednorodzinnym to szczyt głupoty? Nie. Znajoma projektowała budynek przemysłowy, obok którego była stacja benzynowa. I ona się musiała odsunąć miejscami parkingowymi od granicy tej stacji, choć za płotem były miejsca parkingowe, też w przepisowej odległości. Miała problem, bo wyszło jej z przepisów, że musi swój parking zaprojektować co najmniej 16 m od tamtego parkingu. Albo przepisy są nierozsądne, albo ja czegoś nie rozumiem. I jestem wściekły, bo osób, które wymyślają takie kwiatki, to nic nie obchodzi. I bardzo bym chciał, żeby jednego czy drugiego taki absurdalny paragraf dosięgnął osobiście. Byliby ostrożniejsi.\nTakich kwiatków, jak się domyślam, jest więcej.\nZebrałaby się wielka łąka. A na niej np. przepis o śmietnikach. Stanowi on, że kubły ze śmieciami może pani postawić w odległości 3 m od granicy działki, ale już co najmniej 10 m od okien. Pani sąsiada obowiązuje ta sama zasada. Więc proszę sobie zsumować: jakie duże powinny być nasze posesje.\nI znów przykry wniosek: prawo sobie, życie sobie, nikt się nie przejmuje przepisami.\nW Austro-Węgrzech był podobno taki zwyczaj, że jeśli jakiś przepis nie przyjmie się w ciągu roku, należy go zlikwidować lub zmienić.\nA u nas na jedne, często ważne, bo dotyczące bezpieczeństwa, się przymyka oczy, a inne, głupawe, są egzekwowane.\nŻyjemy w matriksie, podwójnej rzeczywistości – faktycznej i urzędniczej. W podwójnej księgowości – niczym w epoce mafijnej. A jeszcze prawo zmienia się prędzej niż pory roku. Natknąłem się na informację, że od 1989 r. liczba przepisów, jakie musi znać architekt, liczona liczbą stron ustaw i rozporządzeń, zwiększyła się trzynastokrotnie.\nDa się to wszystko spamiętać?\nBez szans. Liczba przepisów i regulacji przekroczyła już zdolność pojmowania przez pojedynczą osobę, a przecież tak być powinno. Zbyt często mam wrażenie, że posłom ani urzędnikom z ministerstwa nie zależy, byśmy my, zwykli architekci, mogli w prosty, czytelny i bezpieczny sposób wykonywać nasz zawód. W Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Budowlanego\nTDNDGP WEEKEND wymiar sprawiedliwości legislacja prawo budowlane TDNDGP import\nświetny artykuł ,zastanawiam się dlaczego politycy boją się konsultacji ze specjalistami chyba boją się by pomyślano ze wybraliśmy idiotow\nniestety żyjemy w kraju, gdzie ludzie głosują i wybierają do Sejmu strażnika miejskiego z bigbrothera, czy agenta Tomka. to chyba wystarczy.\nmogę to samo napisać o planowaniu przestrzennym - tam też nikt nie pytał o zdanie urbanistów (izbę urbanistów po prostu zlikwidowano bo przeszkadzała)\nJak działają fachowcy ? Mio znajomi kupili piękną działkę budowlaną o wymiarach ok . 25mX 50 m. Wszystkie działki są podobnej wielkości . Niestety jakiś geniusz wyznaczył nieprzekraczalną linię zabudowy 8 m od granicy działki . Efekt znajomy ma olbrzymi ogród ale schody ze spocznijiem do domu musiał przebudować bo po postawieniu płotu bramy mu się nie otwierały bo blokowały schody do domu . . Ma tak ciasno przed domem że samochód stawia na ulicy bo ciągle otwieranie bramy jest uciążliwe. Witę na auta wybudował za domem bo inaczej było by trudno . Teraz okazało się że miasto chce ich NIEPRZEKOTOWĄ ULICĘ PRZEBUDOWAĆ ABY PUŚCIĆ TAMTĘDY RUCH AUTOBUSOWY. Ponieważ ulica jest wąska miasto postanowili ZABRAĆ KAŻDEMU Z MIESZKAŃCÓW PO KILKA METRÓW PRZODU DZIAŁKI . Jak zabiorą mu DWA METRY jak planują to od ogrodzenia do ściany domu będzie miał 6 merrów i z tylu ogromy ogród .\nReasumując nie tylko ustawodawcy , urzędnicy ale i wyksztsłcrni z papierami projektanci tworzą ZWYKLE GNIOTY BEZ WYOBRAŻNI .\nNA zadawane tu pytania czy jesteśmy jako naród tępi - odpowiem TAK TAK. Przykład - ostatnie wybory samorządowe - ze strachu przed śmiesznością wmawiają nam zę coś fałszowano, podrobiobo i taki bzdury. Ludzie to kupili, a włądza jest zadowolona (bez znaczenia czy rząd czy opozycja). Wybieramy takich przedstawicieli jacy jesteśmy sami. To nie dziki kraj tylko jego mieszkańcy to dzikusy. Więc nie narzekać tylko mysleć. To nie boli.\nPogmatwanie prawa nie jest przypadkiem, lecz metodą, a dotyczy wszystkich sfer prawa!\nJakiego nie wziąć pod lupę, czy to KK, czy KC, prawo spadkowe, czy podatkowe, Kodeks Drogowy wszędzie dzieje się to samo! Totalne pogmatwanie, nieprecyzyjne, a w związku z tym podlegające indywidualnej interpretacji!\nI o to w tym chodzi!\nPo pierwsze; (p)osłowie maja płacone od wiersza, a jest to ich dodatkowy dochód,\npo drugie: urzędnik ma więcej do powiedzenia i może liczyć na wdzięczność za rozstrzygnięcie,\npo trzecie: w Sejmie zasiadają prawnicy i tym sposobem napędzają sobie klientów, bo w obecnych czasach przed sądem ( dowolnej sprawie) występują samodzielnie (bez prawnika) wyłącznie samobójcy!\nI tym sposobem system żyje kosztem obywateli - dokładnie jak pasożyt!\nTo dotyczy zresztą nie tylko prawa budowlanego, bo my w ogóle dążymy do takiego "ideału", do sytuacji, w której wszystko jest zabronione, ale to wszystko się jednak robi pod szczytnymi hasłami, że "Polak potrafi", że "każdy orze, jak może", że "przepisy są po to, żeby ja łamać" itp. Malutki przykład z innej dziedziny: po jaką cholerę utrzymuje się fikcję, że TIR-y mają jeździć po większości dróg 70 km/h, a tylko na dwujezdniowych, ekspresowych i autostradach 80 km/h (oczywiście posłusznie zwalniać do 50 km/h na obszarach zabudowanych, nawet jeśli jest to faktycznie puste pole!). Wszyscy wiedzą, że jeżdżą 20-30 km/h szybciej, a gdyby jakiś kierowca chciał przestrzegać przepisów, zapewne szybko straciłby pracę... A mają tachografy rejestrujące także prędkość! Co więc robią "krokodyle" i po co nam ta cała ITD? Z kolei, gdyby ciężarówki rzeczywiście zwolniły, to zwolniłaby także gospodarka... Również ta cała dyskusja o fotoradarach nie ma sensu (np. słynny "Pan Emil"), bo nam przeszkadzają radary, a nie absurdalne niekiedy ograniczenia prędkości, bo się dobrze czujemy w tej ciuciubabce, że coś może sobie być zabronione, tylko, żebyśmy mogli tego bezkarnie nie przestrzegać! Ja mam inny pomysł: fotoradary niech sobie będą gdzie chcą, nawet dokładnie poukrywane, ale ograniczenia prędkości powinny być adekwatne do rzeczywistych zagrożeń na danym odcinku drogi, a nie „na wyrost”, bo dziś mamy np. ograniczenie do 40-tki, prawie nikt się do tego nie stosuje, ale buntujemy się przeciwko fotoradarom. Ja się natomiast buntuję, ale przeciwko nadgorliwości zarządców ruchu, którzy stawiają takie „40-tki” niekiedy bez sensu, a sami być może się do tego oznakowania nie stosują. Oczywiście przykładów jest znacznie więcej, (np. w prawie podatkowym), że przepisy mamy bardzo rygorystyczne, ale szczycimy się umiejętnością ich omijania, albo po prostu łamania, jak tylko się da. Ale my lubimy się bawić w różne ciuciubabki i może nawet niektórzy nie mogliby z tym żyć, gdyby przepisy miały być rozsądne, ale za to powszechnie przestrzegane. Wszystko to prowadzi do demoralizacji i deprecjacji prawa, bo utrwala przekonanie, że przepisy są po to, żeby je łamać, a państwo razem ze stanowionym przez siebie prawem jest wrogiem, z którym należy walczyć! Niestety, nie ma chyba w żadnej partii woli politycznej, żeby to zmienić i w ciuciubabkę (choć bardzo chciałbym się mylić!) będą musiały się bawić następne pokolenia!...\nRewelacyjny artykuł!!! Więcej takich kwestii proszę poruszać!\nRewelacyjny artykuł! Więcej takich proszę !!!\nTe wszystkie " uproszczenia ustawowe" to jedna totalna bzdura.N.p. aby rozebrać starą drewnianą chałupkę należy oczywiście zgłosić ten fakt w starostwie. Aby otrzymać zgodę należy podać sposób rozbiórki (od komina,dachu-po podwaliny,wynająć kierownika "budowy",inspektora jakiegoś tam.Oczywiście to są koszty,lub poczekać aż się zawali,ale to może potrwać.Jeśli się nie spełni warunków-zgłoszenie może nie być przyjęte.Pytam więc czy jest to zgłoszenie,czy pozwolenie?\nDo Amigos: Może i rzeczywiście tak jest jak piszesz. Ale to nie zmienia faktu, że mamy bałagan w prawie. Ludzie mają prawo być zdenerwowani, szczególnie specjaliści, którzy codziennie muszą się w tym bałaganie odnaleźć.\nJestem ciekawy czy na garaż blaszany postawiony na własnej posesji też trzeba będzie mieć pozwolenie na budowę, czy wystarczy tylko zgłoszenie o chęci jego postawienia.\nZ tym prawem tak jest w każdej dzidzinie. Ktoś ma w tym interes - tak działa ten system.\nDo he... (komentarz nr 3)\nNie ma czegoś takiego, jak Kodeks Drogowy, natomiast prawo spadkowe jest częścią KC. To po pierwsze.\nPosłowie nie mają płacone od wiersza. To po drugie.\nW Sejmie na 460 posłów jest zaledwie 40 prawników, najwięcej, bo 82 jest nauczycieli, do na drugim miejscu ekonomiści - 47 osób. To po trzecie.\n"mafia" ma rację! Chodzi chyba, z grubsza biorąc, żeby władza miała na każdego "haka" i póki co, może przymykać oko na to, że nie do końca ktoś przestrzega przepisów, ale, jak potrzeba... to z tego haka można zrobić użytek! Powiem przewrotnie: w tej metodzie jest szaleństwo! Ale... o to chodzi!\nNic dodać, nic ująć. Takie prawo jaki parlament - ze 100 posłów i senatorów, reszta to osobnicy pobierający diety i zajęci szukaniem sponsora, za którym można by zalobbować, żeby przepchnąć kolejną wersję "i czasopisma". Biedna ta nasza Polska ...\nTak jest praktycznie od początku przemian.25 lat nie starczyło na pracę mózgu.politycy w każdej dziedzinie odwalają lipę. Zarówno prawo budowlane jak i planowanie przestrzenne oraz wiele innych nie maja nic wspólnego z rzeczywistością.To wszystko tworzą jacyś konowały przeciwko własnemu społeczeństwu i jego dążeniach do normalności.Inną sprawą jest niezaprzeczalny fakt, że takich głupców wybiera to społeczeństwo.\nBurdel był jest i będzie.....\nNie rozumiem ...Czy jako Naród jesteśmy za tempi by sklecić choc 1 przepis prawa bez błędu...\nJak jesteśmy Debilami to może ktoś zna Niemiecki lub Czeski i ruszy d... by taka ich ustawę skopiować i tyle.\njuz mnie wkur... te odwieczne polskie biadolenie w kazdej gazecie...\nKonsultacje były ale i co z tego, jak konsultacje sobie a głowy Komisji sobie. I to jest przykre\nUprawnienia budowlane, czyli potwierdzenie i gwarancja,,,z e projekt i jego wykonanie zapewniaja bezpieczewństwo życia i mienia w budownictwie co nie jest przedmiotem sporu, a treść słowa architekt i inzynier budownictwa, decydyją o tym że kazdy z nich musii posiadać uprawnienia budowlane, Architekt posiadający uprawnienia ma tą przewagę nad inżynierem budownictwa, że studjując nabywa szczególnej wiedzy i umiejętności jakimi są ksztaltowanie formy budynków ibudowli i ich esretyki i oddziaływania na emocje spoleczne, wielu z nich osiaga najwyzszy poziom artyzmu, i ich dziela sa równe dziełom klasykow.i zapewniajacych Wspolczesne budownictwo wymaga nie sporow kto jest wazniejszy a umiejetnosci wspóldzialania architeta z inzynierami roznych dziedzin techniki i technologii. i wtedy dopiero mozemy oczekiwać na realizacje budowlane na najwyzszym poziomie estetycznym i sprawnosci technicznej gwarantujących, bezieczeństwa zycia i mienia i trwałości.


Powstaje zegarek z filmu Ucieczka z Nowego Jorku - Antyradio.pl\nW 2016 roku mija 35 lat od kiedy widzowie mogli zapoznać się z „Ucieczką z Nowego Jorku”. Tę okrągła rocznicę można świętować zakładając zegarek Snake'a Plisskena.\nJest rok 1997, czyli, patrząc z perspektywy dnia premiery, nieodległa przyszłość. Przestępcy izolowani są od reszty świata w odosobnionej od lądu części Nowego Jorku. Została ona przemieniona w ogromne więzienie dla najgroźniejszych kryminalistów. Tu rozbija się Air Force One z prezydentem Stanów Zjednoczonych. Grany przez Kurta Russella Snake Plissken, były bohater wojenny, ma wydostać stamtąd głowę państwa. Ma na to 24 godziny, a czas odlicza zegarek na jego nadgarstku.\nFirma Ridgewood Watch Company zorganizowała kampanię na Kickstarterze, w której zbiera fundusze na wypuszczenie na rynek zegarka Plisskena. Pomysł wsparło już 239 użytkowników. Tym samym udało się uzbierać nieco ponad 79 tysięcy dolarów, acz do realizacji projektu potrzebnych jest 200 tysięcy. Może się to jeszcze udać, gdyż do zakończenia kampanii zostało 28 dni (stan na 9 listopada 2016).\nPieniądze można wpłacać już od 1 dolara, jednak dopiero kwota 249 dolarów gwarantuje otrzymanie wstępnej wersji zegarka Snake'a. Jego pełna wersja wymaga już wyłożenia 399 dolarów. Kolejne coraz bardziej zaawansowane odmiany, to wydatek rzędu 499 lub 799 dolarów.\nGadżet oprócz odliczania będzie też oczywiście wskazywać właściwą godzinę oraz ma współpracować z aplikacją na smartfona. Za jej pomocą możemy kontrolować ustawienia zegarka, takie jak podświetlenie wyświetlacza, ustawienia godziny i daty, format pokazywanego czasu. Można także zmieniać rodzaj animacji. Zresztą zobaczcie sami:\nZegarek będzie również informował o aktualizacjach Waszych ulubionych aplikacji, czy też o tym, że dostaliście wiadomość (SMS, Facebook, Twitter, Snapchat, Pinterest), zawiera również stoper i licznik kroków. Snake Plissken zabiłby za takie udogodnienia.\nTwórcą projektu jest Jonathan Zufi, który wpadł na przeniesienie pomysłu z filmu do rzeczywistego świata, po tym jak zapoznał się ponownie z obrazem Johna Carpentera w 2014 roku. Oto jak Lifeclock One ma się prezentować na ręku:\nA tak ten gadżet wygląda z bliska:\nW lipcu 2016 roku sąd apelacyjny w Paryżu orzekł, że Luc Besson dopuścił się plagiatu „Ucieczki z Nowego Jorku”. Wykazano, że film Francuza, „Lockout”, czerpie kluczowe elementy właśnie z klasycznego obrazu pochodzącego z 1981 roku. Tym samym Besson stał się winny Carpenterowi 450 tysięcy euro, bo na taką kwotę opiewa jego kara do zapłacenia.\nTagi: Galeria Kurt Russell


Rada programowa – Leadersin\nEMEA Region Head, AML Operations, Citi\nIwona dołączyła do Przedstawicielstwa Citi w Warszawie w 1991 roku jako jeden z członków założycieli Citibank (Polska) SA. Była odpowiedzialna za Operacje ICG do momentu połączenia Citi i Banku Handlowego w 2001 roku. Jako szef O&T, Iwona była zaangażowana w uruchamianie operacji Citibank International i Citibank Europe w Polsce, zakładanie i osadzanie Centrum Citi w Polsce dla regionu EMEA, które następnie stało się jednym z największych i najważniejszych dla wielu procesów globalnych. Od 2005 roku dołączyła do szeregu Managing Directors Citigroup. W 2008 roku Iwona została powołana na stanowisko Szefa Operacji i Technologii Citi w Polsce, odpowiedzialnego za ICG, GCB i Enterprise O&T w Banku Handlowym, a do 2012 roku rozwijała również Citi Service Center w Polsce. Iwona była członkiem Zarządu Banku Handlowego odpowiedzialnym za Operacje i Technologię od 2009 do 2015 roku. W 2015 roku została szefem Centrum dla Regionu EMEA odpowiedzialnym za AML, a w szczególności za Financial Intelligence Unit.\nIwona wnosi wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu wieloma obszarami banku, technologią oraz krytycznymi funkcjami kontrolnymi.\nPartner Deloitte, Liderka Klubu SheXO Deloitte oraz Diversity&Inclusion\nw Deloitte w Europie Środkowej, członkini Rady Programowej i mentorka LeadersIN.\nIva pełni funkcję partnera podatkowego wiodącej linii usług cen transferowych Deloitte w Polsce i Europie Środkowej. Jako założycielka i liderka Klubu SheXO Deloitte koncentruje się na wzmocnieniu pozycji kobiet biznesu.\nMa ponad 20-letnie doświadczenie i jest regularnie uznawana za wiodącego doradcę ds. cen transferowych w rankingach branżowych, takich jak Przewodnik Euromoney i Best Women in Business Law. Doradza międzynarodowym koncernom w zakresie międzyfirmowych polityk cenowych i negocjuje zaawansowane umowy cenowe. Do jej klientów należą wiodące przedsiębiorstwa z różnych branż, takich jak e-commence, FMCG, budownictwo i technologia. Jest także jednym z 18 pozarządowych członków Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych, które doradza Komisji Europejskiej w opracowaniu praktycznych wytycznych dotyczących cen transferowych i monitoruje praktyki w państwach członkowskich UE.\nOprócz bycia doradcą biznesowym, aktywnie uczestniczy w rozwoju przywództwa kobiet, będąc założycielką i liderką Klubu SheXO dla kobiet na wysokich stanowiskach, który działa w ośmiu krajach Europy Środkowej oraz gromadzi rocznie ponad 1000 kobiet biznesu. Iva prowadzi program Diversity & Inclusion w Deloitte Central Europe i założyła sieć Women@Deloitte. Zdobyła prestiżową nagrodę w konkursie „Bizneswoman roku 2016” w kategorii „Sukces w korporacji”. W styczniu 2017 r. Magazyn „Wysokie Obcasy” Gazety Wyborczej umieścił ją wśród 50 najbardziej wpływowych kobiet w Polsce.\nCEO of Vital Voices Chapter Poland\nEla to manager z 20-letnim doświadczeniem. W latach 1997 – 2000, zaangażowana w rozwój polskiego przedstawicielstwa amerykańskiej korporacji Fiserv. W roku 2000 odpowiedzialna za przekształcenie podmiotu w spółkę prawa polskiego, a następnie do października 2014 za całość operacji w obszarach: HR, finansów, prawnym, zakupów, zapewnienia ciągłości biznesu oraz Compliance. W 2007 i 2008 – zaangażowana w rozwój biznesu organizacji w regionie CEE.\nKarierę zawodową rozpoczęła w Urzędzie Rady Ministrów, gdzie w latach 1993-1996 odpowiedzialna była za koordynacje prac międzyresortowych zespołów strategicznych realizujących programy Rady Ministrów oraz kontakty z lokalnymi i regionalnymi ośrodkami władzy w Polsce.\nZ Vital Voices Chapter Poland związana od 2011. Obserwowała jak mentoring pozwala kobietom odnaleźć właściwą drogę rozwoju osobistego i zawodowego i poszerzać horyzonty. Od września 2014 formalnie odpowiedzialna za pozyskiwanie nowych partnerów biznesowych oraz popularyzację działań Vital Voices w Polsce.\nAbsolwentka: Wydziału Historycznego UW ze specjalnością Archeologia Śródziemnomorska, międzyuczelnianych studiów MBA ze specjalnością Zarządzanie (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet w Antwerpii, Vrije Universitet w Brukseli oraz Bergische Universität w Wuppertal), studiów podyplomowych dla Wyższej Kadry Kierowniczej w zakresie Zarządzania Personelem, Akademia Leona Koźmińskiego w Warszawie.\nWierzy, że: „Nie ma w życiu rzeczy niemożliwych i wszystko zależy od ludzi” oraz, że nic nie daje takiego poczucia satysfakcji, jak to kiedy możemy pomóc innym.\nVice President of the Management Board, Chief Risk Officer, Bank BPH\nMałgorzata jest wiceprezesem banku BPH GE Capital Group i odpowiada za obszar zarządzania ryzykiem banku. Jest managerem związanym z rynkiem finansowym od ponad 20 lat, a do grupy General Electric (GE) dołączy w 1999 r. gdzie pełniła wiele funkcji managerskich w obszarach operacji, ryzyka oraz zarządzania strategicznymi projektami. Posiada doświadczenie w obszarze bankowości detalicznej i korporacyjnej w tym faktoringu.\nPrzed objęciem obecnego stanowiskiem odpowiadała jako Wiceprezes Zarządu za Pion Operacji i Technologii a wcześniej jako Leader Transformacji Biznesowej za strategiczne projekty transfokacji sieci sprzedaży, podziału banku oraz wdrożenia nowego modelu biznesowego.\nUkończyła Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, jest też absolwentką programu menedżerskiego prowadzonego przez Harvard Business School.\nOd wielu lat aktywnie działa w ramach grupy GE, ale również w zewnętrznych fundacjach i organizacjach na rzecz wsparcia i promowania roli kobiet w biznesie. Małgorzata jest leaderką GE Women’s Network w regionie east EMEA, od wielu lat współpracuje z fundacja Vital Voices jako mentorka, jest również współtwórcą i członkiem rady programowej między korporacyjnego programu mentoringowego LeadersIn. Za swoją działalność została wyróżniona w X -tej edycji konkursu „Bizneswoman Roku” w kategorii Female Champion of Change.\nPrezes Zarządu Talent Chase Sp. z o.o.\nOd ponad 20 lat związana z branżą usług szkoleniowych i consultingowych, założycielka i współwłaścicielka, w zarządzie i na stanowiskach kierowniczych, menedżer, mentor, doradca. Z wykształcenia ekonomistka i muzyk. Absolwentka studiów Executive MBA organizowanych przy Business Center Club (GFKM i IAE Aix-en-Provence Graduate School of Management). Posiada uprawnienia do pełnienia funkcji członka rad nadzorczych.\nPraktyk biznesu. Ma wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu firmą oraz strategicznym zarządzaniu zasobami ludzkimi. Po sprzedaży udziałów własnej firmy szkoleniowej w 2007 roku pracowała dla „Harvard Business Review Polska” (ICAN Institute) na stanowisku Dyrektora Rozwoju Biznesu, była Partnerem w firmie doradczej Allbridge Business Advisory (DOOR Group International) oraz Dyrektorem Zarządzającym w Starway Institute (Mateusz Grzesiak). Od wielu lat z sukcesem realizuje projekty doradcze i rozwojowe z zakresu diagnozy i modelowania kultur organizacyjnych, rozwoju przywództwa oraz kompetencji menedżerskich, jak i projekty rekrutacyjne na stanowiska średniego, wyższego i najwyższego szczebla menedżerskiego, dla czołowych polskich przedsiębiorców i międzynarodowych korporacji. W 2005 roku uzyskała tytuł „Kobieta Przedsiębiorcza 2005”, w 2014 roku „Kobieta Sukcesu Mazowsza 2014”.\nCzłonkini Międzynarodowego Forum Kobiet Biznesu i Nauki przy Szkole Głównej Handlowej (Wiceprezes ds. Kontaktów Międzynarodowych w latach 2004-2006), Rotary International (w latach 2018-2020 Prezydent Klubu Rotary Warszawa-Belweder) oraz Vital Voices Chapter Poland. Organizatorka konferencji i seminariów. Pasjonatka połączenia biznesu i nauki. Od lat aktywnie promuje przedsiębiorczość kobiet, wspiera partnerstwo w biznesie, aspiracje i niezależność zawodową. Organizatorka cyklu śniadań biznesowych dla kobiet na stanowiskach zarządczych i kierowniczych. Pasjonatka muzyki klasycznej i jazzowej. Znawca win. Wolne chwile spędza przy fortepianie. Kocha teatr i podróże. Interesuje się psychologią i filozofią wschodu.


Rolnicy ze śląskich rejonów apelują do ludzi z miast o wyrozumiałość. Otwarcie tłumaczą, że dzięki nim mają jedzenie, a uprawa roli wsi rządzi się swoimi prawami. Wszystko przez zawiadamianie na nich policji.\nNadszedł lipiec, powoli zaczynają się żniwa, a polscy rolnicy mają już pełne ręce roboty. Trzeba przyznać, że praca ta nie jest ani lekka, ani szczególnie czysta. Kurz i brud to niestety jej przymioty i nie ma sposobu na ich wyeliminowanie. Bo co można zrobić, by w upale pył koszonego zboża nie krażył po całej okolicy?\nWiedzą o tym rolnicy, ale nie mają o tym pojęcia ludzie, którzy żniwa znają tylko z opowieści lub z książek i gazet. Nie rozumieją też mieszkańcy jednego z osiedli w Oławie, którzy tak zdenerwowali się na pewnego ''brudzącego'' rolnika, że zawiadomili na niego policję.\nMandat za żniwa ? Chyba jakiś żart\nPan Karol jest właścicielem pola, które w przeciągu ostatnich kilku lat otoczyło się pieknymi willami i osiedlemi bloków. I choć teren powoli zaczął przypominać miejski, ciągle pozostawał w sąsiedztwie wsi i pól uprawnych. A pan Karol nie miał zamiaru rezygnować z uprawiania swojej ziemi.\nNiestety, okazało się, że praca, którą wykonuje w tym miejscu od wielu lat, przeszkadza nowym mieszkańcom. Ci zaczęli skarżyć się na kurz i brud, i problem zgłosili problem na policje. Rolnik otrzymał wtedy za pracę na własnym polu 500 złotych mandatu.\nSprawa ukaranego rolnika stała się zalążkiem do wystosowania odpowiedniego apelu do ''miastowych'', Na Facebooku, w grupie ''Polskie Rolnictwo'', pojawił się dość obszerny post. I choć jego autorzy nie przebierali w słowach, nie sposób im w takiej sytuacji nie przyznać im racji...\nNa tym nie koniec. W swoim poście podkreślili, że to rolnicy byli na wspomnianej ziemi pierwsi, dbają o to, by mieszkańcy miast mieli co jeść i nie reagują, gdy tak zwani ''miastowi'' niszczą im uprawy robiąc sobie zdjęcia na ich polach.\nRolnicy podnieśli alarm i rozpoczęli swoisty protest przeciw karaniu ich za pracę, którą wykonują, bądź co bądź, dla całego społeczeństwa. Post, a wraz z nim apel ''Polskiego Rolnictwa'' rozpowszechniły się po sieci i zebrały mnóstwo społecznej reakcji. Komentujący w zdecydowanej większości popierają rolników, atakują niewyrozumiałych mieszkańców miast i zastanawiają, jak to możliwe, że znalazł się policjant, który wypisał mandat.\nTymczasem na Śląsku wprowadzono właśnie kampanię uświadamiającą mieszkańców miast, którzy przeprowadzili się na wieś, jak wygląda praca rolników. Na ulicach pojawiły się plakaty z napisem ''STOP - wieś, teren pracy rolnika'', ludziom rozdawane są ulotki, a w mediach publikowane są spoty informacyjne.


hale namiotowe | Portal informacyjny\nWynajem hal namiotowych w Łodzi\nW dniu dzisiejszym wynajem hal namiotowych zaczyna wzbudzać niesamowicie bardzo duże zainteresowanie zarówno pośród osób spersonalizowanych organizujących jakieś większe imprezy okolicznościowe jak tez firm i spółek udających się przykładowo na targi. To teraz w oparciu o dobrze przygotowaną halę namiotową, na której wynajem się zdecyduje dana firma uzyskuje ona doskonałego rodzaju sposobność wybicia się i stania bardziej widocznym na targach,…\nhale namiotowe, namioty bankietowe, wynajem namiotów\nW własnej ofercie mamy najlepszej jakości materiały przeznaczone do budowy hal magazynowych. Zespół naszych wykwalifikowanych profesjonalistów przez nieustająco czuwa nad tym, aby nowo powstające konstrukcje stalowe charakteryzowały się w jaki sposób najlepszą jakością.\nNajlepsza jakość – hala stalowa\nW własnej ofercie posiadamy najlepszej jakości materiały przeznaczone do tworzenia hal magazynowych. Zespół naszych wykwalifikowanych profesjonalistów przez nieustająco czuwa nad tym, ażeby nowo powstające konstrukcje stalowe charakteryzowały się w jaki sposób najlepszą jakością.


ALVI Śpiworek Baby-Mäxchen 3-częściowy Outlast Little Dots grey - pinkorblue.pl\nALVI Śpiworek Baby-Mäxchen 3-częściowy Outlast Little Dots grey\nNr art.: A152515\n2 śpiworki z jednym systemem, z dopasowaniem do każdej temperatury w pokoju!\nŚpiworek zewnętrzny z regulacją temperatury\nMateriał Outlast® - zapobiega zatrzymywaniu się ciepła\nFirma ALVI od dawna pracuje nad stworzeniem"optymalnego otoczenia dla śpiącego dziecka. " Przy danym śpiworku zwrócono uwagę na to, aby nie zatrzymuywało się w nim"ciepło".\nŚpiworek składa się z 2 śpiworków wewnętrznych i 1 zewnętrznego. Śpiworek wewnętrzny wykonany został z 100% bawełny, posiada długi rękaw i można użyć go jako śpiworka letniego.\nŚpiworek zewnętrzny posiada regulowaną wielkość i dzięki temu"rośnie razem z dzieckiem." Można go regulować pod względem wielkości, dzięki czemu śpiworek rośnie wraz z dzieckiem. Kształt gruszki daje dziecku możliwość swobodnego poruszania nóżkami podczas snu lub zabawy. Śpiworek zapinany jest dookoła na zamek błyskawiczny.\nMateriał Outlast dba o pozbywanie się nadmiernego ciepła. Zapobiega przegrzewaniu się maluszka. Potliwość dziecka znacznie reguluje się. Natomiast w czasie chłodnych nocy, dba o zatrzymanie ciepła.\n• Outlast redukujący potliwość u maluszka\n• Outlast zapobiega marznięciu\n• jednolite rozprowadzenie ciepła\n• Komfort na długi czas\nBaby-Mäxchen® Outlast® 3-częściowy:\n1 mały śpiworek wewn. Jersey, z rękawem\n1 duży śpiworek wewn. Jersey, z rękawem\n1 śpiworek zewn. z regulacja wielkości, zasuwany zamkiem\n• śpiworek zewnętrzny: 70% bawełna, 30% wiskoza• wypełnienie: 100% poliester\n• pranie w temp. do 60 stopni• można suczyć w suszarce\nProponowana zmiana do produktu A152515\nOceny klientów - ALVI Śpiworek Baby-Mäxchen 3-częściowy Outlast Little Dots grey


Zobacz czarno-biały świat w kolorze [galeria] | Fotoblogia.pl\nNowojorscy włóczędzy (!) siedzą na ławce, 1941 r. © Charles W. Cushman\nFotografia i kino przyzwyczaiły nas do tego, że o czasach przed II wojną światową myślimy w czerni i bieli. Dlatego znaleziska takie jak kolekcja Kodachrome'ów fotografa z Indiany, Charlesa W. Cushmana, zawsze budzą zdumienie.\nWiększość fotografii i filmów z pierwszej połowy XX wieku (a często nawet późniejszych) jest dostępna w czerni i bieli. To sprawia, że ówczesny świat wydaje nam się bardziej odległy. Pomimo że była to codzienność naszych rodziców i dziadków, mamy wrażenie, że od udokumentowanej rzeczywistości dzieli nas wieczność.\nOd czasu do czasu jednak trafiają w nasze ręce zaskakujące odkrycia wytropione przez czujnych archiwistów: dobrze już znane, pionierskie fotografie Siergieja Prokudina-Gorskiego, autochromy Leonida Andriejewa, ale również mniej odległe w czasie zdjęcia z okresu II wojny światowej i wkrótce po jej zakończeniu. Zdjęcia armii amerykańskiej wykonane przez Alfreda Palmera i Howarda Hollema na potrzeby Office of War Information czy wstrząsające kolorowe fotografie zniszczonej Warszawy autorstwa Henry'ego N. Cobba sprawiają, że historia natychmiast staje się bliższa.\nKilka lat temu świat usłyszał po raz pierwszy o fotografiach Charlesa W. Cushmana, zapomnianego – a teraz odkrywanego na nowo – pioniera barwnej fotografii. Dzięki czujności pracowników Uniwersytetu stanu Indiana i kolekcjonera Richa Remsberga ponad 14 tysięcy bezcennych fotografii uniknęło zniszczenia.\nTo niesamowity dokument – skupia się na codzienności Ameryki miejskiej i wiejskiej, często od jej mniej znanej, skrywanej strony. Widzimy most Golden Gate w San Francisco i spektakularne widoki wielkich miast, ale również ubóstwo mieszkańców osad na prowincji. Fotograf działał przez ponad 30 lat, więc jego dorobek jest tak naprawdę historią Ameryki w pigułce: od czasów wielkiego kryzysu po epokę hippisów.\nCharles W. Cushman urodził się w 1896 roku w stanie Indiana. W czasie swojego życia wiele podróżował, zatrzymując się na dłużej w Chicago i San Francisco. W roku 1938 odkrył technologię Kodachrome (pierwsza barwna klisza wyprodukowana przez Kodak, przeznaczona dla aparatów 35mm – Cushman pracował Contaxem II).\nWiele spośród fotografii Cushmana – szczególnie tych z wcześniejszego okresu – porusza te same tematy co ikoniczne zdjęcia wykonane dla Farm Security Administration przez Walkera Evansa czy Dorotheę Lange. Codzienność Ameryki w kryzysie, utrwalona na kolorowej kliszy, pozwala spojrzeć na tamte wydarzenia z nieco innej perspektywy. Poruszają nie tyle swoją posągową surowością, co barwnym, namacalnym realizmem.\nCharles W. Cushman, choć był jedynie pasjonatem-amatorem, niewątpliwie miał cechę, która charakteryzuje świetnych dokumentalistów – zainteresowanie światem w całej jego rozciągłości. Warto pochylić się nad jego pracami (bardzo wiele z nich jest dostępnych online). To znakomita lekcja historii XX wieku, ale również sztuki fotoreportażu i street photo.\nWięcej zdjęć oraz wywiad z kolekcjonerem, który ocalił dorobek Cushmana, można znaleźć tutaj.\nMaria Grygier, 1949 r. © Charles W. Cushman\nPrawda o tym, jak powstają piękne zdjęcia. Fotograf zdradza swoje sekrety Urocze portrety psiaków pokazują, że nasze czworonogi mają osobowość Mirina Pavlovic odkrywa opuszczone zakątki Europy Stary średni format i bajkowe portrety z Ukrainy Metropolitan Museum of Art udostępnia za darmo 375 tysięcy zdjęć do dowolnego wykorzystania Oto najlepsze zdjęcia The RMetS/ RPS Weather Photographer of the Year 2016 Pojedynek na śmierć i życie pomiędzy wężem a ptakiem Artystka przerobiła Lomo Instant, by robić zdjęcia techniką mokrej płyty Anita Demianowicz zwiedza różne kraje i pokazuje ich kulturę przez ludowe stroje 5 analogowych aparatów fotograficznych, które chciałbym mieć Kozi Wierch, niespodziewany halny i sprzęt, który mógł runąć w przepaść Czy wizja Wrześni według Adama Lacha dekonstruuje utopijną wizję niewielkich miast?


Zalety hal namiotowych - lovelove24.pl\nW obecnych czasach wymaga się od wszelkich przedsiębiorców, aby ich rozwiązania były wygodne oraz modernistyczne. Każdy gałąź handlu czy jakiegokolwiek innego rynku stale ulega zmianie. W związku z tym od firm wymaga się dopasowania do tej sytuacji. Dokładnie tak samo sprawa się ma z branżą związaną z wszelkimi wydarzeniami. Z miesiąca na miesiąc coraz więcej korporacji zajmujących się eventami zamiast stacjonarnych budynków, które są drogie oraz niezbyt opłacalne wybiera hale namiotowe spełniające wiele oczekiwań. Jednak czy aby na pewno warto zdecydować się na takie rozwiązanie. Odpowiedź brzmi tak. Oto szereg zalet, jakimi mogą pochwalić się hale namiotowe.\nJak już wcześniej zostało wspomniane, aktualnie na rynku pracy najważniejsze jest to, że ciągle się zmienia. Niegdyś ludzie przez całe życie pracowali w jednej firmie, której siedziba przez lata znajdowała się w jednym miejscu. Taki proces to przeszłość i dokładnie tak samo, jak ludzie, którzy zmieniają miejsce zatrudnienia, tak samo korporacje przenoszą swoje siedziby. Zmiany w XXI wiecznym biznesie to norma i właśnie dlatego hale namiotowe https://www.nowhal.pl/leasing-hal-namiotowych/ się w nich świetnie sprawdzają. Mamy możliwość zakupienia typów takich hal, których montaż oraz demontaż nie zajmuje więcej niż kilka godzin, a transport jest równie prosty. W związku z tym, jeśli potrzebujemy chwilowo zakryć jakąś przestrzeń na przykład na czas wesela czy koncertu to hale namiotowe w pełni spełnią swoje zadanie. Jednak, kiedy zamierzamy wykorzystywać zakryty teren przez dłuższy czas, to również jest to świetne rozwiązanie. Hale namiotowe to stabilne konstrukcje, które charakteryzują się dobrą odpornością na działanie warunków atmosferycznych, dlatego mogą one pełnić dokładnie takie samo zadanie jak budynek stacjonarny. W przypadku, gdy dojdzie do rezygnacji z danego biznesu, czy jego przeniesienia, nie będziemy mieli z tym żadnego problemu.\nZ hal namiotowych możemy tworzyć przeróżne kształty oraz formy, dostosowane modele mogą zostać ze sobą połączone, dzięki czemu możliwym będzie utworzenie interesujących zadaszonych konstrukcji. Samo wykorzystanie takiego rozwiązania jest dość nowoczesny, gdyż kojarzy nam się z wszelkimi koncertami czy eventami. Warto także zauważyć, że niektóre hale są tworzone głównie po to, aby wprawiły nas w zachwyt. Hale WLS, które możemy również nazwać sferycznymi, mogą być ze sobą łączone, przez co będą tworzyły <niepowtarzalny, nowoczesny design. Hale arkadowe również różnią się od typowych namiotów. Ich dach jest delikatnym sklepieniem łukowym, który upiększy wiele przestrzeni eventowych.\nWielką zaletą hal namiotowych jest to, że to je dobiera się do konkretnego wydarzenia, a nie wydarzenie do budynku. Znalezienie stacjonarnego budynku, który znajduje się w dobrym miejscu z odpowiednią aurą, jest niezwykle trudne. Zorganizowanie w tym samym miejscu wesela, zawodów sportowych czy targów pracy jest niezwykle trudne. W większości przypadków stałe budynki są przeznaczone do jednego rodzaju wydarzeń, a możliwość ich modernizacji jest minimalna. Sprawa zupełnie inaczej się ma z halami namiotowymi, w przypadku których dobranie ich do okazji jest dziecinnie proste. Kiedy potrzebujemy hali przeznaczonej do produkowania sprzętów, nie zwracamy uwagi na wygląd, a jedynie na stabilność czy użytkowość. Masz zamiar zorganizować letnie wesele? Poważna oraz uroczysta hala będzie idealna! A może szukasz miejsca na koncert? Hala w kształcie muszli zachwyci każdego.\nDobra odporność na warunki naturalne\nOrganizacja wydarzenia na dużą skalę to trudne zadanie. Musimy także pomyśleć o ochronie naszych gości przed pogodą. Nawet kiedy mamy do czynienia z przenośnymi modelami, które są przeznaczone do imprez tymczasowych czy sezonowych, będziemy mieli zapewnioną świetną osłonę przed deszczem, śniegiem czy wiatrem. Niektóre typy hal namiotowych mają prześwitujący dach, przez co w czasie dnia światło nie będzie konieczne. Nie musimy się martwić oślepieniem, gdyż przenikanie światła jest delikatne i nie przeszkadza w zabawie. W przypadku, gdy będziemy się martwili o zbyt wysoką temperaturę, możemy zainstalować klimatyzację.\nWykup, wynajem czy postawienie hali namiotowej to dobra inwestycja, która nie jest zbytnio droga. W porównaniu do często niezbyt rentownych budynków stacjonarnych jest to naprawdę opłacalne. Angażowanie się w milionowe projekty, które mają na celu zadaszyć konkretną przestrzeń, jest bardzo ryzykowne. Alternatywą mogą być hale namiotowe https://www.nowhal.pl/hale-namiotowe-dolnoslaskie/. Ich konstrukcji jest świetna, gdyż w ciągu dnia nie musimy wykorzystywać sztucznego światła, a koszty eksploatacji takiego rozwiązania. Ewentualny demontaż i montaż również nie jest zbyt drogi. W związku z tym zamknięcie takiej hali oraz przeniesienie jej w inne miejsce nie będzie nas kosztowało zbyt wiele funduszy. Hale namiotowe to świetna alternatywa dla stacjonarnych budynków. Mają one szereg zalet, które za nimi przemawiają. Warto się na nie zdecydować, jeśli tylko będziemy potrzebowali zadaszonej przestrzeni.


Sprzedam dom : Strykowo , ulica Orna, 221 m2, 900000 PLN, 5 pokoi - Domiporta.pl\nDom 221,1 m2, 5 pokoi Strykowo, Orna\n900 000 zł 4 070,56 zł/m2\nDom na sprzedaż Strykowo, Orna - 221,1 m2\n4 070,56 zł/m2 900 000 zł Sprawdź ratę >>\nStrykowo, wielkopolskie Orna\nChcesz zamieszkać za miastem, w cichej i spokojnej okolicy? Cenisz sobie komfort i łatwość utrzymania? Lubisz cieszyć się wspólnymi chwilami na tarasie lub przy grill'u? Jeśli na powyższe znajdujesz pozytywne odpowiedzi zachęcam do do zapoznania się z ofertą sprzedaży nieruchomości zlokalizowanej w Strykowie, gm. Stęszew, przy ulicy Ornej 9, 30 km od centrum Poznania i 3 km od od węzła Stęszew na drodze S5. WIRTUALNY SPACER: https://my.matterport.com/show/?m=eM9x6LxrSQj Ten komfortowy niewymagający nakładów finansowych dom stanowi doskonałą alternatywę zamieszkania dla rozrastającego się Poznania a bliskość drogi szybkiego ruchu S5 powoduje, że dojazd do miasta nie jest uciążliwym, codziennym obowiązkiem. Założenie domu zbudowanego na obrysie litery "C" dzieli mieszkanie na część dzienną i mieszkalną. Wykończenie z materiałów wysokiej jakości zwiększa jego żywotność a rozwiązania technologiczne powodują łatwość użytkowania. Dom o powierzchni 221,10 m.kw. posadowiony został na działce o powierzchni 1075 m.kw. Wybudowany w 2009 roku dom składa się: 1. wiatrołap, 4,6 2. garderoba, 4 3. WC, 2,5 4. komunikacja, 28,9 5. kuchnia, 11,3 6. spiżarnia, 2,3 7. pokój dzienny, 46,5 8. pokój/pomieszczenie rekreacyjne, 12 9. sypialnia, 11,9 10. garderoba, 8,1 11. łazienka, 4,8 12. pokój, 14,4 13. pokój, 14,3 14. łazienka, 9,9 15. pomieszczenie techniczne, 9 16. garaż, 36,6 Dom w zabudowie wolnostojącej zbudowany został w technologii współczesnej na żelbetowych ławach fundamentowych. Ściany zewnętrzne zbudowane z pustaków ceramicznych dodatkowo ocieplone styropianem i pokryte tynkiem akrylowym, natomiast wewnętrzne z bloczków Silika, Dach o konstrukcji drewnianej został ocieplony wełną mineralną i pokryty dachówką ceramiczną. Podłogi zostały wyłożone deską egzotyczną, płytkami i terakotą a komunikacja marmurami. Ogrzewanie podłogowe gazowym kotłem dwufunkcyjnym. Okna z PCV dwuszybowe zabezpieczone elektrycznymi roletami i dodatkowo opuszczanymi moskitierami. Dom został wyposażony w system odkurzacza wewnętrznego ułatwiającego utrzymanie czystości. Do domu przylega zadaszony taras i wewnętrzne patio, które z założenia miało pełnić funkcję ogrodu zimowego jednak nigdy pomysł ten nie został zrealizowany. Jedynym elementem założenia jest zainstalowane ogrzewanie podłogowe na całej powierzchni patio. Dookoła domu znajduje się zagospodarowany ogród wyposażony w automatyczny system nawadniania, dzięki czemu okresy wysokiej temperatury i braku deszczu nie powodują zamierania trawnika. Ogród w całości iluminowany co podkreśla zamysł jego założenia jak i walory estetyczne. Na terenie ogrodu znajduje się duża około 30 m.kw., drewniana, zadaszona altana z możliwością zainstalowania jacuzzi oraz murowany domek ogrodnika. Osoby poszukujące ciszy z dala od miasta w Strykowie znajdą upragnione wytchnienie w bezpośredniej bliskości przepięknego jeziora Strykowskiego, które dodatkowo swoim rozmiarem wpływa korzystnie na mikroklimat okolicy a jego walory rekreacyjno sportowe mogą stanowić alternatywę dla spędzania wolnego czasu. Wyposażenie domu, prócz kilku elementów (stołu+krzesła, TV, wypoczynku ogrodowego, kilku obrazów) sprzedawane jest w całości. Serdecznie zapraszam do kontaktu. Dokładny opis poszczególnych pomieszczeń prześlę na życzenie zainteresowanych. Osoby zainteresowane zapraszam na wirtualną prezentację domu: https://my.matterport.com/show/?m=eM9x6LxrSQj Marek Boruczkowski, telefon: 605pokaż telefon, e-mail: marek.boruskontaktuj się doradca ds. nieruchomości Keller Williams ul. Obornicka 330, Poznań\nNumer oferty: KW475419\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom Strykowo, Orna Powierzchnia: 221,1 m2 Cena: 900 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr KW475419\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom Strykowo, Orna Powierzchnia: 221,1 m2 Cena: 900 000 PLN Proszę o kontakt


Nie świeci się deska rozdzielcza opel astra G 1,8 16V : Elektryka samochodowa\nNie świeci się deska rozdzielcza opel astra G 1,8 16V\n19 Lut 2017, 20:02\nPosiadam samochód opel astra G 1,8 16v benzynka 2003 rocznik hatchback\nProblem jaki się pojawił jest następujący: wsiadam przekręcam kluczyk i świecą się kilometry przejechane oraz ten pulpiciki malutki nad drążkiem zmiany biegów gdzie jest godzina i temperatura i kontrolki ręczny itp. W chwili włączenia światła kilometry, zegar i temperatura gaśnie i zostaje tylko check engine (który świeci się z powodu sondy lambda).\nDeska rozdzielcza wql się nie świeci, macie może jakieś pomysły jak temu zaradzić? bądź jak zdiagnozować co się dzieje i co z tym dalej robić?\nRejestracja: 21 Lis 2016, 03:05\nRe: nie świeci się deska rozdzielcza opel astra G 1,8 16V\n19 Lut 2017, 21:25\n20 Lut 2017, 00:17\nDziękuję za radę, sprawdze jutro\na jesteś w stanie Szanowny Kolego podać jego lokalizację? czy numer lub coś? czy kazdy po kolei sprawdzać?\n20 Lut 2017, 08:49\nNo nie pamietam dokladnie. A sprawdz wszystkie moze przy okazji jeszcze cos znajdziesz\n21 Lut 2017, 20:50\na mam pytanie czy takie braki bezpieczników jak na zdjęciu to normalne?\n21 Lut 2017, 21:23\nW zależności od wyposażenia. Z Tego co mi się wydaje to kilku Ci brakuje. Uzupełnij bezpieczniki kolorami tam gdzie masz blaszki w srodku.\nPierwszy japoński samochód z obręczami z lekkich stopów – 1967 rok\nPopularne alufelgi znano już w latach 20. XX wieku. Bezdyskusyjnie palmę pierwszeństwa dzierży tu Bugatti Type 35 z 1924 roku. Później stosowali je sporadycznie jako opcję różni producenci, np. Cadillac w modelu ...\nHyunadi Santa Fe Nowej Generacji - wizualizacje modelu\nHyundai ujawnił pierwsze informacje dotyczące modelu Santa Fe Nowej Generacji, którego światowa premiera odbędzie się w lutym, a europejska prezentacja będzie miała miejsce podczas targów motoryzacyjnych w Genewie. ...\nSzyna danych obwód przerwany - Audi A6 C6 2005 rok 2.0 TDIProblem z kierunkami - Ford Escort\nTagi: 16v, Opel, Opel Astra, deska, deska rozdzielcza, samochód, sonda, wyposażenie, benzyna, zegary, biegi, światła, check, check engine, engine, hatchback, kluczyk, kontrolki, numery, rocznik\nOpel astra G -padła deska rozdzielcza - Elektryka samochodowa\nOpel VectraB 1.6 16V nie świeci LCD komputera - Elektryka samochodowa\nOpel Astra H - poduszka powietrzna kontrolka świeci się i gaśnie - Wnętrze samochodu\nOpel Astra II 1.7 DTI 75KM Isuzu - rano świeci się CHECK - Diagnostyka samochodowa\n300,99 PLN Akumulator VARTA D21 Silver Dynamic 61Ah 600A L-\n0,24 PLN Bezpiecznik samochodowy topikowy cylindryczny 16a marki Mpartner\n465,00 PLN Mopar Rozrusznik silnika chrysler sebring 2,4 16v\n Toyota RAV-4Muszę powiedzieć że to chyba najładniejsza RAV-4 ze wszystkich generacji jak do tej pory W sumie przyglądając się jej dłużej widać podobieństwo do Lexusa no ale to nie uniknione Co do samego wnętrza wygląda ciekawie, ...Honda NSX 2015 - druga generacjaW 2015 roku do gry powróciła Honda NSX, którą można było oglądać na Tokyo Motor Show w wersji produkcyjnej. Druga generacja NSX otrzymała lekkie nadwozie i nowy, montowany wzdłużnie, 3,5-litrowy silnik V6 twin turbo, będący ...Show-car Fiat 500L Trekking "Street ...Zaprojektowany we współpracy z Mopar® i Wheelrun, znanym producentem deskorolek. Bambusowe obudowy lusterek bocznych, listwy boczne, nakładki progowe, kołpaki kół, gałka drążka biegów i uchwyt dźwigni hamulca ręcznego i podłoga ...


Akcesoria do AGD – perfekcyjnie dopełnią każde urządzenie\nOd czego zależy funkcjonalność wszystkich urządzeń, które na co dzień używasz w gospodarstwie domowym? Oczywiście od drobnych akcesoriów – takich jak te, które przygotowaliśmy dla Ciebie w tej kategorii. Sprawdź naszą ofertę i znajdź te, które najbardziej Ci się przydadzą!\nZastanawiasz się nad tym, jakie akcesoria do AGD przydadzą Ci się w kuchni? Mogą to być np. filtry do okapów, które będą pochłaniać unoszące się w pomieszczeniu zapachy oraz cząsteczki tłuszczu. W dobrze wyposażonej kuchni nie może też zabraknąć preparatów do czyszczenia – zarówno tych uniwersalnych, jak i o sprecyzowanym działaniu. Mowa tu chociażby o odkamieniaczach czy środkach do zmywarki. Szukając ich, zajrzyj do naszych kategorii. Zobacz także artykuły do lodówek – np. pochłaniacze zapachów czy maty odświeżające, dzięki czemu ich wnętrze nie przesiąknie zapachem przechowywanego jedzenia.\nArtykuły łazienkowe i nie tylko\nW Twojej łazience znajduje się gazowy podgrzewacz wody? Zadbaj o swoje bezpieczeństwo – zamontuj w niej czujnik gazu, który ostrzeże Cię w przypadku ewentualnego wycieku, umożliwiając Ci szybkie zareagowanie. Oferujemy Ci również węże do gazu, przy użyciu których stworzysz sprawną i bezpieczną instalację. W łazience przydadzą Ci się również inne węże – chociażby do pralki czy pralko-suszarki. Ich bogaty wybór przygotowaliśmy w ofercie RTV Euro AGD – sprawdź!


Smażony bób z wędzonym boczkiem, koperkiem i bazylią - Make Cooking Easier : Make Cooking Easier\nSmażony bób z wędzonym boczkiem, koperkiem i bazylią\nOstatnio jedna z Czytelniczek poprosiła mnie w komentarzach o przygotowanie przepisu z bobem. Oto i on- zapożyczony on mojej Mamy. Podsmażamy pokrojony na kawałki wędzony boczek, dodajemy gruboziarnistą sól i ugotowany bób. Całość delikatnie podsmażamy i mieszamy z posiekanym koperkiem i liśćmi bazylii. Skrapiamy oliwą z oliwek. Niektórzy obierają bób ze skórki. Ja niestety nie należę do tych cierpliwych i robię ,,pół na pół”. Pamiętam, że w dzieciństwie też nie udawało mi się wyłuskać całego woreczka. Jedliśmy go zawsze na kolację. W ciepłe letnie wieczory z kubkiem kefiru. Bez bobu lata nie było!\n6-8 plastrów wędzonego boczku\n1. Bób dokładnie myjemy i przekładamy do dużego garnka. Zalewamy zimną wodą, dodajemy 1 łyżeczkę soli i gotujemy do momentu, aż uznamy że jest miękki. Odcedzamy. Wędzony boczek kroimy na plastry i podsmażamy. Dorzucamy szczyptę gruboziarnistej soli, ugotowany bób i posiekany koperek. Podsmażamy kilka minut. Skrapiamy oliwą z oliwek i posypujemy liśćmi świeżej bazylii.\nKategorie: Obiad, Kolacja\n40 odpowiedzi na “Smażony bób z wędzonym boczkiem, koperkiem i bazylią”\nA dotychczas jadłam bób tylko gotowany, a tu taka fajna odmiana :)\nDodany przez Lena 5 lipca 2014 o 06:58 Odpowiedz\ndzieki za przepis, ostatnio robiłam podobnie, ugotowany podsmażyłam na maśle i dodałam koper, ale przyznam że jakos smak mnie nie powalił, był taki nijaki, a ten boczek to moze byc to! znalazłam tez kilka przepisów na zupki z bobu i tez pewnie wypróbuje\nDodany przez ona 5 lipca 2014 o 07:58 Odpowiedz\nW zeszłym roku robiłam krem z bobu z boczkiem – smak powalił, ale zapach… niekoniecznie ;)\nDodany przez Ewa Kuchennie 6 lipca 2014 o 15:32\nGotowany bób jakoś mnie nie porywa, nigdy jednak nie pomyślałem by go podsmażać, także chętnie wypróbuję :).\nDodany przez Testujemy Jedzenie 5 lipca 2014 o 08:55 Odpowiedz\nZosiu uwielbiam Twoje zdjęcia, czasem nawet pomijam czytanie przepisów aby napatrzeć się na te cuda, które tworzysz. Jednak patrząc na dzisiejszy post przypomniałam sobie, że już kiedyś jedna z czytelniczek o to pytała. Czy te pordzewiałe naczynia czy sztućce użyte są tylko jako rekwizyt do zdjęć czy tak podajesz swoje potrawy bliskim…?\nDodany przez kach 5 lipca 2014 o 10:26 Odpowiedz\nUwielbiam bob ,moje dzieciaki i maż również , fajny przepis! wypróbujemy , miłego weekendu Zosiu!\nDodany przez magda gdynia 5 lipca 2014 o 10:41 Odpowiedz\nMmmm pyszności… Ale potem dwie łyżeczki kminku na deser zeby brzuch nie bolał :(\nDodany przez Oligatorka 5 lipca 2014 o 11:22 Odpowiedz\nMmm.. wygląda pysznie! :) Dzięki Zosiu za przepis, bo ostatnio zajadam się bobem :)\nDodany przez justyna9ewa 5 lipca 2014 o 12:30 Odpowiedz\nZosiu Twoim zdaniem lepsza jest płyta indukcyjna, czy płyta gazowa? Urządzam kuchnię i tak się właśnie zastanawiam. Pozdrawiam :-)\nDodany przez Ania 5 lipca 2014 o 13:00 Odpowiedz\na czy bób nie powinien być obrany ?\nDodany przez Ilona 5 lipca 2014 o 18:38 Odpowiedz\nZosia napisała o tym w pierwszym akapicie – polecam poćwiczyć czytanie (ze zrozumieniem oczywiście).\nDodany przez Ola 5 lipca 2014 o 19:16\nJa też właśnie zjadłam bób na kolację :) zwyczajnie ugotowałam go w osolonej wodzie, potem wymieszałam z pomidorami i cebulą – dla mnie pycha! Kilka dni temu natomiast pominęłam cebulę, a w zamian posypałam płatkami migdałów. Proste sałatki, a smak rewelacyjny. Jak dla kogoś byłoby to za suche, można polać odrobiną oliwy.. Kombinacji jest wiele :)\nDodany przez Kinga 5 lipca 2014 o 20:35 Odpowiedz\nU nas tez kroluje bob.Do gotowania bobu dodaje tez lyzeczke cukru no i soli,a potem to juz tak jak Ty Zosiu z nim postepuje,a teraz jeszcze dorzuce bazylie.\nDodany przez Ewa 5 lipca 2014 o 20:45 Odpowiedz\nDodany przez Agata 5 lipca 2014 o 20:53 Odpowiedz\nAch, jak ja lubię bób <3\nDodany przez wenus-lifestyle 5 lipca 2014 o 21:05 Odpowiedz\nDodany przez karoli a 5 lipca 2014 o 21:21 Odpowiedz\nmi tez bardzo odpowiada ten przepis, bób jest super, a boczek użyłam od kani. super się komponowal\nDodany przez roofi 6 lipca 2014 o 08:34 Odpowiedz\nja również smażę bób na boczku, ale dodaję pietruszkę zamiast koperku :)\nDodany przez jagoda 6 lipca 2014 o 13:49 Odpowiedz\nOho, idealny przepis dla mojej mamy:) zrobię jej niespodziankę :)\nDodany przez Llealicious 6 lipca 2014 o 15:11 Odpowiedz\nUwielbiam bób :) Zawsze jadłam tylko ugotowany.\nZaraz po pracy lece na targ po woreczek bobu :)\nPozdrowienia z Bażanowic – kolo Cieszyna :)\nDodany przez Ewa 7 lipca 2014 o 05:49 Odpowiedz\nBardzo lubie bob, wiec na pewno wykorzystam przepis. :) Zdjecia jak zwykle cudo.\nDodany przez Rachel 7 lipca 2014 o 11:20 Odpowiedz\nWitam, przepis wypróbowałam……uwielbiam bób! Zosiu gdzie można kupić te śliczne pojemniki z krówką z napisem TEA?????????????????/\npozdrawiam i czekam na kolejne przepisy\nKasia, Hania i Alicja\nDodany przez Kasia 7 lipca 2014 o 14:37 Odpowiedz\nWygląda super, podobnie robiłam z brukselką.\nA jeśli chodzi o pomysły na bób, to polecam taką zupę: http://slonecznysmak.blogspot.com/2014/07/zupa-bobowa.html\nDodany przez Ania 7 lipca 2014 o 15:36 Odpowiedz\nZosiu, Twoje zdjęcia są niesamowite! :)\nDodany przez Julia 7 lipca 2014 o 16:31 Odpowiedz\nZosiu, proszę, nie pisz ,,oliwa z oliwek” — to masło maślane. Oliwa może być tylko i wyłącznie z oliwek (z innych roślin są oleje). Można powiedzieć ,,olej z oliwek” lub po prostu ,,oliwa”. To, że wyrażenie ,,oliwa z oliwek” jest nagminnie stosowane, nie oznacza, że jest poprawne. Nasz język, w przeciwieństwie choćby do angielskiego czy hiszpańskiego, ma osobne określenie na ,,olej z oliwek” — jest nim właśnie oliwa.\nA swoją drogą, bardzo podobają mi się Twoje przepisy i zdjęcia, którymi je ,,okraszasz”. Kilka z nich już wypróbowałam :-)\nDodany przez Monika 7 lipca 2014 o 17:01 Odpowiedz\nA co ci w tym przeszkadza? Jestes humanistka czy co?\nDodany przez Rachel 8 lipca 2014 o 09:31\nPrzeszkadza, bo wstyd gdy Polak nie potrafi się posługiwać językiem polskim ;) Ja też zawsze poprawiam znajomych.\nDodany przez tralala 17 lipca 2014 o 18:02\nDziękuję za zrozumienie :-)\nDodany przez Monika 17 lipca 2014 o 23:29\nJestem wszechstronna ;-)\nDodany przez Monika 17 lipca 2014 o 23:28\nTo jest przepyszne !\nDodany przez Emilia 7 lipca 2014 o 22:17 Odpowiedz\nZapraszam na mojego bloga, nie o modzie, nie o gotowaniu, nie o zdrowym odżywianiu… a o czym?\nDodany przez ana 8 lipca 2014 o 19:04 Odpowiedz\nProste skladniki, prosty przepis- wyszlo ‘na bogato’ :)\nDodany przez Joanna 8 lipca 2014 o 22:14 Odpowiedz\nZosiu, a może jakiś przepis z cannelloni? Od poniedziałku będzie włoski tydzień w lidlu, mam zamiar je kupić i spróbować pierwszy raz w życiu zrobić z mięsem mielonym etc. Szukałam, ale chyba nie ma takiego przepisu na blogu. Gorąc pozdrawiam! :)\nDodany przez aga 9 lipca 2014 o 03:48 Odpowiedz\nWczoraj zrobiłam. Dodałam ugotowane i podsmażone razem z boczkiem ziemaniaki, cebulę i żółtą podłużną paprykę. Pycha!!!! Pasuje fajnie do kefiru.\nZosiu wieeeeelkie dzięki za inspirację.\nDodany przez Ewa 9 lipca 2014 o 09:31 Odpowiedz\nDodany przez http://allegro.pl/listing/user/listing.php?us_id=9185666 10 lipca 2014 o 07:53 Odpowiedz\nuwielbiam bób, zawsze gdy przyrządzam wspominam dzieciństwo kiedy to na wakacjach u babci na wsi siadaliśmy całą rodziną i łuskaliśmy przywieziony z pola bób a potem zajadaliśmy się do pełna, a skórkami karmiliśmy kury ;D dotychczas jadałam tylko gotowany ale podsunęłam ten przepis mężowi i przygotował wczoraj na kolację nakładając mieszankę na placek ziemniaczany z młodych ziemniaków, było przepyszne! Zosiu dziękuję Ci za ciągłe inspiracje :) Pozdrawiam! ;D\nDodany przez Pina 10 lipca 2014 o 10:16 Odpowiedz\nTo ja dziękuję za wspomnienie z Twojego dzieciństwa :-)\nDodany przez Zosia 10 lipca 2014 o 10:36\nSuper przepis. Szukałam podobnej potrawy na imprezę kowbojską https://www.youtube.com/watch?v=QLKmCyay2Jo (jakiejś rośliny strączkowej, takiej dla “kowboja”).\nDodany przez Magda 16 lipca 2014 o 08:28 Odpowiedz\nUwielbiam ten przepis! Korzystałam z niego już w tamtym roku a mój 3 letni syn przepada za bobem. Ja podaję obrany bez łupek :)\nDodany przez Kierunek Wlochy 3 lipca 2018 o 14:54 Odpowiedz\nAle mi miło! Dzięki za wiadomość :*\nDodany przez Zosia 4 lipca 2018 o 09:33


Łyżwiarze figurowi mają nowych trenerów - Mój Toruń\nMój Toruń: Główna » Aktualności » Łyżwiarze figurowi mają nowych trenerów\nŁyżwiarze figurowi mają nowych trenerów\nDodane: 20:45, 14 czerwca 2007\nNie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie fakt, że nowymi szkoleniowcami MKS Axel zostali Dorota i Mariusz Siudkowie – najlepsza polska para sportowa w łyżwiarstwie figurowym. Po zakończeniu kariery, państwo Siudkowie zdecydowali się na przeprowadzkę do Torunia i objęcia posady instruktorów w tutejszym klubie …\nJuż w lipcu spotkają się ze swoimi podopiecznymi, z którymi wyjadą na zgrupowanie ogólnorozwojowe do Krynicy. Plany nowych trenerów wobec młodych łyżwiarzy są znaczące – na początek udział w Mistrzostwach Polski, potem założenie formacji jazdy synchronicznej, a we wrześniu wdrożenie programu nauki jazdy figurowej dla sześciolatków. Sami Siudkowie przyznają, że są specjalistami od par sportowych, ale solistów również zamierzają szkolić. Pierwszy sukces już osiągnęli – udało im się pozyskać grant z Ministerstwa Sportu, dzięki któremu ok. 300 toruńskich dzieci pozna tajniki jazdy na łyżwach.