Katedra św. Pawła - Page 3\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 07.05.17 22:55\nNie wierzę w to, że istnieje jakaś wersja przyszłości, którą można przewidzieć. Nie wierzę w pewne obrazy, bowiem uważam, że wszystko można jeszcze zmienić. Z przeznaczeniem można walczyć, nie ważne jak długo.\nCzy wierzyłem astronomii? Być może. To trochę jak pytanie czy wierzyłem prognozom pogody - w końcu większość się nie sprawdzała. Według mnie bezpiecznie było jednak mówić, że będzie padał deszcz. W Anglii chyba zawsze padało. Nie mogę jednak zaprzeczyć pewnym badaniom, niestety nie znam się na wszystkim tak dobrze jakbym chciał. To raczej z Daphne można by rozmawiać o wpływie pełni na warzone eliksiry. Nauka jest dla mnie czymś o wiele piękniejszym niż wróżbiarstwo, bo ona przynajmniej ma… No cóż, ma jakieś zastosowanie. Jest realna. Może zmieniać świat. Wróżby są dobre dla kopniętych staruszek i fanatyków. Nie dla mnie.\nNie kojarzę Twojej twarzy bardzo dobrze i choć normalnie byłbym nieco bardziej sceptyczny i nie zawierałbym znajomości tak szybko dzisiejszego wieczoru nie mam przed tym oporów. Może to gwiazdy, których nie widać? Może jakaś dziwna faza księżyca? A może po prostu jedna szklaneczka czegoś mocniejszego za dużo?\nUśmiecham się słysząc Twój śmiech. Cieszę się, że trafiłem na otwartą osobę. Widać po Tobie także to, że jesteś czarodziejem, w innym wypadku z pewnością nie byłbym taki skory do podejścia bliżej.\n- Muszę przyznać Ci rację, dziwne. W Londynie nie ma jednak chyba zbyt wielu dobrych miejsc. Czasami zastanawiam się jak to możliwe, że wciąż widzimy słońce przy takim smogu - mówię, zupełnie żartobliwie.\nNie jest to żadna ckliwa metafora szukania dobra i światła w ciemnych czasach, nie jestem też na tyle głupi, by faktycznie nic nie wiedzieć. Kiedy słyszę Twoje pytanie zastanawiam się dłuższą chwilę. Z początku nie mogę sobie przypomnieć i coś mi tu nie pasuje, w końcu jednak orientuję się co.\n- Merlinie mądrości? Tak, kojarzę tą księgarnię. Obawiam się jednak, że jest ona niemal po drugiej stronie tej dzielnicy - odpowiadam.\nZa plecami słyszę kroki i kątem oka dostrzegam dwie zbliżające się ku nam sylwetki. Staram się kompletnie to ignorować. Oboje jesteśmy raczej potężnej postury, sporo wyżsi od przeciętnych Anglików. Jeśli o mnie chodzi, to wolałbym chyba zupełnie ich zignorować. Czuję jednak, że moje prośby nie zostaną spełnione.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 13.05.17 11:06\nJay nie lubił sceptycyzmu. Owszem. Nie wszystkiemu ufał, ale opierał to na naukowych wiadomościach. To tak jakby upierać się, że deszcz pada od ziemi w kierunku nieba. Kochał swoją pracę, ale nie potrafił w żaden sposób zrozumieć ludzi, którzy wciąż poddawali wszystko wątpliwościom. Jeśli człowiek nie miał w co wierzyć czy dalej był człowiekiem? I jeśli tak jak można było zaznać spokoju, mając taką postawę? Bo chyba każdy wierzył w to, że kładąc się do snu obudzi się następnego dnia, prawda? Jednak każdy miał swoje podejście do życia i ile było ludzi na świecie tyle również pomysłów czy wewnętrznych, prywatnych filozofii. Spotkał się już z tak różnymi wersjami, że gdyby miał ogarnąć je wszystkie, zapewne by zwariował. A skoro o szaleństwie mowa na pewno wśród niektórych czarodziejów i czarownic chodziły już plotki jakoby Vane również należał do tego grona. Jego wycofanie z życia codziennego jak i oddanie astronomii, a także przyjaźń z Haroldem Abbottem przemawiały pozytywnie za tą opinią. Ale nie przejmował się tym. Jeśli szalonym oznaczało bycie pasjonatą tego, co się robiło, mógł taki być! Zresztą nie dostał żadnego listu w całej swojej edukacyjnej karierze ze skargą od jakiegokolwiek rodzica. To chyba o czymś świadczyło, prawda?\nPodniósł oczy ku niebu, sprawdzając jeszcze raz przejrzystość nieba. Nie. Zdecydowanie londyńskie życie nie było dla niego. A bywał w stolicy już wiele razy o tej porze i pamiętał jedynie pojedyncze noce, gdy nieboskłon pięknie skrzył się gwiezdnymi diamentami. Szkoda... Mieszkańcy tego miasta nie wiedzieli, ile tracili, decydując się na osiadanie w tych okolicach. Ale co on mógł poradzić? Był tylko astronomem, który nie znał się na niczym innym. Patrzył na swojego towarzysza, uważnie słuchając jego słów. Trudno było się nie zgodzić, chociaż słońce jeszcze docierało zza gęstych, brzydkich chmur. Jeszcze...\n- Naprawdę? - spytał wyraźnie zaskoczony JJ, gdy usłyszał odpowiedź a propos księgarni. Nikt na pewno z jego znajomych nie uznałby tej sytuacji za zaskakującą. W końcu Vane był roztrzepany i gubił się wszędzie, gdzie tylko to było możliwe. Nawet w Hogwarcie potrafił kluczyć dłuższy czas po korytarzach, szukając dobrej drogi. - Jest pan pewien? Podobno miało to być niedaleko kościoła - odparł wyraźnie zmieszany, nie wiedząc komu ma wierzyć. Na pewno mężczyzna nie kłamał, ale może się też mylił. Zaraz miał się dopytać o coś jeszcze, gdy coś mu przerwało. Lub właściwie ktoś.\n- Przepraszamy! - rozległ się na placu prze katedrą nieznajomy głos. Jayden odwrócił się w tamtą stronę i mógł dostrzec dwóch mężczyzn z dziwnych wysokich, zaokrąglonych na czubku czapkach zapiętych pod brodą. Nie wyglądali na czarodziejów, chociaż ostatnio moda w magicznym świecie była naprawdę cudaczna. Koce na głowie i inne dziwne sprawy... - Nie widzieli panowie może mężczyzny w długim płaszczu? - spytał jeden z nich, podchodząc do dwójki czarodziejów. Było to naprawdę niezręczne pytanie. Jay miał płaszcz kończący się w połowie uda, ale jak ktoś chciał mógł być też długi. - To złodziej - dodał tamten, przy czym uważnie zmierzył spojrzeniami JJa i jego towarzysza.\n- Nikogo takiego nie widziałem - odparł Vane krótko, nie wiedząc kim byli mężczyźni.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 13.05.17 17:06\nJa z kolei wątpiłem we wszystko. Może łatwiej byłoby mi po prostu zaufać przeczuciom? Może nie. Pewnie nigdy się nie przekonam. Zdecydowanie byłbym marnym nauczycielem, choć poświęcenie się pasji brzmiało dla mnie niemal jak marzenie. Mnie w końcu karierę narzucił ojciec - co prawda lubiłem swoją pracę, nawet bardzo. Spośród wielu Departamentów trafiłem do najlepszego, mogłem zwiedzać i podróżować i uciekać jak najdalej. Co teraz ze mną będzie? Mam nadzieję, że nie skończę tylko i wyłącznie w papierkowej robocie, ale na to się zanosi.\nCzuję zaskoczenie w Twoim głosie i mimowolnie marszczę brwi. Próbuję sobie przypomnieć wszystko co wiem o tej księgarni, ale jestem niemal pewien, że znajduje się po drugiej stronie miasta.\n- Tak, jestem pewien - mówię, po czym usilnie staram się przywołać w głowie obraz okolic Merlinich Mądrości.\nCzy jest tam jakiś kościół? Tak, chyba tak. W sumie w podobnym stylu, też z białego marmuru, też klasycystyczny. Nie mogę sobie teraz przypomnieć jego nazwy, obawiam się, że mam ją na końcu języka.\n- W istocie niedaleko kościoła, obawiam się, że jednak nie tego - wskazuję dłonią na potężny gmach za nami.\nWywracam oczyma kiedy słyszę za sobą głos. Dwóch mężczyzn nie wygląda na czarodziejów - a skoro są mugolami, to dla mnie jedynie niższym gatunkiem, niewartym jakiejkolwiek uwagi. Nie chciałbym co prawda robić problemów na ulicach Londynu, nie mam jednak zamiaru również poświęcać im zbyt wiele czasu. Najchętniej pozbyłbym się ich, ale wiem, że to przysporzyłoby mi jedynie kłopotów.\nOdwracam się i lustruję ich z góry wzrokiem. Wyglądają na jakieś przybłędy, bezdomnych lub kogoś takiego. Przynajmniej dla mnie, szlachcica z dobrego domu. Trzymam jednak na wodzy swoje emocje i czarującym, dyplomatycznym głosem odpowiadam na pytanie.\n- Niestety ja również. - rozpoczynam - Co więcej niezmiernie śpieszymy się by zdążyć do księgarni przed jej zamknięciem.\nDaję Ci znak byś ruszył za mną i czym prędzej oddalamy się od dwóch mugoli. Najwyraźniej satysfakcjonuje ich odpowiedź, bo nie próbują dalej nas zaczepiać ani nawet za nami iść. Poprawiam długi płaszcz i mrużę oczy, by lepiej dostrzec rozgałęzienia ulic w ciemności.\n- Jeśli chcesz, mogę pokazać Ci drogę do Merlinich Mądrości, wygląda na to, że i tak zmierzam w tą stronę - oferuję, bo w rzeczy samej mam już dość przechadzek i wdychania londyńskiego smogu.\nKieruję się w stronę mieszkania jednego z moich przyjaciół, gdzie umówiłem się na kolację. Tymczasem mijamy kolejne ciemne budynki, które dla mnie wyglądają niemal tak samo.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 15.05.17 20:30\n- No, cóż. Mój błąd - odparł, unosząc dłonie w poddańczym geście, przy okazji przejechał dłonią we włosach. Pewnie jak zawsze mu się nie udało, ale nie zamierzał się tym przejmować. Trudno stało się. Nic złego się nie wydarzyło, a jedynie mógł pospacerować trochę po cichym mieście. Nic nie tracił - niebo było zasnute grubymi chmurami. Lata przyzwyczajenia do nocnego życia sprawiły, że Jayden żył nocami, a dnie... Dnie były dla snu i Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Chociaż zdarzały się również lekcje, które prowadził po zapadnięciu zmroku. Wszyscy uczniowie szli wtedy podekscytowani do Wieży Astronomicznej, gdzie czekał na nich profesor. Co prawda najczęściej te młodsze dzieci się tak cieszyły, idąc nocą po wielkim zamku, ale starsi również doceniali chwile, w których mogli się wyrwać z łóżek i posnuć się chociaż przez chwilę po ciemnych korytarzach. Sam wiedział jak to jest. W końcu również się wymykał, by poobserwować niebo i ciała niebieskie. Nie raz i nie dwa został przyłapany przez prefektów, ale miał to szczęście, że był nim najczęściej Glaucus Travers. Szlachcic potrzebował nieco podwyższenia swojej znajomości w Astronomii, a tak się składało, że JJ był w niej prymusem. Ciekawe czemu... Za odpuszczenie szlabanu Vane pomagał w nauce przyszłemu marynarzowi i dzięki temu nie tylko uniknął kary, ale również i zdobył przyjaciela na wiele lat. Wspomnienie dobrego kompana przywiało również i myśl o książce, którą ten miał mu przywieźć ze swojej wyprawy z Grecji. A myślenie o książkach znowu sprowadziło go na ziemię. Takim sposobem zdał sobie sprawę, że przed chwilą stał przed dwójką mugoli, a teraz szedł za dopiero co poznanym mężczyzną, który chyba wiedział lepiej co robić w takiej sytuacji. Jay w sumie mógłby jeszcze sobie pogawędzić z tamtymi, ale musiał przecież znaleźć Merlinie Mądrości! A jego przewodnik właśnie tam teraz zmierzał. Zrównał się z nim krokiem, kiwnąwszy ochoczo na propozycję.\n- Będę zobowiązany! Gdy nie ma gwiazd, gubię się w kierunkach - odparł szczerze jakby była to normalna czynność dla każdego człowieka. Nie rozmawiali za wiele. Lub właściwie to w drodze do księgarni, JJ mówił o niesamowitym Wszechświecie i jego możliwościach. Tworach kosmosu i tego, że za wiele lat Słońce po prostu przestanie istnieć, a życie na Ziemi obumrze i ludzka rasa wraz z nim. Nie byłoby miejsca, by opisać to, o czym mówił. Nie miał pojęcia czy nieznajomy w ogóle go słucha, ale nie miało to znaczenia. Bo o czymś co się kocha, można mówić nawet do ściany. W końcu mężczyzna poprowadził profesora do drzwi księgarni, a astronom podziękował grzecznie i poszedł odebrać swoją nową własność.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 19.05.17 19:22\nWzruszam ramionami. Cóż, ja także często się gubię. Orientację w terenie mam dość dobrą, ale jak tu orientować się w zamglonych ulicach, wśród niemal identycznych budynków? Londyn może i potrafił być piękny, ale potrafił też być paskudny. Takie drobne pomyłki nie powinny nikogo przejmować. Z tego co widzę, zresztą niespecjalnie zależało Ci na czasie - nie kwapiłeś się by spytać o drogę, wolałeś przystanąć i porozmawiać. Ja pewnie zdenerwowany szukałbym jakichkolwiek wskazówek, nie chcąc trwonić czasu. Czy jednak właśnie tego nie robię? Znikamy z pola widzenia dwóch zapewne-mugoli i w głębi duszy cieszę się, że nie szukają zaczepki. Mam wrażenie, że puściłyby mi nerwy, gdybym miał kontynuować tą rozmowę. Co innego czarodzieje, co innego ludzie, którzy nie mają w sobie ani trochę magii. Pod tym względem są nawet gorsi od szlam, które od nich pochodzą.\nPo kilku kolejnych krokach odpowiadasz, a ja kiwam głową. Gdy nie ma gwiazd, gubię się w kierunkach? Myślę sobie może, że jest w Tobie coś dziwnego, choć w pozytywny sposób. Zagubiony wędrowca, polegający na gwiazdach, w bezgwiezdnym mieście takim jak to, pod bezgwiezdnym, ciemnym niebem, takie jak to. Ah, jak niemal metaforycznie. Moglibyśmy w sumie jeszcze chwilę pogawędzić, ale przecież dopiero co się poznaliśmy i chyba w końcu przypomniałeś sobie cel swojej wyprawy. Nagłe ożywienie wprawia mnie w pewne zdumienie, choć tego nie okazuję. Może w istocie jesteś dość osobliwy, może nie żałowałbym gdybyśmy kontynuowali konwersację. Może wbrew przeciwnie. Sam jednak zmierzam na kolację - mam wprawdzie jeszcze nieco czasu, ale nie chcę biec w tamtą stronę lub teleportować się znienacka. Nie w otoczeniu takie jak to. Ku mojemu zaskoczeniu odzywasz się pierwszy i od tej pory jest to właściwie jednostronna konwersacja. Wkładam ręce do kieszeni płaszcza i wbrew pozorom słucham z zainteresowaniem. Cuda Wszechświata, twory kosmosu. Ludzka rasa na skraju wymarcia? Ale co z czarodziejami? Czasami wtrącam jakąś uwagę, czasem kiwam głową z uznaniem, przez większość czasu jednak w milczeniu idę z uśmiechem pełnym wdzięczności. Lekki, wieczorny wiatr rozwiewa moje włosy i czuję się po prostu dobrze. Coś poza problemami w końcu zajmuje moją głowę. W końcu docieramy do księgarni.\n- To tutaj - mówię, choć z pewnym żalem w głosie.\nBardzo chętnie posłuchałbym więcej. Dlatego, że w istocie byłem zainteresowany. Dlatego, że chciałem zapełnić swoją głowę czymś innym niż zmartwienia, cudze i własne. Podaję Ci w końcu rękę i żegnam się uprzejmie, odchodząc w swoją stronę, otulony ciemnymi ramionami nocy. Jeszcze chwilę myślę o tym dziwnym spotkaniu, potem jednak wskazówki zegara posuwają się do przodu i godzina kolacji zbliża się nieubłaganie.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 05.08.17 20:30\nOkolice Katedry św. Pawła emanowały dziwną, niestabilną siłą. Lekkie trzęsienie pod powierzchnią pojawiało się średnio co godzinę, powietrze wokół drgało, było ciężkie, dławiące, a każdy, kto przebywał w obrębie budynku przez dłuższą chwilę, zaczynał odczuwać jej skutki na sobie, jakby obszar skażony był nieznaną chorobą — osobom znajdującym się w jej obrębie doskwierały silne bóle i zawroty głowy, utrata przytomności, krwawe wymioty. Nikt jednak nie był w stanie odszukać źródła problemu. Północno-wschodnie ściany stały nienaruszone, lecz nie dało się zignorować olbrzymich pęknięć, które powiększały się z każdym kolejnym drżeniem okolicy, kopuła była zupełnie zniszczona, jej części niczym wielki głaz zajmowały centralną część świątyni. Ryzykanci, którzy nocą zakradali się w to miejsce, zdążyli zauważyć, że im bliżej wnętrza katedry, tym silniej odczuwa się uwolnioną magię.\nWnętrze budynku było zawalone, ale już w progu katedry dało się wyczuć dziwne wibracje w powietrzu. Źródło niestabilnej magii musiało znajdować się gdzieś głębiej, ale by tam dotrzeć należało usunąć przeszkodę w postaci betonowego zawaliska.\nWymaganie: Fragmenty zawaliska można przenieść tylko z pomocą zaklęcia Wingardium Leviosa - aby osiągnąć sukces, muszą poprawnie uczynić to obie postaci.\nKlęska zakończy się osunięciem sufitu - oprócz oczywistego niebezpieczeństwa wywoła to też niezwykle głośny hałas, który zaalarmuje ministerialne służby. Konieczna będzie natychmiastowa ewakuacja.\nPo usunięciu zawalonych elementów katedry przez budek rozeszła się drgająca fala powietrza, która uderzyła we wszystko i wszystkich znajdujących się we wnętrzu; jedyna droga ucieczki wiedzie powietrzem. W pobliżu znajdują się miotły - możesz wziąć jedną z nich i wzbić się w powietrze. Musisz znajdować się w pobliżu cieleśnie: zamiana w animagiczną formę lub kłąb dymu rycerzy przerwie stabilizację.\nWymaganie: ST pozostania na miotle wynosi 60, do rzutu kośćmi należy doliczyć bonus z biegłości z latania na miotle. Niepowodzenie wiąże się z porwaniem przez wiatr i przerwaniem stabilizowania magii. Aby jej naprawa zakończyła się powodzeniem, przynajmniej jedna osoba musi pozostać w pobliżu.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 09.08.17 13:08\nWszystkiemu byliśmy winni my.\nNie byłem do końca świadomy tego, co właściwie wydarzyło się w chwili otwarcia skrzyni Grindewalda, dopóki nie odzsyskałem wzroku – dopiero wtedy ujrzałem Anglię pogrążoną w mroku, nieokiełznaną magię siejącą spustoszenie, która nie oszczędzała ani czarodziejów, ani mugoli. Zgubiła nas wiara w pewność siebie; wiara w to, że mamy wystarczająco dużo siły, by odmienic bieg wydarzeń. I choć rządy Wilhelminy Tuft dobiegły końca, a Grindewald zapadł się pod ziemię, spokój zdawał się jeszcze bardziej odległy, niż przed otwarciem tego przeklętego kufra.\nWywołaliśmy chaos, który bez skrupułów zbierał swoje żniwa. Ci, którzy mieli nieść światło, pograżyli swoją ojczyznę w jeszcze większej ciemności.\nPrzyzwoliłem na to. I nie potrafiłem sobie tego wybaczyć. Ludzie tracili domy i bliskich, a mugole, których tak bardzo chcieliśmy chronić, zostali zupełnie bezbronni, zdani na łaskę lub niełaskę anomalii, które występowały wybiórczo. I choć Ministerstwo wyraźnie zakazywało prób stabilizacji magii w najbardziej newralgicznych punktach, nie potrafiłem stać z założonymi rękami. Wcielić się w biernego obserwatora, który będzie cierpliwie czekał, aż kilkudziesięciu pracowników o różnej skuteczności spróbuje okiełznać rozszalałą magię, która rozkwitała z dnia na dzień, niczym grzyby po deszczu. Wiedziałem, że nie jestem jedyny. Że wystarczył jeden sygnał, by Benjamin zgodził się ruszyć ze mną – ostatecznie przecież zakazy zawsze działały na nas niczym czerwona płachta na byka.\nKatedra św. Pawła, ze względu na swoją lokalizację w sercu Londynu, stanowiła spore zagrożenie zwłaszcza dla mugoli. Zakradliśmy się pod osłoną nocy – cicho, bezszelestnie, choć jako metamorfomag miałem ułatwione zadanie. Nie przypominałem siebie pod żadnym względem – nieatrakcyjne zmarszczki, dłuższe włosy przyprószone siwizną, orli nos. Nie mogłem narażać swojej posady aurora, byłem potrzebny na wielu frontach. Wzmożona ostrożność zawsze wydawała się wskazana.\nIm bliżej podchodziliśmy katedry, tym ziemia zdawała się bardziej drżeć – nie ulegało wątpliwości, że cokolwiek nie wywoływało drgań, źródło tej destabilizacji znajdowało się wewnątrz budynku, do którego jedyne wejście zostało pogrzebane pod fragmentami dawnej konstrukcji.\n- Zdaje się, że to jedyna droga. - Spojrzałem porozumiewawczo na Bena, unosząc różdżkę. - Sam nie dam rady. Wingardium Leviosa. - Wyszeptałem, namierzając końcem różdżki betonowy fragment, który niegdyś musiał być częścią portyku.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 09.08.17 14:26\nBenjamin nie powracał myślami do pierwszej majowej nocy - nie potrafił tego zrobić, nękany wyrzutami sumienia, wykraczającymi już znacznie ponad i tak przesunięte normy. Zawiedli ponownie i to w zaledwie kilka dni po nieudanej odsieczy: krew ofiar nie zdążyła zaschnąć a oni ponownie wstrząsali światem w posadach, tym razem jednak na ogromną skalę. Gdy już udało mu się uleczyć poparzenia i czarnomagiczne urazy, jakich nabawił się podczas wybuchu skrzyni z sercem Gellerta, ból przestał separować go od wieści z czarodziejskiego świata. Stanął w płomieniach, tak, jak mugolska wioska podczas jego Próby - i tak samo, jak wtedy, ucierpieli głównie niewinni. Mugole, nagle dowiadujący się, że wszystko co do tej pory wiedzieli o otaczającej ich rzeczywistości, było kłamstwem. Czarodzieje, narażeni na reperkusje wybuchu, mocujący się każdego dnia z nieposłusznymi różdżkami, ginący w kontakcie z wybuchającymi składowiskami magii, kumulującymi się w całym Londynie.\nNie mógł siedzieć bezczynnie i patrzeć na nieudolne poczynania Ministerstwa Magii, prowizorycznie chroniącego obywateli. Bzdura, może i Wilhelmina zniknęła ze swojego stanowiska, może i Gellert zniknął z horyzontu zdarzeń - a może tylko tak im się naiwnie wydawało? - ale w rządzie znajdowało się wystarczająco wiele złych osób, by kontynuować dzieło straconych i zaginionych. Myślenie o tym, czego się dopuścili - bo przecież nie dokonali - zabijało go powoli, dzień za dniem, dlatego nie zastanawiał się ani chwili nad propozycją Foxa. Należało coś z tym zrobić, należało działać, i chociaż powinien wyciągnąć wnioski z lekkomyślnych i nieprzemyślanych gruntownie działań, przynoszących do tej pory jedynie cierpienie, to...oczywiście tego nie robił, brnąć na ślepo za Frederickiem.\nKatedra świętego Pawła nie górowała już nad tą częścią Londynu; zniszczona, po części zawalona, drżąca od kłębiącej się w niej magii. Nie bał się tego, co miało spotkać ich po przekroczeniu ministerialnych ostrzeżeń przed zbliżaniem się do ruiny, właściwie nie bał się już niczego - nie mogło być gorzej. Snuł się za Frederickiem posępnie, nawet nie próbując się schylać - jeśli go tu złapią, trudno. Mocno ściskał różdżkę w dłoni, a gdy znaleźli się w czymś, co kiedyś stanowiło część wejścia do katedry, przystanął tuż obok przyjaciela.\nW innych okolicznościach zapewne wróciłby nostalgicznie do wspomnień z Hogwartu, do przygód, jakie razem przeżywali - ale nie pozostało w nim nic z młodzieńczej beztroski. Uważnie przyglądał się tarasującemu przejście betonowemu gruzowi. Musieli go usunąć, by wejść dalej, w paszczę wyjątkowo kapryśnego smoka - już tutaj czuł drżenie powietrza, łaskoczące go w wiodącą dłoń. Zaklęcie Fredericka się powiodło, ale przy takich gabarytach potrzebował wsparcia. - Wingardium Leviosa - mruknął, kierując różdżkę w tą samą stronę.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 10.08.17 14:29\nII ETAP – NAPRAWA MAGII METODĄ ZAKONU FENIKSA\nZiemia nieustannie drgała, gdy fragment portyku zaczął się unosić, powoli odsłaniając wejście. Podskórnie czułem, że najmniejszy błąd mógł doprowadzić do katastrofy. Że jeśli wystąpi nagła anomalia, jeśli któremuś z nas omsknie się nadgarstek, siły Ministerstwa bezsprzecznie zjawią się wokół katedry. Sam nie dałbym rady, ale wsparcie Wrighta okazało się nieocenione – jak zawsze. Obaj wiedzieliśmy, że przechodząc przez wyłamane z zawiasów drzwi, mogliśmy spodziewać się wszystkiego, nie czułem jednak strachu. Rzadko mi towarzyszył. A już z pewnością nie w chwili, kiedy obok mnie znajdował się Ben. Może i nie był aurorem, nie był także idealnym człowiekiem – ale nie zawahałbym się powierzyć mu swojego życia.\nWewnątrz zastał nas widok nie ciekawszy, niż sceneria rozpościerająca się wokół katedry – centralną część obiektu zajmowały szczątki kopuły. Pomimo olbrzymiej wyrwy w sklepieniu, powietrze stało się ciężkie niczym zasłona z paciorków, utrudniając dopływ tlenu do organizmu – co mogło wyjaśniać przyczynę zawrotów głowy, na którą skarżyli się wszyscy, którzy przebywali w okolicy. Również ja z trudem zacząłem łapać oddech, zupełnie tak, jakby nagle było go znacznie mniej, niż poza obrębem murów katedry. Nie znałem wszystkich anomalii, kolejne pojawiały się w zastraszającym tempie, bez ostrzeżenia. Były różne – ale wszystkie równie plugawe.\nOtworzyliśmy Puszkę Pandory.\n- Skąd bierze się to cholerstwo? - Rzuciłem w stronę Wrighta, ostrożnie stawiając przed siebie kroki i mimowolnie podchodząc coraz bliżej gruzowiska, jakby nieznana siła ciągnęła mnie właśnie do tego punktu. - W imię tradycji, rzecz jasna, jak zwykle błądzimy po omacku. - Niemal dosłownie: jedynym źródłem światła była dla nas blada poświata bijąca z Księżyca, która wpadała do wnętrza przez otwór po dawnej kopule. Rozświetlenie wnętrza zaklęciem mogło być zbyt ryzykowne – znajdowaliśmy się blisko anomalii, nie chciałem ryzykować wybuchu magii.\nOstatecznie – nie mieliśmy nawet żadnego, skutecznego planu. Spontaniczność może i krążyła nam we krwi, choć w tej chwili zdecydowanie bardziej wolałbym polegać na własnym doświadczeniu.\n(Ben rzuca pierwszy jak coś)\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 11.08.17 7:41\nWright miał bardzo złe przeczucia dotyczące działania swej różdżki - w ostatnich dniach dała mu wiele powodów do zmartwień (i wstydu, wynikającego z jej szaleńczych kaprysów) - dlatego też przewidywał same okrutne epilogi dzisiejszego wieczoru, uwzględniające mało bohaterską śmierć pod gruzami mugolskiej świątyni. Nie, żeby miał cokolwiek do stracenia: Zakonowi Feniksa oddał nawet własne życie, co jednak obecnie wcale go nie pocieszało. Gdzieś zginęła rubaszna pewność siebie i żartobliwe przekonanie o własnej niezwyciężoności i Benjamin spoglądał w przyszłość raczej posępnie, widząc ją skąpaną w czerni i krwi niewinnych. Niejaką pociechę stanowił fakt, że jeśli już, to ściągnie dzisiaj klątwę wyłącznie na Foxa - drugiego Gwardzistę - a nie niewinną istotę. Obydwaj przyczynili się przecież do powstania tych anomalii, co w ogóle nie napełniało go dumą. Raczej wstydem i przerażeniem, bowiem paranoicznie nie wierzył w to, że Gellert naprawdę zginął. Kiedyś byłby pierwszy do celebrowania zwycięstwa, ciesząc się nawet prowizorycznym sukcesem - ale dojrzał. I zginął, dlatego też snuł się za Frederickiem jak napompowany zaklęciem powiększającym ponurak, łypiący podejrzliwie na własną różdżkę.\nO dziwo - działającą...doskonale. Nie musiał się nawet starać - moc udanego zaklęcia rozgrzała jego dłoń a roztrzaskana kopuła przelewitowała w bok, jakby ważyła tyle, co Margaux. Uniósł nieco krzaczaste brwi, ale udane zaklęcie wcale nie poprawiło mu nastroju. Westchnął tylko cicho, gdy przejście zostało finalnie utorowane a oni mogli pójść dalej, zbliżyć się do epicentrum niepokojącego drżenia. Wright oddychał z trudem, wpatrując się w ciemność - i ciesząc się, że nie jest tu sam. Obecność Lisa zawsze dodawała mu otuchy.\n- Może jest napędzane naszymi wyrzutami sumienia - zasugerował, wcale nie ironicznie, rozglądając się dookoła. Było tu zimno i ciężko a czarna magia pulsowała leniwie w każdym drgnięciu powietrza, jakby szykującego się do wybuchu. Należało coś z tym zrobić - jak najszybciej. Benjamin, mając w pamięci wyraźnie wyryte instrukcje Bathildy, znajdującej sposób na to, by okiełznać magię tak, by mogła przysłużyć się im w przyszłości i nie wyrządzić żadnych szkód postronnym, uniósł różdżkę. Nie, nie błądzili w ciemności, mieli światło - panią Profesor i jej mądrość. - Naprawmy ten bajzel - wychrypiał, kierując się dalej, jak najbliżej epicentrum wydarzeń, by tam rozpocząć magiczny proces. Trudny i wymagający, czarna magia, wibrująca w powietrzu, była niezwykle silna, ale starał się z całych sił, pieczołowicie powtarzając ruch nadgarstka i czując, jak końce palców zaczynają się rozgrzewać. Musieli dać radę i choć w drobnym stopniu odkupić swoje błędy, doprowadzające, między innymi, do zniszczenia katedry.\nRe: Katedra św. Pawła [odnośnik] 11.08.17 11:18\nChoć Bathilda Bagshot przestudiowała wiele ksiąg, przekazując klarowne instrukcje, nie mogliśmy mieć pewności, że metoda ta zadziała; byłem wyszkolony do ścigania czarnoksiężników, nie ujarzmiania nieokiełznanej magii, czemu bliżej było do działań Departamentu Tajemnic. Moja niezmącona dotychczas pewność siebie w zderzeniu z okrutną rzeczywistością zdawała się powoli ulatniać. Miałem na rękach krew niewinnych ludzi; w noc, kiedy zginąć miał Gellert Grindewald, zginęło wielu czarodziejów, być może także i mugoli – i sam dawny dyrektor Hogwartu, był to jednak zbyt utopijny scenariusz, bym mógł w niego wierzyć.\nSłowa Benjamina, choć brzmiały jak dobry żart, bynajmniej nie poprawiły mojego humoru. Anomalia były zbyt poważnym zagrożeniem, bym potrafił z nich żartować. Przez zbytnią pewność siebie, a może zwyczajną lekkomyślność, doprowadziliśmy do tego, czemu przecież chcieliśmy zapobiec – ujawnieniu magii przed mugolami.\n- Jeśli jest tak, jak mówisz, to chyba nigdy się nie skończy. - Chciałem wierzyć, że sumienną pracą uda nam się ujarzmić magię. Że zgodnie z tym, co mówiła profesor Bagshot, ten proces można było jeszcze przywrócić do dawnego stanu. Ustabilizować. Ale ilekroć Ministerstwu – lub grupie Zakonników – rzeczywiście się to udawało, na miejsce jednej okiełznanej anomalii pojawiały się trzy kolejne, zupełnie tak, jakby były mitycznym potworem.\nŹródło czarnej magii rzeczywiście musiało znajdować się pod gruzowiskiem w centrum katedry. Tutaj powietrze zdawało się być najcięższe – uczucie było podobne temu, które towarzyszyło zaklęciu Hexa Revelio. Była tylko jedna słuszna droga na przywrócenie dawnego stanu rzeczy – biała magia. Najczystsza, płynąca od serca. Zdaniem profesor Bagshot byliśmy w stanie posunąć się o krok dalej, niż tylko do naprawy magii. Okiełznać ją w sposób, który mógł wytworzyć sprzyjającą aurę. Nie sądziłem, że jest to możliwe, ale musieliśmy spróbować. Mieliśmy w końcu być iskrą pośród bezkresnej nocy – nawet, jeśli ta nastała z naszej winy. - Tylko tym razem nie dajmy zaskoczyć się kapryśnej magii. - Nie tak, jak miało to miejsce tamtej nocy. Jeśli nam się uda, będzie to przynajmniej jeden powód do celebracji – a tych ostatnio nam brakowało.\nUniosłem różdżkę, idąc w ślady Wrighta. Znów robiliśmy coś po raz pierwszy – razem, we dwóch. I być może właśnie fakt, że to Ben znajdował się u mojego boku sprawiał, że jednak tliła się we mnie iskra nadziei, że wszystko skończy się dobrze.\n63 + 29*2 = 121


Obuwie męskie PLM-BX-025-C - Pako Lorente\nObuwie męskie PLM-BX-025-C\nWróć do: Obuwie SALE DO -70%Skopiuj\n499,99 zł(-60% Promocja ograniczona)\nOpinie o Obuwie męskie PLM-BX-025-C\n100% skóra, polecam\nPółbuty męskie od Pako Lorente. Model w czarnym kolorze z bordowymi akcentami. Doskonałe dopełnienie stylizacji codziennych i smart casualowych. Dodatek wykonany ze skóry, z elastyczną, dobrze dopasowującą się do stopy podeszwą. Element obowiązkowy w garderobie na każdy sezon.\nSkórzane akcesoria zapewniają komfort noszenia, pozwalają skórze swobodnie oddychać i nie krępują ruchów. Buty ze skóry są łatwe w pielęgnacji, dzięki czemu przez długi czas prezentują się schludnie i estetycznie. Wnętrze obuwia zostało wypełnione skórzaną wkładką, która efektywnie przepuszcza powietrze.\nDerby to męskie buty wiązane, z otwartą przyszwą, o uniwersalnym stylu. Okrągły nosek, stabilna podeszwa oraz dekoracyjne przeszycia to cechy charakterystyczne tego modelu. Półbuty pasują do praktycznie każdego dołu stylizacji – jeansów, chinosów, spodni garniturowych.\nCzarny i bordowy\nDodatek w klasycznym czarnym kolorze ze wstawkami w elektryzującym bordowym odcieniu. Podeszwy, sznurowadła i wkładka w kontrastującej do całości barwie, dodają twista tradycyjnym półbutom, wzmacniając ich nieformalny, lekko sportowy charakter.\nDo jeansów i chinosów\nButy to obowiązkowe uzupełnienie każdego zestawu. Model typu derby pasuje do casualowych jeansów i bawełnianych spodni chino. Do czarno-bordowych półbutów pasują gładkie lub wzorzyste skarpety oraz skórzany pasek. Komponując look, warto zadbać o estetyczną stronę, umiejętnie dobierając główne elementy outfitu i dodatki.


EEC 2013: ciężka sytuacja polskiego górnictwa - Górnictwo\nEEC 2013: ciężka sytuacja polskiego górnictwa\nBez obniżenia kosztów i zwiększenia wydajności polskie górnictwo nie poradzi sobie z konkurencją ze strony zagranicznych producentów węgla. Do tego i wielu innych wniosków doszli uczestnicy sesji: Górnictwo węgla kamiennego w Polsce, która odbyła się w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego 2013.\nPoniżej prezentujemy obszerną relację z tej sesji.\nModerator Janusz Steinhoff, były wicepremier i minister gospodarki zaznaczył na wstępie, że górnictwo jest branżą, która przeszła trudne procesy restrukturyzacyjne i obecnie jest rentowne.\n- Trzeba się zastanowić, jaka jest przyszłość tej branży, czy konieczne będą decyzje o likwidacji trwale nierentownych kopalń - mówił Janusz Steinhoff. - Wiceminister gospodarki Tomasz Tomczykiewicz powiedział o potrzebie odważnych decyzji odnośnie trwale nierentownych kopalń, czym wywołał spore emocje. To nie rząd będzie odpowiadał za te decyzje, będą za nie odpowiedzialne zarządy spółek węglowych. Kopalnie trwale nierentowne, w których występuje nadkoncentracja górniczych zagrożeń, muszą być likwidowane, albo sprzedawane nowym właścicielom, którzy poprzez nowe zasady organizacji pracy i poprzez inwestycje będą mogli przedłużyć funkcjonowanie tych kopalń. Na przyszłość górnictwa będzie też rzutować pakiet klimatyczny. Osamotniona Unia Europejska nie poradzi sobie w walce z ociepleniem klimatu, dojdzie jedynie do osłabienia gospodarki europejskiej, a w szczególności polskiej - zaznaczył Janusz Steinhoff.\nOktawian Zając, Principal w The Boston Consulting Group przypomniał, że Polska jest czołowym krajem, jeśli chodzi o produkcję węgla w Europie.\n- W ostatnich latach następuje spadek produkcji węgla w Polsce i mamy do czynienia ze wzrostem znaczenia importu tego surowca - zaznaczył Oktawian Zając. - Kluczową sprawą są koszty. Wzrost kosztów łączy się z eksploatacją coraz trudniejszych pokładów węgla. W roku 2012 węgiel był surowcem, który odnotował spadki cen. A być może te ceny nie osiągnęły jeszcze najniższego poziomu. A zatem, powstaje pytanie, na ile polscy producenci węgla są gotowi na dalszy spadek cen surowca. Wzrost cen w poprzednich latach był pomocny dla polskich spółek węglowych, dzięki niemu mogły one utrzymać rentowność. Duże grupy wydobywcze w świecie patrzą na takie kwestie, jak efektywność operacyjna, optymalizacja zarządzania dużymi projektami inwestycyjnymi oraz optymalizacja zakupów - podkreślił Oktawian Zając.\nWskazał również, że dużo można osiągnąć dzięki optymalizacji transportu podziemnego i dzięki lepszej organizacji pracy.\nIstotne jest zwiększenie efektywnego czasu wydobycia oraz lepsze wykorzystanie maszyn i zasobów ludzkich.\n- Kompleksowe programy poprawy efektywności wdraża wiele firm górniczych w świecie - mówił Oktawian Zając. - W Polsce też jest to bardzo istotne, by poradzić sobie z konkurencją ze strony węgla importowanego.\nkolega, 18.05.2013 16:24\nZamieszczam ten tekst stale. Przepraszam za to stałych czytelników i piszących.\nPolski rynek węgla to ok. 1% całego rynku węgla. Zatem problem (...)\nkolega, 18.05.2013 16:21\nśleper, 16.05.2013 19:15\n" Szacunki Banku Światowego mówią, że ceny węgla kamiennego energetycznego będą oscylować na poziomie 90-100 dolarów za tonę (...)\nSALE, 16.05.2013 16:04\nDo pani prezes Kompanii Węglowej Joanny Strzeelec-Łobodzińskiej. Ile trzeba mieć w sobie empatii, aby zrozumieć, że to co zrobiłam do tej (...)\nGość, 16.05.2013 13:46\nNiech firmy sprzedające sprzęt kopalniom obniżą swoje ceny bo niestety polskim kopalniom sprzedają go bardzo drogo a za granicę taniej.\nMariusz, 16.05.2013 13:46\nAle "bicie piany" i powtarzanie wyświechtanych frazesów...! Jedynie jak zwykle konkretni, to Prezes Zagórowski i Lautsch, co przekłada (...)


Adobe - Biuletyny zabezpieczeń: Dostępna aktualizacja zabezpieczeń APSB10-16 dla programu Adobe Flash Player\nWskazówki dotyczące zabezpieczeń\nDostępna jest aktualizacja zabezpieczeń dla programu Adobe Flash Player\nData udostępnienia: 10 sierpnia 2010\nOstatnia aktualizacja: 12 sierpnia 2010\nNumer CVE: CVE-2010-0209, CVE-2010-2188, CVE-2010-2213, CVE-2010-2214, CVE-2010-2215, CVE-2010-2216\nW programie Adobe Flash Player 10.1.53.64 oraz jego starszych wersjach wykryto krytyczne* luki w zabezpieczeniach. Mogą one spowodować, że aplikacja przestanie działać, a także pozwolić osobie atakującej na przejęcie kontroli nad zaatakowanym systemem.\nFirma Adobe zaleca użytkownikom programu Adobe Flash Player 10.1.53.64 i jego starszych wersji dokonanie aktualizacji do wersji 10.1.82.76. Firma Adobe zaleca użytkownikom programu Adobe AIR 2.0.2.12610 i jego starszych wersji dokonanie aktualizacji do wersji 2.0.3.\nAdobe Flash Player 10.1.53.64 oraz wcześniejsze wersje dla systemów Windows, Macintosh, Linux i Solaris\nAdobe AIR 2.0.2.12610 oraz wcześniejsze wersje dla systemów Windows, Macintosh i Linux\nAby sprawdzić numer wersji programu Adobe Flash Player zainstalowanej na komputerze, należy przejść na stronę Flash Player — informacje* lub kliknąć prawym przyciskiem myszy zawartość Flash i wybrać z menu polecenie „Adobe (lub Macromedia) Flash Player — informacje”. W przypadku korzystania z wielu przeglądarek należy sprawdzić wersję w każdej z przeglądarek zainstalowanych w systemie.\nAby sprawdzić numer wersji programu Adobe AIR zainstalowanej na komputerze, należy postępować zgodnie z instrukcjami w dokumencie Adobe AIR TechNote*.\nRozwiązanie Adobe Flash Player\nFirma Adobe zaleca wszystkim użytkownikom programu Adobe Flash Player w wersji 10.1.53.64 lub wcześniejszej uaktualnienie do najnowszej wersji 10.1.82.76. W tym celu można użyć Centrum pobierania odtwarzacza Flash lub skorzystać z zawartego w produkcie mechanizmu automatycznego aktualizowania (gdy zostanie wyświetlony monit).\nDla użytkowników, którzy nie mogą przeprowadzić aktualizacji do programu Flash Player 10.1.82.76, firma Adobe opracowała poprawioną wersję programu Flash Player 9 (Flash Player 9.0.280), którą można pobrać z tego miejsca*.\nFirma Adobe zaleca wszystkim użytkownikom programu Adobe AIR w wersji 2.0.2.12610 lub wcześniejszej uaktualnienie do najnowszej wersji 2.0.3, którą można pobrać ze strony Centrum pobierania Adobe AIR*.\nFirma Adobe określa tę aktualizację jako krytyczną* i zaleca zaktualizowanie instalacji do najnowszych wersji.\nTa aktualizacja rozwiązuje problem uszkodzenia pamięci, który może spowodować wykonanie kodu (CVE-2010-0209).\nTa aktualizacja rozwiązuje problem uszkodzenia pamięci, który może spowodować wykonanie kodu (CVE-2010-2188).\nTa aktualizacja rozwiązuje szereg problemów uszkodzenia pamięci, które mogą spowodować wykonanie kodu (CVE-2010-2213).\nTa aktualizacja rozwiązuje problem uszkodzenia pamięci, który może spowodować wykonanie kodu (CVE-2010-2214).\nNiniejsza aktualizacja rozwiązuje problem, który mógł umożliwić przeprowadzenie ataku typu „click-jacking”. (CVE-2010-2215).\nTa aktualizacja rozwiązuje problem uszkodzenia pamięci, który może spowodować wykonanie kodu (CVE-2010-2216).\nFlash Player 10.1.53.64 i wcześniejsze wersje\nCentrum pobierania odtwarzacza Flash\nFlash Player 10.1.53.64 i wcześniejsze wersje (dystrybucja sieciowa)\nLicencjonowanie odtwarzacza Flash\nCentrum pobierania programu AIR*\nFlash Professional CS5, Flash CS4 Professional i Flex 4\nFlash Player Support Center*\nFlash CS3 Professional i Flex 3\nWill Dormann z CERT* (CVE-2010-0209, CVE-2010-2213, CVE-2010-2216)\nDamianowi Putowi za zgłoszenie problemu za pośrednictwem TippingPoint's Zero Day Initiative* (CVE-2010-2188)\nLenovo Security Technologies (Beijing), Inc.* (CVE-2010-2214)\nJöran Benker (CVE-2010-2215) Wersje\n12 sierpnia 2010 - aktualizacja tekstu biuletynu.\n10 sierpnia 2010 - publikacja biuletynu.


Rozwiązano: Odp.: Kupujący nie chcę zapłacić za wygraną licytację z powodu rodzinnych... - Społeczność Allegro - 10167\nOdp.: Kupujący nie chcę zapłacić za wygraną licytację z powodu rodzinnych...\nKupujący nie chcę zapłacić za wygraną licytację z powodu rodzinnych...\nPierwszy raz coś wystawiłem na allegro w celu sprzedaży(laptopa) poprzez licytację i nie do końca wiem jak wyjść z tej zaistniałej sytuacji... Kupujący wygrał licytację mojego laptopa z którego zrezygnował drogą mailową z powodów rodzinnych... Dodam że sprzedawałem go jako osoba fizyczna.\nCzy kupujący może zrezygnować w tym przypadku z opłacenia towaru?\nJeśli tak, to czy prócz zwrotu opłaty za prowizję mogę go też w jakiś sposób zobowiązać do zapłaty opłaty jaką poniosłem za ustawienie ceny minimalnej w licytacji(100zł)?\nJeśli kupujący rezygnuje z kupna, to powinien anulować transakcję czy ja też mogę? Jeśli tak, to jak?\n@SAIIIAEL Przykro mi, że pierwsze doświadczenia ze sprzedawaniem u nas są dla Ciebie nieprzyjemne.\nKlienci mogą rezygnować z zakupu u przedsiębiorców. Jeśli oboje jesteście osobami prywatnymi, wszystko zależy od porozumienia między Wami. Oznacza to, że masz prawo domagać się wpłaty.\nJeśli osiągnięcie porozumienia nie będzie możliwe, pozostaje wystąpienie na drogę sądową.\nNie ma możliwości anulowania takiej transakcji w naszym systemie.\nDziękuje za odpowiedź, droga sądowa niezbyt mi na rękę w chwili obecnej...\nMogłaby mi Pani jeszcze powiedzieć jak to jest z tą opłatą za wystawienie ceny minimalnej? Mogę w jakiś sposób zabiegać o jej zwrot? Jak dobrze rozumiem nie jest wliczony do wniosku o zwrot prowizji tak?\n@SAIIIAEL Opłata za cenę minimalną nie podlega zwrotowi. W ramach Allegro nie możesz też żądać od kupującego zwrotu kosztu wystawienia oferty.\nDzięki, tak właśnie sądziłem ale wolałem się upewnić. Sprzedającemu nie idzie się tutaj na rękę z tego co widzę. Pewno na zwrot prowizji poprzez złożenie wniosku też nie ma wielkich szans...\nJeśli oferta była wystawiona na Allegro, nie na Allegro Lokalnie, to zwrot prowizji od sprzedaży otrzymasz. We wniosku zaznacz - kupujący nie zapłacił. W przypadku otrzymania odmowy zwrotu prowizji, złóż odwołanie przez ten formularz; https://allegro.pl/pomoc/odwolanie-od-decyzji-o-rabacie-transakcyjnym\nOdmowę za pierwszym razem możesz otrzymać gdy kupujący nie odpowie w żaden sposób na maila od Allegro z pytaniem, czy faktycznie nie zapłacił, lub gdy w odpowiedzi zaprzeczy, że nie zapłacił.\nW sumie złożyłem już wcześniej, ale zaznaczyłem że kupujący rozwiązał umowę. Z tego względu, że mi napisał mailowo że jednak nie zapłaci, bo rezygnuje z zakupu a czas na zapłacenie jeszcze miał.\nRobi to jakąś większą różnicę?\nTak, to jest pewna różnica. Jeśli otrzymasz odmowę zwrotu prowizji, złóż odwołanie, powołaj się na brak zapłaty i dołącz jako dowód treść maila od kupującego.\nTak zrobię jeśli by do tego doszło, dzięki za odpowiedzi.\n@SAIIIAEL, nie paniuj, to nie urząd 😛


Damskie Fraki - Pomponik\nPlotki Pomponik » damskie fraki\nArtykuły na temat: damskie fraki\nŚródka pokazała faceta\nNa pokazie wiosenno-letniej kolekcji Plicha Kasia Śródka, była partnerka Borysa Szyca i projaktantka damskich fraków, pojawiła się z nowym facetem - Patrykiem. "Najlepiej pasuje do niego jedno określenie: casanova" - mówią jego znajomi. Lista podbitych i złamanych przez dziennikarza motoryzacyjnego serc niewieścich jest naprawdę długa...\nSpotkały się na jednym z niedawnych pokazów mody w stolicy. Przywitały wylewnie, chętnie pozowały do wspólnych zdjęć, długo rozmawiały. Nowa przyjaźń w show-biznsie? Mając w pamięci przeszłość obu pań, dość zaskakująca. Jednak na pewno Zofii Ślotale i Kai Śródce wspólnych tematów nie brakuje. Obie pasjonują się modą. Pierwsza jest stylistką, druga - projektuje niebanalne damskie fraki. Obie...\nWideo na temat: damskie fraki\nmałgorzata kożuchowska film\nczego się wstydzą\nagnieszka radwańska i mezo\naneta zając urodziła zdjecia dzieci\njoasia jablczynska jos


Forum dla wnioskodawców i beneficjentów mikroprojektów\nWitamy Państwa na Forum dla wnioskodawców i beneficjentów mikroprojektów w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska-Republika Słowacka 2007-2013. Forum służy wymianie poglądów w zakresie aplikowania o dofinansowanie mikroprojektów oraz rozliczania projektów. Serdecznie zapraszamy do aktywnego uczestnictwa w Forum\n9 + 6*\nOkres realizacji mikroprojektu\ndata: 2012-06-25 13:51:55 // autor: Nowotarżanka\nCo warunkuje datę rozpoczęcia i zakończenia projektu? Ile miesięcy może trwać maksymalnie mikroprojekt?\ndata: 2012-06-25 14:23:03 // autor: Euroregion "Tatry"\nPrzez datę rozpoczęcia mikroprojektu należy rozumieć przewidywaną datę rozpoczęcia działań związanych z realizacją mikroprojektu. Realizacja projektu nie może rozpocząć się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie do właściwego Euroregionu/WJT. Okres realizacji mikroprojektu nie może przekraczać 12 miesięcy. Z datą rozpoczęcia projektu określoną przez miesiąc i rok wskazany we wniosku o dofinansowanie (przyjmuje się zwykle pierwszy dzień wskazanego miesiąca) równoznaczny jest okres kwalifikowalności wydatków. Wyjątek stanowią tzw. koszty przygotowawcze, dla których dopuszczalny okres kwalifikowalności to okres od 01.01.2007 do dnia złożenia wniosku o dofinansowanie mikroprojektu. Zakończenie rzeczowe mikroprojektu to natomiast przewidywana data zakończenia tematycznych działań związanych z mikroprojektem (ostatnie działanie podjęte w ramach mikroprojektu), np.: data odbioru prac, dostaw lub usług, data wystawienia ostatniego dokumentu księgowego. Po zakończeniu rzeczowym beneficjent ma 30 dni kalendarzowych na zakończenie finansowe projektu (opłacenie wszystkich faktur) i przygotowanie raportu końcowego.\nOkres realizacji projektów komplementarnych\ndata: 2012-06-25 14:56:20 // autor: PP\nCzy projekty komplementarne muszą być realizowane w tym samym czasie? W jakim terminie powinien zostać złożony wniosek komplementarny?\ndata: 2012-06-25 15:00:21 // autor: Euroregion "Tatry"\nProjekty komplementarne powinny być wdrażane po obu stronach granicy w zbliżonym czasie, który umożliwi uzupełnianie się działań realizowanych w ramach obu projektów. Wnioski komplementarne powinny zostać złożone przez partnerów do stosownej instytucji w terminie umożliwiającym rozpatrywanie obu wniosków na tym samym posiedzeniu Podkomitetu Monitorującego. Wnioski komplementarne, które rozpatrywane będą w trakcie październikowego posiedzenia Podkomitetu powinny zostać złożone do dnia 31 lipca 2012 r.\ndata: 2012-06-25 15:06:46 // autor: Parafianin\nCzy parafia może składać wniosek?\ndata: 2012-06-25 15:47:42 // autor: Euroregion "Tatry"\nZgodnie z Podręcznikiem Programu oraz Wytycznymi dla wnioskodawców mikroprojektów kościoły oraz inne związki wyznaniowe mogą ubiegać się o dofinansowanie mikroprojektu pod warunkiem, że spełniają kryteria określone w punkcie 2.1 Wytycznych dla wnioskodawców mikroprojektów.\nKwota na inwestycje w mnikroprojekcie\ndata: 2012-06-26 10:04:17 // autor: Adam\nMam pytanie ile można przeznaczyć na inwestycje w mikoprojekcie?\ndata: 2012-06-26 10:29:00 // autor: Euroregion "Tatry"\nZgodnie z zapisami Dokumentu Programowego oraz Podręcznika Programu w ramach III osi priorytetowej mogą być realizowane drobne inwestycje infrastrukturalne powiązane z przedsięwzięciami o charakterze miękkim. Aby nie wymuszać zachowania sztucznych proporcji realizowanych przedsięwzięć w złożonym mikroprojekcie, nie została określona wielkość części inwestycyjnej. Powinna to jednak być inwestycja niezbędna w realizacji mikroprojektu i powiązana z działaniami miękkimi z dziedziny turystyki, ochrony środowiska, sportu, kultury. To czy dany mikroprojekt obejmujący przedsięwzięcie inwestycyjne może być oceniony jako dobry projekt i rekomendowany do dofinansowania z EFRR przez Podkomitet Monitorujący, oceniają eksperci w trakcie oceny technicznej wniosku o dofinansowanie, kierując się celami jakie powinny być realizowane w ramach III osi priorytetowej Programu. Istotne jest stwierdzenie czy i w jakim stopniu dany mikroprojekt infrastrukturalny tworzy i wzmacnia bezpośrednie kontakty między społecznościami polskimi i słowackimi w obszarze pogranicza lub czy i w jakim stopniu rozwija bazę do dalszych projektów w przyszłości, a tym samym promuje lokalne inicjatywy i przyczynia się do wzmocnienia kontaktów transgranicznych opartych na działaniach „ludzie dla ludzi”. Mikroprojekty infrastrukturalne powinny dotyczyć drobnej infrastruktury, której zadaniem będzie między innymi likwidacja barier (w tym mentalnych i językowych) w kontaktach społeczności z obszaru wsparcia oraz zacieśnienie istniejących i tworzenie nowych kontaktów partnerskich, zaangażowanie obywateli do wspólnych inicjatyw. Przykładem małych inwestycji są: drobne remonty, adaptacje, rozbudowy i zakupy inwestycyjne. W ocenie ww. mikroprojektów należy wziąć pod uwagę zakładane do osiągnięcia wskaźniki rezultatu, wpływ na grupy docelowe, jak i zachowanie trwałości mikroprojektu. Źródło: interpretacja Instytucji Zarządzającej Programem Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska Republika Słowacka 2007-2013\nCzy można w ramach mikroprojektów wybudować boisko sportowe z nawiesznią syntetycznej powiązane z działaniami miękkimi?\ndata: 2012-06-26 11:12:47 // autor: Adam\ndata: 2012-06-27 11:18:20 // autor: Euroregion "Tatry"\nTego typu inwestycja, jak każda inna może otrzymać dofinansowanie pod warunkiem, że służy współpracy transgranicznej i spełnia kryteria Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska-Republika Słowacka 2007-2013. Technologia wykonania inwestycji nie jest przedmiotem oceny. Natomiast inwestycja musi być gotowa do realizacji i niezbędna do przeprowadzenia działań miękkich zaplanowanych w projekcie. Jeżeli tego typu obiekty znajdują się na obszarze objętym projektem, wówczas przy realizacji działań miękkich powinno korzystać się z istniejącej infrastruktury. W takim przypadki budowa kolejnego boiska nie jest uzasadniona.\nkto może ubiegać sie o dofinansowanie\ndata: 2012-06-28 11:41:57 // autor: Janusz Obtułowicz\nCzy spólki z o.o. bedące w 100 % własnością Gminy mogą być beneficjentem mikroprojektów?\ndata: 2012-06-28 13:24:04 // autor: Euroregion "Tatry"\nZgodnie z zapisami „Wytycznych dla wnioskodawców mikroprojektów” ze względu na posiadaną formę prawną beneficjentem mikroprojektu może być podmiot, w którym większość jednostek/udziałów należy do jednostki samorządowej lub samorządowego związku/zrzeszenia (większość oznacza, że 50+1 jednostek lub udziałów należy do samorządu lub jego związku (zrzeszenia). Jednocześnie o kwalifikowalności wnioskodawcy decyduje charakter prowadzonej działalności. Kwalifikują się podmioty o charakterze niedochodowym działające w interesie publicznym, przeznaczające swoje zyski na cele statutowe. Ponadto wnioskodawca musi posiadać osobowość prawną i mieć siedzibę na obszarze wsparcia Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska-Republika Słowacka 2007-2013. Informacje na temat obszaru wsparcia Programu zarządzanego przez Euroregion "Tatry” znajdują się w „Wytycznych dla wnioskodawców mikroprojektów”, str. 7.\nWypełnienie wniosku o dofinansowanie mikroprojektu przez parki narodowe\ndata: 2012-07-04 10:33:38 // autor: Euroregion "Tatry"\nOd 1 stycznia 2012 r. zmieniła się forma organizacyjno-prawna parków narodowych, które zostały przekształcone z państwowych jednostek budżetowych w państwowe osoby prawne. W zakresie współfinansowania krajowego mikroprojektów parków narodowych, środki mogą pochodzić z udzielonej przez Ministra Środowiska dotacji z budżetu państwa lub ze środków rezerwy celowej zgodnie z zasadami określonymi dla mikrobneneficjentów w programie. Park może także wnieść wkład własny pochodzący z innych źródeł. W związku z powyższym we wniosku o dofinansowanie mikroprojektu parku narodowego bezpieczne będzie zapisanie w kolumnie wkład własny: 15% środków. Jeśli wnioskodawca będzie znał źródła finansowania mikroprojektu czy miał zagwarantowaną kwotę środków z budżetu państwa, to doprecyzowanie zapisów dotyczących źródeł finansowania projektu znajdzie odzwierciedlenie w zapisach umowy o jego dofinansowanie. Źródło: interpretacja Instytucji Zarządzającej Programem Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska Republika Słowacka 2007-2013\nZapytania ofertowe do budżetu\ndata: 2012-07-04 21:31:13 // autor: wnioskodawca\nCzy na każdy punkt wskazany w budżecie projektu potrzebne są zapytania ofertowe?\ndata: 2012-07-05 09:50:27 // autor: Euroregion "Tatry"\nNa etapie sporządzania budżetu projektu istotne jest, aby zakładane wydatki odpowiadały cenom rynkowym oraz były racjonalne i powiązane z planowanymi działaniami, dlatego dokonanie rozeznania rynku jest konieczne. Natomiast nie ma potrzeby dostarczenia dokumentów potwierdzających rozeznanie rynku wraz ze składanym wnioskiem o dofinansowanie mikroprojektu. Odrębną sprawą jest dokumentowanie dokonania rozeznania rynku na etapie realizacji dofinansowanego projektu. Więcej informacji na ten temat znajduje się w Instrukcji wypełniania wniosków, str. 16.\n5 + 3*\ndata: 2012-07-17 13:27:14 // autor: Jadwiga Jasińska\n1.W ramach projektu parterskiego / nie komplementarnego/ chcę zaprosić najpierw przedstawicieli placówki partnerskiej, a następnie grupę młodzieży niepełnosprawnej, która przyjedzie do naszej placówki. Przedstawiciele placówki przyjadą prywatnym samochodem. Planuję pokryć im koszty paliwa. Jak powinien wyglądać dokument potwierdzający poniesienie kosztu, czy faktura za tankowanie paliwa / np. na terenie Słowacji/ ma być wystawiona na nas czyli na wnioskodawcę czy na partnera, a ja im zwracam pieniądze.Czy oprócz faktury należy jakoś udokumentować ich wizytę oprócz opisu w sprawozdaniu. Czy powinni mieć delegację ze swojej placówki? 2.Podobny problem z autokarem, którym przyjedzie grupa młodzieży niepełnosprawnej do nas. Wynajmą autokar w Preszowie. Czy fakturę maja brać na nas /na wnioskodawcę/ i ja przelewam pieniądze na firmę wynajmującą autokar czy na siebie/partnera/ i ja im zwracam pieniądze.\ndata: 2012-07-18 13:09:24 // autor: Euroregion "Tatry"\n1.Zgodnie z obowiązującymi zasadami w ramach mikroprojektów nie ma możliwości rozliczania dokumentów księgowych, które są wystawione na partnera zagranicznego (partner ze strony słowackiej nie może otrzymać refundacji środków w projekcie składanym przez polskiego wnioskodawcę). W sytuacji, gdy przedstawiciele partnera zagranicznego podróżują w oparciu o delegację służbową (przysługuje wyłącznie osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w danej instytucji), to koszty podróży są im zwracane przez pracodawcę, który zlecił wyjazd. 2.Zwrot kosztów zakupu paliwa do samochodu służbowego kwalifikuje się pod warunkiem, że jest to samochód Wnioskodawcy.Koszty te rozlicza się na podstawie karty drogowej oraz kalkulacji wartości paliwa zużytego do odbycia podróży związanej z realizacją projektu. Wówczas faktury za zakup paliwa stanowią załącznik do rozliczenia wyjazdu służbowego. 3.Jeżeli natomiast Wnioskodawca finansuje wynajem środka transportu (autokaru) dla przedstawicieli partnera słowackiego faktura powinna zostać wystawiona na Wnioskodawcę. Szczegółowe informacje na temat kwalifikowalnych wydatków związanych z podróżami międzynarodowymi opisane zostały w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego-Program Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska-Republika Słowacka 2007-2013. Mikroprojekty (str. 23-24). 4.Jakiekolwiek spotkania, które odbędą się w ramach projektu powinny zostać udokumentowane (np. listy obecności, notatki ze spotkań, dokumentacja fotograficzna).\ndata: 2012-07-19 15:39:02 // autor: JJ\nCzy z prezesem Stowarzyszenia zatrudnionym w organizacji na umowę o pracę może być zawarta druga umowa o pracę na pełnienie funkcji koordynatora. Czy może to być umowa zlecenia\ndata: 2012-07-20 08:35:26 // autor: Euroregion "Tatry"\n1.\tDecyzja, czy koordynatora zatrudnia się na umowę o pracę, czy na umowę zlecenie zależy od Wnioskodawcy. 2. Natomiast zatrudniając pracownika na podstawie umowy o pracę należy pamiętać, że zakresy czynności w ramach obu umów o pracę nie mogą się powielać. Do refundacji nie kwalifikuje się dodatek funkcyjny kierownika jednostki. Ponadto płace nie mogą przekraczać średniego wynagrodzenia za podobną prace powszechnie obowiązującego na rynku pracy. 3. Dopuszcza się podpisywanie umów zlecenia lub o dzieło z własnymi pracownikami, jeżeli zamówienia dokonano zgodnie z prawem krajowym i zakres wykonywanych prac objętych tą umową wykracza poza zakres obowiązków wynikających z umowy o pracy.\n[ 1 / 2 ] następny ...2


16 marca 2015 remonty No comments\nDecydowanie się na samodzielne dekorowanie i urządzanie mieszkania jest dzisiaj czymś absolutnie zrozumiałym i należy przede wszystkim wspierać wszystkich tych, którzy nie kopiują gotowych wzorców z katalogów a chętnie sami spędzają czas na analizowaniu różnych mebli i dodatków oraz analizowaniu dostępnych zamienników. Aktualnie coraz modniejsze jest oddawanie w ręce firm trzecich takich zadań jak zaprojektowanie wnętrza czy wykończenie domu – jest to zresztą całkowicie zrozumiałe, od kiedy większość ludzi budujących swój dom musi jednocześnie skupiać się na licznych innych obowiązkach. Można jednak z powodzeniem pogodzić dzisiaj jedno z drugim, gdyż niemal każda firma od wykańczania wnętrza jest w stanie bardzo skutecznie wykonać polecenia właściciela zdecydowanego, jak i zaproponować coś od podstaw właścicielowi, któremu brakuje koncepcji na swoje własne wnętrze. Jeszcze dwie dekady temu mało który lokator oddałby prawo decydowania o wystroju swoim robotnikom, ale dzisiaj rośnie liczba przedsiębiorstw budowlanych z wieloletnią tradycją i bardzo klasowymi pracownikami, którzy są nie tylko niesamowicie sprawni w wykonywaniu całej fizycznej pracy stojącej za remontami czy wykończeniami. Lata doświadczeń i obycie z trendami pozwala im często podsuwać niesamowicie wręcz pasywne rozwiązania.


Florencja korytarz vasariego | Florencja korytarz vasariego - co warto zobaczyć?\nYou are here: Home / Florencja korytarz vasariego\nTanie hotele – Wodzisław Śląski\nwtorek, Wrzesień 10th, 2019 / By admin\nFotel, nocleg dla nocnych Marków W nocy zazwyczaj wybieramy tradycyjny nocleg, jakim jest łóżko czy tapczan, ewentualnie sofa, ale ta jest wybierana przede wszystkim w przypadkach, kiedy małżonkowie pokłócą się ze sobą. Ludzie często uwielbiają…\nPodróż po Włoszech Włochy to kraj w zachodniej części Europy, który graniczy z takimi państwami jak chociażby Francja. Stolicą Włoch jest Rzym. To co trzeba zobaczyć, będąc w Rzymie to na pewno koloseum. Ten zabytek…\nHistoria i zabytki Florencji Florencja to jedno z najpiękniejszych środkowowłoskich miast, uznawane za dzisiejszą stolicę Toskanii. Jej początki sięgają czasów prehistorycznych – w 59 r. przed naszą erą jej odbudowania po zburzeniu podjął się sam…\nNa urlop do Włoch Jednym z najchętniej odwiedzanych przez Polaków państw Europy są Włochy. Powszechnie wiadomo, że bardzo ciepły klimat, wyborne i dobre jakościowo jedzenie, plaże i piękne zabytki przyciągają turystów jak magnes. Raczej nie…\nKatedra i galerie Nie ma chyba nikogo w Europie, kto nie potrafiłby powiedzieć czegoś o Florencji. Florencja to oczywiście miasto we Włoszech położone nad rzeką Arno, stolica regionu Toskanii, słynne przede wszystkim ze wspaniałej katedry…\nStolica Toskanii Florencja, bo oczywiście ją mam na myśli jest miastem położonym w środkowej części Włoch. Jej patronem jest znany wszystkim Jan Chrzciciel. Miasto liczy blisko czterysta tysięcy mieszkańców. Jest tam tyle zabytków, że ludzie…\nAuto skup środa, Lipiec 15th, 2020\nOsteopatia Sandomierz czwartek, Maj 14th, 2020\nSzkolenie z przeszczepu tłuszczu wtorek, Kwiecień 28th, 2020\nTanie ubezpieczenia Gorzów poniedziałek, Kwiecień 27th, 2020\nLondon escort services niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nWybór mebli oraz przeróżne inne rozwiązania przydatne w meblowaniu garderoby niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nLooking for sex niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nGirlfriend experience niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nCall girls from London niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nEscorts London agencies niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nAdult work escorts niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nLondon escorts services niedziela, Kwiecień 26th, 2020\nGustowna i komfortowa bielizna dla mam karmiących piersią poniedziałek, Kwiecień 20th, 2020\nBezpieczeństwo wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nNocleg na specjalnych matach leczniczych wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nKojce, noclegi dla dzieci wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nFotel, nocleg dla nocnych Marków wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nPodwójne wysuwane łóżko dla dzieci, pomysł na podwójny nocleg wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nNocleg ekstremalny, czyli lewitujące łóżko wtorek, Wrzesień 10th, 2019\nFlorencja wycieczka objazdowa piątek, Marzec 15th, 2019\nMuzeum Leonarda da Vinci Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nAccuweather Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nPlac Michała Anioła Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nPizza Florencja Otwock piątek, Marzec 15th, 2019\nOgrody Boboli Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nPociąg Bolonia Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nHostel Florencja Wieliczka piątek, Marzec 15th, 2019\nZajazd Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nMost złotników Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nBaptysterium Florencja piątek, Marzec 15th, 2019\nFlorencja co warto zobaczyć? piątek, Marzec 15th, 2019\nWarszawska cerkiew piątek, Marzec 15th, 2019\nChiny piątek, Marzec 15th, 2019


Chcą mniej płacić za prąd\nKilka gmin z całej Polski postanowiło wspólnie rozprawić się z wysokimi rachunkami za energię elektryczną. Z naszego powiatu Skoczów, Goleszów i jeszcze trzynaście innych gmin i miast z całej Polski walczy o obniżkę kosztów prądu.\nSkoczów, Goleszów, Wołomin, Sanok, Poręba, Kozienice, Giżycko, Ciechanów, Bochnia, Podegrodzie, Mrągowo, Łukowice, Otwock, Karczew i Józefów – te gminy stanęły naprzeciw giganta, który dostarcza energię elektryczna do wymienionych miejscowości. Wspólnie chcą zyskać upust, dzięki któremu rachunki za elektryczność będą mniejsze, a w budżecie zostanie spora kwota na inne wydatki.\nWszystko zaczęło się od audytów energetycznych, które zostały przeprowadzone w poszczególnych gminach. Ich wynik wskazał na spore możliwości na oszczędności wydatków na energię elektryczną. Jednym z nich jest przystąpienie do tzw. grupy zakupowej i występowanie wobec dostawcy energetycznego jako jeden podmiot. – To działania, do których przystąpiliśmy za propozycją firmy, która przeprowadziła u nas audyt gospodarki energią elektryczną – mówi Piotr Rucki, zastępca burmistrza Skoczowa.\nSkoczów już w ubiegłym roku wynegocjował z firmą Tauron obniżkę rzędu 10 procent. Tym razem może osiągnąć zniżkę od kilkunastu do nawet dwudziestu procent. – Pewnie niektóre z gmin zyskają więcej, niektóre mniej. Jednak i tak będzie się to opłacać. Zobaczymy jakie będą wyniki przetargu, który już niebawem, wtedy tez dowiem się na ile możemy liczyć – dodaje Piotr Rucki.\nNad wspólnym staraniem się o upust pochyliło się również Stowarzyszenie Samorządowe Ziemi Cieszyńskiej, które scala gminy i miasta powiatu cieszyńskiego. Być może pozostałe gminy powiatu cieszyńskiego, będą również starać się o takie oszczędności w ramach działalności tego stowarzyszenia.\nW kasku do 16. roku życia Puszki kilkaset metrów n.p.m\nskoczów goleszów rucki prąd


Ravenhill Guesthouse, Belfast - zdjęcie: My single bedroom\nNowość! Odwiedzasz serwis TripAdvisor w poszukiwaniu recenzji — teraz możesz w nim rezerwować pokoje. Ravenhill Guesthouse, Belfast - zdjęcie: My single bedroom\nZdjęcie: “My single bedroom\nNr 1 wśród 50 pensjonatów/zajazdów w lokalizacji Belfast Certyfikat jakości Strona www hotelu\n690 Ravenhill Road, Belfast BT6 0BZ, Irlandia Północna Rezerwuj na Zaufany partner. Współpracujemy z firmą , aby dokonywanie rezerwacji było tak proste, jak to tylko możliwe.\nPodziękowania: 11 Zrecenzowano: 20 czerwca 2012\nDodaj zdjęcie Ravenhill Guesthouse — zobacz wszystkie recenzje (402) Zobacz podobne hotele Premier Inn Belfast City Centre (Alfred Street) Hotel 2 243 recenzjiWyświetl ceny 2.6 km Tara Lodge 2 114 recenzjiWyświetl ceny 2.0 km Benedicts of Belfast 1 240 recenzjiWyświetl ceny 2.3 km Zobacz wszystkie hotele (Belfast) O nas


NIL: "Wpis do rejestru przedsiębiorców jest bezpłatny"\nNIL: "Wpis do rejestru przedsiębiorców jest bezpłatny" \_\_ Naczelna Izba Lekarska opublikowała ostrzeżenie przed firmami oferującymi możliwość...\nNaczelna Izba Lekarska opublikowała ostrzeżenie przed firmami oferującymi możliwość płatnego wpisu praktyki lekarskiej do rejestru przedsiębiorców.\nNaczelna Izba Lekarska dowiedziała się, że lekarze i lekarze dentyści, prowadzący indywidualne i grupowe praktyki lekarskie otrzymują korespondencję, której treść sugeruje, iż nie dokonali obligatoryjnej opłaty za wpis do rejestru przedsiębiorców.\nW związku z tym, NIL informuje, że jedyne opłaty związane z zarejestrowaniem praktyki lekarskiej ponoszone są na rzecz organu prowadzącego rejestr praktyk zawodowych, tj. właściwej okręgowej rady lekarskiej. Nie ma prawnego obowiązku ponoszenia jakichkolwiek dodatkowych opłat w związku z rejestracją praktyki lekarskiej, w szczególności opłat na rzecz jakichkolwiek innych rejestrów lub podmiotów je prowadzących. Rozsyłane pisma, sugerujące konieczność uiszczenia opłaty za wpis do „rejestru przedsiębiorców”, są w istocie ofertami handlowymi, o czym świadczą informacje zamieszczone drobnym drukiem. Uiszczona w odpowiedzi na takie pismo opłata za wpis stanowi przychód firmy, która wysyłając pismo wprowadza adresatów w błąd, sugerując publicznoprawny i obligatoryjny charakter ww. opłaty.\nŹródło: www.nil.org.pl, stan z dnia 16 sierpnia 2012 r.


na plecach domu ze świerkiem\njest na białołęce miejsce spotkań mężczyzn\noni wszyscy wybiegli ze swoich 38 metrów\nz powodu swoich 138 centymetrów\nspotykają się wszyscy na fajkę\nnie są w stanie ubiec tyle, ile chciałyby żony\nchcąc ubiec żony, na pytanie o wynik\ntęsknię za dniem, w którym się poznaliśmy\ni zakładają na łydki urządzenie masujące\nz telezakupów mango\nwielki brak patrzy\npojechałem na wieś, by odpocząć od internetu. wtem okazało się, że internet na wsi naprawdę nie działa. to trochę jak iść na ryby i naprawdę je złowić, oskrobać i zjeść, albo zabrać się za lekturę Jacquesa Derridy i naprawdę coś z tych tekstów mieć dla siebie.\n- pojechałem do obozu miejscowych indian, co wydawało się już w koncepcji na tyle ekscytujące, by odpuścić sobie realizację, ale znowu - ten internet faktycznie przestał działać.\n- pojechałem do fermy strusi. ptaków wprawdzie nie zastałem, ale zrobiłem to naprawdę, bez retorycznego pre-aktu na facebooku. byłem na fermie strusi na podlaskiej wiosce i nikt o tym nie wie.\n- pojechałem do pobliskiego kościoła na mszę świętą pod pretekstem zrobienia zdjęć brzydkim freskom, które widziałem tam, gdy byłem dzieckiem. w tym wypadku pretekstem, by zdjęć nie zrobić byłoby niezabranie aparatu, ale wziąłem, zrobiłem.\nw kościele pomyślałem, że brzydkie sakralne dzieła artystyczne są jedną z niewielu porywających mnie w tej chwili kwestii w takich miejscach. msza święta byłaby ciekawsza, gdyby kolejne elementy liturgii występowały w różnej kolejności, co zmuszałoby wiernych do większej koncentracji. katolik musiałby być na mszy od początku do końca, bo błogosławieństwo (bez którego ów katolik do domu wracać nie może) mogłoby nastąpić tuż przed pierwszym czytaniem.\ninternet został naprawiony. okazało się, że burza wypaliła mu wszystkie kilobajty i trzeba było wymienić okablowanie.\nszkoda, że tych strusi nadal nie ma. gdybym jechał na wieś z postanowieniem, że chcę odpocząć od ptaków afrykańskich, ten tekst brzmiałby zupełnie inaczej.\nchyba wolę już snobistyczne kupowanie książek w hurtowych ilościach, wybieranie ich pod względem najładniej prezentujących się w biblioteczce grzbietów, stawianie kolejnych regałów w m2, zagracanie przedpokoju i wykładanie nigdy nieprzeczytanymi książkami sedesu. bo snobizm jest zjawiskiem, które szyte grubszymi nićmi jest bardziej do przyjęcia, a takie zawoalowane w hipsterską torbę robienie dobrze swojemu pseudointelektualnemu imidżowi przyprawia o mdłości.\nplasterki antykoncepcyjne, o których ostatnio było głośno, powinny też mieć taką przeźroczystą kieszeń na zdjęcia i podpis "teraz rucham". mam nadzieje, że twórcy toreb pójdą z torbami. ja takiej nie kupię, bo już mam własną.\nz innych pierwszych podejść do powrotów.\nwczoraj napisałem wiersz. nie robiłem tego parę lat. nie wiem, czy znajdę siły na pół następnego, dlatego bez zastanowienia wrzucam, zanim się rozmyślę i przerobię na 10 wpisów na fejsie, które następnie polubi po 10 osób. będę miał problemy, żeby te lajki później podliczyć, straszne męki sobie zadam. i nigdy nie dowiem się, czy ten wiersz był wart stu, czy tylko dwudziestu pięciu oklasków.\no piątej nad ranem, w lipcu\nojcowie ciągną torby na kółkach\nich synowie oszczędzają siły\nprzed nimi pierwszy wyjazd na kolonie, na których staną się mężczyznami\nmężczyźni po powrocie do wolnych od dzieci domów pobiją swoje żony\nsynowie nigdy nie dopiją wolnych od alkoholu butelek coca-coli\nstworzywszy tego bloga napisałem\nludzie często wycofują się ze swoich pierwotnych pomysłów, robią drugie podejście i mają rację, drugie podejście jest lepsze. ale jeśli mamy możliwość, podchodzimy bez końca, zmieniamy bez końca. ciężko jest osiągnąć zadowolenie i czasem faktycznie z tego powodu można nabrać ochoty na palnięcie w łeb. ten blog będzie o pierwszych podejściach albo o śladach pierwszych podejść. one prawie nigdy nie są lepsze, ale są ciekawsze, ulotne, niewinne i bardziej rozgadane.\ndziś rano uświadomiłem sobie, że przede mną dwa miesiące podejmowania decyzji o pierwszym podejściu, bo chcę zmienić pracę i mam strasznie dużo pomysłów na to, za co się zabrać. problemem może okazać się fakt, że żadnej z tych czynności nigdy w życiu nie robiłem.\nw efekcie do dziesiątek rzeczy, które już w życiu robiłem, ale żadnej nie zrobiłem, może dojść bardzo dużo nowych. wszystkie te rzeczy mogą się okazać niewypałami, może mi być strasznie smutno z tego powodu. może szkoda, że nie jestem geekiem. może powinienem się skupić na czytaniu starych gazet i byciu znawcą przedwojennej prasy, co nie przyczyniłoby się wprawdzie do poprawienia statusu materialnego, ale z pewnością mógłbym pobrylować w jakimś kółku zapoconych historyków z brodami. że wiem, dlaczego endecja położyła łapska na kurierze lwowskim w 1930 roku i dlaczego go tak szybko zrujnowała.\nten blog miał być o pierwszych podejściach. ten blog zaczynam pisać po raz drugi. ale to jest pierwsze podejście do drugiego rozpoczęcia pisania tego bloga, więc proszę o wyrozumiałość.\nw bibliotece narodowej natknął się na mnie, albo ja na niego. zapytał, czy wiem, gdzie jest czytelnia mikrofilmów. wiedziałem. poszedł. zostawił mi swoją twarz.\npo kilku minutach uświadomiłem sobie, że to był krzysztof kieślowski. albo ktoś podobny. pewnie ktoś podobny.\nna tropach fin de siecle'u\nwiadomości zagraniczne w XIX-wiecznych gazetach polskich:\nwypadek króla szwedzkiego. bawiący od niedawna w christianii król szwedzki przed kiloma dniami upadł podczas ślizgawki i tak mocno uderzył się w głowę, że krew płynęła. mimo to nie przerwał rozrywki, ale ślizgał się dalej.\npodobno w ramach obchodów roku miłoszowskiego w środowisku literackim straszą ankiety na temat znajomości dorobku pisarza. wyniki, tu absolutne zaskoczenie, są raczej mizerne. miałem okazję zmagać się kiedyś z podobnymi kwestiami i by odwrócić uwagę pytających od swojej literackiej ignorancji, kierowałem ją ku innej twórczości czesława. nie jest to studium zbyt wnikliwe, to na pewno. ale postanowiłem je tu opublikować, by nie zaginęło. kapela nazywa się josefus. grają ciężko, walą mocno po żagarach, śpiewają o końcu świata, o czasie zastygłym i o tym, kędy zapada słońce.\nZnajdź różnicę: Homoś - Homofoś\nna zczuba.pl prowadzę taką rubrykę od paru lat. pomyślałem, że niesportowe odcinki szkoda martnować, więc będę umieszczał tu. na dzień dobry optymistyczna sugestia. wszyscy jesteśmy braćmi, jesteśmy jedną rodziną - tą od krzyża.\nrzućcie im piłkę a za nią pobiegną\nludzi stojących pod pałacem prezydenckim i klepiących zdrowaśki nazywa się często sektą, bo mają swoje, inne zdanie na temat znaczenia symbolu wiary katolickiej. przypisuje im się schizmę wobec papieskiego kościoła, tymczasem słuchając ich wypowiedzi częściej ma się wrażenie, że są to ludzie nie tyle będący w kontrze do kogokolwiek, co rządający prawa do rozwijania swoich zainteresowań - w tym przypadku, klepania zdrowasiek pod krzyżem. stąd coraz bliżej tej grupie wywrotowców do pojęcia subkultury, a nie sekty. sektę z krzyżem mają na majdanie w kijowie - z mikrofonem, nawołują do nawrócenia i redefinicji, bo jezus nie miał brody, bo matka boska nie była dziewicą, bo józef z każdej dyskoteki wychodził z inną etc.\na ci nasi chcą tylko mieć swoje podwórko z trzepakiem. zabierzcie skejtom skejtparki - wkurzą się. podnieście krawężniki cyklistom - wkurzą się. zamknijcie punkom ulicę chmielną - wkurzą się. to samo z biedakami spod pałacu prezydenta. na razie są w fazie buntu jako takiego. z czasem zaczną się ubierać podobnie. następnie podniosą swoją działalność do rangi misji ratowania świata i zaczną napieprzać się, na przykład z indie, jak punki ze skinheadami 20 lat wcześniej.\nmoim zdaniem pod pałacem namiestnikowskim powinien się pojawić stół do piłkarzyków. swoje warsztaty breakdance'owe powinni również uruchomić blokersi, którzy kiedyś się czuli zapomniani przez społeczeństwo, a jednak podnieśli z ławki cztery litery opróżniwszy ostatnie tanie wino.\ntej pałacowej młodzieży drugiej świeżości trzeba dać alternatywę, inaczej będą kisili się w tych swoich słodko-kwaśnych żalach. subkultura musi mieć swoją muzykę, swoje ulubione kluby piłkarskie, swój unikalny dresscode. mecz "gwiazdy tvn-u kontra obrońcy krzyża" jest sprawą najwyższej wagi państwowej. inaczej kumulowane na krakowskim złoża energii pójdą w złą stronę. ja na przykład nie chciałbym w pustym parku spotkać tej pani.\nJakie imię twoje jest\nO jacques'u derridzie i jacku kawalcu\nPapierosów nie pali\nRobi niezły budyń\nPanorama właściwych kultur\nUkład foto kresowy\nWolność na wolnym ogniu


Apartament Przymorze Małe, Tysiaclecia 22b/11, Przymorze, 80-351 Gdańsk, Polska\nTen obiekt jest położony 10 minut spacerem od plaży. Apartament Przymorze Małe położony jest w Gdańsku, 1,2 km od hali Ergo Arena oraz 2,1 km od parku Oliwskiego. Z bezpłatnego WiFi można korzystać we wszystkich pomieszczeniach.\nW apartamencie znajduje się kuchnia z piekarnikiem i lodówką. Dla Gości przygotowano pościel i ręczniki.\nHala Olivia i szpitala św. Wojciecha oddalone są od obiektu o 2,1 km. Odległość od najbliższego lotniska – portu lotniczego Gdańsk im. Lecha Wałęsy – wynosi 9 km.\nTysiaclecia 22b/11, Przymorze, 80-351 Gdańsk, Polska


Narodził się w Betlejem - Marian Polak - Portal OPOKA\nW czasie wybranym przez Boga, przeszło dwa tysiące lat temu,obiecany Zbawiciel narodził się w Betlejem, jak to przepowiedział osiem wieków przedtem prorok Micheasz (Mi 5,1). Syn Boży, druga Osoba Trójcy Świętej, stał się człowiekiem. Jest to wielka tajemnica Jezusa Chrystusa, który będąc Bogiem jednocześnie jest prawdziwym człowiekiem.\nW czasie swego ziemskiego życia Chrystus ukrył swoje Bóstwo w namiocie swego widzialnego ciała (J 1, 14). Swój ludzki umysł i swoją ludzką wolę poddał całkowicie umysłowi i woli Boga. Świętością swego życia, proklamowaniem Dobrej Nowiny, cudami, wypełnieniem setek proroctw i figur, swoją męką i śmiercią poniesioną na krzyżu i swym chwalebnym zmartwychwstaniem udowodnił, że jest prawdziwym Zbawicielem, posłanym przez Boga (J 3, 16). Starsi ludu i większość Jego narodu odrzuciła Go, jednak Jezus do końca świadomie i dobrowolnie, z miłości do swego Ojca i do nas, dopełnił swej misji zbawczej (J 10, 17-18). Przyszedł dać nam pełnię zbawienia i życia. Dzięki Jego uniżeniu i posłuszeństwie Ojciec niebieski „uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł nas do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów” (Kol 1,13-14). Przez upadek części aniołów i ludzi Boża rodzina uległa rozdarciu.\nKiedy w Betlejem narodził się obiecany Zbawiciel świata, zastępy aniołów radując się uwielbiały Boga: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał”(Łk 2, 14). Jezus Chrystus zjednoczył na nowo rozdartą rodzinę Bożą we wspólnotę Kościoła, swego Ciała (Hbr 12, 22-24; Ap 5, 6-14; 7, 9-12). Pierwszymi, którzy oddali pokłoni Bożemu Dziecięciu byli pogardzani, pokorni i prości pasterze. Wielcy tego świata, zajęci sobą i swymi interesami nie mieli czasu. Królowi Herodowi wydawało się, że narodzone Dziecię zagraża jego panowaniu i zamierzał je zabić. I w naszych czasach wielu mówi o śmierci Boga, jednakże odrzucając Go uśmiercają samych siebie. Znajdujesz czas na przybycie w każdą niedzielę do Betlejem swego kościoła parafialnego? Pragniesz, aby Chrystus narodził się w twoim sercu?\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: zbawiciel chrześcijaństwo miłość nadzieja Marta Maria grzech pierworodny upadek św. Augustyn Mesjasz oczekiwanie Betlejem naród wybrany aniołowie istota chrześcijaństwa Herod Micheasz reszta Izraela kochaj i rób co chcesz duchy rozumne


Warsztaty historyczne dla dzieci i młodzieży – Paryż, 13–16 grudnia 2017 - Aktualności - Instytut Pamięci Narodowej - Warszawa\nInstytut Pamięci Narodowej Warsztaty historyczne dla dzieci i młodzieży – Paryż, 13–16 grudnia 2017 - Aktualności -\nWarsztaty historyczne dla dzieci i młodzieży – Paryż, 13–16 grudnia 2017\nW związku z 36. rocznicą wprowadzenia w Polsce stanu wojennego pracownicy pionu edukacyjnego warszawskiego oddziału IPN w Warszawie przeprowadzili zajęcia dla dzieci i młodzieży z dwudziestu klas w Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym im. Adama Mickiewicza przy Ambasadzie RP w Paryżu.\nW warsztatach i lekcjach prowadzonych przez dr Annę Marię Adamus, Ewę Dyngosz i Edytę Gulę uczestniczyli uczniowie szkół podstawowych („Polskie symbole narodowe” i „Wojenna odyseja Antka Srebrnego”), gimnazjalnych (WRON-iec” i „Orła WRONa nie pokona”) oraz licealnych („Orła WRONa nie pokona”).\nPonadto 16 grudnia uczniowie 7. klas szkół podstawowych, klas gimnazjalnych oraz licealnych wysłuchali wykładu dr Anny Marii Adamus pt. „Józef Piłsudski – twórca Niepodległej”.\nUczestnicy zajęć „Orła WRONa nie pokona” dowiedzieli się o formach oporu stosowanych przez młodzież w czasie stanu wojennego: od opornika do „gadały”, metodach działania Grup Oporu „Solidarni”, Młodzieży Federacji Walczącej i innych. Poznali również sylwetki najmłodszych ofiar stanu wojennego.\n„WRON-iec” – jak sama nazwa wskazuje zajęcia były inspirowane książką Jacka Dukaja pod tym samym tytułem. W ciągu 90 minut uczniowie poznali realia tamtej epoki oglądając zdjęcia, stojąc w kolejce, przekazując sobie informacje o towarach „rzuconych” do innych sklepów, uciekając przed gazem wypuszczonym przez zomowców. Na koniec, w pełnej konspiracji przygotowali plakaty „antywrońcowe”.\nW czasie warsztatów pt. „Polskie Symbole Narodowe” dzieci poznały historię polskiej flagi, hymnu oraz godła, a także szukały odpowiedzi na pytanie, co to znaczy być Polakiem i żyć w wolnym kraju.\nWarsztaty komiksowe „Wojenna odyseja Antka Srebrnego” oparte zostały na historii Antka Srebrnego. Dzieci miały możliwość zapoznania się z przygodami głównego bohatera, który przemierza szlak bojowy wraz z II Korpusem Polskim, a także jego dalszymi powojennymi losami. Zajęcia prowadzone były metodą warsztatową z wykorzystaniem komiksów z serii Wojenna odyseja Antka Srebrnego, wydawanych przez warszawski Oddział IPN.


Okruchy Historii: kwietnia 2016\n"Bodrog" - "Kilka wcieleń Monitora"\nSMS (Okręt Jego Cesarskiej Mości) "Bodrog" był jednostką Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej klasy monitor, a właściwie monitor rzeczny. Na przełomie XIX i XX wieku były to bardzo popularne okręty, dlaczego więc ten akurat ma być wyjątkowy? Nie wiele osób wie o tym, że "Bodrog" jest okrętem który wystrzelił pierwszą salwę Wielkiej Wojny. Dokładnie rzecz biorąc były to pierwsze strzały w ogóle, które zostały oddane jeszcze przed oficjalnym wypowiedzeniem wojny. Można więc rzec, iż fakt ten czyni z niego "Schleswig-Holsteina pierwszej wojny światowej". Mało tego, ów okręt służył 4 różnym nacjom, walczył w obu wojnach światowych i przetrwał do dziś...\nZałoga na pokładzie monitora SMS "Bodrog". Zemun 1914 rok\nKlasa monitor wywodzi się od pierwszego okrętu tego typu. Mianowicie od jednostki zbudowanej w 1862 roku na potrzeby Marynarki Unii, w trakcie wojny secesyjnej, USS "Monitor". W Europie, okręty te były szeroko stosowane na rzekach z powodu niewielkiego zanurzenia, do ostrzeliwania miast, umocnień i zwalczania wrogiej żeglugi rzecznej. Były również użyteczne przy ubezpieczaniu przepraw i przeprowadzaniu desantów.\nAutor: Okruchy Historii o 05:01:00 8 komentarzy:\nEtykiety: Austria, I wojna światowa, II wojna światowa, Jugosławia, Okręty, SMS Bodrog, Węgry\nBateria imienia Heliodora Laskowskiego - Ostatni szaniec\nPolscy marynarze patrzyli jak do portu na Helu wpływają niemieckie okręty. Stali bez słowa z kamiennymi twarzami. Jednak nie czuli się pokonani, wróg nie zdołał zdobyć półwyspu pomimo wielokrotnych prób od strony lądu, morza i powietrza. Był 2 Października 1939 roku, około godziny 10. Dzień wcześniej dowództwo obrony Helu podpisało akt honorowej kapitulacji, w obliczu bezcelowości prowadzenia dalszego oporu. Oni jednak chcieli walczyć dalej, oni - załoga Baterii Cyplowej nr 31. Jeden z marynarzy spojrzał tęskno w stronę gdzie Bałtyk dotykał nieba. Myślał o swoich towarzyszach służących na polskich jednostkach, którzy otrzymali pozwolenie na ucieczkę. Dla nich walka jeszcze się nie skończyła.\nŻołnierze stali niczym do apelu, kiedy nadjechały hitlerowskie samochody. Naziści wyskakiwali z ciężarówek, z jednego z aut wysiadło kilku niemieckich oficerów. Polscy marynarze spojrzeli na swojego kapitana w nienagannie przywdzianym mundurze, pomimo lewej ręki na temblaku. Jego opanowanie i dumny wyraz twarzy uspokoił ich. Kapitan Zbigniew Przybyszewski, to on potrafił w chwilach zwątpienia i wyczerpania, swoja osobą podnieść na duchu obrońców Helu. Osobiście kierował ogniem baterii z jednego ze stanowisk ogniowych, gdzie zresztą został ranny. Jednak nawet to nie powstrzymało go od dalszej walki. Teraz Niemiec podszedł do dowódcy helskiej baterii i zasalutował. Następnie zaproponował papierosa, wyciągając w stronę Polaka srebrną papierośnicę. Przybyszewski energicznie potrząsnął głową, szum aprobaty przeszedł przez polskie szeregi. Hitlerowiec zmieszał się nieco, zlustrował polskie oddziały i po chwili patrząc na swego adwersarza, w typowy pruski sposób zażądał:\nNajwidoczniej nie starczyło mu rycerskości by zdobyć się na honorowy gest, który symbolicznie pozwalał pokonanym oficerom zatrzymać ich "białą broń". Kapitan Przybyszewski wystąpił z szeregu z pobladłą twarzą i zaciskając szczęki niewprawnie, jedną ręką odpinał kordzik. Niemiecki oficer wyciągnął rękę, kiedy ranny wreszcie wypiął sztylet, by mu go odebrać. Ten jednak wyminął Niemca i podszedł do nabrzeża. Z rozmachem cisnął swój paradny oręż w fale Bałtyku, dla jego żołnierzy ten gest znaczył więcej niż wszelkie słowa. Ktoś zaintonował: "Jeszcze Polska nie zginęła..." Niepokonani bohaterowie z Helu szli w niewolę śpiewając hymn narodowy.\n*Tekst na podstawie opisów żołnierzy i oficerów baterii helskiej, jak również samego komandora Zbigniewa Przybyszewskiego.\nTak skończyła się walka ostatniej polskiej placówki obronnej w 1939 roku. To aby Hel mógł bronić się kiedy skapitulowała już Warszawa, kiedy większość oddziałów polskich została albo rozbita przez niemiecko-sowieckich agresorów, albo przeszła do Rumunii i na Węgry. Było w większości zasługą bohaterskiej postawy żołnierzy i skuteczności 4 dział, jak również ludzi, którzy umożliwili ich ustawienie i wprawnie dowodzili baterią. Bateria nadbrzeżna nr 31 imienia Heliodora Laskowskiego była największą i najnowocześniejszą w Drugiej Rzeczpospolitej. Oto jej krótka historia i historia ludzi z nią związanych.\nAutor: Okruchy Historii o 15:34:00 1 komentarz:\nEtykiety: artyleria, II wojna światowa, Kampania wrześniowa, Laskowski, Polska\nLokalizacja: Ruiny Baterii numer 31 imienia Heliodora Laskowskiego\nBateria imienia Heliodora Laskowskiego - Ostatni s...


Jasińscy, Jasinscy.org.pl , Ród Jasińskich z Jasionki i okolic , Gmina i Parafia Zbuczyn , Dawna Ziemia Łukowska - News: Spotkanie Opłatkowe w Białkach 16.01.2010 - Relacja - I Zjazd Rodu Jasińskich z Jasionki - 21 lipca 2007\nSpotkanie Opłatkowe w Białkach 16.01.2010 - Relacja\n>>>>>>Z D J Ę C I A<<<<<<\nSłowo do uczestników spotkania\nDrodzy krewni, mili goście!\nSprawdza się biblijne powiedzenie, że nie samym chlebem człowiek żyje, ale także słowem, które pochodzi z ust Bożych. Myślę, że w naszych spotkaniach rodowych nie ma nic, co by się Bogu nie spodobało.\nRód Orze(y)łowskich już po raz ósmy z kolei, skrzyknął się, by w rodzinnym gronie przeżyć spotkanie opłatkowe. Ponieważ należę poprzez mamę - także do Rodu Jasińskich, pomyślałem sobie, że warto byłoby te dwa rody połączyć, na organizowanych przeze mnie, imprezach rodowych. Pierwszy raz połączyłem te dwa zaprzyjaźnione rody w rok po wielkim zjeździe Jasińskich i w sierpniu 2008 roku odbyliśmy wspólną, 3-dniową wycieczkę na Wybrzeże, do Trójmiasta. To była nadzwyczaj udana impreza, która oprócz walorów turystyczno krajoznawczych przyniosła nam wiele odczuć rodzinno integracyjnych. Dlatego to, kilka miesięcy później zaproponowałem tym dwom rodom wspólne spotkanie opłatkowe.\n10 stycznia 2009 roku przybyło do Białek ponad 150 osób. Było świątecznie, rodzinnie i wesoło. Wspólnie bawiły się i łamały opłatkiem - cztery pokolenia: seniorzy dziadkowie, dzieci, wnuki i prawnuki. To, co my robimy w naszych rodach, póki, co, nie zdarza się innym. Uczestniczę w wielu różnych spotkaniach, ale na taką skalę - w żadnej rodzinie, czy rodzie - nie ma czegoś takiego. Że takie spotkania mogą się odbywać u nas, zawdzięczać to trzeba, przede wszystkim - wam, że chcecie w tym uczestniczyć, oraz kilku zapaleńcom, którym chce się takie spotkania rodzinne organizować. Są wśród was weterani, którzy nie opuścili żadnego spotkania, ale są i tacy, którzy po raz pierwszy uczestniczą w spotkaniu opłatkowym. Radość bycia w gronie rodzinnym nie rodzi się na kamieniu. Ona rodzi się w naszych domach i wypływa z umiejętności właściwego układania wzajemnych relacji z członkami rodziny.\nOd dwóch lat na zaproszeniach piszemy, że spotkanie opłatkowe organizowane jest dla Rodów Jasińskich i Orze(y)łowskich, oraz ich Przyjaciół. Chcemy być otwarci, nie tylko dla najbliższej rodziny, ale także dla naszych sąsiadów, przyjaciół - którzy towarzyszą nam w codziennym życiu. Cieszę się bardzo, że przyjaciele naszych rodzin korzystają z tego zaproszenia. Dzisiaj także są wśród nas, a wśród nich - zasłużeni goście i zarazem przyjaciele, którzy czynnie pracowali z nami, miedzy innymi przy montażu Ksiąg Rodowych, montażu Rodowej Kroniki Filmowej, czy nagrań Chórów Rodowych. Mówię tu o Andrzeju Szczygielskim, któremu towarzyszy małżonka - Ania. Nie tylko my uważamy ich za swoich przyjaciół, oni także to mówią, dodając, że wtopili się już w naszą rodową społeczność.\nWszystkie nasze rodowe spotkania nie są dochodowe. Organizujemy je po najniższych kosztach własnych, zaś Komitet Organizacyjny zawsze pracuje społecznie. Chciałoby się tylko jeszcze, aby spośród was wyłoniło się kilka osób aktywnych, którzy wnieśliby do naszych spotkań coś świeżego, coś nowego.\nPrzez wiele lat wraz z Elą Orzyłowską Łęczycką ciągniemy ten wózek, organizując różne imprezy rodzinne, ale czujemy się już zmęczeni. Ja osobiście - bardzo odczuwam potrzebę podmiany i chciałbym, aby mnie ktoś zastąpił w organizacji tych rodzinnych spotkań. Wiem, że nie będzie to łatwe, bowiem wszyscy młodsi ode mnie, pracują i zarabiają na chleb dla rodziny. Ale z własnego doświadczenia wiem, że jeśli się chce, można te rzeczy pogodzić i od czasu do czasu włączyć się do komitetu organizacyjnego, by wspomóc tych, którzy stale pracują społecznie na rzecz naszych rodów.\nChcę powiedzieć, że na przestrzeni ostatniego roku bardzo aktywnie pomaga mi w pracach na rzecz rodziny, mój stryjeczny bratanek – Rajmund C-16723 Orzyłowski rodem z Wielgorza. Jest to młodsze pokolenie, które przygląda się naszym działaniom. Dotychczas z tego młodszego pokolenia bardzo aktywnie działała Basia F- 44313 Łęczycka - córka Elżbiety z Białek, oraz Kasia C-13143 - córka Bogusława Orzyłowskiego z Jasionki wraz ze swoim mężem Karolem Bojarem. Dlatego jest nadzieja, że może z czasem to młodsze pokolenie przejmie od nas pałeczkę, w tej sztafecie pokoleń. Patrząc na tych młodych, prężnych rodzinnych pasjonatów można ufać, że dzięki nim nasze spotkania rodzinne będą trwały i w następnych latach.\nŻycząc wam wszystkim zdrowia i wszelkiej pomyślności na ten 2010 rok, przekazuje mikrofon memu stryjecznemu bratankowi Rajmundowi Orzyłowskiemu, który podzieli się z wami swymi odczuciami i spostrzeżeniami z naszych rodzinnych spotkań. Aby przybliżyć, kto przed wami wystąpi dodam, że na ubiegłorocznym spotkaniu opłatkowym został on wraz z żoną Moniką, wyróżniony nagrodą publiczności w konkursie tańca towarzyskiego.\nStanisław C-1645 Orzełowski\nz mamy B-4115 Jasiński\nBiałki, 16 stycznia 2010 roku\nDrodzy kuzyni, mili Goście!\nCieszę się, że mam przyjemność już po raz drugi uczestniczyć w spotkaniu opłatkowym, jak również przemawiać przed tak licznie zgromadzonym gronem kuzynów.\nPamiętam, że kiedy kilkanaście lat temu po raz pierwszy do domu moich rodziców zawitał stryj Stanisław (C-1645) aby zaprosić nas na rodzinne spotkanie w Plewkach, byłem zaskoczony, iż mam tak bardzo liczną rodzinę. Już wtedy wiedziałem, że mam wiele wujków i cioć, bowiem moi dziadkowie – Hieronim i Honorata (C-167) mieli dziesięcioro dzieci. Na wspomnianym spotkaniu w Plewkach, gdzie zebrała się rodzina pochodząca od moich pradziadków – Tadeusza i Zofii (C-16) okazało się, że jest nas jeszcze więcej. A dziesięć lat później, gdy zorganizowano pierwszy zjazd rodu Orze(y)łowskich okazało się, że są nas tysiące.\nPatrząc jednak z perspektywy lat utwierdzam się w przekonaniu, że najważniejszym aspektem tych wszystkich spotkań nie jest fakt, iż jest nas – Orze(y)łowskich czy Jasińskich tak dużo. Tym, co ja najbardziej cenię jest to, że udało się ocalić od zapomnienia dużą część historii i przede wszystkim kultury naszych przodków.\nPodziwiam i doceniam ogrom pracy, jaką wykonał stryj Stanisław. To głównie dzięki jego energii i zaangażowaniu udało się utrwalić ogromną ilość informacji, jaką posiadał jego tata – Franciszek (C-164), jak również inni rodowi seniorzy. Na kartach ksiąg rodu Orze(y)łowskich i Jasińskich udało się zachować wiele faktów i anegdot z życia naszych bliskich, które stanowią część naszego rodowego dziedzictwa.\nDzięki działaniu stryja Stanisława, jak również jego sprzymierzeńców, z ciocią Elżbietą Orzyłowską-Łęczycką (F-4431) na czele, udało się zainicjować piękną tradycję rodzinnych spotkań poczynając od corocznych spotkań opłatkowych, a na wielkich rodowych zjazdach kończąc. Wszystkie tego typu imprezy poza aspektem towarzyskim, posiadają także część artystyczną i kulturalną, co jest bardzo cenne.\nW tym miejscu chciałbym wyrazić słowa ogromnego uznania i podziękowania dla organizatorów – stryja Stanisława Orzełowskiego i cioci Elżbiety Orzyłowskiej-Łęczyckiej za ich wieloletnie, tak energiczne działanie na rzecz naszej rodzinnej wspólnoty.\nJak już wyżej wspomniałem udało się powołać do życia wspaniałą tradycję wspólnych rodzinnych spotkań. Nie sądzę aby było wiele innych rodzin, które mogą tak jak my Orze(y)łowscy czy Jasińscy wspólnie spotykać się w takiej atmosferze. Dlatego musimy zrobić wszystko, aby te działania kontynuować. Bez naszego wspólnego wysiłku i zaangażowania może łatwo zniknąć to, co z takim trudem udało się wypracować. Nie możemy do tego dopuścić.\nNa zakończenie przychodzi mi na myśl znane nam wszystkim powiedzenie: „Rodzina to skarb”. Cieszę się, że lata spędzone w domu rodzinnym mi to uświadomiły, a czas, który minął od chwili gdy założyłem własną rodzinę, mnie w tym utwierdził. Stąd też chciałbym wyrazić wdzięczność moim rodzicom – Barbarze i Tedeuszowi (C-1672), jak również mojej ukochanej Żonie Monice (C-16723).\nRajmund C-16723 Orzyłowski\nDrodzy Kuzyni, zacni Krewni!\nÓsme spotkanie opłatkowe przeszło do historii. Wszystko zaczęło się na początku 2003 roku, kiedy to zwróciłem się do Chóru Rodu Orze(y)łowskich z propozycją, aby kolejną próbę śpiewu tym razem przeprowadzić w świetlicy wsi Białki i przekształcić w spotkanie, na którym podzielimy się opłatkiem i pośpiewamy kolędy. Propozycję przyjęto z entuzjazmem, a i sytuacja była korzystna bowiem świetlicą zarządzała nasza kuzynka Ewa C-16331 Pasztor, mieszkająca i sprawująca w tej wsi funkcję sołtysa. Do chórzystów dołączyli członkowie ich rodzin i kolędowaliśmy wtedy w gronie 60 osób.\nNa drugi rok było nas już 100 osób, i tak z roku na rok było nas coraz więcej. 16 stycznia 2010 roku padł rekord, spotkało się nas 171 osób i po praz pierwszy zrobiliśmy sobie zbiorową fotografię. Można już śmiało powiedzieć, że spotkania opłatkowe stały się w rodzie Orze(y)łowskich doroczną tradycją. Na moją propozycję, od dwóch lat spotykają się z nami także członkowie rodu Jasińskich, z którego pochodzi moja mama.\nJest to piękna forma integracji rodzinnej, gdzie w świątecznej Bożonarodzeniowej atmosferze, w pierwszą sobotę po Trzech Królach, przy choince i palących się świecach, rozbrzmiewa rodzinne kolędowanie. Przywołujemy zawsze poezje polskich poetów, którzy w swej twórczości podejmowali temat Bożego Narodzenia. Spotkania zawsze są wielopokoleniowe, gdzie młodzi przypatrują się starszym i nasiąkają rodzinną atmosferą.\nSycimy przede wszystkich ducha, ale o ciało także dbamy. Zawsze towarzyszy nam zabawa i taniec przy muzyce różnych stylów, przeprowadzamy różne konkursy. Każdego roku przychodzi do nas św. Mikołaj z drobnymi prezentami, a w kuchni dominują dania staropolskie, przypominające nam wigilijne potrawy, sporządzane przez nasze Babcie.\nChciałoby się , aby ta tradycja nie umarła, żeby trwała przez następne lata. Tą drogą i w tym miejscu zwracam się z całą serdecznością do młodszego pokolenia, aby włączyła się w organizację tych spotkań rodowych, bowiem ja ustałem. Proszę o podmianę. Będę mógł jedynie, jeśli Opatrzność mi pozwoli, służyć tylko pomocą i radą, niestety już głównym organizatorem takich spotkań być nie mogę.\nJestem gorącym pasjonatem i rzecznikiem spotkań rodzinnych, dlatego do jednej z piosenek zjazdowych w 2003 roku ułożyłem następujące słowa:\nRODZINA, TO WIELKI SKARB!\nNa melodię: „Fale Dunaju”\nSłowa: Stanisław Orzełowski\nO, gdyby ktoś zapytał Was,\nGdzie szczęście swe odszukać ma?\nOdpowiedz mu, w rodzinie swej.\nNa pewno tam.\nRef. Rodzina, rodzina - to wielki skarb!\nDziś tego doświadcza - siostra i brat.\nBo któż nam zaprzeczy, że nie jest tak?\nRodzina, to jest skarb!\nWięc twórzmy krąg, splecionych rąk,\nI z dziatwą do kuzynów swych\nWołajmy, by śpiewali dziś.\nRef. Rodzina, rodzina...\nUpływa czas, przybywa nas,\nI więcej sił, nam daje Bóg,\nAby nasz ród, dla Polski wciąż\nNie zaprzepaśćmy tego skarbu, jakim jest rodzina i spotkania integracyjne w tej rodzinie. Niech każdy z Was zrobi rachunek sumienia i odpowie sobie na pytanie, co zrobił dotychczas i co może zrobić teraz, aby te spotkania rodzinne nadal trwały. Wspólnie możemy zrobić wszystko, zaś jeden sobie nie poradzi i spotkania rodzinne upadną.\nWszystkim składam najserdeczniejsze życzenia dobrego zdrowia i Bożej Opatrzności na wszystkie dni - Nowego 2010 roku.\nZ poważaniem – Stanisław C-1645 Orzełowski\nBiałki, 17 stycznia 2010 roku\n· andrzejjasinski dnia luty 07 2010 22:26:53· 0 komentarzy · 5000 czytań ·


Jak przyrządzać posiłki, aby były smaczne?\nChciałbyś/abyś przejść na dietę, ale na samą myśl, że masz jeść samą sałatę, suchą kaszę albo ryż\nz kurczakiem od razu rezygnujesz. Oczywiście, przechodząc na zdrowy tryb życia trzeba stare nawyki żywieniowe "wyrzucić do kosza". Wiem, że ciężko jest przestawić się na gotowane mięso, gdy wcześniej było smażone i w dodatku z chrupiącą skórką. Zawsze powtarzam, że wszystko jest dla ludzi byleby z umiarem.\nBy Angela - września 25, 2018 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPrzy każdej porze roku dieta jest inna. W okresie letnim chętniej sięgamy po lekkie dania, które nie obciążają żołądka, produkty zawierające więcej wody, czyli warzywa i owoce, które świetnie nawadniają oraz czystą wodę mineralną, która gasi pragnienie w upalne dni. Jesienią oraz zimą chętniej sięgamy po dania rozgrzewające, bardziej kaloryczne.\nBy Angela - września 20, 2018 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n4 Sposoby na walkę ze stresem\nStres w dzisiejszych czasach jest winowajcą wszystkiego. Należy unikać sytuacji stresowych, ale wiem, że jest to trudne. Kłótnia z przyjaciółką, goniące terminy w pracy, przypalony obiad... Wszystkie te przykłady prowadzą do tego, że Twój organizm wytwarza kortyzol, czyli hormon stresu. Stres może być "dobry" i "zły".\nBy Angela - września 13, 2018 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nBy Angela - września 11, 2018 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nWady i zalety kosmetyków naturalnych [post gościnny]\nNa początku chciałabym podziękować Angelice za to, że zgodziła się, abym mogła zagościć na jej blogu. Mam nadzieję, że nasza współpraca będzie owocna i długotrwała J. Teraz nadszedł czas na przedstawienie Wam mojej osoby. Nazywam się Patrycja Czubak i od ponad 2 lat prowadzę bloga\nBy Angela - września 06, 2018 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPasta pomidorowa z ciecierzycy\nHummus to ciecierzyca wraz z pastą tahini wywodzący się z Egiptu. W Polsce został całkiem dobrze odebrany. Można kupić go praktycznie w każdym sklepie za parę złotych. Ciecierzyca jest bardzo dobrym źródłem białka dla wegetarian oraz wegan. "Mięsożercy" też powinni od czasu do czasu zamiast mięsa zjeść rośliny strączkowe.\nBy Angela - września 04, 2018 2 komentarze: Linki do tego posta\nJak stworzyć idealny lunch do pracy/szkoły?\nSzkoła zaczyna się już za dwa tygodnie choć studenci mają jeszcze miesiąc wakacji. Osoby, które pracują już tez powoli kończą swoje urlopy. No niestety, wszystko co dobre szybko się kończy ;)\nW wakacje raczej większość osób odpuszcza sobie pilnowania posiłków, godzin posiłków czy planowanie posiłków. Bardziej stawiany nacisk jest na spontaniczne wypady nad morze.\nBy Angela - sierpnia 21, 2018 8 komentarzy: Linki do tego posta\nInżynier Towaroznawstwa. Ukończyłam kurs zaawansowany dietetyki oraz studia magisterskie na kierunku Usług Żywieniowych i Dietetyki. Swoją wiedzę uzupełniam poprzez kursy oraz szkolenia. jestem pasjonatką zdrowego stylu życia, fitnessu oraz dobrego jedzenia.\nDzięki temu pierwiastkowi poprawisz funkcję tarczycy oraz pozbędziesz się problemu z wypadającymi włosami. Na co jeszcze wpływa?\nchoroby FIT produkty przepisy tarczyca\nRecenzja aplikacji kalkulatorkalorii.net\nWiem, że nie każdego stać na profesjonalnego dietetyka. Dojazd, wizyty kontrolne, jadłospis... to wszystko kosztuje. Oczywiście jeśli mas...


dr Aleksandra Wrońska - Forum Inteligentnego Rozwoju Uniejów 2019 - Gramy o przyszłość - wejdź do gry Forum Inteligentnego Rozwoju Uniejów 2019 – Gramy o przyszłość – wejdź do gry\ndr Aleksandra Wrońska\nAdiunkt, Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej, Uniwerstet Jagielloński\nOd początku swej kariery związana jest z Uniwersytetem Jagiellońskim. Do niedawna jej prace obejmowały głównie badania podstawowe w fizyce hadronów, wykonywane we współpracy m.in. z Forschungszentrum Juelich (gdzie odbyła trzyletni staż), FAIR Darmstadt (Niemcy) czy KVI Groningen (Holandia). Od 2013 roku, po uruchomieniu w Krakowie Centrum Cyklotronowego Bronowice (CCB) – pierwszego polskiego ośrodka terapii protonowej, dr Wrońska przeniosła akcent swoich badań na zastosowania fizyki jądrowej dla celów medycznych. Wraz ze swoją grupą, we współpracy z kolegami z RWTH Aachen University (Niemcy), CCB i Uniwersytetu Śląskiego, scharakteryzowali emisję gamma z fantomów napromienianych terapeutycznymi wiązkami protonów, prowadząc pomiary w CCB oraz w Centrum Terapii Jonowej HIT w Heidelbergu. Te pierwsze prace zaowocowały pomysłem zbudowania urządzenia do kontroli jakości terapii protonowej w czasie rzeczywistym, które byłoby kolejnym krokiem milowym w rozwoju tego typu terapii. Jest to obecnie główny projekt w działaniach dr Wrońskiej.\nDr Aleksandra Wrońska jest autorką lub współautorką ponad 80 opublikowanych prac naukowych, angażuje się w działalność organizacyjną i społeczną, m.in. przez 10 lat pełniła fukcję sekretarza naukowego cyklu międzynarodowych konferencji MESON, działa także jako pełnomocnik dziekana ds. równości kobiet i mężczyzn na swoim wydziale.\nListopad 29, 2019 15:30-17:00\nPreludium Innowacji: TechScience\ndr hab. inż. Tomasz Tański prof. PŚ\ndr Monika Gosecka\nPoznaj badania przyszłości, które mogą znacząco wpłynąć na standard życia społeczeństwa. W panelu wezmą udział wybitni polscy naukowcy myśląco bardzo przyszłościowo, którzy realizują badania na etapie podstawowym w dziedzinie nauk ścisłych i inżynieryjno-technicznych.