Rządząca partia coraz dobitniej pokazuje gestami swoich członków gdzie ma społeczeństwo, gdzie ma chorych na nowotwory, gdzie ma ludzi słabych i niepełn ... więcej >> osprawnych. Ma ich tam gdzie sięga środkowy paluch Lichockiej, niegdyś propagandowej pisowskiej dziennikarki, teraz głośno krzyczącej posłanki. Szczytem hipokryzji jest oburzanie się tej hejterki (tak hejterki!) na okrzyki "marionetka" pod adresem prezydenta wszystkich pisowców Dudy. Dobrze, że ktoś powiesił to zdjęcie na budynku WCO. To zdjęcie powinno być we wszystkich miastach, również na wsiach, na budynkach ośrodków zdrowia. To musi się przebić do opinii publicznej, również do ludzi, którzy nie maja szansy tego dowiedzieć się z internety czy z telewizji bo oglądają tylko TVP.\nNawet jeśli...to chyba lepiej by trafilo dla chorych niż na telewizje w której i tak nic nie obejrzę..placimy abonament, a gów** leci..same powtórki i ujowe seriale.


m: 13.02.2018, 09:33\nSw.Antoni błagamy o poprawę zdrowia naszego dziecka,wszelkie łaski dla naszych darczyńców a dla nas rodziców przychylności pracodawców,sił i zdrowia...\newa: 12.02.2018, 20:54\nSw.Antoni miej w opiece moja rodzine o zdrowie i sily dla moich rodzicow ..o wytrwalosc dla mnie i mojego meza w ucisku o dobrego meza dla mojej siostry\nantoni: 10.02.2018, 19:24\nMOJ PATRONIE Sw Antoni PROSZE pomoz odnalezc wiadoma rzecz W TOBIE NADZIEJA I CUD\nkaska: 08.02.2018, 20:25\nŚw.Antoni proszę o zdrowie dla mojej rodziny moje dzieci ,mąż i ja żebyśmy byli zdrowi.Mój synuś się nie rozchorował był zdrowy żebym mogła razem z nim załatwić w poniedziałek to co mam do załatwienia.Miej w opiece moją mamę ty wiesz, że ona potrzebuje twojej modlitwy .Błagam...Amen\nm: 06.02.2018, 22:05\nSw.Antoni blagamy o uzdroeienie naszego dziecka;dar mowy;poruszania się.Dla naszych Darczyncow wypraszaj łaski,a dla nas rodzicow zeslij zdrowie,sily i przychylnosc pracodawcow (poprawe sytuacji zawodowej)...\nmatka: 06.02.2018, 10:13\nSw Antoni dopomóż nam , proszę Cię o łaskę zdrowia i boże błogosławieństwo i pracę dla syna Dariusza , miej nas w swojej opiece i pomóż też mnie abym dostała dodatkowa pracę\nHelena: 05.02.2018, 18:13\nSw. Antoni prosze cie bardzo dopomoz mojej corce Virginie znalezs prace prosze cie z calego serca dziekuje Amen\nLidia: 05.02.2018, 09:01\nSw. Anton,i proszę Cie o opiekę nad moim synem, moją rodziną . Proszę o uleczenie z choroby nowotworowej silną wiarę. Dziękuję za otrzymane łaski.\nEwelina: 04.02.2018, 22:52\nŚw. Antoni weź w opiekę mnie i Marka, zaopiekuj się miłością jaką się wzajemnie darzymy...,błogosław Nam każdego dnia. Amen\nMalgorzata 2.02.18: 02.02.2018, 20:25\nśwAntoni dziękuję ci za wszystko miej mnie i mojego męża w opiece Amen.\nGosia: 01.02.2018, 17:29\nŚW ANTONI proszę o zdrowie i opiekę dla mojej rodziny,żeby mój synus zaczął już mówić.żebym wyzdrowiala .Proszę wysłuchaj mojej prośby.Amen\nJolanta: 01.02.2018, 13:59\nŚw. Antoni błagam o miłość między moimi córkami o dary Ducha Św. o wspólną modlitwę i MIŁOŚĆ RODZINY ŚW. niech nie pozwoli na zamęt w ich myślach .Prosi kochają ca i załamana matka.\nGrzegorz: 31.01.2018, 19:44\nproszę o odnalezienie zgubionych pieniędzy. Sądzę, że zostały ukryte za karę, ale może tę karę można zamienić na jodlitwę.\nJOLA: 31.01.2018, 12:18\nŚW .ANTONI PROSZĘ CIĘ ŻEBY MOJA CÓRKA ODNALAZŁA RZECZY ZGUBIONE ABY NIKT TEGO NIE UKRADŁ.PROSI MATKA ZROZPACZONA\nArtur: 30.01.2018, 16:53\nŚwięty Antoni o zdrowie dla zony,dzieci braci rodzicow ,i rzecz która zgubiłem a żeby znalazcy mogli mi je zwrócić przy twoim współudziale za twoim stawienictwem i proszę o łaske\nMama: 30.01.2018, 16:38\nŚwięty Antoni proszę o zdrowie dla mojej córki,uczyń, żeby spełniło się to na co czeka, spraw żeby pozytywnie zostały załatwione sprawy męża oraz miej w opiece całą rodzinę.Amen\nCccc: 30.01.2018, 12:05\nŚW ANTONI proszę o zdrowie dla mojej rodziny. AMEN\nAneta: 29.01.2018, 23:21\nŚw.Antoni,Ty mnie nigdy nie zawiodles .Dziękuję. Proszę o dalszą opiekę dla mojej Rodziny\nMalgorzata 29.01018: 29.01.2018, 18:34\nśw.Antoni miej mnie w opiece.Daj mi silę i zdrowie.Amen\n♡: 27.01.2018, 21:38\nŚw.Antoni błagamy o poprawę zdrowia naszej córki:przywrócenie nowy,samodzielności;dla naszych Dobroczyncow wypraszaj Łaski,a dla nas rodziców zeslij siły i przychylność pracodawców...


Głowice do baterii - praktyczne akcesoria łazienkowe - Gamma\nGłowica 25 niska do baterii ceramiczna\nGłowica 35 niska do baterii ceramiczna\nGłowica 35 wysoka do baterii ceramiczna\nGłowica 40 wysoka do baterii ceramiczna\nCeramiczne głowice do baterii wysokiej jakości\nGłowice do baterii są bardzo ważnymi elementami konstrukcji każdej baterii łazienkowej. Są one odpowiedzialne za mieszanie wody, dzięki czemu możesz w szybki i wygodny sposób dostosować jej temperaturę, a także wygląd strumienia do swoich potrzeb. Gdy ta część ulega uszkodzeniu, powstaje ryzyko poparzenia się. Właśnie dlatego powinieneś zainwestować w sprawdzony element przygotowany przez profesjonalistów. Gdzie takie znajdziesz? Oczywiście, w ofercie naszego sklepu. Sprawdź, co dla Ciebie przygotowaliśmy!\nNasze głowice do baterii - gwarancja niezawodności\nJak widać, w naszej ofercie czekają na Ciebie głowice do baterii różnego rodzaju. Oferujemy elementy zarówno o średnicy 25, 35, jak i 40 mm. Znajdziesz u nas modele niskie i wysokie. Dzięki temu z łatwością dopasujesz produkt do konkretnej baterii. Dodatkową zaletą naszych propozycji jest fakt, że są to elementy uniwersalne. Pasują one do 99% baterii dostępnych na rynku. Oczywiście, stawiamy na bardzo wysoką jakość wykonania, dzięki czemu nasze produkty działają bez szwanku przez wiele lat. Zwróć również uwagę na dostępne w naszym sklepie ceny. Tylko u nas możesz nabyć tak solidne elementy konstrukcji Twoich domowych baterii sanitarnych za tak rozsądne pieniądze. Ponadto oferujemy gwarancję oraz ekspresową wysyłkę zamówienia. Jeśli masz dość psujących się głowic i problemów z prawidłową obsługą kranu w kuchni lub łazience - zajrzyj do naszej oferty i postaw na sprawdzone rozwiązanie w korzystnej cenie.


HermesSQL – funkcjonalność – plany transakcji – Ziemia Komputery i Usługi Informatyczne Oprogramowanie COMARCH Optima, PC Market 7 INSOFT, podpisy kwalifikowane, pieczęci elektroniczne EUROCERT, sklepy internetowe\n„Plany transakcji” to moduł systemu humansoft HermesSQL, który dostarcza przedsiębiorstwu narzędzi automatyzujących proces rejestracji i wydruku dokumentów związanych ze świadczonymi przez firmę stałymi usługami, takimi jak: monitoring, wywóz nieczystości, czesne w szkołach itp.\nMechanizm tworzenia i drukowania dokumentów oparty jest w systemie o plan, zwany w programie planem transakcji. Tworzą go dokumenty zdefiniowane dla poszczególnych klientów zawierające stałą opłatę za świadczone na ich rzecz usługi.\nUtworzony w systemie plan transakcji tworzy podstawę do cyklicznego generowania i drukowania dokumentów. Pozwala zaoszczędzić czas potrzebny na sporządzenie serii pojedynczych faktur, redukując te czynności do minimum – naciśnięcia dwóch przycisków: „generuj dokumenty” i „drukuj dokumenty”.\nW wyniku powstałych faktur program dokonuje automatycznie aktualizacji stanu rozrachunków z klientami.\nKażdy plan transakcji może być dowolnie modyfikowany, co pozwala na dodanie dokumentu dla nowego kontrahenta, poprawienie istniejącego już dokumentu lub jego usunięcie, a także wykonanie zmian w kartotece klienta.\nProgram umożliwia wyposażenie planu transakcji w dane wspólne dla wszystkich generowanych dokumentów. Możliwe jest na przykład zdefiniowanie dodatkowego opisu precyzującego sprzedawaną obsługę (np. czynsz za miesiąc marzec), który podczas generowania dokumentów skopiowany zostaje do wszystkich dokumentów, a następnie ujęty na wydrukach.\nSystem udostępnia praktyczny komunikator przypominający wskazanym użytkowkom o konieczności wygenerowania i wydrukowania dokumentów.\nModuł „Plany transakcji” jest w pełni zintegrowany z pozostałymi opcjami programu humansoft HermesSQL, a w szczególności z częścią handlowo-magazynową.\nPosted in Hermes SQLTagged hermes sql,moduł,plany transakcji,seria faktur\nHermesSQL – funkcjonalność – serwis i usługiHermesSQL – funkcjonalność – lokalizacje


Klej do membrany SWELLTITE - Intako.pl\nSprzedawane po:20kg (14,00 zł / 1 kg)\nKlej do membran swelltite to wysokowydajna mieszanka bitumowo-kauczukowa, przeznaczona do zabezpieczania przed wilgocią elementów konstrukcyjnych i zwiększenia przyczepności klejonych membran hydroizolacyjnych do podłoża. Jest mieszaniną dobrze urabialną o właściwościach tiksotropowych, dzięki czemu można ją wykorzystać do obrabiania powierzchni o nietypowych kształtach. Cechuję się bardzo wysoką przyczepnością do powierzchni betonowych, drewnianych, murowanych itp. Po związaniu, masa asfaltowo-kauczukowa tworzy elastomerową powłoką, zabezpieczającą powierzchnię przed podejściem wody i uszczelniającą szczeliny w strukturze betonowej.\nKlej do płyt styropianowych należy transportować w szczelnie zamkniętym opakowaniu producenta. Nie narażać na działanie czynników atmosferycznych i unikać źródeł ciepła. Należy przechowywać w suchym i przewiewnym miejscu do 1 roku od daty produkcji. Klej powinna się przewozić i przechowywać w temperaturze od +5°C do +35 °C. Liczba warstw składowania lub ładowania nie powinna przekraczać 5 opakowań.\nMasa do klejenia membran pakowana jest w wiadra ważące 20 kg.\nMasę należy nakładać w miejscach otwartych lub w przestrzeniach dobrze wentylowanych. Należy pamiętać o przestrzeganiu zasad BHP i noszeniu atestowanych ubrań ochronnych. W przypadku dostanie się na skórę, należy niezwłocznie ją przemyć.\nmasa posiada właściwości tiksotropowe\nograniczana do minimum możliwość popełnienia błędu montażowego\nJako klej do membrany SWELLTITE\njako klej do przyklejania płyt styropianowych\nInstalacja kleju do membran\nKlej do membrany nakłada się na niezamrożone i nieoszronione podłoże oczyszczone ze smarów, zanieczyszczeń bądź też środków antyadhezyjnych. Wszystkie ubytki, szczeliny, rysy i pęknięcia należ wypełnić zaprawą wyrównującą o właściwościach wodoszczelnych. Nie należy kleju rozcieńczać wodą ani innymi środkami chemicznymi. Aplikacje kleju należy przeprowadzić w warunkach suchych o temperaturze od +5°C do +35°C. Do momentu ułożenia membran, klej należy chronić przed deszczem i mrozem.\nKlej można nakładać na powierzchnię przy pomocy kielni lub metalowej tacy w ilości około 1 ,0 - 1,5 kg/m2. Warstwa kleju powinna wynosić około 1 mm i być równomiernie rozłożona na całej powierzchni. Następnie należy ułożyć membranę swelltite zgodnie z instrukcjami zawartymi na karcie produktu, dotyczącymi instalacji na elementach poziomych i pionowych. Pasma membrany należy kleić zaraz po aplikacji kleju. W przypadku związania się kleju i utraty właściwości klejących. cały proces należy powtórzyć ponownie.\nKlej do montażu styropianu można nakładać punktowo lub pasmami. W przypadku aplikacji punktowej, klej nakłada się przy pomocy kielni w 10-15 miejscach na płytę, a następnie ruchami okrężnymi dociska do podłoża. Drugim sposobem jest aplikacja szpachlą zębatą, gdzie nakłada się paski kleju na płytę o szerokości 6-10 cm i odstępach około 15-20 cm. Zużycie wynosi około 1,0 - 2,0 kg/m2. Masa do klejenia płyt styropianowych powinna być stosowana w miejscach dobrze wentylowanych.\nWykonywanie hydroizolacji i zabezpieczanie przed wilgocią\nMasa do wykonywania hydroizolacji aplikowana jest przy pomocy szpachli, kielni lub metalowej pacy w dwóch warstwach o grubości około 1 mm. Warstwy muszą być równomiernie rozłożone i nakładane krzyżowo. Drugą warstwę należy nałożyć na powierzchnię po wyschnięciu pierwszej warstwy (po około 12-24h, w zależności od warunków atmosferycznych). W obszarach narażonych na pęknięcia, masę należy wtopić w tkaninę polipropylenową. W krawędziach i narożach podłoże należy przygotować wykonując fasetę lub aplikująć taśmę uszczelniającą. W przypadku instalowania produktu w niskich temperaturach, produkt należy przechowywać w miejscu ciepłym minimum 24h, aby można go było łatwo urabiać. Orientacyjne zużycie w przypadku wykonywania hydroizolacji to około 1,5kg/m2.\nKlej do membrany swelltite w zastosowaniu\nCzas schnięcie pojedynczej warstwy 1 mm\n1 - 2 warstwy\nOkoło 1,0 - 2,0 kg na m2


Myśli skrzętnie ukryte...: „Zabawa w miłość” Margaux Fragoso\n„Zabawa w miłość” Margaux Fragoso\n„Zabawa w miłość” to lektura, którą zdecydowanie każdy z nas powinien przeczytać. Nie jest to książka lekka i przyjemna, która rozbawi nas do łez czy poprawi nam humor. Mimo to, warto zajrzeć do tej powieści i poznać przejmujący obraz dziecka a potem młodej kobiety, która żyła w związku z mężczyzną o czterdzieści lat od niej starszym.\nKsiążka opisuje prawdziwą historię Margaux Fragoso, której los nie szczędził cierpień. Wychowywana przez chorą psychicznie matkę i ojca, który często podnosił na nią rękę nie miała szczęśliwego dzieciństwa. Na domiar złego, w wieku siedmiu lat poznała Petera, o czterdzieści lat starszego od niej. Od tego momentu rozpoczyna się trwający piętnaście lat „związek”. Mimo, że była w pewnym stopniu świadoma niepoprawności ich wzajemnej relacji, to odczuwała zarazem fascynacje i prawie miłosną zależność z tym mężczyzną. To co mnie zdziwiło, to fakt, że bohaterka nie oceniała swojego oprawcy, nie oskarżała go i nie winiła za to, co miało miejsce. Przerażające i zatrważające, jak pedofil potrafił namieszać dziecku w głowie, pobudzić i utrzymać chore uczucie do swojej osoby oraz w obawie przed zdemaskowaniem, umiejętnie odsunąć dziewczynkę od wszystkich osób, które mogłyby zagrozić ich relacji...\nPodczas czytania będziemy mogli poznać punkt widzenia Petera Currana oraz Margaux. Z perspektywy czasu są to dwa, przeciwstawne spojrzenia na to, co miało miejsce i dwie, różne postawy wobec relacji, jaka ich łączyła. Dla autorki, książka jest leczniczym doświadczeniem, które pozwala „wyrzucić” z pamięci i świadomości wszelkie zło, jakiego była uczestnikiem. Zapiski z całego swojego życia, jakie zawarła w tej książce, są swoistą autoterapią, która mam nadzieję pomoże autorce odnaleźć siebie i swoje miejsce w nowej rzeczywistości oraz rozpocząć normalną egzystencję.\nPisanie o tych wydarzeniach, wspomnienia i analiza całej sytuacji nie była z pewnością łatwa, ale za to przyniosła oczyszczenie. Jak życie w patologicznych relacjach ze znacznie starszym mężczyzną wpłynęło na dorosłą już kobietę? Jak taką relację postrzega bezbronne dziecko? Czy jako rodzice możemy być spokojni o własne dzieci?\n„Zabawa w miłość” to wstrząsające studium psychiki dziecka i młodej kobiety złapanej w sidła pedofila. To także zapis wewnętrznej walki z samym sobą i próba zrozumienia niełatwej rzeczywistości oraz własnych emocji i odczuć.\nOdważana, szokująca i jednocześnie silnie wzruszająca książka opisująca w specyficzny sposób problem pedofilii. Z pewnością wywoła ona wiele przemyśleń i jeszcze długo po jej przeczytaniu nie pozwoli o sobie zapomnieć. Polecam serdecznie!!\nAutor: kasandra_85 o 5:02 PM\n~Demismo 5 kwietnia 2011 17:05\nnapewno nie pozwoli o sobie zapomniec:) zapraszam do mnie...także książki\nVaria 5 kwietnia 2011 17:42\nobecnie jestem w trakcie czytania nielekkiej książki o wykorzystywaniu dzieci. tego typu tematyki na raz nie za się zbyt wiele przyswoić, ale w przyszłości na "Zabawę" też zerknę.\nviv 5 kwietnia 2011 18:55\nPoszukam książki na pewno. Pozdrawiam:)\nDosiak 5 kwietnia 2011 19:49\nTa książka chyba nie dla mnie, wydaje się być mocna i szokująca. Może kiedyś, ale na pewno nie w najbliższym czasie. Pozdrawiam :)\ntoska82 5 kwietnia 2011 19:57\nCiekawa książka, lubię trudne tematy :)\ndm1994 5 kwietnia 2011 20:03\nKoniecznie muszę ją zdobyć . No i okładka jest śliczna :)\nkasandra_85 5 kwietnia 2011 20:34\n~Demismo - wrażenia gwarantowane:). Polecam!!\nVaria - zdecydowanie masz rację. Takie książki trzeba sobie dawkować, więc jak odpoczniesz psychicznie, zachęcam po sięgnięcie "Zabawa w miłość". Pozdrawiam:))\nviv - bardzo się cieszę:)). Polecam serdecznie i pozdrawiam!!\nDosiak - książka z pewnością wzruszająca i szokująca, więc warto znaleźć odpowiedni moment na lekturę. Polecam i pozdrawiam:))\ntoska82 - w takim razie ta pozycja przypadnie Ci do gustu:). Pozdrawiam!!\ndm1994 - przeczytaj koniecznie. Książka warta uwagi. Pozdrawiam:))\nAllan 5 kwietnia 2011 21:12\nLubię książki tego typu\nBellatriks 5 kwietnia 2011 21:20\nMiałam okazję dostać książkę do recenzji, ale trochę się jej obawiałam. Na ten czas się na nią nie skuszę. Może kiedyś...\nDomi 5 kwietnia 2011 21:30\nNie wiem jak Ty to robisz, ale z recenzjami zasuwasz jak ten perszing, jestem pod wrażeniem, bo bardzo lubię je czytać! :)\nkasandra_85 5 kwietnia 2011 22:39\nAllan - w takim razie polecam gorąco:)). Pozdrawiam!!\nBellatriks - książka trudna i też się jej obawiałam. Jednak warta przeczytania, więc jak ponownie będziesz miała okazję - skorzystaj:). Pozdrawiam!!\nDomi - :D. Dzięki wielkie. Niestety musze zmartwić - za 1-2 tygodnie będę musiała zwolnić z czytaniam, bo zbliżają się egzaminy... A ksiażkę "Zabawa w miłość" - polecam!! Pozdrawiam:)\nBujaczek 5 kwietnia 2011 23:30\nZnowu mnie zachęciłaś. A kiedy ja to wszystko przeczytam?;)\nDaria 5 kwietnia 2011 23:45\nJuż sama napis "Prawdziwa historia uwiedzionego dziecka" z okładki zachęcił mnie do przeczytania tej pozycji, a Twoja recenzja jeszcze mocniej to przypieczętowała ;)\nzaczytana 6 kwietnia 2011 00:03\nPierwszy raz słyszę i tej książce. Nie jest to moja tematyka, ale kurczę mam na nią niesamowita ochotę. Kompletnie coś innego co skłoniłoby mnie to kompletnie innych przemyśleń. Po tak dobrej recenzji na pewno przeczytam i dodaje do linków.\nkasandra_85 6 kwietnia 2011 06:33\nBujaczek - bardzo się cieszę:)). Też mam problem, kiedy tu przeczytać pięćset książek z mojej listy, ale kiedyś w końcu przeczytam:D. Książkę gorąco polecam i pozdrawiam!!\nDaria - to prawda. Sam opis, okładka, tytuł już robią wrażenie. Polecam, koniecznie przeczytaj:))\nzaczytana - przeczytaj, bo książka warta uwagi, nietuzinkowa i z pewnością skłaniająca do przemyśleń:). Polecam!!\ncyrysia 6 kwietnia 2011 15:18\nmuszę przeczytać, intrygująca książka, już zrobiła na mnie przeogromne wrażenie....\nsujeczka 6 kwietnia 2011 16:27\nZapwiada się interesująco, więc na pewno przeczytam :)\nMagda 6 kwietnia 2011 17:45\nuwielbiam książki o takiej tematyce :) na pewno przeczytam\nkasandra_85 6 kwietnia 2011 18:24\ncyrysia - przeczytaj koniecznie, bo książka z pewnością trudna, ale warta uwagi:). Polecam i pozdrawiam!!\nsujeczka - bardzo się cieszę:). Pozdrawiam!!\nMagda - w takim razie życzę zdobycia egzemplarza:). Pozdrawiam!!


[ROM] [M7][KK][4.4.4] CyanogenMod 11 Official Nightly Builds - ROM-y & Modyfikacje - Forum Android.com.pl\nNajkrócej rzecz ujmując CyanogenMod jest alternatywną wersją Androida opartą na jego ogólnie dostępnym kodzie źródłowym, napisaną jednak nie przez programistów Google'a, ale grupę niezależnych deweloperów.\nZANIM Zaczniesz zawsze pamiętaj o zrobieniu BACKUP!\nZatem witam w wątku o CM11 dla One m7 Information: HTC One (GSM) ("m7") - CyanogenMod\nRecovery w wersji TWRP 2.7.1.2 lub CWM Touch 6.0.4.8\nSterownik USB pod HTC One\nDobrze mieć spory zapas baterii.\nROM wybieramy tutaj\nGappsy pobieramy stąd\nUaktualnij recovery! do wersji TWRP 2.7.1.2 lub CWM Touch 6.0.4.8\nPobrane elementy (cyanogenmod i gappsy) umieścić na karcie pamięci.\nUruchom telefon w trybie Recovery, w tym celu: naciśnij Power and Volume Down.\nW menu CWM, wybierz Install ZIP from SD card, followed by choose ZIP from SD card, następnie zainstaluj CM ZIP paczkę, którą pobrałeś wcześniej.\nPowtórz krok 3, tym razem z GoogleApps plikiem ZIP.\nNastępnie po zakończeniu instalacji, wybierz opcję wipe data/factory reset w menu Recovery.\nPo konfiguracji i załadowaniu się telefonu, zalecane jest ponowne uruchomienie.\nDziała wszystko co ważne:) jeśli znajdzie się błąd w nowym wydaniu zgłaszamy go przede wszystkim na platformie JIRA https://jira.cyanogenmod.org/\nEdytowane 18 Lipca 2014 przez Kaszell\ndopisz jeszcze że wyszedł niedawno Snapshot-M8 który jest stabilniejszy niż nightly.\nNiestety co jakiś czas z niewiadomych powodów dochodzi u mnie do zwiechy systemu :<\n@Bruno97 każda następna wersja nightly jest eksperymentalna.\nStabilne wersje to: M-builds, snapshot lub milestone.\nWięcej tutaj: Information: HTC One (GSM) ("m7") – CyanogenMod oraz About - CyanogenMod\nMoże czegoś nie rozumiem ale robię tak jak zwykle (i jak w opisie) czyli wrzucam pliki na sd, wchodzę w recovery, próbuje zainstalować i wyskakuje: error executing updater binary in zip...\nZmieniłem nawet TWRP na CWM jednak bez zmian.\nPobrałem oczywiście najnowszego CM (na dzień 1 sierpnia).\nDotychczas był wgrany ViperRom.\nChyba soff trzeba mieć.\nNajnowsza wersja twrp?\nNajnowsze TWRP i CWM. Jakieś pomysły?\n---------- Post dołączono o 21:11 ---------- Poprzedni post napisano o 10:27 ----------\nPo wyczyszczeniu całej pamięci instalacja ruszyła. Niestety nie wiem co blokowało, czy aplikacja, czy moje prywatne dane.\nW każdym bądź razie problem sam się rozwiązał. Nie mniej dziękuję za pomoc w rozwiązaniu problemu\nJak wrażenia? Jakieś większe błędy, wiesza się, jak bateria trzyma?\nJak wygląda sytuacja z aparatem? Gdzieś na XDA czytałem, że zdjęcia na wersjach AOSP wychodzą o wiele gorzej niż na romach z Sense. Może ktoś potwierdzić/zaprzeczyć? I oczywiście jak kolega wyżej, to jak wygląda sprawa z baterią? Lepiej,gorzej, różnicy brak?\nSzczerze to baterii nie sprawdzałem. rano odłączam telefon od ładowarki, wieczorem go podłączam. Taki nawyk. Nie sprawdzam zużycia baterii, ale od dzisiaj się temu przyjrzę i napiszę jak to wygląda.\nCo do zdjęć to faktycznie wychodzą gorsze. Jeżeli chodzi o fotografię to jestem totalnym laikiem ale widać gołym okiem, że kolory są inne (w Sense były żywsze, naturalniejsze), większe ziarno na fotografiach, dłużej łapie ostrość. Dodatkowo po przesiadce z romów z Sense menu jest mniej intuicyjne. Może to kwestia przyzwyczajenia, a może po prostu Google zrobił kiepskie menu aparatu.\nDźwięk jest inny. Nie napiszę gorszy bo to subiektywne odczucia. Bez wsparcia sterownika Beats jest głośniejszy ale i mniej wyrazisty. Podbite są wszystkie tony ale brakuje czystości i głębi dźwięku. Nie stosuję żadnych ulepszaczy chociaż takowe posiadam.\nSuma sumarum na romach z Sense faktycznie zdjęcia są ładniejsze, a dźwięk milszy dla ucha (przynajmniej mojego).\nBaterii przyjrzę się uważniej gdyż codziennie w inny sposób użytkuje telefon, nie powielam schematów, więc ciężko mi powiedzieć jak się zachowuje. Raz sporo korzystam, następnego dnia prawie w ogóle, kolejnego w 50%.\nOczekujcie za kilka dni sprawozdania z baterii. Pozdrawiam.\nP.S. Zwiech systemu nie uświadczyłem jednak jest jedna sprawa która mnie irytuje. Kiedy rozmawiam z kimś przez telefon czujnik czasem źle zczyta odległość i włączy ekran. Wtedy ja policzkiem coś powciskam (najczęściej kalendarz). Niby nic, ale na wcześniejszych romach się to NIGDY nie zdarzało. Może to wina kalibracji czujnika. Poszperam i dam znać co wyszło.


compo floranid permanent 25kg - Zielono Mi Nawadnianie\nCOMPO Floranid Permanent - 25kg powrót\nCena: 205,00 zł (w tym VAT 8%)\nCena netto:(netto: 189,81 zł)\nSkład Floranid® Permanent jest bardzo dobrze dopasowany do wymagań traw. Nawóz jest idealny tak dla nowo założonych jak i dla starszych trawników. Floranid® Permanent może być także stosowany do nawożenia roślin ozdobnych, krzewów, bylin, upraw szkółkarskich, oraz upraw pod osłonami. Floranid® Permanent jest w Polsce najpopularniejszym nawozem trawnikowym z oferty COMPO EXPERT. Znajduje zastosowanie w nawożeniu wszelkiego rodzaju muraw i trawników. Kombinacja azotu o wydłużonym działaniu z niewielką ilością N o szybkim działaniu daje doskonałe efekty nawożenia od paru dni po zastosowaniu do trzech miesięcy.\nDawka: 40-50 g/m2\nIlość dawek w roku: 1-3\nDostępne opakowanie: 25 kg


Read with Nefmi: A "Igrzyska (...)" wygrywa...\n12.12 r. zakończył się konkurs, w którym do wygrania były dwa filmy: "Igrzyska śmierci" oraz "Igrzyska śmierci: W Pierścieniu Ognia". Zgłosiły się 32 osoby, w sumie było 114 losów.\nNagrody, pudełko z losami, bombka choinkowa - jednym słowem wszystko, co powinno się znaleźć na zdjęciu do postu z wynikami ^^\nWspomniane wyżej losy...\nI... Zwycięzca! A właściwie zwyciężczyni:\nSerdecznie gratuluję Marcie! Masz tydzień na przesłanie mi mailem (nefmisblog@onet.pl) adresu, pod który mam wysłać paczkę. Jeśli nie dostanę go w określonym czasie, zostanie wylosowany nowy zwycięzca.\nPozostałych serdecznie zapraszam do udziału w kolejnych konkursach. Nie wiem kiedy, ale wiem, że na pewno jakieś będą ;)\nPS Wybaczcie jakość zdjęć, ale mój telefon się serwisuje, więc musiałam znaleźć zastępstwo.\nKatherine Parker 18 grudnia 2014 21:20\nGratuluję wygranej :D może następnym razem mi się uda ;)


Ubezpieczenie OC 2018: Jaką część wypłaty przeznaczamy na zakup OC? | Jednoślad.pl\nHome/Motoryzacja/Ubezpieczenie OC 2018: Jaką część wypłaty przeznaczamy na zakup OC?\nZ reguły większe doświadczenie w prowadzeniu pojazdów kierowców z tej grupy wiekowej wpływa na większą przychylność ubezpieczycieli. Duża część tych osób posiada co najmniej kilkuletnią historię w OC, a często pełne, 60-procentowe zniżki za bezszkodową jazdę, co przekłada się na niższą cenę obowiązkowego ubezpieczenia – mówi Urszula Pazio-Hrapkowicz, dyrektor operacyjny rankomat.pl.\nbrak ubezpieczenia brak ubezpieczenia 2018 brak ubezpieczenia oc 2018 brak ubezpieczenie oc cena ubezpieczenia cena ubezpieczenia oc ceny ubezpieczenia oc kara za brak ubezpieczenia 2018 tańsze ubezpieczenie oc ubezpieczenia 2018 ubezpieczenie 2018 ubezpieczenie oc 2018\n10 czerwca 2018 o 08:20\nNa kalkulatorze cuk warto sprawdzić które OC jest najkorzystniejsze.


Asus ZenFone 3 Max (ZC520TL) | Komórkomania.pl\nASUS Zenfone 3 Max (ZC520TL) wyszedł na rynek w trzecim kwartale 2016 r. Model posiada ciekawą funkcję power banka, czyli można za jego pomocą ładować innego smartfona. Dostępny jest w dwóch wersjach, różniących się między sobą pojemnością RAM-u i ROM-u. Na rynku jest też bardziej zaawansowany bratni model - ASUS Zenfone 3 Max (ZC553KL).\nASUS Zenfone 3 Max – system, procesor, pamięć\nASUS Zenfone 3 Max pracuje w systemie Android 6.0 Marshmallow z nakładką Zen UI 3.0. W środku znajduje się czterordzeniowy procesor MediaTek MT6737 z układem graficznym Mali-T720 MP2. Model ma 2 lub 3 GB pamięci operacyjnej i 16 lub 32 GB pamięci wewnętrznej. W tacce zmieszczą się zarówno karta microSIM, jak i nanoSIM.\nASUS Zenfone 3 Max – wyświetlacz, budowa\nWyświetlacz ASUS-a Zenfona 3 Maxa to 5,2-calowy ekran IPS TFT o rozdzielczości 720x1280 i zagęszczeniu 282 pikseli na cal. Zajmuje 67,7% powierzchni przedniego panelu, a pokrywa go warstwa Corning Gorilla Glass. ASUS Zenfone 3 Max ma 149,5 mm wysokości, 73,7 mm szerokości i 8,55 mm grubości. Waży 148 g. Model dostępny jest w kolorach: Titanium Grey, Glacier Silver i Sand Gold. Obudowa jest aluminiowa.\nASUS Zenfone 3 Max – aparaty\nAparat główny ASUS-a Zenfona 3 Maxa ma 13 Mpx (AF, EIS, f/2.2) z możliwością nagrywania filmów w rozdzielczości 1920x1080. Przedni ma 5 Mpx (FF).\nASUS Zenfone 3 Max – funkcje\nASUS Zenfone 3 Max posiada m.in.:\nczytnik linii papilarnych;\nWi-Fi 802.11 b/g/n z 2.4 GHz;\nslot na karty nanoSIM i microSIM;\nslot na kartę microSD.\nASUS Zenfone 3 Max – bateria\nBateria ASUS-a Zenfona 3 Maxa ma pojemność 4100 mAh. Zastosowano tutaj niewymienny akumulator litowo-jonowy (Li-Ion) i złącze microUSB z OTG (można podłączyć klawiaturę czy myszkę). Zenfona 3 Maxa można używać jako power banka. Po zetknięciu z drugim smartfonem zacznie go ładować.\nASUS Zenfone 3 Max - cena\nCena ASUS-a Zenfona 3 Maxa w dniu premiery wynosiła ok. 649 zł.\nAsus ZenFone 3 Max (ZC520TL): podobne telefony\nTelefony z rodziny Asus ZenFone 3\nZ procesorem MediaTek\nZ systemem Android 6.0\nProdukowane przez Asus\nAlcatel OneTouch POP 4 (6")\nAsus ZenFone 3 Max (ZC520TL): newsy, testy i recenzje\nAsus ZenFone 8 - gdzie kupić?\n... Asus ZenFone 8 i Asus ZenFone 8 Flip to dwa nowe modele telefonów tajwańskiego producenta wprowadzone niedawno na rynek europejski. Producent reklamuje je jako flagowce o ciekawych możliwościach w niewygórowanej cenie. ... Asus ZenFone 8 ...\nASUS szykuje (w miarę) małego flagowca. ZenFone 8 w całej okazałości\n... Mniej niż 6 cali + topowe wyposażenie = ASUS ZenFone 8. ... ASUS zapowiada, że ZenFone 8 (nazywany dotychczas ZenFone'em 8 mini) połączy dużą wydajność z kompaktowymi wymiarami. Jeszcze przed premierą wyciekły szczegóły na ten temat. ASUS ...\nObracany aparat i mały flagowiec. ASUS Zenfone 8 oficjalnie\n... Ceny serii ASUS Zenfone 8 są mocno konkurencyjne. ... tegoroczną serię na dwie zupełnie różne wersje. ASUS Zenfone 8 Flip to większy wariant z obracanym aparatem Ruchomy moduł z tyłu skrywa: aparat główny 64 Mpix z przysłoną f/1,8; aparat 12 ...\n... . Ale czy wszystkich? Zanosi się jednak na to, że ASUS ZenFone 8 mini nie będzie bezkonkurencyjny Bliższe oględziny wykazują, że wspomniana płytka jest tak naprawdę tylko minimalnie węższa i krótsza niż Galaxy S21 ... Od wielu tygodni po sieci ...\n... Asus popełnił już zwykłego ZenFone’a 3, wersję Ultra oraz wersję Deluxe, na którą z kolei składa się mnóstwo podwersji. Różnią się one między sobą procesorem, ilością RAM-u oraz pamięci na dane. Dzisiaj pora na kolejne modele - Zenfone Laser i ...\n... Asus ZenFone Max to następca popularnego modelu ZenFone Max, który wyróżniał się wydajną baterią. Na polskim rynku pojawił się właśnie jego mocniejszy wariant. ... Kupując ZenFone'a 3 Max patrz na oznaczenia Już wcześniej na naszym rynku ...\nSmartfon inny niż (prawie) wszystkie. ASUS Zenfone 8 Flip: test\n... ASUS Zenfone 8 Flip w świecie zdominowanym przez dziesiątki smartfonów, które wyglądają tak samo i potrafią to samo, stanowi interesujący powiew świeżości. Czy jednak warto wydać na niego blisko 3600 ... się samochodów. Ruchomy moduł sprawia ...\nASUS ZenFone 7 oficjalnie. Obracany aparat w jeszcze lepszej formie\n... ASUS ZenFone 7 to z pewnością jeden z najoryginalniejszych smartfonów tego roku. ... ASUS jednocześnie zaprezentował dwa wariantu nowego smartfonu: ZenFone 7 i ZenFone 7 Pro. Różnice między nimi są niewielkie, więc najpierw szczegółowo omówimy ...\nBestia na sterydach. ASUS ROG Phone 5s już w Polsce\n... Choć ROG Phone 5 do dziś pozostaje jednym z najwydajniejszych smartfonów na rynku, ASUS postanowił wprowadzić jeszcze mocniejszą wersję. Oto ROG Phone 5s. ... 10180 Impulsem do wprowadzenia odświeżonej wersji była oczywiście niedawna premiera ...\nAsus ZenFone Max - wideoprezentacja telefonu z rekordowo dużą baterią\n... Jeśli szukacie smartfona, który może wytrzymać trzy dni ciągłej pracy, ZenFone Max spełni wasze oczekiwania. ... Rozsądnie wycenione telefony najczęściej są dość nudne. Niewiele jest takich, które mają mocne cechy wyróżniające. ZenFone Max bez ...\nAsus ZenFone 2 Deluxe, ZenFone 2 Laser i ZenFone Max oficjalnie. Kopiowania pomysłów LG ciąg dalszy\n... W Indiach odbyła się impreza ZenFestival, podczas której Asus zapowiedział wprowadzenie na tamtejszy rynek swoich mobilnych urządzeń. Oprócz dobrze nam znanych smartfonów i tabletów pojawiło się również kilka interesujących nowości, a także ...\nAsus ZenFone Max z baterią 5000 mAh - pierwsze wrażenia\n... Seria ZenFone charakteryzuje się dobrym stosunkiem jakości do ceny. Nowy model z dopiskiem Max, oferuje ogromną baterią o pojemności 5000 mAh. Kosztuje przy tym 1000 zł. ... , smartfon działa długo, ale długo się też ładuje. Używanie ZenFone Max ...\nAsus ZenFone 3 - pierwsze wrażenia\n... Nowy ZenFone 3 zupełnie zrywa z wzornictwem swoich poprzedników. Używam go od kilku dni i już wiem, że pod pewnymi względami smartfony Asusa są takie same, jak smartfony Apple’a. Asus śmiało mógłby reklamować swoje nowe urządzenie slangiem: “To ...\nASUS ZenFone 7 może być czarnym koniem wśród tegorocznych flagowców\n... ZenFone 6 był w mojej ocenie jednym z najciekawszych smartfonów 2019 roku. Podczas gdy rynek zalany jest wizualnymi i funkcjonalnymi klonami, ASUS nie bał się postawić na unikatową konstrukcję ... z praktycznym, obracanym aparatem. Lada moment ...\nAsus ZenFone 4 Max oficjalnie. Ma wielką baterię i podwójny aparat z szerokokątnym obiektywem\n... ZenFone 3 Max doczekał się następcy. ZenFone 4 Max wyróżnia się nie tylko baterią o sporej pojemności, ale również podwójnym aparatem, który przypomina te z modeli LG. Oto, co trzeba wiedzieć na temat tego ciekawego smartfona Asusa. ... określić ...\nAsus ZenFone 3 oficjalnie. Również w wariantach Deluxe oraz Ultra\n... Na konferencji Zenvolution, która odbyła się podczas targów Computex 2016 Asus zaprezentował ZenFone'a 3 w trzech odsłonach. ... 3 - metalowa ramka; szkło 2.5D Gorilla Glass z przodu i z tyłu; ZenFone 3 Deluxe i Ultra - pełne metalowe unibody. ...\nSmartfon z ultrapanoramicznym wyświetlaczem\nSmartfon dla kobiet\nSharp Basio2 SHV36\nSmartfon do 1500 zł\nLG UltraWide Mobile+\nPrisma na Androida


koszalin.gosc.pl → SOS dla miłości\n– Wspólnota i dialog małżeński nie raz już nas uratowały – mówią państwo Telegowie\nW Ruchu Światło–Życie wspólnota dla małżeństw to Domowy Kościół. Jednym z elementów formacji jest dialog małżeński. – Ten dialog jest inny niż wszystkie. Odbywa się raz w miesiącu. Polega na tym, że mamy okazję powiedzieć, co nas w minionym czasie zabolało w słowach lub zachowaniu żony czy męża i usłyszeć to od drugiej strony. To rozmowa w obecności Pana Boga, bo zaczynamy ją od modlitwy. Mówimy też sobie to, co było dobre. Na końcu dialogu jest tzw. reguła życia, którą staramy się przez następny miesiąc żyć. Chodzi o to, że poprawiamy coś w naszych relacjach i zwracamy na to szczególną uwagę – wyjaśniają Małgorzata i Piotr Telegowie z Domowego Kościoła. – Mieliśmy poważny kryzys, kiedy dzieci były małe. Wtedy jeszcze nie byliśmy we wspólnocie. Mąż pracował w innym mieście. Ja byłam przemęczona, bo pieluchy, wstawanie itp., i tak naprawdę byłam z tym sama. To był okres bardzo konfliktowy. Wtedy przychodzi taka pokusa, żeby poznać kogoś, z kim będzie tak, jak na początku z mężem. Wiele małżeństw się rozpada z tego powodu, bo wiadomo, że to tylko pozory. Dlatego ważny jest dialog i wspólnota, by te kryzysy przezwyciężać – mówi Małgorzata Telega. Wspólnota małżeństw jest także w Ruchu Szensztackim. Tam jedną z istotnych zasad jest poznanie siebie. – Nazywamy to samowychowaniem. Dojrzałe więzi małżeńskie i rodzinne są możliwe tylko wtedy, kiedy mąż i żona chcą poznać siebie. To pozwala zobaczyć swoje możliwości, ograniczenia, doświadczenia, temperament. Zrozumienie siebie samego jest kluczem do zrozumienia drugiego człowieka. Nie skupiamy się na tym, by „poprawiać” tego drugiego, ale sami uczymy się mądrze kierować sobą i dojrzale kochać – wyjaśnia s. Ewelina Bachorska, która pracuje z rodzinami.


Przygotowanie dokumentacji – Kredyt Partner\nGwarantujemy że kontakt z nami będzie stał na najwyższym poziomie. Nie musisz się martwić, że będziemy posługiwali się wobec ciebie niezrozumiałą terminologią.\nWywiązujemy się z naszych obowiązków w stu procentach, aby nasz klient nie poczuł się przez nas oszukamy. Definiuje nas profesjonalizm.\nWybierając naszą ofertę możesz liczyć na wartościowe doradztwo. Lata doświadczenia w zawodzie, pozwoliły uzyskać przez nas miano profesjonalistów.\nDoskonale wiemy jak czasochłonne są wszystkie czynności związane z dokumentacją. Jesteśmy po to aby pomagać. Skorzystaj z naszej oferty, a my wszystkie czynności weźmiemy na siebie. Naszą domeną jest uczciwość, także nie musisz się martwić że zostaniesz w jakikolwiek sposób oszukany.\nPrzykładamy ogromną wagę do tego, aby współpraca z nami stała na jak najwyższym poziomie. Nasza specjalnie przeszkolona kadra z pewnością odpowie na wszystkie zadane pytania i rozwieje wszelkie wątpliwości.


PRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (2) | Felietony | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nPRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (2)\nA swoją byś się zajęła, dziewczyno, historią i nią się byś była pieściła! Mówi moja manikiurzystka – oczywiście poza: „ale jak pani nie rozluźni tych palców, to je pani po prostu połamię” – że muszę się przytulać do brzozy\nPoszłam wreszcie na pocztę wysłać umowy. Tak wiele instytucji chciało mi wypłacić pieniądze za moją pracę lub na jej konto, pieniądze, które mogłabym wydać na jedzenie dla dzieci, alkohol i leki, których nie należy przyjmować z alkoholem, dla siebie, karmę dla moich licznych zwierząt, utrzymanie mojego ulubionego kościoła i jałmużnę dla jego biednych, bilety miesięczne, życie. A ja uniemożliwiałam im wywiązanie się z ich zobowiązań wobec mnie, składając papiery na stosik, czekając, aż ów osiągnie wartość w centymetrach zbliżoną do wartości, którą osiągał we wzwodzie członek mojego ulubionego kochanka z młodości. To nie było wiele. Młodość była wczesna. Ale mimo że niektórzy zleceniodawcy wysyłali umowy dwu- lub trzykrotnie, bo im w żywe oczy kłamałam, że nie doszły, żeby uniknąć poczty, nie doczekałam się, oczywiście, tych jedenastu centymetrów, więc po prostu którejś środy wyszłam i poszłam, i stanęłam w kolejce z tym, co mam.\nWypełniałam druczki, gdy podeszła do mnie kobieta w moim wieku, czyli że praktycznie mogłam przez nią patrzeć na wylot: „Ja już z tego nie skorzystam”, powiedziała, podając mi numerek. A82. Ja miałam A87. Z grupy pomiędzy A82 a A87 wybrała właśnie mnie, a zrobiła to z życzliwą ostentacją, wyobrażam sobie, że podobnie się nosił archanioł boży Gabryjel posłan do Panny Maryi – sympatycznie, ale jednak z nonszalancją. Wzięłam, bo co miałam zrobić: błyskawiczny turniej z udziałem A83, A84, A85 i A86, kto bardziej zasługuje? Jak mówią, Pan Bóg nie powołuje uzdolnionych, tylko uzdalnia powołanych. Zapragnęłam być godna tego numerka, zaczynając nowe życie tuż po skorzystaniu zeń. Każda jego molekuła patrzyła na mnie jak starożytny tors Apollina na swojego obserwatora w wierszu Rilkego w przekładzie nie pamiętam kogo, ale kogoś innego, niż wszyscy sądzą, że ten przekład mam na myśli, i wyłącznie dlatego tak mi trudno znaleźć i podać autora tego spolszczenia, a nie dlatego, że nie szanuję spolszczaczy. „Bowiem każde miejsce tego numerka widzi cię, Justa. Musisz twoje życie zmienić”, pisał mi Rilke z poczty.\nSkładałam papiery na stosik, czekając, aż ów osiągnie wartość w centymetrach zbliżoną do wartości, którą osiągał we wzwodzie członek mojego ulubionego kochanka z młodości\nZ tym że to nie tak łatwo. Smutek, smutek, smutek, wszędzie ten smutek zasrany. Żeby rozweselić smutnego przyjaciela, opowiadam mu, jak zrobiłam cały warsztat twórczego pisania na kanwie dwustronicowego posłowia, które napisał do mającej się niedługo ukazać książki. Z werwą opowiadam, cytuję najwdzięczniej zalecające się frazy z jego erudycyjnego tekstu, wcielam się w różne postaci z warsztatu, parodiuję, ale z dużym humanizmem, ich wypowiedzi, przyjaciel się śmieje, jest fun. Przechodzimy do innych spraw, potem ja się zbieram, gdyż mission accomplished, jak mawiał Skiper z „Pingwinów z Madagaskaru”, a przyjaciel pyta: „Słuchaj, a może byś zajrzała do tego posłowia, które napisałem do tamtej mającej się niedługo ukazać książki, bo jestem bardzo ciekaw twojej opinii”. I teraz co, podać przyjacielowi inhibitory cholinesterazy czy uszanować fakt, że moja vis comica, ta siła przemożna, pierwotna, obezwładniła go na tyle, że po prostu nie słuchał, o czym mówię, bo patrzył na cycki? Ach, porozmawiajmy może lepiej o pogodzie. „Czy przeraża cię jesień?”, pytam, nie czekam na odpowiedź, żegnam się, wychodzę.\nA nie powinnam tak od razu wychodzić, bo sama mogę potrzebować pomocy ze swoimi issuesami, jak mawia terapeuta. W Kolumbii wyłowiono z morza dryfującą czterdziestotrzylatkę, której rodzina szukała od dwóch lat. Czasem bardzo niedobrze jest nie mieć z kim skonsultować swojego odbioru świata: nie otwierałam linku, bo przyjęłam za pewnik, że przez te dwa lata kobieta dryfowała w morzu, a jednocześnie nie mogłam zrozumieć, jak to jest w ogóle możliwe – musiała być ekstremalnie pomarszczona! Przenoszone dzieci rodzą się z pomarszczonymi paluszkami, ta kobieta musiała być cała jak taki paluszek przenoszonego dziecka. Nie otwierałam linku, bo bałam się, że będą w nim zdjęcia całej pomarszczonej czterdziestotrzyletniej Kolumbijki: gdybym była rodziną, która jej poszukiwała od dwóch lat, znalazłszy ją taką, bałabym się jej dotknąć i kolejna inba gotowa. Jeśli nie chcecie mnie takiej pomarszczonej, nie zasługujecie na mnie gładką. Lecz czy to prawda? Ostatnio na Tinderze widziałam profil dziewczyny z opisem w ten asertywny deseń: „Jeśli nie chcesz mnie, kiedy jestem najgorsza, to wielki szacunek dla ciebie za rozsądne stawianie granic”. Niestety znowu mi się pomyliło prawo z lewo i dziewczyna jest, przynajmniej dla mnie, nie do odzyskania. Wieczorami tuż przed zaśnięciem wizualizuję sobie, jak ustawiają się do niej kolejki kumatych ziomków i ziomkiń, bez zobowiązań, nierozumiejących skrótów ONS i FWB, niepalących, a ona wybiera tego jedynego/tę jedyną. Lub jakąś zadbaną parę. Bardzo jej tego życzę. Znajoma znajomego, ale nie mogę powiedzieć kto, pracowała w kurii i wraz z koleżankami miała do dyspozycji tak zwany biskupownik: rodzaj katalogu biskupów, w którym poza danymi statystycznymi i kolorową fotografią widniała rubryka „hobby”. Gdy się panie nudziły, brały ten biskupownik i sprawdzały, jakie biskupi mają zainteresowania i pasje. Na pierwszym miejscu była adoracja Najświętszego Sakramentu. Zdaje się, że z podobnej potrzeby ducha bierze się i moje hobby: niepalącym protetykom z Tindera wymyślać rozwiązania ich niewesołych historii i pieścić się nimi, nim zapadnę w kwetiapinowy sen.\nI teraz co, podać przyjacielowi inhibitory cholinesterazy czy uszanować fakt, że moja vis comica, ta siła pierwotna, obezwładniła go na tyle, że po prostu nie słuchał, o czym mówię, bo patrzył na cycki?\nA swoją byś się zajęła, dziewczyno, historią i nią się byś była pieściła! Mówi moja manikiurzystka – oczywiście poza: „ale jak pani nie rozluźni tych palców, to je pani po prostu połamię” – że muszę się przytulać do brzozy. Brzoza jest najlepsza dla czterdziestotrzyletnich kobiet, bo uspokaja emocje i pomaga wsłuchać się w głos intuicji. Chodzę zatem po lesie i się przytulam, z tym że, za radą manikiurzystki, wybieram duże, grube i koniecznie zdrowe, bez hub. Zresztą trudno jest się przytulić do drzewa pokrytego hubami, ciężko znaleźć harmonię między zagłębieniami ludzkiego ciała a wypustkami chorego drzewa. Robię to regularnie, jak jest jasno, przytulam się rękami, ale po zmroku zdarza mi się oplatać brzozy również nogami. Tak zresztą nakazuje sylwoterapia, żeby maksymalizować powierzchnię kontaktu. I dzięki temu zamajaczyła mi ostatnio, zakiełkowała w suchym jak orzeszek sercu, moja własna historia miłosna. Na razie jej zręby i ogólny zarys, pierwsze zdanie, kinestetyczne przeczucie pierwszego kroku, jaki uczynię, ale już wiem, że uczynię. Otóż kiedy poczuję się silna, wrócę do lasu, znajdę najbardziej chorą, najbardziej zniekształconą, najbardziej obhubioną brzozę i będę się do niej przytulać, dwa razy dziennie. I może nie po tygodniu, i może nie po dwóch, ale te pasożyty obmierzłe zaczną zanikać, odpadać i któregoś dnia przyjdę i moja brzoza będzie całkiem zdrowa. I zostaniemy razem na zawsze lub, wręcz przeciwnie, pójdę wyleczę kolejną brzozę w lesie: cokolwiek się jednak zdarzy, do końca życia będziemy o sobie pamiętać.\nAha, to oczywiście Mieczysław Jastrun przetłumaczył tamten tors. Udawałam, że zapomniałam, bo na końcu tekstu ten detal po prostu lepiej pasuje.\nUr. 1977, poetka, prozaiczka. Debiutowała w 2003 roku tomem „Dating sessions”. Następnie opublikowała „China Shipping” (2005), a w 2009 roku „Dwa fiaty”, za które dostała Nagrodę Literacką Gdynia 2010. W 2010 roku opublikowała swoją pierwszą książkę prozatorską „Obsoletki”, za którą uhonorowana została Nagrodą Literacką Gdynia 2011 w kategorii proza, a ponadto znalazła się w finale Nagrody Literackiej NIKE 2011 oraz wśród autorów nominowanych do Paszportu Polityki 2010. W 2012 roku opublikowała tom wierszy „Bach for my baby”.\nPRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (6)\nPRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (5)\nPRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (4)\nPRZYGODY MIŁOSNE LUDZI NIESZCZĘŚLIWYCH (3)


Emalia akrylowa Dulux Rapidry czerwona 0,4 l - Uniwersalne - Castorama\nKod: 741939 Porównaj Do porównania\nWielofunkcyjna emalia akrylowa Dulux Rapidry znajdzie zastosowanie w każdym domu. Możesz jej użyć do przemalowania przedmiotów wykonanych z drewna, metalu oraz PCV. Nada im intensywnego, czerwonego koloru oraz odświeży zużytą powierzchnię. Emalia ta jest łatwa w aplikacji i szybko schnie. Jeśli szukasz uniwersalnego środka do pomalowania różnych powierzchni, to produkt przeznaczony dla Ciebie!\nNr referencyjny 5310985\nW nowoczesnych wnętrzach dobrze sprawdzają się żywe, wyraziste odcienie. Możesz zastosować je jako kontrastowe akcenty na ścianach, drzwiach czy w dodatkach. Pomoże Ci w tym prezentowana emalia w intensywnym, czerwonym kolorze. Pomaluj nią boazerię, fronty szuflad, osłonki na doniczki, ramki na zdjęcia lub wykonaj dekoracyjny wzór na starych drzwiach – w ten sposób ożywisz aranżację przestrzeni i podkreślisz jej nowoczesną stylistykę. To również doskonały sposób na to, by zmienić wygląd starych, nieestetycznie wyglądających już przedmiotów i powierzchni. Farba zadowoli Cię także swoimi właściwościami. Można nakładać ją dowolną metodą, a zaaplikowana na podłoże szybko schnie. Nie wydziela również silnego, drażniącego zapachu. Nie zwlekaj i zamów ją online!


Policjanci rozmawiali o bezpiecznych wakacjach - Działania prewencyjne - KPP Czarnków\nJak co roku przed rozpoczęciem wakacji policjanci prowadzili szereg spotkań profilaktycznych dla dzieci i młodzieży z terenu naszego powiatu. Spotkania dotyczyły bezpiecznego spędzania wolnego czasu podczas letniego wypoczynku. Mundurowi przypominali o podstawowych zasadach, które należy przestrzegać by tegoroczne wakacje były udane i bezpieczne.\nNa kilka dni przed wakacjami mundurowi odwiedzili podopiecznych z przedszkoli oraz szkół naszego powiatu. Policjanci rozmawiali z dziećmi na temat bezpiecznych zachowań w trakcie wakacyjnych dni, aby ustrzec je przed czyhającymi zagrożeniami.\nW trakcie spotkań funkcjonariusze informowali o bezpiecznym pobycie w domu, w lesie, nad wodą, na placu zabaw oraz w górach.\nDzieci dowiedziały się jak należy podróżować, aby dotrzeć bezpiecznie do celu. Mundurowi ostrzegali przed przygodnymi znajomościami, a w szczególności w ,,sieci”. Uczyli, jak należy zachować się w kontaktach z osobą nieznajomą oraz instruowali, jak należy postępować w przypadku ataku ze strony agresywnego psa.\nPrzypominali o zagrożeniach jakie stwarzają kąpiele w morzu i jeziorach bez opieki dorosłych. Dzieciom wypoczywającym na terenach wiejskich zwrócono uwagę o zachowaniu należytej ostrożności, kiedy będą pomagać rodzicom podczas żniw. Policjanci tłumaczyli jak należy postąpić, kiedy zauważy się pożar, zdarzenie drogowe oraz inne niebezpieczeństwo oraz co należy zrobić kiedy zgubimy się na wycieczce.\nPodczas spotkań policjanci rozmawiali na temat odpowiedzialności prawnej nieletnich oraz o niebezpieczeństwach wynikających z zażywania oraz posiadania narkotyków, dopalaczy i alkoholu. Młodzież dowiedziała się także czym jest demoralizacja oraz jakie są jej przejawy, kiedy za swoje czyny odpowiada się jako nieletni, a kiedy już jako dorosły. Omówiono również katalog środków karnych jakie sąd może zastosować wobec nieletniego.


3 czerwca 2016 roku w MBP w Cieszanowie odbyła się ogólnopolska akcja NOC BIBLIOTEK. Książka i uśmiech dziecka to zgrana para.\nTa Noc to Zbieracze-szperacze czyli wystawy dzieci i dorosłych związane z kolekcjami, które są gromadzone i pokazywane tylko rodzinie i znajomym. U nas nastąpiła zmiana. Pokazaliśmy je poza domem, poza pokojem, w którym mieszkają.\nKolejny punkt zabawy to Gra z kodami QR i tabletami przeznaczona dla dzieci. Scenariusz gry był prosty i... dzieci rozbiegane. Musiały znaleźć wszystkie ukryte kody QR (pracownia Orange, korytarz góra, korytarz dół, oddział dla dzieci, czytelnia). Każdy kod QR po odczytaniu na tablecie (zainstalowana odpowiednia aplikacja), zawierał wyrazy, z których należało ułożyć hasło. Wszystkie związane były z książką. Zaskakiwały i utrudniały zadanie. Przykłady brzmiały: Mysz zrozumiała, że wszystkie rozumy posiadła dlatego, że kiedyś książki zjadła; Książka to przyjaciel, który nigdy nie zdradzi; Książka jest niczym ogród, który można włożyć do kieszeni; Kto czyta książki żyje podwójnie; Czytanie jest dla umysłu tym czym gimnastyka dla ciała.\nPo grze z kodami QR odbyło się spotkanie z KSIĄŻKĄ HYBRYDOWĄ na urządzeniach mobilnych. Tytuł bajki brzmiał\nDzieci czytały, słuchały czytanej przez Piotra Fronczewskiego bajki i rozwiązywały edukacyjne zadania z nią związane. Dla wszystkich był to pierwszy kontakt z takim typem książki ale wzbudził zainteresowanie.\nSwoje miejsce znalazła także planszowa gra wykonana podczas wakacji 2015. Sprawdza wiedzę uczestników dotyczącą posługiwania się Internetem. Pionkami byli uczniowie.\nNoc Bibliotek w cieszanowskiej bibliotece to również duża frekwencja dzieci i ich rodziców w Bajkolandii. Wspólne zabawy z najbliższymi, którzy bacznie pilnowali swoich pociech, rodziły atmosferę bliskości. Poczucie bezpieczeństwa. Rodzice ugoszczeniu zostali kawą i ciasteczkami. Dzieci cukierkami i ciasteczkami. Stworzył się rodzinny klimat.\nDużym powodzeniem cieszyło się także malowanie twarzy dzieciom. Te wracały do domów z widocznym znakiem obecności w bibliotece na Nocy Bibliotek. Dzieci niechętnie albo wogóle nie zgadzały się na jej mycie.\nZnacznie przedłużyła się zabawa i godziny z plakatów nie były brane pod uwagę. Rodzice byli zdziwieni, że biblioteka ma całkiem inne oblicze, że tu przychodzi się nie tylko po książkę, ale jest ona wypełniona gwarem i dziecięcym uśmiechem, że można posiedzieć z innymi rodzicami, porozmawiać, spędzić miło czas.\nNoc Bibliotek w Cieszanowie organizowana była we współpracy z wszystkimi filiami bibliotecznymi gminy.\nDodane: 2016-06-07 | edytowane: 2016-06-07\nLicznik odsłon: 961078


Autoprezentacja na rozmowie kwalifikacyjnej | OferujemyPrace.pl\nKażdy marzy o jak najlepszej pracy. Chcemy mieć duże dochody i stałe zajęcie przynoszące satysfakcję. Poszukiwanie pracy nie zawsze jest łatwe, a jeśli dodamy do tego chęć rozwoju zawodowego, trzeba nabrać odpowiedniej wiedzy i kwalifikacji. Praca powoduje, że czujemy się spełnieni i niezależni finansowo. Jak skutecznie znaleźć pracę, która będzie kolejnym etapem w naszej karierze?\nPoszukiwania pracy należy zacząć od ustalenia planu działania. Musimy wykazać się zaangażowaniem, a także zastosować różne sposoby szukania jak najlepszego stanowiska, zgodnego z naszymi umiejętnościami. Na początek najlepiej określić rodzaj pracy, jaką chcemy wykonywać. Na tym etapie należy ocenić swoje umiejętności, poziom wykształcenia, odbyte kursy i inne elementy wpływające na naszą atrakcyjność na rynku.\nKażdy pracodawca chce zatrudnić pracownika, który będzie wydajny i samodzielny. Trzeba w odpowiedni sposób zaprezentować swoje atuty — przy pomocy podstawowych dokumentów, takich jak życiorys, list motywacyjny oraz CV. Powinny one rzetelnie przedstawiać informacje o naszej osobie, a także być zredagowane w atrakcyjnym, nowoczesnym stylu.\nDzięki tym działaniom przygotujemy się do rozmowy kwalifikacyjnej. Oczywiście nie będziemy aplikować do wszystkich możliwych firm, a więc należy wybrać najbardziej atrakcyjne przedsiębiorstwa z punktu widzenia naszej przyszłej kariery. Powinny zapewniać stabilne zatrudnienie oraz atrakcyjne i bezpieczne warunki pracy. Ma to szczególne znaczenie w okresie pandemii koronawirusa.\nDo rozmowy kwalifikacyjnej należy się przygotować. Zazwyczaj nie będziemy dokładnie znali jej przebiegu, ale powinniśmy spróbować zebrać jak największą ilość informacji o firmie. Ponadto trzeba zastanowić się nad swoimi kwalifikacjami oraz rozwinięciem pozytywnych cech, na które zwróciliśmy uwagę pracodawcy w przesłanych wcześniej dokumentach.\nW zależności od stanowiska pracy wiele firm prowadzi wielostopniową rekrutację. Na pierwszym etapie rozmowy kwalifikacyjnej nie tylko pracodawca chce się dowiedzieć więcej o nas. Przyszły pracownik ma prawo, a nawet obowiązek, pytać o szczegóły związane ze stanowiskiem, na które aplikuje. Podobnie, należy dowiedzieć się jak najwięcej o specyfice działalności przedsiębiorstwa, zasadach panujących w biurze, aktualnych projektach czy planach na przyszłość.\nRekrutacja zwykle skupia się na osobowości kandydata do pracy oraz jego indywidualnych umiejętnościach. Równie ważna jest aparycja, kultura osobista i umiejętność współpracy z dużym zespołem. Wiele stanowisk wymaga osobistej aktywności, ale nie zmienia to faktu, że prawie zawsze będziemy działać w ramach zespołu, który tylko wspólnie może osiągać założone cele. Ma to tym większe znaczenie, im większa jest firma, w której chcemy pracować.\nPrezentacja i wnioski\nJeżeli mamy wątpliwości, jak zaprezentować się w jak najlepszy sposób, warto zwrócić uwagę na cechy, które odróżniają nas od innych kandydatów. Będą to cechy charakteru, jak również kwalifikacje i doświadczenie nabyte w poprzednich zakładach pracy. Warto wymienić swoje sukcesy, bo będą one stawiać nas w pozytywnym świetle.\nNie unikajmy rozmowy o porażkach. W tym wypadku trzeba jednak podkreślić wnioski, jakie wyciągnęliśmy z sytuacji kryzysowych. Dla wielu pracodawców jest to ważne, bo wszystkich problemów nie da się uniknąć — trzeba jednak umieć sobie z nimi poradzić.\nNasze słowa powinny być poświadczone odpowiednimi dokumentami. Dlatego do rozmowy kwalifikacyjnej należy przygotować załączniki, które potwierdzają nasze kompetencje. Przyszły pracodawca z pewnością zwróci uwagę na elementy, które wyróżniają nas od innych.\nWiele interesujących ofert pracy można znaleźć w serwisie Jobtime.pl. Jest to miejsce odpowiednie dla osób poszukujących swojej pierwszej pracy, a także planujących dalszy rozwój kariery. W każdym przypadku cechy, którymi powinniśmy się pochwalić to pewność siebie, doświadczenie, opanowanie i konsekwencja w dążeniu do celu. Zwiększą one szansę zatrudnienia oraz wpłyną pozytywnie na nasz rozwój osobisty.\nNa stronie prezentmarzen.com możesz znaleźć również specjalistów, którzy zajmą się Twoją garderobą. Zrób sobie prezent i wyglądaj profesjonalnie. Więcej informacji na stronie https://prezentmarzen.com/przeglad-szafy-online-2/\nNastępny artykuł Bezpieczna praca w Niemczech w branży budowlanej\nPoprzedni artykuł Jak wybrać najlepszą karmę dla psa?


Apartamenty Polna 1 - Ustronie Morskie Apartamenty > E-Wczasy.pl\nPromocja od 18.08 - 15.09.19r. przy pobytach min.6 dniowych! Oferujemy Państwu nowe, komfortowe nadmorskie apartamenty w Ustroniu Morskim - popularnej nadbałtyckiej miejscowości. Wspaniały morski klimat, liczne atrakcje czy cisza i spokój z pewnością zachęcą Państwa do przyjazdu do nas. Spędzą tu Państwo miło czas podczas swojego wypoczynku.\nData dodania obiektu: 17 maj 2016 roku, ostatnia modyfikacja: 25 lipiec 2019 roku


Półdniowa wycieczka do Eze cillage i Monte Carlo z Nicei - 2020 - Nicea | HAPPYtoVISIT.com\nWybierz miejsce zbiórki Hotel or other accommodation in Nice 09:00\nDołącz do nas na 4,5-godzinnej trasie i doświadcz malowniczego blasku francuskiej Riwiery. Odkryj średniowieczną wioskę Eze i odwiedź fabrykę perfum. Dotrzyj do niezapomnianego Księstwa Monako z jego niesamowitą architekturą i słynnym torem wyścigowym Monte Carlo.\nOdkryj luksusowe zabytki drugiego najmniejszego kraju świata\nPrzejazd do Corniche Moyenne, skąd rozciąga się panoramiczny widok na Riwierę Francuską\nWeź tor wyścigowy Formuły 1 na Monte Carlo\nObejrzyj zmianę warty w Monako\nOdwiedź fabrykę perfum Fragonard w Eze\nCiesz się panoramicznymi widokami z "Orlich Gniazdo" w Eze\nPrzygoda zaczyna się, gdy kierowca przyjedzie odebrać Cię z hotelu lub wybranego miejsca w Nicei między 8:40 a 9 rano. Podróż rozpoczniesz na 15 minut przystankiem na "Moyenne Corniche", aby podziwiać panoramiczny widok na Villefranche-sur-mer i Saint-Jean-Cap-Ferrat i zrobić niezapomniane zdjęcia.\nNastępnie Driver-Guide zabierze Cię do średniowiecznej wioski Eze, nazywanej "Orlikowym Gniazdem" ze względu na wysokość nad poziomem morza. Będziesz podziwiać wspaniałą panoramę i odkrywać tajemnice perfum z bezpłatną wizytą w fabryce perfum Fragonard z przewodnikiem.\nNastępnym przystankiem będzie niezapomniane Księstwo Monako, gdzie będziesz miał czas, aby zobaczyć stare miasto, katedrę, pałac i zmianę warty. Następnie jedź wzdłuż toru Formuły 1 do luksusowego Monte Carlo ze słynnym kasyno i wysokiej klasy butikami. Będziesz miał wolny czas, aby cieszyć się posiłkiem, przed powrotem do Nicei o godzinie 13:30.\nCzęsto zadawane pytania na temat Półdniowa wycieczka do Eze cillage i Monte Carlo z Nicei\nWycieczka: Półdniowa wycieczka do Eze cillage i Monte Carlo z Nicei


Pierwszy „MAM TALENT” w Szkole Podstawowej Nr 2 - Serwis internetowy miasta Płońsk\nPierwszy „MAM TALENT” w Szkole Podstawowej Nr 2\nW drugiej połowie maja 2016r. w Szkole Podstawowej Nr 2 w Płońsku został zrealizowany nowy projekt edukacyjny - „MAM TALENT” - według pierwowzoru telewizyjnego. W projekcie wzięły udział wszystkie klasy SP2 w Płońsku. Ogółem, do projektu zgłosiło się ponad 200 uczniów! Uczestnicy zaprezentowali swoje niezwykłe talenty: plastyczne, muzyczne, taneczne, sportowe, aktorskie i inne. Komisje konkursowe miały niełatwe zadanie, aby wyłonić finalistów, ponieważ wszyscy uczestnicy wykazali bardzo wysoki poziom swoich umiejętności. Prawie jak w telewizyjnym programie „Mam Talent”, szkolna ekipa filmowa przeprowadzała z młodymi artystami wywiady i rejestrowała konkursowe emocje. Wreszcie, po długich i wytężonych obradach, jury wyłoniło finalistów szkolnego projektu „MAM TALENT”.\nFINAŁ SZKOLNEGO „MAM TALENT” odbył się 1 czerwca 2016r. Tego dnia w naszej szkole nie było lekcji, ale za to wszyscy uczniowie hucznie świętowali Międzynarodowy Dzień Dziecka (zawody sportowe, zabawy ruchowe, zajęcia przedmiotowe na wesoło, itp.). Równolegle, na dużej sali gimnastycznej finaliści w/w projektu (w dwóch turach: klasy młodsze i klasy starsze) - prezentowali swoje talenty, tym razem przed bardzo liczną publicznością oraz jury w składzie: p. dyr Bożena Dzitowska, p.w-ce Burmistrz Teresa Kozera, p.Paweł Bartłomiejczyk, p.Ewa Janicka i p.Paulina Sobecka. Nad całością czuwała i finał prowadziła pani dyr Marianna Kozłowska. Uroczystość rozpoczęła się od rozstrzygnięcia konkursu zorganizowanego przez naszą bibliotekę szkolną, na „Ilustrację do książki, którą warto przeczytać”. Nagrody i dyplomy laureatom konkursu wręczyły pracownice biblioteki: p.I.Milewska, p.M.Morawska oraz p.K.Makowska. Nagrodzone prace zostały zaprezentowane na wystawce pokonkursowej. Pozostałe, zostały przekazane na szkolną aukcję, z której dochód jest przeznaczony na zakup nowego sztandaru szkoły. Prezentacja talentów finalistów była prawdziwą ucztą duchową, zarówno dla widzów, jak i dla jury. Miło jest wiedzieć, że mamy takich utalentowanych uczniów!\nW czasie prezentowania na scenie talentów: muzycznych, sportowych i aktorskich, grupa plastyczna pracowała nad zaprezentowaniem swoich talentów w temacie: „Pies”. Wszystkie prace były przepiękne i oryginalne. Prezentacje talentów uczniów przeplatały inne, pozakonkursowe występy artystyczne, jak np. inscenizacja przygotowana przez rodziców uczniów z klasy 2i, taniec zespołu cheerleaderek (składający się z młodego pokolenia Rady Pedagogicznej), czy też pokaz tanecznych umiejętności dziewcząt z sekcji aerobiku.\nNa zakończenie, wszyscy laureaci otrzymali medale i dyplomy. Na wszystkich widzów natomiast czekała słodka niespodzianka w postaci kolorowych lizaczków.\nProjekt szkolnego konkursu „MAM TALENT” spotkał się z ogromną aprobatą zarówno uczniów i ich rodziców, jak i nauczycieli. Odkryte u naszych uczniów talenty z pewnością będą pieczołowicie rozwijane, aby mogły kiedyś wydać jeszcze większe owoce. Nie wykluczone, że niektórzy z naszych uczniów zrobią kiedyś wielką karierę i przyniosą sławę również naszej szkole. „Trzymamy kciuki” :-)\nNot./Foto.: Małgorzata Morawska\nData dodania: 2016-06-07 09:03\nData edytowania: 2016-06-17 12:34


Co to da? | Obywatele RP\n3 marca, 2016 21 marca, 2017 Paweł Kasprzak\tObywatelskie nieposłuszeństwo, smoleńska sekta\nPytanie zadaję w kontekście smoleńskich miesięcznic i demonstracji im się przeciwstawiających, które proponuję, sam w nich uczestnicząc od kilku miesięcy. Chodzi więc w zasadzie o drobiazg, który nie skupia uwagi wielu, choć w moim przekonaniu sprawa jednak jest ważna, a nie nieistotna, ponieważ kult smoleński jest mitem założycielskim PiS i stanowi samo centrum jego obecnej siły. Ale też definiuje PiS-owski fanatyzm, a on właśnie jest tym, co dzisiaj wyznacza polskie zagrożenia. Nie wyborcze obietnice PiS są groźne w Polsce, ale właśnie fanatyzm i jego rosnąca baza społeczna.\nNiezależnie od tych wszystkich ocen jednak, to tytułowe pytanie ma charakter, że tak powiem, strategiczny i jest ważne dla ruchu demokratycznego również wtedy, kiedy on uzna jakieś inne cele własnych działań za istotniejsze „na obecnym etapie zmagań”. Co chcemy mianowicie osiągnąć – warto spytać – i czy coś w ogóle osiągnąć się da, póki Polską rządzi PiS i Kaczyński? Otóż w sprawie smoleńskich miesięcznic da się osiągnąć w zasadzie co tylko chcemy.\nNo, a jeśli ktoś jest wystarczająco stary, to dobrze pamięta, że to samo pytanie „co to da?” powtarzaliśmy za komuny, jak mantrę.\nDla jednych – dla ogromnej większości – pytanie było retoryczne i zadawano je z żabiej perspektywy jednostki. Było uzasadnieniem własnej bierności, czy wręcz akceptacji „warunków życia” w komunie, więc np. faktu, że wstąpienie do PZPR jest w stanie skrócić oczekiwanie na przydział mieszkania, albo ułatwić zdobycie paszportu. Odmowa byłaby zaś pustym gestem o znaczeniu w zasadzie wyłącznie estetycznym, bo nawet nie etycznym – taki opór niczego przecież nie zmieniał, wystarczyło spojrzeć wkoło, żeby się o tym przekonać.\nDla innych to pytanie było retoryczne w nieco innym sensie. Zadawano je z ptasiej perspektywy, pytając o sens działań opozycyjnych w ogóle. I było mniej więcej jasne, że wszystko, co może spowodować „opozycyjne wrzenie” to sowiecka interwencja – a i to tylko wtedy, kiedy się uda sprawić, że „wrzenie” się rozleje do zauważalnych rozmiarów, co samo w sobie było sztuką. W ten sposób bierność zyskiwała uzasadnienie w sferze wartości, bo odpowiedzialność za rodaków w obliczu katastrofy, jaką oznaczały czołgi na ulicach, to oczywiście wartość duża.\nNajmniej liczną grupę tworzyli ci, dla których pytanie właśnie nie było retoryczne i którzy próbowali formułować konstruktywną odpowiedź, stroniąc przy tym od typowych insurekcyjnych narracji o „świadectwie prawdy” o przetrwaniu „patriotycznego ducha”, „narodowej pamięci” itd. Należał do nich m.in. Jacek Kuroń i całe środowisko KOR. Ich dorobku dzisiaj nie pamiętamy: to przeszłość, która – przywykliśmy sądzić – już nam się nie przyda. Po drugie jednak środowiska opozycji z tamtych czasów utopiliśmy w micie narodowej insurekcji, która obaliła komunizm w Polsce, w Niemczech zburzyła mur i pogrzebała potężne sowieckie imperium.\nNie pamiętamy więc, że tamte środowiska – realizując wprost postulaty Kuronia Zasad ideowych, myśli o programie oraz pisanych w więzieniu Tez o wyjściu z sytuacji bez wyjścia – zdołały de facto uzyskać dla nas praktycznie funkcjonującą wolność słowa jeszcze przed wielką „Solidarnością”; że pod koniec komuny garstka desperados z ruchu WiP skutecznie nadgryzła obowiązkową służbę wojskową oraz wywalczyła prawo odmowy przysięgi na wierność PZPR i sojuszom i że wreszcie w końcówce uzyskaliśmy także praktyczną swobodę demonstracji, co właściwie przesądziło o klęsce komuny w Polsce, choć rzecz jasna trzeba było do tego przede wszystkim Gorbaczowa w Moskwie i kilku innych niezależnych od nas warunków, bo za Breżniewa raczej i tak ta zabawa skończyłaby się czołgami.\nKuronia recepta była niezwykle prosta. Gra z o niebo silniejszym przeciwnikiem jest możliwa, aczkolwiek trzeba być gotowym na znaczne straty. No, trudno – taka jest sytuacja, że oni mają wszechwładzę, a my nie mamy niczego. Trzeba – mówił Kuroń – wybierać cele drobne, a wcale nie duże. Na pewno nie takie, które bezpośrednio grożą władzy utratą monopolu. Takie, które z punktu widzenia władz przynajmniej teoretycznie da się spełnić. Następnie należy na ich rzecz zaangażować tak wielki potencjał społecznego oporu i protestu, by władzy bardziej się opłacało spełnić żądania, niż z nimi walczyć. W siedemdziesiątych latach opłacało się władzom udawać, że nie zauważają istnienia działających wbrew prawu wydawnictw, kolporterów i całego tego lawinowo się rozwijającego zjawiska drugiego obiegu – alternatywą było zamykanie ludzi w więzieniach, procesy polityczne, wrzask na Zachodzie, sankcje, utrudnienia w obsłudze kredytów, które i tak były już do obsługi w zasadzie niemożliwe.\nNasza dzisiejsza sytuacja jest oczywiście różna od tamtej pod bardzo wieloma względami. Ale niektóre z dzisiejszych głównych dyskusji pomiędzy np. „oficjalną linią” KOD, a postulatami części KOD-owskich „renegatów”, do żywego przypominają ówczesne postawy. KOD-owskich „legalistów”, którzy dzisiaj postulają głównie edukacyjną działalność w oczekiwaniu następnych wyborów, z radykalnymi „insurekcjonistami” postulującymi najczęściej – już poza KOD-em, z którego zostali wykluczeni – przedterminowe wybory, łączy mianowicie wspólne przekonanie, że żadna zmiana nie jest możliwa, dopóki Polską rządzi PiS. Za komuny z lat osiemdziesiątych to przekonanie oznaczało „trwanie w oporze” – czyli najczęściej regularny udział w mszach za Ojczyznę i drukowanie w konspiracji znaczków z podobizną Piłsudskiego. Dzisiaj oznacza facebookową aktywność lub maszerowanie z KOD.\nJest też dzisiaj podobnie trudno, jak było wtedy, pokazać, co takiego da się rzeczywiście na dzisiejszej władzy wymusić z owych „drobiazgów”, o których opowiadał kiedyś Jacek Kuroń. W moim przekonaniu takich rzeczy jest bardzo wiele i generalnie można po prostu zmusić PiS do przestrzegania polskiej konstytucji, co po pierwsze wiele byłoby w stanie zmienić w coraz bardziej nieznośnej polskiej rzeczywistości, a po drugie i być może ważniejsze – dałoby to polskim obywatelom rozpaczliwie im brakujące poczucie własnego sprawstwa a także społecznie uświadamianą wartość demokracji konstytucyjnej, jaką np. mają Amerykanie.\nCóż – myślenie tego rodzaju nie przebija się dzisiaj w Polsce. Powodów jest wiele i ich analiza to osobny duży i ważny temat. Dla mnie w każdym razie tym ważniejsze byłoby empirycznie pokazać, że konsekwentne osiąganie celów drobnych jest możliwe, ma sens, przynosi realne zmiany i może tworzyć program skutecznej przebudowy państwa i społeczeństwa – bo obecny kryzys dotyczy obu tych sfer. Potrzebny jest zatem przykład.\nSmoleńskie miesięcznice i rocznice tworzą okazję. Dziś już – po czterech kolejnych protestach – wiemy dobrze, że możemy ich obchodzenie skutecznie uniemożliwić, jeśli rzeczywiście tego będziemy chcieli, albo przynajmniej uniemożliwić bezkarne wygadywanie z tej okazji dowolnych kłamstw i bluzgów – jeśli się będziemy, jak dotąd decydowali szanować ich prawo do celebrowania tego, co tam jest celebrowane. Wybór, który stawiamy władzy, polega lub może polegać albo na usunięciu się wreszcie z Krakowskiego Przedmieścia okupowanego regularnie od 6 lat, albo na ograniczeniu prawa do demonstracji i np. aresztowaniu demonstrujących.\nProponuję ten wybór przed nimi postawić. Nie czarujmy się wreszcie – inaczej nie zmienimy niczego w naszej sytuacji.\n← Jest postępowanie prokuratury w sprawie wystąpienia z 5 lutego!\nDlaczego nazywamy Andrzeja Dudę klamcą i krzywoprzysięzcą? →\n14 thoughts on “Co to da?”\nSprawstwo a sprawstwo… Nie ma co sprowadzać do 0 : 1 (działać- nie działać), bo rzecz leży w sensowności poszczególnych inicjatyw.\nMnie się np. podoba stanie z bannerami w milczeniu (milczenie jest wymowne), a mniej podoba pomysł wypierania ludzi z ich świętowania.\nOgólnie zaś zauważam, że coraz bardziej z tym wszystkim marnujemy energię. I znowu nie chodzi mi o 0 : 1, ale o to, że dzieleniem ludzi i przestrzeni na „ich”: „nasze” daleko nie ujedziemy. Dowiodła tego np. wczorajsza katastrofa w Poznaniu z obchodami rocznicy Czerwca’56. I narodowcy i KODowcy dali do wiwatu, zrujnowali obchody, ofiary czerwca zeszły na dalszy plan- była żenada i wstyd i nic więcej.\nZa chwilę wszyscy ugrzęźniemy w tej polaryzującej ustawce. Niczego nie rozwiązując.\n29 czerwca, 2016 o 14:29\nBeata nie masz racji. Kłamstwem się brzydze i nie toleruje w domu i przestrzeni publicznej. Stale swoim dzieciom to powtarzam. Smoleńskiej sekcie można i trzeba dać skuteczny odpor. Jest w stanie to zrobić niewielka liczba osób odnosząc być może niewielki ale symboliczny sukces. Ufam, że będzie on w stanie zmobilizować innych, którzy odważa się przeciwstawić lokalnej piowskiej klice.\n29 czerwca, 2016 o 14:39\nNie sprowadzam przecież do 0/1 i to nie jest problem robić/nie robić. Przecież nie jest wszystko jedno, co to jest.\nMówię tylko o tym, że zarówno cele postawione „grubo” (lub może grubiańsko), jak i te subtelniej wyznaczane (z poszanowaniem konstytucyjnych praw swobody kultu religijnego) przy tej okazji da się zrealizować. Po prostu. A sukces tego rodzaju — zmuszenie PiS do czegokolwiek bez odsuwania ich od władzy — ma moim zdaniem kluczowe znaczenie z powodów, o których napisałem.\nSwoją drogą te dyskusje po naszej stronie przy tej okazji — próba określenia „naszych celów” z poszanowaniem „ich wolności” bywają czasem trudne i jest w tym ogromna wartość. Sporo się uczymy rozumieć nawet w tak banalnej sytuacji.\n29 czerwca, 2016 o 15:15\nMnie się jednak wydaje, że nie wszystko „się da”. Np. postulat „odbicia” przestrzeni publicznej jest moim zdaniem nie tyko nierealny, ale szkodliwy. Być może jest to kwestia sformułowania, ale sądzę, że jednak bardziej- nietrafnej idei. W podobny sposób PiS może chcieć „odbić” przestrzeń pod KPRM. No nie…\nŻebyś mnie źle nie zrozumiał- oczywiście wspieram działanie protestacyjne a nawet i bardziej inwazyjne, niż protestacyjne (strajki, okupacje, rozumiem i pochwalam uderzanie w źle funkcjonujące instytucje (rząd, parlament, sądy, służby, inne…). Natomiast mam od jakiegoś czasu zasadnicze wątpliwości związane z konfrontacyjnością w odniesieniu do ludzi (tych po drugiej/trzeciej stronie). Ustawianie frontów, grube sygnowanie, dociskanie- bardzo mi tu coś nie pasuje. Fronty – tak dalece posunięte jak u nas, są wyrazem anomii, tworzą się dwa systemy słabo przenikające się, tworzące własne społeczności i zasady. To się źle skończy.\nMusiałbyś zobaczyć, jak to wyglądało wczoraj w Poznaniu… A jeszcze przed nami do napieprzania się: 1 sierpnia, 1 września…tyle jest jeszcze do zniszczenia (gorzki sarkazm).\nTymczasem racje (społeczne, i nawet polityczne) wcale nie są oczywiste. Oczywisty jest świrowaty populizm PiSu jadący emocjami i racjami tych ludzi, ale to wcale nie powoduje, że owe racje i emocje są unieważniane. Gubimy gdzieś ludzi, gubimy wspólnotę, zaczynamy żyć jak grupowi autycy.\nZ tymi ludźmi trzeba się porozumiewać, uznawać te ich racje, które są do uznania, albo choć do wysłuchania. Wypieranie skądkolwiek jest moim zdaniem demolujące dla wszystkich.\nAnomia się posuwa, nie powinniśmy spierać tych procesów.\n29 czerwca, 2016 o 15:39\nNie wiem… Staraliśmy się bardzo przy okazji „znieważania Dudy” dbać o to, żeby wyborcom Dudy uświadamiać, że z nimi w konflikt nie chcemy wchodzić. To byłoby dość łatwe do wyjaśnienia, gdyby istniał jakiś kanał komunikowania. A on nie istnieje. W sytuacji bezpośredniego dialogu, kiedy żaden kanał potrzebny do niczego nie jest, problem jednak nie znika: wyjaśnić tych trzech prostych rzeczy, które każdy może widzieć po swojemu i raptem jednej, którą widzimy wspólnie — i tak się nie da.\nWypieranie… Nie ma takiej decyzji. To tylko — owszem — jest możliwe. Póki co tego unikamy i to dość demonstracyjnie. Właśnie to podkreślamy, że ich prawa do celebrowania co im się tylko zamarzy celebrować nikt z nas nie zamierza kwestionować, a przeciwnie — kiedy oni się modlą, my co najmniej zamykamy dzioby. No, ja czasem mamroczę z nimi, ale ja chyba w tej grupie jestem jedynym wierzącym.\nOwszem, nie wszyscy z nas uznają ich prawo do swobody kultu za wartość i to ważną. Póki co jednak uznanie tego prawa wśród nas przeważa. I ja mam nadzieję, że to widać.\nPróbowałem ostatnio sformułować wyraźnie moją propozycję reguł gry. Nie próbujcie cyrków ze spychaniem i zasłaniem, bo staniemy tam, gdzie jest Wasz ołtarz i albo my Was wypchniemy, albo nas będziecie musieli zamknąć, za co Wasz szef zapłaci sporą cenę. Ale to mogę zrobić za pośrednictwem mediów, a Wyborcza tego nie dała… To jest osobny rozdział.\nChcę powiedzieć, że się da wiele zwojować i wiele uzyskać. I albo w takie rzeczy wejdziemy, albo będziemy czekać na cud wolnych wyborów i efekty „działań edukacyjnych”.\n29 czerwca, 2016 o 17:04\nTo nie jest konflikt – umownie upraszczając: ten ujawniający się „podpałacowo” – równorzędnych stron. W tym sensie imho nie ma tu mowy o sprymityzowaniu problemu do „nasza strefa albo ich strefa”. Nie mam problemu z tolerowaniem jakichkolwiek objawów kultu religijnego w przestrzeni publicznej, mimo że jestem ateistką. Mam natomiast ogromny problem z upaństwowionymi: kłamstwem i nienawiścią, tu akurat zanurzone w parareligijnym sosie. Prawda i propozycja rozmowy są skulone i milczące w defensywnie. To jest polska potworność, która nie dość, że wyrywa bazę, to skutecznie blokuje i cenzuruje jakąkolwiek cywilizowaną debatę społeczną, a przecież czeka tego cały wielki wór: kwestie socjalne, gospodarcze, obyczajowe, niestabilna Europa i związane z tym wyzwania.\nA więc to absolutnie nie jest starcie na równych zasadach z poszanowaniem reguł gry. Reguł NIE MA! Tu idzie o wolność, wielość, prawdę, zanegowane przez obóz pisowski, jak chyba nigdy po 1989, przez jakąkolwiek władzę. Nie rozumiem, jak można byłoby odpuścić walkę o te cholerne podstawy podstaw… Dla mnie to najistotniejszy aspekt warowania pod KPRM czy łażenia pod Pałac.\n29 czerwca, 2016 o 18:15\nO! Ewka wyraziła to coś, co mi nie grało, kiedy próbowałem myśleć o uwagach Beaty.\nRozumiem destrukcję wynikającą z tak dramatycznie wykluczających światopoglądów. I nawet uznaję fakt, że ten „nasz” potrafi również być być wykluczający. Nawet przy „smoleńskich okazjach”. Oni tak wciąż powtarzają, jak to ich poniżano, opluwano i ciągle bito, kiedy tam „bronili krzyża”. Zupełnie nie wierzę w te opowieści, ale o czymś świadczy fakt ich powtarzania.\nAle rzeczywiście anomia dla mnie kojarzy się z podkulaniem ogona pod siebie, jak to Ewka opisuje, a wcale nie ze stanięciem tam na pohybel łgarstwom i bluzgom, który oni wykrzykują.\nTrudno się te rzeczy uzasadnia — tu przecież chodzi raczej o instynktowne czytanie ludzkich odczuć. U siebie, u „przeciwników” i u ewentualnych świadków tego „starcia”…\n29 czerwca, 2016 o 20:09\nAle tu nie chodzi o wykluczające się światopoglądy. Jestem ateistką i zdeklarowaną apostatką (bardziej chyba nie trzeba), a jednak kompletnie nie widzę tego jako problemu religijne/świeckie. To jest nieporozumienie.\nCi ludzie mają prawo tam się modlić, i to na swój sposób. Jak my mamy prawo protestować- też na swój sposób. Dla mnie tutaj nie ma pola do uszczuplania im czegokolwiek.\nNie jest też moim zdaniem prawdą, że racja jest po naszej stronie, a po ich- nie. Nie istnieją racje czarne i białe.\nNie chodzi też bynajmniej o edukowanie (brzydzę się takiego [podejścia).\nCi ludzie maja swoją narrację, my mamy swoją. Ani nasza lepsza, ani ich gorsza. Ja mam też – jeszcze inną – swoją narrację. O trzech plemionach (z grubsza) też już pisałam/mówiłam (bezskutecznie). Oni wierzą w swoją narrację, tak jak KOD wierzy w swoją (a wiecie, jakie z tego wychodzą jaja). A jednak tych ludzi nazywacie sektą. Podczas, gdy – powtórzę- oni mają swoje racje. Oni stoją pod Pałacem, Wy stoicie pod KPRM, ja piszę swoje-każdy stoi „po swoje” i mówi „swoje”. I każdy ma swoją rację.\nIch narracja jest w sporej mierze resentymentalna, pisałam o tym nie raz. Bez zrozumienia źródła tego resentymentu nie wyjdziemy z tego wszystkiego. Tak, oni czują się skrzywdzeni- na tym to polega, że odczuwają krzywdę. Czy to jest krzywda realna czy fantazmatyczna- to kolejna sprawa. Ale odczucie krzywdy jest realne. Zatem, nie ma znaczenia, czy ktoś „wierzy” w tę krzywdę, czy nie wierzy. Fantazmat działa.\nStrona liberalna też ma swoje fantazmaty i zaślepienia- sam pisałeś Pawle o mitach, w których tkwi strona liberalna, i że są to mity najtrudniejsze do rozbicia- właśnie z powodu poczucia racji i wyższości tych racji. A błądzą, błądzą straszliwie, o czym się przekonujemy naocznie w całym już chyba zachodnim świecie. I to jest obecne zagrożenie: bez zdekodowania tych liberalnych mitów nie będzie zrozumienia tych ludzi i możliwości wyjścia z tego kryzysu.\nNie ma to oczywiście wiele wspólnego z rządami PiSu (czy awansem politycznym populistów w innych krajach). To, że populizmy się fundują na poczuciu krzywdy całych grup to jest oczywiste.\nAnomia jest faktem społecznym. To upadek dotychczasowego formalnego systemu norm społecznych. U nas to właśnie rozeszło i zaczynamy żyć w podwójnych/potrójnych „normach”. Rozeszliśmy się, i skrobiemy sobie wszyscy „nowe porządki”. To jest rujnacja.\nWczoraj w Pozanniu zobaczyłam: narodowców i KODowców. Zachowywali się strasznie. Dziś KODowcy święcą triumfy- nic do nich (upraszczając, bo do niektórych dotarło, ale głośno się do tego nie przyznają). To pokazuje, że procesy destrukcji dopadły wszystkich.\nPośrodku są jakieś pojedyncze głosy, które mówią o upadku sfery publicznej. Dosłownie: pojedyncze głosy. A wokół fantazmaty dzikiego triumfalizmu: „dopieprzyliśmy im”- oczywiście motywowane „etycznie” i bógwijakjeszcze.\nMity, mity. Po wszystkich stronach. Różne, różnej proweniencji, ale mity. I poczucie prawdy-po wszystkich stronach.\nA wokół rujnacja.\nW dyskusjach- erystyka typu: „symetryzm” czy „prawdopośrodkizm”.\nI widzisz, ufam sobie, że też czytam instynktownie (choć nie tylko). Ty też, Ewka też. A nie potrafimy się zrozumieć. To cóż dopiero z „nimi”.\nDebata dziś nie istnieje- też o tym pisałam. Badacze polskiego dyskursu piszą o tym od lat. I nic. T↓my i tak zrobią swoje. Czy smoleńskie, czy kodowskie, czy jeszcze jakieś inne.\nDzieje się bardzo źle. Także za naszą sprawą. To zrozumiałam jakiś czas temu.\n29 czerwca, 2016 o 21:48\n„Nie jest też moim zdaniem prawdą, że racja jest po naszej stronie, a po ich- nie. Nie istnieją racje czarne i białe. ”\nBeata, nie mogę się zgodzić.\nKaczyński jest obsesyjnie owładnięty ideą Wielkiej Polski. Ma w de rządzenie, wszystkie te nudne rządowo-ministerialne michałki, to tylko macki na usługach Idei.\nOwszem, bywa czarne i białe. Czasem. Sprowadźmy sprawę do konkretu. Była komisja Millera, tak? Składająca się z uznanych autorytetów w dziedzinie badania wypadków lotniczych, tak? Raport jest obowiązujący, tak? Bo przecież nie ma nowego, państwowego-macierewiczowskiego. Millerowski oparty jest na wiedzy, badaniach, etc., tak? Wywalono to wszystko do kosza z przyczyn politycznych. Stworzono zamach, Tuska mordercę, „poległych o świcie”, danse macabre. Rozbujano ohydną, nienawistną wojenkę. Zanegowano prawdę. Szerokim tyłkiem na całym bruku rozsiadła się mściwa, kaczystowska nienawiść. Oczywiście możemy iść w dyskurs, który tu i ówdzie wychyla już łeb – ale jeszcze nie tam gdzie powinien najbardziej – i tych przyczyn szukać w „naszych winach”, zaniechaniach, pogardach, wykluczeniach, do korzeni co najmniej z 1989. One są; i to duże. Nie jestem tylko pewna, czy akurat tam i czy akurat my, pod Pałacem, musimy wziąć na klatę [uzasadnione?] frustracje, które jednemu Polakowi pozwalają powiedzieć drugiemu, że ma zawisnąć na latarni, face to face, sytuacja niemal prywatna, sama przecież po wielokroć tego doświadczyłaś. Pamiętam, jak mnie w kwietniu zmroziło; jakiś gość podchodzi do mnie – byłam pod Pałacem – i mówi: „żebyś zdechła, kurwo”. Nihil novi, ale to kwestia galopującej skali; urasta z Kaczyńskim do rangi pierwszego języka urzędowego. Co dalej? Nie wezmę tego na klatę, nie usprawiedliwię nijak, cholera, odmawiam. Nie czuję się winna, chcę ten język i jego potencjalne konsekwencje wyrugować, zanim nas zapiecze na amen. Tu musi być jakiś reset.\nRacja tutaj JEST imho po naszej stronie.\n29 czerwca, 2016 o 22:07\nI jeszcze, nie wydaje mi się, by ktokolwiek z nas pojawiał się pod Pałacem po to, by im „dopieprzyć”. Czasem zdarza mi się tam obśmiać towarzystwo, ale nigdy – wyzywać. Nie dam głowy, ale raczej też we łbie nie pogardzam… A kiedy wracam do chaty, to najczęściej dopada mnie ciężka smuta.\nI zgadzam się z Tobą absolutnie, w Polsce debata nie istnieje, a sfera publiczna, obywatelska, jest w gruzach.\n30 czerwca, 2016 o 08:46\nEwka, napisałam, że oddzielam instytucje od ludzi. Instytucje za ich niedemokratyczne działania jak najbardziej należy potraktować protestem. I to ostrym.\nPodobnie polityków populistów (vide Kaczyński)- traktuję ich jak instytucje. Tutaj faktycznie stan rzeczy jest jaki jest, i za bardzo nie ma nad czym deliberować.\nMnie chodzi o ludzi. O grupy, społeczności. Ich „prawda” mentalna wygląda zupełnie inaczej: mają poczucie racji, głębokie poczucie krzywdy (marginalizacja, wykluczenia) i wreszcie: poczucie sprawstwa – że w końcu mogą urządzić Polskę tak, by ich nie krzywdzono. Dlatego np. takie Radio Maryja święci sukcesy- bo dało tym ludziom poczucie wspólnoty, i poczucie sprawstwa. Należnego im, a z którego byli wykluczenie (wykluczeni z partycypacji).\nI to ich poczucie nie jest od czapy. To jest reakcja antyestablishmentowa, antysystemowa- i taka reakcja narasta w całym zachodnim świecie. Tak, wiem, co Paweł o tym sądzi (obśmiał podobne wnioski w innym miejscu internetu), ja jednak będę obstawała przy tym, że mam rację w tym względzie. Oraz przy tym, że bez zrozumienia całości daleko nie ujedziemy.\nCo do tego języka- oczywiście, jest straszny. Ale to są zasadniczo skutki rozwoju sytuacji (puszczają hamulce, patrz: anomia). Druga strona też zaczyna równać do szeregu (patrz: wydarzenia w Poznaniu: kompletne bezhołowie po obu stronach, w dodatku niereflektowane). Zresztą, u nas też są osoby, które potrafią się wydrzeć na ludzi po drugiej stronie, obrazić (nie wskazując palcem), ja tego doświadczyłam i w Poznaniu i w Warszawie.\nNie mówię, że Wy krzyczycie czy wyzywacie ludzi pod Pałacem, no coś Ty (poza jedną osobą, mam nadzieję, że weźmie ona wreszcie na wstrzymanie). Mówię o formule/pomyśle tej jednej akcji (no, nie bardzo mi się to podoba). Z tym, że ja to widzę w szerszej perspektyw: genezy konfliktu (nie tylko polskiej, acz w Polsce specyficznej), dynamiki konfliktu i fatalnego stanu dzisiejszego.\nOprócz uwarunkowań (neo)liberalnych (krytyka znana), mieliśmy do czynienia z wyniszczającym klinczem PO- PiS, który to klincz doprowadził do destrukcji przestrzeń debaty. Partyjniactwo urządziło nam destrukcję. Dziś niestety, tzw. centrum (środowiska protestu, dajmy na to okołoKODowe) weszły w ten klincz w miejsce PO. I mamy figuratywny klincz (około)KOD-PiS. I destrukcja postępuje.\nDopóki się z tego klinczu nie wyrwiemy, dopóty ten proces degrengolady będzie postępował.\nTrzeba na wyjściu moim zdaniem:\n1. Nazwać szkody, które wyrządził (neo)liberalizm i tzw. demokracja liberalna (która okazała się chronić wybranych).\n2. Nazwać ten klincz i jego ohydę.\n3. Przyjąć do wiadomości stan mentalny tych ludzi.\n4. Za wszelką cenę unikać dalszego „frontowania”.\n5. Nastawić się na pozytywny program, tj. przekraczający frontowanie i przeprowadzić poważną debatę na temat demokracji liberalnej, która właśnie okazała się niewydolna).\n30 czerwca, 2016 o 13:13\nStaję pod pałacem namiestnikowskim, bo brzydzę się:\n– tanią demagogią uprawianą przez JK i jego akolitów w celu wykorzystania swych wyznawców w realizacji niecnych planów politycznych wprowadzenia w Polsce totalnego autorytaryzmu.\nChcę przegonić sektę smoleńską spod pałacu namiestnikowskiego, bo:\n– gusła tam odprawiane nie mają nic wspólnego z jakimkolwiek kultem religijnym, pod skrzydłami którego ta sekta wyrosła, jeśli chcą – proszę bardzo – niech zarejestrują nowy związek religijny i jako taki mogą tam rytuały odprawiać\n– jest to ewidentna patologia społeczna, i z jako taką trzeba walczyć\nStaję tam i próbuję przeganiać, bo tak mi każe sumienie.\nNie lubię określeń „no coś Ty (poza jedną osobą, mam nadzieję, że weźmie ona wreszcie na wstrzymanie)”. Jeśli ma się coś/kogoś na myśli, trzeba określać co/kogo ma się na myśli. W przeciwnym razie są to insynuacje rzucane w powietrze „ot tak sobie”, żeby troszkę pomącić.\n30 czerwca, 2016 o 17:36\nCoś Ty? Nie pamiętam, żebym się wyśmiewał z obserwacji, że antyestablishentowe reakcje narastają na całym zachodnim świecie. Mogło się tak zdarzyć, ale będę się zasłaniał pomrocznością jasną 😉\nBo pewnie, że narastają. I nawet widzę ich związek z polską sytuacją, nawet PiS-owską, choć mam wrażenie, że wkładasz, Beata, w głowy PiS-owskiego elektoratu zbyt wiele rzeczy, które w głowach ma raczej partia Razem. Nie umiem zdefiniować różnicy między antypartyjniactwem Oburzonych, a tym PiS-owskim, ale instynktownie czuję, że to kompletnie różne bajki.\nTrzeba by umieć myśleć i rozmawiać o tym spokojnie, a to jest trudne. Nie tylko z tego powodu, że mamy do czynienia z bluzgami, o których tu pisała Ewka i groźbami, które zaczynają brzmieć coraz bardziej realnie. Ale gdyby pomyśleć spokojnie, to ja bym chciał spokojnie pogadać o populizmie.\nMoim zdaniem koncept jest nadużywany straszliwie. I nie o to chodzi, że ja sam uważam, że część pomysłów zgodnie uznawanych za populizm przez dotychczasowy mainstream w rzeczywistości dałoby się realizować bez tych wszystkich katastrof, przed którymi się nas ostrzega. Tak się zdarza — moim zdaniem częściej niż to sobie uświadamy, ponieważ wiele liberalnych aksjomatów przyjmujemy jako oczywistości i się nad nimi nie zastanawiamy wcale, a być może powinniśmy. Ale nawet nie o te sytuacje chodzi. Powiedzmy, że program 500+ jest i musi być obiektywnie rujnujący dla budżetu i nie da się sklecić żadnej sensownej formy finansowania takich rzeczy. Ale to wcale nie znaczy, że wyrok „populizm” może i powinien załatwiać sprawę i kończyć dyskusję.\nŻe sprawy nie załatwia — właśnie widzimy. Moim zdaniem natomiast dyskusja powinna się w tym miejscu zaczynać, a nie kończyć. Zaczynać powinniśmy od ustalenia, czego w polityce socjalnej chcemy. Polscy liberałowie tego nie wiedzą — bo wiedzą tyle, że liberał polityki socjalnej nie chce wcale.\nW tym sensie sam uważam, że populizm jest dobrym prawem opozycji, ponieważ w rzeczywistości on oznacza deklarację aksjologicznie motywowanych celów. Opozycja ani nie ma możliwości dokonywania racjonalnego feasibility study, ani nie ma takiego obowiązku, bo to jest podtsawowy obowiązek, owszem, ale rządzących.\nJeśli zaś chodzi o „populistyczny nastrój” funkcjonujący społecznie, to ja bym marzył, żeby rzeczywiście ludze dlatego głowowali na PiS, że PiS obiecywało im po 5 stóweczek. Bo to jest myślenie być może krótkowzroczne, ale przynajmniej kryteria wyboru są racjonalne, uchwytne, policzalne, debatowalne. To byłoby więc pół biedy. Sytuacja jak w Wielkiej Brytanii jeszcze kilka dekad temu, kiedy Brytyjczycy dobrze nie wiedzieli, kto jest premierem (tak było po 11 latach rządów Thatcher), ale mimo to świetnie i z racjonalnych powodów wiedzieli, czy opłaca im się, żeby wygrali torysi, czy może laburzyści.\nMnie się wydaje, że dobrze rozumiem źródła poczucia wykluczenia u wykluczonych. Nawet się umiem z nim solidaryzować. Tu jestem podobny do Beaty. Ale tak samo jak Ewka wiem, że totalitaryzm powinien się spotkać z otwarcie wyjaśnianą — spokojnie, owszem, ale otwarcie — wrogością z mojej strony.\nA rzecz niestety dla mnie polega głównie na gotowości na totalitaryzm w sensie psychospołecznym. I nie tylko po stronie „smoleńskich”, bo najbardziej przejmujące przypadki seansów rytualnej nienawiści widziałem nie po smoleńskiej stronie, ale na grupach KOD, kiedy wdeptywano w ziemię odszczepieńców. Co mówię najpoważniej na świecie.\nPozytywny program — sądzę, że mam. Ale unikanie frontowania wydaje mi się zasadniczym błędem. Przypomina ignorowanie ekscesów przygłupa bekającego przy stole. Nie dość, że bekanie stanie się normą, to jeszcze przygłup porozbija zastawę kolekcjonowaną od pokoleń.\n23 lipca, 2016 o 09:52\nDotychczas nie wypowiadałam się tutaj, czytałam niektóre wątki. Przede wszystkim chcę podziękować za stworzenie takiego miejsca. Zdaję sobie sprawę, że być może postrzegają Państwo rolę przestrzeni debaty inaczej niż ja, mimo to uważam to miejsce za ważne.\nTen wątek mnie zainspirował. Jest przykładem bardzo powszechnego zjawiska.\nPanujący od kilku lat klimat społeczny, podobnie jak ten sprzed 70- 80 lat, bazuje na przyzwoleniu. Bezpośrednich wykonawców jest niewielu, ale wielu pełni rolę ważniejszą i obarczoną mniejszym ryzykiem, polegającą na neutralizowaniu prób sprzeciwu.\nBardzo potrzebne byłoby tworzenie miejsc, w których nie byłoby przyzwolenia na przyzwolenie. I taką rolę pełnią niektóre teksty m.in. z tego forum, blogi, ważne są także zachowania w życiu codziennym.\nMyślę, że jest grupa osób które, wpisując się w retorykę, mają mentalność wykluczającą akceptację bycia zaszczuwanym i opluwanym i szczerze w to wierzą, ale zachowują milczenie. Dla tej mentalności nie ma miejsca, bo całe zajął szacunek dla opluwających. Ja mam taką, i chciałabym słyszeć więcej głosów za zdrowym rozsądkiem. Dlatego piszę.\nDla mnie jest oczywiste, że jeśli ktoś normalną osobę, czasem całe grupy, nazywa k***wą i wyraża życzenie by rzeczona zdechła, ponosi winę. Żeby nie ponosił, musiałby udowodnić że opluwany (raczej opluwana) jest rzeczoną, a życzenie uzasadnić. Obiektywnie, nie szczerą wiarą; Jeśli nie uzasadni, powinien odpowiedzieć jako potwarca. On, nie instytucje czy szefowie – oni być może też, za siebie.\nWiem, stwierdzenia że coś jest oczywiste nie zostawiają miejsca na dyskusje. Ja naprawdę uwielbiam dyskutować. Ale jestem wybredna co do tematów. Zagadnienie: w jaki sposób jestem współwinna temu, że pewni ludzie nazywają innych: szm***tą, ście**em, g**em nie pobudza mnie intelektualnie. Podobnie jak dyskurs, który próbuje przejść nad tym do porządku i do jakiejś naszej winy. Chciałabym widzieć wokół siebie więcej tych, których nie pobudza. To „to” mogłoby dać i dlatego piszę.\nPrzy okazji: nie wiem czy tu można pisać takie słowa;), ale takie są używane. W razie czego: takie są moje racje i mentalność, muszę napisać o co mi chodzi i trzeba to uszanować;).\nCzęsto przeintelektualizowany (nieładne słowo) wywód jest sposobem na powiedzenie innym, że powinni zaakceptować rolę spluwaczki, co może nie udałoby się bezpośrednio. Wtedy, właściwe zastosowanie inteligencji to ten fakt zauważyć. Ale w całej sytuacji tkwi większe niebezpieczeństwo. Ciężar dowodu przesuwany jest na adresata obelgi lub groźby. Podejmując dyskusję akceptujemy wyzwanie. A ono może się okazać nie do zrealizowania. Trudno dyskutować z tym, że ktoś szczerze wierzy, że inni powinni zdechnąć lub że są bydłem. Tym bardziej wtedy gdy inni dyskutanci, twierdząc że nie podzielają jego poglądów, wymieniają nas jednym tchem z nim i doszukują się naszej winy. Po raz kolejny widać, że oddolny proces wyprzedza legislację, bo tam chyba nadal to winę trzeba udowodnić. Kolejny raz: ludzie ludziom, tak zwani zwykli ludzie, to oni tworzą procesy społeczne i instytucje.\nZdrowy rozsądek i realistyczna ocena faktów wyszły z mody wraz z indywidualną odpowiedzialnością. Na ich miejsce nie może wejść nic innego niż to, co właśnie wchodzi.\nPodstawą dobrego funkcjonowania w tej sytuacji jest świadomość, że nie jest się wyjątkiem. Zakaz mówienia o nich i o nas to w rzeczywistości strach przed utworzeniem się „nas”. Tzw. „wykluczeni” (chyba z elementarnej przyzwoitości) preferują lincz, nie indywidualną konfrontację, potrzebują uległych i wyizolowanych ofiar.\nJestem raczej czytelnikiem niż autorem wypowiedzi, ale każdy głos jest na wagę złota. Kto nie potępia ten przyzwala. Tolerowanie gnojenia wobec samego siebie jest również niemoralne – to może nie jest na pierwszy rzut oka oczywiste.


Katarzyna Czubak 15.05.2012 11:23\nBaza pod podkład to kosmetyk, który wielu z nas bardzo ułatwia życie. Przedłuża życie make up dlatego dłużej utrzymuje się bez poprawek na naszej skórze. Ale to nie wszystko, baza pod podkład upraszcza również aplikację kosmetyków oraz kryje niedoskonałości naszej cery.\nW perfumeriach znajdziemy całą masę tego rodzaju kosmetyków z najwyższych półek. Przepiękne opakowania najlepszych marek kuszą, ale niestety ceny skutecznie odstraszają.\nDlatego też postanowiłam poszukać równie dobrych, czasem nawet lepszych kosmetyków tego typu tylko, że w bardziej przystępnych cenach. Naszym kosmetykiem wyjściowym jest baza pod podkład marki Giorgio Armani .\nFluid Master Primer , Giorgio Armani jest innowacyjną bazą pod makijaż z transparentną teksturą `Micro - fil`, działającą jak druga skóra. Od razu po nałożeniu powierzchnia jest idealnie wygładzona. Oprócz tego baza pomaga w aplikacji podkładu i rzeczywiście przedłuża jego trwałość. Efekty są niesamowite! Skóra jest aksamitnie miękka i co najważniejsze, szczególnie latem, matowa.\nW GALERII znajdziecie kosmetyczne bliźniaki wraz z krótkimi opisami ich działania.\nSprawdźcie również najnowszy odcinek Magla Kosmetycznego :