Pinokio | Nic na zawsze\n11 listopada 2014 27 listopada 2014 masakraona\nKiedy wszystko jest pięknie, ładnie, albo nawet i lepiej. A co tam, polecimy po całości, jest kurewsko dobrze! Przecież chwyciłam za nogi samego pseudo stwórcę i teraz wachlując rzęsami nie zamierzam puścić. Zazwyczaj się wtedy musi okazać, że albo potrzebujemy wytrzeźwieć, albo ktoś w końcu mógłby łaskawie zacząć mówić nam prawdę. Jak to skutecznie rozpierdzielić? Odpowiedź na to pytanie bierze swoje źródło w kłamstwie, potem wraz z wezbraniem nurtu opada kaskadą zawiłych zagadek na sam środek naszej głupiutkiej, kobiecej główki.\nSpotkałam faceta dla mnie po prostu idealnego. Tak, wiem, to fatalne. Oczy mi zaświeciły jak lampki choinkowe i ten delikwent niestety to zauważył, gdy tylko pozwoliłam sobie na chwilę opuścić gardę. Oczywiście, że nie zakochałam się jak pierwsza lepsza idiotka, ale w głowie pojawiły mi się te wszystkie obrazy rodem ze szklanej kuli wróżki Essafony. Inteligentny, wysoki, przystojny, z pasją… Wiadomo miał wady, widziałam je dokładnie. Jednak były to wady z gatunku tych, które przynajmniej do czasu uprzejmie akceptujemy. Coś mnie jednak zakuło w boku kiedy wieczorem usiadłam z zielona herbatą aby przejrzeć maile. Śmierdziało coś na kilometr. Czułam to za każdym razem na równi z wibracją motylków w moim brzuchu. Cudowny amant, tak bardzo szarmancki i uroczo męski, coś przede mną ukrywał i ja doskonale to widziałam. Jak każda kobieta pozwoliłam sytuacji się rozwinać, tak, aby przyłapać go na gorącym uczynku, kiedy tylko popełni pierwszy błąd. Oczywiście, moja cierpliwość została nagrodzona.\nByło by nam łatwiej, gdyby kłamanie powodowało u mężczyzn porost nosa. Bo czymże jest prawda? – Zapytają zgorszone męskie tabuny. No właśnie. Czym ona jest ? Prawda jest to niezakrzywiony obraz rzeczywistości. Kłamstwo z kolei nie jest tym samym co zaprzeczenie prawdy, może być czymś więcej, zupełnie nową rzeczywistością, lub tylko realnym obrazem pozbawionym szczegółów. Spróbuję prościej i na przykładach.\na) Nowa rzeczywistość\nMęska wersja zdarzenia :\nWczoraj ? Najpierw kilka godzin treningu. Zawsze zaczynam weekend od aktywności. W sumie to średnio 3 razy w tygodniu chodzę na siłownię, a potem zaraz do biblioteki. Bez książek chyba bym oszalał…\nCo wydarzyło się na prawdę?\nSiedział cały dzień przed kompem, a po południu zamówił pizze. Jedyne co czyta to reklamy na mailu, a jego aktywność ogranicza się do spaceru na przystanek….\nTen przypadek jest oczywiście patologiczny. Jak zachowują sie tacy artyści w związkach ? No wymyślają oczywiście. Zawsze mają usprawiedliwienie z kosmosu, na każdy możliwy we wszechświecie ból dupy. Jak się umówicie do twoich rodziców, to on dostanie biegunki, albo bedzie musiał spakować rzeczy i jechać prędko na drugi koniec Polski poratować kogoś bliskiego. Oczwiście w tym samym czasie jego smutna egzystencja nie ruszy się z kanapy. Patologiczni kłamcy żyją w swoim świecie, w którym naprawdę im się wydaje, że to wszystko co mówią się wydarzyło. Swoje fantazje są więc w stanie opisywać z najdrobniejszymi szczegółami, podając nam daty, godziny, kolory, zapachy… I te wszystkie dane właśnie świadczą o tym, że to sobie wymyślili. Żaden normalny, zajęty życiem człowiek nie będzie pamiętał takich głupot, bo przecież nie przyjdzie mu do głowy, że będzie się musiał komuś w taki sposób tłumaczyć. Takich niezwykłych ludzi, żyjących na granicy dwóch światów, nie próbujemy ratować drogie panie. Tutaj możemy z okazji zbliżającej się gwiazdki, wykupić kilka sesji z lekarzem terapeutą, a jeśli nie pomogą, to przynajmniej sprawimy typowi trochę radości, bo ktoś będzie chciał słuchać tych jego bajeczek o alternatywnej wersji jego życia.\nMnogość korzyści !\nb) Rzeczywistość bez szczegółów\nPoszedłem do klubu, poznałem trochę nowych ludzi.\nPoznał fajną blondynę i przespał się z nią na imprezie.\nTo dosyć jaskrawe, lecz takie miało być. Faceci bardzo często myślą, że jak o czymś nie powiedzą, to nie skłamią. Potem podczas kłótni wychodzi „Gdybyś mnie zapytała czy się z nią przespałem, to bym Ci odpowiedział!”. No tak panowie, czapki z głów. Każda kobieta do porannej kawy, omletu, czy jakiś miłych pieszczot dorzuca ad hoc ” Czy mnie z kimś ostatnio zdradziłeś misiu ?”. Oczywiście rozwiązałoby to problem tej debilnej męskiej wymówki, ale zrodziło by nowy w postaci ” ty mi w ogóle nie ufasz”. Tak więc my ufamy i wierzymy, że jednak nasi kochani samcy, posiadając chociażby szczątkowe zapasy inteligencji, wpadną na coś lepszego niż harlekinowskie wyrzuty. Ten szczególny rodzaj amnezji dotyczącej detali, jest codziennością. On odwiedza rodziców i potem mówi nam tylko, że owszem się z nimi widział. No jasne, po co nam wiedzieć, że rozmawiali o waszej wspólnej przyszłości, tym, że oczekują od ciebie bycia inkubatorem dla ich wnuka itp. No tak, przecież ciebię zupełnie to nie dotyczy… A potem zdziwiona, na wigilijnej kolacji, wylewasz barszcz, który płynie po białej bluzce wprost na obrus, kiedy ciotka z babcią wiedzą więcej o twojej przyszłości niż ty sama.\nc) Zakrzywiona rzeczywistość\nWyszedłem z kumplami wieczorkiem po pracy. Wiesz, wyskoczyliśmy do tego pubu, do którego chodziliśmy jeszcze jako studenci. Nie, no coś ty! Nie spotkaliśmy nikogo znajomego. Potem poszliśmy coś wszamać do Mac`a i skoczyliśmy do Grubego ( bo w każdej ekipie jest jakiś „Gruby” ), tam popykaliśmy na konsoli. No i jestem już w domu.\nOn wyszedł z pracy i od razu poleciał ze znajomymi do pubu. Obsługiwała ich ta nowa sexowna barmanka – dlatego nie zauważyli nawet znajomych próbujących sie z nimi przywitać. Idąc przez miasto zjedli coś w Mac`u i skoczyli na domówkę u Grubego, bo odwiedziły go znajome z Erasmusa. Razem grali sobie na konsoli. No i wrócił.\nNie tak źle prawda? Zupełnie nieszkodliwe kłamstwo. Nabiera ono jednak szczególnego wymiaru gdy chodzi o rozmowę na temat uczuć. I tutaj docieramy do mojego cudownego Pinokia. Jeśli ktoś niczego od ciebie emocjonalnie nie chce, to po cholerę udaje, żeś mu jak objawiona w różanyym obłoku ? Zesłana na ziemię, która powinna dziękować, za każdy krok postawiony nogą tą idealnie wyrzeźbioną… I tak dalej. Niby chce się rzygać, na myśl o słodyczy tego romantycznego ścierwa, ale nawet jeśli to ściema, to większość kobiet to kupi. No ale nie kupię tego ja. Sory. Po trzeciej randce byłam już totalnie uzależniona od telefonu, komplementów, jego czułych uśmiechów i całego tego podejścia czyniącego mnie panią świata, jego serca, i w ogóle. I wtedy, kiedy już nie mogłam się doczekać kolejnej wiadomości, zdałam sobie sprawę. Mój słodki Pinokio szuka wróżki, która przyjdzie wieczorem, sprawi, że nie będzie już taki drewniany, a potem sobie zniknie. I z takim podejściem poszłam na randkę nr 4. I postanowiłam grać wedle jego reguł. Kochane, jeśli jakiś przystojny nieznajomy próbuje was urobić na wielką miłość, to niby bardzo miło, ale trzeźwość umysłu musi zostać aktywowana. Flirt dla flirtu, jest super. Wszyscy to lubią i nic nieznaczące kontakty są w życiu równie potrzebne jak dobra książka czy film, po prostu czynią je atrakcyjniejszym. Jednak jeśli ktoś próbuje manipulować emocjami tylko w wiadomym celu, to bardzo brzydko z jego strony (lekko mówiąc).\nKobietę łatwo rozkochać – jeśli się oczywiście umie dobrze kłamać. I my się musimy z tym po pierwsze pogodzić, a po drugie nauczyć radzić. Chcemy się realizować, żyć pełnią życia, spotykać z przyjacółmi i jeździć na koncerty, ale z drugiej strony, gdy pojawia się pan idealny, widzimy siebie w innej roli. Ubrane w elegancki fartuszek czekamy w domu z ciepłym obiadkiem, idealnie ułożonymi włosami i planami na wieczór. Nie potrzebujemy już imprez, selfie w windzie, czy łazience. Co gorsza część kobiet dodaje do tego obrazka gromadkę dzieci biegających po wypolerowanych podłogach mieszkania… Takie chyba już jesteśmy dziwne.\nNo to skoro już wiemy,że zatajanie i zniekształcanie informacji o faktach to również kłamstwo, to pora rozwikłać kolejną zagadkę.\nPo co faceci kłamią?\nEh… powodów jest tak wiele. Czasem szczegóły dotyczące pewnych zdarzeń mogą wywołać niepotrzebne dyskusje, a że myślenie długoterminowe nie jest mocną stroną naszych samców, to celowo zatajają przed nami część faktów. Na przykład koleżanki z Erasmusa. W przedstawionej nam przez niego wersji koleżanek nie było, ale mogą się one pojawić w wersji kogoś kto brał udział w zdarzeniu. I tak zamiast krótkiej dyskusji po imprezie, sprawa przeradza się w długą, pełną jadu kłótnię miesiąc po zaistniałym fakcie. Bo jeśli nam nie powiedział, to pewnie coś zaszło – tak myśli chyba co trzecia kobieta w zwiazku. I nawet jeśli on był grzeczny i nie do końca pijany, to kłótnię ma tak pewną jak rozpierdol w dzień niepodległości.\nNo więc faceci kłamią, żeby uniknąć dyskusji. Co oczywiście, jak już udowodniłam, jest równie skuteczne jak antykoncepcja w postaci kalendarzyka. Kłamiemy również wtedy, gdy wiemy, że zrobiliśmy coś złego i nie chcemy, żeby świat się o tym dowiedział. I rzeczywiście, jeśli jest szansa żeby świat się nie dowiedział, to pozbywamy się wszystkich świadków i niszczymy wszelkie nagrania… Może czasem lepiej jest nie wiedzieć. Tylko po co kłamać w sprawie uczuć? To chyba najpaskudniejsze kłamstwo jakie można wymyślić. To w jaki sposób kogoś traktujemy, jak do niego mówimy, to wszystko ma znaczenie i w sposób realny wpływa na decyzje podejmowane przez nas i osoby nam bliskie.\nPo dwóch miesiącach od kiedy olałam mojego bajkopisarza dostałam od niego wiadomość. Oczywiście byłam niebywale ciekawa, co wymyślił tym razem. I cholera jasna, koleś był naprawdę dobry ! Czytałam to wszystko i nie wierzyłam, bo powiedział mi dokładnie to, co tylko chciałabym usłyszeć, co jednakowoż świadczy o imponującej inteligencji i zdolnościach analitycznych. Byłam pod niemałym wrażeniem i choć nie uwierzyłam w szczerość tego wywodu, to czytałam go z przyjemnością, odszyfrowując prawdziwe intencje. Kontynuował owijanie mnie w ten jedwabny woal marzeń, złudzeń i wywyższał, eksponując niczym rzadki eksponat na muzealnej wystawie. Oczywiście, że było mi miło, ale nie powiedział mi niczego , czego bym o sobie nie wiedziała. Drogie panie, jedynym rozwiązaniem, jest świadomość tego kim jesteśmy. Nie pozwólmy się urabiać jak drożdżowe ciasto tylko dlatego, że ktoś nam mówi, że w jego oczach jesteśmy idealne. Ja wiem jaka jestem i chociaż takie łechtanie mojego ego wynosi mnie na wyżyny kobiecości, to ja jednak podziękuję. Wstaję rano, włączam muzykę, zaparzam herbatę. Jeśli nawet nie wyglądam, to patrząc długoterminowo, mniej mnie to będzie kosztować, jeśli sama skłamię przed lustrem, że jest zajebiście.\nOn, Relacje damsko/męskie emocje, kobieta, kłamca, mężczyźni, sex, uczucia, związek link bezpośredni\n11 listopada 2014 o 22:46\nBardzo fajny tekst. Trochę długi, ale fajny


Szkoła Języka i Kultury Polskiej w Garfield - O Nas\nWitamy w Szkole im. Stanisława Kostki\nObecnie jest jedną z większych polskich placówek edukacyjnych na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Szkołą od wielu lat kieruje pani dyrektor Ewa Sadowska-Chętnik. Kadrę pedagogiczną stanowią wykwalifikowani nauczyciele.\nDziałalność placówki jest wielopoziomowa i wielokierunkowa. Działania edukacyjne obejmują oddziały przedszkolne, szkołę podstawową i liceum. Lekcje odbywają się w piątkowe wieczory i w sobotę, w systemie dwuzmianowym.\nPriorytetem jest nauka języka polskiego, historii i geografii Polski oraz przygotowanie do egzaminów: Comprehensive Examination in Polish Language Lote oraz z Państwowego egzaminu certyfikatowego z języka polskiego jako obcego.\nWszystkie działania w zakresie edukacji i wychowania mają na celu przekazywanie uczniom dziedzictwa narodowego, skarbu kultury polskiej, będącej efektem wysiłku wielu pokoleń i geniuszu wybrańców,\ndziedzictwa, które jest skarbem dla przyszłych pokoleń.\nUkończenie szkoły pieczętuje wewnątrzszkolny egzamin końcowy – matura. Uczniowie doskonalą swoje umiejętności w zajęciach dodatkowych z plastyki, muzyki i matematyki. Wieloletnią tradycją cieszy się Szkolne Koło Teatralne, które swoimi profesjonalnymi przedstawieniami uświetnia szkolne uroczystości,\na tym samym przybliża polską kulturę i tradycje.\nBogato wyposażona biblioteka jest dostępna nie tylko dla uczniów na lekcjach, ale dla wszystkich chętnych. W zbiorach bibliotecznych znajdują się książki, czasopisma, filmy oraz płyty. Regularne dyżury psychologa szkolnego pomagają dzieciom mającym trudności szkolne z mikrodeficytami rozwojowymi, dysleksją, trudnościami z koncentracją uwagi, nadpobudliwością psychoruchową oraz z problemami wychowawczymi w domu i w szkole.\nPrzez ponad 25 lat działalności i służby jaką jest praca pedagogiczna i wychowawcza, Szkoła Języka i Kultury\nPolskiej im. św. Stanisława Kostki w Garfield wypracowała swoisty klimat przyjaźni i otwartości, o czym\nświadczą wielostronne kontakty z rodzicami i sympatykami szkoły, ich pomoc i współpraca wzbogaca\ni uatrakcyjnia wszelkie poczynania proponowane przez dyrekcję i kadrę nauczycielską, a wszystkim przyświeca\njeden cel, aby młodzi ludzie pamiętali i wiedzieli skąd ich ród.\nSzkoła Języka i Kultury Polskiej im. św. Stanisława Kostki w Garfield rozpoczęła swoją działalność we wrześniu 1994 roku, a po 9 latach dołączyła do swojej oferty edukacyjnej zajęcia w trzyletnim liceum. 5 maja 2007 miał miejsce pierwszy egzamin maturalny, do którego przystąpiło 2 uczniów. Egzamin odbył się w obecności prezesa Centrali Polskich Szkół Dokształcających – Doroty Andraki, oraz honorowego prezesa Centrali – Jana Woźniaka. W jednej z prac maturalnych znalazło się zdanie: “Z takim bagażem narodowym i kulturowym wypada być tylko dumnym ze swoich polskich korzeni.”\nTa konkluzja maturzysty celnie oddaje misję, którą staramy się realizować na tym etapie edukacji.\nLiceum rozrastało się z każdym rokiem i zaznaczało swoją obecność nie tylko na swoim szkolnym podwórku, ale również wśród polonijnych szkół na Wschodnim Wybrzeżu USA, angażując się w projekty zaproponowane przez Centralę Polskich Szkół Dokształcających.\nUczniowie w dziesiątej klasie przystępują od lat do egzaminu z języka polskiego Comprehensive Examination in Polish Language Lote (wcześniej – Polish Regents exams),od dwóch lat, w klasie jedenastej po wewnątrzszkolnym egzaminie maturalnym, próbują swoich sił w Państwowym Egzaminie Certyfikatowanym z Języka Polskiego jako Obcego. Osiągnięte wysokie wyniki z egzaminów potwierdzają rzetelną pracę i dobre przygotowanie naszych wychowanków.\nOd 2011 roku corocznie jedenastoklasiści wspaniale bawią się na międzyszkolnym balu studniówkowym. Licealiści również reprezentują szkołę na Festiwalach Szkół Polonijnych, przygotowując i prezentując zawsze ciekawie zaaranżowane stoiska.\nUczniowie korzystają z oferty stypendialnej Polsko-Słowiańskiej Federalnej Unii Kredytowej zdobywając zasłużone stypendia. Dwoje naszych absolwentów zostało wyróżnionych uczestnictwem w I Edycji Stażu Prezydenckiego zorganizowanego przez Kancelarię Prezydenta RP przy współpracy z General Electric Polska i Polsko-Słowiańską Federalną Unią Kredytową. Parafrazując przytoczoną na wstępie wypowiedź naszego\npierwszego maturzysty należy powiedzieć: jesteśmy dumni z takich uczniów, którzy mozolnie, przez lata budują swoją narodową tożsamość.\nIt is the policy of PolishEducational – Cultural Organization of Garfield, Inc. to provide services toall persons without regard to race, color, national origin, religion, sex, age,or disability. No person shall be excluded from participation in, or be deniedthe benefits of, any service; or be subjected to discrimination because ofrace, color, national origin, religion, sex, age, or disability\nStrona Internetowa przygotowana przez Attrack.CLICK


Destiny 2 - recenzja [PS4] - TesterGier.pl\nPremiera Destiny 2 na komputery osobiste tuż-tuż, lecz gracze konsolowi mają okazję bawić się w ten tytuł od 6 września. Po ponad miesiącu od premiery możemy już stwierdzić, czy warto wydać sporą ilość pieniędzy na nowy produkt Activision.\nDestiny 2 jest kolejną już grą z gatunku MMOFPS (Massive Multiplayer Online First Person Shooter) od studia deweloperskiego Bungie. Zawarło ono kiedyś biznesowe małżeństwo z Microsoftem tworząc dla nich gry z serii Halo, w której również strzelaliśmy do wrogów z kosmosu. Sprzedawały się one niesamowicie, zwłaszcza w Stanach. Bungie jednak zdecydowało się na odcięcie pępowiny i uzyskanie niezależności pod skrzydłami Activision. Tam stworzyli pierwszą część Destiny, która nie była pozbawiona wad, ale osiągnęła komercyjny sukces. Teraz dostarczyli nam sequel, który usuwa niektóre błędy poprzedniczki, lecz dodaje również wiele nowych.\nFabuła Destiny 2 jest bezpośrednią kontynuacją pierwszej części, lecz nie jest jednak wymagana do zrozumienia tego, co dzieje się w sequelu. Stworzona przez autorów gry rzeczywistość to mieszanka post-apokaliptycznej wizji świata połączonej z marzeniami twórców utworów science-fiction. Dodajmy do tego nazewnictwo oraz kulturę fantasy a otrzymamy tło fabularne, w którym przyjdzie nam bawić się w trakcie przechodzenia nowego Przeznaczenia. Świat został całkowicie zniszczony, na Ziemię przybywa olbrzymia kula, która daje ludzkości zaawansowaną technologię oraz moc nazwaną Światłem. Na niej oparto całą grupę obrońców owej kuli, nazwanych Strażnikami i to właśnie w tej roli znajduje się bohater, w którego wciela się gracz.\nMimo wszystko, całe tło fabularne znamy z poprzedniczki i w tej kwestii Destiny 2 nie daje zbyt wiele innowacji. Mamy dokładnie te same pięć frakcji, z którymi przyjdzie nam walczyć – Kombinat, Rój, Upadli, Vexowie oraz „Wzięci” (ang. Taken), którzy pojawili się w dodatku pierwszej części i są mieszanką poprzednich czterech ras. Każda z nich jest zaprojektowana na modłę opowieści fantasy, Kombinat można by przyrównać do Orków, a Upadłych do standardowych Mrocznych Elfów.\nPomimo ciekawego połączenia wielu gatunków kulturowych nie mogę pozbyć się wrażenia braku oryginalnego pomysłu. Design wszystkich dostępnych planet jest albo podobny do tego, który widzieliśmy już wcześniej albo przypomina coś innego, coś co już widzieliśmy w filmach lub innych grach science-fiction. Najbardziej cierpi na tym główna fabuła, która poszła w stronę banalnych historii z Hollywood. Główne skrzypce gra tu Kombinat, którego czempion postanowił dokonać inwazji na planetę Ziemia oraz ujarzmić moc olbrzymiej kuli, pozbawiając naszych dzielnych Strażników swojego Światła. Więcej zdradzać nie będę (chociaż tak naprawdę nie ma co), lecz jak można się spodziewać nasz protagonista odzyska swoje moce i ruszy na pomoc swoim, już teraz całkowicie zwyczajnym i ludzkim, towarzyszom.\nProblemem pierwszej części była mało wyrazista fabuła oraz słabo zarysowane tło historyczne. Aby je odkryć trzeba było z kolei zalogować się na jakiejś stronie, pogrzebać i odkrywać karty. W dwójce nie mamy z tym problemu, ponieważ tło fabularne nie jest zarysowane wcale. Dla nowych graczy, którzy szukają dobrej opowieści oraz rozwiniętego świata może być to niewystarczające, pomijając już niezbyt ciekawą historię.\nWieża to miejsce w którym spędzimy większość czasu.\nTrójka to nie tłum\nJeżeli graliśmy w pierwszą część możemy zaimportować naszą postać i kontynuować nią zabawę. W przeciwnym przypadku gra otwiera nam kreator – identyczny do tego z prequela. Zaoferowane zostają nam na początku trzy gatunki, standardowy człowiek, humanoidalne maszyny zwane Exo, oraz przodkowie ludzi – Przebudzeni.\nW kolejnej części nie dostaliśmy żadnej nowej rasy – co więcej – nie zmieniło się również wiele w kwestii klas postaci. Znowu dostajemy Tytana, Czarodzieja i Łowcę. Tytan jest klasą stworzoną dla ludzi, którzy chcą przyjmować dużo obrażeń i pokonywać przeciwników z bliskiej odległości, Łowca strzela do przeciwników z różnych rodzajów broni, a Czarodziej – jak łatwo się domyślić – używa czarów do eksterminacji wrogów. To, jaką klasę wybierzemy będzie miało wpływ na ekwipunek, który będziemy zdobywać w trakcie gry oraz na nasze umiejętności specjalne. Jeżeli chodzi zaś o same strzelanie i dobór broni – nie zobaczycie większej różnicy.\nNiestety, osobom, które pierwszą grę już poznały, nie zostało zaoferowane nic nowego poza dodatkowymi podklasami. Są to zestawy odmiennych od siebie umiejętności dla każdej profesji, które bohater wykreowany przez gracza może sobie wybrać. Podklasy zmieniają w dużej mierze umiejętności dodatkowe, rodzaj zadawanych obrażeń, a przede wszystkim – umiejętność główną. W oryginale były dostępne dwie takie umiejętności dla każdej klasy, tutaj uzyskaliśmy dodatkowo trzecią. Dla przykładu – Czarodziej będzie od początku gry miał dostępną super umiejętność „Ognisty Lot”, a po uzyskaniu maksymalnego – dwudziestego poziomu doświadczenia – zostaną odblokowanie dwa zadania poboczne, które po ukończeniu, umożliwiają nam przełączenie się na inną podklasę.\nNie uważam jednak, że byłoby to wystarczające jak na sequel gry MMO, gdzie gracze poprzedniej części mogą doznać uczucia deja vu.\nNiektóre Kamienie Milowe będą aktualizowane codziennie, inne – co tydzień.\nOprawa audiowizualna nie jest wyjątkowa, stoi jednak na wystarczająco wysokim poziomie by cieszyć oko. Pomimo tego, że wykorzystano silnik graficzny z pierwszej odsłony, który pamięta jeszcze poprzednią generację konsol, wyciśnięto z niego tyle, ile było potrzeba. Tekstury nie rażą swoją pikselozą, świat jest ładnie oświetlony, wybuchy oraz efekty specjalne również wyglądają ładnie. Należy zwrócić tu uwagę na fakt, że cała gra jest zaprojektowana w motywach przypominające komiks, dużo rzeczy jest bardzo kolorowych i przerysowanych.\nProjekt świata powtarza kilka motywów jedynki, lecz w wielu miejscach byłem też zaskoczony pomysłowością designerów. Księżyc Tytan, na którym zbudowana jest olbrzymia konstrukcja przypominająca nasze platformy wiertnicze, gdzie olbrzymie fale nieustępliwie rozbijają się o żelazne słupy, zrobiła na mnie fantastyczne wrażenie. Opuszczone miasta, statki które sabotujemy, poziom na powierzchni krążownika, który zbliża się do słońca – są zrobione fantastycznie. Wielokrotnie budziło się we mnie dziecko podczas wchodzenia do lokacji.\nAby uniknąć spoilerów nie będę mówił o konkretnych lokacjach, ale jeżeli świetnie bawicie się przy efektownych scenach akcji to będziecie równie zadowoleni. Do ogromnych zalet należą też prerenderowane przerywniki filmowe. Pomimo mało angażującej fabuły, cutscenki zadziwiały swoją jakością. Jeżeli chodzi zaś o audio to muzykę mógłbym określić jedynie jako „Zimmer – like”, czasem puszczana w całkowicie nieodpowiednich momentach (5 minut chodzenia przed siebie z podbitym dźwiękiem w grze). Dźwięki broni określę jako „standardowe”.\nNajwiększym rozczarowaniem oprawy jest w tej grze dubbing. Nie wiem co się stało w trakcie podkładania głosów, ale czasem słychać jak teksty są żywcem przetłumaczone z angielskiego w dosyć niezręcznej formie oraz aktorzy podkładający głos brzmią zupełnie nienaturalnie. W pewnych momentach czułem się jakbym oglądał niskobudżetową kreskówkę. Niestety na konsoli zmiana języka wiąże się ze zmianą regionu, na komputerze zaś gra będzie obsługiwana przez Battle.Net, który pozwala na to w dowolnej chwili.\nPo lewej widzimy wyekwipowane bronie, po prawej natomiast, pancerz.\nWarto tu wspomnieć o mechanice rozgrywki. Konwencja FPS została tu spełniona, dostajemy perspektywę z oczu postaci, gdzie widać dzierżoną przez nią broń. Tej mamy wyekwipowane trzy sztuki: kinetyczną, energetyczną oraz ciężką. Kinetyczna i energetyczna dzielą się jeszcze na kilka kategorii, takich jak automatyczna czy zwiadowcza. W ciężkiej natomiast mamy strzelby, snajperki oraz miecze. Ze wszystkiego strzela się naprawdę dobrze, a to, czy chcemy strzelać szybko, wolno lub pojedynczo zależy tylko i wyłącznie od naszych preferencji.\nNależy dodać, że wszystkie bronie oraz umiejętności mogą zadawać jeszcze różne rodzaje obrażeń: próżniową, słoneczną oraz elektryczną. Ubiór naszej postaci determinuje jej klasa, tak samo jak i bonusy, które dostaniemy.\nJak w każdej grze MMO ubiór dzieli się na jej „wyjątkowość” – niebieski napis oznaczał będzie dosyć powszechny przedmiot, a złoty – egzotyczny. Można mieć wyekwipowany tylko jeden egzotyczny przedmiot, który daje naprawdę duży bonus. Te przedmioty można rozbierać otrzymując Materiały Rusznikarskie, Odłamki oraz walutę, która jest w dużej mierze bezużyteczna, lub „nasycić” inny przedmiot (który daje nam inny bonus) zwiększając jego Poziom Mocy. Jest to główny atrybut po osiągnięciu maksymalnego (dwudziestego) poziomu doświadczenia. Każdy z przedmiotów ma swój własny poziom, a średnia z nich jest brana pod uwagę przy odblokowywaniu kolejnych zadań pobocznych.\nMuszę tu wspomnieć o kolejnej wadzie, czyli zaprojektowanym ekwipunku. Często przedmioty które dostajemy są nijakie, co powoduje brak motywacji do zdobywanie kolejnej części ekwipunku.\nW PvP każdy tryb gry jest w konfiguracji czterech na czterech graczy.\nChcieliśmy być WoW…\nDestiny 2 czerpie garściami z gatunku MMO. Znajdziemy tu jednoosobowe lokacje zwane Utraconymi Sektorami, które możemy złupić raz dziennie oraz Szturmy – misje trzech graczy w trybie kooperacji, których gra nam dobierze jeżeli nie mamy z kim grać. Mają one swoją utrudnioną wersję w postaci Nocnego Szturmu, gdzie musimy już zebrać drużynę własnoręcznie, a posiada ona limit czasowy. Do tego dodajmy Lewiatana – wzorowana na rajdach z World of Warcraft kilkugodzinna instancja, do której będziemy musieli zebrać piątkę znajomych oraz – według mnie najlepszy – tryb PvP (player versus player) nazwany „Tygiel”. Podzielono go na kilka kategorii, gdzie przede wszystkim rozgrywa się Szybka Gra, która jest mieszanką trybów z innych gier jak Team Deathmatch oraz Eliminacja.\nDrugą kategorią jest Rywalizacja, w której znajdują się już o wiele bardziej taktyczne tryby gry. Jest tutaj klasyczne zajmowanie flag, jak i bardzo fajna wariacja na temat Deathmatchu, w którym mamy ograniczoną ilość żyć na drużynę. Minusem jest na pewno to, że pozostali gracze nie chcą się odzywać. Nie jest to jednak wina twórców a community i w gruncie rzeczy braku potrzeby tak zaawansowanej komunikacji. Dochodzą nam do tego Wyzwania Dziewiątki oraz Żelazny Sztandar, który jest rodzajem gier rankingowych podzielonych na sezony, a wyrównanie Poziomu Mocy nie jest włączone.\nNa każdej planecie, w trakcie pewnych wydarzeń fabularnych, dostajemy dodatkowo Wyzwania oraz Patrole, które są krótkimi misjami polegającymi na dojechaniu w pewien punkt i zabezpieczeniu ładunku lub eksterminacji. Dodatkowo możemy dołączyć do Heroicznych Wydarzeń Publicznych. Są to punkty na mapie gdzie znajdują się flagi, przy których możemy zgłosić swoją chęć wzięcia udziału i mijający tę lokację gracze również mogą dołączyć do naszej rozgrywki. Nie ma ona limitu graczy ani wymaganego poziomu, a za każde wykonane wydarzenie zostajemy nagradzani.\nOprócz nagród tak oczywistych jak bronie dostajemy również żetony. To właśnie dzięki nim będziemy zdobywać coraz lepsze wyposażenie. Będziemy nimi obsypywani przez całą grę – dostaniemy je za wykonane Wydarzenia Publiczne, wyczyszczone z przeciwników Siedliska, skończone lub wygrane mecze oraz ukończone patrole. Odpowiednią ilość wymieniamy u konkretnego NPCa (Non-Player Character) na przedmiot. Dochodzą do tego frakcje, które również dają nam wyzwania (w grze nazwane „kamieniami milowymi”, które aktualizują się dziennie lub tygodniowo zależnie od typu zadania) i również pozwalają wymienić na ekwipunek. Jeśli cierpicie na „hoarding” to będziecie się bawić lepiej niż gdziekolwiek indziej. Przedmioty sypią się z każdego miejsca, aż pewnym momencie więcej czasu spędzicie w ekranie postaci, uprawiając quasi–crafting (tworzenie ekwipunku) niż na faktycznej rozgrywce.\nHeroiczne Wydarzenia Publiczne to jedna z podstawowych aktywności w świecie gry.\n…ale jesteśmy tylko meh.\nKoniec końców – gra wyszła na strasznie przeciętną – strzelanie sprawia frajdę, ale tylko do pewnego momentu. Brakuje mi tu również dopasowywania graczy, którzy również wykonują misje fabularne, ponieważ kampania bywa czasami frustrująca. I nie chodzi o to, że jest trudna, po prostu zasypuje nas masą wrogów i na dłuższą metę – poza widokami – nie zaskakuje żadną nową mechaniką. To po prostu kolejne etapy, w których strzelamy do wrogów.\nSztuczna inteligencja również nie zachwyca – przeciwnicy wchodzą nam pod karabin jak niewidomy na wojnie. Na pewno pozostanę przy trybie PvP, który oferuje mnóstwo zabawy. Jeśli macie z kim grać tym bardziej ten tytuł jest dla Was. Niestety, jeżeli nie macie jednak nikogo kto miałby konsolę (chyba, że planujecie zakupić grę na PC) oraz dodatkowo grę to niestety, ale będziecie w pewnych momentach się nudzić. Co gorsza – wiele aktywności będzie dla was zablokowanych (jak Lewiatan i Nocny Szturm). Na szczęście, z pomocą przychodzą fora gdzie gracze umawiają się na rozgrywkę. Wszystkie zadania w trybie kooperacji zaczynają nużyć, pomimo paru detali kończą się żmudnym eliminowaniem przeciwników, gdzie nie musimy wysilać głowy a jedynie palce i to też w nieznacznym stopniu. Gra po trzech godzinach przestaje zaskakiwać swoją mechaniką.\nPodsumowując – jeśli zamierzacie zakupić Destiny 2 radziłbym poczekać na obniżkę cen oraz obejrzenie paru materiałów na YouTube. Jeśli jednak naprawdę wasz hype-train jedzie pełną parą upewnijcie się, że macie z kim grać – w innym przypadku może wam się znudzić. Co prawda, na reddicie zostało ogłoszone że Destiny 2 będzie ratować tzw. live team (grupa ludzi, którzy zajmują się grą po jej premierze), którzy również naprawiali pierwszą część oraz zostały zapowiedziane dwa dodatki. Po doświadczeniach z pierwszą odsłoną serii można spodziewać się sukcesów. Co tylko potwierdza moje końcowe wnioski – poczekajcie jeszcze jakiś czas.\n← Czy warto wrócić do klasycznych odsłon Battlefielda?\nFILMOGRANIE #3 – MORTAL KOMBAT →\n7 czerwca 2018 11 lutego 2020 MiqT\t1


W IV kw. 2017 r. Polacy posiadali już 39 mln kart płatniczych, o 2,2 mln więcej niż w analogicznym okresie rok wstecz. Wśród 1218,2 mln transakcji dokonanych „plastikiem” większość stanowiły operacje bezgotówkowe. Ich wzrost jest wyjątkowo imponujący. W ostatnim kwartale ubiegłego roku Polacy wykonali ich aż 1037,7 mln, o 30 mln więcej niż w III kw. 2017 r. i aż 175 mln więcej niż na koniec 2016 r. W tym czasie liczba gotówkowych transakcji spadała. W porównaniu wyników ostatnich kwartałów 2016 i 2017, obniżyła się o 4,3 mln (ze 184,9 mln do 180,6 mln), wylicza portal Cashless.pl powołując się na dane NBP.Gotówka powoli znika z portfeliNowe technologie i rosnąca wraz z nimi wygoda oraz szybkość dokonywania bezgotówkowych płatności coraz mocniej wypiera papierowy pieniądz z portfeli Polaków. Wielkim krokiem ku upowszechnieniu elektronicznych płatności była technologii zbliżeniowa. Nieco ponad 10 lat temu, 2007 r. w Polsce pojawiła się pierwsza karta do tego typu operacji, a nasz kraj był pod tym względem pionierem w całym regionie Europy Środkowo-Wschodniej. 5 lat później już połowa kart i terminali płatniczych obsługiwała technologię zbliżeniową. Obecnie oprócz płatności zbliżeniowych, Polacy mogą dokonywać transakcji za pomocą telefonu czy gadżetów z wbudowanymi chipami, np. zegarków czy breloków.\n- Ogromny postęp w sferze upowszechniania się transakcji bezgotówkowych, który dokonał się nie tylko w Polsce, ale i na świecie, sprawia, że coraz bardziej uzasadnione staje się pytanie już nie o to czy możliwe jest całkowite zastąpienie gotówki przez elektroniczne transakcje, ale kiedy dokona się ta zmiana. Biorąc pod uwagę dynamiczne tempo, w jakim ewoluuje rynek finansowy, może to nastąpić znacznie szybciej niż myślimy – zaznacza Radosław Jarema, dyrektor polskiego oddziału instytucji płatniczej AKCENTA, która obsługuje bezgotówkowe transakcje walutowe firm.Jak Polacy widzą przyszłość gotówki?Wyniki badania, przeprowadzonego przez SW Research na zlecenie AKCENTY wskazują, że Polacy są świadomi kierunku, w którym zmierza sfera płatności i transakcji finansowych. Już co czwarta osoba w Polsce spodziewa się, że za 10 lat gotówka przejdzie do lamusa. Co ciekawe, w deklaracjach respondentów niewielkie znaczenie miał ich wiek, wyniki były zbliżone dla wszystkich grup wiekowych. Za to wyraźne różnice widać było w odpowiedziach kobiet i mężczyzn. Żeńska część badanych znacznie częściej wskazywała na duże prawdopodobieństwo rychłego wyparcia papierowego pieniądza w naszych portfeli. 30% kobiet i tylko 18% mężczyzn stwierdziło, że nastąpi to już w ciągu najbliższej dekady. Nadal jednak większość społeczeństwa, bo 76%, w tym 70% kobiet i 82% mężczyzn, spodziewa się, że z papierowym pieniądzem nie pożegnamy się tak szybko.\nBez gotówki już nawet w urzędachBezgotówkowa rewolucja obejmuje coraz szersze sfery naszego życia. Wkracza nawet do instytucji publicznych. Nad programem, który ma umożliwić dokonywanie tego typu płatności i to bezpłatnie dla urzędów, jak i petentów, pracuje Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii (MPiT) wraz z Krajową Izbą Rozliczeniową S.A. Dzięki „Programowi upowszechnienia płatności bezgotówkowych“ już blisko połowa jednostek samorządu terytorialnego oferuje taką funkcjonalność w swoich urzędach. – Transformacja w kierunku pieniądza wirtualnego wymaga udziału nie tylko firm i ich podmiotów, ale również administracji publicznej. Co ciekawe, niektóre państwa na świecie, również w Europie otwarcie dążą do całkowitego odejścia od gotówki, a popularyzacja płatności cyfrowych jest dla nich częścią strategii rozwoju – komentuje Radosław Jarema z AKCENTY.W Europie wśród krajów, w których wizja braku gotówki w portfelach jest już bardzo bliska, znajduje się m.in. Szwecja. Lokalny rząd prowadzi prace nad wdrożeniem elektronicznego pieniądza, którego wprowadzenie może nastąpić już 2019 r. – Szwedzi po raz kolejny mogą zapisać się na kartach historii pieniądza. Szwecja jest europejską kolebką papierowego banknotu, a teraz może stać się pionierem wprowadzającym jego elektroniczny odpowiednik – dodaje ekspert AKCENTY. Badanie zostało zrealizowane na zlecenie instytucji płatniczej AKCENTA w dniach 12.02-14.02.2018 przez agencję SW RESEARCH metodą wywiadów on-line (CAWI) na panelu internetowym SW Panel. W ramach badania przeprowadzono 1024 ankiet z Polakami powyżej 18 roku życia. https://www.riksbank.se/en-gb/financial-stability/the-financial-system/payments/does-sweden-need-an-e-krona/.


Mniej nowych przypadków koronawirusa. Ministerstwo Zdrowia opublikowało raport :: Magazyn :: RMF FM\nMniej nowych przypadków koronawirusa. Ministerstwo Zdrowia opublikowało raport\n1 listopada 2020, 10:30\nMinisterstwo Zdrowia opublikowało nowy raport dotyczący epidemii koronawirusa w Polsce. W sobotę resort przekazał informację o 17 171 nowych zakażeniach. Obecnie w związku z COVID-19 w szpitalach zajmowanych jest już kilkanaście tysięcy łóżek i ponad tysiąc respiratorów.\nMamy 17 171 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia koronawirusem w Polsce. Dane dotyczą województw:\nSzef Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) Tedros Adhanom Ghebreyesus ostrzega, że świat - szczególnie półkula północna - znalazł się obecnie w krytycznym punkcie pandemii koronawirusa. Jak dodał, "najbliższe miesiące będą bardzo trudne, a niektóre kraje znalazły się na niebezpiecznym torze".\nAktualny bilans epidemii koronawirusa w Polsce to . W szpitalach przybywa pacjentów. Obecnie w związku z COVID-19 zajmowanych jest już ponad 16 tys. łóżek i przeszło 1,3 tys. respiratorów. Od początku epidemii w naszym kraju wyzdrowiało ponad 146 595 osób, a niemal 50 tysięcy osób jest objętych nadzorem epidemiologicznym.\nZadbaj o własne zdrowie. 5 nawyków, które osłabiają naszą odporność\n"Lepiej zapobiegać niż leczyć" - to hasło, które często słyszymy w kontekście naszego zdrowia. Jednak warto zastanowić się nad tym, czy rzeczywiście odpowiednio dbamy o stan naszego organizmu? Nasze nawyki mają ogromny wpływ na odporność....\nCo jeść, żeby nie chorować? Sprawdź, jak zadbać o odporność\nUkład odpornościowy właściwie funkcjonuje przy dobrze zbilansowanej i prawidłowo skomponowanej diecie. Pewne produkty żywnościowe zawierają substancje bioaktywne, które stymulują odporność organizmu. Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę? Co...\nTagi: koronawirus, koronawirus raport, Ministerstwo Zdrowia, koronawirus w Polsce


Szczerze oddany Rosji, od 1762 odegrał znaczącą rolę w polityce carycy Katarzyny II wobec Rzeczypospolitej, współpracując z ambasadorem rosyjskim Nikołajem Repninem w kampanii na rzecz równouprawnienia dysydentów. Obrona praw ludności prawosławnej była przy tym dla carycy jedynie pretekstem dla interweniowania w sprawy wewnętrznej Rzeczypospolitej. Równocześnie biskup Jerzy występował w obronie stanu posiadania Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej, kilkakrotnie zwracał się do polskich królów z memoriałami zawierającymi wykazy strat poniesionych przez swoje wyznanie wskutek działalności Kościołów rzymskokatolickiego i unickiego. Bezskutecznie domagał się zalegalizowania konwersji z katolicyzmu (obydwu obrządków) na prawosławie. Był jednym z twórców konfederacji słuckiej. W 1767 wydał w Warszawie Prawa i wolności dyssydentów w nabożeństwie chrześcijańskim w Koronie Polskiej i Wielkim Xięstwie Litewskim. W 1768 przyczynił się do wybuchu koliszczyzny; on i podległe mu duchowieństwo nakłaniało prawosławnych chłopów i hajdamaków do wystąpienia przeciwko konfederacji barskiej, w której widział bezpośrednie zagrożenie dla swojego wyznania.\nPrzeciwko staraniom biskupów katolickich wystąpiła caryca Rosji Elżbieta. August III, pod naciskiem posła rosyjskiego w Warszawie Grossa, potwierdził prawa prawosławnych do eparchii mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej. W porozumieniu między stroną rosyjską a Rzecząpospolitą wskazany został kandydat na jej nowego ordynariusza, którym został Jerzy (Konisski). Król wydał mu przywilej na biskupstwo białoruskie 23 marca 1755; według innego źrodła nastąpiło to dopiero 3 czerwca 1755. 23 maja tego samego roku Świątobliwy Synod Rządzący Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego ogłosił jego nominację biskupią. Chirotonia biskupia miała natomiast miejsce 20 sierpnia tego samego roku w kijowskim soborze Mądrości Bożej. W charakterze głównego konsekratora w obrzędzie wziął udział metropolita kijowski Tymoteusz. Uroczysty wjazd biskupa do Mohylewa, gdzie znajdowała się jego rezydencja, nastąpił 26 października 1755.\nJerzy (Konisski) był jednym z twórców dysydenckiej konfederacji słuckiej, wspieranej zbrojnie przez Rosję, i jako jej konsyliarz podpisał jej akt 20 marca 1767. Będąc przedstawicielem strony dysydenckiej, brał udział w negocjacjach z delegacją tzw. Sejmu Repninowskiego w celu przygotowania polsko-rosyjskiej konwencji w sprawie dysydentów. W czasie kontrolowanych przez wojska rosyjskie obrad sejmowych uczestniczył w pracach komisji opracowującej uchwały w sprawach praw dysydentów, której przewodniczącym był rosyjski ambasador. W 1767 wydał w Warszawie Prawa i wolności dyssydentów w nabożeństwie chrześcijańskim w Koronie Polskiej i Wielkim Xięstwie Litewskim. Pod naciskiem rosyjskim, sejm podjął w odniesieniu do prawosławnych następujące decyzje: potwierdził prawa do biskupstwa białoruskiego, zwrócił wszystkie obiekty sakralne odebrane po 1717, dopuścił prawosławnych do stanowisk i urzędów państwowych, ustanowił sądy mieszane (katolicko-prawosławno-protestanckie), które miały ostatecznie rozstrzygnąć kwestie przynależności spornych budowli sakralnych, zabronił obraźliwego tytułowania prawosławnych odszczepieńcami lub dyzunitami. Konstytucja sejmowa zachowała przy tym status katolicyzmu jako religii panującej w państwie, której porzucenie było karalne. Rozwiązania te nie w pełni satysfakcjonowały biskupa białoruskiego, który domagał się prawa do swobodnego dokonywania konwersji z katolicyzmu na prawosławie. Wbrew swoim oczekiwaniom hierarcha nie uzyskał także miejsce w senacie, a Rosja nie poparła jego starań w tym kierunku, prawdopodobnie dlatego, by Jerzy (Konisski) nie stał się z czasem lojalnym i aktywnym obywatelem Rzeczypospolitej. Odrzucone zostały również prośby biskupa o kontynuowanie nacisków na władze polskie tak, by zalegalizowana została możliwość konwersji na prawosławie - konsystorz eparchii mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej otrzymał ogromną liczbę próśb o umożliwienie takiej konwersji ze strony unitów z Ukrainy Prawobrzeżnej.\nJerzy (Konisski) z radością przyjął I rozbiór Polski, porównując sytuację prawosławnych po tym wydarzeniu do położenia Żydów opuszczających niewolę egipską. W 1772, na mocy I rozbioru Polski, obszar eparchii białoruskiej znalazł się w granicach Imperium Rosyjskiego. Świątobliwy Synod Rządzący wcielił część jej dawnych ziem z Witebskiem, Dźwińskiem i Połockiem do eparchii pskowskiej. Również nazwa eparchia białoruska przestała być używana, odtąd stosowano jedynie nazwę eparchia mohylewska, mścisławska i orszańska. Jerzy (Konisski) pozostał jej ordynariuszem. Traktat porozbiorowy polsko-rosyjski zachowywał wolność wyznania katolików obydwu obrządków na włączonych do Rosji ziemiach. Korzystając z tego ustalenia, część parafii unickich przeszła na obrządek łaciński. Inne przyjęły prawosławie. Początkowo jednak władze rosyjskie nie zaakceptowały planów biskupa Jerzego, by przeprowadzić całkowitą likwidację wyznania unickiego na terytorium prawosławnej eparchii mohylewskiej. W 1773 Katarzyna II zobowiązała biskupa do wystosowania listu duszpasterskiego, w którym negatywnie odniósłby się do grupowych konwersji unitów. List ten zezwalał jednak na indywidualne deklaracje gotowości zmiany wyznania, które zainteresowani mieliby składać odpowiednim urzędnikom lub prawosławnych właścicielom dóbr ziemskich. Dopiero siedem lat później biskup mohylewski uzyskał prawo włączania wakujących parafii unickich do Kościoła prawosławnego, z zastrzeżeniem zgody wiernych na zmianę wyznania. Groził sądownie wszystkim, którzy nie chcieliby się podporządkować tym zaleceniom, co spowodowało, że liczba prawosławnych na podlegającym mu terytorium wzrosła w latach 1781-1783 o 112 578 osób. Biskup kilkakrotnie kierował do duchowieństwa listy pasterskie z pouczeniami w kwestiach sprawowania sakramentów. Na terenie eparchii zainicjował kolejne inwestycje w architekturę cerkiewną, w 1780 rozpoczął budowę soboru św. Józefa w Mohylewie. W swojej eparchii otwierał również instytucje dobroczynne i szpitale, zainspirował zwyczaj rozdawania jałmużny ubogim i chorym w cerkwiach w każdą sobotę.\nW 1783 Jerzy (Konisski) otrzymał godność arcybiskupa i został członkiem Świątobliwego Synodu Rządzącego. Od tego momentu był nie tylko wykonawcą, ale i współautorem polityki rosyjskiej względem prawosławnych w Rzeczypospolitej. W 1784 zasugerował metropolicie kijowskiemu Samuelowi wyświęcenie biskupa pomocniczego, który byłby odpowiedzialny za prawosławne parafie i monastery w tym kraju. Jako odpowiedniego kandydata do tej godności wskazał swojego dawnego sekretarza i współpracownika Wiktora (Sadkowskiego). Chirotonia biskupa Wiktora odbyła się w roku następnym. Arcybiskup Jerzy pozostawał z nim w stałym kontakcie i udzielał mu rad w kwestiach bieżącej działalności duszpasterskiej. Prowadził działalność propagandową i dyplomatyczną na rzecz całkowitej likwidacji Kościoła unickiego i przyłączenia się jego wyznawców do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Memoriał przedstawiający taką koncepcję wydał w 1786; wzywał w nim także do przyjęcia przez prawosławnych rosyjskiej protekcji. Tekst ten stanowił odpowiedź na anonimowy memoriał, w którym apelowano z kolei do unitów o przyjęcie obrządku łacińskiego. Jerzy (Konisski) interesował się położeniem prawosławnych w Rzeczypospolitej do śmierci. Deputacja indagacyjna Sejmu Czteroletniego badająca oskarżonych o bunty uważała go za autora "wszystkich dla Moskwy pożytecznych, a zgubnych dla Polski projektów".\nZmarł w 1795 i został pochowany w soborze Przemienienia Pańskiego w Mohylewie. Na grobie hierarchy umieszczono wierszowane epitafium, które ułożył sam Jerzy (Konisski)[a]. Jego grób w kaplicy św. Barbary tejże świątyni został otwarty w czasie francuskiej agresji na Rosję w 1812 i ponownie w czasie remontu soboru w 1875. Według Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego stwierdzono wówczas, że ciało hierarchy nie uległo rozkładowi. Miejsce pochówku uległo zniszczeniu razem z całym soborem Przemienienia Pańskiego.\n↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab W. Dysziniewicz, S. Somow, W. Tiepłowa: Gieorgij (Konisskij Grigorij Osipowicz). W: Prawosławnaja Encikłopiedija. T. X. Moskwa: Cerkowno-Naucznyj Centr "Prawosławnaja Encikłopiedija", s. 662-663. ISBN 5-89572-005-6.


Ruszyła rekrutacja do The Tall Ships Races 2015 | Marinas\nJesteś doświadczonym wilkiem morskim, a może chcesz dopiero poznać uroki żeglarstwa? Chcesz przeżyć przygodę życia i nauczyć się odpowiedzialności za siebie i innych? Nie znajdziesz do tego lepszego miejsca niż kilka metrów pokładu pod nogami i bezkres morza! ZGŁOŚ SIĘ I DOŁĄCZ DO ZAŁOGI!!!\nW regatach może wziąć udział młodzież w wieku od 16 lat. Pierwszeństwo w rekrutacji mają osoby związane ze Szczecinem poprzez miejsce pracy, nauki lub zamieszkania. Liczyć się będzie także doświadczenie żeglarskie, znajomość języków obcych, zdolności artystyczne i sportowe oraz umiejętność pracy w zespole. Po zakończeniu rekrutacji rozpoczną się warsztaty obejmujące zajęcia integracyjne jak i bardziej praktyczne: zajęcia z ratownictwa, zapoznanie ze sprzętem asekuracyjnym, zapoznanie się z takielunkiem na pokładzie STS FRYDERYK CHOPIN. Aby wziąć udział w rekrutacji należy wypełnić deklarację znajdującą się na stronie https://ttsr.eu/. Miasto Szczecin pokrywa 55% kosztów rejsów odbywających się w ramach Reprezentacji Szczecina na The Tall Ships Races 2015.\nEtap I: Belfast – Aalesund – Bergen, termin: 02 – 21.07.2015, cena: 6.056 zł, wpłata uczestnika:\t2.725 zł\nEtap II: Bergen – Kristiansand – Aalborg, termin: 21.07. – 04.08.2015, cena:\t4.771 zł, wpłata uczestnika: 2.012 zł\nJak wziąć udział w rekrutacji do Reprezentacji Miasta Szczecin na The Tall Ships Races 2015?\nRekrutacja poprzez formularz\nPo założeniu konta w serwisie będzie można dokonać rejestracji poprzez uzupełnienie danych profilowych i wypełnienie deklaracji (klik). Kandydat w zwrotnym e-mailu otrzyma potwierdzenie wypełnienia przez siebie deklaracji, którą należy dokładnie sprawdzić pod kątem wprowadzonej treści. Po zaakceptowaniu przez pracowników Centrum Żeglarskiego zgłoszenie należy wydrukować i po uzupełnieniu wszystkich załączników złożyć w Centrum Żeglarskim osobiście lub pocztą.\nKażdy zarejestrowany na stronie użytkownik może po zalogowaniu na swoje konto zobaczyć swoją deklarację i ją zedytować w razie konieczności (po każdej zmianie deklaracja będzie wymagała ponownego sprawdzenia przez pracowników Centrum Żeglarskiego).\n1.\timię i nazwisko uczestnika,\n2.\tnazwę jednostki,\n3.\twybrany etap regat The Tall Ships Races 2015,\n4.\tnumer raty.\nThe Tall Ships Races 2015. W przypadku skreślenia z listy uczestników przez Centrum Żeglarskie, o czym uczestnik poinformowany zostanie pocztą elektroniczną, lub rezygnacji z udziału w celu uzyskania zwrotu pieniędzy należy złożyć stosowne pismo do dyrektora Centrum Żeglarskiego.\n1.\tpierwszą ratę w wysokości 1.000 zł należy uiścić do dnia 20.05.2015.\n2.\tdrugą ratę w wysokości pozostałej ceny danego rejsu należy uiścić do dnia 16.06.2015.\nNieopłacanie rat jest jednoznaczne z rezygnacją z udziału w Reprezentacji Szczecina na regaty.


Goście z Chin, Indii oraz z Indonezji – Zespół Szkoła Podstawowa i Przedszkole im. św. Huberta w Czerninie\nGoście z Chin, Indii oraz z Indonezji\n12 grudnia 2020 3 lutego 2018 przez Administrator\nW minionym tygodniu w naszej szkole gościli studenci z odległych stron świata, w ramach projektu International Kindergarten realizowanego przez organizację studencką AIESEC. Nasi goście przybyli z Chin, Indii oraz z Indonezji.\nStudenci mieszkali w gościnnych domach uczniów naszej szkoły. Kaja i Nina Kirkiewicz opiekowały się studentką z Chin, Patryk Gronowski studentem z Indii, natomiast studentowi z Indonezji gościny udzieliła rodzina Adrianny Wysockiej.\nCały tydzień wypełniony był spotkaniami ze studentami, podczas których opowiadali oni o swoich krajach. Opowiadaniom towarzyszyły prezentacje multimedialne, z których mogliśmy dowiedzieć się gdzie leżą powyżej wspomniane państwa, jaka jest ich historia, zwyczaje oraz jak wygląda codzienne życie ich mieszkańców. Nasi uczniowie chętnie brali udział w rozmowach, wiele osób zadawało pytania. Trzeba również dodać, że cała komunikacja odbywała się w języku angielskim. Studenci – wolontariusze bardzo miło wspominają zajęcia w grupach przedszkolnych, gdzie wraz z maluchami bawili się i śpiewali piosenki.\nOprócz zajęć lekcyjnych nasi uczniowie spotykali się ze studentami w trakcie zajęć pozalekcyjnych: sportowych, tanecznych i w nocy literacko-językowej.\nW środę (31.01.2018 r.) studenci spotkali się z Burmistrz Miasta i Gminy Góra – p. Ireną Krzyszkiewicz, która opowiedziała gościom o inwestycjach dokonywanych w naszej gminie. Następnie studenci zwiedzili Górę – Dom Kultury, Wieżę Głogowską, a także jeździli na łyżwach na naszym nowym lodowisku – było to dla nich nowe doświadczenie.\nMamy nadzieję, że pobyt studentów będzie dla nas motywacją do poszerzenia umiejętności posługiwania się językiem angielskim oraz chęcią poznawania różnych kultur. Była to dla nas wszystkich niesamowita przygoda, która na długo zostanie w naszej pamięci.\nGoście z Aeroklubu Leszczyńskiego


Koszmar w szpitalu. Obudziła się w trakcie operacji - WP Wiadomości\nPacjentka szpitala w Świeciu (woj. kujawsko-pomorskie) wybudziła się w trakcie operacji. Nie mogła jednak nic zrobić, bo wciąż działały środki zwiotczające mięśnie. O koszmarze kobiety poinformowały "Fakty" TVN.\nNauczycielka matematyki przechodziła operację w Nowym Szpitalu w Świeciu. W pewnym momencie - jak potem opowiadała - przestały działać leki wyłączające czucie i świadomość, ale nie te zwiotczające mięśnie. Pani Beata czuła każde cięcie, wbicie igły i zakładany szew, jednak nie mogła w żaden sposób poprosić o pomoc.\n- Pierwsze co człowiek traci: jakąkolwiek orientację. Gdzie jestem? Czy jeszcze żyję? Nie można ruszyć ręką, nie można ruszyć nogą, nie można w żaden sposób dać znać lekarzom, osobom będącym na sali operacyjnej, że "halo, ja jestem!" - relacjonowała w materiale "Faktów".\nPo wszystkim nikt nie chciał uwierzyć w to, co przeżyła. Do czasu, aż opowiedziała szczegółowo o przebiegu operacji i o usłyszanej w jej trakcie rozmowie pielęgniarek.\nSzpital wezwał psycholog, która - zdaniem radcy prawnej pacjentki - stwierdziła, że pani Beata powinna się czuć wyróżniona, bo to "sytuacja jedna na milion".\nNie wiadomo, czy podczas operacji nad kobietą czuwał anestezjolog. - Pacjentka nie została pozostawiona sama sobie, szpital zrobił wszystko to, co na tę chwilę mógł zrobić - zapewniał w rozmowie z "Faktami" prezes Nowego Szpitala w Świeciu, Tomasz Ławrynowicz.


Okres karencji w ubezpieczeniach turystycznych | Ubezpieczenia\nNa ubezpieczenie turystyczne zwykle decydujemy się w ostatniej chwili przed wyjazdem. Z kolei ochrony ubezpieczeniowej oczekujemy natychmiast, już w momencie wyjazdu.\nZdarza się jednak, że w niektórych sytuacjach ubezpieczyciel zastrzega sobie, że ubezpieczenie podróżne zacznie działać dopiero po pewnym czasie. Jest to tzw. okres karencji. W praktyce może to oznaczać tyle, że za szkody ubezpieczyciel nie weźmie żadnej odpowiedzialności. Należy zatem dokładnie zapoznać się z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia, aby wiedzieć, czego można spodziewać się po swojej polisie.\nPamiętaj, że karencja to okres wyczekiwania, który następuje bezpośrednio po zawarciu polisy – trwa zwykle od 2 do 6 dni. W tym czasie ochrona ubezpieczeniowa, mimo opłaconej składki, nie będzie działać. Podejmując decyzję o wyborze produktu oferowanego przez firmy ubezpieczeniowe dla osób podróżujących należy zdawać sobie sprawę z faktu, że ustalają one karencję dla osób, które w momencie kupna polisy przebywają już poza granicami Polski. Zabieg ten ma na celu uniemożliwienie zakupu polisy po powstaniu szkody.\nKiedy nie obowiązuje karencja?\nW części towarzystw nie obowiązuje karencja przy przedłużaniu umowy ubezpieczeniowej. Aby jednak lepiej zrozumieć zasady działania karencji należy zapoznać się z informacjami zawartymi w tym ważnym dokumencie jakim są Ogólne Warunki Ubezpieczenia. Zdając sobie sprawę z tego typu kwestii będziemy mogli wpłynąć na wybór rozwiązania, które nie pociągnie za sobą tak poważne konsekwencje jak brak ochrony w początkowych dniach wyjazdu. Na pewno nie warto zostawiać tego tematu na ostatnią chwilę. Konieczne staje się zadbanie już wcześniej o wybór produktu oferowanego przez firmę ubezpieczeniową. Jest to bardzo ważną kwestią wobec czego nie zapominajmy o niej ani na moment. Ubezpieczenie podróżne znajduje się obecnie w większości ofert firm ubezpieczeniowych, które prosperują na rynku.\nUbezpieczenie na życie – co oznacza karencja?\nSpecyfika ubezpieczeń dobrowolnych, z wyszczególnieniem turystycznych.


Śliczny wygląd bez skalpela i wielkich kosztów - o fotoodmładzaniu i innych metodach medycyny estetycznej | Moda i zakupy\nMedycyna estetyczna to jeden z działów tak zwanej estetologii kosmetycznej, która zawiera się w dziedzinie, jaką jest medycyna. Procedury w jej zakresie przeprowadzać może wyłącznie lekarz mający prawo do wykonywania zawodu. Jej naczelnym zdaniem jest polepszenie jakości egzystencji pacjentów.\nJak? Przede wszystkim poprzez zachowania zapobiegające pojawianiu się skaz, które przekładają się na satysfakcję z własnego wyglądu – w zgodzie ze złotą myślą: “lepiej zapobiegać niż leczyć”.\nNie masz pewności, jaki inny portal publikuje tak samo użyteczne artykuły? Kliknij i zerknij na ofertę (www.zdrowienastole.pl/blog/probiotyki-najlepsze-wsparcie-dla-zdrowia), do której odsyłacz jest tu!\nNie jest to równoznaczne z tym, że nie leczy głębokich zmian – wręcz przeciwnie, medycyna estetyczna obejmuje też wiele minimalnie inwazyjnych (lub kompletnie nieinwazyjnych) operacji, które eliminują takie defekty jak między innymi blizny, cellulit, rozstępy, a nawet usuwanie tatuażu koszt tego jest inny zarówno w zależności od salonu, jak też oraz narzędzi przez niego używanych, wielkie znaczenie ma oczywiście też rozmiar tatuażu.\nŚrednia cena jednego takiego zabiegu wynosi od 300 zł za mały tatuaż do 1200 zł za największy, choć to też zależy od miasta, w którym chce się taki zabieg uskutecznić, chociaż salon medycyny estetycznej warszawa proponuje za usuwanie tatuażu koszt (tutaj cennik) porównywalny do ogólnych statystyk.\nOczywiście, usuwanie tatuaży to nie tylko to, co oferują tego rodzaju salony.\nNie zwlekaj, a jeżeli zafascynował Cię omawiany temat, to odsyłam do witryny. W tym miejscu znajdziesz interesujące wpisy.\nNa przykład ostatnimi czasy coraz większą popularność zdobywa tak zwane fotoodmładzanie laserowe . Także salon medycyny estetycznej warszawa ma go w swej ofercie. Zabieg ten polega na oddziaływaniu na skórę wiązką światła, która poprzez specjalne urządzenie zwane\nIntensywne Pulsujące Światło emituje w tym samym czasie różnej długości fale we różnych kierunkach, co sprawia, że w w tym samym momencie jedna z fal walczy na przykład z przebarwieniami na skórze, inna likwiduje niewielkich zmarszczek, zaś inna walczy z naczynkami, zaś jeszcze czwarta – aktywuje wytwórstwo kolagenu, który uelastycznia skórę.\nFotoodmładzanie laserowe takżejest dalece bardziej delikatne od chemicznych peelingów oraz dermabrazji laserowej. Dodatkowo, jest mniej od nich inwazyjny oraz szybszy – już drugiego dnia po tym zabiegu można wrócić do zwykłej aktywności.\nUroda i moda kolagen, kosmetologia, medycyna


Zbieramy na rehabilitację dla dzieci\nKomu pomagamy: rehabilitacja dla dzieci\nCel zbiórki: dofinansowanie do rehabilitacji, sprzętu medycznego\nFundacja udokumentowała autentyczność opisu zbiórki.\nTAK dla rehabilitacji!\nRehabilitacja dzieci jest procesem, który ma na celu umożliwienie dzieciom osiągnięcie samodzielności oraz maksymalnej sprawności na dalszych etapach rozwoju. Dzięki odpowiednio wcześnie podjętej rehabilitacji w wielu przypadkach możliwe jest całkowite wyeliminowanie problemu zdrowotnego lub jego zmniejszenie. Skuteczna rehabilitacja musi być prowadzona systematycznie pod okiem wykwalifikowanego specjalisty, jednak są to bardzo kosztowne świadczenia. Dlatego wychodzimy naprzeciw potrzebom dzieci wymagających rehabilitacji i wspieramy Ich swoimi działaniami.\nTy też możesz mieć wpływ na rozwój i zdrowie wielu dzieci , które czekają na pomoc finansową. Tym bardziej teraz alarmujemy o zaangażowanie się w zbiórkę, z uwagi na ciężki czas jakim jest pandemia. W wyniku której wiele dzieci pozostało bez rehabilitacji, a przerwana rehabilitacja potęguje nawrót choroby.\nWpłacając na rehabilitacje dla dzieci, masz wpływ na ich prawidłowy rozwój.\nNie bądź obojętny- pomagaj.!\nCopyright 2021 Fundacja "Szlachetny Gest" - Wszelkie prawa zastrzeżone.


Praca na umowę zlecenie - Umowa o pracę - Praca - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Praca > Praca > Umowa o pracę > Praca na umowę zlecenie\nzleceniodawca (osoba która zleca wykonanie określonych czynności),\nWynagrodzenie w umowie zlecenia może być określone w sposób dowolny. W umowie strony określają wysokość i sposób płatności, w przypadku braku takiego zapisu zleceniobiorcy należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.\n• wykonanie zleconych usług,\n• udzielanie dającemu zlecenie informacji dotyczących przebiegu sprawy,\n• poinformowanie zleceniodawcę o powierzeniu wykonania zlecenia osobie trzeciej,\n• po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu umowy powinien złożyć zleceniobiorcy sprawozdanie, oraz\n• wydać wszystko, co przy wykonaniu zlecenia uzyskał dla zleceniodawcy, chociażby w imieniu własnym.\nRealizacja umowy przez osobę trzecią\nCo do zasady przyjmujący zlecenie powinien wykonać usługę osobiście. Istnieje jednak możliwość kiedy przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej, ale tylko wtedy, gdy to wynika z umowy lub ze zwyczaju albo gdy jest do tego zmuszony przez okoliczności. W wypadku takim obowiązany jest zawiadomić niezwłocznie dającego zlecenie o osobie i o miejscu zamieszkania swego zastępcy i w razie zawiadomienia odpowiedzialny jest tylko za brak należytej staranności w wyborze zastępcy.


Po przejściu na OZE Szwedzi będą musieli importować energię elektryczną - ŚwiatOZE.pl\nPo przejściu na OZE Szwedzi będą musieli importować energię elektryczną\nJak ostrzega szwedzki operator sieci energetycznej – Svenska Kraftnat, jeśli władze tego kraju zdecydują się na wygaszenie siłowni atomowych i zastąpienie ich energią wiatrową, to konieczne będzie importowanie prądu zza granicy.\nPlany szwedzkiego rządu zakładają do 2020 roku zamykanie kolejnych elektrowni atomowych i zastępowanie ich farmami wiatrowymi. Wszystko to w czasie, gdy popyt na energię elektryczną rośnie. „Prognozujemy, że Szwecja będzie musiała importować o 400 MW energii więcej w czasie największej konsumpcji”, mówi Erik Hellstrom, przedstawiciel szwedzkiego operatora.\nNajwiększe obawy Hellstrom wiąże z okresem zimowym. Jeśli pogoda będzie surowsza niż zwykle, to import energii może wynieść nawet 1500 MW – to więcej niż eksportuje się z tego kraju energii elektrycznej.\nJak ostrzega operator sieci przesyłowej: „Energetyka wiatrowa nie jest w stanie wypełnić luki w systemie energetycznym po atomie. Margines stabilności szwedzkiego systemu i jego samowystarczalność gwałtownie zmaleją”.\nProblem stabilności szwedzkiej sieci jest istotny. Svenska Kraftnet zgłaszała już potrzebę zwiększenia mocy w sieci o 2,6 GW – wszystko, by uniknąć przerw w dostawach.\nźródło: Svenska Kraftnet , cire.pl\nAustralia rezygnuje z plastikowych jednorazówek\n100% OZE w Szwecji


Jeździj z Uber lub zostań kierowcą w mieście Manresa | Uber\nUber wprawia w ruch miasto Manresa\nZostań partnerem Ubera w Manresa\nZarabiaj na własnych warunkach. Praca w pełnym i niepełnym wymiarze godzin dla niezależnych kierowców w Manresa daje Ci elastyczność, dzięki której pracujesz tyle, ile chcesz. Uber dba o wszystkie szczegóły, a Ty możesz skupić się na jeżdżeniu w najbardziej dogodnych dla siebie porach.\nNaszą pasją jest zmienianie twojego miasta na lepsze. Dlatego współpracujemy z tysiącami lokalnych kierowców, którzy „wprawiają miasto Manresa w ruch”. Razem pobudzamy lokalną gospodarkę, zwiększamy bezpieczeństwo na drogach ograniczając liczbę pijanych kierowców oraz tworzymy mniej zatłoczone środowisko.\nChcesz z nami współpracować w Manresa?


1 XII 2018 Relacja z Ogólnopolskiego Dnia Skupienia Animatorów na Jasnej Górze\nNawróć się i pierwsze czyny podejmij (Ap 2,5).\nOgólnopolski Adwentowy Dzień Skupienia RRN (1.12.2018.)\nW dniu 1 grudnia 2018 roku przeżywaliśmy dzień skupienia Ruchu Rodzin Nazaretańskich na Jasnej Górze w Częstochowie. Nasze spotkanie zbiegło się z pięcioleciem powołania Stowarzyszenia Ogólnopolskiego RRN. Odpowiedzialnymi za organizację tegorocznego dnia skupienia był RRN Archidiecezji Katowickiej i Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Spotkanie odbywało się w odnowionej Sali Papieskiej.\nNasze spotkanie rozpoczęło się o godz. 9.00 od zawiązania wspólnoty i prezentowania przybyłych grup RRN z różnych diecezji w Polsce wraz z kapłanami. Grupy animatorów i członków RRN przedstawiał ks. Stefan Czermiński – moderator RRN Archidiecezji Katowickiej. Wyczytani przedstawiciele Ruchu przedstawiali się zawołaniem „Chwała Jezusowi, chwała Maryi”, a reszta odpowiadała słowami pieśni „Dobrze, że jesteś…”.\nO godz. 9.30 ks. Dariusz Kowalczyk – moderator krajowy RRN wygłosił konferencję wprowadzającą w temat dnia skupienia „Odnowić w sobie powołanie do służby dziełu Matki Bożej”. Ks. Dariusz uświadomił nam, że Pan Bóg pragnie rozpalić w nas pierwotną gorliwość – taką, jaką mieliśmy, kiedy wstępowaliśmy do Ruchu. Przypomina nam o tej pierwszej miłości prorok Ozeasz, przez którego Bóg mówi: Chcę cię na nowo zawołać, przynęcić, a nawet poślubić jak oblubienicę na pustyni. Także Maryja pragnie na nowo związać się z nami przymierzem. Dopiero po bezpośrednim spotkaniu z Jezusem i Maryją będziemy zdolni pociągnąć innych za sobą do Boga.\nNa tej drodze mają nam pomagać wypowiadane słowa fiat – niech mi się stanie. O ile jednak pierwsze fiat, pełne łask pociągających, było łatwe do wypowiedzenia, o tyle kolejne mogą być trudne i wymagające dużego wysiłku. Jednak wspomnienie pierwszego fiat dodaje nam siły i prowadzi do pełni miłości, jaką jest wierność. Na tej drodze wzorem jest Maryja, która pokazuje, jak stworzenie powinno odpowiadać na miłość Boga – w postawie sługi-niewolnika. Sługa-niewolnik, jak mówił ks. Darek, nie musi rozumieć ani przenikać zamysłów swojego pana. Zgadza się przyjąć tajemnicę, której nie rozumie. W taki sposób właśnie trzeba sobie przypominać owo pierwotne zaangażowanie. Oznaczało ono wówczas: opuścić siebie, swoje plany, swe zabezpieczenia. Trzeba zatem powrócić do postawy sługi-niewolnika.\nByć może w pierwszych latach uczestnictwa w RRN byliśmy świadkami spektakularnych nawróceń, rozwiązań zawikłanych sytuacji życiowych czy też cudu pojednania. Minęły lata i – być może – minęła pierwotna gorliwość. Aby zobrazować ten stan ducha ks. Dariusz przypomniał nam historię biblijną związaną z uzdrowieniem przez Pana Jezusa człowieka niewidomego od urodzenia. Mimo, iż wydarza się wtedy prawdziwy cud, faryzeusze go kwestionują. Przez swoją niewiarę – „kwas faryzeuszów”, przez swoje zaślepienie, stają się antyświadectwem dla rodziców niewidomego. „Wiemy, że to nasz syn, ale nie wiemy, dlaczego widzi”. „Kwas faryzeuszów” budzi w ich sercach lęk, tak że stają się ludźmi kompromisu. Ks. Dariusz uświadomił nam również, że tak jak św. Juan Diego mamy prawo do ramion Maryi, a im większymi jesteśmy biedakami, tym większego cudu nawrócenia możemy się spodziewać. I tym trudniej będzie nas „zakwasić”.\nNa koniec ks. Dariusz zwrócił uwagę, że gdy Apostołom ukrytym w Wieczerniku wszystko, po ludzku sądząc, zawaliło się, była przy nich Maryja. Kiedy, tak jak Ona, powiemy fiat, zaczyna działać Duch Święty.\nPo konferencji ks. Dariusza i odmówieniu tajemnic różańca rozpoczęła się adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i przygotowanie do ponowienia aktu zawierzenia RRN Matce Bożej. Poprowadził je także ks. Dariusz.\nO godz. 11.30 w bazylice jasnogórskiej została odprawiona uroczysta Eucharystia, której przewodniczył J. E. Bp. Andrzej Siemieniewski z archidiecezji wrocławskiej – Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Ruchu Rodzin Nazaretańskich. W homilii Ksiądz Biskup nawiązał do kończącego się w tym dniu starego roku liturgicznego i do rozpoczynającego tego wieczoru Adwentu – który jest początkiem nowego roku liturgicznego. Wskazał też na symbolikę świec rozpalanych w kolejne niedziele Adwentu. Podkreślił tutaj rolę członków RRN, którzy mają być jak płomienie rozpalające innych swoją wiarą. Po mszy św. nastąpiło uroczyste odnowienie zawierzenia Ruchu Rodzin Nazaretańskich Matce Bożej.\nPowtórnie w Sali Papieskiej spotkaliśmy się o godz. 14.00. Towarzyszył nam Bp. Andrzej Siemieniewski. Czas ten został poświęcony na świadectwa. W pierwszej części zostały wyświetlone dwa filmy o kapłanach-założycielach RRN – pierwszy prezentujący życie zmarłego w 2009 roku ks. Tadeusza Dajczera – i drugi – życie zmarłego w 1994 roku ks. Andrzeja Buczela. Obydwa świadectwa poruszyły nas niezwykłym oddaniem Matce Bożej tych kapłanów i gorliwością w służbie o zbawienie dusz na drodze posługi kierownictwa duchowego. Kolejne trzy świadectwa „na żywo” opowiedzieli ks. Andrzej Gajewski, który pracował przez wiele lat w diecezji Charkowsko-Zaporoskiej na Ukrainie, Melania – doktorantka pochodząca z Filipin oraz Katarzyna i Sławomir Łagowscy z Cieszyna, animatorzy diecezjalni RRN Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Dzielili się z nami swoją drogą do Ruchu Rodzin Nazaretańskich oraz działaniem Matki Bożej w ich życiu, mimo przeżywanych trudności i doświadczenia wielu słabości.\nPo świadectwach odmówiliśmy koronkę do Miłosierdzia Bożego, którą poprowadził ks. Rafał Stwora z Cieszyna.\nNastępnym punktem programu dnia skupienia była konferencja ks. Stefana Czermińskiego nt. „Żebrak ewangeliczny narzędziem miłości Matki Bożej dla słabych”. Ks. Stefan mówił, że doświadczenie naszej nędzy może stać się dla nas swoistym skarbem. Ponieważ dopiero wtedy poznajemy prawdę o sobie, czyli pokorniejemy i szczerze zwracamy się o pomoc do Matki Bożej. A Ona rzeczywiście przychodzi do nas, aby nas wesprzeć i pocieszyć, i chronić w drodze do nieba. Nie musiałaby tego robić, jedynym powodem dla którego przychodzi jest Jej miłość do nas. Ks. Stefan podkreślił, że Ona naprawdę zrodziła nas na Golgocie i tam nawiązała z nami w Chrystusie głęboką więź matczynej miłości. Dlatego nie może nam nie pomóc; chyba, że sami tego nie chcemy, zwiedzeni podszeptem szatana, iż sobie poradzimy bez Niej. Ks. Stefan uświadomił nam, że szatan pobudza naszą pychę, stąd tak ważna jest „modlitwa czterech przepaści”, a zwłaszcza życie pierwszą „przepaścią” – uznawaniem swojej słabości i grzeszności. Wspominał także osobę ks. Tadeusza Dajczera, który zawierzył go Maryi w momencie, gdy najbardziej był przytłoczony swoją słabością. Wydawałoby się, że Maryja przyszła w pozornie najgorszym momencie jego życia, a jednak właśnie wtedy mógł najpełniej zrozumieć Jej miłość.\nKs. Stefan wspominał również postać ks. Andrzeja Buczela, który w czasie osobistej rozmowy, komentując przeżywane przez ks. Stefana trudności trudności w pracy naukowej, wskazał, iż poprzez owe trudności Bóg zmierza tylko do jednego: do naszego nawrócenia. Ks. Stefan zauważył, że Bóg dopuszcza wszystkie nasze problemy jedynie w tym celu: abyśmy się nawrócili. Nawrócenie zaś, to między innymi zgoda na prośbę Jezusa skierowaną do św. Faustyny: „Córko, oddaj mi swoją nędzę! Bo tylko ona jest tak naprawdę twoja!” Wszystko inne jest łaską!\nŚw. Jan od Krzyża w Pieśni duchowej mówi: „Twój Oblubieniec jest skarbem na roli twej duszy, za który mądry kupiec sprzedał wszystko, co miał. Potrzeba, abyś zapomniała o wszystkim i oddaliła się od wszystkich stworzeń. Wtedy, ukryta w wewnętrznej izdebce twego ducha, znajdziesz Oblubieńca. Gdy zamkniesz drzwi za sobą (czyli swoją wolę odnośnie wszystkich rzeczy) i w ukryciu modlić się będziesz do twego Ojca, i z Nim będziesz przebywać ukryta, wówczas w tym ukryciu Go odczujesz” (Strofa 1,9).\n„Sprzedanie wszystkiego, co się ma i kupienie roli z ukrytym skarbem” a także „wejście do swej izdebki” można rozumieć jako odkrycie swojej nędzy i ubóstwa duchowego oraz jako doświadczenie miłości Maryi, która przyszła nas ocalić. Tylko z takim doświadczeniem można iść do naszych bliźnich, aby im mówić o Miłości Bożej. Zwłaszcza do tych, którzy czują się słabi i odrzuceni.\nO potrzebie zgodzenia się na swoją małość pięknie wypowiedział się biskup Fulton Sheen w książce „Maryja, pierwsza miłość świata”: „Bóg szukał w świecie pustego serca! Ale nie – samotnego serca, samotnego jak pusta otchłań, którą uprawia śmierć, lecz serca pustego jak flet, na którym mógłby zagrać melodię. I oto najbardziej pustym sercem, jakie mógł znaleźć, było serce Matki Bożej. Ponieważ nie było w nim «ja», dlatego On napełnił je swoim Ja”. Na koniec ks. Stefan podsumował konferencję myślą, że skoro chcemy być narzędziem miłości Matki Bożej w służbie bliźnim, to bardzo nam potrzeba trudnego doświadczenia naszej bezradności. Wtedy będziemy głębiej żyli zawierzeniem się Maryi i także ufniej poddamy się Jej natchnieniom. Wtedy i nasza posługa będzie skuteczniejsza.\nOstatnim elementem dnia skupienia były słowa podsumowania ks. Dariusza Kowalczyka. Podziękował on wszystkim przybyłym za udział w spotkaniu i za włączenie się w organizację tego wydarzenia oraz zakończył modlitwą i błogosławieństwem kapłańskim.\nKonferencja I – ks. Dariusz Kowalczyk (plik mp3)\nPrzygotowanie do ponowienia Aktu zawierzenia RRN Matce Bożej – ks. Dariusz Kowalczyk (plik mp3)\nHomilia – bp Andrzej Siemieniewski (plik mp3)\nKonferencja II – ks. Stefan Czermiński (plik mp3)\nHomilia Biskupa Andrzeja Siemieniewskiego\nBiografia ks. Tadeusza Dajczera\nFilm o ks. Andrzeju Buczelu


Podaruj swojej kuchni jeszcze więcej słońca - Dom\n2017-05-23 08:00:00 (ost. akt: 2017-05-23 11:50:47)\nAutor zdjęcia: à Tab\nZła wiadomość jest taka, że masz urlop dopiero w sierpniu. Dobra — że przecież masz gdzieś zdjęcia z zeszłorocznych wakacji. Sięgnij po nie i już dziś postaraj się zaczerpnąć inspiracje z miejsc, które kojarzą ci się z letnim wypoczynkiem. Dzięki temu zaserwujesz sobie podprogowe impulsy, które sprawią, że samo wejście do kuchni wywoła uśmiech na twojej twarzy.\nPomyśl o domku letniskowym. Nieodłącznym elementem takiego miejsca jest drewno. Deski do krojenia czy misy na owoce wykonane z tego surowca dodadzą twojej kuchni swojskości. Zamiast chować je w szafie, powieś drewniane akcesoria obok kuchenki, a deski postaw na blacie. Z powodzeniem możesz wykorzystać je również jako paterę do podawania zakąsek. Goście będą zdziwieni prostotą tego rozwiązania. A może masz żeliwne garnki i patelnie? Ustaw je w widocznym miejscu, np. na otwartych półkach. One również podrasują styl wnętrza.\nNie zapominaj o ustawieniu świeżych ziół na kuchennym blacie lub parapecie. Poza tym, że będą pod ręką podczas gotowania, będą też stanowić doskonałą ozdobę i wprowadzą tchnienie świeżości. Umieść je w wiklinowych koszykach lub glinianych donicach, aby maksymalnie odzwierciedlić klimat letniego ogrodu. Możesz również użyć wbijanych w doniczkę znaczników, na których kredą napiszesz nazwy uprawianych roślinek. To ułatwi rozpoznawanie ziół tobie i innym użytkownikom kuchni.\nJeśli kochasz wiejskie, sielskie klimaty zastawa z motywem zwierzęcym np. z krową jest dla właśnie dla ciebie. Dopasuj barwy i kształty porcelany.\nZastanów się nad niestandardowym wykorzystaniem takich naczyń. Wysoki dzbanek możesz wykorzystać jako wazon, do którego wstawisz bukiet łąkowych kwiatów. A co z nieużywaną wazą na zupę? Wsyp do niej trochę ziemi i posadź drobne roślinki.\nJeśli nie możesz pozwolić sobie na świeże kwiaty z powodu alergii, rozwiązaniem są kwieciste motywy widoczne na dodatkach: donicach, zastawie czy tekstyliach. Ściereczki z wrzosem, poduszki na krzesła z zielonymi listkami lub obrus z arbuzową grafiką wystarczą, aby spełnić marzenia o przebywaniu wśród kwiatów.\nPamiętaj też o zapachach i kolorach. Dobierając dodatki, zwróć uwagę na te w barwach oceanu i czystego nieba oraz złotych promieni. To właśnie one wprowadzą do kuchni słońce.\nDrobne akcenty w niebieskich i żółtych odcieniach pobudzą cię do działania. Zastosuj się też do podstaw aromaterapii i już dziś wprowadź do swojego domu zapachy lata. Wystarczy świeczka o aromacie np. truskawkowej lemoniady.\nPrzygotowując kuchnię i jadalnie na lato kieruj się swoją wizją wymarzonych wakacji – to na jej podstawie dobieraj dodatki: od zaparzaczki w kształcie cytryny po zastawę w kolorze Morza Śródziemnego. Kr\nTagi: wyposażenie kuchnia aranżacja kuchni dodatki do kuchni naczynia z nadrukiem kwiatów


Informacje nt. Śródziemie: Cień Mordoru - PPE.pl\nStrona głównaInformacje nt. Śródziemie: Cień Mordoru\nWojciech Gruszczyk 29.07.2019 21:30\nTwórcy Śródziemie: Cień Mordoru pracowali nad wielką przygodą Batmana\nMonolith Productions zaoferowało graczom dwie opowieści w uniwersum Władcy pierścieni, ale twórcy pierwotnie rozwijali inne IP. Deweloperzy chcieli przenieść trylogię Mrocznego Rycerza Christophera Nolana na nowy grunt, ale niestety nie otrzymali wymaganej zgody.\nPo co robić coś jeszcze raz co ktoś zorbił bardzo dobrze ??? - Milo\nPaweł Musiolik 14.04.2018 12:56\nJakie gry do 50 złotych kupić w aktualnej promocji?\nCykliczna polecajka promocyjna wraca. Tym razem przyglądamy się i proponujemy, które gry z aktualnej promocji warto kupić. Próg - do 50 złotych.\nPrzepraszam ale jak Rime jest inspirowane podroza to chyba autor tekstu wigole w ta gre nie gral - Andrejoo\nDaniel Stroński 23.08.2017 18:28\nŚródziemie: Cień Wojny. Plemię Maszyny rozpruje Wam flaki!\nŚródziemie: Cień Wojny ma przedstawić ulepszony system Nemezis, a wraz z nim rozbudowane plemiona orków, z którymi skrzyżujemy miecze i topory.\nRaz źle wpisane i automatycznie wszędzie Cień Mordoru ;/ poprawione - Jaszczomb\nKrzysiek Kalwasiński 12.07.2017 14:43\nŚródziemie: Cień Mordoru jest okazją tego tygodnia w PlayStation Store. W grę warto się zaopatrzyć, bo będzie współpracować z nową częścią jaką jest Śródziemie: Cień Wojny.\n2 tyg. temu kupiłem w US store za 5,99$ więc sam sobie odpowiedz. - PiT3R\nWojciech Gruszczyk 12.07.2017 14:15\nŚródziemie: Cień Mordoru w Ofercie Tygodnia na PlayStation Store. Gra w dobrej cenie\nMonolith Productions wciąż pracuje nad dopieszczeniem Śródziemie: Cień Wojny. Gra zadebiutuje już w październiku, więc jest to idealny czas na nadrobienie Śródziemie: Cień Mordoru. Tytuł wylądował właśnie w Ofercie Tygodnia.\nSteam 4$, sklep MS 20zł, sklep Sony 54zł. 4ThePlayers Ja rozumiem że Sony jest liderem rynku, ale moim zdaniem czasami przesadza z tymi... - Bartolome0\nKrzysiek Kalwasiński 21.06.2017 12:10\nJeśli to prawda to słabo... przeszedłem tą grę zaraz jak kupiłem PS4. Nawet wbiłem platynę, bo grało się strasznie dobrze. Tylko, że... - ApollionPS\nWojciech Gruszczyk 01.06.2017 17:10\nNie mamy dobrych wieści dla fanów Taliona. Monolith Productions właśnie potwierdziło opóźnienie daty premiery Śródziemie: Cień Wojny. Gra na szczęście zadebiutuje na rynku jeszcze w tym roku.\nIdą grube miliony ale jak widać musi się to opłacać. Partnerstwo z tym dużymi grami o dużym potencjale sprzedażowym przynosi profit obu... - hubertuss03\nBartosz Dawidowski 27.02.2017 08:24\nMiddle-Earth: Shadow of War. Pierwsze konkrety o następcy Shadow of Mordor!\nNa samym początku lutego pojawiły się przecieki na temat rzekomo szykowanej przez Monolith nowej gry, która miałaby być kontynuacją Middle-Earth: Shadow of Mordor. Plotki przerodziły się już w fakty!\nMonolith i tym razem nie zawiedzie. Dla mnie jednen z najlepszych developerów na rynku. bardzo żałuje iż nie moga zrobic NOLFA 3. - Maciej2801\nWojciech Gruszczyk 01.02.2017 13:35\nFrancuski IGN nie dopilnował terminów i opublikował wiadomość zapowiadającą wielkie wydarzenie – już wkrótce Warner Bros. przedstawi nową grę. Możemy oczekiwać nowego Batmana lub kontynuację Śródziemie: Cień Mordoru.\nA ja po wtopie z platyną w Mad Max mam ich dupie. Kolejną wydaną przez nich grę kupię jak będą chodzić po 50 złotych lub mniej. - illusion\nRafał Kuźmiński 10.11.2016 15:36\nŚródziemie: Cień Mordor w 4K na PlayStation 4 Pro, mamy nowy zwiastun\nJedna z lepszych gier 2014 roku, Śródziemie: Cień Mordoru (PS4) zadziała w rozdzielczości 4K na PlayStation 4 Pro, co deweloperzy udowadniają na nowym zwiastunie.\nGdybyś nie zauważył to strona o grach i konsolach PlayStation i o takich tu piszemy... - Celtyk70\nPaweł Musiolik 23.09.2016 12:22\n2 lata w Cieniu Mordoru. Prawie 12 miliardów zabitych uruków\nDwa lata temu na rynku pojawił się jeden z cichych hitów tej generacji - Śródziemie: Cień Mordoru (PS4). Z okazji tej małej rocznicy, ekipa Monolith przygotowała infografikę ujawniającą wiele ciekawych statystyk z gry.\nspoko gra ale moim zdaniem to był dopiero wstep do prawdziwej gry. Mapa za mala. Gra za krotka. Fabula banalna. Duzo maja do poprawy w... - OkrutnyGrysik


Nie tylko Tuchów podjął uchwałę "anty-LGBT" | TEMI - Piszemy jak jest!\nStrona główna Region Powiat tarnowski Nie tylko Tuchów podjął uchwałę „anty-LGBT”\nNie milkną echa decyzji Francuzów z gminy Saint-Jean-de-Braye, którzy zerwali partnerstwo z Tuchowem ze względu na podjęcie przez radnych z podtarnowskiej gminy uchwały o tzw. strefie wolnej od LGBT. Podobną rezolucję przyjęli również radni powiatu tarnowskiego, a także gmin: Gromnik i Szerzyny. Niewykluczone, że następne samorządy z naszego powiatu pójdą ich krokiem…\nPrzedstawiciele francuskiej gminy Saint-Jean-de-Braye jako pierwsi zerwali stosunki partnerskie z polską gminą, której radni podjęli uchwałę dotyczącą powstrzymania ideologii „LGBT+”. Francuzi podkreślali, że kwestia homofobii jest dla nich bardzo istotna, ponieważ w ich regionie Loiret znajdowały się obozy koncentracyjne, gdzie przetrzymywano m.in. homoseksualistów.\nKilka dni po tej decyzji kolejne francuskie samorządy zaczęły zrywać kontakty z polskimi gminami i miastami. Na podobny krok zdecydowały się władze Nogent-sur-Oise względem Kraśnika, tak samo mają postąpić przedstawiciele miasta Lambres-lez-Douai w stosunku do Starego Sącza. Żeby tego było mało, w ubiegłym tygodniu francuski Region Centralny Doliny Loary zawiesił współpracę z… Małopolską! – „Zawieszenie potrwa do momentu, aż w Małopolsce zostanie przywrócone pełne poszanowanie praw człowieka, zgodnie z wartościami Unii Europejskiej” – piszą w specjalnym komunikacie prezydent regionu François Bonneau oraz Charles Fournier, jego zastępca odpowiedzialny m.in. za współpracę międzynarodową.\nW naszym regionie jako pierwsi rezolucję „anty-LGBT” przyjęli radni powiatu tarnowskiego. W kwietniu ubiegłego roku na jednej z sesji pojawił się w tej sprawie wniosek z inicjatywy przedstawicieli PiS. Przyjęto też Samorządową Kartę Praw Rodzin, która miała na celu uchronienie młodzieży i dzieci przed deprawacją. Uchwała została przyjęta jednomyślnie, ale głosowali wyłącznie radni PiS. Wśród gmin powiatu tarnowskiego rezolucję „anty-LGBT” oprócz Tuchowa przyjęły jeszcze gminy: Gromnik oraz Szerzyny, natomiast radni z Żabna przegłosowali Samorządową Kartę Praw Rodzin.\nPostanowiliśmy zapytać przedstawicieli tych gmin, dlaczego zdecydowali się przyjąć rezolucję, wokół której jest tyle kontrowersji. Przewodniczący Rady Gminy Szerzyny, Mariusz Słota mówi, że uchwała została podjęta przede wszystkim ze względu na dzieci uczące się w szkołach. – Kierowaliśmy się dobrem mieszkańców. Inicjatywa wyszła z naszego klubu PiS. Podejmowaliśmy decyzję zgodną z sumieniami. Nie chcemy, aby seksedukatorzy wkraczali do szkół. Spodziewaliśmy się, że z naszej decyzji mogą wyniknąć konsekwencje, ale z drugiej strony mniejszość nie może nami rządzić. Uważam, że postąpiliśmy słusznie. Kompletnie niezrozumiała jest dla mnie sytuacja na linii Saint-Jean-de-Braye a gmina Tuchów. Jeżeli Francuzi zrywają współpracę przez podjęcie jednej uchwały, która kompletnie nie jest skierowana w ich stronę, to relacje pomiędzy gminami musiały być słabe.\nW innym tonie wypowiada się wójt gminy Gromnik, Bogdan Stasz, który uważa, że samorząd gminny nie powinien uchwalać takich zapisów. – Jako wójt muszę przyjąć do wiadomości decyzję radnych i ją zaakceptować. Uważam, że w naszej gminie nie ma żadnego zagrożenia ze strony środowisk LGBT. Od lat panują te same obyczaje i poglądy. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że gdyby rezolucja nie była przedmiotem obrad w gminie, dziś… nikt nie poruszyłby tego tematu. Zawsze była, jest i będzie grupa ludzi o odmiennej orientacji seksualnej, więc niepotrzebnie jest to eksponowane – zauważa burmistrz.\nSamorządową Kartę Praw Rodzin, której głównym celem jest urzeczywistnienie potwierdzonej w preambule Konstytucji RP „zasady pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot” poprzez wzmocnienie rodziny jako podstawowej wspólnoty społecznej oraz zapewnienie jej ochrony przegłosowali radni z Żabna. Marta Herduś, burmistrz gminy mówi, że „w uchwale określono istotną rolę rodziny w życiu społecznym oraz prawa rodziców i dzieci w systemie oświaty. Samorządowa Karta Praw Rodzin w przypadku naszej gminy została uchwalona 30 października ubiegłego roku i nie prowadzimy rozmów nad jej zmianą.\nWśród gmin, które nie podjęły do tej pory rezolucji, znajdują się m.in. Pleśna i Zakliczyn, ich włodarze startowali do wyborów z poparciem PiS. Wójt Pleśnej, Józef Knapik zapytany przez nas, dlaczego radni nie pochylili się nad rezolucją, mówi, że samo podjęcie uchwały, a następnie niepodejmowanie żadnych konkretnych kroków, nie ma sensu. – Swoim zachowaniem powinniśmy wpływać na to, co dzieje się w naszej gminie. Jeżeli mam pewne poglądy i chcę przekonać do nich inne osoby, to nie ma dla mnie znaczenia, czy taka uchwała wejdzie w życie, czy też nie. Kształtując pewne zachowania, sami dajemy wzór i możemy wpływać na konkretne instytucje. Nie potrzeba nam do tego dodatkowych papierków. Nigdy nie przyszło mi do głowy pochylanie się nad rezolucją, która niesie za sobą ryzyko odczytania złych intencji.\nZ kolei burmistrz Zakliczyna Dawid Chrobak twierdzi, że rezolucja nie była do tej pory przedmiotem porządku obrad, ale nie wyklucza, iż wkrótce to się zmieni. – Pewne rozmowy w tej sprawie będą prowadzone. Początkowo uznaliśmy, że jeżeli powiat tarnowski podjął taką rezolucję, to w zupełności wystarczy. Uważam, że zamieszanie wynika z gorącego okresu przedwyborczego. To, że do tej pory nie podjęliśmy takiej rezolucji, nie oznacza, że tego nie zrobimy. Patronem naszego miasta jest święty Jan Paweł II. Nie od dziś wiadomo, jaki miał stosunek do środowisk LGBT. My również mamy w tej sprawie jednoznacznie określone stanowisko. Dam czas radnym, by przemyśleli tę kwestię i wspólnie zadecydowali o dalszych krokach.\nMariusz Ryś, były burmistrz Tuchowa, a obecnie radny powiatu tarnowskiego, który nie brał udziału w głosowaniu nad rezolucją „anty-LGBT”, mówi: Każdy ma prawo do własnego zdania i podejmowania własnych decyzji. Jako samorząd powinniśmy rozwiązywać problemy mieszkańców, a nie pochylać się nad ideologicznymi uchwałami. Rezolucja „anty-LGBT” nic nie wnosi, a powoduje konsekwencje w postaci kolejnych tłumaczeń i zawieszania partnerstw. Z jednej strony radni mówią, że wszystkich należy traktować równo i nie są przeciwnikami osób o odmiennej orientacji seksualnej, a z drugiej podejmują takie rezolucje. Jest to nielogiczne. Niedawno przeczytałem na jednym z portali społecznościowych komentarz, w którym ktoś napisał, że takie decyzje podejmują radni, którzy nie mają w swoich rodzinach homoseksualistów i którzy nie rozumieją problemów takich osób. Myślę, że to mądre słowa. Fakt, że gmina Tuchów straciła partnerstwo z Francuzami jest najmniejszą stratą. Największa jest strata wizerunkowa. Wątpię, aby mieszkańcom zależało na takiej „sławie”…\nStarosta tarnowski Roman Łucarz uważa jednak, że zarówno podjęcie rezolucji „anty-LGBT”, jak i przyjęcie Samorządowej Karty Praw Rodzin było słusznym krokiem, ponieważ w ten sposób radni wystąpili w obronie wartości, które od wieków są ważne dla naszego społeczeństwa. – Bacznie przyglądamy się temu, co dzieje się w szkołach, bo doskonale wiemy, że pod płaszczykiem wielkich haseł projektów unijnych mogą kryć się zagrożenia dla dzieci. Jeżeli ktoś tego nie dostrzega, to albo jest ślepy, albo celowo nie chce tego widzieć. W związku z podjętą przez nas rezolucją nie obawiam się żadnych konsekwencji. Jestem wierny Bogu i tradycji polskiej rodziny, czyli wartościom, które przekazali mi rodzice. Kolejne francuskie gminy zrywają partnerstwa, a to przecież tam dochodzi do coraz groźniejszych sytuacji. Nie tak dawno byłem we Francji i na własne oczy widziałem, jak wiele złego dzieje się w tym kraju. Kolebka chrześcijaństwa za chwilę będzie państwem islamskim – mówi starosta tarnowski i dodaje, że na zbliżającej się konwencji wójtów i burmistrzów powiatu tarnowskiego będzie przekonywał włodarzy kolejnych gmin do podjęcia rezolucji „anty-LGBT”. – Nie mam wątpliwości, że inne gminy w naszym powiecie również powinny do nas dołączyć. Jako katolicy i patrioci jesteśmy zobowiązani, aby bronić tego, co od wieków jest dla nas ważne, co budowało tożsamość narodową i państwo polskie. Będę robił, co w mojej mocy, aby wójtowie i burmistrzowie pozostałych gmin podjęli podobne rezolucje, mimo iż kilku z nich jest z przeciwnych opcji politycznych.\nNie będzie Polexitu. Będzie WypierPol!\nOsiemnastu nagrodzonych przez prezydenta\nUczeń u psychologa


Radom odprawiony z kwitkiem (FOTO, WIDEO) – ws-24.pl\nPrzebieg meczu: 5 3:2, 10 4:4, 15 5:5, 20 6:6, 25 11:9, 30 11:9, 35 14:11, 40 17:12, 45 19:13, 50 22:18, 55 24:19, 60 28:22\nŚKPR: Wasilewicz, Bajkiewicz 1, Prus – P. Rogaczewski 8, Cegłowski 5, Borszowski 3, Piędziak 3, P. Kijek 2, Makowiejew 2, Lasak 2, Dębowczyk 1, D. Kijek 1, K. Rogaczewski, Starosta, Borowski\nKarne: ŚKPR 1/1, Radom 2/2\nKary: ŚKPR 4 minuty, Radom 4 minuty\nOdbywający się w dniu meczu Rajd Świdnicki Krause znaczącą wpłynął na frekwencję na trybunach, ale ci, którzy zdecydowali się odwiedzić w sobotni wieczór halę Zawiszów mogli być usatysfakcjonowani. W meczu 24. kolejki I ligi ŚKPR Świdnica pewnie pokonał Uniwersytet Radom 28:22 i wrócił na siódme miejsce w tabeli.\nEkipa z Radomia wyraźnie „leży” świdniczanom. Szare Wilki wygrały z tym przeciwnikiem już czwarty z sześciu meczów. Sobotnie zwycięstwo była bardzo pewne. Goście trzymali kontakt przez prawie całą pierwszą połowę, ale w końcówce tej części i tuż po zmianie stron ŚKPR odskoczył na dystans pięciu-siedmiu bramek i spokojnie kontrolował grę. Skutecznością błysnął skrzydłowy Patryk Rogaczewski (8 bramek). Warto też odnotować, że w pierwszym składzie na środku rozegrania wyszedł na parkiet junior Paweł Starosta. Sporo minut na tej pozycji spędził też Mariusz Lasak. Duży aplauz zebrał bramkarz Dariusz Bajkiewicz. Popularny „Baja” wpisał się na listę strzelców w 40 minucie, gdy rzutem przez całe boisku trafił do pustej bramki studentów. Było to pierwsze trafienie Bajkiewicza w 98 występie na parkietach I ligi. W szeregach rywali podobał się Sebastian Włoskowicz. Zdobył sześć goli, ale nie był w stanie zapobiec przegranej, która mocno skomplikowała sytuację jego ekipy w tabeli.\n– Przystępowaliśmy do tego meczu w roli faworyta, naszym celem było zwycięstwo i osiągnęliśmy to. Mogło być wyżej. W pierwszej połowie nie potrafiliśmy wykorzystać dobrej pracy Tomka Wasilewicz w bramce, bo nie zbieraliśmy odbitych przez niego piłek i w ten sposób „utrzymywaliśmy Radom przy życiu”. W końcu jednak uzyskaliśmy przewagę i spokojnie kontrolowaliśmy grę. Dużo minut dostali dzisiaj zawodnicy, którzy zwykle grają nieco mniej. Cieszę się z tego, to dla tych graczy też bardzo ważne – mówi trener Grzegorz Garbacz.\n– Myślę, że gdzieś od 15-20 minuty zaczęliśmy kontrolować ten mecz i wygraliśmy pewnie. Dzisiaj było z nami nieco mniej kibiców niż zwykle, ale i tak bardzo nam pomogli, bardzo dobrze gra nam się przy ich wsparciu – dodawał obrotowy, Konrad Cegłowski.\nTags: I liga, ŚKPR Świdnica, Uniwersytet Radom


Próba przemytu... kotów. Były ukryte w ścianie busa - Polsat News\nPróba przemytu... kotów. Były ukryte w ścianie busa\n09.04.2021, 16:42 Polska\nZwierzęta ukryte w ścianie busa przewoził obywatel Ukrainy\nFunkcjonariusze Krajowej Administracji Skarbowej z Medyki (Podkarpackie) udaremnili przemyt pięciu kociąt. Zwierzęta ukryte w ścianie busa przewoził obywatel Ukrainy - poinformowała w piątek rzeczniczka Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie Edyta Chabowska.\nWalizka pełna żółwi z Galapagos. 185 gadów owiniętych folią\n- Podczas rewizji przestrzeni bagażowej funkcjonariusze wykryli skrytkę w ścianie oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej. W skrytce ukrytych było pięć młodych, około dwumiesięcznych kotów scottish fold - podkreśliła Chabowska.\nKOTYPOLSKAPRZEJŚCIE GRANICZNEPRZEMYTSTRAŻ GRANICZNAZWIERZĘTA\nCzytaj więcej: Przemycili przez Bug papierosy o wartości 5,6 mln zł


Andrzej Kiszka „Dąb”, żołnierz NZW awansowany na stopień majora – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Andrzej Kiszka „Dąb”, żołnierz NZW awansowany na stopień majora...\nAndrzej Kiszka „Dąb”, żołnierz NZW awansowany na stopień majora\n13 maja 2016 08:38 /w Informacje, Polska\nJeden z najdłużej walczących Żołnierzy Wyklętych – Andrzej Kiszka, ps. „Dąb” – otrzymał w czwartek w Siennie Dolnym (Zachodniopomorskie) awans na stopień majora. Bezpieka szukała Kiszki przez kilkanaście lat. „Dąb” wpadł w jej ręce dopiero w pod koniec 1961 r.\nKiszka odebrał awans w niewielkiej wsi pod Nowogardem, w której mieszka. 95-letni Kiszka nie zabrał głosu, ale był wyraźnie wzruszony, kiedy wręczano mu nominację. W uroczystości uczestniczyła m.in. kompania honorowa 12 Brygady Zmechanizowanej i licznie przybyli goście.\n„Jako żołnierz wiem, ile radości i satysfakcji sprawia awans, ale jestem tutaj także jako obywatel” – powiedział zastępca dowódcy 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej płk. Tomasz Piotrowski.\n„Po tych wszystkich latach udręki, po 30 latach wyzwań, ukrywania się i sądzenia nie utracił pan ducha” – zwrócił się do majora Kiszki Piotrowski. „50 lat bez mała trzeba było czekać, aby ojczyzna powiedziała: ten człowiek zrobił bardzo dobrą rzecz, był obywatelem, który niezłomnie wierzył w to, co zostało mu zaszczepione, jako młodemu człowiekowi (…). Tyle lat trzeba było, żebyśmy przyznali, że to była słuszna walka” – dodał Piotrowski.\nUrodzony w 1921 r. Andrzej Kiszka walczył w podziemiu od 1941 r. Był członkiem Armii Krajowej. Od 1945 r. działał w oddziale partyzanckim Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Na mocy amnestii z 1947 r. ujawnił się, ale musiał wrócić do konspiracji. Przez następne 15 lat skutecznie wymykał się bezpiece.\nPrzez osiem lat Kiszka ukrywał się w samodzielnie wykonanym bunkrze ziemnym w okolicach wsi Ciosmy. Został aresztowany dopiero pod koniec grudnia 1961 r. po tym, jak krewny Kiszki zwerbowany wcześniej przez SB doniósł o kryjówce.\nKiszce postawiono 13 zarzutów. W jednym z nich przekonywano, że od 1947 do 1961 r. w kilku powiatach województwa rzeszowskiego „wraz z innymi osobami brał udział w związku mającym na celu gromadzenie broni oraz dokonywanie napadów rabunkowych i zabójstw”. Kiszce zarzucono także zabójstwo lokalnego dygnitarza PZPR. W więzieniach „Dąb” spędził 9 lat.\nW sierpniu 1971 r. Kiszka wyszedł na wolność i zamieszkał na Pomorzu Zachodnim.\nW publikacji „Ostatni komendanci, ostatni żołnierze. 1951-1963” Sławomir Poleszak napisał, że Sąd Wojewódzki w Lublinie w 1998 r. częściowo unieważnił wyrok wobec Kiszki z 1962 r. – unieważniono wtedy 9 z 13 opisanych zarzutów; wniosek wobec czynów opisanych w dwóch punktach oddalono. Ten sam sąd po zażaleniu prokuratora uchylił w kwietniu 1998 r. poprzednie postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W grudniu 1988 r. sąd wojewódzki uznał, że jedynie czyn opisany w jednym z punktów wyroku związany był z działalnością na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego i w tej części wyrok unieważnił. Wniosek o stwierdzenie nieważności całego wyroku z 1962 r. pozostał jednak nieuwzględniony. Postanowienie zostało podtrzymane prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z kwietnia 1999 r.\nW sierpniu 2007 r. prezydent Lech Kaczyński odznaczył Kiszkę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nTagi: Bohater Narodowy, patriotyzm, Żołnierze Niezłomni\nŁódź: Polska upomina się o swoich bohaterów\nWkrótce poznamy termin pochówku „Inki” i „Zagończyka”\nPatriotyzm dnia dzisiejszego\nCiechanów: była katownia UB przy ul. 11 Pułku Ułanów Legionowych\nPiS przeciwny budowie panteonu na Powązkach\nV Bieg Pamięci Żołnierzy Wyklętych w 273 miastach\nToruń: Dzień Polskiego Państwa Podziemnego\nGmach b. aresztu śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Areszt Śledczy Warszawa-Mokotów\nPremier Beata Szydło spotka się z papieżem Franciszkiem 35. rocznica zamachu na św. Jana Pawła II


Rhodes 5 plażówka\nLink :: 03.02.2008 :: 13:42\nOto w środku szalejącej zimy, mrozu za oknami (w Laponii) oraz szarej bezśnieżnej chlapy i niewiadomo czego, co nazywa się zimą, ale zimą zdecydowanie nie jest (w Polsce), nadeszła pora na reaktywację. Oto powraca Okrutnik wraz z obiecanymi zdjęciami. Pomyślałem sobie, żeby wrzucić plażowe zdjęcia, które rozgrzeją serca i jednocześnie zamkną temat Rhodes 2007 - to tak na zachętę....\nW związku z roszczeniem Beatrycze, będzie kawałek autora...a co!\nTak...morski potwór już był i nie będziemy tego powtarzać. Nie będzie już potworów, bo...na środku oceanu nikt nie usłyszy Twojego krzyku...\nAle za to na plaży juz coś słychać, na przykład na Prasonisi słychać poza szumem morza, warkot silnika...\nNa Prasonisi w ogóle jest fajnie....\nPowyżej akurat śródziemne klimaty, ale te egejskie też wcale nie zgorsze są :)\nNa przykład w egejskich klimatach znalazł się dom marzeń Owcy i Chomika, o! taki właśnie dom:\nOwca lubi ładne domy, ciepło i wodę...dużo wody......\nA Okrutnik lubi Owcę, ale jak każdy zdrowy chłop czasem poza Owcą, lubi obserwować naturę - nie koniecznie martwą....\nChoć wszyscy wiedzą, że Owca i tak jest Tha Mastah i ogólnie rulez....\nWitam po przerwie i mam nadzieję, że o mnie nie zapomnieliście...:)\nLink :: 07.02.2008 :: 22:48\nMajkel zaraziwszy się czas jakiś temu nową pasją trzepnięty chodził dość długo. Oczywiście miłość do marki HD tkwiła w nim od maleńkości (oraz po wchłonięciu produkcji takich jak "Easy Rider", "Black Rain" itp), jednakoż nigdy poza sklejeniem modelu HD Electra Glide, pasja namacalnego wymiaru nie nabrała. Ale tak to zwykle bywa, że krążą wokół autora człowieki takie jak Art Kornaszewski, Ślómżewskiego brat, Sephircia, JaszPaszczur czy im podobni - czytaj petrolheads z tendencją do maniactwa na punkcie dwóch kółek, jakoś tak mnie wzięło na to żeby może prawko na motór trzasnąć, czy cooś....No ale zanim przyjdzie czas na wydłubywanie muchów z pomiędzy zębów, wybraliśmy się na Motor Expo 2008. Ogólnie fajerweków nie było, choć przyznać trza, że atmosfera była nader przyjemna, a i oko od czasu do czasu było na czym zawiesić. No to kilka obrazków dla Was...\nChociaż na targach nie tylko były mororki. Były też czołgi...\nNiektóre z nich powodowały dreszcz podniecenia i chęć posiadania. Ten "blackie" poniżej w kolorze, który nazwałbym "Perwesyjna Matowa Czerń Zaświatów" wzbudził mój autentyczny zachwyt...\nByły też czteroślady, czy może nawet sześcioślady :)\nNa stoisku Małego, czyli firmy Motorcycles Performance (www.malyhd.com) był nawet robot :)))) Lampa Plastbike'a - zwycięzcy ubiegłorocznej edycji targów w kategorii Custom Bike...Kawał porządnej roboty.\nOgólnie detale cieszyły oko...\nA maszynki się prężyły i błyszczały...\nPoniżej motor, który moim zdaniem był najprzyjemniej wykonany spośród tych, które brały udział w konkursie na Custom Bike 2008 - "Blusman" naprawdę robił wrażenie, i wydaje mi się, że nawet Tetulowie nie powstydzili by się takiego skubańca...\nTo tak w wielkim skrócie, choć może jeszcze kiedyś pojawi się coś z niniejszej imprezy. Żałuję tylko, że Owca nie do końca połknęła bakcyla, ale na szczęście w razie pojawienia się dwukołowca w rodzinie, znalazła gadżet w sam raz dla jej owczej natury...\nNajsłodsze zdjęcie świata\nLink :: 08.02.2008 :: 19:17\nZanim pojawi się reminiscencja sylwestrowa czyli szokujące fotografie, jakich jeszcze na internecie nie widziano, chciałem umieścić zdjęcie autorstwa Areshi. Zdjęcie które chwyta za serce, rozczula i budzi silne emocje...szczeniaczki, małe kotki, niemowlaki w stroju pluszowego króliczka, ha! to już było...Daję Wam mieszankę alfonsa, kloszarda oraz Helutki S. - Owca sylwestrowa w pełnej krasie...\nLink :: 15.02.2008 :: 07:30\nRETRODELIC VIBES PART 1\nCzyli zaczynamy cykl wspominkowy. Co jakiś czas znajdą się u Okrutnika foty "starealejare". Dzisiaj zdjęcie z pewnego meetingu na Księżycu (Księżyc oficjalnie przestaje istnieć z końcem miesiąca - chlip chlip). Sylwiobot i Michałbot w pełnej krasie, czyli ROBONIGHT 2005.\nZimka Zakopiec 08\nLink :: 22.02.2008 :: 21:04\nCzłowiek tyra. Większość człowieków tyra. Czasem człowieki tak strasznie tyrają, że im się wszystkiego odechciewa - nadchodzi zwątpienie i chęć ucieczki. Uciekłem.\nUciekłem w pogoni za zimą. Zimą, która odeszła, wypięła na nas swój lodowaty tyłek i nie ma zamiaru wymrozić zarazków, grypy etc. Choć ze względu na globalne ocieplenie i anomalie może jeszcze wrócić i zrobić nam psikusa...Zimy nie znalazłem, mimo, że udałem się do miejsca najbardziej z zimą powiązanego - Zakopane i Słowacja i co? Miernota ludzie...MIER-NO-TA. Oto kilka obrazków z wielkiej ucieczki...\nZimę prezentował w tym roku Śpiący Rycerz\nW mojej ukochanej Dolinie Kościeliskiej, też było niezgorzej...\nA po Słowackiej stronie?\nW okolicach Namestova piękne plenerki\nA Owca znowu zmierzyła się z przyrodą i jak zwykle rezultat był świetny\nKilka zimnych wizytówek...ale niebawem wrzucę coś dla ocieplenia :0)\nLink :: 23.02.2008 :: 15:52\nMURDER BALLADS pt. 1\nWeszła do łazienki. Nieświadoma. Jak zwykle zdjęła szybko okrycie wraz z bielizną, jak zwykle szybko odkręciła kurek z gorącą wodą...łazienka wypełniła się parą - szybko. Zamknęła oczy i poddała się błogiemu uczuciu, poddała się kojącym strugom wody i ciepłu...po raz ostatni. Zapach pary i owocowego płynu do kąpieli uśpił jej czujność...nie zauważyła oczu bacznie wpatrzonych w jej nagie ciało. Piana spływała po jej plecach i pośladkach, on na ten widok zaczął oddychać ciężej, ale ona nie usłyszała tego...słyszała tylko szum wody. Powoli ruszył do przodu...wysunał dłoń przed siebie i w powietrzu kreślił kształt jej piersi, bioder i pośladków...W tej chwili zamarła, mimo, że jej nie dotknął, poczuła szorstką dłoń pomiędzy udami, odwróciła się, szeroko rozwarte źrenice wpatrywały się w niego z przerażeniem:\n- Nie... - zdążyła tylko wyszeptać\n-Kocham cię... - odpowiedział również szeptem. Potem tylko głuche uderzenie jej głowy o ścianę łazienki. Potem tylko ciemność...\nUłożył jej ciało tak jakby to ona pożegnała się z nim. Złożył pocałunek na zimnym już czole i wyszedł z mieszkania na styczniową ulicę, zimną tak jak jej czoło...