Młody rolnik 2017/2018 - Strona 3 - Dotacje - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nWystarczająco dużo doczytałem - bez tego sam nie dostał bym kasy A skoro tak dużo doczytałeś to co jeszcze tu szukasz ? Możesz pracować na umowie zleceniu i zarabiać tylko do określonej kwoty, było to już wałkowane wiele razy, tyle że w innym temacie. Są telefony zadzwoń do BP albo do centrali w wawie i pytaj.\nNie umiesz pomóc to nie odpowiadaj, bo tylko spamujesz wątek.\nJak to jest z dorywczą pracą za granicą np. zimą a warunkiem ubezpieczenia jednego roku w krusie?\nSpróbuj popytać bezpośrednio w KRUS lub na jakimś forum prawnym. Mój stan wiedzy na ten temat jest raczej ubogi, ale z tego co wiem to jak jest to praca sezonowa to zastosowanie będzie miało ustawodawstwo polskie, czyli dostaniesz umowę o pracę u bauera i obowiązkowo informujesz KRUS. KRUS poświadczy, że właściwe jest ustawodawstwo krajowe (może też inaczej). O tym fakcie powiadamiasz też ZUS. Dostajesz formularz z ZUS (chyba nazywa się E101) potwierdzający, że w stosunku do danej osoby stosuje się polskie ustawodawstwo i dajesz pracodawcy. Potem bauer śle składki do studni bez dna zwanej w Polsce ZUS.\nJakie są konsekwencje dla Ciebie jak jesteś w okresie związania z wymogiem ubezpieczenia w KRUS jako Młody Rolnik?\nPrzy okazji masz rację, możesz zarządzać swoim gospodarstwem (sprawować funkcję kierowniczą) bez wkładu własnej siły fizycznej. Musisz jednakże zabezpieczyć się pod katem prowadzenie uproszonej rachunkowości oraz ew. kontroli ARiMR (ustanowić pełnomocnictwa).\nPozwolę sobię zapytać bo jestem zielony mam ok 14 ha(ok 10 orne reszta łąki) (Warmia-mazury) spełniam SO (dzięki uprawie 1ha ziemniaka ) i tutaj moje pytanko Muszę posiadać min 10,48 ziemi na własność ?\nPo otrzymaniu dotacji przez 5 lat muszę utrzymywać wzrost gospodarstwa na poziomie 10 czy 20 % ?\nW momencie składania wniosku muszę mieć minimum 1 ha dzierżawy na minimum 10 lat a później przejąć resztę gruntów opisanych we wniosku ?\njak to jest z tymi wyliczeniami na maszyny bo jeżeli mi na te 10 ha ornego przysługuje pług obrotowy 2 skiby to jest jakiś margines % i uwarunkowań np. terenu który pozwoli mi na nabycie pługu 3 skibowego zważywszy na to że mam proste jak stół pola ?\nCo wlicza się w te minimalną wymaganą ilośc punktów? (ok 12.) Wykształcenie, hektary, różnica wieku?\nmając wykształcenie średnie NIEROLNICZE i 3 letni staż pracy w gospodarstwie, a będą w trakcie kursu R3 (niestety egzamin dopiero w czerwcu, a papierek z CKE ok. września) jaka jest maksymalna możliwość otrzymania punktów ? pewnie R3 nijak się w to wliczać nie będzie skoro papierka nie mam. najniższa punktacja?\nPrzepraszam na wstępie za czepliwość. Wasze opisy do c.v. kandydata na młodego rolnika wygląda tak: "nadaję się". Trzeba punkty ocenić rzetelnie w różnych wariantach, przeliczyć dochodowość. To są informacje poufne, często dotykające spraw rodzinnych l(podziałów majątku, itp). Napiszcie na priv to coś tam bez zobowiązań sprawdzę.\nEdytowano Grudzień 31, 2016 przez EuroPlan\nCzy można płatność przeznaczyć na budowę obory? W ARiMR twierdzą, że składane wcześniej wnioski w zakresie budynków były jedynie na modernizacje a na budowę nie są przekonani czy jest to możliwe.\nEuroPlan dzięki za odpowiedź. Też podejrzewałem, że raczej nie w wchodzi to w grę.\nWitam czy moge skladać wniosenk o MR 2017 jezeli bede mial dierżawione grunty ?\nwitam mam pytanko .jesli bym dołoczyl żone do gospodarstwa jako wspólwlasicielka to załapie sie na mlodego rolnika?skola rolnicza musi byc tak?\nWitam. mam małe pytanko dotyczące ubezpieczenia przed złożeniem wniosku na młodego Rolnika czy jest takie wymagane ?\nMam pytanie czy pierwszą część wypłaty MR moge przeznaczyć na wkład własny do finansowania fabrycznego na zakup ciągnika ? Pozdrawiam\npierwszą część premii możesz przeznaczyć na zakup ciągnika w tym zakup fabryczny pamiętaj tylko o wpisaniu tego do biznesplanu jako celu wydatku pieniędzy.\nCo do KRUSu, to nie ma wymogu byś przed podjęciem zobowiązania na MR musiał być na KRUSie a jedynie jest to opcjonalne jako częściowe udokumentowanie wykształcenia\nWitam . Szkolenia dla osób, które zobowiązały się spełnić kryteria punktowe we wnioskach złożonych do ARiMR w ramach działania "Premie dla Młodych Rolników" poprzez udział w wybranych szkoleniach.\nSzkolenia odbędą się w LODR w Końskowoli, ul. Pożowska 8, 24-130 Końskowola w terminach 02.03.2017 r., 09.03.2017 r. i 16.03.2017 r.\nwitam pytanie może nie w temacie ale je zadam.\nJestem po zawodówce Mechanik-Operator pojazdów i maszyn rolniczych a tera kończe liceum ogólno-kształcące dla dorosłych, czy to wykształcenie wystarczy do przejęci gospodarstwa po rodzicach\nJesteś w tej samej sytuacji co ja. Tak możesz przejąć gospodarstwo i nawet możesz składać o pomoc dla młodych rolników.\nMoim zdaniem wszystkie dofinansowania powinny być przekierowane na Modernizację i wtedy każdy by zakupił to co potrzebuje - ten co już ma swoje ha i ten co chce przejąć i się rozwijać. MR w większości wprowadza sztuczne wydzielanie z gospodarstwa rodziców małych gospodarstw. Wiadomo, że 100tys nikogo nie zachęci do tworzenia gospodarstwa od podstaw.\nI żeby nikt mnie nie posądzał, nie składałem wniosku na obecną modernizację.a gdybym był młodym rolnikiem to też bym złożył wniosek bo jak dają to się bierze.\nZ modernizacji wystarczyło by wywalić tych co wzięli już na więcej jak 200k zwrotu i tej puli co jest dla wszystkich by starczyło.\nWie ktoś jak jest z posiadaniem zwierząt? mam na siebie 2 konie, mogę składać wniosek o MR.\nwitam wiecie może coś o MR 2017 kiedy rusza nabór ?\nIle punktów za wykształcenie dostawało się do tej pory jak się miało zdany egzamin r3?\nnabor prawdopodobnie w kwietniu ale dokladnie narazie nic nie oglosili co do gruntow tam ktos u gory pytal to musisz miec na wlasnosc chyba 70% wymaganej powierzchni\nJa mam takie pytanie bo już się gubię. Jeżeli posiadam wykształcenie wyższe nie rolnicze oraz mam 3 letni staż jako domownik to po otrzymaniu premi muszę uzupełnić wykształcenie poprzez kurs r3 np.?\nJak kupiłeś (a nie nabyłeś np. w wyniku spadku) to pozamiatane z młodym rolnikiem bo z dniem wejścia w posiadanie (samoistne - własność) co najmniej 1 ha UR fizycznych miałeś obecnie (po zmianie rozporządzenia MR bo wcześniej było 12 m-cy) 18 m-cy na złożenie wniosku do ARiMR. Twoja ścieżka do kariery młodego rolnika jest więc chyba zamknięta. Szkoda bo wymiana pokoleń na wsi jest bardzo ważna. Może się ubezpieczyłeś od tego nabycia w KRUS jako rolnik to może inna ścieżka: >>> restrukturyzacja małych gospodarstw - 60 tyś premii>> potem na głęboką wodę>>modernizacja gospodarstw?\n
Dzieki za pomoc, w krusie niestety nie jestem.
\nMam pytanie do znawców tematu. Czy wcześniejsze skorzystanie z dotacji dla bezrobotnych z funduszu pracy na zalozenie dzialalnosci gospodarcze nie koliduje z uzyskaniem premi na MR??? Jest to pomoc de minimis. Chodzi mi o to czy jak taka premie otrzymalem, rozliczylem, dzialalnosc przez rok utrzymalem obecnie zakonczylem a teraz spelniam wymogi odnosnie MR to nie bedzie zadnych zastrzezen ze strony agencji.\nEdytowano Styczeń 15, 2017 przez fieldshunter\nJa miałem też wyższe nie rolnicze (skończyłem nauki polityczne)plus 3 lata opłacania składek jako domownik przy rodzicach i nie musiałem nic uzupełniać .Był to nabór 2011 ale to się nie zmieniło i o wykształcenie nie musisz się obawiać .\nWitam.Pod koniec stycznia biorę ślub moja żona ma na sobie ziemię około 8 lat ja planuje złożyć wniosek na MR czy nie bd to kolidowalo przy premi w agencji każdy mówi co innego.\nMRiRW oglosilo planowany nabor w kwietniu 2017r.


Listy [Archiwum] - Klub Senior Cafe\nKlub Senior Cafe > Generacja 50Plus > Różności > Listy\nView Full Version : Listy\nOd długiego czasu siedzę w archiwaliach rodzinnych....ogladam zdjęcia staruńkie, pisma, laurki, świadectwa....wycinki gazetowe, programy imprez, zaproszenia...stare kalendarzyki z poprzedniego stulecia....no i listy....i rodzi się refleksja jaką wielką skarbnicą dzis są.....jakim nośnikiem myśli, emocji, informacji, zapachu, nastroju onegdaj były.....\nMoze podzielimy się myślami o listach....\nListy? Proszę bardzo, lubię pisać i nękam swoich znajomych.\nListy są z różnistymi ozdobnikami, bombkami też, zależnie\nod okoliczności. Czasem bombki są uzbrojone w ładunek wybuchowy, zwykle jednak wypełnione najlepszymi życzeniami.\nSiła ładunku wybuchowego jest obliczana matematycznie,\nproporcjonalnie do zaistniałej sytuacji. No i co?\nZaczynam pisać jak Wocjan. Pozdrawiam listolubne, te\npiszące. Dla czytających pozdrowienia w liście. Wypisz, wymaluj j.w.\nOstatnimi czasy ludzie coraz rzadziej piszą listy, a skrzynki wypełniają głównie rachunki, reklamy...prym wiodą smsy, maile, posty na privie. szkoda.Lubiłam wyszukiwać w sklepach piękne papeterie, a wcześniej-gdy sklepy świeciły pustymi półkami, sama ozdabiałam koperty.\nWłaściwie poza życzeniami mało się pisze teraz listów.\nJa piszę przeważnie maile, chociaż to też są listy.\nMam, od wielu lat paczuszkę listów od mamy, które pisała do mnie jak wyjechałam do innego miasta.\nMinęło 18 lat od śmierci mamy, a ja ciągle boję się je przeczytać ponownie. Samo ich dotykanie sprawia, ze serce zaczyna mi mocniej bić...:confused:\nKiedy zobaczę list w skrzynce serce bije jak w tym wierszu Niko. Niestety, to tylko koperta z rachunkiem. Są jeszcze\nzawiadomienia o spotkaniach z firmami oferującymi swoje\nwyjątkowe produkty, usługi. Szkoda! Tak lubię czytać.\nMoja Mama i mój Tata pisali listy do mnie, kiedyś to było,\ntak dawno temu. Wszystkie listy zaginęły.\nPozdrawiam, Malwino, Niko. Może jeszcze odezwą się\nlistoluby, nie tylko lubiące czytać, ale i pisać.\nJak mnie wena nawiedzi, na dzisiaj już limit się już wyczerpal, napiszę do Was list na blogu. Może uda się coś\nspłodzić. Czasem lubię.\nMalunko...a ja zajrzałam do listów mamy i taty w czasie rozwodu ich(zostały w dokumentach ojca).....ukladne, ale gorzkie...listy mamy do mnie jak byłam w szkole klasztornej z internatem w odizolowaniu w czasie pękania ich związku a potem rozwodu....cały wieczór czytania ich czułąm się małą, porzuconą Ewunią...ale dobrze, ze przeczytałam, wrócił klimat tamtych czasów, pewne sformułowania wróciły mi pamiec wydarzen o których dotąd nie myślałąm....list jest dla mnie czymś namacalnym, mimo,z e ulega zniszczeniu..jak zdjecie na papierze foto...mail jest zimnym przedmiotem..czystą informacją...\nTak..dzisiejsze skrzynki pełene rachunków, reklam, pozwań do czegos tam.....\nNikuś ..no własnie list wywoływał emocje....a mail? dla mnie treść jego mozę cieszyc , smucic ..ale nie wywołuje emocji...list rozłożysz, złożysz...popatrzysz, dobry psychoog zobaczy w jakim nastroju go pisałas....list zapachnie...kolorem papieru powie.....list dotykany przez nadawcę ma cenę.....\nMaria Jasnorzewska-Pawlikowska, powtórnie\nTeż mam serca drżenie, gdy widzę list w skrzynce, ale kiedy to było ostatnio? nie spomnę...\nTak Krystynko.....to część starych ludzi czekających na list...\nListonosz, to onegdaj osoba, która była jakby wrośnięta w sprawy swoich odbiorców....\nListy miłosne Georga Byrona do bliskich mu kobiet\nDo czcigodnej Augusty Byron\n(...) współczuję Ci bardziej, niż sama myślisz. Mówiąc jednak\nszczerze - wybacz, Kochana Siostrzyczko - trochę chce mi\nsię śmiać z Ciebie, gdyż miłość, moim skromnym zdaniem,\njest zupełną niedorzecznością, niczym więcej jak paplaniną\nzłożoną z pochlebstw, urojeń i oszukaństwa; jeśli o mnie\nchodzi, to gdybym miał pięćdziesiąt kochanek, w ciągu dwóch\ntygodni mógłbym o nich wszystkich zapomnieć, a jeślibym\nkiedyś jakimś przypadkiem przypomniał sobie którąś,\nśmiałbym się z tego jak ze snu, błogosławiąc swe gwiazdy,\nże wyzwoliły mnie z rąk małego psotnika, ślepego bożka. (...)\nBądź zdrowa, Śliczna Siostrzyczko, wybacz moją płochość,\nnapisz szybko - i niech Bóg Cię błogosławi.\nPrzyjmij wyrazy gorących uczuć braterskich,\nJa również mam w pudełku kilka listów od bliskich osób,trochę od wielbicieli z młodzieńczych lat.Lubię do nich wracać...najstarszy list mam od dziadka, którego nigdy nie poznałam/zmarł 4 lata przed moimi narodzinami/.Pisał go do mojego Tatki.Piórem,literki takie okrągłe-widać ,że w szkole uczył się kaligrafii.\nKrystynko, piękny wierszyk. Luizko, tyż piknie. Myślę, że\nbędzie tutaj dużo do czytania. Dzięki Malwino za fajny wątek.\nDzisiaj, na wątku "...Samotność..." sprowokowane postem Annamarii podjęłyśmy temat pisania listów - lub ich nie pisania -,\na przyczynkiem stala się książka Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory Listy na wyczerpanym papierze.\nMalwinko założyłaś bardzo ważny wątek, który mam nadzieję się rozwinie w sposób arcyciekawy. Powodzenia. :) - Cz\nMimozo, fajnie tu nam, dzięki Wam, Nam i Im.\nListy sławnych ludzi to niezwykle cenne oraz interesujące dokumenty.Niegdyś z pasją je czytałam np. listy Wojciecha Kossaka/w wydaniu książkowym oczywiście/-kopalnia wiedzy o artyście, jego rodzinie,epoce.\nWątek wyjątkowy.Dla mnie listy przez większą część życia\nbyły najważniejsze.Przychodziły a ja z drżącym sercem otwierałam i czytałam.Najwięcej było ich od tego pierwszego, zostało tylko kilka i nie tych najważniejszych.\nResztki korespondencji od mamy, taty , córki i nie tylko leży w bardzo starej szkatułce. Zaglądam czasem, serce drży podobnie jak niegdyś.\nDzisiaj jeżeli czasem pisze to na komputerze i sama czuję, że to już nie to.\nJestem w posiadaniu książki, Marii Kazimiery i Jana Sobieskiego LISTY OKRESU ODSIECZY WIEDEŃSKIEJ. Ileż czułości sobie okazywali pisząc do siebie, ile miłości i tęsknoty kryje się w każdym liście. A język... kto dzisiaj byłby w stanie tak pięknie pisać do ukochanego/ukochanej? :) - Cz\nW Pielaskowicach, we wtorek [9 VI 1665].\nZ innej beczki- listy naszych pociech pisane niewprawną rączką, z błędami.Mam 4 takie od mojej ośmioletniej córci, która wyjechała w góry na tzw. zieloną szkołę.3/4 listu to dokładne informacje o tym, co było na sniadanie,obiad i kolację...hihi.I to słodkie- "Kochana Mamosiu,tensknie za tobą"../org.pisownia/\nZałożyłaś wątek, który ma szansę na długi żywot, a mnie przyszedł\ndo głowy temat na kolejny wiersz:\nZamknięty w butelce,\nDo morza wrzucony,\nNiesiony bryzą płynął, płynął …\nPo wielu latach na brzegu plaży,\nW omszałej butelce znaleziony\n- list kochanka pisany ukradkiem.\nKim on był, kim ona była?\nSkrywane uczucie powierzyli\nNa pożółkłej kartce\nWyrwanej z kajetu,\nMiłosne wyznanie pełne tęsknoty,\nI zaschnięte ślady łez…\nPopatrzcie tylko-jak wiele aspektów zostało poruszonych w związku z korespondencją tradycyjną!\nTakże w mojej szafce leżą ,związane tasiemeczką ,listy od mojej sympatii z liceum,od męża,gdy rok po naszym ślubie musiał isć na rok do wojska,od śp.mamy,śp.babci....dużo ich mam.\nNiektórych dawno nie otwierałam.\nBoję się zbyt silnych wzruszeń.Spoglądam,dotykam i zostawiam w spokoju.\nNajfajniejsze są listy moich dzieci,gdy były małe. Były wtedy takie malutkie notesiki z obrazkami i na nich pisały listy do mnie,do taty.My byliśmy w drugim pokoju albo np.któreś z nas jeszcze w pracy.\nOstatnio oglądałam film w TV na ten temat. Nie pamiętam\nTemat piękny i wspomnieniowy. Spojrzenie na własne aczkolwiek małe archiwum. Jest co oglądać. Pakunek listów owiniętych kolorowym sznureczkiem z okresu narzeczeństwa.\nKoperty zaadresowane do mnie ( jeszcze czuję tamten zapach ) są unikatowe a treść jakże osobista i każde słowo ważone.\nPakuneczek razem ze mną idzie przez życie bo jest cząstką mnie samej.\nListy to nie tylko wspomnienia.\nPisania ich dotyczy\nwiele zasad,które powinno się znać i stosować.\nTe,które tu zebrano, są tradycyjne.Dziś sporo się zmieniło.\nWciaż mnie dziwi przecinek po nagłówku,a co za tym idzie pierwsze zdanie małą literą.\nPodany tu zapis skrótu tez jest dyskusyjny.\n"Chciałbym się dowiedzieć, jak w języku polskim zapisujemy skrót wyrażenia "post scriptum": PS, Ps. czy P.S. (tudzież P.s.)?\nZarówno Wielki słownik ortograficzny, jak i Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN podaje pisownię PS bez kropek.\nZgodnie z zasadą w skrótowcach rodzimych i obcych przyswojonych (a za taki można uznać PS) nie stawiamy kropki mimo łacińskiej pisowni P.S. - przy czym w uzusie językowym funkcjonuje również i ten wariant (taką formę, jako oboczną, notuje Słownik skrótów i skrótowców PWN oraz M. Bańko, M. Krajewska, Słownik wyrazów kłopotliwych)."\nSieć 19listopada 2010\njak to niezwykle ciekawie los potrafi podpowiadać,tym razem właśnie Tobie,ciekawe pomysły. Ten o pisaniu listów wydaje się być zajmującym i trącającym struny naszych wspomnień.\nDialy moja, Dialy! Jakże Ci jest? Odpisz mi jeszcze, nie mów\ntego, co byś mnie chciała powiedzieć, ale to, co sama czujesz\ndla siebie i niech dzień ten, w którym Cię poznałem,\nbłogosławiony będzie. Ja mu błogosławię. Ty go nie przeklinaj,\nlepiej mnie przeklinaj, ale nie ten dzień, bo on wielu dni\nboskich był pierwszym ogniwem. Z niego raj wyszedł\ni ten raj Dialy moja, Dialy! Jakże Ci jest? Odpisz mi jeszcze, nie mów\ni ten raj kwitnął na ziemi.Twój Zyg.Listy miłosne Krasińskiego\ndo Delfiny Potockiej.\np s. Niestety elektronika pozbawiła nas,czekania na listonosza i całej celebracji dotyczącej listów.\nUps, nie udało mi się umieścić miejsca i daty z właściwej strony...no i jak tu pisać listy w kompucie?\nPrzepraszam,ze zajęłam się technicznymi sprawami listów.\nCiekawe są przeróżne nagłówki-prawda?\nPisz Elizko dla mnie to ważne spostrzeżenia i informacje.\nNa szczęście to tylko próba literacka, ale\n"List Matki Do Córki"\n"Jest godzina druga. Siedzisz w swoim kojcu i ślicznie do mnie uśmiechasz.\nWiem, że jesteś najwspanialszym dzieciątkiem na świecie.\nTak bardzo Cię kocham. Tak bardzo pragnę pokazać Ci świat - pragnę być Twoją najukochańszą Mamusią. Jednak to nie będzie możliwe...\nGdy o tym myślę, mam ochotę krzyczeć ze złości. To takie niesprawiedliwe...\nChciałabym być z Tobą, gdy będziesz uczyła się chodzić.\nChciałabym być z Tobą, gdy będziesz uczyła się mówić.\nChciałabym być z Tobą, gdy będziesz uczyła się czytać i pisać.\nChciałabym być z Tobą, gdy będziesz pierwszy raz szła do szkoły.\nChciałabym płakać na Twoim ślubie...\nPewnie gdy dorośniesz, nie będziesz mogła pogodzić się z tym, że inne dzieci mają Mamę, a Ty nie.\nAle tak naprawdę, zawsze będę przy Tobie - nawet wtedy, gdy nie będzie mnie już na tym świecie...\nPiszę do Ciebie ten list, ponieważ nakłoniła mnie do tego moja pielęgniarka. Prawda jest taka - jestem ciężko chora. Gdy to piszę, mam świadomość, że niewiele zostało mi życia.\nJestem chora na białaczkę.\nWiem, że jutro może mnie już tu nie być, dlatego nie staram się przedłużyć mojego życia, nie mam już nadziei. Jedyne, na czym mi teraz zależy, to to, aby ostatnie dni mojego życia w pełni wykorzystać.\nWykorzystać na bycie z Tobą i Twym Tatą.\nTwojemu Tacie trudno pogodzić się z tym, co się dzieje. On wciąż wierzy, że ja nagle wyzdrowieję... Ale ja straciłam nadzieję, straciłam wiarę w to, że zostanę na świecie...\nBóg mnie do siebie wzywa.\nCzuję się tak bardzo oszukana. Nigdy nie będę miała szansy poznać mojej ukochanej Córeczki, czyli Ciebie - a Ty nigdy nie będzie mogła poznać w pełni mnie... Dlatego też piszę ten list... Chcę przekazać Ci kawałek siebie, przekazać Ci to, jaka jestem, jakie mam lęki i pragnienia.\nChcę Ci powiedzieć o wszystkim.\nKocham Cię, Córeczko...\nCiężko mi jest to pisać. Co prawda pogodziłam się już z wizją mojej śmierci, ale gdy patrzę na Ciebie... chcę żyć, czuję, że muszę, że mam dla kogo!\nJesteś taka cudna. Taka niewinna. Kochana.\nWystarczy na Ciebie spojrzeć, by Cię pokochać.\nNie chcę odchodzić...\nPamiętam dzień, w którym dowiedziałam się, że jestem w ciąży. To był jeden z dwóch najpiękniejszych dni w moim życiu... Drugi to dzień porodu.\nGdy pierwszy raz wzięłam Cię na ręce... To było wspaniałe przeżycie! Ręce mi drżały, czułam się taka szczęśliwa...\nA teraz, gdy masz niespełna sześć miesięcy muszę się z Tobą żegnać.\nNie boję się śmierci. Wiem, że ona znajdzie mnie nawet na końcu świata. Nie boję się umrzeć, po prostu nie chcę...\nStracę tyle wiosennych pikników, na których razem byśmy się bawiły i biegały, tyle letnich wycieczek, na których uczyłabym Cię pływać, jesiennych spacerów, na których zbierałybyśmy liście... Tyle ziomowych wieczorów, na których czytałybyśmy bajki...\nKochanie, ja odejdę. Ale zostanie Twój Tata. To wspaniały człowiek, bardzo Go kocham. Wiem, że wychowa Cię najlepiej jak będzie potrafił.\nChcę dla Ciebie jak najlepiej. Dlatego mam nadzieję, że Twój Tatuś po mojej śmierci ożeni się z jakąś dobrą kobietą. Nie mogę być egoistką - potrzebujesz matki. Twój Tata nie chce nawet o tym słyszeć, ale może kiedyś...\nMam nadzieję, że mimo wszystko nie zapomisz wtedy o mnie.\nTo okropne, że nie będziesz miała żadnych wspomnień ze wspólnie spędzonych chwil. To takie straszne... Nie będziesz mnie pamiętała.\nZostaną Ci zdjęcia. I ten list. Mam nadzieję, że czytając go, ulżę Ci trochę.\nWłaśnie wzięłam Cię na ręce. Patrzysz na mnie, Twoja śliczna buzia się uśmiecha.\nKocham Cię tak mocno...\nJesteś taka malutka. Boję się, że nie będę mogła Cię pilnować. Boję się, nie chcę, żeby kiedykolwiek spotkała Cię jakaś krzywda...\nMam ochotę krzyczeć! Dlaczego życie jest takie niesprawiedliwe?\nTyle było momentów, gdy w przypływie smutku mówiłam, jak bardzo nienawidzę życia!\nTyle było chwil, gdy mówiłam, że chcę umrzeć!\nA teraz, gdy oddałabym wszystko za jeszcze parę lat życia - Bóg mnie do Siebie wzywa...\nJak ja bardzo nie szanowałam kiedyś daru życia...\nŻałuję wielu rzeczy. Ale jednej na pewno nie. Nie żałuję, że przyszłaś na świat. Dałaś mi radość, i wiesz co? Tak naprawdę to pomogło mi przeżyć poród, to pomogło mi jeszcze przeżyć te sześć wspaniałych miesięcy.\nLekarz mówił, że dałaś mi energię. Że gdyby nie Ty, ja już dawno mogłabym nie żyć...\nA teraz muszę odejść. Lecz zostaniesz Ty.\nChciałabym, żebyś dobrze pokierowała swym życiem.\nŻebyś nie musiała niczego żałować.\nŻebyś była szczęśliwa.\nPamiętaj, że ja zawsze będę przy Tobie. I gdy będziesz miała jakiś kłopot... wstawię się za Ciebie u Pana Boga.\nNigdy nikogo mocniej nie kochałam.\nKocham Ciebie i Twojego Tatę.\nKocham Was tak bardzo!\nNie mogę sobie wyobrazić, że pewnego dnia mnie już nie będzie, a Wy zostaniecie sami.\nChcę, żebyś mogła mnie poznać.\nDlatego napiszę Ci, że kocham muzykę. Kocham wiosnę i lato. Kocham zwierzęta. Kocham Twojego Tatę.\nNie mogę zebrać się do zakończenia tego listu. Kojarzy mi się z zakończeniem życia, zakończeniem kontaktu z Tobą. Tak dużo pragnę Ci opowiedzieć. Jednak nie mam sił. Każde zdanie wywołuje we mnie wspomnienie bądź okropny ból. Ból rozstania.\nMam nadzieję, że gdy będziesz już dużą dziewczynką, Tata opowie Ci o mnie. Chciałabym, żeby odpowiedział Ci na każde pytanie na mój temat.\nPamiętaj, że gdy nawet zrobisz coś złego, i tak będę Cię kochać. Nigdy w to nie zwątp! Nawet przez moment. Nigdy...\nKocham Cię tak bardzo, że nie potrafię ubrać tego w słowa. Nigdy nie przestanę, nigdy!\nJesteś największym szczęściem, jakie mnie spotkało. Największym cudem.\nTak strasznie płaczę, pisząc te słowa.\nDzięki Tobie umrę szczęśliwa.\nDo zobaczenia tam na górze. W Niebie...\nZawsze kochająca Mamusia."\nDziewczyny, jestem zdumiona, ale bardzo szczęśliwa, ze wątek "chwycił"czułąm podskórnie, długo o nim myślałam, ale tak na trzeźwo nie wiedziałam co będzie...\nMimozko..tak, tak...weszłam dziś na samotnosci poczytałam o listach i moja myśl od tygodni dojrzewająca dojrzała i urodziła się od razu materializując wątek Listy(Czesiu to tak jak "spada wiersz z nieba")\nCzesiu wiersz Twój-poezja...(też spadł z nieba..hihi tak?)\nNikuś , ta kaligrafia naszych przodków..zniewalająca....\nZen dla mnie listy to była ogromnie ważna sfera życia, kontaktów....pisałąm długie, soczyste i barwne...jak wspomina moja siostra cioteczna i prosi ciągle o nie...ale straciłąm chyba już to coś, co jak się pisało często, to było...maile, smsy coś zabrały mam wrażenie....\nDziewczyny,warto...raz na jakiś czas dotknąć obwiązanych wstązeczką rózową pakuneczków,szkatułek i doznac drżenia serca i wilgotnosci łez....to takie oczyszczające....nie bójcie się tego....\nmasz rację Nika..a listy naszych dzieci pisane fonetyzcznie i z ogromniastymi bykami....\nLuizko..załkałam się na sama noc....ale piękne, przepiekne....\nElizko , Senioritko, Kawusiu dzięki za refleksje i bądzcie....\nPopatrzcie powiem za Niką...ile wątkow pobocznych wywołał wątek Listy....nieprawdopodobne....\nMiałam dziś potwornie ciezki dzień , miałam iść spać, bo mnie nerwy zjadły i zmęczenie, ale podparłam oczy zapałkami jak zobaczyłam wieczorem po powrocie co tu się dzieje..."na moim nowym dziecku" i musiałam coś skrobnąć...dobrej nocy już napewno\nCodziennie zaglądam do skrzynki w oczekiwaniu na list.A tu same reklamy.\nAle....mam znajomą,która wyjechała z Radomia,mieszka w okolicach Wroclawia\ni pisze czasem do mnie listy przecudnej treści...mam je wszystkie.\nJa,niestety ,z lenistwa chyba,nie piszę....tylko dzwonię.:mad:\nMam naszykowaną kopertę i myśli poukładane w głowie ,co mam napisać...\nNa imieniny Barbary zmobilizuję się i wyślę piękny list....napewno!:)\n:) Codziennie zaglądam do skrzynki w oczekiwaniu na list.A tu same reklamy.\nTak ładnie piszesz w ksc, więc list też pójdzie gładko. Mam pytanie , to Ty jesteś na zdjęciu przy nicku. Bardzo lubię patrzeć w tę roześmianą buzię.Pozdrawiam\nWiesiu,dzięki za miłe słowo...ta gęba jest moja\ncześć Dziewczyny..miło....Marta jesli wejście tu zmobilizuje Cię do napisania zrobisz frajdę znajomej....ludzie, którzy piszą listy..bardzo na nie czekają....Wiesiu, no patrz jak Marcie gęba sie jeszcze szerzej usmiecha od miłych słow....a poniewaz znam Marte osobiscie...mogę Cię zapewnić, ze w realu prawie nigdy nie wraca do powagi..hihi\nPaula, mam tez takie paczuszki listow, ktore byly do mnie pisane przez bliskich mi ludzi. Czesto do nich wracam, otwieram paczuczki obwiazane wstazeczka ....i czytam. Ciagle sa aktualne i jestem bardzo przywiazana do tych malych literek, ktore przypominaja mi autora.\nMalwinka mialas doskonaly pomysl. :)\nPS Moze jednego dnia opublikuje te listy, bo niektore sa naprawde piekne i pelne romantyzmu.\no jak miło,z e tu jestes Marbelko....\nJa tez mam oprócz "zwykłych" listów rodzinnych...pakę grubą listów od pewnego pana......to jest ciekawa, taka romantyczna historia dziewczynki i starszego chłopca, męzczyzny...ja 15 on 22....platoniczna zresztą z jego strony, u mnie była fascynacja wiedzą, mądrością życiową,zdolnościami aktorskimi....zostałam zaczepiona na ulicy przez okazało sie potem przyszłego aktora....no i byłam tą do której pisał....pieknie pisał..wierszem, prozą.....rysunkiem....to pisanie i okazjonalne spotkania trwały ok 2 lat....cała korespondencję zachowałam jakoś intuicyjnie....spotkalismy sie po 37 latach na moment...przyjechał na mój wieczór autorski promujący tomiczek wierszy....spieszył sie na swój wieczór aktorski....nasze ręce sie przywitały, oczy wymieniły spojrzenia,( poznałam go tylko po oczach..hihi, bo reszta była zarostem) usta powiedziały tak się ciesze..po czym zniknął....znamy swoje namiary, raz odezwał sie do mnie przysyłając swoją książkę.....oboje mamy rodziny i uznalismy widocznie za słuszne na tym pozostac.....no i dobrze, ale peany na moją bardzo młodą częśc zostały...cudnie mi sie czytało po tylu latach...ale tylko raz...ale chyba znów odkopię w piwnicy i zajrzę......\nJa piszę lisy głównie z długich wakacyjnych wyjazdów,żeby byc z daną osobą i podzielić się myślami,przeżyciami.\nMalwinko watek Twój jest okazją do wielu refleksji,mam wrażenie,że wspaniale się rozwinie.Brawo.\nListy-nie lisy-przepraszam za pomyłkę.To pośpiech.Pędzę do zajęć domowych,wpadnę wieczorkiem.\nno własnie widzę i bardzo się cieszę....bardzo....Nika tak, przelewasz na papier to co w danej chwili widzisz, czujesz...to piękne, bo się jest w chwili i środku Ciebie....\nLISTY DO KRÓLOWEJ MARYSIEŃKI.\nNajśliczniejsza i najukochańsza serca i duszy pociecho!\nObłapiam tedy i całuję milion razów w imaginacji najśliczniejszą Marysieńkę, królewnę i dobrodziejkę swoją\nZapomniałam wpisać tytuł w/w tekstu-to piosenka Skaldów "Medytacje wiejskiego listonosza"\nTygodnik "Madame Figaro" kazdego roku z okazji St. Valentine oglasza konkurs na najpiekniejszy list milosny. Wyniki sa oglaszane w maju i naturalnie nagrodzone listy sa drukowane. Moge Was zapewnic - sa piekne, pelne uczucia i glebi serca ludzkiego. O, dziwo w tym roku wygral list mezczyzny napisany do ukochanej.\npisanie listów to piękna sprawa;\n...baardzo dużo ich pisałam kiedyś: do rodziny, do koleżanek;\npóżniej do sympatii, obecnego męża....\nDużo pisałam - znacznie mniej otrzymywałam ...i nic nie zachowało się z tamtych lat..:(...bardzo żałuję;\nPrzechowuję listy sprzed 25 lat,\nkiedy wyjeżdżałam z najmłodszym synem do sanatorium ( co dwa lata) pisaliśmy wspólnie listy do taty:\npierwsze były jak miał 3 latka: synuś robił rysuneczki gdzie byliśmy i co widzieliśmy a ja uzupełniałam je tekstem;\n5 lat temu odświeżyłyśmy przyjażń z koleżanką ze studiów....piszemy i to są wspaniałe listy;\nwątek bardzo trafiony :)\nuczymy się całe życie...warto wiedzieć jak pisać albo przynajmniej sobie przypomnieć, jak powinno się pisać list bo w dobie komputeryzacji wyszliśmy z wprawy piszemy na skróty..itp.\nNapiszę do ciebie http://www.iv.pl/images/71445599191773115620.jpg (http://www.iv.pl/)fot.własne.\nNapiszę do ciebie już jutro,\nNapiszę na przykład, że lało,\nTe cztery zdania i fotka,\nTo zawsze będzie zbyt mało.\nMe serce zasnęło na chwilę,\nI nie chce już bić tak mocno,\nNie mogę go nadwyrężać,\nWciąż budzić porą nocną.\nMe serce życiem stłamszone,\nDziś jest spragnione spokoju,\nBoi się niepokoju...\nJa wiem.. wciąż czegoś pragniemy,\nLecz cóż nas może dziś spotkać,\nTo ciągle w nas istnieje,\nPo prostu to zapamiętaj,\nDaj spokój wyobraźni.\nNiech biją każde dla siebie,\nOdnajdą siebie w potrzebie...\nnapisał słowa do piosenki, którą wykonywał Henryk Fabian z zespołem Czerwono Czarni\nNAPISZĘ DO CIEBIE NA PEWNO;\nI WSZYSTKO SIĘ ZMIENI,CHOĆ KTÓREJŚ JESIENI\nZNÓW KWIATY ZA OKNEM TWYM ZWIĘDNĄ.\nNAPISZĘ DO CIEBIE,CHOĆ PRZECIEŻ ROZUMIEM,\nŻE SŁOWA NIEWIELE JUŻ ZNACZĄ.\nDLATEGO,GDY W MROKU ODNAJDZIE MNIE SPOKÓJ\nNIE BĘDĘ ZNÓW WIEDZIAŁ,JAK ZACZĄĆ.\nNIE NAZWĘ CIĘ KLUCZEM OBŁOKÓW NA NIEBIE\nI ECHEM BŁĄDZĄCYM WŚRÓD PTAKÓW I GWIAZD..\nNIE NAZWĘ CIĘ NAWET ZGUBIONYM WSPOMNIENIEM,\nBO WSZYSTKO CO PIĘKNE,DZIŚ JESZCZE JEST W NAS.\nNIE PYTAJ WIĘC O NIC,ZBYT DOBRZE SIĘ ZNAMY,\nWIESZ PRZECIEŻ,CO Z TOBĄ,CO ZE MNĄ.\nO JEDNAM PAMIĘTAJ:Z NAJDALSZEJ PODRÓŻY\nNIE NAZWĘ CIĘ KLUCZEM...\nO JEDNYM PAMIĘTAJ:Z NAJDALSZEJ PODRŻY\nKlasa w treści i formie. Uczucia w zenicie.\nTemat listów wywołał taka wenę?\nCieszę się,że znowu odgadłaś moje i chyba nasze myśli.\nAch,ci poeci ... jasnowidztwo mają w głowach...\nLiścik mojej córci do tatusia z 1991 roku.\nTo nawet znak historyczny-co nie?\nDziękuję Elizko! Cieszy mnie Twój avatarek:D\nWiersz napisałam w ubiegłym roku.\nZawsze w mej pamieci i sercu pozostanie list od mojego synusia wówczas pierwszaczka\nPrzyszlam z pracy zmeczona w niezbyt dobrym humorze, w skrzynce list\nNadawca Adas.... list był gruby ...radości co nie miara.\nNie otwierałam zaraz, najpierw zrobilam sobie dobrej kawy..\nwygodnie sie rozsiadłam ,list gruby bedzie co czytac..\nOtwieram dwie kartki z zeszytu czyste ..rozkładam a w środku zasuszona trawka, malenki kwiatek stokrotka ...\ni az trzy słowa... "Mamusiu jest wajnie "\nCzyż nie piękny list? nie "wajny" ? od razu humor mi sie poprawił:D\nOglądałyście film "List w butelce"?\nmożna sobie przypomnieć:\nniezwykła treść i muzyka niezapomniana.\nTarninko..no piekne wspomnienie..wzruszające\nMalunko...jestes pięknie płodna...śliczny wiersz, charakterystycznay dl a Ciebei...taki malunkowy....no tak...tematyka kopnęła wenę w rozkwit...hihi\nElizko...nie znoszę niechlujnego pisania...no taki fijoł...sama się z tym męczę tu na wątkach, bo czasem chciałabym coś skrótowo, biegiem...nie uchodzi kurczę...męczy mnie sms, bo tam czasem muszę nie po mojemu ze względu na długosć,ogonkowe itd...\nDziewiąteczko...moja krew...listy to piękna sprawa...\nMarbelko poproszę adres tego pana co wygrał konkurs na list....bardzo mi to imponuje....\nMalunko, a Elizka jest taka ślicznie ruda w rzeczywistosci....\nTwój tar-ninko post jest całą kwintesencją pisania listów przez małe dzieci do rodziców z koloni czy z obozu. Było w nich tyle ( fajnych) błędów, że trzeba było główkować aby je oczytać. Nie raz poleciały łzy.\nChcesz się wzruszyć, poruszyć pokłady pamięci... - na wątek Malwinki przyjdź.\nTakie hasło wymyśliłam i na drzwiach wątku, na czerpanym papierze spisane - powieszę. ;) :) - Cz\nhihi..ale to nie ja wzruszam ,\nto Wy....ja poruszam....hihi\nCzas już na listy do Św. Mikołaja. Polecam książkę p.t. "Listy\nSw. Mikołaja" J.R.Tolkienia. Pisarz wysyłał do swoich dzieci,\nprzez ponad 20 lat listy od Św. Mikołaja.\nMyślę, że warto napisać, aby Św. Mikołaj zdążył naładować\nnam skarpetę pięknymi prezentami. Jeśli Mikołaj nie zdąży\nprzeczytać listów lub ich dowieżć, nadzieja w naszych bliskich\ni przyjaciołach, że pomogą spełnić nasze życzenia, pomogą\nSenioritko, dobry pomysł :)\nmój list do Św. Mikołaja:\nmam jedno życzenie Św. Mikołaju\n....aby złe wspomnienia ostatniego roku nigdy już do mnie nie wracały....\n...nie chcę żadnego innego prezentu....\npewnie czas zaleczy wszystko ale nie zaszkodzi by Św. Mikołaj przyczynił się do tego..:D\na ja dwa lata temu napisałam list do św Mikołaja razem z "moimi" upośledzonymi dziećmi..jedne rysowały, inne pisały po moim sladzie, za inne ja pisałam ich pragnienia....po pół roku kiedy juz zapomnieliśmy przyszedł pieknie zapakowany list z rysunkami, pozdrowieniami i tłumaczenaimi ile to Mikołaj ma do załatwienia i żeby próbować w następnym roku....i tyle "moje" dzieci miały z Mikołaja..musiałam bardzo gęsto tłumaczyć Mikołaja....\nnatomiast pamiętam, ze pod koniec listopada mama mówiła hasło Mikołaj i wiedziałyśmy,z ę trzeba się brac za listy...Boze jakie one były wypracowane, wypocone, pozacierane od atramentu, pomięte z siły myślenia...list kładłyśmy między za pierwszą szybę okna.....jesli zniknął w nocy znaczy , ze Mikołaj był....a nam serca tykały z emocji, zę oto już dzieje sie...Mikołaj wie....i tak rok rocznie...długo\nW czasach, kiedy wierzyło się w Świętego Mikołaja a list pisany do niego to glejt na wymarzony prezent a w zamian mocne postanowienie poprawy przez cały następny rok. Był niewiarygodnie długi a pisany w punktach bo tyle chciało się zabawek. Wiara, że list dotrze do Św.Mikołaja była niepodważalna a tłumaczenie przez rodziców, że trzeba wybrać tylko jedną zabawkę bo inne dzieci także czekają nie dawało rezultatu, gdyż może akurat nie być tej zabawki w jego worku, toteż na wszelki wypadek pisało się dwadzieścia zastępczych.\nByły to czasy dziecięcych marzeń a życie upływało błogo bez zmartwień. Od tego są przecież rodzice aby martwili się jak tu zdobyć i za co kupić....... dziecku wymarzoną zabawkę...........\ntak Paula...i to była własnie magia dziecięcych oczekiwań....\nMiałam zawsze słabość do pięknie wydanych papeterii, notesów, piór, kalendarzy,\nksiążek, pamiętników, zeszytów, ołówków itd,itd.\nFascynują mnie różności w tzw. sklepach papierniczych i empikach.\nZawsze wolałam tam bardziej chodzić, niż do perfumerii ;)\nDlatego w Kotlinie Kłodzkiej koniecznie pobiegłam zobaczyć Muzeum Papiernictwa w Dusznikach.\nCiekawe jaki zawód powinnam wykonywać?:)\nAluniu, moze powinnas być listonoszem...ile wniosłabyś ciepła i mądrości ludziom czekającym w ich domach...a mozę kronikarzem, żeby skrzętnie zachować ślady pamięci...\nwiesz, papiernicze sklepy to jak perfumeria dla umysłu...mają niepowtarzalny zapach...a już kartkowane książki...poezja.....chociaż powiem, ze dzis w tym zapachu już za dużo chemii i wspołczesnosci, ale jeszcze wprawny nos potrafi wyczuc przeszłość..hihi..dobrze i miło,że tu trafiłas\nListy do mikołaja...pamiętam,jak cierpliwie je pisałam, ozdabiałam rysunkami.Niestety, w przeważającej ilości przypadków prosiłam o zabawki,a dostawałam praktyczne prezenty odzieżowe.Jedynie ukochanych książek Mikołaj nie skąpił..ot,byli czasy,że dzieci się nie rozpieszczało.\nPoczątek lat 70-tych a były to lata siermiężne nie uświadczyłaś pięknych bibelotów, papeterii tej przysłowiowej koperty do lubego.\nMy wówczas młodzi podpatrzyliśmy od innych młodych jak ozdabiać kopertę wysyłając do ukochanego. Otóż wycinało się kolorowy obrazeczek z gazety lekko moczyło i nakładało na front koperty a potem przeciągało gorącym żelazkiem. Farba lekko pościła i był ładny efekt albo kwiaty, albo piękny widoczek.\nJakoś nie mogłam zrozumieć na czym polegała gra w listonosza z zielonymi pieczęciami.Słyszałyście o takiej zabawie?\nTo było jakoś dawno i wspomina się tę zabawę w literaturze.Nie wiem o co tam chodziło.\nMoje dzieci miały fajna grę w pocztę.W pudełku były karteczki,pieczątki,rysowane znaczki,było nawet papierowe okienko pocztowe.Bawiły się pięknie z kolezeństwem.Gapiłam się z radością,a nawet i mnie czasem wciągały jako panią ,która przyszła z listem na pocztę.\nA propos ozdabiania kopert,to najładniejsze przychodziły z wojska.Mój staruszek był w armii rok i pisał,ale koperty ktoś im ozdabiał.Świetne były-z rysuneczkami,grafikami,kwiatuszkiem...\nMialam kiedys "adoratora" (platonicznego), typu artystyczna szalona glowa - akwareliste, poete, autora wielu piosenek...i projektanta znaczkow polskich. Bylo to w latach - polowa 60-tych. Poniewaz nie bylo ladnych kopert i papeterii, pisal do mnie listy typu sprawozdania z zycia codziennego, ktore byly obrazowane akwarelkami. Np kiedy dostal przydzial (nareszcie) nowego mieszkania z pracownia malarska, opisal mi je w formie akwarelki. Na kopercie zawsze malowal wlasny znaczek, co wzbudzalo duze zaciekawienie naszego listonosza.\nZmarl w roku 1985 i niech spoczywa w spokoju.\nJako nastolatka pisałam listy do domu z cudacznie poskładanymi kartkami.\nDziś już nie pamiętam jak się to robiło, pewnie coś jak origami?\nZanim domownicy list przeczytali, wszyscy najpierw oglądali składanki. :D\nTeż tak składałam listy Aluniu. Przedtem je kilkakrotnie przepisywałam, bo zawsze doszukałam się błędów.\nPisząc z kolonii ozdabiałam je obrazkami;)\nTrochę żałuję, że nie mam do kogo pisać...\nNapisz do mnie Malunko ;):D!\nOj jaka szkoda, że już rzadko piszemy!\nTen dreszczyk i radość kiedy sięgało się po list do skrzynki...żal!\nNie lubię wracać do starych listów, tak samo jak i do zdjęć i większość z nich wyrzucam na zawsze.\nNie lubię tez czytać listów pisanych ręcznie, bo są zwykle napisane niewyraźnie i drażni mnie odcyfrowywanie literek które często zabijają mi przyjemność czytania.\nW dobie poczty elektronicznej, lubię dostawać krótkie, treściwe wiadomości, które dochodzą do mnie natychmiast podczas gdy list wlecze się i wlecze, gubiąc po drodze aktualność.\nJednak nie wyobrażam sobie "Draculi" Brama Stokera bez listów :)\nTo Ty młódka być musisz?;) Do elektroniki Cię ciągnie...\nJa pamiętam listy i kartki pisane przez starsze pokolenie mojej rodziny.\nPiękne, kształtne litery, kaligraficznie wyćwiczone, staranne rozmieszczenie tekstu, miło było czytać!:)\nCo ciekawe, cała rodzina ze strony mojego taty miała podobny charakter pisma.\nKochany Święty Mikołaju. Jestem już w podeszłym wieku, ale\nnadal wierzę w Ciebie, Twoją dobroć, szczodrość i szlachetne\nserce. Wierzę, że nikogo nie zawiedziesz i wypasiony prezent\nzostawisz dla mnie pod drzwiami lub pod poduszką.\nNie będę narzucać Ci moich życzeń. Lubię niespodzianki.\nMam tylko jedną prośbę. Proszę, przyślij mi lekarstwo, które\nwzmocni moją pamięć i pozwoli nie zapominać na bieżąco\ngdzie znajdują się najpotrzebniejsze mi w danym momencie\nrzeczy. Tak się składa, że jak szukam tego co dzisiaj mi\npotrzebne, znajduję to, czego wczoraj szukałam. Często\nznajduję po czasie rzeczy, które pilnie były potrzebne\nw danym momencie. Jest to bardzo uciążliwe. Daje się we znaki szczególnie wtedy, gdy zrobię generalne porządki,\npoukładam, tak mi się zdaje, na swoje miejsce, a potem\nokazuje się, że to miejsce zmieniło się i poszukiwany\nprzedmiot koczuje już w nowym. Nie mogę tego ogarnąć\npomimo wielkich wysiłków i to bardzo mnie to denerwuje,\nobawiam się, żeby nie wpływało żle na moje dotychczasowe,\nZdaję sobie sprawę, że w tym wieku krew w mózgu przepływa\nwolniej i te opóżnienia czasowe z tej przyczyny\nwynikają. Mam jednak nadzieję Swięty Mikołaju, że Ty\njeżdżąc saniami po całym świecie znajdziesz dla mnie\nlekarstwo. Moją wdzięczność będzie Cię ścigać aż pod Biegun\nPółnocny, tam gdzie podobno zamieszkujesz, aż do przyszłego\nroku, kiedy nadejdzie ponownie czas na pisanie listów do\nCiebie. Tylko nie przysyłaj mi, proszę tzw. miłorzębu\njapońskiego bo po jego zażyciu zgaga mnie trapi.\nNie piszę na zakończenie: do widzenia, ponieważ wiem, że\nCię nie zobaczę, znikasz zawsze jak kamfora po naciśnięciu\nNa zakończenie oświadczam, że wierszyki umiem recytować,\nszczególnie te, które wierszolubne zamieszczają na forum.\nPrzekonałbyś się, że są piękne.\nŻegnam się z Tobą Święty Mikołaju. Rano 6 grudnia zajrzę\npod poduszkę. Mam nadzieję, że mnie nie zawiedziesz.\nBuziaczki Ci przesyłam i serdeczności.\nWzruszyłaś mnie :).\nMogę być Twoim świętym Mikołajem?\nMoże mieszkasz niedaleko?:)\nhehe :) a pewnie, ze mnie ciagnie do latwego bo ręczne pisanie jest potężnie męczące.\nAluniu, moze powinnas być listonoszem... Malwinko! Mogłabym :D, lubię rozmawiać z ludźmi.\nCodziennie kogoś ciekawego bym odwiedziła!\nPogadała chwilkę i uśmiech zostawiła...\nChyba dopiero na wieczór do domciu bym dotarła...!;)\nTak, te dziwaczne składanki listów i koperty ręcznie ozdabiane takie charakterystczne dla lat sześdziesiatych..Malunko napiszę do Ciebie..odpiszesz?...\nAljio..tak jesteś młódką z takim informatyzcnym podejściem...\nAluniu ten charakter pisma tak estetyczny miało w zasazdie całe tamto pokolenie, bo uczono kaligrafii i pismo było pieknie rozmieszczone i wypracowane\nDziewczyny,ile ładnych wspomnień i uczuc...bardzo wam dziękuję....\nBardzo lubię pisać listy,dostawać jeszcze bardziej.Ale najpiekniejsze listy mam od mojego Tatusia.Byłam juz dorosłą kobietą,matka,żoną.Rozchorowałam się i dośc długo przebywałam na leczeniu,daleko od domu.Listów dostawalam sporo/bo to jeszcze nie czas komputerów 1985r tak popularnych),ale własnie listy od Tatusia sprawiały mi największą radość a zaczynały się od słów "Kochana córeczko",wiecie jak wszyscy mi tych listów zazdroscili,czytałam je głośno /w pokoju mieszkałysmy we trzy/.Tatus mój pisze piękna polszczyzną,wyraźnie i duzo.Do dzisiaj jak wyjeżdżam do sanatorium,Tatus pisze do mnie listy,ja do Tatusia równiez/nie posiadają Rodzice komputera- nie chcą go mieć/.Czasami jak jest mi "byle jak" czytam te listy po kilka razy.Tatus mój zyje,moge z nim codziennie rozmawiać,ale w rozmowach bezposrednich nie jest tak wylewny jak w listach.\nA list do św mikołaja piszę co roku i zawsze dostaję to czego chcę,może dlatego,ze proszę o niewiele.W tym roku tez napiszę.\nListy,...całe lata pisałam ich bardzo duzo i dostawałam nie mniej, korespondowałam z koleżankami ze szkoły, znajomymi poznanymi na wyjazdach, Wiele z tych listów poprostu wyrzuciłam, bo uważałam, ze nie warto zaśmiecać szuflad, Pozostały mi listy z najważniejszych dla mnie chwil mojego życia, Piękne życzenia z okazji mojego ślubu pisane w listach, niepokój mojej mamy o mnie i dzieci, kiedy urodziłam bliźniaki i leżałam w szpitalu, piękny, czuły list który jest dla mnie do dzisiaj cenną pamiatką po dawno zmarłej mamie, listy mojego męża, przypominają tamte nasze czasy, kiedy zwykłe życie, codzienne sprawy-wydawały się poważnymi kłopotami, stanowiły treść naszych wspólnie przeżywanych dni, a dzisiaj czytając to, kiedy męża dawno nie ma, dzieci mają swoje życie, tamte powazne sprawy stały się błahostką w porównaniu z tym, co nas później czekało w życiu, Dzisiaj jeszcze mam tylko jednego przyjaciela, z którym piszę listy, pomimo posiadania komputerów, Równiez na imieniny czy urodziny wysyłam kartki, Nie lubię sms-ow, maili, telefonów. To dla mnie takie służbowe, Pisząc kartkę wiem, ze ta osoba jest dla mnie ważna, Moja córka i wnuczki zawsze przy każdej okazji przysyłają mi życzenia pisane własnoręcznie i to mnie najbardziej cieszy,\nCoraz trudniej kupić kartkę imieninową, urodzinową lub świąteczną, na której jest miejsce na odręcznie pisany tekst.Coraz więcej gotowych formułek, których bardzo nie lubię.\nAluniu, to jak z tym listoniesieniem? Kiedy mogę spodziewać\nsię Ciebie. Stawiam wodę na kawkę i szykuję najpiękniejszą\nfiliżankę. Mam taką od Ani z Zielonego Wzgórza.\nSenioritko..ja tez chcę...od Ani z Zielonego Wzgórza....\nNikuś taaak, te gotowe formułki doprowadzają mnie....płaskie, a czasem idiotyczne....zdarzyło mi się z furią przekreślić tekst a raz zakleić białą kartką i napisać swoje, zwykłe, tyle , ze od serca.....\nJakempo, ja tez przechowuję listy z najważniejszych momentów życia i dziś cieszę się, ze kiedyś intuicja podpowiedziała mi..ten zatrzymaj..warto\nAnielko, dobrze zwróciłas uwagę ludzie małomówni, mało wylewni potrafią czasami pięknie pisać...dlaczego tak zastanawiam się....\nA propos pisania listów przypomniało się zdarzenie z czasów młodości. kiedy komputer był w sferze marzeń a w jednej z kolumn gazety "poznajmy się" wraz ze zdjęciem można było zawrzeć znajomość poprzez korespondowanie.\nTak też zrobiłam z czystej ciekawości. Co się okazało listonosz kilka dni nosił do mnie spory woreczek listów mocno wkurzony na mnie, że przyszło mu dźwigać..........\nChcę dodać, iż młodzież już wówczas próbowała szukać sposobu komunikowania się i metod porozumiewania z innych miejsc na naszym globie. Takie to były czasy.\nJak wspaniale! Dziękuję :):):)\nCzekaj na mnie, niedługo się zjawię!:D\nAluniu, z Mikołajkiem? Znacie wierszyk o Mikołajku?\nNie, nie, nie! Nie mogę!\nMalwino, postaram się!\nOd dawna nie kupuję okolicznościowych kartek. Wymyśliłam\ninny sposób. Otóż: na papierze, dobranym kolorem,\ngatunkiem i fakturą drukuję piękny, kolorowy bukiet kwiatów,\nobraz znanego malarza wybrany stosownie do okazji,\npo spodem wybranym drukiem, albo odręcznym pismem życzenia. Obowiązkowo kilka ciepłych słów odręcznie\nnapisanych. Czasem dołączam moje miniaturowe rękodzieła,\nostatni hit to zakładki do książek, oczywiście frywolitkowe.\nOdbiorcy tych listów cieszą się, jak piszą i czekają.\nPolecam, choć to nieco pracochłonne i czasochłonne.\nNie narzekam na be-kartki. Polecam!\nTeraz robię frywolitkowe choinki z koralikowymi bomkami\nz wiadomej, zbliżającej się okazji.\nChętnie bym się przyjrzała jak to robisz bo lubię rękodzieła mają swój niepowtarzalny klimat.\nCzekam na listonosza!!!\nMożna i tak.......\nCzyta autor Adam Ziemianin\nZa to że niósł nam czysty płomień\nCzasem gdy nikt nie widział\nSchodził - gwóźdź po gwoździu - z krzyża\nI przysiadał się na rogu stołu\nŻeby spróbować naszego rosołu\nBywało też że mocniej krwawił\nZwłaszcza gdy z gór szła jesień\nWiatr kładł mu liście na rany\nA on nam dawał pociechę\nW drugich słowach mego listu\nPochwalone niech będzie domowe ognisko\nKtóre płonęło przy Ogrodowej\nZa to że niosło nam żywy ogień\nCzasem gdy było trochę gorzej\nBrałem - iskra za iskrą - na drogę\nŻeby w zapasie mieć święty ogień\nNa dni jak piaski - ruchome\nCzasem słabiej się żarzyło\nTo nasze domowe ognisko\nLecz jednak nie zgasło\nChoć często było tylko iskrą\nW trzecich słowach mego listu\nNiech będzie pochwalony krzak agrestu\nTen z ogrodu przy Ogrodowej\nKtóry ogniem zapłonął o zachodzie\nCzasem wydawało się wszystkim\nŻe to krzak gorejący się przyśnił\nZwłaszcza gdy nawet w środku nocy\nPłonęły jego dzikie agrestowe oczy\nNa tym kończę list do Ogrodowej\nPrzez całe życie sercem pisany\nI pozdrawiam każdy twój kamień\nJa - wciąż wierny - twój Adam Ziemianin\nDanutko witam Cię ciepło...piękny wiersz znów wynalazłaś...ślicznie się go modli......\nBardzo ładny wiersz!\nBardzo mi się te pomysły podobają, senioritko!\nKartki kupione w kiosku trafiają najczęściej do kosza.\nChociaż można już kupić przepiękne, ręcznie robione.\n(Mimoza ma np. zdolną w tym kierunku córcię :))\nTe wykonane przez Ciebie, na pewno zostaną zachowane na pamiątkę.\nMoże pokażesz któreś pomysły? Zakładki, o to też ciekawe?\nA ja mam zakładkę od Senioritki(dostałam na sabacie pomorskim).....mieszka w moich czytanych na bieząco książkach...hihi\nCiekawa zakładka prawda?\nMalwino, to było szydełkiem. Dawne czasy.\nno nieważne, ale Twoje, od Ciebie...no tyle że nie frywolitka....hihi\nPaula cuudny ten komplet pt "Mówią wieki"\nNo, zakładka ładna i ciekawie zrobiona, podziwiam zdolności. Moja córka z Anglii zawsze mi przysyła kartki na różne okazje, ręcznie robione, nie przez nią- kupione - ale ciekawe i nietuzinkowe, Okazuje się, że ktoś je robi i sprzedaje z takim powodzeniem, ze nieraz trzeba czekać na okazjonalną kartkę nawet kilka dni. Liczy się pomysł,..\nWidziałąm w sprzedaży takie zwykłe , normalne typowo bożonarodzeniowe karteczki świąteczne z motywami jak za naszych czasów.....mikołaje, renifery, szopki, gwiazdki, włosy anielskie, normalne choinki, prezenty....takie kupię ..wprawdzie miejsca mało, ale się ścieśnię....hihi\nMam zakładki od najbliższych mojemu sercu osób. - Cz\nJedną od Córci\nDrugą od Przyjaciółki z forum Angi, taką frywolitkową\nno, Mimozko ta od córki to samo serce.....\nDziewczyny może głupie pytanie, ale czy istnieją jeszcze telegramy?\nWiżae mi się z nim horrorowe dla mnie zdarzenie...telegram zawsze kojarzył mi sie ze złymi wieściami..myslę, ze w wiekszości tak bywało...lata późnosiedemdziesiate bodajze, blisko świeta...moja mama była chora....dziscko spi godzina około22...pukanie do drzwi...otwieram a pan do mnie..telegram...zdrętwiałąm..oparłam sie o scianę i zjechałąm w dół w kucki...strach spowodował , ze na moment oslepłam...krzyknęłam do meża, ze nic nie widzę...a mąż...to żyzcenia od X dla Ciebei imieninowe.....i wzrok powrócił....potem rozważałam kto na poczcie zlecił z głupimi życzeniami imieninowymi dostarczenie prawie w nocy telegramu nie majacego pratkycznie wagi....a ja myslałam, ze umrę ze strachu..i to oślepnięcie....to było wielkie przezycie\nJuż wtedy przekonałam się co może uczynic stres, którego tak sie wtedy nie nazywało..ot nerwy....\nMalwinko w latach 70-tych jako młoda dziewczyna mająca w perspektywie dużo nauki aby zdobyć zawód i tak też w późniejszych latach się stało chwilowo pracowałam na poczcie w małym miasteczku (rodzinnym) jako telefonistka przy centrali wówczas nie było jeszcze centrali automatycznej tylko ręczna. Odbierało się również telegramy przekazując telefonicznie do danej miejscowości treść telegramu lub odbierając z innego miejsca aby wpisać na dany druk i listonosz zanosił osobiście.\nChcę tu powiedzieć, że telegram z życzeniami zawsze wypełniało się na ozdobnym druku a telegram np: o smutnej treści był pisany na zwykłym formularzu i widząc taki druk u listonosza w progu swojego domu mógł wywołać niepewność i lęk.\nNie lubię listów poleconych. Zwykle wróżą trzęsienie ziemi\nw skali Beauforta. Rzadko jest to zero.\nPrzenośnie, w skali Beafuorta.\nDawne wspomnienia o listach mam takie,że w młodości lubiłam pisywać listy i miałam adoratorów zamiejscowych ,którzy do mnie pisywali liściki, tak jak w tej piosence...kiedy wracałam do domu to serce mi biło mocno na widok wypełnionej skrzynki pocztowej...:D http://vocardo.wrzuta.pl/audio/1N8ztQUJme5/czeslaw_niemen_-_wspomnienie\nW pierwszych słowach mego listu ;) chcę powiedzieć,że wreszcie napisałam list do mojej znajomej.\nNie powiem,żeby mi to łatwo poszło.Tyle myśli w głowie mi krążyło,a na kartkę nie mogłam ich przenieść w taki sposób,abym była z tego zadowolona.To wszystko przez to ,że dawno nie pisałam listu.:confused:\nEch, Senioritko,pod Twoim listem do Św.Mikołaja chętnie bym się podpisała.....\nKiedy byłam dzieckiem-tak około 10-12 lat- pamiętam,że z siostrą chodziłyśmy po wioskach i sprzedawałyśmy kartki świąteczne,które Mama sama robiła późnymi wieczorami i nocami.Sprzedawała je też w księgarni w której pracowała.Nie legalnie sprzedawała.Kartki były składane i pojedyncze.I były ładne.Byłam dumna jak Mama pozwoliła sobie pomagać.A było tak zawsze przed świętami,Dniem Kobiet i popularnymi imieninami.Zastrzyk finansowy był to duży.Szkoda,że się żadna karteczka nie zachowała.\nKupiłam "stare" dawne karteczki i od jutra zasiadam do życzeń..tylko te stare karteczki o pieknych świątecznych widoczkach już są zchrzanione, bo wpisane są stereotypowe zyczenia i prawie zero miejsca na inwencję.....zrobiłam listę adresatów do których należy tą droga wysłąc życzenia...wyszło mi 18 osób...jeszcze wsadzić w koperty, zaadresować, znaczki polizać.....jest tego trochę....\nWiesz Malwinko,że mnie też wkurzają te gotowce.Przecież piszemy do różnych osób, w różnym wieku,wiemy czego można im życzyć ,bo każdy ma inne pragnienia ,a tu nie ma miejsca i trzeba drobić malutkimi literkami,żeby cokolwiek się zmieściło. Najgorsze są te gotowce z okazji imienin i urodzin.Kiedyś poprosiłam męża o przyniesienie ładnej zamykanej kartki na imieniny starszej osoby będącej na emeryturze. Przyniósł owszem ładna, ale w środku były życzenia miedzy innymi sukcesów w pracy zawodowej. Teraz wyciągam z folii każdą kartkę i szukam takiej bez gotowej treści,ale trzeba się nawciągać sporo,żeby na taką trafić.\nTo samo robię w księgarniach, ale zradko kiedy znajdziesz kartkę bez durnego,albo sztampowego tekstu...już gdzieś pisałam kiedyś ,z e raz wkurzyłąm się, przekręsliłam durne życzenia i napisałam swoje....widzisz i tu tez masz rację....przeciez do każdego piszemy co innego...też nie umiem tak pod linijkę do wszystkich jednakowo......no, ale wszędzie kasa, interes, bisnes.....\nJedyna rada-albo cierpliwie szukać tych bez gotowych życzeń, albo samemu robić...\nNawiązując do kartek świątecznych to chciałam napisać,że od paru już lat otrzymuję z AMUN-u zestaw kartek świątecznych na Boże Narodzenie i na Wielkanoc.Kartki podwójne,nie zapisane,do tego koperty.W bożonarodzeniowym zestawie kalendarz artystyczny i mały kieszonkowy.\nA,jeszcze bileciki do prezentów.\nKoszt raptem 25 zł.Jestem zadowolona!\nJa również je dostaję.Szkoda tylko,że jest ich niewiele,wysyłam co roku ponad 30 kartek do rodziny oraz znajomych w kraju i za granicą.\n:) PEŁNYCH SKRZYNEK LISTÓW, KARTEK\nŚWIĄTECZNYCH PISANYCH RĘCZNIE Z WIZERUNKAMI\nNASZYCH WSPOMNIEŃ SWIĄTECZNYCH ŻYCZĘ NAM\nWSZYSTKIM....ODCZAROWANEGO POZYTYWNIE NOWEGO\n*** (Skąd to zmęczenie...)\nTaka dygresja na temat życia słowami Ernesta Brylla.\nBardzo dramatyczna dygresja Danusiu....tak...\na ja po świętach odbieram karteczki pisane 2 tygodnie temu....paczuszki-liściki z podarkami....miłe to....\nCzytam Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory listy na wyczerpanym papierze\nMoja Ty Nieprawdopodobna!\n"A teraz kocham Ciebie i piszę dalej po obiedzie,odrobinę zawiany,tak jak Tobą zamroczony...nie!-rozświetlony jestem od czterech prawie miesięcy.Co teraz robisz?....Może piszesz "wierszyk",trzymając długopis czy ołówek w gotyckich palcach,bardzo kruchych i strasznie utalentowanych,moja Nawiedzona Panienko z Kępy....A za"szczep swój drób" całuję Cię bardzo- nie znałem tego,ale to jest skądinąd pretekst,żeby całować Cię znowu przez całą stronę,zaczynającod włosów na skroniach,a potem (długo) zabawić przy uszach,najpierw prawym,a potem lewym,z uwzględnieniem całej skomplikowanej rzeźby i detalu, a potem skupić się na oczach,takich wiosennych sadzawkach - wniebowstąpionkach.A potem powędrować ustami przez nosek bardzo kruchy,aż do ust i najpierw długo je przepraszać za zachłanność,z którą się spotkają,bardzo się z nimi zaprzyjaźnić i delikatnie scałować z nich całą nieufność i powściągliwość,zarówno wargi górnrj,jak i dolnej.Może wtedy otworzą mi dostęp do serca Agnieszki,która jest maleńką otchłanią poezji,w którą leci się i spada całymi latami przez jedną chwilę i nigdy - do dna...A nad obojczykiem,który Ci ślicznie wyszedł na fotografii,masz w samym środku takie cudowne wgłębienie - czy kiedyś pozwolisz mi je wypełnić ustami?Tylko że tu już łatwo o przekroczenie obojczyka,tego Rubikonu kobiety,i czy ja znowu jestem Cezar wojego Rubikonu? "\nNie miej mi za złe,że piszę dość nieudolnie,ale Temat przerasta formę!Myślę dużo ładniej!\nChyba ja się w Tobie zakochałem,czy co?!\nAgnieszko!Bądź dla mnie pobłażliwa i dbaj o uszy!\nMajstersztyk, no poezja miłosna a jakze zwyczajnie niezwyczajna...powiem Ci Marta,z ę ja tez mam "takie " listy w teczce zamkniętej na cztery spusty(czytaj dwie szare tasiemki), zakurzonej i pełnej wypieków jak się czyta.....ale daaaawno się nie czytało.....mozę odkurzę...hihi\nWiecie jak mnie od jakiegoś (dłuższego ) czasu wkurza moja duuuza skrzynka pocztowa u drzwi wejściowych?......rachunki, rachunki, powiadomienia, reklamy, pisemka innych wyznań.....nic..pustka korespondencyjna.....niedawno wypatrzyłam wśród "śmieci cywilizacyjnych" perełkę... zwykłą kopertę, zaadresowaną ludzką ręką.......radośc była chwilę....po wzięciu do ręki, zobaczeniu od kogo wiedziałam intuicyjnie, ze to zła wiadomosc....\nPrzyjaciółka mojego taty z czasów wspólnego wychowywania się ich w Pińsku,która towarzyszyła Mu korespondencyjnie całe życie w zasadzie... zmarła...córka Jej byłą uprzejma mnie poinformowac......no i tyle miałam radości z wypatrzenia normalnego listu wsród "śmieci"...poczułam się jak Pinokio, który w czasie olbrzymiego głodu znalazł w wiadrze ze smieciami jajko, rozbił je na patelnię a z niego wyfrunęło kurczątko i odleciało.....\nCzekamy na listy,czekamy...ale czy piszemy?\nNo też masz rację....jestem od wczoraj na bieżąco..hihi do Donki wysłąłam ważną rzecz z liścikiem(ona też tak lubi dostawac listy..a nie dostaje...wszystko skomputeryzowane...maile, smsy)\nWłąśnie "zasadziłąm się" na kupowanie kartek....wiecie,ze z cudem graniczy dostanie kartki nienabazgrolonej automatycznie durnym tekstem, albo zdawkowymi życzeniami?\nNo zdenerowałąm się.....no nie ma miejsca na własne, ciepłe słowo....\nMalwinko, w Lidlu widziałam ładne kartki, z dużą ilością\nmiejsca do pisania i kopertą za 99gr.\no, musztarda po.....kupiłam jakie kupiłam...wczoraj..dziś piszę....dzięki\nI znów nadszedł(dla niektórych) czas pisania....listów, kartek......i znów poszukiwania kartek czystych w środku, aby móc cos szepnąc od siebie....ale znalazłam i do tego nie brzydkie, więc cieszę się....bo do niektórych po prostu muszę wysłąc kartkę,życzenia smsem posłane w czas świąteczny wydają mi się spłyceniem sprawy? lekceważeniem?.....ale dla młodych? pewnie normalka....\nja i tak wyrzucam od razu do śmieci wszystkie kartki które dostaje z takiej czy innej okazji. Bez względu na nadawce, życzenia i motyw na kartce. Czytam i wyrzucam.\nU nas kartki świąteczne leżą w koszyczku i odczytujemy je dopiero w wigilijny wieczór po kolacji na głos.Mam w ten sposób wrażenie, że osoby, które nadesłały życzenia są przez chwilkę z nami.Najładniejsze przypinam na korkową tablicę obok komputera i cieszę nimi oczy, aż przyjdzie czas rozbierania choinki.\nA ja na czas swiąt stawiam między kwiatami na parapecie okna w przybudówce...jak ktos wchodzi oczy cieszą....a po czasie wyrzucam, ale z trudem.....\nJa z kartek z życzeniami robię "girlandę" i wieszam ją albo w pobliżu choinki, albo ładnie na futrynie w przedpokoju obok obrazka własnoręcznie zrobionego, z tematyka świąteczną.\nDzisiaj luzdie coraz mniej piszą i girlanda Dorotka chyba z roku na rok coraz krótsza co?\nGdzie Ty masz jeszcze czas na włąsnoreczne obrazki świąteczne?\nJa już otrzymałąm trzy kartki takie wczesne....sama jutro wysyłąm....\nJuż drugi rok robię sama kartki świąteczne, oczywiście , nie dla wszystkich, ale połowę wysyłanych stanowią moje "rękoczyny". W ubiegłą zimę przypadkiem sfotografowałam leśną kapliczkę w rodzinnych stronach i teraz wykorzystałam te fotografie w kartkach pocztowych do osób znanych jeszcze z dzieciństwa. Też, jak większość ubolewam nad mizerią naszych kartek świątecznych i do białości rozpalają mnie teksty życzeń. Znalazłam w empiku dosyć ładne czyste kartki, ale cena . . . od 4,99 w górę.\nDzisiaj na spokojnie przeczytałam cały wątek. Kochane moje, wy chyba jesteście moimi siostrami-bliźniaczkami! Tyle dobrych uczuć, tyle wspomnień z dawna, tyle wzruszeń . . . Ogromnie ucieszył mnie wiersz Józefy Bąkowskiej, który kiedyś znałam i którego pamiętałam tylko małe fragmenty. Mam mnóstwo do napisania, ale na razie muszę pozbierać myśli. Jeszcze tu wrócę nie jeden raz.\nRystyno miło,ze tu zajrzałąs i tez wniosłąs ciepełko....\nDzisiaj dostałam pierwsze kartki świąteczne.\nSama, również dzisiaj wysłałam - do bliskich z którymi nie mogę być w ten szczególny dzień w roku.\nWysłałam kartki do kuzynów i znajomych. Nie kupuję kart z gotowym tekstem, o nie -jestem przeciwna temu. Sama piszę z serca od siebie.\nDzisiaj jak piszę wyżej otrzymałam pierwsze karty.Jedna zaskoczyła mnie i .......jej zawartość.\nJestem trzeci rok na emeryturze- jednak pamiętają o mnie w byłej pracy.\nWiele lat pracowałam w głównym urzędzie firmy w KW- znałam świetnie dyrekcję/moich generałów:D/\nBardzo ucieszyłam się z życzeń BOŻONARODZENIOWYCH jak i imieninowych, a..... załącznik też miły dla biednej emerytki.\nMam zwyczaj stawiać wszystkie kartki na widocznym miejscu w pokoju -stanowią one miłą dekorację świąteczną.\nMoja mama jak i sąsiedzi w Anglii robią girlandy dekoracyjne z kart-ciekawe.:)\nJako dziecko pamiętam moja mam robiła inne girlandy-typu pajęczyna;\nna żyrandolu wieszała wianuszek z bombkami i kokardkami,\na od wianuszka pod sufitem girlandy z gałązek sosny -oczywiście udekorowane - wyglądało przepięknie.\nJa obecnie- jedynie wieszam , ale na drzwiach wejściowych aniołka.\nMoją pasją dekoracji świątecznych jest.... okno.\nCo roku wymyślam co innego.Nie powielam obecnych proponowanych dekoracji z.....Byłam, jestem i będę odmieńcem -co robię to musi być moje,\njedynie mogę zaczerpnąć pomysł-ale końcowy efekt musi być trochę inny -po mojemu:).\nI dla Ciebie dzieki, ze tu wpadłąś....ja tez pamiętam w domu pod sufitem girlandy z gałązek, bombek i innych ozdóbek ręcznie robionych w domu..masz zacięcie do realizacji wąłsnych pomysłów swiątecznych..ja niestety noga...a odnosnie karetczek..u nas w domu zawsze był szacunek do przysłąnych kartek i tak jest u mnie ..stoją sobie w widocznym miejscu...coraz mniej ich przychodzi tym bardziej wartościowe....\nA pochwalę się na tym wątku... pasuje....\ndziekuję za karteczki świąteczne od Niki,Jolcika, Marbelli i Dziewiątce za wypieszczoną własnoręcznie karteczkę dziękuję też......tym spospbem , mój tegoroczny zbiór urósł do 13 sztuk na tę chwilę.....myślę, ze nie koniec\nHola, hola Scarlet....nie szafuj tak tymi listami otrzymywanymi od innych.... wszyscy bee, a Ty wybaczasz ..\nja tez mam obrzydliwy Twój list do mnie z 25 wrzesnia br....nie poruszajmy tu tematu, bo bardzo smierdzi....a to miły, wspomnieniowo-nostalgiczny wątek.....\nNo, coś ty, i co Ci się stało.\nNapisałam do Ciebie, abyś swoje domniemania schowała w kieszeni.Obraziłaś mnie, jak nie pamiętasz, to skocz do archiwum.\nSpójrz prawdzie w oczy, kto kogo obraził Malwino, wszem dobra i sprawiedliwa. Nienawidzę hipokryzji. Brzydzę się nią.\nListy są opublikowane po to, by zapoznać się się chamstwem, osób, które są wielbione, a ich język potoczny jest wstrętny.\nMalwino, przypomnij sobie jak wysnułaś podobne wnioski, ble ble.\nA najgorsze jest to, że nie widzisz w tym nic złego i żadnego świństwa, a ponoć pracujej z osobami nie pełnosprawnymi hahaha\nWybaczam Ci w ten czas Bozego Narodzenia włąsnie dlatego, ze pracuję z niepełnosprawnymi....Do Siego Roku Skarlet.....\nja nie chcę abyś przyznawała się do błędu, a przyznaj się do tego, że mnie obraziłaś - archiwum się prosi i nie oszukuj swoich niepełnosprawnych, że masz patent na nieomylność.:mad:\nKochani Wątkowicze....posyłam WAM moją choineczkę z zapachem lasu i serdecznymi życzeniami, abyscie przed świętami dostali dużo życzen, pozdrowień, aby swięta były rodzinne, wesołe i przyniosły spokój w sercach a Nowy Rok nie zaskoczył niespodziankami.......\nJuż nie przyjdzie żadna kartka przed świętami. Z pewnością dotrą jeszcze jakieś po świętach, ale to już nie to. Jutro będzie dzwonić telefon, będą wymieniane krótkie standardowe życzenia, bo na dłuższe pogawędki nie będzie czasu. I tak aż do następnych świąt...\nZnaleziony w necie, nie zanotowałam linku;\nKiedyś papeteria pióro\ni pisało się z kulturą\nlistów całe sterty\nPachniały miętą lawendą\nkryły zaklęcia magiczne\ndochodziły drogą krętą\nte strofy liryczne\nSzminką malowane usta\nślad buziaka zostawiały\ni nie była to rozpusta\ntylko gest serdeczny śmiały\nSłowa na papier przelane\nprawdziwe były i szczere\na oczy czyjeś kochane\nczytały go razy wiele\nDawne listy miały duszę\nnić fantazji tajemnicy\ndostarczały wiele wzruszeń\nnawet gdy były o niczym\nByła w nich cząstka nas\nnasze myśli i przeżycia\nte ślady zaciera czas\ndziś już co innego zachwyca.\nNiedawno otrzymałam miły list,\nna Święta kilka kartek, sama także starannie skrobałam własne teksty życzeń, nie lubię tych gotowców-i tylko podpis.\nAle listy, do których miałam ponoć talent, bo pisywałam w szkole koleżankom do ich sympatii, póżniej w domu do rodziny ,,,\ndziś piszę z trudem. Wolę klawiaturę. Są pewne przyczyny tego,\nale i też myślę kwestia wprawy.\nNo i telefony chyba nas rozleniwiły.\nA, jeszcze papeteria! Jaka była piękna, ozdobna. Na poczcie dostałam zwykłe grube białe kartki i takież koperty:rolleyes:\nCo na to koleżanki? Piszemy listy,kartki? Na czym najlepiej?\nWitam-słuszna uwaga pisanie listów kartek\npraktycznie zanikło;a tak fajnie było otrzymywać list,czy też kartkę.Jestem za..........pisaniem.Zawsze odpisywałam,to było jak rytuał.Szkoda już nikt do mnie nie pisze..Pozdrawiam Barbara.\nwitam Dziewczyny....mamy te same refleksje..no smutne..cóz...staram się pisać kartki do osób dla mnie ważnych(bez życzeń fabrycznie złozonych), piszę listy do tych co do mnie piszą...jest kilka....o papeterię dzis trudno, ale tzn notatnik makulaturowy tez dobry...list oddaje klimat chwili,pot i perfumy z rąk w papier wchodzą...mozół twórczy jakimś sposobem wciska się w kartkę......i taki pakunek twórczo-emocjonalny wysyłąm, lub przychodzi do mnie..fajne to!\n....o papeterię dzis trudno\nMalwinko co Ty piszesz?????\nPodaję link...papeterie do wyboru ...do koloru\nNo wiesz? ....uświadomiłas mi zreczywiscie pełno tego na allegro ..ale w moim "zadupkowie"nie uświadczysz...raz widziałam w galerii upominkowej..ale taka mocno wydumana, ozdobiona do bólu nie podoba mi sie więc nie kupowałam....więcej na niej zdobien niż miejsca do pisania....ale faktem jest , pokazałąs , ze są.....\nMoże i ladne te papeterie z Allegro, ale ile treści można przekazać na stroniczce A5? Ja do bardzo wąskiej swojej korespondencji używam papieru do ksero, raz nawet udało mi się kupić kolorowy.\nZ licznego do połowy lat 80. grona "piszących" znajomych, kolegów i przyjaciół zostały mi się już tylko 2 osoby. Listy nieczęsto przychodzą - jeden na miesiąc, ale zawsze jest to wydarzenie. Nie czytam od razu - najpierw robię herbatę, sadowię się w fotelu, nożyczkami odcinam brzeżek koperty i dopiero wtedy czytam, zawsze dwa razy. Podobnie jest z odpisywaniem, zwykle po upływie tygodnia lub dwu. muszę mieć czas i nastrój, bo nie sztuka przedstawić kronikę zdarzeń i wymienić nowe schorzenia i lekarstwa, ale trzeba przekazać to, co w duszy gra, ten pot i perfumy, o których wspominała Malwina.\nno tak, tak...czytanie listu, pisanie listu to tez dla mnie rytuał...tez tak robię jak i Ty ....kawka, albo herbatka, dopiero otwieram(albo piszę)...nigdy w locie....\nMoże to śmieszne i niepoważne, ale zrobiłam się wygodnicka i karty urodzinowe, czy świąteczne do siostry, czy ojca ślę drogą internetową. Sama tworzę to "dziełko" ozdabiając w jak najwięcej symboli, które nas rodzinę łączą. Mam pole do popisu. O dziwo wszyscy są zadowoleni.\nA propos listów to niestety w zastępstwie mamy komórki, które załatwiają problem pisania, wysyłania, klejenia znaczków.\nJednak listy, które otrzymywałam w młodości, były najcudowniejsze i nic ich nie zastąpi. Technika wszystkiego nie załatwi, bo nie da nam unikatowego zapachu kartki listowej. Pachniało lubym................\nAno widzisz Paula.....czasem i szminka się na nich znalazła...i łzy...hihi\nale to, co Ty teraz robisz to jest też praca indywidualna,z elementami docelowymi, symbolicznymi.....tyle, ze nie na papierze, no i nie pachnie, nie ma rogu zagiętego w ferworze pisania...\nMalwinko szminka musowo!!!!!. Malowałam usta i odciskałam na papeterii i w ten sposób słałam buziaka lubemu.\nDawniej bardzo dużo wagi przywiązywałam do listów.\nPo śmierci mamy, przez trzy lata, brałam do ręki paczuszkę\nz listami od niej i nie byłam w stanie ich ponownie przeczytać:(\nTeraz, też często piszę maile, a krótkie listy i kartki, tylko\ndo osób nie mających komputera.\nJa, korespondencję mamy i taty przeczytałam dopiero niedawno...9 lat po śmierci mamy, a 7 po śmierci taty....ale kasety wideo z nimi żywymi do dzis nie odważyłąm się zobaczyc....i nie wiem czy sie odważę.....\nMalwinko, dobrze Cię rozumiem...\nJednak dzisiaj minęło już 20 lat od śmierci mamy i\nczytanie jej listów sprawia mi wielką przyjemność.\nWracają wspomnienia i wiele zdarzeń, które dawno zatarły się w pamięci...\nPisanie maili np: w sprawie szukania pracy. To istne wygodnictwo. Sama niedawno próbowałam szukać. Gdy spreparujesz 'list motywacyjny" i CV automatycznie wysyłasz do pracodawcy, powielając po małej poprawce do 10- następnych, i tak w nieskończenie, aż do skutku, albo i nie. W każdym bądź razie masz rozeznanie rynku.\nDawniej napisać podanie i życiorys i osobiście zanieść na dywanik do sekretariatu, lub do szefa, to dopiero była odrobiona robota , a jaka trema!!.\nPrzepraszam, że nie na temat, ale tak mi się skojarzyło.\nPisanie odręczne listów stosuję w czasie wakacyjnych wyjazdów, bo wtedy internet dla mnie nie istnieje, nawet jeśli wyjeżdżam na miesiąc.Jednak na co dzień wygodniej mi wysłać do córci maila.Robimy to codziennie,nie trzeba czekać na listonosza..wszystko ma swoje plusy i minusy.\nJa, korespondencję mamy i taty przeczytałam dopiero niedawno...9 lat po śmierci mamy, a 7 po śmierci taty....ale kasety wideo z nimi żywymi do dzis nie odważyłąm się zobaczyc....i nie wiem czy sie odważę..... Malwinko, nie dziwię ci się wcale. Jeszcze listy zdołałam przejrzeć, fotografie z trudem, ale wideo ..nie mogę nadal.\nA jeśli chodzi o listy odręcznie pisane, kartki,,,to jednak jest ogromna różnica w porównaniu do elektronicznych na korzyść tych pierwszych. List,czy kartka są jakby żywe, czuje się dotyk dłoni osoby piszącej. I to jest takie sympatyczne. A jeszcze dawniej...jakie cudne były znaczki, na to także się zwracało uwagę.Całe serie np. z motylami, w ogóle fauną i florą, miasta,zabytki, ludzie. Odrywało się znaczek pieczołowicie i do albumu. Fajnie tak powspominać:)\nRozmowy telefoniczne, SMS-y, e-maile naprawdę ulatwiają życie w zakresie przekazywania informacji, ale jakoś nigdy nie potrafię przesłać w ten sposób bardziej osobistych refleksji. Zawsze dziwię się znajomym paniom, które mogą godzinami rozmawiać przez telefon i to nie tylko przekazywać ploteczki, ale także zwierzać się z często intymnych przeżyć. Takie sprawy to mogę albo patrząc w oczy, albo na papierze.\nI]Takie sprawy to mogę albo patrząc w oczy, albo na papierze.[/I] rozumiem Cię Rystyno ja też.....\nO jak bardzo masz rację Vika.....a te znaczki..tak.... no miało to kiedys swoje uroki\nWczoraj odebralam ze skrzynki pocztowej list z Polski od osoby, ktora bardzo cenie. List przepiekny, pelen opowiesci o osobie piszacej, jej rodzinie i skarga,przeprosiny, ze chciala wyslac list na ladnym papierze. Nie znalazla, choc bardzo sie starala. Napisala na papierze do xero.\nNie bardzo rozumiem, ze w Polsce nie ma ciekawych papierow listowych :( - przeciez to moze byc doskonale zrodlo zarobku i ile radosci dla tych co pisza i otrzymuja listy.\nHihi, w odpowiedzi wysle jej ladna papeterie.;)\nTak, to jest ciekawe...\n20 lat temu, może więcej były sklepy tzw.papiernicze gdzie można było kupić przeróżne papeterie, sklepy filatelistyczne,,,a teraz taaaki postęp i takich drobiazgów nie ma.Wstyd.\nMarnuje się mnóstwo papieru na gazetki reklamowe, niepotrzebne ,olbrzymie pisma, dziwne umowy,ulotki,\na to co dla nas niezbędne,potrzebne jest nieosiągalne albo jak np.podręczniki,książki,zeszyty - drogie.\nDziwnie ten postęp u nas wygląda.\nNie wydaje mi się, ze ktoś mógłby zarobić kokosy na papierze listowym i odpowiednich kopertach. Zapotrzebowanie na te utensylia jest znikome. Tylko nasze pokolenie jeszcze pisze listy, tylko my jeszcze przywiązujemy wagę do tego, aby list był nie tylko ciekawy, ale i estetyczny.\nA`propos estetyczny: kiedy w moich stronach gospodynie chciały wyrazić pochwałę krochmalonych, wyprasowanych obrusów i serwet, mówiły, że "wyglądają jak list".\nWracam do tematu uśpionego dawno temu...a to za przyczyną karteczek Mirki, Niki, Kundzi....One wracają jakby do tradycji...wkładaja mnóstwo pracy w sliczne, wypieszczone pocztóweczki, wracają do wagi słowa pisanego....tekst jest przemyślany, dostosowany do osoby a nie rzucone parę banalnych okazjonalnych słow....wielkie dzięki Dziewczyny, ze nam "starym"przypominacie znaczenie słowa pisanego oprawionego w formę rękodzielniczą, a młodym pokazujecie jedną z dróg szacunku do człowieka......życzę dużo własnoręcznie wykonanych świątecznych karteczek i ciepłych słow....\nMalwinko,bo my to dinozaury,które pamiętają stare obyczaje i nijak nie mogą się przyzwyczaić do nowej mody na "gotowce" z banalnymi życzeniami,które tylko trzeba podpisać.Mirka i Kundzia to mistrzynie kartek świątecznych.\nMożna na kartce napisać własnoręcznie i wiersz.....\nMam pełny koszyk kartek od przyjaciół,znajomych,rodziny.....\njest i tak,że tylko kartka została na tej ziemi.\nKażda własnoręcznie podpisana,a wiele z osobistymi zyczeniami.\nSms jak dym.....\nCo roku wysyłam kartki.


GRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #1019 - Board Times\nDaria Chibner 7/09/2017 | 16:09 0 Kategorie: Newsy\nSerdecznie zapraszam na newsy z 06.09!\nW dniu 09.09.2017 w Oświęcimiu odbędzie się Oświęcimski Festiwal Gier.\nW dniu 16.09.2017 w Lublinie odbędzie się Historykon II edycja.\nFor2Players pozyskuje punkty wyobraźni w Fantazja.\nW pajęczej sieci rozpatruje legendarny tytuł – Agricola: Wersja rodzinna.\nSterta Gier bierze udział w festiwalu magii w Pentos.\nPlanszówki we dwoje mierzą się z wielkością w Lorenzo il Magnifico.\nDo 08.09 trwa konkurs organizowany przez Oświęcimski Festiwal Gier Planszowych. Do wygrania Red7 oraz 7 Cudów Świata: Pojedynek.\nDo 10.09 trwa konkurs w serwisie Games Fanatic z cyklu Wrześniowe Ziółka. Do wygrania Niezłe ziółka.\n« « GRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #1018\nGRY PLANSZOWE W PIGUŁCE #1020 » »


Księgarnia wysyłkowa - Katalog firm Zorb\nOst. moderacja 20 12 2020\nDodano: 25 08 2012 Wyświetleń: 449\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: www.ksiazkiczas.pl Link nie działa/spam ?\nKsiazkiczas to księgarnia internetowa która zaspokoi nawet najbardziej wyrafinowane gusta. Oferujemy kilkadziesiąt tysięcy tytułów ze wszystkich gatunków literackich, oczywiście z wielu wydawnictw. Od literatury jak najbardziej poważnej poprzez dramat, literaturę faktu do fantasy oraz komiksów. Sprawdź naszą księgarnię - oprócz wspomnianych powyżej kategorii posiadamy w naszej ofercie również duży wybór książek historycznych, albumów, biografii i leksykonów. Aby dopełnić naszą ofertę zwróćcie uwagę na kategorię książki dla dzieci - chociażby tylko po to aby tradycyjne książki nie odeszły do lamusa i dorastające pokolenie nie porzuciło tradycyjnej książki na rzecz jej elektronicznej wersji. Jest jeszcze jedna z pozycji o której warto wspomnieć, zwłaszcza w czasach gdy podróże są dostępne niemalże dla każdego. Jak wybierasz się w podróż - nieważne za granicę czy gdzieś w kraju - postaraj się o odpowiedni przewodnik, który pozwoli zrozumieć Ci historię miejsca które odwiedzasz. Przewodniki turystyczne - mamy ich w swojej ofercie kilkaset! Zapraszamy.\nKultura i sztuka » Księgarnia\nEdukacja i nauka » Księgarnie internetowe\nporadniki, słowniki, księgarnia, biografie, albumy, ksiegarnia wysyłkowa, ksiązki dla dzieci, ksiązki, księgarnia internetowa, komiksy\nKsięgarnia internetowa - Ukryte w Słowach »\nKsięgarnia internetowa Ukryte w Słowach oferuje książki, herbatę na wagę oraz zestawy prezentowe komponowane przez klientów.Chcemy przybliżyć książki dla kobiet, o kobietach i pisane przez kobiety (al...\nSzczegóły 10 10 2010\nSporo można domyślić się o osobie, po tym jakie i czy w ogóle ma książki w mieszkaniu.Czytanie rozwija wyobraźnię i poprawia pamięć, a dodatkowo jest wspaniałą rozrywką, jeśli ma się ochotę odpocząć p...\nSzczegóły 25 06 2011\nŚwiat ciekawej książki »\nKsiążka jest najlepszym przyjacielem człowieka. No chyba, ze mas zna nie alergie. Czytanie omijasz wielkim łukiem lub jesteś na nie uczulona np.przez roztocza. Rozwiązaniem są elektroniczne nośniki: e...\nSzczegóły 16 09 2011\nNajświetsze trzy hostie »\nOmawiana tutaj witryna internetowa jest własnością księgarni imienia Jana Pawła II „Sursum Corda”, której oferta bez wątpienia powinna przykuć uwagę każdego, który tylko zainteresowany jest naprawdę d...\nSzczegóły 21 05 2012\nKsiążki w Internecie »\nKsięgarnia internetowa xlm.pl proponuje szereg niebanalnych dzieł, które muszą pojawić się w Twojej domowej biblioteczce. Jeśli interesuje Cię tematyka socjologiczna, wyznaniowa oraz bieżąca myśl filo...\nSzczegóły 19 07 2012\nWarto czasem zasięgnąć informacji z różnych źródeł, ażby wyrobić sobie własne zdanie w danej kwestii. Na polskim rynku już od kilku lat działa z dużym sukcesem firma Twoja Prenumerata. To właśnie tuta...\nSzczegóły 03 12 2012\nNikomu nie trzeba raczej nawet mówić o tym, że w internecie możemy kupić w chwili obecnej absolutnie wszystko - w tym także i najróżniejsze książki i atlasy. Kupowanie takich rzeczy za pomocą internet...\nSzczegóły 25 03 2013\nKsięgarnia internetowa - Maszoperia »\nMaszoperia to sklep internetowy Gdańskiego wydawnictwa Oskar. Znajdą państwo ofertę obszernej ilości książek wielu znanych tytułów. Oferują nie tylko własne publikacje ale także wydawnictw z ich obręb...\nSzczegóły 17 09 2013\nTeTe sklep internetowy »\nSklep internetowy TeTe rozpoczął swoją działalność w styczniu 2014 roku. W swojej ofercie posiada e-booki, audiobooki, książki elektroniczne, produkty cyfrowe, fotografie a także e-papierosy i elektro...\nSzczegóły 26 01 2014\nAGD i RTV 178 Biznes i ekonomia 3212 Budownictwo 2020 Dom i ogród 2815 Dzieci 168 Edukacja i nauka 1078 Flora i fauna 241 Fotografia 609 Inne 440 Internet 1834 Katalogi 482 Komputery, informatyka 824 Kultura i sztuka 302 Marketing 897 Media 109 Miasta i regiony 1045 Motoryzacja 1275 Nieruchomości 570 Odzież, dodatki 550 Przemysł 1002 Rozrywka 669 Sklepy i hurtownie 1902 Ślub i Wesele 478 Sport 483 Technologie 344 Transport 554 Turystyka 1690 Usługi 1211 Zdrowie i uroda 3037 Żywność, gastronomia 297\nKinga: Maluszki się tutaj nie nudzą.\nCiągle coś się dzieje.\nKażdy dzień jest inny, pełen niespodz...\nMagda: Polecam :) Szybka wysyłka...\nTomasz: Cieszę się, że trafiłem na tego dietetyka bo pomógł mi w moim problemie. Już po miesiącu na pierwsze...


Kościół Ewangelicznych Chrześcijan wywodzi się z nurtu kościołów protestanckich powstałych w XVI wieku, w okresie Wielkiej Reformacji Kościoła Katolickiego.\nRuch Reformacyjny wyrósł na gruncie niezadowolenia z sytuacji istniejącej w ówczesnym Kościele. Duchowni i osoby świeckie w wyniku rozważania Pisma Świętego dostrzegli, że ówczesny Kościół oddalił się od nauki Jezusa Chrystusa i Apostołów. Intencją reformatorów było doświadczenie duchowego przebudzenia i dokonanie zwrotu od ludzkiej tradycji do nauki Pisma Świętego. Niezrozumiani i prześladowani ostatecznie zostali wyłączeni z Kościoła. W rezultacie tego powstało wiele wyznań protestanckich, z których większość przyjęła zasadę Reformacji: tylko Łaska, tylko Pismo, tylko Wiara. Kościół Ewangelicznych Chrześcijan jest jednym z takich wyznań.\nW XIX wieku wskutek przebudzenia duchowego ruch ewangelicznych chrześcijan rozwija się na terenie Rosji, Ukrainy, a później od 1908 roku także na ziemiach Polski.\nKościół Ewangelicznych Chrześcijan działając legalnie na mocy Ustawy o związkach wyznaniowych jest obecnie rozwijającą się mniejszość wyznaniową w naszym kraju.\nWięcej o historii Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan przeczytasz na stronie: www.kech.pl/historia\nNieomylność i wystarczalność Pisma Świętego jako Słowa Bożego stanowiącego jedyny, natchniony przez Boga autorytet w sprawach wiary i życia.\nJedynego Boga odwiecznie istniejącego w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego.\nJezusa Chrystusa, objawionego w ciele, poczętego z Ducha Świętego, narodzonego z Marii dziewicy; Jego bezgrzeszne życie i odkupieńczą śmierć na krzyżu za grzechy Świata, Jego zmartwychwstanie, wniebowstąpienie i powtórne przyjście.\nZbawienie grzesznego człowieka przez wiarę w odkupieńczą śmierć Jezusa Chrystusa, z łaski – niezależnie od uczynków.\nKonieczność nawrócenia się, pokuty za grzechy, odrodzenia przez Słowo Boże i Ducha Świętego, chrztu wiary przez zanurzenie, oraz uznania, że miłość Boga i bliźniego jest podstawą życia chrześcijańskiego.\nDucha Świętego zamieszkującego w wierzących, uzdalniającego do świętego życia i służby.\nPowszechne kapłaństwo zbawionych.\nAktualność Wieczerzy Pańskiej pod dwoma postaciami chleba i wina jako pamiątki ofiary Pana Jezusa Chrystusa.\nPowszechne zmartwychwstanie i życie wieczne jako dar Bożego miłosierdzia oraz wieczne potępienie jako wyraz Bożej sprawiedliwości.\nCelem Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan jest w szczególności:\noddawanie Bogu chwały\ngłoszenie objawienia Bożego danego w Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu\nkrzewienie Ewangelii pośród wszystkich ludzi i czynienie ich uczniami Chrystusa\ngłoszenie zasad etyki chrześcijańskiej i wartości wynikających z lektury Pisma Świętego\nchrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzieży\nopieka duszpasterska nad katechumenami, sympatykami i ich dziećmi\ndziałalność opiekuńcza i społeczna\ndziałalność resocjalizacyjna i profilaktyczna\nSzczegółowo cele Kościoła określa Statut Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan w RP.


Barbie Stylowy Pamiętnik BLM01 - sprawdź produkt na Redcoon.pl\nStylowy Pamiętnik BARBIE BLM01\nKod produktu: 1323970\nOpis produktu Stylowy Pamiętnik BARBIE BLM01\nKiedy w dziewczęcej głowie i sercu zaczyna kłębić się zbyt wiele myśli i uczuć, warto przelać je na papier. Pomoże w tym Stylowy pamiętnik z bransoletką Barbie. Można a nim zapisać wszystkie sekrety bez obaw, że przeczyta je ktoś niepowołany. Pamiętnik otwiera się dopiero wówczas, gdy przyłoży się do niego bransoletkę, która dołączona jest do zestawu. Gdy pamiętnik rozpozna sygnał bransoletki, wówczas otwiera się przy wtórze wesołej melodii. W środku odnaleźć można notesik, na kartach którego można zapisać wszystko, co się chce. Pod notesikiem znajduje się sekretny schowek, gdzie można umieścić ulubiony wiersz, biżuterię lub inne rzeczy, które właścicielka chce utrzymać w tajemnicy. Taki pamiętnik to prawdziwy skarb.\nAkcesoria do drukarek (609)


Marcin Mazur dołączył do zespołu TVS! Kim jest nowy prowadzący TVS?\n06:00 Przegląd prasy\t06:15 Pasmo ciekawostek\t08:00 Napisała morderstwo\t09:00 Prawo i porządek: Zbrodniczy zamiar\t10:10 Spotkanie z balladą\t11:00 Propozycje do Szlagierowej Listy TVS (AD)\t11:15 Propozycje do Szlagierowej Listy TVS\t11:45 Szlagierowa telesprzedaż\t12:05 Telesprzedaż\t15:00 Przegląd prasy\t15:05 Pasmo ciekawostek\t16:00 Silesia Flesz\t16:05 Prognoza pogody\t16:15 Kabaretowy Klub Dwójki\t17:15 Pasmo ciekawostek [N]\t17:25 Na ratunek!\t17:45 Silesia Flesz\t17:50 Prognoza pogody\t17:55 Pasmo Ciekawostek\t18:30 Srebrne Katowice\tTERAZ: 18:55 Spotkanie z balladą\t20:00 Silesia Flesz\t20:10 Prognoza pogody\t20:20 Prawo i porządek: Zbrodniczy zamiar\t21:25 Napisała: Morderstwo!\t22:30 Kierunek Zdrowie\t23:00 Silesia Flesz\t23:15 Prognoza pogody\t23:20 IMAX - najpiękniejsze miejsca na świecie\t00:15 Pasmo ciekawostek [N]\t03:00 Koncert w TVS\t05:00 Pasmo ciekawostek (N)\nStrona główna/ Oglądaj w TVS/Marcin Mazur dołączył do zespołu Telewizji TVS! Kim jest nowy prowadzący?\nMarcin Mazur dołączył do zespołu Telewizji TVS! Kim jest nowy prowadzący?\nMarlena Borczyk 27 stycznia 2020\nMarcin Mazur w TVS (fot. TVS)\nMarcin Mazur dołączył do grona prowadzących programu „Poranek Silesia”. Kim jest nowy prowadzący TVS?\nMarcin Mazur na antenie TVS zadebiutował w roli prowadzącego we wtorek 21 stycznia. Widzowie TVS będą mogli go oglądać w programie „Poranek Silesia” (dołączył do grona prowadzących obok Niny Nocoń i Ewy Masilonis).\nKim jest Marcin Mazur?\nMarcin Mazur to 30-latek pochodzący z Knurowa. Zapytany o swoją zawodową przeszłość, wyznał, że na początku w ogóle nie rozważał pracy w mediach. Swoje pierwsze kroki w tym kierunku stawiał podczas stażu w TVN24 w Katowicach.\nGdy zakosztowałem życia w mediach, stwierdziłem, że może jednak warto spróbować – wspomina Marcin Mazur. – Po jakimś czasie przeniosłem się do Warszawy, do redakcji Faktów w TVN, gdzie zdobywałem doświadczenie dziennikarskie.\nMarcin pracował również w Wirtualnej Polsce, jako reporter polityczny. Podczas swojej kariery w mediach zajmował się głównie polityką, gospodarką i ekonomią.\nDziennikarstwo jest o tyle fajne, że ciągle robi się coś innego – mówi Marcin o swoim wyborze zawodowym. – W mediach się bardzo dużo dzieje. Może inaczej – w życiu się bardzo dużo dzieje. Z kolei media mogą to opisywać. Przez to dziennikarz ma szansę rozwijać się każdego dnia. Fajnie jest śledzić te wszystkie zmiany i poznawać nowych ludzi.\nMarcin Mazur poza kamerą\nBardzo mocno identyfikuję się z kuchnią śląską – mówi ze śmiechem nowy prowadzący TVS. – To jest dla mnie niesamowity element naszego regionu, który powinien być popularny w całym kraju i pokazywany wszędzie.\nMam dużą zajawkę na sport – opowiada Marcin o swoim hobby. – Na bieganie, pływanie, jazdę na rowerze. Zimą, szczególnie gdy jest kiepska jakość powietrza, idę na siłownie, basen albo zagrać w squasha. Mam też małe plany dotyczące triathlonu – zdradza. – Chcę w maju wystartować w zawodach, ale zobaczymy, jak się wszystko poukłada.\nUlubiona książka? – zastanawia się. – Naszego lokalnego patrioty, ale doskonale znanego w całym kraju Szczepana Twardocha – „Król”.\nMarcin Mazur w TVS!\nTVS ma dużą i ugruntowaną pozycję, jeżeli chodzi o nasz region – mówi Marcin zapytany o swoje wcześniejsze doświadczenia z TVS. – Obserwowałem, śledziłem i zerkałem na to, co się dzieje (…). Im lepiej ludzie zapoznają się z TVS, tym mocniej uświadomią sobie, w jakim stopniu ta telewizja jest potrzebna. W kontekście ogólnopolskim, mimo swojego regionalnego pochodzenia.\nNa spotkanie z Marcinem Mazurem – nowym prowadzącym TVS – zapraszamy w każdy wtorek i co drugi czwartek w programie „Poranek Silesia”!\nTVS zmienia kanał nadawania w telewizji naziemnej. Przestrój odbiornik w lutym!\nPonadto chcesz być na bieżąco ze wszystkimi nowościami? Śledź TVS na Facebooku, jak również na Instagramie!\nmarcin mazur poranek silesia program śniadaniowy telewizja silesia telewizja tvs TVS tvs.pl


Transfer na lotnisko - wynajem komfortowych busów i minibusów\n+48 604 148 320\nImprezy na zlecenie\nStrona GłównaStrona Główna > Transfer na lotnisko\nTransfer na lotnisko - wynajem busów i minibusów\nWybierasz się w podróż samolotem i nie wiesz, jak szybko i komfortowo dojechać na lotnisko? Jest to duży problem, zwłaszcza gdy znajduje się ono w innym mieście. Można co prawda pojechać pociągiem, ale ze względu na usytuowanie większości portów lotniczych poza miastem, nadal musimy znaleźć środek transportu, który dowiezie nas tam z dworca. Wychodząc naprzeciw Twoim potrzebom oferujemy więc usługę transferu na lotnisko jednym z naszych nowoczesnych busów lub minibusów.\nKorzystając z naszej oferty możesz mieć pewność, że nie spóźnisz się na samolot. Nie będziesz też musiał na niego długo czekać, co może się zdarzyć jeśli polegasz na pociągach i musisz dostosować się do ich rozkładu. W dodatku unikniesz wielu niedogodności towarzyszących podróży publicznymi środkami transportu.\nDlaczego warto wynająć busa na lotnisko?\nWybierając się na wakacje, zwłaszcza te dłuższe, z pewnością zabierzesz ze sobą bagaż. Może on sprawić wiele trudności, jeśli zdecydujesz się na dojechanie na lotnisko pociągiem czy autobusem. Uciążliwe może być również podróżowanie w ten sposób z dziećmi, szczególnie gdy są jeszcze małe. Wynajem busa na lotnisko to idealne rozwiązanie dla osób, które chcą wygodnie i na czas przybyć na samolot. Oferujemy również transport z lotniska do domu lub do hotelu. Dostosujemy się to Twoich potrzeb! Warto również zauważyć, że nasze busy są nie tylko komfortowe, ale też bezpieczne. Regularnie przechodzą bowiem przeglądy techniczne.\nZachęcamy więc do skorzystania z oferowanej przez Trans-Lech usługi transferu na lotnisko. Z nami dojedziesz nie tylko na porty lotnicze znajdujące się najbliżej Suwałk, ale również inne polskie lotniska. To wygoda, na którą zasługujesz!\nPrzygotowaliśmy dla naszych Klientów mnóstwo ciekawych propozycji wyjazdowych na wczasy, wycieczki oraz obozy.\nPrzygotowujemy imprezy okolicznościowe na zlecenie Klienta. Zorganizujemy wszystko zgodnie z Twoimi wyobrażeniami, co pozwoli Ci zaprosić rodzinę i przyjaciół na wymarzoną imprezę!\nPomagamy w załatwieniu wizy do Rosji, po spełnieniu konkretnych warunków zawartych w ofercie.\nPlanujesz wyjazd? Skontaktuj się z nami.


Wsparcie z Fundacji PGNiG im. Ignacego Łukasiewicza\nNasza jednostka może pochwalić się, że kolejny wniosek o dofinansowanie został zweryfikowany pozytywnie. Tym razem otrzymaliśmy wsparcie finansowe ze strony Fundacji PGNiG im. Ignacego Łukasiewicza na zakup detektora wielogazowego. Umowa została podpisana już we wrześniu, jednakże do dzisiaj musieliśmy czekać na dostawę sprzętu, który został zakupiony z uzyskanych środków. Zakup detektora wielogazowego GasAlert MicroClip XL to koszt rzędu 2680zł. W ramach dotacji otrzymaliśmy z Fundacji PGNiG im. Ignacego Łukasiewicza kwotę 2250zł, ponadto kwotą 200 zł wsparli nas Państwo Mikulscy - właściciele Szkółki Roślin Ozdobnych w Uszwi, zaś pozostała część to środki własne jednostki.\nDetektor wielogazowy umożliwi strażakom szybkość działania i podniesie ich bezpieczeństwo. Służy on do wykrywania obecności oraz pomiaru stężenia różnego rodzaju niebezpiecznych gazów i sygnalizowania sytuacji przekroczenia ustalonych progów alarmowych dla poszczególnych składników badanego powietrza. Detektor, który zakupiliśmy posiada sensory wykrywające gazy palne/wybuchowe LEL , opary, CO, H2S, O2.\nChcemy serdecznie podziękować władzom Fundacji PGNiG za pozytywne rozpatrzenie naszego wniosku i tym samym przyczynienie się do rozwoju jednostki oraz poprawy bezpieczeństwa nie tylko strażaków biorących udział w akcji, ale także mieszkańców naszej wsi. Serdecznie podziękowania składamy także Państwu Mikulskim za poparcie naszego pomysłu i udzielenie wsparcia finansowego.\nkronikarz_osp dnia 05 październik 2020 18:16 · 0 Komentarzy · 209 Czytań ·\n2,058,017 Unikalnych wizyt


PIĘKNE DNI - FILM POTWIERDZAJĄCY REŻYSERSKI GENIUSZ WIMA WENDERSA\nPIĘKNE DNI – FILM POTWIERDZAJĄCY REŻYSERSKI GENIUSZ WIMA WENDERSA\nFot. kadr z filmu "Piękne Dni"\nWim Wenders z nadzwyczajną precyzją i namaszczeniem przeniósł na kinowy ekran sztukę swojego wieloletniego przyjaciela, Petera Handkego. Film w niezwykle ujmujący sposób przedstawia intymność i głębię relacji damsko-męskiej.\nPierwszoplanowa konwersacja, prowadzona przez głównych bohaterów na tarasie, jest elektryzującą opowieścią o doświadczeniach seksualnych, dzieciństwie, wspomnieniach, różnicach pomiędzy płciami. Utrzymany w subtelnym i intrygującym klimacie dialog, z czasem przeistacza się w swoistą żonglerkę kobiecym i męskim punktem widzenia, który charakteryzuje bezpretensjonalna szczerość.\nZobacz również: Monica Bellucci wybranką Emira Kusturicy! „Na mlecznej drodze” jesienią w polskich kinach!\nJednocześnie, na drugim planie w domowym zaciszu, pojawia się postać scenarzysty, który wymyśla i spisuje toczącą się rozmowę. Jego rola nie jest jednak oczywista. Powstaje bowiem pytanie, czy przypadkiem to nie tych dwoje na tarasie kieruje ręką osobliwego scenarzysty, tworząc w ten sposób wciągającą damsko-męską polemikę. Produkcja ze znakomitymi zdjęciami, muzyką i obsadą, w której znalazł się genialny Nick Cave.\nZobacz zwiastun filmu „Piękne Dni”:\nReżyseria – Wim Wenders\nScenariusz – Wim Wenders, Peter Handke\nProdukcja – Peter Handke, Gian-Piero Ringel, Paulo Branco\nTAGiARANJUEZDRAMATPIĘKNE DNIPIĘKNE DNI 2016PIĘKNE DNI 2017PIĘKNE DNI FILMPIĘKNE DNI FILM 2016PIĘKNE DNI FILM 2017PIĘKNE DNI FILM FRANCUSKIPIĘKNE DNI FILM PREMIERAPIĘKNE DNI KIEDY PREMIERAPIĘKNE DNI POLSKI ZWIASTUNPIĘKNE DNI PREMIERAPIĘKNE DNI TRAILERPIĘKNE DNI W ARANJUEZPIĘKNE DNI W ARANJUEZ 2016PIĘKNE DNI W ARANJUEZ PREMIERAPIĘKNE DNI W ARANJUEZ ZWIASTUNPIĘKNE DNI WIM WENDERSPIĘKNE DNI ZWIASTUNREDA KATEBSOPHIE SEMINTHE BEAUTIFUL DAYS OF ARANJUEZWIM WENDERSZWIASTUN PIĘKNE DNI\nNastępny artykuł NATALIA NYKIEL – SPOKÓJ. NOWY TELEDYSK ARTYSTKI