Łącze internetowe - problem z działaniem gry - Pomoc techniczna oraz raporty błędów - Runes of Magic\nNawia chyba leży i kwiczy...\nW ogóle nie ładuje postaci. Dziś wieczorem w ogóle było fatalnie...\nA o 22 miałem CBL robić...\nA niech by was..\nPo co komu kolejny GM jak nie działa...\nKasa idzie zupełnie nie na to, co trzeba.\nJa wiem, że ferie, pożary i inne jakieś burze słoneczne i czas pomiędzy dniem świstaka a waleniem tynków...\nDziś rano... nadal miałem wielkie kłopoty z logowaniem się do gry / wywalaniem mnie z gry / obsługą gry (siedziałem na stacjonarnym necie). Masakra jakaś. Przerzuciłem kompa na net z LTE (z którym nota bene ostatnio też były masakryczne kłopoty). Nic może imponującego, ale byłem się w stanie logować do gry i coś tam sobie porobić.\nO co chodzi, jeśli strony internetowe chodzą, streaming video działa bez zarzutu a RoM kiełbasi. Jakaś dyskryminacja po IP czy co? Fakt, faktem... nie ma mnie zbyt wiele ostatnio w RoM'ku, jednak byłoby fajnie - jeśli już najdzie mnie ochota/potrzeba - po prostu móc się logować. I żaden kolejny GM jest mi do tego nie potrzebny (nigdy nawet nie skorzystałem z jakiejkolwiek pomocy GM'a). Czy ktoś z graczy w ogóle ma potrzebę kolejnego GM'a w grze?\nEdited 2 times, last by Propelerek ( Feb 7th 2019 ).\nCo ma GF do tego, że ci internet nawala?\nHmmmm Razz... Wybiórczo na GF nawala (bez względu na medium z którego mam net)?\nPrzecież internet mobilny z definicji nie nadaje się do gry online. Grasz w inne gry multi?\nNo nie gram, ale... jak się nie nadaje, jeśli się od wielu lat nadaje...\nŚmigałem zarówno na HSPA; HSPA+ (3G), jak i od samych początków LTE.\nNo nie nadaje się, bo GSM ma znacznie większe pingi, oraz słabszą dostępność (problemy z zasięgiem, obciążeniem sieci, gubienie pakietów).\nSkoro nie grasz w inne gry online tylko przeglądasz neta, to na jakiej podstawie stwierdzasz, że to wina romka? 😉\nGram w grę (jedną Razz, jedną) on-line Razz. I wystarczy. I to właśnie "romek". Od lat gram...\nKłopoty są teraz. Tego rodzaju kłopoty. Właśnie z "dostępem" do serwera RoM. Tak, jakby przepustowość łącza na serwerze spadła itp. Gubi pakiety (znaczy nie koniecznie "po drodze" coś szwankuje), zatem po drodze komunikacja leci w poprzerywany niebyt. Ta droga [in the moment] zaczyna się w komputerze 'nadawcy' a kończy w komputerze 'odbiorcy'. Skoro to problem większej ilości komputerów użytkowników - być może problem z komputerem serwera lub łączem serwera.\nCo do 'kompresji' danych w grze.... Całą grę masz na komputerze. Strumień danych, jaki jest potrzebny do takiego RoM'ka.... to milionowe części 'grosików' w stosunku do innego rodzaju potrzeb wymiany danych przeciętnego komputera... takie są założenia.\nNie wiem jak byłeś wstanie grać online na HSPA... na takich standardach to się maksymalnie da przeglądać neta/oglądać youtube w zależności od samej lokalizacji.\nPoza tym prócz gubienia pakietów, problemy z zasięgiem, taka sieć jest uzależniona od masy czynników i nie da się jednoznacznie określić czy to wina internetu czy gry, czasami są momenty, gdy jest LTE+ i internet ma chwilowy "przestój".\nKabelek to kabelek, nawet najlepszy gamingowy router z 50 antenami nastawiony na WiFi nie będzie lepszy od prostego taniego kabla Ethernet, bezpośrednie połączenie jest bezapelacyjnie najlepsze\nEch, tłumaczę, że jak gubi pakiety to znaczy, że net nawala. Nie jest to problem większości (użytkownicy Orange mają problemy, bo Orange ssie). Robiłeś tracerouta? To zrób i się ździwisz jak krzywo chodzą twoje pakiety.\nTak, gry wymagają małego łącza, ale stabilnego. Przepustość serwera nie spadła.\nAle mam dostęp zwykle do dwóch różnych "kabelków". Nie w tym problem. Wczoraj i dzisiaj miałem ten problem na "kabelku". LTE to moja alternatywa na czas poza "kabelkiem" (albo momenty, w których coś na "kabelku" jest nie tak). Ten też ostatnio szwankował (ale nie dzisiaj).\n(no dobra... już nie marudzę w tej kwestii - pogodzę się ze złym losem i tyle )\nNa komputerze masz assety, pliki wykonywalne, skrypty i ogólne działanie gry w takim ogromnym skrócie.\nMiędzy serwerem, a komputerem jest wymieniana długa lista danych, o których nie możesz być świadom.\nPrzede wszystkim pierwszym czynnikiem jest lokalizacja serwera. Sygnał nie dociera bezpośrednio z Twojego komputera do serwera, najpierw przechodzi ona przez routery pośredniczące, które mogą dodatkowo opóźnić sam proces wymiany danych.\nKażdy gracz widzi Siebie i innych na mapie ponieważ jest stała synchronizacja między serwerem, a graczami, więc do jednostki muszą docierać takie informacje jak lokalizacja, pozycja, co aktualnie wykonuje, jakie czynności prowadzi, jakich umięjętności używa itp. Są też dane po stronie serwera, tylko część jest po Twojej stronie.\nMógłbym tak wymieniać\nEdited once, last by FcapCurse ( Feb 7th 2019 ).\nMiędzy serwerem, a komputerem jest wymieniana masa danych, o których nie możesz być świadom.\nJedno ale, właśnie tych wymieniach danych jest mało, są to suche liczby, nie audio/wideo. Do grania wystarczy łącze 2-3mb. Tylko właśnie musi być stabilne 😣\nTak, źle to określiłem, jest trochę tych danych (wymieniając samą listę rzeczy), ale one mało ważą mając na uwadze to, że serwer musi szybko i sprawnie takie dane przekazywać jak i odbierać, dlatego cała gra jest na komputerze.\nInaczej serwery by spłonęły\nDobra wiedza nie jest zła.\nDzięki, mimo wszystko. Sorki mimo wszystko. Foch na cały świat mimo wszystko...\nCzas obejrzeć jakiś dobry film\nPS -> DragonLore\nPamiętasz taki "patent" jak Aero???\nDzieciaki męczyły łącze w domu na maksa a ja z RoM'kiem przerzuciłem się na Areo. Chyba przez rok tak śmigłem i było OK. Potem wprowadzili jakiegoś paskudnego knifa z logowaniem się co pół godziny i było dyskomfortowo... to znalazłem inne rozwiązanie, ale nadal GSM... Śmigało. Może do wojny oblężniczej, ani instancji w grupie się nie nadawało, ale grać się dało całkiem OK. LTE (mieszkam w centrum dużego miasta z bardzo dobrą obsługą sieci komórkowej) zupełnie mnie zadowalało. Od pierwszego modemu z Plusa. Nawet w pociągu w aglomeracji w której mieszkam... Nawet do RoM'ka, gdzie mogłem sobie coś w pociągu porobić... To zależy do czego, ale nigdy nie miałem problemu z korzystaniem z gry poprzez sieć komórkową (wiem, to zależy od lokalizacji). Na te moje potrzeby - wystarczało.\nEdited once, last by Propelerek ( Feb 7th 2019 ).\nNie korzystałem z Aero nigdy\nChanged the title of the thread from “A niech by was dunder ścisnął z taką obsługą gry...” to “Łącze internetowe - problem z działaniem gry”.\nŻe same hiobowe wieści (jak w Wiadomościach, czy serwisach internetowych)...\nDZIŚ WSZYSTKO PIĘKNIE DZIAŁA !!!\nTylko jeden "crash" - a męczę RoM'ka od samego świtu...


Man Booker International – przybliżamy sylwetki sześciu autorów nominowanych do finału - Edutorial\nKrasznahorkai to “współczesny węgierski mistrz apokalipsy”, przez wielu uważany za najważniejszego żyjącego węgierskiego pisarza. Studiował prawo i hungarystykę, po studiach przez kilka lat pracował jako redaktor, aż w końcu zadebiutował powieścią Szatańskie tango (1985), która pchnęła go w samo centrum węgierskiego życia literackiego.\nPodobnie jak Han Kang, Krasznahorkai ma już na koncie międzynarodową nagrodę Man Bookera przyznaną autorowi za całokształt pracy. Jego twórczość i unikalny styl – jury było pod wrażeniem “nadzwyczajnych zdań o niesamowitej długości” – docenione zostały w 2015 roku.\n– Styl autora zrodził się, między innymi, w wyniku wielu inspirujących podróży które ten odbył na początku lat dziewięćdziesiątych. Dużo przebywał wówczas w Mongolii i Chinach, a później odkrywał Japonię. Jak sam kiedyś powiedział, krótkie zdanie jest jedynie zwyczajem “ostatnich kilku tysięcy lat”, dlatego on odrzuca je jako coś „sztucznego” – wyjaśnia Michał Goszczyński.\nJak przemijający cień, książka wyróżniona podczas tegorocznej edycji Man Booker International, to praca szczególna, o wielu narracyjnych wątkach splecionymi z refleksjami autora. Historia Jamesa Earla Raya, zabójcy Martina Luthera Kinga, który po ucieczce z USA w 1968 roku spędził 10 dni w Lizbonie, przeradza się w nostalgiczną podróż samego autora do tego samego miasta, w którym dwadzieścia lat po wspomnianym zamachu pisał swoją słynną powieść “Zima w Lizbonie” i który trzydzieści lat po swoim literackim debiucie wraca tych wspomnień jako już dojrzały pisarz.


Dania: Kontrowersyjny program „Ultra smider tojet” wywołał oburzenie. Skandaliczny program, w którym dorośli rozbierają się i nago występują przed dziećmi. Show emituje duńska telewizja publiczna wieszwiecej - tvp.info\nmk, mnie 22.09.2020, 13:13 | aktualizacja: 14:07\nKontrowersyjna koncepcja duńskiego show wzbudziła oburzenie widzów na całym świecie(fot. YouTube/DR Ultra)\nProgram duńskiej telewizji publicznej DR Ultra (kanału przeznaczonego dla widzów w wieku 7-12 lat) wystartował w 2019 r. Jego koncepcja opiera się na tym, że obecni w studiu dorośli – początkowo ubrani jedynie w szlafroki – rozbierają się przed dziećmi w wieku 11-13 lat. Najmłodsi mogą im przy tym zadawać pytania np. o narządy płciowe, tatuaże czy szczegóły ludzkiej anatomii.\n„W jakim wieku zapuściłeś włosy w dolnej części ciała?”; „czy jesteś zadowolony ze swoich intymnych części?” – to tylko niektóre ze stawianych pytań. Formuła show oburzyła widzów w Europie, ale głosy krytyki płyną także ze Stanów Zjednoczonych.\nJannick Schow, gospodarz programu i autor jego koncepcji, odpiera zarzuty.\n– Być może niektórzy ludzie mówią: o mój Boże, łączą nagość i dzieci. Ale to nie ma nic wspólnego z seksem, chodzi o postrzeganie ciała jako naturalnego, tak jak robią to dzieci – tłumaczył w rozmowie z „New York Times”.\nJedna z uczestniczek show tłumaczyła powody, dla których zainteresowała się udziałem w programie: „Na Facebooku lub Instagramie wiele osób wygląda jak modelki. My tutaj mamy zwykłe ciała”.\nTeraz emitowany jest już drugi sezon programu. Pierwsza odsłona „Ultra smider tojet” cieszyła się ogromną popularnością w Danii – zdobyła też nagrodę dla najlepszego programu dla dzieci na duńskim festiwalu telewizyjnym w 2019 r.\nJednak nie wszyscy są przychylni kontrowersyjnemu show. Peter Skaarup, parlamentarzysta Duńskiej Partii Ludowej, nazwał program „wulgarnym i ekstremalnym”. – Jest o wiele za wcześnie, aby dzieci mogły uczyć się o męskich i żeńskich genitaliach – argumentował.\nProducenci „Ultra smider tojet” na krytykę odpowiadają słupkami popularności programu wśród Duńczyków i zaznaczają, że zainteresowanie tym formatem wyraziły już inne kraje, jak choćby Holandia czy Norwegia.\nźródło: metro.co.uk, DR Ultra, New York Times\n#ultra smider tojet #dr ultra #dania #telewizja #nagość #skandal #show


Reforma sądownictwa przedstawiona w ramach Nowego Polskiego Ładu? "Możliwe" - Bankier.pl\nGospodarkaReforma sądownictwa przedstawiona w ramach Nowego Polskiego Ładu? "Możliwe"\n"Te prace są jeszcze w tym tygodniu finalizowane, lada dzień pokażemy nasz wspólny program, to, co uzgodniliśmy, to, co będziemy popierać – po to, żeby wrócić do tego dobrego tempa jeszcze z rządów pani premier Beaty Szydło" - mówił. Jak później dodał, być może nie będzie to "lada dzień", ale "lada tydzień program zostanie zaprezentowany".\nDopytywany, czy w takim razie propozycje dotyczące sądownictwa będą przedstawione w ramach Nowego Polskiego Ładu, Woś odparł, że jeszcze nie jest to ustalone. "Będą dyskusje w tym zakresie. Natomiast intensywne prace nad Nowym Polskim Ładem trwają - także z wkładem innych partii współtworzących Zjednoczoną Prawicę" – powiedział wiceminister.\nWoś podkreślił, że jego ugrupowanie cały czas stoi na stanowisku, że podjęta decyzja nie jest dobrym interesem dla Polski. "Oczywiście pieniądze są potrzebne, pieniądze są ważne, i te pieniądze i tak by były, bo się Polsce należą w ramach budżetu europejskiego, w ramach traktatów" - ocenił.\nWszyscy widzieli rozpromienioną twarz pana (Roberta - PAP) Biedronia, uśmiechniętego pana (Adriana - PAP) Zandberga (…) – to jest właśnie program skrajnie lewicowy, to jest program, który federalizuje Unię Europejską, to zawsze było w programie partii z tamtej strony sceny politycznej, a nie naszej" - mówił Woś.


Remanentowo - ponieważ rzecz pochodzi z archiwów 2013 roku - artykuł Juliana Czurko pt. „Łódź poetycka, poetyka łódzka”, który ukazał się w listopadzie na łamach łódzkiej gazety społecznej „Miasto Ł.”. W tekście znalazło się kilka ciekawych wypowiedzi moich szacownych kolegów i koleżanek z Łodzi na temat tzw. „środowiska” i tzw. „dykcji łódzkiej”: „Dla wielu osób z branży literackiej Łódź jest miastem poezji nie tylko od święta, a łódzka scena twórcza przyciąga artystów i widownię z innych miejsc Polski” – pisze w nim Julian Czurko. Więcej pod tym linkiem.\nAutor: Piotr Gajda o 12:11 Brak komentarzy:\nNL im. K. Iłłakowiczówny dla Karoliny Kułakowskiej\nW Poznaniu przyznano Nagrodę Poetycką im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Najlepszym debiutem poetyckim 2013 roku okazał się tomik „Puste muzea” Karoliny Kułakowskiej. Autorka ma 28 lat i mieszka w Rachowicach w województwie śląskim.\n„W odróżnieniu od innych twórców, laureatka traktuje sferę erotyki nie przedmiotowo, a emocjonalnie. Ta poezja ma duszę, ale i rewolucyjny potencjał. Jest świetnie napisana, a zarazem bardzo zrozumiała i czytelna” – o poezji Karoliny Kułakowskiej wypowiedział się członek jury, Piotr Müldner-Nieckowski.\nNagroda literacka im. Kazimiery Iłłakowiczówny przyznawana jest przez Związek Literatów Polskich. Po raz pierwszy wręczono ją w 1983 roku. Do tegorocznego konkursu na najlepszy debiut poetycki zgłoszono 29 wydawnictw. Laureatka otrzymała kwotę 3 tysięcy złotych.\nAutor: Piotr Gajda o 14:51 Brak komentarzy:\nKażdy rodzaj sztuki nie może istnieć bez Artysty, który ją tworzy. To od skali jego geniuszu popartego siłą witalną zależy jakość dzieła. A także trwałość, obecność w życiu. Reszta jest tylko statystyką lub tak jak w przypadku Marka Ałaszewskiego – odstępstwem od reguły, kiedy nagrywa się kolejne płyty w przedziałach czasowych mniej więcej dwudziestoletnich. W dodatku w różnych składach, ale w tym konkretnym przypadku rzecz zasadniczo opiera się od lidera – kompozytora, autora tekstów, muzyka i artystę malarza, legendarnego założyciela równie legendarnego Klanu, twórcę tak samo legendarnej płyty – Mrowiska z 1971 roku. Oczywiście, inny był odbiór mitycznego dla fanów rocka Mrowiska, inny będzie dzisiaj Laufra (płyty wydanej w tym roku, po w pełni premierowej Po co mi ten raj z 1992) w środowisku opanowanym przez gimbazę. I chociaż kompozycji z najnowszej płyty Marka Ałaszewskiego i Klanu nie usłyszymy w radio, warto do nich dotrzeć samemu i zadumać się nad przekazem muzyka z odchodzącego już pokolenia, tak jak każde w tym kraju – straconego – lecz przecież ocalonego przez pamięć o jego wybitnych dokonaniach, o których śnić mogą „pseudo-artyści” zmieleni przez współczesny showbiz.\nPoczątek Laufra to swego rodzaju intro, zaledwie muzyczny wstęp „zapożyczony” z rejonów muzyki filmowej, przez które przebijają się orientalne zaśpiewy i przetworzony komputerowo głos odliczający czas. Do wybuchu? Wokal Ałaszewskiego zaprezentowany w pełnej krasie dopiero w Wędrowcu, zdumiewa siłą i ekspresją. Bez wypominania wieku wokaliście, gitarzyście i liderowi Klanu (osobiście trzymam się zasady, że nie liczy się przebieg, ale stan) – to w końcu rocznik 1942! Tymczasem wokalnie „zagina” 10 Marków Piekarczyków, a Marków Piekarczyków we wcieleniu znanym z TV Show – 300! Wspomniany Wędrowiec to czysty rock tak bardzo kojarzący się z latami 70, z SBB na przykład. Mamy w nim dramatyczny mocny śpiew, rasową gitarową solówkę-patent gitarzysty Piotra Gąssowskiego, którego kolejne długie solo słyszymy w tytułowej piosence albumu, brzmieniowo przypominającej utwór obciążony dziedzicznie psychodelią, przyozdobioną „drapieżnym” wokalem Ałaszewskiego (trzeba przyznać, że równie kompetentnego gitarzystę solowego). Salamandra, podobnie jak Z aniołami to jakby nostalgiczny powrót do dawnego Klanu, zwłaszcza w przypadku lirycznej części, która znalazła się na tej drugiej kompozycji – najpierw mamy do czynienia z instrumentalną stylizacją na muzykę indyjską, po której na zasadzie kontrapunktu następuje niemal hard rockowy cios. Wydaje się, że przez te wszystkie lata Ałaszewskiemu nie minęła fascynacja koncepcją kontrastowych, dynamiczno-aranżacyjnych partii, z jednej strony kojarzących się z niezapomnianym Led Zeppelin, z drugiej z nieco zapomnianą grupą Test wywodzącą się z naszego „podwórka”, na czele z gitarzystą Dariuszem Kozakiewiczem (swoją drogą to, co stało się później z muzykami Testu wydaje się być niezwykle symptomatyczne dla naszych spetryfikowanych czasów). Bluesujący Świat jest głupi przypomina nieco dokonania Tadeusza Nalepy (podobne wrażenie robi Mamo, mamo); ma przebojowy potencjał, ale też swój indywidualny rys w postaci atonalnych fragmentów towarzyszących poszczególnym zwrotkom, słyszalnych także w finalnej psychodelicznej partii, która go zamyka. Koniecznie należy zwrócić uwagę na niemal grunge’owy wokal Marka Ałaszewskiego w Moim piekle, by ponownie stwierdzić, iż obcujemy ze świetnym, ekspresyjnym wokalistą, któremu niekoniecznie jest po drodze z dzisiejszymi „muzakami” udającymi rock, pop, albo jazz.\nCzy historia z Mrowiskiem, płytą niewątpliwie należącą do światowej czołówki rocka progresywnego, ponownie się powtórzy? Wtedy, w 1971 roku zespół Klan nie znalazł poparcia ówczesnej agencji artystycznej i musiał zawiesić działalności. Czy Laufer otrzyma przynajmniej wsparcie ze strony koneserów dobrego rocka? Zwłaszcza, że jego przesłanie dla świata opisywanego za pomocą talk show, definiowanego zakupami w galerii (obuwie, nie sztuka) stanowi pomost pomiędzy wymową Mrowiska (a przecież to było cztery dekady temu), w którym mieliśmy do czynienia z poczuciem zagubienia, ale i z imperatywem pozostania do końca sobą bez względu na koszty, przeciw wszystkiemu i wszystkim. Po czterdziestu latach, z otaczającą nas rzeczywistością jest jakby gorzej; wg. Ałaszewskiego to niebezpieczna przestrzeń, w której aby przetrwać trzeba dostosować do jej ram własną osobowość. Na płycie Laufer, Wędrowiec oraz Strażnik jego mrocznej duszy podróżują razem przez głupi, skrzywiony obrzydliwym grymasem wszech-konsumpcji świat, w którym aby przetrwać, trzeba być bestią w ludzkiej skórze. Zatem mamy do czynienia z prawdziwie naiwnym (a więc szczerym), żeby nie powiedzieć hippisowskim przekazem – wyjściem z matni człowieczych spraw i występków jest ucieczka w sen i marzenia. Alternatywą, odpięcie skrzydeł i pozostanie w piekle (a na pewno w piekle komercyjnego radia).\nMarek Ałaszewski i Klan, „Laufer” (nakład własny, dystrybucja Polskie Nagrania)\nAutor: Piotr Gajda o 12:30 Brak komentarzy:\nW internetowym Kwartalniku Literacko-Artystycznym „sZAFa”, Nr 49, grudzień 2013 ukazała się recenzja „Demoludów” autorstwa Rafała Derdy. Zainteresowanych zapraszam do lektury.\nPożar zakładów chemicznych to reklama ognia?, czyli na temat Demoludów Piotra Gajdy\n* RAFAŁ DERDA - ur. 1978 w Koninie. Autor kilkudziesięciu publikacji poetyckich, prozatorskich oraz krytyczno-literackich (m.in. Czas Kultury, Akcent, Topos, Odra, Impart, Biweekly). Tłumaczony na język angielski.\n[Pierwodruk: Kwartalnik Literacko-Artystyczny „sZAFa”, Nr 49 – link]\nSpotkanie z Marcinem Ostrychaszem prowadził Rafał Gawin. Kontakt z autorem „Zamiatając pod wiatr” nie sprawia większego kłopotu, to tzw. „chłopak z sąsiedztwa”, z podwórka, z ulicy, którą to postawę (i język) skutecznie przemyca do swoich wierszy. Jedyna trudność to właściwa pisownia jego nazwiska (mam nadzieję, że ja nie popełniłem tu żadnego błędu).\nWieczór Krystyny Dąbrowskiej, poetki utytułowanej (dwie znaczące nagrody poetyckie) moderował Przemek Owczarek, którego notatki sporządzone na potrzeby spotkania zrobiły na mnie duże wrażenie. Spotkanie przebiegało rzeczowo i gładko, z niewielkim „zgrzytem” w postaci anonimowego starszego pana wnoszącego bliżej niesprecyzowane pretensje do werdyktu kapituły Nagrody im. W. Szymborskiej (co ciekawe, wspomniany człowiek określił siebie jako „byłego robotnika czytającego wiersze”).\nŚwietnie wypadł Grzegorz Wróblewski promujący książkę „Gender”. Sam tytuł (jak i kryjące się za nim pojecie) wywołuje u mnie mieszane uczucia, natomiast ujęły mnie wiersze z tego tomu prezentowane w autorskiej interpretacji. Był to nie tak znów częsty przypadek, w którym emploi autora doskonale zgrywało się z podmiotem lirycznym. Duże brawa należą się Krzysztofowi Hoffmanowi z Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu za brawurowe poprowadzenie wieczoru.\nSpełnieniem zobowiązania wydawniczego było spotkanie z Pawłem Tomankiem, zwycięzcą ubiegłorocznego OKP im. J. Bierezina. Równo rok po tamtym wydarzeniu laureat mógł wreszcie zaprezentować nagrodzoną książkę zatytułowaną „Sam tu, piesku” wydaną w Bibliotece „Arterii”. Warto przy tym zaznaczyć, że redakcja pisma była tu w liczebnej przewadze (Gawin, Owczarek), stąd Paweł Tomanek nie próbował zasadniczo wnosić żadnych pretensji.\nZ Turniejem Jednego Wiersza „O Czekan Jacka Bierezina” nie wiązałem przyszłości, ponieważ nie stanąłem w jego szranki. Z kronikarskiego obowiązku odnotowałem wynik oraz udział (z niejakim powodzeniem) dawno nie widzianego Piotrka Kuśmirka. W Domu literatury panował tłok. Sporo się działo. Miałem okresowe trudności z dostaniem się do sali, w której zlokalizowany został bufet (tumult i kolejka). Stąd koncert grupy Bruno Schulz obejrzałem wyrywkowo i eksternistycznie. Za to „załapałem się” na bankiet, który co prawda trwał krócej niż wieczorne wiadomości, ale zdecydowanie był bardziej treściwy.\nOgłoszenia laureatów (wybiła już północ) dokonał dyrektor Domu Literatury Andrzej Strąk, a zarazem członek głównego jury. Zrobił to tak jak zwykle, z typowo łódzką nonszalancją. Do anegdotycznej historii konkursu przejdzie nieudana próba połączenia się z laureatem nagrody głównej mieszkającym w Anglii, Tomaszem S. Mielcarkiem, przypominająca sławetne posiedzenie komisji Antoniego Macierewicza zakłócone złośliwe przez internautów posługujących się aplikacją skype. Stąd o laureacie wiem tylko tyle, że głośno kaszle.W zaistniałej sytuacji inicjatywę przejął przewodniczący jury Bronisław Maj, który przeczytał jeden z jego wierszy. I takim oto „dychawicznym” akcentem tegoroczny Puls się zakończył (nazajutrz miała odbyć się jeszcze Gala Nagrody im. Tuwima). Dodam tylko, że wyjątkowo udany w tym roku…\nSpotkania autorskie debiutantów bywają stresujące dla obu stron: osoby prowadzącej i autora. Ta pierwsza stara się wydobyć z debiutantki jak najwięcej informacji, aby zaprezentować jej osobę możliwie najpełniej. Druga strona w tym samym czasie pewnie marzy, by mieć jedno z pierwszych publicznych wystąpień wreszcie za sobą. Na szczęście Tomaszowi Cieślakowi i Ewie Świąc udało się spotkać ze sobą gdzieś po drodze (dużo dobrego zrobiło tu doświadczenie osoby prowadzącej wieczór autorski) i w sumie udanie zaprezentować wydaną w Stowarzyszeniu Literackim im. K.K. Baczyńskiego książkę „Lekcja oddychania”.\nNieco inaczej miały się sprawy z Łucją Dudzińską – drugą tego dnia debiutantką „Baczyńskiego”. Monika Kocot, redaktorka tomu, która prowadziła to spotkanie nie musiała zbytnio nalegać, by usłyszeć wyczerpujące odpowiedzi na większość swoich pytań. Jak pisze Tomasz Cieślak w blurbie do książki debiutującej autorki „z mandragory”– „Łucja Dudzińska pisze <<od zawsze>>”, zatem to poetka obeznana ze środowiskiem, laureatka konkursów poetyckich i autorka wierszy drukowanych w czasopismach. Czy ten spóźniony debiut zostanie zapamiętany na dłużej pośród jakże licznych propozycji poetyckich wydanych choćby w tym roku, będziemy mieli okazję przekonać się już niebawem.\nPrzed laty prof. Jacek Łukasiewicz wspomniał w swoim tekście, iż „o Edwardzie Balcerzanie-poecie napisał Stanisław Barańczak w Nieufnych i zadufanych (1971), programowej książce Nowej Fali, jako o jednym z wybranych dla niej i przez nią poetyckich patronów, że pokazuje on świat (słów i rzeczy), rozbity wprawdzie, ale „spojony więzią niezgody”, starciem różnych punktów widzenia”. Słowa te potwierdził udział prof. Edwarda Balcerzana w panelu zatytułowanym „Lokomotywy Literatury”, który prowadził Maciej Melecki. Wraz z trzecim uczestnikiem dyskusji, prof. Dariuszem Pawelcem z Uniwersytetu Śląskiego, autorem książki wydanej ostatnio w Instytucie Mikołowskim poświęconej twórczości Witolda Wirpszy, autor „Wierszy niewszystkich” przekonująco udowadniał, że pozornie tak hermetyczny poeta jak wspomniany Wirpsza – tworzący lirykę dyskursywną, intelektualną, ironiczną, posługujący się językowym eksperymentem, twórca, który w 1970 roku wyemigrował do Niemiec z powodu zakazu druku w kraju, przy odrobinie dobrej woli i zainteresowania może stać się uosobieniem przysłowiowej „Lokomotywy Literatury”, kimś niezwykle interesującym i obecnym w obiegu krytyczno-literackim oraz czytelniczym. Miejmy nadzieję, iż restauracja dzieła Wirpszy, która od kilku lat odbywa się wysiłkiem Instytutu Mikołowskiego, przywróci tego arcyciekawego poetę na literackie salony.\nNiespodziewanym (dla mnie) przerywnikiem pomiędzy kolejnymi punktami programu było „uroczyste” odpieczętowanie paczki z wydaną właśnie kolejną książką poetycką mojego wydawcy – Maćka Meleckiego, zatytułowanej „Pola toku” i wydanej w WBP i CAK w Poznaniu, którą to przesyłkę Mariusz Grzebalski nadał na adres Domu Literatury. Maciek otworzył wspomnianą paczkę w redakcji „Arterii”, a ja uwieczniłem ten podniosły dla każdego autora moment, kiedy to po raz pierwszy widzi i dotyka swoją nową książkę wydaną na papierze. Ponieważ papier, proszę państwa, to jest papier!\nSpotkanie z Wojciechem Kuczokiem udowodniło natomiast coś zupełnie odwrotnego, a mianowicie to jaką popularność autorowi przynosi obecność w mediach. Wszak Wojciech Kuczok, dawno temu poeta a obecnie prozaik, to dziś celebryta obecny na łamach tzw. „kolorowych pism”. Fakt ten od razu przełożył się na odpowiednią frekwencję towarzysząca spotkaniu poświęconemu promocji „Obscenariusza”. Sala Domu literatury dosłownie „pękała w szwach”. W kuluarach szeptem ogłoszono kolejną „sensację” – na spotkaniu pojawiła się obecna żona pisarza Agata Passent. Wybrałem zacisze kuluarów (na chwilę tylko zakłócone tą nagłą obecnością) gdzie sprawdza się doskonały patent – to, co dzieje się na sali transmitowane jest w to miejsce za pomocą aparatury nagłaśniającej. Zatem „jednym uchem” przysłuchiwałem się rozmowie Maćka Roberta z autorem „Gnoju” o jego najnowszym, mocno skandalizującym zbiorze opowiadań, zaś drugim rejestrowałem arcyciekawą rozmowę Maćka Meleckiego, Darka Pawelca, Kacpra Bartczaka oraz Darka Foksa o wzlotach i upadkach rodzimej literatury.\n15 grudnia 2013 r. o godz. 19:00 w Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi odbyła się Gala wręczenia Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima, której wartość w tym roku wyniosła 50 tysięcy zł. Gala była zwieńczeniem VII Festiwalu Puls Literatury, który w regionie łódzkim trwał od 8 do 29 listopada, a w Łodzi od 5 do 15 grudnia 2013 r. Kapituła Nagrody w składzie: Kinga Dunin (przewodnicząca), Tomasz Bocheński, Leszek Engelking, Tomasz Łubieński, Dariusz Nowacki, Beata Stasińska i Andrzej Strąk przyznała tegoroczną NL im. Juliana Tuwima pisarce i tłumaczce Magdalenie Tulli. Ogłaszając werdykt Kinga Dunin podkreśliła, że Laureatka swoją twórczością m.in. „dowodzi wielkiej wrażliwości na tematy społeczne”. Kapituła przyznaje nagrodę za całokształt pracy twórczej. Pisarka była już wcześniej wielokrotnie nagradzana; za debiutanckie „Sny i kamienie” otrzymała w 1995 r. Nagrodę im. Kościelskich, w kolejnych latach była trzy razy nominowana do Nagrody Nike. W ubiegłym roku otrzymała Nagrodę Literacką „Gdynia” oraz szczecińską Nagrodę Literacką „Gryfia” za „Włoskie szpilki”.\nAutor: Piotr Gajda o 09:21 Brak komentarzy:\nWerdykt XIX Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina\nLaureaci obecni na rozstrzygnięciu\nTomasz S. Mielcarek - laureat Nagrody Głównej "na łączach"\nAutor: Piotr Gajda o 09:34 1 komentarz:\nOd 2006 roku tradycją towarzyszącą rozstrzygnięciu OKP im. Jacka Bierezina jest rozgrywanie Turnieju Jednego Wiersza „O Czekan Jacka Bierezina”, którego jury składa się z laureatów Konkursu Krytycznoliterackiego. Z kroniką nie tylko Turnieju, ale i OKP można zapoznać się tu.\ni Jakub Sajkowski\npo wysłuchaniu 31 zaprezentowanych w czasie TJW wierszy, postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:\nI nagroda (300 zł):\nZuzanna Ogorzewska z Łodzi\nII nagroda (250 zł):\nDawid Koteja z Katowic\nIII nagroda (150 zł):\nKacper Płusa z Pabianic\nwyróżnienia pieniężne (100zł):\nPiotr Kuśmirek z Warszawy;\nKrzysztof Kleszcz z Zaborowa;\nMarcin Kleinszmidt z Gdańska\nDominika Kaszuba ze Zbychowa;\nMałgorzata Buchert z Gdyni;\nOliwia Betcher z Wrocławia.\nAutor: Piotr Gajda o 08:30 3 komentarze:\nWerdykt VIII OK na Prozę Poetycką im.W. Sułkowskiego\nZanim zdołam spisać relacje z ostatnich dni VII Pulsu Literatury odbywającego się w tym roku pod hasłem „Lokomotywy Literatury”, który trwa w Łodzi od 5 grudnia, publikuję werdykt VIII OK na Prozę Poetycką im. Witolda Sułkowskiego ogłoszony w dniu wczorajszym, tj. 13.12.\nVIII Ogólnopolskiego Konkursu na Prozę Poetycką im. Witolda Sułkowskiego\n(VII Festiwal Puls Literatury)\nKrystyna Stołecka (przewodnicząca),\ni Robert Rutkowski\npo dokładnej lekturze zestawów, które wpłynęły na konkurs i zostały zaakceptowane ze względów formalnych, na posiedzeniu w dniu 19 listopada 2013 r. postanowiło:\nnie przyznać nagrody I i nagrody specjalnej\ndwie równorzędne II nagrody (po 400 zł):\nKatarzyna Wiśniewska z Owadowa, godło „Hannibal Lektor”\ni Zdzisław Zeman z Kóz, godło „Kasiarz Chorych”;\ndwie równorzędne III nagrody (po 300 zł.):\nMonika Gromala z Nowego Sącza, godło „Leonard”\ni Marcin Sztelak z Wrocławia, godło „Wind z Sor”;\ncztery równorzędne wyróżnienia (po 200 zł):\nElżbieta Goszczycka z Warszawy, godło „malarka naiwna”;\nGrzegorz Janusz z Warszawy, godło „5300 znaków”;\nBogdan Nowicki ze Świętochłowic, godło „velte”\ni Paula Szewczyk z Warszawy, godło „post scriptum”.\nŁódź 19.11.2013 r.\nLaureatką XXII Turnieju Jednego Wiersza im. Rafała Wojaczka, który odbył się 6 grudnia 2013 r. w Instytucie Mikołowskim została Ewa Olejarz za wiersz „Nabite flagi”. Jurorem turnieju był Andrzej Stasiuk.\nAutor: Piotr Gajda o 12:37 1 komentarz:\n„Puls Literatury” w Łodzi – ostatnie przypomnienie\nAutor: Piotr Gajda o 09:48 Brak komentarzy:\nInstytut Mikołowski zaprasza w dniu 6.12.2013 r. o godzinie 18.00 na XXII Turniej Jednego Wiersza im. Rafała Wojaczka połączony ze spotkaniem autorskim - jurora konkursu – Andrzeja STASIUKA. Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest osobiste zaprezentowanie swojego utworu.\nWerdykt II OKP im. Z. Skibińskiego w Poddębicach\nII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Ziemowita Skibińskiego\nTomasz Cieślak (przewodniczący),\npo przeczytaniu nadesłanych na konkurs zestawów wierszy na posiedzeniu w dniu 20 listopada 2013 r. postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:\nI nagroda (600 zł):\nMonika Brągiel z Pliszcza, godło „Kici Koci Achilles”;\nII nagroda (500 zł):\nDominika Kaszuba ze Zbychowa, godło „Pobite gary”;\nIII nagroda (400 zł):\nMichał M. Sikorski z Warszawy, godło „hallux valgus”;\nWyróżnienia (po 300 zł):\nMałgorzata Buchert z Gdyni, godło „Biały bandaż”;\nPiotr Jemioło z Niwisk, godło „Kehl”\ni Kacper Płusa z Pabianic, godło „Zawersie”.\nŁódź, dn. 20.11.2013 r.\nAutor: Piotr Gajda o 04:20 Brak komentarzy:


Forum ogrodnicze e-kosiarki.net :: Traktorek z wyrzutem bocznym na duży areał\nForum ogrodnicze e-kosiarki.net Strona Główna » Maszyny ogrodnicze » Traktorki » Traktorek z wyrzutem bocznym na duży areał Poprzedni temat :: Następny temat\nTraktorek z wyrzutem bocznym na duży areał\nWysłany: 15 Wrzesień 2016, 21:05 Traktorek z wyrzutem bocznym na duży areał\nWitam, po koszeniu Ursusem postanowiłem jednak zakupić traktorek. Powierzchnia to dwie duże łąki za domem, obie na całości lekko pochylone i również lekko nierówne. Fundusze to około 12 000. Po przestudiowani forum już lekko załapałem że MTD fuj a Stiga delikatna A na poważnie-oglądałem Snappera 200, jest OK, sprzedawca polecał również CubCadeta (podobno MTD go teraz przejął), widzę że Snapper jest na firum polecany, coś jeszcze można polecić oprócz niego? Zależy mi na solidnej maszynie z dodatkową pompą oleju na pochyłości, z mocną ramą i osiami. Wygląd nie ma znaczenia. Co polecicie? Jeden warunek- maszyna musi być nowa...Dziękuję i pozdrawiam\nWysłany: 16 Wrzesień 2016, 11:34\nTak naprawdę jeśli chcesz wybrać najlepiej to masz następujące maszyny:\nWysłany: 19 Wrzesień 2016, 21:23\nPodepnę się pod temat ponieważ mam taki sam budżet i wymagania.\nCzy do tego Snappera istnieje możliwość zamontowania pługa do śniegu i zaczepu pod przyczepkę?\nWysłany: 21 Wrzesień 2016, 08:05\nSpokojnie podłączysz pług ,przyczepkę i inne urządzenia do jednego jak i drugiego traktorka\nForum ogrodnicze e-kosiarki.net Strona Główna » Maszyny ogrodnicze » Traktorki » Traktorek z wyrzutem bocznym na duży areał