Walka dyplomatyczna i militarna Polski z Zakonem Krzyżackim w latach 1308-1466 - Sciaga.pl\nLata 1308-1466 to okres, kiedy Polska nie miała dostępu do morza. W 1308r. wojska Krzyżackie najechały na Pomorze Gdańskie pokonując Brandenburgczyków i zajęły te tereny. Walka o nie trwa aż do 1466r., kiedy zostaje podpisany II Pokój w Toruniu kończący Wojnę Trzynastoletnią, dzięki któremu Polska odzyskuje min. utracone w 1308r. Pomorze Gdańskie. Był to najdłuższy zatarg z Państwem Krzyżackim, gdyż trwał on aż 168 lat. W tym czasie Polska miała 8 władców z 3 dynastii. Wówczas pierwszym polskim władcą, który rozpoczął walkę z Zakonem był Władysław Łokietek, a zakończył ją Kazimierz Jagiellończyk. Walka była warta zachodu. Pomorze Gdańskie było dla Polaków jedynym dostępem do morza. Wisłą transportowano zboże do Gdańska, a potem sprzedawano dalej do Europy. Gdy Krzyżacy blokowali dostęp do morza, rabowali zboże ze statków lub nakładali wysokie cła, wysokodochodowy handel morski z reszta Europy był uniemożliwiony.\nKrzyżaków do Polski sprowadził w 1226r. Konrad Mazowiecki, w celu obrony kraju przed najazdami, a docelowo pokonaniu pogańskich Prus. Jako baza, przekazana im została ziemia chełmińska. W 1283r. Krzyżakom ostatecznie udało się podbić i chrystanizować Prusy, jednak nie mieli zamiaru oddawać Polakom zdobytych ziem, a tym bardziej opuścić wcześniej już podarowaną im ziemie chełmińską.\nW 1308r. Krzyżacy zostają poproszeni o pomoc w walce z Brandenburgią. Najeżdżają na Pomorze i pokonują Brandenbugie, lecz tak jak poprzednio zajmują zdobyte ziemie, a ponadto dokonują rzezi mieszkańców.\nPierwszą podjętą przez Polaków w tym czasie próbą odzyskania ziem był proces w Inowrocławiu. W tym celu poproszono o pomoc papieża któremu, jako państwo zakonne, podlegali Krzyżacy. Mimo przegrania Procesu Papieskiego Krzyżacy nie zdecydowali się dobrowolnie oddać ziem, co skłoniło Władysława Łokietka do wypowiedzenia wojny Zakonowi Krzyżackiemu. Wojna trwała 7 lat i zakończyła się - mimo wygranej Polaków w bitwie pod Płowcami w 1331r. - przegraną Polski.\nW momencie śmierci Łokietka(1333r.) Krzyżacy posiadali: z. chełmińską, z. dobrzyńska, Pomorze Gdańskie i Kujawy. Później, za panowania króla Kazimierza Wielkiego odbyły się dwa procesy przeciwko Krzyżakom. Pierwszy w 1335r. w Wyszehradzie i drugi w 1339r. w Warszawie. Na pierwszym ustalono, że do Polski miały wrocić z. dobrzyńska i Kujawy. Kazimierz Wielki nie uznał wyroku, nie wziął żadnej dzielnicy i odwołał się do papieża. W wyniku procesu w Warszawie postanowiono, że wszystkie 4 zabrane przez Krzyżaków dzielnice mają wrócić do Polski, a Krzyżacy mają zapłacić odszkodowanie. Tym razem wyroku nie uznali Krzyżacy. W 1343r. podpisany zostaje pokój w Kaliszu na mocy którego Polacy odzyskują z. dobrzyńską i Kujawy, czyli Polacy uznają wyrok procesu w Wyszehradzie, którgo wcześniej nie akceptowali. Kazimierz Wielki zdecydował się zaakceptować pokój w Kaliszu, gdyż wyszedł ze słusznego założenia, że lepiej zyskać cokolwiek niż nic.\nWażnym momentem w walce z Krzyżakami była Unia w Krewie w 1385r., połączyła ona obu wrogów Zakonu, dzięki czemu Polska zyskała sprzymierzeńca w walce - Litwę.\nLitwini jedyny dostęp do morza posiadali poprzez Żmudź. Krzyżacy zajeli te tereny w 1404r., aby połączyć swoje państwo z Zakonem Kawalerów Mieczowych, z którym od 1237r. tworzyli unie. Wybucha Wielka Wojna z Krzyżakami, która trwała od 1409 do 1411. W czasie tej wojny doszło do wielkiej bitwy pod Grunwaldem(15.VII.1410r.), którą wygrały połączone wojka polsko-litewskie pod wodzą Władysława Jagiełły, dowodzącego ze wzgórza. Była to pierwsza bitwa w historii Polski w której zastosowano taktykę. Wojnę kończy I Pokój w Toruniu w 1411r., którego skutkiem było odzyskanie przez Polskę z. dobrzyńskiej, a przez Litwę dożywotnio Żmudzi, czyli do śmierci Jagiełły i Witolda.\nW latach 1422-1423 wybuchła kolejna wojna z Krzyżakami, którą zakończył pokój Melnejski. Dzięki niemu Litwa odzyskała Żmudź na zawsze, czego skutkiem było jej wycofanie się z wojny z Krzyżakami.\nW 1440r. powstaje antykrzyżacki Związek Pruski. 14 lat później delegacja związku udaje się po pomoc do Kazimierza Jagiellończyka w sprawie krzyżackiej, aby poparł powstanie antykrzyżackie, które wybuchło 4 lutego 1454r.. Jagielończyk poparł powstanie, czego skutkiem była inkorporacja Prus do Polski 6 marca 1454r..\nTym samym, w 1454r. rozpoczyna się wojna Polski z Zakonem Krzyżackim, zwana Wojną Trzynastoletnią. Polskie wojsko zaciężne pod dowództwem Piotra Dunina wygrało wojnę. W 1466r. został podpisany II Pokój Toruński, który był skutkiem odzyskania przez Polske Pomorza Gdańskiego, z. chełmińskiej oraz Warmii z której utworzono Prusy Królewskie. Z pozostałych ziem Krzyżackich utworzono Prusy Zakonne ze stolicą w Królewcu, które stały sie lennem Polski.\nPróby odzyskania Pomorza Gdańskiego były toczone w dwóch turach. W pierwszej, dyplomatycznej, odzyskano w ciągu 3 sądów - które przerwała wojna - jedynie z. dobrzyńską oraz Kujawy. W drugiej, dzięki długiemu procesowi wojen udało się w końcu odzyskać zabrane 168 lat wcześniej Pomorze Gdańskie oraz ostatecznie pokonać Zakon Krzyżacki. Skutkiem wielu lat walk było na pewno mocne osłabienie ekonomiczne Polski spowodowane znacznie mniejszymi dochodami z handlu zbożem, a dużymi wydatkami na cele wojenne. Wiele miast północnej części kraju ucierpiało w wyniku walk i potyczek, które na początku XV w. toczyły się z Krzyżakami nieustannie. Plusem walk było niewątpliwie zwiększenie znaczenia Polski na arenie międzynarodowej, w szczególności po pokonaniu Krzyżaków w bitwie pod Grunwaldem. Oczywiście najważniejszym sukcesem walk dyplomatycznych, jak i militarnych było końcowe odzyskanie Pomorze Gdańskiego i przywrócenie dochodowego handlu zbożem z Europą, czyli najważniejszego celu o jaki toczyła się ta walka.\nWielka wojna z zakonem krzyżackim Kazimierz IV Jagiellończyk Zjednoczenie ziem polskich prez Władysława Łokietka Władysław II Jagiełło Polityka zagraniczna Kazimierza Wielkiego\nKonflikty polsko krzyżackie Konflikty polsko krzyżackie w XIV i XV wieku Zatargi Polski z Zakonem Krzyżackim sprowadzenie Krzyżaków do Polski Zakon krzyżacki na ziemiach polskich Konrad Mazowiecki bitwa pod Płowcami 1331 Procesy przeciw krzyżakom Wielka Wojna z krzyżakami\nproszę o pomoc bardzo pilne Uzupełnij zdania A. Na mocy układu w (1)


Po pierwsze, nie panikować - Legionowo, Redakcja poleca, Wydarzenia, Zdrowie i uroda - MIEJSCOWA\nKorzystając z jego pobytu w Legionowie, zapytaliśmy doktora Riada Haidara, byłego ordynatora oddziału neonatologii szpitala w Białej Podlaskiej, o zagrożenie związane z koronawirusem oraz działania profilaktyczne, jakie należy podjąć w celu uniknięcia choroby.\n– Panie doktorze, czy w związku z pojawiającymi się informacjami o nowych przypadkach koronawirusa w Polsce mamy powody do obaw?\n– To jest tak jak z każdą chorobą, każdym innym wirusem. Możemy z nim wygrać tylko i wyłącznie nie panikując i się go przesadnie nie bojąc. Należy przestrzegać pewnych zasad, o których każdy zdążył już zapewne usłyszeć. Trzeba unikać kontaktu z chorymi ludźmi, zachować rozsądek przy organizowaniu wyjazdów zagranicznych i starać się nie jeździć do miejsc, gdzie ten wirus szaleje. Siłą rzeczy należy też uważać w kontaktach z osobami, które dwa, trzy tygodnie temu wróciły z takich regionów. Nie bądźmy lekkomyślni i potraktujmy to zagrożenie poważnie. Profilaktyka jest ważniejsza od leczenia.\n– Czemu koronawirus okazał się taki groźny dla ludzi?\n– Istotne w tym wirusie jest to, że on jest nowy. Nie mieliśmy z nim dotąd styczności. Tak więc rozprzestrzenianie się tego wirusa będzie bardzo intensywne, z racji tego, że wcześniej nasze organizmy nie mają go w pamięci immunologicznej, przez co nie posiadają narzędzi, by go zwalczyć. Kolejną kwestią jest brak szczepionki, bo wiadomo, że to jest nowość.\n– Kto powinien najbardziej uważać?\n– Głównie osoby w podeszłym wieku, osoby z grupy ryzyka, czyli chorzy na nowotwory, z niewydolnością serca, niewydolnością płuc – radziłbym im, o ile się da, unikać miejsc, w których gromadzi się dużo ludzi. Oczywiście nie należy też przesadzać, usiąść w domu i nic nie robić. Każdy objaw, który jest niepokojący dla człowieka: wysoka temperatura, duszący kaszel lub złe samopoczucie, wymaga skontaktowania się na przykład z infolinią NFZ oraz Ministerstwa Zdrowia. Numery są już znane. Tak więc, podsumowując, należy szczególnie uważać na kontakty z innymi ludźmi i przestrzegać zasad higieny: nie kichać i nie kaszleć na kogoś, często myć ręce i stosować preparaty do dezynfekcji. Wydaje mi się, że w ten sposób jesteśmy w stanie opanować szerzenie się tej choroby\nPoprzedni artykułDroga na spółkę\nJak nie utopić kasy


Policjanci „po służbie” zatrzymali pijanego kierowcę - Radomsko24.pl\nPolicjanci „po służbie” zatrzymali pijanego kierowcę\nFot. KPP Działoszyn\nDwaj policjanci: z Radomska i Wielunia, jadąc prywatnym samochodem w czasie wolnym od służby zauważyli kierowcę wykonującego niebezpieczne manewry na drodze prowadzącej z miejscowości Siemkowice do Pajęczna. Mężczyzna zjeżdżał na przeciwległy pas jezdni, co stwarzało uzasadnione podejrzenie, że może znajdować się pod wpływem narkotyków, bądź alkoholu. Policjanci postanowili zainterweniować.\n6 lipca 2021 r. ok. godz. 22:40 dwaj policjanci (jeden pełniący służbę w Komendzie Powiatowej Policji w Wieluniu, drugi w Komendzie Powiatowej Policji w Radomsku), jadąc prywatnym samochodem drogą prowadzącą z Siemkowic do Pajęczna zauważyli jadący w tym samym kierunku samochód osobowy marki Renault. Kierujący tym pojazdem nie zachowywał prostego toru jazdy, zjeżdżał na przeciwległy pas jezdni, co stwarzało uzasadnione podejrzenie, że może znajdować się pod wpływem narkotyków, bądź alkoholu.\nPolicjanci działając dla bezpieczeństwa użytkowników drogi postanowili niezwłocznie uniemożliwić dalszą jazdę kierującemu samochodem renault.\nW wyniku ich działań pojazd ten zatrzymał się na poboczu. Za kierownicą znajdował się mężczyzna ,od którego wyczuwalna była silna woń alkoholu. Po przyjeździe policjantów z komisariatu w Działoszynie mężczyzna został przebadany na zawartość alkoholu w organizmie z wynikiem blisko 1,9 promila. Teraz odpowie za prowadzenie samochodu osobowego w stanie nietrzeźwości za co grozi nawet do 2 lat pozbawienia wolności. Nieodpowiedzialnemu kierowcy zostało również zatrzymane prawo jazdy. Dalsze czynności prowadzą funkcjonariusze z Komisariatu Policji w Działoszynie.\npolicja działoszyn pijany kierowca zatrzymanie


Rozbita grupa dilerów - Policja.pl - Portal polskiej Policji\nWczoraj policjanci zwalczający przestępczość narkotykową z komendy miejskiej Policji w Gdańsku zatrzymali 24-letniego mężczyznę, który podejrzewany jest o handel narkotykami na terenie jednego z gdańskich centrów handlowych.\nW jego mieszkaniu funkcjonariusze znaleźli między innymi zapiski zawierające informacje dotyczące rozliczeń z transakcji. Policjanci ustalili, że w rozprowadzaniu narkotyków 24-latkowi z Międzyzdrojów pomagali dwaj mieszkańcy Gdańska. 26-latek i 23-latek pracowali w sklepach centrum handlowego, a przy okazji sprzedawali tam narkotyki.\nDalsze ustalenia wskazały na to, że grupa dilerów zaopatrywała się w środki odurzające u trzech studentów jednej z gdańskich uczelni wyższych. We współpracy z rektorem i pracownikami uczelni, w jednym z akademików policjanci zatrzymali trzech młodych mężczyzn, pochodzących z USA, Iranu i z Anglii. W ich pokojach policjanci znaleźli między innymi 490 sztuk tabletek ekstazy. Zabezpieczone zostały również ich paszporty, w których udokumentowany jest fakt częstych wyjazdów między innymi do Holandii.\nWszyscy zatrzymani mężczyźni trafili do policyjnego aresztu.\nPolicjanci cały czas pracują nad tą sprawą i wyjaśniają wszystkie jej wątki oraz okoliczności. Niewykluczone są dalsze zatrzymania.\nPosiadanie znacznej ilości narkotyków zagrożone jest karą pozbawienia wolności do 8 lat. Handel znaczną ilością narkotyków to przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 10.\nFilm Rozbita grupa dilerów\nFilm w formacie nieobsługiwanym przez odtwarzacz. Pobierz plik Rozbita grupa dilerów (format flv - rozmiar 2.83 MB)


Tanuki-Anime - Komentarze użytkownika Nanami\nNanami\t20.06.2020 21:53\nRe: Kami no Tou (Tower of God) po 12 odcinku\nKomentarz do recenzji "Kami no Tou"\nNo nie, tego komiksu jest obecnie jakieś 476 rozdziałów, a Rachel pojawia się w nim tu i ówdzie, mniej lub bardziej aktywnie i robiąc różne rzeczy, które powodują, że jest nielubiana przez fandom, łagodnie mówiąc. Można by je wymieniać, ale ta nienawiść to kumulacja ładunku emocjonalnego pewnych scen, które trzeba odczuć samemu.\nNanami\t3.05.2020 10:45\nRe: Kami no Tou (Tower of God) po 5 odcinku\nAle to jak „ulepszyli” strój Hwaryun to już nie przeszkadza? (czarny lateksik) ;-)\nA co do samej sceny – o ile w webtoonie faktycznie wyszło „bardziej tajemniczo”, tak wadą na pewno było to, że nigdy do tego już nie wrócono i nie pokazano co się właściwie stało. Co zresztą dotyczy wielu wydarzeń… nie lubię „zawieszonych” tajemnic bez odpowiedzi.\nNo i zmiany cały czas są, ale jak dla mnie to i lepiej, o ile SIU trzyma nad tym pieczę. Głównie w przedstawieniu Khuna, jego motywacji, relacji z Marią. Są bardziej 'jak w mangach' ;-)\nI z tej sceny bardziej mnie intryguje zupełna rozbieżność komentarza Lero Ro co do tego, co się stało.\nJa się tam dalej nieźle bawię (a z manghwą jestem na bieżąco).\nNanami\t13.04.2020 11:51\nJest to wynik uzgodnień między autorem mangwhy (koreańskiej) oraz twórców. Nie wiem czemu akurat tak, ale skoro tak uzgodnili, to okej.\n„Bam” (po koreańsku) to „yoru” (po japońsku) to po prostu „noc” (po polsku). Czyli tłumaczą jego imię. Inne znaczenie jego imienia to „kasztan”, zapewne ta jadalna odmiana, bo czasem jest używane w formie żarciku typu „wyglądasz smacznie”.\nTak samo niektóre inne słowa… „shinsu” zostało „kami no mizu”, czyli dosłownie boską wodą.\nGeneralnine tu jest spory misz masz językowy, bo i Jahad czyta się jako „Zahard” (i tak też było kiedyś tłumaczone, więc tak funkcjonuje póki co najsilniej w sieci), tak samo imię „Rachel” się czyta na zupełnie inną modłę itd.\nNanami\t13.04.2020 11:42\nAaa, Mr Pikiel! No cóż, on wypada „blado” przy całej reszcie rzeszy postaci, które „nie zasługują” by przejść dalej… poza tym ma swoje „momenty”, więc jestem w stanie wybaczyć haha. Ale właśnie na tym też trochę polega odmienność „Tower of God” od klasycznych shounenów, że nie moralizuje, nie eliminuje elementów, które sięgają po różne amoralne rozwiązania… wręcz podkreśla, że to „normalny” sposób zdobywania kolejnych poziomów.\nW końcu inna nieoficjalna nazwa tej serii to kliknij: ukryte „Game of Backstabbing” ;-)\nNanami\t13.04.2020 10:44\n...którego dupka? Bo ich tam tyle jest, że hej ;)\nNanami\t19.01.2020 11:33\nRe: Dobre, ale nie rób więcej\nDla mnie to właśnie takie anime, które nie powinno mieć więcej sezonów.\nSezon pierwszy urzekł mnie, oczarował, kusił tajemnicą Otchłani. Ale… to tak bardzo fałszywy wabik. Dalej nie jest coraz piękniej, coraz bardziej tajemniczo. Jest coraz bardziej ohydnie, coraz bardziej odczłowieczająco, odpychająco. I jeszcze silnie skontrastowane z małoletnim wiekiem bohaterów. I ja naprawdę mam wysoką tolerancję na różne udziwnienia, ale to była pierwsza manga, którą przerwałam, bo mnie odrzuciła. I na myśl, że to ma być zanimowane… Okej, jest coś fascynującego w tym szaleństwie, ale tak, to jest chore ;-)\nNanami\t26.09.2019 14:02\nKomentarz do recenzji "Tsurune -Kazemai Koukou Kyuudou Bu-"\nKurczę, przeczytałam recenzję od deski do deski (właściwie z grubsza się z nią zgadzam), ale… gdzie jakieś nawiązanie do tytułu? Tsurune – pojawia się w „dwóch zdaniach o”, ale dalej już występuje tylko jako tytuł. A w końcu pełni ważną rolę, a japońscy widzowie z grubsza są w stanie powiedzieć, co to właściwie jest. I nie jest to też żaden spoiler, że to dźwięk jaki wydaje idealnie (...specyficznie?) wypuszczona strzała. Ten element dodaje warstwy estetycznej całej serii, a ja uwielbiam takie elementy wiążące.\nKomentarz do recenzji "Ginga Eiyuu Densetsu: Die Neue These - Kaikou"\nNanami\t30.03.2019 20:50\nHm generalnie myślałam, że jestem całkiem odporna na SAO i jego wyciągnięte z… rękawa pomysły i w ogóle. Ba, dobrze się bawiłam oglądając pierwszą część (reszty już niezbyt). I nawet początek Alicyzacji mnie bawił, jeśli przymknąć oko na to i owo. Ale… im dalej, tym gorzej, o wiele gorzej. Znów motyw zdobywania poziomów wieży i pokonywania przeciwników. Sama końcówka mnie zirytowała i znudziła – przeskakiwałam już sceny całe, bo nie mogłam znieść tego BLA BLA BLA okej zaraz umrę, ale jeszcze opowiem cały swój życiorys. I matko, jakie to obleśne było – chyba miało szokować widza, ale mnie po prostu obrzydziło. A najgorsze, że tutaj nic z niczego nie wynikało… była Alicja, był Eugeo. I w sumie to nic nie zmieniło. A walkę prowadzi się na zasadzie „kto jest bardziej zdeterminowany ten wygra”, no super. Pamiętam też, że Kirito ileś odcinków wstecz darował życie któremuś rycerzowi – silnie sugerując, że pewnie wróci i dołączy się do ostatniej walki, albo chociaż zaważy na losach… jasssssne. Zapomniane, dawno i nie prawda.\nAle już absolutnie rozwalił mnie odcinek 24, gdy nagle „aaa no tak, Kirito nie siedzi sobie tam w tej grze na luzie tylko mieli go uratować, bo on przecież umiera” i powrót do rzeczywistego świata po wielu odcinkach zapomnienia tylko po to, by kliknij: ukryte pokazać, że oni tam są napadnięci, jakaś jednostka anty terro najechała im na chatę i w sumie to O SO CHODZI.\nNanami\t27.03.2019 19:53\nI ostatni odcinek!\nKomentarz do recenzji "Doukyonin wa Hiza, Tokidoki, Atama no Ue"\nI ja w sumie żałuję, że to już ostatni odcinek.\nWyszła z tego taka lekka seria z „okruchami życia”, do której przyjemnie usiąść z kubkiem gorącej herbaty wieczorem, zatopić się w fotel i niezobowiązująco sobie odpalić kolejny odcinek.\nLubię koty, więc sam element „koci” już jest dla mnie zaletą samą w sobie.\nCiekawie poprowadzona narracja – pół odcinka to Subaru i jego perspektywa, a potem zamiana ról – oglądamy jeszcze raz te same wydarzenia, ale z perspektywy kociej. I zasadniczo nie odntowałam żadnych większych wpadek, które by świadczyły, że autor o kotach nie ma zielonego pojęcia. Całkiem nieźle wyszło ukazanie tego, że człowiek (aczkolwiek totalnie zielony człowiek, który na dodatek ma również problemy z fobią społeczną) zupełnie inaczej może odbierać różne rzeczy niż zwierzę, które posiada.\nAnimacja może nie była najwyższych lotów, ale utrzymywała stały poziom. Muzyka tak samo.\nI w sumie mi tam się spodobała „przemiana” Subaru – że zaopiekowanie się kotem zmusiło go do większej liczby interakcji z ludźmi, że nagle dostrzegł tych ludzi wokół siebie… że zaczął dostrzegać wiele rzeczy, o których nigdy wcześniej nie myślał.\nJak dla mnie ostatecznie takie 7,5/10.\nNanami\t3.01.2019 10:19\nKomentarz do recenzji "Akagami no Shirayukihime "\nTom 8, rozdział 32, ale z tego co pamiętam, zakończenie było zmienione względem mangi.\nNanami\t21.12.2018 19:36\n- główny bohater Ash ma 17/18 lat i ostatnie lata życia spędził pod „opieką” pedofila, więc nawiązań do tej tematyki jest sporo. W końcu cała seria jest o jego próbie ucieczki z tego środowiska oraz rewanżu za doznane krzywdy. Jednak nie tak łatwo oderwać się mu od przeszłości, więc zapędy pedofilskie w wykonaniu mężczyzn z pociągiem do chłopców są… niemalże stałym elementem… są jednak przedstawione jako odrażające i odpychające, naturalnie.\n- drugi główny bohater Eiji pełni rolę, którą zwykle mają kobiety w tego typu seriach (mentalne wspieranie głównego bohatera oraz posiadanie ogromnej empatii i wrażliwości)\n- pomimo tego, jest tylko jeden męsko‑męski pocałunek między nimi i pełni on rolę utylitarną, a nie romantyczną (przekazanie wiadomości).\nJak to opisują w fandomie, jest to seria z parą homoseksualną (mocno naciągając, bo ta kwestia nie jest nigdy wprost poruszana); a nie o parze homoseksualnej.\nNanami\t10.12.2018 15:58\n10 odcinek what.\nJak długo anime oglądam, a trochę to już będzie, w życiu się nie spotkałam z „disclaimer” z ostrzeżeniami dla młodocianych widzów. Już myślałam, że to jakiś żart albo część wewnętrznego systemu w fabule, a tu jednak nie! ...może to ze względu na jednak dosyć młodą grupę docelową oraz okupowany time‑slot (dla młodzieży) i jednak to był bardzo poryty odcinek i niesmaczny, więc w sumie…\nKupy to się nie trzyma w ogóle, leci na tych samych schematach typu Kirito jest ponad zasadami i zawsze się zjawia, by uratować dzień [tm]. Ale mimo wszystko nie jest złe jako zapychacz czasu.\nW ogóle ten cały taboo index pomijając, to gdzie do jasnej anielki są ich przełożeni?!\nNanami\t9.12.2018 18:01\nRe: odcinek 22\nZnaczy to też nie taka potwierdzona w pełni informacja, ale tyle czasu ma zarezerwowany slot odcinek 24 Banana Fish więc oby tak faktycznie było :)\nZ tym przygotowaniem to jak z 22 odcinkiem… kliknij: ukryte Niby wiedzieliśmy, że Eiji dostanie kulkę, ale Mappa jeszcze dodatkowo okraszyli to odpowiednim napięciem, zmienili ot tak, by ich ostatnia interakcja to było „SAYONARA” oraz urwali odcinek w momencie, w którym Eiji traci przytomność, a może w sumie umiera. Sadyści.\nNanami\t9.12.2018 16:22\nOstatni odcinek ma mieć 40 minut, więc bardzo prawdopodobne, że zekranizują również Garden of Light.\nNie da się być przygotowanym na to zakończenie…\nNanami\t17.07.2018 19:33\nRe: 1 ep\nTak, całe dwie, z tego co pamiętam. Obsada jest zdominowana przez mężczyzn, jako że to gangi uliczne i mafie i takie tam klimaty.\nNanami\t17.07.2018 19:32\n- licznych odwołań do dziecięcej pornografii i wykorzystywania młodych chłopców przez starych obleśnych dziadów,\n- gwałtów, głównie w wykonaniu mężczyzn na mężczyznach (w celu upodlenia i uprzedmiotowiania niż pożądania jako takiego)\n- jednego buziaka, w wątpliwie romantycznym kontekście ( kliknij: ukryte w celu przekazania sprytnie wiadomości, a nie okazania uczuć)\n- relacja między głównymi bohaterami nie jest w żadnym momencie ich znajomości oparta na pożądaniu, przynajmniej wg mnie.\nJest tu sporo patologicznych sytuacji, które w żadnym momencie nie są gloryfikowane czy podkolorowane. Są takie jakie mają być – odrażające i obleśne. Ale są. Ale nie podciągałabym tego nigdy pod „shonen‑ai” czy „yaoi”.\nNanami\t10.07.2018 10:38\nW końcu do nieco uwspółcześniona adaptacja mangi z lat 80' i 90' więc zapewne nie da się uniknąć bycia „kliszową”. I jeśli tak faktycznie będzie, to może nawet lepiej, że nie ukrywają się z tym od początku, bo ktoś, komu to nie podejdzie, od razu może odpuścić sobie i nie być wodzonym za nos.\nI dłuższy moment zastanawiałam się jakie zaś „wątki miłosne” (bo ja żadnych nie zauważyłam), dopiero po komentarzu Tamakary zaczaiłam. No, to było wymuszone, ewidentnie, jednostronnie. Najwyraźniej i taki wątek zostanie później poruszony, ja to potraktowałam jako jeden z wielu licznych lampek, o czym dalej to to może być.\nNanami\t9.07.2018 23:19\nJa podzielam zdanie, że było ciekawie i intrygująco. Wprawdzie nic specjalnie zaskakującego, ale nie tego spodziewam się po pierwszym odcinku – ma mi przedstawić bohaterów i sprawić, by mnie zaciekawiły ich losy – i to się udało.\nNanami\t23.06.2018 23:31\nkliknij: ukryte Zawsze możemy wrócić do nawiązań do Evangeliona i zrobić z tego pseudfilozoficzną sieczkę ryjącą mózg :) Ni to umrą, ni to przeżyją.\nNanami\t23.06.2018 19:58\nI nikt nie trafił hahaha :D\nkliknij: ukryte Wyprawa na Marsa!\nAczkolwiek u mnie plus za dosadne ukazanie, że ten cały bajzel wcale nie tak łatwo im będzie odkręcić, o ile w ogóle przetrwają.\n2 odcinki do końca.\nNanami\t19.05.2018 13:38\nPozostaje tylko niemrawo usprawiedliwiać ten odcinek tym, że oszczędzają budżet na wielkie ostateczne starcie ;)\nNanami\t6.04.2018 20:29\nI połowa serii!~\nI nagle, kiedy Marinne i Alexis (i Mirza…) znikają z pola widzenia, wszystko staje się takie lepsze i ciekawsze! I naprawdę ciekawi mnie ten wątek wyzwolenia rodzinnej ziemi Theo. I nowy opening jest taaaki udany!!\nkliknij: ukryte I ten death flag lol. To było taaakie oczywiste, że poprzednia dziewczyna musi odejść. Ale i tak, dobrze to zrobili.


Metallica. Producent Grammy przeprasza zespół - Teraz Rock\nMetallica. Producent Grammy przeprasza zespół\nmg | 16 lutego 2017\nOd występu Metalliki na Grammy minęło już kilka dni, ale temat problemów technicznych wciąż żyje w mediach. W końcu wypowiedział się producent show.\nJuż samo ogłoszenie, że Metallica zagra podczas gali rozdania nagród Grammy na jednej scenie z Lady Gagą było sporym wydarzeniem. Bardziej ortodoksyjni fani zespołu byli nastawieni bardzo negatywnie, reszta choć zdziwiona – widziała w tym rozwiązaniu potencjał. Lady Gaga dysponuje przecież niezwykle mocnym głosem.\nMetallica i Lady Gaga. Ogromna wpadka organizatorów Grammy!\nWystęp się odbył i pewnie byłby przyjęty dość pozytywnie, ale na drodze stanęły problemy techniczne. Podczas wykonywania „Moth Into Flame” wokalista Metalliki zorientował się, że jego mikrofon przestał działać. Dośpiewał ostatnie wersy wraz z Lady Gagą, a na sam koniec niezwykle zdenerwowany skopał mikrofon ze sceny.\nW końcu w sprawie całego zajścia wypowiedziała się osoba odpowiedzialna za transmisję i realizację uroczystości, czyli producent Ken Ehrlich:\nTo jedna z takich sytuacji, która jest straszna, gdy się już wydarzy. Takie jest ryzyko robienia telewizji „na żywo”. Moi ludzie poinformowali mnie, że kabel został dobrze podłączony. Teoria jednego z nich zakłada, że... któryś ze statystów znajdujących się na scenie przypadkowo uderzył w kabel, który był podłączony do mikrofonu.\nProducent Grammy, oczywiście niepocieszony wydarzeniami z gali, przeprosił Metallikę i nazwał całe zajście „okropnym”.\nWszyscy, którzy wiedzieli występ Metalliki na Grammy, bez wątpienia zauważyli, jak podenerwowany po całym zajściu był wokalista, James Hetfield. Z relacji Larsa Ulricha wynika jednak, że nigdy nie widział, żeby jego kolega był aż tak zły:\nKiedy zeszliśmy ze sceny James był zły. Od dwudziestu lat nie widziałem go w takim stanie. Kipiał ze wściekłości. On jest dość spokojnym człowiekiem, ale te pierwsze minuty w garderobie wcale nie były zabawne. Ale, jak to mówią, show musi trwać. Musieliśmy przez to przebrnąć.\nWpadki się zdarzają i pewnie zdarzać się będą – szkoda tylko, że to kolejny przypadek usterek technicznych właśnie podczas rozdania nagród Grammy. Może jednak pojawił się jakiś błąd ludzki?\nMetallica – „Moth Into Flame”:\ntagi: metallica,lady gaga\nMetallica i Lady Gaga. Zobacz próbę przed Grammy...\nMetallica podjęła decyzję dotyczącą dalszej...\nMetallica i Iggy Pop wykonują razem „TV Eye”...\nNie-tłumacz [31.182.***.***] dodano: 16.02.2017, 14:47 #1\nSzanowni redaktorzy, błagam was - zatrudnijcie kogoś, kto nie tylko zna język angielski, ale również polski, bo tłumaczenia, które proponujecie są dramatyczne, niemal literalne, a przez to brzmią po polsku fatalnie. Dodatkowo roją się od błędów składniowych. "Kiedy zeszliśmy ze sceny, od dwudziestu lat nie widziałem takiego Jamesa" - serio?! Jakiego języka to składnia? Nie lepiej byłoby napisać "Tuż po zejściu ze sceny James był wściekły. Nie widziałem go takiego od 20 lat"? To, że jakaś konstrukcja jest po prawna po angielsku, to nie znaczy, że jest poprawna również po polsku. To nie pierwszy dowód dla mnie, że Wasze tłumaczenia ograniczają się do przetłumaczenia kolejnych słów - najczęściej w dosyć bezmyślny, dosłowny sposób - na język polski. Później puszczacie to bez żadnej redakcji. To przykre, bo jesteście serwisem internetowych jednego z najważniejszych pism szeroko rozumianej kultury w Polsce. Czy takie tłumaczenia przeszłyby w wersji drukowanej? Nie sądzę, bo wielokrotnie czytam wywiady z zagranicznymi wykonawcami na łamach Teraz Rocka i jest to przyjemność. Z jednej strony czuć styl wypowiedzi rozmówcy, a z drugiej są poprawne skonstruowane w języku polskim. Nie można zastosować takich samych standardów dla wersji drukowanej i internetowej?\nMichał G. do Nie-tłumacz dodano: 16.02.2017, 15:59 #2\nDziękujemy za Twoje konstruktywne uwagi, są oczywiście słuszne. Staramy się tłumaczyć zagraniczne teksty maksymalnie najlepiej, ale czasem gdzieś w walce z czasem brakuje dokładności. Cytat w tym newsie został poprawiony, a kolejne - mam nadzieję - będą już pod tym względem wyraźnie lepsze\nDziękujemy za Twoje konstruktywne uwagi, są oczywiście słuszne. Staramy się tłumaczyć zagraniczne teksty maksymalnie najlepiej, ale czasem gdzieś w walce z czasem brakuje dokładności. Cytat w tym newsie został poprawiony, a kolejne - mam nadzieję - będą już pod tym względem wyraźnie lepsze :)\nCiasteczkowyPotwór [176.120.***.***] dodano: 16.02.2017, 18:59 #3\n"Dośpiewał ostatnie wersy wraz z Lady Gagą, a na sam koniec niezwykle zdenerwowany skopał mikrofon ze sceny."\nNie wyglądał na zdenerwowanego, a jeśli był, to dobrze to ukrywał.\nNie skopał mikrofonu ze sceny, tylko szturchnął go nogą, tak że przewrócił się na bok, a nie spadł ze sceny.\nObie rzeczy wyraźnie widać też na nagraniu.\nProszę, nie koloryzujcie tak wydarzeń, zwłaszcza jeśli stawiają potem kogoś w niezbyt dobrym świetle, jak tutaj Hetfielda.\n"Dośpiewał ostatnie wersy wraz z Lady Gagą, a na sam koniec niezwykle zdenerwowany skopał mikrofon ze sceny." Nie wyglądał na zdenerwowanego, a jeśli był, to dobrze to ukrywał. Nie skopał mikrofonu ze sceny, tylko szturchnął go nogą, tak że przewrócił się na bok, a nie spadł ze sceny. Obie rzeczy wyraźnie widać też na nagraniu. Proszę, nie koloryzujcie tak wydarzeń, zwłaszcza jeśli stawiają potem kogoś w niezbyt dobrym świetle, jak tutaj Hetfielda.\nb_efta dodano: 17.02.2017, 13:16 #4\nTeraz to już nie ma po co szukać winnego. Stało się, trudno. Z drugiej strony, skoro mic nie działał już od początku, to mogli jeszcze występ przerwać, poprosić o naprawienie usterki i zacząć od nowa, chyba nikomu korona by z głowy nie spadła.\nMoth Into FlameUtwór (Metallica)


Praktyczny upominek ze smakiem - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Konsument i umowy » Umowy » Inne » Praktyczny upominek ze smakiem\n01 grudnia 2011, 06:20\nŚwięta Bożego Narodzenia to czas, kiedy nie tylko najbliżsi obdarowują się prezentami. Tradycją stały się już firmowe wigilie, podczas których pracownicy otrzymują upominki od szefów. Jaki podarunek wybrać, aby sprawić im radość?\nDla większości pracodawców to właśnie Boże Narodzenie jest najlepszą okazją do motywowania pracowników, podziękowania im za całoroczne zaangażowanie w rozwój firmy, jak również budowania dobrej atmosfery czy poczucia lojalności przy wykorzystaniu… świątecznych prezentów. Sytuacja działa jednak w dwie strony, bo – jak pokazują badania portalu pracuj.pl – aż 93 proc. osób traktuje firmową wigilię jako przyjemny zwyczaj, a prawie dwie trzecie uważa, że miło jest świętować w gronie osób, z którymi spędza się każdego dnia tyle godzin. I tylko dla 15 proc. ankietowanych wystarczającym prezentem są złożone przez szefa życzenia.\nPatrzmy na ceny prezentów\nZmiany w przepisach podatkowych, wprowadzone w 2009 roku, wymuszają jednak na pracodawcach ostrożność i dyscyplinę finansową.\nPremii świątecznych pracodawca nie może finansować z ZFŚS, ponieważ zgodnie z ustawą o ZFŚS środki z funduszu powinny być przeznaczone na działalność socjalną. Premia ma charakter wynagrodzeniowy, więc to świadczenie pracodawca musi sfinansować ze środków obrotowych. Dlatego też należałoby ją oskładkować.\nJeśli upominki zostaną zakupione z bieżących środków obrotowych firmy, ich wartość będzie przychodem pracownika opodatkowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z PIT zwolnione są tylko świadczenia pieniężne i rzeczowe otrzymywane przez pracownika ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych do wysokości 380 zł. rocznie. Ponadto świadczenia z funduszu socjalnego są zwolnione ze składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.\nZmiana przepisów sprawiła też, że tradycyjne bony coraz częściej zastępowane są elektronicznymi kartami przedpłaconymi. Wartość tych pierwszych jest opodatkowana, a liczba miejsc, w których możemy z nich skorzystać ograniczona. Karty natomiast, jako gotówka (jednak również nie większa niż 380 złotych), zwolnione są z podatku i możemy nimi płacić w dowolnych miejscach zarówno w kraju, jak i za granicą.\nCenne są paczki spożywcze\nPieniądze są atrakcyjnym prezentem, ponieważ każdy może je spożytkować zgodnie z własnymi potrzebami. Nie zastąpią jednak bożonarodzeniowego upominku, który podkreśli wyjątkową atmosferę tych świątecznych dni. Dlatego też aż 42 proc. pracodawców wręcza pracownikom paczki z artykułami spożywczymi z „wyższej półki”, w których najczęściej są słodycze, alkohol, owoce, kawa czy herbata. Dzięki takiemu prezentowi, produkty te możemy już wykreślić z listy przedświątecznych zakupów. Cieszą się popularnością wśród pracowników, ponieważ pozwalają zaoszczędzić domowy budżet. Dodatkowo, wielu producentów wychodzi naprzeciw oczekiwaniom pracodawców, oferując atrakcyjne zniżki.\n– W okresie przedświątecznym zauważamy zdecydowany wzrost sprzedaży naszych produktów. Bardzo często otrzymujemy też zamówienia z firm, które zamawiają kawę jako upominek dla swoich pracowników a, największym powodzeniem cieszą się zestawy kaw zapakowane w ładne opakowania z dodatkiem w postaci gadżetu kawowego na przykład ozdobną puszkę do przechowywania kawy, która gwarantuje zachowanie jej smaku i aromatu. Okazuje się, że dla wielu osób wciąż jest to prezent ponadczasowy, klasyczny oraz praktyczny – mówi Joanna Szpak, z firmy Segafredo Zanetti Poland.\nLubimy użyteczne podarunki\nBadania dowodzą zresztą, że pijemy coraz więcej kawy. Każdego dnia po filiżankę tego czarnego napoju sięga ponad 80 proc. Polaków – wynika z danych Głównego Urzędu Statystycznego. Zaczęliśmy też stawiać na jakość, co oznacza, że paczka luksusowej kawy tylko w wyjątkowych przypadkach może okazać się nietrafionym prezentem. Podobnie jak łakocie, dobry trunek czy pełne witamin owoce, które w każdej rodzinie znajdą swoich zwolenników. Potwierdza to raport Instytutu Badawczego Millward Brown SMG/KRC, z którego wynika, że 47 proc. z nas wręcza praktyczne prezenty spożywcze jako prezent pod choinkę, a 36 proc. przynosi je ze sobą, udając się ze świąteczną wizytą.\nAnna Sergiej/ Źródło: InPlus PR


“Naucz się skutecznie argumentować” – 25.02.2010r. « Program Rozwojowy Politechniki Warszawskiej\n« Masz prawo wiedzieć – konsultacje z prawa pracy\n“Zarządzanie sobą w czasie”- 27.02.2010r. »\n“Naucz się skutecznie argumentować” – 25.02.2010r.\nBiuro Karier PW zaprasza na warsztat “Naucz się skutecznie argumentować”, który odbędzie się 25 lutego 2010 r. (czwartek), w godz. 9.00-17.00, w sali A101, CRS (DS. Riviera, ul. Waryńskiego 12).\nUmiejętność skutecznego argumentowania jest niezbędna zarówno w sytuacjach zawodowych (rozmowa kwalifikacyjna, rozmowa z klientem, czy przełożonym) jak i w sytuacjach osobistych.\nCzy chcesz nauczyć się technik argumentowania?\nCzy chcesz dowiedzieć się, jak dobierać argumenty, aby odniosły zamierzony efekt?\nKoszty- warsztat bezpłatny, brak cateringu\nSzczegółowe informacje: http://www.bk.pw.edu.pl/news.php?id=784\nTen wpis został napisany przez Katarzyna Ustrycka na 16 lutego 2010 o 12:42, i jest w kategorii Bez kategorii. Możesz podążać za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.


W dniu 10 listopada 2015 roku w przeddzień Święta Niepodległości Stowarzyszenie Ruch Społeczny „Praca-Pokój-Sprawiedliwość” wydawca „Przeglądu Socjalistycznego”, zorganizowało w Warszawie, pod patronatem Polskiej Partii Socjalistycznej, konferencję „Współczesne aspekty patriotyzmu”.\nWygłoszono następujące referaty: prof. Wojciech Pomykało – Patriotyzm a socjalizm w XXI wieku, dr Sylwester Szafarz – Kryzys patriotyzmu w świecie, prof. Maria Szyszkowska – Patriotyzm a pacyfizm, prof. Danuta Waniek – Spór lewica-prawica o patriotyzm.\nGłos zabrał również przewodniczący Rady Naczelnej PPS – Bogusław Gorski, który przypomniał, że rocznica 11 listopada jest świętem całej polskiej lewicy socjalistycznej, bowiem to Polska Partia Socjalistyczna na swych sztandarach od momentu powstania w 1892 roku miała hasła walki o niepodległość Polski i sprawiedliwość społeczną.\nW wystąpieniach zagajających i podczas dyskusji wskazano na potrzebę zdefiniowania na nowo pojęć takich jak patriotyzm, racja stanu, interes narodowy. Wynika to z postępującej globalizacji, obecności Polski w Unii Europejskiej i załamania się tradycyjnego pojmowania patriotyzmu, wyrażanego jedynie jako walki o niepodległość. Dziś w dobie pokojowej rywalizacji państw i narodów, pojęcie patriotyzmu nabiera nowych znaczeń, również w obszarze pracy, umacniania wolności demokracji, budowania równoprawnych stosunków z innymi narodami, religiami czy nurtami ideowymi.\nW spotkaniu uczestniczyło kilkadziesiąt osób ze środowisk warszawskiej inteligencji lewicowej.\n„Przegląd Socjalistyczny” planuje zamieścić w następnym numerze zapis debaty.\nOdsłon : 6326173


Granie razem sprzyja pogłębianiu więzi rodzinnych! | Zabawki Lego\nMarzec 6, 2022 Film, Książki, Rozrywka, Zabawa Brak komentarzy\nBardzo alarmujące dane: w dużym stopniu zanikają ostatnimi czasy więzi rodzinne. I nawet chodzi o bliską rodzinę! Trzeba w takim razie w tych bardzo zwariowanych czasach rozglądać się za tymi metodami, dzięki którym po prostu właśnie nasza rodzina będzie w sporo lepszej kondycji. Czy to w ogóle coś realnego?\nNaturalnie, że tak – jednak zero w owym artykule odnośnie terapii, itp. To może rozsądniej bardziej się skupić na tym, aby grać z własnymi dziećmi oraz żoną / mężem w przeróżne gry? Bądź co bądź gry familijne psp są doskonałą zabawą dla każdej z polskich rodzin!\nWiadoma sprawa: niektóre polskie familie mocno sceptycznie zwykły podchodzić do nowoczesnych nowinek, które sprawiają bądź co bądź multum zabawy.\nJeżeli spodobał Ci się nasz opis, to chcemy zwrócić Twoja uwagę na to, że pod poniższym linkiem znajduje się na Ciebie interesujące zagadnienie.\nJednakże akurat w przypadku gier to rzeczywistość jest taka, że często przesadzamy z tą niechęcią, w szczególności panie są zasadniczo nieprzychylnie nastawione do gier, wychodzą z założenia, iż to zwykła strata cennego czasu. Cóż, a czy może nie jest odrobinę tak, że bądź co bądź długaśne przesiadywanie w łazience jest odrobinę większym przegięciem? Zwróćmy na to większą uwagę, nie zakładajmy z automatu, iż gry PSP fabularne są niegodne naszej uwagi.\nNależy się radować jeśli dosłownie cała rodzina nareszcie spotka się wspólnie! To coś oczywistego, że często typowe gierki nie mogą pomóc zbyt dużo, ale nie zapomnijmy o tym, iż w sumie nikt nie śmie sugerować, że tylko np. gry fps psp pozytywnie wpływają na relacje rodzinne. Gry muszą być tylko swoistym dodatkiem. Miłym dodatkiem, ale w żadnym wypadku substytutem.\nIleż to uśmiechu dają gry! Głównie po to zostały tak naprawdę wymyślone! Interpersonalny aspekt gier jest bardzo dużą zaletą, ale nie zapominajmy o tym, że w sumie w wielu przypadkach niejako zapominamy, iż również gierki poszerzają nasz umysł. No bo przykładowo weźmy w rachubę gry logiczne na PSP – czyż przypadkiem nie jest właśnie tak, że regularne grywanie w takowe gierki może spowodować sporo dobrego? Gierki zdecydowanie są czymś bardzo fajnym, urokliwym i rozrywkowym.\ngry, rodzina, rozrywka, zabawa


Korea Północna otworzy się na świat? Szukają zagranicznych inwestorów\nWiadomości24 » Wydarzenia » Świat » Korea Północna otworzy się na świat? Szukają zagranicznych inwestorów\nData dodania: 2013-01-05 14:58\nW Korei Północnej trwają intensywne prace nad otwarciem komunistycznej gospodarki na zagraniczne inwestycje. Pjongjang liczy tym samym na wyjście z finansowej i ekonomicznej zapaści.\nJak informuje niemiecki dziennik Frankfurter Allgemeine Zeitung, władze Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej zaprosiły na konsultacje niemieckich prawników oraz ekspertów ekonomicznych. Celem ich wizyty jest pomoc komunistycznej Korei w wyjściu z głębokiego, trwającego od początku lat 90., kryzysu gospodarczego.\n"Istnieje ogólny plan, chcą się otworzyć w tym roku" - zdradził dziennikarzom FAZ jeden z ekonomistów współpracujących z Pjongjangiem. Jak dodał, komunistyczny reżim "jest raczej zainteresowany wietnamskim modelem, wedle którego określone przedsiębiorstwa będą wybrane jako beneficjenci zagranicznych inwestycji".\nCzytaj też: Kim Dzong Un wezwał do zjednoczenia Korei [wideo]\nSytuacja gospodarcza Korei Północnej jest tragiczna. Jej obywatele cierpią głód, a jakikolwiek przemysł praktycznie nie funkcjonuje. Kwestie ekonomiczne zdominowały noworoczne przemówienie północnokoreańskiego przywódcy. W orędziu transmitowanym przez państwowe media, Kim Dzong Un oświadczył, że "wszystkie tegoroczne przedsięwzięcia ekonomiczne powinny być ukierunkowane na wzrost produkcji, stabilizację oraz poprawę życiowych standardów obywateli".\nNa początku tygodnia media poinformowały o tajemniczej podróży do Korei Północnej szefa amerykańskiego giganta internetowego Google Erica Schmidta oraz byłego gubernatora stanu Nowy Meksyk Billa Richardsona. Choć nie potwierdzono oficjalnie celu ich podróży, można się domyśleć, że chodzi o sprawy biznesowe.\nTagi: Niemcy Bill Richardsom zapaść Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna Eric Schmidt Kim Dzong Un Pjongjang Frankfurter Allgemeine Zeitung Nowy Meksyk rozwój gospodarczy kryzys finanse komunizm inwestycje Korea Północna ekonomia Google gospodarka zagraniczne inwestycje


Strona główna / Freestyle / FMX / Aktualności / Przejazd zawodnika FMX sfilmowany z drona\nAutor: Janusz Bębenek 2018.11.14, 10:02 Drukuj\nKiedy spotyka się dwóch mistrzów, powstają rzeczy niepowtarzalne. Czymś takim jest na pewno film z drona lecącego za mistrzem FMX Tomem Pagèsem. Karkołomne ewolucje wykonuje tu nie tylko sam motocyklista, ale również operator drona, Tom 'Tomz' Panaiva.\nObaj panowie musieli zadbać o doskonałą koordynację swoich ruchów. W jednym z ujęć dron przelatuje tylko 20 cm do kasku Pagèsa. Dzięki temu niezwykłemu filmowi możemy towarzyszyć zawodnikowi FMX z tak bliskiej perspektywy, jak to tylko możliwe.\nFMX (212) Freestyle Motocross (222) Tom Pages (11) dron (14) Tom Tomz Panaiva (1) Tom Panaiva (1)


Opinie Ba-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek - forum, zarobki wynagrodzenie - GoWork.pl\nBa-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek\nOpinie o Ba-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek\nmanix express 2015-09-30 17:39:58\nW firmie zatrudniona bylam jako manikiurzystka w punkcie manicure express w szczecinie. Pani monika prowadzi kilka takich punktow -3w szczecinie ,w gdyni, bialymstoku zdaje się że chyba też w warszawie oraz prowadzi firme sprzatajaca takze pod nazwa ba-ku. Sama praca w sobie jestw porządku jeśli ktoś lubi swój zawód. niestety wszystko inne oceniam bardzoo źle. mianowicie praca po12godzin co jest bardzo uciążliwe na wyspie w centrum handlowym ale dało by się przeżyć gdyby praca była dzień na dzień jak zapewnia kierownik stoiska w praktyce ciągle brakuje ludzi do pracy i po czterech 12-tkach jest jeden dzień wolny przed kolejnym maratondm 3dniowym. Dla wytrwałych pół roku można dać radę,jeśli ktoś na rodzinę i obowiązki 2-3miesiące później organizm odmówi posłuszeństwa -lepiej nie zatrudniać się wwogóle. Gdyby nie to że pani monika życzy sobie aby większość stanowisk manicure było zajętych przez pracownice czy są klienci czy nie to można było zrobić etat a nie 220h ale taka polityka firmy manikiurzystki więc siedzą głodne zmęczone wymuszonym uśmiechem a dodam że jak tak siedzą nie zarabiają (3zl-h). jeśli chodzi o przerwę to jest 30minut na cały dzień jednak w sezonie wakacyjny kiedy klientek jest multum o przerwie można zapomniec, może jak się wyblaga kierowniczke o14powoli zjeść kanapkę śniadaniowa. jeśli chodzi o zarobki to sprawa indywidualna z każdym pracownikiem ale żeby mieć2000zl nie ma Problemu pod warunkiem że się zamieszka w pracy nie chodzi toalety i na posiłki!! umowa-zlecenie w polowie na czarno jak się dowiadujemy długo po tym jak pracujemy bo początku są zapewnienia że nie jest smieciowa a fakty są że składek zus nie ma, wpisana kwota zarobków jest bardzo mała ,i brak ubezpieczenia dla osób uczących się . oczywiście zwolnić można nas z dnia na dzień -my musimy dać miesiąc wypowiedzenia . i finał. kiedy już damy wypowiedzenie możemy liczyć na brak lub częściowe wynagrodzenie przez ostatni miesiąc lub 2-jak w moim przypadku. teraz pozostało mi sądowe\nkaskada szczecin 2015-10-16 13:46:45\nWyzysk, marne pieniadze, nieoryginalne produkty w opakowanich opi, oszustwo klientow i pracownikow. Manicure express w kaskadzie\nlola 2015-10-23 16:23:01\nA ja pracuję od samego początku i nie zgadzam się z opiniami poprzedników. Wszytko jest ok. Gdyby było tak jak mówią nie byłoby mnie tam do dnia dzisiejszego. Niestety nie wszyscy potrafią wywiązywać się ze swoich obowiązków tak jak należy i swoje żale muszą gdzieś umieścić. KIJ ma zawsze dwa końce i czemu nie opisały jakimi to super pracownicami nie były.Gdyby zarabiały po 5 tyś tez by nie pasowało.\nasix91 2015-10-23 17:05:54\nNie pracowałam długo, bo musiałam wyjechać ale współpracę wspominam dobrze, z sentymentem. Nigdy nie miałam problemu z uzyskaniem potrzebnego wolnego, czy z jakimiś nieterminowym wynagrodzeniem. Każdy pracuje na własną opinię, koleżanki po fachu też. Jeśli ktoś miał problem to na pewno poniekąd sam się do tego przyczynił. Dużo się nauczyłam i poznałam wielu fajnych ludzi, z niektórymi utrzymuję kontakt do dzisiaj. Polecam i radzę by sprawdzić samemu, bo z tego co widzę firma się rozrosła, zamiast czytać komentarze sfrustrowanych.\nmijka 2015-10-25 22:31:26\nW manicure express pracowałam dość długo ale niestety ciągle brakuje dziewczyn do pracy ze względu na nadgodziny musiałam się zwolnić bo nie dałam tak dużej ilości godzin 180+ wzpracowac zajmując się jednocześnie domem. w efekcie narazilam się pani monicf bo pracowników zamiast przybywać ubywa znałam po tak długim czasie nie miło potraktowana ,moja pensja w ost atnim miesiacu pracy bardzo zmalała. taka kara za odejście a i nic z tym nie można zrobić bo na umowie jest wpisana inna dużo mniejsza suma.\nadi1368 2015-10-28 10:54:09\nTak owszem pani Monikal płaci terminowo i zgodnie z ustną umowa do póki się nie pójdzie na zwolnienie lekarskie lub jak kilka naszych koleżanek- złoży wymienie . Gdy niebedziemy a szefowa przyjedzie z wypłata już do nas nie zadzwoni po odbiór wynagrodzenia... nie polecam pracy ale wystarczy pójść na dzień próbny i się można przekonać oczywiście umowy od razu nie dostaniemy a itak nie polecam jej podpisywać jeśli PRZECZYTACIE- a nikt tego nie robi tylko podpisuję to będziecie wiedzieć o co chodzi..\ncristal 2016-06-30 14:57:58\nJest to osoba nieuczciwa, nieprofesjonalna i nieznająca prawa. Nie wspominając o zupełnym braku kultury. Polecam wystrzegać się tego pracodawcy!!!\nBrunetka 22 2016-11-02 19:43:07\nWitam każda pozytywna opinia na temat tego pracodawcy to czysty fałszzz .... lub próba podlizania sie pani Monice bo uwielbia jak ktoś jej du... liże . Moje doświadczenie jest takie pracowałam w galaxy w gabinecie nie na wyspie. Atmosfera straszna jak miała pojawić się dama z Warszawy poza tym kamery i obraźliwe komentarze jak chwile usiądziesz a wynagrodzenie Hmmmjak się zwolniłam to oczywiście za kare nie dostałam całego o nad godzinach nie wspomnę :( :( . Zdecydowanie odradzam !!!ludzie wierzę, że są jeszcze tacy pracodawcy którzy potrafią być uczciwi w tym Szczecinie wiec po co ładować sie w taki s..\nZostaw swoją opinię o Ba-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek - Rawa Mazowiecka\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Ba-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach o Ba-Ku Przedsiębiorstwo Usługowe Monika Dudek\nSzkoła policealna GoWork.pl Kurs Księgowość Kursy Kadry i płace Kurs Masaż Wizaż


Gastronomia - ekip.pl to super katalog stron 6\nKuchnia Sycylii - wyspy Słońca - zachwyca wyrafinowaniem i lekkością. Chcemy przybliżyć Państwu tę urokliwą tradycję zarówno w atmosferze jak i smakach oferowanych przez naszych kucharzy. Chcemy przybliżyć Państwu makarony, warzywa (bakłażany, koper włoski, sycylijskie pomidory, oliwki) oraz ryby (słynny miecznik "pesce spada", sardynki). To smaki śródziemnomorskiego relaksu i … zdrowia! Oferujemy też wspaniałe lody, owoce, wina i wódki (słynna &\t...\nData dodania: 22.07.2015 o godz: 13:29\nDo miejscowości Kałdowo Wieś w pobliżu Malborka zaprasza Karczma Zamczysko. Jest to restauracja, która działa od maja do września. Specjalizuje się w organizacji uroczystości oraz imprez okolicznościowych. Oryginalne wnętrze karczmy pozwala zachować wyjątkowy charakter średniowiecznej biesiady przy drewnianych stołach w otoczeniu rycerskich akcentów. Nasi kucharze gotują z pasją oraz dbają o to by podawane dania były wyjątkowe. Dla grup zorganizowanych prz\t...\nData dodania: 31.05.2016 o godz: 0:16\nSklep online 123Gastro. pl oferuje artykuły dla gastronomii. Sklep prowadzi sprzedaż wysyłkową akcesoriów kuchennych, mebli do kuchni, sprzętu kuchennego, artykułów potrzebnych do prowadzenia restauracji, w tym artykułów ze szkła, porcelany, sztućce, produkty dla firm cateringowych, akcesoria i sprzęt dla branży cukierniczej i piekarniczej oraz dla chłodnictwa. Ponadto, sklep wyposaża branżę gastronomiczną w niezbędną odzież pracowniczą oraz środki czystoś\t...\nMETALPRODUKT to firma z wieloletnim doświadczeniem, która szczególnie dba o zadowolenie swoich klientów. Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty w zakresie profesjonalnego wyposażenia ze stali nierdzewnej. METALPRODUKT oferuje solidne i funkcjonalne okapy gastronomiczne. Oferujemy okapy centralne i przyścienne, a także wywiewne, a nawet nawiewno-wywiewne. Doskonale sprawdzają się w takich miejscach jak restauracja czy drukarnia. Nasza oferta skierowana j\t...\nData dodania: 16.06.2014 o godz: 14:01\nRestauracja Kamari mieści się przy kluczowej i najbardziej reprezentacyjnej ulicy Łodzi. Wizyta u Nas może stanowić błogi postój w trakcie odwiedzania Naszego ślicznego miasta czy też robienia zakupów w pobliskiej Manufakturze. Wstępując do Kamari będziesz mieć szansę posmakować dań zdrowej kuchni śródziemnomorskiej, przyrządzonych wedle tradycyjnych receptur z oryginalnych, ściąganych z Grecji produktów. Nad ich jakością czuwa nasz szef kuchni, który swoj\t...\nData dodania: 04.02.2011 o godz: 13:20\nGwarantujemy wszelakie menu mnóstwa kuchni świata wedle preferencji i charakteru gości tworzonego przez nas przyjęcia. Przygotujemy spotkania wielotematyczne - np. gangsta party, wieczór panieński, wieczorki z hazardem, party w stylu lat 70-tych, hawaje party, pikniki rodzinne oraz imprezy dla singli. Udostępniamy pokazy artystów - wystąpienia zespołów muzycznych, popisy dj-skie, wystąpienia celebrytów, wodzirejów itp. Mamy zaplecze sprzętowe - fotele, sto\t...\nData dodania: 18.08.2011 o godz: 10:40\nŚwieżowyciskaj.pl - Zumex - Citrocasa\nDbałość o zdrowie klienta jest jedną z najskuteczniejszych metod na zdobycie i przywiązanie go na dłuższy czas. Jednym ze sposobów jest przyciągnięcie go poprzez serwowanie ożywczego soku z pomarańczy, który jest symbolem zdrowego trybu życia. Oferujemy Państwu wyciskarki do pomarańczy, przy użyciu których klient może doznać osobiście rzeczywistej świeżości oraz jakości soku. Jest on tłoczony w jego obecności, na jego oczach, nie zaś gdzieś na zapleczu lub\t...\nData dodania: 13.10.2014 o godz: 13:00\nSerdecznie zachęcamy Państwa do zapoznania się z ofertą przygotowaną przez Casino Club. Nasza restauracja funkcjonuje od 1991 roku i mieści się Chorzowie. Organizujemy imprezy okolicznościowe takie jak np. : wesela, komunie, urodziny, a także sympozja, bankiety oraz szkolenia dla firm. Dysponujemy sześcioma salami, drink barem i bilardem. W naszej restauracji serwujemy smacznie dania kuchni polskiej i nie tylko. Oprócz tego zapewniamy kompleksową obsługę z\t...\nData dodania: 14.01.2016 o godz: 11:48\nData dodania: 25.05.2016 o godz: 14:54\nWitamy,Nasza firma zapewni Wam najlepszej jakości odzież dla gastronomii oraz urządzenia gastronomiczne różnego typu. Zaopatrujemy restauracje i wszelkie zakłady w odzież typu fartuchy, bluzy i koszule kucharskie oraz inne elementy specjalistycznego ubioru roboczego..Posiadamy w sprzedaży także urządzenia gastronomiczne takie jak na przykład: noże kuchenne,naczynia kuchenne, przybory stołowe, przybory dekoracyjne.Nasza odzież dla gastronomii wytwarzana jes\t...\nDo Bydgoszczy zaprasza Państwa restauracja "Tobiasz". Dysponujemy dwiema salami (weselną oraz kameralną), z których większa może pomieścić 100 osób. Specjalizujemy się w organizacji wesel, bankietów, przyjęć komunijnych jak i wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych. Naszą myślą przewodnią było stworzenie lokalu, w którym nie tylko można smacznie zjeść ale też spotkać się ze znajomymi czy miło spędzić czas. Zapewniamy smaczne jedzenie kuchni p\t...\nOsoby zainteresowane szybkim i skutecznym schudnięciem, zapraszam do odwiedzenia strony internetowej, www. live-food. pl, która oferuje catering dietetyczny Bydgoszcz. Dobry dietetyk Bydgoszcz pomoże dla państwa, odpowiednio ustalić waszą dietę, aby odchudzanie Bydgoszcz stało się o wiele łatwiej oraz przyjazne dla zdrowia. ...\nW naszym kraju coraz większą popularność zdobywają wózki kawowe. Dołącz do grona osób, które zarabiają na własnym biznesie gastronomicznym i zapoznaj się z naszą bardzo szeroką ofertą produktów z tej branży. Zapewniamy wsparcie merytoryczne i techniczne na każdym etapie realizacji, od kompletowania specyfikacji po uruchomienie. ...\nData dodania: 16.03.2019 o godz: 14:06\nZ wielką przyjemnością prezentujemy Państwu ofertę firmy SMAKUŚ z siedzibą w Starych Babicach w województwie mazowieckim. Jesteśmy doświadczoną firmą cateringową na stałe współpracującą z kilkudziesięcioma placówkami - żłobkami, przedszkolami i szkołami. Proponujemy zdrową, smaczną i urozmaiconą kuchnię dla najmłodszych, również alergików. Starannie komponujemy posiłki we współpracy z technologami żywienia. Eliminujemy niezdrowe oraz przetworzone składniki\t...\nRealizujemy profesjonalny catering dla klientów indywidualnych, a także firm. Przygotowujemy mn. : wesela, chrzciny, komunie oraz przerwy kawowe, lunche biznesowe, pikniki czy imprezy firmowe. Dodatkowo wynajmujemy sprzęt gastronomiczny (np. krzesła, sztućce, namioty), dekorujemy, przygotowujemy zaproszenia i inne materiały. ...\nChcesz zorganizować imprezę okolicznościową bądź skosztować kuchni polskiej w całkiem nowym wydaniu? Oferta restauracji Weranda w Gdańsku z pewnością spełni Twoje oczekiwania. Podajemy potrawy zachwycające oryginalnym smakiem oraz zadbanym wyglądem. Menu restauracyjne jest zasobne w przystawki, zupy, sałaty, desery oraz dania główne, mięsne i wegetariańskie. Naszym zadaniem jest również organizacja przyjęć, spotkań rodzinnych oraz biznesowych. Organizujemy\t...\nwyposażenie gastronomii (5), wózki (3), schody (10), alebrowar (1), dieta bezmleczna (1), meble ze stali nierdzewnej (1), blaty (5), india pale ale (1), katering (3), diety alergiczne (1), organizacja imprez firmowych (1), dieta bezjajeczna (1), katering dla szkół (1), piwo (2), odzież dla gastronomii (1), riksza do lodów (1), pizzeria bielsko (1), restaruacja Kamari (1), cukierki krówki (2)


,, Przeszłość już do was nie należy.\nCzasu, który nadejdzie, nie możecie być pewni.\nJedynie obecna chwila jest wasza.’’\nCzy to dzieje się na prawdę?\nGdy rodzice w końcu weszli do samochodu coś za nami zaświeciło. Najpierw było to jedno światło, a potem dojrzałem drugie. Kierowały się prostopadle w naszym kierunku, jakby ktoś specjalnie zaczął je wyświetlać na ekranie. Potem jednak dobiegł mnie dziwny głos turlających się, kół, więc zdałem sobie sprawę, że to musi być samochód. W końcu po tak długiej drodze zobaczyłem jak przejeżdża tu zwykły samochód, choć może bardziej ciężarówka, bo światła były osadzone zbyt wysoko jak na samochód osobowy.\nStałem tak prosto gapiąc się przed siebie i zastanawiając czy przejeżdżajacy samochód ciężarowy się koło nas zatrzyma widząc włączone światła wewnątrz naszego samochodu bez postojówek.\n- Tato! Ktoś też jedzie tą drogą- krzyknąłem, choć nie odwróciłem się, żeby sprawdzić czy mnie słyszeli. Tępo gapiłem się jak w wolnym tępie zbliżały się światła, gdy nagle coś w tej ciężarowce się zmieniło. Ktoś wewnątrz niej zapalił światła i widać było, że trzy osoby patrzą się w moim kierunku. Aż otępiałem, gdy uświadomiłem sobie, że to nie ciężarówka, tylko autobus przeworzący pasażerów.Z daleka było widać kierowcę i dwie małe osoby po jego prawej stronie, choć nie potrafiłem jeszcze określić, czy jest tych ludzi więcej, bo był jeszcze dość daleko. Zastanowił mnie tylko fakt, że autobus jechał teraz z zaświeconymi wewnątrz światłami, choć wiadomo, że taka jezda utrudniała widoczność na drodze. Tata zawsze mi powtarzał, że jeśli jedziemy po ciemku, to światła w aucie muszą być zgaszone, bo nie widzi dobrze drogi. Ten kierowca jednak nie zaprzątał sobie tym głowy, tylko pędził na przód coraz to szybciej. Zauważyłem to dopiero, gdy zaczynałem słyszeć wycie jakiegoś biegu, który sugerował, że zostało przekroczone dwa i pół tysiąca obrotów. Teraz z niemal widoczną szybkością zauważałem, że kierowcą jest jakaś dziewczyna w jasnych włosach, a pasażerowie obok są dość mali jak na dorosłych, co mogło tylko oznaczać, że były nimi dzieci.\nW chwili, gdy autobus przejeżdżał obok naszego samochodu doznałem szoku, bo ujrzałem jak te dwie małe postacie obok kierowcy to byli Sandra i Fabianek, którzy nie tylko mi machali, ale i też żyli! Uśmiechali się do mnie promiennie ciesząc się z jazdy autobusem, który zmierzał w tą samą stronę co my. A kierowcą tego autobusu była ta zabita kobieta na którą wpadłem do rowu.\n- To nie może być prawda!- wykrzyknąłem pędem wskakując do samochodu i poganiając ojca, żeby pojechał za tym czerwonym autobusem. Kolor ujrzałem dopiero wtedy, gdy światła naszego samochodu oświetliły jego tył.- Zapal ten cholerny samochód i jedź za tym autobusem!- wrzasnąłem gapiąc się na umazanych krwią rodziców.\n- Uspokój się, zaraz pojedziemy- powiedział spokojnie tata.\nAutobus jadący z moim rodzeństwem zgasił wewnątrz siebie światła, lecz lampy paliły się wciąż.\n- Tato zobacz! Tam jedzie autobus ze Sandrą i Fabiankiem! A kierowała nim ta zabita kobieta!\nOjciec obejrzał się w chwili w której i światła autobusu zniknęły, przy czym gapiliśmy się teraz na całkowitą ciemność przed nami.\n- Uspokój się. Sam nie wiesz co gadasz- wydukała mama wciąż słaba i krucha od płaczu.\n- Nie widzieliście go?- wrzasnąłem.- Przecież przejeżdżał obok nas! Widziałem go!\n- I pewnie znowu był czerwony- dodał sarkastycznie tata.\n- No tak! I oni w nim siedzieli! Machali mi i się cieszyli!\nTymi słowami wywołałem kolejny atak płaczu mamy i pociąganie taty nosem. Wiem, że beznadziejnie to brzmiało, że zmarła kobieta jechała czerwonym autobusem, a moje rodzeństwo, choć jest martwe w nim machało, jednak ja na parwdę to widziałem! Przecież nie zwariowałem od tak!\n- Prześpijmy się trochę, co?\n- Że jak? Mamy sobie spokojnie spać? A co z Sandrą I Fabkiem?\n- A co ma być?!- wrzasnął na mnie.- Czy ty będziesz spał, czy nie, to i tak im życia nie wróci! Są martwi! Dociera to do ciebie? Choćbyś nie wiem co teraz próbował z nimi, czy też nami zrobić już nic nie sprawi, że będą zaczną oddychać! A ja natomiast , jeśli się nie prześpię, to sam sprawię jakiś wypadek, czy coś tam i co wtedy będzie? Czy to wróci życie tym dzieciom? Nie!\nTata skonczył swój wykład, a ja wcisnąłem się bardziej w fotel siedzenia i zginając położyłem na nim nogi, po czym oparłem na nich głowę.\nNikt nie chciał mnie zrozumieć. Wszyscy odwrócili się przeciwko mnie i teraz czułem, że zostałem sam. Bez Sandry i bez Fabka, którzy zawsze byli mi pocieszeniem.\nCzy to dzieje się na prawdę? Czy tylko w mojej głowie? Pytałem sam siebie, gdy z wolna zapadałem w sen.\nBoże, spraw, żeby to był tylko sen…\nEwelina31 opublikowała opowiadanie 11.02.2018 w kategorii thriller, użyła 953 słów i 5040 znaków.


Słodki flirt- inna historia. Uwięziona między Niebem i Piekłem: czerwca 2013\nOtworzyłam oczy. Wszystko działo się jakby w zwolnionym tempie. Kastiel wstwał z kanapy. Uśmiechał się dziwnie i rzucił m koszulę. Nataniel stał z rozwartymi ustami obok łazwy i przyglądał mi się z niedowierzaniem. Jednak najlpesze było to, że czułam… rozczarowanie. Tak, byłam rozgoryczona, że nam przerwano. Cholera, ja nawet wściekłam się na Nata. Jaka jestem żałosna. Nie wiem, na czym mi zależy, co chcę osiągnąć swoim zachowaniem, co jest dobre, a co złe, ale jedna rzecz jest pewna. Ja chcę być blisko Kastiela!\n- Wyjdź – powiedziałam roztrzęsionym głosem. Nataniel chyba nie zrozumiał, bo popatrzył na mnie z przerażeniem. Czerwonowłosy chłopak, również się zdumiał. – Nataniel, proszę, zostaw mnie. Skontaktujemy się później.\nBlondyn chwilę stał z zdezorientowaną miną, ale nie minęło kilka sekund i opanowawszy się, wyszedł, trzaskając drzwiami. Objęłam kolana rękami i spojrzałam tępo na Kastiela.\n- Dobrze się czujesz? – zapytał z troską. On się o mnie martwi, czy tylko udaje?\n- Określ się – rzekłam twardo.\n- Będziesz ze mną, czy z nią. Wybaczę ci wszystko, jeśli do mnie wrócisz. Wszystko. – Słowa wypłynęły ze mnie same.\n- Oliwia, my już nigdy nie będziemy razem, zapomnij. Możemy – przełknął ślinę – się od czasu do czasu spotkać, ale nic więcej.\nCios w policzek. ton jego głosu, taki poważny, kąsał niczym bicz.\n- Co ja ci zrobiłam, że tak mnie nienawidzisz?! – zawyłam. W dupie miałam teraz honor i dumę. Ja go kochałam!\n- Nie udawaj idiotki. Nigdy ci tego nie zapomnę. Poczułem się jak ostatni debil.\nZdziwiłam się. Zdradziłam go, powiedziałam coś złego czy miał taki humor?\n- Nie wiem o co ci chodzi. Ale ty nie jesteś lepszy, bo wyjechałeś bez słowa… Jak mogłeś?\nRozpłakałam się. Nawet nie zadał sobie trudu, by mnie przytulić.\n- Muszę iść. Lepiej będzie, jeśli się już nigdy nie spotkamy – powiedział tylko i wyszedł, zostawiając mnie samą. Całkiem samą.\nPieprzone życie. Co ja mam teraz robić? Spojrzałam na pomarańczową butelkę.\nMysty. Tak, ona mogła coś wiedzieć, dlatego pędziłam na złamanie karku do jej domu. Adres cudem wyciągnęłam od Lysandra.\n- Kurczę, o co… To ty?! – Miedzianowłosa, szczupła dziewczyna stanęła przede mną jak wryta. Minę miała nietęgą.\n- Wytłumacz mi to wszystko, bo powoli wpadam w paranoję! Mysty, proszę cię, ja popełnię samobójstwo, ja już nie mogę wytrzymać tej chorej sytuacji… Czemu Kastiel mnie nienawidzi?! – wykrzyczałam, zanim zamknęła mi drzwi przed nosem. Ostatnia nadzieja. Jedyna przyjaciółka Kasa.\n- Nic nie wiem. Zerwał ze mną kontakt. – Parę słów, a odebrały mi wszystko.\nMusiałam okropnie wyglądać w krzywo założonym swetrze, niedobranej spódnicy i z zapuchniętymi od płaczu oczami. Pustka, przerażająca pustka. Do tej pory jakoś to wszystko znosiłam. Udawałam, że jestem szczęśliwa z Natanielem. Był miły, dobry i w ogóle, ale… ja już miałam porównanie. Kastiel deklasował wszystkich. Jego charakter, powściągliwe gesty, czułość, która ujawniała się, gdy byliśmy sami, namiętność, uśmiech, jedyny w swoim rodzaju, ironiczne docinki… To wszystko było moim ideałem!\nNic nie było w porządku. Miałam ogromny żal do tego chłopaka, któremu oddałam serce, ale nie potrafiłam się na niego złościć. Nie potrafiłam. Byliśmy jak dwa bieguny magnesu, oddziaływaliśmy na siebie, tworząc jedną całość. Dzisiaj wszystko we mnie pękło, bo do tej pory tylko wegetowałam! To nie było życie!\nZrozpaczona, chciałam zawrócić, ale powstrzymały mnie słowa:\n- Czekaj. Przyniosę ci coś.\nKiwając się na piętach i powstrzymując napierające na powieki łzy, czekałam więc. Czekałam na cokolwiek.\n- Masz i nie pokazuj się tu więcej.\nWzięłam od Mysty jakąś… gazetę. Z okładki patrzyła na mnie białowłosa dziewczyna, która uśmiechała się nieprzytomnie, leżąc w ramionach jakiegoś blondwłosego chłopaka i poddając się jego pieszczotom. Widziała obiektyw, czy nie? Miała jakiś taki dziwny wzrok. Dookoła las. A oni razem. Jakie to romantyczne… Zaśmiałam się histerycznie. Czyż to nie romantyczne, do cholery?! Nie myśląc wiele, pobiegłam do domu. Gdzie ja położyłam te wydruki?!\nMusiał wtedy wyjść, bo inaczej okazałby słabość. Nie cierpiał takich chwil i chociaż było mu jej szkoda, nie pozwolił sobie na czułość. Była jego narkotykiem. Z nałogu trudno wyjść, ale da sobie jakoś radę. ona będzie szczęśliwsza ze swoim Natanielem, o on… No cóż, on przyjmie wszystko, co przyniesie ten popierdzielony los.\nWydanie przedpremierowe? Jak on to powiedział? Gnój! Nienawidzę go. Rozpieprzył mi życie, ten idealny szmaciarz. Jak mógł podmienić zdjęcia?! Do kogo najpierw? Do Kastiela? Czemu te światła są takie dziwne…\nObudziłam się w sali szpitalnej. Obok mojego łóżka siedział Nataniel w brązowej marynarce i trzymał w rękach kwiaty.\n- Oliwia, jak miło, że się już obudziłaś. Martwiłem się.\n- Ale… - Nie rozumiałam, o co w tym wszystkim chodzi.\n- Wpadłaś pod samochód. Na szczęście nie stwierdzono żadnych obrażeń wewnętrznych, tylko jakieś zadrapania i siniaki. Musisz odpoczywać – powiedział blondyn i uśmiechnął się spokojnie.\n- Gazeta… - wykrztusiłam, a na twarzy chłopaka pojawił się wyraz uprzejmego zainteresowania.\n- Jaka gazeta? – zapytał.\nNie, to nie mogła być prawda…\nWiem. Bezsensowny i &%)$@!%, ale naszło mnie i w nocy napisałam, bo obejrzałam właśnie horror. Miałam się postarać, a wyszło jak zwykle. Smutno mi ostatnio, a zarazem nigdy nie było lepiej, więc rozdział powstał taki, a nie inny. Poza tym, spodziewajcie się dużo lukierkowatości i flirtu, bo... no bo tak :> Mam teraz pełno inspiracji, ale to już niekoniecznie dla dojrzałego związku, więc moje domowe opowiadanie kwitnie...\nDziękuję za wszystko:\n- mojej wspaniałej klasie,\n- chłopakowi, który jest Kastielem rzeczywistości w delikatniejszym wydaniu :),\n- Wam, za to, że to jeszcze czytacie, i za ponad 31 tysięcy wyświetleń, i mnóstwo wspaniałych komentarzy,\n- rodzinie, która wciąż domaga się linka do tego bloga, haha,\n- przyjaciółce internetowej, która zawsze wie, co polecić,\n- innym ludziom, dzięki którym życie jest ciekawsze,\n- aaa, i naszym siatkarzom za udany meczyk (nie bez nerwów xD).\nKoniec. Tak jak i koniec czegoś w moim życiu.\nNastępny we wtorek.\nAutor: Ayidia o 00:19 35 komentarzy:\nZamachnęłam się i popchnęłam tę głupią zołzę do fontanny. Nie wiem, co mnie napadło. Kierowała mną chyba dzika złość i zazdrość, że ją traktował tak ciepło. Zachowałam się jak głupia, żałosna mała dziewczynka, dla której to jest ostatni argument, ale po prostu wkurzał mnie ten jej śliczny uśmieszek podsycony nienawiścią. Mina Kastiela była bezcenna, bo na nią to nawet nie patrzyłam. Na twarzy chłopaka gościła mieszanina rozbawienia i niedowierzania. Powstrzymał się przed wybuchnięciem śmiechem i próbował pomóc tej idiotce, ale ona odepchnęła jego rękę i pociągnęła mnie do fontanny za sobą. Zimna woda uderzyła w moje ciało i prawie się zachłystnęłam, kiedy wpadł mi do ust jej strumień. Odkaszlnęłam, ale jakaś sia znowu przygniotła mnie do podłoża. To ona próbowała mnie podtopić. Uszczypnęłam ją, ale nie zareagowała. W końcu wydostałam się na powierzchnie i z wściekłością w oczach popchnęłam ją na ścianę fontanny.\n- Hej, do cholery, nie róbcie widowiska! – krzyczał Kastiel, ale my dalej się przepychałyśmy. Nie mogłam darować jej tego, że mnie pociągnęła do wody razem z sobą. Tylko ja miałam prawo do dziecinnego zachowania!\nNagle poczułam na talii silne męskie dłonie i zostałam uniesiona do góry przez Kastiela. Miotałam się chwile w jego uścisku, ale potem zrezygnowałam i postawił mnie na ziemi, pomagając wyjść tej drugiej. Założyłam ręce na piersiach i prychnęłam na ludzi, którzy zgromadzili się, by obejrzeć to tanie widowisko. Żałosny tłum gapiów.\n- Luciana, idź do domu, – powiedział chłopak, a zaraz potem dodał – a ty, chodź ze mną.\nCiemnowłosa dziewczyna mało oczu nie zgubiła ze złości i zdziwienia. Jędza! Uświadomiłam sobie z całą bolesnością, że była cholernie zazdrosna o Kastiela. To mną kierowało, kiedy wrzucałam ją do wody. Zachciało mi się płakać z bezsilności i tego nieszczęśliwego uczucia, jakim darzyłam chłopaka. Wiem, że nigdy nie będziemy razem, a mimo tego, tak niewiarygodnie mocno go kocham!\nZaprowadził mnie do swojego motoru i nakazał wsiąść. Nie patrząc na niego, wykonałam polecenie ze zrezygnowaniem i zaraz odpalił. Schlebiało mi to, że to mnie gdzieś zabiera, nie ją. To była największa nagroda i warto było zrobić z siebie widowisko, tylko po to, żeby teraz siedzieć wtulona w jego plecy.\nPrzejażdżka trwała krótko, bo zawiózł mnie po prostu do domu, jednak też wszedł. Rzuciłam, że musze się przebrać i umyć, ale za chwilę wrócę, więc bez słowa usiadł na kanapie w salonie, a w jego brązowych ochach zatańczyły niepokojące błyski. Przeszedł mnie dreszcz.\nSzybko się odświeżyłam i niemal w podskokach zbiegłam na dół. Czekał, bawiąc się pilotem. Zajęłam miejsce obok niego i cudem powstrzymałam drżenie kolan.\n- Czemu to zrobiłaś? Zawsze wiedziałem, że jesteś niezrównoważona psychicznie – stwierdził.\n- Ech, zdenerwowała mnie i tyle – powiedziałam cicho.\n- To jeszcze nie powód, by wrzucać ją do fontanny – zauważył chłopak i położył dłoń może ze trzy centymetry od mojego nagiego uda. Miałam na sobie tylko przydługi sweter i bieliznę, tak się śpieszyłam. Zadrżałam. Oddziaływał na mnie jak dawniej.\n- Wiem. Poniosło mnie.\n- To z mojego powodu? – zapytał, a jego wibrujący, niski głos sprawił, że miałam ochotę się na niego rzucić i zacałować na śmierć. Aaa, do czego to doszło?!\n- Nie pochlebiaj sobie. Jesteś dupkiem – powiedziałam jednak z kamienną twarzą, choć wszystko się we mnie gotowało.\n- Ale pociągającym dupkiem…\nPowoli się do mnie przysunął i położył rękę na moim udzie. Oparłam się wygodniej o poduszki, a on położył się na mnie prawie i nasze twarze dzieliły już tylko centymetry. W brzuchu wariowały mi sławetne motyle, czasem aż traciłam obraz przed oczami. Kiedy zbliżył swoje usta do moich, nie powstrzymałam cichego jęku. Czemu nie całował?! Czekał, aż ja wykonam pierwszy ruch? Bezczelnie trzymał wargi w odległości może dwóch milimetrów i wpatrywał się w moje oczy. Delikatnie musnęłam jego usta, ale się odsunął i z łobuzerskim uśmiechem powiedział, że Nataniel zaraz może wpaść do domu. Nie obchodził mnie to w ogóle. Chwyciłam go za brązową koszulkę z jakimś logo i przyciągnęłam do siebie.\n- A mówisz, że to ni było z mojego powodu – westchnął. – Miałem już nigdy więcej się do ciebie nie zbliżyć, ale dzisiaj zrobię wyjątek.\nPocałował mnie w policzek, a potem delikatnie podciągnął sweter do góry. Teraz z kolei złożył pocałunek na moim brzuchu. Prąd przeszedł przez całe moje ciało, tak gwałtownie, że zamknęłam oczy. Nie mogłam znieść jego dotyku, palił mnie! Przewróciłam go na plecy i położyłam się na nim. Ze spokojem spojrzał mi w oczy i uśmiechnął się lubieżnie. Pocałowałam chłopaka w usta.\n- Lubisz się ze mną całować, prawda? – spytał, odrywając się ode mnie.\n- Wcale nie… - odparłam, powstrzymując jego dłoń przed naruszeniem intymniejszych sfer.\n- Nie… kłamię…\nOdwrócił sytuację i teraz to ja leżałam pod nim. Złożył mi na ustach namiętny pocałunek, taki długi i zmysłowy. Wplotłam palce w jego przycięte włosy.\n- Kastiel… Nie przestawaj… proszę.\nSpojrzał na mnie jakoś tak niepewnie, ale zaraz zamknął mi usta kolejnym pocałunkiem. Błądził palcami po moim ciele, pachnącym różanym płynem do kąpieli, przyciskał mnie do materaca, masował brzuch. Czułam, że zaraz zapomnę o wszystkim i poddam mu się całkowicie. Oplotłam chłopaka nogami.\nPieścił każdy centymetr jej seksownego ciała. Lubił sprawiać przyjemność tej dziewczynie, która go jakoś dziwnie rozczulała. Nie miał zamiaru się tym teraz przejmować, bo tak przyjemnie było obserwować, jak jej ciało reaguje na każdy, nawet najdelikatniejszy jego dotyk. Miał niesamowitą ochotę przeciągać każdy pocałunek w nieskończoność. Zauważył też u siebie dziwną chęć, żeby coś do niej mówić. Czy przypadkiem nie wypił za dużo tego soku pomarańczowego?! Uważnie i czule, żeby jej nie spłoszyć, powoli ściągnął jej beżowy sweter rzez głowę. Wtuliła się w niego, aż poczuł okropne mrowienie w brzuchu. Zamiast wykorzystać okazję, on, do cholery, poczekał chwilkę, aż się sama odsunie. Zrąbany kretyn z niego! Uśmiechnęła się lekko i w jej oczach dostrzegł pragnienie. Zajął się ‘robotą’, a konkretnie calowaniem szyi Oliwii.\n- Co my robimy? – Usłyszał szept przy swoim uchu.\n- Naprawdę mam ci powiedzieć? – odparł z rozbawieniem.\n- Głupol. Dobrze wiesz, że nie o to mi chodziło… Hej, nie, n-nie, zostaw…\nWłaśnie przesunął ustami po jej pępku.\n- Czemu? A niżej?\nUwielbiał się nią bawić, bo wtedy wyglądała naprawdę uroczo, taka bezradna… Czasem się zastanawiał, czy naprawdę była taka fałszywa, czy może to wszystko mu się przyśniło? Sam już nie wiedział, ale teraz był pewny, że chce się dać ponieść chwili.\nUsta Oliwii miały przyjemny smak. Nie mógł się od nich oderwać, chociaż wiedział, że musi. Wydawało mu się, że usłyszał jakieś skrzypienie, ale może to była tylko kanapa. Dziewczyna nie zwracała na nic uwagi, tylko łapczywie odwzajemniała każdy jego gest. Czyżby było jej obojętne, że Natuś może za chwilę wejść? Nagle odwrócił się.\n- Lysander, kurwa, co ty tutaj robisz? – wyszeptał zaskoczony i podniósł się do pozycji siedzącej.\n- Wpadłem do Oliwii i Nataniela, ale widzę, że razem świetnie się bawicie… - Lys uśmiechnął się ze zrozumieniem, a Oliwia popatrzyła na niego nieprzytomnym wzrokiem. Coś podobnego, ta dziewczyna w ogóle się nie przejęła tym, że ją przyłapano w intymnej sytuacji. Zanim się odwrócił z powrotem do przyjaciela, jego już nie było. Skubaniec, zawsze wiedział, jak się ulotnić.\nOliwia zaraz pocałowała Kastiela w klatkę piersiową.\n- Niczego nie chcę, oprócz twojej uwagi – wyszeptała i zaczerwieniła się mocno.\n- Uważaj, bo możesz się zawieść, mała – powiedział chłopak i zastanowił się, dlaczego w ogóle tu jest. Do cholery, on powinien jej nienawidzić! Pochylił głowę i wsparł się na jej opalonych ramionach. – Dokończmy to, co zaczęliśmy i się zmywam.\n- Co? – Podniósł na nią wzrok.\n- Nie zostawiaj mnie – powiedziała i rozpłakała się na dobre. Wielkie łzy kapały na jego nagi brzuch i przywoływały na myśl krople deszczu w cieply, leni dzień. Co miał zrobić? Co on, do cholery miał zrobić? Wszystko mówiło, żeby sobie poszedł i ją zostawił, a jednak przytulił dziewczynę. Mocno przygrnął ją do siebie i objął, jakby chciał jej przekazać swoją siłę. Tak, on to zrobił. On się pouchwala z Oliwią, którą nienawidził przez tyle miesięcy…\nDo kurdy nędzy, ona go potrzebowała i dostała pomoc. Zachowuje się teraz jak mięczak bez honoru, ale nie ma siły jej odepchnąć. Nie ma siły, ani chęci. Wtedy, na łące, był tak spragniony jej bliskości, że niemal się zapominał. Nienawidził siebie za to, że potraktował ją jak szmatę, ale zasłużyła sobie! Teraz jednak zastanawiał się, czy jest sens się dalej kłócić? On też nie był ani nie jest święty.\n- Oliwia, wiesz, że masz chłopaka i ja też mam dziewczynę. Nie kochamy się już, jasne? – rzekł, ale jakoś tak bez przekonania. Miał ochotę ja pocałować.\n- Wiem. Ale tak trudno mi się z tym pogodzić!\nWpatrzyła się w niego błagalnie tymi czarnymi oczętami i pociągnęła nosem. Zacisnął pięści na jej plecach. Czemu to wszystko musiało być tak cholernie skomplikowane?!\nPołożyłam się obok Kastiela i powoli zaczęłam się uspokajać. DO przyjazdu Nataniela zostało pięć minut. Mało. I co z tego? Leżałam obok niej jej ukochany, największa miłość, jedyny, którego tak mocno kochałam. Dalej kocham. Tylko on już nie czuje tego samego do mnie i to jest takie straszne! Pozwoliłam mu na delikatne pieszczoty mojej dłoni. Nie wiem czemu, ale chyba byłam teraz na niego lekko obrażona.\n- Czujesz coś do tej całej Luciany? – zapytałam, nie bez drwiny.\n- Olka, a ty czujesz coś do Srajtaniela? – Złożył na mojej szyi ciepłego całusa.\n- Jesteś nie w porządku! – wykrzyknęłam, poprawiając mu włosy.\n- Dlaczego? – zaśmiał się.\n- Ale argument… No chodź do mnie bliżej, widzę, że chcesz.\n- Zostaw mnie… Hej, nie, nie, mam tu gilgotki, haha, Kastiel, hahaha!\nW końcu się poddałam i musiałam się w niego wtulić, inaczej umarłabym ze śmiechu. Kas pachniał męskimi, głębokimi perfumami. Trudno było nie zaciągnąć się tym zapachem.\n- Kas-tiel. – Ułożyłam się wygodniej na kanapie. – Wiesz, że…\n- Oliwia?! A co tutaj się dzieje?!\nAutor: Ayidia o 14:03 34 komentarze:\nSzedłem ulicą. Stanąłem na chodniku. Przez pięć sekund wpatrywałem się w zegarek. Słońce świeciło. No, bestseller o moim życiu murowany. Układał w głowie podobne myśli i sam się z nich naśmiewał. Dorosłe podejście do życia nie było jego mocną stroną, chociaż sam zauważył u siebie zmianę na… gorsze. Zaczął być odpowiedzialny?! Tak, bo inaczej nie poszedłby do jej domu. Dobra, po co się oszukiwać. Kierowały nim inne pobudki, takie jak chęć kłótni.\nWładował się do tego cholernego domu bez pukania i nakazał chłopcom czekać w samochodzie, aż powie im, że mogą wejść. Czekała. Uśmiechnęła się lekko na widok jego nowej, firmowe miny pod tytułem „Auu, samiec alfa to ja!”.\nObok różowej lampy stojącej stał Srajtaniel i srał ze strachu. Wiedział, gdzie się ustawić, bo ten kolorek podkreślał głębię jego intelektualnej niższości. Hehe, to mu się udało… „Piona Kas, jak zwykle jesteś boski”.\n- Oliwia, pójdziesz ze mną do ogrodniczego? – spytał, w duchu śmiejąc się z prawdopodobnej miny Srajtaka.\n- Po co? – Zdziwiła się białowłosa dziewczyna, podnosząc na niego wylękniony wzrok.\n- Bo muszę cię wyrwać…\nRoześmiał się na widok jej zdezorientowania i podszedł do telewizora, popychając przy tym blondyna. Kurde, głupi kmiot, choć kiedyś na coś się tam może i przydał. Miał nadzieję, że ta baba jeszcze nie dotknęła Oliwii. W końcu to była kiedyś jego dziewczyna…\nCiężki sprzęt. Chyba jednak musi zawołać chłopaków. Czemu ten tleniony debil tak się w niego wgapiał? Kretyn do potęgi. Oł szit, przytrzasnął sobie skórę! Bolało gorzej niż na składaku w pokrzywach.\nNim z jego ust uleciało głośnie przekleństwo, poczuł delikatną skórę Oliwii na swojej dłoni. Spojrzał z niechęcią na jej twarz i dostrzegł w jej szczerych, ciemnych oczach, nutkę rozczulenia.\n- Nic mi nie jest. – Jego głos, zamiast przybrać opryskliwy ton, stał się jakiś żałośnie miękki i uspokajający. Zdegustowany, zmrużył oczy i wydął wargi w grymasie niezadowolenia. Czemu stanęła tak blisko? Niech sobie nie pozwala, bo… - Jej, co robisz?!\n- Nic. O co ci w tym momencie chodziło? – Zmarszczyła brwi i podeszła do Nataniela, chwytając go za rękę.\nKastiel z ponurą miną na nich spojrzał. O co mu chodziło? Dotknęła kolanem jego nogi i przez to próbował ją odepchnąć. Czuł się źle, utrzymując bliski kontakt fizyczny, który nie był nasączoby erotyzmem, z kimkolwiek. Nie tolerował czułości. Przeklęty Nataniel, po co on się tak do niej klei?\nZ wściekłością zawołał na chłopaków. Trzeba wynieść ten telewizor…\nNataniel był na mnie zły, że załatwiłam naprawę w firmie Kastiela. Ale skąd mogłam wiedzieć, że przyjdzie osobiście? W dodatku następny tego typu budynek był w innym mieście. Pokłóciłam się trochę z blondynem, ale przeprosił mnie słodkim pocałunkiem.\nMiałam ochotę na wieczorny spacer, dlatego poprosiłam Nataniela, by przyjechał za dwie godziny, aż się przyszykuję. Nie wiem, co się stało, ale gdy dotknęłam dłoni Katiela, on mnie tak mocno odepchnął i popatrzył wręcz z odrazą. To takie przykre, kiedy ktoś bliski sercu, zupełnie cię nienawidzi… Cudem udało mi się zachować wtedy kamienną twarz. Na szczęście Nat był blisko i ciepło jego ciała dodało mi trochę otuchy. On w ogóle jes moim najlepszym przyjacielem, oparciem. Coraz bardziej jednak nasz rozmowy schodzą na pewien temat, a mianowicie ślub. Nie wiem, czy jestem na to gotowa, bo jednak jest to decyza na całe życie. Może zaważyć na wszystkim, co się potem będzie miało stać. Nie mam ochoty o tym myśleć, a co dopiero dyskutować, ale… Nataniel jest taki kochany. Wszystko przyjmuje ze zrozumieniem, nawet to, że jeszcze mu się nie oddałam. Dorosłe życie jest bardzo trudne.\nWłożyłam na siebie krótką granatową spódnicę i jasnozieloną bluzkę. Do tego nieodłączne trampki i byłam gotowa już na półtorej godziny przed spotkaniem. Postanowiłam się przejść, bo ni lubiłam bezczynnego czekania. Wybrałam się do parku, żeby podkarmić ptaki. Dawno tego nie robiłam, więc biegłam alejką z uśmiechem na ustach, ale tylko do momentu, kiedy zobaczyłam ją…\nStała obok fontanny, taka opalona, wymuskana i perfekcyjna do granic możliwości. Zacisnęłam pięści i zrobiłam chyba głupią minę, bo uśmiechnęła się złośliwie. Wysoki kok lśnił w słabych już promieniach słonecznych, a zadbana dłoń wykonała taki ruch, jak gdyby mnie do siebie przywoływała. Wbrew sobie, poszłam tam. Jakaś niewidzialna siła, może ciekawość, popchnęła mnie w stronę tej pięknej kobiety.\nByła ode mnie nieznacznie wyższa i miała zgrabniejszy nos, a długie nogi dumnie prężyła na wszystkie strony. Może pracowała w modelingu?\n- Kastiel mówił, że jesteś jego byłą. Ile byliście razem? – zaczęła ostro, pod grzecznym uśmiechem ukrywając złośliwość.\n- Nie twoja sprawa. Skoro ci nie powiedział, ja też będę milczała – rzuciłam chłodno\ni zmierzyłam ją wzrokiem. Nadęta lala. Nie pasowała jakoś do przyrody nas otaczającej. Na pozór obecna, a jednak jakaś oddalona, jakby z innego świata. Co ten Kastiel w niej widzi> chyba tylko ”płuca”.\n- Mówiłem ci, żebyś mnie zostawiła w spokoju. – Usłyszałam za uchem cichy szept i owionął mnie przyjemny zapach męskich perfum. Wzdrygnęłam się, bo uścisk na moim nadgarstku był nieznośnie bolesny.\nKastiel w końcu mnie puścił i stanął obok swojej dziewczyny z obojętną miną. Czułam się jak zaszczuty przez właściciela pies, który pragnie się wydostać z potrzasku, a jednocześnie chce być jak najbliżej niego.\n- I na co czekasz? - zapytał, a ja pomyślałam o czymś bardzo dziwnym...\nSorry, że tak krótko, ale jadę za chwilę!!! :))))) Dokończę w sobotę, bo dzisiaj nie zdązyłam, chyba, że uda mi się wcześniej, pa.\nAutor: Ayidia o 13:21 36 komentarzy:\nNataniel leżał w moich objęciach, wciąż jeszcze zły, dlatego, że nie wyjawiłam mu powodu mojego smutku. Chciał rozpocząć bezsensowną dyskusję o tym, że mu nie ufam i bla, bla, bla, ale uciszyłam go pocałunkiem. Chociaż wydawało się, że już się uspokoiłam, w środku wszystko się we mnie biło, bo mimo poniżenia, które zafundował mi Kastiel, ja… ja za nim tęskniłam. Mnie się to podobało. Ja jestem jakaś nienormalna! Z jednej strony uważałam go za najgorszego gnoja świata, a z drugiej szaleńczo pragnęłam, żeby mnie przytulił. Nie mogłam dłużej znieść tych sprzecznych myśli, dlatego usilnie próbowałam zasnąć, jednak bezskutecznie.\nGłowa Nataniela ciążyła mi na brzuchu, co dziwne, bo nigdy nie przeszkadzał mi jego ciężar. Chyba byłam mocno poirytowana, skoro tak reagowałam na jego bliskość. A może już odzwyczaiłam się od wspólnego spania z kimś? Dobrze, że został tylko na jedną noc. Postanowiłam, że jutro odszukam Kastiela.\nPoranek przywitał mnie piękną pogodą. Promienie słoneczne przenikały przez bielutką firankę, zawieszoną przeze mnie przedwczoraj, a zapach świeczki o „Egzotyczny Owoc” wciąż wisiał w powietrzu. Nataniel spał na prawym boku, lewą ręką trzymając mnie za koszulkę. Uśmiechnęłam się niewyraźnie i wstałam. Była dopiero szósta rano.\nUbrałam się w czerwone spodenki i żółty podkoszulek ze zgrabnie opadającym ramiączkiem i wyszczotkowałam zęby. Potem niedbale spięłam włosy w koński ogon\ni chwyciłam w biegu portfel, myśląc już o świeżych bułeczkach z piekarni.\nPo drodze minęłam przystojnego chłopaka, trzymającego smycz ogromnego owczarka niemieckiego. Od razu przypomniał mi się Demon Kastiela, tak bardzo kochany. Do dzisiaj przykro mi się robiło, że trzeba go było uśpić. Pamiętam, Kastiel wtedy odtrącił moją rękę, gdy próbowałam dodać mu otuchy. Nigdy nie okazywał uczuć, bał się to robić.\nSkręciłam w alejkę wysadzaną szarą kostką brukową i otworzyłam wielkie, brązowe drzwi z szyldem informującym, że to wejście do piekarni. Od razu owionął mnie smakowity zapach, ale usłyszałam też wesoły, dziecięcy śmiech. Uśmiechnęłam się na widok jasnowłosej dziewczynki, niezdarnie próbującej zaczepić drewnianego dziadka z fajką, stojącego obok stolika w kącie. W tym celu używała całego uroku osobistego i okręcała się dookoła, wirując spódniczką w białe kropki, jednak jej działanie nie przynosiły pożądanego efektu i mina dziewczynki nieco zrzedła. Powiedziała coś niewyraźnie, a potem klapnęła na podłogę, wpatrując się w czarne buty drewnianego jegomościa.\n- Tak, trzy. – Usłyszałam niski, wibrujący głos i podniosłam oczy na właściciela.\n- Lysander? – Jego imię wypłynęło mimowolnie z moich ust. Odwrócił się i ze spokojem uśmiechnął.\n- Oliwia, wieki się nie widzieliśmy. Miło cię znowu spotkać. – Nie bardzo wiedziałam co odpowiedzieć, bo czułam się trochę niezręcznie, ale on oczywiście pociągnął temat, jak rasowy dżentelmen. – Wiesz, to moja córka, Dalia, ranny ptaszek. Budzi nas wszystkich już o piątej rano.\nSpojrzałam na dziewczynkę jeszcze raz i uśmiechnęłam się.\n- Urocza. Jak na swój wiek, całkiem duża – powiedziałam wesoło.\n- Tak, będzie kiedyś piękną kobietą. Podobna do mamy.\n- Kształt brwi ma twój – stwierdziłam.\n- Tak uważasz? – Podrapał się po brodzie i z dumą spojrzał na malutką Dalię. Widać było, że jest szczęśliwy. Podał kasjerce banknot.\n- Czyli jesteś z Iris?\n- Jakoś tak wyszło, że zaczęliśmy się darzyć głębszym uczuciem… Dziękuję… Oliwia? – odszedł od lady i stanął zaraz za mną. – Widziałaś się z…?\n- Kastielem? – dokończyłam za niego, bo jakoś nie mogło mu przejść przez gardło jego imię. – Tak, widziałam się z nim… Wiesz, nie chcę o tym mówić.\n- W porządku. Powiem tylko tyle, że ja nic nie wiem. Zadzwonił do mnie parę razy, gdy był we Włoszech, - A więc wyjechał do słonecznej Italii… - ale nigdy nie powiedział, dlaczego to zrobił. Może ty orientujesz się nieco w sytuacji?\nZamówiłam dwie kajzerki i zapłaciłam. Wyszliśmy z piekarni razem.\n- Głupio wyszło, że nasz kontakt też się urwał. – Pogłaskałam jego małą córeczkę po jasnej główce i zrobiłam szaloną minę, ku jej uciesze.\n- Wiem. Dorosłe życie jest okrutne.\n- Może kiedyś do mnie wpadniecie? Urządzimy z Natanielem grilla…\n- Czyli spotykasz się z nim? – Lysander stopił czarną powłokę moich oczu, jednym, krótkim spojrzeniem. Wydawało mi się, że przeniknął moją duszę na wskroś.\n- Może kiedyś wpadniemy. Trzymaj się, Oliwka i bądź szczęśliwa.\n- Do zobaczenia. Pozdrów ode mnie Iris.\nSkinął głową i odszedł z dzieckiem na rękach i siatką z bułkami, przewieszoną przez lewe ramię. Wytrącił mnie z równowagi tym „bądź szczęśliwa”. Co to miało niby być? A nie jestem?\nWeszłam do domu w nieciekawym nastroju, ale przynajmniej choć na chwilę przestałam myśleć o Kastielu i odczuwać dreszcze na całym ciele.\nNataniel już był na nogach. Podszedł do mnie cmoknął w policzek, jednocześnie porywając siatkę z bułkami.\n- Z samego rana jesteś najpiękniejsza.\nJego pocałunki na dekolcie nie robiły na mnie żadnego wrażenia, ale kiedy ściągnął koszulkę i jego blada klatka piersiowa przylgnęła do mojego ciała, cicho westchnęłam, wyobrażając sobie, że za chwilę poczuję chłodne ręce na nagich plecach. Bardzo podobał mi się kolor i delikatność skóry Nataniela. Działały na mnie pobudzająco, ale w jednej chwili zobaczyłam zamiast złotych oczu, brązowe… Potrząsnęłam głową i objęłam blondyna za szyję. Chciałam się pozbyć obrazu Kastiela, błądzącego po zakamarkach mojego umysłu.\n- Oliwia, proszę cię, nie tak mocno – stęknął mi chłopak do ucha i dopiero teraz zdałam sobie sprawę, że wbijam w jego plecy paznokcie tak mocno, że aż bolą mnie ręce. Szybko się opanowałam i posłałam mu przepraszające spojrzenie.\nNie chciałam się oddawać Natanielowi, ale z drugiej strony czułam, że to może mnie oczyści, z tego poniżenia, jakie zafundował mi Kastiel. Lecz czy ja chciałam ”oczyszczać się” z tego wspomnienia? Śladu jego spoconego ciała i miękkich warg? Obrazy w mojej głowie przesuwały się z zawrotną szybkością. Nie, tym razem nie mogłam zawieść Nataniela. Przecież jest dla mnie taki dobry i miły. Pociągnęłam go na blat kuchenny i oparłam się o jego mocne ramiona. Nieskazitelnie wyrzeźbione mięsnie napinały się co rusz, gdy chłopak pochylał się do pocałunków.\nDzwonek do drzwi przerwał całą tę akcję. Rozbawienie na mojej twarzy na widok zdezorientowanej i przestraszonej miny Nataniela. Jego szybkie działania mające na celu przywrócenie się do porządku. Zdegustowane spojrzenie rzucone w moją stronę, wynikające z faktu, że nie spieszyłam się z wciąganiem na siebie ubrań. Chwilowa konsternacja i prośba, żebym to ja otworzyła drzwi. Jeszcze nie widziałam go tak zawstydzonego, jak wtedy, gdy pokazywał oczami na oczywisty powód, przez który nie mógł wpuścić niespodziewanego gościa. Mój śmiech. To wszystko było tak nierealne, że aż dziwne.\nPoszłam otworzyć, ale okazało się, że nikogo nikt nie stał na werandzie. Pewnie syn sąsiadki znowu robił sobie głupie żarty. Już miałam zamykać drzwi, ale zauważyłam coś czerwonego, leżącego na wycieraczce. Koperta. Podniosłam ją i z bijącym, sercem otworzyłam. W środku znajdowała się biała kartka z krótką notką.\n„Wiem, że Ci się podobało. To wystarczająca nagroda. Teraz już możesz żyć w spokoju ze swoim Natusiem, którego zawsze uwielbiałaś. Przesyłam pozdrowienia od mojej dziewczyny. Pomyśleć, że byłem gotowy się z Tobą ożenić. Teraz wiem, że największym błędem w moim życiu był nasz pierwszy pocałunek. Nigdy więcej do mnie nie podchodź.\nOtworzyłam usta z przerażenia. Jak mógł napisać takie słowa? One mnie zraniły do głębi. Czy on musi być aż tak podły? Co ja mu zrobiłam, że tak mnie traktuje?! Że tak traktuje naszą przeszłość?! Tym razem potrzymałam każdą łzę, próbującą przeniknąć przez moje zaciśnięte powieki. Nie, nie będę więcej przez niego płakać. Nie jest tego wart.\nSiedział na łóżku i wpatrywał się w pomięte zdjęcie długowłosej dziewczyny. Znał każdy szczegół jej twarzy na pamięć. Każdą krągłość, wesołe dołeczki, ułożenie ciemnych rzęs. Była dla niego wszystkim. Ta cholerna suka… Nie. Ona była dla niego wszystkim, aż tu nagle jeden dzień zaważył na ich szczęściu. Jeden jedyny dzień, jeden obrazek, jeden moment, jeden głupi powód, by zostawić to wszystko i wyjechać w cholerę. Bo nic go już tutaj nie trzymało, a wrócił, bo… bo jego dziewczyna nalegała. Właśnie wróciła. Podarł zdjęcie na cztery równe kawałki i wrzucił do kosza.\nNie musiał długo prosić, by Luciana spełniła jego zachciankę. Po prostu zdjęła sukienkę i podeszła, by rozpiąć mu rozporek. Tak, potrzebował teraz odprężenia. Musiał się uspokoić, skupić na czymś. Nawet nie zadał sobie trudu, by ją dłużej przygotować. Mechanicznie całował opalone ciało dziewczyny przez krótką chwilę, a potem po prostu ją posiadł. Bez żadnych uczuć, niepotrzebnych słów. Po prostu czysty seks, nic więcej. Z każdym ruchem czuł, jak spływa z niego napięcie i opadają emocje. Powoli się odprężał, a jego myśli zwalniały, by skupić się na przyspieszonym oddechu. Mięśnie napinały się rytmicznie, a krótsze niż kiedyś włosy, podskakiwały miarowo. Tak, o to mu chodziło. Zjeżył się trochę, kiedy dziewczyna próbowała się do niego przytulić, bo utrudniało mu to zadanie, ale nie zaprotestował, gdyż chciał w spokoju dokończyć robotę i iść do firmy na szybki przegląd.\nKiedy w końcu opadł na materac łóżka, był całkowicie spokojny. Nic nie powiedział, nawet na czułości ze strony Luciany, mało tego, godził się na nie z wyraźną aprobatą. Ech, jak człowiekowi może poprawić humor taka zwykła rzecz…\nWyglądałam jak zdechła kura po przeczytaniu tego listu. Nataniel łatwo dał się zbyć jakimś marnym wyjaśnieniem i zaraz pojechał do swoich obowiązków. Wpatrywałam się w ładne, pochyłe pismo jeszcze długi czas, zanim podarłam karteczkę na mnóstwo małych kawałków, które teraz leżały na dnie kosza. Serce już nie płakało. Bolały tylko podeptane wspomnienia.\nW tej zwykłej, żółtej bluzce z opadającym ramiączkiem wydawała się jeszcze bardziej pociągająca niż zwykle. Głupia, czy ona płakała? Czemu musiała wybrać akurat to stoisko? Cholera przeklęty Warian i te jego telefony od żony. Ostatni raz został zastąpiony.\nCoraz bardziej się przybliżała, wlepiając miękki wzrok w jakąś kartkę papieru. Ciekawe, czy przez ten list płakała. Na pewno. Delikatnie oblizała wargi i ten odruch wywołał u niego dziwną chęć, żeby uciec stąd jak najszybciej. Idiotka, nie wie, że każdy facet, który ją widział w tym momencie, ma ochotę ją zgwałcić na tej właśnie ladzie. Zmrużył oczy z niezadowolenia i popatrzył tępo na jakąś paniusię stojąco przed brodatym zastępcą szefa, czyli jego. Może czegoś chce i wtedy on będzie musiał iść do gabinetu, zamiast sterczeć na tym durnym punkcie pracowniczym? Ech, jest szefem w firmie matki, a dalej nie uwolnił się od zastępstw. Chyba pomyśli o zatrudnieniu jeszcze jednego pracownika…\n- Przepraszam, czy na naprawę telewizora, trzeba będzie długo czekać? Bo niedawno go zakupiłam, a nie działa wejście na USB. Tutaj jest gwarancja… - Ten moment, kiedy podniosła na niego oczy. Źrenice momentalnie się jej rozszerzyły i całkowicie stopiły z czernią tęczówek. Rozchyliła malinowe usta w zdziwieniu i uniosła do góry brwi.\n- Jeśli wejście nie działa, trzeba będzie je wymienić, chyba, że nie zawinił tutaj czytnik… Tak, ale co ja będę mówił, skoro i tak nie wiesz o co chodzi. – Nie poruszyła się nawet, tylko nieznacznie zagryzła dolną wargę. Z rozbawieniem stwierdził, że jest skrępowana i nie wie, jak się zachować. Uderzy go, czy pociągnie rozmowę z godnością? – Mogę gwarancję?\n- Ach… Tak, oczywiście, proszę – powiedziała ochryple i podała mu papierek, który tak zawzięcie czytała przed chwilą. Uważała, żeby go przypadkiem nie dotknąć. Widział to doskonale, jak manewruje ręką.\n- Przyślemy kogoś po telewizor. Można troszkę dokładniej opisać problem?\n- Ymm, nie czyta przenośnych pamięci, jakby… em… nie… nie zauważał ich w ogóle.\nBrązowa lada błyszczał w promieniach słońca, wpadających przez ogromne białe okna. Ściany również w białym kolorze ozdobione były różnymi sprzętami AGD, dominowały oczywiście plazmowe telewizory. Na półkach poustawiane były wszystkie przedmioty użytku codziennego, a przy ścianach dumnie prężyły się lodówki. Stoiska kontrolne porozsiewane były po różnych częściach sklepu. Na górze był gabinet i inne pomieszczenia mniej lub bardziej oficjalnie. Firma Blaze’ów prosperowała bardzo dobrze.\n- Rozumiem. Fachowcy na pewno znajdą źródło problemu.\n- Oczywiście. Mam nadzieję, że to nie będzie drogo kosztować.\n- Nie, przecież jest gwarancja. Widać, że on się na niczym nie zna.\nSprowokował ją. Była wyraźnie poruszona i teraz spojrzała na niego z wściekłością. Uśmiechnął się łobuzersko i dostrzegł w jej oczach pewien błysk… smutku?\n- Dziękuję. Widać, że ty nadal pozostałeś dupkiem.\nOdeszła bez słowa pożegnania kołysząc zadziornie biodrami. Pewnie robiła to nieświadomie. Dobrze, widać, że zaakceptowała grę…\nJest wcześniej. Miłego czytania.\nZależy mi na waszej opinii na temat scen widzianych z perspektywy Kastiela. Podobają wam się, czy może wolicie Oliwię? Bo zamierzałam wtrącać jakieś fragmenty z jego punktu widzenia, ale to nie jest konieczne, jeśli się nie spodoba.\nAutor: Ayidia o 12:10 43 komentarze:


Wyposażenie telewizorów FUNAI | Internet\n« Komputer i rzutnik to pomoc w szkolnictwie\nRuchomy obraz nie tylko w filmie »\nKupując sprzęt często decydujemy na wybór konkretnego producenta, bądź marki czy nawet modelu ze względu na jakiego dodatkowe właściwości. Tak jest w przypadku telewizorów, gdzie standardowo każdy posiada podobne funkcje czy możliwości, gra jednak się zaczyna, kiedy sprawdzamy wyposażenie telewizora. Telewizory marki Fuani, to przede wszystkim bardzo dobre wyposażenie w niskiej, albo bardzo optymalnej cenie. Przede wszystkim telewizory Funai są bardzo łatwe w instalacji zarówno na podstawce czy montażu na ścianie. Dodatkowo, co jest tutaj ogromną zaletą, większość telewizorów marki Funai ma wbudowany tuner DVB-T / MPEG-4 , za pomocą którego użytkownik może oglądać naziemną telewizję cyfrową. Ponadto posiada co najmniej trzy złącza HDMI oferujące naprawdę dobrą jakość obrazu. To oznacza, że do telewizora marki Funai możemy jednocześnie podłączyć kino domowe, konsolę do gry i na przykład kamerę HD. Ponadto telewizory Funai to pełna funkcjonalność i dostosowanie się do nowoczesności, a to oznacza, że podłączymy do niego PC, video, audio oraz słuchawki. Dla bardziej lubiących komfort i porządek telewizor Funai posiada z tyłu bardzo wygodne i funkcjonalne spięcie na kable.\nKino domowe Funai Dobry obraz i pełne efekty dźwiękowe już nie tylko w...\nDodatki w telewizorach W każdym telewizorze nowej generacji można odnaleźć ciekawe dodatki. Dodatki...\nElektryczny garaż Marzeniem każdego mężczyzny jest mieć swoje wielkie ukochane auto schowane...


Zachodniopomorskie: Odcinek DW-102 biegnący wzdłuż brzegu Bałtyku otwarty - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\nDrogi | Wojewódzkie - Zachodniopomroskie\n| Leonard Dolecki ⚫ źródło: RynekInfrastuktury.pl ⚫ 19.10.2018 ⚫ ▶\nPrzebudowa drogi wojewódzkiej nr 102 na odcinku Łukęcin – Lędzin zrealizowana została w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego. Wartość zadania wynosiła ponad 46,2 mln zł. Unijne wsparcie to około 38,4 mln zł. Wykonawcą było konsorcjum Przedsiębiorstwo Budownictwa Drogowo-Inżynieryjnego i firma Want.\nTrasa jest bardzo ważna szczególnie pod względem turystycznym pozwala ona przemieszczać się pomiędzy miejscowościami leżącymi wzdłuż brzegu Bałtyku. Wzdłuż przebudowanego odcinka leżą takie miejscowości jak Pobierowo, Pustkowo, Trzęsacz, Rewal i Śliwin.\nPrace na tym odcinku powodowały duże utrudnienia i powodowały konieczność poprowadzenia objazdów. Głównym powodem była rozbiórka 87-letniego mostu i dwóch przepustów na Kanale Dreżewo, odprowadzającym wodę z pól uprawnych do jeziora Liwia Łuża. Prace budowlane wymagały tu palowania podmokłych gruntów.\nUroczyste otwarcie trasy odbyło się dziś, 19 października, w Trzęsaczu. W wydarzeniu wzięli udział m.in. wicemarszałkowie Jarosław Rzepa i Tomasz Sobieraj, radni województwa Artur Łącki i Zygmunt Dziewguć, dyrektor ZZDW Marek Żuber oraz osoby zaangażowane w realizację inwestycji.