[WYKONAM] teksty, opisy produktów, itp. - Copywriting - Forum PiO - Pozycjonowanie i Optymalizacja - SEO\n[WYKONAM] teksty, opisy produktów, itp.\nPrzez ania15, 2 Styczeń w Copywriting\nDzień dobry, oferuję pisanie tekstów na różne tematy. Posiadam kilkuletnie, spore doświadczenie w redagowaniu artykułów. Na e-maila mogę przesłać próbki napisanych tekstów. Każdy temat, ale największe doświadczenie posiadam w pisaniu na tematy związane z finansami, zdrowiem, nieruchomościami, itp. opisy produktów aptecznych, zielarskich, elektronicznych i podobnych. Cena od 6 do 10 zł. netto/1000zzs. Dokładna wycena po kontakcie e-mailowym. Pozdrawiam i zapraszam do współpracy. Arleta.\n[WYKONAMY] Podlinkowanie z zaplecza WEB 2.0 - aż 500 linków!\n500 linków z PBN WEB 2.0 - podlinkuj swoje zaplecze/profile/katalogi\nMasz już dosyć czekania na zaindeksowanie zdobytych linków z katalogów/forów/profili? Masz profil linkowy strony, który wymaga dodatkowego "kopa linkowego"? Jeżeli tak - zapraszamy do skorzystania z prezentowanej oferty. Przygotowaliśmy nowość - 500 linków publikowanych na PBN WEB 2.0 - idealne rozwiązanie do indeksacji i wzmacniania świeżo zdobytych linków kierujących do pozycjonowanej strony!\nCzym są blogi WEB 2.0?\nPBN WEB 2.0 to nic innego, jak prywatna sieć blogów, która pozwala na osadzanie tekstów w różnych językach wraz z linkami (pod każdą postacią). Sposób ten wykorzystywany jest do szybkiej indeksacji nowych podstron i linków. Ponadto blast z WEB 2.0 pozwala na poprawienie profilu linkowego dla linków z niższej kategorii (tak zwanych linków dalszego rzędu, czyli tych, które linkują do zaplecza, wpisów na forach lub innych tego typu portali stanowiących drugi, trzeci lub czwarty poziom piramidy linkowej).\nBlogi WEB 2.0 wykorzystuje się do linkowania wielu linków z zaplecz/profili/forów/katalogów. Nie polecamy korzystania z tej oferty i linkowania docelowych stron pozycjonowanych. WEB 2.0 mają bardzo wysoką skuteczność indeksującą, dlatego skierowanie wszystkich linków na główną domenę pozycjonującą może okazać się niebezpieczne.\nOsoby zainteresowane przykładami blogów - zapraszam po przykłady na e-mail.\nLink do oferty: https://seosklep24.pl/podlinkowanie-dopalenie-indeksacja/505-500-linkow-z-pbn-web-20.html\nZdobycie 500 linków pochodzących z PBN WEB 2.0. Linkować można wiele stron i podstron (anchory i URL). Do każdego zlecenia wygenerowany jest tekst, który otacza anchor/link. Tekst jest generowany automatycznie.\nNa zakończenie prac przedstawiamy pełen raport uwzględniający zdobyte linki.\nPrzykłady blogów WEB 2.0 wchodzących w skład oferty:\nWszystkie linki z raportu zostaną dodane do systemu przyśpieszającego indeksację zupełnie GRATIS!\nAby rozpocząć publikację, prosimy o wysłanie listy adresów (w ramach pakietu można podesłać adresy różnych stron i podstron, bez ograniczeń) a także listę anchorów (jeżeli mają zostać uwzględnione podczas publikacji).


Tanie i bezpieczne przeprowadzki na terenie kujawsko-pomorskiego oraz wielkolkopolskiego a w szczególności przeprowadzki poznań, Bydgoszczy oraz Inowrocław. Serdecznie zapraszamy do usług transportu.\nProducent ekskluzywnej odzieży dla niemowlaków oraz dzieci na chrzest oraz inne okazje. Oferowane produkty wykonane z wysokiej jakości materiałów zapewniają trwałość i wygodę dla dzieci.\nPlanujecie wyjazd? Myślicie jak się zabezpieczyć?\nMalaria to niebezpieczna choroba pasożytnicza przenoszona przez komary w ponad 100 krajach tropikalnych. Stanowi ona poważne zagrożenie dla podróżnych udających się w rejony występowania malarii i jest główną, infekcyjną przyczyną śmierci w podróży u turystów w tropiku. Nie istnieje szczepionka przeciwko malarii, a sposoby zapobiegania tej chorobie polegają na ochronie przed ukąszeniami owadów oraz zapobiegawczym przyjmowaniu leków przeciwmalarycznych. Więcej informacji w serwisie CIMP.\nInterdyscyplinarna dziedzina medycyny zajmująca się szeroko pojętymi aspektami zdrowotnymi podróży. Tematyka medycyny podróży obejmuje nie tylko zagrożenia zdrowia spowodowane patogenami zakaźnymi, ale także ocenę wpływu podróży na zdrowie wynikającego ze zmian środowiskowych, uwarunkowań klimatycznych, diety, obyczajów itp. Ważną gałęzią medycyny podróży są zagadnienia profilaktyki zdrowotnej u osób podróżujących do krajów tropikalnych i pasożytniczych.\nOstra choroba wirusowa, objawia się m.in. żółtaczką. Przenoszona jest drogą pokarmową i występuje przede wszystkim w krajach rozwijających się, o niskim poziomie warunków sanitarnych. Jest to jedna z najczęstszych chorób dotyczących turystów, spośród tych, którym można zapobiegać poprzez szczepienia.\nPo badaniach proponujemy użyć produktów zabezpieczających np. jak worki na odpady ldpe które skutecznie zabezpieczą materiał do badań.\nSposób ochrony przed zakażeniami w podróży polegający na wywołaniu odpowiedzi odpornościowej przeciwko drobnoustrojom chorobotwórczym przez podanie szczepionki. Szczepienia stosowane są rutynowo u dzieci, zgodnie z Kalendarzem Szczepień. Szczepienia dla podróżujących dzielą się na obowiązkowe i zalecane. Szczepienia ochronne to jeden z podstawowych sposobów zapobiegania chorobom zakaźnym w podróży. Więcej informacji w serwisie CIMP. Pod adresem www.eko-slask.pl sprawdzą Państwo czy możliwa jest pożyczka na dowolny cel w tym szczepienia.\nDział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób występujących w zwrotnikowych i podzwrotnikowych strefach klimatycznych.\nGrupa chorób charakterystycznych dla zwrotnikowych i podzwrotnikowych stref klimatycznych. Najczęściej pojęcie to odnosi się do schorzeń o etiologii zakaźnej, wywołanych przez patogeny bakteryjne, wirusowe oraz pasożyty. Do chorób tropikalnych o najistotniejszym znaczeniu w skali światowej należą m.in. malarię, schistosomozy, gorączka denga.


Zapomniany świat Sumerów - Marian Bielicki - opinia o książce (60996) - Lubimyczytać.pl\nZapomniany świat Sumerów /\nPopularno-naukowe kompendium współczesnej wiedzy o Sumerze – jednej z najstarszych cywilizacji i państwowości. Autor relacjonuje historię odkryć archeologicznych, rekonstruuje dzieje zaginionej dawno kultury, opierając się na dawnych i nowych pracach badaczy tej dziedziny. Szkicuje historię walk i przewrotów politycznych, dzieje antagonizmów między miastami Sumeru i ich władcami, świat wierzeń...\nPopularno-naukowe kompendium współczesnej wiedzy o Sumerze – jednej z najstarszych cywilizacji i państwowości. Autor relacjonuje historię odkryć archeologicznych, rekonstruuje dzieje zaginionej dawno kultury, opierając się na dawnych i nowych pracach badaczy tej dziedziny. Szkicuje historię walk i przewrotów politycznych, dzieje antagonizmów między miastami Sumeru i ich władcami, świat wierzeń i mitów sumeryjskich, obraz życia codziennego, norm społecznych i moralnych, stosunków rodzinnych, sądownictwa i handlu.\nPiotr Zogała | 2017-01-24\nTrudno zacząć czytanie, ale potem jest coraz ciekawiej!


Tragiczny weekend w Alpach. Zeszły 2 lawiny, zginęło 7 turystów\nfot. wikimedia.org/MOSSOT/CC BY-SA 3.0/https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.en\nWe francuskich Alpach w sobotę doszło do zejścia dwóch lawin. Obie przyniosły śmierć turystów. Pierwsza uderzyła w dwie grupy wycieczkowe, składające się w sumie z 5 piechurów. Tylko jednej osobie udało się przeżyć. Druga odebrała życie trzem podróżnym.\nW sobotę we francuskich Alpach miały miejsce 2 lawiny. Pierwsza około południa, druga po godzinie 14:00\nPierwsze zejście uderzyło w dwie grupy podróżnych. Łącznie zginęły przez nią 4 osoby\nDruga miała miejsce niedaleko szczytu Mont Purri. Pozbawiła życia 3 podróżnych\nDwie lawiny zeszły w departamencie Sabaudii w sobotę 8 maja. Tego dnia życie straciło 7 turystów - czterech w wyniku pierwszego zejścia, a trzech kilka godzin później. Francuskie władze ostrzegają piechurów przed wychodzeniem w góry. Podkreślają, że zagrożenie obecnie jest bardzo duże.\n2 lawiny we francuskich Alpach\nNiebezpieczeństwo lawinowe w Alpach jest teraz wysokie ze względu na warunki pogodowe. Francuskie władze podkreślają, że obfite opady śniegu w wyższych partiach oraz niskie temperatury wpływają na niestabilność pokrywy śnieżnej.\nMiejscowa prefektura, cytowana przez Super Express, ostrzega przed samoistnie schodzącymi lawinami. Podkreślają, że osuwisko wywołać może również przejście po śniegu turysty lub narciarza. Po tragicznej sobocie poziom ostrzeżeń wzrósł do „szczególnie wysokiego".\nPierwsza lawina zeszła w sobotę około południa, niedaleko miejscowości Valloire w pobliżu szczytu Col du Galibier. Porwała dwie grupy turystów, składające się łącznie z 5 osób. Tylko jednej udało się przeżyć.\nDrugie osuwisko miało miejsce niedaleko szczytu Mont Purri, czyli ok. 150 km od miejsca pierwszej tragedii. Źródła mówią, że śnieg zsunął się ok. godziny 14:00, zabijając kolejnych trzech piechurów. Oznacza to, że tylko w sobotę w lawinach życie straciło 7 osób.\nFrancuskie władze podkreślają, że tegoroczny sezon zimowy jest szczególnie tragiczny. Na stokach życie straciło już 35 osób, a rok wcześniej było ich 12.\nJaka jest sytuacja lawinowa w polskich Tatrach?\nDo zejścia lawin dochodzi jednak nie tylko w Alpach. Ostrożnym trzeba być również w polskich Tatrach, o czym w połowie kwietnia przekonała się grupa turystów. Udało im się nagrać osuwisko w okolicach Doliny Roztoki. Na szczęście nikomu wtedy nic się nie stało, ale nagranie pokazuje, jak potężną moc ma spadający z ogromną prędkością śnieg.\nObecnie w Tatrach obowiązuje 1. stopień zagrożenia lawinowego, a ogłoszony on został po południu 10 maja. Szczegóły na ten temat opublikował na swoim koncie na Twitterze ratownik TOPR oraz Przewodnik Tatrzański, Tomasz Wojciechowski.\nJak czytamy na stronie Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, „niskie zagrożenie lawinowe" oznacza, że pokrywa śnieżna jest dobrze związana i stabilna. Samoistnie zejść mogą małe oraz średnie lawiny, na ogół jednak wywołać je może duże, dodatkowe obciążenie.\nWarunki do spacerów szlakami górskimi są z reguły dogodne, jednak nie znaczy to, że nie trzeba zachowywać czujności. Ratownicy apelują o ostrożność szczególnie na stokach ekstremalnych oraz bardzo stromych. Warto również pamiętać o tym, że pogoda w górach bywa zmienna i przed każdym wyjściem na szlaki trzeba się odpowiednio przygotować na wiele scenariuszy pogodowych.


Kilka słów o stresie | Gazeta Studencka\n16 kwietnia 2018 Publicystyka, Styl życia, Zdrowie No comments\nStres towarzyszy nam w codziennym życiu nieustannie. Żyjemy w czasach, w których życie w napięciu często staje się dla wielu częścią pracy i życia w rodzinie. Stres nie zawsze jednak musi być negatywny. Poznajmy więc czym jest stres.\nStres to nieswoista reakcja organizmu na wszelkie stawiane mu żądania – tak zdefiniował go lekarz Hans Selye. Jest on nazywany “ojcem stresu” ze względu na swoje osiągnięcia w dziedzinie badania stresu.\nIstnieją dwie główne koncepcje stresu:\nstres jako reakcja na bodziec (stresor)\nstres jako subiektywne i indywidualne interpretowanie bodźców z otoczenia.\nW pierwszym przypadku zakłada się, że istnieją obiektywne, przez wszystkich uznawane bodźce – stresory. Wywołują one większy lub mniejszy stres i da się je uszeregować. Na podstawie tej teorii w latach 60’ zaczęto prowadzić badania nad ustaleniem Skali Oceny Ponownego Przystosowania Społecznego. Jest to hierarchia bodźców wywołujących stres. Najwyżej na skali uplasowała się śmierć współmałżonka, rozwód, separacja i kara więzienia. Najmniej stresujące okazały się takie bodźce jak Boże Narodzenie czy wakacje.\nDruga koncepcja została stworzona przez Richarda Lazarusa. Autor zakłada że nie istnieją stresory jako takie (dające się obiektywnie zidentyfikować). Ludzie mogą różnie reagować na dany bodziec. Dla jednych święta Bożego Narodzenia mogą być bardzo stresujące, dla innych rozwód może być tylko formalnością. Dodatkowo do pewnych bodźców możemy się przyzwyczajać. Na początku dany bodziec może być dla nas stresujący, jednak z czasem staje się codziennością.\nWarto też zwrócić uwagę, że stres może być pozytywny (eustres) lub negatywny (dystres). Pierwszy mobilizuje do działania, podtrzymuje w nas motywację do pracy. Natomiast jeżeli się on przedłuża lub nadmiernie wzrasta zamienia się w demobilizujący dystres.\nJak radzić sobie ze stresem? Możemy wyróżnić trzy style radzenia sobie z nim. Możemy skoncentrować się na zadaniu, emocjach lub unikaniu. Pierwszy sposób jest najbardziej skuteczny. Koncentrując się na emocjach nie podejmujemy działań zaradczych. Natomiast unikając problemu nie możemy go rozwiązać. Każdy ma też swoje sposoby zwalczania stresu. Mogą to być różnego rodzaju techniki relaksacyjne np. oddech przeponowy czy słuchanie muzyki.\nStres towarzyszy nam na co dzień. Może być negatywny lub pozytywny. Wywoływany jest przez bodźce. Istnieją dwa podejścia do tego jak wpływają one na jednostkę. Pierwsi badacze twierdzili, że możemy wyznaczyć obiektywne stresory, jednak z czasem uznano, że nasza reakcja na bodźce jest bardziej subiektywna. Najlepszą metodą radzenia sobie ze stresem jest podejmowanie działań i wykonywanie swojego zadania.\n#napięcie, #stresor, stres


Polacy za granicą. Reuters: Pudło Błaszczykowskiego zostanie klasykiem Piłka nożna - Sport.pl\nReuters, tka 20.11.2010 19:55\n"24-letni polski skrzydłowy będzie sam siebie pytał jak mógł zmarnować taką szansę na podwyższenie wyniku na 3:1 dla gości z Dortmundu w 83 minucie" - pisze dalej Reuters.\nBłaszczykowski znalazł się sam z piłką przed pustą bramką, po tym jak bramkarz Freiburga Oliver Baumann rzucił się pod nogi nadbiegającego lewą stroną Roberta Lewandowskiego. Obrońca był parę kroków za Polakiem i były pomocnik Wisły mógł spokojnie wbić piłkę do siatki. Zamiast tego strzelił ponad bramką.\n"Kuba miał wiele opcji, mógł wbiec z piłką do bramki, lub umieścić ją w dowolnym rogu bramki. Zamiast tego, przerzucił ją nad poprzeczką" - opisuje Reuters.\nKlopp broni Błaszczykowskiego\n- Grałem swego czasu jako napastnik i mogę powiedzieć, że naprawdę miał pełno możliwości - mówił po meczu śmiejąc się trener Borussii Juergen Klopp. - Zamiast wbiec z piłką do bramki posłał ją ponad nią. To się zdarza, nie ma problemu. Wydaje mi się, że zobaczymy podobną zmarnowaną szansę jeszcze nie raz - bagatelizował niemiecki szkoleniowiec.\nW internecie już głośno\n"W tym sezonie mamy wiele sytuacji kandydujących do miana 'zmarnowanej szansy wszech czasów'. W ciągu siedmiu dni zobaczyliśmy trzy takie pudła. Głośno było o Khalfanie Fahadzie i Alanie Gagatowie, teraz można do nich dodać posiadacza trudnego do wymówienia nazwiska Jakuba Błaszczykowskiego" - napisał portal 101greatgoals.com. "Komentator krzyknął 'gol', a fani już się śmiali" - kwituje całą sytuację.\nBorussia wygrywa, gol Roberta Lewandowskiego ?


Sinebriv - działanie, dawkowanie, opis leku - Dlapacjentow.pl\nDlaPacjentow > Leki > Sinebriv\nSinebriv 10 fiolek 100 ml, roztw. do inf.\n130,90 zł 2017-10-31\nLek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, pochodna fenacetyny. Hamuje syntezę prostaglandyn w o.u.n. poprzez hamowanie cyklooksygenazy prostanoidów, czego efektem jest podwyższenie progu bólowego. Spadek stężenia prostaglandyn w podwzgórzu wywołuje działanie przeciwgorączkowe. Czas działania przeciwbólowego wynosi 4-6 h, a działania przeciwgorączkowego 6-8 h. Biodostępność paracetamolu po podaniu we wlewie 500 mg i 1 g paracetamolu jest podobna do obserwowanej po podaniu we wlewie 1 g i 2 g propacetamolu. Cmax obserwowane po zakończeniu 15 min. wlewu dożylnego 500 mg i 1 g paracetamolu, wynosi odpowiednio około 15 µg/ml i 30 µg/ml. Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza. Po wlewie 1 g paracetamolu, obserwowano znaczne stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym (około 1,5 µg/ml) począwszy od 20. minuty po infuzji. Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez dwie główne drogi metaboliczne: w sprzężeniu z kwasem glukuronowym i w sprzężeniu z kwasem siarkowym. Sprzęganie z kwasem siarkowym ulega szybkiemu wysyceniu po zastosowaniu dawek większych niż lecznicze. Niewielka część (mniej niż 4%) jest metabolizowana przy udziale cytochromu P450 i prowadzi do powstania czynnego metabolitu pośredniego (N-acetyl-benzochinonoimina), który w normalnych warunkach stosowania ulega szybkiej detoksykacji pod wpływem zredukowanego glutationu i jest wydalany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptomoczowym. W przypadku jednak znacznego przedawkowania ilość tego toksycznego metabolitu wzrasta. Metabolity paracetamolu są wydalane głównie z moczem. 90% podanej dawki jest wydalane w ciągu 24 h, głównie w postaci sprzężonej jako glukuroniany (60-80%) lub siarczany (20-30%). Mniej niż 5% jest wydalane w postaci niezmienionej. T0,5 w osoczu wynosi około 2,7 h, a całkowity klirens ustrojowy wynosi 18 l/h.\nDożylnie. Fiolka o pojemności 100 ml jest przeznaczona do stosowania tylko u dorosłych, młodzieży i dzieci o mc. >33 kg. Dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała pacjenta. Dorośli, młodzież i dzieci: >33 kg do ≤50 kg podawana dawka wynosi 15 mg/kg mc., objętość do podania 1,5 ml/kg mc., maksymalna całkowita objętość pojedynczej dawki obliczona dla pacjenta o maksymalnej mc. z danego zakresu 75 ml, maksymalna dawka dobowa 60 mg/kg mc, nie przekraczać 3 g. Dorośli i młodzież >50 kg: podawana dawka 1 g, objętość do podania 100 ml, maksymalna całkowita objętość pojedynczej dawki obliczona dla pacjenta o maksymalnej mc. z danego zakresu 100 ml, maksymalna dawka dobowa u pacjentów bez dodatkowych czynników ryzyka toksycznego uszkodzenia wątroby 4 g (u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka toksycznego uszkodzenia wątroby – 3 g). Maksymalna dawka dobowa, przedstawiona powyżej, została podana dla pacjentów, którzy nie przyjmują innych preparatów zawierających w składzie paracetamol - należy ją odpowiednio zmniejszyć uwzględniając stosowanie tych leków. Minimalna przerwa między każdym podaniem preparatu wynosi co najmniej 4 h, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek co najmniej 6 h. Nie należy podawać więcej niż 4 dawki w ciągu 24 h. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) zaleca się wydłużenie minimalnych przerw między dawkami do 6 h. U dorosłych z niewydolnością wątroby, przewlekłym alkoholizmem, przewlekłym niedożywieniem (z małymi rezerwami glutationu w wątrobie) lub odwodnionych nie wolno przekraczać maksymalnej dawki dobowej 3000 mg. Sposób podania. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania i podawania leku w celu uniknięcia błędów w dawkowaniu, spowodowanych myleniem miligramów (mg) z mililitrami (ml). Błędy te mogą doprowadzić do nieumyślnego przedawkowania i śmierci pacjenta. Należy upewnić się, że została przepisana i wydana właściwa dawka. Podczas wypisywania recepty należy podać zarówno całkowitą dawkę paracetamolu w mg, jak i całkowitą objętość roztworu w ml. Roztwór podaje się w 15 minutowej infuzji dożylnej.\nNadwrażliwość na paracetamol, chlorowodorek propacetamolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby.\nOstrożnie stosować w przypadkach: niewydolności wątroby, ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), przewlekłej choroby alkoholowej, u pacjentów przewlekle niedożywionych (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnienia. Nie stosować często i długotrwale. Zaleca się stosowanie odpowiedniego leczenia przeciwbólowego doustnie, gdy tylko podawanie leków tą drogą stanie się możliwe. Aby uniknąć przedawkowania leku, należy sprawdzić, czy inne przyjmowane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu. Dawki większe niż te zalecane niosą ze sobą ryzyko bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Kliniczne, podmiotowe i przedmiotowe objawy uszkodzenia wątroby pojawiają się zazwyczaj po dwóch dniach, z maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj po 4 - 6 dniach od podania. Preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na 100 ml, co oznacza, że lek uznaje się za "wolny od sodu”. Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u noworodków urodzonych przedwcześnie.\nRzadko (≥1/10 000, <1/1 000): niedociśnienie, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; złe samopoczucie. Bardzo rzadko (<1/10 000): trombocytopenia, leukopenia, neutropenia; reakcje nadwrażliwości. Zgłaszane były bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości od zwykłej wysypki skórnej lub pokrzywki do wstrząsu anafilaktycznego (wymagały przerwania leczenia). Zgłaszano przypadki rumienia, zaczerwienienia (zwłaszcza twarzy) i tachykardii. W trakcie badań klinicznych często odnotowywano ból i pieczenie w miejscu wstrzyknięcia.\nBadania kliniczne dotyczące dożylnego podawania paracetamolu u kobiet w ciąży są ograniczone. Natomiast wyniki badań dotyczące doustnego stosowania paracetamolu w dawkach leczniczych nie wskazują na występowanie działań niepożądanych w ciąży ani też na wpływ na zdrowie płodu czy noworodka. Dane dotyczące ciąż, w czasie których wystąpiło przedawkowanie paracetamolu, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad wrodzonych. Paracetamol powinien być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Po podaniu doustnym paracetamol jest w niewielkich ilościach wydzielany do mleka matki. Nie stwierdzono działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Preparat w dawkach leczniczych może być stosowany u kobiet karmiących piersią.\nProbenecyd powoduje niemal dwukrotne zmniejszenie klirensu paracetamolu przez hamowanie jego połączeń z kwasem glukuronowym - należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu w przypadku jednoczesnego stosowania probenecydu. Salicylamid może wydłużać okres półtrwania paracetamolu. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania substancji indukujących enzymy wątrobowe. Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może prowadzić do niewielkich zmian wartości INR. W takim przypadku, zaleca się uważną obserwację wartości INR zarówno podczas jednoczesnego stosowania jak również przez 1 tyg. po przerwaniu leczenia paracetamolem.\nSinebriv, cena 100% 130,90 zł


Przed pierwszą rundą - poradnik | team360.pl\nWysłane przez igor w pt., 10/01/2020 - 16:48\nzgłoszenia - tu, w zasadzie, sprawa jest prosta. Kto chciał się zgłosić na ten jeden, pierwszy, bieg - już zapewne to uczynił. Zresztą - ten formularz jest już zamknięty. Kto zgłasza się na cały cykl - pewnie też już to zrobił, chociaż jeszcze (do drugiego biegu) można zgłaszać się elektronicznie. Gdyby jednak ktoś chciał zgłosić się na jeden bieg - a jeszcze tego nie dokonał - można dopełnić formalności na miejscu, w biurze - tyle, że będzie to ciut więcej kosztować\nskoro o pieniądzach mowa; wpisowe na jedne zawody to 15 PLN, na cały cykl - 75 PLN. Pod warunkiem, że ktoś się zgłosił elektronicznie. Dla zgłaszających się na miejscu - 20 i 80 PLN. Dzieci i młodzież do lat 18 płacą odpowiednio: 7,50, 10, 35 i 40 PLN. Niezwykle mile widziane odliczone nominały\nw biurze będą osobne stanowiska do "obsługi" uczestników WBG oraz WesolInO; warto sprawdzić, w której kolejce się ustawicie\nsamo biuro rusza o 9.30; warto tym razem pojawić się w nim wcześniej, bo przecież z wydawaniem numerów może być sporo zamieszania. Wpadanie na ostatnią chwilę niesie ze sobą ryzyko spóźnienia się na start...\njeśli ktoś wpłacał wpisowe (przelewem) w ostatniej chwili, warto zabrać ze sobą dowód wpłaty. Różne banki różnie transferują przelewy, może się zdarzyć, że jeszcze nie będą one zaksięgowane\nteraz coś o bieganiu; w lesie, poza oznaczeniami tras biegowych, pojawiło się sporo strzałek, którymi wyznaczyli sobie trasę kolarze MTB. "Nasze" trasy będą, jak zwykle, wytyczone znacznikami z logiem Teamu 360 oraz taśmami, ale - gdyby kogoś zastanawiały te inne strzałki i wabiły, niczym śpiew syreni - niechaj weźmie pod rozwagę apel pewnego, słynnego, Filipińczyka: "Nie idźcie ta drogą!".\nChyba tyle tych dobrych rad; do zobaczenia na Wesołych Biegach Górskich!


Komputery > OPROGRAMOWANIE > Adobe Acrobat 8.0 Standard PL - Serwis ogłoszeń. Ogłoszenia oferty sprzedam kupię szukam Komputery > OPROGRAMOWANIE\nwczasy rewal pokoje w rewalu pokoje rewal pokoje w rewalu pokoje nad morzem rewal\n10. Adobe Acrobat 8.0 Standard PL\nIntuicyjne tworzenie i uniwersalny dostęp do dokumentów:\nPrecyzyjna współpraca i wymiana danych:\nZaawansowane zabezpieczenia dokumentów:\nZestaw składa się z programu Adobe Acrobat 7.0 Standard oraz upgrade'u Adobe Acrobat 8 Standard.\n- procesor Intel® Pentium® III albo odpowiednik.\n- system operacyjny Microsoft® Windows® 2000 z Service Pack 4, Windows XP Professional, Home, albo Tablet PC Edition z Service Pack 2.\n- 256MB pamięci RAM (rekomendowane 512MB).\n- 470MB wolnej przestrzestrzeni dyskowej (dodatkowe 270MB na opcjonalne pliki instalacyjne).\n- monitor komputerowy obsługujacy rodzielczość 1,024x768.\n- napęd optyczny CD-ROM.\n- połączenie internetowe, w celu aktywacji programu.


Czy na pewno to co widzisz jest prawdziwe?\n29 kwi 2022 • 2 min read\nPhoto by Milada Vigerova / Unsplash\nKim jestem? Chyba nawet na to pytanie nie umiem odpowiedzieć. Kiedyś umiałam, dziś już nie. Uśmiecham się, bo tego oczekuje ode mnie świat, ale w środku płaczę i nie potrafię przestać.\nKiedy poczułam ten potworny smutek w środku? Chyba od dawna go czułam, ale ciągle wstawałam i szłam do przodu. I nagle, któregoś dnia, zrozumiałam, że ciągle udaję. Udaję, że jestem szczęśliwa, udaję, że jestem kobietą sukcesu, podczas gdy tak naprawdę jestem zezwłokiem chodzącym po ziemi.\nZawsze chciałam mieć rodzinę. Życie jednak napisało dla mnie inny scenariusz. Znaczy ja temu życiu też pomogłam go pisać. Nie stałam bezwolnie i nie patrzyłam na to, co ono mi przynosi. Jednak bagaż traum z dzieciństwa nie pozwalał zawsze świadomie i mądrze dokonywać wyborów.\nTeraz, gdy na większość rzeczy jest za późno, wiem to już. Wiem to dzięki terapii, dzięki mojej ciężkiej pracy nad samą sobą. Tylko czy jestem przez to szczęśliwsza? Nie bardzo. Jestem samotną kobietą po 50., która nie ma męża ani dzieci. Mam ciekawą pracę, której poświęcam się w 1000%, bo cóż mogę innego robić? Wyglądam nieźle, wszyscy postrzegają mnie za kobietę szczęśliwą, kobietę sukcesu, ja jednak skrzętnie skrywam swój smutek.\nNie, nie jestem singielką. Singielka jest jednak z wyboru. Jestem starą panną. Mam przyjaciół, owszem, ale oni wszyscy mają rodziny, więc wieczory i weekendy w większości spędzam sama.\nWiem, że nie ma idealnych związków, rodzin, sytuacji, jednak będąc z kimś macie do kogoś otworzyć gębę, nawet się pokłócić. Kiedyś zorientowałam się, że cały weekend milczałam, z nikim nie rozmawiałam. Z nikim. Było to bardzo dojmujące uczucie. Bolesne. Bolało całe ciało, nie tylko dusza. Łzy lały się strumieniem, który nie chciał się zatrzymać. Tony chusteczek, o które potykałam się niemalże, walały się dosłownie wszędzie. Czy były to łzy oczyszczenia? Nie. To był płacz nad samą sobą, że tak wszystko się potoczyło.\nI oczywiście, staram się szukać jasnych stron tej sytuacji - że nie jestem od nikogo zależna, że nikogo o nic nie muszę pytać, że mogę robić co mi się żywnie podoba. Ale czy aby na pewno to jest taki raj? Nie.\nNie dajcie sobie wmówić, że zdążycie. Zdążycie założyć rodzinę, mieć dziecko itd. W pewnym momencie możecie obudzić się z ręką w nocniku. Rozejrzycie się wokół siebie i zobaczycie same pary, potem rodziny z dziećmi. I jakbyście nie były częścią ich życia, bo się przyjaźnicie, to te wieczory, poranki czy weekendy będziecie mieć samotne. Nie dajcie sobie wmówić, że modne jest bycie singielką. Że nie musicie być z kimś, by być szczęśliwe. Tak, owszem, są osoby, które tego nie potrzebują, ale człowiek jest zwierzęciem stadnym, stworzonym do życia z kimś a im jest starszy tym boleśniej odczuwa samotność.\nImię i nazwisko znane redakcji. Chcesz się podzielić swoją historią? Napisz: [email protected]


Zaczarowana opowieść i zaklinanie kina. Magia uczuć. | TO NIE O TYM\nZaczarowana opowieść i zaklinanie kina. Magia uczuć.\nMagia uczuć to film w filmie, który opowiada o filmach w bardzo filmowy sposób. Kto nie jest na to przygotowany, może uznać, że do tego obrazu bardziej pasuje angielski tytuł: The Fall. Nic bardziej mylnego. Ten film to czysta magia.\nKaskader Roy Walker (Lee Pace) trafia do szpitala po niefortunnym skoku na planie filmowym. Akrobatyczny popis, którym chciał zaimponować ukochanej, kosztował go władzę w nogach. Pogrążony w depresji po odejściu kobiety i przykuty do szpitalnego łóżka, poznaje pięcioletnią Aleksandrię (Catinca Untaru) – córkę imigrantów, która złamała rękę podczas pracy w sadzie. Roy opowiada dziewczynce epicką historię o miłości i zemście. Jednak zanim mężczyzna zdradzi zakończenie, dziewczynka będzie musiała ukraść dla niego specjalne tabletki, które bardzo łatwo przedawkować…\nHistoria przedstawiona w Magii uczuć rozgrywa się na (przynajmniej) dwóch poziomach. Pierwszy to relacja Roya i Aleksandrii. On jest pogrążony w głębokiej depresji po tym, jak ukochana rzuciła go dla filmowego gwiazdora. Upokorzony i pozbawiony nadziei na poprawę swojego stanu, planuje samobójstwo, w którym nieświadomie pomoże mu Aleksandria. Dziewczynka nie domyśla się, że mężczyzna może mieć ukryty motyw. Dla niej jest wspaniałym bajarzem i przyjacielem. Zrobi dla niego wszystko, a on wykorzysta to bez skrupułów.\nNa drugim poziomie jest opowieść Roya. To historia drużyny wyjętych spod prawa bohaterów, którzy poprzysięgli krwawą zemstę złemu gubernatorowi Odiusowi. Hinduski wojownik stracił żonę, a były niewolnik – brata. Pirotechnik został wygnany z ojczyzny. Znany przyrodnik i tajemniczy mistyk nie mogli znieść bezmyślnego niszczenia natury. Każdy zrobi wszystko, by dopaść Odiusa. Jednak sprawy zaczynają iść w złym kierunku, gdy przywódca osobliwej drużyny, Zamaskowany Bandyta, zakochuje się w narzeczonej gubernatora.\nFilm dzieje się w erze rozkwitu kina niemego i Tarsem Singh podkreśla to w wielu momentach. Od mniej oczywistych motywów – jak odwrócony cień na ścianie, który przechodzi przez dziurkę od klucza – aż po bardziej oczywiste: Roy jest jednym z pierwszych kaskaderów, pionierem w pionierskiej branży. Jednak najciekawsze dzieje się w samej opowieści. Aleksandria, gdy słucha historii Roya, nie rozumie dowolności, z jaką żongluje on miejscami, wątkami, postaciami, nie rozumie teatralności i umowności.\nDziewczynka – coś niewyobrażalnego z dzisiejszej perspektywy – nigdy nie widziała filmu. Słucha więc Roya przejęta, zupełnie oczarowana i akceptuje historię, dopóki odpowiada ona bajkowym zasadom, w myśl których dobro i zło są jasno rozdzielone, a wszystko dobrze się kończy. Jednak Roy jest człowiekiem Hollywood i prowadzi historię bandytów tak, jak dyktuje mu jego (już) filmowa wyobraźnia i (bolesne) życiowe doświadczenia.\nMężczyzna cały czas na nowo stwarza postacie bandytów oraz świat, w którym przeżywają przygody. Przestrzeń nie ma znaczenia – bandyci z tylko jemu znanych powodów ścigają Odiusa po całym świecie. Relacje między postaciami mogą zmieniać się bardzo dowolnie, a okrutna śmierć przyjść w każdym momencie. Roy jest bajarzem, gdy chce przypodobać się małej Aleksandrii, a scenarzystą filmowym, gdy zaczyna snuć opowieść po swojemu. W każdym jednak momencie jest bogiem dla swoich bohaterów. Może robić im najokrutniejsze rzeczy i nie musi się z tego tłumaczyć.\nW tym momencie Magia uczuć, jak sądzę, wchodzi na kolejny poziom – zaczyna mówić o sztuce i roli artysty. Jednym z zadań twórcy jest budowanie treści, które zaprezentowane w takiej czy innej formie będą komplikowały postrzeganie rzeczywistości, rozwijały wrażliwość odbiorców, ukazywały zjawiska w nowym świetle. Jednak sztuka ma swoją cenę. Roy jako kaskader próbował stworzyć sztukę – wyjątkowy skok, który zaimponuje jego ukochanej i wyniesie realizowany przez studio film na nowy poziom. Efekt jego porażki można obejrzeć w pięknej czarno-białej sekwencji początkowej.\nJednak to, co cieszy widza, dla głównego bohatera jest źródłem smutku. Mężczyzna leży w szpitalnym łóżku bez czucia w nogach i ze złamanym sercem. Z kolei małej Aleksandrii tak bardzo zależy na poznaniu kolejnych części opowieści o bandytach, że posuwa się do kradzieży, za co spotka ją bolesna kara. Prawdziwa sztuka ma bowiem wysoki koszt – wymaga poświęceń i wcale nie musi wiązać się z satysfakcją, spokojem czy spełnieniem. Najczęściej przynosi coś zupełnie odwrotnego: świadomość, że życie to nie bajka.\nMoże właśnie to Roy chce przekazać Aleksandrii, gdy w najgorszym możliwym momencie jego historia przybiera najgorszy możliwy obrót? Może pogrążony w głębokiej depresji mężczyzna postanawia złamać serce dziewczynki, by już w tak młodym wieku przestała wierzyć w dobre zakończenia i później uniknęła rozczarowań? Może. Przecież prawem twórcy jest przenoszenie swoich lęków na odbiorcę. W dobrej czy złej wierze – nad tym często sam artysta nie ma do końca kontroli.\nJednak Roy nie bierze pod uwagę, że dziewczynka – jako jednoosobowa filmowa publiczność – od pierwszych chwil zaczyna przejmować opowiadaną historię. To na jej wyraźne życzenie Zamaskowany Bandyta zyskuje twarz Roya. Z kolei odważny były niewolnik, Otta Benga, od początku wygląda jak sympatyczny dostawca lodu. Zbroje szpitalnych techników radiologii zmieniają się w zbroje demonicznych rycerzy, a zły gubernator Odius to gwiazdor, który odebrał Royowi miłość życia. Z czasem Aleksandria zaczyna coraz głośniej domagać się, by opowieść biegła zgodnie z jej oczekiwaniami. Choć jest pięciolatką z początku XX wieku, przypomina do złudzenia współczesnych fanów filmowych trylogii, którzy między kolejnymi premierami mnożą oczekiwania wobec bohaterów i fabuły, a potem wylewają żale w internecie, gdy okazuje się, że twórcy mieli własne plany.\nTo jednak tylko pozory, bo Aleksandria ma do odegrania ważniejszą rolę. Gdy Roy nie ma już siły opowiadać dalej i skazuje swoich bohaterów na okrutny koniec, dziewczynka samą siebie umieszcza w opowieści. Dzięki temu przejmuje historię i w końcu wymusza na mężczyźnie względnie szczęśliwe zakończenie. W efekcie spełnia się przepowiednia z początku filmu – Aleksandria rzeczywiście „ratuje duszę” Roya. Pod jej wpływem mężczyzna zaczyna rozumieć, że nawet jeśli życie rozczarowuje, to jednak warto wrócić do świata… i dalej tworzyć.\nFilm Tarsema Singha rozgrywa się na początku XX wieku, ale zawarta w nim opowieść o dzielnych bandytach – ten film w filmie – nie przypomina niemego obrazu. Jego logika jest postmodernistyczna, współczesna dzisiejszym widzom. Roy początkowo opowiada historię, by osiągnąć swój własny cel, podobnie jak wielkie wytwórnie tworzą dziś filmy wyłącznie dla zysku. Dla głównego bohatera wszystko zaczyna się układać dopiero wtedy, gdy zmienia swoje nastawienie i opowiada historię dla publiczności, czyli małej Aleksandrii. I to może być właśnie tytułowa Magia uczuć – odkupieńcza rola sztuki i nierozerwalny związek twórcy z publicznością. Ale w przypadku takich filmów nigdy nie wiadomo, a Wasza interpretacja może być równie dobra, jak moja. To z kolei cecha prawdziwego dzieła sztuki.\nMagia uczuć to również świetny film na złamane serce. O wszystkich możecie przeczytać w tekstach:\nFilmy na złamane serce – część pierwsza\nFilmy na złamane serce – część druga\nTagsCatinca UntarufilmHollywoodHoward ShoreLee PaceMagia uczućTarsem SinghThe Fall\nGdy przestajesz być jak Harry Potter i ...\nEwan McGregor kocha najmocniej\nTeledysk, który stał się filmem: Baby Driver


EU 36 - długość wkładki: 23 cm EU 37 - długość wkładki: 23,5 cm EU 40 - długość wkładki: 26,5 cm\nSandały damskie marki TEVA to doskonała propozycja dla aktywnych kobiet. Uniwersalny czarny kolor będzie pasował do całej garderoby. Każdy element można regulować dzięki wygodnym zapięciom na rzepy. Gruba podeszwa nie pozwoli nam zaznać jakiegokolwiek dyskomfortu. Zastosowany bieżnik ochroni nas przed ewentualnym poślizgiem.


Uszczelniające taśmy rozprężne do montażu okien - JF Technologie\n10mm (1) 15mm (1) 20mm (1) 30mm (1) 25mm (1)\nGrubość przed rozprężeniem\n2mm (1) 3mm (1) 4mm (1) 6mm (1) 8mm (1) 10mm (1)\n2-3 mm (1) 3-5 mm (1) 4-7 mm (1) 6-10 mm (1) 8-13 mm (1) 10 -16 mm (1)\n12,5m (1) 10m (1) 8m (1) 6m (1) 4,3m (1)\nTaśma rozprężna Pinta BG2 B300\nCena 15,59 zł (Brutto)\nTaśmy rozprężne wykorzystuje się do uszczelniania szczelin budowlanych oraz dylatacyjnych, między innymi pomiędzy ościeżnicą okien a murem budynku. Takie taśmy uszczelniające spełniają kilka, bardzo ważnych ról. Mają duże zastosowanie w budownictwie energooszczędnym, w zależności od warunków na jakie mogą zostać narażone - wyróżniamy ich wiele rodzajów.\nTaśmy uszczelniające, jako gwarancja doskonałej izolacji termicznej\nTaśmy rozprężne dobieramy zgodnie z ich przeznaczeniem , w różnych klasach odporności np. odporność na zacinający deszcz, wiatr, promieniowanie UV. Kolejnym parametrem odpowiedniego doboru taśmy rozprężnej jest szerokość oraz głębokość spoiny, czyli tzw. zakres. Ten parametr pokazuje - jak bardzo taśma rozpręży się po aplikacji w szczelinie.\nTaśma rozprężna do okien dostępna jest w różnych rozmiarach, co pozwala na idealne dobranie szerokości taśmy do szerokości ościeżnicy montowanego okna. Dzięki samoprzylepnej stronie jej montaż jest wyjątkowo szybki i łatwy. Sama taśma wykonana jest ze specjalnej gąbki poliuretanowej nasyconej środkami impregnującymi. Jej nazwa wzięła się stąd, że do nabywcy taśma rozprężna do okien trafia w formie sprężonej. Po zdjęciu powłoki ochronnej i rozwinięciu taśmy dochodzi do samoistnego rozprężania się materiału. W ten sposób taśma rozprężna gwarantuje doskonałą szczelność. W takim montażu stosuje się dodatkowo taśmy uszczelniające do montażu warstwowego po wewnętrznej i zewnętrznej stronie, które dodatkowo uszczelnią styki.\nTaśma rozprężna do okien w nowym, jak i starym budownictwie\nWraz ze wzrostem świadomości montażystów i nabywców, wzrasta również zapotrzebowanie na tego typu taśmy uszczelniające. Stosuje się je już nie tylko w nowych budynkach, ale coraz częściej fachowcy sięgają po nie także przy wymianie okien w starym budownictwie. Sprawdzają się również przy montażu rolet zewnętrznych. Ich zastosowanie pozwala na lepszą izolację termiczną, jak i akustyczną okien.


TVP nadaje na twórców Muzeum II Wojny Światowej. Seans bzdur i oszczerstw\nEstera Flieger 5 lutego 2020\n„Pan Machcewicz wykonuje polecenia komunistycznej stalinowskiej propagandy” – mówił w programie Jana Pospieszalskiego zaproszony przez niego komentator. „I pan Wnuk” – uzupełnił prowadzący. TVP urządziła seans oszczerstw pod adresem twórców oryginalnej wystawy w gdańskim Muzeum II Wojny Światowej. Pokazujemy kłamstwa i manipulacje\n„Dlaczego rosyjski przywódca powraca do starych kłamstw? Kto w Polsce kolportuje kremlowską fejk-historię? Jakich wrogów wewnętrznych ma nasza polityka pamięci?” – pytał 6 stycznia 2020 w programie „Warto rozmawiać” Jan Pospieszalski.\nW kontekście ataków Władimira Putina na Polskę prowadzący rozmawiał o Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku z zaproszonymi do studia TVP gośćmi:\ndr. Karolem Nawrockim, dyrektorem gdańskiej placówki, zainstalowanym w niej przez ministra Piotra Glińskiego;\ndr. Krzysztofem Rakiem, dyrektorem Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej;\noraz prof. Bogdanem Musiałem, członkiem Rady Muzeum II Wojny Światowej.\nRozkładamy ich wypowiedzi na czynniki pierwsze, pokazując, w jaki sposób manipuluje się opinią widzów TVP oraz wyraża oczekiwania wobec sądu w toczącej się sprawie. Przypominamy też kampanię dezinformacji, fake newsów i hejtu, wymierzoną w autorów wystawy głównej i jej scenariusza: prof. Pawła Machcewicza. dr. Janusza Marszalca, dr. hab. Piotra M. Majewskiego i prof. Rafała Wnuka.\nJarosław Kaczyński o Muzeum: „Swoisty dar Donalda Tuska dla Angeli Merkel”\nNajpierw trochę historii. Otwarta 23 marca 2017 roku ekspozycja stała, już na etapie koncepcyjnym, nie spodobała się politykom PiS z prezesem partii na czele. Co mówił o niej Jarosław Kaczyński?\n„Narzędzie dezintegracji narodu polskiego” (2008),\n„Ciężkie szkodzenie Polsce” (2008),\n„Swoisty dar Donalda Tuska dla Angeli Merkel” (2017).\nW czerwcu 2013 roku prezes PiS zapowiedział, że trzeba „zmienić kształt Muzeum II Wojny Światowej tak, żeby wystawa w tym muzeum wyrażała polski punkt widzenia”, bo rzekomo go brakowało.\nZadanie wykonali minister kultury Piotr Gliński i jego zastępca Jarosław Sellin: 6 kwietnia 2017 roku Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, po trwającej przeszło rok batalii administracyjnej, połączyło placówkę z funkcjonującym wówczas tylko na papierze Muzeum Westerplatte. W ten sposób usunięto ze stanowiska dyrektora prof. Pawła Machcewicza i zastąpiono go dr. Karolem Nawrockim, który bez porozumienia z twórcami wystawy zaczął ją zmieniać.\n„Poprawki” uzasadniać miały zlecone przez rząd recenzje koncepcji Muzeum, których autorami byli Piotr Semka, dr hab. Piotr Niwiński i prof. Jan Żaryn.\nMachcewicz, Marszalec, Wnuk i Majewski złożyli pozew przeciw nowej dyrekcji, domagając się przywrócenia ekspozycji oryginalnego kształtu. Sprawa rozpoczęła się w sądzie w połowie lipca 2018 roku. To pierwszy taki proces w Polsce i Europie, którego przedmiotem jest muzealna wystawa i jej scenariusz, rozumiane jako utwory chronione prawami autorskimi.\nPiS zniszczył wystawę w Muzeum II Wojny Światowej. Teraz jej autorzy idą do sądu\n„Nie baliśmy się dyskusji”\nJednym z elementów wystawy głównej, o którym dyskutowano w studiu TVP, jest rekonstrukcja przedwojennej warszawskiej ulicy. Pospieszalski zasugerował niejasne intencje autorów scenariusza twierdząc, że opowieść o sytuacji w Polsce przed 1939 rokiem umieścili w niewłaściwym kontekście, a na dodatek wyeksponowali problem antysemityzmu.\nZastrzeżenia ma też Nawrocki: „Uliczkę Piłsudskiego wkomponowano między rodzący się nazizm a imperializm japoński i egzekucje na Chińczykach. To oryginalny pomysł Pawła Machcewicza. Nie potrafię tego zinterpretować”.\nPrzychodzimy więc z pomocą w interpretacji, pytając u źródła.\n„Ulica warszawska pokazuje Polskę jako kontrapunkt dla totalitaryzmów lat trzydziestych. Państwo już nie demokratyczne po zamachu majowym, z poważnymi napięciami narodowościowymi, antysemityzmem, ale pluralistyczne, prawdziwa oaza wolności na tle III Rzeszy czy Związku Radzieckiego. Nie spotkałem jeszcze nikogo, kto by tego nie rozumiał? – wyjaśnia w rozmowie z OKO.press prof. Paweł Machcewicz.\nO komentarz prosimy też dr. Janusza Marszalca: „Nasza opowieść jest w pierwszej części chronologiczno-problemowa. Polska pokazana na ulicy Warszawskiej jest krajem wolności pozostającym w kontraście do ZSRR czy III Rzeszy.\nPrezentujemy też w tym miejscu jej różnorodność etniczną, społeczną oraz ówczesną fascynację Józefem Piłsudskim. Dumę z wywalczonej suwerenności, a z drugiej strony problemy takie jak nierówności społeczne i antysemityzm”.\nHistoryk wskazuje, że obraz międzywojennej Rzeczpospolitej jest złożony i trudno o łatwe, jednoznaczne oceny, których stawianie nie jest zresztą misją instytucji naukowych.\n„Jeżeli ktoś uważa, że w przedwojennej Polsce nie było antysemityzmu, biedy, problemów społecznych, konfliktów etnicznych i politycznych myli się i ulega albo sanacyjnej propagandzie albo przeświadczeniu, że społeczeństwu nie są potrzebne: równość, szacunek do religii, prawa obywatelskie albo chleb, bo ma przecież suwerenny kraj”\n– podsumowuje Marszalec.\nI tłumaczy: „Nie baliśmy się dyskusji, celowo ją prowokowaliśmy w tej części wystawy”\n„To Muzeum powinno być dumą”. Proces pokazuje, jak prawica niszczyła Muzeum II Wojny Światowej\nW dalszej części programu Pospieszalski nawiązuje już do złożonego przez Machcewicza, Marszalca, Majewskiego i Wnuka pozwu, zwracając się do Nawrockiego: „Przychodzi pan do tej placówki, proponuje zmiany, wprowadza te zmiany – nie ukrywam, że wielu oczekiwało być może szybszych i gwałtowniejszych, ale na drodze stoją sprawy prawne”.\nDyrektor odpowiada: „Tych zmian wprowadzilibyśmy więcej, każde muzeum na świecie i ekspozycja żyje, postępują badania naukowe, wystawa jest ewaluowana przez zwiedzających, gości, publicystów, naukowców, więc to jest naturalna formuła w Polsce i na świecie, że ekspozycje wystaw się zmieniają”.\nDodaje, że wprowadzone przez niego zmiany „nie naruszają jednocześnie samej kompozycji Muzeum w warstwie plastycznej”.\nTo nieprawda. „Wyborcza”, opisując „poprawki” nowej dyrekcji o ich znaczenie, zapytała profesor UMCS Annę Ziębińską-Witek, historyczkę, badaczkę narracji muzealnych, autorkę książki „Historia w muzeach. Studium ekspozycji Holokaustu”. Badaczka podkreśliła, że gdańska ekspozycja ma charakter narracyjny: najważniejsza jest opowieść, a eksponaty umieszcza się w szerszym kontekście.\n„Oddziałuje na emocje i angażuje uwagę na wielu poziomach. Można ją porównać do filmu. Ma początek, rozwinięcie i zakończenie. Każda, choćby najdrobniejsza poprawka narusza strukturę opowieści i może zmienić jej sens. Ingerencja jest tym samym, czym mogłoby być zamienienie konkretnych scen w dziele filmowym” – mówiła prof. Ziębińska Witek.\n„Przypomina mi to sytuację, w której „ukradłbym” książkę, pracę monograficzną itp. koleżance lub koledze, zmienił kilka fragmentów, powyciągał pewne fragmenty, inne przeredagował i ogłosił, że to moja praca”\n– mówi prof. Jacek Chrobaczyński, historyk, autor książki „Gdańskie Muzeum II Wojny Światowej versus tzw. polityka historyczna”.\nPrzeczytaj dłuższy komentarz prof. Chrobaczyńskiego do zmian w wystawie\nDla OKO.press o zmianach w wystawie głównej prof. Jacek Chrobaczyński, historyk, wykładowca, Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, autor książki „Gdańskie Muzeum II Wojny Światowej versus tzw. polityka historyczna”:\n„Placówka w Gdańsku to Muzeum II Wojny Światowej, a nie muzeum np. sprawy polskiej (państwo, społeczeństwo) podczas II wojny światowej. To zupełnie inne zjawiska, choć to drugie mieści się w pierwszym. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego i nowa dyrekcja, odnoszę wrażenie, nie rozumieją tego, i to, mimo tego, że znajdują się w tym gronie przecież i historycy-badacze. To kluczowy problem sporu, ale i następstw.\nKoncept autorski (prawa autorskie) wersji wystawy poświęconej II wojnie światowej, jaki przyświecał twórcom, nie może by w dowolny sposób, poprawiany czy zmieniany, dopełniany. Obok bowiem praw autorskim pojawia się merytoryczna niezgodność: nazwa muzeum – wystawa główna. Dopiero nowa wystawa stała, opracowana koncepcyjnie i autorska (choć nie widzę takiej potrzeby), byłaby jakimś rozwiązaniem. Powtórzę jednak – nie widzę takiej potrzeby.\nW Gdańsku zupełnie niepotrzebnie „wyciągnięto” z autorskiej wystawy pewne cegiełki, by, jak sądzę, przesunąć środek ciężkości, a w następstwie narracji muzealnej, w kierunku oczekiwań ministrów Piotra Glińskiego i Jarosława Sellina.\nPrzypomina mi to sytuację, w której „ukradłbym” książkę, pracę monograficzną itp. koleżance lub koledze, zmienił kilka fragmentów, powyciągał pewne fragmenty, inne przeredagował i ogłosił, że to moja praca.\nTo, co przygotował i opracował, z mocnym wsparciem międzynarodowej grupy uznanych ekspertów, prof. Paweł Machcewicz i jego zespół, zostało przecież zaakceptowane przez społeczeństwo/zwiedzających wystawę – wystarczy przypomnieć jaki rezonans wywołało przejęcie Muzeum przez nową ekipę, list otwarty, problem artefaktów, które część darczyńców chciała wycofać, a wcześniej, w zaufaniu przecież dla autorów wystawy, zostały one przekazane placówce.\nPunktem wyjścia w koncepcji gdańskiego Muzeum i konstrukcie samej wystawy (wizualizacja), było naukowe spojrzenie na II wojnę światową w »muzealnym« ujęciu. Tym bardziej to ważne, iż żadna wystawa muzealna nie jest, bo być nie może odpowiednikiem naukowej monografii czy syntezy. Wykorzystuje natomiast badawczy dorobek, historiografię itd. Łącznie np. z kontrowersjami w dyskursie naukowym. Nie może też być konceptem tzw. polityki historycznej, która nie jest nauką, a formą politycznego oddziaływania na naukę historyczną. Rozwiązaniem może być np. koncepcja nowego muzeum, w pełni poświęconego państwu i społeczeństwu polskiemu (sprawie polskiej) w II wojnie światowej. Ale to już, zdecydowanie inne muzeum, inna wystawa, koncept, z uwzględnieniem jednak »ekranu« pełnego spojrzenia (komparatystyka) na II wojnę światową”.\nO co chodzi w pozwie?\nNawrocki kontynuuje w studiu: „Wytyczono nam proces, do którego zakończenia grzecznie czekamy, licząc na to, że polski sąd uzna, iż wystawa stworzona za publiczne pieniądze, za 13 zł każdego z Polaków, wszyscy Polacy płacili na powstanie tej ekspozycji, tego Muzeum, nie może zostać sprywatyzowana przez czterech byłych dyrektorów, to będzie pierwszy przypadek, w którym powstanie coś w rodzaju spółki nomenklaturowej w dziedzinie pamięci, historii i muzealnictwa, bo to jeśli decyzja sądu…” (w tym miejscu Pospieszalski przerywa zadając kolejne pytanie).\nPrzeczytaj pozostałe oczekiwania Nawrockiego wobec sądu\nPodczas programu, Karol Nawrocki trzykrotnie wyraził oczekiwania wobec wyroku:\n„Wytyczono nam proces, do którego zakończenia grzecznie czekamy, licząc na to, że polski sąd uzna, iż wystawa stworzona za publiczne pieniądze, za 13 zł każdego z Polaków, wszyscy Polacy płacili na powstanie tej ekspozycji, tego Muzeum, nie może zostać sprywatyzowana przez czterech byłych dyrektorów, to będzie pierwszy przypadek, w którym powstanie coś w rodzaju spółki nomenklaturowej w dziedzinie pamięci, historii i muzealnictwa, bo to jeśli decyzja sądu…”\n„I wierzę, że wyrok sądu będzie taki, iż te zmiany będą mogły być wprowadzane nadal”\n„Nie wyobrażam sobie, jak przy wyroku sądu będzie można egzekwować tego typu posunięcia i żądania w takim muzeum, nie wyobrażam sobie, że swoimi współpracownikami ściągamy ojca Kolbego i rodzinę Ulmów”\nCzy taka opowieść o pozwie ma cokolwiek wspólnego z rzeczywistością?\n„Wystawa jest wieloskładnikowym dziełem, które powstało w oparciu o scenariusz. Każde dzieło ma swoich autorów, niezależnie od tego, kto finansuje jego powstanie. Tak jak producent filmu ma obowiązek respektować prawa autorów scenariusza i prawa reżysera, tak i Muzeum II Wojny Światowej jako jednostka publiczna ma obowiązek respektować prawa powodów jako osób, które wzięły na siebie odpowiedzialność i trud twórczej pracy nad scenariuszem Wystawy Głównej w Muzeum” – wyjaśniają istotę pozwu mecenas Katarzyna Lejman i mecenas Maciej Ślusarek z kancelarii LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy, którzy pro bono reprezentują Machcewicza, Marszalca, Majewskiego i Wnuka.\n„Wbrew stanowisku obecnej dyrekcji, w muzealnictwie panuje zwyczaj, zgodnie z którym niewynikające (jak w Gdańsku) z błędów technicznych i z aktualizacji stanu wiedzy historycznej modyfikacje wystaw muzealnych są dokonywane w ścisłej współpracy z ich autorami.\nW komentowanym przypadku uprawnienia powodów zostały jednak zignorowane, a Wystawę Główną w Muzeum II Wojny Światowej zmieniono bez jakiejkolwiek konsultacji z nimi”\n– tłumaczą prawnicy.\nProf. Machcewicz: Inwigiluje się pracowników Muzeum, prokuratura chce nas zastraszyć\n„Radziecki” czy „sowiecki”?\nJan Pospieszalski i jego goście zajęli się w programie TVP konkretnymi fragmentami pozwu, wyrywając je z kontekstu i nie prezentując ich uzasadnienia. „Szokujące” – mówi publicysta, pokazując ten fragment, w którym autorzy scenariusza wystawy głównej wnoszą o przywrócenie planszy „Związek Radziecki. Komunistyczna utopia wcielona w życie”. Nowa dyrekcja zastąpiła ją tablicą „Związek Sowiecki. Komunistyczne państwo masowego terroru”.\nDyskusja w studiu obracała się wokół użytego na oryginalnej planszy przymiotnika „radziecki”.\nWedług prof. Bogdana Musiała w ten sposób „Pan Machcewicz wykonuje polecenia komunistycznej stalinowskiej propagandy”. W tym momencie Pospieszalski dodaje: „I pan Wnuk”.\nGłos zabrał też dr Krzysztof Rak, który stwierdził, że przed wybuchem II wojny światowej w dyplomacji używano określenia „sowiecki”, choć jednocześnie zaznaczył, że posługiwano się skrótem ZSRR. „Dzisiaj większość historyków, o ile ja wiem, tych których czytam, używa słowa sowiecki” – kontynuował. „Ale w domu mogliśmy mówić sowiecki” – dodał zaraz po tym jak Musiał podkreślił, że „radziecki” był przymiotnikiem narzuconym przez komunistyczną propagandę po 1945 roku. Na to odpowiedział Jan Pospieszalski: „Chyba w domu pana Machcewicza nie”.\nSprawdzamy: oficjalną nazwą wschodniego sąsiada Polski funkcjonującą w dwudziestoleciu międzywojennym był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. W dokumentach i atlasach funkcjonowała również nazwa skrócona do Związku Radzieckiego.\n„Posługiwaliśmy się oficjalnymi nazwami państw obowiązujących w epoce. W momencie kiedy opisywaliśmy procesy, użyliśmy terminu »sowietyzacja«”\n– wyjaśnia prof. Rafał Wnuk.\nOperacja „(anty)polska” czy „polska”?\nW kolejnym fragmencie pozwu, którym zajęli się Jan Pospieszalski i jego goście, Machcewicz, Wnuk, Majewski i Marszalec domagają się usunięcia planszy „Sowieckie ludobójstwo na Polakach”. Dlaczego? Nowa dyrekcja informuje na niej o operacji NKWD, którą określa jako „(anty)polską”.\nTo błąd merytoryczny.\nNazwa własna operacji brzmi „polska”. Podobnie jak „fińska”, „niemiecka”, „łotewska” czy „estońska”. Czy była wymierzona wyłącznie w Polaków? Trudno inaczej rozumieć zdanie, które pojawiło się na nowej tablicy: „Sowieci wymordowali ok. 200 tys. Polaków, a kilkadziesiąt tysięcy skazali na pobyt w łagrach”.\nTymczasem Polacy stanowili ok. 60 proc. ofiar operacji polskiej. Ginęli również Ukraińcy, Łotysze, Białorusini i Żydzi, ale nie tylko, bo również Chińczycy. Pretekstem do zatrzymania było oskarżenie o współpracę z polskim wywiadem. W centralnej i wschodniej części Związku Radzieckiego, nie było wielu Polaków, a NKWD wymagała od poszczególnych regionów aresztowania określonej liczby osób. Wystarczyło więc, że ktoś utrzymywał kontakty z Polakami. Na tej samej zasadzie w operacji niemieckiej i łotewskiej ginęli też przedstawiciele innych narodowości, w tym Polacy.\n„Nie epatowaliśmy przymiotnikami i unikaliśmy emocjonalizujących pojęć. Bo uważaliśmy, że emocje ma nieść nie nasza narracja, ale to, co mówią uczestnicy wydarzeń, świadkowie, zdjęcia i filmy”\n– podsumowuje prof. Wnuk.\nPiS zdemolował polską historię. Kult bohaterstwa i męczeństwa przysłonił wszystko\nMusiał o Borodzieju i Borejszy: „SB-cja” i „Człowiek Sowietów”\nPrawicowi historycy i publicyści oraz politycy partii rządzącej zarzucili twórcom Muzeum II Wojny Światowej m.in. to, że na wystawie nie poświęcili wystarczającej uwagi martyrologii duchowieństwa polskiego.\nInnym mitem fundacyjnym dla przejęcia placówki i zmian w ekspozycji jest wypowiedź ministra Piotra Glińskiego, która padła w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” (5 września 2017) o „schowanej gdzieś za hydrantem” Irenie Sendlerowej i „pokazanym skromniutko” rotmistrzu Witoldzie Pileckim. Szybko urosło to do fake newsa o tym, że Pileckiego na wystawie nie było wcale.\nZ tych powodów Nawrocki dodał ekspozytor o ojcu Maksymilianie Kolbem, pośmiertną maskę ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, a także duże zdjęcie rotmistrza Witolda Pileckiego.\nPospieszalski zaczął insynuując, że postać rotmistrza i prześladowania duchownych były zupełnie nieobecne na oryginalnej wystawie. „Czy można opowiedzieć II wojnę światową z perspektywy polskiej pomijając Pileckiego, zbrodnie na duchowieństwie?” – pytał odnosząc się do tej części pozwu, w którym Machcewicz, Majewski, Wnuki i Marszalec wnoszą o usunięcie dodatkowych elementów. Więcej o tym dlaczego pisaliśmy w relacji z jednej z rozpraw.\nMusiał znów dopatrzył się w oryginalnym scenariuszu wystawy „dziedzictwa propagandy komunistycznej”. Idąc w fałszywą opowieść o pominięciu rotmistrza Pileckiego stwierdził: „Pan Machcewicz i jego ludzie dbają o dziedzictwo propagandy stalinowskiej, sami są narzędziami tej polityki, oni chyba o tym nie wiedzą”.\nNa tym nie poprzestał: „Proszę zwrócić uwagę, kto był w Radzie” – chodziło mu o Kolegium Programowe, które błędnie określił Radą. Rada, której członków powołał minister Gliński – w tym m.in. samego Musiała, zastąpiła Kolegium w składzie z np. prof. Timothym Snyderem, prof. Normanem Daviesem, prof. Włodzimierzem Borodziejem i prof. Jerzym W. Borejszą. I to tych dwóch ostatnich historyków wściekle zaatakował Musiał.\nPrzyjrzyjmy się wymianie zdań między Pospieszalskim, Musiałem i Nawrockim, która oddaje klimat panujący w studiu TVP:\nMusiał: „Borodziej jest wychowankiem SB-ckiego podobno dyplomaty, który był SB-ckim pałkownikiem, pardon pułkownikiem, który jest wychowankiem SB-cji i jego zasługi i jego kariera zawodowa historyka związana bezpośrednio…”\nPospieszalski: „Ze współpracą z aparatem represji”.\nMusiał: „Jego ojciec wspierał, promotor jego pracy doktorskiej był agentem jego ojca, więc praktycznie cała SB-cja”, za chwilę dodaje o zmarłym w zeszłym roku Borejszy: „Wyszkolony i zaufany człowiek Sowietów”.\nPospieszalski: „I tym ludziom powierza się konstruowanie polityki pamięci za gigantyczne nakłady finansowe”.\nNawrocki: „Jeśli w politykę pamięci naszych sąsiadów niezgodną z interesem państwa polskiego wpisuje się największa inwestycja muzealna w historii Polski no to jest pewien problem, jeśli my nie odkrywamy kart sowieckiego komunizmu w najdroższym muzeum to jest ten problem, który musimy rozwiązać”.\nJak komentują tę zdumiewającą wymianę zdań twórcy oryginalnej wystawy Muzeum:\n„Atak na nieżyjącego prof. Jerzego Borejszę jest jednocześnie smutny i straszny”\n– mówi prof. Rafał Wnuk.\nProfesor Paweł Machcewicz: „Zostałem oskarżony o to, że jestem narzędziem stalinowskiej polityki, tymczasem to właśnie wypowiedzi panów Pospieszalskiego, Musiała i Nawrockiego są dla mnie kontynuacją najlepszych wzorów propagandy stalinowskiej i moczarowskiej, które badałem jako historyk. Dyskredytowanie ludzi, którzy współtworzyli muzeum, poprzez atakowanie ich rodziców, insynuowanie, że rzekomo w moim domu coś się mówiło bądź nie mówiło, jest tak odrażające moralne, że właściwie nie jest warte komentowania. To przypomina marzec 68. roku”.\nNagonka i hejt na twórców Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Kliknij, by przeczytać więcej\nPiS nie odpuścił nawet po przejęciu Muzeum, któremu poświęcił fragment programu opublikowanego przez zeszłorocznymi wyborami parlamentarnym:\n„W tym miejscu warto też wspomnieć o stosunku do narodu, który nie różnił się zasadniczo od opisanego wyżej, właściwego dla elit »czystego« postkomunizmu, natomiast znajdował znacznie poważniejszy wymiar praktyczny. Chodzi z jednej strony o ograniczenie nauki historii i przedmiotów humanistycznych w szkołach, ale także z drugiej – o czynną realizację w Polsce niemieckiej polityki historycznej, choćby przez budowę Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku i jej stałą ekspozycję. Podobną rolę, choć w jeszcze znacznie drastyczniejszej formie, pełniły niektóre filmy, realizowane w znaczącej mierze ze środków publicznych”.\nW podobny ton uderzał Karol Nawrocki. Kiedy prof. Paweł Machcewicz po wyczerpaniu możliwości prawnych w Polsce złożył skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na sposób przejęcia przez rząd Muzeum, Nawrocki oznajmił: „Machcewicz dołączył do grona polityków, którzy skarżą się na Polskę. Licytuje się z kolegami o to, kto bardziej Polsce ubliży” (DoRzeczy.pl, 6 kwietnia 2018 r.).\nAutorów wystawy głównej atakował też Kościół. Abp. Leszek Głódź, 1 września 2019 roku na Westerplatte drwił, że budowa Muzeum się opóźniła, bo nie była poświęcona. Kilka lat wcześniej w Boże Ciało robił z historyków, którzy je stworzyli antychrystów: mówił w kazaniu o „demonie postępu i nowoczesności, który czyni wielkie spustoszenie, chociażby w zachodniej Europie, chrystofobii, alergii na wiarę, etos, kulturę i obyczaj” i że Muzeum właśnie „wyrasta z tego nurtu postępu i nowoczesności”.\nMachcewicza i Marszalca próbuje się wplątać w afery finansowe, np. umieszczając nazwisko tego pierwszego w kontekście sprawy Amber Gold (wprost wiązała go z nią „Gazeta Warszawska”) i oskarżając m.in. o zakup za drogich regałów.\n28 listopada 2017 r. w domu przebywającego wówczas na stypendium w Berlinie Pawła Machcewicza pojawiło się dwóch agentów CBA. Zastali syna historyka, któremu powiedzieli, że „byli w pobliżu i zajrzeli przy okazji”. Tyle że po wylegitymowaniu okazało się, że do Warszawy przyjechali specjalnie z Gdańska.\nMachcewicz doczekał się nawet własnego „paska grozy” w TVP Info: „Wielkie nazwiska, wielkie nadużycia w Gdańsku. Machcewicz, Adamowicz, straty skarbu państwa w wysokości 1 mln zł”. A chodziło o rozwiązanie przez byłego dyrektora Muzeum i prezydenta miasta Pawła Adamowicza umowę o korzystanie przez placówkę z miejskich gruntów na Westerplatte. Prokuratura nie dopatrzyła się przekroczenia uprawnień i działania na szkodę interesu publicznego przez Machcewicza i Adamowicza: niecały rok później sprawę umorzyła. Potwierdzenia w faktach nie znalazły też zarzuty ministra Glińskiego o niegospodarności byłej dyrekcji Muzeum, która miała kosztować podatnika 90 mln zł: ani kontrola NIK, ani specjalna komisja działająca przy Ministerstwie Finansów niczego takiego się nie dopatrzyły. Więcej w tekście „Wyborczej”.\n„Mieszanina kłamstw i ignorancji”\nOstatnim z fragmentów pozwu, o którym Pospieszalski chciał rozmawiać z gośćmi w studiu TVP był ten, w którym Machcewicz, Marszalec, Wnuk i Majewski domagają się usunięcia wielkoformatowego zdjęcia rodziny Ulmów opisanego hasłem „Polacy wobec Zagłady” i ekspozytora z informacjami o rodzinie. Dlaczego? Więcej również w naszej relacji z poprzedniej rozprawy.\nTu, przyjrzyjmy się konkretnej wypowiedzi Nawrockiego, która padła w TVP:\n„Proszę sobie wyobrazić absurdalność sytuacji, w której się znalazłem, jestem stosunkowo młodym człowiekiem urodzonym w 1983, nie przeżyłem systemu komunistycznego, natomiast podczas rozpraw sądowych pada pytanie pełnomocnika, dlaczego pan wprowadził rodzinę Ulmów w Muzeum II Wojny Światowej, dlaczego pan wprowadził ojca Kolbego, absurdalność tych pytań jest tak głęboka. Do tej pory, do momentu wprowadzenia rodziny Ulmów, naszych zwiedzających zatrzymywała tylko ekspozycja o Jedwabnem, wydźwięk tej części ekspozycji bez tego ekspozytora był taki, że Polacy tylko w czasie II wojny Żydów mordowali”.\nPo pierwsze, wystarczy zwiedzić wystawę, by wiedzieć, że wyżej cytowane słowa to manipulacja: mowa jest nie tylko o Jedwabnem, ale po przeciwnej stronie również o misji Karskiego.\nPo drugie, dużych rozmiarów fotografię umieszczono w przejściu do części, którą Machcewicz określił w sądzie jako memorialną: zwiedzający przechodzi z sali, w której mowa jest o obozie Auschwitz, na wprost widzi ścianę walizek, do których pakowali się nieświadomi często swojego przyszłego losu Żydzi, skręca w prawo i przechodzi do korytarza, w którym upamiętniono przez instalację z kilkuset fotografii ofiar Holocaustu. I to właśnie przed wejściem mija dodane elementy o Ulmach. Rozbija to scenografię, w której rolę pierwotnie pustej ściany, możemy porównać do ciszy. Zmienia się ładunek emocjonalny.\nPo trzecie, już sam tytuł dodanej fotografii sugeruje powszechność postawy, tymczasem nie była jedyną zajmowaną rzez Polaków wobec swoich żydowskich współobywateli, sąsiadów. Nieścisła jest informacja, że tylko w okupowanej Polsce za ratowanie Żydów groziła kara śmierci: podobnie było na teremie Jugosławii i Związku Radzieckiego. Do tego brakuje informacji, że Ulmów zadenuncjował Polak, granatowy policjant (pełnomocnik drugiej strony poddał w wątpliwość jego przynależność narodową).\nPo czwarte, nie zgadza się też liczba Żydów uratowana przez Polaków: podano, że było ich od kilkudziesięciu do 100 tys. Badania prof. Dariusza Libionki (2017 rok) dowodzą, że wojnę przeżyło w okupowanej Polsce nie więcej niż kilkadziesiąt tysięcy Żydów. Co więcej, obecny wicedyrektor Muzeum dr. hab. Grzegorza Berendt dziesięć lat temu pisał, że szacunków o 80-100 tys. uratowanych nie potwierdzają dokumenty, źródła, a liczba taka była elementem wykorzystywanym przez propagandę PRL do maskowania antysemickiej kampanii, której kulminacją był marzec 1968 roku.\n„Wypowiedzi pana Nawrockiego na temat wystawy to zwykła mieszanina kłamstw i ignorancji”\n– podsumowuje prof. Machcewicz.\nTłumaczy: „Na wystawie od początku pokazany był rotmistrz Pilecki, a także martyrologia polskiego duchowieństwa, zwłaszcza na Pomorzu, gdzie była ona największa, a także była mowa o Polakach ratujących Żydów. Część poświęcona Związkowi Radzieckiemu przedstawia terror, są tam wstrząsające zdjęcia i filmy z rozstrzeliwań NKWD czy ludzi umierających w czasie Wielkiego Głodu, których nie znajdzie się w innych europejskich muzeach. Od początku była też mowa o zamordowaniu ponad 100 tys. Polaków żyjących w ZSRR”\nHistoria, Kultura, Władza, Piotr Gliński, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Muzeum II Wojny Światowej, Karol Nawrocki Paweł Machcewicz\nNie ma się co dziwić tej szechteremickiej antypolonistycznej "narracji" w muzeum. Szechteremici nienawidzą Polski, polskiej historii, polskich sąsiadów, czemu dali wyraz np. w orgiach szechteremickich mordów na polskich sąsiadach w latach 1920, 1939-41, 1944-56.\n5 lutego 2020 at 09:55\nRichard Eyquem de Montaigne 5 lutego 2020\nIstotną, niezmienną treścią « wydzielanych » przez Pana komentarzy jest Pański antysemityzm. Współtworzy Pan dzielnie obraz Polski anno 2020. Gratulacje.\n5 lutego 2020 at 10:39\nJan Kos 5 lutego 2020\nNaprawdę myślisz, że tym bełkotem kogoś tu przekonasz? Przecież na ten portal wchodzą ludzie, którzy lubią czytać i cenią sobie pogłębione analizy a nie "pisowskie wujki". Musisz się bardziej postarać. Spróbuj użyć jakichś argumentów.\n5 lutego 2020 at 10:06\nSkąd pomysł, że szechteremici-syjoniści z PiS to "moja bajka"?\n5 lutego 2020 at 10:59\nJan Helak 5 lutego 2020\nTwoja bajka, trollu, to nienawiść do całego rodzaju ludzkiego, niezależnie od barwy skóry, wyznania czy poglądów politycznych. Chyba nawet odczuwam do ciebie coś w rodzaju współczucia, bo niewątpliwie bierze się to stąd, że nienawidzisz nawet – albo raczej przede wszystkim – sam siebie. Zapytam retorycznie: Jak ty sam siebie znosisz?\n5 lutego 2020 at 11:38\nDziwię się, że redakcja OKO nie sprząta kup zostawionych tu przez tego świra. Ja co prawda w nie nie wdeptuję (nie czytam), ale rażą one moje poczucie estetyki.\n5 lutego 2020 at 11:14\nSumire Gusa 7 lutego 2020\nChyba jednak czasem sprzątają, skoto to już czternasty pseudonim…\nProgram Pospieszalskiego: Warto rozmawiać (bo Pospieszalski i jego rozmówcy dostają z TVPiS honoraria) – nie warto oglądać.\n5 lutego 2020 at 11:11\nW latach 80., po stanie wojennym, ale jeszcze przed legalizacją "Solidarności" i Okrągłym Stołem, propaganda PRL lansowała hasło "moralno-politycznej jedności narodu". Oczywiście w kontrze do "S" jako siły antysocjalistycznej, godzącej w sojusze PRL i "prącej do władzy", oraz do Lecha Wałęsy, wówczas osoby prywatnej (wg ówczesnej narracji). Co dziś się zmieniło? Tylko słownictwo, za to metody i cała oś propagandy jest dokładnie taka sama jak za czasów PZPR. A tzw. "polski punkt widzenia" dziwnie jakoś współbrzmi z "jednością moralno-polityczną narodu".\n5 lutego 2020 at 11:57\nPrzypominam Front Jedności Narodu z katolickim pisarzem, Dobraczyńskim na czele. Ale dokonaliśmy postępu. FJN niepotrzebny. Nastąpiła bowiem fuzja mafii kościelnej z rządową.\n5 lutego 2020 at 12:25\nTak dokładnie to Dobraczyński nie stał na czele FJN, rozwiązanego w 1983 r., lecz jego sukcesora – Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego, w skrócie PRON. Na tę okoliczność znowelizowano nawet konstytucję PRL, bo i FJN, i PRON były organami konstytucyjnymi. Jak głosił popularny podówczas wierszyk: "PRON cię wzywa, PRON cię chroni, PRON-cie trzymaj zawsze w dłoni". Ale tak na poważnie, to faktycznie PRON pełnił tę sama rolę, co wcześniej FJN – głównie chodziło o układanie list wyborczych w wydaniu PRL-owskim wg określonego klucza (kiedy głosowało się bez skreślania kandydatów).\nPrzypominam Front Jedności Narodu, z katolickim pisarzem, Dobraczyńskim na czele. Ale to już niepotrzebne. Mamy bowiem fuzje mafii kościelnej z rządową.\nArtur Hoffman 5 lutego 2020\nDziękuję że świetny artykuł.\nŚwietna była też wystawa.. niestety była…\nPrzypomina mi się film Dżin Świra…i politycy przemawiający arogancko:\nNasz jest tylko prawda, przenajświętszej prawda i wara wam od tego zdrajcy …\nDopóki kościelnego nie oddzielmy od państwa nie będzie dobrze a może być jeszcze gorzej:/\n5 lutego 2020 at 13:07\nDziękuję za mądry artykuł. Miałem szczęście zwiedzać Muzeum na 2 dni przed przejęciem go przez pisiatych. Byłem w towarzystwie Hiszpanów i Norwegów. Wszyscy byliśmy poruszeni wystawą. Po wyjściu z obiektu każde z nas (7 osób) przetrawiało w milczeniu doznania, dopiero później zaczęliśmy dyskusję. Wszyscy byli zachwyceni mądrością przekazu. Czas spędzony w Muzeum uznaliśmy za bardzo dobrze wykorzystany. Mam nadzieję, że sąd uświadomi Nawrockiemu i jego mocodawcom jakich przestępstw się dopuścili wobec twórców wystawy.\n5 lutego 2020 at 19:10\nTrudno było być nie poruszonym tępym i pustym przekazem oddającym nienawiśc do narodu\n5 lutego 2020 at 22:30


Produkty » Technologia RFID » RFID dla pralni przemysłowych » Anteny\n>Anteny Drop Chute\nDatamars HF Drop Chute Antenna A-ST1300 CHUTE została zaprojektowana dla ubrań znajdujących się blisko odbiornika. Dzięki konstrukcji anteny, chip może być odczytywany z dowolnej pozycji z dokładnością bliską 100%.\nThe Datamars HF Bin Antenna A-ST1335 BIN jest wyjątkowa ponieważ może odebrać sygnał ze 100 tagów w czasie krótszym niż 22 sekundy , zachowując przy tym 100% dokładność\n> Anteny Table Top\nAntena została opracowana do identyfikacji zbliżeniowej tkanin w pralniach ręcznym i półautomatycznych. Dzięki zwiększonemu zasięgowi odczytu, dużej niezawodności antena może odczytywać worki z ubraniami znajdujące w płaszczyżnie pionowej\nDatamars Conveyor Antenna A-ST1300 CON została opracowana specjalnie do identyfikacji ubrań z przenośnikami włókienniczymi Dzięki rozszerzonemu zakresowi odczytu ,cały obszar zostaje pokryty.Pozwala to operatorom na wprowadzenie LaundryChip ™ w dowolnym miejscu wewnątrz odzieży.\n> Anteny Gate Bundle\nDATAMARS SA A-ST1300 GATE. Antena funkcjonuje dokładnie tak jak nazwa wskazuje- odczytuje unikalne identyfikatory RFID przyszyte do indywidualnych części garderoby powiązanych w paczki. Jako mobilne rozwiązanie może być montowane w dowolnym miejscu\n> Mat Antenna\nAntena Mat Datamars-ST1300 MAT została opracowana specjalnie do identyfikacji mat. Jej konstrukcja świetnie nadaje się do montażu na maszynach rolujących. Antena odczytuje chip w chwili w której mata jest zawijana\n> Ring Antenna\nThe Datamars Ring Antenna A-PO1300 Jest to bardzo dobry wybór dla osób którym zależy przede wszystkim na niskich kosztach eksploatacji. Antena posiada bardzo długi kabel który umożliwia jej odczyt płynu w mopach i matach , w momencie którym są one załadowywane do samochodu


Plik Inny świat.pdf na koncie użytkownika klulicek231 • folder Grudziński • Data dodania: 21 maj 2014 Wykorzystujemy pliki cookies i podobne technologie w celu usprawnienia korzystania z serwisu Chomikuj.pl oraz wyświetlenia reklam dopasowanych do Twoich potrzeb.\nHerling-Grudzinski Gustaw - Inny świat Format: PDF Pamiętam, że ta okładka swoją wstrząsającą prostotą wzbudzała za każdym razem we mnie poczucie niemal sakralnego stosunku do treści tej książki. To, stosunkowe „ubrudzenie” krwią prostej okładki, jest jednym z najciekawszych pomysłów graficznych. Aby pobierać pliki zarejestruj się! Rejestracja jest darmowa i bardzo ...\nHerling-Grudziński Gustaw - Inny świat • Herling Grudziński Gustaw • pliki użytkownika choemik przechowywane w serwisie Chomikuj.pl\nŹródło: Gustaw Herling-Grudziński, Inny świat. Zapiski sowieckie, Kraków 2000, s. 18. “ inne obyczaje inne nawyki inne odruchy Ćwiczenie 3 Ustosunkuj się do stwierdzenia Herlinga‑Grudzińskiego: Sformułuj dwa argumenty, w których odwołasz się do wybranych tekstów kultury. Przekonałem się wielokrotnie, że człowiek jest ludzki w ludzkich warunkach, i uważam za upiorny ...\nInny Świat - Herling-Grudziński Gustaw przeczytać w Internecie. Pobierz bezpłatny ebook: FB2, EPUB, słoik, txt, doc. Książki dla czytelników książek\ninny świat herling grudziński • pliki użytkownika aaa2210 przechowywane w serwisie Chomikuj.pl\nGustaw Herling-Grudziński - Inny świat czyta Mariusz Benoit • Książka do słuchania - Najlepsi lektorzy • pliki użytkownika ChomikKulturalny przechowywane w serwisie Chomikuj.pl\nGustaw.Herling-Grudzinski.-.Inny.swiat • Audiobook Gustaw Herling-Grudziński - Inny Świat • pliki użytkownika akolita przechowywane w serwisie Chomikuj.pl\nGustaw Herling-Grudziński - Inny świat audiobook • lektury • pliki użytkownika hania1 przechowywane w serwisie Chomikuj.pl\nGustaw Herling - Grudziński • KSIĄŻKI • pliki użytkownika ChomikKulturalny przechowywane w serwisie Chomikuj.pl • Błogosławiona święta Gustaw Herling Grudziński.pdf, Gustaw Herling Grudziński OPOWIADANIA ZEBRANE.rtf\nherling grudziński inny świat pdf chomikuj ⭐ LINK ✅ herling grudziński inny świat pdf chomikuj\nnowa era podręcznik klasa 4 język polski\nzadania z matematyki matura poprawkowa\npodstawy przedsiębiorczości podręcznik nowa era\narkusz odpowiedzi matematyka 2021\nvision 2 wyd oxford podręcznik oraz ćwiczenia\n7 razy dziś pdf chomikuj\nRead more about herling grudziński inny świat pdf chomikuj.


Alfa Romeo 156 | Alfa Romeo w czasie jazdy gaśnie. | ALFA ROMEO Forum\n( Alfa Romeo 156 ) Alfa Romeo w czasie jazdy gaśnie.\nPosiadane auto: Fiat Brava 1.6 SX Rok.prod. 1997\nWysłany: Nie 24 Paź 2010, 10:56\nAlfa Romeo w czasie jazdy gaśnie.\nPosiadam Alfę romeo 156 SW z 2003 roku z silnikiem 1,9 JTD.\nOd pewnego czasu w czasie jazdy moja alfa romeo gaśnie.\nPo zgaśnięciu na wyświetlaczu pojawia się symbol "bloku silnika".\nMuszę wyłączyć kluczyk i po 10 sek auto daje się uruchomić i jedzie dalej nawet 500km. bez problemu i w pewnym momencie znowu zgaśnie i znowu muszę ponowić tę samą czynność.\nRównież czasami po uruchomieniu silnika pojawia mi się ikona braku oleju ( choć olej posiadam).\nRównież od roku przestał działać alarm i wraz z nim otwieranie drzwi.\nWysłany: Nie 24 Paź 2010, 13:08\nRe: ( Alfa Romeo 156 ) Alfa Romeo w czasie jazdy gaśnie.\nNa gaśnięcie to problem z czujnikiem położenia kątowego wału korbowego lub z regulatorem ciśnienia paliwa - skoro zapala się lampka to ECU widzi błąd więc najłatwiej podpiąc komputer.\nBrak oleju to zawieszanie się czujnika poziomu oleju spowodowane nagarem (przy zbyt rzadkiej wymianie oleju) lub niewłaściwą klasa lepkości oleju - do tego silnika olej syntetyczny 5W40 dedykowany do diesla czyli API CF.\nOd roku alarm ci nie działa a ci to nie przeszkadza? - to po co głowę zawracasz, oddaj do elektryka\nSkąd jesteś (miejscowość / region): dragowina\nWysłany: Pon 11 Cze 2012, 22:19\nod niedawna podczs jazdy tez mi gasnie ale zadna kontrolka sie nie zaswieca po zgasnieciu zapala po 10 min i jedzie normalnie\nWysłany: Pon 11 Cze 2012, 22:28\nalfa romeo 156 spark 1,8 benzyna\nkilka krotnie tak mi sie juz stalo prosze pilnie o pomoc\n14) Problem podczas wymiany przepływomierza powietrza »


Tłumacz przysięgły języka szwedzkiego Emilia Fabisiak | Dom Budowa Wykończenie\nOd 30 lat działam jako tłumacz. Ukończyłam UJ. Zawodowo przekładam dokumenty prawne i finansowe, umowy i sprawozdania. Tylko do tej pory przetłumaczyłam kilkanaście książek takich pisarzy, jak np.: Thomas Engström, Håkan Nesser czy Camilla Ceder.\nProfesjonalizm i zróżnicowane doświadczenie spowodowały, że byłam tłumaczem Ewy Kopacz i prezydenta A. Dudy podczas oficjalnej wizyty w Szwecji. Praca tłumacza jest moją wspaniałym wyzwaniem.\nMoją wizytówką jest wysoka jakość usług i terminowość. Udzielam wsparcia firmom i wielkim instytucjom, jak również osobom prywatnym. Osobiście kieruję swoją firmą i wyceniam konkretne zamówienia. Podejmuję się tylko tych zadań, które na 100% zrealizuję perfekcyjnie. Specjalizuję się w takich branżach, jak: prawo, biznes oraz produkcja. Oferuję tłumaczenia konsekutywne i symultaniczne, jak również tłumaczenia skandynawskich aktów notarialnych.\nGwarantuję moim klientom uczciwe warunki. Przed rozpoczęciem prac, wyznaczam dokładny termin wykonania zlecenia, a później go dotrzymuję. Możesz mieć pewność, iż u mnie konkretną treść otrzymasz odpowiednio szybko. Ponadto, zapewniam atrakcyjną cenę w stosunku do jakości.\nZważywszy na fakt, iż stale się rozwijam i mam bliskie stosunki ze Szwedami, z łatwością dostosowuję język do konkretnego zamówienia klienta.\nW przypadku różnych zlecenia rozliczam się na podstawie liczby napisanych znaków lub bloków rozliczeniowych, przy czym jeden trwa cztery godziny. Jeżeli zamierzasz otrzymać dostosowaną ofertę, zadzwoń. Zachęcam do kontaktu.


Opowiadania Yaoi.: Rozdział 12.\nZ góry piszę, że niestety w tym rozdziale nie ma większej akcji. W ogóle, to chciałam go rozbić na 2, bo wyszedł dosyć długi, ale nie będę już przeciągała, bo obiecałam "akcję" w 13. c: I oczywiście, akcje będzie w 13, myślę że nawet spora. Dlatego, od razu biorę się za pisanie. Raczej nie będę już przeciągała terminu, jak to było z tym rozdziałem. ;)\nYounga - It's Okay.\n- Proszę, Twoja kawa. – położyłem kubek na szklanej ławie, a następnie klapnąłem na sofie – O czym chciałeś porozmawiać?\n- Być może to zabrzmi zabawnie, ale stresuję się jutrzejszym meczem… - niebieskowłosy westchnął.\n- Jak mogę Ci pomóc? – zapytałem.\n- Tego to ja nawet nie wiem… Jednak, jesteś raczej jedyną osobą, do której mogę się zwrócić. Rozmowa z Kejim, Hisashim lub Ayako tylko sprawiłaby, że zestresowałbym się bardziej… - oznajmił.\n- Rozumiem! Więc, to z tego powodu wcześniej byłeś taki zdenerwowany.\n- Wcześniej? – zapytał – Co masz dokładnie na myśli?\n- No wiesz, po tym, jak przyjechaliśmy do Tokio. Pod moim domem. Wyglądałeś na trochę zakłopotanego i zmieszanego…\n- T-to? – nagle zaczął trochę panikować – To chyba… Raaczej nic poważnego nie miałem na myśli… - podrapał się w tył głowy.\n- Na pewno? Znamy się od jakichś dwóch tygodni i dopiero pierwszy raz zdołałem zauważyć, że zachowujesz się… panicznie?\n- T-tak uważasz? – spojrzał w moje oczy swymi diamentami.\n- No raczej. Zawsze mi doradzałeś w wielu sprawach, więc, jeśli teraz coś jest na rzeczy, to możesz mi powiedzieć.\n- Naprawdę? – dopytał – Nie będzie to… dziwne?\n- A dlaczego miałoby być?\n- Chyba nie mam wyboru… - westchnął, lecz po niedługiej chwili ciszy zaczął kontynuować – To dlatego, ponieważ… ja Cię…\n- Keichi!!! – po domu rozległ się kobiecy głos, na co Akihito zareagował lekką irytacją.\nPo chwili, zza rogu wyszła ubrana w długi, szary płaszcz Kumi, która na widok siedzącego niebieskowłosego trochę się zmieszała.\n- Przeszkodziłam wam w czymś? – zapytała.\n- Tak jakby… - odpowiedziałem, ukradkiem spoglądając na kolegę – No, Aki, możesz dokończyć?\n- Nieważne… - chłopak wstał z sofy mając smutny wyraz twarzy, następnie udał się w stronę drzwi frontowych.\n- To ja może pójdę na górę… - oznajmiła.\nWidząc Akiego, który zakładał już buty, podniosłem się ze skórzanej sofy, po czym pobiegłem w jego stronę. Gdy Aki miał złapać za klamkę, wyprzedziłem go, szybko chwytając jego zimnawą dłoń. Delikatnie przyciągnąłem go do siebie. Chłopak stanął przede mną. Na jego bladej, porcelanowej cerze mogłem dostrzec różowiutkie rumieńce. Spojrzałem w jego diamentowe oczy, które od całej tej sytuacji niezwykle się mieniły.\n- Co jest? – zapytałem – Nie wyglądasz normalnie… Aki, co się stało?\nChłopak w ramach odpowiedzi zrobił jeden krok w tył, jednocześnie zaciskając prawą dłoń w pięść. Wygląda, jakby był na coś zły. Jego usta wyglądają aktualnie, jak prosta kreska. Po wzięciu głębszego oddechu, rozluźnił uścisk dłoni, następnie stanął w niewielkiej odległości ode mnie. Wszystko działo się tak szybko, że nawet nie zorientowałem się, kiedy położył dłonie na moich ramionach. Teraz w jego oczach mogłem dostrzec stuprocentową powagę. Domyślam się, do czego to zmierza, jednak nie czuję potrzeby, aby to przerywać. Można nawet powiedzieć, że podoba mi się to… Zacząłem przymykać powieki oraz uchylać usta. Nie minęło dużo czasu, jak dłoń Akiego dotknęła mojej twarzy. Ona jest taka chłodna… Odległość dzieląca nasze twarze bardzo szybko zaczęła się zmniejszać, aż w końcu usta niebieskowłosego zetknęły się z moimi. Ten pocałunek jest taki delikatny, ale i tak przyprawa mnie o ciarki. Po upłynięciu kilku sekund diamentooki przerwał pocałunek, następnie oddalił się ode mnie, robiąc kilka kroków w tył. Spojrzał na mnie mglistym wzrokiem, po czym rozpoczął rozmowę.\n- To jest moja odpowiedź. – oznajmił stanowczo.\nPrzez chwilę otępiale wpatrywałem się w chłopaka, jednakże po upłynięciu niewielkiej ilości czasu zrozumiałem, co zrobiliśmy.\n- Dlaczego… mnie pocałowałeś? – zapytałem trochę się jąkając.\n- A dlaczego Ty mnie nie odepchnąłeś? – odpowiedział pytaniem na pytanie.\nOpuściłem głowę w dół.\n- Mhm… Po prostu pomyśl o tym.\n- Więc… To Cię głowiło przez cały ten czas?\n- Tak… - spojrzał w bok trochę speszony.\n- … - przez chwilę przemilczałem – Lubisz mnie?\nOn w ramach odpowiedzi kiwnął tylko twierdząco głową.\n- Teraz już wiesz. – westchnął – Rozumiem, że to może być dla Ciebie dziwne, ale wolałem Ci powiedzieć, niż się z tym kryć.\n- Nie, to nie tak… Dziękuję Ci, ale muszę to wszystko przemyśleć.\n- Cieszę się. – uniósł kąciki ust w górę – W takim razie lepiej wrócę do siebie. Do zobaczenia.\n- Tak, do jutra. – pomachałem na pożegnanie.\nJuż jutro nasz pierwszy mecz… Musimy go wygrać za wszelką cenę. Ale… Co, jeżeli to, co przed chwilą się wydarzyło, może zmienić jakąś rzecz w zachowaniu Akihita i przebieg jutrzejszego meczu?\nSzliśmy całą drużyną przez przyciemniony korytarz. Jeszcze kilka kroków i w końcu znajdziemy się w miejscu, gdzie zagramy nasz pierwszy, ważny mecz eliminacyjny. Nawet, jeżeli nie gram, to stresuję się równie dobrze, jak chłopaki z pierwszego składu. Będę ich wpierał tak bardzo, jak mi się uda. Nie możemy zawalić. Zawody są dla nas ważne… Musimy pokazać im na starcie, na co nas stać.\nPo postawieniu kilku kroków, Ayako otworzyła ogromne drzwi, przez które od razu mogliśmy przejść do głównej sali. Gdy wszedłem z chłopakami do pomieszczenia, moim oczom ukazał się tłum ludzi siedzących na trybunach. Spodziewałem się różnych osób, ale tak wielu, to nie. Miło.\n- Dużo ludzi… - burknąłem.\n- To normalka. – powiedział Keji.\n- Gdzie są nasi przeciwnicy? – zapytał Junishi.\nHisashi rozejrzał się po sali, następnie dyskretnie wskazał palcem na grupkę koszykarzy, którzy siedzieli całkiem niedaleko. Trochę się zdziwiłem, ponieważ ich drużyna na pierwszy rzut oka nie wygląda na dobrze zgraną. Podobnież ich umiejętności także nie są najlepsze, jak to wspominał Hisashi… Oby te informacje, które nam podał były w stu procentach prawdziwe.\n- Z początku mieliśmy zagrać, jako trzeci, jednak zaszła mała zmiana planów i niestety, ale pierwszy mecz przypada nam. Macie niecałe trzydzieści minut na rozgrzewkę. Weźcie także pod uwagę fakty, o jakich wspominałem na treningu. – chłopak spojrzał na mnie – Takeichi, byłoby dobrze, gdybyś pomógł mi w ocenianiu siły przeciwnika.\n- Dobra, chłopaki, musimy się dokładnie przygotować!\n- Tak! – przytaknęła reszta drużyny.\nWszyscy zajęli właściwe miejsca. Ludzie na trybunach chwilowo ucichli, drużyny zebrały się w odpowiednich miejscach, a reszta zakończyła przygotowania. Sędziowie, komentatorzy, wszyscy znajdowali się na swoich miejscach. Mecz się za chwilę rozpocznie. Na środek wyszedł niski mężczyzna, który od razu ogłosił początek eliminacji. Wyczytał wszystkie drużyny oraz kolejność rozgrywek. Tak, jak wspominał Hisashi – nasza drużyna gra, jako pierwsza. Jestem pewien, że sobie poradzą. Po wypowiedzeniu wszystkich ważnych informacji, mężczyzna wrócił do reszty komentatorów. Gdy upłynęło kilka sekund, rozmowy oraz przekrzykiwania przerwał, czy też może zagłuszył dźwięk, który świadczył o rozpoczęciu pierwszych, ważnych eliminacji.\n- Mecz eliminacyjny, pomiędzy prywatną akademią Shinkanjuu, a prywatnym liceum Katake rozpocznie się za dwie minuty. Zawodnicy proszeni są o wystąpienie. – oznajmił jeden z komentatorów.\nKeji, Akihito, Junishi, Katzuma oraz Yamamoto ostatni raz na nas spojrzeli, następnie udali się w wyznaczone miejsce. Po chwili, w ich ślady ruszyła drużyna przeciwników. Gdy zobaczyłem ich środkowego, zamurowało mnie. Jest OGROMNY. I ma takie nieproporcjonalne, duże dłonie… Nawet, jeżeli jego umiejętności nie są takie dobre, to i tak może być dobrym przeciwnikiem. Drużyny ustawiły się po przeciwnych stronach linii, następnie członkowie ukłonili się przed sobą.\n- Niech Cię nie przerazi jego wzrost, widziałem go podczas gry. Nie jest dla nas sporym zagrożeniem. – powiedział Hisashi.\n- A-ale…. Nie dziwi Cię to, że do pierwszego składu, do tego w ważnych eliminacjach, wystawili kogoś, kogo umiejętności mogą sprawić, że na wygraną nie będzie żadnych szans? – zapytałem.\n- Teraz, jak tak mówisz… - spojrzał na drużynę przeciwników – Wyglądają… Na zbyt pewnych siebie… Czyżbym się pomylił? Nie, to coś innego…\n- Etto… Wracając… - spojrzałem niepewnie na kolegę – Czy nasi nie wyglądają przy nich na… przerażonych?\n- N-no… Porównując mimikę, obecne zachowanie obu drużyn, to nasi wyglądają… Jakby brakowało im pewności.\nHisashi zwrócił się w stronę chłopaków. Chwilę przyglądał się, lustrując kilka rzeczy, jednak po wykonaniu tych czynności zwrócił się ku mojej twarzy.\n- Akihito wygląda inaczej niż zwykle… - powiedział.\n- Tak… Zazwyczaj wykazywał stuprocentową obojętność, a teraz… Waha się, stresuje. Znam go sporo czasu, a tego typu rzeczy zdarzały się, gdy coś konkretnego było na rzeczy…\nChyba nie powinienem mówić o tym, co wczoraj zaszło… Tak, lepiej zachowam to dla siebie.\n- Więc się wahają?\n- Niestety, ale muszę przyznać rację. – cicho westchnął – W takim wypadku… Wszystko zmienia kolej rzeczy. Ja też trochę skłamałem… Powiedziałem, że nie mamy się, o co martwić, ale tak naprawdę ich umiejętności są całkiem dobre…\n- Mówisz poważnie?! – niechcący podniosłem głos, przez co zwróciłem na siebie uwagę kilku osób siedzących nieopodal.\n- Mhm… - pokiwał głową – Obawiam się, że w takim stanie możemy nieźle dostać. Jeżeli chłopaki faktycznie się stresują i nie skupią się na grze, to… Mamy kłopoty.\nTo w pewnym sensie moja wina… Obawiałem się tego, że Akihito może dzisiaj funkcjonować inaczej, ale nie spodziewałem się, że cała reszta będzie wykazywać podobne odczucia… Nawet Junishi, który wydawał się być wyjątkowo pewnym, teraz wygląda na trochę zestresowanego. Ciekawi mnie, czy na ich miejscu wyglądałbym podobnie…\n- Nie martw się… Gdyby to, czego się aktualnie obawiamy naprawdę miało miejsce, zażądamy przerwy.\n- Tylko, czy to oby na pewno wystarczy…\n- Póki się nie upewnimy, nie dowiemy się. – po wypowiedzianych słowach przez chłopaka, z boiska dobiegł dźwięk informujący o starcie meczu.\n- No to się zaczyna…\n- Miejmy nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Muszą się skupić i wykorzystać informacje, o jakich im wspominałem kilkakrotnie.\n- Obyś miał racje… - moje dłonie zaczęły się trząść ze zdenerwowania, jednak po chwili poczułem, gdy ktoś je dotyka. Spojrzałem w bok. Ujrzałem zdumioną twarz Hisashiego.\n- Rety… Ty się tym naprawdę bardzo przejmujesz… - objął moje dłonie swoimi – Jesteś bardzo zimny… Źle się czujesz? – chłopak cały czas spoglądał w moje oczy.\n- N-nie… - trochę się zawstydziłem.\n- Jesteś pewien? – zadał kolejne pytanie – Trochę się trzęsiesz, Twoje dłonie są lodowate, a teraz Twoja twarz robi się czerwona. – po tych słowach jeszcze bardziej się spiąłem.\n- Wy-wydaje Ci się… - trochę panicznie odwróciłem wzrok od kolegi, na co on cichutko zachichotał – No co?\n- Nic. Zabawnie się zachowujesz. – uśmiechnął się serdecznie.\n- Cooo? O czym Ty…?\n- Spokojnie. Zaczęło się. – zwrócił wzrok ku boisku – Liczę na to, że jakoś im wyjdzie.\nSHINee - Sherlock.\nSędzia wyrzucił piłkę w górę, jednak nasz Junishi nie mógł się równać wzrostem ze środkowym przeciwników, czego wynikiem była strata piłki. Obstawiam, że to właśnie oni zdobędą pierwsze punkty. Harada Hajime zaczął biec kozłując piłkę. Po niedługiej chwili znalazł się tuż pod naszym koszem, następnie wykonał rzut. Na nasze nieszczęście, trafił. Pierwsze dwa punkty trafiły się naszym przeciwnikom. Kapitan wrogiej drużyny spojrzał na Kejiego.\n- To było dziecinnie proste… - prychnął i odszedł.\nZdołałem ujrzeć na twarzy Kejiego niewielką żyłkę. Nie wiem, co dokładnie usłyszał od tego goryla, ale musiało go to nieźle wkurzyć. Chłopaki rozpoczęli kontratak. Akihito dokładnie rozejrzał się po boisku, by określić ustawienie i stan formacji. Po chwili namysłu rzucił piłkę, jednak przez to, że się zawahał, Harada ponownie odebrał mu piłkę, kończąc na rzucie za trzy punkty. Obrócił się i nawet nie spojrzał na chłopaków. Pobiegł prosto do swojej drużyny z zadartą głową. Haha, ta postawa zdecydowanie nie pasuje temu kolesiowi. Komicznie to wygląda. Nie wytrzymałem i prychnąłem śmiechem, co od razu dostrzegł ten goryl. Zatrzymał się oraz spojrzał na mnie z pytającym wyrazem twarzy. Darowałem sobie dalsze wyśmiewanie chłopaka, więc spojrzałem na Akihita. W dalszym ciągu miałem niewielkiego banana na twarzy, a on w momencie, gdy go dostrzegł, trochę się uspokoił. Po kilku sekundach, do Hisashiego i mnie przysiadła się Ayako.\n- Widzę, że nie najlepiej im idzie. – zaczęła.\n- Nie jest najgorzej. Miejmy nadzieję, że coś w nich ruszy i zaczną grać na poważnie.\nAkihito ponownie wyrzucił pomarańczową kulę, jednak tym razem piłka trafiła do rąk Junishiego, który coś mruknął pod nosem i ruszył w stronę kosza przeciwnika. Zwinnie kozłując piłkę oraz wymijając przeciwników zrobił lekkie wrażenie na ludziach. Znalazł się nieopodal kosza, więc podskoczył i wyrzucił piłkę, która po szybkiej chwili trafiła tam, gdzie trafić miała. Odwrócił się w stronę kapitana przeciwnej drużyny.\n- Wysoka pewność siebie bywa czasem zgubna. – rzekł z perfidnym uśmieszkiem, na co tamten zareagował złością – Nic nie mów. – dokończył i oddalił się od przeciwników.\nOd początku meczu minęło prawie dziesięć minut, więc pierwsza kwarta za chwilę się skończy. Obyśmy chociaż zdołali wyrównać… Czym się martwię, z pewnością dadzą radę. W końcu są niesamowici. Aizawa Shoko rozpoczął kolejny atak. Najpierw spojrzał na Hajime, później na Isao. O ile się nie mylę, poda do Harady. Mam nadzieję, że oni również na to wpadli. Szybko po zmyleniu, Shoko wyrzucił piłkę. Tak, jak myślałem, podał do Harady, jednak Keji nie zapomniał o słowach Hisashiego, dzięki czemu udało mu się odebrać piłkę. Kozłując, zaczął się przemieszczać naprzód. Gdy dwójka koszykarzy z przeciwnej drużyny postanowiła go zablokować, on podał piłkę do Akihito, który po chwilowym kozłowaniu rzucił ją do Yamamoto. Chłopak podbiegł do kosza i wyrzucił piłkę. Tafił, jednak przez wyskok stracił równowagę i niestety, ale spadł na niewłaściwie ułożoną nogę, czego wynikiem było uszkodzenie jakiegoś stawu. Ayako poprosiła o czas, a także zdjęła chłopaka z boiska. Nie jest w stanie grać.\n- Jesteśmy jeden punkt w tyle. – rzekł informator – To malutko. Cieszę się, że przejrzeliście na oczy. Mam teraz nadzieję, że pokażecie im, na co was stać, prawda?\n- Ta. – odpowiedział Keji – Ale ten kapitanek mnie irytuje. – złapał się za czoło – Ta jego durna postawa…\n- Nie daj się sprowokować. Skup się na grze. – spojrzał na nogę Yamamoto – Kolejny problem… On nie zagra już dzisiaj.\n- To może ja? Z moją nogą już jest naprawdę dobrze i…\n- Odpada. – powiedział stanowczo.\n- Dlaczego? – zapytałem marszcząc brwi.\n- Dopiero, co z Twoją nogą było nie najlepiej. Nie mogę teraz pozwolić Ci wyjść na boisko. Nie dziś. – w pewnym sensie go rozumiem, jednak…\n- N-nawet, jeśli nie macie kogo wystawić? – dopytałem.\n- Za Tobą siedzi mnóstwo członków naszej drużyny, wiesz?\n- Ale oni nie są jeszcze zdolni do gry! Jestem pewien, że nadałbym się idealnie… - nadymałem policzki.\n- Niestety, ale nie wpuścimy Cię na boisko. Liczy się Twoje zdrowie. Zrozum to… - im chyba naprawdę zależy.\n- Dobrze… - wtrąciła Ayako – Więc za Yamamoto wejdzie Shidou.\n- Jasne! – przytaknął.\nBeznadzieeeja. Chciałbym zagrać.\n- Skończmy to i rozpocznijmy drugą kwartę! – powiedział, a może i krzyknął Katzuma.\n- Jak zwykle pełen energii. – Keji pokręcił głową.\nSpojrzałem na Akihito, który był bardzo cichy. Nasze oczy się spotkały, na co ja zareagowałem podnoszącym na duchu uśmiechem. Chłopak zareagował podobnie, odwzajemnił mój uśmiech.\n- Powodzenia. – powiedziałem, w dalszym ciągu się uśmiechając.\n- Dzięki. – odpowiedział ze znacznie większą ulgą.\nWydaje mi się, że teraz pójdzie im o wiele lepiej. Mam takie przeczucie.\n- Koniec drugiej kwarty! – oznajmił komentator – Zawodnicy mają piętnaście minut przerwy.\nObydwie drużyny zeszły z boiska oraz zajęły miejsce na swoich ławkach. Junishi dalej zachowuje się ozięble w stosunku do mnie oraz unika wszelakich rozmów. Dalej mu nie przeszło… I jeszcze to wyznanie Akiego… Jestem mu wdzięczny, ale bardziej widzę go, jako przyjaciela, niż chłopaka… Chociaż, może to się zmieni. Kto wie…\n- Gratuluję, chłopaki! – krzyknęła czerwonowłosa – Mamy teraz dwucyfrową przewagę!\n- Zastosowaliśmy się do Twoich rad, Hisashi. To po części Twoja zasługa… - oznajmił kapitan z lekkim zawodem.\n- Ale, przyznam, całkiem nieźle. Trzydzieści dwa do dwudziestu. Niezły wynik jak na początek. Do tego w niepełnym składzie…\n- Jestem za zmianą formacji. – wtrącił Akihito.\n- Zmiana? – zapytał informator.\n- Tak. Formacja 1:1 będzie teraz dla nas bardziej korzystna.\n- W porządku. – chłopak się zgodził.\nPo dłuższej rozmowie komentator ogłosił start drugiej połowy. Obydwie drużyny ponownie weszły na boisko będąc gotowymi na grę. W dalszym ciągu nie mogłem zrozumieć, dlaczego postanowili zmienić formację. Według informacji o ich drużynie, aby dobrze sobie z nimi poradzić należy blokować kilkoma osobami. Co go nakłoniło do formacji 1:1?\n- Dlaczego zmieniliście formację? – zapytałem – Przecież najlepiej byłoby ich blokować w kilku…\n- Spójrz na nich. – kiwnął głową na chłopaków z przeciwnego zespołu – Już wygraliśmy. – uśmiechnął się lekko.\nMiał rację. Początkowe role się odwróciły. Teraz, to my wszystko kontrolowaliśmy. Zwycięstwo jest pewne.\n- Mecz pomiędzy prywatną akademią Shinkanjuu, a prywatnym liceum Katake zwycięża prywatne liceum Katake z ilością punktów: 73. – ogłosił sędzia.\nCała nasza drużyna podbiegła do nas z ogromnymi wyrazami szczęścia. Każdy z nich był bardzo zadowolony, co widocznie wykazywali. Cieszę się ich szczęściem.\n- Gratuluję, chłopaki! – krzyknęła Ayako – Przeszliśmy przez pierwsze eliminacje! Za dwa dni będą kolejne, jeżeli je wygramy, to oficjalnie dostaniemy się do mistrzostw!\n- Musimy dobrnąć aż do finałów! – rzekł entuzjastycznie Katzuma.\n- Definitywnie. – dodał Keji z pełnym spokojem.\n- Co wy na to, aby pójść świętować? – zaproponował Hisashi.\n- W jaki sposób? – zapytałem.\n- Napić się, uczcić zwycięstwo… - wyjaśnił.\n- Ja tam nie mam nic przeciwko, ale, gdzie to zrobimy i jak. Nie mamy skończonych dwudziestu lat.\n- Z tym nie będzie problemu… Mój znajomy jest współwłaścicielem pewnego klubu… - oznajmił.\n- W takim razie, jestem za. – powiedział kapitan.\n- W sumie, co mamy do stracenia… - przytaknęło kilka osób z drużyny.\n- Eeh… - zawahałem się.\n- Co jest, Takeichi? – zapytał Akihito.\n- Po prostu… Gdy ostatni raz „świętowaliśmy”, to troszkę przesadziłem i…\n- I? – dopytał.\n- Wydarzyło się coś ciekawego… - po przypomnieniu sobie ubiegłych wydarzeń, nieco się zarumieniłem.\nJunishi dostrzegł moją reakcję, przez co się ledwo zauważalnie uśmiechnął.\n- Teraz Cię dopilnujemy, więc się nie martw. – powiedział Keji.\n- Racja. Nie możemy pozwolić, aby stało Ci się coś dziwnego. – Hisashi wyraźnie podkreślił słowo „dziwnego”. Co dokładnie miał na myśli?\n- S-skoro tak mówicie… - zgodziłem się.\n- Idealnie! – wtrąciła Ayako – Idziecie tam wszyscy! Ja niestety nie mogę wam towarzyszyć, ale życzę powodzenia! – powiedziała i z podejrzanym uśmiechem zabrała swoje rzeczy, następnie opuściła pomieszczenie. Spojrzałem pytająco na starszego kolegę. On tylko się uśmiechnął. Co oni kombinują…?\n- Witamy. – powitał nas wysoki mężczyzna.\n- Dzień dobry. – odrzekł Hisashi.\nPo udaniu się na główną salę dostrzegliśmy samych… mężczyzn.\n- Coo? Nie ma żadnych dziewczyn?! – zapytał Katzuma, z lekkim zawiedzeniem i paniką.\n- No właśnie? Co jest grane? Męski wieczór?\n- Ooh, chyba zapomniałem was wspomnieć… - odwrócił od nas wzrok.\n- O czym dokładnie zapomniałeś nam powiedzieć, Hisashi? – zapytał Keji z mrozem w głosie.\n- No, więc, to klub dla gejów…\nPrzez chwilę wszyscy staliśmy jak wmurowani. Nikt nie wiedział, jak rozpocząć rozmowę.\nNoo, jeżeli przetrwaliście, to podziwiam. XD\nTeraz postaram się zsynchronizować i dodawać minimum 1 rozdział w tygodniu.\nCo do innego opowiadania... Pomysłów mam pierdylion, więc kilka rozdziałów przed zakończeniem tego dodam ankietę, co było pomysłem jednego z czytelników. ^^\nW takim razie, do następnego. <0v0>\nAutor: Chizu Chan o 13:55\nOmegon Alpharius 29 marca 2014 17:16\nAaaale bym się wkurzył jakby mnie tak po ciężkim meczu, z tym, że w moim przypadku piłki nożnej, któryś z kretynów z drużyny wziął do klubu dla gejów ^^ Jeszcze pewnie mają tylko kolorowe drinki z parasolką :/ W ogóle, sporo tam tych gejów jest :D To jest jakieś 0,2 % społeczeństwa, a tu w jednej drużynie przynajmniej trzech :o Noo, może Keichi jest bi sądząc po jego zachowaniu, ale na jedno wychodzi :P aa i nie znoszę kosza, bo kiedyś graliśmy z takimi ludźmi, którzy sobie umyśleli, że będą grać bez koszulek. I tak się przy tym spocili, że aż po nich spływało, i za każdym razem jak się chciało takiego zblokować, to się człowiek dosłownie ślizgał...FUJ...Bleeeeh...:D\nChizu Chan 29 marca 2014 17:56\nhahahaha, nie mogłam powstrzymać śmiechu przy ostatniej części komentarza XD\nNie dziwię się, też bym po takiej traumie znienawidziła tę grę xD\nNo tak, sporo gejów, jak to bywa zwykle w yaoi/shounen-ai xd\nMilena P 1 kwietnia 2014 11:50\nWoo, ten Keichi to ma powodzenie ;O\nI tak jestem za jego duetem z Junem, więc Aki niech spływa! ;p\nZ tym gejowskim klubem rozwaliłaś mnie jak nie wiem ;D\nCoś czuję, że będzie się tam działo ;D\nChizu Chan 1 kwietnia 2014 14:08\nHaha, nie jesteś jedyna! Koleżanka w szkole też cały czas mnie truje, żebym tych wszystkich bohaterów wycofała, bo ona chce Jun x Kei. No ale co to za akcja bez komplikacji?:D Tej dwójki możesz się spodziewać, nie martw się. ;p\nTrzeba stworzyć bohatera, który będzie oblegany przez różnych ludzi, a co tam! xD\nNo tak, dziać się będzie, nawet sporo, ale to zależy chyba od wymagać yaoistki. xD\nMilena P 2 kwietnia 2014 08:03\nJesteś nie dobra ;x ;p\nBiedny Jun, co on bd bd przeżywał się się dowie?! ;C\nJa mam za sobą 2 opowiadania Yaoi, więc jakiś tam wielkich chyba nie mam wymagań ;p\nEdzi. oo 4 kwietnia 2014 00:10\nHey, zostałaś nominowana do LBA ! Więcej informacji na http://vampirestoown.blogspot.com/2014/04/libster-blog-award.html\no tak wygrali mecz, Akihito się zakochał w Koichiim, no i jak sie okazało to klub dla gejów...