Badani Genetyczne Niepłodność - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: badani genetyczne niepłodność\n...wykluczyć wady genetyczne (tzw. aberracje chromosomowe), m.in. zespół Klinefeltera u mężczyzn i zespół Turnera u kobiet , których skutkiem jest właśnie niepłodność. - Poza tym genetyk może(...) badania genetyczne w kierunku wrodzonego przerostu kory nadnerczy . Schorzenie to polega na nadmiernym wydzielaniu hormonów - androgenów nadnerczowych. W przypadku kobiet nadmiar ten powoduje...\nNiepłodność? Sprawdź, czy jesteś nosicielem mukowiscydozy\nMukowiscydoza (zwłóknienie torbielowate) jest poważną, nieuleczalną chorobą genetyczną. Dziecko, które rodzi się chore posiada dwie kopie uszkodzonego genu CFTR (jedną od matki, drugą od ojca). Niektóre osoby posiadają tylko jedną kopię i są nosicielami mukowiscydozy. Nie mają symptomów choroby, mogą mieć jednak problemy z płodnością. Badania naukowe dowodzą, że takim nosicielem może być nawet co...\nW przypadku par z problem obniżonej płodności niezwykle ważna jest odpowiednia diagnostyka. Pozwala ona poznać przyczyny zaburzeń oraz określić dalsze postępowanie. Wrodzona niepłodność jest zwykle spowodowana czynnikami genetycznymi, dlatego na początku wskazane jest wykonanie badań genetycznych. W takiej sytuacji warto również, aby partnerzy i ich najbliższa rodzina, zostali objęci poradnictwem...\nPoradnictwo genetyczne przez telefon? Teraz jest to możliwe!\n...borykają się z chorobą nowotworową. Konsultacja pozwoli ocenić ich predyspozycje do rozwoju raka, który jak wiadomo potrafi mieć bardzo silne podłoże genetyczne. Niepłodność jest już problemem(...), kardiolodzy, ortopedzi, a także genetycy. I właśnie tym ostatnim poświęcimy nieco więcej uwagi. Czym jest poradnictwo genetyczne? Najczęstszym powodem, dla którego rodzice udają się do poradni...\nDotyczy was problem niepłodności? Zróbcie badanie kariotypu!\nKażdy przypadek niepłodności jest inny, wymaga indywidualnego podejścia i w miarę szybkiej diagnostyki. Bez niej nie uda się rozpoznać faktycznej przyczyny zaburzeń. Niepłodne pary muszą być przygotowane na to, że czeka je szereg specjalistycznych badań. Jednym z elementów diagnostyki niepłodności są badania genetyczne. Szczególną uwagę trzeba tu zwrócić na analizę kariotypu. Dlaczego jest ona aż...\n...kobiet oraz zespołu Klinefeltera u mężczyzn. Do ich zdiagnozowania służy badanie cytogenetyczne (inaczej badanie kariotypu). · Trombofilia i wywołujące ją mutacje genetyczne mogą doprowadzić(...)Źródłem problemów z płodnością mogą być czynniki genetyczne... ...czyli zmiany w obrębie pojedynczych genów lub całych chromosomów. Da się je oczywiście wykryć przy pomocy odpowiednich badań...\nDiagnoza męskiej bezpłodności\nOd dawna staramy się o dziecko, jak na razie bezskutecznie. Nie jesteśmy już młodzi. Bardzo prawdopodobne, że przyczyną takiego stanu rzeczy może być niepłodność męża. Jakie badania trzeba wykonać, aby to sprawdzić możliwie jak najdokładniej? Czy samo badanie nasienia wystarczy? Ewelina M., Wałbrzych.\n...prawdopodobieństwo poronienia. Badanie wad genetycznych po poronieniu - szansa na odzyskanie spokoju Za tego typu wady genetyczne odpowiadają zwykle zmiany losowe, niezależne od czynników zewnętrznych(...) aż za 70% wszystkich utrat ciąży, dlatego badanie DNA materiału z poronienia często pozwala skrócić czas diagnostyki. Zespół Turnera dotyczy tylko dziewczynek Zespół Turnera to choroba...\nusunięcie tarczycy wysoki wynik\nbadanie biochemiczne serca\nbrak wchłaniania witaminy b12\ntorbiele na twarzy\nzawał serca u młodych objawy\natopowe zapalenie skory na twarzy\nbardzo częste anginy\nboli mnie cewka moczowa\nból brzucha od papierosów\nból pleców i brzucha\nchoroby zapalne miednicy\nco jest dobre na krwiaki\nniskie ciśnienie po alkoholu\nposiew moczu wyniki\nzawroty głowy złe widzenie


"Księża biskupi proszą, aby we wszystkich polskich parafiach podjęto dzieło duchowej adopcji dziecka poczętego. Jest to modlitewne zobowiązanie wobec dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki" - powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik.\nDziałaczka pro-life stwierdziła, że Jarosław Kaczyński "ulega lobby aborcyjnemu". "Prawda jest taka, że to on blokuje ochronę życia w Polsce" - powiedziała Kaja Godek.\nZrównanie płac kobiet i mężczyzn w spółkach skarbu państwa, gwarantowana emerytura minimalna w kwocie 1600 zł, prawo do przerywania ciąży na żądanie do 12 tygodnia czy ustawowa gwarancja in vitro – to niektóre z postulatów Konstytucji Kobiet przedstawionej przez ugrupowanie Wiosna Biedronia.


Ryby Akwariowe Spis Najpiękniejsze Galeria: ezco midderindia\nw ząb oraz z powiększeniem w obszarach dowcipu, które pozostaną związane spośród ciągłą ezco midderindia racją, samopoczuciem. Organizacja: Być może zebrałeś potrzebne recenzje również świadectwa, jednak mogą one obecnie mieścić się w kanał oprogramowania, bez obojętnie jakiej organizacji. Obstawanie się na czele wszystkiego, co inni satysfakcjonują o Twojej marce dodatkowo Twojej\nfirmie, ma czołowe znaczenie na rzecz pełnego skorzystania tych recenzji i zeznań. Pierwszą aferą, którą będziesz chciał odciągnąć, jest zaprojektowanie sposobu na połączenie tych recenzji oraz dodatkowo świadectw z resztą taktyki content reklamę. Jeśli owo zrobisz, pozostaną na wydobycie ręki, iżby móc z nich użytkować w arbitralnym momencie. Owe pozwoli ci na podczas gdy największą zysk z owego, co wywierasz, a szanse są niezmiernie dobre, iż będzie mnożyć więcej recenzji i krytyki o skończonym charakterze.\nZazwyczaj ból pleców jest skrępowany ze starzeniem się kręgosłupa i zmianami, które się pojawiają (przy okazji, możesz sprawdzić nasz wpis na temat masażu szyi i z jakiego powodu są one ważne) oznacza to traumą. W rzeczywistości prawdopodobnie uzyskasz zwłaszcza pozytywne opinie i (zdecydowanie) pozytywne poglądy. Jednak bałamucone z pozytywnymi recenzjami nazrzucają prawdopodobnie oraz niewielką liczebnością negatywnych. Niesłychanie ważne istnieje, abyś rozumiał, jak dawać radę z tymi negatywnymi opiniami w konstruktywny i żywy sposób. De facto można bez ryzyka założyć, iż nauczysz się więcej spośród negatywnych niżeli pozytywnych recenzji, a złe recenzje zatwierdzają ci polepszyć twoje biznesowe podejście, żeby uzyskać zasadne wyniki.\nObecnie na emeryturze mieszka ostrożnie ze swoimi wspomnieniami w małej wiosce na brzegu upadku. Zwróć uwagę na utwierdzone / analitykę: jest owe bardzo świadczące dla Twojej firmy. Pod warunkiem, że nie zwrócisz uwagi na analitykę, jakim sposobem zamierzasz zrozumieć, co skutkuje, a co nie owocuje? Łatwo widnieje zebrać położone analityczne, ponieważ istnieją zarysy, które no tak robią owo za Cię i uroczysty się bardzo skuteczne. Analityka pokaże Ci, gdzie musisz dokonać korekty (lub kategorycznie zrezygnować z pewnych praktyk). Jest nadzwyczaj ważne, abym cały czas utrzymywał rękę na pulsie swojej firmy. Korzystaj z krytyki i rady, aby udynamicznić ekspozycję swojej marki: Najpewniej Twoja agencja interaktywna, podobnie jak gros firm, istnieje firmą szeptaną. Jeśli w rzeczywistości jest, opinie i opinie innych ludności wzmocnią owo, co oferujesz. Te recenzje i poglądy poprawią Twoją widoczność, zauważą Ci wiarygodności i poprawią Twoją wytrawną reputację, a także dodadzą Ci nieocenioną ekspozycję marki.\nI dodatkowo nawet odder jest przyczepieniem do tego, chociaż postrzępione także rozdarte ujdzie i dawno po użyciu w ciągu dnia. Recenzje oraz opinie trwają kluczowe gwoli sukcesu Twojej marki. Nabywca może chcieć przeprowadzić w szerokim zakresie zakrojone ustalania nad warsztatami produktów plus / czy też usług, jakie oferujesz, przecież jest skrótem dla owego konsumenta, ażeby móc przewertować opinie innej osoby, która już uzyskała takie wprawa. Jeśli rozumujesz, że nie udało Ci się nagromadzić do tej pory dostatecznej liczby opinii i wskazówki, poproś o nie. Ogólnie rzecz ćpając, ludzie mają bardziej niżeli chętni, iżby ci odciążyć. W rzeczywistości widnieje to część trwałej, trwałej relacji, którą budujesz spośród drugą osobą. Recenzje natomiast opinie siedzą jedynym fortelem, w kto inna osoba zdecyduje, azali zatrudnić Ciebie (lub posprawiać coś, co sprzedajesz), czyż zatrudnić


Zapalenie stawów - leczenie konwencjonalne | KtoCięWyleczy\nArtretyzm nie jest chorobą nową. Był plagą ludzkości już w czasach najdawniejszych źródeł historycznych - nawet niektóre mumie ze starożytnego Egiptu zachowały jego oznaki. W odróżnieniu od wielu innych przewlekłych schorzeń nie ogranicza się do populacji Zachodu: w większości narodów świata notuje się rosnącą zapadalność na tę chorobę.\nJednym ze zjawisk czasów współczesnych jest jednak niezwykły wzrost liczby przypadków artretyzmu. Jak się szacuje, 9 na 10 osób spośród nas będzie przed śmiercią w mniejszym lub większym stopniu cierpieć na jakąś jego postać. Skąd takie rozpowszechnienie tego schorzenia w ostatnim czasie? I czy możemy nauczyć się czegoś od tych 10% ludzi, którzy nie zachorują?\nNa początku XX w. naukowcy byli przekonani, że artretyzm jest przewlekłą infekcją stawów. Później pojawiły się teorie artretyzmu jako choroby w znacznym stopniu dziedzicznej, uwarunkowanej tendencją genetyczną lub też wywoływanej przez infekcję drobnoustrojami bakteryjnymi z rodzaju Mycoplasma, a nawet - będącej wynikiem nieprawidłowego funkcjonowania układu metabolicznego i odpornościowego. Wszyscy są jednak zgodni co do tego, że wciąż nie udało się zidentyfikować z jakąkolwiek dozą pewności dokładnej przyczyny choroby.\nStatystyki istotnie wykazują, że schorzenia autoimmunologiczne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów lub choroba Leśniowskiego-Crohna, często są dziedziczne. Spośród wymienionych wyżej 3 teorii koncepcja artretyzmu jako nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu odpornościowego ma najwięcej zwolenników i jest najintensywniej badana w laboratoriach. Wprawdzie jest to wiarygodna możliwość w przypadku schorzeń autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, lecz wyjaśnienie to nie jest wystarczające dla wszystkich chorób objętych zbiorczo terminem artretyzm.\nArtretyzm jest mylącym, uogólnionym określeniem różnorodnych chorób kości, stawów i tkanek, nic więc dziwnego, że i przyczyny tych schorzeń są bardzo zróżnicowane. Zanim jednak przyjrzymy się bliżej poszczególnym chorobom artretycznym, musimy najpierw dokładnie zrozumieć, z jakich elementów składa się zdrowy staw.\nStawy obejmują kości wraz z warstwą gładkiej, wytrzymałej chrząstki, znanej jako chrząstka stawowa, która oddzielona jest od przeciwległej kości i chrząstki smarującym płynem maziowym, produkowanym przez błonę maziową (maziówkę).\nKość zbudowana jest z kolagenowej macierzy oraz substancji mineralnej zbudowanej ze związków wapnia i fosforu. Chrząstka ochrania zakończenia kości i składa się z proteoglikanów - rodzaju mukopolisacharydów, zbudowanych z białek i węglowodanów.\nTermin ten obejmuje 6 odrębnych grup schorzeń:\n1. Reumatyzm pozastawowy\nbóle pleców i uszkodzenia dysku\nschorzenia barków, dłoni i stóp\n2. Choroby zwyrodnieniowe\nchoroba zwyrodnieniowa stawów (idiopatyczna lub pourazowa)\n3. Choroby zapalne\n4. Choroby tkanki łącznej\npolimialgia reumatyczna toczeń rumieniowaty układowy\n5. Krystaliczne zapalenie stawów\n6. Schorzenia kości\nChoroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęściej spotykaną postacią artretyzmu, występującą u ponad 70% osób dorosłych pomiędzy 55. a 78. r.ż., w większości kobiet. Lekarze na ogół postrzegają ją jako naturalny proces degeneracyjny związany z wiekiem lub jako schorzenie rozwijające się często po infekcji lub urazie czy u osób z nadwagą.\nChoroba zwyrodnieniowa stawów, określana również jako zużycie stawów, dotyczy chrząstki stawowej, powodując jej rozpad. Zadaniem tej twardej, elastycznej tkanki jest pokrycie kości przylegających do siebie w każdym stawie i zmniejszanie tarcia pomiędzy nimi, gdy przesuwają się względem siebie. Gdy chrząstka rozpada się, staje się postrzępiona i nierówna, a przestrzeń ochronna pomiędzy kośćmi zmniejsza się. Podczas ruchu kości stawu trą o siebie wzajemnie, powodując ból. Z biegiem czasu chrząstka wysycha, staje się spękana i porowata grui nie umożliwia już płynnych ruchów stawu. Zużycie chrząstki w stawie przenoszącym ciężar ciała, takim jak staw biodrowy lub kolanowy, może wywoływać dotkliwy ból, deformacje i ograniczenie zakresu ruchu.\nSchorzenie to atakuje ręce, ale dotyczy również stawów przenoszących obciążenia, takich jak kolana i biodra, oraz stawów kręgosłupa.\nWe wczesnym stadium chory odczuwa sztywność, a ruchy mogą stawać się nieco trudniejsze do wykonania. Na tym etapie pacjenci mogą jeszcze wcale nie odczuwać bólu. Wraz z postępem choroby tworzą się jednak ostrogi kostne, czyli osteofity - nieprawidłowe narośla kostne, rozwijające się wzdłuż krawędzi kości. W ciężkich przypadkach chrząstka może nawet zaniknąć zupełnie, pozostawiając odsłonięte końcówki kości. Częstą cechą choroby zwyrodnieniowej są twarde guzki, zwane guzkami Heberdena, powstające wokół krawędzi stawów palców dłoni w wyniku rozpadu chrząstki.\nTę odmianę artretyzmu można wykryć za pomocą badań krwi, takich jak wskaźnik opadania erytrocytów (czyli badanie OB), gdzie mierzy się prędkość, z jaką czerwone krwinki opadają na dno probówki, co wskazuje na rozmiar stanu zapalnego.\nStopień zniszczenia stawów ujawniają badania rentgenowskie. Lekarze poszukują na ogół zwężeń stawów i obecności ostróg kostnych, chociaż cechy te mogą tylko pomóc w ustaleniu, jak daleko zaszedł już proces degeneracyjny.\nReumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to przewlekła choroba zapalna dotycząca najczęściej maziówkowej wyściółki stawów, przede wszystkim w dłoniach i stopach, ale także w licznych stawach całego ciała, zwłaszcza łokciowych, nadgarstkowych, skokowych i kolanowych. Atakuje również barki i stawy biodrowe. W odróżnieniu od choroby zwyrodnieniowej, gdzie rozpada się sam staw, reumatoidalne zapalenie stawów wywołuje stan zapalny maziówki, co z kolei powoduje gromadzenie się większej ilości płynu stawowego. W rezultacie staw staje się opuchnięty, sztywny i gorący z powodu zwiększonego przepływu krwi.\nReumatoidalne zapalenie stawów, klasyfikowane jako choroba autoimmunologiczna, rozwija się wtedy, gdy krwinki białe produkują przeciwciała atakujące i niszczące zdrową tkankę zamiast czynników chorobotwórczych. Lekarze nie mają pojęcia, dlaczego tak się dzieje, ale przewlekłe uwalnianie przeciwciał powoduje z czasem pogrubienie maziówki oraz uszkodzenie chrząstek i kości zaatakowanych stawów, co przejawia się paraliżującym bólem, deformacją, a w końcu - erozją kości. Innymi objawami tej choroby mogą być zmęczenie i ból mięśni.\nChoroba dotyka w przybliżeniu 3 razy więcej kobiet niż mężczyzn i może rozwijać się w dowolnej grupie wiekowej, chociaż osoby poniżej 35. r.ż. stanowią grupę bardzo niskiego ryzyka.\nOznaki i objawy reumatoidalnego zapalenia stawów to m.in:\nobolałe, opuchnięte stawy, gorące w dotyku,\nguzki reumatoidalne - twarde guzki w obrębie palców rąk,\nstan pogorączkowy, zmęczenie i utrata wagi.\nOcenia się, że średnio 1 na 10 pacjentów wyleczy się z choroby w ciągu 2 lat. Reumatoidalne zapalenie stawów znane jest jednak z tego, że często odchodzi i powraca, a po okresach zaostrzenia objawów, o różnym czasie trwania, następują okresy pozornej remisji.\nDna moczanowa, znana również jako artretyzm krystaliczny, jest jedną z najczęstszych postaci artretyzmu zapalnego, występujacą u 1,4% dorosłych Amerykanów (szacunkowo u 225 tys. mężczyzn i 57 tys. kobiet). Ta ostra forma artretyzmu zapalnego dotyczy najczęściej stawu śródstopno- paliczkowego u podstawy dużego palca stopy i wywołuje intensywny ból zaatakowanych stawów, wśród których mogą znaleźć się też staw nadgarstkowy oraz stawy palców dłoni.\nDna moczanowa jest chorobą średniego wieku, atakującą 15-krotnie więcej mężczyzn niż kobiet.\nPrzez długi czas wiązano ją z nadmiernym zamiłowaniem do spożywania obfitych posiłków oraz alkoholu, lecz lekarze medycyny alternatywnej zauważyli, że mogą wywoływać ją również alergie pokarmowe, a także stosowanie leków moczopędnych, często przepisywanych przy schorzeniach serca.\nBól i obrzęk pojawiają się, gdy w przestrzeni stawowej powstaną drobne kryształy, co zazwyczaj spowodowane jest nadmiarem kwasu moczowego w organizmie. Układ odpornościowy atakuje te kryształy za pośrednictwem fagocytów (komórek wychwytujących), a toksyczne produkty uboczne tej walki wywołują stan zapalny stawu. Pierwszym sygnałem ostrzegawczym dla pacjenta jest atak bólu w jednym z dużych palców stóp lub w innym typowym miejscu. Typowe objawy to także zaczerwienienie, obrzęk i wrażliwość na dotyk.\nAtakuje miejsca połączenia więzadeł i ścięgien z kością. Jest to najczęstsza postać artretyzmu u mężczyzn w młodym i średnim wieku, rozwijająca się zazwyczaj pomiędzy kością krzyżową a miednicą. Pacjent cierpiący na tę chorobę ma sztywny, bolesny kręgosłup i odczuwa trudność przy unoszeniu głowy podczas chodzenia. Poza silnym bólem pleców innym znakiem ostrzegawczym tego schorzenia jest zapalenie tęczówki oka.\nToczeń rumieniowaty układowy (SLE) to choroba dotykająca najczęściej młode kobiety, która może zaatakować dowolny staw. Podejrzewa się, że ma ona podłoże genetyczne lub jest wywoływana przez leki, a nawet może mieć pewien związek ze światłem słonecznym, ale powszechnie przyjmuje się, że jest to schorzenie autoimmunologiczne. Znakiem ostrzegawczym jest czerwona wysypka na nosie i policzkach,\nPolimialgia reumatyczna jest przede wszystkim chorobą mięśni, ale może też dotyczyć stawów u osób powyżej 50. r.ż. Atakuje biodra i barki powodując ich tkliwość i wyraźny ból mięśni.\nŁuszczycowe zapalenie stawów Lekarze odkryli silny związek pomiędzy artretyzmem a chorobą skóry - łuszczycą. Łuszczycowe zapalenie stawów występuje u 7% chorych na łuszczycę. Z kolei aż 20% pacjentów z zapaleniem tego typu ma jednocześnie łuszczycę skóry. Czasami jedynym objawem są zmiany na paznokciach - wgłębienia lub odbarwienia. Schorzenie to dotyka zwykle tylko 1-2 stawów.\nZapalenie stawów infekcyjne lub związane z drobnoustrojami to skutek infekcji bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej, rozprzestrzeniającej się z innego obszaru ciała. Wśród spotykanych odmian można wyróżnić wirusowe (wywoływane przez wirusa, np. różyczki), septyczne (wywoływane przez bakterie, np. gronkowca) i gorączkę reumatyczną (w wyniku infekcji gardła wywołanej przez paciorkowce lub podobne bakterie). Naukowcy zaczynają jednak dostrzegać również powiązanie między bólem stawów a uporczywymi nieproszonymi gośćmi w naszym ciele, takimi jak pasożyty.\nObjawy infekcyjnego zapalenia stawów obejmują intensywny ból stawów oraz ich zaczerwienienie i obrzęk, a także dreszcze i gorączkę.\nPourazowe zapalenie stawów rozwija się np. po urazie nadgarstka lub zwichnięciu barku.\nKonwencjonalny pogląd na przyczyny zapalenia stawów\nZwyrodnieniowe zapalenie stawów, najłagodniejsza i najpowszechniejsza forma artretyzmu, tłumaczone jest przez lekarzy zmęczeniem materiału i niesłusznie uważane za nieuniknioną konsekwencję podeszłego wieku. Gdy idzie jednak o reumatoidalne zapalenie stawów i wiele innych postaci tego schorzenia, medycyna przyznaje, że nie jest w stanie wyjaśnić ich przyczyn.\nBadania już dawno zarysowały związek pomiędzy niedoborem witaminy D wynikającym z braku światła słonecznego a powikłaniami schorzeń autoimmunologicznych, takich jak choroba Crohna i stwardnienie rozsiane (SM) czy reumatoidalne zapalenie stawów. Badanie profilowe 461 kobiet cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów, w którym porównano je z grupą kontrolną 9 220 zdrowych uczestniczek, wykazało, że panie z północno-wschodnich stanów, takich jak Vermont, New Hampshire i południowy Maine, odznaczających się mniejszym nasłonecznieniem niż stany leżące dalej na południe, wykazywały większą tendencję do zapadania na RZS1. Jak dotąd jednak nie sformułowano konkretnych wniosków.\nPrawda jest taka, że wewnątrz społeczności medycznej brakuje zgodności co do przyczyn zdecydowanej większości form zapalenia stawów, co wyjaśnia, dlaczego jedyną odpowiedzią na te schorzenia jest przepisywanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych dla złagodzenia objawów.\nArtykuł ukazał się pod nazwą "Podejście konwencjonalne" w wydaniu papierowym ARTRETYZM.\nEnviron Health Perspect, 2010; 118: 957–61


Baza wiedzy - Kujawsko-Pomorska Ekonomia Społeczna - ROPS w Toruniu\nData wejścia od: - Format daty: rok-miesiąc-dzień.\nFormat daty: rok-miesiąc-dzień. Data wejścia do: - Format daty: rok-miesiąc-dzień.\nData podpisania od: - Format daty: rok-miesiąc-dzień.\nFormat daty: rok-miesiąc-dzień. Data podpisania do: - Format daty: rok-miesiąc-dzień.\nDziedzina Dziedzina B Dziedzina C\nRodzaj Rodzaj B Rodzaj C


Kilka słów o tym, co łączy zawodowych gimnastyków oraz wykwalifikowanych pilotów partycypujących w pokazach lotniczych - Różne artykuły tematyczne\nSformułowanie pokazy akrobatyczne zazwyczaj łączymy albo z szeroko pojętą gimnastyką, lub z imprezami, na których piloci współczesnych samolotów chwalą się swoimi umiejętnościami przed zebraną publicznością. Gimnastyków oraz pilotów wiele łączy. Takie osoby muszą na bieżąco ćwiczyć, inaczej wyjdą z wprawy i z konieczności zmienią zawód. Nie każdy może być akrobatą – do wykonywania ewolucji konieczna jest odpowiednia koordynacja ruchów, a układ nerwowy powinien pracować bez zarzutu.\nPrzedstawiciele rzeczonych grup bardzo dużo ryzykują – własne życie. Wystarczy, że silnik samolotu się zepsuje bądź zerwie się jedna linka i katastrofa gotowa.\nPikniki lotnicze bywają odwiedzane nie tylko przez pasjonatów aeronautyki.\nCiekawi Cię omawiany artykuł? Jeśli tak, to zachęcamy do kliknięcia tu. To warte uwagi omówienie (http://pl.labo-svr.com/), które także z pewnością Cię zaabsorbuje.\nJeżeli takiej imprezie towarzyszą różne inne atrakcje, na przykład możliwość zobaczenia aeroplanu od środka, to na pewno przyciągnie ona rzesze. Tego rodzaju pikniki najlepiej planować w ciepłe oraz bezchmurne dni, ale na aurę nikt przecież nie ma żadnego wpływu. Z kolei sami piloci również czerpią wiele frajdy z tego rodzaju zabawy, która po części jest też ich pracą. Pomimo że nie w każdym przypadku mogą stanąć przed uczestnikami pikniku i odebrać zasłużone oklaski, to i tak podniebne akrobacje przynoszą satysfakcję, chociażby w formie sprawozdania w lokalnej prasie.\nTermin Pokazy akrobatyczne odnosi się, jak już wspomnieliśmy, także do sportowych happeningów, w których biorą udział mniej lub bardziej znani gimnastycy. Okresowo organizowane konkursy pozwalają im przedstawić swoje umiejętności innym, a przy okazji zdobyć nagrody przewidziane przez organizatorów. Na bieżąco, właściwie po każdej ewolucji tacy sportowcy nagradzani są gromkimi brawami, a ich oblicza widzą nie tylko zgromadzeni w cyrku, lecz też widzowie przed telewizorami. Satysfakcja bywa zatem podwójna.\nPokazy akrobatyczne w obydwu rzeczonych odsłonach bywają w istocie rzeczy przeznaczone dla osób o silnych nerwach.Beczki w wydaniu pilotów profesjonalistów są w stanie zmrozić krew w żyłach. Zupełnie tak samo rzecz się ma w przypadku artystów cyrkowych. Zabezpieczeniem dla pilotów pozostają fotele z katapultą, ale nie zawsze będzie wystarczająco dużo czasu na jego wykorzystanie. A poza tym należy także brać pod uwagę bezpieczeństwo zgromadzonych.http://creoconcept.pl/ (http://creoconcept.pl/)Z kolei gimnastycy ćwiczący bez żadnych zabezpieczeń ryzykują nie tylko własne zdrowie, ale też i samo życie. Na szczęście widzowie są całkowicie bezpieczni, bo siedzą na otaczającej scenę trybunie.


Pamiętniki Łabędzi - Strona 2 -\nPostautor: Lenna » 08 mar 2016, 0:15\nCzytam na bieżąco ale nie bardzo mogłam komentować, napiszę jednak, że uwielbiam tą relację, bardzo ciekawy i oryginalny pomysł, czyta się świetnie no i w ogóle czekam na ciąg dalszy\nPostautor: MalaMi95 » 08 mar 2016, 23:19\nGalcia - "Cudowne społeczeństwo pozbawione nieatrakcyjnych ludzi."Chyba zapomniałaś o synu Doca. Ten to jest śliczny xD\nPanowie na ścianie to bracia Cinderelli gdy byli młodzi\nNie zwróciłam wcześniej na to uwagi, ale masz rację. Jak widać to Ian jest samcem alfa xD\nAnarietta- Cieszę się, że ci się podoba Śnieżki już raczej nie będzie, ale za to z Tianą zostaniemy nieco dłużej\nLenna - Bardzo mi miło Będę się starać by dalej było ciekawie\nCo będzie z Tianą i Naveenem? Zapraszam na dalszy ciąg przygód naszej bohaterki\nNaveen wydzwaniał do niej przez pół nocy. W końcu wyciszyła komórkę i poszła spać.\nNastępnego dnia przy śniadaniu, Odie już na nią czekała. Chciała wiedzieć, co takiego się stało, że ta\nnagle wybiegła dnia poprzedniego i dlaczego Naveen wystawał pod ich domem, przez jakąś godzinę\nzanim ostatecznie odjechał.\n- Był tu? – spytała Tiana z niedowierzaniem, pokręciła jednak głową. - Zresztą… to i tak nieważne – powiedziała i zaczęła pałaszować płatki.\nSiostra próbowała jeszcze coś z niej wydusić, ale była nieugięta, nie chciała o nim rozmawiać.\nSiedząca obok i do tej pory milcząca Charlotte westchnęła rozdrażniona.\n- Och, daj jej spokój Odie. Pewnie ją przeleciał, a potem rzucił dla innej. Nie ma tu nic do\nTiana słysząc to, zaczerwieniła się.\n- My nie… nie robiliśmy nic takiego! – powiedziała i wbiła wzrok w swoje płatki.\nLotta uśmiechnęła się.\n- Naprawdę? Co za szkoda, był całkiem słodki, ale… - tu wstała.\n- Tym bardziej nie ma, co po nim płakać.\nNastępnie wyszła. Bliźniaczki siedziały jeszcze chwilę w ciszy, po czym Odie gwizdnęła.\n- A tą co ugryzło?\nTiana wzruszyła ramionami, siostra siedziała jeszcze chwilę zamyślona, po czym również wzruszyła ramionami.\n- Chociaż myślę, że ma trochę racji.\n- Co do tego, że był słodki? – spytała, przygotowując się na kolejny wykład Odie o księciu na białym\nkoniu i tego typu rzeczach. Tymczasem ta, uśmiechnęła się zawadiacko.\n- Nie… szkoda, że nie było nic więcej.\nNastępnie puściła do niej oczko i umknęła z kuchni, nim Tiana zdążyła cokolwiek powiedzieć.\nGodzinę później były już w szkole. Jak można było się spodziewać, Naveen na nią czekał.\nTiana miała nadzieję, że Odie wesprze ją, jednakże siostra widząc zbliżającego się blondyna,\npowiedziała, że musi coś załatwić i oddaliła się.\n- Odie! – krzyknęła za nią jeszcze Tiana, ale dziewczyna tylko się uśmiechnęła i zniknęła za rogiem.\nOd razu było widać, po czyjej stronie jest siostra…\nTiana nie przejęła się tym jednak zbytnio. W końcu, sama może uporać się z chłopakiem.\n- Tiana! Dzwoniłem do ciebie wczoraj… - zaczął rozmowę niepewnie.\nDziewczyna nigdy go takim nie widziała, wyglądał jakby nie spał pół nocy, jego włosy były jakieś\nrozczochrane i w nieładzie. Nie był też taki pewny siebie jak zazwyczaj.\nW jakiś sposób, odpowiadało jej to, a niech mu będzie przykro!\nTiana spojrzała na niego złowrogo i uniosła z wyższością głowę.\n- Widziałam – rzekła krótko i już chciała go wyminąć, ale powstrzymał ją.\n- Poczekaj! To co wczoraj usłyszałaś… ja tak wcale nie myślę! To tylko…\nDziewczyna wyrwała rękę z jego uścisku. Właśnie chciała mu coś powiedzieć, gdy zobaczyła grupkę wrednych dziewczyn, które przechodziły obok.\n- Ej ty! Liderka! – zawołała.\nDziewczyny spojrzały na nią niechętnie, a ona wskazała na Naveena.\n- Możecie go sobie wziąć!\n– Bo ja, nie chcę mieć już z tobą nic wspólnego.\nNastępnie nie zwracając uwagi, na jego prośby by go wysłuchała, ruszyła przed siebie.\nMinęło kilka tygodni. W tym czasie Naveen spróbował jeszcze raz porozmawiać z Tianą, ale ta nie\nchciała go słuchać. W końcu przestał. Dziewczyna poczuła się nagle bardzo samotna. Szkoła zrobiła\nsię nagle jakaś cicha i pusta, bez chłopaka docinającego jej swoimi tekstami i wymyślającym różne\nplany, które wypełniały jej wolny czas… ale też przy których mnóstwo się śmiała i dobrze bawiła…\nnawet jeśli czasem, coś nie poszło po myśli chłopaka.\nTiana sama już nie wiedziała, czy dobrze zrobiła nie pozwalając mu się wytłumaczyć… Dlaczego nie\ndała mu dojść do słowa? Czego się bała? „Tego, że powie, iż to wszystko, to prawda…” pomyślała,\nbędąc w pustej już klasie i sprzątając, po kolejnych dodatkowych zajęciach z pieczenia, które się dziś\nNiespodziewanie, wyglądając przez okno, zobaczyła stojącego przed szkołą Iana. Chłopak spojrzał na\nnią. Tiana nie wiedziała o co może mu chodzić, ale nie obchodziło jej to.\nPo chwili, prowadząca zajęcia Pani Brown wróciła do klasy, podziękowała i pozwoliła jej iść do domu.\nDziewczyna zebrała swoje rzeczy i wyszła.\n- Tiana! Zaczekaj!\nUsłyszała wołanie Iana. Dziewczyna miała ochotę pobiec, ale uznała, że to nie ma\nsensu. Jeśli chłopak faktycznie chciał z nią pogadać, to równie dobrze mógł wystawać pod szkołą\ncodziennie, lepiej porozmawiać z nim teraz i mieć potem spokój.\n- Czego chcesz? Pograć w piłkarzyki? Tylko się nie rozpłacz, kiedy znowu cię pokonam.\nIan uśmiechnął się.\n- No tak, w sumie… chyba zasłużyłem na takie traktowanie. W każdym razie, moglibyśmy się przejść?\nTiana uznała, że Ian może odprowadzić ja do domu, ponieważ nie ma czasu na spacery po parku.\nChłopak zgodził się i tak ruszyli. Dziewczyna czuła się nieco dziwnie, w jego obecności. Jakby nie było\nto trochę jego wina, że wszystko między nią i Naveenem się popsuło… a poza tym, to w końcu\nprzyjaciel blondyna, dlaczego więc chciał z nią rozmawiać? Nie wyglądało na to, żeby ją lubił.\nPo przejściu kawałka trasy, ponowiła swoje pytanie, dlaczego chciał się z nią spotkać.\n- Chodzi o Naveena… – gwałtownie przerwała mu.\n- No to nie mamy o czym rozmawiać, dla mnie to temat zamknięty. Cześć.\nChłopak zatrzymał ją.\n- Daj mi dziesięć minut, wysłuchaj co chcę powiedzieć, a potem zrobisz co zechcesz.\nNastępnie Ian wytłumaczył jej wszystko od początku. Zaczął od tego czym był „Zakład” o którym\nmówił tego wieczora. Otóż, okazało się, że pewnego dnia Naveen, Ian i paru ich kolegów spostrzegło ją podczas przerwy\nobiadowej na stołówce. Naveen zawsze przechwalał się, jak to potrafi poderwać każdą dziewczynę. Ian tymczasem wiedział, od swoich kumpli, że Tiana nie umawia się z nieznajomymi, podpuścił więc przyjaciela by ten spróbował umówić się z nią.\nBlondyn oczywiście się zgodził. Jak Ian przypuszczał, został odrzucony w mniej niż pięć sekund. Od\ntamtej pory, chłopaki nabijali się z niego. Blondyn był wściekły i wtedy wymyślił coś nowego.\n- "Jeszcze się na niej odegram, zobaczysz!" Powiedział.\n- Wtedy wymyślił, że nagra jakiś prześmiewczy filmik z tobą w roli głównej, a potem puści go w\nTiana słuchała go w milczeniu.\n- To wszystko? Dobrze, bo muszę już…\n- Nie rozumiesz?! – wykrzyknął rozeźlony chłopak.\nDziewczyna obejrzała się na niego zdziwiona.\n- Niby czego? Z tego co mówisz mam tylko kolejny powód, żeby się do niego nie odzywać.\nzłapał się za głowę i powiedział coś pod nosem, co brzmiało jak „Baby… same z nimi problemy”.\n- Chodzi o to, że Naveen tego nie zrobił! Kumasz?\nTiana zmrużyła oczy.\n- Nagrał filmik, sama widziałam!\n- Widziałaś, niby gdzie? Wrzucił go do sieci? Pokazał w szkole? Nawet ja, nie widziałem tego filmu!\nTiana zastanowiła się, faktycznie nigdy nie widziała filmu… ale Naveen musiał go mieć, prawda?\n- Zrobił go… A potem mnie nim szantażował.\n- Szantażował?! – wykrzyknął Ian z niedowierzaniem. – I co takiego kazał ci robić, co? Zapraszał cię do kina, klubów lub parku na spacer, wracał z tobą do domu po szkole, żartował na przerwach, albowymyślał jakieś głupie plany, żeby cię rozśmieszyć, kiedy byłaś smutna – powiedział i pokręcił głową.\n- Nawet czekał na ciebie całą godzinę, kiedy byłaś na tych swoich zajęciach z pieczenia!\nW tym momencie osłupiała. Czekał na nią?\n- Chcesz powiedzieć, że… że wtedy on nie nasłał… - umilkła, bo zrozumiała.\n- To ja go wtedy podpuściłem, żeby powiedział, co powiedział. Zauważyłem cię jak wychodzisz po schodach. Chciałem… Miałem cię dość, dobra? Całe dnie spędzał z tobą, a jak się już widzieliśmy to gadał tylko jaka jesteś zabawna i jak lubi się z tobą drażnić. Mówił jak jakiś idiota! Miałem tego dość – przerwał na chwilę, żeby zaczerpnąć powietrza. – Jego byłą, też wtedy ja tam zaprosiłem. A teraz zrób co chcesz. Mam nadzieję, że podejmiesz dobrą decyzję, bo mam już dość oglądania tego gościa, jak snuje się po szkole smutny, zupełnie jakby ktoś umarł.\nNastępnie odszedł, zostawiając Tianę sam na sam, ze swoimi myślami.\nDwadzieścia minut później, była już pod domem. Wciąż nie wiedziała co powinna zrobić. Ian wyjaśnił jej parę rzeczy, czy jednak powinna mu wybaczyć? W tej chwili zauważyła pod domem paczkę. Dołączony był do niej liścik z podpisem „Dbaj o niego”. Dziewczyna po charakterze pisma, od razu rozpoznała od kogo jest paczka. Natychmiast ją otworzyła, w środku znajdowało się małe terrarium, a w nim szmaragdowa żabka.\nDokładnie ta sama, którą ścigała tamtego pamiętnego dnia.\nNie zastanawiała się ani chwili, delikatnie położyła terrarium w swoim pokoju, wybiegła z domu i czym prędzej pognała przed siebie.\nSpotkała go w drodze do jego domu.\nDziewczyna podbiegła i wpadła prosto na niego.\n- Stój! - krzyknęła.\nChłopak obrócił się, a widząc ją, zrobił duże oczy.\n- Tiana? Co ty robisz? – spytał zdezorientowany.\nUśmiechnęła się, czym wprawiła go tylko w większe zdziwienie.\n- Ach… Wiesz jak to jest. Dziewczyna wychodzi sobie na spacer i spotyka małą rozbrykaną żabkę - zaczęła przechadzać się wokół niego. – Niespodziewanie, żabka okazuje się być bardzo sprytna, wodzi dziewczynę za nos, aż w końcu okazuje się, że umie mówić! – zatrzymała się tuż przed nim.\n- Ta żabka, poprosiła mnie o całusa, a ja, dalej jej go nie dałam.\nNaveen spuścił wzrok.\n- Myślę, że ta żaba nie zasługuje na pocałunek.\nTiana zrobiła groźną minę.\n- Racja, nie zasługuje. – powiedziała, na co chłopak chciał się odwrócić i odejść, lecz powstrzymała go.\n– Ale może jak go dostanie, to zamieni się w księcia?\nNastępnie stanęła na palcach i pocałowała go. Chłopak był na tyle zdziwiony, że początkowo nie zareagował, dopiero po chwili, objął ją delikatnie.\nGdy odsunęła się od niego, ujrzała, że wrócił ten jego uśmieszek, którym lubił ją obdarzać.\n- Ech, nawet nie umiesz się całować.\n- Naveen! – chciała powiedzieć coś oburzona, ale spojrzał na nią uśmiechnięty, mrużąc lekko oczy i\nnagle zabrakło jej słów. Te zielone oczy w jakiś sposób, hipnotyzowały ją… Chłopak nachylił się.\n- Nie martw się, pokarzę ci jak to zrobić – wyszeptał jej do ucha.\nA potem… potem Tiana odpłynęła.\nJej mała żabka, wcale nie zmieniła się w księcia. Zamiast tego, dostała najbardziej upartego, złośliwego i zwariowanego chłopaka na całym świecie.\nNie zamieniłaby go, na nikogo innego.\nNie mam dziś żadnych śmiesznych zdjęć, ale narysowałam Naveena i Tianę więc… oto oni\nOstatnio zmieniony 20 mar 2017, 21:16 przez MalaMi95, łącznie zmieniany 5 razy.\nPostautor: PoProstuAnia » 09 mar 2016, 2:21\nRany, tak mało brakowało, a Tiana totalnie zepsułaby sobie szansę na związek... Moim zdaniem trochę głupio się zachowywała i zastanawia mnie, czemu Naveen tak uparcie ją lubi chłopak za to jest póki co moją ulubioną postacią z tych relacji, tchnęłaś w niego najwięcej życia no i sam motyw jego jako żabiego księcia, fajnie to wymyśliłaś Ogólnie cała relacja super, szczególnie dopasowywanie mimiki Simów.\nPostautor: Galcia » 10 mar 2016, 9:08\nLotta jak zawsze bezpośrednia.\nNie znoszę, kiedy dochodzi do jakiejś kłótni i bohaterowie, zamiast spokojnie porozmawiać i wszystko sobie wyjaśnić, ostentacyjnie zrywają ze sobą kontakt, a potem się męczą (tak, Tiana, do ciebie piję ).\nIan to taki straszny pacaaaan. Fajnie, że powiedział Tianie prawdę o Naveenie, ale (jak zwykle) kierowały nim egoistyczne pobudki. <_<\nAww! Jakie słodziaki! <3 Naveen rzeczywiście jak na razie budzi najwięcej sympatii, zobaczymy, co będzie potem...\nPostautor: Simwood » 10 mar 2016, 15:53\nDawno nie komentowałem, więc chyba muszę to zrobić.\nPrzede wszystkim najpierw uważałem Naveena za strasznego dupka , potem już nie, potem znowu tak, potem znowu nie itd.\nCała relacja jest świetna jednak tylko na jedną rzecz muszę zwrócić uwagę:\nNie stój jak słup soli, tylko choć\nChoć to skrót od "chociaż", a zawołanie "chodź" piszemy przez DŹ. Tyle moich wykładów\nA tak na serio - będę domagał się dla ciebie rangi scenarzysty\nPostautor: Lenna » 14 mar 2016, 18:06\nBardzo się cieszę, że wszystko się ułożyło, ale Tiana mogła po prostu dać się wytłumaczyć Naveenowi... Ian z kolei mógł jej to wcześniej wytłumaczyć :/ No ale dobrze że w końcu zdecydował się to wyjawić, nawet jeśli zrobił to z egoistycznych pobudek.\nAhh, tak świetnie wyglądają razem <3\nPostautor: MalaMi95 » 15 mar 2016, 21:54\nPoProstuAnia – Dziękuję\nPowodem dla którego Naveen ma w sobie najwięcej życia, jest prawdopodobnie to, że jak na razie on z męskich postaci najdłużej jest bohaterem. Chciałam nadać mu więc jakiś charakter.\nCo do tego, że go lubisz jako postać, to niestety (albo stety) Naveen troszkę się potem zmieni, jestem ciekawa jaka będzie twoja reakcja, ale to dopiero w dalszych relacjach\nGalcia – No tak, Lotta mówi co myśli xD\nNo cóż, mogliby sobie ładnie wszystko od razu wyjaśnić ale… (wtedy nie byłoby relacji) Tiana nie byłaby sobą\nIan był jest i zapewne będzie pacanem… ale mam dla niego specjalną rolę w dalszych relacjach… zobaczysz\nPotem będzie i żyli długo i szczęśliwie, albo i nie\nSimwood - O Navenie jeszcze nie raz zapewne zmienisz zdanie. Niestety takiego pokrętnego go wymyśliłam\nNo patrz, sprawdzam to po dziesięć razy, a i tak znajdzie się jakiś błąd!(Ale dziękuję, już poprawiłam )\nLenna – Tiana po prostu bała się, że może to wszystko to prawda i Naveen chce jej tylko powiedzieć, że tak naprawdę, to nigdy jej nie lubił.\n(Przynajmniej tak o tym myślę )\nIan z kolei to palant, przekonasz się o tym później, ale jak mówiłam do Galcia, mam dla niego specjalną rolę w historii\nTym razem wracamy na chwilę do Cinderelli.\nŻycie zbudowane na nowo.\nNo co? Nie patrzcie tak na mnie. Historia Tiany mogła się skończyć naprawdę źle!\nDobra, wiem. To i tak, kolejne miłe zakończenie! O co tu chodzi?\nEch… chyba powinnam zawołać widzów, którzy lubią „I żyli długo i szczęśliwie” z powrotem… albo udajmy się w dalszą podróż.\nTym razem obiecuję, będzie lepiej. Jestem pewna, że szybko przekonacie się, kto jest moją ulubioną postacią w tej historii. Ta kobieta zrobiła spore zamieszanie, większe zrobiła tylko, ale ciiii… Wszystko po kolei.\nNa początek, zacznijmy może od śmierci, by przejść później do romansów, zdrad, a na deser skończyć niszczeniem życia innym.\nW takim razie zapnij pasy, wracamy do Newcrest, po kolejną porcję wrażeń.\nOd pogodzenia się Tiany i Naveena minęło pół roku.\nPara była w sobie bardzo zakochana, choć chłopak wciąż potrafił doprowadzić dziewczynę do szału.\nJednakże równie szybko umiał sprawić…\n…że znów nie widziała świata poza nim. Wszystko układało się pomyślnie w rodzinie Swan.\nPewnego dnia rozpętała się burza, ale nie taka zwykła burza. Parę piorunów, kilka kropel deszczu, a potem piękne słońce.\nTo była BURZA, przez duże „B”\nDookoła zrobiło się ciemno, dzieci schowały się w domach, ptaki przestały śpiewać.\nDeszcz płynął z nieba jak wodospad, a pioruny waliły zupełnie tak, jakby to grecki Zeus, obudził się po długiej drzemce i nagle uznał „Hej, ludzie we mnie nie wierzą? Już ja wam pokarzę!” a potem zabrał się za niszczenie miasta.\nWłaśnie w ten felerny dzień, miał się odbyć ważny dla Cinderelli występ.\nRano, nic nie wskazywało na to, że pogoda, aż tak bardzo się zepsuje, gdyby kobieta wiedziała, że tak się stanie, nie wyściubiłaby nawet nosa z przytulnego pokoju.\nNiestety, stało się, pojechała na występ.\nKilkanaście godzin później, gdy koncert się skończył, a goście pojechali swoimi samochodami do domu. W pustej Sali koncertowej, została już tylko Cindy, która przyjechała taksówką.\nTego dnia wcześniej, gdy pogoda nie była jeszcze tak szalona, Chad umówił się z żoną, że po nią przyjedzie.\nJednakże, gdy tylko zaczęło padać, Cindy próbowała się do niego dodzwonić, powiedzieć by nie przyjeżdżał, że przeczeka burzę na miejscu, albo wróci autobusem.\nNiestety, przez brak zasięgu nie mogła się do niego dodzwonić. Pozostało jej tylko na niego czekać.\nPół godziny później, komórka kobiety odezwała się nagle. To była Tiana, płakała do słuchawki.\n- Tiana! Co się stało?\n- Mamo… t-tato, on… on…\nCindy upuściła trzymany w dłoni telefon.\nEkran komórki roztrzaskał się, a jego fragmenty potoczyły się po podłodze, ale kobieta nie zwróciła na to uwagi.\nUpadła i zaczęła płakać.\nTego dnia, Chad zginął w wypadku samochodowym. Zginął chcąc spotkać się ze swoją ukochaną.\nZginął, przez nią\nPogrzeb odbył się niedługo później, zjawili się na nim bracia Chada, przyjaciel Ian, oraz rodzina Swan.\nWszyscy opłakiwali tak nagłe odejście swojego przyjaciela, taty, brata, czy też męża.\nCinderella bowiem, odejście ukochanego przyjęła naprawdę źle.\nWszystkim brakowało Chada, lecz Cindy oprócz tego, obwiniała się za jego śmierć.\nWszyscy starali się ją przekonać, że to nie jej wina.\n„Nie mogłaś wiedzieć co się stanie” „Nawet gdybyś do niego zadzwoniła, on i tak by przyjechał” „To był wypadek!”\nNic to nie dawało, kobieta wpadała w coraz większą depresję.\nNie chciała jeść, pić, spać. Wciąż tylko płakała.\nDoprowadziła siebie do takiego stanu, że nie miała już nawet siły stać i całe dnie leżała w łóżku.\nCórki załatwiły mamie wizytę u terapeuty, ale to również nie pomogło.\nPewnego dnia, było z nią tak źle, że lekarz powiadomił Tianę, Lottę i Odie, by były przygotowane na najgorsze.\nWłaśnie w tym czasie, Cindy wezwała do siebie najmłodszą córkę, by podzielić się z nią sekretem Snow White i przekazać naszyjnik. Wiedziała, że jej koniec jest bliski.\nWtedy, Cinderelli przyśnił się sen.\nWe śnie, wstała z łóżka i spotkała pewnego mężczyznę.\n- Chad! – wykrzyknęła do męża i uradowana pocałowała go, po czym rozpłakała się.\n- To wszystko moja wina! Gdybym wtedy… - mężczyzna uciszył ją gestem.\n- To nie twoja wina. – zaczął łagodnie, cały czas patrząc w oczy żony – Nawet gdybyś mi wtedy zabroniła, ja i tak bym przyjechał, ponieważ każdego dnia miałem nowe marzenie, które chciałem jak najszybciej spełnić. - Cindy spojrzała na niego pytająco.\n- Ty byłaś moim marzeniem – pogładził ją delikatnie po policzku. – Codziennie, chciałem zobaczyć cię jak najszybciej i spędzić z tobą kolejny dzień.\nŁzy ponownie pociekły z jej oczu.\nPo chwili, zorientowała się, że coś jest nie tak, mąż wyglądał inaczej, był jakiś niewyraźny.\n- Czy to… czy to już? Czy ja? – spytała, Chad pokręcił głową.\n- Nie, to jeszcze nie twój czas Cindy. – rzekł łagodnie do żony, a ta uśmiechnęła się.\n- Ale to już niedługo, tak? Niedługo do ciebie dołączę i…– umilkła, widząc smutną minę ukochanego.\n- To nie twój czas. – powtórzył, kobieta patrzyła na niego w ciszy. - Musisz żyć dalej… - przerwała mu, rozgniewana.\n- Nie! Nie zgadzam się! – wykrzyknęła rozeźlona, a z oczu ponownie zaczęły kapać jej łzy. - Obiecałeś! Obiecałeś, że mnie nie zostawisz! Że zawsze przy mnie będziesz! – płakała, wszystko czego chciała to spędzić z nim chociaż jeden dzień więcej. Znów móc go przytulić, znów pocałować, znów zobaczyć jego uśmiech, pośmiać się razem. Ostatni raz, powiedzieć mu, że go kocha. Chad patrzył na nią przez chwilę, a w jego oczach również dostrzegła łzy. Zbliżył się i przytulił ją.\n- Cindy, spójrz na mnie – kobieta posłusznie wykonała polecenie. - Nasze córki cię potrzebują, dopiero co straciły ojca, nie pozwól by straciły też matkę. – chciała coś powiedzieć, ale nie pozwolił jej dojść do słowa. – Mogą wyglądać na twarde, ale w gruncie rzeczy Tiana i Odie to wciąż dzieci, a Lotta… sama wiesz. – uśmiechnęła się delikatnie i kiwnęła głową, lecz momentalnie spoważniała, gdy zauważyła, że Chad zaczyna znikać.\n- Czy… czy zobaczę cię jeszcze? – mężczyzna westchnął, jakby rozbawiony.\n- O czym ty mówisz? Ja wciąż tu jestem.\n- Gdzie? Nie widzę cię! – poskarżyła się.\nMąż dotknął miejsca, gdzie wciąż biło jej serce, a następnie wyszeptał jej do ucha.\n- Jestem bliżej niż myślisz… i tu pozostanę.\nNastępnie zaczął się od niej odsuwać, a jego sylwetka zaczęła blednąć coraz bardziej.\nChciała znów go przytulić, ale pokręcił głową. W takim wypadku, zrobiła jedyną, ostatnią rzecz.\n- Lepiej tam na mnie czekaj i nie przygruchaj sobie żadnej anielicy! - wykrzyknęła i usłyszała jego śmiech. Gdy otworzyła oczy, już go nie było, ale zanim się obudziła, usłyszała jeszcze szept.\n- Do zobaczenia Cindy. Jeszcze tylko jedno…\nObudziła się, rozejrzała po pokoju, a po policzku spłynęła jej łza.\n- Ja ciebie też. - wyszeptała w pustą przestrzeń, lecz była pewna, że ją usłyszał.\nOd tamtego momentu, zachowanie Cinderelli zmieniło się diametralnie.\nZnów nabrała woli do życia, zaczęła się uśmiechać i śmiać. Każdą wolną chwilę spędzała z rodziną lub przyjaciółmi, a jeśli ktoś potrzebował pomocy, nawet przy najdrobniejszej sprawie, wiedział, że może się do niej zwrócić.\nByła jednak jedna rzecz, którą Cinderella utraciła bezpowrotnie, wraz ze śmiercią Chada. Swoje zamiłowanie do gry na pianinie. Po prostu nie mogła. Nie była wstanie grać. Ilekroć próbowała, wszystkie wspomnienia wracały do niej ze zdwojoną siłą, więc w końcu przestała. Wiele osób próbowało ją namówić, do zmiany zdania, „Przecież taki talent nie może się zmarnować!” mówili.\n- Jesteś pewien Chad? Nie idzie mi zbyt dobrze. - powiedziała niepewnie. Chłopiec uśmiechnął się.\n- Tak, jestem pewien. – Cindy zaśmiała się.\n- Dobra, wygrałeś, ale jak ci potem zwiędną uszy, to pamiętaj, że ostrzegałam! – rzekła i zaczęła grać.\nWtedy kobieta tylko się uśmiechała i odpowiadała.\n- To dla niego zaczęłam grać. I dla niego skończę.\nJednakże, już dwa tygodnie później, uświadomiła sobie, że teraz gdy jej czas nie jest wypełniony występami, ma go bardzo dużo i nie miała pojęcia co z nim robić.\nWtedy pewnego razu zobaczyła, krzątającą się po kuchni Tianę.\nZapytała, czy mogłaby pomóc córce i w ten sposób, odkryła swoją inną pasję.\nA było nią gotowanie.\nNie minęło dużo czasu, jak zatrudniono ją w małej miejscowej restauracji.\nDzięki talentowi kulinarnemu Cindy, stawała się coraz bardziej sławna, aż w końcu rozrosła się.\nKobieta w tym czasie znów, stała się bardzo szczęśliwa.\nLecz nikt, nie wiedział, jak to się stało, że z tak głębokiej depresji, dała radę wyjść i ponownie przywołać na twarzy uśmiech.\nNikt też o to nie pytał. Wszyscy cieszyli się, że ich dawna Cindy znowu jest z nimi, ale najmłodszej córce Tianie nie dawało to spokoju.\nW końcu, postanowiła zapytać ją o to.\n- To przez twojego ojca. - powiedziała uśmiechnięta. Tiana w zamyśleniu pokiwała głową, już myślała, że mama nic więcej nie powie i chciała zostawić ją sam na sam ze swymi myślami, gdy ta niespodziewanie wybuchła.\n- Stary pryk, nawet nie pozwolił mi umrzeć w spokoju! – dziewczyna spojrzała na nią zszokowana. Chciała zapytać, ale matka kontynuowała.- Zaczął mi mówić „To nie czas!” „Musisz żyć!” i inne dyrdymały. – tu spojrzała w górę, jakby spodziewała się go zobaczyć. – Ale ja swoje wiem! Miałeś mnie dość i chciałeś ode mnie odpocząć! – pogroziła pięścią niebu.\n- Niech no tylko Helena, nie waży mi się zejść z tego świata przede mną, bo pożałuje! – Tiana była zupełnie skołowana.\n- Ciocia Hela? A co ona ma do tego? – w tym momencie Cindy przypomniała sobie, że córka wciąż tu jest i odchrząknęła.\n- Nic takiego córeczko. Stare dzieje. – dziewczyna pokręciła głową, jej mama zupełnie oszalała! Jednakże widząc ją znów pełną energii i wesołą jak dawniej, nie miała wątpliwości, że część z tego co mówi jest prawdą. Tylko jej tato, mógł sprawić, że znowu się uśmiechnęła. Może zostawił jej w tajemnicy jakiś list?\nSiedziały chwilę w ciszy, aż matka odezwała się niespodziewanie.\n- Ale oprócz tych wszystkich rzeczy, twój tato sprawił, że zrozumiałam jedną rzecz. - Tiana spojrzała na nią, z pytaniem malującym się w jej oczach. - Że życie nie polega na tym, by zaplanować je sobie od początku do końca i żyć... - mówiła patrząc w czyste błękitne niebo, a promienie słońca delikatnie oświetlały jej twarz. - ale na tym, by potrafić wciąż i wciąż budować je na nowo.\nPo tym umilkła i uśmiechnęła się do swoich myśli, Tiana oddaliła się w ciszy.\nWiedziała, że mama nie powie jej już nic więcej.\nOstatnio zmieniony 13 mar 2017, 11:08 przez MalaMi95, łącznie zmieniany 9 razy.\nPostautor: Simwood » 15 mar 2016, 22:11\nStrasznie mi żal Cindy - to przecież nie jej wina\nTo się nazywa nieszczęśliwy zbieg okoliczności\nPstrokata ta knajpa\nPoza tym teksty Cindy są świetne\nPs: Gdyby trzeba było wybrać najlepszą relację z morałem, głos poszedłby by na ciebie. Powinnaś pisać książki. Chętnie byłbym pierwszym nabywcą\nPostautor: Galcia » 16 mar 2016, 17:20\nSzkoda Chada. W sumie nie poznaliśmy go bliżej, ale z pewnością był wspaniałym mężem i ojcem.\nSen Cindy jest bardzo wzruszający, ale odnoszę wrażenie, że ona... lekko zwariowała po śmierci męża. Najpierw depresja, a potem nagle powrót do życia, gadanie do siebie, duchy...\nZgodnie z zapowiedzią rudej pani bez twarzy na początku odcinka, czekam na zdrady i romanse.\nPostautor: Lenna » 19 mar 2016, 14:55\nO nie, Chad Ale Cindy nie powinna się obwiniać, przecież to nie ona go zabiła Szkoda, że popadła w taką depresję... Już myślałam, że skończy jak Śnieżka i umrze z tęsknoty xD\nFajnie, że udało jej się powrócić do normalności... albo i nie, bo zachowuje się tak dziwnie, że podzielam zdanie Galcii - ona chyba lekko zwariowała XD\nPostautor: MalaMi95 » 19 mar 2016, 22:04\nZauważyłam, że relacja ma już ponad tysiąc wyświetleń, bardzo dziękuję wszystkim czytającym. Cieszę się, że wam się podoba\nSimwood – Czasem, różne rzeczy dzieją się nie z naszej winy, ale to nie oznacza, że się o nie, nie obwiniamy. Tak właśnie było z Cindy.\nNa początku nie była taka pstrokata, ale potem ją przemalowałam i tak zostało\nDziękuję chociaż nie wydaje mi się bym nadawała się do pisania książek.\nDo tej pory pisałam opowiadania i to mi odpowiada\nGalcia – Cieszę się, że się podobał xD\nNiestety dla Chada nie wystarczyło czasu antenowego, ale tak. Był wspaniałym mężem i ojcem, a małżeństwo jego i Cindy było udane i szczęśliwe\nJest to możliwe, że troszkę jej odbiło, nie wykluczam xD\nLenna – Kolejna osoba widziała Zeusa! (Początkowo bałam się, że może go trochę nie widać)\nByło blisko, ale uświadomiła sobie, że ma dla kogo żyć i wyszła z tego\nJak mówiłam do Galci, jest to możliwe\nJak zwykle, zapraszam na kolejny odcinek. Tym razem będzie się działo!\nZ pamiętnika Charlotty\nJak rozpoznać ojca?\nCindy udało się pozbierać po śmierci męża, znalazła na to swój własny sposób, lecz nie była ona jedyną osobą, która musiała sobie poradzić ze śmiercią Chada.\nJej córki również opłakiwały jego śmierć. Tiana i Odie płakały w ciszy. Dodatkowo Tiana miała Naveena, który był przy niej w tym trudnym czasie. Z kolei Odie, bardzo zbliżyła się do Iana.\nJedyną osobą, która nie miała nikogo, była więc Charlotta. Dziewczyna zawsze była osobą twardą, nie miała zamiaru jak jej matka i siostry siedzieć całymi dniami i płakać. Chciała zapomnieć o smutku. Znalazła więc, własny sposób na żałobę, a był nim kolejny romans.\nZawsze była podziwiana przez chłopaków z okolicy.\nNie miała problemów ze znalezieniem sobie kogoś, kto ukoi jej ból.\nOczywiście, takie zachowanie wzbudziło wiele kontrowersji. Sąsiedzi patrzyli się z pogardą na dziewczynę, a starsze panie plotkowały za każdym razem ilekroć ją widziały.\n„Jak tak można! Przecież trwa żałoba, a ona chadza po imprezach i podrywa chłopaków!”\nLotta nie dbała o to. W jej oczach stare baby po prostu zazdrościły jej wdzięku i uroku.\nŻałowały, że same zamiast w młodości zaszaleć, związały się z nieudacznikami i teraz muszą z nimi spędzić resztę życia.\nTrzeba jednak zawsze pamiętać, że los może w każdej chwili się od ciebie odwrócić.\nTak się stało w przypadku Lotty. Choć to, czy był to najszczęśliwszy czas w jej życiu, czy najgorszy.\nO tym, będziecie musieli zdecydować sami.\nW każdym razie, wkrótce Lotta okazała się być w ciąży. Sama dziewczyna nie przejęła się tym zbytnio, była już dorosła, pracowała, mogła sobie pozwolić na dziecko. Jednakże, to co ją trapiło, to to, kim jest ojciec dziecka? W tamtym czasie bowiem, dziewczyna romansowała naraz z trzema mężczyznami. Nie miała pojęcia, który z nich może być sprawcą.\nNa czas ciąży, postanowiła zerwać kontakty z płcią przeciwną, zakończyła swoje romanse i żyła dalej.\nPrzyszedł jednak czas, gdy postanowiła powiadomić Cindy, że ta zostanie babcią. Kobieta nie była do końca zachwycona. Zwłaszcza, gdy dowiedziała się, że jej córka nie wie nawet, kim jest ojciec.\n- Nie cieszysz się? – spytała, niezbyt zadowolona z przebiegu tej rozmowy Lotta. Miała nadzieje, na nieco inną reakcję. Cindy westchnęła.\n- Kochanie, oczywiście, że się cieszę. Po prostu zawsze wyobrażałam sobie ciebie w białej sukni przed ołtarzem, u boku mężczyzny którego kochasz, a dzieci… Myślałam, że pojawią się dopiero po tym. – widząc minę córki przytuliła ją.\n- Oj, już nie rób takiej miny. To, że twoja stara matka ma takie bajki w głowie, nie znaczy, że potępia twoje zachowanie. To twoje życie, córeczko, ja swoje przeżyłam po mojemu, ty żyj swoim. – powiedziała, czym uspokoiła Lottę. - Teraz, pozostaje nam tylko czekać na tego malucha! – powiedziała radośnie.\nW tym czasie, rodzina Swan miała świętować nie tylko pojawienie się nowego członka rodziny.\nNaveen bardzo długo myślał, czy jest to odpowiedni czas. W końcu przełamał się. „Będzie co będzie!” i zaprosił Tianę na randkę.\nPara spędziła razem udany wieczór, a pod koniec, zamiast od razu odprowadzić dziewczynę do domu, chłopak udał się z nią na spacer.\nTiana wyczuła, że jest jakiś spięty i nerwowy, dlatego zgodziła się na przechadzkę po parku.\nPo zrobieniu paru kółek i luźnej pogawędce, zaproponował by zatrzymali się na chwilę. Gdy tylko usiedli, przemówił.\n- Tiano… wiem, że ostatnio wiele przeszłaś. Wciąż jesteśmy bardzo młodzi, nie znamy się nawet tak długo i zrozumiem jeśli się nie zgodzisz...\nMówił, nie patrząc jej w oczy. Zirytowana nieco tym dziewczyna, przerwała mu.\n- No wyduś to z siebie! – blondyn spojrzał jej w oczy i rzekł.\n- Kocham cię! Wyjdziesz za mnie? – przez chwilę, nie wiedziała co powiedzieć.\nSpodziewała się po nim wszystkiego, ale zaręczyny? Nawet w snach, to ona się jemu zawsze oświadczała, na tyle mała była jej wiara w niego.\nPo pełnej napięcia ciszy roześmiała się radośnie, po czym pocałowała go.\n- Tak! – szepnęła, a księżyc i gwiazdy delikatnie błyszczały, oświetlając parę.\nŚlub odbył się prawie, że natychmiast.\nO dziwo to wcale nie Naveen czy Tiana naciskali na ślub. Tą osobą była Cinderella.\nCórka pytała, czy to w porządku, zważywszy na fakt, że Chad odszedł niedawno.\nKobieta tylko machnęła ręką.\n- Jestem pewna, że sam by chciał, byście wzięli ten ślub. Jeszcze gotów znowu pojawić się w moim śnie ze swoimi mądrościami, a ja chcę się wyspać! Nie warto zawracać sobie tym głowy. – i odeszła, by zająć się wysłaniem zaproszeń na ślub. Naveen spojrzał pytająco na narzeczoną, ale ta tylko pokręciła głową.\n- Chyba masz rację. - zgodził się.\nNa ceremonie przybyli przyjaciele pary i rodzina Tiany.\nDziewczyna pytała Naveena, dlaczego on nikogo nie zaprosił. Chłopak uśmiechnął się tylko jakoś smutno.\n- Wątpię, żeby przyszli. – nie chciał powiedzieć nic więcej, dlatego nie naciskała.\nUznała, że kiedyś jej o wszystkim opowie.\nWracając, zaraz po ceremonii zaślubin odbyło się wesele. Pojawił się na nim, oczywiście, najlepszy przyjaciel Naveena - Ian. On i Tiana nadal nie do końca za sobą przepadali. Dziewczyna uważała go poniekąd za kretyna i nadętego dupka.\nOn natomiast wciąż nie mógł zrozumieć, dlaczego jego przyjaciel spośród tylu atrakcyjnych dziewczyn, wybrał akurat tę najbardziej wkurzającą i pyskatą? Ostatecznie, oboje doszli do cichego porozumienia.\nTiana została żoną jego najlepszego przyjaciela, a on coraz bardziej zbliżał się do jej siostry.\nNie było sensu tracić czasu na kłótnie.\nPodczas trwania zabawy, Ian wciąż próbował dostać się do Odie.\nW ostatnim czasie dziewczyna bardzo mu się spodobała.\nKiedyś uważał ją tylko za „siostrę wkurzającej Tiany” lecz zmienił zdanie.\nDziewczyna nie raz udowodniła mu, że można z nią naprawdę przyjemnie spędzić czas.\nByła zabawna, ładna, troskliwa, ładna, interesująca… i ładna.\nMoże trochę bujała w obłokach, ale nawet to mu się w niej podobało.\nNiestety, jak na złość, ciągle coś, a właściwie ktoś, przeszkadzał mu w zbliżeniu się do dziewczyny tego dnia. Bowiem, upatrzyła go sobie Lotta. Nie miało dla niej znaczenia, że jest młodszy o kilka lat, na chwilę zapomniała również, że miała zaprzestać romansów na czas ciąży. Chłopak był wygadany, a przede wszystkim przystojny. Uznała, że chyba nic się nie stanie, jeśli troszkę z nim poflirtuje. Jeden czy dwa całusy chyba też nie zrobią różnicy, prawda?\nNa całe szczęście dla Iana, Lotta nie była ślepa. Gdy tylko zorientowała się, na kogo chłopak kieruje, to szczenięce spojrzenie pełne uwielbienia, wycofała się.\nZauważyła jednak, że zamiast podjąć jakieś kroki, tylko przygląda się jej młodszej siostrze.\nPostanowiła więc, zainterweniować.\n- No idźże w końcu do niej. Chyba nie myślisz, że będzie tam tak stać i czekać na ciebie cały dzień! – gdy chłopak spojrzał na nią ze zdziwieniem, wyszczerzyła zęby w uśmiechu.\n- Poza tym, ten brunet za mną obserwuje ją już od dłuższego czasu. Na twoi miejscu pospieszyłabym się.\nPo tym natychmiast obrócił się i prawie, że pobiegł w kierunku Odie. Lotta tylko się uśmiechnęła.\n- Podziękujesz mi później, siostrzyczko. – a następnie wróciła do domu. Miała dość wrażeń jak na dziś.\nWesele trwało do późnej nocy. W końcu, goście zaczęli się zbierać, a wynajęta firma sprzątająca zajęła się porządkowaniem.\nW pustej Sali pozostali tylko Tiana i Naveen, którzy żegnali wszystkich gości.\nW chwili, gdy ostatni z nich opuścił dom weselny, westchnęli zmęczeni.\n- Pora wracać do domu. – rzekł Naveen, a dziewczyna spojrzała na niego.\n- Mojego czy twojego? – chłopak zaśmiał się.\n- Racja. Myślę, że do mojego. Przecież ty wciąż mieszkasz z mamą i siostrami. – dziewczyna spięła się natychmiast.\n- Chcesz powiedzieć, że… będziemy sami?\n- O ile ktoś nie włamał mi się do domu, to tak. Zaczekaj, pójdę tylko po samochód. – i ruszył do drzwi.\nTiana opadła ciężko na pobliską ławę. „I co teraz?” pomyślała.\nPół godziny później byli na miejscu. Tiana dobrze znała ten dom.\nByła tu nie raz, lecz wtedy, sytuacja była nieco inna. Naveen poinstruował ją, że w łazience na górze jest koszula, którą może wykorzystać jako piżamę.\nDziewczyna poszła się umyć i przebrać.\nDwadzieścia minut później, była już w pokoju. Naveen jeszcze brał prysznic.\nMyślała dłuższą chwilę jak powinna się zachować i co zrobić, aż ostatecznie postanowiła, że położy się spać i jakoś to będzie.\nWtedy jednak do pokoju wszedł blondyn.\n- Nie śpisz jeszcze? – rzucił swobodnym tonem.\nDziewczyna mruknęła w odpowiedzi coś, co brzmiało jak „Tak jakoś”\n- Tiano… - zaczął łagodnie, a jej serce zawirowało i stanęło. „Czy serce może stanąć?” myślała intensywnie, patrząc w jego zielone oczy.\nNagle zauważyła, że jest jakiś inny. Jakby... smutny?\n- Czy ty… czy jesteś nieszczęśliwa, że wzięliśmy ten ślub? – dziewczyna była zdezorientowana. Nieszczęśliwa? Niby czemu?\n- Prawie cały dzień chowasz się przede mną i unikasz mojego spojrzenia. - powiedział i odsunął się. – Nie śmiejesz się i nie wygłupiasz ze mną jak zazwyczaj. Jeśli… jeśli nie chciałaś tego ślubu to mogłaś… - gwałtownie mu przerwała, była tak zajęta, swoimi myślami, że zupełnie zapomniała o uczuciach Naveena. Nawet przez myśl jej nie przeszło, że w jego oczach, jej zachowanie może tak wyglądać.\n- Naveen, to nie to. Ja tylko… - i wyjaśniła mu powód swojego zachowania.\nKiedy skończyła, patrzył na nią zaskoczony.\n- To o to chodziło przez cały czas? – kiwnęła głową czerwona jak burak, a chłopak westchnął rozbawiony.\n- Zawsze mnie czymś zaskoczysz! – powiedział i pokręcił głową, nagle jakby coś wpadło mu do głowy.\n- Choć do mnie. – powiedział i wyciągnął ręce, dziewczyna przytuliła go. – To może najpierw opowiem ci pewną historię.\n- Dawno, dawno temu, za górami za lasami, żył sobie pewien chłopiec… - zaczął, a następnie opowiedział jej historię pewnej pary.\nCała historia opowiedziana była z perspektywy chłopaka. Tiana słuchała, a ciepły głos Naveena sprawiał, że w pełni zatopiła się w opowiadanej przez niego historii.\nW wyobraźni ujrzała postacie i miejsca, w których przebywały. Łąki pełne kwitnących kwiatów, błękitne niebo rozpościerające się nad nimi. Mogłaby nawet przysiąc, że słyszała bzyczenie pszczół i śpiew ptaków.\nWszystko było jak żywe. Miała wrażenie, jakby w każdej chwili mogły się zmaterializować tuż przed nią. Może jeśli wyciągnie dłoń będzie wstanie ich dotknąć?\nJednakże, gdy wyciągnęła rękę, natrafiła na ciepłą dłoń chłopaka.\nSpojrzała w jego błyszczące oczy i spytała.\n- I co się wtedy stało? – wyszczerzył zęby w uśmiechu.\nRzekł i pochylił się, a ich usta się zetknęły. Cały świat przed oczami Tiany, zawirował i zniknął.\nBył już tylko on.\nWkrótce jasne dla wszystkich się stało, że tej nocy para nie poszła grzecznie spać, gdy Tiana zaczęła mieć mdłości, a po wizycie u lekarza, oznajmiła.\n- To wspaniale! – oznajmiła Cindy i uściskała córkę. Po chwili zwróciła się do najstarszej. – Słyszysz Lotta? Twoja mała będzie mieć kuzyna lub kuzynkę w podobnym wieku! Czy to nie wspaniałe?\nRudowłosa upiła łyk kawy i zwróciła się do siostry z uśmieszkiem.\nTiana zrobiła się cała czerwona, a siostra zaśmiała się.\nTylko Odie była jakaś markotna.\nWierciła się przez chwilę na krześle, gdy wszyscy skierowali na nią spojrzenie, w końcu oznajmiła.\n- A co jeśli… będzie mieć dwóch kuzynów?\nMinęło kilka miesięcy. (Dokładnie dziewięć)\nSiostry oczekiwały narodzin swoich pociech z niecierpliwością.\nNajbardziej całą sprawę przeżywała Cindy.\nBiegała tylko po sklepach wybierając ubranka dla wnucząt i zabawki. Pomagali jej Naveen i Ian, których zaangażowała, jako, że to oni są ojcami.\nPoczątkowo, Tiana obawiała się trochę reakcji Iana. Wiedziała, że Odie mu się podoba, ale od „Podobasz mi się” do „Wyjdziesz za mnie” jest długa droga.\nNa całe szczęście, Ian ucieszył się. Co więcej, tego samego dnia pobiegł do sklepu po (wcale nietani) pierścionek i oświadczył się jej siostrze. Odie była w siódmym niebie. Para postanowiła, że pobiorą się jak tylko urodzi się dziecko. (Ponieważ dziewczyna, chciała ładnie wyglądać w sukni ślubnej)\nNawet Tiana spojrzała na niego nieco przychylniejszym wzrokiem. Cieszyła się szczęściem siostry.\nNiedługo później, wszystkie trzy, urodziły śliczne i zdrowe dzieci.\nCharlotte urodziła słodką córeczkę o imieniu Anastazja.\nTiana chłopczyka, gdy tylko go zobaczyła, była pewna, że odziedziczył po ojcu oprócz urody, również charakterek. Dostał imię Diablo.\nTymczasem Odie, nazwała swojego synka Ray, jej mały promyczek.\nTak jak planowali, Odie i Ian pobrali się miesiąc później.\nJednakże, oprócz rodziny i przyjaciół, na weselu zjawił się ktoś, kogo Lotta najmniej by się spodziewała.\n- Aleksander?! – wykrzyknęła zdumiona, krztusząc się sokiem, który właśnie piła.\nMężczyzna zbliżył się i chwycił jej dłonie.\n- Moja śliczna Lotta. Tęskniłem za tobą. – kobieta zabrała dłonie.\n- Co ty tu robisz? – powiedziała nieco agresywnie.\nSpodziewała się, że Aleks pojawił się tu, by oskarżyć ją o zniszczenie życia i liczne zdrady. Nie mogła się bardziej mylić.\n- Dziewczynka, którą urodziłaś… to moja córka?\n- Tak. – odpowiedziała krótko i była to prawda. W tej chwili mężczyzna przytulił ją mocno.\n- Tak się cieszę! – wykrzyknął, odsunął się z szerokim uśmiechem i uklęknął przed nią.\n- Wyjdziesz za mnie? – spytał i wyciągnął pierścionek, Lotta była w szoku.\nPo raz pierwszy w życiu, zabrakło jej słów.\n- Chwila! – rzekła przytomniejąc. - Nie widzimy się parę miesięcy, a ty tak nagle… - mężczyzna wyraźnie się zawstydził.\n- Wiem, nie było mnie przy tobie kiedy byłaś w ciąży. Przepraszam. – powiedział i było widać, że naprawdę jest mu przykro. - W tym czasie byłem za granicą, musiałem wyjechać i dopilnować firmy. Spędziłem tam cały rok. Ty się nie odzywałaś, dlatego nie wracałem. - Lotcie nagle, zrobiło się go żal. Normalnie nie obchodziło jej, czy zrani jakiegoś mężczyznę, ale teraz czuła się naprawdę podle.\nChciała właśnie jakoś go pocieszyć, ale wtedy podniósł głowę, cały uśmiechnięty i znów chwycił jej dłonie.\n- Ale teraz, obiecuję, będę przy tobie zawsze. Jesteś kobietą mojego życia, wiedziałem o tym już w pierwszej chwili, gdy cię ujrzałem!\nProszę, wyjdź za mnie, przyrzekam, że będę się wami opiekować do końca mojego życia.\nTak naprawdę nikt nie wie, co wtedy skłoniło Charlotte do podjęcia takiej decyzji.\nMoże chciała znaleźć kogoś, przy kim poczuje się bezpieczna? Może, był to jeden z jej kaprysów?\nLub było jej go zwyczajnie żal? Nie wiadomo, ale w tamtym czasie, patrząc w jego ciemne oczy, rzekła.\nOstatnio zmieniony 13 mar 2017, 11:32 przez MalaMi95, łącznie zmieniany 8 razy.\nPostautor: Simwood » 19 mar 2016, 22:46\nTyle się dzieje, zaczynam się gubić. Chyba muszę przeczytać wszystkie relacje od nowa\nBoże święty! Ile tych zaręczyn? Oni chyba wydają więcej na pierścionki i wesela niż na jedzenie. Ale przynajmniej miłość kwitnie\nJestem pod wrażeniem sceny z "leśnym łóżkiem" - naprawdę świetnie zrobiona\nDiablo? Świetnie imię dla dziecka. "Diabełku mój, chodź na obiad!"\nEkhm. Czy ten Aleksander to Ćwir (tak jakoś z twarzy mi go przypomina). Poza tym chyba farbuje włosy bo ma brwi innego koloru\nPostautor: Galcia » 20 mar 2016, 0:03\nLotta, ty dzikusie! Czy ona w ogóle coś widzi w tej fryzurze? Nieźle się wkopała z tą ciążą, ale skoro nie ma nic przeciwko posiadaniu dziecka, to chyba ok.\nSpodziewała się po nim wszystkiego, ale zaręczyny? Nawet w snach, to ona jemu się zawsze oświadczała, na tyle mała, była jej wiara w niego.\nJa też uważam Iana za kretyna i kompletnego dupka.\nHaha, już myślałam, że Lotta pójdzie na całość i wyrwie Iana na ślubie siostry.\nWzięli ślub i nawet nie ustalili, gdzie będą mieszkać?\nTrzy dzieciaki na raz, to się nazywa synchronizacja! Biedna Cindy... wróć, biedni wszyscy mieszkańcy tego domu, to będzie istny cyrk na kółkach.\nZaraz, zaraz, skąd nagle u Lotty ta pewność, ze to Aleksander jest ojcem? Zrobiła testy genetyczne i wykluczyłą wszystkich pozostałych?\nPostautor: Bearyllium » 20 mar 2016, 9:36\nNa trzecim zdjęciu brakuje tapet na ścianach. Najwidoczniej Lotta była tak zapatrzona w swojego chwilowego kochanka, że jej to nie przeszkadzało. : D\nJa to się zastanawiam jakim cudem Ty się w tym wszystkim jeszcze nie pogubiłaś. Już teraz w tych relacjach, które są na forum czasem ciężko wszystko ogarnąć a przecież Ty masz tego duuużo więcej *-*.\nCo do samej relacji:\n* Snow jest fajna i naprawdę ładna. Zaś Cindy jest cudowną postacią. Strasznie szkoda Chada, ale skoro to ma zahartować jej charakter to mogę to przyjąć bez płaczu.\n* Ja, wbrew powszechnej opinii, bardzo lubię wszystkich braci Cindy. Sama zawsze chciałam mieć starszego brata a jej się przyfarciło do tego stopnia, że ma ich aż 7. Zazdroszczę.\n* Dobra, przyznaję, zaczynam czuć sympatię do Naveena. Choć w moim odczuciu nadal jest paskudny z wyglądu. xD\n* Ian to straszny palant, ale fajnie że wychodzi na prostą z powodu Odie.\n* Lotta to taka labadziara, ale przynajmniej potrafi zachować się w porządku względem siostry. Doceniam.\n* Fajny jest motyw z naszyjnikiem, choć nie wiem do końca do czego on właściwie zmierza. Hmm.\n* Trzy ciąże. TRZY CIĄŻE NARAZ. Zdecydowanie wszystkim współczuję. No może poza Cindy, bo ona to akurat chyba będzie zachwycona.\n* Genialne są Twoje graficzne wstawki. To wyróżnia tą relację i bardzo mi się podoba.\n* Fajowe robisz ujęcia, choć czasem zbytnie zbliżenia twarzy przerażają xD.\n* Strasznie we mnie uderzają literówki i byki interpunkcyjne. Nie chce mi się wypisywać wszystkich, ale na przyszłość możesz przepuścić tekst przez Worda, powinno wyłapać większość błędów.\nNiecierpliwie czekam na dalsze odcinki! :3\nPostautor: Lenna » 20 mar 2016, 13:31\nCharlotta nieźle się rozszalała xD To było do przewidzenia, że w końcu przytrafi jej się dziecko\nWooow, ślub Naveena i Tiany <3 Są taką świetną parą, jak im ten związek zepsujesz to nie wiem co zrobię ;_; XD\nTrochę się przekonałam do Iana... skoro Odie może być z nim szczęśliwa, to czemu nie?\nAaaa, ta scena z lasem jest genialna <3\nHoho, wszystkie trzy w ciąży Przynajmniej Cindy była wniebozięta XD\nDiablo, co za imię\nLotta i Aleksander?! Hmmm, ciekawe co z tego będzie...\nTeż przyczepię się do błędów, o ile literówki jakoś nie rzuciły mi się w oczy, o tyle błędy interpunkcyjne bardzo mnie rażą. Szczególnie są to przecinki, mnóstwo przecinków postawionych w miejscach, gdzie nie powinno ich być. Mnie to nieco przeszkadza w czytaniu\nPrzykłady (na czerwono zaznaczyłam niepotrzebne przecinki):\nMalaMi95 pisze: W tym czasie, rodzina Swan, miała świętować nie tylko pojawienie się nowego członka rodziny.\nMalaMi95 pisze: Nawet w snach, to ona jemu się zawsze oświadczała, na tyle mała, była jej wiara w niego.\nMalaMi95 pisze: Wracając, zaraz po ceremonii zaślubin odbyło się wesele, pojawił się na nim oczywiście, najlepszy przyjaciel Naveena - Ian. On i Tiana, nadal nie do końca za sobą przepadali, dziewczyna uważała, go poniekąd za kretyna i nadętego dupka.\nByły też i zdania, które była dziwnie zakończone i w ogóle dziwnie złożone XD\nMalaMi95 pisze: Na całe szczęście, dla Iana. Lotta nie była ślepa, gdy tylko zorientowała się, na kogo chłopak kieruje to szczenięce spojrzenie, pełne uwielbienia, wycofała się.\nTo powinno brzmieć: "Na całe szczęście dla Iana, Lotta nie była ślepa. Gdy tylko zorientowała się, na kogo chłopak kieruje to szczenięcie spojrzenie pełne uwielbienia, wycofała się."\nMalaMi95 pisze: Wkrótce, jasne dla wszystkich się stało, że tej nocy, para nie poszła grzecznie spać, gdy Tiana zaczęła mieć mdłości, a po wizycie u lekarza, oznajmiła.\nWkrótce jasne dla wszystkich się stało, że tej nocy para nie poszła spać, gdy Tiana zaczęła mieć mdłości, a po wizycie u lekarza oznajmiła:\nMalaMi95 pisze: W chwili gdy ostatni z nich opuścił dom weselny. Westchnęli zmęczeni.\nAle tak poza tym, to masz genialny styl pisania i w ogóle podziwiam <3\nPostautor: doo152 » 21 mar 2016, 16:42\nChyba komentuję pierwszy raz.\nBardzo polubiłam Twoją relację Co prawda zdjęcia mają nieco kiepską jakość, no i nie przepadam za cc, ale to kwestia gustu. Twoja relacja nadrabia bardzo ciekawą fabułą, ładnymi Simkami, oryginalnym pomysłem. Jestem strasznie ciekawa, co będzie dalej, jakie jeszcze księżniczki wystąpią i o co chodzi z naszyjnikiem. No i jak będą wyglądać nasze trzy bobasy po wyrośnięciu z pieluch\nPS.: Naveen i Tiana to taka super para <3 A scena w sypialni mnie urzekła!\nPostautor: MalaMi95 » 22 mar 2016, 0:05\nCo do błędów w poprzedniej relacji, to poprawiłam.\nBardzo dziękuję też osobom, które pomogły mi je poprawić, za to, że wam się chciało.\nPomyślałam też, że możemy zrobić taką mini zabawę.\nImię każdej postaci w rodzinie Swan, (Tej głównej) to imiona wzięte z bajek Disneya (wyjątkiem był Olivier i Chad)\nSpróbujecie zgadnąć, skąd wzięłam imię Diablo dla syna Tiany, Ray dla syna Odie i Anastazja dla córki Lotty?\nOraz jaka księżniczka będzie następna!\nSimwood – To akurat może być prawda xD Tak to jest, gdy najpierw się gra, a potem wymyśla historię i nagle robi się z tego z dziesięć ślubów na raz\nDziękuję Tak ją sobie wymyśliłam i cieszę się, że wyszła.\nImię jest powiązane z kolejnym pokoleniem, które się pojawi. Zgadniesz, kto będzie następny? (Bez patrzenia na reguły wyzwania )\nTak, to Aleksander Ćwir i tak wiem, że się różni troszkę od normalnego Aleksandra. Czasem nie mogę się powstrzymać, by troszkę simów z miasta nie poprzerabiać\nGalcia –Może to jest taka jej metoda podrywu, wpada na gościa i „Ups! Nie zauważyłam pana!”\nNie, Lotta nie jest, aż taka napalona na facetów, żeby zabierać siostrze ukochanego. Chociaż gdyby Ian nie był zapatrzony w Odie, to kto wie?\nNo wiesz, to był taki dosyć szybko zorganizowany ślub. Cindy im zapewne cały czas zawracała głowę „Bierzcie ślub! Bierzcie ślub!” To może nie mieli czasu o tym pomyśleć\nWłaściwie, to Odie zaraz po ślubie wyprowadziła się do Iana. W domu zostały więc Tiana i Lotta. Dwójka dzieci to też dużo roboty, ale trochę lepiej\nPoza tym, w domu było dużo rąk do pomocy\nTak, Charlotte zrobiła test. Właśnie tak Aleks się dowiedział, że urodziła córkę i przyjechał\nBearyllium – Tak wiem. To było zdjęcie z mojej prawdziwej rozgrywki, kiedy jeszcze nie myślałam o pisaniu relacji. Po prostu zapomniałam dać nową tapetę, a jako, że nie miałam zamiaru nigdzie tego dawać, to zostało takie.\nSnow była dosyć krótko, powiedziałabym, że za krótko jak na czas, który spędziłam grając nią, ale za dużo mam pomysłów na dalsze losy rodzinki, by się nad nią rozwodzić.\nW pewnym sensie zahartuje to charakter Cindy.\nWłaściwie to sześciu. Cindy jest siódmym dzieckiem\nNiestety więcej ich już tu nie będzie. Pełnili większą rolę, gdy grałam nimi jako simami. (Chociażby jako zarabiacze pieniędzy ) ale tu zakładamy, że żyją sobie spokojnie gdzieś w sąsiedztwie\nEj, nie każdy się rodzi urodziwy… poza tym pamiętaj, że tak właściwie, to on jest żabim księciem, wolno mu xD\nCzy Ian wychodzi na prostą? Zobaczymy :p\nO to chodzi, żebyś nie wiedziała. Tajemnice będą zdradzane dosyć powoli. (W końcu to 10 pokoleń…)\nZbliżenia twarzy czasem są takie, a nie inne, bo w kadr nagle wchodzi mi ręka drugiego sima. Byłoby to dziwne w sytuacji, gdzie postać niby płacze samotnie w pokoju, a w ujęciu jest czyjaś ręka xD\nLenna – Właściwie, to jej ciąża nawet w grze była dosyć przypadkowa. Nie miałam dla Lotty planów, aż pewnego dnia uznałam. „Mam trzech facetów z którymi Lotta romansuje… Dobra, zobaczmy co z tego wyjdzie!” Więc… ja naprawdę nie wiedziałam kto jest ojcem xD\nSą taką świetną parą, jak im ten związek zepsujesz to nie wiem co zrobię\nDobra, ja nic nie mówię…\nSkoro Odie może być z nim szczęśliwa, to czemu nie?\nJak mówiłam do Simwood. Imię syna ma związek z kolejną bajką.\nZgadnij jaka księżniczka będzie następna\nUwierz mi, same kłopoty z tego będą\ndoo152 – Dziękuję\nZdjęcia są jakie są zapewne dlatego, że gram prawie na najniższych ustawieniach. Niestety nie mogę tego zmienić, bo komputer mi wysiada i wybucha. (dosłownie…)\nJa bardzo lubię robić takie sklejanki. Wymyślanie jak mogłaby wyglądać dana scena sprawia mi mnóstwo frajdy, więc raczej od tego nie odejdę, ale rozumiem. Każdy lubi co lubi\nAkcja z naszyjnikiem jeszcze długo pozostanie tajemnicą, ale za to bobasy zobaczysz już niedługo. W tym odcinku Anastazję, a w następnym Diablo i Ray’a\nDziś witam was w mojej pierwszej relacji!\nNie, nie przesłyszeliście się. TO jest moja pierwsza relacja jaką kiedykolwiek napisałam. To co było wcześniej, to odtworzone przeze mnie wydarzenia, bo głupio by było zaczynać relację na forum tak od… środka.\nCo prawda przyznaję. Zmieniłam całą masę tekstów, ale zdjęcia są te same. (Co szybko zauważycie xD)\nA teraz, czy wszyscy mają stroje galowe?\nDobrze, bo dziś udamy się na ślub roku! Zapraszam\n„Flirtowanie” na własnym ślubie, nikomu nie wychodzi na dobre.\nJak tam? Od razu lepiej, prawda?\nNie mów… wciąż mało ci nieszczęść, co? Masz zero współczucia dla bohaterów.\nAle jeśli tak, to prawdopodobnie spodoba ci się kolejna historia, którą mam do opowiedzenia, a jeśli dodatkowo lubisz romanse…\nTo lepiej weź jakąś przekąskę lub zrób sobie herbatę.\nJeszcze trochę tu zostaniesz.\nMimo, że Lotta zgodziła się na ślub z Aleksandrem, nie wzięła go z nim tak od razu.\nTak naprawdę musiało minąć, aż sześć lat, zanim kobieta (w końcu) postanowiła wykonać ten krok.\nNie wiemy co sprawiło, że się zdecydowała.\nPrzypuszczam, że to Cindy miała po prostu dość córki, która mimo upływu lat wciąż się nie ustatkowała. A może Lotta miała dość Aleksa, który każdego dnia i nocy wydzwaniał do ich domu i całymi godzinami rozmawiali przez telefon?\nW każdym razie ślub Charlotty zbliżał się wielkimi krokami. Ponieważ ona sama wciąż nie była pewna, czy decyzja podjęta kilka lat wcześniej o ślubie była dobra. Postanowiła odwiedzić swojego (niedoszłego kochanka) najlepszego przyjaciela, Marcina.\n- Pfff, żartujesz! Ty?! – powiedział śmiejąc się. Lotta poczuła się oburzona.\n- Ja mam tu poważny problem, a ty się śmiejesz! – minęła jeszcze chwila zanim mężczyzna się uspokoił. Ostatecznie widząc naburmuszoną twarz swojej rudowłosej przyjaciółki, odetchnął kilka razy dla uspokojenia i spytał.\n- Dobrze, przepraszam, a teraz opowiedz mi wszystko od początku. - kobieta opowiedziała mu całą historię. Aleks przez te lata prawie codziennie błagał ją, by wzięła z nim ślub, tak, że w końcu osaczona i zdesperowana, zgodziła się.\nNiestety Marcin nie potrafił pomóc Lotcie. Sam był w szczęśliwym związku\nmałżeńskim. Rok wcześniej wziął ślub ze swoim ukochanym Antonim.\nAdoptował również (bez wiedzy ukochanego) dwójkę dzieci, Genowefę i Jamesa.\nPoczątkowo ukochany był wściekły. Antoni tak naprawdę nigdy nie planował dzieci.\nNie po to był gejem, żeby bawić się w odchowywanie maluchów.\nCo prawda, był gotów podjąć się tego wyzwania zwłaszcza z Marcinem u boku, ale ten nie raczył nawet z nim o tym porozmawiać!\nPrawdą jednak było, że Marcin zawsze był takim… wolnym duchem.\nTo właśnie dlatego Antoni się w nim zakochał.\nPatrząc na niego w pozie pełnej skruszenia, nie mógł się na niego dłużej gniewać.\nStało się więc tak, jak różowłosy się spodziewał.\nPokochał dzieci całym sercem.\nW takiej sytuacji, Marcin po prostu nie mógł dać Lotcie innej rady.\nPowiedział, by słuchała głosu serca.\nJednakże niewiele jej to pomogło, zważywszy na fakt, że nigdy nie podejrzewała się o posiadanie tego organu.\nNastępnego dnia w uroczej posiadłości najlepszego przyjaciela Aleksandra, miał się odbyć ślub.\nCharlotte stojąca w swojej krwiście czerwonej sukni, na tle promieni słońca robiła na zbierających się wokół gościach piorunujące wrażenie.\nKiedyś okoliczni chłopcy porównywali jej urodę do królowej z innego kraju. Dziś nikt nie pokusiłby się o takie stwierdzenie. Każdy kto był na tyle odważny (lub głupi) by spojrzeć jej w oczy, zdecydowanie stwierdziłby, że wyglądała jak bogini zemsty czekająca tylko, by zebrać swe żniwo.\nKobieta nie zwracała uwagi, na pełne zainteresowania spojrzenia przybyłych.\nNie była typem niewiniątka w białej sukni. Zdecydowanie nie była też dziewicą i nie zamierzała udawać, że jest inaczej.\nOczywiście starsze panie z rodziny Aleksandra, nie omieszkały skomentować tego faktu.\nNie mogły jednak wybrać sobie gorszego celu swych obelg.\nLotta zdecydowanie miała w głębokim poważaniu, to co mówią i myślą o niej.\nTuż przed rozpoczęciem się ceremonii, kobieta postanowiła jeszcze raz porozmawiać Aleksem.\n- Aleksandrze… - zaczęła i chwyciła go za rękę, delikatnie zmuszając go, by spojrzał na nią. - Ten ślub… Nie wiem czy to dobry pomysł. Ja i ty… my chyba nie pasujemy do siebie. - mężczyzna spojrzał na narzeczoną oczyma pełnymi zdziwienia. Uśmiechnął się jednak i ścisnął jej dłoń mocniej.\n- Bzdura! – powiedział z pewnością malującą się na jego twarzy. - Ja cię kocham, mamy razem wspaniałe dziecko. Czego więcej nam potrzeba? – kobieta westchnęła. „Czyli to, czy ja cię kocham nie ma znaczenia? Od razu mi ulżyło.” – pomyślała, jednak patrząc w jego ciemne oczy i czując ciepło jego dłoni. W jakiś sposób poczuła, że może to małżeństwo ma jednak jakiś sens?\nNagle obróciła lekko głowę i zobaczyła uśmiechającą się do nich Anastazję.\nOd razu zrobiło jej się lżej na sercu.\nZrobi wszystko, by jej mała córeczka była szczęśliwa, nawet, jeśli oznacza to ślub bez większych uczuć.\nPo zakończonej ceremonii goście ruszyli w stronę stołów na weselny poczęstunek Charlotte jednakże, wciąż miała zbyt ściśnięty ze zdenerwowania żołądek, by być w stanie cokolwiek przełknąć.\n„Więc od teraz jestem żoną, a on moim mężem.” Rozmyślała wychodząc z budynku, by się trochę przewietrzyć. To wszystko wciąż było dla niej zupełnie nowym doświadczeniem.\nByła z Aleksandrem już sześć lat, ale tak naprawdę nie do końca.\nPrzez ten czas Aleks dużo podróżował.\nMusiał dopilnować rodzinnych interesów w tak wielu miejscach na świecie, że kobieta już straciła rachubę.\nWyglądało to tak, że na każdy miesiąc spędzony z nią i Annie, spędzał pół roku gdzieś poza krajem.\nZ drugiej strony, gdy przyjeżdżał… Powiem tylko, że dla Lotty, były to bardzo przyjemne chwile.\nNagle kobieta zauważyła w tle znajomą sylwetkę. Na jej twarzy pojawił się wielki uśmiech, ruszyła w stronę mężczyzny.\n- Hej Ian! – zawołała, gdyż ten był odwrócony do niej tyłem. – Jak leci? Przez ten wasz wyjazd z Odie na wakacje dawno się nie widzieliśmy! Właściwie, to myślałam, że już nie przyjdziecie. – Ian również się uśmiechnął i chciał coś odpowiedzieć, ale muzyka zaczęła grać na tyle głośno, że zagłuszyła go. - Co? – spytała Lotta. Spróbował powtórzyć głośniej, ale kobieta dalej go nie słyszała. - Może przejdźmy w jakieś cichsze miejsce! – powiedziała i pokazała mu na migi, co ma na myśli. Mężczyzna kiwnął głową i ruszyli.\nUdali się na piętro domu weselnego i wyszli na taras.\nKobieta uśmiechnęła się zaczepnie do mężczyzny.\n- To co u ciebie słychać? Mam nadzieję, że nie przyszedłeś na moje wesele znów kogoś podrywać? – rzekła i mrugnęła do niego. Ian zaśmiał się.\n- Daj spokój Lotta. Zresztą sama dobrze wiesz, że nawet nie miałbym na to szansy skoro przyszedłem tu z…\nW tym momencie na taras wbiegła zdyszana i lekko czerwona na policzkach po biegu Odie. Kobieta zerknęła na siostrę i męża, po czym zrobiła się jeszcze bardziej czerwona.\n- CHARLOTTA! Co ty tu niby robisz sama z moim mężem?! Podrywałaś go?! Na pewno podrywałaś! Widziałam! Całowaliście się tak?! Zgadałam?! Zgadłam! O nie! Dlaczego?! Jesteś moją siostrą! Jak mogłaś! Zniszczyłaś mi życie! Nienawidzę was! Teraz czeka mnie rozwód! Muszę sobie znaleźć prawnika, ale gdzie?! A ja chciałam mieć z tobą więcej dzieci bydlaku!\n- Odie… - dokończył mężczyzna i zerknął na żonę, która dalej mówiła swoją litanię.\nGdy kobieta umilkła na chwilę, by zaczerpnąć powietrza. Lotta wybuchła gromkim śmiechem.\n- Oj Odie, nie zmieniłaś się ani trochę. – brunet postanowił wykorzystać swoją szansę, gdyż zdezorientowana szatynka na chwilę umilkła i rzekł.\n- Odie kochanie, przecież ci już tłumaczyłem milion razy. Jesteś dla mnie najważniejsza i… - próbował łagodzić, ale wtem czarnowłosa znowu wybuchła.\n- A dlaczego tak nagle jej bronisz?! – wykrzyknęła i wskazała palcem na siostrę. - Poza tym, nawet nie próbuj! Ja już wiem do czego jest zdolna moja siostra!\nTak naprawdę, Lotta miała z całej sceny niezły ubaw. Sama już nie wiedziała, czy bardziej bawi ją skruszony Ian skomlący, niczym mały piesek York z podkulonym ogonem. Czy jej agresywna siostra – rottweiler. Zdecydowanie, dominująca samica w stadzie. Ponieważ Lotta zawsze lubiła dokuczać swoim siostrom. (Zwłaszcza Odie, gdyż Tiane trudniej było wkręcić) Postanowiła nieco się z nią podroczyć.\nZwróciła się do Iana z pełną skruchy miną i spuściła wzrok, nagle jakby zawstydzona.\n- Ian, może jednak powinniśmy jej powiedzieć?\n- Co powiedzieć?! – wrzasnęła Odie. Brunet spojrzał z przerażeniem na szwagierkę, a widząc w jej oczach złośliwe iskierki, westchnął pokonany.\nTego dnia stwierdził to z całą pewnością. Nie znosił sióstr swojej żony!\nNastępne pół godziny zeszło mu na tym, by przekonać Odie, że Lotta tylko żartuje. Sama kobieta nie ułatwiała mu tego, co chwila dodając komentarze w stylu „Ależ Ianku jak możesz!” „Ostatnim razem w sypialni mówiłeś coś innego.” i tego typu rzeczy. W końcu kobieta uznała, że już dość wymęczyła biednego chłopa i przyznała się, że Ian faktycznie nie kłamie. O dziwo w jej słowa, Odie uwierzyła od razu. Takie właśnie były siostry Swan.\nMimo wszystko ufały sobie bezgranicznie. (Przynajmniej zazwyczaj.)\nPo tym wszystkim Charlotte wymknęła się po cichu.\nUznała, że lepiej się zmyć, zanim Odie przypomni sobie jak podrywała jej (wtedy jeszcze niedoszłego chłopaka) na poprzednim weselu – Tiany.\nIan porwał żonę w objęcia, nim ta zdążyła zadać kolejne pytania.\nOddalając się, kobieta wciąż myślała jak to możliwe? Jak ktoś taki jak Ian z podrywacza, który uważał, że może mieć każdą, nagle zmienił się o sto osiemdziesiąt stopni i teraz płaszczy się do stóp jej siostry, by ta chociaż na niego spojrzała milszym wzrokiem.\nCzy miłość, aż tak ogłupia?\n„To straszne!” pomyślała, jednak gdy tylko wyobraziła sobie płaszczącego się przed nią Aleksa, uśmiechnęła się szerzej. „Chociaż… może jednak nie tak bardzo.”\nImpreza trwała w najlepsze. Marcin świetnie się bawił, gdy wtem przy barku dostrzegł swojego byłego chłopaka Krzysztofa. Postanowił się przywitać, gdyż Marcin każdego traktował jak najlepszego przyjaciela, nawet swojego byłego. Okazało się, że on również niedawno wziął ślub i jest w szczęśliwym związku.\n- Naprawdę? Gratulacje stary! A co z dziećmi? Planujecie jakieś? – spytał z zaciekawieniem. Krzysztof pokręcił głową.\n- Na razie nie. Ja bym chciał ale mój partner…\n- W takim razie zrób tak jak ja! – wykrzyknął różowowłosy nie czekając na dalszy ciąg zdania - Poczekaj, aż pójdzie do pracy i wtedy zrób mu niespodziankę i adoptuj! – Krzysztof spojrzał na niego z niedowierzaniem.\n- Nie wydaje mi się, żeby to był dobry pomysł. Poza tym, adopcja jest taka szybka?! Nigdy bym nie przypuszczał! – dziwił się Krzysztof.\n(PS. Przepraszam za ten kryształek, to stare zdjęcia, gdy nie przykładałam się do ich robienia)\nTymczasem Anastazja, skorzystała z okazji i postanowiła pogratulować ojcu małżeństwa.\nByła naprawdę szczęśliwa, że jej rodzice zdecydowali się na ślub.\nDo tej pory, niby byli razem, ale żyła bardziej tak, jakby byli po rozwodzie.\nTydzień w jednym domu, tydzień w drugim. Zazdrościła swoim kuzynom Diablo i Rayowi.\nOni mieli normalny dom, nie to co ona. Jednak wszystko się zmieni! Dziewczynka mocno wierzyła, że od teraz on, ona i mama będą prawdziwą rodziną!\n- Obiecuję kwiatuszku, że tak będzie. – powiedział Aleksander, mocno ściskając córkę.\n- A teraz… widziałaś gdzieś może mamę? – spytał, jednak Anastazja nie miała pojęcia gdzie podziewa się Lotta. (Choć ja chyba mam pomysł co robiła w tej chwili. xD)\n(Ten siwy gość bez spodni po prawej… Ech.) (To Kaleb jak coś xD)\nCharlotte bardzo długo myślała o Odie i Ianie. O tym jak bardzo można się dla kogoś zmienić. Wiedziała jednak, że to nie Ian zmienił się dla Odie.\nOni oboje zmieniali się po trochu dla tej drugiej osoby, ale bynajmniej nie dlatego, że nie akceptowali się takimi jakimi byli.\nPo prostu każde z nich, wprowadziło w serce tej drugiej osoby, po trochu cząstki swojej duszy.\nNie mogli być tacy jak wcześniej, gdy byli samotni, ponieważ teraz, byli jednością.\nW końcu kobieta podjęła decyzję. Tyle lat już żyła samotnie. Od tamtego czasu ani razu… Nie, nie chciała o nim myśleć.\nOd teraz, będzie patrzeć w przyszłość. Jeśli coś takiego jak miłość istnieje, to była tego pewna.\nMoże jej doświadczyć jedynie z Aleksem, ale tylko wtedy, gdy postanowi oddać mu część swojej duszy i to tylko jemu.\nNastępny tydzień, kobieta spędziła spotykając się ze swoimi kochankami.\nPokrótce tłumaczyła im, że „Miło było, ale się skończyło.”\nTak, Lotta nie była niewiniątkiem. Gdy Aleks wyjeżdżał, czuła się samotna.\nWciąż mówiła sobie, że to nie ma znaczenia. Przecież tak naprawdę nie weźmie z nim ślubu.\nA Aleks, to przecież tylko mężczyzna. Taki jak wszyscy… taki jak on.\nGdy była na spotkaniu z ostatnią ze swych ofiar. Niespodziewanie zrozumiała, że nie jest już taka jak kiedyś. Te długie zaręczyny z Aleksem, zmieniły ją. W każdym z tych mężczyzn, nie widziała ich… widziała Aleksa.\nWciąż też myślała o Anastazji, czy zjadła już obiad? Odrobiła lekcje?\nJak kiedyś mogła wieść takie życie? Spotykając się z mężczyznami, których nie lubiła, których imion już nawet nie pamięta?\n- Wszystko w porządku? – spytał właśnie mężczyzna, siedzący naprzeciwko niej.\nKobieta zorientowała się, że jego imienia również nie zna. Poczuła się nagle strasznie… głupio.\n- Wybacz, ale muszę lecieć. – spojrzał na nią zdziwiony.\n- Dokąd? – kobieta uśmiechnęła się lekko.\n- Zobaczyć, czy to wszystko ma sens. - rzekła i pognała przed siebie.\nGdzie naprawdę była Lotta, gdy podczas wesela się zgubiła?\nNaprawdę się zgubiła!\nA tu kilka oryginalnych tekstów. Musicie przyznać, że troszkę je zmieniłam.\nOczywiście Charlotte to… Charlotte… gdy tylko ceremonia dobiegła końca, a goście ruszyli\nna parkiet, wypatrzyła w tłumie pewnego przystojnego, samotnego pana. Nie mogła pozwolić\nby podpierał ściany… a na pewno nie sam\n- Hej przystojniaku, może skoczymy zaszaleć… na parkiecie?\n- (Kurde! Znowu zapomniałam, że to mąż Odie!) Emm… co ty gadasz Odie? Ja i twój mąż?\n- Odie kochanie, przecież ci już tłumaczyłem, że jesteś dla mnie najważniejsza i… - próbował\nłagodzić Ian, ale Odie wiedziała swoje!\n- Nigdy więcej żonatych facetów! Mężatki są straszne! Ale zazdrosne mężatki to prawdziwe\nOstatnio zmieniony 13 mar 2017, 12:12 przez MalaMi95, łącznie zmieniany 7 razy.\nPostautor: Galcia » 22 mar 2016, 19:09\nMarcin! On po prostu wiedział, że Antoni nie zgodzi się na adopcję, więc postawił go przed faktem dokonanym, kiedy nie było już odwrotu.\nŚlub bez miłości nie jest najlepszym rozwiązaniem. Robienie czegoś wbrew sobie "dla dobra dziecka" tym bardziej.\nOdie chyba lekko sfiksowała. Może jednak lepiej by było, gdyby została starą panną z kotami...\nKrzysztof też tu jest? Zupełnie o tym zapomniałam. Ta ich rozmowa o adopcji! Z Marcina jest niesamowicie beztroski sim.\nPan bez spodni jest nieodłącznym elementem każdego wesela.\nNastępny tydzień kobieta spędziła spotykając się ze swoimi kochankami. Pokrótce tłumaczyła im, że „Miło było, ale się skończyło.”\nTo musiał być dla niej bardzo ciężki tydzień. Nie sądzę, żeby wszyscy przyjęli to ze spokojem.\nPamiętam tę sytuację z pierwszej wersji relacji i moim zdaniem tamto zachowanie bardziej do Lotty pasowało. Ale skoro miłość ją odmieniła...\nPostautor: Lion » 25 mar 2016, 9:25\nSłyszałem o wyzwaniu księżniczek, ale nigdy się w nie nie zagłębiałem i szczerze, byłem trochę sceptyczny, gdy przeczytałem, że tworzysz historię właśnie na bazie wyzwania. Teraz strasznie mi głupio z tego powodu, bo przeczytałem wszystkie odcinki i jest naprawdę super! Nie dość, że fabularnie jest ciekawie, to jeszcze te bogate opisy i porównania - zakochałem się w twoim stylu pisania!\nSnow-White to twarda simka, uciekła z domu niemalże bez niczego i zapewniła sobie stabilne i szczęśliwe życie Jej ojciec wkurzył mnie przy tym bardziej od siostry i macochy, to przede wszystkim on powinien o nią dbać…\nBraci Cindy pewnie budzili postrach w całym mieście, gdy tak wszędzie razem chodzili . Sima trochę późno zdecydowała się wyznać Chadowi swoje uczucia. Całe szczęście, że chłop się do niej wcześniej nie zniechęcił (tak wiem, wiem – miłość ).\nZazdroszczę Tianie, że rodzice nie zabronili jej sprowadzać do domu tych żab, mi w jej wieku by to nie przeszło Podoba mi się jej związek z Naveenem, to ich droczenie się i cała jakże skomplikowana historia podrywu – bardzo ciekawie się to wszystko czytało\nPo ostatniej relacji stwierdziłem, że małżeństwo z Odie to chyba forma kary dla Iana, za jego wcześniejsze zachowanie xD! Bardzo mnie zdziwiło, że Lotta jakoś się poukładała, ciekawe czy wytrwa w wierności małżeńskiej…\nCały czas mnie zastanawia list napisany przez matkę Snow. Mnie również się wydaje, że księżniczki są przeklęte, a rzeczona wiadomość być może to opisuje? Nie jestem jednak przekonany, na czym dokładnie ewentualna klątwa miałaby polegać\nCo do zgadywanki, obstawiam, że kolejną księżniczką będzie Mała Syrenka (bo to też księżniczka Disneya, nie?). Strzelam, że to ona, bo oprócz Śnieżki i Kopciuszka, które są tak zakorzenione w światowej kulturze, że ciężko ich nie znać, chyba kojarzę już tylko ją . Tianę np. musiałem sobie wygooglować\nPostautor: Lenna » 25 mar 2016, 13:39\nO Matko, jak ten Marcin wygląda XD\nJak on mógł tak sobie adoptować dzieci bez zgody partnera? Haha, no ale przynajmniej mu się ułożyło xD\nSzkoda, że Lotta wyszła za Aleksandra tylko z powodu dziecka :/\nOdie zwariowała Ja rozumiem, zazdrość i w ogóle, ale żeby aż tak? XD\nWow, Charlotta wreszcie się ogarnęła\nMalaMi95 pisze: różowo-włosy\nPrawidłowa forma to różowowłosy, bez myślnika\nCo do zgadywanki - Ray to na pewno jest ten świetlik z Księżniczki i żaby, pamiętam go. Anastazja nie wiem, ale Diablo to nie był przypadkiem ten kruk czy coś ze Śpiącej królewny? Właściwie to kojarzę go bardziej z Czarownicy, no ale cóż W takim razie obstawiam, że Aurora będzie właśnie następną księżniczką


Morawiecki: Wzrost gospodarczy Polski przekroczy 3,6 proc. PKB - TVN24 Biznes\nW środę GUS opublikował szybki szacunek Produktu Krajowego Brutto, z którego wynika, że w II kwartale 2017 r. PKB niewyrównany sezonowo (w cenach stałych średniorocznych roku poprzedniego) wzrósł realnie o 3,9 proc. w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego. - Dzisiejsze dane, dotyczące wzrostu PKB po pierwszym półroczu, potwierdzają rosnącą siłę polskiej gospodarki. Odsezonowany wzrost gospodarczy wyniósł 4,4 procenta licząc rok do roku. Tym samym, Polska jest liderem wzrostu gospodarczego wśród dziesięciu największych krajów Unii Europejskiej i jak pokazują również dzisiejsze dane opublikowane przez Eurostat, rozwój gospodarczy Polski jest dwa razy szybszy od średniej wszystkich państw Unii Europejskiej - skomentował wicepremier, minister rozwoju i finansów w wywiadzie w Polską Agencją Prasową.\nJak podkreślił, zakłada, że "wzrost gospodarczy Polski w całym 2017 roku przekroczy założone w tegorocznym budżecie 3,6 proc. PKB". - Za tak optymistyczną prognozą przemawia zarówno rosnący udział inwestycji, jak również dobre nastroje wśród polskich konsumentów oraz przedsiębiorców, a także, co szczególnie ważne – solidne wyniki polskiego eksportu - argumentował wicepremier. - Również znacząca poprawa kondycji finansów publicznych przyczynia się do coraz lepszych wyników polskiej gospodarki. Prowadzony przez służby skarbowe Ministerstwa Finansów program uszczelnienia systemu podatkowego, w szczególności poprzez eliminację nieprawidłowości i patologii w podatkach VAT i CIT umożliwia wyższe wydatki publiczne bez powiększania deficytu budżetowego. Deficyt ten ma szansę być w roku 2017 na bardzo niskim poziomie, niższym niż w każdym roku budżetowym z lat 2008-2015 - wskazał Mateusz Morawiecki. W jego ocenie mocne fundamenty polskiej gospodarki to konsekwencja realizowanej przez rząd Prawa i Sprawiedliwości Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Jej najistotniejszymi elementami są: walka o odbudowę bazy podatkowej, uszczelnienie systemu fiskalnego, wzrost wynagrodzeń w gospodarce, korespondujący ze wzrostem produktywności, inwestycje w małych i średnich miejscowościach, nowa polityka prorodzinna oraz poprawa otoczenia biznesowego, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw - wymienił Morawiecki.


Lipiec 2017 – Fakty Chocianów\nArchiwum z miesiąca: Lipiec 2017\n29 lipca 2017\tZostaw komentarz\nNie twierdzę, że robię to często, ale co jakiś czas udaje mi się myśleć. Pech chciał, że właśnie teraz – mocno wbrew sobie i nawykom – znowu mam atak tej umysłowej przypadłości. Gorączkowo myślę o wyjeździe na VI Festiwal Pieśni Ludowych do Chocianowca. I natrętnie wciąż myślę i myślę, czy to dobry pomysł, czy – to po pierwsze – dla ...\n23 lipca 2017\tZostaw komentarz\nNa dobrą sprawę nie wiem, jak zacząć. Ostatecznie „jaja” nie są narządem służącym do schodzenia po schodach, ale jak słychać dla kogoś łączą się z posiadaniem elementarnej odwagi. Burmistrz Miasta i Gminy Chocianów Franciszek Skibicki na pewno nie miał odwagi spotkać się z mieszkańcami Parchowa, którzy przyszli pod urząd zamanifestować swoje niezadowolenie z powodu przebudowy drogi w ich miejscowości. Manifestację ...\nCzy ja durny jestem…? Zamiast napisać o „bardzo bogatym” programie zabawiania francuskich rolników, którzy przyjechali do gminy Franciszka Skibickiego zaznać uciech, powodując tym samym lawendową euforię u Pani Jolanty Floryn od dawna oczekującej tej wizyty, niczym żaba dżdżu. Zamiast zapowiedzieć pikietę mieszkańców Parchowa przed Urzędem, albo na przykład skomentować ostatnie rewelacje e-legnickie.pl mówiące, że Krzysztof Leszczyński jest kandydatem na tzw. ...\n8 lipca 2017\tZostaw komentarz\nCieszę się, że dzięki pani Krystynie Kozołup, dyrektor Chocianowskiego Ośrodka Kultury Dni Jagody stają się regionalną perełką – cieszył się burmistrz Franciszek SKIBICKI. – W tym roku postaraliśmy się o bogaty program dwudniowego świętowania, bo w oba dni chcemy nie tylko korzystać z dobrodziejstwa zespołów uczestniczących w Festiwalu KYCZERA, ale zaprezentować to wszystko co tańczy, gra i śpiewa pod sztandarami ...\n„Autopoprawka” i ustawiony budżet. Skandal na „bardzo bogato”. Część II\n1 lipca 2017\tZostaw komentarz\nNie myślcie, że jestem gadżeciarzem, a utwór w tle pochodzi z mojego telefonicznego czasoumilacza. To by był marny skandal. Wolę ten dzwoneczek w dłoni Krzysztofa Leszczyńskiego, którym jak ministrant prosi o ciszę, uwagę, pochylenie się nad sprawami publicznymi, ect, ect. Prawda, że nieco fałszywie brzmi, ale to właśnie nim zwiastuję ciąg dalszy relacji z obrad XXXI sesji Rady Miejskiej Chocianowa. ...\n„Mamy to!” – dla wybranego radnego burmistrz Chocianowa ma coś miłego. Albo doniczkę, albo próg zwalniający, albo… Kierownika Promocji!\nDyskusyjne Forum Samorządowe Roberta Harenzy: Sypię perły przed wieprze…\nNie Kowalski, nie Leszczyński, nie Kulczyński… Internauci niech rządzą!\nŚwiąteczne życzenia dla mieszkańców gminy i Franciszka Skibickiego…