Jacek Komuda, Wilcze gniazdo — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nRozdział I. Karczma „Rozłogi”\nRozdział II. Dnieprowy liman\nRozdział III. Jedlina\nRozdział IV. Zabójca\nRozdział V. Pan Wolski\nRozdział VI. Domowe sprawy\nRozdział VII. Zmory\nRozdział VIII. Dziadek Muraszko\nRozdział IX. Krwawe gody\nRozdział X. Perejasław\nRozdział XI. Wilcze gniazdo\nBył koniec sierpnia. Lato stawało się jesienią. Od dawna panowały upały i stepy wyschły; kostrzewy i ostnice przybrały barwę brązu. Na zboczach jaru zamiast gęstych zarośli sterczały uschłe badyle, wyżej rozpościerał się gąszcz bezlistnych bodiaków i suchych, stepowych ostów. Zapadał zmrok. Czerwonawy blask rozlewał się po zachodnim widnokręgu. Jednak do wąwozu, którym jechał pan Gedeon Sienieński, przedostawało się wystarczająco światła, aby jechać bez ryzyka skręcenia karku.\nTo nie był trakt, jaki spotykało się na przedmieściach Krakowa czy Lwowa, lecz zwykły ukrainny szlak – szeroka, wydeptana w glinie ścieżka biegła dnem wąwozu, więc trudno było ją zgubić. W stepach błądziły czasami całe karawany kupieckie, a tylko po starych kurhanach – mogiłach i kopcach – poznać można było, że tędy, a nie gdzie indziej, przebiega droga. Na szczęście wielu podróżnych trzymało się zwyczaju nakazującego, by przejeżdżając obok, cisnąć na kopiec choćby starą gałąź. Dlatego te odnawiane ciągle znaki przetrwały całe lata.\nGedeon spieszył się, choć wiedział, że do nadejścia mroku było daleko. Nie zamierzał spędzić samotnie nocy na stepie. Jego czeladź pochorowała się jeszcze w Bracławiu. Zostawił ich pod dobrą opieką, a sam ruszył dalej, mimo iż wielu odradzało mu tę podróż. Ale jak dotąd nie przytrafiło mu się nic szczególnego. Wprawdzie w Konstantynowie usieczono przy nim człowieka w karczmie, potem wpadł w środek zajazdu, który urządził pan podkomorzy Ostrowski na jakiegoś Bałabana, następnie zaś o mało nie wzięto go za woźnego z pozwem i nie obito kijami. Były to jednak zwykłe, domowe sprawy panów braci, jakie działy się nie tylko tu, na dalekiej Ukrainie, lecz także i w rodzinnym Sieradzkiem. W sumie – strachy na Lachy.\nJar stał się mniej stromy. Wkrótce Sienieński wyjechał na step porośnięty kępami niewysokich zarośli. Dalej był las – stary, mroczny, pogrążony w ciszy wieczoru. Ogromne drzewa wyciągały konary nisko nad drogą. Wierzchowiec Gedeona – duży, silny koń jabłkowitej maści – potrząsnął łbem i parsknął. Szlachcic położył dłoń na szabli. Drzewa rozstąpiły się, na niewielkiej polanie mężczyzna ujrzał karczmę. Zdumiał go nieco ten widok. Zwykle gospody znajdowały się we wsiach, które z obawy przed tatarskimi najazdami umacniano tak, iż przypominały małe forteczki. Jednak ta chałupa stała w lesie, z dala od ludzkich sadyb. Aż dziw, że przetrwała. Niedaleko było stąd do Korsunia, a kilka mil za nim rozciągały się już osławione Dzikie Pola.\nGedeon przyjrzał się oberży. Nie spodziewał się tutaj wspaniałego zajazdu ze świeżą pościelą, łaźnią i pachnącymi dziewkami służebnymi. Karczmy w tej części Ukrainy, co poznał na własnej skórze, były małe, brudne i ciasne. W ich strzesze świszczał wiatr, z powały spadały paskudne robaki, a wokół paleniska leżeli na pół martwi z przepicia Kozacy. Ta zaś nie była ani lepsza, ani inna niż pozostałe. Zwieńczona słomianym, opadającym aż do ziemi dachem, w którym – rzecz dziwna – widniała tylko jedna mała dziura. Ściany krzywe, jakby wsparł się o nie krzepki pijanica pozostający pod przemożnym wpływem trunku, obejście brudne i zarośnięte chwastami. Zajazd nie miał obszernego stanu z tyłu. Już na pierwszy rzut oka wyglądał na typową mordownię. Na szczycie dachu przybito wiechę, a nad drzwiami spróchniałą tablicę z nazwą. Ale nie jakąś tam ładną, pasującą do tego miejsca. Napisano po prostu „Rozłogi. Trónki i pivo”. Znaczyło to, że karczmę można było uznać niemal za światową, bo w tych stronach mało kto z pospólstwa potrafił czytać i pisać.\n– Hej, bywaj tu! – zakrzyknął Sienieński, gdy wjechał na plac otoczony zmurszałym płotem. – Wyjdźże, Kozacze!\nNikt nie odpowiedział. Gedeon rozejrzał się. Zwykle oberże w tej okolicy prowadzili starzy Zaporożcy o czerwonych od gorzałki nosach, gębach ozdobionych bliznami po zwadach i bitwach. Może w tej było inaczej? Może prowadził ją ktoś inny? W takim razie mógł być nim chyba tylko Żyd.\n– Hej, Żydzie!\nI znów bez odzewu. Gedeon zeskoczył z kulbaki, wprowadził wierzchowca do starej, na wpół rozwalonej szopy obok gospody. Były w niej dwa konie. Jeden biały, smukły, o wspaniałej, delikatnej grzywie, a obok niego kudłaty tatarski bahmat. Znaczyło to, że w karczmie ktoś stał. Czyli było z kim pić. Koń Gedeona zarżał gniewnie, gdy właściciel przywiązał go obok tamtych. Szybko zamierzył się zadem, chcąc kopnąć dzianeta. Sienieński uderzył go dłonią po łbie.\n– Spokój, Kaper, szelmo!\nPrzemierzył podwórze i kopniakiem otworzył drzwi karczmy. Tak jak się spodziewał, izba była mała i brudna. Na widocznym w głębi pomieszczenia szynkwasie płonął kaganek, na ścianach dwie pochodnie. W ich blasku ujrzał dwóch szlachciców. Pierwszy nie był wysoki, Gedeon przewyższał go o co najmniej pół głowy. Włosy, podgolone wysoko, mocno mu już posiwiały. Czoło znaczyła głęboka, ciemna bruzda – blizna po dawnym cięciu szablą. Oczy, zmrużone, zielonkawe, wyglądały w półmroku jak ślepia kota. Nieznajomy odziany był w dostatni szarawy żupan przepasany litym pasem, zza którego sterczała rękojeść kindżału. Obok zasiadał drugi – młodszy, dużo wyższy, bardzo chudy, w skromnym żupanie z zielonego sukna.\nPewno pan i sługa, pomyślał Gedeon.\n– Czołem, waszmościowie! – rzekł, podnosząc rękę do rysiego kołpaka.\nTamci nie odpowiedzieli. Starszy, ten z blizną, przyjrzał się uważniej Sienieńskiemu. Zapewne nie uszedł jego uwadze dostatni strój nowo przybyłego, a zwłaszcza młoda twarz i szabla w nabijanej klejnotami pochwie. Gedeon wiedział, że z pozoru wyglądał na mało doświadczonego szlachetkę, który częściej miał do czynienia z kuflem i miską niż z szablą, a fechtował wyłącznie łyżką. Pozory jednak myliły, i to bardzo, o czym miało sposobność przekonać się już co najmniej kilku warchołów z Sieradzkiego.\nZza kontuaru wybiegł przygarbiony Żyd w wystrzępionym chałacie.\n– Piwa, Żydzie! I jeść mi dawaj!\n– Ja witać, witać, jaśnie wielmoźna pan ślachcic! – zagadał szybko starozakonny. – Nu u Chaima wśiśtko psiednie. U Chaima są delicyjały, jakich nawet pan ślachcic u księcia Koheckiego by nie miał!\n– Jak zwykle łżesz, Żydzie! – mruknął cicho Gedeon. – Ruszaj po jadło.\nŻyd nie zareagował, skulił się i wyszeptał niemal do ucha Sienieńskiego:\n– Ja się bać, panie ślachcic. Ja się bahdzo bać... Źeby ja być sam, to aj-waj! Ja by ugościć jaśnie pana jak habina! Ale tu stać inny ślachcic. I on nie chcieć, źeby tu kto inny poza nim był. A jak ktoś być, to on giewałty czynić. To on się bić. On kahczmę spalić i stahego Źida za bhodę szahpać! Jaśnie wielmoźny pan! Ja nie wiedzieć, co czynić.\nGedeon westchnął ciężko. Zerknął z ukosa na posiwiałego szlachcica.\n– A widziałeś ty, Chaim, taki piniondz? – zapytał, przedrzeźniając nieco mowę Żyda, po czym rzucił na stół czerwonego złotego. Oczy Chaima rozszerzyły się gwałtownie. Gedeon pozwolił, by wziął w rękę ciężką monetę. Widział jego bezbrzeżny zachwyt.\n– Ruszaj po jadło. A tamtym gościem się nie martw.\n– Jaśnie pan, źieby ja się nie mahtwił niczym, toby ja ho, ho, habinem nasim zośtał. A tak z łaśki pana Niemihycza ten kahczma phowadzę. A ten pan to jeśt moźny pan. To jaśnie wielmoźny pan Dyonizy Muhaszko. Moźny ślachcic.\n– Ruszaj po żarcie! – warknął zniecierpliwiony Sienieński. Spojrzał z ukosa na obu mężczyzn, a potem wyciągnął zza pasa krócicę i położył na stole tak, żeby widzieli ją dokładnie. Zastanawiał się, kiedy tamci się zorientują, że bynajmniej nie ma ochoty opuścić karczmy. Był bardzo ciekaw, kiedy skończy się cierpliwość pana Muraszki.\nChwilę później pan Muraszko skinął na Chaima, a potem rzekł coś doń ściszonym głosem. Żyd załamał ręce i przytruchtał do Gedeona.\n– Jaśny pan ślachcic. Pan Muhaszko kazał powiedzieć, zieby wasia wielmoźność stąd posiedł.\n– A czyja to karczma? – spytał Gedeon. – Pana Muraszki?\n– Jaśnie wielmoźnego pana Niemihycza...\n– Skoro tak, to tylko Niemirycz mógłby kazać mi stąd wyjść. Rób swoje, Żydzie, i panem Muraszką się nie przejmuj!\n– Aj-waj! Giewałt będzie! – załamał ręce karczmarz.\nOdszedł jednak od gościa. Pospiesznie udał się za szynkwas, a po dłuższej chwili przyniósł Gedeonowi misę kaszy jaglanej z mięsem, zwanej na Ukrainie sałamachą, i pogięty cynowy kufel pełen piwa. Sienieński zamierzał wziąć się do wieczerzy, gdy poderwał się towarzysz Muraszki.\n– Waćpan nie słyszałeś, co ci Żyd mówił?! – warknął nieprzyjaźnie. – Dymaj z tej karczmy!\n– Czy to wasz szynk?\nTamten stropił się nieco. Milczał przez chwilę. Najwyraźniej pytanie przerosło możliwości jego podgolonego łba.\n– Nasz czy nie nasz... Łeż to! – powiedział trochę nie do rzeczy. – Waćpan masz stąd iść i kwita!\n– A jak nie pójdę?\n– Bieda będzie! – rozległo się z boku. To przemówił sam Muraszko. Wstał, nieco się chwiejąc. Widocznie był już nieźle podpity. – Ja w tej gospodzie stoję, chłystku. Ja lubię, jak mam dużo miejsca. – Czknął z powagą. – Dymaj stąd!\n– A jak nie pójdę? – powtórzył Sienieński.\nChudy odstąpił w tył. Gedeon dostrzegł, że wyciąga rękę do szabli.\nBoże, przemknęło mu przez głowę. Znowu awantura. A już myślałem, że dojadę spokojnie...\n– Stawaj, waść! – zakrzyknął w furii siwy szlachcic. – Stawaj zaraz, mlekosysie!\n– Co waści tak spieszno do bitki? I o co idzie spór? Miejsca tu dosyć!\n– Ja nie lubię, jak mi hołota powietrze psuje – mruknął tamten niewyraźnie. – Jam jest Dionizy Muraszko, o którym wiele waćpan musiałeś słyszeć!\n– Słyszałem, jako psy wyją do księżyca... A jam Gedeon Michał Sienieński.\n– Sienieński! – wykrzyknął Muraszko. – Syn Janusza Sienieńskiego?\n– Co waści do tego. A jeśli nie syn, a bratanek, to co?\n– To nic. – Muraszko wyglądał na nieco stropionego. – Choćbyś był tylko jego bękartem, to i tak stawaj!\n– Zaraz. Wieczerzę skończę...\nChudzielec obrócił się błyskawicznie. Chciał chwycić oparty o ławę bandolet, ale gdy się wyprostował, Gedeon zerwał się z ławy szybko i wymierzył weń krócicę. Muraszko chwycił za szablę, lecz zaraz zamarł niezdecydowany.\n– Odwołaj pachołka, bo ruszę cyngiel! – wycedził Gedeon. – Coście wy? Zbóje, żeby napadać na samotnego?! A niechże to pioruny strzelą! Idźcie do diaska!\n– Stawaj, waść!\n– Jak skończę jeść.\n– Tchórzysz? – zapytał cicho Muraszko. – Godniejszym od ciebie krew upuszczałem.\n– To gdzie staniemy? Przed karczmą?\n– Ty pierwszy – zarządził Gedeon. – A pachołka puść przodem. Nie chcę mieć kuli w plecach!\n– My szlachta, honor mamy!\n– Akurat. Pies jebał twoje szlachectwo... – Gedeon nie skończył. Jego ręka, trzymająca krócicę na wysokości serca chudego sługi, nawet nie drgnęła w czasie rozmowy. – I niech twój pachołek odłoży broń! Nie chcę tu jatki.\nMuraszko spojrzał uważniej na Gedeona. Ale w głosie młodzieńca nie wyczuł wahania ani niepewności. Skinął na swego towarzysza i ten opuścił bandolet.\n– Wyjdźcie pierwsi!\nStary skierował się w stronę drzwi. Wychodząc, wyszarpnął z pochwy zygmuntówkę. Stal zalśniła słabo w świetle pochodni.\n– Stawaj, psi synu!\nGedeon ruszył za nimi wolno. Opuścił pistolet. Obaj zawalidrogi odwrócili się w stronę karczmy.\n– Wyłaź! – warknął Muraszko.\nSienieński stanął w drzwiach, ale zamiast wyjść, chwycił za klamkę, zatrzasnął drzwi i zasunął rygiel. Potem spokojnie wrócił na miejsce i wziął się do sałamachy. Kasza już wystygła.\nMinęła długa chwila, nim z zewnątrz dało się słyszeć sapanie Muraszki. Chyba dopiero teraz zorientował się, co miało miejsce. Gedeon usłyszał ciche przekleństwo, a potem niepewny głos:\n– Panie Sienieński... Co się... To tak?! Ty psi synu! Wychodź!\nGedeon milczał. Nie miał zamiaru wszczynać karczemnej zwady.\n– Tylko wieczerzę skończę! – odkrzyknął. – Poczekaj na mnie, panie Muraszko!\n– Ty tchórzu! – rozdarł się w odpowiedzi adwersarz. – Ty psi synu! Ty hołoto! Wychodź, ścierwo, jak na szlachcica przystało!\nGedeon nie zadał sobie trudu, aby wytężyć słuch. Zaraz potem doszło go łomotanie w dębowe deski. Na szczęście drzwi były solidne, a okna zasłonięte okiennicami. Usłyszał znowu krzyki, wrzaski i wymyślania.\n– To co, nie wyjdziesz?! – Muraszko nie popuszczał. – Już ja cię dostanę, z kurwy synu!\nGedeon jadł i nie zwracał uwagi na krzyki. Jego przeciwnik raz jeszcze zabębnił w drzwi, a potem zapanowała cisza. Dopiero później Sienieńskiemu zdało się, że usłyszał stłumiony, oddalający się tętent kopyt.\nNie minęło wiele czasu, gdy Gedeon skończył sałamachę, wypił nieco piwa, a potem z pistoletem w garści otworzył drzwi. Księżyc świecił silnie, wyraźnie widział więc cały plac przed szynkiem. Nie było na nim nikogo. Najwyraźniej pan Muraszko nie dotrzymał mu pola i wolał udać się w jakieś inne miejsce. Sienieński zastanawiał się, czy powinien tego żałować. Zwykle lubił zwady i awantury, niegdyś zresztą omal nie zabito go w pojedynku, tym razem jednak wolał uniknąć niepotrzebnego rozlewu krwi. Wiedział, że w tej okolicy będzie musiał zatrzymać się na dłużej, więc nie chciał, by już na wstępie znano go jako hultaja i zabijakę. Choć z drugiej strony to była przecież Ukraina. A każdy, kto nie potrafił utrzymać szabli w garści, kończył w tatarskich łykach lub też na dwie piędzi pod ziemią. Ciekawiło go, kim tak naprawdę był ten Muraszko. Nie wyglądał na wielkiego posesjonata ani znaczącą osobistość. Sienieński miał nadzieję, że spotkał się ze zwykłym zawalidrogą, jakich pełno było zawsze w każdym zaścianku zarówno na Ukrainie, jak i na Mazowszu.\n– Jaśnie pan ślachcic... Jaśnie pan ślachcic... – usłyszał nagle. Żyd, który wcześniej ukrywał się w komorze, załamywał ręce.\n– Aj-waj, jaśnie panie! – wykrzyknął starozakonny. – I co ja tehaz zhobię? I co tehaz ze mną będzie?! Ja sthacę! Wsiśtko sthacę! I będzie konieć! Jak mnie cięźko zić na świecie...\n– Przecie Muraszko pojechał.\n– Ale, pan ślachcic... Pojechał... On tu ma blisko wieś i dwohy. Tam źije jego hodzina! Panowie Muhaśkowie. I on do nich pojechał. I on ich sphowadzi! I ja będę pił to piwo, co mi wasia wielmoźność nawaził...\n– Tam żyje jego rodzina? – wyszeptał cicho Gedeon i nagle, choć noc była ciepła, zrobiło mu się chłodno. – To mówisz, że on pojechał po swoich krewnych?\n– Ja wiedzieć wsiśtko, jaśnie wielmoźny pan. Tam źije ze sto chłopa. A panowie Muhaśkowie sthaśni. Oni na jahmahku w Kohsuniu pana Ksiesia zabili. Pana Muszalskiego pościehbili! Aj-waj z nimi phocesować i wadzić! Aj-waj, pan ślachcic tehaz będzie miał z nimi...\n– Przyprowadź mi konia! – rozkazał Gedeon. – Nie ma co, będzie nieszczęście...\nNie minęła chwila, gdy Sienieński dopadł Kapera i wskoczył na siodło. Spojrzał na karczmarza.\n– Bywaj, Chaim. A jakby się o mnie pytali, powiedz, że pojechałem na Bohusław.\n– Aj-waj, panie. Już ja tu awantuhę czuję...\nGedeon spiął konia ostrogami. Ruszył szybko traktem na zachód, tam, skąd niedawno przyjechał. Ale ledwie gospoda zniknęła mu z oczu, skręcił w las. Wjechał wolno pomiędzy stare dęby, a potem zeskoczył na ziemię. Wyglądało na to, że będzie musiał spędzić noc w borze. Miał nadzieję, że nie żyły tu wilki. Ale żeby nie pozbawiać się przyjemności, podszedł lasem pod karczmę. W końcu zatrzymał się na wprost wejścia, ukrył za konarami spróchniałego, zwalonego buka, przywiązał Kapera do drzewa. Zajazd miał stąd jak na dłoni. Mimowolnie wysunął zza pasa krócicę. Dopiero teraz spostrzegł, że nie nakręcił zamka, a więc gdy w izbie groził słudze Muraszki, nie mógłby oddać strzału. Poczuł nieprzyjemny dreszcz. Doprawdy udało mu się sprytnie wywikłać z większej awantury. Czekał, co będzie dalej.\nSiedząc za pniem zwalonego drzewa, z szablą pod ręką, słyszał pohukiwanie sowy, potem szelest liści, gdy jakieś małe zwierzątko przekradało się przez chaszcze. Z oddali doszło doń przytłumione wilcze wycie. Kaper poruszył się, parskał niespokojnie. Gedeon wydobył bukłak z piwem, nalał na dłoń nieco trunku i podsunął koniowi. Wierzchowiec wyczuł miłą woń chmielu, pospiesznie chłeptał piwo. Sapnął ciężko i od razu się uspokoił.\nNagle Sienieński zamarł. Wytężył słuch. Na drodze, gdzieś daleko, załomotały końskie kopyta. Tętent narastał. Nie minęło wiele czasu, gdy z boru na polanę wypadło kilkunastu jeźdźców. Szybko dopadli karczmy, osadzili spienione wierzchowce. Czyjś koń zarżał, inny stanął dęba. W świetle księżyca zabłysły obnażone szable, zaczerniały kołpaki i wilcze kapuzy na głowach nowo przybyłych. Rozległy się krzyki i nawoływania. Drzwi oberży otwarły się z trzaskiem. Gedeon usłyszał rozwścieczony głos Muraszki.\n– Gdzie on, Żydzie! Gdzie Sienieński? Gadaj, psi synu!\n– Za borodu! Za borodu Żyda chwataj!\n– Gdzie on?! Gdzie?! Szukajcie wszędzie, takie syny!\nKilku zeskoczyło z koni i wparowało do wnętrza gospody. Wkrótce Gedeon usłyszał łoskot i brzęk, któremu wtórowało biadolenie Żyda. Potem chlaśnięcia nahajów. Głosy polskie mieszały się z ruskimi, widocznie wśród watahy znajdowali się Kozacy.\n– Aj-waj! Co wy czynicie! Giewałt się dzieje. Aj-waj! Moje gahnki! Moje dzbany! Aj, zhujnujecie!\n– Zamilcz, mordo judaszowa! – krótko a składnie przyciął Chaimowi Muraszko. – Gadaj, gdzie Sienieński?! Dokąd pojechał? A może go przechowujesz?! Semen! Zajrzyj do komory!\n– Moje miody! Moje wina! Pomiłujcie, panie! Ja jestem phosty Żid. Mnie niczego do ślachty, do siabli. Mnie ino andele, andele. Ja mieć dzieci. Moja Kindełe ośm dzieciów pohodziła!\n– Stara szkapa! – mruknął któryś z towarzyszy Muraszki. – Chyba, panie Dionizy, chędożyć jej nie będziesz! Nic tu po nas.\nGedeon usłyszał gwałtowny łomot i trzaski.\n– Ne ma Lacha, pane!\nZ karczmy ponownie doszły odgłosy uderzeń i zmieszane, wściekłe głosy.\n– Będziesz ty gadał! Będziesz!\n– Aj-waj! Ja juź mówić. Ja wsiśtko mówić! Ja nie mieć ziadna kłamstwa... Ziadna wykhęty. On pojechać... Pan ślachcic pojechać na Bohusław, nu. Na Bohusław!\n– Słyszeliście! Na Bohusław trzeba jechać!\n– A to gospoda Niemirycza! Zły będzie na nas! Coś ty narobił, Dionizy?!\n– Niemirycz możny pan! Poszczerbić nas gotów!\n– Nie gadać! Na Bohusław! Łapcie go, szelmę!\n– Na Bohusław!\nNa polanie znowu rozległo się rżenie koni, brzęk uździenic i chrapanie wierzchowców. Nie minęła chwila, a cała wataha poderwała rumaki do biegu. Wypadli na trakt, a potem pomknęli na zachód.\n– O tak... Całujcie psa w rzyć! – roześmiał się cicho Gedeon. – Na pewno będę w Bohusławiu.\nOdetchnął z ulgą. Schował krócicę za pas. Do karczmy wolał już nie wracać, więc cofnął się, odwiązał Kapera od drzewa i wszedł głębiej w las.\nZnalazł osłonięty od wiatru wykrot pod korzeniami pochylonego dębu, rozkulbaczył i spętał wierzchowca. Potem ułożył się pod drzewem, na stercie zeschłych liści, okrył się derką. Miał nadzieję, że do rana nic się nie zdarzy.\nPromienie słońca grzały twarz Gedeona. Żółty, łagodny blask przeświecał przez gęstwinę liści. Wstawał dzień. Jesienny, ale zarazem pełen ciepła i słodyczy. Kolejny dzień Ukrainy. Gdzieś tam, daleko, otwierały się zapewne o tej porze okiennice chałup, skrzypiały studzienne żurawie. Świat budził się ze snu. Drzewa szumiały w podmuchach wiatru. Czas ruszać w drogę.\nGdy Gedeon wyjechał na trakt, poranek przeszedł w jasny, przepełniony złocistym blaskiem słońca i błękitem dzień. W gęstwinie drzew, wśród krzaków, bodiaków i porostów, trwała wspaniała, doprawdy niezwykła w tym roku jesień. Była akurat ta pora, gdy wszystko szykowało się już do zimowego snu, ale drzewa nie straciły jeszcze listowia, słońce długo gościło na niebie, a szary świt nie mroził chłodem i szronem.\nGedeon minął karczmę, po czym wypuścił Kapera w skok. Za lasem pełnym starych, splątanych konarów, zapachu wilgoci i kurzu rozpościerał się step. Z pozoru uśpiony, usłany zamarłymi w bezruchu trawami. Step Ukrainy. A wszystko na Ukrainie było tak piękne, tak zapomniane i odległe, jak gdyby kraina owa nie stanowiła części Rzeczypospolitej, lecz jakiś nieznany, odległy ląd. Wszystko było tu inne. Trawy nie wyrastały nigdzie indziej tak wysoko jak tutaj. Lasy nie były tak splątane i mroczne, trakty nie gubiły się w stepach, w pustkowiach, gdzie od wieków ukryte pod dywanem kwiatów leżały stosy niepogrzebanych kości. Chwasty kryły ruiny po spalonych wsiach, zrównanych z ziemią grodach, polach bitew sprzed stuleci. Wiejskie chałupy – niskie, o spadzistych słomianych dachach – były małymi twierdzami. Ufortyfikowanych dworów broniły palisady, zasieki i płoty.\nJuż wkrótce dokoła traktu pojawiły się uprawne pola, wioski i małe, brudne miasteczka. Podążał przez nie wolno, z namysłem, gdy nagle droga poczęła opadać. Strzeliste wzgórza zarastał wiekowy las. W gęstym borze natrafiało się znienacka na parowy, ogromne jary wypełnione szumem potoków i wodospadów, skalne progi i zdradliwe bagna nęcące z dala świeżą trawą i kwiatami. Sienieński zjechał w dół, w ogromny stepowy jar, i zanim zdołał zorientować się, gdzie jest, dostrzegł mogiłę z trzema krzyżami, a dalej, w głębi doliny, miasto. I wtedy domyślił się, że dotarł do Korsunia.\nMinęła długa chwila, nim zjechał nad Roś i znalazł się na wprost blokhauzu. Na zwodzonym moście panował ruch. Wielkie kupieckie wozy wjeżdżały do Korsunia ze skrzypieniem nienaoliwionych osi, trzeszczeniem spojeni. Za bramą Gedeon dostał się w sam środek zamieszania. W wąskich uliczkach pomiędzy drewnianymi ścianami domostw panował gwar i ścisk. Brodaci ormiańscy kupcy otwierali kramy, Żydzi szykowali wódkę i piwo, przekupnie wystawiali towary, a starzy bywalcy gospód pociągali z kielichów.\nJuż wkrótce dotarł do rynku miasta. Plac w środku Korsunia był duży, o wiele większy niż rynki innych miast Korony czy Litwy, zatłoczony, pełen ruchu, wrzasków, ryku bydła, turkotu kół i tupotu stóp. Był początek jesieni, więc siromachowie kozaccy, wypasający bydło na stepach, gnali stada na targi. Ukraina, bogata w zboże, nigdy nie wywoziła go do dalekich, zamorskich krajów, jak czyniono to w innych częściach Rzeczypospolitej. Dlatego karmiono ziarnem bydło, a woły przepędzano na Podole, do Multan, a nawet do Budziaku. Była już prawie jesień, więc półnadzy lub poprzebierani w futra czabanowie pędzili stada wśród przekleństw, świstów batów, swarów i kłótni. Była jesień... Czas zbiorów i koniec kozackich chadzek za morze, zatem czumacy wykładali na straganach zwoje tureckich materii, pęki skór i zdobiony oręż. A między nimi kręcili się Żydzi, Tatarzy i chłopi wiozący w podwodach sól i wiśnie. Wszystko można było tutaj dostać, wszystko sprzedać...\nGedeon przedarł się z trudem przez rozwrzeszczany tłum. Skierował się w stronę południowej części rynku, gdzie wznosił się dwór starościński. Przed gankiem prowadzącym do siedziby starosty czekało już kilkunastu panów braci. Wszyscy odziani byli w żupany i delie i najwyraźniej na kogoś czekali. Gedeon poczuł się nieswojo. Wąsate, ponure gęby poznaczone bliznami i ranami nie pałały nadmierną życzliwością do bliźniego. Wszyscy sprawiali wrażenie ludzi dobrych w szabli i skorych do zwady. Popatrywali chłodno na Sienieńskiego, gdy oddawał wodze pachołkowi starosty. Gedeon miał tylko nadzieję, że nie spotka kompanów albo kuzynów pana Dionizego Muraszki.\nGdy wszedł na ganek, nagle z ciemnej sieni wysunął się niewysoki, brodaty, siwy szlachcic o kaprawych oczkach. Nie miał prawej nogi – kuśtykał, wspierając się na drewnianej protezie; szedł jednak szybko i pewnie – można by rzec, iż niemal pędził, potrząsając zaciśniętą pięścią. Omal nie wpadł na Gedeona. Potknął się, a Sienieński mimowolnie chwycił starca za ramię, przytrzymał. Kulawy skinął mu głową w podzięce, a gdy wyszedł za nim jakiś młody człowiek, na oko pisarz grodzki, staruszek rozwarł dłoń, ukazując zmięty papier, którym zamachał w powietrzu.\n– Zdrajca! – wrzasnął chrapliwie. – Zdrajca! Psi syn! Pozew mi przysłał! Protestację do ksiąg wpisał! I to o co?! O moją łąkę! O tę krwawicę, co ją przodkowie za wojenne czyny dostali! Za krew przelaną! Jeszcze za króla Stefana! Ja mam teraz ustąpić?! Nigdy!\n– Przecie ta łąka nie wasza, panie Serafinie – mruknął młody człowiek, niezrażony wybuchem starego. – Zajechaliście bezprawnie Jaworskich i zagarnęliście ją. Każdy wie dobrze, że w tenże to sposób nabywacie majętności.\n– Nie może to być! Nie może! A to ścierwo! A taki z kurwy syn wściekły! Jaworski! – zakrzyczał staruszek tak, że konie przysiadły na zadach. – Ty mnie jeszcze popamiętasz! Ja ci tę protestację na plecach batożkami wypisać każę! Ty ją będziesz jeść do sądnego dnia, aż ci flaki przez zadek wyjdą!\n– Oj, źle waszmość mówisz – mruknął młodzieniec. – Bardzo źle! Gardłowa to sprawa dla waści...\n– Ja jego jeszcze dostanę! – sapnął ponuro stary. – A wtedy inaczej pogadamy! Tfu! – Splunął zamaszyście na ziemię.\nCisnął papier pod nogi, ściślej – jedną nogę, i wdeptał w błoto z taką wściekłością, jak gdyby wdeptywał w ten sposób wszystkich Jaworskich, jacy mieszkać mogli w Rzeczypospolitej. Potem pokuśtykał do koni. Natychmiast otoczyły go te same ponure draby, które tak bacznie przypatrywały się Sienieńskiemu. Któryś przytrzymał staremu wodze konia, jednak dziadek nagle się rozmyślił. Ni stąd, ni zowąd palnął pierwszego lepszego ze swoich ludzi pięścią między oczy. Tamten się zatoczył. Zaś inni uczynili coś, co wielce zdumiało Gedeona. Zamiast zapałać wściekłością czy rzucić się na starego – zamarli, wtulili głowy w ramiona, jakby bali się jego gniewu.\n– O wy szelmy! – zagrzmiał chromy dziadek. – O psie syny! A gdzie Sienieński!? Co, nie znaleźliście go?! O ścierwa! Dam ja wam w domu! To krewniaka naszego pohańbiono w karczmie, a wy nawet w pościg nie ruszacie! Co w was za krew! Co, wy nie Muraszkowie?!\n– Oj, ojciec – rzekł pojednawczo jeden z tamtych. – My szukalim... Szukalim wszędzie... Nie ma go... Nynie w las zapadł... Zniknął. Sam Dionizy nie mógł znaleźć! A bić to my się umiemy. Nie wymawiaj!\n– Nie wymawiaj! A Krzeszowskiego to kto w gospodzie własną ręką obuszkiem rozszczepić musiał, bo zbyt pijani byliście, aby za szable chwycić? Kto? Ja czy wy? A jeszcze z dziesiątek czeladzi miał na podwórzu. Jakby tamci wpadli, to we trzy pacierze wszyscy byśmy legli! Wiecie wy przynajmniej, jak wygląda ten Sienieński?\n– Wysoki jest. I młody. O, taki jak ten tam ichmość pan. – Jeden z drabów wskazał na Gedeona, którego w tym momencie przeszły ciarki. Pospiesznie odstąpił w tył, nie chcąc, aby sprawa przybrała groźniejszy wymiar. Szybko skierował się do młodego pisarza i spytał, zanim tamten przekroczył próg:\n– Pan podstarości jest w domu?\n– Jako żywo – uśmiechnął się młodzieniec. – A waszmość z czym do niego?\n– List do mnie przysłał. Prosił, abym jak najszybciej przybył do Korsunia. No to jestem.\n– Chodź, waść. – Pisarczyk zerknął przez ramię na kulawego dziadka.\nTamten, walnąwszy kolejnych dwóch spośród swoich ludzi po gębie i uspokoiwszy się wyraźnie, dosiadł konia. Pogroził jeszcze pięścią, po czym ruszył w swoją stronę.\n– Did Muraszko zły dzisiaj – mruknął młody sługa, nie patrząc wcale na Gedeona. – Krewniaka mu wczoraj ktoś znieważył... I ta sprawa z Jaworskimi. Protestację wpisali do ksiąg grodzkich. Niewesoło się to wszystko zapowiada.\n– A któż to jest ten Muraszko?\n– Nie wiesz, waszmość? Największy hultaj i zabijaka w okolicy. Dziadek Serafin Muraszko. Ma dwunastu synów, a we dworze trzyma zbrojną kupę Kozaków, zabijaków i zbrojnej hołoty. Nie ma dnia, żeby kogoś nie poszczerbił, nie ma miesiąca bez zajazdu, sporu, kłótni. Nogę urwało mu już ze dwadzieścia lat temu, kiedy zajechał Podborskich. Stary Podborski miał na strychu falkonet i organki. Ale dziadek przeżył. Nawet ta drewniana noga mu się przydaje. Nie uwierzysz, waszmość, że nosi w niej muszkiet. Oberżnięty, ma się rozumieć. Tak z pół roku temu dwóch pijanych Kozaków zaczepiło go w karczmie. A jak dziadek wygarnął do nich z nogi, to kiszki potem pachołkowie z okapu ściągać musieli.\n– A starosta go nie ściga?\n– Starosta ściga tylko wtedy, kiedy jest wyrok. A prawdę mówiąc, z dziadkiem Muraszką nikt jeszcze w sądach nie wygrał. No, poczekaj tu, waćpan. Zaraz zapowiem cię u podstarościego.\nMłodzieniec wszedł w pierwsze drzwi po lewej. Gedeon został sam w chłodnej, mrocznej sieni. Westchnął ciężko. Wyglądało, że wpakował się w awanturę z jednym z największych hultajów w okolicy. Miał tylko nadzieję, że ten dziadek Muraszko nie mieszkał zbyt blisko jego przyszłych włości.\nDrzwi otwarły się. Stanął w nich ten sam młody pisarz.\n– Pan Rokosz już czeka na waszmości.\nGedeon przestąpił próg komnaty. Była przestronna, pięknie urządzona. Buty zapadały się we wzorzystym dywanie, ściany zdobiły makaty i gobeliny. Przez otwarte na oścież okno wdzierał się do wnętrza ciepły blask słońca.\n– Czołem waszmości.\nPodstarości siedział za obitym czerwonym suknem stołem. Przed sobą miał stos papierów, dwie duże księgi, kałamarz. Nie był jeszcze zbyt stary, jednak jego podgolone wysoko włosy przyprószyła siwizna. Gedeon zdjął kołpak i skłonił się, lecz niezbyt uniżenie.\nKup i pobierz za 29,93 zł 21,55 zł ($ 7,68 $ 5,53)


Konkurs na film i zdjęcie rowerowe – M jak Małopolska\nKonkurs na film i zdjęcie rowerowe\nw Informacje, Kraków, Kultura, Sport, Turystyka, Z Regionu\nW tym roku odbędzie się już piąta edycja rowerowego festiwalu Małopolska MTB Film Festival. Jednym z elementów festiwalu będzie konkurs na film oraz zdjęcie rowerowe. Warto wziąć w nim udział, ponieważ pula nagród jest naprawdę duża.\nCelem nadchodzącej imprezy jest przegląd i promocja polskich oraz zagranicznych filmów rowerowych o tematyce MTB (Moutain Terrian Bike, czyli tak zwane rowery górskie).\nPodczas festiwalu filmy będą prezentowane w dwóch konkursach: amatorskim oraz profesjonalnym. Ponadto, oprócz filmów w ramach eventu wybrane zostanie MTB Zdjęcie Roku 2020. Łączna pula nagród to 15 tys. zł. W ramach powyższych konkursów Jury dodatkowo wyłoni „Najlepsze zdjęcie z Małopolski” – nagroda to 1 tys. zł oraz „Najlepszy Film z Małopolski – nagroda to 2 tys. zł.\nFilmy i zdjęcia na konkurs można zgłaszać do 2 listopada, dlatego jest jeszcze trochę czasu na przejrzenie swoich zdjęć i filmów, lub też poinformować o konkursie znajomych i przyjaciół, pasjonatów MTB.\nRegulamin konkursu oraz informacja o formularzu zgłoszeniowym dostępne są na stronie wydarzenia https://www.facebook.com/Ma%C5%82opolska-MTB-Film-Festival-102096688236907/\nTagi: festiwal MTBkonkurs na filmkonkurs na zdjęcieMałopolska MTB Film FestivalMTB\nNie żyje Marek Żołądź.\n90 lat od historycznego meczu


E-Book Do Pobrania Za Darmo Strony Internetowe Using diaries for social research\nUsing diaries for social research Pobierz EPUB\nMęczą udział w wyszukiwanie sieci gdzie można pobierz e-book Using diaries for social research, można znaleźć wszystkie potrzebna. Nasza kieszonkowy znajdź to E-książki Using diaries for social research, wraz z książki związane różne generos poprzez iluzja oraz prywatny detektyw można użyć jakim cenimy Historia. Pielęgnacja twój czas i wysiłek,, będziesz czekać uczę się nie trzeba w kolekcja związane książki elektroniczne. Pozytyw osób fizycznych automatycznego biblioteka:\nNasza przydatne wspaniale nie mają braku związane z reklama, człowiek może żyć to książek Using diaries for social research Dalej Access, twój e-book Using diaries for social research can przepisać su ulubiony de rejestracji, rtf, epub, e -book, fb2, aby zobaczyć mobi Data Format nauczyć się czytać jest na ulicy, oraz asi paszport znudzony przygoda.\nmożliwość pobierz poradniki za darmo, nie wypłacić korzystania książki.\nW przeciwieństwie do jakiś normal wybór, cyfrowy stockpile na pewno otwarta 24x7, w każdej chwili!\ne My - gotowe od e-book spełnia aktualizacja. co Tydzień nowa książki, czasopisma, Instrukcje, audiobook tend Aggregate dodatkowo.\nbardzo łatwe y logiczne struktura z kolekcja involved poradniki pomoc spadek ją Czas d kojarzy z wyszukiwanie w specjalne wymaga pracy.\nZostań nas, dobry Książka Using diaries for social research życie mały styl życia.\nA pobierz Using diaries for social research bez kosztów w w fb2, txt, epub, e-book, mobi strukturę dla android cell phone, iphone 4, ipad, iBooks, can telefon lub, być może, kapsułki, szukaj idealna książka format danych o osób niższy. pożądanie czytać w Internecie e-book Using diaries for social research wizyta witryny niższy.\nUsing diaries for social research Recenzje książek\nTytuł oryginalny: Using diaries for social research\nData wydania: 24.08.2006\nOcena książki: 4.0 na 5 (54 głosów)


Związki walczą o podwyżki | Publiczni.pl\nZwiązki zawodowe rozpoczynają bój o przyszłoroczne podwyżki. Dziś oficjalne stanowisko w tej sprawie ma ogłosić NSZZ “Solidarność”. Ich apetyty są jednak spore, mówią o 50-proc. podniesieniu płac dla nauczycieli, w przypadku pozostałych pracowników sfery budżetowej miałoby to być 15 proc.\nArgumentem za radykalnym posunięciem rządu w tej sprawie są ogromne zwyżki płac w przedsiębiorstwach. Z 2,7 tys. zł na początku 2007 roku skoczyły one do 3,4 tys. w marcu tego roku.\n– Będziemy na ten temat rozmawiali, ale dla wszystkich podniesienie pensji o 15 proc. nie wydaje się realne – skomentowała wiceminister finansów Elżbieta Suchocka-Roguska. Z kolei były minister finansów Mirosław Gronicki na ostudzenie zapędów związkowców przypomina, co się stało na Węgrzech.\n– Tam podwyżki sięgnęły kilka lat temu 50 proc. i węgierska gospodarka do dziś nie może się pozbierać – mówi Gronicki. – Te pieniądze nie wezmą się znikąd, ktoś musi za to zapłacić. A jak wynika z wyliczeń Janusza Jankowiaka, głównego ekonomisty Polskiej Rady Biznesu, koszty takiego posunięcia dla budżetu byłyby znaczne.\nProfil zaufany – bezpłatne narzędzie do elektronicznego załatwiania spraw w urzędzie\nProfil zaufany jest bezpłatną metodą potwierdzania tożsamości obywatela w systemach elektronicznej administracji – to odpowiednik…\nMałopolska przyspiesza start unijnych dotacji→\n←Większość firm nie będzie musiała mieć e-podpisu


Nowe staraczki 2018r. - Starając się - ogólne - strona 71 - Forum OvuFriend\nChusty mnie intrygują.tw lata temu nie było takich rzeczy.\nFajny plan na weekend. Ja w sobotę pracuje. W Nd na 8 muszs do klientki jechać ale potem mam nadzieję że pogoda pozwoli nad wodę jechać\nU mnie to chyba bez sensu brać jakieś wiesiołki i stosować żele no nie? Jak ja zachodze co owulacja?\nNie kombinuje, zostaje tylko przy tym pregna start.\nW ciąży nie jestem ale kot dalej za mną łazi, a to aż dziwne bo jak są chłopcy, szczególnie starszy to go nie odstepuje.za to Kocham koty.. Nie ogarniesz.\nChusty mnie intrygują.tw lata temu nie było takich rzeczy. Fajny plan na weekend. Ja w sobotę pracuje. W Nd na 8 muszs do klientki jechać ale potem mam nadzieję że pogoda pozwoli nad wodę jechać U mnie to chyba bez sensu brać jakieś wiesiołki i stosować żele no nie? Jak ja zachodze co owulacja? Nie kombinuje, zostaje tylko przy tym pregna start. W ciąży nie jestem ale kot dalej za mną łazi, a to aż dziwne bo jak są chłopcy, szczególnie starszy to go nie odstepuje.za to Kocham koty.. Nie ogarniesz.\nJa po pierwszej cb, gdzie nie zluszczylo mi się, to zbudowalo mi się na 8mm.moze to i metoda... Zobaczymy ile będę miała teraz po drugiej.\nCo powiedziała Pani doktor? Co możesz teraz zrobić?\nWiadomość wyedytowana przez autora: 6 lipca 2018, 10:00\n[QUOTE=Kasiulka90]Ja poznałam przyczynę - endometrium 1 mm :( Pani doktor powiedziała, że z takim nie zajdę w ciążę. Dlatego czekam na hsg i kolejną wizytę u niej jak na zbawienie. Mam nadzieję, że mi da jakieś leki na to.[/QUOTE] Ja po pierwszej cb, gdzie nie zluszczylo mi się, to zbudowalo mi się na 8mm.moze to i metoda... Zobaczymy ile będę miała teraz po drugiej. Co powiedziała Pani doktor? Co możesz teraz zrobić?\nOooooo! Kurczę, gdybyście byli w niedzielę wieczorem, to zapraszam na kawę Bo będziemy na poprawinach akurat, ale pewnie koło 21:00 powinniśmy wrócić\n[QUOTE=didi123]Ja w sobotę pracuje, a w niedziele mąż mnie pewnie zabierze do Opola na oglądanie kolejnych aut, bo dzwonili z salonu do niego :P[/QUOTE] Oooooo! <3 Kurczę, gdybyście byli w niedzielę wieczorem, to zapraszam na kawę :D Bo będziemy na poprawinach akurat, ale pewnie koło 21:00 powinniśmy wrócić :D\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:04\nJa mam zawsze 8mm co idę na usg A nie trafiam chyba ciągle w tej samej fazie cyklu i się zastanawiam czy nie powinno być zmienne przypadkiem\nWiadomość wyedytowana przez autora: 6 lipca 2018, 10:04\n[QUOTE=Mama36]Ja po pierwszej cb, gdzie nie zluszczylo mi się, to zbudowalo mi się na 8mm.moze to i metoda... Zobaczymy ile będę miała teraz po drugiej. Co powiedziała Pani doktor? Co możesz teraz zrobić?[/QUOTE] Ja mam zawsze 8mm co idę na usg A nie trafiam chyba ciągle w tej samej fazie cyklu i się zastanawiam czy nie powinno być zmienne przypadkiem\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:05\nMojemu to ja bym się nie dała namówić. Ale i on by (chyba) nie chciał\n[QUOTE=aktap]Cześć Dziewczyny. ;) Kurde, wczoraj pierwszy raz spróbowaliśmy seksu w czasie okresu (na drugi dzień wieczorem leci mi już niewiele :P ) i było taaak dziwnie, haha. Jakbym miała w sobie znieczulenie i prawie nic nie czułam. :D[/QUOTE] Mojemu to ja bym się nie dała namówić. Ale i on by (chyba) nie chciał\nPóki co kontynuują diagnostykę. Jak porobią i przeanalizują wszystkie badania, to dopiero zaczną leczenie. Czekam cierpliwie do 20 lipca\n[QUOTE=Mama36]Ja po pierwszej cb, gdzie nie zluszczylo mi się, to zbudowalo mi się na 8mm.moze to i metoda... Zobaczymy ile będę miała teraz po drugiej. Co powiedziała Pani doktor? Co możesz teraz zrobić?[/QUOTE] Póki co kontynuują diagnostykę. Jak porobią i przeanalizują wszystkie badania, to dopiero zaczną leczenie. Czekam cierpliwie do 20 lipca ;)\n[QUOTE=Kasiulka90]Oooooo! <3 Kurczę, gdybyście byli w niedzielę wieczorem, to zapraszam na kawę :D Bo będziemy na poprawinach akurat, ale pewnie koło 21:00 powinniśmy wrócić :D[/QUOTE] Z Opola jesteś? Często tam bywamy, nawet po suknie ślubną w tamte strony jeździłam, bo we Wro nie znalazłam takiej jak chciałam :D My pewnie zaraz po kościele jedziemy czyli 12-13, żeby mieć popołudnie dla siebie <3\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:07\nJak z Opola, to możemy kiedyś zorganizować babskie spotkanie. To rzut beretem\n[QUOTE=didi123]Z Opola jesteś? Często tam bywamy, nawet po suknie ślubną w tamte strony jeździłam, bo we Wro nie znalazłam takiej jak chciałam :D My pewnie zaraz po kościele jedziemy czyli 12-13, żeby mieć popołudnie dla siebie <3[/QUOTE] Jak z Opola, to możemy kiedyś zorganizować babskie spotkanie. To rzut beretem :)\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:08\n[QUOTE=Kasiulka90]Póki co kontynuują diagnostykę. Jak porobią i przeanalizują wszystkie badania, to dopiero zaczną leczenie. Czekam cierpliwie do 20 lipca ;)[/QUOTE] Trzymam strasznie kciuki i daj znać proszę. Czytałam tutaj że na endometrium dziewczyny jedzą migdały i piją kieliszek wina codziennie. Podobno pomaga\nKasiulka90, Marza89, Ania95, madzikow, MammaN lubią tę wiadomość\nWitam moje płodne Panie :* Mąż mnie dziś rano zaciągnął do łóżka na seks tak dla przyjemności- i faktycznie przyjemnie było bardzo :D Wczoraj dostałam list od sióstr Dominikanek z paskiem św Dominika :) noszę od wczoraj na brzuszku i będę się modlić o dzidzie :) A teraz znowu idę wiśnie zbierać :) Życzę Wam udanego dnia i dużo seksu tym co mają dni płodne :D\nTeż mam tyle, a przed okresem 12 i nikt mi nic nie mówił, stąd stwierdziłam, że jest po prostu ok.\n[QUOTE=Malwa13]Ja mam zawsze 8mm co idę na usg A nie trafiam chyba ciągle w tej samej fazie cyklu i się zastanawiam czy nie powinno być zmienne przypadkiem[/QUOTE] Też mam tyle, a przed okresem 12 i nikt mi nic nie mówił, stąd stwierdziłam, że jest po prostu ok.\nA ja nigdy słowa nie usłyszałam o moim endometrium, tylko kiedyś mi coś tam gadał gienek, że nie będę miała obfitych miesiączek bo mam małe coś tam... może wtedy o tym mówił ale nie byłam na tym etapie żeby być uświadomiona o co chodzi...\nW jaki dzień cyklu najlepiej sprawdzić to endometrium?\nA ja nigdy słowa nie usłyszałam o moim endometrium, tylko kiedyś mi coś tam gadał gienek, że nie będę miała obfitych miesiączek bo mam małe coś tam... może wtedy o tym mówił ale nie byłam na tym etapie żeby być uświadomiona o co chodzi... W jaki dzień cyklu najlepiej sprawdzić to endometrium?\nCześć Kochana :* to módlmy się o siebie nawzajem\nDużo seksu już mam test owu wczoraj wyszedł chyba pozytywny, ale dzisiaj temp nadal niska więc nie wiem czy cos z tego w tym cyklu będzie\n[QUOTE=MissKathy92]Witam moje płodne Panie :* Mąż mnie dziś rano zaciągnął do łóżka na seks tak dla przyjemności- i faktycznie przyjemnie było bardzo :D Wczoraj dostałam list od sióstr Dominikanek z paskiem św Dominika :) noszę od wczoraj na brzuszku i będę się modlić o dzidzie :) A teraz znowu idę wiśnie zbierać :) Życzę Wam udanego dnia i dużo seksu tym co mają dni płodne :D[/QUOTE] Cześć Kochana :* to módlmy się o siebie nawzajem :D Dużo seksu już mam :D :D test owu wczoraj wyszedł chyba pozytywny, ale dzisiaj temp nadal niska więc nie wiem czy cos z tego w tym cyklu będzie :)\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:11\nTak to pewnie chodziło o endometrium, bo mi moj jak mierzył to mówił o to Pani musi mieć obfite miesiączki, ja się smiałam że no niestety tak. Wtedy też nie wiedziałam z czym to się je...\nNajlepiej moim zdaniem po owulacji chyba\nWiadomość wyedytowana przez autora: 6 lipca 2018, 10:13\n[QUOTE=Ewa89_89]A ja nigdy słowa nie usłyszałam o moim endometrium, tylko kiedyś mi coś tam gadał gienek, że nie będę miała obfitych miesiączek bo mam małe coś tam... może wtedy o tym mówił ale nie byłam na tym etapie żeby być uświadomiona o co chodzi... W jaki dzień cyklu najlepiej sprawdzić to endometrium?[/QUOTE] Tak to pewnie chodziło o endometrium, bo mi moj jak mierzył to mówił o to Pani musi mieć obfite miesiączki, ja się smiałam że no niestety tak. Wtedy też nie wiedziałam z czym to się je... ;) Najlepiej moim zdaniem po owulacji chyba\nCoś w tym musi być, bo ja skąpych też raczej nie mam.\n[QUOTE=Malwa13]Tak to pewnie chodziło o endometrium, bo mi moj jak mierzył to mówił o to Pani musi mieć obfite miesiączki, ja się smiałam że no niestety tak. Wtedy też nie wiedziałam z czym to się je... ;) Najlepiej moim zdaniem po owulacji chyba[/QUOTE] Coś w tym musi być, bo ja skąpych też raczej nie mam.\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:15\n[QUOTE=Malwa13]Tak to pewnie chodziło o endometrium, bo mi moj jak mierzył to mówił o to Pani musi mieć obfite miesiączki, ja się smiałam że no niestety tak. Wtedy też nie wiedziałam z czym to się je... ;) Najlepiej moim zdaniem po owulacji chyba[/QUOTE] No mój mówił że przy tym. 8mm teraz będę miała obfita.. To trafił hahaha.... 1,5 dnia aż trwała.\n[QUOTE=Mama36]Jak z Opola, to możemy kiedyś zorganizować babskie spotkanie. To rzut beretem :)[/QUOTE] Jestem za :)\nWysłany: 6 lipca 2018, 10:17\nWiadomość wyedytowana przez autora: 6 lipca 2018, 10:17\nGdybym się zaczęła wcześniej starać o bobasa to już by pewnie był. Kilka miesięcy temu wszystko było dobrze A teraz sie porobiło. Taka myśl tylko na dzisiaj :D\nTo grubo :d haha\nU mnie to 6-7 dni.\n[QUOTE=Mama36]No mój mówił że przy tym. 8mm teraz będę miała obfita.. To trafił hahaha.... 1,5 dnia aż trwała.[/QUOTE] To grubo :d haha U mnie to 6-7 dni.


„LEZS” już w sprzedaży | Centrum Studiów Polska-Azja\n10 kwietnia 2011 14:30 / przez Domyślny dla witryny\nNowy lesbijski magazyn pojawił się wczoraj na półkach tajwańskich kiosków i salonów z prasą. Publikacja jest częścią wysiłków, podjętych przez tę mniejszość seksualną na rzecz zwiększenia jej roli w społeczeńs twie.\nKwartalnik „LEZS” porusza przeróżne tematy, od trendów w modzie po zagadnienia płci w sztuce.\n„Jesteśmy zmęczone zakorzenioną w naszym społeczeństwie tradycją ’ nie mów, nie pytaj ‘”, mówi redaktora naczelna Wang An-i oraz dodaje, że ukazanie się gazety zapoczątkowało rewolucję.\nPublikacja ma nie tylko poruszać problemy tajwańskich lesbijek, ale również ma pomóc im w nawiązaniu kontaktów ze społecznościami homoseksualnymi zagranicą – w Chinach, czy w Japonii.\nLokalna pozarządowa organizacja, promująca równość płci powitała nowy magazyn na rynku stwierdzeniem, że jego edycja oznacza wskazanie na większą wielokulturowość na Tajwanie.\n„Ta publikacja przyczyni się do dialogu na temat praw osób homoseksualnych na Tajwanie”, powiedziała Tsai Wan-fen, sekretarz generalna Taiwan Women`s Link. Wyraziła także nadzieje, że w przyszłości powstanie więcej magazynów o takiej tematyce.\nFot.: parada równości na Tajwanie, 2006r., commons.wikimedia.org\n"National Geographic" Odkrywanie Angkoru\n„LEZS” już w sprzedaży Reviewed by Domyślny dla witryny on 10 kwietnia 2011 .\nNowy lesbijski magazyn pojawił się wczoraj na półkach tajwańskich kiosków i salonów z prasą. Publikacja jest częścią wysiłków, podjętych przez tę mniejszość seksualną na rzecz zwiększenia jej roli w społeczeństwie. Kwartalnik „LEZS” porusza przeróżne tematy, od trendów w modzie po zagadnienia płci w sztuce. „Jesteśmy zmęczone zakorzenioną w naszym społeczeństwie tradycją ’ nie mów, nie


Starachowicka myśl inżynierska | Konstruktorzy (I)\nStarachowicka myśl inżynierska\nJest rok 1948, trzy lata po wyzwoleniu Polski spod okupacji niemieckiej. W Starachowicach, na bazie Zakładów Mechanicznych, których początek datowany jest na rok 1920, powstaje Fabryka Samochodów Ciężarowych "STAR". Zakład, który słynąć będzie z produkcji samochodów ciężarowych nie tylko w kraju, ale i za granicami. FSC zatrudniało mieszkańców naszego powiatu, pracowały tu nawet całe rodziny. Zanim STAR wyjechał na drogi, sztab ludzi musiał go zaprojektować. Byli nimi konstruktorzy z Ośrodka Badawczo - Rozwojowego Fabryki Samochodów Ciężarowych.\nO samochodach ciężarowych STAR produkowanych w naszej fabryce powstało już wiele opracowań, a o poszczególnych modelach tych aut wiele już napisano. GAZETA przybliży natomiast Czytelnikom historię powstania dwóch charakterystycznych wozów, tj. Papa Mobile i ciężarówki na rajd Paryż - Dakar. Naszym przewodnikiem jest Waldemar Grzyb, były dyrektor ds. naukowo - technicznych Ośrodka Badawczo - Rozwojowego FSC, który przybliży nam pracę inżynierów i badaczy OBR-u.\nPierwszy typ samochodu - STAR 20, został wyprodukowany w oparciu o polską myśl techniczną w pierwszych latach działalności fabryki. W 1947 roku Centralne Biuro Badań i Konstrukcji Przemysłu Motoryzacyjnego nr 5 w Łodzi opracowało szczegółową dokumentację techniczną pojazdu. Wyniki łódzkiego biura zostały przekazane do Biura Technicznego starachowickich zakładów. Tu prowadzony był rozwój konstrukcyjny samochodu i zaowocował on powstaniem pierwszych prototypów STARA 20. Następnie zaczęto produkcję rynkową samochodu.\n- Był to samochód, który na swoim grzbiecie odgruzowywał Polskę po drugiej wojnie światowej - mówi Waldemar Grzyb. - Na bazie tego modelu, od tego samochodu w ramach rodziny STARA 20 zaczęły powstawać kolejne.\nWaldemar Grzyb swoją pracę w Fabryce Samochodów Ciężarowych rozpoczął w 1963 roku. Był młodym inżynierem po studiach na Akademii Górniczo - Hutniczej.\nNa Politechnice Łódzkiej było biuro konstrukcyjne samochodów ciężarowych. które do Starachowic było przenoszone sukcesywnie. Ówczesny dyrektor techniczny FSC, Tadeusz Maliszewski taki ośrodek postanowił stworzyć tu, na miejscu, w FSC.\n- Na początku powstał Zakład Doświadczalny, który przekształcił się Ośrodek - Badawczo - Rozwojowy - mówi Waldemar Grzyb. - Dlaczego badawczo - rozwojowy? Bo badania miały umożliwiać rozwój, dociekać. Takie rozwiązania gwarantowały innowację i rozwój. Chodziło o to, by nie odrywać nauki od przemysłu, tylko to łączyć.\nWybudowany został trzypiętrowy biurowiec, hala prototypowni i badań drogowych oraz doświadczalna hamownia silników. Powstanie ośrodka umożliwiło zatrudnianie coraz większej ilości inżynierów. Łącznie w OBR zatrudnionych było około 400 pracowników, z pracownikami ekonomicznymi, technikami, nadzorem i pracownikami fizycznymi. Powołanie ośrodka miało również na celu spełnienie wszelakich wymogów stawianych przez zamawiających. Antoni Chmielnicki, główny konstruktor Fabryki Samochodów Ciężarowych Starachowice w latach 1965-1969, dyrektor Zakładu Doświadczalnego, został pierwszym szefem Ośrodka Badawczo - Rozwojowego. Funkcję swą pełnił w latach 1969-1982. Jego następcą został Waldemar Grzyb, który funkcję dyrektorską pełnił do 1990 roku.\nProces produkcji samochodu ciężarowego miał swoje wymogi, które należało spełnić zanim gotowe auto mogło wyjechać na polskie drogi.\n- Na początku były wymagania użytkowników. Były to zamówienia z Ministerstwa Transportu, Ministerstwa Przemysłu Maszynowego czy z Ministerstwa Obrony Narodowej - opowiada Waldemar Grzyb. - Te ministerstwa powoływały do ustaleń z nami swoje instytuty, które przysyłały zamówienia techniczne. Nasi inżynierowi musieli powiedzieć, co należy zrobić, żeby spełnić te wymagania, czyli opracować założenia techniczne. Te natomiast były uzgadnianie na Radzie Technicznej i po zatwierdzeniu, były pierwszym krokiem do projektowania.\nJak opowiada pan Waldemar, drugim krokiem był projekt wstępny, czyli taki, który podlegał technicznej dyskusji. Jeśli wyniki kolejnej rady były pozytywne, to przygotowywano przedprototyp.\n- Był on robiony w metalu, prawie w całości. Należało sprawdzić, jak on funkcjonalnie działa i przedstawić sprawozdanie z badań zakładowych. I znowu, po zatwierdzeniu przez Radę Techniczną, że to dobry kierunek i odpowiednie rozwiązania, następnym krokiem był projekt techniczny - mówi W. Grzyb.\nNa bazie tego projektu wykonywane były przynajmniej trzy prototypy. Dlatego tyle, że nie mogło się to opierać tylko na ocenie zakładowej, do tego dochodziła ocena i instytutu i zlecających. Badań było wiele, nie tylko na samochodach kompletnych, ale również na zespołach i elementach. Zderzenie sprawozdań i dyskusje dawały podstawę do tego, żeby ostatecznie dopuścić auto do produkcji.\nPrzynajmniej setka konstruktorów brała udział w projektowaniu. Jak mówi Waldemar Grzyb, był to aktywny współudział projektującego w powstawanie ciężarówki. Praca była podzielona między działy: konstrukcji silników, kabiny, ram i zawieszeń, osi i mostów, elektryki oraz samochodów kompletnych, który wyznaczał konstruktorów prowadzących.\nŻeby samochód był kompletny, potrzeba było współpracy z dostawcami (elektronika, pompy, kierownice, wały napędowe), dlatego jak najwcześniej dostawali oni od fabryki wymagania. Pierwszy etap trwał około roku.\nWszystko, co działo się podczas procesu projektowania, nadzorował główny konstruktor. Koordynował on wszystkie działy projektowe w OBR. Od głównego konstruktora dokumentacja, którą drukował Dział Dokumentacji Kompletnej, trafiała do prototypowni. Ta opracowywała technologię wykonania prototypu. Wykonanie prototypu pierwszego było z nadzorem czy też współpracą z konstruktorami, którzy to projektowali. Po zakończeniu tego etapu pracy, prototyp trafiał do działu badań.\nStosowano w nim różne metody badawcze, a najważniejszymi były te drogowe. Sprawdzano czy samochód jest bezpieczny, jaka jest jego droga hamowania, ile spala, czy ma dobrą dynamikę przyspieszenia. Jeśli tam wyniki wypadały pozytywnie, to kolejne trzy prototypy robiono dla instytutów badawczych (przemysłowego, wojska) i do badań zakładowych. Bo zdanie na temat samochodu musieli mieć również nasi, fabryczni specjaliści, by mogli ewentualnie dyskutować z przedstawicielami instytutów, gdyby tamci mieli jakiekolwiek uwagi.\n- Każdy z takich projektów objęty był tajemnicą - mówi Waldemar Grzyb. - Nie mogliśmy wynosić na zewnątrz tego, nad czym wtedy pracowaliśmy. Łącznie z tym, że zdjęcia robione były tak, by za wiele nie pokazać, nie zdradzić tajemnic produkcyjnych.\nKto był w tej lidze najlepszych? W grupie konstruktorów tworzących projekty samochodów ciężarowych STAR?\nInżynier Ryszard Bolewski, który był głównym konstruktorem, Zbigniew Koenig, specjalista inżynier zajmujący się silnikami, Stanisław Miernik, zajmujący się mostami i osiami samochodów, Piotr Błasiński, inżynier od projektowania kabin. Także inżynierowie: Włodzimierz Link i Janusz Pora, specjaliści od elektryki samochodowej. Zygmunt Spytek, inżynier zajmujący się konstrukcją nadwozi i zabudowy, Jan Moćko i Stanisław Krukowicz od ram i zawieszeń.,Lucjan Saramak, Antoni Baumel, Józef Szafraniec, Ryszard Karsch, to kolejni inżynierowie, zastępcy głównego konstruktora.\nObok działów konstruktorskich ważną funkcję w Ośrodku Badawczo - Rozwojowym pełnił dział badań. Doktor Jerzy Krawiec odpowiedzialny był za pomiary elektryczne, a dr Krzysztof Jędrzejczyk specjalizował się badaniach izotopowych, tensometrii oporowej. Za badania izotopowe odpowiedzialny był również doktor Andrzej Niewczas. Natomiast specami w badaniach silników byli Bogdan Marszałek i Ryszard Kasperek.\nKolejne nazwiska, które należy wymienić w grupie naszych konstruktorów i badaczy, to Lucjan Blasiak, który zajmował się konstrukcją podwozi, Tadeusz Olchowik będący szefem wydziału budowy prototypów, Krzysztof Janikowski, Wojciech Dworzański, Witold Celebański, Ewa Chmielewska, Zbigniew Łukomski, Grażyna Grzyb, Henryk Deroń czy Janusz Rokita. Wszyscy oni, plus młodzi inżynierowie po uczelniach technicznych, tworzyli bazę konstruktorską. Swój udział wnieśli oczywiście pracownicy produkcyjni, bez uwag których nie byłoby możliwe wykonanie prototypów, bez wkładu których i ich ciężkiej pracy gotowe samochody nie wyjechałyby na ulice miast.\nPo akceptacji prototypów przez zleceniodawców projekty szły do produkcji w Fabryce Samochodów Ciężarowych. Tam pracę koordynował dział przygotowania produkcji.\nSamochody STAR należały do tzw. rodzin i na ich bazie były budowane kolejne, nowocześniejsze, modernizowane, spełniające coraz więcej wymagań.\nWaldemar Grzyb z wielkim sentymentem wspomina pracę nad samochodem będącym tzw. perełką produkcyjną zarówno OBR, jak i całego FSC. To STAR 266, który podbił serca nie tylko Polaków, ale i zagranicznych kontrahentów.\nW 1968 roku w Ośrodku Badawczo Rozwojowym FSC Star, Biurze Konstrukcji Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie oraz Wojskowym Instytucie Techniki Pancernej i Samochodowej w Sulejówku rozpoczęto prace konstrukcyjne nad polskim terenowym samochodem ciężarowym. Jego produkcję seryjną rozpoczęto w 1973 roku. Ciekawostką jest to, że nadal on służy wojsku, jest remontowany i modernizowany w Starachowicach. Praca nad nim trwała około pięciu lat, a co roku produkowano ich dwa i pół tysiąca. W wojsku jeździ ich jeszcze 8 tysięcy.\n- Jestem bardzo dumny z tego samochodu, z pracy, jaką w niego włożyliśmy - wspomina Waldemar Grzyb. - On zawierał najwięcej myśli technicznej, za nim poszły kolejne. To nasza perła!\nSamochody jeździły nie tylko po polskich drogach. Fabryka eksportowała wozy do obcych krajów. Zamówienia płynęły z Chin, Libii, Angoli, krajów bloku wschodniego.\nGdyby chcieć wymienić wszystkich, pewnie zajęłoby nam to wszystkie łamy GAZETY. Nie da się zaprzeczyć faktom, że wielu znakomitych inżynierów i badaczy brało udział w powstawaniu konstrukcji samochodów ciężarowych. A wszystkie nazwiska powinny być drukowane złotą czcionką, bo ludzi, którzy je nosili przyczynili się zarówno do sławy naszego miasta, jak i rozwoju polskiej myśli technicznej. (c.d.n.)


Reakcje - znaleziska i wpisy w tagu #reakcje - Śmieszne Filmy, Filmiki, Gry Online -milanos.pl\nReakcja kota na widok paru krów\nKto tak wozi koty w samochodzie? Przecież może wejść pod mechanizm dźwigniowy uruchamiany przez naciśnięcie stopą w celu przyspieszenie lub wyhamowaniu pojazdu. ...\n#zwierzeta #koty #reakcje #krowy\nChyba najdziwniejsza reakcja chemiczna\nPodpalenie NH4Cr2O7 oraz HgSCN otwiera portal do piekieł.\n#eksperymenty #rundown #reakcje #chemia\nDzieci dowiadują się, że będą miały rodzeństwo\nIch reakcje na tę informację są bardzo różne, od euforii po... nazwijmy to niezadowolenie.\n#smieszne #kompilacje #bd #dowiaduj #dzieci #miay #rodzestwo #rodzenstwo #reakcje\n5 lata temu , przez @majster10 1 komentarze\n5 lata temu , przez @majster10 8 komentarze\n5 lata temu , przez @majster10 14 komentarze\n6 lata temu , przez @323dawid323 4 komentarze\nFilm przedstawia reakcje ludzi na tę przerażającą grę\n#smieszne #gra #przeraajca #straszne #scarymaze #reakcje #krzyk #game\n6 lata temu , przez @Blueboy 20 komentarze\nJak reagują przechodnie na agresję mężczyzn wobec kobiet i odwrotnie\nUkryta Kamera i dwa sytuacje by sprawdzić reakcję ludzi na przemoc. Mężczyzna zachowuje się agresywnie wobec swojej partnerki. Następnie sytuacja odwrotna. Kobi ...\n#ukrytakamera #reakcje #przemoc #ludzie\nNajstraszniejsze kocie przeżycia\nReakcje są niesamowite\n#smieszne #koty #reakcje #galeriezwierzaki\n7 lata temu , przez @krishnarts 27 komentarze\nTakie są realia. Jednia robią zdjęcie a drudzy uciekają. Ale w Polsce to by nie przeszło.\n#winda #rundown #reakcje #proba #ludzie #bojka #ataku\n7 lata temu , przez @Czupur82 11 komentarze\nReakcje owczarka niemieckiego na skrajne komendy\nOwczarek niemiecki i jego reakcje na komendy: Oddaj - idziemy na spacer. Wszystko wyszło całkiem zabawnie ale dziecko mimo wszystko pod opieką tego pieska strac ...\n#zwierzeta #niemiecki #reakcje #skrajne #spacer #owczarek #oddaj #komendy #idziemy #dzieci\n7 lata temu , przez @maycell 0 komentarze\nReakcje Amerykaninów po Finale Super Bowl\nReakcje na Oculus Rift - czyżby przyszłość z grami VR była coraz bliżej?\nCiekawe jak to się sprawdzi w dłuzszym użytkowaniu - szczególeni jeśli chodzi o wage urządzenia i przede wszystkim zmęczenie oczu.\nCałkiem niezły żarcik, reakcje najlepsze :D\n#smieszne #drive #zombie #zarcik #reakcje #holandia\nReakcje ludzi na przyspieszenie\nCzęść już na pewno widzieliście i można powiedzieć, że reakcje są porównywalne, ale i tak przyjemnie się ogląda. Tylko tak trochę zazdroszczę...\nIch miny mówią wszytko.\n8 lata temu , przez @lullz 16 komentarze\nDonald Tusk śpiewa "Koko Euro Spoko"\nLekko zmiksowana przeróbka polskiej piosenki na Euro 2012. Materiał z programu Szymona Majewskiego Show.\n#euro #koko #spoko #tusk #show #reakcje #parodie #nowy #majewski #hymn #2012


Bon appetit mon amie: września 2014\nZawsze ciekawiło mnie połączenie gruszek z gorgonzolą. Sam ser jest dość specyficzny ze względu na zapach i słonawy smak, ale łącząc go ze słodką gruszką uzyskuje się fajnie równoważące się smaki. Osobiście z serów pleśniowych od gorgonzoli wolę ostrzejszy i mniej śmierdzący lazur, ale to już kwestia smaku i indywidualnego podejścia do serów, każdy ma inne. Wychodząc z założenia, że spróbować trzeba wszystkiego, nawet śmierdzącego sera, okiełznałam go czymś co lubię w każdej wersji, czyli makaronem.\nPENNE Z GRUSZKĄ I GORGONZOLĄ\nMakaron gotujemy według opisu na opakowaniu. Gruszki obieramy i kroimy w kostkę. Wyciskamy sok z połówki cytryny. W soku obtaczamy pokrojoną gruszkę. Gruszkę gotujemy podlewając odrobiną wody aż zmięknie (trzeba uważać aby nie rozgotować). Do gruszki dodajemy ugotowany makaron oraz posiekane drobno orzechy. Mieszamy. Na koniec makaron z gruszką posypujemy pokruszonym serem gorgonzola.\nEtykiety: kolacja, kuchnia włoska, makaron, obiad, ser\nPasta alla Norma to makaron z smażonym na czosnku i cebuli bakłażanem i pomidorami, posypany dojrzałym serem ricotta i bazylią. Każdy kto był na gorącej Sycylii z pewnością spotkał się z tym tradycyjnym daniem. Ja korzystając z pojawienia się w sklepach mnóstwa pięknych , ciemno fioletowych bakłażanów, postanowiłam w końcu spróbować tego warzywa, z którym do tej pory nie miałam styczności.\nPastę alla Norma nieco zmodyfikowałam (mam na dzieję ,że się nie naraziłam za bardzo jakiemuś Sycylijczykowi), ale myślę, że nie wpłynęło to niekorzystnie na to danie. Wręcz przeciwnie...:)\nKto się skusi? Polecam.\n3 łyżki koncentratu pomidorowego ( lub 2 pomidory z puszki)\nparmezan ( w oryginalnym przepisie twarda ricotta)\nMakaron gotujemy według przepisu na opakowaniu, ale nie hartujemy go po ugotowaniu zimną wodą.\nBakłażany kroimy w plastry około 0,5 cm, solimy i odstawiamy na parę minut aby puścił sok. Plastry bakłażana odsączamy z soku ręcznikiem papierowym , a następnie kroimy na mniejsze kawałki.\nCebule i czosnek siekamy i podsmażamy na oliwie z oliwek. Kiedy będą zeszklone dodajemy pokrojonego bakłażana.\nNa oddzielnej patelni podsmażamy pokrojony w kostkę boczek (w oryginalnym przepisie nie ma boczku). Dodajemy go do warzyw kiedy będą miękkie. Następnie dodajemy koncentrat pomidorowy (lub pokrojone pomidory) i przyprawiamy solą, pieprzem i oregano, wszystko mieszamy.\nNa koniec na patelnię wrzucamy jeszcze gorący ,ugotowany makaron i chwilę mieszamy aby przeszedł smakami sosu.\nPodajemy posypany startym parmezanem ( w oryginalnym przepisie ricottą) oraz bazylią.\nDla większości z nas wraz z końcem wakacji kończy się lato i zaczyna jesień , ale przecież jeszcze do połowy września trwa lato.Mimo, że ranki i wieczory są już chłodne, a słońce już tak nie grzeje, późne lato ma swój urok. To właśnie teraz w naszych kuchniach pojawiają się w owoce i warzywa w kolorach zapowiadających jesień : śliwki węgierki, które uwielbiam, jesienne gruszki, jabłka antonówki, fioletowe bakłażany i zielone cukinie,a jeszcze później pomarańczowe dynie. Można z nich "wyczarować" naprawdę przepyszne dania.\nDzisiaj na talerzu wylądowała cukinia. Sama w sobie niczym nie zachwyca, ale w odpowiednim połączeniu jest genialna. Spróbujcie tego...\nmakaron spaghetti lub wstążki\nMakaron gotujemy według przepisu na opakowaniu, a po ugotowaniu odcedzamy ale nie przelewamy zimna wodą.\nCukinie myjemy i ścieramy na tarce o grubych oczkach wraz ze skórą.\nCebule i czosnek kroimy w pióra i podsmażamy na oliwie. Dodajemy też pokrojony w kostkę boczek. Następnie dodajemy cukinię i podsmażamy dalej.\nNa koniec z cukinią mieszamy pokruszony ser i śmietanę mieszamy do momentu rozpuszczenia sera. Zdejmujemy z ognia dodajemy ciepły makaron.\nEtykiety: kolacja, kuchnia włoska, makaron, obiad, warzywa\nWakacje się skończyły i mimo,że nadal mamy lato czuć już jesień. Słońce nie jest już tak wyraziste, a ranki i wieczory są chłodne. W brew temu w ten weekend pogoda jest idealna jak przystało na przedostatni weekend lata i zainspirowała mnie do zrobienia słodkiego letniego deseru.\nMALINOWY SERNIK OREO\n(na formę 24cm)\n3 opakowania ciastek oreo\nCiastka rozkruszamy drobno bez wewnętrznej masy. Masło rozpuszczamy i mieszamy z ciastkami. Tak przygotowane układamy na spodzie tortownicy, dociskamy dokładnie do dna i odstawiamy formę do lodówki na 20 minut.\nDo galaretki dodajemy żelatynę i rozpuszczamy wg. przepisu na opakowaniu i studzimy. Maliny miksujemy w blenderze.\nSer mielimy, dodajemy do niego zmiksowane maliny, ubitą na sztywno śmietanę oraz ostudzoną galaretkę i dokładnie mieszamy.\nMasę serowo-malinową wylewamy na spód z ciastek oreo i odstawiamy na kilka godzin do lodówki.\nWierzch dekorujemy pokruszonymi ciastkami albo owocami.\nWszyscy zapewne znacie chipsy ziemniaczane, albo te w mniej kalorycznej wersji, z suszonych owoców, ale czy wiecie, że można je bardzo szybko przygotować także z ciasta won ton?\nDzisiaj polecam te azjatyckie przegryzki w wersji wytrawnej i na słodko.\nCHIPSY Z WON TON\n8-10 płatów ciasta won ton\nparmezan lub gnana padano\nzioła suszone: oregano, bazylia,suszony czosnek\nCiasto won ton smarujemy roztrzepanym białkiem. Posypujemy ziołami oraz sola i pieprzem a na koniec startym serem. Wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 170 stopni pieczemy do zarumienienia (około 10 minut)\nCHIPSY WON TON na SŁODKO\nCiasto won ton smarujemy roztrzepanym białkiem. Posypujemy cukrem oraz cynamonem.\nWkładamy do piekarnika rozgrzanego do 170 stopni pieczemy do zarumienienia (około 10 minut)\nEtykiety: kuchnia azjatycka, przekąska\nAzji w kuchni ciąg dalszy...tym razem będą to pierożki z won ton w dwóch wersjach smakowych. Zazwyczaj można się spotkać z gotowanymi pierożkami won ton, ale ja zdecydowanie wolę te smażone.\nPIEROŻKI Z WON TON Z GRZYBAMI\nciasto won ton 15 płatów\n1 łyż sosu sojowego\nKapustę gotujemy z grzybami i marchwią aż zmiękną. Następnie odciskamy dobrze i kroimy drobno , marchewkę szatkujemy. Cebulę kroimy w kostkę i podsmażamy. Dodajemy ją do kapusty i mieszamy. Doprawiamy farsz sosem sojowym i pieprzem.\nPłaty ciasta won ton smarujemy po brzegach roztrzepanym białkiem. Na środku każdego z płatów układamy kulkę z farszu i składamy w trójkąt, dociskając posmarowane brzegi ciasta aby sie zlepiły.\nTak przygotowane pierożki wrzucamy na rozgrzany olej. Smażymy chwilę z każdej strony.\nPIEROŻKI WON TON Z SURIMI\n1/2 szkl. makaronu ryżowego\nMakaron ryżowy zalewamy gorącą wodą, a kiedy będzie miękki odcedzamy i kroimy na małe kawałki. Z makaronem mieszamy pokrojone surimi, kukurydzę, poszatkowaną drobno kapustę, cebulę oraz ugotowane jajko. Doprawiamy sosem sojowym i pieprzem. Mieszamy.\nPłaty ciasta won ton smarujemy w przeciwległych rogach roztrzepanym białkiem. Na środku każdego z płatów układamy kulkę z farszu i składamy w trójkąt, dociskając posmarowane białkiem końce ciasta aby się zlepiły.(można też zlepić w sakiewki)\nEtykiety: kolacja, kuchnia azjatycka, przekąska\nGdy w brzuchu burczy, głód doskwiera, a w kuchni stać się długo nie chce najlepiej zrobić szybką, ale sycącą sałatkę.\nW ramach rozpoczęcia azjatyckiego tygodnia "Bon appetit.." polecam bardzo smaczny miks azjatycko-europejski, sałatkę warzywną z paluszkami krabowymi i makaronem ryżowym.\nMakaron ryżowy zalewamy gorącą wodą a kiedy będzie miękki odcedzamy i kroimy na mniejsze kawałki.\nJajka gotujemy na twardo i kroimy w kostkę dodajemy je do makaronu oraz pokrojonych paluszków surimi , cebuli i ogórków. Z ogórków świeżych wycinamy wodnisty środek, dodajemy tylko twardy miąższ, a ogórki małosolne przed dodaniem musimy odcisnąć. Całość doprawiamy solą i pieprzem oraz odrobiną majonezu.\nEtykiety: kuchnia azjatycka, przekąska, sałatka, warzywa\nHola Mexico! Hola todos! :)\nDzisiaj zabieram Was w świat kolorowych i pikantnych meksykańskich tapas i stołowej fiesty.\nEnchiladas, tacos, nachos,tortilla czy guacamole brzmi na pewno znajomo, ale dzisiaj zajmiemy się innym sztandarowymi, bardzo prostymi przekąskami kuchni meksykańskiej.\nRobimy quesadillę oraz burrito.\nA już w przyszłym tygodniu zapraszam na tydzień azjatycki.\n1/3 szt papryki czerwonek\nsól, pieprz i czerwona papryka sypka do przyprawienia kurcz\nFilet obsmażamy na tłuszczu i kroimy na małe kawałki. Paprykę kroimy w kostkę, ser żółty trzemy na tarce o dużych oczkach. Na 1 placek tortilli nakładamy pokrojonego kurczaka, kukurydzę i paprykę , doprawiamy solą pieprzem i ostrą papryką a na końcu posypujemy startym serem. Przykrywamy drugim plackiem tortilli. Obsmażamy na suchej patelni lub grillu z obydwu stron. Podajemy przecięte na ćwiartki.\n1 szczypta papryki ostrej mielonej\n1 szt papryka czerwona albo żółta\nMięso mielone doprawiamy odrobiną soli, papryki ostrej i słodkiej oraz koncentratem pomidorowym i podsmażamy na patelni na rozgrzanym tłuszczu.\nCebulę kroimy w kostkę, paprykę także i wrzucamy do smażącego się mięsa, następnie dodajemy kukurydzę i fasolę. Całość smażymy aż warzywa zmiękną.\nTortille zarumieniamy na suchej patelni lub grillu , następnie nakładamy farsz, składamy na pół i ponownie podsmażamy.\nPodajemy z sosem czosnkowym, kwaśną śmietaną lub guacamole\nEtykiety: kolacja, kuchnia meksykańska, przekąska, warzywa, wieprzowina\nKlasyczna włoska sałatka Caprese składa się z pomidorów, mozzarelli oraz bazylii i oliwy z oliwek. Ja ją nieco zmodyfikowałam i zrobiłam wersję mini z pomidorków koktajlowych, małych kulek sera oraz...\nSAŁATKA CAPRESE W WERSJI MINI\n1 opakowanie mozarelli w małych kulkach\nGotujemy komosę ryżową. Mozarelle odsączamy z zalewy a kulki przecinamy na połówki. Listki bazylii siekamy. Wszystkie składniki łączymy skrapiamy oliwą i doprawiamy do smaku solą i pieprzem.\nEtykiety: kolacja, przekąska, sałatka, śniadanie, warzywa


Komoda Galicja, Biały mat., Komody - Meble RTV\nKomoda Galicja, Biały mat.\nParametry produktuKOD produktu: K1072\nNowoczesna matowa komoda Galicja to pojemny mebel, o którego ostatecznym wyglądzie decyduje klient podczas montażu. Komodę można używać jako szafkę wiszącą lub stojącą na cokole. Komody Galicja można ze sobą łączyć, idealnie sprawdzą się jako meble do salonu, sypialni, przedpokoju lub biura. Dzięki trzystopniowej regulacji wysokości półek, które również można całkowicie wyjąć możemy maksymalnie wykorzystać pojemność szafki. Komoda jest wykonana z wysokogatunkowej płyty laminowanej o grubości 18 mm, dzięki czemu jest meblem na lata.\nMatową komodę rtv Galicja można zestawić z innymi naszymi produktami, np. stolikiem Galicja, komodą Galicja 3d lub drugą komodą Galicja a także szafkami rtv Galicja lub Cotia, które są również dostępne w kolorze białym matowym.\n• cztery fronty otwierane solidnym systemem "PUSH/OPEN"\n• wewnątrz komody dwie komory, każda przedzielona regulowaną półką\n• komoda podwieszana (belka mocująca w zestawie) lub stojąca na cokole (cokół zawarty w zestawie)


Motywy WooCommerce w temacie Części zamienne\nbialy 13 czarny 11 szary 8 niebieski 1 czerwony 1\nPrzyjazny dla wyszukiwarek 13 Responsywne 12 Panel Admina 11 Bootstrap 10 Ajax 10 Wspieranie Retina 10 Dropdown Menu 9 Wsparcie RTL 9 Sample content 8 Online Store/Shop 8\nCzyste 1 Neutralne 1 Plaskie 1 Web 2.0 1\nContact Form 6 Newsletter Subscription 5 Login Form 4 User Registration 4 Advanced Search 3 Search Form 2\nProgramy do tworzenia stron www WooCommerce szablony Szablony samochody i motocykle Szablony samochody\n13 Motywy WooCommerce w temcie Części zamienne\nZastosowane filtry: Kategorii: Szablony części samochodowe × Typy: Motywy WooCommerce × Oczyścić\nAutoStore - Car Parts Elementor Motyw WooCommerce\nStanley - Tools Hardware Store Motyw WooCommerce\nToolunity - responsywny motyw WooCommerce Tootstore\nWartość automatyczna - responsywny motyw WooCommerce sklepu samochodowego\nGparts - responsywny motyw WooCommerce na części samochodowe\nDysk - motyw premium WooCommerce sklepu internetowego Autoparts\nExcelfuel - responsywny motyw WooCommerce sklepu samochodowego\nDrivingaid - responsywny motyw WooCommerce sklepu samochodowego\nTopauto - responsywny motyw WooCommerce Autopart\nShiftauto - responsywny motyw WooCommerce sklepu Autoparts Store\nSzablon Carz WooCommerce\nMotywy WooCommerce Motywy WooCommerce na temat: samochody i motocykleMotywy WooCommerce na temat: samochody\nMotywy WooCommerce w temcie Części zamienne\nWśród sklepów, które zajmują się sprzedażą części zamiennych dla samochodów konkurencja jest naprawdę ostra. Podczas gdy ceny w tych sklepach są prawie jednakowe, trudno jest przyciłgnąć uwagę.\nWłaśnie dlatego stworzyliśmy nasze motywy WooCommerce w temacie Części zamienne. Wszystkie posiadają duże suwaki i galerie, które przyciągają uwagę internautów i staną się dobrą podstawą do promocji oferty sklepu. W dodatku każdy szablon jest wyposażony we strony opisania produktu, chmurę tagów, opcje social media i sekcję referncji. Ogólny układ tych motywów jest bardzo prosty i czysty, i podąża za najnowszymi trendami w projektowaniu webowym.\nAby skutecznie wypromować swoją ofertę można kategoryzować produkty katalogu, wyróżnić najlepsze oferty, produkty popularne i promocyjne. Można również publikować posty na blogu i tworzyć treści, które potencjalnie mogłyby przyciągnąć uwagę grupy docelowej oraz przekształcić ich w klientów.\nKoszyk tych motywów został wykonany w minimalistycznym stylu i wyświetla wszystkie ważne informacje, takie jak stawki podatkowe, koszty wysyłki, kalkulator premium wysyłki. Nasze motywy są o 100% responsywne i obsługują wiele języków. Ich instalacja jest prosta, więc nie musisz być ekspertem w webmasteringu, aby założyć własną stronę. Panel administracyjny pozwala dostosować zawartość według swoich potrzeb i życzeń poprzez zaledwie kilku kliknięć. Niektóre z motywów tej kategorii są uzupełnione o efekt paralaksy.\nNasze motywy - to najlepsze rozwiązanie do tworzenia stron, poświęconych samochodom! Przejrzyj ten zestaw, sprawdź demo motywów, które Cię zainteresowali i wybierz najbardziej pasujący! Jeśli będziesz potrzebował pomocy - zawsze możesz skontaktować się z nami za pośrednictwem czatu.


Wieści ze świata (Crash Bandicoot, Franko 2, Rainbow Six: Siege, StarCraft II, Fallout 4, GTA Online) 10/5/2016 | GRYOnline.pl\nWiadomość gry na świecie 10 maja 2016, 14:20\nPrawa do serii Crash Bandicoot nadal należą do Activision\nJeden z easter eggów odkrytych w debiutującej dzisiaj grze Uncharted 4: Kres Złodzieja skłonił graczy do głośnego zadawania pytania, jak wygląda obecnie sytuacja marki Crash Bandicoot. Niestety, przedstawiciel Sony potwierdził na Twitterze, że prawa do kultowej platformówkowej serii, zapoczątkowanej przez studio Naughty Dog na konsoli PSX w 1996 roku, nadal należą do firmy Activision – a ta najwyraźniej obecnie nie ma zamiaru wznawiać przygód sympatycznego jamraja pasiastego. Również ojcowie cyklu nie palą się do powrotu na stare śmieci. Mimo to po sieci od czasu do czasu krążą pogłoski o wskrzeszeniu Crasha.\nRainbow Six: Siege – szczegóły DLC Operation Dust Line\nUbisoft podzielił się szczegółowymi informacjami na temat drugiego DLC do sieciowej strzelanki Tom Clancy’s Rainbow Six: Siege, nazwanego Operation Dust Line. Już od jakiegoś czasu wiadomo, że otrzymamy w nim dwoje niedostępnych wcześniej operatorów z jednostki US Navy SEALs (Valkyrie i Blackbearda), natomiast teraz ujawniono świeżą mapę, nazwaną Border – będzie to strefa graniczna dwóch państw na Środkowym Wschodzie. Nowości te możecie zobaczyć na poniższym zwiastunie. Oprócz tego dodatek rozszerzy opcje personalizacji o nakrycia głowy postaci i breloczki doczepiane do broni. Mapa trafi w ręce wszystkich graczy jutro (11 maja), a operatorzy tydzień później (18 maja). Na nowe postacie nie będą jednak musieli czekać posiadacze przepustki sezonowej – dla nich Valkyrie i Blackbeard też zostaną odblokowani jutro.\nPoza tym premierze Operation Dust Line będzie towarzyszyło wypuszczenie kolejnej dużej aktualizacji, która m.in. wprowadzi opcję zmiany wyposażenia między rundami, prezentację zwycięskiej drużyny na koniec rozgrywki i wczesną wersję systemu sezonowych rang z nagrodami oraz lepiej wyważy operatorów, poprawi zabezpieczenia przeciw oszustom i wyeliminuje dziesiątki błędów. Pełną listę zmian znajdziecie tutaj.\nFranko 2 nadal powstaje – małymi kroczkami\nW ostatnich miesiącach mogło się wydawać, że Franko 2 nigdy nie powstanie, ale wygląda na to, iż w istocie sytuacja nie wygląda aż tak tragicznie. Ostatnio jeden z twórców tej kontynuacji kultowej chodzonej bijatyki z Amigi opisał w sążnistym poście na Facebooku, jak obecnie przedstawiają się losy gry. Nad tytułem pracuje jeden deweloper na cały „etat” i jeden w wolnych chwilach, do tego dochodzi kilka osób pomagających „na zamówienie z doskoku”. Twórcy chcą na nowo podgrzać atmosferę wokół Franko 2 i pokazać swoje dzieło w akcji w 2017 roku. Niemniej, mając w pamięci dotychczasowe doświadczenia, lepiej podchodzić do takich zapowiedzi sceptycznie.\nStarCraft II: Legacy of the Void – patch 3.3 i bogatszy co-op\nBlizzard Entertainment zapowiedział patch 3.3 do gry StarCraft II: Legacy of the Void, który wzbogaca tryb współpracy o nowe funkcje. Na pierwszy plan wysuwają się mutatory, czyli modyfikatory, które utrudnią wykonywanie poszczególnych misji (np. dodatkowe ataki niewidzialnych jednostek wroga). Ich szczególnym rodzajem będą mutatory tygodnia, czyli zmieniające się co siedem dni specjalne warianty zadań, w których gracze będą musieli sprostać kombinacji kilku mutatorów naraz. Nagrodą za radzenie sobie z tymi wyzwaniami będzie więcej punktów doświadczenia, te zaś zostaną przeznaczone na osiąganie przez dowódców kolejnych poziomów mistrzowskich (po „wbiciu” poziomu 15.). Z każdym awansem będzie można dodatkowo poprawiać umiejętności poszczególnych postaci. Niestety, na razie nie wiadomo, kiedy patch 3.3 zostanie wypuszczony.\nFallout 4 – mody na XOne po premierze DLC Far Harbor\nBethesda Softworks zapowiedziała, że wsparcie dla modów w grze Fallout 4 na konsoli Xbox One zostanie udostępnione w ramach zamkniętych beta-testów w nieokreślonym bliżej czasie po premierze dodatku Far Harbor (która nastąpi 19 maja). Na PlayStation 4 ta sama funkcja ma trafić w ręce graczy w czerwcu, natomiast użytkownicy pecetów cieszą się nią od końcówki kwietnia (w ramach otwartej bety). Przy okazji deweloper pochwalił się, że na komputerach osobistych przekroczono już milion pobrań modów.\nGTA Online – nadchodzą kolejne duże aktualizacje\nRockstar Games potwierdził, że GTA Online – moduł sieciowy Grand Theft Auto V – w kolejnych miesiącach nadal będzie rozwijany dużymi aktualizacjami. W pierwszej kolejności (nie wiadomo, kiedy dokładnie) otrzymamy rozwinięcie elementów wprowadzonych w Executives and Other Criminals – organizacje przestępcze graczy wejdą w przemyt na dużą skalę, zajmując się doborem towaru, utrzymywaniem magazynów, kontaktami z dostawcami i klientami, transportowaniem dóbr… no i obroną interesu przed innymi mafiami. Później deweloper przygotuje gratkę dla miłośników samochodowej kaskaderki, pozwalając brać udział w szalonych wyścigach nowymi, wyczynowymi pojazdami oraz tworzyć własne zakręcone trasy.\nLEGO Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy – zwiastun rozgrywki (PL)\nStellaris – zwiastun na premierę\nSometimes Always Monsters – zapowiedź\nStarCraft II: Legacy of the Void – zawartość patcha 3.3\nDex – zwiastun wersji konsolowych\nDead Island Retro Revenge – zwiastun #1\ngry na świeciebeat 'em up Crash Bandicoot (seria) DLC i dodatki kulisy produkcji patche i aktualizacje Wieści ze świata