Bębnów i jego mieszkańcy » Historia Bębnowa\nRodzina: Bator Józefa i Wojciech\nBębnów i jego mieszkańcy we wspomnieniach Zygmunta Jędrasika Komentarze (113) »\n1. Bator (Aleksandrowicz) Józefa\n2. Bator Wojciech\n3. Ochocki Szczepan\n9. Biegańska (Bator) Seweryna\n11. Walkowiak (Aleksandrowicz) Marianna\n12. Biegański Marek\nBębnów i jego mieszkańcy we wspomnieniach Zygmunta Jędrasika Komentarze (4 436) »\ni jego mieszkańcy we wspomnieniach\nczyli taki jest Bębnów…\nRozdział I Rys historyczny\nRozdział II Gniazdo rodzinne\nRozdział III Rodzina\nRozdział IV Sąsiedzi\nNa obszarze województwa Łódzkiego w powiecie wieluńskim w gminie Konopnicą wśród łąk lasów i wydmowych pagórków po lewej stronie Warty około 500 m od jej brzegu i około 130 km od źródeł – leży mała wioska o nazwie Bębnów. Wieś znajduje się w tej samej odległości miedzy leżącymi na prawym brzegu Warty miejscowościami Konopnicą – dolny północny bieg rzeki, a Osjakowem – górnym południowym biegiem rzeki. Przed wiekami ziemie te porastały ogromne nieprzebyte lasy. Dzięki rzekom, które służyły jako szlaki komunikacyjne, nad brzegami, na polanach powstawały i rozwijały się osady ludzkie. Taką rzeką była tez Warta. Należy przypuszczać, że Bębnów był podobną osadą, ponieważ spotykamy tu liczne ślady dawnych kultur.\nTak powstał Bębnów nad Wartą.\nWzdłuż drogi po obu stronach między Konopnicą a Osjakowem, równolegle do prawego brzegu rzeki archeolodzy odkrywają liczne ślady prehistorycznych grobów w postaci „popielic”. Przed Konopnicą, na wzniesieniu widać dobrze zachowane ślady fosy obronnej, które rzeka skutecznie podmywa.\nW środku wsi równolegle do drogi o kierunku Bębnów – Konopnica tuż pod powierzchnią ziemi znaleźć można wystające gliniane „garnki” ze spalonymi resztkami kości. Bliżej rzeki, na południowym skraju wsi odkryto ślady po kilkunastu chatach i paleniskach z okresu II i III wieku naszej ery. Znaleziono również doskonale zachowane piece hutnicze „dymarki” z resztkami żużli na paleniskach. Wieś Bębnów w czasach nam współczesnych była własnością prywatną. Ostatnim właścicielem do roku 1905 był szlachcic p. Miciński.\nzlokalizowano na lekkim wzniesieniu terasy nadzalewowej. Budynek modrzewiowy; zbudowano na wysokich fundamentach z wysokimi sklepieniami piwnicznymi (około roku 1990 przebywał tam na wypoczynku prof. Krakowski z UŁ, który zainteresował się tymi sklepieniami). Stodoły usytuowano prostopadle do budynku dworskiego od strony wschodniej, obory od strony południowo wschodniej, tuż nad moczarami, nad terasą, zalewową. Gorzelnie natomiast od strony zachodniej. Za dworkiem w obniżeniu terasy zalewowej, rozciągały się łąki, pocięte rowami, bliżej, tuż za budynkiem był staw. Przed budynkiem modrzewiowym w środku ogrodowego klombu, stał ogromny rozłożysty orzech włoski otoczony krzewami jaśminu.\nOd strony zachodniej rozciągał się sad owocowy, a na jego skraju, bliżej domu, nad stawem, rosła dzika, oryginalna jabłoń zwana „leśniakiem”. Owoce tej jabłoni nieduże, białe, czerwone od strony nasłonecznionej, bardzo kwaśne, zawsze wkładano do beczki z kapustą przed zakwaszeniem.\nPozostałe owoce, których każdego roku był duży urodzaj przechowywane były przez całą zimę w sianie na strychu domu. Były wtedy bardzo smaczne i zawsze w bardzo dobrym stanie. Leśniak ten rośnie i owocuje do dziś.\nW środku sadu był trzeci staw wąski i długi obok którego przebiegał dość głęboki i szeroki rów. Staw czwarty, który był za stodoła, razem z trzecim stawem kazałem w roku 1978 zasypać. Sad liczący około 200 drzew w roku 1928 uległ zniszczeniu. Na skutek ostrych mrozów wymarzł doszczętnie, zmarzł również i ten wielki orzech włoski na klombie. Zamarzające drzewa pękały z hukiem. Stojący na ganku mój ojciec widząc to płakał. Drugi raz widziałem tak płaczącego ojca w roku 1937. Wtedy był bardzo chory i wiedział że musi umrzeć.\nZa ogrodem około 400 m przebiegała droga w kierunku Walków – Dymek krzyżująca się z drogami Czernice – Szynkielów – Konopnica. W pobliżu dworu droga Walków – Dymek wysadzana była bardzo grubymi starymi akacjami. Za akacjami w kierunku Walkowa, tuż za dworkiem stała murowana kapliczka około 7 m wysokości. Dalej przy drodze w kierunku Walkowa na granicy rosły nad moczarami duże olchy, nieco bliżej dworu rosła ogromna topola o obwodzie około 6m. (W jej pniu Zygmunt wyciął ławkę dla dwóch panienek z miasta Łodzi przebywających na wakacjach w 1938 roku). Topola przetrwała do roku 1970 kiedy to runęła pod naporem wichru.\nW środku wsi na skrzyżowaniu dróg stała karczma którą prawdopodobnie spalił Stanisław Aleksandrowicz. Miejsce to do dziś nazywane jest „karczmiskiem”. Rosła tam duża topola z bocianim gniazdem, do którego każdej wiosny wracały bociany. Miło było słuchać wieczorami klekotania boćków i rechotania żab.\nDalej, po lewej stronie drogi w kierunku Dymku, znajduje się „Góra Piaskowa” – wysoka i rozległa wydma. Obok niej, był dom moich dziadków w którym urodził się mój ojciec Michał Jędrasik. Pod górą, w stronę zachodnią znajdowały się bagna na torfowiska i glinianki. Wydobywano z nich glinę na klepiska i powały. Miejsce to nazwano ” siedliskiem „. Dalej, ku wsi Dymek już tylko lasy i lasy. Były one początkowo własnością prywatną aż do roku 1831. Wtedy to po powstaniu listopadowym zostały upaństwowione ukazem cara.\nMajątek Micińskich został rozparcelowany, młyny i stawiska zniszczone. Jeszcze przez długie lata widoczny był wysoki komin fabryczny. W tym terenie kopiąc żwir odkopałem kości ludzkie\ni dobrze zachowaną czaszkę.\nNa terenie Bębnowa były również grunty włościańskie zwane „serwitutami”, były to darowizny cara za udział w wojnach prowadzonych przez Rosję. Takie grunty otrzymał za udział w wojnie Krymskiej nasz dziad Piotr Jędrasik. Za odniesione rany i odznaczenia wypłacano mu kwartalnie 50 rubli w złocie.\nWieś Bębnów do roku 1930 była zabudowana wzdłuż drogi, po roku 1930 do 1933 nastąpiła komasacja gruntów i zmienił się typ wsi z ulicówki na typ wsi rozproszonej. Przed komasacją po lewej i prawej stronie drogi Walków – Dymek były 24 zagrody z 192 mieszkańcami. Po stronie prawej 7 zagród z 59 mieszkańcami. Gospodarstwa chłopskie posiadały od kilku do kilkunastu mórg rozrzuconych w kilku różnych miejscach wsi. Po komasacji każdy dostał ziemię scaloną w jednym miejscu, tam powstawały nowe zagrody. Największe skupisko domów powstało „pod Wroniną” – ponad 11 gospodarstw. Reszta została rozrzucona po całej powierzchni Bębnowa.\nWiele było niezgody i kłótni w czasie komasacji. Jedni dostali lepsze ziemie inni gorsze. Biedni oskarżali bogatych o przekupstwo geodetów. Wiem o tym, ponieważ w naszym domu mieszkali mierniczy i u nas odbywały się narady. W komisji komasacyjnej byli chłopi bogatsi i właśnie ich przeklinano za niesprawiedliwość i za przekupstwo geodetów. Było w tym wiele racji ponieważ tak się stało, że członkowie komisji dostali grunty urodzajne. „Kurnicę” zabrało pięciu gospodarzy, „Pogoń” sześciu, „Zimowe niwy” trzech. Tylko sześć zagród pozostało na starym miejscu. Najbardziej protestował Marcin Pabisiak, ponieważ dostał mokre ziemie „Smokowy”. Bogaci gospodarze zarzucali mu że on nigdy na nic się nie godzi.\nGospodarstwo oznaczone na mapie nr. 1:\nBudynek na fundamentach (z piwnicami ) na planie dworu. Piwnica posiada sklepienia zabytkowe (wg. Prof. Krakowskiego z U.Ł ).\nJędrasik Michał ur. w 1880 r., zm. 1937 r. i Katarzyna Jędrasik z d. Oganiacz, ur. 28.10.1889, zm. 5.09.1969.\nDzieci Katarzyny i Michała:\n– Tadeusz – ur. w 1910 r. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Krotoszynie. Nauczyciel we wsi Cieciułów, zmobilizowany w sierpniu 1939 jako ppor. rezerwy, rozstrzelany 14.04.1940 r. w Katyniu.\n– Zygmunt – ur. w 1921 r. Ukończył 7 letnią szkołą powszechną w Osjakowie. Nie odznaczał się niczym szczególnym, wyjechał w r. 1946 na Ziemie Odzyskane. Tam się ożenił i tam został. Mieszka w Lubinie. Ma troje dzieci: Tadeusza, Krzysztofa i Mariolę.\n– Maria Genowefa – ur. 1924 r. Wyszła za maź za Edwarda Marczaka z Dębiny. Urodziła dzieci: Barbarę, Lucyną, Haliną, Zofię i Zbyszka. Mieszka w Mianiowicach k. Kępna.\n– Barbara – ur. 1927 r, zm. 1967. Wyszła za mąż za Stanisława Białeckiego, który zmienił nazwisko na Byczak. Urodziła czworo dzieci: Tadeusza, Jerzego, Kazimierza, Annę.\nCała rodzina Jędrasików w roku 1943 została z gospodarstwa wysiedlona w różne strony. Barbara i Zygmunt do Niemiec, na roboty przymusowe. Zygmunt, ścigany po wojnie przez UB, za przynależność do ruchu niepodległościowego, anty komunistycznego, kryje się wśród osiedleńców na Ziemiach Odzyskanych w mieście Nowogrodziec.\nZabudowa oznaczona na mapie numerem 22 :\nJędrasik Piotr i Antonina z d. Aleksandrowicz. Antonina była drugą żoną Piotra, po śmierci pierwszej żony zmarłej tragicznie. Dzieci Piotra i Antoniny :\nMichał – ur. 1880 r. ożeniony z Katarzyną, z d. Oganiacz, ur. 1889 w Kuźnicy Ługowskiej.\nJózef – ur. 1890 r. żonaty z Helena, z d. Ciekulską. ur 1902 r. w Łodzi.\nMaria – zamężna z Kurowskim z Dymku, wyjechała do Francji i tam zmarła. Pochowana w mieście Lilie.\nAniela – zamężna z Józefem Fikusem z Niechmirowa po wojnie wyjechali do Lubczyny woj. Szczecin, tam pochowani. Ich dzieci: Karolina, Jerzy Kazimierz i Stanisław. Mieszkają tamże. Syn Kazimierz w Zielonej Górze.\nHelena – zamężna z Józefem Nowakiem z Konopnicy, zmarła w szpitalu w Wieluniu.\nZabudowa oznaczona na mapie numerem 22b :\nFikus Józef i Aniela z d. Jędrasik reszta jak wyżej\nZabudowa oznaczona na mapie numerem 22a :\nNowak Józef i Helena zd. Jędrasik reszta jak wyżej\nMapa Bębnowa sprzed komasacji po I wojnie światowej\nZabudowa nr 11\nAleksandrowicz Franciszek „Franosek ”\nJest bliskim krewnym od strony babki Aleksandrowicz. Został na starej wsi, nie przebudował się. Druga żona z Churylskich pochodzi z miejscowości Folwark Raducki.\nTadeusz – żonaty z Józefą z Kędziów osiedlony w Szynkielowie, w miejscu urodzenia żony.\nGenowefa zamężna z gdynianinem. Tam zamieszkała.\nJanina zamężna z Muzeją z Borków. Zamieszkuje na ojcowiźnie.\nZabudowa nr 21:\nAleksandrowicz Stanisław „Stach” brat Franciszka. Po jego śmierci wyszło na jaw że to on mojemu ojcu ukradł trzy konie. Żona pochodzi z Dymku.\nAntoni ożeniony w Stolcu. Mieszka na Pogoni pod numerem 21.\nJózef – ożeniony na Konopnickiej Górce. „Stach” się wściekał kiedy się „Nunna” żenił, gdyż żona Józefa „Nunny” była bardzo biedna. Mieszka pod numerem 21a. Pod numerem 21b mieszka jeszcze jedna Aleksandrowiczówna, która wyszła za Soforka z Borków.\nZabudowa nr 30:\nAleksandrowicz Józef i Antoni. Dwaj bracia mieszkali razem z rodzinami w dużym, długim domu. Józefowi wymarły wszystkie dzieci po komasacji zamieszkał pod numerem 30a. Jego żona zd. Ochocka. Antoni „Kapica” zamieszkały pod numerem 30b. Pabianiak spalił mu trzy razy stodołę..\nZabudowa nr 12:\nBator Wojciech i Józefa z Aleksandrowiczów. Pokrewieństwo takie jak z „Franoskiem”. Dzieci:\nZofia zamężna, wyszła za mieszkańca w Kamyckich Piaskach, zmarła młodo, mąż jej ożenił się po raz drugi z Antoniną, siostrą Zofii. Heromina wyszła za Józefa Biegańskiego z Walkowa, mieszka na ojcowiźnie, na Dąbrówce pod numerem 12. Helena mieszka na Ziemiach Odzyskanych. Imienia nie pamiętam.\nZabudowa nr 14\nOchocki Szczepan z żona Katarzyna zd. Aleksandrowicz.\nPokrewieństwo takie jak z „Franoskiem”.\nJózef – Ożeniony i zamieszkały w Ostrówku.\nMarysia – wyszła za mąż za Franka Pilarka z Szynkielowa. Mieszka w Osiecznicy k. Krosna Odrzańskiego.\nHelena – zamieszkała w Szynkielowie, gdzie wyszła za mąż za Dobrasa.\nStanisława – „Stacha” zamieszkała w Walkowie, gdzie wyszła za Andrzeja Piekarę.\nWładysław – zamieszkały z rodzina w miejscowości Ochle (więzień Gross – Rosen).\nZygmunt – zamieszkał w Zabłociu.\nAndrzej – ożeniony u Kazimierczaka Józefa. Mieszka na ojcowiźnie pod numerem 14\nZabudowa nr 15:\nPabisiak Marcin przez żonę spokrewniony tak jak „Franosek”.\nBolesław – ożeniony z Józefą Byczak z Bębnowa, zamieszkały pod numerem 15a.\nAndrzej – kawaler zamieszkały z Bolesławem.\nJózefa – wyszła za Jana Warzychę, zamieszkała pod numerem 15b.\nHelena – naprawdę ładna dziewczyna, zamężna, zamieszkała we wsi Łeszczyn za Stolcem.\nZabudowa nr 17:\nByczak Franciszek i Marianna zd. Kowalczyk. Pochodzi z Kuźnicy Strobińskiej.\nJan – ożeniony z Bronisławą Pilarek z Szynkielowa, zamieszkali pod numerem 17.\nAntoni – ożeniony z Mądraszkówną, urodzona i zamieszkała w Szynkielowie.\nJózef – ożeniony z Gabrysią Aleksandrowicz z Głuchowa i tam zamieszkały.\nJanina – wyszła za Franciszka Pacholika z Czernic, tam zamieszkała.\nMarianna – wyszła za Sołtysiaka z Konopnicy który wkrótce zmarł, ponownie wyszła za Stanisława Nowaka, zamieszkała w Konopnicy.\nStanisław – ożeniony z Barbarą Jędrasik. Zamieszkali na jej ojcowiźnie pod numerem 1 w Bębnowie. Byczaki zamienili sobie nazwiska na Białecki w 1948 r. albo się wstydzą nazwiska ojca, albo jest jakaś inna przyczyna. Jest jeszcze jedna córka Byczaka Franciszka i Marii Kowalczyk. Nie pamiętam imienia, wyszła za mąż w Zborowie koło Widawy i tam zamieszkała.\nZabudowa nr 25:\nByczak Antoni „Stary Roch”. Żona jego zd. Aleksandrowicz. Dzieci: Józefa – zamężna z Bolesławem Pabisiakiem, Marianna – zamężna ze Stefanem Nowakiem ze Szynkielowa. Zamieszkali na ojcowiźnie pod numerem 25.\nZabudowa nr 2:\nKaczmarek „Kacmarcyno” – „Sobuśka” – wdowa.\nAntoni – ożeniony z Antoniną z Fikusów urodzona w Niechmirowie. Wyjechał do Francji na roboty z całą rodziną. Tam zginał w kopalni. Żona – Antośka wróciła z dziećmi do domu i pobudowała się w posesji pod numerem 2. Troje dzieci: Józef, Józefa i Helena.\nLudwik – żona nie znanego mi nazwiska i pochodzenia.\nRozyna. Czwartego imienia nie pamiętam. Ludwik po powrocie nazywany „Hobza”. Dzieci jego mówiły po niemiecku. Pobudował się pod numerem 2b.\nWiktoria – „Wichta” – „Szmaja”. Jakiś czas siedziała na wiarę, jak to kiedyś się mówiło, z kimś kogo nazywano Pędziwiatr. Nie wiem czy to było nazwisko czy przezwisko. Później pobudowała się z takim starym Pokorą pod numerem 2a.\nZabudowa nr 3:\nKaczmarek Wojciech, żona Wlażlak z Dymku. Mówili na niego „Chyrlok” bo bardzo kaszlał i bardzo dużo palił machorki. Bezdzietni. Ziemię odpisali córce Wlaźlaków z Dymku. Z nią ożenił się Pilarczyk i pobudował dom pod numerem 3. Mieli jedną córką, która wyszła za Marcinkowskiego ze Strobina,\nZabudowa nr 4:\nNiciejewski Walenty, żona pochodzi z Pabianiaków. Wiem to, bo przez parę lat sądzili się o jakieś schedy. Sądy przyjeżdżały na miejsce, co było wielką sensacją we wsi. Niciejewski zmarł nagle przy budowie nowego domu pod numerem 4b.\nStanisław – ożeniony w Szynkielowie z Kolankówną pochodzącą z okolic Praszki. Był przedostatnim gajowym na starej leśniczówce. Bezdzietni. Pobudował się pod numerem 4a. Gospodarstwo odpisał synowi siostry Heleny, Józefowi Kępie zamieszkałemu pod numerem 4b. Józef był jakiś czas we Francji, po powrocie ożenił się na Chorzynie i tam zamieszkał.\nAntoni – urodzony w 1913 roku, strzelec rezerwy, zginał podczas boju 16 września 1939 pod Dobrzelinem.\nJadwiga – wyszła za mąż w Woli Wiązowej. Tam zamieszkała.\nHelena – wyszła za Józefa Kępę, zamieszkała pod numerm 4b.\nZabudowa nr 5:\nWiśniewski Józef i Ewa.\nStachu – kulawy. Ożeniony w Aleksandrowie koło Ruśca i tam zamieszkały.\nBronisław „Bronek” – skończył szkołę zawodową w Liskowie jako ślusarz, ale siedział w domu. Podczas okupacji Niemcy zabrali go na roboty do Hamburga. Poznał tam taką warszawianką i ożenił się z nią. Podobno bardzo ją bił bo to była kobieta z miasta i nie umiała nic zrobić w gospodarstwie. Pobudował się i zamieszkał pod numerm 5c.\nBolesław „Bolek” – ożenił się w Kamyku, pobudował sie pod numerem 5b i tam zamieszkał. Żona Bolka, Helena była pięknością Bąbnowa. Bolek był zawsze elegancko ubrany, w krawacie, spodnie zawsze eleganckie w kant, i błyszczące buty. Piękny, wypielęgnowany tłusty koń, chłopak który lubił piękne kobiety. Był to wyrodek w Bębnowie.\nWłodek – taki sobie flegmatyk ze siłą Samsona. Wywieziony do Niemiec, tam ożenił się z Rosjanką, po wojnie wyjechał do Ameryki do stanu Ohio gdzie zmarł. Bezdzietni.\nAntoni „Jantek” – w domu łapał ryby we wenciorek, wywieziony do Niemiec, tam poznał wdowę ze Zduńskiej Woli z którą się ożenił i tam zamieszkał.\nJózka – Wyszła za Jagielskiego z Konopnicy i tam zamieszkała.\nMarysia – wyszła za Stacha Pabianiaka „Celige”, pobudowali się pod numerem 5a i tam zamieszkali. Po wojnie wyjechali na Ziemie Zachodnie gdzieś koło Fikusów. Tam oboje zmarli.\nWładka – wyszła za Strzeleckiego. Nie wiem gdzie się podzieli.\nZabudowa nr 6:\nMaruszewska wdowa Dzieci:\nMarysia – wyszła za mąż we Wielgim i tam zamieszkała.\nStaśka – też tam gdzie Marysia. Trzecia siostra przebywa w klasztorze. Imienia nie pamiętam.\nFranciszek – ożeniony z Pilarkówną ze Szynkielowa. Po śmierci żony wziął za żoną jej siostrę. Pobudowali się pod numerem 6. Powołany z rezerwy do wojska. Brał udział w obronie Warszawy, aż do kapitulacji. Potem wywieziony do Francji wraz z całą rodziną. Po wojnie wrócili do wsi i zamieszkali w rodzinnym domu. Urodził się w roku 1908.\nZabudowa nr 7:\nPabianiak wdowa. Pabianiaka już nie pamiętam.\nWalek – najstarszy, ożeniony w Drobnicach, gdzie zamieszkuje.\nAndrzej – ożeniony w Dąbrówkach u Ciani. Zabudowa numer 7. Tam mieszkał do śmierci. Teraz mieszka tam jego syn Gienek.\nWincenty – chory na chorobę Parkinsona. Do śmierci mieszkał u Andrzeja.\nAntoni – ukończył szkołę zawodową w Liskowie. Trochę siedział w domu, potem powołany został do wojska. Służył w KOJR. Pozostał na zawodowego. Uniknął niewoli sowieckiej, wrócił z wojny i partyzantował w AK. Niemcy postawili pod ścianą brata Andrzeja za niego, ale Andrzej znał niemiecki i się wytłumaczył. Antek trwał dalej w AK nie ujawniając się, dopiero władza PRL-u wzięła się za Andrzeja i dała mu tak, że do śmierci nie zapomni. Antek po ogłoszeniu amnestii ujawnił się w roku 1947, lecz i tak został aresztowany i osadzony w więzieniu. Zwolniony dzięki staraniom żony; która słała prośby do Bieruta. Mieszka w Namysłowie z rodziną.\nStachu – ożenił się u Adamusiaka i tam zamieszkał pod numerem 19 z byłą żoną Stacha Adamusiaka. Była między nimi duża różnica wieku. On był dla niej jak dziadek dla wnuczki. Apolonia – zamieszkała z Andrzejem Adamusiakiem. Marysia – wyszła za Ganię z Dąbrówki. Tam zamieszkała.\nZabudowa nr 8:\nJędrasik Józef „Bryś” – niewidomy.\ncórka zamężna z Adamem Żuberkiem ze Strobina.\nJan – po komasacji pobudował się na Dąbrówce. Tam zmarła na suchoty Antka i Bryś.\nZabudowa nr 9:\nFrąsiak „Frąsioczka” wdowa.\nKazimierz – z którym chodziłem do szkoły i za którego dostałem lanie od ojca, bo mu coś tam zrobiłem. To był taki „ślimak”.\nCórka imienia nie pamiętam, wyszła za mąż za Domagałę z Nowej Wsi. Potem mieszkali pod Wielgiem, ponieważ kiedy parcelowano majątek we Wielgiem to paru chłopów z Bębnowa kupiło tam ziemię. Po komasacji zamienili znów ziemię we Wielgiem na Bębnów, z Domagałami. Domagałów było dwóch. Jeden z nich Józef, zwany „Piecuszka”. Mieszkał pod numerm 32 w Starej Wsi.\nZabudowa nr 10:\nFrąsiak Józef był chyba we Francji, bo stamtąd podobno pisał listy do rodziny nakazując, aby uczyli dzieci języków obcych. Mówił tak: „Uczcie dzieci gramatycznie” i tak po nim przedrzeźniali. Pod tym numerem mieszkają również jego dzieci.\nZabudowa nr 13 :\nPabisiakowie. (mieszkały tam tylko sieroty bez rodziców):\nWalenty jako najstarszy z braci był głową rodziny. Kiedy całe rodzeństwo pożenił, wtedy usamodzielnił się, żeniąc się jako ostatni. Ożeniony w Szynkielowie u Dobrasa, gdzie zamieszkał. Po wojnie owdowiał i ożenił się powtórnie z Jędrasikową ze Strobina, też wdową po wójcie, który zginał w Oświęcimiu.\nJózef ożeniony na Józefinie. Zamieszkał pod numerem 13b.\nAntonina – wyszła za Mieczysława Nowaka ze Strobina. Zamieszkała pod numerm 13a.\nEwa – wyszła za Dobrasa z Szynkielowa. Tam zamieszkała. Następna dziewczyna wyszła za Franka Rabikowskiego kowala ze Szynkielowa. Tam zamieszkała.\nZabudowa nr 16:\nJózef – ożeniony z Podgóniakówną zamieszkały pod numerem 16a.\nWładysław – ożeniony z siostrą Podgórniakówny.\nKonstanty – zamieszkały pod numerem 16b.\nJadwiga – wyszła za Czyża z Radoszewic. Zamieszkała na ojcowiźnie pod numerem 16.\nZabudowa nr 18:\nPodgórniak Konstanty z żoną.\nIgnacy – urodzony w 1912 roku. Strzelec rezerwy. Zginął 1 września 1939 pod Kępnem.\nJózef – ożeniony z Janiną z domu Surma, zamieszkały pod numerem 18b.\nWładysława – zamężne za dwóch braci Kazimierczaków. Zamieszkałe pod numerem 16a i 16b.\nJadwiga – wyszła za Walka Nowaka „Sarka” z Borków i tam zamieszkała.\nJanina – wyszła za jakiegoś szynkielowiaka. Zamieszkała pod numerem 18a.\nZabudowa nr 19:\nAdamusiak Andrzej i żona Paulina.\nStanisława – zamężna z Pabianiakiem.\nStanisław – mieszka na ojcowiźnie pod numerem 19.\nZabudowa nr 20:\nSurma Józef z żoną. Dzieci: Helena, Maria, Janina. Wyszły za Podgórniaków. Marysia – wyszła za mąż na Dąbrówkach. Zamieszkała pod numerem 20. Jedna z córek wyszła za Korczakowskiego na kresach.\nZabudowa nr 23:\nPabisiak Uliśka, wdowa. Dzieci: Franek nazwany „Dzięcioł”, zamieszkały pod numerem 23b. Józefa – wyszła za Terczyńskiego z Osjakowa. Zamieszkała pod numerem 23a. Potem wyjechali na Ziemie Zachodnie. Mateusz – bliżej mi nie znany.\nZabudowa nr 24:\nGibki z żoną.\nJózef – ożeniony w Łodzi. Tam zmarł.\nKazimiera – wyjechała na Ziemie Zachodnie.\nHelena – wyszła za Dudkowskiego. Zamieszkała pod numerem 24.\nJulia nie są mi bliżej znani.\nZabudowa nr 26:\nWarzycha z żoną.\nWalenty – zamieszkały na Dolinie Czernickiej.\nWładysław – zamieszkał w Aleksandrowie.\nFranciszek – ożeniony u Wypchłego. Wyjechał z rodziną na Ziemie Zachodnie w woj. szczecińskim.\nJan – ożeniony u Pabisiaka Marcina z Józką,\nJózef – ożeniony w Stolcu. Żona zmarła. Zamieszkały pod numerem 15b, na początku wojny zamieszkały pod numerem 26 pod Wroniną.\nMarianna – wyszła za Mateusza Pabisiaka. Zamieszkali pod numerem 23c. Po śmierci męża wyszła powtórnie za mąż za Nowaka Józefa.\nZabudowa nr 27:\nPabianiak Józef „Koziara”. Żona chora na jaglicę. (egipskie zapalenie oczu).\nIgnacy – żonaty z Józefą Terczyńską z Konopnicy. Zamieszkali pod numerem 27a.\nPetronela – zamężna z Piotrem Terczyńskim z Konopnicy. Pobudowali sie pod numerem 27a.\nZabudowa nr 28:\nPabianiak Szczepan „Celi”. Miał trzy żony. Krążyła legenda, że dwie wystraszył i zmarły.\nJózef – ożeniony w Walkowie. Tam zamieszkał.\nStanisław – ożeniony u Wiśniewskiego. zamieszkał pod numerem 5a. Po wojnie wyjechał na Ziemie Zachodnie koło Szczecina, blisko Fikusów.\nBolesław – zamieszkał w Wałbrzychu.\nZabudowa nr 29:\nPietryna. Podobno nazywała się Kaczmarek. Była wielką tanecznicą, ale ja pamiętam ją już jako starą babkę, która mieszkała razem z kozami, kurami w kurnej chacie. Kiedy pasaliśmy owce, zmarznięci chodziliśmy do niej się ogrzać.\nZabudowa nr 31:\nWypchło Józef. Żona z domu Ochocka. Zostali na starym placu w Siedliskach, numer 31.\nMarysia. Dziś tam nikogo nie ma. Wszyscy się porozjeżdżali po świecie. Janka mieszka na Dymku.\nZabudowa nr 32:\nDomagała Józef „Piecuszka”. Wyprowadził się do Wielgiego z bratem.\nZabudowa nr 33:\nStary Frąsiak. Wrócił z Niemiec i pobudował się koło rządowej flancy (szkółka leśna) na Dąbrówce. Miał trzech synów, jeden Antek, pozostałych nie pamiętam. Pożenili się w Skomlinie.\nTo taki był i jest Bębnów.\ndruk: RUCA Antwerpia\nHistoria Bębnowa Komentarze (10 996) »\nBębnów-(1391 Bambnow, Babnow, Bembnow) 18 km na NE od Wielunia. s. 571. 1511 pow. wiel. (ŹD 211); 1520 par. Osjaków (Ł 2, 133) 2. 1540 ustalono granice między B. a Niechmirowem i Rychłocicami (BC 3347, 218).3. 1511 – 1 1/2 ł.; 1518 – 3 ł.; 1552 – 10 kmieci; 1553 – 1 1/2 ł. (ŹD 211, 289). 4. 1391 wraz z Konopnicą (ZS 1, 27), a od 1413 z Szynkielowem (Frag.) do Konopnickich (? Konopnica i Szynkielów); 1462 Jan z Konopnicy zastawił 1 ł. os. i 1 ł. opust. w B. za 19 grz. (GW 1, 83); 1520 dzies. snop. z całej wsi 1 1/2 grz. kanonikom wiel., plebanowi w Osjakowie meszne z łanów os., byli zagr. i chał. (Ł 2, 100, 133).5. 1415 sołtys (BJ 8032).\nBębnów, wieś, woj. sieradzkie, ziemia wieluńska, własność szlachecka, 14 dymów.\nBębnow, parafia oszyakow (osjaków), dekanat rudzki, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, ziemia wieluńska, własność: Janiszewski puł. (być może Jakub Janiszewski\npułkownik wojsk koronnych).\nBembnów, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Wieluński, parafia Osiaków, własność prywatna. Ilość domów 16, ludność 157, odległość od miasta obwodowego 3 1/2.\nBębnów, wś, pow. wieluński, gm. Konopnica, par. Osyaków.\nW 1827 r. było tu 16 dm. i 157 mk.\nBębnów, wś, pow. Wieluń, gm. Konopnica. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 39. Ludność ogółem: 191. Mężczyzn 96, kobiet 95. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 182, mojżeszowego 9. Podało narodowość: polską 191.\nBębnów-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Konopnica. Bębnów zamieszkuje ok. 100 mieszkańców[potrzebne źródło]. Główną atrakcją miejscowości jest sąsiedztwo rzeki Warty. W roku 2008 we wsi były prowadzone wykopaliska archeologiczne przez muzeum w Wieluniu. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.\nTeraz czas na interesującą opowieść Pana Zygmunta Jędrasika.\nBębnów i jego mieszkańcy we wspomnieniach czyli taki jest Bębnów…\nNa obszarze województwa Łódzkiego w powiecie wieluńskim w gminie Konopnicą wśród łąk lasów i wydmowych pagórków po lewej stronie Warty około 500 m od jej brzegu i około 130 km od źródeł – leży mała wioska o nazwie Bębnów. Wieś znajduje się w tej samej odległości miedzy leżącymi na prawym brzegu Warty miejscowościami Konopnicą – dolny północny bieg rzeki, a Osjakowem – górnym południowym biegiem rzeki. Przed wiekami ziemie te porastały ogromne nieprzebyte lasy. Dzięki rzekom, które służyły jako szlaki komunikacyjne, nad brzegami, na polanach powstawały i rozwijały się osady ludzkie. Taką rzeką była tez Warta. Należy przypuszczać, że Bębnów był podobną osadą, ponieważ spotykamy tu liczne ślady dawnych kultur.Tak powstał Bębnów nad Wartą.Wzdłuż drogi po obu stronach między Konopnicą a Osjakowem, równolegle do prawego brzegu rzeki archeolodzy odkrywają liczne ślady prehistorycznych grobów w postaci „popielic”. Przed Konopnicą, na wzniesieniu widać dobrze zachowane ślady fosy obronnej, które rzeka skutecznie podmywa.W środku wsi równolegle do drogi o kierunku Bębnów – Konopnica tuż pod powierzchnią ziemi znaleźć można wystające gliniane „garnki” ze spalonymi resztkami kości. Bliżej rzeki, na południowym skraju wsi odkryto ślady po kilkunastu chatach i paleniskach z okresu II i III wieku naszej ery. Znaleziono również doskonale zachowane piece hutnicze „dymarki” z resztkami żużli na paleniskach. Wieś Bębnów w czasach nam współczesnych była własnością prywatną. Ostatnim właścicielem do roku 1905 był szlachcic p. Miciński.\nW środku wsi na skrzyżowaniu dróg stała karczma którą prawdopodobnie spalił Stanisław Aleksandrowicz. Miejsce to do dziś nazywane jest „karczmiskiem”. Rosła tam duża topola z bocianim gniazdem, do którego każdej wiosny wracały bociany. Miło było słuchać wieczorami klekotania boćków i rechotania żab.Dalej, po lewej stronie drogi w kierunku Dymku, znajduje się „Góra Piaskowa” – wysoka i rozległa wydma. Obok niej, był dom moich dziadków w którym urodził się mój ojciec Michał Jędrasik. Pod górą, w stronę zachodnią znajdowały się bagna na torfowiska i glinianki. Wydobywano z nich glinę na klepiska i powały. Miejsce to nazwano ” siedliskiem „. Dalej, ku wsi Dymek już tylko lasy i lasy. Były one początkowo własnością prywatną aż do roku 1831. Wtedy to po powstaniu listopadowym zostały upaństwowione ukazem cara.Majątek Micińskich został rozparcelowany, młyny i stawiska zniszczone. Jeszcze przez długie lata widoczny był wysoki komin fabryczny. W tym terenie kopiąc żwir odkopałem kości ludzkie\ni dobrze zachowaną czaszkę.Na terenie Bębnowa były również grunty włościańskie zwane „serwitutami”, były to darowizny cara za udział w wojnach prowadzonych przez Rosję. Takie grunty otrzymał za udział w wojnie Krymskiej nasz dziad Piotr Jędrasik. Za odniesione rany i odznaczenia wypłacano mu kwartalnie 50 rubli w złocie.Wieś Bębnów do roku 1930 była zabudowana wzdłuż drogi, po roku 1930 do 1933 nastąpiła komasacja gruntów i zmienił się typ wsi z ulicówki na typ wsi rozproszonej. Przed komasacją po lewej i prawej stronie drogi Walków – Dymek były 24 zagrody z 192 mieszkańcami. Po stronie prawej 7 zagród z 59 mieszkańcami. Gospodarstwa chłopskie posiadały od kilku do kilkunastu mórg rozrzuconych w kilku różnych miejscach wsi. Po komasacji każdy dostał ziemię scaloną w jednym miejscu, tam powstawały nowe zagrody. Największe skupisko domów powstało „pod Wroniną” – ponad 11 gospodarstw. Reszta została rozrzucona po całej powierzchni Bębnowa.\nDziennik Powszechny 1832 nr 314\nOgłasza się wiadomość otwarcia spadku po niegdy Józefie z Topolskich Łączkowskiey, Wincentego Łączkowskiego małżonce, na dniu 30 Maia 1831 r. zmarłey, dziedzicce dóbr Bębnowa i części Szynkielowa lit. A, w Pcie Wieluńskim położonych, z wyznaczeniem półrocznego terminu na dzień 28 Lutego 1833 r. tu w Kaliszu w mey Kancellaryi końcem zgłoszenia się osób prawo do spadku maiących, a szczególniey do przeniesienia tytułu własności dóbr rzeczonych Bębnowa i Szynkielowa części lit. A. tudzież co do summ złp. 2480 gr. 1 w dziale IV, pod Nr. 16, lit. c, na dobrach Działoszynie hypotekowanych, niemniey do części iaka dla niey przypadnie z kapitału złp. 21,340 na ;dobrach Kazimierzu i Przyimie w Powiecie Konińskim sytuowanych, i z kapitału 22,326 złp. na dobrach Chotowie w Powiecie Wieluńskim w dziale IV pod Nr. 17 zapisanego. Kalisz dnia 14 Lipca 1832 r. Reient Kan. Ziem. Wdztwa Kaliskiego, Mikołay Basiński.\nKurjer Warszawski 1856 nr 149\nDnia 2go b.m., we wsi Bębnowie, Pcie Wieluńskim, rozstał się z tym światem, opatrzony ŚŚ. SAKRAMENTAMI, ś. p. Alexander Kossowski, Obywatel ziemski. Ś. p. Alexander, skonem swym osierocił nieutuloną w smutku Małżonkę, pięcioro drobnych dziatek, a w sercach wszystkich tych, którzy go znali, zostawił żal i smutek. Liczne zgromadzenie współ-Obywateli i Sąsiadów, w czasie przeniesienia zwłok i pogrzebu, które się odbyły w dniach 4tym j 5tym b.m. w parafjalnyrn Kościele Ossiakowa, w spółczuciem swojem oddało hołd przymiotom duszy zmarłego; boleść zaś na wszystkich rozlana i twarzach, westchnienie z każdej wybiegające piersi, mówiło jawniej niż wszelkie głośne pochwały: to jest skon poczciwego Człowieka, prawego Obywatela!— L. N.\n….a inne znowu grunta, jak wokoło jarmarcznej osady Osyaków, lub pola dóbr Bębnowa i Szenkielowa. wydają znakomitéj wartości len. o szczególnéj białości włóknach i nieznanej gdzieindziéj bujności.\nGazeta Sądowa Warszawska 1893 nr 37\nKRONIKA CYWILNA Odpowiedzialność za udział w dewastacyi cudzego majątku wystawionego na sprzedaż przez Tow. Kred. Ziem. Dobra Bębnów, stanowiące własność Feliksa Dębskiego, wystawione zostały na sprzedaż przez towarzystwo kredytowe ziemskie. W dniu 12 (24) Maja 1889 roku, delegowany towarzystwa sporządził krótki opis majątku z wyszczególnieniem inwentarza martwego i żywego. Po odbytej drugiej licytacyi utrzymał się przy majątku, skutkiem postąpienia czwartej części szacunku, Marceli Maciński. Nabywca, wszedłszy w posiadanie majątku, nie znalazł inwentarza, słomy, siana, nawozu; budynki okazały się uszkodzonemi, las zaś wyrąbanym. W ostatnich czasach rządził w majątku sąsiad i przyjaciel wywłaszczonego, Adolf Kokczyński. Kokczyński niektóre przedmioty, jak słomę i siano wywiózł do swego majątku, inne sprzedał lub zlecił sprzedać miejscowemu rządcy. Maciński wystąpił z powództwem przeciwko Kokczyńskiemu o zasądzenie mii rs. 3,661 z procentem, tytułem wynagrodzenia szkód, które zrządził mu Kokczyński czynami swymi, polegającymi na usunięciu przedmiotów, które powinny były być mu oddane. Kokczyński bronił się ekscepcyą, iż powództwo nie stosuje się do niego, gdyż nie był dozorcą zajętego majątku, sąd jednak oddalił ekscepcyę, z zasady, że powództwo polega na żądaniu wynagrodzenia za szkody, zrządzone osobistymi czynami pozwanego. Następnie pozwany bronił się, że zarządzał w majątku na skutek prośby Dębskiej, żony właściciela, wykonywając jéj zlecenia, że więc za szkody, jeżeli wynikły, może odpowiadać jedynie Dębska, która dała zlecenie, nie zaś on, który je wykonał. Sąd Okręgowy w Kaliszu, wyrokiem z dnia 3 Października 1891 r. oddalił powództwo i skazał powoda na koszta. Sąd uzał, że z zeznań świadków, głównie zaś z zeznania Dębskiej ujawniło się, iż Kokczyński rozporządzał w majątku na zlecenie Dębskiej i że sprzedawał różne przedmioty na żądanie właścicielki, nie może więc odpowiadać przed powodem za sprzedane z majątku różne przedmioty, na mocy art. 1384 Kod. cyw.; że chociaż art. 214, p. 6 Ustawy tow. kred. ziem. stanowi, że nabywca dóbr na licytacyi ma prawo żądać od osób trzecich wynagrodzenia szkód, zrządzonych w majątku z ich winy po sporządzeniu opisu onego, okoliczność ta jednak nie dowodzi, ażeby Kokczyński obowiązany był bezwarunkowo wynagrodzić powoda za szkody, które zrządzone zostały nie z jego winy; że majątek Bębnów oddany został przez delegata Towarzystwa, przy opisie, pod dozór rządcy Ojrzanowskiego, Kokczyński zaś nie miał dozoru nad majątkiem i dla tego powód, z tytułu szkód, mógł by wytoczyć powództwo jedynie przeciwko dozorcy, dozorca zaś mógłby wytoczyć powództwo przeciwko Kokczyńskiemu, gdyby ten ostatni samowolnie usunął, lub wywiózł jakiebądź przedmioty; lecz prawa takiego niema nabywca dóbr; Od wyroku tego odwołał się Maciński, skutkiem czego Izba Sądowa, wyrokiem zapadłym w d. 31 Sierpnia 1893 roku, uchyliła zaskarżony wyrok i skazała Kokczyńskiego na zapłacenie rs. 1,145 kop. 63, tytułem wynagrodzenia szkód, zrządzonych Macińskiemu. Izba oparła swój wyrok na następujących motywach. Na licytacyi, wywołanej przez towarzystwo kredytowe ziemskie, inwentarz i wszelkie przedmioty, stanowiące nieruchomość z natury i z przeznaczenia, I uważają się za sprzedane razem z majątkiem, skutkiem czego nabywca ma prawo domagać się od poprzedniego właściciela lub od osób trzecich wynagrodzenia szkód, zrządzonych przez usunięcie inwentarza z ich winy po sporządzeniu opisu majątku (art. J 214 punkt 6 Ust. tow. kred. ziem.). Kokczyński przyznał, że zarządzając majątkiem zajętym na sprzedaż, na żądanie żony właściciela, Dębskiej, rozporządził wywieść lub sprzedać różne przedmioty, stanowiące nieruchomość z natury lub przeznaczenia, lecz usiłował dowieść, iż nie jest winien zrządzenia szkód. Tłómaczenie to nie zasługuje na uwzględnienie, nikt bowiem, pod grozą odpowiedzialności, nie może wykonywać czynności bezprawnych, które obrażają i cudze prawa, choćby czynności te zarządzone zostały przez inne osoby i dla tego Kokczyński nie miał prawa przykładać ręki do usunięcia z majątku takich i przedmiotów, które po sprzedaży ulegały wydaniu nowonabywcy i za czyny swe tego rodzaju musi odpowiadać na zasadzie art. 214 p. 6 Ustawy tow. kred. ziem. i art. 1382 Kod. cyw., względem nabywcy dóbr Macińskiego. Sąd Okręgowy niewłaściwie uznał, że Maciński miał prawo zwrócić się z powództwem jedynie do dozorcy dóbr Ojrzanowskiego, gdyż ogólną jest zasadą, ze każdy odpowiada względem poszkodowanego za swoją winę i nie ma przepisu prawa, któryby ograniczał ową odpowiedzialność, zabraniając wytaczać powództwo o szkody, zrządzone w majątku, nabytym na licytacyi, przeciwko osobom, którym nie został powierzony dozór majątku. Co do szczegółów zaś, Izba uznała: że wyrąbane zostały dwie partye drzewa brzozowego: jedna przed sporządzeniem opisu dóbr, druga po sporządzeniu. Za wyrąbanie pierwszej partyi Kokczyński nie może odpowiadać względem Macińskiego, gdyż drzewo w chwili sporządzania opisu już było wyrąbane, stanowiło więc ruchomość, która nie ulegała zajęciu razem z majątkiem, nie ulegała zajęciu i nie ulegała wydaniu nabywcy dóbr na licytacyi. Z powodu więc usunięcia téj partyi, mogliby występować wierzyciele dóbr, nigdy zaś nowonabywca. Za wyrąbanie drugiej partyi, z której zresztą nie skorzystali ani Kokczyński, ani Dębski, gdyż partja ta została sprzedaną przez wójta gminy w drodze egzekucyi, Kokczyński powinien odpowiadać, gdyż wyrąbanie nastąpiło bezprawnie, już po sporządzeniu opisu dóbr, zajęcie zaś i sprzedaż drzewa przez wójta w drodze egzekucyi było następstwem czynów Kokcz., drzewo bowiem nie mogłoby być zajętem i sprzedanem, gdyby nie było wyciętem przez Kokczyńskiego. Również odpowiadać musi Kokczyński za sprzedaż słomy, nawozu, za wyrąbanie kilku sosen, za uszkodzenie stodoły i za sprzedaż inwentarza, gdyż przedmioty usunięte stanowiły nieruchomość z natury lub z przeznaczenia, usunięte zostały przez Kokczyńskiego po sporządzeniu opisu dóbr, powinny były być oddane nabywcy dóbr Macińskiemu. Kokczyński zaś wydając rozporządzenie co do usunięcia tych rzeczy, wiedział o sporządzeniu opisu dóbr i działał ze świadomością, iż rozporządzenia jego naruszają prawa przyszłego nabywcy dóbr, jakim okazał się Maciński. Izba odmówiła zasądzenia wynagrodzenia za usunięte siano. Siano bowiem stanowiło dochód z majątku, nie zaś nieruchomość i dla tego z powodu usunięcia siana, mogliby przeciwko Kokczyńskiemu wystąpić wierzyciele dóbr, do których, podług art. 243 Ustawy tow., należą dochody zabrane po sporządzeniu opisu dóbr, nigdy zaś nowonabywca Maciński, który nie ma tytułu do pobierania dochodów, osiągniętych przed dniem sprzedaży majątku przez licytacyę. W sprawie téj powód w skardze swéj wskazał, wiele żąda wynagrodzenia za szkody zrządzone w każdej kategoryi z wyszczególnionych przedmiotów. przeprowadzeniu badania świadków i wysłuchaniu opinii biegłych okazało się, że szkody co do niektórych punktów były niższe, co do innych wyższe aniżeli żądał powód. Ztąd powstała kwestya, czy sąd, nieobrażając art. 706 Ust. post. cyw., może zasądzić co do niektórych punktów wynagrodzenie wyższe, aniżeli żądał powód, jeżeli ogólna suma zasądzonego wynagrodzenia nieprzenosi ogólnej sumy żądanej przez powoda. Izba rozstrzygnęła tę kwestyę przeciwko powodowi, uznała bowiem, że skoro powód żądanie swe rozbił na kategorye i domagał się wynagrodzenia szkód, zrządzonych w każdej kategoryi oddzielnie, to sąd, w obec art. 706 Ust. post. cyw., nie może zasądzić wynagrodzenia szkód, zrządzonych w każdej oddzielnie kategoryi, więcej, aniżeli było żądanem przez powoda. S.\nOrędownik 1939 nr. 143\nSueStesk o Komunia 1974 r.\nbusiness blog o Bębnów i jego mieszkańcy we wspomnieniach Zygmunta Jędrasika\nSueStesk o Komunia 1972 r.\nKimStesk o Komunia 1974 r.\nSueStesk o Wesele Janiny Surma i Józefa Podgórniaka\nSueStesk: vermox uk bu...\nbusiness blog: Wow that was unusual. I just wrote an incredibly long commen...\nSueStesk: propecia buy...\nKimStesk: clomid pills...


Forum ogólnotematyczne - Popiszmy.pl :: Karta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać?\nForum ogólnotematyczne - Popiszmy.pl Strona Główna » Dyskutowanie na poważnie » Nauka/Praca » Karta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać? Poprzedni temat «» Następny temat\nKarta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać?\nWysłany: 20 Sierpień 2015, 13:15 Karta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać?\nOstatnio czytałam sobie trochę o kartach kredytowych i zdecydowałam się,że chcę się o taką starać. Po pierwsze warto jest mieć taki darmowy kredyt na 2 miesiace w podorędziu. A po drugie jako zabezpieczenie przy podróżach. Podróżuję w ostatnim czasie dużo no i jednak jakby ukradli mi kasę to taka karta jest zabezpieczeniem w takiej sytuacji. Zawsze mozna z niej wypłącić.\nMożecie polecić jakąś tanią kartę?\nWysłany: 21 Sierpień 2015, 09:59 Re: Karta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać?\nJestem podobnego zdania. Sama również jeżdzę z kartą kredytową.W sumie zadna niebezpieczna sytuacja mi sie nie zdarzyła ale czasami na przykład jesteś w sklepie i widzisz coś fajnego. Jak masz ze sobą kartę a nie masz gotówki to nie musisz potem żałować,że sobie nie kupiłaś tego tylko po prostu bierzesz. Jest to bardzo wygodne. Zerknij sobie na ofertę banku zachodniego wbk\nObecnie mają tam korzystną kartę kredytową.\nWysłany: 21 Sierpień 2015, 11:36\nFaktycznie całkiem fajna opcja. Napisz mi jeszcze jak jest w przypadku takiej karty z ubezpieczeniem? Czy mogę taką kartę na przykład ubezpieczyć w razie jakby ktoś ją ukradł i chciał z niej skorzystać?\nNo i jeszcze jaką trzeba mieć zdolnosć kredytową aby taką kartę otrzymać?\nWysłany: 21 Sierpień 2015, 11:51\nNa stronie masz dokładnie opisane jaki pakiet ubezpieczeniowy możesz sobie kupić, Kosztuje on miesięcznie niecałe 3 zł do karty. Ubezpiecza Cię od wykonania Twoją kartą transakcji do sumy 150 euro. Dodatkowo nie określa limitu czasu , do którego musisz zgłosić zgubienie karty. Moim zdaniem jest to ciekawa opcja i warto jest z niej skorzystać szczególnie,ze nie jest to drogie.\nZdolność kredytową do otrzymania karty kredytowej trzeba miec. Nie ulega to wątpliwości ale jaką musisz sie sama dopytać w banku. W banku powinni CI udzielić takich informacji.\nWysłany: 24 Sierpień 2015, 10:13\nAstella koniecznie ubezpiecz kartę. Może Ci się wydawać czasami ,że jest to zbędny wydatek ale kradzieże kart się zdarzają. Sama miałam taką sytuację i jedynie to,ze byłam ubezpieczona uchroniło mnie przed utratą pieniędzy.Poza tym na karcie jest wiele innych mechanizmów zabezpieczeń. Możesz sobie na przykłąd ustalić limit dziennych wydatków czy jednorazowych wydatków.\nWidze,że karta , którą tutaj zaproponowała Laura jest bardzo korzystna tak więc bierz spokojnie.\nWysłany: 24 Sierpień 2015, 10:42\nWiem wiem. Sama również od samego początku chciałam się tak zabezpieczyć. Dzisiaj idę zresztą zakładać sobie tą kartę.Zapoznałam się z ofertę wszystkich banków i ta jednak wydaje się zdecydowanie najlepsza biorąc pod uwagę inne.\nForum ogólnotematyczne - Popiszmy.pl Strona Główna » Dyskutowanie na poważnie » Nauka/Praca » Karta kredytowa. Do jakiego banku się z tym wybrać?\nwoda poznań reklama biura www psy Psycholog zwierzęta przeprowadzka suplementy nauka języka suplementy pożyczka busy zdrowie ubrania warszawa prawo remont firmy badanie suplementy góry fakty busy do holandii angielski bilety Gdańsk rower kosmetyki sport auta kurtki góry Holandia hotel nocleg język torby prawo LOT koszule wesele podróże fitness podróże meble ulotki żarówki led dom i mieszkanie


Stolik VILLA | Salony Agata\nVILLA STOLIK TYP05 BIAŁY ALPEJSKI/BIAŁY POŁYSK\nStolikVILLA wpisze się we wnętrza urządzone w stylu nowoczesnym, minimalistycznym lub glamour.\nŚwietnie będzie wyglądał zarówno obok ciemnego koloru narożnika, stwarzając elegancki kontrast, jak i w całkiem jasnych salonach, podkreślając harmonię we wnętrzu.\nWymiary stolika pozwalają na wkomponowanie go nawet do małych pokojów dziennych.\nDzięki przestrzeni pod blatem zyskasz więcej powierzchni użytkowej. Przechowasz tam czasopisma, książkę, piloty lub potrzebne akcesoria.\nKorpus mebla jest wykonany z płyty meblowej o grubości 16 mm i wykończony laminatem;\nBiały mebel rozjaśni pomieszczenie i wprowadzi elegancki klimat do wnętrza.


Textorial Park II z certyfikatem BREEAM Excellent numer jeden w Łodzi, artykuł - nieruchomości\nTextorial Park II - Wizualizacja\nJego kontynuacja już na etapie projektowania otrzymała certyfikat BREEAM na poziomie Excellent. Jest to obecnie najwyżej certyfikowany w systemie BREEAM International New Construction 2016 obiekt biurowy w Polsce.\n– Projektując zespół biurowy Textorial Park II wzięliśmy pod uwagę wiele aspektów projektowania zrównoważonego, co pozwoli na obniżenie kosztów przyszłej eksploatacji budynków. Dotyczą one elementów energooszczędnych instalacji, ale przede wszystkim, jak zawsze w naszych projektach, szczególną rolę zwróciliśmy na nowoczesne rozwiązania przyjazne użytkownikom, poprawiające ich komfort pracy – tłumaczy Robert Strzeński, partner z biura architektonicznego Horizone Studio.\n– Budynek Textorial został wyróżniony łódzką nagrodą „Najważniejsza inwestycja roku 2008” będąc zarazem pierwszym w mieście biurowcem klasy A – podkreśla inwestor Anna Banaś, prezes St. Paul’s Developments Polska. – Cieszymy się, że wspólnymi siłami możemy zmieniać Łódź począwszy od zabytkowej remizy strażackiej z XIX wieku, aż po drugi etap Textorial Park. Udowodniliśmy już, że idea zrównoważonego rozwoju oraz działania z zakresu placemakingu na terenach dawnego, pofabrycznego królestwa Karola Scheiblera jest nam bliska, tak będzie i tym razem, a certyfikat BREEAM jest tego najlepszym potwierdzeniem – zapewnia Anna Banaś.


Od apteki po supermarket - Warsztat Castrol\nStrona główna | Wiadomości | Od apteki po supermarket\nStacja benzynowa to dziś naturalny element krajobrazu. Niemal każdy ma przynajmniej jedną w zasięgu kilku kilometrów – w miastach na jednej ulicy można spotkać po kilka takich obiektów. Można na nich nie tylko zatankować paliwo, ale także zrobić zakupy, zjeść ciepły posiłek, dokupić olej i wiele innych przydatnych rzeczy. A jak to wyglądało dawniej?\nPierwsi automobiliści musieli na własną rękę zdobyć paliwo do swoich pojazdów. Naftę, gazolinę, benzynę i inne substancje używane wówczas w silnikach samochodowych można było kupić w aptece lub w składach chemicznych. Można było także zamówić je u producenta i trzymać w przydomowym zbiorniku. Pod koniec XIX w. firma Carless dostarczała paliwo w kanistrach, wprost od producentów.\nPaliwo przy drodze\nW 1885 r. Sylvanus Bowser opatentował prostą, ręczną pompę pozwalającą tankować paliwo z podziemnego zbiornika. Niestety, wynalazek ten nie pozwalał sprawdzić co znajduje się w zbiorniku i czy na pewno jest to odpowiednie paliwo. Lepszym rozwiązaniem była pompa Johna Tokheima, wyposażona w szklane elementy pozwalające śledzić przepływ paliwa. Pompy takie szybko pojawiły się obok przydrożnych sklepów i warsztatów. Pierwsza stacja benzynowa, czyli miejsce przeznaczone tylko do tankowania samochodów powstała w 1905 r. w Stanach Zjednoczonych.\nWłaściwy poziom oleju silnikowego jest niezwykle ważny, dlatego warto regularnie go sprawdzać. To prosta czynność, które może uchronić nas przed poważną awarią silnika. W przypadku zbyt niskiego poziomu należy go uzupełnić – idealnie do tego nadają się 1-litrowe opakowania oleju, które można dostać dziś na każdej stacji benzynowej. Ich dostępność w gęstej sieci stacji, bardzo często otwartych przez całą dobę sprawia, że możemy to zrobić w każdej chwili.\nTankowanie w stylu\nW kolejnych latach stacji paliw przybywało na całym świecie. Zaczęto budować daszki i proste, blaszane budynki dla obsługi. W latach 30. XX w. pojawiła się pompa Theo Multiple Pump, pozwalająca nalewać paliwo z sześciu podziemnych zbiorników, co położyło kres rzędom kolorowych pomp, z których każda służyła tylko do jednego rodzaju benzyny. Wcześniej, bo w latach 20. zaczęto otwierać pierwsze stacje całodobowe. Ta epoka przyniosła też inne zmiany. Swoje stacje zaczęli otwierać producenci paliwa, budując coraz bardziej okazałe i stylowe obiekty, które obsługiwali pracownicy w firmowych, eleganckich uniformach. Wśród nich znalazły się także stacje BP.\nNie tylko benzyna\nWkrótce stacje paliwowe zaczęły oferować też inne usługi: smarowanie części samochodu, uzupełnianie oleju. Pojawiły się sklepiki w których można było dokupić części i płyny eksploatacyjne. W 1947 r. otwarto pierwszą stację samoobsługową. Do lat 50. na jednej stacji można było dostać paliwa różnych marek. Później jednak koncerny petrochemiczne zaczęły kusić właścicieli stacji dużo korzystniejszymi warunkami przy umowach na wyłączność. Ten system przyjął się i dziś większość stacji reprezentuje tylko jedną markę.\nDzisiejsze stacje budowane są według podobnych projektów. Blaszane pawilony kryją nie tylko kasy, ale też sklepy i restauracje. Stały się miejscem w którym można odpocząć w trasie, zjeść ciepły posiłek, kupić niezbędne płyny eksploatacyjne i wiele innych rzeczy. Obecnie w Polsce jest przeszło 6,5 tys. stacji paliw. Wśród nich jest przeszło 500 stacji BP w których można znaleźć także produkty Castrol.\nPaliwa, które sprzedajemy na stacjach BP zaprojektowane zostały, by wspierać najnowsze technologie konstrukcji silników, a jednocześnie przynosić korzyści starszym silnikom. Technologia ACTIVE jest obecna we wszystkich paliwach ciekłych BP w Polsce z wyjątkiem LPG. Jednak dziś stacja, to także szeroka oferta poza paliwowa: sklep z ofertą podobną do sklepów osiedlowych lub dyskontów, Wild Bean Cafe któremu bliżej do kawiarni w centrum miast niż do punktów kawowych na stacjach, czy nowoczesna sieć myjni.\nRzecznik prasowy BP Europa SE, Oddział w Polsce


Maltodekstryna - wpływ maltodekstryny na zdrowie - Dietetycy.org.pl\nProfilaktyka choroby nowotworowej – co jeść?\nNiemal każdy Polak spożywa ją w mniejszym lub większym zakresie, bo też zastosowanie tego środka w przemyśle spożywczym jest olbrzymie – pojawia się maltodekstryna na etykietach tak wielu przetworzonych produktów, że trudno je zliczyć. Zanim więc przejdziemy dalej – odpowiedzmy sobie na pytanie czym jest maltodekstryna?\nMaltodekstryna to popularny składnik spożywczy – polisacharyd otrzymywany ze skrobi przez częściową hydrolizę. Zastosowany rodzaj skrobi może być różny – stosuje się skrobię ryżową, kukurydzianą, owsianą. Choć stosuje się też jęczmienną oraz pszeniczną to (co ważne dla osób z celiakią) jej zawartość na ogół nie jest na tyle duża, by stanowić duże zagrożenie. Sama maltodekstryna ma postać białego proszku. W wodzie zaś przyjmuje postać lepkiej masy.\nMaltodekstryna – wzór chemiczny | Molekuul – 123RF\nWpływ maltodekstryny na zdrowie\nPomimo trudnej do wymówienia nazwy maltodekstryna nie jest klasyfikowana jako wyraźnie niebezpieczny dla zdrowia środek – chociaż istnieją badania wskazujące na jej negatywny wpływ na florę bakteryjną w układzie pokarmowym. Dodatkowo wskazuje się również na wysoki indeks glikemiczny maltodekstryny, podnosząc poziom cukru we krwi (kaloryczność podobna do cukru ale wysoki indeks glikemiczny). Istnieje na rynku również jej nie ulegająca trawieniu modyfikacja. Pozostałe zagrożenia są analogiczne do większości dodatków do żywności – reakcje alergiczne, wzdęcia, etc. Niemniej grupą osób, która powinna zwrócić szczególną uwagę na obecność maltodekstryny to przede wszystkich te chore na cukrzycę oraz mające skłonność do tycia.\nDla osób zdrowych spożywana w racjonalnych ilościach jest bezpieczna. Jest ona otrzymywana ze źródeł roślinnych, chociaż należy pamiętać, że ten produkt jest finalnie wysoce przetworzony. Urzędy nadzorujące rynek spożywczy nie ostrzegają przed jej szkodliwością – w praktyce sam proces produkcyjny maltodekstryny naśladuje te procesy, które zachodzą podczas trawienia skrobi przez ludzi. Dzięki temu produkt jest bardzo łatwo przyswajalny, nie posiada znaczących właściwości smakowych (w praktyce ten smak może być lekko słodkawy ale jest on minimalny). Zbytnia ilość maltodekstryny może pozostawiać również skrobiowy posmak.\nMaltodekstryna w sporcie\nCiekawym zastosowaniem tego środka spożywczego jest wykorzystanie do napojów sportowych oraz odżywek. Szczególnie często można ją znaleźć w odżywkach węglowodanowych i węglowodanowo-białkowych. Dzieje się tak z uwagi na domniemane poprawienie wyników przy treningu oraz odnowy po treningu, chociaż dotychczasowe badania są w tym względzie sprzeczne. Innym powodem jej stosowania w odżywkach dla sportowców jest wspomniana już łatwa przyswajalność.\nW praktyce maltodekstryna wykorzystywana jest w produktach z uwagi na swoje inne właściwości:\nJest stosowana w przypadku żywności dla dzieci i niemowląt z uwagi na wysoką przyswajalność dla młodego organizmu\nBardzo popularne zastosowanie w przemyśle cukierniczym – pomaga między innymi w utrzymaniu odpowiedniej konsystencji produktu finalnego, jego odpowiedniej wilgotności, przedłuża trwałość produktu\nJest nośnikiem smaku, zapachu\nJest stosowana jako środek podwyższający temperaturę zamarzania w przypadku mrożonek\nStosowana jest w procesie suszenia\nJako emulgator i stabilizator\nGdzie najczęściej występuje maltodekstryna?\nChociaż jak wspomnieliśmy na samym początku artykułu jej zastosowanie jest bardzo szerokie – to jej szczególna popularność dotyczy takich produktów jak:\nprodukty w proszku (w tym napoje) oraz przyprawy\nowoce w puszkach, konserwy\nJaka jest Wasza opinia na temat tego środka spożywczego? Zachęcamy do dzielenia się komentarzami poniżej!\nRedakcja Dietetycy.org.pl 16 grudnia, 2018\nZnakowanie produktów spożywczych. Najważniejsze zasady\nEtykieta żywności. Jakie reguły rządzą etykietowaniem produktów spożywczych?\nFood frauds – nie daj się złapać w pułapkę producentów żywności\nNowe wytyczne FDA co do wymogów oznaczania etykiet produktów spożywczych w USA


Mazowieckie: szpital w Wysokiem Mazowieckiem czeka generalny remont - Inwestycje\nAutor: wspolczesna.pl/Rynek Zdrowia • • 21 października 2019 11:05\nWszystkie oddziały Szpitala Ogólnego w Wysokiem Mazowieckiem zostaną wyremontowane. Powiat otrzymał dotację w wysokości 12 mln zł.\nSzpital Ogólny w Wysokiem Mazowieckiem wkrótce przejdzie metamorfozę. Koszty remontu to ok. 24 mln zł, więc dofinansowanie z budżetu państwa pokryje połowę kosztów modernizacji. Pozostałą sumę solidarnie dołoży powiat i szpital - poinformował Gazetę Współczesną Bogdan Zieliński, starosta wysokomazowiecki.\nW planach jest przebudowanie wszystkich oddziałów w starej części szpitala, m.in. chirurgicznego, internistycznego, położniczego, ortopedycznego i pediatrii. Remont ma objąć również laboratorium i salę do przeprowadzania cięć cesarskich.\nZakres prac obejmuje rozbudowanie sal chorych o łazienki, wymianę podłóg, odnowienie ścian i montaż niezbędnego dla oddziałów sprzętu. Przewidziane jest także doprowadzenie gazów medycznych do sal. Placówka po przebudowie ma spełniać wszelkie normy europejskie.\nW trakcie trwania remontu szpital będzie funkcjonować bez zmian.


Czy ozonowanie pomaga w walce z COVID-19? - Namaste.pl\nWraz z rozwojem pandemii koronawirusa na popularności zyskało ozonowanie. Zabieg ten stosuje się w celu dezynfekcji pomieszczeń i powierzchni. Warto zatem wyjaśnić, czym jest i jak przebiega ten zabieg. Przede wszystkim jednak potrzebna jest jasna odpowiedź, czy emisja ozonu to skuteczne narzędzie w walce COVID-19. Powyższe kwestie szczegółowo omawiamy w poniższym artykule.\nZabieg polega na emisji ozonu, posiadającego właściwości utleniające. Cząsteczki ozonu przyłączają się do innych cząsteczek zawieszonych w powietrzu lub znajdujących się na powierzchniach, po czym je neutralizują. Warto w tym miejscu zauważyć, że ozonowanie pomieszczeń ma na celu nie tylko dezynfekcję, ale również dezodoryzację. Przeprowadzenie procesu skutkuje usunięciem przykrych zapachów, w miejsce których pojawia się świeży zapach, podobny do woni powietrza po burzy.\nOzonowanie mieszkań i miejsc publicznych odbywa się przy pomocy profesjonalnego sprzętu zwanego ozonatorem. Według zaleceń stacji sanitarno-epidemiologicznych zabieg zawsze powinni wykonywać wykwalifikowani specjaliści. Ozonowanie pomieszczeń jest bezpieczne dla ludzi w wykonaniu specjalistycznych firm, takich jak Stander. Dostępny jest również ozonator domowy, umożliwiający samodzielne przeprowadzenie procesu. Jednak brak znajomości specyfiki ozonu i wymaganych środków bezpieczeństwa sprawia, że rezygnacja z profesjonalnych usług jest ryzykowna.\nWarto podkreślić, że ozonowanie dotyczy nie tylko przestrzeni i powierzchni w budynkach. Możliwe jest również ozonowanie samochodu, windy, czy przedmiotów. Zastosowanie jest bardzo szerokie. Co ciekawe, przeprowadza się nawet ozonowanie wody. Wróćmy jednak do meritum artykułu, wyjaśniając, czy warto stosować ozon przeci COVID-19.\nOzonowanie pomieszczeń i nie tylko jako narzędzie do walki z wirusami\nWykazano, że ozonowanie doskonale radzi sobie z licznymi bakteriami, grzybami i alergenami. Ponadto, pokonuje również większość wirusów. Już w czasach epidemii SARS – wirusa pokrewnego do tego wywołującego COVID19 – wykazano wysoką skuteczność ozonu. Okazało się, że neutralizuje on większość cząsteczek wirusa, a te, których nie udało się usunąć, traciły nawet 90% zjadliwości. Generator ozonu to narzędzie szczególnie skuteczne w walce z wirusami osłonowymi, do których należy koronawirus. Obecnie specjaliści zgodnie zalecają ozonowanie pomieszczeń publicznych. Co pewien czas warto również przeprowadzić ozonowanie mieszkania, ponieważ wirusa możemy przenosić na własnych dłoniach. Do zakażenia nie dochodzi, jeśli po powrocie z wirusem na dłoniach porządnie je umyjemy. Jednak czyszczenie dłoni nic nie da, jeśli wirus osiądzie na powierzchni.\nDzisiaj już nie ma wątpliwości, że ozonowanie to skuteczny sposób walki z COVID-19. Warto jednak pamiętać, że zabieg musi być przeprowadzony profesjonalnie, dlatego ozonator domowy nie jest wskazanym rozwiązaniem. Należy także mieć na uwadze, że ozonowanie mieszkań czy innych pomieszczeń działa doraźnie, dlatego proces powinien być regularnie powtarzany.\nPłytki granitowe – jakie mają zastosowanie?\nKoszulki męskie w modne printy - jakie się teraz nosi?


Cena: od 1590 USD\nMALEDIWY to wyspy otoczone niesamowitą rafą koralową. Posiadają jedne z najwspanialszych nurkowisk świata Rekiny wielorybie i manty to typowy widok w terminie naszego wyjazdu. Ponadto wspaniale zachowane rafy, rekiny rafowe, żarłacze szare i ogromna różnorodność życia podwodnego.\nPodczas tych co łatwiejszych nurkowań po wewnętrznej stronie atoli będziemy podziwiać wspaniałe formacje miękkich i twardych korali oraz ławice tysięcy kolorowych rybek rafowych.\nCiekawsze wrażenia czekają nas po zewnętrznej stronie atoli, gdzie przy stromych ścianach i silnych prądach spotkamy między innymi rekiny młoty, rekiny rafowe, manty, płaszczki, napoleony, ogromne stada tuńczyków i barakud, zaś na płytszej rafie wspaniałe, wielkie rekiny wielorybie.\nMiejsca nurkowe jak South Male i North Male, South Ari i North Ari odwiedzimy podczas tygodniowego safari na łodzi CARINA.\n27.04: Wylot z Polski.\n28.04: Przylot na wysepkę Hulhule, oddaloną o 10 minut drogi łodzią, od stolicy Malediwów- Male. Zakwaterowanie na łodzi Carina.\n28.04- 05.05: Wypływamy na tygodniowe safari. Planujemy 5,5 dni nurkowych, 7 nocy, po 3 nurkowania dziennie. Łódź Carina, którą proponujemy, należy do bardzo komfortowych. Posiada kabiny dwuosobowe, klimatyzowane, podczas rejsu załoga zapewnia pełne wyżywienie i opiekę. Zanurkujemy m. in. na atolach: South Male i North Male, South Ari i North Ari.\n05.05: Kończymy safari. Wylot z Male.\n06.05: Przylot do Polski.\nO łodzi Carina:\nWygodny 33 metrowy wycieczkowiec, który jest uważany za jeden z najlepszych w swojej kategorii na Malediwach. Wyposażenie statku składa się z 10 klimatyzowanych kabin (każda z jednym podwójnym i z jednym jednoosobowym łóżkiem). Każda kabina posiada własną łazienkę z ciepłą i zimną słodką wodą. Na statku znajduje się dobrze wyposażony bar, mamy też deski do surfingu, kajaki no i oczywiście naukę nurkowania dla płetwonurków, która na zamówienie oferuje wszystkie kursy PADI, a także próbne nurkowanie.\nStatek posiada wystarczająco dużo miejsca, aby zapewnić Państwa klientom poczucie izolacji i posiadania całego świata dla siebie.\nDo dyspozycji nurków są 3 jednostki pływające w czasie całego safari. Pierwszą jest główna łódź mieszkalna, na której goście odpoczywają, spią i spożywają posiłki. Drugą z nich jest dhoni, z której są wykonywane nurkowania. Stwarza to niezwykły komfort nurkowania, gdyż cały sprzęt pozostaje na dhoni po nurkowaniu i odpływa na czas ładowania butli, aby goście nie musieli słuchać hałasu. Łódź przypływa po nurków przed nurkowaniem i zabiera ich na kolejne miejsca nurkowe. Trzecią jednostką pływającą jest zodiak, który wozi na wycieczki na lądzie oraz bezludne wyspy.\ntygodniowe safari nurkowe na łodzi Carina: zakwaterowanie w dwuosobowych klimatyzowanych kajutach, z pełnym wyżywieniem i napojami w postaci kawy, herbaty i wody, 3 nurkowania dziennie przez 5,5 dnia, butle i balast;\nopiekę polskiego pilota i instruktora nurkowego oraz lokalnych divemasterów;\nnapiwku dla załogi,\nTagi: carina, Malediwy, manty, nurkowanie z polakami, rekiny, safari z polakami


Na grzyby do niderlandzkich lasów - o czym trzeba pamiętać - Głos Polski\nNa grzyby do niderlandzkich lasów – o czym trzeba pamiętać\nWysokie temperatury i coraz częściej pojawiające się deszcze powodują, iż w holenderskich lasach można spotkać już grzyby. Gdy zaś doda się do tego to, iż mieszkańcy Niderlandów nie wybierają się z koszykiem do lasu, kraj ten może okazać się grzybowym rajem. Jest nim faktycznie, niestety za wizytę w nim można słono zapłacić.\nPrzepisy od ubiegłego roku praktycznie niewiele się zmieniły. Zbieranie grzybów, jak pisaliśmy w specjalnym materiale na ten temat, to dość „śliska” sprawa, wiele bowiem zależy od samych strażników leśnych. W teorii bowiem nie ma jasnych przepisów zabraniających takiego działania. W praktyce jednak straż leśna często grzybobranie rozumie jako akt kradzieży i wandalizmu, czy nawet kłusownictwa. Jeśli więc Holendrzy spotkają naszego rodaka z koszem czy reklamówkami pełnymi grzybów, może on mieć poważne problemy natury finansowej. Mandat liczony jest nawet w setkach, a jeśli straż leśna się uprze i sprawa trafi do sądu, nawet w tysiącach euro. Maksymalna granica to 4100 euro lub miesiąc więzienia.\nPonadto należy pamiętać, iż w odróżnieniu od naszej ojczyzny zaledwie ¼ lasów w Królestwie Niderlandów należy do skarbu państwa. Pozostałe znajdują się w rękach prywatnych. Wejście na taki teren bez zgody właściciela może skończyć się grzywną w wysokości 415 euro.\nWarto więc pamiętać, by wybierać się tylko do lasów państwowych i zbierać niewielkie ilości grzybów. Uważa się, iż bezpieczną granicą jest 250 gram. Czyli porcja na jedną zupę lub dodatek do gulaszu dla dwóch osób.\nCo warto zbierać\nW Królestwie Niderlandów spotkamy praktycznie te same gatunki grzybów co w polskich lasach. Podgrzybki, maślaki czy opieńki. Nie brakuje też dorodnych borowików czy kurek. W krainie tej można spotkać również inne bardziej nietypowe grzyby takie jak np. żółciak siarkowy. Wymaga on jednak specjalnej obróbki, by nie był trujący. Inną, dość popularną odmianą wśród holenderskich zbieraczy jest mleczaj rydz, który nie rozpada się dodany do gulaszu pomimo nawet długiego gotowania.\nHolenderskie lasy obfitują w grzyby. W tym roku mogą one jednak również obfitować w zbieraczy. Wielu Holendrów nie mając co robić z racji obostrzeń koronowych, może wybrać się, spróbować swoich sił w poszukiwaniu tych darów jesieni. To niestety może oznaczać nie tylko większą konkurencję, ale i więcej przypadków ciężkiego zatrucia. Część gatunków łatwo bowiem pomylić, a nawet niewielki błąd może okazać się tragiczny w skutkach.


Promatap 2017 - podsumowanie 11-ej edycji konferencji | Allcomp Polska\nStrona główna Promatap 2017 – podsumowanie\n06 kwietnia 2017 Promatap 2017 – podsumowanie\nW dniach 30-31.03. w Łodzi odbyła się 11. edycja konferencji wystawienniczo-seminaryjnej ProMaTap. Kolejne spotkanie było świetną okazją do rozmów w gronie profesjonalistów.\n11. edycję wydarzenia odwiedziło prawie 300 gości ze 135 firm. Swoje rozwiązania zaprezentowali dostawcy maszyn, narzędzi, akcesoriów, materiałów, surowców dla branży produkującej meble tapicerowane, materace, tapicerkę samochodową i inne. Na stoisku Allcomp Polska prezentowaliśmy rozwiązania do rozkładania i rozkroju tekstyliów – lagowarkę Unicut Aero oraz cutter do rozkroju wielowarstwowego Unicut One.5. Oprócz tego mieliśmy okazję przedstawić funkcjonalności programu Unimanager służącego do zarządzania produkcją krojowni tekstylnej. Rozwiązania te są dedykowane dla producentów mebli tapicerowanych. Podczas wielu interesujących spotkań rozmawialiśmy o tym, jak usprawnić i zoptymalizować proces rozkroju dzięki najnowszym rozwiązaniom sotware’owym i technologicznym rodzimej produkcji.\nPrezentacje i seminaria były fantastyczną możliwością zapoznania się z różnymi firmami, ich rozwiązaniami i pomysłami na optymalizację i ulepszenie pracy. Swoje wystąpienie pod tytułem ,Automatyczna krojownia, dlaczego opłaca się w branży meblowej?” wygłosił także Andrzej Zając, prezes Allcomp Polska. Prezentacja zgromadziła niemałe grono słuchaczy.\nByło nam bardzo miło po raz kolejny spotkać się Państwem. Ogromne podziękowania dla organizatorów oraz pozostałych wystawców za wspólne tworzenie dobrej atmosferty służącej rozmowom oraz wymianie doświadczenia.\nA tak zapraszaliśmy do spotkania na ProMaTap.


O historii Golejewka, Czestramu, Chojna tak pisze w swej książce „spotkanie z nowym” Tadeusz Becela Chojniak z urodzenia i pochodzenia.\n„O rodowodzie rodzinnego gniazda niewiele bym wiedział, gdyby nie hobby księdza proboszcza Zakrzewskiego. Jego archeologiczne zainteresowania sprawiły, że parafianie wiedzieli o swoich przodkach nie mniej niż o dziejach potomków Abrahama. (…)\nProboszcz przypuszczał, że słowo „Czestram” wywodzi się od słów: „cześć” i „chram” i że świadczy to o istnieniu kiedyś świątyni, w której nasi pradziadowie drewnianym bogom cześć oddawali. Nie bardzo ludzie w ten pogański rodowód wierzyli, jednakże „skarupy” wykopane na grzębach zwanych kościegarkami, były niezbitym dowodem wielowiekowego zamieszkania okolicy. (…)\nW nowszych czasach za panowania pierwszych Piastów, Czestram był grodem warownym, przez bagna i rozlewiska Szpatnicy chronionym. Na nim następcy Chrobrego komesa osadzili, który nad opolem czestramskim władzę sprawował. (…)\nW bulli papieża Innocentego II z roku 1136 wspomniano o grodzie Chezram, który arcybiskupowi gnieźnieńskiemu zobowiązany był wilczury dostarczyć. Jego resztki tkwią prawdopodobnie w podmokłej łące, zarosłej krzakami i czekają jeszcze łopaty archeologa. Najstarszym świadectwem przeszłości są, być może, szczątki kamiennego muru tkwiące w starym spichlerzu. (…)\nW XIII wieku gród stracił znaczenie; siedziba kasztelani została przeniesiona do Dubina, który podobnie jak Czestram, należał do Awdańców- Chojeńskich. (…)\nDokumenty z XVII wieku we Wrocławiu przechowywane przekazały wieść ciekawą o zatargu granicznym z Hansem Ulrichem Schafgotschem, panem na pobliskim Żmijgrodzie. Ów Hans Gotsch napadł na Czestram pod nieobecność pana Choińskiego. Żonę jego, broniącą siedziby ciężko ranił, a gród podpalił. Przyczyną zatargu prócz nieuregulowanych spraw granicznych, była także córka Choińskich, którą chciał uwieść (…)\nWładza na Czestramie już w końcu XVII wieku przeszła po kądzieli na ród Rogalińskich, którzy herbem Nawa lub Łodzią się pieczętowali. Zamek Czestramski słynął w tym czasie z hucznych chrzcin i odpustów, które nowi dziedzice urządzali dla członków Bractwa Świętego Józefa i Niepokalanie Poczętej. Stare szpargały zachowały nazwisko Chmielewskiego, wiernego sługi Rogalińskich, który pozostawił skarb w zamkowej wieży zamurowany. (…)\nW ostatnich dziesiątkach lat na przełomie XIX i XX wieku, włości ogromne wraz z Czestramem w rękach rodziny Czarneckich źródłem bogactwa były. Nie brakowało tu i karczmy o dźwięcznej nazwie „Bogoryja”, tuż pod kościołem dla zbawienia chłopów zbudowanej. Figura Świętej Anieli na miejscu tym postawiona później, do dziś za zdrożność i przekleństwa ludzkie Boga przeprasza.\nTo, że „skarupy” istotnie znajdowano na miejscowym cmentarzysku, potwierdza Walerian Sobisiak w swojej pracy „Dzieje Ziemi Rawickiej”: „Sporą ilość zabytków archeologicznych, mianowicie różnych naczyń, narzędzi i ozdób dostarczały przypadkowe odkrycia z lat 1907- 1908, dokonane przez miejscowych chłopów: Bawolskiego, Dziadka, Pernaka, Tyczyńskiego, Wawrzyniaka, Włodarczyka i Żyto z Chojna, Golejewa i Golejewka”.\nCzestram stanowił czoło całego opola i pełnił ważną rolę, jako punkt obronny, jak też gospodarczo- administracyjny dla biskupstwa i całego kraju. Później, gdy gród podupadł, zamieszkałe było prawdopodobnie tylko podgrodzie- Golejewko. Pierwsza wzmianka o osadzie Golejewko pojawia się w źródłach 1393 roku.\nJak wynika ze źródeł, ludność Golejewka zawsze miała jakieś powinności wobec swych panów. W czasach świetności Czestramu zobowiązana była do danin w naturze (miód, bydło). W XVIII wieku chłopi byli zobowiązani określoną ilość dni pracować na folwarku. Z ilustracji dóbr Golejewka przeprowadzonej w 1768 roku wynika, iż w Golejewie, Golejewku, Łąkcie i Olbinie odrabiali pańszczyznę po dwa dni bydłem z ewentualną zmianą na cztery dni pracy ręcznej.\nZebrała i opracowała Bożena Nowak\n1. Waresiak Adam\n2. Małecki Tadeusz\n3. Stachowski Mateusz\n4. Deka Mariusz\n5. Stachowski Krzysztof\n6. Świerzewski Łukasz\n249 osób - stan na dzień 31.12.2014\n248 osób - stan na dzień 31.12.2015\n253 osoby - stan na dzień 31.12.2016\n257 osób - stan na dzień 31.12.2017\n258 osób - stan na dzień 31.12.2018\n257 osób - stan na dzień 31.12.2019\n255 osób - stan na dzień 31.12.2020


FRANCODEX Szampon do Długiej sierści dla psa 250ml\nHome > Psy>Pielęgnacja psa>Szampony i odżywki dla psa>Szampon dla psa Francodex>FRANCODEX Szampon do Długiej sierści dla psa\nSZAMPON DLA PSÓW O DŁUGIEJ SIERŚCI. Łatwiejsze rozczesywanie i jedwabista sierść\nStarannie dobrana delikatna baza myjąca – Olej norkowy – Woda demineralizowana. Chronić przed nagrzaniem. Produkt przeznaczony dla zwierząt.\nSzampon dla psów o długiej sierści przywróci blask i miękkość włosom Twojego zwierzęcia!


Budowlanka – szeroki temat i zakres usług - Biznes, Finanse i Prawo\nBudowlanka – szeroki temat i zakres usług\nKomunikat firmy 11-01-2017, 06:28\nKażda branża w dzisiejszych czasach boryka się z dużą konkurencją i nie inaczej jest w przypadku budowlanki. Jedyna bronią właścicieli firm budowlanych okazuje się być profesjonalizm w połączeniu z szerokim wachlarzem usług. Firmy, które nie dbają o nowatorskość pod kątem oferowanych usług zwykle mają ciężej na rynku.\nDzieje się tak dlatego, iż klienci są coraz bardziej wymagający jeśli chodzi o wykonawstwo budowlane. Bardzo często wymyślają ciekawe rozwiązania, które mają na celu uatrakcyjnić wizualnie ich wnętrza czy budynki na zewnątrz. Zadaniem firmy bud4you.eu, która prowadzi usługi budowlane w Toruniu jest sprostać oczekiwaniom klienta. Biorąc pod uwagę pomysły klientów można by powiedzieć, iż firmy mają trudny orzech do zgryzienia. Niemniej warto zaznaczyć, że wszystko zależy od umiejętności o oferty. Nie dziwi zatem fakt, że szanująca się firma przyjmuje tylko takich fachowców, którzy potrafią potwierdzić swoją wiedzę i umiejętności w danym fachu. Tzw. łapanie pracowników z ulicy zwykle kończy się nieciekawa renomą firmy.\nUsługi na miarę obecnych czasów\nCzasy się zmieniają a wraz z nimi możliwości wykonywania usług budowlanych. Bez wątpienia zostały one poszerzone o mnóstwo ciekawych usług. Między innymi są to sufity podwieszane asymetryczne, kładzenie dekoracyjnych tynków, ozdobne glazurnictwo i szereg innych mających na celu oryginalne wykończenie wnętrza. Dodatkowo usługi obejmują również gładzenie gipsowe, kamieniarstwo, murarstwo, wyburzenia, stawianie ścian czy różnego rodzaju instalacje. Generalnie każda z usług charakteryzuje się inna formą wykonawstwa, ponieważ każdy klient ma inny pomysł na swoje wnętrze. Jak zapewne zdążyliśmy zauważyć mieszkania prywatne, oraz lokale publiczne są obecnie bardziej pomysłowe, a wszystko to za sprawą nowoczesnego podejścia do usług budowlanych.\nCzym wyróżniają się nowoczesne firmy?\nGłówną zaletą nowoczesnych firm budowlanych jest wszechstronność usług. Fachowcy idealnie dostosowują się do indywidualnych wymogów klienta, potrafią świetne doradzić, oraz wykazać się profesjonalizmem w każdym przedsięwzięciu. Większość firm działa kompleksowo, natomiast jeśli chodzi o doradztwo potrafią odnieść się do proponowanych przez klienta pomysłów i zaproponować szereg rozwiązań w danym temacie. To co wyróżnia nowoczesne firmy budowlane, to przede wszystkich wcześniej wspominana wszechstronność, ale także profesjonalizm i zasób kreatywnych pomysłów na jakie klienci bardzo często liczą. Decydując się na firmę budowlaną musimy brać to pod uwagę chyba że nie jesteśmy wymagający i zależy nam na zwykłym odświeżeniu wnętrza bez specjalnych wymogów.\nYahoo znika, a Barack Obama dostaje ofertę pracy. Przegląd e-biznes - 11.01.2017\nSpraw, by praca stała się łatwiejsza – wybierz interaktywny system minderCRM\nBezpieczeństwo danych, odzyskiwanie i zabezpieczenie danych w obliczu nowych technologii


Jedź na większe zakupy! - PANEK CarSharing |\nJedź na większe zakupy!\nW robieniu zakupów ogranicza Cię tylko wyobraźnia, bo do samochodu włożysz wszystko!\nSytuacja pandemiczna staje się coraz poważniejsza. Rząd zapowiada w najbliższych dniach kwarantannę narodową. Co w sytuacji, gdy zaskoczy nią z dnia na dzień? A zapasy będą niezrobione? Nie warto odkładać zrobienia ich na ostatnią chwilę. Warto zaopatrzyć się wcześniej w to, na co będzie zapotrzebowanie podczas przebywania w domu.\nPANEK przychodzi z pomocą!\nNie ma powodu aby bać się zrobić naprawdę duże zakupy. Zapasy na 2 tygodnie mogą nie zmieścić się w bagażnik od Fiata Punto, oraz będą niewygodne do dźwigania stojąc w tramwaju. My mamy duże bagażniki, np. W Mercedesie GLA. Potrzeba by było włożyć do niego całą półkę sklepową opakowań makaronu, aby zapełnić go przynajmniej do połowy! A to jeszcze nie wszystko.\nDlaczego tylko jedzenie?\nOczywiście, jest najważniejsze, ale można również umilić sobie czas kwarantanny innymi przedmiotami. Pracując codziennie w biurze, może nie było potrzeby do tego, by kupić biurko lub dobrą lampkę. A może parę dobrych książek z komodą przydałoby się kupić na jesienne wieczory... Niektórzy nawet decydują się na zakup ozdób świątecznych do wystroju całego domu, bo boją się, że potem sklepy mogą być zamknięte. W tym przypadku z pomocą przychodzi dostawczak z floty PANEK CarSharing- Renault Master, czyli ciężarówka na minuty. Aby ją wynająć, wystarczy posiadać prawo jazdy kategorii B. Renault Master pomieści 5 europalet, a jego ładowność to aż 1388kg. Z pewnością zaspokoi transportowe zachcianki niejednego kwarantannowicza\nNie zapominaj o sytuacji epidemicznej. Nie pozostawiaj po sobie NIC w samochodzie, dbaj o środki ochrony własnej, jeśli źle się czujesz nie używaj samochodów, jeśli dowiedziałeś się o zakażeniu wirusem zadzwoń 690 20 20 20


Prairie Moon Winery and Vineyards (Ames, IA) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Prairie Moon Winery and Vineyards\nAtrakcje w pobliżu obiektu Prairie Moon Winery and Vineyards\nPrairie Moon Winery and Vineyards opinie, Ames\nNr 8 wśród 10 atrakcji w lokalizacji Ames\nAbsolutlely idealne miejsce\nW okresie letnim Four Seasons, z ich sangria. Jest super! Mają odkryte i kryte miejsca dla rozrywki. Był Ślub naszej córki na miejscu odkryty dziedziniec i recepcji była wspaniała w pomieszczeniach. Idealny na imprezy z 250 lub mniej. Kierownictwo w prerii Moon (Janet, ona jest...najlepsza!) działał bez zarzutu z herbaciarnia. To miejsce jest niesamowite, uwielbiają aby smak ich wiatr. To miejsce jest skarbem tuż na obrzeżach miasta. wystarczająco blisko do miasta het z kraju uczucie.Więcej\nJeśli a dostające która dyskryminuje nie zawracaj sobie głowy.\nPrzyznaję, że jest tam już od kilku lat od czasu, gdy tam byłem, ale nie chcesz się napić wina próbowałem. jakie działało wiele aspektów produkcji wina i sprzedaży i większość win próbowałem były niedoskonały. Jest to bardzo malownicze miejsce w środku kukurydzy kraju i mogłem...zauważyć, że jako miejsce do zabawy na recepcji. Iowa piwa są znacznie lepsze niż Iowa wina!Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Prairie Moon Winery and Vineyards.


Wkręty ciesielskie do drewna, do konstrukcji drewnianych - Sklep online | Drewtoma\n11,40 zł - 150,00 zł (151)\nW tej kategorii oferujemy Państwu wytrzymałe śruby o szerokim zakresie zastosowań - można je wykorzystać między innymi do poziomowania łat, renowacji dachów charakteryzujących się z dużymi uskokami w połaciach, do łączenia elementów w meblach i architekturze ogrodowej czy jako świetna alternatywa dla zwykłych gwoździ budowlanych. Asortyment sklepu internetowego Drewtoma obejmuje wkręty ciesielskie do drewna z łbem stożkowym, łbem podkładkowym, pełnym gwintem oraz dystansowe TORX w opakowaniach od 25 do aż 500 sztuk.\nWyroby prezentowane w tej kategorii posiadają wszystkie niezbędne aprobaty techniczne i dostępne są w bardzo szerokiej gamie wymiarów - gwarantujemy, że znajdą Państwo u nas wszystko, czego potrzeba. Polecamy w szczególności wkręty ciesielskie do konstrukcji drewnianych marki DMX, które wyposażone są w głębokie gniazdo TORX zapewniające znacznie lepsze przenoszenie siły wkręcającej i pozwalające skutecznie wyeliminować problem wyskakujących bitów.\nZapraszamy do zapoznania się z pełnym asortymentem oferowanym przez nasz sklep internetowy. Chętnie odpowiemy również na wszelkie pytania dotyczące parametrów produktów i możliwości dostawy.\nCS Wkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 5,0x60/ 200szt.\nCT Wkręty ciesielskie podkładkowe TORX 6x240 /100szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x110 TORX 100szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x120 TORX 100szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x145 TORX 100szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x160 TORX 100szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x70 TORX 200szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x80 TORX 200szt.\nWkręt ciesielski dystansowy do drewna 6x90 TORX 100szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x140/ 50szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x160/ 50szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x180/ 50szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x220/ 25szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x240/ 25szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x260/ 25szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x300/ 25szt.\nWkręt ciesielski z łbem stożkowym TORX 10,0x380/ 50szt.


Na kursach indywidualnych uczymy języków - angielskiego, niemieckiego, francuskiego, hiszpańskiego, włoskiego, rosyjskiego, chińskiego, polskiego dla obcokrajowców oraz innych (wg. preferencji klienta) - na wszystkich poziomach zaawansowania. Zajęcia mogą być prowadzone w naszych oddziałach szkoły stacjonarnej lub też w dowolnym miejscu wskazanym przez zleceniodawcę. Grafik oraz program zajęć dostosowujemy do indywidualnych preferencji słuchacza.\nNadrzędnym celem kursów indywidualnych jest przełamanie barier w posługiwaniu się językiem obcym, rozwijanie zdolności porozumiewania się w języku obcym w sytuacjach codziennych oraz w życiu zawodowym. Cechą kursów indywidualnych jest personalizacja toku nauczania. Nasi lektorzy przygotują kurs „na miarę”: konwersacyjny, egzaminacyjny, języka biznesowego lub inny. Możliwe jest to dzięki indywidualnemu programowi zajęć, który zawsze przygotowywany jest w oparciu o preferencje klienta.\nKursy łączą sprawdzoną efektywność zajęć prowadzonych przez profesjonalnego lektora. Tematyka zajęć skupia się na indywidualnych potrzebach słuchacz}' i firmy. Kurs obejmuje szeroki zakres słownictwa ogólnego, ze szczególnym naciskiem na słownictwo związane z sytuacjami z życia zawodowego jaknp. kontakt z klientem, korespondencja biznesowa, negocjacje, prezentacje, spotkania biznesowe itp.


Jednym z pierwszych muzeów jakie będziemy mogli odwiedzać w maju jest Muzeum Lubelskie w Lublinie. Położone w zbudowanym w XII wieku zamku kryje w sobie m.in. nowoczesną wystawę archeologiczną czy świetne zbiory malarstwa ludowego.\nCo prawda muzea i galerie sztuki dostały zielone światło na otwarcie już od 4 maja, ale poszczególne instytucje otwierają się etapowo. W naszym cyklu Wizytówka przedstawiać będziemy powracające do życia w czasie pandemii muzea, galerie i inne instytucje kultury. O tym, co i w jaki sposób będzie można zwiedzać w Muzeum Lubelskim opowiedziała nam Justyna Woźniak z Działu Marketingu i Relacji Zewnętrznych.\nMuzeum Lubelskie to znak rozpoznawczy Lublina. Wzniesiony na wzgórzu zamek to wielokrotnie przebudowywany obiekt, który wielu przypomina… sowę. Jego charakterystyczna fasada rzeczywiście działa na wyobraźnię.\nTo, co możemy znaleźć w lubelskim muzeum to m.in. zbiory malarstwa, w tym m.in. autorstwa czołowych XIX-wiecznych polskich twórców i twórczyń, m.in. Jacka Malczewskiego, Olgi Boznańskiej czy Leona Wyczółkowskiego. XX wiek reprezentują tacy awangardowi twórcy jak Władysław Strzemiński, Andrzej Wróblewski czy Tadeusz Kantor. Oprócz tego, polecamy zbiory malarstwa ludowego Lubelszczyzny – niesamowita wyobraźnia i swoboda twórców takich jak Jan Sidor czy Barbara Zabłotna po raz kolejny udowadniają, że niekiedy brak typowo akademickiego wykształcenia może być zaletą. Wystawa „Śladami przeszłości. Najdawniejsze dzieje Ziemi Lubelskiej” to z kolei przykład ciekawie zaaranżowanej wystawy archeologicznej, na której dużą rolę edukacyjną grają urządzenia multimedialne. Chociaż tych ekspozycji nie będziemy jeszcze mogli oglądać Muzeum Lubelskie powoli otwiera się ponownie dla zwiedzających „odmrażając” pozostałe oddziały.\nMuzeum jest otwarte od 8 maja. Co będzie można zobaczyć w tej I fazie „odmrażania” lubelskiej instytucji?\nJuż od dzisiaj, od piątku 8 maja, ponownie zwiedzać można oddziały Muzeum Lubelskiego w Lublinie. W pierwszej kolejności otworzyliśmy cztery lubelskie oddziały: Muzeum Historii Miasta Lublina, Muzeum Józefa Czechowicza, Dworek Wincentego Pola, Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem” oraz dwa oddziały w Nałęczowie: Muzeum Bolesława Prusa i Muzeum Stefana Żeromskiego. Muzea w Lublinie czynne będą od wtorku do niedzieli w godz. 9-17, z wyjątkiem oddziału martyrologicznego (wtorek-sobota, godz. 9-16), nieco inaczej czynne będą oddziały nałęczowskie: od środy do niedzieli, również w godz. 9-17.\nPrzestrzenie muzealne trzeba było oczywiście przystosować do nowych warunków zw. z pandemią. Jak wygląda to w praktyce w Muzeum Lubelskim? Czy wprowadziliście jakiś specjalny proces rejestracji na wizyty?\nPrzede wszystkim zmuszeni byliśmy ograniczyć liczbę osób mogących przebywać w muzealnych pomieszczeniach. Z tego względu prosimy o wcześniejszą rezerwację wizyty, mailowo bądź telefonicznie, tak by uniknąć niepotrzebnego oczekiwania na wejście. Wszystkie osoby odwiedzające muzeum prosimy o zakrywanie ust i nosa przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki oraz zachowywanie bezpiecznej odległości 2 metrów. Przed wejściem do muzeum należy zdezynfekować ręce płynem lub żelem do dezynfekcji oraz zaopatrzyć się w rękawice jednorazowe. Szczegółowe informacje dotyczące nowych zasad zwiedzania znajdują nie na naszej stronie internetowej.\nJaką widzicie państwo przyszłość muzeum/zwiedzania w takiej formie? Czy myśleliście o przeniesieniu części działań/wystaw do sieci?\nWszystkie wydarzenia zaplanowane w muzeum zmuszeni byliśmy przenieść do sieci. Regularnie spotykamy się z naszymi gośćmi przed ekranami komputerów m.in. podczas wykładów organizowanych w ramach Lubelskiej Akademii Niepodległej. Planowane wystawy przeniesione zostały na drugą połowę roku bądź na przyszły rok.\nAdam i Ewa, Jan Sidor, 1988 r., Tomaszów Lubelski, woj. lubelskie, mat. ze strony organizatora.\nJakie będą kolejne kroki? Co będzie otwarte w późniejszych etapach?\nPrzygotowujemy się do otwarcia dwóch obiektów znajdujących się na Zamku Lubelskim: Kaplicy Trójcy Świętej oraz romańskiego donżonu. Obecnie trwają w nich jeszcze prace związane z przebudową i modernizacją siedziby głównej muzeum.\nJakie największe wyzwania w obliczu pandemii stoją przed instytucją kultury jaką jest muzeum?\nW tym trudnym okresie najważniejsze jest dla nas zadbanie o bezpieczeństwo naszych gości. Wszystkie nasze zalecenia dla odwiedzających muzeum mają na celu zminimalizowanie ryzyka zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2, wywołującym chorobę COVID-19. Stale śledzimy zalecenia rządu i wytyczne Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i dostosowujemy naszą działalność do ich wytycznych.\nFragment ekspozycji archeologicznej, mat. ze strony organizatora.\nMilena Soporowska 8 maja 2020


Ochrona prawna organizacji | Chmielniak Adwokaci\nZapewniamy bezpieczeństwo organizacjom\nTowarzyszymy firmom zarówno w chwili ich zawiązania, jak również w trakcie ich dynamicznego wzrostu. Zapewniamy stabilne fundamenty prawne pozwalające właścicielom lub zarządom skupić się na wyzwaniach związanych z codzienną działalnością. Zdajemy sobie sprawę, że dzisiaj od prawnika wymaga się nie tylko dużej wiedzy i kompetencji w zakresie prawa, ale także wiedzy i umiejętności znacznie wykraczających poza ten zakres, dlatego nasi prawnicy posiadają wiedzę z zakresu zarządzania, ekonomii i marketingu oraz bogate doświadczenia menedżerskie.\nJesteśmy w stanie zapewnić naszym klientom najlepsze rozwiązania prawne i organizacyjne pozwalające im nie tylko bezpiecznie funkcjonować ale także aktywnie reagować na zamiany zachodzące w zmieniającej się gospodarce. Dbamy również o wizerunek organizacji zarządzając informacjami podczas sytuacji kryzysowych. Reprezentujemy organizacje w sporach karnych, regulacyjnych, administracyjnych, cywilnych czy podatkowych ale również w kontaktach z mediami.\nNasi prawnicy rozumieją biznes naszych Klientów i są ich partnerami. Staramy się budować relacje z naszymi Klientami oparte na zaufaniu i zaangażowaniu we wszystkie sprawy jakie ich dotyczą. Jesteśmy na bieżąco, zarówno z obowiązującymi w branży trendami jak i potrzebami naszych Klientów. Zapewniamy najwyższy poziom doradztwa łącząc przygotowanie teoretyczne z wieloletnim doświadczeniem praktycznym.\nKancelaria aktywnie wspiera i doradza swoim klientom we wszystkich ich przedsięwzięciach w Polsce i za granicą.\npostępowania podatkowe, celne i fiskalne\nspory gospodarcze i dochodzenie należności\nspory i postępowania regulacyjne\nobowiązki informacyjne na rynku kapitałowym


Powstaje bank pytań z zadaniami testowymi na egzaminy specjalizacyjne.\nNaczelna Rada Lekarska w porozumieniu z ministrem zdrowia przystąpiła do tworzenia tzw. banku pytań – zadań testowych do wykorzystania podczas egzaminów specjalizacyjnych. Baza pytań ma powstać we współpracy z lekarzami, którzy wyrażą chęć udziału w tym projekcie. OIL w Gdańsku poinformowała na swojej stronie internetowej, że zaprasza do współpracy specjalistów następujących dziedzin: chirurgia dziecięca, naczyniowa, ogólna, a także geriatria, hematologia, hipertensjologia, medycyna ratunkowa, neonatologia, neurochirurgia i radioterapia onkologiczna. Lekarze zainteresowani tworzeniem pytań mogą wysłać zgłoszenia wraz z danymi kontaktowymi na adres: pytania@hipokrates.pl. Kiedy baza będzie gotowa? – nie wiadomo, jednak sam fakt rozpoczęcia prac można uznać za przełom w kwestii jawności zadań testowych z LEK, LDEK oraz PES, o co od dawna zabiega samorząd lekarski. Przypomnijmy, że Naczelna Rada Lekarska zabiegała o udostępnienie pytań od 2012 roku. W czerwcu 2016 roku Trybunał Konstytucyjny rozpatrzył wniosek NRL i orzekł, że treść zestawów egzaminacyjnych z testów, które już się odbyły, jest informacją publiczną i nie ma powodów, aby dostęp do nich był ograniczany. Skutkiem tego wyroku pytania z już przeprowadzonych egzaminów LEK, LDEK i PES miały być udostępniane lekarzom oraz lekarzom dentystom. Samorząd lekarski zwrócił się wówczas do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych z prośbą o udostępnienie pytań testowych z egzaminów.\nJednak dyrektor CEM odmówił. Jednym z podanych argumentów jest to, że lekarze będą się uczyć testów na pamięć, co nie służy wiedzy medycznej. Samorząd stanowczo zaprotestował przeciwko temu, jednocześnie apelując do lekarzy i lekarzy dentystów, aby indywidualnie składali wnioski o udostępnienie pytań, a w przypadku odmowy – aby odwoływali się od decyzji.


Główną tezą krytycznej pedagogiki religii jest ukazanie badań pedagogiczno-religijnych, szczególnie XX i XXI wieku, jako źródłowo zaangażowanych analiz w przestrzeni ideowo-krytycznej interpretacji. Jest tu mowa szczególnie o tradycji niemieckiej pedagogiki religii, która powstała na początku XX wieku, a najintensywniej rozwinęła się w czasie międzywojennym dzięki postulatom teologii liberalnej i tendencjom emancypacyjnym.\nPostulaty krytycznej rewizji wychowania religijnego, na gruncie Kościoła protestanckiego w Niemczech, były zainicjowane oddolnie, przed pedagogów i nauczycieli szkolnych. Z kolei najważniejszymi przedstawicielami w środowisku naukowym tego podejścia, byli Otton Baumgarden i Richard Kabisch, którzy bazując na pedagogice reformy, wnosili emancypacyjne postulaty, dotyczące eliminacji dominacyjnej pozycji Kościoła zarówno w życiu społecznym, jak i edukacyjnym. Edukacja religijna przez nich rozumiana, nie miała kształtować modelu teologicznego, monoteistycznego czy nawet ewangelicznego, ale przede wszystkim człowieczeństwo w możliwie doskonałej postaci jego boskiej konstrukcji. Były to tezy krytyczne wobec tradycyjnego stanu wychowania i nauczania religijnego, przez co stały się bardzo niepopularne, wskazując jednocześnie na pedagogiki religii jako dziedzinę niekorzystnie wpływającą na „interesy” Kościołów protestanckich. Ten etap rozwoju pedagogiki religii jako dziedziny naukowej, był powiązany z paradygmatem krytycznym, przede wszystkim na poziomie potocznego rozumienia tej kategorii.\nBezpośrednie nawiązanie do myśli krytycznej (szczególnie teorii krytycznej, hermeneutyki i pedagogiki krytycznej) miało miejsce dopiero w drugiej połowie XX wieku, dzięki osobie G. Otto, H. J. Dogera i J. Lotta. Autorzy ci zaproponowali zmianę paradygmatu pedagogiki religii z kerygmatycznej i konfesyjnej, na ideologiczno-krytyczną. Polegało to na przyjęciu kryteriów F. D. Schleiermachera, w odniesieniu do relacji między teorią pedagogiczną a praktyką wychowawczą, którym przysługuje całkowita odrębność. W tym przypadku teoria nie miała usprawniać czy podnosić efektywność danej praktyki, ale przede wszystkim miała czynić ją bardziej świadomą względem, możliwie wszelkich uwarunkowań. Na gruncie edukacji religijnej miało to bardzo poważne konsekwencje, gdyż pogłębiona analiza pedagogiczna wnosiła świadomość uwarunkowań filozoficznych, społecznych, ideowych, w paradygmacie krytycznej interpretacji.\nPrzedstawicielami krytycznej pedagogiki religii w Polsce są min. C. Rogowski, z hermeneutyczną interpretacją symbolu religijnego, B. Milerski, z hermeneutyczną pedagogiką religii czy też M. Patalon z filozofią procesu w pedagogice religii.\nZob. S. Dąbrowski, Krytyczna pedagogika religii, [w:] Pedagogika krytyczna dziś. Podstawy, dylematy i wybrane problemy, red. P. Stańczyk, Gdańsk 2012, s. 90-111.\nS. Dąbrowski, Polska edukacja religijna - między tradycją a współczesnością, [w:] Ars Educandi Monografie, t.5. Różnice, edukacja i inkluzja, red. A. Komorowska-Zielony, T. Szkudlarek. Gdańsk 2015, s.191-201. Dostęp online: https://issuu.com


SO COLORS: maja 2014\nAnulka zaprasza... Na Swoje pierwsze urodziny :-) Serdecznie pozdrawiam :-)\nBo przecież Dzień Mamy to bardzo szczególny dzień :-) Stempelek "W tym szczególnym dniu" sprawdził się więc wyśmienicie :-) Serdecznie pozdrawiam,\nWitam, dzisiaj to ja proszę, trzymajcie za mnie kciuki :-) Papiery oraz dodatki Kaisercraft uwielbiam nie od dzisiaj, pomyślałam więc, że jeśli teraz nie spróbuję, to może już nigdy więcej nie będzie czasu dla mnie? Projektowanie dla tej firmy jest jak spełnienie moich sekretnych marzeń, więc... czemu nie? C…\nA jakie to święto mamy w maju, chyba nie muszę przypominać ;-) Oczywiście święto naszych Mam! Na tę okoliczność przygotowałam pełną wiosennych kolorów kartkę z cudnym stempelkiem z Agaterii "W Dniu Matki" . Trochę nachlapałam znowu - coś ostatnio nie umiem się powstrzymać ;-) …\nSerdecznie zapraszam na moje warsztaty, które odbędą się podczas VII Ogólnopolskiego Zlotu Scrapbookingu w Warszawie. Będzie to nietypowe spotkanie warsztatowe, podczas którego od A do Z przygotujemy swój własny, bardzo romantyczny notes. Będziemy troszkę szarpać, i delikatnie tuszować. Pobrudzimy palc…\nAgateria Inne Lemoncraft warsztaty