Rejestracja czasu pracy online - czy jest istotne? - e-chelmno.pl\n00:00, 14.05.2021 | materiały partnera\nW dzisiejszych czasach coraz częściej słyszy się, że "Czas to pieniądz". Ten zwrot nie tylko sprawdza się w życiu prywatnym, ale także tym zawodowym. Rejestrowanie czasu pracy online spotyka się z coraz to większą popularnością. Wiele firm korzysta z tego rozwiązania. Narzędzia pozwalają zorganizować grafiki czasu pracy dla różnych przedsiębiorstw, firm, co jest niezwykle istotne, szczególnie podczas pracy zdalnej.\nPracownicy korzystający z systemów online do rejestrowania czasu będą mogli z każdego miejsca uzupełniać informacje. Internet jest miejscem globalnym, więc dostęp jest tam, gdzie i on. W ciągu kilku lat pojawiło się wiele systemów informatycznych usprawniających ewidencję czasu pracy. Najpopularniejszym systemem do kontrolowania czasu pracy jest system RCP.\nRejestrowanie czasu pracy- System RCP\nSystem RCP jest to bogaty zestaw elementów technicznych oraz informacyjnych, za pomocą których jesteśmy w stanie rejestrować, a także kontrolować godziny pracy pracowników, ich obecności, nieobecności, a także spóźnienia czy zwolnienia. Tego rodzaju oprogramowanie pozwala na automatyczną pracę w chmurze online. Pracownik nie musi już wprowadzać danych ręcznie na papierze, uzupełniając listę obecności itp. Cały proces rejestrowania jest w pełni zautomatyzowany i pozwala każdej osobie z firmy korzystać z tej samej bazy danych w czasie rzeczywistym. Rejestracja czasu pracy na Inewi.pl to nowoczesna metoda ewidencjonowania przepracowanych godzin. Warto zapoznać się z ofertą tego rozwiązania.\nAplikacja RCP umożliwia między innymi sprawdzenie ile czasu na pracę poświęcił dany pracownik w konkretnym dniu czy też w ustalonym przedziale czasu. Możemy także sprawdzić wcześniejszą datę (w razie kontroli). Nie jest to żaden problem, ponieważ wszystkie informacje odnoszące się do rejestracji czasu pracy są szyfrowane na serwerach. Posiadając konto do aplikacji, mamy do nich dostęp.\nSpójne systemy RCP mogą z pewnością zostać wykorzystywane w usługach produkcyjnych, sprzedażowo-handlowych, hotelarskich itp. Przedsiębiorstwa za pośrednictwem tych narzędzi będą w stanie prowadzić pełną ewidencję czasu pracy oraz dbać o rozwój firmy.\nCzy rejestrowanie czasu pracy jest ważne?\nW wielu przedsiębiorstwach a szczególnie tych większych istotną kwestią jest zastosowanie systemu RCP. Oprócz rejestrowania czasu pracy ułatwia on także inne zadania. Wiele tych systemów posiada także możliwość definiowania dokumentów, a także ich przetwarzania. Z pomocą oprogramowania RPC jesteśmy w stanie wypełnić Elektroniczny wniosek urlopowy - odkryj zalety tego nowoczesnego rozwiązania. Ewidencja godzin RPC to idealna i przyjazna aplikacja, która jest prosta w obsłudze. System można wdrożyć do firmy już w kilku krokach. Mając oprogramowanie i dostęp do internetu jesteśmy w stanie korzystać z udogodnień RCP nie tylko online, ale także offline.\nOprogramowanie RPC jest kluczowym i potrzebnym narzędziem dla przedsiębiorców, którzy zarządzają firmą, posiadają konieczność rejestrowania czasu pracy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Prawo bowiem mówi ze ewidencja czasu pracy jest wymagana dla każdego pracodawcy prowadzącego biznes.\nSystem RCP umożliwia koordynowanie pracy wśród pracowników, a tym samym przyczynia się do efektywności zatrudnionych pracowników. Mając nowoczesne oprogramowanie, pracodawca może w szybszy i prostszy sposób obliczyć nadgodziny, sprawdzić spóźnienia prawników lub też rozliczyć godziny u danej grupy osób. Pracodawca może konsekwentnie kontrolować wydajny czas pracy oraz całkowicie uniknąć okoliczności, w których osoba zatrudniona marnuje cenny czas firmy.


Dodano: 2017-05-26 18:17:27 (aktualizacja: 2017-05-30 16:18:54)\nJeszcze wczoraj wydawało się, że przygoda Rafała Boguskiego z Wisłą dobiega końca. Dziś "Boguś" negocjuje nowy kontrakt i wszystko wskazuje na to, że zostaje z nami na kolejny sezon! Dziś także udzielił nam obszernego wywiadu.\nNa taki mecz jak z Pogonią kibice czekali bardzo długo. Wam też brakowało tak wysokiego, pewnego zwycięstwa?\nNa pewno tak. Chcieliśmy w przekonywujący sposób wygrać spotkanie, zdobyć 3 punkty. Ucieszyć też kibiców, jak i siebie. Wiadomo, że mięliśmy taką mini-serię meczów bez zwycięstwa.\nJak dużą ulgę poczuł Pan po zdobytej bramce? W końcu przełamał Pan strzelecką niemoc i w końcu przekroczył Pan granicę 10 goli w sezonie. Po Pańskiej cieszynce wnioskuję, że potężny kamień spadł Panu z serca.\nNa pewno czekałem na tę bramkę dość długo. Wiadomo, że jeszcze nigdy w sezonie ekstraklasy nie miałem 10 bramek strzelonych, no i na pewno poczułem prawdziwą ulgę, że nie musiałem na to czekać do ostatniej kolejki.\nPaweł Brożek zachował się jak prawdziwy profesjonalista, ale także przyjaciel, nieprawdaż?\nNa pewno tak. Mógł sam kończyć tę akcję. Wypatrzył mnie i pozostało mi tylko dołożyć nogę. Na pewno jestem mu bardzo wdzięczny za tę asystę.\nPan w podobny sposób zachował się w starciu z Jagiellonią, pozwalając, aby piłka wpadła do siatki po strzale „Brozia”. To podkreśla doskonałą atmosferę w drużynie. Dotyczy ona tylko Was „starej gwardii”, czy również z nowymi, zagranicznymi zawodnikami, łączą Was tak dobre relacje?\nOczywiście staramy się, żeby wszyscy czuli się tu bardzo dobrze. Jak i doświadczeni zawodnicy, którzy są już tutaj długo, także żeby nowi, którzy wchodzą też szybko się wkomponowali, żeby poczuli atmosferę tej drużyny. Dzięki temu też są wyniki. Nie oszukujmy się, atmosfera też bardzo dużo robi.\nW drugiej połowie bardziej Wy spuściliście z tonu, czy to Pogoń zorganizowała się w defensywie?\nWydaje mi się, że jedno i drugie. Dokonaliśmy trzech zmian. Te akcje też już nie były takie płynne jak w pierwszej połowie. Weszło dwóch debiutantów, którzy pierwszy raz wystąpili przed taką publicznością. Na pewno też trochę nerwów ich to kosztowało. Ale trzeba przyznać, że też pozytywnie weszli w mecz. Po drugie Pogoń też już nie chciała tak atakować na siłę, nie chciała zdobyć bramki, tylko też chciała się zabezpieczyć, żeby nie dostać kolejnych, żeby nie skończyło to się dużym blamażem.\nJesteście na fali. Przed Wami jeszcze jeden mecz z drużyną bijącą się o mistrza. Czy możemy zakładać, że Lech marzenia o tytule musi odłożyć co najmniej do przyszłego roku?\nBardzo będziemy o to zabiegać, żeby pokrzyżować plany Lechowi. Na pewno jedziemy do Poznania z nastawieniem, żeby jak najlepiej zagrać, jak najwięcej punktów zdobyć i jak najlepiej się zaprezentować.\nMamy bardzo podobny terminarz do Korony. My zagramy oczywiście z Lechem i Termalicą, Koroniarze z kolei z Legią i Pogonią. Czy możemy więc spodziewać się, że to drużyny walczące o tytuł, w pewnym sensie, zdecydują o tym kto zajmie 5 miejsce?\nNiewykluczone, że tak będzie. Na pewno bardzo ważna będzie ta kolejka, w której my się spotykamy z Lechem, oni z Legią i kto zdobędzie punkty w tych spotkaniach może być bardzo blisko tego piątego miejsca.\nWedług Pana 5 lub 6 miejsce, które z pewnością zajmiemy, oddaje dyspozycję drużyny w przeciągu całego sezonu?\nWydaje się, że po rundzie jesiennej nikt nie przypuszczał, że możemy o takie miejsce w ogóle walczyć. Wiadomo, runda wiosenna zaczęła się dla nas naprawdę dobrze, zdobywaliśmy punkty. Zdobyliśmy tę ósemkę mistrzowską. Na pewno chcielibyśmy więcej, chciałoby się więcej. Niestety te cztery drużyny zdobyły więcej punktów od nas po rundzie zasadniczej, ciężko było też je gonić. Ale piąte, czy szóste miejsce, myślę że w takiej sytuacji jaka była na jesień naprawdę trzeba przyjąć, szanować i być zadowolonym.\nCo się stało z Rafałem Boguskim od początku tego roku? Nie tylko jeśli chodzi o skuteczność, ale także o formę? Czy ten spadek dyspozycji ma jakiś związek z przyjściem Kiko Ramireza?\nNie, nie, na pewno nie. Ja po okresie przygotowawczym czułem się naprawdę dobrze. Wydaje mi się, że w kilku meczach były sytuacje, żeby dorobek strzelecki powiększyć. Przyszło też kilka meczów gdzie była słabsza dyspozycja, ale to jest normalne w długim sezonie. Nałożyło się na to kilka rzeczy, ale myślę że trzeba być zadowolonym z tego sezonu.\nRywalizacja na Pańskiej pozycji jest spora. Mimo to trener konsekwentnie stawia na Pana. Czy to oznacza, że jednak nie jest tak źle z tą formą, czy raczej to konkurenci nie spełniają oczekiwań?\nChciałbym myśleć, że ja po prostu wygrywam rywalizację na danej pozycji. Na każdym treningu daję z siebie wszystko, by dać trenerowi argumenty do tego, żeby mnie wystawiał w podstawowym składzie. Odkąd tutaj jestem, zawsze rywalizuję o miejsce w składzie i tak podchodzę do swoich obowiązków.\nZa nami 35 kolejek, od jakiegoś czasu gramy już tylko o jak najwyższe miejsce w tabeli. Czy według Pana trener nie powinien dawać więcej szans zawodnikom, którzy w trakcie sezonu grali mniej, zamiast stale eksploatować Was, najbardziej doświadczonych, którzy w nogach mają niemal cały sezon w pełni spędzony na boisku?\nTrener z nami jest codziennie, od kilku miesięcy, widzi kto w jakiej jest dyspozycji i on decyduje kto wychodzi w podstawowym składzie, kto gra dłużej, kto może dać tej drużynie więcej. Więc nie możemy tutaj dyskutować z decyzjami trenera.\nDwa ostatnie sezony były dla Pana najlepsze pod względem skuteczności. Czy według Pana piłkarz jak wino, im starszy tym lepszy?\nTo też zależy na jakiej pozycji. Wiadomo, że na obronie, doświadczeni stoperzy są w cenie, którzy rozegrali już bardzo dużo spotkań, tak jak Arek Głowacki, mogą swoim ustawieniem pomagać drużynie. Wiadomo, moja pozycja jest trochę inna. Trzeba naprawdę dużo biegać i ja po prostu w ostatnich sezonach czuję się fizycznie dobrze i to na razie wystarczy, żeby osiągać takie statystyki jak w ostatnich dwóch sezonach.\nKiedyś kontuzje Pana nie oszczędzały. Od jakiegoś czasu, na całe szczęście, omijają Pana szerokim łukiem. Co się zmieniło? Z czego to wynika? Podobna sytuacja dotyczy choćby Arka Głowackiego.\nNa pewno mam większą świadomość jak mam pracować, jak mam funkcjonować, tak na boisku jak i poza boiskiem. Różne ćwiczenia przed treningiem. Dieta. Suplementacja. To ma naprawdę duży wpływ na organizm. Ja znalazłem ten złoty środek.\nWystępował Pan na wielu pozycjach, rozpoczynając od wysuniętego napastnika, na defensywnym pomocniku kończąc. Która pozycja jest według Pana tą najbardziej optymalną?\nZawsze powtarzałem, że najlepiej czuję się na pozycji numer 10, czyli ofensywny pomocnik, gdzie u trenera Skorży grałem większość spotkań. Ja jako ofensywny pomocnik, cofnięty napastnik, a Paweł jako wysunięty napastnik. Tam naprawdę dobrze mi się grało. Tam grałem w reprezentacji. Wydawało mi się, że to jest moja pozycja, ale ja próbuję zaadaptować się na tej pozycji, na której trener mnie ustawia i jak najlepiej wypełniać swoje obowiązki.\nJest Pan bardzo spokojnym człowiekiem, ale również posiada wielkie serce do walki na murawie. Jak udaje się Panu łączyć te dwie cechy?\nNie wiem, może tym, że jak się wyszaleję już na boisku, naprawdę mocno się zmęczę, to jestem spokojniejszy poza nim.\nW każdym meczu zostawia Pan na boisku sporo zdrowia. Mimo to nigdy nie zszedł Pan z placu gry z czerwoną kartką, zobaczył Pan też jedynie 15 żółtych. Wynika to z kultury gry i szacunku dla rywala?\nStaram się wtedy, kiedy nie jest to potrzebne, nie faulować, nie robić głupich rzeczy. Taka jest moja, można powiedzieć, natura.\nZ jakiegoś powodu stał się Pan swego rodzaju kozłem ofiarnym i kiedy drużynie nie szło „kibice” w pierwszej kolejności wieszali psy na Panu. Dochodziły do Pana takie opinie? Przejmował się Pan w jakimś stopniu nimi?\nNie, absolutnie nie. Ja staram się nie czytać żadnych artykułów, tym bardziej komentarzy. Nawet po dobrym spotkaniu nie szukam jakiś wpisów, które mnie wychwalają. Ja po prostu stąpam twardo po ziemi. Wiadomo, że zdarzają się mecze słabsze, ale też mecze bardzo dobre, ale ja próbuję po prostu robić swoje. Każdy ma prawo powiedzieć co myśli, tym bardziej w internecie, gdzie każdy jest anonimowy. Tak naprawdę mnie to w żaden sposób nie dotyka.\nCzy widzi Pan wśród obecnej młodzieży, godnych następców Rafała Boguskiego?\nNa pewno jest kilku młodych zawodników, którzy już aspirują do gry w pierwszej jedenastce. Może tak charakterologicznie i pozycją na boisku nie widzę konkretnego zawodnika, ale na innych pozycjach na pewno kilku ciekawych chłopaków jest.\nCo Pan myśli o Wojtku Słomce? Ma szanse osiągnąć sukces na miarę choćby Kuby Błaszczykowskiego?\nNa pewno jest to bardzo utalentowany zawodnik. W przeciwieństwie do mnie on jest lewonożny, ale przeważnie jest wystawiany na skrzydle. Jest jeszcze bardzo młody i jeśli będzie pracował, to na pewno może zrobić dużą karierę.\nPodobno zaopatrza Pan kolegów w sushi. Skąd to źródło?\nMoja żona ma bar sushi i kiedy koledzy chcą, żebym zamówił, oczywiście służę pomocą.\nWrócił Pan do rozmów na temat przedłużenia kontraktu. Jeszcze wczoraj wydawało się, że to koniec przygody Rafała Boguskiego z Wisłą. Czy myśli Pan, że to dobre występy przeciwko Koronie i Pogoni sprawiły, że władze klubu postanowiły wrócić do negocjacji?\nNie wiem czy to zadecydowało. Na pewno duży wpływ miało to, że trener Ramirez mi cały czas ufa i chce żebym został. Też jestem mu bardzo wdzięczny, że stanął za mną murem i w dalszym ciągu chce ze mną współpracować.\nNa co stać Wisłę w przyszłym sezonie?\nTo będzie zależało od tego, jaki będzie nasz skład osobowy. Wiadomo, że wielu zawodnikom kończą się kontrakty. Nie wiadomo jakie będą transfery do klubu. Na pewno będziemy walczyli o jak najlepsze miejsce, tak jak zawsze to robimy. Na pewno będziemy dawali z siebie sto procent.\nPowoli dobiega końca era takich zawodników jak Pan, Arek Głowacki, czy Paweł Brożek, można zakładać, że Patryk Małecki pogra kilka sezonów dłużej. Czy w obecnej kadrze są według Pana zawodnicy, którzy będą stanowić o sile BG tak długo jak Wy?\nOczywiście, jest Krzysiek Mączyński, Alan Uryga, Patryk Małecki są bardzo długo związani z klubem. Myślę, że znajdą się tacy zawodnicy, którzy będą kontynuować naszą pracę.\nNa pewno bliżej Panu do końca kariery, niż jej początku. Co dalej? Wiąże Pan przyszłość z ukończonym niedawno kursem trenerskim? Widzi się Pan w tym fachu?\nDo końca jeszcze nie mam sprecyzowanych planów. Chciałbym jeszcze chwilę pograć. Oczywiście, że chciałbym pozostać przy piłce, przy tym co kocham. Ten kurs to jest takie zabezpieczenie, w razie gdybym chciał kontynuować przygodę z piłką w tę stronę. Niewykluczone, że dalej z trenerką będzie związana moja przyszłość.\nZdobył Pan 3 mistrzostwa Polski. Czy któreś z nich ma dla Pana szczególne znaczenie?\nWydaje mi się, że dwa pierwsze, w których odegrałem znaczącą rolę. Naprawdę dużo grałem w tych dwóch sezonach za trenera Skorży. To trzecie było bardziej symboliczne, bo rozegrałem tylko kilka spotkań. Później spotkała mnie niestety przymusowa przerwa. Wiadomo, pierwsze mistrzostwo jest najlepiej pamiętane. Po raz pierwszy mi się to zdarzyło. Na pewno niezapomniane przeżycie i wiadomo, że chciałoby się to przeżyć jeszcze nie raz.\nNa wypożyczeniu w Bełchatowie otarł się Pan o tytuł. Wisła wtedy zakończyła sezon na odległym 8 miejscu. Przeszło Panu przez myśl, żeby pozostać w klubie z województwa łódzkiego, czy zdawał sobie Pan sprawę, że to wyjątkowa sytuacja, która w następnych sezonach wróci do normy?\nOczywiście wiedziałem, że Wisła będzie walczyła o jak najwyższe cele. Przyszedł nowy trener. Widać było, że są duże ruchy transferowe. Tak naprawdę myślałem, żeby pozostać w Bełchatowie. Trochę też mnie przerażało to, że trzeba będzie od nowa walczyć o miejsce, o swoją pozycję , a wiedziałem, że nie będzie łatwo, bo przychodzą nowi zawodnicy. Powrót na przykład Kamila Kosowskiego był pewny. Musiałem właśnie z takimi zawodnikami walczyć o miejsce, ale wyszło tak jak wyszło, wróciłem z wypożyczenia i jestem tu do dzisiaj.\nPracował Pan z wieloma świetnymi trenerami. Współpracę, z którym wspomina Pan najlepiej? Któremu zawdzięcza najwięcej?\nNa pewno w ekstraklasie bardzo dużo dały mi treningi z trenerem Lenczykiem, który dał mi szansę regularnych występów w ekstraklasie. Później za trenera Skorży, nauczyłem się bardzo dużo taktyki i oczywiście wspólnie zdobyliśmy dwa mistrzostwa. Bardzo miło wspominam współpracę z trenerem Moskalem, który też bardzo duży nacisk kładzie na taktykę, na grę w piłkę, to co kibice lubią najbardziej, zwłaszcza w Krakowie, ta krakowska piłka. Z każdym trenerem dobrze mi się współpracowało. Z trenerem Smudą też długi okres. Ale też bardzo dużo zawdzięczam trenerowi Engelowi juniorowi, z którym współpracowałem w 3 lidze. To on wtedy pokazał naprawdę nowoczesne metody treningu, bardzo dużo się u niego nauczyłem, wszedłem na ten wyższy poziom grania. To on polecił mnie tacie, który pracował wtedy w Wiśle, aby sprowadzić mnie tu na testy. Muszę przyznać, że miałem szczęście do trenerów.\nW którymś momencie kariery myślał Pan o wyjeździe za granicę?\nOczywiście, że chciałoby się zasmakować czegoś więcej, gry na jeszcze wyższym poziomie. Zabrakło szczęścia, bo kiedy byłem w najlepszej dyspozycji przytrafiły się urazy i chyba to jest główną przyczyną, że nie opuściłem ekstraklasy.\nZapisał się Pan w historii reprezentacji jako autor najszybciej zdobytej bramki. Czy jednak nie odnosi Pan wrażenia, że miał potencjał, aby odegrać większą rolę w drużynie narodowej?\nWydaje się, że w tamtym okresie była taka szansa, możliwość, żeby rozegrać więcej spotkań w reprezentacji. Niestety losy potoczyły się tak jak się potoczyły i teraz to już tylko historia.\nZ Rafałem Boguskim rozmawiał NORF


Kilometr 32 924: o pani Halince, peronie 9 3/4 i świetlikach w Malezji – HitchHaning\nJak byłam mała, jeździłam co roku na działkę do cioci. Pół dnia spędzałam na czereśni, drugie pół nad jeziorem, a wieczorami goniłam świetliki i bardzo chciałam zrobić świetlikową latarkę, ale zawsze jak jakiegoś złapałam, to mi się go robiło żal. Nigdy nie dorobiłam się swojej latarki, ale słabość do świetlików pozostała, a światełkowe upodobania Justyny ruszyły machinę i następnego dnia rozpoczęliśmy przygotowania logistyczne do wyprawy do położonego nieopodal Kuala Selangor – świetlikowej stolicy Malezji.\nPrzygotowania logistyczne najlepiej zacząć na dworcu, toteż uzbrojeni w optymizm i zdecydowanie zbyt dużą pewność siebie, wyruszyliśmy na poszukiwanie przygody. Jak się po dłuższej chwili okazało, autobus odjeżdżał z peronu 9 3/4, a żeby go znaleźć, należało odpowiedzieć na podchwytliwe pytania pani Halinki w kasie tak, żeby nie zamienić się w kamiennego trolla, rozszyfrować wskazówki Mędrca-Dworca, zrobić 4 fikołki, złożyć w ofierze gekona i zaśpiewać piosenkę w klikającym języku Xhosa.\nTo właśnie pani Halinka. Pochodzi stąd.\nŚwietliki były śliczne.\nZaczęły swój pokaz zaraz po zachodzie słońca: drzewa rosnące wzdłuż rzeki radośnie migotały tysiącami robaczków z latarkami w kuprach, niczym wygrana iluminacja sąsiedzkiego konkursu na najlepszą dekorację świąteczną, taka, jak w amerykańskich filmach.\nTo małe zielone fruwające to właśnie świetliki w Malezji!\nNa przyszłość – ktoś wie, jak im robić zdjęcia z większym sukcesem?\nI schodząc z łódki na drewniany pomost myśleliśmy, że główna atrakcja już za nami, że większych przygód niż na dworcu u pani Halinki nie doświadczymy, ale ale! Zadbał o nas pan Mirek z dworca w Kuala Selangor, a zadbał tak, że jak wróciliśmy z obcowania z przyrodą, obiecany autobus powrotny wcale na nas nie czekał. Na jednym ze stanowisk stał tylko smutny, samotny bus, odpoczywający przed swoim pierwszym porannym kursem, a my poczuliśmy się dowartościowani, że właśnie wzięliśmy udział w tak niszowej atrakcji, że nawet nie ma z niej jak wrócić.\nJak myślicie, jak się łapie stopa w cztery osoby po 22 w dzień roboczy?\nZ zasady nienajlepiej, ale się udało.\nA jak się tłumaczy jedynym dwóm Malajom (nie licząc pani Halinki), którzy ni w ząb nie mówią po angielsku, że chcemy dojechać w jakiekolwiek miejsce, które umożliwia połączenie ze stolicą o tej porze, jednocześnie wciskając im się w czwórkę na tylne siedzenie? Z zasady kiepsko, ale się udało.\nJaka jest pozycja przetargowa naszej czwórki, która właśnie zdążyła na ostatni autobus jadący gdzieś na peryferia stolicy, kiedy okazuje się, że pojazd jest standardu express VIP i nie mamy tyle gotówki? Dobrze kombinujecie: bardzo przeciętna, ale się udało.\nI jaka jest szansa na to, że wsiądziemy do ostatniego pociągu odjeżdżającego za 4 minuty, kiedy trafiliśmy na gigantyczny dworzec pełen pań Halinek, nie mając biletu i nie znając drogi?\nŻadna. Ale się udało.\nPiotrek i Marek w ostatnim tego dnia środku transportu walczą z systemem.\nCzy cztery osoby, z czego dwie z poważnym jetlaggiem, docierając pod wrota hotelu o 3 nad ranem pójdą spać?\nNieee, 12% piwo Pingwin wygląda tak zachęcająco…\nHaniu, Wasze przygody są niezwykłe! czekam na kolejne, rozbrajające opisy! 😉\nHa! Dziękuję i sama się nie mogę doczekać kolejnych rozbrajających przygód 😉


deska - wszystko na temat deska | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : deska\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia deska. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku deska) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem deska posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania deska jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 71 materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 05.12.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 05.08.2015. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania deska ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu deska.


Brulion malarski. Justyna Neyman.: Jezioro I - premiera. Wpis bardzo osobisty.\nŻeby zrozumieć, co czuję, musicie wiedzieć, że moja droga twórcza była (i jest zresztą, ale mniej) wyboista i pełna stania w miejscu, cofania się. W latach 1997 - 2003 nie malowałam WCALE.\nNie narzekam, bo robię to, co lubię, piszę, ale...\nPewnego wieczora, niedziela to była, letnia, tego roku, musiałam przejść Traktem Królewskim i tak jakoś znalazłam się na dziedzińcu ASP. Brama otwarta - czemu nie zajrzeć? Drugie piętro, prawe okno. Koło niego były moje sztalugi.\nI stałam i się gapiłam... i serce mi się ścisnęło. Nie z żalu za tamtymi czasami, tylko za ścieżkami, którymi nie poszłam. Ba, nawet ich nie odwiedzam.\nNo ale przecież... jestem sprawna, czuję się ze sobą dużo lepiej niż za młodu, więc o co chodzi?\nWspólny mianownik - to nastrój. Ile razy zdradziłam go, pominęłam. Dla efektowności, dekoracyjności. Bo myślałam, że to zbyt osobiste, hermetyczne - nieczytelne dla innych.\nI z tej tęsknoty, za melancholią, nostalgią, ale również za "swoimi miejscami" z Mazur, powstało Jezioro (Omulew).\nMortal Coil usłyszałam pierwszy raz w liceum i wzruszenie, którego doświadczyłam, trwa do dziś, za każdym razem, kiedy ich słucham. Tak samo silne, niezmienne, jak wtedy, gdy miałam 15 lat.\nA więc, proszę Państwa - teraz czas na różne oświetlenia i fragmenty. Nie będę wiele mówić. Oceńcie sami.\nI prawa strona :\nMortal Coil raz jeszcze\nA początek wyglądał tak (późno, bardzo późno w nocy)\nNie obyło się bez przygód i stanu zawałowego - kiedy postanowiłam odlepić włos Pepy (z prawej strony na górze go widać) i zrobiłam dziurę w farbie. Naprawianie szkód na zatrzymanym oddechu trwało godzinę - bo ten kolor został zrobiony z ciemnej zieleni, błękitu kapitańskiego i bieli. Dobranie identycznego sporo mnie kosztowało - co i rusz robiła się plama i czar pryskał.\nA mnie chodziło o prawdę, o coś takiego nieuchwytnego, co chwyta za serce - jeden zmieniony detal i czar pryska. Panika, której nie można się poddać.\nAle dałam radę, wykrzywiając się jak skrzypek przy Paganinim.\nNie można namalować za dużo ani za mało - jak w dobrym dowcipie : trzeba wiedzieć, kiedy się zatrzymać.\nObrazy osobiste - oto, co chcę malować. Co zaczęłam.\nStół znowu stoi w poprzek pracowni. Na łóżku pięć zaczętych teł.\nDwie Panienki w robocie - jedna prawie skończona, druga - sam podkład.\nTak więc dzień dzisiejszy, pierwszy dzień jesieni, uważam za inaugurację swojej nowej drogi.\nŻyczcie mi szczęścia, oglądajcie, komentujcie szczerze.\nPozdrawiam z oparów\nZ tyłu - jedno z teł.\nAutor: Brulion malarski. Justyna Neyman o 13:04\nAnonimowy 23 września 2016 02:26\nGratuluję świadomego wyboru.\nRób to, co Cię uszczęśliwia. Jako artysta, możesz równolegle tworzyć wedle własnych emocji oraz wedle zleceń.\nJezioro - prawdziwe. Piękne. Widać, że to nie jest po prostu pejzażyk, a czyjeś patrzenie. Że "ktoś" tam siedzi i przeżywa pewne emocje, chwile.\nBrulion malarski. Justyna Neyman 23 września 2016 02:40\nTo ostatnie zdanie bardzo mnie cieszy, bo myślałam, już w sierpniu, jak nazwać swoje "stare - nowe" podejście. Myślałam o takich nazwach : Ślady (Ślad), Obecność...\nNa razie tak je nazywam.\nParabelka 23 września 2016 12:35\nNawet nie umiem powiedzieć co czuję , to jest po prostu żywe , prawdziwe , Twoje . Chryste Panie, to jest autentyczne jezioro takie jakie jest naprawdę , jakie się człowiekowi w duszę wryło po wieki wieków . Tak maluj , maluj to , co czujesz . Ściskam .\nBrulion malarski. Justyna Neyman 23 września 2016 17:00\nParabelko, dziękuję Ci ogromnie! Wiem, że nie napisałaś tego, żeby mnie tylko wesprzeć, ale z serca. Tak, czuję wiele, bardzo wiele.\nParabelka 24 września 2016 12:34\nI maluj to co czujesz , koniecznie .\nBrulion malarski. Justyna Neyman 24 września 2016 17:11\nJedno słowo : tęsknię. Za tym, za czym tęsknię - maluję.\nGryx 24 września 2016 10:47\nPrzepiękne i magiczne to jezioro! Zatrzymałaś się w odpowiednim momencie ;)\nBrulion malarski. Justyna Neyman 24 września 2016 17:13\nDziękuję! Ale wiesz... żaba czy szczupak z oczami z jednej strony byłby nie od rzeczy :) Żart... albo...?


Bundesliga: Nie tylko Bayern. Drugi niemiecki klub od początku listopada nie płaci niezaszczepionym na kwarantannie | Transfery.info\nBundesliga: Nie tylko Bayern. Drugi niemiecki klub od początku listopada nie płaci niezaszczepionym na kwarantannie\n2021-11-24 01:25:01, Aktualizacja: 1 tydzień temu\nŹródło: Bild | Berliner Zeitung\nWłodarze Bayernu Monachium zdecydowali się nie płacić swoim niezaszczepionym zawodnikom za czas, którzy ci spędzają na kwarantannie. Z podobnego rozwiązania już od trzech tygodni korzysta Hertha Berlin. Zdradził to cytowany przez „Bilda” i „Berliner Zeitung” Fredy Bobic.\nStołeczny klub miał już w tym sezonie poważne problemy kadrowe, wynikające właśnie z niedostępności graczy, którzy musieli zostać odizolowani od drużyny. W Herthcie znaleziono więc rozwiązania, które pomogły ustabilizować sytuację i obecnie problem już właściwie nie dotyczy drużyny Krzysztofa Piątka. O pomyśle, który znalazł zastosowanie również w Monachium, opowiedział dyrektor sportowy Fredi Bobic.\n– Już od 2 listopada niezaszczepieni gracze nie otrzymują od nas wynagrodzenia za okres kwarantanny – powiedział działacz, pracujący wcześniej w Eintrachcie Frankfurt. Rozwiązanie daje pożądane efekty. W stołecznej drużynie nie ma już prawie niezaszczepionych piłkarzy.\nPewnie na to samo liczy też Bayern Monachium, podirytowany nieodpowiedzialnymi z punktu widzenia funkcjonowania zespołu decyzjami Joshuy Kimmicha, Serge'a Gnabry'ego, Érica Maxima Choupo-Motinga i Jamala Musiali. Hertha już wcześniej przyzwyczaiła jednak swoich piłkarzy do ponoszenia odpowiedzialności za odmówienie przyjęcia szczepionki. Na początku października tacy zawodnicy musieli sami opłacać sobie testy PCR.\nW Niemczech od początku listopada obowiązuje prawo, na mocy którego pracodawca może wstrzymać niezaszczepionym wynagrodzenia na czas kwarantanny, na co niemal od razu zdecydowała się Hertha.\nWięcej na temat: Hertha BSC Niemcy Bayern Monachium Koronawirus


Pomoc prawna - ocena możliwości zajęcia majątku przez Komornika • Zlecenia Oferia.pl\nPomoc prawna - ocena możliwości zajęcia majątku przez Komornika\nZlecę pomoc prawną dotyczącą oceny możliwości zajęcia danego majątku przez Komornika Sądowego.\nPytanie ile może zając Komornik np. z umowy o pracę , renty, emerytury, itp źródeł dochodu.\nJakie dokumenty warto mieć aby upewnić się , iż możliwe będzie zajęcie i w jakiej wysokości tj. ile z danego dochodu będzie potrącał komornik.\n2019.10.03: Dzień dobry, tego typu sprawy to dla nas codzienność. Posiadamy prawników specjalizujących się w prawie windykacyjnym. Jesteśmy właścicielem serwisu internetowego www.solidnewezwanie.pl. Zachęcam do zapoznania się z naszą główną stroną internetową www.gpkancelaria.pl oraz do kontaktu: Bartosz Gwóźdź, Aplikant radcowski, tel.: +48 739 048 001, e-mail: bartosz.gwozdz@gpkancelaria.pl\n2019.10.02: Dzień dobry, zapraszamy do współpracy, adres e-mail: kamila.sowa.adwokat@interia.pl, tel. 783 832 483. Pozdrawiamy\n2019.10.02: Szanowny Panie, jestem zainteresowana powyższym zleceniem. Oferuję profesjonalną i rzetelną obsługę. Zapraszam do kontaktu pod adresem e-mail: aherczyk77@wp.pl\n2019.10.01: Kancelaria Prawno - Finansowa Lex Investments Kuś & Nowakowski S.C. oferuje swoje usługi . Jesteśmy zespołem profesjonalistów, praktyków jak i pasjonatów z dziedzin prawa i finansów. Posiadamy doświadczenie zawodowe dzięki współpracy z praktykami prawa z obszaru całego Śląska oraz najlepszymi doradcami finansowymi i autorytetami biznesu. Swoją kompleksową pomoc prawną i finansową kierujemy zarówno dla osób indywidualnych jak i podmiotów gospodarczych. Zapewniamy indywidualne podejście oraz wycenę sprawy do każdego klienta kierując się zasadami etyki zawodowej i dokładamy należytej staranności w każdym powierzonym nam zadaniu.\n2019.10.02: Kancelaria Prawna Krystiana Adamczyka podejmie się Pana sprawą w atrakcyjnej cenie. Powyższe sprawy są dla nas standardowym przykładem, który powtarzał się wielokrotnie. Dzięki zdobytemu doświadczeniu oferujemy skuteczny sposób na odzyskanie straconych pieniędzy. Zapraszamy do kontaktu adamczyk@prawnakancelaria.com.pl tel: 883 950 206\n2019.10.02: Witam, jestem zainteresowany przyjęciem zlecenia. Posiadam doświadczenie w sprawach dotyczących zajęć komorniczych. Ze swojej strony gwarantuję profesjonalizm, pełne zaangażowanie, terminowość. Oczywiście wystawiam faktury. Jeżeli moja oferta Państwa zainteresuje proszę o kontakt na adres e-mail: stco@stco.int.pl bądź telefonicznie: 576 068 136\nRadca Prawny Magdalena Rzepkowska\n2019.10.01: Proszę o kontakt tel. 888 010 594 strona www.radca-mr.pl email: kancelaria@radca-mr.pl


Szlakiem Mariana Bogacza – „Nie zginęła” | Młodzieżowy Dom Kultury\nSzlakiem Mariana Bogacza – „Nie zginęła”\n23:00 MDK 2 komentarze\nDumnymi krokami zmierza ku nam 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. Główne obchody dopiero za 2 tygodnie, lecz huczna ich zapowiedź już dotarła do Jaworzna za sprawą dwóch pań Ań – Dzierwy i Korczyk. Niezawodny tandem postanowił tym razem przygotować iście wybuchową mieszankę akcji, emocji i przepięknej muzyki. Wszak wzniosłe wydarzenie roznieca i zmienia w żar skrzesaną iskrę ojczyźnianej miłości. Chcemy świętować, cieszyć się chwalebną historią niezłomnego narodu, który 11 listopada 1918r. rozerwał zaborcze kajdany Rosji, Niemiec i Austrii i swoją skrwawioną ręką namalował od 123 lat nieobecne granice państwa na mapach świata. Lecz w uroczystym świętowaniu czai się podstępnie demon przesady i zadęcia. Często towarzyszy mu upiór najgorszy – nuda belferskiego banału. By tych mielizn uniknąć pani Anna Korczyk postanowiła sięgnąć do rodzinnego skarbczyka uczuć najdroższych – historii własnego ojca, Mariana Bogacza, któremu honor i patriotyzm nakazuje opuścić rodzinny dom we wrześniu 1939r. i ruszyć do walki z niemieckim agresorem. Po wrześniowej klęsce wraz z towarzyszami broni udaje się na długą tułaczkę po Europie „by walczyć z wrogiem, gdziekolwiek jest to jeszcze możliwe”. Przebył aż 15 tysięcy kilometrów i wrócił do Jaworzna. Historia niezwykła, wręcz nieprawdopodobna, a przecież dla Polaków, od pokoleń emigrantów, tułaczy po świecie, bijących się na wszystkich frontach o wolność waszą i naszą – niestety tragicznie typowa.\nSpektakl zrealizowano z rozmachem – aż 58 osób (!) wystąpiło w inscenizacji XX-wiecznych działań zbrojnych Polaków, którą śmiało nazwać można nazwać wręcz rekonstrukcją. Historia prowadzi nas przez zatrważający początek II wojny światowej – wystraszony tłum słucha radiowego komunikatu prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego. „A więc – wojna!”.\nLudzie rozbiegają się w popłochu, słychać strzały nad głową i wybuchy tuż obok. Dymy, smugi świateł, krzyki przerażonych dzieci i kobiet, wojskowe komendy agresorów, sprawiają, że widz czuje, że trafił do wojennego piekła. Naocznie widzi, czym wojna jest, jakich tragedii jest sprawczynią. Akcja przenosi się w czasy Powstania Warszawskiego. W walce o stolicę swe pełne perspektyw życia poświęcają najmłodsi mieszkańcy. Do głębi porusza obraz zrozpaczonej matki, której dzieci wybiegły walczyć w imię wspólnej matki – Polski – i już nigdy nie wróciły do rodzinnych domów.\nA przecież nie pierwszy to raz. Matka Janka (Ewa Szpak), dwunastolatka, który wyrywa się do powstania, boi się o niego, a przecież sięga po rodzinny album i przywraca pamięć minionych czynów bohatersko walczących przodków. Pradziad walczył w powstaniu listopadowym, dziad zginął w styczniowym a ojciec…\nPojawiają uczestnicy zmagań o odzyskanie wolności ojczystej ziemi podczas I wojny światowej. Józef Piłsudski zbiera swoje legiony. „Marsz pierwszej brygady” doniośle rozbrzmiewa wokół, a żołnierze z każdego końca sali, tak jak niegdyś z różnych zakątków dawnej Polski, biegną ku nowemu dowódcy. Ten, z ideami równości i nadzieją na odzyskanie wolności, prowadzi naród do walki o niepodległość. A nie jest to bynajmniej cel pewny. Nie tylko świat nie podziela polskich dążeń – sami Polacy, wielokrotnie już doświadczeni klęskami bohaterskich zrywów, są zniechęceni, mają dość. Jednak tym razem Polska dostaje szansę. I Polacy korzystają z niej z największą radością.\nRozbrzmiewa entuzjastyczna pieśń Wolności: Wolność wymarzona. Wolność wywalczona,/\nKtórą zabrano nam na tyle długich lat/ Wolność niepojęta, dla nas taka święta, /Wytęskniona, wymodlona tak autorstwa Anny Dzierwy.\nLecz to jeszcze nie koniec spektaklu. Symboliczna finał zamykający widowisko „Nie zginęła” gromadzi na scenie wszystkich aktorów. Tym razem w strojach i działaniach współczesnych, dzisiejszych. To dzisiejsza Polska, nad którą nie wisi już bat bezlitosnego oprawcy. Rozbawiona, zadowolona, dostatnia, bezpieczna. Polska XXI wieku. Zjednoczona z Europą, pewna siebie. Wspaniała.\nSolidnie przygotowany projekt pań Anny korczyk i Anny Dzierwy porównać można do pięknego gobelinu, stworzonego zręcznymi palcami utalentowanych hafciarek. Każda nić składająca się na to arcydzieło to jedna osoba, która pełnym sercem oddała się swojej roli – aktor, akustyk, oświetleniowiec, scenograf i widz, bowiem widownia swoimi emocjami rzetelnie przyczyniła się do sukcesu widowiska – co podkreśliły obie twórczynie.\nSpektakl – rekonstrukcję obejrzała pełna sala znamienitych gości. Mury MDK zaszczycili swoją obecnością weterani wojenni oraz potomkowie zasłużonych Polsce bohaterów historycznych: mjr Stanisław Pakuła (żołnierz WiN-u z oddziału „Jastrzębia”), ppłk. Piotr Rancia (Wojskowy Komendant Uzupełnień w Katowicach), płk. Artur Kozłowski (Dowódca Komponentu Wojsk Specjalnych), ppłk. Kamil Sworacki (dowódca 6. Batalionu Powietrznodesantowego) , Karol Pniak (syn asa myśliwskiego, Majora Sił Powietrznych Karola Pniaka), płk. Tomasz Jamróz-Piłsudski (praprawnuk Adama Piłsudskiego, Brata Marszałka) oraz Maria Antonina Dwornicka (wnuczka stryjeczna komendanta I Pułku Ułanów Legionów Polskich – Władysława Belina-Prażmowskiego).\nRangę wydarzenia podkreślili również przedstawiciele jaworznickiej polityki i władzy: prezydent Paweł Silbert, Monika Bryl – zastępca, poseł na Sejm RP – Dariusz Starzycki czy Naczelnik Wydziału Edukacji, Kultury i Sportu – Irena Wojtanowicz-Stadler.\nZaproszenie otrzymał nawet prezydent Rzeczpospolitej – Andrzej Duda, lecz zatrzymany przez obowiązki głowy państwa, przesłał pozdrowienia zebranym widzom i życzenia sukcesu realizatorom projektu. Zachwycił się prężna działalnością MDK-u, więc być może kiedyś zawita w tutejsze gościnne progi, tym bardziej, że z Jaworznem związany jest rodzinnie.\nNależy wspomnieć jak wymagającym – także pod względem finansowym – było to wydarzenie. Przestawienie realiów historycznych poprzez wiernie odtworzone stroje i realistyczne rekwizyty wymagało znaczących nakładów pieniężnych. Na serdeczne podziękowania zasłużyli sponsorzy przedsięwzięcia: Prezydent Miasta Jaworzna – Paweł Silbert, Spółka TAURON Polska Energia S. A., firmy: ZIGLER oraz FENEA, Stowarzyszenie ARETE, Studio Figura oraz Centralne Muzeum Pożarnictwa.\nSpektakl „Nie zginęła” jest niewątpliwie prawdziwą ucztą wizualną i duchową. Długi i krwawy rozdział zawziętej walki o wolność kraju został zamknięty. Nie traćmy jednak poczucia patriotycznego obowiązku i zachowajmy w sercach narodową dumę. Wkrótce, 11 listopada będziemy przeżywać setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Zjednoczmy się, poświęćmy czas na chwilę refleksji, byśmy mogli – jak aktorzy w finałowej scenie – solidarnie uczcić pamięć poległych, wołając: „PAMIĘTAMY!”\nA Marian Bogacz – uzupełnił brakującą w spektaklu pointę jego wnuk, jaworznicki plastyk Jacek Gąsior – wrócił z wojny i nie nadarmo. Sporo miejsc na widowni zajęli jego potomkowie.\n2 Odpowiedzi na Szlakiem Mariana Bogacza – „Nie zginęła”\n28. października 2018 r zostałem zaproszony na spektakl przez mamę chrzestną ,,Anne Korczyk” bardzo mi się podobało że brak słów, aby to opisać. 30-go Października udałem się jeszcze raz na spektakl, ciężko było z miejscami siedzącymi lecz mi chrzestna mama zorganizowała miejsce.\nJuż drugi raz miałam okazję oglądać „Teatr Oddzielny”, choć z Jaworzna nie jestem. Tym razem zabrałam na spektakl siedmioletniego syna, który też chodzi na zajęcia teatralne. Od początku do końca siedział mi na kolanach, żeby dokładnie wszystko obserwować. Na koniec podziękował mi, że mimo późnej pory, zabrałam go ze sobą. Wiele emocji i wzruszeń towarzyszyło nam w podróżach głównego bohatera. Ogromna praca wykonana przez 58 osób. Dziękuję.


Dom z charakterem, Dom z charakterem - LivingRoom24\nTekst Urszula Medyńska • Zdjęcia Monika Chrupek Photography • Stylizacja Urszula Medyńska Medyńscy Projektowanie\nW swojej pracy architekci często spotykają się z sytuacjami, w których Klienci zgłaszają się do nich po pomoc w przearanżowaniu domu czy mieszkania kupionego wiele lat temu i wyposażonego w meble i sprzęty „tylko na chwilę”, które, jak się później okazało, zostały na dłużej. Tak było i w tym przypadku.\nDom zbudowano dobre kilka lat temu i urządzono na tyle, na ile było to wówczas możliwe. Po kilku latach Inwestorzy zdecydowali się na generalny remont i tym razem zwrócili się po pomoc do profesjonalistów. W wyniku tej współpracy powstał projekt wnętrz idealnie dopasowany do potrzeb domowników, będący jednocześnie ciekawąwizytówką domu.\nWłaścicielka domu, Pani Dorota, to przemiła osoba, pełna energii, temperamentnaoptymistka. Jest mamą dwóch chłopców, żoną i Paniądomu. Kuchnia i łazienki w wydaniu sprzed metamorfozy zupełnienie odzwierciedlały charakterów domowników. Były urządzonew starym stylu, wyposażone w ciężkie meble. W aranżacji brakowałopomysłu. Z pomocą przyszła projektantka, która doskonale wyczuła charakteri potrzeby właścicielki i dostosowała aranżację do jej potrzeb.\nKuchnia otwarta na salon - centralny punkt domu - dzięki kilku sprytnymzabiegom zyskała sporo przestrzeni, a jednocześnie każdy jej kawałek zostałw pełni wykorzystany, dzięki czemu stała się bardziej funkcjonalna. Ciężkiedrewniane szafki zastąpiono laminatem w odcieniu orzecha, który ocieplawnętrze, oraz lakierem w jasnym kremowym kolorze nadającym lekkościzabudowie i pięknie odbijającym światło. Całość wieńczy blat z wysokiejjakości kompozytu mineralnego, zwanego Kerrock - również w odcieniuwanilii, oraz błyszczące cieniutkie uchwyty. Między szafkami położono połyskujące płytki z wzorem 3D, które mieniąc się w słońcu robią ogromne wrażenie. Lampę sufitową zastąpiono sufitem podwieszanym, dzięki czemu kuchnia jest równomiernie oświetlona. Ukryte w suficie taśmy LED wieczorami tworzą niepowtarzalny klimat, jednocześnie nadając wnętrzu jeszcze więcej przestrzeni. Na podłodze ciężkie rude płytki zastąpiono dużymi płytami gresu polerowanego w odcieniu jasnego beżu, dzięki czemu wnętrze jest spójne i wygląda bardzo nowocześnie. Wszystkie te elementy pozwoliły uzyskać zamierzony efekt – wnętrze jest nie tylko czyste i nowoczesne, ale również przytulne.\nProjektując sypialnię, skupiono się głównie na potrzebach Pani domu, gdyż miała to być stricte jej przestrzeń. Kolorystyka oparta na beżach i fioletach jest bardzo kobieca, a elementy dekoracyjne, jak panele ścienne 3D czy podświetlana zabudowa za łóżkiem, dodają temu wnętrzu nieco romantycznego klimatu. Na podłogę zaproponowano wykładzinę dywanową, co dodało sypialni przytulności. Zarówno zabudowa dekoracyjna za łóżkiem, jak i ściana pokryta panelami 3D są dodatkowo podświetlone taśmami LED, które na ścianie z panelami pięknie wydobywają ich głębię.\nDuża łazienka dla domowników była urządzona w dość nudnych odcieniach beżu oraz bieli i zupełnie nie odzwierciedlała temperamentów domowników. Brakowało w niej ducha i jakiegoś zamysłu. Po poznaniu bliżej Pani Doroty wizja jej prywatnego SPA wyklarowała się niemal od razu. Było pewne, że musimy postawić na żywe kolory (Pani Dorota to energiczna, pełna życia osoba, do której bardzo pasuje czerwień), ciekawe wzory, niebanalne rozwiązania. Stąd pomysł na zastosowanie kolekcji Infinita Opoczno, która sprawia, że łazienka od wejścia tryska energią. Efektu dopełniły pięknewzory maków na zabudowie wc jakokobiecy akcent we wnętrzu oraz żyweczerwone listwy dekoracyjne biegnącewokół całej łazienki. Ciemny brąz dekorówi biel płytek bazowych stanowią doskonałetło dla tak intensywnych elementówdekoracyjnych. W łazience znalazła sięrównież wymarzona 2-osobowa wannaz hydromasażem, wyposażona równieżw osprzęt do chromaterapii. Dzięki skrupulatniedobranym elementom wystroju,łazienka stała się dla domowników doskonałymmiejscem relaksu, jak równieżprzestrzenią, w której wszyscy dobrze się czują.\nMała łazienka dla gości została zaaranżowanatak, by jak najbardziej powiększyćją optycznie. Dlatego na ścianie naprzeciwwejścia zaprojektowano duże lustro bezramy klejone do ściany, które poszerzawąskie wnętrze i jednocześnie wtapia się w tło. Na ścianach zastosowano natomiast białe błyszczące płytki w dużym rozmiarze 30x60 cm z wąską fugą 2 mm w tym samym kolorze, która znakomicie niweluje podziały. Zarówno kolor, wielkość, jak i błyszcząca powierzchnia płytek wpływają bardzo korzystnie na odbiór przestrzeni łazienki, która dzięki tym zabiegom wydaje się przestronniejsza i panuje w niej ład. W tak niewielkim pomieszczeniu najlepiej postawić na niewielką ilość gustownie dobranych dodatków i kierować się zasadą „less is more”, gdyż bardzo łatwo przeładować tak małą przestrzeń. Dlatego projektantka ograniczyła dekoracje do minimum, podkreślając charakter wnętrza jedynie poprzez dekoracyjne płytki w ograniczonej ilości czy też poprzez ciekawe, a jednocześnie bardzo proste i minimalistyczne formy urządzeń ceramicznych. Spójny i nieprzytłaczający efekt uzyskano dzięki ujednoliceniu kolorystyki łazienki i ograniczeniu dodatków do minimum.\nPo metamorfozie dom nabrał dla domowników nowego znaczenia. Wnętrza - dotąd przytłaczające i nieciekawe - teraz przeżywają swoją drugą młodość i zachwycają odwiedzających. A domownicy? No cóż, mogą się wreszcie poczuć jak w domu...


Wygląda na to, że to w sądach, a nie w Sejmie, rozstrzygnie się batalia dotycząca legalności kredytów frankowych. Jak wiadomo z obietnic wyborczych partii obecnie rządzącej nie zostało prawie nic (chyba nawet zwrotu spreadów nie będzie). Według ostatnich projektów na odwalutowanie po kompromisowym kursie mogą liczyć tylko nieliczni (prawdopodobnie 5% klientów poszczególnych banków). W tej sytuacji oczy tych, którzy twierdzą, że ich kredyty frankowe są nieuczciwe i powinny być unieważnione (lub odwalutowane) są skierowane w stronę sądów.\nTu zaś bywa różnie. W pierwszej instancji frankowicze dość często wygrywają, ale sukcesów prawomocnych jest już mniej (choć przecież większość spraw jest jeszcze w toku, więc za wcześnie na podsumowania). W bardzo podobnych sprawach zapadają zupełnie rozbieżne wyroki, co z kolei ogranicza liczbę nowych spraw kierowanych do sądów (ci, którzy się wahali, wciąż mają trudność z oszacowaniem jakie mieliby szanse w sądzie). Brakuje orzecznictwa Sądu Najwyższego, które uporządkowałoby pole gry.\nTutaj znajdziesz – opisane przystępnym językiem i zinterpretowane – najważniejsze wyroki w sprawie franków. Przeczytaj zanim zdecydujesz co robić z własnym kredytem\nW tej sytuacji warto nasłuchiwać wieści z Luksemburga, gdzie mieści się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Wyroki tego sądu są wiążące dla sądów wszystkich krajów unijnych, więc mają status nawet wyższy, niż orzeczenia polskiego Sądu Najwyższego. TSUE nie wypowiada się z własnej inicjatywy, lecz odpowiada na tzw. pytania prejudycjalne zadawane przez sądy krajów Unii Europejskiej. Polskie sądy jakoś nie zamęczają TSUE sprawami frankowymi, ale od czasu do czasu pojawiają się orzeczenia w sprawach kredytobiorców węgierskich, hiszpańskich, czy z Bałkanów.\nKilkanaście dni temu, 20 września, TSUE wypowiedział się w sprawie rumuńskich klientów (Ruxandra Paula Andriciuc and Others) przeciwko Banca Româneasca. Rzecz jest ciekawa, bo dotyczy umów kredytów hipotecznych denominowanych we frankach, zawartych w latach 2004–2007. TSUE odpowiadał na trzy pytania prejudycjalne zadane przez sąd rumuński, dotyczące interpretacji przepisów Dyrektywy 93/13/EWG (mówi o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich). Ta sama dyrektywa jest podstawą argumentacji polskich klientów w sprawach frankowych, więc nie ma żartów.\nCzytaj: Nowy patent w sądowej wojnie o franki. Klienci, którzy go stosują, mogą wygrać szybciej\nRumuni też mają ten problem. Bank, sprzedając klientom kredyt frankowy, wpuścił ich na minę?\nSpór rumuńskich klientów z bankiem dotyczył kredytu wyrażonego we frankach (choć prawdopodobnie wypłaconego w lejach, bo był to rodzaj kredytu konsolidacyjnego), który miał być spłacany bezpośrednio we frankach. To oznacza, że sprawa jest trochę inna, niż na naszym podwórku. W Polsce przeważnie banki żądały spłaty w złotych (przy okazji zarabiając na różnicach kursowych, wymieniając złote na franki w swoich „kantorkach”), dopiero po uchwaleniu ustawy antyspreadowej klienci otrzymali prawo spłaty rat we frankach (korzysta z tego niewielu).\nJednak pozostałe punkty sporu już odpowiadają polskim realiom. Klienci zarzucają bankowi, że nie uprzedził ich we właściwy, wystarczająco zrozumiały sposób o ryzyku kursowym, przerzucając na nich w pełni ryzyko zmian na rynku walutowym. Jak wiemy okazały się one brzemienne w skutki i spowodowały drastyczny wzrost zadłużenia wyrażonego w lokalnej walucie nie tylko rumuńskich, ale i polskich klientów banków. Luksemburski sąd unijny tak relacjonował stanowisko klientów wyrażone w rumuńskim sądzie.\n„W przeciwieństwie do innych walut obcych, służących jako waluty referencyjne dla pożyczek, bank nie wyjaśnił, iż kurs franka szwajcarskiego ulegał znaczącym wahaniom w stosunku do leja rumuńskiego. Prezentacji dokonano w zniekształcony sposób, uwypuklając korzyści produktu tego rodzaju i wykorzystaną walutę, jednocześnie zaniedbując ukazanie potencjalnego ryzyka i prawdopodobieństwa jego ziszczenia. Nie informując w sposób przejrzysty o ryzyku, bank naruszył ciążące na nim obowiązki informowania, uprzedzenia i doradztwa, a także obowiązek sformułowania warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem, aby każdy kredytobiorca mógł ocenić zakres obowiązków wynikających z zawartej przez siebie umowy”\nNa tej podstawie rumuńscy klienci uznali, że kredyt, ze względu na fakt nałożenia na nich przez bank ryzyka kursowego, zawierał nieuczciwe warunki umowne. I zażądali stwierdzenia nieważności tych warunków. Czyli ustalenia przez bank nowego harmonogramu spłat, przewidującego przewalutowanie kredytów na leje rumuńskie według kursu z dnia zawarcia umowy. To dość podobne roszczenie do tych wysuwanych przez polskich frankowiczów. Tu też pojawia się – jako jeden z kilku (oprócz np. podwójnej waloryzacji) kwestia niewystarczającego naświetlenia ryzyka przez bank udzielający kredytu.\nCzytaj też: Były pracownik banku pod przysięgą: „klienci nie mieli szans zrozumieć co im sprzedajemy”\nCzytaj też: Klient przegrał proces z bankiem. Apelacji nie będzie. Co dalej?\nRumuński sąd pisze do TSUE w sprawie franków. Trzy pytania. Ważne także dla nas\nSąd pierwszej instancji odrzucił roszczenia klientów, a ci się odwołali od wyroku. Zaś rumuński sąd apelacyjny podrapał się w łepetynę i zadał trzy pytania luksemburskiemu TSUE. Wszystkie trzy dotyczą interpretacji zapisów unijnej dyrektywy i – bezpośrednio i pośrednio – granicy dzielącej zapisy w umowie na uczciwe i nieuczciwe.\nRumuński sąd apelacyjny zapytał czy ewentualną „znaczącą nierównowagę między prawami i obowiązkami stron wynikającymi z umowy” sąd powinien badać tylko w odniesieniu do chwili zawarcia umowy – a więc analizując wyłącznie założenia „teoretyczne” – czy też nierównowaga ta może objawić się w trakcie wykonywania umowy, gdy np. „świadczenie konsumenta stało się nadmiernie uciążliwe w porównaniu z chwilą zawarcia umowy z powodu istotnych zmian kursu wymiany?”\nDrugie pytanie: czy wyrażenie warunku (w tym przypadku warunku „frankowości”) w umowie prostym i zrozumiałym językiem (w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13) powinno oznaczać tylko objaśnienie mechanizmu czy też przewidywać wszystkie jego możliwe konsekwencje, w zależności od których może zmieniać się cena płacona przez konsumenta? Czy spoczywający na banku obowiązek dotyczący poinformowania klienta o warunkach kredytu (odsetki, prowizje) powinien objąć również objaśnienie ewentualnego wzrostu lub spadku wartości waluty obcej?\nTrzecie pytanie dotyczyło ustalenia czy warunek spłaty rat w obcej walucie to tzw. „główny przedmiot umowy”, czy też jest nim tylko oprocentowanie oraz konieczność zwrotu określonej kwoty w danym terminie, zaś kwestie „walutowości” (czyli w jakiej walucie ma być dostarczona płatność) są już uboczne?\nMa to o tyle duże znaczenie, że prawo – także polskie – mówi, iż tzw. abuzywność (czyli nieuczciwość wiążącą się z „wygumkowaniem” podejrzanego zapisu z umowy) można stwierdzić tylko w przypadku zapisów, które nie dotyczą głównych świadczeń i które nie były indywidualnie uzgadniane z klientem (czyli klientowi podsunięto gotowy wzór umowy do podpisu).\nCo na to wszystko sędziowie TSUE? Gdybym miał interpretować orzeczenie językiem sportowym, to napisałbym, że jest 2:1 dla banków. W dwóch przypadkach sąd europejski zinterpretował dyrektywę w sposób, który może pomóc w „polskich” sprawach raczej bankom, niż klientom, zaś w jednej sprawie wypowiedział się prokonsumencko. Jednak niewykluczone, że dwa gole, które padły w tym meczu dla banków, padły ze spalonego.\nCzytaj też: Nabici mają problem? Bankowcy wymyślili nowy trik prawniczy. Będzie skuteczny?\nNierównowaga w umowie. Czy bank jest winien jeśli objawiła się dopiero po pewnym czasie?\nCzy nierównowagę w warunkach umowy należy rozpatrywać wąsko (tylko na moment podpisywania kontraktu) czy szeroko (rozciągając ją na wszystkie możliwe konsekwencje, które mogły pojawić się dopiero później, ale nie były do przewidzenia w momencie podpisywania umowy)? Europejski sąd orzekł, że\n„Oceny nieuczciwego charakteru warunku umownego należy dokonywać w odniesieniu do momentu zawarcia danej umowy, z uwzględnieniem ogółu okoliczności, które mogły być znane przedsiębiorcy w owym momencie i mogły mieć wpływ na późniejsze jej wykonanie”\nTo nie jest dobra interpretacja dla kredytobiorców, oznacza bowiem, że bankowcy – przenosząc spór na polski grunt – mogą próbować udowadniać, że w momencie podpisywania umowy kredytu frankowego zapisy dotyczące denominowania długu w obcej walucie nie były niesprawiedliwe i nieuczciwe, bo ryzyko kursowe wyglądało wówczas na niewielkie, Polska miała za chwilę wejść do strefy euro, zaś zmienność na rynku walut była niewielka. A tego, co stało się później, w tamtym momencie nie dało się przewidzieć. Na osłodę unijny trybunał dodaje:\n„Do sądu krajowego należy ocena, w świetle ogółu okoliczności i z uwzględnieniem fachowej wiedzy banku w zakresie ewentualnych wahań kursów wymiany i ryzyka wiążących się z zaciągnięciem kredytu w walucie obcej, istnienia ewentualnej nierównowagi w rozumieniu rzeczonego przepisu”\nA więc sąd krajowy może mimo wszystko uznać, że bank – jako specjalista – mógł przewidzieć, że zmienność na rynku walutowym kiedyś wzrośnie i że klient padnie tego ofiarą. A skoro mógł to przewidzieć, to być może nie powinien oferować takiego – potencjalnie toksycznego – produktu finansowego. I być może powinien ponieść tego konsekwencje. O ile więc interpretacja TSUE nie jest prokonsumencka, o tyle pozostawia furtkę.\nPatrząc na sprawę przez pryzmat polskich kredytobiorców trzeba też pamiętać, że oni kwestionują nie tyle nieuczciwość samego kredytu ze względu na jego konstrukcję (a w każdym razie nie jest to główna linia sporu), lecz nieuczciwość klauzul przeliczeniowych (czyli po jakim kursie bank przeliczał wpłacane złotówki na franki – w przypadku kredytów denominowanych w tej walucie). Nasz spór jest więc dużo głębszy, niż tylko dotyczący kwestii nieuczciwej konstrukcji umowy.\nCzy „frankowość” kredytu można w ogóle badać pod kątem nieuczciwości banku?\nNa pytanie czy „frankowość” kredytu jest „głównym przedmiotem umowy” sąd europejski odpowiedział twierdząco. A więc zapis, na mocy którego kredyt należy spłacić w tej samej walucie obcej, w której został on zaciągnięty, „określa podstawowe świadczenie charakteryzujące tę umowę”. To z kolei oznacza, że „warunku tego nie można uznać za nieuczciwy, o ile jest on wyrażony prostym i zrozumiałym językiem”.\nTa decyzja TSUE chyba też nie dotyczy głównej osi sporu frankowiczów z polskimi bankami, choć wytrąca im z ręki jeden z argumentów. Co prawda orzeczenie TSUE odnosi się do odmiany kredytu, która w Polsce nie była oferowana (spłacanego we frankach), ale pojawia się tutaj dość jednoznaczne stwierdzenie, że „frankowość” jest głównym przedmiotem umowy i nie można jej badać pod kątem abuzywności. Oczywiście nie oznacza to, że nie można badać abuzywności szczegółowych zapisów umowy, które tę „frankowość” uszczegóławiają.\nInna sprawa, że jest niemal pewne, że to orzeczenie ujnijnego sądu bankowcy będą chcieli interpretować bardzo szeroko, rozciągając tę interpretację w taki sposób, by przekonać sędziów, iż nie powinni w ogóle badać kwestii prawidłowości zawierania umów frankowych. Bo po prostu nie mają po temu podstaw.\n„To istotne orzeczenie unijnego trybunału, który przede wszystkim potwierdza w tymże wyroku, że umowy kredytów denominowanych do walut obcych są umowami prawidłowo zawieranymi przez banki z kredytobiorcami. (…) TSUE stwierdził, że klauzula umowna w umowie kredytu hipotecznego określająca obowiązek spłaty kredytu w walucie, w której został on zaciągnięty, stanowi główny przedmiot umowy kredytu. Oznacza to, że nie jest to w ocenie TSUE kwestia poboczna, lecz jedna z najważniejszych cech umowy kredytowej denominowanej w walucie obcej. Wynika z tego uznanie, że dana klauzula nie jest abuzywna, a możliwość jej kontroli w zakresie abuzywności jest wyłączona. Można jedynie badać, czy została wyrażona językiem prostym i zrozumiałym”\n– taką interpretację orzeczenia TSUE, przyznacie, że baaaaardzo szeroką, przeczytałem w tekście mec. Piotra Gałązki, prawnika będącego „uszami” Związku Banków Polskich w Brukseli. Będzie więc „wojna propagandowa” na tle tej części orzeczenia.\nRyzyko kursowe: jak bardzo bank powinien je wytłumaczyć klientowi?\nDość ważny – i dobry dla polskich konsumentów – jest za to trzeci segment odpowiedzi TSUE na pytania rumuńskiego sądu. Mówi on o prostym i zrozumiałym języku, którym trzeba opisywać ryzyko kursowe. Mam niejasne przeczucie, że w oparciu o tę interpretację unijnej dyrektywy 93/13 niejeden polski bankowiec jeszcze zapłacze. Ryzyko kursowe przy udzielaniu kredytu bywało bowiem wyjaśniane klientom w bardzo różny – nie zawsze klarowny i nie zawsze rzetelny – sposób.\n„Wymóg wyrażenia warunku umownego prostym i zrozumiałym językiem oznacza, że w wypadku umów kredytowych instytucje finansowe muszą zapewnić kredytobiorcom informacje wystarczające do podjęcia przez nich świadomych i rozważnych decyzji. (…) Warunek dotyczący spłaty kredytu w tej samej walucie obcej co waluta, w której kredyt został zaciągnięty, musi zostać zrozumiany przez konsumenta zarówno w aspekcie formalnym i gramatycznym, jak i w odniesieniu do jego konkretnego zakresu, tak aby właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny przeciętny konsument mógł nie tylko dowiedzieć się o możliwości wzrostu lub spadku wartości waluty obcej, w której kredyt został zaciągnięty, ale również oszacować – potencjalnie istotne – konsekwencje ekonomiczne takiego warunku dla swoich zobowiązań finansowych”\nTo nie są żarty, to jest bardzo wysoko zawieszona poprzeczka dla banków, które udzielały kredytów frankowych. Co prawda mówimy tu o warunku dotyczącym spłaty rat kredytu we frankach (a więc nie dokładnie takim samym, jaki mają w umowach polscy kredytobiorcy), ale można tę interpretację rozciągać na wszystkie warunki dotyczące „walutowości”.\nA jeśli tak to banki muszą udowadniać w sądzie nie tylko to, że podłożyły klientom właściwy papierek do podpisu. I nawet nie tylko to, że był to papierek napisany prostą i poprawną polszczyzną. Bank musi mieć dowód, że klient, w oparciu o przekazane przez bank informacje, mógł oszacować wszystkie potencjalnie istotne scenariusze związane ze spłatą kredytu. Oj, tu może być kiepsko.\nTutaj całe orzeczenie przetłumaczone na język polski: „Orzeczenie TSUE w sprawie C‑186/16”\nIlustracja tytułowa: CQF-avocat/Pixabay.com\nPanie Macieju, TSUE wydał wyrok w prawie umów, które w Polsce prawie nie były „sprzedawane”. Wydał wyrok w sprawie kreytu DEWIZOWEGO w rozumieniu polskiego prawa, a nie WALORYZOWANEGO! Prosze docztrać, gdzie Rzecznk Generalny w swojej opinii daje po łapkach polskiemu rządowi: „51. … W przeciwieństwie do stanowiska przedstawionego przez rząd polski uważam, że istnieje różnica pomiędzy umowami o kredyt w walucie zagranicznej a kredytami indeksowanymi w walucie zagranicznej. W tym ostatnim przypadku bowiem spłata zawsze następuje w walucie krajowej. Według mnie niewłaściwe jest utożsamianie warunku dotyczącego spłaty w walucie zagranicznej z tzw. warunkiem „walutowym”. Przekwalifikowanie przedmiotowej umowy na umowę o… Czytaj więcej »\nTak, tak, oczywiście to zauważyłem i w wielu miejscach zaznaczyłem. Natomiast wydaje mi się, że tok myślenia pokazany w ważnych miejscach tego orzeczenia może być wskazówką dla sądów w Polsce. Zwłaszcza – i wiem to na pewno – prawnicy reprezentujący banki już grzeją silniki, by jego „właściwą” interpretację dostarczyć sędziom na każdą salę sądową, gdzie mówi się o kredytach frankowych. Stąd właśnie pokusiłem się o tak szeroką i rozkminiającą recenzję. Wiem, że wyciąg z niej ukazał się też w Wyborczej, acz pod niefortunnym tytułem.\nPrzedstawiony tok rozumowania w artykule jest błędny, gdyż tutaj TSUE uznał zapisy o przeliczeniach za główny przedmiot umowy właśnie ze względu, że kredyt był walutowy – określony, wypłacony i spłacany w CHF. W przypadku „kredytów” wypłacanych w waluccie lokalnej i głównego świadczenia TSUE wypowiedział się w wyroku C-26/13. Proszę więc dokładniej analizować co wskazuje TSUE zanim Pan coś napisze.\nŻaden z naszych sędziów nie zapyta o nic TSUE, bo przecież wie lepiej.\nChciałbym się mylić, ale wniosek Rzecznika Finansowego w sprawie ujednolicenia orzecznictwa leży w Sądzie Najwyższym od kwietnia (http://www.sn.pl/sprawy/SitePages/Zagadnienia_prawne.aspx?ItemSID=946-16544171-be1b-4089-b74b-413997467af2&ListName=Zagadnienia_prawne&Rok=2017) a Sąd czuje się jakby tymczasowy i w tej sprawie pewnie „nie zdąży” wydać orzeczenia (taki zapracowany ?).\nTak, to rzeczywiście dziwne, że z polskich sądów nie ma zapytań do TSUE. Były z Węgier, były z Hiszpanii, a z Polski jakoś nie, mimo, że to duży „frankowy rynek”. Szkoda, tym bardziej, że sprawy zgłaszane do TSUE z innych krajów przeważnie dotyczą nie takich kredytów jak nasze, lecz tylko podobnych. Bo albo są to kredyty o stałej stopie (Węgry), albo wielowalutowe (Hiszpania), albo spłacane we frankach (Rumunia).\nRecznik Praw Obywatelskich przystąpił do po raz pierwszy do sprawy „frankowej” (I ACa 953/16 prowadzonej w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie) i też wnosi o skierowanie pytania prejudycjalnego do TSUE\nJest Pan bardzo nieprecyzyjny, bo co to znaczy „kredyt spłacany we frankach” w Rumunii i czym się różni od typowych kredytów „frankowych” udzielanych w Polsce? Przecież te polskie też są często spłacane we frankach. Należaloby tutaj raczej dokonać rozróżnienia w jakiej walucie te kredyty były udzielane, a nie w jakiej są spłacane, bo to ma wtórne znaczenie. W Polsce kredyty „frankowe” były udzielane w złotych polskich, nie były to kredyty walutowe, o których Pan pisze w tym artykule i do których odnosił się TSUE w tych konkretnych przypadkach. Uczestniczy Pan w wątpliwym moralnie procesie dezinformacji, do którego należą właśnie mylenie… Czytaj więcej »\nUpss…. bardzo celnie Panie Macieju.\nPełna zgoda z p. Agnieszką 🙂\nPanie niech Pan zajmie się lepiej ogródkiem działkowym a nie wprowadzaniem ludzi w błąd — po co Pan leje wodę Pan się na tym nie zna !!!!\nNie tak dawno bo na rozprawie 29 września br. przyłączając się do sprawy I ACa 953/16 przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie przedstawiciel RPO występujący jako „uczestnik na prawach prokuratora” złożył pismo procesowe wnioskujace o takie zapytanie prejuducjalne. Zobaczymy czy może tym razem się uda i Sąd Apelacyjny zada to pytanie TSUE.\nArgumentacja ZBP, że klauzula walutowa to element opisu głównego świadczenia stron jest obliczona tylko na zwalczenie sankcji z art. 385/1 kc i prowadzi bank wprost na minę w art. 58 kc. Powodzenia.\nNie tak dawno bo na rozprawie 29 września br. przyłączając się do sprawy I ACa 953/16 przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie przedstawiciel RPO występujący jako “uczestnik na prawach prokuratora” złożył pismo procesowe wnioskując o takie zapytanie prejuducjalne. Zobaczymy czy może tym razem się uda i Sąd Apelacyjny zada to pytanie TSUE.\nNa razie sąd ma nadzieję na ugodę :O .\nTrochę też kombinuje.\nCóż, tak naprawdę walka o praworządność w Polsce odbywa się pomiędzy kredytobiorcami „frankowymi” a bankami.\nUważam, że jest 3:0 dla kredytobiorców indeksowanych CHF.\n1. Warunki nieuczciwe określa się na moment zawarcia umowy – czyli nie ma znaczenia „sprawiedliwość” kursu franka wg tabeli banku.\n2. Kredyt i spłata określona w PLN – czyli indeksacja NIE jest warunkiem głównym umowy.\n3. Zgoda z p. Maćkiem.\ncyt:”iż tzw. abuzywność (czyli nieuczciwość wiążącą się z “wygumkowaniem” podejrzanego zapisu z umowy) można stwierdzić tylko w przypadku zapisów, które nie dotyczą głównych świadczeń i które nie były indywidualnie uzgadniane z klientem (czyli klientowi podsunięto gotowy wzór umowy do podpisu).”\nCzy aby na pewno? Przecież stwierdzenie abuzywności nie dotyczy postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie tylko wówczas, jeżeli zostały one sformułowane w sposób jednoznaczny. Czy kwota kredytu wyrażona w CHF została w umowie sformułowana w sposób jednoznaczny, skoro nie został określony sposób ustalania kursu waluty?\ncyt:”bankowcy – przenosząc spór na polski grunt – mogą próbować udowadniać, że w momencie podpisywania umowy kredytu frankowego zapisy dotyczące denominowania długu w obcej walucie nie były niesprawiedliwe i nieuczciwe, bo ryzyko kursowe wyglądało wówczas na niewielkie” To nie prawda. Odsyłam do raportów KNF o sytuacji banków za 2007 i 2008r. Poza tym ZBP podobno sam udał się do KNF, aby ten zabronił bankom udzielania tych kredytów jako bardzo niebezpiecznych dla klientów. Zresztą, w przypadku umów stosowanych przez polskie banki najistotniejszy jest fakt dowolności, jaką sobie przyznały, w kształtowaniu zobowiązania kredytobiorcy i spread jako świadczenie nienależne i nie określone w… Czytaj więcej »\nJa Panu Maciejowi polecam:\nWyrok TSUE daje podstawę do unieważnienia umów o kredyty we frankach.\nJeżeli bank nie poinformował kredytobiorcy o skali ewentualnych wahań kursu walutowego w całym okresie obowiązywania umowy o kredyt we frankach, to umowa może okazać się nieważna, a frankowicz w niektórych przypadkach nie będzie musiał zwracać bankowi kwoty kredytu – takie, zdaniem dr. Waldemara Gontarskiego z Europejskiej Wyższej Szkoły Prawa i Administracji, wnioski wynikają z wrześniowego wyroku TSUE.\nCałość tutaj: http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/wyrok-tsue-daje-podstawe-do-uniewaznienia-umow-o-kredyty-we-frankach\nKolejny świetny wpis, dobrze że istnieją takie blogi jak ten.\nPKO BP największy polski bank już w 2005 roku zawierał umowy z obowiązkiem rat w CHF na wydzielony rachunek techniczny prowadzony w CHF (można wpłacić PLN to przewalutują według tabeli). A kredyt był udzielany w CHF tylko z obowiązkową wypłatą w PLN 🙁\nWięc postanowienie TSUE pasuje do kilkuset tysięcy frankowiczów, nie uważa Pan?\n[…] Czytaj też: Trzy ważne sprawy, o których wypowiedział się TSUE. Czy to orzeczenie zatrzęsie polskimi sąda… […]


Stowarzyszeni | Głos Szczeciński\nDorota Kozicka, 18 stycznia 2005 r. 17 stycznia 2005, 22:15\nW Zakładzie Karnym w Goleniowie działa Stowarzyszenie "Spięci Paragrafem" założone przez skazanych i zarejestrowane w Starostwie Powiatowym. Więźniowie dokonali rejestracji korespondencyjnie. Dyrektor zakładu twierdzi, że organizacja działa nielegalnie.\nZ dokumentów rejestracyjnych, które znajdują się w starostwie goleniowskim wynika, że stowarzyszenie "Spięci paragrafem " powołało do życia trzech skazanych, odsiadujących karę. To ich nazwiska figurują pod krótkim regulaminem organizacji.\n- Właściwie w regulaminie stowarzyszenia jest tylko wyjaśnienie, że zostało ono zarejestrowane przez osoby odsiadujące karę, więc siedzibą stowarzyszenia jest zakład Karny w Goleniowie, przy ul. Grenadierów 66 - wyjaśnia Anna Stępień- Buryszek, naczelnik wydziału spraw obywatelskich, obsługi starostwa i ochrony zdrowia w starostwie goleniowskim.\nJako jedyny cel stowarzyszenia założyciele wskazali chęć niesienia pomocy współwięźniom w czasie odbywania przez nich kary. Dokumenty niezbędne do rejestracji przysłano pocztą, a urzędnicy bez zwłoki je zarejestrowali.\n- To jest tzw. stowarzyszenie zwykłe i nie wymaga rejestracji w sądzie, a wszystkie wymogi nałożone przez obowiązującą ustawę o stowarzyszeniach zostały przez założycieli spełnione - mówi naczelnik Stępień-Buryszek.


Witam u siebie! | Survival po polsku\nHome→Mój survival→MOJA wizja→TWÓJ survival→Spotkanie…→Witam u siebie!\nJestem gospodarzem tego miejsca i dlatego witam słowem WITAM.\nRobię to — oczywiście — na przekór tym, którzy wchodzą do mnie (do domu, na działkę leśną, do samochodu, na stronę internetową, do poczty) i mówią/piszą słowo „witaj” jakby byli gospodarzami tych miejsc. Bowiem wita tylko gospodarz u siebie.\nChciałbym zaznaczyć jedną rzecz (aczkolwiek złożoną), że nie istnieje taka norma, która określa, że survivalowiec musi umieć wszystko i to na wysokim poziomie. Nie będziemy składać żadnego egzaminu, chyba, że wobec życia. Ktoś czytający moją stronę może bowiem pomyśleć ze smutkiem, że temu wszystkiemu, co tu napisałem, on ze swoją wiedzą nie poradzi…\nKtoś inny za to zerknie tu i stwierdzi, że tak sobie bajdurzę dla młodzieży szkolnej, on zaś wyrósł już z tego i powędruje w poszukiwaniu czegoś, co da satysfakcję jego dojrzałemu umysłowi.\nObie wersje dopuszczalne. Tyle, że z zastrzeżeniem: każdy żyje swoim życiem i układa je na swój sposób. Nie stworzyłem tej strony, aby oślepiać cudze oczy moją wiedzą czy popisywać się jaki ze mnie mądrala. Od lat wyjaśniam znajomym, że w życiu (oraz w survivalu) nie zajmuję się żadnym wyścigiem.\nWiedza survivalowa ma prowadzić do życiowej mądrości, ta zaś ma uczynić, że okażemy się ludźmi przydatnymi.\nRaduję się życiem i dzielę się tym z innymi. Kiedy coś odkrywam nowego, a stwierdziłem już, że inni o tym nie mają większego pojęcia — wprowadzam ich w te sprawy. Nigdy nie brałbym się do nauczania Tadeusza Kościuszki budowania militarnych umocnień… Ale gdyby się rozchorował, to mógłbym mu na przykład powiedzieć, że to nerki; w moich zainteresowaniach jest zdrowie i medycyna — kiedy przyjeżdżało pogotowie do jakiegoś wychowanka w ośrodku wychowawczym, zazwyczaj prowadziłem lekarza mówiąc, co stwierdziłem i co wstępnie podałem, zaś on… potwierdzał moją diagnozę. Bo survivalowe postępowanie wymaga, byśmy powiedzieli przybyłemu lekarzowi, że podaliśmy środek X, zaś lekarz będzie wtedy wiedział, że badanie może okazać nieco zmienione objawy (np. ból będzie stępiony). Dlaczego tak? Bo moje doświadczenie pokazało mi, że ludzie przeważnie tego nie robią…\nMam zatem świadomość, że budując szałas w dziczy nie będę operować tak sprawnie siekierą, jak mieszkaniec wsi, leśnik, czy ktoś od lat buszujący w leśnych warunkach albo ten, co od lat szkoli się jako drwal. Ale… szałas wybuduję, i w dodatku będę wiedział, że żaden konar nad moją głową nie pęknie i nie spadnie na mnie, że dach nie będzie przeciekał w razie deszczu, że spływająca woda nie wypłucze mnie ze środka, że główna belka nie załamie się pod ciężarem ukośnej ścianki, itp. Będę też widział, że nie wybudowałem schronienia na trasie przemytników albo dzikich zwierząt, gdzie w pobliżu mam wodę pitną, w jaką stronę się ewakuować w razie jakiegoś znaczącego zdarzenia, i jak to zrobić w nocy, by nie wpaść do parowu lub nie zaplątać się w stercie suszu oraz jak wezwać pomoc.\nDodam, że jest jeszcze parę dziedzin, którymi nie będę się popisywał. Czasem zdarza mi się, kiedy poznaje nowych, fajnych ludzi, przedstawiać się mówiąc, że oto mają przed sobą geniusza, a potem konfidencjonalnie pochylam się ku nim i półgłosem dodaję, że na boku mogę też im opowiedzieć jakim bywałem idiotą…\nDlatego moje tu pisanie ma tylko posłużyć Wam i Waszej wyobraźni w poszukiwaniu własnej drogi…


Korona 1912 Czarna 1kg\n» Korona 1912 Czarna - 1kg\nKorona 1912 Czerwona - 1kg\nKorona 1912 Granatowa - 1kg\nKorona 1912 Czarna - 1kg\nMielenie kawy na życzenie:\n(Brazylia Arabika 80%, Indie Robusta 20%)\nTo mieszanka wysokiej jakości arabiki z Brazylii z robustą pochodząca z Indii. To połączenie charakteryzuje się wyższą zawartością kofeiny oraz bardziej wyrazistym, mocniejszym i cięższym smakiem. Możemy w niej wyczuć mocny aromat gorzkiej czekolady i przypraw takich jak gałka muszkatołowa. To najciemniej wypalona kawa w naszej ofercie, dla poszukiwaczy intensywnych doznań.\nDedykowana metoda: espresso\nRegion/plantacja: Cerrado/Santos, różne\nOdmiana botaniczna: Catuai, różne\nNuty smakowe: orzechy / gorzka czekolada / przyprawy


samochody sprowadzane - Tematy w eGospodarka.pl\neGospodarka.pl › Tematy\t› samochody sprowadzane\n... efekcie czego spadek w imporcie aut osobowych sięgnął 20% rdr. Skąd sprowadzamy samochody? Na podstawie danych ze zleceń opublikowanych w serwisie Clicktrans wynika, że w 2020 ... pochodzące z tych krajów. Z Francji decydujemy się na Renault, a z Włoch ściągamy Fiaty. „Raport Samochody 2020” to piata edycja raportu na temat sprowadzania samochodów ...\n... ponad 3200 zł. Tak w największym skrócie można podsumować rezultaty badania zrealizowanego przez Clicktrans na potrzeby „Raportu Samochody 2019”. Z tego tekstu dowiesz się m.in.: Skąd Polacy sprowadzają samochody? Jakie marki są najpopularniejsze Czy transport aut ulegnie wpływowi koronawirusa? Jak wynika z komunikatu opublikowanego przez ...\n... 945 tys. pojazdów, których łączna wartość przewyższyła 16 miliardów złotych. Skąd Polacy sprowadzają samochody? Z Niemiec oczywiście W zestawieniu najczęściej sprowadzanych pojazdów liderami okazały się - co nie jest zresztą żadnym zaskoczeniem - samochody z Niemiec - niemal połowa (47%) wszystkich sprowadzonych pojazdów pochodziła właśnie zza Odry ...\n... najczęściej Niemcy, a najpopularniejszy model to Audi A4. Nie jest chyba żadnym zaskoczeniem, że największą popularnością cieszyły się w minionym roku auta sprowadzane z Niemiec. Zarejestrowano ich aż 416 tys. Najczęściej były to Volkswageny (121 tys.). Wyszukiwarka rankomat.pl postanowiła sprawdzić, jaki był wiek ...\nTematy: kupno samochodu, auta z niemiec, samochody używane, samochody sprowadzane\n... auto w Warszawie jest sprowadzone spoza kraju. Czytaj także: - 5 istotnych spraw przy kupnie samochodu używanego - Najpopularniejsze samochody cabrio. BMW bez konkurencji? A w którym regionie Polski królują auta sprowadzane? Nie jest zaskoczeniem, że są to Gorzów Wielkopolski (75%) oraz Zielona Góra (71%), a więc miasta położone ...\n... pełnią również funkcję kierunkowskazów. W takim wypadku również przednie reflektory muszą zostać wymienione, na takie, które spełnią europejskie wymagania. Jako, że samochody sprzedawane na amerykańskich rynkach, są często konfigurowane inaczej niż te w europejskich salonach, należy też zwrócić uwagę m.in., czy jednostki napędowe ...\nTematy: rejestracja samochodu, rejestracja pojazdu, samochody z USA, samochody sprowadzane\n... ). Z Wielkiej Brytanii coraz taniej Najtańsze jest sprowadzanie samochodu z Niemiec, które kosztuje średnio 1279 zł – 1,43 zł/km. W podobnej kwocie Polacy sprowadzają samochody z Austrii (1468 zł), Holandii (1464 zł), Belgii (1421 zł) oraz Danii (1647zł). Druga pozycja w zestawieniu najchętniej sprowadzanych samochodów należy do ...\n... sprzedawcy. Konsumenci w bardzo łatwy sposób mogą zostać skuszeni atrakcyjnymi ofertami, które dostępne są również na stronach internetowych portali sprzedających samochody. Należy pamiętać, że administrator portalu nie ponosi odpowiedzialności za ogłoszenia dodawane przez sprzedawcę, chyba, że uzyskał wcześniej doniesienie o nieuczciwych ...\nStatystyki resortu finansów nie pozostawiają złudzeń - Polacy kupują przede wszystkim auta z drugiej ręki. W minionym roku zarejestrowano w naszym kraju ponad dwukrotnie więcej samochodów używanych sprowadzonych z zagranicy, niż nowych aut zakupionych w polskich salonach. Najczęściej przywożono je z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Francji. To tylko ...\n... roku Polacy sprowadzili samochody głównie z Niemiec (37%), Wielkiej Brytanii (17,5%), Francji (14,4%), Włoch (6,6%), Belgii (5,1%), Holandii (5%) i Hiszpanii (1,4%). - Polacy w dalszym ciągu darzą sporym zaufaniem niemieckich sprzedawców i wszystko co stamtąd sprowadzane kojarzy się nam z wyższą jakością. Cenimy samochody sprowadzane zza zachodniej ...


114. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań 114. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań\n114. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań\nDodano Luty 08, 2016 przez Nowe Mieszkania Kraków w kategorii Artykuły\nW dniach 13-14 lutego krakowskie centrum targowe Chemobudowa stanie się miejscem, gdzie każdy zainteresowany rynkiem nieruchomości znajdzie coś dla siebie. Na zwiedzających czekać będą specjalne oferty i promocje.\nDla odwiedzających Krakowską Giełdę Domów i Mieszkań przygotowaliśmy ciekawe wykłady, które odbędą się w sobotę 13 lutego, w tematach:\ngodz. 12.30 Mieszkanie czy dom??? Joanna Bień, Krakowski Rynek Nieruchomości\ngodz. 13.00 Zmiany na rynku mieszkaniowym. Jarosław Knap, Krakowska Grupa Multimedialna\ngodz. 13.30 Zmiany na rynku finansowania nieruchomości. Albert Opoka, Phinance SA\nOrganizowane cyklicznie targi to dobry czas, by bliżej poznać dewelopera, zapytać o wszystko i rozwiać ewentualne wątpliwości. Rozbudowana oferta targów pozwala na zgromadzenie w jednym miejscu wszystkich ofert z regionu, dzięki czemu łatwo jest je porównać. Dzięki obecności wykwalifikowanych ekspertów z branży finansowej, istnieje możliwość skorzystania z doradztwa w zakresie sfinansowania nieruchomości, a dla tych, którzy głowią się nad aranżacją nowo nabytej nieruchomości, pomocą służyć będą obecni na targach architekci. Na targach będzie również bezpłatne doradztwo prawne adekwatne do charakteru targów.\nZ myślą o najmłodszych uczestnikach targów organizator przygotował kolorowy plac zabaw, gdzie będzie można pozostawić swoich maluchów pod profesjonalną opieką na czas zapoznania się z bogatą ofertą targową. Z kolei rodzice po trudach poszukiwań będą mogli znaleźć chwilę wytchnienia w kawiarence targowej.\nCO: 114. Krakowska Giełda Domów i Mieszkań\nGDZIE: Chemobudowa, ul. Klimeckiego 14\nKIEDY: 13-14 lutego 2016, godz. 10-17\nWydrukuj bezpłatną wejściówkę i przyjdź na targi, do pobrania na www.gielda.sbdim.pl


Pełni nowych doświadczeń\nUczniowie Zespołu Szkół Usługowo – Hotelarskich i Gastronomicznych im. Armii Krajowej z Przemyśla od 18 stycznia do 08 lutego 2020 roku odbywali trzytygodniowy staż zagraniczny w Tralee w Irlandii. Staż był kulminacją realizowanego przez szkołę projektu „Praktyka w Irlandii drogą do sukcesu zawodowego” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego PO WER na zasadach programu Erasmus+. Kwota finasowania projektu wyniosła 381 431.34 PLN.\nW projekcie wzięło udział 34 uczniów (18 w pierwszej grupie, która odbyła praktykę w terminie 07.07.2019 - 27.07.2019 oraz 16 biorących udział w obecnym wyjeździe).\nGłównymi celami projektu był rozwój kompetencji i umiejętności zawodowych z uwzględnieniem najnowszych trendów w branży i wymagań europejskiego pracodawcy, rozwój kompetencji językowych (przełamanie barier, umiejętność komunikowania się), zapoznanie się z inną kulturą, mentalnością, otwarcie się na świat, nabycie kompetencji interpersonalnych i społecznych, zwiększenie szansy na zatrudnienie absolwenta szkoły także na rynku europejskim, uzyskanie potwierdzenia nabytych umiejętności (certyfikaty, zaświadczenia, referencje od pracodawców, Europass Mobilność).\nInstytucją partnerską współpracującą z sukcesem od kilku lat z nasza szkołą jest irlandzka firma Your International Training.\nMłodzież przed wyjazdem na praktykę zagraniczną odbyła przygotowanie w postaci zajęć z języka angielskiego zawodowego, warsztaty i szkolenia w różnych firmach, wyjazd na wycieczkę do Krakowa oraz na XXII Targi Sprzętu Fotograficznego, Filmowego, Audio-Video oraz Technologii Multimedialnych w Łodzi, warsztaty z psychologiem oraz szkolenie bhp.\nW trakcie stażu uczniowie mieli zapewniony nocleg u irlandzkich rodzin goszczących, a staż realizowany był w firmach dobranych adekwatnie do danego zawodu i zgodnie z założonym programem.\nW ramach programu kulturalnego zapewnionego przez irlandzkiego Partnera YIT, młodzież uczestniczyła w wycieczkach, pozwalających poznać region hrabstwa Kerry. Najciekawszą była Ring of Kerry biegnąca dookoła półwyspu Iveragh na zachodnim brzegu Irlandii. Długość pętli wynosi ok. 180 km. Trasa była bardzo malownicza, biegła przez wioski rybackie, niewielkie góry i wybrzeże Oceanu Atlantyckiego. Odbyła się również wycieczka krajoznawcza do miejscowości Killarney, która jest znanym ośrodkiem turystycznym ze względu na dużą atrakcyjność krajobrazową i liczne zabytki. W okolicy zwiedzaliśmy Killarney National Park, na terenie którego znajdują się: pochodzący z końca XV wieku zamek Ross, XIII-wieczne ruiny kościoła na Aghadoe, jezioro Killarney, opactwo Muckross, posiadłość Muckross oraz wodospad Torc. Podczas wycieczek była możliwość podziwiania pięknych irlandzkich krajobrazów.\nCzas wolny uczniowie spędzali na spacerach i poznawaniu walorów urokliwej miejscowości Tralee, spotkaniach integracyjnych, wspólnych zakupach. Trzytygodniowy staż zagraniczny przebiegał bez zakłóceń i można go podsumować jako bardzo udany i owocny. W trakcie stażu uczniowie zdobyli nowe doświadczenie zawodowe na zagranicznym rynku pracy. Uczestnicy stażu dokumentowali każdy dzień pobytu w Irlandii wpisami na bloga (http://blog.zsu-hig.edu.pl/), który jest źródłem wszelkich informacji o miejscach pracy, rodzinach goszczących, organizowanych wycieczkach i sposobach spędzania wolnego czasu. Natomiast przebieg i realizacja programu stażu została udokumentowana w dzienniczku praktyk.\nUdział w projekcie jest wspaniałym doświadczeniem dla uczniów a również piękną przygodą.


NBP: jest banknot 500-złotowy, będzie większy - Prawo - Handel - Portal informacyjny Handelextra.pl\nAshburn, United States 17.8 °C / 34 % / 1027 hPa\n18, styczeń 2021, 12:00\nAdam Glapiński, prezes NBP, poinformował, że od lutego 2017 r. do końca 2020 r. NBP wprowadził do obiegu 46,5 mln banknotów 500-złotowych. Dodał, że pandemia sprzyjała temu, że banknoty o tym nominale były "bardzo akceptowane". - Tylko od marca do grudnia ub.r. wprowadziliśmy do obiegu 20 mln banknotów o nominale 500-złotowym - powiedział.\nGlapiński wskazał jednak, że nie wszystkie banki zaakceptowały 500-setki. Jak mówił, nie wszystkim chciało się przestawić bankomaty (mowa też o bankach Skarbu Państwa).\nPrezes zapewnił jednocześnie, że nie zabraknie pieniędzy. - Mamy ogromny rezerwuar zapasu gotówkowego i obsłużymy wszystkich ludzi, którzy będą chcieli wypłacić z banku gotówkę - wskazał. - NBP nie ma wszystkiego w nominałach 100 i 200-złotowych; dużą część zapasu gotówkowego NBP posiada w banknotach 500-złotowych - zaznaczył Glapiński. (PAP)


RW Serwis - konkurskolo.com.pl\nTelefon: 798 058 331\nNazwa: RW Serwis\nAdres: Łukocin 4\nKiedy zbliżają się upały, naprawdę trudno jest wysiedzieć w miejscu, które nie jest klimatyzowane. Ani nie jest to przyjemne, ani też korzystne, bo kiedy w pomieszczeniu jest gorąco, to zdolności koncentracji znacznie spadają. Może więc warto rozważyć możliwość zamontowania klimatyzacji i ułatwić sobie pracę?\nJeżeli zainteresuje Cię nowoczesna klimatyzacja, to w Pruszczu Gdańskim znajdziesz odpowiednią firmę, która zajmie się jej montażem. Dzięki swojemu doświadczeniu i wiedzy jest w stanie zainstalować ją nawet w takich budynkach, w których z pozoru wcale nie jest to możliwe.\nAby dowiedzieć się, jak ta firma działa, wejdź na stronę rwserwis.com.pl i zapoznaj się z przygotowaną tam ofertą. Będziesz zaskoczony możliwościami firmy, dzięki której już wkrótce także i w otaczającej Cię przestrzeni znajdzie się klimatyzacja.


10 skutecznych sposobów na utratę pieniędzy gdy inwestujesz - Money & Life\n10 skutecznych sposobów na utratę pieniędzy gdy inwestujesz\nTak, zgadza się. Dobrze przeczytaliście tytuł. W sieci jest cała masa artykułów i tekstów o tym „jak nie stracić pieniędzy” lub „jak zarobić na….”. Pewnie, niektóre rady są bardzo mądre ale nie wszyscy z nas potrafimy je zrozumieć lub wdrożyć. Czasami uznajemy, że są po prostu głupie. No cóż, sami wiemy lepiej, prawda? W tym wpisie będzie o czym innym. Mam trochę własnego doświadczenia oraz całą masę doświadczeń klientów, z którymi współpracowałem w temacie inwestycji. Chciałbym wam opowiedzieć nie o tym jak zarobić miliony (gdybym sam znał jakąś magiczną metodę, to pewnie pisałbym do was te słowa z własnej wyspy gdzieś na Karaibach. Jak coś, to piszę je z Warszawy…) ale jak skutecznie je stracić! Zastanawiacie się czy może to zbyt sarkastyczne podejście..Pewnie, że tak! Zobaczcie: czytacie różnego rodzaju poradniki o tym jak stać się bogatym, jak skutecznie inwestować. I jakie macie efekty? Jeżeli dobre, to gratulacje! Ale może tym razem podejdziemy do tematu od tyłu? Zastanówmy się nad skutecznym sposobem tracenia pieniędzy na inwestycjach. Nie zrozumcie mnie źle, chciałbym aby wasze inwestycje były udane. Zresztą, w obecnej sytuacji ekonomicznej, każdy z nas powinien inwestować długoterminowo aby mieć coś na emeryturę (ten temat podniosę w jednym z kolejnych wpisów). Rynek finansowy dla wielu stanowi ogromną tajemnicę, a mimo to, wielu się do niego garnie. I bardzo dobrze! Jednak trzeba to robić z głową. Chciałbym was uczulić na pewne aspekty podejścia do inwestowania (długoterminowego ale też spekulacji). Może dzięki temu uda wam się uniknąć błędów, które sporo ludzi popełnia. Poniżej, przedstawiam wam najkrótszą drogę do poniesienia porażki. Jeżeli stosujecie choć jedną z poniższych „rad” to jesteście na dobrej drodze żeby zakończyć inwestycję na stracie. Jeżeli kilka, to strata kasy gwarantowana. No to co robić, żeby zostać łosiem inwestycyjnym? Oto droga do katastrofy inwestycyjnej:\nPrzeczytaj jedną książkę o inwestycjach i uznaj, że wszystko wiesz! – poważnie. Jakoś bardzo szybko uznajemy siebie za ekspertów w danej dziedzinie (toć my wszyscy Polacy znamy się na piłce nożnej, polityce czy inwestowaniu!). Ludzie, ogarnijcie się. Nikt nie skuma bazy po przeczytaniu jednej, poleconej książki. Edukujcie się, czytajcie, słuchajcie, oglądajcie. Jak czegoś nie wiecie, pytajcie. Nie ma nic gorszego jak rozpoczęcie inwestowanie bez mocnego przygotowania merytorycznego (teoria, jak nazwa wskazuje, jest tylko teorią…ale bez niej nie możemy przejść do praktyki).\nPrzeznacz wszystkie oszczędności na inwestycje – masz kasę przeznaczoną na remont mieszkania, edukację dzieci i wyjazd na wakacje. I tę właśnie kasę ryzykujesz. Super! Nie ma lepszej metody żeby nałożyć na siebie presję niż inwestowanie kasą, którą się nie powinno. Masz 30 tys. PLN oszczędności z czego 20 tys planujesz wydać w najbliższym czasie? To zainwestuj maksymalnie 10 tys.\nSłuchaj rad kumpla, który właśnie ci powiedział o kapitalnej możliwości inwestycyjnej – taaaa, jasne. Jeżeli tym kumplem nie jest Warren Buffett czy Roman Karkosik, to nie słuchaj jego rad. Przecież ten kumpel nie jeździ Ferrari, które kupił za tak świetne inwestycje, prawda?\nPostaw wszystko na jedną kartę – a co masz się szczypać w tańcu? Od razu zainwestuj wszystko w jedną transakcję/aktywo! Zapomnij o dywersyfikacji portfela inwestycyjnego i zaryzykuj wszystko jedną pozycją. No bo po co szukać innych możliwości kiedy tak świetnie się znasz na tym jednym instrumencie finansowym?\nUwierz w reklamy typu „gwarantowane 20% zysku!” – hahahahaha..zostawię bez komentarza.\nWyniki historyczne uznaj za pewny zysk w przyszłości – jasne, każdy inwestor ci powie, że trzeba „grać z trendem”. Ale tu chodzi o to co się dzieje na wykresie! Jeżeli jakieś inwestycje (fundusze, aktywa) przynosiły zysk w przeszłości, nie oznacza wcale, że będą osiągały takie same rezultaty w przyszłości. Analizuj możliwości i potencjał, a nie historię. Tak, wiem. My Polacy jesteśmy kapitalni w analizowaniu przeszłości, tego co się wydarzyło. Jesteśmy jednak w fatalni w patrzeniu w przyszłość (nie zgadzacie się ze mną? Piszcie w komentarzach poniżej. Ja mam mocne argumentyJ)\nNie przyznawaj się do błędów! – no przecież wszystko wiesz, prawda? Jak zaczniesz inwestycje i zacznie ona przynosić straty, to olej to i nie kończ inwestycji. Przecież nie popełniasz błędów i na pewno sytuacja się odwróci a ty zarobisz. Jedyne wytłumaczenie co ujdzie w tłoku to takie, że inwestujesz długoterminowo (parę lat?). Wtedy, początkowe straty mogą zamienić się w zysk w ciągu takiego okresu.\nInwestuj w aktywa, o których nie masz pojęcia ale w gazetach piszą, że to świetny deal – no przecież wszyscy o tym piszą, wszyscy polecają. To na pewno musi przynieść zyski! A tak na poważnie, weź sobie do serca słowa Buffetta: „Jeżeli nie rozumiesz jakiegoś biznesu, nie kupuj jego akcji”.\nZmieniaj co chwila strategię, przecież rynki też się cały czas zmieniają – jasne, jeżeli jesteś posiadaczem tak cennej rzeczy jaką jest „strategia inwestycyjna”, to od czasu do czasu trzeba ją modyfikować. Ale nie kurde codziennie! No bo po co ci dyscyplina i konsekwencja w działaniu?\nJeżeli już stracisz na jakiejś inwestycji, najlepszą metodą żeby się odkuć to podwojenie stawki i jak najszybsza kolejna inwestycja – na co tu czekać? Straciłeś/aś kasę więc żeby odrobić trzeba „zagrać” większym kapitałem i to jak najszybciej? Nie ma co tracić czasu na ochłonięcie czy przemyślenia przyczyn porażki. Jedziemy od razu!\nMam nadzieję, że zrozumieliście powyższe punkty. To najkrótsza droga do ruiny finansowej! Tego typu „rad” mam jeszcze sporo i na pewno w kolejnych wpisach je Wam przedstawię. A wy jakie macie doświadczenia? Co byście „poradzili” innym żeby jak najszybciej stracili swoje zainwestowane pieniądze?\nGrafika: freeimages.com/Asif Akbar\nKategorie Inwestycje, Oszczędzanie, Zarabianie\t/ Tagi: edukacja finansowa, nieskuteczne metody inwestowania, tracić pieniądze, zarabiać pieniądze\nBolo Manolo\t 29 kwietnia 2016\t Odpowiedz\ninwestowanie wcale nie jest łatwe. Niestety, błędy kosztują, i to sporo 🙂 Ja bym jeszcze dodał, że skutecznym sposobem na utratę kasy to po prostu trzymanie ich w banku. Nie dość, że płacimy prowizje, to oprocentowanie lokat czy kont oszczędnościowych jest dramatyczne. Ale inwestowanie to już ryzyko więc jest mało alternatyw.\nAdam\t 29 kwietnia 2016\nPewnie, że inwestowanie to nie nauka jazdy na rowerze 🙂 Trochę trzeba pokombinować. Lokaty to na pewno ważna część portfela inwestycyjnego, więc bym ich aż tak bardzo nie oczerniał. Część naszych inwestycji musimy trzymać w płynnych aktywach a lokaty dają nam tę możliwość. Ale faktycznie, powinniśmy myśleć o zdywersyfikowaniu swoich inwestycji. To wymaga pracy i poświęcenia. Nic nie przychodzi szybko i łatwo. Jednak warto przemyśleć co robić ze swoimi pieniędzmi.


Koszulka Tak wygląda 30 letnia babeczka\nNiezależnie od ilości lat solenizanta, nie lada wyzwaniem jest trafienie w gust jubilata. Nic dziwnego, że pytanie: co na 30 urodziny? spędza Ci sen z powiek. Marzysz, by potknąć się o karton z napisem: 30 urodziny prezenty. Zazwyczaj musisz jednak liczyć na własną kreatywność. Prezent na 30 urodziny dla koleżanki może być zarówno praktyczny, jak i posiadać akcent humorystyczny.\nNie zastanawiaj się dłużej! Jeżeli przyjęcie jubileuszowe przyjaciółki zbliża się wielkimi krokami, swobodna koszulka, charakteryzująca się wygodnym krojem, to idealny prezent na 30 urodziny dla niej! Trzydziesta rocznica urodzin to wyjątkowa okazja - niech i upominek taki będzie. Klasyczny element garderoby, opatrzony oryginalnym napisem “Tak wygląda 30 letnia babeczka”, zyska na znaczeniu i bez cienia wątpliwości wywoła uśmiech na twarzy osoby obdarowanej. Czy to w codziennym użytkowaniu, czy przy specjalnej okazji będzie to część stroju pozwalająca na zaprezentowanie swojego wieku z dumą, dystansem i uśmiechem.


Rua José Maria Lisboa, 1000, Sao Paulo, Brazylia\nJardins George jest 4-gwiazdkowym obiektem, oferującym kryty basen, słoneczny taras i zewnętrzny basen.\nObiekt znajduje się w odległości 550 metrów od takich miejsc, jak Park Tenente Siqueira Campos, Muzeum Sztuki w Sao Paulo i Avenida Paulista. Położony w odległości 30-minutowego spaceru od centrum São Paulo.\nSupermarkety i centrum handlowe są położone bardzo blisko.\nTen luksusowy hotel oddaje do użytku odwiedzających 15 pokoi, każdy z których wyposażono w TV, sejf osobisty, kuchnię, balkon i spiżarnię. Udogodnienia pokojowe włączają kuchenkę, lodówkę i toster, a także materac typu pillow-top, piankowe poduszki i puchowe poduszki.\nCodziennie rano na gości czeka śniadanie w restauracji. Menu restauracyjne oferuje dania kuchni międzynarodowej. W zakupowej dzielnicy, w 300 metrach od obiektu, są usytuowane restauracje Hamburgueria Frank Phillips i Alfama dos Marinheiros.\nHotel znajduje się w odległości 10-minutowego spaceru od stacji metra Stacja Trianon - Masp i w 200 metrach od przystanku autobusowego Estados Unidos (b/c - Parada Única). Dzięki temu można szybko dojechać do barów i restauracji. Lotnisko São Paulo-Congonhas leży w 10 minutach drogi od obiektu.\nSwoim gościom hotel udostępnia salę zebrań, centrum biznesowe i sprzęt komputerowy,usługi concierge, parking dla samochodów i obsługę hotelową.\nDo pełnego komfortu Jardins George Hotel udostępnia na plaży krzesła plażowe i ręczniki. Hotel oferuje klub fitness i salę gimnastyczną, by zapewnić gościom aktywny wypoczynek.\nPax Hotel Sao Paulo Be Hotel Sao Paulo Hotel Borba Sao Paulo Hotel Itajuba Sao Paulo Wotel Anhembi Expo Sao Paulo Tulip Inn Morumbi Business Sao Paulo Transamerica Prime Paradise Garden Hotel Sao Paulo Vila Olimpia Innocenti Alpha Ii Sao Paulo Lev Residencial Hotel Sao Paulo San Michel Hotel Sao Paulo Center Plaza Hotel Sao Paulo Apartamento Confortavel - Jd Paulista Apartment Sao Paulo Vila Olimpia Affinity 124 Apartment Sao Paulo\nIbis Budget City, Drezno Achat Comfort, Drezno Maritim, Kolonia Cynthiana Beach, Pafos Veronica, Pafos Nordic Forum, Tallin Center, Tallin A&O Dresden Hauptbahnhof Hotel, Drezno Comfort Vesterbro, Kopenhaga Du Nord, Kopenhaga President Hotel, Kijów Dzingel, Tallin Green Style, Kijów Panareti, Pafos Leonardo Bonn Airport, Kolonia Dnipro, Kijów Three Sisters, Tallin Ameron Regent, Kolonia Downtown, Kopenhaga Novum Airport, Drezno King Evelthon Beach And, Pafos Generator, Kopenhaga Airport, Drezno Richmond, Kopenhaga Steigenberger, Kolonia Slavutich, Kijów Am Flughafen, Kolonia Melia, Düsseldorf Las Casas De El Arenal, Sewilla Domo Mondial, Düsseldorf Cannon D'oro, Siena Kolyba House, Kijów Tryp Expo, Porto Dona Carmela, Sewilla Midtown, Nottingham Luxury Beach, Walencja Ember Housing, Walencja Casa De Santa Ana Da Beira, Porto Al Mercato, Siena Best Western Derby, Nottingham B&B Dusseldorf Hauptbahnhof, Düsseldorf Adora, Lublana\nLjubljana-hotels.com Valencia-hotels.net Dusseldorf-hotels-de.com Hotels-dresden.info Copenhagen-hotel.net Sevillehotels.net Hotelsinpaphos.net Getnottinghamhotels.com


Opolski Związek Szachowy - 2017\nWiadomości » Archiwum » 2017\nGrand Prix „Strzelca” w Szachach Szybkich - turniej III\nW sobotę 14 października 2017 r. 26 zawodników i zawodniczek przybyło na trzeci, ostatni turniej w ramach strzeleckiego Grand Prix. Czołowe miejsca zajęli: 1.Adam Jachym, 2.Michał Wiśniewski, 3.Kacper Racławicki.\nPełne wyniki turnieju w dziale Wyniki i na stonie chessarbiter\nJak się okazało, turniej ten zadecydował o kolejności miejsc w klasyfikacji ogólnej Grand Prix. Adam Jachym wygrał walkę o 1 miejsce z Michałem Wiśniewskim, a Kacper Racławicki dzięki dobremu ostatniemu turniejowi zdołał zajął miejsce na najniższym stopniu podium. Na 4 miejsce spadł Jacek Żurek.\nXXXIV OTWARTE MISTRZOSTWA SPOŁEM w grze P-5'\nW zorganizowanym przez OKSz Społem w dniu 21.10.2017 r. XXXIV OTWARTYCH MISTRZOSTWACH SOPOŁEM W GRZE P-5' czołowe miejsca zajęli 1.Aleksander Szmer, 2.Damian Malinowski, 3.Adam Jachym.\nPełne wyniki w dziale Wyniki-2017\nGrand Prix „Strzelca” w Szachach Szybkich - turniej I\n16 września 2017 r. w Strzelcach Opolskich rozegrano pierwszy z turniejów Grand Prix. W turnieju wzięło udział 29 zawodników. Czołowe miejsca zajęli: 1. Adam Jachym, 2. Michał Wiśniewski, 3. Dominik Charczenko\nWyniki w dziale Wyniki oraz na stronie chessmanager\nZapraszamy wszystkich na drugi turniej z cyklu Grand Prix, który odbędzie się już 30 września. Każdy może zgarnąć główną nagrodę biorąc udział w ostatnich dwóch turniejach!\nSerwis na stronie chessarbiter\nMistrzostw Europy Juniorów\nNa Mistrzostwach Europy Juniorów, Mamaia Rumunia, rozegrancyh w dniach 4-15.09.2017, Oskar Ogłaza zajął 11 miejsce w grupie C12\nStrona Mistrzostw, relacja na stronie PZSzach\nDrużynowe Mistrzostwa Polski II Liga\nW rozegranych w dniach 1-10.09.2017 roku w Szklarskiej Porębie Drużynowych Mistrzostwach Polski - II Liga drużyna Victoria Chróścice zajęła 19 miejsce, które uprawnia do startu w przyszłorocznych Mistrzostwach.\nStrona Mistrzostw. Wyniki na stronie Chessarbiter.


Katowice między wojnami (Okładka twarda) | CDP.pl\nKatowice między wojnami (Okładka twarda)\nAutor Janota Wojciech\nKsiążka Katowice między wojnami odkrywa przed czytelnikiem wiele tajemnic miasta, które w czasie siedemnastu międzywojennych lat rozwijało się niezwykle dynamicznie. Ukazuje metropolię jako jedno z najciekawszych miejsc w odradzającej się po zaborach Rzeczypospolitej, w której codzienne życie toczyło się nie tylko wokół pracy i nauki, ale również sportu, zakupów, urlopów czy rozrywek. Kolejne rozdziały odpowiadają m.in. na pytania: jak tworzyła się nowa administracja miasta, czy policja radziła sobie z rosnącą przestępczością, jakie były sposoby spędzania wolnego czasu, które z kin i bibliotek cieszyły się największą popularnością, jak sprawnie działała ówczesna komunikacja. Spacer ulicami Katowic umili ponad 200 unikatowych fotografii, z których większość nie była publikowana po II wojnie światowej. Atmosferę międzywojnia przybliży szata graficzna nawiązująca do nowoczesnej typografii tamtego okresu. Do książki załączone są bezpłatne dodatki: - reprint planu miasta z lat 30. XX wieku - płyta DVD z filmami ukazującymi międzywojenne miasto (Katowice – stolica Śląska oraz Katowice między wojnami w obiektywie kamery Juliena Bryana)\n"Katowice między wojnami" wciąż czeka na pierwszą opinię.