Prawa dziecka-Rzecznik Praw Dziecka\nAutor Wątek: Prawa dziecka-Rzecznik Praw Dziecka (Przeczytany 11518 razy)\n« dnia: Kwiecień 05, 2004, 12:53:06 pm »\nz serwisu internetowego www.republikadzieci.com\n« Odpowiedź #1 dnia: Kwiecień 06, 2004, 04:46:28 pm »\n« Odpowiedź #2 dnia: Czerwiec 29, 2004, 04:24:14 pm »\nartykuł przeniesiony z działu prasa z 14.06.2004 r.\n« Odpowiedź #3 dnia: Październik 02, 2004, 11:37:29 pm »\nDnia 20 listopada 1989 roku Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych jednomyślnie uchwaliło Konwencję o Prawach Dziecka. Z chwilą ratyfikowania jej przez dwudzieste państwo, weszła ona w życie 2 września 1990 r. W Polsce zaczęła obowiązywać od 7 lipca 1991 roku. Konwencję nazwano światową konstytucją praw dziecka, która ustanawia status dziecka oparty na następujących założeniach:\n- dziecko jest samodzielnym podmiotem – ze względu na swoją niedojrzałość\npsychiczną i fizyczną wymaga szczególnej opieki ochrony prawnej,\n- dziecko wymaga poszanowania jego tożsamości, prywatności i godności,\nTekst Konwencji Praw Dziecka składa się z trzech części:\npreambuły, artykułów podstawowych (od 1 do 41) i praw wykonawczych (artykuły 42 - 54).\nW preambule zawarte są ogólne idee określające charakter Konwencji. Sprawą nadrzędną jest interes, dobro oraz pomyślność dzieci. Akcentuje się więc odpowiedzialność rodziny za dziecko, znaczenie w procesie wychowania wartości kulturalnych danego narodu, konieczność międzynarodowej współpracy na rzecz poprawy warunków życia dzieci. Podkreśla się też znaczenie przygotowania dziecka do pełnego i świadomego życia w społeczeństwie, które opierałoby się na respektowaniu takich wartości jak pokój, godność, tolerancja, wolność i solidarność.\nW procesie tworzenia systemu ochrony dziecka kierowano się różnymi zasadami i prawami. Poniżej przytaczam te które są istotne w funkcjonowaniu takiej placówki, jaką jest szkoła.\nPrawa i wolności osobistej:\n- prawo do życia i rozwoju – dziecko przebywające w placówce powinno mieć\nzagwarantowane warunki sprzyjające jego rozwojowi,\n- prawo do identyczności – znaczy to tyle, iż dorośli powinni dziecko szanować, dawać\nmu wolność (np. w decyzjach, a także w traktowaniu – tzn. nie ograniczać go).\nDziecko ma też prawo do godności i nietykalności osobistej,\n- prawo do swobody myśli, sumienia i wyznania – każde dziecko może w sposób\nswobodny wyrażać swoje myśli, wyznawać dowolną religię i postępować zgodnie\nze swoim sumieniem,\n- prawo do wyrażania własnych poglądów i występowania w sprawach dziecka\ndotyczących, w postępowaniu administracyjnymi sądowym. Przedstawiciele\norganów administracyjno-sądowych mają obowiązek wysłuchać dziecko w sprawach,\nktóre go dotyczą,\n- prawo do wolności od przemocy fizycznej lub psychicznej, wyzysku, nadużyć\nseksualnych i wszelkiego okrucieństwa – nikt nie ma prawa znęcać się nad dzieckiem\nfizycznie, psychicznie, nadużywać go seksualnie, wyzyskiwać, czy znęcać się nad nim.\n- prawo do ochrony zdrowia – dorośli mają obowiązek dbać o zdrowie fizyczne i\n- prawo do wypoczynku i czasu wolnego – personel szkolny ma obowiązek\norganizować zajęcia tak, aby w ich trakcie znalazł się czas wolny związany z\ndecyzjami dziecka jak go wykorzystać.\n- prawo do informacji – informacje ze świata na jego temat mają wpływ na kształtowanie się świadomości młodego człowieka. Dziecko ma prawo do ich poznawania i korzystania z nich w sposób dla siebie dobry. Zadaniem dorosłych\nw tym przypadku jest selekcja informacji dostosowana do wieku i możliwości\n- prawo do znajomości swoich praw – dorośli nie mają prawa zatajać przed dzieckiem\ninformacji dotyczących ich praw. Dzieci powinny mieć ich świadomość i umieć z nich\nNauczyciele mają obowiązek dbać o przepływ informacji szczególnie dotyczących ogólnie pojętego świata i skierowanych do dziecka. To co jest przekazywane dziecku musi posiadać adekwatną do wieku formułę. Najbardziej pożądanym sposobem dostarczania bodźców do rozwoju jest stosowanie atrakcyjnych form, np. zabaw lub gier. Dzieci przebywające w szkole mają prawo m.in. do swobodnego myślenia. Dorośli nie mają prawa ingerować w ten proces, co najwyżej nadawać mu kierunek zgodny z dobrem wychowanka. Nauczyciele mają prawo i obowiązek tłumaczyć dziecku różne zjawiska, pokazywać różnorodność świata. Nie mają prawa narzucać uczestnictwa w zajęciach o charakterze ideologicznym, krytykować zachowania ucznia, manipulować nim tzn. ukierunkowywać jego myślenia. Nikt nie ma prawa traktować dziecka w sposób w którego konsekwencji wyrządza mu się krzywdę.\n2. Konsekwencje praw dziecka w świetle prawa polskiego\nWiększość przepisów prawa polskiego jest zgodnych z postanowieniem Konwencji. Ogólne postanowienia Konwencji dotyczące praw dziecka zawarte są w aktach ustawodawczych. Najważniejsze to: Kodeks Cywilny, Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy Z 1964 roku, Kodeks Karny z 1969roku. W imię dobra dziecka personel szkolny w swojej pracy może korzystać z tego ostatniego dokumentu.\nGłówna zasada funkcjonująca w Konwencji dotyczy nadrzędności dobra dziecka.\nZnaczy to tyle, iż ludzie przebywający w otoczeniu dziecka mają dbać o jego interes. Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym. Jeżeli chodzi o prawa o charakterze kulturalnym dotyczące dostępu do informacji, uczestnictwa w kulturze, zabawie i rozrywce, to w przepisach prawnych brak jest ich wyraźnego uregulowania.\nNieprzestrzeganie praw dzieci jest ściśle związane z ich przedmiotowym traktowaniem. Ma to wyraz w stwierdzeniu: "my dorośli mamy zawsze rację". Obszary, w których najczęściej mają miejsce nadużycia w szkole dotyczące praw dzieci to:\n- stosowanie wobec dzieci różnych form przemocy;\n- nadużycie władzy wobec dzieci;\n- nieliczenie się z prawem dzieci do respektowania ich zdania, opinii;\n- niepartnerska postawa w stosunkach z dziećmi;\nDo czynów zabronionych i karanych prawnie należą też te, które zagrażają rozwojowi moralnemu dziecka i sprzyjające jego demoralizacji. Należą do nich czyny lubieżne względem osoby, która nie ukończyła 15 lat, oraz czyny nierządne uprawiane w obecności osoby poniżej 15 roku życia. To też rozpijanie małoletniego, skłanianie go do żebrania, niezaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych, zagrażanie bezpieczeństwu dziecka (np. znęcanie się nad nim).\nPrzemoc wobec dzieci stanowi poważny problem nie tylko w naszym kraju. Szeroki zasięg tego zjawiska oraz trudności z właściwym jego rozpoznaniem powodują, że przeciwdziałanie maltretowaniu dzieci ciągle jest niewystarczające. Interesującą próbę zmniejszenia problemu znęcania się nad dziećmi i młodzieżą podjęto we Włoszech. Od 1987 r. działa w tym kraju Telefon Azzurro. Organizacja ta utworzona została w celu profilaktyki i pomocy dzieciom, których bezpieczeństwo – zdrowie, a czasem nawet życie – zagrożone jest przez przemoc ze strony dorosłych. Działalność tej instytucji sprowadza się do udzielania pomocy dzieciom zagrożonym. Zasadniczym jednak jej celem jest zwiększenie oraz stymulowanie wrażliwości i odpowiedzialności społecznej wobec problemu maltretowania i zaniedbywania dzieci. Oznacza to prowadzenie intensywnej akcji informacyjnej oraz dążenie do włączenia w przeciwdziałanie przemocy wszystkich możliwych sił społecznych. Osoby pracujące w Azzurro to profesjonaliści: psychiatrzy dziecięcy, psychologowie, pracownicy socjalni i eksperci w sprawach edukacji. Pracując w Telefonie, jednocześnie kontynuują program treningowy i pełnią funkcję superwizorów nadzorujących udzielanie pomocy przez inne osoby czy instytucje.\nMyślę, że naśladowanie tego pomysłu w Polsce byłoby bardzo pożądane. Konieczne jest istnienie organizacji badającej problem przemocy wobec dzieci, stymulującej udzielanie im pomocy i walczącej o uznanie ich praw.\n1. „Dziecko i jego prawa” - praca zbiorowa pod red. Elżbiety Czyż, Warszawa: Biblioteka Komitetu Ochrony Praw Człowieka, 1992.\n2. „Ochrona praw dziecka w kontekście działalności UNICEF”, Ewa Kantowicz,\nWarszawa: Wyd. „Żak”, 1996.\n3. „Jakie prawa mają dzieci?”, Małgorzata Żytko, Nowa Szkoła 1992 nr 3.\n4. „Jak przeciwdziałać przemocy wobec dziecka?”, Mirosław Baum, Nowa Szkoła 1992\nRodzaj materiału: referat Opracowanie: mgr Joanna Rdzanek\nEtap nauczania: szkoła podstawowa\n« Odpowiedź #4 dnia: Grudzień 10, 2004, 04:38:58 pm »\nOchrona roszczeń małoletniego\nKodeks cywilny niewystarczająco chroni osoby, które w dzieciństwie doznały uszkodzeń ciała i rozstroju zdrowia ujawniających się po znacznym upływie czasu - uważa rzecznik praw obywatelskich. Potrzeba szczególnej regulacji prawnej, odnoszącej się do takich sytuacji.\nDo rzecznika występują osoby poszkodowane w dzieciństwie. Często, z różnych przyczyn, ich opiekunowie nie dochodzili roszczeń odszkodowawczych. Kiedy same już mogą się o nie starać jako pełnoletni, te okazują się przedawnione. Zdaniem rzecznika, regulacje zawarte w art. 121 i 122 kodeksu cywilnego nie są w takich sytuacjach wystarczające. A art. 442 k.c., określający termin przedawnienia na 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie, wyrządzające szkodę bądź na 3 lata od powzięcia wiadomości o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia, prowadzi niekiedy do skutków "urągających zasadom praworządności".\n- W efekcie osoba uzyskująca pełną zdolność do czynności prawnych nie ma praktycznie szans dochodzenia roszczeń od sprawcy szkody, jeżeli zdarzenie miało miejsce przed ponad dziesięciu laty - pisze do ministra sprawiedliwości zastępca rzecznika, Stanisław Trociuk. - Obecne przepisy dotyczące przedawnienia nie zapewniają należytej ochrony roszczeń małoletniego wierzyciela - twierdzi rzecznik. Istnieje potrzeba szczególnej regulacji prawnej wstrzymującej bieg przedawnienia roszczeń przysługujących małoletnim, a związanych ze szkodą wyrządzoną czynem niedozwolonym, zwłaszcza w razie uszczerbku na zdrowiu.\nRzecznik oczekuje, że minister sprawiedliwości zajmie stanowisko w kwestii ewentualnych zmian w przepisach, dotyczących przedawnienia. D.FR.\nChcą odwołania rzecznika praw dziecka\n« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 07, 2005, 04:25:01 pm »\nDo marszałka Sejmu trafił wniosek o odwołanie Pawła Jarosa, rzecznika praw dziecka. Podpisało się pod nim 40 posłów. Zdaniem Mirosławy Kątnej z Socjaldemokracji Polskiej, Jaros skompromitował swój urząd. - Zamiast pomagać, jeździł do Laponii i kupował drogie samochody - mówi Kątna. O usunięcie rzecznika zaapelowało też Krajowe Porozumienie Rodziców i Rad Rodziców z Katowic. Rzecznik zaprzecza zarzutom, oskarża media o ukazywanie jego pracy w fałszywym świetle.\nEwa Sowińska rzecznikiem dzieci\n« Odpowiedź #6 dnia: Marzec 24, 2006, 06:59:14 pm »\nSejm wreszcie wybrał rzecznika dzieci\nSejm wybrał dziś Ewę Sowińską (LPR) na Rzecznika Praw Dziecka. Jej kontrkandydatką była Anna Leśnodorska (PO). Z rywalizacji wycofała się popierana przez PiS Olga Johann.\nKandydaturę Sowińskiej poparło 229 posłów; Leśnodorska uzyskała 122 głosy. W głosowaniu wzięło udział 417 posłów, większość bezwzględna wynosiła 209 głosów.\n« Odpowiedź #7 dnia: Wrzesień 01, 2006, 10:42:18 pm »\n« Odpowiedź #8 dnia: Październik 17, 2006, 02:31:37 pm »\nWarto zapoznać się z poniższymi artykułami:\nRzecznik Praw Dziecka Ewa Sowińska do Minister Pracy i Polityki Społecznej Anny Kalaty\nWarszawa 19 września 2006\nNasilenie agresji w społeczeństwie, w tym szczególne okrucieństwo wobec małych, całkowicie bezbronnych dzieci, jest w przeważającej mierze następstwem nadużywania alkoholu przez rodziców lub opiekunów. Całe społeczeństwo elektryzują kolejne doniesienia o znęcaniu się nad dziećmi, maltretowaniu, a nawet czynach zbrodniczych, nie mówiąc już o zwyczajnym pozbawieniu nieletnich należytej im opieki dorosłych.\nOczekuje się od władz pilnego podjęcia kroków drastycznych i nieuchronnych wobec wszystkich sprawców przestępstw, szczególnie tych, które tak boleśnie dotykają dzieci.\nKonieczna jest zdecydowana radykalizacja ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, przyspieszenie zawieszenia praw rodzicielskich, karalność środowisk sąsiedzkich za brak pomocy krzywdzonym i obojętność wobec patologii. Konieczne jest niezwłoczne i przymusowe leczenie odwykowe sprawców czynów karalnych w zakładach zamkniętych, połączona z wykonywaniem prac fizycznych na rzecz tych zakładów lub innych form prac użyteczności publicznej.\nWymagają regulacji prawnej także tworzące się obecnie wszelkiego rodzaju związki tzw. pozamałżeńskie. Musi zaistnieć obowiązek urzędowego rejestrowania każdego związku skutkującego wspólnym zamieszkaniem czy wspólnym prowadzeniem gospodarstwa domowego, co w żadnej mierze nie jest zrównywaniem jakiegokolwiek związku z małżeństwem, które stanowi związek mężczyzny i kobiety, dobrowolny i trwały w zdrowiu i chorobie, a nade wszystko w miłości i odpowiedzialności.\nRównież rozpad każdej formy zarejestrowanego związku musi być zgłoszony wobec wyznaczonych przedstawicieli prawa, motywowany i objęty stosownymi konsekwencjami, w tym finansowymi i opiekuńczymi.\nSpołeczeństwo musi żyć i funkcjonować w systemie prawnym i za wszelkie czyny ponosić odpowiedzialność.\nTo właśnie wolne związki krótkotrwałe, bez żadnych zobowiązań są następstwem uzależnień, kontynuacją, a czasem także przyczyną przemocy, anarchii, demoralizacji, a nade wszystko tragedii najmłodszych.\nJest pilna potrzeba likwidacji ciągle dobrze prosperujących melin. Nadal dostępny jest w sprzedaży pokątnej Royal i działają nielegalne wytwórnie. Na targowiskach stoją "puste stoliczki'" z symboliczną "Nakrętką". Czy jest ktoś, kto nie wie, co się tam oferuje?\nJest konieczność zwalczania plagi alkoholizmu przez podniesienie cen wszystkich produktów zawierających alkohol, a służących do celów gospodarczych czy technicznych, również cen leków w postaci kropli czy syropów z zawartością alkoholu.\nWszyscy zapłacimy cenę za nasz własny, tragiczny margines społeczny. Środki z tych podwyżek cen niech posłużą na leczenie dzieci, które doznały krzywd fizycznych, psychicznych i emocjonalnych zamiast miłości i troski rodzicielskiej.\nKażda para, która razem zamieszka, powinna się zarejestrować. A gdy zdecyduje się na rozstanie - wyrejestrować i umotywować przyczyny rozstania - to pomysły rzecznika praw dziecka Ewy Sowińskiej\nSowińska, od wiosny rzecznik praw dziecka, swoje pomysły przedstawiła na piśmie minister pracy i polityki społecznej Annie Kalacie (myląc w piśmie jej nazwisko). Aby zapobiec okrucieństwu dorosłych wobec dzieci, chce karać "środowiska sąsiedzkie" za obojętność wobec krzywdzonych dzieci, karanie i leczenie odwykowe sprawców przemocy wobec dzieci. Proponuje likwidację melin oraz przymusową rejestrację "każdego związku skutkującego wspólnym zamieszkaniem czy wspólnym prowadzeniem gospodarstwa domowego". Wyrejestrowanie takiego związku też wymagałoby stawienia się przed urzędnikiem. "To właśnie wolne związki krótkotrwałe, bez żadnych zobowiązań są następstwem uzależnień, kontynuacją, a czasem także przyczyną przemocy, anarchii, demoralizacji, a nade wszystko tragedii najmłodszych" - pisze rzecznik.\nSowińska to lekarka z długoletnim stażem, absolwentka dwóch semestrów Akademii Etyczno-Wychowawczej. Była posłanką LPR.\nNa stronie internetowej rzecznika można przeczytać, że "pochodzi z rodziny inteligenckiej o głębokich tradycjach narodowych i religijnych". I że swoją przysięgę w Sejmie zakończyła słowami "Tak mi dopomóż Bóg".\nWiceminister pracy Joanna Kluzik-Rostkowska o piśmie rzecznika dowiaduje się od nas. Jest zdziwiona. Dostrzega problem dzieci z rodzin alkoholicznych. Mówi, że ministerstwo pracy razem z ministerstwem sprawiedliwości próbuje sprawdzić jak reagują prokuratorzy, sądy, policja, ośrodki pomocy społecznej na przypadki krzywdy dzieci w takich rodzinach.\n- Potrzebna jest praca u podstaw, pomoc rodzinie - mówi Kluzik-Rostkowska. Ale nie tak jak proponuje rzecznik - dodaje. - Nie bardzo sobie wyobrażam, jak zmusić ludzi do rejestracji związków. Świat nie jest taki prosty, aby zarejestrowanie związku pomagało stworzyć lepszą rodzinę - mówi wiceminister.\nCo na pomysły Sowińskiej psycholodzy?\n- Postaram się być poważna - to pierwsza reakcja dyrektor poradni psychologicznej Olgi Johann, która była kontrkandydatką Sowińskiej na rzecznika. Johann kandyduje z listy PiS do rady Warszawy. - Nie wyobrażam sobie, że jeśli coś się zarejestruje, to tym samym będzie się działało lepiej. Że zarejestrowanie związku pozwoli dzieci otoczyć większą miłością. Owszem, meliny należy likwidować, a dzieci - kochać, ale paragrafy miłości dziecku nie zapewnią.\nPodobnego zdania jest dr Wiesław Baryła, psycholog społeczny z Uniwersytetu Gdańskiego, psycholog moralności.\nCo Pan sądzi na temat listu rzecznika?\n- Cel szczytny i utopijny. Szczęśliwe dzieci, szczęśliwe, pełne rodziny. Jestem skłonny lubić taki świat, ale nie da się go uzyskać tak absurdalnymi metodami. To tak jakby tłuc Wisłę kijem i liczyć, że w ten sposób zacznie ona płynąć do Krakowa. Dobrze jest, aby dziecko miało dobrą rodzinę. Ale założenie, że rodzina zarejestrowana będzie lepsza dla dziecka, jest całkowicie błędne. Nie mówiąc już o tym, że takiej rejestracji nie uda się przeprowadzić.\nUrzędy są w weekendy nieczynne. A więc jeśli para zamieszka ze sobą w piątek, a w poniedziałek się rozstanie, to umknie rejestracji?\n- Absurd. Wprowadzenia wartości rodzinnych przez biurokrację nie może się udać.\nTaka para nie będzie mogła ot tak sobie się rozstać. Jej wniosek w tej sprawie będzie musiał być zgłoszony i "motywowany".\n- To dalszy ciąg takich babcinych mądrości. Są takie obiegowe mądrości, np. że jak parze się nie układa, to urodzenie dziecka jej pomoże. Pani rzecznik wierzy, że parze i jej dziecku pomogą urzędnicy.\nMoże wprowadzić konieczność rejestracji aktów seksualnych? Wtedy nic urzędnikom nie umknie.\n- To byłoby zgodne ze sposobem myślenia przedstawionym w liście.\nEwa Milewicz 2006-10-17\nProblem istnieje, cierpią dzieci ,co widać poniżej w wątkach:\nMłodzi piją, palą, używają, kradną,napadają\nDlaczego ludzie są tacy ?\nLecz,czy wynika to z wolnego związku i rejestracja nagle cudownie uzdrowi sytucję?\nDobrze jest, aby dziecko miało dobrą rodzinę. Ale założenie, że rodzina zarejestrowana będzie lepsza dla dziecka, jest całkowicie błędne\n« Odpowiedź #9 dnia: Luty 05, 2007, 10:11:30 pm »\nPo co dzieciom taki rzecznik?\nPolskie dzieci są niedożywione, bite, molestowane. Jak im pomaga rzecznik praw dziecka? Wydaje apele, że trzeba coś zrobić, by było lepiej\nNiebawem minie rok odkąd Ewa Sowińska z LPR została rzecznikiem praw dziecka. Jak wygląda jej dorobek? Głośno o nim było tylko dwa razy: gdy wpadła na pomysł rejestrowania ludzi żyjących w wolnych związkach i gdy chciała wprowadzić obowiązkowe nauki przedmałżeńskie dla wszystkich. Trudno zaś znaleźć jakąkolwiek konkretną propozycję prawną wypracowaną przez biuro pani rzecznik, która w systemowy sposób zmierzałaby do rozwiązania rzeczywistych problemów dzieci.\nWedług danych Polskiej Akcji Humanitarnej w Polsce jest 200 tys. dzieci niedożywionych. Jedyne dokonanie Sowińskiej w tej sprawie to apel do MEN, by szkoły obniżyły ceny posiłków dla uczniów. Darmowe posiłki wydawane są tylko w 17 proc. szkół. Co zrobić, by takich placówek było więcej - pani rzecznik milczy.\nZe statystyk policji wynika, że aż jedna czwarta dzieci jest regularnie bita, a tylko w 2005 r. zanotowano prawie 1,7 tys. przypadków seksualnego wykorzystywania najmłodszych. Co z tym robi pani rzecznik? Apeluje do MEN, by ministerstwo zaproponowało karanie molestowania dzieci przez internet. Jak konkretnie miałyby wyglądać zmiany w prawie? O tym ani słowa.\nW ubiegłym roku policja przyłapała aż 900 dzieci biorących narkotyki. Tym problemem Sowińska w ogóle się nie zajęła.\n- A co zrobiła, by pomóc dzieciom, którym we Wrocławiu władze zamykają klinikę dla chorych na nowotwory? - pyta Mirosława Kątna z Komitetu Ochrony Praw Dziecka, organizacji pozarządowej pomagającej najmłodszym. W tej sprawie Sowińska wydała oświadczenie, że "przyjmuje z bólem i troską dramatyczną sytuację ciężko chorych dzieci i ich rodziców".\nZamiast konkretnych propozycji prawnych, które mogłyby wpłynąć na poprawę losu dzieci, biuro pani rzecznik wyprodukowało od kwietnia do grudnia ub.r. 37 apeli o różnym stopniu ogólności skierowanych do premiera i ministrów. Np. o prawie do wychowania dziecka w rodzinie, ochronie przed demoralizacją, prawa do życia. Jedyny ich efekt to projekt rozporządzenia w sprawie karania za molestowanie przez internet przygotowany przez ministra sprawiedliwości.\n- Ograniczanie się do doraźnych apeli w reakcji na bieżące wydarzenia to za mało. Od rzecznika oczekiwalibyśmy opracowywania systemowych propozycji prawnych - mówi Iwana Lublińska, pedagog z jednego z warszawskich liceów.\nSowińska nie jest też wierna swoim własnym deklaracjom. - Rzecznik, aby działać skuteczniej, musi współpracować z wszystkimi instytucjami, które pracują na rzecz rodziny - powiedziała zaraz po objęciu urzędu. - Nigdy nie kontaktowała się z nami - mówi Janina Ochojska z Polskiej Akcji Humanitarnej, która prowadzi akcję dożywiania dzieci "Pajacyk".\nDokonań Ewy Sowińskiej nie widzą nawet jej partyjni koledzy z LPR. - Nie potrafię z głowy podać przykładów jej osiągnięć - przyznaje poseł Andrzej Mańka, członek sejmowej komisji rodziny.\nCo na to pani rzecznik? - Wolę działać wielotorowo i maksymalnie, a nie efekciarsko - mówi. Na ten rok zaplanowała przeciwdziałanie samobójstwom młodzieży. Poprzez akcję informacyjną w szkołach.\n« Odpowiedź #10 dnia: Czerwiec 01, 2007, 02:16:11 pm »\nObowiązkiem dorosłych jest przestrzegać praw dzieci\nRodzice muszą dbać nie tylko o wikt i opierunek swoich pociech. Coraz częściej mierzą się z problemem zarządzania ich majątkiem, zatrudnienia czy zapewnienia bezpieczeństwa\nRelacje między rodzicami a dziećmi zmieniają się wraz z otaczającą nas rzeczywistością.\n- Trafia do nas wyraźnie więcej spraw o podwyższenie alimentów, częściej dochodzi również do tzw. adopcji zagranicznych, szczególnie dzieci chorych - mówi Olga Kiełczewska Modrowska, przewodnicząca Wydziału VIII Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w Poznaniu.\nZmiany dotyczące rodziny i opieki nad dziećmi, w tym również wynikające z postępu medycyny, powodują, że gruntownej nowelizacji wymaga również kodeks rodzinny i opiekuńczy (k.r.o.).\n- Kończymy właśnie prace w sejmowej podkomisji zajmującej się nowelizacją k.r.o. - mówi przewodniczący podkomisji poseł Arkadiusz Mularczyk. Zmiany są ogromne, a niektóre rewolucyjne. Rozróżnione zostanie np. macierzyństwo genetyczne od biologicznego (tzw. zastępczego). Coraz częściej bowiem rodzą się dzieci pochodzące z komórek jajowych innych kobiet. Zasadą będzie nadal, że matką jest ta kobieta, która urodziła dziecko. Do kodeksu dodane zostaną jednak przepisy regulujące ustalenie i zaprzeczenie macierzyństwa.\nWykluczona ma zostać również możliwość uznania ojcostwa po śmierci dziecka, nawet wówczas, gdy pozostawiło ono zstępnych.\nInna zmiana zakłada, że w razie rozwodu lub separacji rodziców małżonkowie przedstawią przed sądem tzw. plan wychowawczy, w ramach którego ustalą m.in. kontakty z dzieckiem. Sąd będzie związany takim porozumieniem, jeśli będzie ono zgodne z dobrem dziecka. Nowością będzie również łatwiejsze uchylenie się rodziców od płacenia alimentów na pełnoletnie dzieci, jeśli nie starają się one usamodzielnić. Projekt trafi do II czytania w Sejmie.\nMaluch z majątkiem\n- Dzieci coraz częściej są właścicielami majątku, np. dziedziczą nieruchomości czy udziały w spółkach - mówi adwokat Henryk Walkowiak. Dodaje, że najczęstsze sądowe spory, dotyczące majątku dziecka, rozgrywają się na tle przekroczenia przez rodziców zakresu tzw. zwykłego zarządu takim majątkiem. Majątek można nabywać nie tylko od urodzenia (kiedy uzyskujemy zdolność prawną). Spadkobiercą może być nawet dziecko poczęte, choć jeszcze nieurodzone (o ile urodzi się żywe). Całkowitą samodzielność w dysponowaniu majątkiem nabywa się po uzyskaniu pełnoletności, czyli ukończeniu 18 lat. Do tej chwili dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską, którą może wykonywać każde z rodziców. W istotnych kwestiach rodzice powinni decydować wspólnie, a jeśli nie mogą się porozumieć - sprawę rozstrzyga sąd opiekuńczy.\nRodzice muszą sprawować pieczę nad majątkiem dziecka z należytą starannością. Dochód z takiego majątku powinni przeznaczać na utrzymanie oraz wychowanie dziecka i jego rodzeństwa, a nadwyżkę na inne uzasadnione potrzeby rodziny. Rodzice nie mogą jednak dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, czyli np. sprzedać mieszkania dziecka, bez zezwolenia sądu opiekuńczego. Jeśli będą źle zarządzać majątkiem, sąd może powierzyć to zadanie kuratorowi.\nNowością planowaną w nowelizacji k.r.o. jest możliwość ustalenia przez sąd rocznego limitu określającego wartość rozporządzeń majątkiem dziecka dokonanych przez rodziców bez zgody sądu. Ma to przeciwdziałać trwonieniu majątku dziecka.\nDla kogo alimenty\nNa rodzicach ciąży również obowiązek świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.\n- Obowiązek ten polega na dostarczaniu środków utrzymania i wychowania, ale nie sprowadza się wyłącznie do świadczeń pieniężnych - mówi Anna Kozanecka-Żarnecka, adwokat w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy. - Może też polegać na osobistych staraniach rodzica, by zapewnić dziecku wyżywienie, mieszkanie, ubiór oraz zaspokoić jego potrzeby duchowe, tj. wykształcenie czy wypoczynek.\nWarto pamiętać, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy nie tylko od możliwości finansowych rodzica, ale także od rzeczywistych potrzeb dziecka. W błędzie są rodzice przekonani, że muszą łożyć na swoje dziecko tylko do uzyskania przez nie pełnoletności. Jest to bowiem konieczne do czasu, aż potrafi ono samo się utrzymać.\n- W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że dzieci mają prawo do życia na równej stopie z rodzicami i to bez względu na to, czy mieszkają razem z nimi, czy osobno - mówi Anna Kozanecka.\nKto o czym decyduje\nWarto pamiętać, że uprawnienia dziecka zależą od wieku. Do ukończenia 13 lat nie ma ono zdolności do czynności prawnych, tak więc zawierane przez nie umowy są nieważne (z wyjątkiem dotyczących drobnych, codziennych spraw, np. niewielkie zakupy w sklepie). Po ukończeniu 13 lat, a przed uzyskaniem pełnoletności, dziecko ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych. By umowy przez nie zawierane były ważne, potrzebna jest zgoda rodziców.\nW sprawach małoletnich często orzekać muszą również sądy dla nieletnich. Działają one nie tylko na wniosek rodziców, ale także między innymi na wniosek innych osób czy instytucji (na przykład członków rodziny, którzy widzą trwonienie majątku dziecka, innych sądów czy placówek zajmujących się opieką nad dziećmi). Właściwy jest zawsze sąd według miejsca zamieszkania, ewentualnie pobytu dziecka.\nEWA USOWICZ, MAREK DOMAGALSKI\nJaką rolę odgrywa rzecznik\nRzecznika praw dziecka ustanowił Sejm w 2000 roku. Ma on chronić ich interesy. Działa dwutorowo: zwraca się do instytucji centralnych o zmianę przepisów szkodzących dzieciom i podejmuje interwencje indywidualne.\nPowołana rok temu na to stanowisko Ewa Sowińska blisko 60 razy występowała do różnych instytucji z propozycją zmian przepisów. Dzięki temu może się pojawi nowe przestępstwo: rozpowszechnianie pornografii dziecięcej w sieci, a zakaz palenia papierosów zostanie rozszerzony na wszelkie miejsca, w których mogą się one pojawić.\nDo rzecznika wpłynęło też ponad 10 tys. spraw indywidualnych. ¦\nNajwięcej (prawie 40 proc.) dotyczyło łamania prawa do wychowania w rodzinie (np. kontakty rodziców z dziećmi w trakcie rozwodu).\n¦ Tematem 20 kolejnych proc. skarg były zaniedbania oraz przemoc fizyczna i seksualna wobec najmłodszych.\n¦ Niewiele mniej próśb o interwencję dotyczyło łamania prawa do nauki. W tych sprawach głos zabierali rodzice skarżący się na likwidację szkół.\nPomocy u rzecznika dla dzieci najczęściej szukają ich mamy.\n« Odpowiedź #11 dnia: Czerwiec 01, 2007, 03:02:55 pm »\nROZMOWA prof. Piotr Kruszyński,karnista z Uniwersytetu Warszawskiego\nNieletniego można przesłuchać w zasadzie tylko raz\nRz: Czy możemy zignorować wezwanie prokuratury, która chce nas przesłuchać w charakterze świadka?\nPIOTR KRUSZYŃSKI: Tego nie możemy zrobić. Nawet jeśli jesteśmy osobą najbliższą dla podejrzanego, musimy przyjść do prokuratury i złożyć oświadczenie, że korzystamy z prawa do odmowy zeznań. Warto jednak pamiętać, że na wezwaniu musi być zawsze podana sygnatura akt oraz informacja, w jakim charakterze będziemy przesłuchani. To istotne, gdyż zdarza się, że np. policja przysyła wezwanie o treści "w sprawie własnej", co jest nielegalne. Musi być wyraźnie napisane, że będziemy przesłuchiwani w charakterze świadka lub podejrzanego. Innej możliwości nie ma.\nJakie prawa przysługują nam podczas przesłuchania? Czy możemy przyprowadzić ze sobą adwokata?\nŚwiadek ma prawo do pełnomocnika, jednak to od organów procesowych zależy, czy zostanie on dopuszczony do udziału w przesłuchaniu. Inaczej jest podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego - w tym wypadku nie można odmówić udziału obrońcy. Prokurator ma obowiązek pouczenia świadka o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.\nW postępowaniu przygotowawczym przesłuchiwany musi podpisać oświadczenie, że został o tym pouczony. Jeżeli świadkiem jest osoba najbliższa oskarżonemu, ma prawo odmówić zeznań. Świadkowi przysługuje też zwrot kosztów podróży, jeżeli mieszka w innej miejscowości niż ta, w której odbywało się przesłuchanie.\nJakie zasady obowiązują podczas przesłuchiwania nieletnich?\nNieletniego można przesłuchać tylko raz i musi się to odbywać w obecności psychologa. Prowadzenie takiego przesłuchania powinno się ograniczyć do sytuacji, w których jest to absolutnie niezbędne.\nCo z wiarygodnością zeznań składanych przez dzieci?\nTakie zeznanie traktowane jest jak każde inne i podlega swobodnej ocenie. Przepisy prawa nie wyznaczają żadnych reguł wartościujących, który dowód jest bardziej wiarygodny, a który mniej. Biegły psycholog, który - jak mówiliśmy - zawsze musi brać udział w takim przesłuchaniu, później pomoże sądowi ocenić wiarygodność tych zeznań.\nCzy świadek przestępstwa może żądać od prokuratury gwarancji anonimowości?\nOczywiście. Świadek zawsze może zastrzec w protokole, aby jego dane pozostawały wyłącznie do wiadomości sądu, prokuratury i policji. Jeżeli zachodzi realne zagrożenie zdrowia lub życia świadka bądź jego najbliższych, może się starać również o przyznanie tzw. statusu świadka anonimowego, którego jawność jest wyłączona.\nCzy prokurator podczas przesłuchania może stosować jakieś drastyczne środki w celu uzyskania zeznań?\nProkurator nie może naruszyć podczas przesłuchania godności osoby przesłuchiwanej. Zawsze pierwsza część przesłuchania ma charakter spontaniczny, czyli pozwala się świadkowi swobodnie mówić, co wie o sprawie. Następnie prokurator przechodzi do zadawania konkretnych pytań. Nie jest określone, ile czasu może trwać przesłuchanie. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że wielogodzinne przesłuchania bez zarządzenia przerw mogą taką czynność dyskwalifikować dowodowo.\nrozmawiał Tomasz Pietryga\n« Odpowiedź #12 dnia: Czerwiec 01, 2007, 03:25:10 pm »\nTo tak samo -Prawa Dziecka\nZ działu Praca\nDla młodocianych tylko lekka praca\nCoraz więcej dzieci występuje w reklamach, przedstawieniach teatralnych czy podczas wydarzeń sportowych. W trakcie zbliżających się wakacji wiele z nich poszuka szansy na dorobienie do kieszonkowego. Ich pracodawcy muszą spełnić jednak wiele wymagań.\nKonstytucja RP w art. 72 zabrania pracy przymusowej i wyzysku dzieci (szacuje się, że na całym świecie w ten sposób pracuje przeszło 300 milionów dzieci). Polska, która w 1991 r. ratyfikowała konwencję o prawach dziecka, gwarantuje najmłodszym bezpieczne i wolne od przymusowej pracy dzieciństwo. Zobowiązuje nas do tego także dyrektywa UE w sprawie ochrony pracy osób młodych (94/33/WE). To właśnie na jej podstawie wprowadzono do kodeksu pracy ograniczenia w zatrudnieniu dzieci poniżej 16 lat. Jest to możliwe wyłącznie w firmach zajmujących się działalnością kulturalną, artystyczną, sportową i reklamową. To jedyne odstępstwo od zakazu ich pracy, zapisanego w art. 65 ust. 3 konstytucji.\nAby dzieci poniżej 16 lat mogły pracować, niezbędna jest zgoda nie tylko ich rodziców czy opiekuna, ale także inspektora pracy. Sprawdza on bowiem, czy dane zajęcie nie zagraża zdrowiu, psychice lub nauce dziecka. Wszystkie te warunki są wymienione w kodeksie pracy (art. 304) i muszą być spełnione w każdej pracy, w tym na podstawie umowy-zlecenia czy o dzieło. Jeśli jakikolwiek pracodawca nie spełnia ich, musi jak najszybciej odsunąć nieletniego od pracy. Inaczej grozi mu kara grzywny przewidziana w kodeksie wykroczeń. Starsi, tzw. młodociani, między 16. a 18. rokiem życia, mogą być zatrudnieni wyłącznie przy lekkich pracach lub w celu przygotowania zawodowego. Powinni mieć zapewnioną przy tym możliwość uczestnictwa w zajęciach szkolnych, jeśli odbywają się w godzinach pracy (art. 190 i nast. k.p.).\nDzieci mogą pracować tylko sześć godzin na dobę, a młodociani osiem. Do dniówki wlicza się im czas nauki w szkole. Nie mogą też pracować w godzinach nadliczbowych ani w godzinach nocnych, między 22 a 6 rano.\n« Odpowiedź #13 dnia: Czerwiec 07, 2007, 11:51:37 pm »\nMaluch pod ochroną\nDzieci nie są naszą własnością. Tak jak my, mają swoje prawa, które chronią je m.in. przed brakiem opieki czy przemocą, która często mylona jest z wychowaniem.\nDziecko, czyli kto? Według polskiego prawa jest nim człowiek do osiągnięcia pełnoletności, czyli ukończenia 18. roku życia. Jednak za pełnoletniego może być też uznany 16-latek, jeśli, za zgodą sądu rodzinnego, weźmie ślub. Jednak każde dziecko, bez względu na wiek, musi posiadać opiekuna prawnego, który ma obowiązek zapewnić mu zabezpieczenie socjalne, ochronę zdrowia, wypoczynek czy warunki do nauki.\nRodzice mają prawo wychowywać dzieci zgodnie z własnymi poglądami i przekonaniami. Z kolei dziecku prawo gwarantuje swobodne wyrażanie poglądów, wolność religii lub przekonań. Jak zatem reagować, gdy pociecha nie chce chodzić na religię, a chcą tego rodzice? Możecie wymagać uczestniczenia w tych lekcjach, ale nie macie prawa zmusić dziecka do zmiany światopoglądu. Podobnie jest w wypadku uczestniczenia bądź nie w praktykach religijnych, wstąpienia do wspólnot religijnych, młodzieżowych organizacji politycznych itp. Z tymi prawami wiąże się też wolność wypowiedzi, a także prawo korzystania z internetu, książek, prasy i innych źródeł informacji.\nW kontaktach z instytucjami publicznymi, te są zobowiązane do wysłuchania i w miarę możliwości uwzględnienia opinii dziecka, np. w sprawie rozwodu rodziców. Dziecko ma też prawo do informacji o sobie. Np. opiekunowie dziecka adoptowanego nie mogą odmówić mu informacji o jego pochodzeniu.\nDzieci mają prawa, ale i obowiązki. Już w wieku 6 lat pojawia się obowiązek szkolny. Dzieci, które ukończyły 13 lat mogą bez zgody opiekunów rozporządzać kieszonkowym, zarobkami, dokonywać drobnych zakupów. I mogą też odpowiadać przed sądem rodzinnym za popełnienie wykroczeń i przestępstw. Sąd może pouczyć nieletniego lub nawet skierować go do placówki poprawczej. Osoby, które ukończyły 17 lat, odpowiadają jak dorośli, przed sądem karnym.\nZakupy o znaczącej wartości, dokonywane przez osoby poniżej 18. roku życia wymagają zgody rodziców lub innych opiekunów prawnych. Tym samym umowa zakupu skutera przez syna bez państwa zgody jest nieważna (podstawa prawna - kodeks cywilny, art. 11, 15, 17–19). Kiedy mamy do czynienia z przemocą wobec dziecka?\nKlapsy jako sposób wychowywania są zakorzenione mocno w naszej tradycji. Przemoc wobec dziecka często zaczyna się właśnie od klapsów, potem się nasila i przeradza, np. w regularne bicie. Trudno wyznaczyć granicę, kiedy mamy do czynienia z przemocą, tym bardziej że polskie prawo nie traktuje klapsa jako kary cielesnej. Na pewno mamy z nią do czynienia, gdy są widoczne ślady tej przemocy zarówno fizyczne, np. siniaki, jak też w psychicznej kondycji dziecka. Karanie dziecka w obecności jego kolegów czy innych ludzi ma wywołać u niego poczucie wstydu, co można uznać za naruszenie jego godności. Pamiętajmy, że przemocą jest też ograniczanie wolności dziecka, ingerowanie w jego prywatność, np. czytanie pamiętnika czy listów dziecka.\nJakie konsekwencje mogą ponieść rodzice bądź opiekunowie dopuszczający się przemocy wobec dzieci?\nGrozi im odpowiedzialność sądowa. Rodzice są wzywani do sądu rodzinnego. Sąd może zdecydować, np. o przeprowadzeniu badań psychologicznych dzieci i rodziców, ograniczyć władzę rodzicielską, ustanowić kuratora. W drastyczniejszych przypadkach może pozbawić rodziców praw rodzicielskich, umieścić dzieci w placówce wychowawczej. Ponadto ma prawo zakazać kontaktów z dziećmi, gdy rodzice mają ograniczoną władzę rodzicielską, lub gdy są jej pozbawieni.\nSąd może zastosować też inne środki karne przewidziane przez polskie ustawodawstwo. nKto ma interweniować, gdy naruszane są prawa dziecka?\nWszyscy, którzy są świadkami takiej przemocy mają obowiązek interweniować. Dotyczy to zarówno nauczycieli, dyrekcji szkoły, jak też sąsiadów i znajomych rodziców. W takiej sytuacji należy zawiadomić sąd rodzinny, dyrektora szkoły, do której chodzi dziecko lub policję, np. dzielnicowego.\n- Rzecznik Praw Dziecka, www.brpd.gov.pl, telefoniczna pomoc specjalistów, tel. 022 696 55 50.\n- Komitet Ochrony Praw Dziecka, www.kopd.pl, tel. 022 626 94 19.\n- Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, ul. Krakowskie Przedmieście 6, Warszawa, www.tpdzg.org.pl, tel. 022 826 17 78.\n« Odpowiedź #14 dnia: Wrzesień 02, 2007, 10:22:08 pm »\n« Odpowiedź #15 dnia: Marzec 03, 2008, 10:41:03 pm »\nO tym, że w Biurze Rzecznika Praw Dziecka, którym kieruje Ewa Sowińska, panują dziwne porządki, mówiło się od dawna. Jednak zza ścian hermetycznego urzędu do opinii publicznej przenikało dotąd niewiele informacji. "Polsce" udało się porozmawiać z kilkoma byłymi podwładnymi Ewy Sowińskiej, których wstyd skłonił do przerwania milczenia.\nCzego dowiedziała się gazeta? M.in. tego, że w listopadzie 2007 r. Sowińska na gali w Bibliotece Narodowej rozdawała ustanowione przez siebie medale. Dostali je m. in. duchowni zaprzyjaźnieni z panią Rzecznik, która potem kazała zataić informacje o tej imprezie. "Polska" wie także, że Ewa Sowińska, wbrew zaleceniom MSZ, pojechała na Białoruś, gdzie spotykała się z przedstawicielami tamtejszego rządu. Po powrocie zachwalała porządki panujące pod reżimem Aleksandra Łukaszenki.\nW Biurze RPD nie liczą się zawodowe kompetencje. Najważniejsza jest lojalność wobec Ewy Sowińskiej. A najlepszą rekomendacją do otrzymania pracy w jej Biurze jest przynależność do LPR lub Młodzieży Wszechpolskiej. W ostatnich miesiącach z BRPD odeszła większość specjalistów. Ewa Sowińska zastąpiła ich swoimi zausznikami.\nAle to jej nie wystarczyło. Żyjąc w ciągłej obawie przed krytyką ze strony dziennikarzy Sowińska wprowadziła kuriozalną zasadę, że jej podwładni nie mogą bez uzasadnienia poruszać się po siedzibie Biura. Ma to podobno ukrócić powstawanie plotek, które potem mogą wydostać się na zewnątrz.\nW Sejmie leży wniosek posłów LiD o odwołanie Sowińskiej z funkcji. W najbliższych tygodniach okaże się, czy poprą go posłowie z innych partii.\nRzecznik Praw Dziecka-Marek Michalak\n« Odpowiedź #16 dnia: Lipiec 23, 2008, 04:59:27 pm »\nMarek Michalak został nowym Rzecznikiem Praw Dziecka\nMarek Michalak został wybrany przez Sejm na stanowisko rzecznika praw dziecka.\nZastąpi Ewę Sowińską, która w kwietniu podała się do dymisji, a z końcem czerwca odeszła z urzędu.\nKandydaturę Michalaka, którego zgłosił klub PO, poparło 237 posłów. Jego kontrkandydatami byli Katarzyna Piekarska zgłoszona przez klub Lewicy (uzyskała 41 głosów) oraz Leszek Dobrzyński zgłoszony przez klub PiS (uzyskał 144 głosy).\nWiększość bezwzględna konieczna do wyboru wynosiła 214 głosów.\nMarszałek Bronisław Komorowski przypomniał, że Sejm powołuje rzecznika praw dzieckaza zgodą Senatu, który rozpoczyna posiedzenie o godz. 11. - Po uzyskaniu tej zgody, Rzecznik złoży przed Sejmem wymagane ustawą ślubowanie, co może nastąpić jeszcze w czasie tego posiedzenia Sejmu - zapowiedział Komorowski.\nMichalak podczas wczorajszego posiedzenia komisji deklarował, że jego priorytetami jako rzecznika będą: walka z biedą wśród dzieci, z przemocą, działania na rzecz wzmocnienia więzi rodzinnych i dbałość o dobrą jakość edukacji oraz opieki zdrowotnej.\n- W sposób zdecydowany wypowiadam się przeciwko wszelkim formom przemocy, w tym również przeciwko klapsowi. Będę promował zmiany mające na celu wyeliminowanie przemocy z polskiej praktyki wychowawczej - mówił Michalak. Zapowiedział również, że zamierza współpracować z mediami i nieustannie promować prawa dziecka.\nMichalak chciałby także uruchomić powszechnie dostępny telefon interwencyjno-informacyjny dla dzieci. - Kiedy dziecko do mnie dzwoni, powinienem mieć możliwość, by zareagować natychmiast i sprawdzić absolutnie wszystko. W ciągu tygodnia sińce szybko się goją, nawet na twarzy 9-miesięcznego dziecka - podkreślił.\nOd 1987 roku pracuje społecznie na rzecz dzieci i młodzieży, m.in. w Stowarzyszeniu Przyjaciół Dzieci Chorych "Serce" w Świdnicy, Centrum Przyjaźni Dziecięcej w Świdnicy, Ogólnopolskim Forum na rzecz Praw Dziecka. W 1994 roku został najmłodszym kawalerem Orderu Uśmiechu; od 1996 r. jest członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, od 2007 roku kieruje tą organizacją jako kanclerz.\nKlub Lewicy zgłosił na rzecznika Katarzynę Piekarską, a klub PiS - Leszka Dobrzyńskiego. Sejmowa komisja polityki społecznej i rodziny oraz edukacji, nauki i młodzieży rekomendowała tylko dwie pierwsze kandydatury.\nPosłowie dyskutowali o zadaniach rzecznika\nIzabela Jaruga-Nowacka (Lewica) podkreślała, że trwają prace nad nowelizacją ustawy o rzeczniku praw dziecka. - Dlaczego najpierw na starych zasadach wybieramy rzecznika praw dziecka, a dopiero potem będziemy nowelizować ustawę o rzeczniku? - dopytywała.\nPrzypomniała, że klub Lewicy proponował, aby to organizacje pozarządowe rekomendowały Sejmowi kandydatów na rzecznika. - Tak się nie stało - dodała.\nJak zaznaczyła, jedyny zarzut wobec kandydatki Lewicy, to jej przynależność partyjna i parlamentarna.\nJaruga-Nowacka przypomniała, że we wtorek podczas posiedzenia komisji "kandydat PO podkreślał, że dzieckiem jest osoba od momentu poczęcia do pełnoletności". - Co będzie robił Marek Michalak na rzecz dzieci od poczęcia do momentu urodzenia? - pytała.\nNatomiast Tadeusz Cymański(PiS) przekonywał, że głosowanie to tylko "ceremonia, ponieważ sprawa już została rozstrzygnięta, a urząd obejmie kandydat koalicji". Przypomniał, że już podczas głosowania w komisji sejmowej był sprzeciw wobec kandydata PiS. - Komisja powinna ocenić czy kandydaci są godni sprawować ten urząd, a godni są wszyscy - dodał.\nCymański podkreślił, że przed nowym rzecznikiem praw dziecka stoją dwa wielkie wyzwania: ubóstwo i bieda dzieci oraz patologie, takie jak alkoholizm i przemoc. Apelował do nowego rzecznika o "pozostawienie na boku spraw, które wywołują wojnę ideologiczną i co do których jest już wypracowany kompromis". - Walczmy o rzeczy, które nas połączą - stwierdził.\nNatomiast Janusz Piechociński (PSL) podkreślił, że nowy rzecznik "to ma być rzecznik dzieci, dzieci które chodzą do szkoły, gdzie nie dzieje się najlepiej, dzieci, które mają problemy w rodzinie, dzieci, które mają problemy w szkole i poza szkołą".\n« Odpowiedź #17 dnia: Lipiec 23, 2008, 05:21:50 pm »\nŻyczę p.Markowi Michalakowi mądrości w podejmowaniu wszelkich działań.\n« Odpowiedź #18 dnia: Lipiec 23, 2008, 09:40:21 pm »\nWalka z biedą i przemocą\nMarek Michalak już po wyborze zapowiedział, że pierwszą decyzją jaką podejmie będzie przeprowadzenie niezależnych badań poziomu ubóstwa wśród dzieci. - Chciałbym stwierdzić, jak ta sytuacja realnie wygląda, aby podjąć niezbędne działania - mówił na konferencji prasowej w Sejmie.\n« Odpowiedź #19 dnia: Lipiec 24, 2008, 08:41:35 am »\nNowy rzecznik przeciwny klapsom\nJeśli Sejm nie wzmocni stanowiska rzecznika, to nie widzę siebie na tym urzędzie – mówi „Rzeczpospolitej” Marek Michalak, następca Ewy Sowińskiej. Marek Michalak jest przeciwnikiem dawania klapsów. Patrząc na przemoc, jaka dotyka dzieci, widzimy, że zawsze oprawca, bo tak trzeba nazwać człowieka, który krzywdzi dziecko, zaczynał od klapsa – mówi.\nW pierwszej kolejności chce się zająć ubóstwem dzieci. Zapowiedział, że zleci badania poziomu biedy wśród najmłodszych.\nPodkreśla też, że nie chce wprowadzania sankcji wobec rodziców, którym zdarza się tak karcić dzieci. Zakazy nic nie dadzą. Potrzebna jest dobra kampania społeczna, która pokaże, jak blisko od klapsa do przemocy – stwierdza. Zapowiada też uruchomienie telefonu interwencyjno-informacyjnego dla dzieci.\nMichalak chce wzmocnienia funkcji rzecznika. Jeśli Sejm tego nie zrobi, to nie widzę siebie na tym stanowisku – mówi gazecie.\nSejm pracuje nad przygotowaną przez PO nowelizacją ustawy. Zmiany mają m.in. ułatwić rzecznikowi dostęp do dokumentów, dać mu prawo inicjowania spraw karnych oraz wnioskowania o sankcje wobec osób naruszających prawa dziecka.\n« Odpowiedź #20 dnia: Lipiec 31, 2008, 10:57:37 pm »\nSilniejszy obrońca praw dzieci\nMirosław Wróblewski 31-07-2008\nTakim nowym uprawnieniem RPD jest prawo zbadania, nawet bez uprzedzenia, każdej sprawy na miejscu. Na gruncie ustawy o RPO nie ma większych wątpliwości, że uprawnienie to dotyczy wyłącznie badania sprawy w organach i instytucjach władzy publicznej, na co wskazuje art. 80 konstytucji, stanowiący, że RPO chroni prawa i wolności względem organów władzy publicznej. Wskazuje też na to praktyka – RPO wizytuje zakłady karne, areszty, zakłady psychiatryczne, jednostki wojskowe. Tymczasem posłowie nie chcieliby raczej ograniczać prawa RPD do wizytowania jedynie instytucji publicznych. Nie wydaje się jednak, by te quasi-policyjne czy prokuratorskie uprawnienia względem osób prywatnych były rzecznikowi potrzebne ani – zważywszy inne przepisy prawa – wykonalne.\nWalka z przemocą wobec dzieci, przeciwdziałanie biedzie wśród najmłodszych, rozwiązanie problemów “eurosieroctwa”, kwestie edukacji i opieki zdrowotnej – to priorytety, które stawia przed swoim urzędem nowy rzecznik praw dziecka. Wydaje się, że dzięki nowym uprawnieniom, które znajdą się w znowelizowanej ustawie, będzie mu łatwiej cele te osiągnąć.\nTak jak RPO\nNowela inkorporuje z ustawy o RPO wiele uprawnień o charakterze procesowym, które istotnie zmieniają pozycję ustrojową rzecznika praw dziecka. Będzie on mógł w sprawach dotyczących praw lub dobra dziecka żądać wszczęcia postępowania w sprawach cywilnych oraz wziąć udział w toczącym się już postępowaniu – na prawach przysługujących prokuratorowi, żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa, zwracać się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi do sądu administracyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach na prawach przysługujących prokuratorowi, wreszcie występować z wnioskiem o ukaranie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (są to odpowiednio punkty 4, 5, 6 i 7 art. 14 ustawy o RPO).\nUprawnienia te stanowią istotne novum w modelu ombudsmana stojącego na straży praw dzieci. Oczywiście, takie wzmocnienie kompetencyjne powinno iść w parze z umiejętnością praktycznego ich wykorzystania. Powielenie sprawdzonych wzorców z ustawy o RPO sprawia, że nowe uprawnienia RPD powinny być rozumiane zgodnie z utrwaloną wykładnią i praktyką analogicznych uprawnień RPO.\nCałość w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/163408,169829_Silniejszy_obronca_praw_dzieci.html\n« Odpowiedź #21 dnia: Wrzesień 11, 2008, 02:03:23 pm »\n"Rzecznik praw dziecka to nie superniania"\nPosłowie chcą zmienić ustawę o rzeczniku praw dziecka. Nowelizacja zakłada m.in., że RPD będzie mógł zbadać każdą sprawę na miejscu.\nCzy oznacza to, że będzie mógł interweniować np. w prywatnych domach?\n- Rzecznik praw obywatelskich też może badać sprawy na miejscu, np. w więzieniu, szpitalu psychiatrycznym. Oczywiście chodzi o badanie relacji instytucja - obywatel, a nie relacji rodzinnych. Bez wątpienia przepis ten jest jednak nieostry i RPD może na jego podstawie wywnioskować, że ma prawo do interwencji w rodzinie dziecka, jeśli podejrzewa że ktoś łamie jego prawa. A takie uprawnienie mu nie przysługuje. Prawo do ingerencji w życie rodzinne mają powołane do tego instytucje, np. sądy rodzinne. Rola RPD, podobnie jak RPO, polega na tym, że stoi na straży praw człowieka i patrzy władzy na ręce. Pilnuje, czy nie narusza ona praw jednostki i podejmuje właściwe działania, aby te prawa były realizowane. Zatem monitoruje działania np. pracowników pomocy społecznej, prokuratury, policji w konkretnych sprawach interwencyjnych, również dotyczących praw dzieci. W Polsce błędnie przyjęło się, że instytucja RPD to taka superniania, która ma pomagać dzieciom.\n• RPD będzie mógł żądać sankcji służbowych wobec pracowników instytucji lub organizacji działających na niekorzyść dzieci.\nZgodnie z ustawą o RPD, dzieckiem jest się od momentu poczęcia. Czy oznacza to że rzecznik będzie mógł żądać ukarania osób prowadzących organizacje na rzecz zalegalizowania aborcji?\n- To zły pomysł. RPD nie powinien mieć prawa do ingerencji w sprawy organizacji pozarządowych. Jeśli któraś z nich działa niezgodnie z obowiązującym prawem, to powinna to zbadać prokuratura. Jeśli RPD poweźmie informację, że dana organizacja działa na niekorzyść dzieci, to winien zawiadomić o tym policję lub prokuraturę, które mogą zbadać, czy istotnie jest łamane prawo. RPD może prosić o informację o podejmowanych działaniach i ich efektach.\n• Rzecznik nie będzie musiał ujawniać danych osób, które zgłosiły przypadek naruszenia praw dzieci. Czy zapewnienie świadkom anonimowości spowoduje, że w Polsce rzadziej będzie dochodzić do sytuacji, jaka ostatnio miała miejsce, gdzie przez kilka lat ojciec znęcał się i gwałcił niepełnoletnią córkę?\n- Każdy kij ma dwa końce. Na pewno jest to słuszne w przypadkach, gdy postronne osoby, a często rodzina boją się zgłaszać takie przypadki policji. Obawiam się jednak, że rzecznik będzie otrzymywał dużo anonimów od osób, które np. z czystej złośliwości będą informować o niewłaściwym zachowaniu rodziców. RPD będzie przekazywał takie sprawy do sądów rodzinnych, a te będą musiały sprawdzać, czy zgłoszenie nie jest zwykłym oszczerstwem. W moim przekonaniu większy wpływ na wykrywalnośc przypadków krzywdzenia dzieci będzie miało systemowe i profesjonalne działanie upoważnionych instytucji niż anonimy od życzliwych sąsiadów.\nRozmawiał Łukasz Guza, GP z dnia: 2008-09-11\n« Odpowiedź #22 dnia: Wrzesień 29, 2008, 10:57:06 pm »\nGdzie miłość zawodzi\nNajskuteczniejszą ochroną dzieci mogą być one same. Trzeba im tylko dostarczyć wiedzy\n'Mam prawo!', Grzegorz Kasdepke (wyd. National Geographic). Ilustracje do tekstu pochodzą z książki\nJak skutecznie chronić dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym? Premier uważa, że przez kastrację sprawców ('kreatur'). Zbigniew Hołda twierdzi: 'Należy powołać specjalistyczne, zamknięte zakłady lecznicze i sieć poradni seksuologicznych, aby skazani po wyjściu z więzienia mieli gdzie się leczyć' ('Gazeta' z 17 września). Prof. Lew Starowicz sądzi, że 'mechaniczne umieszczanie na przymusowym leczeniu po odbyciu wyroku jest nieracjonalne', bo pedofil, poddając się terapii w czasie odbywania kary, mógł zostać wyleczony. Konstytucjonaliści zastanawiają się, czy propozycja zmian prawnych nie narusza konstytucji, a analitycy polityczni - czy premierowi chodzi tylko o dobro dzieci, czy o poparcie w wyborach prezydenckich. Przed laty w związku z aresztowaniem Wojciecha K. długo debatowano na temat potrzeby inwigilowania i kontrolowania środowisk zawodowych mających stały kontakt z dziećmi. Jak jednak skontrolować wszystkich nauczycieli, księży, trenerów sportowych, którzy mają najczęstszy kontakt z dziećmi? Jak skontrolować rodziców, przechodniów w parku, internautów?\nNie chodzi zresztą tylko o wykorzystywanie seksualne. Dzieci doświadczają innych krzywd. Są bite, poniżane, dręczone, stanowią przedmiot handlu, często nie mają możliwości rozwoju, dostępu do potrzebnych im dóbr, opieki zdrowotnej i edukacji. Są przedmiotem eksploatacji. Za zło i krzywdę wyrządzaną dzieciom można karać dorosłych, można kastrować, inwigilować, kontrolować, zmieniać konstytucję, więzić.\nNajskuteczniejszą jednak ochroną dzieci mogą być one same. Trzeba im tylko dostarczyć wiedzy. Można z nimi mówić o zagrożeniach ze strony pedofilów, o tym, czym jest uprzedmiotowienie, o sposobach komunikowania krzywdy, która dzieje się w domu i poza nim, zwłaszcza zaś o ich prawach. Bo dzieci mają prawa. Do godności, bezpieczeństwa, nietykalności, szczęścia, opieki, nauki, prywatności. Mają również prawo do wiedzy o własnych prawach. Artykuł 19 Konwencji Praw Dziecka mówi o tym, że nikt nie ma prawa bić i dręczyć dzieci. Nawet mama i tata. Artykuł 30 mówi, że dziecko należące do mniejszości narodowych lub etnicznych ma prawo do używania własnego języka, praktykowania swojej religii oraz korzystania z własnej kultury. Kolejny - że każde dziecko ma prawo do zabawy, wypoczynku i czasu wolnego. Artykuł 35 zobowiązuje państwa do przeciwdziałania uprowadzeniom i handlowi dziećmi, artykuł 34 z kolei nakłada na państwo obowiązek ochrony dziecka przed wszelkimi formami wyzysku seksualnego i nadużyć seksualnych. Artykuły 37 i 40 mówią, że nikt nie ma prawa dzieci torturować, poniżać, dręczyć i karać w okrutny sposób. Artykuły 43 i 43 nakładają na państwo obowiązek informowania dzieci o ich prawach oraz przedstawiania sprawozdań z działań podejmowanych na rzecz realizacji tych praw.\nCzy państwo polskie wywiązuje się z obowiązków nałożonych nań przez ostatnie artykuły? Nigdy tego nie robiło, choć konwencję podpisało w 1990 roku. Instytucja Rzecznika Praw Dziecka przez ostatnich kilka lat stanowiła swoją własną karykaturę i stała głównie na straży ideologii partii, do których należeli rzecznicy, a nie na straży praw dzieci.\nObecnie mamy nowego rzecznika, a minister Hall odważyła się na przedstawienie propozycji wprowadzenia na listę obowiązkowych lektur dla klas IV-VI książki Grzegorza Kasdepkego 'Mam prawo! Czyli nieomal wszystko, co powinniście wiedzieć o prawach dziecka, a nie macie kogo zapytać'. Kasdepke jest autorem kilku książek dla dzieci przyjętych przez wielu rodziców z entuzjazmem. Jego 'Mam prawo!' to fabularyzowany podręcznik o grupce sympatycznych dzieci, które przygotowują kukiełkowe przedstawienie teatralne o prawach dziecka. Dzieci zabierają się do tego niechętnie, nie mają zbyt wielu pomysłów, ale po wielu perypetiach, w których niemały udział ma sam autor książki i jego syn Kacper, przedstawienie zostaje zrealizowane. Trudno być zachwyconym fabułą, ale konia z rzędem temu, kto lepiej, w sposób równie żywy i pomysłowy przedstawiłby abstrakcyjny problem praw. Książka zawiera ładne ilustracje i zdjęcia, a co najważniejsze - wypisane na nich prawa dziecka. Bohaterowie książki wykorzystują je w swoim spektaklu. Gdyby takich książek było kilkanaście, moglibyśmy je krytykować i wybierać między nimi. Jest jedna. Pomysł książki, a zwłaszcza propozycja wprowadzenia jej do kanonu lektur obowiązkowych, to jedna z nielicznych prób popularyzacji, a więc i urealnienia praw dziecka. Bo prawa pełnią swoją funkcję tylko wtedy, gdy się o nich wie i gdy się je stosuje. W większości polskich rodzin sama wiedza wystarczy. Tam, gdzie dzieci nie są bite, gdzie są kochane i mają zagwarantowane optymalne warunku rozwoju, prawa nie są potrzebne. Nie byłyby też zapewne potrzebne w społeczeństwie aniołów. Ale nie wszyscy rodzice kochają dzieci, nie wszyscy właściwie wyrażają swoją miłość, nie zawsze dziecko jest przedmiotem troski i opieki. Ludzie dziećmi handlują, wykorzystują je, ograniczają im dostęp do edukacji. By się bronić przed złem, cierpieniem, krzywdą, zniewoleniem i wyzyskiem, dzieci powinny znać swoje prawa i to szkoła powinna dostarczyć im tej wiedzy wraz z narzędziami korzystania z niej. Każde dziecko powinno mieć również dostęp do Rzecznika Praw Dziecka, linię telefoniczną, aby mogło opowiedzieć o swojej krzywdzie, możliwość kontaktu ze szkolnym psychologiem i pedagogiem.\nPropozycja minister Hall, która jest zaledwie kroplą w morzu potrzeb, spotkała się z natychmiastową reakcją środowisk związanych z Radiem Maryja i 'Naszym Dziennikiem'. Może w normalnym kraju nie warto by o tym pisać, ale w Polsce reakcja radykalnych środowisk związanych Kościołem ma natychmiastowe przełożenie polityczne. Zwłaszcza w czasie zbliżających się wyborów. Kościół krytykuje, politycy boją się utraty wyborców, ministrowie wycofują się z wszelkich decyzji, które kler uznał za niewłaściwe lub groźne dla monopolu duchowej władzy, do której aspiruje. A nie wiem, czy minister Hall ma tyle odwagi i determinacji, by postawić na swoim, to znaczy - by postawić na dzieci. Bardzo znamiennym zwiastunem wojny, która zapewne stoczona zostanie przed (lub zamiast) wprowadzenia książki o prawach dzieci, był 12 września artykuł w 'Naszym Dzienniku'. Jego autorzy i przywoływane w nim autorytety przedstawiają całą paletę typowych - dla tej mającej realną władzę w Polsce formacji 'intelektualnej' - argumentów. Autorzy zdają się przede wszystkim nic nie wiedzieć o rodzinach bijących dzieci, o polskim alkoholizmie, kazirodztwie, o molestowaniu i gwałceniu dziewczynek przez ojców, o upokarzaniu i eksploatacji dzieci. Dobra pedagogika - według nich - to ta, która pozwala dziecku wzrastać w 'dobru, pięknie i prawdzie'. Co to jednak znaczy? Jak troszczą się o te wartości pijany ojciec i bezrobotna matka? Tego nie wiemy. Jak przekazuje wartości dobra i piękna ksiądz pedofil lub nieudolny nauczyciel? Tego też nie wiemy. Może jednak - w rozumieniu zwolenników 'prawdziwej pedagogiki' - takich zjawisk jak źli rodzice, gwałcący ojcowie i księża pedofile nie ma?\nKoncepcja wychowawcza utytułowanych specjalistów (psychologów, filozofów) z KUL przedstawiona w tekście 'Naszego Dziennika' polega na postulacie całkowitego posłuszeństwa rodzicom i trzymania dzieci w stanie kompletnej ignorancji zarówno co do zła tego świata, seksu, jak i własnych praw. Jeśli bowiem powie się dziecku, że nikt, nawet rodzice, nie ma prawa do bicia, to ograniczy się prawa rodziców wobec dziecka, zniszczy ich autorytet i zantagonizuje rodzinę. Nadto 'skupienie uwagi dzieci na tym, jakie przysługują im prawa, powoduje niebezpieczeństwo wykształcenia się postaw roszczeniowych i egoistycznych'. Lepiej więc dzieci bić i pozwalać, by były wykorzystywane, byleby tylko nie miały roszczeń!\nWielkie oburzenie - dołączył się do niego nawet Roman Giertych - wzbudził cytowany w książce Kasdepkego artykuł 34 dotyczący zakazu wykorzystywania seksualnego. Po co zwracać uwagę dzieci na dewiację seksualną? 'Mówienie o jakichś zboczeniach, o molestowaniu to jest sprawa nie dla małego dziecka. To jest sprawa dla klinicystów!' Podejmowanie takich tematów z dziećmi 'jest niedopuszczalne i niebezpieczne'. Gwałtem na dziecku nie jest prawdziwy gwałt, lecz 'wychodzenie z przedwczesnymi informacjami'. Lepiej dzieci informować po czasie, w końcu noworodka zgwałconej przez ojca córki można oddać do adopcji, byleby dziewczyna nic nie wiedziała o istnieniu gwałcicieli i pedofilów, bo to wiedza dla klinicystów.\nW książce Kasdepkego zamieszczone jest również prawo do prywatności dziecka: 'Nikomu nie wolno bez pozwolenia czytać twoich listów, maili, esemesów czy pamiętników'. Autor podaje też treść innego artykułu konwencji mówiącego, że 'rodzice i opiekunowie powinni czuwać' nad korzystaniem przez dziecko z internetu, bo przecież szacunek dla prywatności nie znaczy przyzwolenia na zupełną wolność. Kupując więc na przykład komórkę, powinni uprzedzić o konieczności weryfikacji SMS-ów - dla bezpieczeństwa samego dziecka. Jednak KUL-owskie autorytety nie uznają takich możliwości. Prawo do prywatności traktują nie tylko jako kolejny zamach na autorytet rodziców, dla których dziecko jest własnością, ale również jako wyraz 'lewackich ideologii'. Bo za propozycją umieszczenia w szkołach zajęć o prawach dziecka kryje się coś więcej niż bezmyślność ministerstwa. To ideologia antypedagogiki i lewactwa. Prof. Jaroszyński z KUL, twierdzi wręcz, że chodzi tu o spisek, który swoim zasięgiem przekracza polskie podwórko. W każdym ministerstwie - według profesora - 'pracują politruki', którzy do merytorycznych treści programów i podręczników szkolnych dodają 'wtręty reprezentujące wymagania ideologiczne'. A jakaż to ideologia stoi za koncepcją nauczania praw dziecka? Światowe lewactwo, anarchiści i podli liberałowie. Co jest ich celem? 'Zniszczyć kulturę i wypromować patologię'. Jakimi narzędziami się posługują? Antypedagogiką. Czym ona jest? 'Bardzo niebezpieczną tendencją dającą wychowankom poczucie wolności i bezkarności, mającą w rzeczywistości na celu wyzwolenie spod władzy rodzicielskiej'! Krótko mówiąc, uczenie praw dziecka tak jak dawniej uczenie marksizmu-leninizmu prowadzi do katastrofalnych skutków. Bo o jakie prawa może chodzić zwolennikom antypedagogiki? O prawo do wolności, czyli do czynienia zła. Można by zadać pytanie, które oskarżony o demoralizowanie młodzieży Sokrates postawił swoim wrogom: jaki sens ma wychowywanie młodzieży na szkodę społeczeństwa, skoro nikt, nawet lewak i anarchista, nie chciałby żyć wśród ludzi zdeprawowanych? I dlaczego ktokolwiek w XXI wieku nazywa prawa, które przysługują każdej istocie ludzkiej - również dziecku - patologią? Patologiczna wydaje się raczej promocja aksjologicznego sentymentalizmu, ignorancji i bezradnego posłuszeństwa dzieci. Tak jak patologiczne są rodziny i instytucje ślepe na cierpienie dzieci. Tam, gdzie miłość zawodzi lub jej nie starcza, tylko w prawie można znaleźć nadzieję na szacunek wobec podmiotowości i ochronę przed krzywdą. Promujmy więc prawa dzieci, bo tak jak my są ludźmi.\nOdp: Prawa dziecka-Rzecznik Praw Dziecka\n« Odpowiedź #23 dnia: Czerwiec 02, 2009, 10:04:40 am »\nDziecko - brzmi pięknie\nAutor: Piotr Pawłowski, Fot.: Filip Miłuński, Piotr Stanisławski, www.sxc.hu\nKto według polskiego prawa jest dzieckiem? Jakie potrzeby mają dzieci w naszym kraju? Czy dzieci z niepełnosprawnością są dyskryminowane? Z okazji Dnia Dziecka z Rzecznikiem Praw Dziecka Markiem Michalakiem rozmawia Piotr Pawłowski.\nArtykuł również umieszczony w wątku:


Apartamenty Dromaè w: Lago di Ledro IT2725.480.3 | Interhome\n3-pokojowe mieszkanie 55 m2. Praktyczne umeblowanie: salon/jadalnia z TV (satelitarna). 1 pokój 2-osobowy. 1 pokój z 3 łóżkami. Kącik kuchenny (4 palniki, kuchenka mikrofalowa, zamrażarka, ekspres do kawy). Łazienka lub prysznic/WC. Ogrzewanie gazowe (extra). Ogrzewanie tylko w terminie od 15.09. do 15.06. Balkon lub taras. Do dyspozycji: suszarka do włosów. Internet (bezprzewodowy LAN [WLAN], gratis). Odpowiedni dla rodzin. Niektóre mieszkania z 5-tym łóżkiem w salonie. Niektóre mieszkania są 2-poziomowe.\nDom wielomieszkaniowy "Dromaè", 2 piętrowy. 3 domy w rezydencji. 12 mieszkania w domu wakacyjnym. W małej wiosce Mezzolago, spokojne położenie, 600 m od jeziora. Do wspólnego użytku: ogród, basen (10 x 5 m, 15.05.-15.09. basen czynny w godz. 09:00-20:00). Grill. W domu: pomieszczenie na rowery. Miejsca parkingowe. Sklep spożywczy 400 m. Informacja dodatkowa: Zdjęcie jest tylko zdjęciem przykładowego obiektu. W tej rezydencji oferujemy więcej podobnych obiektów wakacyjnych.\nNiewielkie jezioro Ledro leży na wysokości 660 m npm, w pięknej górskiej scenerii, 10 km na zachód od Riva del Garda. Idealne miejsce do wędrówek pieszych i wycieczek we wszystkich kierunkach (Wenecja, Verona, Dolomity, jezioro Garda). Na jeziorze można uprawiać wędkarstwo, żeglarstwo, windsurfing i pływanie. Pieve di Ledro jest miłą miejscowością wakacyjną na północnym brzegu jeziora.\nWłochy, Jeziora Północnych Włoch, Jezioro Ledro, Lago di Ledro\nOpinie Klientów - Apartamenty Dromaè


Kino Mówi: Realizm – Łagodna - Program\nGoście: Anna Sajewicz, Jan Strzelecki\nZapraszamy do kolejnego odcinka programu "Kino mówi", w którym Błażej Hrapkowicz wraz ze swoimi gośćmi Anną Sajewicz i Janem Strzeleckim zastanawia się nad realizmem w kontekście portretowania współczesnej Rosji na podstawie filmu "Łagodna" w reżyserii Siergieja Łoźnicy.\nCzy tradycja rosyjskiego realizmu spod znaku literatury dziewiętnastowiecznej (Tołstoj, Dostojewski) nadal ma wpływ na rosyjskie kino? Czy widać twórców, którzy odnoszą się do tej wielkie tradycji?\nRealizm w literaturze było swoistą reakcją na zachodzące zmiany społeczne. Pojawienie się nowych wydarzeń było inspiracją do tworzenia nowych tekstów. Rosyjski realizm XIX wieku charakteryzuje się tym, że kładzie duży naciska na kwestie polityczne. Pojawiają się tematy takie jak: los rosyjskiego człowieka, relacja naród – władza czy przyszłość Rosji. (...) Prekursorem takiej literatury był Gogol, który posługując się satyrą czy groteską w dość ironiczny sposób komentował rosyjskie społeczeństwo. Z kolei Iwan Turgieniew, który jest ojcem realizmu krytycznego, mówił o konflikcie pokoleń. Warto także pamiętać o Dostojewskim, który pisał w nurcie realizmu krytycznego i zajmował się bardziej problemami niższych warstw społecznych (takimi jak: prostytucja, bieda, przemoc).\nCzy we współczesnym rosyjskim kinie możemy znaleźć kontynuatorów tej tradycji?\nMyślę, że bardzo wiele z Gogola ma w sobie Siergiej Łoźnica, który tworzy kino z jednej strony pesymistyczne, ale z drugiej oddające realia. Jednak mimo wszystko jest to poetyka surrealistyczna, w której ważną rolę odgrywają groteska, ironia, humor. Filmy Łoźnicy są bardzo zabawne i to łączy je w bezpośredni sposób z Gogolem. Łoźnica w "Łagodnej" odwołuje się do twórczości łagrowej Dostojewskiego, np. do "Wspomnień z domu umarłych". Jurij Bykow z kolei lubi stawiać swoich bohaterów w sytuacjach dwuznacznych moralnie wyborów – i to także są problemy, które porusza Dostojewski.\nW jaki sposób na taki komentarz społeczno-polityczny reaguje władza rosyjska?\nWładza oczywiście nie promuje filmów artystycznych. Na przykład w przypadku omawianego dziś przez nas filmu "Łagodna" po pokazie na festiwalu w Cannes podkreślano w rosyjskich mediach wszystkie negatywne reakcje. Pisano, że został "wybuczny" i prawie nie było słychać oklasków.\nPolityka kulturalna stawia raczej na produkcje historyczne i takie, które podkreślają sukcesy imperium rosyjskiego czy związku radzieckiego – i to te filmy właśnie mają największe budżety. Jednak udaje się robić też filmy niewygodne, krytyczne wobec rosyjskiej rzeczywistości. Nie cieszą się one może przychylnością władzy, ale powstają. Wydaje się, że polityka władz polega na ignorowaniu tego typu artystycznej działalności.\n(...) Jaki obraz wyłania się z filmu "Łagodna"?\nSiergiej Łoźnica stawia pytanie, co powinien zrobić postsowiecki człowieka – a w jaki sposób może się znów uczłowieczyć. Druga Wojna Światowa była traumatycznym przeżyciem dla Rosjan i często jest pierwszym tematem podejmowanym przez nich w rozmowach. Łoźnica kręci swoje filmy właśnie wokół tego tematu. Wskazuje, że po zmianie systemu wartości po 1991 r. nie nastąpiła dekonstrukcja mitu sowieckiego. Rosyjskie społeczeństwo odwołuje się do przeszłości, która może nie była najlepsza, ale przynajmniej była znana.\nCzytaj opis filmu: Łagodna


Busca Bíblica: Paweł - Página: 1 - Biblia Tysiąclecia - Bíblia Católica Online\nGefunden 95 Ergebnisse für: Paweł\nAle Szaweł, który także zwie się Paweł, napełniony Duchem Świętym spojrzał na niego uważnie i rzekł: (Dzieje Apostolskie 13, 9)\nOdpłynąwszy z Pafos, Paweł i jego towarzysze przybyli do Perge w Pamfilii, a Jan wrócił do Jerozolimy, odłączywszy się od nich. (Dzieje Apostolskie 13, 13)\nWstał więc Paweł i skinąwszy ręką, przemówił: Słuchajcie, Izraelici i wy, którzy boicie się Boga! (Dzieje Apostolskie 13, 16)\nGdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł. (Dzieje Apostolskie 13, 45)\nWtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. (Dzieje Apostolskie 13, 46)\nNa widok tego, co uczynił Paweł, tłumy zaczęły wołać po likaońsku: Bogowie przybrali postać ludzi i zstąpili do nas! (Dzieje Apostolskie 14, 11)\nNa wieść o tym apostołowie, Barnaba i Paweł, rozdarli szaty i rzucili się w tłum, krzycząc: (Dzieje Apostolskie 14, 14)\nKiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich uda się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do Apostołów i starszych. (Dzieje Apostolskie 15, 2)\nA Paweł i Barnaba przebywali w Antiochii, nauczali i razem z wielu innymi głosili słowo Pańskie. (Dzieje Apostolskie 15, 35)\nale Paweł prosił, aby nie zabierał z sobą tego, który odszedł od nich w Pamfilii i nie brał udziału w ich pracy. (Dzieje Apostolskie 15, 38)\na Paweł dobrał sobie za towarzysza Sylasa i wyszedł, polecony przez braci łasce Pana. (Dzieje Apostolskie 15, 40)


Jaki jest koszt kremacji? - Krematoria\nutworzone przez Laura | cze 18, 2021 | Blog | 0 komentarzy\nPogrzeb kremacyjny jest dużo tańszy od tradycyjnej wersji. Na pogrzeb urnowy składa się bowiem kremacja, trumna kremacyjna oraz sama urna. Jak jest koszt tych usług i akcesoriów.\nW zależności od miasta i ilości krematoriów na jednym terenie koszt kremacji może się nieznacznie różnić. Jego cena jednak nie przekracza kwoty 800 zł. Spopielenie zwłok najczęściej waha się między kwotą 600 a 800 zł. Cena ta jest zdecydowanie większa od akcesoriów wykorzystywanych przy pogrzebach kremacyjnych. W przypadku pogrzebu tradycyjnego należy doliczyć jeszcze do kwoty pogrzebu zabieg tanatokosmetyki lub tanatopraksji, odzież żałobną, trumnę i wiele więcej.\nPolskie prawo wymaga, aby każda kremacja zwłok odbyła się w trumnie kremacyjnej. Musi ona jednak być pozbawiona lakierowanego drewna oraz metalowych ozdób. Istnieje możliwość położenia na wieku trumny symbolicznej róży. Taka trumna jest o wiele tańsza od trumien wykorzystywanych przy pogrzebach tradycyjnych, ponieważ te bardzo często mają bogate zdobienia, lakierowane drewno i satynową wyściółkę. Trumna kremacyjna jest pozbawiona wszystkich tych dodatków. Trumna kartonowa to koszt 150 zł, trumna drewniana kremacyjna to cena od 400 do 600 zł.\nW urnie pogrzebowej spoczną prochy Zmarłego. Na rynku funeralnym istnieje szeroki wybór urn drewnianych, metalowych, kompozytowych, kamiennych. Każda urna różni się od siebie stylem i wykonaniem. Rodzina może wybrać taką urnę, która będzie dla niej najodpowiedniejsza.\nW Polsce firma Dust Urny produkuje urny premium, o których można przeczytać więcej na stronie producenta: https://dusturny.pl/\nKoszt urny pogrzebowej zaczyna się od 250 zł. Wszystko jednak zależy od materiału i ilości ozdób zastosowanych w urnie.\nKoszt pogrzebu kremacyjnego jest o wiele tańszy od pogrzebu tradycyjnego, a ilość firm oferujących trumny i urny kremacyjnej systematycznie wzrasta. Dzięki temu zakłady pogrzebowe mogą stale poszerzać swój asortyment.\nPodziękowanie serwis e-pogrzebowy - Pogrzeb świecki – co warto o nim wiedzieć?\nPodziękowanie i Polecenie - Śmierć w innym kraju. Jak zorganizować transport zmarłego do Polski?\nekshumacje we Wrocławiu i okolicach - Pogrzeb we Wrocławiu\nekshumacje weWrocławiu - Pogrzeb we Wrocławiu\nzapraszam na stronę - Podstawowe usługi świadczone przez zakłady pogrzebowe


1.Firma Gordon - Edyta Gordon, Łódź ✦ Hurtownie tkanin i dzianin ✦ Panorama Firm\nul. Krakowska 110, 94-214 Łódź Polesie, łódzkie\nFirma prowadzi swoją działalność w ramach branży Hurtownie tkanin i dzianin. 1.Firma Gordon - Edyta Gordon ma swoją siedzibę w miejscowości Łódź w województwie łódzkim.\nW celu uzyskania więcej informacji na temat oferty firmy zadzwoń pod numer 602 326 021 lub napisz wiadomość e-mail na adres edziag11@op.pl\nSiedziba firmy 1.Firma Gordon - Edyta Gordon znajduje się pod adresem 94-214 Łódź ul. Krakowska 110,. Jeżeli korzystasz z nawigacji GSP, pomocne mogą okazać się dokładne współrzędne geograficzne firmy: [kopiuj]\nWieloletnia obecność firmy na rynku, pozwala nam na przekonanie, że jej Pracownicy zagwarantują wysoki poziom obsługi i kompetencje niezbędne do załatwienia przedsięwzięć zleconych 1.Firma Gordon - Edyta Gordon.


Temat Szczecinecki 23/05/2017 06:35\nWyraźny zapach gazu w powietrzu wyczuł, przechodzący obok budowy marketu Netto przy ul. Wyszyńskiego, jeden z mieszkańców.\nOd razu powiadomił straż pożarną. Na miejscu pojawiły się dwa zastępy, które sprawdziły miernikami teren placu budowy. Nie potwierdzono zagrożenia. Na miejscu jest także pogotowie gazowe.\ngaz, netto, budowa, straż pożarna - komentarze opinie


Trust score - czyli wyznacznik możliwości profilu | Blog Wypromujemy.com | Porady, zestawienia, analizy\nTrust score – czyli wyznacznik możliwości każdego profilu na Instagramie\nZastanawiałeś się kiedyś, od czego zależy zasięg Twojego profilu? Od czego zależy to, ile polubień jesteś w stanie udzielić, zanim Instagram wyświetli Ci powiadomienie “zabrnąłeś za daleko, odczekaj chwilę”?\nPocząwszy od drugiej połowy 2019 roku Instagram kładzie coraz większy nacisk na wskaźnik zaufania profilu (ang. trust score), będący jednocześnie wskaźnikiem wyznaczającym jego potencjału. Definiuje on możliwości profilu zarówno pod kątem zasięgów organicznych, jak i aktywności, jaką może tworzyć dany profil. Obecnie jest to zatem kluczowy czynnik w instagram marketingu, do którego sprowadza się niemal wszystko co związane z tą platformą.\nIm wyższy trust score profilu – tym większy zasięg publikowanych przez niego wpisów i tym więcej interakcji może wykonać w ciągu miesiąca, a w konsekwencji wzrost profilu jest szybszy!\nDla kogo trust score ma znaczenie? Dla osób, które chcą rozwijać swoje Instagramy, w innym przypadku nie warto sobie zawracać nim głowy. Trust score ma znaczenie wyłącznie w przypadku chęci wzrostu profilu, co często wiąże się z różnego rodzaju powiadomieniami hamującymi wzrost (na przykład jednodniowe blokady funkcji polubień czy jednodniowe blokady możliwości publikacji wpisu).\nJeżeli zatem w ciągu dnia rekreacyjnie udzielasz kilkunastu interakcji w stosunku do profili swoich znajomych – żadne powiadomienie nie wystąpi. Jeśli stawiasz na wzrost swojego profilu i chcesz wykonywać dużą aktywność – zadbaj o wskaźnik zaufania, dzięki czemu liczbę przestojów w procesie powiększania społeczności na swoim profilu ograniczysz do minimum (lub wyeliminujesz je całkowicie). Jak to zrobić? O tym poniżej.\nOstatnio na naszym blogu: Jak skonfigurować kampanię Instagram Ads?\nCo wpływa na trust score?\nTo w jakim stopniu Instagram ufa Twojemu profilowi zależy od szeregu czynników, takich jak między innymi:\nStaż profilu – kilkuletnie profile charakteryzują się większym zaufaniem, niż profile nowe.\nRegularność publikacji – profile, które często publikują wpisy i relacje mają większe zaufanie, niż profile rzadko publikujące.\nWskaźnik zaangażowania – profile z wysoką liczbą polubień i komentarzy pod wpisami charakteryzują się większym zaufaniem.\nParametry publikowanych zdjęć – zdjęcia wykonane telefonem posiadają ukryte oznaczenie parametrów urządzenia mobilnego, z którego zostały wykonane, dzięki czemu cieszą się większym wskaźnikiem zaufania, niż na przykład memy czy grafiki sprzedażowe z Canvy (potencjalny SPAM/sztuczny content konta bota).\nProwadzona aktywność – profile prowadzące regularną aktywność, która nie wykracza poza bezpieczne limity wyznaczone przez Instagram (6000 obserwacji w 30 dni) wpływają pozytywnie na swój wskaźnik zaufania. Profile, które nie prowadzą aktywności w ogóle lub prowadzą ją zbyt agresywnie charakteryzują się niższym wskaźnikiem zaufania.\nNieregularna aktywność – profile, które przez kilka tygodni prowadzą wysoką aktywność, a przez kolejne kilka tygodni nie prowadzą jej niemal w ogóle – charakteryzują się niższym wskaźnikiem zaufania.\nLiczba zgłoszeń profilu przez innych użytkowników – jeżeli tematyka Twojego profilu może być postrzegana przez niektórych użytkowników platformy jako kontrowersyjna (np. sklep z bielizną), użytkownicy ci mogą zgłaszać profil lub jego wpisy, co zmniejsza zaufanie w oczach algorytmu platformy.\nNegatywne komentarze – obrażanie innych czy używanie niedozwolonych słów powoduje większą liczbę zgłoszeń komentarzy przez innych użytkowników, a w konsekwencji obniża wskaźnik zaufania profilu.\nLiczba obserwowanych profili – jeżeli obserwujesz więcej, niż 3 tysiące profili, licz się z tym, że Instagram traktuje się jako mass-followersa, czyli profil obserwujący wszystko i wszystkich. Tego typu profile nie cieszą się wysokim wskaźnikiem zaufania. Jeżeli obserwujesz więcej, niż 3 tysiące profili – zmniejsz tę liczbę poprzez cofanie obserwacji. Pamiętaj, by jednego dnia nie cofać więcej, niż 200 obserwacji!\nHistoria profilu – profile, które kupowały sztucznych obserwujących lub sztuczne polubienia mają mniejsze zaufanie, niż profile, które nie łamały Regulaminu i Zasad Społeczności Instagrama.\nUrządzenie, na którym zalogowany jest profil – przeglądarka internetowa charakteryzuje się niższym wskaźnikiem zaufania, niż aplikacja mobilna zainstalowana na urządzeniu komórkowym. Systemy z androidem posiadają mniejsze zaufanie, niż systemy z iOS.\nLiczba kliknięć w reklamy – tak, dobrze przeczytałeś. Im na więcej reklam zareagujesz – tym bardziej lubi Cię Instagram.\nNiebieski znaczek „profil zweryfikowany” – profile z oznaczeniem „verified” mają wyższy wskaźnik zaufania, niż zwykłe profile.\nRodzaj publikowanych treści – Instagram ukrywa niektóre rodzaje treści i nie pokazuje ich w hashtagach czy na stronie explore. Przykłady “non-recommendable” contentu poniżej.\nProfile z niskim wskaźnikiem zaufania, a występujące powiadomienia\nTwój profil posiada niski wskaźnik zaufania? Oczekuj utrudnień w konkurowaniu z innymi, lepszymi w oczach algorytmu Instagrama profilami. Do czasu, aż nie poprawisz wskaźnika zaufania swojego profilu – zasięg Twoich postów będzie niższy, liczba interakcji jakie możesz wykonać w skali miesiąca (zarówno automatycznych, jak i tych ręcznych) będzie niższa – co w przypadku kampanii aktywności oznacza wolniejszy wzrost. Jeżeli Twój profil ma bardzo nisko wskaźnik zaufania – automatyzacja interakcji Twojego profilu może okazać się w ogóle niemożliwa i powinieneś zacząć od interakcji ręcznych. Od czerwca 2019 roku Instagram wprowadził nowe rodzaje powiadomień, jakie wyświetlane są profilom z niskim wskaźnikiem zaufania – są to 1, 3 lub 7 dniowe blokady funkcji obserwowania, lajkowania i postowania. W przypadku, gdy tego typu powiadomienia pojawiają się na profilu często – nie masz wyjścia. Albo poprawisz wskaźnik zaufania swojego profilu albo wypadasz z gry i dajesz się wyprzedzić konkurencji.\nOtrzymałeś powiadomienie pierwszy raz?\nNie ma się czym martwić – nie jesteś sam. Jest to najbardziej popularne zjawisko na Instagramie w drugiej połowie 2019 roku. W największej grupie na Facebooku dotyczącej Instagrama “Instagram PL” jest to najczęściej pojawiający się temat (podgląd wątku). Instagram komunikuje w ten sposób zmianę zasad na swojej platformie.\nOtrzymałeś powiadomienie kilka razy?\nW pierwszej kolejności zastanów się, co jest przyczyną tego, że Instagram nie ufa Twojemu profilowi. Oto co należy zrobić:\nZnajdź przyczynę – być może opublikowałeś ostatnio kontrowersyjny wpis, który został wielokrotnie zgłoszony przez innych użytkowników? Może Twoje wpisy uzyskują tylko 50 polubień przy 5 tysiącach obserwujących? A może jakość Twoich wpisów mogłaby być lepsza?\nWstrzymaj aktywność na profilu (na dwa dni w przypadku jednodniowej blokady, na sześć dni w przypadku trzydniowej blokady oraz na czternaście dni w przypadku siedmiodniowej blokady). Dodawaj w tym czasie tylko InstaStories.\nZarchiwizuj wpisy, które charakteryzują się najmniejszą popularnością. Pamiętaj natomiast, by ich nie usuwać (wpłynęłoby to negatywnie na wskaźnik zaufania profilu!).\nZadbaj o jakość wpisów – postaw na wysoką jakość wpisów. Twórz opisy, zadbaj o hashtagi (nie korzystaj z dużych hashtagów, staraj się dobierać tylko te, które zawierają mniej, niż 300 tys. oznaczeń). O tym w jaki sposób efektywnie korzystać z hashtagów dowiesz się z tego artykułu.\nZadbaj o regularność – zarówno w tworzeniu aktywności, jak i publikacji contentu.\nKupiłeś w przeszłości sztucznych obserwujących lub sztuczne polubienia? Usuń je.\nWykup reklamę Instagram Ads w celu zwiększenia wskaźnika zaangażowania, co podniesie w konsekwencji wskaźnik zaufania Twojego profilu. Jak to zrobić? Sprawdź tutaj.\nWznawiaj aktywność na profilu stopniowo i nieagresywnie, unikając wykonywania zbyt dużej liczby interakcji.\nNie zaniedbuj wskaźnika zaufania – powiadomienia przestały występować na Twoim profilu? Nie spoczywaj na laurach. Dbaj o swój wskaźnik zaufania poprzez dodawanie wysokiej jakości contentu, zadbaj o regularność swojej aktywności, wykup od czasu do czasu reklamę swojego posta.\nStarasz się zwiększyć wskaźnik zaufania swojego profilu, ale potrzebujesz pomocy? Skontaktuj się z nami!\nWypromujemy.com to najdłużej istniejąca na polskim rynku agencja ds. Instagrama! Współpracowaliśmy z setkami profili (zarówno tymi biznesowymi, jak i prywatnymi), z powodzeniem zwiększaliśmy wskaźnik zaufania nawet w najgrudniejszych przypadkach. Napisz do nas, a ustalimy, w jaki sposób możemy ulepszyć Twój profil.\nZbanowanych kont w historii wypromujemy.com!\nAktywnych klientów w Polsce oraz zagranicą!\nPrzeprowadzonych kampanii od początku istnienia agencji!\nCzy Instagram może usunąć mi konto, gdy wskaźnik zaufania spadnie do zera?\nNie. Konta na Instagramie są blokowane/usuwane wyłącznie w sytuacji, gdy łamią prawa autorskie (kradzież wpisów, reposting bez oznaczania oryginalnych kont), gdy podszywają się pod inną osobę, gdy są sztuczne (np. sieci kont-botów, które nigdy nie miały kontaktu z człowiekiem i istniejącym urządzeniem). Nie oznacza to jednak, że nie powinieneś na bieżąco dbać o wskaźnik zaufania swojego profilu. Jeżeli zależy Ci na jak najlepszych osiągach Twojego profilu na Instagramie – nie warto zaniedbywać tego aspektu.\nIm wyższy wskaźnik zaufania profilu – tym szybszy wzrost i większe szanse na sukces na Instagramie. Czy profile z wysokim wskaźnikiem zaufania rozwijają swoje Instagramy bezproblematycznie? Oczywiście, że nie – zjawiska takie jak shadowbany, kilkugodzinne blokady wybranej funkcji, kilkudniowe ucięcia zasięgów wpisów zawsze mogą wystąpić, jednak ich częstotliwość jest znacznie mniejsza.


Jak nauczyć się szybko pisać na klawiaturze qwerty? - Zapytaj.onet.pl -\nJSW napisano: 24.04.2011 16:08\nCześć. W tym poradniku objaśnię Wam, jak nauczyć się szybko i pisać na klawiaturze.\n1. Sprawdź swoją aktualną prędkość - http://polish-speedtest.10-fast-fingers.com/\nJeśli popełnisz błąd, nie przejmuj się i pisz dalej. Po minucie uzyskasz wynik testu. Jeśli uważasz, że to za mało, czytaj dalej ten poradnik. Jeśli według Ciebie szybko piszesz, to nie czytaj poradnika.\n2. Zapamiętywanie układu liter.\nNie radzę uczenia się na siłę, "tu jest a, tu jest u, tu jest z, tu jest ctrl". Najlepiej wydrukuj sobie (o ile masz drukarkę) lub zapisz na kartce wszystkie litery według kolejności, rzędami. Pisząc staraj się patrzeć w kartkę i palcami natrafiać na odpowiednie klawisze. Pewnym razem spróbuj bez kartki i patrzeć w monitor na pojawiające się litery. Wszelkie błędy staraj się poprawiać. Potem przez jakiś czas próbuj pisać bez patrzenia się w klawiaturę, ale nie śpiesz się. W razie wątpliwości, gdzie jest jakiś klawisz, podpatrz sobie na klawiaturę.\n3. Szybkość pisania.\nNajtrudniejsza rzecz, czyli ćwiczenie szybkości pisania. Zalecam ten test szybkości, pisząc tymi najczęściej używanymi słowami. Gdy zauważysz, że trochę szybciej piszesz, spróbuj napisać kilka zdań pamiętając o układzie liter i przycisków na klawiaturze. Jeśli napotkasz jakiś błąd, spróbuj szybkim ruchem wykasować błąd palcem serdecznym u prawej ręki i próbuj szybko się wyrobić, pisząc dalej. Pisz też dużo ze znajomymi, np. na Gadu - Gadu. Z czasem będziesz nabierać prędkości pisania oraz zapamiętasz układ liter, lecz nie przejmuj się niektórymi błędami popełnianymi przez szybkie pisanie - mi też się zdarza tak zrobić.\n4. Szybciej pisać się nie da? Zrób ponownie test - http://polish-speedtest.10-fast-fingers.com/\nMam nadzieję, że szybsze pisanie na klawiaturze zaoszczędzi Wam wiele czasu. Życzę Wam powodzenia w osiąganiu wysokich wyników słów na minutę.\n116 ocen | na tak 84%\nodpowiedział(a) 27.06.2017 o 08:41:\nZrobienie testu szybkości za dużo nie pomoże. Najlepiej skorzystać z programu, który uczy pisać poprawnie, jak ktoś pisze poprawnie, bez patrzenia na klawiaturę, pisze szybciej. [LINK] jest świetnym kursem do nauki pisania. Warto spróbować.\nodpowiedział(a) 12.03.2017 o 20:08:\ntest predkosci 10minutowy jest za friko [LINK] :) a nie jakis cuda wianki\nodpowiedział(a) 25.09.2015 o 01:02:\n10fastfingers jest ok jeśli chodzi o sprawdzenie szybkości, ale jeśli chcesz zacząć się uczyć to bardziej polecam [LINK] - możesz zacząć od jedynie 4 liter, a program automatycznie doda nowe w miarę postępów.\nodpowiedział(a) 25.01.2012 o 01:10:\nodpowiedział(a) 28.07.2011 o 20:00:\nNieźle Wam idzie, jednakże mojego rekordu nikt jeszcze nie przebił. :> Mój dotychczasowy to 89.\nodpowiedział(a) 24.07.2011 o 14:41:\n76 słów na minutę ;/\nodpowiedział(a) 20.07.2011 o 11:54:\nMoim zdaniem ten poradnik jest do niczego!\nodpowiedział(a) 15.07.2011 o 13:06:\nPiszesz 225 znaków na minutę\nNapisałeś 45 wyrazów poprawnie\nNapisałeś 2 wyrazów błędnie\nodpowiedział(a) 11.07.2011 o 11:31:\nPiszesz 242 znaków na minutę\nwięcej chyba nie dam rady xd\nodpowiedział(a) 25.05.2011 o 13:43:\nPiszesz 217 znaków na minutę\nNapisałeś 43 wyrazów poprawnie\nNapisałeś 1 wyrazów błędnie\nodpowiedział(a) 22.05.2011 o 11:24:\nNapisałaś 52 słowa poprawnie\nNapisałaś 2 słowa błędnie\nodpowiedział(a) 16.05.2011 o 20:18:\n1. raz - Piszesz 209 znaków na minutę\nNapisałeś 44 wyrazów poprawnie\n2. raz - Piszesz 215 znaków na minutę\nNapisałeś 41 wyrazów poprawnie\nNapisałeś 0 wyrazów błędnie\n3.raz - Piszesz 242 znaków na minutę\nNapisałeś 47 wyrazów poprawnie\njuż więcej nie wycisnę:) ale na klawiaturę dalej patrze co 2-3 słowa\nodpowiedział(a) 15.05.2011 o 19:22:\nodpowiedział(a) 12.05.2011 o 17:16:\n146 na miniue\nodpowiedział(a) 12.05.2011 o 17:07:\nPiszesz 264 znaków na minutę\nNapisałeś 53 wyrazów poprawnie\nNapisałeś 3 wyrazów błędnie\nodpowiedział(a) 12.05.2011 o 16:18:\n362 na minute 78 poprawnie 4 źle :P\nodpowiedział(a) 11.05.2011 o 14:11:\n294znaki na minutę 84\nwyrazów dobrze o zle\nodpowiedział(a) 10.05.2011 o 19:14:\nPiszesz 388 znaków na minutę\nNapisałeś 68 wyrazów poprawnie\nGorąco dziękuje, bardzo mi pomogło!\nodpowiedział(a) 10.05.2011 o 17:05:\nFajny poradnik. ;d\nPiszesz 270 znaków na minutę\nodpowiedział(a) 09.05.2011 o 20:37:\nPiszesz 305 znaków na minutę\nNapisałeś 63 wyrazów poprawnie\nodpowiedział(a) 09.05.2011 o 20:33:\nPiszesz 271 znaków na minutę\nNapisałeś 46 wyrazów poprawnie\nmam 13 lat (w tym roku) nie patrze na klawiaturę dobrze?\nodpowiedział(a) 08.05.2011 o 13:21:\n230 znaków na minutę\n44 wyrazy dobrze\nodpowiedział(a) 08.05.2011 o 13:17:\nPiszesz 207 znaków na minutę\nodpowiedział(a) 08.05.2011 o 12:13:\nPiszesz 190 znaków na minutę\nNapisałeś 40 wyrazów poprawnie\nna 45sekund : ]\n..:: Witek ::..\nodpowiedział(a) 08.05.2011 o 11:06:\n71 wyrazow na minute ;] na moim profilu jest :D\nodpowiedział(a) 08.05.2011 o 09:38:\nPiszesz 282 znaków na minutę\nNapisałeś50 wyrazów poprawnie\nodpowiedział(a) 07.05.2011 o 17:53:\nna końcu Twojej wyobraźni .\nodpowiedział(a) 07.05.2011 o 15:05:\nPiszesz 262 znaków na minutę\nNapisałeś 51 wyrazów poprawnie\nodpowiedział(a) 07.05.2011 o 13:48:\n281 znaków na minutę\n49 słów poprawnie\nodpowiedział(a) 07.05.2011 o 10:08:\nwłaśnie się pochwaliłeś/aś\nodpowiedział(a) 06.05.2011 o 18:45:\nJa umiem i sie nie chwale; D\nodpowiedział(a) 06.05.2011 o 18:01:\nAlbo niech ćwiczą na Mistrzu Klawiatury ;)\nodpowiedział(a) 06.05.2011 o 00:58:\nOtrzymałeś 175 punktów, co umieszcza Cię na miejscu 1965 ze wszystkich 7538 na liście.\nodpowiedział(a) 05.05.2011 o 20:23:\nodpowiedział(a) 05.05.2011 o 17:33:\nodpowiedział(a) 05.05.2011 o 11:28:\nOtrzymałeś 242 punktów, co umieszcza Cię na miejscu 693 ze wszystkich 5988 na liście.\nPiszesz 375 znaków na minutę\nNapisałeś 61 wyrazów poprawnie\nBez oszukiwania ;) może mogłabym lepiej, może nie. nie wiem, nie interesuje mnie to. tu starałam się nie robić błędów, bo było by jeszcze gorzej. a zwykle jak piszę szybko (np. na gg) to co jakiś czas mam literówke. xd\nodpowiedział(a) 05.05.2011 o 06:08:\n837 na minute\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 21:06:\nOtrzymałeś 121 punktów, co umieszcza Cię na miejscu 2913 ze wszystkich 5601 na liście.\nPiszesz 168 znaków na minutę\nNapisałeś 34 wyrazów poprawnie\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 21:04:\nOtrzymałeś 94 punktów, co umieszcza Cię na miejscu 3848 ze wszystkich 5600 na liście.\nPiszesz 149 znaków na minutę\nNapisałeś 26 wyrazów poprawnie\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 17:57:\nOtrzymałeś 64 punktów, co umieszcza Cię na miejscu 4334 ze wszystkich 5209 na liście.\nPiszesz 118 znaków na minutę\nNapisałeś 21 wyrazów poprawnie\n21 słowa na minutę\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 17:36:\nPiszesz 391 znaków na minutę\nNapisałeś 78 wyrazów poprawnie\n78 słów na minutę\n353 w rankingu\nhehe spoko ale polecam także program Q - Typing\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 15:43:\n♥ złσ∂zιєנкα ѕиóω ♥\nodpowiedział(a) 04.05.2011 o 12:52:\nbardzo fajnie ale dla początkujących ! ^_^\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 18:29:\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 16:01:\n30 słów na minutę ;(\na myślałam że umiem szybko pisac ... :/\nهذا واحد، وأفضل szyx\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 15:03:\n271 wyr.\_min wychodzi 16 260wyr.\_h i 37wyr\_sek\nnatka . ♥\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 14:12:\n142 znaki na minutę .\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 13:19:\n68 słów na minute\nodpowiedział(a) 03.05.2011 o 12:44:\n100 słow na 1 min\nCzas wygenerowania strony: 0.24387600


Najlepiej oceniane strony - Katalog castlegem PR5\nWrocław Limuzyna - jedyna taka limuzyna we Wrocławiu\nCzym jest limuzyna Hummer w mieście Wrocław? Otóż limuzyna Hummer we Wrocławiu to najlepsza rozrywka jaka może być gdy chodzi o limuzyny. Jest to potężna limuzyna XXL która pomieści nie tylko 13, 14, 15 ale i 20 osób! Dlaczego warto? A no...\nOcena: 5.0/5 (2 głosy/ów) Data dodania: 2020-03-26 Szczegóły wpisu »\nProfesjonalnie fotografia i film ślubną Litwiak.eu pasjonujemy się tym, zagadnieniem od dobrych kilku lat. Nasze usługi świadczymy głównie na terenie Piekar Śląskich zarazem całego województwa Śląskiego, ale jesteśmy w stanie dojechać...


Najstarsze rośliny lądowe znaleziono w Górach Świętokrzyskich | Przystanek nauka\n06.04.2018Opublikował: RK Autor: Anna Ślązak (PAP)\nW miejscowości Zbrza (pow. kielecki) w południowej części Gór Świętokrzyskich naukowcy z Uniwersytetu Śląskiego znaleźli skamieniałe szczątki roślin. Są to fragmenty bardzo starych, prymitywnych roślin beztkankowych, tzn. takich, u których nie pojawiły się wyspecjalizowane tkanki, np. przewodzące (współcześnie do tej grupy należą mszaki). Na ślady najstarszych roślin badacze natrafili przez przypadek, gdy dr hab. Mariusz Salamon z Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego poszukiwał zwierząt bezkręgowych – liliowców.\n– Przypadkiem natrafiliśmy na wykop pod fundament domu. Zabraliśmy kilkadziesiąt kilogramów próbek skały, które przywieźliśmy do laboratorium Wydziału Nauki o Ziemi UŚ. Po przemyciu i wysuszeniu prób znaleźliśmy tam interesujące mnie organizmy. Zauważyliśmy jednak również dziwne uwęglone szczątki, którymi zainteresowała się grupa specjalistów – opowiada prof. Salamon.\nKolejne oględziny i weryfikacja wyników przez grono wybitnych paleobotaników z Francji i Belgii pozwoliły potwierdzić, że próbka ma ok. 445 mln lat, czyli ok. 15 mln lat więcej od najstarszych znanych dotychczas skamieniałości roślin lądowych i zawiera szczątki należące prawdopodobnie do roślin wyższych. Pradawne rośliny mierzyły po kilka milimetrów i mogły przypominać rozdwojoną gałązkę.\n– Ten dychotomiczny podział jest bardzo ważny – świadczy o tym, że na tym etapie ewolucji roślinie nie wystarczała już jedna gałązka zakończona zarodnią, która kończyła wzrost pędu. Dla większej skuteczności gałązka dzieliła się na dwie. W ten sposób na jednym pędzie powstawały dwa sporangia – opowiada jeden z odkrywców roślin.\nNaukowcy natrafili też na ślad struktury, którą interpretują jako aparat szparkowy. Jej obecność świadczy o tym, że roślina musiała funkcjonować w środowisku lądowym. Obecnie uważa się iż życie powstało w morzach i oceanach, a pierwsze prymitywne rośliny na lądzie pojawiły się prawdopodobnie około 480-460 mln lat temu, we wczesnym lub środkowym ordowiku. Nowe znalezisko reprezentuje niezwykle stary typ organizmu.\nBardziej skomplikowane były późniejsze rośliny tkankowe - najstarszą z nich, jaką znamy, jest Cooksonia, która mierzyła ok. 5-6 cm. Jej najstarsze szczątki pochodzą sprzed ok. 430 mln lat. W jeszcze młodszych osadach (z końca syluru), roślina ta występuje dość często na rożnych ówczesnych kontynentach. Oznacza to, że były one już rozpowszechnione na świecie. Znalezienie szczątków prymitywnych roślin w Górach Świętokrzyskich pozwala wypełnić lukę w kolekcjach skamieniałości, które ilustrują teorię ewolucji.\n– Skoro w sylurze mamy 5-centymetrową Cooksonię, można się spodziewać, że znikąd się ona nie wzięła, i do jej powstania doprowadziły jakieś wcześniejsze procesy ewolucyjne. Istnieje koncepcja, zgodnie z którą w ewolucji roślin na Ziemi przed roślinami tkankowymi wystąpiła faza mszaków: czyli najpierw pojawiły się różnego rodzaju mchy – beztkankowe rośliny, stanowiące odpowiedniki współczesnych glewików czy wątrobowców – opowiada naukowiec.\nWłaśnie tę grupę reprezentują szczątki z Gór Świętokrzyskich. Ich znalezienie wymagało umiejętności i odrobiny szczęścia, gdyż rośliny bez twardych i sztywnych struktur (drewna czy łyka), nawet jeśli ulegną fosylizacji, to po milionach lat stają się kruche i łatwo rozpadają. Zadania nie ułatwiał fakt, że chodzi o drobnicę – największy szczątek ma zaledwie kilka milimetrów. Patrząc na fragment skały, widzi się po prostu czarny punkt.\nW czasach, z których pochodzą szczątki, dzisiejsze Góry Świętokrzyskie stanowiły dno płytkiego morza. Niedaleko od miejsca, na którym znaleziono fragmenty, znajdowała się prawdopodobnie strefa brzegowa. Sztorm albo zwykły wiatr musiały zanosić fragmenty roślin nad morze i spychać je w głąb wód – podobnie, jak na plaży w Ustce, kiedy fale podczas sztormu wdzierają się na wydmy i zabierają ze sobą szczątki roślin. Te później dryfują, gniją i opadają na dno.\nZnalezisko opisano na łamach czasopisma „New Phytologist”. Autorami publikacji jest międzynarodowy zespół naukowców: Mariusz A. Salamon, Paweł Filipiak, Tomasz Brachaniec, Magdalena Misz-Kennan z Uniwersytetu Śląskiego, Robert Niedźwiedzki z Uniwersytetu Wrocławskiego, Wiesław Trela z Państwowego Instytutu Geologicznego-Państwowego Instytutu Badawczego, Przemysław Gorzelak z Instytutu Paleobiologii PAN, a także naukowcy z wiodących w badaniu najstarszych roślin ośrodków badawczych z Belgii czy Francji: Philippe Gerrienne i Philippe Steemans z University of Liège, Alain Le Hérissé z CNRS, Géosciences Océan, Institut Universitaire d`études Marines, Florentin Paris z CNRS, Université de Rennes 1 i Borja Cascales-Miñana z CNRS, University of Lille.\nŹródło (tekst ze skrótami, uzupełnieniami i dodatkową redakacją): Anna Ślązak: Pozostałości najstarszych znanych roślin lądowych znaleziono pod Kielcami. Portal PAP – Nauka w Polsce\newolucja, rośliny, życie na lądzie