Lupo. Tom 1 - Di Corte Bella | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nLupo. Tom 1 (okładka miękka)\n77 oceny i 59 recenzji\nSeria: Gangsterzy Nowego Jorku\naudiobook MP3 40,50 zł\nokładka miękka, 2021 32,20 zł\n32,20 zł 44,90 zł (-28%)\nOrione Gabriela L. Książki | okładka miękka\nW Nowym Jorku miał opinię krwiożerczego i bezwzględnego.\nTytuł: Lupo. Tom 1\nTytuł oryginalny: Machiavellian\nAutor: Di Corte Bella\nTłumaczenie: Burakiewicz Kaja\nWłaśnie zrecenzowałem Lupo. Tom 1\nPierwsza część trzy tomowej sagi o bezwzględnych, nowojorskich gangsterach Trzymająca w napięciu powieść o mafii i wzruszająca historia miłosna Książka, którą czyta się z wypiekami na twarzy (USA ...\n21-08-2021 o godz 18:00 Złotowłosa i Książki dodał recenzję:\nMariposa Flores ma 21 lat i nigdy nie miała łatwego życia. Doświadczyła wiele złego. Nie mogła znaleźć swojego miejsca na ziemi. Skromna, biedna, samotna. I to właśnie na nią uwagę zwrócił Książę Nowego Jorku... Capo jest osiemnaście lat starszy i ma wszystko. A nawet i więcej. To bezduszny i bezwzględny mafioso. Choć ostatnio to raczej samotny wilk. I to właśnie on zaproponował układ małemu Motylkowi. Układ zwany małżeństwem... Czy Mariposa przystanie na tę propozycję? Co kieruje Capo? Jaki ma plan? Jak zakończy się ta historia o Kopciuszku? Kiedy dostałam propozycję recenzji pierwszego tomu serii "Gangsterzy Nowego Jorku" i kiedy przeczytałam opis, to nie wahałam się ani chwili. Od razu skojarzył mi się Kopciuszek. I po przeczytaniu wstępu, krótkich opisów bohaterów oraz prologu zacieram łapki. Bo to było dobre. Bardzo dobre. Na ogromny plus w tej powieści jest właśnie wykaz bohaterów. Tych ważniejszych i najbardziej istotnych. Dzięki temu nie musiałam się zastanawiam ani sobie rozpisywać tego, kto z kim i dlaczego. Super pomysł - szczególnie w przypadku serii. Historia Kopciuszka broni się sama z siebie. Różnica wieku, szczególnie ta duża (w tym przypadku aż 18 lat), również podsyca ciekawość. I powiem tak: moje wyobrażenia swoją drogą, a zawartość książki swoją... Z każdą kolejno przekręcaną kartką mój entuzjazm malał niczym powoli wygasające ognisko... Pomysł na historię nie był zły. Jak wspominałam - Kopciuszek. To zawsze jest dobre. Ale ile ja miałam przejść z główną bohaterką... Strasznie dziecinna jak na swoje dwadzieścia jeden lat. Nie przekonała mnie do siebie. Próbowałam znaleźć coś w jej cechach charakteru wartego uwagi ale poza jakąś tam dobrocią i późniejszą (w jakimś stopniu) przemianą w pewność siebie, ciężko było mi czytać tę postać. Okropnie. Różnica między Mariposą a Capo jest kolosalna. Jak dziecko i dorosły mężczyzna, z czego to drugie faktycznie jest dojrzałe. Dwadzieścia kontra prawie czterdzieści - wow. Brawa za samą odwagę postawienia w parze takiej różnicy wieku. Capo to jak na mafioso przystało na odpowiednie cechy charakteru. Silny, twardy, władczy, nieustępliwy i groźny. Nie toleruje niesubordynacji. I powiem szczerze, że ta postać bardziej mi się podobała. Nawet jego troska, potrzebna momentami delikatność były na miejscu. Tym bardziej szalejący ogień w scenach uniesień. A te faktycznie były gorące. Historia miłości nawet ładna ale bez efektu wow. No i ciągłe nazywanie głównego bohatera "Capo". Bezimienny szef. Drażniło mnie to. Natomiast jeśli chodzi o samą ilość przewijających się tutaj bohaterów to czułam się przytłoczona. Co rusz pojawiał się ktoś nowy i to spoza początkowej listy. Opisy co niektóre strasznie długie. Ciągnęły się totalnie. Miałam wrażenie, że celowo się tutaj znalazły w formie "zapychaczy". Co do sensacji, intryg, kłamstw i tajemnic to było nawet ciekawie. Akcja trzymała w jakimś tam napięciu ale ogólnie szału to nie było. Mam wrażenie, że tej mafii w mafii to jak na lekarstwo. Nie wiem czy to wina tłumaczenia czy faktycznie stylu i języka autorki ale bardzo opornie szło mi czytanie tej powieści. Nie mogłam się wczytać i miałam kilka takich momentów, kiedy rozważałam odłożenie książki. Całkowitą rezygnację z dalszego czytania. Ale ja jestem uparta i jakoś doczytałam do końca. Do końca, po których autentycznie odetchnęłam, że to już koniec. Szczerze, to już dawno nie czytałam tak słabej książki mafijnej. Nie porwała mnie. Co prawda jakieś tam plusy wyłapałam ale to i tak za mało, bym mogła z czystym sumieniem ją Wam polecić. Miałam brać do recenzji drugi tom, ale muszę zrezygnować. Nie dam rady, po takim słabym wstępie, czytać tomu drugiego. Mam obawy czy w ogóle przebrnęłabym przez niego, dlatego wolę nawet nie próbować. Moja ocena to 4 na 10. Nigdy nie biorę do recenzji czegoś, czego nigdy nie czytałam jeśli chodzi o tematykę czy gatunek. Zawsze jest ryzyko - szczególnie w przypadku nieznanych mi dotąd autorów i wtedy właśnie po jednej powieści wszystko się okazuje. W tym przypadku nie było za dobrze. Ale widząc opinie jakie ta książka zbiera, jest jakaś tam ilość osób, której powieść przypadła do gustu. Dlatego uważam, że powinniście sobie sami wyrobić o niej opinię.\n03-09-2021 o godz 08:44 mopsowe.czytanie dodał recenzję:\n"Poczułam się, jakbym zwiędła. Dotarło do mnie, że jest jedynym mężczyzną, któremu coś zawdzięczałam. Był tego świadom. Od samego początku. Oczekiwał lojalności. Był gotów na wszystko, żeby ją sobie zapewnić. Jednego byłam pewna. Nie pozwolę, żeby jakikolwiek mężczyzna, w tym również mój przyszły mąż Capo Macchiavello, zabił mnie swoją dobrocią. Dobroć zabija powoli, wżerając się w człowieka niczym kwas. "    Mariposa mimo młodego wieku zdążyła doświadczyć wiele złego. Każdy przejaw życzliwości odbierała w kategoriach długu, a ona nie chciała nikomu nic zawdzięczać. Żyła w strasznej biedzie, często głodowała, na dodatek nie miała rodziny. Jedyną bliską jej osobą była przyjaciółka- Keely, którą traktowała jak rodzoną siostrę.    Mac/Capo był dobrze sytuowanym, bezwzględnym i na dodatek diabelsko przystojnym mafiosem. Dla wielu stał się największym przekleństwem ich życia.    Tych dwoje miał połączyć prosty układ oparty na wymianie przysług, bez niepotrzebnych oczekiwań i tylko z jednym warunkiem do spełnienia - miał trwać do końca ich dni. Tylko czy małżeństwo może obyć się bez niespodzianek? Przyznam, że miałam problem, żeby się wkręcić w tę historię. Mimo informacji zawartej na początku książki i tak gubiłam się kto jest kim i jaką odgrywał rolę. Dopiero w połowie poczułam "to coś" i nie mogłam przerwać czytania. Akcja nie zwalniała ani na chwilę, zaskakując intrygami i licznymi niebezpiecznymi sytuacjami. Nie zabrakło również tajemnic, mafijnych porachunków i emocji, często skrajnych. W ciekawy sposób została pokazana siła lojalności i kontrasty - chociażby świat Mariposy i Capo, których relacja zmieniała się stopniowo. Uczucie dojrzewało sobie spokojnie, opierając się na silnych fundamentach budowanych stopniowo. Książka okazała się ciekawa, ale nie zachwyciła mnie tak jakbym tego oczekiwała. "Poczułam się, jakbym zwiędła. Dotarło do mnie, że jest jedynym mężczyzną, któremu coś zawdzięczałam. Był tego świadom. Od samego początku. Oczekiwał lojalności. Był gotów na wszystko, żeby ją sobie zapewnić. Jednego byłam pewna. Nie pozwolę, żeby jakikolwiek mężczyzna, w tym również mój przyszły mąż Capo Macchiavello, zabił mnie swoją dobrocią. Dobroć zabija powoli, wżerając się w człowieka niczym kwas. "    Mariposa mimo młodego wieku zdążyła doświadczyć wiele złego. Każdy przejaw życzliwości odbierała w kategoriach długu, a ona nie chciała nikomu nic zawdzięczać. Żyła w strasznej biedzie, często głodowała, na dodatek nie miała rodziny. Jedyną bliską jej osobą była przyjaciółka- Keely, którą traktowała jak rodzoną siostrę.    Mac/Capo był dobrze sytuowanym, bezwzględnym i na dodatek diabelsko przystojnym mafiosem. Dla wielu stał się największym przekleństwem ich życia.    Tych dwoje miał połączyć prosty układ oparty na wymianie przysług, bez niepotrzebnych oczekiwań i tylko z jednym warunkiem do spełnienia - miał trwać do końca ich dni. Tylko czy małżeństwo może obyć się bez niespodzianek? Przyznam, że miałam problem, żeby się wkręcić w tę historię. Mimo informacji zawartej na początku książki i tak gubiłam się kto jest kim i jaką odgrywał rolę. Dopiero w połowie poczułam "to coś" i nie mogłam przerwać czytania. Akcja nie zwalniała ani na chwilę, zaskakując intrygami i licznymi niebezpiecznymi sytuacjami. Nie zabrakło również tajemnic, mafijnych porachunków i emocji, często skrajnych. W ciekawy sposób została pokazana siła lojalności i kontrasty - chociażby świat Mariposy i Capo, których relacja zmieniała się stopniowo. Uczucie dojrzewało sobie spokojnie, opierając się na silnych fundamentach budowanych stopniowo. Książka okazała się ciekawa, ale nie zachwyciła mnie tak jakbym tego oczekiwała\n30-07-2021 o godz 21:34 glinka_54_czyta dodał recenzję:\n🖤🖤🖤Recenzja przedpremierowa🖤🖤🖤 Premiera 04.08.2021 "Lupo" - Bella Di Corte Książka w której mafia przeplata się z miłością. Cóż to była za fascynująca historia. Jedyna w swoim rodzaju. Chłonełam każde słowo i tak mocno wyczułam się w nią, że żadna siła nie mogła mnie od niej oderwać. Mariposa - kobieta, która nie ma lekko w życiu. Boryka się z wieloma problemami. Czytajac o nich miałam łzy w oczach. To jak ją życie potraktowało, było straszne. Nikt nie zasługuje na taki los. Ale ona jest silna, nigdy się nie poddaje, żyje marzeniami i wierzy, że jej los kiedyś się odmieni. Jest twardą negociatorką, dla rzeczy o które warto walczyć, to walczy. Ma bardzo dobre serce. Chociaż sama niewiele ma to potrafi się tym dzielić. Martwi się o innych. Odznacza ją troska i delikatność. Serce ma czyste i niewinne ale jest także twarde i niezłomne. Przy mężu odżywa. Wreszcie czuje się szczęśliwa. Spełnia swoje życzenia ale nadal pozostaje starą Mariposą. Nie raz nam to udowodni. Kiedy patrzyłam na jej przemianę moje serce rosło i cieszyło się razem z nią, bo właśnie taką bohaterką zasługuje na lepsze życie. Lupo, mężczyzna twardo starający po ziemi. Jego życie to mafia. Zemsta zatruła całe jegi serce. Łaknie jej i robi wszystko aby wreszcie wykonać swój misterny plan. Jest przy tym bezwgldny. Ale nawet taką osobą potrafii mieć dobra stronę. Ma w sobie odrobinę człowieczeństwa. Jest w stanie uratować niewinne życie. Przy żonie czuje spokój i beztroskę. Powroty do domu nie są już samotne. Ma bardzo mocny charakter a w jego wypowiedziach nie czuć rozkazu ale to w jaki inteligenta sposób je wypowiada powoduje respekt. To miało być małżeństwo bez miłości. Zwykła transakcja. Każda strona miała swoje warunki. Nikt na nikogo nie naciskał. Każdy znał swoje miejsce. Ale czy przebywanie w swoim towarzystwie, niewinne uśmiechy, pocałunki i dotyk, mogą coś zmienić ?? Autorka stworzyła dla Nas mocno charyzmatyczny bohaterów z przeszłością ale także szansą na przyszłość. O takich bohaterach pragnę czytać, bo z takim każda kartka to emocje i nieznane. Najpiękniejsza jest miłość. Autorka przedstawiła ją nam w kompletnie nowym świetle. Jest ona bardzo dojrzała. Nie ma typowych kwiatuszków i serduszek. Za to są czyny. Miłości nie trzeba definiować słowami "kocham Cię", od nich ważniejszy jest dotyk, czuły gest, uśmiech, ochrona ukochanej osoby. Na kartkach książki miłość to zbiór drobnych gestów. Jeszcze takiej relacji jaką mają Ci bohaterowie, nie widziałam. I za to tę książkę pokochałam. Dwa serca połączone w jedno ciało i duszę. Ale stawiam Wam pytanie, czy taka stabilna więź będzie w stanie przetrwać wszystko?? Miłym akcentem jest włoski. Autorka wplata w fabułę włoskie słowa, dzięki temu książka nabiera ciekawszego wydźwięku. Sceny intymne są cudowne. Pełne namiętności i delikatności. Rumieńce na twarzy gwarantowane. Akcja. Jej też nie brakuje w książce. Będzie groźnie i strasznie. Nie raz wstrzymałam oddech i czekałam na to ci za chwilę się wydarzy. Podsumowując. Ta książka to mistrzostwo. Nie dość, że mafia jest pokazana w pełnej krasie to jeszcze to piękne uczucie jakie może połączyć dwojga ludzi. Już się nie mogę doczekać kolejnego spotkania z piórem tej autorki. Umie oczarować czytelnika dosłownie każdym słowem i każda wypowiedzią. Pokochałam jej styl; tak jak pokochałam jej bohaterów i fabułę. U 11/10⭐\n26-08-2021 o godz 08:08 Lukrecja84 dodał recenzję:\n„LUPO” Bella Di Corte Wydawnictwo Muza Uwielbiacie książki o nowojorskich gangsterach? To dobrze trafiliście. Polecam wam powieść Belli Di Corte „Lupo”. Jest to pierwsza część trzytomowej sagi o gangsterach, którzy nie cofną się przed niczym, aby osiągnąć wymarzony cel. Dla nich życie nie jest ważne. Liczy się lojalność wobec bossa. Jednak czy wśród mafijnych rodzin nie dochodzi do wewnętrznych sporów? Każdy chciałby rządzić, lecz nie wszyscy mają na to szansę. Jak wyglądają takie potyczki w naszej powieści musicie przeczytać sami. Jest ostro, leje się krew i nie wszyscy przeżyją. Czy można pokochać człowieka, który z zimną krwią oraz bez mrugnięcia okiem potrafi mordować? Mariposa Flores to bardzo skromna dziewczyna, która od najmłodszych lat musi sobie sama radzić w życiu. Aktualnie jest bezdomną młodą kobietą. Musiała nauczyć się żyć na ulicy. Jednego dnia została zwolniona z pracy i straciła dach nad głową. Uwielbia rysować. „(…) Pragnęłam, aby ktoś mnie dostrzegł… (…)”. Jej pragnienia wkrótce się spełniły. Tylko czy to będzie pozytywne dla niej? Młoda, samotna 21 latka wejdzie w niebezpieczny układ z człowiekiem, którego nigdy nie powinna poznać. Czy jej życie będzie zagrożone? On „Lupo” „Capo” – krwiożerczy i bezwzględny mafioso. Może mieć każdą kobietę, żadna mu nie odmówi. Zapragnął posiąść za żonę właśnie naszą samotną Mariposę. Dlaczego? Co takiego w niej dostrzegł, że musiał ją mieć? Capo się nie odmawia. Odmowa grozi śmiercią. Obydwoje wejdą w ten bardzo niebezpieczny układ. I od tego czasu wszystko może się wydarzyć. Życie rodzin mafijnych nie jest łatwe. Co chwile czyha na nich niebezpieczeństwo. Z jednej strony policja na karku z drugiej konkurencja. Czy w takim świecie odnajdzie się nasza bohaterka? Czy będzie potrafiła normalnie żyć i końcu będzie szczęśliwa? Ta książka jest niesamowita. Ma to coś w sobie. Czytając „Lupo” miałam wrażenie, że przeniosłam się w świat „Ojca chrzestnego”. Tutaj znajdziecie bardzo brutalny świat, pełen przemocy bez grama litości. Jeżeli ktoś z postaci występującej w tej powieści zasłużył na śmierć to ją poniósł. Życie każdego bohatera jest zagrożone. Poleje się krew. Poleją się łzy. Będziecie się bać o życie zarówno Mariposy jaki Lupo. Kibicowałam głównej bohaterce w odkryciu prawdy o jej życiu. Niektóre fakty z jej życia są przerażające. Przekonajcie się sami. Powieść „Lupo” przeznaczona jest dla czytelników dorosłych. Znajdują się tutaj zarówno brutalne jak i erotyczne sceny nie przeznaczone dla młodszych osób. Okładka przypadła mi do gustu. Idealny „Lupo”. Przyciąga wzrok. Jednak treść książki powala na kolana i nie da się o niej zapomnieć. Z przyjemnością czekam na drugi tom. Polubiłam Mariposę oraz niebezpiecznego Lupo Scarpone – zwanego „Capo”. Uwielbiam czytać romanse mafijne. Gangsterskie porachunki nigdy nie wyjdą z mody. Z czystym sercem polecam „Lupo” Belli Di Corte. Miłość, pożądanie, porachunki, nienawiść, zemsta sprawiają, że można przejść obojętnie wobec tej powieści. Idealna książka dla wszystkich fanów gangsterskich porachunków z miłosnymi wątkami. #lupo #machiavellian #belladicorte #wydawnictwomuza #grzeszneksiążki #mommy_and_books\n09-08-2021 o godz 17:18 Anna dodał recenzję:\nMariposa nie ma łatwego życia. Od dawna musi liczyć tylko na siebie, walczyć ze skrajną biedą i głodem. Kiedy traci pracę, która pozwalała jej przeżyć, nie ma pojęcia co zrobić dalej. Co prawda ma przyjaciółkę, która by jej pomogła, jednak kobieta nie chce obarczać jej swoimi problemami. Kiedy współlokatorka jej przyjaciółki ginie w niewyjaśnionych okolicznościach, a Mariposa znajduje na jej łóżku zaproszenie i sukienkę, postanawia z niego skorzystać. Nie ma pojęcia, że ta decyzja zmieni wiele w jej życiu. Lupo, nie miał prawa żyć. Miał być kimś wielkim, miał mieć władzę, miał być Capo. Jednak nim nie został, nie wykonał zadania zleconego przez ojca, miał zlikwidować całą rodzinę, a on nie tylko ocalił małą dziewczynkę, ale również gdzieś ją ukrył tak, aby nikt jej nie odnalazł. Zdradzony przez narzeczoną, pobity, z poderżniętym gardłem, pozostawiony na pewną śmierć. Jednak on przeżył, chociaż nikt o tym nie wiedział, teraz budzi strach jako ktoś inny i pragnie zemsty na rodzinie. Lupo, ma plany, proponuje Mariposie układ, chce, aby została jego żoną. Jeśli się zgodzi, jej życie całkowicie się zmieni, a w zamian on chce tylko wierności. Nie liczą, że połączy ich uczucie, jednak życie lubi pisać własny scenariusz, a ta dwójka zaczyna się do siebie zbliżać. Są jednak tajemnice, które mogą wiele zmienić, kiedy zostaną odkryte. Czy Mariposę i Lupo połączy coś więcej niż tylko układ? Jak zmieni się życie kobiety? Jakie tajemnice skrywa Lupo? Czy Mariposa poradzi sobie z tym, co odkryje? Na pewno już zauważyliście, że uwielbiam czytać romanse mafijne. Jednak im więcej mam ich przeczytanych, tym więcej od kolejnego wymagam. Jak wypadł Lupo? Bardzo dobrze, a nawet śmiem twierdzić, że wspaniale. Historia ciekawa i wciągająca, z dość szybką akcją i ciekawymi jej zwrotami. Podczas czytania towarzyszyło mi wiele różnorodnych emocji, a od książki ciężko było się oderwać. To historia pełna niebezpieczeństwa, mafijnych porachunków, nienawiści, namiętności, przyjaźni, miłości. Mariposa jest młodą kobietą, która jako dziecko straciła rodziców i trafiła do rodziny zastępczej. Niestety również kobieta, która się nią zajmowała, zginęła, a Mariposa trafia do kolejnej, w której przeżywa piekło i postanawia uciec. To kobieta, która pomimo swojej nieciekawej sytuacji (mieszka w miejscu, które nie można nazwać domem, a na dodatek i je traci, nie stać jej na podstawowe rzeczy, a niedługo nie będzie miała na nic, ponieważ traci dorywczą pracę, jedyną, jaką ma) jest pogodna, stara się patrzeć na wszystko optymistycznie i nie załamywać się. Przyznam się, że nieraz ją podziwiałam i naprawdę polubiłam. Lupo, żyje zemstą, tak naprawdę tylko ona się dla niego liczy. To mężczyzna, który z jednej strony budzi strach w innych, jest bezwzględny, bezkompromisowy, a z drugiej strony ocalił dziecko przed śmiercią i ukrył tak, aby nikt jej nie znalazł. To bohater, którego należy dobrze poznać, aby móc ocenić. „Lupo” to książka, z którą nie dało się nudzić. Mnie zdecydowanie się podobała i z przyjemnością polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2021/08/wydawnictwo-muza-ksiazka-pt-lupo.html\n24-08-2021 o godz 17:11 Karolina Koziar dodał recenzję:\nBella Di Corte stworzyła piękną historię miłosną. Chociaż okładka tej książki absolutnie nie odzwierciedla wizualizacji głównego bohatera to bardzo się cieszę, że nie zrezygnowałam z tej historii. To zdecydowanie nie jest typowy romans mafijny z narkotykami i szorstkimi erotycznymi grami seksualnymi. Owszem, postacie są wadliwe, mają swoje problemy, trudną przeszłość. I chociaż zarys fabuły jest schematyczny to im bliżej końca tym bardziej obawiałam się zakończenia. Bardzo lubię kiedy Autorka skupia się na intensywności doznań, na głębi uczuć. "Życie to blizny. Życie to krew na rękach. Życie to plamy na białym ubraniu. Życie to krew i brud.(...) nie wiesz, że bez brudu nie ma wspomnień" Los Mariposy Flores nie oszczędzał. Żyje na skraju ubóstwa, chodzi w za małych trampkach lub japonkach za dolara. Burczenie w brzuchu to dla niej melodia lepiej dobrze znana niż bulgotanie zupy w garnku. Stojąc przed ekskluzywną restauracją marzy o steku, który tam serwują. Jest nawet gotów oddać za niego nerkę. Jej pragnienie o ciepłym posiłku przerywa mężczyzna, który w nierzeczny sposób daje jej do zrozumienia, że jest niechciana w tej okolicy. Ich wymianę zdań przerywa przyjazd przed lokal przystojniaka w garniturze z którym drogi Mariposy złączą się później w nieoczekiwanych okolicznościach.... Capo zaproponuje jej układ, który zapewni jej dostatek. Czy oby na pewno przemyślała wszystko nim podpisała umowę z Samotnym Wilkiem? Będzie na to gotowa? Nie mogłam trzymać się z dala od Lupo. Nie chciałam. Prawie czterdziestoletni mężczyzna, który swoimi drobnymi gestami i czynami mnie oczarował. Książę Nowego Jorku bezwzględny zabójca czujący oddech śmierci na plecach jest jednocześnie słodki, złamany i piękny w środku. Jego oddanie i poświęcenie dla Mariposy było poza wszelką skalą. Uwielbiałam jego osobą w każdej sekundzie. Myślę, że różnica wieku między bohaterami odegrała tu znaczącą rolę. On jako dojrzały mafioso nie potrzebował słów, był świetnym nauczycielem i w łóżku i w życiu, a Ona wprowadzała do jego mrocznego świata światłość i radość. Mariposa była bowiem i kobietą i dzieckiem w jednym ciele. Miała w sobie dwoistości natury: była beztroska, krucha i dorosła jednocześnie.  "Nie żeń się z miłości, lecz z poczucia lojalności. Miłość zabija duszę szybciej niż sztylet wbity w serce"  Historia niemal jak z "Kopciuszka". Niemal. Tym razem dostajemy wielkiego złego wilka i pięknego motyla, którego nie zniszczyło spotkane nieszczęście. Więcej tu krwi, bólu i niesprawiedliwości. Jestem szczerze zaczarowana tą powieścią. Jej zaangażowaniem głównegobohatera, żarlwiością i ogniem. Dziękuję Autorce za zabranie mnie na Sycylię. Do wprowadzenia do rodziny i pokazania beztroskiej radości i pięknej miłości. Mimo, że nie wszystkie okoliczności były tak cudowne to obraz szczęścia jaki panował wśród domowników był do pozazdroszczenia.  Emocjonalna i namiętna lektura, której nie mogłam odłożyć. Był moment wzruszenia, chwila w której szybciej było serce i taka w której miałam ciarki na plecach. Podobało mi się, że Autorka zatoczyła "pełne koło" tej historii. Polecam i czekam na kolejne tomy tej serii.\n08-08-2021 o godz 15:02 Ewelina dodał recenzję:\nCzy lubicie wątek mafijny w książkach? Powiem Wam szczerze, że mi coraz bardziej przypada do gustu. ,,Lupo” to pierwsza część serii Gangsterzy Nowego Jorku, napisanej przez Bellę Di Corte. Nasz główny bohater Vittorio, pochodzi z najniebezpieczniejszej rodziny mafijnej w Nowym Jorku. Każdy wie, że tej rodzinie nie wchodzi się w paradę. Nie ma w niej miejsca na miłość, czy uczucie. Liczy się jedynie lojalność, uległość i wierność. Vittorio, czyli nasz tytułowy Lupo od małego nauczony jest, że nie ma prawa sprzeciwiać się decyzjom ojca, gdyż jest on głową rodziny. Dlatego, gdy odmawia i nie wykonuje jego jednego rozkazu, zostaje skazany na śmierć przez niego samego… Jednakże los czuwa nad Lupo i na jego drodze stawia Tito – człowieka, który ratuje mu życie. Od tego czasu, gdy zawiedli go najbliżsi ludzie, Lupo żyje jedynie zemstą, karmi się nią i syci. Nie ma nic do stracenia i marzy tylko o tym, aby osoby odpowiedzialne za jego próbę zabójstwa, cierpiały. Nie bez powodu uważany jest za krwiożerczego i bezwzględnego mężczyznę. Od zawsze jest zamknięty w sobie, nie wie co to miłość i uważa, że w życiu liczy się tylko oddanie i lojalność wobec drugiej osoby. Aż do czasu, gdy na ulicy pod swoją restauracją spotyka dziewczynę… W tym wszystkim za maską niewzruszonego zabójcy kryje się mężczyzna, który uczucia okazuje na swój sposób. Rodzinę ceni najbardziej na świecie, a Mariposę uważa za swoje światło, dzięki któremu żyje. Mariposa od małego ma ciężkie życie. Oprócz biologicznych rodziców nigdy nie zaznała miłości... Najpierw jej rodzice zostają zamordowani, później trafia do rodziny zastępczej, w której przeżywa piekło. Zmuszona sytuacją w domu postanawia uciec i tak trafia na ulicę. Dziewczyna nie ma lekko, a przeszła w życiu tyle, że niejeden nie wytrzymałby tego psychicznie. Nie ma stałej pracy, ciągle chodzi głodna, nie ma rodziny, a o mieszkaniu, w którym mieszka można powiedzieć wszystko, prócz tego, że jest mieszkaniem. Jednakże w tym wszystkim stara się być osoba pogodną i pozytywnie nastawioną do życia. Bije od niej optymizmem i empatia. Pewnego razu, pod restauracją, która zwykle mija w drodze do pracy, spotyka mężczyznę, niezwykle przystojnego mężczyznę. Jeszcze wtedy nie wie, że jej życie zmieni się diametralnie… Nie wie jeszcze, jaki plan ma wobec niej Lupo.. Kochani, uwielbiam tę książkę całym sercem! Za jej emocje, za tak wspaniałych i różnorodnych bohaterów. Książka napisana jest w takim stylu, że nie chciałam jej kończyć, a wręcz przeciwnie. Cudownie było móc poznać Lupo i Mariposę, całą ich historię. Niewiarygodne było to, jak autorka przedstawiła przemianę Lupo. Od bezwzględnego i żądnego krwi mężczyzny stał się opiekuńczym i troskliwym facetem. Wiadomo, dalej żył zemstą, natomiast dbał o Mariposę i walczył o to, aby czuła się przy nim bezpieczna. Autorka pokazała, że nie zawsze trzeba powiedzieć ,,Kocham Cię”, aby móc wyznać osobie, co do niej czujemy. Czasami wystarczą zwykłe gesty, czyny czy uśmiech drugiej osoby. Bohaterowie zdecydowanie kupili moje serce, pochłonęli mnie całkowicie i bez dwóch zdań czekam na kolejne części. 💛\n19-08-2021 o godz 09:05 Bunia88 dodał recenzję:\nPierwszy tom trzytomowej sagi o rodzinie mafijnej. Kto nie lubi mafii, to książka nie dla niego, kto lubi mafię to oczywiście trzeba sprawdzić, co też autorka ma dla nas dobrego. Ona – Mariposa Flores, dziewczyna, która wylądowała na ulicy, bezdomna, głodna, brudna i w dziurawych butach. On – Capo mężczyzna, który jest duchem. Zmartwychwstał, aby jego życiem kierowała chęć zemsty na ludziach, którzy go próbowali zabić. Wilk, który zabije wszystkich tych, którzy sprawili, że jego życie się zmieniło. Samotnik i Bezdomna. Krwiożerczy wilk i sierota. Dokąd ich zaprowadzi prosty układ? "Lupo" to historia, która jest w pewnym sensie bardzo romantyczną i wzruszającą historią, gdyby nie to, że mafia gra tu pierwsze skrzypce, zapewne bardziej można by było wyczuć tę nutkę romantyzmu. Muszę przyznać, że w połowie książki stwierdziłam, że jest ona "dziwna" i nie dlatego, że między bohaterami jest spora różnica wieku, ale powodem tego było to, że zostałam przytłoczona zbyt długimi opisami i zbyt dużą ilością postaci, jakie są wspominane w tej historii. Czasami też gubiłam się o kim jest mowa, bo sam główny bohater chyba miał z cztery imiona Amadeo, Capo, Mac i Vittorio. Jednak już druga połowa książki poszła mi o wiele lepiej, możliwe, że to dlatego, iż zaczęły się w książce dziać ciekawsze rzeczy. Kochani moi zasadniczo tą książką dla mnie nie jest zła, ale też nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia. Gdy jednak dłużej o niej myślę, to wiem, że to piękna historia o sile miłości, zaufaniu, lojalności i dobroci. W tej historii bohaterowie wiele przeszli i jeszcze wiele muszą przejść. Czasami smutna, czasami brutalna a czasami romantyczna. Autorka stworzyła historię, która może czytelników wciągać w swoje sidła, gdzie krok po kroku poznajemy bohaterów, całą historię związaną z ich życiem, mafijne porachunki i klimat włoskiej rodziny. Jednak no na mnie nie wywarła zbyt dużego wrażenia tak jak myślałam, że wywrze. Niestety, ale tak jak już Wam napisałam zostałam przytłoczona opisami i postaciami. cytat: 🌹"To, jak postrzegamy rzeczywistość, zależy od człowieka, jego duszy i perspektywy, jaką obierze." 🌹"Każdy z nas ma swoje prywatne piekło. Niektórzy czują się jak topielcy. Niektórzy czują się jak w płonącym domu, z którego nie ma ucieczki" 🌹"Bo miłość, choć potrafi boleć, to dobro w czystej postaci" 🌹"Głupcy pójdą tam, gdzie nawet aniołowie boją się stąpać" 🌹"Gdy kogoś kochamy, wystawiamy się na łaskę i niełaskę życia i śmierci. Gdy kochamy, możemy wszystko stracić." 🌹"Rodzina to ludzie, którzy są z tobą na dobre i na złe niezależnie od więzów krwi. Jeśli cię opuszczą, przestają się liczyć" 🌹"Słowa są cenniejsze niż pieniądze" 🌹"Wbrew temu, co myślisz, miłość nie jest sztyletem. Staje się nim tylko wtedy, gdy osoba, którą kochasz, skieruję ostrze przeciw tobie. Miłość to zbroja, chroniąca nas przed światem. To my decydujemy, kogo do siebie dopuszczamy. Miłość wyrasta z tylu różnych uczuć. Partnerstwa. Przyjaźni. Lojalności. Może też być odwrotnie, z miłości może narodzić się lojalność"\n10-08-2021 o godz 22:57 saskia dodał recenzję:\nPrzypadki zdarzają się, chociaż nie wszyscy w nie wierzą. Czasem nazywa się je przeznaczeniem, a przed nim człowiek nie ucieknie, ale niektórzy traktują takie słowa z pobłażaniem. Niekiedy jedno i drugie jest tylko dopełnieniem czegoś co okryte jest tajemnicą, bo tylko dzięki niej można zrobić to, co wydaje się niemożliwe. Nic nikomu nie zawdzięczać, żyć tak jak się potrafi i od czasu do czasu pozwolić sobie na marzenia, bo dzięki nim po raz kolejny da się zacisnąć zęby, gdy znowu jest gorzej niż można było sobie wyobrazić. Mariposa Flores egzystuje w ten sposób od lat, dla kogoś kto od lat próbuje utrzymać się na powierzchni w takim mieście jak Nowy Jork, nie jest ani to proste, ani tym bardziej bezbolesne. Czy szansą jest układ jaki zostaje jej zaproponowany? Wydaje się, że ona nie ma nic do stracenia, nie posiada niczego poza dumą i sercem, lecz jedno i drugie nie nakarmi ją i nie odzieje. Brutalna prawda, którą zna ktoś, kto ma wszystko i nie wie co to bieda. Propozycja Maca nie ma w sobie nic z jałmużny, nie jest również aktem litości, nikt nikomu nie będzie nic dłużny, tego Mariposa by nie zniosła. W innych okolicznościach mogłaby mieć inne wyjście oprócz dwóch jakie tak naprawdę ma do wyboru. Pierwsze oznacza poniewieranie się i patrzenie przez szybę na innych, drugie wejście do gry, gdzie nie ona ustala reguły, lecz co nieco da się wynegocjować. Jaką cenę zapłaci ona, a jaką on? Nie ma nic za darmo, zawsze jest jakiś koszt, bywa, że ukryty głęboko, którego nie jesteśmy do końca świadomi. Ile będą tych dwoje kosztować ich emocje, dawne sekrety i rozgrywka, prowadzona przez jedno z nich? Jasne zasady, rzeczywistość, gdzie każdy wykorzystuje słabe strony innych oraz dwoje ludzi, będący zupełnie kimś innym niż się wydaje. Bella Di Corte zaprasza czytelników do świata, gdzie brutalność i twarde zasady są tłem dla zagadkowych postaci, działających często zza kulis i przede wszystkim uczucia, jakie od samego początku było zakazane. Dobro i zło mają w „Lupo” zagmatwane relacje, nie wykluczają się wzajemnie, ale są swoim wzajemnym źródłem. Jednakże na pierwszym miejscu jest związek głównych bohaterów, któremu wydawałoby się daleko do jakichkolwiek romantycznych wzorców. Przynajmniej tak się zdaje w pierwszym momencie, lecz im bardziej zagłębiamy się w tę historię tym lepiej poznajemy zamysł pisarki, ale kryje on w sobie kilka zwrotów akcji. Czytający otrzymują pełnokrwistą, w wielu znaczeniach, opowieść, mającą w sobie cechy rodzinnej sagi, naznaczonej zawiłymi porachunkami, jakich wynik jest zaskakujący. Pisarka postawiła postacie przed wyborami, którym daleko do prostych wyników, podszyła je podstawowymi potrzebami, takimi jak pragnienie bezpieczeństwa, zaspokojenie głodu, pomocy. Oczywiście jest też miłość, wcale nie będący aż tak jasnym promykiem, lecz na tyle zdeterminowanym by palić się wbrew przeciwnościom. „Lupo” jest historią w jakiej nierozerwalnie splatają się losy dwóch osób, jakie dały sobie szansę na życie, do jakiego odmawiano im prawa.\n08-08-2021 o godz 23:43 Anonim dodał recenzję:\n(...) I właśnie mówiąc o tej ilości bohaterów, nie sposób nie wspomnieć o tym, że jest ich naprawdę za dużo. O wiele za dużo. Problem jednak nie jest w tej powieści, tylko w tym, że choć należy ona do całkiem innej serii, to jest oparta o innych książkach z tego ,,uniwersum". Ci, którzy czytali chociażby książki Cory Reilly doskonale wiedzą, że w jej przypadku różne serie się ze sobą przeplatają, przez co w niektórych sytuacjach nowym czytelnikom trudno jest się połapać w wydarzeniach, albo przeszłych wydarzeniach, które zostały opisane w powieściach z nowej serii, ale miały miejsce w książkach należących do.innej serii W przypadku książek Belli Di Corte jest podobnie. Nawet sama autorka zaznacza to już we wstępie. Naprawdę żałuję, że wydawnictwo nie zdecydowało się na wydanie pierwszych książek tej autorki. Przez to, miałam wrażenie, że w ,,Lupo" nieustannie coś mi umyka, że o czymś nie wiem, że niektórych sytuacji nie rozumiem. Nie rozumiałam również niektórych powiązań między bohaterami. Czytanie tej książki było dla mnie jak skok na głęboką wodę. Sama do końca nie wiedziałam, jak to wszystko ze sobą łączyć. Dopiero w jej połowie zaczęłam mniej więcej wszystko wstępnie rozumieć, ale nadal czułam takie zdezorientowanie. Niemniej jednak odnosząc się do samego stylu autorki, nie sposób nie wspomnieć o tym, że autorka ma lekkie pióro, książkę czytało się szybko, choć czasem dziwiła mnie ilość przypadków w tej historii. Również sam epilog powieści, choć jest całkiem dobry, to moim zdaniem naprawdę dziwny. Warto tu też wspomnieć o tym, że w całej tej historii wiele się dzieje, nie ma tak naprawdę czasu na nudę i odpoczynek, a autorce udało się utrzymać efekt mroczności i tajemnicy niemalże od samego początku do samego końca. ,,Lupo" to historia, na którą moim zdaniem warto zwrócić uwagę, gdy szukacie całkiem dobrej mafijnej historii z aranżowanym małżeństwem i gangsterskimi porachunkami w tle. Nie brakuje tu akcji, ciekawych zabiegów autorki i dobrze wykreowanych głównych bohaterów, którym będzie z pewnością kibicował każdy czytelnik tej powieści. Co prawda minusem jest to, że ta książka należy do ,,uniwersum" wykreowanego przez autorkę, przez co nie znając poprzednich części, ciężko nam niekiedy połapać się w akcji i powiązaniach między bohaterami. Niemniej jednak to całkiem dobra propozycja na letni wieczór i jestem pewna, że sięgając po nią, nie powinniście się czuć zbytnio zawiedzeni, bowiem chemia pomiędzy bohaterami wynagradza w tej powieści naprawdę wiele. Ja jestem ciekawa kolejnych części tej serii i mam nadzieję, że wydawnictwo postanowi wydać także inne serie tej autorki, by polscy czytelnicy mogli poznać cały wykreowany przez autorkę świat. Całą recenzję przeczytasz na blogu http://mojswiatliteratury.blogspot.com/2021/08/bella-di-corte-lupo-recenzja.html\n18-08-2021 o godz 17:18 Kamila dodał recenzję:\n🦋💙🆁🅴🅲🅴🅽🆉🅹🅰💙🦋 "ᴍᴏᴛʏʟ ᴛᴏ ᴋʀᴜᴄʜᴀ, ᴌᴀᴛᴡᴏᴘᴀʟɴᴀ ɪsᴛᴏᴛᴀ. ᴀʟᴇ ᴏɴᴀ ʙʏᴌᴀ sɪʟɴᴀ, sᴛᴀć ᴊą ʙʏᴌᴏ ɴᴀ ᴘʀᴢᴇᴍɪᴀɴę." "Lupo" jest to pierwszy tom serii "Gangsterzy Nowego Jorku" Historia opowiadająca o mafii i o pięknej rodzącej się miłości. On jest zabójczo przystojnym mężczyzną i samotnym wilkiem. Został skrzywdzony przez najbliżej mu osoby. Jednak poprzysiągł na nich zemstę. Żyje jak duch, bo przecież nim jest. Tak myślą wszyscy, jednak prawda okaże się dla nich zabójcza. Kim jest mężczyzna o wielu imionach? Myślicie, że znacie je wszystkie? Ona jest samotnym motylem. Piękna Mariposa. Odebrano jej osoby, które kochała. Została pochłonięta przez szpony Nowego Yorku i za wszelką cenę próbowała utrzymać się na jego powierzchni. Życie nie obchodziło się z nią lekko. Przeżyła więcej niż była w stanie znieść. Musiała walczyć o wszystko. Nie miała pieniędzy, aby zapewnić sobie stateczne życie. Jednak jeden dzień jedno spotkanie zmieniło jej życie, lecz w tym momencie jeszcze o tym nie wiedziała. Co przyniesie ze sobą los? Czy życie tej niewinnej istoty w końcu się zmieni? Tę dwójkę, mimo iż dzieliła wielka przepaść, łączyło jedno. Samotność. Los postanowił na nowo ich połączyć. Mariposa nie widziała, kim jest mężczyzną. Jednak on doskonale wiedział kto przed nim stoi. Zaproponował jej, aby została jego żoną. Mógł w ten sposób uchronić ją przed niszczycielską siłą biedy. Przyjęła jego ofertę, jednak postawiła swoje warunki. W tej relacji nie mogło być miłości. Jednak czy można sprzeciwić się sercu? Co wyniknie s tej niewinnej oferty? Czy pojawi się coś głębszego niż tylko chęć zapewnienia bezpieczeństwa? Mogę powiedzieć, że nie czytałam jeszcze książki mafijnej, która tak mną zawładnęła. Bez wątpienia "Lupo" jest historią, która dopracowana jest w każdym szczególe. Owiana jest tajemnicą, która odsłania nam się z każdą kolejną stroną. Emocje, jakie zafundowała nam autorka to istna bomba zegarowa. Nie wiemy, w którym momencie wybuchną. W książce pojawia się wiele sentencji i pięknych zdań, które warte są zapamiętania. Z pozoru proste słowa, dla mnie miały ogromne znaczenie. Od zazdrości po zaufanie, od śmiechu po łzy, od radości po smutek to wszystko znajdziecie w tej historii. Bardzo podobało mi się przedstawienie na jednej ze stron wszystkich członków rodzin. Jeśli nie wiecie, kto jest kim, to tam znajdziecie idealną ściągę. Dziękuję @belladicorte za napisanie tej wspaniałej historii. Dzięki niej mogłam zobaczyć, jak rodzi się miłość. Mimo iż miała ona początek już w przeszłości, dopiero w przyszłości mogła odrodzić się na nowo. Nie ma nic piękniejszego niż rodzące się uczucie na naszych oczach. Jesteście ciekawi tej historii. Dla mnie jest fenomenem książek mafijnych. Czekam na kolejne książki z tej serii, jak i również na więcej książek w wykonaniu tej autorki.\n14-08-2021 o godz 18:48 Marta dodał recenzję:\nJak ja kocham takie książki :) Uwielbiam romanse mafijne coraz bardziej. Jakoś mnie nie zawodzą. Niby ten sam wątek ale taka mnogość rozmaitych historii. I ta jest wg mnie jedną z tych , których się nie zapomina. Niby jak myślimy o mafijnych to kojarzymy je z brutalnością, taką pełną krwi i walki historią. Tu co prawda też to mamy ale nie tylko. W tej książce jest tyle emocji i miłości w wielu postaciach, że porywa, wciąga , angażuje. No nie daje się oderwać. Styl autorki jest piękny, pozwala płynąć przez książkę. Pisze tak subtelnie , imponująco, jej język mi się bardzo podoba. Bohaterowie wykreowani rewelacyjnie po prostu , zarówno nasi ulubieńcy jak i ciemne charaktery. Na wstępie poznajemy tytułowego Lupo, który w tej książce ma wiele imion, z rozdziału na rozdział poznajemy kolejne, które wraz ze zmianami w jego życiu , przyjmował. Dla Mari jest Capo, dla rodziny Amadeo, dla przeszłości... no sami się przekonajcie. Pięć rodzin mafijnych rządzi Nowym Jorkiem , Capo miał być następcą głowy jednej z nich. Ale z racji, że okazał serce dziecku, które miało zginąć, sytuacja diametralnie się zmieniła. Gdy spotyka Maripose, jest już dojrzałym mężczyzną, niemal 20 lat od niej starszym . Jednak ta różnica wieku , nie przeszkadzała. Mari , Mariposa też przeszła w swoim życiu już nie mało. Bez rodziny , wychowana w rodzinach zastępczych, obecnie trafia na ulicę . Biedę zna aż za dobrze. Ale nie sposób nie polubić tej istotki. I Capo nie mógł przejść obok niej obojętnie. W wyniku pewnych okoliczności, Mari trafia do klubu , w którym, nie kto inny , a właśnie Capo urządza casting na żonę. I gdy ona okazuje się jedną z kandydatek, on nie waha się ani chwili. Po wnikliwej analizie umowy przedmałżeńskiej, zapada decyzja o ślubie. Ale czy to będzie tylko zwykły interes ? Bardzo fajnie czytało się historię tych bohaterów, z przejęciem obserwowałam rozwój ich relacji, to jak zmieniało się stopniowo ich podejście do siebie nawzajem. Cudownie się czułam z nimi we Włoszech, tej rodziny nie da się nie pokochać. A dziadek Capo to tak wspaniała osoba, że ... Łezka się w oku zakręciła. Nie brakuje też niebezpieczeństw , które przy okazji otwierają oczy bohaterom na ich uczucia ale też nas - czytelników, przyprawiają o szybsze bicie serca , bo naprawdę się bałam o naszą parę i nie tylko o nich . Oczywiście polecam tę książkę, wg mnie każda miłośniczka romansów mafijnych i nie tylko, się w niej zakocha. Mi pozostaje tylko czekać na kolejne tomy a nie należę do osób cierpliwych ;)\n03-08-2021 o godz 12:20 historie_budzace_namietnosc dodał recenzję:\n„Życie to blizny. Życie to krew na rękach. Życie to plamy na białym ubraniu. Życie to ryzyko i brud”. Czy za uratowanie niewinnego dziecka, zapłacił swoim życiem? Tak. Czy żałował swojej decyzji? Nie. Czy jedna decyzja sprawi, że odkrył że ma serce? Tak. Czy spodziewał się jak zmieni się ich życie, gdy znowu przetną się ich drogi? Nie. Wie jedno, że zemsta należy do niego. A ON jest duchem. Lupo to inteligentny, twardy, bezwzględny mężczyzna, jego serce i dusza są przesiąknięte chęcią zemsty. Którą realizuje krok po kroku. Nie waha się zabić, by ochronić bliskie mu osoby. Wilk który pokazał, że ma również dobre strony. Życie jest pełne niespodzianek i on się o tym przekonał, gdy znowu spotkał Maripose. Mariposa wie co to bieda, głód, samotność, bezdomność. Jest niewinna, ma dobre serce i troszczy się o innych, ale wie, że w życiu nie ma nic za darmo. Już się tego boleśnie nauczyła. Ma w sobie siłę by walczyć. Marzy, że jej życie w końcu się odmieni i nie będzie już głodować, że znajdzie swoje miejsce. Jest motylem który przy odrobinie miłości wyjdzie z kokonu i rozwinie skrzydła. „Nie żeń się z miłości, ale z poczucia lojalności. Miłość zabija duszę szybciej niż sztylet wbity w serce”. Zaproponował jej małżeński układ. Układ na wymianie przysług. Bez miłości. Tylko nie spodziewał się, że ta kobieta przedrze się przez pęknięcia w jego tarczy i dotrze do serca. Przy niej odzyskał spokój, a ona przy nim rozwinęła skrzydła. Byli dla siebie stworzeni. Mimo różnicy wieku rozumieli się bez słów. Czy naprawdę da się stworzyć związek bez miłości, oparty tylko na lojalności? Gdzie ona jest jego sercem, a on jej. Per sempre. Na zawsze. Mafia i miłość. Życie i śmierć. Zemsta. Zdrada. Lojalność. Rodzina. „Lupo” to romans mafijny w najlepszym wydaniu. Zatraciłam się w tej pięknej i brutalnej historii. Mariposa i Lupo są naprawdę dobranym duetem. Wszystkie postacie są bardzo dobrze wykreowane, a fabuła cudowna i przemyślana. Ogromnym plusem są rozdziały pisane z perspektyw bohaterów – uwielbiam to bo mogę lepiej poznać to co w danym momencie myślą i czują. Miłość pokazana w drobnych gestach, słowach, uczynkach. Akcja i niebezpieczeństwo które powodowały, że serce zwalniało. By przyśpieszyć gdy pożądanie i namiętność wchodziła do gry. Każda kartka to emocja, a autorka dobrze wie jak na nich grać. W niektórych momentach miałam łzy w oczach, by za chwilę się uśmiechać. Zakochałam się w jej stylu pisania i bohaterach. Doczekać się nie mogę kolejnego tomu.\n04-08-2021 o godz 20:41 Snieznooka dodał recenzję:\nByłam niezwykle zaciekawiona nową serią gangsterską, którą wydaje Wydawnictwo Muza, pomimo dużego książkowego obłożenia zdecydowałam się książkę przeczytać i poznać autorkę Bellę Di Corte. Pierwszy tom pod tytułem „Lupo” opowiada historię ciekawych bohaterów, którzy w życiu nie mieli łatwo. Nowy Jork zawsze mnie fascynował, więc słysząc o świecie mafijnym, gangsterskim nie mogłam się oprzeć, aby go poznać. Nie czytałam żadnej książki autorki, nie znałam jej wcześniej, więc uznałam, że była to dobra okazja na to, aby to zmienić. O kim opowiada książka? Główną bohaterką książki „Lupo” jest Mariposa Flores jest to młoda kobieta, która w życiu nie miała lekko. Życie nie obeszło się z nią łaskawie już na samym początku. Jako dziecko straciła rodziców i była wychowywana przez rodziny zastępcze. Jest dziewczyną twardą, wie, że nic z nieba nie kapie, radzi sobie ze wszystkim sama, co nie znaczy, że jej dorosłe życie stało się łatwiejsze. Pozbawiona pracy, dachu nad głową, nie miała za wielkich perspektyw, starała się za wszelką cenę przetrwać. Miała jednak przyjaciółkę, która zawsze ją wspierała, a kiedy jej współlokatorka została zamordowana, Mariposa postanawia skorzystać z okazji i zjawić się na tajemniczym spotkaniu. Odziana w piękną sukienkę za duże buty idzie na spotkanie, które odmieni jej życie. Zdesperowana liczy na jakąś pracę, pozytywną zmianę w życiu. Czy tak będzie? Co zaproponuje jej nieznany i tajemniczy mężczyzna? Kim jest? Czy życie dziewczyny się odmieni? Czy faktycznie Nowy Jork jest tak niebezpiecznym miastem, jak mawiają? Czy maleńki Czerwony Kapturek wpadł w pułapkę Samotnego Wilka? „Lupo” autorstwa Belli Di Corte jest niesamowitą powieścią, niezwykle wciągającą, magnetyczną i ciekawą. Kiedy zaczęłam czytać tą powieść nie mogłam się od niej oderwać, po prostu przepadłam. Bohaterowie nie mają łatek, którymi się ich określa. Główny bohater pomimo siły, brutalności, tego, że potrafi odebrać życie jest człowiekiem, który ma dobre serce. Potrafi zaopiekować się kimś, kto bardzo tego potrzebuje i zapewnić podstawowe potrzeby. Myślę, że powinniście nie tylko zapamiętać tytuł książki, ale i nazwisko autorki, bo z pewnością jeszcze nie raz o niej usłyszymy. Seria Gangsterzy z Nowego Jorku z pewnością Wam się spodoba, bo jeśli pierwszy tom okazał się tak dobry to jestem pewna, że kolejne także okażą się sukcesem. „Lupo” to znacznie więcej niż romans, to historia ludzi, którzy mają ze sobą o wiele więcej wspólnego niż przypuszczają.\n19-08-2021 o godz 23:27 anna dodał recenzję:\nJak wiecie rzadko zdarza mi się sięgać po książki z gatunku romans mafijnych. W tym roku to druga książka w tym klimacie jaką przeczytałam. Czy było warto? Tak i to bardzo gdyż autorka Bella di Corte stworzyła świat bardzo włoski, rodzinny z klimatem jaki czułam oglądając ojca chrzestnego. Historie poznajemy z dwóch punktów widzenia ; Capo i Mariposy. Tą dwójką łączy przeszłość i historia, oboje za to co się stało kilkanaście lat temu zapłacili wysoką cenę. Capo to wilk , który swoje życie kręci wokół zemsty. Ukrywa się przed ojcem i jego rodziną, uważany jest za zmarłego, ducha. Mariposa to kobieta , która jest już prawie na dnie; bezdomna, bez pracy , bez przyszłości. Jednak gdy nasz bohater zobaczy ją po raz kolejny , wie że nie będzie mógł jej znów zostawić, dla niej to szansa na nowe życie ; nie martwienie się o buty, ciuchy, jedzenie i zimno oraz dach nad głową. Gdy nasz Szef proponuje jej aranżowane małżeństwo za lojalność ona się zgadza , wie że to jedyna szansa na wyjście z biedy. Jednak z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień ich umowa się zmienia. Nasz Capo jednak ukrywa przed Mariposą nie tylko swoją przeszłość ale również jej. W pewnym momencie będzie musiał zdecydować czy chce zacząć żyć w końcu jak człowiek a nie duch czy dokonać ostatecznej zemsty. Czasami było cukierkowo a czasami było niebezpiecznie i groźnie. Jednak najbardziej wciągnęła mnie ta historia gdy przenieśliśmy się do Włoch, na ślub i by poznać rodzinę naszego bohatera. Jejku z każda stroną było czuć te więzi, miłość, pomiędzy wszystkimi postaciami. Wszystkie posiłki, pogaduszki, prace w ogrodzie te cudowne momenty w których po prostu pokochałam wszystkie postacie , w szczególności dziadka. Jeśli pytacie o minusy to na pewno są , z początku było mi się ciężko połapać kto jest kto. W książce pojawia się bardzo wiele postaci i nawet spis postaci występujących w książce z krótkim opisem to za mało. Może gdybym przeczytała poprzednia serię autorki, która jest z tą powiązana byłoby łatwiej. Po drugie ciężko mi uwierzyć, że wszystko działo się w jednym mieście i nikt tak naprawdę nie poznał tożsamości Capo przez tyle lat. Książka jednak wciąga , z strony na stronę mocniej a gdy dochodzimy do końca nie możemy przerwać by nie złamała na serca. Czekam na drugi tom , tym bardziej że wiem już o kim będzie i nie mogę się doczekać tej historii a wam polecam czy i wasze serce zabije mocniej dla Capo.\n18-08-2021 o godz 11:07 ksiazka_ukryta_w_puszczy dodał recenzję:\nLubicie bajkę o Kopciuszku? Która z nas nie marzyła, aby stać się takim Kopciuszkiem i zgubić pantofelek na balu, aby odnalazł go piękny książę🥰 "Lupo" niby romans mafijny, ale przewodzi mi na myśl właśnie taką bajkę o Kopciuszku. Biedna dziewczyna Mariposa żyje z dnia na dzień, nie ma pieniędzy nawet na jedzenie. Na domiar złego, zostaje wyrzucona z pracy i z mieszkania, które w rzeczywistości jest wielką norą, a bardziej wylęgarnią szczurów. Życie ją nie szczędzi do momentu spotkania swojego księcia z bajki, a raczej mafii - Capo. Dalsze jej życie to będzie jeden wielki sen, aranżowane małżeństwo, bogactwo i luksus oraz mafijny świat, który pokaże jej swoje ciemne i brutalne strony. To była dobra książka, może dlatego mi się spodobała, bo lubię powieści mafijne i jak tylko mogę to sięgam po nie, a ta nie należała do słodko-pierdzących książek. Momentami była mocna i wulgarna, nie raz sypały się przekleństwa, owszem nie zabrakło i scen erotycznych, ale jakoś mnie one, aż tak nie odpychały. Piękna historia, dająca nadzieję i szansę, że nie wszystko jest stracone i nie należy się poddawać, gdyż los bywa przewrotny i może odmienić nasze życie o 360°. Na początku chcę Was uprzedzić, abyście tylko książki nie słuchali jako audiobooka, ja akurat słuchałam go na empik go i lektor był beznadziejny. Szkoda, że nie było podziału na damski i męski głos, wtedy słuchałoby się tego o wiele przyjemniej. I tak, to był mój pierwszy raz z audiobookiem i bardzo mi się spodobała taka wersja książki, co najważniejsze, mogłam jej słuchać w każdej chwili, nawet przy zmywaniu😁 Z takich minusów to dorzucę jeszcze okładkę, bo dlaczego nie dali na niej jakiegoś przystojniaka, który cieszyłby oko i radował serce. Ponad połowa książki to są same opisy i to momentami nawet bardzo długie. Dialogów co kot napłakał, dlatego jeszcze bardziej cieszę się, że mogłam wspomóc się audiobookiem, bo inaczej czytanie by mi się wydłużyło. I same zakończenie, jak dla mnie dużo naciągane, więcej nie napiszę, bo nie chcę spojlerować, musicie się sami przekonać o co mi chodzi. Pomimo takich drobnych minusów, to polecam Wam zapoznać się z tą serią, czuję, że kolejne części będą jeszcze ciekawsze i trzymające w napięciu. Za egzemplarz książki dziękuję @wydawnictwomuza ❤\n30-07-2021 o godz 08:18 Agnieszka dodał recenzję:\nCzasami decyzje, które zmuszeni są podjąć nasi bohaterowie, skazują ich na śmierć, a innych na życie. I tak jest w tym przypadku. Lupo, wydał na siebie wyrok, żeby uratować niewinne dziecko. Po latach wraca martwy z popiołów i postanawia odnaleźć dziewczynę, która była dla niego wszystkim. Czytając tę historię, miałam nieodparte wrażenie, że ta dwójka uratowała się wzajemnie. Na pozór zawarte zaaranżowane małżeństwo przyniosło coś zgoła innego. Miłość, która jest w stanie wiele wybaczyć i zmienić. Przed nami kolejna świetnie zapowiadająca się seria mafijna. Nie brakuje tutaj naznaczonej krwią przeszłości, która ukształtowała naszych bohaterów, nadając im silne cechy charakteru. Mariposa. Postać kobiety, która jest nadzwyczaj silna i wytrwała. Życie nie oszczędzało jej nigdy. Im bardziej była doświadczana, tym silniejsza się stawała. Takie sytuacje pokazują, z jakim człowiekiem mamy do czynienia. Kobieta, która nigdy nie liczyła na bezinteresowność. Wiedziała, że za dobro trzeba płacić, i nigdy pod żadnym pozorem nie pozwalała sobie na jakikolwiek dług wdzięczności. Ujęła mnie jej skromność i dobroć. I on. Capo. Capo, który był jej początkiem i końcem. Czasami wystarczy spojrzeć w czyjeś oczy, żeby zobaczyć w nich duszę. Bezkresny ocean. ‘ Opowieść o uczuciu, na które ta dwójka była skazana od samego początku. Autorka w genialny sposób skupiła się na emocjach bohaterów, które za sprawą swojego pióra przelała na kartki książki. Pochłonęłam tę historię błyskawicznie. Jest elektryzująco, czuć napięcie i pożądanie w powietrzu. Bywa niebezpiecznie, za sprawą przeszłości głównego bohatera, który wrócił, by się zemścić. Powstał z popiołu, silniejszy i jeszcze bardziej bezwzględny niż był kiedykolwiek. I ta różnica wieku, nadająca zupełnie inny wydźwięk tej historii. Tak, zdecydowanie Lupo przypadł mi do gustu. W tej opowieści jest wszystko, co lubię. Jedynie, co to uważam, że ilość opisów mogłaby być krótsza, a pewne treści mniej rozwleczone. A tak poza tym, to jest dobrze 😀 A, no ! Z wyjątkiem okładki, ten Pan zdecydowanie do mnie nie przemawiał, aczkolwiek po przeczytaniu całości, jestem w stanie stwierdzić, że wpasował się idealnie. Czekam na kolejną książkę z serii, bo jestem ciekawa, co następnym razem zaserwuje nam Autorka.\n04-08-2021 o godz 20:34 Book Coffee Cake dodał recenzję:\nMariposa Flores nigdy nie miała w życiu łatwo. Była bezdomną sierotą do momentu, w którym w jej życiu nie pojawił się on. Vittorio Lupo Scarpone, który podarował jej nowe życie. Mężczyzna zaproponował jej małżeństwo, które byłoby zapieczętowane umową. Kobieta zgadza się wyjść za mąż za włoskiego mafioso. Najważniejszym i niepodważalnym warunkiem umowy jest to, iż kobieta nigdy nie będzie mogła uciec czy zostawić Vittoria. On nie oczekiwał od niej niczego więcej oprócz lojalności. Ona marzyła o tym by nie musieć wracać na ulice. Oboje łączy wspólna historia, tylko że Mariposa jeszcze nie wie, ile tak naprawdę zawdzięcza swojemu Capo . Czy podczas aranżowanego małżeństwa dwójkę kochanków połączy głębsze uczucie? „Lupo” jest pierwszą częścią trylogii ”Gangsterzy Nowego Jorku”. Uważam, że jest to jedna z lepszych książek typu romans mafijny. Czytając ją czułam, że wszystko jest doskonale przemyślane oraz napisane z troską o każdy szczegół. Jest to kolejna książka typu aranżowane małżeństwo, w której bohaterowie powoli się w sobie zakochują. W tym przypadku jednak kochanków łączy wspólna przeszłość. Capo jest mafiosem, który nie wierzy w miłość, dla niego najważniejszą cechą jest lojalność, którą wymaga od swojej partnerki. Zrobiłby wszystko dla zemsty, nie zawaha się zabić z zimną krwią, jest w stanie zrobić wszystko by ocalić życie osób na których mu zależy. Bardzo mi się spodobało to, iż mimo Mariposa żyła na granicy nędzy nie była wykreowana na osobę, która jest zbyt głupia aby poradzić sobie w życiu Vittoria bez pomocy innych. W wielu sytuacjach wykazywała się wiedzą, którą zaskakiwała Vittoria np. podczas negocjowania warunków umowy małżeństwa potrafiła zadbać o to aby mieć z tego jak najwięcej. Mogę szczerze przyznać, że jestem zachwycona tą książką. Podczas czytania czułam, że każdy detal był dopracowany w stu procentach. Nie była to typowa książka mafijna co mnie totalnie urzekło. Nie jest ona przepełniona brutalnością, scenami seksu czy wulgarnym językiem bohaterów. Możemy w niej odnaleźć wiele anegdot i cytatów, które złapały mnie za serce. Mam nadzieję, że druga część trylogii za niedługo zawita na mojej bibliotece i będę mogła bo raz kolejny zagłębić się w mafijny świat Nowego Jorku.\n09-08-2021 o godz 13:53 Izabela dodał recenzję:\nOstatnio czytam tak wiele nowości, w których króluje temat mafijny, że sięgając po „Lupo” miałam lekkie obawy. Czy książka nie będzie podobna do tych, które już znam, a może będzie zbyt brutalna? Na szczęście moje obawy okazały się bezpodstawne a powieść okazała się niezwykle ciekawa, wciągająca, tajemnicza i nawet zaskoczyła mnie. Czytało mi się ją niezwykle szybko i żal było ją zostawiać chociażby na chwilę. Wielkim plusem dla mnie był fakt, autorka nie skupiła się na świecie gangsterów, lecz na historii bohaterów, ich codziennym życiu, uczuciach, a dzieje się tu dużo. Lektura jest ciekawie napisana, bardzo tajemnicza, pobudza ciekawość, która pcha nas do poznania prawdy. Bohaterowie są genialnie wykreowani, o silnych, zdecydowanych charakterach, dążący do celu i prąc na przód po mimo ogromnych trudności. Postawa Mari zasługuje na moje uznanie, tak silne osobowości rzadko się poznaje, a ona będąc na dnie, wyszukuje pozytywów i stara się stawać na nogi. Niektórych czytelników może zdezorientować liczba postaci przewijających się w książce. Mi udało się nie pogubić, ale pełna koncentracja i skupienie na powieści musi być duże. Skusiłam się na „Lupo” bo lubię tematy aranżowanych małżeństw, które jest udane, ale ma pewne trudności do pokonania. Mariposa to bardzo dobra, pracowita dziewczyna, którą życie brutalnie doświadczyło. Ogromna bieda, walka z przeciwnościami losu to jej codzienność. Po śmierci przyjaciółki, przypadkowo spotyka Capo groźnego gangstera z Nowego Yorku. Propozycja małżeństwa od tego twardego i władczego mężczyzny jest drogą do wybawienia i ucieczką przed skrajną nędzą, a warunki są do przyjęcia. Dziewczyna nie ma już nic do stracenia i zgadza się na układ. Czy tych dwoje razem to dobre rozwiązanie? Co ukrywa przed nią ten mafioza? Dlaczego postanawia ożenić sir z biedną sierotą? Czy przeszłość może stanąć na drodze do szczęścia Mari? Pytań podczas lektury rodziło się w mojej głowie wiele, na szczęście uzyskałam wszystkie odpowiedzi. Przyjemnie spędziłam czas z tą powieścią, bo historia jest pasjonująca, łapie za serce i wzrusza. Moim zdaniem to wspaniała książka, która wynagradza treścią poświęcony jej czas.\n07-08-2021 o godz 10:18 kaktus_love_book dodał recenzję:\n"Życie to blizny. Życie to krew na rękach. Życie to plamy na białym ubraniu. Życie to ryzyko i brud." @belladicorte Marriposa miała ciężkie życie. Wciąż uciekała, chowała się. Rodzinę biologiczną odebrano jej bezpowrotnie. Nie chciała pomocy, pragnęła być niezależna. Życie w biedzie popchnęło ją do czynów, z których nie jest zadowolona. Wpadła w ramiona Lupo. Lecz dzięki temu odmieni swój los, umowa zawarta z nim dobrowolnie będzie niczym pakt z diabłem. Nie spodziewała się, że wraz z Lupo powróciła utracona przeszłość. Nie pamiętała wiele, a on jest kluczem do wszystkiego, lecz nim wszystko wyjdzie na jaw będzie czekała ich nie lada przeprawa. Mari była jego motylem, przeznaczeniem, lecz na kilka lat zniknęła mu z radaru. Uratował jej życie dwukrotnie, a sam swoje utracił. Był duchem, który z za grobu dokonuje zemsty. On jej odebrał wiele, ale równie wiele jej ofiarował. Czy kiedy pozna całą prawdę będzie nadal umiała na niego patrzeć? Lupo to pierwszy tom serii gangsterów nowego Jorku. Mroczny, tajemniczy, pragnący zemsty za swoje krzywdy i nie tylko. Był królewiczem, który chciał zaprowadzić ład i porządek w utraconym królestwie, pragnął ponownie przejąć panowanie. W między czasie ponownie trafił na Mari, swojego motylka, który zniknął mu na kilka lat z oczu. Nieświadoma tego co ich łączy, dziewczyna, zbiegiem okoliczności sama trafia wprost w jego ramiona. Desperacja i chęć przetrwania popycha ją do podpisania umowy, która odmieni zupełnie jej los. Była delikatna, samotna, skromna, nie potrzebowala wiele. Dobro i pomoc traktowała jako zło, bowiem już raz zapłaciła zbyt wiele. Łączyła ich przeszłość, bolesna, dramatyczna, tragiczna a także więź, którą Lupo choćby chciał nie umie zerwać. Świat ich jest skomplikowany, niebezpieczny a bohaterów tak wiele, że z początku ciężko było się połapać. Bardzo szczegółowa, intrygująca i pochłaniająca bez reszty, fascynująca książka. Pokochałam ją jak i bohaterów, którzy mieli wiele krwi na rękach, jednak potrafili zatroszczyć się o to co najcenniejsze, najlepiej jak potrafili. Pomimo popełnionych błędów mieli szansę na nowy start. Miłość, lojalność, patrerstwo i zaufanie.\nO autorze: Di Corte Bella\nCash. Tom 2 Di Corte Bella


Dlaczego nie możesz schudnąć? Skończ z podjadaniem! - Odchudzanie - Polki.pl\nZdarza ci się myśleć: „Przecież ja tak mało jem, a mimo to wciąż nie chudnę!”? Z dużą dozą prawdopodobieństwa wiem, dlaczego tak się dzieje.\nJednym ze stałych, wartościowych elementów współpracy dietetyka z pacjentem jest tak zwany dzienniczek bieżącego notowania (kto to tak nazwał?), po prostu dziennik diety. Kiedy słyszę „…ale przecież ja prawie nic nie jem” w mojej głowie rozlega się „ding” i wypowiadam magiczną formułę: „Dobrze, zacznijmy zatem od 7 dniowego notowania”.\nProszę o zapisywanie, co pacjent je, w jakich godzinach, w jakich ilościach, co pije, czy słodzi itd. Im więcej szczegółów zawartych jest w takim dzienniczku tym lepiej, tym więcej wniosków można wyciągnąć.\nKiedy dostaję notatki i analizuję je szczegółowo najczęściej dostrzegam jeden błąd, a raczej kilka błędów, malutkich, odrobinek, błędzików, które są po prostu podjadaniem. Bez względu na to, jak to nazwiesz: cukiereczek, garstka, kanapeczka to jest dodatkowa przekąska, energia, kalorie, które nie wyparują.\n10 kg więcej w rok?\nSzacunkowo, aby przytyć kilogram w tkance tłuszczowej trzeba zjeść dodatkowe 7000 kcal. Aż tak dużo? Tak dużo i tak mało! Uwierz mi, nie tyjesz z powodu jednorazowego spotkania z czekoladowym tortem, czy karkówką z grilla. Wyobraź sobie, że codziennie zjadasz 200 kcal ponad swoje zapotrzebowanie. Małe zadanie z matematyki…\nSkoro, aby przytyć kilogram w tkance tłuszczowej musisz spożyć dodatkowe 7000 kcal, a codziennie zjadasz 200 kcal ponad swoje zapotrzebowanie to ile przytyjesz w ciągu roku?\n7000 kcal/ 200 kcal = 35.\nW 35 dni będziesz kilogram cięższa!\nRok ma 365 dni, a zatem w 365/35 = 10,4 kg!\nW ciągu roku przytyjesz ponad 10 kg jedząc 200 kcal dziennie więcej! Szok? Tak działa podjadanie!\nIle to jest 200 kcal?\nNiewiele: garść orzechów włoskich, 4 sztuki ciasteczek czekoladowych, mała kanapka z sałatką, pomidorem i wędliną drobiową, 6 kawałków czekolady mlecznej.\nWracając do dziennika diety. Podsumowanie dnia pierwszego notatek pacjentki. Poza posiłkami głównymi, II śniadaniem i podwieczorkiem (do ilości, składu nie mogłam się „przyczepić”) w notatkach pojawiają się:\n„garstka” draży czekoladowych: 242 kcal,\n2 wafle ryżowe: 78 kcal,\n„odrobina” malin: 30 kcal,\nlampka czerwonego, półsłodkiego wina: 144 kcal.\nW sumie: 494 kcal! Właśnie dlatego dietetycy powtarzają: jedz regularnie i nie podjadaj.\nTagi: dietetyk, podjadanie, podjadanie między posiłkami, przekąski, rozważania dietetyka


Peregrynacja Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego w Diecezji Bielsko-Żywieckiej - MILOSIERDZIE.PL\nPeregrynacja kopii obrazu Pana Jezusa Miłosiernego z krakowskich Łagiewnik rozpocznie się w diecezji bielsko-żywieckiej 20 września 2015 roku o godzinie 15.00 w parafii św. Marii Magdaleny w Cieszynie. Zakończy się 19 czerwca 2016 roku. Wraz z towarzyszącymi mu relikwiami św. Jana Pawła II i św. s. Faustyny obraz będzie nawiedzał kolejne wspólnoty parafialne diecezji. Wędrówka ta – jak zaznacza bp Pindel – będzie miała szczególny charakter, gdyż w czasie jej trwania, 8 grudnia br. rozpocznie się ogłoszony przez papieża Franciszka Jubileuszowy Rok Miłosierdzia.\nNawiedzeniu diecezji przez obraz z napisem „Jezu ufam Tobie” towarzyszyć będzie hasło „Miłosierni jak Ojciec”, które zaproponował Ojciec Święty na czas przeżywania przez Kościół Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Bp Pindel nawiązując do tego hasła, wezwał do odkrywania wyjątkowości tego wezwania – „zachęcającego, by wierzący upodobnili się do Boga, stając się miłosiernymi jak On, przede wszystkim poprzez miłość wobec tych, których uznaje się za niewdzięcznych i złych”.\nBiskup zaapelował także do otwarcia się na dary „przygotowane dla nas na czas peregrynacji”. „Bądźmy otwarci i wrażliwi na łaskę, która będzie nas dotykać w czasie przygotowań i samego nawiedzenia Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego w naszych parafiach” – napisał w liście pasterskim. „Nie zapominajmy o ludziach, którzy nie odnajdują w swoim sercu pragnienia zmiłowania się Boga nad nimi. Potrzebują oni naszej modlitwy, świadectwa i zachęty” – dodał, prosząc duszpasterzy, by dołożyli wszelkich starań, by orędzie o Bożym Miłosierdziu dotarło do najbiedniejszych i zagubionych. „By poranieni przez życie, zrażeni do Kościoła, uzależnieni i związani przez grzech odnaleźli drogę do Tego, który przebacza i uzdrawia, podnosi i pociesza, a przede wszystkim nigdy się nie zniechęca, nawet wtedy, gdy natrafia na zamknięcie i opór ludzkiego serca” – podkreślił.\n„Nie bójmy się prosić Jezusa o wiele” – zachęcił na koniec w nawiązaniu do słów św. s. Faustyny zapisanych w „Dzienniczku”.\n14 września 2011 roku kopię cudownego obrazu Pana Jezusa pobłogosławił papież Benedykt XVI i od 16 października tegoż roku obraz zaczął wędrować po archidiecezji krakowskiej. W tym czasie odwiedził parafie, domy zakonne, szkoły, był także w więzieniach. We wrześniu 2014 roku rozpoczęła się peregrynacja obrazu w diecezji tarnowskiej. Zakończyła się ona 14 czerwca br.\n• Peregrynacja Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego\nod 29.10.2015 wieczorem do 4.11.2015 wieczorem – Rycerka Górna, dom rekolekcyjny Michael


Zamordował 2-dniową córeczkę, więzienie wymierzyło sprawiedliwość | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Zamordował 2-dniową córeczkę, więzienie wymierzyło sprawiedliwość\nZamordował 2-dniową córeczkę, więzienie wymierzyło sprawiedliwość\nMężczyzna zamordował swoją 2-dniową córeczkę. Podczas przesłuchania przyznał się do wyrządzonego czynu. Miesiąc po ogłoszeniu wyroku został znaleziony martwy w swojej celi.\nLiam Deane obiecał swojej partnerce, która chciała pójść spać, że zajmie się małą Luną. W nocy dziewczynka zaczęła płakać, a ojciec nie potrafił jej uspokoić. Wściekły uderzył dziewczynkę w twarz, potrząsnął i uderzył nią o ścianę. Dziecko nie miało szans na przeżycie. Zmarło w szpitalu w wyniku urazów mózgu, ciała i twarzy. W chwili śmierci malutka dziewczynka miała tylko dwa dni. Podczas przesłuchania 22-letni mężczyzna przyznał się, że skatował dziecko. Sąd nie miał wątpliwości, skazując go na dożywocie. Morderca trafił do zakładu karnego HMP Leeds, jego pobyt w więzieniu nie trwał jednak długo.\nGdy współwięźniowie dowiedzieli się, za co mężczyzna został skazany, postanowili sami wymierzyć sprawiedliwość. Ciało martwego 22-latka znaleziono w jego celi. Policja nie ujawniła żadnych szczegółów na temat okoliczności jego śmierci, jednak śledczy nie mają wątpliwości, że był to samosąd. O zabójstwo oskarżony jest jego kolega z celi. - Jako głównego podejrzanego zatrzymano już jego kolegę z celi Johna Westlanda, który jednak nie przyznaje się do winy - podaje BBC\nInternauci uważają, że jeśli on odebrał Deane'owi życie to powinien otrzymać nagrodę, Ich zdaniem wymierzona została odpowiednia sprawiedliwość. Niektórzy mają nadzieję, że mężczyzna cierpiał przed śmiercią. - Osoba, która go zabiła powinna dostać za to medal albo dodatkowe świadczenie na resztę odsiadki - uważa jeden z użytkowników Twittera. fot. twitter.com\nwięzienie społeczeństwo morderstwo świat noworodek wymiar sprawiedliwości morderstwo dziecka


Wybieramy dziecko na okładkę Kroniki Tygodnia\nSobota, 2 lipca 2022 00:51\nNatan Kulas z Udrycz koło Zamościa miał kilkanaście miesięcy, gdy przed rokiem wygrał nasz plebiscyt. Zdjęcie rezolutnego chłopca ukazało się wówczas na okładce "Kroniki Tygodnia". Teraz rozpoczynamy drugą edycję konkursu. Czekamy na zgłoszenia.\n24.04.2018 06:15 (aktualizacja 25.04.2018 06:13)\nCzekamy na zdjęcia dziewczynek i chłopców. Malutkich i nieco większych. Granica wieku to 12 lat\nUbiegłoroczna edycja naszej zabawy cieszyła się ogromnym zainteresowaniem czytelników "Kroniki Tygodnia". Do udziału w plebiscycie rodzice zgłosili ponad pięćdziesięcioro dzieci. Każde z nich było urocze, śliczne, mądre i sprytne. Każde mogłoby z powodzeniem zdobić okładkę "Kroniki Tygodnia". Ale zwycięzca mógł być tylko jeden. Został nim Natan Kulas z Udrycz.\nKto wygra tym razem? Zdecydują nasi czytelnicy. My tymczasem czekamy na zgłoszenia dzieciaków, tych całkiem małych, ale również większych. Granica wieku to 12 lat.\nDrodzy rodzice, pochwalcie się swoimi pociechami. Zdjęcia dzieci wysyłajcie do nas pocztą tradycyjną lub dostarczajcie osobiście na adres: Redakcja Kroniki Tygodnia, ul. Żeromskiego 3; 22-400 Zamość, mejlem: [email protected] lub w wiadomościach na naszym facebookowym profilu. Jeśli chcielibyście zgłosić do zabawy rodzeństwo, wybierzcie takie zdjęcia, na których każde z dzieci będzie uwiecznione w pojedynkę.\nKoniecznie podajcie też imię, nazwisko i wiek małej modelki lub modela. Napiszcie, gdzie dziecko mieszka i kilka słów o swoim skarbie (w co lubi się bawić, jakie ma zainteresowania, jaki charakter, marzenia itd). Dołączcie również numer telefonu kontaktowego do siebie i oświadczenie o zgodzie na publikację wizerunku pociechy.\nNa zgłoszenia czekamy do 21 maja, ale już wcześniej będziemy je publikować w gazecie, na naszym portalu, a także Facebooku. W międzyczasie ruszy głosowanie na kuponach z papierowych wydań "Kroniki Tygodnia". Dlatego pospieszcie się ze zgłoszeniami: im szybciej zdjęcie dziecka zostanie opublikowane, tym szybciej będzie mogło zyskać głosy naszych czytelników.\nZwycięskie zdjęcie ozdobi okładkę "Kroniki Tygodnia" w numerze, który tuż przed Dniem Dziecka ukaże się 29 maja. Dzieciaki z największą liczbą głosów mogą też liczyć na dodatkowe nagrody: bony na zakupy w Hurtowni Odzieżowej Juzwex w Zamościu (ul. Przemysłowa 4), a także nagrody od Krainy Zabaw "Jaś i Małgosia" oraz salonu meblowego Mplaneta w Zamościu.\nData dodania: 24.04.2018 06:15


Daniel Mieczkowski, PAP/Rynek Zdrowia | 05-06-2012 20:27\nPrzedstawiciele Naczelnej Rady Lekarskiej i związków zawodowych pozytywnie oceniają decyzję premiera dotyczącą odwołania prezesa NFZ. Mają nadzieję na kompromis z nowym szefem Funduszu. Nie wszyscy eksperci rynku zdrowia podzielają ten entuzjazm. Z kolei politycy chcą zażegnania konfliktu na linii NFZ - lekarze.\nMaciej Hamankiewicz, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej nie ukrywa, że decyzja o odwołaniu prezesa NFZ została przez lekarzy przyjęta wręcz entuzjastycznie.\n- Z wielkim zadowoleniem i ulgą przyjmujemy informację o odwołaniu Jacka Paszkiewicza. Dobrze, że została podjęta, aczkolwiek szkoda, że tak późno - mówi.\nJego zdaniem gdyby wcześniej odwołano prezesa NFZ, być może nie doszłoby do chaosu m.in. z umowami dotyczącymi recept refundowanych.\nNRL: liczymy na kompromis\nMaciej Hamankiewicza od nowego prezesa oczekuje uspokojenia atmosfery w ochronie zdrowia. Podkreśla, że pierwszym testem będzie zmiana zapisów dotyczących umów o wypisywanie recept refundowanych. - To jest sprawa najbardziej zapalna, mogąca zaszkodzić wszystkim w systemie ochrony zdrowia.\nWedług Hamankiewicza ocenić prezesurę Jacka Paszkiewicza można poprzez fakt, że tak wielkiego oczekiwania na odwołanie tak wysokiego urzędnika państwowego nie było już dawno. Dodaje, że dawno też nie było tak wielkiego entuzjazmu, który wywołałaby decyzja o dymisji.\n- Jacek Paszkiewicz, jako prezes NFZ, miał kłopoty z przypominaniem sobie, że jest lekarzem i jego podstawowym obowiązkiem jest dbanie o chorych ludzi - stwierdza Hamankiewicz. Jego zdaniem zmiana na stanowisku prezesa NFZ zmieni sytuację w ochronie zdrowia, ponieważ Paszkiewicz był wyjątkowo niepodatny na rozmowy, czy sugestie środowiska.\n- Zachowywał się jak typowy satrapa. Nie miał nawet zastępców, poza jednym ds. służb mundurowych. Już to świadczy o sposobie sprawowanie urzędu - mówi nam prezes NRL. Podkreśla, że dalsze pozostawianie Paszkiewicza na stanowisku oznaczałoby ciągły konflikt.\nNRL ma nadzieję na kompromis z nowym prezesem.\nZwiązki: nowy prezes powinien usunąć kary z umów\nKrzysztof Bukiel przewodniczący OZZL bardzo pozytywnie ocenia decyzję premiera o odwołaniu Jacka Paszkiewicza z funkcji prezesa NFZ. Podkreśla, że prezes Funduszu złamał prawo, umieszczając w umowach na wypisywanie recept refundowanych zapisy o karach, które zostały wykreślone przez Sejm z ustawy refundacyjnej.\n- Teraz wszystko zależy od tego, jakie nowy prezes podejmie decyzje - mówi w rozmowie z portalem rynekzdrowia.pl Krzysztof Bukiel. Dodaje, że oczekiwania związku są jasne. Po pierwsze oczekują zmiany umowy dotyczącej wypisywanie recept refundowanych.\n- Będziemy nalegać na wyrzucenie zapisów o karach umownych. Proponujemy wprowadzenie takich kar, które odpowiadają definicji z kodeksu cywilnego - mówi Bukiel. Jak dodaje chodzi o to, żeby NFZ mógł karać lekarza wówczas, gdy w wyniku jego działania, płatnik doznał rzeczywistej szkody.\n- Prezes Paszkiewicz mówił, że kary są po to, żeby ścigać oszustów i naciągaczy. Oczywiście, że należy to robić. Jednak regulacje muszą być takie, żeby rzeczywiście dotykały oszustów i naciągaczy, a nie ludzi uczciwych, którzy się pomylą, albo ktoś ich wprowadzi błąd - tłumaczy Bukiel.\nDrugą sprawą, której załatwienia spodziewa się OZZL od nowego prezesa NFZ jest usunięcie kar także z umów, które zawierają z płatnikiem świadczeniodawcy.\nPrezes Porozumienia Zielonogórskiego Jacek Krajewski powiedział, że decyzja ws. Paszkiewicza jest najlepszą, jaką w ostatnim czasie podjął premier Donald Tusk.\n- Dotychczasowy ponadczteroletni okres kierowania NFZ przez Jacka Paszkiewicza kojarzy nam się z arogancją i lekceważeniem potrzeb pacjentów oraz środowisk medycznych, z bezprawną samowolą i nieuzasadnionymi represjami, a nawet godzącymi w prawa obywatelskie próbami cenzurowania krytyki jego działań - podkreśla w oświadczeniu.\nWizerunkowy ruch ministra?\nMniej entuzjastycznie, niż środowiska lekarskie, podchodzą do dymisji Jacka Paszkiewicza eksperci analizujący rynek medyczny. Adam Kruszewski nie jest przekonany, czy odwołanie prezesa NFZ cokolwiek zmieni.\n- Jeżeli to jest jakaś sekwencja działań i za tą decyzją idą inne rozwiązania przygotowane przez ministra zdrowia, to jest taka szansa - mówi w rozmowie z portalem rynekzdrowia.pl. Jak zauważa, do tej pory Bartosz Arłukowicz nie zaprezentował własnej koncepcji ochrony zdrowia, w którą wpisywałoby się odwołanie prezesa Jacka Paszkiewicza.\n- To odwołanie wydaje się być rozpaczliwym ruchem ministra, obliczonym na poprawę wizerunku, na pokazanie, że coś jednak robi - mówi wprost Adam Kruszewski. Dodaje, że Arłukowicz po serii niepowodzeń musiał "rzucić kogoś na pożarcie" opinii publicznej.\nPodkreśla, że poprzez wyrzucanie ludzi nie zmienia się systemu. Według niego minister powinien najpierw zaproponować rozwiązania, a dopiero później powiedzieć: "prezes nie pasuje do mojej koncepcji". - Mam nadzieję, że minister Arłukowicz ma rozwiązania w szufladzie.\nStagnacja, czy stabilizacja?\nAdam Kruszewski nie ocenia dobrze czasu prezesury Jacka Paszkiewicza. Gdyby miał wystawiać ocenę dałby byłemu prezesowi NFZ słabe trzy z plusem.\n- Brakowało nowoczesnych rozwiązań w samym systemie. Według mnie tak naprawdę Paszkiewicz zabetonował system, nic się zasadniczo nie zmieniło - argumentuje Kruszewski.\nRobert Mołdach, ekspert ds. ochrony zdrowia Pracodawców RP przekonuje, że o ile można mieć pewne zastrzeżenia do prezesury Jacka Paszkiewicza, to jednak trzeba podkreślić, że zapewniła ona pewną stabilność funkcjonowania NFZ.\n- Przecież w trakcie kadencji Jacka Paszkiewicza były wybory. Mimo to był prezesem, który najdłużej piastował to stanowisko - zauważa Robert Mołdach w rozmowie z portalem rynekzdrowia.pl.\nWedług niego sposób sprawowania urzędu przez Jacka Paszkiewicza nie odpowiadał wielu środowiskom. Podkreśla jednak, że działo się tak, ponieważ odchodzący prezes NFZ wybrał politykę dbałości o finanse publiczne.\n- Moim zdaniem sama pragmatyka i stabilność działania prezesa Paszkiewicza zasługuje na uznanie - stwierdza Robert Mołdach.\nPolitycy chcą uniknąć protestów lekarzy\nZdaniem Bolesława Piechy, przewodniczącego sejmowej komisji zdrowia, dobrze się stało, że premier odwołał wreszcie prezesa Paszkiewicza. - Szkoda tylko że tak późno - dodaje polityk PiS.\n-Tym bardziej, że zbliża się data dość trudna dla polskiej ochrony zdrowia - stwierdził Piecha. Jak wyjaśnił, ta data to 1 lipca, kiedy może nastąpić nowy protest "pieczątkowy" lekarzy.\n- Znowu mogą być wypisywane leki pacjentom na 100 proc., większość z nich tego po prostu nie uniesie.\nWedług Piechy potrzebny jest nie nowy prezes, a likwidator NFZ.\nZ decyzji premiera zadowolony jest wiceprzewodniczący komisji zdrowia Jarosław Katulski (PO). Jego zdaniem minister Arłukowicz podjął jedyną słuszną decyzję.\n- Mam nadzieję, że następca pana Paszkiewicza będzie przede wszystkim cechował się chęcią do lepszej współpracy z resortem zdrowia, ponieważ tak naprawdę to minister zdrowia kreuje politykę zdrowotną.\nPrezes odszedł - problemy zostały\nWiceprzewodniczący komisji zdrowia mówił, że teraz przed Funduszem stoi zadanie uporządkowania sytuacji ws. bieżących płatności na rzecz szpitali. - W wielu województwach nie są zapłacone świadczenia nielimitowane, np. porody, intensywna terapia. I tę sprawę będzie musiał nowy prezes załatwić w trybie pilnym - stwierdził Katulski.\nWedług niego nowy prezes będzie też musiał przedstawić swoje założenia co do długofalowej współpracy z resortem zdrowia.\n- Czy widzi konieczność dalszego funkcjonowania NFZ jako jednego organizmu czy też podziału, albo próby pomocy ministrowi zdrowia we wprowadzaniu nowych, konkurencyjnych ubezpieczeń. To już będzie zależało od nowego prezesa - tłumaczył poseł PO.\nZ kolei szef klubu Solidarna Polska (SP) Arkadiusz Mularczyk zapowiedział, że jego klub na najbliższym posiedzeniu Izby złoży wniosek o poszerzenie porządku obrad o punkt dotyczący informacji o stanie służby zdrowia, w szczególności po odwołaniu szefa NFZ.\nJak ocenił Mularczyk, prezes NFZ został odwołany, a "problemy pozostały".


Kasia Cichopek jest coraz bardziej sexy (FOTO) - Kozaczek.pl\nsobota 25-09-10, czytany: 43455 razy, autor: Cinnamon\nkasia cichopek lans wygląd fotki zdjęcia moda carolina herrera\nIm bardziej pewna siebie, tym więcej seksapilu.\nKasia Cichopek / © KAPiF To już dawno potwierdzone, że kobieta pewna siebie emanuje seksapilem. Kasia Cichopek jest na to kolejnym dowodem. Kiedyś była nieśmiała, jej głównym znakiem rozpoznawczym był schowany duży biust, słodziutki uśmiech i infantylny image. Koniec z tym - Cichopek jest już żoną i matką. Dopiero teraz wychodzi z niej prawdziwa kobieta. Bierze przykład z Anny Muchy i coraz śmielej ściska sylwetkę, odsłaniając nogi. Nadal nie jest "kobietą z pazurem", ale doceniamy wysiłki. Jeżeli chcecie zobaczyć i ocenić kreacje Kasi Cichopek po ciąży - kliknijcie tutaj. Polecane wideo\nOto dlaczego Agenlina Jolie jeszcze się nie załamałaCzy Kate Winslet ma romans?! (ZDJĘCIA)PETARDA! Karolina Szostak w koronkowym biustonoszu! (Instagram)Maja Bohosiewicz zakręciła włosy (Instagram)Zobacz wszystkich uczestników 7. edycji Tańca z gwiazdami (ZDJĘCIA)Te zdjęcia są dowodem na kolejną ciążę Blac Chyny? Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Katarzyna Cichopek...Katarzyna Cichopek...Kasia i MarcinKRZYSZTOF IBISZ


Dope – Film jak sen\nZakochane w latach 90. nastolatki z biednej dzielnicy LA wplątują się w same centrum kłopotów, kiedy w plecaku Malcolma (Shameik Moore) zbiegiem okoliczności ląduje pokaźna ilość narkotyków. Co ma zrobić chłopak, który wbrew wszelkim szansom aspiruje do tego, by trafić do Harvardu i zamiast sprzedawać dragi przynosi dobre stopnie? Razem z Jibem (Tony Revolori) i Diggy’m (Kiersey Clemons) wpadną na genialny pomysł.\nŁącząc trzy znaczenia w jednym słowie „Dope” jest jednocześnie o narkotykach, o głupkach oraz o byciu cool. Film bardzo płynnie prowadzi nas przez kolejne wątki, pokazując celne i momentami przezabawne spektrum postaci i wydarzeń. Od wiarygodnego portretu dzielnicy Inglewood, pełnego gangów i pozerskich mafiozów, po zepsute Beverly Hills, ociekające pieniędzmi i próżnością. Trio głównych postaci to jedni z najbardziej sympatycznych bohaterów, jakich oglądaliśmy ostatnio w kinie. Zwykli nastolatkowie, którzy próbują poradzić sobie z ekstremalną sytuacją, nie tracąc przy tym nic z niewinności. Przy całej lekkości całej historii razi tylko jedno: wątpliwe, łopatologiczne przesłanie, wyłożone na talerzu.\nreż. Rick Famuyiwa\nAsap Rocky, cannes 2015, Dope, film, Kiersey Clemons, kino, komedia, recenzja, Rick Famuyiwa, Shameik Moore, Tony Revolori, Zoe Kravitz


„Wypadki małżeńskie” Randy Susan Meyers | CZYTAJ OD LEWEJ\n„Przeżyłam w życiu dwa groźne wypadki. Najpierw był tramwaj, a potem Diego. Diego był ze wszech miar gorszy” Frida Kahlo.\nTen cytat idealnie pasuje do „Wypadków małżeńskich”. Najpierw jest samochód. A potem Ben. A może odwrotnie?\nKiedy okropnie wkurzony Ben prowadzi samochód, który wpada na drzewo i kiedy w wyniku tego wypadku jego ukochana żona Maddy wpada w śpiączkę, życie rodziny Illica zmienia się o 180 stopni. Jest PRZED i PO. Przed wypadkiem i po wypadku.\nJak było Przed? W miarę normalnie. Ben i Maddy to małżeństwo już z jakimś stażem, mające trójkę dzieci. On pracuje jako obrońca z urzędu, ona jest pracownikiem socjalnym. On stara się jak najmniej czasu spędzać w domu, a jeśli już to jest zwykle zmęczony i zdenerwowany. Ona trzyma rodzinę w kupie, sprząta, gotuje, opiekuje się dziećmi… i niestety musi cały czas uważać, by nie zdenerwować męża. I tu cała normalność się kończy. Ben jest wybuchowy, potrafi być niezwykle sarkastyczny, niemiły, rzuca przedmiotami nie patrząc gdzie, jednym słowem, stosuje przemoc. Słowną i emocjonalną. Maddy zwyczajnie sie boi. Dlatego woli być w cieniu. Nie chce dolewać oliwy do ognia. Najgorsze jest w tym wszystkim to, że nie Maddy nigdy nie wie co i kiedy wyprowadzi go z równowagi. Wkładanie „emocjonalnego fartucha” jak nazywa to Maddy, w obecności męża, nie powinno być normą. Inne kobiety tak robią, ona nie chce. Ale jednocześnie nie umie tego nie robić.\nJak jest PO ? Ciężko. Maddy wybudzona po wielu tygodniach ze śpiączki, poddawana jest rehabilitacji, ciężkiej i żmudnej. Nie mówi tak jak kiedyś, nie wygląda tak jak kiedyś, nie pamięta wielu rzeczy, musi uczyć się od nowa, a przede wszystkim musi zaakceptować siebie taką jaka jest. A to nie jest łatwe. Jej mózg doznał zbyt dużych obrażeń, by wszystko od razu doszło do normy. Maddy jest zmęczona, chce dużo, a potrafi niewiele. Nie tak jak kiedyś. Niemniej jednak można uznać, że to co się wydarzyło, stało się wybawieniem / rozwiązaniem problemu. Bo …\nWażne jest też to, co jest POMIĘDZY. Po wypadku i przed wybudzeniem Maddy. Czyściec? Walka z wyrzutami sumienia? Tu głównie mówimy o Benie. To on zaczyna wreszcie analizować i zastanawiać się nad swoim zachowaniem. Czuje się winny wypadku, choć bardzo chce temu zaprzeczyć. Prónuje zagłuszyć swój gniew wymuszoną dobrocią wobec dzieci. Zaczyna zajmować się domem, co go bardzo przerasta. Musi stawić czoła teściom, dzieciom, pracy, rzeczywistości do której sam doprowadził. Zaczyna się przepoczwarzać. Czy uda mu się stać innym człowiekiem? I czy ta zmiana będzie dla niego wystarczającą karą? I jak w tym wszystkim odnajdzie się Maddy, która mimo, że niewiele mówi, to umięjętności myślenia nie utraciła.\nKsiążka jest niezwykłym studium rodziny, która ma problemy. Poważne problemy. Sytuacja pokazana jest również oczami najstarszej córki Emmy, która niajako po wypadku mamy, musi ją zastąpić i być ostoją dla młodszego rodzeństwa. Jej odczucia są również bardzo ważne i dobrze, że autorka pokazała też taką perspektywę. To książka o ewolucji i konsekwencjach przemocy emocjonalnej. Polecam.\n„Wypadki małżeńskie” Randy Susan Meyers, wyd.Muza 2016\nTen wpis został opublikowany w [o ksiazkach] dnia 11 Gru 2016 , przez Mary.\n← „Nefrytowa szpilka” Joanna Miszczuk kilka zapowiedzi na nowy rok →\n2 komentarze do “„Wypadki małżeńskie” Randy Susan Meyers”\nnieperfekcyjnie.pl 13 Gru 2016 o 21:05\nUff, cieszę się przeogromnie, że książka jest tak dobra, bo niedawno do mnie dotarła i czeka na swoją kolej. :)\nMary Autor wpisu 16 Gru 2016 o 22:04\nNieperfekcyjnie… mam nadzieję że będziesz mieć dobry odbiór tej książki


Wspólne – Baza Wiedzy programu Comarch ERP Altum 2019.5.2\nZaawansowane opcje edycji kolumn na listach\nObsługa prefiksu NIP w systemie\nZmiany na liście krajów\nZmiany w kontrolce z prefiksem na karcie kontrahenta\nDomyślne centrum operatora\nPoprawa ergonomii pracy z numeratorami\nZmiany w słownikach uniwersalnych\nNowe słowniki dla paczek\nUstalanie kolejności dla wartości w słowniku\nDołączanie grafiki w słowniku języków\nZmiany w obszarze załączników\nNowa kontrolka zmiany centrum\nDomyślne wyszukiwanie przyrostowe\nW menu kontekstowym wyświetlanym dla nagłówka kolumn na listach dodana została funkcja Zarządzaj kolumnami, pozwalająca na personalizację danych prezentowanych na liście.\nZ poziomu menu Konfiguracja → Struktura Firmy → Grupy operatorów → na zakładce Inne uprawnienia na definicji wybranej grupy operatorów dodano uprawnienie Zaawansowana edycja kolumn na listach, które aktywuje ww funkcję.\nOpcja zarządzaj kolumnami w menu kontekstowym listy paragonów\nPo wybraniu opcji Zarządzaj kolumnami zostanie wyświetlone okno Edycja kolumn, które pozwala na dodanie na wybraną listę nowych kolumn oraz zawansowane akcje edycji kolumn.\nNa liście Zarządzanie kolumnami wyświetlane są następujące kolumny:\nKolumna – nazwa kolumny w bazie danych\nNazwa wyświetlana – nazwa kolumny prezentowana w Altum. Pole pozwala także na określenie nazwy kolumny dla innych języków w systemie.\nTyp – typ danych jaki zawiera kolumna\nRodzaj – określa pochodzenie kolumny:\nStandardowa – dla standardowych kolumn\nDodatkowa – dla kolumn pobieranych ze źródła danych\nAtrybut – dla kolumn będących atrybutami do listy\nZ rozszerzeń – dla kolumn dodanych za pomocą rozszerzeń\nFormat – dla kolumn z wartościami liczbowymi oraz czasowymi wyświetla formularz formatowania wartości prezentowanych w kolumnie\nTooltip – kolumna pomocnicza, jej wartość wyświetlana jest po najechaniu kursorem na nagłówek kolumny na liście. Można zdefiniować jej wartość dla różnych języków.\nLista kolumn w zaawansowanym edytorze\nSekcja Grupy i Pozostałe grupy pozwalają na dołączanie i odłączanie widoczności wybranych kolumn dla grup operatorów. Jeżeli operator należy do wielu grup, to zastosowane będą ustawienia dla grupy, która ma wyższą wartość w polu priorytet.\nNaciśnięcie przycisku [Dodaj] otwiera okno zawierające listę pozostałych kolumn, które dostępne są na domyślnym widoku wybranej listy. Wybranie kolumny spowoduje jej dołączenie do okna Edycja kolumn i umożliwi jej wyciągnięcie na listę poprzez funkcję Wybór kolumny.\nFormularz zaawansowanego zarządzania kolumnami\nW systemie została wprowadzona obsługa prefiksów numerów NIP. W związku z tym, na liście krajów (menu Konfiguracja → Kraje) została dodana kolumna Prefiks NIP. Jest ona dostępna po wybraniu grupy Unia Europejska (domyślnie ukryta).\nDodano możliwość tłumaczenia nazw krajów z poziomu kontrolki na liście. Po zaznaczeniu danego kraju, obok nazwy kraju pojawia się ikona, umożliwiająca wprowadzenie tłumaczenia nazwy w wybranym języku.\nTłumaczenie nazwy kraju\nNa formularzu kontrahenta (menu Główne → Kontrahenci), podczas wyboru prefiksu NIP, możliwy jest teraz podgląd krajów. Lista krajów wyświetlana jest w postaci dodatkowej kolumny na liście dostępnych prefiksów NIP.\nWybór prefiksu NIP na formularzu kontrahenta\nDomyślne centrum operatora podpowiadane jest automatycznie podczas uruchamiania aplikacji Comarch ERP Altum. W systemie umożliwione zostało zdefiniowanie domyślnego centrum dla danego operatora. W oknie edycji operatora dodano listę dostępnych centrów (menu Konfiguracja → Struktura firmy → Operatorzy → konkretny operator → Centra operatora). Domyślne centrum można ustawić zaznaczając pole w kolumnie Domyślne lub wybierając przycisk [Ustaw centrum domyślne].\nWybór domyślnego centrum dla operatora\nW systemie umożliwiono dezaktywację numeratorów. Na liście numeratorów znajduje się dodatkowa kolumna pozwalająca dezaktywować numerator, jeśli nie jest on jedynym numeratorem przypisanym do danego typu dokumentów.\nKolumna do zarzadzania aktywnością numeratorów\nUmożliwiono także podmianę numeratora. Po dokonaniu edycji numeratora i wybraniu przycisku [Zapisz bieżący]numerator zostaje dezaktywowany i tworzony jest nowy numerator o takiej samej nazwie. Nowo utworzony numerator dołączany jest do typów dokumentów w miejsce edytowanego numeratora. Aby możliwe było wykonanie takiej operacji, operator musi znajdować się w grupie operatorów posiadającej uprawnienie Podmiana numeratorów z zakładki Inne uprawnienia.\nKonfiguracja uprawnienia do podmiany numeratora\nWprowadzone zostały dwa słowniki uniwersalne dotyczące paczek. Znajdują się one w grupie Główne:\nStatus realizacji paczki\nStatus realizacji pozycji paczki\nSłownik uniwersalny Status realizacji paczki\nSłownik uniwersalny Status realizacji pozycji paczki\nZmieniono sposób wyświetlania listy słowników uniwersalnych oraz ich grup. W celu zwiększenia ergonomii przeszukiwania listy słowników uniwersalnych, zostały one posortowane alfabetycznie.\nPosortowana lista grup słowników uniwersalnych\nAnalogicznie jak w przypadku załączników, dla słowników uniwersalnych umożliwiona została funkcjonalność zmiany kolejności wartości słownikowych. Służą do tego przyciski [Przesuń w górę] oraz [Przesuń w dół].\nPrzyciski do zmiany kolejności wartości słownikowych\nW systemie wprowadzono możliwość definiowania grafiki dla poszczególnych języków. Można tego dokonać z poziomu listy języków w słownikach uniwersalnych (menu Konfiguracja → Słowniki uniwersalne → Języki).\nDefiniowanie grafiki dla języków w systemie\nNa liście załączników przypisanych do obiektów biznesowych (np. Lista artykułów → Edycja artykułu → Załączniki) dodano możliwość zmiany ich kolejności. Funkcjonalność umożliwia wyświetlanie załączników w zdefiniowanej przez użytkownika kolejności, np. w Comarch e-Sklep. Do zmiany kolejności służą przyciski [Przesuń w dół] oraz [Przesuń w górę].\nPrzyciski do zmiany kolejności załączników\nZostała również zmieniona ikona wczytywania załącznika z pliku.\nIkona wczytywania załącznika\nNa liście załączników wprowadzono także kolumnę Lp. określającą pozycję załącznika.\nNazwa zalogowanego centrum prezentowana jest obecnie w dedykowanej kontrolce w górnym pasku aplikacji – nie jest już wyświetlana w tytule aplikacji. Dzięki temu, możliwe jest wyszukiwanie centrum za pomocą wyszukiwania przyrostowego.\nPole do zmiany zalogowanego centrum\nW konfiguracji systemu (menu System → Konfiguracja → Komputer), w sekcji Parametry ogólne, dodana została opcja ustawienia domyślnego wyszukiwania na listach. Istnieje możliwość wybrania pomiędzy dwoma trybami:\nUstawienia domyślnego wyszukiwania przyrostowego


Napisał Jarosław Turała, 15.07.2016\nLipiec nas nie rozpieszcza. Wczorajszy dzień wieczorową porą przypominał Hawaje podczas przechodzenia cyklonu tropikalnego. Wiatr w porywie dochodzący do 80 km/h, opady deszczu oraz burze stawiają miesiąc lipiec w nieco zbyt ciemnym świetle. Co będzie dalej? Czy Lipiec da nam do myślenia i dosłownie spieprzy urlopy Polskich rodzin odpoczywających nad morzem oraz w górach? ...\nPowieje, zaleje i zagrzmi\nNapisał Jarosław Turała, 13.07.2016\nJeszcze nie jest podsumowanie gotowe bardzo groźnej pogody w Polsce z ostatnich dni, a tu już znów trzeba ostrzegać.... Tak tak kochani. Ostrzegać przed groźną pogodą jaka nas czeka w przeciągu następnych 24 godzin. Przewidywanymi zjawiskami są: Bardzo silny wiatr dochodzący do 100 km/h Bardzo silne wielkoskalowe opady deszczu Lokalne burze (szczególnie na południowym wschod...\nNapisał Jarosław Turała, 09.07.2016\nLipiec zbliża się do połowy.....Mamy co prawda dopiero dziewiąty, ale już pogoda zalazła wielu ludziom za skórę. Nad morzem mamy iście wiosenną aurę. około 22 stopni nad samym morzem z tym, że z zachmurzeniem dużym, opadami deszczu oraz burzami. Właśnie z tymi ostatnimi nie rozstaniemy się niestety w tym tygodniu a wszystko wskazuje na to, że poniedziałek i wtorek będą należał...\nBilans niszczycielskich nawałnic w Polsce\nNapisał Jarosław Turała, 27.06.2016\nNiestety patrząc i czytając dzisiejszy internet (jak i wczorajszy) wniosek nasuwa się jeden - Ludzie albo nie czytają ostrzeżeń, albo je ignorują licząc na szczęście, Dwie ofiary śmiertelne oraz dziewięć rannych. Pozalewane tunele, mieszkania.Podtopione pola i ogromne rozlewiska wodne. Pozrywane dachy, powalone drzewa, przerwy w dostawie prądu oraz wiele innych zniszczeń, to b...\nZbliża się niszczycielska aura\nNapisał Jarosław Turała, 24.06.2016\npał, gorąco, noce iście piekelne. Na termometrach powyżej 20 stopni - spać się nie da....Niestety do niedzieli ten stan faktyczny się nie zmieni. Na uwagę zasługuje bardzo aktywny front atmsferyczny, który już od rana siał zniszczenie nad terytorium Holandii, gdzie spadły gradziny o średnicy 6 cm. W Belgii gradziny miały jeszcze większą średnicę - 8cm!!!. Dodatkowo wiał bardz ...\nPierwsze tornado nad Polską. Gradobicia, ulewy, zniszczenia.\nNapisał Jarosław Turała, 21.06.2016\nWydawać by się mogło, że wczorajszy dzień nie różnił się od zwykłego szarego dnia z deszczem, niską podstawą chmur i temperaturą raczej wiosenną aniżeli letnią. Nic bardziej mylnego. Po południem już nad terytrum Małopolski a następnie dalej na wschód w kierunku Śląska raz Lubelskiego wytworzyła się bardz aktywna elektrycznie supekomórka burzowa. Charakterystyczny obraz radar...\nDo Polski zbliża się fala upałów\nNapisał Jarosław Turała, 20.06.2016\n"Huhu ha huhu ha nasza...zima zła...." tyle, że zimy nie było prawie, a teraz mamy lato.... Tylko nie piszcie, że kochacie upał :), chociaż wiem, że istnieje spora grupa ludków, którzy marzą o samowytapianiu na słoneczku. Wygląda na to, że już niebawem procedurę autowytapiania uruchomi nie jeden organizm ludzki. Patrząc za okno, a szczególnie w regionach łódzkiego, Mazowsza,...


Serum wygładzające do włosów, Jedwab na włosy - Trena.pl\nBez spłukiwania 44\nDo spłukiwania 9\nDo wrażliwej skóry głowy 3\nKażdy rodzaj 30\nPuszące się 18\nChroniące kolor 7\nActyva Nuova Fibra 1\nDualsenses Color Extra Rich 2\nDualsenses Curls&Waves 1\nPro Longer 1\nScalp Genesis 3\nSilk Lift 1\nTreat Naturtech 1\nPokazywanie 1 - 45 z 73 przedmiotów\nLONDA CALM Serum do skóry głowy 6x9ml\nALTERNA CAVIAR Serum odświeżające kolor do włosów farbowanych 487ml\nALTERNA CAVIAR Nawilżający żel wygładzający bez spłukiwania 100ml\nGOLDWELL KERASILK Serum zapobiegające wypadaniu włosów 100ml\nGOLDWELL KERASILK Nawilżająco-odżywiające serum do skóry głowy 100ml\nGOLDWELL KERASILK Serum domykające łuskę włosa po zabiegu koloryzacji 12x22ml\nALTERNA CAVIAR Serum 3w1 do włosów zniszczonych 487ml\nTIGI BED HEAD Wanna Glow Serum nawilżające do włosów 100ml\nNIOXIN Serum pobudzające porost włosów 50ml\nKÉRASTASE BLOND ABSOLU Serum regenerujące do włosów blond 90ml\n159,99 zł 169,85 zł\nJedwab do włosów jest jednym z najchętniej wybieranych produktów do pielęgnacji. Bardzo popularny na rynku jest jedwab BioSilk. Wszystkie kosmetyki marki BioSilk bazują na dobroczynnym działaniu protein jedwabiu. Nic dziwnego, biorąc pod uwagę uniwersalność i bogate właściwości jedwabiu:\nWygładza i nadaje włosom miękkość,\nOdżywia, regeneruje i zatrzymuje wilgoć wewnątrz włókien,\nZabezpiecza końcówki przed rozdwajaniem się,\nChroni fryzurę przed elektryzowaniem i puszeniem się,\nTworzy barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi,\nJeśli Twoje włosy są przesuszone, zniszczone, zmęczone zabiegami stylizacyjnymi i fryzjerskimi, mają skłonność do puszenia i elektryzowania się – jedwab jest idealną propozycją dla ich regeneracji i ochrony. Jego największym atutem jest to, że ze względu na mały rozmiar można go łatwo nosić ze sobą w torebce i stosować w razie potrzeby, aby wygładzić i ujarzmić fryzurę w ciągu dnia.\nSerum, podobnie jak kuracja, to kosmetyk o wysoce skoncentrowanej formule, który odpowiada na konkretne problemy. Najczęściej występuje w płynnej postaci, co znacznie ułatwia jego aplikację. Na jedno zastosowanie wystarczy zazwyczaj kilka kropli, dzięki czemu produkt jest bardzo wydajny. Serum może być stosowane samodzielnie lub dodawane do innych kosmetyków, np. odżywek, masek, aby wzmocnić ich działanie pielęgnacyjne.\nPoza klasycznymi, płynnymi produktami, w naszej ofercie znajdziesz także wygodne sera w postaci sprayów. Spraye są dobrą propozycją dla cienkich pasm ze skłonnością do przeciążania się i utraty objętości. Do innych rodzajów pasm świetnie sprawdzą się produkty do zadań specjalnych, m. in. regenerujące, nawilżające, termoochronne, zagęszczające, stymulujące wzrost włosów.\nSerum do włosów bardzo często zawiera silikony, które sprawiają, że podobnie jak jedwab ma właściwości wygładzające. Silikony tworzą na włóknach warstwę ochronną, która zabezpiecza je przed uszkodzeniami i nadmierną utratą wilgoci, dlatego nie trzeba się ich wystrzegać. Warto natomiast zapewniać pasmom nawilżenie od wewnątrz poprzez stosowanie odpowiednich masek i odżywek, a raz w tygodniu oczyścić je dokładnie szamponem oczyszczającym.\nSerum wygładzające do włosów, Jedwab na włosy - Trena.pl Poznaj nasz jedwab i serum do włosów ze sklepu online Trena.pl ✔ Doskonały jedwab na włosy i serum wygładzające do włosów. ✔ Zamów Online - Trena.pl.


Zasady dołączania do Komitetu Inspirującego i DoradczegoJak można się przekonać czytając zamieszczone na tej stronie dokumenty, Konferencja Smoleńska jestorganizowana z powodu obojętności oficjalnych instytucji nauki polskiej wobec największej tragedii jakaprzydarzyła się Polsce od czasu zakończenia wojny. Dotychczasowe próby zainteresowania Polskiej Akademii Nauki wydziałów mechanicznych polskich uczelni technicznych, jak również apel o naukową dyskusję nad technicznymiaspektami tej tragedii zbyte zostały milczeniem i niechęcią. W podtekście rozmów zawsze przewija się obawa, żerzetelna analiza naukowa doprowadzić by mogła do wniosków sprzecznych z oficjalnie lansowanymi tezami, a tospowodowałoby niechęć ze strony władz politycznych.W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak wyręczyć oficjalne instytucje nauki polskiej i własnym wysiłkiemdoprowadzić do naukowej dyskusji nad technicznymi aspektami wspomnianej tragedii. Zgodnie z tradycjąuprawiania nauki dyskusja taka powinna przybrać charakter konferencji, na której można by podzielić się opiniami,przedstawić aktualny stan badań i określić dalsze potrzeby badawcze. Podjęliśmy się trudu zorganizowaniaKonferencji Smoleńskiej w trybie społecznym. Przedsięwzięcie takie wymaga jednak wsparcia ze strony licznegogrona pracowników naukowych. Wyrazem takiego wsparcia jest złożenie deklaracji, że popiera się ideę zwołaniaKonferencji Smoleńskiej. Deklarację taką można pobrać z niniejszej strony. Jej sygnatariusze stają sięautomatycznie członkami Komitetu Inspirującego i Doradczego Konferencji Smoleńskiej.Komitet Inspirujący i Doradczy Konferencji ma charakter otwarty dla wszystkich samodzielnych pracownikównauki (po habilitacji), którzy reprezentują nauki ścisłe lub techniczne niezależnie od kierunku i specjalizacji. Każdyjednak musi złożyć osobiście podpisaną "Deklarację poparcia Konferencji". Skan podpisanej Deklaracji należywysłać na adres witakowski_p@poczta.onet.pl. Każdy sygnatariusz Deklaracji staje się automatycznie członkiemwspomnianego Komitetu Inspirującego i Doradczego stanowiącego najszersze zaplecze naukowe Konferencji.Podpisanie Deklaracji oznacza, że sygnatariusz gotów jest w swym otoczeniu inspirować działania wspierająceKonferencję i w ramach swojej specjalności służyć radą organizatorom Konferencji. Otrzymuje w zamian bieżąceinformacje o stanie przygotowań do Konferencji.Zapraszamy i zachęcamy wszystkich samodzielnych pracowników naukowych do dołączania do KomitetuInspirującego i Doradczego.Komitet Organizacyjny Konferencji Smoleńskiej Recommended