Od neuronu do (samo)świadomości - recenzja - Racjonalista\nOddano 3584 głosów.\n"Dla egzystencjalisty (...) jest niesłychanie żenujące to, że Bóg nie istnieje, ponieważ w ten sposób znika wszelka możliwość znalezienia wartości w zrozumiałym niebie (...) Straciliśmy religię, ale zyskaliśmy humanizm".\nOd neuronu do (samo)świadomości - recenzja\nAutor tekstu: Anna Grabowska\nW polskim piśmiennictwie popularnonaukowym nie mamy zbyt wiele pozycji, które by w sposób zgodny ze współczesną wiedzą o funkcjach mózgu, a jednocześnie interesujący i przystępny, przedstawiały złożone mechanizmy neuronalne, jakie leżą u podstawy zachowania człowieka . Te, które istnieją na rynku wydawniczym są z reguły bądź dość dowolną kompilacją autorskich rozdziałów pisanych przez specjalistów z różnych dziedzin, bądź pozycjami, które koncentrują się na stosunkowo wąskich problemach i w związku z tym brakuje im szerszego horyzontu.\nKsiążka B. Korzeniowskiego „Od neuronu do samo(świadomości)" stanowi próbę (dodam od razu, że udaną) wypełnienia istniejącej luki. Stawiając sobie ambitny cel ukazania istoty działania mózgu prowadzącej do powstania zjawisk psychicznych, autor nieuchronnie musi zmierzyć się z podstawowym problemem, z jakim zmagało się wielu mądrych ludzi, a mianowicie kwestią relacji pomiędzy materią a psychiką (czy duchem). Autor jest tego w pełni świadomy i już we wstępie stawia sobie pytanie "w jaki sposób właściwości pojedynczych neuronów w ludzkim mózgu prowadzą… do wytworzenia zupełnie nowej jakości nieobecnej w świecie fizycznym i u większości organizmów żywych, a mianowicie subiektywnej sfery fenomenów psychicznych" w tym również i świadomości. Pytanie to ma oczywiście zupełnie fundamentalne znaczenie, gdyż jak słusznie zauważa autor, pytanie o świadomość jest podstawą zrozumienia „istoty człowieczeństwa". Na ile autorowi udało się w sposób przekonywujący pokonać trudności, nad którymi pracowały najtęższe umysły, należy pozostawić ocenie czytelników. Na pewno jego propozycje są ciekawe i pobudzające do myślenia. Można zresztą w nich odnaleźć tropy obecne już we wcześniejszych koncepcjach.\nKsiążka składa się z kilku rozdziałów, w których autor omawia funkcje neuronu oraz całego mózgu, by następnie przejść do opisu struktury sieci neuronalnej, dzięki której możliwa jest realizacja procesów psychicznych. Wbrew pozorom, taki (wydawałoby się tradycyjny) układ pierwszych rozdziałów nie oznacza jednakże, że książka ta to akademicki przegląd badań dotyczących funkcjonowania mózgu na różnych jego poziomach. Wręcz przeciwnie. Stanowi ona oryginalną próbę przedstawienia zasad działania mózgu w sposób syntetyczny, w którym obraz istoty działania całego systemu nie gubi się w szczegółach, dotyczących budowy i funkcji jego poszczególnych elementów. Co więcej, omawianie zagadnień dotyczących tzw. „niskich" poziomów np. tego, jak funkcjonuje neuron, odbywa się w szerszym kontekście pytań o istotę funkcji mózgu i istotę psychiki. Autor analizuje np. jakie cechy neuronów w przeciwieństwie do cech elementów składowych komputera decydują o tym, że możliwe było powstanie złożonych układów, które doprowadziły do fenomenu świadomości.\nW kolejnych rozdziałach autor zajmuje się zagadnieniem roli systemu nagrody/kary w tworzeniu układu połączeń, które w następstwie decydują o sposobach zachowania się człowieka oraz w tym kontekście rozważa zagadnienie „wolnej woli". W tym i następnych dwóch rozdziałach pt. „Natura obiektów neuronalnych" oraz „Powstanie i istota samo(świadomości)" autor daje wyraz w pełni oryginalnym, choć trzeba tu podkreślić niekiedy mocno kontrowersyjnym koncepcjom, jak np. że "coś takiego jak wolna wola nie ma żadnego sensu, jest pojęciem pustym i wewnętrznie sprzecznym" lub że „świadomość nie uczestniczy w podejmowaniu decyzji, a jedynie z opóźnieniem, post factum, dowiaduje się o decyzjach na poziomie nieświadomym". Przytaczam te stwierdzenia, które wyrwane z kontekstu mogą wydawać się absurdalne, jednakże stanowią one logiczną konsekwencję całej wcale nie absurdalnej koncepcji, którą w swej książce wykłada autor.\nKońcowe rozdziały pt. „Sztuczna inteligencja" oraz „Ograniczenia poznawcze człowieka" stanowią ukoronowanie tej, tyleż fascynującej, co kontrowersyjnej książki. Pierwszy z nich stanowi niezwykle ciekawą refleksję nad różnicami jakie istnieją pomiędzy prawdziwym mózgiem a dotychczasowymi próbami stworzenia jego sztucznego modelu. Autor dochodzi w nim do konkluzji, że prawdziwa inteligencja musi zakładać zdolność do stawiania sobie własnych celów i problemów. Tym samym więc, nie może ograniczać się do „czystego intelektu", lecz zawierać również aspekty motywacyjne wraz z całym bagażem konfliktów między nimi, stanowiącymi o indywidualności czy podmiotowości człowieka.\nW ostatnim rozdziale „Ograniczenie poznawcze człowieka" autor stara się ukazać w oparciu o wcześniej przedstawione reguły rządzące działaniem mózgu, jakie możliwości i ograniczenia z nich wynikają dla poznania świata i samego siebie. Tym samym więc dotyka podstawowych zagadnień filozoficznych, a zwłaszcza ontologicznych. W tych ostatnich rozdziałach, chyba najpełniej wyrażają się osobiste poglądy autora nadające całej książce indywidualny, swoisty rys inspirujący do przemyśleń.\nAutor zdaje się przyjmować pozycje zdecydowanie materialistyczne, sprowadzając psychikę i świadomość do wytworu działania sieci neuronalnej i pozbawiając je atrybutu odrębnych bytów. Jednakże w końcowych rozważaniach przedstawia fascynujące dane współczesnej fizyki wskazujące, że „elementy obiektywnej rzeczywistości nie istnieją w sposób absolutny, lecz że ich istnienia wzajemnie się warunkują". Takie stwierdzenia podważają w oczywisty sposób podstawy naszych przekonań o charakterze materii. W konsekwencji autor konkluduje, że "być może okaże się, że nie ma sensu wybierać pomiędzy materializmem a idealizmem skoro nie potrafimy pokazać jakiejś zasadniczej różnicy pomiędzy materią a duchem (świadomością)".\nJak widać, jego rozważania wybiegają daleko poza obszar nauki o mózgu. Nie jest to jednakże wadą książki, lecz raczej jej zaletą. Podkreślam to, by wskazać na jej horyzonty myślowe oraz zasygnalizować, że może być ona adresowana do szerokiego grona (wyrobionych intelektualnie) czytelników o bardzo różnych zainteresowaniach, którzy zadają sobie pytania dotyczące sensu istnienia świata i własnego w nim miejsca.\nObecność w książce B. Korzeniowskiego takiej szerszej perspektywy myślenia sprawia, że nie tylko staje się ona pasjonującą lekturą, lecz zapewnia jej zwartą konstrukcję, dzięki której czytelnik nie tylko wie, o czym w danym momencie jest mowa, ale też i po co o tym się mówi oraz dokąd zmierza ogólna myśl autora.\nKsiążka ta, choć zapewne można ją zaliczyć do kategorii popularnonaukowych, wymyka się jednakże popularnym schematom, gdyż autor przedstawia aktualną wiedzę dotyczącą funkcjonowania mózgu w sposób bardzo indywidualny, „przebarwiony" własnym widzeniem spraw. Dzięki temu jednakże, inspiruje do przemyśleń, gdyż bardziej stara się wyjaśniać zgodnie z przyjętymi założeniami, niż opisywać stawiane kwestie.\nPragnę też podkreślić, że autor to świetny popularyzator, piszący z pasją i umiejący opisywanym zjawiskom przydać swoistej dramaturgii. [...]\nPodsumowując, moim zdaniem, książka jest ciekawa, użyteczna, nietuzinkowa i warta opublikowania.\nPopędy, emocje, wolna wola\n« Recenzje i krytyki (Publikacja: 30-04-2005 Ostatnia zmiana: 27-07-2005)\nProfesor nauk biologicznych, v-ce przewodnicząca Rady Naukowej Instytutu Biologii Doświadczalnej (IBD) im. M. Nenckiego PAN w Warszawie, kierownik pracowni Psychofizjologii w IBD, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. A. Grabowska kierowała wieloma projektami badawczymi finansowanymi przez KBN oraz instytucje zagraniczne. W latach 1994-1997 oraz 2000-2003 była członkiem zarządu European Brain and Behaviour Society. Współorganizowała międzynarodowe i krajowe konferencje naukowe (m.in. w Szwajcarii, Hiszpanii). W 1982 odbyła staż na Uniwersytecie w Cambridge, UK, zaś w latach 1983/84 na Uniwersytecie w Padwie, Włochy. Anna Grabowska otrzymała nagrody i wyróżnienia Komitetu Nauk Psychologicznych PAN, Sekretarza Naukowego PAN, Sekretarza II Wydz. PAN. Została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi. Zainteresowania badawcze Anny Grabowskiej koncentrują się na zagadnieniach asymetrii mózgowej u człowieka, leworęczności, różnicach płciowych, neurobiologii procesów psychicznych człowieka oraz dysleksji. Jest redaktorem międzynarodowego czasopisma "Acta Neurobiologiae Experimentalis", współredaktorem książek "Mózg a zachowanie" (2000), PWN; "Płaty skroniowe" (1995), PTBUN; "Dysleksja: od badań mózgu do praktyki" (2004), członkiem rad redakcyjnych czasopism krajowych i zagranicznych.


Krótko o moich urodzinach :) - BLOG: Turkusowa Sowa\nby Anna Stranczyk on 11 stycznia\nTa impreza urodzinowa była przeznaczona dla najbliżej rodziny (dla znajomych będę robić osobną), zatem gości nie było wielu. Oprócz mnie pojawiło się 8 osób. Postanowiłam przygotować dwa ciasta oraz zimną płytę i do tego upiec zapiekankę makaronową.\nCiasta, które piekłam to:\n1) ciasto kruche z malinami\nZapiekanka makaronowa była z boczkiem, brokułami, pomidorkami koktajlowymi, papryką oraz mozarellą i wyglądała mniej więcej tak:\nOprócz tego zrobiłam dwie sałatki: cezar oraz zwykłą warzywną, a także podałam płyty z wędlinami i serami. Obawiałam się, czy nie będzie za mało tego wszystkiego na 9 osób, ale okazało się, że goście najedli się aż za bardzo i dużo jedzenia zostało. No cóż... Lepiej żeby zostało, niż żeby ktoś wyszedł głodny :D\nCo do prezentów... Należę do tych, którzy wolą dawać niż dostawać i krępuje mnie otwieranie przy kimś prezentów oraz wysłuchiwanie nieszczęsnego "Sto lat", które zamienia się w "Niech jej gwiazdka pomyślności", a kończy na "Sto lat, sto lat, niechaj żyje nam" HEJ!... Mam nadzieję, że nie tylko ja mam wtedy ochotę zapaść się pod ziemię :D Mimo to, każdy uczynił miły gest i podarował mi coś od siebie, za co jestem bardzo wdzięczna, bo wszystkie prezenty są naprawdę przydatne i piękne (nienawidzę dostawać nieprzydatnych bibelotów, które tylko stoją i zbierają kurz)... A więc oto moje prezenty:\n1) Parowar, na który dostałam fundusze i mam zakupić sama taki jaki chcę :) (Czy używacie parowaru? Ja bardzo chcę zacząć jeść zdrowo, stąd moja decyzja o zakupie..)\n2) Bransoletka YES z kryształami Swarovskiego (jest prześliczna!)\n3) Naszyjnik SOLAR\n4) Przecudowna ilustrowana książka "Harry Potter i kamień filozoficzny" (o niej na pewno wkrótce pojawi się osobny post)\n5) Na koniec zostawiłam najlepszy prezent... Kogóż bowiem nie cieszą bardziej prezenty niż te dawane od serca i wykonywane własnoręcznie? Może ktoś się zaśmieje widząc poniższe zdjęcie, ale ja się bardzo wzruszyłam, gdy mój 8-letni brat wręczył mi wykonaną przez siebie papierową serwetkę... Jest to najpiękniejszy i najbardziej szczery prezent ze wszystkich otrzymanych!\nImpreza się udała, wszyscy wesoło gaworzyli, jedli ze smakiem i mam wrażenie, że dobrze spędzali niedzielne popołudnie, z czego bardzo się cieszę. Uwielbiam takie rodzinne spotkania i żałuję, że tak rzadko mamy okazję do nich.\nA wy jak zwykle obchodzicie swoje urodziny? Też robicie dwie osobne imprezy dla rodziny i znajomych? Co zwykle przygotowujecie? Macie jakieś ciekawe dania przeznaczone na takie imprezy? Dajcie znać!\nBohaterka Realna 11 stycznia 2016 19:44\nPrzede wszystkim: wszystkiego najlepszego! :) Zdrowia, szczęścia, spełnienia marzeń i mnóstwa samych dobrych książek. :D\nTeż okropnie krępuje mnie to śpiewanie i otwieranie przy kimś prezentów. Zawsze się boję, że komuś się będzie wydawało, że się nie cieszę, a to zawsze nieprawda, ja tylko nie umiem się cieszyć głośno. :c\nWspaniałe prezenty, choć jak słusznie zauważyłaś, do brata najlepszy. :D Dostałam na święta pomalowanego styropianowego Mikołaja od czteroletniego kuzyna, więc wiadomo, że dzieło sztuki to to nie jest, ale cieszy bardzo. :3 Takie gesty są urocze. :)\nTurkusowa Sowa 11 stycznia 2016 20:48\nclaudlez 11 stycznia 2016 20:03\nŻyczenia złożyłam ale jeszcze raz Wszystkiego Najlepszego i mam nadzieję, że spełnią się Twoje wszystkie marzenia! Naprawdę bardzo fajne prezenty! Harry w wydaniu ilustrowanym jest piękny!\nTeż postanowiłam lepiej się odżywiać bo ostatnio wrzucam w siebie co popadnie, a uwielbiam wszystko co gotowane na parze:D\nMonicas BOOKS 11 stycznia 2016 21:50\ndwieperspektywy 11 stycznia 2016 23:45\nPo pierwsze: najlepszego! Spełnienia marzeń i 343241 kolejnych książek!\nSliczne prezenty, bransoletka mnie urzekła <3/Karolina\nJuluśka18 13 stycznia 2016 07:06\nZnam to uczucie i to doskonale, zawsze jak dostaje jakiś prezent, czuję że puszczam strasznego buraka, a wypada otworzyć otrzymany prezent przy innych i podziękować za niego. (Tak jestem nauczona.)\nOsobiście też wolę dawać, niż dostawać. ;D\nSpóźnione wszystkiego najlepszego kochana! ;*\nDużo książek, dużo miłości, szczęścia i radości, przyjaciół prawdziwych, bo bez nich to nie to samo, sukcesów na blogu (jest świetny, uwielbiam go) po prostu niech ci się wiedzie jak najlepiej. ;*\nTurkusowa Sowa 13 stycznia 2016 15:16\nDziękuję serdecznie!! :*\nRose Belle 13 stycznia 2016 19:42\nEe... a ja zapomniałam pochwalić się w necie, że miałam urodziny w poniedziałek. To już chyba starość, że się nie jarałam :( imprezę robię w sobotę. Tak sobie chyba poszperam za jakimiś nowymi plackami w necie. Już od dłuższego czasu mam ochotę na coś nowego.\nKociara 14 stycznia 2016 23:13\nJa też w takich momentach mam ochotę wyjść i nie wracać. Nie lubię też otwierać prezentów przy kimś. Wolę nacieszyć się w samotności ;)\nChętnie zjadłabym takie kruche ciasto, wygląda przepysznie!\nTurkusowa Sowa 15 stycznia 2016 06:15\nRównież wolę cieszyć się w samotności 😜 (co tez zreszta później robiłam)\nKarolina G. 21 stycznia 2016 11:02\nCudowne prezenty otrzymałaś :). Pisałam Ci na IG, że mam taki sam łańcuszek - teraz widzę, że jednak masz bransoletkę z tej serii! Tak czy siak, jest super :).\nWszystkiego dobrego na kolejny rok ;).


Szczegóły: KSIEGOWOSC.TAX - odnowawsi.pl\nNazwa firmy: KSIEGOWOSC.TAX\nAdres: Łobeska 7\nTel.: 536 535 500\nhttp://ksiegowosc.tax • Dobra księgowa poznań\nPodjęcie decyzji o rozpoczęciu prowadzenia działalności wiąże się z wieloma wyzwaniami. Dotyczą one przede wszystkim kwestii administracyjnych i księgowych, dlatego też ważne, aby obsługę swojego przedsiębiorstwa w tym zakresie powierzyć fachowcom godnym zaufania, którzy będą nie tylko terminowi, ale i stale zorientowani we wciąż zmieniającym się ustawodawstwie.\nJeśli dobra księgowa w Poznaniu jest potrzebna właściwie od zaraz, to najlepiej zapoznać się dokładnie z ofertą dostępną na stronie ksiegowosc.tax. To biuro rachunkowe online stało się odpowiedzią na potrzeby wciąż spieszących się właścicieli firm, którzy czasu nigdy nie mają w nadmiarze, ponieważ obsługuje klientów wyłącznie za pośrednictwem narzędzi komunikacji elektronicznej. W ramach współpracy zapewnia także program do fakturowania online, moduł szybkich płatności i wiele innych przydatnych narzędzi.


AUTOR: Izabela Mikrut FOT.: Fundacja Teatr 21\nOgromny jest tom "Odzyskiwanie obecności. Niepełnosprawność w teatrze i performansie" - i sycący wybór tekstów polskich i zagranicznych badaczy, a mimo to ma się wrażenie, że autorzy ślizgają się po powierzchni tematu ze względu na kontekst społeczno-obyczajowy. Próbują bowiem, zgodnie z zasadami politycznej poprawności i za samymi niepełnosprawnymi performerami zmieniać język mówienia o ciele, wytyczać zadania i role publiczności i zastanawiać się, na ile etyczne i właściwe jest odgrywanie niepełnosprawności przez zdrowych aktorów. Niektórzy zajmują się również motywem zdjęć artystycznych dla osób z różnymi niepełnosprawnościami - i wszyscy pomijają zgodnie jeden motyw: co by było, gdyby niepełnosprawni na scenie nie opowiadali o niepełnosprawności, a grali zwyczajne role. Gdyby niepełnosprawność nie narzucała automatycznie zakresu zagadnień, gdyby osoby niepełnosprawne otrzymały role standardowo przez pełnosprawnych odtwarzane. Wydawałoby się, że to podejście oczywiste, ale tak nie jest - co pokazuje, że jeszcze długą drogę trzeba będzie przejść, by móc zasypać podziały i zacząć mówić o faktycznej równości.\nKsiążka została zbudowana z rzeczowych i ciekawych tekstów (dwa lub trzy razy tylko zdarza się, że hermetyczny styl i nadmierne zanurzenie w teoriach odbierają przyjemność lektury), nie ma też powtórzeń czy powrotów do jednych i tych samych źródeł. Oczywiście każdy zainteresowany motywem będzie mógł wskazać kolejne obszary do omówienia - choćby, z rodzimego podwórka, Absurdalny Kabaret lub Drzewo a Gada - ale przynajmniej zyska dzięki tomowi przegląd zjawisk i ciekawostek tematycznych. Samo opracowanie konstrukcji jest tu warte uznania, teksty wzajemnie się dopełniają, odnoszą się do różnych kręgów działań - czym innym są wyczyny taneczne niepełnosprawnych, czym innym performensy (lub niemal autobiograficzne stand-upy), czym innym wreszcie - sposoby pracy z osobami o ograniczonej motoryce lub chorymi psychicznie. W tym punkcie daje się jednak zauważyć kolejne uogólnienie trudne do zaakceptowania. Z reguły w mówieniu o niepełnosprawności pojawia się wózek inwalidzki - kto siedzi na wózku, w tym ujęciu może używać rąk - albo niepełnosprawność umysłowa. Autorzy jakby bali się podrążyć temat, nie chcą zastanawiać się na tym, jakie inne ograniczenia na scenie przynosi niepełnosprawność - wolą raczej podkreślać możliwości, drogi już otwarte. To prowadzi do gloryfikowania tego odgałęzienia działalności teatralnej, uniemożliwia więc sensowne porównania.\nSkoro niepełnosprawność widzom najłatwiej jest zobaczyć, pojawiają się tu teorie związane z seksualnością, kategoriami gender, ale też odmiennością czy wykluczeniem. Zarzuca się całkowicie inne niż powiązane z niepełnosprawnością treści wygłaszane ze sceny, zupełnie jakby osoby niepełnosprawne tylko o takim rodzaju doświadczeń mogły mówić. "Odzyskiwanie obecności" przypomina zatem, jak wiele jeszcze jest do zrobienia w tym temacie. Na uwagę zasługuje fakt precyzyjnego przygotowywania kolejnych tekstów - ani razu czytelnik nie zostanie pozbawiony możliwości pogłębienia wiedzy na wybrany temat. Konfrontacje z działaniami spoza mainstreamu mogą być inspirujące. Warto jednak byłoby zastanowić się nad istotą obecności niepełnosprawnych na scenie. Tu wcale nie musi chodzić o odzyskiwanie obecności - temu celowi służą rozmaite społeczne kampanie, teatr może zapewniać coś więcej. Na to na razie badacze nie są przygotowani, mimo przekonania o przełamywaniu tabu - wpadają w bezpieczne koleiny i wykorzystują tylko sprawdzone mechanizmy. Dostrzegają to, co i tak dostrzeżone - a to ciągle jeszcze za mało. Mimo tych zastrzeżeń należy podkreślić wysoką jakość merytoryczną publikacji.\nOdzyskiwanie obecności. Niepełnosprawność w teatrze i performansie. Wybór i opracowanie Ewelina Godlewska-Byliniak, Justyna Lipko-Konieczna. Fundacja Teatr 21, Warszawa 2017.\nAktor: magik i rzemieślnik **Teresa Fazan rozmawia z Lianą Nyquist** Liana Nyquist urodziła się w Szwecji, gdzie…\n**Aleksander Hercen w ujęciu Wiktorii Śliwowskiej wypada bardzo barwnie nie tylko jako działacz i wolnomyśliciel – ale ró…\n27. Festiwal Mozartowski od 12 czerwca do 15 lipca\n**Zmianę formuły Festiwalu Mozartowskiego zapowiedziała p. o. dyrektor WOK Alicja Węgorzewska-Whiskerd podczas konferencj…\n**W czasach internetu zjawisko sławy i celebrytów nie jest niczym dziwnym ani zaskakującym, rozmaite gwiazdy i gwiazdki „…


Dorothy Mills recenzja | Biblia Horroru\nArchiwa tagu: Dorothy Mills recenzja\nDorothy Mills/ Egzorcyzmy Dorothy Mills (2008)\nWyjaśnijmy coś sobie na wstępie: W tym filmie NIE MA ŻADNYCH EGZORCYZMÓW. Polscy dystrybutorzy jak zwykle popisali się zaawansowanym debilizmem i do tytułu oryginalnego dorzucili tak pożądane na arenie grozy słowo: Egzorcyzmy.\nSpryciarze, za pewne chcieli naprowadzić widza na skojarzenie z “Egzorcyzmami Emilly Rose”. W ten sposób niestety zrobili krzywdę filmowi. Widz nie lubi być w chuja robiony. Jak wybiera się na film o egzorcyzmach, to chce egzorcyzmów i nawet jeśli w efekcie otrzyma całkiem udany psychologiczny dramat z pogranicza horroru to i tak będzie czuł się oszukany.\nMało, że w filmie nie ma żadnego rytuału przeganiania demona z ciała niewinnej dziewczynki, w filmie nie ma nawet demona:) Co zatem jest?\nTytułowa Dorothy mieszka na irlandzkiej wyspie wraz z ciotką. Ciężko określić jej wiek, zaryzykuje określeniem: nastolatka. Pewnego wieczoru jeden z mieszkańców wyspy nakrywa ją, gdy ta usiłuje zamordować jego dziecko, nad którym miała sprawować opiekę.\nWszyscy członkowie małej społeczności są zszokowani. Przywódcom tej zaściankowej trzódki jest oczywiście klecha. Dorothy grozi więzienie, ale sprawa jest na tyle niejasna iż konieczna jest interwencja biegłego lekarza psychiatry.\nJane, straumatyzowana śmiercią dziecka, dziarsko rusza na to odludzie, aby zdiagnozować przypadek Dotothy. Czeka ją tam co niemiara rozrywki. Na dzień dobry ktoś spycha jej samochód z mostu, gdy kobieta wychodzi cało z wypadku staje się z kolei ofiarą żarcików mieszkańców. Jakie to typowe. Kojarzyć się może z milionem innych horrorów, gdzie bogu ducha winny miastowy wkracza na niebezpieczny grunt lokalnych legend, głęboko skrywanych tajemnic, wypaczonej moralności i dziwnego poczucia wspólnoty. Nie zrażonej tym wszystkim Jane w końcu udaje się odkryć o co w tym wszystkim chodzi.\nFilm jest czymś w rodzaju ghost story, jednak bardziej przypomina przygnębiający dramat, niż horror. Mnie osobiście takie rozwiązanie przypadło do gustu. I nawet nie byłam zniesmaczona cwaniackim chwytem z tłumaczeniem tytułu:)\nW filmie należy docenić klimat. Wyspy mają to do siebie, że przez swoje wyizolowane położenie bardzo łatwo mogą stać się przestrzenią grozy i tajemnic. Twórcy z powodzeniem to wykorzystali.\nZakazane mordy mieszkańców dodatkowo podkręcają nastrój zagrożenia, a psikusy, które serwowane są Jane mogą kojarzyć się z halloween’owymi trikami.\nNajwiększe brawa należą się jednak za wygrzebanie skądś aktorki wcielającej się w rolę Dorothy. Dziewczyna straszy samym wyglądem, a cała konstrukcja jej postaci z powodzeniem może zrekompensować fakt iż nie została poddana egzorcyzmom;)\nWpis opublikowany w Filmy i otagowany Dorothy Mills recenzja, ghost story, horror psychologiczny, Najwyżej oceniane 22 października 2012 przez ilsa333.


DYSTRYBUCJA – Polska Grupa Rybna\nStając przed coraz trudniejszymi wyzwaniami zaczęli analizować możliwości wprowadzenia nowej strategii, przewagi konkurencyjnej, właściwych kluczowych kompetencji.\nUdziałowcy Polskiej Grupy Rybnej zrozumieli na czas dynamiczne zmiany w otoczeniu niosące za sobą potrzebę zmiany koncepcji zarządzania. Postanowili nie skupiać się tylko na celach krótkoterminowych i z powodzeniem od kilku lat WSPÓŁNIE jako Udziałowcy Polskiej Grupy Rybnej omijają zagrożenia i korzystają z szans otoczenia rynkowego. Sukcesy oparte są na solidnych podstawach: doświadczeniu, ugruntowanej pozycji wśród dostawców jak i odbiorców, innowacyjności, kreatywności.\nPrzewagą konkurencyjną firm Udziałowców Polskiej Grupy Rybnej jest wykorzystanie synergii i potencjału współdzielonych zasobów. Sukcesem Polskiej Grupy Rybnej jest wspieranie zarządzania zasobami grupy poprzez zastosowanie odpowiedniej strategii specjalizacji połączonej z wolumenem masowości dystrybucji.\nKluczową przewagą konkurencyjną Polskiej Grupy Rybnej i jej Udziałowców jest skala łącznych możliwości dystrybucyjnych, doświadczenie, wiedza specjalistyczna, obecne relacje biznesowe, kompleksowy i komplementarny asortyment, a nade wszystko specjalizacja w obsłudze sklepów i sieci handlowych w ryby i produkty pochodzenia rybnego.


Szynka marynowana w whisky i goździkach | Pink Hungry\nSzynka marynowana w whisky i goździkach\t19 marca 201426 marca 2014 Zbliża się Wielkanoc a królową świątecznych stołów obiadowych jest zazwyczaj polska, pieczona szynka. Szynka jak u babci, tradycyjna, od lat tak samo przygotowywana. Może pora w tym roku dać babci chwilę oddechu i zaproponować szynkę w nieco bardziej nowoczesnej odsłonie? Whisky będzie dla taty, sos sojowy dla siostry – fascynatki Mangi, goździki spodobają się wspomnianej babci. A my mamy nowe danie na naszej liście. Delikatna szynka z połączenia wschodu i zachodu będzie ciekawą propozycją na słonecznym, Wielkanocnym stole.\nprzepis dla ok 4 osób\n1 -1,2 kg szynki wieprzowej\n1-1 i 1/2 łyżki skrobi kukurydzianej\nSzynkę oczyśćcie z błon i nadmiaru tłuszczu, zostawcie delikatnie poprzerastane kawałki, bo to one nadają smak mięsu. Sos sojowy, whisky, oliwę wymieszajcie w brytfance lub dużej misce. Szynkę oprószcie solą i pieprzem, naszpikujcie goździkami wbijając je w dwóch równych rzędach z obu stron mięsa. Czosnek pokrójcie w plasterki i obłóżcie nim mięso. Mięso włóżcie do miski z marynatą i dokładnie nią obtoczcie układając część plasterków czosnku na wierzchu. Przykryjcie szczelnie i wstawcie do lodówki na całą noc, a najlepiej na 1-2 dni. W między czasie przełóżcie szynkę w misce na drugą stronę tak aby równo się zamarynowała. Przed pieczeniem wyciągnijcie z lodówki i pozostawcie na szafce żeby osiągnęła temperaturę pokojową, na co najmniej 1/2 godziny.\nRozgrzejcie piekarnik do 150 st. Do brytfanki wlejcie wywar, włóżcie szynkę pozostawiając marynatę w misce. Pieczcie szynkę pod przykryciem przez ok 1,5 – 2 godz w zależności od wielkości i jakości szynki. Szynka powinna być miękka i soczysta. W trakcie pieczenia polewajcie co jakiś czas pozostałą marynatą i sokami z pieczenia. Jeżeli sos zbytnio się wygotuje, dolejcie odrobinę wody\nUpieczoną szynkę pozostawcie owiniętą folią aluminiową przed podaniem przez ok 15 min. W tym czasie przygotujcie sos: 1 do 1,5 łyżki skrobi kukurydzianej wymieszajcie z odrobiną soków z pieczenia w szklance, dobrze rozmieszajcie wszystkie grudki. Przelejcie do naczynia z resztą soków i dobrze wymieszajcie. Podgrzewajcie chwilę na wolnym ogniu aż sos zgęstnieje. Usuńcie goździki z mięsa i podawajcie pokrojoną w grube plastry z przygotowanym sosem.\nBez kategorii sos sojowy marynowanie, szybka glazurowana, szybka pieczona w whisky, szynka na wielkanoc, szynka peklowana w whisky, szynka w sosie sojowym, szynka wielkanocna, wielkanoc przepisy, wielkanocny obiad przepisy\tPost navigation\nPrevious post:Czekoladowy sernik z GuinnessemNext post:Grillowana polenta\t4 thoughts on “Szynka marynowana w whisky i goździkach”\tJadwiga\n21 marca 2014 — 21:06\nPani Matyldo czy ten piekarnik aby nie jest za chłodny? nigdy nie piekłam szynki w 150 st.i boję się czy Pani się nie pomyliła tzn.rozgrzać do 150 i tak piec? czy potem podniesc temp.prosze o odp. bo nie wiem a to chyba ważne\ntemperatura się zgadza, mięso pieczone w niskich temperaturach, nawet w 90 st, jest dużo bardziej soczyste, tylko wymaga dłuższego pieczenia 🙂 ale warto trochę poczekać bo efekty są świetne\n23 marca 2014 — 20:41\nszyneczka palce lizac,ja ją piekłam nieco dłużej bo ok.2 godz./bałam się ze moze byc twarda/moze niekoniecznie ale przyznaję się bez bicia natomiast smak mięska wyśmienity polecam smakoszom spróbujcie\n11 kwietnia 2016 — 19:10\nZrobiłam wczoraj i wyszło … SUPER. Bardzo dziękuję.


SZWECJA - Polskie wybory w Szwecji.\nPoniedziałek, 11 maja 2015 r. 00009\nBlisko kilometrowa kolejka wyczekiwała wczoraj cierpliwie przed polskim konsulatem w Sztokholmie by wybrać prezydenta RP. W trzech okręgach wyborczych w Szwecji uprawnionych do głosowania było blisko cztery tysiące osób. W sumie oddano 3336 ważnych głosów. Jak na około 50 tysięcy polskich obywateli zamieszkałych w Szwecji to niewiele.\nKolejka przed polskim konsulatem w Sztokholmie 10 maja 2015 r.\nPolskie wybory prezydenckie zostały zauważone przez szwedzkie media. Podkreśla się "niespodziewane" zwycięstwo Andrzeja Dudy w pierwszej turze. Zwraca się też uwagę na wysoki wynik Pawła Kukiza.\nPrezentując Andrzeja Dudę szwedzka agencja prasowa TT dodają, że jest on popierany przez Prawo i Sprawiedliwość opatrując tą partię przymiotnikiem "nacjonalistyczna" (nationalistiska). W szwedzkich warunkach ma to deprecjonować tą partię. Gdyby jednak mierzyć tą samą miarą szwedzkie partie polityczne, to trzeba by stwierdzić, że wszystkie tutejsze partie reprezentowane w riksdagu (szwedzkim sejmie) trzeba by nazwać szowinistycznymi. Rządzący obecnie Socjaldemokraci według takiego systemu miar to naziści.\nPaweł Kukiz jest przedstawiany natomiast jako "rokmen", a pisząc o Magdalenie Ogórek Szwedzi nie omieszkują wypomnieć kandydatce jej urodę. Że blondynka już nie dodają, bo złośliwe kojarzenie jasnowłosych pań z głupotą nie jest w kraju blondynek zbyt popularne.\nO poziomie zainteresowania – a więc i wiedzy – szwedzkich mediów Polską świadczy fakt, że potrafią one pomylić zdjęcia kandydatów na prezydenta. Np. Helsigborgs Dagbladet, hd.se, zdjęcie przedstawiające Komorowskiego wraz z jego tłustą żoną przy urnie wyborczej opatrzyła napisem "Andrzej Duda na spotkaniu wyborczym...". Po naszej interwencji zdjęcie usunięto, ale fotografii Dudy już nie zamieszczono, mimo że przesłaliśmy im parę.\nWedług protokołów umieszczonych na stronach MSZ uprawnionych do głosowania w Szwecji było w sumie 3985 osób. Dopuszczenie do udziału w wyborach wymagało wcześniejszego zarejestrowania się, co nie było najłatwiejsze. Znalezienie odpowiedniej strony w internecie wymagało uporu. Sama strona wykonana jest chaotycznie. Formularz rejestracyjny nie otwiera się, a dotarcie do linku prowadzącego do strony z rejestracją online wymagało... dodatkowego uporu.\nW sumie, w trzech wyborczych okręgach w Szwecji skutecznie upartych było 3336. Zwycięzcą pierwszej tury wyborów został w Szwecji Paweł Kukiz. Wygrał on zdecydowanie w Sztokholmie oraz w Geteborgu. W Malme wyprzedza go Komorowski. Zwycięzca wyborów w kraju, Andrzej Duda, znalazł się w Szwecji na trzecim miejscu.\nOto szwedzkie wyniki polskich wyborów:\nOkręg Uprawnionych Głosów ważnych Duda Komorowski Kukiz\nSztokholm 2917 2386 491 727 852\nMalme 480 429 107 190 143\nGeteborg 588 521 114 151 191\nSUMA: 3985 3336 712 1068 1186\nPełne wyniki na str. sztokholm.msz.gov.pl...\nZobacz wybory – Druga tura...


Olejki eteryczne i preparaty olejkowe - aromatoterapia - aromaterapia - dr H. Różański - olejek eteryczny\nOlejki eteryczne i preparaty olejkowe\nKonkretne, praktyczne przykłady i metody wykorzystania olejków eterycznych\nw leczeniu i w profilaktyce chorób\nAromaterapia (aromatoterapia) praktyczna\nPreparaty olejkowe – receptury\nAktualizacja strony: 5 listopad 2003 roku\nReceptury chronione prawami autorskimi i nie wolno ich stosować do celów zarobkowych\n(w dziele Physica opisała ponad 1000 leczniczych surowców roślinnych i zwierzęcych)\nGdy pisałem ten tekst w latach 19991-1993 oraz opracowywałem receptury z olejkami - ani nie przypuszczałem, że olejki będą tak łatwo dostępne w Polskim handlu za 10 lat.\nCieszy mnie bardzo, że olejki eteryczne wreszcie opuściły specjalistyczne pracownie i są w wolnej sprzedaży w aptekach i w sklepach zielarskich.\nTekst ten stanowi rozdział mojej 870-stronnicowej książki (recenzowanej), której nie opublikowałem z powodu nadmiernej objętości.\nSpis opisanych olejków:\n1. Oleum Amygdalae dulcium (olejek migdałowy)\n2. Oleum Anisi (olejek anyżowy)\n3. Oleum Auranti (Olejek pomarańczowy)\n4. Oleum Calami (olejek tatarakowy)\n5. Oleum Camphoratum (olejek kamforowy)\n6. Oleum Caryophylli (olejek goździkowy)\n7. Oleum Carvi (olejek kminkowy)\n8. Oleum Citri (olejek cytrynowy)\n9. Oleum Coriandri (olejek kolendrowy)\n10. Oleum Eucalypti (olejek eukaliptusowy)\n11. Oleum Foeniculi (olejek koperkowy)\n12. Oleum Juniperi (olejek jałowcowy)\n13. Olejki lemongrasowe (Oleum Andropogonis indicum orientale)\n14. Oleum Lavandulae (olejek lawendowy)\n15. Oleum Mayoranae (olejek majerankowy)\n16. Oleum Menthae (olejek miętowy)\n17. Oleum Foliorum Patchouli (olejek paczulowy Oleum Patchouli)\n18. Oleum Pini et Oleum Abietis et Oleum Piceae et Oleum Cedri (olejek sosnowy i olejek jodłowy i olejek świerkowy i olejek cedrowy)\n19. Oleum Rosae (olejek różany, olejek z drzewka różanego)\n20. Oleum Salviae (olejek szałwiowy)\n21. Oleum Santali albi (olejek sandałowy)\n22. Tea-Tree Oil (olejek herbaciany) Oleum Malaleucae\n23. Oleum Terebinthinae (olejek terpentynowy)\n24. Oleum Thymi (olejek tymiankowy)\n25. Oleum Gerani (olejek geraniowy, olejek geranium)\n26. Oleum Grapefruit (Olejek grejpfrutowy)\n27. Oleum Pichtae (olejek pichtowy)\nOgólny skład chemiczny\nmiejsce powstawania olejków w roślinie\nOlejki eteryczne (lotne) są to zapachowe substancje będące mieszaninami rozmaitych związków organicznych alifatycznych, pochodnych terpenów, pochodnych fenylopropanu, alkoholi, aldehydów, ketonów i estrów. Są optycznie czynne, posiadają zapach, są lotne, dobrze rozpuszczają się w spirytusie, glicerolu i w lipidach. Zlokalizowane są w kwiatach, liściach, korzeniach, kłączach, owocach, nasionach i cebulach. Szczególnie obficie występują w rodzinie wargowych, baldaszkowatych, złożonych, imbirowatych, skalnicowatych, bodziszkowatych. Rozpowszechnione są także u roślin nagonasiennych (np. u iglastych).\nOlejki eteryczne są produkowane we włoskach wydzielniczych epidermy (tkanki okrywającej), np. u pelargonii, u chmielu, u mięty, u geranium. Mogą być także wytwarzane w specjalnych gruczołach wydzielniczych czy przewodach wydzielniczych, rozproszonych w tkance miękiszowej lub okrywającej; olejki są wówczas gromadzone w specjalnych zbiornikach lub kanałach olejkowych (np. u sosny, u dziurawca, u cytryny). Włosek wydzielniczy, np. u mięty zbudowany jest z trzonka oraz główki. W skład główki wchodzą 1-4 komórki wydzielnicze. W młodych włoskach mięty olejek eteryczny znajduje się w cytoplazmie w formie kropelek; w miarę dojrzewania włoska dyfunduje olejek przez ścianę komórkową do przestrzeni podkutikularnej.\nOlejki eteryczne podane doustnie (per os) łatwo przenikają z jelit do krwi. Wydalane są przez płuca (z powietrzem wydychanym), nerki (wraz z moczem), wątrobę z żółcią oraz przez skórę wraz z potem i łojem. Większość olejków wywiera działanie lekko drażniące w stosunku do błon śluzowych i skóry, czego objawem jest wyzwolenie odruchu wykrztuśnego, zaczerwienie skóry, poprawienie ukrwienia błony śluzowej i wzmożenie czynności wydzielniczej. Działanie żółciopędne wywierają głownie olejki terpenowe i olejki zawierające związki siarkowe (np. allilosiarczki). Poza tym większość olejków upłynnia wydzielinę śluzową, ułatwiając jej wydalenie, nasila ruchy migawkowe nabłonka orzęsionego. Efektem tego jest udrożnienie dróg oddechowych podczas stanów zapalnych i zakażeniowych, ułatwienie oddychania, poczucie swoistego rodzaju ulgi w jamie nosowej. Olejki cechuje wybitny wpływ odkażający. Zabijają one mikroorganizmy chorobotwórcze, hamują ich rozmnażanie. Większość olejków działa również wiatropędnie, napotnie, moczopędnie i rozkurczowo.\nObok stosowania doustnego, olejki można wykorzystywać zewnętrznie:\n1. Wcieranie rozcieńczonych olejków w skórę lub błonę śluzową – działanie miejscowe; jeżeli jednak zostaną wtarte w duże powierzchnie skóry – wówczas wnikają do krwi i wywołują działanie ogólne. 5 kropli danego olejku eterycznego należy wymieszać z 15 ml oleju migdałowego, oliwki , oleju makowego, winogronowego lub lnianego. Tak rozcieńczone olejki można wcierać w skórę lub stosować do pędzlowania błon śluzowych.\n2. Kąpiele olejkowe. Są to najczęściej kąpiele drażniące skórę, rozgrzewające – wskazane dla osób przeziębionych, cierpiących na reumatyzm oraz blednicę skóry. Zalecane dla kobiet skąpo miesiączkujących i z niedoczynnością jajników. Ponadto stosowane są kąpiele z olejkami odprężającymi, uspokajającymi i przeciwstresowymi – w stanach podniecenia nerwowego, lęku, depresji, trądziku, dla osób zmęczonych pracą fizyczną lub umysłową. Kąpiele z olejkami pobudzającymi – dla osób z obniżoną odpornością organizmu, osłabionych po przebytych chorobach, ospałych, o leniwym usposobieniu i cierpiących na osłabienie fizyczne. Wreszcie kąpiele z olejkami o działaniu odwaniającym, odświeżającym i przeciwzapalnym – w celach higieniczno-kosmetycznych. Oczywiście będziemy stosowali także kąpiele specjalne, np. w chorobach alergicznych, w chorobach bakteryjnych, w chorobach grzybiczych, kąpiele przeciwtrądzikowe. Na wannę wody dajemy 10 kropli olejku lub mieszanki olejkowej. Woda powinna mieć temperaturę 40-45oC. W pomieszczeniu zalecam także postawienie garnczka z wrząca wodą (w bezpiecznej odległości od kąpiącego się!), do którego zakroplić należy 10-12 kropli olejku. Aby woda w garnku nie stygła zbyt szybko należy go owinąć grubym ręcznikiem. Chodzi o to, aby w pomieszczeniu kąpielowym panowało wysokie stężenie olejku. Kąpiel powinna trwać 30 minut, w miarę stygnięcia wody dolewać należy nieco gorącej; pilnować temperaturę wody termometrem i nie przekraczać nigdy 45 stopni Celsjusza. Nie należy kąpieli pobierać samotnie, aby w razie omdlenia był ktoś w pobliżu. Aby uzyskać pianę aromatyczną, należy do olejku eterycznego dolać płyn do kąpieli lub szampon o słabym zapachu, energicznie zamieszać i wlać pod strumień wody.\n3. Inhalacje. W tym celu chory wdycha olejki wraz z para wodną, dymem palonego zioła olejkowego lub zapachu z lampek olejkowych. Lampki olejkowe są dostępne w sklepach hinduskich, chińskich, tybetańskich oraz w sklepach ze zdrową żywnością, niekiedy w sklepach zielarskich. Polecam także kominki na wodę, w których z pomocą świecy podgrzewa się zbiorniczek wypełniony wodą z olejkiem. Oczywiście olejek sami wkraplamy. I takie właśnie kominki polecam, bo mamy nad zabiegiem pełna kontrolę i wiemy co wkraplamy do wody. Odradzam gotowe kompozycje, często zwyczajne syntetyki i jak wykazały moje analizy chemiczne – niestety niejednokrotnie rakotwórcze lub alergogenne. Spotkałem się z paroma produktami olejkowymi i z kadzidełkami zawierającymi nitrobenzen, anilinę, nitrowaną pirydynę oraz syntetyczne związki nitrylowe uwalniające np. cyjanowodór pod wpływem pary wodnej (naśladujące migdał, a z niektórymi związkami azotowymi cyklicznymi - sandałowiec czy wanilię). Oczywiście jest skandalem zatruwanie nas pod szyldem aromatoterapii, ale póki co nie ma odpowiednich inspekcji kontrolnych. Musimy się zdać na własny rozsądek i kontrolę produktu. Kadzidełka, jeśli nie są naturalne też odradzam. Jeżeli są naturalne to Producent posiada odpowiednie atesty i podaje wyraźne informacje na ten temat. Do kominka wodnego zadawałem najczęściej 15 kropli olejku. Można także rozpylać w pomieszczeniu olejek wstrząśnięty z wodą za pomocą zraszacza ogrodniczego. Znakomite do aromatoterapii są także zbiorniki wodne zawieszane na kaloryferach. Do wody dodajemy po prostu kilkanaście kropli olejku, który wraz z para wodną rozprasza się w naszym mieszkaniu. Mamy wtedy dwie korzyści: większą wilgotność powietrza w pomieszczeniu oraz leczniczy zapach. Powietrze takie jest przy okazji odkażone, pozbawione czynników chorobotwórczych, w tym grzybów. Do inhalacji dróg oddechowych i parówki na twarz (w chorobach trądzikowych, w celu oczyszczenia porów) należy użyć rondla szerokiego z wrząca wodą do której zapuszczamy 7-15 kropli olejku. Następnie nakrywamy się ręcznikiem i nachylamy (rodzaj namiotu) na rondlem zachowując dużą ostrożność, aby nie oparzyć skóry. Parówka i inhalacja powinna trwać 10- 15 minut. Inhalację należy stosować 1-2 razy dz. (przeziębienie, nieżyt nosa i oskrzeli, pyłkowica, uczulenie na kurz, grypa). Na rynku dostępne są specjalne inhalatory wytwarzające parę. Można także użyć nawilżaczy powietrza do których dolewamy przegotowana wodę z olejkiem. Nie wszystkie jednak modele nawilżaczy nadają się do tego celu. Należy sprawdzić sposób powstawania pary w urządzeniu.\n4. Olejki w dymie ziołowym. Olejki można także wdychać wraz z dymem. W tym celu łodygi trzciny lub pałki wodnej suszymy, potem zanurzamy (tniemy przed wysuszeniem na odcinki 15-20 cm) w oleju lnianym lub oliwie z oliwek zmieszanym z naturalnym olejkiem eterycznym (1:1, np. 10 ml oliwki + 10 ml olejku eterycznego). Olej lniany naturalny dostępny jest na targowiskach (rynkach zielonych) oraz w sklepach ze zdrową żywnością. Nasycanie (moczenie) łodyg wymienionych roślin olejkiem eterycznym należy przeprowadzić w szczelnym słoju (butelce) przez 2 tygodnie, osuszyć w bibule i palić w pomieszczeniu chorego. Można także skropić czystym olejkiem suche płatki nagietka (dostępne w aptekach i sklepach zielarskich pod nazwą kwiat nagietka) i palić małymi porcjami w moździerzu lub tygielku. Jako kadzidła dobre też są brązowe części pałek nadwodnych, które można nasączyć w oleju aromatycznym przygotowanym jak dla łodyg. Należy jednak uważać, aby nie wywołać pożaru, bowiem spalają się one dość dużym ogniem, ale dają aromatyczny dym.\nOlejki eteryczne od dawna były stosowane doustnie, o czym już wspomniano. Wywierają wówczas silne działanie farmakologiczne. Nie wolno ich przedawkować. Zatrucie olejkami objawia się biegunka, nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, zawrotami głowy, białkomoczem, a nawet krwiomoczem i uszkodzeniem wątroby oraz układu nerwowego.\nW dawkach leczniczych są bezpiecznymi i cennymi lekami, efektywnie działającymi. Przed doustnym zażyciem olejki eteryczne należy zmieszać z miodem, sokiem owocowym, np., cytrynowym lub olejem jadalnym – oliwą, olejem winogronowym, olejem kukurydzianym, makowym lub z tranem czy Linomagiem – płynem (płyn do picia). Lek olejkowy należy dobrze popić ciepłą herbatą lub naparem ziołowym. Oczywiście zażywanie olejku z tranem ma dodatkowe działanie: dostarcza organizmowi naturalne witaminy A i D. Linomag natomiast dostarczy nam witaminę F, która jest szczególnie ważna w leczeniu chorób skóry, paznokci, oczu i włosów. Jednakże nie mogę polecać tych mikstur osobom wrażliwym na niemiłe smaki i zapachy. Potrawy słodkie i tłuste przyspieszają wchłanianie olejków eterycznych z przewodu pokarmowego do krwi i limfy; ułatwiają ich rozprowadzenie po całym ustroju, wniknięcie do komórek ciała oraz nasilają ich działanie ogólne. Na każda łyżkę miodu lub oleju (albo tranu, Linomagu) dajemy 3 krople olejku eterycznego, starannie mieszamy. Tak przygotowana miksturę zażywamy 2 razy dz. po 1 łyżce, po jedzeniu, dobrze popijamy. Jeżeli chodzi o sok owocowy (najlepiej pomarańczowy, cytrynowy, grejfrutowy, marchewkowy): 100 ml soku + 3 krople olejku, energicznie zmieszać. Można też dodawać olejek eteryczny (3 krople) do ciepłego mleka z miodem i pić 2-3 razy dz.\nGłówni Producenci olejków eterycznych działający w Polsce\nJeszcze raz wyraźnie podkreślam, do celów leczniczych można stosować tylko olejki czyste chemicznie, naturalne. Jeżeli Producent nie manifestuje na opakowaniu (ulotce), że jego produkt spełnia wymogi Farmakopei Polskiej FP IV lub V (lub innych, np. Europejskiej Farmakopei) lub nie posiada atestu PZH (Państwowy Zakład Higieny), Instytutu Leków czy norm IFRA to taki olejek jest bezwartościowy i nie wolno go stosować do celów medycznych. Jeżeli Producent wyraźnie napisał, że jego olejku nie wolno stosować doustnie – to oznacza, że jego olejek nie spełnia norm farmakopealnych i ma coś do ukrycia. Oczywiście taki olejek nie nadaje się do naszych celów.\nKobietom w ciąży i karmiącym nie wolno zażywać olejków eterycznych\nDoustnie stosowałem olejki następujących firm:\nZatem polecam olejki tych Producentów.\nOlejki należy przechowywać w szklanych buteleczkach z ciemnego szkła, szczelnie zamkniętych, w chłodnym miejscu.\nWcześniej stosowałem olejki zza granicy oraz laboratoryjne, które jednak dla przeciętnego Czytelnika nie są dostępne, w związku z czym nie będę tu podawał tych producentów.\nTeofrast /372-287 r. p.n.e./ - botanik starożytny\nPrzegląd podstawowych olejków eterycznych\n1. Oleum Amygdalae dulcium (olejek migdałowy) ma postać syropowatej jasnożółtej cieczy o łagodnym, słodkawym smaku i zapachu. Otrzymywany z nasion migdalowca Prunus amygdalus. Bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie, słabo w alkoholach, doskonale rozpuszcza się w eterze i chloroformie. Zawiera głównie benzaldehyd – aldehyd benzylowy (75-98%) i kwas cyjanowodorowy (0,56-11%) i alkohol benzylowy – najprostszy alkohol aromatyczny. Benzaldehyd występuje w formie glikozydu amigdaliny (patrz glikozydy). Olejek migdałowy jest stosowany przy fabrykacji likierów, w przemyśle kosmetycznym (perfumy, mydła, kremy) oraz w przemyśle farmaceutycznym do aromatyzowania leków, do produkcji wody migdałowej oraz jako podłoże i rozpuszczalnik kremów i maści. Olej migdałowy (rozcieńczony, np. z olejem lnianym lub tranem w proporcji 1:1) stosuje się w leczeniu oparzeń, ran, owrzodzeń żylakowatych, stanów zapalnych skóry. Działa silnie odkażająco, przeciwzapalnie, oczyszczająco, rozmiękczająco, przeciwgnilnie, przeciwświądowo i lekko przeciwbólowo. Doskonale leczy spękane stopy i dłonie oraz spierzchnięte wargi. Niezastąpiony w leczeniu przewlekłego złuszczania naskórka w małżowinach usznych i przewodach słuchowych. Zalecany do wcierania w klatkę piersiową i w szyję przy katarze, kaszlu, przeziębieniach, zapaleniu oskrzeli i w grypie.\nRp. Krem migdałowy\nOlej migdałowy 15 ml\nMaść allantoinowa (np. Alantan, Alantan Plus) – 1 tubka\nKrem Nivea – 1 opak.\nS.P. Składniki ucierać starannie aż do połączenia i stworzenia jednolitej masy. Doskonały do leczenia i pielęgnacji warg, rąk, stóp i twarzy. Leczy wypryski i podrażnienia skóry. Zapobiega tworzeniu wągrów. Przyspiesza regenerację skóry. Działa wygładzająco, przeciwzapalnie, antyseptycznie, odżywczo, nawilżająco i natłuszczająco.\n2. Oleum Anisi (olejek anyżowy) – olejek w postaci bezbarwnej lub jasnożółtej cieczy o charakterystycznym anetolowym zapachu i słodkim smaku. W niskiej temperaturze może krzepnąć (należy go wtedy rozgrzać). Otrzymywany jest z owoców (zawartość od 1,5-2,5%) biedrzeńca anyżu Pimpinella anisum przez destylację z parą wodną. Zawiera 80-90 % anetolu (anetol to p-metoksy-propenylobenzen). Oprócz anetolu zawiera także kwas anyżowy, keton anyżowy i metylochawikol (10%). Trudno rozpuszcza się w wodzie, bardzo łatwo rozpuszczalny w spirytusie, choroformie i eterze.\nOlejek anyżowy podany doustnie dobrze wchłania się z jelita cienkiego do krwi. Wydalany jest głownie przez płuca. Zwiększa ilość wydzieliny śluzowej w drogach oddechowych i ułatwia jej wydalanie. Drażniąc lekko zakończenia nerwowe w nabłonku dróg oddechowych wyzwala odruch wykrztuśny; upłynnia zalegająca wydzielinę, działa rozkurczowo na mięśnie gładkie układu oddechowego i pokarmowego. Wzmaga wytwarzanie soku żołądkowego, wykazuje silne właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwpierwotniakowe; niszczy roztocze, np. nużeńca, świerzba, skórożarłoczka. Odstrasza komary, muchy, pchły, pluskwy i wszy. U matek karmiących pobudza laktację czyli wydzielanie mleka. Przenika tez do mleka działając korzystnie na karmione dziecko. Wywiera silny wpływ wiatropędny. Olejek anyżowy polecam przyjmować doustnie w mleku osłodzonym miodem oraz na miodzie zgodnie z wcześniejszymi wskazówkami. Miód i mleko z olejkiem anyżowym należy zażywać 3-4 razy dz. Można podawać małym (powyżej 4 lat) dzieciom (połowa dawki). Miód anyżkowy i mleko anyżowe to dobre mikstury wykrztuśne.\nDawniej na wniosek lekarza apteki przygotowywały płyn o nazwie Spiritus Ammoni anisatus (krople anyżowe), który zawiera 1 g olejku eterycznego anyżowego, 5 g wody amoniakalnej (pogłębia działanie sekrolityczne) i 24 g alkoholu etylowego. Krople anyżowe podawano (20 kropli) do szklanki mleka osłodzonego miodem i pito 3 razy dz. po jedzeniu.\nPreparaty anyżowe stosuje się w przeziębieniach, chorobach zakaźnych z objawami nieżytu układu oddechowego, we wzdęciach i kaszlu. Przeciwwskazania do stosowania olejku anyżowego to: ostre nieżyty żołądka, choroba wrzodowa, zapalenie jelit i nerek oraz alergia na olejek.\nOlejek anyżowy wchodzi w skład preparatu Azarin (Herbapol)– tabl. (przy nieżycie układu oddechowego i silnym kaszlu – 1 tabl. 3-4 razy dz.).\n3. Oleum Auranti (olejek pomarańczowy) - uzyskiwany przez wyciskanie lub destylację z parą wodną skórek (zawartość około 2%) owoców pomarańczy słodkiej Citrus aurantium lub gorzkiej Citrus bigaradia. Olejek pomarańczowy słodki jest cieczą żółta lub brunatną o aromatycznym cytrynkowym zapachu, zawierającą w swym składzie między innymi: d-limonen, aldehydy (np. decylowy), estry, seskwiterpeny. Olejek pomarańczowy gorzki to ciecz żółta o zapachu intensywnie pomarańczowym, która zawiera głównie limonen (96%), geraniol i aldehyd decylowy. Stosowane są w przemyśle perfumeryjnym, spożywczym oraz przy wyrobie likierów.\nMożna je stosować do kąpieli aromatycznych, które działają odświeżająco, rozgrzewająco, odkażająco i odprężająco. Ulatniający się olejek pomarańczowy w czasie kąpieli działa korzystnie na układ oddechowy oraz nerwowy. Podany doustnie (3 krople 1-3 razy dz.) działa wykrztuśnie, żółciopędnie, wiatropędnie, rozkurczowo, ogólnie tonizująco, pobudza wydzielanie soków trawiennych. Stosowany w leczeniu stresu, bezsenności i depresji.\n5. Oleum Camphoratum (olejek kamforowy) sporządza się z kamfory i oleju rzepakowego. Czysta kamfora (C10H16) ma postać bezbarwnych lub białych grudek krystalicznych o swoistym zapachu i palącym, gorzkim smaku. Pod względem chemicznym jest to terpen dwupierścieniowy, keton nasycony, który sublimuje (przechodzi w stan gazowy, lotny). Kamfora rozpuszcza się w spirytusie (1 cz.), w chloroformie (,25 cz.), w eterze (0,23 cz.) i w olejach tłustych (4 cz.). Otrzymywana jest z kory drzewa kamforowego – cynamonowca kamforowego Cinnamomum camphora lub z pinenu – kamfora syntetyczna. Naturalna kamfora jest prawoskrętna.\nDawniej kamfora pełniła dużą rolę w medycynie, obecnie wchodzi w skład środków wyłącznie do użytku zewnętrznego – mazidła (przygotowują apteki, np. mazidło mydlano-kamforowe, mazidło amoniakalno-kamforowe, mazidło odnawiające), maście (Maść kamforowa Gemi, Farmina, Cefarm, Aflopa), olejek (Olej kamforowy Aflopa, Coel, Farmina, Microfarm, Cefarm, Gemi), spirytus kamforowy – Spiritus Camphoratus (Aflopa, Cefarm, Farmina, Herbapol, Hasco-Lek, Gemi, Coel), sztyfty do nosa (Cetix Plus, Cetix, APS I i APS II Scan-Anida). W takich formach farmaceutycznych stosowana jest do wcierań w bolące miejsca, np. przy stawo-, mięśnio- i nerwobólach, gdyż wykazuje działanie miejscowo znieczulające (poraża zakończenia bólowe) i rozgrzewająco (poprawia miejscowe krążenie, ułatwia usuwanie szkodliwych metabolitów, zapewnia sprawniejsze dostarczenie materiałów pokarmowych i tlenu do chorych tkanek); efektem działania kamfory jest zaczerwienienie skóry i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Preparat kamforowy wciera się w skórę 3-4 razy dz. i najlepiej zamyka w opatrunku bandażem elastycznym w celu lepszego wygrzania. Olejek zastosowany na skórę silnie odkaża i ułatwia oczyszczenie wągrów. Zapobiega powstawaniu ropni i pryszczy ropnych przy niektórych rodzajach trądziku. Niektórzy laryngolodzy zalecają wlewanie ciepłego olejku kamforowego do ucha przy bólach, tendencji do powstawania czopów woszczynowych w przewodzie i przy zaziębieniu uszu. Są jednak laryngolodzy kategorycznie zabraniający wlewanie olejku kamforowego do ucha w jakichkolwiek stanach chorobowych, bowiem grozi to uszkodzeniem błony bębenkowej. Nie będę wtrącał się w te kontrowersje, bowiem nie mam praktyki w tej dziedzinie; pozostawiam te kwestię do rozstrzygnięcia fachowcom i pacjentom.\nOlejek kamforowy lub kamfora podane doustnie (kamfora w dawce 50-300 mg, a olejek w dawce 4-5 kropli) działają hamująco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, oskrzeli, pęcherzyka żółciowego i tętnic. Jeszcze w latach pięćdziesiątych używano licznych leków kamforowych, które wywierały działanie tonizujące na ośrodek naczynioruchowy; były to leki cucące, pobudzające w różnego rodzaju zapaściach, np. ponarkotykowych; a oto przykłady takich mikstur (za T. Butkiewiczem):\nRp. Oleum camphorae 20% 2 g\nD.t.d.N. inamp. (10)\nS. 1-2 ampułki podskórnie\nRp. Spir. Camphor. 3,5 g\nSpir. Vini 2 g\nAq. Destil. 4,5 g\nS. Dożylnie w il. 1-10 ml w razie ustania czynności serca po uśpieniu inhalacyjnym.\nKamfora rozszerza naczynia wieńcowe, poprawia regulację ośrodkową pracy serca, zwiększa wrażliwość ośrodka oddechowego na stężenie CO2 we krwi (ruchy oddechowe stają się głębsze i szybsze), wywiera wpływ na korę mózgową – działanie pobudzające.\nOlejek aromatyczny kamforowy ma barwę białawą, żółtawą (ten w aptekach jest 10% roztworem kamfory w oleju lnianym barwy żółtej), co jest uzależnione od metody uzyskiwania. Oprócz kamfory olejek zawiera safrol. Olejek służy do produkcji proszków czyszczących i past do zębów, lakierów, celuloidu i prochu bezdymnego. Stosowany tez bywa w przemyśle spożywczym i alkoholowym.\nDoustnie można zażywać olejek kamforowy w dawce 3-4 kropli/1łyżkę miodu 1-2 razy dz. Korzystnie działa przy ospałości, zmęczeniu, osłabieniu, katarze, utrudnionym oddychaniu podczas kataru, przy skapomoczu i kłuciu w sercu. Dawek nie wolno zwiększać. Naturalny olejek kamforowy (czysty, stężony) można zażywać w dawce 2 kropli 1-2 razy dz.\n6. Oleum Caryophylli (olejek goździkowy) – bezbarwna lub żółtawa ciecz o bardzo silnym, przyjemnym korzennym zapachu i palącym smaku. Otrzymywany jest przez destylację z para wodną pąków (zawierających 16-19% olejku) lub innych części drzewa goździkowego – goździkowca korzennego – Eugenia caryophyllata sive Caryophyllus aromaticus. Goździkowiec aromatyczny rośnie na wyspach Indonezji, w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej oraz na Madagaskarze.\n7. Oleum Carvi (olejek kminkowy) – bezbarwna lub żółtawa ciecz o zapachu kminku i łagodnym korzennym smaku. W składzie chemicznym olejku można wyróżnić:\n50-60% d-karwonu C10H14O – terpen; czysty d-karwon ma postać bezbarwnej lub żółtawej cieczy, która trudno rozpuszcza się w wodzie, ale bardzo dobrze rozpuszcza się w alkoholu i eterze.\nkarwakrol C10H14O – izopropylo-o-krezol, 2-hydroksy-p-cymen, izomer tymolu.\nPoza tym olejek kminkowy zawiera dihydrokarwon, dihydrokarweol, n-cymol, B-pinen, alkohole i ich estry. Otrzymywany jest z owoców kminku zwyczajnego Carum carvi (zawartość 3-7%) z rodziny baldaszkowatych.\nOlejek kamforowy znosi skurcze mięsni gładkich przewodu pokarmowego, działa wiatropędnie i moczopędnie przez rozszerzenie naczyń kłębkowych i zwiększenie przepuszczalności śródbłonków naczyń kłębuszków nerkowych; poprawia trawienie przez zwiększanie wydzielania soków trawiennych, pobudza apetyt, zwiększa laktację. Wywiera wpływ przeciwgrzybiczy . Działa przeciwzapalnie, żółciopędnie, wiatropędnie i uspokajająco. Niszczy pierwotniaki i roztocze chorobotwórcze.\nWskazania: doustnie: podniecenie nerwowe, depresja, stres, zaburzenia trawienne, niestrawność, zastoje żółci, zaparcia, osłabienie; zewnętrznie: cellulitis, rozstępy skóry, stany zapalne skóry, przebarwienia, plamy, bóle pleców (krzyża), postrzał, kręcz szyi, bóle mięśni.\nDoustnie: 4 krople olejku 3-4 razy dz. na miodzie lub w mleku z miodem.\nZewnętrznie: kremy, roztwory olejowe (1:1) – wcierać 2-3 razy dz. + masaż.\nRp. Krem Anticellulitis kpj\nMaść z wit. A – pół tubki\nMaść lub Krem Linomag – 1 opak.\nKrem Nivea – 1 opak. 52 g\nWskazania: cellulitis, rozstępy skóry, zaburzenia troficzne skóry. Wcierać 2-3 razy dz. Doustnie Methiovit (Polfa W-wa) – 2 tabl. 2 razy dz. (lub zastępczo Lobamine-Cysteine Pierre Fabre – kaps. – 1 kaps. 2 razy dz.) oraz Essentiale Forte (zastępczo Lipostabil 300 Forte) -Rhone-Poulenc-Rorer – kaps. (1 kaps. 2 razy dz.). Leczenie trwa co najmniej 3 miesiące.\nRp. Mikstura wybielająca anticellulitis mocna\nRp. Maść przeciwbólowa ktk\nOlejek kminkowy – 1 ml\nOlejek tatarakowy lub muszkatołowy – 1 ml\nOlejek miętowy – 1 ml\nKrem Nivea – 52 g (1 opak.)\nMaść kamforowa – 2 tubki\nSP. Składniki wymieszać starannie. Olejki najpierw zmieszać z olejem rycynowym a potem z maścią kamforową, na końcu dodać krem Nivea.\nWskazania: urazy sportowe, nerwobóle, bóle stawów, bóle reumatyczne, postrzał, bóle pleców, choroby przeziębieniowe (wcierać w klatkę piersiową).\nMaść wcierać 3-4 razy dz. w bolące miejsce. Pokryć bandażem elastycznym.\n8. Oleum Citri (olejek cytrynowy) otrzymywany jest przez wyciskanie skórek lub całych owoców cytryn – Citrus limonum. Przez destylację olejku cytrynowego pod ciśnieniem 15 mm Hg otrzymuje się olejek cytrynowy bezterpenowy, zawierający 48% cytralu. Olejek cytrynowy jest bezbarwną lub lekko żóltawą cieczą i silnym cytrynkowym zapachu i łagodnym, nieco ostrawo-gorzkim smaku. Zawiera między innymi 90% D-limonenu, B felandren, L i B-pinen, kamfen, cytral i citropten. W przemyśle farmaceutycznym stosowany jest w celu poprawienia smaku i zapachu leków, w przemyśle spożywczym do aromatyzowania produktów, np. słodyczy, w przemyśle perfumeryjno-kosmetycznym do aromatyzowania, np. wód kolońskich i odświeżaczy powietrza.\nOlejek cytrynowy można dodawać do kąpieli (15 kropli na wannę wody), działających głownie odświeżająco i nadających ciału miły zapach. Kąpiel taka działa raczej pobudzająco niż uspokajająco. Korzystnie wpływa na układ oddechowy rozszerzając drogi oddechowe i upłynniając śluz zalegający na nabłonku migawkowym. Na skórę olejek działa przeciwzapalnie, wybielająco, chociaż początkowo nieco ją zaróżawia, przeciwświądowo i odkażająco. Niszczy wirusy i bakterie. Działa pojędrniająco. Wykazuje wpływ przeciwropny i przeciwtrądzikowy. Leczy opryszczkę. Przyśpiesza proces opalania skóry.\nZażywany doustnie działa rozkurczowo, uspokajająco, żółciopędnie, przeciwzapalnie, wiatropędnie, pobudzająco na wydzielanie soków trawiennych i śliny. Zwiększa wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, ale zarazem go upłynnia i pobudza ruchy migawkowe, rozszerza drogi oddechowe ułatwiając oddychanie. Przyspiesza krążenie krwi, wzmacnia serce, poprawia ukrwienie mózgu i kończyn. Wzmaga wydzielanie moczu.\nWskazania: doustnie: choroby przeziębieniowe i układu oddechowego, zastoje krwi na obwodzie, osłabienie, blednica skóry, katar, zapalenie zatok obocznych nosa, bóle głowy na tle niedrożnych zatok, trądzik; zewnętrznie: przebarwienia skóry, stany ropne skóry, świąd skóry, ugryzienia owadów i roztoczy, opryszczka, pryszcze, niedrożność porów skórnych.\nDoustnie: 2-3 krople 3-4 razy dz. na miodzie lub w mleku z miodem.\nZewnętrznie w stanie nierozcieńczonym na opryszczkę. W stanie rozcieńczonym do leczenia cellulitis, przebarwień i trądziku.\nRp. Tonik cytrynkowy\nOlejek cytrynowy 5 ml\nSpirytus kamforowy lub salicylowy – 15 ml\nSpirytus mrówczany – 25 ml\nWino gronowe białe wytrawne – 50 ml\nSP. Składniki wymieszać; najpierw olejek z glicerolem i sokiem, potem ze spirytusami, na końcu dodać wino, zamieszać.\nWskazania: trądzik, przedwczesne starzenie skóry, cellulitis, sińce, przebarwienia, zaburzenia troficzne skóry, niedrożność porów. Skórę przemywać 2 razy dz.\n9. Oleum Coriandri (olejek kolendrowy) ma postać bezbarwnej lub jasnożółtej cieczy o przyjemnym charakterystycznym zapachu i łagodnym smaku. Otrzymywany jest przez destylację z parą wodną owoców (zawartość wynosi około 1%) rośliny zwanej kolendrą siewną – Coriandrum sativum, uprawianej w Europie, w Afryce, w Azji i w Australii.\nOlejek kolendrowy zawiera:\n- 60-80% linaloolu – 3,7-dwumetylooktadien-1,6-ol-3, alkohol alifatyczny nienasycony III-rzędowy o zapachu konwalii;\n- 5% geraniolu – alkohol alifatyczny należący do grupy związków terpenowych o zapachu różanym;\n- D-L-pinen i B-pinen – C10H16;\n- L- i B-terpinen - dwualkilowa pochodna cykloheksadienu;\n- L-borneol – C10H18O – dwucykliczny terpen z grupy kamfanu;\n- Limonen – C10H16 – mentadien-1,8, węglowodór terpenowy;\n- L- i B-felandren;\n- Aldehyd n-decylowy I kwas decylowy;\nOlejek kolendrowy ma duże znaczenie w gospodarce człowieka. Stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym (mydła, wody kolońskie), w przemyśle spożywczym (do aromatyzowania konserw rybnych i mięsnych), w przemyśle farmaceutycznym (linalol i aldehyd cytrylu uzyskiwane z olejku służą do wyrobu niektórych maści, maseczek, preparatów okulistycznych leczących zapalenie rogówki i spojówek), ponadto do produkcji gatunkowych wódek i likierów.\nOlejek kolendrowy wymieszany z miodem i podany doustnie (3 krople/łyżkę miodu) wywiera działanie wykrztuśne, wiatropędne, rozkurczowe; zwiększa wydzielanie soków trawiennych, jest dobrym środkiem odkażającym (zabija maczugowce i pałeczki ropy błękitnej). Działa przeciwtrądzikowo i przeciwropnie, zapobiega keratynizacji gruczołów łojowych, pobudza uwalnianie (udrażnianie) przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych. Wywiera dość silny wpływ rozgrzewający i żółciopędny. Wcierany w skórę działa przeciwbólowo, przeciwreumatycznie i pobudzająco na krążenie okołostawowe oraz skórne. Olejek podany doustnie znosi kolkę żołądkową i jelitową.\nMiód kolendrowy: na każdą łyżkę miodu dać 3 krople olejku i pół łyżeczki wódki 40%; wymieszać starannie. Zażywać 2-3 razy dz. przy bólach brzucha, wzdęciach, kaszlu, katarze, nieżycie dróg oddechowych, przeziębieniu, grypie, błonicy i płonicy.\nMiodu kolendrowego i innych przetworów z kolendry nie należy podawać osobom chorym na serce!\n10. Oleum Eucalypti (olejek eukaliptusowy) – bezbarwna lub zielonkawa ciecz o orzeźwiającym, palącym, a potem chłodzącym smaku oraz specyficznym zapachu. Olejek posiada w swym składzie około 70-80% eukaliptolu C10H18O (cyneol, pochodna cykloheksanu z wewnętrznym mostkiem tlenowym, alkohol terpenowy o zapachu kamforowym), pinen, kamfen, terpineol, aldehyd masłowy, walerianowy i kapronowy, alkohole etylowy, amylowy i izoamylowy. Otrzymywany z liści Eucalyptus globulus, który jest drzewem rosnącym w Afryce Południowej, w Ameryce Południowej, w Australii, na Tasmanii oraz w Europie Południowej. Istnieje jeszcze olejek eteryczny eukaliptusowy otrzymywany z rośliny o nazwie Eucaliptus citrodora, rosnącej w Brazylii, w Indiach i na Malajach. Olejek citrodora zawiera cytroneal, cytronelol i geraniol.\nOlejek eteryczny eukaliptusowy wykorzystywany jest do inhalacji e przewlekłych stanach zapalnych dróg oddechowych (w nieżytach oskrzeli). Kąpiele z dodatkiem 5-8 kropli olejku eterycznego wskazane są dla osób przeziębionych, zagrypionych, cierpiących na choroby stawów i niektóre choroby skórne, np. trądzik, figówkę, łuszczycę, liszaje, grzybice. Kąpiele z olejkiem eukaliptusowym działają lekko drażniąco wywołując zaczerwienienie skóry, a tym samym uczucie rozgrzania. Następuje pobudzenie krążenia w mięśniach i w skórze, przez co poprawia się natlenienie i odżywienie tkanek, ustępują obrzęki, szybciej eliminowane są toksyny z komórek. Olejek ten pobudza mechanizmy odpornościowe ustroju. Działa silnie odkażająco i przeciwgnilnie. Niweluje zapachy, niszczy wirusy, grzyby, bakterie, pierwotniaki i roztocza. Olejek rozcieńczony olejem winogronowym polecam do wcierań przeciwreumatycznych (1 cz. Olejku na 2 cz. Oleju). Na eucaliptol szczególnie wrażliwe są paciorkowce i gronkowce, dlatego nadaje się on znakomicie do leczenia ropnych chorób.\nPodany doustnie działa silnie żółciopędnie, antyseptycznie, początkowo pobudzająco, potem uspokajająco i przeciwstresowo (wywołuje stan obojętności i odprężenia), wykrztuśnie, przeciwrobaczo, rozkurczowo, moczopędnie. Wydalany jest z moczem i potem w formie zmetabolizowanej, z łojem oraz przez płuca i z kałem (przez układ żółciowy). Zawarty w olejku cyneol drażni błonę śluzową oskrzeli i wzmaga czynność wydzielniczą dróg oddechowych, przywracając równocześnie prawidłowe ruchy nabłonka migawkowego. Rozkurcza oskrzela, upłynnia zalegającą wydzielinę śluzową, udrażnia zatoki oboczne nosa i lekko podrażniając śluzówkę wyzwala odruch kaszlowy.\nOlejek eukaliptusowy stosowany jest w przemyśle spożywczym do wyrobu różnego rodzaju słodyczy i napoi oraz w przemyśle perfumeryjno-kosmetycznym. Wchodzi w skład wielu leków, np. Soledum – płyn do inhalacji, kapsułki doustne, Double – pastylki do ssania, Depulol – żel, Olbas – pastylki, olejek do inhalacji.\nZatrucie olejkiem eukaliptusowym objawia się biegunką, pieczeniem w żołądku, nudnościami, wymiotami, przyśpieszonym oddechem, kołataniem serca, potami, częstomoczem, białkomoczem, krwiomoczem i oszołomieniem, niekiedy majaczeniem i halucynacjami. Nadmierne spożycie może spowodować śpiączkę i śmierć pacjenta, zwłaszcza dzieci.\nRp. Zmywacz eukaliptusowo-cytrunkowo-lawendowy ECL przeciwzaskórnikowy\nOlejek eukaliptusowy – 1 ml\nNafta kosmetyczna (może być z olejkiem rycynowym i witaminami) – 150 ml\nWitamina A+E lub wit. E w kroplach – 2 ml\nSkładniki wymieszać. Skórę przemywać 1-2 razy dz.\nDziałanie: przeciwzapalne, odkażające, przeciwroztoczowe, przeciwgnilne, przeciwzaskórnikowe, przeciwropne, przeciwtrądzikowe, odżywcze, regenerujące.\nRp. Mikstura doustna przeciwprzeziębieniowa, przeciwgrypowa i na chore zatoki\nOlejek eukaliptusowy 2 ml+5 ml gliceryny – zmieszać\nOlejek cytrynowy – 2 ml+ 5 ml gliceryny - zmieszać\nAzulan – płyn – 15 ml\nWino czerwone lub białe słodkie – 150 ml\nKrople miętowe – 1 ml\nPolopiryna S w tabletkach – 10 tabletek\nSok z cytryny – około 30 ml\nWit. A+E lub wit. A i E w kroplach – po 5 ml\nSok grejfrutowy naturalny – 50 ml\nS.P. Tabletki Polopiryny rozgnieść na proszek lub szybko i krótkotrwale zmielić w młynku do kawy ewentualnie w maszynce do maku. Proszek polopirynowy zalać sokiem z cytryny i grejfrutowym, mieszać do rozpuszczenia, potem wlać wino i miód z azulanem i miętą. Na końcu dodać olejki oraz witaminy, wymieszać. Zażywać 3 razy dz. po 1 łyżce.\n11. Oleum Foeniculi (olejek koperkowy) – bezbarwna lub żółtawa ciecz o charakterystycznym, przyjemnym koperkowym zapachu i słodkawym smaku, przypominającym kamforę i gorzkawym posmakiem. Olejek koperkowy zawiera anetol (około 50%), safranol (3,8%), aldehyd anyżowy (2,4%), cytral (2%), metylochawikol (5%), fenchon (20%), pinen (3,2%) oraz metyloizoeugenol, kamforę i limonen. Owoc kopru zawiera od 3 do 6% olejku eterycznego, ziele około 0,5-0,8%.\nDziała przede wszystkim wiatropędnie, przeciwbakteryjnie, mlekopędnie, żółciopędnie, przeciwpasożytniczo i przeciwgrzybiczo. Pobudza apetyt, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i jelitowego, podwyższa kwasowość treści żołądkowej, wywiera wpływ spazmolityczny na miocyty gładkie (rozkurczowy). Działa również napotnie i moczopędnie. Pobudza krwawienia miesiączkowe. Można go podawać dzieciom i osobom w podeszłym wieku, jest bowiem całkowicie bezpieczny. W razie przedawkowania powoduje jedynie bóle brzucha i nadmierne pocenie się.\nProponuję mieszać olejek koperkowy z miodem (1 łyżeczka miodu na 3 krople olejku) i zażywać 1-4 razy dz. po 1 łyżeczce. Dla wzmocnienia organizmu i w leczeniu chorób skóry zalecam zmieszanie olejku koperkowego z tranem – 1 łyżka tranu + 4 krople olejku – zażywać 2 razy dz.\nDziała przeciwtrądzikowo, przeciwgnilnie i przeciwropnie, dlatego polecam go stosować w leczeniu trądziku i ropnych chorób skóry oraz gardła. Korzystnie wpływa na zatoki. U osób starszych znosi szum w uszach.\nRp. Płyn koperkowo-ichtiolowy profilaktyczny przeciwgrzybiczy i przeciwroztoczowy\nOlej winogronowy lub arachidowy – 100 ml\nNafta kosmetyczna – 20 ml\nIchtiolowa maść – 1 tubka\nOlejek koperkowy – 3 ml\nOlejek paczulowy – 2 ml\nOlejek lawendowy – 2 ml\nOlejek herbaciany lub lemongrasowy – 2 ml\nSkładniki wymieszać staranie. Najpierw olejki wymieszać z ichtiolem i naftą, potem dodać do oleju winogronowego. Płyn wcierać w miejsca narażone na infekcję grzybami i roztoczami (stopy, dłonie, pośladki). Odstrasza owady i pajęczaki. Działa leczniczo: przeciwgrzybiczo, przeciwroztoczowo, przeciwzapalnie, przeciwpotnie, osłaniająco, przeciwzapalnie. Zapobiega pękaniu i nadmiernemu rogowaceniu naskórka. Leczy ugryzienia owadów i pająków.\n12. Oleum Juniperi (olejek jałowcowy) – bezbarwna, żółtawa lub zielonawa ciecz o zapachu igliwia i palącym, gorzkawym smaku, nieco terpentynowym. Zawiera L-pinen, kamfen, terpineol, kadinen i junen. W szyszkojagodach jałowca Juniperus jest około 2-3% olejku eterycznego. Olejek jałowcowy jest stosowany doustnie i zewnętrznie do nacierania. Wcierany w skórę powoduje przekrwienie tkanek powierzchniowych. Nie może być używany przez osoby uczulone na składniki olejku. W stanie nierozcieńczonym może wywołać oparzenia skóry, objawiające się zaczerwienieniem, pieczeniem i wystąpieniem pokrzywki, a następnie pęcherzy. Objawom towarzyszy obrzęk. W razie przedawkowania doustnego wywołuje uszkodzenie układu nerwowego, wątroby i nerek, co objawia się śpiączką, krwiomoczem, białkomoczem, wymiotami i biegunką. Nie wolno go podawać dzieciom i kobietom ciężarnym z powodu indukowania krwawień macicznych skurczów miometrium i poronienia.\nSiła działania olejku jałowcowego jest bardzo różnorodna, zależnie od technologii produkcji i tym samym producenta oraz pochodzenia geograficznego.\nDoustnie stosowałem bez problemu dawki – 3-4 krople olejku jałowcowego 2-4 razy dz. Nie wykazywał objawów ubocznych po takim stosowaniu. Przed zażyciem oczywiście olejek należy zmieszać z miodem lub olejem jadalnym (1 łyżka miodu lub oleju winogronowego + 3-4 krople olejku – doustnie 2-4 razy dz.).\nPo podaniu doustnym olejek jałowcowy wzmaga wydzielanie śliny, upłynnia wydzielinę śluzową, rozszerza oskrzela, ułatwiając oddychanie. Udrażnia również zatkaną trąbkę Eustachiusza. Oczyszcza zatoki oboczne nosa. Ponadto odświeża oddech, pobudza wydzielanie wszystkich soków trawiennych, wzmaga wydzielanie żółci. Działa napotnie, moczopędnie, rozkurczowo i uspokajająco. Reguluje wypróżnienia.\nSam olejek jałowcowy nie nadaje się do leczenia ropnych chorób skóry, początkowo daje wprawdzie poprawę, ale potem pojawia się zapalenie gruczołów łojowych i potowych.\nWcierany w skórę daje efekt rozgrzania. Działa silnie odkażająco i przeciwgnilnie. Zalecany do wcierania i masaży przy nerwo-, mięśnio- i stawobólach. Dawniej był łączony z olejkiem terpentynowym w stosunku 1 cz. olejku jałowcowego na 30 cz. olejku terpentynowego – do wcierań przeciwreumatycznych.\nDo wcierania zalecam go łączyć z olejem winogronowym w stosunku 1:1.\n13. Olejki lemongrasowe (Oleum Andropogonis indicum orientale) są olejkami eterycznymi otrzymywanymi przez destylację z para wodną traw z rodzaju Cymbopogon (palczatki).\nWyróżnić można dwie odmiany olejków lemongrasowych: wschodnio-indyjskie i zachodnio-indyjskie (gorszej jakości). Olejek wschodnio-indyjski jest czerwonawożółtą lub brunatnoczerwoną syropowatą cieczą rozpuszczalną w alkoholu. W swym składzie chemicznym posiada między innymi cytral (70-80%) i mircen (około 20%). Bardzo ważnym związkiem chemicznym wchodzącym w skład olejku lemongrasowego jest cytral – alifatyczny aldehyd terpenowy, żółta oleista ciecz o cytrynowym zapachu, będąca mieszaniną dwóch związkow izomerycznych: geraniolu i neralu. Cytral nie rozpuszcza się w wodzie, ale dobrze jest rozpuszczalny w eterach i w alkoholach bezwodnych. Stosowany w przemyśle perfumeryjno-kosmetycznym oraz jako surowiec do syntezy jononu i witaminy A.\nJonon – C13H20O jest związkiem pokrewnym terpenom, keton cykloalifatyczny nienasycony; trudno rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w alkoholach i eterach; posiada zapach fiołkowy.\nNa osobne potraktowanie zasługuje olejek cytronellowy – Oleum Citronellae, który jest uzyskiwany z palczatki cytronellowej Cymbopogon nardus rendle sive Andropogon citriodorus-nardus. Olejek cytronellowy jak sama nazwa wskazuje zawiera cytronellol – 3,7-dwumetylooktenol, alifatyczny alkohol terpenowy, bezbarwna ciecz o różanym zapachu, występuje w dwóch odmianach izomerycznych: L- i B-.\nW zielu palczatek jest około 0,5% olejku eterycznego.\nPo zażyciu olejku lemongrasowego czy cytronellowego (3-4 krople w łyżce miodu lub oleju jadalnego) następuje wzmożone wydzielanie wszystkich soków trawiennych. Występuje wzmożone trawienie, wydzielanie żółci i moczu. Olejki te wpływają przeciwalergicznie, przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i uspokajająco. Hamują uwalnianie mediatorów bólu i stanu zapalnego. Rozszerzają drogi oddechowe i pobudzają ośrodek oddechowy. Udrażnia zatoki oboczne nosa i jamę nosową, upłynniając zalegającą wydzielinę śluzową. Wpływają silnie odkażająco na skórę, przewód pokarmowy i układ oddechowy. Mają działanie przeciwświądowe.\nWcierany w skórę działa przeciwreumatycznie, przeciwtrądzikowo, przeciwgrzybiczo i przeciwzapalnie.\nRp. Pasta lemongrasowa na ugryzienia i ukąszenia owadów oraz pająkó. Pasta leczy także opryszczkę\nOlejek lemongrasowy lub cytronellowy – 5 ml\nMaść allantoinowa – 1 łyżka\nS.P. Składniki wymieszać starannie. Miejsca ukąszenia lub opryszczkę smarować 4-6 razy dz.\nRp. Mazidło lemongrasowe przeciwroztoczowe i przeciwgrzybicze\nOlejek lemongrasowy – 5 ml\nOlejek tatarakowy lub goździkowy – 3 ml\nMaść z witaminą A – 1 tubka\nDermatol – zasypka – 1 torebka\nNafta kosmetyczna lub olej winogronowy – 50 ml\nS.P. Składniki wymieszać. Chore miejsca smarować 3-4 razy dz.\nWskazania: opryszczka, ugryzienia owadów i pająków, grzybice, łuszczyca, wypryski, ropnie.\nRp. Syropek lemongrasowy na przeziębienia, kaszel, choroby zakaźne, katar i chore zatoki\nOlejek lemongrasowy lub citronellowy – 3 ml\nSok grejfrutowy naturalny – 100 ml\nPłyn Pectosol (w aptekach) – 15 ml\nWino słodkie – 50 ml\nWit. A lub A+E w kroplach – 5 ml\nSkładniki wymieszać. Zażywać 2-4 razy dz. po 1 łyżce.\n15. Oleum Mayoranae (olejek majerankowy) jest żółtawą lub zielonkawą cieczą o przyjemnym, korzennym zapachu i smaku. Otrzymywany przez destylację z parą wodną ziela majeranku ogrodowego Mayorana hortensis, rośliny rosnącej i uprawianej w Europie. W zielu jest około 0,3-0,5% olejku eterycznego.\nOlejek majerankowy działa silnie antyseptycznie, przeciwgnilnie, odwaniająco, przeciwropnie i przeciwzapalnie. Podany doustnie zwiększa wybitnie wydzielanie soku żołądkowego i kwasu solnego, pobudza apetyt i posaż treści pokarmowej, działa rozkurczowo, przeciwwzdęciowo i żółciopędnie. Wzmaga wydzielanie potu i moczu. Udrażnia drogi oddechowe upłynniając śluzową wydzielinę i rozszerzając oskrzela oraz tchawicę. Wywiera wpływ przeciwtrądzikowy. Działa wykrztuśnie. Wydalany jest wraz z łojem, potem, moczem i powietrzem wydychanym (przez płuca).\nW chorobach przeziębieniowych, zakaźnych, kaszlu i katarze polecam miód majerankowy: na każdą łyżkę dać 5 kropli olejku, wymieszać. Zażywać 3-4 razy dz. po 1 łyżce.\nPo rozcieńczeniu z oliwką można wcierać w skórę w chorobach reumatycznych, w nerwo- i mięśniobólach oraz w uogólnionych wypryskach i trądziku (tutaj zamiast oliwy dać olej winogronowy): 1 cz. olejku majerankowego na 0,5 cz. oleju.\nDo zmywania skóry trądzikowej polecam płyn na nafcie: 5 ml olejku + 150 ml nafty + 20 ml oleju kamforowego.\nOlejek majerankowy niszczy także grzyby i wirusy.\nJest używany do produkcji maści majerankowej na katar, do aromatyzowania octu, konserw spożywczych, kremów i perfum. W skład olejku majerankowego wchodzą:\n- terpinen /20%/ C10H16 – dwualkilowa pochodna cyklohexadienu;\n- terpineol /28%/ C10H18O – terpen jednopierścieniowy;\n- limonen C10H16, mentadien-1,8, węglowodór terpenowy;\n- linalool – alkohol terpenowy;\n- sabinen C10H16 – dwupierścieniowy terpen z grupy tujanu;\n- octan linalilu – ester linalolu;\n- pinen - węglowodór;\n- myrcen – izomer ocymenu, czyli węglowodoru.\n16. Oleum Menthae (olejek miętowy). W zależności od gatunku mięty uzyskuje się różne rodzaje olejków.\nOlejek eteryczny otrzymany z ziela mięty kędzierzawej (Mentha spicata) lub mięty polnej (Mentha arvensis) nie zawiera mentolu, który jest z kolei w olejkach pozyskanych z ziela mięty pieprzowej (Mentha piperita), mięty japońskiej (Mentha arvensis var. piperascens) i z ziela pulegii pospolitej (Pulegium vulgare).\nOlejek miętowy z mięty pieprzowej (Oleum Menthae piperitae) jest bezbarwną lub bladożółtą cieczą, która na powietrzu żywiczeje. Zawiera mentol (48-68%), menton (do 25%), jasmon = yasmon (0,1%), piperiton, kemfen, pinen, limonen, saninen, kadynen, pulegon, cyneol, kwas walerianowy I kwas octowy. Więcej mentolu, bo około 60-90% zawiera olejek uzyskiwany z mięty japońskiej i kanadyńskiej (odmiany) – Mentha canadensis. Olejek miętowy japoński (kanadyjski) ma bardzo silny zapach i bardziej gorzki smak, jest cennym i tanim źródłem mentolu.\nMentol – C10H20O jest alkoholem terpenowym o zapachu mięty, optycznie lewoskrętnym, nierozpuszczalnym w wodzie, łatwo natomiast rozpuszczalnym w eterze etylowym i w spirytusie. Mentol jest związkiem krystalicznym, w postaci igiełek. Ma duże znaczenie w medycynie i farmacji, ogromne znaczenie w przemyśle spożywczym oraz w produkcji wódek i likierów, ponadto w przemyśle perfumeryjno-kosmetycznym. W lecznictwie stosowany jest zewnętrznie (maście 3-10%, oleje 1-5%) jako środek przeciwświądowy (w tym także dodatek do pudrów płynnych). Ponadto doustnie w preparatach żółciopędnych (np. Terpichol). Dzienna dawka mentolu nie może przekroczyć 5-6 g (doustnie podaje się przeciętnie 100-200 mg mentolu 3-4 razy dz. Oto przykłady dawnych preparatów recepturowych stosowanych w medycynie, w użyciu domowym mentol można zastąpić olejkiem miętowym:\nRp. Mentholi 1 g\nSpiritus vini 20 g\nAquae dest. 150 g\nS. Co 2-4 godziny po łyżce przy zaburzeniach trawienia\nRp. Mentholi et\nResorcini aa 2 g (po 2 g)\nLanolini aa ad 100 g (po równej części do 100 g)\nS. Maść przeznaczona do leczenia swędzących wyprysków, opryszczki i świądu skóry (pruritus)\nRp. T-rae Convallariae maialis (nalewka konwaliowa)\nT-rae Valerianae simplicis (nalewka kozłkowa) aa 10 g (każda po 10 g)\nT-rae Belladonnae 5 g (nalewka z pokrzyku wilczej jagody)\nMentholi 100 mg\nMDS. Po 25 kropli w nieprawidłowych sensacjach w okolicy serca\nRp. Mentholi 250 mg\nThymoli 500 mg\nSpir. Vini 70% ad 100 g\nS. Płynem przemywać zmiany pokrzywkowe i wypryski\nMieszanina mentolu i kwasu izowalerianowego daje mentholum valerianicum (preparaty Validol – tabl. do ssania 0,06 g i kaps. 0,05 i 0,2 g) oraz Menthowal – krople), który działa uspokajająco, rozkurczowo, żółciopędnie, wiatropędnie, wykrztuśnie i przeciwwymiotnie. Mentowal zażywa się 3-4 razy dz. po 20 kropli, natomiast Validol co 6-8 godzin po 1 tabl.\nOlejek eteryczny z mięty kędzierzawej, czyli kłosowej (OleumMenthae crispae) zawiera charakterystycznie pachnący octan alkoholu dihydrokuminowego, cineol, limonen, linalol, azulen i bardzo ważny karwon (50-71%).\nKarwon C10H14O jest terpenem jednopierścieniowym, ketonem terpenowym o przyjemnym mocnym zapachu. Wykorzystywany jest do produkcji past, płynów i proszków do czyszczenia zębów, produkcji perfum, dezodorantów i gum do żucia.\nOlejek z pulegii pospolitej (Oleum Pulegii) ma przyjemny zapach przypominający wino. Zawiera pulegon (80%), mentol (do 9%), menton i piperiton.\nPulegon C10H16O – 1-metylo-4-izopropylidenocykloheksanon-5, keton terpenowy optycznie prawoskrętny. Olejkiem tym można nacierać skórę, co zabezpieczy przed ukąszeniami owadów i pajęczaków, np. bąków, komarów, pcheł, kleszczy. Oleum Pulegii dawniej był stosowany jako lek cucący. Jeśli więc komuś robi się słabo niechaj zażyje 4-5 kropli olejku pulegiowego na 1 łyżce miodu lub cukru.\nOlejki miętowe z mentolem podane doustnie znieczulają błonę śluzową przewodu pokarmowego (efekt krótkotrwały), działają osuszająco, rozkurczowo, przeciwwymiotnie, przeciwzapalnie, wiatropędnie, potem wzmagają wydzielanie soków trawiennych i żółci, działają również moczopędnie. Polecam sporządzenie we własnym zakresie miodu miętowego, który jest nie tylko środkiem leczniczym, ale także przysmakowym. Można nim smarować chleb, słodzić mleko i herbatę z mlekiem. Znakomity przy osłabieniu, przeziębieniu i chorobach zakaźnych. Do celów spożywczych należy aromatyzować stopniowo miód dodając po kropelce olejek miętowy i mieszając starannie. Do celów leczniczych należy 3-4 krople olejku przeznaczyć na łyżkę miodu – zażywać po łyżce 1-4 razy dz. dzieciom 6-7-letnim podawać 1-2 łyżeczki takiego miodku przy katarze i przeziębieniu oraz bólu brzucha.\nOlejki miętowe zastosowane zewnętrznie na skórę wywierają działanie znieczulające, a potem drażniące i rozgrzewające, poprawiając krążenie powierzchniowe, okołostawowe i przyśpieszając ustępowanie obrzęków oraz wysięków.\nKąpiele z dodatkiem olejku miętowego (5-6 kropli na wannę wody) wzmacniają i pobudzają organizm, korzystnie wpływając na układ oddechowy oraz system nerwowy. Do płukania jamy ustnej stosować 3 kropelki olejku miętowego na szklankę wody z glicerolem (1 łyżka glicerolu na szklankę wody) – energicznie zamieszać.\nRp. Mikstura na kolki i bóle brzucha oraz bóle miesiączkowe. Poprawia samopoczucie\nOlejek miętowy – 1 ml + glicerol 5 ml\nNalewka (intrakt, sok) z dziurawca /dostępne w aptekach/ - 30 ml\nNalewka kozłkowa – 5 ml\nAzulan – 1 ml\nNalewka nagietkowa – 15 ml\nSP. Składniki wymieszać. Zażywać 1-3 razy dz. po 1-2 łyżeczki\nRp. Mikstura przeciwstresowa i przeciwdepresyjna\nNalewka z miłorzębu – 15 ml\nNalewka (sok, intrakt) z dziurawca – 15 ml\nCardiol C – krople – 15 ml\nSP. Składniki wymieszać. Zażywać 2-3 razy dz. po 1-2 łyżeczki\n17. Oleum Foliorum Patchouli (olejek paczulowy Oleum Patchouli) uzyskiwany z liści Pogostemon patchouli (Ameryka Południowa, Malezja, Indonezja). Liście zawierają do 3,5% olejku. Ma postać gęstej cieczy, barwy brunatnej lub ciemnożółtej. W skład olejku wchodzą: patchoulen, patchoulol, azulen, guajen, eugenol. Olejek działa przeciwzapalnie, uspokajająco, przeciwdepresyjnie, przeciwtrądzikowo, odświeżająco (odwaniająco), odkażająco, regenerująco, wzmacniająco, moczopędnie, grzybobójczo, odstraszająco na owady i pajęczaki; wykrztuśnie, pobudzająco na wydzielanie soków trawiennych.\nStosowany w leczeniu niemocy płciowej, depresji, stresu, hemoroidów, trądziku, grzybic, chorób zakaźnych, przeziębienia, zapalenia układu moczowego, objawów związanych z po- i przekwitaniem, alergii, cellulitis, ukąszeń owadów, łuszczycy i ran. Leczy również opryszczkę.\nDoustnie: na każda łyżeczkę miodu dać 4 krople olejku paczulowego, wymieszać starannie. Zażywać 3-4 razy dz. po 1 łyżeczce. Zewnętrznie do wcierania: 1 cz. olejku na 0,5-1 cz. oleju jadalnego lub oliwki.\nRp. Mikstura na trądzik, w tym acne inversa i wypryski\nOlejek paczulowy – 3 ml\nMaść ichtiolowa lub dziegciowa – 1 łyżka\nPasta cynkowa – 2 łyżki\nSP. Składniki wymieszać. Chore miejsca smarować 3-4 razy dz.\nRp. Mikstura pobudzająca i wzmacniająca, przeciwdepresyjna\nOlejek różany 1 ml\nOlejek kadżeputowy 1 ml\nOlejek sandałowy 1 ml\nNalewka z miłorzębu- 20 ml\nNalewka z dziurawca (intrakt, lub sok stabilizowany) –20 ml\nCardiol C – krople lub nalewka z Coli i głogu (1:1) – 20 ml\nMiód spadziowy 100 ml\nSP. Składniki wymieszać. Zażywać 1-2 razy dz. po 1 łyżeczce\nWskazania: lęk, depresja, bezsennośc, osłabienie, zaburzenia w okresie pokwitania i przekwitania, nerwice płciowe, niemoc płciowa na tle nerwowym.\nOlejek jodłowy zawiera głównie pinen i limonen i kardanen. Olejek świerkowy natomiast – kariofilen, kadinen, humulen, pinen, felandren. Cedrowy olejek zawiera w składzie diterpenowe kwasy żywiczne, pinen, borneol, kadinol, kamfora, terpinen, karen, cedren, cedrol, seskwiterpeny.\nWywierają podobne działanie farmakologiczne: wykrztuśne, odkażające, rozgrzewające, wzmagające wydzielanie śluzu i soków trawiennych, moczopędne, żółciopędne, wiatropędne, pobudzające apetyt i wydzielanie potu, pobudzające miesiączkowanie. Działają rozkurczowo, rozszerzają drogi oddechowe. Zastosowane zewnętrznie działają antyseptycznie, odwaniająco i rozgrzewająco, przeciwreumatycznie, przeciwgnilnie. Polecane do wcierania przy stawo- mięśnio- i nerwobólach. Nie wolno ich podawać kobietom ciężarnym i karmiącym. Wywierają wpływ uspokajający i wzmacniający ogólnie, pobudzają serce i ośrodek oddechowy. Zalecam je zażywać w formie miodu (5 kropli olejku na każdą 1 łyżkę miodu i 5 kropli gliceryny lub wódki – po łyżce 3-4 razy dz. Miodem takim można osłodzić mleko, co jest wskazane dla dzieci.\nOlejek jodłowy i cedrowy działają przeciwropnie, przeciwłojotokowo oraz przeciwtrądzikowo. W tym celu zalecam przemywać skórę płynem:\nRp. Płyn przeciwtrądzikowy i przeciwłupieżowy - terpenowy\nOlejek cedrowy, świerkowy lub jodłowy – 3 ml\nOlejek kamforowy – 15 ml\nTran – 15 ml lub wit. A w kroplach – 2 ml\nSP. Składniki wymieszać. Stosować 1-2 razy dz. W razie łupieżu na głowie i trądziku we włosach - włosy i skórę smarować staranie płynem, potem (po 3-4 godzinach) zmywać szamponem Selsum (z selenem).\nMożna je zażywać doustnie w ilości 3-4 kropli na cukrze lub miodzie jako środek odświeżający oddech, pobudzający wydzielanie śliny i soku żołądkowego oraz jelitowego. W dawce 5 kropli na miodzie działa już pobudzająco na układ nerwowy, wzmacniająco ogólnie, wiatropędnie, napotnie, rozkurczowo na miocyty gładkie, silnie żółciopędnie i moczopędnie. Wcierany w skórę pobudza krążenie krwi powierzchniowe i działa rozgrzewająco oraz odkażająco, rozszerza naczynia krwionośne, zaróżawia cerę. Leczy trądzik i zapalenie mieszków włosowych.\nRp. Mikstura poprawiająca samopoczucie i przeciwdepresyjna\nOlejek różany – 3 ml\nOlejek melisowy lub grejpfrutowy – 3 ml\nSok (intrakt, nalewka) z dziurawca – 20 ml\nCardiol C – 20 ml\nMiód – 100 ml\nSP. Składniki wymieszać. Zażywać 2-3 razy dz. po 1 – 2 łyżeczki.\n- Olejek szałwiowy uzyskiwany z ziela szałwi muszkatołowej (Sclarea vulgaris) ma nieco odmienne właściwości niż poprzedni. Olejek szałwiowy-muszkatołowy – Oleum Salviae sclareae jest brunatną lub żółtawą cieczą o bardzo mocnym i przyjemnym zapachu, w skład której wchodzą między innymi linalol, octan linalilu, ocymen, mircen, santalen i cedren. Olejek ten jest wykorzystywany do poprawy smaku i zapachu leków, w przemyśle perfumeryjnym, kosmetycznym, w produkcji win, wódek i likierów. Działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, żółciopędnie, odkażająco, odwaniająco, wiatropędnie, pobudza apetyt i trawienie. Stosuje się go jak poprzedni.\nRp. Mikstura na trądzik odwrócony acne inversa, opryszczkę herpes simplex i trądzik różowaty acne rosae /rosacea/\nOlejek szałwiowy – 4 ml\nOlejek grejpfrutowy – 2 ml\nWit. E w kroplach – 5 ml\nMaść Chlorchinaldin lub Viosept – 1 tubka\nNafta – 100 ml\nSP. Składniki wymieszać starannie. Zmiany smarować 3-4 razy dz.\nOlejek działa przeciwbakteryjnie, rozkurczowo, przeciwbólowo, wykrztuśnie, przeciwzapalnie, przeciwwirusowo, przeciwgrzybiczo i przeciwpierwotniakowo. Zabija roztocze chorobotwórcze. Odstrasza owady. Znakomicie leczy wypryski, ropnie, pryszcze, opryszczkę, ugryzienia ukąszenia owadów oraz pajęczaków. Dobry do nacierania obolałych i opuchniętych stóp, do leczenia (masaże, wcieranie) kontuzji sportowych. Korzystnie działa wcieranie olejku w skórę przy reumatyzmie, chorobach przeziębieniowych i zakaźnych. Stosowałem go doustnie w dawce 3 krople/na miodzie 2-4 razy dz. w nieżytach układu oddechowego, zaburzeniach w przepływie żółci, kamicy żółciowej, bólach brzucha (4 krople na cukrze). Odświeża oddech. Do płukania jamy ustnej, gardła i narządów płciowych stosować 3-4 krople na szklankę wody ciepłej z 1 łyżką gliceryny. Stosowany także do leczenia ran, podobnie jak olejek eukaliptusowy, bowiem jako silny antyseptyk zapobiega zakażeniom, a ponadto przyspiesza procesy regeneracji. Wywiera wpływ rozjaśniający na skórę.\nGrzyby wrażliwe na olejek herbaciany: Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Aspergillus niger, Aspergillus flavus, Candida albicans, Microsporum canis, Microsporum gypseum, Thermoactinomycetes vulgaris.\nBakterie wrażliwe na olejek herbaciany: Staphyloccus aureus, Staphyloccus epidermidis, Staphyloccus pneumoniae, Staphyloccus faecalis, Staphyloccus pyrogenes, Staphyloccus agalactiae, Propioni-bacterium acnes, Betahaemolytic streptococcus, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniac, Citrobactor ssp, Shigella sonnei, Proteus mirabilis, Legionella ssp, Pseudomonas aeruginosa.\nDo nacierania skóry stosować w rozcieńczeniu 1 cz. olejku na 0,5-1 cz. oleju winogronowego, sojowego, kukurydzianego, makowego, arachidowego lub oliwy.\nRp. Pasta na opryszczkę, owrzodzenia i pryszcze\nOlejek herbaciany – 3 ml\nOlejek miętowy – 0,5 ml\nTran – 5 ml lub maść tranowa – 1 łyżka\nTormentiol lub maść pięciornikowa – 1 łyżka\nSP. Składniki wymieszać. Chore miejsca smarować 4 razy dz.\nOlejek terpentynowy obok innych składników występuje w następujących lekach recepturowych i fabrycznych: Capsiderm N – maść, Capsigel – żel, Linimentum Capsici compositum – mazidło.\nSkładniki terpentyny to: L- i B-pinen, karen, kamfen, dwupenten, terpineol, octan bornylu, limonen. Dawka olejku terpentynowego wynosi 500-1000 mg, tj. 5-10 kropli. Można zmieszać z miodem lub podawać na cukrze przy suchym kaszlu i katarze. W przeziębieniu – mleko + miód + 4 krople olejku – 3-4 razy dz.\nOlejek tymiankowy służy do uzyskiwania tymolu – środka silnie antyseptycznego i przeciwgnilnego, w formie krystalicznej. Tymol jest 1-metylo-3-hydroksy-4-izopropylobenzenem, nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w alkoholach, eterach i olejach tłustych. Wstrzymuje rozwój bakterii chorobotwórczych w roztworze 1:3000.\nOlejek tymiankowy podany doustnie łatwo przenika z jelit do krwi. Oddziałuje na układ nerwowy uspokajająco, działa rozkurczowo, wiatropędnie, żółciopędnie, przeciwrobaczo. Wydalany jest z moczem (metabolity w połączeniu z kwasem siarkowym, np. tymolosiarczan sodu), z powietrzem wydychanym i z potem. Działa przy tym odkażająco. Pobudza czynność serca i ośrodek oddechowy. Upłynnia wydzielinę śluzową, rozkurcza oskrzela i tchawicę, działa wykrztuśnie.\nPodany na skórę wywołuje zaczerwienie (przekrwienie). Dłużej stosowany działa złuszczająco. Przyśpiesza gojenie ran, zapobiega zmianom ropnym w skórze. Znakomity do odkażania i odświeżania jamy ustnej oraz gardła. Dawniej służył do leczenia i profilaktyki zakażeń ran.\nDoustnie na miodzie lub cukrze można zażywać 3-4 krople olejku. Warto go dodawać do mleka z miodem przy przeziębieniu, kaszlu i chorobach zakaźnych oraz zdenerwowaniu i bezsenności (4 krople na szklankę mleka).\nMiejscowo (przy obrzękach kończyn, wypryskach, owrzodzeniach i nadmiernej potliwości) stosować roztwór 1 cz. olejku na 1 cz. oleju lub oliwy. Leczy także łupież (3 ml olejku na 100 ml nafty kosmetycznej – wcierać we włosy, po 3 godzinach zmyć w szamponie z selenem Selsum).\nZ tego względu, że olejek tymiankowy działa porażająco na zakończenia nerwowe bólowe, C-receptory i inne czuciowe można go stosować przy nerwo-, stawo- i mięśniobólach (wcieranie rozcieńczonego olejku jak wyżej).\nNiszczy liczne grzyby patogenne, np. z rodzaju Candida i Cryptococcus.\nRp. Pasta tymiankowa na opryszczkę, mokre wypryski, owrzodzenia, trudno gojące się rany i ropnie\nOlejek tymiankowy – 3 ml\nOlejek sandałowy lub grejpfrutowy – 2 ml\nMaść Tormentiol lub pięciornikowa – 1 łyżka\nGlicerol – 3 ml\nIchtiol – maść – 1 łyżka\nSP. Składniki wymieszać. Zmiany skórne smarować 3-4 razy dz.\nLeczy także trądzik.\nks. Krzysztof Kluk /1739-1796/ - wybitny przyrodnik\nNa rynku dostępne są liczne odmiany olejku geraniowego:\n- olejek geraniowy algierski – bogaty w citronelol i geraniol, nie mający eudesmolu;\n- olejek geraniowy egipski – bogaty w citronelol geraniol i citronelyl;\n- olejek geraniowy marokański – bogaty w 10-epi-gamma-eudesmol (nawet 65%);\n- olejek geraniowy chiński bogaty w citronelol i citronelyl\nJest to silna substancja. Szybko przenika do krwi, zarówno przez skórę jak i z jelit. Wywiera wpływ wzmacniający, uspokajający, przeciwdepresyjny, żółciopędny, wykrztuśny, osuszający na drogi oddechowe, przeciwbólowy, rozkurczowy, rozgrzewający, przeciwzapalny, pobudzający układ immunologiczny, przeciwtrądzikowy. Hamuje procesy ropienia tkanek. Niszczy wirusy, bakterie, grzyby, roztocze, pierwotniaki. Wzmaga wydzielanie moczu, przyspiesza akcję serca i częstość oddechów. Działa silnie odwaniająco. Nasila procesy regeneracyjne. Stosować przy chorobach zakaźnych, lękach, depresji, przeziębieniu, opryszczce, łuszczycy, trądziku, zakażonych ranach, wypryskach, chorych zatokach, szumu w uszach, zaburzeniach po- i przekwitania.\nNie podawać kobietom ciężarnym i karmiącym. Nie stosować przy biegunce. Niektóre osoby wykazują uczulenie na ten olejek.\nWarto stosować olejek geraniowy do dezynfekcji i odświeżania przedmiotów domowych. Zabija chorobotwórcze roztocze i bakterie. W tym celu olejek dolewać do wody z detergentem, którą zmywamy przedmioty i podłogi oraz przecieramy (gąbką) tapicerkę oraz dywany.\nOlejek odstrasza pasożyty.\nDawkowanie: 3-4 krople olejku geraniowego na łyżeczkę miodu lub cukru zażywać 2-4 razy dz.\nPrzy obrzękach kończyn, bólach stawów, nerwobólach, mięśniobólach, bólach pourazowych (stłuczeniach) - wcierać olejek geraniowy w skórę 3 razy dz. (1 cz. olejku na 0,5-1 cz. oleju winogronowego lub oliwy).\nDo płukania narządów płciowych, gardła i jamy ustnej: 4 krople olejku na szklankę ciepłej wody z dodatkiem 1 łyżki gliceryny.\nOlejek jest skutecznym środkiem rozjaśniającym skórę i przeciwtrądzikowym. Zapobiega łuszczycy i wypadaniu włosów, odświeża ciało.\nLeczy ugryzienia, użądlenia owadów oraz pajęczaków.\nDo leczenia łupieżu zastosować płyn: olejek geraniowy - 3 ml + olej rycynowy – 15 ml + nafta kosmetyczna 150-160 ml + tran – 15 ml (lub witamina A w kroplach – 1 ml) + oliwa z oliwek – 15 ml + olejek cytrynowy lub pomarańczowy – 1 ml – wymieszać, wcierać we włosy. Po 3 godzinach umyć włosy szamponem z selenem – Selsum.\nRp. Pasta geraniowa na opryszczkę, ropnie, wypryski, pryszcze, ukąszenia owadów i pajęczaków\nOlejek geranium – 3 ml\nAzulan – 1 ml + glicerol 1 ml\nRp. Mikstura na trądzik acne\nOlejek Geranium – 2 ml\nWitamina A w kroplach - 2 ml lub tran – 15 ml\nSP. Składniki wymieszać. Skórę przemywać 1-3 razy dz.\nOlejek grejpfrutowy zażyty doustnie wywiera wpływ przeciwdepresyjny, odprężający, wykrztuśny, żółciopędny, przeciwgnilny, odwaniający, pobudzający wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego. Wywiera wpływ rozkurczowy. Obniża stężenie cholesterolu we krwi, wzmacnia siłę skurczu serca, poprawia krążenie krwi i limfy. Oddziałuje również na skórę: hamuje wydzielanie łoju, normalizuje procesy rogowacenia, zapobiega zaburzeniom rogowacenia mieszków włosowych. Oczyszcza pory skórne, zapobiega zaskórnikom, likwiduje plamy, chroni przed cellulitis i rozstępami skóry. Wymiata wolne rodniki, hamuje procesy starzenia i degeneracji. Olejek grejpfrutowy leczy ukąszenia owadów, opryszczkę i trądzik. Pomocny w leczeniu łuszczycy - psoriasis.\nDoustnie należy zażywać 4 krople olejku 2-3 razy dz. na miodzie.\nWyjątkowo korzystnie działa w chorobach układu oddechowego, trawiennego, w chorobach skóry, w stresie i depresji, w chorobach grzybiczych, przy osłabieniu, obniżonej odporności na choroby i w schorzeniach układu krążenia.\nZewnętrznie stosować po rozcieńczeniu z olejem winogronowym, wiesiołkowym, tranem lub olejem migdałowym (1:1 lub 1:2). Można dodawać olejek do wody kąpielowej (5 kropli na pół wanny wody). Do likwidacji zaskórników zastosować płyn: olejek grejpfrutowy 1 ml + nafta kosmetyczna 30 ml + olej kamforowy 10 ml; wymieszać; skórę trądzikową i z zaskórnikami przemywać 2 razy dz.\n27. Oleum Pichtae – Olejek pichtowy (Abies siberian essential oil, Oleum Pini sibiricum, Fir needle siberian oil). Otrzymywany jest z jodły syberyjskiej Abies sibirica. Jodła białokora, pichta syberyjska, albo inaczej jodła syberyjska - Abies sibirica (Ledeb. 1833; synonim Pinus sibirica (Ledeb.) Turcz. - należy do podgromady nagonasiennych drobnolistnych Conipherophytina, klasy iglastych Coniferopsida, rodziny sosnowatych Pinaceae.\nReceptury Preparatów leczniczych i kosmetycznych z olejkiem pichtowym do samodzielnego sporządzenia dostępne są tutaj\nSłowa kluczowe dla tej strony: aromaterapia, aromatoterapia, olejki eteryczne, olejki aromatyczne, olejek, oleum, terpen, seskwiterpen, inhalacje, nacieranie, metabolity wtórne roślin, wydzieliny roślin, Oleum Amygdalae dulcium (olejek migdałowy), Oleum Anisi (olejek anyżowy), Oleum Auranti (Olejek pomarańczowy), Oleum Calami (olejek tatarakowy), Oleum Camphoratum (olejek kamforowy), Oleum Caryophylli (olejek goździkowy), Oleum Carvi (olejek kminkowy), Oleum Citri (olejek cytrynowy), Oleum Coriandri (olejek kolendrowy), Oleum Eucalypti (olejek eukaliptusowy), Oleum Foeniculi (olejek koperkowy), Oleum Juniperi (olejek jałowcowy), Olejki lemongrasowe (Oleum Andropogonis indicum orientale), Oleum Lavandulae (olejek lawendowy), Oleum Mayoranae (olejek majerankowy), Oleum Menthae (olejek miętowy), Oleum Foliorum Patchouli (olejek paczulowy Oleum Patchouli), Oleum Pini et Oleum Abietis et Oleum Piceae et Oleum Cedri (olejek sosnowy i olejek jodłowy i olejek świerkowy i olejek cedrowy), Oleum Rosae (olejek różany, olejek z drzewka różanego), Oleum Salviae (olejek szałwiowy), Oleum Santali albi (olejek sandałowy),Tea-Tree Oil (olejek herbaciany) Oleum Malaleucae, Oleum Terebinthinae (olejek terpentynowy), Oleum Thymi (olejek tymiankowy), Oleum Gerani (olejek geraniowy, olejek geranium), Oleum grapefruit, grejpfrutowy olejek, Olejek pichtowy, Oleum Pichtae, Abies siberian essential oil, Oleum Pini sibiricum, Fir needle siberian oil.\nZapraszam również do odwiedzenia innych moich stron: