Opinie o Rękawice damskie SHIMA MONDE czarne:\nLetnia Kurtka Motocyklowa Adrenaline MESHTEC 2.0 PPE...\nKurtka Tekstylna ADRENALINE SOLA 2.0 Czarna\nPISTON to obcisła skórzano-meshowa kurtka motocyklowa przeznaczona do sportowej turystyki na cały sezon letni. Ta wyjątkowa, przyciągająca wzrok kurtka została stworzona, aby sprostać upalnej pogodzie, jednocześnie zapewniając ochronę przed otarciami i uderzeniami. Wyposażona jest w zewnętrzne slider'y na ramionach oraz ochraniacze z certyfikatem CE na plecach, ramionach i łokciach. Dla dodatkowego bezpieczeństwa umożliwia zamontowanie również opcjonalnego protektora klatki piersiowej SAS-TEC - sprzedawanego oddzielnie. Ergonomiczna konstrukcja 3D z zaawansowanymi skórzanymi panelami elastycznymi na plecach i łokciach, rozciągliwy materiał wzdłuż pach i regulowana talia gwarantują doskonałe dopasowanie do ciała. Kurtka posiada podwójnie wzmocnione bezpieczne szwy i podwójną warstwę skóry w miejcach najbardziej narażonych na urazy. DuoLayer Protection™ na łokciach zapewnia dodatkową odporność na rozdarcia i ochronę. Lekka konstrukcja siatki meshowej na tej skórzanej męskiej kurtce pozwala na swobodny przepływ powietrza. Aby zapewnić jeszcze większe chłodzenie lub w razie potrzeby ogrzanie, kurtka PISTON jest wyposażona w system EvoLINK, który daje możliwość założenia akcesoryjnej kamizelki chłodzącej lub grzewczej. Dodatkowe cechy zapewniające doskonały komfort to sucha kieszeń, panele odblaskowe i dwa rodzaje suwaków łączących aby bez problemu spiąć ją z wybranymi spodniami SHIMA. Model PISTON łączy w sobie oddychalność i trwałość. Jest to niezbędny element podczas intensywnych i gorących letnich przejażdżek.\nWarstwa zewnętrzna: 55% Skóra bydlęca, 30% Polyester, 15% Poliamid\nPodszewka 1: 100% Polyester\nPodszewka 2: 92% Polyester, 8% Elastan


Przed nami widmo braku... komorników sądowych - - Prawnik.pl - polskie prawo, adwokaci, radcowie prawni, notariusze, kancelarieLogowanie / RejestracjaNazwa:Hasło:Nie pamiętam hasła »Wyślij nowe hasło na mój e-mail »Uzyskaj dostęp\nkliknij tutaj aby uzyskać pomoc »PrenumerataKonferencjeKomunikatywpisz frazę, którą chcesz wyszukaćStrona głównaPrzegląd prasyNowości wydawniczeGalerieParemie łacińskieKalendariumBaza kancelariiBiblioteka e-poradnikówNewsletterWiadomościPrawoPrawo w praktyceOrzeczeniaW kancelariachOpinieAdwokaciRadcowieProkuratorzySędziowieKomornicyNotariuszeAplikanci i studenciLudzie prawaREKLAMAPrzed nami widmo braku... komorników sądowych-Tekst+Piotr Szymaniak08.08.2016, 00:00; Aktualizacja: 08.08.2016, 07:00Do piątku można było\nzgłaszać się na egzamin na aplikację\nkomorniczą. Do poszczególnych izb\nspłynęło jednak średnio dwa razy mniej\nwniosków niż jeszcze rok temu. A może być\ngorzej.ReklamaDo komisji egzaminacyjnej w Gdańsku, która przyjmuje zapisy z okręgów gdańskiego\ni białostockiego, zgłosiły się 43 osoby. W\npoprzednich latach chętnych było średnio ponad\nsto. W Katowicach zgłoszeń jest mniej o jedną\ntrzecią. W Krakowie, gdzie zapisują się\nrównież kandydaci z Rzeszowa, chętnych było\nzwykle ponad sto osób, z czego połowa zdawała\negzaminy. W tym roku zgłosiło się 40\nmłodych prawników. W Łodzi, gdzie odbędzie\nsię egzamin również dla kandydatów z\nLublina, chętnych było 32, trzy razy mniej niż\nprzed rokiem. Podobnie w Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i we\nWrocławiu.Biorąc pod uwagę, że\nczęść zgłoszeń jest przysyłana\npocztą (decyduje data stempla), te liczby mogą nieco\nwzrosnąć. Nikt nie ma jednak złudzeń,\nże obraz sytuacji znacząco się nie zmieni.Koniec eldoradoPozostało jeszcze 82% treści\nAdres e-mail / login:Hasło:Nie pamiętam hasła »Uzyskaj dostępZyskaj dostęp do wiarygodnego źródła informacji dedykowanych prawnikom!Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencjęWięcej na ten tematArtykuły płatneArtykuły bezpłatneArtykuły powiązaneWoluntaryzm egzekucyjnyPrezes Krajowej Rady Komorniczej: Widmo zapaści egzekucjiŚledź nas na:REKLAMAPrenumerataE-wydanieLicencjeprzejdź do e-wydania DGPPolecamyRising Stars 201630 wschodzących gwiazd prawaPodium 5. edycji konkursu Rising Stars Prawnicy – liderzy jutra 2016 zdominowały kobiety - adw. Karolina Schiffter, prawnik Magdalena Pszczółka i adw. Małgorzata Mączka-Pacholak.


warmińsko-mazurskie • Ełk • Juliusza Słowackiego\nDo wynajęcia lokal w centrum Ełku przy ulicy Słowackiego 15C.\nLokal umiejscowiony jest na (-1) w budynku mieszkalno - usługowym przy ulicy Słowackiego. Składa się z jednego pomieszczenia i w.c. Powierzchnia lokalu wynosi 25 m2. Na podłogach terakota, lokal odmalowany. Do lokalu prowadzą dwa wejścia. Jedno przez salon fryzjerski, drugi od podwórka. Lokal posiada jedno małe okno. Za budynkiem znajduje się parking.\nlokale komercyjne Juliusza Słowackiego\nJestem zainteresowany ofertą numer 677/3685/OLW Proszę o kontakt.


Repsol Honda RC213V - Motogen.pl – testy, nowości, zdjęcia, opinie, porady, relacje, motocykle, 125\nDani Pedrosa i Marc Marquez już przygotowują się do odsłonięcia maszyn, którymi będą jeździć w przyszłym sezonie. Tymczasem Repsol postanowił uchylić rąbka tajemnicy. W filmiku zobaczycie dwa motocykle dojeżdżające do siedziby głównej firmy. Do dnia premiery niestety pozostaną pod plandekami. Jak głosi plotka, najprawdopodobniej zmieni się malowanie motocykli. Już nie możemy się doczekać odsłonięcia RC213V.\ndani pedrosahondamarc marquezrepsol honda\nVictory Cross Country Tour Anniversary Edition\nAprilia RSV Tuono w rękach Vilnera\nLecisz sobie spokojnie 300 km/h, a tu nagle z lewej…\nDroga z Augsburga do Monachium (50 kilometrów) w 15 minut? To żaden problem, zwłaszcza jeżeli jedziesz niemiecką autostradą na nowej...


Burmistrz Śródmieścia oskarżony o działanie na szkodę Legii Warszawa - Śródmieście\n20.03.2019 11:18 sprawa z 2012 roku\nBurmistrz Śródmieścia oskarżony\no działanie na szkodę Legii Warszawa\nStadion Legiifot. legia.com\nProkuratura Okręgowa w Warszawie oskarżyła burmistrza dzielnicy Śródmieście Krzysztofa Czubaszka o przekroczenie uprawnień i działanie na szkodę spółki Legia Warszawa. Chodzi o sprawę podatku za 2012 roku.\nAkt oskarżenia w tej sprawie został skierowany do Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia. Śledztwo prowadził wydział gospodarczy Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Krzysztof Czubaszek (zgodził się na podawanie danych) funkcję burmistrza pełni od maja 2017 roku. W latach 2012 - 15 był wiceburmistrzem.\nCzubaszek oskarżony jest o to, że w grudniu 2017 roku, sprawując funkcję burmistrza dzielnicy Śródmieście, miał przekroczyć swoje uprawnienia w związku z wyegzekwowaniem od Legii Warszawa zapłaty podatku za 2012 rok od nieruchomości przy ulicy Łazienkowskiej 3, przy której mieści się stadion klubu.\nPiłkarze Rakowa Częstochowa awansowali do półfinału Pucharu Polski pokonując u siebie po dogrywce Legię Warszawa 2:1. Mistrzowie Polski zaprezentowali... WIĘCEJ »\nJak wyjaśnia rzecznik oskarżyciela publicznego, Łukasz Łapczyński, burmistrz "bez podstawy faktycznej wydał postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej z grudnia 2017 r., która określała wysokość podatku od nieruchomości należącej do spółki Legia Warszawa za 2012 r. na ponad 4,5 mln złotych". Burmistrz wydając to postanowienie miał "poświadczyć nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne", a tym samym działać na szkodę Legii.\nOpisująca spór między śródmiejskim urzędem a Legią "Gazeta Stołeczna" podała w marcu ubiegłego roku, że kwota podatku za stadion wraz z trybunami została wyliczona na podstawie błędnych założeń, w związku z czym ustalono, że Legia powinna zapłacić nie 1,4 mln złotych, tylko 4,5 mln złotych. Różnica wynikała z przyjęcia przez urząd niekorzystnej dla klubu interpretacji co do właściwego sposobu wyliczenia wysokości należnego podatku. Urząd uznał trzy należące do klubu boiska piłkarskie za "budynki" (w tym wypadku wartość należnego podatku wylicza się od powierzchni nieruchomości), podczas gdy klub domagał się uznania boisk za "budowle" (w tym wypadku podatek stanowi 2 proc. wartości nieruchomości.\n14 grudnia 2017 roku burmistrz zdecydował, że pieniądze te należy od Legii natychmiast wyegzekwować. - Uzasadniał, że uprawnienie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności mu przysługuje, bo okres przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego w decyzji nieostatecznej jest krótszy niż 3 miesiące – tłumaczy prok. Łapczyński.\nZ konta stołecznego klubu ściągnięto wraz z odsetkami blisko 5 milionów złotych. "Zajęli pieniądze pod koniec grudnia, gdy powinniśmy kupować piłkarzy" – skarżyły się władze klubu w rozmowie z "Gazetą Stołeczną".\nUrzędnicy - jak wynika z ustaleń prokuratury - nie mieli podstaw, by zadziałać w opisany sposób. Krzysztof Czubaszek miał od co najmniej 5 grudnia 2017 roku wiedzieć, że Mazowiecki Urząd Celno-Skarbowy wszczął postępowanie skarbowe, które "przerwało bieg przedawnienia". Zdaniem prokuratury Krzysztof Czubaszek miał świadomość tego faktu, gdyż "w przesłanym piśmie powiadomił o tym podatnika" – podał Łapczyński.\nLegia Warszawa wniosła zażalenie od decyzji burmistrza do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i – jak podaje prokuratura – pod koniec stycznia ubiegłego roku postanowienie śródmiejskiego urzędu zostało w całości uchylone.\n- Podczas pierwszego przesłuchania w grudniu 2018 roku podejrzany nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień. Wyjaśnienia złożył podczas drugiego przesłuchania w styczniu tego roku, już po końcowym zaznajomieniu z aktami sprawy i po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowy" – przekazał rzecznik prokuratury.\nDzielnica: burmistrz działał zgodnie z prawem\nO komentarz poprosiliśmy urząd dzielnicy Śródmieście. Jak przekazał nam rzecznik prasowy Jakub Leduchowski: w toku postępowania podatkowego burmistrz działał w oparciu o przepisy prawa, kierując się interesem mieszkańców, a także budżetu Śródmieścia oraz Warszawy. Wszelkim podejmowanym w sprawie decyzjom przyświecała najlepiej pojętą dbałość o bezpieczeństwo samorządowych finansów publicznych. W sprawie został złożony wniosek o umorzenie postępowania w związku z niepopełnieniem przestępstwa.\nCzytaj też o stadionie Skry:\nzgłoś naruszenie odpowiedz 28.03.2019 00:01 ~ami\nNajwyższy czas na tego POna\nzgłoś naruszenie odpowiedz 21.03.2019 09:52 ~o2o\n2) budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale\nzwiązany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych\nbudynkiem lub obiektem małej architektury, jak: [...] budowle sportowe, [...];\nLiteralnie w przepisach jest napisane, że stadion to budowla, nie budynek.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 21:59 ~Jola B\nTen klub to wrzód .\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 20:54 ~NZW\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 19:55 ~lelek\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 18:43 ~marta\nNastępni czekają w kolejce. Orły z Biura Podatków i Egzekucji poświadczające nieprawdę w notatkach służbowych i decyzjach. Prokurator wam ochłodzi gorące głowy.\nTeż Cię sponiewierali ? kolejne święte krowy urzędnicze ? Wszystko...mogą gdzie niby działanie zgodne z prawem ?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 18:35 ~LTSK\nJa bym dał nagrodę.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 18:04 ~zor\nPrzyjechał z Łukowa do Warszawy,zobaczył na Ł3 cztery ściany,dach no to budynek prawie wieżowiec.Kupiłby bilet wszedł do środka i nie byłoby sprawy.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 17:44 ~Boczek\nJak go posadzą to w celi będzie mamusią czy mamusią?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.03.2019 16:41 ~pomówiony


Wywłaszczenie nieruchomości – czy mieszkańcy mogą zablokować inwestycję? - Inwestycje.pl\nPoprzedni artykuł Egzekucja z weksla in blanco Następny artykuł NOWE ZASADY PRZEDAWNIENIA - DŁUŻNIK UNIKNIE SPŁATY, ALE ZAPŁACI PODATEK\n12.07.2018 10:08 Prawo\nMieszkańcy gminy Baranów opowiedzieli się w referendum przeciwko budowie Centralnego Portu Komunikacyjnego. Pomimo zgodnej opinii społeczności, najprawdopodobniej i tak dojdzie do inwestycji, a mieszkańcy będą musieli sprzedać swoje mieszkania, inaczej dojdzie do ich wywłaszczenia.\n- Procedurę przeprowadzenia wywłaszczenia reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Jest to jednak ostateczność – przeprowadza się ją tylko wtedy, gdy niemożliwe jest osiągnięcie porozumienia z właścicielem nieruchomości na drodze cywilno- prawnej, czyli gdy właściciel nie zgadza się np. na jej sprzedaż. Proces wywłaszczenia zawsze poprzedzony jest negocjacjami – rokowaniami, podczas których wyznaczany jest czas, w jakim właściciel może jeszcze podpisać umowę sprzedaży. Jeśli do tego nie dojdzie, konieczne jest przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, podczas której przedstawiane są opinie obu stron, a także świadków oraz biegłych – mówi Jacek Kosiński z kancelarii Jacek Kosiński Adwokaci i Radcowie Prawni.\nDrugim warunkiem, jaki musi być spełniony, aby procedura wywłaszczenia mogła być przeprowadzona, jest ustalenie odpowiedniego odszkodowania. Jego wysokość musi być adekwatna do wartości rynkowej wywłaszczonej nieruchomości, co pozwoli na jej odtworzenie w innym miejscu. Sprawa komplikuje się, gdy przedmiotem wywłaszczenia jest firma. W 2007 r. na podstawie decyzji wojewody kujawsko-pomorskiego wywłaszczono grunty i budynki firm Termbud i Prostyr na rzecz budowy drogi krajowej nr 1 z mostem przez Wisłę w Toruniu.\nFirmy dobrze prosperowały, zatrudniały łącznie ponad 120 osób, dlatego według ich właścicieli likwidacja wiązała się z dużo większymi stratami niż te, które oszacowano. Ostatecznie wyznaczono odszkodowanie jedynie za nieruchomości, pomijając takie aspekty, jak np. utrata pozycji rynkowej, przyszłych zysków oraz koszty związane ze zwolnieniem pracowników.


To nie będzie nudny rok na rynku gier - Technologie - parkiet.com\nNa tegorocznego faworyta analityków wyrasta PlayWay. Inne studia też deklarują, że nie spoczną na laurach.\nWart ponad 2 mld zł polski rynek gier systematycznie rośnie. Obecnie w kraju działa około 300 studiów deweloperskich, a na horyzoncie cały czas pojawiają się nowe firmy – zarówno tworzące gry, jak i inwestujące w nie. W tę stronę coraz mocniej skręca m.in. notowany na NewConnect Midven, który już wkrótce zmieni nazwę na Arts Alliance.\nO zmianie strategii i koncentracji na grach informowała też niedawno inna firma z małej giełdy: Synerga.fund. Zamierza zrezygnować z działalności w segmencie technologii blockchain. Tomasz Wykurz, prezes spółki. uzasadnia, że blockchain nie spełnił pokładanych w nim nadziei i spółka nie widzi możliwości dalszego rozwoju tej działalności, ponieważ jest ona niezwykle kapitałochłonna. – Chcemy rozwijać się w obszarze inwestycji w produkcję gier komputerowych, bo ten sektor notuje bardzo dynamiczny wzrost – dodaje. Spółka podkreśla, że jej główni akcjonariusze mają już doświadczenie w tej branży. Przeprowadzili m.in. połączenie firmy Laser-Med ze spółką One More Level, która zajmuje się produkcją gier komputerowych na PS4, Xbox One oraz na PC.\nGracze i inwestorzy zastanawiają się, czy w 2019 r. na rynek trafi choć jedna duża premiera autorstwa polskiego studia, czy też będzie to raczej rok przejściowy. Odpowiedź na to pytanie przysparza problemów, bo kluczowa jest data premiery „Cyberpunka" CD Projektu. A to wciąż niewiadoma. Jednak nawet jeśli premiera przypadnie dopiero na 2020 rok, to w tym roku na nudę nie powinniśmy narzekać.\n– Jeśli chodzi o premiery gier polskich deweloperów to sądzę, że najciekawsze portfolio na 2019 r. ma PlayWay, który zapowiada około 50 produkcji na różne platformy – komentuje Kacper Koproń, analityk Trigon DM. Dodaje, że w przypadku CD Projektu i 11 bit studios ten rok będzie raczej przejściowy, jeśli chodzi o premiery flagowych tytułów, ale i w jednej i drugiej spółce nie będzie można narzekać na brak informacji.\n– Jeśli chodzi o CD Projekt i termin debiutu „Cyberpunka", to komunikat ze strony spółki jest czytelny: „Wtedy, kiedy będzie gotowy" – co nie jest jednoznaczną deklaracją braku premiery w 2019 r. Naszym założeniem jest rok 2020. Część rynku zakłada jednak jeszcze 2019 r. i nie można tego terminu jednoznacznie wykluczyć – mówi Kamil Jędrej, analityk DM Noble Securities.\nZ kolei priorytetem dla 11 bit studios na 2019 r. jest dalszy rozwój „Frostpunka", w tym wydanie gry na konsole PS4 i Xbox One oraz przygotowanie płatnych dodatków do tego tytułu.\n– Równie ważna jest produkcja gry „Projekt 8" (tytuł roboczy – red.), której premiera planowana jest w przyszłości – podkreśla Dariusz Wolak, odpowiadający za relacje inwestorskie spółki. Budżet tego tytułu, według obecnych założeń, będzie większy niż „Frostpunka" i może sięgnąć 20 mln zł. Studio chce, aby „Projekt 8" zadebiutował równocześnie na komputery PC i konsole. Niewielki zespół pracuje też nad kolejnym płatnym dodatkiem do „TWoM" z serii „TWoM: Stories", żeby podtrzymać monetyzację tego produktu, który cały czas zapewnia solidne przychody. 11 bit studios rozwija też segment wydawniczy: przygotowuje się do premiery gry „Children of Morta", której potencjał komercyjny zdaje się być porównywalny do „Moonlightera", czyli gry, którą spółka wydała w II kwartale 2018 r.\n– „Moonlighter" sprzedaje się bardzo dobrze (miał znaczący wpływ na wyniki za 2018 r.), szczególnie na konsolę Nintendo Switch, dlatego deweloper, czyli hiszpańskie studio Digital Sun, pracuje nad rozwojem tego tytułu poprzez dodatki – informuje Wolak.\nZdaniem ekspertów na niespodzianki zarówno pozytywne, jak i negatywne będzie można w tym roku liczyć przede wszystkim w segmencie gier mobilnych.\n– Wielu deweloperów zapowiada soft-launch nowych tytułów, a dotychczasowe produkcje wypuszczone do hard-launchu jeszcze w 2018 r. powinny zacząć pokazywać swój potencjał monetyzacji – podkreśla Koproń.\nRośnie popyt na symulatory\nNa warszawskiej giełdzie też znajdziemy gros spółek tworzących gry na urządzenia mobilne. W czwartek gwiazdą na parkiecie był Vivid Games, którego akcje drożały o kilkanaście procent w reakcji na zapowiedź dwóch marcowych premier. Mocną pozycję na rynku gier mobilnych ma też T-Bull, którego tytuły pobrano w styczniu 7 mln razy, co przekłada się na łączny wynik 388 mln pobrań. Dobrze radzą sobie m.in. „Moto Rider GO", „Tank Battle Heroes" oraz „Top Speed". Spółka podkreśla, że dobry wynik jej gry wyścigowej dobrze wróży nadchodzącej kontynuacji serii. W segmencie mobilnym działa też inny zeszłoroczny debiutant: Ten Square Games. 21 marca opublikuje swój raport roczny, ale z szacunkowych danych można już wnioskować, że zeszły rok był dla spółki bardzo udany. W samym IV kwartale jej przychody wyniosły 42,5 mln zł i były o 325 proc. wyższe niż rok wcześniej.\nInwestorzy nie znajdą zbyt wielu raportów analitycznych o poszczególnych spółkach z branży gier – z kilku powodów. Przede wszystkim większość z nich jest zbyt mała, aby zaskarbić sobie zainteresowanie analityków i zarządzających. Kłopotliwa jest też niestabilność wyników, które uzależnione są od poszczególnych premier. Tu pozytywnie wyróżnia się wspomniany już PlayWay, który ma mocno zdywersyfikowany biznes.\n– Plan premier PlayWaya wygląda dosyć okazale, mimo że sporo pozycji to wersje na platformy inne niż PC tytułów, które wyszły w poprzednim roku, np. „House Flippera". Niemniej jednak spory backlog to też większe szanse na nieoczekiwany hit, jak wspomniana wyżej gra – podkreśla analityk DM Noble Securities.\n„House Flipper" umożliwia wcielenie się w inwestora-budowlańca. To właśnie w segmencie symulatorów specjalizuje się grupa PlayWaya.\n– Na giełdzie jest kilka spółek, które działają w tym gatunku i świetnie sobie radzą. Uważam, że za sukcesem gier z tego segmentu stoi fakt, że ludzie poprzez symulatory chcą robić to, czego chcieliby spróbować w życiu, ale obecnie nie mogą – komentuje Michał Ręczkowicz, prezes PrimeBit Games. Dostępne już na rynku i powstające gry umożliwiają wcielenie się w postać mechanika, księdza, wędkarza, rolnika, hakera, a nawet handlarza narkotyków.\nNowe oblicza rynku\nNie brakuje głosów, że 2019 r. będzie dla globalnej branży gier rokiem wręcz rewolucyjnym. Gry coraz bardziej przypominają aplikacje, które co jakiś czas oferują poszerzone usługi, za które użytkownicy dodatkowo płacą.\n– Sygnałem nadchodzących zmian są też mocne zapowiedzi walki z monopolem platformy Steam na rynku komputerów PC – mówi Michała Gembicki, prezes spółki Klabater. Do gry z własnymi kanałami sprzedaży wchodzą duże podmioty, jak Epic, Discord czy Kartridge. – Chcą one oferować producentom gier warunki mocno konkurencyjne w porównaniu z ofertą dotychczasowego monopolisty, czyli Steama. Może się więc okazać, że rynek PC zostanie zdefiniowany na nowo. To pierwsza taka sytuacja od lat – podkreśla szef Klabatera.


Debata z Krzysztofem Rutkowskim na ostrowieckiej uczelni\n27 styczeń 2018 27/01/2018\nKrzysztof Rutkowski był gościem debaty „Detektyw uzupełnieniem pracy policji” w Wyższej Szkole Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nOd lewej: Dariusz Loranty, Krzysztof Rutkowski i jego współpracownicy (fot. Krzysztof Krzak)\nOrganizatorem spotkania była Katedra Bezpieczeństwa Narodowego ostrowieckiej uczelni, kierowana przez generała dywizji w stanie spoczynku Andrzeja Pietrzyka. Zaś moderatorem debaty był wykładowca WSBiP, były policjant, nadkomisarz Dariusz Loranty. To on właśnie, w oczekiwaniu na spóźniającego się (podobno jak zwykle) najpopularniejszego polskiego detektywa, Krzysztofa Rutkowskiego, opowiadał o genezie zawodu detektywa w naszym kraju od lat 90. minionego wieku. "Pierwszym przesłaniem powstania tego zawodu była tak zwana w żargonie detektywistycznym 'rogacizna'" - mówił nieco żartobliwie nadkomisarz Loranty. "Ludzie się rozwodzą, chcą mieć dowód na to, kto jest winien rozpadowi związku, więc wynajmują, jeśli ich na to stać, właśnie detektywów.\nTo gros spraw, którymi ci ludzie się zajmują w swojej pracy. Dużo jest też spraw związanych z walką rozwiedzionych małżonków, często z małżeństw mieszanych pod względem narodowościowym, o dzieci".\nNadinspektor Dariusz Loranty mówił też o ogromnej odpowiedzialności prywatnych detektywów, którzy w przypadku jakiejkolwiek pomyłki ryzykują nie tylko niezadowoleniem zleceniodawcy, ale także własnym majątkiem (pomyłki policji i innych służb państwowych rekompensowane są ze skarbu państwa), a w skrajnych przypadkach także wolnością. Ten ostatni casus zdarzył się także Krzysztofowi Rutkowskiemu.\nNa problemy - Rutkowski!\nWejście najbardziej medialnego, kontrowersyjnego polskiego detektywa do auli Wyższej Szkoły Biznesu i Przedsiębiorczości przypominało efektowne show. Krzysztof Rutkowski wkroczył w otoczeniu swoich pracowników w kominiarkach, którzy przez cały czas półtoragodzinnego spotkania stali za szefem, pilnując jego bezpieczeństwa.\nDebata „Detektyw uzupełnieniem pracy policji” była też okazją do przedstawienia dorobku firmy „Biuro detektywistyczne Rutkowski”, która na detektywistycznym rynku funkcjonuje od 27 lat. "Przez ten okres rozpracowaliśmy tysiące przypadków i nigdy, poza jednym przypadkiem pana Olewnika, nie byliśmy w konflikcie z klientem. Jednak w wyniku wyroku sądowego ojciec uprowadzonego i zamordowanego Krzysztofa Olewnika musiał mnie przeprosić za słowa, użyte w stosunku do moich działań" – mówił Krzysztof Rutkowski.\nPoza tą znaną i emocjonującą swego czasu sprawą, twórca biura detektywistycznego opowiadał również o wielu innych akcjach, które przyniosły sukces jego firmie i zadowolenie osobom, które się do niego zwracały - często jako do przysłowiowej „ostatniej deski ratunku”. Dość ogólnie, nie zdradzając wrażliwych szczegółów spraw, Krzysztof Rutkowski wspominał głośne sprawy, prowadzone przez niego samego i jego pracowników, m.in. o spektakularnej sprawie „matki Madzi z Sosnowca”.\nNe ma konfliktu, jest współpraca\nOdnosząc się do głównego tematu debaty, Krzysztof Rutkowski stwierdził, że nie ma konfliktu między nim a policją.\nW rozpracowaniu niektórych spraw obie formacje pomagają sobie, a niektórzy policjanci po odejściu ze służby zasilają szeregi „Rutkowski Patrol”. "Nie wchodzę absolutnie w kwestie polityki" - przyznał detektyw, który ma swoim życiorysie epizod bycia posłem z list Samoobrony. "Ona mnie w ogóle nie interesuje. Obecna władza też nie ma wpływu na działalność mojego biura".\nBadania opinii publicznej często wskazują na większą skuteczność biura Krzysztofa Rutkowskiego niż służb państwowych, a mimo to detektyw stara się podchodzić do tych opinii spokojnie, bez napawania się sukcesami swoich pracowników, także poza granicami Polski, m.in. w Austrii, Niemczech, Szwecji, Grecji czy Norwegii. Nie ukrywa, że jako znana osoba ma większe niż policja możliwości propagowania swoich osiągnięć, choćby podczas realizacji serialu „Detektyw” w stacji TVN.\nPodczas niezwykle interesującego spotkania była też mowa o współudziale Biura Detektywistycznego Rutkowski w znanych medialnie sprawach Iwony Wieczorek czy Magdaleny Żuk. Ze strony słuchaczy padły też pytania o domniemane tajemnice samobójczych śmierci Andrzeja Leppera i generała Sławomira Petelickiego.


Adwokat Gliwice: odszkodowania – co warto wiedzieć?\nAdwokat Gliwice – odszkodowania – istotne informacje\nOdszkodowania są świadczeniami, które należą się poszkodowanym z powodu wyrządzonych szkód. Odszkodowanie należne jest od podmiotu prawa cywilnego, czyli np. osoby fizycznej, osoby prawnej, w tym m.in. Skarbu Państwa, czyli postaci, która tę szkodę wyrządził lub ponosi za nią odpowiedzialność. Dochodzenie odszkodowania, zwłaszcza w sytuacjach niejasnych może być bardzo trudne. Warto wtedy skorzystać z usług kancelarii adwokackiej.\nNa czym polega pomoc adwokata przy dochodzeniu odszkodowań?\nPowody do udzielenia zadośćuczynienia są bardzo różne i mogą być roszczeniem do bardzo wielu podmiotów. Jeśli dojdzie do wypadku drogowego, odszkodowanie wypłacane jest przez ubezpieczyciela osoby, która spowodowała wypadek. Jeśli ktoś upadnie, z powodu dziury w chodniku, i w wyniku tego złamie nogę, lub dostanie urazu mózgu, może domagać się odszkodowania od zarządcy lub władz miasta. Takie przypadki można mnożyć w nieskończoność. Wszelkie sytuacje, niedopatrzenia, stwarzanie potencjalnie niebezpiecznych sytuacji, może sprawić, że osoba, która na tym ucierpi, ma prawo ubiegać się o wypłatę odszkodowania. Rola adwokata w tym przypadku polegać ma na tym, by w razie wypadku, znaleźć źródło potencjalnego zadośćuczynienia. Nie zawsze jest oczywiste, czy dana sytuacja podlega wypłacie odszkodowania i w czyim kierunku kierować roszczenia. W tym przypadku to właśnie dobra kancelaria adwokacka pomoże w rozwianiu wszelkich niejasności.\nJak znaleźć dobrego prawnika od odszkodowań?\nSzukanie dobrych prawników, którzy mogą nam pomóc w rozwiązaniu wszelkich problemów, nie musi być trudne. Wystarczy znaleźć doświadczoną firmę, która ma za sobą wiele podobnych spraw i doskonale wie jak pokierować danym zdarzeniem. Prawnicy działają przede wszystkim dla dobra swoich klientów, dlatego znajdą sposób na wyjście z najtrudniejszej sytuacji.


Królowa polskich kolęd | tekst nr 13924\nW okresie Bożego Narodzenia od ponad dwustu lat rozbrzmiewa w naszych świątyniach i domach niezwykła kolęda, zasługująca na miano bożonarodzeniowego hymnu. „Pieśń o Narodzeniu Pańskim” autorstwa Franciszka Karpińskiego, znana bardziej jako „Bóg się rodzi”, nazywana jest „Królową polskich kolęd”. Rzeczywiście niezwykła to kolęda, chętnie przez nas śpiewana, pełna podniosłości, ale i prostoty, wielkości Boga i Jego bliskości.\nUtwór powstał podczas pobytu Karpińskiego w Dubiecku nad Sanem, malowniczym mieście narodzin biskupa Ignacego Krasickiego. Autorstwo muzyki, utrzymanej w rytmie poloneza, przypisuje się Karolowi Kurpińskiemu, polskiemu kompozytorowi, przedstawicielowi późnego klasycyzmu, dyrygentowi mającemu na swoim koncie między innymi linię melodyczną do słynnej „Warszawianki”.\nPierwsze wykonanie pieśni odbyło się w 1792 r. w Starym Kościele Farnym w Białymstoku. W tym samym też roku tekst pieśni opublikowany został (jako jeden z dwudziestu dziewięciu, obok „Pieśni porannej”, „Pieśni wieczornej”, „Pieśni o zmartwychwstaniu Pańskim”) w zbiorze zatytułowanym „Pieśni nabożne”, wydanym przez oo. Bazylianów w Supraślu.\nUtwór traktuje o cudzie narodzin Chrystusa, opowiedzianym zgodnie z nauką płynącą z Ewangelii. Stawiając sobie za cel zapoznanie przeciętnego człowieka z teologiczną tematyką, sięgnął Karpiński po nieskomplikowany i prosty w odbiorze język, adresując swoją opowieść o tajemnicy przyjścia na świat Syna Bożego szerokiemu gronu nie zawsze wykształconych i oczytanych ludzi.\nPierwsza strofa odznacza się największym kunsztem, bo też mówi o sprawach najważniejszych i zarazem najbardziej nieprzeniknionych. W postaci kilku antytez, pełnych rozmachu przeciwstawień i oksymoronów poeta zamknął Tajemnicę Wcielenia:\n„Bóg się rodzi - moc truchleje,\nŚmiertelny - Król nad wiekami!”\nZnaczenia sześciu pierwszych wersów należy szukać w trzech porządkach:\nBóg – Pan niebiosów, nieskończony, okryty chwałą, król nad wiekami.\nCzłowiek – rodzi się, obnażony, ma granice, wzgardzony, śmiertelny.\nŚwiat – moc truchleje, ogień krzepnie, blask ciemnieje.\nNarodzony Syn Boży jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. Narodzenie Boga – Człowieka jest tak doniosłe, że cały świat zdaje się tracić swój blask i wielkość, a znane zjawiska zaprzeczają swej pierwotnej naturze. Narodzony Syn Boży - „wzgardzony”, bo przychodzi na świat w zwykłej stajni, „śmiertelny” jako człowiek, pozostanie „Królem nad wiekami”. W ten sposób „Słowo”, czyli zapowiedź nadejścia Boga, stało się „Ciałem” - i Bóg pojawił się wśród ludzi pod postacią niemowlęcia:\nRefren jest parafrazą fragmentu Ewangelii św. Jana. Mówi nam o tym, że przyjście na świat Zbawiciela było już przepowiedziane na wiele lat przed jego faktycznymi narodzinami. Tak jak było napisane w księgach - zjawił się Mesjasz, który nauczał ludzi i kochał ich, mieszkał z nimi, aż na koniec umarł za nich na krzyżu, zbawiając całą ludzkość od zła i otwierając im drogę do zbawienia i życia wiecznego.\nWarstwa kompozycyjna kolędy zbudowana jest wokół użycia czasów (teraźniejszego, przeszłego i przyszłego). Pieśń zaczyna się od czasu teraźniejszego: „Bóg się rodzi...”, komunikując powtórzenie się cudu sprzed tysięcy lat. Następnie opowiadanie prowadzone jest w czasie przeszłym, by nawiązać do historii zbawienia:\n„Cóż, niebo, masz nad ziemiany?\nŻeśmy byli winni sami”\nW kolejnej zwrotce autor podkreśla niezwykłość tajemnicy, jakiej świadkami stają się ludzie zebrani w „nędznej szopie”. Mimo potęgi, Bóg z kolędy Karpińskiego nie jest dumny i pyszny, wręcz przeciwnie – stara się być blisko swoich wyznawców, traktować ich równo, a nie na podstawie majątku czy urodzenia. O szczególnej więzi, jaką Stwórca odczuwał z biednymi i prostymi ludźmi traktują kolejne wersy pieśni:\n„ W nędznej szopie urodzony,\nWitać Go przed bogaczami(...)\nCisną się między prostotą.\nPoeta odwołuje się do wielu powszechnych skojarzeń związanych z narodzinami Chrystusa. Kreśli więc obraz ubogiej stajenki, gdzie przy kolebce spotykają się i najubożsi pasterze, i królowie niosący Panu najbogatsze dary. Bóg znalazł się między ludźmi. Prostota wyrażeń nie ma jednak w sobie nic z trywialności.\nJak trafnie zauważa K. Jasińska - autorka badająca twórczość Karpińskiego – „ Bóg z kolędy Karpińskiego: „(...) nie przychodzi do pojedynczego człowieka, tylko do ludu, by dzielić z nim troski. Poeta podkreśla przez to trudną rolę prostych ludzi, którzy cierpią w życiu bardziej niż bogacze. To ubodzy są pierwszymi gośćmi szopy, a dopiero później przybywają monarchowie. Królowie nie mogą oczekiwać na specjalne względy – zostają zrównani z pasterzami; i to samo dzieje się z ich darami.”\nKońcowe zwrotki kolędy zostały napisane w perspektywie przyszłości. Podmiot liryczny prosi „Boże Dziecię” o opiekę nad Ojczyzną:\nI Twoje wioski z miastami”.\nPieśń, oprócz charakteru religijnego, posiada także wydźwięk narodowy. Ojczyzna i dom, a więc także rodziny polecane są opiece Bożej („wspieraj”, „błogosław”). Mamy zatem prośbę o pobłogosławienie ojczyzny, o dobrobyt dla niej, o opiekę nad domami i dobytkiem, nad wioskami i miastami.\nWarto zwrócić uwagę na „oddanie” przywołanych obszarów pod Bożą opiekę, jakby dla podkreślenia, iż wszystko, co jest na ziemi, należy właśnie do jej Stwórcy („i Twoje wioski z miastami”, a nie „nasze wioski z miastami”).\n„Pieśń o Narodzeniu Pańskim” jest niewątpliwie arcydziełem. Utwór wyrasta z literackiego zachwytu poety nad Tajemnicą Wcielenia, stąd tak głęboki sens religijny poetyckiej wypowiedzi. Franciszek Karpiński potrafił w niezwykły sposób tematykę teologiczną wyrazić prostym językiem. Na ponadczasową wartość tej kolędy wskazuje fakt, że jest wciąż chętnie śpiewana i przekazywana następnym pokoleniom jak drogocenna perła.\n„Królowa polskich kolęd” odkrywa przed kolejnym pokoleniem cud Miłości Boga do człowieka, Boga, który dla nas stał się człowiekiem, byśmy mogli uczestniczyć w jego Boskiej naturze, czyli zjednoczyć się z Nim w miłości.


LA ROCHE-POSAY EFFACLAR Żel oczyszczający 400 ml w Apteka AMICA - Apteka Internetowa\nLA ROCHE-POSAY EFFACLAR Żel oczyszczający skóra tłusta i wrażliwa. Preparat delikatnie oczyszcza skórę dzięki zawartości łagodnie myjących substancji, nie naruszając jej naturalnego płaszcza lipidowego. Żel Effaclar skutecznie usuwa zanieczyszczenia, które często są przyczyną niedoskonałości pojawiających się na twarzy, a także reguluje poziom sebum. Skóra staje się czysta, świeża i wyraźnie gładsza. Kosmetyk zawiera w swoim składzie wodę termalną, która łagodzi zaczerwienia i zmniejsza ryzyko występowania podrażnień.\nAqua / water, sodium laureth sulfate, peg-8, coco+betaine, hexylene glycol, sodium chloride, peg-120 methyl glucose dioleate, zinc pca, sodium hydroxide, peg-120 methyl glucose dioleate, zinc pca, sodium hydroxide, citric acid, sodium benzoate, phenoxyethanol, caprylyl glycol, parfum / fragrance\nLACTOSAN MAMA 14 saszetek DATA 30.10.2021


Porozumienie Centrum – Wikicytaty\nAntoni Macierewicz wie o Kaczyńskim różne rzeczy. Przede wszystkim ma dokumenty dotyczące finansowania pierwszej partii Kaczyńskiego – Porozumienia Centrum. Niby są to stare sprawy, ale wciąż mogą być kompromitujące. Kaczyński dobrze wie, kim jest Macierewicz, ale się go boi.\nZobacz też: Antoni Macierewicz, Jarosław Kaczyński\nZobacz też: Prawo i Sprawiedliwość, Srebrna (przedsiębiorstwo)\nOpis: o tym, jak organizował partię.\nŹródło: Wojciech Maziarski, Taśmy Kaczyńskiego. Ujawniamy nieznane wypowiedzi prezesa PiS sprzed 24 lat, „Ale Historia”, wyborcza.pl, 4 czerwca 2018.\nZobacz w Wikipedii: Obywatelski Klub Parlamentarny\nŹródło Twitter, 4:35 PM May 12, 2020 witold gadowski @GadowskiWitod\nZobacz też Prawo i Sprawiedliwość\nZobacz też: zoo\nW 1981 r. bardzo mi się nie podobała koncepcja Macierewicza wciągnięcia ludzi z awansu solidarnościowego, na ogół proweniencji półinteligenckiej. A w 1989–90 ją przyjmowałem. Sądziłem, że ta grupa, dużo bardziej przesiana, może być bardzo pożyteczna. I w jakiejś mierze to się spełniło.\nW otoczeniu Jarosława Kaczyńskiego zajmuje on [Adam Glapiński] bardzo ważną pozycję. Adam Glapiński był już tak ważny w czasach Porozumienia Centrum. Mało kto pamięta, ale PC w 1992 roku mogło wejść do rządu Hanny Suchockiej, ale nic z tego nie wyszło tylko dlatego, że reszta koalicjantów nie godziła się na ministerialną tekę dla Glapińskiego.\nŹródło: "Okazał się absolutnym dzbanem". Były premier nie wytrzymał i ostro podsumował Glapińskiego, natemat.pl, 11 stycznia 2019.\nZobacz też: Adam Glapiński, Hanna Suchocka, Jarosław Kaczyński\nZobacz też: Jarosław Kaczyński, PRL, Srebrna (przedsiębiorstwo)\nOstatnio edytowano 17 maj 2020 o 11:18


Prepping, survival i bushcraft – podobieństwa i różnice • Jedź w Polskę!\nPrepping, survival i bushcraft – podobieństwa i różnice\nUmiejętność przetrwania w trudnych warunkach to cecha niewielkiej grupy ludzi. Dostosowanie się do określonej sytuacji, efektywne zarządzanie zapasami pożywienia i wody, umiejętności, które dziś posiadają nieliczni, wola przetrwania to domena ludzi zajmujących się tymi trzema dziedzinami: prepping, survival i bushcraft. Jakie są podobieństwa i różnice pomiędzy nimi?\nKim są preppersi, surviwalowcy i bushcrafterzy?\nJest wiele cech wspólnych dla preppersów, surviwalowców i bushcrafterów. Widoczne są także wyraźne różnice pomiędzy tymi grupami. Tak opisuje je Kafir w swojej książce „Survival. ABC przetrwania w mieście”:\n“Preppersi przypominają bardziej osadników na nieznanym lądzie – chcą przetrwać kataklizm w bezpiecznym i dobrze przygotowanym do tego miejscu, z bardzo dużymi zapasami wody i pożywienia. Ten trend jest szczególnie silny w USA, gdzie preppersi budują profesjonalne bunkry z zaopatrzeniem nawet na kilkanaście lat. Bardzo często mają rodziny i wraz z innymi prepersami tworzą zamknięte społeczności”.\nSprawdź, co to jest zestaw EDC:\nMój zestaw EDC: co to jest, co zawiera, jak skompletować?\n“Survivalowcy to bardziej samotnicy, przypominają pod tym względem wilki. Ich główną cechą jest minimalistyczne podejście do wyposażenia, dzięki czemu zachowują łatwość przemieszczania się. Nie gromadzą zbyt dużych zapasów, są ukierunkowani na zdobywanie pożywienia w naturalny sposób i pozyskiwanie wiedzy, jak się na to przygotować”.\nZobacz, czym jest domowy zestaw przetrwania:\n“Pojawił się też kolejny trend wśród ludzi obcujących z przyrodą – bushcraft. O ile survival i preppering mają już swoją historię i zostały dobrze opisane, o tyle bushcraft dopiero się upowszechnia. To nowy styl życia wykorzystujący wiedzę o naturze i umiejętności, które pozwalają funkcjonować w zgodzie z otoczeniem, wykorzystując zasoby w sposób odpowiedzialny i zrównoważony, bez naruszania przy tym kruchej równowagi przyrody”.\nJakie są różnice i podobieństwa pomiędzy preppingiem, survivalem i bushcraftem?\nNajbardziej widoczną i charakterystyczną cechą ludzi, którzy uskuteczniają prepping, survival i bushcraft, jest umiejętność przygotowania się lub przystosowania do konkretnej sytuacji oraz zdolność bytowania w określonych warunkach. Oczywiście sposoby przygotowania i bytowania w tych grupach znacząco się różnią i są uzależnione od zaistniałych zdarzeń i warunków otoczenia. Żeby to lepiej zrozumieć, trzeba się przyjrzeć temu, jak rozumiane są preppering, survival i bushcraft.\nPrzeczytaj o samochodowym zestawie przetrwania:\nJak skompletować samochodowy zestaw przetrwania?\nPreppering pochodzi z języka angielskiego i oznaczania „przygotowanie”. Tym samym preppers to osoba, która przygotowuje się do czegoś. No właśnie, do czego? Preppersi swoim myśleniem i postępowaniem wybiegają w przyszłość, starają się przewidywać i szukać takich rozwiązań, które ułatwiłyby im życie. Dlatego gromadzą zapasy w postaci pożywienia, sprzętu, narzędzi, wody i innych zasobów. Doszkalają umiejętności gotowania, pozyskiwania wody, obrony, budowania urządzeń generujących prąd lub prostych narzędzi. Wszystko to ma pomóc przetrwać trudne czasy. A co rozumiemy pod tym pojęciem? To między innymi: pandemia, kryzys klimatyczny lub militarny, nagła utrata pracy lub śmierć bliskiego członka rodziny, awaria elektryczności lub sieci wodociągowej, a także co ciekawe atak zombie i biblijna apokalipsa.\nDowiedz się, na czym polega medycyna przetrwania:\nMedycyna przetrwania. Alternatywne środki opatrunkowe i metody opatrywania ran\nSurvival z języka angielskiego oznacza „przetrwanie”. Wydawać by się mogło, że ma dość sporo wspólnego z prepperingiem. W końcu obie te dziedziny ukierunkowane są na przetrwanie w określonych warunkach. Niby tak, ale największą różnicę widać w tych warunkach właśnie. Survival dotyczy umiejętności przeżycia w ekstremalnej i nagłej kryzysowej sytuacji, w momencie, kiedy nie jesteś przygotowana lub przygotowany do takiego wydarzenia. Oznacza to, że nie masz przy sobie odpowiednich zapasów i musisz improwizować, jeśli chodzi o zdobywanie pożywienia, budowę schronienia, skonstruowanie podstawowych narzędzi lub przedmiotów.\nSprawdź, czy Ty też jesteś prepperem:\nBushcraft to połączenie dwóch angielskich słów, które tłumaczymy tak: krzak i rzemiosło. Mówiąc inaczej, bushcraft oznacza obcowanie na łonie natury, przy wykorzystaniu umiejętności związanych z pozyskaniem pożywienia, budową schronienia, rozpalenia ognia lub nawigowania. Różnica pomiędzy bushcraftem a survivalem i prepperingiem jest jednak taka, że ten pierwszy nie odnosi się do sytuacji kryzysowych. Jest to raczej spokojny wypoczynek na przykład w lesie i okazja do udoskonalenia umiejętności, które wymieniłam kilka linijek wcześniej. Nie oznacza to, że tej wiedzy nie będziemy wykorzystywać w warunkach awaryjnych wspomnianych przeze mnie przy pojęciach survivalu i perppingu.\nPrepping, survival i bushcraft – podsumowanie\nJak widzisz, prepping, survival i bushcraft mają ze sobą wiele wspólnego. Zajmując się jedną z tych dziedzin, automatycznie nabywamy umiejętności i wiedzy, która przyda się nam w pozostałych. Musisz być jednak świadoma lub świadomy subtelnych różnic pomiędzy byciem prepperem a surviwalowcem i tych większych między bushcraftem a tymi dwoma dziedzinami wymienionymi wcześniej.\nco to jest bushcraftco to jest preppingsurvival co to jest


Co to jest DVB-T? - Cyfrowa Telewizja Naziemna DVB-T w Szczecinie i okolicach\nObecnie w Polsce trwa proces cyfryzacji, czyli zastąpienia dotychczasowego sposobu nadawania analogowego, nadawaniem techniką cyfrową. Proces ten zachodzi stopniowo w poszczególnych województwach naszego kraju. Docelowo sygnał analogowy ma zostać całkowicie zastąpiony przez cyfrowy do końca lipca 2013 r. Przy czym, w wielu województwach sygnał analogowy zostanie wyłączony dużo wcześniej.\nW ramach DVB-T w Polsce działają trzy multipleksy. Multipleks to pakiet programów telewizyjnych, radiowych i dodatkowych usług jednocześnie transmitowanych cyfrowo do odbiorcy w jednym kanale częstotliwości. W ramach pierwszego multipleksu (MUX-1) nadawane są kanały Telewizji Polskiej (TVP1, TVP2, TVP Info) oraz cztery stacje wyłonione w konkursie (Eska TV, ATM Rozrywka TV, TTV, Polo TV). Drugi multipleks (MUX-2) przeznaczony jest dla TVN, Polsatu, TV4 i TV Puls. Obok kanału podstawowego, nadawcy mogą zamieścić swój drugi kanał. Trzeci multipleks (MUX-3) poświęcony jest w całości kanałom tematycznym Telewizji Polskiej. Wdrożenie poszczególnych multipleksów odbywa się stopniowo w różnych regionach kraju.\nCyfryzacja wiąże się z koniecznością wymiany odbiorników telewizyjnych nieprzystosowanych do odbioru DVB-T lub dokupienia odpowiednich dekoderów. O sprzęcie dowiesz się więcej w dziale SPRZĘT.


Jak złożyć deklarację przez Internet? - Archiwum z 2011 - Archiwum - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > PIT > Archiwum > Archiwum z 2011 > Jak złożyć deklarację przez Internet?\nDo wysłania deklaracji przez Internet służą elektroniczne formularze, które można pobrać ze strony Ministerstwa Finansów. Deklaracje można składać również za pośrednictwem aplikacji instalowanej na komputerze. Złożenie deklaracji za 2011 r. drogą elektroniczną nie wymaga posiadania bezpiecznego podpisu elektronicznego.\nW rozliczeniu za 2011 r. podatnicy mogą przesyłać drogą elektroniczną bez e-podpisu następujące zeznania podatkowe:\n- zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011: PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39;\n- zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2011 (PIT-28);\n- deklaracja o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej w poszczególnych miesiącach roku podatkowego 2011 (PIT-16A);\n- deklaracja o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, zapłaconej i odliczonej od zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych w poszczególnych kwartałach roku podatkowego 2011 (PIT-19A);\n- wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej (PIT-16) składany w roku 2012 oraz jego korekta.


Górnik Łęczna pokonał w sparingu Wisłę Puławy 1:0 - Dziennik Wschodni\nGórnik Łęczna pokonał w sparingu Wisłę Puławy 1:0\nJeżeli ktoś wybrał się w środę do Łęcznej na sparing Górnika z Wisłą Puławy, to nie powinien żałować. Po dobrym i zaciętym spotkaniu gospodarze wygrali 1:0. Obie ekipy miały jednak swoje sytuacje i goli powinno paść więcej\nFranciszek Smuda i Marcin Broniszewski nadal nie zakończyli testów. Trenerzy zielono-czarnych chcą jeszcze wzmocnić skład na pozycji bramkarza i środkowego obrońcy. Dlatego przy okazji środowego spotkania sprawdzali kolejnych zawodników, którzy mogą występować na tych pozycjach.\nW pierwszej połowie tempo było dobre, a obie ekipy stosowały wysoki pressing. Przed przerwą swojemu byłemu klubowi mógł się szybko przypomnieć Michał Zuber, który w zimie zamienił Łęczną na Puławy. Miał dwie, niezłe okazje na gole, ale obie zmarnował.\nJedyna bramka padła w 73 minucie. Krystian Wójcik przejął złe podanie Krzysztofa Kurka do Przemysława Skałeckiego i pewnym strzałem z dystansu zapewnił Górnikowi zwycięstwo. W końcówce goście mogli doprowadzić do wyrównania. Dawid Chudyba zamiast do siatki przymierzył jednak w słupek. A na koniec zawodów w poprzeczkę trafił Wojcik.\nGospodarze na plus mogą sobie zapisać czyste konto, bo niedawno mieli problem z grą w obronie. W końcu w sparingu ze Stalą Kraśnik zielono-czarni pozwolili trzecioligowcowi na zdobycie aż trzech bramek.\n– Nie przywiązujemy wielkiej uwagi do wyników, jakie osiągamy w meczach kontrolnych. Chodzi o to, żebyśmy realizowali przedmeczowe założenia. A w Łęcznej dobrze funkcjonowaliśmy zarówno w fazie atakowania, jak i bronienia. Mieliśmy też swoje sytuacje, ale zabrakło precyzji. Ogólnie to był dobry sprawdzian i ciekawy mecz – ocenia Jacek Magnuszewski, trener Dumy Powiśla.\nPuławianie nie mogli skorzystać z kilku ważnych zawodników. Na uraz kolana narzeka młodzieżowiec Mateusz Supryn. Do treningów będzie mógł wrócić dopiero za dwa tygodnie. Adrian Popiołek ma problem z kostką, a Szymon Stanisławski z przywodzicielem. W ekipie miejscowych brakowało za to kontuzjowanych: Mohameda Essama, czy Pawła Wojciechowskiego.\nW sobotę Wisła zagra u siebie z Ursusem Warszawa (godz. 12). Z kolei ekipa z Łęcznej na własnym boisku zmierzy się z Siarką Tarnobrzeg.\nGórnik Łęczna – Wisła Puławy 1:0 (0:0)\nBramka: Wójcik (73).\nGórnik: I połowa: zawodnik testowany I – Pigiel, zawodnik testowany II, Midzierski, Orłowski, Tymosiak, Sasin, Szewczyk, Pisarczuk Kowalski, Stasiak. II połowa: zawodnik testowany III – zawodnik testowany IV, Rogala, zawodnik testowany V, Kukułowicz, Łuszkiewicz, Korczakowski, Dzięgielewski, Jodłowski, Wójcik, Cielebąk.\nWisła: Socha (60 Kurek) – Król (65 Kusal), Poznański (70 Dębowski), Pielach (70 Barański), Barański (46 Litwiniuk), Maksymiuk, Kobiałka (70 Skałecki), Zuber (46 Zmorzyński), Puton, Żelisko (70 Zuber), Kacprzycki (70 Chudyba).\nGórnik Łęczna Wisła Puławy\nAzoty Puławy lepsze od Wybrzeża dopiero po konkursie karnych 0 0\nPodlasie – Lublinianka 5:0. Całkowita dominacja 0 0\nKorona Handball Kielce – MKS Perła Lublin 24:34 3 0\nŻegnamy Kingę Stasiak, wykładowcę KUL 109 2\nW Plazie pojeździsz na wrotkach. Pierwsi chętni już próbowali [zdjęcia] 83 0


abnegatach - Co to jest abnegatach? + Definicje online + eDefinicje.pl\nCo to jest abnegatach?\nCzym jest abnegatach? Co znaczy abnegatach?\nWyraz abnegatach jest odmianą słowa abnegat.\nZobacz synonimy słowa abnegatach\nZobacz podział na sylaby słowa abnegatach\nZobacz hasła krzyżówkowe do słowa abnegatach\nZobacz anagramy i słowa z liter abnegatach\nTłumaczenie wyrazu abnegatach:\nZapis słowa abnegatach w języku migowym\nZapis słowa abnegatach w alfabecie Morse'a\nZapis słowa abnegatach w alfabecie Braille'a\nZapis słowa abnegatach w alfabecie fonetycznym NATO (ICAO)\nAlpha Bravo November Echo Golf Alpha Tango Alpha Charlie Hotel\nZapis słowa abnegatach od tyłu\nPopularność wyrazu abnegatach\nAchacjuszowie , azbuka , amarelka , antypłytkowy , antytrynitarz , allel , adresat , ateuszowski , angiokardiograficzny , aglutynogen , ardito , ayurwedyjski , achromatyczność , adiantowate , antyteista , Agnieszka , analityczka , Alfred , antyspamowy , apap ,


Oddział specjalistycznej opieki - Page 5\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Nie Lut 12 2017, 17:20\nSłysząc jego słowa nie mogłam się nie roześmiać. To ja powinnam się martwić - zaczynało do mnie dochodzić to, że pewnie nie wyglądam jak wcześniej. A jednak, Xavier brzmiał prawie na przejętego własnymi słowami. Kręcąc głową przysunęłam się jeszcze, by go pocałować w policzek.\n- Martwi mnie bardziej czy ty wytrzymasz ze mną. Trzydzieści ileś lat... muszę mieć masę zmarszczek! - udałam przerażenie i znów się zaśmiałam. - Bo ja chcę być z Tobą aż do śmierci i jeden dzień dłużej.\nJego reakcja na moje pytanie o obrączki sprawiła że zacisnęłam mocno usta. Na prawdę bardzo próbowałam się nie uśmiechnąć; niemal słyszałam jak w myślach gdera na mnie, że tylko ja mogę tak się zachowywać po dziesięciu latach śpiączki. Patrzyłam jak wyciąga łańcuszek i już pozwoliłam sobie na uśmiech. Głupia, coś myślała, że je wyrzucił?\n- Za duża? - powtórzyłam jak echo za nim, marszcząc brwi. Zrozumiałam dopiero gdy wsunął mi obrączkę na palec. Szczęście i wspomnienie naszego ślubu wymieszało się z kolejnym niepokojem. Moje palce byly prawie jak dłonie szkieletu, tyle że powleczone skórą. Mój stan fizyczny zaczął mnie bardziej przejmować niż jeszcze dwie minuty temu, gdy żartowaliśmy o starości. Zauważyłam, że powiedział tylko o mojej obrączce, ale niepokój dotyczący ewentualnej próby wierności ukochanego zaniknął, gdy okazało się że nosi obrączki przy sobie - bo założyłam, że zawsze tam były, nie tylko na dzisiejszą okoliczność.\n- Kochanie... - zaczęłam powoli, przerywając i zagryzając usta. Głupio mi było na niego spojrzeć, ale na prawdę mnie to martwiło. - Mógłbyś mi załatwić jakieś lustro?\nMiałam przy tym kompletnie poważną minę i wcale by mnie nie zdziwiło, gdyby się ze mnie zaczął śmiać. Chwilowo nie mogłam skupić się na niczym więcej, więc patrzyłam tylko na niego, oswojona już z tym jak się zmienił, ściskając go mocno (w mojej ocenie mocno) za dłoń.\n- Albo poczekaj - wypaliłam nagle i pochyliłam się w jego kierunku, składając na jego ustach pocałunek, nie czekając na jego zgodę. Bałam się tego jak wyglądam i irracjonalnie obawiałam się że jak się zobaczę, stracę pewność siebie, by to zrobić. Mimo że rozum mówił mi że widzieliśmy się wczoraj, czułam głód, tęsknotę za Xavierem.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Nie Lut 12 2017, 20:02\nNie przejmował się tym jak wyglądał. Chciał odgonić jej myśli od nieprzyjemnych tematów, których rozgrzebywanie w tym momencie było całkowicie niepotrzebne. Sam musiał oswoić się z myślą, że teraz nie będzie sam. Tak długo przyzwyczajał się do myśli, że będzie dzielił życie z Ev. Sam proces przez który przeszli trwał jakiś czas... A potem ona nagle po prostu znikła z jego życia mimo, że cały czas była obok.\nI teraz wszystko zaczyna się od nowa, mimo, że jej wydawało się iż był to zaledwie jeden dzień. Przez jego twarz przeszedł cień uśmiechu. Chyba nie myślała, że skoro już tak się namęczył w zbliżeniu się do niej kilka zmarszczek go odtrąci? Jego oddanie i przysięga nie zostały nigdy wyrażone słowami. W pewnych momentach naszego życia nie były one wcale potrzebne. To czyny miały największe znaczenie, one mogły wyrazić o wiele więcej niż słowa, tak często nas ograniczające.\nTak, obrączki miał zawsze ze sobą. Nigdy ich nie pokazywał, jednak zawsze czuł ich ciężar na piersi. Kiedyś wyjaśni jej dlaczego zniknęła ona z jego palca. Choć nigdy nie przyjmował do wiadomości tego iż będzie musiał jej cokolwiek wyjaśniać, jakby w geście obrony. Nie czuł się winny. Nie uważał tego za zdradę czy chęć oszustwa. Było łatwiej kiedy obrączka znalazła się poza zasięgiem wzroku innych, a może przede wszystkim jego. Nie przywoływało to wspomnień, pozwalało funkcjonować. I była jedyną, które by to powiedział... Ale przede wszystkim mniej bolało.\n-Schudłaś. Powiedziałbym, że dziesięć kilo po prostu gdzieś zniknęło mimo, że przyjmowałaś pokarm. -Powiedział spokojnie i napotkał jej spojrzenie. Widział zmartwienie i obawy związane z nowymi informacji. Dostrzegł też jak przygląda się swoim dłoniom. Delikatnie uniósł jej podbródek tak aby mogła na niego spojrzeć. -Musisz wiedzieć, że wciąż jesteś tą samą Ev. Nic się nie zmieniło.-Powiedział cicho.\nOdwzajemnił jej pocałunek, pomimo, że przez sekundę jego ciało odmówiło posłuszeństwa i zamarło. Jednak dotyk jej warg był taki znajomy, taki naturalny. Włożył w ten pocałunek znacznie więcej niż chęć ponownego zbliżenia się. Była to tęsknota, pragnienie, cała frustracja związana z niewiedzą w jakiej żył tyle lat. Po chwili odsunął się od niej i sięgnął do szafki obok jej łóżka. Wyjął niewielkie lusterko i przez moment tylko czekał, nie przysuwając go.\nWyprostował się i podał jej lusterko. Cały czas przyglądając się jej, temu co zrobi, temu jak zmieni się wyraz jej twarzy kiedy spojrzy w swoje odbicie. Nie zmieniło się tak bardzo. To niesamowite ale wyglądała dokładnie tak jak te dziesięć lat temu. Była po prostu wychudzona. Jej policzki lekko się zapadły a skóra przybrała mniej żywego odcienia niż zawsze. Powoli podniósł dłoń i przejechał kciukiem po jej policzku, dotykając palcem zarysu jej szczęki. Wciąż była piękna. Tak, jakby nic się nigdy nie zmieniło.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sro Lut 15 2017, 20:49\n/wybacz czas, ale życie mnie trochę zaskoczyło. I zmiana formy, czasem tak mi się dzieje, jak nie przeczytam swojego posta z wcześniej, tylko osoby z którą piszę i naturalnie przejmuję inną osobę do opisu. Nie gwarantuję że tak będzie na stałe : o\nDoskonale pamiętała ten okres, gdy dopiero co przyjął ją do swojego serca. Pamiętała, ile czasu jej zajęło dotarcie do niego, ale nigdy nie zastanawiała się jak on to widział, nigdy nie myślała nad tym, czy ten proces był dla niego na tyle ważny, by był trwały. Zabawnym było to, jak ich proces zakochiwania się różnił. U niej było to raczej... jakby od zawsze wiedziała, że go kocha. Wydawało się jej jednak, że u niego to był długi proces, gdy ją w końcu pokochał. Może dzięki temu ona mogła sobie go "wychodzić", może dzięki temu teraz gdy "wróciła" on wciąż czekał.\nMimo wszystko zmiany fizyczne martwiły ją póki co najbardziej. Dziesięć kilo. To znaczyło, że była niemal na skraju jakiejkolwiek normy. Mówienie że nic się nie zmieniło, było dalekie od prawdy, mimo wszystko nie chciała dyskutować. Pomartwi się tym później, wyżali koleżankom... o ile jeszcze jakieś miała.\nPoczuła to, że się zawahał, ale uznała że to nic więcej, jak zaskoczenie. Kto by się spodziewał że pięć minut po obudzeniu z dziesięcioletniej śpiączki będzie chciała się całować?\nNo, ona by się może spodziewała... ale tak po za tym, raczej nikt po za nią samą nie znał jej wyroków.\nTo było dla niej takie naturalne, takie... normalne, w tym szaleństwie. Osadziło ją na ziemi, już czuła się normaniej. Bezpieczniej. Mniej niepewnie. Zupełnie jakby się na nowo zakotwiczyła... To nie było coś łatwego do opisania słowami, była to taka mieszanka odczuć i różnych emocji, tak silnych, że czuła się po prostu szczęśliwa.\nI wtedy podał jej lusterko, a ona znów poczuła niepokój. Przez chwilę nie patrzyła na swoje odbicie, tylko na niego, aż zebrała się na odwagę.\nJedna, druga, trzecia zmarszczka... patrzyła i patrzyła... i czuła rosnącą ulgę. Xavier dotknął jej policzka a ona uniosła głowę z delikatnym uśmiechem.\n- Nie jest źle - przyznała w końcu, odkładając lusterko na łóżko. Straciła zainteresowanie tematem swojego wyglądu i przysunęła się bliżej do ukochanego męża, tak by mogła się o niego oprzeć. Prawie jak w domu. Tylko była bardziej zmęczona. Paradoksalnie, bo przecież spała... Ale to teraz, to było zmęczenie fizyczne. Była po prostu wyniszczona. Przez myśl jej przeszło że może jest coś co postawi ją na nogi, ale w zasadzie miało to mniejsze znaczenie. Teraz, gdy już w miarę wiedziała co się z nią działo chciała wiedzieć więcej o najważniejszej osobie w jej życiu... i reszcie, mniej ważnych.\n- Musisz mi wszystko opowiedzieć, kochanie, wiesz? - powiedziała kręcąc kółka palcem na jego piersi. Przyjemne mrowienie materiału o opuszek jej palca było na swój dziwny sposób kojące. - O tym co robiłeś, co się działo, twoje najciekawsze przypadki... - wyprostowała się nagle i udając srogą minę dodała - oczywiście, ile razy ktoś mi cię próbował zabrać, też muszę wiedzieć! - ale zaraz roześmiała się, pokazując że był to żart i wróciła do poprzedniej pozycji. Jej organizm jakoś dziwnie zaczynał rozciągać w czasie jej sen i zaczynała czuć jakby spała dłużej niż dzień, choć wciąż nie był to okres lat, nawet jednego roku.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sro Paź 18 2017, 23:35\nTo był jeden z najgorszych dni w życiu Kimbry Hudson. Kobieta siedziała sobie spokojnie w swoim ulubionym, puchatym, różowym fotelu w salonie w mieszkaniu. Ulica Pokątna tętniła życiem i kobieta z uśmiechem na ustach grała w magicznego wisielca wsłuchując się w stłumiony gwar, gdy przez okno wleciała sowa. List, który niosła, był autorstwa jej środkowej córki, słodkiej Bridget. Szkoda tylko, że historie, które pisała, nie były już takie słodkie... Och, ileż by dała, żeby dziecko napisało jej coś o swoim śniadaniu zamiast tego!\n"Mamo, ostatnio znów zdarzyło się coś strasznego w Hogwarcie" - tak zaczynał się list. Kimbra odłożyła kartkę, by poszukać swoich okularów do czytania (co zajęło jej relatywnie sporo czasu, mimo że znajdowały się tuż obok fotela na stoliczku), a następnie powróciła do lektury listu. "Gryfoni i Ślizgoni grali w Quidditcha i jedna z zielonych uwolniła Obskurusa. Zupełnie jak na tym festiwalu, pamiętasz jak Ci opowiadałam?" - Oj, Kimbra doskonale pamiętała. Okropnie się bała, kiedy dwie z jej córek znalazły się w ogniu wydarzeń na festiwalu muzycznym. Podobno wtedy zginęła jakaś młoda dziewczynka! Chwała Merlinowi, że to żaden bąbelek Hudsonów!\nList ciągnął się jeszcze dalej, ale Kimbra nie mogła przeczytać nic więcej. Jej uwagę przykuło jedno jedyne zdanie, które sprawiło, że okulary prawie spadły jej z nosa, a serce zabolało tak mocno, że aż przycisnęła rękę do obfitej piersi. Czy Bridget napisała, że "Profesor Fairwyn oberwał siedząc na trybunach i teraz leży w Mungu będąc w śpiączce"?! Czym prędzej wskoczyła w swoje puchate, różowe kapcie i przez kilka minut dosłownie biegała po całym mieszkaniu, paradoksalnie próbując uspokoić gonitwę myśli w głowie i ułożyć zamiast tego jakiś plan. Przecież nie mogła tego tak zostawić, prawda? Była założycielką największego fanclubu Edgara Fairwyna, na gacie Merlina, musiała chociaż spróbować coś zrobić, co nie?\nThomas patrzył jedynie z politowaniem na swoją żonę, gdy oświadczyła mu, że nie może zwlekać ani chwili dłużej i musi znaleźć się w Mungu, a on sam musi ją doprowadzić do sali, w której leżał @Edgar T. Fairwyn. Pan Hudson nigdy nie rozumiał tej niezwykłej obsesji Kimbry, lecz nie protestował - zresztą jak zwykle. Zasugerował jej jednak odczekanie na bardziej sposobny moment. O dziwo zadziałało! Kimbra najpierw odpisała córce, że bardzo dziękuje jej za informacje i zaprasza ją do Munga, a do listu dołączyła pieniądze na pokrycie kosztów świstoklików tam i z powrotem. Następnie stworzyła notatkę informacyjną na specjalny wizbook fanclubu, którą potem powieliła kilkakrotnie za pomocą magii i rozesłała pocztą do najbliższych przyjaciółek z dopisanymi datami planowanych dyżurów przy pisarzu.\nWiele godzin planowania dla Kimby sprowadziło się do tego dnia, którego razem z córką miała zjawić się w szpitalu. Bywała tam już kilkakrotnie, jednak uzdrowicielki nie chciały jej wpuszczać na więcej niż piętnaście minut. Niemniej jednak wykorzystywała ten czas, by poprawić leżącemu poduszki, cyknąć jakąś uroczą fotkę, czy też wstawić do wazonu świeże kwiaty. Ogólnie starała się!\nStojąc przed drzwiami sali rozglądała się nerwowo, wypatrując kręcących się w okolicy uzdrowicielek, które już chyba zaczynały być wobec niej podejrzliwe.\n- BRIDGET, KOCHANIE MOJE, PRZYNIOSŁAŚ TĄ LAURKĘ Z PODPISAMI SWOICH KOLEGÓW I KOLEŻANEK? - zapytała teatralnym szeptem.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Czw Paź 19 2017, 20:24\nWieść o śpiączce Hogwartckiego postrachu rozeszła się po szkole w zastraszającym tempie.\nSmutne, posępne spojrzenia, które wlepiali w niego niektórzy uczniowie, a szczególnie fanki Edgara, które zalewały się rzewnymi myślami na samą myśl, że ich ukochanemu profesorowi może się coś stać, oprowadzały go po właściwie całej placówce. Czuł je idąc do kibla, paliły na zajęciach, wbiłaby się niczym szpile na posiłkach i na korytarzach. Parę osób miało na tyle nerwów, żeby złożyć chłopakowi coś na wzór kondolencji, traktując ich wspólną przypadłość, jak coś ostatecznego. Wszyscy spodziewali się po nim wielkiego ubolewania, łez w oczach, załamującego głosu, dołku psychicznego, wielkiej boleści duszy i rozpaczy, która rozrywała jego serce na kawałki. On uważał, że tak właściwie to nic się nie stało, zdeptali go, choroba, która nie była śmiertelna się odezwała i tyle. Reakcje chłopaka na słowa, które miały go pocieszyć były dość osobliwe — za pierwszym razem było mu głupio, jedyne, na co się zdobył to pogardliwe spojrzenie, kulturalne kiwnięcie głową i odejście w swoją stronę, potem zrobiło się komicznie, a już, szczególnie kiedy jedna z Ślizgonek wcisnęła mu w dłoń kilka galeonów, „na pocieszenie: żeby sobie kupił jakąś czekoladę, bo to przecież każdemu poprawia humor". Inna sprawa, że on sam popsutego humoru nie miał, ale za radą koleżanki kupił sobie coś „na pocieszenie „- kolejną z książek, która miała powiększyć już dość sporą kolekcję.\nPotem wybuchał głośnym śmiechem i tyle. Patrzyli na niego jak na wariata, czasem wyklinali, bo przecież: „JAK MOŻNA NIE MARTWIĆ SIĘ O WŁASNEGO OJCA”, a on nie miał właściwie żadnych oporów. Edgar w równym stopniu ignorował i jego, więc byli kwita, nie?\nDużo bardziej trapił go incydent, w którym główną rolę odgrywał Obscurus. Ależ on żałował, że go przy tym nie było. Jeszcze przed festiwalem, przed tymi wszystkimi dziwnymi akcjami, przed załamaniami magii interesował się tym tematem, magiczna moc i sposoby jej ujawniania były mu szczególnie bliskie — ze względu na zainteresowania i rodzaj magii, jakim się parał oczywiście. Nie był jakimś zwyrolem, który chciał opanować świat, jednak ta cała otoczka nieposkromionej mocy, energii, której nawet najbardziej doświadczony czarodziej nie był w stanie ujarzmić była w osobliwy sposób fascynująca.\nW głowie Caesara pojawiały się dziwne myśli, marzył o poskromieniu takiego tworu, chciał pomóc osobom, które ujawniałyby tego typu zdolności, powstrzymać tę niszczycielską moc. I na razie obserwował. Nikt nie przyciągnął jednak uwagi młodzieńca.\nCzęsto gburowaty, przyjaciół oprócz Hill nie miał. Zresztą i z druga z prefektów Slytherinu nie utrzymywał bardzo zażyłych kontaktów. Nie miał czasu, bo albo się uczył, albo odsypiał nocne dyżury na korytarzach — dlatego też ewentualna obserwacja była utrudniona. Zaraz brali go za zakochanego geja albo zakochanego hetero, albo chłopaka, który najwyraźniej szuka problemu.\nPo co pojawił się tego dnia w Mungu? Chciał zobaczyć, jak wygląda ciało w czasie tej specyficznej śpiączki, wywołanej przez chorobę i tyle.\nKiedy wszedł do sali przy łóżku ojca stała już jakaś kobieta i dziewczyna, którą parę razy mignęła mu na korytarzu. PW głowie pojawiła się myśl, że może to jego kobieta, jednak zaraz zgasła. Żadna DOROSŁA osoba, z pełna rozumu by przecież na niego poleciała. Zrozumieć mógł gówniary w jego wieku, które podniecali tacy starsi, zimni i niedostępni mężczyźni, ale kobiety w średnim wieku? Trudno było mu uwierzyć, że były aż takimi dziwaczkami.\nChociaż, uważał swoją matkę za dość rozsądną i inteligentną kobietę, a przecież również z nim wpadła. Może w przypadku tej drugiej było podobnie? Tylko ona słysząc o śpiączce ojca swej córki, postanowiła przyjść z nią w odwiedziny, w nadziei, że może ich słodkie, kochające głosiki go obudzą.\nCaesar uśmiechnął się na samą myśl o tym, że jego ojciec miałby się obudzić w takim głupim celu, jak spotkanie własnego dziecka. Prędzej doszłoby do tego, gdyby dowiedział się, że ktoś inny będzie uczyć run w Hogwartcie ewentualnie na samą myśl o tym, że jest na świecie ktoś, kto ma więcej fanek od niego.\nTrochę nie wiedział co ze sobą zrobić, wycofywać się nie było sensu to też nieodzywający się słowem podszedł do szpitalnego łóżka, w którym smacznie śpiączkową sobie Edgar, siadł na jednym z wolnych krzesełek, po czym zaczął uważnie przyglądać się powłoczce, która otaczała ciało chorego. Śmiesznie. Naszła go nawet ochota na podobne doświadczenie — chciał zapaść w bezwład. Niestety się nie zapowiadało. W głowie na chwile pojawiła się myśl, że może sam powinien rzucić się pod samochód albo spaść z miotły, w nadziei, że uda mu się trafić w podobny stan. Pomysł nie był trudny w wykonaniu, gorzej z poziomem głupoty, który prezentował. No umierać to on jeszcze nie chciał, chociaż podejście do życia miał czasem bardzo pesymistyczne.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Pią Paź 20 2017, 22:15\nBridget była zszokowana faktem, że do kolejnego uwolnienia Obskurusa doszło akurat w Hogwarcie, w dodatku podczas meczu Quidditcha! Gdy tylko próbowała sobie wyobrazić, jak bardzo było to niebezpieczne, aż jej się jeżyły włosy na ciele. Nie mogła powiedzieć, że przywykła do tych okropnych rzeczy. Od dobrych dwóch miesięcy, a może nawet dłużej wliczając w to wakacje w Grecji, działo się naprawdę źle i Bridget czuła się coraz gorzej w związku z tym. Nie miała już tak dużego oparcia w swojej różdżce, w której do tej pory pokładała większość swoich nadziei w chwili zagrożenia. Nie była już tak pewna, gdy wracała popołudniami z zajęć opieki nad magicznymi stworzeniami lub z zielarstwa, ponieważ musiała przechodzić w okolicy kamiennego kręgu, gdzie grupę uczniów zaatakował wilkołak w biały dzień. No i festiwal...\nNic dziwnego, że wyglądała tak marnie. Blada cera dodatkowo podkreślona przez kontrastujące z nią ciemne włosy, nadawała jej wygląd nieco chorej. W sumie można było pomyśleć, że obecna z nią matka składała wizytę jej samej. Dziewczyna trzymała w rękach całkiem pokaźny bukiet, który zamierzała ułożyć przy łóżku leżącego w śpiączce profesora Fairwyna. Jego wypadek również nią wstrząsnął. Zawiadomiła mamę prawie natychmiast, bowiem wiedziała, jak bardzo jej zależało na informacjach o Edgarze, lecz nie sądziła, że zostanie zaciągnięta do samego szpitala. Niemniej jednak zamierzała złożyć mu wizytę, po cichu licząc, by jeszcze spał...\n- Tak, mamo, mam ją - rzuciła zmęczonym głosem, wywracając oczami. Robiła z tej laurki wielkie halo, a w gruncie rzeczy była to zwyczajna kartka z życzeniami powrotu do zdrowia. To nic, że podpisała ją połowa szkoły i wyliczanie przez laurkę całej listy tych osób trwało pięć razy dłużej niż życzenia.\nJej wzrok padł na chłopaka idącego korytarzem w ich stronę. Jakoś tak zrobiła się nieco nerwowa - rozpoznała go. Caesar Fairwyn, syn profesora starożytnych run przyszedł, by odwiedzić ojca w szpitalu akurat tego samego dnia co ona i jej mama. Ale siara. Zdobyła się jednak na delikatny uśmiech.\n- Cześć - rzuciła, gdy był blisko. Nie wiedziała, czy Ślizgon w ogóle kojarzył ją chociażby z widzenia, ale uznała, że wypadało się przywitać, tym bardziej, że znała jego powiązania z Fairwynem i poniekąd współczuła mu. - To syn nauczyciela - powiedziała półgębkiem do mamy licząc, że chłopak jej nie usłyszy. - To musi być straszne, przychodzić do ojca w śpiączce - dodała jeszcze, wzdychając cicho.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Paź 21 2017, 12:06\nCaesar w jednej chwili stracił całą wiarę w ludzkość.\nMocno zmarszczył brwi i przyjrzał się dwóm paniom. Zaraz spojrzał na piękny bukiet kwiatów i laurkę, którą w dłoni trzymała młodsza. Nie mógł się powstrzymać i prychnął śmiechem, próbując jednocześnie zagłuszyć swą reakcję kaszlnięciem. Musiało to brzmieć bardzo sztucznie, bo starsza z kobiet spojrzała na niego niepochlebnie i, jak mu się wydawało, wręcz przewróciła oczami na całkowity brak wychowania chłopaka.\nFairwyn na chwilę przestał zwracać na nie uwagi, coraz uważniej przyglądając się ojcu i stanowi, w jakim się znajdował. Jego zamyślenie przerwały jednak szepty, z których zrozumiał słowa „syn” oraz „ojca w śpiączce".\nGdyby mógł zmarszczyć brwi jeszcze bardziej, to najprawdopodobniej by to zrobił. Poczuł wielką irytację i rozdrażnienie. Westchnął głośno i ostentacyjnie tak, żeby usłyszały go te dwie wariatki, które pomyślały, że Fairwynowi najwyraźniej będzie miło, kiedy się obudzi, a przy łóżku znajdzie świeże kwiaty i laurkę. Były najzwyczajniej w świecie naiwne. Jeszcze rozumiał starszą, nie znała Fairwyna oko w oko, nie wiedziała, jak zachowuje się na co dzień, jak bardzo paskudny jest jego charakter i jak okropnie traktuje ludzi. Po puchonce spodziewałby się trochę więcej oleju w głowie, ale wszystko wskazywało na to, że jej makówka była całkowicie pusta. Czyli ona również była zauroczona intelektem ojca, bo przecież żadnych innych pozytywnych cech mężczyzna nie wykazywał. No dobra, potrafił przekazywać wiedzę lepiej niż dobrze, ale to i tak nie było w stanie oczyścić go ze wszystkich win. Baby to jednak są głupie, powiedział do siebie w myślach na koniec i znów zainteresował się ojcem.\nPo dłuższych oględzinach dowiedział się wszystkiego, czego chciał i już miał wychodzić, kiedy w głowie pojawił się szatański plan. Umiał kłamać i chociaż rzadko kiedy z tej umiejętności korzystał, to kiedy wymagała tego sytuacja, nie miał żadnych oporów.\nW jednej chwili na twarzy Ślizgona pojawił się całkowicie inny wyraz, posmutniał, przygarbił i skulił się w sobie, chciał sprawiać wrażenie załamanego całą sytuacją. W oczach pojawiły się nawet łzy, wskazujące na to, że nie jest z nim najlepiej. Spojrzał posępnie na kobiety i drżącym głosem rzekł.\n- Wybaczcie, mój poprzedni wybuch - wydawało mu się, że brzmi zadziwiająco dobrze i przekonująco, dlatego kontynuował swój wywód dalej - ale przez tę tragedię miewam wahania nastroju - popatrzył na Bridget i uśmiechnął się smutno - a najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie wiem jak mu pomóc! - zrobił dramatyczną przerwę i zwrócił smutny wzrok w bok, jego usta przybrały zaś kształt podkówki wywiniętej do dołu. - Bezsilność jest czymś, co mnie zabija. - zakończył, wstał i w nerwowym ruchu zaczął krążyć po sali. Nie mógł powstrzymać delikatnego i głupiego uśmiechu, dlatego też zakrył twarz dłonią. Nagle zatrzymał się przy łożu, oparł o metalowe oparcie łóżka, znajdujące się w nogach profesora i płaczliwym głosem wypowiedział - Ileż bym dał, żeby być na jego miejscu - zrezygnowany pokręcił głową, w skupieniu spoglądając na ojca w śpiączce.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Nie Paź 22 2017, 12:01\nKimbra Hudson z przekonaniem pokiwała głową, wciąż rozglądając się po korytarzu z zaniepokojeniem wymalowanym na twarzy. Uzdrowicielki chyba poważnie myślały, że kobieta czyhała tu na czyjeś życie, bo od kilku tygodni panoszyła się po praktycznie wszystkich piętrach i można powiedzieć, że prawie zamieszkała w Mungu. Zamiast jednak zapałać do niej sympatią, pracownice stały się podejrzliwe. Przecież była nieszkodliwa, prawda? No i miała chorą córkę, halo!\nNa chłopaka zwróciła uwagę dopiero gdy wydał z siebie to nieuprzejme parsknięcie. Obrzuciła go dziwnym spojrzeniem, nie do końca wiedząc, co powinna powiedzieć. Bridget twierdziła, że był synem Fairwyna, w dodatku wyglądał na całkiem porządnego chłopca, gdyby właśnie nie ten lekceważący stosunek do nich! Przecież on nawet nie odpowiedział Bridget na przywitanie! Gdzież się podziały jego maniery?\nPostanowiła mu jednak wybaczyć, prawdopodobnie było mu ciężko z powodu stanu w jakim znajdował się jego ojciec. Westchnęła lekko, rozglądając się po raz setny.\n- Wiesz co, Bridget? Wejdź do sali i odłóż ten bukiet z laurką gdzieś na stolik. Ja skoczę do bufetu, przyniosę nam herbatę i jakieś ciastka. Myślisz, że temu tam też wziąć coś? - zapytała, ale zaraz machnęła ręką. - A wezmę, co mi tam, jak nie on to ojciec zje. Pewnie siedzi wciąż u Charlotte na oddziale. Swoją drogą do niej też wstąpię, już chyba powinna wstać, nie sądzisz - Nie czekała jednak na odpowiedź tylko od razu odwróciła się na pięcie i ruszyła szybkim, lekkim krokiem wzdłuż korytarza, pozostawiając za sobą wyłącznie stukot obcasów i nikłą woń piwonii.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Nie Paź 22 2017, 12:03\nBridget nie poczuła się wcale urażona, kiedy nie otrzymała odpowiedzi na swoje powitanie, jednak nie mogła zignorować tego parsknięcia. Nie uważała tego za grzeczne zachowanie, lecz nie zwróciła mu uwagi. Przecież jego ojciec leżał w tej sali w śpiączce, to raczej jasne, że może być rozdrażniony obecnością w pobliżu innych osób, w szczególności nieznajomych - a jeśli już wejść w szczegóły i postawić przed drzwiami mamę Bridget w całej jej ekscentrycznej okazałości, z burzą nieuczesanych farbowanych blond włosów, z obfitym biustem, głosem zdecydowanie zbyt donośnym i ubraniem świadczącym raczej o kryzysie wieku średniego niż o dobrym guście... Bridget sama by prychała.\nNiespecjalnie chciała zostawać sama w sali ze śpiącym profesorem, jednak skoro mama postanowiła się na moment ulotnić, nie pozostało jej nic innego tylko wejść do środka i zrobić to, co kazała. Bukiet był naprawdę ciężki, a ją już bolały ręce, więc z ulgą włożyła go do wazonu, tuż przy nim kładąc ową laurkę, z którą chodziła po całej szkole i zbierała podpisy. Posłała Ślizgonowi niepewne spojrzenie i delikatny uśmiech. Naprawdę nie chciała, by uważał ją za jakąś nadgorliwą fankę Edgara - istotnie, imponowała jej jego niezwykła wiedza w dziedzinie starożytnych run i zdecydowanie adorowała jego lekcje, na które chodziła regularnie. To, co w tej chwili robiła, nie było jednak jej własną wolą. Oczywiście z chęcią by przyszła odwiedzić nauczyciela, lecz w swoim czasie, prawdopodobnie nie z ogromnym bukietem i bez całej tej szopki, którą robiła jej matka.\nSzczerze powiedziawszy nie widziała sensu dłuższego siedzenia w sali śpiącego profesora wraz z jego synem, tak uporczywie wpatrzonym w obraz leżącego w śpiączce ojca. Czuła się niekomfortowo i miała wrażenie, że narusza coś bardzo prywatnego, że wpakowała się z buciorami w miejsce, w którym jej stopa w ogóle nie powinna stanąć. Poprawiła tylko dwa odstające kwiatki w bukiecie i już chciała się odwrócić na pięcie i odejść, gdy chłopak przemówił. Jego głos sprawił, że Bridget zatrzymała się w pół kroku i odwróciła w jego stronę z miną wyrażającą mieszankę mnóstwa emocji. Uśmiechnęła się delikatnie, a potem zrobiło jej się przykro.\n- Współczuję Ci - stwierdziła łagodnym głosem, robiąc krok czy dwa do przodu. - To było nie do przewidzenia, nikt nie mógł nic zrobić - powiedziała jeszcze, chcąc jakoś uspokoić jego najwyraźniej skołatane nerwy. Wypadek na meczu był po prostu... No, wypadkiem. Nikt nie mógł nic zrobić, a całe zdarzenie było wyjątkowo niefortunne. - Na pewno będzie dobrze, pewnie niedługo się obudzi - dodała pokrzepiająco i ponownie posłała mu uśmiech. Naprawdę w to wierzyła.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Wto Paź 31 2017, 16:55\nNiektórych może to zdziwić, ale niemądrze jest ignorować magiczne łańcuszki, które otrzymuje się za pomocą sowiej poczty, gdyż pozornie głupi tekst może okazać się niebezpieczną klątwą - tak było w tym przypadku. @Caesar T. Fairwyn rozmawiał z @Bridget Hudson nad łożem swojego ciężko poranionego ojca, gdy nagle jego szczękę rozerwał ostry ból. Chłopak otworzył usta i... nagle na podłogę wypadły wszystkie jego zęby. No cóż, było to bardzo bolesne i na pewno strasznie upokarzające biorąc pod uwagę, że rozmawiał z piękną dziewczyną, jednakże miał tyle szczęścia, że tego typu wypadek zdarzył mu się w szpitalu.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Lis 04 2017, 14:17\nCaesar kisł w środeczku.\nGłupio mu się było zaśmiać, jednak utrzymanie kamiennej twarzy było nad wyraz trudne. Kobieta wyglądała dziwnie, powody pojawienia się jej w szpitalu, przy ojcu Edgara były też dziwnie. Jednak pomimo tej całej dziwności Caesar wywnioskował, że chyba, nie jest jakaś wredną jedzą czy zakochaną w ojcu wielbicielką. No cóż. Ciągnęła się za nim łatka syna jednego z bardziej popularnych czarodziejskich badaczy, tego że Edek był chujem nijak nie dało się udowodnić, a on nie miał zamiaru rozpowiadać całemu światu jaki to jego ojciec jest, był i będzie jednocześnie dzieląc się z innymi wrażeniami z dzieciństwa i jak super było się wychowywać bez żadnego wsparcia.\nZrobiło mu się trochę głupio i trochę mniej śmiesznie, kiedy zauważył, że dziewczyna z którą został sam na sam naprawdę mu współczuła. Nie przewidział, że przeżywa w swym życiu trudne chwile, a żywot obcej panienki do usłanych różami nie należy, ale najnormalniej na świecie nie spodziewałby się tego po puchonkach. Nie trzeba było być rasistą żeby zauważyć braki w rozumkach uczniów domu borsuka.\nDalej głupio mu było myśleć o kimkolwiek źle, dlatego postanowił porzucić manierę załamanego chłopca, na manierę normalnego chłopca, który już załatwił wszystkie sprawy w mungu i musi się zbierać.\n- Dobrze, nie będę zawracał Ci głowy i jemu - podbródkiem wskazał ojca, jednocześnie zarzucając na głowę kaptur czarnej bluzy. I już miał się odwracać, już chciał odejść w super atmosferze tajemniczości jak na szanującego się ślizgona przystało, kiedy wypadły mu wszyściuteńkie zęby.\nSzok. Niedowierzanie. Brak zębów. Zrobił zdziwioną minę za bardzo nie wiedząc co się dzieje. Nie otwierał ust w obawie przed tym, że przestraszy swą towarzyszkę (A tego jakoś bardzo nie chciał) i pędem tak bardzo niepasującym do jego osoby udał się w poszukiwaniu jakiegoś magodentysty czy magomedyka czy jakiegoś innego maga coby mu te ząbki naprawił.\nps. jakbym nie musiała spierdzielać to by było dłużej XDDD\nps2. może wrócę\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Pon Lis 06 2017, 00:31\nCienka osłonka pokrywająca ciało Fairwyna zaczęła znikać, co mogło umknąć uwadze zebranej nad jego łóżkiem młodzieży. Dosłownie sekundę, po opuszczeniu sali przez jego bękarta, Edgar odzyskał świadomość. Tak jakby... Przez krótką chwilę miał bowiem wrażenie, że znajduje się na zapleczu sklepu Fairwynów w lipcu 1993 roku, po tym jak przyrżnął głową w kant biurka pod koniec stażu. Szybko jednak napłynęły do niego wspomnienia kolejnych dwudziestu czterech lat i połączył fakty w całość, jeszcze zanim otworzył oczy. Mniej więcej, ale na razie wystarczająco.\nRozchylił powieki, mrużąc się od jaskrawego światła. Poruszał lekko zdrętwiałą ręką, odzyskując w niej czucie, po czym powoli, niezdarnie uniósł ją do twarzy. Miał wrażenie, jakby nie należała do niego i poruszała się na jakiś sznurkach. Przetarł oczy zjeżdżając palcami ku nasadzie nosa i tam zamarł wpatrując się nieostro w stojąco przy jego łóżku dziewczynę. Chwilę zajęło mu skojarzenie kim była, głównie dlatego, że jej obecność tu była bardzo zastanawiająca.\n- Panno Hudson? - wychrypiał w końcu i pozwolił swojej ręce zsunąć się z jego twarzy. Nie zwracał uwagi na krępującą atmosferę, która zawisła w sali. Czuł jedynie lekkie rozdrażnienie faktem, że nie wiedział, co robiła tu dziewczyna i winą za to obarczał w swój zastygły po śpiączce umysł. Usiłował dojść do jakiegoś wniosku, ale kropki, które wymagały połączenia, żeby to zrobić, zdawały się biegać po jego głowie, gubiąc go pomiędzy nieistotnymi wspomnieniami i informacjami. Chcąc, nie chcąc, musiał na moment porzucić ten problem i rozwiązać parę ważniejszych nieścisłości.\n- Jaka jest data? - zapytał nieco wyraźniej. Mentalnie przygotował się na każdą możliwą odpowiedź. Nawet taką, że stojąca przed nim dziewczyna nie była @Bridget Hudson, a jej bardzo podobną córką. Byłoby to co prawda jeszcze dziwniejsze, ale niewykluczone.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Lis 11 2017, 21:17\nBridget wykazywała się dużym zrozumieniem dla wielu ludzi, niezależnie od wieku, płci i domu, wobec czego nie miała problemu z okazaniem Caesarowi współczucia. Do głowy jej nawet nie przyszło, że chłopak mógł udawać przed nią fałszywy smutek w związku ze śpiączką ojca. Dziewczyna czasem zdawała się być oddalona od rzeczywistości, jakby zupełnie nie pamiętała, że na świecie nie każdy posiada dobre relacje ze swoimi rodzicami tak jak ona. Uśmiechnęła się do chłopaka przyjaźnie, ale nie otrzymała niczego w zamian. Nie chciała się narzucać, więc odpuściła. Ślizgon chciał wychodzić i dosłownie w tej samej chwili z jego ust zaczęły wypadać zęby i polała się krew. Bridget wydała zduszony okrzyk, zakrywając usta dłonią.\n- Merlinie, trzeba wezwać pomoc! - powiedziała, ale zanim skończyła to zdanie, Caesar wypadł za drzwi. To prawdziwe szczęście, że znajdowali się w szpitalu, dziewczyna była pewna, że szybko znalazł potrzebną mu pomoc. Wyjrzała za drzwi, próbując dostrzec, w którą stronę podążył młodszy Fairwyn, gdy nagle ten starszy...\nBridget przywarła do ściany, nie wiedząc, co zrobić ani jak się zachować. Profesor nie dość, że się obudził, to jeszcze od razu spojrzał na nią i... O Merlinie, pamiętał jej nazwisko. Uśmiechnęła się nerwowo.\n- Dzień dobry, profesorze Fairwyn - przywitała się głupkowato, czując, że pocą jej się dłonie. - 4 listopad - odpowiedziała, dopiero po kilku sekundach dodając do daty obecny rok. Tak na wszelki wypadek.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Lis 11 2017, 21:19\nKimbra Hudson przemierzała korytarze szpitalu krążąc między piętrami. Zdążyła pójść do starszej córki, która miała się już znacznie lepiej, "po drodze" zahaczając o bar, w którym kupiła sobie jakąś sałatkę i dwie kawy, które teraz niosła chwiejnie w kierunku oddziału specjalistycznej opieki. Nie sądziła, że przez ten naprawdę krótki czas zdążyło wydarzyć się aż tak wiele! Minęła w drodze tego niespecjalnie miłego Ślizgona, który ściskał w dłoniach coś, co wyglądało jak migdałki... Co dopiero kilka sekund później rozpoznała jako zęby. Cóż, zgadzałoby się w związku z krwią, która jawiła się na jego buzi.\n- BRIDGET, SŁONKO, COŚ TY ZROBIŁA TEMU CHŁOPCU? POBIŁAŚ GO? WYLAZŁ STĄD CAŁKIEM ZAKRWAWIONY - powiedziała, przekraczając próg sali, w której leżał Edgar Fairwyn. Stukot jej obcasów odbijał się od ścian, gdy wykonała tych kilka kroków od drzwi w kierunku łóżka... I nagle krzyknęła głośno, zupełnie jakby ujrzała mysz na posadzce. - NA ZŁOTE BOBKI JEDNOROŻCA, PANIE FAIRWYN, PAN ŻYJE!\nNie miało znaczenia to, że kubki z kawą, które wcisnęła w ręce swojej środkowej córki praktycznie wybuchły, ochlapując wszystko wkoło kropelkami płynu, łącznie z mężczyzną leżącym na łóżku (dobrze, że między piętrami napój zdążył wystygnąć). Kobieta jednak nie przejęła się tym faktem, niemal kładąc się z emocji na Fairwynie. - NA MERLINA, PRZEPRASZAM NAJMOCNIEJ, PO PROSTU TAK SIĘ CIESZĘ! JUŻ MYŚLAŁAM, ŻE BĘDZIE Z PANEM ŹLE, A TU TAKA NIESPODZIANKA! - Jeśli w tym momencie do sali nie weszła jeszcze żadna uzdrowicielka, oznaczało to, że ściany były dźwiękoszczelne... Ton głosu Kimbry podniósł się na tyle, że wręcz krzyczała, a głos z natury miała dość donośny. - PANIE FAIRWYN, NIE WIEM CZY MNIE PAN KOJARZY, ALE WIDZIELIŚMY SIĘ JUŻ KIEDYŚ! NA JEDNYM ZE ZLOTÓW, ORGANIZOWAŁAM GO, KIMBRA HUDSON, NIEZMIERNIE MI MIŁO PONOWNIE PANA UJRZEĆ - dodała, chwytając jego dłoń i potrząsając nią energicznie - prawdopodobnie ręka nauczyciela wyglądała jak rozgotowana kluska. Następnie chwyciła leżącą obok łóżka paczkę chusteczek, wyciągnęła jedną i zaczęła przykładać ją w miejsca na twarzy mężczyzny, które zostały przyozdobione kropelkami.\nBridget natomiast, zaraz po tym jak otarła twarz z resztek kawy, schowała ją w dłoniach.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Pon Lis 13 2017, 20:37\nKiedy wstawiali mu zęby, poważnie zastanawiał się nad tym, czy aby na pewno chce wrócić na oddział ojca. Jakoś dziwnie czuł się, z tym że zostawił Bri samą, a nie wiedział, kiedy powróci zwariowana matka nastolatki. Bardzo, bardzo dziwnym byłoby, gdyby właśnie tego dnia obudził się Edgar. Młodszy Fairwyn nie chciał, by ten pomyślał, że w jakikolwiek sposób zależy mu na nim. Ojciec stał się jedynie ciekawym obiektem badawczym, szczególnie że Ślizgon głęboko wierzył w dziedziczność Fairwynowskiej choroby. I trochę w pechowość własnej osoby.\nPierwszy raz czuł się jakby szedł jakiś naćpany — ludzie wydawali się jacyś inni, jakby trochę bardziej przyjemni i czasem rozmazywał się mu obraz przed oczami. Wszystko zwalił na zabieg, w którego czasie najprawdopodobniej coś mu zapodali — Głupiego Jasia czy inny narkotyczny środek. Jakby jeszcze stresował się tym, że właśnie stracił całe uzębienie. Na szczęście był czarodziejem, może jakby pogrzebał trochę głębiej, to udałoby mu się wstawić, żeby sobie samemu. Ostatecznie dłużej nie zastanawiał się nad tym pomysłem, bo zakłócenia magii mógłby mieć wpływ na efekt końcowy.\nW głowie zanotował jeszcze, żeby już nigdy więcej nie ignorować durnych, listownych łańcuszków. Kiedy dostał ten pieprzony list, od razu go spalił, nie przejmując się jego treścią, bo i po co. Chłopak był za bardzo logiczny i niezbyt bawiły go tego typu "zabawy". Jak się potem okazało z niezbyt dobrym skutkiem, bo wszystkie zęby mu wypadły i to jeszcze w tak feralny dzień. Po cichu dziękował Merlinowi, że ten głupi śmieszek nie postanowił napisać niczego o odpadających kończynach albo śmierci, bo gdyby tak było to skończyłby gorzej — bez palca albo ręki. Bo wolałby umrzeć niż nie móc uprawiać swego magicznego zawody.\nWszedł do sali, by sprawdzić co się tam dzieje, trochę zaalarmowany krzykami kobiety, z których nic nie mógł wyczytać. Może spełniało się jego marzenie i ojciec zdychał dusząc własnymi wymiocinami? Podekscytowany jakby trochę bardziej zadowolony otworzył drzwi z impetem, a widok, jaki w pomieszczeniu zastał, przyprawił blondyna o ciarki.\nTakiego przebiegu spraw nie życzyłby nikomu, nawet, N A W E T tej Fairwynowskiej gnidzie. Widząc, jak Kimbra, niczym tryton na powierzchni wody, rozdziera się na cały głos — trochę jakby chciała wybudzić ze śpiączki cały oddział i rzuca na Edgara, prychnął trochę nieodpowiednim co do miejsca wydarzeń, śmiechem. To wszystko było takie komiczne, a Caesar szczerze wątpił w to, że jakikolwiek pisarz czy scenarzysta wpadłby na pomysł tak cudownie komicznej sytuacji, bo ta, jak się chłopak domyślał, niespełna rozumu kobieta w jednej chwili, rzuciła na ojca z całych swych sił. Wydawało mu się, że w tym szale, gorącym szaleństwie zapomniała, że jest w szpitalu — w miejscu, gdzie trzeba być cicho, a już szczególnie w sytuacji, kiedy ktoś przed chwilą wybudził się z 3 tygodniowego stanu całkowitej nieważkości i nieczynności umysłowej. No, chyba że ktoś od urodzenia utrzymywał swój mózg w tego typu nieczynności.\nNo cóż, nie miał wyjścia. Nie chciał ściągać kobiety siłą i stwierdził, że jedno szybkie zaklęcie szybko zmieni jej pozycje, bo najprawdopodobniej rzuci się na niego albo bardzo, bardzo, bardzo wkurzy.\nNo cóż, nie przepuszczał, że kiedykolwiek spotkają się wspólnie na pogaduszkach przy kawce, dlatego bez większego skrępowania machnął różdżką i rzekł.\n- Silencio — i w jednej chwili zapanowała tak upragniona przez ich wszystkich, łącznie z pielęgniarkami i lekarzami z co najmniej dwóch pięter w górę i w dół, cisza.\nŚlizgon widząc, jak kobieta mknie w jego stronę z wściekłym wyrazem twarzy i prawdziwym mordem w oczach, zaczął unikać jej za wszelką cenę. Krążył po sali, próbując mówić, jednak mordercza kobieta ciągle mu to utrudniała.\n- Pani Hudson, to jest szpital, a nie plac zabaw, dlatego panią wyciszyłem. Dopóki pani się nie uspokoi, to pani nie odczaruje. Proszę siąść i poważnie pomyśleć nad swoim zachowaniem, bo zaraz wezwę magomedyków z eliksirem uspokajającym. - dodał pewny siebie, zatrzymując się w miejscu, by zatrzymać tę karuzelę śmiechu.\nZawiedziony spoglądał na dorosłą kobietę i szczerze współczuł Bri matki z tak wielkim nadmiarem energii. Powinni ją zapiąć w szelki i wziąć na smycz skoro nie potrafi zachować się nawet w szpitalu.\nrzut na zaklęcie:\n• z transmutacji - 7\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Lis 18 2017, 23:26\nBridget nie mogła udawać, że nie była zażenowana zachowaniem własnej matki, ale w praktyce nie miała za bardzo jak zareagować. Zajęła się bardziej faktem, że rodzicielka wcisnęła jej w ręce dwa kubki z kawą, które praktycznie wybuchły w chwili spotkania z jej nieprzygotowanymi do ich przechwycenia dłońmi. Cała opryskana kawą, mrużyła oczy, do których dostał się płyn, jednocześnie próbując złapać odpowiednio te nieszczęsne kubki i w miarę możliwości rozglądając się po sali za odpowiednim miejscem, gdzie mogłaby je odłożyć, stała jak ta sierota. Słysząc słowa, które wydostały się z ust Kimbry Hudson dodatkowo zamarła, niczym spetryfikowana, nie mogąc uwierzyć w całą sytuację. Jak ona miała wrócić do szkoły po tym wszystkim? Profesor ewidentnie rozpoznał ją mimo trzech tygodni leżenia w śpiączce, doskonale wiedział, z kim miał do czynienia, bowiem matka dziewczyny sama się mu przedstawiła. Czy może być gorzej?\nNa to wszystko wparował Caesar, który widząc całą sytuację najpierw zaśmiał się, a następnie... Rzucił zaklęcie prosto w matkę Bridget. Puchonkę zatkało, rozdziawiła usta w geście totalnego zdumienia. Kimbra rzuciła mu mordercze spojrzenie, Bridget nie miała czasu na analizowanie sytuacji. Czym prędzej odstawiła na parapet oba kubki, po czym rzuciła przepraszające spojrzenie w kierunku nauczyciela, który prawdopodobnie w tej chwili marzył wyłącznie o tym, by ponownie zasnąć - najlepiej tak na zawsze. Wiedziała, że jej matka potrafiła być... Straszna w niektórych sytuacjach. Ale sama nie wiedziała, który stan był gorszy.\n//rzucałam na zaklęcia, ale nie wykorzystuję, bo nie ma sensu\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sob Lis 18 2017, 23:27\nW umyśle Kimbry Hudson cała ta sytuacja nie wykraczała poza ramy przyzwoitości - wręcz nie dostrzegała, że jej zachowanie może wydać się komuś... Extra. Może i mówiła w sposób, jakby chciała porozumieć się z Fairwynem stojącym na drugim końcu boiska do Quiddticha. Może nie była aż tak filigranowa, by swoim ciałem nie spowodować trwałych uszkodzeń w jego organach wewnętrznych. Może nie zachowywała się jak prawie pięćdziesięcioletnia kobieta... Ale to w zasadzie było normą. Od normy odbiegał natomiast stan, w którym chwilę później się znalazła.\nDo sali wrócił ów chłopak, którego Bridget opisała jako syna Edgara Fairwyna i który okazał się niezbyt przyjemną osobą. Wrażenie to nie zostało zatarte - rzekłabym, że kobieta do końca życia zapamięta sobie tę twarz... W jednej sekundzie odwróciła się do niego z widocznym w oczach podekscytowaniem, gotowa powiedzieć mu, że nadszedł kres jego smutków, bowiem tatko się przebudził... A w następnej sekundzie ujrzała wyciągniętą w swoim kierunku różdżkę. Po swoją sięgnąć nie zdążyła, zresztą wszystko działo się za szybko. W jednej chwili utraciła zdolność mowy w związku z rzuconym na nią silencio.\nWywrzaskując w głowie przeróżne, najobrzydliwsze obelgi jakie przyszły jej na myśl, rzuciła się w jego kierunku, w pierwszym momencie pragnąc zemsty fizycznej. Zaraz potem opamiętała się jednak i wyciągnęła z wewnętrznej strony szaty różdżkę, którą się odczarowała.\n- Czy naprawdę sądzisz, młody człowieku, że potrzebowałabym twojej pomocy? - wycedziła przez zęby. Nie wiadomo, co było groźniejsze - Kimbra jako chodzący wulkan energii, czy to chłodne monstrum, które teraz stało tuż przed Caesarem. - Bridget, wychodzimy - zapowiedziała w kierunku córki, po czym odwróciła się na pięcie i zaczęła zmierzać w kierunku wyjścia. Zatrzymała się jednak, po czym zwróciła się do Edgara - Niewiele przejął z Pana, Panie Fairwyn. Jest Pan pewien ojcostwa? - A następnie jej burza blond włosów zniknęła za rogiem.\n/zt dla Kimbry, możliwe, że dla Bridget też, jeśli nikt nie chce już żadnej interakcji\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sro Lis 22 2017, 22:59\nOdetchnął z ulgą słysząc, że był w śpiączce tyko 3 tygodnie. Wszystkie zaległości dało się jeszcze odrobić, nie naginając zbytnio terminów. O ile będzie mógł się tym szybko zająć. Bez odpowiedzi pozostawało pytanie, co przy jego łóżku robiła Hudson, ale to też szybko się wyjaśniło.\nEdgar zmierzył wzrokiem głośną kobietę, która weszła do sali, ale nim zdążył połączyć jej postać z kimkolwiek (prawdopodobnie ze względu na zastały po trzytygodniowej niemocy umysł, bo mówiąc szczerze, nie trzeba mieć pamięci absolutnej, żeby pamiętać osobę pokroju Kimbry Hudson) ta zaczęła wrzeszczeć w częstotliwościach, które przestraszyły zapewne wszystkie psy w promieniu trzech mil. Ściągnął brwi i skrzywił się, kiedy wylądowały na nim krople kawy, ale nie był w stanie za bardzo się ruszyć, zaś dojść do głosu nie pozwalały mu krzyki narwanej baby. Odruchowo zamierzał się cofnąć, kiedy do niego przylgnęła, ale tylko wcisnął się bardziej w poduszkę. Gdzie podziewały się pielęgniarki, kiedy były potrzebne i dlaczego nie pilnowały, żeby nikt nie uciekał z oddziału psychiatrycznego? Teraz przynajmniej wiedział kim byli ludzie, którzy potrzebowali do szczęścia aż osiemnastu jego podpisów...\nNienawidził tych wszystkich zlotów i spotkań z fanami. Postać Kimbry Hudson przypomniała mu się dopiero teraz. Mało co obchodziło go tak niewiele, jak osoby, które je organizowały. Jednak nie powinien był jej tak bagatelizować. Po pierwszym spotkaniu powinien był złożyć do Wiznegamotu wniosek o zakaz zbliżania, podobnie jak w przypadku wielu innych pieprzniętych bab. Pomyśleć, że gdy jego pierwsza książka poszła do druku, był pewien, że odbiorcami będą ludzie inteligentni. Winił swojego edytora.\nKimbra Hudson na moment przysłoniła mu cały świat, absolutnie nie w przenośni, nie wiedział, więc dlaczego nagle zacichła. Najważniejsze było jednak to, że przestała. Dopiero po chwili dostrzegł własnego syna. Właściwie to nic już go chyba nie mogło zaskoczyć. Szopka w sali trwała w najlepsze.\n- Wyszedłbym, żeby wam nie przeszkadzać - mruknął niewyraźnie, kiedy kobieta rzuciła się w kierunku chłopaka - ale obawiam się, że nie dam rady się ruszyć.\nTak jak podejrzewał, raczej nie zwrócili na niego uwagi. Sarkazm był mu jednak do życia potrzebny tak bardzo, że ani zardzewiałe struny głosowe, ani fakt, że nikt go nie słuchał. Zebrał dość sił, żeby ponowie podnieść rękę i złapał się palcami za nasadę nosa, czekając aż towarzystwo przypomni sobie o jego obecności i zacichnie lub chociaż przeniesie kłótnie na korytarz.\nNa szczęście Hudson dość szybko postanowiła opuścić salę, ciągnąc za sobą zażenowaną córkę. Fakt, nie miał pewności co do ojcostwa, ale akurat w tym momencie niespecjalnie w nie wątpił. Odprowadził kobietę beznamiętnym spojrzeniem, które po jej wyjściu przeniósł na bękarta. Nie sposób było powiedzieć czy był mu wdzięczny czy był nim rozczarowany, ale to chyba żadnego z nich nie obchodziło.\nEdgar podniósł się powoli do półsiedzącej pozycji, wkładając w to wszystkie swoje siły.\n- Nie masz może papierosa? - wychrypiał. Raczej nie tak powinny brzmieć pierwsze słowa wypowiedziane do syna, ale tytuł ojca roku i tak mu nie groził. Teraz zaś obchodziło go to jeszcze mniej niż zwykle.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Wto Lis 28 2017, 00:06\nW tak dziwnej i popieprzonej sytuacji nie znajdował się nigdy. Kobieta właściwie ani na chwilę nie odzyskała zdrowego rozsądku, a jej chłodna postawa nie zrobiła na młodym Fairwynie żadnego wrażenia. Za piękny pokaz dała chwilę wcześniej, wydzierając gardło wniebogłosy i nie okazując ani krzty szacunku Edgarowi. Nie, żeby Cezarowi zależało na tym, by biła mężczyźnie pokłony, jednak no cóż, rzucanie się na kogoś zaraz po tym, gdy ten wybudził się ze śpiączki, nie było dobrym rozwiązaniem. Nawet jeśli ten ktoś był totalnym chujem.\n- Sądzę, że potrzebowała Pani otrzeźwienia. Podziałało. A teraz do widzenia i do zobaczenia w szkole Bridget. - złapał się za zatoki, jakby nagle dostał okropnej migreny. Na początku nawet nie zdał sobie sprawy jak wiele Caesarowych nerwów pożarła ta szopka. Nie przywykł do aż tak buntowniczego i szybkiego działania, bo raczej rzadko sytuacja wymagała od blondyna takich środków — zadziałał impulsywnie, całkowicie nie w swoim stylu, przez co po cichu przeklną sam siebie.\nPo co to robił? Czy ta pieprzona altruistyczna część musiała odzywać się w najbardziej nieodpowiednich chwilach? Czasem bycie chujem popłacało, oszczędziłby sobie przynajmniej tej żenującej sytuacji i jakichkolwiek rozmów z ojcem, rozmów, które dotychczas udawało mu się sprytnie omijać.\nZ letargu wybił Caesara zachrypły głos ojca, zdziwiony licząc trochę na to, że może całkowicie zignoruje jego obecność, potrząsnął głową na boki, żeby chociaż trochę otrząsnąć się ze stanu zamyślenia. Bez słowa wyciągnął z kieszeni spodni, dość zmaltretowaną paczkę papierosów razem z mugolską zapalniczką w środku i podał ją ojcu.\n- Proszę - brzmiał nienaturalnie i dziwnie. Głupie proszę wywołało więcej emocji niż każda dotychczas przeprowadzona rozmowa z kobietą. Niezręcznie, było mu niezręcznie i modli się o to, by Edgar wyprosił go z sali, jak najszybciej się dało. Co miał mówić, w jednej chwili wszystkie ewentualne oskarżenia, które mógł kierować w jego kierunku wydawały się głupie i melodramatyczne. Nie znał ojca i nigdy nie poznał, ale czy powinno być mu z tym aż tak źle? Matka zapewniła chłopakowi wszystko, czego potrzebował, a on i tak przez całe życie przejmował się tylko tym, że ojciec zostawił ich, gdy jego jeszcze nie było na świecie. Był idiotą, młodym idiotą, a Caesar, pomimo że był wyjątkowym altruistą nie wiedział, czy przypadkiem nie postąpiłby tak samo.\nDopiero po chwili uświadomił sobie, że tłumaczy go przed samym sobą. Nędznie, zdecydowanie nie spodziewałby się tego po sobie.\nTemat: Re: Oddział specjalistycznej opieki Sro Lis 29 2017, 00:29\nNigdy wcześniej nie przyglądał się Caesarowi dokładnie i nie miał okazji dostrzec podobieństwa do siebie. Z resztą wcale go nie szukał. Z pewnym niepokojem obserwował teraz niektóre zachowania chłopaka, będące jego lustrzanym odbiciem. W jednej sekundzie stała przed nim jego młodsza wersja, w kolejnej zwykły, obcy smarkacz. Pomyśleć, że ludzie to sobie robili z własnej woli... chociaż z drugiej strony było to nawet fascynujące. Czuł się trochę tak, jak oglądając zwłoki ofiary nieznanej klątwy - jakby nie mógł się zdecydować czy widok jest przerażający czy pasjonujący. W przypadku klątw natura odkrywcy zawsze zwyciężała, teraz dziwne niezdecydowanie trwało w nieskończoność.\nWziął od syna paczkę, nie spuszczając z niego badawczego spojrzenia. Milion emocji na twarzy chłopaka, w której dostrzegał własne rysy były najbardziej groteskowym obrazem jaki kiedykolwiek miał przed oczami. Odwrócił wzrok, skupiając się teraz na wyjęciu i zapaleniu papierosa. Zapalniczka trzy razy wypadła mu z dłoni zanim w końcu udało mu się ją odpalić.\nZaciągnął się głęboko, opadając na poduszki. Miał wrażenie jakby wziął pierwszy oddech odkąd się obudził. Wypuścił dym nosem, przyglądając się trzymanemu w dłoni opakowaniu.\n- Więc ty też... - mruknął tak bezbarwnym tonem, że trudno było powiedzieć czy to pytanie czy stwierdzenie. Czy powinno go to obchodzić? Jego ojciec był wściekły, kiedy przyłapał go z papierosem, a Edgar po dziś dzień nie rozumiał co go obchodziło, czy się truł. Jakby jednak nie patrzeć jego ojciec zawsze był idiota.\nOdrzucił paczkę, a raczej wypuścił ją ze zdrętwiałej dłoni i dużo przytomniej niż do tej pory spojrzał na Caesara.\n- Co tu robisz? - zadał w końcu kluczowe pytanie, ponownie się zaciągając. Czy możliwe, że bądź co bądź jego własna latorośl była aż tak kretyńsko sentymentalna, czy raczej przyszedł go dobić? A może bał się, że skończy tak jak on i chciał się przyjrzeć co dokładnie dostał od ojca w genach? Cóż, zawsze lepsze Somnium niż dodatkowy chromosom.