Bogusława Drzewiecka – Jarmark Jagielloński – re:tradycja\nTwórczością ludową zajmuje się od dzieciństwa, a zintensyfikowała swoją działalność od 2007 r. Wiedzę Pani Bogusława czerpała od rodziny (ciotek), a także od p. Alicji Matczak. Pani Drzewiecka wykonuje kwiaty i kompozycje z bibuły, ale specjalizuje się głównie w robieniu pająków. Należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Jest także członkiem Amatorskiego Zespołu Regionalnego im. Wł. St. Reymonta.\nFragmenty rozmowy z panią Bogusławą Drzewiecką (BD). Wywiad został przeprowadzony w miejscowości Drzewce, powiat skierniewicki, przez Bartłomieja Drozda (I) w dniu 5 października 2015 roku, w ramach projektu Letnia Szkoła Robienia Pająków.\nBD: Nazywam się Bogusława Drzewiecka. Urodziłam się w Drzewcach 13 listopada 1947 roku. […] To jest gmina Lipce Reymontowskie. […] Nazywałam się Mikina z domu. Od dziecka uwielbiałam śpiewać. Śpiew, taniec, no to było... bardzo zdominowało i jak już byłam taka starsza i te zespoły... […]I tak były warsztaty tutaj w szkole. Panią, która tutaj te warsztaty prowadziła, to znałam już wcześniej, bo z Kapelą Borynioki jeździliśmy i ona nas zapraszała. Była wtedy, prowadziła dom kultury- już nie pamiętam gdzie, ale gdzieś w okolicach Głowna, czy za Głownem. I my się znałyśmy i ja wiedziałam, że ona potrafi piękne wyroby robić. Ale mnie jakoś to obojętnie... Podziwiałam i na tym był koniec. Ale ponieważ córka była tutaj plastykiem w Lipcach i takie zajęcia plastyczne prowadziła. I ja mówię "Weź zorganizuj te kwiatki, tę panią Alę Matczak byś zaprosiła z Głowna, niedaleko". No i że w końcu, że zaprosiła. "A to ja też mogę przyjść na te spotkania?", "No jak najbardziej". No było trochę starszych pań i osób, takich... dzieci też. To było początek lutego, nie wiem... może ósmy luty, może dziewiąty 2008 rok. Jak poszłam na te warsztaty, to było we wtorek, to się do piątku doczekać nie mogłam kiedy będą następne. I jak zaczęłam robić, tak robię, nie przestaję. I wystarczy, że spojrzę, że gdzieś ktoś coś robi, to dla mnie to jest nic trudnego. Po prostu popatrzę i wiem jak to się robi. No tak to jakoś wyszło. No i z tą Alę... to bardzo jestem jej wdzięczna, bo ona jak gdyby ten... te moje zdolności wydobyła. Bo ja kiedyś też się robiło dużo z bibuły rzeczy, bukiety... Ale ja tego nie robiłam. Bo ja jeszcze byłam za mała. Natomiast z mamusią robiliśmy, zdobiliśmy wieńce z jodły, ze świerku na cmentarz. I robiliśmy kwiaty z bibuły i stroiliśmy te wieńce, żeby było... na grobie się kładło, na krzyż koronkę. I z tymi kwiatami z bibuły. Były też... Pamiętam u ludzi, bo u nas to już tego nie pamiętam, ale pamiętam, że u ludzi były takie wazony i w tych wazonach były papierowe kwiaty z bibuły bardzo ładne, przeróżne. I jak z opowieści wiem, to moja ciocia, mamusi siostra starsza w Kawęczynie, niedaleko, to może tam ze 3 km stąd. No to było cały czas. Był dom zdobiony, tofle tam, wyklejanki kolorowe. Bo w Godzianowie to dłużej trwało. U nas się zdarzyło tak, że był taki ksiądz Jan Górny i on strasznie krytykował te kwiaty z bibuły. Denerwował się, że zaśmiecają cmentarz, że deszcz popada i to wszystko potem to śmieci są. No miał na pewno trochę racji, ale tak wykasował skutecznie właśnie te kwiaty z bibuły. Wykasował. I znikły z ołtarzyków z domu, gdzie deszcz przecież nie padał. No po prostu tak to wszystko zanikło. Ja się cieszę, że to wszystko teraz zostaje powoli przywracane, odtwarzane. Bo to na prawdę było piękne. Ja pamiętam takie... takie... Bo ten pająk to jest typowy taki ze słomy zrobiony. Ten pierwszy, nieustrojony jeszcze to jest tak zwany- no ja to nazywam stelaż, albo szkielet. I do niego dopiero trzeba by było po przywieszać takie wisiory z takimi pomponami. Ło coś takiego. […] Łańcuszki rozmaite. To już każdy stroił według własnego gustu, według własnego uznania. Ale chcę powiedzieć jeszcze, że były kiedyś chaty niskie i te pająki były małe, ale i były nie takie bardzo spuszczające, tylko bardziej takie płaskie. No na przykład takie z wełny, ale to były kosztowne. Bo to jest tarcza, która nie jest do końca jeszcze wypełniona. Ją się potem jeszcze się uzupełni. I też na końcu na łańcuszkach wisi. I też na końcu wszędzie są wisiorki. Ale pamiętam takie pająki, już w dużych mieszkaniach, w takich gdzie był już sufit umalowany na olejno, gdzie już te podłogi były malowane farbą kolorową, chodniki. No to wszystko kiedyś, chodniki, to też się ścieliło na takich zwykłych podłogach, deskach niemalowanych. Ale pamiętam u takich Dziudów, to był na środku kwiat, albo kilka kwiatów i od tego kwiatu rozdziły się na wszystkie... na cały sufit takie wstęgi z bibuły i one były... ta bibuła, no nie mam tutaj przy sobie tak przekładane, że ten... z dwóch kolorów i tego było dużo do okoła tak. Tych wstążek narozciąganych, takich... szkoda, że nie mam przy sobie, chyba, że pójdę sobie przyniosę taką, bo to z takiej bibuły takiej marszczonej. To był z takiej bibuły marszczonej porobione to było i końce poprzyczepiane były najpierw po rogach, a potem jeszcze między jednym kątem a drugim... ja wiem... cztery, pięć- to zależy. W odległości takiej gdzieś tam 60-70 cm przy... na suficie, znaczy przy... na ścianie. A tu na środku no to było gęsto. Bo to stąd się wszystkie rozchodziły i na końcu też tam były gdzie był przyczepiony to był kwiatuszek. Takie pająki u nas też były. Już po tych jak te znikły, to takie zaczęły być w domach.\nI: Czyli na początku były takie...\nBD: Na początku takie słomiane. Moja mamusia mówi, że takich z wełny to nie, to raczej łowicka tradycja, ale ja przypuszczam, że to jednak wełna to było za drogo. Na pewno tam w niejednym domu to było w jakimś bogatszym, ale jak... Dziewczyny przeważnie były...\nI: A gdzie nauczyła się robić Pani pająki?\nBD: No pająki trochę pamiętałam z dzieciństwa. I Ala Matczak pokazała mi jeden, jeden, jeden... ten pomponik. Taki mi pokazała i jeszcze kalinkę jak tam jest zrobiony. No a tak to, to poszłam popatrzyłam na ten pająk, co wisi w muzeum i zrobiła go pani Klepaczkowa Janeczka. To ja ją jeszcze pamiętam, bo była też w zespole. No to... popatrzyłam i zrobiłam. Ale ten, co jest tak ustrojony, to chciałam, żeby był bogatszy, to już sama sobie po prostu... To tak samo mi wyszło.\nI: A od kiedy się Pani tym zajmuje?\nBD: No właśnie... To wszystko razem było. To wszystko się razem zaczęło. Jak zobaczyłam ten pająk- "A ja też taki zrobię!" Po prostu nawet pytano się "Czy pani robi pająki?" Bo jak od 2008 roku od lutego zaczęłam to robić kwiatki, to już koniec lutego byłam na kiermaszu. Tu gmina Lipce miała wystawę "Cztery kultury" coś takiego w Łodzi, w sali ekspo. I ponieważ tam... chcieli, żeby ta twórczyni była, to już tam byłam, już te swoje kwiaty, palmy wtedy robiłam, o. I już tam pierwsze takie miałam... pierwsze kroki można powiedzieć. Ale pytano się o pająki. I od razu sobie przecież, wiadomo, że u nas te pająki były, to trzeba zrobić pająk, żeby był pokazany, żeby ludzie widzieli, że w Lipcach również pająki były robione. […] Od pani Alicji to były pierwsze takie bym powiedziała wskazówki, dużo wiedzy od niej też. Bo ja z domu to nie wyniosłam, można powiedzieć, nic w tym temacie. Ja wiem tylko. Tatuś był chory na płuca, mamusia się zajmowała gospodarką. Były nas tylko 2 siostry. Siostra poszła, 4 lata starsza, uczyć się do szkoły. To już były lata powojenne, to był już inny czas. Natomiast mamusi siostry się tym zajmowały. Ja trochę za późno się tym za... Zanim zaczęłam się tym zajmować, to już najstarsza siostra, co już najwięcej to robiła, zmarła. Ale potem od mamusi trochę wiedzy wyciągałam: "No to weź mi opowiedz jak to było". A to mi też ciocia Stasia opowiedziała, ale to już nie żyje. Ciocia Gienia. […] Wie pan, to wszystko się zaczęło zmieniać po wojnie jak nastały pociągi, praca. Wszystko ze wsi zaczęło uciekać do miasta. To, co wiejskie było krytykowane. Wsiowe takie, nieładne, niemodne. No i to wszystko szybko zaczęło zanikać. Wieś się zaczęła jakby trochę wstydzić swoich korzeni. No tak można to przyjąć. Ale my tu na szczęście, Reymont utrwalił, opisał w powieści "Chłopi". Zresztą myślę, że nie tylko tutaj, bo w innych okolicach znaleźli się ludzie, którzy zatrzymali to. Czy to w muzeach, czy to w jakichś ośrodkach kultury i zaczęli do tego wracać- na szczęście. Jeszcze znaleźli się ludzie, którzy... no tak jak Ala Matczak to tak: babcia jej robiła, mama robiła, to ona samo chcąc. A ja, to wiem, że to miałam ku temu zdolności, lubiłam to robić, bo pamiętam, że przy lampce, jeszcze światła nie było, to na choinkę to zabawki robiłam różne. A to łańcuchy, a to jakieś bombki, a to z jajek robiło się a to mikołaje, a to... no cokolwiek. I, i... a to pajaca. a to narciarza zrobiłam, baletnicę. No po prostu lubiłam, uwielbiałam to robić. Wieczorami, jak już tak był adwent, to i kolędy sobie śpiewałam po cichu. No tak lubiłam tworzyć.\nI: A te pająki. Jakby taka historia ich tutaj, tak jak one wyglądały tutaj. Czyli wspomnieliśmy, że na początku były te słomiane...\nBD:Tak. Tylko nie były tak wystrojone. Były dużo uboższe. Nie było tych pomponów takich wielkich, tylko raczej... no bardzo skromne te pom... Trudno to nawet nazwać pomponikami. No takie stroiki można powiedzieć. Łańcuszki- owszem. Ale bardzo bym powiedziała skromne. Dlatego, że trudno było o artykuły takie jak papier, bibułka dobra. To wszystko kosztowało. A przecież to... na coś takiego wydać tylko po to, żeby się stroiło i się popatrzeć, to no... taka dziewczyna to ona chciała, żeby jej domeczek ładnie wyglądał, czy nawet ta jej mamusia. Ale tatuś "na firleje pieniądze wydawać!" No. Takie było powiedzenie "na firleje".\nI: A co to znaczyło?\nBD: To na byle co. No na takie fa... dla fantazji. O! Dla nas, dla mnie lubiłam, ale nie wszyscy tak do tego przykładali wagę. A czasami była wręcz bieda, że nie było. To ludzie wymyślali, a to z papieru... Ale dzisiaj to i jest i gazet pod dostatkiem. A kiedyś było tak? Skąd.\nI: A teraz, z tych stron, pająk czym się charakteryzuje?\nBD: Łu nas, w naszym rejonie, jak ja zauważyłam właśnie łone, zresztą nie wiem jak tam było w innych rejonach, tego nie wiem, ale one były skromne. Nie było tak dużo jak tamtem ustrojony. To on ma dużo, ale to ja tak sobie to wymyśliłam, że tak zrobiłam dużo. Ubogaciłam go. Jest taki, bym powiedziała, ciekawszy ma stelaż. Trudniejszy, ciekawszy. No tak to bym określiła. Natomiast te pierwsze pająki to one były zwykłe kwadraty, łączone trójkąty. No tak jak tutaj jest. Kwadrat i trójkąty. I czworokąt i trójkąty. I to jest tak połączone. Ale były też tylko połowe. Tak jakby tego trójkąta u dołu nie było. Bo jak była chata niska, to były promienie do środka i tam były na łańcuszku i też słomką usztywnione, żeby to nie opadło do dołu. Ale były takie też, żeby... żeby nie zawadzać głową. Przeważnie jak był stół na środku, no nad stołem taki pająk wisiał. Ale jak była chata, że stół był pod ścianą, no to różnie tam, no to wtedy by się głową trącało, to był... Ale to pająki wisiały tylko w pokojach. Kto miał pokoik, to sobie pająk robił. Jak u mnie w mojej starej chacie, jak pamiętam, dopiero w 58 roku dom był pobudowany, to była bardzo niska ta chata. […]Całe życie toczyło się w jednym pomieszczeniu. I dzie tam z pająkiem. A jeszcze to niskie było. […]\nI: A jeszcze wrócę do tego. Pani mówiła, że to albo kwadraty, trójkąty się łączyło? […] Skąd taki pomysł?\nBD: Przypuszczam, że najprostszy i jednocześnie najtańszy. Dlatego, że taki stelaż, żeby ubrać, to tak. W każdym tym kąciku, gdzie się schodzą te słomki, to trzeba było to tak ustroić, żeby nie było widać tego łączenia. No to im mniej tych łączeń, tym mniej bibuły. No ale żeby coś jednak było. No to dlatego tak myślę.\nI: A na tych łączeniach teraz jest używany klej, tak?\nBD: Nie, nie. Tam nie ma żadnego kleju. To wszystko jest na sznureczku. Na takim... na takim sznurku się łączy, nadziewa się poszczególne... z takiego papieru się wycina albo kółka, albo jakieś tam... Kółka przeważnie i z kółka robi się... Na przykład to są jeżyki. […] Takie się robi. Ale można też zrobić tutaj jeszcze są takie kalinki można zrobić. Ale jeszcze tutaj mam inne. Te na rogach ja to robię takie pęczki z okrągłych tylko kółeczek. Dwa przyczepiam. To jak przyczepię z jednej, z drugiej strony, to już nic nie widać. Ale ja widzę, że panie to tylko po jednym. Po jednym. To na sznurku jest nadziane. […] To jest na podwójnom, nadzianom nitkę na igłę. Nadziewa się kolejno. Takich jest dwadzieścia pięć albo dwadzieścia....do dwudziestu ośmiu nadziewam. Każde kółko musi być osobno nadziewane. One są pogniecione wcześniej tam we wszystkie strony i potem tam dziureczkę robię w tym igłą i wcześniej żeby było wszystko równo i... i jak jest nadziewane, każde osobno. I wtedy się takie się, zrobi się pomponiczek. I po prostu na nicce się to uwiązuje. O! Dookoła. [...]\nI: A jakby nie było tych pomponików, tylko sam ten... ta najstarsza wersja- sama słoma.\nBD: Takie też gdzieś widziałam. No to trzeba pochować ładnie nitki. Musi to być ładnie jeszcze... Bo ja kiedyś te słomki to były... po prostu bez żadnego zabezpieczenia. Tak myślę. Bo jak na przykład robiliśmy łańcuchy na choinkę, to nie było nic tam zabezpieczone. Ja teraz zabezpieczam. Jest taśma klejąca bez... przezroczysta, to taśmą się ładnie sklei. Nie widać i jest tak...\nI: Wcześniej musiało być bez niczego?\nBD: Bez niczego to było robione. Klej był z mąki, jak coś kleili na przykład. To był z mąki.\nI: A wróćmy do tego. Tutaj się mówiło na pająki...po prostu pająki?\nBD: Pająki. Pająki. Tylko było tak jak mówię. Taki pająk. No tego rzadko. Ja tu nie kojarzę, żeby tutaj gdzieś... nie przypominam sobie, żeby tutaj gdzieś w naszej, w mojej wsi był. Ale też mogłam wszystkiego nie wiedzieć. I taki właśnie, tak jak mówiłam, ten współczesny już, powojenny pająk- duży, na całym suficie. To było bardzo modne tutaj u mnie w rejon... w mojej wsi.\nI: Na jakie okazje się robiło pająki?\nBD: Zawsze na Wielkanoc. Zawsze na Wielkanoc. Zimą. […] Bo Wielkanoc to było takie jakby rok od nowa się zaczyna. Było dużo czasu zimą zrobić. I odświeżało się. Bo na Boże Narodzenie to była choinka. A na Wielkanoc były odświeżane i wszystkie te ozdoby, która była jeszcze ładna to owszem, ale zazwyczaj czy bukiety... Jak mamusia mówiła, moja ciocia Helcia robiła takie w doniczkach patyki stroiła te patyki, to na Wielkanoc. Bo Wielkanoc jest wczesną wiosną. Przez zimę było dużo czasu. Bo głównie tym się zajmowały dziewczyny. Matki też pomagały jak miały czas i zdrowie.\nI: Chłopcy nie wykonywali?\nBD: Nie, nie. Chłopcy zajmowali się młocką. Trzeba było cepami wymłucić każdą, każde zboże. A znów była też... przędły też, kądziel robiły też. Kądziel, no przędły, pierze darły. Ale... bo na to, to poświęcały tylko tam część jakiegoś... jak już się uporały z tym przędzeniem, z tym... po tem krosna były robione. Wszystko było robione. Przychodziła pora i... Len po... Był latem, na wiosnę siany, pielony. No trzeba było iść do pielenia. Wszystko trzeba było opielić. Nie było oprysków, tak jak teraz, bo zielsko rosło, to tak samo.\nI: A w jakim celu się wykonywało pająki?\nBD: Dla ozdo... dla ozdoby. Żeby było trochę radośniej w tym domu. Weselej. Żeby... No teraz to z powrotem te pająki... U mojej córki wiszą dwa. Moje wnuczki jak zobaczyły, to "Babcia, ja chcę taki pająk". […]\nI: A przypisywano mu jakieś właściwości?\nBD: Znaczy ja tego... Ja o tym nie słyszałam nigdy. Czegoś takiego od nikogo nie słyszałam. Być może, że tak mogło być. Ale z tego, co wiem, to głównie dla ozdoby tutaj u nas, w naszym rejonie. Ale mogło tak być. Bo przecież jemiołę się wiesza. Sama wieszam. Ale pamiętam, że właśnie te ksiądz Jan Górny to od tych zabobonów, od tych wszystkich... to strasznie gonił. Z tym wszystkim nie... nie... ludzi, żeby nie tego... nie wierzyli tam w te zabobony, no. Tak samo, czy tam jemioła, czy taki pająk, który może by tam co odstraszał. No tam zawsze jakieś ludzie wierzyli w co... w różne rzeczy. To było, jest i będzie. Może teraz mniej, no.\nI: A w tych stronach zawsze pająk na środku Pani wspominała?\nBD: Tak z tego powodu.... Tak na środku. Z tego powodu raz, że to był... centralna ozdoba, a dwa, że jak były duży pokój, no na przykład latem, to moja mamusia też robiła pokój z tego pomieszczenia. Tam się spało, owszem. Ale przeprowadzaliśmy się tutaj, jest jeszcze stara letnia kuchnia i tam do tej letniej kuchni było gotowanie i pranie i wszystko. A tu był pokój. Stół był na środku wtedy stawiany. Bukiet na stole. […]\nI: A jak długo wisi?\nBD: Ten pająk? Znaczy jak długo może wisieć? On może wisieć kilkanaście lat. Dopóki się całko... nie rozleci. No ten w muzeum, to nie wiem ile on wisi... ten pani Janeczki. Może...no co najmniej dwadzieścia, jak nie więcej. Tylko, że tak słoma, to ona potem ściemnieje, ona się potem... te papierki przykurzą, zblakną. Dlatego to też... Bo wiadomo było, że bibuła blaknie, to znaczy... płowieje. Słońce... trochę się wybawi ten kolor. Te słomki się przykurzą. No raczej tego się nie umyje. Nie odkurzy. Tylko robiło się nowe. Wymieniało się. Ten był wyrzucany, a robiony był nowy.\nI: No właśnie. Wyrzucano go? Co robiło się ze starym?\nBD: Tak. A spalony był. […]\nI: Czyli mamy tak, że tutaj w tych stronach pająki to ze słomy. Z czego jeszcze?\nBD:Tak. No i takie z samej bibuły. Tak jak mówiłam, co były takie robione... duży kwiat po środku. Tam... Albo jeden albo więcej tych kwiatów i odnogi takie do samej ściany się spuszczały od tego kwiatu. Były... albo bibuła była tylko przewijana, albo dwie bibuły składane jedna na drugą, jedna na drugą i taka harmonijka i potem to było też rozciągane. Jak harmonijka to była z dwóch kolorów.\nI: Jakieś wybrane kolory konkretne?\nBD: No to już... jak kto lubił. Kolory to były różne. Bo nie... nie było tak, że w dwóch kolorach był pasek. Ale te reszte pasków to też było w różnych kolorach. Ja myślę, że też dlatego, że bibuła się została, no to było to wykorzystywane, żeby się nie zmarnowało. Te paski to były szerokości no 5 cm. Gdzieś tam 4-5 cm. Takie dosyć szerokie były.\nI: A kolor kwiatów?\nBD: Ah... tak to nie pamiętam, ale przeróżne. No były różowe. Bardzo, bardzo takim no właśnie ciepłym i takim, no to był kolor różowy. Różowy, niebieski. Dużo zieleni też bywało, no ale kwiaty, to raczej różowe, niebieskie, fioletowe, takie raczej dominowały. Czerwony no to... jakoś tam mniej trochę. […]\nI: Czy robiono też pająki w jednym kolorze? Czy wielobarwne?\nBD: To już była rzecz gustu. Raczej wielobarwne. Z tymże mogły być też takie, że był jeden wisior taki, jedne pompony w jednym kolorze, drugi pompon cały w innym kolorze. Tak też były. To zależy, mówię, jak kto miał wizję, czy co się komu podobało. Przecież to i tak wisiało tylko rok i na drugi rok zazwyczaj było zdejmowane, a wieszane było drugie. No chyba, że ta dziewczyna za mąż wychodziła i miała już inne obowiązki, ale ja u siebie, czy tu w swoim domu, czy gdzieś, to też. Kto był zdrowy i... to zdążył ze wszystkim. I uprząść i krosna zrobić i pająka zrobić.\nI: I to były pompony?\nBD: Tak. Ja to tak nazywam. Przypuszczam, że to tak się nazywało. No stroiki może, bo to są pompony jak z tych... w tych starszych... moja mamusia mówi... nawet się zapomniałam jej zapytać, jak to było nazywane, to nie było takie. Były ubogie bym powiedziała, ubogie.\nI: Czy to jest tylko jeden wybrany kształt i forma?\nBD: A nie, nie. Jeśli chodzi o ten... tarczowy tak zwany, bo to są krystaliczne, bo to już jest nazwa tak abym powiedziała naukowa, bo ludzie to tak nie nazywali... tam krystaliczny. Tylko nazywali ze słomy. Ze słomy i tyle. A ten no to tarczowy. I tu jest osiem tych i to jest drut. Teraz jest ułatwiona sprawa, bo ja... ten drucik jest pospawany. Mam nawet też, bo zdjęłam goły bez tego... bez tej wełny. Bo to się po prostu nawija jedno po drugim. Trzeba to robić umiejętnie, żeby... bo jakby za ciasno, to się zacznie robić wklęsłe. Musi być też odpowiednie na... nawijane. I mogłyby być sześciokątne, sześć tych promieni. Może być osiem, może być dziesięć. To zależy. Ale chciałam powiedzieć, że kiedyś drutu nie było, spawania nie było. To sobie panie robiły na patykach. Patyki prościutkie wybierały i sobie tak układały i przeważnie było z sześciu. Dlaczego tu jest osiem? Ponieważ drut jest śliski i się wełna by zsuwała. Ale patyk jest szorstki i patyk mógł mieć sześć tych ramion mogło być. I ładnie się zawijało. Ale musiały tu takie być w okolicy, dlatego, że moja kuzynka ze Słupi, to jest tutaj w prostej linii to tam 2 km, może dwa i pół, ale jak za drogą, to może trochę więcej, jakby drogą jechać. To też z Mikinów. To ona właśnie takie pająk kiedyś zrobiła i ten pająk nawet wisi tam u takiego tam kuzyna Leszka i jest taka... Zrobił sobie. […] to chodzi o to, żeby czymś urozmaicić, żeby nie były monotonne. Bo jeszcze są inne. Tam na tamtym są zrobione takie pomponiki takie małe. Które się robi... nacina się jak sztachetkę kółeczko. Też kółeczko. Ja z tej filiżanki, a nawet trochę większe może być i nożem się tak przyciska na ręku, tnie się dookoła, ja wiem... no jak sztachetkę. No tak się mówi. I potem się rurki tym nożem takie robi... On jest na tamtym pajączku, tylko, że są małe te pomponiczki. To jest bardzo pracochłonne. Czasu dużo trzeba. A najłatwiejsza jest kalinka, bo to szybko się zrobi.\nI: Co to jest kalinka?\nBD: Kalinka, to jest taki jak tu pompony, co są przy tym. To jest też z szesnastu takich kółeczek. Tylko, że się to bierze takie nie... Bo tutaj się robi jeżyka na tym... takich musi być szesnaście zrobionych.\nI:\tCzyli to jest jeżyk?\nBD: To się nazywa jeżyk. Tak. Tak ludzie nazwali sami. O. O tak się zawija na ołówku. Może być ostro patyczek, może być dobrze zatemperowany. O! I tak się robi i tak wszystkie dookoła. No to wymaga trochę więcej czasu. Natomiast kalinka. To tak samo się tnie jak ten i wtedy się delikatnie go skręca. Robi się takie wiatraczki. O! Jeszcze można wcześniej... bo ten, co w Lipcach jest, to jeszcze te... te... większe są te tarczyki, to jeszcze dookoła tak nożyczkami obcięłam, żeby były takie okrągłe, nie takie kanciate, no. I takie się zrobi tarczki. Wyrobi się tego szesnaście. Jest tutaj dziurka po środku. Wcześniej sobie dziurkę robię igłą. Jak jest całe wszystko, żeby się nie rozleciały. I wtedy jak się wszystko w tę dziurke nakłuje, nadzieje na nitkę, ściągnie się, to wyjdzie taki pomponik.\nI: Jeżyki, kalinki...\nBD: Jeżyki, kalinki... Nie wiem jak się nazywają rurkowe. Ja to nazywam pompony rurkowe. Sztachetki no. Tak to nazywam. Sama od siebie. I jeszcze co tu, jeszcze jakie... No jeszcze są takie zwykłe też, ale to tylko mały, bo taki duży... Ale jeszcze są też takie sztachetki, jak ja mówię. To jest takie kółeczko jak to. Może mam tu jeszcze jakieś? Nie, nie mam. Nie mam. A jeszcze do tego dochodzą. Tutaj jest zrobiony taki mały kwadracik. Można zrobić większy. Jeżeli by tu jeszcze było większy i taki jest też uwieszony na łańcuszkach i tu wiszą pompony. Pompony się robi tutaj. O! I przy każdym pomponie takie coś. Tylko koloryt się dobiera. Ja robię tak. Jak jest jeżyk w tym kolorze, to łańcuszek w tym kolorze i stroik w tym kolorze ten tutaj ten wykończeniowy. Drugi pompon już idzie inny. Najpierw wybieram sobie kolory jakie bym widziała. I dopiero według tego robię jeden taki cały wisior. Tak to nazywam. Tutaj jeszcze są... przedłużenie jest łańcuszka. Zaraz tu pokażę. To jest przedłużenie tego. Tu jest ten łańcuszek w dalszym ciągu i one się gdzieś tutaj będą łączyć wszystkie cztery i żeby to równiutko, to muszą, to po prostu mierzę ile słomek. Tam pięć, czy sześć. I wtedy wszystkie razem tu zbieram i znowu dwie, trzy słomki i dopiero wtedy tutaj na końcu tego jest to uwieszone. I tak przy każdym tym ramionku tak jest. No jak z patyków było, to było sześć przeważnie. No bo jak patyk, to osiem patyków, to byłoby za dużo, chociaż też można. No i tak to było, mniej więcej wyglądało. No i ka...i... każdy ten, ten, to ramionko jest zakryte takim małym, dodatkowo pomponiczkiem, o. Takim jak... To są te pomponiczki to są zwykłe kółka, zwykłe kółeczka, tylko wycinane tak jak ten tutaj mam kieliszeczek i to się odrysuje. Jak już odrysuję, wycinam. Trzeba się starać, żeby się to nie rozleciało. Żeby to wszystko, ta cała warstwa była w całości. No przeważnie papier tak się składa, żeby było szesnaście warstw. Ale bywają jak są duże pompony, to się z jednego arkusza szesnaście nie ułoży, tylko mniej. To wtedy mniej wychodzi. Ale musi być, żeby ten pompon był ładny, pełny, to musi być szesnaście warstw. I czy to kalinka, czy to... ja robię z szesnastu. A tych, tych rureczek sześćdziesiąt cztery. To cztery takie... cztery razy po szesnaście i dopiero... To jest na prawdę pracochłonne. Dlatego mniej tego robię, ale też robię. No i co tu jeszcze chciałam powiedzieć. Aha! Więc jak już wytnę to kółeczko, obojętnie jakie. Czy to będzie takie od filiżanki, czy jeszcze od czegoś innego, to najpierw wyznaczam środeczek. Jeden płateczek zawijam na cztery strony głowami, igłę w to. Igłę wkłuwam i jak już igłą w to wkłuję, to mi się już nie ruszy. A potem delikatnie nacinam sobie. Bo były też właśnie takie sztachetki, takie większe i takie kółeczka też, że mniejsze jak to, jak szklanka na przykład wycięte i tylko ponacinane, ponacinane nożyczkami trochę i też taka... ni astra, ni takie niewiadomo co.\nI: A Pani pająk czym się charakteryzuje?\nBD: Proszę pana tak, powiedziałabym. Staram się trzymać tradycji. I wymysłów za bardzo nie robię. Czasami chce się sprawdzić i zrobić coś tam takiego. No to... więcej ma tej słomki jak tamten. Zrobiłam taki bardzo... znaczy bardzo, dużo większy jak tamten, no to jest w Łowiczu. Wygrał konkurs i jest w Łowiczu. Nie wiem gdzie oni go tam... Urząd Miasta wtedy to, ten konkurs organizował. I jest taki jak ten, tylko ma... A... jeszcze ma więcej zamiast... bo to są pojedyncze pompony, a tam były wisiory duże. Także jak koszyk z dwoma uszami. Ale kiedyś to nie były takie. Raz, że to kosztowałoby dużo pracy i... a to i tak było wyrzucane, co... skromniejsze były po prostu. […]\nI: A ma Pani uczniów?\nBD: No tak. Nawet w domu u siebie organizowałam warsztaty. Z Warszawy panie przyjechały. Oj... córka już teraz nie pracuje w Gok-u, ale to mieliśmy nawet takie spotkania. Kilka spotkań było i z paniami. Właśnie pająka panie zrobiły. Tylko, że ten pająk, co one zrobiły, jest jeszcze troszeczkę inny. To znaczy, nie jest z kwadratu, tylko jest sześcian. Czyli jest sześć ścian. Te w środku, to ta podstawa jest z sześcianu, z sześciu słomek i kącików jest nie cztery, a sześć. I do góry i do dołu. I ja im to wszystko pokazałam. Tak samo małe. Tylko małe to już są takie... te boczne wisiory to już są takie jak te- prostsze, z tych czterech kwadrat i cztery trójkąty do dołu i do góry. I one to...\nI: I to zawsze jest taka konstrukcja, że kwadrat i cztery trójkąty?\nBD: No może być sześciokąt. Może być ośmiokąt. Może być tylko... No tak... Inaczej się okrągłego się ze słomy nie zrobi. I ilość kątów może być dowolna. Ale też nie może to być za dużo, bo by się nie utrzymało. Bo słomka to jest delikatna, a to jest słomka i nie jest to na drucie. To jest na sznurku, na nitce. Tam jest nić w środku. Nie ma druciku. Ja drucikiem to tylko pomagałam sobie przeciągnąć przez tą długą słomkę, a przez tą krótszą to się bierze, przepycha i przejdzie. Słoma dosyć duży jest otwór w słomce. I jeszcze co. Słomę się zbiera jak kiedyś u nas tu żniwa się zaczynały na Małgorzaty, na 13 lipca. To zawsze jednostaje było położone. Kosą oczywiście. To wtedy jest najlepiej właśnie na 13 lipca w tym tygodniu. No się obserwuje, bo przecież widać. Słoma już jest wtedy biała, a jednocześnie nie jest ona wysuszona. Jest taka brzęcząca. Taka fajna ta słoma. I wtedy się tnie na pająki.\nI: I córki też umieją od Pani?\nBD: Hania tak. No właśnie Hania prowadziła. Ten pająk zrobiła z paniami, bo ja im tylko pokazywałam. Nie mogłam im... bo one robiły, spotykały się w określonych tam dniach, w określonych godzinach. Godzina, dwie. Godzina to może nie, ale te dwie godziny, bo więcej jak to każdy przecież się... ma obowiązki w domu i przychodziły i ten pająk robiły i on jest ten pająk w Gok-u. Bardzo ładnie go zrobiły. Z kalinki. Te pompony są z kalinki. I bibułkę. Wszystko. Panie, panie robiły. Ja tam tylko pokazywałam im jak to ma być, no i wspólnie zrobiliśmy. Ten stelaż, to ja im zrobiłam. Stelaż to ja im zrobiłam ze słomy, bo obawiałam się, że może sobie nie poradzą. Ale jak ktoś jest w tym kierunku uzdolniony, to popatrzy i zrobi. Zrobi. Na prawdę. To nic trudnego. No pewnie.[…]. Zrobiłam również taki, ale tak jak mówię- nie widziałam tu w domu u nikogo, ale kuzynka moja zrobiła. 3 km stąd. No to musiały być tylko w bogatszych domach, bo wełna kosztowała. Wełne to przecież no nie kupowali tak jak dzisiaj ja nakupiłam tam cały koszyk tych motków, tylko wełna przecież była... owce strzyżone. Wełna była gęplowana, przędzona, tam cydzowane i dopiero czyszczona, przędzona, farbowana. No tu był winkiel i farbował na wełniaki wełny, ale wcześniej.... kiedyś, kiedyś to ludzie sami przecież i dopiero. I potem winkiel to i gotowe, całe pasiaki robił. Także mogły sobie panie zamówić. Dlatego wełna była kosztowna. Ale też musiały być, skoro moja kuzynka to zrobiła i to na patykach. Nie na drutach, bo dzisiaj to jest ułatwiona sprawa. Ja to podpatrzyłam, to widziałam też, że... No są też okrągłe. U pań widziałam z drutu kółka i też można przecież to łańcuszkami ozdobić. Tak, śmak i różnie, ale ja tu wcześniej takich nie było. Były takie najprostsze jak ten. Dlatego jak ja robiłam, tylko że jest duży, on wisi też tu w muzeum w Lipcach, bo go tu sprezentowałam do mojego muzeum, żebym była też jak pani Janeczka, to dlaczego... ja to się i z kwiateczkami szykuje, żeby zrobić. Zrobiłam kwiatki w doniczce. Zrobiłam bukiet płaski na ścianę, ale wazoniki... Nie mogę się zebrać. Nie ma kiedy. Czasu mało. Także chciałam, żeby taki był ten pająk, wraca do tematu, jaki był tu w naszym rejonie. Janeczka zrobiła taki, jakie tutaj były robione.\nI: A jak Pani robi pająk to Pani śpiewa przy tym?\nBD: Aj... powiem tak. Kiedyś śpiewałam przy każdej robocie. […]\nI: A co się śpiewało?\nBD: A wszystkie piosenki jakie tylko poszłam... Dziewczynki moje były małe, trzeba było iść pielić warzywa albo była brukiew sadziliśmy, dużo brukwi, ziemniaków- dziabać dziabkom, żeby się nie nudziło. I narzekały. To im opowiadałam bajki, albo śpiewałam. A różne piosenki, pieśni, stare, jakie tylko. A jak byłam jeszcze młodsza, jak jeszcze byłam dzieckiem- wszystko na raz mówię, właśnie wtedy one słuchały i się nie nudziły i robota szła. I tak to.\nI: Mogłaby Pani coś tak?\nBD: To może za chwilę... "Pasłam owce". Tam teraz owiec, widzi pan, nie ma. Te krówki, co się pasą, to nawet nie nase, tylko sunsiadowe. Ale kiedyś kazaliśmy paść, bo sucho. Ale kiedyś to się owce pasło. Gęsi to tam trzymaliśmy krótko, bo nie było tak czasu tak tego pilnować. To jak na wiosnę, na życie się pasło i te krow... te owce tam trzeba było je pilnować, żeby na sąsiadowe nie wchodziły, to śpiewałam. […]To może taką, co tu się nauczyłam od moich tutaj... To żebym tylko nie zapomniała.\n"Zodno mi się tak nie spodobała, oj jak ta Marysieńka, oj jak ta Marysieńka.\nCorne łocki mo, na mnie spoglądo, jak róza bielusieńka.\nChodzi dokoła, śmieje się do mnie i rącke my podaje, i rącke my podaje.\nPatrzą się chłopcy, koledzy moi, jak się to dziewce śmieje.\nJanek tyś się śmioł, bo się zalecał, oj bo była w urodzie, oj bo była w urodzie.\nMiała wionecek, z białej rutecki, puściła go po wodzie.\nŁoj popłyń wianku, z białej rutecki, łoj popłyń az na wieki, łoj popłyń az na wieki.\nLepi sierocie nie zyć na świecie, lepij skocyć do rzeki.\nI posła Maryś, nad Dunaj srogi i tam się utopiła, i tam się utopiła.\nTylko jej suknia cimno zielono, na wode wypłynęła.\nA na tej sukni cimno zielony, kartecka napisano, kartecka napisano.\nNie sukej Janku, bo juz nie znajdzies, oj swojego kochanio.\nI posed Janek nad Dunaj srogi\nI posed Janek nad Dunaj srogi i popłyneł ze skraju, i popłyneł ze skraju.\nDzisejsy nocy koło północy, połącym się w Dunaju.\nDzisejsy nocy koło północy, połącym się w Dunaju"\nNo taka smutna, rzewna pieśń, ale musiała mieć swoje podłoże. Nie wiem, czy tam nie przepuściłam jednej zwrotki, ale już nie będę wracać. Tylko... Bo to tak było. Była sierota. A to jak sierota, to i nie było majątku. No, może coś spsocili, jak to się mówi, no... Zaszła w ciążę. Tak przypuszczam. Jakie było wyjście, jak się żenić nie dadzą. Utopić się. A miłość była wielka. Poszedł się utopić za nią. Tu we wsi też była taka tragedia. Była taka tragedia, tylko, że jedno się otruło. I to w mojej rodzinie, tylko w dalszej. On chodził do dziewcyny. Dziewcyna mu się podobała. Albo w domu był brat, było... więcej tych... I rodzice się nie godzili, bo nie było gdzie. No. Widocznie coś im nie pasowało. Poszedł się pożegnał z tą dziewczyną, przyszykował sobie truciznę. Przyszedł, się otruł w domu. Dwadzieścia tam parę lat chłopak. Takie były tragedie. Zdarzały się. Był zakochany mocno. No tak było. No i dlatego tak myślę. No były też i weselsze. […]\nTa jedna pierwsza "Stoi merta w oknie" to tutaj ze wsi śpiewały panie na pierzaczkach, i tam... No dobrze, to jedna była "Stoi merta w oknie", a drugą to mi przyniosła pani, to też niedaleko mieszka ze Słupi, powiedziała, że ksiądz ich nauczył takiej pastorałki. "I Bogusia, bo ty to zbierasz, żeby to nie zaginęło” […]\n"Stoi myrta w oknie w zielonej donicy,\njesce Jasio Kasi nie wzion, juz ją dobrze ćwicy,\njesce Jasio Kasi nie wzion, juz ją dobrze ćwicy.\nĆwicy ci ją ćwicy, zeby dobra beła,\nzeby rano wstajała, robote robieła,\nzeby rano wstajała, robote robieła.\nŁuna wstała rano, robić ji się nie chce\nI spoglądo na słunecko, jak wysoko jesce,\nI spoglądo na słunecko, jak wysoko jesce.\nPosła do ogrodu, uwiła trzy wionki,\nJeden z rózy, drugi z merty, trzeci z macierzanki,\nJeden z rózy, drugi z merty, trzeci z macierzanki.\nJeden wziena sobie, drugi dała jimu,\nA ten trzeci zawiesiła nade drzwiamy w domu,\nA ten trzeci zawiesiła nade drzwiamy w domu.\nA jak zawiesiła wianek nade drzwiamy,\nPrzysed ojciec, przysła matka zaleli się łzamy,\nPrzysed ojciec, przysła matka zaleli się łzamy.\nNie płaccie, nie płaccie, wionecka mojego,\nBoście pili, tańcowali całą noc za niego,\nBoście pili, tańcowali całą noc za niego".\nTak przypuszczam, że nie poszła za mąż z własnej woli, tylko była przymuszona. I potem mąż jak już był, jak już ją ćwiczył jeszcze przed ślubem, a przecież jak już się ogłosiło, to się już nie cofnie, bo wstyd, no to potem matka płace z ojcem. Co to płakać? Po co było plątać. Na przekór. Ale tak po sobie trochę mówię.\nI: A to ją się kiedy śpiewało? Przy jakiej okazji? […]\nBD: A to było śpiewane a to... może i na weselach, ale raczej chyba na pierzaczkach, a może i na weselach. Właściwie to... Ale ja tak mówię, wzoruję, bo to wszystkie pieśni to były na... oparte na zdarzeniach, które miały miejsce. Ktoś kto układał, musiał coś przeżyć.\nI: Taka ballada.\nBD: Oczywiście. To jest krótkie. Ale są i długie bardzo, ale nie wszystkie pamiętam. No to może teraz jeszcze tą drugą. To jest pastorałka.\n"W pole pasterze zaszli, aby owiecki paśli.\nWoły, barany, wraz pozgeniali, a na wygunie pasą się kunie razem.\nPotem spać polegali, łowi pasterze mali.\nŁaz o północy Kuba wyskocy, a tam śpiewają, janieli grajo wdzięcnie.\nChwała Bogu nasymu, w złobie narodzonymu.\nA wam pasterze, łotwarte dźwierze, ze snu wstawajcie, Pana witajcie z nieba.\nJeden weź kosyk grusek, drugi masła garnusek.\nTrzeci plastr miodu, jabka z ogrodu, a zaś na Jana włozyć barana, hejze.\nTrzodę opuścić trzeba, przywitać Pana z nieba.\nDobrze bracia tak, łorzechów przetak. Nasyp do worka, ja do podołka reśte.\nNajświętse Jezus dziecie, błogosław nasze życie.\nPrzez te święte narodzynie Jezu Panie, łodpuść nam kare, daj wiecną chwałę w niebie.\nPrzez te święte narodzynie Jezu Panie, łodpuść nam kare, daj wiecną chwałę w niebie".\nTaka pastorałka. A pomyliłam się w tym samym miejscu, co na występie, na konkursie, ale się zatrzymałam, pojechałam dalej. Kiedyś chodzili chłopcy z kogutkiem, tam z tym...śpiewali pieśni i zbierali dyngus. A łu nas tu jak ja pamiętam do strażacy chodzili i zbierali jajka, potem sprzedawali i mieli swoje grosze na rozmaite swoje strażackie potrzeby. I właśnie to taką pamiętam, jak chodzili, jak śpiewali. Różne piosenki. Jedną to pamiętam, że przyszli i ojciec mój powiedział "Nie dostaniecie dyngusu, dopóki nie zaśpiewacie". No to oni tak, we trzech śpiewoków, to zaśpiewały taką. To nie jest ta, co śpiewałam w Kazimierzu, a mi się to tak podobało. Boże! Aż mi się łuszy i oczy i usta- wszystko otwarte. "Stój poczekaj miła duszko, skąd tak drobno stąpasz nóżką, ja z tej chatki rwałam kwiatki i powracam już". Ja to tak pamiętam, że to trzech panów i to pięknie, tak ładnie śpiewali wszyscy. Słuch, głosy. Łoj, podobało mi się. A tą co śpiewałam w Kazimierzu, to jest jeszcze inna. To też tak.\n"Gdocą kury gdocą, a kogucik pieje, a kogucik pieje.\nWyjrzyj córuś wyjrzyj, a co się tam dzieje, a co się tam dzieje.\nPrzysły tu chłopoki i ładnie śpiewają, i ładnie śpiewają.\nŁod ciebie mamusi, dyngusa ządają, dyngusa ządają.\nA bo w tej chałupie mają córkę ładną, mają córkę ładną.\nNie do cie dyngusa, chłopcy ją ukradną, chłopcy ją ukradną.\nWynieście, wynieście jojków pół kosyka, jojków pół kosyka.\nTo wam namówimy ładnego zięcika, ładnego zięcika.\nWynieście, wynieście dyngusa ładnego, dyngusa ładnego.\nTo wam namówimy zincia sposobnego, zincia sposobnego.\nGospodyni wysła, tak sobie godała, tak sobie godała.\nNie dlo wos, nie dlo wos, jom córkę chowała, jom córkę chowała.\nJom córkę chowała, dla swojej wygody, dla swojej wygody.\nZeby mi przyniesła w kubełecku wody, w kubełecku wody.\nW kubełecku wody i kuniom obroku, i kuniom obroku.\nZeby docekała do drugiego roku, do drugiego roku".\nNo tak to wyglądało. Wszystko co się kiedyś działo na wsi kiedyś okraszone było pieśni. Takie zbieranie jajek to śpiewały dopóki gospodyni nie wysła. A jak wyszła, to dziękowały, szły dalej. I wesela odbywały się wszystkie przy śpiewie. Przyjeżdżał pan młody to było śpiewanie. Zanim wszedł, zanim... to jego druhna śpiewała zanim wyszła, bo by się zeszło do nocy. […] A dzisiaj to już tak. Telewizor pozamykał ludzi w domu. I ja sama wiem. Gdybym... Ja miała tyle tych pieśni, nic nie zapisywałam. Bo była dobra pamięć, a dzisiaj wszystko poszło w wiatrem. Jak jest nie zapisywane. Przyśpiewek ile ja naukładałam rozmaitych, na każdą okazję. I to takie, że ludzie boki zrywali, jak śpiewałam. W zeszłym roku na dożynkach w Godzianowie brawa dostałam, no i co z tego. Dzisiaj nie powtórzę. Dzieś tam są zapisane. Jakby nie telewizor, to by się śpiewało, powtarzało i sie nie zapomni. Dlatego starsze pani wiele pieśni pamiętają. No tak to jest.


Platforma Kultury - Krajowe\nNowy nabór do programu "mikrogranTy"\nLOKALNI AKTYWATORZY POSZUKIWANI!\nW sierpniu kolejna okazja na pieniądze na kulturalne działania w mieście. INKU Szczeciński Inkubator Kultury ogłasza ostatni w tym roku nabór do programu mikrogranTY. Poszukiwani są wszyscy z pomysłami na kulturalne działania z sąsiadami.\nMikrogranty w ramach "Struktur Kultury" w województwie kujawsko-pomorskim\n04.07.2016 - 31.07.2016\nTeatr Polski w Bydgoszczy ogłosił konkurs mikrograntowy na przedsięwzięcia z zakresu edukacji kulturowej. Konkurs mikrograntowy to jeden z elementów trzyletniego programu Struktury Kultury realizowanego w województwie kujawsko-pomorskim przez Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy w ramach ogólnopolskiego działania Narodowego Centrum Kultury „Bardzo Młoda Kultura”. Jest to wieloletni program wspierania edukacji kulturowej. Aplikacje można składać do 31 lipca 2016 r.\nProjekty edukacyjne dla dzieci wiejskich, Fundacja BGK\n20.06.2016 - 12.09.2016\nNawet 10 tysięcy złotych można wygrać na projekty edukacyjne dla dzieci 2-8 lat. Konkurs skierowany jest do fundacji, stowarzyszeń, bibliotek oraz ośrodków kultury, sportu i rekreacji w małych miejscowościach. Konkurs „Na dobry początek” po raz 9. organizuje Fundacja BGK, nabór wniosków trwa do 12 września 2016 r.\nGranty na projekty społeczne od Kulczyk Foundation\nDo 30 czerwca można aplikować o granty na szeroko rozumiane projekty społeczne do Kulczyk Foundation. O granty starać się mogą m.in. organizacje społeczne, czy spółdzielnie. W tym roku jest więcej pieniędzy do rozdania. Można zdobyć grant do 25 tys. zł. W 2016 roku odbędą się dwie edycje – teraźniejsza wiosenna i jesienna. W każdej jest do rozdania 100 tys. zł.\nTwórz #DobryInternet i wygraj 10000 zł\n17.05.2016 - 05.06.2016\nJeśli masz pomysł na projekt społeczny, w który zaangażowani będą e-wolontariusze, zgłoś go do konkursu „Odkryj e-wolontariat”! Konkurs wspiera i nagradza projekty społeczne, które prowadzone są głównie w internecie. Zgłoszenia do 5 czerwca.\nBliżej Polski. Regranting.\n11.05.2016 - 20.05.2016\nTrwa otwarty konkurs grantowy ogłoszony przez Fundację Wolność i Demokracja na realizację zadania publicznego współfinansowanego w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą pt.: „Bliżej Polski. Regranting”. Wnioski można składać do 20 maja 2016 r.


Jak się zabrać za wynajem mieszkania lub apartamentów? - Z nami wybudujesz\nBrowse: Home » Jak się zabrać za wynajem mieszkania lub apartamentów?\nkrach Wrzesień 22, 2015\nBardzo trudną decyzją w życiu każdego człowieka jest decyzja o przeprowadzce. Czasem musimy tego dokonać niekoniecznie z naszej woli. Wyjeżdżamy do innych miast, bo zmusiła nas do tego np. praca. Szukamy tam również innych sposobów na własny rozwój zarówno ten zawodowy, jak i osobisty. Bardzo często decydujemy się na przeprowadzkę również wtedy, gdy zapisujemy się na studia na wybranej uczelni.\nTo oczywiste, że musimy najpierw wybrać dla siebie odpowiednie mieszkanie. Z pewnością niewiele osób postawi wtedy na zakup danego lokalu. W końcu byłaby to spora i poważna inwestycja. Zamiast tego wolimy raczej decydować się na wynajem apartamentów w Koszalinie. W końcu jest to dużo tańszy sposób na zmianę swojego miejsca zamieszkania. Korzystają z niego zarówno osoby dorosłe, jak i młodzież. Jak jednak dobrze wynająć takie mieszkanie, aby być zadowolonym ze swojego nowego życia?\nWybieramy rodzaj mieszkania\nNa początku należy zdecydować się na rodzaj mieszkania, które najbardziej będzie nam odpowiadać. Zwróćmy więc uwagę przede wszystkim na wielkość danych apartamentów. Jeśli chcemy sami w nich zamieszkać, stawiajmy raczej na mniejsze lokale. W końcu pracując i ucząc się w dużym mieście z pewnością nie będziemy spędzać zbyt wiele czasu w swoim zakątku. Tym bardziej, jeśli zamieszkamy sami.\nDlatego w tym wypadku najlepiej postawić na mniejsze mieszkania. Są one oczywiście znacznie tańsze. Dzięki temu spokojnie będziemy w stanie sami je wynajmować. A takie samotne mieszkanie może nam przynieść wiele korzyści. Jeśli jednak zależy nam na oszczędności, postawmy na wynajem apartamentów w Koszalinie z większą grupą osób. W ten sposób będziemy mogli podzielić wszelkie koszty wynajmu oraz zużycia prądu na ilość ludzi, która razem z nami zamieszka w danym lokalu.\nTo szczególnie opłacalna opcja dla młodych osób, które nie dysponują jeszcze dużym budżetem. Zwróćmy również uwagę na to, czy dany lokal jest odpowiednio wyposażony. W końcu wynajem apartamentów Koszalin może nam się naprawdę opłacić, bo takie lokale są zwykle doskonale wyposażone w różnorodne sprzęty oraz meble. Dzięki temu nie będziemy musieli sami wydawać pieniędzy na zakup różnych artykułów.\nWybieramy dobrą lokalizację\nTo oczywiste, że zaczniemy szukać mieszkań w mieście, w którym chcemy po prostu zamieszkać. Jednak znaczenie ma tutaj dokładna lokalizacja danego lokalu. W końcu jeśli zdecydujemy się na wynajem mieszkania na obrzeżach dużych miast, być może przy tym trochę zaoszczędzimy, jednak może nam to znacznie skomplikować życie. Wtedy, aby dojechać do pracy, będziemy musieli poświęcić na to sporo wolnego czasu. A każdemu z nas zależy właśnie na oszczędności czasu, którego mamy przecież naprawdę niewiele.\nDlatego czasem lepiej zdecydować się na wynajem apartamentów Koszalin w centrum. Być może będą nas one więcej kosztować, ale dzięki nim ułatwimy sobie życie. Bardzo szybko dostaniemy się w dowolne miejsce w całym mieście. A to może usprawnić naszą pracę oraz całe życie. Dodatkowo, wbrew pozorom wynajem mieszkania w centrum na dłuższą metę może nam się opłacić i to nawet w kwestiach finansowych.\nW końcu aby regularnie korzystać ze środków publicznego transportu, należy co jakiś czas kupować bilety okresowe. A na nie również wydalibyśmy sporo pieniędzy. Lepiej więc już zainwestować w wynajem takiego mieszkania w centrum. Dzięki niemu w końcu zyskamy swój własny lokal i uprzyjemnimy sobie życie.\nUncategorized, mieszkania, nieruchomości


Sarkofag króla Władysława IV wrócił z Tychów na Wawel - Nowe Info\nStrona główna POWIATY Tychy Sarkofag króla Władysława IV wrócił z Tychów na Wawel\nTychy, załadunek sarkofagu króla Władysława IV Wazy na ciężarówkę, 16.12.2019 r.; fot. Zdzisław Barszewicz\nKto był na Wawelu i zwiedzał znajdujące się w katedralnej krypcie groby królewskie musiał zauważyć m.in. bogato zdobione sarkofagi króla Władysława IV Wazy i jego żony Cecylii Renaty. Ostatnio sarkofagi te przebywały w Tychach, w pracowni konserwatorskiej Agnieszki i Tomasza Trzosów. W ubiegłym tygodniu wróciły na Wawel. Byliśmy w tyskiej pracowni 16 grudnia podczas załadunku tych dzieł sztuki.\nWładysław IV Waza był synem Zygmunta III Wazy, którego pomnik – Kolumna Zygmunta – do dziś stoi na placu Zamkowym w Warszawie przed Zamkiem Królewskim. Pomnik ten postawił swojemu ojcu właśnie Władysław (urodził się w 1595 roku, zmarł w roku 1648).\nKról Władysław IV był nie tylko królem Polski (i tytularnym królem Szwecji), ale również – o czym warto wiedzieć – faktycznym carem Rosji w latach 1610-1613, czyli po zdobyciu Moskwy przez Zygmunta III. Sławne zwycięstwo wojsk polskich pod Kłuszynem w 1610 r. otworzyło Polakom drogę do stolicy Rosji i osadzenia na Kremlu polskiej załogi. Władysław IV został wówczas wybrany przez bojarów carem, czego Rosjanie do dzisiaj nie mogą nam zapomnieć, zwłaszcza, że wiązało się to z największym upokorzeniem Rosji w jej dziejach – Hołdem Ruskim. Hołd ten w 1611 r. złożyli w Warszawie królowi Zygmuntowi III, carowi-elektowi Władysławowi IV i szlachcie polskiej przywiezieni tu jeńcy – m.in. car Wasyl IV Szujski wraz z braćmi: Dymitrem i Iwanem.\nKról Władysław IV też dał się we znaki Rosjanom, bijąc ich podczas wojny smoleńskiej (1632-1634), gdy zerwali rozejm i próbowali bezskutecznie zdobyć polski wówczas Smoleńsk.\nWładysław IV Waza i jego żona Cecylia Renata po śmierci spoczęli na Wawelu w katedralnej krypcie. Metalowe sarkofagi powstały w XVII wieku w pracowni Jan Christian Bierpfaffa, królewskiego złotnika. Przez ostatnie dziewięć miesięcy znajdowały się w Tychach, w pracowni konserwatorskiej Agnieszki i Tomasza Trzosów. 16 grudnia zostały załadowane na ciężarówkę, która odwiozła je na Wawel. „Nowe Info” było przy załadunku.\nW 2017 roku Agnieszka Trzos dokonała sensacyjnego odkrycia. Podczas prac konserwatorskich znalazła nieznany dotąd obraz Jana z Nysy, XV-wiecznego malarza.\nOdnowiony w Tychach sarkofag Batorego zachwyca na Wawelu\nsarkofag króla Władysława IV


ferie - Najlepsze strony - Katalog Gery.pl\nWyniki 1 - 10 z 36 posortowane wg tytułu\nAgroturystyka Zimą-Zimowy Serwis Turystyczny Suwalszczyzna\nZimowy Serwis Turystyczny - region Suwalszczyzna i Mazury. Oferty wypoczynku zimowego: sylwester, ferie zimowe, wypady weekendowe.\nDodano: 23 czerwca 2004\nApartament nad morzem - noclegi w Gdyni, ul. Wolności. Oferujemy ładne mieszkania nad morzem - głównie wynajem apartamentów kilkudniowy np. ferie zimowe lub lato. Wynajem apartamentów w Gdyni - zapraszamy na spanie, noclegi nad morzem niedaleko plaży.\napartament na lato\napartament do wynajęcia lato\nBieszczady Agroturystyka - '' TURZE ''\nTurze to wspaniałe miejsce wypoczynku zarówno urlopowego jak i weekendowego. Agroturystyka, Bieszczady, góry, wczasy i ferie to czas mile i wygodnie spędzony w Turzym\nDodano: 21 marca 2007\nDomek do wynajęcia krościenko nad Dunajcem\nW Krościenku nad Dunajcem stoi nasz domek. Domek wynajmuje o każdej porze roku. Udostępniamy go na wakacje, święta oraz ferie. Gwarantujemy idealne miejsce do wypoczynku. Dookoła jest cisza oraz piękne krajobrazy. Domek wyposażony jest we wszystkie potrzebne media i udogodnienia. Domek zlokalizowany jest blisko wielu szlaków turystycznych. To dobre miejsce dla osób, które szukają wytchnienia i sportowych atrakcji.\nDodano: 05 grudnia 2016\nDwie Doliny Muszyna-Wierchomla | Blog\nBądź na bieżąco z informacjami z centrum turystycznej sądeckiej Małopolski. Zapraszamy do Hotelu przyjaznego rodzinie na najlepsze narty w Polsce, urlop z rodziną i dzieckiem! W Dwóch Dolinach, latem spędzisz niezapomniane rodzinne wakacje, ferie z dziećmi w górach i weekend majowy. Zimą - narty z rodziną na znakomitych stokach narciarskich oraz pysznym góralskim jedzeniem. Sprawdź! Zapraszamy!\nhotel z atrakcjami dla dzieci\nSzukasz hotelu SPA w górach? A może wybierasz się na rodzinne wakacje, ferie z dziećmi w górach czy długi weekend? Zastanawiasz się, gdzie pojechać na narty z rodziną? Wybierz ***Hotel Wierchomla SKI & SPA Resort i stację narciarską Dwie Doliny - wyjątkowe miejsce na wypoczynkowej mapie Polski zlokalizowane w okolicy malowanej najpiękniejszymi krajobrazami Beskidu Sądeckiego. Zimą, na stoku czekają na Ciebie znakomicie przygotowane stoki narciarskie z wyciągami krzesełkowymi i orczykowymi oraz wyśmienitym góralskim jedzeniem w bogatej bazie gastronomicznej. Latem, urlop z dzieckiem i rodziną spędzony w malowniczej, górskiej krainie Popradzkiego...\nurlop z dzieckiem w górach\nDodano: 14 kwietnia 2015\nFirma zajmująca się turystyką młodzieżową dostosowaną do potrzeb klientów i ich możliwości finansowych. Firma prowadzi współpracę z kontrahentami polskimi, czeskimi, francuskimi, słowackimi, węgierskimi i włoskimi.\nwspółpraca z kontrahentami polskimi


jakaś tam dziewczyna (@TheContra) — 64 answers, 2125 likes | ASKfm\njakaś tam dziewczyna@TheContra\nsiadaj koło mnie, tu dla ciebie jest ławka, posłuchaj jak pięknie o miłości gada, ten który miłości nigdy nie zaznał.... czym dla ciebie jest miłość?\n*puk puk* Sprawdzam kto jeszcze żyje.\nsiedzę przy biurku\npali się świeca\npatrzę na wypaloną zapałkę\nbo tak naprawdę nie wiem nic\nlub bardzo niewiele\nbo jak puszczę -\nStała sobie gdzieś, na zakurzonym stoliku. Urzekająco pachnąca, niewielka - świeczka.\nObok niej leżała zapałka. Malutka, zwykła, standardowa - zapałka.\nU boku zapałki był płomień.Niby banalny, błahy płomyczek\nZapałka dzieliła się płomyczkiem ze świeczką, bo ta bez niego była niczym. I tak spędzały we dwie długie lata - płonąc, błyszcząc, wzbudzając zachwyt i zainteresowanie zabłąkanych dusz.\nNiegdyś przyplątał się znikąd podmuch wiatru. Zimny, prawie niewidoczny wiatr.\nPrzez niego płomyk zgasł. I nie było już nic.\nŚwieczka i zapałka to dwie dusze.\nPłomyk to przyjaźń.\nWiatr to kłamstwo.\nStrzeż tej relacji, w każdej chwili może zgasnąć i nie zostanie już nic.\nu w a ż a j . n a . p r z y j a ź ń\n*Do obs.* Jak mijają Ci wakacje? :)\nCzuję słodki zapach brzoskwiń, uspokaja moje zmysły. Promienie słońca łaskoczą mnie w policzki. Delikatny wiatr obejmuje moje ciało swoimi błogimi melodiami. Aksamitne kwiaty uśmiechają się do mnie swoim urokiem nadanym poprzez swój ambrozyjski, perłowy kolor. Różnorakich kształtów skały bawią się cicho szemrzącym swoją muzykę, bladym, chłodnym strumykiem. Jedwabiste chmury opowiadają mi nowele, a ptaki recytują niezwykłe historie.\nSkoro szczęścia nie ma tutaj, to gdzie uciekło?\n*Do obs* Utwór i gif/obrazek na dziś? :)\n*Obs.* Utwór na dziś? :)\nPodziel się ze mną jakimś utworem muzycznym, Twojego ulubionego zespołu/wykonawcy.\nCzy jeśli osoba lecząca się psychiatrycznie/w czynnym etapie leczenia popełni samobójstwo to leczący ponosi przez to jakiekolwiek konsekwencje?\nNa pewno odczuwa smutek i poczucie winy.\nSpadł mi na ręce smutek,\nDo serca wdarł się, do głębi,\nSwoją przemocą okrutną\nZwiązał mi dłonie i gnębi.\nPodnoszę wzrok, a wokoło\nNoc jest bezgwiezdna i czarna.\nKogo na pomoc przywołam?\nKto mój ten smutek zgarnie?\nI łamię ręce - i rozpacz\nRzuca mnie na dno i dręczy -\nAż mi ktoś mówi : Popatrz,\nNoc już minęła. To tęcza!\nI budzę się, patrzę w niebo.\nA tam już błękit i słońce...\nNigdy rozpaczać nie trzeba,\nO, serce moje, płonące...\nZakwitł nasz sad, wiśniowy sad,\nPrześlicznym, bujnym kwieciem,\nBiało-różany, wonny kwiat,\nChyba najpiękniejszy w świecie!\nW blado - błękitnej, rannej mgle,\nNim ją przebije promień złoty,\nWiśniowy kwiat mi uśmiech śle,\nSłonecznej chce pieszczoty!\nMłodziutkich wiśni biały kwiat,\nZ odcieniem rannej zorzy,\nUpiększa w sadach wiosną świat,\nTwór cudny dłoni boskiej!\nPosyła słońce całus swój\nZłocisty, żarem tchnący!\nA z nim wiosennych marzeń rój...\nRzuca w ten sad kwitnący!\nJakie są najpiękniejsze słowa na świecie?\nMów do mnie słowa najpiękniejsze w świecie,\nNabrzmiałe treścią - jak owoc słodyczą,\nOdurzają mnie one, jak pachnące kwiecie,\nChoć wiem - zegary szczęście ziemskie liczą.\nMów do mnie - że są i szlachetni ludzie,\nNie każdy przecież zakłamaniem grzeszy -\nŻe jest i szczęście, oprócz łez i złudzeń,\nBędę słowami twoimi się cieszyć.\nMów do mnie jeszcze, mowa twa kołysze,\nJak błogi balsam uspokaja nerwy,\nKażde twe słowo w sercu mym słyszę,\nTulę do piersi - bez przerwy, bez przerwy...\nCzy uważasz, że życie jest darem?\nKaganiec ludzkich realiów na ryju,\nKajdanki bezsensownych praw na zakrwawionych, przez społeczeństwo przeobrażone w katów, nadgarstkach,\nKaftan z działań przeciwko mnie w tej wielkiej wojnie.\nTo wszystko jest dla mnie niezrozumiałe. Oczywistość rzeczywistości z dnia na dzień coraz bardziej zatraca się w moich łzawiących zagubieniem oczach, tak jak kolory stają się mgliste i znikają z tego dziwnego świata. Ot co.\n-a to wszystko tylko krótki prolog do tego, co tak naprawdę nas czeka.\nTnę swoją duszę żyletką swoich myśli.\nb e z d r o ż e\nCzęsto je odwiedzała.\nHuśtała się tam na starej huśtawce, ledwie trzymającej się na gałęzi spróchniałego klonu. W towarzystwie deszczu odtwarzała swoje smutne retrospekcje, roniąc z błękitnych oczu ciężkie łzy. Przerażona rzeczywistością, której nie rozumie, odczuwała psychiczny ból.\nJej wybujała wyobraźnia sine chmury przeobrażała w płaczące krwią postacie.\nKiedy krople szkarłatnej krwi stykały się z jej zimnym ciałem i duszą pokaleczoną aforyzmami...\nZabijała samą siebie własnymi myślami.\nTa cała iluzja utopiła ją w morzu retrospekcji.\nCzy warto pogrążać się w myślach?\nJaki utwór najbardziej lubisz grać na gitarze?\nNothing Else Matters, solo Kirka.\nCzy kiedykolwiek miałaś sny prorocze?\nNie wiem, raczej nie, tym bardziej, że ostatnio ciągle śni mi się taki chłopak ode mnie ze szkoły.\nOdnoszę wrażenie, jakby zmaterializował się w spory kłębek niespełnionych idei, marzeń beztrosko porzuconych niegdyś na bezdrożu, dostrzeżonych przeze mnie ludzkich realiów.\nMoich najgorszych koszmarów, największych pragnień i wszelkich wspomnień.\nBłogosławiony przez matkę ciemności - noc, objął mnie.\nWypuścił rozkojarzoną mnie dopiero, gdy błyszczący księżyc z armią gwiazd odszedł, opuścił z nimi niebo i pozostawił je słońcu, tak jak niewdzięcznik pełen nienawiści, ze swoją grupą zmanipulowanych ludzi, których niegdyś negatywnie nastawił, opuszcza dobrego człowieka, który uratował mu życie.\nGdy uwolnię się z kagańca utworzonego z tego dziwnego kłębka jestem bardzo zdezorientowana... jakby trochę naćpana własnymi myślami.\nPozostało mi tylko zastanawiać się, co to miało znaczyć.\nNie chcę sobie zaśmiecać aska, po tym jak zmarnowałam 4 godziny życia na usuwanie odpowiedzi.\nA poza tym nie wszystkie pytania są godne odpowiedzi. ;)\nDodasz tu jedno z najładniejszych zdjęć, jakie zostało kiedykolwiek przez Ciebie zrobione?\nZgadliście, nie umiem robić zdjęć.\nco sądzisz na temat tego, że ludzie rezygnują z bycia w związku dla np gitary?\nJeżeli chodzi o mój przypadek to nie rezygnuję.\nPo prostu wokół mnie nie ma nikogo fajnego.\nSame pedałki w rurkach...\nOwszem, gitary to bardzo ważna część mojego życia.\nCo jak co, ale nie warto rezygnować ze związku, jeżeli dwie osoby czują coś do siebie.\nOna jest moją miłością. Wywołuje u mnie dreszcze. Kiedy czule szarpię za struny słodycz dźwięku wlewa się do przewodów mojego słuchu jak mętna woda do zanieczyszczonej, zaniedbanej niegdyś rzeki na bezdrożu. Otula moje zmysły, jak wełniany sweter chłodne ciała w zimne dni. Odgrywa smutną melodię moich retrospekcji.\nJest dla mnie jak dusza dla pustego ciała, szkarłatna krew dla zatrzymanego serca, czy pełny magazynek pięknych słów dla pistoletu moich myśli.\nJestem bez niej nikim.\nola pisz wiersze *_*\nUtwory liryczne powinny wypływać z umysłu poety prosto na kartkę jak rzeka ze źródła, czy deszcz łez z oczu.\nWięc cóż ja mogę?\nNiektórzy myślą, że moje przemyślenia dodane niżej to wiersze... ja niekoniecznie.\nMoment, kiedy czarny atrament styka się z lekko zżółkniętą kartką, wyrwaną niegdyś z niepotrzebnego zeszytu, i tworzy sensowny, a za razem piękny utwór liryczny to magia.\nTrzeba spełniać marzenia?\nOna kiedyś była odludziem.\nBezdrożem, które odwiedzali samotni marzyciele chcący wyrzucić kłębek marzeń z zapełnionej wszystkimi możliwymi scenariuszami głowy.\nPotem odchodzili i nie wracali.\nA wszystkie myśli porzucili, jakby testamenty rzucone wiatrowi.\nTeraz jest siną chmurą, którą odwiedzają martwi samotnicy. Wściekle zarzucają nas z góry niespełnionymi ideami, które niegdyś porzucili.\nŻałując swoich czynów dają nam znaki.\nOne oplatają moje ciało, tak jak szkarłatna krew tworzy labirynty na skostniałych zwłokach.\nChronią mnie przed pociskami ludzkich realiów bym mogła zrobić to, czego ich rodziciele nie rozumieli.\nTłum porzuconych marzeń strzeże mnie przed błędami wcześniej popełnionymi przez nieszczęsnych samotników.\nMasz jakieś specjalne nawyki żywieniowe?\nWypijam hektolitry herbaty, mimo tego, iż pragnienie ustąpiło po jednym kubku. Zawsze dopijam ją do końca, chociaż cukier znajdujący się na dnie naczynia jest nienajlepszy, muska moje wargi swoim lekko zgorzkniałym posmakiem i wlewa się do moich ust, tak jak strumień do jeziora. Przez ten uzależniający wywar z dodatkiem dwóch łyżeczek cukru mam pełno energii... zawartość kofeiny i cukier nie pozwalają mi później zasnąć, więc wylewam myśli na kartkę, i zwykle udaję mi się usnąć po tym małym geście.\nh e r b a c i a n e u k o j e n i e\nMetallica, @samodestrukcja, @bodddah.\nSiedząc w objęciach nocy słyszę kroki. Jakby tłum samotnych dusz wreszcie się spotkał, złączył w jedność i zmierzał w moją stronę. Jest coraz bliżej. Moja boląca dusza, błogosławiona przez ciemność - dar nocy, nie ustępuje. Odczuwa głód dotyku tajemniczej postaci.\nOczywistość teraźniejszości zaczęła zatracać się w moim umyśle.\nZostawiła tylko blizny na duszy, przez które kolory znikają ze świata, za każdym razem, gdy mną włada.\nNie, nie tnę się.\nNie, nie narzekam na życie.\nNie, nie chce się zabić.\nPrzy robieniu sobie kaszki wpadło mi do głowy pewne pytanie. Jeśli ktoś już lubi mleko- dlaczego niektórzy czasem je jeszcze słodzą? A jak jest z Tobą?\nNie mogą się pogodzić z tym, że coś jest jakie jest, więc je zmieniają, jakkolwiek się da. .-.\nAsk jakaś tam dziewczyna a question now\nAbout jakaś tam dziewczyna:


maj 2015 - Blog - Rafał Karaś | Blog – Rafał Karaś\nNowy plac zabaw na osiedlu Północ II.\nNowy plac zabaw na osiedlu Północ II\nJeszcze w tym roku przed wakacjami zostanie wykonany nowy plac zabaw przy Przedszkolu „Mali Odkrywcy” przy ul. Inicjatorami akcji byli rodzicie i mieszkańcy osiedla oraz Pni Dyrektor Przedszkola.\nDostawę i montaż urządzeń sfinansuje miasto Ełk.\nW ramach Inicjatywy Lokalnej place zabaw powstaną również przy przedszkolu „Perełka” i „Niezapominajka” – zapowiada prezydent Ełku. Koszt budowy placu zabaw na osiedlu Północ II to prawie 52 tysiące złotych.\nŻyczę udanej zabawy Rafał Karaś\nJako Komitet Mieszkańców osiedla Północ II dnia 24.03.2015 r., zwróciliśmy się pisemnie do Spółdzielni Mieszkaniowej Świt w Ełku z prośbą i zapytaniem o możliwość wymiany śmietników. Uzyskana odpowiedź nie jest w pełni satysfakcjonująca. W piśmie, które otrzymaliśmy dnia 21.04.2015 roku Spółdzielnia informuje nas, że przyjmuje do wiadomości zgłaszaną przez nas potrzebę, ma na uwadze zapewnienie komfortu mieszkańcom oraz dbałość o estetykę osiedla, rozpatrzy możliwość wymiany pojemników na śmieci.\nInwestycja ta zapewne nie odbędzie się w tym roku lecz dziękujemy mieszkańcom, dzięki którym możemy naświetlać tego typu problemy, będziemy dalej zabiegać o przeprowadzenie tej inwestycji i jestem pewien, że tak jak mówi przysłowie: „iż kropla drąży skałę“ tak i my przedstawiając ten problem Spółdzielni czekamy na pozytywne rozstrzygnięcie naszego wniosku.\nWkrótce planujemy przeprowadzenie kolejnej kampanii informacyjnej. Po uzyskaniu środków od sponsorów chcielibyśmy w formie ulotek informować mieszkańców osiedla o instytucjach i poradniach samorządowych, z których mogliby skorzystać w sposób darmowy.\nZapraszam wszystkich do udziału na naszym profilu facebook’owym, zapraszamy młodzież oraz wolontariuszy.\nWarmińsko-mazurskie przeznaczy 6 mln zł na promocję regionu w 2015\n„Warmia i Mazury Pro-invest 2015”, będzie przeznaczona głównie dla potencjalnych przedsiębiorców spoza regionu. Kampania ma zachęcać polskie firmy do współpracowania z przedsiębiorcami z Warmii i Mazur, których działalność dotyczy tzw. inteligentnych specjalizacji regionu. Są to ekonomia wody, meblarstwo i przemysł drzewny oraz produkcja żywności wysokiej jakości. Promowany też będzie tzw. potencjał zasobów ludzkich regionu i możliwość rozwoju firm BPO, czyli sektora usług dla biznesu.\nJak podaje portalsmorzadowy.pl, przetarg na przeprowadzenie kampanii, w którym uczestniczyło dziewięciu oferentów, wygrała firma Effective Media Solution. Kampania będzie realizowana przez pół roku za prawie 6 mln zł. Zakłada promocję gospodarczą regionu w radiu, telewizji i internecie oraz działania z zakresu marketingu bezpośredniego i komunikacji PR. Promocja Warmii i Mazur w mediach ma być szczególnie nasilona na przełomie maja i czerwca oraz lipca i sierpnia.\nKoszt całego projektu „Warmia i Mazury Pro-invest 2015”, który realizowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury 2007-2013, ma kosztować blisko 7 mln zł. Dofinansowanie unijne stanowi 85 proc. jego wartości, pozostałe 15 proc. pochodzi z budżetu samorządu województwa.\nNa Warmii i Mazurach zostanie posadzone 21 mil drzew\nPonad 21 mln sadzonek trafi w tym roku ze szkółek hodowlanych do lasów Warmii i Mazur. Po raz pierwszy najwięcej będzie sadzonek dębu, co ma służyć przebudowie dominujących lasów iglastych na mieszane – podała Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Olsztynie.\nJak wiadomo lasy dostarczają drewna, owoców, ziół, grzybów, żywicy, są siedliskiem życia dzikich zwierząt – są to ich funkcje produkcyjne. Poza tym lasy pełnią ważne funkcje pozaprodukcyjne. Kształtują i wpływają na warunki środowiska przyrodniczego. Lasy regulują stosunki wodne, zmniejszają erozję gleb, regulują wahania temperatury, chronią przed wiatrem.\nJak podaje portal samorzadowy.pl szacuje się, że sosny zajmują obecnie ponad 60 proc. powierzchni lasów Warmii i Mazur. Kolejne miejsca zajmują: brzoza (10 proc.), dęby, jesiony, klony, jawory, wiązy (po 8 proc.), olchy, świerki (po 6 proc.) i buki (4 proc.). Drzewostany sosnowe dominują zwłaszcza w południowej części regionu. Na północy przeważa dąb i świerk pospolity, a w zachodniej części zwiększa się udział buka.\nFot. Rafał Karaś\nWypalanie traw jest niebezpieczne, nieopłacalne, szkodliwe i kara…\nZiemia na „wypaleniskach” wbrew temu, co sądzą zwolennicy wypalania traw staje się jałowa. Ogień hamuje asymilację azotu z powietrza oraz proces gnicia pozostałości roślinnych, które tworzą urodzajną warstwę gleby. Przy wypalaniu giną mrówki. Owady te zjadając resztki roślinne i zwierzęce ułatwiają rozkład masy organicznej i wzbogacają warstwę próchnicy, „przewietrzają” glebę. Jedna kolonia mrówek może zniszczyć do 4 milionów szkodliwych owadów rocznie.\nZakaz wypalania traw jest jednym z „Wymogów dobrej kultury rolnej”. Rolnikowi, który nie przestrzega zakazu, grozi zmniejszenie należnej wysokości wszystkich rodzajów dopłat bezpośrednich o 3%. Jeśli zostanie stwierdzone, że rolnik wypalał trawy na którymkolwiek z uprawianych przez niego gruntów, o tyle mogą być pomniejszone jednolita płatność obszarowa, płatność cukrowa, płatność do pomidorów, przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich, płatności do krów i owiec, specjalna płatność obszarowa do powierzchni uprawy roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, a także płatności rolnośrodowiskowe (PROW 2007 – 2013), pomoc na zalesianie gruntów rolnych (PROW 2007 – 2013) oraz płatności z tytułu ONW.\nI Międzyszkolny Integracyjny Turniej Piłki Siatkowej Rodziców w Ełku.\nTurniej o Puchar Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 3 w Ełku będzie imprezą sportową adresowaną do rodziców i dzieci z ełckich szkół podstawowych, których pasją jest siatkówka.\nOprócz rywalizacji sportowej rodziców, przewidziano szereg atrakcji jak: konkurs „Super-kibiców”, pokaz ćwiczeń z piłkami orz z lotką INDIACA, pokaz konkurs niespodzianka.\nSportowa rywalizacja i wspólna zabawa rodziców i dzieci to najlepszy sposób na integrację środowisk rodzicielskich z ełckich szkół, a także na integrację międzypokoleniową i promowanie zdrowego stylu życia, tak reklamują akcję organizatorzy turnieju.\nWięcej informacji można uzyskać u Pani .A.Lewandowskiej w Sp3 w Ełku lub mailowo: rr.sp3.elk@gmail.com\nCzy spółdzielnia pomoże mieszkańcom ?\nPowstanie Komitetu Mieszkańców Osiedla Północ II skutkuje pierwszymi postanowieniami. Jako pierwszy poruszymy problem „wystawy” śmietników w centrum osiedla. W miejscu, gdzie krzyżują się główne arterie chodników i lokalnych ciągów pieszych. Miejscem tym jest jak już większość czytelników się domyśla – ulica warszawska.\nŚmietniki nie tylko wyglądają bardzo nie estetycznie, ale przede wszystkim już niebawem zaczną nie przyjemnie „pachnieć”. Problem ten dotyczy wszystkich ale przede wszystkim mieszkańców bloków Grodzieńska nr 5 i 3 oraz lokalnych przedsiębiorców i sklepikarzy, którzy bliżej wiosny będą się borykać z tym przykrym zapachem i muchami.\nTeren ten należy do spółdzielni mieszkaniowej Świt, jako komitet chcemy prosić Zarząd Spółdzielni o przychylniejsze spojrzenie na ten „śmierdzący” temat. Problem ten dotyczy dużej społeczności mieszkańców, gdyż znajduje się w środkowej części osiedla. Jest to również kontynuacja problemu, który wynikł z ankiety osiedlowej przeprowadzonej w ubiegłym roku.\nZapraszamy do kontaktowania się z nami i zgłaszania problemów a także do czynnego udziału w naszych działaniach, prosimy o kontakt pod adresem mail: komitet.elk@gmail.com lub telefonicznie 531-707-780.\nRafał Karaś Lut 21 · Tagi: ełk, rafał karaś, undefined\nJerzy Kwieciński: dlaczego Mazowsze i Polskę wschodnią ciągle dzieli przepaść?\nW przeliczeniu na mieszkańca produkt krajowy brutto w woj. mazowieckim wynosi ponad 68 tys. zł. W lubelskim czy lubuskim to dwukrotnie mniej. Czy zniwelowanie tych nierówności jest możliwe? Aż 21,9 proc. polskiego PKB w 2013 r. zostało wytworzone w województwie mazowieckim. Dla porównania w woj. opolskim tylko 2,1 proc., podlaskim – 2,3 proc., a w świętokrzyskim – 2,4 proc.\n– To, że Mazowsze jest najdynamiczniejszym regionem widać po wszystkich wskaźnikach ekonomicznych, nie tylko danych o PKB – mówi dr Jerzy Kwieciński, ekspert BCC do spraw rozwoju regionalnego i funduszy unijnych.\nJak przypomina ekonomista, mówimy o średniej dla Mazowsza, ale tak naprawdę chodzi o Warszawę.\n– Mazowieckie jest najlepiej rozwijającym się województwem, ale też najbardziej zróżnicowanym. Północne regiony są na poziomie Polski wschodniej – dodaje Kwieciński.\nJak mówi, gdybyśmy wzięli pod uwagę samą metropolię warszawską, to znalazła by się ona w pierwszej dziesiątce najbogatszych z prawie 270 regionów unijnych.\n– Pokazuje to siłę ekonomiczną Warszawy – podkreśla ekspert BCC.\nJak mówi Kwieciński mazowieckie jest także najbardziej innowacyjnym regionem w kraju. – Tu wydaje się najwięcej pieniędzy na innowacyjne działania, a zależność między innowacyjnością a PKB jest ewidentna – dodaje.\nJak tłumaczy ekonomista, wszystkie te czynniki się nawarstwiają. – Jak mamy np. programy unijne dla przedsiębiorstw, to najwięcej wniosków jest z Warszawy i znów najwięcej pieniędzy trafia właśnie tam.\nW 2013 roku prawie we wszystkich województwach zanotowano wzrost produktu krajowego brutto w cenach bieżących w porównaniu z 2012 rokiem, tylko w województwie świętokrzyskim wystąpił spadek PKB o 0,2 proc. w porównaniu z 2012 rokiem. Dlaczego świętokrzyskie przeżywa recesję i na ile jest to zagrożenie dla rozwoju województwa?\n– Każdy spadek jest zły i niepokojący. Świętokrzyskie na mapie Polski wschodniej było jednak wyżej niż pozostałe cztery województwa, a to było powodowane dobrą koniunkturą w budownictwie i drogownictwie w tym regionie – mówi Kwieciński. – A rok 2013 właśnie dla tych gałęzi gospodarki był dużo słabszy i stąd spadek.\nPowodów do zadowolenia nie ma także reszta województw wchodzących w skład Polski wschodniej. Lubelskie ma 4 proc. udziału w krajowym PKB, podkarpackie 3,9 proc., podlaskie 2,3, a warmińsko-mazurskie 2,7 proc.\nJak tłumaczy, jeśli patrzymy na statystyki pokazujące podział pieniędzy na poziomie regionalnym, to wówczas wschodnia części kraju wygląda dobrze, ale jeżeli weźmiemy pod uwagę pieniądze na poziomie krajowym, to trafiają one w większości do centralnej części kraju, na duże inwestycje.


Groźne mrówki tropikalne atakują Hampshire | Praca, mieszkanie, nauka, ogłoszenia :: Polonia, Polacy w Southampton/ Anglia/ Wielka Brytania\nStart Southampton Groźne mrówki tropikalne atakują Hampshire\nGroźne mrówki tropikalne atakują Hampshire\nMrówki tropikalne, które w ogromnych ilościach pojawiły się w hrabstwie, gryzą i kąsają, a także przenoszą bakterie salmonelli. Eksperci twierdzą, że odrażające kreatury dokonują inwazji na Wyspy i zakładają olbrzymie kolonie w wielu miejscach.\nUkąszenia mrówek mogą przenosić wiele niebezpiecznych chorób, w tym paciorkowce, które są przyczyną infekcji. Eksperci mówią, że populacja mrówek tropikalnych w Wielkiej Brytanii ciągle wzrasta. Większość z nich dociera na Wyspy z różnych części świata w kontenerach. Mrówki znajdują się w jedzeniu lub w miękkich meblach. Inne przywożone są przez ludzi podróżujących za granicę.\nWytępić takie mrówki jest wyjątkowo trudno.\nPoprzedniSzkoły w Wielkiej Brytanii posługują się językiem polskim, aby w ten sposób uzyskać jak najwyższą pozycję w rankingach\nNastępnyKto powiedział, że to już koniec lata? W niektórych częściach UK temperatura w ten weekend sięgnie nawet 30 stopni


Temat: Bradley Bower Pią 18 Maj 2012 - 9:56\nImiona: Bradley Joey\nData i miejsce urodzenia: 23.11.1994 Cardiff\nRodzina: matka- Hayley: rudowłosa artystka o emocjach których nie jest w stanie nigdy poskromić. A mówiąc "artystka" każdy ma na myśli teraz kobietę która całymi dniami, gdy nie pracuje jako fotografik (nie mylić z fotografem!), to maluje setki surrealistycznych pejzaży i sylwetek, które pojawiają się na aukcjach w internecie\nojciec- Eliot: pozbawiony nawet ziarna twórczości, bankier który stąpa po twardym gruncie. Ale nie zawsze taki był. W głębi duszy dalej jest wrażliwym człowiekiem, któremu Hayley zawróciła w głowie. Tylko teraz ma wysokie stanowisko, dom, dwójkę dzieci i dwadzieścia kilogramów więcej.\nsiostra- Annette: młodsza siostra Bradleya. Jak to on lubi ją określać: wielki wrzód na d***e. Mała, wścibska, złotowłosa istota która za cel życiowy wybrała sobie irytowanie brata. Jednak zawsze może na niego liczyć kiedy wpadnie w kłopoty.\nBradley jest można by powiedzieć w miarę... przystojny. Wysoki wzrost, opalona karnacja... Ciemne i krótkie włosy wspaniale pasują do równie ciemnych oczu. Oczywiście co do jego stylu to można mieć wiele zastrzeżeń: często ubiera się praktycznie jak ślepy, chociaż zdarza się że przykuje kilka minut co do tego co założy. Na szczęście większość jego ubrań pasuje do siebie. Właściwie to szczerze mówiąc jego garderoba jest nudna. Zawsze dżinsy i jakaś koszula.\nCzęsto nosi na uszach duże słuchawki, aby chociaż trochę stłumić hałas dookoła niego.\nCichy i tajemniczy - to jego postawa na odległość, która zawsze stara się utrzymywać wśród innych. Nienawidzi do siebie blisko dopuszczać kogokolwiek: czuje się wtedy zazwyczaj obdarty ze skóry. Żeby utrzymać niezależność stara się nie angażować emocjonalnie w... cokolwiek. Można by powiedzieć że to typ spod ciemnej gwiazdy, ale wszystko z powodu jego przeszłości. Temu komu uda się przebić przez jego twardą skorupę pokaże się człowiek o głębokim sercu gotowy zrobić wszystko dla kogoś na kim mu zależy. Tylko wtedy należy już uważać, ponieważ taki ktoś go odsłania na poważne zranienie. Brad sobie po prostu nie radzi gdy ktoś przed kim się odkrył odwraca się do niego plecami. Zaciąga się wtedy hurtową ilością papierosów, a gdy ich zabraknie wyładowuje swoją frustrację na wszelkich osobach i przedmiotach dookoła niego zazwyczaj nie myśląc o konsekwencjach...\nAudiokineza: manipulacja dźwiękiem- Brad jest w stanie za pomocą krzyku wywołać falę dźwiękową, jak również kontaktować się spokojnie bez poruszania ustami, oraz dowolnie zmodulować głos na czyiś inny i naśladować każdy dźwięk. Moc oprócz głosu moc oddziaływuje też na jego słuch dzięki czemu jest on niezwykle czuły. Brad potrafi wyłowić nawet szep z kilkuset metrów przy ogólnym zgiełku...\nWady zdolności? Jego słuch jest bardzo wrażliwy na hałas, a sam dźwięk który wytwarza jest niemożliwy do skoncentrowania: jak krzyknie to rozniesie wszystko dookoła, a nie tylko to co zechce. Teraz uczy się wpływać na istniejące już fale dźwiękowe, co jak na razie kiepsko mu idzie...\nNiech okoliczności poznania się jego rodziców pozostaną dalej nieupoważnionym nieznane. W każdym razie w dziewięćdziesiątym czwartym narodził się w Londynie śliczny chłopiec, któremu para rodziców z dwoma kompletnie odmiennymi światopoglądami dała na imię Bradley- w skrócie Brad. Już w latach dziecięcych wykazywał ciekawe zdolności słuchowe, jednak nikt (nawet on) nie podejrzewał że może to być coś niezwykłego. Tylko matka widząc jak chłopiec przeżywa każdy dźwięk i każdą melodię, postanowiła zrobić z niego dziecko pokazowe artystki, więc od razu narzuciła mu szkołę muzyczną. W wieku sześciu lat nauczył się już grać na fortepianie, aczkolwiek nienawidził tego instrumentu, gdyż po każdym utworze strasznie go bolały od hałasu uszy. z każdym kolejnym instrumentem, który wpychano mu w dłoń było coraz gorzej. Wtedy po raz pierwszy zasugerowano że ma bóle migrenowe i zapisano jakieś proszki. Niestety nikt nie chciał zrozumieć [czyt. matka] że to od tych wszystkich wystąpień muzycznych przed wszelkimi gośćmi. Już w wieku ośmiu lat zaczął się już buntować. Coraz częściej się mylił przy instrumentach, coraz częściej fałszował... wzbudzając zażenowanie w oczach tej która nie pozwalała mu normalnie żyć, a rozbawienie u młodszej siostry, której zawsze pojawiały się w tych momentach wesołe ogniki w oczach. Po jakimś czasie (10 lat) sam wpadł na pomysł, aby zacząć śpiewać. Głos to mógł być jego jedyny instrument który nie skrzywdzi jego uszu. Włączył wtedy radio i wsłuchał się w lecącą w nim piosenkę. Gdy umilkła (będąc pewnym że jest sam w pokoju) spróbował naśladować głos piosenkarza, jego linię melodyczną, którą prezentował, przez co z jego gardła (jak się okazało) wydobył się nie tylko niemal identyczny głos co przed sekundą leciał w radiu, ale i kilka nut akompaniujących mu instrumentów. Gdy skończył odwrócił się i napotkał wzrok oniemiałej siostry, która nim zdążył złożyć wyjaśnienia uciekła. Prawdę mwówiąc sam nie mial pojęcia o co jej chodziło, gdyż nie był właściwie świadom co zrobił. Przez długi czas żył dalej w tej błogiej nieświadomości. Aż pewnego dnia nastąpiło przebudzenie. Kiedy konkretnie? Nie minął miesiąc nawet po tym jak przestraszył siostrę udając radio... W każdym razie wrócił do domu wykończony po ciężkim dniu i nie zamierzał akurat wtedy nic robić przez resztę dnia. No ale oczywiście kochana mamusia zaplanowała że synek będzie wtedy w szkole muzycznej. I wiecie co? Nie poszedł. Miał dość krzywdzenia jego biednych uszu. Dopóki był sam miał spokój. Ale oni zatelefonowali do NIEJ. Gdy wróciła do domu zaczęła się po prostu wydzierać na biednego chłopca. I wtedy poczuł wściekłość. Uwolnił cały gniew który się gromadził w nim pzez (jak wtedy myslał) długi czas. Miał dosyć siedzenia pod kloszem, który wciąż matka przytrzymywała. Po prostu miał już wtedy po dziurki w nosie życia na pokaz. Spojżał w jej wykrzywioną grymasem wściekłości twarz i po raz pierwszy w życiu krzyknął na nią.\nTo jedno słowo sprawiło że kobieta zamiast kaleczyć chłopcu uszy okrzykami wściekłości, pisnęła głośno ze strachu, gdy leciała wzaz ze wszystkim innym, co było dookoła jej syna, w kierunku ściany. Naszczęście wtedy to był jego pierwszy raz gdy użył najgorszej części swojego "daru". Dlatego skończyło się tylko kilkoma złamaniami. Kilka miesięcy później juz uczył się w Londyńskiej szkole. Rodzina bała się go dalej trzymać w domu, a zwłaszcza panna poturbowana, która wreszcie zrozumiała co mu zrobiła odbierając mu dzieciństwo...\nKlasa: V klasa\n- nie potrafi rzucić palenia: to jest najprawdziwsza miłość\n- nienawidzi swojej matki\n- często kłamie\n- gdy się nudzi nadużywa umiejętności\n- nie rozstaje się z komórką\n- nigdy nie składa obietnic\n- był tylko w dwóch związkach homoseksualnych: nigdy nawet nie próbował być z dziewczyną\n- nie cierpi małych dzieci\n- panicznie boi się porzucenia\n- zawsze robi wszystko na przekór do tego co mu każą: i to nieumyślnie!\n- kocha muzykę, ale z daleka gdy nie powoduje u niego fizycznego bólu\n- gra na wielu instrumentach, lecz tylko w teorii: nie znosi ich już nawet dotykać, gdyż z bliska kiażdy instrument jest dla jego uszu narzędziem tortur\nOstatnio zmieniony przez Bradley Brower dnia Pią 18 Maj 2012 - 18:54, w całości zmieniany 3 razy\nTemat: Re: Bradley Bower Pią 18 Maj 2012 - 11:48\nDo puki był sam miał spokój. póki puki\nzaczęła się po prsotu wydzierać na biednego chłopca.\nLiteróweczka, po prostu\nJakbyś mógł rozszerzyć charakterek i podać, cóż to za model robi za mordkę Bradleya\nA i rzuć kosteczką tu masz w razie czego jak to zrobić >>>KLIK<<<\nTemat: Re: Bradley Bower Pią 18 Maj 2012 - 18:55\noch nie cierpię pisać charakteru\npostarałem się jak mogłem, jak jeszcze trzeba będzie poprawić charakter to ew. coś z siebię postaram się wykrzesać\nTemat: Re: Bradley Bower Sob 19 Maj 2012 - 13:29\nLubię się czepiać, i nie podoba mi się "opalona karnacja". Albo opalona skóra, albo ciemna karnacja. Ale no jak mówię, lubię się czepiać.\nI nazwisko w karcie nie zgadza się z nickiem. Co robimy?\nTemat: Re: Bradley Bower Sob 19 Maj 2012 - 17:23\nCześć, pokój nr 4 jest Twój\nTemat: Re: Bradley Bower


Każdy internauta chce mieć możliwość nieograniczonego przesyłania strumieniowego audio, wideo, zdjęć i muzyki. I to prawdziwa rozkosz móc to robić bez żadnych problemów. Wszyscy mamy kolekcję jakiegoś rodzaju multimediów (muzyka, zdjęcia lub filmy) na naszych komputerach i telefonach komórkowych, które można odtwarzać później, zgodnie z naszą wygodą. Tak więc, aby przesyłać strumieniowo te zapisane multimedia, domowy serwer multimediów wykonuje zadanie.\nSerwery DLNA to typy domowych serwerów multimedialnych, o których mówimy. Korzystając z tych serwerów, możesz przesyłać strumieniowo lub udostępniać multimedia między wieloma urządzeniami bez konieczności ręcznej konfiguracji. Niezależnie od tego, czy jest to Twój iPhone, konsole do gier czy telefon z systemem Android, serwer DLNA ustanawia połączenie między tymi urządzeniami i umożliwia udostępnianie ulubionych multimediów. Zasadniczo przekształca Twój komputer w potężne domowe centrum strumieniowego przesyłania multimediów, umożliwiając bezprzewodowe przesyłanie strumieniowe multimediów w całym domu.\nTak więc, jeśli zastanawiasz się, gdzie znaleźć najlepsze oprogramowanie serwera DLNA do swoich potrzeb, oto główna lista na początek.\nOprogramowanie Kodi Open Source do kina domowego\nJeśli szukasz oprogramowania, które może urozmaicić twoją przestrzeń rozrywki, to Kodi Open Source Home Theater Software może być najlepszym wyborem dla Ciebie. Program oferuje nieograniczone funkcje w przyjaznym dla użytkownika i atrakcyjnym interfejsie, który ożywia przechowywane multimedia. Co więcej, oferuje również forum wsparcia lub społeczność, która jest zalewana pytaniami, odpowiedziami i wskazówkami od ludzi z całego świata.\nCo więcej? Zawiera również ogromny katalog dodatków społecznościowych, do których masz dostęp. Możesz dalej dostosowywać i dostosowywać te katalogi, aby zaaranżować idealne ramy rozrywki. Niezależnie od tego, czy posiadasz smart TV, czy smartfon, dzięki Kodi masz rozrywkę na wyciągnięcie ręki. Działa ze wszystkimi głównymi platformami, w tym Windows, Mac OSX, iOS, Android, Linux i Raspberry Pi.\nPLEX Media Server oferuje kilka świetnych funkcji i współpracuje z większością platform, takich jak Windows, Linux, Mac, Docker, Synology, Qnap, Netgear, Seagate itp. Oprogramowanie umożliwia strumieniowe przesyłanie ulubionej telewizji na żywo, programów internetowych, podcastów , wiadomości wideo wraz z osobiście zapisanymi mediami na urządzeniu mobilnym lub ekranie komputera.\nOprogramowanie gromadzi wszystkie Twoje multimedia w jednym miejscu i umożliwia ich przesyłanie strumieniowe na wszystkie urządzenia. Wśród innych jego funkcji są:\ntelewizja na żywo i DVR, które umożliwiają oglądanie na żywo i nagranych programów telewizyjnych na wszystkich urządzeniach;\noferuje dostęp do ogromnej kolekcji utworów Tidal (59 milionów), 250 000 teledysków i innych oryginalnych nośników;\numożliwia dostęp do podcastów, programów internetowych, wiadomości i nie tylko w jednej aplikacji;\norganizuje osobiste multimedia, które można przesyłać strumieniowo na dowolne urządzenie w dowolnym miejscu.\nCena: dostępny 30-dniowy bezpłatny okres próbny; aktualizacja zaczyna się od 4,99 USD\nPrzesyłanie strumieniowe, nagrywanie i przesyłanie ulubionych multimediów jest płynne jak jedwab dzięki PlayOn. Umożliwia nagrywanie filmów i programów telewizyjnych, które można dodać do listy obserwowanych, aby obejrzeć je później. Umożliwia także przesyłanie strumieniowe do dowolnego urządzenia, takiego jak PlayStation, Roku, Xbox itp. Wśród innych głównych funkcji są:\noferuje bezpłatną aplikację mobilną umożliwiającą nagrywanie lub oglądanie programu w dowolnym miejscu na świecie;\numożliwia odtworzenie nagranego programu bez reklam;\nautomatycznie nagrywa nowe odcinki ulubionych programów;\npozwala nagrać serię jednym kliknięciem;\numożliwia ustawienie z wyprzedzeniem godzin nagrywania;\nautomatycznie wysyła nagrania lub serię do iTunes jednym kliknięciem.\nAby uzyskać dodatkową pomoc, oferuje świetny zespół wsparcia, który jest dostępny, aby pomóc Ci we wszelkich wątpliwościach.\nCena: dostępny 7-dniowy bezpłatny okres próbny; aktualizacja dostępna za 1,99 USD / miesiąc\nServiio umożliwia użytkownikom przesyłanie strumieniowe różnych plików multimedialnych, na przykład zdjęć, filmów i muzyki do wielu urządzeń, w tym telewizorów, smartfonów, konsoli do gier lub odtwarzacza Bluray w sieci domowej. Podczas gdy bezpłatna wersja oferuje łączność z wieloma urządzeniami, wersja pro oferuje zaawansowane możliwości udostępniania multimediów w całym gospodarstwie domowym.\nNajlepsze w Serviio jest to, że jest kompatybilne z różnymi urządzeniami domowymi, takimi jak smartfony, telewizory, tablety, Xbox, Playstation 3 i nie tylko. Ma na celu zwiększenie potencjału urządzeń i / lub zmniejszenie niedostatków obsługi odtwarzania formatu multimediów poprzez zapewnienie obsługi profili dla określonych urządzeń.\nDodatkowo umożliwia dostęp do plików w podróży dzięki wersji pro, a także pozwala sterować nią po prostu za pomocą głosu. Oparta na Javie, działa ze wszystkimi głównymi platformami, takimi jak Windows, Mac i Linux.\nCena: dostępna bezpłatna wersja; Wersja Pro dostępna za 25 USD\nPełen funkcji Subsonic jest dostępny za pośrednictwem przeglądarki. Umożliwia dostęp do muzyki z dowolnego miejsca z połączeniem internetowym. Niektóre z jego głównych zalet to:\nutworzone przez niego listy odtwarzania można udostępniać innym;\noferuje ponowne próbkowanie na miejscu, w którym przepływności można zminimalizować na miejscu za pomocą kodera ffmpeg;\npozwala na utworzenie listy odtwarzania i wcześniejsze buforowanie utworów w telefonach komórkowych;\ndziała jako odbiornik podcastów, Chromecast, Sonos, w trybie jukebox, z wieloma frontendami i tak dalej.\nDziała ze wszystkimi głównymi platformami, takimi jak Windows, Mac, Linux itp.\nCena: 1 $ miesięcznie.\nUniversal Media Server, serwer mediów UPnP kompatybilny z DLNA, był początkowo oparty na serwerze mediów PS3. Działa ze wszystkimi głównymi systemami operacyjnymi, w tym Windows, Mac OS X i Linux. Co ciekawe, oprogramowanie może przesyłać strumieniowo kilka różnych formatów multimediów z minimalną lub bez żadnej konfiguracji.\nUMS jest obsługiwany przez MEncoder, FFmpeg, tsMuxeR i inne, które mieszają się, aby zapewnić obsługę różnych formatów multimediów. Działa z różnymi urządzeniami, takimi jak PS3, Xbox, telewizory, smartfony i tak dalej.\nDla miłośników muzyki wolny i otwarty program Ampache to świetny chwyt. Jest to aplikacja internetowa n oferująca usługi w zakresie przesyłania strumieniowego audio / wideo. Jest to również menedżer plików, za pomocą którego możesz uzyskać dostęp do swojej muzyki i filmów z dowolnego miejsca i na dowolnym urządzeniu obsługującym połączenie internetowe. Wśród jego głównych cech są:\numożliwia przeglądanie i zarządzanie kolekcją muzyki na komputerze przy użyciu prostego interfejsu internetowego. Korzystając z tego interfejsu, można nawet synchronizować natywne i zdalne katalogi z ekskluzywną i trwałą kolekcją;\numożliwia przesyłanie strumieniowe wybranych utworów do ulubionego odtwarzacza, zarządzanie nimi za pomocą Localplay lub bezpośrednie słuchanie utworów na stronie internetowej za pomocą odtwarzacza HTML5;\numożliwia słuchanie ulubionych numerów z dowolnego urządzenia, takiego jak smartfony, telewizory lub tablety.\nSerwer Emby Medi pomaga z łatwością przenosić muzykę na dowolne urządzenie. Łączy całą Twoją kolekcję multimediów (muzykę, zdjęcia i filmy) w jednym miejscu, gdzie automatycznie konwertuje Twoje multimedia na dowolnym urządzeniu i przesyła je strumieniowo. Niektóre z jego głównych funkcji obejmują:\nułatwia pełne wykorzystanie osobistych zapisanych multimediów w dowolnym miejscu. Nie wiąże się to z kłopotliwym korzystaniem z adresu IP, a raczej wystarczy się zalogować i rozpocząć grę;\noferuje obsługę telewizji na żywo i przesyła ją na dowolne urządzenie, steruje nagrywarką DVR i pozwala w pełni wykorzystać swoją kolekcję nagrań;\numożliwia łatwe kontrolowanie dostępu dzieci, umożliwiając monitorowanie i zdalne sterowanie ich sesjami zgodnie z własnym wyborem.\nCo więcej, automatycznie organizuje osobiste multimedia w eleganckie i atrakcyjne wyświetlacze. Co najważniejsze, informuje Cię o aktywności serwera w zależności od wydarzeń i działań, które są dla Ciebie kluczowe.\nCena: zaczyna się od 4,99 USD / miesiąc\nPS3MediaServer to serwer DLNA napisany w języku Java, który pomaga w przesyłaniu strumieniowym lub transkodowaniu dowolnego formatu plików multimedialnych z niewielką konfiguracją lub bez niej. Program jest obsługiwany przez pakiety Mplayer i FFmpeg. Najlepsze jest to, że nie wymaga pakietów kodeków do instalacji, nie wymaga konfiguracji folderów i wstępnego analizowania ani żadnej takiej uciążliwości.\nWszystkie foldery multimedialne na twoim komputerze są bezpośrednio przeglądane przez PS3. Odświeża się automatycznie i oferuje transkodowanie wideo w czasie rzeczywistym przez MEncoder.\nMediaPortal twierdzi, że oferuje najlepsze wrażenia z multimediów, przekształcając komputer w praktycznie kompletne rozwiązanie multimedialne. Program jest zasilany przez podstawowy sprzęt, który łączy się bezpośrednio z telewizorem i wyświetla wszystkie Twoje zdjęcia, muzykę, filmy i programy telewizyjne w bardzo atrakcyjny sposób. Możesz nawet używać programu z projektorem, aby zwiększyć wrażenia.\nNiektóre z jego istotnych cech to:\numożliwia bezpłatne oglądanie, planowanie i nagrywanie telewizji na żywo;\numożliwia odtwarzanie filmów, dysków DVD, wideo i dysków Blu-Ray;\numożliwia słuchanie radia i ulubionej muzyki;\npozwala cieszyć się zdjęciami, domowymi filmami wideo, a nawet tworzyć pokazy slajdów dla zabawy;\numożliwia strumieniowe przesyłanie multimediów, telewizji i radia do dowolnego innego komputera podłączonego do Twojej sieci;\npomaga w korzystaniu z pilota siedzącego z łóżka;\numożliwia otrzymywanie szczegółowych aktualizacji z wiadomościami, pogodą i nie tylko;\numożliwia dostęp do oprogramowania z telefonów komórkowych lub bezpośrednio w Internecie.\nOferuje również wiele wtyczek i skórek do zaawansowanych działań, takich jak monitorowanie HTPC, strumieniowanie telewizji internetowej lub filmów z YouTube i nie tylko.\nMediaTomb to kolejny świetny serwer DLNA typu open source oparty na serwerze multimediów UPnP, któremu towarzyszy całkiem niezły interfejs sieciowy. Umożliwia strumieniowe przesyłanie osobistych multimediów za pomocą połączenia z siecią domową, a następnie oglądanie lub słuchanie ich na kilku różnych urządzeniach opartych na UPnP.\nJako użytkownik możesz przesyłać strumieniowo swoje multimedia na urządzenia takie jak PlayStation 3. Biorąc pod uwagę, że jest to oprogramowanie oparte na systemie Ubuntu, być może będziesz musiał poszukać alternatyw, aby móc przesyłać strumieniowo na różne urządzenia.\nDla tych, którzy szukają darmowego i otwartego oprogramowania serwera DLNA, MEEDIOS może być świetną opcją. Jest specjalnie zaprojektowany do zarządzania i wyświetlania wszystkich multimediów cyfrowych w jednym szczegółowym pakiecie. Program oferuje pełną obsługę multimediów, nieograniczone możliwości dostosowywania i bogaty interfejs, z którego może korzystać cała rodzina. Niektóre obsługiwane przez niego multimedia obejmują zdjęcia, muzykę, programy telewizyjne, media internetowe, przeglądanie sieci Web, gry i tak dalej.\nPonadto obsługuje również odtwarzanie tych multimediów w większości formatów i nośników, w tym formaty fizyczne, cyfrowe i internetowe.\nLXiMediaCenter to serwer oparty na DLNA, który przesyła strumieniowo lub transkoduje ulubione multimedia (zdjęcia, filmy, muzykę i programy telewizyjne) do różnych telewizorów i odtwarzaczy multimedialnych zgodnych z DLNA, takich jak PS3, Xbox 360 i Streamium.\nCo ciekawe, program obsługuje również napisy i wybór języka audio. Umożliwia odtwarzanie ulubionych cyfrowych multimediów na dowolnym urządzeniu.\nSerwer multimediów OpenFLIXR\nOpenFLIXR Media Server to wszechstronny serwer multimediów, który automatycznie pobiera i udostępnia pliki multimedialne. Czy to dowolna aplikacja (Couchpotato, Plex czy SickRage), wyświetla wszystkie Twoje multimedia. Najlepsze jest to, że niezależnie od tego, czy jest to telewizor, komputer czy telefon komórkowy, przesyła strumieniowo do dowolnego urządzenia, o którym pomyślisz. Jest to całkowicie internetowe oprogramowanie zawierające narzędzia do monitorowania i zarządzania.\nChociaż może aktualizować wszystkie pliki multimedialne i zapewnia ich płynne działanie dzięki inteligentnej automatycznej aktualizacji, może również działać na dowolnej platformie, biorąc pod uwagę, że jest to aplikacja wirtualna.\nOSMC Media Center to darmowy i otwarty serwer multimediów oparty na DLNA, który został zaprojektowany przez ludzi dla ludzi. To proste i łatwe w użyciu oprogramowanie o atrakcyjnym wyglądzie. Jest oparty na Debianie Linux i Kodi Media Center. Dodatkowo oferuje sklep z aplikacjami, który pozwala dostosować wrażenia z programu do własnych upodobań, a wszystko to za pomocą pilota.\nProgram odtwarza prawie wszystkie główne formaty multimedialne dostępne z kilku różnych urządzeń i kodów strumieniowych.\nWybierz z obszernej listy najlepszych programów serwerowych DLNA powyżej i zwiększ swoje wrażenia z przesyłania strumieniowego.


Tanie loty Faizabad | Tickets.pl\nBilety lotnicze > Afganistan > Faizabad\nBilety lotnicze do Faizabad (FBD)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Faizabad. Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Faizabad. Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Faizabad, Afganistan z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle kosztuje bilet na samolot do Faizabad\nCeny przelotów do Faizabad z Gaithersburg zależą od dnia, miesiąca i godziny wylotu, a także od linii lotniczej. Porównujemy koszty bezpośrednich lotów i lotów z przesiadką w 750 liniach lotniczych. Użyj wyszukiwania biletów, aby sprawdzić ceny i daty wylotu z Twojego miasta.\nIle lotnisk jest w Faizabad?\nW Faizabad są następujące lotniska: Faizabad.\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 0912946417


Prosta reklama daje czadu – ANTYGENCJA\nAntygencja 29 czerwca 2015 82 Views\nWieszczymy powrót do prostoty. Również w reklamie. Dlatego szczerze pochwalimy nową kreację Nivea Men.\nWiadomo, że faceci są prości. I dla większości z nich najlepsze będą rozwiązania najprostsze. Z tego założenia wychodzi nowa reklama kremu Nivea. Prosta i męska, a przy tym nawet lekko dowcipna.\nMarka Nivea w ogóle ma prosto.\nUgruntowana od lat pozycja i wręcz synonim „kremu uniwersalnego”, na każdą okazję. Na tej reklamie solidność produktu podkreśla jeszcze stalowa grafika. A tekst spokojnie może sobie pozwolić na łamanie pseudomądrości spod znaku copywritingu a’la NLP (Neurolingwistyczne Programowanie), pouczające, by „nie zaczynać od >>NIE<<”.\nSolidność i renoma produktu robią tu główną robotę. Cena też jest przystępna, więc konsument nie ma powodu ani do kombinowania, ani do narzekania. Może kupić jeden krem, znany mu pewnie już od dzieciństwa. A to „proste narzędzie” zapewni mu ochronę twarzy, ciała i rąk.\nFacet spojrzy na reklamę, uśmiechnie się do kombinerek skojarzonych z kombinowaniem, a gdy potrzebny mu będzie krem – po prostu kupi Niveę. Nie przepłaci, nie zawiedzie się na jakości, nie będzie tracił czasu na poszukiwania, wybieranie produktu i zastanawianie się, czy przypadkiem inny nie byłby lepszy.\nŻycie faceta jest proste, dlatego też dobrze działa na niego prosta reklama. A jeśli w dodatku zaraz za billboardem widzi pikujący samolot – to już w ogóle jest czad!\nNa zawodowy wybór kosmetyków do włosów przydałby się pełen etat!\nPrevious Pseudo-graffiarz złapany\nNext Odzyskiwanie przestrzeni publicznej