co mnie czeka po porodzie? | ssHaDee w sieci...\nStandardowe by ssHaDee 25 maja 2012 12 komentarzy\nWPIS PRZENIESIONY NA STRONĘ:\n12 przemyśleń na temat “co mnie czeka po porodzie?”\nJestem położną. Wyznaję cud narodzin. I czekam kiedy nastąpi mój własny cud…\n25 maja 2012 o 14:56\noczywiście również uważam, że nie ma nic piękniejszego niż cud narodzin, niestety czasami ciężko się nim cieszyć i dopiero jak wspomniałam po kilku miesiącach uzmysławiamy sobie jak wielkim darem jest dla nas dziecko\n30 maja 2012 o 10:05\nchyba trochę przesadziłaś…jestem mamusią cudownej 6 miesięcznej dziewczynki i może kilka razy w ciągu tych 6 miesięcy przeszło mi przez myśl że jest trudno, żę tego nie zniosę…karmię piersią i też swoje przeszłam, ale pomoc mamy i męża okazały się zbawienne. Nie zgadzam się z opinią, że to była męczarnia. To cudowny okres wzajemnego poznawania, a nawet jak było ciężko wystarczyło spojrzeć na Malutką i jej uśmiech, i całe zmęczenie i ból mijały…:) życzę tego wszystkim młodym mamom:)\n31 maja 2012 o 09:33\nkażdy poród jest inny. i jak sama wspomniałaś miałaś pomoc męża i mamy. mój mąż pracował właściwie od rana do nocy i wszystkim musiałam zająć się sama. być może stąd moje „przesadzanie”, o którym wspominasz.\nPostanowiłam napisać komentarz do jednego tylko zdania z Twojego tekstu „, a czego nie dopracowała Matka Natura. „Matka Natura wszystko dopracowała, ale my ludzie usztywniając zasady porodu, pędząc do szpitala i nie słuchając swojego instynktu ciała i etc spowodowaliśmy, że poród wygląda tak a nie inaczej.\nI wiem co mówię, urodziłam dwoje dzieci z czego jedno w szpitalu tak jak powinnam wg położnych i lekarzy (był to koszmar) i drugie w domu słuchając swojego ciała (było to piękny, cudowny i wspaniały poród..)\npozdrawiam i życzę dobrego porodu :))\n31 maja 2012 o 09:32\ngratuluję porodu w domu i przyznam szczerze zazdroszczę, choć wiem, że mi zabrakłoby odwagi.\npozdrowienia dla pociech.\n19 czerwca 2012 o 21:56\nZgadzam się w stu procentach z autorką. Kocham nad życie swego synka ale początki macierzyństwa to również przerażenie, niepokój , lęk, brak sił i energi na to by cieszyć się\n23 czerwca 2012 o 21:52\nno właśnie. Dlaczego nie piszą o tym w gazetach? Opisują jakąś nierealną wizję macierzyństwa, po której każda normalna kobieta nabiera przekonania że nie jest wystarczająco dobra, że nie daje rady, bo przecież nie ma prawa do zmęczenia. Powinna mieć super-figurę, wysokie obcasy [co tam zmęczone nogi] i hyżo pomykać z gromadką pociech w najmodniejszych ciuchach, nienagannej fryzurze i makijażu…\nOby więcej takich tekstów jak ten!\n6 lipca 2012 o 21:48\nJestem mamą 6-letniego synka i 2-miesięcznej córeczki.\nPomimo fizycznego bólu i świadomości porodu jest to dla Mnie najcudowniejszy dar.Dzieci dają Nam radość.Ich miłość wypełnia Nasze życie.Poznawanie i edukowanie naszych pociech to cel każdego z Nas.Zarwane noce,karmienie itp. to sam urok macierzyństwa.\nOkres połogu to czas rekonwalescencji.Nasz organizm dochodzi do siebie a przy wsparciu partnera nadal możemy czuć się atrakcyjne.\nSzczęśliwa mama zawsze wygląda pięknie:)\n30 sierpnia 2012 o 16:15\nJestem mamą 2 synów, jednego już dorosłego:)drugiego we wczesnym wieku szkolnym. Kocham ich nad życie, ale… i tu pojawia się ale, mam już dosyć opisów lukrowanego macierzyństwa narzuconego nam przez media i wzorzec społeczny. Urodzenie pierwszego syna wspominam jako koszmar. Ból, strach, bezradność i tłumy wiedzących „lepiej” co mam czuć, co i jak robić i tego co ja, jako matka i żona powinnam, a powinnam: czuć miłość bezgranic do dziecka, dbać non stop o dziecko, być uśmiechniętą i radosną, i go nieodstępować na krok, ale nie zapominać o potrzebach męża, dbać o dom, i swój wygląd, słuchać sprzecznych rad babć… Towarzyszyło mi poczucie winy, bo nie byłam „doskonała” i utyskiwanie moich bliskich, że się nie staram, bo od rana do nocy chodzę rozczochrana i w bieliźnie nocnej, że nie ma obiadu i że nie posprzątałam, i co ja w ogóle robię przez cały dzień i że nie zajmuję się dobrze dzieckiem bo ‚wyje” od rana do nocy (miało kolkę przez 8 godzin dziennie)… Kiedy urodził się mój drugi syn postanowiłam, że to mój czas i mojego dziecka dlatego nawet nie próbowałam sprostać powinnościom! Babcie pogoniłam, męża i starszego syna zaprzęgłam do sprzątania, prania, zakupów i opieki nad dzieckiem itp. zarządziłam, że młodszy syn będzie spał w moim łóżku, skoncentrowałam się na sobie i dziecku, na zaspokojeniu naszych i tylko naszych potrzeb. Ten egoizm wyszedł nam obogu na zdrowie. Musiałam jednak do tego dojrzeć i sobie to wywalczyć! Cieszę się, że ktoś ma odwagę pisać o tym jak jest, a nie co powinnyśmy i nie poddaje się syktatowi politycznej poprawności… Tak trzymaj!\n19 października 2012 o 15:24\nTrafiłam na T wój blog przypadkiem (pierwsza strona onetu) i muszę powiedzieć, że bardzo mi się podoba Twój styl. Jest taki … „profesjonalny”. Równie dobrze mogłabym przeczytać Twój wpis w jakiejś poważnej gazecie i nie zauważyłabym żadnej różnicy. A tak OT zastanawiam się czy Cię przypadkiem nie ma na pewnym chustowym forum. Pasowałabyś tam Pozdrawiam serdecznie\n1 stycznia 2015 o 17:22\nporód to koszmar, a nie cud narodzin zwłaszcza siłami natury kobieta obdarta jest zupełnie z intymności do tego te wredne położne potem wstyd nawet na ulice wyjść depresja po porodowa jak są dzieci to wszystko omija tylko zarwane nocki i zmęczenie\nDalej dla kogo Dzień Matki?\nWcześniej Wieczorny komar i poranna mucha.


Kocyk dla niemowlaka bawełniany czy bambusowy? - Amaro Design\n16 września, 2020 Handeladmin\nKażda mama chce podarować swojemu dziecku to, co dla niego najlepsze. Szczególnie w pierwszych miesiącach życia, gdy potrzebuje ono szczególnego poczucia. bezpieczeństwa i ochrony. Przygotowanie wyprawki nie jest prostą sprawą – wyprawa po kocyk może skończyć się wielogodzinnym poszukiwaniem tego idealnego, bo wybór jest ogromny – kupić dwa czy wystarczy jeden, gruby czy cienki, kocyk bawełniany czy lepszy będzie polarowy? Tkany ręcznie, z bawełny minky, z muślinu, a może ekologiczny? To tylko część dylematów związanych z wyborem kocyka, które pojawią się w głowie przyszłej mamy.\nKocyki bawełniane czy bambusowe?\nPonieważ zmienia się świadomość ekologiczna całego społeczeństwa, świeżo upieczone mamy w pierwszej kolejności poszukują produktów, które są bezpieczne dla dziecka oraz dla środowiska naturalnego. Moda na tkaniny z włókien pochodzących od roślin naturalnie występujących w przyrodzie, nie wzięła się znikąd. Zarówno bawełna, jak i bambus mają właściwości antyalergiczne (to bardzo ważne na tym etapie życia!), zapewniają dziecku właściwy komfort cieplny – dzięki dostępowi do powietrza, skóra się nie poci, nie przegrzewa, nie ulega podrażnieniom.\nOba rodzaje kocyków są bardzo ładne – są dostępne w tych samych rozmiarach (80×100), w tych samych kolorach, oba są miłe, gładkie i przyjemne w dotyku. W ofercie Mulinek każdy kocyk bawełniany dla niemowląt, podobnie jak bambusowy opatrzony jest certyfikatem OEKO-TEX – to gwarancja, że dołożono wszelkich starań, by produkt był bezpieczny (także te farbowane) i spełniał wymogi produktów najwyższej jakości. To bardzo ważne, ponieważ wielu producentów reklamuje swoje produkty z bambusa czy bawełny jako ekologiczne, a nie do końca jest to prawda (np. podczas produkcji tkanin stosowane są środki wybielające).\nKtóry kocyk wybrać?\nKocyk bambusowy ma delikatny połysk, co nadaje mu eleganckiego wyglądu, natomiast kocyk bawełniany jest bardzo elastyczny, co pozwala na różne sposoby okrywania malucha. To trudny wybór. Więc najlepiej mieć dwa.\nJak wybrać modne meble?\nPożyczamy pieniądze w Norwegii\nBądź lepszym człowiekiem dla swojego psa dzięki tym wskazówkom i sztuczkom\nJak często musicie korzystać z usług adwokatów?\nPorady dotyczące blogowania, z których każdy może skorzystać\nJakie worki filtracyjne są najlepsze?\n← Wysokiej jakości kwiaty cięte\tKomfortowy wypoczynek w Zakopanem →


Wrocław, 24 kwietnia - J. B. Wiśniewski: Pięć sposobów skutecznego działania na rzecz wolności - Austriacy.pl\nWrocław, 24 kwietnia – J. B. Wiśniewski: Pięć sposobów skutecznego działania na rzecz wolności\nThis entry was posted in KASE Wrocław, Spotkania and tagged skuteczność, Wiśniewski, wolność, wrocław. Bookmark the permalink.\t18 kwietnia 2014 | AUTOR: Małgorzata Wasiak\n24 kwietnia 2014 roku (czwartek) o godz. 18:00 w sali 101 budynku A Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu przy ul. Komandorskiej 118/120 odbędzie się kolejne spotkanie Koła Naukowego Myśli Wolnościowej „Praxis” oraz KASE Wrocław.\nTematem spotkania będzie „Pięć sposobów skutecznego działania na rzecz wolności”. Prelekcję, będącą wstępem do dyskusji, wygłosi Jakub Bożydar Wiśniewski.\nWolność to wartość, którą cenią niemal wszyscy. Każdy pragnie możliwości decydowania o sobie. Naszą walkę o wolność możemy toczyć na wielu polach – w polityce, działalności społecznej, a także w zwykłych rozmowach i relacjach międzyludzkich. Co robić, aby skutecznie działać na rzecz poszerzania zakresu wolności? Na spotkaniu omówione zostanie pięć punktów planu dla przyjaciół wolności – niektóre z nich zdążyły już zresztą wzbudzić sporo kontrowersji.\nPrelegentem będzie autor wspomnianego planu – Jakub Bożydar Wiśniewski, doktorant Queen Mary University of London, ekonomista, współpracownik Instytutu Misesa, popularyzator austriackiej szkoły ekonomii i libertarianizmu.\nAby łatwiej trafić na miejsce spotkania, skorzystać można z planu kampusu uczelni.\n← KASE Białystok spotkanie 16 kwietnia 2014r.!!!\nPolityka gospodarcza Ronalda Reagana. Reaganomika – triumf wolnego rynku? →


MATURA USTNA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO - KPINA — Steemit\nMATURA USTNA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO - KPINA\nCiężko mi dopasować słowo do opisu poziomu matury ustnej z języka angielskiego po tym, jak nazwałem maturę pisemną z polskiego- banalną. Wchodzę do sali, leki stres, bo jestem osobą na niezbyt wysokim poziomie angielskiego, myślę, że gdybym pojechał do Anglii raczej bym się dogadał, ale z trudem. Gdy wyszedłem z sali i stres opadł, pomyślałem: co ja za pierdoły gadałem, zdać zdana, ale gdzieś koło 50%. Po mnie wszedł mój kolega, był zestresowany mega bo jego poziom angielskiego jest niski, on gdyby wybrał się do Anglii to by się nie dogadał. Mimo wszystko wyszedł z egzaminu z uśmiechem na twarzy i ze słowami: Raczej zdane, myślę, że te 30% dadzą, myślałem, że nic nie powiem ale coś tam gadałem. Po nim weszła koleżanka, która zdecydowanie jest na najniższym poziomie znajomości angielskiego w klasie, jej ciężko w ogóle zrozumieć inne pytanie niż: What's your hobby? Tak czy inaczej również wyszła uśmiechnięta i mówi: nie no nie było tak źle, coś tam powiedziałam, kilka pytań nie do końca zrozumiałam, ale gadałam, oby tylko na temat. Przede mną wchodzili kolega i koleżanka o bardzo wysokim poziomie języka angielskiego więc oni po wyjściu czuli się pewnie i mówili, że mogli by wejść jeszcze raz bo fajnie się rozmawiało. Po naszej piątce, mieliśmy chwilę poczekać by nam podać wyniki. Zaprosili nas do środka i słuchamy wyników. Koleżanka z wysokim poziomem języka angielskiego- 100%, kolega z wysokim poziomem angielskiego- 96%, przyszła kolej na mnie- 93%, myślałem, że się przesłyszałem i poprosiłem o powtórzenie wyniku i znów usłyszałem 28 pkt. czyli 93%~. Kolega z niskim poziomem angielskiego -76% i kolejne zdziwienie chociaż było to możliwe po tym jak ja usłyszałem 93%. I na koniec koleżanka, której poziom jest porównywalny do dzieci w 5 klasie podstawówki- 36%. Pogratulowali nam i wyszliśmy ze zdanym egzaminem ustnym z języka angielskiego. Po wyjściu wszyscy w śmiech, bo nie mogli uwierzyć jakie wyniki nam ogłoszono, kolega który obawiał się, że nie zda osiąga 76%.\nGdyby ktoś kilka lat wstecz powiedział mi, że zdał maturę ustną z angielskiego na poziomie 76% to pomyślał bym, że dobrze włada językiem, słysząc od kogoś, że ktoś miał 93% tak jak ja pomyślałbym, że potrafi rozmawiać po angielsku niczym po polsku. Patrząc teraz na swój i na kolegi wynik, gdybym usłyszał mniej niż 100% to chyba musiał bym pomyśleć, że ktoś jest na niskim poziomie języka angielskiego. Może jakiś przyszły maturzysta to czyta to wiedz, że matura to jest śmieszny egzamin, który trudniej nie zdać niż zdać. Pamiętam jak starsze kuzynostwo się śmiało jak mówiłem, że za niedługo egzamin gimnazjalny mówiąc, że oni w tym roku piszą maturę, że to jest egzamin a nie jakiś tam test gimnazjalny. Dzisiaj po obu tych egzaminach mogę śmiało stwierdzić, że oba są równie banalne z tą różnicą, że tego pierwszego nie da się nie zdać.\npolish pl-artykuly poland steemit strimi-pl\nNie ma teraz podziału na zaawansowany i pdst angielski?\nmichalmehow (35) · last year (edited)\nNa pisemnym jest podział: podstawowy, rozszerzony, ale na ustnym nie.\nhm a może i na ustnym nigdy nie było, w sumie już nie pamiętam, ale już wtedy czyli z 9 lat temu angielski był imo banalny prawie maksa miałem na ustnym i zaawansowanym pisemnym, a zdecydowanie nie jestem poliglotom. Także wydaje mi się że aż tak wiele się nie zmienia ;)


Przelicz inH2O na psi (Inch of water column na Pound per square inch)\nInch of water column a Pound per square inch\nIle Pound per square inch ma 1 Inch of water column?\n1 Inch of water column [inH2O] = 0,036 126 291 325 423 Pound per square inch [psi] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Inch of water column na Pound per square inch\nPrzelicz Inch of water column na Pound per square inch (inH2O na psi):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '301 Inch of water column'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Inch of water column' lub 'inH2O'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '46 inH2O ile to psi' lub '17 inH2O a psi' lub '45 Inch of water column -> Pound per square inch' lub '76 inH2O = psi' lub '33 Inch of water column ile to psi' lub '65 inH2O ile to Pound per square inch' lub '20 Inch of water column a Pound per square inch'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(30 * 30) inH2O', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '301 Inch of water column + 903 Pound per square inch' lub '73mm x 34cm x 15dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Tak się przedstawia nasza droga według map. Ale mapy tych okolic, źle widocznych ze Ziemi, są bardzo niedokładne. Dodać trzeba, że większą część tej drogi wypadnie nam odbyć w nocy, nierozjaśnionej nawet światłem Ziemi, którą będą już góry przed nami zasłaniać.\nZ tej tu wysokości widać kawał świata przed nami, ale już tylko szczyty gór błyszczą się rumiano w słońcu, doły zalewa czarne morze cienia. Gdy tam zjedziemy, będą gwiazdy jedynymi naszymi przewodnikami.\nW głowie mojej coś się zepsuto czy przerwało. Tylko przy największym wysiłku woli mogę trzeźwo myśleć. Co chwilę pojawiają się jakieś wizje, jakieś wpółsenne marzenia i strachy. Czyżbym miał gorączkę? Kąsam się w palce, aby oprzytomnieć. Ale i to mi nie pomaga. Wszystkie obrazy chwieją mi się przed oczyma; widzę mroczne morze z pływającymi po nim krwawymi szczytami gór, nasz wóz wydaje mi się okrętem, który lada chwila strącimy na tę otchłań… Jestem tak straszliwie znużony. Dokąd my popłyniemy przez ten czarny ocean? Czy może ku Ziemi?… Ach, prawda! Ziemia pozostała daleko, daleko w przestworzach niebieskich; tam nie powrócimy już nigdy. Nigdy.\nZwlokłem się jeszcze z hamaka. Marta kazała mi się położyć, ale co ona wie! Ja miałem jeszcze coś zrobić czy napisać – nie pamiętam, ale muszę sobie przypomnieć. Jestem pewien, że utopimy się w ciemności, jeśli nie zrobię… Ale co ja to miałem zrobić?\nCzemu tu jest tak ciemno? Jakaś bomba pękła mi widocznie w głowie, musiała pęknąć, bo głowa mi się rozdyma, pęcznieje, rośnie, jest teraz tak wielka jak Księżyc…\nJakie to zabawne, że my jesteśmy na Księżycu! A może mi się śni tylko? Bo skądże by się tu wzięły psy? Gdzież jest Woodbell?… Coś się z nim stało, ale nie pomnę… Było mu Tomasz na imię…\nKtoś stoi przy mnie i mówi, żebym się położył, bo mam gorączkę. A wszystko jedno! dlaczegóż ja nie mam mieć… czy mi nie wolno…\nPióro robi się strasznie ciężkie… ale i palce moje są ciężkie… Nie wiem, co to wszystko znaczy – słyszę jakieś dwa głosy obok siebie – już nie mogę…\nRękopisu część druga\nNa tamtej stronie\nNigdy nie zapomnę wrażenia, jakiego doznałem, otworzywszy oczy po długiej chorobie, która mnie pozbawiła przytomności pod koniec owej straszliwej podróży przez bezwodną i bezpowietrzną pustynię księżycową. Dzisiaj, gdy się zbieram do spisania dalszych przygód naszych na tym globie, stoi mi ta chwila tak żywo w pamięci, jakby zaledwie kilkanaście godzin od niej upłynęło. A wszakże, gdy policzę księżycowe doby, widzę, że na Ziemi mija już rok jedenasty od czasu, gdyśmy spadli na powierzchnię Księżyca, a dziesięć lat od wyjścia z wozu po półrocznym blisko zamknięciu. Teraz oddychamy już pełną piersią pod niebem tak samo, jak na Ziemi, błękitnym, nad brzegiem prawdziwego falistego morza i patrzymy na lasy roślin dziwnych i nieprawdopodobnych, ale również zielonych i pełnych właściwego sobie życia. Sto trzydzieści cztery razy okrążyło słońce ten świat w naszych oczach i jużeśmy się z nim prawie zżyli. Włos nam siwieje, a obok nas wzrasta nowe pokolenie – pokolenie ludzi, którzy kiedyś będą uważali za mit historię o dostaniu się tu swych praojców z Ziemi, wychylającej się przed nimi zza widnokręgu w postaci olbrzymiej, świecącej kuli, gdy zapuszczą czasem ku krańcom bezpowietrznej pustyni. Dla nich będzie to ciekawe, rzadko widywane światło niebieskie; dla nas jest to matka, którąśmy opuścili na zawsze, nie mogąc atoli zerwać ostatniej, ale najsilniejszej nici wiążącej nas z nią – tęsknoty.\nMyślę o tym jako o rzeczy całkiem naturalnej; wszakże i mnie już wiele z tego, co sam przeżyłem, wydaje się tylko snem fantastycznym. Zwłaszcza choroba, podczas której leżałem przez całą księżycową dobę bez przytomności, utworzyła w życiu moim dziwną przerwę, tak że mi trudno było zrazu powiązać to, co się działo przed nią, z tym, co zobaczyłem, przyszedłszy do siebie, odróżnić rzeczywistość od gorączkowych majaczeń. Ale istotnie, przebudzenie moje było nader dziwne.\nOtworzyłem oczy i nie mogłem nic zgoła zrozumieć z tego, co mnie otaczało. Spojrzawszy dokoła, spostrzegłem, że się znajduję na obszernej łące wśród wzgórz, pokrytej dziwnie świeżą, puszystą zielonością. Cała okolica zalana była łagodnym półświatłem, podobnym do ziemskich świtów, gdy słońce wydostaje się dopiero spod horyzontu. Tylko nagie szczyty wysokich gór płonęły w pełnym czerwonym blasku. Nad nimi sklepiało się niebo blado błękitne, lekką mgłą zaciągnięte. Patrzyłem długo, nie umiejąc sobie zdać dokładnie sprawy z tego, gdzie się znajduję. Wtedy zobaczyłem na łące dwoje ludzi, idących z wolna i schylających się co chwila, jak gdyby czegoś szukali. Dokoła nich skakały dwa psy, poszczekując wesoło.\nZdawało mi się zrazu, że jestem na Ziemi w jakiejś nieznanej okolicy, i myślałem, skąd się tu wziąłem, gdy wtem przypomniała mi się nagle nasza księżycowa wyprawa i długa podróż w zamkniętym wozie przez pustynie lunarne. Rozejrzałem się jeszcze raz dokoła, o ile mogłem to uczynić, nie podnosząc głowy, która mi ciążyła, jakby ołowiem nalana. Gdzież się podział wóz? gdzie są te dzikie krajobrazy, które widziane przez jego okna, tkwiły mi jeszcze w pamięci? Chciałem zawołać na ludzi, znajdujących się nieopodal, ale nagle ogarnęło mnie takie ogromne znużenie, że nie mogłem głosu wydobyć. Zresztą zacząłem przypuszczać, że te wszystkie niesłychane przygody były snem tylko. Miałem zrobić wyprawę na Księżyc, zasnąłem gdzieś na jakiejś łące – kto wie, jak długo spałem – i śniło mi się, żem już tam był, żem walczył z okropnymi trudami, tracił towarzyszy, na śmierć się narażał… To tylko dziwne, że nie znam tej okolicy…\nGdym się obudził po raz drugi, spostrzegłem, że nad posłaniem moim stoją dwie, poprzednio widziane, postacie i rozmawiają półgłosem. Zdawało mi się, żem dosłyszał wyraz: „śpi” – na co drugi głos odpowiedział: „Będzie żył”. Zdziwiło mnie to, ale nie chciałem dać poznać po sobie, że czuwam, i tylko leżąc bez ruchu, zacząłem pilnie przypatrywać się spod wpółprzymkniętych powiek stojącym nade mną ludziom. Choć, jak mi się zdawało, spałem dość długo, oświetlenie okolicy w niczym się nie zmieniło, trudno mi było zatem w niepewnym blasku rozpoznać pochylone nade mną twarze. Po pewnym czasie, gdy oczy przywykły do słabego światła, ludzie ci wydali mi się znajomymi, nie mogłem sobie atoli przypomnieć ich imion. Z wolna przeniosłem z nich wzrok na góry, widne na skraju widnokręgu i wciąż jednakowo u szczytów oświetlone, choć, jak zauważyłem, blask padał na nie teraz z innej strony.\nW tej chwili zobaczyłem między nimi coś, co zajęło całą moją uwagę. Nad głęboką przełęczą między dwiema wysokimi górami stał ogromny szarobiały krąg, do połowy zza horyzontu wychylony. Patrzyłem nań długo, aż naraz wszystko mi się rozjaśniło: to była Ziemia – tam, na niebie świecąca!\nŚwiadomość, że istotnie znajduję się na Księżycu, powróciła w całej pełni i dreszczem mnie przejęła. Krzyknąłem głośno i zerwałem się z posłania. Piotr i Marta – ich to bowiem przed chwilą widziałem nad sobą – podbiegli ku mnie z oznakami żywej radości, ale ja uczułem tylko ogromny zamęt w głowie i znowu straciłem przytomność.\nZnajdowaliśmy się istotnie na samym północnym biegunie księżycowym. Dziwny kraj! kraj wiecznego światła i mroku zarazem, gdzie nie ma stron świata, nie ma wschodów ani zachodów, południa ani północy. Oś księżyca jest prawie prostopadła do płaszczyzny ekliptyki, stąd też słońce nie zapada tutaj pod horyzont ani nie wznosi się na niebie, lecz zdaje się tylko toczyć wieczyście po widnokręgu. Gdy się wyjdzie na górę, których tam jest kilka w pobliżu, widzi się to słońce jak kulę czerwoną i ognistą, czołgającą się leniwie u samego nieboskłonu. Szczyty gór płoną wieczyście w różowym obrzasku, który pada na nie z coraz innej strony; od stworzenia świata te góry nie miały nocy. Ale za to zielone doliny u ich stóp nigdy nie widziały słońca. Znajdują się one wiecznie w cieniu wzgórz; panuje tu wieczysty zmierzch lub świt wieczysty. Na świeżą, ciemną ich zieloność padają tylko odblaski nagich, słońcem zarumienionych szczytów, podobnych do olbrzymiego wieńca bladych róż rzuconych na murawę. Jeno czasem, raz na parę ziemskich miesięcy, słońce, wzniesione wskutek libracji Księżyca parę linii nad horyzont, błyśnie w jakiej głębokiej szczerbie między skałami płomienną, zarumienioną twarzą i stanie tak na chwilę w bramie z gór, jak cherub złocisty. Wtedy płynie wąwozem ogromna rzeka światła, spada ze skał kaskadami i znaczy się na mrocznej łące szeroką, złotoczerwoną smugą. Parę godzin przemija, słońce chowa się za góry, znowu łagodny półmrok zalewa cichą dolinę.\nCzasami tylko przez ten mrok idzie od strony przeciwnej dziwny, słaby, do szerokiej, bladej, ruchliwej tęczy podobny obrzask nad górskie czoła – to księżycowa zorza biegunowa, podobna do ziemskiej jak sen do rzeczywistości, ale jak sen piękna, czysta i smutna.\nJest coś zadziwiająco tajemniczego w tym słabym świetle biegunowych krain Księżyca. Pamiętam, że patrząc na nie, doznawałem wrażenia, jak gdybym znalazł się we śnie na jakichś zaczarowanych Polach Elizejskich. Lekkie opary mgieł błądzą tam po nieskalanej zieleni jak duchy; ogromnej, upajającej ciszy żaden głos nie przerywa. Nadto panuje tutaj ciągle chłodna a pogodna wiosna. Mieszkaliśmy w tym kraju więcej niż pół roku, a przez ten czas raz tylko zaciągnęło się chmurami blado błękitne niebo. Deszcz nie pada tam prawie nigdy i dlatego też nie ma wód, źródeł ani potoków. Powietrze jednakże tak jest nasycone parą wodną, że wilgoć ta wystarcza zupełnie dla rozwoju roślinności. Nasze trawy, drzewa i kwiaty poschłyby tam niezawodnie, ale też kraje przy księżycowym biegunie posiadają odrębną, sobie właściwą, a do warunków zastosowaną florę.\nŁąki tutejsze utworzone są z dziwnie soczystych roślin, podobnych do ziemskich mchów i tak samo jak one obdarzonych zdolnością wysysania wilgoci wprost z powietrza, tylko w daleko jeszcze wyższym stopniu. Gromadzą one w sobie tyle wody, że wyciskając naręcze tych porostów, otrzymywaliśmy po parę litrów tego tak cennego dla życia płynu. Napój zyskiwaliśmy zatem z łatwością, nieco gorzej było z pożywieniem. Znaleźliśmy parę gatunków soczystych roślin dających się jeść i wielką ilość ciekawych żyjątek, podobnych do dużych ślimaków bez skorupy, ale nie mieliśmy przy czym przyrządzić tej strawy. Nasze ze Ziemi zabrane zapasy paliwa wyczerpały się wkrótce, a w całej szerokiej okolicy nie mogliśmy znaleźć niczego, co by je mogło zastąpić. Nawet grubsze zdrzewiałe gałązki mchów były tak wilgocią nasiąkłe, że niepodobna z nich było rozniecić ognia, a o wysuszeniu ich w tym jak łaźnia parą przesyconym powietrzu nie mogło być mowy. Torf, któryśmy tam w wielkiej obfitości znaleźli, również wodą ociekał, gdy go się tylko w dłoni ścisnęło.\nWłaśnie byłem już zdrowszy i wychodziłem z naprędce skleconego namiotu na przechadzki po równinie, kiedyśmy zostali zagrożeni brakiem paliwa. Wiedliśmy na ten temat długie narady i robiliśmy różne próby, które zawsze spełzały na niczym. Piotr podał myśl, aby wynosić grubsze, połupane gałązki i wyciśnięty torf na góry, gdzie słońce świeciło, w tej nadziei, że tam może łatwiej wyschną niż w mrocznej dolinie. Atoli i tam ciepło słonecznych promieni było za słabe. Po kilkudziesięciu godzinach torf, poprzednio z wody wyciśnięty, nabierał znowu tyle wilgoci z powietrza, że cała praca okazywała się daremną.\nWięc poświęciwszy wszystkie sprzęty drewniane, bez których tylko mogliśmy się obyć, rozpaliliśmy wielkie, ostatnie ognisko, próbując nad nim zebrany w okolicy palny materiał wysuszyć. Gdyby nam się to było udało, moglibyśmy utrzymywać wieczny ogień, podsycany wciąż nowym, przez siebie wysuszonym paliwem. Ale niestety i ta nadzieja nas zawiodła. Spaliliśmy wszystko, co się tylko spalić dało, a otrzymaliśmy zaledwie maleńką garstkę suchych gałązek i torfu. Pokazało się, że do wysuszenia pewnej ilości materiału trzeba go w trójnasób tyle spalić. Nasz „wieczny ogień” zagasł po kilkunastu godzinach. Skorzystaliśmy tylko tyle, że puściliśmy przy nim w ruch maszynę nabijającą akumulatory wozu.\nMusieliśmy się zatem obywać bez ognia. Powietrze nasycone wielką ilością pary wodnej, zawsze równomiernie ogrzane, znakomicie przechowywało skąpe ciepło słoneczne, tak że chłód nie dawał się nam we znaki. Bardzo nam trudno było jednak przyzwyczaić się do surowej strawy. Resztki zapasów sztucznego, bardzo odpowiednio dla organów trawienia przyrządzonego białka i cukru schowaliśmy starannie na wypadek, gdybyśmy się kiedyś w dalszej podróży znaleźli w okolicy niedostarczającej nam pożywienia. Nie odstępowaliśmy bowiem ani na chwilę od zamiaru posunięcia się dalej ku środkowi odwróconej od Ziemi półkuli Księżyca. Ale na razie od tej wyprawy powstrzymywały nas trzy okoliczności. Przede wszystkim ja byłem po przebytej chorobie zbyt jeszcze osłabiony, aby znieść trudy podróży, a następnie i Marta, która spodziewała się już wkrótce przyjścia na świat Tomaszowego dziecięcia, nie mogłaby się teraz narażać… Do tego dołączała się wobec braku paliwa obawa przed długimi, mroźnymi nocami, które miały na nas spaść, jak tylko, oddalając się od bieguna, opuścimy krainę wieczystego półświatła.\nW namiocie spaliśmy tylko, zaś większą część czasu spędzaliśmy pod gołym niebem, rozkoszując się krajobrazem, który, mimo żeśmy się z nim oswoili, nie stracił dla nas łagodnego a przejmującego uroku. Wszystko tam jest dziwnie harmonijne i dostrojone do ogólnego, niesłychanie spokojnego tonu: zieloność i góry różowe, i blade niebo nad nimi, i świeże, chłodne, balsamiczną wonią tamecznych ziół przesiąkłe powietrze. I nam w dusze wchodził spokój… Ciepła serdeczność panowała w naszym szczupłym gronie. Wszystkie urazy, namiętności i nieporozumienia były od nas tak dalekie jak owe straszne, przebyte pustynie, których wspomnienie wciąż jeszcze przejmowało nas dreszczem.\nCzas mijał niepostrzeżenie, podczas gdyśmy godzinami całymi rozmawiali to o Ziemi, której rąbek ukazywał się jeszcze niekiedy w czasie pełni w postaci szarobiałej chmurki nad widnokręgiem, to o drogich towarzyszach, śpiących pod cichymi wśród pustyń mogiłami, to o przyszłości nieznanej, która nas czekała. Mówiliśmy o dziecku mającym przyjść na świat, o krajach, które zobaczymy, o wszystkim, z wyjątkiem jednej tylko rzeczy… Nigdy nie poruszaliśmy sprawy, która już raz o mało nie doprowadziła do wybuchu między mną a Piotrem, a mianowicie: do kogo z nas Marta ma w przyszłości należeć. Dziwna, ale zdaje mi się, że w owym czasie istotnie nawet nie myśleliśmy o tym. Przynajmniej ja nie myślałem. Wszak dzisiaj, po latach, gdy wszystko od dawna jest już rozstrzygnięte i dokonane, mogę się przyznać sam przed sobą… Kochałem tę kobietę, kochałem ją nawet więcej, niźli to zdolny jestem dziś wyrazić, ale miłość to była jakaś dziwna…\nKiedym patrzył na nią, na twarz jej delikatną i zeszczuplałą, z której nie schodził nigdy pół smutny, pół marzący uśmiech, na dłonie jej drobne i blade, ciągle robotą jakąś zajęte, wydawała mi się tak niepodobną do tej Marty znanej kiedyś, pięknej, namiętnej, pewnej siebie, a czasem wzgardliwej, i czułem równocześnie, jak mi wzbierało w piersi jakieś morze bezbrzeżnej czułości dla tej tak dobrej, a tak biednej istoty. Miałem ochotę przesuwać z wolna a lekko rękę po jej włosach i mówić jej, że gotów jestem zrobić wszystko, co leży w mej mocy, wyrzec się wszystkiego, czego bym mógł żądać, aby tylko ona choć trochę była przez to szczęśliwsza – z wdzięczności jedynie za to, że ją mogę widzieć.\nKiedy siły odzyskałem już w zupełności, wspinałem się z Piotrem na góry, aby zobaczyć słońce i ogromny, blady krąg Ziemi na nieboskłonie, aby spojrzeć ciekawym okiem na kraje nieznane i tajemnicze, nigdy wzrokiem ludzkim niedosiężone, w które mieliśmy się zapuścić. Marta pozostawała wtedy w namiocie; był to czas, kiedy trud mógł jej już zaszkodzić.\n– Wszystko musiałem sam jeden robić – mówił do mnie – i były chwile, kiedy mnie już rozpacz ogarniała. Parę razy straciłem drogę w skałach, kiedy indziej znowu musiałem wóz cofać, zapuściwszy się w wąwozy bez wyjścia. Myślałem, że już nie wydostaniemy się z życiem. W tych chwilach zwątpienia otuchą napełniał mnie widok barometru, który wznosił się ciągle. Ale pewna nadzieja zaświtała we mnie dopiero, gdyśmy się dostali na równinę za Gioją. Astronomowie ziemscy, chrzcząc ową górę tym mianem, nie przeczuwali nawet, że będzie ono miało dla nas znaczenie dosłowne – że po trudach i cierpieniach niewypowiedzianych tutaj zaświta nam wreszcie radość.\nNoc się już rozjaśniła. Byliśmy tak blisko bieguna, że rozproszone w dość gęstej atmosferze światło słońca, niegłęboko pod horyzontem schowanego, tworzyło rodzaj szarego zmierzchu, dozwalającego rozróżniać przedmioty. Tam też odważyłem się po raz pierwszy wyjść z wozu bez powietrzochronu. W pierwszej chwili doznałem zawrotu głowy; atmosfera była jeszcze rzadka i trzeba było silnie robić piersiami, ale można było oddychać. Nigdy nie zapomnę radosnego uczucia, jakie mnie przejęło, gdym zaczerpnął nareszcie księżycowego powietrza.\nW osiemdziesiąt parę godzin po północy stanął na przełęczy. Stamtąd rozpościerał się już widok na Kraj Biegunowy.\n– Zdawało mi się – mówił – że zobaczyłem ziemię obiecaną; przed wzrokiem moim, przywykłym już do widoku dzikich skał i pustyń, leżała ta ogromna, zielona równina. Radość zaparła mi oddech w piersi, w oczach uczułem łzy. Więc przez łzy patrzyłem na mroczne łąki i na słońce czerwone, widoczne z góry nad nami, choć daleko jeszcze było do pory, o której wzejść by powinno na tym południku.\n– Tu nam jest dobrze – mówił – i moglibyśmy ostatecznie spędzić tu już całe życie, ale żyć moglibyśmy jeszcze spokojniej na Ziemi. Przybyliśmy na Księżyc, aby zbadać jego tajemnice, należy to zatem zrobić.\n– Mój Tom, mój Tom, mój śliczny, ukochany synek! – szeptała słabym głosem i śmiała się przez łzy.\nPrzy posłaniu kręciły się oba psy i wyciągając ciekawe mordy, obwąchiwały to nieznane im krzykliwe stworzonko.\n– Patrz, Tomasz powrócił, mój, mój Tomasz…\nZrozumiałem wtenczas, że żaden z nas nie zajmie nigdy miejsca w sercu tej kobiety, bo oddane będzie zawsze temu dziecięciu, w którym ona kocha nie tylko własną krew i własne ciało, ale także duszę zmarłego kochanka.\n– Cóż ty myślisz o tym wszystkim? – zagadnął mnie, gdyśmy byli na dworze.\n– A cóż, syn Tomasza przyszedł na świat… – wybąknąłem po chwili.\n– Tak, syn Tomasza – powtórzył Piotr i zadumał się.\nWidowisko było wspaniałe, ale badania nieświetnie się powiodły. Niski stan Ziemi na widnokręgu przy atmosferze parą wodną przesyconej nie dopuszczał ścisłych pomiarów i przeszkadzał obserwacjom, tak że w kilka minut po zajściu słońca za tarczę Ziemi rzuciliśmy narzędzia astronomiczne, aby gołym okiem podziwiać tylko czarodziejską grę światła na nieboskłonie. Ziemia widniała przed nami na tle krwawo-złotej zorzy w postaci ogromnego czarnego półkręgu. Szeroko naokół niej zażegnięte niebo pociemniało dalej i zasiało się gwiazdami. Wyglądało to, jakby stała na nocnym firmamencie łuna jakiegoś wielkiego pożaru albo jakby to migotliwe światło polarne, które się żarzy na Ziemi w pobliżu biegunów, nagle tu przeniesione, skostniało i zastygło przed nami w niesłychanym jakimś wzmożeniu.\nNie mogłem znieść długo tego nad wyraz wspaniałego, ale jakiegoś bolesnego widoku i zwróciłem wzrok na gwiazdy, od paru miesięcy niewidziane. Błyszczały wszystkie nad moją głową, wyiskrzone jak czasem u nas, na Ziemi, w zimowe noce. Patrzyłem na nie z lubością, jak na dawnych, dobrych znajomych, wyszukiwałem znane od dziecinnych lat konstelacje i pytałem się ich w myśli, co tam słychać na tym rodzinnym moim globie, leżącym teraz przede mną jak żużel na płomiennej łunie.\nNaraz spostrzegłem, że gwiazdy ćmią mi się w oczach. Przetarłem powieki, sądząc, że łzy dawnym wywołane wspomnieniem wzrok mi zasłoniły, ale to nie pomogło: gwiazdy coraz słabiej były widoczne. I Piotr to zauważył. Byliśmy zaniepokojeni, nie umiejąc sobie zdać sprawy z tego zjawiska. Tymczasem gwiazdy przygasały ciągle, a nawet zorza w stronie, gdzie słońce zaszło na Ziemię, stawała się coraz mniej wyraźną i jakby zamazaną. W kilkanaście minut ogarnęła nas noc absolutna, bezgwiezdna, tylko w południowej stronie nieba znać było jeszcze lekki obrzask czerwonawy. Równocześnie uczuliśmy silny ciąg wiatru, rzecz w tej okolicy dla nas nową. Przejęci zdumieniem i trwogą nie śmieliśmy się ruszyć z miejsca.


Komiksowy wybór – alternatywy dla Marvel i DC – Portal kullturalny\n19 czerwca, 2018 admin Kultura 0\nHistorie obrazkowe od wielu lat są bardzo popularne w Stanach Zjednoczonych, ale w Polsce w ostatnich czasie zauważono rozkwit rynku komiksowego, który systematycznie się powiększa. DC i Marvel dzięki tysiącom zeszytów, wielkim produkcjom filmowym i niezliczonej ilości gadżetów zdominowały rynek i przez to bardzo dużo ludzi utożsamia komiks właśnie z tymi wydawcami.\nNie jest to tak proste, jakby się wydawało. Komiksy amerykańskie to przecież nie jest jedyny słuszny wybór, nie mówiąc już o uniwersum, które dotyczy opowieści o superbohaterach. Specjalistyczny sklep z komiksami – jaki byśmy nie wybrali – oferuje tysiące propozycji, w tym kryminały, horrory, thrillery czy mangę (polecamy sklep atomcomics.pl https://www.atomcomics.pl/kategoria/wydania-zbiorcze/marvel )\nNa lutym 1936 roku komiksy pojawiały się w kioskach jeszcze jako dodatki do weekendowych wydań gazet. Fantom był pierwszym komiksowym superbohaterem skrytym za maską i specjalnym kostiumem. Bardzo szybo zdobył niesamowitą popularność i z miejsca stał się ulubieńcem nastolatków na całym świecie – w Skandynawii, Kanadzie, Australii czy nawet Indiach. Fantom to alter ego przybierane przez kolejnych potomków brytyjskiego marynarza – Christophera Walkera. W trakcie jednej z konfrontacji ojciec Chrisa poległ w potyczce z morskimi piratami, a młodzieniec przysiągł pomścić ojca poprzez pozbywanie się zła. Przysięga dotyczy także przodków Chrisa, a przez 81 lat wydawania komiksu fani zobaczyli ponad 20 wcieleń bohatera! W późniejszych latach Fantom został zdetronizowany bardzo szybko przez komiks DC i Marvela, ale cały czas historie o jego bijatykach z gangsterami i piratami miały wierne grono czytelników. Co ciekawe, komiksy z udziałem superbohatera są uważane za niemalże idealny przykład do ekranizacji – mnogość wątków i ciekawe postacie dają niejako filmowy efekt już podczas lektury.\nTej dwójki w Polsce żadnemu z fanów polskiego komiksu nie trzeba przedstawiać! Bohaterowie kultowego komiksu „Kajko i Kokosz” to nadwiślański odpowiednik Asteriksa i Obeliksa czy Kozaków (postaci popularne na Ukrainie). Seria autorstwa Janusza Christy jest jego najpopurlniejszym dziełem. Tytułowi bohaterowie to dwaj słowiańscy woje z grodu kasztelana Mirmiła. Ich głównym wrogiem są Zbójcerze i jego zastępcy Kaprala. Pierwsze opublikowane przygody pojawiły się w Wieczorze Wybrzeża w 1972 roku. Ostatecznie powstało aż 12 tomów przygód o dziarskich wojach. Historie obfitują w niesamowite zwroty akcji, przygody i niezwykły humor. Czego chcieć więcej? To rozrywka dla całej rodziny. Od 2016 roku pojawia się kontynuacja serii „Kajko i Kokosz – Nowe Przygody”, jednak jest tworzona przez innych autorów i forma oscyluje wokół krótszych historii.\nNazwa tej pozycji komiksowej przywodzi na myśl onomatopeiczną formę przedstawienia jakiegoś rytmu – nic bardziej mylnego! Jest to francuska seria komiksowa, której współtwórcą jest Rene Goscinny i Albert Uderzo – znani wszystkim twórcy postaci „Asteriksa”. Seria w humorystyczny sposób przedstawia przygody Indianina Umpa-pa i francuskich kolonizatorów w XVIII wieku.\nPostać pojawiła się pierwszy raz na łamach czasopisma „Journal de Tintin” w 1958 roku! Goscinny i Uderzo stworzyli bardzo krótki cykl komiksów o kolonizacji Ameryki Północnej, ale ponownie jak w przypadku innych dzieł Francuzów, udało im się stworzyć dzieło łączące pokolenia i kolejny wspaniały komiks dla całej rodziny. Jeśli podobał Wam się „Lucky Luke”, to z pewnością pokochacie Indianina i jego białego brata – Podwójnego Skalpa.


Poszukujemy Pań do akcji „Sesja Ciążowa w stylu gwiazd!\nRozpoczynamy poszukiwania do akcji „Sesja Ciążowa w stylu gwiazd!”\nZ okazji zbliżającego się Dnia Kobiet zapraszamy do udziału w świetnej akcji, w której do zdobycia jest bezpłatna sesja ciążowa w stylu gwiazd. LIRYKA Atelier Fotografii rozpoczyna poszukiwania Pań w ciąży, chcących wziąć udział w tego typu sesji. Dodatkowo wykonamy profesjonalny makijaż, piękną fryzurę oraz wystylizujemy w olśniewające stroje i biżuterię. Najważniejsze to to, że dbamy o doskonałą atmosferę na planie, sprzyjającą powstawaniu zachwycających sesji. Nie zapominamy także o wyjątkowej aranżacji. Misją akcji jest pokazanie, że kobiety w ciąży wyglądają zjawiskowo i mają nadzwyczajną moc!\nInspiracja do naszej sesji\nSesja, która nas zainspirowała do tego przedsięwzięcia, to energiczna, subtelna i zjawiskowa realizacja z Małgorzatą Sochą dla marki Tous.\nTo co otrzymuje od nas wybrana kandydatka\nWyjątkową sesję zdjęciową składającą się z 10 zdjęć elektronicznych oraz wywołanych w formacie 15 x 23 cm na jedwabnym papierze. Dodatkowo przepięknie zapakowane spersonalizowane pudełko na odbitki, digipack i płytę CD.\nJeden z naszych Partnerów – PATA, wykona specjalną biżuterię na potrzeby sesji, która zostanie po niej wręczona dla naszej zwyciężczyni!\nPrzygotuj zdjęcie twarzy i całej sylwetki z widocznym brzuszkiem, wykonane dowolnym sprzętem, czy to smartfon czy aparat – nie ma to dla nas różnicy. Ważne by zdjęcie wykonane było w miarę jasnych i dobrych warunkach.\nPotrzebujemy daty planowanego rozwiązania oraz Twoich danych: imienia, nazwiska, adresu e-mail i telefonu kontaktowego. Daty planowanego rozwiązania potrzebujemy do tego, by skrupulatnie zaplanować termin sesji.\nNie jest dla nas istotne ile masz lat, miasto z którego pochodzisz lub czy jest to pierwsza czy kolejna ciąża. Ważne jest to czy dobrze się czujesz i czy chcesz pokazać światu swój cudowny stan.\nZgłoszenie wyślij na adres atelier@liryka.net. Jeśli w ciągu 24 h nie otrzymałaś od nas potwierdzenia otrzymania zgłoszenia, to oznacza, że do nas nie trafiło. W tym przypadku skontaktuj się z nami telefonicznie tel. +48 730 007 100.\nRegulamin akcji „Sesja Ciążowa w stylu gwiazd”\nOrganizatorem akcji „Sesja Ciążowa w stylu gwiazd” jest LIRYKA Atelier Fotografii.\nAkcja przeznaczona jest dla kobiet w widocznej ciąży.\nAkcja trwa do 28 lutego (wtorek) 2017 r. do godz. 23:59 z możliwością wydłużenia rekrutacji.\nKandydatka, która zostanie wybrana, zostanie o tym powiadomiona e-mailowo lub telefonicznie, a jej imię i nazwisko zostanie ogłoszone na Fan page`u na Facebooku (nie z wykorzystaniem zdjęcia, które do nas wysłała w zgłoszeniu).\nZwyciężczyni zostanie wyłoniona przez jury składające się z reprezentantów organizatora i Partnerów akcji.\nZwyciężczyni wyraża zgodę na wykorzystanie jej wizerunku na stronie www i portalach społecznościowych organizatora oraz Partnerów po wykonanej sesji zdjęciowej (nie wykorzystanie zdjęcia ze zgłoszenia).\nSesję zdjęciową otrzymuje jedna osoba, która się zgłosiła, nie ma możliwości uczestniczenia w niej z innymi członkami rodziny.\nKandydatka zobowiązuje się do uczestniczenia w przymiarce i konsultacji przed sesją zdjęciową.\nSesja zostanie wykonana w połowie marca w studio LIRYKA, przy ul. Zamkowej 7 w Rzeszowie, a wcześniej zostanie wykonana fryzura i makijaż.\nATELIER FRYZJERSTWA MARCINA KASPRZAKA\nNATALIA BARAN – WIZAŻ I STYLIZACJA\nPATA – BIŻUTERIA HANDMADE\nALETTE BY EWELINA DEC – SUKNIE SZYTE NA MIARĘ\nBALLOO – BALONY I DEKORACJE NA KAŻDĄ OKAZJĘ\nChcesz dołączyć do Partnerów akcji? Skontaktuj się z nami!\n* Przedstawione zdjęcia stanowią inspirację i ich prezentacja nie narusza praw autorskich.\n Data: 17 lutego 2017 przez Roksana


Dzień Babci i Dziadka w Bajkowym Przedszkolu | Gmina Żarów\nJesteś na > Oświata Kultura i Sport › Dzień Babci i Dziadka w Bajkowym...\n– Nasze przedszkole każdego roku wyjątkowo świętuje Dzień Babci i Dziadka. Przygotowany program artystyczny jest pełen wierszyków i piosenek, w którym przedszkolaki dziękują swoim babaciom i dziadkom za opiekę, miłość i radość. Babcia i Dziadek to wyjątkowe osoby w życiu każdego dziecka. Zabawy i spacery z dziadkiem czy pyszności przygotowane przez babcię – któż z nas tego nie pamięta? Dlatego też każdego roku wszystkie wnuczki w podzięce za bezwarunkową miłość przygotowują na ten dzień różne niespodzianki. Nam nie pozostaje nic innego jak tylko przyłączyć się do życzeń najmłodszych i życzyć wszystkim Babciom i Dziadkom dużo zdrowia, spełnienia marzeń oraz pociechy z wnuków – mówiła Beata Pis z Bajkowego Przedszkola w Żarowie.


Skład opału jakie określić najtaniej. - chelmianie\nSkład opału jakie określić najtaniej.\nSkład opału Znaczenie kominka w Twoim domu\nSkład opału Palenisko to niepalna podłoga w kominku. Słowo to ma kilka znaczeń, w tym „palenisko” lub „podwyższony obszar otaczający kominek”. Inne użycia tego terminu to „mantel” i „przedłużenie paleniska”. W tym artykule użyjemy technicznej definicji słowa hearth, która jest niepalną podłogą kominka. Poniżej przedstawiamy kilka wskazówek dotyczących utrzymania paleniska w domu.\nPalenisko jest niezbędnym elementem kominka, nie tylko po to, aby podnieść estetykę domu, ale również aby zapobiec pożarom i uszkodzeniom mienia. skład opału https://taniepalenie.pl Poza dodaniem elementu dekoracyjnego do Twojego domu, palenisko jest również niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa Twojego domu. Chociaż paleniska mogą nie wyglądać na wiele, są one ważną częścią architektury Twojego domu. Dobrze wykonane palenisko może stanowić różnicę pomiędzy pięknym i bezpiecznym miejscem, w którym można cieszyć się kominkiem.\nPalenisko jest wyjątkową częścią każdego domu i jest szczególnie ważne, jeśli planujesz wznosić wiele toastów. Koncepcja paleniska nie jest ograniczona do gotowania. W rzeczywistości, jest to podstawowa cecha każdego kominka i jest obecna w większości współczesnych domów. Niezależnie od przeznaczenia, palenisko ma swój urok, który nigdy nie przeminie. Palenisko jest istotną częścią domu, a palenisko jest tego doskonałym przykładem.\nPalenisko to podłoga wokół kominka. Budując kominek, pamiętaj, aby wybrać odpowiedni dla Twojego domu. Jeśli planujesz dodać kominek, weź pod uwagę palenisko jako punkt centralny i upewnij się, że pasuje ono do wielkości twojego pomieszczenia. Istnieje kilka różnych typów palenisk, ale niezależnie od tego, na jaki się zdecydujesz, doda on osobistego charakteru Twojemu domowi.\nRozpoznaj palenisko po materiałach, z których jest wykonane. Gaz koksowniczy jest gazem naturalnym, który zawiera koks. Jest on wykorzystywany do wielu celów w przemyśle stalowym. Gaz ten nie może być wstępnie podgrzewany, w przeciwnym razie pękałby w komorach regeneratorów, powodując powstawanie sadzy. Z tego powodu płomień pieca koksowniczego jest jasny, ale ma słabe właściwości promieniowania. Jeśli szukasz paleniska o większej jasności, wybierz palenisko bez wyłożenia.\nPalenisko jest integralną częścią każdego kominka. Jest to podłoga kominka, która może rozciągać się na całe pomieszczenie. W zimie w palenisku szumiałby potężny ogień. Palenisko jest doskonałym miejscem do rozmów i czytania książek. Jego ciepło pomoże Ci poczuć się przytulnie. Pokochasz je. Palenisko jest istotną częścią kominka, a dzięki niemu Twój kominek zyska piękniejszy wygląd.\nPalenisko jest istotną częścią kominka. Chroni podłogę przed żarem, lecącymi polanami i żarem. Służy również jako powierzchnia dla kubłów na popiół i narzędzi kominkowych. Słowo palenisko pochodzi od indoeuropejskiego rdzenia *ker-„, oznaczającego ogień. W Stanach Zjednoczonych słowo palenisko często odnosi się do dużego paleniska wykonanego z kamienia. W dawnych czasach palenisko było podłogą pomieszczenia, a kominek stanowił ważną część domu.\nPalenisko jest podstawą kominka. Jest to obszar bezpośrednio przylegający do kominka. Zazwyczaj wykonane jest z niepalnego materiału i rozciąga się w głąb pomieszczenia. Tradycyjnie, palenisko służyło jako miejsce do gotowania i podgrzewania jedzenia, ale obecnie kominki są głównie używane do dekoracji i ogrzewania. Istnieje wiele zastosowań dla palenisk w domu. Jest to świetny sposób na ogrzanie domu.\nBrytyjskie przepisy budowlane wymagają, aby palenisko miało co najmniej 12mm grubości. Jeśli temperatura przekracza 100 stopni, jego grubość musi wynosić 125mm z przerwą 50mm pod spodem. Jeśli palenisko znajduje się na łatwopalnej podłodze, jego grubość musi wynosić co najmniej 250mm. Istnieje wiele sposobów na zbudowanie paleniska, które będzie pasować do Twojej przestrzeni, ale ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z wymagań obowiązujących w Twojej okolicy.\nSkład opału najlepszy w Poznaniu czy też Pawłowce.\nPalenisko to wyłożona cegłą lub kamieniem powierzchnia wewnątrz kominka. Od dawna stanowi ważną część domu. Słowo palenisko wywodzi się z indoeuropejskich korzeni słowa „palenisko”. Słowo palenisko po raz pierwszy pojawia się w formie pisemnej w epoce bizantyjskiej. W XVII wieku stało się podatkiem od paleniska, a także symbolem rodziny. W World of Warcraft, palenisko jest integralną częścią kominka, często stanowi centralny punkt pomieszczenia.\nTags: opał opłacalnie opał Świątniczki Skład opału Skład opału Trzek Skład węgla Skład węgla Tanibór węgiel Świątniczki\nPrevious: Skład opału najlepszy w Poznaniu czy też Zborowo.\nNext: Nim kupisz węgiel ze skład opału załóż termoizolację, wymień okna i kaloryfery oraz zamontuj termoregulatory.


Tygodniowy przegląd prasy (Gdynia, 26.07-1.08.2020), poznaj najważniejsze informacje z Gdyni | Gdynia Nasze Miasto\nTygodniowy przegląd prasy (Gdynia, 26.07-1.08.2020), poznaj najważniejsze informacje z Gdyni\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie tygodniową prasówkę. Jeśli w mijającym tygodniu byłeś zbyt zajęty, by nadążyć za informacjami z Gdyni, zobacz teraz artykuły, które inni czytelnicy czytali najchętniej między 26.07 a 1.08.2020. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „76. rocznica Powstania Warszawskiego. Gdynia oddała hołd bohaterom walczącym o wolną Polskę”?\nPrzegląd tygodnia Gdynia od 26.07 do 1.08.2020: top 3 artykuły z tygodnia\n📢 76. rocznica Powstania Warszawskiego. Gdynia oddała hołd bohaterom walczącym o wolną Polskę\nTygodniowa prasówka 26.07-1.08.2020 Gdynia: pozostałe wydarzenia\n📢 Fortuna 1. Liga. Duży zastrzyk pieniędzy z budżetu samorządu ma pomóc Arce Gdynia powalczyć o powrót do PKO BP Ekstraklasy. Kolejne zmiany\n📢 Gdynia. Potrzebna pomoc dla Hospicjum. Kalendarz na 2021 rok sprzedawany w formie cegiełek i zbiórka na rękawice nitrylowe\n📢 Najlepsi piłkarze Arki Gdynia w sezonie 2019/20. Ranking "Dziennika Bałtyckiego" [TOP 10]\n📢 Patrycja Krzymińska Człowiekiem Roku 2019! Paweł Adamowicz, Wojciech Szczurek i Jacek Karnowski z nagrodą „Samorządowiec 30-lecia”\n📢 Fortuna 1. Liga. Zawodnicy Arki Gdynia w czwartek 30.07.2020 rozpoczęli przygotowania do nowego sezonu. Potężne zmiany kadrowe w klubie\n📢 Gdynia: Jedenaście zatok przystankowych do przebudowy jeszcze w tym roku. Koszt to niemal 7,5 miliona złotych. Wyłoniono już wykonawców\n📢 Port Gdynia to uznana marka w systemach transportowo-logistycznych na całym świecie.


Arkadiusz Jakubik o swojej pracy na planie serialu "Król": W sekundę nam opadły szczęki! | Dziennik Łódzki\nArkadiusz Jakubik o…\nPaweł Gzyl 01.12.2020\nArkadiusz Jakubik wciela się w serialu "Król" w postać Kuma Kaplicy, gangstera wzorowanego na postaci Łukasza Siemiątkowskiego Łukasz Bąk\nAkcja „Króla” rozgrywa się w dwudziestoleciu międzywojennym. Scenografowie musieli więc stworzyć świat, którego już dawno nie ma. Jak to pomogło pani w wejściu w rolę?\nTutaj jest z mojej strony jedno określenie: zachwyt! Pion scenograficzny przeszedł sam siebie. Gdybyście zobaczyli jak fantastycznie, z jakim rozmachem i jednocześnie z jaką właśnie dbałością o detale, z jakim smakiem został zrobiony choćby burdel u Ryfki - to było coś niesamowitego. Myśmy tam weszli i w sekundę wszystkim opadły szczęki. Po prostu widać było, że to jest to miejsce: rok 1937, Warszawa, prawdziwy, ekskluzywny burdel dla bogatych warszawiaków.\nMa Pan szczęście do grania ról złożonych i skomplikowanych. Nawet w tym kontekście Kum Kaplica jest wyjątkowy. Kim on jest?\nDla mnie chyba najważniejsze było to, żeby tę postać odbierać bardzo niejednoznacznie. Kum Kaplica ma swojego autentycznego protoplastę. To Łukasz Siemiątkowski, który kiedyś pracował w jakiejś fabryce pasmanteryjnej i stąd jego pseudonim - „Tata Tasiemka”. Był członkiem przedwojennego PPS-u i współpracował z Pogotowiem Bojowym, pełniąc rolę faceta od mokrej roboty. Za udział w zamachu na carskiego agenta Prymusiewicza został skazany na karę śmierci. Trzy dni przed wykonaniem wyroku został uwolniony. Miał fart. To był 11 listopada 1918 roku. Potem poszedł w politykę, był radnym, kandydował do senatu, ale przy okazji zaczął kręcić lewe interesy.\nCzyli ostatecznie został gangsterem?\nZałożył z Pantaleonem Karpińskim gang, który zajmował się wymuszaniem haraczy na warszawskim Kercelaku. Ale miał bardzo dobre relacje z ówczesnymi władzami, ponieważ kiedyś siedział w więzieniu z Walerym Sławkiem, który był później trzykrotnie premierem Polski międzywojennej. Dlatego w końcu skazany za rozbój Siemiątkowski został ostatecznie ułaskawiony przez prezydenta Mościckiego.\nTrudno go więc jednoznacznie ocenić?\nZ jednej strony Kum Kaplica jest takim Robin Hoodem, uwielbianym przez robotniczą brać i biedniejszą część warszawskiej społeczności, bo im pomaga, dba o nich, karmi i chroni, ale ma również mroczniejsze strony... Ale czy powinienem o nich tutaj tak otwarcie wspominać? To może zostawię już państwu, kiedy usiądziecie sobie wygodnie przed telewizorami i zobaczycie co tam niedobrego w sercu Kuma Kaplicy puka.\nFestiwal Filmu Niemego już w grudniu. Tym razem online\nTrzeba przyznać, że Kum Kaplica nosił się bardzo elegancko. Jak czuł się pan w takich szykownych strojach?\nSzczerze przyznam, że prywatnie do tej pory nie miałem po drodze z eleganckimi garniturami. Raczej, bluza z kapturem, T-shirt, zwykłe jeansy. Ale w trakcie pracy nad serialem, nad postacią Kuma Kaplicy, coś mi się tam w głowie zmieniło i jakoś się strasznie fajnie zacząłem czuć właśnie w garniturach, żeby było elegancko! A jak! I tak się zacząłem teraz zastanawiać czy może by jednak do swojej szafy nie wprowadzić kilku takich eleganckich garniturów.\nNa miarę Kuma Kaplicy są nie tylko garnitury, ale też wystawne samochody. Czy podobne auta parkują w pańskim garażu?\nTo co nas łączy z Kumem Kaplicą, to na pewno zamiłowanie do dużych samochodów. Jeśli chodzi o mnie, jest to raczej związane z bezpieczeństwem rodziny i wygodą przemieszczania się. U Kuma Kaplicy troszkę o inne walory chodzi. To musi być wystawny, najlepszy, najdroższy samochód w Warszawie, którego, uwaga, cytuję: „Nawet jebany prezydent nie ma!”\nPrzyjemnie było jeździć na planie takimi odrestaurowanymi cackami dawnej motoryzacji?\nOj, gdybym ja takim samochodem Kuma mógł wyruszyć na ulice Warszawy! Wsiadam sobie do takiego eleganckiego Chevroleta, gdzie można spokojnie wyciągnąć nogi, gdzie jest barek, gdzie można posadzić dookoła kilka osób, gdzie można zrobić taneczną imprezę w środku i ruszam w miasto. Wow! To by było coś. Trochę żal, że takich samochodów już nie ma.\nMateriał oryginalny: Arkadiusz Jakubik o swojej pracy na planie serialu "Król": W sekundę nam opadły szczęki! - Gazeta Krakowska\nZobacz piękne ciało Oli Ciupy! Czy nie wygląda wspaniale na kubańskiej wyspie? Seksowna Ola Ciupa! ZDJĘCIA 18.01.2021\nZobacz piękne ciało Oli Ciupy! Czy nie wygląda wspaniale na kubańskiej wyspie? Seksowna Ola Ciupa! Ola Ciupa pokazała zdjęcie z rajskich wakacji na jednej z gorących, kubańskich wysp Cayo Santa Maria. 16.01.2021


Szukam pracy Trójmiasto Gdynia :: Ogłoszenia re-volta.pl\nSzukam pracy Trójmiasto Gdynia\nPoszukuję stajni, w której będę mogła rozwijać swoje pasje, przy jednocześnie kameralnej i przyjaznej atmosferze.\nKonie towarzyszą mi przez kilkanaście lat, lubię dbać o ich komfort i dobrostan. Pracowałam już wcześniej jako instruktorka. Praca ta dała mi duże doświadczenie, codzienne lonże, oprowadzanki, jazdy na padoku, tereny. Oprócz tego doświadczenia, jeździłam konno w kilku zaprzyjaźnionych stajniach i posiadałam swojego konia. Jestem osobą uśmiechniętą, miła, starającą się by jeździec był zadowolony z treningu. Uwielbiam dzieci i przebywanie z nimi sprawia mi ogromną radość.\nNiedawno, zdałam Instruktora Rekreacji Ruchowej - Jazda Konna. Mam 30 lat i jestem osobą drobnej budowy. Współpracowałam niejednokrotnie z konikami polskimi czy hucułami. Chciałabym się dalej uczyć, rozwijać i przekazywać tą wiedzę, którą już nabyłam. Ostatnim moim stanowiskiem pracy był kierownik ds. housekeepingu. Tu przygotowywałam grafiki dla personelu, robiłam zamówienia towarów, nauczyłam się ścisłej organizacji pracy.\nOgłoszenie dodane 22 czerwca 2020 o 22:23\nOdświeżone 05 października 2020 o 10:53\nWyświetlane do 04 listopada 2020\nID ogłoszenia: 277576\nProfil na forum Re-Volta: anna128 Kliknij, aby zobaczyć


Więcej dołożyć już nie mogli | Express Bydgoski\nWięcej dołożyć już…\nWięcej dołożyć już nie mogli\nBlisko 339 mln zł kary nałożył Urząd Komunikacji Elektronicznej na Telekomunikację Polską za niesłuszną opłatę za utrzymanie łącza przy korzystaniu z dostępu do Internetu - Neostrada.\nJak powiedział rzecznik prasowy UKE Jacek Strzałkowski, jest to kara w maksymalnej dopuszczalnej prawem wysokości.\n<!** reklama left>Według komunikatu UKE, TP wprowadziła opłatę za usługę utrzymania łącza w cenniku Neostrady na poziomie 36,60 zł brutto. Urząd uważa tymczasem, że kryteria ustalenia opłaty tej wysokości.\nUrząd zwraca też uwagę, że TP nie przedłożyła, choć miała taki obowiązek, regulaminu i cennika usługi do zatwierdzenia przez UKE.\nRzecznik prasowy TP Jacek Kalinowski powiedział, że na razie nie skomentuje ogłoszonej wczoraj decyzji UKE. Na czwartek przed południem TP zapowiedziała konferencję prasową w tej sprawie.\nZ kolei Komisja Europejska zagroziła wczoraj Polsce postępowaniem karnym, jeśli krajowy regulator - UKE, nie dostosuje się do prawa Unii. Regulowanie cen detalicznych za dostęp do internetu KE określiła działaniami „na pokaz”, a nie skutecznym dążeniem do zwiększenia konkurencji.\nPrezes UKE Anna Streżyńska, odnosząc się do uwag Komisji Europejskiej, powiedziała, że zastrzeżenia KE do niektórych ostatnich decyzji urzędu są nieuzasadnione. - Nie dotykamy rynku szerokopasmowego dostępu do Internetu i w ogóle nie interweniujemy w cenę tej usługi (...) Odnosimy się wyłącznie do tego elementu działalności TP, który jest ściśle związany z usługą podstawową dostępu do sieci i utrzymania łącza w gotowości dla celów świadczenia usług telekomunikacyjnych - powiedziała Streżyńska. Dodając, że ma nadzieję, iż po lekturze decyzji i jej uzasadnienia, KE zmieni zdanie.


iPhone 11 vs OnePlus 7T. Który smartfon wypada lepiej?\nWpis Sponsorowany 24 października 2019\nŁączy je zbliżona cena i naprawdę dobre parametry. iPhone 11 i OnePlus 7T to dość podobne smartfony. W czym tkwią różnice?\nSamsung Fold kosztuje około 9 tysięcy złotych, Galaxy Note w najwyższej wersji nawet 7 tysięcy, a za iPhone Xs Max musimy zapłacić czasem nawet 6 tysięcy. Wraz z coraz lepszymi osiągami w smartfonów w parze idzie ich coraz wyższa cena, co najłatwiej zauważalne jest na przykładzie flagowców. Za ambicje producentów płacą oczywiście użytkownicy, którzy często okazują się zmęczeni rosnącymi kosztami zakupu nowych urządzeń. Sprawę z tego zdały sobie co najmniej dwie firmy – Apple i OnePlus.\nTo cię zainteresuje Jest lekki, poręczny i działa ponad dobę na jednym ładowaniu. Oto laptop HP Elite DragonflyShadow of the Road na nowo definiuje "japońskość" w RPG\nDowodem są ich ostatnie premiery, bo zarówno iPhone 11, jak i OnePlus 7T w podstawowych wersjach kosztują poniżej 700 dolarów. Co ważne, oba smartfony oferują wiele funkcji, które znajdziemy na pokładzie droższych urządzeń. Fakt, że oba smartfony ukazały się w podobnym czasie i znalazły na tej samej cenowej półce prowokuje do porównań. Również my pokusiliśmy się o zestawienie tych dwóch modeli pod względem kluczowych z punktu widzenia większości użytkowników parametrów.\niPhone 11 vs OnePlus 7T: design\nRóżnice w wyglądzie między oboma smartfonami są widoczne już na pierwszy rzut oka. OnePlus T7 będzie dobrym wyborem dla użytkowników preferujących większe urządzenia, bo jego ekran ma aż 6,55 cala. Jeśli jednak nie zwykliśmy obsługiwać telefonu dwiema rękami, może to być poważny problem. Na korzyść „Chińczyka” przemawia niewielka grubość telefonu oraz obudowa z wykończeniem z matowego szkła, sprawiającą luksusowe wrażenie. Jeśli nie przepadacie za dużymi notchami, 7T może być dobrym rozwiązaniem, bo wcięcie w kształcie łezki jest naprawdę niewielkie. Wrażenie psuje jedynie okrągła część z tyłu, w której umieszczono obiektywy, choć to już rzecz gustu.\nJedenasty iPhone jest nieco mniejszy (przekątna ekranu to 6,1) od nowego OnePlusa, ale dla przyzwyczajonych do obsługi smartfona jedną ręką i tak może okazać się za duży. Tym bardziej, że pracę utrudnia wyższa i szersza ramka. Podstawowa wersja jest też pozbawiona szklanego wykończenia obudowy, którą znajdziemy dopiero w wyższych modelach – iPhone 11 Pro oraz Pro Max. Trzeba jednak oddać Apple sprawiedliwość i uczciwie stwierdzić, że ten model jest dużo bardziej wytrzymały od konkurenta, łącznie z wodoodpornością (do 2 metrów/30 minut).\niPhone 11 vs OnePlus 7T: wyświetlacz\nJeśli chodzi o wyświetlacz, oba modele sprawiają bardzo dobre wrażenie. Nieco lepiej wypada chyba jednak 7T. Jego podstawowym atutem jest obecność ekranu OLED, który lepiej oddaje bogactwo odcieni i oferuje głębszą czerń. Ekran OnePlusa ma też większą rozdzielczość 2400 na 1080, co przy gęstości 402 pikseli na jeden cal i częstotliwości odświeżania 90 Hz zapewnia płynne odtwarzanie animacji w wysokiej jakości. Żeby nie było zbyt dobrze, maksymalna jasność wyświetlacza to „tylko” 474 nity, przez co w bardzo słoneczny dzień korzystanie z niego może być kłopotliwe.\nPod względem jasności lepszym wyborem okaże się telefon z jabłuszkiem. 652 nity to wartość wystarczająca nawet w pełnym słońcu. To jedyna przewaga iPhone’a, jeśli chodzi o wyświetlacz. Ekran LCD przy obecnym w OnePlusie OLED wypada blado. I to dosłownie, bo pokrywa zaledwie 113 procent palety sRGB, podczas gdy jego konkurent zanotował wynik lepszy o 42,1 punktu procentowego. Gorsza jest też rozdzielczość – 1792 na 828 pikseli.\niPhone 11 vs OnePlus 7T: aparat\nPo dwóch porażkach, w konkurencji fotograficznej wreszcie wygrywa iPhone. OnePlus jednak także nie ma się czego wstydzić. W tylnej części obudowy producent umieścił trzy obiektywy – standardowy, szerokokątny oraz teleobiektyw. Główny aparat oferuje rozdzielczość 48 megapikseli, co w połączeniu z jasnością ƒ /1.6 gwarantuje czyste, wyraźne zdjęcia we wszystkich warunkach. 7T dobrze radzi sobie ze zdjęciami z oddalenia, w czym pomaga mu dwukrotny zoom optyczny oraz nocnymi fotografiami, chociaż dla niektórych skrypt OnePlus może dawać zbyt jaskrawe efekty.\nNa papierze telefon Apple wypada słabiej niż konkurent. Trzy obiektywy dostępne są dopiero w droższych iPhone 11 Pro Max i Pro, a rozdzielczość matrycy wynosi 12 megapikseli. Wykonywane przez niego zdjęcia wyglądają jednak nieco lepiej niż w przypadku OnePlus, co szczególnie dobrze widać na tych robionych w nocy.\niPhone 11 vs OnePlus 7T: procesor\nJeśli chodzi o procesor, 7T jest w tej chwili bezkonkurencyjny, jeśli chodzi o telefony z Androidem. Na jego pokładzie działa Snapdragon 855, a w odświeżonej wersji OnePlus 7T Pro został on zaktualizowany do jeszcze wydajniejszego 855 plus. W teście ogólnej wydajności systemu przeprowadzonym w Geekbench 5, telefon uzyskał wynik 2759, zaś w teście GFXBench wyrenderował 1169 klatek przy 18 fps.\nOsiągi 7T może nie są najgorsze, jednak bledną przy nowym iPhone’ie. Jego sercem jest A13 Bionic, który na ten moment jest najlepszym procesorem w świecie smartfonów. iPhone 11 badany Geekbench 5 zdobył 3251 punktów, zaś w w teście GFXBench wyrenderował 1481 klatek przy fps 23. A wszystko to przy redukcji 30% zużycia energii i 40% mocy w porównaniu do poprzedniej wersji „jabłkowego” procesora.


Dawny Gdańsk :: Zobacz temat - Zboczenie o dewastacjach na kolei\nDawny Gdańsk Strona Główna » O forum » Bla bla bla » Zboczenie o dewastacjach na kolei Poprzedni temat :: Następny temat\nZboczenie o dewastacjach na kolei\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 7:43 pm\n1. Stockholm Central - tak to się fachowo nazywa.\nNo ale kiedy to juz bedzie dworzec PKP, to będzie Stockholm Główny. Tory zarosną chwastami, do kibli (obecnie toalet) nie da sie wejść, pociągi najpierw poczujesz, a potem zobaczysz, kolor nawierzcni peronów nie będzie się różnił od koloru podsypki pod torami. Mury i ściany pokryja sie malowniczymi bazgrołami i plakatami zdzieranymi równie szybko co przyklejanymi, a wolne miejsca miedzy nimi wypełónia ogłoszenia na kartkach z zeszytu, typu "zaginęła suczka". Tam gdzie malujący i przyklejający nie sięgną będzie płatami odpadac farba olejna lub emulsyjna. Posadzka w budynku i perony będą wysciełane niedopałkami papierosów, puszkami po piwie i plastikowymi butelkami. Kosze na smieci (te jeszcze istniejące) będa popalone i przepełnione. A na ławkach (tych jeszcze niezniszczonych) nie da sie usiąść bez trwałego przebarwienia spodni. Zresztą i tak bedą zajęte przez mieszkające tu elity, które też najpierw poczujesz, potem usłyszysz a na końcu zobaczysz. No, ale skoro lubisz dworce PKP...\n2. Wiem z podpisu. Danzig, Hauptbahnhof. Blick auf die Fahrkartenausgabe. Dalej jest data, ale ją macie zgadnąć\nAaaa, z podpisu.\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 7:49 pm\nZoppcio, a co z ogrzewanymi poczekalniami na peronach i monitorami wyświetlajcymi rozkład jazdy i przewidywane opóźnienia? I czy wtedy, za spóźnienia powyżej 20 minut (chodzi o spóźnienia kolejki podmiejskiej) też będą zwracali za bilety? No, ale ruchome schody chyba będą dalej działać, odzwyczaiłem się od normalnych\nOstatnio zmieniony przez Sabaoth Sro Mar 09, 2005 7:49 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 7:59 pm\nOgrzewanie w poczekalniach jest bez sensu, kiedy poczekalnia ma wybite wszystkie szyby... Monitory, o ile będa dośc wysoko, to pewnie cos tam będa wyswietlać, tyle, ze nie wiadomo jak sie to będzie miało do rzeczywistości. To jednak bez znaczenia, bo brud na monitorach i tak uniemożliwi odczytywanie informacji. Z tym zwrotem za bilety tos mnie rozbawił A schody ruchome... Od czasu do czasu (na szczęście rzadko) bywam na pewnym dworcu PKP, z peronami umieszczonymi pod ziemią. Tez sie nazywa "Centralny" . Na perony prowadzą wyłącznie schody ruchome, z których większośc jest nieruchoma. Jest jeszcze inny dworzec PKP, bardzo nowoczesny, zbudowany w latach 90-ych. Tam, skąd Szwedów (niestety) popędził przeor Kordecki, z Kmicicem. Sa tam schody ruchome i nawet winda dla inwalidów. Oczywiście schody sie nie ruszają, a klucz do windy jest w przechowalni bagazu, do której inwalida musi sie udac na drugi koniec budynku... po schodach. O schodach ruomych na dworcu PKP w Gdańsku nie wspominam, bo pewnie wiesz lepiej ode mnie, że przez pierwsze 20 lat istnienia nie działały...\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 8:08 pm\n:huuurra: Już wiem. Tam się kupowało bilety do stacji docelowych w Niemczech i na terenie Wolnego Miasta. Bilety do Polski były pewnie sprzedawane w innych kasach.\nNie zdziwiłbym się, gdyby ta rozdzielnośc miała jakiś związek z przepisami paszportowymi i wizowymi. Ale nie wiem, jakie dokumenty były wymagane przy wyjeździe do Niemiec tranzytem przez Polskę, a jakie przy wyjeździe do Polski. Z tych tabliczek wynikałoby, że Do Niemiec jechało się tak wewnątrz WMG.\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 8:18 pm\ni nawet winda dla inwalidów. Oczywiście schody sie nie ruszają, a klucz do windy jest w przechowalni bagazu,\nTo windę na klucz zamykają? Po co? A co z magnetycznymi biletami miesięcznymi? Co ze sprzątaniem? Nie macie tam murzynów? Na stacji Flemingsberg, ile razy jadę chodzi taki murzyn - konsrwator powierzchni płaskich i sprząta wszystkie papierki i niedopałki.\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 8:28 pm\nAaaa, widziałem takie zjawisko. Tyle, ze w hipermarketach, czyli w przyczółkach krwiozerczego obcego kapitału z zachodu w naszej szczęśliwej ostoi polskości i socjalizmu. Dworce PKP wciąz znajdują sie w tejże ostoi nieskazone zachodnia kapitalistyczna tandetą.\nKlucze do windy sa po to, by ktoś przypadkowy winda nie pojechał. One w końcu nie sa dla pierwszego lepszego pasażera, który ma na przykład cięzki bagaż i nogi go bola. Żeby dostac klucz do windy, trzeba wykazac sie inwalidztwem, o co najłatwiej oczywiście na stałych schodach. Cieć w przechowalni kiedy widzi, ze inwalida nie radzi sobie z wejściem po schodach do niego to wie, na pewno, że to inwalida i winda mu przysługuje. Więc kiedy inwalida już do niego dotrze to w nagrode dostanie klucz do windy, który zreszta potem musi oddać...\nBilety miesięczne magnetyczne? A jak je wiciśniesz do plastikowego czytnika nadtopionego na brzegach papierosami? I po co, skoro głowica magnetyczna jest zaklejona guma do zucia?\nWysłany: Sro Mar 09, 2005 9:57 pm\nZoppoter nie pomyśl, że się czepiam, ale piszesz tutaj o PKP, a nie SKM ? Bo tą ostatnio trochę chwaliłeś za zmiany\nAle to co piszesz, to święta prawda, dlatego do default-City wolę jechać samochodem "drogą śmierci", niż jechać szumnie zwanym "Intercity". Emocje związane z jazdą podobne, a szansa, że ktoś mnie okradnie nieporównywalnie mniejsza. I jak zatrzymuję się do toalety, to nie muszę brać tam walizki z sobą, jak to ma miejsce w PKP.\nWysłany: Czw Mar 10, 2005 8:21 am\nBo wcześniej było jeszcze gorzej. Zresztą sporo tych zalet to zasługa ludności a nie kolejarzy. Moze nawet większość...\nWysłany: Czw Mar 10, 2005 9:25 am\nZresztą sporo tych zalet to zasługa ludności a nie kolejarzy\nI to jest chyba sedno sprawy. Fatalny stan infrastruktury kolejowej nie jest wina PKP (no moze braku normalnego wlasciciela), to jest wina spoleczenstwa. To, co dzieje sie na kolei, nie jest tylko jej specyfika, niszczenie cmentarzy, dewastacje zabytkow czy kradzieze wszystkich dostepnych metalowych czesci... Czegos brakuje spoleczenstwu, moze elementarnej przyzwoitosci?\nWysłany: Czw Mar 10, 2005 9:34 am\nNo ale społeczeństwo nie sadzi chwastów między podkładami... Odpadająca z sufitu 50-letnia farba olejna, tudzież obsługa lokalnych linii 6-osiowymi lokomtywami z jednym wagonem to też nie pomysł pasażerów...\nWysłany: Czw Mar 10, 2005 10:00 am\nReguła, że w przedziale działa albo światło, albo ogrzewanie też nie ma nic wspólnego z "brakami elementarnej przyzwoitości w społeczeństwie".\nWysłany: Czw Mar 10, 2005 10:10 am\nJest w tym troche racji, ale mi chodzi o cos troche innego. Zreszta nie jest to problem tylko kolei (jak napisalem wczesniej). Poczytajcie sami: Wielka dewastacja\nDawny Gdańsk Strona Główna » O forum » Bla bla bla » Zboczenie o dewastacjach na kolei


Jaki przysmak najlepszy do tresury? (Page 1) — Hyde Park — Izabelinstudio.com.pl\nJaki przysmak najlepszy do tresury?\nIzabelinstudio.com.pl → Hyde Park → Jaki przysmak najlepszy do tresury?\n1 Topic by Krawiec 2016-01-25 03:22:46\nTopic: Jaki przysmak najlepszy do tresury?\nHej. Wraz z psem jezdze do trenera psow ktory zajmuje sie edukacja mojego czworonoga. Wczoraj prosil mnie zebym przygotowal sobie jakies smakołyki dla psa bo bedziemy przerabiac tresure. Czym sie sugerowac podczas wyboru?\n2 Reply by Makaka 2016-01-25 05:28:23\nRe: Jaki przysmak najlepszy do tresury?\nKup kilka różnych i się przekonaj które najbardziej smakują. Jestem włascicielka labradora ktory uwielbia takie paszteciki z chrupiacym ciastem na zewnątrz i moglby jesc tylko to – zawsze i wszedzie Moze warto zaczac wlasnie od pasztecikow?\n3 Reply by CzarnaDama 2016-01-25 07:57:50\nTez kiedys szukalam tak zwanych łapówek do tresury i znalazłam sporo różnych smaków i typów na snobdog.eu. Fajny sklep z niskimi cenami. Mają w asortymencie takie produkty jakich nie dostaniesz w normalnym sklepie.\n4 Reply by Psycho_Dad 2016-01-25 08:18:52\nTo prawda, ceny maja niskie bo kiedys kupowalem tam ubranie dla psa i znalazłem po cenie chyba nawet 3 razy nizszej niz w sklepie w mojej miejscowosci. Dziwie sie ze trener Ci nie wskazal, albo przynjamniej nie dał czegos od siebie.\n5 Reply by Krawiec 2016-01-25 10:54:57\nWaściwie jest to część tresury bo mam na tyle poznać swojego psa zeby wybrac taki przysmak ktory mu sie spodoba. Nie rozkupię przecież wszystkich pułek w markecie...\n6 Reply by Thommy 2016-01-25 11:41:07\nNie musisz rozkupować wszystkich pułek, spórbuj z paroma typami, ale idę o zakład że mięsne najbardziej się nadadzą.\n7 Reply by Bella 2016-01-25 12:15:35\nNie łatwiej samemu zająć się tresurą? Do profesjonalisty chyba warto iśc kiedy z psem są poważne problemy, ale zeby edukować zwierzaka? Tego jeszcze nie slyszalam.


Uwaga pieszy - 2015- rok pieszego - Komenda Miejska Policji w Siemianowicach Śląskich\nWraz z nadejściem okresu zimowego i pogorszeniem warunków drogowych, siemianowiccy policjanci prowadzili działania, których celem było zadbanie o bezpieczeństwo osób pieszych. Mundurowi w akcji tej wykorzystali radiowóz utrwalający obraz.\nGłówną przyczyną poważnych w skutkach wypadków drogowych z udziałem osób pieszych jest niewłaściwe zachowanie uczestników ruchu przede wszystkim w rejonie przejść dla pieszych, zarówno kierujących, jak i samych pieszych. W ubiegłym roku na terenie kraju piesi spowodowali 3050 wypadków drogowych, na skutek których 565 osób zginęło, a 2555 zostało rannych. Większość ofiar tych zdarzeń to właśnie piesi.Z policyjnych obserwacji wynika, że najwięcej tego typu wypadków ma miejsce w okresie jesienno - zimowym - w październiku, listopadzie i grudniu. Jest to spowodowane głównie tym, że jest to czas, kiedy pogarszają się warunki atmosferyczne, a co za tym idzie i drogowe, szybciej zapada zmierzch, a piesi stają się mniej widoczni. W połączeniu z brakiem ostrożności powoduje to wzrost liczby potrąceń osób pieszych. Siemianowiccy policjanci wraz z nadejściem tego okresu prowadzą działania, których celem jest zadbanie o bezpieczeństwo osób pieszych. W działaniach tych posługują się radiowozem utrwalającym obraz. To kolejne narzędzie, które niejednemu pieszemu „otwiera oczy” i ukazuję jak niebezpieczne może być jego zachowanie na drodze.


Izrael nie może liczyć na USA? | zyciewarszawy.pl\nIzrael nie może liczyć na USA?\nJacek Przybylski 20-05-2011, ostatnia aktualizacja 20-05-2011 21:20\nPoparcie Baracka Obamy dla palestyńskich postulatów wywołało bardzo krytyczną reakcję świata żydowskiego.\nPo deklaracji prezydenta Baracka Obamy, który wezwał do utworzenia państwa palestyńskiego w granicach sprzed 1967 roku, między starymi sojusznikami powiało chłodem. Od wielu lat w Izraelu nie padały tak ostre słowa pod adresem Ameryki. – To zły pomysł. Palestyna nie może powstać kosztem egzystencji Izraela – powiedział premier Beniamin Netanjahu, który spotkał się w piątek w Waszyngtonie z Obamą.\nJeden z czołowych izraelskich dyplomatów podkreślił zaś: „Obama nie rozumie bliskowschodnich realiów”. – Ostra odpowiedź naszego premiera wynika z rozczarowania wywołanego tym, że Ameryka nie spełnia naszych oczekiwań – dodał w rozmowie z „Haarec”. Podobno Izraelczycy już zaktywizowali „przychylnych sobie” kongresmenów, aby zablokowali wszelkie tego typu pomysły. Wizja budowy Palestyny w granicach sprzed wojny sześciodniowej – w wyniku której Zachodni Brzeg Jordanu i Strefa Gazy dostały się pod izraelską okupację – jest bowiem dla Izraela nie do zaakceptowania.\nChoć Obama zaznaczył, że granica z 1967 r. nie powinna zostać odtworzona w stu procentach i Izraelczycy i Palestyńczycy powinni się porozumieć co do wymiany pewnych terytorium, reakcja Izraela była i tak niezwykle nerwowa. W ostatnich miesiącach kraj ten znajduje się bowiem w coraz większej izolacji.\nNa wrzesień w Zgromadzeniu Ogólnym NZ zaplanowano głosowanie nad uznaniem niepodległości Palestyny. W obliczu tego wydarzenia pogorszenie relacji z tak ważnym sojusznikiem jak USA może być bardzo niekorzystne. Izraelskie władze robią bowiem wszystko, aby namówić Waszyngton nie tylko do zawetowania podobnej decyzji, ale również do wykorzystania swoich wpływów do skłonienia europejskich sojuszników, by zrobili to samo. Gdy zamykaliśmy to wydanie, rozmowy Obama – Netanjahu trwały. Choć było to już ich siódme spotkanie, nie jest tajemnicą, że obaj przywódcy za sobą nie przepadają. Jak ujawnił „New York Times”, Obama miał niedawno powiedzieć swoim współpracownikom, że nie wierzy, iż Netanjahu kiedykolwiek będzie skłonny pójść na takie ustępstwa, jakie mogłyby doprowadzić do zawarcia pokoju na Bliskim Wschodzie.\nBardzo wymowny jest fakt, że w zeszłym tygodniu ze stanowiska nieoczekiwanie zrezygnował George Mitchell, specjalny wysłannik Obamy na Bliski Wschód. Jednocześnie jednak na konfrontacji z Izraelem może stracić także Obama. Może stracić poparcie zarówno żydowskich wyborców ( 78 proc. z nich głosowało na Obamę).\nŻądanie powrotu do granic sprzed wojny sześciodniowej ostro krytykują republikanie. – Upór prezydenta Obamy przy granicach sprzed 1967 roku jest błędnym i bardzo niebezpiecznym żądaniem – powiedział Tim Pawlenty, były gubernator Minnesoty, który chce w przyszłym roku walczyć o Biały Dom.\nSpór o budowę osiedli\nTo nie pierwsze spięcie na linii administracja Obamy – Izrael. Państwo żydowskie odrzuciło apel prezydenta USA o wstrzymanie rozbudowy osiedli na Zachodnim Brzegu Jordanu, co było pierwszą poważną porażką dyplomacji Obamy. Gdy Netanjahu przyleciał do Waszyngtonu, Biały Dom postanowił udzielić mu lekcji wychowawczej, nie zgadzając się nawet na tradycyjne wspólne zdjęcie w Gabinecie Owalnym.\nRelacje Obama – Netanjahu nie są dobre\nEmiliano Alessandri, ekspert German Marshall Fund w Waszyngtonie\nGdy prezydent Barack Obama wezwał do utworzenia państwa palestyńskiego w granicach sprzed 1967 roku, w mediach zawrzało. Skąd taka zmiana polityki Białego Domu względem Izraela?\nEmiliano Alessandri: Rzeczywiście media poświęciły tej części przemówienia prezydenta ogromnie dużo uwagi, ale ja nie uważam, by była to aż tak radykalna zmiana. Oczywiście zmieniła się retoryka, ale faktycznie Obama wciąż postępuje według reguł, którymi w tej sprawie kierowali się poprzedni amerykańscy prezydenci.\nObama jest jednak pierwszym prezydentem USA, który powiedział o granicach z 1967 roku.\nTak. To prawda. Nowe były jednak tylko słowa, których użył.\nPrawicowi komentatorzy zaczęli jednak wątpić, czy Izrael nadal może liczyć na wsparcie Stanów Zjednoczonych. Słusznie?\nIzrael wciąż pozostaje bardzo ważnym sojusznikiem Ameryki, i to zarówno gdy mówimy o państwie, jak i o administracji Baracka Obamy. Oczywiście premier Netanjahu nie był zadowolony ze słów wypowiedzianych przez prezydenta USA, ale Obama, wygłaszając swoją wizję pokoju na Bliskim Wschodzie, był tak naprawdę bardzo ostrożny i elastyczny. Starał się mówić tak, aby zadowolić zarówno Izrael, jak i Palestyńczyków. Próbował zwrócić uwagę izraelskich władz na to, że sytuacja w regionie dramatycznie się zmieniła i w niektórych przypadkach używał twardej retoryki wobec Izraela. W innych przypadkach skłaniał się jednak w stronę pozycji izraelskiego rządu. Odnosząc się do perspektywy powstania dwóch państw, powiedział nawet w pewnym momencie o państwie żydowskim zamiast po prostu o Izraelu, co mogłoby sugerować, że miałoby to być państwo zamieszkane wyłącznie przez Żydów. Mówiąc o granicach z 1967 roku, Obama chciał zaś zapewne wyznaczyć punkt, od którego mogłyby się rozpocząć negocjacje. Proszę nie zapominać jednak, że powiedział przy tym wprost o możliwości zamiany niektórych terytoriów.


SD sprzedaje budynek przy Ratuszowej\nW dzisiejszej „Gazecie Wyborczej” ukazało się ogłoszenie o wystawieniu na sprzedaż przez Stronnictwo Demokratyczne elbląskiej nieruchomości przy ul. Ratuszowej 10 (róg 12 Lutego).\nBudynek ten w czasach PRL stał się siedzibą elbląskiego Stronnictwa Demokratycznego, przez wiele lat mieściły się w nim również redakcje „Głosu Wybrzeża” i „Głosu Elbląga”.\nTeraz centrala SD wystawia go na sprzedaż w puli innych swoich nieruchomości - w Warszawie. Krakowie, Wrocławiu, Szczecinie, Bielsku-Białej i Jeleniej Górze.\nMam nadzieję, że nikt się nie da nabrać na jego zakup bo ten budynek za rok dwa pójdzie do wyburzenia przy przebudowie ulicy 12lutego!!!; )\nPrzecież mają go wyburzać, a oni są włascicielem całego budynku ?\nbo to jest właśnie uczciwosc polityczna\nTo właśnie tym bardziej warto go wykupić, potem zarządać astronomicznej kwoty od miasta\nPolitycy. .. ciule ze szmaty i tyla.\nA jednak łapki Pana Pickorskiego (Pardon! Piskorskiego!) dosiegły i tu. Ten wielce zasłużony dla Warszawy polityk o "nieskazitelnej" uczciwości robi wielki zamęt na scenie politycznej. Żeby Elblążanom przybliżyć jego i jego kolesi dzieło polecam wyprawę do "Stolycy", gdzie jadąc Wisłostradą będzie okazja przejechać siejedynym takim tunelem jaki mozna było wymyślić i. .. zbudować. Tunel wzdłuż Wisły! Tego nie ma nigdzie w świecie. Piskorski zręcznie stara się wrócić do Wielkiej Polityki tym razem najchetniej z pomocą nieswoich pieniędzy. Dobieranie się w jego wydaniu do majątku SD to zwykła bezczelność\nMajątek SD jest własnością członków partii Ten w Elblągu członków z Elbląga. (zakładam że tacy są) Łapy Piskorskiego nie mają prawa sięgać po ten majątek. Jeżeli nie członków partii, to powinien przejść na własność mieszkańców Elbląga. Setki milionów jakie Piskorski chapnie za cały majątek to kryminał. Może wreszcie ktoś sięgnie tego warszawskiego przekręt.\nTo nie jest pula Warszawy tylko członków SD z Elbląga. Precz z Piskorskim.\nSD (Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS) - Służba Bezpieczeństwa Reichsführera SS. Źródło: pl.wikipedia.org 'a fe!\nku przestrodze, co by się nie dać wydymać przy wyborach; "Piskorski wygrał 138 razy w kasynie? Czy Paweł Piskorski, szef SD i były polityk PO, 138 razy rozbił bank w kasynie? Takie pytanie stawia "Rzeczpospolita", która ujawnia, że polityk na udokumentowanie swojego majątku przedstawił skarbówce zaświadczenie z kasyna o wygraniu 500 tys. zł. Jak się okazało, jest ono fałszywe. Śledczy mają dowody, które kładą się cieniem na wizerunku Pawła Piskorskiego - informuje "Rzeczpospolita". Jak się okazało, przedstawione urzędowi skarbowemu w 1996 roku zaświadczenie o wygranej 500 tysięcy złotych w kasynie Jackpol w Gdyni, jest fałszywe. Informację tę potwierdził "Rz" Mateusz Martyniuk rzecznik Prokuratury Okręgowej w Warszawie. - Dokument o wygranej jest podrobiony - powiedział rzecznik. Do takiego wniosku prokuratorzy doszli po zeznaniach świadków. Dyrektor kasyna zeznał, że jego lokal nigdy nie wystawił takiego zaświadczenia. Poza tym - jak mówił prokuratorom dyrektor Jackpola - by wygrać taką kwotę, trzeba byłoby wygrać z rzędu 138 gier. W kasynie obowiązywały bowiem limity.\nciąg dalszy. Mimo dowodów, polityk nie usłyszy jednak zarzutów, bo sprawa się przedawniła. Dlaczego przez trzy lata badano sprawę wygranej, skoro już w 2006 r. się przedawniła? Śledczy milczą. Piskorski: Jestem zdumiony – Jestem zdumiony – mówi "Rz" szef SD. – Nigdy dotąd urząd skarbowy nie miał najmniejszych wątpliwości co do wiarygodności zaświadczenia o wygranej. Z tego co pamiętam, podpisał je ówczesny dyrektor kasyna. Mam wrażenie, że wyciąganie teraz sprawy sprzed 17 lat ma służyć temu, by mi zaszkodzić - twierdzi polityk. Śledczy badają jeszcze jedno źródło majątku Piskorskiego, który utrzymuje, że w latach 90.zarobił ok. miliona zł na sprzedaży dzieł sztuki. tka/tr\nDlatego stawiajcie tylko na byłych PZPRowców ja jestem komuchem i jest mi z tym dobrze


marketing | Zabawny blog\nProjekt strony internetowej ma możliwość mieścić się w granicach od kilkuset zł do wręcz paru tysięcy. Sposobów posiadamy kilka, gdyż na rynku ulokowana jest wiele działalności, które po kosztach będą w stanie nam ją wykonać w razie potrzeby możemy zgłosić się do firmy, która zażąda więcej pieniędzy. To na usługi, której zdecydujemy się zależy tylko i wyłącznie od nas. W znaczącym stopniu wybór podyktowany jest kwotą jaką posiadamy do dyspozycji. Wiele agencji jest w stanie zaoferować nam swoje usługi. Zanim jednak zapadnie decyzja o nawiązaniu współpracy warto jest zaznajomić się z opiniami innych osób na jej zagadnienie. Continue reading „Pamiętaj o reklamie” →\nagencja interaktywna, marketing, reklama internetowaLeave a comment\nWalcz o właściwą reklamę swojego biznesu\nRzecz jasna serdecznie zachęcam i zapraszam każdą osobę do zaglądnięcia na naszą stronę www. Piszę tam ważne informacje na temat SEO. Staramy się na to by wszelkie napisane z naszej strony treści były rzecz jasna bardzo dobre przygotowane dla każdego czytelnika. Continue reading „Walcz o właściwą reklamę swojego biznesu” →\nmarketing, reklama, seoLeave a comment\nSzczerze zapraszam każdego do zerknięcia na moją stronę. Zapisujemy tam fajne informacje na temat pozycjonowania. Staramy się w tym celu by wszelkie opublikowane z naszej strony informacje zostały oczywiście bardzo dobre przygotowane dla czytelnika. Continue reading „SEO jako źródło powodzenia twojego biznesu” →\nPreferujesz dostać wartościowe linki, które poprawią twoje pozycje w wyszukiwarce Wyszukiwarkę to nie zwlekaj i jeszcze dziś zleć nam katalogowanie stron internetowych. Możemy pochwalić się kilkoma zadowolonymi klientami, którzy w znaczącej liczbie przypadków do nas powracają, by po raz kolejny zamówić u Nas pozycjonowanie stron internetowych. Internet to znakomite miejsce do reklamowania indywidualnych produktów i usług dlatego także jeżeli już masz stronę internetową i jest ona bardzo nisko w Wyszukiwarkę to szybko zleć nam linkowanie stron.\nContinue reading „Dlaczego rozwój biznesu w sieci jest ważny” →\ninternet, linkowanie, marketingLeave a comment\nNasza firma ma możliwość pochwalić się dużą skutecznością , a dodatkowo kilkoma zadowolonymi klientami jeśli chodzi o pozycjonowanie stron internetowych. Dzięki współpracy z najlepszymi specjalistami od marketingu internetowego jesteśmy w stanie podjąć się dosłownie najtrudniejszych zadań. Wyłącznie u Nas możesz zamówić katalogowanie stron internetowych w bardzo atrakcyjnej cenie. Zapewniamy linkowanie stron z najlepszych katalogów w Polsce.\nContinue reading „Świetne rozwiązania na promowanie własnego biznesu online” →\nlinkowanie, marketing, webLeave a comment\nPrzygotowany przeze mnie katalog stron\nDziałalność usługowa online rozwija się bardzo dynamicznie. Dosłownie co chwilę możemy rozpocząć korzystać z nowego rodzaju usług, które pozwalają oszczędzać nasz czas oraz dodatkowo pieniądze. Dobrą właściwością takich usług jest w tej chwili ich niższa cena, która stwarza, że na wolnym rynku rośnie rywalizacja, z całą pewnością z korzyścią dla nabywców.\nContinue reading „Przygotowany przeze mnie katalog stron” →\nkatalog stron, marketing, strona internetowaLeave a comment\nCoraz powszechniejszy dostęp do internetu powoduje, że korzysta z niego regularnie ogromna ilość osób. Dlaczego więc nie zainwestować pieniędzy w reklamę w internecie, która słynie z tego, że zapewnia najwyższy zwrot inwestycji, priorytetowo jeśli zostanie wykonana przez profesjonalistów, którzy de facto znają się na rzeczy?\nContinue reading „Zaplanuj kampanię marketingową dla swojej wtryny internetowej” →


Morgan bohaterem Świętych – Southampton FC – polska strona fanów the Saints (Świętych)\nMorgan bohaterem Świętych\nFc Southampton wygrywa pierwszy mecz tego sezonu na Boleyn Ground z West Ham United 3:1. Świetny występ zaliczył Morgan Schneiderlin, który odwrócił losy pojedynku zdobywając dwie bramki. Grazziano Pelle dorzucił swoją pierwszą bramkę w Premier League.\nMecz w Londynie nie układał się po myśli Saints. W 27 minucie Noble zdecydował się na strzał z dystansu, a piłka odbiła się od próbującego blokować te uderzenie Yoshidy, nie dając szans do skutecznej interwencji Forsterowi.\nPrzed samym końcem pierwszej połowy dośrodkowanie z rzutu wolnego mija wszystkich zawodników i spada pod nogi Morgana. Ten uderza, strzał zostaje zablokowany ale dobitka znajduje już drogę do bramki Młotów.\nW 57 minucie Ward-Prowse dośrodkował w pole karne, a piłkę do bramki wpakował Pelle. Niestety liniowy prawidłowo dopatrzył sie pozycji spalonej zawodników Soton.\nW 66 minucie na boisku pojawił się Ramirez w miejsce Longa. Urugwajczyk wywalczył rzut rożny, który szybko rozegrany dał gościom prowadzenie. Na listę strzelców znów wpisał się Schneiderlin.\nW 83 minucie Cork bardzo dobrze zagrał do wychodzącego na skrzydle Clyne’a. Ten z kolei oddał mocny strzał z ostrego kąta, który bramkarz sparował na szósty metr wprost pod nogi Pelle. Włoch wpakował piłkę do bramki West Ham i było po meczu.\n12 Vaz Te (Diamé – 58′ )\n10 Zárate (Morrison – 57′ )\n24 Cole (E Valencia – 79′ )\n16 Ward-Prowse (Cork – 71′ )\n07 Long (Ramírez – 66′ )\n◂ Trudny wyjazd do Londynu\nLiczymy na 3 pkt ze Srokami! ▸


Mąż ma haka na Figurę. W USA aktorka prowadziła po pijanemu - Dziennik.pl\n28 września 2012, 10:35 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nKatarzyna Figura mówiła o tym już w słynnym wywiadzie, w którym opowiedziała o swym dramacie rodzinnym. Czy to właśnie będzie "hak", po który sięgnie jej mąż w czasie rozwodu? Chodzi o zatrzymanie aktorki w USA, kiedy prowadziła auto pod wpływem alkoholu.\nJak pisze "Super Express", aktorkę czeka w Stanach Zjednoczonych proces. Zatrzymano ją na drodze 364 w mieście Gorham, po doniesieniu na policję. Ustalono, że faktycznie była nietrzeźwa i została oskarżona za jazdę pod wpływem alkoholu. Jej sytuację pogarsza fakt, że wiozła pasażera poniżej 15. roku życia. Oskarżona ma się stawić w sądzie w Gorham, by odpowiedzieć za jazdę po pijanemu - napisał lokalny "Finger Lakes Daily News", który cytuje "Super Express".\nO sprawie Katarzyna Figura opowiedziała już w słynnym wywiadzie dla "Vivy". Stwierdziła w nim, że na policję z doniesieniem zadzwonił jej mąż. Ona zaś jechała "po wypiciu kieliszka wina". Przeżyłam najgorszą noc swojego życia, nie wiem, jakie będą tego konsekwencje w przyszłości - mówiła wówczas aktorka.\nKaucję za Figurę wpłaciła jej teściowa. Amerykański prawnik, na którego powołuje się "Super Express", ocenia, że mogła ona wynosić od 2,5 do 5 tysięcy dolarów. Zwraca on uwagę, że może to być istotny argument męża Figury w walce o prawo do opieki nad dziećmi.\nSprawę komplikuje fakt, że Katarzyna Figura już wcześniej została złapana na jeździe po alkoholu. W 2008 roku, jadąc w Warszawie, miała 0,22 promila w wydychanym powietrzu. Straciła wówczas prawo jazdy.\nprawo jazdy areszt zatrzymanie kaucja aktorka Kai Schoenhals alkohol Katarzyna Figura USA\nGwiazdy będą zeznawać na korzyść Katarzyny Figury\nFigura jest już kwadratowa, a "szyjka" jak u Pudziana\ncoś śmierdzi ta baba\nFigurze potrzebny jest psychiatra i dobry adwokat,bo zaden sąd nie uwieży w te jej brednie o znęcaniu ,a to trzeba udowodnić\nJeżeli tak było-jestem prawnikiem-nie masz szans.Jak się pije to się nie jedzie.\njak sie mialo takie problemy to bywa ze czlowiek traci glowe choc tego nie popieram ale jesli tylko takie haki ma i sam na zone doniosl a nie probowal temu zapobiec to jeszcze gorzej o nim swiadczy,\nHak damskiego boksera - mam nadzieję mało mu w Sądzie pomoże\nMaz ma haka na figure, figura ma haka na meza. Czym by bylo zycie bez hakow w tym kraju? Lapac figury, wszyscy.\nŻenada z tymi brudami rodzinnymi, z tego wszystkiego wynika jasno że nikt nie był świętym.\npamiętacie jak w Polsce nachlaną zawieżli do wytrzeźwiałki co ona wyprawiała\njak prowadzi się takie życie to dostaje się po ryju i nie ma litości \_\nświęta się znalazła\nTo sprawa Figury u jej męża, nie moja...\nPowinna iść na odwyk. Razem z Felicjańską. I Stoppa ładne zdjęcie zrobi.\nNie rozumiem dlaczego odwieczne fakty owijane są w bawełnę i naświetlane błędnie? Jest wiadomym, przynajmniej mnie osobiście, że Pani Kasia jest alkoholiczką i żadna gra przed kamerami Pana Lisa tego nie zmieni dopóki sama nie podejmie walki z tym nałogiem.\nNa Figurę nie potrzeba żadnych haków! To zblazowana mać zżarta alkoholem i dragami! I żaden sąd alkoholiczce nie odda dzieci pod opiekę! Mąż w trybie pilnym powinien jej odebrać dzieci, póki nie jest za późno!\na jak się pokazywała,a jakie to zdjęcia z kochanym kajem,a jaka szczęśliwa,a jak pieknie dała na imie dzieciom,ale jaka dumna z cycami jak dynie i łeb sobie kiedyś ogoliła.Chlała od młodości i jak kora lubi zioła,a pijaczce tylko głupi sąd da dzieci.Głupi Lis że dał sie nabrać biednej starej Katerynie.\ngdzie są dzieci ? w USA - nie wydano jej dzieci do Polski - będzie miała sprawę i nie wiadomo czy nie zakończy się więzieniem... wtedy mogą jej odebrać dzieci - prawo jest bezwzględne a mąż wytoczy największe działa...\nIle jadu i szowinizmu w tych komentarzach. Gdyby żony tłukły swych mężów pijaków to każdego dnia pół męskiej Polski chodziłoby w ciemnych okularach - "po potknięciu się lub "upadku ze schodów".Strategia rozwodowa? OK, na pewno tak, ale pan Kaj też ją prowadzi, a dla mnie rozstrzygająca jest opinia jego własnej matki.\nno i w dodatku alkoholiczka biedna jechała po kieliszku wina chamka jedna żłopać wódę a nie kieliszki wina!!!\nPani Kasia ma doświadczenie myślę,że dobrze o tym wie że trzeba ponieść okrutną cenę ! Przejdzie na emeryturę i nareszcie zajmie się dziećmi a w przyszłości wnukami i spełni się w życiu Gratuluje sukcesu w rozwiązaniu życiowych problemów zwłaszcza przy takim l poparciu i jak się jest osobą medialną jest prościej przetrwać wszystko.Co ma zrobić osoba bez grona przyjaciół i pieniędzy na adwokata ?\nNie do przyjęcia dla mnie jest roztrząsanie przez media różnych brudów małżeńskich czy rodzinnych lub zawodowych. Myślę, że byłoby dobrze, gdyby wszyscy ci, którzy zostali w ten sposób opisani w mediach dochodzili swoich racji żądając wysokiego odszkodowania. Może wreszcie utemperowałoby to różnych pseudodziennikarzy. Pani Figurze życzę spokoju. Już jest bardzo roztrzęsiona.