e-mentor :: Dobór szkoleń pracowniczych w małych i średnich przedsiębiorstwach - analiza zjawiska\n» E-mentor nr 5 (47) / 2012 » kształcenie ustawiczne\t» Dobór szkoleń pracowniczych w małych i średnich przedsiębiorstwach – analiza zjawiska\nDobór szkoleń pracowniczych w małych i średnich przedsiębiorstwach - analiza zjawiska\nCelem przeprowadzonych przez autora artykułu badań była analiza działań w zakresie planowania i doboru szkoleń pracowniczych w małych i średnich przedsiębiorstwach (MSP). Wzrost zainteresowania firm inwestycjami w kapitał ludzki, rosnąca po roku 2005 skala wykorzystania środków UE w ramach Sektorowych Programów Operacyjnych, a także dynamiczny przyrost liczby firm szkoleniowych zwiększyły dostępność usług edukacyjnych. Pomimo niezaprzeczalnych korzyści poznawczych, jakie przynosi szeroki udział pracowników MSP w różnorodnych projektach edukacyjnych, w wielu przypadkach nie spełnia on nadziei przedsiębiorców. Przeprowadzone analizy potwierdziły, iż zaawansowanie merytoryczne w prawidłowym doborze szkoleń wśród badanych MSP jest bardzo zróżnicowane. Zaledwie co piąta z badanych firm korzysta z profesjonalnych narzędzi analiz, a prawie jedna trzecia nie diagnozuje potrzeb w tym zakresie.\nNiesłabnące zainteresowanie różnymi formami doskonalenia kompetencji zawodowych wskazuje, że świadomość menedżerów i pracowników co do konieczności doskonalenia kapitału ludzkiego organizacji rośnie. Potwierdzają to dane szacunkowe ilustrujące skalę środków przeznaczanych w Polsce na szkolenia i studia podyplomowe1. Jednocześnie coraz częściej zadawane są pytania nie o konieczność kształcenia personelu, ale o trafność doboru tematyki oraz form doskonalenia zawodowego w kontekście potrzeb organizacji i pracowników. Zjawisko to dotyczy w dużej mierze małych i średnich przedsiębiorstw.\nOd kilkunastu lat można zauważyć wzrost skali bezpośredniego zaangażowania firm w doskonalenie kompetencji pracowniczych2. Wzmożona aktywność w tym obszarze wiązana jest między innymi ze wzrostem gospodarczym, a także rosnącą po roku 2005 skalą wykorzystania środków UE w ramach SPO3. Od roku 2006 obserwuje się gwałtowny przyrost liczby firm świadczących usługi szkoleniowe. W roku 2011 w Polsce funkcjonowało według różnych źródeł od 6900 do 9800 takich podmiotów, z czego ponad 40 proc. powstało po roku 20064.\nW efekcie wzrosła dostępność wszelkiego rodzaju usług edukacyjnych, w tym usług kierowanych do przedsiębiorstw. Pomimo niezaprzeczalnych korzyści poznawczych, jakie przyniósł szeroki udział pracowników w różnorodnych projektach edukacyjnych, w wielu przypadkach działania te nie spełniły jednak pokładanych w nich nadziei. Według danych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości 40 proc. przedsiębiorców biorących udział w szkoleniach w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich oceniło, iż zaproponowana tematyka była zgodna z potrzebami firm (około 54 proc. odpowiedziało, że była raczej zgodna). Natomiast zaledwie 12 proc. przedsiębiorców przyznało, iż programy szkoleniowe, w których uczestniczyli pracownicy, miały zdecydowany wpływ na poprawę funkcjonowania firmy (około 58 proc. wskazało na częściowy wpływ szkoleń na polepszenie sytuacji w firmie, a 30 proc. nie stwierdziło takiego związku w ogóle)5. Wynik sondażu, pokazujący rozczarowanie efektami szkoleń - swego rodzaju rozczarowanie „post factum” - świadczy tym, że mimo wszystko nie były one dopasowane do aktualnych potrzeb przedsiębiorstwa. Zwykle ma to związek z brakiem spójnej wizji rozwoju potencjału ludzkiego w organizacji, może zatem oznaczać, iż niewiele przedsiębiorstw poprzedza udział pracowników w kursach czy szkoleniach rzetelną analizą potrzeb. Jakkolwiek duże organizacje radzą sobie z tym zagadnieniem całkiem nieźle6, to wśród MSP istnieją spore luki w omawianym zakresie.\nWyniki niniejszych badań ujawniły, iż dla wielu firm dokonanie prawidłowej analizy potrzeb szkoleniowych jest zadaniem dość skomplikowanym. Nader często udział pracowników w szkoleniach wynika z nadarzających się „okazji”, pojawiających się wraz z otrzymaną ofertą. Tego rodzaju „spontaniczne” podejście zwykle nie przynosi pożądanych rezultatów. Niska efektywność wynika również z niedopasowania celów pracowników i organizacji7, często w konsekwencji prowadząc do zaniechania działań szkoleniowych postrzeganych przez pryzmat ich nieskuteczności.\nDobór szkoleń - priorytety\nTeoretycy i praktycy HRD podkreślają, iż w procesie analizy potrzeb szkoleniowych należy uwzględnić priorytety organizacji jako całości, priorytety pracowników, a także priorytety wynikające z realizowanych w organizacji zadań8. Pociąga to za sobą konieczność zaangażowania przedstawicieli różnych grup - między innymi: zarządu, kierowników liniowych, menedżerów ds. szkoleń, trenerów oraz pracowników (tzw. kwintet szkoleniowy)9. Szczególnie pożądany jest udział osób funkcyjnych, co wzmacnia poczucie współodpowiedzialności zespołu za wynik końcowy, tworzy atmosferę współpracy i wspólnoty celów. Sugeruje się również zaangażowanie „ekspertów”, do których zaliczani są klienci, współpracownicy/podwykonawcy, dystrybutorzy, dostawcy10.\nZdaniem A. Pocztowskiego analizę potencjału powinno się realizować na poziomie: jednostki, grupy oraz organizacji11. Analizy na poziomie pojedynczego pracownika dotyczą między innymi jego potencjału w zakresie uzyskiwanych wyników, a także identyfikacji i rozwijania jego talentu12. Analiza na poziomie grup pracowniczych dotyczy interakcji wewnątrz zespołu, efektywności zespołów pracowniczych, jakości zarządzania. Analizy przeprowadzane na poziomie organizacji jako całości najczęściej skoncentrowane są na określaniu potrzeb w kontekście celów długoterminowych czy nawet strategicznych. Ułatwia to odnajdowanie odpowiedzi na kluczowe pytania: czy i jakie szkolenia mogą wesprzeć cele strategiczne organizacji13, czy wpłynie to na poprawę wskaźników efektywności14, jakie kwalifikacje osób zatrudnionych będą potrzebne w przyszłości, a jakie pracownicy posiadają obecnie; jakich procesów potrzebuje przedsiębiorstwo do wsparcia strategii, jak skomplikowane powinny być te procesy, jakie koszty są z tym związane15, jak powinien działać system HR w organizacji? Analiza taka pomaga również zorientować się, czy kierownicy i pracownicy będą w stanie należycie wesprzeć działania szkoleniowe oraz pozwala ocenić, jakie zasoby i środki przedsiębiorstwo jest w stanie przeznaczyć na realizację programu16.\nW. McGehee i P.W. Thayer17 wskazują, iż dokonując analiz na poziomie całej organizacji, należy przeprowadzić porównania do przedsiębiorstw konkurencyjnych oraz oszacować długoterminowe perspektywy dotyczące potencjalnych zmian w otoczeniu w najbliższych latach. Całość procesu uzupełniona jest o dane dotyczące produktów, opinie klientów, a także analizę aktów prawnych mających obecnie lub w przyszłości wpływ na sytuację zatrudnionych.\nOcena potrzeb szkoleniowych może dotyczyć: zadań lub konkretnego zadania (np. kluczowego dla procesu), umiejętności pracownika (niezbędnych do prawidłowego wykonania zadań) lub pracy z uwzględnieniem wszystkich jej aspektów (stanowisko pracy, standardy, kompetencje)18.\nAnaliza przeprowadzana pod kątem realizowanych przez pracowników procesów umożliwia rozpoznanie i określenie, które z zadań są najistotniejsze dla jakości i efektywności pracy. Pozwala wyodrębnić kluczowe kompetencje w kontekście zaplanowanych dla stanowiska zadań i wskazuje te, które powinno się rozwijać.\nKolejny obszar badania potrzeb szkoleniowych to identyfikacja luk w zakresie wiedzy, umiejętności, badanie postaw. Przygotowanie tego typu analiz wymaga od specjalistów HR dużo większego zaangażowania środków, a także posiadania specjalistycznej wiedzy: począwszy od przypisania wybranym zadaniom niezbędnych do ich prawidłowego wykonywania kompetencji poprzez definiowanie i opis wskaźników zachowań oraz dobór narzędzi, na pomiarze i określeniu ewentualnych luk kompetencyjnych kończąc19.\nNajczęściej w celu gromadzenia informacji stosowane są techniki kwestionariuszowe, obserwacja, wywiady, badania fokusowe. Istotne źródła stanowią również: analiza dokumentacji, opisów stanowisk pracy, wyników ocen pracowniczych, dokumentacji z wcześniej przeprowadzonych szkoleń, analiza strategii i planów operacyjnych firmy oraz opisów struktury organizacyjnej.\nW rezultacie kompleksowo przeprowadzonych analiz uwzględniających możliwie szeroki zakres uwarunkowań znacznie wzrasta prawdopodobieństwo uzyskania odpowiedzi na najistotniejsze z punktu widzenia rozwoju ludzi w organizacji pytania, dotyczące: adresatów szkolenia, celów szkolenia, programu kształcenia, typu planowanego szkolenia oraz sposobów jego ewaluacji. Tego rodzaju podejście pozwala ustalić potrzeby szkoleniowe i rozwojowe całej organizacji oraz pojedynczych osób20.\nCelem przeprowadzonych przez autora artykułu badań była analiza działań w zakresie planowania i doboru szkoleń pracowniczych w małych i średnich przedsiębiorstwach.\nBadania przeprowadzono na przełomie roku 2010 i 2011, w oparciu o narzędzie własnej konstrukcji, nazwane „Analiza działań HRD w organizacji wersja 2009”. Ankieta zawierała 25 pytań półotwartych, umożliwiających uzupełnienie proponowanych wariantów odpowiedzi. Do udziału w badaniu wytypowano 91 przedsiębiorstw z Lubelszczyzny, spełniających kryteria przynależności do sektora MSP - ostatecznie uwzględniono 80 podmiotów. Blisko połowę (45 proc.) stanowiły firmy zatrudniające od 11 do 50 pracowników, pozostałe zatrudniały od 51 do 250 osób.\nWśród przebadanych podmiotów znalazły się: przedsiębiorstwa produkcyjne (produkcja elementów: instalacyjnych, samochodowych, budowlanych, blacharskich, dekarskich, meblarstwo, produkcja kosmetyków, żywności i napojów, browarnictwo), usługowe (usługi: medyczne, informatyczne, doradcze, edukacyjne, rekreacja) i handlowe (handel hurtowy i detaliczny: spożywczy, elektronika, AGD, RTV, art. akustyczne, przemysłowe).\nPosługując się kryteriami wskazanymi przez A. i H. Tofflerów, jedną czwartą firm zaliczono do przedsiębiorstw, w których znaczenie potencjału intelektualnego jest wysokie, pozostałe mieściły się w kategorii przedsiębiorstw o średnim znaczeniu potencjału intelektualnego21.\nW każdej z firm pracownicy doskonalili kompetencje w różnych formach kursowych. W przedsiębiorstwach dominowały tzw. szkolenia „obligatoryjne”: BHP oraz związane z aktualizacją uprawnień do wykonywania określonych czynności (90 proc. wskazań), ponadto kursy dotyczące obsługi specjalistycznych aplikacji (sterujących procesami obsługi urządzeń - 50 proc.), obsługi systemów informatycznych (50 proc.) a także obsługi klientów (40 procent).\nBlisko 50 proc. menedżerów zatrudnionych w przedsiębiorstwach przyznało, iż nie dysponowali planem rozwoju zasobów ludzkich w organizacji. W znacznej części firm plany szkoleń powstawały głównie w oparciu o bieżące potrzeby organizacji. W niewielu przypadkach horyzont czasowy planowania przekraczał jeden rok.\nBraki w zakresie długofalowej polityki rozwoju zasobów ludzkich dotyczyły także firm, które posiadały „sformalizowane” zasady zgłaszania pracowników na szkolenia lub (i) dysponowały systemami zapewnienia jakości. W wymienionych podmiotach w większości przypadków nie istniały procedury merytorycznej weryfikacji zgłaszanych propozycji.\nOrganizacje gromadziły dokumentację HR o bardzo zróżnicowanej jakości. Najczęściej MSP dysponowały: wynikami ocen pracowniczych (68 proc. wskazań), opisami stanowisk pracy (65 proc.), ocenami szkoleń - głównie z perspektywy uczestników (ankiety wypełniane bezpośrednio po szkoleniach, 50 proc.), rocznymi planami szkoleń (48 proc.), procedurami zgłaszania pracowników na szkolenia (48 procent). Blisko połowa dysponowała bazami programów edukacyjnych (spisy dostępnych szkoleń), około 30 proc. posiadało opracowane zasady doboru firm szkoleniowych i trenerów. Co czwarta z badanych firm dysponowała księgą jakości, zawierającą dział poświęcony opisowi procedur doskonalenia kompetencji pracowniczych. Około 13 proc. posiadało księgi kompetencji.\nZ przeprowadzonych badań wynika, iż 28 proc. badanych organizacji z sektora MSP nie stosowało żadnych narzędzi analizy potrzeb szkoleniowych. Wśród nich znalazły się firmy, które powstały przed rokiem 1989. Były to głównie zakłady produkcyjne, handlowe i usługowe z branży budowlanej i obsługi mienia komunalnego. Respondenci ocenili, iż należałoby w badanych firmach stworzyć system rozwoju pracowników praktycznie od podstaw. Ponad połowa z nich zwracała uwagę na konieczność zwiększenia wydatków związanych z doskonaleniem kompetencji pracowniczych.\nNa drugim biegunie znalazły się firmy, w których dokonywano pełnej analizy potrzeb. Dominowały tu przedsiębiorstwa o zidentyfikowanym dużym znaczeniu potencjału intelektualnego, w większości założone po roku 1995.\nTabela 1. Narzędzia i techniki analizy potrzeb szkoleniowych najczęściej wykorzystywane przez MSP*\nOdsetek przedsiębiorstw stosujących wybrane techniki i narzędzia wspomagające analizę potrzeb szkoleniowych\nAnaliza pracy - zadania 45%\nFormularze zapotrzebowania na szkolenie wypełniane przez pracowników 28%\nBrak narzędzi oceny potrzeb szkoleniowych 28%\nOcena 360 st. 18%\nAssesment /development center 15%\n*Wyniki nie sumują się do 100 proc., respondenci mogli wskazać kilka możliwości.\nPrzedstawiciele blisko połowy badanych firm wskazali, iż stosowane są raczej proste narzędzia opisu i analizy pracy. Jednocześnie opisy pracy stanowiły nie tylko punkt wyjścia w opracowaniu „typowych” szkoleń związanych z zadaniami na określonym stanowisku pracy, ale również podstawę do tworzenia planów dokształcania.\nNajczęściej analiza pracy przeprowadzana była na podstawie wywiadów, rzadziej obserwacji czy badań ankietowych. Tak opracowana lista zadań wykorzystywana była dla ustalenia wagi poszczególnych zadań, częstotliwości ich wykonywania, a także określenia poziomu trudności uczenia się poszczególnych umiejętności niezbędnych do ich poprawnej realizacji.\nWśród firm korzystających głównie z analizy pracy znalazły się również organizacje posiadające systemy zapewnienia jakości. W tym przypadku cele szkoleń wiązane były przede wszystkim z realizacją procesu technologicznego lub usługowego. Dla pracowników dostępne były opisy procedur, których celem było „zaprogramowanie reakcji” systemu na pojawiające się odchylenia od zakładanych norm. Stanowiły one podstawę określania zakresu szkoleń (uwzględnionych w procedurze), typowania pracowników, a także wyznaczania sposobów pomiaru efektywności. Działania HR sprowadzały się do monitorowania systemu - charakteryzował je schematyzm, minimalizujący aktywną politykę w tym zakresie. W przypadku firm produkcyjnych do identyfikacji sytuacji problemowych wykorzystywane były wskaźniki związane bezpośrednio z procesem wytwarzania produktu (odchylenia od zakładanych norm czy zachowań). Natomiast w firmach usługowych uwzględniano m.in. rosnącą liczbę skarg i reklamacji, przekraczającą założony „akceptowalny” poziom.\nKolejnym narzędziem pod względem częstości wykorzystywania w procesie identyfikacji potrzeb szkoleniowych były standaryzowane formularze zapotrzebowania na szkolenie, wypełniane przez pracowników. Formalizowały one całość procesu, stanowiąc podstawę tworzenia rocznych planów. Proponowane kursy zwykle wymagały akceptacji bezpośrednich przełożonych i (lub) specjalistów HR. Przy podejmowaniu decyzji o wysłaniu na nie pracownika brano pod uwagę m.in. wyniki ocen okresowych, informacje zwrotne po szkoleniach lub planowane zmiany (technologiczne, prawne) warunkujące poprawność wytwarzania produktu lub świadczenia usługi.\nW większości badanych przypadków odpowiedzialność za proces określania potrzeb szkoleniowych spoczywała na jednej osobie (nie zawsze posiadającej odpowiednie kwalifikacje). Najczęściej wskazywano, że jest to kierownik lub bezpośredni przełożony (38 proc.), który akceptuje propozycje pracowników lub samodzielnie dokonuje wyboru, kierując się w tym przypadku własnym doświadczeniem.\nWadą takiego rozwiązania, często podkreślaną przez respondentów, były ograniczenia tkwiące w jednostronnym podejściu do pojawiających się problemów. W konsekwencji przygotowana na podstawie fragmentarycznej analizy diagnoza stanu była niepełna, a lista zaproponowanych celów szkoleniowych bądź zakontraktowanych gotowych kursów zwykle nie odpowiadała rzeczywistym potrzebom pracownika i (lub) firmy. W wielu przypadkach kierownicy liniowi bez odpowiedniej instrukcji nie byli w stanie zdefiniować celów kształcenia.\nAnalizę potrzeb szkoleniowych w części przedsiębiorstw (18 proc.) łączono z tzw. oceną 360 st. lub development center (15 procent). Były to zwykle przedsiębiorstwa zatrudniające od 100 do 250 pracowników, w których znaczenie potencjału intelektualnego było średnie i wysokie (z branży handlowej i produkcyjnej). Poprzez włączenie w ten proces szerszego grona „ekspertów” ocena potencjalnych potrzeb stawała się bardziej obiektywna. Tylko w nielicznych przypadkach (12 proc.) ocena efektywności szkoleń była powiązana z analizą potrzeb. Przeprowadzana była wielopoziomowo i uwzględniała: reakcje uczestników, poziom nabytej wiedzy, umiejętności, zmiany zachowań zachodzących w miejscu pracy oraz uzyskane po pewnym czasie wyniki (Model Kirkpatricka)22. Połowa firm wskazywała, iż głównym miernikiem efektywności odbytych szkoleń zwykle bywają testy wiedzy lub testy wykonania (realizowane podczas szkoleń), natomiast 40 proc. wiązało ją z wynikami pracy.\nBiorący udział w badaniach wskazali najważniejsze zmiany, które ich zdaniem poprawiłyby skuteczność doboru szkoleń w MSP. Na pierwszym miejscu wymieniono: precyzyjną diagnozę potrzeb szkoleniowych (48 proc. wskazań), a dalej wprowadzenie kompleksowej ewaluacji efektywności szkoleń (40 proc.) i aktualizację strategii HR (38 procent).\nPrzeprowadzone analizy potwierdziły, iż zaawansowanie merytoryczne w prawidłowym doborze szkoleń wśród badanych MSP jest bardzo zróżnicowane. Co drugie przedsiębiorstwo w niewielkim zakresie przywiązuje wagę do kompleksowego badania potrzeb szkoleniowych, sprowadzając interwencję szkoleniową do realizacji: „modnych” i „okazyjnych” kursów. 28 proc. menedżerów przyznało, iż nie prowadzili żadnych analiz w tym względzie.\nRozpoznanie potrzeb szkoleniowych opierało się głównie na intuicji bezpośrednich przełożonych lub pracowników. W przypadku zaplanowanych działań związanych z identyfikacją potrzeb szkoleniowych wykorzystywane były raczej proste techniki (głównie analiza pracy). Dość powszechnie korzystano z formularzy zgłoszenia na szkolenia, jednak częściej służyły one sformalizowaniu procesu niż analizie merytorycznej. W przypadku firm dysponujących systemami zapewnienia jakości cele szkoleń wiązane były przede wszystkim z realizacją procesu technologicznego lub usługowego. Zwykle nie korzystano z narzędzi umożliwiających bardziej elastyczne podejście do kwestii potrzeb szkoleniowych. Tylko co piąte z badanych przedsiębiorstw wykorzystywało kompleksowo narzędzia analizy potrzeb w procesie doboru szkoleń dla pracowników, a w co dziesiątym przeprowadzana była pełna - uwzględniająca cztery poziomy - ewaluacja efektów kształcenia. Wśród tych podmiotów dominowały firmy powstałe po roku 1995, zatrudniające od 100 do 250 pracowników. Wszystkie dysponowały komórką lub działem HR zatrudniającym specjalistę ds. szkoleń. Wśród najważniejszych działań, które mogłyby przyczynić się do poprawy efektywności doboru szkoleń w MSP, respondenci wskazali: precyzyjne diagnozowanie potrzeb szkoleniowych, wprowadzenie kompleksowej ewaluacji efektywności szkoleń oraz aktualizację strategii HR.\nZe względu na wielkość próby badawczej, a także zakres przeprowadzonych analiz uzyskane wyniki badań pozwalają na szersze uogólnienia, jednak nie mogą mieć charakteru rozstrzygającego. Mogą natomiast wskazywać potencjalne obszary potrzeb MSP w zakresie rozwijania potencjału ludzkiego organizacji, szczególnie w obszarze efektywnego wykorzystania różnorodnych możliwości doskonalenia zawodowego.\nP. Bramley, Ocena efektywności szkoleń, Wolters Kluwer, Kraków 2007.\nM. Czernecka, J. Milewska, P. Woszczyk, P. Zawłocki, End of Financial Support, Przyszłość Rynku Szkoleń w Polsce, HRP, Łódź 2011.\nM. Kałużyńska, K. Smyk, J. Wiśniewski, Fundusze strukturalne, [w:] I.E. Kotowska (red.), 5 lat Polski w Unii Europejskiej, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, Warszawa 2009.\nA. Karczmarska, Ł. Sienkiewicz, Identyfikacja i pomiar talentu w organizacjach, [w:] S. Borkowska (red), Zarządzanie talentami, IPiSS, Warszawa 2005.\nM.S. Knowles, E.F. Holton, R.A. Swanson, Edukacja dorosłych, PWN, Warszawa 2009.\nD.L. Kirkpatrick, Cztery poziomy oceny efektywności szkoleń, Wydawnictwo Studio Emka, Warszawa 2001.\nA. Mayo, Kształtowanie strategii szkoleń i rozwoju pracowników, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2002.\nR.A. Noe, Employee training and Developmment, McGraw Hill, Nowy Jork 2005.\nA. Pocztowski, A. Miś, Analiza zasobów ludzkich w organizacji, Wydawnictwo AE, Kraków 2000.\nA. Pocztowski (red), Najlepsze praktyki zarządzania zasobami ludzkimi w Polsce, Wolters Kluwer, Kraków 2004.\nA. Wilmańska (red), Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2008-2009, Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2010.\nA. Różański, Orientacje edukacyjne menedżerów w warunkach gospodarki posttransformacyjnej, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2011.\nM. Sołtysińska, I. Kossowska, Szkolenia pracowników a rozwój organizacji, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2002.\nA. Toffler, H. Toffler, Budowa nowej cywilizacji, polityka trzeciej fali, Zysk i S-ka, Poznań 1996.\nAutor jest adiunktem w zakładzie Andragogiki UMCS. Jego zainteresowania naukowo-badawcze obejmują problematykę rozwoju zasobów ludzkich w organizacji (HRD). Posiada wieloletnie doświadczenie w kierowaniu międzynarodowymi projektami doradczymi i szkoleniowymi, a także w zarządzaniu instytucjami edukacji dorosłych.\n1 A. Różański, Orientacje edukacyjne menedżerów w warunkach gospodarki posttransformacyjnej, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2011, s. 92-93.\n3 M. Kałużyńska, K. Smyk, J. Wiśniewski, Fundusze strukturalne, [w:] I.E. Kotowska (red.), 5 lat Polski w Unii Europejskiej, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, Warszawa 2009.\n4 M. Czernecka, J. Milewska, P. Woszczyk, P. Zawłocki, End of Financial Support, Przyszłość rynku szkoleń w Polsce, HRP, Łódź 2011, s. 3.\n5 A. Wilmańska (red.), Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2008-2009, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2010, s. 196-219.\n6 A. Pocztowski (red.), Najlepsze praktyki zarządzania zasobami ludzkimi w Polsce, Wolters Kluwer, Kraków 2004. Podobne wnioski nasuwają się na podstawie rozmów z przeprowadzonych z menedżerami HR.\n7 M.S. Knowles, E.F. Holton, R.A. Swanson, Edukacja dorosłych, PWN Warszawa 2009, s. 158.\n8 R.A. Noe, Employee training and developmment, McGraw Hill, Nowy Jork 2005, s. 80.\n9 L. Rae, Planowanie i projektowanie szkoleń, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2003, s. 19.\n10 M. Sołtysińska, I. Kossowska, Szkolenia pracowników a rozwój organizacji, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2002, s. 174-175.\n11 A. Pocztowski, A. Miś, Analiza zasobów ludzkich w organizacji, Wydawnictwo AE, Kraków 2000, s. 10.\n12 A. Karczmarska, Ł. Sienkiewicz, Identyfikacja i pomiar talentu w organizacjach, [w:] S. Borkowska (red.) Zarządzanie talentami, IPiSS, Warszawa 2005, s. 53-70.\n13 R.A. Noe, dz.cyt. s. 76.\n14 P. Bramley, Ocena efektywności szkoleń, Wolters Kluwer, Kraków 2007, s. 56.\n15 A. Mayo, Kształtowanie strategii szkoleń i rozwoju pracowników, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2002, s. 103.\n16 R.A. Noe, dz.cyt., s. 77.\n17 Za: P. Bramley, dz.cyt., s. 55.\n18 M. Sołtysińska, I. Kossowska, dz.cyt., Kraków 2002, s. 174-175.\n19 G. Filipowicz, Zarządzanie kompetencjami zawodowymi, PWE, Warszawa 2004, s. 17.\n20 L. Rae, dz.cyt., s. 14.\n21 A. Toffler, H. Toffler, Budowa nowej cywilizacji, polityka trzeciej fali, Zysk i S-ka, Poznań 1996, s. 54.\n22 D.L. Kirkpatrick, Cztery poziomy oceny efektywności szkoleń, Wydawnictwo Studio Emka, Warszawa 2001.


Utonęli, nikt nie zauważył | Dziennik Polski\nUtonęli, nikt nie…\nUtonęli, nikt nie zauważył\n(INF. WŁ.) Strażacy wczoraj po południu wyłowili z Jeziora Czorsztyńskiego w Kluszkowcach na Podhalu zwłoki 30-letniego Stanisława C. z Zakopanego, dwóch jego synów: Konrada i Kamila oraz córki sąsiada - Łucji T. Płetwonurkowie nowotarskiej Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej PSP prowadzili poszukiwania zwłok od środy wieczorem.\nTragedia na Jeziorze Czorsztyńskim\nPrzedwczoraj, od wieczora do wpół do drugiej w nocy i wczoraj znów od 9 rano, trwały w kluszkowieckiej zatoce za półwyspem Stylchyn poszukiwania czwórki zaginionych: Stanisława C. z Zakopanego wraz z dwójką synów (Kamilem i Konradem) oraz Łucją T. - córką sąsiada. Dzieci były w wieku 6-7-8 lat. Cała czwórka pływała po zatoce na dmuchanym**materacu i w pewnym momencie zniknęła, pozostawiając materac na brzegu.\nNad kluszkowiecką zatokę, zwaną przez miejscowych "u Ashoka", przyjechały w środę z Zakopanego dwie rodziny, dwoma samochodami. Gdy trójka dorosłych z tego towarzystwa, między godz. 14 a 15, poszła się posilić do pobliskiego punktu gastronomicznego, Stanisław C. z dziećmi pozostał w wodzie, nie wypływając jednak z zatoki.\nReszta rodziny i znajomych widziała ich jeszcze po kwadransie na drugim, odległym o około 100 metrów brzegu zatoki. Potem na brzegu został tylko materac.\nZniknięcie mężczyzny z dziećmi nie od razu zaniepokoiło pozostałą trójkę - najpierw myśleli oni, że "pływacy" poszli w zarośla, poszukać grzybów lub że odpoczywają gdzieś w cieniu. Gdy nieobecność się przedłużała - rozpoczęli poszukiwania.\nPonieważ przez kilka godzin szukali i nawoływali bezskutecznie, około godz. 20 zawiadomili policję. W rejon zatoki zaraz skierowano strażackie i policyjne siły z ekipą płetwonurków i psem tropiącym. Policja penetrowała rejon zatoki od strony lądu, a strażacy - wodę przy brzegu. Pies przez moment podjął trop w miejscu pozostawienia materaca - jak gdyby czwórka wychodziła na brzeg, a potem znowu weszła do wody - lecz zaraz ten trop stracił. Kręciło się tam zresztą sporo miejscowych i ślady mogły ulec zatarciu.\nDo akcji skierowano samochód ratownictwa technicznego i ambulans medyczny, dwie łodzie, lecz penetracje nie przyniosły rezultatu. Widoczność w wodzie - do ok. pół metra - wcale nie ułatwiała pracy płetwonurkom. Poszukiwania prowadzono jeszcze długo po zmroku, przerywając je dopiero około wpół do drugiej w nocy.\nNazajutrz znów je podjęto. W rejonie zatoki pracowało 12 ratowników z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej, w tym 8 płetwonurków. Poszukiwania wciąż były bezskuteczne. Malało też prawdopodobieństwo, że cała czwórka, po wyjściu na brzeg, zabłądziła gdzieś na lądzie i jeszcze się znajdzie. Znający specyfikę jeziora twierdzili, że w razie utonięcia - zwłoki mogą wypłynąć na powierzchnię dopiero po kilku dniach.\nPo wydobyciu ciała mężczyzny strażacy kontynuowali poszukiwania dwóch chłopców i dziewczynki.\nStrażacy wczoraj po południu wyłowili z Jeziora Czorsztyńskiego w Kluszkowcach na Podhalu kolejne dwa ciała: 8-letniej córki i 6-letniego syna mężczyzny, którego zwłoki znaleziono w wodzie po godz. 17. Strażacy poszukują jeszcze ciała 7-letniej dziewczynki - córki sąsiadów mężczyzny.\n(ASZ) Fot. Anna Szopińska**


Olimp - Menopauzin - BudujMase.pl\nBlogStrona główna » Wpisy » Odżywki i suplementy » Produkty » Ochrona stawów » Olimp – Menopauzin\nEkstrakt z szyszek chmielu – pomaga w spokojnym i komfortowym przebiegu menopauzy, przyczynia się do utrzymania prawidłowego poziomu cholesterolu, przyczynia się do utrzymania zdrowia fizycznego.\nWitamina E – naturalny przeciwutleniacz pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym.\nWitamina B6 – przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia.\nKwas foliowy – pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji psychologicznych, prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia.\nChrom – to pierwiastek uczestniczący w prawidłowym metabolizmie makroskładników pokarmowych, wpływający na aktywność enzymów regulujących procesy metabolizmu cukrów i tłuszczów. Pomaga on także w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi.\nBiotyna – pomaga zachować zdrową skórę i włosy.\nSkładniki: węglan wapnia, ekstrakt izoflawonów sojowych, celuloza mikrokrystaliczna – substancja wypełniająca, ekstrakt z szyszek chmielu zwyczajnego (Humulus lupulus L.), skrobia ziemniaczana, octan DL-alfa-tokoferylu – wit. E, stearynian magnezu – substancja przeciwzbrylająca, cholekalcyferol – wit. D, chlorowodorek pirydoksyny – wit. B6, kwas pteroilomonoglutaminowy – folian, chlorek chromu (III), D-biotyna; alkohol poliwinylowy, glikol polietylenowy, talk, krzemian glinowo-potasowy, monooleinian polioksyetylenosorbitolu – substancje glazurujące, dwutlenek tytanu – barwnik.\nWitamina E 5 mg (42%*)\nChrom 55 µg (138%*)\nDawkowanie: 1 tabletka po posiłku.\nBioTech USA – MSM + Vitamin C\nMSM + VITAMIN C to napój instant w…\nBLUE BOX: to preparat którego zadaniem jest utrzymanie…\nTrec – Joint Therapy Plus\nJoint Therapy Plus to zaawansowana formuła przyspieszająca regenerację…\nBlue Star Nutraceuticals – Joint Armour\nBlue Star Joint Armour- jest zasilany z klinicznie…\n7Nutrition – Steel Joints\n7Nutrition - Steel Joints- chroni, odżywia i regeneruje…


Madera - wakacje, oferty last minute, wczasy w Travelplanet.pl\nSpektakularne widoki z niesamowitych klifów, miasteczka położone na zboczach gór, morza kwiatów, turkusowa woda, egzotyczne owoce, których można spróbować tylko tutaj i cały rok wspaniałej pogody – wyspa Wiecznej Wiosny. Madera to perła Atlantyku!\nMadera - lato 2022\nMadera - All Inclusive\nNajlepsze kierunki na Maderze\nCena od: 979 zł\nNajlepiej ocenione hotele na Maderze\nMadera, Santa Cruz\nWyspa Madera na wczasy\nNie ma wielu wysp w Europie, które mogą się z nią równać. Choć jest wyspą portugalską, to ma swój odmienny klimat i widoki, które pozostaną nam w sercu na lata. Nie ma tu wielu plaż, jeśli już są, to skaliste lub usypane sztucznie – ale Madera ma w sobie coś, co przyciąga na wakacje ludzi z całego świata. Turkusowa woda okala tutaj niesamowite klify, a wyspa nazywana jest "ogrodem Atlantyku" tyle jest na niej kwiatów!\nDobra pogoda trwa na Maderze cały rok, niezmiennie jest ciepło i wiosennie. To klimat, w którym rosną rośliny i owoce, znane nam z dalekiej Azji – wielosmakowe marakuje, owoc hibiskusa (zwany ananaso-bananem), jabłka budyniowe i wiele innych, nie znanych nam smaków, gotowych na odkrycie.\nMadera to egzotyka w zasięgu Europy i naszego portfela. Jeśli chcemy zobaczyć zachwycające krajobrazy, których nie da się opisać słowami – wybierzmy Maderę. To tanie i atrakcyjne wczasy all inclusive, których nikt z nas nie zapomni, dzięki ofertom takich biur jak np. Tui, Rainbow i Itaka.\nMadera - które miejscowości warto zobaczyć?\nCo ma wspólnego Madera z piłkarzem Ronaldo? Znany sportowiec pochodzi właśnie z tej wyspy, posiada tu muzeum i posąg, który chętnie odwiedzają najmłodsi. Funchal, majestatycznie położony na zboczach, to stolica Madery, w której chciałoby się zamieszkać – w dzień tętni życiem, pełna kwiatów i pięknej zabudowy, w nocy jej położenie przynosi niesamowite widoki oświetlonego zbocza - dlatego najlepiej wybrać się wtedy na spacer wzdłuż wybrzeża. Madera słynie z tras spacerowych wśród lewad - to wymarzone miejsce na turystykę pieszą i wspaniałe widoki.\nNajczęściej odwiedzaną przez wczasowiczów atrakcją jest jednak półwysep Sao Lorenzo, którego krajobraz porównywalny jest do Nowej Zelandii. Na wyspie znajduje się również jeden z najwyższych klifów w Europie – Cabo Girao, piękna przełęcz Encumenada i naturalne skalne baseny w Porto Moniz. Jest to również jedno z nielicznych miejsc, w którym rosną jeszcze lasy laurowe.\nMadera to również świetne miejsce na wakacje dla aktywnych. Turyści wybiorą się tu na trekking po lewadach i klifach, zjadą na wiklinowym koszu po ulicach Funchal, oraz przepłyną się statkiem w poszukiwaniu delfinów i wielorybów.\nWczasy na Maderze to wspaniała okazja do odwiedzenia sąsiedniej wyspy, bardziej plażowej Porto Santo, również wartej polecenia. Podsumowując: Madera to wspaniały kierunek dla każdego, a dzięki licznym ofertom na wczasy last minute, możemy się tu wybrać za stosunkowo niewielkie pieniądze. To wyspa, do której chce się wracać!\nJiří V. Listopad 2021\nData pobytu: 23.7. - 6.8.2021\nDaniel Filip Sierpień 2021\nData pobytu: 12.11. - 19.11.2021\nKateryna Smirnova Listopad 2021\nData pobytu: 25.10. - 1.11.2021\nSvatava M. Październik 2021\nData pobytu: 11.10. - 25.10.2021\nAntonín Borovec Październik 2021\nData pobytu: 17.9. - 1.10.2021\nTomáš R. Wrzesień 2021\nNajlepsze wakacje na Maderze\nPogoda na Maderze, atrakcje dla turystów, ciekawostki\nMadera to wyspa Wiecznej Wiosny, w której temperatura nie spada poniżej kilkunastu stopni Celsjusza. Ten wspaniały klimat sprawia, że warto zarezerwować tu tani hotel na wakacje o każdej porze roku! Najwyższe temperatury panują na wyspie w lecie, między czerwcem, a wrześniem – nierzadko przekraczają wtedy 30 stopni! Jest to więc najlepszy czas, jeśli chcemy popracować nad opalenizną i spędzić czas nad hotelowym basenem, z którego rozciąga się spektakularny widok na klifowe wybrzeże.\nPoza sezonem klimat nadal jest wiosenny i przyjemny, a ceny są niższe, dzięki często pojawiającym się ofertom na wczasy last minute. To czas dla głodnych niezapomnianych widoków. Madera zaprasza więc turystów na wakacje przez okrągły rok!\nZ Madery warto przywieźć do naszego kraju słynne wino Madera oraz egzotyczne owoce, które można kupić np. w Funchal. Godne polecenia jest jabłko budyniowe, wielosmakowe marakuje i owoc hibiskusa. Ponadto warto spróbować espady – to ryba głębinowa, którą poza Maderą można spróbować jedynie w Japonii, a to wszystko popić słynnym napojem alkoholowym poncha.\nMiędzynarodowy Port Lotniczy Madera położony jest przy Santa Cruz, 16 km od Funchal. W ok. 5 godzin dolecimy tu m.in. z Warszawy, Katowic, Wrocławia czy z lotniska w Poznaniu. Czas na miejscu jest godzinę do tyłu w stosunku do strefy czasowej w Polsce - warto więc pamiętać o przesunieciu zegarków!\nKwiecień Kwi 21 °C woda 19 °C\nLipiec Lip 26 °C woda 22 °C\nSierpień Sie 27 °C woda 23 °C\nListopad Lis 23 °C woda 21 °C


Ciasto serowa krówka - przepisy z myTaste\nPotrzebna prostokątna tortownica\n2 łyżki płynnego, prawdziwego miodu,\n0,5 łyżeczki sody,\n0,5 litra śmietanki 30%,\n300 gram sera z wiaderka,\ncukier puder do smaku (około 2-3 łyżki),\n6 łyżeczek żelatyny,\nok 0,5 szklanki wody do rozpuszczenia żelatyny\n450 gram cukierków KRÓWKI,\n2 łyżki śmietanki 30%,\nok 6 dag masła,\nCiasto snickers - bez pieczenia. Muszę się wam przyznać, że już kiedyś robiłam to ciasto, ale z budyniem, było smaczne, ale czegoś mi tam brakowało\nCiasto jest na bazie herbatników, więc nie wymaga pieczenia, za to powinno spędzić w lodówce dłuższy czas, aby herbatniki zmiękły i dobrze się kroiły\nPyszne makowe ciasto przełożone budyniowym kremem kokosowym idealnie sprawdzi się na rodzinne uroczystości\nKruche ciastka moczymy w kawie z likierem i wykładamy na spód. Z tluszczu, cukru i budyniu przygotowujemy krem\nBiałe czekolady roztopić w kąpieli wodnej,ostudzić. 200 ml śmietany ubić na sztywno , dodać serek mascarpone, zmiksować na wolnych obrotach dolewając powoli ostudzoną białą czekoladę\nCzekoladowo - śmietankowe ciasto z truskawkami\nSmaczne i lekkie ciasto. Dodam, że ciasto jest dość wysokie i wychodzi go spora blacha, więc jest w sam raz na większą liczbę gości lub po prostu dla licznej rodzinki\nCIASTO KOKOSOWE Z PTASIM MLECZKIEM I PIANKĄ CAPPUCCINO\nŚmietanę ubijamy na sztywno z cukrem pudrem, dodajemy cappuccino i żelatynę – bardzo dokładnie mieszamy i wylewamy na ciasto\nCiasto podzielić na pół i jedną z połówek też na pół. Na jabłka zetrzeć zmrożone kakaowe ciasto i wstawić do piekarnika\nCiasto idealnie sprawdzi się na komunię. Ciasto przekładamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 st\nCiasto, w którym rozsmakuje się każdy amator cytrynowych klimatów. Poza walorami smakowymi ciasto jest bardzo eleganckie, dobrze się kroi i pięknie prezentuje na stole\nŚwiąteczny Trójsmak - to puszyste, przepyszne ciasto łączące w sobie to co najlepsze na święta - domowej roboty masę makową, lekką warstwę serową i delikatną bezową piankę, posypaną płatkami migdałowymi\nWarstwa serowa. z podanych składników przygotowuje biszkopt. Biszkopt jasny również robię według przepisu


Parkiet francuski, czyli elegancja w salonie | Vip Parkiet\nParkiet francuski, czyli elegancja w salonie\nParkiet francuski to klasyka sama w sobie. Ten sposób układania podłóg jest znany od dawna i z każdym rokiem stale zyskuje na popularności. Jeżeli ktoś wybiera naturalny parkiet dębowy do salonu to jednym z najczęściej wybieranych rozwiązań jest właśnie parkiet francuski.\nJodełka francuska bezsprzecznie króluje w klasycznych, rustykalnych salonach. To rozwiązanie jest chętnie proponowane przez pracownie projektowe i akceptowane przez klientów, którzy szukają czegoś stałego, stale modnego, ponadczasowego i przede wszystkim wnoszącego prestiż do pomieszczenia. Parkiet francuski, czyli dąb układany w specjalny sposób nieustannie wzbudza zachwyt i podziw.\nSposób ułożenia ma wpływ na estetykę\nJodełka francuska to specyficzny sposób układania podłogi dębowej. Przy tradycyjnych deskach mamy do czynienia z większymi formami, montowanymi w jeden, tradycyjny sposób. Deski w parkiecie francuskim mają mniejsze rozmiary (przypominają klepkę) i są układane pod kątem 45 lub 90 stopni. To czyni parkiet francuski zupełnie wyjątkowym, a pomieszczenie w którym się znajduje bardziej prestiżowym.\nDąb to jeden z najszlachetniejszych rodzajów drewna. Twardy, o ciekawym usłojeniu, kolorystyce, właściwościach mechanicznych. Podłoga dębowa jest najczęściej wybieranym rozwiązaniem w chwili podejmowania decyzji o zakupie deski drewnianej. Parkiet francuski z drewna dębowego można więc określić mianem długowiecznego.\nNajwiększą zaletą jest oczywiście estetyka i pełna harmonia z wyposażeniem salonu. Wybierając parkiet francuski mamy gwarancję, że dopasujemy do niego kolor ścian, rodzaj mebli i dodatki. Dąb nie będzie się również kłócił z kominkiem, a tylko go wzbogaci.\nWarto również zwrócić uwagę na trwałość parkietu francuskiego. Dobór drewna oraz zabezpieczenie go na przykład lakierem matowym lub półmatowym sprawi, że podłoga przez wiele lat zachowa swój oryginalny wygląd – nawet w pomieszczeniach o bardzo dużym, intensywnym użytkowaniu.


Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie i Hanušovická Vrchovina - Forum Sudety.it\nGóry Bystrzyckie, Góry Orlickie i Hanušovická Vrchovina\nPostautor: opawski1 » 11-01-2017 20:52\nGóry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Hanušovická Vrchovina 29-31 października 2016\nKorzystając z długiego weekendu wspólnie ze znajomymi postanowiliśmy spędzić go w Sudetach Środkowych. Za cel obraliśmy trzy sudeckie pasma. Nigdy jeszcze nie gościłem w tych górach, dlatego propozycja była bardzo kusząca. Za bazę wypadową obraliśmy Schronisko Jagodna w Spalonej, spędzając w nim 2 noce. Bardzo polecam ten obiekt. Przyjazna atmosfera, górski klimat i wystrój schroniska bez nowoczesnych wygód i pyszne jedzenie. Kto tam nie był polecam odwiedzić !\n29 października: Spalona- Jagodna-Spalona (Góry Bystrzyckie)\nPo przyjeździe i zakwaterowaniu się w schronisku postanawiamy wybrać się na szczyt Jagodna. Ruszamy żółtym szlakiem, szeroką, kamienistą drogą leśną (jak się później okaże taka będzie do końca wyprawy). Złota jesień w pełni, choć powoli zaczyna się kończyć, jest dość zimno i wieje wiatr, czasami wychodzi słońce dodając uroku czerwono-żółtym buczynom. Na trasie spotykamy wiele czerwonych muchomorów i kilka starych drewnianych domków (myśliwskich?).\nZmieniamy kolor szlaku na niebieski, teraz dość stromo wspinamy się, zza drzew ukazują się widoki na Bystrzycę Kłodzką, Igliczną, Masyw Śnieżnika. Docieramy na szczyt Jagodnej (977 m), na ambonie wisi drewniana tabliczka, miejsce to zaliczane jest do Korony Sudetów. Stała tutaj 17 metrowa drewniana wieża widokowa zbudowana w 1909 r. przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie, potem zastąpiona wieża triangulacyjną. Trwają spory, że nie jest to najwyższy punkt Gór Bystrzyckich. Właściwy wierzchołek Jagodnej (985 m) znajduje się w pobliżu, przez niektórych nazywany Sasanką.\nZe szczytu schodzimy do schroniska, zajmuje to tam ok. godzinę. Długość dzisiejszej trasy to: 15 km\n30 października: Velká Deštná (Góry Orlickie)\nPogoda się popsuła. Na dziś mamy zapłanowane 2 trasy. Jedziemy na przełęcz Šerlich i czerwonym szlakiem zdobywamy najwyższy szczyt Gór Orlickich Velká Deštná (1115 m). Pada mokry topiący się śnieg, widoczność sięga kilku metrów.\nDługość trasy: 7 km\n30 października: Neratov-Anenský vrch- czechosłowackie bunkry-Neratov\nAutem przemieszczamy się do Neratova. Pogoda zmienia się, przestaje padać, wychodzi słońce, chmury znikają. Parkujemy przy okazałym kościele na górce. Postanawiamy go zwiedzić. Ta barokowa świątynia pochodząca z XVIII w. pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny był niegdyś popularnym miejscem pielgrzymkowym. Straszny los spotkał go podczas II wojny światowej 10.05.1945 r. został trafiony pociskiem przez Armię Czerwoną. Spłonął dach, dzwony, zegar i drewniane wyposażenie. W czasach komunistycznych popadał w ruinę, a w 1973 r. podjęto decyzję o jego wyburzeniu, co jednak nie doszło do skutku z powodu braku środków. Dopiero w latach 90. zaczęto odbudowę kościoła. Zastosowano bardzo ciekawą konstrukcję dachu z przeźroczystego szkła, co wyróżnia świątynie. Akurat odprawia się Msza Św.\nRuszamy w drogę żółtym szlakiem pośród drewnianej zabudowy Neratova, pniemy się w górę, mijając bardzo stare kamienne krzyże i kapliczki oraz stos świeżej marchwi a obok ambony myśliwskie...\nDocieramy do przełęczy Mezivrší, tutaj zmieniamy kolor szlaku na czerwony, wkraczamy w umocnienia obronne sprzed II wojny wybudowane przez Czechosłowację.. Mijamy betonowe bunkry , są zagospodarowane. Wspinamy się na Anenský vrch (992 m), na którym znajduje się drewniana wieża widokowa. Z góry widoki nieco ograniczone przez wysokie drzewa, dobrze widać m.in Góry Stołowe czy Masyw Śnieżnika. Na szczycie znajdują się także 2 duże bunkry: " Anna" i "Arnost". Zwiedzamy je w środku, nie są już w dobrym stanie.\nWędrujemy dalej mijając i zwiedzając kolejne umocnienia. W końcu wkraczamy do kompleksu Tvrz Hanička. Został zbudowany w latach 1936-38. Składał się z 6 potężnych obiektów na powierzchni ziemi połączonych podziemnymi korytarzami o dł. 1,5 km. Planowano dobudować także wysuwaną, obrotową wieżę artyleryjską. Z takiej wieży można było strzelać w zakresie 360 stopni na odległość dwunastu kilometrów przy szybkostrzelności 2 x 20 strzałów na minutę. Miał służyć obronie granic Czechosłowacji przed Niemcami, stacjonować miało tu ok. 430 żołnierzy. Historia okazała się być inna Czechosłowacja poddała się i przekazała obiekt Niemcom bez walki. Po II wojnie obiekt należał do Armii Czerwonej. W kompleksie znajduje się muzeum, może zwiedzać podziemne korytarze, my jednak spóźniliśmy się o godzinę.\nMijamy kolejne umocnienia, niektóre bardzo zniszczone, celowo ostrzeliwane przez armię niemiecką sprawdzając trwałość betonu. Zmieniamy szlak na niebieski, słońce chyli się już ku zachodowi wracamy do Neratova.\nDługość trasy to 20 km\n31 października: Kraliky-Góra Matki Bożej-Jeřab-Kraliky (Hanušovická vrchovina)\nW ostatni dzień naszej wycieczki przemieszczamy się w Sudety Wschodnie (prawie do domu ). Auta zostawiamy na rynku pięknego miasteczka Králíky i wybieramy żółty szlak. W oczy rzuca się położony wysoko nad miastem klasztor. Stromo po kamienistej alei klonowej z drogą krzyżową wspinamy się na Górę Matki Bożej. Na wierzchołku znajduje się okazały barokowy klasztor Redemptorystów wraz kościołem zbudowanym w latach 1695-1700. Po pożarze od pioruna wnętrze kościoła w stylu neorensansowym. W czasach komunizmu klasztor został zamieniony na obóz pracy dla zakonników i księży, żyli w bardzo ciężkich warunkach. Odzyskany przez zakon w 1968 r. i wyremontowany. Obecnie w kościele posługuje jeden ksiądz. Klasztor zwiedzamy w drodze powrotnej.\nRuszamy dalej i wspinamy się na 22 m metalową wieżę przekaźnikowo-widokową na Valu. Roztacza sięz niej piękny widok na masyw Śnieżnika, Jeseniky z Pradziadem, Góry Orlickie i pobliskie Kraliky z klasztorem.\nMaszerujemy w kierunku dzisiejszego celu Jeřab, zbaczając na chwilę z trasy odwiedzamy barokową, kamienną kaplicę z poł. XVIII w. pw. Świętej Trójcy. Pierwotnie w tym miejscu stała drewniana kaplica, zbudowana jako wotum dziękczynne za uratowanie mieszkańców Králík przed Prusakami podczas wojen śląSkich. Wracamy na naszą trasę i zdobywamy szczyt Jeřab, najwyższy w Hanušovickiej Vrchovinie.\nChwila przerwy i rozpoczynamy strome zejście niebieskim szlakiem przez źródło Tichej Orlicy do żółtego i przez Val i Górę Matki Bożej wracamy do Kralików.\nPodsumowując całą wyprawę. W czasie 3 dni przeszliśmy 60 km. Pogoda dopisała. Poznałem część Sudetów, która nie była w ogóle mi znana. Plan został zrealizowany w 100% Wycieczka organizowana była pod Koronę Sudetów, której ja narazie nie robię. Dotychczas mam zbobyte 9 z 22 szczytów\nWSZYSTKIE ZDJĘCIA: https://goo.gl/photos/Gv5841QBunPawrj58\nRELACJA Z: http://goryopawskie.bnx.pl/forum/viewthread.php?forum_id=4&thread_id=100\nOstatnio zmieniony 13-01-2017 12:57 przez opawski1, łącznie zmieniany 1 raz.\nRe: Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie i Hanušovická Vrchovina\nPostautor: Zły Marcin » 11-01-2017 21:35\nWszysko pięknie, ale co te zdjęcia tak w lewo ciągnie?\nPostautor: włodarz » 12-01-2017 19:52\nWybieram się na ten Annensky vrch już od jakiegoś czasu i wybrać się nie mogę a widzę, że warto przejść się tam z Neratova.\nPostautor: opawski1 » 14-01-2017 20:36\nwłodarz pisze: Wybieram się na ten Annensky vrch już od jakiegoś czasu i wybrać się nie mogę a widzę, że warto przejść się tam z Neratova.\nNaprawdę warto, i jeszcze tak wycelować godziny, żeby trafić na zwiedzanie podziemnych tuneli kompleksu bunkrów.


Polscy paraolimpijczycy dziesiątą siłą na świecie - NewsBook\nStrona główna Wiadomości Sport Polscy paraolimpijczycy dziesiątą siłą na świecie\nPolscy paraolimpijczycy dziesiątą siłą na świecie\nReprezentanci Polski zdobyli na Igrzyskach Paraolimpijskich 39 medali. Byli lepsi niż w Londynie, o 3 medale! Reprezentanci paraolimpijscy w klasyfikacji generalnej zajęli 10. miejsce. To oznacza, że cel postawiony przed Rio de Janeiro został osiągnięty. 9 złotych, 18 srebrnych i 12 brązowych – to dorobek reprezentacji Polski na Igrzyskach Paraolimpijskich. W Brazylii wystartowało 90 polskich sportowców. W Rio de Janeiro Polacy zajmowali aż 19 razy czwarte miejsce. – To były bardzo udane igrzyska z małym niedosytem, bo mogło być jeszcze lepiej. W wielu przypadkach zabrakło po prostu szczęścia – powiedział Łukasz Szeliga, prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego. Na koncie Polaków są też trzy rekordy świata, trzy rekordy Europy, jeden rekord Igrzysk Paraolimpijskich, rekord Polski w pływaniu i wiele rekordów życiowych.\n– Nagrody finansowe, które powiększyliśmy w tym roku, dotyczą również paraolimpijczyków. Będą takie same jak olimpijczyków – ogłosił już jakiś czas temu minister Witold Bańka. Za złoty medal sportowcy otrzymają 64 400 zł, srebrny – 46 tys. zł, a brązowy – 36 800 złotych.\nW klasyfikacji medalowej zwyciężyły Chiny z dorobkiem 239 medali, w tym 107 złotych. Drugie miejsce zajęła Wielka Brytania – 147 medali, a trzecie Ukraina – 117 krążków.\nPolscy medaliści Igrzysk Paraolimpijskich w Rio de Janeiro (imię, nazwisko, medal, dyscyplina, ew. kategoria niepełnosprawności):\nBartosz Tyszkowski – srebrny medal (lekkoatletyka, pchnięcie kulą)\nAlicja Fiodorow – srebrny medal (lekkoatletyka, bieg na 100 metrów)\nNatalia Partyka – złoty medal w tenisie stołowym (kategoria 10)\nAlicja Fiodorow – srebrny medal w biegu na 200 m (T47)\nDariusz Pender, Michał Nalewajek i Jacek Gaworski – srebrny medal w szermierce na wózkach\nNatalia Partyka, Karolina Pęk i Katarzyna Marszał – złoty medal w tenisie stołowym (kategoria C6-10)\nIwona Podkościelna i Aleksandra Tecław – złoty medal w kolarskim wyścig ze startu wspólnego (kategoria B)\nWszystkim serdecznie gratulujemy i dziękujemy za piękne emocje!\nźródło: msport.gov.pl/ fot. AFP


W Tatrach spadł śnieg. TOPR ostrzega: Jest zagrożenie lawinami - WP Wiadomości\nW Tatrach spadł śnieg. TOPR ostrzega: Jest zagrożenie lawinami\nW nocy z soboty na niedzielę W Tatrach spadł śnieg. Na Kasprowym Wierchu leży już ponad 30 cm śniegu. Meteorolodzy prognozują kolejne opady. TOPR odradza turystom wyprawy w wyższe partie gór.\nWidok z kamery TOPR na Dolinę Chochołowską w TatrachŹródło: topr\n"Ostatniej nocy w Tatrach spadł śnieg. Na Kasprowym Wierchu jest 11 cm śniegu. Według prognoz możemy spodziewać się dalszych opadów. Warunki do uprawiania turystyki są bardzo trudne. Szlaki są zasypane, oblodzone. Można spodziewać się wystąpienia zagrożenia lawinowego" - napisał TOPR w komunikacie zamieszczonym na stronie internetowej.\nRatownicy przestrzegają, że od wysokości około 1500 m występuje świeży śnieg, a miejscami oblodzenie.\n"Dodatkowym utrudnieniem w partiach graniowych jest niski pułap chmur, który ogranicza widzialność i utrudnia orientację w terenie, co może być przyczyną pobłądzeń. W dolnych partiach szlaki są mokre i śliskie, a na odcinkach leśnych błotniste. Szczególnie dużo błota jest na Ścieżce nad Reglami między Doliną Lejową, a Doliną Chochołowską, w stronę Bobrowieckiej Przełęczy oraz u wylotu Doliny Starorobociańskiej" - dodają.\nZ powodu złej pogody TOPR nie może używać do akcji śmigłowca. Poszkodowani znoszeni są z gór w tradycyjny sposób. W sobotę ratownicy pomagali mężczyźnie, który poślizgnął się i złamał nogę. Z kolei w piątek 15 ratowników ruszyło na pomoc turyście, który miał problemy z sercem. Ze schroniska w Pięciu Stawach mężczyzna został zniesiony na noszach i przekazany ratownikom medycznym przy Wodogrzmotach Mickiewicza.\nŹródło: TOPR, rmf24.pl


Półmaraton Pabianicki Tradycyjnie już kolejny raz stawiliśmy się na starcie Pabianickiego Półmaratonu, który odbył się już poraz 8. Jednak podobnie jak rok temu pogoda dla biegaczy nie była łaskawa. Było gorąco i wietrznie, więc trzeba było dobrze rozłożyć siły na całe 21 km. Na szczęście organizatorzy zadbali o kurtyny wodne […]\n13. PZU Półmaraton Warszawski W miniony weekend odbył się 13. Półmaraton Warszawski. Na wyjazd do stolicy wybrało sie dwóch naszych zawodników. W jednym z największych półmaratonów organizowanych w Polsce udział wzięło ponad 12 tysięcy zawodników. Świetnie zorganizowany bieg, pozytywna atmosfera i piękna słoneczna pogoda pozwoliła dwóm naszym zawodnikom na poprawienie […]\n11. Panas Półmaraton Ślężański Na początku opiszemy sobotni start w Sobótce. Mglisty sobotni poranek nie zapowiadał się zbyt dobrze. Jednak naszą sześcioosobową ekipę Sobótka przywitała słońcem i dobrą temperaturą do biegania, dzięki czemu mogliśmy spodziewać się fantastycznych wyników. Jak już było wcześniej wspomniane, start ten był otwarciem przygody do zdobycia […]\nTen weekend kończyliśmy zawodami w Poznaniu … jakże udanymi dla Nas zawodami na 10 km. Piękny dzień, piękna pogoda , około 17 stopni… niczym piękna wiosna w Poznaniu. Od rana adrenalina na najwyższym poziomie… wkońcu rozpoczęcie sezonu biegowego. Na Maniacką dziesiątke wybraliśmy się 8 osobym składem powalczyć o jak najlepsze […]\nWeekend sportowy startowy za nami. Było tego troche ale może zaczniemy od początku.. czyli od II Jurajskiego Biegu Kobiet w Olsztynie Jurajskim. Na trase wybiegli w tym biegu Aleksandra Kudra, Jolanta Jakubowska, Grażynka Sujka oraz Ryszard Jeziorny w NW. Grażynka oraz Jola postawiły na bieg na 5 km Aleksandra Kudra […]\nKolejne wyniki z pasjonującego weekendu… tym razem opiszemy Pawła Urbaniaka, Michała Packiego oraz Łukasza Walkowiaka. Każdy z chłopaków ścigał się w innym mieście tej niedzieli co pokazuje, że sezon startowy rozpoczyna się na całego. Po krótce Paweł wystartował w 16 Frankfurter Mainowa Halbmarathon. Wystartował jakże mocno i znakomicie bo ukończył […]\nWarsztaty biegowe część trzecia. W miniony piątek wraz z Centrum Rehabilitacji IKE zorganizowaliśmy warsztaty biegowe na temat Priopriocepcji czyli czucie mięśni głebokich. Teoria połączona z praktyką będzie napewno bardzo pomocną częścią w bieganiu. Maciej Kujawa bardzo profesjonalnie pokazał nam na czym polega ćwiczenie mięśni głębokich i jak ważny to aspekt w […]\nWarsztaty biegowe część trzecia\nCross wokół małego Giewontu – tak nazywa się bieg który odbył się w malowniczym Olsztynie niedaleko Częstochowy. Bieg ten był dla naszych zawodników sprawdzianem postępów w przygotowaniach do zbliżającego się sezonu startowego. Trasa o długości 8km dała w kość każdemu zawodnikowi, jednak rezultaty mogą napawać optymizmem na najbliższe miesiące 🙂 W […]\nGala Wieluńskiej Wieży Sukcesu za nami. Było pięknie, było dostojnie, było zjawiskowo i było zwycięsko. Jako grupa Wieluń BIEGA zostaliśmy nominowani w kategorii działalność społeczna. Tylko na tą kategorię swój głos można było oddać za pomocą ankiety na stronie Miasta. Walczyliśmy bardzo dzielnie i udało się… wygraliśmy… mamy to Wieluńska Wieża Sukcesu […]\nGala Wieluńskiej Wieży Sukcesu\nLedwie tydzień temu kończyliśmy stary rok na biegach w Ruścu i Trzebnicy, a już przyszło nam powitać na sportowo nowy. Pierwsza okazja pojawiła się błyskawicznie. 6 stycznia, Święto Trzech Króli, Łódź. Limit 2000 uczestników wyczerpał się na kilka dni przed startem. Wśród tak dużej liczby zawodników pojawiło się 15 przedstawicieli […]\n6 BIEG Świąteczny – Rusiec 2017 Już od kilku lat jest tradycją, że w okresie świąteczno-noworocznym zawodnicy Wieluń Biega wybierają się do pobliskiego Ruśca, by tam wziąć udział w Biegu Świątecznym. Na podstawie tego biegu możemy pokazać, jak bardzo nasza drużyna rozwinęła się na przestrzeni ostatniego roku. W ubiegłym roku […]\nW sobotę 16.12.2017 spotkaliśmy się w restauracji Roma w Wieluniu aby podsumować miniony sezon biegowy. Udało się wszystko zrobić z dużym rozmachem, chociaż nie było łatwo bo czas na organizacje był dość okrojony. Wszystko jednak było dopięte na ostatni guzik niczym nasze koszule w ten jakże ważny dla Nas dzień. […]


Ku nieznanemu +18 - Page 2\nKu nieznanemu +18\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18 Pią 25 Wrz 2015, 22:58\nUśmiechnęłam się widząc, że Crabby się złapał. -Brawo Absol. Dałaś mu popalić. Naprawdę ci się należy cos dobrego. Podrapałam ją za uchem w nagrodę. Wzięłam pokeball z wodnym pokemonem. - Mój pierwszy pokemon i nie jest to robak. Byłam bardzo zadowolona. Z pochwały Blade też. -Wow. Wielki jest. Mój będzie o wiele mniejszy. Nawet po ewolucji. Powiedziałam do chłopaka i spojrzałam na niego. -Mam sprawę do Ciebie Blade. Wiesz o tym, ze mam moc i uszy. Czy pomógłbyś mi zapanować nad mocą? Póki co jestem jak tykająca bomba elektryczna. Spytać nie zaszkodzi, a może mi nawet pomoże. Może mu się też coś przypomni. Nie zaszkodzi spróbować. Jednak po zapytaniu zaczęłam się lekko obawiać bo widziałam co potrafi.\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18 Pon 28 Wrz 2015, 23:26\n- Ni jak, mogę ją wyłączyć albo zdetonować - Odparł po czym poszedł dalej, po drodze cofając Kinglera do balla. Cóż, nie było to zbytnio pomocne, jeśli ogólnie jakoś było. Albo nie wie, udaje że nie wie albo nie che się z tym babrać. Jedno jest pewne, na chwile obecną masz przesrane. W trakcie drogi zaczęło się już ściemniać. Blade wyciągnął ostrze, ściął jakieś drzewo po czym zrobił ognisko - Shakkahō - Odrzekł strzelając jakąś energią w drewno rozpalając ognisko. - Ty siedź, ja sie przejdę - Odparł po czym znikł, dosłownie znikł. Zostałaś na razie sama, z ogniskiem. Cóż, życie jest czasem do bani czasem niekonieczne ale teraz jest ewidentnie przesrane.\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18 Pon 28 Wrz 2015, 23:34\nWestchnęłam cicho. No to tyle z pomocy do opanowania mocy. Poszłam dalej za nim. Przez resztę drogi nie odezwałam się. Byłam zła, ze nawet nie postarał się pomóc. Może muszę coś zrobić dla niego by on zrobił dla mnie? Mogę się tylko domyślać. Kiedy poszedł się przejść usiadłam tak jak powiedział i tak nie miałam zamiaru iść gdzieś w nocy. Jeszcze mnie zubaty albo coś gorszego zaatakuje. Usiadłam przy ognisku i wygrzewałam się. Spojrzałam na pokeball z krabem. Jak tylko dojdziemy do pokemon center to go wyposzczę i postaram się zaprzyjaźnić. Obok mnie leżała Luna. Pogłaskałam ją po głowie i patrzyłam dalej w płomienie. Zaczęłam sobie cichutko nucić jakaś piosenkę, która mi przyszła do głowy. Zaczynałam się robić śpiąca.\n-Dopada mnie zmęczenie. Chyba zaraz po prostu zasnę.\nWstałam i zaczęłam chodzić by nie zasnąć tak od razu. Ciekawe gdzie poszedł Blade. Po porstu sobie znikł.\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18 Czw 15 Paź 2015, 18:33\nRówniny Ashenbergu, godzina 21:69\n- Znaleźliście w końcu źródło Ashary? - Odrzekł wysoki mezczyzna\n- Nie szefie, te zasrane elfy czy jak ich tam wołali ukryli to źródło. Dodajmy że zasrana Inkwizycja je dodatkowo ukryła by nikt nigdy go nie znalazł. To nieco utrudnia nam działanie - Odrzekł jakiś koleś z łopatą\n- Dobra, szukajcie dalej - Odparł po czym wyciągnął amulet - Odnajdź Grobowiec! Dark Pharaoh! - Odrzekł po czym nastąpił błysk\nSiedziałaś Samotnie głaszcząc Lunę. Po chwili pokemon zasnął a ty zastanawiałaś się dalej gdzie on polazł. W oddali widziałaś tylko Hoothooty\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18 Czw 15 Paź 2015, 22:08\n""Ciekawe gdzie on poszedł. A tam... Cokolwiek się stanie to da sobie radę." Przemknęło mi przez myśl. Popatrzyłam na Hoothoty i przydało by się złapać coś latającego. Zaczęłam też mysleć o tej całej inkwizycji. Czyżby Blade sobie u nich nagrabił? Jesli tak to ciekawe czym? W końcu zawsze się może przydać. Siedziałam dalej i zaczynałam se robić senna. W końcu wzięłam śpiwór i rozłożyłam go. Dorzuciłam trochę do ognia by tak szybko nie wygasło. Po czym byłam gotowa by się trochę przespać. Położyłam się obok Absol, jeszcze na moment się rozejrzałam czy Zern nie wraca po czym po prostu próbowałam zasnąć. Dzięki Kocim uszkom i Lunie mogłam w każdej chwili się zerwać gdybym usłyszała coś podejrzanego.\nTemat: Re: Ku nieznanemu +18


czy VW Passat TDI to naprawdę awaryjne auto? - Auto-Moto - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nhocest 28.02.09, 22:34\nczytam wiele na temat tego auta i już głupieję. jeżdzi tego po PL\ncała masa, chyba najwięcej w swojej klasie, to i prawdopodobieństwo\nniezadowolonych klientów wzrasta.\nbrattby Re: czy VW Passat TDI to naprawdę awaryjne auto? 28.02.09, 22:39\nMój tata jeździ piąty rok - jeszcze nie było żadnych usterek, tylko "wymiany"\neksploatacyjne. Nie wiem, czy to ma znaczenie, ale samochód był sprowadzany na\nzamówienie z Niemiec (nowy).\nhocest chodzi mi o te nowe rok 2006 i młodsze [no text] 28.02.09, 22:49\nq7-quattro Re: chodzi mi o te nowe rok 2006 i młodsze [no te 28.02.09, 22:55\nPassat jest autem troche ponizej przecietnej jesli chodzi o awaryjnosc. Rekompensuje to ogromny wybor zamiennikow, tansze ich ceny i mozliwosc naprawy auta w znacznie wiekszej ilosci zakladow niz jakies japonczyki.\nkrakus.mp Re: chodzi mi o te nowe rok 2006 i młodsze [no te 01.03.09, 16:25\nJeżdzę B6 od dwóch lat (nie TDi) i z wyjątkiem paru,drobnych\nniedoróbek które ASO zlikwidowało na gwarancji, nic mu nie dolega.\nNajwiększą bolączką tych z silnikami TDi jest koło dwumasowe, które\nczęsto ulega awarii.Ponadto,w silnikach 2.0 TDi zdarza się, że\neurotaxt Re: czy VW Passat TDI to naprawdę awaryjne auto? 01.03.09, 11:08\nZ wszystkich użytkowników Passatów których znam (chyba z 5 lub 6\nosób) nigdy żaden nie narzekał na ponadprzeciętna awaryjność. Nie\nznaczy to, że te auta się woóle nie psują (nie ma takich aut) ale po\nprostu zadbane egzemplarze są naprawdę godne polecenia. Może jedynie\nlepiej unikać pierwszym modeli B6 z 2,0 TDI, miały trochę "chorób\nwieku dziecięcego" potem już OK. Z B5 lepiej wybrać modele po\nkonrad.boryczko Re: czy VW Passat TDI to naprawdę awaryjne auto? 01.03.09, 19:47\nOstatnio kupowałem samochód i 5-letni "passat kombi w dyzlu" tudzież a4 był poważnym kandydatem. Ostatecznie kupiłem coś innego (nie pytajcie).\nDo passata (i ogólnie VAG) zniechęciły mnie dość powszechne opinie, potwierdzane przez mechaników, że zawieszenie, skądinad świetne, na polskich drogach pada co 30-40 kkm i wymaga kosztownej renowacji, odtworzenia niemal. Zobaczymy ;)\nkrakus.mp Re: czy VW Passat TDI to naprawdę awaryjne auto? 01.03.09, 21:48\n> Ostatnio kupowałem samochód i 5-letni "passat kombi w dyzlu"\ntudzież a4 był pow\n> ażnym kandydatem. Ostatecznie kupiłem coś innego (nie pytajcie).\n> Do passata (i ogólnie VAG) zniechęciły mnie dość powszechne\n> e przez mechaników, że zawieszenie, skądinad świetne, na polskich\n> co 30-40 kkm i wymaga kosztownej renowacji, odtworzenia niemal.\nW poprzednich modelach Passata (B5) zawieszenie się faktycznie sypało\nB6 ma zawieszenie z przodu na Mc Phersonach i znacznie prostrzą\nbudowę.Znam B6 z przebiegami ponad 100 tys.i bez problemów z\n24.01.22, 14:29 Sens dużych samochodów (72) schweppes1\n24.01.22, 14:27 OT jak silna jest wasza wiara (58) trypel\nŚlimak jest odrażający w każdej postaci\nSię witam z wami:))


Sprzedaży tygodników miesięczników motoryzacyjnych sierpień 2017\n„Motor” i „Auto-Moto” liderami sprzedaży wśród tygodników i miesięczników motoryzacyjnych\nLiderem sprzedaży wśród tygodników motoryzacyjnych w sierpniu 2017 roku pozostał tygodnik „Motor” (Wydawnictwo Bauer). Jego średnia sprzedaż ogółem względem analogicznego miesiąca 2016 roku zmniejszyła się o 5,91 proc. i wyniosła 116 398 egz. - wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy, opracowanych przez portal Wirtualnemedia.pl.\nDrugi w kolejności tygodnik, czyli „Auto Świat” (Ringier Axel Springer Polska), zanotował spadek wynoszący 9,53 proc., a jego średni wynik uplasował się na poziomie 57 641 egz.\nWśród miesięczników na pierwszym miejscu znalazł się magazyn „Auto-Moto” (Wydawnictwo Bauer). Jego wynik sprzedażowy w sierpniu br. wyniósł 50 069 egz. Zwiększył się o 7,15 proc.\nWiceliderem był „Auto Świat Poradnik” (Ringier Axel Springer Polska) ze sprzedażą w analizowanym okresie na poziomie 36 960 egz., po spadku o 8,29 proc.\nPodium uzupełnia „Świat Motocykli” (Agora). Miesięcznik ten zanotował spadek wynoszący 11,68 proc. do 10 996 egz.\nZ piątego na czwarte miejsce awansowało „Classic Auto” (Stratos Concept). Sprzedaż ogółem tego magazynu wyniosła 6 917 egz., po wzroście o 19,94 proc. - największym w zestawieniu wśród wszystkich pism.\nOstatni był „Automobilista” (Automobilista), który zanotował z kolei największy spadek wśród wszystkich pism, wynoszący 28,16 proc. Jego wynik w sierpniu br. wyniósł 6 261 egz., a tytuł ten spadł z miejsca czwartego.\nW sierpniu br. w porównaniu do lipca br. sprzedaż ogółem tygodnika „Motor” zwiększyła się o 12,11 proc., a wynik „Auto Świata” poszedł do góry o 0,96 proc.\nWśród miesięczników największym wzrostem pochwalić się mogło „Auto-Moto” - było to 29,99 proc. Największy spadek w tym ujęciu, wynoszący 4,59 proc., również zanotował „Automobilista”.\nDołącz do dyskusji: „Motor” i „Auto-Moto” liderami sprzedaży wśród tygodników i miesięczników motoryzacyjnych\nW RASP i tak się cieszą. Przecież znakomite wideo "Auto Świat Go" ma lepsza oglądalność niż "Gra o Tron" i "Belfer" razem wzięci\nNiezmiennie dopytuje, gdzie jest Auto Motor i Sport? Sprzedają, nie sprzedają, sami kupują?\n2 pln to klucz do sukcesu motoru.\nCena to podstawa.\nA co jest kluczem do porażki Auto Świata?


Pseudogospodarcze bajdurzenia senatora Filipa Libickiego. - blog FranioMinor\n03.11.2021 192 1\nOstatnio p. sen. Libicki popełnił notkę wskazującą, iż to przedsiębiorcy będą tak poszkodowani Polskim Ładem, że in gremio zamkną swoją działalność i/lub przeniosą się do innych krajów, pozostawiając w Polsce pustynię i zgliszcza oraz bezrobotnych byłych pracowników ich firm. Tak mu ponoć opowiadają ... Co mnie bardzo osobiście dziwi, bo ciągle mam kontakty z przedsiębiorcami z paru branż i nigdy czegoś podobnego nie słyszałem. Owszem, słyszałem różne teksty o "dyktaturze Kaczyńskiego", "rozwalaniu Europy" i różne skojarzenia z paroma znanymi zbrodniarzami XX wieku. O strasznym Polskim Ładzie jakoś nie słyszałem.\nMnie ten tekst jakoś dziwnie kojarzy się z podobnym kilka lat temu. Nie mam specjalnie czasu na grzebanie w historii Salonu, ale wątek o przedsiębiorcach przenoszących się do Czech (czy innych ościennych krajów) już był wałkowany. I w międzyczasie ludzie się zorientowali, że jest to zwykła hucpa, bo po pierwsze przenosząc swoją działalność do innego kraju trzeba znać tamtejsze warunki, a przede wszystkim język i ustawodawstwo. Z własnego doświadczenia wiem, jak bardzo systemy prawne w różnych krajach są odmienne od naszego i czasami wręcz trudne do zrozumienia bez wnikania w szczegóły rozwiązań! Co gorsze, można wpaść zupełnie nieświadomie w różne pułapki związane z pozornym podobieństwem odmiennych rozwiązań. Jak już mowa o Czechach, to tam piekarnie chwalą się tym, że ciągle mają "czerstwe pieczywo"! I do tego jeszcze te uzanse.\nAle przejdźmy do szczegółów czyli kosztów takiej zabawy w przenoszenie działalności gospodarczej na złość Kaczorowi. Mamy oto przedsiębiorcę o statusie osoby fizycznej z podatkiem liniowym 19% i dochodem brutto na poziomie miliona rocznie. Za ten rok zapłaci podatek rzędu 190 tys. złotych oraz nieco ponad 600 złotych składki zdrowotnej nie podlegającej odliczeniu od podatku dochodowego. Według nowych przepisów będzie musiał dodatkowo zapłacić 4,9% od dochodu czyli aż 49 tys. Sporo, to fakt. W obecnym stanie płaci jakieś 4,5 tys. rocznie, z czego 3,9 tys. może odliczyć od podatku czyli realnie jakieś 600 złotych rocznie! Ale, ale, efektywna stopa procentowa danin na rzecz Państwa w wysokości 23,9% w roku 2022 przy dochodach rzędu miliona złotych (250 tysięcy USD!) to naprawdę niewiele na tle innych krajów.\nProszę spojrzeć na dane: https://tradingeconomics.com/country-list/personal-income-tax-rate?continent=europe\nW Republice Czech podatek od osób fizycznych wynosi .. 23%! Czy ktoś przy zdrowych zmysłach będzie wynajmował lokal mieszkalny w Czechach (aby mieć adres stałego pobytu), wynajmował tłumacza, księgowego, prawnika itd itp. dla ...No właśnie! Po kiego grzyba! "Atrakcyjnie" wygląda tu Białoruś ... No i Węgry, ale przecież tam dyktatura gorsza niż w Polsce.\nOczywiście w kolejnych latach obciążenia składką zdrowotną wzrosną. Ale w międzyczasie i podatki pewnie wszędzie wzrosną. Naszym celem jest przecież poziom "starej Unii" a tam są stawki średnio dwa razy wyższe niż w Polsce.\nZa to w Polsce mamy szereg innych możliwości "ucieczki" od nadmiernych (w naszym odczuciu) obciążeń. Podatek od przychodów (gdy ktoś ma niskie koszty i chce zaoszczędzić na księgowości) lub spółka z o.o. o wyjątkowo niskim opodatkowaniu to tylko przykłady. A poza tym podatki to tylko jeden z wielu aspektów w ocenie celowości (lub bezcelowości) prowadzenia działalności. Wprowadzenie Polskiego Ładu oznacza wypływ dodatkowej gotówki na rynek (efekt zmniejszenia obciążeń większości pracowników najemnych), co stanowi łakomy kąsek dla tych, co mają odpowiednią ofertę. W końcu jeden z moich znajomych płaci nawet 200 złotych najmu za metr kwadratowy miesięcznie sklepu, bo jego lokalizacja gwarantuje duży ruch, co kompensuje gigantyczny koszt lokalu i jeszcze zostawia godziwy dochód.\nOpublikowano: 3 listopada 2021, 11:39\nPolski Ład Nowy Polski Ład i Windows 11