ciekawostka [Archiwum] - Klub Senior Cafe\nKlub Senior Cafe > Generacja 50Plus > Różności > Różności - wątki archiwalne > ciekawostka\nView Full Version : ciekawostka\nsluchajcie pomysleliscie kiedys zeby pokazac swoje fotki milej by bylo sie blizej poznac\nBardzo dobry pomysł, ja jestem na fotce w swoim profilu. To czarne co trzyma dziecko na ręku to ja. Zrobię sobie więcej fotek i "opublikuję" bo to opublikowane zdjęcie jest kiepskie.\nDziewczyny, wklejajcie swoje fotki.\nNo chcialam i cos mi sie pokielbasilo.Nie mam za duzo swoich zdjec a to co mam nie chcialo sie wkleic\nA ja mam mieszane uczucia. Na ponad sześcset zarejestrowanych uczestników, około stu pięćdziesięciu jest aktywnych. Z tej liczby około stu napisało jeden, dwa posty i tylko się przygląda. Ci którzy faktycznie tu dyskutują, często nie podają daty urodzenia, czy nawet miejsca zamieszkania.Czemu? To już ich problem. Czy ja naprawdę muszę być rozpoznawalna przez wszystkich wokół? Przecież równocześnie każdego dnia wchodzi na forum multum osób z tzw gości i czy każdy młodzik w okolicy ( całkiem realne ) musi wiedzieć, że ja to ja? Wiem. Mogę udostępnić zdjęcie tylko dla wybranych, ale...jakieś takie to...mało sympatyczne.\nW mojej wyobrażni ma swój obraz każda z Was.Lubię Was za to co piszecie i jak piszecie, a nie za to jak wyglądacie.\nJak większość wklei, to nie będę gorsza, ale proponowałabym pouzupełniać całkiem puściutkie profile, bo czasem nie wiadomo, czy to kobieta, czy mężczyzna.\nHa ! Bohatersko umiescilam swoja watpliwej urody podobizne z ksiazka w kuchni przyjaciol-bo innej nie mam\nMałgosiu, jesteś śliczna i jeszcze bardzo młoda, dlatego się nie dziwię... Ja bardzo źle wychodzę na zdjęciach, zdecydowanie wolę siebie na żywo. Może kiedyś spotkamy się wszyscy na jakim zjeździe forumowiczów.Już z niektórymi czuję się zaprzyjaźniona. Pozdrawiam wszystkich przyjaciół z Klubu.\nWilhelmino,w profilu są różne opcje,można tam zaznaczyć,że dostęp tylko dla znajomych,Na mój profil nikt nie zalogowany nie wejdzie.Nawet ja,jak sie nie zaloguję.Może to i mało sympatyczne,ale ja też nie chciałabym być rozpoznana na ulicy i skojarzona z moimi wypowiedziami.Pozdrawiam\nO to chodzi, o to chodzi! Wiek podają osoby, które mają pierwszą piątkę.Te z szóstką milczą, ale i tak wiadomo, jak to jest.Mnie najbardziej brakuje dat. Dnia i miesiąca. Zwracam uwagę na znaki zodiaku i uważam, że istnieje ścisły związek między nimi, a charakterem danej osoby. Dla mnie Małgosia to: bliźniak, koziorożec lub lwica.Niekoniecznie w wpisanej kolejności.\nMałgosia to skorpionka podobnie jak ja.\nCieszę się Małgosiu, że zobaczyłam Ciebie wreszcie w "cywilu".\nMyślę,że najlepszym wyjściem z sytuacji jest wymiana fotek w kontaktach bliższych-gg,poczta mailowa-jak np. zrobiłysmy z Desti.trzeba uszanowac prawo do skrepowania własnym wyglądem wobec którego często jesteśmy baaardzo krytyczne, no i ta kobieca przewrotność...a ja nie potrafię wkleić.\n1374kochana Jolitko,może masz jakiś fajny przepisik dla matoła...taki prosty jak na wklejanie obrazków pod postem?Byłabym wdzięczna.Mam tylko zdjęcia robione zwykłym aparatem,czy to przeszkoda?Pozdrawiam Cię serdecznie.\nJa zrobiłam to samo, na mój profil nikt nie zalogowany nie wejdzie i gościom uniemożliwiłam wszystko "co się da".\nNo i czemu sama się obrażasz gdzie ci tam do matoła.Jeśli masz skaner to nie ma problemu,zeskanujesz i "wpuścisz "do kompa a dalej to jak ze wszystkimi wklejankami.Ja porobiłam zdjęcia "zdjęć" komórką,poprawiłam ich ostrość i będę wpuszczać na galerię /jak się odważę/.Umiesz wklejać gify to ze zdjęciami jest tak samo.\nNikuś - już jesteście na tym etapie, że ja tu między Wami czuję się jak na tureckim kazaniu. Już nawet nie przyznam się czego nie rozumiem bo mi wstyd...\nJolitko, przesadna skromność bije z Twojego posta. Jakie tureckie kazanie dziewczyno?!!!!!!!!!!!!!\nJolitko,kochana,przeciez ja umiem tylko to,czego mnie nauczyłaś....\ndla Niki jeśli masz klisze od "starych" zdjęc możesz zrobić spacerek do fotografa i niech Ci je wgra na płyte CD a potem jak chcesz to wgrywasz do kompa albo całą albo poszczególne zdjęciai zamieszczasz tak jak gify Pozdrawiam Grażyna\nByła i się zmyła, Małgosiu twoja fotka nawiała!!!!!!!\nByła i się zmyła, Małgosiu twoja fotka nawiała!!!!!!!-Przeciesz jest sprawdzałam przed chwilą\nKundziu, była w ciekawostkach a teraz nie ma, za to jest w profilu Małgosi.\nBasiu w ciekawostkach jej faktycznie nie widziałam od razu w profilu\nDziewczynki, w ustawieniach profilu "prywatność" uniemożliwcie gościom przeglądanie Waszego profilu, postów i wtedy możecie nam się pokazać /jeżeli oczywiście będziecie chciały/ bo my bardzo chcemy Was zobaczyć.\nSKORPION kochana ,skorpion.Jak to zrobic zeby nikt niezalogowany nie wszedl??????\nMałgosiu, wejdź na swój profil, kliknij "ustawienia" kliknij "prywatność" i tam gościom powiedz :nie. Ja zabroniłam im wszystkiego co było możliwe: przeglądania profilu, moich postów, dyskusji.\nCzyli jak w prywtnosci wszedzie przy gosciach zaznaczylam nie to nikt niezalogowany nie wejdzie????? Bo tepawa jestem.\nNo tak zapytalam nim przeczytalam to co napisalas ty Basiu -oj gupia baba -tak zrobilam ,dzieki\nMałgosiu, dobrze zrobiłaś goście niech "spadają" z naszej prywatności. Gościom mówimy nieeeee!!!\nEj Basieńko - nie bądź taka - przecież wielu Nowicjuszy najpierw przechodzili staż na etacie Gościa. Jesteśmy tu anonimowo, świat internetu jest wielki więc i tak trzebaby mieć nielada pecha żeby nas ktoś zidentyfikował...1388\nJolito nie jest tak wielki jak sie wydaje -kiedys nawiazalam rozmowe na jakims forum z inteligentnym facetem z Kanady ,gadalismy sobie pozniej na gg i mailowo ,az doszlo do wymiany zdjec -i co sie okazalo ,ze to moj znajomy z lat studenckich!!!!! Uzywalismy imion - gdyby nie to dawno by sie okazalo -ja mam nazwisko nie do pomylenia ,ale on bardzo popularne\nPoza tym oglaszanie publiczne wszystkich danych z tego forum owocuje natychmiast nawala poszukujacych "sponsorki" mlodych prymitywow\nfajnie ze doszlo do konsensusu wklejam swoja fotke w swoim profilu\nNo zesz ,malgos -co ty tu robisz z takimi staruszkami ???????\nAle cieszymy sie ze jestes z nami.\nJolitko, ja jestem tak "fartowną" kobietą że wolę na zimne dmuchać.\nSiedzę już dwie godziny nad tymi postami i myślę, myślę, oglądam i....myślę. Ciężkie to moje myślenie, ale...wymyśliłam. Nie podobają mi się te profile które są zamknięte nawet dla nas, czyli niby dla paczki przyjaciół. Dla mnie jest to tworzenie jakiejś pseudo elity. Tych lepszych i tych gorszych. To niby co? Muszę poprosić daną osobę, aby mnie zaakceptowała? Nie, nie bedę prosiła. Ktoś musi poprosić mnie? A dlaczego? Przecież po to tu przyszliśmy, abyśmy byli razem, a nie tworzyli grupy tylko dla wybrańców. Co innego zamknąć dostęp gościom do pewnych informacji, ale swoim? Nie. Nie podoba mi się to. I właściwie to czemu mam się ukrywać? Czy ja robię coś złego?\nJuż podjęłam decyzję. Jestem jaka jestem, Nie mam nic do ukrycia.\nWilhelminko, ja zamknęłam tylko dla gości /nie wiem czy czegoś nie "pochrzaniłam"/ zaraz sprawdzę.\nByłam zbyt gorliwa przez pomyłkę, już naprawiłam błąd. Jestem dostępna dla użytkowników, niedostępna dla gości. Podobnie jak Wy nie mam nic do ukrycia.\nOch, nie Ciebie Basiu miałam na myśli. Zdecydowalam jednak, ze nie ukrywam się wogóle, Ale jeszcze gości przemyślę.\nJa tez tylko dla gosci -zalogowani moga sobie wejsc .A jestes super Wilhelmino-tylko czemu taka smutna?\nTo Ty jesteś super miła Małgosiu.\nSmutna? Tak jakoś wychodzi, ze wciąż potykam się o jakieś smuteczki, ale umię się też śmiać.Zapewniam Cię. Nie umię tylko opowiadać kawałów ( wiców, jak mówią krakusy ).\nMalgos651 Obejrzałam zdjęcie. Ale laska! Oberwiesz dziewczyno ode mnie.Za co? Już Ty wiesz! Coś ty tu wypisywała o jakiejś tuszy?\nPanowie drodzy -my tu dokonujemy aktow odwagi i wklejamy nasze zdjecia ,podajemy rozne detale niemile-a wy co-w najlepszym wypadku pojawia sie info,ze osoba o nicku XXX to -facet i NIC poza tym ani wieku ,ani miasta ani zainteresowan ANI NAWET CIENIA PODOBIZNY-czy wy Panowie wszyscy w podziemiu czy moze w sluzbach specjalnych??????\nPragnę Ci zwrócić uwagę, Małgosiu,że jest jeden mężczyzna, który od samego początku nie ukrywał swojej twarzy. Jest to Zastawny, którego zdjęcie jest jego avatarkiem.\nPanowie nie lubią mówić o sobie, kochają natomiast tzw.partyzantkę, czyli działania zaczepne.Normalka.\nA ja myślałam,ze odwaga to przede wszystkim męska cecha...\nJuż podjęłam decyzję. Jestem jaka jestem, Nie mam nic do ukrycia.To mi się podoba,ja zamknęłam dostęp tylko dla gości jak mnie chcą poznać to niech do nas przyjdą.I tak w swojej miejscowosci już jestem rozpoznawana /wiele ludzi czyta/ ale jak zawsze mnie to nie przeszkadza..\nCieszyła bym się chyba nie tylko ja jakby większość pouzupełniała swoje profile.\nKiedy Małgosia otwarła ten wątek,mało było fotografii w profilach.Dziś to już się zmieniło,i tak jest super.O ileż przyjemniej"rozmawia" się z osobami które nie są całkiem anonimowe.Rozumiem jednak tych ,Którzy nie mogli z jakichś względów umieścić swych fotek.Daje nam to szansę "wyobrazić"sobie kogoś.A co najciekawsze to ja właśnie tak sobie wiele osób wyobrażałam jak wyglądają na zdjęciach,jakoś pasują do wypowiedzi,mili,ciepli,serdeczni,trochę zadziorni,odważni.Szkoda że nie mam talentu do rysowania,by pokazać jak wyobrażam sobi niektórych.\nLucynko naprawdę szkoda byłby to bardzo ciekawy wątek\nsie bardzo ciesze ze sie udalo


Nałóż piękną sukienkę z frędzlami, naszyjnik z korali oraz ulubioną opaskę z piórkiem. Tak ubrana możesz śmiało ruszać na każdą zabawę w stylizacji lat 20. W tym kostiumie poczujesz się jak prawdziwa flapper girl z tamtych lat.\nW komplecie: sukienka, nakrycie głowy\nProdukt: Kostium Sukienka Lata 20 Retro\nStrój gangsterki Przebranie dziewczyny gangstera dla dorosłych Lata 20 30 . Nałóż piękną sukienkę z frędzlami, naszyjnik z korali oraz ulubioną opaskę z piórkiem. Tak ubrana możesz śmiało ruszać na każdą zabawę w stylizacji lat 20. W tym kostiumie poczujesz się jak prawdziwa flapper girl z tamtych lat.\nNapisz opinię o produkcie:Kostium Sukienka Lata 20 Retro


Kiejstut Bereźnicki | Prestiz trojmiasto\nJego twórczość już dawno wyszła poza ramy Polski. Charakterystyczne obrazy z martwą naturą bliskie malarstwu holenderskiemu, figuratywne, a często pełne wanitatywnych odniesień zyskały uznanie na niezliczonej liczbie wystaw i konkursów. Zarówno w oczach zwykłych odbiorców, krytyków, a także innych artystów. Jeżeli do tego dodać wartość rynkową jego dzieł, co też jest miarą sukcesu i to najczęściej najtrudniejszą do uzyskania otrzymujemy obraz malarza spełnionego. Taki jest właśnie Kiejstut Bereźnicki, profesor i wieloletni wykładowca gdańskiej ASP, jeden z najbardziej utytułowanych polskich malarzy. Mistrz, który w ubiegłym roku obchodził 85 - lecie ugościł nas w swoim domu w dolnym Sopocie, który stworzył od podstaw wspólnie z żoną Natalią. Równie wyjątkowym jak jego twórczość, pełnym starych mebli, obrazów i tkanin.\nMichał Stankiewicz: Duża liczba obrazów w domu artysty malarza to rzecz niejako oczywista, a u pana rzuca się też w oczy wielka kolekcja płyt. To pańska druga pasja w życiu?\nKiejstut Bereźnicki: Tak. Szczególnie muzyka klasyczna.\nTak, ale nie tylko z okresu baroku. Mam też od zarania płytę ze zrekonstruowaną muzyką starogrecką. Przez wiele lat kupowałem kompakty. Kiedy zmęczony wychodziłem po jakiś naradach na uczelni to kierowałem się od razu do sklepu, który był po drodze i kupowałem płyty. Mam je zgromadzone tutaj na parterze, ale i też na niższym poziomie domu. Myślę, że to jest około 5 tys. płyt. Niemniej winylowe też mam. Kiedy pojawiły się kompakty to myślałem, że te czarne posprzedaję, kilka nawet wyniosłem, ale później wycofałem się z tego. Niech będą i niech czekają na swój czas. Tylko dobrą aparaturę trzeba kupić. Ktoś to uporządkowuje, może wnuczka.\nNa pierwszym planie są jednak obrazy. Przyznam, że to jak wejście do tajemniczej i jednocześnie tętniącej domowym życiem galerii sztuki.\nTe, które wiszą w domu są bliższe nam z takich czy innych powodów. Zresztą z tego co pamiętam pan jakiś czas temu uczestniczył przypadkowo w zawieszaniu tych obrazów (śmiech).\nWtedy jeszcze nie wiedziałem do kogo wchodzę, gdy pani Natalia zagadnęła mnie na ulicy i poprosiła bym pomógł powiesić obrazy. Okazało się, że jesteśmy sąsiadami, a ja codziennie ze swojego okna widzę wasz dom. I to o bardzo nietypowym kształcie, z wysokim salonem. Czy od początku projektowaliście go z myślą o obrazach?\nMiał być pracownią żony, która robiła tkaniny i też myślała, by je wieszać. To był początek lat 80. żona dostała pozwolenie na działkę w Sopocie i zaczęła myśleć jak to powinno wyglądać. Znaleźliśmy młodego architekta, który się podjął zaprojektowania. To była pusta działka, był tutaj trzepak, pokrzywy i stary słup telegraficzny, trzeba było go usunąć, co nie było łatwe. No i wykopali wielką dziurę w ziemi i powstał dom.\nJego kształt to była wasza wizja?\nOn był uzależniony od kształtu działki, która ma pond 300 m powierzchni i jest bardzo wąska. Architekt Bartłomiej Zwiejski świetnie wkomponował go w jej kształt. O, słyszy pan jak krzyczą teraz mewy? Ten krzyk mew moja żona wpisała do swojej komórki jako dzwonek i od tego czasu nie wiem czy krzyczą z jej komórki czy też na zewnątrz.\nW ubiegłym roku obchodził pan 85 urodziny. Zapewne z powodów pandemii nie było żadnych jubileuszy. Co pan uważa za swój największy sukces?\nTo, że mogłem pracować cały czas spokojnie, przez te wszystkie lata. Praca na uczelni w Gdańsku była ważnym czynnikiem, bo aż 46 lat pracowałem na uczelni. A tam przeszło przez moje ręce wiele osób. Córka kończyła tam malarstwo, syn skończył grafikę użytkową z malarstwem, a druga córka ukończyła malarstwo w Poznaniu. Również obydwie moje żony skończyły PWSSP w Gdańsku. Cała rodzina od dziadków do prawnuków wykazywała i wykazuje talenty literacko plastyczne.\nCzy spogląda pan mocno wstecz? Robi podsumowania?\nSpecjalnie nie, ale parę wystaw sumujących było. Przez pandemię, a także trochę przez chorobę nastąpiło jednak wyciszenie. Ale mam też dużo obrazów zaczętych, nad którymi pracuję.\nLiczył pan kiedykolwiek ile obrazów stworzył?\nTak myślę, że około tysiąca.\nCzy artyści liczą dokładnie swoje dzieła?\nSą tacy, którzy nawet zapisują, np. Jerzy Duda - Gracz wpisywał numer w obraz. I miał ich chyba ponad 4 tysiące. Spotykaliśmy się dość często na plenerach.\nMaluje pan od lat 50., czyli od czasów studiów. Powstanie wielu obrazów można przypisać do konkretnego roku, ale spora część opisywana jest zakresem dat. Powstawały po kilka lat. Co takiego się dzieje, że artysta przerywa proces twórczy?\nWzględy techniczne, ale i to, że kompozycja narasta, buduje się, zmienia się. Mam chyba z kilkadziesiąt pozaczynanych obrazów.\nA jest coś co pan zaczął i postanowił, że na pewno nie skończy?\nAż tak to nie, ale dawno temu malowałem przyjaciołom obraz na prezent ślubny. Malowałem go przez siedem lat, a w oni w międzyczasie rozeszli się. I ja na tej kartce wmalowanej w obrazie musiałem zmienić dedykację. Finalnie obraz zawisł u niego. Czasem więc trwa to wiele lat.\nA obraz, którego nikomu pan nie pokazał?\nNie. Myślę, ze pan podświadomie pyta o erotyczne obrazy. Maluję akty, często pojawiają się w moich obrazach, ale po prostu jako część składowa świata. To część naszego życia.\nW licznych recenzjach, opisach, artykułach jest pan przedstawiany jako artysta kojarzony z martwą naturą, neotradycjonalista stosujący neofiguratywizm, tenebryzm, a nawet nadrealista. To tylko niektóre próby naukowego skatalogowania, bo jest ich znacznie więcej. A jak by pan siebie samego zakwalifikował?\nDo nurtu malarstwa europejskiego, w dużej mierze malarstwa północy Europy.\nInspiracja XVII - wiecznym malarstwem holenderskim to efekt ukierunkowania na studiach czy też osobistych pasji?\nPytam się o studia artystyczne, bo zastanawiam się co ma większe znaczenie kreacja i akt twórczy, czy też technika i wiedza. Świetnym malarzem można być po uczelni, ale także i bez niej.\nSzkoła na pewno nie szkodzi. To podkład konkretnej wiedzy technologicznej. A jak ktoś inną drogą idzie to jego wybór. Ja byłem związany z gdańską uczelnią i myślę, że dużo zawdzięczam moim profesorom, klimatowi i nastrojowi jaki na niej panował. Także przyjaciołom i kolegom. Najważniejszy jednak był w tym mój wujek Tadeusz Różycki, który namówił mnie na studia malarskie, bo były różne wątpliwości, gdzie mam pójść po maturze.\nWujek był również artystą?\nBył nauczycielem rysunku w szkole w Białej Podlaskiej. Jeszcze przed wojną uczył i zachęcał inne osoby do sztuki. Pamiętam jak namówił kogoś kto już studiował na innym kierunku, by poszedł na studia artystyczne. Tak samo było ze mną. Przekonał rodziców. Pamiętam sytuację jak wiele lat później pojechałem z żoną na wycieczkę do Włoch. Wracamy i na dworcu w Wiedniu podchodzi do mnie siostra mojej pierwszej małżonki i mówi: „umarł wujek”. Przeżyłem szok. Umarł w mojej sopockiej pracowni. Takie są losy. Był znakomitym akwarelistą. W tamtych czasach przepisy były ostre, co wolno malować, a co nie wolno, np. dworca nie było wolno. Przyjeżdżał do nas na wakacje z Białej Podlaski. Ale znał też Gdynię sprzed wojny. Pływał kajakiem w Orłowie, chodził też do Sopotu, wtedy jeszcze przez granicę, która była pomiędzy Gdynią, a Wolnym Miastem Gdańsk.\nPan urodził się w Poznaniu, a potem zamieszkał z rodzicami w Gdyni Orłowie. Ale z powodu wybuchu wojny musieliście stąd uciekać.\nTak, w okresie okupacji uciekaliśmy z Orłowa w Lubelskie. Ojciec był kapitanem rezerwy, gdyby został, wylądowałby w Stutthofie. Spędziliśmy pięć lat w małym miasteczku, w Kocku Lubelskim. Więc jak pan pyta o początki moich obrazów, o inspiracje, o motywy - to właśnie tam tworzyły się we mnie pewne podświadomości. Te przestrzenie, komórki, zamknięcia, okienka - to wszystko jest otoczeniem znanym z dzieciństwa.\nTo wspomnienia zaledwie kilkulatka. Musiały być niezwykle silnym bodźcem.\nMoja babcia Michalina z rodu Gedymin, która się zjawiła w Kocku, była osobą półświecką i czasem chodziła w zakonnym stroju. Tak też została pochowana i tak ją maluję. Była tam społeczność żydowska, która została na moich oczach wywieziona. Był chłopczyk na moim podwórku, też go wywieźli. Te matki przybiegały, prosiły, by przechować ich dziecko, ale w małym mieście to było niemożliwe. Znacznie łatwiej było gdzieś na wsi albo peryferiach.\nPamiętam taką sytuację, że mama prowadziła sklepik i w tym oknie wystawowym była taka otwierana klapka, więc można było zobaczyć co się dzieje. No i patrzymy, a tam na rynku zgromadzono żydów. I biegnie żydówka, chce uciec, ale żołnierz zawołał „halt”, wymierzył i trzask… Leży… To był moment i zaraz ich zapakowali. Te rzeczy utkwiły w mojej podświadomości. W wielu obrazach umieszczam osobę obserwującą świat przez takie okienko.\nCierpienie, motywy wanitatywne, chrystologiczne, pasyjne.\nW moich postaciach to wszystko istnieje. Ale nie na siłę, bo ja nie próbuję ilustrować.\nDo Gdyni wrócił pan zaraz po wojnie?\nOjciec odbudował część domku w Orłowie i jak tylko odbudował przyjechaliśmy wielkim samochodem ciężarowym, siedząc na pierzynach. Pamiętam, że jechałem przez spaloną Pragę w Warszawie. To była zima. I poszedłem do szkoły w Orłowie, do piątej klasy. Jeszcze w Kocku przerzucili mnie z trzeciej od razu do piątej. To źle później odbiło się ma matematyce, dzieleniu i mnożeniu.. A w liceum były dwóje, dwóje i jeszcze raz dwóje. Matematyka, fizyka, chemia.\nChodziłem też na wagary.\nŚwietnie. Mam wrażenie, że to już jakaś norma, jeżeli chodzi o spotkania z inspirującymi, wybitnymi osobowościami, które wspominają o fatalnych ocenach jakie miały w szkole. Zamiast wyścigu w o najwyższe cyferki rozwijali swoje pasje i talenty.\nCzytałem bardzo dużo książek, np. Karola May’a. Chodziłem na wagary. Jako ciekawostkę powiem, że była taka opuszczona żwirownia w Orłowie. Tam wagarowałem, zimą też. I po latach prawie w tym samym miejscu kolega wybudował dom. Bywam w nim, stoi tuż obok mojego miejsca z czasów szkolnych. W 10 klasie już otrzeźwiałem, a w 11. razem z kolegą z ławki zaczęliśmy się uczyć. Zdaliśmy maturę.\nI potem dzięki sumie tych doświadczeń oraz namowom wujka został pan studentem uczelni artystycznej.\nI jak pamiętam w krótkich spodenkach harcerskich zdawałem egzamin wstępny na uczelnię, czyli wtedy Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Sopocie. W połowie drugiego roku zaczęły się przenosiny uczelni do Gdańska, a my jako studenci pomagaliśmy pakować sztalugi i inne przedmioty. Wybrałem pracownię profesora Stanisława Teisseyere’a. Niedługo po dyplomie profesor zatrudnił mnie jako asystenta, a gdy został rektorem w Poznaniu zachęcał mnie do przenosin. Zostałem jednak tutaj.\nJak pan wspomina uczelnię kiedy jeszcze była w Sopocie? Wtedy, w latach 50. panował mocno artystyczny klimat.\nW Sopocie było dobrze. Pierwszy rok był w „okrąglaku”, obecnie PGS i na przerwach biegliśmy na ławki, na molo. To było kilkanaście minut na słońcu. Moi koledzy mieszkali w akademiku Mewa. Choć mieszkałem w Orłowie, to bywałem u nich często.\nŻycie studenckie w Sopocie lat 50. i 60. Krążą legendy.\nStudenci i artyści żyli tylko tym co im ktoś przysłał z domu, np. smalec. Całe pieniądze, stypendia przepijali. I jakoś żyli tym smalcem i chlebem.\nA pan do której grupy należał? Intensywnej czy średnio pijącej?\nŚrednio pijącej. Jak wypiłem pierwszą ćwiartkę to zgubiłem szalik. Byliśmy wtedy we trzech w knajpie. Miałem dobrych kolegów, jeden z nich był starszy o 10 lat. Był opiekuńczy, trochę sterował nami. Fajnie było.\nW latach 60. Już nie tylko Sopot, ale świat stanął przed panem otworem. Pana prace były na III Biennale Młodych, Paryż 1963 rok. VIII Biennale w Sao Paulo, 1965 rok. Jak wyglądał świat oczami młodego artysty z komunistycznej Polski?\nDobrze, bo innego nie znałem. Było dużo energii, dużo planów, dużo pracy, a po drodze stale coś się działo. Szerokiego świata doświadczaliśmy duchowo, a nie fizycznie. Wyjazdy zagraniczne nie istniały. Książki, filmy, radio i przekazy ustne wzbogacały naszą wiedzę o świecie i o wydarzeniach kulturalnych. Docierały do nas wieści o nowych trendach i inspirowały nas do pracy twórczej we wszystkich dziedzinach sztuki. W okresie studiów i długo po nich nigdzie nie wyjeżdżałem, oprócz paru wycieczek studenckich do bratnich krajów. Po roku 1990 zacząłem uczestniczyć w licznych plenerach malarskich.. Co najmniej dwadzieścia lat jeździłem na plenery, a w każdym roku było co najmniej pięć plenerów. Wtedy poznałem mnóstwo kolegów i przyjaciół. Większość plenerów była w kraju, ale i też były w Grecji, Hiszpanii. Bardzo lubiłem wyjazdy plenerowe i towarzystwo artystów.\nZapytam jeszcze o lata 60., czasy rock’n’rolla, a potem ruchu hippisowskiego. Rewolucja obyczajowa. I pan w tym wszystkim.\nNie brałem udziału w tym bezpośrednio, ale wokół mnie to wszystko się działo. Wiele osób się przewinęło, także w mojej pracowni. To był świeży powiew. Zawarłem dużo przyjaźni, nowych kontaktów. Starałem się też wtedy pisać wiersze. Pamiętam jak Tadeusz Chyła, który z nami studiował męczył mnie, żebym napisał mu teksty piosenek, ale nie zdążyłem. Musiałem dokonać wyboru między poezją, a malarstwem. Wybrałem malarstwo.\nCzy śledzi pan twórczość innych?\nW tej chwili raczej nie. Nie bywam też na uczelni, ale wiem co się dzieje. Dostaję zawiadomienia, zaproszenia. Zdrowie już nie te.\nA czy malarze kupują obrazy?\nPodobno tak, czasem ktoś kupi, ale rzadko.\nDostawałem je w prezencie, ale chyba nie kupowałem. Mam np. od Jerzego Dudy - Gracza. Między nami artystami raczej wymieniamy się swoimi pracami.\nMalowanie to kreacja, tworzenie. Ale jest i druga strona medalu – bardzo przyziemna. Finanse. Czy zdarzyło się panu myśleć o tym w trakcie tworzenia?\nStaram się nie myśleć, ale jak się budowało ten dom, to wtedy trzeba było pomyśleć, chociażby po to, by go wykończyć. A tak się złożyło, że w tym czasie od czasu do czasu coś ode mnie kupowano, do tego wzięliśmy niewielką pożyczkę z banku. I jakoś to się ładnie zamknęło. Pożyczkę spłaciliśmy, a dom stoi.\nMa pan jednak tą świadomość, że to wychodzi spod pana ręki ma wartość nie tylko artystyczną, duchową, ale i materialną.\nNie starałem się tym nigdy przejmować.\nObserwuje pan rynek sztuki?\nSłyszałem, że się ruszyło, ja w tym jednak nie uczestniczę.\nJest mocne odbicie, rynek bardzo wzrósł. Szczególnie teraz, podczas pandemii. A na jednej z ostatnich aukcji pana obraz osiągnął zawrotną cenę.\nSłyszałem o tym. To na pewno przyjemne, ale bezpośrednio nie czerpię z tego korzyści. Nie uczestniczę w tym.\nA czy łatwo rozstawać się ze swoimi dziełami?\nTe co zostawiamy na ścianach, te one już są. Nie pozbywamy się. A z resztą bywa różnie.\nJak pan dokonuje wyboru, co zostaje w domu, a co nie?\nNie wiem, to samo się dzieje, że coś zawiśnie i tak zostaje.\n(Natalia Bereźnicka, która przysłuchuje się rozmowie: Nic nie wisi przypadkowo. Już w trakcie powstawania obrazu wiem, który zostanie w domu.)\nCzęsto robi pan zmiany w domu?\nPrzez te lata musiały być zmiany. Dawno temu kręcono film o mnie. Wymyśliłem taką sekwencję:. Jestem w ogrodzie, w moim dawnym domu w Orłowie. Zbieram jabłka. Biorę obraz ze ściany i przyjeżdżam do mojego nowego domu, tutaj w Sopocie. To było symboliczne.\nCzy ogląda pan sztukę ulicy?\nOczywiście. Nawet jeden z twórców murali robił u mnie dyplom. Marek Rybowski „Looney”. Zresztą w tym samym czasie co mój syn Kuba.\nPodoba się panu taka forma?\nJak dobrze robione, sensownie to mi się podoba. Akurat oni skończyli grafikę użytkową, uzyskali dyplomy. Robili je już pod kątem właśnie takiej twórczości. I teraz wykorzystują tą wiedzę.\nGdyby ktoś pana poprosił o taką szaloną akcję jak namalowanie muralu? Myślał pan kiedyś o tym?\nNie mam czasu. Już nie.\n(Natalia Bereźnicka: Od szaleństwa to jestem ja.)\nAle mam inne plany, które próbuję realizować, tj. drogę krzyżową. Jestem w trakcie pracy nad 14 stacjami. Są w pracowni, tylko tyłem je odwróciłem. Więcej dzisiaj nie mogę zdradzić.\nCo można panu życzyć?\nTrochę zdrowia, bym mógł skończyć drogę krzyżową. Tych lat za dużo nie zostało, ale trzeba jeszcze coś porobić, pokończyć.\nBałtyk w czasie swojej krótkiej historii przechodził już różne fazy od zimnego pełnosłonego morza do ciepłego jeziora, teraz wchodzi w kolejny etap swojej ewolucji.\nLata 80.&Italy, czyli Sylwester w Muzycznym\nKoncerty Sylwestrowe to już tradycja Teatru Muzycznego w Gdyni....\nSolidna dawka światowej klasy kina i muzyki czeka nas w dniach 30 i 31 października w Gdańskim Tetrze Szekspirowskim....\nNEOARTE Festiwal syntezy sztuk\n- Bycie na naszym festiwalu można porównać do spaceru w zupełnie nowym mieście, gdzie wszystko co rejestrujemy naszymi zmysłami jest nowe i w pełni absorbuje naszą uwagę\nFiat Mirafiori. Za Gierka wszyscy chcieli go mieć\nMartini, Capri, Mirafiori. W latach 70. i 80. XX wieku pudełkowaty włoski sedan był w PRL-u uosobieniem południowej elegancji i szyku, a bardowie „Solidarności” śpiewali o nim piosenki…


odbiór, przewóz, dostarczanie przesyłek\n5 letnie doświadczenie w prowadzeniu pojazdu, mile widziane solidność, komunikatywność, inne- zaświadczenie o niekaralności\nMiejsce pracy: warmińsko-mazurskie Firma: Miejski Urząd Pracy w Olsztynie\nOferta skierowana do osób bezrobotnych, zarejestrowanych w Miejskim Urzędzie Pracy w Olsztynie.Doręczanie korespondencji urzędowej na terenie miasta Olsztyna.Zadaniowy czas pracy. Wymagania konieczne: Wykształcenie: zasadnicze zawodowe, brak Wymagania inne:...\nczynności polegające na transporcie zapakowanych dań. własny rower, telefon z systemem Android lub IOS i internetem, pełnoletność, dyspozycyjność min. 40 rbh/miesiąc, mile widziana książeczka do celów sanitarno-epidemiologicznych bądź gotowość do jej...\nCzynności polegające na transporcie zapakowanych dań. Wymagania konieczne: Zawód: Dostawca potraw (wymagany staż - lata: 1) Wykształcenie: brak lub niepełne podstawowe, brak Wymagania inne: Wymagany 1 miesiac doświadczenia zawodowego jako kurier rowerowy oraz...\nwielkopolskie Raszków Kurier Żerków PUP Kamionki Kurier Pogorzela


Deerma TB500 mop płaski ze spryskiwaczem – MiBoxShop\nStrona główna / RTV/AGD / Deerma TB500 mop płaski ze spryskiwaczem\n99,00 zł 89,00 zł brutto\nMop do podłóg ze zbiornikiem na wodę\nWbudowany zbiornik na wodę, pozwala na jej dużą oszczędność, a także ułatwia i przyspiesza czyszczenie sprzątanych powierzchni. Sprawia też, że mop jest niezwykle łatwy i lekki w przenoszeniu, co doskonale sprawdzi się podczas sprzątania schodów czy przechodzenia z piętra na piętro.\nJednorazowe napełnienie zbiornika pozwoli na umycie do 100m2 powierzchni.\nRączka spryskiwacza znajdująca się w uchwycie mopa jest bardzo intuicyjna w obsłudze, co jeszcze bardziej ułatwia i przyspiesza korzystanie z mopa.\nBezpieczna dla podłogi nakładka mopa wykonana z mikrofibry, jest bardzo delikatna dla mytych powierzchni, a dzięki wysokiej chłonności pozostawia myte powierzchnie niemal, co poprawia bezpieczeństwo, ale i komfort. Ponadto nadaje się do prania w pralce, i bardzo szybko schnie, dzięki czemu mop jest błyskawicznie gotowy do ponownego użycia. Nakładki sprawdzą się na wszelkiego rodzaju twardych podłogach wykonanych z paneli, linoleum, płytek, itp.\nSpecyfikacja techniczna Deerma TB500\nDługośc rączki 1,2 m\nKąt obrotu mopa 360 stopni\nNakładka mopa 1 szt, mikrofibra\n199,00 zł 189,00 zł brutto Czytaj dalej


Co to jest Zaangażowanie klienta? - Definicja from WhatIs.com | Blogging Place\nZaangażowanie klienta jest środkiem, dzięki któremu firma tworzy związek ze swoją bazą klientów w celu zwiększenia lojalności i świadomości marki. Można to osiągnąć za pomocą kampanii marketingowych, nowych treści tworzonych na potrzeby stron internetowych i umieszczanych na nich, a także poprzez media społecznościowe, urządzenia mobilne i urządzenia do noszenia, wśród innych metod.\nWażność zaangażowania klienta\nMierzenie zaangażowania klientów\nTrendy w zakresie zaangażowania klienta\nKoszty pozyskania klienta mogą być podobno od czterech do dziesięciu razy wyższe niż koszty utrzymania klienta. Badanie Accenture z 2016 roku przeprowadzone na 24 489 osobach wykazało, że koszty utraty klientów z powodu słabej obsługi wynoszą szacunkowo 1,6 biliona dolarów w samych Stanach Zjednoczonych.\nStrategie angażowania klientów mogą pomóc ograniczyć wskaźniki rezygnacji poprzez wydłużenie podróży klienta poza zakupy. Zaangażowani klienci stają się klientami powtarzającymi się: Badanie przeprowadzone w 2016 roku przez Twittera wykazało, że klient, który otrzymał odpowiedzi na tweety od marek, był skłonny wydać od 3% do 20% więcej w przyszłych zakupach od firmy. Trzydzieści procent klientów, którzy otrzymali odpowiedź na tweeta, jest bardziej skłonnych polecić markę innym, zgodnie z badaniem przeprowadzonym wśród 3139 użytkowników.\nMetody angażowania klientów są zróżnicowane i daleko idące, ale wielu ekspertów sugeruje, aby firmy zaczynały od „aktywnego słuchania” — oznacza to skanowanie w poszukiwaniu informacji zwrotnych pozostawianych na stronach internetowych, wysyłanych pocztą elektroniczną, przesyłanych telefonicznie lub pocztą tradycyjną oraz umieszczanych w kanałach mediów społecznościowych. Odpowiedzi na pytania są oczekiwane, a badanie przeprowadzone w 2012 r. przez firmę Gartner wykazało 15% wzrost wskaźnika rezygnacji klientów z powodu braku odpowiedzi za pośrednictwem mediów społecznościowych.\nEksperci zalecają również, aby firmy postrzegały media społecznościowe nie tylko jako platformę nadawczą. Zwiększ zaangażowanie klientów online dzięki regularnie publikowanym treściom i konkursom ogłaszanym za pośrednictwem Facebooka, Twittera, LinkedIn i innych serwisów. Odpowiedzialne marki, które wykazują się „zabawnymi” i „pyskatymi” osobowościami, przykuwają uwagę klientów i mogą skutkować wartościowymi retweetami i polubieniami, czego doświadczyła sieć fast foodów Wendy’s, gdy klient uruchomił w 2017 r. kampanię mającą na celu zdobycie darmowych nuggetsów na rok i ustanowił światowy rekord dla najbardziej retweetowanego tweeta.\nPersonalizacja jest kluczem do spełnienia oczekiwań klientów.\nKlienci mogą być również zaangażowani poprzez wiadomości wysyłane do smartfonów lub urządzeń noszonych. Technologia czujników Internetu rzeczy może przykuć uwagę klientów, pomagając im proaktywnie zaplanować konserwację produktu, zakup nowych produktów lub wykazać lojalność za pośrednictwem podłączonych urządzeń. Agenci obsługi klienta mogą również korzystać z danych mobilnych, aby zbliżyć się do klientów i zaangażować ich poprzez podkreślanie produktów, którymi mogą być zainteresowani.\nInną metodą angażowania klientów jest poprawa obsługi klienta i aktywności poprzez tworzenie nowych sposobów interakcji z konsumentami. Kanały Slack, punkty pomocy technicznej dla klientów i fora oraz aplikacje mobilne mogą nie tylko być nowymi sposobami przekazywania informacji zwrotnych, ale także sprzyjać tworzeniu społeczności użytkowników.\nChoć toczy się debata na temat tego, jak naprawdę określić zaangażowanie, firmy mogą określić zwrot z inwestycji (ROI) swoich wysiłków związanych z zaangażowaniem klientów, biorąc pod uwagę powiązane wskaźniki. Przykłady obejmują:\nInterakcje z określonymi linkami na stronach internetowych\nLubienia i udostępnienia treści w mediach społecznościowych\nAnalityka tekstowa sentymentu klientów\nCzas do rozwiązania\nKliknięcia-w kampaniach e-mailowych\nAnalityka Facebooka i Twittera\nFirmy mogą czerpać dane o swoich klientach i produktach z obserwacji wzorców zaangażowania klientów. Testy A/B niektórych prezentacji internetowych lub kampanii marketingowych mogą być przeprowadzane w celu określenia, które metody są bardziej skuteczne w finalizowaniu zakupu. Testowanie i analiza danych pozwalają firmom lepiej określić, które z ich wysiłków mogą skorelować z wyższą sprzedażą, większym członkostwem lub innymi miarami sukcesu klienta.\nDzięki nowym czynnikom formalnym, takim jak technologia iBeacon i urządzenia ubieralne, cyfrowe doświadczenie zaangażowania klienta łączy się obecnie z doświadczeniami fizycznymi. Tak więc, na przykład, firma może używać beaconów, aby zidentyfikować, że klient jest w sklepie i wysyłać mu wiadomości o pozycjach w porzuconym koszyku online lub zniżkach w oparciu o jego obecność w sklepie.\nZaangażowanie klienta wykracza również poza sferę handlu detalicznego lub tradycyjnej sprzedaży produktów. Branże takie jak opieka zdrowotna wykorzystują technologie, takie jak portale dla klientów, aby zaangażować pacjentów w ich reżim zdrowotny i komunikację z lekarzami, a nowe platformy opieki zdrowotnej powstają w wyraźnym celu ułatwienia tej komunikacji i zaangażowania pacjentów. Urządzenia ubieralne również zostały uznane za kluczowe narzędzie angażowania pacjentów, umożliwiające im mierzenie różnych wskaźników zdrowotnych i śledzenie ich reżimów zdrowotnych.


Recykling papieru z V-ZUG | Model Group\nRecykling tektury z firmą V-ZUG\nModel Recover i szwajcarski producent sprzętu AGD V-ZUG świętują 10. rocznicę współpracy w zakresie recyklingu.\nZużyta tektura? Nie, cenny surowiec\nW Zug, w sercu Szwajcarii, nasz klient V-ZUG AG opracowuje sprzęt AGD do kuchni i łazienki – z najwyższą precyzją i technologią produkcji zorientowaną na najlepsze przyszłościowe trendy. Ta świadomość jakości przenika całą firmę. Sięga ona aż po odpowiedzialnego wykorzystania surowców. Dziesięć lat temu zaowocowała ona rozpoczęciem udanej współpracy z naszym programem Model Recover, która trwa do dziś. Podobnie jak my w Model, V-ZUG docenił niezwykłość potencjału odpadu tekturowego i znaczenie gospodarki o obiegu zamkniętym.\nW 2022 roku obchodzimy 10-lecie naszej współpracy z firmą V-ZUG w zakresie recyklingu. Historia sukcesu rozpoczęła się w 2012 roku od zakupu przez V-ZUG ośmiu małych belarek...\nRecykling tektury: współpraca V-ZUG i Modela\nInwestycja w belarki\nW V-ZUG prasy przekształcają zużytą tekturę w bele, które są łatwe w transporcie. Inwestycja w belarki zwróciła się firmie już po roku.\nSukces od 10 lat\nProjekt przewodni: V-ZUG docenia połączenie względów ekonomicznych i ekologicznych. A także szczupłe (lean) procesy i prostą współpracę.\nPraca z belarkami jest elastyczna. W V-ZUG są używane zawsze wtedy, gdy są potrzebne. Usługa Model Recover regularnie odbiera bele kartonu i daje klientowi cenę rynkową.\nModel Recover: Korzyści dla klienta\nDzięki usłudze Model Recover stara tektura staje się nowym papierem w krótkim czasie. Sprytna logistyka pozwala uniknąć pustych przebiegów, ponieważ Model dostarcza zamówione towary i jednocześnie zabiera ze sobą starą tekturę. Przekonuje to również klientów końcowych, którzy coraz częściej zwracają uwagę na zrównoważone procesy logistyczne: «Naprawdę mamy mierzalny, pozytywny, ekologiczny wpływ na środowisko i własny rozwój dzięki żywej gospodarce o obiegu zamkniętym.» wyjaśnia Marcel Niederberger z V-Zug.\nRecykling papieru jest opłacalny: z jednej strony dlatego, że inwestycja w belarki zwraca się bardzo szybko, w przypadku V-Zug zaledwie po roku. Z drugiej strony, dlatego, że w Model możemy zaoferować lepszą cenę za zużytą tekturę niż pośrednik: dzięki zamkniętemu cyklowi papieru optymalizujemy logistykę w sposób zrównoważony, zmniejszamy puste przebiegi i koszty. Model Recover analizuje wewnętrzną logistykę i tworzy plan odbioru, który idealnie pasuje do Twoich procesów.\nModel Recover optymalizuje recykling papieru w firmie. Kevin Stroh, Category Manager w V-Zug, opisuje to obrazowo: «Kiedy nie mieliśmy małych belarek, pudełka były wrzucane do kontenera i transportowane do dużej belarki. Dzisiaj pozbywamy się starego kartonu bezpośrednio tam, gdzie jest produkowany. To ogromnie zwiększa naszą wydajność. » Dodatkowe udogodnienie: klienci Model Recover mają tylko jedną osobę kontaktową i mogą łatwo kupować i sprzedawać tekturę z Modela.\nPozytywny efekt “do wewnątrz”\n„Myślę, że bardzo ważne jest, aby podnosić świadomość pracowników w tym temacie”- mówi Marcel Niederberger. "Mamy 2 200 pracowników, a tym samym doskonałą okazję do odpowiedzialnego działania w sposób zrównoważony na wielu płaszczyznach. Im bardziej pracownik jest zainspirowany i pozostaje pod pozytywnym wpływem pracy, tym więcej korzystnych zmian w życiu prywatnym. Zrównoważona firma daje dobry impuls.”\n„Dostarczamy surowiec (odpad tekturowy z produkcji) do Modela - naszego dostawcy opakowań, który z kolei produkuje tekturę z recyklingu do pakowania naszych urządzeń. Jest to gospodarka o obiegu zamkniętym w najczystszej postaci i zmniejsza ślad ekologiczny” - mówi Marcel Niederberger, Szef ds. zrównoważonego rozwoju w V-ZUG AG\nSpecjaliści od recyklingu papieru\nZadowolony klient Model Recover\n„Wszystko działa płynnie” — mówi Marcel Niederberger, opisując współpracę z Model Recover. Marcel jest Szefem ds. zrównoważonego rozwoju w V-ZUG AG i koncentruje się na śladzie ekologicznym swojej firmy. Wydajne procesy są absolutnie niezbędne do zrównoważonego działania. Dlatego Niederberger docenia krótkie odległości, jakie pokonują odpady tekturowe: „Belarki znajdują się w budynkach, w których produkowana jest tektura, na przykład na produkcji i logistyce. Lokalizacje dostosowane są do procesów V-ZUG. Sprasowane bele czekają zaraz obok magazynu tektury, aż Model Recover je odbierze.»\nOdpady kartonu w dobrych rękach\nKrótka ścieżka kartonów, które Model Group kupuje od klienta, trwa. W ciężarówce serwisowej Recover materiał nadający się do recyklingu trafia do następnego miejsca docelowego: pobliskiej fabryki Model. Tutaj specjaliści od recyklingu papieru zajmują się odpadami tektury i przekształcają ją w nowy papier. Dzięki niezawodnemu odbiorowi jeszcze mniejszych ilości (2-3x w tygodniu), V-ZUG nie potrzebuje dużego magazynu na zużytą tekturę. Nasz magazyn w Model jest tym bardziej hojny.\nNasz cykl papieru\nW Model produkujemy opakowania w tzw. zamkniętej pętli, a dzięki gospodarce o obiegu zamkniętym współpracujemy z naszymi klientami, aby przeciwdziałać marnotrawstwu energii i zasobów. 430 000 ton używanej tektury, z których 90 procent pochodzi ze Szwajcarii, przechodzi przez nasze trzy maszyny papiernicze w Niedergösgen i Weinfelden każdego roku. Rodzinna firma Model jest jedynym szwajcarskim producentem opakowań z własnymi systemami do produkcji papieru.\nWraz z programem Model Recover, V-Zug mierzalnie zmniejsza ślad ekologiczny i staje częścią zrównoważonej gospodarki o obiegu zamkniętym. „Projekt realizowany z firmą Model jest dla nas przykładem wzorcowej współpracy w tym obszarze i jesteśmy w trakcie identyfikacji podobnych projektów recyklingu z innymi dostawcami” - ujawnia Marcel Niederberger.\n„Współpraca jest niezwykle pozytywna dla obu stron, ponieważ w Model korzystamy z dostaw używanej tektury i przekazujemy ją do naszego procesu recyklingu. Zgodnie z naszym Credo: „Używana tektura nie jest odpadem, ale surowcem” - podkreśla Daniel Model, CEO Grupy Model.\nRecykling papieru z Model Recover\nZrównoważona usługa dla Ciebie\nSkorzystaj z naszej usługi Model Recover: optymalizuj procesy recyklingu i aktywnie przyczyniaj się do tworzenia gospodarki o obiegu zamkniętym.


Bezpieczeństwo na piatkę\n13 listopada w hali Targów Kielce funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w Kielcach, przeprowadzili powiatowy etap VII edycji wojewódzkiego konkursu „Bezpieczeństwo na piątkę”. Skierowany był on do uczniów klas piątych szkół podstawowych.\nAkcja - "Pierwszaki - zdrowo i bezpiecznie do szkoły"\n06.11. 2013r. nasze wszystkie pierwszaki wraz z wychowawczyniami - Zofią Młyńską, Dorotą Parzniewską i Barbarą Węgrzyn odwiedziły Galerię Korona w Kielcach i uczestniczyły w wyjątkowej lekcji. O bezpiecznej drodze do szkoły opowiadał policjant Tomasz Królak. Porwał dzieci do zabawy w kolory przy użyciu sygnalizatora.\nDni otwarte samorządowego centrum w morawicy\nW dniach 26-27 października odbyły się Dni Otwarte Samorządowego Centrum w Morawicy. Interesanci mogli zapoznać się z pracą poszczególnych referatów i obejrzeć nowy budynek. Na pięknej scenie prezentowali się uczniowie ze szkół i przedszkoli z gminy Morawica.\nDzień Elegancika to dzień bez jedynki, ale nie dla wszystkich. Wielu w tym dniu zależało na zachowaniu swoich dobrych ocen i dlatego wykorzystali tę możliwość i wystąpili tego dnia w bardzo eleganckim stroju. :)\nWycieczka klas V do Centrum Geoedukacji\n18.10.2013r. klasy 5a, 5b, 5c wraz z wychowawcami ( P. Sieczka, A. Muszyńska, A. Ślusarz) odbyły ciekawą lekcję o tematyce przyrodniczej. Centrum Geoedukacji to miejsce, gdzie w przystępny sposób przekazano nam wiedzę geologiczną i geograficzną, z wykorzystaniem nowoczesnych metod i narzędzi edukacyjnych.\nNabór do młodzieżowej orkiestry dętej w Morawicy\nWszystkich utalentowanych muzycznie zapraszamy do wstąpienia w szeregi Młodzieżowej Orkiestry Dętej w Morawicy.\n14 Października obchodzimy Dzień Edukacji Narodowej\n14 października obchodzimy Dzień Edukacji Narodowej, czyli święto wszystkich nauczycieli oraz pracowników oświaty. W związku z tym w naszej szkole, 11 X 2013 r. odbyła się uroczysta akademia, na której zostały wręczone nagrody dla wyróżniających się pracowników.\nWycieczka do Leśnego Zacisza\n1.10. 2013r. klasy Va, Vb i Vc pod opieką wychowawców ( p. Pawła Sieczki, p. Anny Muszyńskiej, p. Anny Ślusarz), wyjechały na wycieczkę do Leśnego Zacisza w Lisowie na Święto Pieczonego Ziemniaka. Gospodarstwo Agroturystyczne usytuowane jest w pięknej i malowniczej scenerii idealnej na zdjęcia plenerowe.\nW dniu 2 października 2013 r. uczniowie klas pierwszych zostali przyjęci w poczet społeczności szkolnej naszego gimnazjum. W obecności grona pedagogicznego, rodziców oraz starszych kolegów złożyli uroczyste ślubowanie.


Wyposażenie stacji paliw - co powinna znaleźć się na stacji paliw? » ale24.pl- Wiadomości Kołobrzeg i okolice - forum dla mieszkańców\nW dzisiejszych czasach stacje paliw są bardzo bogato wyposażone. Czasy, kiedy odwiedzało się takie miejsca tylko po to, żeby kupić paliwo już dawno przeszły do lamusa. Obecnie w takim miejscu można bardzo miło spędzić czas. Zwłaszcza podczas długiej podróży oczekujemy różnych możliwości podczas dalekiej podróży.\nJednak wyposażenie stacji paliw wiąże się nie tylko z atrakcjami dla klientów. Takie miejsce musi spełniać szereg przepisów zapisanych w ustawach. Bezpieczeństwo klientów, a także ochrona środowiska to podstawa. Najważniejszymi urządzeniami z perspektywy klientów są przede wszystkim dystrybutory, dzięki którym mogą tankować paliwo. Niemniej jednak takie urządzenia wymagają stosownych zabezpieczeń, a także zbiorników, w których znajduje się paliwo.\nBar ze świetnym jedzeniem i siłownia\nGaśnice, a także różnego rodzaju zabezpieczenia przeciwpożarowe to podstawa na każdej stacji paliw. Nikt nie chce przecież, żeby na jego stacji benzynowej wybuchł pożar. Żeby zabezpieczyć się przed tragedią i uniknąć nieprzyjemności trzeba zamontować systemy ochrony przeciwpożarowej. Oprócz tego trzeba je regularnie serwisować i sprawdzać ich działanie. Gaśnice również muszą być regularnie przeglądane. Każda stacja paliw musi posiadać dużą ilość odpowiedniego proszku do usuwania rozlanego paliwa. Mimo odpowiednich zabezpieczeń dystrybutorów klienci bardzo często rozlewają paliwo. Na każdej stacji paliw musi być również system monitorujący poziom paliwa w zbiornikach. Sprawa dotyczy przepisów, które narzuca w tym przypadku państwo.\nŻeby zadowolić oczekiwania klientów przyjeżdżających na stację benzynową, trzeba pomyśleć o odpowiednim wyposażeniu. W dzisiejszych czasach klienci przyjeżdżają na stację benzynową nie tylko po to, żeby zatankować samochód. Żeby zadowolić klienta, trzeba posiadać na stacji paliw kompresor, a także myjnię. Wielu kupujących paliwo chce także sprawdzić ciśnienie w oponach i umyć auto. Trzeba spełniać ich oczekiwania, żeby odwiedzali stację regularnie. Obecnie każda szanująca się stacja benzynowa posiada świetnie zaopatrzony sklep. Wprowadzone niedawno niedziele bez handlu bardzo sprzyjają stacjom paliw. W niedzielę taki sklep powinien generować bardzo duże zyski, a także zaspokajać potrzeby klientów. Bardzo popularne stały się ostatnio szybkie przekąski i kawa z ekspresu. Klienci chcą po prostu miło spędzić czas podczas przerwy w podróży.\nStacje znajdujące się przy głównych trasach muszą być nieco inaczej zaopatrzone niż te na terenach miejskich. Taka stacja musi być wyposażona w miejsca postojowe dla ciężarówek. Bar, w który zje się pyszny obiad, również jest bardzo ważny. Zwłaszcza kierowcy ciężarówek oczekują jedzenia bardzo wysokiej jakości. W większości przypadków, za zatankowanie dużej ilości paliwa dostaje się talon do baru. Takie działania marketingowe bardzo napędzają sprzedaż. W dzisiejszym świecie, na stacjach paliw buduje się również siłownie, żeby przyciągnąć większą liczbę kierowców ciężarówek. Coraz częściej chcą oni poćwiczyć na postoju, żeby zadbać o swoje zdrowie.\nArtykuł został przygotowany we współpracy z tsg-solutions.com\nStacji paliw Koziegłowy » Sex\n[…] został zrealizowany we zgodzie Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]\nStacji paliw Piekary Śląskie » Rush Cash\n[…] został zrealizowany we współpracy Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]\nStacji paliw Wojkowice » Rossmann promocja\n[…] został wyprodukowany we jedności Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]\nStacji paliw Żory » portal News\n[…] został zrobiony we zgody Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]\nStacji paliw Lubliniec » scienna.pl\n[…] został zorganizowany we współpracy Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]\nStacji paliw Mikołów » sainthealth.pl\n[…] został utworzony we zgody Wyposażenie stacji paliw – co powinna znaleźć się na stacji […]


Cyfry samoprzylepne 6 cm czarne z połyskiem Błyszcząca | Cyfry samoprzylepne \_ Czarne Naklejki | Naklejki z folii samoprzylepnej oraz ozdobne\nCyfry samoprzylepne 6 cm czarne z połyskiem\nIlość cyfr na arkuszu jak na zdjęciu. Cyfry samoprzylepne 6cm kolor czarny z połyskiem. Zestawy, sprzedawane w formie arkusza 21X25 cm, produkowane są z folii samoprzylepnej oracal 641\nPrezentowane w sprzedaży cyfry samoprzylepne na arkuszu 21x25 cm w kolorze czarne z połyskiem i rozmiarze 6 cm mogą prosto oznaczyć dowolny produkt. Arkusze są oferowane w rozmiarze 21X25 cm. Naklejone na folie samoprzylepną oracal 641. Ten rodzaj folii sygnowany jest przez niemieckiego producenta Orafol. Folia jest znana ze swoich właściwości. Zawiera klej na bazie rozpuszczalnika. Jego stabilność ocenia się na 3-5 lat. Folie Oracal są też cieńsze niż pozostałe winyle, tym samym bardziej przylegają do powierzchni. Gotowe naklejki są odporne na działanie wody i warunków atmosferycznych.\nNaklejki samoprzylepne to najbardziej znana i łatwa metoda oznaczania produktów, która opanowała przemysł spożywczy, a także sprawdza się do zastosowania w warunkach domowych. Folie oferują ogromną ilość korzyści. Tak dla użytkowników jak i podmiotów gospodarczych poszukujących prostego rozwiązania, jeśli chodzi o etykietowanie produktów. Oferowane wlepki samoprzylepne mogą być stosowane na prawie każdym przedmiocie. Od produktów, artykułów kosmetycznych, napojów, towarów po urządzenia prywatne, etykiety samo przylegające są skutecznym narzędziem umożliwiającym oznaczenie materiałów, urządzeń czy produktów.\nW przeciwieństwie do etykiet przyklejanych na zimno, naklejki samoprzylepne nie wymagają szczegółowej wiedzy technicznej, są proste w produkcji i odznaczają się znacznie większą prędkością aplikacji. Krawędź antyadhezyjna umożliwia bezpośrednie usunięcie wlepki z warstwy ochronnej na osłonę urządzenia.\nWlepki samoprzylepne zapewniają również wygodę, ponieważ nie stosuję się tu żadnych maszyn do nalepiania. To łatwe narzędzie, które doskonale sprawdza się do aplikacji ręcznej. Jest to wybitnie korzystne wyjście dla początkujących firm. Etykiety samoprzylepne eliminują potrzebę inwestowania w zaawansowane techniczne urządzenia do naklejania numeracji. Jednocześnie te wlepki świetnie sprawdzają się w warunkach domowych kiedy wielokrotnie pojawia się wymóg wyróżnienia urządzeń.\nCałkowite koszty oznaczania są tu stosunkowo niższe niż w przypadku numerowania przy wykorzystaniu kleju na zimno. Proces użycia naklejki jest niezwykle łatwy i w odróżnieniu od alternatywnych metod oznaczenia, pozostaję sposobność ręcznego nakładania - czyli wyjątkowego zredukowania kosztów aplikacji.\nOprócz tego naklejki samoprzylepne są szybsze w produkcji. Naklejki samoprzylepne cechują się świetną trwałością. Zostały wykonane tak, aby były odporne na zniszczenie przez wodę, oraz światło słoneczne oraz olej. Nie będą także odrywać się – niezależnie od rodzaju powierzchni. Masz gwarancje że będą na powierzchni przez długi okres czasu. Nie stracą też swoich właściwości fabrycznych nawet po latach.


Prześliczna modelka z niebieskimi oczkami : blondyny, małe cyce, nastolaty, PORNO FOTKI\nPrześliczna modelka z niebieskimi oczkami\nblondyny, małe cyce, nastolaty, PORNO FOTKI\nPrześliczna modelka ma piękne niebieskie oczka i wspaniale krągłą dupeczkę. Nie jedna laseczka zazdrości jej wspaniałych kształtów. Super laseczka fajnie porusza swym wspaniałym ciałkiem pod jedną z palm. Super pani ma ładnie przystrzyżoną pipkę.\nRuda z niebieskimi oczkami\nBrunetka z niebieskimi oczkami\nŚliczna laska w prześwitującym stroju


Re: Cmentarze wojskowe w Małopolsce - Strona 4 - Forum dyskusyjne "turystycznie-forum.pl"\nPost autor: abelard » 16 maja 2020, o 23:20\nJanowi chodzi o pierwotne miejsce „tablicy wdzięczności”. Kiedyś widniała w miejscu, w którym teraz jest inskrypcja w j. niemieckim. Na pierwszym zdjęciu u mnie jest tablica informacyjna w 4 językach, stojąca obok wejścia do kwatery.\nPost autor: Norden » 17 maja 2020, o 22:27\n31 maja 2019, o 08:44\nZamienić tytuł wątku na „wojenne”?\nJa zawsze będę za "wojskowymi"...\nArgumentacja też od zawsze taka sama: Na cmentarzach wojskowych są pochowani wyłącznie żołnierze, a tak jest właśnie z tymi założonymi przez K.u.K. Kriegsgräber-Abteilung...\nPost autor: abelard » 16 lip 2020, o 12:15\nPodczas wczorajszej wycieczki odwiedziłem cmentarz nr 53 Czarne. Przejeżdżałem też obok cmentarza nr 45, ale dostęp fatalny. Zarośnięta ścieżka, jakby brak dostępu i mało kto tam ostatnio wchodził. Ten cmentarz zostawię sobie na inny wyjazd.\nPost autor: abelard » 18 lis 2020, o 20:42\nDzisiaj jestem w innych stronach.\nPrzy okazji załatwień w Dąbrowie Tarnowskiej, robię pętlę i odwiedzam cmentarze nr 253 w Żabnie oraz 208 w Niedomicach.\nŻabno (nr. 253):\nNiedomice (nr. 208):\nPost autor: Comen » 18 lis 2020, o 23:40\nKobieta na dodatek o nazwisku Tarnowska. To prawdziwe czy jakiś pseudonim wojskowy?\nPost autor: abelard » 19 lis 2020, o 08:43\nTo bardzo rzadka sytuacja. Kobieta, która straciła życie, w armii rosyjskiej (122 Pułk/Regiment Piechoty) i być może nawet polskiego pochodzenia.\nPost autor: tadeks » 19 lis 2020, o 10:17\n18 lis 2020, o 23:40\n19 lis 2020, o 08:43\nElina Elizawieta Tarnowska to siostra miłosierdzia, która umarła na którąś z chorób zakażnych, opiekując się żołnierzami. Imiona sugerują rosyjskie pochodzenie. Chyba, że ze strony męża lub ojca korzenie miała polskie.\nPost autor: abelard » 19 lis 2020, o 10:37\nElina Elizawieta Tarnowska to siostra miłosierdzia, która umarła na którąś z chorób zakaźnych, opiekując się żołnierzami. Imiona sugerują rosyjskie pochodzenie. Chyba, że ze strony męża lub ojca korzenie miała polskie.\nDlaczego jest przy niej oznaczenie jednostki? Siostry miłosierdzia opiekowały się tylko jedną grupą żołnierzy "na stałe"?\nPost autor: tadeks » 19 lis 2020, o 12:29\n19 lis 2020, o 10:37\nDlaczego jest przy niej oznaczenie jednostki?\nSiostry miłosierdzia opiekowały się tylko jedną grupą żołnierzy "na stałe"?\n1. Mogę tylko przypuszczać: jakiś oddział pomocniczy tej jednostki.\n2. Na tym cmentarzu chowano zmarłych w miejscowym szpitalu.\nZwożono tam rannych lub chorych z wielu okolicznych miejsc, nie tylko z pól bitew. Nie wiadomo, czy była "personelem", czy chorą przywiezioną do szpitala.\nSiostra miłosierdzia. Też nie wiadomo, czy znaczy to potocznie pielęgniarkę, opiekunkę, czy była ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia (Szarytek)? Znalazłem info pisane małymi literami: siostra miłosierdzia.\nNarodowość? Znalazłem takie coś, ale nie znam wiarygodności tego źódła:https://timenote.info/pl/Elena-Elisawieta-Tarnowska\nTyle moich domniemań w tym temacie.\nPost autor: abelard » 20 lis 2020, o 08:41\n30 kwie 2020, o 23:46\nDziś wizyta na cmentarzu nr 163, na wzgórzu Furmaniec (Tuchów).\nPodziękowania dla tadeksa za namiary i polecenie tego miejsca.\nPierwsze zdjęcie z dedykacją dla autora wpisu na Wikipedii (o tym cmentarzu):\nZ ciekawostek w temacie...\nDostęp do tego cmentarza jest już teraz ograniczony, gdyż pojawiła się tabliczka przy drodze "teren prywatny".\nPost autor: Comen » 20 lis 2020, o 16:24\nJakim cudem cmentarz może być prywatny i czy na właścicielu w takim razie spoczywa obowiązek jego renowacji?\nPost autor: gar » 20 lis 2020, o 17:16\nW Polsce wszystko jest możliwe. Kopiec Pułaskiego w Krynicy też jest na prywatnym terenie. Możliwa jest też sytuacja, że dojście na cmentarz jest przez teren prywatny, ale sam cmentarz to już teren publiczny.\nPost autor: abelard » 20 lis 2020, o 23:25\n20 lis 2020, o 16:24\nSprawdziłem na forum austro-węgierskim. Nie sam cmentarz jest tu jednak problemem, a polana z krzyżem i panoramą obok. Ta znajduje się na prywatnej działce. Przeganiają z psem podobno.\nPost autor: tadeks » 22 lis 2020, o 11:54\n20 lis 2020, o 08:41\nW temacie "cmentarz, a teren prywatny" jest tak jak pisze Gar.\n20 lis 2020, o 17:16\nW Polsce wszystko jest możliwe... Możliwa jest też sytuacja, że dojście na cmentarz jest przez teren prywatny, ale sam cmentarz to już teren publiczny.\nFurmaniec (163), to nie wyjątek.\nDużo zależy od właściciela działki, a sprawy własnościowe są skomplikowane i często nieuregulowane. Jedni właściciele robią z dostępem do cmentarza problemy, inni nie.\nAbelard, Comen, pamiętacie, ja z Wami, wspólną dniówkę cmentarną z maja 2019 r? Odwiedziliśmy m.in. leżący w pięknym zagajniku cm.w. 292 w Faściszowej. Do cmentarza nie ma wytyczonej żadnej ścieżki, a leży on na prywatnej działce. Sprawdziłem to na geoportalu. Nie ma tam żadnych zakazów, chociaż nie wiem, jak reaguje gospodarz na kręcących się no jego własności.\nW tamtym roku kręcąc się po IX okręgu cmentarnym, byłem m.in. na "305" (Łąkta Dolna). Leży w szczerym polu na prywatnej działce. Ścieżki nie widzieliśmy. Szliśmy z kumplem przez uprawy.\nCmentarz nr 37 w Krajowicach koło Jasła. Leżał na prywatnej działce i przed II w.św. prawdopodobnie na żądanie właściciela terenu spoczywający tam zostali ekshumowani i pochowani na niedalekim cm.w. 36 (Podzamcze).\nPo cm.w. 37 pozostał pomnik leżący wciąż na prywatnym terenie. Ja tam nie byłem. Kiedyś wyczytałem, że za zgodą właściciela terenu można do pomnika dojść. To jednak może zweryfikować Jan M, bo niedaleko mieszka.\nTyle z pamięci przykładów w temacie "cmentarz/teren prywatny". Myślę, że przykładów jest więcej.\nPost autor: Comen » 23 lis 2020, o 10:53\n20 lis 2020, o 23:25\nDziwne zwyczaje. Jak tak bardzo nie chce gości na polanie to niech sobie ogrodzi posesję. Czy zakopał tam jakiś skarb? Krzyż jako powszechnie przyjęty symbol religijny sugeruje raczej, że miejsce jest publiczne i dostępne.\nPamiętam 292 pod Faściszową. Drogi na miejsce faktycznie nie było, bo to tylko śródpolny zagajnik. Nikt nas jednak nie przeganiał, nie pilnował pól czy łąk, bo jaką szkodę można tam komuś wyrządzić. To nie jest masowa turystyka, żeby trzeba było w takim przypadku kalkulować straty. Ale zastanawia mnie jaki biznes ma w ogóle właściciel takiego kawałka ziemi, aby go utrzymywać, płacić podatki, itp, skoro w praktyce niczego nie może tam użytkować, a za wstęp opłat raczej też pobierać nie ma sensu bo to przecież nie Pęksowy Brzyzek.\nPost autor: abelard » 23 lis 2020, o 13:40\nPo historii z Gubałówką już nic mnie nie zdziwi.\nPost autor: Comen » 23 lis 2020, o 15:14\nGubałówka to jednak miejsce dość popularne. Cmentarz pod Tarnowem raczej nie bardzo.\nPost autor: Jan M. » 24 lis 2020, o 09:01\n22 lis 2020, o 11:54\n...Cmentarz nr 37 w Krajowicach koło Jasła. Leżał na prywatnej działce i przed II w.św. prawdopodobnie na żądanie właściciela terenu spoczywający tam zostali ekshumowani i pochowani na niedalekim cm.w. 36 (Podzamcze).\n"Przywołany" do odpowiedzi, BYŁY cmentarz leży na terenie zakładu produkującego słodycze. Znając jednego ze współwłaścicieli nigdy nie miałem problemu z dostępem. Był czas, że niechętnie patrzyli na wizyty "obcych", po tym jak pewna pani napisała, że hodowane przez nich daniele biegają po terenie cmentarza. Otóż pochówków obecnie tam nie ma, a sam pomnik przed zwierzętami zabezpieczony jest solidnym metalowym obramowaniem.\nDla mnie osobiście najbardziej pozytywnie zachowują się gospodarze z Grabia, gdzie na terenie ich posesji jest cm nr. 5.\nSami wręcz zapraszają do odwiedzin, gdy niepewnie stoisz przed ich furtką.\nNa koniec, w polskim prawie istnieje pojęcie drogi koniecznej dojazdu lub dojścia do każdej działki , którą ostatecznie może wyznaczyć sąd po wizji lokalnej. O to jednak musi się starać właściciel gruntu (to odnośnie wydzielonego cmentarza o którym wspominacie kilka postów wyżej).


Profil elewacyjny Exterior LP.002 - Najtaniej! - Yourdecor.pl\nElewacje>Profile Exterior>Profil elewacyjny Exterior LP.002\nStrona główna > Elewacje>Profile Exterior>Profil elewacyjny Exterior LP.002\nProfil elewacyjny Extreior LP.002, jest listwą gzymsową, którą montujemy na zewnątrz budynku, także jako listwa wokół okna. Sztukateria zewnętrzna niezywkle mocno podnosi wartość nieruchomości, mimo niskiej ceny samej listwy. Porfile wykonywane są ze styropianu twardego EPS200, który pokrywany jest następnie tynkiem. Posiada u góry kilka schodków, natomiast na dole delikatny wałeczek.\nProfil elewacyjny Extreior LP.002, jest listwą gzymsową, którą montujemy na zewnątrz budynku, także jako listwa wokół okna. Sztukateria zewnętrzna niezywkle mocno podnosi wartość nieruchomości, mimo niskiej ceny samej listwy. Porfile wykonywane są ze styropianu twardego EPS200, który pokrywany jest następnie tynkiem. Posiada u góry kilka schodków, natomiast na dole delikatny wałeczek. Profil na zamówienie.\nprofil Lp.002 przekroje 3D/DWG\nPlik do pobrania (93.84k)


Benfica - Bayern. Kurs 20.00 na zwycięstwo mistrza Niemiec\nBenfica – Bayern. Kurs 20.00 na zwycięstwo mistrza Niemiec\nPrzed nami trzecia kolejka Ligi Mistrzów. Przez nadchodzące dwa dni czeka na nas łącznie 16 spotkań, a jedno z nich szczególnie jest dla nas ważne. Powodem jest specjalna oferta bukmachera na potyczkę Benfiki z Bayernem, w której możemy zagrać zwycięstwo jeden z drużyn po kursie 20.00!\nBayern w miniony weekend brutalnie zlał Bayer Leverkusen. Przed tym starciem obiecywaliśmy sobie wiele, miał być to hit niemieckiej Bundesligi, a wyszedł popis graczy Juliana Nagelsmanna. Czy podobnie będzie także w środę? Jest to bardzo prawdopodobne. W dobrej formie są przede wszystkim ofensywni zawodnicy mistrza Niemiec, na czele z Robertem Lewandowskim, który w tym sezonie ma już na koncie 15 bramek w 11 spotkaniach.\nCzy Lewy przyczyni się do zwycięstwa Bayernu? Mamy taką nadzieję. Bukmacher Superbet z okazji tego spotkania przygotował promocję, w której gracze mogą obstawić zwycięstwo Bawarczyków po kursie 20.00. Dla fanów portugalskiej piłki mamy także dobrą wiadomość, ponieważ taki sam zakład można zagrać na zwycięstwo Benfiki po podobnym kursie. Co należy zrobić, aby wziąć udział w promocji?\nDokonać rejestracji z TEGO linka.\nWpłacić 50 zł na konto główne.\nZagrać maksymalnie 10 PLN na zwycięstwo Bayernu lub Benfiki ze standardowej oferty bukmachera.\nW przypadku zwycięstwa jeden z drużyn, gracz otrzyma kwotę za kupon na konto główne, a także wyrównanie do wygranej po kursie 20.00 w formie bonusu.\nJeżeli Gracz postawi pierwszy kupon po założeniu konta ze stawką 10 PLN na zwycięstwo Bayernu po kursie w ofercie (np. 1.45) i kupon zostanie rozstrzygnięty jako wygrany, otrzyma wygraną za kupon oraz bonus w wysokości 187,24 PLN.\nWięcej informacji o promocji pod TYM linkiem.


Jak zrobić placki wegańskie - Przepisy kulinarne 2020\nJak zrobić placki wegańskie\nCzy podoba ci się cieście wiatru? Jest całkiem prawdopodobne, że w innym czasie już je wypróbowałeś. Zasadniczo składają się z nich wspaniałe kule ciasta tradycyjnie wykonane z mąki pszennej, masła i jaj, które są ostatecznie smażone na gorącym oleju.\nStają się deserem lub tradycyjnym słodyczem Dzień Wszystkich Świętych, gdzie bardzo często spożywa się je jako rodzinę w towarzystwie filiżanki kawy lub ciepłej filiżanki gęstej czekolady.\nChociaż prawdą jest również, że Są to tradycyjne słodycze na Wielkanoc, Niezależnie od tego, będąc typowymi słodyczami tych dwóch wyraźnie religijnych festiwali, zwykle można je znaleźć pod imieniem placki Wielkiego Postu.\nSą to małe cukierki, bardzo bogate w smak i charakteryzujące się naprawdę charakterystycznym wyglądem, które można zjeść na śniadanie, przekąskę lub deser po posiłku z rodziną.\nJednak chociaż tradycyjny przepis jest bardzo prosty, Buñuelos przyznaje nieskończoność różnorodnych opcji, aby mogły być spożywane z nadzieniem lub bez. Wśród najczęściej spotykanych nadzień możemy znaleźć krem do ciasta, śmietanę, a nawet czekoladę. Chociaż mają również tendencję do dodawania innych składników do ciasta w celu nadania smaku, tak jak w przypadku dyni lub jabłka.\nJeśli spojrzeć na wersję tradycyjnego buñuelos de viento, nie ma wątpliwości, że mamy do czynienia z problemem dla tych, którzy chcą się nimi cieszyć, ale stosują dietę wegańską. A to dlatego, że w jego przygotowaniu są używane jajka, masło i w zależności od niektórych przepisów normalne jest również dodawanie masła i mleka.\nNa szczęście istnieje możliwość zastąpienia tych składników pochodzenia zwierzęcego bardziej naturalnymi, aby weganie mogli cieszyć się charakterystycznym i tradycyjnym buñuelos de viento podczas tej pięknej pory roku. Czy odważysz się je przygotować z nami?\nPrzepis donuts wiatru idealny dla wegan\n2 duże zielone lub czerwone jabłka\n200 gr. z mąki pełnoziarnistej\n1/2 litra nierafinowanego oleju słonecznikowego + 1 łyżeczka do ciasta\n1/4 litra jabłkowego cydru\n1 naczynie z brązowym cukrem\nPrzygotowanie buñuelos wiatru dla wegan:\nUmyj jabłka dobrze, obierkuj je i usuwaj ich serca. Pokrój je na małe kawałki.\nŚciśnij cytrynę, aby uzyskać jej sok. Posyp kawałki jabłek cukrem i dodaj sok cytrynowy. Teraz niech odpoczywają przez 15 minut.\nUmieść mąkę pszenną w dużej misce i wywierć otwór w środku. W tej dziurze dodaj szczyptę soli, łyżeczkę oleju i cydru. Za pomocą palców wymieszaj dobrze składniki, ale bez bicia.\nKawałki jabłek zmiel je, ucieknij za pomocą widelca i dodaj do poprzedniego ciasta. Dobrze wymieszaj ponownie ostrożnie.\nPo przygotowaniu ciasta pozostaw go na 5 minut.\nWlej na patelnię olej słonecznikowy i podgrzej.\nWłóż brązowy cukier na talerz i cynamon, wymieszaj palcami.\nGdy olej jest gorący brąz, placki po obu stronach. Zarezerwuj każdy smażony pączek na talerzu za pomocą chłonnego papieru (aby usunąć większość oleju).\nNa koniec podajemy placki smażone przez mieszankę brązowego cukru i cynamonu.\nMotywyWegańskie przepisy wegańskie\nWegańskie placki ziemniaczane bez jajek - Zwegowani.pl (Luty 2020)


Wieści z samorządów - miasto Władysławowo\nczwartek, 5.11.2015 Serwis Informacyjny\nwojewództwo pomorskie\tczwartek, 5.11.2015 Krystek zatrzymany. Jutro usłyszy zarzuty Arleta Bolda-Górna, Sławomir Okoń\nKrystian W. podejrzany o liczne gwałty na nieletnich został dziś zatrzymany przez policję. Jutro w gdańskiej prokuraturze ma usłyszeć zarzuty dotyczące przestępstw na tle seksualnym.\npowiat wejherowski\tczwartek, 5.11.2015 Śmierć na torach – mężczyzna nie reagował na sygnały Beata Bujnowska-Kowalska, Daniel Zaputowicz\nWczoraj po godzinie 20:00 na torach między Redą a Rumią doszło do potrącenia. Mężczyzna idący nasypem obok torów nie reagował na sygnały ostrzegawcze pociągu. Jego tożsamość nie jest jeszcze znana. Policja bada okoliczności zdarzenia.\npowiat wejherowski\tczwartek, 5.11.2015 Policyjny wóz gna przez miasto Beata Bujnowska-Kowalska, Daniel Zaputowicz\nKolejny film, pokazujący samochód jadący z nadmierną prędkością, przesłany został do portalu Nadmorski24. Auto zarejestrowane jako policyjne, jechało przez Redę bez włączonej sygnalizacji, z prędkością prawie 100 km/h.\npowiat pucki\tczwartek, 5.11.2015 Zza biurka na rybacki kuter Kamil Złoch, Damian Klechowicz\nWczoraj cała Polska widziała, jak dyrektor „Szkunera” wcielił się w rybaka, pracownika przetwórni i stoczniowca. Zajrzeliśmy dziś do władysławowskiej spółki, żeby sprawdzić, jaki efekt przyniósł udział w programie „Kryptonim Szef”. Nastroje jak najbardziej dobre.\nmiasto Wejherowo\tczwartek, 5.11.2015 Co gryzie młodych wejherowian? Kamil Złoch, Marek Trybański\nMiasto oraz powiat dowiedziały się, co gryzie i nurtuje młode pokolenie wejherowian. W jednej z sal WCK zorganizowano debatę, na której przedstawiciele władz odpowiedzieli na pomysły oraz problemy przedstawione przez uczniów.\nczwartek, 5.11.2015 Pisać musi, inaczej się udusi Patrycja Białk, Daniel Zaputowicz\nZa nami X jubileuszowa edycja konkursu poetyckiego "Powiew Weny". Wśród uczestników spotkać można było amatorów piszących do szuflady ale także tych, których dzieła ukazują się na przykład w tomikach. Tekst, który najbardziej spodobał się członkom jury, wyszedł z pod pióra Krzysztofa Szkurłatowskiego.\nmiasto Puck\tczwartek, 5.11.2015 Przebudowa UM w Pucku Arleta Bolda-Górna, Damian Klechowicz\nW Pucku trwa remont budynku urzędu miasta. Ukończono już elewacje przednią, wyburzono też stare garaże dzięki czemu powiększy się tamtejszy parking. Prace, w tym budowa windy, zakończą się do końca listopada.\nczwartek, 5.11.2015 Prognoza pogody\ngmina Luzino\tczwartek, 5.11.2015 Edyta Dawidowska Piotr Lessnau\nz dnia 5.11.2015\n1.Krystek zatrzymany. Jutro usłyszy zarzuty\n2.Śmierć na torach – mężczyzna nie reagował na sygnały\n3.Policyjny wóz gna przez miasto\n4.Zza biurka na rybacki kuter\n5.Co gryzie młodych wejherowian?\n6.Pisać musi, inaczej się udusi\n7.Przebudowa UM w Pucku\nWieści z samorządów powiatu puckiego\nXII Sesja Rady Powiatu Wejherowskiego cz. 1\nXII Sesja Rady Powiatu Wejherowskiego cz. 2\n1.Dachowanie w Częstkowie30956 2.gen. Haller w Pucku16033 3.Kangur na gigancie11767 4.Puck i Wejherowo świętowały. Nie zabrakło emocji11400 5.W Wejherowie nie zabraknie miejsc pochówku11169\n1.Dachowanie osobówki w Sopieszynie43277 2.Drugi sezon „serialu” o zamykaniu szkół37108 3.Jubileusz artystyczny Agnieszki Skawińskiej32553 4.Dachowanie w Częstkowie30956 5.Koncert dla seniorów w Luzinie25017\n1.VIII Sesja Rady Gminy Gniewino102860 2.Z Archiwum TTM51977 3.Serwis informacyjny50337 4.Walczą o życie skrajnie wychłodzonej kobiety48240 5.Dachowanie osobówki w Sopieszynie43277


Produkt 4 – Hydrofobizacja\nPowłoki i i farby na beton\nWszystkie produkty w przygotowaniu. Tekst, Tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst, tekst,\nilość Produkt 4\nPrzykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów.\nPrzykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów.\nPrzykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów. Przykładowy tekst produktów.\nNapisz pierwszą opinię o “Produkt 4” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPosadzki przemysłowe,Preparaty krzemowe\nProdukt 2 11.05 zł\nProdukt 3 20.00 zł – 45.00 zł\nProdukt 4 20.00 zł 18.00 zł\nProdukt 5 3.00 zł 2.00 zł\nProdukt 6 20.00 zł\n2004 - 2020 Copyright. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projekt i grafika: itgraf graphic design