lubewa: marca 2010\nWitam po przerwie .Nie wiem czy się spodoba Wam ten prosty naszyjnik... Skromny , bo i możliwości wyplatania nadal mam ograniczone. Ale może jeszcze jedna rehabilitacja i moja ręka wróci do normalności. Użyłam do wyplotów czarnej woskowanej linki i koralików dropsów.Splot celowo rozciągnęłam,nie jest ciasny... Zdjęcie niestety niezbyt ostre.Ech...\nMam trochę zaległości w oglądaniu tylu prac,że do świąt mi zejdzie... Podziwiam Was za nieustający zapał. Miłego wieczoru Wam życzę i udanej niedzieli :)\nA oto zdjęcie tego skromnego dropsiaka:\nDziękujęAlinko za wyróżnienie, powoli wracam do bloga,jak tylko załatwię wszystkie swoje sprawy to nadrobię zaległości. Dziękuję pamiętającym o mnie ,dziękuję za życzenia -pomogły -bo ze zdrowiem już lepiej. Pozdrawiam wszystkich odwiedzających ciepło i wiosennie :)\nA wyróżnienie chciałabym przekazać przede wszystkim Sylwii oraz odwiedzającym mnie osóbkom ,które wytwarzają makramowe i szydełkowe cuda.\nAutor: lubewa o 15:11:00


SebaD 10 Kwi 2006 08:17 2130 13\n#1 10 Kwi 2006 08:17\nMam notebooka Lifebook E-6540. Problem polega na tym, że nic nie pokazuje na ekranie (na Monitorze też) i do tego pipa sobie. Co najlepsze czasem dysk normalnie bootuje. Co może być przyczyną nie wyświetlania garafiki?? Może ktoś miał podobny problem z tym notebookiem??\n#2 10 Kwi 2006 10:00\n#3 11 Kwi 2006 08:03\nSzczerze powiedziawszy wiatrak proca przy włączeniu laptopa na chwilę się odpali i staje. Spróbuje go podmienić i napisze o rezultatach\n#4 13 Kwi 2006 07:16\nWentyl jest dobry, podpiołem do niego napięcie 5V i kręci (tzn. jest to wentyl z regulacją obrotów i napoczątku kręci szybko, a po chwili kręci się wolno)\nWięc chyba to nie jest przyczyną awarii laptopa.\n#5 13 Kwi 2006 09:53\nPozostaje rozkręcenie laptopa i spradzenie czy:\n- tasiemki przy dysku dobrze trzymają\n- nie odkręcił się radiator na chipsecie, lub procesorze\n- nie ma zimnych lutów (to najtrudniejsze bo sumie musiałbyś przelutować troche pól lutowniczych...)\nAcha - sprawdź jeszcze programem memtest86 czy Twoja pamięc nei jest uszkodzona. Nt tego programu znajdziesz dużo na Elce.\n#6 15 Kwi 2006 06:56\nWszystko sprawdziłem i jest ok. Jedynie co mi jeszcze zostało to poszukać zimnych lutów\n#7 24 Kwi 2006 06:51\nKupiłem sobie na allegro moduł karty graficznej. Podmienie ją jak przyjdzie i napiszę o rezultatach.\n#8 08 Sie 2006 14:06\nSeba jak nie zdołasz tego naprawić to sprzedaj mi cd-roma i kieszonkę hdd.\nZ ceną dogadamy sie\n#9 12 Sie 2006 10:14\nSprzedałbym, ale sprzęt nie jest do końca mój\n#10 18 Sie 2006 16:13\nWitam BARDZO prosze o jakieś info gdzie mogę znaleść jakieś info na temat istrukcji obsługi do Siemens-a E 6540. I jeśli możecie to pomóżcie mi znaleść kieszeń do HDD. POZDRAWIAM\n#11 07 Paź 2006 12:01\nseba - daj znac czy problem rozwiazales bo ja mam teraz taki sam\n#12 09 Paź 2006 22:23\nWitam co dokieszeni to zamówiłem w RAM SERWIS (wawa) a oni zaś zamówili z niemiaszków. Koszt tej imprezy to 230 zł z przesyłką i Vat-em. Co do instrukcji obsługi to lipa nie znalazłem nic co mnie interesuje. POZDRÓWKI\n#13 11 Paź 2006 08:07\nTo trochę sie wybuliłeś za tę kieszeń\n#14 12 Mar 2007 09:48\nJak ktos umie poslugiwac sie lutownica to moze sam sobie przelotke zrobic bez problemu.Fakt ze mikrozlacza sa blosko siebie ale lepsze to jak bulic za kieszen 200.Mam przelotke tak zrobiona w e6540 i smiga cacy z 40 gb dyskiem.\nPodobne tematy do notebook Fujitsu-Siemens Lifebook E-6540 - problem, pipa se\nWitam. Posiadam laptopa FUJITSU - SIEMENS LIFEBOOK E-6540 i modem z ORANGE ZTE MF 330 (NAWET 2 SZTUKI). Zainstalowany system to XP z SP1 i 2. Prob... (2)\nMam ten sam problem !! Witam, poszukuje serwisu/naprawy laptopow Fujitsu-Siemens na terenie Wrocławia lub okolicy !! Mam laptopa Fujitsu-Siemens... (11)


Park Inn i Radisson pod wspólnym szyldem – Hotelarz\nSieć hoteli Park Inn zmienia swoją\nnazwę na Park Inn by Radisson. Ma\nto wzmocnić jej pozycję na rynku.\nChcemy przyspieszyć rozwój i poprawić\nwyniki Park Inn w klasie hoteli\nekonomicznych – mówi Kurt Ritter,\ndyrektor zarządzający grupy Rezidor. Celem\ntych zmian jest też wzrost znajomości obu\nmarek na całym świecie, ponieważ często\nprowadziły one działania marketingowe skierowane\ndo różnych grup odbiorców oraz silniejsze\npowiązanie tych dwóch kluczowych\nmarek Rezidora. Proces zmiany nazwy rozpocznie\nsię w Wlk. Brytanii i stopniowo rozszerzy\nsię na resztę regionu. Pierwszym\nkrokiem będzie kampania marketingowa,\nktórej celem jest powiązanie Park Inn z\nRadissonem oraz przedstawienie nowego\nlogo i nazwy, a następnym zmiana elementów\noznakowania na hotelach. Wszystkie\nhotele Park Inn będą firmowane marką Park\nInn by Radisson do końca 2011


Hotel może zakwaterować tylko klienta, który zostanie rzetelnie zameldowany. W tym celu gość przedłoży pracownikowi hotelu swój dowód osobisty, ważny paszport lub inny ważny dowód tożsamości.\nPrzy rozpoczęciu pobytu zakwaterowany jest zobowiązany przedłożyć potwierdzenie zamówienia wraz z dokumentem o zapłaceniu zaliczki. Jeżeli jeden z tych dokumentów nie zostanie przedłożony, hotel ma prawo odmówić zakwaterowania, albo raczej klient je zobowiązany uiścić całą cenę pobytu w miejscu gotówką.\nUiszczenie za zakwaterowanie i usługi z tym związane jest klient płacący gotówką zapłacić natychmiast przy rozpoczęciu zakwaterowania\nZamawiający (klient) jest zobowiązany dotrzymać datę rozpoczęcia pobytu i czas od godziny 14:00 i zakończyć pobyt w dniu odjazdu najpóźniej do godziny 10:00 . Jeżeli zakwaterowany nie dotrzyma tego postanowienia, hotel ma prawo naliczyć zakwaterowanemu dalszy dzień pobytu płatny natychmiast gotówką.\nHotel ma prawo odmówić zakwaterowanie większej ilości osób, jeżeli te osoby nie są podane w potwierdzeniu zamówienia.\nWiek dzieci, decydujący do zaszeregowania do odpowiedniej kategorii jest ustalany w dniu rozpoczęcia pobytu.\nW wypadku przedwczesnego zakończenia lub przerwania pobytu bez zawinienia po stronie hotelu nie powstaje mu obowiązek wrócenia zapłaconej ceny pobytu, ani jej stosowna część.\nW części zakwaterowania obiektu nie wolno trzymać zwierząt.\nW wypadku, że pojawią się usterki na wyposażeniu obiektu, natychmiast trzeba poinformować hotel, którego obowiązkiem jest ww. usterki usunąć, według ich usposobienia i charakteru, usunąć i to natychmiast. Jeżeli do tego nie dojdzie, zakwaterowany i hotel sporządzą zapis o wyrównaniu. Bez tego zapisu reklamacja nie będzie uznana. Reklamacją trzeba zastosować najpóźniej 3 dni robocze po zakończeniu pobytu.\nZakwaterowany (klient), w wypadku spowodowania szkody na majątku hotelu, jest zobowiązany uiścić wyżej wymienioną szkodę w gotówce. Za zapłaconą szkodę ma prawo wymagać od hotelu wystawienie potwierdzenia pisemnego.\nZa szkody na majątku zakwaterowanego (klienta), ewentualnie kradzieży rzeczy pozostawionych w swobodnie dostępnych częściach apartamentu, hotel nie ponosi żadnej odpowiedzialności, chociaż hotel oświadcza, że robi i będzie robił wszystko tak, aby nie dochodziło do żadnych szkód na majątku klienta. Majątek klientów nie jest ubezpieczony.\nWłaściciel obiektu nie jest odpowiedzialny za obrażenia i uszkodzenia majątku użytkowników hotelu jeżeli nie były powierzone do przechowania. Odpowiedzialność w stosunku do osób fizycznych kieruje się kodeksem handlowym.\nHotel uczynił wszystkie kroki, aby nie doszło do uszkodzenia zdrowia zakwaterowanych klientów. Hotel podczas zwykłej eksploatacji nie ponosi odpowiedzialność za zdrowie zakwaterowanych gości. Prosimy gości, aby nie pozostawiali powierzone osoby bez nadzoru. Zdrowie ani życie zakwaterowanych gości nie jest ubezpieczone przez hotel.\nZakwaterowany w czasie pobytu jest zobowiązany dotrzymywać porządek i czystość w obiekcie rekreacyjnym i jego okolicy. W wypadku, że zakwaterowany spowoduje wyraźne zanieczyszczenie, jest zobowiązany usunąć jego usunięcie, ewentualnie taką sytuacją skonsultować z hotelem.\nZakwaterowany w czasie pobytu jest zobowiązany dotrzymywać ciszę nocną od godz. 22:00 do godz. 07:00.\nW pokojach i w całej części zakwaterowania apartamentu jest wzbronione palenie i zakładania ognia. Również wzbronione jest przygotowywanie ciepłych pokarmów i napoi poza kuchnią. W wypadku, że dojdzie do naruszenia tych przepisów, ww. fakt jest powodem do natychmiastowego zakończenia pobytu bez prawa wrócenia jakiejkolwiek sumy.\nW celu oszczędzania energią i jednocześnie z uwagi na środowisko naturalne, hotel zwraca się do zakwaterowanych klientów, aby nie otwierali okien (tzn. nie wietrzyli) przez dłuższy okres czasu lub w celu obniżenia temperatury w pokoju. Aby zmienić temperaturę koniecznie trzeba wyregulować termostat grzejnika lub zwrócić się do usługi hotelowej.\nUrządzenie obiektu nie może być przemieszczane i wynoszone z obiektu. Zakwaterowana osoba jest zobowiązana sprawdzić wyposażenie apartamentu czy odpowiada spisowi wyposażenia. Spis wyposażenia apartamentu znajduje się na drzwiach. W wypadku niejasności w wyposażeniu apartamentu należy natychmiast poinformować hotel. W wypadku, że wyposażenie apartamentu nie będzie kompletne według spisu, zakwaterowany w dzień odjazdu zapłaci brakujące wyposażenie.\nW pokojach nie wolno używać własnych urządzeń odbiorczych z wyjątkiem tych, które są przeznaczone do higieny osobistej i komputerów osobowych.\nPrzed wejściem do pomieszczeń obiektu („chałupy”) zakwaterowana osoba jest zobowiązana zmienić obuwie, ewentualnie ułożyć narty i buty narciarskie w przechowalni nart, która znajduje się naprzeciwko drzwi wejściowych.\nPrzy każdym wyjściu z apartamentu klient jest zobowiązany zamknąć zamknięcia wodne, zamknąć okna, wyłączyć elektryczne urządzenia odbiorcze, zgasnąć światła i zamknąć pokój.\nPrzy odjeździe klient jest zobowiązany oddać klucze w uprzednio uzgodnionym miejscu. W wypadku zgubienia kluczy, klient zapłaci koszty powiązane z ich całkowitą wymianą włącznie wkładki zamkowej i drzwi wejściowych.\nPrzez uiszczenie zaliczki lub całej ceny pobytu zamawiający bierze do wiadomości ww. regulamin zakwaterowania i zgadza się z nim.\nKażda zakwaterowana osoba jest zobowiązana zaznajomić z niniejszym regulaminem i dotrzymywać go. W wypadku jego surowego złamania lub powtarzanego naruszenia właściciel obiektu ma prawo anulować i unieważnić zakwaterowanie bez kompensacji.\nWszelkie postanowienia regulaminu zakwaterowania są ważne bez wyjątków, jeżeli hotel i zakwaterowany nie uzgodnią inaczej.\nRegulamin zakwaterowania jest ważny od 1 grudnia 2011 do odwołania.


Disney zaniżył wyniki "Avengers: Endgame". - Box Office'owy Zawrót Głowy\nJak można było się tego spodziewać, Disney zaniżył szacunkowe wyniki Avengers: Endgame – zarówno te z kin amerykańskich, jak i tych światowych.\nOkazuje się bowiem, że najnowszy film MCU wygenerował podczas premierowego weekendu na całym świecie prawie $1,224 mld, a nie jak podawano wczoraj, $1,209 mld. Przychody z amerykańskich kin wyniosły aż $357,1 mln, i właśnie tyle wynosi nowy rekord otwarcia za oceanem. To rezultat lepszy od dotychczasowego rekordu Avengers: Infinity War – $257,7 mln – o niemalże równe $100 mln. Natomiast poza Ameryką przychody wzrosły względem wczorajszych szacunków o $7,5 mln i wynoszą $866,5 mln.\nSkoro już mowa o światowych przychodach, warto wspomnieć o szacowanym wyniku Endgame z poniedziałku w chińskich kinach. Wynosi on $18,7 mln, co zwiększa ogólne zarobki filmu MCU do $349,9 mln. Już jutro wyprzedzi on Avengers: Infinity War i Furious 7, żeby stać się drugim najbardziej dochodowym hollywoodzkim filmem w historii chińskiego box office’u. Przed nim będzie tylko The Fate of the Furious ($392,8 mln), które powinno zostać wyprzedzone w kolejnych dniach.\nTaggedAvengers EndgameAvengers Infinity WarAvengers: Koniec gryAvengers: Wojna bez granicBox Office AmerykaBox Office ŚwiatFurious 7MarvelMCUoglądalnośćrekordySzybcy i wściekli 7Szybcy i wściekli 8The Fate of the Furious\nPrevious Article Ponad pół miliona widzów w polskich kinach w weekend na „Avengers: Koniec gry”\nNext Article Endgame vs. Avatar – Który z nich wygra box office’ową grę o tron?


Klimatyzatory GALANZ - Politerm-izol: Wentylacja, izolacje termiczne, techniczne, rekuperacja Koszalin\npoliterm-izol.com.pl  Klimatyzacja  Klimatyzatory  Klimatyzatory GALANZ\nUrządzenia marki GALANZ sa obecne na Polskim rynku już od kilkunastu lat. Z racji wysokiej jakości urządzeń i nowoczesnej estetyki, marka ta cieszy się zasłużonym uznaniem wśród naszych klientów.\nAktualna oferta urządzeń została wzbogacona o nowe, zaawansowane technicznie jednostki iwerterowe z komponentami z najwyższej półki, np. sprężarkami Panasonic. Dzięki zastosowaniu najnowszych rozwiązań podnoszących efektywność pracy klimatyzatorów urządzenia te posiadają doskonałe parametry w zakresie energooszczędności, czego potwierdzeniem jest wysoka efektywność na poziomie SCOP 3,8.\nPosiadamy w ofercie klimatyzatory\nsystemy wody lodowej:klimakonwektory.


Złoto koloidalne - jego niezwykłe właściwości - Polaku, lecz się sam!\nWiele już napisano o antybiotycznych, przeciwwirusowych i przeciwgrzybiczych właściwościach srebra koloidalnego. Jednak wciąż niewiele mówi się o koloidalnym złocie. Jest ono produkowane w taki sam sposób, jak srebro koloidalne. To bezsmakowy płyn, zawierający bardzo małe cząstki złota. Oferuje on przede wszystkim ochronę przed chorobą autoimmunologiczną i rakiem.\nPomimo faktu, że co roku jesteśmy zachęcani do szczepień przeciw grypie oraz rozmaitym chorobom zakaźnym, to jednak nie te schorzenia są problematyczne. Ilość tego rodzaju zachorowań znacznie spada, natomiast dramatycznie wzrasta liczba chorób autoimmunologicznych, w tym głównie neurologicznych. Równocześnie ogromnym zagrożeniem są też wszelkiego typu nowotwory.\nJak więc widać zarazki wcale nie są naszym głównym problemem. Pojawili się bowiem inni „toksyczni wrogowie”, których źródłem bywa techniczny postęp i zmiany zachodzące w otaczającym nas świecie. W tym miejscu warto zwrócić uwagę właśnie na złoto koloidalne. Pewne właściwości tego preparatu mogą bowiem mieć ogromne znaczenie dla naszego zdrowia.\nKorzyści płynące ze stosowania złota koloidalnego\nZłoto koloidalne ma właściwości przeciwzapalne. Dlatego też świetnie nadaje się do tego, aby złagodzić ból i obrzęki u osób z zapaleniem stawów i zapaleniem kaletki. Może wspomóc również leczenie reumatyzmu, a także łagodzi bóle przy zapaleniach ścięgien.\nDlatego właśnie złoto koloidalne stosowane jest w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. W takiej sytuacji najczęściej odpowiedni roztwór wstrzykuje się do stawów pacjenta. Naukowcy odkryli, iż pacjenci stosujący tę metodę odczuwają mniejsze bóle spowodowane chorobą.\nZłoto koloidalne w przeszłości było używane również przy leczeniu zaburzeń trawienia. Co ciekawe nie tylko poprawia ono trawienie, ale równocześnie może znacznie zmniejszyć napady głodu, dzięki czemu jest idealnym elementem wspomagającym odchudzanie. Zauważono także, iż korzystnie wpływa na krążenie.\nZłoto koloidalne na poprawę nastroju\nNaukowcy zauważyli, iż złoto koloidalne może być stosowane przy depresji. Jest bowiem katalizatorem hormonów podobnych do endorfin. Preparat ten warto używać przy przygnębieniu, depresji czy frustracji. Wystarczy dawka od 15 do 30 mg złota koloidalnego dziennie.\nNiedawno zakończono pierwszą fazę badań dotyczących stosowania koloidalnego złota w leczeniu pacjentów z zaawansowanymi nowotworami litymi. Podczas badania pacjenci otrzymywali dożylnie koloidalne złoto. Niektórzy pacjenci otrzymywali regularne leczenie przez trzy tygodnie, podczas gdy inni otrzymywali stale rosnące dawki w ciągu trzech tygodni. Badanie wykazało, że koloidalne złoto może pomóc ustabilizować wzrost guza u niektórych pacjentów lub uniemożliwić pojawienie się nowych nowotworów.\nJeśli chcemy więc wykorzystać niezwykłe właściwości złota, to najprostszym sposobem jest stosowanie nietoksycznego koloidalnego złota. Można przyjmować je między innymi doustnie, podjęzykowo bądź podczas nebulizacji.\nOto 14 rzeczy, na które wpływa złoto koloidalne:\nZaburzenia pracy mózgu jak na przykład zapomnienie.\nBezsenność i brak zdolności relaksu\nDysfunkcje gruczołu mlekowego\nNapady gorąca (również spowodowane hormonami)\nUzależnienia od narkotyków i alkoholu.\nZapalenie stawów i inne stany zapalne.\nDepresja, zarówno przewlekła jak i sezonowa\nTagi: nowotworysrebro koloidalnezłoto koloidalne


SRAM AXS - bikeBoard\nSprzęt , Testy\nSRAM upublicznił właśnie trzy informacje. Pierwsza z nich jest od dawna spodziewanym choć niekoniecznie oczekiwanym powszechnie krokiem w rozwoju eTap. Pozostałe dwie to najgorzej strzeżone tajemnice MTB ostatnich miesięcy. Ale jeśli myślicie że są to informacje nieistotne, to mylicie się tak samo jak wszyscy malkontenci kontestujący parę lat temu rozwiązanie Eagle.\nNowe grupy AXS to przede wszystkim sterowana bezprzewodowo grupa Eagle w dwóch wersjach XX1 przeznaczona do XC oraz X01 o przeznaczeniu enduro. Pojawiła się także sterowana bezprzewodowo sztyca. Nowy będzie też RED eTap AXS. Do poprzedniego RED eTap podobny będzie jednak wyłącznie ze względu na nazwę i zastosowane do sterowania hardwarem baterie i akumulatory.\nAXS reklamowane jest jako technologia sterowania bezprzewodowego w MTB. Podkreślana jest także możliwość personalizacji działania i zmniejszenie komplikacji. SRAM akcentuje także że grupy górskie AXS opierają się na pryncypiach systemu Eagle z 12 rzędową kasetą o 500% zakresie przełożeń, jednak w miejsce dźwigni którą dla zmiany przełożenia trzeba "przepchnąć" pojawia się przełącznik który wystarczy dotknąć.\nW Eagle AXS tylna przerzutka tylko wygląda jak mechaniczna. Ma tak dobrany kształt wózka żeby łańcuch bardziej owijał się na kasecie bo górne kółeczko umieszczone jest wyżej i bardziej z przodu. Wózek jest też krótszy o 10 mm niż w mechanicznym Eaglu co poprawia precyzje zmiany biegów i zwiększa prześwit. Przerzutka wyposażona jest w Overload Clutch sprzęgło rozłączające napęd pantografu. Przeciwdziała to zniszczeniu w razie uderzenia ponieważ przerzutka poddaje się naciskom, a po jego ustąpieniu automatycznie wraca do działania. Manetka ma całkiem nową ergonomię i pozawala na dowolne programowanie działania przycisków zarówno dla redukcji, multiplikacji przełożeń ale i obsługi nowej sztycy Reverb AXS. Górny przełącznik manetki może być aktywowany skłonieniem nadgarstka bez konieczności odrywania dłoni od kierownicy. Cały system automatycznie wygasza się i po naciśnięciu manetek lub poruszeniu roweru aktywuje dla oszczędzania prądu. Skoro mowa o akumulatorach - stosowane są dokładnie te same co w w grupach eTap nowej i poprzedniej generacji. Ważą po 25g i wystarczają na 20 h jazdy ale najciekawsze że naładowanie ich do syta trwa zaledwie godzinę. Poprawiono kształt zębów koronki suportu. Nowa X-Sync2 jest bezpieczniejsza i wolniej się zużywa. Przerzutka XX1 ma carbonowy wózek i tytanowe śrubki. XX1 dla crosscountrowców łatwo zidentyfikować po tęczowej kolorystyce kasety i łańcucha pokrytych azotkiem tytanu.\nNastawiona bardziej na enduro X01 ma kuty z aluminium wózek przerzutki i śrubki ze stali nierdzewnej. SRAM twierdzi że znacznie ułatwiono instalację i regulację grupy ponieważ po przykręceniu części wystarczy tylko ustawić skrajne limity przerzutki i kąt opasania łańcucha a reszta reguluje się automatycznie co czyni napędy AXS niezwykle cichymi.\nCały system jest wodo i pyłoodporny zgodnie z normą IP69K i producent twierdzi że mycie ciśnieniowe napędu jest dopuszczalne ale nie należy przekraczać zasad z jakim obchodzi się z łożyskami w rowerze.\nXX1 Eagle AXS* - 2100 EUR\n/*przerzutka z baterią, manetka z obejmą, suport. łańcuch 116, kaseta XG-1299 10-50 z., ładowarka i przyrząd regulacji "śrubki B"\nX01 Eagle AXS** - 2000 EUR\n/**przerzutka z baterią, manetka z obejmą, suport. łańcuch 116, kaseta XG-1295 10-50 z., ładowarka i przyrząd regulacji "śrubki B"\nNaczelnym ułatwieniem jest lekkość uruchomienia zmiany wysokości sztycy. Producent twierdzi ze wystarczy dotknąć guzika. Nie zauważenie zmieniono jednak wnętrze bezprzewodowego Reverba. Nowy pływający tłok oraz inny płyn i smar wymagają mniejszej siły do zmiany wysokości i szybciej działają niż w wersji mechanicznej. Vent Valve czyni mechanizm odporniejszym i łatwiejszym do odpowietrzania w terenie bez użycia narzędzi. Bateria wystarcza na około 40 jazdy w...


Uważaj na te jajka. Na ich skorupkach wykryto salmonellę - Bia24.pl\nponiedziałek, 13 września 2021, o godzinie 11:31\nUważaj na te jajka. Na ich skorupkach wykryto salmonellę\nGłówny Inspektorat Sanitarny ostrzega przed partią jajek dostępną w popularnej sieci sklepów. Powód to wykrycie pałeczki Salmonelli na produkcie "Moja Kurka". Spożycie tych jajek może doprowadzić do zakażenia.\nJak informuje GIS, na podstawie badań przeprowadzonych przez Państwową Inspekcję Sanitarną stwierdzono obecność pałeczek Salmonella z grupy D na powierzchni skorupek oraz w treści jaj konsumpcyjnych.\nProdukt – Jaja świeże L Moja Kurka\nProducent rozpoczął wycofanie partii kwestionowanych jaj z obrotu, a przedsiębiorstwo poinformowało o tym fakcie odbiorców.\nJak dodaje GIS, zakład w ramach prowadzonej kontroli wewnętrznej dotychczas nie stwierdził niezgodności, zarówno w procedurach higienicznych, jak i badaniach laboratoryjnych.\nNie należy spożywać partii jaj określonej w tym ostrzeżeniu, szczególnie na surowo, z uwagi na potencjalne zagrożenie dla zdrowia. Należy też pamiętać, że bakterie obecne na powierzchni skorupek mogą zostać przeniesione na inne powierzchnie w wyniku kontaktu z zanieczyszczonymi jajami.\nSieć Biedronka wydała komunikat w tej sprawie: "Wszystkim konsumentom, którzy zwrócą produkt wraz z opakowaniem (konieczne do identyfikacji daty przydatności produktu) zostanie zwrócony koszt nabycia produktu".


Kujawsko-Pomorskie Centrum Edukacji we Włocławku zaprasza do udziału w drugiej edycji Konferencji matematycznej „Matematykę można polubić”.\nUczestniczki sieci współpracy i samokształcenia Coaching w edukacji. Nauczyciel XXI wiekuna spotkaniu , które miało miejsce 25 stycznia 2018 r. rozmawiały o wykorzystaniu technik terapii narracyjnej i Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR) w pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą. Potrzebną wiedzę na powyższy temat przekazała dr Małgorzata Kaczmarek, konsultantka Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu. Służyła również konsultacją, jak korzystać z technik wspierających ucznia w poszukaniu rozwiązań swojego problemu lub określaniu i realizacji celu.


10 lat bostońskiego karaoke! | Miejsca/Wywiady/Recenzje | Kuchnia | Hot Magazine\n10 lat bostońskiego karaoke!\nAutor: Piotr Żelachowski, Zdjęcia: Archiwum klubu / portal fl4shb4ck.pl\nNajstarsze Karaoke w Szczecinie dzieje się w Bostonie w każdy wtorek ! A dokładnie w ten wtorek 11 marca 2014 roku, mija 10 lat jak we wspomnianym Boston Pubie wystartowała pierwsza, szczecińska wersja ten popularnej zabawy rodem z Japonii !!! Z tej okazji rozmawiamy z Izabelą Czeladzińską właścicielką i managerką pubu, która opowie nam o szczegółach tej popularnej akcji. Warto dodać, że jakiś czas temu Bostończycy zmienili nieco formułę imprezy, łącząc części taneczne oraz śpiewane co sprawdziło się doskonale i wywołało kolejną falę popularności wokół tego wydarzenia.\nhot°: 10 lat minęło, szmat czasu. Zdradzisz nam jaki jest wasz przepis na sukces ?\nIzabela Czeladzińska: Oj tak, nie chce się wierzyć, że to już 10 lat, a wydaje się jakby to było całkiem niedawno. Nasz przepis na sukces to niepowtarzalny klimat Bostonu, który tworzą najwspanialsi ludzie pracujący z nami.\nhot°: Kto zapoczątkował wasze wtorkowe karaoke ? Kto je prowadzi aktualnie ?\nPomysł był Adama Szczerbika. Namówił ówczesnych właścicieli pubu na zrobienie imprezy karaoke i okazało się ,że został trafiony w 10-kę,którą właśnie obchodzimy i mam nadzieję że kolejne pomysły na rozwijanie imprezy karaoke będą trafione w 20-kę tak abyśmy mogli obchodzić 20-lecie Adam jest z nami niezmiennie od 10lat. Nie wyobrażam sobie innej osoby na tym miejscu.\nhot°: Jakiś czas temu zmodyfikowaliście formę karaoke. Czym różni się karaoke współczesne od tego sprzed lat kilku ?\nModyfikacja była konieczna ze względu na to, iż w tym biznesie wszystko jest bardzo dynamiczne. Zmieniają się czasy to i my musimy się zmieniać, aby ciągle zaskakiwać naszych gości. Obecne karaoke przyjęło całkiem inną formułę. Prowadzący jest nie tylko zapowiadającym kolejną piosenkę, ale również „wodzirejem”-dobrym duchem. Wchodzi z ludźmi w interakcje przez ,co tworzy się więź między nim, a ludźmi. Cała zabawa jest połączeniem karaoke z dyskoteką. W ten sposób została przełamana tradycyjna konwencja karaoke.\nDodatkowo oczywiście wprowadziliśmy wiele promocji cenowych w nieco innowacyjny sposób, a mianowicie jedna osoba z publiczności co godzinę losuje nową promocję dla całego lokalu np. płacisz raz-dostajesz dwa. Nowością jest również możliwość oddania głosu na swojego faworyta przez sms-a. W ten sposób wyłaniamy nagrodę publiczności.\nhot°: Przejdźmy teraz do szczegółów waszych imprez, Czy zdarzyło się, że jedna osoba wygrała kilka razy ?\nOczywiście, że zdarzają się takie osoby. Ich śpiew doprowadza nas do przysłowiowej „gęsiej skórki” i nie sposób nie wyróżnić ich. Natomiast staramy się nagradzać wszystkich chociażby za odwagę zaśpiewania przed większą publicznością, a wbrew pozorom to nie jest takie proste.\nhot°: Czy istnieje jakaś grupa najczęściej wybieranych utworów ? Drugie pytanie w temacie: jakie piosenki są najczęściej wybierane; polskie czy angielskie ?\nGrupą najczęściej wybieranych utworów są oczywiście te ,które aktualnie są hitami oraz szlagiery Obserwując przekrój to najwięcej stanowią hity lat 80-tych i 90-tych. Natomiast jeżeli chodzi o wybór piosenki to zdecydowanie jesteśmy w tej kwestii patriotami i wybieramy piosenki rodzime.\nhot°: Śpiewanie przed publicznością wymaga odwagi. Kto jest zatem śmielszy: mężczyźni czy kobiety?\nWydaje mi się, że bardziej kobiety, ale panowie też radzą sobie doskonale i niejednokrotnie robią niezłe show.\nhot°: Czy w karaoke, biorą przeważnie ludzie którzy umieją śpiewać czy może jest odwrotnie ?\nKaraoke jest formą zabawy, a napoje rozweselające powodują, że chęci do śpiewania nabiera każdy bez względu na wiek czy wykształcenie, a nawet pochodzenie, bo często można u nas spotkać obcokrajowców z różnych stron świata, a przecież wszyscy o tym wiedzą, że „śpiewać każdy może jeden lepiej, drugi gorzej”. Zresztą my Słowianie mamy to w naturze:-)\nhot°: Czy ktoś z waszym wtorkowych artystów, osiągnąć sukces zaczynając od karaoke u was?\nTak zdecydowanie jest kilka osób, a może nawet więcej o których nie wiemy jeszcze, ale doskonałym przykładem może tu być Damian Ukeje ,zwycięzca programu The Voice Of Poland, czy Monika Załoga, która wydała swoją płytę. Jest też wiele osób, które założyły własne zespoły i teraz śpiewają w różnych formacjach i klimatach.\nhot°: Jak sądzisz co motywujcie ludzi do brania udziału w karaoke? Nagrody, zabawa czy chęć sprawdzenia własnych umiejętności?\nMyślę, że motywacją w głównej mierze jest jednak chęć zabawy. Uważam również, że wbrew panującej opinii o nas Polakach jesteśmy ludźmi skorymi do zabawy, otwartymi i odważnymi, ale też potrzebujemy bodźców, aby odkryć swoje prawdziwe oblicze. Staramy się zapewnić to naszym gościom i wyzwolić w nich odrobinę szaleństwa ,aby po trudzie dnia dać upust swoim emocjom i spędzić czas w miłej atmosferze.\nhot°: Dziękujemy za wywiad i życzymy dalszych sukcesów!


Opowiadania i fragmenty powieści: Klatka schodowa - Alijar - Artefakty.pl - forum literackie\nArtefakty\tPublikuj Opowiadania i fragmenty powieści Klatka schodowa\nPost#1 » 18 wrz 2018, o 11:05\nSebastian wracał do domu. Późnym wieczorem, z knajpy, gdzie pił. Ale niewiele. Mimo to zaistniał pewien problem.\nZaskoczony przetarł oczy:\n- No przecież wypiłem niewiele!\nStał przed bramą, a właściwie przed dwiema identycznymi bramami, na tym właśnie polegał ów problem.\nSąsiadka, starsza pani, wyprowadzała jamnika. Pies sikał na latarnię.\n- Nie jest pan pijany, sąsiedzie? - spytała. - Trzeźwy?\n- Jak świnia, jeśli mi wolno użyć tego określenia.\n- Ale widzi pan dwie bramy?\n- Identyczne. Jedna obok drugiej – przyznał. - Skąd pani wie? - zainteresował się.\n- Znam się na tym.\nPies przestał sikać, powęszył i targnął smycz.\n- Duduś potrzebuje ruchu przed snem. Do końca ulicy i z powrotem. Zaraz wracam. Wejdziemy razem. Pan na mnie poczeka, bo...\nNiecierpliwy jamnik pociągnął ją w mrok zaułka.\nSebastian wzruszył ramionami. Dlaczego miałby czekać, aż jakiś Duduś się wybiega? Sytuacja jest jasna: jedna brama prowadzi do klatki schodowej, druga natomiast to złudzenie zmęczonych oczu – projekcja na ścianie budynku.\n- Jabłuszko, truskawka i śliwa, ta brama być musi prawdziwa – odliczył i nacisnął klamkę, na którą padło.\n- No proszę, udało się!\nWszedł. Drzwi zatrzasnęły się za nim z ogłuszającym łomotem. Wewnątrz panowały nieprzeniknione ciemności. Sebastian obmacywał ścianę. Gdzieś tu powinien być przełącznik. Może wyżej? Może niżej? Może dalej? Potknął się o pierwszy stopień. Ała! Wpełzł na czworakach na półpiętro. Zadudniło na schodach gdzieś wyżej. Ktoś zbiegał w szalonym tempie. Sebastian nie zdążył cofnąć dłoni.\nWłaściciel ciężko obutej nogi nie zatrzymał się.\n- Co za idiota czołga się po ciemku? - burknął tylko i dotupał na dół.\nSebastian usłyszał pstryknięcie przełącznika i prawie jednocześnie łomot zatrzaskiwanej bramy. Zajarzyła się żarówka. Zgasła po paru sekundach, Sebastian zdążył jednak zarejestrować w pamięci położenie przełącznika na pierwszym piętrze, więc ruszył po ciemku w jego kierunku. Trzymał się poręczy i stawiał ostrożnie nogi. Liczył stopnie. Stanął na dziewiątym, gdy gdzieś, na wyższej kondygnacji, rozległ się wrzask. Trwał dwie sekundy i umilkł. Cisza. Nie otworzyły się żadne drzwi, nie odezwały się zaniepokojone głosy sąsiadów. Sebastian podjął wędrówkę. Kto krzyczał? Dlaczego nikt nie zareagował? – zapomniał o liczeniu schodków. Gdy się skończyły puścił poręcz, wyciągnął rękę i szurając nogami, żeby nie potknąć się o coś, ruszył przed siebie.\nTrafił dłonią na przełącznik. Pstryk i zaświeciła się żarówka. Cały, przed chwilą jeszcze pusty podest pomiędzy mieszkaniem z lewej, a mieszkaniem z prawej, roił się od ludzi. Nikogo z nich nie znał. Wszyscy stąpali cicho w filcowych bamboszach. Ci, którzy wychodzili z mieszkania po prawej, nieśli parujące naczynia kuchenne: garnki, rondle i patelnie. Znikali w ciemnej czeluści mieszkania po lewej stronie, skąd wychodził skierowany w odwrotnym kierunku strumień niosących mięso: ogromne, krwawe ochłapy ze sterczącymi gdzieniegdzie kośćmi.\n- Dobry wieczór – witali Sebastiana, ale nikt się nie zatrzymał z wyjątkiem jednej kobiety.\nStanęła przed Sebastianem.\n- Światło zgaśnie za dwadzieścia sekund. Niech pan się lepiej pośpieszy.\nKobieta w obu dłoniach trzymała serce i – chyba - płuca. Przyciskała to do piersi. Na jednym guziku bluzki zawisły jakieś różowobiałe, wilgotne włókienka.\nSebastian pośpieszył się, ale choć przeskakiwał po parę stopni, nie zdążył na następne piętro. Spadła na niego ciemność i zatrzymała gdzieś pomiędzy półpiętrem a drugim piętrem. Jak poprzednio, tak i teraz uchwycił wzrokiem położenie następnego przełącznika. Stał bez ruchu. Nasłuchiwał. Cisza. W myśli analizował zapamiętany obraz. Pusty podest, na ścianie przełącznik. Tak jak o piętro niżej. Ale potem: skąd wzięli się nagle ci wszyscy ludzie?\n- Kanibale! - podpowiedziała podświadomość. Tchórzliwa, zabobonna podświadomość.\nCo zobaczy teraz, gdy znów zrobi się jasno? Niechętnie podjął wędrówkę. Skończyła się poręcz, skończyły stopnie, dosięgnął przełącznika.\nPstryk. Jasno. Pusto. Cisza.\nSebastian rozejrzał się. Klatka schodowa wyglądała jak zawsze. Zwyczajnie. Po lewej stronie na drzwiach wizytówka: Klimczak. Sebastian zamieniał czasem parę uprzejmych słów z profesorem Klimczakiem, słynnym psychologiem.\nPo prawej stronie mieszkają Mellerowie. Nic się nie zmieniło. Sebastian odprężył się nieco..\nSebastian stał niezdecydowany. Iść w górę, czy zejść o piętro i sprawdzić, czy znów pojawi się ten cichy, makabryczny pochód?\nW otwartych drzwiach po lewej stał profesor Klimczak. W ręce trzymał procę.\n- Dobry wieczór panie profesorze!\nPsycholog zmierzył Sebastiana chłodnym spojrzeniem, wycelował w niego widełki:\n- Spierdalaj gnoju – wysyczał. Uniósł procę, strzelił i roztrzaskał żarówkę.\nDrugi pocisk trafił Sebastiana w czoło. Trzeci w szyję, czwarty w ucho. Następne padały jak grad trafiając w różne części ciała uciekającego Sebastiana i stukały o drewniane stopnie. Potykał się, padał, czołgał. Kanonada ustała gdy znalazł się za zakrętem. Podczołgał się do następnego piętra. Nie odważył się wstać do przełącznika. Skóra piekła go w wielu miejscach, nie był jednak poważnie ranny. Bardziej bolał obraźliwy, pełen nienawiści wybuch profesora, tego przemiłego, trochę nieśmiałego pana starej daty. Co tu się dzieje u licha?\nJuż tylko dwie kondygnacje dzieliły Sebastiana od własnego mieszkania. Postanowił przemierzyć je po omacku. Chwycił poręcz i natychmiast puścił, gdy poczuł jej drganie. Brzęczała jak szyny, gdy zbliża się pociąg. Dźwięk wzmógł się, coś zjechało w szalonym pędzie, powiew powietrza rzucił Sebastiana o ścianę. Podparł się rękami i zaraz odskoczył z obrzydzeniem, bo zagłębiły się w jakiejś cuchnącej mazi. Wytarł je o podłogę. Pragnienie znalezienia się we własnych czterech kątach przesłoniło wszelką inną myśl. Pełzł środkiem schodów, nie próbował już zapalać światła. Dusząca woń przyprawiała go o mdłości, ból i zawrót głowy. Bał się stracić przytomność. Parł naprzód.\n- Gdzie ja jestem? - przestraszył się w przebłysku świadomości. - To nie jest mój dom, to nie jest moja rzeczywistość!\nPrzerażenie uderzyło go jak pięścią w żołądek, zwinął się z bólu. Krzyknąłby, ale zaparło mu dech w piersi, zasznurowało krtań. Serce tłukło o żebra i przeponę, jakby miało eksplodować. Mózg usłużnie zwizualizował myśl: Sebastian ujrzał klatkę schodową zachlapaną krwią, krwawe fragmenty tkanki rozpryśnięte i spływające po ścianach. Zobaczył siebie rozerwanego na strzępy, kończyny i głowę nie połączone korpusem – bo korpusu już nie było – zsuwające się, turlające po schodach. Widział rozwarte grozą oczy, martwe, lecz wciąż świadome tego, co się stało.\nPrzez długie minuty Sebastian leżał skulony, w każdej sekundzie spodziewał się straszliwego końca.\nNic się nie działo. Serce biło coraz spokojniej.\nGdzieś cicho grało radio.\nNa wyższym piętrze marudził dziecięcy głosik.\nZaszczekał pies, i zaraz ucichł, bo ktoś zawołał: „Leżeć Bubu, spokój!”\nWSZYSTKO BYŁO JAK ZAWSZE – ZWYCZAJNE.\nSebastian odprężył się. Co go właściwie tak przestraszyło? Ludzie z garnkami, którzy przechodzili z jednego mieszkania do drugiego? Co w tym dziwnego, że sąsiedzi odwiedzali się, że częstowali się potrawami? To, że trafił rękami na zabrudzoną akurat w tym miejscu ścianę?\nA MIĘSO? Mięso? Czy rzeczywiście widział mięso, jakieś ochłapy? Ile można zobaczyć w ciągu paru sekund jasności, żeby zrozumieć, co się widzi?\n- Sto lat, sto lat! - odezwał się śpiew skądś z dołu.\nOto odpowiedź, ucieszył się Sebastian. Na dole odbywa się przyjęcie urodzinowe. Wnoszono potrawy, a wynoszono jakieś przedmioty, żeby nie zawadzały w niewielkim mieszkanku. A profesor Klimczak? Może żartował? Może zachował się tak niecodziennie w ramach eksperymentu psychologicznego?\nSebastian znów wsłuchał się w otaczającą go ciemność. Nadal nic się nie działo. Gdzieś cicho grało radio, a może telewizor. Marudził dziecięcy głosik. Burczał odkurzacz. Zamiauczał kot. Gdzieś wyżej trzasnęły drzwi. Kroki. Znów drzwi. Kobiecy głos: „Zapomniałeś zabrać śmieci!”. Mężczyzna: „To podaj.” Kroki, ktoś zbiegał po schodach.\nWSZYSTKO BYŁO JAK ZAWSZE – ZWYCZAJNE.... UFF.\n… ale dlaczego … dlaczego ten sąsiad nie zapala światła? A jednak biegnie tak pewnie... Kroki dudniły coraz niżej. Zaraz tu będzie. Stratuje mnie, pomyślał Sebastian i zaczął wstawać. Jedną ręką podparł się o ścianę – suchutką, zwyczajną ścianę – drugą akurat zmacał poręcz, gdy zbiegający znalazł się w tym samym miejscu. Kroki przebiegły zwinnie ciąg schodów, na których stał Sebastian, a on, choć zastawiał sobą całą przestrzeń od poręczy po ścianę, nie poczuł NIC. Ani zderzenia, ani szturchnięcia, ani nawet powiewu powietrza.... NIC.\nZe wszystkich mieszkań buchnął śmiech, złośliwy, rozbawiony rechot – i Sebastian zrozumiał, że został oszukany.\nNic nie było jak zawsze.\nNajbliżej miał do własnego mieszkania, zaledwie parę kroków. Przemierzył je po ciemku. Dotknął drzwi, przesunął po nich dłonią – tak, tu mieszkał – rozpoznał metalowy uchwyt kołatki; on jeden miał na drzwiach kołatkę. Z kieszeni wygrzebał klucz, zmacał palcem dziurkę i w tej samej chwili ból przeszył mu palec. Powietrze zadrżało brzęczeniem, wściekłym brzęczeniem setek os. Odskoczył z okrzykiem, upuścił klucz. Uciekał. Po ciemku, na oślep, schodami w górę potykając się i padając, czołgając na brzuchu lub na czworakach. Gdy natrafiał na podłogę podestu, nie miał już pojęcia, czy znajduje się na półpiętrze czy piętrze, ani na którym. Wreszcie, gdy zabrakło mu sił, zwolnił i powstał. Nikt go nie gonił. Po lewej stronie powinna być ściana. Wysunął rękę na wysokość ramienia. Szedł dalej, aż natrafił na przełącznik.\nNa stopniach siedziała młoda kobieta. Patrzyła na Sebastiana pięknymi, smutnymi oczami. Sebastian znał tę dziewczynę, swoją dawną sąsiadkę, Martę. Mieszkali drzwi w drzwi, a potem... Kobieta uśmiechnęła się. Przyciskała dłoń do szyi. Spomiędzy palców sączyła się krew.\n- Jesteś ranna!\n- To nic – odpowiedziała.\n- Wezwę pogotowie – powiedział Sebastian i zdziwił się, że dotychczas nie pomyślał o telefonie. Wsunął rękę do kieszeni. Jest smartfon. Ratunek. Połączenie z realnym światem.\n- Nie trzeba. Najważniejsze, że tu jesteś. Usiądź koło mnie.\nSebastian usiadł. Światło nie gasło.\n- Nie widziałem cię od roku. W twoim mieszkaniu mieszka ktoś inny. Nie pożegnałaś się.\n- Sebastian... Jak dobrze, że tu jesteś.\nSebastian jeszcze w kieszeni nacisnął przycisk i wyciągnął jarzące się blado urządzenie. Z ekranu spojrzały na niego smutne, piękne oczy Marty.\n– Nie uda ci się nigdzie zadzwonić – powiedziała głosem zniekształconym przez mikrofon. Marta, siedząca obok, milczała. Marta w telefonie przyciskała dłoń do szyi. Spomiędzy palców sączyła się krew.\n- Jesteś ranna – powtórzył.\n- To nic – odpowiedziała Marta w telefonie i odjęła dłoń od szyi. Odsłoniła długą, czerwoną szramę. Z taką raną nie można żyć. Marta to wiedziała i odchylała głowę, rozwierając cięcie szerzej i szerzej. Telefon wypadł Sebastianowi z ręki, upadł ze stukiem na schody. Telefon i coś jeszcze, coś znacznie cięższego potoczyło się w mroczną otchłań. Sebastian odwrócił się ku Marcie.\nDziewczyna nie miała głowy.\nSebastian nie czuł strachu, a jedynie rozpacz, bezbrzeżną rozpacz.\nŚwiatło nie gasło. Sebastian zszedł na półpiętro, otworzył okno i wyskoczył na ulicę.\nWokół ciała zebrało się parę osób.\n- On jeszcze żyje – zawołał ktoś i zadzwonił na pogotowie.\nPodeszła starsza pani z jamnikiem na smyczy. Przykucnęła przy rannym.\n- Dlaczego pan nie poczekał aż wrócę? - spytała.\nPies chłeptał świeżą krew.\nPost#2 » 27 wrz 2018, o 01:12\nCóż, przyznam szczerze, że nie zrozumiałem twojego opowiadania. Jeśli chciałeś zbudować oniryczny klimat obcości, niejasności i zagubienia jak z sennego koszmaru, doprawiony sporą dozą makabry, to wydaje mi się, że cel został osiągnięty, choć tekst nie wzbudził we mnie wielkich emocji.\nPod względem językowym jest przeciętnie. Poważniejszych błędów nie zauważyłem, ot, parę drobiazgów tu i ówdzie. Brakuje natomiast pewnej liczby przecinków, co na dłuższą metę trochę zgrzyta.\nOgólnie jestem na TAK. Widać potencjał, warsztatowo nie jest źle, byle nie zabrakło Ci dobrych pomysłów.\nPost#3 » 27 wrz 2018, o 16:32\nBardzo podobało mi się Twoje opko. Nastrojowe, ciekawe, wciągające, a jednocześnie wyważone – bez nadmiernej eskalacji niesamowitości.\nZapisałbym to inaczej, bo tak, to instynktownie stawia się akcent na pierwszą sylabę, czyli pierwsze „A”. Może: A – ła albo A- łła.\nSebastian usłyszał pstryknięcie przełącznika i prawie jednocześnie łomot zatrzaskiwanej bramy. Zajarzyła się żarówka. Zgasła po paru sekundach, Sebastian zdążył jednak zarejestrować w pamięci\nGdy się skończyły puścił poręcz,\nGdy się skończyły, puścił poręcz,\nCały, przed chwilą jeszcze pusty podest pomiędzy mieszkaniem z lewej, a mieszkaniem z prawej, roił się od ludzi.\nZbędny przecinek przed „a”.\nCo zobaczy teraz, gdy znów zrobi się jasno?\nCo zobaczy, teraz gdy znów zrobi się jasno?\n„teraz gdy” - spójnik złożony.\nSebastian odprężył się nieco..\nAlbo jedna kropka, albo trzy.\nNastępne padały jak grad trafiając w różne części ciała uciekającego Sebastiana i stukały o drewniane stopnie.\nNastępne padały jak grad, trafiając w różne części ciała uciekającego Sebastiana i stukały o drewniane stopnie.\nKanonada ustała gdy znalazł się za zakrętem.\nKanonada ustała, gdy znalazł się za zakrętem.\nZobaczył siebie rozerwanego na strzępy, kończyny i głowę nie połączone korpusem\nZobaczył siebie rozerwanego na strzępy, kończyny i głowę niepołączone korpusem\n- Dlaczego pan nie poczekał, aż wrócę? - spytała.\nPost#4 » 27 wrz 2018, o 17:53\nŚwietne, wciagające opko z bardzo słabym zakończeniem... można rzec, bez zakończenia.\nCzytało się na tyle dobrze, że przestałem zwracać uwagę na błędy. Tylko to mi wpadło w oko:\nChwycił poręcz i natychmiast puścił, gdy poczuł jej drganie.\nDobrze byłoby zastanowić się, o czym chcesz, aby to było. Materiał masz zacny, teraz wystarczy pomyśleć, wymyślić, napisać.\nPost#5 » 27 wrz 2018, o 18:04\nGorgiasz pisze: Co zobaczy, teraz gdy znów zrobi się jasno?\nNieprawda. Przecinek jest we właściwym miejscu, bo w tym wypadku to wcale nie jest spójnik złożony.\nPost#6 » 27 wrz 2018, o 20:42\nWciągający tekst. Popracuj nad zakończeniem.\nZbyt często powtarzasz "Sebastian". Od czasu do czasu możesz napisać np. "chłopak".\nStanęła przed nim.\nPoza tym jestem na tak.


Referencje - PUHALSKA Design - Biuro Projektowe\nJeśli chodzi o naszą współpracę to zadowolenie wynika z tego co otrzymaliśmy i na czym najbardziej Nam zależało: wyczucie naszych potrzeb, funkcjonalne rozwiązania, dopieszczenie detali, a wszystko to dzięki profesjonalizmowi i dbałości o szczegóły Pani Tatiany. Bardzo cenimy sobie poświęcony nam czas, który zaowocował wspaniałym projektem. Sam projekt i opracowanie docenili również wykonawcy: stolarze, hydraulicy, elektrycy itd., przez co o wiele łatwiejsze stało się wykonanie zamierzonego celu. Szczerze wszystkim polecamy.\nJoanna i Leszek Moczulscy\nUważamy, że Tatiana jest profesjonalistką w każdym calu i widać, że robi to co lubi i lubi to co robi. Ma dobry gust i klasę oraz dużo nietuzinkowych rozwiązań, dzięki czemu jej projekty są po prostu niesamowite. Jej indywidualne podejście do klienta sprawia, że każda aranżacja nabiera swoistego charakteru.\nTo w jaki sposób Tatiana zaprojektowała nasz dom w 100% spełniło nasze oczekiwania. Jesteśmy mega zadowoleni, ponieważ dom jest piękny i za razem bardzo praktyczny. Bardzo ważną sprawą jest również to, że dzięki temu, iż mieliśmy wszystko dokładnie opisane na projekcie nie traciliśmy czasu (i zdrowia) na ustalanie miliona istotnych spraw – od odpowiedniego usytuowania ścian, po kolor sofy. To i stały kontakt z projektantką naprawdę wiele nam ułatwiło.\nJuż nie raz polecaliśmy Tatianę i jej studio projektowe Puchalska Design. I na pewno jeszcze nie raz polecimy.\nPaula i Maciek Nazarczuk\nMiła, kompetentna, energiczna i piękna kobieta. Jestem bardzo zadowolony ze współpracy. Przede wszystkim pełen profesjonalizm i dbałość o szczegóły. Projekt spełnił wszystkie moje wymagania a nawet je przewyższył. Warto podkreślić rzeczowe doradztwo i bardzo dobry kontakt. Polecam\nWybór architekta to trudna decyzja. Przecież powierza się komuś swój mały świat. Miejsce w którym będzie się odpoczywać i pracować, cieszyć i smucić, spotkać i rozstawać. Jedno jest pewne dom to miejsce do którego codziennie się wraca… ale żeby chciało sie wracać pomaga firma Puhalska Design. Fachowe oko, wyczucie stylu i wiedza to wszystko ma Tatiana Puchalska. Już na pierwszym spotkaniu podczas rozmowy doskonale wie czego klient oczekuje. Potrafi słuchać i czytać między wierszami. Doradzić, ale też przystać na propozycje. Efekt – projekt – jest piorunujący. Wykonanie – dopilnowane w najmniejszych detalach. Wszystkie wymagania stawiane przez klienta zostały spełnione, a to pozwala stwierdzić, że Puhalska Design to profesjonalna firma z doświadczeniem, która sprosta niejednemu wyzwaniu dlatego szczerze ją polecam!