Zatrzymaj się na chwilę! |\nIwona 8 czerwca 2017 44 komentarze\nKiedy Twój biznes się kręci, a mimo to masz wszystkiego dość, zatrzymaj się na chwilę i zastanów się, co możesz zrobić, żeby praca dawała Ci więcej satysfakcji. Może warto poszerzyć horyzonty i zacząć robić coś dodatkowego? Może warto zmienić miejsce pracy? Jeśli pracujesz w biurze, przenieść się na chwilę do domu lub odwrotnie? Może warto rozpocząć współpracę z inną osobą? Lub po prostu wyjechać na wakacje, żeby naładować akumulatory?\nTych pytań może być naprawdę sporo, jednak jest jedno, najważniejsze, które każdy z nas powinien sobie zadać. Po co pracuję i co chcę zrobić z zarobionymi pieniędzmi? Ostatnio rozmawiałam z moją przyjaciółką na ten temat (która jest nota bene doskonałym coachem) i obie stwierdziłyśmy, że naszym celem są podróże. Moim dodatkowo – większe oszczędności, bo ostatnio mam bzika na tym punkcie.\nA Ty? Po co pracujesz? Zastanów się proszę nad odpowiedzią, a wtedy Twoja praca będzie miała większy sens. Bo wszystko, co robimy musi mieć jakiś cel. To on nas motywuje do działania.\n← Proś o rekomendacje!\nDziel pracę na bloki tematyczne →\n44 komentarzy dla “Zatrzymaj się na chwilę!”\nBardzo słuszne podejście! Ja, kiedy mam kryzys twórczy, zazwyczaj robię sobie pauzę, nie zmuszam się do pracy (to nowość u mnie) i pozwalam sobie na „marnowanie czasu”. Potem wracam do działania z większą energią i tymi naładowanymi akumulatorami, o których piszesz 🙂\nBardzo fajnie, że u Ciebie też to działa ❤\n9 czerwca 2017 o 09:35\njestem na urlopie macierzyńskim w tej chwili:) ale jako menedżer zespołu sprzedażowego pracuje po to by moi ludzie mogli się rozwijać, osiągać wyższe cele:) pracuje po to by sama się rozwijać :)teraz piszę bloga bo chcę mieć jakiś wkład we wszechświat 🙂 a apropo zarobionej kasy lubię wygodne życie i nie lubię się ograniczać…jeśli mam na coś ochotę\nFajnie że wiesz, czego chcesz i fajnie, że wiążesz pracę także z pieniędzmi. Bo niektórzy boją się/wstydzą o nich mówić. A przecież chodzimy do pracy właśnie po to, żeby zarabiać. I móc dzięki temu realizować swoje cele❤\n9 czerwca 2017 o 09:54\nWłaśnie jestem na etapie zatrzymania, co prawda z chwilki zrobił się dłuższy czas, ale widocznie tego mi potrzeba. 🙂\nWarto się zatrzymać i zastanowić się, co dalej Robić, aby być szczęśliwą. I w pracy i w życiu osobistym\nZmiany są dla niektórych ciężkie. Inni wolą stałą pracę i ustatkowanie.\n9 czerwca 2017 o 20:04\nZmiany są ciężkie dla wszystkich. Ale masz rację, nie każdy jest gotowy na\nzmiany. I nie każdy ma na nie ochotę. Bo w końcu każdy z nas jest inny. I każdy ma inne potrzeby 🙂\nJak miło czytać, że planujesz oszczędzać. 🙂 To takie ważne, by mieć na przyszłość jakieś zabezpieczenie, a tak wiele ludzi jednak żyje chwilą i wydaje wszystko co zarobi na ulotne przyjemności. Licho nie śpi niestety, a potem jest problem… Podróże są cudowne i sama je uwielbiam. 🙂 Mam nadzieję, że wystarczy środków i na odłożenie oraz na spełnienie podróżniczego marzenia. 🙂\nWazne, aby praca była zgodna z naszymi wartościami! Dla mnie istotny jest także rozwój, poczucie docenienia, wok life balance, a także szef. który jest wspierający! 🙂\n9 czerwca 2017 o 19:34\nWspierający szef to fajna sprawa, podobnie jak rozwój czy spokój w pracy. Fajnie, że wiesz, czego chcesz i na czym Ci zależy\n9 czerwca 2017 o 18:51\nJa mam cel – zapewnienie dobrej przyszłości dla mojego dziecka, a w między czasie zadbać o swoje i jego marzenia 🙂\n9 czerwca 2017 o 19:13\nAgatko, brawo! I o to chodzi\n9 czerwca 2017 o 22:12\nTak naprawdę tak jest ze wszystkim, nie tylko z pracą. sama miewam takie momenty, że do blogowania się zmuszam. Są i takie chwile, gdy nawet bliscy mi ludzie drażnią mnie do granic możliwości. Wtedy wiem, że potrzebuję przerwy, chociaż kliku dni wytchnienia, by zatęsknić.\nTak, masz rację, warto czasami po prostu odpocząć od tego, co robimy codziennie.I od ludzi, z którymi codziennie przebywamy.\nBo nie ma innej opcji, gdy przebywa się z kimś „za długo”, w końcu ma się tego kogoś dosyć, nawet, gdy jest to miłość Twojego życia 😉\nZgadzam się w 100%. Nawet od ukochanego trzeba czasami odpocząć.\nZatrzymanie chwilowe pozwala na lepszy start\n11 czerwca 2017 o 23:51\nLubię takie pytania. Pozwalają ustalić co w życiu jest ważne. A po co mi pieniądze? Aby dalej inwestować.\nCzyli celem są inwestycje. No i super! Fajny cel 🙂\n12 czerwca 2017 o 08:25\nPo co pracuję? Hm… by móc zarobić pieniądze, dzięki którym mogę zrealizować swoje plany. Po drugie by doszkalać swoje umiejętności i poznawać nowe.\nI o te plany właśnie chodzi 🙂 Fajnie, że je masz. Bo wiesz, po co pracujesz 🙂\nAktualnie jestem z synkiem w domu, więc moją pracą oprócz domu jest blog i wkładam w niego całe serce, po to aby przekuć pasję w pracę 😉\nFajnie, czyli masz swój własny cel. I wiesz, do czego zmierzasz i po co to robisz 🙂\nTo moja ulubiona taktyka w kryzysie. Na zmęczenie materiału najlepsza jest chwilowa przerwa i zebranie sił na nowo.\nWidzę, że jest nas więcej 🙂\nAbsolutnie zgadzam się w 100%. To pytanie o cel jakichkolwiek działań jest tutaj kluczowe. Ja też często i bardzo regularnie sobie na nie odpowiadam, nawet wizualizuję, a satysfakcja z pracy wręcz rośnie 🙂\nMadziu, fajnie, że wspomniałaś o wizualizacjach. Bo to też jest ważna kwestia 🙂\nBardzo Dobre pytanie :). Pracuje tylko dla pieniędzy, w obecnej pracy. Nie mam żadnej motywacji, ani osobistej ani finansowej. Wiem że otworzę coś swojego, marzę o tym. Obecna praca mnie wypala. Mój maż o tym najlepiej wie. Chce robić coś co kocham I zrobie To :). Mówia, piszą żeby pasji nie zamieniać na biznes, a ja właśnie tak zrobię, zresztą mam wiele pasji. 🙂 zamierzam chodzić szczęśliwa do Pracy I Wiem że Tak będzie 🙂\nTo, co robię jest moją pasję i dlatego pracuję z przyjemnością. Trzymam za Ciebie kciuki, jesteś tak zdeterminowana, że z pewnością Ci się uda. Czy wiesz już, co chcesz robić?\nCzęsto mam takie momenty zatrzymania, aby przemyśleć „Po co” 🙂 To bardzo poaga i dodaje motywacji do działania!\nProwadzę firmę od 5 lat… bywa ciężko, ale czasem potrzeba odskoczni URLOPU i wszystko wraca na właściwe tory 🙂\nUrlop pomaga i to bardzo, ale równie dobre są taż krótkie przerwy.\nZatrzymanie się czasami pomaga. Ostatnio przeżyłam taki kryzys wiary w siebie, na szczęście szybko go pokonałam własnie dzięki odpowiedzeniu sobie nakilka kluczowych pytań.\nZdradzisz, jakie to pytania? Żeby zainspirować innych? 🙂\nPo co pracuję? Moja praca przede wszystkim daje mi możliwość poznania nowych ludzi, wyrobienia sobie znajomości. Nie ukrywam, że gratyfikacja finansowa też odgrywa znaczącą role w określeniu celu mojej pracy. Choć ostatnimi czasy mam jej trochę dosyć…. może czas na zmiany? 🙂\n15 czerwca 2017 o 09:53\nMoże? Ale zmiany niekoniecznie muszą był całkowite. Bo może wystarczy robić coś dodatkowo, żeby było ok?\nJa pracuję żeby móc sprawiać sobie przyjemności, jak jedzenie, wyjazdy, mieszkanie. Nie mam wygórowanych potrzeb. Jednak nie wyobrażam sobie, że robię coś czego nie cierpię. Lubię swoją pracę. Gdy już nie daje rady, bo obowiazki mnie przytlaczaja, idę na urlop lub odwołuje wszystkich klientow na dwa dni.\nNooo, czyli zatrzymać się umiesz. No i dobrze.\nFajnie też, że wiesz, czego chcesz. I po co pracujesz. Po prostu ideał 🙂 Buziaki 🙂\nJa uważam, że nie zawsze cel jest najważniejszy. Czasem to droga jest priorytetowym wyzwaniem.\nChoć droga może być celem pośrednim w osiągnięciu celu głównego.\nInnymi słowy nie idź na skróty do celu ale zgodnie z samym sobą


Christoph Schlingensief: sztuka bez granic - Splot\nStrona główna » Artykuły » Sztuki wizualne » Christoph Schlingensief: sztuka bez granic\nJedną z cech definiujących twórczość Schlingensiefa jest sposób, w jaki swoimi pracami interweniuje w bieżącą politykę. W całej swojej karierze aktywnie szukał sposobów na mobilizowanie publicznej debaty wokół różnego rodzaju istotnych tematów, jak choćby niedawne sukcesy skrajnej prawicy w Europie, poczucie upokorzenia będące następstwem bezrobocia i bezdomności, nieobecność w mediach ludzi niepełnosprawnych, polityka zagrożenia lansowana na Zachodzie po zamachach 11 września czy nazistowska spuścizna współczesnych Niemiec. (Tara Forrest, Anna Teresa Scheer)\npod redakcją Tary Forrest i Anny Teresy Scheer\nTŁO, INSPIRACJE, KONTEKST\nPod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku Christoph Schlingensief przyciągał w Niemczech takie zainteresowanie mediów, jak gwiazdy muzyki pop, najbardziej znani politycy czy filmowe sławy. Był artystą, niezależnym filmowcem i jednym z etatowych reżyserów berlińskiego teatru Volksbühne, co sprawiało, że medialny szum wokół jego osoby był zjawiskiem dość niecodziennym. Jedną z cech definiujących twórczość Schlingensiefa jest sposób, w jaki swoimi pracami interweniuje w bieżącą politykę. W całej swojej karierze aktywnie szukał sposobów na mobilizowanie publicznej debaty wokół różnego rodzaju istotnych tematów, jak choćby – by wymienić tylko kilka z nich – niedawne sukcesy skrajnej prawicy w Europie, poczucie upokorzenia będące następstwem bezrobocia i bezdomności, nieobecność w mediach ludzi niepełnosprawnych, polityka zagrożenia lansowana na Zachodzie po zamachach 11 września czy nazistowska spuścizna współczesnych Niemiec.\nTwórczość Schlingensiefa jest więc mocno polityczna. Nie oznacza to jednak, że forsuje jakiś określony program polityczny. Jak pokazuje otwarty, niejednoznaczny charakter jego prac, Schlingensiefa nie interesuje pedagogika, udzielanie odbiorcy wskazówek na temat „właściwego” podejścia do danego zagadnienia. Wręcz przeciwnie, reżyser stara się budować złożone, wielowarstwowe przedstawienia, które mają prowokować publiczność do własnych przemyśleń, do spojrzenia na sprawy z różnych stron  . Schlingensief sam określił to aktywne, odkrywcze zaangażowanie jako formę „samoprowokacji”  . Jego działalność skupia na sobie tak dużą uwagę mediów właśnie z powodu konfrontacyjnego podejścia, za pomocą którego reżyser podważa stereotypy i rzuca wyzwanie zastanemu status quo.\nSchlingensief podsycał medialne dyskusje, które jego projekty wywoływały, a które często nie odnosiły się do ich treści. Owe dyskusje czasem wręcz nie zauważały złożonych zabiegów, za pomocą których reżyser wysuwał na pierwszy plan swój niejednoznaczny i zróżnicowany stosunek do metod wykorzystywanych w procesie generowania znaczeń. Mimo że jego działalność spotkała się również ze sporym zainteresowaniem poza obszarem niemieckojęzycznym, to zrozumienie złożonej twórczości artysty było utrudnione z powodu braku poświęconych mu opracowań w języku angielskim.\nCelem tej książki jest zaprezentowanie możliwie szeroko twórczości Schlingensiefa w sferze filmu, teatru, telewizji, działań aktywistycznych, sztuk plastycznych i opery. Choć przeanalizowanie w jednym wydawnictwie wszystkich jego dokonań graniczy z niemożliwością, to prace szczegółowo omówione w tej książce (która zasięgiem obejmuje lata 1983 – 2009) dają fascynujący przegląd zagadnień, tematów, problemów i zainteresowań, jakie pobudzały i inspirowały rozwój wysoce eklektycznej działalności artysty w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat.\nChristoph Schlingensief urodził się w 1960 roku w Oberhausen w Republice Federalnej Niemiec. Pierwsze filmy, przy użyciu kodakowskiej taśmy Super 8, zaczął kręcić bardzo wcześnie. W rezultacie, w wieku dwudziestu dwóch lat miał już na koncie dwanaście filmów o różnej długości i tematyce, inspirowanych pracami takich reżyserów jak Luis Buñuel, Werner Herzog, Rainer Werner Fassbinder i Werner Schroeter.\nW 1983 roku, po szybkim zakończeniu studiów uniwersyteckich z filologii niemieckiej, filozofii i historii sztuki, i dwukrotnym oblaniu egzaminów do monachijskiej Wyższej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej, został asystentem Wernera Nekesa, wybitnego ¬niemieckiego artysty, tworzącego eksperymentalne filmy i sztukę wideo. W latach osiemdziesiątych, do momentu rozpoczęcia w 1988 roku prac nad ukończoną cztery lata później Deutschlandtrilogie (Niemiecką trylogią), kręcił niskobudżetowe filmy niezależne.\nFilmy wchodzące w skład trylogii  poruszają kluczowe zagadnienia z XX wiecznej historii Niemiec i sygnalizują tematy, do których Schlingensief będzie obsesyjnie powracał w wielu późniejszych pracach, jak choćby spuścizna Hitlera i Trzeciej Rzeszy, trudności Niemiec w radzeniu sobie z narodowo socjalistyczną przeszłością, koniec rewolucyjnej fali 1968 roku jako następstwo brutalnych ekscesów Frakcji Czerwonej Armii (RAF), a także liczne wyzwania, jakie pojawiły się po zjednoczeniu kraju w 1989 roku. Mimo że same filmy, przez obrazową metaforykę i tandetną estetykę mogą się wydawać przesadne, to jednak zasługują na uwagę jako świadectwa swojej epoki.\nSchlingensief uważał się za kontynuatora Nowego Kina Niemieckiego. Jednak, jak sam mówił, kiedy straciło ono impet, jego reakcją było robienie filmów, które określił jako „75 minut walenia pięścią w ekran”  . Choć jego wczesne filmy nigdy nie wyszły poza status kultowych niezależnych produkcji, to w 2005 roku otrzymał nagrodę filmową miasta Hof. W 1993 roku został zaproszony przez Matthiasa Lilienthala, ówczesnego głównego dramaturga Volksbühne – jednego z najbardziej renomowanych i odnoszących największe sukcesy teatrów berlińskich – do wyreżyserowania własnego przedstawienia. W ten sposób, jeszcze w tym samym roku, zadebiutował na scenie sztuką 100 Jahre CDU – Spiel ohne Grenzen (Sto lat CDU – Gra bez ograniczeń). Kolejne przedstawienia zjednały mu tyle samo zwolenników, co przeciwników, ze względu na prowokacyjny sposób, w jaki rozprawiały się z kontrowersyjnymi zagadnieniami. I tak, jego drugi spektakl (1994), Kühnen ’94 – Bring mir den Kopf von Adolf Hitler (Kühnen ’94 – Przynieście mi głowę Adolfa Hitlera) zawdzięcza tytuł Michaelowi Kühnenowi, powszechnie znanemu przywódcy ruchu neonazistowskiego, natomiast Rocky Dutschke ’68 z 1996 roku oparty był w części na życiu i ideologii Rudiego Dutschke, czołowego działacza niemieckiego ruchu studenckiego z 1968 roku.\nTo ostatnie przedstawienie, utrzymane w konwencji happeningu z lat sześćdziesiątych, zakładało aktywny i twórczy udział publiczności. Schlingensief posłużył się megafonem (który od tego czasu stał się nieodłącznym rekwizytem jego spektakli), by przekrzyczeć wywołane odgłosy bijatyki. Rocky Dutschke ’68 był też pierwszym spektaklem, w którym obok aktorów profesjonalnych wystąpili naturszczycy i osoby niepełnosprawne. Strategia pracy z ludźmi w różnym wieku i o odmiennym doświadczeniu stała się od tego czasu trwałym elementem jego projektów – w wielu z nich powracała ta sama grupa osób, tak zwana rodzina  .\nW 1996 roku Schlingensief otrzymał etat reżysera w Volksbühne i pracował tam, z przerwami, do 2006 roku. W tym czasie, oprócz stworzenia ponad dwudziestu pięciu przedstawień teatralnych i operowych oraz spektakli w przestrzeni publicznej, działał też bardzo aktywnie na innych polach. Nakręcił trzy pełnometrażowe filmy fabularne  , kilka słuchowisk radiowych , cztery programy telewizyjne, a także wykonał liczne interaktywne instalacje. Jednak to jego dokonania reżyserskie i prowadzenie serii kontrowersyjnych programów telewizyjnych sprawiły, że stał się w Niemczech powszechnie znany. Pierwszy z tych programów, Talk 2000  , emitowany w 1997 roku przez stacje SAT 1, RTL, Kanal 4 i ORF, składał się z ośmiu odcinków, w których Schlingensief prowadził wywiady ze znanymi osobistościami z niemieckiego świata sztuki, mediów i kultury masowej. Program odbiegał od formatu zwykłego talk show, gdyż gospodarz inicjował różne spontaniczne akcje, jak choćby nieoczekiwane zapasy z gośćmi, wyśmiewanie innych, dyskusje na temat swoich osobistych problemów czy ogłaszanie krótkich, „nadawanych” na żywo, drzemek.\nW 2000 roku, w trzy lata po Talk 2000, poprowadził w MTV program zatytułowany U3000. Miał on również osiem odcinków, kręconych w pędzącej przez stacje kolejce berlińskiego metra. Był to po części talk show, po części performans, w którym Schlingensief w stanie coraz większego szaleństwa przeciskał się przez zatłoczone wagony, wypełnione – poza różnego rodzaju gośćmi – ludźmi z ekipy telewizyjnej i studyjnego zespołu muzycznego, książkami i wydrukami materiałów do dyskusji, religijnymi i politycznymi plakatami, szczekającymi psami i zaproszoną do „studia” publicznością.\nW 2000 roku porzucił formułę rozrywkowego talk show i nakręcił emitowany przez stację VIVA, sześcioodcinkowy program Freakstars 3000. Miał on formę castingu, który cieszył się wówczas dużą popularnością dzięki takim programom, jak Popstars i Deutschland sucht den Superstar (Niemcy szukają supergwiazdy). Tym, co różniło Freakstars 3000 od tych programów, był wybór kandydatów mających wziąć udział w castingu – u Schlingensiefa byli to ludzie niepełnosprawni. Pozwoliło mu to na zwrócenie uwagi widzów na problem nieobecności tej grupy w niemieckich mediach, a także zachęcenie ich do refleksji nad tym, na ile niektóre ideały narodowo socjalistyczne nadal funkcjonują w obszarze współczesnych mediów i kultury masowej .\nChęć zwrócenia powszechnej uwagi na ograniczającą i wykluczającą naturę mediów i sfery publicznej była również głównym motywem zorganizowanej w 1998 roku akcji CHANCE 2000. W ramach tego złożonego, wielopłaszczyznowego projektu (przeprowadzonego w okresie poprzedzającym wybory do władz federalnych) Schlingensief założył partię polityczną, której celem było udzielenie wsparcia osobom niepełnosprawnym, bezrobotnym lub reprezentującym inne marginalizowane grupy społeczne, które zachęcał do startu w wyborach z pozycji kandydatów niezależnych. Posługując się hasłami nawiązującymi do myśli Josepha Beuysa (którego wpływ na Schlingensiefa zostanie omówiony nieco dalej), partia zachęcała do „samoreprezentacji”, wysuwając takie hasła, jak „Głosuj na siebie!” czy „Udowodnij swoje istnienie!”  .\nCHANCE 2000 to tylko jedna z wielu publicznych akcji organizowanych przez Schlingensiefa od 1997 roku, w których granice między sztuką a polityką były konsekwentnie zacierane. Inne projekty tego typu to między innymi: Passion Impossible: 7 Tage Notruf für Deutschland (Passion Impossible: 7 dniowe wezwanie alarmowe dla Niemiec) z 1997 roku, Bitte liebt Österreich: erste österreichische Koalitionswoche (Proszę, kochajcie Austrię: pierwszy austriacki tydzień koalicyjny) z 2000 roku czy Aktion 18 (Akcja 18) z 2002 roku. Każde z tych wydarzeń wywoływało duże zainteresowanie mediów i bardzo skutecznie prowokowało debatę wokół tematów bezdomności, imigracji, a w przypadku Aktion 18 – postaw antysemickich  . Podobnie jak jego przedstawienia teatralne, również akcje miały otwartą, wielopłaszczyznową, niejednoznaczną formę i zachęcały publiczność do aktywnego udziału w zainicjowanym przez reżysera – ale nie domkniętym – procesie kształtowania znaczeń.\nW 2001 roku Schlingensief zapuścił się po raz pierwszy na teren repertuaru klasycznego, wystawiając Hamleta w Schauspielhaus w Zurychu i na Theatertreffen w Berlinie. W tej wysoce kontrowersyjnej inscenizacji, w roli aktorów w słynnej scenie „pułapki na myszy”  wystąpili, wyrażający wolę odcięcia się od skrajnej prawicy, neonaziści. Spektakl odzwierciedlał wyczuwalne w tym czasie obawy, że w Szwajcarii i sąsiadujących z nią krajach szykuje się „coś śmierdzącego”, czego zwiastunem było rosnące poparcie dla populistycznych, skrajnie prawicowych partii, a rezultatem – zmiany polityczne.\nMiędzy 2003 a 2004 rokiem Schlingensief angażował się w różnego rodzaju debaty i prowadzone w mediach dyskusje na temat terroryzmu i wydarzeń związanych z zamachami z września 2001 roku. W efekcie powstał cykl powiązanych ze sobą prac, z których pierwszą był zrealizowany w 2003 roku spektakl teatralny ATTA ATTA Die Kunst ist ausgebrochen! (ATTA ATTA Sztuka uciekła!). Kolejną była akcja Church of Fear (Kościół Strachu) z 2003 roku – połączenie instalacji i happeningu zorganizowanego w Wenecji, Kolonii i Frankfurcie, a w końcu – już po wyreżyserowaniu w Wiedniu sztuki Elfriede Jelinek Bambiland – jeszcze jedno przedstawienie teatralne – Atta Bambi Pornoland (2004). Te multimedialne prace o wielopłaszczyznowej konstrukcji, namawiały publiczność do krytycznego odbioru lansowanego przez media obrazu współczesnej wojny z jej „bezpiecznymi bombami”, „akredytowanymi” dziennikarzami i skłonnością do estetyzowania przemocy i zniszczeń.\nChęć wywołania interaktywnego zaangażowania publiczności była jeszcze bardziej widoczna w kolejnej realizacji, zatytułowanej Der Animatograph (Animatograf). Animatografy były to duże, obracające się „karuzele”, pełniące rolę pustych ekranów, na których wyświetlano różnego rodzaju nagrania  . Powstały z inspiracji obrotową sceną, użytą przez Schlingensiefa w inscenizacji opery Ryszarda Wagnera Parsifal w 2004 roku  i były instalowane na rozmaitych festiwalach i imprezach w Islandii, Niemczech, Namibii i Austrii  . Na przykład w odbywającym się w wiedeńskim Burgtheater projekcie Area 7 – Eine Matthäusexpedition mit Christoph Schlingensief (Przestrzeń 7 – Wyprawa św. Mateusza z Christophem Schlingensiefem) z 2006 roku, z dolnej części widowni usunięto fotele, a na ich miejscu ustawiono ogromną instalację z animatografem pośrodku. Zamiast oglądać przedstawienie z widowni, publiczność miała krążyć po teatrze i aktywnie reagować na napotykane elementy scenografii, takie jak ¬znaki informacyjne, zdjęcia, tablice, projekcje i znalezione obiekty.\nChociaż w 2008 roku  Schlingensief wziął udział w trzech wystawach, to od 2007 roku koncentrował się głównie na pracach nad cyklem produkcji teatralnych i operowych, z których ostatnie – przygotowywane już po zdiagnozowaniu u niego na początku 2008 roku raka płuc – poruszały otwarcie temat jego choroby i terapii  . W trzeciej części „trylogii raka”, operze Mea Culpa – Ein ReadyMadeOper (Mea Culpa – ready made opera) z 2009 roku, odnajdujemy zapowiedź najnowszego pomysłu Schlingensiefa, czyli budowy opery w Afryce – przedsięwzięcia, które jak sam mówił, nie ma być dziełem sztuki „pokazującym Afrykańczykom potęgę niemieckiej kultury, ale niezapisaną (blasses) europejską kartą”, która na podobieństwo animatografów, będzie ekranem służącym do „rozświetlania Afryki”  .\n W wywiadzie telewizyjnym z Alexandrem Kluge, Schlingensief powiedział: „Na sprawy trzeba patrzeć wielostronnie. Ten, kto tego nie robi, jest prawdopodobnie dobrze osadzony w polityce, ale niestety nie w życiu”, A. Kluge, Das Zelt ist der Gedanke des Nomaden/Christoph Schlingensief über die Kunst als Speerspitze des Terrors, „News & Stories”, SAT 1, 7 grudnia 2003. Autorka tekstu jest autorką wszystkich przekładów z języka niemieckiego na język angielski chyba, że podane jest nazwisko innego tłumacza. Podstawą przekładu na język polski jest wersja angielska.\n Keine Wiener – Konzentrationswoche, „Die Presse”, 7 czerwca 2000, (autor nieznany).\n Trylogia składa się z następujących filmów: 100 Jahre Adolf Hitler (Die letzte Stunde im Führerbunker) / (100 lat Adolfa Hitlera [ Ostatnia godzina w bunkrze Führera ]) z lat 1988−1989; Das deutsche Kettensägenmassaker (Niemiecka masakra piłą mechaniczną) z 1990 roku i Terror 2000 – Intensivstation Deutschland (Terror 2000 – Niemcy, oddział intensywnej opieki) z roku 1992.\n G. Seeßlen, Vom barbarischen Film zur nomadischen Politik, [ w: ] Schlingensief! Notruf für Deutschland. Über die Mission, Das Theater und die Welt des Christoph Schlingensief, pod red. J. Lochte, W. Schulz, Rotbuch Verlag, Hamburg 1998, s. 42.\n W skład „rodziny” wchodzili między innymi: Achim von Paczensky (zmarły w 2009 roku), Kerstin Grassmann, Helga Stöwhase, Horst Gelloneck, Mario Garzaner z rodziną, Dietrich Kuhlbrodt, Werner Brecht (zmarły w 2003 roku), Irm Hermann (była aktorka Fassbindera), Margit Carstensen i stały dramaturg Schlingensiefa Carl Hegemann.\n Były to United Trash (1995) i Die 120 Tage von Bottrop / 120 dni Bottropa (1997), ten ostatni był pastiszem filmu Piera Paola Pasoliniego z 1975 roku, zatytułowanego Salo, czyli 120 dni Sodomy. Wtedy również wyreżyserował Freakstars 3000 (2003), pełnometrażową dokumentację jego programów telewizyjnych z 2002 roku o tym samym tytule.\n Były wśród nich: Rocky Dutschke ’68 z 1996 roku, Radio P.S.1 Radioshow i Lager ohne Grenzen Camp (Obóz bez granic) z 1999 roku, Rosebud z 2002 roku i 18 Hörspiele in einer Sekunde (18 słuchowisk w jedną sekundę) z 2006 roku.\n C. Gilles, Kunst und Nicht Kunst: Das Theater von Christoph Schlingensief, Königshausen & Neumann, Würzburg 2009, s. 62.\n W 2007 roku Schlingensief nakręcił program Die Piloten (Piloci), w którym – podobnie jak w Talk 2000 – prowadził rozmowy z różnymi grupami gości. Choć do tej pory nie został on wyemitowany, to w 2009 roku Cordula Kablitz Post nakręciła pełnometrażowy film dokumentujący powstanie odcinków pilotażowych, zatytułowany Christoph Schlingensief – Die Piloten.\n C. Schlingensief, C. Hegemann, Chance 2000: Wähle Dich Selbst, Kiepenhauer & Witsch, Köln 1998, s. 18 i 73.\n Pretekstem była sprawa Jürgena Möllemana, polityka niemieckiej liberalnej Wolnej Partii Demokratycznej (FDP) podejrzewanego o próbę pozyskania głosów skrajnej prawicy po tym, jak w czasie kampanii wyborczej do władz federalnych w 2002 roku wydrukował ulotkę oskarżającą Michaela Friedmanna, ówczesnego wiceprzewodniczącego Centralnej Rady Żydów w Niemczech, o rozpętanie przeciw niemu kampanii nienawiści w odpowiedzi na jego krytykę Izraela. Sprawa była bardzo głośna i skończyła się źle dla obu stron – Möllemann został zmuszony do opuszczenia partii i w następnym roku popełnił samobójstwo, natomiast Friedmanna oskarżono o korzystanie z usług przymusowych prostytutek i posiadanie narkotyków, co doprowadziło do jego rezygnacji z zajmowanej funkcji oraz członkostwa w partii CDU, mimo że obrońcy Friedmanna próbowali przedstawiać go jako ofiarę „antysemickiego polowania na czarownice” [ przyp. tłum. ].\n Akt III, scena 2 [ przyp. tłum. ].\n H. Schödel, Blubbernde Animatografen, „Süddeutsche Zeitung”, 24 stycznia 2006, nr 19, s. 12.\n To przedstawienie było pokazywane na Bayreuther Festspiele w 2004 roku i wystawiane tam przez kolejne trzy lata.\n Chodzi o: Der Animatograph, Iceland Edition: House of Obsession (Animatograf, wydanie islandzkie: Dom obsesji), Reykjavik Art. Festival, Islandia (2005); Der Animatograph, Duetschland Edition: Odin’s Parsipark (Animatograf, wydanie niemieckie: Odin’s Parsipark), Zamek Neuhardenberg, Niemcy (2005); Der Animatograph, Africa Edition: The African Twin Towers (Animatograf, wydanie afrykańskie: Afrykańskie Twin Towers), Namibia (2005); i Area 7, Matthäusex¬pedition mit Christoph Schlingensief (Przestrzeń 7 – Wyprawa św. Mateusza z Christophem Schlingensiefem), Burgtheater, Wiedeń (2006).\n Te wystawy to: Double Agent (Podwójny agent) – wystawa zbiorowa, Institute for Contemporary Arts, Londyn; Christoph Schlingensief: Der König wohnt in mir (Król mieszka we mnie), wystawa indywidualna, Kunstraum Innsbruck i To Burn Oneself with Oneself – The Romantic Damage Show (Spalić się samym sobą – romantyczny pokaz zniszczenia), wystawa zbiorowa, De Appel, Amsterdam.\n Chodzi o przedstawienia teatralne: Der Zwischenstand der Dinge (Obecny stan rzeczy); Eine Kirche der Angst vor dem Fremden in mir (Kościół Strachu przed obcym we mnie) oba z 2008 roku i o operę Mea Culpa – Ein ReadyMadeOper (Mea Culpa – ready made opera) z 2009 roku. Drugie z nich, Eine Kirche der Angst…, zostało określone przez Schlingensiefa jako „oratorium Fluxus”, co wskazuje na bezpośrednie odniesienie do tego ruchu [czyli międzynarodowego ruchu artystycznego, powstałego pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku w Nowym Jorku i rozwijającego się wokół takich artystów, jak John Cage, Allan Kaprow, Marcel Duchamp, z którym byli również związani między innymi George Brecht, Joseph Beuys, Nam June Paik, Wolf Vostell i Yoko Ono. Nazwa „Fluxus” pochodzi od łacińskiego czasownika „płynąć”. Określenie „oratorium Fluxus” odnosi się również do tak ważnej dla Schlingensiefa płynności sztuki – przyp. tłum. ]. W czasie leczenia Schlingensief nagrywał na dyktafon opis swoich uczuć, myśli i doświadczeń, które zostały potem opublikowane w książce. Zob. C. Schlingensief, So schön wie hier kanns im Himmel gar nicht sein: Tagebuch einer Krebserkrankung, Kiepenheuer & Witsch, Köln 2009.\nC. Schlingensief, Festspielhaus Africa: Einführung, http:www.festspielhausafrika.com / weblog / ?page_id=2, 25.01.2009. Tu cytowana wersja z 24 sierpnia 2009 (obecnie ten link nie działa [ przyp. tłum ]).\nWelcome to Nowhere Radio Bez Kitu Logikomiks W poszukiwaniu prawdy W stronę kina filozoficznego Agape Spadkobiercy Glasser Sandra Szwarc Godard Sejsmograf fotografia otworkowa Mum I just really need to focus on my art right now B!Loud Język baklawy. Wspomnienia Joshua Callaghan Łajdackie wieczory Artysta = dzieło sztuki Maciej Słota Rodrigo Leao Zyta Oryszyn zapowiedź


Rekord pandemii pobity. Bardzo duży wzrost liczby zakażeń : Radio Olsztyn\n36 665 to bardzo wysoki wynik w porównaniu do ubiegłego tygodnia, to także jest dość duży skok, bo o 128 procent\n– powiedział Kraska w Radiu Plus.\nJak dodał, z prognoz MZ wynika, że następne dni „także będą z bardzo wysokimi wynikami”.\nTo oczywiście bardzo nas niepokoi, bo będzie się to przekładało na liczbę hospitalizowanych osób\n– Na tę chwilę obserwujemy jeszcze jednak spadek zajętych łóżek – dziś to ponad 13,5 tys. łóżek zajętych przez pacjentów z covidem – zauważył, dodając, że następne dni to będzie odwrócenie trendu.\nPoinformował, że potwierdzono 1 390 przypadków Omikronu.\nOk. 30 proc. w naszym kraju to już ten wariant (…). W ciągu najbliższych kilkunastu dni ten wariant całkowicie wyprze wariant Delta\nW najnowszym raporcie ministerstwa zdrowia odnotowano 36 665 przypadków SARS-CoV-2 w Polsce, w tym 1 138 w województwie warmińsko-mazurskim. To wzrost o ponad połowę w porównaniu do poprzedniego tygodnia. Najwięcej zakażeń – 286 – jest w Olsztynie, 164 w powiecie olsztyńskim, 94 w powiecie ostródzkim, a 82 w Elblągu.\nZ powodu COVID-19 w Polsce zmarło 248 osób, a 67 z nich nie miało chorób współistniejących. W regionie było 12 zgonów.\nW regionie minionej doby wyzdrowiało ponad pół tysiąca osób. W kwarantannie jest ponad 25 i pół tysiąca mieszkańców województwa. W całym kraju wykonano ponad 135 tysięcy testów na obecność SARS-CoV-2 – w regionie 5 343.\nAutor: A. Zbieg (PAP)/K. Piasecka\nPraca zdalna w administracji publicznej. Jak będą funkcjonowały najważniejsze urzędy w regionie?\nCzeka nas zmiana systemu przyjmowania interesantów w warmińsko-mazurskich urzędach. Ministerstwo Zdrowia rekomenduje wprowadzenie pracy zdalnej od najbliższego poniedziałku. Nie znamy jeszcze szczegółów rozporządzenia, ale urzędy w...


Chiny Regały mobilne Regały stojakowe Producenci\nOpis:Sklep Metro Regał Maszyna do formowania rolek,Regały mobilne Regały magazynowe,Regały wspornikowe Maszyna do formowania rolek\nSklep Metro Regał Maszyna do formowania rolek,Regały mobilne Regały magazynowe,Regały wspornikowe Maszyna do formowania rolek\nDom > Products > Kompaktowa półka Roll Forming Linia produkcyjna > Mobilna półka do robienia postów > Regały mobilne Regały stojakowe\nModel No: TG-0061\nKolumna służąca do produkcji półek ruchomych jest pionowym szkieletem gęstej szafy, a półokrągłe krawędzie są ukształtowane, a kolumna jest wstawiona w połączenie typu podwozia. Kolumna pionowa jest dziurkowana na kolumnie, aby półka i deska do zawieszania wyregulowały wysokość w pionie na kolumnie. Regał post Making Machine zwarta obudowa jest nowy sprzęt do przechowywania książek, plików, ceny, dokumenty, bony finansowe i towary, i jest w porównaniu z tradycyjnymi, na półkach, półek i archiwów, które mają zastosowanie do książek i danych pomieszczeń instytucji , przedsiębiorstwa i instytucje, pokój nagrań, próbny pokój i tak dalej. Duże miejsce do przechowywania, oszczędność miejsca i bardziej tradycyjne.\n1. Jeśli kupujący odwiedzą naszą fabrykę i sprawdzą kompaktową półkę , nauczymy Cię, jak zainstalować i nas, maszyny, a także szkolić swoich pracowników / techników twarzą w twarz.\nSklep Metro Regał Maszyna do formowania rolek , Regały mobilne Regały magazynowe , Regały wspornikowe Maszyna do formowania rolek , Stereo Garage Maszyna do formowania rolek , Przechowywanie Regał Maszyna do formowania rolek , Rama Maszyna do formowania rolek , Metalowa maszyna do formowania rolek , Szafa elektryczna Maszyna do formowania rolek


Strata SP ZOZ w Sokołowie Podlaskim za rok 2013 wynosi 1 mln 338 tysięcy złotych. W porównaniu do lat ubiegłych jest to wynik w pełni satysfakcjonujący.\nO finansach szpitala rozmawiano podczas minionej sesji rady powiatu [...]Jak przypomniała Hanna Kamińska, główna księgowa sokołowskiego szpitala, w 2012 roku strata zakładu wynosiła ok. 5 mln złotych. W tym roku jest to zaledwie nieco ponad milion.\n- Dodać należy, że koszty szpitala w roku ubiegłym zmniejszone zostały o blisko 8 mln złotych. To bardzo znacząca kwota - mówiła Hanna Kamińska.\nDyrektor Ewa Wojciechowska tłumaczyła natomiast, że rok 2013 był rokiem bardzo ciężkim i pracowitym.\n- Gdy obejmowałam stanowisko dyrektora, sytuacja finansowa szpitala była wręcz dramatyczna [... ] - mówiła szefowa szpitala, dziękując jednocześnie wszystkim pracownikom za wsparcie oraz cierpliwość [...]\nW dalszej części swojego wystąpienia dyrektorka przypomniała o wielu kontrolach, które szpital przechodził w 2013 roku. Były to kontrole m.in. z Państwowej Inspekcji Pracy, sanepidu oraz Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Środowiska.\n- W większości były to kontrole nasyłane przez naszych oponentów. Jakby nie patrzeć, wszystkie zakończyły się dla nas pomyślnie - mówiła szefowa szpitala.\nZeszłoroczne zatwierdzenie sprawozdania finansowego za rok 2012 wywołało sporo zamieszania. Uchwałę podjęto w czerwcu, a po kilku miesiącach radni opozycyjni dopatrzyli się nieprawidłowości. Jak się okazało, strata szpitala pokryta została z funduszu założycielskiego pomimo, że dyrekcja szpitala otrzymała odpowiedź z Ministerstwa Zdrowia i Ministerstwa Finansów z której jasno wynikało, iż strata szpitala może zostać pokryta wyłącznie z funduszu zakładu [...]\nAni zarząd powiatu, ani dyrektor szpitala nie zostali odwołani, więc opozycja zaczęła szukać kolejnych nieprawidłowości. Po kilku miesiącach jeden z radnych złożył doniesienie w prokuraturze o możliwości popełnienia przestępstwa przez starostę oraz szefową szpitala. Rozchodziło się bowiem o oświadczenie majątkowe E.Wojciechowskiej za rok 2012. Dyrektor szpitala miała jakoby zataić część swoich dochodów, a starosta wiedząc o tym - nic z tym nie zrobił. Pisaliśmy już o tym kilka tygodni temu w tekście pt. "Ktoś doniósł! Tylko kto...?" Do tej kwestii odniosła się szefowa szpitala:\n- W chwili gdy szpital zaczyna wychodzić na prostą - gdy widać wyraźną poprawę, a współpraca z organem założycielskim układa się coraz lepiej, nagle padają zarzuty o możliwościach popełnienia przestępstwa. Im głębiej o tym myślę, tym bardziej dochodzę do wniosku, iż te działania nie mają związku z funkcjonowaniem szpitala i moją pracą, lecz z nadchodzącymi wyborami samorządowymi - powiedziała Ewa Wojciechowska [...]\njak znasz panią J.to od zaraz\nMatoły!.Szanowni mieszkańcy Powiatu.PSL to zło nad złem.Radza która toczy ten powiat.Dajmy im kopa w jesiennych wyborach.\nKasia z Sabni\nTa kobieta, mieniąca się dyrektorem, nie ma pojęcia o zarządzaniu. Ona tylko wykonuje polecenia partyjne!\nJak się odsyła ludzi do szpitala w Siedlcach ,albo na rechabilitacje czeka się ponad dwa miesiące chociaż na skierowaniu jest napisane pilne.Tak się traktuje pacjentów to koszty szpitala są mniejsze.Hp


[quote name="KohnEvka" post="1509895" timestamp="1542890413"] Problem w tym, że zwłaszcza dzieci nie wiedzą jak było. Wiedzą to co im szkółki parafialne wtłoczą do główek. Dlatego nie wiedzą, że ówczesna propaganda wyśmiewała niemiecką potęgę wojskową. Według propagandy Niemcy mieli tekturowe czołgi. Jak było, my wiemy. Wiemy, że gdy niezwyciężeni, najlepsi na świecie, wiali z Warszawy, to zostawili po sobie całe archiwum polskiego wywiadu. Trzeba było wybierać co pakować na ciężarówki, futra żon czy teczki agentury. Wiadomo, ze żona to żona. Gdy po miesiącu Niemcy wkroczyli do Warszawy to pękali ze śmiechu, w najśmielszych marzeniach nie śnili, że bez wysiłku dostaną taki prezent. Tylko agenturze nie było do śmiechu ale sami sobie winni.[/quote]


Naczelna Izba Aptekarska odpiera zarzuty sieci w sprawie franczyzy. - Aptekarz Polski\nNaczelna Izba Aptekarska odpiera zarzuty sieci w sprawie franczyzy.\nW komunikacie czytamy: Tak szybka i zdecydowana reakcja tych środowisk poprzez publikację spójnych komunikatów atakujących stanowisko NIA w sprawie franczyzy, pokazuje jedno – protest organizacji reprezentujących największe sieci apteczne, z których część w ciągu ostatnich lat wielokrotnie naruszała przepisy antykoncentracyjne, to klasyczne odezwanie się nożyc na uderzenie w stół.\nIch przedstawiciele cały czas nie mogą pogodzić się z obowiązującymi od ponad roku zmianami w Prawie farmaceutycznym, które ukróciły im możliwość przejmowania rynku polskiego w nieskończoność. Od wielu lat te same organizacje wydają się też nie zauważać istnienia przepisów wyznaczających odpowiednie limity koncentracji aptek na terenie poszczególnych województw.\nNaczelna Izba Aptekarska przypomina, że te przepisy istnieją i obowiązują wszystkie apteki, a więc również te należące do największych sieci. To oczywiście jest nie po myśli tych podmiotów. Szukają więc alternatywnych metod umożliwiających przejmowanie aptek. Z sygnałów, które docierają do NIA jasno wynika, że farmaceuci otrzymują propozycje skorzystania w tzw. twardych franczyz poprzez m.in. podpisywanie weksli in blanco. Popularnym rozwiązaniem jest również skupowanie aptek na tzw. „słupa”, co najczęściej kończy się tym, iż rola aptekarza-właściciela placówki sprowadza się jedynie do roli „posiadacza” zezwolenia. W praktyce traci on możliwość podejmowania samodzielnych decyzji biznesowych. Bezpowrotnie traci więc swą niezależność ekonomiczną.\nPróba stosowania takich mechanizmów przez niektóre sieci apteczne nie tylko lekceważy stanowiska Ministerstwa Zdrowia, czy Głównego Inspektora Farmaceutycznego, ale również wyroki sądowe. Dlatego Naczelna Izba Aptekarska przypomina, że przejmowanie aptek tą drogą może prowadzić do tworzenia grup podmiotów powiązanych, w rozumieniu ustawy o UOKiK, co jest wyraźnie zabronione przez Prawo farmaceutyczne i sankcjonowane karą cofnięcia zezwolenia. Naraża też farmaceutów będących „słupami” na podwójną odpowiedzialność – zawodową i finansową. Warto o tym pamiętać przed podpisywaniem umowy z przyszłym franczyzodawcą, dlatego Naczelna Izba Aptekarska ponownie zachęca farmaceutów do konsultacji i korzystania z pełnego wsparcia prawnego oferowanego przez okręgowe izby aptekarskie.\nStanowisko Naczelnej Izby Aptekarskiej nie jest straszeniem, a jedynie ostrzeżeniem dla tych wszystkich, którzy – podchodząc łatwowiernie do zapewnień dużych podmiotów – narażają siebie i swój biznes. Konsekwencje bowiem w postaci cofnięcia zezwolenia i wszelkiej odpowiedzialności finansowej i prawnej spoczywać będą wyłącznie na farmaceutach.\nPowoływanie się przez organizacje reprezentujące największe zagraniczne sieci aptek na „Konstytucję dla Biznesu”, a więc program rządu, którego celem jest m.in. wsparcie dla drobnych polskich przedsiębiorców, wydaje się być w tej sytuacji niesmacznym żartem, w sytuacji, gdy na działaniach dużych graczy rynkowych, tracą polskie apteki indywidualne.\nTagi: Naczelna Izba Aptekarskaumowy franczyzowe\nLecznicza trucizna? Przegląd medycznych wskazań dla toksyny botulinowej.


Meble sklepowe | Katalog SEO\nMontip.pl Meble sklepowe (Katalog meble)\nOferujemy nowoczesne i stylowe meble sklepowe. Nasze produkty cechuje wysoka jakość i atrakcyjna cena. Meble zakupione w naszym sklepie ożywiają pomieszczenia nadając im swoistego charakteru.\nDodaj komentarz www.montip.pl teraz!\nMontip.pl w Katalogu SEO - skomentuj!


Latajznami.pl - Aktualności - LOT będzie latał do Hanoweru w Niemczech\nLOT ma już w swojej ofercie rejsy do Berlina, Dusseldorfu, Frankfurtu, Hamburga, Monachium, Stuttgartu i Norymbergi (pierwszy lot w maju). Hanower to też czwarty niemiecki kierunek uruchomiony przez LOT w ciągu ostatnich 12 miesięcy – po Berlinie, Stuttgarcie i Norymberdze.\nTrasę Warszawa-Hanower LOT będzie obsługiwał samolotami Embraer 170, na pokładzie którego jest 70 foteli.\n• REZERWUJ LOTY WARSZAWA - HANOWER\n- Hanower jest jednym z najważniejszych ośrodków biznesowych w Niemczech. To tutaj odbywają się targi informatyczne CeBIT, największa tego typu impreza na świecie. Nasze połączenie otworzymy tydzień przed targami CeBIT. Miasto jest też gospodarzem przemysłowych Targów Hanowerskich (Hannover Messe). Tutaj imprezy targowe odbywają się praktycznie przez cały rok, co jest impulsem dla wzmożonego ruchu lotniczego – mówi Adrian Kubicki, dyrektor Biura Komunikacji Korporacyjnej LOT.\n4 czerwca 2018 r. LOT uruchomi bezpośrednie loty Warszawa - Hanower. Fot.: LOT\nTAGI: Warszawa, Hanower, Niemcy, tanie loty, loty do Hanoweru, loty do Niemiec, loty Warszawa Hanower


Jestem na TAK, a nawet na NIE – Włodzimierz Brodiuk\nOkres Święta Zmarłych to, jak przy okazji zresztą każdych świąt, powinien być czasem wyciszenia emocji. Zwłaszcza “niezdrowych” emocji. Wybory spowodowały, że tam gdzie dochodzi do drugiej tury emocje raczej nabrzmiały. W Ostródzie z pewnością. Dwaj kandydaci na burmistrza miasta zapowiadali chęć debaty o swoich planach wobec miasta. Obaj debaty chcieli, ale zamiast starcia kandydatów, były dwa spotkania. Jedno na zamku, drugie w Kajkowie. Jedno z mieszkańcami, przy udziale mediów i kamer. Drugie zamknięte, a nawet tajne, ze współpracownikami kandydata, głównie z Dobra Wspólnego.\nO potrzebie debaty kandydatów najpierw wspomniał Nasz Głos, a z oficjalną propozycją wystąpiły TV Mazury i Melo Radio. Proponowali, by obaj panowie odpowiadali na z góry uzgodnione pytania, zadawane przez prowadzących i kandydatów. Bez udziału publiczności. Na taką ofertę nie przystał Zbigniew Michalak. Uważał, że bez wyborców nie ma ona sensu. Ostródzianie powinni mieć możliwość zadawania pytań. I zaproponował zorganizowanie jej na zamku. W formie otwartej dla każdego.\nOrganizacji debaty podjął się Nasz Głos zapraszając do ustalenia jej warunków oraz przebiegu przedstawicieli lokalnych mediów i sztabów obu kandydatów. Spotkanie odbyło się, chociaż – co interesujące – nie zainteresowało ani Melo Radia, ani TV Mazury. Ustalono szczegóły. Debatę poprowadzić miał moderator spoza Ostródy (zgodę wyraził Przemysław Kubiak, dziennikarz portalu e-Morąg ), dziennikarze mieli zadać po dwa pytania. Ponad dwie godziny przeznaczono na pytania mieszkańców. Uczestniczyłem w uzgadnianiu warunków debaty. Przedstawiciel obecnego burmistrza Gesek nie zgłosił do uzgodnień żadnych zastrzeżeń. Także do terminu, godziny i miejsca. Oba sztaby miały te uzgodnienia potwierdzić.\nTymczasem na sześć godzin przed debatą Najmowicz odmówił w niej udziału. Czemu? Bo nie ten termin i nie to miejsce. I dlatego, że debatę organizować powinny media. Jakby autor komunikatu nie kojarzył, że Nasz Głos to medialny portal. I wreszcie dlatego, że podobno kontrkandydat nie stawił się na uzgodnioną wcześniej rozmowę do Melo Radia. A przecież w rzeczywistości do żadnych uzgodnień nie doszło! On sam – oczywiście – jest za debatą. “Na rozmowy o kierunkach rozwoju miasta jestem zawsze otwarty” – stwierdza w komunikacie. Ale czy tu też nie minął się z prawdą?\nOstrodaOnline.pl postawiło Najmowiczowi 12 pytań dotyczących jego programu wyborczego. Odpowiedział , że…. nie odpowie. Dlaczego? Bo uważa, że grono czytelników portalu “ma już wyrobioną opinię o mojej pracy”, a ponadto mogą sobie poczytać w broszurze “Burmistrzowskie Podsumowanie 2014 – 2018”, gdzie są zawarte “wszelkie inicjatywy, podejmowane działania oraz kierunki rozwoju Ostródy”.\n“Nasz Głos”, analizując kampanię wyborczą, zauważył, że o ile Michalak i Graczyk organizowali spotkania z mieszkańcami, to dwoje innych kandydatów – nie. Wiśniewska promowała się głównie przez Internet, a Najmowicz ograniczył się do banerów, plakatów i ulotek oraz wspomnianej (wydanej zresztą przez Urząd Miejski) broszury.\nDlaczego Najmowicz unika otwartych dyskusji z mieszkańcami? Mogę tylko przypuszczać, że boi się zderzenia z krytyką swoich poczynań jako burmistrza. Może też boi się trudnych pytań. Woli pytania “uzgodnione” i zadawane przez “przyjazne” mu media?\nW odróżnieniu od poprzednich kampanii w obecnej jest mniej brudów, paszkwili i pomówień. Osobiście tego jadu i obelg doświadczyłem swego czasu w nadmiarze. I nikomu nie życzę. Ale czarnego pijaru mimo to nie zabrakło. Chociaż nie w formie gazetek i ulotek. Tym razem przybrały formę ustnego przekazu. Rzekłbym “bogobojnego”, “zatroskanego”, szeptanego telefonu do znajomego. Z prośbą, by znajomy swoim znajomym przekazał. Celem był (jest) Michalak. Co pośrednio może wskazywać na autorów rozpuszczanych bredni. I na strach miejskiej władzy przed przegraną.\nDebaty ostatecznie nie było. Nie było zderzenia koncepcji rozwoju miasta. Była natomiast blisko trzygodzinna otwarta dyskusja nad Ostródą. Żadne z pytań nie zostało bez odpowiedzi. Wypowiadano się z troską o miasto. Przebijało oczekiwanie zmian w stylu i sposobie zarządzania Ostródą. Oczekiwanie traktowania mieszkańców jako współdecydujących o kształcie miasta, a nie petentów. I równego traktowania wszystkich podmiotów gospodarczych.\nA tak na marginesie. Przed wejściem na zamek kilku niezidentyfikowanych osobników próbowało zniechęcać do wejścia: bo spotkania nie będzie.\nMoim zdaniem sztab Najmowicza przestraszył się starcia z kontrkandydatem. Wymówka rezygnacji z debaty jest bowiem co najmniej naciągana. Zabrakło więc ostródzianom porównania obu postaci, ich poglądów i sposobu myślenia o mieście i o jego mieszkańcach. Zderzenia starego z nowym. Obecny burmistrz zamiast stanąć z otwartą przyłbicą wolał czekać na potknięcie rywala i je wykorzystać poza debatą. Wydaje mu się, że znalazł. Oskarżył Michalaka w trybie wyborczym o podanie nieprawdy o kosztach swojej decyzji w tzw. “aferze informatycznej” . Żąda przeprosin i sądzi, że w ten sposób “urwie” trochę głosów.\nPodczas spotkania w zamku wysłannicy sztabu Najmowicza pilnie słuchali wypowiedzi Michalaka. Zwłaszcza krytycznych. Szukali “haka”. Znaleźli jeden i to wątpliwy, jako że straty z tytułu wspomnianej “afery” trudno jednoznacznie ocenić. Jakie były rzeczywiście, okaże się dopiero po zmianie na fotelu burmistrza i prześwietleniu wydatków miasta. Także przychodów. Na przykład z tytułu różnych wysokości opłat planistycznych.\nCzwartego listopada Ostródzianie rozstrzygną o tym, kto zostanie burmistrzem. Rozstrzygną o przyszłości miasta. I swojej. Sądzę, że postawią na przewietrzenie Ratusza i wybiorą człowieka, który nie obawia się stanąć oko w oko z wyborcami i przekonywać do własnych racji i do siebie. I któremu daleko do szablonu: Jestem na TAK, ale mówię NIE.


Jędrzej Grobelny na testach w Leicester City - Skauci UK\nJędrzej Grobelny na testach w Leicester City\nJędrzej Grobelny / fot. wartapoznansa.pl\nJędrzej Grobelny został zaproszony przez Leicester City na tygodniowe testy. 16-letni bramkarz Warty Poznań będzie przebywał w Anglii od 29 stycznia do 5 lutego.\nDla Grobelnego to drugi wyjazd do Wielkiej Brytanii. W październiku ubiegłego roku uczestniczył w treningach Ipswich Town, gdzie trenerzy byli bardzo zadowoleni z jego postawy – informuje oficjalna strona Warty.\nW trakcie pobytu w Leicester młody golkiper zagra w meczu towarzyskim drużyny Leicester U17 z Tottenhamem U17.\nJędrzej Grobelny to wychowanek Warty Poznań. Na co dzień występuje w drużynie prowadzonej przez Marcina Winieckiego (rocznik 2001), gdzie za trening bramkarski odpowiadają Maciej Borowski i Damian Kęcel. Był również powoływany na konsultacje selekcyjne reprezentacji Polski.\nPoprzedni artykułMaciej Dąbrowski zawodnikiem Hibernian FC\nNastępny artykułKrystian Nowak kontuzjowany


Tulipanowa gorączka , eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nTulipanowa gorączka, eBook\nTulipanowa gorączka - opis produktu:\nSztuka, piękno, pożądanie, chciwość, oszustwo i kara za niegodziwość - a wszystko to rozgrywa się w scenerii XVII-wiecznego Amsterdamu owładniętego tulipanową gorączką.\nHistoria zaczyna się niewinnie - oto zamożny kupiec pragnie zyskać nieśmiertelność dzięki utrwalonemu na płótnie portretowi, na którym znajdzie się wraz ze swą młodą żoną. Zadanie powierza wziętemu malarzowi, nawet przez chwilę nie podejrzewając, jaki ciąg zdarzeń uruchomi.\neBook Tulipanowa gorączka pochodzi z wydawnictwa REBIS. Autorem książki jest Deborah Moggach.\n-22% Tulipanowa gorączka ebook


Pustynia solna, Salar de Uyuni_dzień 1. | DOBRY ROK\nPustynia solna, Salar de Uyuni_dzień 1.\nPosted on Grudzień 11, 2013 by Mariusz Sionek\nDzień po wizycie w kopalni w Potosi zdecydowaliśmy się nie zwlekać i ruszać dalej. Kolejnym przystankiem w naszej podróży miało być boliwijskie Uyuni. Wstaliśmy wcześnie rano by móc się spokojnie spakować, zjeść śniadanie i wziąć taksę, która zawiezie nas na dworzec autobusowy. Wszystko jednak rozciągnęło się w czasie i chcąc złapać autobus o 11:00 musieliśmy się spieszyć. Jednak wszystko się udało, autobus czekał i nawet udało nam się wykupić w nim bilety w ostatniej chwili. O dziwo autobus wyjechał 3 minuty przed czasem 😉 Droga była naprawdę dobra jak na Boliwię, praktycznie cały czas asfaltowa. A za szybą autobusu przepiękny surowy krajobraz. Aż dziw brał, że w tak niedostępnych terenach potrafią żyć ludzie. Był to wstęp do tego co mieliśmy oglądać następnego dnia. Ale po kolei. Podróż autobusem trwała około 5 godzin. Po dotarciu do Uyuni, jak tylko wyszliśmy z autobusu zostaliśmy zaczepieni przez Panią, która zaoferowała nam wycieczkę na pustynię solną. Oczywiście byliśmy zainteresowani, gdyż to był główny cel naszego przyjazdu tutaj. Postanowiliśmy sprawdzić jakie warunki dostaniemy w biurze podróży reprezentowanym przez bardzo wygadaną i ładnie nas zachęcającą „naganiaczkę”. Po dojściu do biura zaprezentowano nam co nas ma czekać w nadchodzących dniach. Nie powiem, że nie byliśmy zaintrygowani. Cena, którą dostaliśmy też nie była zła – 650 boliwianów za osobę (320 zł). Powiedzieliśmy, że się zastanowimy i ewentualnie wrócimy z naszą decyzją później. Chcieliśmy bowiem sprawdzić co do zaoferowania mają inne biura. Generalnie, każda firma turystyczna ma do zaoferowania to samo, czyli wycieczkę na pustynię solną, samochodem terenowym, od 1 do 3 dni. Ważne jest, aby nie trafić na taką, która organizuje to nie solidnie, czyli niedobre jedzenie, szaleni, pijani kierowcy, stare samochody. Omijaliśmy te biura, które nie były polecane na wikitravel.com i zdecydowaliśmy się przyjąć pierwszą ofertę. Inne agencje miały ceny wyższe o 100-150 boliwianów. A tutaj w biurze „Thiago Tours” dodatkowo widzieliśmy na ścianach pozytywne opinie pozostawione przez poprzednich klientów, w tym dewie wystawione przez Polaków. Udało nam się jeszcze zbić cenę o 25 boliwianów. Tak więc wycieczkę mieliśmy już wykupioną, postanowiliśmy więc się zrelaksować. Niestety w Uyuni nie ma zbyt wiele do roboty. Jest to prowincjonalne małe miasteczko. Połaziliśmy trochę po straganach, zrobiliśmy zakupy na kolejne dni, zjedliśmy obiadokolację (ceny jak na taką dziurą koszmarne, 45 boliwianów za pierś z kurczaka z frytkami) i poszliśmy spać. Następnego dnia o 10:30 stawiamy się w biurze podróży i czekamy na nasz transport. Podjeżdża Toyota Landcruiser, domyślamy się, że będzie to nasze auto. Nie było co prawda nowe, ale jak na boliwijskie warunki wyglądało całkiem znośnie i solidnie. Po dopełnieniu warunków formalnych dostajemy polecenie, aby pakować się do samochodu. Ruszamy! Przed nami Salar de Uyuni.\nOprócz kierowcy w samochodzie jest 6 osób. Ania, Ja, dwoje Brytyjczyków, Niemka i Peruwiańczyk. Nasz kierowca (William) całkiem nieźle sobie radził za kółkiem, byliśmy więc zadowoleni z dokonanego wyboru. Pierwszy, stały przystanek każdej tutejszej wycieczki, zaraz za miastem – cmentarz parowozów i starych kolejek. Podobno kiedyś tu był warsztat, który naprawiał takie sprzęty. Zwożono je więc w to miejsce, ale jak widać sporo z nich już tutaj została.\nDługo nie zabawiamy w tym miejscu, gdyż jeszcze szmat drogi przed nami. A obok nas kilkanaście podobnych terenówek, a w nich ludzie, którzy jak my wykupili podobną wycieczkę. Jest więc sens aby nie zabawiać w jednym miejscu zbyt długo, i żeby w następnym być wcześniej przed innymi-samotnie 🙂\nRuszamy więc dalej, następny przystanek pustynia solna. Właściwie już po wyruszeniu ze starej parowozowni widać ogromne połacie płaskiego terenu. Po jakiejś godzinie, może dwóch dojeżdżamy do miejsca, z którego zaczyna się idealnie płaski i biały teren pustyni solnej.\nSłońce razi niemiłosiernie, wręcz oślepia, cały czas trzeba mieć na nosie okulary. Po za tym trzeba się smarować porządnym kremem przeciw UV, gdyż jesteśmy na wysokości ponad 3500m n.p.m, a dodatkowo słyszeliśmy, że jest tu dziura ozonowa. A sam obszar pustyni jest ogromny, ponad 10500 km².\nCoś niesamowitego, jak okiem sięgnąć wszystko białe i płaskie. Tylko w oddali widać cienie gór otaczających to dawne solne jezioro. Okazuje się, że miejsce to jest bogate w różne minerały. Oprócz naturalnie soli w pokłady solanki zawierają: sód, potas, lit, magnez i boraks. Szczególne znaczenie ma występowanie tutaj litu wykorzystywanego mocno w przemyśle (np. baterie litowo-jonowe). Szacuje się, że 43% światowych zasobów litu znajduje się w Boliwii, a większość z nich właśnie na tej pustyni solnej. Niesamowite!\nPo krótkiej jeździe docieramy do miejsca, gdzie czerpana jest sól. Usypuje się ją w piramidy, by osuszyć ją z wody. Później ładuje się na ciężarówy i już. Ściekająca woda z kopców daje niesamowity efekt lustra. W ogóle pustynia jest super miejscem na efektowne zdjęcia, szczególnie z użyciem perspektywy, zobaczcie sami..\nNiestety w jednym miejscu nie zostajemy zbyt długo, ruszamy dalej. Po kolejnej godzinie albo dwóch dojeżdżamy do słynnej wyspy pośród białego pustkowia, która porośnięta jest gigantycznymi kaktusami. Ale zanim zaczniemy zwiedzać wyspę, lunch. I tu okazuje się, że jedzenie jest naprawdę dobre. Zaczynamy od pysznego kurczaka, z kartofelkami i warzywkami. Palce lizać. Po posiłku nie chce nam się nigdzie ruszać, ale nie ma rady, jest przecież wyspa do zwiedzenia. Bierzemy butlę wody i ruszamy. Mamy godzinę na to aby wspiąć się na szczyt i wrócić. Kaktusy są urocze, ogromne, kolczaste z małymi kwiatuszkami. Podobno rosną centymetr na rok. Można sobie wyobrazić ile mają lat. Widok ze szczytu zapiera dech w piersiach, aż trudno uwierzyć, że udało nam się tutaj przyjechać.\nUpał jest niemiłosierny, aż dziw bierze, że w tak przepięknym miejscu są tak skrajnie nieprzyjazne warunki. W dzień upał, w nocy zimno. Do tego sucho i wysoko. Ale może ze względu na takie warunki to miejsce jest jeszcze takie piękne..\nNastępne kilka godzin to podróż przez białe pustkowia do naszego „hotelu” zbudowanego z soli. Tutaj zanocujemy. Z zewnątrz wygląda to jak jakieś lepianki. Od wewnątrz o wiele lepiej. Wszystko z soli: ściany, podłoga, stoły, siedzenia. Wystrój jak najbardziej pod turystów 😉 Ale fajnie przespać się w takim miejscu. Co prawda wygód nie ma, ale atmosfera przednia. Humory dopisywały zarówno nam, jak i naszym towarzyszom. Przegadaliśmy cały wieczór. A przed snem podziwialiśmy gwiazdy, bo warunki ku temu są tu idealne. Szkoda tylko, że nie mieliśmy ze sobą teleskopu.\nZa dwa dni kolejne wrażenia z pustynnej eskapady…\nThis entry was posted in 2013/11 Boliwia and tagged pustynia, Salar de Uyuni by Mariusz Sionek. Bookmark the permalink.


Szkolenie z pedicure workshop | ProNails opleidingen voor nagelstylisten\nPedicure to nie tylko prosta kuracja paznokci. To zaoferowanie klientom czasu relaksu i możliwości odpłynięcia. Rezultat? Odświeżone stopy i zadbane paznokcie! Usatysfakcjonowani klienci? Gwarantujemy Ci to! Odkryj w jaki sposób możesz dać klientom czas relaksu i odpoczynku podczas zabiegu pedicure.\nCzy wiesz, że nasze stopy pokonują 185 000 km w czasie naszego życia? To gigantyczny dystants! A mimo to zamykamy je w butach i zapominamy o ich pielęgnacji… Na szczęście Ty, jako profesjonalna stylistka paznokci wiesz co z tym zrobić!\nLinia pielęgnacyjna do stóp ProNails Foot Care została stworzona naukowo by pomóc Twoim stopom i zapewnić im pielęgnację, na jaką zasługują. Podczas szkolenia z pedicure ProNails nauczy Cię wszystkiego, co dotyczy produktów z linii i jak je stosować. Poznasz najpopularniejsze choroby paznokci, co pozwoli Ci pomóc klientom w potrzebie. Poznasz też składniki aktywne wszystkich produktów z linii Foot Care, dzięki czemu będziesz znać ich działanie i jak mogą pomóc.\nNastępnie zaczniesz szkolenie praktyczne. Nauczysz się technik podstawowego oraz luksusowego pedicure. Świeży, żywy kolor na paznokciach będzie idealnym wykończeniem pedicure! Możesz go wykonać przy użyciu lakieru klasycznego, metody Sopolish Protect & Peel lub żelu. Nie musisz się martwić: wszystkie piękne kolory występują w trzech liniach produktowych!\nPEDICURE KOSMETYCZNY TO PRAWDZIWA TERAPIA ANTYSTRESOWA\nPedicure różni się od manicure tym, że pozwala Twoim klientom zapomnieć o wszystkim i się zrelaksować. Dzięki zapachowi eukaliptusa w linii produktów do pielęgnacji stóp Foot Care, Twoi klienci mogą wygodnie się oprzeć i zrelaksować. Będą odczuwali efekty zabiegu przez kolejne dni dzięki wygładzającym składnikom zawartym w produktach. Pedicure sprawia, że klient czuje się odświeżony i zrelaksowany jednocześnie!\nDLACZEGO POWINNAŚ PROPONOWAĆ KLIENTOM PEDICURE KOSMETYCZNY?\nProponowanie pedicure kosmetycznego w Twoim salonie zawsze jest dobrym pomysłem. Klienci kochają dodatkowe zabiegi, jak na przykład masaż. W czasie wiosny i lata ten zabieg będzie bardzo popularny ze względu na to, że kobiety noszą buty z otwartymi palcami i sandały, gdy wybierają się na wakacje. Czy może być coś piękniejszego od zadbanych stóp i kolorowych paznokci u stóp na wakacyjnych zdjęciach? To idealny sposób na przyciągniecie nowych klientów. Już czas by zdobyć certyfikat SOS Pedicure i przedstawić nowy zabieg swoim klientom.\nZarezerwuj miejsce zapisując się już teraz!


Oznaczenie placu budowy i prac remontowych. - co na obiad?\nHome » Sklep Online » Inne Sklepy » Oznaczenie placu budowy i prac remontowych.\nKażde miejsce, gdzie prowadzone są roboty budowlane, musi być oznaczone zarówno dla przechodniów, jak i dla organów zewnętrznych. Ma mieć opisany cel budowy i kto odpowiada za jakie zadania. Dodatkowo kolor żółty sprawia, że tablica budowlana jest widoczna z dużej odległości. Mamy tam dane inwestora oraz numer pozwolenia na prace budowlane. Wszystkie osoby widoczne na tablicy są odpowiedzialne za swoją część prac. Dodatkowo wymienione mamy jednostki kontrolne, które można powiadomić, jeżeli zobaczymy nieprawidłowości. Tablica budowlana jest wymagana prawnie i musi być umieszczana w miejscu widocznym w czytelny sposób.


Śródmieście się zmieni - Ostrowiecka.pl\nŚródmieście się zmieni\n19 kwietnia 2022 20 kwietnia 2022 Urząd Miasta Ostrowca Świętokrzyskiego 0 Comment\nPo tym, jak swój zupełnie nowy wizerunek zyskały ulice Siennieńska, Jana Głogowskiego i Okólna, a także ulice dra Adama Wardyńskiego i Piwna, w centrum Ostrowca Świętokrzyskiego samorząd przystępuje do kolejnych realizacji.Ulice w centrum zyskają nową jakość\nZaraz po okresie Świąt Wielkanocnych kierowcy muszą liczyć się z utrudnieniami w poruszaniu się w centrum Ostrowca Świętokrzyskiego. Dokładnie 19 kwietnia br. zostaną wprowadzone ograniczenia w ruchu komunikacyjnym w ciągu ulicy Rynek. Będzie to związane z rozpoczęciem robót drogowych związanych z realizacją zadania pn. „Remont dróg gminnych nr 302001T – ul. Czerwonego Krzyża, nr 302035T – ul. Szerokiej oraz odcinka drogi gminnej nr 302026T – ul. Rynek w Ostrowcu Świętokrzyskim”. Zakres robót obejmuje odtworzenie nawierzchni jezdni i chodników wraz z oświetleniem ulicznym oraz remontem kanalizacji deszczowej. Umowny termin zakończenia robót ustalono do dnia 21 sierpnia br. Zadanie jest realizowane przy współudziale środków z Państwowego Funduszu Celowego w ramach Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg.\n– Inwestycja zacznie się od tego, że nasz konsorcjant firma „DROMAR” wejdzie na zachodnią część Rynku, aby rozpocząć remont kanału deszczowego – mówi Krzysztof Kowalski, prezes Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Drogowych, współrealizator przedsięwzięcia. Połowa jezdni będącej przedłużeniem ul. Iłżeckiej i chodnik zostaną objęte pracami. Po tej realizacji ruch zostanie przerzucony na stronę drugą, gdzie obecnie są zlokalizowane miejsca parkingowe.\nI tak, z możliwości parkowania pojazdów wyłączony zostanie odcinek ulicy Rynek na przedłużeniu ulicy Iłżeckiej oraz odcinek jezdni na „górnej połaci” Rynku. Jednocześnie postój taksówek TAXI przeniesiony zostanie na drogę usytuowaną wzdłuż budynku banku.\nWarto wiedzieć, że całe zadanie pochłonie 2,4 mln zł., a będzie realizowane przez konsorcjum firm: Miejskie Przedsiębiorstwo Robót Drogowych Sp. z o.o. z siedzibą w Ostrowcu Św., „DROMAR” R.L. Bożek.\nRynek też się zmieni\nTrzy firmy: PALMETT Sp. z o.o., Jakub Kowalczyk Klub Architekci, Dresler Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. zainteresowane są wykonaniem dokumentacji projektowej przebudowy i zagospodarowania terenu publicznego części Rynku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Najdroższa z ofert opiewa na kwotę: 898 tys. złotych, a najtańsza na 129 tys. zł.\nPrzypomnijmy, że zakres zamówienia obejmuje wykonanie i przedstawienie trzech koncepcji przebudowy przestrzeni publicznej wraz z zagospodarowaniem terenu i jego składnikami między innymi budynkiem modułowym, przebudową fontanny małą architekturą, elementami zielono – niebieskiej infrastruktury do 60 dni od dnia podpisania umowy, a także uzyskanie w imieniu zamawiającego decyzji o pozwoleniu na budowę, opracowanie projektu technicznego zgodnego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz projektem architektoniczno -budowlanym, projektów wykonawczych wszystkich branż wraz z kosztorysem inwestorskim oraz przedmiarem robót, specyfikacjami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanych wszystkich branż do 270 dni od dnia podpisania umowy.\n– Referat przetargów prowadzi postepowanie w celu wyłonienia wykonawcy – mówi Artur Majcher, naczelnik Wydziału Inwestycji Urzędu Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim. W ciągu trzydziestu dni powinniśmy poznać zwycięzcę. Cena stanowi 60% wagi całej oferty, a pozostałe 40% uzależnione jest od referencji składającego ofertę dot. realizacji zadań związanych z przestrzenią publiczną, czy budynkami użyteczności publicznej. Wszystkie parametry są obecnie badane.\nJarosław Górczyński, prezydent miasta: -Przepraszamy wszystkich za utrudnienia w ruchu w centrum Ostrowca Świętokrzyskiego, a w szczególności ograniczoną możliwość parkowania. Koncentrujemy swe działania na ożywieniu centrum tej części miasta. Chcemy to uczynić poprzez realizowane inwestycje i organizowanie jak największej ilości wydarzeń przez nasze jednostki.\n← Na tropie przeszłości\nPolicjanci podsumowali świąteczny weekend →


Friendship Hill National Historic Site (Point Marion, Pensylwania) - opinie\nTurystyka - Point Marion\nHotele - Point Marion\nLoty - Point Marion\nRestauracje - Point Marion\nAtrakcje - Point Marion\nZdjęcia - Point Marion\nWszystkie hotele - Point Marion\nHotele w pobliżu Friendship Hill National Historic Site\nWszystkie restauracje - Point Marion\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Friendship Hill National Historic Site\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Point Marion\nAtrakcje w pobliżu obiektu Friendship Hill National Historic Site\nKanał o podróżach: Point Marion\nFriendship Hill National Historic Site opinie, Point Marion\nAtrakcje w Point Marion\nNr 1 wśród 1 atrakcji w lokalizacji Point Marion\nDom jest w parę z przewodnikiem i nie można wchodzić po schodach na najwyższym poziomie lub na ganki. To był miły i bardzo piękne. Na szlaki turystyczne, prowadzić z dala od domu są piękne, ale chyba jest w odległości 4 km należy zawrócić w pewnym...momencie. W lesie są świetne i pole jest ładny. Widziałem żółwie w stawie i jednego jelenia.Więcej\nJest to idealne miejsce do sprawdzenia niektórych lokalnych historii lub kawałek pięknych szlaków turystycznych. Ja przeszlo trasy tu wiele razy i nigdy nie zmęczony krajobraz. Overlook jest ładna, trasy są zawsze czyste i zostały usunięte.\nWidziałem to miejsce na mapach od lat, nigdy nie wiedział, co to było. Byliśmy w okolicy na Ft konieczność, więc postanowiliśmy to sprawdzić. Jest to około pół godziny jazdy od Fort i podróż Rt40 i Rt119 ma piękne widoki po drodze. Trasa jest dobrze oznakowany...i łatwe do naśladowania. W ranger w domu był bardzo przyjazny i zrobił dobrą robotę prezentacji historii Gallatin rodziny. Sam dom jest słabo wyposażone, ale wciąż jest to ciekawe zobaczyć, jak to było stale lepsze i aktualizowane przez Gallatin rodziny. Cieszymy się, że zatrzymał się i obejrzeć to miejsce, polecam go każdemu, kto znajdzie sobie podróży przez okolicy.Więcej\nWarto szybko odwiedzić to miejsce, jeśli jesteś w okolicy\nwysadzanej drzewami dojazd do parku sceną wizyta w elegancki Gallatin House. Dom nie był otwarty (przyjechaliśmy po 19:00), ale chodziliśmy wokół domu i na altany z widokiem na rzekę. Mieliśmy to miejsce tylko dla siebie i było to bardzo spokojna okolica. Są tam toalety przy...parkinguWięcej\njakie chciał tego przez lata. Ja zawsze było widać znak. Dom jest położony w pięknej okolicy nad rzeką Mon. wycieczek są ładne-661 hektarów. godziny na teren jest wschód słońca do zachodu słońca przez cały rok. Czas na trip advisor nie odzwierciedlają to. Dom w tym...czasie jest otwarty tylko w weekendy. Jest to także za darmo! Można spędzić więcej czasu na terenie niż w domu. piknik i toalety.Więcej\nŁadny zabytkowy przystanek na kilka godzin\nBardzo pouczające. bezpłatną wycieczkę po domu (w weekendy) i tereny. Wspaniały szlak otwarty codziennie. piknik i toalety.\nIdealne miejsce do odwiedzenia i piknik\nPiękne miejsce, personel jest bardzo przyjazny i kompetentny, świetna okolica na miły spacer i po prostu odpocząć, albo pójść na spacer i piknik z rodziną.\nZatrzymaliśmy się tu po zagubienie i prawie wygraną (całkowicie nasza wina - nie jest to częste zjawisko), myślałem). Tak się cieszę, że to nie prawda! To była niedziela i otwarte, mimo tego co Google mówi. Nie było wielu gości, więc mieliśmy dużo czasu, aby porozmawiać...z pracownikami parku, który był bardzo kompetentny i bardzo przyjazny. Ona znała rzeczy i może odpowiedzieć na wszelkie pytania jakie mieliśmy! Dom jest dobrze zachowane, a wystawy są dobrze zrobione. Jeśli zmierzasz tego kierunku, wpadnij! Okazało się, że głównym punktem naszej podróży.Więcej\nMój syn i ja walk / wycieczka tam często. Jest dobrze utrzymany i ma piękny dom z Albert Gallatin na tym terenie. piersiach jesienią liści we wrześniu/październiku.\nCiekawa wycieczka w Gallatin House\nNikt z nas wiedział o Albert Gallatin, więc to było bardzo pouczające dla nas. starażnik widział nas obejrzeć krótki film przed zwiedzaniem domu na własną rękę. Mój synek był zadowolony Junior Ranger aktywności. Jeśli w okolicy, to jest warte czasu na objazd. Nie mieliśmy czasu...na zwiedzanie tereny, więc nie mogę wypowiedzieć się na temat spacerów.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Friendship Hill National Historic Site.


porady prawne, falownik, styczniki, sport, lenze, medycyna, Ubezpieczenia, regulacja napędów, zabawki dla dzieci, szkolenia, psychoterapia, motovario, projektowanie stron, bydgoszcz, lodz, tworzenie stron, softstarty, reduktory, fitness, biuro rachunkowe, pożyczki, odchudzanie, dentysta, turystyka, przekładnie, silniki, Falowniki, producent, koparki, meble na wymiar\nMinimalizacja kosztów związanych z renowacją mieszkania, domu czy łazienki jak i właściwa decyzja odnośnie wyboru przydatnej ekipy to aktualnie znaczące rezolucje, przed jakimi na pewno staniemy, dlatego TGM firma remontowa Wrocław oferuje projekt na remonty i wykończenia, alebowiem każde roboty tego typu, to zasadnicza branża aktywności. Wszelakie zaufane produkcje przeprowadzane są terminowo, fachowo z musem na jakość i zawsze według umocowanego planu. Podaż to opis sprawowanych robót, przystępny cennik prac i galeria spełnionych zajęć. Każde zlecone roboty czy kontakt z Odbiorcą traktowane jest profesjonalnie, bo aktualnie liczy się satysfakcja z zacnie wypełnonej usługi jak i ewentualność dalszej współpracy.\nusługi remontowe Wrocław, Remonty Wrocław, firma remontowa Wrocław, wykończenia wnętrz Wrocław, remonty mieszkań, wykończenia łazienek\nKatalog posiada 8216 stron internetowych w 15 kategoriach i 474 podkategoriach. Gości online 52. Stron oczekujących 1.


Czym się cechuje klasyczna wełna. Odzieżowy przemysł stosuje różne materiały i tkaniny | Moda i zakupy\nRynek odzieżowy zużywa ogromne ilości materiałów i tkanin, z których szyte są różnego rodzaju ubrania. Tak naprawdę to projektant konkretnego rodzaju odzieży decydował będzie o tym, jakie wzory i odmiany zastosuje, aby końcowy produkt spełniał oczekiwania klientów.\nA projektanci mają najróżniejszych możliwości naprawdę sporo, bowiem samych rodzajów tkanin jest kilkadziesiąt rozmaitych rodzajów, a każdy z nich występował będzie w wielu tysiącach odmian i kolorów. Wybór konkretnej tkaniny uzależniony będzie od tego, co się będzie z niej chciało uszyć. Zupełnie co innego potrzebne będzie, jeśli do wykonania będzie garnitur albo koszula, a co innego jeżeli będzie trzeba zaprojektować grubą kurtkę na zimę czy przytulny kocyk. W przypadku tego ostatniego stosuje się różnego rodzaju dzianiny futerkowe, jakie jak można wywnioskować po ich nazwie, będą przypominać swoją fakturą i wyglądem i fakturą normalne futro. Tego typu dzianiny sprzedawane są w bardzo dużej rodzajów i odmian, przez co projektanci dostają niezwykle dużo możliwości.\nJeśli chodzi o klasyczne ubrania jest jeszcze więcej możliwości, a do dyspozycji będą zarówno tkaniny naturalne, jak i sztuczne. Jeśli będzie chodzić o naturalne, to najczęściej używane są wełna lub bawełna. Bawełna wytwarzana jest z rośliny o takiej samej nazwie i jest ona najbardziej popularnym materiałem jaki się wykorzystuje w przemyśle tekstylnym. Jest ona bazą dużej ilości rozmaitych tkanin, lecz również jest wykorzystywana jako dodatek do lnu albo wełny. Za to wełnę wytwarza się z obciętej sierści różnych zwierząt, na przykład owiec, kóz, wielbłądów czy także królików ( tutaj dostaniemy wełnę parzoną – www.lamalama.pltutaj dostaniemy wełnę parzoną – ). Posiada ona liczne zalety, na przykład doskonałe właściwości izolacyjne i sporą higroskopijność, ale jej wytwarzanie jest stosunkowo drugie.\nWszystko to powoduje, że wełna gotowana i pozostałe jej rodzaje są dość kosztowne, lecz akurat jeśli chodzi o wełnę cena będzie zdecydowanie szła za jakością.Z wełny między innymi się produkuje tkaniny, z których szyje się eleganckie garnitury i płaszcze (wełna gotowana zobacz tutaj – LAMA). Bardzo często jest także mieszana z innymi rodzajami włókien, na przykład jedwabiem, lnem lub bawełną.\nDla niej i dla niego dzianina, garnitur, płaszcz, tkanin


Dieta redukcyjna - co obciąć, kalorie czy węglowodany? - SFD.pl\n20 lipca 2020 Dołącz do dyskusji 3399 odsłon 4 min. czytania\nZapewne większość z Was wie już doskonale, że jeśli planujecie poprawić wygląd swojej sylwetki, powinniście wprowadzić w życie plan dietetyczny, który będzie zakładał większe wydatkowanie energii, niż jej spożycie.\nW tym miejscu często pojawia się wątpliwość w stylu: “muszę obciąć kalorie czy wystarczy, jak obetnę jedynie węglowodany?”.\nJest to pytanie o tyle błędne, z samego założenia, że jeśli obetniesz węglowodany, to siłą rzeczy obetniesz również ilość spożywanych kalorii. No, chyba że w ich miejsce będziesz spożywał więcej białka, co jeszcze nie będzie aż takim karygodnym błędem, lub tłuszczów; to już z pewnością nie będzie dobra droga...\nChoć artykuł nie traktuje o białku (w kontekście redukcji), to jednak wypada mi wspomnieć, że zmniejszenie ilości spożywanego białka w czasie diety redukcyjnej nie będzie dobrym pomysłem! Wręcz należy iść w przeciwną stronę (!), zwiększając ilość spożywanych kalorii płynących z białka. W ten sposób zrobicie dietetycznie wszystko, aby oszczędzić swoje (jakże cenne) mięśnie w okresach katabolizmu. Dalsza ochrona mięśni w tym czasie będzie uwzględniała właściwy trening siłowy. Wracamy do kalorii i węglowodanów.\nSkąd wziął się tak często powtarzane przekonanie, że jedynym (lub nawet najlepszym) ze sposobów na poprawę sylwetki jest właśnie ograniczenie węglowodanów…?\nŹródeł z pewnością jest wiele, ale jestem przekonany, że jednym z najważniejszych powodów jest często obserwowane zdarzenie - zaczynasz jeść mało węglowodanów, tracisz przez pierwsze dni bardzo szybko na wadze! Jednak nie czarujmy się, nie jest to prawdziwa utrata tkanki tłuszczowej. I trwa z reguły 3 -4 do tygodnia. Dopiero później w zależności od tego o ile więcej wydatkujesz energii, w stosunku do tego, co zjadasz, rozpoczyna się efektywniejsza utrata tkanki tłuszczowej.\nNależy więc w trakcie redukcji obcinać węglowodany czy też wystarczą same kalorie?\nOdpowiedź, dla większości z nas, będzie brzmiała i to, i to!\nA jak się ma sprawa zmniejszenia ilości tłuszczów spożywanych, w trakcie okresów redukcyjnych?\nTłuszcze niosą z sobą największy ładunek energetyczny, czyli również będzie dobrym pomysłem, abyś zmniejszył ich udział w swoich posiłkach.\nKiedy ciąć węglowodany?\nSkoro wiemy już, że jeśli chcemy poprawić swoją sylwetkę i zmniejszyć ilość tłuszczu zalegającego w nas, musimy ograniczać przede wszystkim kalorie, a jednym ze sposobów może być obcięcie węglowodanów, zastanówmy się zatem czy ma znaczenie, kiedy i w jakich posiłkach obetniemy węglowodany?\nJeśli ćwiczysz na siłowni, do czego wszystkich zachęcam, gdyż to szczególnie przydatne podczas redukcji tkanki tłuszczowej, ostatnim okresem, w którym powinieneś obcinać węglowodany, będzie czas okołotreningowy, a zwłaszcza na i bezpośrednio po treningu siłowym. Ta uwaga dotyczy również treningu interwałowego, HIIT i podobnych.\nPodczas tego typu aktywności, głównym paliwem, z którego korzysta Twój organizm, ale przede wszystkim mięśnie, są zapasy glikogenu, który powstają w najprostszy sposób z węglowodanów, które spożywasz.\nJeśli ograniczysz znaczny sposób węglowodany w diecie i nie dostarczysz ich przed, w trakcie i po treningu, zmusisz swój organizm do poszukiwania innych źródeł, z których mógłby pozyskać glikogen.... I dobrze zgadujesz, Będą to białka. Po części te, które zjadasz w swojej diecie, po części zaś te, które tak jak są obecnie m.in. w Twoich mięśniach. W ten sposób narażasz się na nadmiernie rozbudowane procesy kataboliczne, które będą zjadały Twoje mięśnie!\nDodatkowo większość ćwiczących zauważa, że jeśli spożycie węglowodanów jest niskie, to ich treningi nie są takie efektywne! Nie mogą na treningu dawać z siebie wszystkiego!\nTo często prowadzi do zmniejszenia bodźców, które mówią organizmowi: “hej te mięśnie są nam potrzebne po to, aby przeżyć (organizm postrzega trening siłowy jako pewnego rodzaju zagrożenie). Nie będziemy więc zbytnio ich niszczyć. Poszukajmy zatem innych miejsc, z których możemy pozyskać energię”. I sięga wtedy w większym stopniu do tkanki tłuszczowej - na tym nam zależy!\nMam nadzieję, że w tym krótkim i prostym artykule rozwiałem, choć część Waszych wątpliwości. Oczywiście, jeśli macie wątpliwości, jak powinna wyglądać poprawna dieta redukcyjna, powinniście skonsultować całość z dietetykiem o dobrej opinii.\nRedukcja - jak obciąć kalorie\ndieta na masę, kalorie\nDieta , czym podbić kalorie


DANIEL DOMORADZKI: Wydmińska afera lustracyjna. Kim jest TW "Bogdan"?\nWydmińska afera lustracyjna. Kim jest TW "Bogdan"?\nJak podaje "Gazeta Warszawska" w ostatnim wydaniu z 2 września br. znany w naszej gminie Bogdan Skiba - prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Sucholasek "Teraz Sucholaski", związany także ze Stowarzyszeniem Pamięci Żołnierzy Wyklętych "Gajrowskie", który swoją postać kreuje na obrońcę pamięci Żołnierzy Wyklętych w latach 80. był zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie Bogdan.\nJak wynika z akt znajdujących się w Instytucie Pamięci Narodowej Bogdan Skiba został pozyskany w 1982 r. jako tajny współpracownik. Dokumenty wskazują, iż Skibę do współpracy skłoniły "pobudki patriotyczne" - w tamtym czasie przez takowe należało rozumieć patriotyzm w rozumieniu komunistycznym. Zresztą z artykułu dowiadujemy się też, że Skiba był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Dziennikarze "Gazety" wskazują, że werbunek mógł także wiązać się z utrzymaniem pracy i pozycji. Skiba był w PRL dyrektorem w Zakładach Graficznych "Dom Słowa Polskiego". Dodatkowo w 1985 r. Skiba miał zostać konsultantem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o pseudonimie Antymon. Skiba został wyrejestrowany w 1988 r.\nJuż po 1989 r. Bogdan Skiba współpracował z ludźmi związanymi z Sojuszem Lewicy Demokratycznej - następczyni PZPR, której był członkiem. Jako przykład można wymienić chociażby popieranego przez SLD w 2011 r. kandydata na senatora Stanisława Tołwińskiego - w 2015 r. Skiba był pełnomocnikiem wyborczym jego komitetu wyborczego, czy Marię Dolecką - obecną zastępcę wójta gminy Wydminy, która w 2002 r. kandydowała do Rady Powiatu Giżyckiego z list Sojuszu Lewicy Demokratycznej.\nPozostając przy sprawie Żołnierzy Wyklętych można dodać, że małżonka Bogdana Skiby - Maria Teofilska jest współautorem projektu Panteonu Żołnierzy Wyklętych, który ma powstać w Orłowie. Projekt jej współautorstwa został wyłoniony w konkursie organizowanym przez wójta gminy Wydminy Radosława Króla (http://www.wydminy.pl/%C5%BCo%C5%82nierze-wykl%C4%99ci/konkurs-na-panteon-%C5%BCw/685-projekt-panteonu-niez%C5%82omnych-%C5%BCo%C5%82nierzy-wykl%C4%99tych.html). "Gazeta Warszawska" podaje, że próbowała skontaktować się z Bogdanem Skibą w tej sprawie, ale ten nie odbiera telefonów, nie odpisuje na sms-y i e-maile. Mam nadzieję, że prezes Stowarzyszenia "Teraz Sucholaski" wyjaśni wątpliwości związane z jego esbecką przeszłością. Wyjaśnienia należą się przede wszystkim rodzinom Żołnierzy Wyklętych, ale także mieszkańcom gminy Wydminy i osobom zaangażowanym w pamięć o ofiarach systemu komunistycznego. Pojawiają się też pytania o to, czy o prawdopodobnej współpracy Bogdana Skiby z SB wiedziały władze gminy Wydminy.\nSwoją drogą dla życia publicznego konieczne jest rozliczenie z komunistyczną przeszłością. Ważne jest, abyśmy wiedzieli, kto z naszych sąsiadów był donosicielem służb specjalnych PRL. O tym, że takie osoby są w gminie Wydminy wiadomo nie od dziś. Jedną z ofiar donosicieli był śp. ks. kan. Stanisław Kowalski, który opowiadał mi, że donoszono na jego działalność jako proboszcza do Służby Bezpieczeństwa. Fragment artykułu Roberta Wyrostkiewicza pt. "Tajny współpracownik bezpieki mecenasem Żołnierzy Wyklętych?" dostępny jest na stronie internetowej "Gazety Warszawskiej" - http://warszawskagazeta.pl/kraj/item/4134-koniecznie-przeczytajcie-tajny-wspolpracownik-bezpieki-mecenasem-zolnierzy-wykletych.\nWydmińska afera lustracyjna. Kim jest TW "Bogdan"?...


Reporterskim okiem: „Sezon maczet” - Jean Hatzfeld\n„Sezon maczet” - Jean Hatzfeld\n„To było dla mnie ciekawe, zobaczyć, jak dzieci upadają bezgłośnie. To wyglądało nawet dość zabawnie.”*\nMamy rok 1994, jest 6 kwietnia - samolot, w którym leci rwandyjski prezydent Juvén Habyariman zostaje zestrzelony co jest początkiem masakry, która zakończyła się 6 kwietnia tego samego roku. W czasie tych około stu dni zabito od 800 000 do 1 071 000 ludzi. Stawiamy sobie pytania, które często zostają bez odpowiedzi. Jak tak było można? Dlaczego? Jaki był tego cel? Czy to rzeczywiście było potrzebne? Jean Hatzfeld, francuski reporter, postanawia znaleźć odpowiedzi na to co nas nurtuje. Pierwsza jego książka „Nagość życia. Opowieści z bagien Rwandy” mówiła o tym, co czują Tutsi i to miał być koniec, ale czytelnicy zaczęli zadawać pytania na temat morderców - jak oni na to patrzyli. Po początkowym wahaniu postanowił porozmawiać z oprawcami. Wie, że rozmowy z nimi nie będą łatwe, ale i on chce poznać powody oraz to co czuli podczas uśmiercania sąsiadów, przyjaciół, a nawet bliskich.\nGdy zaczynałam czytać drugą część trylogii nastawiłam się na to, że będzie mocna, a nawet czasem drastyczna – pełna opisów zbrodniarzy, którzy zabijali bez uczuć, lęku czy litości. Wiedziałam mniej więcej czego mogę się spodziewać, ale nie sądziłam, że odbiorę ją tak personalnie. Hatzfeld miał obawy przed napisaniem „Sezonu...”, bał się tego jak będzie reagował na opowieści tych, z którymi będzie rozmawiał - rozumiem go, bo na ile można zbliżyć się do mordercy? Jak z nim rozmawiać? Jak wczuć się w jego sytuację? Słuchać zwierzeń pokrzywdzonych, a tych krzywdzących, to zupełnie nie to samo.\nJak już wspomniałam, dla zabijających to było normalne, była to praca, którą musieli wykonać. Ignace - jeden z oprawców - mówi: „Wykonywaliśmy robotę na zamówienie. Szliśmy na ślepo za dobrą wolą wszystkich. Gromadziliśmy się na boisku w gronie znajomych i ruszaliśmy na polowanie w poczuciu bliskości.”**\nFrancuski reporter zadawał pytania o pierwszy raz użycia maczety, o to co czuli, czy prześladują ich wspomnienia, o Boga, o to czy żałują... Tych pytań jest wiele. Stara się nie oceniać tylko stawia nas przed prawdą, nie ucina wątków, nie stara się by były łagodniejsze, a to co czytamy jest tak porażające, iż brakuje słów by skomentować wypowiedzi morderców. Przykładem jest fragment wypowiedzi Alphonse’a: „Nikt nie oszczędzał niemowląt. Zabijało się je o ściany i drzewa albo od razu ścinało.”*** A ja pytam czym zawiniły dzieci? Dalej mówił, że dzieci się nie maltretowało jak niektórych dorosłych, ale i tak ogarniał mnie szał bo to żadne wytłumaczenie... Takich fragmentów jest o wiele więcej, a my możemy tylko czytać, niedowierzać i pytać po co to wszystko było...\n„Sezon maczet” wstrząsa, w trakcie i po zakończeniu lektury towarzyszy nam uczucie strachu i niedowierzania. Porusza się tu temat wybaczenia, które moim zdaniem jest nieosiągalne. Ci mordercy uważali, że robili co musieli, więc to, że teraz są za to karani jest dla nich niezrozumiałe. Absurdem też dla mnie jest nagłe nawrócenie niektórych sprawców masakry - nie potrafię w nie uwierzyć. Zgadzam się za to z reporterem, że robią to tylko dla siebie - chcą mieć gdzie wrócić po odzyskaniu wolności oraz oczyścić się trochę w oczach innych. Hatzfeld próbował dociec powodów tego masowego morderstwa, ale chyba nigdy nie da się tego odkryć do końca...\nReportaż ten był dla mnie ciężką przeprawą przez psychikę mordercy bez skrupułów. Niejednokrotnie potrzebowałam czasu na ochłonięcie, ale ani przez chwilę nie żałuje, że sięgnęłam po tą książkę.\nRok wydania: 20 styczeń 2012\nAutor: Irena Bujak o 12:14\nEtykiety: Bujaczek, Jean Hatzfeld, Rwanda\nMarlowe 23 marca 2012 10:30\nZnałem filmową "tetralogię rwandyjską", jeden z moich przyjaciół, był wówczas w Rwandzie i choć niejedno widział, tego co wówczas zobaczył, jak mówił, nigdy nie zapomni, a i "Nagość życia" miałem już poza sobą, tak że na "Sezon maczet" przyszła pora naturalną koleją rzeczy. O ile "Nagość życia" wbija w fotel, a kontynuowanie lektury, zwłaszcza w początkowych partiach książki staje się niekiedy niemożliwością, to czytając "Sezon maczet", miałem wrażenie, że jestem już tak "obolały", że beznamiętność opisu zbrodni przekroczyła już pewien punkt krytyczny. To co uderza w opowieściach morderców, to określenie morderstw mianem pracy. Być może to konsekwencja podejmowania "codziennego trudu" tyle, że innego rodzaju, w którym posługiwano się tym samym narzędziem, którego używa się na plantacjach bananowców. I ta bezkrefleksyjność opowieści zabójców, których ofiarami byli często sąsiedzi.\nHatzfeld wahał się długo zanim zdecydował się na przedstawienie "punktu widzenia" drugiej strony poddając w wątpliwość sens takiego zabiegu. Zupełnie niepotrzebnie.\nCzytając "Trylogię rwandyjską" zawsze przychodzi mi na myśl reporterka z "Shooting dogs" która mówi, że będąc w czasie rzezi na Bałkanach wyobrażała sobie, że leżące tam zabite kobiety mogłyby jej matką albo babką, "a tutaj mamy tylko martwych Afrykańczyków".


Rafalska: Trwa obowiązkowy, ustawowy przegląd emerytalny - Bankier.pl\nRafalska: Trwa obowiązkowy, ustawowy przegląd emerytalny\nW poniedziałek w Sejmie Rafalska wzięła udział w konferencji na temat 25-lecia systemu wsparcia osób niepełnosprawnych.\nSzefowa MRPiPS pytana była przez dziennikarzy m.in. o to, czy będą zmiany w systemie emerytalnym dla służb mundurowych. Przypomniała, że jej resort odpowiada za emerytalny system pracowniczy. "W moim resorcie, a z tego co wiem - bo mówił o tym też szef MSWiA Mariusz Błaszczak - nigdzie nie toczą się prace nad zmianami w systemie emerytur mundurowych" - powiedziała.\nPodkreśliła, że trwa obowiązkowy, ustawowy przegląd emerytalny. "Wkrótce przegląd się skończy, ZUS zgłosi swoje uwagi do MRPiPS, my przygotujemy rekomendacje, które mogą być przyjęte lub odrzucone prze Radę Ministrów" - wyjaśniła Rafalska.\n"Myślę, że w listopadzie przedstawimy nasze propozycje Radzie Ministrów" - dodała.\nPoinformowała, że w jej resorcie toczą się natomiast prace nad systemem waloryzacji rent i emerytur, nad zmianami, których wymaga podniesienie minimalnego świadczenia emerytalnego do 1 tys. zł i ujednoliceniem systemu waloryzacji w systemach powszechnym i rolniczym.\n"Śledzimy tez prace nad projektem prezydenckim" - powiedziała, odnosząc się projektu obniżenia wieku emerytalnego - 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn.\nRafalska pytana też była o środki na finansowanie programu 500 plus. "W polityce nic nie przychodzi łatwo, ja nie mówiłam, że finansowanie programu 500 plus to jest zdanie łatwe i przyjemne, ja mówiłam tylko, że to jest zdanie odpowiedzialne, poważne, ale to jest zadanie, o którym powiedzieliśmy, że jest to dla na nas, dla rządu PiS zadanie najważniejsze, w związku z tym mobilizujemy się, żeby to zdanie było sfinansowane i będzie sfinansowane" - zadeklarowała.\nPytana o ewentualne finansowanie tego zadania środkami z OFE powiedziała: "To nie jest tak, że jedne pieniądze akurat służą, żebyśmy budowali drogi, a inne służą, żebyśmy przeznaczyli je na subwencje oświatowe; budżet to system naczyń połączonych".\n"Przypomnę, że nasi poprzednicy wzięli ponad 150 mld zł z OFE i jakoś do polskich rodzin nie trafiła z tych pieniędzy ani złotówka" - dodała.\nZaznaczyła, że prace nad budżetem wciąż trwają i - jej zdaniem - nie ma powodu do niepokoju ani o kształt tego budżetu, ani finansowanie programu "Rodzina 500 plus".(PAP)\nTematy: zmiana OFE emerytury budżet pieniądze Rekomendacja U mundurowi rekomendacja\n0 0 ~Johny 2016-10-03 16:51\nBandziorem to pewnie ty byłeś przed '89. Parówo.\n0 2 ~Zbychstary 2016-09-28 20:36\nw PRZYSZŁOROCZNYM BUdżecie nie mówi się o środkach przeznaczonych na emerytury przywróconego wieku emerytalnego. Czyli, że kosztem tych, którzy czekają na emerytury podwyższy się najniższe świadczenia. A czekający (zasłużeni) pójdą po zasiłek 700zł lub mniej. Brawo!\n1 2 ~jerzy 2016-09-27 10:57\nBandytów w mundurach nie dotykać bo nie będzie kto miał rozganiać manifestacji.\n0 6 ~licz 2016-09-27 05:59\nCzyli przywileje zachowamy, a reszte będziemy doic.\n4 10 ~Panowie-emeryci 2016-09-26 18:11\nMoim zdaniem NAJGORSZE jest cofnięcie reformy emerytalnej i obciążenie NASZYCH dzieci i wnuków wpłatami dla b. zwiększonej liczby niecierpliwych "głodnych" (emerytów, pseudo kombatantów czy kleru) i za kilka lat będzie(?) płacz 60 letnich emerytek, że mało dostają po 30 latach ciężkiej (ale słabo płatnej) pracy ? Dla pań i panów MUSI być jednakowy okres minimalny opłacania składek np. 35 lat BEZ prawa do późniejszego jakiegoś „wyrównywania” emerytur, a wzrosty np. inflacyjne tylko o taki sam wskaźnik dla WSZYSTKICH ! Wg mnie na 100% "skoczą sobie do gardeł" zbuntowani młodzi (o ile pozostaną w Polsce !) i starzy "egoiści". Jedni np. będą wściekli, bo chcą się wreszcie dorobić mieszkań, samochodów itp. - więc nie chcą harować do śmierci za byle co dla "starych czy zasłużonych", a starzy będą może bełkotać, że im się NALEŻY - bo ciężko pracowali, bo walczyli z komuną itp. A GARNEK socjalny jest tylko JEDEN i już prawie PUSTY - i brak już jest ubeków do zabrania im całych niby "wielkich" emerytur ! Moje dzieciaki już nam zapowiedziały, że sp... z kraju, zaczepią się u rodziny i tam zaczną pracę. Nas rodziców będą odwiedzać kilka razy w roku, co strasznie nas ucieszyło. Tfu !\nUWAGA Panowie ! Nie daj Boże by cofnięto reformę emerytalną bo może być PODWÓJNA DYSKRYMINACJA panów nie tylko ze względu na wiek, ale i finansowa ! Ja nie chcę być OGRABIONYM emerytem ! Może potrzeba interwencji TK i RPO lub Unii ? Jako facet i przyszły emeryt PROTESTUJĘ przeciwko ew. OGRABIENIU(?), że jako emeryt będę miał o kilkaset złotych MIESIĘCZNIE mniejszą emeryturę niż mi się należy ! Do emerytury ZUS policzy panom tzw. lata dożycia TAK SAMO jak kobietom, chociaż wiadomo, że nawet zdrowo żyjący panowie żyją wg statystyki kilka lat krócej niż kobiety - czyli jest to KILKADZIESIĄT miesięcy!, które jednak ZUS wliczy panom do podziału naszych zebranych kapitałów, a więc wyjdzie miesięcznie MNIEJSZA emerytura. To proste, np. zebrałeś kapitał 400 000 zł, a oni podzielą ci to na 200 miesięcy tzw. dożycia czyli wyjdzie 2000 miesięcznie, chociaż wiadomo, że statystycznie panowie przeżyją jeszcze nie 200 jak panie tylko zaledwie np. 140 m-cy (5 lat mniej), czyli 400 000 powinno być podzielone na 140 m-cy jakie przeżyjesz, co daje 2857 zł emerytury ! Panowie, to ponad 800 zł miesięcznie ZABRANE nam w imię źle pojętej pseudo sprawiedliwości ? Matkom SP powinien doliczać opłacony staż pracy np. 1 rok za dziecko. Kobieta pracująca na takim samym stanowisku co facet nieraz nie dostaje takiej samej pensji - to wg mnie oszustwo i patologia, a czy władza chce jedno oszustwo i patologię zamazać innym oszustwem i patologią czyli dzieląc moje uczciwie i ciężko zarobione pieniądze na jakieś większe ilości miesięcy - wypłat, których NIGDY NIE DOSTANĘ ?! Wg. mnie byłaby to kradzież - chyba, że po śmierci reszta jego kapitału i wyliczonej przez ZUS emerytury, której nie zdążył pobrać - zostanie UCZCIWIE wypłacona spadkobiercom wg lat dożycia przyjętych do wyliczenia emerytury – ale ja w to nie wierzę ! Jak do emerytury to kobiety mają pracować krócej od panów (zgoda co do matek), a jak wyliczenie emerytury to lata dożycia równe pań i panów ?! To wg mnie DYSKRYMINACJA ! Przejść do szarej strefy czy iść do sądów Unii ? Ew. konieczność 45 lat stażu SKŁADKOWEGO bez względu na wiek jest słuszna, np. dla pracujących po ZSZ, ale broń Boże dla rolników z ich KRUS-em dotowanym ponad(?) 90 % przez ludność Polski, bo może wszystkim(?) KRUS-owcom zaliczą pracę od 16 roku i jako 56-latki pójdą na emeryturę ? Niesprawiedliwość lub niepewność prawa wygania nasze dzieci za granicę, a ja z żoną będę się „cieszył”, że chociaż będą pisać i nas odwiedzać ? Może przestać co kilka lat grzebać w emeryturach i powinniśmy przyjąć np. model niemiecki lub kanadyjski ? Stale coś zmieniamy !\n1 12 ~hawk 2016-09-26 18:00\nTo najsłabsza minister - P. Premier ja chwali bo co kilka tygodni mówi publicznie, o sprawach ważnych dla wyborców, a potem dalej nic nie robi. A rządowi to pasuje\n0 1 ~lol 2016-09-26 17:14\ntylko emerytura obywatelska i dla osób w sędziwym wieku. Wysokość emerytury pozwalająca tylko na podst. egzystencje,kto chce więcej to niech sobie odłoży przez okres pracy. Bo to co teraz jest to nienormalne.\n4 14 ~pisobolszewia 2016-09-26 16:40\nz powyższych bredni wypowiadanych przez rudą matolicę wynika że pieniedzmi przyszłych emerytów chca finansować polska patologię czyli 500+\n0 18 ~Marko 2016-09-26 16:25\nGÓRNIK LAT 45 ŚREDNIA EMERYTURA 3500 ZL PRACOWAŁ JAKO SYGNALISTA CZYLI OPERATOR WINDY W SKRÓCIE CZĘSTO SIEDZIAŁ NA POWIERZCHNI TERAZ DORABIA DO EMERYTURY BO MA MAŁO I SIĘ W ŻYCIU NIE NA PRACOWAŁ CZY JEST TO WPORZADKU? ?????\n0 7 ~Ben 2016-09-26 16:09\nCo robi policja w. Białymstoku ???? - sliedźi


Słupska Wiosna Literacka – dzień 1 – | Emilia Kiereś\n13 maja 2014 14 stycznia 2015 2 komentarzy\nZmęczona i zadowolona melduję, że pierwszy dzień Słupskiej Wiosny Literackiej już za mną!\nZaczęłam turę spotkań od Miastka. Dojechałam tam przepięknymi, pustymi (!) drogami, przez wspaniałe, bujne lasy, poprzez zielone pagórki i pola porośnięte młodym żytem. Świat w maju jest piękny – potwierdzam to po raz kolejny!\nUczniów Szkoły Podstawowej nr 1 w Miastku spotkałam w szkolnej bibliotece. Porozmawialiśmy o książkach, poczytaliśmy sobie, a moi Słuchacze jak zwykle, gdy czytam na głos fragmenty „Kwadransa”, narysowali swoje zegary życia.\nPo spotkaniu z dziećmi zaś przyszedł czas na konferencję z Nauczycielami. Dyskutowaliśmy o warsztacie pisarza, o tym, co w książkach dla dzieci jest najważniejsze; z początku mówiłam więcej, później mniej mówiłam, a nieco więcej słuchałam. Poruszyliśmy same ciekawe tematy! Bardzo dziękuję wszystkim Paniom Nauczycielkom za tak liczne przybycie – cieszę się, że mogłyśmy porozmawiać, to było bardzo cenne spotkanie.\nA dzisiaj – kolejny dzień z Czytelnikami i – oczywiście – inauguracja w Teatrze Rondo!\nPozdrawiam Was wszystkich – a wkrótce relacji ciąg dalszy…\n2 myśli na temat “Słupska Wiosna Literacka – dzień 1”\nDzień dobry! Wielka szkoda, że mnie tam nie było. Jestem z Gdyni, więc wybrałabym się z dziećmi na miłą, kulturalną wycieczkę :)Córka miała Komunię i byłyśmy skupione na przygotowaniach. Przegapiłam:( Chciałabym się z Panią kiedyś spotkać. Zatem, do następnego razu! Pozdrawiamy , córcia i ja:)\nDzień dobry, mam nadzieję, że będzie okazja – w Słupsku było bardzo miło i chętnie tam wrócę! A dla dzieci to też na pewno ciekawe wydarzenie 🙂 Pozdrawiam i dziękuję!


Noclegi w Bilozerka - Oferty noclegów w Bilozerka - eSky.pl\nTanie Noclegi - Bilozerka\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Bilozerka!\nChersoń, 25 czerwca 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Bilozerka\nWybierając się do Bilozerka, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Bilozerka są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Bilozerka w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Bilozerka daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Bilozerka, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Bilozerka\nNoclegi w Bilozerka obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Bilozerka. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Bilozerka ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Bilozerka zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Bilozerka?\nNoclegi w Bilozerka szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Bilozerka są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Bilozerka już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Bilozerka?\nUdogodnienia przy noclegach w Bilozerka są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Bilozerka zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Bilozerka?\nRezerwacji noclegów w Bilozerka można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Bilozerka, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Bilozerka. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Bilozerka?\nKoszt noclegów w Bilozerka jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Bilozerka cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Bilozerka na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Forino\nNoclegi w McLean (IL)\nNoclegi w Rigutino


Christopher Waltz wystąpi w 2 filmach o Jamesie Bondzie? - Antyradio\nFot. Graziano Arici / eyevine/ East News\nKiedy Daniel Craig ma już dosyć występowania w serii o przygodach agenta 007, to Christopher Waltz stoi w opozycji do tej postawy. Aktor wystąpi w dwóch kolejnych filmach o Bondzie, ale muszą zostać spełnione jego wymagania.\nAustriak w „Spectre” wcielał się w postać czarnego charakteru i z ochotą powróciłby do tej kreacji, jednak aby to się stało musi zostać spełniony jeden kluczowy warunek. Waltz powiedział, że ponownie stanie w szranki z miłośnikiem wstrząśniętego Martini, jeżeli zagra go Daniel Craig.\nCzy tak się stanie? Aktor w swoich wypowiedziach dosadnie dawał znać, że jest już zmęczony cyklem, w którym pojawił się czterokrotnie:\nPrędzej podciąłbym sobie żyły niż znowu zagrał Bonda. To już 10 lat. Ale czuję, jakby to miało miejsce jeszcze w poprzednim życiu. Nigdy nie wycofuję się z tego, co powiedziałem.\nRównież Sam Mendes, reżyser odpowiedzialny za dwie ostatnie bondowskie odsłony, wyznał, że zakończył swoją przygodę z kręceniem filmów o 007. Dodał jednocześnie, że realizacja „Spectre” była dla niego wspaniałym doświadczeniem, które porównał do „stylu życia”.\nProducent dzieł o agencie Jej Królewskiej Mości, Michael G. Wilson, jest jednak dobrej myśli i jest przekonany o tym, że aktor wystąpi w 25. odsłonie przygód Jamesa Bonda:\nWydaje mi się, że mamy Daniela Craiga, choć nie podpisaliśmy kontraktu. Sam Mendes też mówił prasie po „Skyfall”, że to już dla niego koniec, a jednak wrócił za kamerę.\n„Spectre” był dużym sukcesem finansowym, choć filmowi nie udało się dogonić rekordu swojego poprzednika - „Skyfall” zarobił na całym świecie ponad miliard dolarów, podczas gdy ostatnia odsłona 864 miliony dolarów.\nMoże przy okazji 25. części cyklu swoją szansę na stworzenie utworu do filmu dostanie raz jeszcze Radiohead? Pewnym można być za to tego, że poszerzy się liczba gadżetów wykorzystywanych przez Jamesa Bonda.\nChcielibyście ponownie zobaczyć Christophera Waltza w filmie o agencie 007?\nChristopher Waltz James Bond News