Okupacje fabryk we Włoszech w latach 1920-1921 | Anarchizm, Syndykalizm, Rewolucja | IBW\nWe wrześniu 1920 roku, doszło do powszechnej okupacji włoskich fabryk przez zatrudnionych tam pracowników, działo się tak głównie w przemyśle samochodowym i ciężkim ale przyłączyły się także przędzalnie bawełny, firmy odzieżowe, kopalnie węgla kamiennego, fabryki opon, browary, gorzelnie pracownicy portów i marynarze. Ale to nie był zwykły strajk, ponieważ pracownicy kontynuowali produkcję w ramach swoich własnych lokalnych organizacji. Również kolejarze rzucili wyzwanie zarządowi swojej firmy, decydując się na przetaczanie składów towarowych pomiędzy strajkującymi fabrykami, co zapewniało utrzymanie ciągłości produkcji. W tej akcji uczestniczyło około 600 tysięcy pracowników. Cały ten wielki ruch wyrósł z konwencjonalnej związkowej walki o poziom zarobków. Ale żądania podwyżek były tylko legalną okazją do strajkowej walki, prawdziwe aspiracje i motywy pracowników szły dużo dalej.\nWzrost niezadowolenia ze związkowego przywództwa\nPośród masy włoskiego ludu pod koniec I Wojny Światowej, wśród pracowników dużych fabryk na północy kraju, robotników rolnych z dolin na północy i chłopów z południowej części kraju panował nastrój oczekiwania. Wierzono w to, że w końcu nadejdzie czas kiedy będzie możliwe jakościowe polepszenie ich życia i wydźwignięcie się ze strat wojennych. Jakkolwiek, rosły pragnienia ustanowienia kontroli pracowniczej i społecznych przekształceń w antykapitalistycznym kierunku, to działania biegły dalej torami wyznaczonymi przez biurokratyczne kierownictwo związków zawodowych. Główną centralą związkową we Włoszech była Generalna Konfederacja Pracy (CGL), która ściśle współpracowała z włoską Partią Socjalistyczną. Ludovico D'Aragona i inni przywódcy CGL, wpatrzeni byli w obraz brytyjskiej Partii Pracy, jako modelu, gdzie związek zawodowy i parlamentarne przywództwo, wprowadzają stopniowe reformy, akceptując instytucjonalne istnienie w granicach społeczeństwa rządzonego przez kapitalistów.\nW przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych, gdzie ruch związkowy nie zdołał się jeszcze umocnić w dużych przemysłowych przedsiębiorstwach, we Włoszech związki wchodzące w skład CGL zawierały kontrakty z największymi spółkami takimi jak Pirelli i Fiat już przed I Wojną Światową. Związkowa hierarchia wynurzyła się jako trwała "reprezentacja" pracowników podczas regularnego targowania się z pracodawcami. Proces biurokratyzacji związków i wzrastający dystans pomiędzy przywódcami, a szeregowymi działaczami został znacznie przyspieszony poprzez wybuch I Wojny Światowej. Podczas wojny włoski przemysł został sprowadzony do roli przemysłowego feudalizmu z robotnikiem przywiązanym do swojego miejsca pracy, pod groźbą uwięzienia.\nRząd narzucił też wspólną komisję pracowników i pracodawców, jako system przymusowego arbitrażu załatwiającego spory dotyczące zarobków i bezpieczeństwa pracy. Ażeby nie pozwolić na zupełne zamrożenie płac, związkowi urzędnicy postanowili wziąć udział w tych komisjach. Jednak związki zawodowe nie były zdolne bronić swoich członków, gdy ci odmawiali podporządkowania się dyscyplinie i np. sabotowali pracę.\nWojenny rząd Vittorio Orlando odkomenderował swoich przedstawicieli do tej komisji w celu wymuszenia akceptacji dla rządowych planów rekonstrukcji Włoch po wojnie. Udział CGL w komisji musiał więc sprowadzać się - tak jak w przypadku Bruno Buozziego, szefa Włoskiej Federacji Pracowników Metalurgii (FIOM) do podporządkowania się planom i celom kapitalistów.\nLecz rząd prowadzący politykę coraz większego zaangażowania w wojnę nie mógł już liczyć na utrzymanie wiary pracowników w sens tych działań. Nawet zanim wojna obniżyła poziom życia ludzi pracy, udział w wojnie nie był zbyt popularny wśród klasy pracującej na północy Włoszech. Opozycja wobec wojny była szczególnie silna w dużym przemysłowym mieście, jakim był Turyn, ośrodek przemysłu samochodowego. Reakcją na przystąpienie Włoch do wojny w 1915 roku, stał się dwudniowy strajk generalny (17-18 maja), podczas którego doszło do długich i krwawych starć z policją. Kiedy parlamentarni przedstawiciele Partii Socjalistycznej zagłosowali przeciwko wojennym ustawom w 1915 roku, ich decyzja odzwierciedlała antywojenne nastroje klasy pracującej z ich okręgów wyborczych. Ale późniejsza współpraca przywództwa z wojennym rządem i instytucjami tego okresu oraz dyscypliną pracy miała ten skutek, że posiała w umysłach pracowników wątpliwości co do rzeczywistych intencji swoich liderów. Jedną z pierwszych oznak pogłębiającego się dystansu pomiędzy przywódcami i szeregowymi członkami CGL była opozycja działaczy związkowych wobec narodowego kontraktu zawartego przez FIOM w marcu 1919 roku. W pierwszych miesiącach, które nastąpiły po wojnie, zakłady przemysłowe były skłonne zawierać kontrakty dotyczące organizacji produkcji, ażeby uniknąć rozproszenia wysiłków, potrzebnych do szybkiego przestawienia produkcji zbrojeniowej na cywilną. Nastąpiła wielka fala strajków, ponieważ pracownicy dostrzegali w tych okolicznościach swoją przewagę.\nPracodawcy byli szczególnie skłonni do podpisywania paktów dotyczących zapłaty i godzin pracy w zamian za większą kontrolę nad procesem pracy. To, że FIOM się z tym godziła dowodziło tylko jej coraz większej biurokratyzacji, dzięki której urzędniczy szczyt związkowy miał zajęcie przy opracowywaniu kontraktów, a pracownicy nie mogli postępować inaczej jak pod ich dyktando. W zamian za wzrost pensji i ośmiogodzinny dzień pracy, narzucono ograniczenia co do możliwości przeprowadzania szybkich akcji strajkowych, a lokalnym organizacjom pracowników nie pozwolono działać w czasie godzin pracy. Pracownicy musieli pracować pełny dzień w sobotę, zamiast pół dnia jak przedtem. Podczas następnego kongresu FIOM kontrakt stał się powodem krytyki ze strony delegatów z Turynu.\nRosnący konflikt między szeregowymi działaczami i instytucjami kierującymi włoskim ruchem robotniczym prowadził do powstawania nowych organizacji, w których nie brakowało ludzi z charakterem. To przybrało dwie główne formy: ruch dla kontroli zarządzających komitetami, niezależny od związkowej hierarchii, tworzony przez szeregowych działaczy CGL-owskich zjednoczeń, głównie w Turynie, oraz powstawanie i wzrost innego związku - Unione Syndicale Italiana (USI - Związku Syndykalistów Włoskich).\nUSI powstało z inicjatywy anarchistycznych działaczy tworzących opozycję w granicach CGL-owskich zjednoczeń. Reakcją na wzrost związkowej oligarchii i angażowanie się ruchu związkowego w kampanie wyborcze, było rozwijanie przez anarchistów grup opozycyjnych - nazywanych "komitetami akcji bezpośredniej", powstającymi od około 1908 roku.\nPodczas modeńskiego kongresu komitetów akcji bezpośredniej w 1912 roku, komitety skupiały już 90 tysięcy uczestników. Stało się jasne, że inicjatywa na rzecz bardziej bojowego, nie biurokratycznego ruchu pracowniczego ma wystarczające poparcie w masach i nadszedł czas na utworzenie nowej, samodzielnej organizacji. Tak powstało USI. Przed 1914 rokiem USI liczyło już 150 tysięcy członków. Ponieważ w USI były niskie składki i nie istniała żadna hierarchia, czy też zawodowi przywódcy jak w CGL, opierano się na strukturach poziomych łączących bojowo nastawionych pracowników w różnych miejscach pracy. Głównym spoiwem była jedność miejscowych struktur różnych sektorów, ale USI posiadało również większą krajową federację metalowców, która zrzeszała 30 tysięcy członków w 1920 roku. Metodą USI była mobilizacja pracowników wokół akcji bezpośrednich i wiary, że społeczne przekształcenia mogą się dokonywać przez "wywłaszczeniowy strajk generalny" - w istocie "strajk czynny", w którym pracownicy kontynuują produkcję pod swoją własną kontrolą. USI była włoskim odpowiednikiem związku Robotnicy Przemysłowi Świata - IWW z USA.\nPoczątki turyńskiego ruchu delegatów zakładowych\nKiedy wojna zbliżała się do końca, doświadczenia brytyjskiego ruchu komitetów zakładowych zaczęto popularyzować w Turynie. Chociaż brytyjski ruch dostarczał oryginalnego modelu dla rozwoju nowej formy komitetów fabrycznych, to w Turynie robotnicy poddali je modyfikacjom odpowiadającym ich potrzebom. Kampania na rzecz nowej formy organizacji zakładowej rozwijała się przez niezliczone dyskusje małych grup, w miejscowych "kołach socjalistycznych", wśród nauczycieli i w miejscach pracy.\nGrupa działaczy Partii Socjalistycznej - Palmiro Togliatti, Antonio Gramsci i Umberto Terracini założyła magazyn "L'Ordine Nuovo" (Nowy Ład), popularyzujący idee zwykłych ludzi tworzących zakładowe organizacje i służący jako forum dyskusyjne pracowników szukających formy, jaką powinna przybrać organizacja odzwierciedlająca ich aktualne położenie. Chociaż założyciele pisma byli czynni w Partii Socjalistycznej, to nie odmawiano dostępu anarchistom, a magazyn miał niezależny charakter. Pismo dobrze odpowiadało potrzebom ruchu, który zamierzał zjednoczyć ludzi pracy. Rozumiano, że nowy typ organizacji, która ma być powołana musi koniecznie rozważać problemy szeregowych działaczy i próbować je rozwiązywać. Typowa lokalna organizacja istniejąca w tym czasie w FIOM i innych CGL-owskich zjednoczeniach również posiadała wewnątrzzakładową komisją (ekwiwalent dla komitetów zakładowych). We wczesnych umowach zbiorowych te doraźne komisje nie odgrywały pierwszorzędnej roli, ale ostatecznie stały się trwałymi ciałami dla reprezentowania miejscowej siły roboczej podczas rozmów z dyrekcją. Szeregowi związkowcy z Turynu krytykowali te wewnątrzzakładowe komisje, jako związkowa oligarchię, podejmującą decyzje bez udziału robotników.\nRelacje miedzy zrzeszonymi i niezrzeszonymi\nPomimo, że to związki targowały się z pracodawcą, członkostwo w zjednoczeniu było zawsze dobrowolne - czasami nawet związkowcy byli mniejszością, która musiała mobilizować bierną załogę do walki, kiedy było to już nieuniknione.\nProblemem związkowców pozostawało, w jaki sposób zaktywizować niezrzeszonych i doprowadzić do faktycznej jedności wszystkich zatrudnionych. To była istotna różnica w stosunku do brytyjskiego ruchu komitetów zakładowych, gdzie związki zawierały zamknięte na innych układy zbiorowe.\nPodziały związane z ideologią i specjalizacją\nDobrowolny charakter związkowego członkostwa ułatwiał wzrost innych zjednoczeń, takich jak USI, często odzwierciedlających ideologiczne podziały wśród pracowników. Inny podział wśród turyńskich pracowników przebiegał między "niebieskimi kołnierzykami" (pracownicy fizyczni) i "białymi kołnierzykami" (kadra, pracownicy umysłowi, część usług), a także między operatorami maszyn, którzy z reguły należeli do FIOM i wykwalifikowanymi technikami, którzy mieli własne związki. Spostrzeżono, że jedność klasy robotniczej może się dokonać najlepiej przez formę organizacji, która będzie niezależna od jakichkolwiek istniejących związków.\nPowstawanie nowych organizacji zakładowych\nPierwsze komitety zakładowe powstawały w fabryce Fiata, w końcu sierpnia 1919 roku, i szybko rozprzestrzeniły się na inne fabryki w Turynie (już we wrześniu i październiku). Nowe organizacje były budowane początkowo bez jakiegokolwiek upoważnienia od struktur CGL\nNowa organizacja opierała się na grupie osób, które pracowały razem w jednym warsztacie lub dziale produkcji. Każda grupa 15 lub 20 ludzi wybierała swojego kierownika warsztatu. Wybory do komitetów zakładowych przeprowadzano w miejscu i w godzinach pracy. Oczekiwano, że kierownik warsztatu będzie realizował wolę pracowników, którzy go wybrali i będzie podlegał natychmiastowemu odwołaniu jeśli tak sobie zażyczą pracownicy. Zgromadzenie wszystkich komitetów w danej fabryce wybierało też wewnętrzną komisję dla usprawnienia swojej działalności. A ta wewnętrzna komisja była bezpośrednio odpowiedzialna przed delegatami komitetów, którzy zostali nazwani "radą fabryczną".\n20 października 1919 roku zgromadzenie wszystkich delegatów z komitetów zakładowych, reprezentujących blisko 20 fabryk sektora samochodowego i metalurgicznego utworzyło "Komitet dla Rad Fabrycznych" i rozpoczęło prace nad programem, który wcieliłby w życie cele nowego ruchu. Dążeniem ruchu stało się teraz zreorganizowanie miejscowych struktur FIOM w Turynie, co dyskutowano podczas innego zgromadzenia komitetów zakładowych 30 fabryk, reprezentujących 50 tysięcy robotników (31 października). To zgromadzenie postanowiło zaakceptować program przygotowany przez "Komitet" będący podsumowaniem niezliczonych dyskusji pośród samych robotników. Program zawierał propozycje reelekcji delegatów zakładowych co każde 6 miesięcy i wymagał przeprowadzania częstych referendów dotyczących spraw socjalnych i technicznych oraz częstych spotkań dla osób, które mają podejmować decyzje.\nPrzez cały rok 1919, USI czyniło wszystko by doprowadzić do "Rewolucyjnego zjednoczenia" pracowników z CGL, USI, niezależnych kolejarzy i zjednoczeń pracowników morskiego transportu. USI wyobrażało sobie jedność, która pokona największe ideologiczne podziały wewnątrz włoskiej klasy pracującej, dzięki czemu znikną antagonizmy między zwolennikami Partii Socjalistycznej i sympatykami anarchizmu. Program delegatów zakładowych był właśnie odpowiedzią na te zjednoczeniowe inicjatywy, m.in. dlatego, że dawał członkom USI takie samo prawo do wybierania delegatów, jakie mieli członkowie FIOM. Turyński ruch interpretował ideę "zjednoczenia" jako jedność sił pracowników w ramach komitetów zakładowych. Podczas zgromadzenia 31 października delegaci zakładów przyjęli program dotyczący struktur miejscowych związków wbrew gwałtownym sprzeciwom związkowych urzędników. Kontrola miejscowej FIOM przeszła w ręce zgromadzenia wszystkich turyńskich delegatów branży metalowców, którzy nabyli prawo do wybierania przewodniczącego miejscowego związku. Chociaż Partia Socjalistyczna była organizacją cieszącą się największym poparciem wśród członków FIOM, to np. Maurizio Garino - anarchosyndykalista, uczestnik Turyńskiej Grupy Wolnościowej, został wybrany na nowego sekretarza turyńskiej sekcji FIOM, z powodu swojego wiernego poparcia dla idei nowego ruchu i zasad pracowniczej demokracji.\nRady jako organy kontroli pracowniczej\nNowy ruch, działający w Turynie nie widział rad zakładowych, jako wyłącznie środka reformowania związków. Program Delegatów Zakładowych, przyjęty 31 października głosił, że celem jest "praktyczne ćwiczenie przygotowujące do zrealizowania społeczeństwa komunistycznego we Włoszech". Rady zakładowe rozumiano jako metodę społecznych przekształceń, jak również podstawę kontroli pracowniczej i w przyszłości uspołecznienia ekonomii przez wszystkich praktykujących demokratyczne zasady pracowników. W Programie Delegatów Zakładowych opisano rady jako przygotowujące ludzi, organizacje i idee do ciągłego przedrewolucyjnego działania i stania się gotowym do zastąpienia władzy pracodawców w przedsiębiorstwach i stworzenia nowej dyscypliny społecznego życia. Z powodu braku zaufania do związkowych urzędników i potrzeby jedności z pracownikami, nie zrzeszonymi w CGL, turyńscy związkowcy nalegali na zapewnienie niezależności rad zakładowych wobec CGL-owskich zjednoczeń. Niemniej jednak nie zdecydowali się na całkowite odejście z CGL.\nZamiast tego oparli się na Programie Delegatów Zakładowych, który związkom i radom przypisywał różne funkcje. Związki przydawały się podczas walk z pracodawcą i przynosiły korzyści w takich dziedzinach, jak zarobki i czas pracy, lecz działo się to w granicach panującego systemu. Związki istotnie wyrażały kolektywną siłę pracowników w granicach społeczeństwa, które przymusza robotnika do sprzedawania swojej zdolności do pracy. Popierali istnienie związków do chwili, gdy pracownicy odrzucą wszelkie kompromisy z pracodawcami i zastąpią ekonomię opartą na konkurencji i prywatnej przedsiębiorczości. Jednak rady potrzebowały niezależności wobec związków, ponieważ te obciążone biurokratycznymi strukturami zaangażowały się w utrzymanie kompromisu z pracodawcami. Jak stwierdził Antonio Gramsci zbiurokratyzowane związki "zmierzały do upowszechnienia i uwiecznienia legalnych procedur" uprawomocnionych przez kompromisy. Z kolei rady zakładowe nie miały biurokracji postawionej ponad pracownikami i "zmierzały do zniszczenia legalnych zasad, które przeszkadzają w dążeniu do większej siły pracowników. Zmierzały do upowszechnienia buntu".\nPartia Socjalistyczna w opozycji do rad turyńskich\nChociaż turyńska sekcja Partii Socjalistycznej, odgrywająca największą rolę w ruchu rad zakładowych, współpracowała z anarchosyndykalistami takimi jak Turyńska Grupa Wolnościowa, to główni działacze i przywódcy partii spoza Turynu ostro sprzeciwiali się tworzeniu nowego ruchu z dwóch przyczyn: Hey widział ten ruch jako robienie podkopu pod istniejące związki, które stanowiły podstawę politycznej przyszłości ich partii. Hey był przeciwny jakiemukolwiek opieraniu pracowniczej potęgi na masowych organizacjach w miejscach pracy, zamiast oddania władzy w ręce Partii Socjalistycznej. Giacinto Serrati, najbardziej wpływowy polityk Partii Socjalistycznej twierdził, że panowanie klasy pracującej dokona się poprzez panowanie Partii Socjalistycznej. Turyńscy socjaliści, którzy byli czynni w ruchu rad zakładowych, nie chcieli go sprowadzać do roli przybudówki swojej partii, ponieważ widzieli w nim przyszły sposób organizowania się, który pozwoli klasie pracującej na zrealizowanie swojego potencjału w społeczeństwie. Oczywiście większość z nich była przekonana o ważnej roli Partii Socjalistycznej w socjalizmu, jednak nie wierzyli, że sama Partia może zapewnić władzę klasie robotniczej, ponieważ jako organizacja polityczna bazuje na szczególnej ideologii, która nie jest wystarczająco rozpowszechniona i nie jest zakorzeniona w naturalnych wspólnotach pracowniczych rozwijających się we własnym rytmie.\nReakcja CGL - związkowa kontrola rad\nWzrost znaczenia ruchu rad był wyrazem niezadowolenia pracowników z istniejących struktur związkowych i zmuszał CGL do jakiejś reakcji, zaczęto więc podkreślać dobrowolny charakter członkostwa i konkurencyjność wobec szybko rosnącego w siłę, lecz jednak dużo mniej licznego, niezależnego ruchu związkowego, np. USI. Zjednoczenia CGL odpowiedziały na propozycje reform wewnętrznych komisji, ale prawo głosowania na zakładowego delegata, ograniczały do członków związku. Propozycją miał być jeden kierownik warsztatu na każdych 300 lub 400 związkowców tworzących komisje zakładowe, w dodatku mniej zależne od opinii swoich członków. Nowe wewnętrzne komisje nie miałyby już nic wspólnego z wcielaniem jedności z niezależnymi związkowcami, takimi jak USI i znalazłyby się pod dozorem struktur CGL. Pomysł objęcia związkową kontrolą ruchu pracowniczego, był inicjatywą Partii Socjalistycznej i działaczy CGL spoza Turynu, gdzie mogła liczyć na poparcie mało aktywnych związkowców, na terenach gdzie nie tworzono jeszcze żadnych rad. Celem było doprowadzenie do silnego podziału klasy pracującej, odgraniczającego socjalistów od tych, którzy skłaniali się do popierania anarchosyndykalistów skupionych w USI. Zwycięstwo rewolucji rosyjskiej dało Bolszewikom wielki prestiż we włoskim ruchu socjalistycznym, czego wyrazem było głosowanie delegatów Partii Socjalistycznej za przystąpieniem do Międzynarodówki Komunistycznej w marcu 1919 roku. Serrati i inni socjalistyczni politycy potrafili wykorzystać autorytet władzy radzieckiej dla osłabienia ruchu rad i rozwijającej się pracowniczej kontroli przemysłu.\nNicolai Ljubarsky, przedstawiciel Międzynarodówki Komunistycznej we Włoszech przekonywał, że komitety fabryczne powstające podczas rosyjskiej rewolucji 1917 r. były odpowiednikiem rad turyńskich, a zostały podporządkowane związkowym zjednoczeniom w Rosji, gdzie nie stały się organem pracowniczej kontroli nad przemysłem lub podstawą władzy politycznej klasy pracowniczej. W ten sposób popularność rosyjskich komunistów posłużyła umocnieniu pozycji włoskiej biurokracji związkowej. Niemniej jednak w dniach 14 i 15 grudnia, podczas spotkania okręgu turyńskiego Izby Pracy - proponowano by system rad zakładowych stał się praktyką całego ruchu robotniczego. Podczas pierwszej reelekcji delegatów zakładowych w lutym 1920 roku, oceniano, że ponad 150 tysięcy pracowników z okręgu turyńskiego jest zorganizowanych w nowym systemie rad.\nUSI i rady\nTuryński ruch rad wywołał natychmiastową i pozytywną reakcję wolnościowego skrzydła ruchu robotniczego. Miejscowi anarchosyndykaliści, skupieni w Turyńskiej Grupie Wolnościowej zaangażowali się w tworzenie ruchu rad zakładowych. W początkach 1920 roku podczas kongresu USI w Parmie, sprawa turyńskiego programu rad była najważniejszą ze wszystkich poruszanych kwestii. Enea Matta, turyński socjalista czynny w "Komitecie dla Rad Fabrycznych" prezentował swoje uwagi do "Programu Delegatów Zakładowych" jako jeden z zaproszonych gości. Alibrando Giovanetti - sekretarz zjednoczenia metalowców zrzeszonych w USI, namawiał do poparcia turyńskich rad, jako antybiurokratycznej akcji bezpośredniej dążącej do przejęcia kontroli nad przemysłem oraz ze względu na możliwość przekształcenia komórek rewolucyjnych związków w Jedno wielkie zjednoczenie pracowników".\nAnarchokomunistyczny weteran Errico Malatesta odnosił się do tego z rezerwą, ale popierał rady jako formę aktywizacji robotników, która zagwarantuje rozpowszechnienie się ducha buntu wśród klasy robotniczej. USI zaakceptowało nową organizację rad zakładowych jako własną propozycję programową i anarchistyczny dziennik "Umanita Nova" (Nowe Społeczeństwo) oraz pismo "Lotta di Classe" (Walka Klas) - organ USI, wkrótce stały się popularyzatorami tej idei, podobnie jak L'Ordine Nuovo i turyńscy socjaliści. Wyjątkowy wzrost USI poza Turynem był dowodem niezdolności CGL do wyrażania aspiracji do ustanowienia kontroli pracowniczej coraz bardziej powszechnych wśród robotników na północy Włoszech. USI zrzeszało 300 tysięcy członków w roku 1919. a w szczytowym okresie osiągnęło pułap 800 tysięcy członków, podczas przejmowania fabryk w 1920 roku.\nTuryńscy anarchosyndykaliści nie mieli motywacji do budowania oddzielnych struktur USI w Turynie, z powodu swego zaangażowania w rady zakładowe i sprzeciwu wobec zamykania tego ruchu w granicach związku. Popierali rady z kilku przyczyn:\n- realizowały w praktyce zasady demokracji, w której aktywnie i bezpośrednio uczestniczą masy zwykłych ludzi\notwarcie sympatyzowały z wolnościowym skrzydłem ruchu robotniczego, działając wbrew większości członków Partii Socjalistycznej\n- były ruchem, który miał ten sam cel co anachosyndykaliści, tj. umożliwienie pracownikom kierowania przemysłem jako częścią socjalistycznej ekonomii.\nKwietniowy strajk generalny\nJak już wcześniej wspomniano, warunkiem narodowego kontraktu FIOM z marca 1919 r. było to, że wewnętrzne komisje i komitety zaprzestaną działalności w godzinach pracy. Działalność ruchu delegatów zakładowych w Turynie, np. wstrzymanie pracy na czas wyboru kierownika warsztatu, stanowiło pogwałcenie kontraktu. Ruch istotnie opierał się na masowej niesubordynacji. Odkrycie kart przez pracodawców nastąpiło w kwietniu, kiedy ogólne zgromadzenie delegatów fabryki Fiata przegłosowało rozpoczęcie strajku okupacyjnego. W odpowiedzi pracodawcy zastosowali lokaut, który objął 80 tysięcy robotników. Rząd Francesco Nittiego poparł lokaut pokazem siły wojskowej, a następnie obsadzeniem fabryk przez wojsko. Kiedy delegaci ruchu zdecydowali się zawiesić akcję i rozpocząć negocjacje, jedyną odpowiedzią pracodawców było żądanie respektowania narodowego kontraktu FIOM. To zniszczyłoby rady zakładowe i turyński ruch robotniczy musiał odpowiedzieć masowym strajkiem generalnym w obronie swoich rad. Strajk objął cały region Piemontu i zaktywizował ponad pół miliona pracowników. Tramwaje, koleje, usługi publiczne i duże firmy handlowe dołączyły do zakładów przemysłowych. Nawet robotnicy rolni z okolic Turynu włączyli się do akcji solidarnościowej i stali się częścią ruchu rad rozciągającego strajki na rolnictwo. Turyński ruch wysłał delegatów na spotkanie Rady Narodowej Partii Socjalistycznej, licząc na poparcie dla planów rozszerzenia strajku generalnego na cały kraj. Jednak socjaliści i władze CGL odmówiły udzielenia jakiejkolwiek pomocy. Głównym tematem porządku dziennego obrad Partii Socjalistycznej były wysiłki nad realizacją koncepcji "rad robotniczych" lub "sowietów", jako odpowiedzi na rosnącą popularność tych idei, szczególnie w kontekście rewolucji rosyjskiej. Propozycją dyskutowaną przez partię, były "sowiety" - wg pewnego rewolucjonisty, bazujące nie na przemysłowej lub w ogóle związanej z miejscem pracy aktywności ludzi, lecz na lokalnym sąsiedztwie lub regionach geograficznych. Cały projekt miał być pilotowany przez socjalistów, którzy organizowaliby te "rady" - ideę dla nich całkowicie akademicką, jakkolwiek miały być największą ze wszystkich dotychczasowych akcji tej partii. Jak gorzko skomentował ich pomysły, Antonio Gramsci "oni beztrosko gaworzyli o abstrakcyjnych sowietach i radach, podczas gdy w Piemoncie i Turynie pół miliona zagłodzonych pracowników broniło rad, które już istniały". W związku z postawą CGL i przywództwa Partii Socjalistycznej, poparcie dla turyńskiego strajku generalnego pochodziło najczęściej od związków, które znajdowały się pod wpływem anarchosyndykalizmu, takich jak niezależni kolejarze, i związki marynarzy. Kolejarze z Pizy i Florencji odmawiali przewożenia wojska do Turynu. W okolicach Genui strajki wybuchły wśród dokerów i w miejscach pracy, gdzie USI miało największe wpływy - wszystko to okazało się jednak niewystarczające. Ostatecznie przywódcy CGL poparli strajk, lecz uznali, że należy ustąpić wobec żądań pracodawców dotyczących rad. Chociaż duch walki zaczął upadać, strajki słabły, rady ustępowały, to jeszcze miała nastąpić odbudowa ich pozycji podczas wrześniowej akcji przejmowania fabryk. Wbrew pogorszeniu się sytuacji w samym Turynie gdzie pracodawcy zmusili rady do poważnego ograniczenia działalności, sam ruch dla kontroli pracowniczej angażując nowych ludzi kontynuował swoją działalność i rósł w siłę przez cały rok 1920, co można było mierzyć np. popularnością USI. Nowe niezależne rady powstawały w Mediolanie - największym mieście i głównym ośrodku handlowym Włoch - przede wszystkim dzięki wysiłkom związkowców z USI.\nFIOM walczy o zarobki\nRosnąca konkurencja ze strony USI, stanowiła presję na przywódców CGL, zmuszonych do szukania metod działania, które by współgrały z coraz bardziej wojowniczymi nastrojami pracowników. FIOM liczyło 160 tys. Członków, ale zjednoczenie metalowców USI miało już 30 tysięcy. Od stycznia do września 1920r. koszty utrzymania wzrosły o jedną trzecią i w związku z szalejącą inflacją FIOM postanowiło walczyć o 40 procentową podwyżkę płac (podczas kongresu w maju 1920r.). W tym samym czasie pracodawcy próbowali wykorzystać swoje zwycięstwo nad ruchem rad zakładowych (kwiecień) i zajęli bardzo twarde stanowisko, poddając represjom związkowców. Pracodawcy obawiali się, że jeśli ustąpią, to wzrosną żądania dotyczące zarobków. FIOM zdecydowało się na strajk, jako taktykę, która zmieni ich stanowisko. Metalowcy z USI, którzy spotkali się 17 sierpnia, nie aprobowali strajku, odkąd przekonali się, że nie jest to wystarczająco skuteczna broń. Zamiast tego zaproponowali żeby oba związki zajęły fabryki: "wywłaszczenie fabryk przez metalowców musi być równoczesne i szybkie i musi być bronione wszystkimi sposobami. Jesteśmy zdecydowani i chcemy przekonać innych pracowników do udziału w tej bitwie". Niemniej jednak USI zgodziło się na razie, uczestniczyć w strajku, aby "nie dzielić klasy pracującej". W odpowiedzi na to bojowe stanowisko, FIOM zgodziło się, że gdyby jakikolwiek pracodawca odpowiedział na strajk lokautem, pracownicy powinni przejąć fabryki, nawet przez wyłamanie bram, jeśli zajdzie taka konieczność.\nStrajk szeroko się rozprzestrzenił i jego skutki można ocenić po tym, że w miesiącu sierpniu w centrum fabrycznym Fiata produkowano tylko 27 pojazdów dziennie, w porównaniu z 67 pojazdami przed strajkiem. Jakkolwiek do końca miesiąca akcja rozwijała się w kierunku kontynuowania strajku włoskiego, to 30 sierpnia robotnicy postanowili przerwać pracę w fabryce Romeo w Mediolanie. Ta fabryka była częścią koncernu Ansaldo, który przyjął najbardziej nieprzejednane stanowisko wobec związków. Firma była prowadzona przez braci Perrone - skrajnych nacjonalistów, "złodziejskich baronów", którzy zbudowali swoje imperium finansowe, czerpiąc zyski z wojny, i którzy ostatecznie stali się pierwszą dużą grupą biznesową, sponsorującą ruch faszystowski Mussoliniego.\nKiedy kierownictwo Romeo zamknęło drzwi przed dwoma tysiącami robotników w dniu 30 sierpnia, mediolańska sekcja FIOM odpowiedziała natychmiastowym zajęciem 300 fabryk w rejonie Mediolanu. Przywództwo FIOM poparło mediolańskich działaczy, lecz postanowiło zapytać pracowników w innych miastach, czy w ogóle należy kontynuować strajk. W następstwie tych wydarzeń, w nocy 31 sierpnia federacja pracodawców przemysłu ciężkiego postanowiła przeprowadzić lokaut na terenie całych Włoch.\nLynn Williams tak opisywał tamte wydarzenia: "Między 1 a 4 września metalowcy zajęli fabryki na całym włoskim półwyspie. Przejmowanie fabryk miało miejsce nie tylko w centrum przemysłowym dookoła Mediolanu, Turynu i Genui, ale i w Rzymie, Florencji, Neapolu i Palermo, wszędzie w morzu czarnych i czerwonych flag i przy wtórze fanfar robotniczych kapel. W ciągu trzech dni 400 tysięcy robotników wzięło udział w akcji. Kiedy ruch robotniczy rozprzestrzenił się na inne branże, całkowita liczba uczestników przekroczyła pół miliona. Byliśmy zaskoczeni rozwojem wydarzeń".\nAntonio Gramsci, uczestnicząc w jednym Z fabrycznych zgromadzeń, zwrócił się do jego uczestników w tych słowach: "Społeczne hierarchie są łamane, historyczne dogmaty są powalane, a klasa, która była zazwyczaj instrumentem w rękach innych, teraz sama sobą kieruje. Dzisiaj robotnicy sami muszą budować pierwsze historyczne komórki proletariackiej rewolucji, która przeciwstawia się ogólnemu kryzysowi, z potęgą równą siłom natury". Przemawiając w innej fabryce, Gramsci stwierdził, że konieczność rozwiązywania konkretnych problemów pojedynczych fabryk prowadzić będzie do budowy w miastach międzyzakładowej rady pracowniczej, z jej własną siłą wojskową - co stanowi potencjalna alternatywę dla władz miejskich.\nW praktyce, koordynacja działań, np. sprzedaż produktów zwykle była dokonywana za pośrednictwem Izby Pracy (centralnej miejskiej rady pracy), lecz pojedyncze fabryki decydowały się nie sprzedawać produktów swej pracy, oczekując na chwilę gdy produkcja będzie prowadzona dla "kolektywnej korzyści", zamiast indywidualnych zysków. W zakładach gdzie dominowało USI, tzn. w przemyśle ciężkim wokół Genui, prowadzeniem fabryk zajęli się również bezpośrednio robotnicy. Poza Turynem i "fortecami" USI, hierarchia CGL kontrolowała sytuację. Tam rady powstawały także aby kierować zakładami, ale według wskazań centrali związkowej.\nTendencja do przejmowania zakładów wykroczyła poza przemysł ciężki. Na przykład w Turynie zajęto zakłady Michelin i inne fabryki opon, podobnie jak zakłady obuwnicze, garbarnię, zakłady tekstylne, przędzalnię, firmy pończoszniczo-bieliżniarskie i jedwabne. W Mediolanie były to: fabryka opon Pirelli, desty latarnia Campori, browar Italia i zakłady gumowe Hutchinsona. W połowie września blisko 600 tysięcy robotników panowało nad sytuacją w swoich fabrykach, zarządzają nimi za pomocą rad.\nNajwiększe akcje poza przemysłem ciężkim i poza Turynem, przeprowadzały zjednoczenia związkowe znajdujące się pod wpływem anarchosyndykalizmu, np. przejęcie statków przez niezależny związek marynarzy, czy zajęcie kopalni, gospodarstw rolnych i inne przedsięwzięcia inicjowane przez USI. USI wytrwale agitowała (zrzeszała już blisko 800 tysięcy członków) za rozszerzeniem akcji na wszystkie branże i za przekształceniem ich w "wywłaszczeniowy strajk generalny", w którym zajmowanie zakładów byłoby tworzeniem nowego ładu ekonomicznego, pod kierownictwem pracowników. Być może największą rolę odegrali kolejarze. Związek pracowników Włoskich Kolei Państwowych przeprowadził akcję solidarnościową polegającą na przetaczaniu składów towarowych do zajętych fabryk, tzn. zaopatrywania ich w opał, paliwo i inne surowce konieczne do utrzymania produkcji. W tej sytuacji liberalny rząd Giovanni Giolittiego zaczął przygotowywać plany militaryzacji kolei. Niemniej jednak, główną strategią rządu, mającą przezwyciężyć kryzys, była polityka wyczekiwania i nie interweniowania w konflikcie, zwłaszcza, że CGL chciało zakończyć walkę przez zawarcie kompromisu z pracodawcami. W odpowiedzi na prośby pracodawców o wojskowa interwencję, Giolitti oświadczył przedstawicielowi władz w Mediolanie, że: "przemysłowcy muszą zrozumieć, iż żaden włoski rząd nie zaryzykuje prowokowania wybuchu rewolucji dla ratowania ich pieniędzy". Pierwsza poważna dyskusja nad przekształceniem rozpowszechniającego się zajmowania fabryk, w trwałą reorganizację ekonomii miała miejsce 7 września podczas konwencji związkowej w Ligurii (okolice Genui), obszarze gdzie wpływy anarchosyndykalistów były szczególnie silne. Zgodzono się, że należy prowadzić politykę faktów dokonanych przez zajęcie Genui, największego portu we Włoszech, wraz ze wszystkimi innymi portami Ligurii i połączenie tego z ogólnym przejęciem wszystkich gałęzi produkcji. W gorącej atmosferze tamtych dni, można było podjąć śmiałe i szybkie działania, lecz nie obrano zdecydowanego kierunku walki, która chwiała się między rewolucyjną reorganizacją ekonomii, celem USI i ruchu robotniczego w Turynie z jednej strony, a ograniczaniem się do jakiegoś rodzaju strukturalnych reform i zawarcia kompromisu z pracodawcami, co było stanowiskiem CGL z drugiej strony. Wtedy też Maurizio Garino, anarchosyndykalistyczny sekretarz sekcji FIOM w Turynie, przekonywał uczestników konwencji w Ligurii, że warto zaczekać na nadzwyczajne spotkanie rady narodowej CGL, planowane na 10 września. Twierdził, że rada CGL na pewno przegłosuje rozszerzenie walki o całkowite uspołecznienie środków produkcji, co pozwoli genueńskim związkowcom uniknąć działania w izolacji. Niestety Garino mylił się sądząc, że rewolucyjny zapał szeregowych związkowców może zmienić stosunek biurokratów CGL do rewolucji.\nSzefowie CGL odraczają rewolucję\nDwa alternatywne kierunki działań ruchu zajmującego fabryki, przedstawiono na spotkaniu Rady Krajowej CGL. Podczas tego spotkania przedstawiciele Partii Socjalistycznej, a szczególnie turyńscy socjaliści parli do rozszerzenia akcji czyniąc z niej trwałe wywłaszczenie i "uspołecznienie środków produkcji". Ludovico D'Aragona i inni przywódcy CGL przedstawili zupełnie inny cel, jako alternatywną walkę o "związkową kontrolę". Kontrola nie miała oznaczać związkowego kierownictwa, ale prawo do uzyskiwania informacji o stanie przemysłu i wspólnej pracowniczo-dyrektorskiej kontroli nad zatrudnieniem i płacami. Prezentowali tę propozycję jako pierwszy krok na drodze do stopniowego przejmowania kierownictwa i ostatecznie do uspołecznienia ekonomii. Podczas głosowania okazało się, że poparcie dla stanowiska CGL wynosi 54% przy 37 dla stanowiska socjalistów (przywódcy FIOM nie uczestniczyli w głosowaniu). Poparcie dla planów socjalistów pochodziła ze zjednoczeń przemysłowych, podczas gdy większość uzyskana przez liderów CGL opierała się na licznych małych zjednoczeniach rzemieślniczych i przede wszystkim na zjednoczeniach robotników rolnych. Federterra był niewzruszenie przeciwny propozycji podniesienia stawki o jaką miałaby się toczyć walka. Wiejskie zjednoczenia były budowane w trudnych warunkach, gdzie rozstrzygnięcie walki było zdeterminowane przez specyfikę ich sektora. Oni czuli się wyizolowani w swoich rejonach działania i mieli mało rozwinięte kontakty z miejskimi robotnikami.\nMiędzynarodowe Biuro Pracy w Genewie, które poparło stanowisko przywódców CGL, podkreślało zgodę pracowników na posunięcia władz związku, nie uwzględniając tego, że opiera się na statystyce członkowskiej z roku 1919. A wiejska federacja rosła jak grzyby po deszczu i chociaż w 1919 r. stanowiła 36% wszystkich członków CGL, to we wrześniu 1920 roku osiągnęła poziom 46%. Stanowisko genewskiego biura ignorowało też fakt, że związki kolejowego i morskiego transportu popierały rozszerzenie ruchu na rzecz trwałego wywłaszczenia, ale jako niezależne nie miały prawa głosu. Ponadto USI, które trwale domagało się uspołecznienia, nie zostało nawet zaproszone na spotkanie tej rady co automatycznie wyłączyło opinię 800 tysięcy pracowników - równych czterem dziesiątym całego CGL. Jest to dowód na to, że większość miejskich pracowników w północnych Włoszech popierało radykalizację akcji. Natychmiast zareagował premier Giolitti popierając możliwość kompromisu pomiędzy przywództwem CGL a federacją przemysłowców. Giolitti powiedział pracodawcom, że popiera stanowisko CGL i jest gotów wprowadzić odpowiednie ustawodawstwo powołujące wspólną pracowniczo-dyrektorską komisję realizującą szczegóły "związkowej kontroli". Wywołało to oburzenie i panikę wśród przemysłowców. Jednak podczas spotkania konfederacji pracodawców, Silvio Crespi z Banca Commerciale oświadczył, że powinni zgodzić się na kompromis. Argumentował, że recesja jest na horyzoncie i kiedy pojawi się wysokie bezrobocie, to pozycje przetargowe związków ulegną radykalnemu osłabieniu. Zmiana ekonomicznego i co za tym idzie politycznego klimatu ostatecznie pogrzebie ideę "związkowej kontroli", a tymczasem można przeciągać w czasie, wykonanie postanowień porozumienia. Wtedy pracodawcy przegłosowali treść porozumienia. Przepowiednie Crespiego miały się sprawdzić w stu procentach. Wbrew protestom USI i turyńskiego ruchu delegatów zakładowych, przywódcom CGL udało się przekonać większość pracowników, że kompromis jest dla nich wielkim zwycięstwem i szczęściem. Większość poparła ugodę, ponieważ zyskiwała w ten sposób poczucie wygranej i otwarcia drzwi do większego udziału w decyzjach dotyczących przemysłu. W umowie była też mowa o wzroście płac i premiach za nadgodziny.\nNa pewno jednym z najbardziej pozytywnych rezultatów zajęcia fabryk, było odżycie ruchu delegatów zakładowych. Kwietniowa porażka w Turynie, kiedy to rady wypędzono z zakładów została pomszczona. Co najmniej na razie.\nGwałtowny atak faszystów\nW listopadzie 1920 r. bracia Perronejako pierwsi poważni biznesmeni zaczęli finansować grupy faszystowskie Mussoliniego, które zaczęły się stawać masowym ruchem, wciągając w swoje szeregi 300 tysięcy osób i to tylko podczas pierwszych sześciu miesięcy roku 1921. Dwa lata ciągłych strajków i balansowania na krawędzi rewolucji prowokowały gniew i obawy wśród klasy średniej, drobnych biznesmenów, wykwalifikowanych specjalistów i niższych urzędników rządowych i przemysłowych. To właśnie z tych grup społecznych rekrutowali się zwolennicy Mussoliniego. Ogromne fundusze, którymi dysponował Mussolini pozwalały na dostarczanie faszystowskim bojówkom samochodów i wszelkiego potrzebnego wyposażenia, które ułatwiało dokonywanie napadów na organizacje robotnicze. Podobne ataki nazywano "karnymi wyprawami", a ich celem było terroryzowanie całych wspólnot pracowniczych. Na wiosnę 1921 r. przyszła zapowiadana przez Crespiego recesja i wkrótce sześciokrotnie wzrosło bezrobocie. Wspólne pracowniczo-dyrektorskie komisje mianowane przez Giolittiego dla realizacji szczegółów "związkowej kontroli" stały się papierkową fikcją.\nChociaż Giolitti wprowadził wtedy ustawodawstwo, które miało umożliwić "związkową kontrolę", to efekty były mizerne i to nawet według przywódców CGL, ponieważ przyznawały pracownikom niewiele więcej niż zwykłe związkowe i polityczne prawa w miejscu pracy, które i tak wywalczono sobie wcześniej, wyłącznie dzięki własnym wysiłkom. Związek oddawał pole, a niepowodzenia związkowej kontroli doprowadziły do powszechnego zniechęcenia i rozczarowania wśród szeregowych pracowników.\nOfensywa pracodawców zaczęła się w lutym 1921 roku od masowych zwolnień i represji wobec delegatów zakładowych. W kwietniu 1921 wobec nowego ekonomicznego i politycznego położenia, zarząd Fiata postanowił, że rady mają ograniczyć swoją działalność do czasu po pracy, czyli to co było powodem kwietniowego strajku w poprzednim roku w Turynie. Jeszcze raz wojsko wtargnęło do fabryk, a robotnicy zastali zamknięte drzwi.\nAle tym razem lokaut przeprowadzono w najgorszej z możliwych sytuacji - rosło bezrobocie i powszechne rozczarowanie, a lokale związkowe i siedziby lewicowych gazet były demolowane i podpalane przez faszystów w całych północnych Włoszech. Delegaci zakładowi kapitulowali a pokonani robotnicy wracali do fabryk, co miało miejsce w maju. Masowa mobilizacja USI w Parmie w początkach 1921 r. była jeszcze próbą stawienia oporu faszystom, lecz był to wyjątek w ciągu całego roku. Lewicowe i związkowe organizacje coraz częściej zmuszano do podziemnej wegetacji, np. kiedy miejscowa policja i armia współpracowały mniej lub bardziej otwarcie z faszystowskimi grupami. Lokalne władze niby to w drodze normalnej procedury przekazywały broń faszystom, mimo że równocześnie z powodu tej samej procedury odmawiały prawa do broni socjalistom. Niemniej jednak Partia Socjalistyczna nalegała na legalistyczne rozwiązania. "Zawołajmy policję!" - było ich jedyną odpowiedzią na bezkarne ataki faszystów. W końcu różne grupy socjalistów zdecydowały się utworzyć "Arditi del Popolo" - Milicję Ludową, której celem miała być samoobrona. Lecz było to równie słabe jak spóźnione.\nChociaż język jakim posługiwała się Partia Socjalistyczna bazował na retoryce inspirowanej ludzką nadzieją na społeczne zmiany, to zaufanie wobec partii oparte na wyborczej polityce i związkowej hierarchii, ukazało jałowość i bezowocność polityki negocjowania stopniowych zmian i kompromisów z pracodawcami. Bojowa retoryka tego biurokratycznego w istocie stronnictwa ukrywała jego tendencje do kolaboracji z systemem.\nKiedy anarchosyndykalista Maurizio Garino przemawiał na konwencji liguryjskich zjednoczeń i zalecał wstrzymanie się z wywłaszczaniem całego miejscowego przemysłu - akcji, która mogła zainicjować podobne działania w reszcie kraju, popełnił fatalny błąd polegający na obdarzeniu zaufaniem liderów CGL. Z drugiej strony jego pomyłka i być może zmarnowanie szansy były konsekwencją znajomości warunków, w których przyszło mu działać, tzn. tego, że członkowie CGL spoza Turynu byli jak dotąd niezdolni do mobilizowania się bez poleceń hierarchii swojego związku. Musiano więc polegać na organizacji CGL, jeśli zamierzano budować zjednoczony krajowy ruch walki i uniknąć izolowanych działań w poszczególnych miastach lub branżach, łatwych do zgniecenia przez rząd. Siłą i wyjątkowością turyńskiego ruchu była jego zdolność do bezpośredniego łączenia pracowników, wbrew związkowym i ideologicznym podziałom i niezależnie od krajowej hierarchii związkowej. Wbrew jego potencjałowi i szybkiemu wzrostowi, USI potrafiło dostrzec, że niestety stanowią mniejszość klasy pracującej i w związku z tym wywłaszczenie pracodawców nie może być dokonane bez udziału członków CGL.\nOpozycja wiejskich zjednoczeń CGL wobec planów rozszerzenia walki o wywłaszczenie klasy panującej (we wrześniu 1920 r.) była rezultatem izolacji rolniczego sektora w stosunku do rozwijającego się ruchu w miastach i przemyśle. Jakkolwiek miała miejsce solidarna współpraca wiejskich i miejskich robotników - wzajemne popieranie się robotników rolnych z Piemontu i rad zakładowych w Turynie w kwietniu 1920 roku - to był to jednak odosobniony przypadek. Protesty polegające na zajmowaniu dużych posiadłości oraz ogromny wzrost socjalistycznych i katolickich zjednoczeń wiejskich pokazywały, że pragnieniem wiejskich pracowników jest również walka przeciwko potędze pracodawców. Lewica katolickiego ruchu robotniczego – taka jak "rady majątkowe" wokół Cremony - też mówiła o wywłaszczeniu i kolektywnym pracowniczym kierownictwie. Ale najczęściej katolickie i socjaldemokratyczne zjednoczenia wiejskie ograniczały swoje wysiłki do walki o własne lokalne interesy i angażowały się w reformy systemu politycznego. Spoglądając w przeszłość dostrzec można, że podstawowym wyzwaniem dla włoskiej klasy pracującej po I Wojnie Światowej była odpowiedź na pytania: "faszyzm czy rewolucja" oraz "czy warto pokładać nadzieje w związkowych biurokratach i strukturalnych reformach systemu" - co okazało się beznadziejnie nierealistyczną taktyką.\nPostawienie ciemięzców wobec perspektywy pracowniczej rewolucji, wywołało wściekłość przemieszaną z obawami o utratę źródeł zysku, powszechną wśród wąskich grup interesu, kadry kierowniczej i najbogatszych. Z kolei, niepowodzenia wynikające z oportunistycznej polityki oficjalnej lewicy działającej w ramach wyznaczonych przez system, który zamierzała reformować (przy użyciu nieskutecznych metod) zmobilizowały i zachęciły faszystów działających w porozumieniu z wyższymi warstwami klasy średniej do brutalnego rozprawienia się z całym ruchem robotniczym.


Maciej Pędrak M-Foto - Znany Fotograf Lublin\nMaciej Pędrak M-Foto Fotograf Lublin\nPracuję również w miastach: Zamość, Chełm, Hrubieszów, Radzyń Podlaski, Warszawa, Biała Podlaska\nNasz zakład fotograficzny specjalizuje się w usługach fotograficznych, odbiorcami których są klienci indywidualni oraz instytucjonalni z rynku regionalnego i krajowego. Zakres oferowanych przez Nas usług obejmuje: wywoływanie zdjęć, fotografię studyjną, wykonujemy zdjęcia do dokumentów: zdjęcia do dowodu, paszportu, legitymacji, wizy, dyplomu itp., specjalizujemy się w zdjęciach biznesowych oraz fotografii produktowej. Wykonujemy również fotografię ślubną, sesje narzeczeńskie, fotografie chrztu lub komunii świętej.\nPonadto odnawiamy stare fotografie, skanujemy negatywy i slajdy\nw wysokiej rozdzielczości na profesjonalnym skanerze. Wywołujemy filmy w procesie c-41.\nWykonujemy wydruki zarówno czarno-białe jak i kolorowe w formacie A4.\nSkupiamy się na profesjonalizacji działalności i zapewnieniu Klientom usług\no najwyższej jakości. Zapraszamy do kontaktu, przez nasz formularz kontaktowy który znajduje się na dole strony, przez telefon, mailowo lub osobiście w naszym punkcie przy ulicy\nJana Samsonowicza 1 w Lublinie.\nZdjęcia Lublin, Zdjęcia Reklamowe Lublin, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Lublin, Zdjęcia Studyjne Lublin, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Lublin, Zdjęcia Zamość, Zdjęcia Reklamowe Zamość, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Zamość, Zdjęcia Studyjne Zamość, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Zamość, Zdjęcia Chełm, Zdjęcia Reklamowe Chełm, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Chełm, Zdjęcia Studyjne Chełm, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Chełm, Zdjęcia Hrubieszów, Zdjęcia Reklamowe Hrubieszów, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Hrubieszów, Zdjęcia Studyjne Hrubieszów, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Hrubieszów, Zdjęcia Radzyń Podlaski, Zdjęcia Reklamowe Radzyń Podlaski, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Radzyń Podlaski, Zdjęcia Studyjne Radzyń Podlaski, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Radzyń Podlaski, Zdjęcia Warszawa, Zdjęcia Reklamowe Warszawa, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Warszawa, Zdjęcia Studyjne Warszawa, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Warszawa, Zdjęcia Biała Podlaska, Zdjęcia Reklamowe Biała Podlaska, Packshoty, Zdjęcia Produktowe Biała Podlaska, Zdjęcia Studyjne Biała Podlaska, Sesje Wizerunkowe, Zdjęcia Biznesowe Biała Podlaska\nFotograf Lublin, Fotografia reklamowa Lublin, Fotografia produktowa Lublin, Fotografia studyjna Lublin, Fotografia Biznesowa Lublin, Fotograf Zamość, Fotografia reklamowa Zamość, Fotografia produktowa Zamość, Fotografia studyjna Zamość, Fotografia Biznesowa Zamość, Fotograf Chełm, Fotografia reklamowa Chełm, Fotografia produktowa Chełm, Fotografia studyjna Chełm, Fotografia Biznesowa Chełm, Fotograf Hrubieszów, Fotografia reklamowa Hrubieszów, Fotografia produktowa Hrubieszów, Fotografia studyjna Hrubieszów, Fotografia Biznesowa Hrubieszów, Fotograf Radzyń Podlaski, Fotografia reklamowa Radzyń Podlaski, Fotografia produktowa Radzyń Podlaski, Fotografia studyjna Radzyń Podlaski, Fotografia Biznesowa Radzyń Podlaski, Fotograf Warszawa, Fotografia reklamowa Warszawa, Fotografia produktowa Warszawa, Fotografia studyjna Warszawa, Fotografia Biznesowa Warszawa, Fotograf Biała Podlaska, Fotografia reklamowa Biała Podlaska, Fotografia produktowa Biała Podlaska, Fotografia studyjna Biała Podlaska, Fotografia Biznesowa Biała Podlaska\n+48 790 696 961\nWyślij wiadomość do Maciej Pędrak M-Foto i dopytaj o szczegóły oferty.


Zdyscyplinuj się! - BabyBoom\nZawsze jest dobry czas na to, by ukształtować swoją sylwetkę. Poniżej znajdziesz kilka pomocnych wskazówek, które powinieneś pamiętać, kiedy zaczniesz nad sobą pracować.\n1.POŚWIĘĆ CZAS NA ROZGRZEWKĘ\nPoświęcając czas 5-10 minut na rozgrzewkę przygotowujesz swoje ciało do wykonania ćwiczeń. Spacer przed joggingiem. Jogging przed bieganiem. Zrób rozgrzewkę w tempie, które stopniowo zwiększy szybkość bicia serca do 50-60% maksymalnej prędkości. Nie zapomnij o rozciąganiu. Poruszanie się raz w jedną raz w drugą stronę rozgrzeje Twoje mięśnie i przygotuje je do ćwiczeń. Rozgrzane mięśnie umożliwią zwiększenie zakresu ruchu Twoich stawów, co zmniejszy ryzyko kontuzji.\n2.MYŚL W SPOSÓB RÓŻNORODNY\nCzy kiedykolwiek zdarzyło Ci się rozpocząć program ćwiczeń fitness i szybko kończyło się to rozczarowaniem? Powodem było prawdopodobnie znudzenie. Program fitness zawierający kilka różnych rodzajów ćwiczeń - np. spacery lub jeżdżenie na rowerze w poniedziałek i środy, tenis lub pływanie w piątki i niedziele - pomoże utrzymać Twoje zainteresowanie ćwiczeniami i będzie stanowić dobrą motywację. Potrzebujesz zmiany otoczenia? Spróbuj zmienić miejsce, w którym ćwiczysz, wybierz nowa drogę na spacery czy jeżdżenie na rowerze. Posiadanie różnych opcji umożliwia wybranie takiego ćwiczenia, które będzie odpowiadać Twojemu nastrojowi i wciąż na nowo będzie odświeżać Twój program ćwiczeń.\nNie zapomnij o tym, jak ważną rolę pełni właściwe odżywianie w osiągnięciu aktywnego stylu życia. Ponieważ ćwiczenia mogą zwiększyć ilość powstających wolnych rodników, dobrze jest posiadać dodatkową ochronę. Przeciwutleniacze, jak witamina C i beta karoten, odgrywają ważną rolę w zapobieganiu uszkodzeniom komórek i opóźniają proces zmęczenia mięśni. Staraj się spożywać dziennie co najmniej 5 porcji owoców i warzyw, ponieważ zawierają one w sobie przeciwutleniacze o dużej mocy. Pamiętaj o dodaniu antyoksydantów do Twojej diety, aby w ten sposób jak najwięcej zyskać z przeprowadzonego programu ćwiczeń.\nSIEDEM SPOSOBÓW NA DOBRY WYGLĄD\nNajłatwiejszy sposób, by zmienić wygląd całego ciała, jest bardzo prosty. Za cel działań trzeba obrać siedem głównych grup mięśniowych, tzw. ,,GRUPA 7" , i pracować nad nimi przez cały tydzień.\n,,Grupa 7" zawiera następujące grupy mięśni:\n2.Biceps(przednia część ramienia)\n3.Triceps(tylna część ramienia)\n4.ABS(można ćwiczyć codziennie)\n6.Przednia część nóg\n7.Tylna część nóg\nOgólnie mówiąc ćwiczenia należy podzielić na poszczególne dni:\nPierwszego dnia pracujemy nad górną częścią ciała, następnego nad dolną. Następnie należy wykonać ćwiczenia ABS każdego dnia, aby wzmocnić kręgosłup. Wykonywanie ćwiczeń kardio, to dobre 15 minut ćwiczeń zwiększających tempo bicia serca. Jest wiele dowodów na poparcie faktu, że 15 minut ćwiczeń kardio każdego dnia ma głęboki wpływ na zdrowie naszego serca.\nNie myśl, że musisz od razu spędzić godzinę na bieżni, dodatkowa korzyść jest minimalna i właściwie może działać przeciwko Tobie.\nCiało składa się z około 260 mięśni. Dlaczego więc należy pracować jedynie nad siedmioma mięśniami i dlaczego akurat nad tymi?\nCóż, wszystko rozbija się o największy sukces związany z wysiłkiem organizmu. W trakcie ćwiczeń najlepiej pracować nad dużymi grupami mięśni. Różnica jest taka sama jak pomiędzy dobrze wyregulowanym silnikiem samochodowym, a silnikiem w zabawkowej łódce. Im większe mięśnie, tym więcej korzyści dla metabolizmu i tym lepszy efekt, jeśli chodzi o utrzymanie wagi. ,,Grupa 7" składa się z niewielkiej ilości grup mięśni, z których każda musi pracować, by osiągnąć maksymalny efekt programu ćwiczeń. Możesz ćwiczyć z większym lub mniejszym natężeniem, ale jeśli ćwiczysz właśnie te mięśnie, osiągniesz maksymalne możliwe korzyści. Należy zdać sobie sprawę z tego, że ciało jest zrównoważoną maszyną i należy pracować z dolną i górną partią mięśni, a także tylną i przednią. Te właśnie grupy siedmiu mięśni zapewniają w bardzo prosty sposób całkowitą równowagę organizmu.\nTo, ile ćwiczysz, zależy od harmonogramu, jaki sobie narzucisz, jednakże zalecałabym od 3 do 5 razy w tygodniu. Ja ćwiczę każdego dnia, lecz wprowadziłam z wielu powodów niebywałą różnorodność w mój rozkład zajęć. Jedną z przyczyn jest ciągłe utrzymywanie odpowiedniego poziomu zainteresowania ćwiczeniami. Kolejnym powodem jest odprężenie całego ciała. Nie potrzebujesz powtarzać każdego dnia tych samych ćwiczeń, ponieważ spowoduje to zmęczenie stawów, kości, mięśni, ścięgien i więzadeł.\nOgólnie rzecz biorąc zalecam rozdzielenie ćwiczeń na poszczególne dni tygodnia. Dla tych z was, którzy mogą ćwiczyć jedynie przez 3 dni w tygodniu, co osobiście uważam za całkowite minimum, proponuję wykonywać ćwiczenia na zmianę w poniedziałek, środę i piątek. Może być też wtorek, czwartek i sobota. Pozwala to na odpoczynek w dni znajdujące się pomiędzy. Czas na odpoczynek daje dla ciała możliwość odnowy i naprawienia szkód spowodowanych wykonywanymi ćwiczeniami. Podczas tych trzech dni możesz zmieniać wykonywane ćwiczenia, tak więc np. w poniedziałek możesz pracować nad górną częścią ciała i ABS, w środę - dolna część ciała i znów ABS, następnie w piątek - ponownie górna część ciała i ABS.W następny poniedziałek możesz ponownie zmienić zestaw ćwiczeń tak, że w poniedziałek będziesz pracować nad dolną częścią ciała i wykonywać ćwiczenia ABS, w środę - górna część ciała i znów ABS, następnie w piątek - ponownie dolna część ciała i ABS.\nTaki system ćwiczeń pozwala na zrobienie przerwy na odpoczynek niezbędny dla organizmu między poszczególnymi zestawami ćwiczeń, co zapewni optymalne zdrowie mięśni. Trzy dni w tygodniu to podstawowy program minimalny. Każdego dnia ćwiczenia powinny być podzielone na ćwiczenia kardio i ćwiczenia wytrzymałościowe: idealnie by było poświęcić po 30 minut na każdą z tych części. Ćwiczenia kardio powinny zmieniać się kolejno, tak by w poniedziałek trenować na bieżni, w środę jeździć na rowerze, a w piątek - na urządzeniach eliptycznych. Podział na poszczególne dni pozwala na wprowadzenie różnorodności do naszego programu ćwiczeń tak, że nie będziesz nimi znudzony, a jednocześnie obciążenie odpowiednio rozłoży się w tkankach całego ciała, co pozwoli uniknąć obrażeń związanych z przetrenowaniem, które są zjawiskiem dość powszechnym.\nJeśli preferujesz większą ilość ćwiczeń, zaleca się ćwiczyć 5 lub nawet 6 dni w tygodniu. Przy większej ilości dni możesz lepiej rozdzielić na poszczególne dni wykonywane ćwiczenia. Np. w poniedziałek zamiast jedynie pracować nad górną częścią ciała, wykonuje się specjalne ćwiczenia na górną część ciała, czyli klatkę piersiową i bicepsy wraz z ćwiczeniami ABS. Pamiętaj, ćwiczenia typu ABS muszą być wykonywane każdego dnia, by wzmocnić Twój kręgosłup. Następnie we wtorek wykonujesz specjalne ćwiczenia na dolną część ciała, jak ćwiczenia na łydki i ABS.W środę wracasz do ćwiczeń na górną część ciała, tricepsów i ABS.W czwartek - ścięgna podkolanowe i ćwiczenia ABS. Następnie w piątek możesz powtórzyć ćwiczenia z poniedziałku, co pozwoli na powstanie pełnego cyklu i da Twojemu organizmowi wystarczająco czasu na odpoczynek. Jest to idealny program ćwiczeń dla osoby, która nie ma czasu, by spędzać na siłowni po 2 godziny dziennie.\nĆwiczenia kardio powinny być wykonywane po zakończeniu ćwiczeń siłowych. Takie rozwiązanie preferuję z kilku powodów. Po pierwsze nie będziesz zmęczony przy wykonywaniu ćwiczeń siłowych, przy których trzeba być porządnie wypoczętym. Drugim powodem jest wypocenie się.Po 30 minutach ćwiczeń na bieżni czy stepperze ciało zaczyna się pocić i wraz z potem wydzielają się też sole z porów na naszym ciele, co sprawia, że ćwiczenia na utratę wagi stanowią wyzwanie. Drążek może wyślizgiwać się z dłoni; będziesz ślizgać się na urządzeniu. Spróbuj więc najpierw wykonać ćwiczenia z ciężarkami, następnie kardio. Zalecam ćwiczenia kardio w pierwszej kolejności jedynie osobom, które są bardzo szczupłe i ich mięśnie są oziębione o poranku. Wówczas lepiej jest najpierw wykonać ćwiczenia kardio. Zazwyczaj ćwiczenia te rozgrzewają i stabilizują krążenie krwi w organizmie.


Muzyka - Beskidzkie Centrum Muzyczne\nW koszyku produktów 0 Wartość 0,00 zł.\nRegulamin sklepu muzycznego\nOPINIE O NASZYM SKLEPIE.\nGitary i akcesoria(123)\nNagłośnienie i studio(87)\nPodręczniki i nuty(50)\nGitara Elektryczna EKO VL480 1 249,00 zł\nMini gwizdek Goki drewniany GOKI UC089\nMata muzyczna Keyboard/Mikser\nmarakas ratan kołatka\nłącznik do pasów akordeonu Belti ALS\nLigatura do klarnetu Solarton\nKoszulka z nadrukiem zespoły\nKlucze do gitary CMH0451/GD\nklucz wiolinowy, wisiorek na rzemyk B26\nKlawes CSC-1 Clave Cuban Plain\nMuzyka to nasza pasja. Nasza pasja stała się sposobem na życie. Od kilku lat oferujemy Państwu szeroką gamę instrumentów i akcesoriów muzycznych. Od kostek do gitary do kolumn estradowych. Służymy dobrą radą i doświadczeniem. Beskidzkie Centrum Muzyczne to nie tylko sklep ale również studio nagrań, szkoła muzyczna i nagłośnienie.\nAle muzyka to nie tylko gra na instrumencie i ćwiczenia. To także relaks, szukanie inspiracji, nowych pomysłów. Muzyk słuchając otwiera się na inne rzeczy, poznaje nowe dźwięki, nowe kompozycje. Uważny słuchacz to świadomy muzyk. Ktoś znający różne gatunki, różnych artystów tworząc będzie mógł odnieść się do czegoś, postawić sobie na wzór a tym samym być może uniknie plagiatu. Stworzy coś nowego i interesującego.\nWiedząc o tym doskonale wprowadziliśmy do sprzedaży płyty kompaktowe. Obecnie w naszej ofercie mamy około 270 tytułów z niemal każdego gatunku muzycznego. Tak więc znajdą tutaj państwo płyty z weselnymi szlagierami, muzykę góralską, rock, pop, rap, metal, blues, jazz a nawet muzykę poważną. Dla każdego coś ciekawego znajdzie się z pewnością. Od muzyki z lat 50 aż do 2012 roku. Nasze płyty to towar z nieistniejącego już sklepu płytowego. Znajdą tu Państwo zarówno popularnych wykonawców jak i prawdziwe perełki niedostępne w Empiku czy innych sieciówkach.\nWiadomo, że sprzedaż płyt kuleje. Tylko z Waszą pomocą możemy postawić temu czoła!!!\nZapraszamy do naszego salonu w Żywcu, kontaktu mailowego bądź telefonicznego oraz do śledzenia strony internetowej, gdzie na bieżąco będziemy prezentować państwu nasze perełki.\nBeskidzkie Centrum Muzyczne, ul. Sienkiewicza 6, 34-300 Żywiec


Komornik wzywa do kancelarii celem wyjawienia majątku | z komornikiem\nKomornik wzywa do kancelarii celem wyjawienia majątku\nStyczeń 23, 2020 2 Przez admin\nZgłaszam się ponownie do Pana bo dziś zastałam w skrzynce wezwanie z dnia dzisiejszego na jutro do kancelarii komorniczej „celem złożenia oświadczenia oraz wyjaśnień” w związku z przepisami itd. Jest to skrawek kartki, który nie był nawet w kopercie.\nNadmieniam iż 7.01. wysłałam już takie oświadczenie droga pocztowa, wypełniając przesłany mi wniosek. Podałam wtedy tak jak Pan kazał oba konta bankowe itd. Według mnie zostało wszystko wypełnione dokładnie i wyczerpująco. Chcę napisać jeszcze że to drugie konto zostało przez tego komornika zajęte dopiero w tym tygodniu (poniedziałek lub wtorek) a nie po pół roku jak Pan twierdził.\nWięc moje pytanie brzmi dlaczego jeszcze zostaje wzywana, czyżby wynika to z tego że komornik jest taki, czy to, że po prostu mieszkam w tym samym mieście i „chce mnie zobaczyć”? Może jest nad wyraz skuteczny i nieustępliwy.\nJaką podstawę prawną – przepis kpc podał na kartce komornik wzywając Panią? Jeżeli Art. 801(1) – kpc, to musi Pani się stawić celem wyjawienia (złożenia wykazu) majątku zgodnie z ww. przepisem ale jeżeli poprzednie pismo do złożenia oświadczenia też było na tej podstawie i z pouczeniem o odpowiedzialności karnej za fałszywe lub niekompletne oświadczenie, to według mnie można uznać, że już Pani wywiązała się z tego obowiązku. Można wtedy zatelefonować do komornika i powiedzieć, że już na piśmie Pani przesłała i dlaczego wzywa do stawienia się w kancelarii. Jeżeli natomiast poprzednie oświadczenie nie było na podstawie Art. 801(1) kpc to niestety, trzeba się stawić skoro tak sobie zażyczył.\nJa nie twierdziłem, że konto które poda Pani komornikowi zostanie zajęte po pól roku, to normalne że otrzymawszy je od Pani w oświadczeniu zajął je od razu. Mnie chodziło i chodzi o to, że jeśli po tych zajęciach (i po rozesłaniu przez komornika zapytań do banków co z pewnością miało już miejsce) teraz otworzy Pani nowe konto nie informując o nim komornika, to prawdopodobnie nieprędko się o nim dowie, może za ok. pół roku. To zdanie na podstawie doświadczeń nie tylko moich: http://egzekutor.edu.pl/jak-czesto-komornik-szuka-kont-bankowych-danego-dluznika/.\nTak, poprzednie było na podst art 801(1) kpc oraz 801 punkt 1kpc, jak Pan mówi i pod tymi rygorami jak Pan twierdzi. A teraz mam na podst art 761 kpc oraz art 801(1) kpc (napisałam tak jak widnieje).\nI tak jak mówię, jest to wycinek kartki napisanej na komputerze, który nie był nawet w kopercie ani nie potwierdziłam odbioru jak za list polecony. Było to wrzucone do skrzynki. I tu na tym wezwaniu nie ma pouczenia o karze grzywny i jakiejkolwiek innej. Proszę o w miarę szybka odp bo kancelaria jest do godz 16, jeśli miałabym dziś jeszcze tam zadzwonić.\nArt. 761 kpc który został „dołożony” przez komornika do drugiego wezwania nie obliguje dłużnika do stawienia się w kancelarii a co do 801(1) to już Pani udzieliła informacji (ja bym nie stawił się więc) chyba że w tym piśmie nie wzywał Panią do złożenia wykazu całego Pani majątku a taki jest cel ww przepisu. Jeżeli nie wzywa do podania wszystkich składników majątku, to trzeba by się stawić według mnie bo może chce aby złożyła Pani wykaz wszystkich składników majątku.\nNie wiadomo, czy nie sfilmował wrzucania wezwania do skrzynki na listy dzięki czemu ma dowód na okoliczność tego, że wezwanie zostało umieszczone w skrzynce na listy.\n2 myśli na “Komornik wzywa do kancelarii celem wyjawienia majątku”\nMaj 8, 2020 o 9:17 pm\nWitam mam pytanie mam komorników a otrzymałem skutera sprowadzonego z zagranicy czy mogę go zarejestrować na siebie gdzie wykazywalem wczesniej komornikom że nie posiadam majątku przed otrzymaniem a wartość jego to 200eur\nMaj 9, 2020 o 7:47 am\nMoże Pan zarejestrować na siebie skoro otrzymał go Pan już po wyjawieniu majątku. Zeznał Pan zgodnie z prawdą, że nie ma Pan majątku, bo wtedy skutera Pan nie posiadał. I dopóki któryś komornik znów nie zażąda od Pana złożenia wykazu majątku, to nie musi Pan informować komorników że właśnie otrzymał Pan skuter czy cokolwiek innego.\nSerwisy pokrewne tematycznie


Parrot AR.Drone 2.0 - GPS Edition, Quadrocopter - cena i opinie - OleOle!\nParrot AR.Drone 2.0 - GPS Edition\nQuadrocopter Parrot AR.Drone 2.0 - GPS Edition\nKupiłem synowi - sam się bawię\nKupiłem synowi w prezencie, sam się bawię i nie chcę oddać :) Dron dość duży z dodatkowymi akcesoriami. Ma obudowę do latania w pomieszczeniach i na dworze. Sterowanie bardzo proste wręcz intuicyjne, GPS jeszcze nie rozgryzłem ale filmiki pokazują że dużo potrafi - muszę spróbować. Polecam zabawa przednia nawet na korytarzu w bloku.\nUżywam tego drona jako typowej zabawki dla dorosłych, posiada dużo ciekawych funkcji i technologi, ale chodzi tu przede wszystkim o zabawe i jego pilotowanie co jest bardzo ekscytujące zwłaszcza na początku obsługi tego urzadzenia, jestem bardzo zadowolony z obsługi zamówienia.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Parrot AR.Drone 2.0 - GPS Edition, wpisz 1025395 w wyszukiwarce oleole.pl.


Garmin Dezl 570 LMT - Sklep GPS - NAWIGACJE.PL - nawigacja gps, sklep garmin szczecin, aktualizacje map, serwis nawigacji, pomoc, szkolenia\nStart nawigacje dla ciężarówek Garmin Dezl 570LMT Europa\nKod producenta: 010-01342-11\nCena netto: 1 175,61 zł 1 446,00 zł\nUrządzenie Garmin dēzl 570LMT posiada 5-calowy szklany ekran, który jest dobrze widoczny w kabinie. Ulepszone głośniki o wysokim poziomie głośności zapewniają wyraźnie wymawiane, szczegółowe wskazówki nawigacyjne, które dobrze słychać pomimo hałasu na drodze.\nZsynchronizuj urządzenie obsługujące funkcję Bluetooth4 (np. smartfon) z urządzeniem dēzl 570LMT, aby prowadzić rozmowy przez zestaw głośnomówiący wykorzystujący zintegrowany mikrofon i głośnik. Możesz wtedy schować telefon do kieszeni lub schowka oraz nadal wykonywać i odbierać połączenia.\nPotrzebujesz pomocy w znalezieniu przydatnych miejsc? Wyszukuj punkty szczególne istotne dla zawodowych kierowców, którym wystawili oni wysokie oceny: od postojów dla ciężarówek i stacji ważenia, aż po parkingi, zakwaterowanie, punkty dostępowe Wi-Fi® i wiele innych. Funkcjonalność ta dostępna jest w niektórych krajach.\ndēzl 570LMT informuje o warunkach i ograniczeniach na drodze przed Tobą, w tym o ostrych zakrętach, wysokości mostów, limitach masy, obszarach występowania silnego wiatru, zakazie wjazdu z przyczepami lub zakazie przewozu materiałów niebezpiecznych. Ostrzeżenia informujące o stromych odcinkach drogi umożliwiają odpowiednie dopasowanie biegu. Ograniczenia prędkości dla samochodów ciężarowych są wyświetlane, gdy różnią się od ogólnych ograniczeń prędkości. Urządzenie dēzl 570LMT zapewnia informacje o znacznikach odległości. Zegar automatycznie zmienia strefę czasową i wyświetla godziny wschodów/zachodów słońca. Urządzenie dēzl 570LMT zapewnia informacje o granicach stanowych i krajowych oraz o szacowanym czasie przybycia do celu podróży.\ndēzl 570LMT ma fabrycznie załadowane szczegółowe mapy Europy. Dzięki bezpłatnym i bezterminowym¹ aktualizacjom map twoje trasy na pewno będą uwzględniały najbardziej aktualne mapy, punkty szczególne oraz dane nawigacyjne. Nowe mapy można nieodpłatnie pobierać przez cały okres użytkowania urządzenia GPS.


Skoncentrowana i skuteczna aktywna piana do czyszczenia karoserii, Active Cleaner, 1 litr\nAktywna pianka do mycia lakieru samochodowego Active Cleaner, 500 ml\nAktywna piana do mycia samochodu - bezpieczna i skuteczna.\nKategoria: Kosmetyki Samochodowe\nAktywna pianka do mycia lakieru samochodowego ACTIVE CLEANER - 500 ml\nAktywna piana, przeznaczona do podstawowego zabiegu kosmetycznego, polegającego na mało inwazyjnym pozbyciu się różnych zabrudzeń z karoserii, poprzez zmiękczenie i oddzielenie brudu od powierzchni. Aktywne składniki pianki intensywnie wnikają w zabrudzenia typu: smoła, różne osady, owady - rozpuszczają je i eliminują z powierzchni, nie uszkadzając lakieru.\nACTIVE CLEANER – dzięki innowacyjnemu działaniu i wytworzonej gęstej, aktywnej pianie, natychmiast odrywa brud od lakieru, nie naruszając przy tym delikatnej jego struktury.\nAktywna piana w małym stopniu jest uciążliwa a czyszczenie karoserii tą metodą odbywa się bezdotykowo. Nanosimy aktywną pianę przy pomocy lancy lub opryskiwacza ciśnieniowego na karoserię, czekamy kilka minut, by się uaktywniła i spłukujemy wszystko wodą.\nTakie mycie auta jest dla każdego i daje poczucie dbania o nie tak, jak to robią profesjonaliści.\nSkład ACTIVE CLEANER – wzbogacony jest o nanocząsteczki srebra, by zapewnić czystość biologiczną karoserii i pozostawić przyjemny zapach.\n- aktywna piana nie powinna być stosowana w pełnym słońcu i wysokiej temperaturze\n- nanieść na zabrudzoną powierzchnię, pozostawić na pewien czas , nie dopuszczając do jego zaschnięcia.\n- spłukać obficie wodą.\n1:20 lekkie zabrudzenia\n1:10 ciężkie zabrudzenia\nSkoncentrowany szampon samochodowy Nano Shampoo...\nSzampon do mycia samochodu\nSkoncentrowany szampon do mycia karoserii i szyb samochodowych:\n- skoncentrowana formuła\n- silne właściwości czyszczące\nAktywna piana - Active Cleaner PRO, 500 ml\nSzampon z woskiem do mycia karoserii, Shampoo...\nSkoncentrowany szampon do mycia samochodu z dodatkiem wosków.\nGlinka do lakieru, 100 gram, średnia\nGlinka do lakieru i szyb samochodowych\nMasa plastyczna przeznaczona do delikatnego a zarazem silnego czyszczenia karoserii i szyb samochodowych.\nNiewidzialna wycieraczka, 200 ml\nNiewidzialna wycieraczka HadwaoNet to preparat, który tworzy na szkle powłokę hydrofobową ułatwiającą spływanie wody. Woda wraz z brudem formuje się w duże krople i spływa z szyby pod wpływem pędu powietrza. Szyba po zabezpieczeniu jest przejrzysta, czysta i estetyczna co zwiększa bezpieczeństwo podróżowania.\nHydrofobowy preparat do pielęgnacji felg...\nPowłoka hydrofobowa do ochrony, pielęgnacji i zabezpieczania felg samochodowych.\nImpregnat do lakieru samochodowego Quartz...\nPowłoka hydrofobowa do zabezpieczania lakieru samochodowego.\nPreparat do ochrony elementów plastikowych i...\nPreparat do odświeżania, czyszczenia i pielęgnacji wszelkich elementów karoserii wykonanych z plastiku, winylu, gumy. Jego cząsteczki głęboko wnikają w strukturę materiału wydobywając kolor, maskując drobne rysy oraz nadając jedwabistą, satynową barwę.\nProfesjonalny preparat do pielęgnacji opon...\nProfesjonalny preparat do pielęgnacji i ochrony opon samochodowych.\nHydrofobowy preparat do pielęgnacji skórzanej...\nPreparat przeznaczony do pielęgnacji oraz impregnacji skóry i eko skóry w aucie.\nPianka do czyszczenia skóry, Leather Cleaner,...\nPianka do czyszczenia skóry i ekoskóry. Preparat skutecznie eliminuje zabrudzenia i usuwa plamy. Leather Cleaner odświeża oraz pielęgnuje materiał zachowując jego miękkość.\nAPC preparat do czyszczenia powierzchni...\nUniwersalny środek do czyszczenia gumy, plastików, tapicerek ze skóry, ekoskóry i tekstyliów.\n606 366 413\nSzybkie zakupy icon icon


Podciąganie - Popraw Swoje, Dzięki Tym 7 Ćwiczeniom - MYPROTEIN™\nAch, podciąganie. Jeśli trenujesz siłowo przez jakiś czas, chętnie założę się, że w pewnym momencie jednym z Twoich celów było dobre podciąganie się. I powinno być – doskonałe podciąganie, to świetna rzecz, którą warto mieć w swoim treningowym CV.\nChoć nie jest ono skomplikowane, bez wątpienia może być jednym z najtrudniejszych ćwiczeń do wykonania, szczególnie jeśli dopiero zaczynasz trenować górne partie ciała. Pierwsze podciągnięcie może nie nastąpić z dnia na dzień.\nAle mam dla Ciebie świetną wiadomość. Istnieją inne ćwiczenia, które możesz dodać do sesji na górne partie ciała, które pomogą Ci szybciej osiągnąć podciągnięcie lub zbudować siłę, aby wykonać jeszcze więcej powtórzeń.\n“Jakie są to więc ćwiczenia?” Cóż, słyszę jak to mówisz. Więc dobra, Trener Em Donkers, AKA @nrgfitness, zebrał siedem najlepszych ćwiczeń, które można włączyć do swojego planu treningowego, aby się podciągać.\n1. Ściąganie drążka w dół – 10-12 powtórzeń, 3-4 serie\nKlasyka. Jeżeli jeszcze tego nie robisz w Twoim dniu pull, co Ty robisz? Może być ono wykonywane na wyciągu z uchwytem multi-grip.\nUsiądź wygodnie na maszynie z wyciągiem, dopasowując poduszkę na kolana tak, aby stopy leżały płasko na podłodze i były dociśnięte.\nWypchnij klatkę piersiową w górę i na zewnątrz, a następnie ściągnij łopatki.\nZłap drążek nachwytem i pociągnij go w dół, przyciągając łokcie do boku.\nPowoli przywróć drążek do pozycji wyjściowej przed wykonaniem kolejnego powtórzenia.\n2. Wiosłowanie – 10-12 powtórzeń, 3-4 serie\nTo ćwiczenie może być wykonywane ze sztangą lub hantlami, a także nachwytem lub podchwytem. Em używa dwóch hantli i nachwytu.\nZłap hantle lub sztangę nieco szerzej niż ramiona, dłońmi skierowanymi do podłogi.\nPrzyciągnij ciężar w kierunku brzucha, aby dokonać spięcia i wróć do pozycji wyjściowej przed następnego powtórzenia.\n3. Ściąganie łopatek – 12 powtórzeń, 3 serie\nĆwiczenie polegające dokładnie na tym samym co w nazwie. Jest to ćwiczenie górnej części ciała, o którym być może nie słyszałeś zbyt wiele. Użyj wyciągu do tego ćwiczenia i zacznij z niewielkim lub zerowym obciążeniem, jeśli jest to Twój pierwszy raz. Em wykonał to ćwiczenie klęcząc, ale możesz to zrobić też na stojąco.\nUklęknij z wyprostowanymi plecami i ramionami ściągniętymi w tył.\nChwyć każdą linką rękami, dłońmi skierowanymi do wewnątrz\nŚciągnij łopatki do tyłu i do wewnątrz, napinając mięśnie pleców\nWróć do pozycji wyjściowej przed następnym powtórzeniu.\n4. Wiosłowanie na linkach – 12-15 powtórzeń, 3 serie\nTo ćwiczenie wykorzystuje tylko masę ciała, ale na pewno sprawi, że Twoje ciało będzie działać jak należy. Chcesz, aby to ćwiczenie było jeszcze trudniejsze? Im dalej do przodu postawisz stopy, tym trudniejsze ono będzie.\nWyreguluj linki tak, aby uchwyty znajdowały się na wysokości klatki piersiowej.\nRozstaw stopy na szerokość bioder i chwyć uchwyty dłońmi skierowanymi do siebie\nPochyl się do tyłu, aż Twoje ramiona będą proste i całkowicie rozciągnięte\nPodciągnij się za uchwyty, trzymając łokcie blisko ciała\nOpuść się z powrotem do następnego powtórzenia\n5. Ściąganie wyciągu jednorącz – 10-12 powtórzeń, 3 serie\nTak jak podczas ściągania wyciągu, ale izoluj każde ramię. To świetne ćwiczenie, który wyrównuje wszelkie braki równowagi, dzięki czemu podciąganie jest znacznie łatwiejsze dla obu stron.Użyj do tego pojedynczego uchwytu na swoim wyciągu.\nOpuść prawe kolano na podłogę, utrzymując lewą stopę płasko, aby klęknąć.\nZłap za uchwyt prawą ręką, zaciśniętą dłonią skierowaną do wewnątrz\nPołóż lewą rękę na lewym biodrze, aby uzyskać stabilność.\nUpewnij się, że ramię jest w pełni wyprostowane, barki cofnięte, a klatka piersiowa wypchnięta do przodu\nOdchyl się lekko i spójrz przed siebie.\nPociągnij za uchwyt w kierunku klatki piersiowej i trzymaj łokieć schowany\nWróć do pozycji wyjściowej i wykonaj następne powtórzenie.\n6. Podnoszenie na linkach – 10-12 powtórzeń, 3 serie\nKolejne ćwiczenie na linkach, które jest doskonałe dla siły pleców i bicepsa. 3,2,1 start.\nUsiądź pod linkami z uchwytami na wysokości podróbka i stopami płasko na podłodze przed sobą\nChwyć uchwyty dłońmi skierowanymi lekko do wewnątrz\nPodciągnij się i oderwij od ziemi, tak aby uchwyty linek znalazły się na klatce piersiowej, trzymając łokcie schowane\nOpuść się z powrotem i rozpocznij następne powtórzenie\n7. Wiosłowanie jednorącz – 10-12 powtórzeń, 3 serie\nTo kolejne świetne ćwiczenie, które pomoże naprawić wszelkie braki równowagi. Em robi to w pozycji stojącej, ale możesz też użyć ławki do podparcia\nTrzymaj hantla w lewej ręce, stań ze stopami rozstawionymi na szerokość bioder\nZrób jeden duży krok do tyłu lewą stopą, aby znaleźć się w pozycji wypadu.\nUpewnij się, że tylna noga jest wyprostowana, a przednia zgięta, utrzymując kolano w jednej linii z kostką\nPochyl się do przodu, aby patrzeć na podłogę, prawą rękę oprzyj na prawym udzie, aby zapewnić stabilność.\nOpuść hantle na podłogę, aż ramię będzie w pełni wyprostowane\nPrzyciągnij hantla do klatki piersiowej, trzymając łokieć blisko ciała\nOpuść hantla z powrotem do następnego powtórzenia.\nZ pomocą Em poprawisz swoje podciąganie w mgnieniu oka. Skup się na budowaniu ogólnej siły górnej części ciała, wyrównaniu wszelkich nierównowag i stopniowo zwiększeniu tej siły. Aha i upewnij się, że jesteś odpowiednio napełniony… Psst…Em używa przedtreningówki THE Pre-workout o smaku Mango i Ananasa do napędzania swoich treningów.


Wysłany: Nie 08 Mar, 2015 00:00\nJane westchnęła i rzuciła jego kurtkę na łóżko, siadając na brzegu materaca, a potem opadając plecami na niego, gdy nie mogła już znieść sposobu w jaki na nią patrzył. Czuła się w tym momencie potwornie winna, jakby mu zniszczyła ukochaną zabawkę, której nie da się odkupić.\n- Ja... - zaczęła, ale zaraz urwała, wbijając wzrok w biel sufitu i myśląc jak mu powiedzieć skąd jej niepewność się bierze. - Miałam tylko jednego chłopaka. A mając nawet nie piętnaście lat, to się nie myśli o niczym, tylko daje się ponieść fali, dryfuje się w jakimś kierunku. Nie dano mi szansy na choćby próbę przejęcia sterów nad taką dryfującą łodzią. A teraz poruszam się po omacku, nie bardzo nawet wiedząc co robię, bo nie pozwolono mi się tego nauczyć.\nMiała nadzieję, że nie będzie drążył sprawy, dopytując się kto, jak, gdzie i dlaczego. Nie miała pojęcia jakby zareagowała powracając do przeszłości.\nWysłany: Pon 09 Mar, 2015 21:55\nOdprowadził wzrokiem swoją kurtkę, ale nie skupiał się aż nadto nad jej trajektorią lotu. Raczej zastanawiał się nad tym co znaczy ten gest. Czy ma zostać? Czy ma iść. Hm. To chyba znaczyło, że ma zostać, dlatego w pierwszym momencie nawet nie drgnął, tylko skierował swoje spojrzenie na dziewczynę. Gdy zaczęła mówić, a potem natychmiast urwała zmarszczył swoje wyraziste brwi i zmrużył oczy. Bezwiednie wcisnął dłonie do kieszeni markowych jeansów i nic nie powiedział. Zrozumiał, że ten moment musi należeć do Jane, że musi poczekać na dalszy ciąg jej wypowiedzi. Na szczęście nie musiał długo 'wypatrywać' słów panny Weller, bo ta zaczęła zaraz odpowiadać.\nZdziwił się słysząc jej historii i złożył usta w nieme 'o'. Zastanowił się chwilę nad tym wszystkim, a potem nie wyciągając rąk z kieszeni przysiadł obok niej na łóżku.\n- W sensie... kto Tobie nie dał szansy? Nie za bardzo rozumiem. - Spojrzał na nią pytająco patrząc z góry swoim przenikliwym acz spokojnym spojrzeniem.\nWysłany: Pon 09 Mar, 2015 22:15\nPochwyciła spojrzenie jego spokojnych oczu, ale po chwili odwróciła wzrok, przygryzając dolną wargę, by nie dać targającym nią emocjom ujścia.\n- Zostałam sprzedana tuż przed piętnastymi urodzinami i przez pięć lat trzymana w zamknięciu w podziemnym kompleksie z minimalną interakcją z innymi ludźmi. Przez pięć lat nie widziałam słońca, a jedynie światło jarzeniówek. Wszystko dlatego, że Stryker chciał mieć nową zabawkę - dodała cicho, lecz jej głos tonął w goryczy.\nJulian był pierwszą osobą po Profesorze, która dowiedziała się co nieco o jej przeszłości. Nikomu innemu o tym nie mówiła, ani Ryanowi, ani Storm. Sama nie wiedziała, czemu powiedziała aż tyle Hellionowi. Było coś w nim, co powodowało, że mur jakim się otoczyła zaczynał pękać. Przerażała ją myśl o tym, że może on runąć, a ona zostanie kompletnie bezbronna wobec otaczającego ją świata.\nWysłany: Sro 11 Mar, 2015 21:50\nW pierwszym momencie chciał zapytać za ile ją sprzedali, ale stwierdził, że taki żarcik póki co nie będzie na miejscu. Hellion był mistrzem w takowych jednak postanowił tym razem sobie darować. Nie wiedział jak Jane to robiła, ale przy niej postanowił zważać na język. Cud! Siedząc obok niej skupił wzrok na jej uciekającym spojrzeniu, sam jednak nie przerywając wpatrywania się w twarz kobiety. Delikatnie ujął jej dłoń, co by dodać więcej otuchy oraz zachęcić do kontynuowania opowieści. W sumie skądś znał podobną historie. Czy to nie Stryker stworzył Wolverine'a? Czy to nie on był prekursorem programu Broni X, 'dzięki' któremu powstała również Laura? Nie żeby uważał to startą dla ludzkości, wszak dziewczyna była całkiem przydatna w walce, jednak to stworzyło jej mroczną naturę, z której nie potrafiła się wyrwać. Ale kit z tym. Teraz siedział z Janey, która zarazem go fascynowała i zaskakiwała... a na dodatek zaciekawiała, więc zadał kolejne pytanie.\n- Kto Ciebie sprzedał? -\nWysłany: Sro 11 Mar, 2015 22:51\nLedwie dotknął jej ręki, a Jane splotła swoje palce z jego, trzymając jego dłoń kurczowo, niczym koło ratunkowe. Julian właśnie wybił pierwszą dziurę w jej murze obronnym. I zrobił to tylko tym jednym gestem. Ucieszyło ją to w pewien sposób, ale też przeraziło, bo gdy forteca wokół niej padnie, to jak się ochroni?\nPytanie Juliana sprawiło, że wróciła myślami do tamtego dnia, w którym ją porwano, do godzin wrzasków i niszczenia wszystkiego, kiedy obudziła się w swojej celi.\n- Moi rodzice - odpowiedziała cicho. - Stryker powiedział im, że jestem mutantem i że on im zapłaci za to, że pozwolą mu pozbyć się problemu. Przyszli w środku nocy, a gdy się obudziłam, to mnie uśpili. Kiedy się ocknęłam byłam już w przydzielonej mi celi w jego laboratorium. Nikt nie mnie słyszał - dokończyła łamiącym się głosem.\nWysłany: Pią 13 Mar, 2015 21:35\nSpojrzał na ich splecione dłonie, a gdy poczuł ten uścisk zrozumiał, że to co zaraz powie Jane jest czymś o czym nie jest łatwo jej mówić. Wysłuchał jej w spokoju uważnie przyglądając się twarzy kobiety. Drugą rękę uniósł i zaczął głaskać ją po włosach, a potem bez zastanowienia objął i pociągnął tak by ją do siebie przytulić. Zastanawiał się ile jeszcze krzywdy spotka ich z ręki najbliższych tylko dlatego, że byli inni. Nóż w plecy wbity przez rodziców Jane zostawił zapewne ranę na psychice do końca życia. Gdy sobie to uświadomił, zacisnął mocniej powieki i wtulił ją w siebie.\n- Pozabijam ich. - Mruknął pod nosem, a jego oczy błysnęły złowrogim zielonym światłem.\n- Jak się uwolniłaś? - Zapytał, ponieważ nie mógł powstrzymać swojej ciekawości.\nWysłany: Pią 13 Mar, 2015 22:40\nGdy ją przytulił, Jane wtuliła się w niego niczym w pluszowego misia, obejmując go mocno wokół torsu i zaplatając ręce na jego plecach. Twarz skryła na jego piersi i gdy usłyszała deklarację Juliana nie potrafiła już powstrzymać łez i rozszlochała się cicho w jego ramionach. Od lat nie płakała, uznając łzy za oznakę słabości i teraz to wszystko niczym huraganowy sztorm chciało się uwolnić, teraz, zaraz, natychmiast. Mur Jane runął i teraz była kompletnie bezbronna wobec otaczającego ją świata, który tak bardzo ją przerażał.\n- Pomylili fiolki z krwią - wyszlochała. - Chcieli bym potrafiła naśladować głosy innych ludzi, a dostałam krew telekinetyka.\nWysłany: Sob 14 Mar, 2015 19:00\nHellion zaczął głaskać ją po włosach i ucałował w sam czubek głowy, a potem oparł tam policzek. Zmarszczył brwi i zerkał gdzieś w bok rozzłoszczonym spojrzeniem. Był na serio wściekły, że tyle krzywdy ją spotkało tylko dlatego, że była mutantem. Prawie wszyscy uczniowie i nauczyciele tej szkoły byli piętnowani tylko dlatego, bo posiadali nadprzyrodzone moce. Julian znowu zaczął mieć wątpliwości, czy znajduję się po dobrej stronie barykady. Póki co postanowił się z nikim nie dzielić tymi spostrzeżeniami. Już raz to zrobił i raz już został postawiony do pionu, co oczywiście zupełnie mu się nie spodobało, ale wtedy był młodszy. Zresztą chciał zostać w szkolę. Zbyt dużo profitów czerpał z pobytu tutaj by chcieć ot tak zrezygnować.\n- Już dobrze. Ważne, że już tam nie jesteś. - Głaskał ją delikatnie po głowię, drugą ręką obejmując i tuląc do swojego torsu.\nWysłany: Sob 14 Mar, 2015 20:09\nBliskość Juliana działała na nią kojąco i zaczęła się uspokajać. A może wkład w tym miało głównie miarowe bicie jego serca? Nie potrafiła tego powiedzieć. W końcu przestała płakać i puściła go, by wytrzeć oczy. Odwróciła się na chwilę tyłem do niego, by wytrzeć też nos. Jakoś nie wyobrażała sobie smarkania w chusteczkę patrząc atrakcyjnemu facetowi prosto w oczy. Już i tak wystarczająco była w rozsypce. Tym razem nie była zdezorientowaną dziewczyną, która kierowała się gwałtownymi emocjami i strachem. Teraz była zagubiona, bezbronna i nie mająca pojęcia co zrobić dalej ze sobą, jak się pozbierać, by kolejnego dnia zejść do kuchni i nie dać po sobie poznać, że wydarzyło się coś okropnego.\n- Nie jestem - powtórzyła cicho, rzucając zużytą chusteczką do kosza przy biurku. - Ale to nadal jest ze mną. To co mi robili... - urwała, nie chcąc mu mówić jaką traumą były dla niej te eksperymenty. Wolała by nie wiedział przez co musiała dwukrotnie przechodzić i dlaczego aż tak histerycznie reaguje gdy widzi krew.\nWysłany: Nie 15 Mar, 2015 22:32\nJulian cały czas ją głaskał chcąc tym samym przekazać jej jak najwięcej ciepła oraz przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa. Choćby się miało walić był w stanie obronić Janey chociażby tworząc wokół nich barierę nie do przebicia. Po części nawet poczuł się troszeczkę za nią odpowiedzialny, co wcale nie było mu takie obce, w końcu przewodził Hellionsom i zawsze czuł się odpowiedzialny za swoją drużynę. To uczucie jednak było inne. Bardziej intensywne i silniejsze, niż wcześniej, a przecież teraz chodziło tylko o jedną osobę. Nie byle jaką na dodatek.\nPuścił ją gdy wycierała oczy i wyciągnął rękę by pogłaskać ją po plecach, jednak zaraz ją cofnął. Nie chciał być natarczywy, zresztą kobieta potrzebowała chwili dla siebie, więc postanowił jej nie zaczepiać.\nNawet nie musiała mu opowiadać co dokładnie jej robili, a już na jego mordce pojawił się wkurw. Zmarszczył brwi i zacisnął pięści.\n- Ok. Rozumiem. Coś poniekąd słyszałem do czego są zdolni ci skurwysyni. Nie znają umiaru, ani litości. - W końcu podniósł dłoń i przesunął nią po plecach Weller.\nWysłany: Nie 15 Mar, 2015 22:56\nTen jeden gest sprawił, że sekundę później wtulała się w niego całą sobą. Dość dziwne zachowanie jak na podobno dorosłą kobietę, ale bała się zostać sama w tym momencie.\n- Nic o czym słyszałeś nie może się równać z tym co przeszłam - wyszeptała. - Modliłam się wtedy o śmierć.\nMimowolnie zadrżała, gdy zalały ją fragmenty wspomnień. Cieszyła się gdy traciła wtedy przytomność i chociaż przez kilkanaście minut nie czuła bólu.\n- Zostaniesz ze mną? - zapytała cicho, tak cicho, że nie miała pewności czy ją usłyszał, sama nie była pewna, czy chce by wiedział, że się zwyczajnie boi.\nWysłany: Sro 18 Mar, 2015 20:29\nObjął ją silnymi ramionami od razu, gdy się w niego wtuliła. Głaskał ją gdzie popadnie chcąc dać jej poczucie bezpieczeństwa oraz przekazać tyle ciepła ile był w stanie.\n- Już dobrze. Ok. Nie musisz nic więcej mówić. Żałuje tylko, że mnie tam nie było. - Zacisnął mocniej powieki, hamując wszelkie samcze instynkty, ponieważ miał ochotę wyskoczyć z pokoju i polecieć do miejsca, a konkretnie do ludzi, którzy mieli czelność podnieść na nią rękę. Krew w żyłach Helliona zawrzała. Mimo to cały czas trwał przy dziewczynie. Gdy zapytała o to czy zostanie, uśmiechnął się rozczulony i ucałował czubek jej głowy.\n- No jasne. W końcu to mój pokój. - Odparł rozbawiony kołysząc ją delikatnie na boki i tuląc.\nWysłany: Sro 18 Mar, 2015 21:05\n- To był twój pokój - mruknęła, nieco sennie, ale Julian był niczym dobrze działający grzejnik, a ciepło zwykle sprawiało, że robiła się śpiąca, tym bardziej po wydarzeniach tego popołudnia. - Teraz jest mój i musiałbyś być moim chło... - nie dokończyła, zasypiając w ramionach Helliona.\nZmęczenie wzięło nad nią górę i nawet dość niewygodna pozycja, z butami na nogach i obcisłych jeansach, w których nie powinna spać. Plus jedyny, że stanik miała sportowy i nadawał się do spania. Ale pomimo braku większości wygód, spała spokojnie, ukojona jego ciepłem i mocnym biciem serca.\nWysłany: Pon 23 Mar, 2015 18:47\n- Tak, tak. - Mruknął cicho podśmiewając się pod nosem z jej sennego tonu. To było naprawdę urocze. Hellion cały czas ją głaskał, a tym samym uspakajał swoje rozpalone opowieściami Jane nerwy. Wtulił ją nieco mocniej słysząc drugą cześć zdania. Nie skomentował tego, ponieważ czuł jak dosłownie przysypia w jego ramionach. Jak się czuł? Dziwnie. Poznali się dopiero dzisiaj, a Julian czuł, że jest gotowy być za nią odpowiedzialny i chronić do uronienia ostatniej kropli krwi. Przykrył ich oboje kocem i przysnął czując słodki ciężar panny Weller.\nWysłany: Pon 23 Mar, 2015 19:45\nKiedy Jane doszła do fazy snu REM zaczęła się trochę wiercić i potem do rana już spała spokojnie, wtulona plecami w ciepłego niczym rozpalony do czerwoności kominek Helliona.\nJej wewnętrzny zegar wybudził ją dość wcześnie, bo kilka minut przed siódmą. Kompletnie zaspana i jeszcze otumaniona przez dziwny sen, w którym próbowała dobiec do ciemnowłosego mężczyzny o świecących na zielono oczach, wyplątała się spod kocy, mrucząc coś o tym, że nigdy więcej nie zaśnie w jeansach. Zresztą szybko się ich pozbyła, podobnie jak skarpetek i koszulki, by w samej bieliźnie udać się do łazienki. Tam zrzuciła resztę ubrań i weszła pod prysznic i rozkoszując się kroplami gorącej wody. Gorący prysznic o poranku, to była pierwsza część rytuału budzącego ją. Drugą stanowił kubek kawy z mlekiem i cukrem.\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 22:06\nGdy się wierciła nawet się nie skrzywił. Intuicyjnie rozluźnił uścisk, a gdy szanowna księżniczka już się odpowiednio umościła, opatulił ją ramionami i sam zasnął.\nZbudził go dźwięk budzika, dlatego zaskoczony uchylił delikatnie powieki. Przez chwilę musiał się zastanowić, gdzie dokładnie się znajduję i co tu robi, zaraz jednak odpłynął myślami widząc jak Janey urządza mu prywatny striptiz. Uśmiechnął się pod nosem zadowolony i założył dłonie za głowę. Odprowadził, najwyraźniej nieświadomą dziewczynę do samych drzwi łazienki. Z błogim uśmieszkiem wymalowanym na twarzy wodził wzrokiem po jej krągłych pośladkach oraz smukłych udach, a potem wrócił na jej plecy. Szkoda, że nie odwróciła się przodem. No nic, pewnie będzie jeszcze okazja. Gdy kobieta zniknęła za drzwiami łazienki ukojony odgłosem prysznica przysnął na kilka chwil...\nWysłany: Czw 26 Mar, 2015 22:49\nPrysznic całkowicie dobudził Jane, chociaż wspomnienia dnia poprzedniego jeszcze w pełni nie przeniosły się do świadomości, więc po wyjściu spod strumienia wody i wysuszeniu włosów, owinięta jedynie puchatym ręcznikiem, przytrzymując go ręką, opuściła łazienkę. Jej wzrok padł na łóżko, na którym rozwalony jak rozleniwiony słoń spał Hellion. Zaskoczenie było tak duże, że niemal ręcznik z niej nie spadł, złapała go w ostatniej chwili. Mózg Jane ruszył z kopyta i wydarzenia dnia poprzedniego zalały ją jak powódź, wywołując na jej policzkach lekki rumieniec zażenowania, że tak się otworzyła i rozkleiła przed obcym niemal facetem. Facetem, który chciał jej pokoju, a teraz spał na JEJ łóżku niczym udzielny książę.\nWłaściwie, to jak śpi, to wygląda całkiem słodko.\nKontynuując tradycję z wcześniejszego dnia, dotyczącą puszczenia emocji na długą smycz, na palcach podeszła do łóżka i jedną ręką przytrzymując włosy, a drugą ręcznik, pochyliła się i jej usta dotknęły warg Juliana w delikatnym pocałunku.\nŚpiący królewicz, pomyślała z rozbawieniem.\nWysłany: Sob 28 Mar, 2015 21:20\nJulian kimnął się w najlepsze zakrywając kocem. Jego mina niczym niezmącona, a na pewno żadnym filozoficznym rozważaniem wyglądała uroczo. Jane mogła przyjrzeć się uważnie jego przystojnej fizjonomii oraz tym perfekcyjnym rysom. Wydawał się taki spokojny i opanowany oraz na pewno zaspany. Nic bardziej mylnego.\nHellion wybudził się dosłownie minutkę przed wyjściem Jane z łazienki. Postanowił jednak nie zdradzać swojego stanu będąc ciekawym jak kobieta zareaguję na jego obecność. Znaczy nie wątpił, że pamiętała wydarzenia z poprzedniego wieczora (No, a spróbowałaby nie!), mimo wszystko miał chęć na pozostawienie decyzji swojej towarzyszce.\nGdy się pochyliła i ucałowała delikatnie jego usta objął ją w tali i stanowczo, acz ostrożnie przyciągnął do siebie. Obrócił się tak by wylądowała na plecach, a on zawisł nad nią.\n- Dzień dobry? - Zapytał rozbawiony i bezczelnie zlustrował jej ciało okryte tylko i wyłącznie ręcznikiem.\n- Mogłaś mnie zabrać ze sobą, a teraz sam jak taki biedny żuczek, będę musiał brać prysznic. - Wygiął usta w podkuwkę, a potem uśmiechnął się już normalnie wpatrując się głęboko w piękne oczy panny Weller.\nWysłany: Nie 29 Mar, 2015 15:27\nKrótki okrzyk przestrachu wydostał się z ust Jane, gdy znienacka poczuła ręce Helliona na swojej talii, a sekundę później leżała na łóżku z nim ponad sobą. W ostatniej chwili chwyciła w garść ręcznik, który się poluzował i lekko zsunął, nie mówią już o tym, że jej nogi były w dziewięćdziesięciu procentach wyeksponowane i wystawiona na wzrokowe pożarcie przez Juliana. Czuła jak rumieniec pojawia się na jej twarzy i pogłębia się po jego uwadze na temat wspólnego prysznica. Jednak pomimo ewidentnego dowodu na to, że jest zawstydzona niczym wiktoriańska dziewica, to postanowiła, że na przekór reakcjom własnego ciała zachowa się jak na dorosłą kobietę przystało.\n- Nie przeginasz przypadkiem? Kilka buziaków i to, że mogłeś spać w moim łóżku to o wiele za mało bym chociażby pomyślała o braniu prysznica razem z tobą.\nWłaściwie ostatnia część była wierutnym kłamstwem, bo wyobraźnię miała całkiem żywą i wizja Juliana bez ubrania, pod strumieniem wody spływającej w dół jego ciała... STOP! Przestań o tym myśleć! Ledwo go znasz!\nWysłany: Wto 31 Mar, 2015 21:32\nUśmiechnął się uroczo słysząc ten okrzyk, który wydobył się spomiędzy jakże ponętnych warg panny Weller. Były tak kusząco apetyczne, że zaraz się pochylił i złożył na nich delikatny pocałunek. Zaraz jednak uniósł głowę i ponownie nasycił wzrok jej smukłymi udami oraz nieco odkrytym dekoltem.\n- Uh. Czyli potrzebujesz więcej. Mądra dziewczynka. - Ucałował jej usta jeszcze raz i zszedł z łóżka, a potem bez skrępowania pozbył się spodni i skarpet. W drodze do łazienki ściągnął jeszcze spodnie, a potem zniknął za drzwiami łazienki. Po chwili mogła usłyszeć odgłos wody spływającej z prysznica.\nWysłany: Sro 01 Kwi, 2015 10:17\nJane prawie sie rozplynela pod wplywem pocalunku, a na pewno zrobil to jej umysl, ktory mial dluzsza przerwe w zyciorysie. Slowa Helliona byly jednoczesnie satysfakcjonujace i rozczarowujace. Prawde mowiac spodziewala sie, ze bedzie bardziej... hmm... "natarczywy". Chwile pozniej nie mogla oderwac od niego wzroku, wrecz pozerala go spojrzeniem, choc miala swiadomosc jak bardzo to jest nie w jej styl, pomijajac kwestie, ze gapienie sie jest po prostu niegrzeczne. Lecz czy ktorakolwiek kobieta, zdrowa na ciele i umysle, potrafilaby oderwac od niego wzrok, kiedy Julian postanowil dac striptizowy show? Gdy uslyszala szum prysznica jeknela sfrustrowana gdy jej umysl zalaly wyobrazenia Kellera pod strumieniem goracej wody.\n- On musi tez byc telepata - mruknela, przykrywajac sie kocem az po czubek glowy.\nChwile pozniej zapadla w lekka drzemke.\nWysłany: Czw 02 Kwi, 2015 11:04\nAle naprawdę nic straconego! Julian po prostu musiał odpowiednio się przygotować... do tej 'natarczywości'. Zresztą jakby nie patrzeć odwzajemnione pocałunki Jane również JAKO TAKO na niego wpłynęły, więc biedny musiał po prostu troszeczkę się ocucić. Tak tyci tyci. Oczywiście 'tyci tyci' nie dotyczy zwartości jego spodni – co by panna Weller nie była zawiedziona.\nNie minęło 10 minut, gdy Hellion wyszedł z łazienki, będąc odzianym tylko w sam ręcznik, który frywolnie spoczywał nieco poniżej jego bioder. Ahhh, wyglądał jak młody bóg, który przechadza się z rana po swojej rezydencji. Te mokre, lśniące, gęste włosy oraz nagi oraz umięśniony tors (nie trzeba przypominać, że Keller dużo grał w baseball) mógł wprawić niejedną kobietę w zachwyt. Niestety, ta w której chciał takowy wywołać, akurat spała. A przynajmniej tak to wyglądało, ponieważ cała była schowana pod kocem. No nic.\nPodszedł do łóżka i położył się obok śpiącej królewny, a potem złapał przykrycie gdzieś na linii pępka Jane i zaczął je powolutku obsuwać.\n- Bawimy się w chowanego? - Zaśmiała się cicho, a gdy twarz kobiety była już odsłonięta pochylił się i ucałował jej usta.\nWysłany: Czw 02 Kwi, 2015 15:24\nOtwarcie drzwi od lazienki wybudzily ja, ale sie nie poruszyla. Juz i tak wyobraznia dala jej niezle w kosc, gdy podsuwala jej wyjatkowo niegrzeczne obrazy. Sama obecnosc Juliana wystarczala, by miekly jej kolana. Wydawalo sie, ze rzucil na nia jakis czar. Byla nim kompletnie zauroczona, moze nawet w nim zakochana. Nigdy wczesniej sie tak przy zadnym chlopaku czy mezczyznie nie czula. Logan na przyklad byl niezwykle atrakcyjny, lecz w ogole jej nie pociagal jako mezczyzna.\nPo chwili poczula jak materac tuz obok ugina sie. Nawet przez koc wyczula parujace cieplo i cytrusowy aromat ciala Kellera. Chwile pozniej material zsunal sie z jej twarzy. Odruchowo otworzyla oczy i az westchnela widzac Juliana z rozwichrzonymi wilgotnymi wlosami i nagim torsem, po ktorym kropelki wody splywaly na jego umiesniony brzuch, niknac pod recznikiem, ktory chyba tylko sila woli utrzymywal sie na jego biodrach. Sekunde pozniej wargi Juliana zaatakowaly jej usta. Uniosla reke i wsunela palce w wilgotna gestwine jego wlosow przyciagajac go jeszcze blizej i odwzajemniajac pocalunek.\nWysłany: Czw 02 Kwi, 2015 19:16\nWestchnięcie Janey podbudowało i tak już nabrzmiałe do granic możliwości ego Helliona, dlatego posłał jej szatańsko niewinny uśmiech i zanim złożył pocałunek na jej ustach potrząsnął głową niczym zmokły pies po kąpieli, tym samym chlapiąc wodą na Weller. Zaraz jednak spojrzał głęboko w oczy kobiety i ucałował usta, ale o wiele bardziej namiętnie niż wcześniej.\n- Myślałem, że trochę poświntuszymy, ale skoro tak... - Wyszeptał jej prosto między wargi cały czas skupiając się na pocałunkach. Zamruczał jak rozpieszczony kocur gdy poczuł jak zaciska dłonie na jego włosach przyciągając do siebie. W tym momencie nie miał już żadnych oporów, dlatego jednym ruchem rozsupłał ręcznik Weller i odsłonił nagie ciało kobiety. Ba! Pocałunkami zawędrował na jej szyje, którą zaczął zmysłowo kąsać i przygryzać.\nWysłany: Czw 02 Kwi, 2015 20:11\nJane tylko zamruczala jak wylegujacy sie w sloncu kot. Czula sie tak, jakby Hellion zburzyl jej wszystkie niepewnosci, zahamowania i niesmialosc w tych kwestiach. Jej skora plonela w miejscach gdzie dotykaly ja jego dlonie i usta. W ogole nie przejela sie brakiem recznika. Wlasciwie to wolna reka rozsuplala ten zawiniety wokol jego bioder. Chwile pozniej...\n//ciag dalszy ocenzurowany zboczuchy! //