Statua Wolności - Statue of Liberty - qaz.wiki\nKolosalna neoklasycystyczna rzeźba na Liberty Island w nowojorskim porcie\nW przypadku innych zastosowań zobacz Statuę Wolności (ujednoznacznienie) .\nManhattan , Nowy Jork ,\n40 ° 41'21 "N 74 ° 2'40" W  /  40,68917 74,04444 ° N ° W / 40,68917; -74,04444 Współrzędne: 40 ° 41'21 "N 74 ° 2'40" W  /  40,68917 74,04444 ° N ° W / 40,68917; -74,04444\nWysokość miedzianego posągu (do pochodni): 151 stóp 1 cal (46 metrów)\nOd poziomu gruntu do latarki: 305 stóp 1 cal (93 metry)\n28 października 1886\n3,2 mln (w 2009)\nPomnik Narodowy Statuy Wolności\n1984 (VIII sesja )\nPomnik narodowy USA\nOficjalna nazwa: Statua Wolności Oświecająca świat\n14 września 2017 r\nOficjalna nazwa: Pomnik Narodowy Statuy Wolności, Ellis Island i Liberty Island\nLokalizacja w Nowym Jorku (stan)\nStatua Wolności ( Liberty Enlightening the World , francuski: La Liberté eclairant le monde ) jest kolosalna neoklasycystyczny rzeźba na Liberty Island w Nowym Jorku Harbor w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych . Miedziany posąg, prezent od mieszkańców Francji dla mieszkańców Stanów Zjednoczonych, został zaprojektowany przez francuskiego rzeźbiarza Frédérica Auguste Bartholdiego, a jego metalową konstrukcję wykonał Gustave Eiffel . Posąg został poświęcony 28 października 1886 roku.\nPosąg jest postacią Libertas , rzymskiej bogini wolności w szatach . Prawą ręką trzyma pochodnię nad głową, aw lewej trzyma tabula ansata z napisem JULY IV MDCCLXXVI (4 lipca 1776 r. Cyframi rzymskimi ), datą Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych . U jej stóp leży zerwana kajdanka i łańcuch, gdy idzie naprzód, upamiętniając niedawne zniesienie niewolnictwa. Po poświęceniu posąg stał się ikoną wolności i Stanów Zjednoczonych, postrzeganych jako symbol powitania imigrantów przybywających drogą morską.\nInspiracją dla Bartholdiego był francuski profesor prawa i polityk Édouard René de Laboulaye , o którym mówi się, że w 1865 r. Skomentował, że jakikolwiek pomnik podniesiony ku niepodległości Stanów Zjednoczonych byłby właściwie wspólnym projektem narodów francuskiego i amerykańskiego. Wojna francusko-pruska opóźniła postęp do 1875 roku, kiedy Laboulaye zaproponował Francuzom sfinansowanie posągu, a Stany Zjednoczone zapewniły miejsce i zbudowały cokół. Bartholdi ukończył głowę i ramię z pochodnią, zanim posąg został w pełni zaprojektowany, a te elementy były eksponowane na międzynarodowych wystawach.\nRamię z pochodnią było prezentowane na Wystawie Stulecia w Filadelfii w 1876 r. Oraz w Madison Square Park na Manhattanie w latach 1876–1882. Zbieranie funduszy okazało się trudne, zwłaszcza dla Amerykanów, a do 1885 r. Prace na cokole zagrożone były brakiem funduszy. . Wydawca Joseph Pulitzer z New York World rozpoczął zbiórkę darowizn na zakończenie projektu i przyciągnął ponad 120 000 współpracowników, z których większość przekazała mniej niż dolara. Posąg został zbudowany we Francji, wysłany za granicę w skrzyniach i zmontowany na ukończonym cokole na tak zwanej Wyspie Bedloe'a. Ukończenie posągu zostało oznaczone pierwszą paradą taśm w Nowym Jorku i ceremonią poświęcenia, której przewodniczył prezydent Grover Cleveland .\nPomnik był zarządzany przez United States Lighthouse Board do 1901 roku, a następnie przez Departament Wojny ; od 1933 roku jest utrzymywany przez National Park Service jako część Pomnika Narodowego Statuy Wolności i jest główną atrakcją turystyczną. Pomnik był tymczasowo zamknięty od 16 marca 2020 r. Z powodu pandemii COVID-19 do częściowego ponownego otwarcia 20 lipca 2020 r. Publiczny dostęp do balkonu wokół pochodni jest zablokowany od 1916 r.\n1 Proces projektowania i budowy\n1.2 Projekt, styl i symbolika\n1.3 Ogłoszenie i wczesna praca\n1.4 Budowa we Francji\n1.4.2 Pozyskiwanie funduszy\n2 Po poświęceniu\n2.1 Tablica latarni morskiej i Departament Wojny (1886-1933)\n2.2 Wczesne lata służby Parku Narodowego (1933-1982)\n2.3 Renowacja i ponowne poświęcenie (1982–2000)\n2.4 Zamknięcia i ponowne otwarcia (od 2001 do chwili obecnej)\n3 Dostęp i atrybuty\n3.1 Lokalizacja i dojazd\n3.2 Napisy, tablice i dedykacje\n4 Oznaczenia historyczne\n5 Charakterystyka fizyczna\nProces projektowania i budowy\nRzymska bogini Libertas i Sol Invictus ("Niepokonane Słońce") (pokazane tutaj) wywarły wpływ na Statuę Wolności.\n(Dysk z III wieku znaleziony w Pessinus we współczesnej Turcji).\nWedług National Park Service , pomysł pomnika podarowanego przez Francuzów Stanom Zjednoczonym po raz pierwszy zaproponował Édouard René de Laboulaye , prezes Francuskiego Towarzystwa Walki z Niewolnictwem i wybitny i ważny myśliciel polityczny swoich czasów. Projekt wywodzi się z rozmowy z połowy 1865 roku pomiędzy zagorzałym abolicjonistą Laboulaye i rzeźbiarzem Frédériciem Bartholdim . W rozmowie po obiedzie w jego domu pod Wersalem Laboulaye, zagorzały zwolennik Unii w wojnie secesyjnej , miał powiedzieć: „Jeśli w Stanach Zjednoczonych powinien stanąć pomnik jako pomnik ich niepodległości, ja powinni uważać za naturalne tylko wtedy, gdyby budowano je wspólnym wysiłkiem - wspólnym dziełem obu naszych narodów ”. Jednak National Park Service w raporcie z 2000 roku uznał to za legendę wywodzącą się z broszury zbierania funduszy z 1885 roku i że posąg został najprawdopodobniej poczęty w 1870 roku. W innym eseju na swojej stronie internetowej, Park Service zasugerował, że Laboulaye miał zamiar uhonorować zwycięstwo Unii i jej konsekwencje. „Wraz z zniesieniem niewolnictwa i zwycięstwem Unii w wojnie domowej w 1865 r. życzenia wolności i demokracji Laboulaye'a stawały się rzeczywistością w Stanach Zjednoczonych. Aby uhonorować te osiągnięcia, Laboulaye zaproponował aby zbudować dar dla Stanów Zjednoczonych w imieniu Francji. Laboulaye miał nadzieję, że zwrócenie uwagi na ostatnie osiągnięcia Stanów Zjednoczonych zainspiruje Francuzów do wezwania do własnej demokracji w obliczu represyjnej monarchii ”.\nPatent na projekt Bartholdiego\nWedług rzeźbiarza Frédérica Auguste Bartholdiego , który później opowiedział historię, rzekomy komentarz Laboulaye nie był zamierzony jako propozycja, ale zainspirował Bartholdiego. Biorąc pod uwagę represyjny charakter reżimu Napoleona III , Bartholdi nie podjął żadnych natychmiastowych działań w sprawie tego pomysłu, z wyjątkiem omówienia go z Laboulaye. Bartholdi był w każdym razie zajęty innymi możliwymi projektami; pod koniec lat sześćdziesiątych XIX wieku zwrócił się do Isma'ila Paszy , Chedywa z Egiptu , z planem budowy Progressu lub Egiptu Przenoszącego Światło do Azji , ogromnej latarni morskiej w postaci staroegipskiej kobiety lub chłopki , ubranej w szatę i trzymającej pochodnię wysoko, przy północnym wejściu do Kanału Sueskiego w Port Saidzie . Wykonano szkice i modele proponowanej pracy, która jednak nigdy nie została wzniesiona. Dla propozycji sueskiej był klasyczny precedens, Kolos z Rodos : starożytny posąg z brązu greckiego boga słońca, Heliosa . Uważa się, że posąg ten miał ponad 100 stóp (30 m) wysokości i podobnie stał przy wejściu do portu i niósł światło do kierowania statkami. Zarówno cheedyw, jak i Lesseps odrzucili propozycję posągu od Bartholdiego, powołując się na wysoki koszt. Port Said Latarnia została zbudowana zamiast przez François Coignet w 1869 roku.\nLiberty jest przedstawiona z podniesioną prawą stopą, pokazując, że idzie do przodu\nKażdy duży projekt został dodatkowo opóźniony przez wojnę francusko-pruską , w której Bartholdi służył jako major milicji. Podczas wojny Napoleon III został schwytany i zdetronizowany. Alzacja, ojczysta prowincja Bartholdiego, została utracona przez Prusaków , a we Francji powstała bardziej liberalna republika . Ponieważ Bartholdi planował podróż do Stanów Zjednoczonych, on i Laboulaye zdecydowali, że nadszedł czas, aby omówić ten pomysł z wpływowymi Amerykanami. W czerwcu 1871 roku Bartholdi przekroczył Atlantyk z listami polecającymi podpisanymi przez Laboulaye.\nPrzybywszy do portu w Nowym Jorku , Bartholdi skupił się na wyspie Bedloe (obecnie nazywanej Liberty Island ) jako miejscu dla posągu, zdumiony faktem, że statki przybywające do Nowego Jorku musiały przepłynąć obok niej. Był zachwycony, gdy dowiedział się, że wyspa jest własnością rządu Stanów Zjednoczonych - została scedowana przez ustawodawcę stanu Nowy Jork w 1800 roku na obronę portu. Tak było, jak to ujął w liście do Laboulaye: „ziemia wspólna dla wszystkich stanów”. Oprócz spotkania z wieloma wpływowymi nowojorczykami Bartholdi odwiedził prezydenta Ulyssesa S. Granta , który zapewnił go, że zdobycie miejsca pod posąg nie będzie trudne. Bartholdi dwukrotnie przejechał Stany Zjednoczone koleją i spotkał wielu Amerykanów, którzy, jego zdaniem, byliby przychylni projektowi. Pozostał jednak zaniepokojony tym, że opinia publiczna po obu stronach Atlantyku nie popierała propozycji w wystarczającym stopniu, i on i Laboulaye postanowili zaczekać z rozpoczęciem publicznej kampanii.\nRzeźba Bartholdiego z 1880 roku, Lew z Belfort\nBartholdi wykonał pierwszy model swojej koncepcji w 1870 roku. Syn przyjaciela Bartholdiego, amerykańskiego artysty Johna LaFarge'a , później utrzymywał, że Bartholdi wykonał pierwsze szkice do posągu podczas wizyty w USA w studiu La Farge na Rhode Island . Bartholdi nadal rozwijał koncepcję po powrocie do Francji. Pracował także nad szeregiem rzeźb, które miały wzmocnić francuski patriotyzm po klęsce Prusaków. Jednym z nich był Lew z Belfort , monumentalna rzeźba wyrzeźbiona w piaskowcu pod fortecą Belfort , która w czasie wojny opierała się pruskiemu oblężeniu przez ponad trzy miesiące. Wyzywający lew, długi na 73 stopy (22 m) i o połowę mniejszy, wykazuje emocjonalną cechę charakterystyczną dla romantyzmu , którą Bartholdi później przyniósł do Statuy Wolności.\nProjekt, styl i symbolika\nFragment fresku Constantino Brumidiego z lat 1855–56 na Kapitolu w Waszyngtonie, przedstawiający dwa wczesne symbole Ameryki: Kolumbię (po lewej) i indyjską księżniczkę\nBartholdi i Laboulaye zastanawiali się, jak najlepiej wyrazić ideę amerykańskiej wolności. We wczesnej historii Ameryki dwie postacie kobiet były często używane jako symbole kulturowe narodu. Jeden z tych symboli, uosobiona Kolumbia , była postrzegana jako ucieleśnienie Stanów Zjednoczonych w taki sposób, w jaki Britannia była identyfikowana z Wielką Brytanią, a Marianne reprezentowała Francję. Columbia wyparła tradycyjną europejską personifikację Ameryk jako „indyjską księżniczkę” , którą zaczęto uważać za niecywilizowaną i uwłaczającą Amerykanom. Inną znaczącą ikoną kobiecą w kulturze amerykańskiej była reprezentacja Wolności , wywodząca się od Libertas , bogini wolności powszechnie czczonej w starożytnym Rzymie , zwłaszcza wśród wyemancypowanych niewolników . Figura Liberty zdobi większość amerykańskich monet czasu, a reprezentacje Wolności pojawił się w popularnej i obywatelskiej sztuki, w tym Thomas Crawford „s Statua Wolności (1863) na szczycie kopuły United States Capitol Building .\nProjekt posągu nawiązuje do ikonografii widocznej w historii starożytnej, w tym egipskiej bogini Izydy , starożytnego greckiego bóstwa o tym samym imieniu, rzymskiej Kolumbii i chrześcijańskiej ikonografii Marii Panny .\nThomas Crawford „s Statua Wolności (1854-1857) wieńczy kopuła z US Capitol budynku w Waszyngtonie\nArtyści XVIII i XIX wieku dążący do przywołania ideałów republikańskich powszechnie używali przedstawień Libertas jako alegorycznego symbolu. Postać Wolności została również przedstawiona na Wielkiej Pieczęci Francji . Jednak Bartholdi i Laboulaye uniknęli obrazu wolności rewolucyjnej, takiego jak ten przedstawiony w słynnej książce Eugène Delacroix Liberty Leading the People (1830). Na tym obrazie, który upamiętnia rewolucję lipcową we Francji , na wpół ubrany Liberty prowadzi uzbrojony tłum nad ciałami poległych. Laboulaye nie lubił rewolucji, więc postać Bartholdiego byłaby w pełni ubrana w powiewne szaty. Zamiast wrażenia przemocy w dziele Delacroix, Bartholdi chciał nadać posągu pokojowy wygląd i wybrał pochodnię, reprezentującą postęp, do trzymania postaci.\nPomnik Crawforda został zaprojektowany na początku 1850 roku. Pierwotnie miał być zwieńczony kapeluszem , czapką dawaną wyzwolonym niewolnikom w starożytnym Rzymie. Sekretarz wojny Jefferson Davis , południowiec, który później służył jako prezydent Konfederatów Ameryki , obawiał się, że pileus zostanie potraktowany jako symbol abolicjonizmu . Rozkazał zmienić go na hełm. Postać Delacroix nosi kapelusz i Bartholdi początkowo rozważał umieszczenie go również na swojej figurze. Zamiast tego użył diademu , czyli korony, aby zwieńczyć jej głowę. Czyniąc to, uniknął odniesienia do Marianne, która niezmiennie nosi kapelusz . Siedem promienie tworzą aureolę lub otoczki . Przywołują słońce, siedem mórz i siedem kontynentów i reprezentują inny środek, oprócz pochodni, dzięki któremu Wolność oświeca świat.\nWczesne modele Bartholdiego miały podobną koncepcję: postać kobieca w stylu neoklasycznym, reprezentująca wolność, nosząca stola i pelę (suknię i płaszcz, powszechne na przedstawieniach rzymskich bogiń) i trzymająca w górze pochodnię. Według popularnych relacji twarz była wzorowana na twarzy Charlotte Beysser Bartholdi, matki rzeźbiarza, ale Regis Huber, kustosz Muzeum Bartholdiego, twierdzi, że to, jak i inne podobne spekulacje, nie mają w rzeczywistości podstaw. . Zaprojektował figurę z mocną, nieskomplikowaną sylwetką, która byłaby dobrze podkreślona przez dramatyczne położenie portu i pozwalała pasażerom statków wpływających na Zatokę New York Bay doświadczyć zmieniającej się perspektywy na posąg, gdy zmierzali w kierunku Manhattanu. Nadał mu odważne klasyczne kontury i zastosował uproszczone modelowanie, oddające ogromną skalę projektu i jego uroczysty cel. Bartholdi napisał o swojej technice:\nPowierzchnie powinny być szerokie i proste, określone przez odważny i wyraźny projekt, zaakcentowany w ważnych miejscach. Należy się obawiać powiększenia szczegółów lub ich wielości. Wyolbrzymiając formy, aby uczynić je bardziej widocznymi lub wzbogacając je szczegółami, zniszczylibyśmy proporcje dzieła. Wreszcie model, podobnie jak projekt, powinien mieć charakter podsumowujący, taki jaki dałoby się szybkiemu szkicowi. Konieczne jest tylko, aby ta postać była wytworem woli i studiów, a artysta, koncentrując swoją wiedzę, odnalazł formę i linię w największej prostocie.\nBartholdi wprowadził zmiany w projekcie wraz z rozwojem projektu. Bartholdi rozważał posiadanie przez Liberty zerwanego łańcucha, ale zdecydował, że w dniach po wojnie secesyjnej byłoby to zbyt podzielające. Wzniesiony posąg rzeczywiście kroczy po zerwanym łańcuchu, na wpół schowanym przez jej szaty i trudnym do zobaczenia z ziemi. Bartholdi początkowo nie był pewien, co umieścić w lewej ręce Liberty'ego; oparł się na tabula ansata , przywołującym pojęcie prawa. Chociaż Bartholdi bardzo podziwiał Konstytucję Stanów Zjednoczonych , zdecydował się wpisać na tabliczce LIPIEC IV MDCCLXXVI, wiążąc w ten sposób datę Deklaracji Niepodległości tego kraju z pojęciem wolności.\nBudowa powłoki miedzianej\nBartholdi zainteresował projektem swojego przyjaciela i mentora, architekta Eugène Viollet-le-Duc . Jako główny inżynier Viollet-le-Duc zaprojektował ceglane molo w posągu, do którego miała być zakotwiczona skóra. Po konsultacji z odlewnią ślusarską Gaget, Gauthier & Co., Viollet-le-Duc wybrała metal, który będzie użyty na poszycie, blachy miedziane oraz metodę jego kształtowania, repoussé , w którym blachy były podgrzewane, a następnie uderzony drewnianymi młotkami. Zaletą tego wyboru było to, że cały posąg byłby lekki jak na swoją objętość, ponieważ miedź musi mieć tylko 0,094 cala (2,4 mm) grubości. Bartholdi zdecydował się na wysokości nieco ponad 151 stóp (46 m) w przypadku figury, dwukrotnie z Włoch Sancarlone i niemieckiego pomnika z Arminius , zarówno wykonane z tej samej metody.\nOgłoszenie i wczesna praca\nW 1875 roku Francja cieszyła się lepszą stabilnością polityczną i odbudowującą się powojenną gospodarką. Rosnące zainteresowanie zbliżającą się Wystawą Stulecia w Filadelfii sprawiło, że Laboulaye zdecydował, że nadszedł czas, aby szukać publicznego poparcia. We wrześniu 1875 roku ogłosił projekt i utworzenie Unii Francusko-Amerykańskiej jako organu pozyskującego fundusze. Wraz z ogłoszeniem posągowi nadano nazwę Liberty Enlightening the World . Francuzi sfinansowaliby posąg; Oczekiwano, że Amerykanie zapłacą za cokół. Ogłoszenie to wywołało we Francji ogólnie przychylną reakcję, chociaż wielu Francuzów było oburzonych, że Stany Zjednoczone nie przyszły im z pomocą podczas wojny z Prusami . Francuscy monarchiści sprzeciwiali się posągowi, choćby z innego powodu niż zaproponował go liberał Laboulaye, który niedawno został wybrany dożywotnim senatorem . Laboulaye zaaranżował wydarzenia zaprojektowane z myślą o bogatych i wpływowych, w tym specjalne przedstawienie w Operze Paryskiej 25 kwietnia 1876 roku, na którym znalazła się nowa kantata kompozytora Charlesa Gounoda . Utwór został zatytułowany La Liberté éclairant le monde , francuska wersja ogłoszonej nazwy posągu.\nStereoskopowy obraz prawej ręki i pochodni Statuy Wolności, Wystawa Stulecia 1876\nPoczątkowo skupiony na elitach, Związek odnosił sukcesy w pozyskiwaniu funduszy z całego francuskiego społeczeństwa. Uczniowie i zwykli obywatele dawali, podobnie jak 181 francuskich gmin. Polityczni sojusznicy Laboulaye'a poparli to wezwanie, podobnie jak potomkowie francuskiego kontyngentu w amerykańskiej wojnie o niepodległość . Mniej idealistycznie, wpłaty pochodziły od tych, którzy liczyli na amerykańskie wsparcie we francuskiej próbie budowy Kanału Panamskiego . Miedź mogła pochodzić z wielu źródeł i mówi się, że część z niej pochodzi z kopalni w Visnes w Norwegii, chociaż nie zostało to ostatecznie ustalone po przetestowaniu próbek. Według Cara Sutherland w jej książce na temat pomnika Muzeum Miasta Nowy Jork , do zbudowania posągu potrzeba 200 000 funtów (91 000 kg), a francuski przemysłowiec miedzi Eugène Secrétan przekazał 128 000 funtów (58 000 kg) miedzi.\nChociaż plany posągu nie zostały sfinalizowane, Bartholdi ruszył naprzód, wykonując prawe ramię, niosąc pochodnię i głowę. Prace rozpoczęto w warsztacie Gaget, Gauthier & Co. W maju 1876 roku Bartholdi udał się do Stanów Zjednoczonych jako członek francuskiej delegacji na Wystawę Stulecia i zorganizował pokazanie ogromnego obrazu posągu w Nowym Jorku w ramach obchodów Stulecia. Ramię dotarło do Filadelfii dopiero w sierpniu; z powodu późnego przybycia nie został wymieniony w katalogu wystawy i chociaż niektóre raporty poprawnie identyfikowały dzieło, inne nazywają je „Kolosalne ramię” lub „Bartholdi Electric Light”. Tereny wystawowe zawierały szereg monumentalnych dzieł sztuki, które konkurowały o zainteresowanie targowych gości, w tym dużą fontannę zaprojektowaną przez Bartholdiego. Niemniej jednak ramię cieszyło się popularnością w ostatnich dniach wystawy, a zwiedzający wspinali się na balkon pochodni, aby oglądać tereny targowe. Po zamknięciu wystawy ramię zostało przetransportowane do Nowego Jorku, gdzie pozostawało na wystawie w Madison Square Park przez kilka lat, zanim wróciło do Francji, aby dołączyć do reszty posągu.\nPodczas swojej drugiej podróży do Stanów Zjednoczonych Bartholdi zwrócił się do kilku grup na temat projektu i wezwał do utworzenia amerykańskich komitetów Unii Francusko-Amerykańskiej. W Nowym Jorku, Bostonie i Filadelfii utworzono komitety zbierające pieniądze na opłacenie fundacji i piedestału. Grupa nowojorska ostatecznie przejęła większość odpowiedzialności za zbieranie funduszy przez Amerykę i jest często określana jako „American Committee”. Jednym z jej członków był 19-letni Theodore Roosevelt , przyszły gubernator Nowego Jorku i prezydent Stanów Zjednoczonych. W dniu 3 marca 1877 roku, ostatniego dnia pełnienia urzędu, Prezydent Grant podpisał wspólną rezolucję, która upoważniła Prezydenta do przyjęcia pomnika, gdy został on zaprezentowany przez Francję, oraz do wyboru miejsca pod budowę. Prezydent Rutherford B. Hayes , który objął urząd następnego dnia, wybrał miejsce na wyspie Bedloe, które zaproponował Bartholdi.\nGłowa posągu na wystawie na Wystawie Światowej w Paryżu , 1878\nPo powrocie do Paryża w 1877 roku Bartholdi skoncentrował się na skompletowaniu głowy, która została wystawiona na Wystawie Światowej w Paryżu w 1878 roku . Kontynuowano zbiórkę pieniędzy, a modele posągu zostały wystawione na sprzedaż. W ofercie były również bilety na prace budowlane w warsztacie Gaget, Gauthier & Co. Rząd francuski zezwolił na loterię; wśród nagród znalazła się cenna srebrna płyta oraz model posągu z terakoty . Do końca 1879 roku zebrano około 250 000 franków.\nGłowa i ramię zostały zbudowane przy pomocy Viollet-le-Duc, który zachorował w 1879 roku. Wkrótce zmarł, nie pozostawiając żadnych wskazówek, jak zamierzał przejść od miedzianej skóry do proponowanego murowanego pomostu. W następnym roku Bartholdi mógł skorzystać z usług innowacyjnego projektanta i konstruktora Gustave'a Eiffla . Eiffel i jego inżynier konstrukcji, Maurice Koechlin , postanowili porzucić molo i zamiast tego zbudować żelazną wieżę kratownicową . Eiffel zdecydował się nie używać całkowicie sztywnej konstrukcji, która zmusiłaby naprężenia do gromadzenia się w skórze i ostatecznie do pękania. Drugi szkielet został następnie przymocowany do środkowego pylonu, aby umożliwić posągowi nieznaczne poruszanie się na wietrze z portu w Nowym Jorku, a gdy metal rozszerzał się w gorące letnie dni, luźno połączył konstrukcję wsporczą ze skórą za pomocą płaskich żelaznych prętów, które zwieńczone siatką metalowych pasków, zwanych „siodłami”, które były przynitowane do skóry, zapewniając mocne podparcie. W pracochłonnym procesie każde siodło musiało być wykonane indywidualnie. Aby zapobiec korozji galwanicznej między powłoką miedzianą a żelazną konstrukcją wsporczą, Eiffel zaizolował powłokę azbestem impregnowanym szelakiem .\nProjekt Eiffla uczynił posąg jednym z najwcześniejszych przykładów konstrukcji ściany osłonowej , w której zewnętrzna część konstrukcji nie jest nośna , ale jest wsparta na wewnętrznej ramie. Uwzględnił dwie wewnętrzne spiralne klatki schodowe , aby ułatwić odwiedzającym dotarcie do punktu obserwacyjnego w koronie. Zapewniono również dostęp do platformy obserwacyjnej otaczającej pochodnię, ale zwężenie ramienia pozwalało tylko na pojedynczą drabinę o długości 40 stóp (12 m). Gdy powstała wieża pylonowa, Eiffel i Bartholdi dokładnie skoordynowali swoje prace, tak aby gotowe segmenty poszycia pasowały dokładnie do konstrukcji wsporczej. Elementy wieży pylonowej zostały zbudowane w fabryce Eiffla na pobliskich przedmieściach Paryża Levallois-Perret .\nZmiana materiału konstrukcyjnego z muru na żelazo pozwoliła Bartholdiemu zmienić plany dotyczące montażu posągu. Początkowo spodziewał się, że zmontuje poszycie na miejscu, gdy budowano murowane molo; zamiast tego postanowił zbudować posąg we Francji i zlecić jego rozmontowanie i przewiezienie do Stanów Zjednoczonych w celu ponownego montażu na wyspie Bedloe's.\nW symbolicznym akcie pierwszy nit umieszczony w skórze, mocujący miedzianą płytkę do dużego palca posągu, został wbity przez ambasadora Stanów Zjednoczonych we Francji Levi P. Mortona . Skóra nie została jednak wykonana w dokładnej kolejności od niskiego do wysokiego; praca przebiegała jednocześnie na kilku segmentach w sposób często dezorientujący dla zwiedzających. Niektóre prace wykonali wykonawcy - jeden z palców został wykonany zgodnie z dokładnymi specyfikacjami Bartholdiego przez kotlarza w mieście Montauban na południu Francji . W 1882 r. Posąg został ukończony do pasa, co Barthodi uczcił zapraszając reporterów na lunch na platformie wbudowanej w posąg. Laboulaye zmarł w 1883 roku. Został zastąpiony na stanowisku przewodniczącego francuskiego komitetu przez Ferdynanda de Lesseps , budowniczego Kanału Sueskiego . Ukończony posąg został oficjalnie przedstawiony ambasadorowi Mortonowi podczas ceremonii w Paryżu 4 lipca 1884 r., A de Lesseps ogłosił, że rząd francuski zgodził się zapłacić za jego transport do Nowego Jorku. Posąg pozostał nienaruszony w Paryżu do czasu dostatecznego postępu na cokole; zdarzyło się to w styczniu 1885 roku i posąg został zdemontowany i umieszczony w skrzyni na czas podróży przez ocean.\nCokół Richarda Morrisa Hunta w budowie w czerwcu 1885 roku\nKomitety w Stanach Zjednoczonych napotkały duże trudności w pozyskaniu środków na budowę cokołu. Panika roku 1873 doprowadził do kryzysu gospodarczego, które utrzymywało się przez większą część dekady. Projekt Statuy Wolności nie był jedynym przedsięwzięciem, które miało trudności z zebraniem pieniędzy: budowa obelisku, zwanego później pomnikiem Waszyngtona, czasem utknęła w martwym punkcie przez lata; ostatecznie zajmie to ponad trzy i pół dekady. Krytykowano zarówno posąg Bartholdiego, jak i fakt, że podarunek wymagał od Amerykanów opłacenia rachunku za cokół. W latach następujących po wojnie secesyjnej większość Amerykanów wolała realistyczne dzieła sztuki przedstawiające bohaterów i wydarzenia z historii narodu niż alegoryczne dzieła, takie jak posąg Wolności. Pojawiło się również wrażenie, że Amerykanie powinni projektować amerykańskie dzieła publiczne - wybór urodzonego we Włoszech Constantino Brumidiego do dekoracji Kapitolu wywołał ostrą krytykę, mimo że był on naturalizowanym obywatelem USA. Harper's Weekly ogłosił swoje życzenie, aby „M. Bartholdi i nasi francuscy kuzyni„ odeszli na całość ”, kiedy byli przy tym, i od razu dali nam posąg i cokół”. New York Times stwierdził, że „żaden prawdziwy patriota nie może znieść takich wydatków na brązowe kobiety w obecnym stanie naszych finansów”. W obliczu tej krytyki komisje amerykańskie przez kilka lat nie podejmowały żadnych działań.\nGazeta ilustrowana Franka Lesliego , czerwiec 1885, pokazująca (zgodnie z ruchem wskazówek zegara od lewej) drzeworyty ukończonego posągu w Paryżu, Bartholdi i wewnętrzną strukturę posągu\nFundament posągu Bartholdiego miał zostać położony w Fort Wood , nieużywanej bazie wojskowej na wyspie Bedloe, zbudowanej w latach 1807–1811. Od 1823 r. Rzadko była używana, chociaż podczas wojny secesyjnej służyła jako stacja rekrutacyjna. Fortyfikacje budowli miały kształt jedenastopunktowej gwiazdy. Fundament i cokół posągu były ustawione tak, aby był skierowany na południowy wschód, witając statki wpływające do portu z Oceanu Atlantyckiego. W 1881 roku komitet nowojorski zlecił zaprojektowanie cokołu Richarda Morrisa Hunta . W ciągu kilku miesięcy Hunt przedstawił szczegółowy plan, wskazując, że spodziewa się, że budowa potrwa około dziewięciu miesięcy. Zaproponował cokół o wysokości 114 stóp (35 m); W obliczu problemów finansowych komitet zmniejszył tę wysokość do 89 stóp (27 m).\nProjekt cokołu Hunta zawiera elementy architektury klasycznej, w tym portale doryckie , a także elementy inspirowane architekturą aztecką . Duża bryła jest rozczłonkowana detalem architektonicznym, aby skupić uwagę na pomniku. W formie jest to ścięta piramida o powierzchni 62 stóp (19 m) u podstawy i 39,4 stóp (12,0 m) u góry. Wygląd czterech boków jest identyczny. Nad drzwiami z każdej strony znajduje się dziesięć dysków, na których Bartholdi zaproponował umieszczenie herbów stanów (między 1876 a 1889 było 38 stanów USA), chociaż nie zostało to zrobione. Powyżej z każdej strony umieszczono balkon, obramowany filarami. Bartholdi umieścił platformę obserwacyjną w pobliżu szczytu piedestału, nad którym wznosi się sam posąg. Według autora Louisa Auchinclossa piedestał „przypomina potęgę starożytnej Europy, nad którą wznosi się dominująca postać Statuy Wolności”. Komisja zatrudniła byłego generała armii Charlesa Pomeroy Stone'a do nadzorowania prac budowlanych. Budowę fundamentu o głębokości 15 stóp (4,6 m) rozpoczęto w 1883 r., A kamień węgielny cokołu położono w 1884 r. W pierwotnej koncepcji Hunta cokół miał być wykonany z litego granitu . Problemy finansowe ponownie zmusiły go do zmiany planów; Ostateczny projekt zakładał wykonanie wylewanych ścian betonowych o grubości do 6,1 m, licowanych blokami granitowymi. Ten granit Stony Creek pochodzi z Beattie Quarry w Branford w stanie Connecticut . Największą do tej pory wylano betonową masę.\nNorweski inżynier budownictwa lądowego imigranta Joachim Goschen Giæver zaprojektował ramy konstrukcyjne Statuy Wolności. Jego praca obejmowała obliczenia projektowe, szczegółowe rysunki produkcyjne i konstrukcyjne oraz nadzór nad konstrukcją. Kończąc prace inżynieryjne na ramie posągu, Giæver pracował na podstawie rysunków i szkiców wykonanych przez Gustave'a Eiffla.\nRozpakowanie lica Statuy Wolności, która została dostarczona 17 czerwca 1885 roku\nZbieranie funduszy w USA na piedestał rozpoczęło się w 1882 roku. Komitet zorganizował wiele imprez mających na celu zebranie pieniędzy. W ramach jednej z takich akcji, aukcji dzieł sztuki i rękopisów, poetka Emma Lazarus została poproszona o podarowanie oryginalnego dzieła. Początkowo odmówiła, twierdząc, że nie może napisać wiersza o posągu. W tym czasie była również zaangażowana w pomoc uchodźcom do Nowego Jorku, którzy uciekli przed antysemickimi pogromami w Europie Wschodniej. Ci uchodźcy zostali zmuszeni do życia w warunkach, których bogaty Łazarz nigdy nie doświadczył. Widziała sposób, aby wyrazić swoją empatię dla tych uchodźców za pomocą posągu. Powstały sonet „ The New Colossus ”, zawierający kultowe wersety: „Dajcie mi swoje zmęczone, biedne / wasze skulone masy pragnące swobodnie oddychać”, jest jednoznacznie identyfikowany ze Statuą Wolności i jest wyryty na tablicy w jej muzeum .\nMimo tych wysiłków zbieranie funduszy było opóźnione. Grover Cleveland , gubernator Nowego Jorku , zawetował ustawę przewidującą 50 000 dolarów na projekt posągu w 1884 r. Próba, aby w przyszłym roku Kongres dostarczył 100 000 dolarów, wystarczających do ukończenia projektu, również się nie powiodła. Komitet nowojorski, mając w banku tylko 3000 dolarów, zawiesił prace nad cokołem. Ponieważ projekt był zagrożony, grupy z innych amerykańskich miast, w tym z Bostonu i Filadelfii, zaproponowały, że pokryją pełny koszt wzniesienia pomnika w zamian za przeniesienie go.\nJoseph Pulitzer , wydawca New York World , nowojorskiej gazety, ogłosił, że chce zebrać 100 000 dolarów - dziś równowartość 2,3 miliona dolarów. Pulitzer zobowiązał się do wydrukowania nazwiska każdego współpracownika, bez względu na podaną kwotę. Dysk poruszył wyobraźnię nowojorczyków, zwłaszcza gdy Pulitzer zaczął publikować notatki, które otrzymał od współpracowników. „Młoda dziewczyna sama na świecie” przekazała „60 centów, wynik samozaparcia”. Jeden dawca dał „pięć centów jako biedny biurowego chłopca roztoczy wobec Funduszu piedestale.” Grupa dzieci wysłała dolara jako „pieniądze, które zaoszczędziliśmy na pójście do cyrku”. Kolejnego dolara dała „samotna i bardzo stara kobieta”. Mieszkańcy domu alkoholików w rywalizującym z Nowym Jorku Brooklynie - miasta miały się połączyć dopiero w 1898 roku - przekazali 15 dolarów; inni pijący pomagali poprzez skrzynki na datki w barach i salonach. Klasa przedszkolna w Davenport w stanie Iowa wysłała światu prezent w wysokości 1,35 dolara. W miarę napływu datków komitet wznowił prace nad cokołem.\nStatua przybywa do portu w Nowym Jorku na pokładzie francuskiej fregaty Isère 1885\n17 czerwca 1885 r. Do Nowego Jorku przybył francuski parowiec Isère [ fr ] ze skrzyniami ze zdemontowanym posągiem na pokładzie. Nowojorczycy okazali nowy entuzjazm dla posągu. W dokach stało dwieście tysięcy ludzi, a setki łodzi wypłynęło w morze, by powitać statek. Po pięciu miesiącach codziennych wezwań na fundusz posągów, 11 sierpnia 1885 roku, świat ogłosił, że od 120 000 darczyńców zebrano 102 000 dolarów, z czego 80 procent otrzymano w kwotach mniejszych niż jeden dolar.\nMimo sukcesów zbiórki pieniędzy, cokół został ukończony dopiero w kwietniu 1886 roku. Zaraz potem przystąpiono do ponownego montażu pomnika. Żelazna konstrukcja Eiffla została zakotwiczona do stalowych belek dwuteowych w betonowym cokole i zmontowana. Po wykonaniu tej czynności skrawki skóry zostały starannie przymocowane. Ze względu na szerokość cokołu nie można było postawić rusztowania , a pracownicy zwisali na linach podczas montażu poszycia. Bartholdi planował umieścić reflektory na balkonie pochodni, aby go oświetlić; tydzień przed poświęceniem Korpus Inżynierów Armii zawetował tę propozycję, obawiając się, że piloci statków przechodzący obok posągu zostaną oślepieni. Zamiast tego Bartholdi wyciął iluminatory w pochodni - która była pokryta złotymi liśćmi - i umieścił w nich światła. Na wyspie zainstalowano elektrownię, aby zapalić latarkę i zaspokoić inne potrzeby elektryczne. Po wykończeniu skórki architekt krajobrazu Frederick Law Olmsted , współtwórca Manhattan's Central Park i Brooklyn's Prospect Park , nadzorował sprzątanie wyspy Bedloe's w oczekiwaniu na poświęcenie. Generał Charles Stone twierdził w dniu poświęcenia, że żaden człowiek nie zginął podczas budowy pomnika. Nie było to jednak prawdą, ponieważ Francis Longo, trzydziestodziewięcioletni włoski robotnik, zginął, gdy runął na niego stary mur.\nOdsłonięcie Statuy Wolności Oświecenie świata (1886) przez Edwarda Morana . Olej na płótnie. Kolekcja J. Clarence'a Daviesa, Muzeum Miasta Nowy Jork .\nUroczystość poświęcenia odbyła się po południu 28 października 1886 roku. Uroczystości przewodniczył prezydent Grover Cleveland, były gubernator Nowego Jorku. Rankiem w dniu poświęcenia odbyła się parada w Nowym Jorku; szacunki liczby osób, które go obejrzały, wahały się od kilkuset tysięcy do miliona. Prezydent Cleveland stanął na czele procesji, a następnie stanął na trybunie, aby zobaczyć zespoły i maszerujących z całej Ameryki. Generał Stone był wielkim marszałkiem parady. Trasa rozpoczęła się na Madison Square , niegdyś miejscu odsiadki, i prowadziła do Baterii na południowym krańcu Manhattanu przez Fifth Avenue i Broadway , z niewielkim objazdem, aby parada mogła przejść przed budynkiem World na Park Row . Gdy parada mijała nowojorską giełdę, handlowcy wyrzucali z okien taśmę biletową , rozpoczynając nowojorską tradycję parady taśm .\nParada żeglarska rozpoczęła się o godzinie 12:45, a prezydent Cleveland wsiadł na jacht, który zabrał go przez port na wyspę Bedloe's, aby poświęcić się temu. De Lesseps wygłosił pierwsze przemówienie w imieniu komisji francuskiej, a następnie przewodniczący komisji nowojorskiej senator William M. Evarts . French flag nanoszone na twarzy posągu miała być obniżona odsłonić figurę na zakończenie mowy Evarts, ale Bartholdi wziął przerwę jako zakończenie i niech upadek flagi przedwcześnie. Wiwaty położyły kres przemówieniu Evartsa. Prezydent Cleveland przemówił następnie, stwierdzając, że „strumień światła posągu przebije ciemność ignorancji i ucisk człowieka, aż Wolność oświeci świat”. Bartholdi, obserwowany w pobliżu podwyższenia, został wezwany do zabrania głosu, ale odmówił. Orator Chauncey M. Depew zakończył przemówienie długim przemówieniem.\nŻaden zwykły człowiek nie mógł przebywać na wyspie podczas ceremonii, które były zarezerwowane wyłącznie dla dygnitarzy. Jedynymi kobietami, które uzyskały dostęp, była żona Bartholdiego i wnuczka de Lesseps; urzędnicy oświadczyli, że obawiają się, że kobiety mogą zostać zranione w wyniku ścisku ludzi. Ograniczenie to obrażało sufrażystów , którzy wynajmowali łódź i zbliżali się do wyspy tak blisko, jak tylko mogli. Liderzy grupy wygłosili przemówienia, w których oklaskiwali ucieleśnienie wolności jako kobiety i opowiadali się za prawem kobiet do głosowania. Zaplanowany pokaz sztucznych ogni został przełożony na 1 listopada z powodu złej pogody.\nKrótko po poświęceniu, Cleveland Gazette An African American gazeta sugeruje, że pochodnia Statuy nie świeci aż do Stanów Zjednoczonych stał się wolnym narodem „w rzeczywistości”:\n„Wolność oświecająca świat”, rzeczywiście! To wyrażenie przyprawia nas o mdłości. Ten rząd to wyjąca farsa. Nie może, a raczej nie chroni swoich obywateli we własnych granicach. Wepchnij posąg Bartholdiego, pochodnię i wszystko inne, do oceanu, aż „wolność” tego kraju umożliwi nieszkodliwemu i pracowitemu kolorowemu człowiekowi zarabianie na godne życie dla siebie i rodziny, bez bycia kumplem , być może zamordowany, jego córka i żona oburzone, a majątek zniszczony. Idea „wolności” tego kraju „oświecająca świat”, a nawet Patagonii , jest skrajnie śmieszna.\nTablica latarni morskiej i Departament Wojny (1886–1933)\nStatua Wolności c. 1900 , pokazując oryginalny kolor miedzi\nPlakat rządowy wykorzystujący Statuę Wolności do promowania sprzedaży Obligacji Wolności\nKiedy latarka została zapalona wieczorem w dniu poświęcenia posągu, dawała tylko słaby blask, ledwo widoczny z Manhattanu. Świat charakteryzuje go jako „bardziej jak robaczek świętojański niż latarni”. Bartholdi zasugerował złocenie posągu, aby zwiększyć jego zdolność odbijania światła, ale okazało się to zbyt kosztowne. United States Lighthouse Board przejął Statuę Wolności w 1887 roku i zobowiązała się do instalacji urządzeń w celu zwiększenia efektu palnika; pomimo jego wysiłków posąg pozostawał praktycznie niewidoczny w nocy. Kiedy Bartholdi wrócił do Stanów Zjednoczonych w 1893 r., Przedstawił dodatkowe sugestie, z których wszystkie okazały się nieskuteczne. Z powodzeniem lobbował za ulepszeniem oświetlenia w posągu, dzięki czemu odwiedzający mogli lepiej docenić projekt Eiffla. W 1901 roku prezydent Theodore Roosevelt, niegdyś członek komitetu nowojorskiego, nakazał przeniesienie pomnika do Departamentu Wojny , ponieważ okazał się on bezużyteczny jako latarnia morska. Jednostka Army Signal Corps stacjonowała na wyspie Bedloe do 1923 roku, po czym żandarmeria pozostała tam, gdy wyspa znajdowała się pod jurysdykcją wojskową.\nWojny i inne wstrząsy w Europie skłoniły do emigracji na dużą skalę do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX i na początku XX wieku; wielu przybyło przez Nowy Jork i postrzegało posąg nie jako symbol oświecenia, jak zamierzał Bartholdi, ale jako znak powitania w ich nowym domu. Związek z imigracją stał się silniejszy dopiero po otwarciu stacji przetwarzania imigrantów na pobliskiej Ellis Island. Ten pogląd był zgodny z wizją Łazarza w jej sonecie - opisała posąg jako „Matkę Wygnańców” - ale jej dzieło stało się niejasne. W 1903 roku sonet został wyryty na tabliczce przymocowanej do podstawy posągu.\nUstne historie imigrantów rejestrują ich uczucia radości, gdy po raz pierwszy zobaczyli Statuę Wolności. Jeden imigrant, który przybył z Grecji, wspomina:\nWidziałem Statuę Wolności. I powiedziałem do siebie: „Pani, jesteś taka piękna! [ Sic ]. Otworzyłaś ramiona i przyprowadziłaś tutaj wszystkich cudzoziemców. Daj mi szansę udowodnienia, że jestem tego warta, aby coś zrobić, być kimś w Ameryce." I zawsze miałam na myśli ten pomnik.\nPosąg szybko stał się punktem orientacyjnym. Pierwotnie był to matowy miedziany kolor, ale wkrótce po 1900 roku zaczęła się rozprzestrzeniać zielona patyna , zwana także verdigris , spowodowana utlenianiem miedzianej skórki. Już w 1902 r. Wspomniano o nim w prasie; do 1906 roku całkowicie zakrył posąg. Wierząc, że patyna jest dowodem korozji, Kongres autoryzował 62 800 USD (równowartość 1 787 000 USD w 2019 r.) Na różne naprawy i pomalowanie posągu zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Wystąpił znaczny publiczny protest przeciwko proponowanemu malowaniu zewnętrznemu. Army Corps of Engineers badali patyny za złego wpływu do pomnika i stwierdził, że jest chroniony przez skórę „zmiękczone zarysy Statuy i sprawiał, że piękne.” Statua została pomalowana tylko od wewnątrz. Korpus Inżynierów zainstalował również windę, która zabierała gości z podstawy na szczyt cokołu.\n30 lipca 1916 roku, podczas I wojny światowej, niemieccy sabotażyści wywołali katastrofalną eksplozję na półwyspie Black Tom w Jersey City w stanie New Jersey , na terenie obecnego parku Liberty State Park , niedaleko wyspy Bedloe's. Ładunki dynamitu i innych materiałów wybuchowych, które były wysyłane do Wielkiej Brytanii i Francji w ramach działań wojennych, zostały zdetonowane. Posąg doznał niewielkich uszkodzeń, głównie prawej ręki trzymającej pochodnię, i był zamknięty na dziesięć dni. Koszt naprawy posągu i budynków na wyspie wyniósł około 100 000 USD (równowartość około 2350 000 USD w 2019 r.). Wąskie wejście do pochodni zostało zamknięte ze względów bezpieczeństwa publicznego i od tamtej pory pozostaje zamknięte.\nW tym samym roku Ralph Pulitzer , który zastąpił swojego ojca Josepha jako wydawcę World , rozpoczął starania o zebranie 30000 USD (równowartość 705000 USD w 2019 r.) Na system oświetlenia zewnętrznego do oświetlania posągu w nocy. Zdobył ponad 80 000 współpracowników, ale nie udało mu się osiągnąć celu. Różnica została po cichu zrekompensowana prezentem od bogatego darczyńcy - fakt ten został ujawniony dopiero w 1936 roku. Podwodny kabel zasilający dostarczał prąd z lądu, a wzdłuż ścian Fort Wood umieszczono reflektory. Gutzon Borglum , który później wyrzeźbił Mount Rushmore , przeprojektował pochodnię, zastępując większość oryginalnej miedzi witrażami . 2 grudnia 1916 roku Prezydent Woodrow Wilson wcisnął klawisz telegrafu, który włączył światła, skutecznie oświetlając posąg.\nPo przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej w 1917 roku, wizerunki posągu były szeroko wykorzystywane zarówno na plakatach rekrutacyjnych, jak i podczas akcji Liberty obligacji , które zachęcały obywateli amerykańskich do finansowego wsparcia wojny. To wywarło na opinii publicznej deklarowany cel wojny - zapewnienie wolności - i posłużyło jako przypomnienie, że walcząca Francja dała pomnik Stanom Zjednoczonym.\nW 1924 r. Prezydent Calvin Coolidge wykorzystał swoje uprawnienia wynikające z ustawy o starożytności, aby ogłosić posąg pomnikiem narodowym . Jedyne udane samobójstwo w historii posągu miało miejsce pięć lat później, kiedy mężczyzna wyszedł z jednego z okien w koronie i skoczył na śmierć, zerkając na pierś posągu i lądując na podstawie.\nWczesne lata służby w Parku Narodowym (1933–1982)\nWyspa Bedloe w 1927 roku, przedstawiająca pomnik i budynki wojskowe. Widoczne są jedenaście spiczastych ścian Fort Wood , które nadal tworzą podstawę posągu.\nW 1933 r. Prezydent Franklin Roosevelt nakazał przekazanie pomnika National Park Service (NPS). W 1937 roku NPS uzyskał jurysdykcję nad pozostałą częścią wyspy Bedloe. Wraz z odejściem armii NPS zaczął przekształcać wyspę w park. Zarząd Works Progress (WPA) zburzył większość starych budynków, ponownie zaszeregował i ponownie zasypał wschodni kraniec wyspy, a także zbudował granitowe schody dla nowego publicznego wejścia do posągu od tyłu. WPA przeprowadziła również prace renowacyjne w posągu, tymczasowo usuwając promienie z aureoli posągu, aby można było wymienić ich zardzewiałe wsporniki. Zardzewiałe żeliwne stopnie w cokole wymieniono na nowe żelbetowe; Wymieniono również górne części schodów wewnątrz posągu. Zainstalowano miedziane poszycie, aby zapobiec dalszemu uszkodzeniu przez wodę deszczową, która przedostała się do cokołu. Pomnik był zamknięty dla zwiedzających od maja do grudnia 1938 roku.\nW czasie II wojny światowej pomnik pozostawał otwarty dla zwiedzających, choć nie był oświetlany nocą z powodu wojennych przerw w dostawie energii . Zapalono go na krótko 31 grudnia 1943 r. I 6 czerwca 1944 r. W D-Day , kiedy jego światła błysnęły „kropka-kropka-kreska”, kod Morse'a oznaczający V, oznaczający zwycięstwo . W latach 1944–1945 zainstalowano nowe, mocne oświetlenie, a od dnia VE pomnik ponownie został oświetlony po zachodzie słońca. Oświetlenie działało tylko przez kilka godzin każdego wieczoru i dopiero w 1957 roku posąg był oświetlany co noc, przez całą noc. W 1946 roku wnętrze posągu znajdującego się w zasięgu zwiedzających zostało pokryte specjalnym plastikiem umożliwiającym zmywanie graffiti.\nW 1956 roku ustawa Kongresu oficjalnie przemianowała Wyspę Bedloe'a na Wyspę Wolności, zmianę zalecaną wcześniej przez pokolenia Bartholdiego. W ustawie wspomniano także o staraniach o założenie na wyspie Amerykańskiego Muzeum Imigracji , które popierający przyjęli jako federalne zatwierdzenie projektu, choć rząd nie spieszył się z przyznaniem na niego środków. Pobliska Ellis Island została włączona do Pomnika Narodowego Statuy Wolności przez proklamację prezydenta Lyndona Johnsona w 1965 r. W 1972 r. Muzeum imigracji w podstawie posągu zostało ostatecznie otwarte podczas ceremonii prowadzonej przez prezydenta Richarda Nixona . Wspierający muzeum nigdy nie dostarczyli mu środków na zabezpieczenie jego przyszłości i zostało zamknięte w 1991 roku po otwarciu muzeum imigracji na Ellis Island.\n26 września 1972: Prezydent Richard Nixon odwiedza pomnik, aby otworzyć Amerykańskie Muzeum Imigracji . Widoczna jest podniesiona prawa stopa posągu, co wskazuje, że jest on przedstawiony jako poruszający się do przodu.\nW 1970 roku Ivy Bottini poprowadziła demonstrację przy pomniku, podczas której ona i inne osoby z oddziału Narodowej Organizacji Kobiet w Nowym Jorku zawiesiły ogromny sztandar na balustradzie z napisem „ KOBIETY ZJEDNOCZONE! ”.\nOd 26 grudnia 1971 r. Piętnastu weteranów wojny w Wietnamie okupowało posąg, unosząc do góry nogami amerykańską flagę z korony. Wyjechali 28 grudnia zgodnie z nakazem sądu federalnego. Pomnik był również kilkakrotnie przejmowany na krótko przez demonstrantów, nagłaśniających takie sprawy, jak niepodległość Portorykanów , sprzeciw wobec aborcji i sprzeciw wobec interwencji USA w Grenadzie . Demonstracje za zgodą Park Service obejmowały zlot Gay Pride Parade i coroczny zlot Captive Baltic Nations .\nNowy, potężny system oświetlenia został zainstalowany przed Amerykańskim Dwusetleciem w 1976 roku. Statua była centralnym punktem operacji Żagiel , regat żaglowców z całego świata, które wpłynęły do portu w Nowym Jorku 4 lipca 1976 roku i pływały wokół Wyspa Wolności. Dzień zakończył się spektakularnym pokazem sztucznych ogni w pobliżu posągu.\nRenowacja i ponowne poświęcenie (1982–2000)\n4 lipca 1986 : Pierwsza Dama Nancy Reagan (na czerwono) ponownie otwiera pomnik dla publiczności.\nGłówny artykuł: Konserwacja-restauracja Statuy Wolności\nZobacz też: Liberty Weekend\nPosąg został szczegółowo zbadany przez inżynierów francuskich i amerykańskich w ramach planowania stulecia w 1986 r. W 1982 r. Ogłoszono, że posąg wymaga znacznej renowacji. Dokładne badanie wykazało, że prawe ramię zostało nieprawidłowo przymocowane do głównej konstrukcji. Kołysał się coraz bardziej, kiedy wiał silny wiatr i istniało spore ryzyko uszkodzenia konstrukcji . Ponadto głowa została zainstalowana 2 stopy (0,61 m) od środka, a jeden z promieni miał dziurę w prawym ramieniu, gdy posąg poruszał się na wietrze. Konstrukcja szkieletu była silnie skorodowana i około dwóch procent płyt zewnętrznych wymagało wymiany. Chociaż problemy z armaturą zauważono już w 1936 r., Kiedy wymieniono żeliwne części prętów, większość korozji została ukryta przez warstwy farby nakładane przez lata.\nW maju 1982 roku, prezydent Ronald Reagan ogłosił powstanie Statua Wolności, Ellis Island Centennial Komisji kierowanej przez Chrysler Corporation krzesełkowego Lee Iacocca , aby zebrać fundusze potrzebne do zakończenia prac. Poprzez swoje ramię zbierające fundusze, Statuę Wolności - Fundację Ellis Island, Inc., grupa zebrała ponad 350 milionów dolarów darowizn na renowację zarówno Statuy Wolności, jak i Ellis Island. Statua Wolności była jednym z pierwszych beneficjentów kampanii marketingowej o charakterze społecznym . W promocji z 1983 roku ogłoszono, że za każdy zakup dokonany kartą American Express firma przeznaczyłaby jeden cent na renowację posągu. Kampania przyniosła wkład w wysokości 1,7 miliona dolarów na projekt renowacji.\nW 1984 r. Na czas remontu pomnik został zamknięty dla zwiedzających. Robotnicy wznieśli największe na świecie wolnostojące rusztowanie , które zasłaniało pomnik. Ciekły azot był używany do usuwania warstw farby, które były nakładane na wnętrze miedzianej powłoki przez dziesięciolecia, pozostawiając dwie warstwy smoły węglowej , pierwotnie nałożonej w celu zatkania przecieków i zapobiegania korozji. Wydmuchiwania z sodę proszku, usuniętego w smołę bez dalszego uszkodzenia miedzi. Praca konserwatorów była utrudniona przez substancję na bazie azbestu, którą Bartholdi użył - nieskutecznie, jak wykazały inspekcje - aby zapobiec korozji galwanicznej. Pracownicy wewnątrz posągu musieli nosić odzież ochronną , zwaną „kombinezonami księżycowymi”, z niezależnymi obwodami oddechowymi. Większe dziury w miedzianej powłoce zostały naprawione, aw razie potrzeby dodano nową miedź. Wymieniona skóra została pobrana z miedzianego dachu w Bell Labs , który miał patynę bardzo przypominającą posąg; w zamian laboratorium otrzymało część starej miedzi do testów. Pochodnia, która przeciekała wodą od czasu zmian w 1916 roku, została zastąpiona dokładną repliką niezmienionej pochodni Bartholdiego. Rozważano wymianę ręki i barku; Służba Parku Narodowego nalegała, aby zamiast tego zostały one naprawione. Oryginalną latarkę wyjęto i zastąpiono w 1986 roku obecną, której płomień pokryty jest 24- karatowym złotem. Latarka odbija promienie słoneczne w ciągu dnia i jest oświetlana przez reflektory w nocy.\nCała żelazna armatura z kałużami zaprojektowana przez Gustave'a Eiffla została wymieniona. Pręty ze stali nierdzewnej o niskiej zawartości węgla, odporne na korozję, które teraz trzymają zszywki przy skórze, są wykonane z ferralium , stopu, który lekko się wygina i powraca do swojego pierwotnego kształtu, gdy posąg się porusza. Aby zapobiec kontaktowi promienia z ramieniem, promień został przestawiony o kilka stopni. Ponownie wymieniono oświetlenie - nocne oświetlenie pochodziło następnie z lamp metalohalogenkowych, które wysyłają wiązki światła do poszczególnych części cokołu lub posągu, ukazując różne szczegóły. Dostęp do piedestału, który prowadził przez nieokreślone wejście z lat 60. XX wieku, został odnowiony, aby stworzyć szeroki otwór otoczony zestawem monumentalnych drzwi z brązu o symbolicznych wzorach renowacji. Zainstalowano nowoczesną windę, umożliwiającą osobom niepełnosprawnym dostęp do obszaru obserwacyjnego cokołu. W posągu zainstalowano windę awaryjną sięgającą do poziomu barku.\nOd 3 do 6 lipca 1986 r. Wyznaczono „ Weekend Wolności ”, co oznaczało setną rocznicę powstania pomnika i jego ponowne otwarcie. Prezydent Reagan przewodniczył ponownemu poświęceniu, w obecności prezydenta Francji François Mitterranda . 4 lipca odbyła się operacja Sail, a pomnik został ponownie otwarty dla publiczności 5 lipca. W przemówieniu dedykacyjnym Reagana stwierdził: „Jesteśmy strażnikami płomienia wolności; trzymamy go wysoko, aby świat mógł go zobaczyć. "\nZamknięcia i ponowne otwarcia (od 2001 do chwili obecnej)\nStatua Wolności 11 września 2001 r., Gdy w tle płoną Bliźniacze Wieże World Trade Center\nNowa klatka schodowa do korony\nNatychmiast po atakach z 11 września pomnik i Liberty Island zostały zamknięte dla publiczności. Wyspa została ponownie otwarta pod koniec 2001 roku, podczas gdy cokół i posąg pozostały niedostępne. Cokół został ponownie otwarty w sierpniu 2004 r., Ale National Park Service ogłosił, że odwiedzający nie mogą bezpiecznie uzyskać dostępu do posągu z powodu trudności w ewakuacji w nagłym wypadku. Park Service trzymał się tego stanowiska przez pozostałą część administracji Busha . Nowojorski kongresman Anthony Weiner uczynił otwarcie pomnika osobistą krucjatą. W dniu 17 maja 2009 roku prezydent Barack Obama „s sekretarz spraw wewnętrznych , Ken Salazar ogłosił, że jako«dar»do Ameryki, posąg zostanie ponownie otwarty dla publiczności w lipcu 4, ale że tylko ograniczona liczba ludzie będą mogli każdego dnia wznosić się do korony.\nStatua, wraz z cokołem i podstawą, została zamknięta 29 października 2011 r. W celu zainstalowania nowych wind i klatek schodowych oraz dostosowania innych obiektów, takich jak toalety, do norm. Statua została ponownie otwarta 28 października 2012 r., Ale następnie ponownie zamknięta dzień później przed huraganem Sandy . Chociaż burza nie zaszkodziła posągu, zniszczyła część infrastruktury zarówno na Liberty, jak i Ellis Islands , w tym dok używany przez promy, które kursowały na Liberty i Ellis Islands. W dniu 8 listopada 2012 r. Rzecznik Park Service ogłosił, że obie wyspy pozostaną zamknięte na czas nieokreślony w celu wykonania napraw. Ponieważ Liberty Island nie miała elektryczności, zainstalowano generator do zasilania tymczasowych reflektorów oświetlających posąg w nocy. Nadzorca Statuy Wolności , David Luchsinger - którego dom na wyspie został poważnie uszkodzony - stwierdził, że „optymistycznie… miesiące” upłyną zanim wyspa zostanie ponownie otwarta dla zwiedzających. Statua i Liberty Island zostały ponownie otwarte dla publiczności 4 lipca 2013 r. Ellis Island pozostała zamknięta z powodu napraw przez kilka kolejnych miesięcy, ale została ponownie otwarta pod koniec października 2013 r.\nStatua Wolności została również zamknięta z powodu zamknięć rządowych i protestów, a także z powodu pandemii chorób. W październiku 2013 r. Rząd federalny Stanów Zjednoczonych przestał działać , Liberty Island i inne placówki finansowane ze środków federalnych zostały zamknięte. Ponadto Liberty Island została na krótko zamknięta 4 lipca 2018 roku, po tym, jak kobieta protestująca przeciwko amerykańskiej polityce imigracyjnej wdrapała się na pomnik. Jednak wyspa pozostała otwarta podczas zamknięcia rządu federalnego Stanów Zjednoczonych w latach 2018–19, ponieważ Fundacja Statuy Wolności-Ellis Island przekazała fundusze. Został zamknięty od 16 marca 2020 r. Z powodu pandemii COVID-19 . 20 lipca 2020 roku Statua Wolności została ponownie częściowo otwarta zgodnie z wytycznymi Fazy IV Nowego Jorku , a wyspa Ellis Island pozostała zamknięta.\nOryginalna pochodnia Statuy Wolności wystawiona w Muzeum Statuy Wolności\n7 października 2016 r. Rozpoczęto budowę nowego Muzeum Statuy Wolności na Liberty Island. Nowy $ 70 mln euro, 26.000 stóp kwadratowych (2400 m 2 ) Muzeum może być odwiedzane przez wszystkich, którzy przychodzą do wyspy, w przeciwieństwie do muzeum w cokole, który tylko 20% odwiedzających wyspy miał dostęp. Nowe muzeum, zaprojektowane przez FXFOWLE Architects , jest zintegrowane z otaczającym parkiem. Diane von Fürstenberg kierowała zbiórką funduszy na muzeum, a projekt otrzymał ponad 40 milionów dolarów w postaci środków dzięki przełomowi. Muzeum zostało otwarte 16 maja 2019 roku.\nDostęp i atrybuty\nTuryści na pokładzie promu Circle Line przybywającego na Liberty Island , czerwiec 1973 r\nPomnik znajduje się w Upper New York Bay na Liberty Island na południe od Ellis Island , które razem tworzą Pomnik Narodowy Statuy Wolności . Obie wyspy zostały scedowane przez Nowego Jorku do rządu federalnego w roku 1800. Zgodnie z ustaleniami w 1834 Compact między Nowy Jork i New Jersey, które wyznaczają granicę państwową na środkowym zatoki, w oryginalnych wysp pozostają terytorium New York choć znajduje się na stronie New Jersey linii stanu. Liberty Island to jedna z wysp, które są częścią tego gminy z Manhattanu w Nowym Jorku. Teren utworzony w wyniku rekultywacji dodany do pierwotnej wyspy o powierzchni 2,3 akra (0,93 ha) na Ellis Island to terytorium New Jersey.\nZa wejście do pomnika narodowego nie pobiera się żadnych opłat, ale za połączenie promowe są pobierane opłaty, z których muszą korzystać wszyscy odwiedzający, ponieważ prywatne łodzie nie mogą cumować na wyspie. W 2007 r. Firma Statue Cruises otrzymała koncesję na obsługę transportu i biletów, zastępując Circle Line , która obsługiwała tę usługę od 1953 r. Promy, które odpływają z Liberty State Park w Jersey City i Battery na Dolnym Manhattanie , również zatrzymują się na Ellis Island, kiedy jest otwarta dla publiczności, umożliwiając połączoną podróż. Wszyscy pasażerowie promów podlegają kontroli bezpieczeństwa, podobnej do procedur lotniskowych, przed wejściem na pokład.\nOdwiedzający, którzy zamierzają wejść do podstawy posągu i cokołu, muszą otrzymać bezpłatny bilet do muzeum / piedestału wraz z biletem na prom. Osoby, które chciałyby wejść po schodach wewnątrz pomnika do korony, kupują specjalny bilet, który można zarezerwować nawet z rocznym wyprzedzeniem. W sumie może wejść 240 osób dziennie: dziesięć na grupę, trzy grupy na godzinę. Wspinacze mogą przynosić tylko leki i kamery - szafki są przeznaczone na inne przedmioty - i muszą przejść drugą kontrolę bezpieczeństwa.\nNapisy, tablice i dedykacje\nStatua Wolności stoi na Liberty Island\nNa Statui Wolności lub w jej pobliżu znajduje się kilka tablic i tablic poświęconych.\nTablica na miedzi tuż pod postacią z przodu informuje, że jest to kolosalny posąg przedstawiający Wolność, zaprojektowany przez Bartholdiego i zbudowany przez paryską firmę Gaget, Gauthier et Cie ( Cie to francuski skrót analogiczny do Co. ).\nTablica prezentacyjna, na której również widnieje imię Bartholdiego, głosi, że posąg jest darem od ludu Republiki Francuskiej, który honoruje „Sojusz Obojga Narodów w osiągnięciu niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki i potwierdza ich trwałą przyjaźń”.\nTabliczka umieszczona przez American Committee upamiętnia zbiórkę pieniędzy na budowę cokołu.\nNa kamieniu węgielnym znajduje się tablica umieszczona przez masonów .\nW 1903 r. Przyjaciele poety podarowali brązową tablicę z tekstem sonetu Emmy Lazarus „ The New Colossus ” (1883). Do remontu w 1986 roku był montowany wewnątrz cokołu; później znajdował się w Muzeum Statuy Wolności, w bazie.\nTabliczce „Nowy Kolos” towarzyszy tabliczka wręczona przez Komitet Pamiątkowy im. Emmy Lazarus w 1977 roku, upamiętniająca życie poety.\nGrupa posągów stoi na zachodnim krańcu wyspy, ku czci osób ściśle związanych ze Statuą Wolności. Przedstawiono dwóch Amerykanów - Pulitzera i Lazarusa - oraz trzech Francuzów - Bartholdi, Eiffel i Laboulaye. Są dziełem rzeźbiarza z Maryland, Phillipa Ratnera.\nLiberty Island widziana z One World Trade Center Skypod\nPrezydent Calvin Coolidge oficjalnie wyznaczony Statuę Wolności w ramach Statue of Liberty National Monument w 1924 roku pomnik został rozszerzony także m.in. Ellis Island w 1965. W następnym roku, Statua Wolności i Ellis Island były wspólnie dodany do Narodowych Rejestr miejsc historycznych i posąg indywidualnie w 2017 r. Na poziomie niższym niż krajowy pomnik narodowy Statuy Wolności został dodany do rejestru miejsc historycznych stanu New Jersey w 1971 r., A w 1976 r. Został wyznaczony jako punkt orientacyjny w Nowym Jorku .\nW 1984 roku Statua Wolności została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO . „Oświadczenie o znaczeniu” UNESCO opisuje posąg jako „arcydzieło ludzkiego ducha”, które „trwa jako niezwykle silny symbol - inspirujący do kontemplacji, debaty i protestu - ideałów takich jak wolność, pokój, prawa człowieka, zniesienie niewolnictwa, demokracja i możliwości ”.\nWidok z ziemi na Liberty Island\nWysokość miedzianego posągu 151 stóp 1 cal 46 m\nPodstawa cokołu (poziom podłoża) do czubka palnika 305 stóp 1 cal 93 m\nOd pięty do czubka głowy 111 stóp 1 cal 34 m\nWysokość dłoni 16 stóp 5 cali 5 m\nPalec wskazujący 8 stóp 1 cal 2,44 m\nObwód w drugim stawie 3 stopy 6 cali 1,07 m\nGłowa od brody do czaszki 17 stóp 3 cale 5,26 m\nGrubość głowy od ucha do ucha 10 stóp 0 cali 3,05 m\nOdległość przez oko 2 stopy 6 cali 0,76 m\nDługość nosa 4 stopy 6 cali 1,48 m\nDługość prawego ramienia 42 stopy 0 cali 12,8 m\nNajwiększa grubość prawego ramienia 12 stóp 0 cali 3,66 m\nGrubość talii 35 stóp 0 cali 10,67 m\nSzerokość ust 3 stopy 0 cali 0,91 m\nTablet, długość 23 stopy 7 cali 7,19 m\nTablet, szerokość 13 stóp 7 cali 4,14 m\nTabletka, grubość 2 stopy 0 cali 0,61 m\nWysokość cokołu 89 stóp 0 cali 27,13 m\nWysokość fundamentu 65 stóp 0 cali 19,81 m\nWaga miedzi użytej w posągu 60000 funtów 27,22 ton\nWaga stali użytej do wykonania posągu 250 000 funtów 113,4 ton\nCałkowita waga posągu 450 000 funtów 204,1 tony\nGrubość blachy miedzianej 3/32 cala 2,4 mm\nZobacz także: Repliki Statuy Wolności i Statuy Wolności w kulturze popularnej\nReplika Statuy Wolności stanowi część wystroju zewnętrznego hotelu i kasyna New York-New York w Las Vegas Strip\nSetki replik Statuy Wolności są wystawiane na całym świecie. Mniejsza wersja posągu, jedna czwarta wysokości oryginału, została podarowana temu miastu przez amerykańską społeczność w Paryżu. Teraz stoi na Île aux Cygnes , zwrócony na zachód, w stronę swojej większej siostry. Replika o wysokości 9,1 m stała na szczycie Liberty Warehouse przy West 64th Street na Manhattanie przez wiele lat; teraz znajduje się w Brooklyn Museum . W patriotycznym hołdzie Boy Scouts of America , w ramach kampanii Wzmocnij Armię Wolności w latach 1949–1952, przekazali około dwustu replik posągu wykonanego z tłoczonej miedzi i wysokości 2,5 m stanów i gmin w całych Stanach Zjednoczonych. Choć nie jest to prawdziwa replika, posąg zwany Boginią Demokracji, wzniesiony tymczasowo podczas protestów na placu Tiananmen w 1989 roku, był podobnie inspirowany francuskimi tradycjami demokratycznymi - rzeźbiarze starali się uniknąć bezpośredniego naśladowania Statuy Wolności. Wśród innych odtworzeń struktur Nowego Jorku, replika posągu jest częścią zewnętrznej części hotelu i kasyna New York-New York w Las Vegas.\nHead of Liberty, znaczek poczty lotniczej USA, wydanie z 1971 r\nOdwrócona boku monety Dollar Prezydenckim\nJako ikona amerykańska Statua Wolności została przedstawiona na monetach i znaczkach tego kraju. Pojawił się na monetach okolicznościowych wyemitowanych z okazji stulecia jej istnienia w 1986 r., A także na wpisie Nowego Jorku w 2001 r . Do serii kwartałów stanu . Obraz posągu został wybrany do platynowej monety bulionowej American Eagle w 1997 r. I został umieszczony na rewersie lub rewersie krążącej serii monet Presidential Dollar . Dwa obrazy pochodni posągu pojawiają się na aktualnym dziesięciodolarowym banknocie . Zamierzony fotograficzny wizerunek posągu na wiecznym znaczku z 2010 roku okazał się być repliką w kasynie w Las Vegas.\nPrzedstawienia posągu były wykorzystywane przez wiele instytucji regionalnych. W latach 1986-2000 stan Nowy Jork wydał tablice rejestracyjne z zarysem posągu. The Basketball Association Narodowy dla kobiet „s New York Liberty zastosowanie zarówno nazwa posągu i jego obraz w ich logo, w którym podwójna płomień palnika jako koszykówki. The New York Rangers z National Hockey League przedstawiono głowę posągu na ich trzecim jersey , począwszy od 1997. National Collegiate Athletic Association „s 1996 koszykówki mężczyzn Final Four , grał w New Jersey Meadowlands Sports Complex , biorące posąg w jego logo. Libertarian Party w Stanach Zjednoczonych używa posąg w jego godła.\nPosąg jest częstym tematem w kulturze popularnej. W muzyce, został wywołany w celu wskazania poparcie dla polityki amerykańskiej, jak w Toby Keith „s song« uprzejmości czerwony, biały i niebieski (Zły amerykański) », w opozycji, pojawiając się na okładce Dead Kennedys ” album Bedtime for Democracy , który protestował przeciwko administracji Reagana. W filmie pochodnia jest scenerią kulminacyjną wyreżyserowanego przez reżysera Alfreda Hitchcocka filmu Saboteur z 1942 roku . Posąg ten jest jednym z najsłynniejszych występów kinowych na obrazie Planeta małp z 1968 roku , na którym jest do połowy zakopany w piasku. Zostaje przewrócony w filmie science-fiction Dzień Niepodległości, aw Cloverfield zerwana zostaje głowa. W powieści o podróżach w czasie Jacka Finneya Time and Again , prawe ramię posągu, wystawionego na początku lat osiemdziesiątych XIX wieku w Madison Square Park, odgrywa kluczową rolę. Robert Holdstock , redaktor konsultacyjny The Encyclopedia of Science Fiction , zastanawiał się w 1979 roku:\nGdzie byłaby science fiction bez Statuy Wolności? Przez dziesięciolecia górował lub rozpadał się ponad pustkowiami opuszczonej Ziemi - giganci go wykorzenili, kosmici uznali go za ciekawy ... symbol Wolności, optymizmu, stał się symbolem pesymistycznego spojrzenia science fiction na przyszłość.\nPrzybliżone wysokości różnych ważnych posągów:\n1. Statua Jedności 240 m (790 stóp) (w tym 58 m (190 stóp) podstawa)\n2. Spring Temple Buddha 153 m (502 ft) (w tym 25 m (82 ft) cokół i 20 m (66 ft) tron)\n3. Statua Wolności 93 m (305 ft) (w tym 47 m (154 ft) cokół)\n4. Ojczyzna wzywa 87 m (285 ft) (w tym 2 m (6 ft) 7 cm) wygaszania)\n5. Christ Odkupiciela 38 m (125 stóp) (z. 8 m (26 stóp), cokół)\n6. Michelangelo David 5,17 m (17,0 stóp) (zaw. 2,5 m (8 stóp 2 cale) cokołu)\nLista posągów według wysokości\nLista najwyższych posągów w Stanach Zjednoczonych\nPlace des États-Unis w Paryżu, Francja\nStatua Wolności (film) , film dokumentalny Kena Burnsa z 1985 roku\nPosągi i rzeźby w Nowym Jorku\nWikicytaty zawierają cytaty związane z: Statua Wolności\nWikimedia Commons znajdują się multimedia związane ze Statuą Wolności .\nWikivoyage ma listę Statuy Wolności .\nStatua Wolności - Fundacja Ellis Island\n„A Giant's Task - Cleaning Statue of Liberty”, Popular Mechanics (luty 1932)\nWidoki z kamer internetowych umieszczonych na Statui Wolności\nWykonane w Paryżu Statua Wolności 1877–1885 - wiele fotografii historycznych\nPierwsza strona The Evening Post (Nowy Jork) obszernie opisująca poświęcenie 28 października 1886 roku\nStatua Wolności w Structurae\nHistoric American Engineering Record (HAER) No. NY-138, „ Statue of Liberty, Liberty Island, Manhattan, New York, New York County, NY ”, 404 zdjęcia, 59 kolorowych folii przezroczystych, 41 mierzonych rysunków, 10 stron danych, 33 zdjęcie strony z napisami\nHAER nr NY-138-A, „ Statua Wolności, budynek administracyjny ”, 6 zdjęć, 6 wymierzonych rysunków, 1 strona z podpisami zdjęć\nHAER nr NY-138-B, „ Statua Wolności, Budynek Koncesji ”, 12 zdjęć, 6 wymierzonych rysunków, 1 strona z podpisem pod zdjęciem\nStatua Wolności , dyskusja BBC Radio 4 z Robertem Gildeą, Kathleen Burk i Johnem Keane ( In Our Time , 14 lutego 2008)\nTę stronę ostatnio edytowano 3 października 2020 o 04:06 (UTC) .


Różnorodne sposoby na podróżowanie – z wizami oraz bez | Portal Tematyczny\nYou are here: Home / Pozostałe / Różnorodne sposoby na podróżowanie – z wizami oraz bez\nOstatnimi czasy można usłyszeć o jeżdżeniu autostopem. Bohaterowie takiego przedsięwzięcia określają sobie, do jakiego miejsca chcą się dostać, możliwie niewysokim kosztem. Liczą się z niedogodnościami, jakie przyjdzie im znosić w czasie takiego wypadu. W pewnych sytuacjach ich środki finansowe są skromne, a innym wspólnie nie narzekają na brak gotówki. Niemniej jednak nie zasobność naszego portfela jest przyczyną tego rodzaju podróżowania. Co poniektórzy po prostu ubóstwiają takie wyzwania. Autostopowicza możemy niejako nazwać szczytowym turystą, który pakuje swoje rzeczy oraz wychodzi na ulicę, w jakim miejscu zdany jest wyłącznie na życzliwość kierowców. Czasem trafi mu się kurs w fotelu samochodu, innym wraz jeździ na pace, a w pewnych momentach ma obowiązek zdać się na prywatne nogi lub też zorganizować https://konsularnyserwis.wordpress.com. To, czy kierowca przewiezie osobę za darmo, czy również zażyczy sobie drobnej sumy zależy od natury takiego człowieka. W pewnych sytuacjach taki autostopowicz osobiście odpali za podwiezienie kilka groszy uczynnemu kierowcy. Fundamentalnym atrybutem takiego turysty powinien być namiot, bo gdzieś taka osoba musi przenocować. Mówimy tu o tak zwanym nocowaniu na dziko.\nInternet Wrocław 31 maja 2021 By admin


przystawka balansowa francuz - Fachowiec poszukiwany - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nprzystawka balansowa francuz\nuszkodzone koło, ośka,\nBy pajabrava, October 15 in Fachowiec poszukiwany\nProszę o wsparcie, radę pomoc...\nNabyłem taki oto zegar z mechanizmem bez żadnych oznaczeń. Z charakterystycznej budowy i elementów istotnych wnoszę,że "francuz". pojęcia nie mam w jakim okresie wykonany i przez kogo?. to jednak nie jest problemem. Problemem jest uszkodzona ośka koła balansowego w przystawce dość nietypowe(jDŁUGOŚĆ 3,5 CM SZEROKOŚĆ 2,3 CM ) ( . Znalazłem niemal identyczną w archiwum allegro: https://archiwum.allegro.pl/oferta/przystawka-balansowa-oryginalna-francuska-kompletn-i7224867233.html . Brakuje spodniej części ośki z paletami,czy paletą. Ułamana, zgubiona ..?? Nie mam pojęcia jak mogła wyglądać brakująca część. Czy można to naprawić, czy jedynie zakup kompletnej przystawki załatwiłby sprawę? Proszę doradźcie pomózcie ,jestem w kłopocie,czy szukać nowego mechanizmu do obudowy (średnica robocza ok.7cm.) czy dać sobie spokój z rekonstrukcją?. Dołączam fotki i bardzo liczę na sygnały z podpowiedzią. Nie jestem zegarmistrzem,jedynie miłosnikiem zegarów. Pozdrawiam\nMam wrażenie, ale może się myle- za cieńki jestem-\nAle to wychwyt cylindrowy...\nPoszukiwania takiego balansu moga potrwać-- niestety.\nu mnie kilka kieszonek czeka na dawcę, ale to trudno, bo właśnie najczęściej cylindry sa przełamane..\nNo chyba, ze kupisz na zatoce kompletny, lub przynajmniej os z cylindrem i przełożysz...\nMoże ktoś z forum ma cylindry na zbyciu to Cię poratuje, ale pewnie będziesz musiał co-nieco pomierzyć( srednice cylindra długosć osi... średnicę czopów... itp..\nmkl1 dzięki piękne za odp. nie pocieszyłes mnie za bardzo poczekam co sie rozwinie dalej...\n2 godziny temu, pajabrava napisał:\nNie wierz temu co mówi "mkl1" są osoby w tym kraju które potrafią to zrobić.\nJedyny problem cena .\nCzy ja pisałem, że NIE, lub NIKT ???\nNo chyba,że miałeś na myśli, że jestem osobą, .......niewiarygodną?\nDzięki za zabranie głosu i zasianie ziarna nadziei. W linku do arch aukcji allegro cała oryginalna przystawka kosztowała 99 zł. Nie została sprzedana. Większych pieniedzy raczej nie przewiduję na uruchomienie mechanizmu. jeśli mozesz pomóc w temacie ,daj znak\nZobacz na zatoce...\nto tylko cena za cylinder ( lista wymiarowa w ofercie)\ndodja całą robociznę za zrobienie kompletnego balansu.\n4 godziny temu, pajabrava napisał:\nW linku do arch aukcji allegro cała oryginalna przystawka kosztowała 99 zł. Nie została sprzedana. Większych pieniedzy raczej nie przewiduję na uruchomienie mechanizmu.\nPolicz czy się zmieścisz w 99 pln ?\nno chyba, że potrafisz to zrobić...\nJak masz okazję kup komplet...\n14 godzin temu, mkl1 napisał:\nCzy ja pisałem, że NIE, lub NIKT ???........\nWitam, czy ja napisałem gdzieś że jesteś osobą niewiarygodną ?\nChociaż nie wiem czy miał być to dowcip, sarkazm czy niewiarygodność ?\nBo widząc takie koło wychwytowe\nJa chciałem tylko podnieść na duchu naszego Kolegę bo chyba po Twojej wypowiedzi był trochę zdołowany\n17 godzin temu, pajabrava napisał:\n13 godzin temu, pajabrava napisał:\nMarku zwróć uwagę że aukcja na którą się powołujesz była ponad dwa i pół roku temu i że nie było napisane że jest to sprawna przystawka balansowa.\nTak jak napisał powyżej Kol. "mkl1" aktualnie ciężko będzie znaleźć cylinder z dostawą w cenie 20 € a to jest praktycznie cały Twój budżet.\nObawiam się też że mało kto podejmie się naprawy przystawki cylindrowej za 100 PLN. Ale też raczej w tym budżecie nie dostaniesz sprawnego\nwerku do Twojego zegara. A ten co pokazujesz ma trzy zalety: ma ładną tarczę, pasuje do zegara i już jest .\nPodeślij wymiary balansu (średnicę, grubość nie złamanej osi, dobrze by było też wysokość /między mostkiem a płytą) popytam wśród\nznajomych może coś znajdą.\np.s. Sprawdziłem "zatokę" na którą powoływał się Kol. "mkl1" i dobrze pamiętałem to co podał to są ceny za małe osie . Przy Twojej przystawce raczej potrzebna jak się znam duża/gruba oś a tu cena jest nie 13 ale 26 € plus wysyłka (trzeba z Niemcem negocjować wysyłkę)\nEdited October 16 by Kieszonkowe\nPodzięki serdeczne za pomoc. Na tę chwilę jestem przez 12 h. w batalii z koroną, sprawą cylindra zajmę się jutro:)\nRoman Tobie szczególne Bóg zapłać. Zwymiaruję jutro. pozdrawiam\nNaprawiam takie przystawki balansowe, mam cylindry, koszt naprawy 250 złotych...\nJeśli kolega chce kupić sam cylinder, trzeba podać: średnicę, wysokość całkowitą, oraz początek pasażu.\nEdited October 16 by kiniol\nW dniu 16.10.2020 o 09:42, kiniol napisał:\nNaprawiam takie przystawki balansowe, mam cylindry, koszt naprawy 250 złotych... ...\nTeż czasami zdarza mi się nie popsuć jakiegoś cylindra czy przystawki\n........Jeśli kolega chce kupić sam cylinder, trzeba podać: średnicę, wysokość całkowitą, oraz początek pasażu.....\nMam też ja\nAle jak znam życie to jak dojdzie coś do czego to okaże się że zabraknie szukanego rozmiaru\nOstatnio szukałem osi dla Kolegi który robił przystawkę balansową drugiemu Koledze\nktóry się poddał z jej naprawą przejrzałem 10 pojemników znalazłem 4 osie 1,1 mm\nale i tak żadna nie pasowała wysokością .\nEdited October 18 by Kieszonkowe\nPrzecież cylinder można podszlifować albo wstawić dłuższy tampon...\n22 minuty temu, kiniol napisał:\nTak własnie cylinder który jest własnością naszego Kolegi (i jest na górze na moim pierwszym zdjęciu )\ntak był zrobiony - po pół roku walki z nim doszedłem do tego że poprzedni naprawiacz popodmieniał cylinder\ni koło wychwytowe i dopiero dobranie właściwych spowodowało że zegarek ożył. Koszty naprawy już dawno\nprzekroczyły cenę którą ustaliliśmy za naprawę - ale właściwie to chyba powinienem jeszcze dopłacić właścicielowi\nbo przecież nauka kosztuje .\np.s. A miało być tak prosto, tylko dobranie włosa, czyszczenie, regulowanie, uzupełnienie brakujących wskazówek.\nI gotowe... ale cylindry duże już mnie się kończą...


Zabiegi Fizjoterapeutyczne Wrocław – Terapia manualna | Kamil Druzd\nZabiegi Fizjoterapeutyczne Wrocław – Terapia manualna – Oferta:\nIm wcześniej zareagujesz, tym szybciej masz szansę odzyskać pełną sprawność.\nEfekty leczenia są najczęściej odczuwalne już po pierwszej wizycie.\nDbając o swoje zdrowie teraz, zaoszczędzisz ogromne kwoty wydawane w przyszłości na leczenia czy operacje, których można było uniknąć.\nZyskaj czas oraz spokój wewnętrzny.\nJeśli Twój organizm wysyła Ci sygnały, reaguj na nie!\nStoisz czasami na jednej nodze lub przenosisz ciężar ciała z nogi na nogę?\nByć może często widzisz ludzi, którzy w oczekiwaniu na tramwaj, stoją na jednej nodze wyprostowanej, a drugą uginając w kolanie wysuwają w bok lub do przodu, inni zmieniają nogę podporową - to nie jest jednak zdrowe dla naszego ciała.\nZdziwiony, że taka "drobnostka" wymaga ingerencji fizjoterapeuty?\nJeśli też tak robisz i jest to dla Ciebie po prostu "bardziej komfortowe" to wiedz, że powinieneś już teraz zainterweniować. Taka postawa wynika najcześciej z: zaburzeń mięśniowych, zblokowanych stawów, skrzywień kręgosłupa lub nawet urazów! Skutki takiego sukcesywnego przeciążania stawów pojawiają się po kilku/kilkunastu latach, a powstałe zwyrodnienia są nie do odwrócenia. Postaw na zdrowie i zareaguj już teraz.\nDrętwieją Ci ręce w nocy lub nad ranem? To jeden z najczęściej (niesłusznie) ignorowanych objawów.\nJeśli budzisz się ze ze zdrętwiałymi palcami lub całą ręką i uznajesz, że to normalne, a winą obarczasz przybrane podczas snu pozycje, to masz rację tylko w połowie.\nOwszem, mechanizm nocnego cierpnięcia ręki najczęściej jest skutkiem niedokrwienia, natomiast nasz organizm jest tak sprytnie zbudowany, że samo jej niefortunne ułożenie po prostu nie może prowadzić do tak masywnego niedokrwienia, abyś odczuwał np. mrowienie.\nGdyby tak było, wszyscy borykaliby się z tą przypadłością. Przecież nikt z nas nie przyjmuje fizjologicznie idealnych "póz" podczas snu. W związku z tym przyczyna główna tkwi w innym miejscu. Weź sprawę w swoje ręce. Przyjdź sprawdzić tę dolegliwość, zanim problem urośnie.\nMiewasz zawroty i/lub bóle głowy?\nJeśli ból głowy Cię ogranicza w codziennych czynnościach i pojawia się coraz częściej, a do tej pory nie udało Ci się znaleźć jego przyczyny, to wiedz, że masz wybór. Możesz sięgnąć po garść leków, które być może chwilowo pozwolą zapomnieć o problemie lub... odnaleźć prawdziwą przyczynę bólu.\nZ doświadczenia wiem, że najczęściej leży ona w naszym układzie kostno-mięśniowym i żadne pigułki tu nie pomogą. Problem może wynikać z niedotlenienia mózgu, spowodowanego zaburzenia funkcjonalnymi w obrębie stawów kręgosłupa szyjno-piersiowego lub napięciami mięśniowo-powięziowym w obrębie szyi i głowy.\nNajczęściej okazuje się, że jestem w stanie go całkowicie wyeliminować w zaledwie kilka wizyt. Pomogę Ci odzyskać dobre samopoczucie i sprawność. Jeśli zmagasz się z bólem, sprawdź mnie.\nDoskwiera Ci inna przypadłość? A może masz wątpliwości?\nZadzwoń, a na pewno Ci podpowiem, czy wymaga to ingerencji fizjoterapeuty.\nNajczęściej pomagam przy:\nZespołach korzeniowych (rwa kulszowa, rwa udowa, rwa ramienna, dyskopatie, przepukliny i wypukliny krążka międzykręgowego, neuralgia międzyżebrowa)\nZmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa oraz jego funkcjonalnych skrzywieniach (pogłębiona lub spłycona lordoza lub kifoza, skolioza)\nBólach i zawrotach głowy, szumach usznych, mroczkach przed oczami, bólach imitujących ból zębów\nProblemach z oddychaniem, przełykaniem,\nBólach barku, ograniczeniach ruchomości kończyny górnej\nTzw. Łokciu tenisisty, golfisty, zespole cieśni nadgarstka\nCierpnących palcach rąk lub nóg, zaburzeniach czucia, nocnych drętwieniach lub skurczach w kończynach\nBólach bioder, kolan, ograniczeniu ruchomości kończyny dolnej\nOstrogach piętowych, płaskostopiu, zespole rozcięgna podeszwowego\nBolesnym miesiączkowaniu, nietrzymaniu moczu, zaburzeniach perystaltyki jelit\nSkręceniach, zwichnięciach stawów i stanach po złamaniach kości\nNie jestem w stanie wypisać każdego przypadku, którego leczeniem się zajmuję, więc jeśli zmagasz się z inną dolegliwością, zadzwoń i sprawdź czy mam doświadczenie w tej konkretnej sytuacji i czy mogę Ci pomóc.\nPracuję wieloma technikami.\nZawsze wybieram tę, która będzie w Twoim przypadku najlepsza.\nWykorzystuję wiele technik z jej zakresu. Jest to metoda skupiająca się między innymi na ucisku, chiropraktyce i mobilizacji ruchem pewnych punktów na ciele. Dociera do miejsc bolesnych i przywraca równowagę mięśniową\nczytaj więcej o: terapia manualna\nTo metoda przywracania przewodnictwa nerwowego za pomocą specjalistycznego narzędzia zwanego „klawikiem”. Wykorzystujemy tu naturalne mechanizmy organizmu.\nGłównym celem, jak sama nazwa wskazuje, jest leczenie, a możliwość odprężenia się podczas takiego zabiegu jest miłym skutkiem ubocznym. Jest szczególnie polecana przy przewlekłych dolegliwościach.\nczytaj więcej o: masaż leczniczy\nTo idealne rozwiązanie na złagodzenie zmęczenia fizycznego i psychicznego. Ciągłe napięcie i życie w biegu wpływają na nasze samopoczucie, a masaż relaksacyjny doda Ci energii i sprawi, że poczujesz się odprężony.\nWyznaję zasady, że:\nMa nie boleć\nJeśli myślisz, że jesteś już w takim wieku, że pewne czynności po prostu sprawiają ból i przyjmujesz to jako coś pewnego, to Ja kompletnie się z Tobą nie zgadzam!\nPrzychodzi do mnie wiele osób, które myślały, że jest już za późno (lub za wcześnie) na podjęcie leczenia i poprawy stanu swojego zdrowia. Dzięki dostępności wielu metod i 9 lat doświadczenia wiem, że nie jest to prawdą. Ból jest sygnałem ze strony organizmu, że coś jest nie tak! A jeśli coś nie gra, to trzeba to naprawić.\nPorzuć wymówki i podejmij działanie! Kliknij tutaj i skontaktuj się ze mną.\nJeżeli boli, szukaj dalej.\nJeżeli byłeś już u jednego lub wielu specjalistów i wciąż jesteś niezadowolony, wizyty nie spełniały Twoich oczekiwań i nie przyniosły obiecanych efektów, to wybierz się do kolejnego eksperta.\nAle tym razem wybierz takiego, który naprawdę ma wiedzę i jest pewny w swoich działaniach. Wiesz dlaczego? Bo jeżeli Cię boli, to nie masz wyboru. Ból sam nie zniknie, ale jeżeli trafisz na chociaż jednego dobrego specjalistę, to gwarantuję, że Ci pomoże. Pomaganie ludziom, to moja pasja, w którą zainwestowałem dużą część mojego życia. Jeżeli szukasz konkretnej osoby, to właśnie ją znalazłeś. Sprawdź mnie!\nNajpierw Liceum Zawodowe - kierunek: masaż leczniczy, potem Akademia Medyczna. Następnie - Akademia Wychowania Fizycznego na kierunku fizjoterapia i zdobycie tytułu magistra. Od 2009 roku pracuję z ludźmi i nie przestaję się rozwijać. Stale poszerzam swoją wiedzę i udoskonalam techniki, po to, aby wyleczyć Ciebie jak najlepiej.\nWedług mnie, największym błędem, jaki można popełnić w pracy fizjoterapeuty, to spoczęcie na laurach, porzucenie nauki i myślenie, że jest się już wystarczająco dobrym. Ja wciąż się uczę i aktualizuję swoją wiedzę. Obiecuję Ci, że nie przestanę. I to mnie wyróżnia. Jeśli masz jeszcze jakieś wątpliwości, poznaj opinie moich klientów!\nKliknij tutaj i skontaktuj się ze mną\nOto opinie klientów, którzy dzięki współpracy ze mną odzyskali pełną radość i komfort życia:\nOto najczęściej zadawane mi pytania i moje odpowiedzi na nie:\n1Boli mnie to i to, czy mi Pan pomoże?\nNa ogół zajmuję się większością problemów, z którymi ludzie do mnie dzwonią, ale nigdy nikomu nie mogę obiecać, że go wyleczę, póki nie zdiagnozuję problemu.\n2Ile będzie potrzeba zabiegów?\nJestem w stanie określić to w trakcie pierwszego zabiegu. Tylko wtedy można przeprowadzić rzetelną diagnozę. Każdy organizm reaguje inaczej i każdy przypadek jest inny, ale z reguły do poprawy zdrowia powinny przyczynić się 3 zabiegi.\n3Czy po odbyciu leczenia u Pana problem nie wróci?\nNigdy nie mogę tego obiecać. Pacjent dostaje instruktaż co do ćwiczeń oraz szczegółowe zalecenia, co i jak robić. To wszystko razem daje szansę na długotrwałe utrzymanie się efektów terapii. Nie mam jednak wpływu na każdą minutę życia pacjenta ani, tym bardziej, na losowe zdarzenia. Podsumowując, jeśli nic nie zdarzy się "po drodze", a problem jest do całkowitego wyleczenia, to jak najbardziej - możemy się z nim pożegnać.\n4Czy zajmuje się Pan dziećmi?\nJeśli chodzi o wady postawy, to jak najbardziej, natomiast schorzenia neurologiczne odsyłam do innych specjalistów (w zależności od specyfiki schorzenia).\n5Czy to jest bezpieczne?\nJak najbardziej. Wszystkie metody, które stosuję w trakcie zabiegu, są bezpieczne. Również po to przeprowadza się wywiad, testy i badania funkcjonalne, aby mieć pewny grunt do dalszych działań i 100% pewności, że terapia Ci pomoże, a nie zaszkodzi. Każda technika jest również weryfikowana względem odczuć pacjenta. Mało tego, jeśli widzę, że problem przerasta moje możliwości lub sam pacjent ma lęk i opory, to nie forsuję danej metody.\n6Co przynieść ze sobą?\nJeżeli ktoś posiada badania obrazowe (rtg, mri, tk, usg) bardzo chętnie je przejrzę, choć szczerze mówiąc i tak najistotniejsze jest, to co pacjent odczuwa i co wychodzi podczas wstępnego rozpoznania problemu. Strój jest dowolny. Niektórzy biorą ze sobą ręcznik, ale nie jest to koniecznością. Chodzi o to, abyś czuł się komfortowo.\n7Ile trwa pojedyńczy zabieg?\nJak wszystko, jest to kwestia indywidualna. Zazwyczaj zabieg trwa ok. 45-60 min. Bywa jednak tak, że czasami po pół godzinnym zabiegu pacjent był zdrowy, a zdarzało się też, że nad danym problemem należy pochylić się ciut dłużej. Wówczas pozostaje mi poprosić o wyrozumiałość kolejnego pacjenta, bo nie zostawię Cię bez pomocy. Każda wizyta ma Ci pomóc, nawet jeśli to potrwa odrobinę dłużej.\n8Jak często należy wykonywać zabiegi?\nTo oczywiście również kwestia indywidualna, ale przy stosowanych przeze mnie metodach sugeruję wizytę nie częściej niż raz w tygodniu, a jeśli dobrze wszystko zagra, to kolejna wizyta jest umawiana na za dwa tygodnie albo i za miesiąc.\n9Wie Pan, generalnie nic wybitnego mi nie dolega, ale żona mnie do Pana wygania. Czy musze przyjść?\nOczywiście nic na siłę, ale zasadniczo jestem wielkim zwolennikiem profilaktyki, więc nawet jak nic wielkiego nam nie doskwiera, warto takowy "przegląd", od czasu do czasu, zrobić. A tak na marginesie, jak już taki delikwent przyjdzie, to okazuje się, że wcale tak kolorowo nie jest i dobrze, że żona poganiała, bo jakby przyszedł kilka lat później, to prawdopodobnie wymagane byłyby bardziej drastyczne metody leczenia…\n10Czy można płacić kartą?\nNiestety, na razie jedyną formą płatności jest gotówka.\nZastanawiasz się, czy Twoje zdrowie jest warte stówki?\nChciałbyś uprawiać sport, cieszyć się świetną sylwetką lub mieć fajną formę na lato? Pozwolisz, aby Twój wysiłek i motywację zaprzepaściła kontuzja lub ból? Nie osiągniesz swoich celów, jeśli będzie ograniczał Cię ból lub kontuzja.\nMasz rodzinę, która jest dla Ciebie bardzo ważna? Może masz dzieci? Nie będziesz w stanie cieszyć się żadną z tych sfer, jeśli po kilku minutach zabawy z dzieckiem czy gotowania posiłku dla najbliższych poczujesz ból, który uniemożliwi Ci branie udziału w tych czynnościach i czerpania z nich radości.\nJeśli pozwolisz, aby ból odbierał Ci radość z najważniejszych dla Ciebie rzeczy, jeśli pozwolisz, aby Twój progres i rozwój własnych pasji zatrzymała kontuzja lub jakaś dolegliwość, to jesteś na przegranej pozycji. Wiesz dlaczego? Ponieważ NIKT za Ciebie nie weźmie odpowiedzialności za Twoje wybory i zdrowie.\nJeśli chcesz cieszyć się każdym dniem i odważnie sięgać po swoje marzenia, to weź sprawy w swoje ręce.\nWykonaj pierwszy krok, a ja postawię Cię na nogi


historycy.org -> PiS: opozycja koncesjonowana\nPiS: opozycja koncesjonowana, Teza Jerzego Wasiukiewicza\nDo założenia tematu natchnęły mnie dywagacje Jerzego Wasiukiewicza nad powstaniem Ruchu Narodowego. Kilka ważnych wycinków z artykułu:\nJak widać plan naszych obecnych „elit” to kanalizowanie ruchów społecznych i atomizowanie społeczeństwa. Pisałem już na wPolityce.pl, że mamy do czynienia z czymś co nazwałem koncesjonowaną opozycją parlamentarną. Pytałem wówczas czy jedynie słuszna opozycja parlamentarna, jedyna dopuszczalna, mająca prawo funkcjonowania w życiu politycznym kraju to Prawo i Sprawiedliwość. Janusz Palikot mówi wprost o „cynicznym hodowaniu Kaczyńskiego”, czyli mówi otwarcie, że partia Kaczyńskiego w planach owych „elit” ma wyznaczone przez te „elity” określone zadanie. I rzeczywiście, to w szeregach PiS swoje miejsce odnaleźli choćby ci politycy, którzy są tzw. uniosceptykami, mimo że przewodnia linia PiS jest jak najbardziej prounijna, a prezes PiS jest już nawet gotowy budować armię europejską.\n„Marsz Niepodległości” stał się groźny ponieważ jest to inicjatywa, która wymknęła się spod kontroli politycznym „elitom”. I właśnie dlatego groźny, że nie dał się wpisać jako jedna z inicjatyw Prawa i Sprawiedliwości. A więc nie dał się wcisnąć jako inicjatywa koncesjonowanej, jedynie słusznej opozycji. I wbrew pozorom jest on większym zagrożeniem dla takiej Platformy Obywatelskiej, która po prostu oszukała i nadal oszukuje ludzi, którzy oddali na nią swój głos, niż dla PiS. Jest większym zagrożeniem ponieważ aktywizuje ludzi, aktywizuje różne środowiska, a to może oznaczać w przyszłości prawdziwą zmianę Polski, prawdziwe jej odzyskanie i w konsekwencji również zmianę na scenie politycznej. I obecne polityczne „elity” się tego boją, bo większość z nich myśli tylko o swoich stołkach, o swoich geszeftach, a los kraju i jego obywateli ich nic nie obchodzi. I Ruch Narodowy został właśnie po to powołany, by tę Polskę odzyskać dla Narodu, a nie politycznych „elit”, które od ponad 20 lat żerują na tym Narodzie.\nSamo już to, że na zakończenie Marszu Niepodległości z ust Roberta Winnickiego padły słowa o obalaniu republiki okrągłego stołu są zapowiedzią ogromnej zmiany w debacie politycznej. Nastąpiło bowiem za jednym zamachem coś z czym do tej pory nie mieliśmy do czynienia, co nie zostało wcześniej tak mocno zaakcentowane. Zanegowanie „dorobku” okrągłego stołu. Zanegowanie całej dotychczasowej pookrągłostołowej polityki, która okazała się klęską\nTakże ciekawe wydają się słowa ministra Gowina, który powiedział:\n"Dopóki PiS ma monopol na patriotyzm, to nic nam nie grozi".\nJa sprawę widzę tak, że w obecnym układzie partii w parlamencie widmo wejścia do niego zupełnie nowego narodowego tworu zrodziło strach w ciągle niezmieniających się aktorach politycznej gry w sejmie, którzy od 1989 r. mają główny wpływ na politykę w Polsce. Zastanówmy się, co jest lepsze dla establishmentu IIIRP, opozycja której wizerunkiem są staruszkowie z Radia Maryja wyznający "religię smoleńską", czy młodzi radykałowie z Ruchu Narodowego, którzy negują pookrągłostołową politykę?\nA moze tak. Wszechwałdna władza postanowiła rozdrobnic opozycje koncesjonowaną i załozyła ruch narodowy, wypromowała go, kontroluje i dzięki temu ma teraz dwie koncesjonowane opozycje, które musza się wziąc za łby. Skoro nie mamy wolnosci ani demokracji, to ONR musi byc produktem słuzb na zamówienie władzy.\nTen post był edytowany przez balum: 11/12/2012, 9:28\nPrzeczytałem "Ja sprawę widzę tak, że w obecnym układzie partii w parlamencie widmo wejścia do niego zupełnie nowego narodowego tworu(...)" i nie przestałem się śmiać przez 5 minut.\nNormalnie mam deja vu. Jakbym widział korwinowców parę(naście) lat temu. To samo bojowe nastawienie, ten sam entuzjazm, ta samo naiwność i ta sama śpiewka o mitycznym układzie nie dopuszczającym ich do władzy lub/i niedojrzałym społeczeństwie, które nie rozumie ich szczytnych idei.\nZ tę różnicą, że Korwin jaki jest, wszyscy wiemy - ale i tak bym go widział w parlamencie.\nHolochera i Winnickiego widzieć tam nie chcę. Ani Zawiszy.\nWłaściwie to w tym tekście nie ma nic zaskakującego. Podstawowym wrogiem dla narodowców nie jest przecież PO, PSL, SLD czy RP, z którymi elektorat nawet się za bardzo nie zazębia, ale PiS żerujący w podobnej niszy. To i że podstawowy atak pójdzie w tym kierunku też nie dziwi.\nI wbrew pozorom jest on większym zagrożeniem dla takiej Platformy Obywatelskiej, która po prostu oszukała i nadal oszukuje ludzi, którzy oddali na nią swój głos, niż dla PiS.\nAleż nie jest. W praktyce narodowcy są dla PO nieskończenie wygodniejsi. PiS pozwalał się bawić na wyborach na zasadzie "nie jesteśmy popierniczeni", co pozwalało na dominację na scenie politycznej ale mogło zawieść, zawsze było ryzyko, że Jaro odstawi proszki, schowa Antka i zacznie jakąś merytorykę symulować. Mieliśmy zresztą niedawno przykład i tryumfalny pochód PiSu w sondażach udało się powstrzymać tylko dzięki kontrolowanemu(?) przeciekowi o trotylu. Gdyby narodowcy PiS wygryźli można by przejść z "nie jesteśmy popierniczeni" na "nie jesteśmy popierniczeni i nie zamawiamy pięciu piw do stolika nr 88" co jest sytuacją sporo wygodniejszą, bo tu nie grożą wzrosty poparcia z 25 na 35% (co w sytuacji gdyby się PSLowi jeednak coś uwidziało byłoby niebezpieczne), tylko sporo mniejsze (narodowcy są w stanie zagospodarować tylko prawe skrzydło PiSu, bardziej umiarkowanych wypłoszą do PO).\nTak reasumując RN to żaden koszmar "różowo-liberalnego salonu" a mokry sen.\ndobry wątek Faktycznie mało kto się nad tym zastanawia.\nJa jeszcze jestem szczeniak, dlatego podzielę się tylko jednym, małym spostrzeżeniem - nasza polityka w ogóle jest dość - to nie żart - ciekawa. Inaczej - "specyficzna". Może nie tyle pod względem merytorycznym treści, które suma sumarum przedstawia zarówno u nas, jak i na arenie międzynarodowej, lecz pod względem swojej budowy. Chociażby ów PiS, partia, o której mówi się "prawicowa"; tymczasem to twór raczej centrowy, Platforma zresztą też.\nNie uważam się za zwolennika PO, zdecydowanie wybieram PiS, mimo że zdaję sobie sprawy z jego wad. Rządy PiS-u, tak na dobrą sprawę, czym się charakteryzowały? Nie wiem, zabrakło czasu, chęci czy pieniędzy, aby wprowadzić w życie pomysły/idee Prawa i Sprawiedliwości? Z drugiej strony PiS prowadził działania, których sens uważam za wyjątkowo słuszny - po tym, jak Marcinkiewicz podał się do dymisji, Jarosław Kaczyński powołał nowy rząd, który - no właśnie - kontynuował politykę poprzedniego. Tej ciągłości nieraz nam w Polsce brakuje. No ale - ktoś by mógł zaprotestować - przecież zarówno Marcinkiewicz, jak i Kaczyński wywodzili się z tej samej partii.\nMnie PiS kojarzy się też z wpisami, w którym nie pisze się "Partia ustanowiła...", "Dzięki partii przegłosowano..." etc., tylko "Partia postuluje...", "Ugrupowanie głosi..." PiS poparł pakiet Kluski, PiS chciał walczyć o przywrócenie kary śmierci, ale czegoś zabrakło.\n- po tym, jak Marcinkiewicz podał się do dymisji, Jarosław Kaczyński powołał nowy rząd, który - no właśnie - kontynuował politykę poprzedniego.\nCo w tym dziwnego, jeśli premierem został lider ugrupowania z którego wywodził się poprzedni premier, a układ sił w parlamencie się nie zmienił?\nI... Kontynuacja bzdurnej polityki to nie zaleta\nPiS chciał walczyć o przywrócenie kary śmierci, ale czegoś zabrakło.\nMnie PiS kojarzy się też z wpisami, w którym nie pisze się "Partia ustanowiła...", "Dzięki partii przegłosowano..." etc., tylko "Partia postuluje...", "Ugrupowanie głosi..."\nPiS jest największym zagrożeniem dla narodowców???\nPiS i Solidarna Polska.\nMoże i tak. Mimo że wydawać by się mogło przecież inaczej.\nQUOTE(kmat @ 14/12/2012, 22:40)\nJa bym raczej powiedział inaczej, że to nie PiS jest zagrożeniem dla narodowców tylko narodowcy dla PiSu. Obecnie PiS, czy to się komuś podoba, czy nie reprezentuje w parlamencie elektorat niepodległościowy, którego elementem są narodowcy, którzy póki, co są zmuszeni głosować na PiS. A jeśli by udało się wejść Ruchowi Narodowemu do sejmu, to myślę, że PiS traciłby w porównaniu z nowym żywiołem młodych gniewnych. Jak słusznie zwrócił uwagę Rafał Ziemkiewicz perspektywa polskiego Jobbiku w parlamencie dałaby wiele dobrego polskiej prawicy, jednak na razie na tę wizję w PiSie nie patrzy się przychylnym okiem.\nNic by nie dała. Na Węgrzech można zagłosować na Fidesz żeby trzymać Jobbik z dala od władzy.\nU nas nikt nie zagłosuje na PiS żeby izolować RN - bo jest już PO.\nRN oznacza tylko podgryzienie PiS - i to i przez PO i przez RN.\nPolski Jobbik już mieliśmy w postaci LPR-u. Wątpie zresztą by odrębna partia narodowców weszła do sejmu. Po katastrofie smoleńskiej dużo osób o mocno prawicowych poglądach zapomniała o takich sprawach jak np. podpisanie przez Kaczyńskiego traktatu lizbońskiego. Zmobilizowała ona te osoby do głosowania na PiS. Ludzie, których poglądy łączą wizje narodowo-katolicko-konserwatywno-niepodległościową i tak będą głosowali na PiS widząć jedyną swoją nadzieję w Jarku i nie pamiętając lub ignorując całkowice te poglądy PiS-u nie pasujące do ich wizji.\nA jeśli by udało się wejść Ruchowi Narodowemu do sejmu, to myślę, że PiS traciłby w porównaniu z nowym żywiołem młodych gniewnych.\nWszystkie dywagacje na temat Ruchu Narodowego są o tyle bez sensu, że nie ma on najmniejszej szansy na wejście do sejmu. Nie ma ponieważ na szeroko pojętej prawicy panuje PiS i PO. Zwolennicy PiS nie zagłosują na coś innego, bo się boją PO i vice versa. Polska scena polityczna jest w klinczu. A partia narodowa choć populistyczna byłaby ubrana w slogany mocno niepopularne dla przeciętnego wyborcy. Takie partie są dobre tylko na dany moment. Ot żeby zorganizować jakiś marsz, narobić hałasu i tyle. A PiS i tak się potrafi "dokolegować" do takich inicjatyw i pokazać, że przecież oni w gruncie rzeczy są tak samo narodowi jak narodowcy. Dlatego nie widzę alternatywy w postaci ruchu narodowego.


Koronawirus w krakowskim sanepidzie. Kilkadziesiąt osób w kwarantannie - RMF 24\nŚroda, 22 lipca 2020 (12:05)\nJuż 72 osoby zostały poddane kwarantannie lub nadzorem epidemicznym w związku z zakażeniem koronawirusem w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Krakowie. Województwo małopolskie z 50 nowymi przypadkami zarażeń znów znalazło się na drugim miejscu w kraju (po Śląsku) pod względem zachorowań w kraju.\nNajwięcej przypadków pochodzi z powiatu nowosądeckiego. To pokłosie wesel, na których bawiły się osoby zarażone Covid-19. Tam choruje już ponad 400 osób. Zwiększa się też liczba zakażonych koronawirusem po weselu w Suchej Beskidzkiej, a także po pogrzebie w Zakopanem.\nNa razie nie wiadomo natomiast, jak doszło do zakażenia na terenie stacji sanitarno-epidemiologicznej w Krakowie. Pracownicy sanepidu, członkowie ich rodzin i osoby, które się z nimi kontaktowały, objęte są kwarantanną i nadzorem epidemicznym. Covid-19 do tej pory potwierdzono u 6 pracowników stacji. Dzisiaj będą jednak znane wyniki badań kolejnych. Stacja wstrzymała przyjęcia interesantów, skupia się przede wszystkim na działaniach związanych z epidemią - poinformowała rzecznik małopolskiego Sanepidu Dominika Łatak-Glonek.\nW sumie w Małopolsce do tej pory zakażonych koronawirusem zostało 2646 osób. Zmarło 49 z nich.\nJuż 41 tysięcy zakażeń koronawirusem w Polsce [NOWE DANE]\nGórnicy oddadzą osocze w szpitalu MSWiA w Warszawie


Dożynki w Gołuchowie. Poznajcie starostów i asystentów - Zpleszewa\nDożynki w Gołuchowie. Poznajcie starostów i asystentów\nOpublikowano: śr, 25 sie 2021 06:00 2021-08-25T06:00:00.000Z\nZmarł znany i ceniony muzyk Smutna informacja\nKilkuosobowa rodzina poszkodowana w pożarze [ZDJĘCIA] Potrzebne ubrania dla dzieci\n60-lecie KGW Kuchary [ZDJĘCIA] Życzenia, kwiaty i zabawa do białego rana\nKultura Dożynki gminne w Gołuchowie już w najbliższą niedzielę - 29 sierpnia.\nDożynkowa msza św. zostanie odprawiona w kościele pw. św. Bartłomieja Apostoła w Kucharach, o godz. 12.00. W akcencie artystycznym po mszy świętej zaprezentuje się Zespół Pieśni i Tańca „Żychlinioki” wraz z kapelą. Gospodarzami tegorocznych dożynek są mieszkańcy Jedlca, Kuchar, Macewa i Popówka.\nCZYTAJ TAKŻE: Zabawa dożynkowa w Krzywosądowie [ZDJĘCIA]\nDożynki w Gołuchowie. Kim sa starostowie?\nStarostą dożynek będzie pan Włodzimierz Walczak z Jedlca. Pan Włodzimierz ma 58 lat i od urodzenia mieszka w Jedlcu. Gospodarstwo rolne przejął po rodzicach. Wraz z żoną Małgorzatą prowadzi gospodarstwo o powierzchni 29 ha, w którym uprawiane są głównie zboża, kukurydza i ziemniaki. Posiada hodowlę krów mlecznych i bydła opasowego. Jest tatą czworga dorosłych dzieci, którzy chętnie pomagają w gospodarstwie. Ma również dwoje wnucząt. Wolny czas najchętniej spędza z rodziną i na czytaniu czasopism rolniczych.\nStarościną dożynek będzie pani Lidia Melka z Kuchar. Pani Lidia ma 54 lata. Wraz z mężem Tadeuszem prowadzi średniej wielkości gospodarstwo rolne. Uprawiają zboża oraz warzywa: kapustę, kalafiory, brokuły i cebulę. Ma dwóch dorosłych synów. Jej pasją jest czytanie książek. Należy również do koła Gospodyń Wiejskich w Kucharach, w którym pełni funkcję w-ce przewodniczącej.\nDożynki w Gołuchowie. Kim są asystenci?\nAsystentem dożynek będzie pan Szymon Cholewa z Macewa. Pan Szymon ma 27 lat. Gospodarstwo rolne prowadzi wraz z żoną Magdaleną. Gospodarują na 11 ha własnych i 9 ha dzierżawionych. Gospodarstwo specjalizuje się w hodowli bydła mlecznego i opasowego. Produkcję roślinną dopasowuje do potrzeb hodowli. Zajmuje się również uprawą ziemniaka jadalnego. Pan Szymon jest szczęśliwym tatą Jakuba. Interesuje się innowacyjnymi rozwiązaniami w rolnictwie.\nAsystentką dożynek będzie pani Paulina Jankowska z Popówka. Pani Paulina wspólnie z domownikami pomaga bratu w prowadzeniu gospodarstwa o powierzchni 15 ha. Gospodarstwo specjalizuje się w produkcji warzyw gruntowych: ziemniaków, kapusty, cebuli. Pani Paulina każdą wolną chwilę spędza z rodziną i na zabawie ze swoją 2-letnią córeczką Mają.