Opowieść z Moskwiczem w tle » Po fajrancie...\nAutor zastanawia się co by tu zmalować…\nW pradawnych czasach – czyli w końcówce lat siedemdziesiątych zeszłego wieku szczytem marzeń przedszkolaka płci męskiej było posiadanie blaszanego radzieckiego moskwicza napędzanego pedałami. Niestety – jak wielu moich rówieśników o zabawce takiej mogłem jedynie pomarzyć z zazdrością patrząc jak sąsiad z naprzeciwka ujeżdża taki bolid. Nie pamiętam tylko czy kiedykolwiek dał komukolwiek się nim przejechać. Chyba nie. No cóż…\nLata minęły… Moskwicz sąsiada – cytując pewnego klasyka „sczezł był w łopianach i barszczach”. Pozostało po nim tylko wspomnienie i uparcie powracająca myśl – a może bym coś takiego Córce mojej kupił? Myśl rzeczywiście była natrętna, więc zacząłem regularnie przeglądać oferty na allegro. Oferty… czasem się jakiś trup pojawiał i szybko znikał za relatywnie duże pieniądze. Cholera… to aż tyle warte jest? No i nie jestem jedyny.\nRozmowa z Żoną i decyzja: kup jakiegokolwiek uda się wyrwać i wyremontuj – czyli zielone światło. W ciągu kilku miesięcy licytowałem trzy sztuki za każdym razem przegrywając o złotówkę czy też dwie. Gdy namierzyłem czwartego postanowiłem złożyć sprzedającemu propozycję nie do odrzucenia. I rzeczywiście – propozycja została przyjęta, skutkiem czego w niedzielę 13 marca 2011 roku musiałem się osranym focusem kopnąć w stronę miasta Łodzi celem sfinalizowania transakcji. Zanim jednak dotarłem do Łodzi zahaczyłem o miasto stołeczne gdzie na torze wyścigów konnych na Służewcu zorganizowany został Motobazar. Ponieważ rozpocząłem długo odwlekaną reaktywację „projektu Junak” moja obecność tam była wręcz obowiązkowa. Pojechałem, zakupiłem co miałem zakupić, ulgnąłem osranym focusem w rozmiękłej glebie placu przeznaczonego na parking, wygrzebałem się klnąc na czym świat stoi to, że nie mogłem pojechać kijanką… eMTek poradziłby sobie bez problemu. W końcu udało się i znalazłem się na trasie wylotowej na Łódź. Po drodze dwa telefony: do sprzedającego, że jadę i do Kuby z forum4x4 – że też jadę 🙂 Sprzedający podał miejsce spotkania toteż ja z kolei przekazałem Kubie, gdzie może mnie znaleźć. Kuba podjechał na miejsce krótko po tym jak dałem mu znać, że jestem. W sumie to nigdy się nie widzieliśmy na oczy – znajomość było czysto wirtualna a elementem wspólnym jest to, że obaj posiadamy kijanki… Na rozmowach o takich bardziej technicznych zeszło oczekiwanie na sprzedającego. W końcu na parking podjechał matiz, z którego wysiadł – jak się potem okazało – ojciec z synem. Autko mieli ze sobą – rzuciłem okiem – z grubsza zgadzało się toto z opisem.\nPomarańczowy, prawie kompletny ale z drobnymi brakami, nieco pordzewiały – jednym słowem żelazo dobrze rokujące. Chwilę później nastąpiła wymiana moskwicza na bilety Narodowego Banku Polskiego z wizerunkiem króla Jagiełły a po pamiątkowej fotce zamknąłem klapę bagażnika osranego focusa. Krótkie pożegnanie z Kubą i do domu. Po drodze telefon do Żony:\nStaruch zakupiony. Prawie kompletny, drobne braki.\nOdpala, jeździ, ma papiery 🙂\nDo remontu blacharskiego 🙂\nDamy radę, a co 🙂\nDżizas… ale padło… Co mnie podkusiło… To chyba na skutek nieoczekiwanego ataku wiosny doznałem pomroczności jasnej i w wyniku tego zdarzenia zakupiłem byłem tę kupę złomu… Ale twardym trzeba być a nie miękkim. Szczególnie w starciu z sowiecką technologią.\nblacharka – do roboty. Sporo korozji – wiadomo – ruska stal gnije nawet zanurzona w oleju. „Maska” i „klapa bagażnika” są powgniatane. Blacha na Moskwiczu ma może 0,7mm grubości a elementy te nie mają praktycznie żadnych usztywnień – poza jakimiś szczątkowymi przetłoczeniami więc są wiotkie;\nukład napędowy – kompletny, ale do roboty. Jedno z tylnych kół „nie ciągnie”.\nukład kierowniczy – w zasadzie kompletny, chociaż auto dzwona miało skutkiem czego zdefasonował się lewy przedni błotnik, puściły zgrzewy w nadkolu a zwrotnica pozbawiona trzymania zmieniła swój kąt pochylenia skutkiem czego auto pod względem skrętu upodobniło się do freelandera po przekładce na maglownicy opla. Dodatkowo koło kierownicy jest pęknięte.\nbraki: światła przednie, atrapa, szyba, jedno z tylnych świateł, kołpaki na tylnych kołach. Listwy boczne kompletne, ale zdewastowane. Oryginalny „lakier” schodzi podrapany paznokciem, więc trzeba się go będzie pozbyć. Jeszcze nie wiem czy piaskowaniem czy wystarczy wiertarka i odpowiednia ściernica. Zobaczymy.\nCzyli szykuje się grubsza robota.\nDemolka – widok ogólny.\nDemolka – widok podwozia.\nDemolka – ruda atakuje.\nDemolka – mechanika.\nPo dokonaniu tej jakże optymistycznie nastrajającej oceny zamiast wystawić to padło na allegro z nadzieją, że może trafi się jakiś jeleń, który stratę finansową mi powetuje zabrałem się do roboty… W pierwszej kolejności zdemontowałem układ kierowniczy. Łatwo nie było, bo śruba mocująca kierownice wraz z jej wałem wzięła się i zakleszczyła. No cóż – pomogły dość drastyczne metody, ale nie będę o tym pisał. W końcu może dzieci to czytają. Potem zdemontowałem układ napędowy. W sumie to roboty nie będzie z tym za dużo, bo pomijając szczegóły to elementy są w dobrym stanie ogólnym.\nGorzej jest z blacharką. Miejscami blacha przegniła na wylot i trzeba będzie spawać wstawki. Zacząłem łapać migomatem oderwane fragmenty poszycia, ale jakoś tak bez przekonania co do sensu tej roboty. Już chyba lepiej rozebrać grata do reszty. Można będzie wtedy poszczególne elementy wyprostować, wyspawać i wypiaskować. Tylko, że po piaskowaniu może niewiele z niego zostać.\nPóki co maskę i klapę bagażnika wypchnąłem od wewnątrz, ale ostre zagięcia miejscami pozostały. Trzeba będzie coś i z tym zrobić. Planuję wspawać od wewnątrz jakieś listwy usztywniające poszycie. Wiem – odstępstwo od oryginału, ale trudno.\nKolejny tydzień później…\nNo i zaczęło się… Z czego toto jest zrobione? Chyba z legendarnej jakości ruskiego gównolitu. Takie badziewne blachy w kraju w którym wyprodukowano więcej czołgów niż samochodów… Powtarzalność elementów blacharskich? No cóż – zależy jak tam się w fabryce ucięło i jaki odpad z fabryki konserw akurat był pod ręką. Symetria pojazdu? Nawet jeśli takowa fabrycznie była, to po pierwszej przejażdżce musiała się nieco zmienić. Albo autko fabrycznie krzywe było.\nKwintesencja sowieckiej bylejakości…\nPonieważ ze skarbnicy wiedzy jaką jest forum4x4 dowiedziałem się, że drobne rzeczy można spróbować wypiaskować we własnym zakresie używając ręcznych pistoletów do piaskowania postanowiłem spróbować takowego wynalazku. Znalazłem odpowiedni model na allegro, przyszedł dwa dni później. Wcześniej zapoznałem się ze specyfikacją i wyszło mi na to, że sprężarka, którą dysponuję mieści się w parametrach operacyjnych aczkolwiek przydałby się większy margines. Nic to jednak. Pod ręką żadnego ścierniwa znośnego nie miałem, a próbę zrobić musiałem koniecznie. Zorganizowałem sobie więc wiaderko suchego piasku rzecznego. Przesiałem go na drobnym sicie co to je teściowej z kuchni podprowadziłem, zasypałem do zbiornika, pistolet podpiąłem do sprężarki, sprężarkę do sieci 230V, ciśnienia dobiłem i ognia!! ): Ostrzał prowadziłem zza drzwi a celem był moskwicz oparty o ścianę kanciapy na podwórku – tak więc siłą rzeczy był on niezbyt celny. Powodem tego był kompletny brak jakiejkolwiek odzieży ochronnej, niemniej jednak tam gdzie piasek doszedł farba poddawała się bez walki. Rdza nieco gorzej, ale gdyby zdzierać ją wolno raz przy razie to efekt byłby zadowalający. Następnego dnia było wesoło… Zakupiłem sobie biały fizelinowy kombinezon z kapturem, gogle i maskę przeciwpyłową. Do tego dwa worki piasku kwarcowego. Gdy wyszedłem na podwórko, to teściu podsumował to jednym zdaniem: chyba to wdzianko masz z Fokuszimy. Psy nie były już tak dowcipne – mało brakowało a miałbym pokąsane łydki Doszliśmy w końcu jakoś do porozumienia. Moskwicz poszedł out z kanciapy, piasek załadowany, luft nabity, gogle na oczy, kaptur na głowę – pojechali. I jest dokładnie tak jak już wczoraj to stwierdziłem: farba schodzi migiem, nad korozją trzeba popracować. Ze smutkiem muszę przyznać, że na płaskich powierzchniach szczotka z włókniny na wiertarce sprawuje się o niebo lepiej. Trochę popiaskowałem – bardziej dla wprawy niż z konieczności.\nTrzeci tydzień remontu…\nMaska – kuracja wzmacniająca.\nNadkole prawe – wzmocnienie.\nNadkole lewe – wzmocnienie.\nPanel dolny – ruda szaleje.\nCoś tam się pospawało…\nJak postanowiłem tak zrobiłem – zacząłem sukcesywnie wycinać, łatać i czyścić poszczególne panele. Na pierwszy ogień poszedł panel czołowy – zgnił w nim całkiem dół, trzeba było wyciąć próchno w wspawać nowy pasek blachy. Potem odciąłem blachę usztywniającą dół układu kierowniczego – też przyda jej się kuracja wzmacniająca – ale to później. Zająłem się nadkolami w ich dolnej części – ruda szalała aż niemiło skutkiem czego lewe nadkole zdeformowało się. Postanowiłem więc dać nakładkę łapaną dołem i górą do zdrowej blachy. Dół nakładki wyprofilowałem stosownie do oryginalnego kształtu. Podobną łatę wstawiłem na prawym nadkolu. A łaty zostały wykonane z nie byle jakiego materiału, ale z oryginalnej szwedzkiej blachodachówki 🙂 Żmudna robota – cięcie, spawanie, szlifowanie… Efekt wizualny – jak to po spawaniu, czyli taki sobie. Do poprawionych nadkoli pospawałem zwrotnice – wcześniej ktoś ratował je przy pomocy śrubek. Wzmocniłem maskę wykorzystując dwa odpowiednio wyprofilowane płaskowniki grubości około 3mm. Wygrzebałem je ze złomu gdzie spokojnie czekały na wywózkę. No cóż – posłużą jeszcze. Powierciłem w nich otwory i przyspawałem do „maski” od środka spoiną otworową.\nPrzy okazji wyszło, że masakra jest też z tyłu autka – podłużnice do których mocowane jest siedzenie i tylna oś wzięły się i zwichrowały (za słaby materiał) – czyli też trzeba je będzie zdemontować, poprawić, powzmacniać i abarot wstawić z powrotem.\nZdemontowany panel dolny mający za zadanie niedopuszczenie do rozjechania się zwrotnic oraz stanowiący podparcie układu kierowniczego był w bardzo złym stanie. Blacha miejscami miała grubość papieru, a szalejąca rdza dobrze nie wróżyła. I tym razem w użyciu były wszystkie moje ulubione zabawki: miejsca osłabione zostały wycięte, łaty wspawane a fabryczne wzmocnienie, które nie było w stanie wzmocnić czegokolwiek zostało zastąpione płaskownikiem takim samym jak ten wspawany pod maską. Przy okazji odkryłem pochodzenie tego materiału – służył on kiedyś jako ogranicznik przy otwieraniu okna 🙂 No cóż… nic się nie powinno marnować. Po dokonaniu wszystkich tych gierojskich czynów doszedłem do wniosku, że po wypiaskowaniu zacynuję miejsca naprawy jak pan Bozia przykazał… Wygląd będzie toto miało miało przynajmniej o zgodności ze sztuką nie wspomnę. Jest tylko mały problem – wcześniej nigdy nie cynowałem : /\nAle i tak będzie dobrze 🙂\nCzwarty tydzień remontu…\nWyciąłem jednak te podłużnice z autka. Nie szło inaczej. Zanim jednak je wyciąłem to powierciłem otwory, które pozwolą potem na ustawienie podłużnic w tym samym miejscu co były względem reszty nadwozia i precyzyjne wspawanie ich.\nSama reanimacja podłużnic była dość kłopotliwa – nie dość, że wyprostować trzeba było to łajno to jeszcze doszła konieczność wydumania jakiegoś sposobu usztywnienia ich tylnych wiotkich części. W tym przypadku wystarczyło wspawanie w odpowiednie miejsca trzech kawałków blachy.\nUdało się też je wypiaskować – pistolet podłączony do zakładowej sieci sprężonego powietrza w zaprzyjaźnionej firmie zrobił dobrą robotę. Mogłaby być jeszcze lepsza gdyby ścierniwo było grubsze.\nSzósty tydzień remontu…\nOgarnąłem temat tylnych mocowań podłużnic. Oryginalnie dogrzane są do tylnego dolnego panelu (wiotka blacha 0,7mm), przez co w trakcie eksploatacji wszystko się pięknie wygina, wichruje, pęka i rozłazi w szwach. Usztywniłem toto łącząc w jedną całość tylną belkę i usztywnienia „klapy” bagażnika. Inaczej się nie dało.\nPróbowałem też swoich sił w cynowaniu. Uzbrojony w palnik, cynę i całą masę różnych topników próbowałem powypełniać dziury w łączeniach blach. Efekt był niewspółmierny do nakładów, albo robiłem coś nie tak. Koniec końców – darowałem sobie cynowanie. Może ruska stal cyny po prostu nie lubi.\nW zasadzie w tym momencie zabrakło mi czegoś jeszcze – mianowicie chęci. Częściowo pospawane padło trafiło w najciemniejszy kąt kanciapy, ale i tak przy każdej okazji lazło w oczy niczym blaszany wyrzut sumienia. A i córka od czasu do czasu dopytywała się co z jej samochodem. Zbywałem ją jakoś, nauczyłem się nie patrzeć w ten kąt i jakoś funkcjonowałem 🙂 Zająłem się reanimacją Junaka – coś tam nawet udało się podgonić z robotą. Moskwicz trafił do „zamrażarki”. I tak leżał…\nTutaj minęło sporo czasu… Panta rhei – wszystko w płynie jak to mawiał Ferdek Kiepski 🙂\n_____________________________________________________________________________________________________ Moskwicz – Reaktywacja : )\nZwłoki vol. 1\nZwłoki vol. 2\nZwłoki vol. 3\nI od nowa Polsko Ludowa…\nPod koniec sierpnia 2012 roku w ramach walki z ciasnota w kanciapie wywlokłem z niej zwłoki Moskwicza. Od razu zrobiło się luźniej. Niestety – długi pobyt w kanciapie dla niezabezpieczonej ruskiej blachy okazał się dość brzemienny w skutkach. To co było wypiaskowane i oczyszczone znowu zardzewiało. Moskwicz trafił więc znów do bagażnika osranego focusa – a za jego pośrednictwem na ulicę Instalatorów 9 w Warszawie, gdzie go w końcu porządnie wypiaskowano. O dziwo – trochę blachy na nim zostało. Odebrałem go następnego dnia wieczorem – podobno jak tak leżał w oczekiwaniu na swoją kolejkę było kilka osób zainteresowanych odkupieniem w stanie w takim w jakim jest. Kolejny dzień to walka od samego rana: wspawany został panel przedni, oddzielony wcześniej od reszty. Robota to była straszna, bo nic nie chciało pasować a ruska stal nie bardzo chciała się spawać. W końcu jednak udało się toto ustawić i połapać jak należy, niestety niewielkich skrzywień wywołanych zmęczeniem materiału nie dało się uniknąć. Nie są one w sumie aż tak widoczne. Ogólnie rzecz biorąc cała ta konstrukcja jest… szkoda gadać jaka jest… Reszta dnia to malowanie. Podkład epoksydowy grubopowłokowy poszedł do środka i na zewnątrz. Zostają przygotowania do lakierowania. Czyli bliżej trochę końca.\nTrzeci tydzień po reaktywacji…\nZrobiony na szaro 🙂\nOgarniamy skorupę 🙂\nSzpachla, papier, szpachla papier, szpachla…. ziarno, kupa, ziarno, kupa…\nNienawidzę prac szpachlarsko – lakierniczych…\nWyprowadziłem na w miarę prostą „maskę” i „klapę bagażnika”. Fale Dunaju to pikuś przy tym co się dzieje na tej blasze. Ciekawe jak to po podkładzie wyjdzie. Coś czuję, że poprawka będzie konieczna. Skończyłem „maskę” i „bagażnik” więc pora się przenieść na boki autka. Szlifowanie podkładu epoksydowego to zajęcie dla gościa co ma żelazne nerwy i mnóstwo cierpliwości. Ja nie mam ani jednego, ani drugiego. Dodatkowo nie chciało mi się zaklejać i szlifować tych wszystkich nierówności w błotnikach i poszyciu bocznym… Ale jakoś wyrównać to trzeba było. Tak więc po krótkim zastanowieniu zakupiłem w sklepie szpachlę natryskową, którą to obrzuciłem moskwicza dookoła – łącznie z tym co było wyszpachlowane wcześniej. W karcie technicznej produktu doczytałem, że schnie toto minimum 2 godziny. No cóż – i tak było po północy więc zebrałem się na chatę. Następnego dnia papier w garść i jedziemy ze szlifowaniem – i tu zaskoczenie – obrabia się toto zacnie i daje gładką powierzchnię.\nDobry humor psują mi pewne istotne braki, jakie mam w autku. Brak ozdobnego panelu przedniego i świateł wpływa jednak na estetykę pojazdu. No cóż – na allegro gratów tych nie widziałem więc w sklepie rowerowym zakupiłem temu moskwiczu dwa nowe zastępcze światła przednie. Pasują prawie idealnie, z osadzeniem trzeba będzie pokombinować.\nI tak niepostrzeżenie nastał ten dzień gdy autko zostało pomalowane podkładem. Pomimo usilnych starań nie udało mi się narobić zacieków. Maski i bagażnika nie udało się wyprowadzić idealnie na gładko – widać, że blachy miały za sobą długą i ciężką historię. I w sumie to pies z nimi tańcował – w końcu to sowiecka technologia, źle by było gdyby było za ładnie. Zresztą podejrzewam, że przyszli użytkownicy szybko zweryfikują stan powłok lakierniczych i jakość blacharki.\nChodzi mi po głowie pomysł na malowanie dwukolorowe. Góra powiedzmy kość słoniowa, dół czerwony. W sumie to długo się nie zastanawiałem 🙂 dobrałem kolory zbliżone do tego co chciałem i pomalowałem: górę na jasno, dół na ciemno. Zdjęcie z prac zamieściłem na forum4x4…\nOto reakcja jaka nastąpiła potem 🙂\n„fatalita, disastra i cosmarul.\njasne za ciemne a ciemne za śliwkowe.\ndelikatny krem miał być i bardzo ciemna wiśnia. wyszło jak wyszło…uśrednione do różowego”\nKurna chata… ostrzegałem, że efekt jest taki dyskusyjny dość 🙂\nCzwarty tydzień po reaktywacji.\nCholera – czego oni się czepiają tego zestawienia kolorystycznego? Góra faktycznie mogłaby by być nieco jaśniejsza, bo dół jest OK. Zdjęcie po prostu przekłamuje kolory – taka jest moja wersja i w zupełności się z nią zgadzam. Co więcej – popieram nawet 🙂\nSpinki – kopia i oryginał.\nMalowanie karoserii w sumie zakończyłem, więc trzeba by zacząć uzbrajać autko w te wszystkie niezbędne dodatki jak chociażby listwy boczne czy zderzaki. Z listwami jest o tyle niefajnie, że zniszczeniu uległy oryginalne spinki mocujące. Trzeba było pokombinować i dorobić komplet nowych. Po założeniu listew utwierdziłem się tylko w przekonaniu, że dobór kolorów był właściwy: czarna szeroka gumowa listwa z aluminiową wkładką w środku doskonale zamaskowała miejsce zmiany koloru i sprawiła, że dół wydaje się ciemniejszy a góra jaśniejsza – takie złudzenie optyczne. I o to chodzi. Nadwozie otrzymało także zderzaki, tablicę rejestracyjną oraz deskę rozdzielczą. Udało się naprawić pękniętą kierownicę. Niestety – okazało się, że jedno jedyne oryginalne tylne światełko odblaskowe gdzieś wcięło i pomimo poszukiwań do chwili obecnej nie znalazło się 🙁\nRównocześnie prowadziłem wojną na drugim froncie: kółeczka przednie. Miały one mocno pordzewiałe felgi – potraktowałem je mechanicznie dremelem poprawiłem chemicznie fertanem a po pracowitym oklejeniu opon pomalowałem na taki sam kolor jak góra nadwozia.\nKtóryś tam tydzień po reaktywacji… i cholernie daleko od początku całego zajścia…\nŚwiatełko tylne – oryginał\nKółka tylne przed malowaniem.\nCud się stał, gdyż zagubiony i odżałowany element odblaskowy (czyli światełko tylne) odnalazł się. Stało się to impulsem do podjęcia na nowo ograniczonych do minimum z powodu zimna prac. W zasadzie nic nie stało na przeszkodzie aby poskładać wszystko w jeżdżącą całość a drobiazgi pozostawić na później… Od czasu ostatniego wpisu na polu walki z radziecką techniką dokonałem następujących bohaterskich czynów:\noczyściłem i pomalowałem kółeczka tylne. Dremel… papier ścierny… fertan… podkład… lakier.\noczyściłem i pospawałem pedały… niestety oryginalne zgrzewy nie wytrzymały próby czasu i deptania. Dostały więc spawu „na bogato”.\ndoprowadziłem do kultury łożyskowanie kółek tylnych… te radzieckie patenty…\nranty blach wykleiłem współczesną plastikową „uszczelką” przeznaczoną do tego celu. Jakoś nie widzę zastosowania tam oryginalnych topornych gumowo – metalowych elementów. Efekt jest fajny.\ntrzykrotnie usiłowałem odbudować brakujący przedni panel… Za każdym razem efekt był taki… że lepiej nie mówić. W końcu zniechęcony do dalszych działań odpuściłem sobie.\nNadszedł w końcu 23 marzec 2013… Zima była długa tego roku…\nWczesnym popołudniem udałem się do garażu skąd przyniosłem do domu moskwicza ze zmontowanym na gotowo układem kierowniczym wraz z kołami. Ciężkie toto… Zza biurka wyciągnąłem układ napędowy. Z regału ściągnąłem koła tylne… Przygotowałem niezbędne narzędzia. Montaż poszedł błyskawicznie, dzielnie pomagał mi w tym synek. Moskwicz w końcu znów stanął na własnych kołach. No cóż… autko miało być dla córki, ale jakoś czarno to widzę. W każdym bądź razie testdrajwerem koniecznie chciał zostać młody. Problem był jeden – brak fotela. Udałem się znów w czeluście bezdenne garażu skąd wygrzebałem ten niezbędny detal. Po odszczurzeniu w wannie nadawał się on do montażu. Niestety… okazało się, że spieprzyłem robotę i podłużnice są względem siebie o 4mm za blisko, przez co fotela wcisnąć nijak się nie da. Właściwie przeszkadzały tylko górne ranty podłużnic, bo między nie wchodził fotel. Ech… durak… Nie było innego wyjścia jak tylko przy użyciu młotka i kawałka twardego drewna dokonać niezbędnej przeróbki blacharskiej. Operacja zakończyła się sukcesem i fotel trafił na swoje miejsce. Testdrajwer w tym czasie już przebierał nogami nie mogąc się doczekać jazdy. Gdy już w końcu zasiadł w kokpicie okazało się, że nie jest w stanie sięgnąć nóżkami do pedałów… Tak więc pierwsza jazda wyglądała jak u jaskiniowców – jabadabaduuuu !! 🙂 Ale ile radości w tym było 🙂 Córka poradziła sobie lepiej – przejechała kawałek po korytarzu.\nOczywiście doprowadzenie do stanu jezdnego nie oznacza końca prac. Braki są niestety. Mam jedną oryginalną gumową nakładkę na pedał… drugą wcięło. I teraz rozterka mnie gnębi – szukać drugiej przez hektar czasu, dorobić drugą i mieć dwie różne czy dorobić dwie nowe a oryginał na półkę odłożyć. To samo z tylnym światełkiem i kołpakami kół… wszystkiego po pół. Panelu przedniego też nie mam… Aktualnie jestem w trakcie czwartej próby wystrugania tego z blachy – udało się nawet poczynić postępy. Postępy są dość znaczne, a dotychczasowy efekt – jak dla mnie bardziej niż zadowalający.\nPanel przed spawaniem\nPanel po spawaniu\nZastosowałem blachę ocynkowaną, poszczególne elementy początkowo lutowałem, ale niespecjalnie to szło. W końcu połapałem toto punktowo migomatem z zamiarem wypełnienia pozostałości cyną. Po namyśle pojechałem spawem takim bardziej ciągłym. Oczywiście będzie sporo szlifowania i dopieszczania – ale to już pikuś. Na tylne światełka znalazłem ciekawy materiał: tylne światła od dużego fiata. Są one na tyle zniszczone, że nie będzie żal pociąć. Przydałoby się też szybę oryginalną gdzieś dorwać. Widziałem nawet jedną na allegro ale nie udało się jej ustrzelić.\nZ okazji święta ludzi pracy pasowałoby wyjechać bolidem na jedyną we wsi drogę. Niestety warunki pogodowe nie pozwalały. No cóż – moskwicz na dzień dzisiejszy wygląda jak na załączonym obrazku. Panel przedni jest zrobiony, światełka zamontowane, instalacja elektryczna zrobiona. Do budowy panela użyte zostały – oprócz blachy ocynkowanej także popularne elementy agrotuningowe dostępne w sklepie motoryzacyjnym. Oryginalny odpuściłem sobie… może kiedyś. Prace można w 99 procentach uznać za zakończone, grubszej roboty już tam raczej nie będzie… No chyba, że testdrajwer zechce dachowanie uskutecznić 🙂\nOd ostatniego wejścia wydarzyło się przy moskwiczu kilka dość istotnych spraw.\nPrzede wszystkim otrzymał on nówkę sztukę przednią szybę wykonaną z pleksi grubości 5mm. Szybę tę namierzyłem kiedyś na allegro i bezskutecznie usiłowałem kupić. I pewnie odpuściłbym temat gdyby nie to, że szyba kilka dni później znów pojawiła się na allegro. Zdjęcie to samo, opis ten sam… Zainteresowałem się tematem – w końcu mało prawdopodobne aby ktoś wyprzedawał zapas szyb do moskwicza na pedały zgromadzony za nieboszczki komuny… Okazało się, że facet dorabia te szyby według wzoru i od czasu do czasu wystawia na aukcję. Moskwicze zrobiły się modne, a w większości brakuje właśnie szyb – to tak jak i u mnie. Szybko doszliśmy do porozumienia i kilka dni później dostałem przesyłkę. Powiem tylko tyle: szybka wykonana porządnie, bez zarysowań i ostrych krawędzi – wszystko zrobione starannie. Jedyny minus jaki w pierwszej chwili dostrzegłem to to, że w szybie były nawiercone otwory pod oryginalne mocowania – przez szybę przechodziła wygięta śruba, która przechodziła również przez poszycie „maski” i od spodu łapana była nakrętką. W moim moskwiczu w otwory w poszyciu „maski” wstawiłem nitonakrętki z gwintem M5, przez co zastosowanie oryginalnego mocowania nie miało racji bytu. Zamiast niego zastosowałem własnego pomysłu mocowania dorobione z aluminiowego kątownika. Działają i wyglądają jak trzeba.\nKolejną – w sumie kosmetyczną sprawą było uzupełnienie dorobionego panelu przedniego o jakiś sensowny znaczek. Co prawda Czesław z forum4x4.pl przebąkiwał coś o posiadanym znaczku z rumuńskiego bolidu Dacia 1300, niemniej jednak zdecydowałem się na coś innego. Czyli zrobiłem coś własnego 🙂 A było tak: w ramach obowiązków służbowych robiłem jakiś pomiar przy drodze takiej bardziej wojewódzkiej. W rowie natknąłem się na resztki słupka hektometrowego, z których to po zastanowieniu pozyskałem scyzorykiem elementy odblaskowe – białe i czerwone. I z tych właśnie „elementów przydrożnych” spłodziłem coś na kształt tarczy w kolorach narodowych 🙂 tylko dopiero potem naszła mnie refleksja: a czemu te kolory takie odwrócone są? I co poeta miał na myśli? Nieważne – ważne, że wygląd jakiś ma.\nPo przyklejeniu znaczka na panel pochyliłem się z troską nad pedałami. Jeden miał oryginalną nakładkę gumową, a drugi nie. Po namyśle odłożyłem ją na półkę, u szewca zakupiłem kawałek stosownej gumy i z niej dorobiłem nakładki. I tak pewnie zostanie, chyba że znajdę drugą oryginalną.\nW zasadzie wtedy pomyślałem już o zakończeniu projektu w stanie takim jakim jest, ale… Dekielki do kół… kurcze.. Nie ma dekielków… Bez dekielków nie ma wyglądu. Znaczy są dwa, ale to o dwa za mało. Koledzy z forum4x4.pl sugerowali allegro, na którym to właśnie pojawiło się pojedyncze kółko z fragmentem zwrotnicy i dekielkiem. Ale po cholerę mi to kółko i fragment zwrotnicy, skoro ja tylko dekielka potrzebuję. A w zasadzie dwóch. Sugerowano też wydruk na drukarce 3D – jeden z kolegów z forum4x4.pl ma takowe urządzenie i zgodził się po kosztach wydrukować dekielki, pod warunkiem, że dostanie gotowy model 3D. No i tu problem był niejaki, gdyż ja tego zrobić nie potrafię. Rozwiązanie problemu objawiło się w osobie mojego szwagra – właściciela firmy produkującej różne fajne rzeczy przy użyciu różnych fajnych obrabiarek. Pogadaliśmy chwilę i szwagier stwierdził, że dorobienie takowych dekielków nie jest sprawą tak trudną jakby się zdawało. I to nie z tworzywa na drukarce ale z metalu na tokarce metodą wyoblania. O wyoblaniu wiedziałem tylko tyle, co w technikum przeczytałem w „poradniku mechanika”. Nie wiem czy szwagier wiedział więcej – niemniej jednak zdecydował się spróbować. Na pierwszy ogień poszedł oryginalny dekielek. Trafił biedaczek na maszynę pomiarową, gdzie zdjęto z niego wymiary. Na ich podstawie stworzony został trójwymiarowy model wewnętrznej powierzchni dekielka. Z kolei na podstawie owego modelu wykonano formę – kopyto do zamocowania w uchwycie zwykłej tokarki. Dalej to już teoretycznie z górki – krążek odpowiedniej blachy dociśnięty konikiem do formy, odpowiednie obroty, smarowanie i brak pośpiechu. Pierwsza sztuka już jest zamontowana na aucie, reszta musi poczekać. Technologia w sumie jest opanowana, w razie potrzeby będzie można wykonać tego więcej.\nI na koniec coś z takich bardziej cudów… Otóż udało mi się nabyć na allegro tylne moskwiczowe światełko sztuk jeden. Kolorem niestety różni się od tego posiadanego przeze mnie – jest dużo jaśniejsze, ale przynajmniej oryginalne. Przesyłka powinna dojść lada dzień.\nNa allegro udało mi się nabyć drugie światełko. Kolor ma pomarańczowy – czyli będę miał komplet w jednym kolorze.\nDekielki nadal sie robią… w zasadzie brakuje mi tylko jednego.\nPróbowałem naprawić zepsuty klakson – tutaj niestety sowiecka technologia przerosła mnie. Urządzenie do wytwarzania ciśnienia powietrza miało złożoną budowę plastikowo-metalowo-tekturową. Przy czym plastikowy był swego rodzaju cylinder, metalowa sprężyna i tekturowy tłok w gumowej koszulce sprzężony z piszczałką. W praktyce okazało się, że piszczałka jest do bani, tłok też do bani – bo sparciała w nim gumka. Pomimo dorobienia tłoka z tworzywa sztucznego i zastosowaniu współczesnej piszczałki klakson działać nie chce. I pies go ganiał – trzeba będzie pod oryginalną obudowę wstawic coś bardziej współczesnego.\nI w zasadzie to będzie koniec opowieści z Moskwiczem w tle.\nMam już kolejny pomysł 🙂\nGrudzień 2013 – mały suplement.\nNie tak dawno na forum4x4 uznałem moskwicza za zamknięty projekt. Myliłem się jednak 🙂 A to oznacza suplement.\nMoskwicz – jak juz wcześniej wspominałem ma światła przeflancowane żywcem z roweru. Oznacza to, że w środku siedzą dość pokaźne żarówki o dość dużym apetycie na prąd. Przekonałem się o tym jak młody zostawił auto na światłach i nówkę sztukę płaską baterię szlag trafił dość szybko. Zapadła wiec decyzja, aby tradycyjne żarówki zastąpić czymś świecącym podobnie, ale oszczędniejszym. Początkowo kombinowałem aby zakupić gotowe diodowe zamienniki żarówek – na zasadzie p&p (plug and play), ale facet w sklepie elektronicznym stwierdził, że to drogość jest nieuzasadniona i zamiast tego zaproponował mi dużą diodę i opornik do niej – czyli coś na zasadzie p&u&p&p (przypasuj and utnij and polutuj and poskładaj). Dało się toto ogarnąć i moskwicz świeci swoimi energooszczędnymi reflektorami.\nAutko w pełnej gali 🙂\nBardzo miłą niespodziankę na tegoroczne święta Bożego Narodzenia sprawił mi św. Mikołaj w osobie mojego szwagra. Po prostu przyniósł brakujące dekielki. Montaż – pomimo późnych godzin nocnych został wykonany sprawnie. Mogę w tej chwili śmiało powiedzieć, że autku nie brakuje nic. No – i to by było na tyle 🙂\n47 komentarzy do “Opowieść z Moskwiczem w tle”\n4 lipca, 2013 at 15:55\nopis REWELACYJNY, poprawiłem sobie humor czytając ten tekst,\nsam jestem właśnie na etapie restaurowania takiego autka więc miło wiedzieć ,że nie jestem sam,\nJa jestem na etapie usuwania starego lakieru… więc jeszcze trochę pracy.\n4 lipca, 2013 at 21:17\nNie sądziłem, że ktoś to przeczyta.\nDziękuję za komentarz, w razie jakichkolwiek pytań mój mail leonzet(at)op.pl\n5 sierpnia, 2013 at 18:56\nSuper efekt i mnóstwo widać zaangażowania 🙂 Naprawdę kupa doskonałej roboty. Sam szukam dla mojego synka takiego Moskwicza z faktu że sam takiego miałem, ale niestety ciężko cokolwiek znaleźć.\nJeszczę raz chylę czoła.\n5 sierpnia, 2013 at 23:42\nKto by pomyślał, że z biegiem czasu autka te staną się aż tak poszukiwane.\nZwykle jak coś się trafia to zgliszcza totalne za zylion albo stan kolekcjonerski – też za zylion – oczywiście w stosunku do rzeczywistej wartości.\nA ostatnio znalazłem jednego w moim rodzinnym mieście powiatowym – robi za rabatkę w przydomowym ogródku. Raczej nie do kupienia.\n6 sierpnia, 2013 at 21:25\nWydaje mi się że popularność tego autka wiąże się przede wszystkim z tym że jak ma się dzieci chce się im pokazać czym my się bawiliśmy, przynajmniej ja tak mam. Zgadzam się że ceny takich samochodzików są astronomiczne, nie takie jak ferrari bimboracer, ale moim zdaniem i tak są za wysokie. Sam nawet myślałem nad zrobieniem takiego auta od podstaw, zajmuję się projektowaniem w auto-cadzie, mam dostęp do obrabiarek cnc, laserów, frezarek jak równiez bez problemu z plexi bym pozaginał szyby, ale niestety nie ma tez nigdzie planów tego moskwicza.\n7 sierpnia, 2013 at 00:16\nTeż myślałem o budowie repliki.\nMechanicznie jest to prościzna, blacharsko robi się pod górkę, zwłaszcza że jest kilka miejsc gdzie ruskie nakombinowali się dość mocno a niepotrzebnie.\nAle gdyby odtworzyć ogólny kształt nadwozia z laminatów i posadowić je na niezależnym sztywnym podwoziu to miałoby to szansę działać, przy zachowaniu klasycznego wyglądu.\nKiedyś miałem taką możliwość – dzięki uprzejmości pewnej firmy – aby na podstawie zdjęć wykonanych z odpowiednią rozdzielczością otrzymać trójwymiarowy model wektorowy. W zasadzie to rozwiązywałoby problem wymiarów i planów.\n7 sierpnia, 2013 at 15:53\nDokładnie taki model by wiele pomógł, wydaje mi się że gdyby zacząć wytwarzać takie autka to na pewno byłby na nie zbyt, o ile oczywiście odrobinę unowocześniłoby się konstrukcję i choć odrobinę zmienić linię nadwozia. Tak przynajmniej ja myślę, bo prawdę powiedziawszy teraz jest straszny chłam jeśli chodzi o takie samochodziki.\n7 sierpnia, 2013 at 16:37\nNo to zobaczymy co da się zrobic…\nJutro rano skontaktuję się z osobą, która – być może podejmie się wykonania takiego modelu.\nTo może być ciekawsze niż odbudowa tego starucha 🙂\n7 sierpnia, 2013 at 17:26\nA czy mógłbym Cię poprosić o zrobienie zdjęć z boku, tyłu i przodu? chciałbym zrobić rysunek techniczny i samemu coś na tej podstawie wymyślić, oczwiście gdybyś nie widział w tym żadnego problemu kolego.\nCo do tego ze wytworzenie takiego nowego auta jest o wiele ciekawsze od odbudowy ponieważ daje możliwość popuszczenia wodzy fantazji 🙂 a wiadomo że my z naszą ułańską fantazją potrafimy czynić cuda 😀\n8 sierpnia, 2013 at 00:40\n8 sierpnia, 2013 at 23:39\nPodaj mi proszę maila. Zdjęcia mam zrobione. Myślę, że wystarczą one do odtworzenia kształtu nadwozia. Wymiarów również, ale w tym celu musiałbym jeszce zmierzyć jakis charakterystyczny wymiar na kazdym zdjęciu – do zeskalowania.\n9 sierpnia, 2013 at 11:03\nMój mail to sonyer@wp.pl. Bardzo serdecznie Ci dziękuję za okazaną pomoc 🙂\n28 sierpnia, 2013 at 13:24\nZ uwagą czytałem, oglądałem zdjęcia i pewno jeszcze wrócę. Mój, sprzed ponad 30 lat, w dobrej kondycji, czeka na mojego synka u rodziców w piwnicy 🙂 Z tym, że właśnie dowiedziałem się, że kierownica uległa spękaniu… i też myślałem o drukarce 3d – ale nie mam dostępu…\n28 sierpnia, 2013 at 23:01\nKwestia wykonania modelu 3D. No i pytanie czy dana drukarka może taki detal – mam tu na myśli wielkość – wydrukować. Bo to jest w zasadzie jedynym ograniczeniem.\nKierownica mocno spękana jest?\nU siebie jedno pęknięcie koła między szprychami ogarnąłem przy pomocy wiertarki i odpowiednio długiego wkręta.\n25 listopada, 2013 at 20:14\nsuper sprawa – nic dodać nic ująć tylko gratulować!\n1 lutego, 2014 at 16:32\nWitam. Gdzie kupił pan tę plęksę (szybkę przednią)? Mogę prosić o namiary na tego pana co je wytwarza? Ile pan za nią zapłacił? 🙂\n1 lutego, 2014 at 22:50\nPoproszę o kontakt na leonzet(at)op(dot)pl\n2 lutego, 2014 at 11:15\nOdezwałem się na mailu 🙂\n8 kwietnia, 2014 at 09:00\nRewelacja. Gratuluję zdolności. Właśnie wziąłem się za podobny projekt.\nNie piaskuję, bo mam przewidziany niewielki budżet więc będzie pożądne czyszczenie miejsc korozyjnych i podkład aktywny.\nW każdym razie podziwiam i chciałbym aby choć w 80% mi tak wyszło. Pozdrawiam.\n8 kwietnia, 2014 at 13:53\nPiaskowanie drogie nie jest – przynajmniej w kontekście całości kosztów. Płaciłem bodajże 100 zł za całość, przy czym była to cena „warszawska”. Co do piaskowania to jedna uwaga: warto fachmanowi zwrócić uwagę na to, że blacha jest cienka, więc musi tak pokombinować z ciśnieniem i doborem ścierniwa aby nie na robić na blasze fal Dunaju, bo wyprowadzenie tego potem to marna robota jest.\n9 września, 2014 at 22:20\nSuper sprawa taka zabaweczka ale już dłuższy czas dręczy mnie myśl w co ruskie to cudo pakowali??? Czy to był jakiś karton? A jak tak to jak wyglądał? Wie ktoś może? Pewnie zdobycie oryginalnego opakowania graniczy z cudem ale to by było coś.\n9 września, 2014 at 23:00\n6 stycznia, 2015 at 01:00\nZainspirowany Pana opowieścią też postanowiłem odrestaurować takie cudo (tak aby spełnić marzenie z dzieciństwa). Kupiłem kiedyś w miarę dobrym stanie takie autko na allegro. Blacharka ok. Kilka poprawek, troszkę szpachli, nowy lakier i leży w piwnicy w oczekiwaniu na inne części. Dziś udałem się do miasteczka oddalonego o 60km od mojego aby kupić drugiego. Autko troszkę zdezelowane ale chodziło mi głównie o przednią atrapę z lampami. Jak wróciłem postanowiłem zabrać na wycieczkę mojego 3letniego synka. Zaczepiliśmy sznurek i w drogę. I tu moje zdziwieni. Moskwicz co prawda ma wszystko sprawne lecz jest poobijany, powgniatany, pordzewiały i ma liczne braki ale nie było chłopczyka który by się za nim nie obejrzał. Słyszałem jak mówili do swoich rodziców „ale fajny samochodzik” „taki by się nam przydał” itp. Nie sądziłem że zabawka wzbudzi takie zainteresowanie u dzieci które bawią się transformens. Naprawdę zaszokowała mnie reakcja tych dzieci. Do tej pory myślałem że tylko naszemu pokoleniu serce mocniej bije na widok moskwicza który kiedyś był obiektem pożądania. Przecież dziś jest tyle aut na akumulator z wszystkimi bajerami.To autko chyba naprawdę ma duszę 🙂\n7 stycznia, 2015 at 12:28\nAutko z duszą… jakby nie patrzeć 🙂\nW zalewie plastiku wyróżnia się bardzo wyraźnie.\n12 marca, 2015 at 13:51\nMam pytanko o demontaż kierownicy. Jak można uwolnić układ kierowniczy? Trzeba rozwiercić nita tuż przy kierownicy, czy da się od dołu rozłączyć cały drążek od układu (skręcony na taką długą śrubę)?\nMam z tym problem, bo śruba chyba po coś jest, a jakoś drążek nie chce się oddzielić od mechanizmu. 🙂\n12 marca, 2015 at 14:46\nNita nie trzeba ruszać. Należy poluzować od dołu tą śrubę motylkową i puknąć w nią przez jakieś drewno. W rurze kierownicy jest rodzaj stożka, który klinuje się przy dokręcaniu śruby. Połączenie może być nieco zrośnięte korozją, więc pasowałoby jakimś WD40 popryskać.\n17 czerwca, 2015 at 11:36\nz dużym zaciekawieniem przeczytałem Pana relację. Dostałem takiego Moskwicza ale jego stan jest daleki od ideału. Dużym problemem jest brak atrapy, deski rozdzielczej oraz tylnych świateł. O ile dwa pierwsze braki są jeszcze do dostania bądź do dorobienia o tyle frustrująca jest permanentna nieobecność tylnych światełek. Te które są to jakaś tandeta zrobiona z uciętych świateł normalnego samochodu. Może słyszał Pan o jakimś sposobie na dorobienie takich lamp?\n17 czerwca, 2015 at 16:38\nNa allegro czasem pojawiają się takie światełka po 30-40zł. Zwykle szybko znikają – więc refleks wskazany. Jeśli byłby Pan zainteresowany to mam jedno oryginalne światełko w kolorze czerwonym. Miałem na aukcję wystawić, ale myślę, że się dogadamy bez pośrednictwa serwisu aukcyjnego. Co do reszty „galanterii” – nie pomogę. Deski nie mam, atrapę wystrugałem własnoręcznie. Dekielków za to mam ile komu trzeba 🙂\n15 grudnia, 2015 at 20:26\nSam jestem na początku tej przygody.\nJeżeli ma pan jeszcze światełko czerwone chętnie kupię\nProszę o informację ile Pan ceni komplet dekielków na koła\n16 grudnia, 2015 at 11:20\nProszę o kontakt w tej sprawie na maila. Adres, którego Pan użył przy zamieszczaniu komentarza jest chyba błędny, bo wiadomość wraca z adnotacją, że nie ma takiego użytkownika.\n2 kwietnia, 2017 at 23:42\nDużo pracy, efekt super. Właśnie uświadomiłeś mi „co mnie czeka”. Bo na ta chwilę czekam na Ładę (nie Azak) a w myślach mam „Polski Fiat 125p” 🙂 Pozdrawiam\n3 kwietnia, 2017 at 00:56\nWytrwałości życzę. Sowiecka technologia… a co ja będę w ogóle mówił..\n23 maja, 2017 at 08:41\nWitam, mam pytanie odnośnie tych kloszy lamp z przodu, gdzie je kupiłeś i czy dało by radę takie załatwić w razie czego? 😀\n23 maja, 2017 at 08:47\nKupiłem w sklepie rowerowym. Chyba po 11 zł za sztukę. Tylko oryginalne żarówki trzeba wymienić na diody, bo żrą masę prądu.\n23 maja, 2017 at 08:51\nKupiłem właśnie przez internet azaka i jutro kurier ma mi go przywieź i rozglądam się za częściami a jednym z nich są właśnie lampy przednie, w razie czego dało by radę jak bym nie znalazł takich u siebie żebyś ty mi kupił u siebie takie a ja za przesyłkę i fatygę bym ci zapłacił? 😀\n23 maja, 2017 at 10:20\nJakby była taka konieczność to daj znać – pomogę.\n28 maja, 2017 at 15:43\nOd środy stałem się posiadaczem azaka i mój jest jeszcze gorszy od twojego pod względem blacharskim 🙁\n28 maja, 2017 at 15:51\nWot technologia sowiecka i materiał badziewny…\nPozostaje jedynie uzbroić się w cierpliwość i partiami ogarniać. Spawalniczo – blacharsko – ślusarskie doswiadczenie masz, czy bedziesz się uczył na przykładzie?\n28 maja, 2017 at 16:17\nBędę się uczył, mam dopiero i aż 15lat i zobaczymy co z tego wyjdzie 😉 Zapraszam do oceny, koła już zrobiłem 😉 http://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=43925\n9 stycznia, 2018 at 14:28\nRewelacyjny opis i robota:)Tez taki posiadalem wiec postanowilem rowniez zakupic dla syna trafilo na rocznik 1989r. Zony mina bezcenna jak zobaczyla na co wydalem kilka zielonych:) niestety ja rowniez posiadam braki w postaci tylnej lampy 🙁 jak ktos posiada to prosze o kontakt pozdrawiam 🙂\n11 stycznia, 2018 at 00:26\nPosiadam tylne światełko w kolorze czerwonym.\n17 stycznia, 2018 at 00:05\nRafal to chetnie kupie w rozsądnej cenie:) fakt kolor nie moj ale jakos sobie z tym poradzę:) podaj namiar na siebie to zdzwonimy sie zdrojok@interia.pl\n24 kwietnia, 2018 at 23:36\nŚwiatełko w drodze jest.\n5 maja, 2019 at 21:39\nWitam Rafał masz jakiś patent na kierownicę . Nie mogę namierzyć\n6 maja, 2019 at 22:37\nNie widziałem, żeby ktoś sprzedawał kierownice. Chyba rzadko się to trafia. Patentu jako takiego nie mam, ale pomysłów znalazłoby się trochę.\n2 sierpnia, 2020 at 18:16\nDobry wieczór. Najgorętsze marzenie sześciolatki…do dziś pamiętam, jak bardzo chciałam mieć ten samochodzik. W sumie widziałam takie może ze dwa w tamtym okresie. Mowy nie było, aby ktoś ”użyczył” choć na chwilę :)) Ile on wtedy kosztował i gdzie można było nabyć takie cudo? Pytanie, to echo tamtych wspomnień, bo nadal nie wiem, skąd niektóre dzieci go miały.\n8 września, 2020 at 07:37\nWitam, niestety Pani komentarz utonął w morzu spamu, z którym ciagle bezskutecznie walczę.\nPisząc opowieść o moskwiczu nie zastanawiałem się nad tą kwestią. Ale spróbuję zgłębić temat, na fb zdaje się jest grupa lubująca się w tych staruchach.


Bundesliga: Bayern pobił rekord wszech czasów! Kiessling goni Lewandowskiego - Sport WP SportoweFakty\nBundesliga: Bayern pobił rekord wszech czasów! Kiessling goni Lewandowskiego\nW poprzednim sezonie Borussia zdobyła 81 punktów. Rekordowy wyczyn dortmundczyków poprawił Bayern, który na trzy kolejki przed końcem rozgrywek ma w dorobku aż 84 "oczka"!\nKonrad Kostorz 27 Kwietnia 2013, 17:23\nW wyjściowej jedenastce Bawarczyków znalazł się tylko jeden piłkarz, który wystąpił od 1. minuty przeciwko Barcelonie - Jerome Boateng. Drużyna Juppa Heynckesa nie rozegrała dobrego spotkania i sprawiła, że w drugiej połowie na Allianz Arena rozległy się gwizdy. Mimo to komplet punktów pozostał w Monachium, a zwycięską bramkę zdobył, dośrodkowując z rzutu wolnego, Xherdan Shaqiri.\nPrzyjezdni starali się atakować, jednak tylko z rzadka zagrażali bramce Toma Starke. W 73. minucie golkiper Bayernu obronił groźne uderzenie Daniela Caligiuriego i na tym emocje praktycznie się skończyły. W końcówce z dobrej strony pokazał się Mario Gomez, jednak nie udało mu się pokonać Olivera Baumanna. Mistrzowie Niemiec do końca sezonu zmierzą się jeszcze z Borussią, Augsburgiem oraz Gladbach i staną przed szansą wywalczenia aż 93 punktów!\nWszystko wskazuje na to, że trwająca od 14 lat przygoda Thomasa Schaafa ze stanowiskiem trenera Werderu dobiegła końca. 51-letni trener po serii niepowodzeń otrzymał od działaczy ostatnią szansę, a był nią mecz z Bayerem. Mocno osłabieni bremeńczycy zaprezentowali się przyzwoicie, ale wyjeżdżają z Leverkusen z pustymi rękami. Jedynego gola strzelił Stefan Kiessling, który wykorzystał rzut karny podyktowany za faul Sebastiana Mielitza na Sidneyu Samie. Sebastian Boenisch pojawił się na murawie w doliczonym czasie gry, a Arkadiusz Milik cały mecz spędził na ławce rezerwowych.\nSobota w Bundeslidze: Kosmiczne zarobki "Lewego" w Bayernie?! Heynckes wróci do Hiszpanii?\nKiessling po 31. kolejce ma w dorobku już 22 gole i do lidera klasyfikacji, Roberta Lewandowskiego traci tylko jedno trafienie! Rywalizacja o tytuł króla strzelców zapowiada się więc pasjonująco.\nO Lidze Europejskiej wciąż mogą marzyć kibice z Wolfsburga. Ich ulubieńcy rozegrali dobre spotkanie i zasłużenie pokonali Gladbach, odnosząc dopiero trzecie domowe zwycięstwo w sezonie! Bohaterem został Diego, który zaliczył dwie asysty i zdobył zwycięską bramkę po świetnej akcji z Ivicą Oliciem. Ekipa Dietera Heckinga w Bundeslidze jest niepokonana już od siedmiu pojedynków.\nPo niezwykle cenną wygraną sięgnęli piłkarze z Augsburga, którzy zrównali się punktami z Fortuną Duesseldorf. Drużyna Markusa Weinzierla nie była faworytem rywalizacji ze Stuttgartem, ale dzięki świetnej końcówce wyraźnie pokonała wyżej notowanego rywala. Nadzieje na utrzymanie przedłużyły Wieśniaki, które nadal tracą 3 punkty do FCA. O sukcesie Hoffenheim w potyczce z Norymbergą przesądziły dwa szybko zdobyte gole.\nBayern Monachium - SC Freiburg 1:0 (1:0)\n1:0 - Shaqiri 35'\n1:0 - Arnold 34'\n1:1 - Mlapa 52'\n2:1 - Olić 61'\n3:0 - Diego 75'\n1:0 - Moelders 61'\n2:0 - M. de Jong 83'\n3:0 - Ji 85'\n1899 Hoffenheim - FC Nuernberg 2:1 (2:0)\n1:0 - Weis 11'\n2:0 - Salihović 20'\n2:1 - Simons (k.) 58'\nBayer Leverkusen - Werder Brema 1:0 (1:0)\n1:0 - Kiessling (k.) 35'\npaawloo123 27-04 19:29 Zgłoś komentarz\nNo jeśli Robert dziś zagra to na krótko.Jeśli trener go wpuści to pewnie w ok 70 min.Oby zdążył strzelić.\nksfalubazks 27-04 18:00 Zgłoś komentarz\nBrawo Bayern.Lewy gola dzis:)\nAlejandro 27-04 17:52 Zgłoś komentarz\nW Monachium niewiele się działo, oprócz incydentu z 92 minuty, gdy jakaś babeczka bez koszulki z samym biuhajstrem wbiegła na boisku. Trzech chłopa było potrzebnych, żeby ją schwytać\nmarco_er 27-04 17:29 Zgłoś komentarz\na co do Werderu to mają "endspiel" za tydzień z Hoffenheim, jak przegrają to spadek stanie się bardzo prawdopodobny. z drugiej strony jak Hoffenheim przegra, to zleci na 100 procent\nmarco_er 27-04 17:28 Zgłoś komentarz\nprzykro z powodu Gladbach, ale forma Wilków jest budująca. jak za tydzień wygrają w Hamburgu, to walka o LE stanie się pasjonująca. życzę im, żeby się tam dostali, bo jest to zespół\nTSG 1899 Hoffenheim Piłka nożna Niemcy VfL Wolfsburg Bayern Monachium VfB Stuttgart Bayer 04 Leverkusen Werder Brema Borussia M'gladbach Robert Lewandowski 1.FC Nuernberg Ivica Olić Mario Gomez SC Freiburg Thomas Schaaf Tom Starke Sebastian Boenisch Bundesliga Diego Jerome Boateng Jupp Heynckes Stefan Kiessling Arkadiusz Milik FC Augsburg Sidney Sam Sebastian Mielitz Xherdan Shaqiri Markus Weinzierl Oliver Baumann Dieter Hecking Daniel Caligiuri Piłka w Europie Piłka nożna w Niemczech


Dzień Głośnego Czytania w klasie IIa - PSP27 Dzień Głośnego Czytania w klasie IIa - PSP27\nW poniedziałek 1 października w klasie IIA odbył się Dzień Głośnego Czytania. Na początek wychowawczyni przybliżyła postacie, które tworzą Gang Słodziaków. Poznaliśmy jeża Jerzyka, sowę Zosię, bobra Borysa, zajęczycę Zuzię, liska Lucka i rysia Rysia. Uczniowie wysłuchali opowiadania pt: ” Jeż Jerzyk” z książki pt: “Gang Słodziaków” Renaty Piątkowskiej. Następnie cała klasa grała w grę planszową ” Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” przedstawiającą przygody jeża Jerzyka. Na koniec, aby wyciszyć emocje po zabawie, nasi uczniowie z wielkim zaangażowaniem czytali kolejno historię Gangu Słodziaków. Okazało się, że wspólne czytanie i zabawa mogą być przyjemne dla każdego z uczestników i tworzyć przyjazną atmosferę w klasie.\nPubliczna Szkoła Podstawowa nr 27 w RadomiuUczniowieXIV Radomska Olimpiada MłodzieżyKonkursPubliczna Szkoła Podstawowa Nr 27PSP 27recenzjapodziękowanieDzień otwartyPSP27Publiczna Szkoła Nr 27 w Radomiuakcja charytatywnarajdSamorząd UczniowskiRadomwycieczkaTydzień patriotyzmusprawozdanieponad wszystkoodzyskanie niepodległości


Xp widzi za mało pamięci ram\nCentrumXP Forum Tematyka portalu CentrumXP.pl Windows XP Xp widzi za mało pamięci ram\nMam problem po zainstalowaniu Windowsa XP Professional SP3. Okazuje się, że widzi jedynie 501MB ramu natomiast zainstalowane jest 1GB na dwóch slotach. W programie Everest zakładki "SPD" i "mikroukład płyty głównej są nieaktywne". Czym może to być spowodowane?\nHmmm musi być w biosie informacja o pamięci jeżeli bios błędnie widzi rozmiar pamięci bo czasem tak jest należy najpierw reset biosu zrobić i zobaczyć po resecie co wykrywa bios jeśli nadal błędnie wykrywa tz że bios jest źle skonfigurowany i należy wyszukać info o twojej płycie i o konfiguracji biosu i tak go skonfigurować tu nie chodzi o aktualizację system nie ma nic do tego należy zrestartować najpierw bios i dopiero wtedy zczytać wszystkie info by zobaczyć co widzi po resecie bios i jak widzi ile widzi\nJak to : "nie ma" ??\nTak, wcześniej system (Win 7) pokazywał 1GB. Problem jest taki, że w moim BIOS'ie nie ma informacji o pamięci RAM. Może powinienem go zaktualizować?\nRozumiem, że przed instalacją SP wszystko było ok ?? Tak czy inaczej - sprawdź ile pamięci wykrywa BIOS przy starcie. Jeśli BIOS wskaże 512 MB, to wyjmij jedną z kości i sprawdź czy komputer poprawnie wystartuje. Operację powtórz operacją dla drugiej pamięci. Jeśli w obu przypadkach będzie OK - włóż ponownie obie kości. Jeśli przy obu obsadzonych slotach bios będzie widział mniej pamięci niż jej ilość fizycznie podłączona - to prawdopodobnie jeden ze slotów jest uszkodzony.


You are here: Home / Pozostałe / meble kuchenne ekspozycja warszawa\nmeble kuchenne ekspozycja warszawa Reviewed by admin on 3 maja 2021 .\nGdzie i które meble na indywidualne zamówienie zamówić? Coraz to częściej w czasie remontu mieszkania czy samej kuchni, decydujemy się na całkowitą wymianę mebli kuchennych na takie, jakie są zaadaptowane wymiarowo do naszej klarownej powierzchni, po mistrzowsku zagospodarowujących kuchnię oraz na małych przestrzeniach, zezwalających na zaoszczędzenie miejsca i właściwe jego rozłożenie. Sprzęty meblowe kuchenne na […]\n3 maja 2021 / By admin\nCoraz to częściej w czasie remontu mieszkania czy samej kuchni, decydujemy się na całkowitą wymianę mebli kuchennych na takie, jakie są zaadaptowane wymiarowo do naszej klarownej powierzchni, po mistrzowsku zagospodarowujących kuchnię oraz na małych przestrzeniach, zezwalających na zaoszczędzenie miejsca i właściwe jego rozłożenie. Sprzęty meblowe kuchenne na indywidualne zamówienie stanowią dodatek sam w sobie, zwykle umieszczane na lata mają zadbany wygląd, mocniejszy materiał z jakiego się je wykonuje. Sporo z nich jest stworzona w ten sposób, by móc umieścić profesjonalne, dostosowane pod wymiar oraz zabudowę urządzenia kuchenne, jakie mogą się bezbłędnie wpasować w system mebli a równolegle, zaoszczędzić miejsce w kuchni. Sporo korporacji kultowych na rynku meblowym oferuje swoim konsumentom wykonanie mebli pod indywidualne zamówienie, ich cena nie jest wyższa niż gotowych zestawów a wielokrotnie niższa aniżeli osobno dokupywane elementy systemu meblowego, a do tego znacznie pomaga zaoszczędzić wiele miejsca – zobacz kuchnia na wymiar warszawa cena. Warto rozejrzeć się za firmą zajmującą się takimi usługami w naszym mieście. Podczas wymiany mebli bądź zakupu mebli kuchennych pod indywidualne zlecenie, trzeba dogłębnie przemyśleć kolorystykę jaką pragniemy oglądać przez długie lata. Dlaczego długie lata, ponieważ meble pod wymiar nie są łatwo wymienialne, skonstruowane są z myślą o wieloletnim użytkowaniu co powoduje, że by służyły nam przyzwoicie oraz cieszyły oko na co dzień, musimy całkowicie przemyśleć kolorystykę i dodatki jakie do niej dostosujemy. Meble kuchenne na zamówienie mogą być stworzone z drewna lub też z słusznego, odpornego materiału w każdym kolorze.


Możemy być potentatem produkcji ekologicznej w Europie, ale zaprzepaszczamy tę szansę (wywiad) - Przetwórstwo\nAutor: Albert Katana, www.sadyogrody.pl 19 września 2017 10:25\n- Brakuje jasnej polityki rolnej dotyczącej produkcji ekologicznej. Większość działań była tylko pozorowana, a ich efekt mizerny. Możemy być potentatem produkcji żywności ekologicznej w Europie, ale zaprzepaszczamy tę szansę - mówi w wywiadzie dla sadyogrody.pl, Piotr Woźnicki, prezes Stowarzyszenia Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi "Ekoland".\nPanie prezesie, co to właściwie znaczy – żywność ekologiczna? Czy w „normalnych” sklepach możemy kupić żywność czystą ekologicznie, czy mamy raczej do czynienia z żywnością tzw. tradycyjną?\nPiotr Woźnicki: Żywność ekologiczna różni się od żywności konwencjonalnej przede wszystkim tym, że nie używamy nawozów sztucznych tylko naturalne, nie używamy pestycydów roślin i pasz GMO. Taka żywność jest oznaczana unijnym „zielonym listkiem”. Jest więcej różnic, ale te są dla konsumenta najważniejsze.\nŻywność ekologiczną można już kupić praktycznie prawie wszędzie. W sklepach typowo ekologicznych wybór jest największy, ale również sieci supermarketowe marketów zauważyły, że w Polsce wzrasta popyt na żywność ekologiczną i zwiększają swoją ofertę. W zwykłych sklepach nie ma jeszcze dużego wyboru żywności ekologicznej, zwłaszcza warzyw czy owoców, natomiast zarówno w handlu, jak i przetwórstwie widać dużą tendencję do "podszywania" się pod żywność ekologiczną. Sugeruje się konsumentowi, że żywność tradycyjna, wiejska, zagrodowa itp. jest taka sama lub zbliżona jakościowo, natomiast jest tańsza. Jest to wprowadzanie w błąd, ażeby tylko zwiększyć sprzedaż. Często żywność w sklepach jest oznaczana jako "zdrowa żywność". Jest to zakazane przez prawo UE, gdyż sugeruje, że inna żywność jest niezdrowa. Mamy żywność tylko ekologiczną i konwencjonalną.\nIle gospodarstw rolnych należy do Stowarzyszenia? Czy są to "zapaleńcy" czy biznesmeni? Co produkują te gospodarstwa?\nObecnie do Stowarzyszenia Ekoland należy ok. 100 gospodarstw ekologicznych z różnych rejonach rejonów kraju. Większość to "zapaleńcy", mający małe i średnie gospodarstwa. Produkowane w nich jest praktycznie wszystko, co rolnik może uprawiać czy hodować. Skala i rodzaj produkcji zależą od warunków gospodarstwa oraz od popytu na dane produkty.\nPrzynależność do Stowarzyszenia umożliwia rolnikom wspólne działania, promocję, udział w targach lub innych imprezach. Mogą oni uczyć się gospodarowania ekologicznego od siebie nawzajem. Udział w Stowarzyszeniu konsoliduje rolników, daje możliwość działania jako nieformalna grupa producentów. Zarząd Główny reprezentuje interesy rolników ekologicznych na poziomie krajowym i europejskim. Należymy do IFOAM (Międzynarodowej Federacji Rolnictwa Ekologicznego), a w kraju konsultujemy projekty ustaw i rozporządzeń dotyczących rolnictwa ekologicznego.\nKiedy i w jakim celu powstało Stowarzyszenie? Kto wpadł na taki pomysł?\nStowarzyszenie zostało założone w 1989 roku przez pierwszych pasjonatów rolnictwa ekologicznego. W tamtych czasach nikt nie słyszał o takim sposobie gospodarowania, a rolnicy ekologiczni byli traktowani często jako "nawiedzeni". Rolnicy zdobywali wiedzę od siebie nawzajem, wyjeżdżali za granicę, żeby podpatrzeć innych rolników. Nie było nikogo, kto weryfikowałby rolników i ich produkty. Dlatego też Stowarzyszenie Ekoland powołało Komisję Kontroli, która kontrolowała gospodarstwa i Komisję Atestacji, która wystawiała atesty Ekolandu. Po raz pierwszy 27 rolników ekologicznych otrzymało atesty w 1990 roku. Była to gwarancja dla konsumenta , że gospodarstwo produkuje ekologicznie i jest wiarygodne. Do tej pory Stowarzyszenie wystawia atesty, które potwierdzają zgodność z "Kryteriami rolnictwa ekologicznego Stowarzyszenia Ekoland" - a trzeba powiedzieć, że nasze kryteria są wyższe niż wymagania "unijne". Po wejściu w życie w 2002 r. pierwszej ustawy o rolnictwie ekologicznym powstały niezależne jednostki certyfikujące, które weryfikują gospodarstwa i na podstawie ich kontroli rolnicy otrzymują certyfikaty i mogą ubiegać się o dopłaty unijne do produkcji ekologicznej.\nStowarzyszenie Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi EkolandRSS


Znak rozpoznawczy miasta drewniane molo, obecny kształt uzyskało w 1927 roku, chociaż jego początki sięgają początków wieku XIX. Długie na 512 m i szerokie na 10 m jest pomostem spacerowym usytuowanym prostopadle do linii brzegowej. Dzięki swojej długości stanowi doskonały punkt widokowy na całą Zatokę Gdańską. Przez zainstalowane na końcu mola lunety można podziwiać statki, Gdańsk, Westerplatte, Gdynię, a przy dobrej widoczności nawet Półwysep Helski. Po obu stronach mola rozciąga się piaszczysta plaża, nad którą stoi wybudowany w 1927 roku secesyjny Grand Hotel. Przed wejściem na molo stoi zakład balneologiczny z roku 1903-1904 z charakterystyczną wieżą, której szczyt w sezonie udostępniony jest zwiedzającym.\nMolo to także port dla żeglugi kursującej stąd m.in. na Hel, więc zwiedzanie można połączyć z wycieczką morską.\nGdańsk (13 km; ok. 0:15h)\nTel: + 48 58 551 00 02\npn – nd: 8:00-20:00\nulgowy: 1,40 zł.\nso – nd i święta:\nnormalny: 3,80 zł.


IberPlum® nowa grupa mieszańców śliwki i moreli - Portal sadowniczy z forum - e-sadownictwo.pl\nIberPlum® nowa grupa mieszańców śliwki i moreli\nPo 11 latach selekcji i ulepszania odmian, na rynek weszła nowa seria międzygatunkowych mieszańców śliwki i moreli IberPlum®, opracowana przez hiszpańską firmę Ibergen Frutales.\nOdmiany grupy IberPlum® to seria międzygatunkowych hybryd śliwki i moreli, o różnych kolorach skórki i miąższu, które owocują cały sezon. Celem hodowców jest zaoferowanie konsumentom przyjemnych doznań smakowych, dlatego owoce cechuje wysoka zawartości cukru 17-20ºBx, egzotyczny smaku i doskonała konsystencja miąższu.\nDo tej pory opatentowano cztery odmiany, inne czekają na rejestrację. W Hiszpanii zasadzono już 20 hektarów IberPlum®. Zawarto również eksperymentalne umowy z ogrodnikami z Francji, Włoch, Chile i RPA.\nNa stronie internetowej firmy znajduje się 9 odmian mieszańców śliwki i moreli z terminami dojrzewania od 17 czerwca do 25 września. Średnica owoców, w zależności od odmiany wynosi od 55 do 65 mm, zawartość cukru od 17ºBx do 20ºBx, a twardość od 2,5 do 3,8 kg/cm².\nŹródło informacji i fot. ibergen.es


Opinie Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 Bielsko-Biała - GoWork.pl\nOpinie o Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 w Bielsko-Biała\nPoniżej przeczytasz opinie byłych oraz aktualnych pracowników o firmie Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545, oraz Klientów firmy. Przeczytasz poniżej też opinie kandydatów do zatrudnienia w firmie Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 o rekrutacji.\nNajnowsze opinie pracowników, klientów i kandydatów do pracy o Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 w Bielsko-Biała\nPytanie Nowy wpis 10.11.2021 10:53\nCzy jest możliwość pracy w Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 na część etatu?\nPytanie Nowy wpis 22.04.2021 12:04\nCzy w firmie Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 są regularne szkolenia pracownicze?\nBC Nowy wpis 09.06.2021 07:44\nLudzie zadajcie sobie pytanie po co są w tej firmie tajemniczy klienci? jak i tak wiadomo kto to jest a z czystością w tej firmie o to daleko 100lat za murzynami.Gdzie sanepid? W kieszeni kogoś? Totalny syf.A atmosfera nie jest za dobrą jak mówią na szkoleniach.\nPytanie 02.10.2020 11:24\nJak długo trwa proces awansu w Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545?\nxD Nowy wpis 27.11.2020 08:09\nMadzia 23.07.2020 15:28\nCzy firma zapewnia obiady?\nRozmowa kwalifikacyjna to zwykle stresujące wydarzenie. Czy ta w Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 się do takich zaliczała? A może wręcz przeciwnie? Czekamy na Twoją opinię.\nKrysia 08.07.2020 15:25\nZapraszam pracowników Makro na obiady w Smacznej Chatce: obiad dnia 15 zł, bez zupy 14. A na śniadanie pyszne kanapki w cenie 3 zł lub bułka z kotletem / mielonym 11zł. Można zamawiać telefonicznie - 531 718 312\nMarta 20.01.2020 17:15\n@zawiedziona to nie brzmi zbyt dobrze. A jakieś wyjazdy integracyjne są organizowane ?\nZawiedziona 20.01.2020 17:31\nTylko dla kierowników, raz w roku. Budżet na spotkania dla pracowników jest na tyle mały, Żr każdy dział i każde stoisko organizuje sobie takie wypady na własna rękę....\nZawiedziona 20.01.2020 16:23\nPraca w tej firmie to totalna żenada. Zlikwidowali comiesięczne premie uznaniowe dla pracowników, w ramach tego wprowadzili kwartalne- w 2019 tylko raz ludzie dostali ją i to z wielką łaską- 100zł brutto premii KWARTALNEJ. Masakra!!! Na podwyżki nie ma co czekać, a jeśli już coś dadzą, to maksymalnie 50/100 zł brutto na rok. Już nikt tutaj pracować nie chce, trzymają się jeszcze tylko starzy pracownicy, młodzi przychodzą i rzucają to, bo widzą jak tutaj się traktuje ludzi i że nie ma co liczyć na dobrą wypłatę. Dyrektorka chodzi po hali ze swoim przydupasem, nie chcą słuchać żadnych skarg i odpowiadają, że jak się nie chce pracować, to trzeba zmienić stanowisko albo firmę. Wciskają wszystkim motywacyjne bajeczki, jedyne na co można tutaj liczyć to uścisk dłoni, żadna premia, żadna nagroda, no chyba, że uznamy czekoladę jako nagrodę, hahaha... Kierownicy, koordynatorzy i pracownicy modlą się już żeby aktualna dyrektorka zmieniła halę.\nAgata 04.09.2019 14:46\nJaka jest stawka za godzinę dla sprzedawcy? I jak wygląda atmosfera, relacje z szefostwem?\nAlina 12.08.2016 19:37\nJakieś nowe wieści? Jak z atmosferą, warunkami pracy? Ludzie zatrudniani przez agencję jak mniemam mogą liczyć co najwyżej na przerwę na kanapkę bo socjal jest tylko dla osób zatrudnionych bezpośrednio przez makro?\nJulia 03.09.2019 22:36\nNie, pracuje tam przez agencje od roku sporadycznie i normalnie mam tyle przerwy ile chce - 15 min lub pół godziny i kończę 15 min później. Socjala jako tako nie ma. Ale można wchodzic wszędzie gdzie pozostali pracownicy\nAdministrator 27.04.2018 09:15\nCzy od czasu dodania ostatniego komentarza w Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 zmieniło się coś, na co warto zwrócić uwagę? Podzielcie się swoją opinią!\nzestarzały makrowiec 13.12.2016 17:51\nżenada. pracownik jest wołem roboczym. Jeżeli chcesz stracić chęć do życia zacznij pracować w Makro. Gwarantowany brak życia rodzinnego, czasu, pieniędzy i zdrowia!!!!! Zarobki - najniższa krajowa. Zatrudnienie oficjalnie na 1/2 etatu. praca 24 godziny na dobę, nawet jak teoretycznie jesteś poza makro, bo i tak mają do Ciebie telefon, Firma ma kupę kasy na jakieś badania rynkowe, które nijak mają się do faktycznej sytuacji bo żadne badanie nie jest anonimowe, a kto w pełni rozumu wypowie się negatywnie skoro i tak wiadomo kto to powiedział?. Poza tym jakieś durne badanie Tajemniczego klienta. zapewne Makro ładuje w to kupę forsy, owi "tajemniczy" wypytują , piszą jakieś opinie a i tak na tym cierpi pojedyńczy pracownik, bo nigdy wynik nie jest na 100% a tylko taki wynik w oczach szefostwa się liczy. więc jeszcze bardziej podkręcają śrubę. Szefostwo i zarząd w Warszawie w życiu chyba nie byli na halach jako pracownicy. Mistrzostwem świata jest jednak kontakt z klientem, który jest Guru - wszystko dla niego, ale tak żeby za dużo nie chciał, bo to wbrew polityce makro. Pracownik więc musi być bardzo elastycznym - trzeba umieć wchodzić bez mydła w dwie strony - w .... pracodawcy i klienta. Poza tym jak chcesz zacząć w makro pracować musisz przyjąc zasadę"uprzejmie donoszę" Inaczej nie przeżyjesz!!!!\nktos 03.06.2017 08:49\nbzdury piszesz niewiem po co\nKubuś Puchatek 27.03.2018 15:26\nŚwięta prawda, słowo w słowo :)\npracow-nik 04.03.2018 13:36\nCo się dzieję????żenada!!! ludzie się zwalniają na potengę, łączą stoiska.Idiotyczne decyzję płynącę od warszawskich idiotów z samej góry. Dyrektorka, która była ostatnią normalną osobistością została przeniesiona . Nie ujmując kierownikowi. (usunięte przez administratora) i wielka ściema. Nic w tej firmie nie hula , wszystkie procedury to ściema-podpicowany sklep na potrzeby audytów oraz wizyt .wyzysk ...pracownik robi za 3 murzynów..to nie są rzeczy wyssane z palca ...to co się dzieje to dopiero początek. Nieudolne odgórne decyzje do końca 2018 pogrążą ten sklepik Makro "hurtownie ".Problem z towarem,problem z wykładaniem towaru. dużo by było pisać...żal Siliker ?? -- nie dba o prawdziwy pożądek na markecie tylko czepia się bzdur,typu data na bandażu w apteczce, paproch pod paletą:):):)\nAdministrator 02.03.2018 16:24\nMamy nowy rok 2018. Jakie zmiany zaszły przez ostatni rok w Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545? Czy warunki pracy oferowane przez pracodawcę są dla Was satysfakcjonujące?\nMS 24.01.2018 13:32\nKtoś zna Artura L. Który pracował w makro do zeszłego roku? Podobno się zwolnił. Spoko gość?\npiekny 24.02.2016 19:03\nkolego potwierdzam temat który poruszyłes. Potwierdzam również wcześniejsza wypowiedz. Makro dobre dla osoby która chce sie nieco podszkolić w sprzedaży, nie polecam zbyt długo pracowac. Szkoda czasu ,a czas ma swoją cene. You & makro :)\npracownik 03.01.2016 18:54\nZgadzam się z powyższą opinią. A potem zdziwienie, że ludzie przychodzący na rozmowę chcą min. 2 tys zł co miesiąc. Wyzysk za nic. Socjal do d***. Co to jest 100 zł jako wczasy pod gruszą albo bon na święta? Stołówka dofinansowana, ale z pensji pracownika. Cwanie przeliczone. Żałosne. Kierownicy dalej mają wszystko w d***, a dyrektor B. interesują tylko wzrastające wskaźniki. Żal nad żale - wzrasta sprzedaż, ale jak przyjeżdża prezes, to ma być czysto na zapleczu. To co pracownicy mają zrobić z kartonami i paletami? Zabrać do domu, bo tak to sobie wyobrażana pani B.? Dobre dla kogoś kto chce mieć tylko hajs na imprezy i nic poza tym !!!!\nhst 03.07.2012 15:31\nJak ktoś lubi pracować za minimalna pensje to polecam, podwyżki w skali roku to jakies 20-50 zł/miesiecznie. Kiedys było lepiej - wiecej ludzi ale w zeszłym roku były redukcje etatów i teraz brakuje ludzi do obsadzenia stoisk. Dobrze że sie dyrektor zmienił i wziął sie za kierowników bo wczesniej siedzieli w biurze tylko pili kawe i robili zamówienia i wiecej z nich pożytku nie było. Polecam dla kogoś kto sie uczy bo tak aby utrzymac mieszkanie i rodzine to jest trudno\nZostaw merytoryczną opinię o Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545 - Bielsko-Biała\nUżytkowniku! Tak do Ciebie mówię. Trafiłeś na tą stronę, ponieważ wierzysz, tak samo jak my w to, że znajdziesz tutaj najnowsze wieści o firmie Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545. Zapisując się na powiadomienia zawsze masz pewność, że jesteś na bieżąco z aktualnymi opiniami i ofertami pracy tego pracodawcy.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545\nOpinie o Makro Cash and Carry Polska S.A. al. Andersa 545\nAuto-Zet S.C. Mariusz Besaraba Artur Piekuś\nFirma Handlowo-Usługowa Eliza Ewa Kempys\nHigh Tech Automation Sp. z o.o.\nIndywidualna Praktyka Stomatologiczna Iga Oczkowicz\nKonkordia Marek Ryska\nIndywidualna Praktyka Lekarska Paweł Kos\nRóża S.C. Sklep Kosmetyczny Małgorzata Jakubowska-Bergel\nCo Instal Józef Mokwa


GP Portugalii: Arenas mistrzem Moto3 po thrillerze! Fernandez w innej lidze – MOTOGP.PL\nHome / Moto2 / Moto3 / GP Portugalii: Arenas mistrzem Moto3 po thrillerze! Fernandez w innej lidze\nGP Portugalii: Arenas mistrzem Moto3 po thrillerze! Fernandez w innej lidze\n22 listopada 2020\tkomentarzy 17 816 Razy\nAlbert Arenas przeżył istny thriller w ostatnim wyścigu sezonu. Kilkakrotnie był bliski upadku i po serii błędów dojechał dwunasty. Ostatecznie jednak sięgnął po tytuł mistrzowski, gdyż dopiero piątą pozycję zajął Tony Arbolino, natomiast ósmą Ai Ogura. O ile lokata Japończyka jest rozczarowująca, o tyle miejsce Włocha niekoniecznie. Kierowca Snipers zaliczył bowiem szaloną pogoń z dwudziestego siódmego miejsca! Ostatecznie to Arbolino został wicemistrzem świata, gdyż zrównał się z Ogurą i wygrał różnicą jednego zwycięstwa. Po wspaniały triumf sięgnął Raul Fernandez, który ostatecznie zajął w klasyfikacji generalnej czwarte miejsce. Podium dopełnili Dennis Foggia i Jeremy Alcoba.\nZawodnicy mieli do przejechania dwadzieścia jeden okrążeń. Już na okrążeniu formującym problemy z motocyklem miał Gabriel Rodrigo, w związku z czym musiał wystartować z pit-lane. Startujący po raz szósty w tym sezonie z pole position Raul Fernandez utrzymał prowadzenie na starcie. Tuż za nim znajdowali się Tatsuki Suzuki, Ai Ogura, Albert Arenas i Ayumu Sasaki. Jeremy Alcoba spadł z drugiej na szóstą lokatę. Za Hiszpanem jechali Deniz Oncu, Jaume Masia i Niccolo Antonelli. Czołową dziesiątkę zamykał Sergio Garcia. Po fatalnych kwalifikacjach, w których wywalczył dopiero dwudziestą siódmą pozycję, jechał Tony Arbolino. Włoch pojechał jednak fenomenalne pierwsze okrążenie, dzięki czemu awansował na szesnaste miejsce!\nW pierwszym zakręcie drugiego kółka Ogura i Arenas wyprzedzili Suzukiego. Na piąte miejsce awansował Masia, który razem z Dennisem Foggią musieli jednak odbyć dwukrotnie karę „long-lap” za przewinienia na treningach. Niccolo Antonelli spadł na trzynastą lokatę.\nNa trzecim kółku Arenas przypuścił skuteczny atak na Ogurę w „jedynce”. W zakręcie ósmym wyprzedził go jednak Masia. Na trzynaste miejsce awansował Tony Arbolino.\nNa czwartym okrążeniu na trzecią pozycję awansował Alcoba. Sędziowie poinformowali kierowców Leopard Racing o tym, że w ciągu trzech okrążeń muszą odbyć dwukrotnie karę „long-lap”. W konsekwencji spadli odpowiednio na dziesiąte i jedenaste miejsce. Tą samą karę musiał odbyć również Khairum Idham Pawi.\nNa piątym kółku Fernandez uzyskał rekord okrążenia i z każdym kółek oddalał się od reszty stawki. Kierowca Red Bull Aki Ajo posiadał już bowiem dwie sekundy przewagi nad drugim Arenasem. W drugim zakręcie Alcoba przypuścił atak na kierowcę zespołu Aspara, jednak lider tabeli skontrował rodaka. Ich walkę oglądał Ogura. Dwunaste miejsce zajmował Arbolino, który znajdował się w jednej grupie z zawodnikami Leopard Racing.\nPo sześciu okrążeniach Fernandez był już ponad 2,8 sekundy przed grupą pościgową. Na jej czele jechał Alcoba, który wyprzedzał Arenasa, Oncu, Ogurę, Sasakiego i Garcię. Czołową dziesiątkę dopełniali Suzuki, Binder i Arbolino. Na szesnaste i siedemnaste miejsce spadli kierowcy Leopard Racing, którzy odbyli drugą karę „long-lap”.\nTempo Fernandeza było kosmiczne. Kierowca Red Bull Aki Ajo jechał w “swojej lidze”, bezwzględnie wykorzystywując walkę w grupie pościgowej i na czternaście kółek przed metą posiadał ponad cztery sekundy przewagi! Na jednym kółku 20-letni Hiszpan był szybszy od innych o ponad 1,5 sekundy! Grupę tą nadal prowadził Alcoba, który jechał przed Arenasem, Garcią, Sasakim, Oncum Suzukim i Ogurą. Japończyk zamykał tą grupę. Blisko trzy sekundy za wiceliderem tabeli znajdował się Arbolino, który wyprzedził Bindera. Za kierowcą z RPA jechali John McPhee i Celestino Vietti.\nNa dwanaście okrążeń przed metą Fernandez miał już blisko siedem sekund przewagi nad grupą pościgową. Do nieco ponad dwóch sekund zniwelował do niej stratę Arbolino. Do Włocha dojechali jednak kierowcy Leopard Racing, którzy prezentowali wysokie tempo. To jeszcze bardziej zwiększało szanse zawodnika Snipers na odrobienie straty do Arenasa i Ogury.\nNa dziesięć kółek przed metą Fernandez posiadał 8,5 przewagi nad resztą. Grupę pościgową nadal prowadził Alcoba przed Arenasem. Za nimi znajdowali się Suzuki, Oncu, Sasaki i Garcia. Ostatni w tej grupie jechał Ogura. Już niecałe 0,7 sekundy traciła do nich jednak druga grupa, którą w zawrotnym tempie prowadzili zawodnicy Leopard Racing.\nOkrążenie później Ogura został wyprzedzony przez Foggię, Masię i Arbolino, w konsekwencji czego spadł na dziesiąte miejsce. Alcoba zdołał odjechać od Arenasa, którego wyprzedził Suzuki. Chwilę później skuteczny atak na kierowcę Aspara przypuścił Foggia.\nNa siedem kółek przed metą, przed pierwszym zakrętem, Masia wyprzedził Arenasa. Na jego tylnym kole siedzieli Garcia, Arbolino i Sasaki. Ogura zamykał czołową dziesiątkę. W zakręcie dwunastym wywrotkę zaliczył Alonso Lopez.\nNa sześć okrążeń przed metą Arbolino był już tuż za Arenasem. Między Włochem, a Hiszpanem rozegrała się emocjonująca walka. Kółko później kierowca Snipers wyprzedził na prostej start-meta bezpośredniego rywala w walce o tytuł. Tuż za Hiszpanem jechał Binder i Ogura. Reprezentant RPA o mało nie uderzył w tylne koło kierowcy zespołu Aspara.\nNa cztery kółka przed metą Arenasa wyprzedził Binder. Ataku w „dwójce” próbował Ogura. Japończyk zaliczył wysiadkę, w konsekwencji czego o mało nie wywrócił siebie i Hiszpana. Wywrotkę tymczasem zaliczył Masia.\nDo końca pozostawały trzy okrążenia. Fernandez prowadził z przewagą ponad dziewięciu sekund nad drugą grupą. Na jej czoło awansował Foggia, który dogonił i wyprzedził Alcobę. Za nimi jechali Suzuki i Garcia. Blisko trzy sekundy tracili do nich Binder i Arbolino. Sekundę za nimi znajdował się Arenas, który ostro pojedynkował się z McPhee, Antonellim, Viettim i Ogurą.\nWywrotkę w „piątce” zaliczył Suzuki. Arenas wraz z innymi odrobili stratę do Bindera i Arbolino. Ostatnie okrążenie dla kierowcy Aspara było istnym koszmarem i festiwalem błędów, które o mało nie przypłacił wywrotką. Ostatecznie linię mety przeciął jako dwunasty, ale piąta lokata Arbolino i ósma Ogury sprawiła, że został mistrzem świata! O tym, jak wyrównana była walka o tytuł, niech świadczy fakt, że czołową trójkę przedzieliła różnica zaledwie czterech punktów!\nFernandez pewnie przeciął linię mety. Podium dopełnili Foggia i Alcoba. Tuż za nimi linię mety przeciął Garcia.\n22 listopada 2020 at 13:15\nOstatni wyścig był podsumowaniem całości. Wyrównany sezon z festiwalem błędów. Fernandez wreszcie przełożył szybkość z kwalifikacji na wyścig. Na jego nieszczęście za późno.\nCzołową trójkę przedzieliła różnica zaledwie czterech punktów! Pierwsza piątka idzie do Moto2. Kto będzie z nich najlepszym debiutantem? Osobiście nie wierzę w Arenasa, który moim zdaniem jest zwykłym rzemieślnikiem. Ale czasem fajnie, że rzemieślnik też zostanie mistrzem świata. Był on, był Dalla Porta (choć może w przyszłym roku nastąpi jakiś przełom?), był Kent, był Cortese, był Terol, był Simon, był Meglio, był Talmasci, był Luthi, był Vincent, był Locatelli, był Alzamora… Poggiali to w moim odczuciu jeden z najbardziej zmarnowanych talentów ostatnich dekad, więc jego do tej grupy nie zaliczam. Czas pokaże, co z tego wszystkiego wyjdzie. Z pewnością tytuł mistrza świata Moto3 to nie wyznacznik klasy sportowej i gwarancji uprawnień do startów w MotoGP. Tą weryfikację daje dopiero Moto2.\n22 listopada 2020 at 14:11\nKibicowałem Ogurze i generalnie szkoda że nie udało mu się wygrać żadnego wyścigu. No ale zobaczymy jak się będzie spisywał w Moto2.\nMożna by wypisywać jak ta walka o mistrzostwo by się zakończyła gdyby nie pewne sytuacje na torze i poza nim (np. Arbolino opuszczający rundę w Aragonii z powodu kwarantanny), ale to też zależy od tego komu się kibicowało.\n#SuperArenas… nawet jeżeli to ma być jego ostatni sukces to chociaż lekko zapracowany. Aspar ma po 9 latach przerwy mistrza świata w najniższej kategorii, a po raz pierwszy od 2015r. na rozstrzygnięcie tytułu trzeba było czekać do ostatniej rundy. Ale chyba po raz pierwszy od 1997r. ostatnim wyścigiem sezonu był całkowicie nowy dla MotoGP tor.\n22 listopada 2020 at 16:29\nOgura sam przegral tytul. Zrobil to, co zrobil Quarta w MotoGP, tylko ze w lepszym stylu.\n22 listopada 2020 at 14:44\nMistrz Moto3 jest starszy niż mistrz MotoGP czy mistrz Moto2. 24-latek wygrał walkę o mistrzostwo z 19 i 20-latkiem, szkoda, że to tak wygląda. Najchętniej zobaczyłbym limit wiekowy w tej klasie ustawiony na poziomie 21-22 lat\n22 listopada 2020 at 14:55\nWcześniej rok za rokiem wygrywali Japończycy w okolicach 30tki i było ok.\n23 listopada 2020 at 09:59\nA czy mówię, że to ok? :D\nJest to na tyle dziwne, że niemal wszyscy ci zawodnicy przepadają później.\n22 listopada 2020 at 16:12\nWtedy mielibyśmy tam samych nastolatków, nie potrafiących opanować emocji i kończyłoby się to wypadkami w każdym wyścigu. Obecny limit wieku jest w porządku. Doświadczeni zawodnicy zawsze są jakimś wyznacznikiem w mistrzostwach, jak swego czasu Luthi w Moto2.\n23 listopada 2020 at 10:02\nNo na pewno, szczególnie w 2013 mieliśmy samych nastolatków, niepotrafiących opanować emocji xD\nDla przypomnienia, z czołowej siódemki nikt nie miał więcej niż 20 lat, na podium bodajże też nikt nie był starszy. I mieliśmy wówczas nastolatków niepotrafiących emocji (jakby w sumie ich teraz nie było)?\n23 listopada 2020 at 10:35\nObecny limit wieku jest w porządku, zawodników 25+ praktycznie w Moto3 nie ma. Moto3 ma rangę mistrzostw świata, nie kategorii juniorskich. Jest obecna przy każdym wyścigu MotoGP. Zrobienie z niej wyścigów tylko dla nastolatków, obniżyłoby jej wartość. Zresztą, już teraz słychać głosy wśród motocyklistów Moto3, że tam panuje tak duży chaos, że jest wręcz niebezpiecznie. Chyba Arbolino mówił o tym, że cieszy się, że w końcu odchodzi do Moto2, właśnie z tego powodu.\n23 listopada 2020 at 11:02\nArbolino akurat był jednym z powodujących ten chaos, ale ma rację. To bardziej szkoła życia niż realne przyuczenie do ścigania\nAle to co, jakby zawodników 22+ nie było, to by był jeszcze większy chaos? To chyba raczej jest zależne od specyfiki motocykli, gdzie jeżdżą całe chmary zawodników jeden za drugim. A przy okazji to zawsze zabieranie miejsca jakiemuś młodemu, żeby mogli dalej jeździć zawodnicy jak Arenas czy McPhee. Tylko tak przykładowo: Kent gromił w Moto3, wicemistrzem był Oliveira, a jak ich losy wyglądają dziś, to wszyscy widzimy :)\nSzalony wyscig. Dzisiaj sie dzialo i Arenas mial cieplo przez moment. Arbolino jak zwykle po swojemu. No i Binder cos ostatnio mniej waleczny.\n22 listopada 2020 at 19:11\nBinder może mniej waleczny ale o wiele bardziej regularny :) w przyszłym sezonie lepsza ekipa więc może pójdzie w ślady brata :) Arenas wyszarpal tytuł ale w końcówce w boksie to pewnie same stany przedzawałowe w ekipie. Jak dojechał do mety to chyba nawet nie wiedział czy się udało czy nie. Według mnie to Arbolino najszybciej ogarnie Moto2 i Raul Fernandez, który troszkę przypomina mi Martina, tylko bez tytułu. Młodszy brat też dobry debiut zaliczył. Kolejny szybki Hiszpan się zapowiada.\n23 listopada 2020 at 09:04\nJa polecę dalej. Fernandez przypomina mi Lorenzo. Ale na razie nie nastawiam się na nie wiadomo co, to w końcu Moto 3\n22 listopada 2020 at 20:37\nKapitalna końcówka sezonu!\nOstatnie 10 okrążeń było najbardziej emocjonujące w ten weekend;)\nSzkoda mi Rodrigo, który miał problemy ze sprzętem jeszcze przed włąściwym startem..\nArbolino świetny awans z dalekiej pozycji! Obstawiam że to właśnie on będzie najlepszym debiutantem za rok.. Ma chłopak odwagę a przy tym fantazje do jazdy ;D\nZgadzam się że powinien być jakiś limit wieku w Moto3 – tak maksymalnie do 25 lat nie więcej..a jeżeli degradacja zawodnika to do Supersportów a nie do Moto3 jak na przykładzie Syahrina za rok…\nSyahrin zostaje w Moto2, chodziło Ci chyba o Izdihara :)\n23 listopada 2020 at 20:14\nA no tak mój błąd xP\nWłaśnie się tak zastanawiałem czy nie pomyliłem tej dwójki xD\nDzięki za uwagę;)\nNiniejsza strona internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności. 144 zapytań w 0,663 sek


Komunikat prasowy UMiG Wschowa w sprawie sprzedaży mieszkań - Wschowa.news\n← Poprzedni artykuł Dożynki gminne Tylewice 2019\nKolejny artykuł → NABORY NA STANOWISKA W UMiG Wschowa\nAutor admin · piątek, 23 sierpnia rd, 2019 · one Comment · Wiadomości\nW związku z artykułem jaki w dniu 21.08.2019 r. zamieścił portal zw.pl pod jednoznacznym tytułem „Sprzedaż mieszkań od 2003 r. niezgodna z prawem”, zwierającym m.in odpowiedź na interpelację Radnej Rady Miejskiej we Wschowie Pani Katarzyny Owoc-Kochańskiej, Urząd Miasta i Gminy informuje, co następuje:\nOdpowiedź na interpelację, nie przesądza jednoznacznie, czy dokonana przez Gminę Wschowa sprzedaż lokali mieszkalnych usytuowanych w budynkach, wpisanych do rejestru zabytków, bez pozwolenia konserwatora, narusza prawa własności czy też nie i czy jest przestępstwem czy nie.\nPrzeprowadzony w Urzędzie Miasta audyt w zakresie sprzedaży nieruchomości oraz analiza zawieranych umów dokonana podczas przygotowania odpowiedzi na wyżej wymienioną interpelację wykazały jedynie, że w latach 2003-2017, dokonano sprzedaży mieszkań, w budynkach wpisanych do rejestru zabytków, bez wymaganego ustawowo pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.\nObowiązek uzyskiwania konserwatorskiego pozwolenia został wprowadzony Ustawą z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, (Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568 z późniejszymi zmianami)\nZawarta w odpowiedzi na interpelację analiza prawna jest co prawda stanowiskiem w doktrynie i orzecznictwie sądowym, ale nie może odnosić się do konkretnych przypadków sprzedaży. W związku z wystąpieniem nieprawidłowości w kilkudziesięciu transakcjach sprzedaży, polegających na braku pozwolenia konserwatora, oraz biorąc pod uwagę dostępne analizy prawne w tym zakresie uznano za zasadne, złożenie zawiadomienia w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa. Za ocenę czy zaistniałe nieprawidłowości są przestępstwem i czy przeprowadzone transakcje sprzedaży są ważne odpowiada prokuratora oraz sąd, czyli organy do tego powołane.\nGmina bez wątpienia jest stroną postępowania wyjaśniającego i jej dalsze działania, związane z usunięciem nieprawidłowości, będą uzależnione od decyzji, jakie w tej sprawie podejmie prokuratura i sąd.\nOne Comment on “Komunikat prasowy UMiG Wschowa w sprawie sprzedaży mieszkań”\nznafca 23 sierpnia 2019\nTrochę można się pogubić. W odpowiedzi na interpelację stwierdza się, że sprzedaż jest niezgodna z przepisami, a w komunikacie gmina zdaje się na rozstrzygnięcia sądu. Nie wiem co o tym myśleć. Dzięki wschowa.news za informacje


komoda_H_Basic żółty (RAL 1018) \_ żółty (RAL 1018) \_ biały (RAL 9003) | komody \_ komoda_H Basic | Telefon34 372 49 50E-mailkontakt@do-m.pl\nkomoda_H_BasicRodzina komód w różnych rozmiarach. Podstawa z litego drewna. Meble można personalizować wybierając kolor czół szuflad oraz frontów z blachy perforowanej.Projekt: Aleksandra Satława, Magdalena Paleczna.Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Front z blachy:żółty (RAL 1018)biały (RAL 9003)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. niebieski (RAL 5001)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. szary (RAL 7038)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. żółty (RAL 1018)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. Wybierz inną opcjęSzuflada górna:żółty (RAL 1018)biały (RAL 9003)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. niebieski (RAL 5001)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. okleina naturalnaWybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. szary (RAL 7038)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. żółty (RAL 1018)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. Wybierz inną opcjęSzuflada dolna:biały (RAL 9003)biały (RAL 9003)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. niebieski (RAL 5001)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. okleina naturalnaWybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. szary (RAL 7038)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. żółty (RAL 1018)Wybór tej pozycji spowoduje konieczność dostosowania innych opcji. Wybierz inną opcję\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnykomoda_H_BasicFront z blachy \_ Szuflada górna \_ Szuflada dolna: żółty (RAL 1018) \_ żółty (RAL 1018) \_ biały (RAL 9003)Wybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nFront z blachy:żółty (RAL 1018)Szuflada górna:żółty (RAL 1018)Szuflada dolna:biały (RAL 9003)


Kochani trudno to w to uwierzyć, ale styczeń już prawie się kończy! Pamiętam dobrze Święta i Sylwestra – jakby to było wczoraj. A już minął niemal cały miesiąc Nowego Roku. Wszyscy mówią o noworocznych postanowieniach. Też chciałabym dodać słówko od siebie. Nie przejmujcie się jeśli nie udało Wam się w styczniu dotrzymać postanowień. Możecie zacząć od nowa w każdej chwili – choćby teraz. Moje noworoczne postanowienie ucierpiało z powodu sesji i innych obowiązków. Ale od kilku dni po prostu zaczęłam na nowo. A do tego w tym miesiącu przeczytałam motywujące i romantyczne książki, które nastroiły mnie pozytywnie.\n„Żyj zdrowo i aktywnie z Anną Lewandowską”, Anna Lewandowska, Warszawa 2014, stron 287,\n„Następna dekada” George Friedman, stron 301,\n„Blondynka w Amazonii”, Beata Pawlikowska, stron 94,\n„Trafiony, zatopiony”, Melissa Hill, przełożyła Bożena Kucharuk, Warszawa 2014, stron 407,\n„Dzień dobry, kochanie”, Elisa Amoruso, Warszawa 2014, stron 347.\nNa blogu Papierowy Przyjaciel ruszył nowy cykl - Lista książek. Wkrótce spodziewajcie się nowych wpisów :-)


Dodano: 28 listopada 2020, 16:21 6\nSwego czasu, napotkanie małego ego na drodze, było impulsem do zwinnego się zmycia się. Najnudniejsi ludzie, wciąż niezadowoleni, zmartwieni, przemęczeni, oczekujący, nieżyjący własnym życiem, z roszczeniami niezauważanych, w rzeczywistości przekonani, że wszyscy są na nich negatywnie skupieni. Bo małe ego, to i tak ego.\nFraszka na "małe ego": żeby tak można było, dostać choć w ryło (:\nW naszych głowach mieszkają jeźdźcy śmierci. Intrygujący jest fakt, że praktycznie mało kto ma ich uświadomienie.\nPierwszy (kolejność przypadkowa): Jan Nietolerancyjny\nW zamierzchłych czasach mojej młodości, gdy wilki przemykały z cicha drapiąc pazurami krzywy trotuar ulicy Wenecja, przecznicy z Piłsudskiego (wtedy jeszcze 22 Lipca), w poszukiwaniu niedźwiedzia brunatnego, żeby mu wkutać, pojawił się na podjarkę, na naszych komunistycznych ekranikach telewizorów Jowisz, albo Neptun stary (z 1916) niemy film amerykański Nietolerancja (Intolerance: Love’s Struggle Throughout the Ages) w reżyserii Griffitha.\nOpowieść o nietolerancji dotykającej człowieka, z czterowątkową fabułą, upadku Babilonu, męczeństwa Jezusa, nocy św. Bartłomieja, oraz czasów współczesnych filmowi (fertycznie przypominam, że to środek pierwszej wojny światowej). Film kończy się alegorią sugerującą wyzwolenie wszystkich ludzi z niewoli.\nMinął wiek z haczykiem, a tu bezet, a właściwie beret.\nIle razy pomyślałaś, że ktoś jest idiotką, gdyż dewotką, ile razy nie dałaś akceptacji na inność drugiego człowieka, na jego prawo do własnych przemyśleń światopoglądowych, wyznaniowych, na jego głosowanie, wiarę, wygląd, strój, kolor skóry, orientację seksualną, makijaż, długość spódnicy, na chęć dążenia do równości, na jego odmienny niż Twój dress code, tyle razy jeździec śmierci pojawiał się w Twojej głowie i atakował zwoje mieczem.\nTolerancji jednak nie można wyczytać z książek, nie można napić się jej z flaszki, bowiem tolerancja dotyczy Twojej osobowości i życia duchowego. Spada na gada, no dobra, na człowieka, wraz ze zrozumieniem.\nDrugi: Jerzy Sceptyczny\nKlub "Tego się nie da zrobić" dosłownie pęka w szwach. Należą do niego miliony, ba, miliardy ludzi na planecie Ziemia. Sceptycyzm i niedowiarstwo, niewiara, że można coś zrobić, niewiara w siebie i w innych ludzi.\nBrak zaufania ugruntowany zawodzeniem siebie samej. W tym klubie nigdy nie gościł Steve Jobs, ani Edison, ba, nawet Newtona tam nie było, nie mówiąc o Donaldzie Trampie, czy Marii Skłodowskiej-Curie. Żaden dobry sprzedawca, a wiadomo, że sprzedaż jest najważniejszą umiejętnością w życiu, nigdy nie sprzedał sobie, ani drugiemu człowiekowi tej kijowej zajawki.\nW każdej dziedzinie życia mam tak samo, jak z próbami zaprzestania objadania się. Mam wielkie marzenia, ale nic z nimi nie robię, bo są równie wielkie wymówki. Działania pozorowane i dobra mina do złej gry, to moja specjalność. Szukanie winnych też.\nMam wrażenie że wszystko jest takie kruche w moim życiu, i nic nie ma dla mnie większej wartości, wiec do niczego nie przywiązuję na dłużej uwagi. Do pasji, które wcześniej miałam, do sportu, który kochałam, do zdrowego odżywiania, o którym wiem mnóstwo. Wszystko jest blade i bez wyrazu.\nPracowałam już ze sobą z postem przerywanym, ale przyszło złamanie, znudzenie i nawrót. Zwłaszcza że teraz w pewnym sensie boję się, że to stracę, objadanie się daje mi poczucie bezpieczeństwa tak samo, jak niewychylanie się i niepodejmowanie działań w żadnym konkretnym kierunku. Jak zmienić takie nastawienie?\nTo odgórne i oddolne zablokowanie się na własny sukces. To całe pokolenia dziedziczących biedę. To danie sobie przyzwolenia na własną niemoc, nałogi, niekonsekwencję, niesłowność, tumiwisizm, albo wręcz przeciwnie, histeryczne zachowania rosyjskiej kochanki.\nPodkopywanie wiary w człowieka przychodzi nam z łatwością, jest to pestka dla ego i jego ulubiona czynność, ale działanie przeciwne, to wręcz orka, rzygi z dupy.\nNiewiara w siebie i drugiego człowieka, to kolejny jeździec śmierci w Twojej głowie.\nTrzeci jeździec: Nikodem Egoista\nEgoizm, to kolejny jeździec śmierci, małe ego, to też egoizm.\nJeśli większość zdań zaczynasz od "ja", możesz mieć problem, ktoś Ci nasrał do głowy.\nDuże ego wszyscy widzą, jakże się musiał Osho uwijać ze znośną interpretacją, żeby ulubienie przepychu, czerwonych dywanów zstępujących z limuzyn i ogólnie bogactwa, mówio, że swego czasu też bachanaliów rozpusty, wpisać w duchową koncepcję oświeconego guru w turbanie. Był geniuszem, więc poszło łatwo, został heroldem bogaczy, a bogacze ćpuny poczuły się jak ryby w wodzie.\nZaraz zaraz, czyżby zaśmierdziało krytyką, nietolerancją, paszkwilem? Ou je. Kończ więc, wstydu oszczędź.\nJedynym wyjściem dla właściciela małego ego, jest jak najszybsze zrozumienie w sensie ścisłym, że ma on małe ego i przekucie sytuacji na swoją prawdziwą korzyść, a co za tym idzie na korzyść całego Wszechświata. Do tego niezbędny jest codzienny samorozwój duchowy i intelektualny i teraz jesteś w stanie dość szybko rozpoznać tego wirusa, jakim jest fałszywe oprogramowanie, fałszywa Ty, czyli ego nałożone na Twoje rozumowanie.\nZazdrość (choróbsko, choróbsko), zaborczość, chęć zagarnięcia drugiego, nieustające oczekiwania zawsze wobec innych, to matriksowe niezrozumienie, a nazywa się centralnie, ego.\nZaś małe ego, robi krecika podstępnie, bo go nie widać. Taka szara mysz, poetka, wydaje się być całkiem niegroźna, nie jakaś tam dożarta fam fatale, tymczasem to może być mina przeciwczołgowa, koń trojański, wilczur w czapce niewidce.\nJeźdźcowi śmierci Nikodemowi, wychodzi naprzeciw, ego dojrzałe, zarobione, na Twoich usługach, gotowe na przemianę. Ego dostrzegające programy nałożone mu przez grę, a także te, co sobie sam nałożył, jego lęki i przekonania.\nŻebrak nie może powiedzieć, że zrezygnowałby z bogactwa, bo nie był bogaty. Nie uwierzysz głupcowi, jeśli powie, że wiedza nie jest ważna, bo nigdy jej nie posiadł. Ego dojrzałe nie szasta słowem, rozumie, że dopóki ego nie jest dojrzałe, jest w stanie co najwyżej imitować ubóstwo, ponieważ jeszcze nie osiągnęło bogactwa, czy to materialnego, czy intelektualnego, czy moralnego. A więc wciąż jest zduszone przez niestałe, niezaspokojone pragnienie tych rzeczy i stanów.\nDojrzałe ego, to ego świadome tego, że NIE JEST centrum swojego jestestwa. Dojrzałe Ego coraz mniej identyfikuje się z tą myślą. Kiedy dojrzałe Ego dostrzega prawdziwe centrum istnienia, polega na nim w coraz większym stopniu.\nDojrzałe Ego nie polega na sobie i z przyjemnością ulega procesowi, który je znika. Możesz się bez problemu wyzerować, wyłącza się Twój egoizm, interesowność. Nie oceniasz i nie interesuje Cię, czy jesteś oceniania. Po prostu jesteś i to jest najważniejsze i najpiękniejsze.\nTyle, że to utopia, a raczej proces stawania się kimś takim, Nikodemem Dojrzałym, stawanie się przebudzonym.\nCzwarty jeździec śmierci: Waldemar Zazdrosny\nO rany, pepsi pomóż. Jestem żoną, matką dwójki dzieci. Mam świetną pracę, hobby. Mam 37 lat, wysoka blondynka z burzą blond włosów, błękitne oczy. Ciało jędrne. Fakt, już tyle razy słyszałam, że jestem piękną kobietą, że nie robi to na mnie wrażenia. Mam takie momenty, że celowo ubieram się źle, nie maluję, żeby tylko nie było „tych” spojrzeń. Poza tym jestem postrzegana, jako ciepły, serdeczny człowiek. Pomagam innym kobietom, motywuję.\nAle to jest nic w porównaniu do mojej schizy.\nOdkąd zostałam niesłusznie posądzona o romans (przypłaciłam to depresją) wkręcam sobie, że mój mąż (przystojny, zbliżający się do 40-stki, dobry tylko mający problem z okazywaniem uczuć, chwaleniem swojej kobiety, co wyniósł z domu) mnie zdradza. Porażka, trzeci ostatni taki epizod miał miejsce miesiąc temu i mój mąż ma już dosyć. Nie potrafię się wyzbyć tych myśli.\nPowiem krótko, wczesne otępienie dementia praecox, pojęcie historyczne, obecnie nieużywane. Zapewne pod pojęciem dementia praecox ukrywało się wiele różnych jednostek chorobowych, w tym odmiana psychotycznej depresji, tak zazdrość, a nawet niedoczynność tarczycy.\nIle razy poczujesz zazdrość, miej jasność, że to choróbsko, które zniszczyło wiele jednostek, rodzin, a nawet narodów.\nPopatrz na zarozumiałego Madrytczyka macho z gitarą, malkontenta Żabojada, niedowartościowanego Polaczka, chojraka Ruska, obsesyjnie myślącego o żarciu Makaroniarza, Anglosasa z półgębkiem przekąsu i sarkaźmiku, wszyscy dobrze znają schizę zazdrości.\nIle razy jesteś podejrzliwa, oskarżasz bezpodstawnie, lub na podstawie własnych urojeń (to częściej), ile razy robisz hejta na cudzym Fanpage, ile razy śledzisz, piszesz anonimy, paszkwile, oczerniasz, otwierasz cudze listy, skanujesz mejle, i rozkminiasz telefony, tyle razy jesteś szalona. I Witkacy by Cię opisał i wtrącił do swojego teatru szalonych i bardzo zniszczonych i niszczących ludzi.\nTo schiza, choróbsko, miej jasność, ulecz się.\nPiąty i ostatni jeździec śmierci: Wilhelm X\nSama określ swojego piątego jeźdźca.\nCzy to chciwość, harpagonizm (Harpagon straszny skąpiec), seksoholizm, niechęć do nauki i samorozwoju intelektualnego, lenistwo, rozmamłanie, rzucanie słów na wiatr, nieproduktywność, interesowność, chciwość, niewierność, niekoleżeńskość, zdradzieckość, zawiść, krytykanctwo i brak akceptacji, ciągłe ocenianie, porównywanie, czy co tam chcesz wpisać?


Mondeo mk3 ST220 hatchback po drugim lifcie - Strona 55 - FORD TUNING FORUM\nDo dołu 1 ... 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 ... 110\n18.08.2015, 08:26 #810 Ostatnia edycja: 18.08.2015, 08:28 by MAG\nCytat: sseebbaa1 w 17.08.2015, 21:20\nA w jaki sposób nivo "odczytuje", że nadwozie jest za nisko i że trzeba podnieść budę?\nMoże wystarczy przerobić mocowanie czujnika, albo skrócić jakąś dzwigienkę przy tylnym zawieszeniu żeby ustrojstwo uznało, iż auto jest na właściwym poziomie, gdy w rzeczywistości jest np. 15-20 mm niżej...\nSeba - nivo to układ zaworów z bypasem będący integralną częścią amora - tam nie ma żadnej dżwigienki czy czujnika - rozwiązanie w 100% mechaniczno-hydrauliczne.\nNivo pompuje dopóki nie zostanie poziom podniesiony w taki sposób, że zostanie odcięty zawór przelewowy.\nGdy z kolei np po rozładowaniu bagaźnika tył podniesie się za bardzo, to odsłoni drugi zawór - ten górny i wtedy będzie się opuszczało dopóty dopóki poziom nie znajdzie sie pomiędzy oboma zaworami - to takie najprostsze wyjaśnienie.\nJedynym sposobem na zmianę wysokości zadanej w amorze jest jego obcięcie/skrócenie lub wydłużenie mocowań...\nDoświadczony / 225\n18.08.2015, 13:45 #811\nPost #806 "słychać strzały"... przypadek ? Nie sądze\nLubuskie nie ma tutaj wyłączności, w opolskiem mi poleciały dwie sprężyny z tyłu.\nPrzestrzegam że jak będą wymieniać to łatwo zepsuć wtyczki od czujników ABSu\nOdp: Mondeo ST220 hatchback po drugim lifcie\n18.08.2015, 14:49 #812\nNo właśnie te strzały teraz dopiero wiążę z uszkodzonymi sprężynami. Wcześniej byłem przekonany, że coś jest nie tak z przednim zawieszeniem, bo strzały były czasami do usłyszenia przy skręcaniu kół na parkingu. Ale widocznie skręcanie na parkingu powoduje na tyle duże przeciążenia (bo i skręty są maksymalne), że przestawiało to tylne sprężyny.\n18.08.2015, 15:13 #813\nwiększy opór jest WTEDY jak się kręci kołami w miejscu\nDoświadczony / 145\n18.08.2015, 20:49 #814\nCytat: sseebbaa1 w 18.08.2015, 14:49\nNo właśnie te strzały teraz dopiero wiążę z uszkodzonymi sprężynami.\nchyba i u mnie pękły, szczególnie to słychać przy manewrach parkingowych; do przodu do tyłu. Na przeguby/półosie to nie wygląda. Dobrze, że zamówiłem zawieszenie - wszystko się okaże:)\n18.08.2015, 22:20 #815\nMAG - dzięki za wyjaśnienie tego nivo\nTo jest już trochę rzeźba z przeróbką, choć trzeba przyznać, że system poziomowania kombi przydałby się ZWŁASZCZA przy obniżonym zawieszeniu - żeby auto już niżej nie schodziło przy obciążeniu paki.\nCytat: Alek w 18.08.2015, 14:45 Przestrzegam że jak będą wymieniać to łatwo zepsuć wtyczki od czujników ABSu\nDzięki za podpowiedź! Powiem o tym mechanikom.\nCytat: tomekka w 18.08.2015, 21:49 chyba i u mnie pękły, szczególnie to słychać przy manewrach parkingowych; do przodu do tyłu.\nNo to już prawdziwa plaga\nA tak wyglądała tylna sprężyna po podniesieniu auta (koło swobodnie wiszące):\nMondeo ST220 Eibach Pro Kit E10-35-004-02-22\n21.08.2015, 22:45 #816 Ostatnia edycja: 17.10.2019, 22:54 by sseebbaa1\nSprężyny Eibach Pro Kit E10-35-004-02-22.\nSkoro są to chyba najczęściej montowane sprężyny obniżające w ST220, to chyba lipy nie może być\nTak to przyjeżdża zapakowane:\nPonieżej na zdjęciu zbliżenie - górna jest na przód (VA - vorderachse)\na dolna na tył (HA - hinterachse)\nRóżnią się z wyglądu, bo przednie mają wyraźnie mniejszą średnicę po obu stronach przy skrajnych zwojach, a tylne mają tylko po jednej stronie wyraźne zwężenie.\nNa tylnej osi już warsztat zamontował sprężyny...\n...ale z przodem jeszcze się nie uporali. Podobno mają jakiś problem, w tym sensie że myśleli, że da się to zrobić bez opuszczania sanek, czy coś takiego (niestety nie przysłuchałem się uważnie rozmowie mechaników, a sam nie dopytałem).\nZnawca / 361\n21.08.2015, 23:18 #817\na czy przy tych sprężynach samych nie trzeba wymienić amorków aby ich nie wywaliło ?\n22.08.2015, 12:21 #818\nDobry wybór. Ale szkoda, że od razu nie wrzuciłeś nowych amortyzatorów.\n22.08.2015, 14:16 #819\nAle te sa chyba w miarę nowe\n22.08.2015, 15:13 #820\nCytat: SAGAL w 21.08.2015, 23:18\na czy przy tych sprężynach samych nie trzeba wymienić amorków aby ich nie wywaliło?\nPrzy tak niewielkich obniżeniach (dzięki krótszym sprężynom) nie trzeba stosować krótszych amortyzatorów.\nInstrukcje producentów sprężyn też nie wymagają tego, ani nawet nie mówią o takich zaleceniach.\nCytat: Rijndael w 22.08.2015, 13:21 Ale szkoda, że od razu nie wrzuciłeś nowych amortyzatorów.\nPrzednie amortyzatory zostały wymienione na nówki wiosną 2014\nTylne natomiast jakiś czas temu testowałem na "trzepakach" i było OK. Nie pamiętam wyniku, ale było coś około 80%, co biorąc pod uwagę twardsze sprężyny i niski profil opon oznacza dobry wynik (sportowe koła i obniżone zwieszenie z reguły negatywnie wpływają na wyniki amortyzatorów).\n22.08.2015, 16:35 #821\n...co nie znaczy, że na komplecie B6 lub B8 nie byłoby lepiej.\nBywalec / 34\n22.08.2015, 17:31 #822\nbajka zobaczsz będzie elegancko śmigać i trzymać się drogi co do amorów to może być seria bo przy tym obniżeniu nie trzeba zakładać amorków o zmniejszonym skoku\nMK3 TDCi Hybryda: 160km / 370Nm pakiet RS + kierownica RS Foki II\n22.08.2015, 17:38 #823\nCytat: Rijndael w 22.08.2015, 16:35\nPoznałem już smak jazdy na obniżonym, a przez to sztywniejszym i precyzyjniejszym w zakrętach zawieszeniu, więc z pewnością w przyszłości chciałbym spróbować też innych amortyzatorów. Chociażby po to, żeby przekonać się co do różnych rozwiązań.\nChoć rozumiem, że wówczas to już trzeba raczej brać B8, jako bardziej przystosowane do skróconych sprężyn, tak?\nW momencie wymiany moich amortyzatorów półtora roku temu nieopłacalne było wyrzucanie dobrych tylnych amortyzatorów Motorcrafta. Było to więc uzasadnienie czysto ekonomiczne.\nCytat: xmen w 22.08.2015, 18:31 co do amorów to może być seria bo przy tym obniżeniu nie trzeba zakładać amorków o zmniejszonym skoku\nRzeczywiście nie trzeba, ale można\nWięc ewentualnie przemyślałbym wówczas Bilstein B8...\n24.08.2015, 21:16 #824\nCytat: sseebbaa1 w 22.08.2015, 17:38 Choć rozumiem, że wówczas to już trzeba raczej brać B8, jako bardziej przystosowane do skróconych sprężyn, tak?\nZdecydowanie B8, szczególnie, że kosztują podobnie. Ja wziąłem B6, bo do kombi nie ma (a w każdym razie nie było) B8 na tył. Aczkolwiek z B6 też jest ok.\nDo góry 1 ... 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 ... 110\nStrona utworzona w 0.340 sekund z 20 zapytaniami.