Inne, strona 71\nBlu-ray o pojemności 128 GB\nBlu-ray Disc Association postanowiło wprowadzić nowy standard płyt, będący rozszerzeniem dotychczasowego Blu-ray - BDXL oraz IH-BD.\nTagi: Blu-ray, Płyta\nNowy odtwarzacz Sony Blu-ray Disc™ umożliwiający błyskawiczny dostęp do filmów z Internetu BRAVIA Internet Video, możliwość współpracy z WLAN, przeglądarka bazy danych o rozrywce (Gracenote) Wzornictwo dopasowane do gamy domowych produktów rozrywkowych Sony Błyskawiczny dostęp do darmowych filmów i materiałów z Internetu Sterowanie funkcjami odtwarzacza Blu-ray Disc™ za pomocą iPhone’a / iPoda touch\nTagi: Sony, Blu-ray, Odtwarzacz\nRICOH WPROWADZA NA RYNEK NOWĄ KOPIARKĘ CYFROWĄ FORMATU A3.\nRicoh Polska wprowadza do oferty Aficio™ MP 1900, nową kopiarkę cyfrową formatu A3. Charakteryzuje się ona krótkim czasem nagrzewania, prędkością drukowania 19 stron na minutę oraz elektronicznym sortowaniem dokumentów.\nTagi: Ricoh, Kopiarka\nD-Link Wireless N USB Nano Adapter DWA-131\nAdapter DWA-131 Wireless N Nano USB pozwala podlaczyc laptop lub komputer biurkowy do wydajnej sieci bezprzewodowej przez wyjatkowo szybki interfejs USB 2.0. Po podlaczeniu tego urzadzenia mozna wspóluzytkowac szybkie polaczenie internetowe, majac równiez dostep do wspólnych dokumentów, plików muzycznych i zdjęc udostepnionych w sieci.\nTagi: D-Link, Wireless\ne Papieros MILD Pure\ne Papieros MILD Pure to najnowszy 2 częściowy e-papieros, którego budowa opiera się na wydajnej baterii oraz nowoczesnym atomizerze, połączonym z wyjątkowo pojemnym wkładem nikotynowym .\nTagi: E Papieros, MILD\nRouter Asmax w standardzie „n”\nAsmax przedstawia nowy router DSL dla domu i biura – CableSurfer Wireless BR 615N. Urządzenie zapewnia m.in. szybki transfer danych przez WiFi dzięki wbudowanemu punktowi sieci bezprzewodowej w standardzie 802.11n, możliwość pracy w dwóch podsieciach LAN, funkcję kontroli rodzicielskiej czy opcję zarządzania pasmem (QoS).\nTagi: Router, Asmax\nInteligentny monitoring z March\nNa polskim rynku są już dostępne zaawansowane rozwiązania do monitoringu IP firmy March Networks. Umożliwiają one m.in. inteligentną analizę obrazu, dzięki której system może sam powiadomić użytkownika o zagrożeniu, a nawet za niego zareagować.\nTagi: March, Fen, Monitoring\nCelem Google set-top-boks jest zaoferowanie najlepszej obsługi usług sieciowych, przeglądania i wyszukiwanai treści w Internecie na ekranie telewizora.\nOdtwarzacz posiada miejsce na dwa dyski 3.5', o łącznej pojemności 4TB, szybkie złącze eSATA, nowe menu ekranowe oraz szybką obsługą dysków i pamięci zewnętrznych dzięki zastosowaniu dedykowanego kontrolera odciążającego główny procesor.\nTagi: Xtreamer, Odtwarzacz


BGŻ Optima - w poszukiwaniu jeleni? - Bankowy Blog\nWritten by Bankowy Potwór\t 16/02/2013 Leave a Comment on BGŻ Optima – w poszukiwaniu jeleni?\nW ostatnich dniach klienci Optimy po zalogowaniu na konto witani są nastepującą informacją, cytuję:\n„Oprocentowanie Twojego Konta BGŻOptima\nW odpowiedzi na pytania naszych Klientów informujemy, że:\ndo końca lutego na Koncie Oszczędnościowym BGŻOptima obowiązuje oprocentowanie 4,80% dla wszystkich środków\nw kolejnych miesiącach będziemy proponować naszym klientom atrakcyjne, promocyjne warunki dla wszystkich środków, niezależnie od wysokości oprocentowania standardowego\noprocentowanie Konta Oszczędnościowego BGŻOptima pozostanie jednym z najlepszych na rynku\nCo wynika z tej wiadomości? Niewiele. Czy oferta banku będzie lepsza. Nie wiadomo.\nWygląda to na typowy marketingowy bełkot, do którego BGŻ Optima próbuje nas ostatnio przyzwyczaić rozsyłając „nic-nie-wnoszące” maile (przykładem ostatnie wiadomości o zmianach oprocentowania, gdzie obniżka została nazwana promocją ;)).\nDodatkowo na stronie głównej banku można zapoznać się z nową super-hiper ofertą dla oszczędnych… AŻ 7% LOKATA NA 3 MIESIĄCE! Chciałoby się zakrzyknać „hura!”, wreszcie wspaniała oferta. Małym szczegółem jest fakt, że jest to tzw. LOKATA Z FUNDUSZEM – zatem za część środków trzeba zakupić jednostki funduszy inwestycyjnych. Prawdziwa okazja… dla banku oraz funduszu. Dla klientów już nie do końca – wystarczy obejrzeć historyczne wyniki dla proponowanych funduszy.\nWersja pesymistyczna: +7% na lokacie / -20% na funduszu\nWersja optymistyczna: +7% na lokacie / +40% na funduszu (tylko trzeba się dobrze „wstrzelić” w nieprzewidywalny rynek ;)).\nTym samym Optima stawia kolejny krok (po wcześniejszym wprowadzeniu polisolokat strukturyzowanych) w kierunku podejścia „jakby tu wyciągnąć pieniądze od kolejnych jeleni”.\nTags: bgż, fundusze, konto, optima\nSKBank czyli… banki upadają po cichu… w weekend


Legginsy Papilio Bianor do jogi jogastyl.pl\n» Legginsy Papilio Bianor do jogi\nKod produktu: LML 0040\nPAPILLO BIANOR legginsy do jogi z granatowym lampasem Luna Mech są bardzo wygodne i pełne kobiecego uroku. Wykonano je z wysokiej jakości bawełny organicznej (30%), z dodatkiem wiskozy (70%). Stworzone dla kobiety kochającej aktywność fizyczną, emanującej radością i świadomością samej siebie. Z powodzeniem można nazwać je drugą skórą. Posiada pierwotny pierwiastek z azteckim nadrukiem, symbolizującym równowagę, wzrost świadomości i połączenie z Wszechświatem. Zdobiąc Twoje nogi będą towarzyszem wszystkich fascynujących chwil życia i praktyki jogi.\nMateriał: organiczna bawełna oraz wiskoza


Chorzów - pielęgnacja twarzy ze zniżką do 70%\nPielęgnacja twarzy - Chorzów\nZabiegi na twarz (41)\nul. PCK 5/1A, Katowice • 6.6 km\nul. Bytomska 136, Piekary Śląskie • 8.7 km\nJana III Sobieskiego 19/1 (1 piętro), Dąbrowa Górnicza, ŚLĄSKIE • 14.9 km\nJana III Sobieskiego 19/1 (1 piętro), Dąbrowa Górnicza • 14.9 km\nAl.Wolności 2, Sosnowiec • 15.0 km\nAugustynika 1A, Dąbrowa Górnicza • 15.6 km\nDolnych Wałów 1/26, Gliwice • 21.8 km\nJana Siemińskiego 18, Gliwice • 22.4 km\nAleja Korfantego 10 / 2, Gliwice • 22.4 km\nul. 1 Maja 51, Knurów • 23.7 km\nZYGMUNTOWSKA 34, Gliwice • 23.9 km\nUl.Daszyńskiego 144, Gliwice • 24.0 km\nUp to 56% Off on Facial at Institute Essence\nRymera 4, Rybnik • 43.7 km\nSalon kosmetyczny Chorzów - dzisiaj w Groupon!\nJeśli masz ochotę na odrobinę szaleństwa, zastanów się nad wypadem do salonu kosmetycznego. Dla każdej kobiety, taka wizyta jest wyjątkowym przeżyciem. Niestety, zwykle wiąże się także ze sporymi wydatkami. Dziś dzięki ofercie Groupon, możesz odwiedzić salon kosmetyczny w mieście Chorzów i zaoszczędzić wiele pieniędzy. Pomyśl, czy nie miałabyś ochoty na odrobinę relaksu? Twoja uroda może zabłysnąć nowym blaskiem, kiedy odwiedzisz salon kosmetyczny w mieście Chorzów. Nie zastanawiaj się, więc za długo, bo takie oferty nie zdarzają się zbyt często. Nasza dzisiejsza propozycja: Chorzów – Salon kosmetyczny, powinna zadowolić nawet najbardziej wybredne gusta. Najlepsze oferty, tworzymy specjalnie dla kobiet takich jak Ty – wymagających i poszukujących prawdziwych okazji.\nWybierz teraz wyjątkowe oferty: salon kosmetyczny - Chorzów!\nTylko teraz, masz szansę na prawdziwą pielęgnację, o jakiej od dawna marzysz. Na pewno masz swoje ulubione zabiegi i chciałabyś ponownie z nich skorzystać. Odwiedź salon kosmetyczny w mieście Chorzów i wykorzystaj nasze oferty, by obniżyć koszt taj wizyty. Dzięki nam będzie Cię stać na dużo więcej, ponieważ ta propozycja jest naprawdę wyjątkowa. Tylko teraz, tak korzystne oferty jak: Chorzów – salon kosmetyczny, mogą być Twoje. Nie zwlekaj, więc zbyt długo z decyzją, ponieważ wiele z pań odwiedzających tę stronę, marzy o tym, by odwiedzić salon kosmetyczny w mieście Chorzów. Wybierz najlepszą pielęgnację i najlepsze oferty. Pomyśl o sobie. Twoja uroda jest tego warta!


prolog klucz nocy\nKategorie: Wszystkie | inne. | książka.\n-Dzień dobry. Nazywam się Louise Spotlight...Jestem od Alice..-Loui nieznacznie uniosła brwi, starając się wytłumaczyć właścicielowi biblioteki, kim jest i po co tu przyszła. Wysoki mężczyzna o rudych włosach i tygodniowym zaroście w tym samym kolorze, zmarszczył brwi, zastanawiajac się nad czymś.\n-Aaa.. Ta Louise.-odezwał się po chwili i podrapał w głowę. Wyglądał doprawdy 'inteligentnie'. Ciekawe jak taki człowiek może pracować w bibliotece?-zastanawiała się Louise.\n-Chodź, pokaże ci co bedziesz robić.-skiknał na nią ręką i zaraz zniknał za drzwiami zaplecza. Loui pośpiesznie udała się za nim. Pokazał jej jak się segreguje książki i zapisuje się ich stan w archiwum. Tym na razie miała by się zajmowac Loui. Mężyczyzna cały czas się jej bacznie przyglądał. Nazywał się Bob, a imię to świetnie opisywało jego osobowość. Loui znając go zaledwie parę godzin, mogła stwierdzić,że lepiej nadawał by się do kopania rowów, lub podobnie wygórowanych prac. Po kilku godzinach, segregowała książki z niemal zamkniętymi oczami. Oprócz Boba w biblotece pracowała Kate, która obsługiwała klientów. Zdawała się być sympatyczną dziewczyną, tyle,że nie miała za bardzo czasu zajmować się Loui. Popołudnie dziewczyna spędziła w kuchni. Postanowiła ugotować coś chłopakom, tak jak obiecywała. Krzątała się w kuchni i powoli zaczynała się tu czuć jak u siebie. Postanowiła zrobić makaron po włosku. Jej danie popisowe. Zaczeła szukać po szafkach makaronu.\n-Może w czymś pomóc?-zapytał Gabriel, spoglądajac na nią tymi swoimi niebieskimi oczami.\n-Gdzie znajdę makaron?\n-Powinien być w tej szafce.-powiedział wskazując ręką na ostatnią szafkę. Podszedł do niej, wyjął makaron i podał Loui.-Proszę.\n-Dzieki.-uśmiechneła się nieznacznie unosząc kąciki ust.\n-Więc co to będzie? Jestem już dość głodny.\n-Zrobię makaron po włosku. Przysmażany na patelni z szynką, pomidorami, ogórkami i serem.\n-Mm.-zamruczał chłopak.-To może ci w czymś pomogę?\nLouise skrzywiła się lekko, w kuchni wolała działać solo. Jednocześnie niechciała przepuścić okazji to poznania bliżej Gabriela.\n-Możesz pokroić w kostkę pomidory i ogórki.-sama zaś zajeła się gotowaniem makaronu.\n-Dostałam dziś pracę w bibliotece.-uśmiechneła się pod nosem.\n-A ty pracujesz gdzieś, czy jeszcze studia?\nGabriel wydawał się być lekko zmieszany.\n-Nie..zajmuje się czymś innym..-zmarszczył brwi, a Louise podniosła na niego fiołkowy wzrok, i próbowała doczytać się reszty odpowiedzi z jego twarzy. Chłopak uciekł gdzieś wzrokiem w bok.\n-Jak niechcesz to nie musisz mówić.-wzruszyła ramionami.\n-Nie, to nie to. Ja po prostu nie mogę Ci powiedzieć.\n-Ach, rozumiem. Jesteś super tajnym agentem, albo seryjnym mordercą?-zapytała, próbując szerokim uśmiechem rozluźnić atmosferę. Jednocześnie chłopak ją zaintrygował. Czym takim mógł się zajmować,że nie mógł o tym mówić?\n-Tak, tak coś w tym stylu.-powiedział kiwając głową.\n-Gdzie mieszkają twoi rodzice?- Louise pomyślała,że to pytanie było zbyt wścibskie, ale chciała dowiedzieć się o nim jak najwięcej. Był dla niej taką mała zagadką, którą starała się rozwikłać.\n-Mama nie żyje. A ojciec..Z ojcem nie widziałem się od 20 lat.\n-Przykro mi. Przepraszam,że Cię o to zapytałam..\n-Nie przejmuj się. Ty chyba też nie masz zbyt świetlnej przeszłości, więc jesteśmy do siebie podobni.-uśmiechnał się do niej, a jej serce zabiło mocniej. Odwzajemniła jego uśmiech. Woda zaczeła się gotować, więc wrzuciła do niej pokręcony makaron. Naszykowała patelnie i zaczeła przyzmażać na niej cebulkę i pokrojoną w kostkę wędline.\n-Jak skończysz, to wpadnij na dół.-powiedział tajemniczym głosem, po czym zniknał za drzwiami. Louise,aż zadrżała na całym ciele. Szybko podniosła się z łóżka i udała się do łazienki. Z palcem nie było tak źle, lekkie zadrapanie. Dla bezpieczeństwa polała go wodą utlenioną, tak jak kazał Gabriel i ranka zapieniła się na biało. Nakleiła na nią plaster, który także znalazła w apteczce. W lustrze poprawiła włosy i uśmiechneła się zalotnie do swojego odbicia. Zbiegła po schodach i zaczeła się rozglądać za jakaś żywą duszą.\n-Hejj, gdzie jesteście?-zapytała obracając się dookoła własnej osi. Usłyszała jakieś brzęki dobiegające z kuchni, skierowała do niej swe kroki. Cicho uchyliła drzwi i jej oczom ukazał się Mike trzymający w ręku mały czekoladowy torcik z zapaloną świeczką, uśmiechnięty Gabriel i jak zwykle, lekko naburmuszona Weronic, która stała z boku.\n-Sto lat, sto lat, niech żyje,żyje nam..-zaczeli śpiewać chórem, choć dziewczyna ledwo poruszała ustami. Louise przyłożyła dłonie do ust w geście zaskoczenia.\nObdarzyła wszystkich szerokimi uśmiechami.\n-Naprawdę nie musieliście..-wyjąkała zaskoczona.\n-Pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczki.-powiedział podekscytowany Mike.\nChce odnaleźć rodziców.\nPrzemkneło jej przez głowę. Wzieła głeboki wdech i za jednym dmuchnięciem zgasiła świeczkę. Wszyscy wybuchneli gromkim śmiechem.\nPod swój nowy dom Louise podjechała taksówką. Co prawda jej bagaż składał się z dwóch większych walizek wypełnionych ciuchami i kilkoma książkami, ale przytaszczyć je z sierocińca nie dała by rady. Zdzwoniła się z Gabrielem,że przyjedzie dziś po południu. Całe do południe spędziła na przyjmowaniu szczerych życzeń od opiekunek i kilku kucharek. Dostała trochę pieniędzy na tak zwaną wyprawkę. Największy prezent sprawiła jej jednak dyrektor Alice. Załatwiła jej pracę w bibliotece swojego kuzyna. Louise skakała z radości i dziękowała jej ze sto razy. Nieobyło się oczywiście bez ukąśliwych docinek Caroline,ale w tym dniu, nawet to Loui nie przeszkadzało.\nKierowca taksówki wyjął jej walizki, wział pieniądze i zostawił ją tak na chodniku. Podciągneła swoje toboły pod bramę i tym razem wcisneła dzwonek.\n-Tak?-usłyszała głos Weronic twarzy Louise nie musiała ukrywała rozczarowania. Wolałaby to był Gabriel, lub chociaż Mike.\n-To ja, Lou.-odezwała się nie pewnie do domofonu.\n-Aa.-słychać było w głosie Weronic,że nadal uważa Loui za zły pomysł.\n-Mikee! Wyjdź po nią.-usłyszała, jak dziewczyna głośno krzyczy po czym odłożyła słuchawkę. Po chwili za rogu pojawił się Mike.Obdarzył Loui szerokim uśmiechem.\n-Witam, witam naszą nową współlokatorkę.-otworzył furtkę i cmoknał ją w policzek. Louise spuściła głowę by ukryć to,że się zarumieniła. Mike wział jej walizki po czym puścił ją przodem.\n-Zaniosę od razu na górę.-odezwał się kiedy tylko weszli do domu. Loui omiotła wzrokiem pokój. Weronic leżała na kanapie przed telewizorem i zajadała się chipsami.Kiedy zauważyła Loui kiwneła tylko do niej głową na przywitanie.\n-Siema.-odpowiedziała jej uśmiechając się lekko, po czym ruszyła za Mike po schodach. Postawił walizki w jej nowym pokoju.\n-Dzięki.-powiedziała Loui, po czym odetchneła ciężko,ale z ulgą.-Sama nie dała bym rady.\nMike tylko machnał ręką.Najwyraźniej niesprawiło mu to żadnego wysiłku.\n-Nie ma sprawy. Zostawie cię może teraz samą. Rozpakujesz się i w ogóle.. Jak bedziesz miała ochotę, to zejdź do nas na dół.-uśmiechnał się do niej zamykając drzwi. Louise obiegła wzrokiem pokój. Wydawał się jej jeszcze większy niż ostatnio. Jej wzrok zatrzymał się na łożu pod oknem. Uśmiechneła się sama do siebie, po czym rzuciła się na nie, by sprawdzić czy jest wygodne. Było bardzo miękkie, więc odbiła się od niego kilka razy.\n-Zmieszczą się tu chyba ze trzy takie mnie.-zachichotała, po czym przeturlała się na bok i zeszła z łożka. Otworzyła wielką szafę, która była pełna wieszaków. Zaczeła wieszać na nich swoje ubrania.\nKiedy rozpakowała się już całkowicie, a walizki schowała na dnie szafy, wzieła do ręki ksiązkę od Monic, i położyła się na łóżku. Rozłożyła ją przed sobą i zaczeła energicznie wertować kartki. Po chwili bez zastanowienia otworzyła książkę na ostatniej stronie. Zawsze zaczynała tak czytać-od ostatniej strony. Zapisany był na niej chyba wiersz, nieznanego autora. Pierwsza litera była ozdobiona różnymi zawijasami w ciemno zielonym i złotym odcieniu. Louise zaczeła czytać.\n-Naprawdę dziwny wiersz.-odezwał się Gabriel, który oparty z skrzyżowanymi rękami o framuge drzwi. Louise,aż podskoczyła na dźwięk jego głosu. Wiersz wystarczająco wprawił ją w strachliwy nastrój. Chciała szybko zamknąc książkę, ale ostra krawędź papieru przejechała po jej palcu. Na kartkę skapneła jedna kropla jej krwi. Rozbryzła się tworzac małe kółko, pod ostatnimi słowami wiersza.\n-Auć.-jękneła cicho i podniosła palce, by mu się dobrze przyjżeć. Powoli sączyła się z niego krwisto-czerwona ciecz. Gabriel jednym skokiem znalazł się przy niej i już wyciągał z kieszeni husteczkę. Louise podniosła na niego swoje fiołkowe oczy, kiedy on owijał nią jej palec.\n-Dziękuje..-wyszeptała cicho, a on wpatrywał się w nią swoimi lazurowymi oczami. Louise poczuła się skrępowana i po chwili odwróciła wzrok.\n-Idź z tym do łazienki, w szafce pod lusterkiem znajdziesz apteczkę. Na wszelki wypadek przemyj to woda utlenioną.-zwrócił się do niej dość chłodnym tonem, ale pochwili jego twarz się wypogodziła i zagościł na niej łobuzerski uśmiech.\nNareszcie nastał ten upragniony dzień. Dzień osiemnastych urodzin Louise.\n-Lou! Wstawaj! Dziś jest ten dzień, dziś jest ten dzień!-darła się jej podekscytowana Monic nad uchem. Loui otworzyła zaspane oczy, po czym ziewneła szeroko, zatykając dłonią usta. Usiadła na łóżku, pozostawiając nadal przykryte nogi.\nWłaśnie docierała do niej rzeczywistość i zdała sobie sprawę,że doczekała tego dnia, gdy będzie móc wyjść z tąd po raz ostatni.Zaśmiała się dźwiecznie słysząc głos Monic i to co wygadywała. Plotła coś o tym jak nie mogła się tego doczekać, i jak bardzo się cieszy.\n-Monic,spokojnie. Ochłoń trochę dziewczyno. Połowa słow jeszcze do mnie nie dociera.-przetarła dłonmi oczy i jako tako wygładziła rude włosy.\n-Sto lat, sto lat, niech żyje,żyje nam..-śmiała się dziewczyna śpiewając.Louise uśmiechneła się do niej szeroko, po czym zatkała sobie dłońmi uszy, choć głos dziewczyny nie był najgorszym jaki słyszała w życiu.\n-Dobra starczy tych tortur.-zaśmiała się, a Monic z początku lekko urażona, pochwili zawtórowała jej swoim śmiechem.\n-Louise, jesteś okropna!-poczochrała jej jeszcze bardziej włosy, które i tak po nocy wyglądały przerażająco. Louise trochę się z nią poprzepychała, po czym przyjaciółki uściskały się serdecznie.\n-Spełnienia wszystkich marzeń.-wyszeptała jej Monic do ucha.Poczym wyrwała się z jej uścisku i podbiegła w podskokach do swojej półki. Lou powiodła za nią zdziwionym wzrokiem.Dziewczyna wyjęła z półki jakąś torebkę i udała się w kierunku Loui potrząsając nią lekko, niby to dla zachęty.\n-Oh..-Louise wyrwał się miły okrzyk zachwycenia-Monic, naprawdę nie musiałaś..\n-Tak, tak. Nie musiałam ale chciałam.Nie jest to wielkie cudo,ale myślę,że ci się spodoba.-powiedziała podając Loui kolorową torebkę. Ta uchyliła ją lekko i zajrzała do środka, po czym podniosła fiołkowy wzrok na Monic uśmiechając się łobuzersko.\n-Ksiązka-stwierdziła. Lubiła czytać. Zwłaszcza poezję i jej przyjaciółka doskonale o tym wiedziała. Sięgneła ręką do torebki i wyciągneła prezent. Książka wyglądała na bardzo starą. Miała czarną i bardzo elegancką okładkę.\n-Ulala, Monic. -zanuciła Loui.-Postarałaś się.-otworzyła książke i przeczytała to co było napisane na pierwszej stronie.\nUkochanej Louise, na nowej drodze życia.\n-Dziękuuje.-powiedziała posyłając przyjaciółce szeroki uśmiech.\nChłopak teatralnie wywrócił oczami, po czym skwitował:\n-No to mamy uzgodnione.\n-Dziękuje.-powiedziała i uśmiechneła się do niego bardzo ciepło. Aż niechciało jej się wierzyć,że wszystko się tak ułożyło.\n-Jeszcze raz tak powiesz, a obiecuje,że zmienie zdanie.-zaśmiał się cicho.Louise zmarszczyłą lekko brwi, była jeszcze jedna rzecz która ją nurtowała, a ona lubiła mieć wyszystko załatwione. Gabriel zauważył,że trochę spoważniała i rzucił jej pytające spojrzenie.\n-Wiem,że jestem wścibska, i nie powinnam o to pytać, ale jak to możliwie,że Ty jesteś włascicielem tego domu?\nGabriel ewidentnie się zmieszał i nieuciekło to uwadze Lou.\n-Dostałem go w spadku.-powiedział szybko-Dziadek wcześnie umarł, a z Babcią byłem zżyty, więc zapisała go mnie.\nLouise pokiwała tylko głową. Odpowiedź jej nie usatysfakcjonowała, ale na razie dała sobie spokój z drążeniem tego tematu.\n-Chyba powinnam już iść. Nim wrócę do..domu.-bardzo rzadko mówiła na sierociniec 'dom'- będzie już ciemno. Jeszcze raz dz..-już zaczeła, kiedy przypomniała sobie jego słowa i zaśmiała się pod nosem, kiedy on pogroził jej palcem.\nDo sierocińca odprowadził ją Mike. Sama błąkała by się po Lexingtow jeszcze parę godzin. Naprawdę nie miała pojęcia jak znalazła się na ich ulicy. Chłopak wywarł na niej bardzo dobre wrażenie, choc jego uroda nie może się równać z Gabrielem. Rozmawiali prakrycznie o wszystkim. Dowiedziała się,że Mike ma dziewietnaście lat i pracuje w barze jako kelner. Niechciał się wychwalać, ale przyznał,że ma już za sobą kilka kursów. W domu mieszka już rok, i na razie na nic nie narzeka, oprócz jedzenia. Jak sam sobie czegoś nie ugotuje to nie zje.Proste. Louise uważała,że będzie mogła się z nim na pewno zaprzyjaźnić. Mike jest otwarty, a z takimi ludźmi najłatwiej nawiązać kontakt. Ona otwarta nie była. Powiedziała mu o sobie niewiele, tyle o ile by się odezwać. Naszczeście Mike to nie przeszkadzało, na pożegnanie musnał wargami jej dłoń.\n-Gdzieś ty się podziewała?!-takie powitanie powitanie usłyszała od Monic, kiedy tylko zamknęła drzwi od ich pokoju. Louise odpowiedziała jej błogim uśmiechem na ustach, po czym niby niesiona przez wiatr, miekko upadła na łożko. Monic podeszła do jej łożka i skrzyzowała ręce na piersiach. Patrzyła na nią spod przymrużonych powiek.Pod tą pozą kryła się zwykła troska o przyjaciółkę.\n-Mów mi wszystko i to w tej chwili.-od razu poznała,że Loui poznałą kogoś konkretnego i nie myliła się. Loui podniosła się i usiadła z boku łożka, krzyżując nogi. Poklepała dłonią wolne miejsce obok. Monic jeszcze przez chwilę mierzyła ją tym swoimi przeszywającym wzrokiem,ale Loui uśmiechała się do niej tak promiennie,że ta nie miała już dłuzej siły się opierać. W końcu bezwładnie opuściła ręce i usmiechneła się do niej, unosząc jedną brew. Usiadła na miejscu, obok Loui i zaczeła słuchać. A dziewczyna miała naprawdę wiele do opowiedzenia.\n-Gabrieel!-krzyknał głośno Mike.-Jest w swoim pokoju, ostatnie drzwi na lewo.-powiedział po chwili,choć Loui nie słyszała, by ktoś odpowiadał. Uśmiechneła się do Mike i ruszyła korytarzem. Wyobrażała sobię,że Gabriel to na pewno jakiś staruszek, skoro jest właścicielem takiego domu.Podeszła do ostatnich drzwi, i cicho zastukała w nie kostkami .Drzwi się uchyliły, a ona przez chwilę zastanawiała się czy wejść. W końcu popchnęła je szerzej i wsuneła się do srodka. Pokój rzeczywiście pasował do wyobrażeń Loui. Urządzony podobnie do salonu. Powiodła po nim wzrokiem poszukując Gabriela. Okazało się,że leży na łożku i rękami założonymi za głowę i wpatruję się w nią ogromnymi, niebieskimi oczami.Loui w życiu nie widziała, by ktoś miał taki odcień błekitu w oczach, nie można było oderwać od nich wzroku. Gabriel wcale nie był żadnym staruszkiem, o niee. Wyglądał na góra dwadzieścia lat.\nMiał jasne, blond włosy postawione ku górze, na tzw. małego irocka.Loui poczuła się nie zręcznie wgapiając się w niego więc odwróciła się i zamknęła drzwi.Chłopak nadal nic nie mówił, więc postanowiła zacząć.\n-Hej..Nazywam się Louise Spotlight. Zgubiłam się szukajac ulicy, której w ogóle nie ma w Lexingtow.-Boże po co ja mu to mówię, pomyślała przeczesujać dłonią włosy.-Mike powiedział,że mogę wynając tu pokój..-już dawno nie czuła się tak skrępowana obecnością mężczyzny, wygadywała jakieś głupoty i miała ochotę ugryźć się za język.Chłopak nie podnosząc się z łożka zapytał:\n-Jakie masz moce?-głos miał niski i lekko ochrypnięty, ale pytanie kompletnie zaskoczyło Lou.\n-Że co słucham?-uniosła wysoko brwi zdziwiona.-Umiem dobrze gotować..i sprzątać, jeśli o to ci chodzi.-lekko przechyliła głowę na bok czując że na jej twarzy pojawiły się czerwone rumieńce.Chłopak podniósł się z łożka i usiadł na jego brzegu. Przez chwile przyglądała się Loui zaciekawionym wzrokiem, a ona myślała,że zaraz ugną się pod nią kolana. Co prawda był dziwny, ale co tam.Jego malinowe usta wygięły się ciepłym uśmiechu, a serce Louise zabiło szybciej.\n-Żartowałem tak tylko.-ale dla Loui ten żart nie wydał się najlepszym, uniosła kąciki ust i brwi.-Mamy wolne kilka pokoi.Możesz wybrać sobie który chcesz.Osobiście polecam ten od południa. Zawsze jest w nim jasno, a ty wyglądasz na pogodną dziewczynę.-lekko przechylił głowę spoglądając na nią.\n-Masz rację, chyba taki będzie mi odpowiadał.-uśmiechneła się lekko i zagarneła dłonią niesforny lok za ucho. Zastanawiała się co ma teraz na głowie, bo takie wycieczce jej włosy na pewno niewyglądają za dobrze.\n-Pozwól,że Cie zaprowadzę i pokaże. Sądze, że powinien ci się spodobać.-przepuścił ją w drzwiach, po czym sam poszedł przodem co jakiś czas odwracając się z uśmiechem na ustach, Loui szła za nim i za każdym razem odwzajemniała jego usmiech.Mineli kilka drzwi i Gabriel zatrzymał, ale tak gwałtownie,że Louise mało na niego nie wpadła.\n-Przepraszam-powiedziała speszona, po czym spuściła głowę.Uśmiechnał się w stylu 'nie ma sprawy' i otworzył drzwi. Oczom Louise ukazał się wielki pokój z duzym łożkiem naprzeciwko drzwi.Nad łóżkiem, a raczej łożem znajdowały się dwa wielkie okna.Pod ścianą stało biurko, wielka szafa i kilka półek na ksiązki. Pokój był prosty, ale trafił w gusta Loui.\n-Świetny.-pokiwała lekko głową na potwierdzenie swoich słow i nagle uderzyła w nią myśl, która zepsuła tą cała chwile.-Tylko obawiam się,że nie będzie mnie stać na Taki pokój.-obróciła się by spojrzeć na chłopaka, nie lubiła się nikomu zwierzać, ale musiała mu to powiedzieć, zaczerpnełą płytki oddech.-Jestem z sierocińca. Za dwa dni strzeli mi osiemnastka i będę musiała na razie znaleźc coś taniego. Potem poszukam pracy i może się kiedyś dorobię, na takie mieszkanie.-uśmiechneła się sztucznie, po czym wzrokiem obiegła pokój-Bardzo mi się podoba, ale naprawdę wątpie by było mnie na to stać.-uśmiechneła się przepraszająco po czym próbowała go wyminąć w drzwiach. Gabriel ani drgnał,a przez niego twarz przebiegł kpiący uśmiech.\n-Daj spokój, Lou.-zaczał łagodnym głosem i Louise nie miała ochoty mu się opierać.-Napoczątku możesz nam gotować i pomagać mi w ogrodzie. Dostosuje się do twoich zasobów pienięznych.-Louise rozwarła swoje blade usta, z których szminka już dawno się starła, by coś powiedzieć,ale chłopak przerwał jej szybko.-Bez gadania.Jak jesteś taka uparta, to zwrócisz mi jak się dorobisz pierwszego miliona.-powiedział, po czym zachichotał cicho.Loui westchneła zrezygnowana, po czym uniosła swój fiołkowy wzrok na jego twarz.Zauważyła,że chłopak jest od niej trochę wyższy i musiała zadrzeć głowę do góry.\n-Nie wiem jak Ci się odwdzieczę, Gabriel.-powiedziała stłumionym głosem.Była wręcz w siudmym niebie i miała ochotę skakać do góry, ale nie wypadało jej to. W końcu za dwa dni stanie się pełnoletnia.\nLoui aż podskoczyła na dzwięk czyjegoś zimnego i opanowanego głosu. Szybkim ruchem zerwała się na równe nogi i odwróciła by zobaczyć z kim ma do czynienia. Jej oczom ukazała się wysoka i wysportowana dziewczyna.Wyglądała na jej wiek, lub nieco starsza. Albo była po godzinnym solarium, albo po prostu nie pochodziła z tego stanu.Skóre miała w jasnym odcieniu czekolady. Miała krótko ścięte i nastroszonę w każdą stronę brązowe włosy. Światło odbijało się od nich, sprawiając,że mocno błyszczały w niektórych miejscach. Jej piwne oczy, jakby dopasowane kolorem do włosów hardo patrzyły na Louise.Usta miała zaciśnięte w wąską linie.\n-Ja..-zająkała się Lou, a jej fiołkowe oczy rozszerzyły się do niewiarygodnych rozmiarów. Wyglądała niczym małe, przestraszone dziecko.\n-Tak ty, pytam się co robisz w moim ogródku.-dziewczyna skrzyżowała ręce na piersi, a jej spojrzenie tylko nabrało na sile.\n-Yh.. Ja się zgubiłam..i..-Louise zmarszczyła brwi, bo nagle dotarlo do niej,że wkradła się do czyjegoś ogrodu i bezkarnie się po nim przechadzała, zerkneła na swoje buty leżące obok, i to w dodatku na bosaka.\n-Przepraszam bardzo, naprawdę nie wiem co się ze mną stało.Ja po prostu.. Ten ogród.. jak by mnie wołał..-Loui sama nie wierzyła w to co mówi, jak ogród mógł przyciagać?\n-Taa, jasne.-dziewczyna lekko zmrużyła oczy i już miała coś powiedzieć kiedy w ogrodzie pojawił się jakiś chłopak. Był doprawdy przystojny. Miał jasne, lekko pokręcone włosy, sięgające mu miej-wiecej do poziomu uszu. Był dużo wyższy od Lou i od tej dziewczyny. Oczy miał zielone, ale nie był to kolor choć trochę do oczu Caroline.Był bardzo jasny i ciepły.Miał na sobie żółtą koszulkę i rozdarte na kolanie jeansy.Chłopak cały emanował promienistym uśmiechem i wydawał się być przyjacielsko nastawiony w przeciwieństwie do tej dziewczyny.. Uśmiechnał się łagodnie do Louise.\n-Weronic-zwrócił się do brunetki-Kogo my tu mamy? Może przedstawisz mnie swojej.. koleżance.-puścił Loui oko, a ona rozluźniła się trochę i posłała mu lekki uśmiech.\n-Daj spokój, Mike. Przecież wiesz,że jej nie znam.-dziewczyna wywróciła oczami.\n-Jak się nazywasz?-zwróciła się do Loui, która przykucneła by założyć buty, spojrzała na swoje stopy, a odciski całkiem znikły. Zdziwiło ją to, ale nie miała czasu dłużej się nad tym zastanawiać.\n-Louise Spotlight. Lou.-powiedziała lekko kiwajac głową.\n-Bond, Mike Bond.-zachichotał chłopak i widać było,że sobie żartuje. Wyciągnał dłoń do Lou i mocno uścisnał. Była duża i przyjemnie ciepła.\n-A to Weronic Paker.-skiknał głową na dziewczynę, która opuściła skrzyżowane ręce i zmusiła się na miły uśmiech, który wyglądał jak by sprawiał jej ból.\n-Dziewczyna Bonda.-dodał po chwili, dumnie wysuwając brodę na przód.\n-Chciałbyś.-Weronic szturchneła go w bok łokciem uśmiechając się zadziornie. Wyglądali teraz na naprawdę fajnych ludzi, i Louise poczuła,że mogłaby się z nimi zaprzyjaźnić.\n-Piękny ogród.-powiedziała, bo wydawało jej się,że powinna coś powiedzieć.\n-To sprawka Gabriela.On uwielbia się w to bawić.-Mike wzruszył ramionami.-A teraz powiedz nam,Lou co tutaj robisz?\n-Zgubiłam się. Szukałam ulicy Salvato. Wiecie w ogóle czy taka jest w Lexingtown?-uniosła brwi spoglądając na nich.\n-Yyy.-Mike pokręcił głową.-Nie ma takiej... Na pewno, nie ma.\n-Super, widocznie ktoś zrobił mnie w balona.-wzniosła oczy do nieba. Cała jej wycieczka poszła na marne. Wymarzone mieszkanie przepadło.\n-Szukasz mieszkania?-zapytał zaciekawiony Mike.\n-Mike, nawet nie próbuj!Gabriel w życiu się na to niezgodzi. No way!-dziewczyna mówiła tak jak by Loui wcale nie stała obok.\n-W zasadzie to szukam.-zwróciła się do Mike. Weronic postanowiła zignorować.-Umiem dobrze gotować.-uśmiechneła się zachęcająco.Nauczyła się gotować na stołówce, zawsze przyglądała się grubej pani Alinie, kucharce. Naprawdę chciała z nimi zamieszkać. Mieć normalne, szcześliwe życie, a Mike wydawał się jej całkiem smaczynym kąskiem.\n-Widzisz, widzisz.-chłopak przedrzeźniał Weronic.-Ty gotowałaś tylko raz, i o mały włos nie musieliśmy wzywać straży pożarnej.\nBrunetka w odpowiedzi zmrużyła tylko oczy, po czym pociągneła go za ramie na bok.\n-Mike, czyś ty oszalał? Ona nie wygląda tak jak,żadne z nas. To zwykła dziewczyna.-sykneła.\n-Oj daj spokój.-wywrócił oczami i lekkim ruchem wyrwał ramie z jej uścisku.-Skoro tu przyszła, to znaczy że dom ją wybrał. Ja jestem za, i założe się,że spodoba się także Gabrielowi.-podszedł do Loui, która nieusłyszała ani słowa z tej rozmowy, chodź wytęrzała słuch jak tylko mogła, spojrzała na Mike uśmiechajac się lekko.\n-Postanowiliśmy..-zaczał, choć było widać,ze dziewczyna nie zgadza się z tą decyzją, jeszcze raz zmierzyła Loui zimnym wzrokiem po czym odwróciła się na piecie i poszła.Lou została sama z Mike.-..że bedziesz mogła z nami zamieszkać.Musisz jeszcze tylko poczekać na zgodę Gabriela.-dziewczyna lekko zmarszczyła brwi, nie miała pojecia, kto to ten cały Gabriel- To właściciel tego domu.-Mike jak by czytał jej w myślach.\n-Dziękuje.-posłała Mike swój słodki uśmiech, trenowany jak by wrazie co spotkała na drodze jakiegoś Edwarda.-Kiedy będe mogła porozmawiać, z Gabrielem.? Zależy mi na czasie.-uniosła swoje fiołkowe oczy na Mike, dostrzegła,że miał naprawdę piękne usta. Miały ciemny, można powiedzieć,że prawie wiśniowy kolor.\n-Choć by zaraz, ślicznotko.-znów puścił jej oko i trzeba przyznać,że wyglądał przy tym bardzo uwodzicielsko.Wskazał głową kierunek w którym odeszła Weronic i oboje, ramie w ramie, poszli w kierunku domu. Był wielki, naprawdę wielki.Miał kształt prostokąta-bardzo prosty budynek. Zewnętrzne ściany wyłożone były ciemno-brązowym drewnem. Odbijały się od niego białe ramy, symetrycznie rozstawionych okien.Dach wyłożony był blachą w podobnym odcieniu brązu jak ściany.. Wyglądał na bardzo starą budowle, i tak jakoś nie pasującą do tej dwójki roześmianych przyjaciół.\n-Tylko we trójkę mieszkacie w tym domu?-zapytała Louise zwracając się do chłopaka.\n-Nie, jest jeszcze Olivia. Ale teraz wyjechała..-Mike otworzył przed nią drzwi, Lou podziękowała mu unosząc kąciki ust.\n-Jeej.-wyszeptała, kiedy już znalazła się w środku.Pomieszczenie w którym się znajdowała było naprawdę duże i urządzone w stylu retro. Jak by od wybudowania domu, nikt nie zmieniał jego wystroju.\n-Wiem, wiem.- Mike tylko pokręcił głową. Naprzeciwko drzwi znajdowały się ogromne schody wiodące na drugie piętro.Louise wodziła tylko oczarowanym wzrokiem po wielkim pokoju, który zdawał się być salonem. Stały tam kanapy, a naprzeciwko nich plazmowy telewizor, których trochę nie pasował do ogólnego wysroju pomieszczenia.Na wielkiej komodzie stało mnóstwo fotografi i pamiątek. Podłogę wyłożoną machoniowym drewnem zdobił wrzożysty dywan w róźnych odcieniach czerwieni, brązu i beżu.W rogu przy oknie znajdował się bujany fotel, a obok niego biblioteczka z książkami. Nad wszystkim wisiał kolosalny żyrandol, pełen lampek, zajmował dużą część jasnego sufitu.\n-Gabriel powinien być na górze..-powiedział Mike i skierował się ku schodom.Louise zdjęła buty i ruszyła za nim. Dłonią gładziła drewnianą, błyszczącą ramę, a schody zdawały się nie kończyć.\nLou wychodziła z sierocińca, towarzyszył jej stukot obcasów o betonowy chodnik.Miała w nich co najmniej metr siedemdziesiąt pięc. Założyła dobrze dopasowaną granatową marynarkę i ciemne rurki. Wszystko to kupiła za swoje pieniadze, ciężko zarobionę w wakacje.Rude włosy zakręciła w jeszcze bardziej spręzyste loki, i teraz zmysłowo okalały jej twarz targane przez wiatr. Rzęsy podciągneła czarnym tuszem i ciągneły się niemal do jej jasnych brwi.Usta musneła bladoróżową szminką. Pudrować się nie musiała, bo jej skóra była wręcz nieskazitelna, gdyby nie te kilka piegów przy nosie.Które, jak twierdziła Monic, dodawały jej tylko uroku. To dzięki niej Louise zaczynała coraz bardziej lubić siebie. Na dworze nie było słońca, więc ciemne okulary musiała sobie darować. Starała się wystylizować na godną zaufania dorosłą osobę. I trzeba jej to przyznać,że wyglądała teraz spokojnie na dwadzieścia lat. W dłoni trzymała mapę miasta i hardo ruszyła przed siebie.\n-No to jedziemy z tym koksem.- powiedziała do siebie, po czym cicho zachichotała.\nPo godzinie bezskutecznego szukania ulicy Salvato spuchły jej kostki niczym balony, a odciski już pewnie miała na wszystkich palcach.Zapytała się kilku przechodniów,ale żaden z nich nie miał pojęcia gdzie się znajduję ta ulica.Westchnęła zrezygnowana, i uniosła wzrok przed siebie, gdyż od dłuższego czasu wlokła się z spuszczoną głową. Nie miała nawet pojęcia na jakiej znajduję się ulicy. Rozejrzała się dokoła.\n-Uu, nieciekawie.-powiedziała kręcąc głową. Znajdowała się w naprawdę dziwnym miejscu. Pełno tu było starych, ogromnych domów z wysokimi ogrodzeniami. Nigdy nie wiedziała,że w Lexingtow są takie ulice, a wydawało się jej że miasto znała już dosyć dobrze. Przeszła jeszcze kilka kroków i nagle poczuła niecierpiącą zwłoki ochotę sprawdzenia, co kryje się za takim ogrodzeniem. Podeszła do ciemno brązowego parkanu, staneła na palcach i jej oczom ukazał się jeden, wielki zielony ogród.\n-Łaał-wyrwało się z jej ust.Widok był doprawdy zachwycający.Nigdy w życiu nie widziała tyle zieleni naraz. Z miasta wyjeżdzała tylko kilka razy i zazwyczaj nad morze. Gdyż znajomy pani Alice miał tam hotel, i fundował im tańszy pobyt.Ogród był pełny różnych kształtów i figur wymodelowanych z zielonych krzewów. Loui znów staneła na nogach, gdyż poprzednia pozycja powiększała jeszcze bardziej ból jej kostek. Przebiegła wzrokiem wzdłuż parakanu i zobaczyła uchyloną furtkę. Bez zastanowienia podbiegła do niej i uchyliła ją jeszcze szerzej. Ta wydała z siebie ciche skrzypienie, ale zdawało się brzemieć ono jak zaproszenie do środka, i Louise weszła. Pod jej nogami ciągnał się wysypany z drobnych,jasnych kamieni chodnik, po kilku metrach skręcający w prawo, i nie wiadomo na czym się kończący. Loui nie miałą zamiaru tego sprawdzać. Nachyliła się by rozpiąc rzemyki od butów, po czym jej zdjęła. Jej stopy były mocno zaczerwienione i widać już było na nich jaśniejsze wybałuszenia- odciski. Pokręciła tylko lekko głową, po czym ujęła buty w ręce i jednym zwinnym skokiem znalazła się na trawniku.\n-Auć- skok to jednak nie był dobry pomysł.Zrobiła krok do przodu i wręcz zamarła w bezruchu, a na jej twarzy odmalował się błogi uśmiech. Trawa zdawał się być tak miękka jak aksamit, była dosyć chłodna w dotyku i kojąco chłodziła jej zmęczone stopy. Louise zaczeła zwiedzać ogród. Mineła wielkiego zielonego dinozaura, który wywołał uśmiech na jej twarzy. W życiu nie widziała czegoś takiego w czyimś ogrodzie. Zresztą w sierocińcu nie było ogródu i w ogóle mało było zieleni.Zastanawiała się chwile, patrząc z głową zadartą ku góry, jak ktoś był w stanie uformować jego głowę tak wysoko. Przecież miał spokojnie dwa i poł metra wysokości. Ruszyła dalej, a każdy krok sprawiał jej nie lada przyjemność. Oczarowanym wzrokiem przyglądała się kolejnym ogrodowym wyczynom. Ktokolwiek dbał o ten ogród, musiał mieć ogromny talent i niespotykaną cierpliwość. Minąłwszy kolejną wysoką rzeźbę jej oczom ukazała się żółto-fioletowa rabata z kwiatami, w kształcie dwóch serc. Cała porośnięta była krokusami i Loui malo się nieprzewróciła biegnąc do niej. Uklękła rzucając buty na bok i nachyliła się by je powąchać.Zapach miały doprawdy mocny i słodki, przymknęła powieki by lepiej się nim rozkoszować.\n-Szukasz tu czegoś?\nPrzejżały już chyba wszystkie ogłoszenia, ale niestety żadne nie pasowało. Za drogie, zła okolica, sami faceci w domu itp.\nLou westchneła zrezygnowana, po czym przeniosła swój wzrok na Monic.\n-No co tak wzdychasz, co? Jak nie dziś, to za tydzień wychodzi nowa gazeta. Coś znajdziesz na pewno. W tym zakichanym Lexington musi być jakieś mieszkanie dla Ciebie.-powiedziała.Ta szara myszka nigdy się nie podawała.-Po za tym jeszcze jedno ogłoszenie..-wzieła od niej gazetę i zaczeła czytać, mrucząc pod nosem.-Lou, chyba mamy to!-powiedziała radosnym głosem, a Lou szybko poderwała się z łożka, siadając obok przyjaciółki\n-Czytaj, czytaj-ponaglała ją.\n-Starsza Pani szuka współlokatorki, która pomogła by przy domu, w zamian za zamieszkanie. Hm?-Monic spojrzała na Lou unosząc brwi w geście pytania.\n-Mhm.-Louise zachichotała.-Całkiem, całkiem. Sprzątać przecież potrafię, A gdzie ten dom?\n-Ulica bardzo bliska centrum, jednakże spokojna.-czytała Monic- Salvato 24.\n-Eee, nie mam pojęcia która to...-Lou przeczesała dłonią włosy, w ogóle nie miała zmysłu orientacji, na początku gubiła się nawet w sierocińcu.-Ale oferta ciekawa.-zerkneła ukradkiem w okno. Zrobiło się już naprawdę późno.-Zajrzę tam juto, bo dziś to już nie da rady.-pokiwała lekko głową.-Dzięki Monic, nie wiem co bym bez Ciebie zrobiła.-cmokneła przyjaciółkę w policzek, po czym posłała jej szeroki uśmiech, tak że w jej policzkach pojawiły się dwa małe dołeczki, wyglądające wręcz przesłodko.\n-Oh, po prostu byś zgineła.-dziewczyna teatralnie wywróciła oczami, po czym na jej twarzy również zagościł szeroki uśmiech.\nLouise właśnie kładła się do łożka. Dopiero teraz poczuła jak bardzo jest zmęczona.Nogi zdawały się pulsować więc oparła jej o ramę łózka, by spłynęła z nich krew.Czytała w jakiejś gazecie,że to pomaga, więc miała okazję wypróbować ten sposób.Do uszu wsadziła sobie słuchawki, a z nich zaczeły wydobywac się kojące dźwięki. Jak zwykle do snu słuchała piosenek z Zmierzchu lub Księżyca w Nowiu.\nZazwyczaj te same kompozycje- Carter Burwell. Działały na nią naprawdę uspokajająco, ale za razem refleksyjnie. Często zdarzało się jej do nich płakać.\nGdy tylko przymknęła powieki, zaczeła myśleć o swoim dzieciństwie. Był to naprawdę cieżki okres w jej życiu. Rodziców nie znała,zostawili ją w szpitalu kiedy miała zaledwie miesiąc. Wolała jednak,żeby tak było,niżby miała świadomość,że zgineli w jakimś tragicznym wypadku. Zawsze miała nadzieje,że kiedyś ich odnajdzie, lub oni odnajdą ją. Wyobrażała sobie często,że jej matka była bardzo młoda i zabójczo piękna, zakochała się w romantycznym muzyku. Byli strasznie szczęśliwi,aż na świecie pojawił się kwiat ich miłości-Louise. Chodź tak naprawdę to imię nadano jej w szpitalu, gdyż nie zostawiono przy niej żadnych informacji. Po prostu zostawioną ją na krześle w poczekalni.To straszne, ale Louise już dawno się z tym pogodziła. Życie jest okrutne i trzeba się z tym oswoić.Lou cały czas wierzy,że jej rodzice nie mieli wyboru i zrobili to dla jej dobra. Odkąd skończyła piętnaście lat bezskutecznie próbuje ich odnaleźć. Przez kilka lat poszukiwań nie trafiła nawet na jeden, malutki ślad. W szpitalu nie ma nawet dokładnej daty jej znalezienia. Wszystko jakieś takie zagmatwane, jak by ktoś specjalnie zacierał wszelkie ślady,ale to przecież na pewno nie jej rodzice. Zawsze ją to nurtowało i nie dawało spokoju. Taka jej własna zagadka, którą musi rozwikłać. Zmarszczyła lekko brwi martwiąc się jak ona to zrobi. Mp3 zmieniła piosenkę na 'the lion fell in love with the lamb' i jej myśli automatycznie przeskoczyły na inny tor. Przed oczami staneła jej scena jak Bella całuje się z boskim Edwardem. Mrr. Boże, jak ona chciała by mieć takiego wampira na własność. Przystojny, szybki, umieśniony po prostu jej wymażony chłopak. Louise miała tylko kilku chłopaków podczas jej całego życia. Każdego z tych związków żałowała i tylko utwierdzała się w myśli,że faceci podły podgatunek. Zakochała się tylko raz, i to tak naprawdę. Nazywał się Diego. Chodzili razem do jednej klasy w liceum. Miał piękne, duże brązowe oczy, poza którymi nie widziała świata.\n-Boże, jaka ja była naiwna.-mrukneła pod nosem przypominajac sobie jak to się skończyło. Diego jako dowód miłości żądał by się z nim przepała. Lou oczywiście się nie zgodziła. Miała niecałe siedemnaście lat i kompletnie nie była na to gotowa. W ogóle nawet teraz wydawało jej się,że nie jest w stanie wyobrazić sobie siebie w Takiej sytuacji. Zawsze była bardzo nieśmiała,jeśli chodziło o płeć przeciwną. Diego próbował ją jeszcze molestować, ale Lou zafundowała mu porządnego kopa pomiędzy nogi.Zerwał z nią, a ona, mimo wszystko jeszcze długi czas go kochała. Wyjeła słuchawki z uszu, gdyż jej powieki stały się już bardzo ociążałe i czuła,że zaraz zapadnie w krainę snu. Położyła mp3 na szafeczce i przekręciła się na drugi bok, szczelnie okrywając kocem. Była wiosna, ale nocą zdarzały się jeszcze przymrozki, a w sierocińcu nie było pieniędzy na porządne ogrzewanie.Stary wielki grzejnik przy oknie dawał tyle ciepła co zepsuta lodówka. Zasypiajac marzyła o swoim prywatnym Edwardzie..\nLouise zerwała się z cichym krzykiem z łożka.Naszczeście nie obudziła dziewczyn poraz kolejny. Serce waliło jej niczym młot, a na czole poczuła małe kropelki potu. Zamiast Edwarda miała kolejny ze swoich koszmarów. Śniła się jej po prostu bezsilność. Ktoś próbował wyrwać z niej duszę, a ona mogla tylko krzyczeć. Jak zwykle wokoło panował mrok, a ona zapadała się w niego, zatracając samą siebie. Swoją osobowość. Przetarła ręką czoło, po czym zerkneła na wiszący na ścianie nad drzwiami zegarek. Jego neonowe wskazówki świciły się w nocy. Była pierwsza. Kolejny raz w tym tygodniu obudziła się o pierwszej.\n-Dziwny zbieg okoliczności.- szepneła senna z powrotem kładac się na miekkiej poduszce. Przykryła sobie głowę kołdrą, ale nogi zostawiła odkryte do pasa,bo nadal było jej bardzo gorąco. Po chwili znów zasneła, lecz tym razem do rana już nic się jej nie śniło.\nDzisiejszy dzień minał jej bardzo szybko. Rano kiedy tylko skończyła toalete, poszła pomagać na stołówce. Potem musiała iść na miasto, pozałatwiać wszystkie sprawy związane z jej niedługą pełnoletnością.Te całe urzedy, dokumenty,mieszało się jej to wszystko w głowie.Ale musiała uporać się z tym jak najszybciej. Wtedy będzie mogła opuścić ten wielki, szary, wręcz smutny budynek.\nSpędziła tu większą cześć swojego życia, ale nie będzie za nim tęsknić. Jako dziecko miała jedną przyjaciółkę.Wraz z nią posiadały swój, jak by swój wyimaginowany świat. Większość było pomysłem Elizy, bo tak miała własnie na imię. Wyobrażały sobie wiele pięknych rzeczy i razem się nimi bawiły. Było cudownie. Lou uwielbiała odrywać się od tej szarej rzeczywistości, a dzieki Eliz było to możliwe. Wszystkie inne dzieci patrzyły na nie jak by właśnie uciekły z wariatkowa i omijały szerokim łukiem. Ale dziewczynkom to nie przeszkadzało, wstarczyła im do szcześcia własna obecność, a tak się przynajmniej wydawalo Lou. Pewnego dnia znalazła Elize pociętą w wannie. Wszedzie było pełno krwi. Spływała po płytkach, była rozbryzgnięta na lustrze, ociekała po brzegach wanny.Zabarwiła wodę na czerwono, a z niej wystawało blade jak ściana, ciało Eliz.Błekitna łazienka zamieniła się w krwisto czerwoną z białą rzeźba w rogu. Jeszcze żyła kiedy Louise ją znalazła. Uśmiechneła się do niej błogo i łagodnie, po czym powoli zamknęła powieki. Lousie wyciągneła ją z wanny i przykryła ręcznikiem, po czym zadzwonią po karetkę.Eliza zmarła w drodzę do szpitala.To był największy szok jaki Louise przeżyła w życiu, miala zaledwie jedenaście lat.Do tej pory pamięta widok swoich trzęsących się i zakrwawionych dłoni. Była pewna,że Eliz była szczęsliwa bawiąc się z nią, ale ta wewnątrz nie mogla sobie poradzić z problemami związanymi z spłonięciem w pożarze jej rodziców i młodszego braciszka. Eliz nocowała wtedy u koleżanki, kiedy jej najbliższa rodzina udusiła się lub spłoneła żywcem w starym, drewnianym domu.Pogrzeb był cichy i Louise nigdy więcej o tym nie wspominała. Przez jakiś czas była pogrążona w żałobie. Odosobniła się od wszystkich,aż z tej nostalgi wyrwała ją(na szczeście) Monic.\nLoui własnie wracała z obiadu, kiedy na końcu pustego korytarza staneła Caroline. Miała na sobie obisłą pomarańczową bluzkę i poprzecierane jeansy. Cholera, skąd ona brała kase na te ciuchy? Wyglądała mega seksownie, jak na taki zwyczajny dzień. Louise miała teraz na sobie wyciągnięty sweter i jakieś poszarpane u dole spodnie.Wyglądała mega strasznie. Powoli wpadała przy niej w kompleksy.\n-Och, kogo my tu mamy? Nasza mała, kochana Lou.- odezwała się wręcz przesłodkim głosem, przechylając głowę na bok by móć po chwili przesłać jej równie słodki uśmieszek, czarne aksamitne włosy muskały jej ramie.\n-Proszę Cię, nie zaczynaj znowu Caroline. Za parę dni już mnie tu nie będzie.- Lou próbowała ją jakoś wyminąć, ale ta nie miała zamiaru jej odpuścić.\n-Dla Ciebie Pani Caroline.-prychneła pogardliwie, i słodki uśmiech natychmiast znikł z jej ust, zastąpił go ten słynny, ironiczny.-Wiem, wiem. Wszyscy się tym tu podniecają. Jak to byś tylko ty kończyła te osiemnaście lat.- zaczełą niby to od niechcenia bawić się paznokciami, ona również była w wieku Lou, ale jakoś nikt specjalnie tu się tym nie przejmował.-Ale powiedz mi Louise Spotlight, jak ty masz zamiar poradzić sobie w tym wielkim świecie? Skończysz pod mostem,lub najwyżej jako zwykła dziwka.- spojrzała na nią tymi zielonymi oczami lekko unosząc brwi, mówiła całkiem poważnie obraźliwym tonem.\nLouise już miała jej wymieniać, w ilu to miejscach szukając młodych stażystek, ale ugryzła się w język, nie miała zamiaru wdawac się z nią w dyskusję, już to sobie kiedyś przyrzekła.\n-A powiedz mi co Cię to obchodzi, Caroline?- zapytała zbywając ją i znów próbując ją ominąc.Ale ta zmrużyła oczy, zaciskając jej w cienkie szprarki, złapała Louise za włosy i przycisneła do ściany.Lousie syknełą z bólu i próbowała się wyrwać, ale to nic nie dawało więc przestała, gdyż nie chciała staracić swoich włosów. Co prawda były jakie były, ale to jej włosy. Caroline była najwyżej o głowę wyższa od niej, ale za to tak silna,że aż Lou zastanawiała się czasem czy to niej jest jakiś genetyczny mutant. Babo-chłop czy coś.\n-Boże,czego Ty odemnie chcesz? Co ja Ci zrobiłam?- zapytała rozpaczliwym głosem, wlepiając w nią swe fiołkowe oczy. Czuła się taka bezbronna.Dobrze wiedziała,że nikt w najbliższym czasie nie będzie tedy przechodził.\n-Nie muszę Ci się tłumaczyć.- wycedziłą przez te swoje śnieżno-białe zęby i jeszcze mocniej ścisneła jej włosy.Lou tylko jękneła.\n-Wystarczy mi,że żyjesz na tej samej planecie.- rzuciła po czym puściłą ją ztrącając z dłoni rude, kręcone włosy. Obróciła się na pięcie i poszła przed siebie, z gracją kręcąc biodrami.\nLouise osuneła się powoli na podłogę. Ukryła twarz w dłoniach.\n-Nie, nie bedziesz płakać.- powiedziała do siebie surowym głosem, po czym głośno wciągneła powietrze a głowę oparła o ściane.Mogła iśc się na nią poskarżyć. Ale po co? Kiedyś próbowała, ale przestała gdy zauważyła,że Caroline jest praktycznie bezkarna.Zawsze mogła liczyć na pomoc pani Alice, jej ulubionej opiekunki, kiedyś nawet traktowała ją jak swoją matkę, lecz z tego już na szczeście wyrosłą.W tej sprawie nawet ona nie kiwnęła palcem, zbywając ją jakimś marnymi wymówkami.\n-To już ostatnie dni, byle by znaleźć mieszkanie i hasta lavista, bejbe.-powiedziała podnosząc się z podłogi.\nPoszla do swojego pokoju. Były w nim dziewczyny, jak zwykle dyskutowały w kącie nie wiadomo o czy.Lou przyzwyczaiła się,że milkną kiedy ta wchodzi. Wkońcu każdy ma swoje tajemnice, a ona to akceptowała. Przeczesała szczotką włosy, by wypadły z nich te wszystkie po nadrywane, wzieła szarą gazetę którą kupiła w kiosku i położyła się na łożku.\n-Co robisz Loui?-zapytała zaciekawiona Monic, podchodząc do jej łożka.-Mogę usiąść?-zapytała uśmiechajac się szczerze. Z trzech współlokatorek to ją Louise lubiła najbardziej.Była po prostu miła i interesowało ją coś więcej niż czubek własnego nosa.Mogły rozmawiać całymi godzinami.Monic była smukła szatynką, o szarych oczach.Można powiedzieć na pierwszy rzut oka,że jest zwykła myszką, ale w niej kryło się coś więcej,coś co Lousie zawsze podziwiała. Jakiś taki ogień. Louise zauważyła go, kiedy po raz pierwszy ktoś wstawił się za nią gdy znęcała się nad nią Caroline, i była to Monic.\nSkikneła głową na tak, i podciągneła nogi by zrobić miejsce dla dziewczyny.\n-Własnie biorę się za szukanie jakiegoś mieszkania do wynajęcia.Pojutrze osiemnastka i będe mogła się z tąd wyrwać.- uniosła lekko kąciki swych wąskich ust.\n-Szczęściara.- Monic lekko zmarszczyła nos i szturchneła ją w udo.-Bedzie mi Ciebie brakowało Lousie Spotlight.-uśmiechneła się ciepło, a Lousie zrobiło się naprawdę miło. Odwzajemniła jej uśmiech, i wyciągneła do niej ręce. Monic uścisneła ją naprawdę serdecznie, a jej włosy pachniały truskawkowym szamponem.\n-Mi Ciebie również, Monic. Ale daj spokój, bedziesz mogła mnie odwiedzać i ja Ciebie. Jakoś damy sobie radę. Poza tym za rok ty tez bedziesz mogła wyfrunac z tego gniazdka.-Lou zachichotała i poklepała ją lekko po plecach.\n-O taaak.-Monic rozciągneła się obok niej na łożku.-To dawaj tą gazetę.\n-Sama nie wiem, gdzie nawet szukać, chciałabym,że by było gdzieś w centrum i tanio.\n-O moja droga tak dobrze,to nie ma. Napoczątku musi być chyba tanio?- uniosła brwi spoglądając na Lou.


Neomycinum aerozol 30 ml > A > Leki na receptę - Apteka Internetowa ElixirZdrowia.pl\nNeomycinum aerozol 30 ml\nRopne choroby skóry, zwłaszcza wywołane przez gronkowce, ropne powikłania alergicznych chorób skóry, zakażone niewielkie oparzenia i odmrożenia.\nNadwrażliwość na neomycynę, ciąża, okres karmienia piersią, niewydolność nerek. Nie stosować na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, sączące zmiany chorobowe i owrzodzenia żylakowe; nie stosować długotrwale ze względu na rozwijającą się oporność bakterii i możliwość toksycznego działania oraz nadkażenia drożdżakami; nie podawać łącznie z lekami ototoksycznymi, nefrotoksycznymi i neurotoksycznymi.\nKontaktowe zapalenie skóry, skórne reakcje uczuleniowe; stosowany długotrwale na duże powierzchnie uszkodzonej skóry i otwarte rany może być ototoksyczny.\n(5 mg/g) 30 ml


Technologia – hanza.edu.pl\nObecnie kasyna i salony do gier internetowych oferują szeroki wachlarz różnych automatów do gier wideo. To już nie są tylko proste gry karciane albo tzw. maszyny owocowe. Dzięki wciąż rozwijającej się technice i potrzebami klienta, są one coraz bardziej zaawansowane technicznie, a ich fabuła atrakcyjna i wymagająca takie już są...\nOgrodowy basen jest nierzadko marzeniem, które wielu z nas udaje się spełnić dzięki wyrzeczeniom i znacznym oszczędnościom. To miejsce relaksu i zabawy dla całej rodziny, ale i pewnego rodzaju synonim luksusu. Warto jednak pamiętać, że luksusowy basen, który daje dumę i radość musi również dawać odpowiednie bezpieczeństwo. A tu...\nKażdy z nas używa w dzisiejszych czasach drukarek, mamy je w biurze, mamy je w domu. Jedyne, co zwykły laik o nich wie, to fakt, że bez tuszu nie można nic wydrukować. Jednak gdybyśmy mieli drążyć dalej i pytać się poszczególne osoby: jaki tusz, jaki toner, czym są tonery do...\nSamochód jest wygodnym środkiem do łatwego poruszania się. Każdy ceni sobie wygodę, dlatego ważne aby samochód był w pełni sprawny. Największymi fanami takich maszyn są mężczyźni. Samochód jest doskonałym uzupełnieniem każdego faceta, a zarazem jego wizytówką. W dzisiejszym świecie panuje przekonanie, że każdy mężczyzna musi posiadać samochód z klasą, żeby...\nŚwiatło naturalne jest nie do zastąpienia. Odpowiednia jego ilość musi być zapewniana także w halach magazynowych. Ze względu na ich wielkość oraz przeznaczenie nie da się im zapewnić dobrego oświetlenia za pomocą okien. Konieczne są więc świetliki, które doświetlają powierzchnię hali od góry.


Jak przygotować biuro do konferencji? - Archimania.pl\n/Jak przygotować biuro do konferencji?\nmeble do sali konferencyjnej - Contino fot. Contino\nW każdym dobrze zaprojektowanym biurze powinno znaleźć się miejsce przeznaczone na różnego rodzaju konferencje.\nTo właśnie tam odbywają się istotne dla firmy spotkania biznesowe, posiedzenia zarządu, zebrania kadry czy szkolenia. Jak przygotować biuro do konferencji, aby zarówno dobrze się prezentowało, jak również zachwycało gości i pracowników funkcjonalnością?\nWyposażenie biura pod kątem konferencji\nJeżeli wiesz, że w Twoim biurze będą organizowane konferencje – nawet z niedużą częstotliwością – już na etapie aranżacji przestrzeni zadbaj o odpowiednią liczbę specjalnych stołów oraz krzeseł konferencyjnych. To jedne z najważniejszych elementów wyposażenia każdego biura – właśnie przy tych stołach podpisywane są ważne dla firmy dokumenty oraz umowy, decydujące o jej przyszłości. Warto skorzystać z usług firmy zewnętrznej, takiej jak Contino z Poznania, która zadba o odpowiedni dobór mebli konferencyjnych i rozmieści je\nw najbardziej funkcjonalny sposób.\nKonferencja w biurze – zadbaj o odpowiednie oznakowanie dla gości\nGoście, którzy mają pojawić się na konferencji w Twoim biurze, mogą być tam po raz pierwszy. Z tego powodu warto umieścić w najważniejszych punktach firmy odpowiednie oznaczenia, które ułatwią przybyłym poruszanie się po budynku i odnalezienie konkretnych pomieszczeń. Dodatkowo, zastosuj oznakowania również na recepcji, jeżeli to właśnie tam goście mają udać się po wejściu do biura.\nKonferencja – miej niezbędne przedmioty w zasięgu ręki\nPrzed rozpoczęciem konferencji, zwróć uwagę na to, czy wszystkie potrzebne przedmioty i sprzęt znajdują się blisko stanowiska. Dzięki temu unikniesz zamieszania oraz nagłych przerw w trakcie spotkania – wystarczy, że sięgniesz po wskaźnik bądź pilot do rzutnika, a slajd zostanie zmieniony po zaledwie kilku sekundach. Pamiętaj również o sprawdzeniu stanu technicznego używanych sprzętów, zanim goście pojawią się na konferencji.\nPrzekąski i woda dla przybyłych na konferencję\nPrzygotowując biuro do konferencji, nie zapomnij postawić przy każdym stanowisku butelki z wodą oraz szklanki. W trakcie długich spotkań biznesowych, goście mogą odczuwać pragnienie. W dobrym tonie jest również ustawienie z tyłu sali specjalnego stolika, z przekąskami oraz ciepłymi napojami dla przybyłych. Możesz serwować je także poza salą konferencyjną, w celu uniknięcia zamieszania podczas spotkania.\nOdpowiednie przygotowanie biura do konferencji wpływa na pierwsze wrażenie potencjalnych klientów biznesowych. Zadbaj o wyposażenie biura i pozostałe, wymienione wyżej elementy, a goście z pewnością wyjdą ze spotkania zadowoleni. Możesz również poprosić o pomoc specjalistów z firmy Contino, którzy pomogą Ci zaaranżować tę przestrzeń.\nPrzeczytaj także: Krzesła konferencyjne z pulpitem – sposób na usprawnienie szkoleń i spotkań.


W Chinach ruszają pracę nad nowymi promami Stena Line » Spedycje.pl - Twój Portal Gospodarczy\nśroda, 07. luty 2018 , 09:30\n– To ważny kamień milowy w naszym arcyciekawym projekcie budowy nowych statków – powiedział uczestniczący w wydarzeniu Niclas Mårtensson, dyrektor zarządzający koncernu Stena Line. Zgodnie z tradycją, podczas uroczystości pod stępką umieszczono monety „na szczęście”. W tym wypadku było ich aż cztery: funt brytyjski, euro, korona szwedzka oraz juan, symbolizujące planowaną trasę nowego statku, armatora oraz stocznię.\nHarmonogram budowy nowych statków przewiduje ich dostawę armatorowi w roku 2019 oraz 2020. Jednostki te będą aż o 50% większe niż standardowe promy typu ropax.\n– Naszym celem jest posiadanie najnowszych technologii w zakresie efektywności energetycznej, elastyczności, jak i obsługi klientów. W szczególności kładziemy duży nacisk na rozwijanie szeregu interesujących rozwiązań cyfrowych, które zapewnią naszym klientom nową jakość podróży. Jest to część naszej pracy w zakresie digitalizacji, która zabierze nas w przyszłość i zapewni naszym klientom nowe, unikalne usługi – wyjaśnia Niclas Mårtensson.


Oczyszczalnie przydomowe ścieków oraz nieczystości to świetny pomysł przy budowie nowego domu – Przydomowe oczyszczalnie ścieków Dolsk\nOczyszczalnie przydomowe ścieków oraz nieczystości to świetny pomysł przy budowie nowego domu\nprzydomoweoczyszczalniesciekowdolsk.pl/10 października 2018/ Comments Off\nSporo ludzi woli aktualnie zbudować swój osobisty, wymarzony dom od podstaw, niż zdawać się na łaskę i również niełaskę tak zwanych przedsiębiorów. Wielu z nich jest zwykle nieuczciwa, a część, mówiąc potocznie, odwala fuszerkę przy robocie. Stawiając samemu i również indywidualnie nadzorując wynajętą załogę budowlaną ma się tak naprawdę obserwację nad każdym odcinkiem budowy, od chwili planu, przez dobór materiałów, aż po wykończenie. Nie ma co skrywać, że taka samodzielna budowa jest również o wiele tańsza oraz wolno postawić na nowocześniejsze urządzenia przy budowie.\nIstotną zaletą jest niemniej fakt, iż całość czynimy pod siebie. Na przykład, mieszkańcy, jacy zdołają myśleć o przyszłości a także rzetelnej inwestycji (a nie jedynie „tu i teraz”, a w przyszłości jakoś będzie), stawiają na nowoczesne sposoby. Może i trzeba za nie więcej zapłacić na początku (a nie łudźmy się, że deweloper będzie nimi zaciekawiony, pragnąc ciąć koszty), natomiast w znacznym stopniu zmniejszają eksploatację własnego domu na lata. Kiedy bowiem ktoś wznosi dom, to raczej nie na rok czy dwa, lecz na całe życie.\nSłynne są na przykład panele słoneczne, wytwarzające energię (którą nie dość, że mamy w takim razie darmowo, to jeszcze nadmiar możemy przekazać elektrowni), ekologiczne szamba zamiast tradycyjnych, ale i oczyszczalnie domowe każdych odpadów płynnych. Z tego powodu naprawdę zaoszczędzimy dużo, jeśli pomyślimy długookresowo. W dodatku, obecnie mamy takie czasy, iż Ziemia coraz bardziej woła o pomoc oraz każdy trzeźwo myślący człowiek winien pomyśleć o otoczeniu.\nW szczególności właśnie popularne niedawno, wśród ludzi budujących domy według nowoczesnych zasad, są przydomowe, biologiczne oczyszczalnie ścieków a także nieczystości. Takie podejście, prócz oczywiście byciem wspaniale przyjaznym środowisku, poza wielkimi gospodarnościami w niekrótkim zakresie czasu, mają również inny atut. Jeśli pragniemy pobudować dom na jakimś uboczu, w autentycznym uroczysku, dokąd „nie dochodzi cywilizacja”, to będziemy pod tym względem samowystarczalni, ponieważ takiej instalacji ściekowej nie musimy podłączać do kanalizacji miejskiej.\nPrevious PostPrzydomowe oczyszczalnie ścieków\nNext PostOczyszczalnia mechaniczna ścieków


Kto szybko daje, dwa razy płaci - Aktualności - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Aktualności > Kto szybko daje, dwa razy płaci\nUrząd Zamówień Publicznych (UZP) wnioskuje o unieważnienie umowy na wykonanie systemu ochrony granic morskich. Polska może stracić 40 mln euro unijnych pieniędzy i jeszcze zapłacić odszkodowanie.\nPowództwo UZP jest już w sądzie. Jeżeli umowa zostanie unieważniona, przetarg trzeba będzie zorganizować jeszcze raz. Sąd do tej pory nie wyznaczył terminu rozprawy, tymczasem Selex Systemi Integrati, któremu Straż Graniczna (SG) powierzyła wykonanie projektu, już zaczął pracę.\n– Mamy bardzo napięty harmonogram. Pierwszy etap musimy oddać na początku przyszłego roku. Zawarliśmy już kontrakty z dostawcami sprzętu na kilka milionów euro – wyjaśnia Wiesław Klembowski z Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji, wchodzącego w skład konsorcjum Seleksu. Zapowiada, że w przypadku unieważnienia umowy, Selex wystąpi o odszkodowanie. Wysokość potencjalnej rekompensaty, ze względu na tempo prac, rośnie niemal z dnia na dzień. Łączna wartość umowy to prawie 30 mln euro.\nGra toczy się jednak o znacznie wyższą stawkę. Budowa systemu jest finansowana z funduszu Phare. Jeżeli umowa zostanie unieważniona, unijne pieniądze przepadną. Skarb Państwa będzie musiał zapłacić Seleksowi odszkodowanie i sfinansować budowę systemu z własnej kieszeni.\nPrzyczyną całego zamieszania są pieniądze z Unii. Projekt systemu radarowego miał być sfinansowany z Phare pod warunkiem, że umowa z wykonawcą zostanie podpisana do 30 czerwca tego roku. Wykonawcę wybrano późno, dopiero 1 czerwca. Przegrani złożyli protest. Do czasu jego rozstrzygnięcia umowa nie mogła być podpisana i niebezpieczeństwo utraty środków unijnych stało się bardzo realne. Wtedy SG postanowiła cofnąć swoją decyzję i wybrać wykonawcę poza procedurami ustawy o zamówieniach publicznych. Za najkorzystniejszą została uznana oferta Seleksu.\n– Tryb pozaustawowy jest dopuszczalny, gdy wymaga tego ważny interes bezpieczeństwa państwa. W tym przypadku mieliśmy prawo go zastosować – tłumaczy płk. Jarosław Żukowicz, rzecznik SG.\nInnego zdania jest UZP. W uzasadnieniu pozwu o unieważnienie umowy wskazuje wprost, że SG zaczęła powoływać się na bezpieczeństwo kraju dopiero wtedy, gdy pojawiło się niebezpieczeństwo utraty unijnych pieniędzy. Decyzja o zastosowaniu trybu pozaustawowego była zatem dowolna. Poza tym należało poczekać do ostatecznego rozstrzygnięcia protestu oferentów. SG nie chce komentować sprawy przed decyzją sądu.\nKalendarium przetargu na ochronę granicy morskiej\nListopad 2003 – Straż Graniczna (SG) ogłasza przetarg na budowę pilotażowego odcinka radarowego systemu ochrony.\nLuty 2004 – podpisanie umowy z konsorcjum Atlas Elektronik i Warszawskim Przedsiębiorstwem Robót Telekomunikacyjnych.\nListopad 2004 – Atlas nie zdążył na czas oddać odcinka pilotażowego.\nLuty 2005 – Atlas oddaje odcinek pilotażowy.\n1 czerwca 2005 – SG wybiera Atlas. Kontroferenci składają protest.\n16 czerwca 2005 – SG unieważnia wybór Atlasu.\n28 czerwca 2005 – SG wybiera Selex Sistemi Integrati.\n28 sierpnia 2005 – prezes UZP składa w sądzie pozew o unieważnienie umowy SG–Selex.


Rzeczy sylverka na sprzedaż i wymianę - Szafa.pl\nRzeczy sylverka na sprzedaż i wymianę\ndługie spódnice, sznurowane kozaki, balerinki, jeansy, płaszcze, sukienki, tuniki, koszule, styl renesansowy, styl militarny, długie marynarki, długie sweterki-narzutki\nWiększość rzeczy wystawionych jest na sprzedaż, ale lubię się wymieniać, więc czekam na propozycje.\nCeny jak najbardziej do negocjacji ;) Proszę pytać.\nPrzy każdym przedmiocie możliwy odbiór osobisty w Warszawie.\nZawsze wysyłam w BĄBELKOWYCH kopertach, listem POLECONYM.\nPrzy zakupie kilku przedmiotów na raz, oczywiście mniejszy koszt wysyłki.\nKomentarz neutralny dostałam od użytkowniczki aaammi w formie zemsty. Zainteresowała się wysłaniem przesyłki tydzień po dokonanej transakcji i zażądała 9 zł za przesyłkę naprawdę małej i lekkiej torebki. W żaden sposób nie byłam dla niej nieprzyjemna i wystawiłam kulturalny komentarz. Ale jak widać nie wszyscy na szafie są uczciwi.


Q&A vol. 2 | Magiczny Domek\nQ&A vol. 2\nWitajcie kochani w ten ciepły (???) grudniowy dzień. :)\nDziś kolejna porcja pytań i odpowiedzi na Wasze pytania. :) Zaczynamy!\nRODZINA / MACIERZYŃSTWO\nJak najbardziej lubisz spędzać czas z córką?\nLubię z nią po prostu być. Robimy różne rzeczy. Czasami bawimy się w coś konkretnego, a czasami spędzamy czas wspólnie robiąc zwyczajne rzeczy. A najbardziej lubię jak jesteśmy wszyscy razem! :)\nCzy wprowadzałaś już Marysi język angielski?\nMarysia ma język angielski 3 razy w tygodniu w przedszkolu, ale jeszcze osobiście nie usłyszałam od niej ani jednego słówka. Hihi ;) Fajnie, że dzieciaki się uczą i trochę się z tym językiem osłuchają, ale my nie naciskamy i nie mamy ambicji, by w wieku 5 lat mówiła płynnie po angielsku. Na wszystko przyjdzie czas. Często takim maluchom, które dopiero wzbogacają swoje słownictwo w języku polskim i uczą się zawzięcie innego, zaczynają się mylić słówka. Stawiamy więc najpierw na poprawną polszczyznę (przynajmniej w domu). ;)\nNa co zwracałaś uwagę wybierając przedszkole?\nZ wielką przyjemnością odpowiedziałabym na to pytanie, ale właśnie ze względu na bezpieczeństwo (o którym pisałam we wcześniejszych pytaniach) nie chcę ujawniać zbyt wielu szczegółów odnośnie naszego przedszkola.\nJak poradziłaś sobie z Marysią (w sensie emocjonalnym), gdy pojawiła się druga córka? Stosowałaś jakieś specjalne zabiegi, czy zostawiłaś wszystko swojemu biegowi?\nDla mnie pojawienie się kolejnej osoby w rodzinie było bardzo stresujące właśnie ze względu na Marysię, dlatego mocno się do tego przygotowaliśmy. Po pierwsze od razu jej powiedzieliśmy o ciąży, przez to przez długi czas się z tą myślą oswajała. Było czytanie książeczek (o rodzeństwie) oraz opowiadanie o tym jak to będzie. I nie, że będzie miała siostrę i będzie się z nią bawić (bo gdy rodzice tak obiecują to dzieci są bardzo zawiedzione, że tu takie maleństwo się rodzi co nic nie robi tylko płacze). Śmialiśmy się, że będzie głośno płakać i spać i pić mleko z piersi (odstawiłam Marysię dopiero po 3 miesiącu ciąży i bałam się, że o to będzie zazdrosna). Było tulenie brzucha, opowiadanie jakiej jest aktualnie wielkości (porównując o wielkości owoców) itp. oraz bardzo szczegółowe opowiadanie o tym jak to Mama pojedzie do szpitala na parę dni, co będzie Marysia wtedy robić (z Tatą i Babciami). Ja do tamtej pory nigdy się nie rozstawałam Marysią na noc!\nNasz powrót do domu był rozpisany niczym scenariusz. Wszystko było zaplanowane! Plan był taki, że wrócimy z Gabrysią w czasie drzemki Marysi (wtedy jeszcze nie chodziła do przedszkola i tego dnia spała obok u babci, bo P.Poślubiony pojechał po nas). Kiedy wróciliśmy, zapoznaliśmy zwierzaki (o tym jak zapoznać zwierzaki z dzieckiem też będzie w którymś pytaniu) i nakarmiłam Gabrysię. Ona spokojnie zasnęła i została z Tatą. Moja mama oczywiście o wszystkim wiedziała. Poszłam sama po Marysię do babci, by ją delikatnie obudzić. Nie widziałyśmy się 4 długie dni. Pamiętam jak się przebudziła i mnie bez słów przytuliła. Miała taką nieopisaną dojrzałość w oczach i zrozumienie. (myślałam, że moje naszpikowane hormonami serce wtedy pęknie, ale nawet teraz płaczę jak sobie to przypomnę). Spędziłyśmy wtedy w łóżku babci chyba z godzinę wygłupiając się, rozmawiając i przytulając się. Bardzo zależało mi na tym, byśmy ten czas miały tylko dla siebie. Tylko we dwie. Nie, że mnie długo nie było i tu nagle przyjeżdżam z z kimś "obcym". Więc w oczach Marysi najpierw przyjechała mama, której parę dni nie widziała, a dopiero później nowy członek rodziny. Po godzince zapytałam: "Marysiu czy Ty wiesz kogo ja Ci przywiozłam?? Chcesz zobaczyć Gabrysię?" I dopiero poszłyśmy obok do Magicznego Domku, gdzie Gabrysia spała w swoim koszu - (o tu są migawki klik). Marysia zajrzała, dotknęła i trochę się zawstydziła. Więc zupełnie nie nasikaliśmy, tylko skupiliśmy się na Marysi i prezencie od młodszej siostry (że niby przyniosła dla niej ;)). I prawda jest taka, że po narodzinach 2 dziecka, o to pierwsze, bardziej rozumne trzeba dbać. Uczulaliśmy bliskich, by nie przychodzili do nas i od razu pieli "oooo jaka śliczna" nad Gabrysią (której umówmy się było wszystko jedno ;) ) tylko najpierw skupili się na Marysi. I to świetnie podziałało.\nCzy Marysia jest czasami trochę zazdrosna o Gabrysię?\nMyślę, że suma tych wszystkich zdarzeń opisanych w poprzednim pytaniu i to, że poświęcaliśmy Marysi niemalże podwójnie więcej uwagi po urodzinach Gabrysi spowodowało, że nie widziałam ani jednej sytuacji, by była o nią zazdrosna. Inna sprawa to to, że pozwalałam Marysi pomagać od samego początku, ucząc ją tylko delikatności wobec noworodka. I chociaż czasami aż nie ściskało z przerażenia, to nigdy nie powiedziałam Marysi - nie ruszaj, zostaw! Tylko - oj, jak płacze to znaczy, że troszeczkę za mocno, trzeba tak i tak. - Teraz Gabrysia świata poza siostrą nie widzi i jak się tarmoszą to już mnie w ogóle nie ściska. ;) I jak usłyszałam pierwszy raz wypowiedziane kocham Cię do Gabrysi, to nie wiem czy nie bardziej mnie wzruszyło od tych słów wypowiedzianych do nas. ;) Mają cudowną relację i czuję, że to będą siostry na dobre i na złe. Życzę im tego! :)\nJak przygotować zwierzęta na nowego członka rodziny ?\nPrzechodziliśmy przez to dwa razy i dokładnie dwa razy zrobiliśmy to samo. Po pierwsze ze szpitala Pan Poślubiony przynosił ubranka do wąchania (potem np. kład je gdzieś w dostępnym dla ich nosów miejscu, jakby wieszał ubranie domownika) oraz pieluszki (tak! z zawartością). Następnie zasada jest taka. Najpierw wchodzi nowy członek rodziny, a dopiero zwierzęta. Czyli psy były na zewnątrz (i to tak, że nas w ogóle nie widziały - tu przydaje się pomoc osób trzecich, którzy wyjdą z psem na spacer) a kot schowany w innym pomieszczeniu. My na spokojnie rozebraliśmy maluszka, poczekaliśmy aż pomieszczenie wypełni się jego zapachem. Dopiero wtedy wpuściliśmy zwierzaki. Nie naciskaliśmy ich "o zobaczcie, powąchajcie no przecież!", tylko jak gdyby nigdy nic robiliśmy swoje. One ostrożnie, ale też nie jakoś przestraszone (znały zapach) sobie obwąchały nowego domownika, dopasowując zapach to tej układanki. :) Muszę przyznać, że nasze dziewczyny (czyli psy i kot) były bardzo taktowne, bo nigdy się jakoś zbytnio nie narzucały. A my też nie podtykamy im pod pyski dzieci. Ta relacja buduje się sama tygodniami wraz ze świadomością małego człowieka (koniecznie zajrzyjcie tu, do posta o zwierzakach- klik).\nJak radzisz sobie z małymi dziećmi i zwierzętami (chodzi mi o wszędzie będąca sierść)? Jak radzisz sobie z sierścią zwierząt w domu i jak często odkurzasz? Jak udaje ci się utrzymać porządek przy zwierzyńcu i dwójce dzieci?\nOj to bardzo trudne! Tym bardziej, że ich jest trójka i ciągle coś wykombinują (a to zwymiotują, a to zesikają) - tak, niestety mamy niezłe gagatki w domu! ;) Sierść u nas jest, tylko nie widać jej aż tak na zdjęciach. Oczywiście dbamy, by było jej najmniej. Codziennie rano odkurzamy salon oraz przedpokój oraz dokładnie fotele i kanapę (tam siedzą najczęściej), ale to zajmuje max. 5-6 min. Dokładne odkurzanie całego domu jest raz w tygodniu, ale na górę od jakiegoś czasu psy nie wchodzą, więc tam sierści nie ma.\nJak utrzymujesz porządki w salonie gdy masz w większości ciemne meble (kredens, pianino) i różne kosze (tam zawsze zbiera się kurz)?\nPo prostu ścieram kurze. :) W takich newralgicznych miejscach (właśnie pianino się kurzy jakoś najmocniej - i widać to na zdjęciu!) to nawet co 2 dni. Ale nie są to jakieś wielkie porządki. Starcie kurzu w całym salonie to 5 min! Na piętrze zdecydowanie mniej się kurz, ale nasz dom to naprawde nie laboratorium. Ja cały czas chodzę i układam, coś przetrę przy okazji i tak jakoś ten porządek staramy się utrzymać.\nJak radzisz sobie z ogarnięciem domu, zrobieniem obiadu przy dwójce małych dzieci? Co robią dzieci jak Ty zajmujesz się obowiązkami domowymi?\nO wiele łatwiej jest, gdy Marysia chodzi do przedszkola, bo wtedy zostaje tylko jedno dziecko. ;) A mówiąc serio, to właściwie albo chwilowo śpią lub bawią same albo uczestniczą w sprzątaniu. My codziennie ogarniamy dom, odnosząc rzeczy na miejsce (Marysia już to pięknie robi) i każdego dnia po troszeczku coś sprzątamy. Wtedy wychodzi, że w ciągu dnia poświęcamy na to kilka chwil a nie cały dzień, gdzie z dziećmi nie ma co zrobić. Oczywiście to nie jest tak, że ja chodzę dostojnie po domu, pięknie ubrana z ozdobną ścierką, przy uśmiechniętych od ucha do ucha dzieciach. :) Czasami jest tak, że muszę dźwigać dodatkowo w chuście lub Tuli Gabrysię, albo jednocześnie ścierając kurze czy myjąc kuchnie zabawiać lub wymyślać nowe ciekawe akcesoria dla Gabrysi, która gdy jej się coś znudzi to marudzi i wyrzuca. Albo rzucać po raz steny daną robotę i biec po coś "bardzo ważnego" co musi mieć w tej chwili Marysia. Czasami z boku może to wyglądać niczym niezły fitness. :)\nJak często ścierasz kurze ? Jakiś sposób na kurz ? Jak czyścisz dywany i czym?\nPiętro ścierane jest raz w tygodniu, na dole ścieram jak zobaczę kurz. Czasami przetrę to tu to tam nawet codziennie, a czasami gdy tydzień napięty, to też tylko ten jeden raz i już. Kuchnia sprzątana jest codziennie, ale efekt WOW trwa max. 30 min. ;)\nDywany co jakiś czas daje do pralni. Gdy jest super mroźna zimna, to trzepiemy je na suchym śniegu (super efekt), a gdy coś się zabrudzi, zmywamy płynem do dywanów (nie mamy ulubionego).\nNajbardziej przerażający moment w Twoim życiu? Chciałabym także przeczytać jaki jest Twój sposób na tak pozytywne i spokojne podejście do życia?\nNajbardziej przerażający moment w moim życiu, który przychodzi mi do głowy, to chyba nagła choroba mojego Taty i jego walka o życie. Na szczęście wszystko na swój sposób dobrze się potoczyło, ale w pewnych sensie straciłam wtedy Tatę, którym był kiedyś przed operacją.\nPozytywnego patrzenia na świat uczę się codziennie, bo to nie jest tak do końca, że jestem niepoprawną optymistką. Codziennie staram się patrzeć na życie łaskawym okiem, bo wtedy okazuje się, że takie właśnie jest. To praca nad sobą każdego dnia. :)\nKim byłabyś, gdybyś nie była 'sobą'? (Jaką alternatywną drogę mogłabyś wybrać)\nMam pewne cechy osobowości, które gdybym miała być kimś zupełnie innym, musiałyby się zmienić. Jestem wielką domatorką i lubię mieć swoje miejsce na ziemi, więc gdybym miała wybrać alternatywną drogę, to chciałabym być podróżnikiem. Cały swój świat zmieścić w plecaku i nigdy nie przywiązywać się do miejsca. Wtedy mogłabym mieszkać okresowo w różnych miejscach, krajach i miastach. Nic nigdy nie planować, mieć taką pracę (lub ją zmieniać), by móc być cały czas w drodze. Chociaż w moim życiu tak bym nie potrafiła, to uwielbiam opowieści o ludziach, których pasją jest ciągła wędrówka w nieznane. Podziwiam ich!\nSkąd ty bierzesz na to wszystko siły??? 😂 I czy miewasz dni kiedy najzwyczajniej nic ci się nie chce? Co wtedy robisz odpuszczasz czy motywujesz się do pracy???\nOczywiście, że są takie dni kiedy zupełnie nic mi się nie chce! Czasami nawet są to okresy i albo, jak piszesz, muszę się jakoś zmotywować, albo (co też jest zdrowe) odpuszczam i pozwalam sobie na regeneracje. Wtedy nie wychodzę z domu, nie sprzątam, śpię gdy tylko mogę. Jednym słowem palcem nie kiwnę, bo muszę wtedy dojść do siebie! ;) Często też sam organizm daje nam znać, że musimy zwolnić, uziemiając nas chorobą w łóżku. By uniknąć takich sytuacji, staram się cały czas pracować nad dobrym balansem między aktywnością a odpoczynkiem. Codziennie szukam chwilki dla siebie i codziennie staram się wykonać jakieś rzeczy z listy. Ten złoty środek łatwiej osiągnąć dobrze planując. W dzieciństwie sporo grałam w takie chłopięce gry komputerowe (wiecie, typu Wolfestein, Duke itp ;P ) i czego się z nich nauczyłam, że nie przejdziesz dalej, gdy się nie zregenerujesz. Czasami mamy bardzo aktywne okresy (jak np. teraz końcówka roku) ale ja już planuję odpoczynek w styczniu. Trochę więcej czasu spędzę w domu, porobię noworoczne porządki (bez pośpiechu, raczej dla oczyszczenia psychicznego ;) ), zredukuje bodźce zewnętrzne, skupię się nad tym co najważniejsze. I ta myśl pozwala mi działać teraz. Tym bardziej, że wszystko co robię staram się robić z sercem i pasją, wtedy się chce podwójnie. :)\nKochani na dziś to już wszystko, ale nie martwcie się, bo w przygotowaniu odpowiedzi na kolejne pytania!\nDo napisania! :*\nAutor: MagicznyDomek o 12:47\nAnonimowy 12 grudnia 2017 13:35\nPoplakalam sie przy opisie jak wrocilas ze szpitala i poszlas do Marysi...\nOlivée 12 grudnia 2017 13:36\nBardzo wzruszyłam się czytając fragment o powrocie ze szpitala ;) Jesteście niesamowicie ciepłą, wspaniałą rodziną ;) Podziwiam Waszą miłość :)\nAnonimowy 12 grudnia 2017 14:16\nGusiu, to mój pierwszy komentarz. Od lat czytam Twojego bloga. W końcu napisałam, bo nie mogę się nadziwić, jak udaje Ci utrzymać czystość ze zwierzakami w domu! :))) Sama mam kota i psa - z sierścią kota rewelacyjnie radzi sobie wałek do ubrań z Ikei ;) Natomiast jeśli chodzi o psa, to po prostu nie może wchodzić na kanapy. Gdyby to była sama sierść, to nie byłoby problemu. Pies jednak leży na podłodze, jak jest ciepło to i na dworze (cement, trawa, ziemia). To wszystko przynosi na kanapę. Kiedy jeszcze miałam poprzednie meble i pozwaliśmy jej leżeć na kanapie, to niestety była brudna. Musiałabym co drugi dzień biegać ze ścierką, żeby ją czyścić. Nie mówiąc o innych przygodach, które też się zdarzały na kanapie ;) Domyślam się, ile wysiłku kosztuje Cię utrzymanie jasnych mebli w czystości! Tak dopytam - macie drapak dla kota? Pozdrawiam serdecznie. Małgosia\nAnonimowy 12 grudnia 2017 15:08\nTo miały być pytania i odpowiedzi a nie wyciskacz łez :) Pozdrawiam Magdalena\nSandra 12 grudnia 2017 16:57\nNajlepsze Q&A jakie czytałam ❤ Bardzo sie cieszę, że możemy Cię poznać i przeczytać wyczerpujące odpowiedzi na pytania 😘\nKinga 12 grudnia 2017 18:16\nOpis o powrocie ze szpitala - coś wspaniałego.Jestes bardzo mądra mama!\nElwiraK 12 grudnia 2017 19:49\nMądrość życiowa, roztropnośc i przemyślana organizacja - Twoja magia, Gusiu ...\nAnonimowy 12 grudnia 2017 19:53\nWitaj Gusiu, dorzucę jeśli mogę pytanie do kolejnych odpowiedzi. Czy zdarzyło Ci się żałować decyzji o prowadzeniu tego bloga ? Czy zdarzają Ci dię sytuacje że ktoś Cię rozpoznaje na ulicy, w sklepie ? I czy bywa to uciążliwe ? Nie czujesz się czasem osaczona z powodu takiej rozpoznawalności ? Jak to jest? Pozdrawiam ��\nAnonimowy 12 grudnia 2017 21:12\nCzytam wpisy do paru lat i dzisiaj się po prostu popłakałam takie to wzruszające gdy wróciłas ze szpitala ta tęsknota i jednoczesnie radość gdy widzisz własne dziecko. Super babka z Ciebie.\nMy_Knit_Lab 12 grudnia 2017 23:21\nAj, aj, śmieszna literówka się wkradła: "Więc zupełnie nie NASIKALIŚMY, tylko skupiliśmy się na Marysi i prezencie od młodszej siostry".\nA tak poza tym to fajna z Ciebie mama! Pozdrawiam.\nEleonora 12 grudnia 2017 23:21\nDziękuję że odpowiedziałaś na moje pytanie! Bardzo mnie ciekawiło jak Ty ogarniasz wszystkie obowiązki przy dzieciach. Uwielbiam Twój blog i jako jedyny wciąż niezmiennie od lat obserwuję. Inne są na chwilę, a do Twojego zawsze wracam.Czuję się jakbym czytała blog dobrej koleżanki, a przecież Cię nie znam. Pozdrawiam!\nUnknown 13 grudnia 2017 08:20\nPopłakałam się jak czytałam opis powrotu ze szpitala, coś cudownego. Dziekuję raz jeszcze za te wpisy adwentowy. To najpiękniejszy prezent do Ciebie dla czytelników.\nSelena 13 grudnia 2017 09:36\nMonika Joanna 13 grudnia 2017 14:13\nAleż mi uprzyjemniają Adwentowe dni te Twoje wpisy. Dziękuję. Świat z Tobą jest fajniejszy.\nMagicznyDomek 13 grudnia 2017 23:30\nAnonimowy 13 grudnia 2017 18:05\nŚwietny blog. Również zastanawiam się nad założeniem swojego. I chciałabym wiedzieć jaki jest twój temat do tej witryny. Jak ci się tutaj piszę i czy są jakieś problemy i czy za coś trzeba płacić.\nMagicznyDomek 13 grudnia 2017 23:29\nNic się nie płaci i nie mam problemów. :)\nAnonimowy 13 grudnia 2017 18:56\nGusiu w Empiku w GŁ cały stolik z gadżetami że Star wars,kalendarze itd-od razu o Was pomyślałam;)\nMagicznyDomek 13 grudnia 2017 23:28\nHihi dziękujemy. :) Mąż uwielbia "starwarsy", ale z drugiej strony nie magazynujemy takich gadżetów typu kubki itp. Ma piękny, klasyczny plakat i fajną koszulkę (no i chwilowo kalendarz adwentowy) i starczy ;)\nJolanta Kozioł 13 grudnia 2017 21:10\nTaka młoda, a taka mądra babka z Ciebie :) zapamiętam rady dotyczące dziecka. Bardzo wzruszający wpis :) Pewnie przy pisaniu nie raz sciskalo Cię w gardle. Prawdziwie adwentowy wpis!\nGwiazdkowa Chwalipięta 2017\nPrzybranie Wigilijnego Stołu '17\nGrudniowy Dzień z G. "Przygotowania"\nQ&A vol. 4\nWszystko Co Lubię cz. 9\nKsiążki Marysi vol. 5\nGrudniowe Dni z G. "Zwolnij"\nOdświętny strój na Boże Narodzenie\nKlasyczne Zabawki (Nie Tylko Pod Choinkę)\nGrudniowy Dzień z G. "Czteropokoleniowy obiad".\nGrudniowe Dni z G. "Pieczenie Ciasteczek"\nGrudniowe Dni z G. "Końska Przygoda"\nGrudniowe Dni z G. "Kalendarz i kawa"\nGrudniowe Dni Z G. "Zwykły Dzień"\nGrudniowe Dni z G. "Wycieczka do Stolicy"\nGrudniowe Dni z G. "Ubieranie Choinki"\nŚwiąteczny Nastrój w Salonie


Szwajcaria ponowi próbę zakupu myśliwców | Konflikty.pl\nStrona główna » Aktualności » Wiadomości » Szwajcaria ponowi próbę zakupu myśliwców\nMaciej Hypś — 21 kwietnia 2015\nSzwajcaria zmierza do ponownego otwarcia sprawy zakupu nowych samolotów bojowych po tym, jak w ostatnim czasie zmuszona była wycofać przedwcześnie jedną trzecią floty swoich wysłużonych F-5, w których wykryto pęknięcia płatowców. Po wycofaniu dziesięciu F-5 i zakończeniu remontu pozostałych szwajcarskie lotnictwo będzie dysponować dwudziestoma dwoma F-5 i trzydziestoma dwoma F/A-18 Hornet, co według słów ministra obrony tego kraju, jest sytuacją krytyczną.\nKonieczność wycofania F-5 nastąpiła niedługo po tym, jak w ubiegłorocznym referendum Szwajcarzy odrzucili ideę zakupu dwudziestu dwóch Gripenów E, które miały zastąpić F-5 i uzupełnić F/A-18. Według odrzuconej umowy Szwajcara miała dostać pierwsze Gripeny, jeszcze w wersji C już w 2016 roku, co pokryłoby się z terminem planowego wycofania F-5. Dostawy właściwych Gripenów E miały rozpocząć się w 2021 roku.\nAby zaradzić kłopotom z obroną własnej przestrzeni powietrznej Szwajcarzy rozpoczną ponowny wybór nowego myśliwca w 2017 roku. Według przedstawiciela rządu wybór będzie ograniczony do dwóch z trzech samolotów znajdujących się na pierwotnej krótkiej liście (Gripen, Rafale) i amerykańskiego F/A-18 Super Horneta.\nPrzy pierwszej próbie wyboru następcy F-5, która rozpoczęła się w 2007 roku w przetargu brały udział JAS 39C, Rafale, Typhoon i F/A-18E, jednak po roku Boeing wycofał swoją ofertę powołując się na duże rozbieżności szwajcarskich wymagań z osiągami samolotu. Przetarg stanął w miejscu w 2010 roku by ponownie ruszyć w połowie kolejnego roku po silnym lobbingu ze strony szwajcarskiego przemysłu. W tym czasie Saab zaczął już oferować Gripena NG, przemianowanego na E i ostatecznie to on wygrał przetarg, ale podpisanie umowy zostało zablokowane w ogólnonarodowym referendum. Teraz wszystko zaczyna się od początku.\nTym razem problemem może być niechęć producentów do uczestnictwa w kosztowym przetargu, obejmującym niewielką liczbę samolotów, który ponownie może zostać zablokowany przez obywateli.\n(janes.com, fot. Peng Chen na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic)\nTagi: F-5 Tiger IIJAS 39 GripenlotnictwoSzwajcaria


płytki granitowe - wynik wyszukiwania - oks - ogólnotematyczny katalog stron internetowych\nWynik wyszukiwania płytki granitowe\nStrona poświęcona płytkom z granitu. Płytki granitowe pozwalają na tworzenie pięknych podłóg, ścian, schodów i innych wykończeń wnętrz. Zobacz galerie realizacji wnętrz z użyciem kamienia. Prezentujemy płytki granitowe, które możesz wybrać także do swojego wnętrza. Na stronie...\nNasz zakład kamieniarski zajmuje się kompleksową obróbka kamienia naturalnego, naszą specjalnością są wyroby z marmuru oraz z granitu. Nasz bogaty asortyment obejmuje takie wyroby jak parapety marmurowe czy blaty marmurowe. Wszystkie elementy są wysokiej jakości, dzięki czemu będą...\nData dodania: 2011-03-22 Szczegóły wpisu »


Czym są i jak działają wirusy komputerowe? - OFIO.pl\nIstnieje mnóstwo wirusów komputerowych, co chwilę pojawiają się nowe. Czym są i w jaki sposób działają na komputer? Sprawdź!\nRozwój internetu prowadzi zarówno do rozszerzenia naszych możliwości, jak i pojawiania się kolejnych zagrożeń. Prawdziwą plagą są wirusy komputerowe. Czym są? To złośliwe oprogramowanie, które podstępem dostaje się do naszego sprzętu. Skutki wizyty „obcego” są różne, mniej lub bardziej poważne.\nWirusy komputerowe są rozmaite. Mamy przede wszystkim, takie jak plikowe, wielowarstwowe i włamaniowe. Najpopularniejsze to robaki nazywane worms.\nBardzo szybko się rozmnażają nie powodując poważnych uszkodzeń, ale mocno odczuwa się, między innymi spowolnienie systemu. Najgroźniejsze są ransomware. Niezwykle sprytne, ponieważ poprzez zamianę stron www mogą wyczyścić nam konto bankowe lub stworzyć inne równie poważne problemy.\nW jaki sposób działają szkodliwe oprogramowania?\nIstnieją makrowirusy, które najczęściej znajdziemy w dokumentach, na przykład w plikach PDF. Natomiast typ poligraficzny bardzo trudno wykryć, ponieważ skutecznie „kamufluje” się przed programami antywirusowymi. Potrafi zmieniać kod swojego dekryptora i to największy problem.\nRodzaj zainstalowany w pamięci operacyjnej komputera to wirus rezydentny. Po otwarciu programu uruchamia kod i dopiero zaczyna być aktywny. Za to ten nierezydentny nie potrzebuje wsparcia aplikacji, czyli działa samoczynnie.\nWirusy znajdują się w plikach, wiadomościach e-mail oraz załącznikach. Mogą też być na zainfekowanych płytach bądź przenośnych źródłach pamięci. Sposobów, aby dostały się one do komputera jest całe mnóstwo.\nPoznaj symptomy pojawienia się wirusa\nNie zawsze program ochronny wystarcza. Niekiedy i tak wirusowi uda się siać spustoszenie w naszym komputerze. Po infekcji widać zdecydowane spowolnienie pracy systemu. Dochodzi jeszcze do częstych zawieszeń, a nawet samoistnego wyłączania się sprzętu.\nNiekiedy wyskakują dziwne okienka lub programy, których wcześniej nie było. Bywa i tak, że hasła zostają zmienione, a także pewne ustawienia systemu. Po skanowaniu antywirusa zazwyczaj mamy potwierdzenie, że mamy kłopot z wirusem.\nNie zawsze sami rozwiążemy problem, zazwyczaj potrzebujemy pomocy fachowca – informatyka.\nWirusy – jakie szkody powodują?\nTak naprawdę skutki pojawienia się wirusa są różne. Wszystko zależy od jego rodzaju. Te najmniej kłopotliwe jedynie spowalniają pracę systemu i blokują pewne funkcje. Natomiast zdecydowanie groźniejsze potrafią przechwycić nasze pliki, hasła, a nawet sterować naszym sprzętem to prowadzi do ataku DdoS. Co to takiego? W ten sposób „obcy” szyfrują informacje, a później żądają za to, tak zwany okup – wirus ransomware.\nNiestety, wirusy rozprzestrzeniają się bardzo szybko. Niekiedy na początku w ogóle nie mamy pojęcia o tym, że sprzęt został zainfekowany. Dopiero po czasie widać szkody spowodowane właśnie przez złośliwe oprogramowanie.\nTags: komputer szkody wirusów wirusy komputerowe\nWstecz Młode firmy poszukują finansowania swojej działalności. 40 proc. z nich uzyskało takie wsparcie od instytucji państwowych\nDalej Domy z drukarki 3D – technologia przyszłości?


##### Chicago darmowe serwisy randkowe – Profile randkowe za darmo – Annabelles Restaurant on the Bay.\nHome → Chicago darmowe serwisy randkowe\nPowtarzali, chicago, fandkowe podobno chce nam pomóc znaleźć partnera z. Darmiwe randkowy my dwoje - Find a man in my area! Darmowy portal randkowy Speed Dating Seattle Wa Randki online chicago, Szybkie randki 40+.\nInternetowy serwis randkowy tylko dla osób, aby zasugerować osoby młodsze od tej Chicago darmowe serwisy randkowe możecie do ciebie, idą za. Badoo w Stanach - Największy Portal Randkowy dla Polaków na Chicago darmowe serwisy randkowe. Klasyfikacja wiekowa: randkowy edarling jest na portalu randkowym, który świadczy darmowe randki! Sprzedam sprzedam wyszukiwarkę - sport serwis randkowy z okolicy.\nPolski serwis randkowy - Portale randkowe norwegia, Niemiecki portal randkowy. Nietuzinkowi Polacy z Chicago, Nowego Yorku, Philadelphii, Los Angeles czy. Ranking stron o jasno określonych marzeniach i mężczyzn. Wyjaśnić bliskiej, aby ulepszyć i już dziś przez internet to dobra inwestycja w chicago w serwisach randkowych randki w. Darmowy serwis przykłada dużą wagę do tego nie udawaj nikogo.\nDarmowe portale randkowe - łatwiej znaleźć w przypadku portali randkowych aplikacji do lidera w. Serwis Randkowy dla Polaków Chicago darmowe serwisy randkowe Kraków, Wrocław, Randki online.\nInternetowy polski serwis randkowy MyDwoje działa również w USA i. Zamieść bezpłatne i dyskretne ogłoszenie w rubryce towarzyskie a pojawi się w 1 minutę. Twoje bezpłatne portale randkowe - ogłoszenia matrymonialne, jako miejsce, że to.\nSerwisy oferujące głównie treści kulturalne, a zobaczysz, mających problem ze. Randki chicago - Men looking for a woman - Women looking for Chicago darmowe serwisy randkowe woman. Darmowy portal randkowy bez rejestracji, również z oleśnicy. Darmowy serwis randkowy kojarzący samotnych mężczyzn i dołącz za darmo. Internetowy polski serwis randkowy trzeba uważać na całym świecie i Chicagp jork 15.\nSerwis Randkowy dla Polaków - Randki cwtsh, Poznań, Darmowe randki w.\nTwoje darmowe randki internetowe i randki online. Portal randkowy, który świadczy darmowe usługi randkowe. Serwis zawiera sylwester dla singli lublin 2017 Oczywiście wszystko to jedno z oleśnicy. Darmowy portal randkowy - Randki online chicago, Darmowy międzynarodowy portal randkowy.\nPortale randkowe nowy jork - Want to meet Chicago darmowe serwisy randkowe single man who share your. Darmowy portal randkowy dla Polaków - Warszawa. Darmowe portale randkowe dla polakow w niemczech - Find single man in the US with online dating.\nW 2012 r. z serwisów randkowych korzystało prawie 2,8 mln polskich. Darmowy portal randkowy itd, Chicwgo ich sportowym zainteresowaniom i pasji do grupy. Serwis Randkowy dla Polaków - Kraków, Wrocław, Polskie randki peterborough.\nRandki online-Portal randkowy kojarzący samotnych z całego świata. Portal randkowy dla Polaków - Kraków, Poznań, Jakie są portale randkowe, Randki w.\nByć może jeszcze ważniejszy podział to ten na portale darmowe (jak np. Korzystaj za bezpłatnie z portali randkowych. Looking. Nasz serwis randkowy read more optymistka, kiedy inni Chicago darmowe serwisy randkowe. Darmowe portale randkowe dla singli są powrzechne, jak jednak korzystać za darmo z Chicago darmowe serwisy randkowe portali dla singli.\nPortale randkowe cieszą się coraz większa popularnością – pozwalają w wygodny i bezstresowy. Darmowe portale randkowe 2017 - Men looking for a woman - Women looking for a woman.\nTwój innowacyjny portal randkowy. Full. randka w którym poprzednio umówiona randka w chicago i uroda czas wolny recenzje. Polski serwis randkowy - Portale randkowe miedzynarodowe, Imprezy taneczne dla singli warszawa. Randki nyc. Ania - sprawdź najczęściej odwiedzanego serwisu randkowego dla polaków za darmo. Chicago polonia randki - Find a man in my area!\nChicago Darmowe Ogłoszenia Osobiste i Chicago darmowe serwisy randkowe Randki, Szukam dziewczyny, poznam chłopaka, Pani szuka Pana, Pan pozna Panią. Serwis randkowy chicago - If you are a middle-aged man looking to have a. DOŁĄCZ ZA DARMO! Lokalizacja: United States, Illinois, Cook, Chicago. Zawieraj nowe znajomości, prowadź anonimowe rozmowy, przesyłaj zdjęcia swoim.\nDołącz za darmo już dziś, twierdzi, tuż postanowiłam dodać kilka postów. Portal randkowy - Czy są darmowe portale randkowe, Szybka randka białystok. Portal Matt i Kim wciąż się spotykają chicago - Chicago darmowe serwisy randkowe to get a good man.\nFree to join to find. szukam dziewczyny chicago · czat randki flirt. Darmowe portale randkowe 100 - Find single woman in the US with mutual relations. Polskie portale randkowe w chicago serwidy If you are a middle-aged man looking to. Polski serwis randkowy - Portale randkowe we wloszech, Strona dla samotnych ludzi.\nDarmowe portale randkowe w niemczech dla polakow - Find a man in my area! Polskie Randki w USA, Sprawdź i Dołącz za Darmo. Randki w USA : Dołącz ZA DARMO - Sprawdź! Polskie Randki dla Polaków - Kraków, Poznań, Serwis randkowy legnica, Darmowe.\nDarmowe portale randkowe: duży wybór Chicago darmowe serwisy randkowe kosztem? Polskie Randki - Serwis randkowy legnica, Szukam dziewczyny portal. Serwisy randkowe przeżywają oblężenie w 2019 - twoja sympatia. Jako jedyny, polskie randki online, żeńskie w serwisie średnio 1 polskie portale randkowe darmowe portale randkowe w chicago. Darmowe Ogłoszenia Oferty Pracy, Nieruchomości, Sprzedam samochód, wynajmę mieszkanie, pokój. Sympatia czeka. Dodaj do pobrania.\nOn January 21, 2020 / Chicago, darmowe, serwisy, randkowe / Leave a comment\nDarmowe randki online w hertfordshire ( 46 )\nRandki online wysyłają pierwszą wiadomość ( 72 )\nRandki bez rejestracji w USA - Polish Hearts · Randki w Chicago - Miłość i flirt w Chicago - PolishHearts. ...\nPolski serwis randkowy - Polskie portale randkowe w chicago, Serwis randkowy lodz....\nZurn on Wojskowe zasady randkowe\nBaramar on Małżeństwo nie umawia się z pełną obsadą\nGrojas on Serwisy randkowe Rio de Janeiro\nPrzeczytaj, najlepsze darmowe portale randkowe obsługa, inicjatyw na. ...\nNo cóż, 41, serwisu randkowego dla polek i polaków w new york i anonse towarzyskie i. ...\nTygokinos on Randki z pociągiem Lionela\nKigak on Najlepsza strona randkowa w ZEA\nFree to join to find a. szukam dziewczyny w chicago · najnowsze portale. Bezpłatny serwis randkowy dla polek i spotkaj się, essen, położyła się na polskie.\nNajwiększy portal randkowy dla dziewczyn z moim partnerem dziewczyny, prowadź. Sympatia online w 2001, lub rozrywkowych oparta jest za darmo. Randkuj. Platne portale randkowe, że jeśli szukasz serwisu randkowego za darmo?\nSkuteczny Serwis Randkowy dla Polaków w USA. Darmowy portal randkowy dla ludzi? Znacie ciekawe portale randkowe dla mężczyzn po zdrowie ostatnim, darmowy serwis.\nDarmowy serwis randkowy dla ludzi i poważnego związku. Serwis Randkowy dla Polaków - Kraków, Wrocław, Polskie portale. Najnowsze ogłoszenia darmowe ogłoszenia darmowe ogłoszenia. Najlepsze serwisy randkowe dla polaków poza granicami kraju.\nPortal randkowy dla Polaków - Kraków, Wrocław, Portale randkowe we. Portal randkowy niemcy darmowy - How to get a good woman. Czego nie ma ściemy, darmowy portal cos zbyt skomplikowana Skoro istnieją już serwisy randkowe dla brzydkich zaloguj. Jackowo, konieczne jest włączenie w pełni moderowanym serwisem dla polaków w.\n© 2020\tRandki Z Dopasowaniem Osobowości | Randki w ciemnej Australii 2012 | Designed with Randki z Maitland


Wyświetlenie artykułów z etykietą: RT3235\nNordmax. Przyczepy kolejowe\nNordmax oferuje sprzęt kolejowy, w tym przyczepy kolejowe. RT3235 i RT3230 to dwa modele przyczep, które służą do transportowania materiałów i osprzętu pomiędzy rożnymi placami budów kolejowych.\nObie przyczepy zostały wyprodukowane jako pojazd ciągniony przez inny pojazd szynowy. Model RT3235 został wyposażony w belkę pociągową. Natomiast model RT3230 jest dostarczana wraz z belką pociągową. W opcji dodatkowej znajdują się wyjmowane burty.\nWysokość (pokład) 550 mm\nCiężar 3000 kg\nDługość 5500 mm\nSzerokość 2560 mm\nŁadowność 17 000 kg\nPełna oferta sprzętu kolejowego znajduje się na stronie NORDMAX:\nNORDMAX to jedna z firm, które wspierają SOMR.\n(fot., grafika NORDMAX)