Ksiądz Arek Paśnik o darze kapłaństwa | Lubartowiak – witamy w Lubartowie\n– Mam trudność przyjeżdżania do Lubartowa, bo nawet nie mogę tych ulic oglądać. Po prostu tak, jakbym zostawił dom i pojechał żyć gdzieś indziej – mówił ksiądz Arkadiusz Paśnik podczas spotkania autorskiego, 5 lutego w Kościele Ojców Kapucynów w Lubartowie. Na zaproszenie Stowarzyszenia Alwernia licznie przybyli mieszkańcy miasta, którzy mieli okazję zapoznać się z jego najnowszą publikacją pt. „Dar”.\nKsiądz Arkadiusz Paśnik był przez lata związany z Lubartowem. Sentyment do naszego miasta pozostawiła wieloletnia posługa kapłańska w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz w Domu Pomocy Społecznej Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Jadwinowie. Obecnie jest proboszczem w Parafii św. Michała Archanioła w Lublinie. Ksiądz Arek przedstawił historię swojego życia w książkach „Obietnica” i „Znamię”. Tym razem mogliśmy usłyszeć o nowej publikacji „Dar”, w której opisał moment życia, kiedy zrozumiał, że otrzymał dar. W książce pokazał, jak w jego wypadku wyglądała droga do niego i jak stara się dzielić nim z innymi.\nSpotkanie prowadziła wiceprezes Stowarzyszenia Alwernia Maria Biernacka – Drabik:\n– Myślę, że takim ogromnym darem dla księdza są ludzie, których spotyka ksiądz na swojej drodze – zwróciła się do ks. Arka Maria Biernacka – Drabik – I taką postacią, która się powtarza jest ksiądz. To był proboszcz księdza Arka. Osoba, która nie próbowała pouczać, gdy poszedł do konfesjonału, która poważnie traktowała konfesjonał jako dar rozmowy z drugim człowiekiem w imieniu Boga. Tak pomyślałam, że być może życie księdza Arka potoczyłoby się inaczej, gdyby w konfesjonale stał akurat inny ksiądz.\nJak mówił ksiądz Paśnik, pisząc książkę „Dar”, chciał opisać kapłaństwo oczami ludzi. Zależało mu na tym, aby to ludzie opowiedzieli historię o jego kapłaństwie, czym ono jest i czy w ogóle jest potrzebne. Poinformował też, iż spotkał wielu ludzi, którzy nie mieli ojca i matki lub mieli rodziców tylko fizycznie, a nie mentalnie. – Całe życie szukałem takiej osoby, która będzie dla mnie ojcem. Poznałem na swoje drodze wybitnego kapłana. Był człowiekiem nie oceniającym, nie krytykującym. Pozwolił mi wejść w przygotowanie się do kapłaństwa w moim rytmie. Jak był już bardzo chory, umierający, to mówił: ” Nie wieźcie mnie do szpitala, może to łóżko by się komuś innemu przydało, jeszcze tak źle się nie czuję”. Na drugi dzień już nie żył. Miałem świetnego proboszcza. To dla mnie był drogowskaz ludzkiego traktowania drugiego człowieka – wspominał ksiądz Arkadiusz.\nInną osobą opisaną w książce była niewidoma dziewczynka, która śpiewała podczas jednej z Mszy św., a zapytana przez księdza Paśnika, powiedziała, że śpiewała Panu Jezusowi. – To dziecko zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Dziewczynka przyciągnęła mnie tym, że była sama. Ujęła zdaniem, które mnie poruszyło – iż czasem łatwiej dogadać się ze zwierzętami niż z ludźmi. Mam je do dziś w głowie – mówił ksiądz Arek.\nNa pytanie, co czuł, gdy dostał nominację do posługi w Lubartowie, ksiądz Arkadiusz opowiedział, że Lubartów kojarzył „jako długie miasto”, gdyż jako nastolatek przejeżdżał codziennie przez nie do Firleja, gdzie pracował jako kelner. – Do głowy by mi nie przyszło, że w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy będę wikariuszem – dodał.\n– Mam trudność przyjeżdżania do Lubartowa, bo nawet nie mogę tych ulic oglądać. Po prostu tak, jakbym zostawił dom i pojechał żyć gdzieś indziej – mówił ksiądz Arek.\nMaria Biernacka -Drabik przytoczyła fragment z książki „Dar”, w którym ksiądz Paśnik napisał o posłudze w Jadwinowie, gdzie był kapelanem przez 11 lat: – „W sercu miałem radość podobną do tej, jakiej doświadczyłem w szpitalu, gdy jako młodzieniec służyłem chorym dzieciom. Jadąc rowerem po wyboistej drodze, miałem pewność, że jestem tu, gdzie powinienem być i że robię to, co powinienem robić. Świat pachniał życiem, była w tym zapachu jakaś siła, jakaś moc”.\nPodczas spotkania była możliwość zakupienia książki „Dar” z własnoręczną dedykacją kapłana. W tym roku ukaże się kolejna książka autorstwa księdza Paśnika, która jest już gotowa w wydawnictwie.


Lepszy dach nad głową. Zakończenie akcji społecznej. Wymiana pokrycia w domach dziecka - Budowa - Muratordom.pl\n| muratordom.pl » Budowa » Dachy i stropy » Lepszy dach nad głową. Zakończenie akcji społecznej. Wymiana pokrycia w domach dziecka\nOd maja do października 2013 trwała akcja społeczna „Lepszy dach nad głową” zorganizowana wspólnie przez firmę Ruukki Polska i Fundację Radia ZET. Dzięki niej została przeprowadzona wymiana pokrycia na trzech dachach, wyłonionych w konkursie wśród Rodzinnych Domów Dziecka i Rodzin Zastępczych.\nTagi: akcja społeczna, blachodachówka, Ruukki, wymiana pokrycia\nAutor: Ruukki Lekka blachodachówka Finnera na dachu domu Specjalistycznej Rodziny Zastępczej z Zabierzowa Bocheńskiego\nBlachodachówka na remontowanych połaciach\nZazwyczaj przy remontach dachów wykorzystuje się blachę. Wybór jej modelu nie był jednak przypadkowy. Firma Ruukki Polska ufundowała pokrycie z oryginalnej blachodachówki Finnera wraz z montażem. Nowy materiał jest na tyle lekki, że nie jest dużym obciążeniem dla nadwyrężonej upływem czasu więźby dachowej. Dzięki temu nie było konieczne jej wzmacnianie, a niewielki format blachy sprawił, że układanie nowego pokrycia przebiegało szybko i sprawnie. Prace prowadzone były pod czujnym nadzorem nie tylko fachowców, ale także zaciekawionych dzieci, które cieszyły się z ich postępu.\nRodzinny Dom Dziecka Ala w Strzelinie po wymianie pokrycia dachowego na blachodachówkę Finnera\nDobrze zaplanowana wymiana pokrycia\nNie było to łatwe przedsięwzięcie - nie tylko ze względu na stan starych dachów i potrzeby zachowania specjalnej ostrożności przy usuwaniu zniszczonego pokrycia, ale także z powodu obecności dzieci. – Każda taka inwestycja wymaga odpowiedniego zaplanowania. Najpierw trzeba przygotować się do montażu, zorganizować budowę tak, żeby przede wszystkim zachować bezpieczeństwo dla domowników, szczególnie gdy w domu mieszka mnóstwo małych dzieci. To było naszym priorytetem. – opowiada Pan Grzegorz Pucek, dyrektor sprzedaży w firmie Ruukki Polska. – Jednak nie potrzeba dużo miejsca, aby przechowywać tę blachodachówkę. Łatwo się ją transportuje na górę i właściwie wystarczą dwie osoby do montowania dachu. Przy innych pokryciach blaszanych potrzebne są minimum cztery osoby – tłumaczy.\nSolidne dachy na lata\nNowe dachy nie tylko dobrze się prezentują, ale przede wszystkim są solidne i trwałe. Z pewnością posłużą wybranym placówkom długie lata i kolejne dzieci znajdą w nich schronienie. W ciągu najbliższego roku w dwóch domach zaplanowane jest wykończenie poddaszy. Dla dzieci ma to bardzo duże znaczenie, ponieważ pod ciepłymi i suchymi dachami powstaną dla nich nowe, wymarzone pokoje oraz miejsca do zabaw i rehabilitacji. Dzięki firmie Ruukki Polska motto akcji „Lepszy dach nad głową” nabrało więc konkretnych kształtów.\nMasz problem z rynnami PCV? Ekspert doradzi Ci, jak wykonać odwodnienie dachu płaskiego\nOdwodnienie dachu - szczególnie dachu płaskiego - jest bardzo ważne. Nie tylko w momencie...


17 maja 2014, 11:29 - So\nmożna bez mrugnięcia okiem zauważyć, że mamy na forum bardzo wielu profesjonalnych fotografów.\nMoże warto już teraz pomyśleć o tym aby "wykorzystać" ich potencjał i ... stworzyć własny forumowy kalendarz na 2015 r. z ich zdjęciami ( za wcześniejszą zgodą autora )\nMnie niestety czas nie pozwoli temu poświęcić, jednak może ktoś z Was zajmuje się obróbką graficzną i ma zaprzyjaźnioną/sprawdzoną drukarnię, która by wydrukowała dla Nas kalendarz biurkowy na rok 2015 ?? ( ewentualnie można poszukać czegoś na aledrogo, wyselekcjonować zdjęcia; wysłać im adresy zainteresowanych i niech oni zajmą się przygotowaniem i wysyłką )\nSądzę, że koszt takiego kalendarza nie powinien być większy niż 20 zł. ( patrząc za kalendarz który mam z forum zegarkowego )\nTemat piszę zaczepnie, może szefostwo forum pochyli się nad tematem przy naszym zainteresowaniu ??\nModa poproszę o ankietę czy jest zainteresowanie a Was po oddanym głosie info w temacie + komentarz\n17 maja 2014, 12:12 - So\nFajnie byłoby mieć "nasz" kalendarz.\nKoleżanka ma ścienny "Koci", każdy z ich forum podawał kiedy jego kot ma urodziny czy imieniny, więc na kalendarzu było np 15 maja - Łatka i Mruczka\n17 maja 2014, 12:39 - So\nŚwietny pomysł! Jestem za tym, aby każdą opcję poddawać głosowaniu, np. czy perfumy dobieramy do pór roku/miesięcy, czy w jednym miesiącu mogłyby znajdować się 2 zapachy (męski i damski, jak nie brat z siostrą, to odpowiedniki), jaki miałby być format kalendarza, itp.\n17 maja 2014, 12:49 - So\nPamiętajcie, że o ile w przypadku "kociego" kalendarza, zdjęcie swojego kota możesz publikować gdzie chcesz, o tyle wizerunki perfum, a w szczególności ich nazwy, podlegają ochronie prawnej.\nFajny pomysł. Gorzej z realizacja.\n17 maja 2014, 13:27 - So\nPomysl bardzo dobry! Jestem jak najbardziej ZA!!!\n17 maja 2014, 14:21 - So\nNiszka napisał(a): Pamiętajcie, że o ile w przypadku "kociego" kalendarza, zdjęcie swojego kota możesz publikować gdzie chcesz, o tyle wizerunki perfum, a w szczególności ich nazwy, podlegają ochronie prawnej.\nTutaj się zgodzę z kolegą, mogą być problemy z tego powodu.\n21 maja 2014, 21:51 - Śr\n22 maja 2014, 06:47 - Cz\nNawet na własny użytek, sprawy niezwiązane z odsprzedażą?\n22 maja 2014, 07:41 - Cz\nzegarki zapewne też są markowe w kalendarzu Glinta i nie bylo problemu?\nfajna sprawa.. ale jak już to nie biurkowy a ścienny bym preferował.\n22 maja 2014, 07:47 - Cz\nŚwietny pomysł, Glint. O dziwo, Niszka ma w tej kwestii ma rację. Mogą być problemy.\n22 maja 2014, 08:19 - Cz\nPomysł fajny. Niestety nie korzystam z kalendarzy.\nDołączył(a): 06 lutego 2013, 21:31 - Śr\n22 maja 2014, 08:42 - Cz\nNie przesadzacie trochę z tymi "problemami"? Nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu\n23 maja 2014, 10:01 - Pt\nkrzysiekk napisał(a): Nawet na własny użytek, sprawy niezwiązane z odsprzedażą?\nWiesz, generalnie od strony, nazwijmy to, "moralnej", nikt nie powinien z tego robić problemu, a nawet cieszyć się z darmowej reklamy. Ale prawo to prawo, ja bym najpierw wysłał maila gdzie trzeba i zapytał o zgodę na komercyjne użycie zdjęcia (ja wiem że to do celów wewnętrznego kalendarza a nie marketowych, ale niestety łapie się to pod komercyjne użycie bo kalendarz będzie płatny).\nSami wiecie, że bywają osoby "życzliwe inaczej", lepiej sobie zabezpieczać tyły bo naruszenie znaku towarowego (nieautoryzowane wykorzystanie w celach komercyjnych) to teoretycznie przestępstwo...\n23 maja 2014, 11:04 - Pt\nNiszka napisał(a): łapie się to pod komercyjne użycie bo kalendarz będzie płatny)\nA jeżeli robimy składkę na druk a nie jest to tak, że jedna osoba zamawia i sprzedaje z zyskiem, to też się liczy, że płatny?\n23 maja 2014, 12:54 - Pt\nJeśli coś by z tego wyszło to ja bym się chętnie załapała również na kalendarz książkowy A6.\n23 maja 2014, 13:23 - Pt\nPozwolę sobie zabrać głos w tej sprawie, gdyż tematyka wydaję mi się w miarę bliska, a więc do rzeczy. W zaistniałej sytuacji, problemem jest jak domyślam się co niektórzy użytkownicy próbują powiedzieć wykorzystanie znaków towarowych producentów perfum na zdjęciach, które mają wchodzić w skład kalendarza.\nOtóż nasza regulacja prawna tj. ustawa Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (tekst jednolity) w art. 153 ust. 1 stanowi iż:\nW związku z powyższym, ochrona przysługuje uprawnionemu i to on ma prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy. Toteż, jeżeli kalendarz ten nie będzie skierowany na sprzedaż powiedzmy to np. w empiku tylko sami jako forum zorganizujemy się i wyślemy to drukarni dla użytkowników forum, to moim zdaniem nie zostanie naruszone niczyje prawo.\n23 maja 2014, 13:35 - Pt\nAntares napisał(a): Toteż, jeżeli kalendarz ten nie będzie skierowany na sprzedaż powiedzmy to np. w empiku tylko sami jako forum zorganizujemy się i wyślemy to drukarni dla użytkowników forum, to moim zdaniem nie zostanie naruszone niczyje prawo.\nSłowo klucz, "moim zdaniem". Z całym szacunkiem, ale Twoje zdanie w tej sprawie nie ma jakiegokolwiek znaczenia. Trzeba by było dotrzeć do orzeczeń sądowych w podobnych sprawach jeśli są takowe, a przypuszczam że są, albo po prostu poczytać przepisy, czego szczerze powiedziawszy nie chce mi się robić, bo prawo autorskie, patentowe etc. jest strasznie nudne.\n23 maja 2014, 13:49 - Pt\nNo ale pomyśl sam, kto miałby czegokolwiek dochodzić, jeżeli ten kalendarz będzie skierowany do zamkniętego grona użytkowników i to jeszcze nie w celach komercyjnych. Tak samo możemy zrobić, że wrzucimy tutaj gotowy projekt kalendarza i każdy sam sobie pójdzie go wydrukować i złożyć. I po problemie...\n23 maja 2014, 14:00 - Pt\nJa rozumiem o co Tobie chodzi i w pełni się z tym zgadzam, zamknięte grono ma dostęp i tyle. Jednakże widzisz, że jest to omawiane w temacie, gdzie każdy użytkownik ma wstęp, a na tym forum działy się różne dziwne rzeczy w udziałem dziwnych osobników, więc pomysł nieco ryzykowny, a to dlatego, że (co wspomniał Niszka):\nNiszka napisał(a): Sami wiecie, że bywają osoby "życzliwe inaczej", lepiej sobie zabezpieczać tyły bo naruszenie znaku towarowego (nieautoryzowane wykorzystanie w celach komercyjnych) to teoretycznie przestępstwo...


- Historie +18\n... jest nie tylko ekscytujący,\nbywa też zabawny.\nCzy wiesz ile głupich wpadek zdarzyło się po wprowadzeniu w życie kilku udoskonalonych metod z filmu "9 i 1/2 tygodnia"?\nA oto, czym zakończyło się wprowadzenie w życie słynnej sceny z lodówką.\nOglądaliśmy "9 i 1/2" na wideo, późnym wieczorem - wspomina Ewa. Nagle uświadomiliśmy sobie, że oboje zapragnęliśmy tego samego. Bartek przyniósł z kuchni miód i rozpoczął się cały rytuał. Leżałam na stole, Bartek powolutku smarował moją skórę, smarował i zlizywał. Przyglądał się jak miód zastyga na moim ciele, tworząc szklistą powłokę. Było kosmicznie, z każdą chwilą podniecenie w nas wzrastało, aż doszło do zenitu. Kochaliśmy się szaleńczo, później leżeliśmy przytuleni, wtuleni w siebie, szczęśliwi. Ale później zaczął się cyrk. Kiedy próbowaliśmy się od siebie odsunąć, okazało się, że nasze włosy łonowe posklejały się od miodu w jedną słodka masę, splątaną jak węzeł gordyjski! Przy każdej próbie odsunięcia bolało, jakby ktoś nas skalpował. Na początku było to zabawne, ale po dziesięciu minutach przestało nas śmieszyć. Skończyło się tym, że wyrzuciliśmy kwiaty z wazonu i oblaliśmy się zimną wodą, żeby się od siebie odkleić. Na dokładkę Bartek zlizał ze mnie dużo miodu, mdliło go przez całą noc i musiałam parzyć mu miętę.\nKolejnym filmem, z którego czerpano erotyczne inspiracje, jest "Nagi instynkt". Kolejnym śmiałkom radzę jednak darować sobie pomysły ze szpikulcem do lodu. Za to sam lód okazał się dość oryginalnym dopełnieniem szaleńczej nocy. A oto wspomnienia.\nZachciało się nam eksperymentów - śmieje się Jacek. Najpierw jeździłem kostką lodu po dekolcie Kasi, potem ją delikatnie rozebrałem i zaniosłem na łóżko. Lód stał w kubełku obok, a gdy pierwsza kostka stopniała na jej skórze, wziąłem następną i następną. Widziałem, że Kasia jest coraz bardziej pobudzona, miała co prawda gęsią skórkę, ale nie protestowała. Zacząłem pieścić kawałkiem lodu jej najintymniejsze miejsca. Nagle Kasia pisnęła i zerwała się z łóżka jak oszalała. Zaczęła skakać po pokoju odstawiając jakiś dziki taniec i piszcząc jakby zobaczyła mysz. Myślałem, że dostała jakiegoś ataku! Próbowałem ją łapać, chciałem ją pomóc, ale ona mi się wyrywała. W końcu golusieńka usiadła na podłodze i zaczęła trząść się z zimna i ze śmiechu. Okazało się, że w zapale wsadziłem jej kostkę lodu do środka i że to wcale nie było przyjemne. Trzęsła się z zimna jak barani ogon, więc zapakowałem ją do wanny z gorącą wodą i tak zakończyliśmy eksperymenty z lodem.\nKolejnym pomysłem na urozmaicenie wspólnych nocy jest używanie przeróżnych owoców. Podobno specjalnością jednego z weneckich domów publicznych były wiśnie w bitej śmietanie podawane w pochwach siedemnastoletnich dziewic. Włosi - naród błyskotliwy, ale my nie gęsi i jak się okazało własne pomysły też mamy.\nTo były wisienki - wspomina Beata.- W dodatku konfitura mojej babci, taka do herbaty. Stała w szafce i się marnowała bo ja nie lubię wiśni, ale Krzysztof za nimi przepada. Pewnej nocy stwierdził, że musi spróbować jak będą mu smakowały, że się tak wyrażę ze mnie. Obłożył mnie tymi wisienkami jak tort i konsumował pomrukując z zachwytu. Miałam je wszędzie, cała się lepiłam od soku to było nawet przyjemne. Skończyliśmy bardziej konwencjonalnie, czyli po prostu kochając się. Następnego dnia w pracy poczułam jakieś dziwne pieczenie między udami. Pobiegłam do łazienki i odkryłam, że na moich koronkowych figach są plamy z wiśniowego soku - Krzysztof zapomniał o jednej wisience... Co ja się namęczyłam, żeby ją wyciągnąć, to ludzkie pojęcie przechodzi. Zadzwoniłam do Krzysztofa i najsłodszym z głosików powiedziałam: "Misiu, chyba zapomniałeś o jednej wisience". Do dzisiaj na widok słoika wiśniowych konfitur rumienimy się jak para zawstydzonych dzieciaków\nDzisiaj stronę odwiedziło już 9 odwiedzający (190 wejścia) tutaj!


Tłumacz języka Francuskiego na wyjazdy do Algierii Wrocław • Zlecenia Oferia.pl\n» Zlecenia dla tłumaczy języka francuskiego Wrocław\nTłumacz języka Francuskiego na wyjazdy do Algierii\nZobacz podobne zlecenia dla tłumaczy języka francuskiego\nJestem zainteresowany nawiązaniem współpracy, z tłumaczem języka francuskiego na wyjazdy do Algierii. Znajomość "języka biznesu" mile widziana. Proszę o przedstawienie propozycji przy założeniu iż wyjazd będzie na ok. 5 dni pobytu na miejscu. Gwarantuję vizę, przelot, zakwaterowanie i wyżywienie.\n2018.04.22: Dzień dobry, jestem tłumaczem języka francuskiego i arabskiego, specjalizuję się w tłumaczeniach prawniczych, biznesowych oraz technicznych. Odbyłam staż w Ambasadzie Polskiej w Algierze, gdzie dla potrzeb placówki tłumaczyłam dokumenty z j. francuskiego i arabskiego. Chętnie prześlę moje C.V. Zapraszam do zapoznania się z referencjami na mojej stronie internetowej www.jolantagora.eu\n2018.04.20: Witam.Mam 8 letnie doświadczenie w tłumaczeniach ustnych we Francji/Belgii/szwajcarii ,głównie asystowanie szefom kontraktów.+48733368550 krzysztofpokora36@gmail.com Chętnie podejmę także stałą współpracę.35 lat.Cena takich usług do ustalenia/negocjacji.\n2018.04.18: Witam, jestem francuzem i mam ponad 10 lat doświadcenie w tłumaczenie. Wystawia, FV. Zapraszam na +48 725 272 300 oraz +33 7 69 69 85 21, albo na julien.boiseau@gmail.com