Śmierć Diego Maradony: okładka angielskiego brukowca wywołała oburzenie\nŁączy Nas Pasja > Piłka nożna > Śmierć Diego Maradony: okładka…\nGazety na całym świecie w najpiękniejszy możliwy sposób żegnają Diego Maradonę. Graficy wyciskają siódme poty, by jak najzręczniej uhonorować legendę. Pod prąd poszedł angielski brukowiec "Daily Star". Czy przekroczył granice dobrego smaku?\n„Trzeba być zrytym Brytolem, żeby dać taki tytuł do pożegnania Legendy” – grzmi Michał Pol, który do niedawna sam szefował największej codziennej gazecie sportowej w naszym kraju. „Na szczęście są tacy, jak Lineker, którzy zachowali klasę” – odwołuje się do pięknego wspomnienia, jaki znakomity angielski piłkarz namalował słowem na telewizyjnej antenie.\nDaily Star, delikatnie mówiąc, poszło pod prąd. Skutecznie zwróciło na siebie uwagę. Wyróżniło się, ale czy słusznie?\n„Gdzie był VAR, kiedy go najbardziej potrzebowaliśmy?” – pyta z okładki, na której znalazła się słynna „ręka Boga”, gol strzelony Anglikom przez Maradonę.\nOpinie kibiców są podzielone. Jeden z komentatorów pisze: „A ja ich rozumiem. Legenda legendą, wspaniały piłkarz, ale też autor największego oszustwa w historii piłki nożnej”. „Miało być kontrowersyjnie i się udało” – pisze ktoś inny.\nTrzeba być zrytym Brytolem żeby dać taki tytuł do pożegnania Legendy. Na szczęście są tacy jak Lineker którzy zachowali klasę pic.twitter.com/KS7p7vrCca\n— Michał Pol (@Polsport) November 26, 2020\nOszustwo z mundialu 1986 nigdy nie zostało Anglikom zadośćuczynione. Boski Diego nie miał zamiaru za nie przepraszać. Nie było mu głupio z jego powodu. Więcej, w bodaj ostatnim wywiadzie, jakiego udzielił za życia, oświadczył: „Chciałbym móc jeszcze raz strzelić Anglikom, tym razem prawą ręką!”. To była cała jego odpowiedź na pytanie, jakiego prezentu życzyłby sobie na 60. urodziny.\nTutaj przeczytacie więcej o tym, jak świat żegna dziś Diego Armando Maradonę!


Niemieckie laboratorium w Hamburgu – katownia dla zwierząt - ŚwiatOZE.pl\nOrganizacja Cruelty Free International ujawniła przerażające nagrania ze zlokalizowanego pod Hamburgiem Laboratorium Farmakologii i Toksykologii, w którym dokonywano makabrycznych testów na zwierzętach. Z przeprowadzanych tam badań mogły korzystać firmy farmaceutyczne, przemysłowe i agrochemiczne na całym świecie.\nAutorem nagrania i zdjęć jest działacz organizacji Cruelty Free International, który zatrudnił się w niemieckim Laboratorium Farmakologii i Toksykologii w Mienenbuttel na obrzeżach Hamburga. Pracował tam od grudnia 2018 r. do marca 2019 r. Bestialskie praktyki zostały zarejestrowane za pomocą ukrytej kamery.\nBezlitosne testy na zwierzętach\nWideo ujawnia warunki, w jakich przeprowadzane są eksperymenty. Małpy krępowane są przy pomocy metalowych chwytaków, co zmusza je do wielogodzinnego stania w niewygodnej pozycji. W Laboratorium Farmakologii i Toksykologii testy przeprowadza się także na psach oraz kotach. Psy żyją w skandalicznych warunkach – niebywale brudnych kojcach, z odchodami oraz czymś, co przypomina plamy krwi. Wstrząsają także obrazy kotów, którym zdarto skórę z łap. Wymioty, krwawienie wewnętrzne, niewydolność oddechowa, letarg, gorączka – to tylko niektóre efekty, jakie wywołują podawane zwierzętom chemikalia.\nObrońcy praw zwierząt uważają, że z testów, które przeprowadzano w laboratorium, mogły korzystać firmy farmaceutyczne, przemysłowe i agrochemiczne na całym świecie. Zwierzęcy protagoniści są oburzeni bestialskimi praktykami na zwierzętach. Zwracają uwagę na naruszanie unijnych norm w tej kwestii oraz zaznaczają, że przeprowadzane w tej sposób badania są bezsensowne, gdyż skrajny stres zwierząt będzie zniekształca ich wyniki.\n– Czas, aby tego typu testy wylądowały na śmietniku historii. Istnieją nowe metody testowania, obchodzące się bez zwierząt i bezpieczne. Dopuszczanie się tego typu nadużyć w imię nauki jest w XXI wieku niewybaczalne – komentuje Kate Willett z Humane Society International.\nObrońca i działacz organizacji Cruelty powinien otrzymać nagrodę Nobla. Jaką karę poniosą te osoby, przez których te niewinne i kochane zwierzęta bardzo cierpiały przed śmiercią.


Jaki b�dzie �wiat w 2050 roku?. PAP | dodane\n7 lat 1 miesiąc 23 dni 12 godzin i 16 minut temu\nPrzypomnia�, �e chocia� prawdopodobnie wielu z �yj�cych obecnie na �wiecie ludzi do�yje roku 2050, to o tym, jak �wiat b�dzie wtedy wygl�da�, decydowa� b�d� ludzie, kt�rzy si� jeszcze nie urodzili. Ich spojrzenie na wiele spraw, m.in. na ochron� �rodowiska, musi by� inne od naszego - podkre�li�. (zel)\nTAGI: nauka, �wiat\toceń


30% zniżki w restauracji Salmon Sushi\nSalmon Sushi Karta OpenCard\nsmacznie i do syta. polecam\nDuże, przepyszne rolki i wspaniałe podejście do klienta. W lokalu panuje życzliwa atmosfera a dbałość o najmiejszy detal raduje oko. Samo shushi jest zdecydowanie numerem jeden w Warszawie! Życzymy dalszych sukcesów oraz nowego salonu na białołęce ;-)


Zwiedzamy Ogrody Kapias cz. 1\nOpublikowano: 24 maj 2021 | Krystian Czerny 5a 1961 | Drukuj\t| Odsłony: 361\nKorzystając ze sprzyjającej pogody, pojechaliśmy do Goczałkowic - Zdroju, gdzie w 1979 roku właściciel obiektu Bronisław Kapias postanowił podzielić się swoją pasją z innymi. Na niewielkim niegdyś skrawku ziemi zaczął sadzić rośliny, wprowadzał stopniowo architekturę ogrodową, stwarzając coraz to nowsze zielone zakątki. W 2008 roku na powierzchni 4 ha w sąsiedztwie Starych Ogrodów, zaczęto budowę Nowych Ogrodów (przy ul. Zimowej 24), do których przylega Restauracja KAPIAS i Centrum Ogrodnicze.\nPrzy wejściu wita nas plan ogrodów;\nBrzeg stawu naturalnego porośnięty jest azaliami, różanecznikami, drzewami liściastymi, bylinami lata, roślinami cebulowymi. My zwróciliśmy uwagę na fikuśne ptaki zrobione z metalu i kamienia.\nPrzenosimy się o 100 lat wstecz. Wchodzimy w zagrodę chłopską. Tutaj czujemy woń licznych wiejskich kwiatów, ziół i krzewów.\nPrzed chatą, gospodyni wystawiła garnki, drewniane łyżki i inne sprzęty gospodarstwa domowego.\nWzdłuż ścieżki na wąskim skrawku ziemi posadzone są rośliny wrzosowate z przewagą różaneczników. Majową porą miejsce to „kipi” kwitnącymi krzewami.\nPrzy każdej roślinie znajduje się nieduża tabliczka z polską nazwą oraz łacińską.\nRóżne rodzaje i odmiany różaneczników i azalii.\nWiosna to okres kwitnienia różaneczników i azalii. Jest ich całe mnóstwo w różnych odcieniach barw.\nW końcowej części Nowych Ogrodów znajduje się Patio włoskie. Miejsce to jest podwórkiem ze studnią w centralnej jego części. Ceglano-kamienne mury wraz z frontową ścianą budynku stanowią granice patio. Nawiązując do Toskanii, stworzono tu kącik, w którym niemal cały rok unosi się zapach ziół posadzonych w terakotowych doniczkach. Wnęki okienne wypełnione są malowidłami przedstawiającymi pejzaże Toskanii. W tym miejscu rosną rośliny, które zapachem, barwą, kształtem nawiązują do państwa z południa Europy. Tutaj można spocząć na krześle i przenieść się w czasie i przestrzeni do słonecznej Italii.\nOgrody Kapias mogą stanowić inspirację dla własnych ogrodów. Wędrując ścieżkami pełnymi tajemniczych zakamarków, momentami czuliśmy się jak Alicja w Krainie Czarów.\nKategoria: Blogi użytkowników witryny / Krystian Czerny


O kwantach i smokach. Fizyka według Delty - Opracowanie zbiorowe | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nO kwantach i smokach. Fizyka według Delty (okładka miękka)\nebook, PDF 23,21 zł\nZebrane w jednym tomie teksty pochodzące z czasopisma Delta stanowią znakomity przegląd najważniejszych zagadnień współczesnej fizyki. Zarówno zagadnienia klasyczne, jak i najnowsze osiągnięcia i teorie opisywane są w formie przystępnej, a jednocześnie unikającej zbyt daleko idących uproszczeń. Jest to już druga publikacja WUW (po O twierdzeniach i hipotezach. Matematyka według Delty) czerpiąca z niezwykle bogatego źródła, jakim jest wychodzący od z górą 40 lat miesięcznik przybliżający osiągnięcia matematyki, fizyki, astronomii i informatyki. Chociaż fizyka rozwija się w ostatnich dziesięcioleciach bardzo szybko, jej fundamenty nie zmieniły się znacząco. Dlatego w książce można znaleźć obok artykułów z ostatnich lat nawet te sprzed lat kilkunastu czy kilkudziesięciu. Książka adresowana jest do miłośników nauk przyrodniczych w każdym wieku. Obserwując postęp technologiczny, można by przypuszczać, że w przeciwieństwie do ,,niezmiennej’’ matematyki artykuły z fizyki sprzed 40 lat całkowicie straciły swoją aktualność i książka może mieć wymiar jedynie historyczny. Przypuszczenie to jest błędne – fizyka do dzisiaj wspiera się na dwóch największych, fundamentalnych teoriach: ogólnej teorii względności Einsteina i mechanice kwantowej. Obydwie powstały przed pierwszym numerem Delty. Teoria względności, sformułowana w 1915 roku, opisująca wszystkie znane nam zjawiska związane z grawitacją, zyskała niedawno kolejne potwierdzenie w postaci odkrycia fal grawitacyjnych. Mechanika kwantowa, której emanacją opisującą wszystkie oddziaływania oprócz grawitacji jest powstały 50 lat temu Model Standardowy, dopiero kilka lat temu zyskała doświadczalne potwierdzenie ostatniego ,,brakującego ogniwa’’ tej teorii, czyli cząstki Higgsa. Ze Wstępu\nWymiary produktu [mm]: 198 x 17 x 262\nWłaśnie zrecenzowałem O kwantach i smokach. Fizyka według Delty\nZebrane w jednym tomie teksty pochodzące z czasopisma Delta stanowią znakomity przegląd najważniejszych zagadnień współczesnej fizyki. Zarówno zagadnienia klasyczne, jak i najnowsze osiągnięcia i ...\nRozwój a Przestrzeń w Wybranych Krajach Rozwijających Się Grzegorczyk Anna\nZastosowanie konstruktywizmu w studiach europejskich Opracowanie zbiorowe


Najwłaściwsza pomoc w dobraniu myśliwskiej odzieży - vPortalek Wpisowy i Ciekawostkowy\nNajwłaściwsza pomoc w dobraniu myśliwskiej odzieży\nBrak komentarzy do Najwłaściwsza pomoc w dobraniu myśliwskiej odzieży\nDzisiaj już wiele osób posiada własne zaciekawienia. Na pewno już dzisiaj mamy wielu myśliwych, jacy to potrzebują przeróżnego typu akcesoriów. Warto jest tak więc skorzystać ze wsparcia www stron, na jakich to wyszukamy wiele przeróżnych ofert sklepów myśliwskich, tego typu jak internetowy sklep myśliwski, który to sprzedaje kontrahentom:\nodzienie i buty myśliwskie.\nDużo ludzi jest zainteresowanych takimi propozycjami sklepów, które to oferują wam również sprzedaż wysyłkową. Wypada zatem poznać oferty tego typu sklepów, jak sklep myśliwski, ażeby dokonać doboru odpowiednich akcesoriów niezbędnych dla nas. Dzisiaj już wiele tego typu ofert odnajdziemy za pomocą stron internetowych, na których to na pewno mamy możliwość już zobaczyć takie zamieszczone akcesoria, z których to macie okazje dokonać odpowiedniego wyboru takich akcesoriów, jakie to są wam już potrzebne. Jeśli tylko złożymy zlecenie na stronie sklepu, z całą pewnością mamy możliwość już liczyć na szybką jego realizację.\nZainteresowania w ostatnich czasach, to zatem myślistwo\nZnacznie więcej ludzi jest zainteresowanych propozycjami tego typu sklepów, które to faktycznie mogą wam już dziś pomóc w wyborze odpowiednich produktów. Trzeba zatem skorzystać z takich pomocnych dla was wskazówek, które to pomogą wam w wyborze właściwych akcesoriów. Taka odzież myśliwska, to już zaawansowany dobór odzieży, z której to na pewno dobierzemy właściwy jej rodzaj do własnych potrzeb. Trzeba zatem szukać takie akcesoria myśliwskie, jakie to z całą pewnością będą już tymi odpowiednimi do naszych potrzeb.\nW propozycjach – myślistwo wynajdziemy akcesoria w bardzo zróżnicowanych cenach\nZnacznie częściej poszukujemy odpowiedniej broni, lornetek, lub też noży, jakie to na pewno będą już potrzebne każdemu z was. Sklepy posiadają już ogromny wybór takich akcesoriów myśliwskich, z których to faktycznie będziemy już mogli wybierać taki ich typ, który to będzie odpowiedni do waszych oczekiwań. W ofertach Myślistwo wykryjemy tego typu akcesoria w znacząco zróżnicowanych cenach, dzięki czemu na pewno dokonamy już zakupu tego typu potrzebnych dla nas rzeczy w niemożliwie pożądanych cenach. Trzeba już korzystać z takich promocji i rabatów.\nInfo z: rykowisko http://e-rykowisko.pl.\n← Właściwa opieka osób starszych → Cudna fotografia ślubna w mieście Wrocław


Poniższa skrócona historia parafii Św. Stanisława Kostki dotyczy okresu po zakupie wcześniej istniejącego budynku kościoła przez Eugene'a O'Keefa w roku 1911. Według informacji wyrytej w kamieniu węgielnym, wbudowanym w północno-wschodnim narożniku kościoła, oryginalnie budynek główny i sala parafialna wybudowane zostały w roku 1879 jako "West Presbyterian Church". Historia naszej parafii rozpoczyna się od dnia zakupu, przebudowy i oddaniu kościoła w ręce polskiej społeczności w Toronto.\nJest to ogólny zarys wydarzeń w parafii, będących odzwierciedleniem sytuacji w Kanadzie i na świecie, ukazujący jedność parafian, która pozwoliła na przetrwanie burz dziejowych, jak pierwszą i drugą wojnę światową.\nPiewsze Pięćdziesiąt Lat\nW przedsionku kościoła Św. Stanisława Kostki znajduje się tablica z napisem:\n"Kościół ten, poświęcony św. Stanisławowi Kostce, a poprzednio znany jako Western Presbyterian Church, został nabyty i przerobiony dla użytku Polaków w Toronto w dniu 15 kwietnia, 1911 roku, przez Prywatnego Szambelana Jego świątobliwości, Papieża Piusa X, Eugeniusza 0'Keefe i jego córkę Helenę McLean French. Akt ten, wypływający z wiary i miłości, zachowają Polacy we wdzięcznej pamięci".\nKs. Józef Hinzman był pierwszym proboszczem nowej parafii. Europejczyk z urodzenia, Amerykanin z wykształcenia, był niestrudzony w służbie dla swoich parafian. Wobec ciężkiego położenia gospodarczego, poprzedzającego pierwszą wojnę światową, pomagał swoim parafianom w każdy możliwy sposób. Karmił głodnych, wynajdywał pracę dla bezrobotnych, dodawał otuchy zniechęconym. W czasie wojny jeszcze bardziej zacieśnił więzy przyjaźni ze swoimi ludźmi. Zorganizował doraźną pomoc i pracę Czerwonego Krzyża. Kiedy Armia Polska organizowała się w Niagara-on-the-Lake, sala parafialna i plebania stały się schronieniem dla ochotników napływających do Toronto ze wszystkich ston Kanady i Stanów Zjednoczonych. Ks. Hinzman był proboszczem do lipca 1919 roku, kiedy go zastąpił chwilowo ks. Charles Barron, a następnie, w sierpniu tegoż roku, ks. L. N. Blum. Ten ostatni był proboszczem do maja 1921 r.\nKapłan - Patriota\nW połowie czerwca 1921 r. przybył do parafii ten, który w swej przebogatej naturze łaczył wiele przeciwstawnych elementów. Był kapłanem - patriotą, profesorem historii, humanistą i lingwistą. Mowa tu o Ks. Janie J. Dekowskim. Urodzony w Polsce, wykształcony w Stanach Zjednoczonych, wstąpił do Zgromadzenia Św. Ducha. Po roku 1917 wstąpił do Armii Polskej jako kapelan. W Armii Gen. Hallera ks. Pułkownik Dekowski odznaczył się wielkimi zaletami serca i umysłu. Kochali go oficerowie i żołnierze, a jego heroiczne czyny zyskały mu największe polskie odznaczenie: Virtuti Militari, oraz francuski Croix de Guerre. Ks. Dekowski przybył do św Stanisława w glorii bohatera wojennego i wybitnego syna niepodległej Polski. Noszący się po wojskowemu, był zarazem uosobieniem dobroci, uprzejmości i szlachetności. Energia jego kapłańskiego serca zalazła tysięczne ujścia w dobrych uczynkach dla parafian.\nPrzyszły czasy wielkiego kryzysu. Każdy rok przynosił nowe trudności i zmartwienia. Bezrobotni, bezdomni, głodni, pozbawieni nadziei na lepsze jutro, oto obraz ówczesnej Polonii. Na parafię spadały ciężkie ciosy co w pełni zrozumieć można jeżeli się zważy, że parafianie byli to wyłącznie niewykwalifikowani robotnicy, bez znajomości języka angielskiego, bez zasobów, częstokroć bez dachu nad głową. Umieli i chcieli pracować, nie umieli dać sobie rady, kiedy pracy zabrakło. Wrażliwy i współczujący ks. Dekowski załamał się na duchu i na ciele pod naporem fali nieszczęścia i zwątpienia swoich parafian. To też w marcu 1935 roku złożył swoją rezygnację na ręce nowego Arcybiskupa James Charles McGuigan.\nPierwszym Oblatem w archidiecezji torontońskiej był Ojciec Stanisław Puchniak, który przybył 29 czerwca 1935 roku. W dwa tygodnie pózniej dołączył Ojciec Tomasz Schnerch, dawniejszy prowincjał misjonarzy oblatów niemiecko-polskiej prowincji Matki Boskiej. 18 sierpnia O. Schnerch wyjechał, a zastąpił go na stałe Ojciec Jan Bednarz. Jest rzeczą wielokrotnie sprawdzoną, że najlepszą drogą do poznania nowej parafii są częste wizytacje parafian. To czyni każdy proboszcz natychmiast po objęciu parafii. Same tylko ulice Richmond i Adelaide zabrały wiele tygodni, gdyż mieszkało tam wiele setek Polaków.\nTylko nieliczni posiadali własne domy. Naród był biedny, żył ubogo. Domy były przepełnione. Swarliwość wybuchała o byle co. Proboszcz musiał być bardzo cierpliwy. Wyniki jednak wizytacji przewyższyły wszelkie oczekiwania. Od tego czasu, każdego roku, wizytacja parafian była podejmowana regularnie. Niektóre rodziny, zwłaszcza obarczone skomplikowanymi problemami, były odwiedzane częściej i tyle razy, aż te problemy zostały rozwiązane\nOjciec Bednarz pośwęcił się pracy apostolskiej zwłaszcza wśród odstępców a także wśród oziębłych i obojętnych. Był aniołem opiekuńczym chorych. Chorzy w Weston Sanatorium byli odwiedzani regularnie, a w każdy pierwszy piątek miesiąca otrzymywali Komunię św. Ojciec Bednarz zachował ten zwyczaj przez cały okres swego pobytu w parafli.\nOjcowie poszukiwali sposobów rozwiązania problemów, z którymi ustawicznie spotykali się w czasie wizytacji parafialnych. Byli zgodni w tym, że jedyna droga do prawdziwego pokoju w życiu parafian prowadzi przez Sakramenty św. Ojcowie spędzali długie godziny nad dyskutowaniem, a w pierwszym przemówieniu do swoich parafian powiedział proboszcz: "Jedyny barometr waszej Wiary - to konfesjonał i Komunia św."\nAdoracja Najśwętszego Sakramentu.\nAżeby wzmocnić kult Eucharystii, parafia uzyskała pozwolenie na adorację najświętszego Sakramentu każdej pierwszej niedzieli miesiąca od zakończenia sumy do wieczornego nabożeństwa. Udział parafian zorganizowano w sposób następujący:\ndzieci przychodziły o godz. 2-giej po południu\nniewiasty o godz. 3-ciej\nmężczyźni o godz. 4-tej\nmłodzież o godz. 5-tej\nJeden z Ojców asystował każdej grupie. Odmawiano różaniec i litanię do Serca Jezusowego i odczytano stosowną medytację.\nPo tylu latach jest oczywiste, że te publiczne adoracje były najlepszym środkiem do wzniecenia pobożności i gorliwości do Mszy św. niedzielnej, a także bodźcem do częstej Komunii. św. Ten zwyczaj trwał od października 1935 do 1953 roku.\nJesienią 1935 roku zostały zreorganizowane towarzystwa kościelne. Praca ta zabrała wiele czasu. Nie było rzeczą łatwą wpoić w członków, że celem stowarzyszeń kościelnych jest uświęcenie jednostek przez życie nadprzyrodzone, sakramentalne. Towarzystwo Różańcowe pierwsze zostało zreorganizowane. Członkinie, około 50 w owym czasie, odznaczały się duchem pobożności oraz współpracy i w ogóle były wzorem dla innych. Inna, nieliczna grupa kobiet, które w Polsce należały do Trzeciego Zakonu św.Franciszka, poprosiły o opiekę duchową. Ta przkładna grupa uczyniła bardzo wiele dobrego w parafii. Następnie przyszła kolej na Towarzystwo męskie Imienia Jezus. Każde Towarzystwo przystępowało raz w miesiącu do Komunii św., i większość członków nie zawodziła. Nieliczni mężczyźni, którzy od początku tworzyli Towarzysto Św. Wincentego a Paulo, zasługują na wielke uznanie za ich dzieła miłosierdzia.\nW lipcu 1937 r., trzeci Ojciec został przydzielony do parafii. Był to Ojciec Piotr J. Klita.\nPowierzono mu opiekę nad młodzieżą. To co uczyniono poprzednio w odniesieniu do dorosłych, ks. Klita teraz uczynił dla młodziezy.\nDziałalność religijno - narodowa\nDo roku 1940 parafia nie była dostatecznie przystosowana technicznie do działalności katlicko - społecznnej i młodzieżowej z braku pomieszczenia. Sala przylegająca pod jednym dachem do kościoła, a oddzielona od niego solidnym murem z cegły, była typowo protestancką szkółką niedzielną, zaopatrzoną z jednego końca w amfiteatralny balkonik. Na wiosnę 1936 balkon został usunięty, przez co uzyskano gładką przestrzeń nadającą się na małe zebrania. Nie było to jednak wystarczające.\nZebrania dziecięce i działalność Organizacji Młodzieży Katolickiej stawały się coraz częstsze i bardziej owocne, rozrastała się Szkoła polska, brakowało pomieszczenia. Wówczas to zapadła uchwała przerobienia całej sali. Zerwano sufit i dach, założono na wysokości 22 stóp od podłogi nowe, stalowe belkowanie, na którym dobudowano trzy dodatkowe sale. Łacznie z pomieszczeniem balkonowym stanowiło to cztery klasy dla Szkoły polskiej. Nie brakło teraz miejsca ani dla klas katechizmu, ani na zebrania licznych organizacji przykościelnych. Umywalnie i szatnie przeniesiono do suteryny. Powiększona sala z oddzielnym wejściem od ulicy Wolseley liczyła obecnie 116 stóp długosci i 35 stóp szerokosci.\nPrzebudowana sala wraz z przyległościami została w pełni wykorzystana. Oto typowy plan zatrudnienia powszedniego popołudnia: od godz 4 do 6 - klasy języka polskiego prowadzone przez Siostry Felicjanki, od 6.30 do 8 - harcerze i harcerki, od 9 do 10.30 - siatkówka lub badminton dla juniorów i seniorów CYO.\nNabożeństwo do Matki Boskiej\nJest rzeczą oczywistą, że Oblaci zaszczyceni tytułem Maryi Niepokalanej, rozpowszechniają kult i nabożeństwo do Matki Niebieskiej. Naród polski jest tradycyjnie gorliwy w nabożeństwie do Maryi. Aktem państwowym o największej doniosłości historycznej, ogłosił swoją Królową. W parafiach oblackich, świeta Maryjne zawsze są obchodzone specjalnie uroczyście. Nabożeństwa majowe i różańcowe, które są odprawiane codziennie i zawsze cieszą się wielką frekwencją.\nDnia 12-go października 1937 roku przybyły do tutejszej parafii Siostry Felicjanki. Ich przybycie otwiera niewątpliwie jeden z najważniejszych rozdziałów historii tej i innych parafii w Ontario. Prowadzą dzienną ochronkę przy ulicy Richmond, uczą katechizmu dzieci ze szkół publicznych, prowadzą klasy języka polskiego i przejawiają aktywność w dziedzinie pracy społecznej, a zwłaszcza wśród chorych. Ich życie świątobliwe i pełne poświęcenia sprowadziło już po krótkim czasie nowe łaski i wydało obfite owoce.\nSztab powiększa się\nO. Jan Sajewicz przybył z Polski do parafii św. Stanisława w dniu 18 grudnia 1938 roku. Wychowany w polskiej tradycji, dobry pisarz i kaznodzieja, pośwęcił się specjalnie pracy wśród bardzo młodych. Po odjeździe Ojca Bednarza przejmuje jego funkcje. Kiedy Armia Polska organizuje się w Owen Sound, pełni przy niej funkcję kapelana wojskowego. Jest ochotnikiem-kapelanem przy Polskich Siłach Zbrojnych. Opuszcza parafię w roku 1943, żegnany przez parafian słowami gorącej wdzięczności za jego trudy i poświęcenie, jak też życzeniami, aby Bóg wspomagał go i błogosławił w przyszłości.\nWczesną wiosną 1940 roku, Ojciec Jan Bednarz opuścił parafię św. Stanisława dla pracy misyjnej w Manitobie. Pozostawił po sobie pamięć dobrego kapłana, rozumiejącego sprawy ludzkie i pomocnego w trudnościach. Zwłaszcza chorzy i zbłąkani utracili w nim przyjaciela, który zawsze dysponował czasem gdy chodziło o pociechę dla cierpiących i zapomnianych.\nW roku 1940 spotkał wszystkich Polaków w Toronto wielki cios. Dnia 4-go lipca zginął w tragicznym wypadku samochodowym ks. Władysław Gulczyński, proboszcz parafii Najśw. Maryi Panny w West Toronto. Była to strata niepowetowana dla społeczności polskiej. Zastapił go O. Piotr J. Klita.\nRola Parafli narodowosciowych.\nOjcowie usiłowali usystematyzować pracę parafialną. Parafie narodowościowe musiały odgrywać ważną rolę w życiu swoich członków. Poza zaspokojeniem bowie potrzeb duchowych, nowi i starzy imigranci oczekiwali od parafii innego rodzaju opieki i pomocy, której nie mogli znikąd otrzymać z uwagi na nieznajomość języka.\nParafie musiały organizować życie społeczne, aby sprostać tym zadaniom. Ponadto, jeden z Ojców przez długie lata prowadził klasę języka angielskiego dla dorosłych, początkowo sam, a w miarę wzrostu liczby uczących się, przy pomocy kompetentnych osób świeckich. Następnie nauczanie przejeły Siostry Felicjanki, aż do czasu kiedy rząd utworzył szkoły wieczorne.\nW końcowych latach trzydziestych, z uwagi na bezrobocie, zachęcano poszczególne rodziny do nabywania farm w Niagara Peninsula oraz działek ogrodniczych w Bradford. O potrzebne na spłaty pieniądze zwracały się zainteresowane rodziny częstokroć do Ojców w nadziei uzyskania lepszych warunków kredytu niż z reguły krótkoterminowe hipoteki obciążające powyższe obiekty. Zapotrzebowanie wzrosło do takich rozmiarów, że stało się niepodobieństwem zaspokojenie wszytkich proszących. W roku 1944, Ojcowie przestudiowali problem kasy pożyczkowej. W lipcu 1945, rozpoczęto zwoływanie cotygodniowych zebrań, gdzie przy pomocy innych obeznanych juz ruchem Credit Union, wyjaśniano korzyści stąd płynące. Brzmiało to tak fantastycznie, że wielu zapatrywało się na to z niedowierzaniem. Znalazło się jednak 20-stu odważnych, którzy podpisali podanie o "charter" prowincjonalny. Wysiłki opłaciły się sowicie. W miarę rozwoju kasy okazano pomoc tysiącom rodzin.\nSpoglądając dalekowzrocznym okiem w przyszłość, Ojcowie zawsze byli gotowi ponieść wszelkie ciężary woli wychowania silnej katolickiej generacji. Zachęcano chłopców i dziewczęta do wyższych katolickich studiów. Zdolniejsi, oraz ci, których środki materialne były ograniczone, uzyskiwali stypendia. Dzisiaj, dzięki tym wysiłkom, a zwłaszcza dzięki nieustającej opiece, przewodnictwu i zachęcie ze strony Ojca Smith'a, posiadamy prężny zespół młodzieży płci obojga, wyróżniający się tak w życiu zawodowym jak i społecznym i świadczący tym samym dodatnio o moralnym zdrowiu społeczności do której przynależy.\nWe wrześniu 1939 tragedia wojenna i najazd na Polskę spadły jak grom z jasnego nieba na nasze społeczeństwo w Kanadzie. Arcybiskup McGuigan skierował do Polaków słowa współczucia i zachęty do przetrwania. Została utworzona w parafii bardzo czynna jednostka Czerwonego Krzyża przy współpracy Sióstr Felicjanek. Działalność jej trwała przez całą wojnę, a i po wojnie nie ustała. Do głównej kwatery Czerwonego Krzyża przekazywano artykuły przeznaczone do rozdziału wśród najbiedniejszych i poszkodowanych. Ochotnicy do pracy w Czerwonym Krzyżu zgłaszali się masowo i coroczne wielkie zbiórki były terenowo znakomicie rozpracowane. Z drugiej strony parafianie byli hojni, a co za tym idzie wyniki materialne były pokaźne. Parafia zebrała tysiące dolarów przekazując je następnie do rozmaitych instytucji noszących pomoc ofiarom wojny. Parafia wspomagała też bezpośrednio Armię Polską oraz obozy uchodźców.\nNajlepiej spełnił zadanie zespół seniorów i juniorów CYO. Członkowie CYO, zachęcani przez Ojca M. J. Smith'a, swego dyrektora, byli czynni na wielu polach działalności charytatywnej, nade wszystko zaś organizowali zebrania, na których urządzali zbórki na rzecz naszych chłopaków i dziewcząt, bądź służących w wojsku czy też związanych ze służbą wojskową, bądź też przebywających w obozach jenieckich. Dopiero po powrocie do domów, z tych ostanich, stało się oczywiste, jak wiele znaczyły owe dary przesyłane przez CYO. Świadomość, że nie są zapomniani była dla nich wszystkim.\nKażdy otrzymywał karton papierosów miesięcznie oraz paczki na Boże Narodzenie i Wielkanoc. Były miesiące, kiedy Parafia wysyłała 180 paczek miesięcznie. Wartość ich przez okres wojny przekraczała $4,000.\nDnia 1-go grudnia 1946, Ojciec Piotr J. Klita został mianowany Superiorem i Proboszczem parafii św. Stanisława.\nDuże osiągnięcia Parafii przypadają na lata powojenne, kiedy tysięczne rzesze imigrantów polskich zaczeły napływać do Kanady. Pod energicznym przewodnictwem O. Klity, parafianie przechodzili samych siebie w wysiłku lokowania przybywających rodzin. Polska społeczność przyjmowała je do swych domów i była im pomocna w miarę własnych możliwości. Kasa Credit Union była również do dyspozycji imigrantów. Dzięki silnej organizacji parafialnej, jak też dzięki sprzyjającym w owym okresie warunkom ekonomicznym Kanady, nowoprzybyli wkrótce stanęli na własnych nogach ku pożytkowi społeczności polskiej w Toronto.\nO. KIita, po owocnym administrowaniu Parafią, został przeniesiony, w końcu 1952, do Oshawy. Na jego miejsce przybył z zachodniej Kanady Ojciec Stanisław Prokop. Zapoznał się on z osiągnięciami swej nowej, wielkiej Parafli i podjął w niej pracę z wielkim entuzjazmem. Poczynił wiele ulepszeń. Jako proboszcz polskej Parafii Matki w Archidiecezji, był bardzo pomocny w budowie kościoła Św. Kazimierza.\nKiedy we wrześniu 1958 r., Ojciec Prokop przyjąl probostwo Św. Jacka w Ottawie, na miejsce jego do Św. Stanisława przybył Ojciec Antoni Murawski. Weteran wojenny z chwalebną kartą przeszłości. O. Murawski tchnął nowego ducha polskości w życie parafialne.\nTo co pierwsi Ojcowie Oblaci dokonali w Parafii Św. Stanisława w trudzie i znoju, następcy ich kontynuują z niemniejszym zapałem i energią. Jest prawdą, że liczebność członków parafii zmieniała się w ciągu ostatnich lat, duch religijny jednak i tradycje katolickie pozostały niezmienione. Pierwsze lata parafii były latami trudów i próby, następne jednak przyniosły radość i pomyślności tak dla Ojców jak i parafian. Św. Stanisław stał się i jest wielką szczęśliwą rodziną.\nMało mówiliśmy o materialnych osiągnięciach parafii. Aczkolwiek i te sprawy są ważne, schodzą one jednak na dalszy plan, gdyż stanowią jedynie środki wiodące do celu. Zadaniem Kościoła jest kultywowanie życia duchowego ludzi, uświęcanie ich. Kapłan jest duszpasterzem, a administratorem tylko o tyle, o ile jest to konieczne. Duszpasterstwo jest to kapłańskie powołanie i odpowiedzialność, to też kapłani świadomi tego, usiłują wywiązać się zgodnie z sumieniem i najlepszą wolą.\nOsiem (8) Sióstr Felicjanek.\nCzterech Ojców Oblatów, jeden ks. Franciszkanin, dwóch Diecezjalnych\nZ parafii wstąpiło do Zgromadzenia Sióstr Felicjanek dziewięć kandydatek.


ODLOT PAPIEŻA FRANCISZKA. „Zaszczepienie się przeciwko Covid-19 jest aktem miłości” | NCZAS.COM\nStrona główna Świat Europa ODLOT PAPIEŻA FRANCISZKA. „Zaszczepienie się przeciwko Covid-19 jest aktem miłości”\nODLOT PAPIEŻA FRANCISZKA. „Zaszczepienie się przeciwko Covid-19 jest aktem miłości”\n18 sierpnia 2021 13:59\nZaszczepienie się przeciwko Covid-19 jest “aktem miłości” – powiedział papież Franciszek w przesłaniu wideo do narodów. Przyłączył się do wielkiej kampanii amerykańskiej organizacji pozarządowej Ad Council, która zachęca do szczepień i krzewi zaufanie do nich.\nW kampanii pod hasłem “It’s up to You” (To zależy od Ciebie) uczestniczą też eksperci i znane postaci ze świata polityki, wśród nich byli prezydenci USA: Barack Obama, George W.Bush, Bill Clinton i Jimmy Carter.\n“Dzięki Bogu i pracy wielu, mamy dzisiaj szczepionki chroniące nas przed Covid-19. Dają one nadzieję na położenie kresu pandemii, ale tylko wtedy, gdy będą dostępne dla wszystkich i jeśli będziemy ze sobą współpracować” – stwierdził Franciszek.\nI kontynuował: “Zaszczepienie się szczepionkami zaaprobowanymi przez kompetentne władze jest aktem miłości. I przyczynienie się do tego, by większość osób zaszczepiło się jest aktem miłości; miłości do siebie samych, do rodziny i przyjaciół, miłości do wszystkich narodów”.\nTak oto, na naszych oczach, dokonują się rzeczy, które jeszcze do niedawna nie mieściły się w głowie.


Nie możesz połączyć się z Cora? Próbujesz otworzyć Cora, ale witryna nie działa i wygląda na to, że jest dzisiaj offline? Sprawdź problem poniżej, jeśli jest bezczynny dla wszystkich innych lub tylko dla Ciebie!\nW Isnotdown możesz od razu sprawdzić, czy Cora działa idealnie, czy wręcz przeciwnie, rejestruje jakiś problem w oferowaniu swoich usług.\nWydaje się, że usługa Cora działa!\nCora częste awarie\nProblem rozwiązany? Nadal nie możesz połączyć się z Cora? Przejdź do kroku 2.\nNadal utknąłem i nie cieszę się z Cora, a następnie przejdź do kroku 3.\nKrok 3: Twoja zapora sieciowa mogła zablokować Cora\nTymczasowo wyłącz program antywirusowy lub zaporę ogniową działającą w tle. Jeśli teraz możesz uzyskać dostęp do Cora, pamiętaj, że Twoje oprogramowanie zabezpieczające powoduje problemy. Spróbuj dodać Cora do zestawu zaufanych witryn.\nDNS to usługa, która tłumaczy Cora na odczytywalny maszynowo adres zwany adresem IP. W większości przypadków ta praca jest wykonywana przez dostawcę usług internetowych. Jeśli nie otwierają się tylko określone witryny, prawdopodobnie ulegną uszkodzeniu.\nPoproś o bezpośrednią pomoc administratorów Cora\nIstnieje sposób, aby poprosić administratorów Cora o pomoc w sprawie aktualnych przestojów. Po prostu przejdź przez dowolny z poniższych przycisków i skopiuj poniższy adres URL i wklej go na Facebooku, na stronie próbki lub na forum, aby uzyskać pomoc, prosząc o pomoc.


Biblioteczka ciekawych książek: 'Najgłupszy anioł' C. Moore\nPS. Wiem, wybaczcie mi, że nie wchodzę na wasze blogi i nie odp na kom... Ale ja to wszystko zrobię w weekend - ten tydzień mam zawalony sprawdzianami, pracą i fitnessem.... :D Ale spokojnie, nadrobię wszystkie zaległości. W weekend uzupełnię też listę uczestników wyzwania (to tak, jakby ktoś się dziwił, czemu go tam nie ma :D)\nTytuł: Najgłupszy anioł (oryginalnie: Stupidest Angel)\nWydawnictwo: Mag (w roku: 2006)\nDo Bożego Narodzenia został dzień (dobra, powiedzmy, że prawie tydzień) i w całym maleńkim miasteczku Pine Cove w Kalifornii mieszkańcy pochłonięci są kupowaniem, zawijaniem, pakowaniem i, ogólnie rzecz biorąc, wczuwaniem się w świąteczny nastrój. Ale nie wszyscy odczuwają tę radość. Mały Joshua Barker rozpaczliwie potrzebuje świątecznego cudu. Nie, nie leży na łożu śmierci; nie, nie zaginął mu pies. Ale Josh jest przekonany, że widział, jak Mikołaj obrywa łopatą po łbie i teraz nasz siedmiolatek modli się tylko o jedno: proszę, Mikołaju, powstań z martwych. Ale moment! Gdzieś w powietrzu czai się anioł. (W powietrzu, łapiecie) To nie kto inny, jak archanioł Razjel, który zstąpił na Ziemię w poszukiwaniu dziecka, którego życzenie należy spełnić. Niestety, nasz anioł nie należy do tych, który aureola świeci najjaśniej. W mgnieniu oka zawali swoją świętą misję i ześle na mieszkańców Pine Cove bożonarodzeniowy chaos, którego kulminacją stanie się najśmieszniejsze i najstraszniejsze świąteczne przyjęcie, jakie miasteczko widziało.\nSzukając książki na maraton, ta rzuciła mi się w oczy. I wiedziałam, że jest moją pozycją obowiązkową. Tego autora posiadam również Błazna i w najbliższym czasie się za niego zabiorę, bo autor rozwala system!\nStyl Moore'a jest lekki, szybki w czytaniu, a ponadto taki, jaki lubię najbardziej - przesiąknięty sarkazmem i ironią. Autor usiał całą książkę masą podtekstów, zabawnych aluzji oraz żartów. Nie zabrakło też przekleństw, ale akurat one w tej książce są jak najbardziej na miejscu - zdziwiłabym się, gdyby ich nie było! Nie oszukujmy się, to nie jest książka dla grzecznych dzieci :D\nTo by była misja, pomyślał anioł. "Razjel! Zejdź na Ziemię i zasiej zniszczenie w dwóch sporych Tanich Marketach, zabijaj, aż posoka zaleje wszystkie promocje, a z budynków zostaną tylko gruzy, i weź sobie parę snickersów".\nKsiążka wprowadza w klimat świąt - z humorem, parodiując wszystko, co się da: od szukania choinki po bożonarodzeniowy cud. Zdaję sobie sprawę, że bardziej zagorzałych katolików mogłoby to ruszyć, ale wiecie, że ja jako ateistka odbieram takie rzeczy trochę inaczej. Nie wiem, co siedzi w głowie autora, ale jak najbardziej jestem za tym, aby przelewał to na papier! Akcja książki była dziwna, porąbana, ale genialna! Ostrzegam tylko, że niektórych mogłyby zrazić pewne sceny na cmentarzu :D (dobra, ja nie wnikam, co jest nie tak ze mną...)\nNadzieja to jedynie inne oblicze pożądania. A pożądanie to skurwysyn\nMamy cały wachlarz najróżniejszych bohaterów. Zaczynając od Molly i jej męża, czyli osobliwej parki faceta uzależnionego od marihuany i jego żony-wariatki przez rozwiedzionych Lenę i Dale'a aż po Tucka i jego owocożerną papugę i wkurzającą zboczona Mavis. Są oni wykreowani dobrze - ich charakter poznajmy podczas konkretnych sytuacji. Jeju, jak mi się chciało śmiać, kiedy do Molly powrócił Narrator! (jest to jej wewnętrzny głos nie-rozsądku) Osobiście najbardziej polubiłam ją i nieco nieogarniętego Razjela, czyli anioła, który jest za to wszystko odpowiedzialny.\nPodsumowując - to nie jest grzeczna książka, nie brakuje w niej seksu, aluzji, przekleństw. To nie jest normalna książka! Ale jest to genialna książka, dostarczająca dużej ilości śmiechu oraz miny w stylu WTF?! w ciągu czytania.\nJustyśka 13 stycznia 2016 11:28\nJuż wiem co przeczytam w następne święta :D\nverax 13 stycznia 2016 12:59\nTej książki Moora nie czytałam, ale wiem o co chodzi z tym humorem i klimatem, w który wprowadza czytelnika. Jestem w trakcie czytania trzeciej jego książki, ale chyba najlepszą pozycją był Baranek :) Bardzo lubię poczucie humoru tego pana i to jak zręcznie nim operuje balansując na granicy dobrego smaku, jego książki nie są dla wszystkich to na pewno. Pozdrawiam!\nNatalia13 13 stycznia 2016 15:21\nZapisuje sobie tę książkę jako obowiązkowa do przeczytania w święta 2016! :)\nUnknown 13 stycznia 2016 16:17\nStrasznie ładna i pomysłowa okładka ciekawa recenzja pozdrawiam http://wiktoriaczytarazemzwami.blog.pl/\nAngelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa 13 stycznia 2016 16:56\nA co do książki... raczej nie dla mnie.\nKamila B 13 stycznia 2016 18:08\nJejku! Tytuł i okładka mówią mi, że jest to urocza historia dla dzieci XD I kolejny raz sprawdza się porzekadło: "Nie oceniaj książki po okładce" :D\nSuomi 13 stycznia 2016 18:30\nNawet nie wiesz od jak długiego czasu mam Moore'a w planach ;)\nUnknown 13 stycznia 2016 20:20\nTo chyba nie jest pozycja dla mnie :<\nAleja Czytelnika 13 stycznia 2016 22:25\nBardzo lubię książki, w których jest dużo sarkazmu, więc na pewno będę o niej pamiętać w następne święta :D\nMagicienne 14 stycznia 2016 17:38\nTo raczej nie książka dla mnie! Pozdrawiam!\nJustina 15 stycznia 2016 22:37\nSkoro książka jest śmieszna, to bardzo chętnie przeczytam, a nieogar mi niestraszny. :)\nJellyfish 16 stycznia 2016 09:57\nKsiążka brzmi komicznie :P Możliwe, że po nią sięgnę.\nMeredith 16 stycznia 2016 16:35\nWłaściwie to jestem strasznie zaintrygowana tą książką! Wydaje się totalnie szalona i chciałabym przekonać się o jej szaleństwie na swojej własnej skórze. :P\nEmis 18 stycznia 2016 22:07\nChętnie przeczytam w przyszłe Święta :D


Premiera filmu "Smoleńsk". Do kin pójdą uczniowie, wyznawcy „religii smoleńskiej” i jej przeciwnicy | Dziennik Bałtycki\nRyszarda Wojciechowska 09.09.2016 Zaktualizowano 10.09.2016\nScena z filmu "Smoleńsk". W piątek, 9.09.2016 r. film wchodzi do kin Filmweb.pl\nŻaden polski film w ostatnim 25-leciu nie rozhuśtał tak mocno narodowych obsesji i emocji, jak zrobił to „Smoleńsk” Antoniego Krauzego. Nawet wokół „Pokłosia” i „Wałęsy” temperatura sporu nie była aż tak wysoka. Od samego początku tego projektu jedni twierdzili, że to będzie ważny film dla wspólnoty narodowej. Inni wskazywali, że owszem, będzie ważny, ale tylko dla wierzących w „religię smoleńską” i przekonywali, że snucie teorii o zamachu na ekranie to rodzaj filmowego szczucia i karmienia fobii.\nŚrodowisko filmowe w większości nie szczędziło ekipie Krauzego krytyki. Niektórzy filmowcy, jak Juliusz Machulski, mówili niezwykle ostro, że „o Smoleńsku można co najwyżej zrobić film à la Borat albo Monty Python, o tym, jak nabzdyczony i dumny prezydent średnio ważnego kraju środkowoeuropejskiego uparł się, by lądować we mgle na kartoflisku”. Nieco łagodniej, ale równie wyraziście wypowiedział się reżyser Borys Lankosz. W wywiadzie dla „The New York Timesa” przekonywał: „Zawsze nas uczono, że jesteśmy narodem mesjaszem. Ten kult męczeństwa, odbity w takich filmach jak »Smoleńsk«, jest niebezpieczny, bo oparty na kłamstwie”.\nSam Antoni Krauze od początku odpierał zarzuty, że filmowy „Smoleńsk” tylko pogłębi podziały w Polsce. Zapewniał, że będzie odwrotnie i że film otworzy możliwość spokojnej rozmowy o tym, co nas dzieli w sprawie tej tragedii.\nDzisiaj po premierze „Smoleńska” mówi jednak tak: - Mam nadzieję, że ten film uświadomi Polakom, że kłamstwo było większe, niż nam się wydaje do tej pory”.\nI nie jest to zdanie, które może pogodzić.\nCzytaj też: Film "Smoleńsk" w kinach od 9 września. "Za opóźnienie odpowiadają ludzie od efektów specjalnych"\nPremiera i sami swoi...\nNa miejsce premiery „Smoleńska” wybrano Teatr Wielki w Warszawie. 1700 miejsc zajęła głównie śmietanka polityczna PiS, z prezydentem Andrzejem Dudą, premier Beatą Szydło i prezesem Jarosławem Kaczyńskim. Ale i tu pojawiły się podziały. Sala okazała się jednak za mała, żeby pomieścić wszystkie rodziny smoleńskie. Zaproszenia na ten pokaz nie otrzymała, na przykład, wdowa po Aramie Rybickim - Małgorzata. Również córka Izabeli Jarugi-Nowackiej, Barbara Nowacka, przyznała, że jej nie zaproszono. A Paweł Deresz na swoim facebookowym profilu napisał gorzko i ironicznie zarazem: „Spotkała mnie straszna kara. Nie zostałem zaproszony na premierę filmu »Smoleńsk«. Wykorzystam ten czas do ponownego obejrzenia filmu BBC o Smoleńsku, a jutro dowiem się o warszawskiej premierze od pani Dody, która ma być gościem honorowym pokazu”.\nBo dla pani Dody zaproszenie było. Sama wokalistka pochwaliła się nim, zamieszczając zdjęcie z zaproszeniem na Instagramie. Tym ruchem zresztą zniesmaczyła wielu swoich fanów, którzy zarzucili jej lizusostwo wobec, jak pisali, „oszołomów PiS”. Niektórzy przypominali jej różne wolty, jakie wykonywała, od „jazdy” na Kościół poprzez poparcie LGBT i wolnych konopi.\n- Więc teraz czas na zwrot w prawo? - kpili.\nPiosenkarka odpisała, że będzie chodzić, na co ma ochotę. „Komedią jest to, że nie potraficie uszanować innych niż wasze wyborów” - zakończyła. Na premierze jednak jej nie było.\nPo informacjach o tym, kogo zaproszono, a kogo nie, w internecie pojawiły się ostre głosy w stylu: - To jakaś psychoza. Tylko rodziny „poległych” mogły brać w tym udział, a rodziny tych, którzy zginęli, nie zostali zaproszeni...\nJednak, jak się okazało, to nie był ten właściwy klucz. Bo jednym z tych, którzy też zaproszenia nie dostali, był Janusz Walentynowicz, syn Anny Walentynowicz, który popiera ten rząd oraz Prawo i Sprawiedliwość. W rozmowie z „Dziennikiem Bałtyckim” przyznał, że filmu nie obejrzał.\n- Jest mi smutno z tego powodu, ale podchodzę do tego ze spokojem. Wszystkie rodziny, które straciły w Smoleńsku bliskich, powinny być zaproszone na tę premierę. To kwestia jakiejś przyzwoitości, taktu i traktowania wszystkich równo wobec tego, co się wydarzyło - powiedział.\nJego zdaniem, mogło dojść raczej do jakiegoś niedopatrzenia z zaproszeniami spowodowanego błędami organizacyjnymi.\nCzytaj również: Film „Smoleńsk”. Specjalny pokaz w trakcie Festiwalu Filmowego w Gdyni [ZDJĘCIA]\nDzieło ułomne, ale ważne\nRównież niewielu dziennikarzy mogło obejrzeć ten film na premierowym pokazie. Ale i tak pierwszym recenzentem okazał się Jarosław Kaczyński, który tuż po emisji filmu dla TVP Info ocenił, że jest to produkcja mówiąca prawdę o Smoleńsku. A potem zaprosił do kina każdego Polaka, który chce znać prawdę.\nInny recenzent, minister Antoni Macierewicz, odpytywany o wrażenia, ciepło wyznał, że film jest ważny, przejmujący i odzwierciedlający wiele trafnych hipotez.\nTę uroczystą i podniosłą atmosferę pokazu zakłócił jednak skandalik ze ścianką z napisem „Smoleńsk”, na której tle prezentowały się aktorki, i to nie tylko te występujące w filmie.\nTen ściankowy szał ciał z mizdrzeniem się i modowymi pozami na tle słowa „Smoleńsk” skomentował np. Marek Migalski, kiedyś związany z PiS. Napisał: „Szczyt nietaktu. Potem innych będą uczyć szacunku dla »poległych«”. Joanna Racewicz, żona oficera BOR, który zginął w Smoleńsku, też to pozowanie i uśmiechy skwitowała: „Zacytuję Poetę: »wszystko jest kwestią smaku«. A ja dodam: i przyzwoitości”.\nNajostrzej oceniła to lansowanie się Karolina Korwin-Piotrowska: „Postawili ściankę dla brukowców na premierze filmu o podobno największej polskiej tragedii narodowej. Kabaret będzie miał paliwo na najbliższe miesiące. Nikt by tego na trzeźwo nie wymyślił”.\nRecenzje filmowe również mocno się różniły. Prawicowi filmoznawcy i dziennikarze mniej pisali o artystycznej stronie filmu, a więcej o tej politycznej. Powtarzali, jak jednak ważny jest to film.\nFilmoznawca Grzegorz Wierzchołowski, współautor książki o katastrofie smoleńskiej pt. „Musieli zginąć”, na portalu Niezależna.pl napisał tak: „»Smoleńsk« jest filmem nierównym, chropowatym, momentami pozbawionym dramaturgicznego oddechu, ale jako całość zdecydowanie się broni”. Przyznał, że w „Smoleńsku” szwankuje dramaturgia, że np. parę fragmentów można by z powodzeniem wyciąć, jak okrzyk: „Ruskie zabiły Kaczora”, scenę łóżkową czy wymienianie ofiar seryjnego zabójcy.\nNa koniec stwierdził: „twórcom »Smoleńska« - producentowi, reżyserowi, scenarzystom, aktorom, ekipie - należą się brawa: za odwagę, wytrwałość odporność na ataki, których będą zresztą doświadczać na własnej skórze przez następne tygodnie. Zrealizowany przez nich obraz jest dziełem bardzo ułomnym (co zresztą w dużej mierze jest wynikiem okoliczności, w jakich powstawał), ale ważnym i prowokującym do dyskusji”.\nKatarzyna Janowska z kolei, szefowa działu kultury w Onecie, stwierdziła, że wbrew temu, co zapowiadał Antoni Krauze, ten film będzie interpretowany głównie politycznie.\nJej zdaniem, „Smoleńsk” nie zdaje egzaminu pod względem artystycznym. Zabrakło w nim prawdziwego ładunku emocji i artystycznych przeżyć. A odtwórczyni głównej roli Beata Fido - zawodzi.\nTen zawód grą Fido (aktorka wciela się w rolę dziennikarki prowadzącej własne śledztwo w sprawie tragedii smoleńskiej) powtarza się też w innych recenzjach.\nAktorka w swojej zawodowej karierze do tej pory przez duży ekran przewinęła się zaledwie kilka razy. Mówiono złośliwie, że wyspecjalizowała się w filmowych epizodach sióstr zakonnych, co powinno jej ułatwić pracę w „zakonie smoleńskim”. Grywała też w serialach i dorabiała jako urzędniczka w Polskim Instytucie Sztuki Filmowej, w tym samym, który nie przyznał „Smoleńskowi” dotacji. Tabloidowe media informowały, że prywatnie jest związana z Janem Marią Tomaszewskim, kuzynem Jarosława Kaczyńskiego.\nDla niej to więc pierwsza duża rola. I ten udział w „Smoleńsku” mógł się okazać zawodowo znaczący. Ale na razie z tych recenzji wynika, że może się okazać jedynie stygmatyzujący.\nMaciej Pawlicki, pytany kiedyś przez „Dziennik Bałtycki” - dlaczego do głównej roli wybrano aktorkę o mało znanej twarzy, odparł: - Kiedy Krystyna Janda grała w „Człowieku z marmuru” też miała nierozpoznawalną twarz.\nAntoni Krauze przypomina z kolei, że Beatę Fido zaprosił na zdjęcia próbne dzięki swojej żonie Joannie, która poznała aktorkę na festiwalu filmów krótkometrażowych w Krakowie. - W gronie przyjaciół opowiadała, że kompletuję właśnie obsadę „Smoleńska”. Beata wyraziła chęć zagrania u mnie. Podczas zdjęć próbnych ujęła mnie swoją odwagą i dynamicznością. Bez trudu kojarzyła mi się z dziennikarkami, które są w stanie zadać przed kamerą najtrudniejsze pytanie. Wypadała też wiarygodnie w sekwencji filmu, która dzieje się w Chicago. Zna tamte realia, świetnie mówi po angielsku. Takie detale są istotne - tłumaczy.\nNomen omen palec boży\nJedna rola jednak pogodziła zarówno recenzentów prawicowych, jak i tych mainstreamowych. Większość zgodnie oceniła, że Lech Łotocki zagrał udanie prezydenta Lecha Kaczyńskiego.\nReżyser Antoni Krauze mówi, że Ewa Dałkowska od początku była kandydatką do roli Marii Kaczyńskiej. - Znała osobiście panią prezydentową, wiedziałem, że świetnie zagra. To Ewa podpowiedziała mi, żebym pomyślał o zatrudnieniu Lecha Łotockiego. Gdy się do niego zwróciłem z propozycją zagrania w „Smoleńsku”, przypomniał mi, że przed ponad czterdziestoma laty brał udział w zdjęciach próbnych do mojego debiutu kinowego „Palec boży”. Przegrał je wtedy z Marianem Opanią [który odmówił Krauzemu zagrania prezydenta Kaczyńskiego - dop. aut.]. Powiedział mi, że dopiero po wyjściu z wytwórni zdał sobie sprawę, jak powinien zagrać. Pomyślałem, że może nasze ponowne spotkanie to nomen omen palec boży... Zaprosiłem go na spotkanie i dałem do zagrania scenę przemówienia Lecha Kaczyńskiego w Tbilisi. Był wyśmienity...\nW filmie grają też m.in. Redbad Klijnstra i Jerzy Zelnik. Obaj jednak wcielają się w postaci negatywne. Jak mówi Krauze, szukając odtwórców tych ról, chciał uniknąć oczywistości.\nChciałem, aby łajdaków grali aktorzy, którzy wzbudzają sympatię widzów.\nTuż przed premierą „Smoleńska” media obiegła wiadomość, że niektóre osoby zwróciły się do redaktora naczelnego serwisu Filmpolski.pl, który opublikował tzw. pełną „listę płac”, o wykreślenie swojego nazwiska, bo nie chcą być kojarzone z tą produkcją. Naczelny serwisu Jarosław Czembrowski nie podał jednak, o jakie nazwiska chodziło. Na pewno nie o te najważniejsze.\nW piątek, 9.09.2016 r. „Smoleńsk” wchodzi do kin. Z fasonem i z kilkuset kopiami.\nJeden z producentów filmowych (prosi o niepodawanie jednak nazwiska) przyznaje, że obraz może liczyć na ponad milion widzów. Bo pójdą nie tylko uczniowie, ale też wyznawcy „religii smoleńskiej” z lojalności i jej przeciwnicy - z ciekawości. Nie kryje jednak, że po ten temat, tak ważny i niezwykle wrażliwy, filmowcy powinni sięgać dopiero za kilkadziesiąt lat, kiedy emocje i skakanie sobie do gardeł już miną.\nReżyser i scenarzysta. Urodzony w 1940 roku w Warszawie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych i na wydziale reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej. Zadebiutował w 1969 roku filmem „Monidło”, a potem nakręcił jeszcze m.in. głośny „Palec boży” i „Prognozę pogody”. Po kilkunastoletniej przerwie wrócił triumfalnie do kina filmem „Czarny czwartek. Janek Wiśniewski padł”. O „Smoleńsku” mówi, że to film w jego karierze najważniejszy i najbardziej osobisty.\nCzytaj też: Premiera filmu "Smoleńsk". Jarosław Kaczyński: Mówi prawdę o katastrofie [ZDJĘCIA]\nfilm smoleńsk recenz...\nWaldan 10.09.2016 11:04:09\nW przeciwieństwie do wielu komentatorów wczoraj z rodziną obejrzałem film Smoleńsk i widzę, że niemiecka gazeta polskojęzyczna nadal manipuluje, przytaczając NIEPRAWDZIWE tezy, że TEN film skupia się na pokazaniu "Jak było naprawdę" w wersji Macierewicza, a przecież "wszystko jest zbadane i udowodnione". ZACHĘCAM do obejrzenia filmu - A. Krauze skupił się na tym, co można nazwać "Katastrofa POsmoleńska". Najważniejszą zaletą tego filmu jest przypomnienie z czym musieliśmy w III RP przez ostatnie 6 lat żyć. Zakłamanie i prostacką propagandę MENDIÓW , przemilczanie i manipulacja wszelkimi informacjami niezgodnymi z oficjalną wersją - znaną ze słynnego SMSu już w kilka minut po Katastrofie. Nie dziwi mnie teraz nagonka POlieznych żurnalistów - ten film jest LUSTREM w którym widać ich zakłamanie, obłudę i sprzeniewierzenie się misji zawodu Dziennikarza = dążeniu do PRAWDY! Czekam aż przejrzą się w nim pisujący w Dz.B - Szczepuła, Wojciechowska, Rozwadowski et consortes. Reżyser filmu optymistycznie zakładał, że znajdzie się w tym bagnie choć jeden, który, jak bohaterka filmu, zacznie wątpić - a takich do dziś NIE widać! -dalej, idą w zaparte! A przecież SIŁĄ tego filmu jest, że jak w soczewce SKUPIA wszystkie ważne PYTANIA i wątpliwości, przypomina zjawisko "seryjnego samobójcy", który POjawiał się zwykle w piątek wieczorem, aby sekcja mogła być dopiero w poniedziałek i uwiecznił dla potomnych najbardziej haniebną wyPOwiedz żurnalistki z zaprzyjaznionej TVN - Kolendy-Zaleskiej : " Prawda już została ustalona i żadne FAKTY jej nie zmienią!!! Film opowiada o upadku polskiego państwa, części klasy POlitycznej oraz - niemałej części zmanipulowanych przez łżemendia Polaków. I o ludzkiej tragedii oraz upokorzeniu Rodzin. Dla mnie ten film będzie jak, następna po pogrzebie Inki i Zagończyka operacja chirurgiczna na naszej świadomości i swoiste rekolekcje. Objawi - zwłaszcza tym, którzy w imię swego (nie) świętego sPOkoju wypierali ze świadomości wszelkie FAKTY niezgodne z oficjalną wersją - JAK byli MANIPULOWANI, JAK funkcjonują NAPRAWDĘ media polskojęzyczne i JAK niewiele maja wspólnego z Polskim Interesem Narodowym- a przecież mówi Pismo Tylko PRAWDA NAS WYZWOLI!\nRumcajs 10.09.2016 06:07:53\nTe , kmiocie , zapatrzony jesteś zapewne w wiekopomne dziel bolszewickiego ekranu typu Pancernik Potiomkin , jak hartowała się stal , itp "dzieła"\nkulawy dr. Joseph 09.09.2016 23:43:33\nDonald, nie "kompromisuj" się, i tak wszyscy wią że to ty się tu produkujesz, mimo tej ksywy! Moja szkoła, Herr T(f)usk, wiesz że "kłamstwo powtórzone PO stokroć staje się z czasem (zwłaszcza dla platfonsów) prawdą! Hiena Łamistrajka i TW Bolek są z ciebie dumni! ;-)\nwaliza 09.09.2016 19:56:55\nZa taką bezprawną emeryturę pewnie i ty byś się tak kompromitował !\nwielbiciel maciarenki 09.09.2016 17:43:23\nNie widzialem filmu - mam wyobrazenie jak gineli moi znajomi przyjaciele jak awantury pomiedzy Nami czynia Nas niegodnymi Ich Mienia i Dusz. Oczekuje ze Nowy Prezydent USA odtajni zapis rozmow z samolotu i wszystko. Targaja Wami odpoczywajcie w Raju w spokoju, Amen.\nHen 09.09.2016 17:22:54\nJarek -kiedy Smoleńsk 2?\nNo i niezapomniana chwila powitania w zaświatach- miło żeście w(s)padli!\nKinoman 09.09.2016 17:21:58\nwesoly kacap 09.09.2016 17:21:40\ndorastajac w traumie Dziadka mego zamordowanego przez kacapow. czekalem na Katyn ogladalem Go tylko raz juz nigdy wiecej. Teraz czuje sie jak na targach filmowych kto wiecej wycierpial mimo temu ze zginelo tam kilkoro mych Przyjaciol i sasiad Porzadny czlek Lech. Co wy robicie. Dokad zmierzacie. Odtajnijcie akta smierci - zamordowania Generala Sikorskiego kto pisal ten scenariusz Ja bym nawiazal. To jest sedno.\nKinoman 09.09.2016 17:20:50\nKinoman 09.09.2016 17:19:48\nPodpis 09.09.2016 15:14:08\nDla takiego pisowskiego gniota propagandowego nie należy mieć żadnej litości!\n/ oksza 09.09.2016 14:03:17\n"Jak się wszyscy sami pozabijali"...\nkinoman 09.09.2016 13:40:39\nna to g@wno nie pójdę\ntekla 09.09.2016 10:23:37\nJeszcze przed oficjalną premierą Krzywonos Henryka,naczelna intelektualistka III RP " wygłosiła" recenzję. Z niecierpliwością oczekujemy recenzji następnej gwiazdy, Barbary Szczepuły!


Lodovnia - lodziarnia w Poznaniu - ELLE Decoration\nLodovnia - lodziarnia w Poznaniu\nNiewielka lodziarnia stanęła właśnie w sercu poznańskiego Starego Browaru.\nLato to świetny czas na lody. Zimne smakołyki chłodzą i osładzają upalne dni. Dziś pokazujemy małą lodziarnię, która właśnie rozpoczęła działalność w Poznaniu. Szukajcie jej w Starym Browarze na Dziedzińcu Sztuki. A teraz kilka słów o samym budyneczku.\nZa projekt Lodovni odpowiada pracownia architektoniczna mode:lina™ (Paweł Garus, Jerzy Woźniak, Anna Kazecka). Lodziarnia mieści się w mobilnym kontenerze, a to co ją wyróżnia to przede wszystkim fasada pokryta białymi pachołkami drogowymi. Ich kształt to oczywiste nawiązanie do kształtu lodowego wafelka - rożka. Duże przeszklenia pozwalają zajrzeć do niewielkiego wnętrza lokalu i dodatkowo odbijają otaczającą architekturę.\nJak jest w środku? Projektanci wykorzystali modną ostatnio sklejkę, czerń oraz biel. Pojawia się także motyw trójkąta. Te podobnie jak kształty pachołków dodatkowo korespondują z literą V w logotypie lodziarni. Ze wzgledu na niewielką powierzchnię (35 metrów kwadratowych) w lokalu nie ma stolików. Jest za to kilka hokerów, dla tych z Was, którzy lodowe smakołyki wolą zajadać na siedząco.\nlody poznań architektura elle deco elle deco wnętrza elle deco architektura wnętrza komercyjne architekci lodziarnia mode lina Lodovnia Stary Browar\nMiętowa lodziarnia w Mielcu\nWnętrze dla miłośników pasteli i zimnych słodkości w wafelkach.\nNajpiękniejsze plaże z lotu ptaka


Automat jako opłacalny i opłacony zakup – Iccompanys\nProwadzę małą firmę zajmującą się sprzedażą internetową ubrań i ubranek dla dzieci. Choć praca w dużej mierze skupia się na pozyskiwaniu klientów jak i kompleksową obsługę klienta, wszyscy pracownicy muszą pracować w biurze. W ciągu ośmiogodzinnej pracy panuje przyjazna i przyjacielska atmosfera, która bardzo pomaga. Szczególnie lubię wspólne drugie śniadania oraz możliwość zaoferowania pracującym słodyczy z automatu do przekąsek.\nJaki automat wybrać, by się to opłacało?\nJako, że nigdy wcześniej nie kupowałam żadnego automatu, by zaopatrzyć się w opłacalny automat do przekąsek zasięgnęłam rady u społeczności internetowej. Miło się zdziwiłam, że tak wiele osób użyczyło mi bardzo szczerych rzetelnych rad co do firmy, z której najlepiej kupować automat, rodzaju przekąsek i możliwości sposobu płatności. Jako, że zatrudniam same kobiety zadbałam o słodycze fit i odpowiednimi popularnych batoników z obniżoną zawartością tłuszczy i cukru. Wiem, że dziewczyny dbają o linie i nie chcą dodatkowych kilogramów, który sprzyjają podczas wykonywania pracy siedzącej. Podczas wyboru samego automat zwróciłam uwagę na ilość energii, którą zużywa podczas całodobowego dnia pracy i wybrałam najekonomiczniejsze i najrozsądniejsze rozwiązanie. Chcę też w ten sposób zadbać o planetę. Dowiedziałam się, że dzięki wymiennym elementom można dowolnie ustawiać półki automatu i przez to zmieniać jego zawartość. Pozwala to na sezonowe wstawienie większej ilości wielolitrażowych napojów jak i dostosowanie automatu do zakupionych przekąsek o nie regularnych kształtach. Zainteresowałam się także automatami, które oferują możliwość płatności gotówką, bilonami, kartami płatniczymi a nawet kartami pracowniczymi. Poleciłam go moim znajomym, którzy mają o wiele większą firmę zatrudniającą wiele tysięcy osób. Wybrany przeze mnie automat vendingowy jest do tego bardzo solidnie zrobiony i ładny. Zależało mi na dobrym wykonaniu kolorowych naklejek w barwach firmy i obklejeniu go nimi. W ten sposób automat do przekąsek jest opłacalny jak i pasuje do wnętrza biura.\nCieszę się, że postawiłam na te nowoczesne rozwiązanie. Sama korzystam z automatu, szczególnie, gdy znajdują się w nim moje ulubione łakocie oraz kanapki. Do dopełnienia popołudniowego posiłku świetnie sprawdzają się zupki instant, które również można kupić w automacie w mojej firmie. Cieszę się też, że maszyna nie psuje się i póki co działa sprawnie. Wiele osób pochwala mój zakup i mówi, że wprowadziłam swoją działalność w dwudziesty pierwszy wiek.


Lekarz zespołu ratunkowego z Lidzbarka Warmińskiego stracił pracę po tym, jak odmówił udzielenia pomocy pacjentowi choremu psychicznie - Olsztyniak.pl\nLekarz zespołu ratunkowego z Lidzbarka Warmińskiego w trybie natychmiastowym stracił pracę po tym, jak odmówił udzielenia pomocy medycznej choremu psychicznie pacjentowi. Lekarz zabronił też udzielenia takiej pomocy towarzyszącym mu ratownikom medycznym.\nPatrol złożony z celnika i strażnika granicznego zauważył niemal zupełnie nagiego i zziębniętego mężczyznę. Ponieważ nie było z nim kontaktu słownego, patrol wezwał karetkę.\nLekarz, który przyjechał na miejsce, stwierdził, że mężczyzna jest pijany i odmówił udzielenia mu pomocy. Zabronił także wpuszczenia zziębniętego człowieka do karetki, co chcieli uczynić towarzyszący lekarzowi ratownicy medyczni.\nJak się wkrótce okazało, mężczyzna, do którego wezwano karetkę, był chory psychicznie. Z miejsca zdarzenia zabrała go żona. Poinformowana o incydencie dyrektor lidzbarskiego szpitala w trybie natychmiastowym rozwiązała z lekarzem karetki kontrakt. W relacji dyrektor szpitala wynika, że nie był to pierwszy przypadek odmowy udzielenia pomocy przez tego lekarza.\nPrevious Sześć lat więzienia dla Sebastiana L.\nNext Prezydent ogłosił jednodniową żałobę narodową\nKierowcy, który we wtorek w Ostródzie potrącił 19-latkę na przejściu dla pieszych, a potem uciekł z miejsca wypadku i spalił auto, zostały postawione zarzuty. Chodzi o spowodowanie wypadku i nieudzielenie


Sposoby oszczędzania na oświetleniu mieszkania\nzadbaj o swoje lokum\n17 stycznia 2017 budowa domów\nWysokie koszty energii elektrycznej zmuszają do szukania oszczędności w jej zużyciu. Dużą część rachunku za prąd należy do lamp używanych w naszym domu. W tej dziedzinie nadal mamy bardzo duże możliwości, aby zaoszczędzić. Przy wykorzystaniu najnowocześniejszych technologii i przemyślanemu układowi lamp da się zaoszczędzić nawet do sześćdziesięciu procent zużywanej energii. Wystarczy wymienić wszystkie żarówki na energooszczędne oraz w lampach punktowych założyć żarówki halogenowe. Halogeny i żarówki energooszczędne dają tyle samo światła co klasyczne żarowe, ale nie zużywają energii na wytwarzanie ciepła, tylko na oświetlenie. Koszt jednej żarówki energooszczędnej jest co prawda, nawet kilkukrotnie wyższy od normalnej ale niski koszt eksploatacji oraz większa wytrzymałość przekłada się na zyski w dłuższej perspektywie czasu. Żarówki energooszczędne o mocy 5 watów dają tyle samo światła co klasyczne o mocy 80 watów. Oszczędność widać na pierwszy rzut oka. Wymiana tylko jednej żarówki na energooszczędną, nie przyniesie pożądanego efektu, dlatego sugeruję się wymianę w całym domu dla lepszego i szybszego efektu. Zużyte żarówki energooszczędne można oddać do punktu przyjmowania, który jest w każdym sklepie sprzedającym takie żarówki. Większość sklepów wielkopowierzchniowych jak hipermarkety też je przyjmuje, dzięki czemu nie ma problemu dla środowiska z ich utylizacją.\nOdpowiednie oświetlenie w domu daje oszczędności\nWażne jest tempo\nKażdy, kto chce wybudować dom jednorodzinny ma do czynienia z podstawowym problemem. Chodzi oczywiście o źródło finansowania. Oczywiście w takim wypadku spora część osób zmuszona jest sięgnąć po wieloletnie kredyty mieszkaniowe. W temacie mamy do\nFirmy deweloperskie mogą swoim klientom zaoferować na prawdę wiele ciekawych inwestycji. Mamy tu do czynienia zarówno z inwestycjami budowlanymi takimi jak mieszkania w zabudowie wielorodzinnej różnego rodzaju, apartamenty dla najbogatszych klientów czy domy rodzinne wolnostojące,\nZanim rozpoczniemy inwestycję budowlaną, której celem jest wybudowanie własnego domu jednorodzinnego musimy załatwić szereg bardzo ważnych spraw. Przede wszystkim mamy tu do czynienia z sprawami finansowymi, prawnymi jak i logistycznymi. Przede wszystkim będziemy potrzebowali odpowiedniego\nBardzo często jesteśmy tak bardzo pogrążeni w aranżacji domowych wnętrz, że całkowicie zapominamy o tym, co się dzieje dokoła naszego mieszkania. A przecież wygląd naszego ogrodu, bardzo dużo mówi o właścicielach mieszkania. Skoro już posiadamy\nBez zmian w naszym życiu czujemy się nieswojo. Raz, na jakiś czas warto do naszego życia wprowadzić nieco zmian, które z pewnością pomogą nam czuć się w swoim otoczeniu o wiele bardziej komfortowo. Odnosi się\nAranżacje pokojów dziennych\nOświetlenie dla ogrodu\nCzy zenie ambra żurów – skuteczne sposoby\nKiedy farba nie chce dobrze trzymać się ściany\nOświetlenie podkreślające wystrój wnętrza\nOdpowiednie oświetlenie jako metoda na aranżację wnętrza\nMałe lampki zawsze na czasie\nNowe gonty bitumiczne\nRóżnorodność opraw oświetleniowych\nJakie farby do malowania wnętrz\nPomieszczenie na panele\nDom o bryle kubicznej\nKryteria doboru światła w domu ze względu na odpowiednie jego natężenie\nJaki styl podłogi\nJak uniknąć poprawek po remoncie domu\nPotężne światło żarówek\nJak poradzić sobie z ogrzewaniem?\nDo montażu Gontów\nKryteria doboru oświetlenia w domu\nFunkcjonalność światła oraz energooszczędność\nNocny koszmar a lampka\nLampa najprostszym oświetleniem\nO czym pomyśleć przed kopaniem fundamentów?\nAranżacja wnętrz dzięki odpowiedniemu oświetleniu\nRemont dachu – z zezwoleniem czy bez\nBudowa w systemie kanadyjskim\nFunkcjonalne oświetlenie pomieszczeń\nNajlepsze oświetlenie kuchenne\nNastrojowe oświetlenie mieszkania\nBudowa domu w lesie\nMagia otwartego ognia w dekoracyjnych świecach\nRodzaje oświetleń wokół domu\nZlecenie wszystkiego podwykonawcom\nW jaki sposób przerobić strych na pomieszczenia mieszkalne\nA może by tak świece?\nRozsądne spełnianie marzeń\nGustowny diamentowy żyrandol\nSystem oświetlenia połączony z bezpieczeństwem\nŁatwo, szybko i na długo – postaw na obmurówki\nCiekawe oświetlenie łazienki\nDobór oświetlenia w jadalni\nOkna na ciepło\nDom to nasza inwestycja, warto o niego dbać\nAtrakcyjność współczesnego oświetlenia\nTradycyjna budowa domu a prefabrykacja\nDobre oświetlenie korzystnie wpływa na nasz nastrój\nStylowa lampa jako zwiększenie elegancji\nEnergooszczędne oświetlenia naszego domu\nDojazd do działek budowlanych\nDworki stare a nowoczesne\nSamodzielny remont domu może być dobrym pomysłem\nDobre oświetlenie w pokoju dziecięcym\nCzy opłaca się instalować panele słoneczne\nOświetlenie miejsc zabytkowych\nInteligentne sterowanie LED\nDom ze strychem czy bez\nModa na domy z gliny\nProjekt domu gotowy lub indywidualny\nWartość domu pasywnego\nOświetlenie ogrodu przed domem\nOświetlenie w konstrukcjach podsufitowych\nPlanowanie okien a temperatura\nJak często czyścic żarówki?\nWnętrze dobrze oświetlone może być wyjątkowe\nJak zmniejszyć pomieszczenia w starej kamienicy\nKupno materiałów budowlanych\nDopasowanie mocy oświetlenia do aranżacji\nMalowanie sufitu – co jest istotne\nWykorzystanie kinkietów do oświetlenia pomieszczeń\nRemont łazienki a zabudowa wanny\nEkologiczne rozwiązania dla przyszłych pokoleń\nModne oświetlenie sufitowe czyli światełka LED\nNie bądź pasywny – zapobiegaj marnowaniu energii!\nGdzie umieścić żyrandol w pokoju dziennym?\nDołączenie lampki do laptopa\nZielony nawóz jako element dekoracyjny\nRemont sufitów w starych kamienicach\nTermomur pomysłem na energooszczędny dom\nOświetlenie włączające się na dźwięk\nRemont domu i wymiana okien\nDowiedz się więcej o firmie remontowej\nRemont domu bywa czasem koniecznością\nDobroczynne oddziaływanie lamp solnych\nBudując myślmy o ochronie środowiska\nJak ocieplić budynek z zewnątrz\nOdpowiednie przygotowanie do budowy\nTrzy rodzaje oświetlenia\nSposoby na wykończenie elewacji\nŚwiatło dopasowane do wnętrza i kieszeni właściciela\nCzy gruntować ściany przed malowaniem\nCiekawe oświetlenie kuchni\nŚwiatło daje ciepło\nGdy na ścianach zbiera się wilgoć\nMałe lampki w ogrodzie\nAntyki i lampy stylizowane, jako metoda na oświetlenie wytwornych wnętrz\nRola oświetlenia w życiu codziennym\nProblem oświetlenia na trasie\nModa na ekologiczny dom\nRyzyko wstawiania kominka\nOświetlenie dla każdego\nDom to skarbonka bez dna i wciąż wymaga remontów\nOdpowiednie oświetlenie w łazience\nDrewniane elementy z kawałków\nPłyta czy fundament?\nJakie wybrać oświetlenie do kuchni\nZnaczenie oświetlenia w mieszkaniu\nTerapeutyczne oświetlenie w domu\nZasady prawidłowego oświetlenia domu\nWybór oświetlenia przez projektanta wnętrz\nOdpowiednia żarówka jako sposób na oszczędności\nZapewniają kolorowe okna\nEnergooszczędność w pełnym tego słowa znaczeniu\nRodzaje lampek biurowych w zależności od zastosowania\nUlice pełne stylowych lamp\nWłaściwe światło ważne jest nie tylko w sztuce\nKomin trwały i z pomysłem\nZalety domów ekologicznych\nOdpowiednie ograniczanie wydatków\nRodzaje lamp sufitowych ich zastosowanie\nOdpowiednie i stylowe oświetlenie łazienki\nPodział rynku nieruchomości mieszkalnych\nOświetlenie schodów przy pomocy taśmy LED\nŚwiatłowody – ozdobne oświetlenie\nŻarówki energooszczędne dziś\nKolektory solarne prosto na Twój dach\nJak właściwie oświetlić pokój dzienny\nKolor oświetlenia, a temperatura barwowa\nLampka a biurka ucznia\nNaklejki fluorescencyjnie na ścianie\nBudownictwo energooszczędne nadal mało popularne w Polsce\nFunkcjonalne i estetyczne oświetlenie jadalni\nCzekanie na właściwy moment\nInstalacja elektryczna podstawą bezpiecznego oświetlenia\nZnajdź czas na remont swojego domu\nOświetlenia na potrzeby łazienkowe\nGra świateł a randka\nSidingi, szalówki… – suche elewacje\nZapalenie światła pod wpływem ruchu\nOświetlenie schodów za pomocą światłowodu\nŚwiatła na zdjęciach satelitarnych\nWielki powrót tradycyjnej lampki nocnej\nJak oszczędzać oświetleniem?\nProfesjonalna dekoracja wnętrz\nOświetlenie jak marzenie\nJak wybrać solidną firmę remontową\nWalka z komarami, czyli o lampach owadobójczych\nŻarówki LED coraz modniejsze\nOświetlenia XXI Wieku\nAranżacja domu jednorodzinnego\nCzy na adaptację poddasza jest potrzebne zezwolenie\nZabezpieczenie wysokich mebli\nOświetlenie w fazie projektowania domu\nUdekoruj swoje pokoje światłem\nSamo ogrzewający się dom\nSzum w instalacji c.o.\nNowa technologia budownictwa termomur\nWybór dwukolorowych okien\nJakie okna warto zamontować remontując mieszkanie\nSztuczne oświetlenie od lat\nZmiana nastroju w sypialni za pomocą światła\nJakie wykładziny na podłogę z ogrzewaniem elektrycznym?\nFirma remontowa to sposób na biznes\nOprawy oświetleniowe na zewnątrz\nDystrybutor gorącej wody\nJak sprawnie wymienić fugi w łazience\nProjektowanie idealnego domu\nŚwiatło na korytarzu\nPotrzeba miejskiego oświetlenia\nJak wyliczyć koszt budowy domu?\nŚwiatło naturalne czy sztuczne? Przy którym praca jest wykonywana najefektywniej?\nGdy tapeta nie chce się przyklejać\nOświetlenie kluczem dobrej fotografii\nOświetlenie dla samochodów\nGruntowny remont starej kamienicy\nNa stare ściany – gładź gipsowa czy płyty kartonowo-gipsowe\nIzolacja dachu, okien i drzwi\nRealizowanie wieloletnich planów\nDom zbudowany na bazie szkieletu\nRóżne rodzaje światła w naszym domu\nNie bądź wandalem – podczepiaj się z głową\nZmiana starej glazury na nową\nDom z tarasem czy bez\nAbażur a wnętrze pokoju\nOświetlamy dekorując i akcentując\nStrategiczne punkty do oświetlenia w domu\nWybierając kolor okien


Waszyngton zwiększa obecność wojskową w Australii | Niezależna\nWaszyngton zwiększa obecność wojskową w…\nObronność / WIADOMOŚĆ / 26.03.2018, godz. 11:25\nWaszyngton zwiększa obecność wojskową w Australii\nPod koniec tego miesiąca do Australii trafi 1 587 wojskowych Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych (USMC), wraz z sześcioma bateriami haubic ultralekkich M777 kal. 155 mm i ośmioma zmiennopłatami Bell-Boeing V-22 Osprey. Będzie to już siódma, a zarazem największa zmiana w ramach Rotacyjnych Sił Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych MRF-D stacjonujących w Darwin (Marine Rotational Force–Darwin) - informuje australijski resort obrony.\nMinister obrony Australii Marise Payne przyjęła z radością informację o zwiększeniu liczby marinsów, którzy będą stacjonować w bazie wojskowej Darwin w ramach inicjatywy rozmieszczenia wojsk Stanów Zjednoczonych (the United States Force Posture Initiatives). - Działania te wzmocnią możliwości Australii oraz Stanów Zjednoczonych we współpracy ze sobą jak i z regionalnymi sojusznikami, co przyczynić się ma do osiągnięcia bezpieczeństwa regionalnego -powiedziała szefowa resortu obrony Australii .\nOd 2012 roku kontyngent sił korpusu piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych MRF-D stopniowo powiększa swoją liczebność oraz nasycenie sprzętem wojskowym. W czasie sześciomiesięcznej zmiany, która zakończy się w październiku 2018 roku, marines z MRF-D wziąć mają udział, wespół z Siłami Zbrojnymi Australii (AFD), w 15 manewrach wojskowych, w które zaangażowani będą także żołnierze z Japonii, Malezji, Filipin, Tajlandii oraz Singapuru.\nJak zauważa szefowa resortu obrony Australii, w czasie ćwiczeń zaangażowane mają być śmigłowce szturmowe AH-1W Super Cobra helicopters, UH-1Y Venom, myśliwce wielozadaniowe F/A-18 Hornet oraz samoloty transportowe MC-130 Hercules.\nSiły Zbrojne Australii poza współpracą z USMC odbyć mają również ćwiczenia z Siłami Powietrznymi Stanów Zjednoczonych w ramach inicjatywy Enhanced Air Cooperation (EAC). Działania te obejmują ewakuację medyczną, tankowanie w powietrzu oraz zdolności bojowe.


Kulisy awansów naukowych - Ależ tak! Komentarz na marginesie tego, co się teraz dzieje\n12 12.2015 18:02\nPodobne numery w mikroskali przeżyłam w swoim miejscu pracy. Też autokratyzm, choć pozorna demokracja. Dyrektorka dzwoniła do "wyborców", żeby "się skonsultować", a naprawdę ustawić przyszłe głosowanie. Też nie wolno nic wynieść do "obcych", czyli na radę wydziału, nie wolno mówić, co się naprawdę dzieje, bo "wyrobimy sobie złą opinię". Ci, co wynoszą na zewnątrz, to są właśnie "najgorszego sortu". Ktoś cytat z rady instytutu przepisał na komputerze i wywiesił na drzwiach gabinetu. - Komentarze? "Zdrada tajemnic rady instytutu przed studentami". Niby studenci wchodzili w skład rady instytutu, ale zapewne skutecznie im "odradzano" faktyczne uczestnictwo.\nDzisiejszy ciąg dalszy:\nNatychmiast pojawili się etatowi "minusiarze " mego blogu i już kilka minusów mam. Wobec tego dodam jeszcze jedną zbieżność, która udowadnia powyższą tezę.\nNad moim zatrudnieniem na Radzie Instytutu Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego dyskusji żadnej nie było, nic - milczenie.... Mimo że w ciągu paru poprzednich miesięcy ta sama Rada przegłosowała pozytywnie: 1) wniosek o mianowanie mnie profesorem tytularnym, 2) wniosek o nagrodzenie mojej książki "Historia literatury czeskiej" nagrodą ministerialną za wybitne osiągnięcie naukowe (I TO WSZYSTKO WYSZŁO), tym razem wyniki głosowania nad moim zatrudnieniem są następujące: 10 osób przeciw, 3 osoby za, 7 osób się wstrzymało.\nZ przyczyn obiektywnych w ogóle nie głosowały 2 osoby: ja (jako zainteresowana), prof. Lipowski (usprawiedliwiał się, był wtedy w Brnie).\nTych siedem osób wstrzymujących się od głosowania (plus dwie niegłosujące formalnie) można przyrównać do grupy tych Polaków, którzy NIE POSZLI WCALE NA WYBORY w październiku 2015. Nawet proporcje liczbowe mniej więcej się zgadzają. A brak dyskusji otwartej? Czy to nie dowód, że propaganda była transmitowana inną drogą?\nTaki właśnie mamy klimat


Fresh Market 2019 - Sad24.pl\nNa sprzedaż gospodarstwo sadownicze o powierzchni 180 hektarów\nStrona główna Aktualności Fresh Market 2019\nFres Market 2019\nFresh Marekt Award\n3 października br. w Mazurkas Conference Center w Ożarowie Mazowieckim odbyła się XII edycja konferencji Fresh Market – doroczne spotkanie dostawców owoców, warzyw i kwiatów z kupcami z sieci handlowych.\nW ciągu jednego dnia w jednym miejscu spotykają się przedstawiciele największych sieci handlowych z Polski z producentami i dystrybutorami – to doskonała okazja osobistego spotkania się nawiązania współpracy z przedstawicielami największych sieci handlowych z Polski i zagranicy.\nPodczas Konferencji doniesienia nt. „Polskiego rynku owoców i warzyw –najważniejsze fakty. Prognozy dla rynku owoców i warzyw na najbliższy sezon” – przedstawił Marek Słowiński, redaktor portalu fresh-market.pl.\nNatomiast podczas dwóch paneli dyskusyjnych, zaproszeni goście mówili o zmianach w handlu owocami i warzywami. Pierwszy z paneli poświęcony był rynkowi krajowemu. Wzięli w nim udział: Janusz Byliński, prezes Warszawskiego Rolno-Spożywczego Rynku Hurtowego Bronisze; Mirosław Łuska, prezes Zrzeszenia Producentów Papryki Rzeczypospolitej Polskiej; Mirosław Maliszewski, prezes Związku Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej; Wojciech Nowacki, prezes Stowarzyszenia Polski Ziemniak; Witold Boguta, prezes Krajowego Związku Producentów Owoców i Warzyw. Natomiast drugi z paneli dotyczył stanu i perspektyw eksportu polskich owoców i warzyw po pięciu latach od wprowadzenia przez Rosję embarga. W panelu tym uczestniczyli Arkadiusz Gaik, prezes Stowarzyszenia Polskich Dystrybutorów “Unia Owocowa”; Janusz Andziak, prezes Stowarzyszenia Plantatorów Truskawki; Ireneusz Komorowski, prezes Stowarzyszenia Plantatorów Borówki Amerykańskiej; Marek Słowiński, redaktor naczelny fresh-market.pl; Paweł Myziak, Zrzeszenie Producentów Papryki.\nNa sprzedaż gospodarstwo sadownicze o powierzchni 180 hektarów 28 października 2020


Wysłany: Nie 14:42, 16 Paź 2011 Temat postu:\nTak, jest 19go, już w piątek jadę odebrać z empiku\nWysłany: Nie 17:07, 16 Paź 2011 Temat postu:\nco?! Oni mnie wszyscy zabiją tym przekładaniem premier Trudno, jadę za tydzień, bądź też dwa. Ale jak znowu nie będzie, to nie wiem...\nWysłany: Pon 19:11, 24 Paź 2011 Temat postu:\nKupił już ktoś? Albo widział w empiku? Bo zastanawiam się, czy jest w twardej okładce, czy w miękkiej?\nWysłany: Pon 19:16, 24 Paź 2011 Temat postu:\n^^Rosemary, jest w miękkiej, widziałam w Empiku\nI okładka świetnie wygląda na żywo!\nWysłany: Pon 20:53, 24 Paź 2011 Temat postu:\nJa już kupiłam, jak skończę zaczęte książki to się za nią biorę Zgadzam się, na żywo jest piękna\nWysłany: Pon 23:15, 24 Paź 2011 Temat postu:\nWłaśnie skończyłam wręcza wchłonęłam\nTa seria jest świetna, taka szkoda, że tak szybko się ją czyta ... rzadko się zdarza taka przyjemna lektura: super narracja, zagmatwana fabuła, ciekawe postacie ... tylko te zakończenia w takim momencie :/ ehhh jak tu teraz wytrzymać do wiosny ?\nWysłany: Wto 7:04, 25 Paź 2011 Temat postu:\nZgodzę się z MUlką. Drugi tom jest świetny. Ech i ta okładka. Oprawy trylogii czasu są jednymi z najładniejszych. Książka świetna pomimo dwóch minusów:\n-Jest za krótka\n-Kończy się w ciekawym momencie\nA poza wyżej wymienionymi już żadnych wad nie widzę\nWysłany: Wto 15:57, 25 Paź 2011 Temat postu:\nFaktycznie, książka jest przednia Jeśli chodzi o zakończenie, to i mnie ono ubodło; w pierwszym momencie pomyślałam tylko "co to ma być?".\nMuszę się też zgodzić, że choć tomy tej serii są całkiem grube, jakoś mało treści przekazują. Ale może tylko mi się tak wydaje, bo szybko poszło mi ich czytanie.\nWysłany: Wto 16:10, 25 Paź 2011 Temat postu:\nrzeczywiście czcionka jest lekko rozbiegana, ale to że wydaje się krótka, to w większości kwestia tego, ze strasznie wciąga ciężko ją odłożyć na półkę...\nktoś próbował coś z tymi literkami na końcu? bo nie wiem czy szyfr ma sens po tłumaczeniu\nps: okej zerknęłam chyba nie ma to sensu\nOstatnio zmieniony przez MUlka dnia Wto 16:21, 25 Paź 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 19:41, 25 Paź 2011 Temat postu:\nJak dla mnie książka naprawdę, naprawdę dobra, choć, ciągle tylko zostawia nowe pytania.\nAle zdecydowanie za krótka. Albo, nie krótka, ale mało przekazująca. Choć uwielbiam motyw z soiree i pijaną Gwen. A Gideon doprowadził mnie do szału tym wyznaniem po spotkaniu u Lorda... ale to przed epilogiem ( który czytałam jakieś 2 g. później po skończeniu ost. rozdziału ( musiałam iść na zajęcia! ;< ) Później epilog... wynagrodził mi to, szczerze mówiąc... ; D\nA numerki z tylu nadal pozostają dla mnie tajemnicą, nieważne , jakie sposoby stosuję. ; <\nJak ktoś wpadnie, to niech napisze.\nWysłany: Czw 18:44, 27 Paź 2011 Temat postu:\nO matko, nie wierzę, piszę tu pierwszy raz od... w zasadzie od półtora miesiąca, ale cały czas mam wrażenie, że minęły wieki od mojego ostatniego posta tu! ;o\nMnie się akurat bardziej podoba okładka drugiej części niż pierwszej, a wynika to z mojej miłości do niebieskiego <3 a pawie pióro jest sympatycznie wplecione w kompozycję Najlepsza oczywiście ostatnia i już nie mogę się doczekać przyszłego roku.\nPoszłam do empika, zobaczyłam, kupiłam, wróciłam. Z premedytacją olałam wszystkie lekcje na następny dzień i czytałam bez przerwy. Skończyłam w niecałe 4 godziny (nie polecam jeśli ktoś ma dużo roboty, na prawdę, trudno się oderwać i zmusić do zrobienia tego, co powinno się robić) i pierwsze co pomyślałam po przewróceniu ostatniej strony to: 'I że to niby już koniec jest?". Autorka zaserwowała nam kolejną porcję tajemnic, a nie wyjaśniła prawie niczego. Automatycznie poprzeczka dla trzeciej części sporo się podwyższyła, oczekuję dużej ilości akcji, wyjaśnień i więcej stron(!)(albo mniejszej czcionki).\nTak generalnie, ogólnie i w skrócie to wydaje mi się, że to wszystko dzieje się za szybko. Akcja Błękitu szafiru rozgrywa się w parę dni, przez co książka traci na 'wiarygodności' (pomijając podróże w czasie).\nWysłany: Wto 16:15, 01 Lis 2011 Temat postu: Kod liczbowy\nNa koncu ksiazki blekit szafiru jest kod ktos kto przeczytal ksiazke bedzie wiedzial o co chodzi : 151 13 3 1 62 13 5 1 23 29 1 2 313 6 8 1 117 25 5 3 113 7 8 4 326 3 1 3 123 12 4 3 329 3 2 4 359 15 4 4 czy ktoś potrafi rozbroić ten kod ? jestem straaasznie ciekawa czy on cos oznacza, probowalam go rozszyfrowac ale nic z tego nie wyszlo. Z gory dziekuje\nOstatnio zmieniony przez vaniglia dnia Wto 16:44, 01 Lis 2011, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Śro 8:14, 02 Lis 2011 Temat postu:\nJa też nie mogę tego kodu rozgryźć\nKsiążka naprawdę świetna, choć dziwi mnie to, że ciągnie się ona zaledwie przez kilka dni ;p SPOILERNie podoba mi się to, że Gideon wyznał Gwen miłość po tygodniu znajomości, takie to trochę nierealne.\nZ niecierpliwością czekam na następną część - ma być na wiosnę 2012 - wie ktoś, kiedy dokładnie? I czy to aby na pewno będzie trylogia? Bo pierwsze książki zostawiły wiele tajemnic, nie wiem czy autorce uda się je wszystkie rozgryźć w jednej części. Może być tak jak z Darami Anioła i Szeptem - że zdecyduje się dopisać kolejne części.\nWysłany: Sob 12:01, 05 Lis 2011 Temat postu:\ndokladnej daty nie znam, ale pewnie bedzie tak jak z druga czescia jakos na przelomie pazdziernika. Mam nadzieje ze to nie bedzie trylogia bo zakochalam sie w tej ksiazce jest naprawde swietna. Z tych ksiazek ktore przeczytalam w tej tematyce (a przeczytalam ponad setke) ta ksiazka byla najlepsza i co dziwne pierwszy raz spotyka mnie takie cos ze II cz podobala mi sie bardziej od I ktora tez byla zawodowa i wydaje mi sie ze III bedzie najlepsza na swiecie\nOstatnio zmieniony przez vaniglia dnia Sob 12:03, 05 Lis 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 13:12, 06 Lis 2011 Temat postu:\nPowiem tylko trzy słowa: Chcę następną część.!\nCzerwień Rubinu była niesamowita. Za to Błękit Szafiru jest o niebo lepszy.\nNa początku pierwszych rozdziałów myślałam, że będzie nudno, bo nie będzie na razie podróżować w czasie, prócz koniecznych elapsji, które są nudne. Ale się myliłam. Oo, i to jak.! Gideon był strasznie humorzasty. To znaczy, raz ją całował i mówił jaka ona to cudowna, a potem na drugi dzień chłodno na nią spoglądał i się nią nie interesował. Wkurzało mnie to, jak i Gwendolyn.\nXemerius był uroczy. Fajnie, że bawił się w szpiega dla Leslie i Gwen. Mały słodziak.\nKiedy za kilka dni Diament wraz z Rubinem mieli się przenieść w czasie na souiree (czy jakoś tak), strasznie byłam zniecierpliwiona. W końcu doczekałam się tej ''zarąbistej imprezy"(jak to powiedziała Gwen ), na której na prawdę było zarąbiście. Zabawne towarzystwo i dobry humor nie opuszczał ani na chwilę naszej podróżniczki w czasie, nawet kiedy rozmawiała z hrabiom de Villiers'em, który w jej przyszłości, a w jego przeszłości wyjawi/ł straszną prawdę dotyczącą Gideona oraz niej.\nPo drugiej rozmowie w życiu Gwen z hrabiom, znienawidziłam Gideona i tego co on jej zrobił. Jak tak można.?spojliś:Żeby rozkochać w sobie dziewczynę, tylko po to, aby nią manipulować.!? koniec.\nOgólnie mówiąc, książka była fantastyczna. Zagadki, niektóre rozwinięte, inne jeszcze zagłębione w tajemnicy sprawiają, że masz ochotę na więcej odpowiedzi, które mogą cię przerazić jak i napełnić satysfakcją, że wreszcie wiesz, o co chodziło. Po szczerej i zdradzieckiej odpowiedzi Gideona(okropny dupek.!) na smutne pytanie Gwendolyn, chcę jak najszybciej dorwać Zieleń Szmaragdu. Nie wiem, czy wytrzymam do wiosny. Strasznie długo. A czy polecam.? TAK. Jak najbardziej.! Ocena: 10/10.\nOstatnio zmieniony przez tombraiderka009 dnia Nie 13:15, 06 Lis 2011, w całości zmieniany 2 razy\nWszyscy się tak zachywcają, i naprawdę chciałabym dołączyć do tego grona, ale kurde utknęłam na 60 stronie, i nie mogę się zabrać za czytanie dalej...\nNie że mi się nie podoba czy coś, ale mam jakąś blokadę . Może zbyt chce przeczytać ? Wszystko przez Wasz entuzjazm !\nCzytałam Wasze recenzje i wrażenia, które obfitowały w same zachwyty i pochwały, i jeszcze mocniej chciałam wreszcie dorwać "Błękit szafiru" w swoje ręce. Gdy wreszcie zaczęłam czytać jakoś nie mogłam się wciągnąć i zachodziłam w głowę, dlaczego tak wychwalacie tę część. A potem już wiedziałam!\nTa książka jest boska, boska, mogłabym od razu przeczytać ją jeszcze raz Co prawda początek może nie jest tak zachwycający jak reszta, ale to tylko początek. Dlatego Zuz@, zachęcam Cię z całego serca, spróbuj przemóc swoją blokadę, bo jestem pewna, że "Błękit..." Cię oczaruje\nZakochałam się w tej części w Gideonie, poważnie <3 Zwłaszcza ten epilog, ach to było cudowne. Co prawda mam kilka zastrzeżeń do jego zachowania, ale całokształt zdecydowanie jest na plus. Nie mogę się doczekać kolejnej części, naprawdę ciężko będzie wytrzymać całą zimę. Ostatnie kilkadziesiąt stron to olbrzymia dawka emocji, raz byłam w euforii, żeby za chwilę wpaść w rozpacz, zupełnie jak Gwendolyn Świetne.\nStarałam się rozwiązać kod, chwilami już byłam pewna, że mi coś wyjdzie, ale niestety. Chyba jednak musimy poczekać na "Zieleń...". Póki co polecam i pewnie jeszcze nie raz zajrzę do książki, żeby przeczytać ulubione fragmenty.\nWysłany: Nie 14:09, 18 Gru 2011 Temat postu:\nWięc teraz i ja dołączam do rozanielonych czytelniczek "Błękitu szafiru" Od wczoraj nie ma chyba minuty żebym o nim nie pomyślała. Zgadzam się z poprzedniczkami, początek też wydawał mi się trochę gorszy, ale później OJEJU! Mam jak po skończeniu HP, człowiekowi nie chce się żyć w tym nudnym świecie po przeczytaniu czegoś takiego!\nOprócz tego że książka jest świetnie napisana, cała intryga trzyma w napięciu, wszystko jest od początku do końca przemyślane i oprócz wielu innych walorów, jedną z głównych zalet tej książki jest humor. "Błękit szafiru" trafia właśnie do szacownego grona najzabawniejszych przeczytanych przeze mnie książek. Bo albo ja dostałam wczoraj głupawki, albo ta książka jest genialna. No bo proszę was, myślałam że umrę po tekście ducha Jamesa: "A cóż to takiego? Psik, psik kocie!" O ja nie mogę, dalej nie mogę się z tego przestać śmiać, hahaha Kocham wprost autorkę za jej poczucie humoru które przelała do książki. Uosobieniem jego jest Gwendolyn i Xemerius. Gwen jako główną bohaterkę uwielbiam, rzadko się zdarza żebym była z którąś z nich (głównych bohaterek) zgodna w takim stopniu jak z Gwen. Co do naszego gargulca Xemeriusa, ze wstydem muszę przyznać, że pierwsze z nim spotkanie napełniło mnie tylko masą obaw, że będzie we wszystkim przeszkadzał i stanie się takim irytującym utrapieniem. Nic bardziej mylnego! Ta postać w trakcie czytania stała się jedną z moich ulubionych. Te jego wywody o stogu siana po prostu zabijały mnie śmiechem. Kocham jego tekst: "Myślę, że nie powinnaś była iść z nim na siano. Teraz myśli, że jesteś łatwa i już nie będzie się starał."\nPodsumowując Xemerius jest boski, był moment kiedy lubiłam go znacznie bardziej niż Gideona.\nNo właśnie, co do tego chłopca... chwilami go wprost nienawidziłam, niech się wypcha z tą Charlottą i da Gwen w końcu spokój. Naprawdę, gościu, jesteś beznadziejny, nawet przy takim gargulcu możesz tylko spadać na drzewo.\nNoooo, ale potem były te momenty, jak to określała Gwendolyn, "ach", "mmm" i "jeszcze" i jak już mówiłam, trzymam cały czas z Gwen, więc czułam za każdym razem to co ona, albo się zachwycałam albo go nie cierpiałam...\nAle po kilku końcowych scenach z książki... co się nie będzie działo jestem cała z nim, i naprawdę pokładam w nim teraz wielkie nadzieje.\nCo do ostatniej sceny, tej kiedy Paul rozmawiał z Gideonem.. Liczę że to "tak" Gideona było prawdziwe i po przeczytaniu tych lisów od Alastaira coś go ruszy i przejdzie na właściwą stronę i będzie bronił Gwendolyn do upadłego W związku z tą ostatnią sceną przyszło mi do głowy, że tą belką w przeszłości sam siebie walnie Bo jeśli już coś zaczną knuć z Gwen, to unieszkodliwienie dawnego siebie może będzie mu potrzebne.\nNiemal od samego początku "Czerwieni rubinu" otuchy dodaje mi ta scena kiedy Gwen w szkole zobaczyła siebie z przeszłości. Jeśli ma ona niedługo pojawić się na balu u Jamesa, to wynika że ta scena właśnie tam się pojawi, czyli wszystko musi pójść dobrze z G. i G. jako parą\nŻe Lucy i Paul są rodzicami Gwen po tej części jest jeszcze bardziej oczywiste, więc nawet na ten temat się nie będę rozwodzić. Ciekawa jestem tylko jak to wyjdzie na jaw. Germain najwyraźniej też ma takie podejrzenia, a nawet pewność, ciekawe co on tam knuje\nWidzę że tego kodu nikt z was nie rozwiązał. Masakrycznie jestem ciekawa co ma tam wyjść, tak samo jak to co nie zdążył wyjawić Lucas Montrose kiedy Gwen znikała do przyszłości.\nChyba na nic teraz tak nie czekam jak na "Zieleń szmaragdu". Tylko żebym po premierze nie musiała się czegoś uczyć, bo inaczej wszystko zawalę!\nI jeszcze coś co znalazłam:\n-piosenka Leslie na nieszczęśliwą miłość:\n-i piosenka Gwen z soiree:\nWysłany: Nie 15:44, 18 Gru 2011 Temat postu:\nAgnnes fajna teoria z tą "belką" ... mam nadzieję, że w ostatnim tomie chłopak zacznie szaleć ...\nCo do kodu w polskim przekładzie nie może on mieć sensu bo cyferki są identyko jak te z oryginału (nie został przełożony), ale pogrzebałam i wiem co znaczy dla ciekawych, haslem jest\nWysłany: Nie 16:03, 18 Gru 2011 Temat postu:\nHm, hm, więc to oznacza, że\npierwszy, skradziony przez Lucy i Paula chronograf cały czas znajduje się w domu Gwen? No, nieźle. Jak chciałabym mieć już w rękach trzecią część\nAgnnes, co do Twojej teorii o "belce" to jest bardzo prawdopodobna, wcześniej o tym nie pomyślałam, ale teraz wydaje się to możliwe. I z niecierpliwością czekam na scenę, w której Gwendolyn "odwraca uwagę" Gideona na pojawienie się siebie samej i dlaczego musiała ją odwrócić. Hm\nWysłany: Nie 16:24, 18 Gru 2011 Temat postu:\nEj, jak tak zachwalacie to może i ja przeczytam Czerwień mi się podobała, ale szału nie było- trochę akcji, krótka treść i taka prowadzona jakby po łebkach ... Ale lubię zabawne książki, więc chyba sobie zasponsoruje na święta\nWysłany: Pon 11:37, 19 Gru 2011 Temat postu:\nMulka, jak fajnie że to znalazłaś.\nW tych czasach przeszłych Lucy i Paul zawsze pojawiają się jako młodzi, czyli tak pewnie gdzieś niedługo po narodzinach Gwen, teraz niby powinni zbliżać się do 40, a w takim wieku jeszcze nigdy ich nie widziałam, czyli pewnie wszystko skończyło się (albo oni zakończyli swój udział) jak jeszcze byli młodzi, czyli jak teraźniejsza Gwen była mała, czyli jakieś 16 lat temu (pomieszane to ), podejrzewam więc, że gdy akcja się skończyła Lucy czy tam Paul oddali ten chronograf jakoś do domu Gwen, żeby w razie czego później przydał im (G&G) się do dokończenia misji bez kontroli strażników. Tak sobie to teraz wyobrażam.\nAle z tym czasem to jest nieźle poplątane. Ja dalej zastanawiam się skąd wziął się ten "Zielony jeździec" No bo najpierw Lucy wspomniała o nim Gwendolyn, potem Gwen powiedziała o nim dziadkowi, czyli pewnie od Lucasa musiała się o nim dowiedzieć Lucy, a Gwen dowiedziała się przecież od niej, hahaha, czyli gdzie on miał swój początek?\nPowiedziałabym że wszystko w tej książce kręci się na zasadzie "Zielonego jeźdźca". Podoba mi si że autorka napisała ta książkę tak, że sprawia to wszystko logiczne wrażenie, bo gdy ja się to wgłębiam nie potrafię tego ogarnąć, ale przy czytaniu nic mnie nie razi bardziej\nOstatnio zmieniony przez Agnnes dnia Pon 11:41, 19 Gru 2011, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 15:25, 24 Gru 2011 Temat postu:\nPodobno książka ma się ukazać na wiosnę 2012 roku, więc już niedługo. A co do tego kodu, to fajnie, że go znalazłaś, Mulka. Już nie mogę się doczekać ostatniej części, chociaż szkoda, że to trylogia. ;[\nWysłany: Nie 22:40, 25 Gru 2011 Temat postu:\nJakie szczęście, że jest tego ebook! Bo wszystkie sklepy zamknięte. xd\nTę część pochłonęłam szybciej od 1. Jest genialna! Gwen ma genialne myśli, a na pewno genialnych przyjaciół. 8D\nMożna pogubić się w tej całej akcji i wiecznych niedopowiedzeniach. Przez większą część zastanawiałam się, jak ona sobie radzi w szkole, skoro nie odrabia lekcji, tylko ciągle robi coś innego?\nTo co Gideon zrobił jest okropne i normalnie płakałam wraz z nią. A wydawał się momentami taki słodki. A potem podły. Znów słodki. I jeszcze bardziej podły. Ja tam nie lubię półdługich włosów, więc się chłopak musi postarać, żeby zdobyć moje sece. ;D\nZakończenie w takim momencie?!\nDlatego biorę się za 3 część w oryginale, zobaczymy, jak to jest z moim niemieckim. W szkole daję sobie radę, więc dlaczego nie dam sobie rady z książką?\nBtw. ludzie piszą, że książka będzie albo w lutym albo w kwietniu.\nLew ma rozbić rubin?! Czyli to Gideon w jakiś sposób ma się przyczynić do śmierci Gwen. O matko to straszne. ; o Muszę jeszcze dokładnie przestudiować tę pierwszą przepowiednię, może teraz mi się bardziej rozjaśni. Tak mi się wydawało po końcówce w pierwszej części, że Lucy i Paul są rodzicami Gwen. Tak jakby to zasugerowali. Fajnie, że ktoś podał rozwiązanie, bo na ebooku to bym tego nie znalazła. xD I jeszcze nie lubię Charlotty. Głupia koza. xD


Powrót części Panoramy Siedmiogrodzkiej z konserwacji\nStrona główna > Aktualności > Powrót części Panoramy Siedmiogrodzkiej z konserwacji\nDo Muzeum Okręgowego w Tarnowie powróciły fragmenty Panoramy Siedmiogrodzkiej, które były przekazane do gruntownej konserwacji. Dzięki środkom z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (przyznanym na realizację zadania "Konserwacja fragmentów Panoramy Siedmiogrodzkiej. Zaprojektowanie i wykonanie krosien samonaprężających do tych obrazów" udało się w tym roku przeprowadzić konserwacje cennych dzieł. W ramach projektu wykonano 4 samonaprężające się krosna oraz przeprowadzono konserwację 4 obrazów. Do konserwacji wytypowano obrazy:\n1. Na tyłach armii węgierskiej. Cygańska kapela na drodze do Mediasz wym. 257 cm x 185 cm\n2. Wóz taborowy zaprzęgnięty w woły wym. 251 cm x 166,5 cm\n3. Poległy honwed wym. 144 cm x 122 cm\n4. Żołnierze 73. Batalionu Seklerów w marszu na 24. Batalion Honvedów wym. 174 cm x 169 cm\nNowe krosna w odróżnieniu od tradycyjnych krosien, które są drewniane i w narożach posiadają kliny do pobijania, są aluminiowo-drewniane, z systemem sprężynek i tłoczków na całym obwodzie. Ich konstrukcja powoduje równomierne napięcie płótna w każdych warunkach. Nawet nieznaczne wahania wilgoci powodują, że konstrukcja krosna pracuje razem z płótnem obrazu. Dzięki temu nawet bardzo delikatne i stare obrazy nie ulegają niepotrzebnym naprężeniom. Patent pana Henryka Arendarskiego oparty został na budowie ludzkiego kręgosłupa. Krosno „samonaprężające z programowanym działaniem”, o konstrukcji aluminiowo-drewnianej, pozwala na bezpieczne i skuteczne napięcie każdego niestabilnego płótna. Tego typu krosna, zostały zastosowane w wielu wielkogabarytowych obrazach m.in. w Muzeum Narodowym Warszawie i Krakowie – Sukiennicach i znakomicie się spisują. Tarnowskie Muzeum po raz pierwszy zastosowało je w 2008 roku do obrazu „Drzewo genealogiczne rodziny Tarłów” (wymiary: 312 x 202 cm), eksponowanego na Zamku w Dębnie – Oddziału Muzeum Okręgowego w Tarnowie.\nLekkie aluminiowe nowoczesne krosna samonaprężające, pozwalają na łatwy i dogodny transport obrazów. A przede wszystkim na eksponowanie ich w zmiennych warunkach wystawowych.\nWytypowane obrazy są częścią większej całości, Panoramy o wymiarach 15 x 120 metrów, wliteraturze przedmiotu, nazywanej Panoramą Siedmiogrodzką. Po raz pierwszy została pokazana w rotundzie na terenie Parku Városliget w marcu 1898, w 50. rocznicę wybuchu węgierskiego powstania przeciwko Austriakom. Okazało się jednak, że towarzystwo akcyjne założone w celu sfinansowania kosztów namalowania panoramy przeliczyło się co do spodziewanych zysków. Jan Styka, nie widząc szans na wyegzekwowanie od zleceniodawców umówionej sumy, obraz zwinął na walec i w 1900 r. wywiózł do Galicji. Ostatecznie podjął decyzję o pocięciu Panoramy na kilkadziesiąt fragmentów, które oprawiono w ramy.\nZrealizowana konserwacja umożliwi „odzyskanie” marginesów, nierzadko zawiniętych pod spód płócien (poprzez zdublowanie płótna), co nieznacznie powiększy ich gabaryty, a co za tym idzie zmieni rozmiary dotychczasowych drewnianych krosien, a docelowo nowych ram. Po raz pierwszy fragmenty będą mogły powrócić do pierwotnych wymiarów, formatów do których przyciął je sam autor. Kolekcja fragmentów Panoramy konsekwentnie skupywana jest od 1977 roku przez Muzeum w Tarnowie i chwili obecnej (2015) kolekcja liczy 17 płócien własnych, 18 obraz jest depozytem prywatnym w MOT.\nOd 2013 roku, od uruchomienia po remoncie nowej siedziby Muzeum Okręgowego w Tarnowie, w Rynku 3, obrazy te eksponowane są na stałej wystawie Panoramy Siedmiogrodzkiej. Zgromadzone w Muzeum fragmenty Panoramy są wizytówką Małopolski, tarnowskiego Muzeum i wpisują się w szerszą strategię miasta Tarnowa, uważanego za miasto generała Józefa Bema, głównego bohatera Panoramy Siedmiogrodzkiej i Wiosny Ludów na Węgrzech. Wystawa Panoramy jest jednym z elementów Szlaku Bema w Tarnowa i stanowi ważny punkt współpracy z Towarzystwem Przyjaciół Węgier w Tarnowie oraz z węgierskimi instytucjami rządowymi i kulturalnymi.\nRelacja video telewizji IMAV:\nZadanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w ramach programu: Dziedzictwo kulturowe, priorytet: Wspieranie działań muzealnych).


Bilety lotnicze do Florence (FLO)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Florence. Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Florence. Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Florence, Stany Zjednoczone Ameryki z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle lotnisk jest w Florence?\nW Florence są następujące lotniska: Florence Regional Airport.\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 1801439729


200 milionów transakcji w IKO - Mojebankowanie.pl\nStrona główna Aktualności slajder 200 milionów transakcji w IKO\nPierwsze 100 milionów transakcji w IKO w ponad 5 lat, kolejne 100 milionów w niespełna rok.\nPKO Bank Polski jest najbardziej mobilnym bankiem w Polsce, z 25-procentowym udziałem w rynku (według raportów PRNews).\nW zestawieniu Retail Banker International IKO dwukrotnie zostało przez klientów uznane za najlepszą aplikację bankową na świecie.\n– IKO to dziś główny kanał kontaktu banku z klientami i klientów z bankiem – w naszej aplikacji można zrobić wszystko, co niezbędne do codziennego zarządzania finansami i dużo więcej. Coraz szersze grono naszych klientów bankuje już wyłącznie przez telefon i ten trend jest też znakomicie widoczny na całym rynku bankowym. Na pierwsze 100 milionów transakcji czekaliśmy ponad 5 lat, a drugie tyle nasi klienci wykonali już w niespełna rok. Bankowość mobilna konsekwentnie zastępuje inne formy zarządzania finansami czy dokonywania codziennych płatności, bo są po prostu dla klientów najwygodniejsze i dostępne od ręki – mówi Michał Macierzyński, dyrektor Departamentu Usług Cyfrowych w PKO Banku Polskim.\nPoprzedni artykułKolejny rekordowy kwartał dla Grupy PZU – wyniki za I kw. 2019 r.\nNastępny artykułMichał Krupiński w Bloomberg TV: europejski sektor bankowy potrzebuje zmian i cyfrowej transformacji