#99 Słownik talentów - Elastyczność (Adaptability) - Z pasją o mocnych stronach i intencjonalnym działaniu\nBarbara Gubsch | FaceBook\n“Droga rzadziej przemierzana. Nowa psychologia miłości, wartości tradycyjnych i rozwoju duchowego” Morgan Scott Peck\nTo jest podcast „Z pasją o mocnych stronach”, odcinek 99. – „Słownik talentów” – adaptability, czyli elastyczność.\nTen odcinek jest częścią serii „Słownik talentów”. W każdym z odcinków tej serii możecie usłyszeć informacje o jednym wybranym talencie oraz posłuchać rozmowy z osobą, która ma go w swoim top 5. Listę odcinków już zrealizowanych w ramach serii możecie znaleźć na stronie npp.run/talenty. Zapraszam!\nCześć! Witajcie w kolejnym odcinku podcastu. Dzisiaj porozmawiamy o talencie elastyczność. Moim gościem jest Barbara Gubsch. Poznałem ją we Wrocławiu na jednym ze spotkań prowadzonych przez grupę „Utalentowani Wrocław”. Poprosiłem, aby opowiedziała w moim podcaście o talencie elastyczność, który ma na pierwszym miejscu w swoim top 5. Dzięki niej zrozumiałem w końcu ten talent, to, na czym polega jego prawdziwa moc, z jakiego powodu jest w domenie budowania relacji i jak można z niego praktycznie korzystać.\nElastyczność to – jak powiedziałem – talent z domeny budowania relacji. Według definicji, „osoby, których talentem jest elastyczność, wolą płynąć z prądem. Są osobami silnie zakorzenionymi w teraźniejszości, na bieżąco radzą sobie z problemami, odkrywają przyszłość dzień za dniem”. Odkąd pracuję z talentami, głównym wyróżnikiem tego talentu jest dla mnie to, że pomaga on być tu i teraz, tu, w tym momencie reagować na zmianę. Ta „zmiana” to słowo klucz w kontekście tego talentu, co dla mnie było pewnym wyzwaniem, ponieważ mam ten talent bardzo nisko, natomiast bardzo wysoko mam organizatora, który sprawia, że też jestem bardzo elastyczny, ale w zupełnie inny sposób, niż gdybym miał talent elastyczność. Jestem elastyczny, gdy coś już wystąpi i należy zareagować, a osoby z elastycznością są elastyczne z mindsetu, czyli z podejścia. Tę różnicę usłyszycie w rozmowie z Basią.\nOsoby z talentem elastyczność kochają spontaniczność, nieprzewidywalne rzeczy, to, że coś się zmienia. Nie lubią natomiast rutyny, przewidywalności, działania cały czas w ten sam sposób. Przez to mogą być postrzegane jako osoby bez jasnego celu, bo często go zmieniają i tą zmianą żyją. Ale to, że są tu i teraz, nie znaczy, że do czegoś się nie dąży.\nTo, że talent elastyczność pomaga odnajdować się w zmianie, stanowi wartość, którą te osoby wnoszą do grup. Pomagają przejść przez zmianę, zauważyć właściwy moment na nią, dostrzec jej wartość. Wynika z tego potrzeba pracy w miejscu, gdzie wprowadzanie zmian jest możliwe, gdzie mogą stać się katalizatorem zmiany.\nJasną stroną tego talentu jest to, że te osoby są elastyczne, potrafią się dopasowywać, dogadują się z ludźmi, potrafią odnaleźć się w różnych środowiskach. Ale po drugiej stronie tego jest ciemna strona, czyli brak jasnego celu, niezdecydowanie czy poddawanie się owczemu pędowi. Czasami bycie obojętnym na to, co proponują inni. Osoby te mogą być postrzegane jako takie, którym brakuje decyzyjności.\nNiedojrzały talent często postrzegany jest jako taki, który nie pozwala się skoncentrować, bo cały czas dzieje się coś nowego, cały czas jest zmiana. Z kolei dojrzałemu reakcja na zmianę pomaga w przechodzeniu przez nią, w odnajdywaniu się w chaosie, w trudnych momentach, gdy dużo się dzieje i trzeba wyciągnąć z tego jakąś esencję.\nOsoby z tym talentem można opisać jako elastyczne, dostępne, spokojne, spontaniczne, zgodne, z podejściem tu i teraz.\nJeśli spojrzymy na partnerstwa dla osób z adaptability, to wspierającymi ten talent będą: ukierunkowanie, strateg, pryncypialność, które pomogą patrzeć w przyszłość i mieć świadomość kierunku, w jakim się idzie, a potem dążyć do tego celu.\nNa koniec statystyki. Na świecie wśród osób, które zrobiły test StrengthsFinder, elastyczność jest dziesiątym najbardziej popularnym talentem. W Polsce jest trochę inaczej, bo na szesnastym miejscu. Więc jest trochę mniej popularny wśród osób, które w czasie wykonywania badania ustawiły język polski i Polskę. Wśród kobiet jest to trzynasty najbardziej popularny talent, a wśród mężczyzn dziesiąty.\nJeszcze prawdopodobieństwa występowania innych talentów razem z adaptability. Jeżeli mamy talent elastyczność w top 5, to najbardziej prawdopodobne jest, że będziemy mieli też empatię, a najmniej – ukierunkowanie. Nie oznacza to, że nie ma osób, które miałyby ukierunkowanie i elastyczność w swoim top 5, ale statystycznie zdarza się to rzadko.\nZapraszam Was teraz do wysłuchania rozmowy z Basią.\nDzięki, że zgodziłaś się na rozmowę o talencie elastyczność. To jest przedostatni talent, który nagrywam w serii „Słownik talentów”. Długo trzeba było czekać na ten odcinek, ale myślę, że jesteś idealną do tego osobą. Chyba się z tym zgodzisz?\nCieszę się, że mogę wziąć udział w budowie tego słownika i jeszcze z talentem, który jest moim ulubionym, szczególnym i na pierwszym miejscu w moim top 5.\nPrzyznam się, że to jest jeden z moich ostatnich talentów. Podziwiam go i lubię, ale jest on dla mnie bardzo obcy.\nCzy możesz przedstawić się moim słuchaczom?\nTo pytanie „kim jesteś?” zadawane jest w różnych okolicznościach i na podstawie tego, co ktoś wybrał jako pierwsze, odpowiadając na nie, poznaje się człowieka. Próbowałam zrobić sobie taką listę i zobaczyć, co u mnie jest pierwsze. W pracy zajmuję się biznesem. Pracuję jako business designer, czyli pomagam klientom odnaleźć się w turbozmiennym środowisku. Pracuję z klientami z branży IT, gdzie naprawdę dużo się dzieje i największy wysiłek związany jest właśnie z adaptacją do zmiany. Brzmi to trochę tak, jakby moja praca była moim talentem, i trochę tak jest. Oprócz tego pracuję trochę jako coach – business coach, life coach. W swojej pracy wykorzystuję też narzędzia Gallupa. Nie są to jedyne rzeczy, z którymi pracuję, ale na pewno takie, od których myśl o pracy z mocnymi stronami do mnie przyszła. Oprócz tego jestem trenerem i robię różne warsztaty. Wiąże się to z innymi talentami z mojego top 5. Poza tym jestem liderem Fundacji Columbus we Wrocławiu. Zajmuje się ona krzewieniem postaw przedsiębiorczych, zachęcaniem i inspirowaniem do rozwoju osobistego. To są rzeczy, które robię formalnie, z nimi związane są moje zadania i czas pracy.\nGdybym miała powiedzieć, kim jestem poza sferą zawodową, to powiedziałabym, że jestem zmianą, jestem takim agentem zmiany, małym chochlikiem, który mówi: „Możemy natychmiast wszystko zmienić”. Myślę, że to jest taki totalny początek tego, z czego w ogóle wynikały moje wybory zawodowe i dlaczego jest mi tak fajnie w tych polach, skąd są w nich sukcesy. Tak naprawdę bycie coachem, rozkręcanie fundacji związanej z przedsiębiorczością, czyli z tym, aby zachęcać innych do odpalania nowych projektów, praca z projektowaniem biznesu w branży IT, wiąże się z chęcią zmiany.\nMy dziś porozmawiamy o jednym talencie, a ja zrobiłam dodatkowo takie ćwiczenie, odpowiadając na to pytanie z perspektywy każdego talentu z mojego top 5. To bardzo ciekawe, bo wyszło troszkę coś innego. Wyłoniły się z tego inne wspomnienia, inne cele zawodowe.\nW takim razie powiedz, jakie masz top 5.\nMoje top 5 jest super. Jak zrobiłam pierwszy raz test Gallupa, to najpierw byłam zmieszana, bo jak to, jestem taka skomplikowana? Nagle ktoś mi mówi, że moje top 5 jest supermocne. Jednak gdy później spojrzałam na tę listę, to uznałam, że to jest pięć talentów, pięć słów, z którymi nigdy nie chciałabym się rozstać. Na pierwszym miejscu mam elastyczność, o której dziś więcej powiemy. Na drugim maksymalistę, na trzecim komunikację, na czwartym stratega, a na piątym wizjonera.\nMasz więc jeden talent z domeny budowania relacji, czyli elastyczność, dwa z domeny wpływania i dwa z domeny myślenia strategicznego.\nZanurzmy się w tej elastyczności. Zacznijmy od tego, jak ją definiujesz.\nZanim zrobiłam test Gallupa, to wiedziałam, że mam tę cechę, natomiast utożsamiałam ją raczej z brakami i słabszymi kompetencjami, bo elastyczność to dla mnie zmiana i akceptacja zmiany, i to taka proaktywna, czyli kiedy coś się zmienia, to ja jestem tym głosem, który mówi: „Hej, to świetnie. Tu już nic nie jest ważne, ważne, że się zmienia”. Od razu dostrzegam pozytywne możliwości z tym związane. Natomiast ta pozytywna, optymistyczna definicja tego talentu przyszła do mnie dosyć późno. Gdy wiedziałam, że mam ten talent na pierwszym miejscu, to on był dla mnie takim uzasadnieniem moich wad i trudnych zachowań. Nie mam szansy z niczym, bo on jest na pierwszym miejscu. To była pierwsza interpretacja.\nPotem przyszła myśl, że ja go nigdy nie będę mogła zmienić, a przynajmniej nie tak szybko. Następnie przyszła akceptacja tego, że te problemy już są i niekoniecznie zmienię je ruchem ręki, tylko naprawdę muszę się temu przyjrzeć. Natomiast praca z Gallupem – nagraniami, artykułami, które są upubliczniane – dała mi pozytywne spojrzenie na to, chociaż zanim dopuściłam do siebie tę myśl, że tam jest coś dobrego, to spotkałam osoby, które Gallupem zajmują się w organizacjach. W jednej z firm, w której pracowałam, mieliśmy bardzo ciekawy program, gdzie zespoły były dobierane na podstawie testu Gallupa. Nagle okazało się, że elastyczność jest wielką zaletą. Osoba, która ma elastyczność, jest mile widziana we wszystkich zespołach. W pewnym momencie usłyszałam: „Basia, słuchaj, ja wiem, że ty masz dużo roboty, ale my potrzebujemy twojego ognia. Przyjdź do nas czasem i nam pomóż”. Poczułam wtedy, że za tym talentem stoi jakaś moc. Jeszcze nie wiedziałam jaka, bo byłam wówczas w zespole projektowym, gdzie robiłam całe nowe produkty, a przyszedł do mnie zespół analityków, osób zajmujących się SEO, i poprosili o pomoc. Pomyślałam, że ja przecież nie robię tego, co oni, a mój talent elastyczność ma moc, która przyciąga ludzi. Kluczowe było poznać osoby, które podpowiedziały, jak tego szukać. To był taki punkt zwrotny.\nNa czym polegała pomoc tego talentu?\nSpotkaliśmy się w salce konferencyjnej. Ja zadałam takie pytanie: „Co mogę zrobić, żebyście poczuli, że coś się dzieje lepiej, że ta pomoc rzeczywiście się materializuje?”. W odpowiedzi usłyszałam: „Mamy taką listę pomysłów sprzed roku i nie jesteśmy w stanie się z nią rozstać. A szef powiedział, że ta lista jest już nieaktualna, bo nie będziemy robić biznesu w tym kierunku”. Pomoc w takim praktycznym wymiarze polegała na tym, aby poprowadzić brainstorm i troszeczkę zmoderować ten proces generowania nowych pomysłów, ale nie tylko tych związanych z biznesem. Chodziło o to, aby nie tylko wygenerować listę pomysłów, bo to był efekt. Pomoc polegała głównie na tym, żeby pokazać chłopakom, którzy w top 5 mieli focus, analityka itd., że ta otwartość na własne pomysły jest OK i że można powiedzieć, że mój pomysł sprzed roku już nie jest aktualny, mogę mieć nowy. Tak naprawdę potrzebowali takiej koleżeńskiej, przyjacielskiej pomocy w tym, żeby pozwolić sobie na odrzucenie swojego celu.\nJa po prostu powiedziałam, że zmienimy cel. Oni na to: „Basia, ale jak to? Przecież my pracowaliśmy rok. Ta lista to rok pracy”. Zmazałam tę listę, którą wypisali na tablicy. Dla mnie to było oczywiste, że jeżeli otwieramy problem, to musimy zapełnić tę tablicę czymś nowym, a oni siedzieli jak takie wyciągnięte z wody ryby i zastanawiali się, co teraz. Zaczęliśmy coś pisać. Rozkręcało się to powoli. Mieliśmy kilka takich spotkań. To zadziałało z takim efektem, że ja już nie byłam potrzebna, żeby nakręcać atmosferę twórczą i kreatywną, tylko oni czasami gdzieś tam łapali mnie na kawie i prosili o jakieś ćwiczenia, zdania, co mają zrobić, jeśli żaden z nich nie zechce zmazać tej tablicy. Ja mam dużo takich zdań, bo one są w moim naturalnym słowniku. Powiedziałam, żeby wzięli coś do pisania i z tego, co miałam im do powiedzenia, zapisywali to, co uznają za fajne. W momencie, gdy kolega z pracy zapisywał coś z naszej rozmowy, która dla mnie była rozmową z serca, a dla niego była rozmową z mentorem, poczułam, że mam do zaoferowania coś potrzebnego i produktywnego. Gdy pracuje się z talentami, to często pojawia się takie pytanie, co ja z tym talentem mogę robić. Elastyczność jest takim talentem, z którego nie wybrzmiewa, co on produkuje. Wracając do definicji talentu, trudno było powiedzieć, że mam elastyczność i co to przynosi. To jest taki talent, który nie przynosi materii, jak np. naprawianie, gdzie wbijesz gwoździa i widzisz, że coś się naprawia. W kontekście elastyczności pytanie brzmi: „A co konkretnie ci to daje?”. Doświadczenia z pracy przyniosły właśnie taką myśl, że to produkuje.\nJak się przedstawiałaś, użyłaś określenia „agent zmiany”. Powiedziałaś, że jesteś osobą, która podsuwa właściwe pytania, uwalnia od przywiązania się do ściśle określonych celów, planów, list. Na czym jeszcze polega Twoje działanie jako agenta zmiany?\nWarto powiedzieć, że to, co jest naturalne dla tego talentu, musi być szlifowane i czasami trzeba to powstrzymać. W warunkach, jakie są w pracy, czasami mam ochotę powiedzieć: „Wywalmy to do śmieci, zróbmy od nowa, to trzeba zmienić”, ale znam warunki biznesowe, które związane są z obowiązującym prawem, wtedy godzę się z tym, że tej zmiany nie będzie i musimy działać tak jak jest. Czasami nazywam to rozsądnym zarządzaniem i myślę sobie: „Dobra, to teraz nie zmieniam, zmienię sobie coś w domu”. Natomiast odkąd mam tę świadomość, że zmiana przychodzi mi łatwo i czasami instynktownie, to jak trwają jakieś projekty albo w pracy są problemy, to ja chętnie biorę na siebie odpowiedzialność za to, żeby powiedzieć: „Zmieńmy to”.\nDobrym przykładem jest organizacja imprezy firmowej. Z ankiety wynikało, że wszyscy chcą mieć imprezę w stylu szalonych lat ’20. Potem okazało się, że w zasadzie w ankiecie wzięło udział za mało osób, więc trzeba zmienić pomysł. Część osób jest tak przywiązana do wyników ankiety, że nie powie, aby zrobić coś innego, więc ja wtedy biorę na siebie odpowiedzialność za to, aby wnieść trochę chaosu, i mówię: „Hej, ale ta ankieta była wczoraj. Dzisiaj możemy zaproponować coś nowego”. A kiedy ktoś mówi: „Dobra, ale musielibyśmy wszystko przeplanować, poszukać czegoś nowego, mieć inny pomysł”, to ja również jestem w stanie wziąć na siebie stres i napięcie związane z tym, że trzeba zakomunikować: „Wczoraj była taka decyzja, a dzisiaj jest inna”. Dla mnie to jest bardzo proste i nie odczuwam takiego ciężaru przymusowej zmiany, tylko jestem podekscytowana, że coś się zmienia. To jest dla mnie bardzo fajne. To działanie, o które pytałeś, to po pierwsze branie odpowiedzialności, po drugie też takie świadome i czasami celowe wchodzenie w rolę podpowiadacza zmiany. Czasami wypowiadam rzeczy, które widzę, że malują się na twarzach, ale nikt nie chce tego wypowiedzieć. Jestem w stanie to udźwignąć.\nWłaśnie pomagasz mi zrozumieć, dlaczego ten talent jest w domenie budowania relacji. Wyobrażam sobie, jak wielką zaletą dla zespołu jest to, że Ty bierzesz odpowiedzialność. Czasem ciężko jest wziąć odpowiedzialność za to, że coś zostawimy i zrobimy coś innego, a Ty mówisz, że elastyczność pomaga brać na siebie taką rolę w zespole i dzięki temu jesteś ceniona. Dzięki Tobie innym jest emocjonalnie łatwiej, bo ktoś za nich podejmie decyzję o zmianie.\nTo daje dużo komfortu drugiej stronie. Czasem dostrzegam to w firmie. Dziewczyny z HR-u robią różne projekty związane z próbą wypromowania naszej firmy, celując w różne portale, eventy. Nie zawsze się to udaje. Czasami przychodzą do mnie i pytają, czy mogą zrobić mi zdjęcie, bo potrzebują kogoś na plakat. Ja się godzę, a one potem przychodzą i mówią, że nie wyszło i potrzebują innego zdjęcia, bo idziemy na inny event. Ja zawsze mówię „OK”, bo to się zdarza. Natomiast wiem, że jest dużo osób, które reagują źle na to, że coś nie wyszło, mówiąc: „Nie chcę być twarzą tego, co nie wyszło”. Widzę, że ten entuzjazm i ochota na nowe dla niektórych w wielu sytuacjach stanowi ulgę, że już nie muszą szukać nowej osoby na plakat, bo jestem ja, a ja zawsze mogę iść. Myślę, że to dobrze działa w relacjach osobistych, gdzie czasami są konflikty, trudne rozmowy i ktoś musi je prowadzić. Mnie dużo łatwiej przychodzi powiedzenie: „Skończmy już ten konflikt, róbmy coś nowego”. Nie ma urazu, nie ma żalu, konflikt kończy się w tej minucie, w następnej możemy planować razem coś nowego. Widzę, że to daje dużo komfortu i odpoczynku emocjonalnego, bo nie ma cichych dni, nie ma kwasu ani pretensji. Czasami pada takie pytanie: „Słuchaj, Basia, ja ci zrobiłem coś tak złego, a ty się już nie gniewasz?”. Ja mówię: „Ale powiedziałeś, że jest ci przykro. Dobra, to robimy teraz coś innego”. Czasami w relacjach damsko-męskich musiałam tłumaczyć, że jestem już w innej sytuacji, a ta osoba jeszcze miała wyrzuty sumienia.\nMoże ma intelekt, który sprawia, że trzeba wszystko przemyśleć, przegadać, wyjaśnić. Czasami nie jest tak łatwo odpuścić i ruszyć do przodu. Osoba z elastycznością szybko się otrząsa.\nNie do końca tak jest. To jest tak, że sytuacja szybko zmienia się emocjonalnie i ja jestem wolna od konfliktu. Natomiast jeślibyśmy się pokłócili i powiedziałbyś, że chciałbyś to przegadać, to ja bym się na to zgodziła. Ta reakcja jest natychmiastowa, jest tu i teraz, realna. Ja naprawdę dostarczam „mięso” w tych rozmowach. Gorzej jest wtedy, gdy zaczynamy powtarzać wątki, aby jeszcze raz coś przemyśleć. To jest dla mnie trudne, bo z elastycznością trudno jest powtarzać okoliczności, to wynika z dużego pragnienia nowych rzeczy.\nCzyli potrzeba zmiany, nowości i zmiana kontekstu.\nAle też poczucie, że druga strona się zmieniła. Jeżelibyśmy się pokłócili i Ty musiałbyś to ze mną przegadać, przegadalibyśmy to, a Ty na koniec nie doświadczyłbyś zmiany, to mnie wtedy ogarnia zniecierpliwienie i myśl, że to bez sensu.\nSkoro jesteś zmianą, jak to na początku określiłaś, to szukasz jej poprzez rozmowę z innymi.\nGdy czytam opisy osób z elastycznością, to pojawiają się tam takie mocne określenia jak np.: „Żyją tu i teraz”, „Nie widzą przyszłości jako gotowego, wyrytego przeznaczenia”. Jednocześnie Ty jesteś business designerem, coachem, do którego przychodzą ludzie chcący osiągnąć jakiś cel.\nTo błąd w myśleniu czy nawet w optyce. Przychodzi klient biznesowy i mówi, że dziś sprzedaje tysiąc par butów, a za dwa lata chciałby sto tysięcy. Ale jak zaczniemy robić pewne ćwiczenia, zgłębiać wiedzę o jego klientach, procesach, o rynku, który też będzie się zmieniał, to może się okazać, że za dwa lata będzie sprzedawał garnki. Z tyłu głowy trzeba więc mieć tę otwartość. Natomiast w pracy z celami i z perspektywą przyszłości wspiera mnie bardzo strateg. To ciekawe, bo w opisie jest napisane, że warto pracować i uczyć się razem z osobami, które mają dyscyplinę albo stratega. To brzmi tak, jakby strateg był przeciwieństwem elastyczności, a te talenty u mnie leżą blisko siebie, bo elastyczność jest na pierwszym miejscu, a strateg na czwartym. Faktycznie czasami jest tak, że pojawia się jakieś pytanie i ja nie jestem w stanie wydusić z siebie słowa, bo doświadczam tego konfliktu. Strateg mówi: „Słuchaj, Basia, jak pojedziesz w niedzielę na cały dzień w góry, w poniedziałek będziesz padnięta, nie zrobisz nic z rzeczy, które zaplanowałaś”, a elastyczność mówi: „Ale tam jest teraz świetna pogoda. Nie wiesz, jak będzie jutro. Musisz jechać”. Kompromis jest taki, że biorę pracę ze sobą do samochodu, strateg wtedy trochę się ucisza i bardzo szybo się przełącza. Wtedy elastyczność dominuje i musimy się zastanowić, co w te góry zabrać. W tym biznesie jest tak samo.\nJa jednak podrążę ten temat. Przychodzi do Ciebie ktoś, kto chciałby osiągnąć jakiś cel, uzgadniacie w kontrakcie otwartość na to, że pracujecie nie tylko nad tym celem, ale także nad strategią, ale na końcu tego procesu jest nowa strategia, która związana jest z jakimś celem, realizacją. Co osoba z elastycznością wtedy mówi? Spotykacie się po dwóch miesiącach, aby zobaczyć, jak ta strategia jest implementowana? Czy osoba z elastycznością zaproponuje kolejną zmianę?\nMyślę, że tu kluczem będzie słowo „tempo”. Zmiana tak, ale wtedy tempo jest wyznaczone np. przez biznes klienta. Klient mówi: „Słuchaj, my możemy dopasować się co kwartał. Wcześniej operacyjnie nie damy rady, bo to jest za dużo pracy i za dużo drobnych zadań”. Ja wtedy pracuję w rytmie, czyli co trzy miesiące robimy taki status, co się wydarzyło, jakie są warunki, czy nadal są warunki, w których możemy realizować dany pomysł. Warunki biznesowe zmieniają się dużo wolniej niż warunki w relacjach osobistych. Ta praca ze strategią ma swoje miejsce w czasie, żeby tę strategię realizować. Tego czasu jest wystarczająco dużo, natomiast wartość, która przychodzi z elastyczności, jest taka, że czasami klient powie: „Wiesz co, Basia, nasza spółka, z którą pracowałaś, nie może Cię już zatrudniać, bo zbankrutowała”. Część osób, które zajmują się wspieraniem biznesu, myśli wtedy, że ich strategia zawiodła i nie mogą być już business designerem. A ja wtedy myślę: „No dobra, no to mogę robić następny projekt”. To mi nie odbiera animuszu i odwagi wchodzenia w projekty. A najważniejsze jest to, że dzięki elastyczności nie mam poczucia, że to była moja odpowiedzialność czy nawet wina, że coś się nie udało. Elastyczność raczej mówi o tym, że są jakieś okoliczności i Ty się do nich układasz. Jeżeli okoliczności były takie, że się nie udało, to się nie udało, trzeba robić coś inaczej, czyli znowu coś będziemy zmieniać.\nW tym projektowaniu biznesu czy rozwoju osobistego widzę, że dla klientów to jest leczące i daje im komfort, kiedy przychodzą i mówią: „Słuchaj, Basia, miałem zadanie domowe. Miałem czytać codziennie co najmniej jedną stronę. Nie udało mi się”. Ja na to: „No to, stary, musimy zmienić strategię”. I widzę, że klient jest odprężony i woli zmienić tę strategię, niż męczyć się z zadaniem, którego nie może wykonać. W zasadzie elastyczność chyba nigdy nie przeszkadza, natomiast ma swoje ciemne strony.\nChciałbym porozmawiać jeszcze o tej zmianie. Jest takie coś, co nazywa się emocjonalnym cyklem zmiany. Zaczynamy z jakimś poziomem optymizmu – sobie obiecaliśmy, że coś osiągniemy dzięki tej zmianie. W tym cyklu nazywa się to niepoinformowanym optymizmem. Mamy optymizm, ale nie wiemy, na jakiej podstawie on jest zbudowany. W miarę szybko, jak wprowadzamy zmianę, przechodzimy przez pierwsze trudności i dochodzimy do poinformowanego pesymizmu. Wiemy, co nie działa, co jest trudniejsze, na czym ta zmiana polega. Za każdym razem, gdy uczymy się czegoś nowego, to uczymy się postępować w nowy sposób, trzeba się czegoś nauczyć, to nie wychodzi od razu. W tym emocjonalnym cyklu zmiany podoba mi się to, że jest jeszcze niższy poziom niż poinformowany pesymizm, czyli dolina rozpaczy. Miało być pięknie, a nic nie wychodzi, mamy gorsze rezultaty. Gdy uczyłem się nowej techniki biegania, to było to dla mnie katorgą. Biega się wolniej, mięśnie bardziej bolą, łydki palą i łatwiej o kontuzję. Pojawia się taki konflikt i myślenie, że nie warto. Wyobrażam sobie, że osoba z takimi talentami jak Twoje, to idealny towarzysz do takiej zmiany, bo może powiedzieć: „Jesteś w tym miejscu, pamiętaj, dlaczego to zmieniamy, możemy ewentualnie to dopasować, aby było lepsze”. Jak przetrwa się tę dolinę rozpaczy, to za jakiś czas jest poinformowany optymizm, widzimy pierwsze pozytywne efekty. Mogłem biegać dłużej bez bólu stopy, co bardzo mnie cieszyło. Myślę, że dla osób z elastycznością świadomość tego, że inni przechodzą przez takie fazy, wydaje się naturalna i może pomóc w komunikowaniu tej zmiany. Co o tym myślisz?\nPojawiają się tu dwa talenty, które nawet trochę wypowiedziałeś. Jeden pomaga ludziom w przechodzeniu przez zmianę. Jest to maksymalista, czyli mój drugi talent, który bardzo mocno gra i rysuje się w tych relacjach. To objawia się tym, że czasami mówię: „Słuchaj, już odrzuciłeś ten stary sposób biegania, masz tę odwagę, więc jeżeli ten nowy ci nie będzie pasował, to zmień na kolejny. Nie ma sensu wracać do tego, który odrzuciłeś”. Właśnie maksymalista w połączeniu z elastycznością daje mi taką niezachwianą pewność, wiarę i optymizm, że ten człowiek zaczął się troszkę zmieniać. Może nie robi tego tak szybko jak ja, może ma wątpliwości i miałby ochotę wrócić do tego starego miejsca, ale wystarczy, że trochę pomogę, może będzie więcej tego naszego wspólnego tu i teraz i zrobimy to razem. Ten maksymalista jest zachwycony, bo oto ten człowiek, który nie mógł nic zmienić, nagle może. Te dwa talenty są w tej relacji bardzo ze sobą splecione. Kiedy właśnie doświadczam momentu, gdy ktoś zbliża się do końca tej doliny rozpaczy i dostrzega światełko w tunelu, to ja jestem wtedy w trybie świętowania sukcesu. Naprawdę doświadczam dużej radości. Komunikowanie tej zmiany w trakcie i na koniec to jest święto. Ja wtedy czuję, że jesteśmy połączeni – dlatego elastyczność jest relacyjnym talentem.\nZakładamy, że pracujemy z osobami, które mają cele, ale inne talenty niż Ty. Gdyby przyszła do Ciebie osoba z elastycznością i chciałabyś pomóc jej wprowadzać zmiany, a ona jest tu i teraz i żyje tą zmianą i tym momentem, to jak byś z nią pracowała?\nMój partner ma elastyczność w top 5 na trzecim bądź czwartym miejscu. Pierwszy efekt jest taki, że się wzajemnie nakręcamy. Ja proponuję: „Pojedźmy w góry”. Odpowiedź: „Dobra, ale na najwyższy szczyt”. „OK, ale bez zabezpieczenia”. To jest taka licytacja, co możemy jeszcze zrobić, aby było bardziej crazy, jeszcze mniej przewidywalnie. Dzięki temu mam tę przestrzeń i komfort, że nie muszę zwalniać. Po prostu jest całkowite zrozumienie. Gdy wchodzimy do restauracji i mówię, że chcę jednak iść do innej, to nie ma tej miny, że weszła, usiadła i już wychodzi. Po prostu wychodzimy i szukamy innej. To jest wieczna wzajemna satysfakcja i zrozumienie. Nie ma pretensji o zmianę planów, o to, że ktoś nie dotrzymał słowa. Nagle wchodzimy na poziom, gdzie liczą się intencje. Mamy takie zrozumienie, że życie się dzieje i nie możesz nic z tym zrobić, musisz być w tym tu i teraz.\nA jak pracuję z taką osobą? Razem z partnerem doświadczamy jakichś konfliktów, małych wojen i potyczek, czasem frustracji. Tu odpowiedzią jest to, że mamy inny zestaw top 5. Wspierają nas inne talenty, przez których pryzmat patrzymy. Ja nie mam talentów analitycznych, ale akurat on ma. Czasami, gdy pracujemy z wyznaczaniem celów, z tym, żeby wytrwać w zmianie, to wtedy wydobywamy inny talent i na nim bazujemy. Myślę, że coaching z metodą Gallupa podpowiada tu dużo fajnych narzędzi. To są takie tunelujące narzędzia. „Słuchaj, wyobraź sobie, że jesteś teraz strategiem i masz do dyspozycji elastyczność, a nie jesteś elastycznością i trochę masz stratega”. Żonglowanie tą optyką pomaga wytrwać, przetrwać tę dolinę rozpaczy, przejść przez nią, ale też coś budować, bo elastyczność ma problem z budowaniem i to trzeba jasno powiedzieć, że pokusa jest duża.\nMoje kolejne pytanie dotyczy pracy z ludźmi z elastycznością. Do mnie często przychodzą osoby, które chcą zbudować swój system produktywności. Chcą mieć świadomość, że dążą do czegoś, co jest dla nich ważne, i mieć poczucie jakiegoś kierunku. Większość książek czy metod, które opisują system produktywności, polega na rutynowym działaniu. Elastyczność i rutynowe działanie to dwa różne kierunki – codzienne zapisywanie zadania, wyznaczanie bloków czasowych, przegląd wizji, aspiracji itd. Nauczyłem się trochę inaczej rozmawiać z osobami, które mają talent elastyczność, a inaczej z tymi, które mają ideation, aktywatora. Zastanawiam się jednak, co dla Ciebie działa. Jak sama dla siebie definiujesz swoje cele?\nMyślałam o tym, ponieważ niedawno ktoś na Twojej grupie na Facebooku wrzucił komentarz: „Dominik, ale jesteś zorganizowany”. Pomyślałam sobie, że to jest dokładnie to, co do mnie nie pasuje. Próbowałam się zastanowić, jak planuję zbliżać się do jakiejś fajnej przyszłości. Mam dwa narzędzia, które działają najlepiej. Jednym jest kalendarz. Wrzucam do niego rzeczy do zrobienia od razu, kiedy one powstają. Gdy zaproponowałeś, abyśmy wybrali datę nagrania naszej rozmowy, to mimo że nie chciało mi się odpalać kalendarza, ponieważ uważam, że ten wynalazek odbiera mi coś na jakimś poziomie, to jednak to zrobiłam. Dorzuciłam do niego jeszcze inne rzeczy, np. pomyśleć o tej rozmowie, poukładać sobie tematy, które sygnalizowałeś, że mogą się pojawić. Zaczynam swój dzień od tego, że patrzę w ten kalendarz i mówię do siebie: „Barbara, dzisiaj twoja elastyczność pomoże ci przetrwać ten dzień, którego nie możesz zmienić”. Zaraz, gdy to się skończy, zmieni się cała sytuacja, będzie satysfakcja, zadowolenie, będą wykonane obowiązki. Tę afirmację powtarzam dosyć często, szczególnie w dni, w których mam dużo formalnych obowiązków, na które nie mam ochoty. Afirmacja jest taką moją przestrzenią, którą mogę zmieniać, bo ona może brzmieć: „Barbara, dzisiaj masz dużo obowiązków. Wykonasz to, będziesz super”, ale może też brzmieć: „Zrób i zapomnij”.\nDrugie narzędzie, które przynajmniej dla mnie jest bardziej inspirujące i łatwiejsze, mimo że może wydawać się duże, to przyklejona na laptopie karteczka z moimi wartościami życiowymi. Odkryłam je w pracy coachingowej i pracowałam nad nimi, aby były realne, abym miała pewność, że to jest moje. Te wartości to zaufanie, rozwój, wolność i niezależność. Kiedy projektuję swoją przyszłość i deklaruję, że wykonam jakieś zadania, które są regularne, rutynowe i długotrwałe, to zanim się na nie zdecyduję, odpowiadam sobie na pytanie: „Czy to zadanie realizuje którąś z tych czterech wartości, czy chociaż jedną?”, „Czy to, że wytrwam w tym wysiłku i będę działać trochę niezgodnie ze swoim instynktem i pragnieniem, sprawi, że na koniec będę mogła powiedzieć, że moje wartości zostały nakarmione i zrealizowane?”. To mnie podnosi na duchu.\nTen kalendarz to taki system wsparcia w nomenklaturze Gallupa. Jeśli nie mamy dyscypliny, to systemem wsparcia będzie kalendarz, który zawsze mamy pod ręką. Czasami z osobami, które mają ten talent, pracuję na takiej zasadzie, że wyznaczamy kierunek, w którym chcemy iść, a jako mantrę polecam im, aby zapytali siebie, jaką jedną małą rzecz mogą dziś zrobić, aby się do tego celu przybliżyć. To nie musi być szczegółowy, konkretny plan, rozpisany na dni i tygodnie.\nTo przypomina mi rozmowę z pewną osobą, która ma elastyczny zestaw talentów. Przyszła kiedyś na sesję i powiedziała do mnie: „Przepłakałam całą noc, bo tydzień temu ustaliłyśmy cel, gdzie chcę być, myślałam nad nim bardzo długo, a dziś przychodzę i powiem ci, że to się zmieniło. Ja nie mogę tak żyć, ja się źle czuję. Ja nie mam celu. To nie ma sensu. Dokąd zmierza moje życie?”. I oto siedzi przede mną osoba, która w mojej ocenie ma ogromną moc i przemocne talenty, które mogłyby porwać za sobą tłumy. Mogłaby robić cokolwiek, a zaczyna płakać, bo nie ma celu. Od tego czasu ostrożniej podchodzę do kibicowania klientom w dążeniu do celu. Raczej próbuję podtrzymać w nich taką myśl, że to OK, gdy ten cel się zmieni, bo nikt tak naprawdę nie wie, kiedy i jaki cel zostanie osiągnięty. Raczej zauważam, że osoby z talentami analitycznymi doświadczają zmiany nawet wcześniej, bo mówią: „Ja sobie to przeanalizowałem przez ten tydzień i to nie ma sensu”. To nie jest decyzja jak w elastyczności, że ja czuję, co należy zmienić, tylko u analityka to może potrwać parę dni dłużej, zanim zmieni zdanie.\nZgadzam się z tym. Jestem daleki od tego, aby zafiksować się na jednym celu, dla mnie bardziej istotne jest to, by mieć poczucie, że idziemy w jakimś kierunku, że to jest nasz kierunek, nieprzypadkowy, który może zmieniać się zależnie od okoliczności. Uważam, że warto mieć świadomość, w jakim kierunku się idzie, bo wtedy z większym prawdopodobieństwem się tam dojdzie.\nCiekawe jest też to, jak definiujemy kierunek. Mój kierunek brzmi tak: „Chciałabym żyć i budować życie, w którym mogę być wierna sobie i realizować swoje wartości, przy założeniu, że one mogą się lekko zmienić”. To jest zawsze aktualne. Natomiast gdy ktoś mówi: „Ja zmierzam do bycia magistrem zarządzania produkcją”, po czym okazuje się, że „Kurczę, jednak tam nie zmierzam”, to myślę, że kluczem do tego jest odpowiedzieć sobie na pytanie, która z metod definiowania kierunku jest dla mnie najlepsza.\nU mnie to akurat są wartości, bo wszystkie fizyczne rzeczy, jak np. gdzie pracuję, co dzisiaj robię, co będę jadła, z kim się spotkam, są zmienne. To mnie nie frustruje, ja mam problem z tym, żeby wyznaczyć sobie cel. Raczej myślę tu bardziej w kategoriach duchowych. Osobom, które pytają mnie, co mają zrobić, bo od dawna nie mogą wyznaczyć kierunku w życiu, odradzam przywiązywanie się do rzeczywistości i do poszukiwania konkretnej szkoły, firmy, kraju, miejsca zamieszkania, tylko zachęcam do rozwijania się w obszarach związanych z tym, kim jestem, co jest dla mnie ważne, czego chciałbym doświadczyć, jak chciałbym się czuć. I to przynosi ten kierunek.\nWtedy zdobycie magistra czy zmiana firmy, kraju jest bardziej strategią, taktyką, którą można zmienić, niż celem samym w sobie. A narzędzia są bardzo różne.\nOczywiście. I gdy osiąga się ten cel, czyli zostaje się magistrem, to ta satysfakcja jest na bardzo wysokim poziomie. Taka osoba wraca i mówi: „To mi się udało i ja teraz mogę dzielić się wiedzą z ludźmi, dawać im spokój, optymalizować ich życie, firmy”. Nagle okazuje się, że wartość jest o wiele większa niż to, że ktoś osiągnął taki krótki materialny cel. Tylko potrzeba o wiele więcej pracy, żeby ten cel wyznaczyć.\nMam dwa pytania. Jak słuchałem o tym talencie w Theme Thursday, to tam Jim Collison, który ma ten talent w top 5, stwierdził, że jego elastyczność działa najlepiej, gdy ma zdefiniowane ramy. Gdy one są wystarczająco szerokie, to on czuje się najbardziej bezpiecznie. Gdy słyszysz o takich ramach, które mogą Cię teoretycznie ograniczyć, to jak to odbierasz?\nBrzmi to jak taki system bezpieczeństwa. Bo kiedy jest pełna wolność, to jest taka tendencja, aby co jakiś czas wszystko zmienić, np. mieszkanie, pracę, studia, znajomych. To wszystko jest płynne, natomiast ramy są gwarancją, że coś zostanie wyprodukowane. Takimi ramami dla mnie jest to, że w pracy mam partnera, który ma talent osiąganie. Razem analizujemy sobie jakieś wyzwanie, jakiś problem. On jest tą osobą, która mówi: „Tu musimy zrobić pauzę, postawić barierę między tym, ile chcesz pozmieniać, bo zaczynamy oddalać się od celu, a musimy zamknąć to zadanie”. W tym sensie te ramy stanowią gwarancję, a przynajmniej zabezpieczenie przed rozpłynięciem się tej energii, bo w pracy trzeba coś dokończyć, zrobić, coś musi się zmaterializować. Wtedy takie ramy pomagają, natomiast jeśli są rzeczywiście za wąskie i są zbyt blisko mnie, to jest to tak paraliżujące, że w zasadzie ja nie działam, nie biorę udziału w dyskusji, nie zabieram głosu, nie jestem w stanie wczuć się w to, co mamy do zrobienia. Dzieje się coś takiego, że nie mogę się uruchomić, więc te ramy są potrzebne.\nWracamy do takiej głównej myśli, że świadomość tego, że te ramy są potrzebne, jak ja je sobie definiuję, poszerzam, jak o nich rozmawiam z osobami, z którymi współpracuję, może pomóc rozwijać ten talent.\nPraca z ograniczeniami jest trudna do zaakceptowania. Pomogła mi w tym taka myśl: „Teraz wprowadzę sobie takie ramy i to zmieni moją sytuację. Zobaczę, czy się w tym odnajdę”. Wielokrotnie próbowałam zmienić te ograniczenia i to właśnie ramy, które na pewnym poziomie są konieczne, stawały się czymś, co było zmianą w totalnej wolności. Wtedy to był dla mnie taki trening mojej elastyczności: czy dam radę to zrobić w ograniczonym czasie? Dam radę, bo jestem elastyczna.\nPorozmawiajmy teraz o nawykach. Nawyki są czynnościami zautomatyzowanymi, nie są przetwarzane przez obszar decyzyjny mózgu. Żeby je zbudować, należy powtórzyć jakąś czynność średnio 66 razy, a my mówimy o zmianie, o dostosowywaniu, elastyczności – jak to pogodzić z rutyną, powtarzalnością?\nCzasami zdarza się, że coś obejrzę albo przeczytam i postanowię wprowadzić to w nawyk, np. codzienna relaksująca kąpiel w płatkach kwiatów. Robię to raz i o tym zapominam. Potem czytam o czymś innym i postanawiam, że codziennie wieczorem przeczytam pięć stron książki. Robię to dwa dni z rzędu, po czym okazuje się, że to nie będzie jednak mój nawyk, bo mam już pomysł na coś nowego. Jedyne, co się powtarza i co mogłoby być moim nawykiem, to sprzątanie pulpitu, przepisywanie niektórych stron z kalendarza, sprzątanie w łazience. Jedynym takim prawdziwym nawykiem jest wprowadzanie chaosu i próba uporządkowania go i to jest we wszystkich obszarach: od jedzenia po dbanie o siebie. Jedynie sport jest obszarem przeze mnie wypracowanym. Trzy razy w tygodniu chodzę na siłownię i to się nie zmienia. Chociaż jak już tam jestem, to mam potrzebę wprowadzania nowych elementów albo miksowania tego z bardzo dobrą rozmową z osobami, które też tam są.\nGdy myślałem o nawykach osób z elastycznością, to uznałem, żeby zmniejszać tę czynność nawykową. Gdy ktoś ma robić 10 pompek dziennie, to robi jedną. Jeżeli ktoś chce biegać trzy razy w tygodniu, to niech zacznie od krótkiego biegu i codziennie zmienia trasę. Jeśli ktoś chce codziennie czytać książkę, to powinien kupić 30 różnych herbat i do tej jednej książki pić codziennie inną, po to aby z czytaniem kojarzyła się jakaś zmiana. Kluczem jest to, aby nawyk miał wbudowaną w siebie pewną dozę zmienności.\nPróbowałam w różny sposób budować nawyki, łącznie z ćwiczeniami, w których stosowałam ok. 20 powtórzeń. Ale to, co na mnie najlepiej działało, to głęboka, zgodna z moimi wartościami decyzja: „Dziś zaczynam czytać, bo chcę tak zmienić moje życie”. To była duża decyzja, która spowodowała, że na maksa czytałam książki. Taki rozmach spowodował, że moja motywacja nie słabła. Czytałam książkę o milionerach, w której każdy z nich opowiadał o tym, jaki nawyk sprawił, że ten człowiek został milionerem. Jeden z nich powiedział, że dla niego takim nawykiem było to, że zaczął wstawać codziennie o piątej rano i przez godzinę czytał książki. Pomyślałam, że zacznę wstawać o piątej rano i będę czytać książki. Robiłam to jakiś czas, nie zostałam milionerem. Natomiast najbardziej we wprowadzaniu takich pozornie nudnych rzeczy pomaga mi taka myśl, że jak będę mieć ten nawyk, to on coś zmieni, więc on musi trwać. Obietnica zmiany na końcu jest dla mnie bardzo kusząca.\nJak talent elastyczność był widoczny w Twojej młodości?\nTen talent objawiał się tym, że co wakacje byłam na innym obozie sportowym – jazda konna, pływanie, żagle, rowery, wspinaczka, obozy wędrowne, harcerstwo. Czasami rodzice pytali: „Basia, a ty nie grasz już w siatkówkę?”. A ja: „Nie, teraz już chodzę na boks”. Nie chodziłam na niego zbyt długo, bo zainteresowało mnie już coś innego i bałam się o mój nos. Rodzice pytali, czemu tak często zmieniam zainteresowania, i proponowali, abym wybrała coś stałego. Nawet robiłam takie podejścia, ale zawsze była potrzeba czegoś nowego. Jak dostawałam od rodziców kartkę, na której były wypisane obozy i kilka dyscyplin sportowych do wyboru, to jedynym kluczem było: „Te dwa już były, to wybieram z tych trzech”. Chyba nie każdy to rozumiał. Czasami znajomi czy rodzice pytali się, co to będzie, gdy będę tak często zmieniać, bo za chwilę zmienię szkołę i miasto. Takie rozmowy pamiętam już z dzieciństwa. Poziom rozpaczy rodziców był różny w zależności od tematu, który się zmieniał. Dla mnie to ma plusy, gdyż poznałam wiele dyscyplin, wiele miejsc.\nCzęsto zmieniałam też otoczenie, kolegów, koleżanki. W zasadzie przykro jest powiedzieć, że nie mam jednej przyjaciółki, z którą znam się 30 lat. Ale z drugiej strony mogę powiedzieć, że znam tysiąc osób z imienia i nazwiska i z każdą z nich mam jakiś kontakt, i jak się z nimi spotkam, to od razu możemy rozmawiać. Moi rodzice uważali, że nie potrafię się zakolegować, odnaleźć w grupie rówieśniczej w klasie. A ja po prostu miałam swoją grupę osób tu i teraz, niezależnie od tego, jak długo się znaliśmy. Z perspektywy rodziców te problemy były tak duże, że nawet zaproponowali, abym spotkała się z pedagogiem szkolnym. Mnie wzbogacało to, że mam aż tak wielu znajomych, nawet z innych klas i w różnym wieku, moich rodziców to frustrowało. Nauczycieli pewnie też. Kiedyś pomyślałam, że zostanę pisarką. Napisałam jedną krótką książkę, zaniosłam pani polonistce, poprosiłam, aby powiedziała, co o tym myśli. Minęły dwa miesiące. Dostałam z powrotem swój maszynopis z komentarzami. Pani polonistka powiedziała, żebym ćwiczyła pisanie, bo dobrze mi poszło. A ja na to: „Nie, ja już nie chcę pisać”.\nInni nie rozumieli, że są różne postawy, różne potrzeby.\nGdy byłam starsza, to ta frustracja zaczęła się udzielać i mnie. Martwiłam się, czy znajdę odpowiednie studia, czy dam radę dociągnąć w klasie o danym profilu aż do matury. Czy zawsze tak będzie, że będę spędzać wakacje z innymi ludźmi? Ta frustracja innych zaczęła na mnie promieniować i przemieniła się w utratę wiary w siebie.\nNajpierw zaczęłam rezygnować z rozmów z ludźmi, którzy we mnie wątpili. Zaowocowało to końcem relacji. Przestawałam się zwierzać, mówić o swoich planach osobom, które krytykowały mnie za to, że np. co roku próbuję czegoś nowego. Gdy czułam się nierozumiana, to te relacje więdły i zanikały. Najbardziej pomogło mi takie stwierdzenie: „I tak nie jestem w stanie funkcjonować tak, jak ktoś ode mnie oczekuje. I tak nie jestem w stanie zrezygnować z radości, jaką mam, kiedy coś zmieniam. Więc po prostu będę to robić, bo coś dobrego musi z tego wyniknąć. Nie może być tak, że moje życie będzie tylko złe”. Kłopot był taki, że myśli o tym, że ta zmienność jest za duża, nałożyły się trochę na wiek nastoletni, który był czasem zwątpienia. To poczucie chaosu wynikające z fazy rozwoju, tego, że najbliżsi uważają, że zmierzam do katastrofy, było trudne. Myślę, że elastyczność jest związana z przetrwaniem i taką optymistyczną wizją, że warunki się zmienią. Ten optymizm jest super, tylko że wtedy przed rozpoczęciem studiów kompletnie nie miałam pojęcia, czy chaos, jakiego doświadczam, jest OK, czy nie, czy mieści się w normie, czy nie. Dzisiaj wiem o tym dużo więcej i mam też kilka związanych z tym sukcesów osobistych, zawodowych, edukacyjnych, więc śmiało mogę powiedzieć osobom z elastycznością, że ich życie jest OK, jest fajne, że skończą dobrze i niech się nie martwią. Ale wtedy to nie było takie jasne. I bywało trudno.\nJedyną stałą jest zmiana. Nie mamy nigdy pewności, że zawsze będzie jak teraz. Warto, aby ktoś, pomógł to uświadomić w danym momencie.\nTeraz mamy o tyle fajnie, że na każdym rogu są gazety o coachingu, o psychologii, o rozwoju osobistym. Nawet jak ktoś się tym nie interesuje, to będąc na stacji benzynowej, zobaczy tytuł, słowo klucz, że np. istnieją emocje, jakiś obszar rozwoju. Dziś rodzice i dzieciaki mają łatwy dostęp do tej wiedzy, że można ponosić mniej kosztu związanego z niedojrzałością danego talentu. Ja zachęcam szczególnie tych, którzy nie wierzą w coaching, żeby weszli sobie na taki fanpage, gdzie wszyscy śmieją się z coachingu. Tam są zebrane te wszystkie żarciki. One stanowią inspirację. Potem wracamy do rozmowy i słyszę: „Wiesz, tam śmiali się z takiego gościa, ale gdy obejrzałem jego filmy, to okazało się, że on nie jest taki zły”. Gdybym mogła mieć jakieś życzenie wstecz, to chciałabym, aby moi rodzice i nauczyciele w szkole wiedzieli o tym wcześniej.\nJak widzisz ciemne strony tego talentu?\nNajciemniejszą stroną, która mnie osobiście najbardziej dotknęła i o której słyszę od znajomych i klientów, jest to, gdy ktoś mówi: „Basia, ale ty jesteś dziwna”. Gdy pytałam o to, co konkretnie jest dziwne, to słyszałam, że zmieniam zdanie, nie dotrzymuję słowa, nie można się ze mną umówić, cieszę się z rzeczy, które się rozwalają. Słyszałam też, że nie można na mnie polegać. Gdy to usłyszałam od kilku różnych osób, w różnym czasie, to pomyślałam, że musi być coś na zewnątrz, co sprawia, że to tak wygląda. Zaczęłam o to pytać: „Co to oznacza, kiedy mówisz, że jestem dziwna?”. Usłyszałam taką odpowiedź od kolegi z pracy: „Czuję się zaniepokojony, kiedy mówisz, że wspinałaś się, ale teraz raczej pływasz. Teraz nie pływasz, tylko raczej chodzisz na siłownię. Czuję, że nie mogę na tobie polegać, bo ciągle robisz coś innego”. To było bolesne. Gdy ta emocja opadła, to umówiliśmy się na kawę i powiedziałam: „Zobacz, dzięki mnie poznajesz coś nowego. Nie musisz iść już na tę ściankę, bo ja mogę ci wszystko o niej opowiedzieć. Mogę cię na nią zabrać, powiedzieć, czy warto, czy nie”. Po dłuższej rozmowie stwierdził, że to jest inspirujące. Ale o wiele łatwiej jest powiedzieć, że jestem dziwna niż inspirująca.\nWięc te ciemne strony to chaotyczna zmienność, która nie ma kierunku. Wynika to ze znudzenia danym tematem, a nie z tego, że chciałabym coś konkretnie innego. Pokusa zmiany jest tą ciemną stroną, która owocuje niepokojem u innych. To promieniuje na pracę, na relacje i na relację ze mną samą. Wrócę na chwilę do tych nawyków. Czasami sobie myślę, że chciałabym codziennie czytać, ale dziś się znowu nie udało, bo robiłam coś innego. Ta myśl o tym, że znowu się nie udało, że nie udało się wypracować tego nawyku, jest przykra, czasami nawet bardziej przykra niż radość, która przyszła z tego, że robiłam w tym czasie coś innego. Potrzeba trochę dyscypliny, żeby przed rozpoczęciem czegoś nowego zadać sobie pytanie, czy to, co zacznę, będzie na tyle przyjemne, radosne, że wytrzymam przykrość związaną z tym, że coś porzucam. To jest nawyk, który wypracowałam.\nMam taki „protokół bezpieczeństwa”. Zadaję sobie takie pytanie: „Jak przestaniesz chodzić na basen, zaczniesz się wspinać, to czy myślisz, że ta wspinaczka będzie na tyle fajna, że przeżyjesz utratę basenu?”. To jest mój sposób na to, aby poradzić sobie z pokusą zmiany. Nawet zrobiłam sobie listę tego, jakie są ciemne strony. Elastyczność to talent relacji. Głód relacji, potrzeba budowania relacji jest tak duża, że w ciągu dnia jestem w stanie poznawać nowych ludzi i kolejnego dnia już nigdy do nich nie dzwonić. Ciągle potrzebuję nowych twarzy. Są dwie cechy tych relacji. Pierwsza jest taka, że nie zawsze je kontynuuję. Nie jest tak, że co tydzień będę się do tej osoby odzywać. Ludzie różnie to przyjmują. Niektórzy dają mi taki feedback, że nie dbam o naszą relację. A tu nie chodzi o to, że nie dbam, tylko że jestem teraz z kimś innym. Druga rzecz jest taka, że czasami dostaję taką informację zwrotną, że nie dbam o relację w przeciętny sposób. Przeciętny sposób jest taki, że gdy są święta, to SMS-y, na urodziny życzenia, jest impreza, to podejdę i przybiję piątkę. A mi się zdarza przyjść na imprezę, gdzie jest dużo moich znajomych, i rozmawiać tylko z jedną osobą. Nie mam potrzeby przejść się po restauracji czy po klubie i przybić piątkę ze wszystkimi, bo teraz jestem z tą jedną osobą, która w danym momencie jest dla mnie najważniejsza, i nawet nie zauważam innych.\nMój chłopak powiedział mi kiedyś, że chciałby, abym wysyłała mu SMS-a w dni, w które się nie widzimy. Zgodziłam się, wysyłałam trzy, cztery dni z rzędu, a potem zapomniałam. Po wakacjach, które spędzaliśmy osobno, usłyszałam, że miałam wysłać mu SMS-a i tego nie zrobiłam. Wtedy sobie przypomniałam, że faktycznie nie wysłałam. Z mojej perspektywy wyglądało to tak, że ja byłam gdzieś indziej, z kimś innym, robiłam coś innego i uznałam, że teraz są takie okoliczności, a jak mój chłopak wróci, to się zmienią i będziemy rozmawiać. Problem SMS-a jest takim flagowym, który co jakiś czas wraca. Elastyczność odpowiada na czyjeś potrzeby, to rodzi ochotę, aby się dostroić, dopasować, więc godzę się na wysłanie tego SMS-a – mijają trzy dni, a ja znowu tego nie robię.\nPewne objawy, które przypisujesz elastyczności, są czasami ciemnymi stronami talentu czar, ale wynika to z innych motywacji. Mój znajomy ma wysoko elastyczność. Mówi, że jest to przejaw dostosowywania się, np. na pytanie: „Co będziemy robić?”, on odpowiada: „Obojętnie, róbmy to, co wy chcecie”. To może być odebrane jako niezadbanie o własne potrzeby.\nTo koresponduje z Twoim pytaniem o wartości i potrzeby. Pierwsze, co w tym obszarze widzę, to pytanie, czy dbasz o siebie tak samo jak o innych. Ono jest dla mnie szalenie aktualne. Czy to jest ciemna, czy jasna strona? Ta umiejętność dostosowania się, wtopienia w drugą osobę, w sytuację, jest czasami tak zautomatyzowana, kusząca i najprostsza do zastosowania, że zanim się zorientuję, to robię coś, co jest dla mnie niedobre, szkodliwe, przykre, marnuje mój czas albo inne zasoby. Chyba takim najbardziej zaawansowanym etapem jest moment, gdy wręcz staję się drugą osobą i na pytanie, czego chcę, nawet nie znam odpowiedzi, bo jestem tak dostrojona, że zaczynam mówić o tym, czego chce ona. To jest to, co powiedziałeś o swoim koledze. „Gdzie pojedziemy na integrację?” – mnie wszystko pasuje. „Czy dojazd na integrację będzie trwał długo, czy krótko?” – wszystko mi pasuje. Czasami to jest super, bo zmniejsza tarcie, napięcia i konflikty, a czasami sprawia, że ląduję w sytuacji, w której w weekend zrobię 20 godzin w samochodzie, bo nie zorientowałam się na czas i w zasadzie to wszystko mi pasuje.\nDla równowagi mogłabym dodać, że elastyczność to jest coś, co pozwala mi w danych okolicznościach dostać to, co tylko możliwe. Byliśmy kiedyś ze znajomymi z pracy na koncercie, na którym miały być food tracki. Okazało się, że był jeden i to z okropnym jedzeniem. Jedyne, co się dało jeść, to frytki. Cała reszta to katastrofa. Padało, staliśmy pod drzewem, narzekaliśmy, że nie ma co jeść. A ja mówię: „Stary, ale są superfrytki”. On na to: „Jak ty możesz się cieszyć? Jest okropna pogoda, nie ma co jeść”. Poczułam wtedy, że nie każdy bierze z tego, co się dzieje, to, co najlepsze. Gdybym zaczęła dyskusję, że może gdzieś pójdziemy, że jest wiele knajp w okolicy, to pewnie byśmy poszli. Ale atmosfera jest raczej lepsza niż gorsza, gdy masz w grupie osobę z elastycznością.\nPokazujesz, jak ten talent wpływa na innych.\nTo jest coś, co elastyczność produkuje – tworzy dobrą atmosferę, pomaga zauważyć, że jednak dzieje się coś dobrego.\nPomaga ruszyć do przodu. W najbardziej klasycznym opisie talentu elastyczność na stronie Instytutu Gallupa jest napisane, że takie osoby świetnie sprawdzą się na ostrym dyżurze, bo ogarną chaos, jaki tam jest.\nI jest też branie odpowiedzialności.\nPorozmawiajmy jeszcze o elastyczności w kontekście produktywności. Powiedzieliśmy o kilku obszarach, które pomagają lepiej wykorzystać ten talent. Podałaś dwa swoje sposoby – kalendarz i afirmację. Mówiliśmy o tym, że warto mieć świadomość tego, na czym zmiana polega, aby to komuś komunikować. Zresztą komunikacja to dla każdego talentu świetny obszar do nauczenia się, komunikowania potrzeb i wartości. W jaki sposób można jeszcze rozwijać ten talent?\nPomogło mi prowadzenie pamiętnika. Co rano zapisuję, co jest dziś dla mnie ważne. Zadaję sobie też pytanie: „Co dzisiaj jestem winna światu i co świat jest winny mnie?”. Potem patrzę na mój kalendarz. To pozwala mi zobaczyć, czy proporcja czasu i sił, jakie mam na ten dzień, jest dla mnie dobra. Czy przypadkiem nie wzięłam na siebie za dużo obowiązków, czy nie myślę za bardzo o innych osobach. Gdy zadaję sobie pytanie, co jestem winna światu, to wracają moje wartości i myślę sobie, że nie chciałabym, aby ktoś stracił do mnie zaufanie. To jest taki kompas, który pomaga mi zorganizować swój czas. To może nawiązywać też do organizowania siebie i zarządzania sobą w czasie. Drugie pytanie, o to, co świat jest mi winien, każe mi myśleć o tym, czego potrzebuję. Byłoby mi przyjemnie, gdyby ktoś się do mnie odezwał. Byłoby fajnie, gdyby świat dał mi przestrzeń na lunch między spotkaniami. I znowu odpalam kalendarz i planuję tę przestrzeń. To ćwiczenie pomaga mi zobaczyć, kiedy te ciemne strony talentu przejmują kontrolę, kiedy zbyt martwię się o inne osoby, a nie o siebie, kiedy zapominam o swoich potrzebach, kiedy w planowaniu zaczynam ponosić większe koszty nawet finansowe, żeby drugiej stronie, drugiej osobie było łatwiej.\nKolejne ćwiczenie, które mi pomaga, to rozmowa z moim partnerem i zadanie pytania: „Co było dziś dla ciebie dziwne, kiedy spędzaliśmy razem dzień”. Celowo używam tego słowa, bo ono pomaga przypomnieć sobie, co było w dysonansie. Gdybym spytała o to, co było dla niego trudne, kontrowersyjne, nietypowe, to człowiek zaczyna szukać niuansów. A jak zapytam, co było dziwne, to druga strona wie. Te dysonanse, które omawiamy, pomagają zobaczyć, że np. „Wiesz, Basia, pytałem cię o ciebie, a ty gadałaś o mnie”. Ja wtedy wiem, że za bardzo się dostrajam. Warunek jest taki, że ten partner do rozmowy to musi być osoba, która chce dla nas dobrze, mamy pewność, że to jest rozmowa rozwojowa, a nie taka, w której wystawiamy się do odstrzelenia.\nCzęsto proszę o feedback w pracy. Nawet bez okazji. Spotykam kogoś w windzie, mówię: „Hej, dawno się nie widzieliśmy. Chciałabym zapytać, jak ci się ze mną pracuje”. W odpowiedzi słyszę: „Ale nie pracujemy razem”. Ja na to: „Wiem, ale powiedz, jakie sprawiam wrażenie”. Wtedy zwykle coś się pojawia. Tylko trzeba mieć odwagę, aby z tym pracować.\nKończąc, powiedz, gdzie można Cię znaleźć w internecie, gdyby ktoś chciał się z Tobą skontaktować?\nMożna mnie znaleźć na Facebooku. Jestem też w grupie „Z pasją o mocnych stronach”, więc gdyby ktoś chciał pogadać o talentach, to może mnie tam znaleźć. Można przyjść na Columbusa we Wrocławiu. Wydarzenia Columbus Akademia Rozwoju są też publikowane na Facebooku. Można to znaleźć również na fanpage’u. Czasami jestem na meet-upach grupy „Utalentowani Wrocław”.\nPolecam książkę, która odmieniła moje życie, pomogła mi uporządkować wiele rzeczy. W bardzo prosty sposób nazywa rzeczy, które my w naszej europejskiej kulturze często uważamy za nienormalne, niepotrzebne i niezrozumiałe. Jej tytuł to „Droga rzadziej przemierzana”. To książka amerykańskiego psychiatry, który przez wiele lat pracował nad relacjami, związkami i życiem w dobrobycie. Ta książka powoduje dwa skutki. Pierwszy jest taki, że życie naprawdę się poprawia, bo wiele rzeczy się wyłania. A drugi sprawia, że ma się ochotę na zmianę.\nI z tą myślą Was zostawiamy. Dzięki, Basiu, powiedziałaś bardzo wiele o tym talencie. Do zobaczenia.\nDo zobaczenia, hej.\nDziękuję Wam za wysłuchanie rozmowy, a Basi za tak bardzo dojrzałe i pełne podzielenie się tym talentem. Osoby, które mają elastyczność w swoim top 5, na pewno wiele zyskają, przysłuchując się temu, jak Basia korzysta z tego talentu i go rozwija.\nNa koniec chciałbym podziękować Justynie Topcińskiej za dodanie nowej recenzji w iTunes. Zatytułowała ją: „Top 3 polskich podcastów”. To bardzo miłe. Dzięki, Justyno.\nChcę jeszcze powiedzieć, że kiedy nagrywam ten odcinek, jest początek marca 2019 r. Pod koniec kwietnia będę uruchamiał kolejną edycję kursu, w którym można nauczyć się, jak wykorzystywać talenty w praktyce. Jeżeli ktoś jest zainteresowany, to zapraszam na stronę poznajtalenty.pl. Tam można zapisać się na listę, gdzie będę komunikował, co znajdzie się w kursie.\nNa koniec ogromne dzięki dla Was, słuchacze, za to, że jesteście, słuchacie, komentujecie, ściągacie kolejne odcinki, że jesteście już ze mną przez 99 odcinków. Dziękuję patronom za motywację, za możliwość dyskusji. I zapraszam do setnego odcinka! Dzięki ogromne, do usłyszenia. Cześć!\nautor: dominik 2019-03-14


Meble młodzieżowe Snow - strona 1 - Zielona Góra - Dom Meblowy Burzyńscy\n» Meble młodzieżowe Snow\nUrządzenie pokoju dla nastolatka to spore wyzwanie, z którym wiąże się szereg kompromisów. Młody człowiek, chcąc manifestować swoją niezależność i indywidualność, często ma całkowicie inne wyobrażenie względem aranżacji wnętrz niż jego rodzice. Wybierając zestaw mebli do pokoju młodzieżowego, należy przede wszystkim uwzględnić ich estetykę oraz funkcjonalność. W tej dziedzinie wiele do zaoferowania ma producent mebli Forte, który w kolekcji Snow, umiejętnie łączy oczekiwania współczesnych użytkowników.\nKolekcja Snow – nie tylko dla nastolatka\nOferowane przez nas zestawy meblowe stanowią uniwersalny wariant, który sprawdzi się nie tylko w pokoju młodzieżowym, ale także w salonie czy jadalni. System Snow wyróżnia się klasycznym wzornictwem, w którym zastosowano nowoczesne rozwiązania podnoszące estetykę i walory użytkowe mebli. Na szczególną uwagę zasługuje ich wysoka funkcjonalność, dzięki czemu meble systemowe sprawdzą się nawet w trudno ustawnej przestrzeni o ograniczonym metrażu. U nas znajdziesz cały komplet mebli do zagospodarowania pokoju lub tylko poszczególne elementy wyposażenia. W kolekcji mebli Forte znajdziesz między innymi:\nkomody z systemem półek, szafek i szuflad na drobiazgi\nszafki przystosowane do nowoczesnych sprzętów RTV\nwitryny z dodatkowymi schowkami\nzgrabne stoliki okolicznościowe do pokoju lub rozkładane stoły, które sprawdzą się w salonie lub jadalni\nOsoby, które chcą nadać wyposażeniu nowoczesnego designu, mogą wzbogacić półki dodatkowym oświetleniem punktowym. Rozświetli to wybrane elementy mebli i stworzy ciekawy efekt aranżacyjny.\nZestaw mebli Snow – funkcjonalność i ponadczasowy design\nTrendy w branży wnętrzarskiej stale się zmieniają, jednak wybierając kolekcję Snow można mieć pewność, że nigdy nie wyjdą z mody. Jest to zasługa przemyślanego projektu, który łączy w sobie ponadczasową klasykę oraz nowoczesny design. Jasne meble stanowią uniwersalny dodatek do każdego wystroju wnętrz, gdyż pasują zarówno do stylu skandynawskiego i minimalistycznego, jak i elegancko urządzonych przestrzeni. Białe meble to także idealny wybór do pokoju młodzieżowego, gdyż pozwalają na szybką zmianę aranżacji, dzięki zastosowaniu dodatków w kontrastującej kolorystyce. Dobierając do nich dodatkowe oświetlenie, można nadać im wyjątkowego wykończenia i stworzyć ciekawy efekt aranżacyjny.\nMeble Forte – wysoka jakość i elegancja\nWybierając meble do swojego domu, trzeba zwracać uwagę na każdy szczegół. Najważniejsza jest jakość wykonania, gdyż meble to inwestycja na wiele lat. Kolekcja Snow to przykład starannie opracowanego projektu, w którym wykorzystano najlepsze materiały produkcyjne. Mimo prostej konstrukcji i delikatnego wzornictwa, charakteryzują się doskonałymi parametrami technicznymi. Meble Forte wykonane zostały z płyty meblowej, która wyróżnia się wysoką wytrzymałością na uszkodzenia. Ma to jeszcze jedną zaletę, a mianowicie łatwość w utrzymaniu czystości. Sprawia to, że białe meble nie pożółkną z biegiem czasu, nie wymagają dodatkowej impregnacji i są wygodne w pielęgnacji.\nZapraszamy do zapoznania z kolekcją Snow. Proponujemy całe zestawy mebli, dzięki którym można stworzyć spójną całość aranżacji. W ofercie dostępne są także pojedyncze elementy, dzięki którym doposażysz wnętrze o modne dodatki i zaprojektujesz funkcjonalną i wygodną przestrzeń. Meble Forte to najlepsze rozwiązanie, jeżeli zależy Ci na połączeniu elegancji i nowoczesności.


Błędy zbyt aktywny trading - Aby handlowiec 2019 - Forex\n100 pytań do żony tradera, Dorota Dwernicka, #80 TJS Wideo:\nzyskowny handel na rynku Forex i giełdach , jak i gotowania, drzew hodowlanych lub na rowerze, może opanować każdy przeciętny człowiek, który ma czas i chęć rozwoju. Dotyczy to również Ciebie.\nJeśli chcesz stać się zyskiem przedsiębiorcy lub po prostu zarobić więcej pieniędzy w swoich transakcjach, dowiedzieć się, co swoje słabe punkty i pracować z nimi tak, że stają się one silne.\nIle razy masz pożyteczny tydzień, po upływie którego straciłeś wszystkie zarobki w kilku głupich transakcjach? Nie wyobrażasz sobie, jak bardzo zyskuje większość przedsiębiorców, gdyby tylko nauczyli się czekać, aż warunki idealnego handlu trafią na pozycję 999.\nInnym częstym problemem jest zbyt aktywny, a jako synonim często nieracjonalne handlowa polega na tym, że wielu przedsiębiorców wchodzących do\n. Są zły z powodu swoich strat na rynku i próbują "odzyskać pieniądze" od niego, wierząc, że ktoś wini, a nie samych siebie. Czasami niewielka przerwa w handlu wystarczy, aby lepiej zrozumieć rynki. Trzymając się, a pieniądze nie są "zagrożone", zmusisz się do bycia bardziej zdyscyplinowanym handlowcem.\nPamiętaj ostatni przypadek, gdy dokonałeś transakcji na podstawie\nidealnej sytuacji handlowej\n. Pamiętaj o swoich uczuciach, gdy wiedziałeś, że transakcja była niesamowitym sukcesem.Ty najprawdopodobniej miałeś niewiele wątpliwości, że to zadziała. Teraz dowiedz się, co by się stało, gdyby każda transakcja zawierała się w ten sposób ... 999 To właśnie cierpliwość może ci dać. Jeśli nauczyć się siedzieć i czekać na najlepsze oferty, handel może być nie tylko przyjemnością, ale także stać się bardzo opłacalne. Przydatne artykuły na ten temat Zastosuj starania w handlu\nChciwość przedsiębiorcy nie jest wadą\n25 zasadami udanego przedsiębiorcy


BMW X5 E53 Przez 5 lat szukali przyczyny braku mocy. Z tym się jeszcze nie spotkałem. Silnik M54B30 - Mobilny Mechanik Warszawa\n3 czerwca, 2022 Auto-Bachus\nNaprawa samochodów Szczecin Car Serwis Audi VW Seat Skoda\n50 komentarzy do „BMW X5 E53 Przez 5 lat szukali przyczyny braku mocy. Z tym się jeszcze nie spotkałem. Silnik M54B30”\n3 czerwca, 2022 o 4:59 pm\nOglądam, oglądam i ręce mi opadły 🤦\nMariusz Janus pisze:\nPanowie do pomiaru skoku tłoka użyj cię sów miarki z bagnetem wsadź bagnet sów miarki do cylindra złap GMP a potem wał kręć by złapać DMP .Poza tym szacun mało kto by się połapał że ktoś zrobił gościowi niezamierzonego swapa.\nNo i co zrobił chłopak\nDARIUSZ Ostaszewski pisze:\nDobre! To się nadaje do programu usterka… 😂, Ja bym z tym zajechał do Adama Kunca do wawy.. Ciekawe czy by się obczaił.. No ale naprawdę respect za myślenie przy diagnozowaniu 🙂 💪\nPaweł Czerchawski pisze:\nMyślę że poza wszystkimi usterkami osprzętu mechanik mógł zostać oszukany. Specjalizacja jest ważna ale m54 każde wygląda tak samo. A ktoś kto robi wszelkie naprawy mógł po prostu tego nie wiedziec\nTomasz Strzelecki pisze:\nJeśli nie powiedziałeś smacznego enjoy your meal przed rozpoczęciem jedzenia to pozamiatane, wszystko można, ale nie wypada mówić smacznego w trakcie jedzenia bo odpowiedzieć nie jest zdrowo, rozmawiać podczas jedzenia, zadławić się, zapowietrzyć się wydawać gazy w późniejszym terminie bo w przyrodzie nic nie ginie i najważniejsze Smacznego a ze mna sie nie podzieliłeś… a zadław się gdy będziesz odpowiadał\nGargamele pomyliliście Behind z Between, dlatego wam się popie… 😀 😀 😀\nChciałbym wiedzieć czy ten Pan z filmiku to ten sam z acodin masters\nChris Padre pisze:\nchłopaki podziwiam i gratuluję, jakbym oglądał Holmsa ;D\nMarcin Samulnik pisze:\nDzięki Panowie za pogadanke na temat oleju Motul 5w30 x clean. Uzywam własnie tego oleju w swojej Mazdzie i ostatnio zauważyłem ogromne ubytki pomiędzy wymianami. Jest dokładnie tak jak mówicie; auto nie dymi, blok silnika suchy jak pieprz wiec nie ma mowy o wycieku. Olej zwyczajnie znika. Dziś zrobiłem płukankę i zalałem Jeszcze raz Motul(olej kupiłem jeszcze przed obejrzeniem odcinka). Jak dalej będą takie ubytki jak ostatnio to będzie trzeba zmienić markę. Jeszcze raz dzięki. Pozdrawiam.\nFranz jolo pisze:\nNo zajebali silnik w jakims warsztacie……………..\nDobry kanał i gość ogarnięty\nKUBA BUBBA pisze:\nKamil na prezydenta 😊😊😊\nKulesiowy AquaŚwiat pisze:\nCo to za pasta? 😉\nJa bym oddał na zlom\nToni Toni pisze:\nI oo tu konkret… Hasz…. Idiotyzm też, mówie\nGrzegorz Kacperski pisze:\nPytanko z jakiego miasta jesteście? pytam bo ręce mi opadają na mechaników których do tej pory przerabiałem, myślę że trafiałem na statystów a nie na mechaników, mam audi a8 d2 i jak to auto mające tyle lat, zawsze coś tam jest do zrobienia, chętnie bym wam ją dał do przeglądu i zrobienia co było by tam potrzebne.\nJan Huzar pisze:\nTrzeba byc desperatem , by 5 lat kulac sie felernym autem zamiast pozbyc sie strupa.\nTutaj zamiast z poprzednim mechanikiem to trzeba od razu rozmawiać z prawnikiem.\nMichal Cymbalista pisze:\nChłopaki, ale po co mierzyć skok tłoka?\nPrzecież wystarczyło policzyć gary. Nie ma dwulitrówek szesciocylindrowych czy trzylitrówek czterocylindrowych\nZabalaba X pisze:\nTo jest ten ziomek z acodin master??\nOj niestety ale macie racje z tym wszystkim świat zmierza uj wie gdzie z ta ekosrogia.\nMarcin Stanieczko pisze:\nkolejna ofiara takiego naszego najgorszego polskiego "mecheła" który byle kasa gra a klient to łoś do oskubania …\nPłynu do spryskiwaczy nie ma 😉 lotek by już lawetę wzywał 😉\nJano Bokiem pisze:\nSiema już 2 raz w silniku m52b28tu mam taki problem ze czasem po odpaleniu nie pali na wszystkie gary kiedy zgadze i odpalę ponownie jest dobrze dzieje mi to często po umyciu samochodu\nTrzeba to uturbic😁


Ludzie pomocy! - rozpoznaj jaka to muzyka i piosenka\n♫ Ludzie pomocy!\n#1 2014-01-05 01:06\nPoszukuje jednego utworu, który chodzi mi po głowie od dłuższego czasu.. Nie pamiętam słów, nie pamiętam kto to napisał, nie pamiętam nic- tylko melodię. Oto ona http://picosong.com/ktWJ/ >>> Licze na waszą pomoc! (PS: utwór jest dość znany, śpiewany w języku angielskim ) :)\n#2 2014-01-05 13:15\nThe Beatles - Ob-la-di Ob-la-da ?\n#3 2014-01-05 14:58\nNiestety nie to :( takie bardziej rockowe ...\n#4 2014-01-05 16:21\n#5 2014-01-06 00:06\nKOCHAM CIĘ NORMALNIE  dZIĘKUJĘ!\n#6 2014-01-06 00:16\nPodobne tematy Zasady obowiązujące na tym forum, Lipton, Nescafe capuccino, Znany kawalek gitara&saxofon, Nuttela, MasterCard - Fiat dla Ojca, Braun Cruzer3 Snow Tour, Orange - gitarka, Toyota Yaris i Pepsi, Play - inna telefonia komórkowa,\nStatystyki tematu "Ludzie pomocy!" Ocena 8 na 10, liczba ocen: 6, wyświetleń 704


LATO / Strony informacyjne - Obuwie damskie, botki, kozaki, szpilki, buty sklep internetowy – Renee\nPromocja LATO Z RENEE: – 25% na wszystko i darmowa dostawa na terenie Polski od 150 zł na wszystkie buty!\n1) RABAT -25% oraz DARMOWA DOSTAWA od 150 zł obowiązuje w dniach od 17. CZERWCA do 20. CZERWCA. Promocja kończy się dokładnie 20. czerwca o godzinie 11:59. Promocja obejmuje wszystkie buty.\n2) Jeśli chcesz skorzystać z PROMOCJI, wpisz podczas składania zamówienia kod LATO25, a kwota Twojego zamówienia obniży się automatycznie.\n3) Do zakupów za min. 200 zł torba wakacyjna za 1 grosz! Promocja obowiązuje w dniach od 17. CZERWCA do 20. CZERWCA. Promocja kończy się dokładnie 20. czerwca o godzinie 11:59.\n4) Jeśli chcesz skorzystać z PROMOCJI, podczas składania zamówienia wybierz opcję DODAJ WAKACYJNĄ TORBĘ ZA 1 GROSZ, a do Twojego zamówienia zostanie dodana torba. Torby występują w 6-ciu różnych kolorach. Kolor torby jest wysyłany losowo. Promocja trwa do wyczerpania zapasów.\n5) W wypadku skorzystania przez Konsumenta z prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość objętej niniejszą Promocją, Konsument odstępuje także od Promocji i jest zobowiązany do zwrotu produktu dodawanego do zamówienia za 1 grosz.\n6) Sklep zastrzega sobie prawo do zmiany promocji lub wcześniejszego jej zakończenia. Wszelkie pytania prosimy składać pisemnie do Biura Obsługi Klienta na adres: kontakt@renee.pl lub na chat dostępny na naszej stronie.\n7) *Rabat obowiązuje od ceny pierwotnej. Rabat nie obejmuje butów przecenionych.


°HOTEL LA PEROUSE NICEA 4* (Francja) - od 357 € | BOOKED\nHotel La Perouse - Nicea\n11 Quai Rauba Capeu, Nicea, Francja, 06300 Pokaż na mapie\nHotel La Perouse jest klasycznym 4-gwiazdkowym obiektem, oferującym noclegi w przytulnych pokojach, w pobliżu Plaża Port, Stary fort w Mont Boron i Allianz Riviera Stadium. Oferujący zakwaterowanie w 6-piętrowym styl śródziemnomorski budynku, hotel został przebudowany w 2011.\nWyróżniający się wyśmienitą lokalizacją w samym sercu Nicei, hotel umożliwia dostęp do spektakularnej skalistej plaży. Obiekt jest położony w odległości 20-minutowego spaceru od centrum Nicea.\nHotel La Perouse znajduje się w pobliżu butików, bazarów i sklepów.\nHotel leży w odległości 20-minutowego spaceru od stacji kolejowej Dzielnica Lepante. Obiekt jest położony w 10 km od lotniska Côte d'Azur, dojazd zajmuje więc tylko 10 minut.\nHotel składa się z 56 pokoi o oszałamiającym widoku na morze, wyposażonych w darmowe wi-fi, klimatyzację, sejf osobisty, miejsce do pobytu dziennego i mini bar oraz prywatne łazienki z wanną, prysznicem i bezpłatnymi przyborami toaletowymi. Dodatkowo obiekt może pochwalić się widokiem na Wzgórze Castle. Wyrafinowaną aranżację wnętrz w pokojach uzupełnia wykładzina na podłodze.\nW godzinach porannych na dziedzińcu serwowane jest śniadanie w formie bufetu. Gościom spodobają się lekkie posiłki w restauracji dla niepalących serwującej kuchnię lokalną. Posilić się i odetchnąć można też w Di piu i Restaurant Don Camillo Creations, restauracje usytuowane nie więcej niż 150 metrów od hotelu.\nHotel oferuje śniadanie w formie szwedzkiego stołu w cenie EUR 19 za noc od osoby.\nSezonowy basen zewnętrzny, taras na dachu i rozkładane fotele plażowe są dostępne w hotelu. Goście dbający o kondycję mogą skorzystać z zajęć fitness i sali gimnastycznej.\nRok odnowienia: 2011. Liczba pięter: 6. Liczba pokoi: 56.\nDodatkowe łóżko EUR 65\n11 Quai Rauba Capeu, Nicea, Francja, 06300\nRestaurant Le Patio (kuchnia: Francuska)\nFrenchHOTEL AWARDSRecommendedNiceaHotel La Perouse\nWilla Fahrenheita Hotel Gdansk\n1 łóżko Super King Size i 1 sofa, Łóżko podwójne, Łóżko podwójne lub dwa łóżka pojedyncze typu Twin\nLokalizacja Hotel La Perouse\nTeatr w Nicei700 m\nPort w Nicei500 m\nWzgórze Zamkowe300 m\nZakres cenowy: 16 EUR - 62 EUR\nNa podstawie 98 opinii, 59% lubi to\nNa podstawie 114 opinii, 81% lubi to\nZakres cenowy: 23 EUR - 90 EUR\nLe Port Apartament Nicea\nOpinie Hotel La Perouse\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Hotel La Perouse


Kolejny przypadek znęcania się nad zwierzęciem. Zatrzymano 27-latka, który chciał utopić psa : Radio Olsztyn\nKolejny przypadek znęcania się nad zwierzęciem. Zatrzymano 27-latka, który chciał utopić psa\nW Pieniężnie pijany 27-latek kilkukrotnie wrzucał psa do rzeki. Po wydostaniu się na brzeg, zwierzę ponownie trafiało do wody.\nInterweniowali świadkowie zdarzenia, ale mężczyzna nie reagował na ich prośby. O zwyrodnialcu policję z Braniewa zawiadomił inspektor Animalsów. Na widok funkcjonariuszki mężczyzna próbował uciec, ale szybko został zatrzymany. Okazało się, że miał ponad 3 promile alkoholu w organizmie.\nInspektorzy Animals odebrali psa właścicielowi. Zatrzymany spędził noc w policyjnej celi. Po wytrzeźwieniu złoży wyjaśnienia. Może mu grozić do 3 lat pozbawienia wolności.\nWięcej w policja, pijany, pies, alkohol, zwierzę, zatrzymanie


IX Raciborski Festiwal Podróżniczy „Wiatraki”! » Radio 90.pl - Najnowsze wiadomości i informacje z regionu – Rybnik, Wodzisław Śląski, Jastrzębie-Zdrój, Żory, Racibórz, Cieszyn i Knurów\nData: 3 listopada 2012 / 16:00 Data:Aktualizacja: 4 listopada 2012 / 23:23 Facebook Twitter\n„Każdy z nas nosi w sobie skrawek duszy podróżnika, odkrywcy dalekich lądów, zdobywcy dziewiczych szczytów, rozległych mórz i dzikich dżungli… Koleje losu są jednak takie, że tylko nieliczni z nas wiążą swoje życie z podróżami, górami czy morzami na stałe. Pozostali oddają się swym pasjom podróżniczym od czasu do czasu, w miarę wolnego czasu; a jeszcze inni oglądają świat dzięki slajdom, filmom i zdjęciom tych pierwszych…” Czytamy na stronie festiwalu. A o tym, dlaczego warto w tym roku wziąć udział w imprezie opowiedział nam Dawid Wacławczyk:\nByło już o gościu specjalnym Festiwalu „Wiatraki”, którym będzie Aleksander Doba – człowiek, który przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki. Jednak posłuchać będzie można nie tylko „morskich opowieści”. Organizatorzy, jak zawsze, zadbali o różnorodność tematyczną i wiele dodatkowych atrakcji:\nTradycją staje się powoli również „wiatrakowe” koncertowanie. Podczas tegorocznej edycji nie zabraknie muzycznych niespodzianek. I to nie byle jakich!\n„cudze chwalicie, swego nie znacie…” Zwiedzimy Afrykę, Azję i Europę, przepłyniemy kajakiem do Ameryki Południowej, zanurkujemy w najwyżej położonych akwenach, ale… zwiedzimy także Racibórz, a dokładniej raciborski Zamek Piastowski oraz browar:\nSZCZEGÓŁOWY HARMONOGRAM RACIBORSKIEGO FESTIWALU WIATRAKI – KLIKNIJ\nfestiwal podróżniczy Festiwal Podróżniczy Wiatraki podróże Racibórz


Co to jest gratownik i do czego służy? - Blog Narzędziowy\nStrona Główna Fanar\tCo to jest gratownik i do czego służy\nautor Tomek 14 czerwca 2020 0 komentarzy\nNa pytanie co to jest gratownik można powiedzieć, że jest to narzędzie skrawające przeznaczone do obróbki wykańczającej obrobionych wcześniej detali lub takich, które wymagają obróbki wykańczającej ręcznej krawędzi. Swoją pracę gratownik wykonuję poprzez ubytek materiałowy ( obróbkę skrawaniem ), który odbywa się najczęściej metodą ręczną przy pomocy oprawki z ostrzem skrawającym.\nCo to jest gratownik i na czym polega gratowanie?\nOperacje gratowanie stosuje się na końcu obróbki skrawaniem, aby pozbyć się ostrych krawędzi, które powstają po obróbce skrawającej jak wiercenie, toczenie czy frezowanie. Często takie zwrot używany jest w rysunku technicznym “stępić ostre krawędzie”.\nPowierzchnia nieobrobiona Powierzchnia po gratowaniu – wewnętrzna i zewnętrzna\nW przypadku zarówno pojedynczych krawędzi, podwójnych jak i otworów najwygodniej jest użyć gratowników specjalnie do tego przystosowanych ale również możemy użyć w tym celu innych narzędzi np. pilniki ślusarskie, wiertła lub pogłębiacze stożkowe.\nW przypadku otworów do ich gratowania możemy użyć również wierteł ( najlepiej o dużo większej średnicy ) jak i pogłębiaczy stożkowych.\nGratowniki są dość prostym narzędziem ślusarskim i składają się głównie z trzonka oraz ostrza skrawającego HSS lub HSSE. W zależności od naszych potrzeb czyli od rodzaju obrabianego materiału powinniśmy dobrać odpowiednie ostrze, tab aby zbyt szybko się nie tępiło. Same ostrza są częścią zużywającą się najszybciej ale są również wymienne.\nOstrza wykonane ze stali HSS ( stal szybkotnąca ) przeznaczone jest do obróbki metali miękkich, mosiądzu, żeliwa szarego, aluminium oraz tworzyw sztucznych. Sama stal szybkotnąca HSS posiada twardość ok. 62 HRC i umożliwia obróbkę materiałów o twardości nie przekraczającej 35 HRC.\nOstrza do gratowników HSSE są to ostrza wykonane w całości ze stali szybkotnącej kobaltowej, 5% kobaltu w składzie. Umożliwiają one gratownanie powierzchni o twardości do 37 HRC, co w praktyce przekłada się na możliwość pracy w stali nierdzewnej, żeliwie, materiałach nieżelaznych jak aluminium, mosiądz. Stal szybkotnąca kobaltowa posiada twardość 64 HRC oraz w stosunku do zwykłej stali HSS, posiada większą odporność na ścieranie i wysokie temperatury.\nRodzaje podstawowych gratowników firmy Grattec\nNajbardziej popularne modele gratowników firmy Grattec stosowane w przemyśle na co dzień.\nDystrybutor gratowników do rur, otworów i gwintów\nW Polsce dystrybutorem narzędzi gratujących jest firma Fanar z Ciechanowa. Jest to producent narzędzi skrawających w całości z kapitałem polskim oraz z miejscem produkcji w 1 miejscu – Ciechanowie. Fanar jest wiodącym producentem narzędzi skrawających do gwintów jak: gwintowniki maszynowe, gwintowniki ręczne, narzynki, sprawdziany do gwintów, frezy węglikowe palcowe. Całość procesu produkcji narzędzi znajduje się w siedzibie firmy od produkcji narzędzia, przez jego hartowanie oraz powlekanie metodą PVD oraz CVD. Powlekanie narzędzi skrawających jest bardzo ważne i przekłada się na zwiększenie kilkukrotnie ich produktywności a także na zmniejszenie oporów skrawania i poprawę powierzchni obrabianej poprzez zmniejszenie zjawiska narostu na ostrzu.\nCo to jest gratownik i do czego służy was last modified: 29 grudnia, 2020 by Tomek


Jaką pralkę Electrolux suszarkę ładowaną od frontu (standardową) w klasie energetycznej A 1300 obrotów w kolorze białym wybrać?\nStrona główna > Jaką pralkę wybrać? > Electrolux > suszarka > ładowana od frontu (standardowa) > klasa energetyczna A > 1300 obrotów > w kolorze białym\nPralka Electrolux suszarka ładowana od frontu (standardowa) klasa energetyczna A 1300 obrotów w kolorze białym jest propozycją dla tych, którzy oczekują sprawdzonych, dobrych rozwiązań i szukają nowoczesnej pralki od dobrego europejskiego producenta. Szeroki wybór modeli, wersji, systemów.\nPralka Electrolux suszarka ładowana od frontu (standardowa) klasa energetyczna A 1300 obrotów w kolorze białym - wybrane oferty:\nJaka pralka Electrolux suszarka ładowana od frontu (standardowa) klasa energetyczna A 1300 obrotów w kolorze białym - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką pralkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany pralką Electrolux suszarka ładowana od frontu (standardowa) klasa energetyczna A 1300 obrotów w kolorze białym. Poniżej prezentujemy dalszy podział tych pralek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy pralek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.


Sinsay Warszawa, al. Jerozolimskie 148 - godziny otwarcia i promocje | Twoja Gazetka\nStrona główna > ... > Lokalizacje > Warszawa > Sinsay Warszawa > al. Jerozolimskie 148\nJesteś już na tej stronie, zatem pewnie często robisz zakupy w sieci Sinsay przy Sinsay Warszawa - al. Jerozolimskie 148. U nas na Twoja Gazetka znajdziesz najnowsze gazetki z Sinsay Warszawa - al. Jerozolimskie 148!\nTa lokalizacja w sieci Sinsay to jeden z 171 sklepów w Polsce. W Twoim mieście Warszawa znajduje się w sumie 9 sklepów Twojej ulubionej sieci Sinsay. Obecnie posiadamy 5 gazetek pełnych świetnych zniżek i niesamowitych promocji dostępnych w sklepie przy Sinsay Warszawa - al. Jerozolimskie 148. Nie czekaj ani chwili dłużej, przejrzyj gazetki z aktualną ofertą dla swojego sklepu i skorzystaj z niezwykłych okazji. Znajdziesz tam również takie informacje jak godziny otwarcia sklepu przy Sinsay Warszawa - al. Jerozolimskie 148. Jeśli się pośpieszysz, na pewno zdobędziesz 5 produktów, które znajdują się obecnie w promocji. Nie przegap szansy, żeby zaoszczędzić pieniądze na takich produktach jak: sweter, bluza, kardigan, lovely oraz wielu innych, które zazwyczaj kupujesz.


Kwiecień 2018 - Klub Kajakowy\nRadew-Parsęta , Karlino 2018\nRegaty Samołęż 24.06\nKarpacz oraz spływ rzeką Bóbr 15-17.06.2018 r.\nWarta 3.05.2018- rozpoczęcie sezonu\nUwaga kajakarze – pilne!!!\nadmin Uncategorized 29 kwietnia 2018 Brak komentarzy\nKoleżanki i koledzy, ważna informacja: na spływ w dniu 3-ciego maja 2018 rzeką Wartą zabieramy czerwone koszulki klubowe. W miarę możliwości prosimy zabrać białe czapeczki. Jeśli ktoś nie ma… to trudno. Chcemy uczcić obchody Konstytucji 3-ciego Maja… Mogą być białe chusty. Do zobaczenia na wodzie.\nPrzyjęcie Klubu w poczet Polskiego Związku Kajakowego\nadmin Uncategorized 29 kwietnia 2018 29 kwietnia 2018 Brak komentarzy\nW dniu 28.04.2018 Odbyło się Walne Zgromadzenie Zarządu Polskiego Związku Kajakowego, na którym oficjalnie przyjęto nasz klub w poczet członków PZKaj. Odbyło się to w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich w Wałczu.\nWEEKEND W KARKONOSKIM PARKU NARODOWYM\nadmin Uncategorized 25 kwietnia 2018 Brak komentarzy\nTERMIN ; Czerwiec – 15.06. – 17.06.2018r.\nKarkonoski Park Narodowy usytuowany jest w Sudetach przy granicy z Czechami, posiadający niezwykłe atrakcyjne walory turystyczne. Jest to przepiękne pasmo górskie rozciągające się od podnóża Szklarskiej Poręby i Szrenicy w kierunku Karpacza, Śnieżki, a kończąc na przełęczy Okraj.\nUwaga kajakarze pierwszy spływ!!!\nadmin Uncategorized 15 kwietnia 2018 15 kwietnia 2018 Brak komentarzy\nW dniu 3-ciego maja 2018 rozpoczynamy sezon na wodzie, spływ Oborniki Wielkopolskie- Zielonagóra.\nWyjazd 9:15 ul. Stobnicka, Zielonagóra.\nKoszt spływu: 30 zł dla klubowiczów, 40 zł dla niezrzeszonych.\nPo spływie impreza na przystani połączona z obchodami Konstytucji 3-ciego Maja, oprawa muzyczna zapewniona.\nZabieramy dobry humor, ahoj przygodo 2018!\n13-stego w piątek kajakarze się zebrali, przystań posprzątali, i fajnie się bawili w rytmie nadanym przez DJ-a Adamusa w tle niebnych błysków i walących piorunów… Przystań wysprzątana. Jak dobrze pójdzie następnym razem uzbieramy samochód 🙂\nIMG 20180413 185809\nIMG 20180413 182640\nIMG 20180413 182614\nOLYMPIC HOPES REGATTA POZNAŃ 2018\nUWAGA KAJAKARZE I MIŁOŚNICY KAJAKARSTWA, MIESZKAŃCY I WSZYSCY ZAINTERESOWANI !!!\nPrezes: Darek Stańka 600-139-673\nWiceprezes: Marek Rzepczyński 507-096-498\nSkarbnik: Mariola Biedziak 511-017-333\nAdres E-mail: Kontakt@niezatapialni.com.pl\nCopyright © 2017-2018 by Artur Łogwin


Przed Tobą klęczę - Wiersze POE.PL\nPrzed Tobą klęczę\nWIERSZ WIARA BÓL BÓG POEZJA RELIGIJNA ROZMOWA Z BOGIEM\nPrzed Tobą klęczę Boże mój i Panie\nI błagam Ciebie o Twe zmiłowanie.\nModlitwy moje wysyłam bez końca,\nProsząc Twą dobroć co nieustająca\nModlę się nocą, modlę przez dzień cały\nBłagając Ciebie o tak ważne sprawy,\nO to by Wielkość Twojego Oblicza\nKtórego dobroć serce już nie zlicza\nJeszcze raz ku mnie skłoniło swe oczy\nBo wzywam Boże znów Twojej pomocy,\nNoce wciąż całe myśl jedna zajmuje\n" Niech się nade mną Twa dobroć zlituje".\nczwartek, 04 czerwiec 2020 Dziękuję Ci Boże\nOskar Wizard w czwartek, 30 maj 2019 18:35\nWspaniała modlitwa Wiesławo. Przyznam, że czasem nie wiem, za co Mu dziękować albo o co prosić... Wtedy modlę się po prostu, żeby był ze mnie zadowolony. Pozdrawiam serdecznie.\nkazimierzsurzyn@gmail.com w piątek, 31 maj 2019 08:03\nPiękny wiersz utrzymany w tradycyjnej formie. Osobiście w modlitwie najpierw dziękuję Bogu za otrzymane łaski, a później proszę o dalsze, o pomoc w rozwiązaniu trudnych spraw. Pozdrawiam serdecznie.\nGość - D. Adalberto w sobota, 01 czerwiec 2019 08:33\nPiękny liryk nawiązujący do poetyki klasycznej. W utworze podmiot liryczny jest wyciszony przed Majestatem Boga i błagalnie żebrze o litość. W utworze wyczuwa się odniesienie do psalmów ekspijacyjnych. Pozdrawiam serdecznie.\nGość - Wiesława Waliszewska w sobota, 01 czerwiec 2019 17:18\nPięknie dziękuje D. Adalberto za pochylenie się nad moim wierszem i tak życzliwy komentarz. Serdecznie pozdrawiam\nGość - Wiesława Waliszewska w sobota, 01 czerwiec 2019 17:20\nDziękuję Oskarze za piękny komentarz. Serdecznie pozdrawiam


Bezpieczeństwo zakupów - Musthave - sklep, rzęsy na magnes, pierścionki, naszyjniki, biżuteria\nBezpieczeństwo naszych klientów w sieci jest dla nas priorytetem. Wszystkie dane, które przekazujesz nam w celu realizacji zamówienia, są zabezpieczone protokołem SSL (Secure Socyet Layer).\nSSL to narzędzie, które poświadcza wiarygodność domeny oraz jej właściciela. Potwierdza bezpieczeństwo szyfrowania danych przesyłanych pomiędzy użytkownikiem a serwerem, jest gwarantem zachowania poufności danych i całej komunikacji.\nZ punktu widzenia użytkownika, certyfikat SSL jest widoczny przede wszystkim w postaci odpowiedniego oznaczenia protokołu na pasku adresu. W przypadku stron działających bez certyfikatu zobaczysz http:// natomiast przed adresem strony zabezpieczonej certyfikatem pojawi się https://.\nSystem certyfikatów oraz poświadczeń eliminuje możliwość podszywania się pod Ciebie przez inne osoby. Dzięki temu wszyscy nasi klienci mogą mieć pewność, że przeglądając nasz sklep internetowy i dokonując płatności są całkowicie bezpieczni.\nAby zapewnić Państwu jak największą satysfakcję z zakupów w naszym sklepie, w swojej ofercie posiadamy tylko wiarygodne i sprawdzone marki. Dodatkowo na etapie wyboru produktów służymy Państwu swoją pomocą, doświadczeniem i wiedzą. Dokonując zakupów w naszym sklepie, zawsze mają Państwo możliwość skontaktowania się z nami w celu uzyskania wyczerpujących informacji na temat każdego z naszych produktów.\nWszystkie dostarczane przez nas zamówienia, które dotyczą w większości produktów wrażliwych na uszkodzenia, wysyłane są z zachowaniem szczególnej troski i ostrożności. Wszystkie wysyłki kurierskie objęte są ubezpieczeniem, a każdy produkt jest przez nas odpowiednio zabezpieczony na czas transportu. Dostawy realizowane są poprzez firmy kurierskie oraz Pocztę Polską.


Jak znaleźć więcej czasu dla bliskich - rytmklawiatury.pl\nJak znaleźć więcej czasu dla bliskich?\nby Agnieszka Zyśk\t/ Lipiec 22, 2016 Lipiec 11, 2018\nLiczne filmy, książki, a nawet nasze doświadczenia pokazują, że wielu ludzi na łożu śmierci żałuje, że nie wykorzystało swojego czasu na pielęgnowanie relacji z ukochanymi osobami. Nikt o zdrowych zmysłach nie wyrzuca sobie natomiast, że nie poświęcił wystarczająco dużo uwagi papierom na swoim korporacyjnym biurku. Dlatego, jeszcze dziś, warto zastanowić się jak możemy dbać o nasze stosunki z bliskimi i jak znaleźć dla nich więcej czasu. Wbrew pozorom, nie jest to trudne – wystarczy zmienić nawyki, które pochłaniają większą część naszego życia.\nKażdego dnia, spędzamy mnóstwo czasu, goniąc za sukcesem. Chcemy się realizować i zapewnić naszym bliskim godziwy byt. A jeśli sąsiad dostanie przy tym skrętu kiszek z zazdrości – będzie to tylko miły dodatek. Tak o sobie nawzajem mówimy my, Polacy. Za bardzo skupiamy się na karierze, dlatego coraz częściej brakuje nam czasu dla bliskich.\nCzytając biografie ludzi sukcesu, zwraca uwagę fakt, że przeważająca większość z nich osiągnęła sukces – stając się ikonami, ekspertami w swojej dziedzinie – i nie zaniedbała jednocześnie rodziny, przyjaciół. Niemożliwe, aby ich doba liczyła sobie 24 godziny, tak jak nasza. – łatwo pomyśleć – A może sypiają tylko po kilka godzin? Nie próbuj tłumaczyć osiągnięć ludzi sukcesu ich nadprzyrodzonymi mocami – są ludźmi takimi jak ja i Ty. Każdego dnia mają do dyspozycji zaledwie 24 godzin, tak urządzony jest ten świat. Ich siła polega jednak na tym, że potrafią łączyć karierę z życiem rodzinnym. Ty też możesz się tego nauczyć.\nWszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że większość z nas spędza zbyt wiele czasu online. Smartfony, tablety, laptopy i wszechobecne wifi ułatwiają nam życie w sieci. Do tego dochodzi jeszcze tzw. „czas antenowy”, czyli godziny spędzane przed telewizorem. Zbyt często żyjemy „poza ciałem”: będąc fizycznie w poczekalni u lekarza, lecz duchowo – dzięki telefonowi – z partnerem w jego pracy; będąc w domu, ale rozmawiając na portalu społecznościowym z koleżanką, z którą, co prawda, spędziliśmy pół dnia w szkole, ale wtedy myślami byliśmy przecież na zakupach, bo właśnie kończyła się aukcja na Allegro.\nZapominamy o życiu tu i teraz. Czy nie przyjemniej byłoby – przekraczając próg domu – zatopić bose stopy w miękkim dywanie, powitać z uśmiechem swoich bliskich i spędzić z nimi choć godzinę, czy dwie? Ta piękna wizja, niczym z reklamy, czy barwnego serialu jest możliwa. I schowaj do kieszeni podstawową wymówkę pt. „ale ja nie mam czasu”. Nie masz czasu? Zrób wszystko, by go znaleźć.\nOdpoczywaj, ale inaczej\nJuż w podstawówce na lekcjach przyrody lub (w latach 90. i wcześniejszych) biologii, próbowano przekazać nam podstawy zdrowego trybu życia. Wbijano nam do głów, że jeśli pracujemy fizycznie, to konieczny jest wypoczynek bierny i odwrotnie – pracując umysłowo, potrzebujemy aktywnego wypoczynku. Wiemy to od dziecka, ale nie stosujemy. Teoria rozmija się z praktyką. Problemy z organizacją wypoczynku obserwujemy na co dzień – u naszych znajomych, rodziny, ale również na własnym poletku. Może warto w końcu wcielić poznane kiedyś zasady w życie, angażując dodatkowo w nasz wypoczynek bliskich?\nWypoczynek bierny zacznij od wyłączenia telewizora. Jeśli nie lubisz ciszy, niech z głośników popłynie cicho twoja ulubiona muzyka. Wyjmij z szafki bierki, gry planszowe, karty – cokolwiek, co dostarczy tobie i twoim bliskim wystarczająco dużo bodźców – żebyście nie musieli szukać dodatkowych na ekranie smartfona, czy telewizora. Nie mów, że nie stać cię na taką formę rozrywki. W sklepach „wszystko po…” znajdziesz mnóstwo gier w niskich cenach. W ostateczności możecie wspólnie zrobić takie gry sami, wzorując się na Chińczyku, czy Scrabble. Albo wymyślić jakąś planszówkę zupełnie od nowa – na własnych zasadach – i czerpać z niej jeszcze więcej satysfakcji.\nJeśli chodzi o wypoczynek aktywny, pamiętaj, że to nie tylko te dyscypliny sportowe, gdzie liczy się siła i szybkość zawodnika. Spacer po parku, kopanie piłki, wycieczki rowerowe, czy lepienie bałwana zimą to również formy wypoczynku aktywnego – co więcej, dostępne dla każdego członka rodziny. Aktywność fizyczna może łączyć pokolenia, nie zapominaj o tym.\nWspólne posiłki są czymś wyjątkowym. To czas, gdy możecie porozmawiać o tym, co wydarzyło się w ciągu dnia. Dopilnujcie więc, aby jak najczęściej siadać do stołu razem, nie łapać kęsa za kęsem i biec z powrotem do obowiązków. Dajcie sobie choć pół godziny na spokojny posiłek. Przecież nikt Was nie goni, prawda?\nPomyślcie również o wspólnym gotowaniu. Mimo, że zawsze gotował Twój partner, a Ty masz do tego dwie lewe ręce i przypalasz nawet wodę na herbatę – zostań mistrzem obierania ziemniaków, siekania składników na sałatki, czy mieszania sosów. Nikt nie jest stuprocentowym beztalenciem kulinarnym. Nawet Ty. Spędzanie czasu na wspólnym gotowaniu nauczy Was współpracy, zainicjuje wartościowe rozmowy i pozwoli jeszcze bardziej zbliżyć się do siebie.\nNa co dzień borykamy się z ponadprzeciętną liczbą obowiązków, to fakt. Ale z wieloma z nich można rozprawić się w czasie o wiele krótszym niż ten, który im poświęcamy. Dowody? Jeśli zabierasz się za projekt tydzień przed terminem, zazwyczaj siedzisz nad nim cały dzień, a efektów nie widać – nadal pozostaje nieukończony. Natomiast gdy przypominasz sobie, że termin oddania projektu upływa następnego dnia – udaje Ci się zrobić go od zera w kilka godzin. Dlaczego tak się dzieje? Najczęściej dlatego, że w pierwszym przypadku nie dajesz z siebie stu procent. Szukasz inspiracji w Google, ale przy okazji sprawdzasz pocztę, Facebooka, ulubione strony, Kwejka i Pudelka, a godziny mijają. Dlatego pracując, dawaj z siebie zawsze sto procent. Jeśli nie musisz kończyć czegoś na już – nie rób tego tylko po to, by czymś się zająć. Zapisz sobie to zadanie na kartce, żeby nie wyleciało Ci z głowy i wróć do niego, kiedy przyjdzie pora. W tym czasie możesz efektywnie pracować nad projektem o wcześniejszym terminie finalizacji.\nNasze państwo jest państwem katolickim. I niezależnie od tego, czy jesteśmy Katolikami, czy nie, powinniśmy cieszyć się, że nadal większość z nas może mieć przynajmniej jeden dzień w tygodniu wolny od pracy. Tego dnia możemy spokojnie zrezygnować z aktywności w sieci. Niech niedziela będzie wyjątkowym dniem nie tylko dla osób religijnych. Uczyń z niedzieli święto rodzinne. Niech tradycją będzie wspólne gotowanie, jedzenie, wieczór z grami planszowymi, książką, czy jakakolwiek inna aktywność – byle wspólna.\nKażdy z nas ma coś, w czym lubi się zatracić. Dla jednego fascynujący może być kolejny znaczek pocztowy z limitowanej edycji, dla drugiego książka, a jeszcze inna osoba wybierze chwile spędzone z gitarą. Oto rzeczy, które sprawiają, że nasz czas wolny staje się wyjątkowy. Warto się tym podzielić z bliskimi. Zabrać ich na koncert, opowiedzieć historię naszej kolekcji, zorganizować domowe karaoke, zarazić entuzjazmem i poznać siebie bliżej.\nPamiętaj również, że nie wszystko jest czarne albo białe – wyłącznie dobre albo wyłącznie złe. Internet jest okropnym zjadaczem czasu, ale może też być wspaniałym narzędziem do osiągania celów – trzeba tylko umiejętnie z niego korzystać.\nJeśli w pogoni za miłością, pieniędzmi, czy samospełnieniem znalazłeś się na drugim krańcu świata, zostawiając daleko rodzinę i przyjaciół, warto czasem skorzystać z portali społecznościowych. Jednak nie tylko po to, żeby niczym szpieg podglądać swoich znajomych z ukrycia, ale również po to, żeby po ludzku wysłać wiadomość z pytaniem „co u ciebie słychać?”. Kiedy sam odpowiadasz na podobną wiadomość, napisz coś więcej niż „nic nowego”. Niech to będzie początek inspirującej dyskusji.\nKażdy dzień jest nowym cudem, ale nie zapominajmy, że cud ten tworzą nie rzeczy materialne, a ludzie, którzy nas otaczają. Warto pamiętać o okazywaniu im miłości i wdzięczności. Podtrzymywanie relacji powinno być obustronną pracą, dlatego podsuń ten artykuł bliskim. Razem na pewno wymyślicie wspólne sposoby spędzania wolnego czasu, które z czasem mogą przerodzić się w Wasze tradycje. Zbudujcie wspólne relacje od nowa.\n← Od czego zacząć naukę gotowania?\n5 rzeczy, które zrobisz w 5 minut →


Paweł Jóźwiak i Ewelina Woźniak starli się na Twitterze: Błagam, nie traktujcie zawodników jak śmieci! - MMA PLPaweł Jóźwiak i Ewelina Woźniak starli się na Twitterze: Błagam, nie traktujcie zawodników jak śmieci!\nMMA PLEwelina WoźniakPaweł Jóźwiak i Ewelina Woźniak starli się na Twitterze: Błagam, nie traktujcie zawodników jak śmieci!\nPaweł Jóźwiak i Ewelina Woźniak starli się na Twitterze: Błagam, nie traktujcie zawodników jak śmieci!\nPrezes FEN Paweł Jóźwiak i jedna z najlepszych zawodniczek w dzisiejszym polskim MMA Ewelina Woźniak starli się w mediach społecznościowych, a konkretnie na Twitterze.\nO co poszło? Tym razem doskonale wiemy, bo poszło o pieniądze!\nZaczęła Ewelina Woźniak, która ewidentnie nadal znajduje się w bojowym nastroju po ostatniej wiktorii na gali Brave CF 54.\nZaorane 😂 https://t.co/Xo70qKvIo2\n— Ewelina Woźniak (@Ewi_Wo_MMA) September 29, 2021\nPaweł Jóźwiak szybko zareagował i wywiązała się ciekawa dyskusja:\nEW: A zapłacił już Prezes zawodnikom?\nPJ: Zawodnikom ???? Jedyna osoba z która jest problem to Koziorzebski. A sprawa ma drugie dno.\nEW: To rozumiem, że Michał Turyński otrzymał w końcu swoją wypłatę?\nPJ: Tak z Michałem udało nam się ostatecznie dogadać, mimo wcześniejszych nieporozumien.\nEW: Wspaniała wiadomość zważając na fakt, że chłopak dość długo upominał się o swoje. Teraz czas rozliczyć pozostałe zaległości. Błagam nie traktujcie zawodników jak śmieci.\nPJ: A ja proszę o nie traktowanie promotorów jak śmieci. Bo to głównie dzięki nam zawodnicy maja gdzie walczyć i zarabiać .\nEW: Ależ nikt Prezesa jak śmiecia nie traktuje. A co do zawodników to myślę, że powinni paść na kolana w podziękowaniu! W końcu Wy na nich nie zarabiacie\nWspaniała wiadomość zważając na fakt, że chłopak dość długo upominał się o swoje. Teraz czas rozliczyć pozostałe zaległości.\nBłagam nie traktujcie zawodników jak śmieci.\nAleż nikt Prezesa jak śmiecia nie traktuje. A co do zawodników to myślę, że powinni paść na kolana w podziękowaniu! W końcu Wy na nich nie zarabiacie 😊


Jak zakwestionować uchwałę wspólnoty mieszkaniowej - GazetaPrawna.pl\n29 marca 2013, 07:08\nCzy każdy może skarżyć decyzję wspólnoty? / ShutterStock\nNa zaskarżenie takiej decyzji do sądu mamy sześć tygodni. Termin biegnie od podjęcia uchwały na zebraniu wspólnoty bądź od dnia powiadomienia właściciela o jej treści, gdy podjęto ją w trybie indywidualnego zbierania głosów.\nCzy pozew musi spełniać szczególne warunki\nNie zgadzam się z decyzją członków wspólnoty określającą zasady korzystania z przyblokowego parkingu. Zamierzam wnieść pozew o uchylenie tej uchwały. Czy pozew muszę konstruować w szczególny sposób?\nCzy każdy może skarżyć decyzję wspólnoty\nPrzed tygodniem wspólnota mieszkaniowa podjęła decyzję o wyborze nowego zarządu. W jego skład wchodzą nie tylko mieszkańcy, ale również osoby spoza tego grona. Dodatkowo zasiada w nim największy dłużnik wspólnoty z tytułu zaliczek na poczet utrzymania nieruchomości wspólnej. Zamierzam zakwestionować taką decyzję. Czy sąd przyzna mi rację?\nJako członek wspólnoty mieszkaniowej w ostatnim czasie głosowałem nad uchwałą w sprawie remontu. Głosowanie odbywało się w trybie indywidualnego zbierania głosów przez dozorcę. Po kilku dniach dowiedziałem się, że głosując nad uchwałą, nie znałem jej wszystkich postanowień. Czy fakt ten może prowadzić do jej uchylenia?\nCzłonkowie wspólnoty mieszkaniowej w uchwale podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów zadecydowali o kapitalnym remoncie klatek schodowych w pięcioletnim bloku. W związku z tym i innymi zadaniami inwestycyjnymi zmieniła się comiesięczna wysokość opłat. Moim zdaniem świadczy to o całkowitej niegospodarności zarządu. Czy mogę zaskarżyć taką uchwałę do sądu?\nspółdzielnie mieszkaniowe prawo lokatorskie NIERUCHOMOŚCI AKTUALNOŚCI nieruchomości


Moskiewska firma SNIIP-SISTEMATOM wykonała automatyczny system sterowania prądem neutronów w blokach reaktora nr 3 i 4 w elektrowni atomowej Bogunitse (Słowacja).\nNowy system kontroli został zbudowany w oparciu o rosyjskie oprogramowanie SCADA/HMI TRACE MODE 6.\nSystem informacyjny posiada następujące funkcje:\nakwizycja danych w czasie rzeczywistym i archiwizacja parametrów fizycznych prądu neutronów;\nraport alarmów o stanie zabezpieczeń.\nIntuicyjne HMI oparte na TRACE MODE 6 pomaga operatorom elektrowni atomowej Bogunitse w:\nłatwo przeglądać dane w czasie rzeczywistym (HMI);\ntworzyć logi analogowych i binarnych sygnałów we wbudowanych bazach danych SCADA TRACE MODE (bez konieczności używania zewnętrznych baz danych);\nprzeglądaniu archiwalnych danych przy pomocy trendów i raportu alarmów;\nkonwersji archiwalnych danych na ustalony okres czasu na format pozwalający na tworzenie protokołów i wykresów w MS Excel.\nSystem jest oparty na przemysłowej stacji roboczej z Pentium M 1.8 i 15” LCD WS-855A od firmy ICP Electronics z zainstalowanym oprogramowaniem SCADA TRACE MODE runtime RTM+. RTM komunikuje się z I/O za pomocą serwera OPC.\nCały cykl systemowy dla systemu sterowania w elektrowni atomowej mieści się w 100 ms, spełniając tym samym wymagania techniczne dla tej klasy systemów.\nElektrownia atomowa Bogunitse wdrożyła ten system sterowania bardzo szybko, w czasie realizacji programu modernizacji sprzętu. Aby zapewnić szybkie i wysokiej jakości wykonanie projektu, inżynierowie SNIIP-SISTEMAATOM przeszli szkolenie w zakresie tworzenia systemów sterowania przy użyciu SCADA w Autoryzowanym Centrum Treningowym TRACE MODE.


Najlepsze polskie sklepy internetowe. Branża: RTV AGD | Magazyn T3\nJeszcze całkiem niedawno zdziwienie wywoływał fakt, że największa na świecie internetowa księgarnia Amazon.com trudni się sprzedażą zlewozmywaków. W polskich realiach wszystko, co nie było wówczas książką, płytą CD lub sprzętem komputerowym, w sieci się po prostu nie sprzedawało. Dopiero teraz widać, jak dużo się przez ten czas zmieniło.\nCzy przeciętny Polak byłby skłonny kupić nową pralkę lub telewizor za pośrednictwem sklepu internetowego? Łatwość z jaką skompletowaliśmy dziesiątkę profesjonalnych e-sklepów oferujących sprzęt RTV i AGD wskazywałaby na to, że raczej tak. Tym bardziej, że najlepsze z opisanych sklepów mogą się poszczycić ponad 3 tysiącami towarów w ofercie.\nNawet jeżeli większość z nich stanowią niewielkie produkty w rodzaju tosterów lub odtwarzaczy MP3, to i tak możliwość przebierania w kilkuset modelach lodówek czy zestawów kina domowego stanowi atrakcyjną alternatywę nawet dla tradycyjnych centrów handlowych.\nPewne braki dają się natomiast zauważyć, gdy porównać internetowe sklepy RTV i AGD pod względem funkcjonalności z takimi serwisami jak Merlin.pl lub Komputronik.pl. Nadal zdarzają się bowiem sytuacje, gdy koszt lub czas dostawy nie są odpowiednio opisane.\nSą to jednak niewielkie i proste do poprawienia niedociągnięcia. Biorąc pod uwagę, że szczyt popularności e-sklepy z opisywanej branży mają ciągle jeszcze przed sobą, ich poziom może tylko wzrastać.\nZnak jakości Magazynu INTERNET przyznajemy sklepowi HitMedia – http://www.hitmedia.pl. Zadecydowała o tym bogata oferta sprzedawanych produktów, prosta, funkcjonalna strona WWW oraz pomysłowa promocja dająca możliwość negocjacji cen z samą Panią Prezes.\nKandydatem do pierwszego miejsca był także sklep Hoopla.pl, gdyby nie to, że wizualnie \_\_\_”rozjeżdżał\_\_\_” się w przeglądarce Firefox.\nKażdy sklep mógł uzyskać punkty za funkcjonalność (obecność wyszukiwarki i recenzji internautów, możliwość sortowania produktów), łatwy dostęp do najważniejszych informacji (koszt dostawy, czas dostawy) oraz liczbę akceptowanych sposobów płatności (przelew, płatność przy odbiorze lub kartą). Na plus zaliczaliśmy również szeroką ofertę towarów i obecność promocji. Najlepszy e-sklep powinien być ponadto przyjazny dla oka i różnych przeglądarek internetowych.