Rozmowa z Anną Stępkowską, projektantką - Zaprojektuj Swój Zysk\nStrona główna - Zaprojektuj Swój Zysk / Wiedza / Wywiady z projektantami / Rozmowa z Anną Stępkowską, projektantką\njest absolwentk Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Współpracuje z producentami wielu branż na stanowisku projektanta oraz w zakresie analizy trendów i wdrażania nowych produktów. Specjalizuje się w projektowaniu mebli, dodatków, ceramiki, ale także bliska jest jej branża tekstylna. Tworzy również limitowane serie autorskie w studio In_moment. Zdobywczyni nagrody Dobry Wzór 2009 za projekt kombinezonu dla płetwonurków.\nRozmowa z Anną Stępkowską, projektantką\nCo dla Pani oznacza dobrze zaprojektowany produkt?\nTen temat możemy rozwijać w nieskończoność, od postawienia pytań, czym jest projektowanie, a czym sztuka? Czy jedno wyklucza drugie? Można pokusić się o stwierdzenie, że w obecnym czasie, ta granica jest coraz bardziej płynna. Jednak projektowanie niesie ze sobą określone zadania, przede wszystkim powinno być praktyczne i funkcjonalne, kierowane do konkretnego użytkownika.\nNa rynku mamy coraz więcej dobrze zaprojektowanych produktów, które możemy zaoferować konsumentom. Dobrze zaprojektowany produkt, wyróżnia się nie tylko pod względem wzorniczym i estetycznym, ale przede wszystkim posiada wartości użytkowe, jest innowacyjny.\nW którym momencie procesu projektowania wie Pani, że to jest właśnie taki dobrze zaprojektowany produkt?\nZ tym bywa różnie. Przeważnie to długi proces myślowy, który wciąż ewoluuje. Zdarza się, że pierwsze pomysły są tymi właściwymi, ale bywa i tak, że podczas rozrysowania konceptów przychodzą nowe rozwiązania, które całkowicie zmieniają projekt i myślenie o nim.\nJakimi zasadami kieruje się Pani przy projektowaniu?\nPrzede wszystkim biorę pod uwagę oczekiwania klienta oraz rynku, czyli do kogo produkt jest adresowany. Następnie idą w parze funkcja i walory estetyczne.\nJak zaczęła się Pani współpraca przy projekcie New Folk?\nAktualnie mamy do czynienia z wyraźnym wzrostem zainteresowania folklorem. Projektanci w ostatnim czasie wyraźnie zwrócili się ku wykorzystywaniu tradycyjnych wzorów, technologii i materiałów. Tendencja ta jest odpowiedzią na potrzeby obecnego czasu. To potrzeba ciągłości związana z nieustanną ewolucją, próbą znalezienia równowagi pomiędzy dawnym rzemiosłem, a nowoczesnym projektowaniem. Myślę, że ta idea towarzyszyła również pomysłodawcom projektu New Folk.\nCzy to Pani wyszła z pomysłem, czy firma przedstawiła brief?\nNew Folk to nie tylko meble, to wieloetapowy projekt zakładający edukację, wykłady dla projektantów, konkursy. Autorką projektu warsztatów Nowy Folk Design jest Anna Wróblewska z Pro Design, a organizatorem UMWW.\nNajważniejszym wydarzeniem były warsztaty tradycyjnych rzemiosł prowadzone przez artystów ludowych a skierowane do projektantów, absolwentów i studentów szkół artystycznych z kierunków związanych z designem. Jednym z założeń tego projektu była promocja nowoczesnego polskiego designu w oparciu o tradycję i zaprojektowanie kolekcji mebli inspirowanych folklorem dla marki Meble Vox. Firma zaprosiła mnie do udziału w projekcie. Następnym krokiem były spotkania całego zespołu odpowiedzialnego za jego wdrożenie, długie rozmowy, konsultacje, prototypy.\nJakie cele przyświecały powstaniu tego projektu? Jakie były wytyczne firmy?\nIdeą projektu było sięgnięcie po elementy polskiego rzemiosła tradycyjnego i sztuki ludowej, a następnie adaptacja ich do aktualnych trendów i technologii. Tradycyjne elementy dekoracyjne, jak chociażby drewniane, szerokie nóżki ustawione pod kątem, zostały połączone z nowoczesnymi, geometrycznymi kształtami brył. Na frontach mebli pojawia się czarny, wykonany z metalu motyw dekoracyjny przypominający kurpiowskie leluje lub góralskie parzenice haftowane na sukiennych spodniach. Kolejnym folkowym akcentem, ale w nowoczesnej interpretacji, jest kolorowy łowicki pasiak, który pojawia się w miejscu uchwytów. Kolekcji towarzyszą także artykuły dekoracyjne i przedmioty użytkowe inspirowane sztuką ludową. Siedziska krzeseł oraz pufy zostały ozdobione ludowym haftem krzyżykowym. Podobnie w naczyniach ceramicznych – motyw haftu w intensywnej kolorystyce został nadrukowany na ich powierzchnię.\nJak wyglądały prace projektowe nad powstaniem produktu? Na ile firma czynnie uczestniczyła w jego tworzeniu?\nKomfortową sytuacją jest współpraca z firmami, które wiedzą co znaczy dobre wzornictwo i potrafią polegać na wiedzy i wyczuciu projektanta. Miałam możliwość przekonania się o tym, pracując z Meble Vox. Muszę przyznać, że wdrożenie linii New Folk to odważna i świadoma decyzja producenta oraz dobra współpraca całego zespołu odpowiedzialnego za projekt. Ostateczny efekt to wynik nie tylko długich rozmów, ale także ograniczeń technologicznych, produkcyjnych, budżetowych.\nProdukt nie zaistnieje bez dobrej promocji. Do folkowych trendów nawiązuje także przeprowadzona przez firmę dobrze przemyślana kampania reklamowa, promująca całą kolekcję. Odwołuje się ona do idei przenikania światowych trendów we wszystkich dziedzinach życia, od mody po wnętrza.\nCo było dla Pani inspiracją przy projektowaniu tego produktu?\nNależy pamiętać, że sztuka ludowa ze swą unikatową stylistyką jest zupełnym przeciwieństwem masowej produkcji. Tematyka ludowa jest bardzo bogata i zróżnicowana, a ja widziałam w tych wzorach duży potencjał i możliwości ich adaptacji do aktualnych trendów i technologii. Mój wybór był próbą znalezienia równowagi pomiędzy dawnym rzemiosłem a nowoczesnym projektowaniem.\nCzy od pierwszego Pani projektu przeszedł on wiele modyfikacji? Jakich zmian zażyczyła sobie firma?\nTak. Pierwszy projekt mocno odbiegał od finalnego. Był bardziej sprawdzeniem producenta jak dalece możemy się posunąć przy jego realizacji. Projekt był odważny - cała kolekcja utrzymana w czerni, a elementem dekoracyjnym był unowocześniony fragment ludowego „piórka”.\nWprowadzone zmiany niekoniecznie pochodziły od samego producenta. Głównie uwzględniały wymogi polskiego rynku. W efekcie powstała kolekcja New Folk, która otrzymała wyróżnienie w konkursie organizowanym przez miesięcznik Meble Plus w kategorii „jadalnia”. Firma Vox otrzymała również wyróżnienie w konkursie Design Management Europe Award za proces wdrażania kolekcji mebli.\nCo sprawiło Pani przy tym projekcie największe trudności?\nTrzymanie na wodzy swojej twórczej fantazji i dostosowanie się do wymogów i oczekiwań lokalnego rynku.\nCzy oprócz dobrego wyglądu kolekcja ma też inne zalety? Na jakie funkcjonalności zwracała Pani uwagę podczas projektowania?\nMeble wykonane są z nowoczesnego laminatu. W komodach zastosowano przyciemniane szklane drzwi, regulowane półki dodające nowoczesności, system przyciskowego otwierania push-open oraz wewnętrzne oświetlenie.\nCzy ten projekt jest dla Pani w jakimś sensie przełomowy? Co Pani dała współpraca z firmą Meble VOX?\nWspółpraca dała bardzo wiele. Miałam możliwość podglądania jak wygląda zarządzanie designem, które dotyczy nie tylko etapu projektowania samego produktu, ale całokształtu prowadzonej polityki firmy. Dowiedziałam się jaka jest kultura organizacyjna firmy, jak wygląda poziom edukacji, kursy i szkolenia dla pracowników, jak działa dobry marketing, public relations.\nUczestniczyłam w konkretnych działaniach wykonywanych przez firmę na wszystkich poziomach zarządzania, od technologii po wdrażanie innowacji. Biorąc pod uwagę te wszystkie czynniki mogę traktować projekt jako przełomowy.\nJak wyglądała współpraca z naukowcami przy tym projekcie?\nPrzystępując do projektu, Vox przeprowadził badania etnograficzne i socjologiczne, których wynikiem jest opracowanie „Przewodnika po polskim rękodziele ludowym”. Jednocześnie firma aktywnie włączyła się w projekt Nowy Folk Design , który obejmował badania, wykłady, wystawy, warsztaty dla projektantów z twórcami ludowymi. Połączenie folku ze współczesnym designem i technologią, to tworzenie nowej wartości w projektowaniu.\nCzy woli Pani pracę w pojedynkę, czy raczej w dużym, interdyscyplinarnym zespole? Dlaczego?\nStawiam na pracę zespołową, wymiana doświadczeń projektowych, wzajemne inspiracje służą myśli twórczej. Praca w pojedynkę wymaga niezwykle dobrej organizacji.\nZ jakiego swojego projektu jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?\nZ procesu twórczego, który towarzyszy powstawaniu projektów. I tu chciałabym postawić kropkę. Nie będę odkrywcza jeżeli stwierdzę, że najlepsze projekty, to projekty jeszcze niezrealizowane. Ważna jest doga, którą pokonujemy przy realizacji projektu, ludzie których spotykamy, wzajemne inspiracje, konstruktywna krytyka - właśnie to wszystko składa się na nasze doświadczenie. Oczywiście najbardziej satysfakcjonujący moment dla każdego projektanta to ten, kiedy produkt ma szansę na wdrożenie, produkcję i dobrą sprzedaż.\nCzy polskie firmy przykładają do wzornictwa większą wagę niż 5 lub 10 lat temu? Częściej zgłaszają się po pomoc do projektanta?\nObecnie w wielu przedsiębiorstwach wzrasta świadomość możliwości, jakie oferuje dobre wzornictwo. Ale trzeba również wiedzieć, jak najlepiej wykorzystać jego potencjał, jak profesjonalnie nim zarządzać i jak spożytkować. Dlatego ważne jest umiejętne zarządzanie designem. Biorąc pod uwagę współpracę z przemysłem, ważne jest zaangażowanie całego zespołu współpracujących ze sobą ludzi, bo to gwarantuje sukces rynkowy danego produktu. W Polsce jest wielu młodych, zdolnych projektantów. Jest też wielu producentów, którzy coraz częściej firmują wdrażane produkty nazwiskami projektantów, promując je na międzynarodowych targach. To dobry znak, że polscy projektanci są zauważalni również poza granicami.\nCo jest charakterystyczne dla Pani projektów? Jaki jest ich wyróżnik?\nNieustanne poszukiwania i różnorodność projektów, choć głównie kojarzona jestem z folkiem. W dużej mierze, to zasługa mediów i wszechobecnej w ostatnim czasie „mody na folk”. W którymś z wywiadów, znany designer Philip Starck powiedział ”projektant nie powinien mieć stylu, gdyż to największa pułapka dla jego twórczości i wyobraźni, bo ileż można zrealizować podobnych do siebie rzeczy?” Całkowicie się z tym zgadzam, chociaż wiem, że wielu projektantów myśli inaczej. Ich znakiem rozpoznawczym jest posiadanie określonego stylu.\nCzy ma Pani swoich idoli w świecie designu? Czy mają oni wpływ na pani twórczość?\nTak i są to głównie faceci (śmiech). Fascynuje mnie twórczość Jaimego Hayona, Marcela Wandersa, u których coraz mniej funkcji i użyteczności, a więcej kreacji, dekoratorstwa i “opowieści o wnętrzu”. Tworzą niebanalne przedmioty, które kolorem i formą prowadzą ciągły dialog z przestrzenią, są wartością samą w sobie, a dzięki nim przestrzeń żyje. Podobnie jest z twórczością Edwarda Van Vliet. Kiedy patrzę na jego Sushi Collection wciąż zastanawiam się, skąd u mężczyzny tyle wrażliwości na formę i kolor. Jestem zafascynowana subtelnością motywów, które projektuje.\nTo wewnętrzna potrzeba. Natomiast przygoda z designem rozpoczęła się w trakcie studiów na Akademii Sztuk Pięknych.\nPracuje Pani we własnym studio, wykonując projekty na zlecenia firm. Dlaczego wybrała Pani ten model współpracy? Jakie są zalety i wady takiej działalności?\nJak już mówiłam współpracuję z producentami wielu branż, począwszy od mebli po tekstylia. Taka praca wymaga dobrej znajomości danej branży, nieustannej aktywności, analizy trendów, wszelkich nowości, a to pochłania masę czasu. Praca na własną rękę pozornie daje mi możliwość zarządzania własnym czasem, ale też wymaga ogromnej samodyscypliny.\nW jaki sposób poszukuje Pani nowych zleceń? Czy ma Pani firmy, z którymi współpracuje na stałe, a może nowych klientów trzeba cały czas czynnie poszukiwać?\nUważnie śledzę prasę branżową, uczestniczę w targach, muszę mieć aktualną wiedzę w każdym temacie, który dotyczy projektowania. Dzięki tym obserwacjom mam możliwość dokładnego poznania rynku oraz wszelkich nowości, a następnie wykorzystania lub wymieszania tej wiedzy w pracy projektowej. Współpracuję z producentami różnych wyrobów, jak meble, tekstylia, ceramika. Taka współpraca to wymierne efekty. Poprzez promocje, katalogi, sesje zdjęciowe tych firm jestem widoczna, a to z kolei daje możliwość wyboru klientów.\nCzy ma Pani doświadczenia zarówno w projektowaniu dla polskich, jak i zagranicznych firm? Jakie są różnice we współpracy z nimi?\nDo tej pory pracowałam z producentami krajowymi. W ostatnim czasie nawiązałam współpracę z niemiecką firmą, która zajmuje się produkcją tkanin obiciowych i dodatków dekoracyjnych stanowiących uzupełnienie dla danej kolekcji. Główna różnica polega na inwestowaniu większego\nbudżetu w prototypowanie, wzorcownie, modelowanie, ale też w promocję, a to ona w dużej mierze decyduje o dalszych losach danego produktu. Zaznaczę jednak, że mamy w Polsce firmy na światowym poziomie.\nJakie trudności i bariery stoją przed projektantem w Polsce? Na jakie trudności może napotkać przy współpracy z firmą?\nPomijając kilku wiodących producentów na rodzimym rynku, to wciąż brak świadomości, co znaczy inwestycja w design, który stanowi niezwykle istotny punkt w kulturze firmy. Inwestycje w działania promocyjno-reklamowe są nieodzownym elementem budowania świadomości marki. Badania oczekiwań odbiorców są punktem wyjścia do opracowania innowacyjnych rozwiązań. Największe bariery to ciągłe nieuzasadnione obawy producentów, ale kto nie gra ten nie wygrywa.\nJakie ma Pani rady dla młodych ludzi, którzy dopiero zaczynają poszukiwania pracy w tej branży? Jak zaistnieć w świecie designu?\nZnajomość branży, z którą rozpoczynamy współpracę oraz ciągłe inwestowanie w rozwój twórczy. Obecnie młodzi ludzie mają wiele możliwości edukacji poprzez kursy, szkolenia, programy różnych instytucji, jak chociażby organizowane przez IWP. Warto z nich korzystać.\nProfesjonalne podejście do pracy nie kończy się na wymyśleniu produktu, ale na podaniu tego produktu klientowi i użyciu dobrej argumentacji, dlaczego idea jest warta rozwinięcia. Nie chcę występować tu w roli Cioci Dobra Rada, używając zwrotów – ciężka praca, wytrwałość, cierpliwość – bo nie koniecznie ma to przełożenie na polskie realia. Życzę początkującym projektantom, aby znaleźli się w odpowiednim miejscu, w odpowiednim czasie, bo nawet najlepsze projekty mogą pozostać niezauważone, jeżeli nie trafimy na ludzi, którzy uwierzą w ich sens i powodzenie.\nRozmawiała Beata Krowicka


Dolar ma szanse nieznacznie odbić - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 12-04-2018, 11:37\naktualizacja: 12-04-2018, 11:39\nSYRIA: Wczoraj Donald Trump zasugerował na Tweeterze, że Rosjanie powinni wstydzić się za Assada i powinni bać się amerykańskich rakiet, które uderzą w Syrię. Była to odpowiedź na wcześniejsze słowa rosyjskiego dyplomaty, który dał do zrozumienia, że Rosjanie będą zestrzeliwać nadlatujące rakiety, a także mogą zaatakować miejsce z którego będą one wystrzeliwane. Tymczasem przed ryzykiem eskalacji konfliktu w Syrii przestrzegł sekretarz generalny ONZ, dodając, że martwi go brak porozumienia w temacie rozwiązania problemu na poziomie Rady Bezpieczeństwa. Tymczasem szef Pentagonu przyznał wczoraj wieczorem, że rozważane są różne opcje, ale decyzja nie została jeszcze podjęta. Media piszą też, że do koalicji przeciwko Assadowi może dołączyć Wielka Brytania – premier Theresa May ma ponoć rozmawiać o tym dzisiaj na poziomie rządu, a do wydania takiej decyzji nie będzie potrzebna zgoda parlamentu. Wcześniej o takiej możliwości mówił też prezydent Francji, Emmanuel Macron.\nUSA/ DANE: Opublikowane wczoraj dane nt. inflacji CPI za marzec wypadły zgodnie z przewidywaniami (2,4 proc. r/r, oraz 2,1 proc. r/r dla wartości bazowej).\nUSA/ FED: W opublikowanych wczoraj zapiskach z marcowego posiedzenia FED na którym zdecydowano o podwyżce stóp procentowych, pojawiło się stwierdzenie, że niektórzy członkowie tego gremium uważają, że może być potrzebne chłodzenie gospodarki i to powinno zostać zakomunikowane rynkom, ale większość jest zgodna, co do tego, że podwyżki powinny być stopniowe. Panuje optymizm, co do odbicia gospodarki w najbliższych miesiącach i oczekuje się odbicia inflacji. Członkowie FED przyznają, że trudno jest ocenić wpływ stymulacji fiskalnej w kontekście uchwalonej kilka miesięcy temu reformy podatkowej. Ostatnie napięcia w temacie polityki handlowej uznano za zagrożenie, chociaż wpływ na gospodarkę jest na razie marginalny.\nCHINY: Szef chińskiego MOFCOM (resortu handlu) dał do zrozumienia, że nie należy wiązać planowanego większego otwarcia się Chin w kwestiach handlu z ostatnim kryzysem na linii USA-Chiny, a ewentualne negocjacje z USA nie będą mieć większego znaczenia, jeżeli Biały Dom nie będzie grał szczerze. Jego zdaniem ostatnie posunięcia USA charakteryzuje typowy protekcjonizm.\nJAPONIA: Szef Banku Japonii powtórzył dzisiaj, że gospodarka powinna nadal umiarkowanie się rozwijać, inflacja wprawdzie krąży wokół 1 proc., ale to pokazuje, że bank centralny pozostanie zdeterminowany w swoich działaniach mających na celu doprowadzenie jej do celu i ustabilizowanie wokół tego poziomu (2,0 proc.).\nEUROSTREFA: Szef Europejskiego Banku Centralnego powtórzył wczoraj, że wierzy w to, że inflacja osiągnie swój cel. Pytany o ryzyka związane z wojnami handlowymi przyznał, że wzajemne przepychanki pomiędzy USA a Chinami nie będą miały wyraźnego, bezpośredniego przełożenia na gospodarkę strefy euro, ale jeżeli dojdzie do eskalacji konfliktu, to może ona odczuć skutki pogorszenia się globalnych nastrojów. Wczoraj agencje odnotowały też słowa Ardo Hannsona z ECB, który dał do zrozumienia, że proces normalizacji polityki powinien odbywać się stopniowo. Na dzisiaj zaplanowana została publikacja zapisków z marcowego posiedzenia ECB.\nOpinia: Wypowiedzi Gao Yana z chińskiego resortu handlu nieco gaszą wcześniejszy optymizm rynków dotyczący złagodzenia wzajemnych relacji handlowych pomiędzy USA, a Chinami, pokazując to, na co zwracałem już uwagę. Nie wiemy kiedy mogłyby się rozpocząć ewentualne negocjacje, ale raczej będą długie i trudne. Na to nakłada się rosnąca nerwowość rynków w temacie Syrii. Przeciwko Assadowi buduje się koalicja państw Zachodu, swoje znaczenie w geopolitycznej układance, chcą podkreślić Europejczycy – do USA mogą się zatem przyłączyć Francuzi i być może Brytyjczycy. Teoretycznie temat syryjski nie miałby dla rynków finansowych żadnego znaczenia, gdyby nie fakt, że Rosjanie nie wykluczyli wczoraj, że będą bronić Assada przed atakiem, co teoretycznie eskaluje ryzyko „bardzo poważnego” konfliktu. Niewykluczone, że odwet krajów Zachodu za użycie przez syryjskiego dyktatora broni chemicznej w wojnie domowej będzie symboliczny, tyle że wizerunkowo to Trump i jego sojusznicy będą na przegranej pozycji. Nie można przecież wykluczyć, że Assad znów użyje broni chemicznej za kilka tygodni, a obecność Rosjan i silne wpływy Iranu w zasadzie uniemożliwiają rozpoczęcie transparentnego procesu unieszkodliwienia jej zasobów, gdyby takowy został podjęty (chociaż, czy tego typu zapowiedzi nie słyszeliśmy już w ostatnich latach?). Tym samym Syria to polityczna puszka Pandory i bliskowschodni tygiel, który ma prawo budzić uzasadnione obawy.\nPuls Inwestora / Dolar ma szanse nieznacznie odbić


Kurs Dolara AmerykańSkiego 3 71 Usd - Ondray Holistic Therapist Lancashire\nKorzystaj z potencjalnie niższych cen dla każdej transakcji. Uzyskaj większą kontrolę nad transakcjami i osiągnij optymalną równowagę między współczynnikiem wykonania a poziomem cen dzięki naszym w pełni konfigurowalnym zleceniom. Saxo oferuje szeroką gamę zleceń, w tym zlecenia typu market, limit i stop.\nWięcej o kontraktach CFD dowiesz się pod tym linkiem. Handel na rynku Forex jest możliwy od poniedziałku do piątku przez 24h na dobę. Umownie każdy dzień handlu dzielimy na trzy sesje: Ten podział wynika z faktu, że Tokio, Londyn oraz Nowy Jork są trzema największymi broker forex centrami finansowymi na świecie i w tych lokalizacjach znajduje się najwięcej dużych oraz wpływowych instytucji finansowych. Inwestując na rynku Forex warto pamiętać, że podczas różnych sesji handlu poszczególne pary walutowe mogą reagować w różny sposób.\nScalping to odmiana day-tradingu. Wśród skalperów dominują bardzo niskie interwały takie jak M1 i M5. Trading pozycyjnyw kontekście rynku forex to inwestowanie długoterminowe. Traderzy pozycyjni o wiele częściej niż pozostałe typy inwestorów korzystają z analizy fundamentalnej, a to ze względu na długi horyzont inwestycyjny.\nLogowanie do Konta Wielowalutowego Tabela wiadomości finansowe prowizji Dla Konta Wielowalutowego\nSkorzystaj z naszych najlepszych cen, priorytetowego wsparcia i zaproszeń na ekskluzywne wydarzenia. Cieszymy się zaufaniem od ponad 25 lat Jesteśmy instytucją przestrzegającą najbardziej rygorystycznych standardów i w pełni licencjonowaną oraz nadzorowaną w 15 jurysdykcjach w Europie, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Jesteśmy stabilną finansowo firmą z bardzo solidnym bilansem.\nWedług mnie , mamy do czynienia z korektą w trendzie wzrostowym. Wahania cen pary walutowej GBP/USD mają krótkoterminowy i wybuchowy charakter, które codzienne średnio dochodzą do 130 punktów. Podczassesji azjatyckiej można zaobserwować na tej parze niską płynność. platformy transakcyjne Wśród żargonu giełdowego często para ta nazywana jest kablem. Mimo swojego “niefrasobliwego” charakteru jest to trzecia najpopularniejsza para walutowa na świecie, gdzie codzienna wielkość transakcji wynosi mniej więcej 12% obrotu całego rynku Forex.\nRynek dyskontuje wszystko – ignorujemy czynniki fundamentalne, zakładając że rynek kształtując cenę https://dinhduongchobe.org/kurs-franka-szwajcarskiego-chf-do-pln.html już wziął je pod uwagę. Ceny podlegają trendom – zakładamy że cena porusza się zgodnie z trendem.\nZastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, FX lub którykolwiek oferowanych produktów oraz czy możesz sobie pozwolić na podjęcie tak wysokiego ryzyka utraty pieniędzy. Produkty i ceny Produkty wykorzystujące dźwignię finansową Informacje o depozycie zabezpieczającym\nAby uzyskać więcej informacji o swapach FX, kliknij tutaj Kontrakty bez dostawy waluty Kontraktami NDF można handlować offline tylko za pośrednictwem działu Global Sales Trading. Obowiązuje minimalna wielkość transakcji o wartości USD lub ekwiwalent oraz limit otwartych pozycji netto o wartości 3 mln USD. W zależności od poziomu ekspozycji może obowiązywać wyższy wymóg depozytu zabezpieczającego.\nWspółpraca z Dukascopy Dołącz do Konkursu Miss Dukascopy waluty forex online i wyraź siebie, swoje umiejętności i talenty!\nAuthor [email protected]Posted on June 25, 2020 August 16, 2020 Categories Forex\nPrevious Previous post: Sony Pics Reacts Towards The Particular study Perks, Considers A Available long term future In BD


Niemal 44-letni Bernard Lagat zadebiutował w... maratonie! - MagazynBieganie.pl\nWydarzenia > Aktualności > Wydarzenia > Biegi zagraniczne > Ludzie > Elita biegaczy > Ludzie > Historie biegaczy > Ludzie > Wydarzenia > Relacje z biegów > Wydarzenia\nPomimo prawie 44 lat, Bernard Lagat wciąż wyznacza sobie ambitne sportowe cele. Fot. By pjmorse (originally posted to Flickr as Lagat) [CC BY-SA 2.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0)], via Wikimedia Commons\nBernard Lagat od lat wprawia w osłupienie biegowy świat, pokazując swoją wszechstronność i długowieczność. Właśnie ze względu na ten drugi aspekt jest prawdziwym fenomenem w światowych biegach. Jego pierwsze wyniki odnotowane w bazie IAAF sięgają 1996 r., a bieganie na wysokim poziomie w Kenii zaczął jeszcze wcześniej. Startujący od 2005 r. w barwach USA, pochodzący z Kenii zawodnik pierwszy medal na międzynarodowej imprezie wywalczył jeszcze w 1999 r. wygrywając 1500 m na Uniwersjadzie, a rok później zdobył brązowy medal olimpijski w Sydney również w biegu na 1500 m. Od tamtego czasu minęło ponad 18 lat, a Lagat wciąż… wyznacza sobie kolejne cele sportowe!\nNa przestrzeni lat zdobył m.in. 5 tytułów mistrza świata (w hali i na otwartym stadionie) i przywiózł 11 medali z imprez tej rangi (ostatni wywalczył w 2014 r. podczas halowych mistrzostw świata w Sopocie w biegu na 3000 m) w biegach średnich. Przez ten czas wystartował w 5 kolejnych igrzyskach olimpijskich. I kiedy w 2016 r. ogłosił, że kończy karierę na bieżni, wydawało się, że jego czas w sporcie dobiegł już końca. Lagat miał jednak inne plany i postawił na bieganie uliczne.\nOd tego czasu wciąż jest o nim głośno. W 2017 r. zajął 2. miejsce w słynnym Manchester Great 10K z wynikiem 28:13. Później był jednym z pacemakerów Eliuda Kipchoge podczas słynnej próby złamania bariery 2 godzin na dystansie maratonu na włoskim torze wyścigowym Monza. A na początku roku 2018 w wieku 43 lat przebiegł półmaraton w czasie 1:02:00, by później niemal powtórzyć ten rezultat podczas mistrzostw świata na tym dystansie. Jak dotąd jest rekordzistą świata masters w kategorii M40 na dystansach od 1500 m do 10 000 m na stadionie oraz na 5 i 10 km na ulicy. Do rekordu w półmaratonie brakuje mu 51 sekund.\nChociaż rekordy świata masters w półmaratonie i w maratonie w tej kategorii wiekowej wydają się być poza zasięgiem, Lagat wciąż ma swoje sportowe cele. W ostatni weekend zadebiutował na królewskim dystansie w Nowym Jorku z zamiarem poprawienia rekordu USA w kategorii M40, który należy do słynnego Meba Keflezighi’ego i wynosi 2:12:21. I przez długi czas wydawało się, że taki wynik jest w jego zasięgu. Na półmetku zameldował się po 1 godzinie 6 minutach i 6 sekundach. Jednak trudna trasa w Nowym Jorku dała mu się we znaki i ostatecznie dobiegł na 18. miejscu z czasem 2:17:20 – całkiem przyzwoitym jak na debiutanta.\nSam Lagat po biegu przyznał, że maraton okazał się większym wyzwaniem niż się spodziewał, ale zapowiedział również, że wciąż nie ma zamiaru odpuszczać i będzie walczył o osiągnięcie wyniku lepszego niż 2:12:21. Był także dumny z faktu iż nie poddał się i dotarł do mety, pomimo problemów ze skurczami i dużego bólu w drugiej części dystansu. Swoim występem Bernard zainteresował cały biegowy świat, a powodzenia życzył mu m.in. rekordzista świata w biegu na 1500 m i przeciwnik z bieżni sprzed wielu lat – Hitcham El Guerrouj.\nThank you, my brother ?? https://t.co/gZyxDaOpta\n— Bernard Lagat OLY (@Lagat1500) 4 listopada 2018\nChociaż Lagatowi nie udało się osiągnąć swojego celu w debiucie, jego wyczyn jest godny podziwu. Pomimo niemal 44 lat i ponad 20 lat na biegowym szczycie wciąż potrafi odnaleźć w sobie motywację do znajdowania kolejnych sportowych celów i utrzymywania bardzo wysokiej formy. Być może, by osiągnąć kolejny cel, będzie musiał nieco zmienić swój trening (przed debiutem w maratonie biegał ok. 100-110 km tygodniowo), ale nawet jeśli tego nie zrobi i nie uda mu się poprawić czasu Meba, pozostanie inspiracją dla tysięcy biegaczy na całym świecie. A sam będzie z tego czerpał radość, bo właśnie z tego powodu wciąż jest w stanie dawać z siebie wiele na treningach i zawodach.


Strona 18 z 33\nNasza szkolna biblioteka zakwalifikowała się do konkursu organizowanego przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego i Wydawnictwo Widnokrąg pt. "Eksperymentuj, odkrywaj, działaj. Bądź jak Maria!" dotyczącego Marii Skłodowskiej – Curie.\n2 III 2017 w czytelni szkolnej została przeprowadzona nietypowa lekcja inspirowana książką pt. „Idol: Maria Skłodowska-Curie”, którą biblioteka otrzymała w zamian za udział w konkursie. Lekcję przeprowadziły p. Sylwia Jaguszewska i p. Małgorzata Kostrzewa – Kap.\nW czasie zajęć uczniowie klasy 1a GM dowiedzieli się kim była Maria Skłodowska – Curie, gdzie i kiedy żyła, pracowała, kim jest naukowiec, jak wygląda laboratorium chemiczne, poznali też podstawowe szkło i sprzęt laboratoryjny. Samodzielnie odszukali na mapie Świata najważniejsze miejsce związane z pracą i życiem Marii Skłodowskiej-Curie oraz jej męża Piotra.\nUczniowie samodzielnie wykonywali doświadczenie pokazujące czym jest dyfuzja przy użyciu manganianu (VII) potasu, odpowiadali również na pytania dotyczące szczegółów z życia polskiej uczonej. Na lekcji został również przypomniany uczniom model budowy atomu oraz czym jest promieniowanie i promieniotwórczość naturalna. Uczniowie wykonali zadanie opisujące budowę wybranych atomów (opisali numer grupy i okresu układu pierwiastków chemicznych, liczbę protonów, liczbę elektronów, liczbę neutronów oraz konfigurację elektronową).\nUzupełnieniem takich nietypowych zajęć była wystawa fotografii ukazujących modę XIX wieku.\nOprac. Sylwia Jaguszewska (nauczyciel bibliotekarz)\ni Małgorzata Kostrzewa – Kap (nauczyciel biologii i chemii)


Szkolenia / Wydarzenia - Wenus z Marsa\nHome Szkolenia / Wydarzenia\nTutaj dostarczymy Ci niezbędnej i cennej wiedzy technicznej o tym jak założyć działalność, jak i o wszelkich meandrach związanych z prowadzeniem biznesu. Pomożemy określić Twoje mocne strony i zaprognozować Twoją biznesową przyszłość. Pokażemy Ci jakie kompetencje i potrzeby są “przyszłościowe” oraz jak z pasji zrobić prosperujący biznes. A potem jak to wszystko “sprzedać”. Tak, by Twój biznes miał szansę ruszyć, rozwijać się i odnieść SUKCES.\nDołączając do nas spędzisz wyjątkowe przedpołudnie w towarzystwie kreatywnych, przedsiębiorczych, pełnych pasji kobiet. Będziesz miała okazję porozmawiać o swoich przemyśleniach i marzeniach. Spotkasz babki, które podobnie jak Ty, chcą od życia więcej, lubią działać i biorą sprawy w swoje ręce.\nPonadto otrzymasz zestaw startowy z cennym zeszytem ćwiczeń a po spotkaniu podsumowanie na maila. W loterii wizytówkowej będziesz miała szansę wygrać naprawdę wartościowe nagrody od naszych hojnych sponsorów.\nUczestniczki naszego pierwszego spotkania otrzymały dużą dawkę wiedzy, niesamowitą motywację do działania, energię i nowe znajomości! Dzięki naszej otwartości i dbałości o jakość czuły się swobodnie a jednocześnie potwierdziły, że to była owocna inwestycja swojego czasu.\nZainwestuj w siebie i swój przyszły biznes! Dołącz do nas, bilety dostępne na :\nPaulina Rzeszutek- Wąsowicz, T: 721 325 169, M: kontakt.weuszmarsa@gmail.com\nJoanna Gawinek, T: 502 279 839, M: j.gawinek@strefa-energii.pl\nDo zobaczenia 19.05\nJoanna Gawinek i Paulina Rzeszutek-Wąsowicz\nZapraszam serdecznie w imieniu własnym i Asi ze Strefy Energii na wyjątkowe biznesowo- babskie spotkanie.\n– marzysz o własnym biznesie\n– nie wiesz jak poradzić sobie z formalnościami zakładania działalności\n– chcesz poznać kobiety, które spełniają się w biznesie\n– chcesz nauczyć się networkingu i nawiązać wartościowe kontakty biznesowe\n– przełamać w głowie bariery i popracować nad swoimi silnymi stronami\n– spędzić sobotnie przedpołudnie w wyjątkowym kobiecym towarzystwie\nZAPRASZAMY 24.02 SOBOTA OD 10-15 DO FABRYKI SENSU WE WROCŁAWIU\nA co się będzie działo ?\n1) Przywitanie, agenda spotkania- Wenus z Marsa\n2) I prelekcja – Anna Flaga- Błaszczyk, prezes Fundacji Tax Care, Inicjatywa Wspierania Przedsiębiorczości Meandry zakładania biznesu- jak skutecznie dążyć do celu\n3) Lekcja networkingu- przerwa networkingowa – Wenus z Marsa\n4)II prelekcja- Olga Rymkiewicz- właścicielka Poradni Psychodietetycznej- jej biznes story, narzędzia ważne w promowaniu biznesu\n5) przerwa networkingowa\n6) Mini warsztat coachingowy- Joanna Gawinek- Strefa Energii- Definiowanie Swojej Biznesowo-Zawodowej tożsamości, poprzez budowanie świadomości w oparciu o swoje wartości, umiejętności i przekonania\n7) przerwa networkingowa\n8)III prelekcja- Jolanta Danielewska i Anna Jarosławska- właścicielki Hi Kids- Agencji Niań i Animatorów- Jak stworzyć własne “JA” czyli J-oli i A-ni autorski Model Kreowania Marki\n9) Podsumowanie- zakończenie- Wenus z Marsa\n– ilość miejsc ograniczona do 40 osób (pierwsze 40 potwierdzonych na mailu zgłoszeń bierze udział, każde kolejne trafi na listę rezerwową)\n– spotkanie jest bezpłatne\n– w przerwach kawa, herbata, mały poczęstunek – za symboliczną kwotę\nWAŻNE- rezerwacja miejsca i potwierdzenie obecności – oprócz kliknięcia – wezmę udział – proszę wysłać maila o tytule Kobieta w Biznesie- 24.02.2018 z imieniem i nazwiskiem i swoim nr telefonu na adres mailowy rzeszutekpaulina@gmail.com- zależy mi, żeby kilka dni przed potwierdzić Waszą obecność i w razie rezygnacji móc zaproponować to miejsce kolejnym dziewczynom powyżej 40 miejsca.\nZapraszamy i ściskamy mocno\nPaulina i Asia\nLink do wydarzenia na fb: https://www.facebook.com/events/165612024214933/


Czaprak rajdowy Moro Art et Cheval | Sklep jeździecki zlotykon.pl\nZ dwoma kieszeniami zapinanymi na rzep. Mocna, odporna na zaciągnięcia i przetarcia, tkanina pokrycia i podszewki. Amortyzujące piankowe wypełnienie, świetne właściwości chłonne, staranne wykończenie.\nProducent: Art Et Cheval\nCzaprak rajdowy Moro Art et Cheval został uszyty z trwałej i mocnej elanobawełny, zarówno wierzch, jak i spód. Świetny wybór dla miłośników leśnych wojaży i dalszych wypraw. Pojemne kieszenie z łatwością zmieszczą dodatkowe okrycie jeźdźca, kanapki, mapę czy podręczną apteczkę.\nCzaprak rajdowy Moro Art et Cheval posiada solidne wypełnienie z pianki poliuretanowej dla wygody intensywnie pracującego wierzchowca. Wierz wykonany jest z tkaniny z maskującym wzorem moro. Podszycie z czarnej tkaniny dobrze chłonie pot. Lamówka wykonana z grubej, czarnej taśmy poliestrowej chroni brzegi przed przetarciami.\nCzaprak rajdowy Moro Art et Cheval posiada kieszenie na wyposażenie rajdowe, kurtkę czy sprzęt jeździecki, umieszczone z obu stron. Kieszenie czapraka są zapinane na rzep. Wymiary pojedynczej kieszeni to 19 x 24 cm.\nSAKWY JEŹDZIECKIE, SAKWY DO SIODŁA\nJakie wybrać? Jak spakować sakwy na rajd konny? Jak przewozić ekwipunek na koniu, by jemu i nam było wygodnie a przewożone rzeczy pozostały całe, zdrowe i suche?


Ostatnio zdałem sobie sprawę że umrę.\nTak moi drodzy - to się wydaje oczywiste przemyślenie, ale czy samo to zdanie was trochę nie tąpnęło? Pomyśleliście sobie - chory? - normalny odruch: otóż mam dla tego odruchu pewną prawdę przekażcie mu ją: wszyscy umrzemy niezależnie od tego czy zachorujemy czy nie - spróbujcie kiedyś sobie to tak NA PRAWDĘ uświadomić - to potrafi zmienić człowieka. I po tym najczęściej pojawia się właśnie to pytanie z góry :-)\nNie rozumiem ,co znaczy nieskończone szczęście?\nCoś co się nie kończy.bez końca.OK?\nSzczęście.Co to jest? Wysoki poziom serotoniny,dopaminy,\nczy też innch transmiterów. Biochemia się kłania!\nPytanie z góry zakłada, że ten sens istnieje.\nKto ten sens ustala? Po co?\nRaczej nie żadna siła wyższa. Jest taka piosenka Jacka Kleyffa, Huśtawki:\nNatomiast, jeżeli ów sens ustalam sam, to mogę to robić z dwóch pobudek.\n1. Dla poczucia bezpieczeństwa wynikającego z domniemanego zrozumienia natury rzeczywistości. Moim zdaniem to droga donikąd.\n2. Jako drogowskaz wskazujący, w którym kierunku warto iść przez życie. Odpowiedź, którą mógłbym nazwać swoją, jest po angielsku :)\n@maciek Ja automatem odebrałem to pytanie w sensie 2. opcji końca twojej wypowiedzi. Piosenka, którą przytoczyłeś mówi raczej o sensie stworzenia, rzeczywistości - w znaczeniu ogólnym.\nDla mnie sensem życia jest radość, robienie tego co sprawia mi frajdę a przede wszystkim miłość.\nUważam ,że " ŻYCIE NIE JEST STACJĄ PRZEZNACZENIA , JEST SPOSOBEM PODRÓŻOWANIA." Jest wielką przygodą w której każdy z nas odnajduje sens własnego życia.\n"Carpe diem" to jest moje życiowe motto:). Myślę że każdy z nas powinien cieszyć się z chwili obecnej i nie wybiegać za bardzo w przyszłość. Liczy się to co jest teraz,sensem jest radość z chwili obecnej.\nAngel dziękuje ci twoja wypowiedź pomogła mi, a jednocześnie twoja wypowiedź pomogła mi w zadaniu domowym dziękuje ci\nA według Ciebie Michale jaki jest sens życia???\nOK, to tylko słowa, ale czy naprawdę tak postępujecie, czy żyjecie zgodnie z tą ideą, czy to tylko piękna poezja ? ... żyć w miłości, po czym stoimy w korku ii ryczymy KU*** jedź dzi**u . :)\nDla mnie sensem życia jest osiągnąć sukces przede wszystkim w życiu prywatnym tj. założyć rodzinę :)\nSens życia każdy sam sobie definiuje... Dla jednego jest to sukces, dla drugiego rodzina,... a dla tego, kto twierdzi że nie ma sensu życia, to (jeszcze) go nie znalazł...\nSens mojego życia, to wydobyć z siebie to co najlepsze i pozostawić coś dobrego na tym świecie... :)\nA jak ktoś wewnętrznie bardzo chce mieć cel w życiu a nie może go znaleźć?\nSens życia w każdym okresie jest trochę inny w szczegółach, ale zawsze jest to dążenie do osiągnięcia spełnienia, radości.\nFakt, że nie zawsze w 100% się udaje ale zawsze jeszcze jest jakaś przyszłość przed nami :)\nAle tak ogólnie czy chodzi o moje życie? Bo moje jest zupełnie bez sensu :(.\nNie uważam, żeby jakikolwiek sens istniał. Koniec, kropka.\nSensem życia jest według mnie nauka, rozwój w stronę dobrej strony, zwanej przez niektórych miłością ;).\nSami nadajemy sens swojemu życiu. Dla jednych jest to miłośc, dla innych miłość, a dla innych miłość:)\nDla niektórych sensem życia, jest poszukiwanie sensu życia samo w sobie. Dla mnie absolutnie jest to Miłość, tak, też kiedyś mówiłam, że ona nie istnieje, ale jak już się pojawi, to potrafi nieźle namieszać;)\nCzuć sens życia >\n> mieć chęć do życia >\n> odnaleźć szczęście w tym co się robi, lub zacząć robić coś co da to szczęście >\n> szczęście = indywidualna/uniwersalna (?) umiejętność\nTakie jest moje rozumowanie. I tutaj wnioskując można się kłócić:\n1. Odpowiedź jest względna i inna dla każdego.\n2. Odpowiedź jest jedna. Samo życie i radość z niego.\nPS> Ciekaw jestem odpowiedzi założyciela tematu, który widać zmienił forme przekazu;)\nSens życia nie istnieje. To my mu go nadajemy. Jeśli uważamy, że coś jest tego warte to tak dla nas jest. A w końcu nasze zdanie na temat nas samych jest w gruncie rzeczy najważniejsze.\nCzyli dla przykładu powiem, że osoba uważająca, iż pełni jakąś ważną "misję" na tym świecie lub, że jest tu z innego "ważnego" powodu to tak jest. Ale osoba, która twierdzi odwrotnie, że jest tu bez sensu również ma rację, bo w istocie taka jest prawda.\nDla mnie sensem życia jest miłość, rodzina i własne wartości.\n"Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia." - Albert Einstein\nstev1989 - Nie zmieniłem formy przekazu. Tutaj to Wy przekazujecie :) Na tym polega zamysł tego wpisu. Ja chętnie podzielę się moim spojrzeniem na kwestię sensu życia, ale umówmy się, że zrobię to jak pojawi się tutaj co najmniej 30 komentarzy :)\nDzięki wszystkim za ciekawe odpowiedzi i czekam na kolejne!\nZ technicznego punktu widzenia spłodzić potomstwo.\nKażdy indywidualnie wyznacza sobie SWÓJ sens życia. Moim jest sama przyjemność z życia i wszystko co robię jest z tym związane.\nBycie szczęśliwym :). Dla każdego będzie znaczyło to co innego ale chyba każdy tego pragnie, prawda ?\nNa to pytanie nie ma jednej sensownej odpowiedzi; ilu ludzi, tyle sensów życia.\nŻycie zasadniczo nie ma sensu - kończy się śmiercią po której nic nie zostaje. Bezsens :) A skoro tak, to warto sprawić, żeby przeżyć je jak najfajniej.\nPS: Byłem w 4 klasie podstawówki, gdy to odkryłem :D\nSens życia to po prostu żyć ;)\nA ja nie zastanawiam się nad nim, wierzę że jest, albo i go nie ma. Żyje mi się dobrze, jestem szczęśliwy, nie szukam go, jeżeli istnieje to tak czy siak działa na mnie. I nie potrzebuję wiedzieć czym jest.\nUważam, że każdy odgrywa jakąś inną rolę na tym świecie i powinien ją sam odkryć, ponieważ właśnie taki jest dla mnie "sens życia".\nJakie są ufoludki? Nie wiem bo.. bo nie wiadomo czy istnieją.\nPytanie "Jaki jest sens życia" zakłada, że jest jakiś sens. A skąd masz pewnosć, że jest?\nSens życia? Zanim odpowiem może coś takiego:\nTestuj swoje możliwości!\nCzerp radość z tego, że coś cię zaskakuje, pozwala się realizować, lub jest po prostu osiągalne. Poczuj ten potencjał możliwości.\nJak ktoś cię wtedy spyta o sens życia, wzruszysz ramionami i uśmiechniesz się, bo po co się przejmować takim pytaniem - i tak nikt nie ma jedynej słusznej odpowiedzi :)\nPS. Czemu na pytanie "Jaki jest sens życia?" większość pisze o sobie, a nie szerzej pojętym życiu (np. zwierzęta)? Przecież to nie odpowiedź na postawione pytanie...\nno ale przecież ono nie ma sensu. dobrze, że mam rodzinę, bo jest dla kogo żyć.\nzgadzam się z opinia że sensem jest po prostu żyć. I zapomnieć o wszystkich schematach, teoriach etc etc...\nOtworzyć oczy i uśmiechnąć się do siebie:) Mogło mnie tu nie byc...\nMyślę ze to proste jak sie o tym pisze..\nMusimy szukać sensu dla sensu:D gdybyśmy od razu wiedzieli na czym to polega nie potrafilibyśmy tego zrozumieć i docenić... Musi byc noc aby nastał dzień...\nA po drodze ile przyjemnych rzeczy nas może spotkać:)\nPozdrawiam :)Dnia pełnego sensu życzę:)!\nKiedyś mój przyjaciel na podobne pytanie odpowiedział: "a jaki jest sens tego, że np. drzewo rośnie?"... to pozwoliło mi intuicyjnie poczuć i zrozumieć, że faktycznie życie nie ma sensu innego niż samo życie... :)\n@Sebik: To taka trochę rekurencyjna definicja ;) Sensem życia jest sens życia :P\nMnie osobiście rozwój (w każdym możliwym wymiarze życia) daje satysfakcję, poczucie spełnienia i właśnie poczucie sensu. Nieważne przy tym czy rozwój przebiega powoli czy szybko, ważne jest poczucie rozwijania się, pchania rzeczy do przodu. Ważne jest zrozumienie, że niczego nie wywalczę na siłę, że zrobię tyle ile dam radę.\nWażne jest też uświadomienie sobie, że mój osobisty rozwój, to tylko szczebelek dla rozwoju moich dzieci. Mam nadzieję że będę miał kiedyś okazję zaszczepić moim dzieciom samoświadomość i chęć rozwijania się. Jeśli dzieci posiądą tę świadomość na wcześniejszym niż ja etapie, rozwiną się lepiej, zajdą dalej i tym samym sens mojego życia (jako szczebelka) zostanie zrealizowany. Zachowana zostanie pewna ciągłość procesu rozwoju, dzięki czemu moje życie będzie miało sens również dla moich wnuków :)\nSpoglądanie na życie z perspektywy rozwoju świetnie sprawdza się też w obszarze bycia z drugim człowiekiem, w małżeństwie. Staramy się rozumieć, dyskutować i rozwijać wspólnie, dzięki czemu nie pojawia się nuda, znużenie. A w perspektywie jeszcze wiele rzeczy, które zrobimy wspólnie ...\nzero teorii - wszystko poparte doświadczeniem ;)\nI bardzo się cieszę, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Dzięki temu jesteśmy wolni. Dzięki temu wszystko, co napisaliście i napiszecie, może być dla was prawdziwe.\nWiem jednak to: życie jest fascynujące, niezależnie od wszelkich rozważań nad sensem.\nTytułowe pytanie oczywiście było podchwytliwe i możliwości odpowiedzi na nie jest bardzo wiele. Pytanie "Jaki jest sens życia?" zawiera w sobie założenie, że życie ma sens - co nigdy przez nikogo nie zostało i nie zostanie zweryfikowane.\nWiększość przyjmuje założenie zawarte w pytaniu jako prawdziwe i zastanawia się jaki jest uniwersalny sens życia. Skąd jednak miałby się wziąć taki sens, dla wszystkich prawdziwy? Kto miałby go ustanowić?\nInni idą o krok dalej i piszą, że każdy ma swój sens. Każdy może nadać sens swojemu życiu. Jest to już oczywiście bliższe prawdy, bo rozpatrując "sens życia" w ten sposób każdy człowiek w swoim modelu świata będzie miał indywidualne cele i wartości.\nJeśli chodzi o moje zdanie, to przede wszystkim pytanie "Jaki jest sens życia" jest pytaniem źle zadanym. Tak jak ktoś napisał wcześniej - równie dobrze mogli byśmy zapytać "a po co żyje drzewo?". Tu nie ma żadnego po co - drzewo po prostu żyje. Tak samo my jako istoty - po prostu żyjemy. Dla niektórych z początku może to być przerażające, bo umysł zacznie się bronić i krzyczeć "ale jak to, przecież musi być jakiś sens!!!". Umysł, który przez całe życie w to wierzył może czuć się niewygodnie gdy ten sens zostanie podważony.\nAle gdy spojrzysz głębiej... To jest tak naprawdę wspaniałe. Wyzwalające. Nie musisz już "dążyć" do określonego sensu, ale skupiasz się na tym aby żyć. Aby czerpać, aby się radować.\nI nie wynika to z tego, że radowanie się jest sensem życia, więc Ty będziesz to robić. Tak jak drzewo kwitnie samo z siebie, Ty się możesz radować sam z siebie.\nNie znaczy to, że nie masz stawiać sobie celów i dążyć do realizowania swoich marzeń. Znaczy to natomiast, że nie musisz już trudzić się w poszukiwaniu sensu życia, bo życie samo w sobie jest sensem. Gdy ja to odkryłem a później prawdziwie zrozumiałem, poczułem się naprawdę wolny.\nOczywiście zaznaczam, że to są moje doświadczenia i wynik moich rozważań, co nie musi się zgadzać z Twoim sposobem patrzenia na tę kwestię. Mam jednak nadzieję, że da Ci to do myślenia i być może będzie pomocą w znalezieniu odpowiedzi na pewne pytania.\nWracając do kwestii samej formy pobudzenia tej dyskusji - bardzo mi się podoba Wasz odzew i myślę, że częściej będę robił tego typu wpisy :)\nA tymczasem, zachęcam do daleszego pisania tutaj.\n"Pytanie „Jaki jest sens życia?” zawiera w sobie założenie, że życie ma sens — co nigdy przez nikogo nie zostało i nie zostanie zweryfikowane."\nWłaśnie. Życie może nie mieć żadnego sensu, ale po co wierzyć, zę nie ma sensu, skoro wiara, zę ma jest tak samo sensowna i tak samo niesprawdzalna, jak wiara w to, że życie nie ma sensu ?\nna pytanie "a po co żyje drzewo?" jak najbardziej można odpowiedzieć, drzewo nie tylko po prostu żyje, ale pełni różne funkcje w przyrodzie i to ma sens : )\nMichał: Mógłbyś ze swojego komentarza zrobić wpis :) Niewiele osób śledzi komentarze.\nMichał, metoda zastosowana przez Ciebie jest bliska np. wierze w b/Boga, jest pewną protezą dla najważniejszej kwestii naszego życia, o której tak naprawdę nikt nie chce mówić, ale każdy czuje potrzebę określenia, nazwania jakoś tego fundamentu istnienia.\nAle czy to co zdrowe dla głowy nie jest też wypaczeniem smaku życia, jego stępieniem albo wręcz wyjałowieniem?\nDla mnie sensem życia jest dobre samopoczucie.\nWszystko można do tego sprowadzić.\nRozwój - rozwijamy się, rozwijamy i... bardziej rozwinięcie umieramy.\nPieniądze - zdobywamy, zdobywamy i... do grobu ich nie zabierzemy.\nDla każdego sensem życia jest co innego, bo każdemu co innego sprawia przyjemność. Największym wyzwaniem jest znalezienie tego czegoś co sprawia prawdziwą przyjemność.\nGdzieś wyczytałem następujący cytat i myślę że to jest to ''CZŁOWIEK ZOSTAŁ STWORZONY Z MIŁOŚCI DO MIŁOŚCI'' Pozdrawiam\nTego szukałem: sensem źycia jest zabawa w życie!\nSens życia to życie samo w sobie. Odczuwanie radości ma dla mnie wielkie znaczenie. Pozdro.\nMoim celem (sensem) w życiu jest wpisać się na karty historii, i zasłużyć się czymś pozytywnym dla całego świata.\nPomagać ludziom - czerpać z tego energię do kolejnego - jeszcze większego i bardziej szalonego działania!\nMoże dlatego nigdy nie wyobrażałem sobie pracy gdzieś na taśmie przy produkcji..\nSensem zycia jest po prostu to, zeby jak najlepiej je wykorzystac. Zycie to dar, szansa (od natury, Boga - jak kto woli), ktorej nie mozemy zmarnowac.\nDzisiaj swiat daje nam OGROMNE mozliwsci, musimy tylko znalezc cos dla siebie i odpowiednio zadzialac ;)\nWg mnie najważniejsze jest być szczęśliwym i kochanym ze swoim partnerem (lub partnerką).\nSens życia? Nawet jeśli nie można znaleść odpowiedzi warto spróbować odpowiedzieć.\nCzy jeśli kobieta, którą wydaje mi się że kocham nie będzie nigdy mnie kochać to znaczy że nie mam po co żyć?\nWłaśnie dochodzę do wniosków że najważniejsza jest ta podróż przez którą wszyscy razem przechodzimy. Każdy z nas jest inny, mamy swoje pasje, zainteresowania itp. Dlaczego tak wielu ludzi uważa że jest ważniejsza od innych. Sami sobie rzucamy kłody pod nogi.\nMożemy czuć radość w każdej czynności którą wykonujemy, w każdym spotkaniu z innym człowiekiem.\nMam jedynie, albo 21lat. Moje poglądy się zmieniają. Pojawiają się ciągle nowe myśli.\nStaram się cieszyć chwilą, więc Carpe Diem i do przodu!\nCzy wszystko musi mieć swój sens? Swoje logiczne wytłumaczenie? Nie twórzmy do wszystkiego definicji.\nO życiu można jedynie powiedzieć JAKIE jest: czasem trudne, czasem bolesne, ale przede wszystkim piękne. A jeśli jeszcze takie nie jest, to róbmy wszystko, by takim się stało:) Bo jest to możliwe.\nI wcale nie musimy uparcie doszukiwać się w nim sensu. Ważne, by było prawdziwe, wartościowe, naładowane niezapomnianymi przeżyciami, przepełnione radością, miłością i prawdą.\nBo gdy jesteśmy szczęśliwi, to sami w sobie ten sens odczuwamy. Choć nadal nie umiemy go wyjaśnić. Więć doceniajmy życie i cieszmy się nim. Bo jest wszystkim, co mamy:)\nŻycie nie mam sensu, wiem to, a mimo wszystko próbuję go na siłę sobie znaleźć. Nie umiem i to sprawia, że jestem jeszcze bardziej chora. jeśli ktoś umie żyć nie szukając w życiu sensu, to szczerzę mu zazdroszczę +generalnie wykańczam obecnie samą siebie.\npozdrawiam wszystkie 4w5\nja tam myślę, że życie jest sensem samym w sobie.. bo czy jesteśmy naukowcem, mentorem czy zwykłym szarym ,,Kowalskim" mamy dla kogo żyć, mamy swoje plany, swoje cele i widoki na przyszłość.. każdy z nas wnosi coś w życie innych..\nI TO JEST WŁAŚNIE SENS!!!\n"PS. Czemu na pytanie „Jaki jest sens życia?” większość pisze o sobie, a nie szerzej pojętym życiu (np. zwierzęta)? Przecież to nie odpowiedź na postawione pytanie…"\nI bardzo dobrze, według mnie jest to przejaw dojrzałości. Bo tylko ludzie niedojrzali albo filozofowie w tym pytaniu widzą uniwersalne zapędy. Natomiast w warunkach takich normlanych, nieco utylitarnych dyskusji jak tutaj (biorąc tym bardziej pod uwagę że jest to blog o rozwoju osobistym a więc stricte humanistyczny) zupełnie naturalne jest że większość ludzi to, jak sam autor zauważył: dość podchwytliwie zadane pytanie, potraktowała bardziej w sposób: "Jaki jest dla ciebie / Twój sens życia?" i moim zdaniem, dla jakości i celowości dyskusji to bardzo dobrze. Bo osobiście ludzi, którzy uważają że odpowiedź na zadane pytanie jest jedna, jedyna i właściwa i oni ją znają, w swoim życiu raczej unikam. A jakby tak przyjrzeć się historii ludzkości to taka postawa spowodowała chyba\nnajwięcej przelania krwi niż jakakolwiek inna. Bądźmy więc cywilizowani i tolerancyjni - zrozummy, że sens naszego życia tworzymy sobie sami - każdy swój. A pytania o sens uniwersum zostawmy filozofom.\nJak dla mnie sens życia to szczęście. W życiu chodzi o to aby przeżyć je jak najbardziej szczęśliwie i dzielić się tym szczęściem z innymi. Nie ma się tu nad czym zbytnio rozpisywać. Ta idea jest o tyle fajna, że gdy dzielimy się naszym szczęściem z kimś innym, pomnaża się ono i obydwie strony są jeszcze szczęśliwsze. Moim zdaniem w życiu szkoda marnować czasu na negatywne emocję które tylko pogarszają jego jakość. Z tej zasady generalnie wynika, że optymizm i pozytywne nastawienie do ludzi, jest tym co cenię sobie w życiu i co sprawia, że życia nabiera wspaniałych barw.\nSensem życia, prawdą, jest to, że po prostu Jesteś.\nsensem życia jest miłość..\nSens jaki Ja nadałem mojemu życiu jest następujący: Pozbywanie się brzydkiego błota z diamentu i odkrywanie tej wewnętrznej intuicji. Myślę, że życie w zgodzie z tą intuicją jest fajną podróżą do końca życia :)\nŻaden. Życie nie jest środkiem, a wartością samą w sobie.\nJeżeli ktoś szuka jakieś definicji do zadanego pytania to najprościej moim zdaniem jest powiedzieć iż sensem życia jest przedłużenie gatunku, ale jak dla mnie NIECIERPLIWA ma racje pisząc "Ważne, by było prawdziwe, wartościowe, naładowane niezapomnianymi przeżyciami, przepełnione radością, miłością i prawdą." I rzeczywiście po co to definiować? Życia sens nadajemy mu sami.\nMS Word zna odpowiedź na to pytanie:\nFiriel pisze: "wlasnie w wordzie, w okienku "wpisz pytanie do pomocy"\nwpisalam "jaki jest sens zycia?"\na on mi na to "Tworzenie papierowych zabawek przy użyciu obiektów clipart"\ndlugo nad tym myslal"\nMoim zdaniem paradoksalnie sens życia jest obiektywny i uniwersalny, a nie "jaki zechcesz" czy "dla każdego inny". Według mnie sensem życia jest Prawda i Miłość. Prawda nie jest nigdy subiektywna ani indywidualna, nie zależy od naszych odczuć, preferencji czy nawet szczęścia. Jedyne co jest w niej indywidualnego, subiektywnego, to nasza omylność, niedoskonałość w dążeniu do niej związana także z uleganiem słabościom i odczuciom.\nNo i oczywiście Miłość - do innych ludzi, do Boga, do Prawdy. Sens nie jest subiektywny, bo Prawda nie jest subiektywna (wbrew temu co niektórzy mówią), subiektywny jest co najwyżej sposób zaspokajania pragnienia szczęścia, który niektórzy nazywają sensem istnienia.\nOdważę się powiedzieć, że jeśli kiedykolwiek stawiamy nasze poczucie zaspokojenia pragnienia szczęścia powyżej Prawdy (i dążenia do niej - nawet jeśli odkryjemy, że Prawda prowadzi nas do czegoś, czego nie oczekiwaliśmy) oraz Miłości, to zaprzeczamy temu co w nas najbardziej ludzkie.\nJa Prawdę na miarę moich ograniczonych, ludzkich możliwości, ale też na tyle ile tylko mogłem, odkryłem w istnieniu Boga. Jego istnienie nie jest kwestią gustu, miłych odczuć, poglądu ani upodobań. To kwestia Prawdy - On albo istnieje albo nie. A jeśli istnieje, to ta Prawda i On mają wpływ na nasze życie nieporównywalnie większy od wszystkiego co jesteśmy sobie w stanie wyobrazić.\n@jumik A kilku chrześcijan mówiło mi że Bóg i religia to kwestia _wiary_\nNie bierzesz też pod uwagę, że jeśli bóg istnieje to ja (daję tu siebie jako przykład) nie koniecznie chce mieć z nim do czynienia.\nDzięki za wiadomość! Bo to i kwestia wiary i odkrywania prawdy, dążenia do niej całym sobą, otwartości na nią - nawet gdyby ona zaprzeczała naszym dotychczasowym poglądom i naszej wygodzie.\nCo do drugiego zdania - co innego dojście do faktu istnienia Boga, co innego jaka będzie na to odpowiedź. To kwestia też zgodnego z prawdą naszego obrazu Boga. Bo jeśli np. czyjś obraz Boga jest negatywny, to z tego faktu wynika jego odrzucenie. Ale to kwestia na dłuższą rozmowę. Jeśli chciałbyś o tym porozmawiać, to zapraszam - np. mailowo lub gdzie indziej w internecie. Łatwo mnie znaleźć po nicku. Jestem otwarty na rozmowę.\n@jumik: "co innego dojście do faktu istnienia Boga, co innego jaka będzie na to odpowiedź. To kwestia też zgodnego z prawdą naszego obrazu Boga. " - Widzisz i tutaj jednak przyznajesz że nie ma jednej Prawdy. Każdy ma swoją.\nMoim zdaniem sens życia zawiera się w tym, że daje nam ono możliwość urzeczywistnienia swojego wyobrażenia własnej istoty. Przykładowo możesz wiedzieć, że jesteś szczodry, kochający czy wstaw co chcesz, ale doświadczyć tego możesz jedynie żyjąc. Zdaję sobie sprawę, że nie do każdego to trafi, choćby dlatego, że nie wszyscy wierzą w to, że coś co istnieje nie może przestać istnieć, innymi słowy istnieje życie po śmierci, jak i przed narodzinami, jednak taki właśnie pogląd jest mi najbliższy.\nTrudne pytanie :) Oczywiście nie znam na nie odpowiedzi, ale intuicyjnie odczuwam, że to wszystko może mieć sens.\nNie zgodzę się z tym, że pytanie o sens życia, jest jak pytanie o sens tego, dlaczego drzewo rośnie, z jednoczesną odpowiedzią żeby poprostu żyć.\nOczywiście z punktu widzenia drzewa tak w istocie jest, jednak ogólny sens życia drzewa może być głębszy.\nJakbyśmy zapytali cegły jaki jest sens życia, to może też odpowiedziałaby (gdyby miala troche swiadomosci), żeby być szczęśliwą, albo po prostu jestem.\nPodczas gdy cegła jest tylko częścią większej całości, z której może nie zdawać sobie sprawy.\nZ tego punktu widzenia, możemy jedynie próbować odczuwać po co to wszystko jest, jakie są tendencje patrząc na historię naszej cywilizacji lub bardziej ogólnie życia.\nWg mnie jest to: wzrost świadomości, odkrywanie prawdy i wzrost miłości.\nPrzy czym miłości nie rozumię jako uczucia, które pojawia się podczas zakochania. Miłość dla mnie jest to indywidualny, świadomy wybór.\nNatomiast w szerszym kontekście Wzrost miłości objawia się chociażby jako zmiana moralności na przestrzeni wieków, czy chociażby ile osób ginie z rąk innych ludzi.\nA sens mojego życia?\nChcę być dobrym człowiekiem, a dalej to dokładnie to co napisał Łukasz w drugim poście.\n"Widzisz i tutaj jednak przyznajesz że nie ma jednej Prawdy. Każdy ma swoją."\nNieprawda, nie przyznaję.\nczy uważasz, że osoba rozmyślająca o samobójstwie, jako jednej z dróg wyjścia, jest psychicznie chora ? i nie poradzi sobie sama?\nnikt: piszesz o samobójstwie jako jednej z dróg wyjścia. Samobójstwo to z pewnością forma radzenia sobie z zaistniałą rzeczywistością. Z trudnymi sytuacjami radzimy sobie albo konstruktywnie, albo nie (tak jak w tym przypadku). Od podłoża problemów, rodzaju trudnych emocji, dostępnych strategii radzenia sobie zależy ostrość granicy między samobójstwem samym w sobie a funkcjami jakie ma spełnić. Czy jest to ucieczka i jedyne dostępne rozwiązanie kryzysu emocjonalnego, czy forma wołania o pomoc.\nA moja odpowiedz jest najlepsza i najkrotsza: celem zycia jest rozwoj\nSensem życia jest dawanie radości sobie przy tym innym. :) Nie wiem właściwie czy można to nazwać sensem, ale na pewno tym, czym się w życiu do końca dni chcę się zajmować. :)\nSensem życia są tylko i wyłącznie MARZENIA.\nHedonizm to chyba nie jest to, do czego powinniśmy dążyć ;)\n"Sensem życia są tylko i wyłącznie MARZENIA."\nNie mogę się zgodzić, dla mnie to bzdura.\nRadość można odczuwać na różne sposoby, nie tylko "kobiety, wino i śpiew".\nKto dał Ci prawo do oceniania definicji innych osób, tym bardziej w wypadku kiedy piszesz, że to bzdura?\nSam sobie dałem prawo do oceniania definicji innych sposób. Jak napisałem "dla mnie to bzdura" to jest to moja opinia i nie wiem czego się czepiasz. Dla mnie to jest śmieszne, że jedni ludzie tak długo szukają celu i go nie widzą, a drudzy wymyślają sobie jakieś śmieszne cele.\nCel życia jest jeden: mamy się rozwijać i żyć zgodnie z wszechświatem. Każdy inny cel to ograniczanie siebie.\nDlatego Paweł, który pisze powyżej, może sobie siedzieć w swojej strefie marzeń i tyle z tego będzie miał :) Ich realizacja też nic nie daje.\nSkoro rozwój to Twój konik to zastanów się komu potrzebne jest takie krytykanctwo z Twojej strony. Jaki ma cel powiedzenie komuś, że to co mówi to bzdura i tyle? Chyba jedyny taki, że komuś się zrobi przykro, bo nic rozwojowego w tym nie ma, nieprawdaż?\nI proszę jeszcze - nie pisz tak definitywnie wszystkich swoich osądów jakbyś pisał encyklopedie. To jak kto patrzy na świat jest indywidualną sprawą i każdy odpowiada za to samemu, a zdanie np.:\n"Ich realizacja też nic nie daje."\nSkąd wiesz co daje tej osobie realizacja jej marzeń? A jeśli jej marzeniem jest to by się ciągle rozwijać, to też uważasz, że ciągłe realizacja tego marzenia nic nie daje?\n"Hedonizm to nie to do czego powinniśmy dążyć".\nA do czego powinniśmy dążyć? Kto to ustala, jak nie my? Ty? Chcesz ułożyć uniwersalną definicję do czego każdy powinien dążyć i nakładać ją na każdego człowieka: "nie powinieneś dążyć do x, powinieneś dążyć do y!".\nSugeruję więcej pokory w rzucaniu tego typu opiniami na prawo i lewo.\nTak, chcę ułożyć uniwersalną definicję do czego każdy powinien ją dążyć i nakładać ją na każdego człowieka.\nDla mnie jest to dążenie do prawdziwego ''ja'' czyli nie tego wyobrażonego czy narzuconego przez innych. A jaką formę to będzie mialo- rodzina, praca, slużba innym to zależy od osoby.\nJa dużo dążylem do spelnienia mojego idealnego wyobrażenia o sobie, jednak spostrzeglem że to mnie nie uszczęśliwia i że chodzi tu o powrót do prawdziwego ja.\nCzym jest sens zycia? Nie wiem. Pewnego dnia obodzilem sie i pierwsza mysl jaka byla to wlasnie: JAKI JEST SENS ZYCIA??? Od tamtej pory staram sie odkryc jaki jest sens. Mysle ze jest to korzystanie z zycia w pelni bez zadnych ograniczen iluzji typu nie potrafie nie moge jesli sie..\nSam o tym nie przekonam to nigdy nie bede wiedzieial jak jest naprawde czyli nieograniczanie siebie gdyz w ten sposob sie nigdy nie poznamy siebie w pelni nie rozwiniemy sie przez co sie samemu unieszczesliwiajac. Staram sie zyc wg motta: ,,Zycie jest przygoda dla odwarznych albo niczym,, zycie jest tylko jedno i uwarzam ze nalezy go wykorzystac na maxa zeby potem niczego nie zalowac\nVanadrenaliv, zacznij od nauki języka polskiego :)\nSzukanie sensu życia jest niebezpieczne dla zdrowia psychicznego człowieka. Dlaczego? Ponieważ większość z nas dochodzi do wniosku, że zycie po prostu nie ma sensu. Moim zdaniem bezpiecznie jest się trzymać liczby 42.\nSens życia to 42 ;)\nMoim zdaniem sensem życia jest to aby każdą sytuację w życiu wykorzystać jak najlepiej. Często się biję w głowę, czemu nie zrobiłem czegoś kiedyś. Powinno się żyć "pełnią życia", aby nie było tak żebyśmy żałowali że czego nie spróbowaliśmy a mieliśmy okazję.. Życie nie jest wieczne, więc warto pomyśleć nad tym, jak wykorzystywać fajnie każde sytuacje.\nA jednym słowem, sensem życia dla mnie jest MIŁOŚĆ!\nA Moim zdaniem sensem życia jest to aby każdą sytuację w życiu wykorzystać jak najlepiej. Często się biję w głowę, czemu nie zrobiłem czegoś kiedyś. Powinno się żyć "pełnią życia", aby nie było tak żebyśmy żałowali że czego nie spróbowaliśmy a mieliśmy okazję.. Życie nie jest wieczne, więc warto pomyśleć nad tym, jak wykorzystywać fajnie każde sytuacje.\nDHARMA, miłość, współczucie, praca dla dobra wszystkich istot\nSensem życia jest - znaleźć sens... paradoks.\nVV: Gdyby znalezienie sensu było sensem życia niewielu z nas miałoby sensowne życie. ;) Może wystarczy szukać i chcieć znaleźć...\nSens życia to po prostu żyć. Być tu i teraz.\nTa strona i artykuły na niej pomagają mi się odnaleźć. Pomagają mi znaleźć odpowiedzi na moje pytania. Pomagają mi uporządkować życie. Dziękuję!\nCo ma sens w naszym życiu? Sądzę, że zupełnie nic. Przychodzimy na ziemie jako pasożyty, które jedynie burzą ład natury by się nachapać i odejść, przetworzyć się w materię organiczną i użyźnić roślinki. Można więc stwierdzić, że wszystko co jest na Ziemi, co jest w naszym posiadaniu nie ma większej wartości: czyli może nam poprawić jakość życia, lecz w chwili śmierci nie ma żadnego znaczenia. Pozostaje jeszcze coś takiego jak wiara [ i to już jest indywidualną kwestią, nie będę się w to zagłębiał ]. Dla wielu ludzi najważniejsze jest świadczenie dobra. W rzeczywistości wielu robi to dla sławy, by pokazać swoją szczodrobliwość, a Ci, którzy czynią to z dobrego serca i tak nie mają nic z tego po śmierci. Po co zdobywać medale mistrzostw świata, po co odkrywać lekarstwo na HIV'a, skoro w chwili śmierci cała sława ląduje razem z nami pod ziemią? Jedyny cel tego, to jakaś olbrzymia empatia: poprawienie jakości życia innym, lub umożliwienie im egzystencji. Cała cywilizacja pracuje nad tym, aby podnieść jakość życia pokoleń przyszłych. Może za kilka wieków ktoś odkryje lekarstwo na nieśmiertelność, wstrzymane zostanie rozmnażanie i ludzie zaczną czerpać z planety ile dusza zapragnie. Tak czy siak: nasze życie jest nicością, krótką akcją: przyjść, popracować nad rozwojem [ by przyszłe pokolenia latały, zamiast jeździć ] i zginąć, jako użyźniacz do gleby. Szczytny cel,. pozbawiony sensu. Jedynym sensem człowieka jako pasożyta jest ssanie z życia przyjemności [ niejako: jak pijawka, która wysysa krew z żywiciela ]. Naszym żywicielem jest Ziemia.\nNasze życie, na planecie wielkości ziarnka grochu, wśród miliardów nie okiełznanych wzrokiem galaktyk jest nicością samą w sobie. Jesteśmy chodzącymi mrówko-robotami, i raczej kwestią czasu jest samozagłada. Ja osobiście nie wierzę w to, aby możliwe było osiągnięcie nieśmiertelności przed zagładą [ czy to przez samych siebie, czy też niefortunnym zderzeniem z meteorem, kometą, albo inwazją obcych. ]\nDla mnie sensem życia są moje pasje i spełnianie się!:D A niedawno odkryłam właśnie NLP, samodoskonalenie i to wszystko no i próbuję to na razie ogarnąć.:)\nsensem życia jest realizacja marzeń !\nSensem życia jest spłodzenie potomstwa, czy przekazanie naszego materiału genetycznego dalej.\nNa szczęście natura dała nam trochę więcej czasu, dzięki czemu możemy użyć sobie trochę z tego świata.\nTrudniejszych pytan chyba nie bylo ;p\nHmm... a może sensem życia jest ciekawość tego, czego jeszcze nie przeżyliśmy? Ciekawość, co zdarzy się, gdy zrobię to lub tamto??? Z pewnością ciekawość jest motorem do życia.\nŻycie jest po to, ABY ŻYĆ. Mamy miliard dróg, ale nikt nie powinien zaprzeczyć temu, że radość jest dobra. A więc: jedzmy, pijmy, rozmnażajmy się - i cieszmy się z tego, amen.\nIm dłużej zastanawiam się nad tym pytaniem, tym bardziej jestem przekonany, że uniwersalnego sensu życia nie ma. Jest to dość kłopotliwa konkluzja bo może budzić egzystencjalny lęk (który przez wieki ludzie łagodzili uciekając się do niezliczonej ilości wierzeń i religii). Z technicznego/naturalnego punktu widzenia człowieka do działania pchają głównie siły instynktu nakazującego przedłużać życie w formie fizycznej - rozmnażać się. Jeszcze wyższym impulsem do działania wydaje mi się unikanie cierpienia. Praktycznie każda forma aktywności ludzkiej ma wg mnie u swojej podstawy właśnie ten cel. Robimy wszystko by uniknąć cierpienia. Zakładamy rodziny/rozmnażmy się by uniknąć smutku związanego z samotnością, by zrealizować odwieczny mechanizm istniejący w społeczeństwie i tradycji no i znaleźć ujście popędu płciowego. Gdy tego nie robimy - cierpimy psychicznie. Uczymy się, pracujemy, kombinujemy by mieć pieniądze na jedzenie, schronienie bo bez tego cierpimy. Niektórzy piszą, że dla nich sensem życia jest rozwój. Zastanawiałem się nad tym i doszedłem do wniosku, że ogólnie nie ma większego znaczenia czy umrzemy mądrzejsi czy głupsi, biedni czy bogaci, czy nasze potomstwo będzie bardziej rozwinięte czy mniej bo ono też umrze jak i my. Czy jest gdzieś kres rozwoju? Do czego dążymy jako ludzkość? Czy w ogóle pojęcie sensu ma jakąś wartość, czy jest tylko wymysłem człowieka by szufladkować jego spostrzeżenia. Może nie ma znaczenia, czy coś ma sens czy nie?\nSmutne, ale wydaje mi się prawdziwe. Myślę, że prawdziwy/świadomy sens życia można odnaleźć, kiedy dojdzie się do takich wniosków, a potem samodzielnie i świadomie zdecyduje, jaki sens naszemu życiu nadać chcemy i w jakim kierunku iść. Nadać sens życia dla samego siebie, żeby umierając móc powiedzieć: "Sam wybrałem drogę, wiedziałem co robię, cieszyło mnie to, i nikomu nie szkodziło - nie powiem inspirowało innych lub im pomagało (choć i tak można), bo ktoś zawsze może chcieć spędzić życie w samotności, jako pustelnik, i też ma do tego prawo".\nDla mnie najpiekniejszymi momentami w zyciu sa te chwile, gdy ktos ujmie zwiezle i powabnie cos nad czym rozmyslalem od dawna, W takim wlasnie sposob ujoles moje pojomowanie zycia - jako biologicznego stanu, ktory od poczatku ma za zadanie tylko jeden cel - zakonczyc sie, Ludzie niepotrzebnie i przasnie, probuja ubrac swoje zycie w wiekszy cel, znaczenie badz powolanie, tak jakby ich konkretny zlepek komurek mialby znaczyc wiecej, jakze zabawne i egocentryczne jest spojrzenie, w ktorym znacznymy wiecej niz sasiad.\nZe tak pozwole sobie zapytac: dlaczego ludzie wierzacy w boga ciagle mowia o Prawdzie? Co to jest ta prawda. Sformlowanie - dazenie do prawdy- jest jakims nieporozumieniem. Jest wydmuszka, proteza sformulowanie z sensem.\nUwazam tez, ze ludzie naduzywaja slowa milosc, zwlaszcza jesli chodzi o laczenie tego slowa z sensem istnienia. Nie wiem czy np. katolicy, zwlaszcza plci zenskiej ogarniaja,ze np. takiemu Jezusowi kiedy to wspominal cos o milosci nie chodzilo o milosc do jednego wybranego czlowieka ani tez ogolnie do rasy ludzkiej. Podejrzewam (oczywiscie moge sie mylic) ze chodzi tu raczej o stan ducha wobec rzeczywistosci, swiata, wszystkiego. natomiast millosc do jednej czy kilku wybranych osob to czysto egoistyczny postepek.\nA jesli chodzi o sens istnienia to w pewnym momencie mnie olsnilo,bo oczywiscie zastanawialam sie nad tym dosyc czesto, tymczasem rozwiazanie uderzylo mnie jak cegla-sensem zycia jest samo zycie. Niektorzy powiedza, ze to zaden sens wiec zycie nie ma sensu, dobra niech bedzie i tak. Moge sie mylic, ale jesli ktos nie jest w stanie zaakceptowac odpowiedzi jakoby sensem zycia bylo samo zycie to moze sobie zaaplikowac niebieska pigulke, czy tez pozostac po prostu przy swojej prawdziwszej prawdzie i wymyslic swoj wlasny sens zycia,na wlasny uzytek, zajebiscie dopasowany sens :) Jestem tez zdania, ze niewazne czy jakis bog istnieje, jesli komus sie ow bog przydaje(np. po to zeby latwiej bylo znosic przeciwnosci losu) to powinien stwierdzic ze bog ow istnieje. Jednak nie powinien wpychac go na sile komus do gardla. A jesli jakis bog istnieje, dajmy na to chrzescijanski, to na tyle na ile go znam z biblii i kazan nie mam zamiaru sie z nim zadawac, bo ewidentnie nie jest to fajny koleszka ;)\nJeszcze podsumuje poprzedni wpis:\nSensem zycia jest zycie\na sensem mojego zycia jest to cokolwiek sobie mam ochote wymyslic.\nSkoro jestesmy na tym swiecie to chyba z jakiegos powodu. Czy ktos bedzie nas rozliczal? Skoro zyjemy to sensem zycia jest poprostu zyc. Tak jak w filmie "potega spokoju" Sokrates tlumaczyl - gdzie jestes?- tu i teraz. Kim jestes- chwila obecna. Czy ktos bedzie nas rozliczal? Jesli tak to napewno nie kim bylismy tylko jacy. Czy dbalismy o siebie, czy nie krzywdzilismy siebie i innych. Sens zycia- nie ma jednej odpowiedzi - wg mnie zyc, myslec, dzialac i wykorzystac dany nam ograniczony czas. Jak ten czas wykorzystamy to juz tylko zalezy od nas. W chwili smierci- jak najmniej zalowac utraconych szans.\nNa sensem zycia zastanawialy sie od wiekow najtezsze glowy. Nikt jednak do tej pory nie wymyslil konkretnej, opartej na dowodach odpowiedzi na to pytanie.Jesli zycie jest tajemnica to widocznie z jej rozwiklaniem umysl ludzki poprostu nie umie sobie poradzic. Moze to byc tez zadna tajemnica tylko poprostu jak wszystko inne -jedno odchodzi aby dac miejsce nowemu. Ciag zmian, nic nie trwa wiecznie. Czesc ludzi wierzy, ze gdzies tam po smierci jest inny swiat, ze ot tak nie znikniemy. Chyba to jest tylko takie zyczenie bo szkoda nam odchodzic z tego swiata i zaakceptowac totalny koniec. Pomimo, ze narzekamy, zrzedzimy,walczymy,kochamy- szkoda nam wszystko zostawic co takim trudem zdobylismy. Mysle, ze dlatego powstaly rozne religie bo obiecywaly cos co ludzie chcieli slyszec/jak politycy ha ha/.\nrównież dręczy mnie to pytanie\nskoro żyjemy po to, aby żyć, a życie jest pełne doświadczeń, które wywołują na nas wpływ - rozwijamy się; to jest EWOLUCJA ; spójrzmy wstecz na średniowiecze, czy choćby na to jak wyglądało życie ludzi XIX i XX wieku pod kątem tego w co wierzyli - dzisiaj wydaje się to absurdalne; moim zdaniem sensem istnienia nie tylko tutaj na ziemi ale w ogóle może być rozwój - ewoluowanie świadomości;\nz drugiej strony każde uważanie jest kwestią umowną biorąc pod uwagę to w jaki sposób działa nasz umysł - możemy uwierzyć w każde przekonanie i znaleźć na nie dowody\nA moje życie od czwartku już nie ma sensu. Dowiedziałem się, że jestem nocicielem HIV. Więc moje życie teraz nie ma żadnej wartości.\nMaG, cokolwiek by się nie wydarzyło Twoje życie ma ogromną wartość. Nie wiem co Cię spotkało, jednak nie wolno w życiu się poddawać.\nObejrzyj na YouTubie filmiki Nicka Vujicica. Kim on jest? Totalnym inwalidą. Czy się poddał? Nie. Zmienia świat wielu ludzi. Może Ty także możesz pójść w tym kierunku.\nMożesz walczyć z wirusem na różne sposoby. Pomóc innym. Możliwe, że dopiero teraz Twoje życie naprawdę nabrało wartości. Przekonaj się o tym. Powodzenia.\nMaG, w jaki sposób długość Twojego życia określa jego wartość?\nsens życia ? bez sensu..\nWg. mnie błędna jest teza jakoby człowiek mógł sam sobie nadać sens życia. Człowiek (zwłaszcza młody) jest odbiorcą wartości, "sensów" - przekaźnikiem są inni ludzie, przyroda, świat, itp.). Człowiek sam z siebie nie może sobie nadać sensu życia - ten "sens" może mu być darowany - może wybierać z spośród wielu wartości, które są mu proponowane - jedne odrzuca, drugie przyjmie i tak przez całe życie. Pytaniem zasadniczym nie jest pytanie o sens życia, tylko pytanie, dlaczego wybiera te a nie inne wartości, decyduje się nadać to a nie inne znaczenie swojemu życiu, tzn. pytanie o wolną wolę. Czy człowiek ma wolną wolę, czy jest całkowicie zdeterminowany przez wszystko co go otacza? Jeśli człowiek jest pozbawiony wolnej woli, to pytanie o sens życia traci swój "sens" - wszystko co robi jest zdeterminowane przez prawa przyrody, fizyki itp. Jeśli natomiast ma wolną wolę, powstają pytania skąd, dlaczego?\nOwszem, każdy człowiek opiera swoje życie wyłącznie na wyborach, nie widzę jednak żadnej analogii w stosunku do tego, że owemu życiu ten sam człowiek nie może nadać sensu? Wartość nie jest sensem. Sens to treść, logiczność. Myślę, że pytanie odnosiło się bardziej do tego, czy nasza egzystencja ma jakiś zamysł. O ile obiektywna odpowiedź na to pytanie jest zwykłą spekulacją, o tyle w zakresie naszych subiektywnych filtrów rzeczywistości możemy sami sobie taką odpowiedź stworzyć. Owszem, taki obraz dokonuje się na podstawie wybranych wartości, jest to jednak nieuniknione bo owe wartości są pojęciem skończonym i nazwanym już bardzo dawno temu, więc tworzenie nowych jest raczej niemożliwe. Możliwa jest natomiast ich unikalna interpretacja, która sprawia, że każdy człowiek nadaje swojemu życiu niepowtarzalny cel. I tutaj popełniasz kolejny błąd - traktujesz wartości w sposób stały, a to wybacz ociera się niemalże o sofizmat (nazywając to tak zachowuję skrajny eufemizm, bo bardziej dosadne epitety aż cisną się na usta). Tłumacząc to łopatologicznie do przesady, np miłość dla każdego człowieka będzie oznaczała co innego. Oczywiście rzeczywistość opiera się na zdecydowanie bardziej subtelnych korelacjach. Przy tej ilości zmiennych nie możemy powiedzieć, że człowiek jedynie odbiera stałe wzorce, nie tworząc własnych.\nJeśli chodzi o moją odpowiedź na pytanie "Jaki jest sens życia?", przede wszystkim muszę je zmodyfikować i dodać słowo "mojego", tak jak mówię, rozważania o ogólnym sensie życia są czystą spekulacją, a próby odpowiedzi wypadają bardzo żałośnie. Jeśli chodzi o mój skromny żywot, to jego sens i zamysł jest bardzo prosty - wspomóc rozwój gatunku ludzkiego i przyczynić się aby rósł w siłę. Wiąże się to oczywiście z zachowaniem ciągłości (potomstwo) oraz z ulepszaniem tych dziedzin odkryć, które są najbardziej tożsame dla mojego mózgu. Istnieje tylko jeden taki układ neuronalny we wszechświecie jak mój mózg, moim zadaniem jest zrobić z niego taki użytek, aby przyczynił się do rozwoju wszystkich ludzi.\nNie ma sensu życia! Życie samo w sobie jest sensem...\nCholera... czegoś takiego jeszcze nie słyszałem, zapiszę sobie Twoje słowa, bardzo pozytywnie właśnie na mnie wpłynęły. Pozdrawiam, Carpe Diem! :)\nNiestety oprocz prokreacji-Ja zadnego sesu w zyciu nie widze. Niezaleznie czy jestesmy piekni czy brzydcy, bogaci, czy biedni, zdrowi czy chorzy....szczupli czy grubi-wszyscy umrzemy.\nSa ludzie na swieci ktorzy marnuja cenny czas na cwiczenia, diety zabiegi upiekszajace....co z tego ? Zegar tyka, nawet jak opoznisz smierc o 2 lata,,,,co z tego i tak cie odnajdzie.\nJa dzieci nie mam zamiaru miec....zycie jest krotkie...a ja nie mam zamiaru go zmarnowac opiekujac sie innymi-nawet gdyby to miala byc moja wlasna genetyka.\nDla mnie sensem życia jest jego pełnia, czerpanie garściami z tych chwil, które przynoszą mi radość i szczęście. I nawet jeśli ktoś mi powie, że jestem tylko uczłowieczoną formą zwierzęcia, która skończy w piachu, to i tak dalej będę się upierał, że to moje zezwierzęcone życie chcę odczuwać każdym swoim psim wibrysem. Sensem życia jest umiejętność jego docenienia, umiejętność zachłyśnięcia się pięknem, sensem życia są przeżyte emocje, są dobrzy ludzie, których spotykamy po drodze, umiejętność wywołania dziecięcego i naiwnego uśmiechu na czyjejś twarzy, poczciwość i uczciwość w stosunku do innych stworzeń i w końcu sensem życia jest pogodzenie się z samym sobą i światem. Jeśli do tego tortu, oblanego połyskliwym lukrem, dołożę jeszcze wisienkę w postaci świadomości, że gdy wracając z daleka, wracam do domu, w którym ktoś na mnie czeka, to jest to spełnienie całkowite. Ponieważ życie jest krótkie i przekoszone rozlicznymi trudnościami, to cel dla mnie prosty - przeżyć ten czas jak najlepiej tak, aby gdy w końcu i na mnie przyjdzie kreska, będę mógł powiedzieć "przynajmniej byłem szczęśliwy".\nWszystko ma sens , bo tu jesteśmy i żyjemy:)\nDla mnie sensem życia jest poznanie wszystkiego o Bogu, Jezusie, Maryji i wszystkich świetych. Aby podczas śmierci dotrzeć do Nieba...\nNauka udowodniła już, że materia to tylko stan skupienia wibrującej w określonej częstotliwości energii. Z tego wynika jeden wniosek. To co wprawione w ruch nie umiera nigdy, lecz zmienia formę. Sensem życia jest zatem ukierunkowana zmiana. Każdy człowiek intuicyjnie wie, co jest dobre, a co złe. Bez "boskich" przykazań. Mam świadomość, że nigdy nie umrę, a to co robię się liczy w taki, czy inny sposób. I nie polecam być skurwysynem, bo prawo przyczyny i skutku funkcjonuje na wszystkich poziomach rzeczywistości.\nUważam, że każdy człowiek ma swój, niepowtarzalny sens życia. Dla ludzi ważne są różne rzeczy. Dla jednych rodzina, dla innych przyjaźń, miłość, jedzenie, muzyka, praca... Każdy dąży do zrealizowania swoich celów (o ile jakieś ma) i często realizacja tych celów jest tym co sprawia, że chce się żyć. Moim zdaniem życie ma największy sens kiedy jesteśmy szczęśliwi, doświadczamy miłości i zainteresowania ze strony innych osób oraz właśnie dążymy do czegoś dla nas ważnego (np.: lepsza praca, lepsze stanowisko w firmie, wygranie zawodów). Życie ma sens, ale każdy człowiek postrzega to inaczej i myślę, że jest to sprawa indywidualna.\nSensem życia jest RUCH.\nMówiąc rozwój trzeba mieć na uwadze, że sformułowanie to ma zarówno pozytywne jak i negatywne konotacje np: rozwój umiejętności, rozwój raka. Rozumiem że chodzi o pewien "postęp". Co jednak jeśli mój postęp jest przyczyną blokującą postęp innym ludziom?\nWydaje mi się, że jeśli już tzw. "rozwój" miałby być sensem życia to mniej więcej w takiej formie "własny rozwój poprzez tworzenie możliwości do rozwoju innym ludziom"\nPoznać siebie. Odpowiedzieć sobie na pytanie: kim jestem?\nMieć dzieci, to fajna przygoda, mieć pasje i je realizować.\nPotrzeby biologiczne są po to by przetrwać. Potrzeby duchowe, psychiczne są po to by być szczęśliwym.\nSpotkałem kiedyś wpis na ten temat na jakimś blogu (niestety już usunięty) i bardzo mi poukładał w głowie. Oto on :\nJAKI JEST SENS ŻYCIA ? ŻADEN, BO ŻYCIE JEST BEZ SENSU!\nOd niepamiętnych czasów ludzkość zastanawiała się nad sensem swojego istnienia. Ludzie zadawali sobie pytanie, czy życie ma jakiś sens, a jeśli tak – to co nim jest? Różne grupy głowiły się nad wspomnianą kwestią i dochodziły do odmiennych wniosków. Nie będę ich przytaczał, bo w większości przypadków WNIOSKI TE SĄ BŁĘDNE. Szkoda mojego ograniczonego miejsca i Waszego cennego czasu. Natomiast jeśli i Wy zadawaliście sobie kiedyś pytanie jaki jest sens życia i nie znaleźliście na nie odpowiedzi, jeśli zastanawialiście się kiedykolwiek nad tym, po co żyjemy i nadal nie wiecie po co, jeśli myśleliście nad tym, czy życie w ogóle ma jakiś sens, to już nie musicie się nad tym głowić, poniższa notka jest dla Was – w sposób prosty i przystępny poznacie odpowiedzi na powyższe pytania. A ZATEM BRACIA I SIOSTRY NIE BŁĄDŹCIE I NIE SZUKAJCIE PRAWDY, PRAWDA ZAPISANA JEST PONIŻEJ, MACIE JĄ W ZASIĘGU WZROKU ...\n... i jest brutalna, gdyż:\nŻYCIE SAMO W SOBIE NIE MA ŻADNEGO SENSU\nLecz nie martwcie się, sytuacja nie wygląda wcale tak źle jakby się mogło wydawać. Fakt, iż życie samo w sobie nie ma żadnego sensu nie oznacza bowiem, że nie możemy mu wspomnianego sensu nadać. No ale do rzeczy ...\nNa początek zajmiemy się odpowiedzią na pytanie co jest ISTOTĄ ŻYCIA:\n[Według Wikipedii: Istota, esencja – sedno rzeczy, ich prawdziwa natura. Istotą bytu jest to, co sprawia, że byt jest taki jaki jest, albo że w ogóle jest.]\nIstota życia opiera się na dwóch filarach:\nI) ZASPOKAJANIU POTRZEB\nII) PODEJMOWANIU DECYZJI\nAd.I) Jeśli chodzi o zaspokajanie potrzeb - idealnie opisuje je tzw. Piramida Maslowa, która mówi, że w życiu zaspokajane są najpierw potrzeby niższego rzędu, a gdy już je zaspokoimy, to „bierzemy się” za te, które stoją w hierarchii potrzeb wyżej. Hierarchia potrzeb według pana Maslowa wygląda tak:\n1) Potrzeby fizjologiczne – czyli jedzonko i „pićko”, siusiu i kupka, „lulu”, „bara-bara”, żeby mieć na sobie szmatki i żeby nam nie kapało na głowę jak śpimy - gdy nie są zaspokojone to reszta potrzeb chowa się po kątach – tak, tak moi kochani, człowiek to mądre zwierzę, ale wciąż zwierzę funkcjonujące na tych samych zasadach co Burek sąsiada czy też małpa w afrykańskiej dżungli.\n2) Potrzeby bezpieczeństwa – wymienia się tu zabezpieczenie przed chorobą, bezrobociem, kalectwem itd. Ogólnie rzecz biorąc chodzi o to, by w spokoju przetrwać kolejny dzień/tydzień/rok i żeby mieć chociaż teoretyczne poczucie, że pewne rzeczy nie zmienią się w tym czasie na gorsze, czyli poczucie tzw. stabilizacji.\n3) Potrzeby przynależności – czyli to żeby inni nas akceptowali, lubili, kochali, żebyśmy czuli się częścią jakiejś grupy i tego typu pierdoły ... bo przecież jak ktoś jest samotnikiem to ma wspomniane rzeczy głęboko w „czterech literach”. No ale że człowiek zwierzęciem stadnym jest, więc dyskutował z przyrodą nie będę ;)\n4) Potrzeby uznania – ta nazwa mówi sama za siebie. Lecz uwaga! Nie chodzi tu o to, żeby mieć poważanie, szacunek, prestiż i uznanie tylko w oczach innych, lecz przede wszystkim, żeby MIEĆ SZACUNEK WOBEC SAMEGO SIEBIE, bo jeśli my siebie szanujemy to inni też nas będą szanować. Ot taka mała „razowa mądrość” ;)\n5) Potrzeby samorealizacji – czyli rozwijania siebie, swoich zainteresowań i zdolności, poszerzanie wiedzy, a także szeroko rozumiany „rozwój duchowy”, który w niektórych piramidach jest wymieniony osobno, na samym czubku jako „6” ale za cholerę nie wiem dlaczego :)\nTrawka na łące, grzybek w lesie, rybka w jeziorze, żmija na pustyni, goryl w dżungli oraz przeciętny Kowalski – WSZYSCY zaspokajają swoje potrzeby, z tym że niektórzy zatrzymują się na 1, inni na 3, a jeszcze inni dochodzą do piąteczki.\nAd. II) Jeśli chodzi o podejmowanie decyzji – im wyżej postawiony organizm na drodze ewolucji, tym decyzje są bardziej skomplikowane. Na przykład taka ameba w południowo-amerykańskiej kałuży to sobie podejmuje decyzję, w którą stronę sobie popłynąć, roślinka jak wypuszcza korzenie i natrafi na przeszkodę to sobie decyduje czy ma ją ominąć z prawej, lewej, dołu czy góry, drapieżnik podejmuje decyzję czy już ma napaść na ofiarę czy też jeszcze chwilę poczekać, taki lew to się zastanawia też np. którą samicę dziś przelecieć, itd. itp. ... to samo tyczy się nas, ludzi. Codziennie podejmujemy setki decyzji, od tych najprostszych jak ta, którą ręką się podrapiemy w "cztery litery", aż po te najbardziej skomplikowane, czyli "jak zrobić, żeby nic nie robić a dobrze zarobić". ;)\n[Według Wikipedii: Sens w wyjaśnianiu lub podjęciu jakiegoś działania jest synonimem jego "celu", zwykle jednak zawężany jest do celu pozytywnego (dobrego w skutkach) ]\nNie powiemy, przecież że celem samochodu czy pralki jest popsucie się, chociaż ich "żywot" nieuchronnie do tego prowadzi – celem istnienia samochodu jest służenie nam do jazdy, a celem istnienia pralki jest pranie nam rzeczy. Istotą ich bytu jest zaś pobieranie energii po to, by realizować te cele, do których je stworzyliśmy. Tak samo celem życia nie jest śmierć. Proste ? Nie ? Cóż :)\nA co jest sensem życia? Nic! :)\nSKORO ŻYCIE NIE MA CELU, NIE MA TEŻ SENSU\nŻYCIE SAMO W SOBIE NIE MA SENSU, JEST BEZSENSOWNE - LECZ CZŁOWIEK NADAJE MU SENS POPRZEZ STAWIANIE PRZED SOBĄ RÓŻNYCH CELÓW I DĄŻENIE DO NICH BĄDŻ TEŻ POPRZEZ OSIĄGNIĘCIE PEWNEGO STANU DUCHA I TRWANIE W NIM\nJaki jest sens życia? Samo życie bo poza życiem nie ma nic.\nProkreacja. Tłumaczyło to błogie uczucie orgazmu. Gdy jednak zapytamy "po co?" dowiemy się, że życie nie ma sensu. Idę się ciąć.\nUwierzyć w Boga i żyć tak jak nas nauczył, aby móc szczęśliwie żyć po śmierci ;)\nostatecznie wszystko sprowadza się do miłości.\nWidzieliście kiedyś krowę zastanawiającą się nad sensem życia? :) moim zdaniem zastanawianie się nad sensem życia to wina świadomości, pewnego wybryku natury, który dotknął człowieka. Bo przecież moglibyśmy instynktownie, jak wszystkie zwierzątka i rośliny, podążać za naczelnym celem – przeżyć, rozmnożyć się, i wszystko byłoby ok. I tak wielu ludzi postępuje, dorzuci do tego religię, wiarę że po śmierci coś ich czeka, i jakoś da się ‘przeżyć’. Może dlatego ludziom wierzącym jest łatwiej, bo w końcu, mają swój sens. Dla mnie, osoby wierzącej w Boga, jednak niewierzącej w życie po śmierci, życie nie ma sensu, a przynajmniej życie śmiertelne. Bo cokolwiek zrobię tu na ziemi, ostatecznie stracę. Po co wkładać wysiłek by się dorobić, skoro i tak to stracę. Po co się pobierać, skoro moja małżonka i tak albo odejdzie albo umrze. Po co inwestować energię w cokolwiek tak kruchego. Po co mi dzieci, skoro nawet ja nie mam pojęcia jak mój pradziadek miał na imię i.. tak szczerze.. mam to w d**. Czy zastanawiam się, jakie to wspaniałe, że jestem oh ah ciągłością genów moich przodków tak samo jak przodkowie myślą o swoich zstępnych? Raczej uważam swój organizm za pewien niepowtarzalny i unikatowy byt, oderwany od przodków, tak samo moje dzieci będą miały gdzieś, po kim mają geny. Może teraz trochę odlecę, ale jedyny sens życia widzę w nieśmiertelności, a może raczej w nadziei nieśmiertelności. Głęboko liczę na to, że jeszcze za mojego życia naukowcy zdążą albo przedłużyć nam życie do 200 lat, a w ciągu tych następnych 200 lat zdążą w ogóle zahamować, lub odwrócić proces starzenia. W końcu to tylko biologia, złożone procesy biochemiczne. Geny reagują na enzymy, uszkadzają się pod wpływem wielu znanych już czynników. Ta nauka dopiero raczkuje. Tylko w ostatnich kilku latach powstała wiarygodna teoria telomerazy, badania nad komórkami macierzystymi, które odbudowują części narządów! Zwróćcie uwagę jak ogromnie rozwinęła się medycyna w ostatnich 20 latach. A co będzie w kolejnych 70?!! Dlatego dla mnie obecnym celem jest przeżyć jak najdłużej w dobrym zdrowiu, dlatego tyle uwagi poświęcam aktywności fizycznej i zdrowemu stylowi życia. Przy dobrym prowadzeniu i oczywiście braku nieszczęśliwych wypadków mam szansę dożyć do 2100r. Jak świat wyglądał w 1990r? jak wyglądał w 2000r? jak wygląda dziś? Jak będzie wyglądał w 2100? Wyobrażam sobie za 100 lat bioniczne androidy, które mają aparaturę pompującą syntetyczną krew utlenioną i odżywioną we wszystkie niezbędne składniki odżywcze do naszego żywego mózgu – jedynego organu, który nam zostanie. Cały bioniczny robot sterowany impulsami elektrycznymi z rdzenia kręgowego – to wszystko już dziś raczkuje, w postaci pierwszych bionicznych protez wyposażonych w receptory dotyku, bionicznych oczu, itd. aparatury podtrzymującej życie w przypadku uszkodzonych organów. Być może mózg w metalowej kopule zamiast czaszki, z regulowanymi elektronicznie wszystkimi parametrami, odcięty od środowiska naturalnego, szkodliwego tlenu, zanieczyszczeń, wirusów, bakterii, pasożytów oraz z rozwiniętą nauką o komórkach macierzystych, stałby się nieśmiertelny a nasze bioniczne ciała mogłyby się uszkadzać do woli, bo zawsze byłyby na wymianę. Człowiek przestałby być tak kruchy, zależny od warunków środowiskowych, temperatury, dostępu do tlenu. Z każdą kolejną dekadą ciała byłyby coraz doskonalsze. A nasza esencja – świadomość – mogłaby się skupić na eksplorowaniu wszechświata, dosłownie.\nŻycie ma taki sens jaki mu nadajemy. Czyli każdy ma swój. Mój się zmieniał z postępującym wiekiem, doświadczeniem, przeżyciami itp. Czy jest jakiś uniwersalny dla wszystkich? Niejedna religia próbuje go ludziom nadać. To my jednak sobie nadajemy.\nchuj wam w dupska ide się zabić\nSens życia to moja osobowsc w co wierze dokąt zmierzam.Czerpanie radosci z każdej minionej chwili\nCiężko pracować, płacić podatki, być posłusznym obywatelem, a potem umrzeć. Chrzanię takie życie


Kwiat - Marhan\nNapisane przez John R. Ramsey . Opublikowano w Spojrzenia\nMam wiele kwiatów - powiedział - lecz dzieci to najpiękniejsze kwiaty ze wszystkich.\n- Pastorze, co zamierza pan zrobić z tym kwiatem? - spytał.\n- Ach! Masz na myśli tę różę? - Wskazałem kwiat w butonierce.\n- Tak. Wziąłbym ją sobie, gdyby pastor miał zamiar ją wyrzucić - odparł.\n- Chcę ją podarować mojej babci - odpowiedział. chyba nie miał nawet dziesięciu lat. - W zeszłym roku rozwiedli się moi rodzice. Na początku mieszkałem z mamą, ale gdy wyszła ponownie za mąż, odesłała mnie do ojca. Mieszkałem u niego przez jakiś czas, lecz on także stwierdził, że nie mogę z nim być, i zawiózł mnie do babci. Ona jest taka dobra, gotuje mi i troszczy się o mnie... Jest tak dobra, że chciałbym podarować jej ten piękny kwiat.\n- Chłopcze, to najpiękniejsze słowa, jakie kiedykolwiek słyszałem. Nie dostaniesz tej róży, to byłoby za mało. Spójrz tam, przed amboną stoi ogromny bukiet. Parafianie co tydzień kupują kwiaty do kościoła. Weź je dla twojej babci, ona zasługuje na nie w całej pełni.\n- Co za wspaniały dzień! Prosiłem o jeden kwiat, a dostałem cały bukiet!\nTekst: Pastor John R. Ramsey


Ewakuacja Centrum Handlowego 3 Stawy - Dziennikzachodni.pl\nEwakuacja Centrum Handlowego 3 Stawy\n5 czerwca 2016 05.06.2016 Aktualizacja: 5 czerwca 2016 16:18 05.06.2016 16:18\nW niedzielę 5 czerwca miała miejsce ewakuacja Centrum Handlowego 3 Stawy w Katowicach. Zdarzenie miało miejsce po godzinie 14.00.\nWykryto zagrożenie. proszę opuścić budynek - usłyszeli przez głośniki klienci centrum Handlowego Trzy Stawy w Katowicach tuż po godzinie 14 w niedzielę, 5 czerwca 2016. I rozpoczęła się ewakuacja.\n- Kiedy jechałyśmy autobusem do centrum, widziałyśmy wóz straży pożarnej - relacjonuje katowiczanka, która robiła wówczas zakupy w CH 3 Stawy. - Nie wyglądało to na ćwiczenia, bo zdezorientowane kasjerki pytały ochroniarzy, co się dzieje.\nKlienci zostali wpuszczeni znów do budynku kilkanaście minut później. Policja nie otrzymała zawiadomienia o ewakuacji. Handel w CH 3 Stawy odbywa się już normalnie.\nJak się okazuje, przyczyna ewakuacji była awaria systemu przeciwpożarowego.\nch 2 stawy\n3 stawy ewakuacja\newakuacja ch 3 stawy\nTrza budować nastroje antyterrorystyczne.\ntaktyka (gość) 05.06.16, 15:44:20\nPrzecież nie jest jeszcze uchwalona ustawa.\n.....Wraz z ministrem koordynatorem ds. służb specjalnych zostałem zobowiązany do przygotowania projektu ustawy antyterrorystycznej... – poinformował w...rozwiń całość\n.....Wraz z ministrem koordynatorem ds. służb specjalnych zostałem zobowiązany do przygotowania projektu ustawy antyterrorystycznej... – poinformował w czwartek szef MSW Mariusz Błaszczak. Szczegółów nie ujawnił i dodał tylko, że z Mariuszem Kamińskim mają stworzyć akt, który udowodni, że "bezpieczeństwo Polski i Polaków jest priorytetem rządu". ....zwiń\nA może to robota miejscowego księdza\npomysłowy sunkienkowy (gość) 05.06.16, 15:45:38\nzazdrosnego o wpływy?


Werona – miasto nie tylko miłości, lecz i życia\nLuca Casartelli/Wikipedia | CC BY-SA 2.0\nEryk Łażewski - 20.11.18\nLudzie o różnych poglądach politycznych uznali za swoje takie oto słowa omawianego dokumentu: „Życie każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci powinno być przyjmowane z zadowoleniem i chronione we wszystkich aspektach”.\nWerona to miasto w pólnocnych Włoszech, znane głównie z dramatu Williama Szekspira „Romeo i Julia”. Dzieje ich romansu toczyły się bowiem właśnie w Weronie. Dlatego też, nazywana jest ona często „miastem miłości” lub „miastem zakochanych”.\nWerona – miasto „za życiem”\nZakochanie, miłość skutkują zazwyczaj pojawieniem się nowego życia. Nic więc dziwnego, że 5 października bieżącego roku to właśnie radni Werony przyjęli wniosek nr 434, uznający Weronę za „miasto życia (pro-life)”. Przeciw było 6 członków rady, za 21. I to nie tylko z rządzącej prawicy, lecz także z centrolewicowej opozycji.\nJak widać, zadziałało tu prawdziwe porozumienie „ponad podziałami”. Ludzie o różnych poglądach politycznych uznali więc za swoje takie oto słowa omawianego dokumentu: „Życie każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci powinno być przyjmowane z zadowoleniem i chronione we wszystkich aspektach”.\nDodajmy, że wniosek – zgłoszony przez radnego Alberta Zelgera – zatytułowany został następująco: „Inicjatywa mająca na celu zapobieganie aborcji i promowanie macierzyństwa”. Na czym będzie polegać osiąganie owego celu, informuje treść trzystronicowego wniosku.\nZwróćmy zwłaszcza uwagę na wymienione pod sam koniec dokumentu trzy konkretne cele, których realizacja ma właśnie zapobiegać aborcji i promować macierzyństwo:\n– finansowanie stowarzyszeń antyaborcyjnych;\n– promocja projektu „Tajna Kołyska (Culla Segreta)”,\n– stworzenie z Werony miasta promującego życie.\n„Gemma” i „Chiara”\nJeżeli chodzi o pierwszy punkt, to kierując się ustaleniami rady swojego miasta, burmistrz Federico Sboarina wesprze funduszami Werony katolickie organizacje pro-life: Fundację „Vita Nova” i Diecezjalne Centrum Życia. Będą one prowadziły 2 projekty: „Gemma” i „Chiara”. Pierwszym z nich zajmie się „Vita Nova”, drugim Diecezjalne Centrum Życia.\nProjekt „Gemma” ma skłonić do urodzenia dziecka matki myślące o aborcji. Aby okazać im pomoc i odwieść od tego ostatecznego kroku, każda z nich w okresie ciąży i przez rok po urodzeniu dziecka ma dostawać pomoc finansową w postaci comiesięcznych płatności.\nProjekt „Chiara” z kolei pomoże samotnym matkom, udzielając im pomocy żywnościowej, rzeczowej i pieniężnej. Miasto ma też pomagać w znalezieniu dla nich pracy, a także finansować wsparcie psychologiczne. Jak bowiem powiedział pomysłodawca Alberto Zelgera: „czasami wystarczy niewielka pomoc ekonomiczna lub perspektywa pracy, aby dać kobiecie w trudnej sytuacji spokój ducha konieczny do opieki nad dzieckiem”.\n„Tajna Kołyska” i promocja życia\nJeżeli chodzi o „Tajną Kołyska”, to wpierw zauważmy, że jest to projekt władz Veneto – regionu, do którego należy Werona. Projekt ów ma uświadomić matkom ich uprawnienia do:\n– porodu bez podawania danych osobowych;\n– szybkiego oddania dziecka do adopcji.\nRada miejska Werony, włączając się w „Tajną Kołyskę”, chce więc uświadomić kobietom, że nie muszą swojego niechcianego dziecko poddawać aborcji, lecz – zgodnie z wymogami prawa włoskiego – mogą je anonimowo i bezpiecznie urodzić w szpitalu, by następnie skorzystać z usług adopcyjnych bez zbędnych i krępujących pytań.\nW praktyce udział wspomnianych władz ma polegać na zamówieniu, sfinansowaniu i umieszczeniu w przestrzeni miejskiej (zwłaszcza w klinikach planowania rodziny) plakatów, informujących o powyższych uprawnieniach.\nCo do Werony promującej życie, to pierwszy krok w jej kierunku stanowić ma pojawienie się znanych w Polsce „okien życia”.\n„Uczczenie” jubileuszu aborcyjnego\nJak widać, ta ciekawa inicjatywa pozytywnie (przez propozycje pomocy matkom) przeciwstawia się aborcji. Dozwolonej we Włoszech (przez pierwsze 90 dni ciąży) już od 40 lat, czyli od uchwalenia (w maju 1978 r.) ustawy nr 194.\nZresztą wniosek nr 434 w swoim uzasadnieniu stwierdza, że chodzi właśnie o to, aby specyficznie „uczcić” ów jubileusz aborcyjny. Również, przez jednoznaczną ocenę „przerywania ciąży”. Przykładem, pojawienie się w omawianym dokumencie rady miasta Werony słów „ukryte zabójstwo”, odniesionych do działania pigułek wczesnoporonnych.\nZaadoptuj życie przez telefon! Nowy pomysł działaczy pro-life\nWHO: od początku roku wykonano już miliony aborcji na świecie


Konferencja prasowa Posła Marcina Duszka: nie ma żadnych przesłanek by zamknąć oddziały » Duch Wschodu\nKonferencja prasowa Posła Marcina Duszka: nie ma żadnych przesłanek by zamknąć oddziały\nRedakcja 2 kwietnia 2019 2 komentarze\n1 kwietnia w godzinach popołudniowych Poseł Marcin Duszek wraz z pracownikami oddziału ginekologicznego i położniczego zwołał konferencję prasową przed sesja rady powiatu, na której zostanie poddany pod głosowanie plan naprawczy Szpitala Powiatowego w Międzyrzecu Podlaskim.\nPodczas spotkania z dziennikarzami, którzy nie mieli wstępu na ostatnie posiedzenie Rady Społecznej, Poseł poinformował o pozytywnie zaopiniowanym wdrożeniu planu naprawczego, czyli wygaszania oddziałów. – Mam nadzieję że Panowie z PSL-u nie przymuszą swoich kolegów z Rady Powiatu do likwidacji oddziałów – dodał Marcin Duszek.\nPoseł odniósł się do słów Pana starosty Mariusza Filipiuka, który zarzuca manipulacje danymi, nie znając ich i nie analizując. Bowiem dane i wyliczenia przygotowane przez panią dr Grzyb przedstawiają zupełnie inną sytuację finansową, pokazującą, że Dyrektor kłamie.\nPoseł Duszek powtórzył po raz kolejny, że jeśli trzech dyrektorów oraz organ prowadzący, czyli Powiat nie radzi sobie z zarządzaniem placówką, ukrywając na czas wyborów plan naprawczy – powinni ponieść konsekwencje. – Posłowie nie powinni włączać się w mediacje i łagodzenie sporów, pomiędzy placówką, a pracownikami, którzy zostają pomijani. Nikt nie słucha głosu personelu i nie próbuje porozumieć się z pracownikami. Czy jest to właściwe zarządzanie? –pytał Poseł.\nGłos zabrali także obecni na konferencji lekarze – dr Norbert Kubiszyn i Andrzej Barszczewski oraz pielęgniarki i położne – Pani Hanna Osypińska i Joanna Cudnik. Personel zarzucił dyrekcji brak konsultowania się z nimi w kwestii wypracowania optymalnego rozwiązania oraz działanie na szkodę placówki.\nTagged Marcin Duszek, Szpital Powiatowy w Międzyrzecu Podlaskim\n← III Zwykła-Niezwykła Droga Krzyżowa ulicami Międzyrzeca\nSpotkanie z Weroniką Mliczewską →\n2 thoughts on “Konferencja prasowa Posła Marcina Duszka: nie ma żadnych przesłanek by zamknąć oddziały”\n2 kwietnia 2019 o 22:13\nMoże p. poseł ustosunkuje się do czwartkowego wyczynu dr Barszczewskiego???\n3 kwietnia 2019 o 09:37\nCzy pan lekarz medycyny Norbert Kubiszyn na stopień naukowy „DOKTOR”???! Jeśli NIE to czemu wprowadzacie w błąd czytelnika!!