Serduszkowe love - Walentynki\nHej! To mój pierwszy wpis od grudnia. Kiedy to zleciało? Sama nie wiem... W tym roku kolejny raz walentynki spędziliśmy osobno. Tęsknota jest ogromna, ale niebawem nacieszymy się sobą. Czerwone rurki i biała mgiełka ze wstawką gipiury idealnie skomponowała się z całością. Idealnym dodatkiem były róże od męża i zegarek, które dostałam z okazji tego święta. Myślę, że inne dodatki byłyby już zbędne. Zostawiam Was ze zdjęciami! Buźka\nAutor: Justyna o 21:35 13 komentarzy: Linki do tego posta\nWygrana DressCloud - SWOP #689\nCześć! Chciałabym podzielić się z Wami moją wygraną na portalu DressCloud. Paczuszkę otrzymałam już jakiś czas temu. Jest to już moja 4 wygrana.\nVita Liberata Fabulous Gradual Tan LotionSamoopalacz zawierający aloe vera oraz masło shea. Idealnie nawilża skórę i daję równomierny efekt opalenizny. Mając jasną cerę trzyma się do na skórze nieco dłużej. Efekt utrwala się w ciągu kilku godzin (ok. 6)\nZiaja Masło kakaowe kremowa maseczka odżywcza\nKremowa maseczka która idealnie nawilża i poprawia koloryt skóry. Przywraca skórze zdrowy piękny wygląd.\nAktualnie kolor jest dla mnie za ciemny więc nie miałam okazji go testować.\nPumeks do usuwania martwego naskórka. Najbardziej przypadł mi jego kolor :D\nDOVE PURE VERWÖHNUNG MIT PISTAZIE UND MAGNOLIENDUFT\nNajlepszy produkt z mojej wygranej. Ostatnim czasem wszędzie pełno jest reklam o nim. Konsystencja jest nieco gęsta co dla mnie jest plusem. Krem pistacjowy z magnolią tworzą piękny nie powtarzalny zapach. Myśle ze to jeden z najlepszych produktów Dove.\nZniżka na zakupy :)\nAutor: Justyna o 20:17 12 komentarzy: Linki do tego posta\nAsymetryczne cudeńko :)\nWitam Was cieplutko, gdyż za oknem już zaledwie kilka stopni :( Co u mnie? Czas leci jak szalony. Nawet nie wiem, kiedy przeleciały wakacje. Mam mnóstwo zdjęć zrobionych w tym czasie m.in te, które dzisiaj dodałam. :) Tym razem postawiłam na elegancką stylizację. Włożyłam piękną asymetryczną sukienkę z wycięciami. Szpilki i torebka w kolorze beżowym idealnie współgrały z całością. Zaskakuje, mnie jak niektórzy mają nudne życie i za wszelką cenę próbują kogoś obrazić czy zniszczyć z zazdrości. Ludzie robią się coraz bardziej zawistni i nie potrafią się cieszyć czyimś szczęściem, ale powiem Wam jedno, karma wraca.Do następnego :*\nAutor: Justyna o 19:09 25 komentarzy: Linki do tego posta\nZwyklaczek niedzielny - Red&Black\nWitajcie! Nie było mnie tu prawie całe wakacje, było to spowodowane wieloma obowiązkami codziennymi, ale nie o tym chciałam tu pisać.Mam wiele zgromadzonych zdjęć, które pojawią się tu niebawem. Czas mija bardzo szybko! Minął już miesiąc, od naszego wyjazdu na wakacje. W tym roku postawiliśmy na Bułgarię, jesteśmy bardzo zadowoleni z wyboru. Są to nasze już 5 wakacje z rzędu, a drugie jako małżeństwo :). Zdjęcia wykonane były podczas spaceru, gdzie pogoda nie była najlepsza, więc nie do końca światło nam sprzyjało. Mam na sobie prostą sukienkę z falbanką, którą bardzo lubię. Czarną narzutkę zabrałam ze sobą na wszelki wypadek, gdyby było zimno. Do stylizacji założyłam sandałki, z których nie do końca byłam zadowolona. No ale cóż... muszę zaopatrzyć się w wyższe eleganckie buciki, których nie mam za wiele. Buziaki:*\nAutor: Justyna o 16:29 21 komentarzy: Linki do tego posta\nCześć, przychodzę dzisiaj do Was z dużą ilością zdjęć, ciężko było mi wybrać te najlepsze. Fotki czekały 3 miesiące na publikację, aż jestem w szoku, jak ten czas mija błyskawicznie. Za ten czas włosy zdążyły mi już urosnąć kilka centymetrów, z czego jestem bardzo zadowolona. Świetnie czuję się w takim kolorze sukienki. Białe dodatki idealnie do niej pasowały, a białe buciki świetnie by wszystko wypełniły, ale na tamtą chwilę nie miałam ich jeszcze. Ostatnio dużo się dzieje, ale nie koniecznie chce tutaj o tym pisać. Przez ostatni czas, dużo zgromadziło mi się nowości, więc będę się starać, dodawać posty na bieżąco o ile czas mi na to pozwoli. W ten weekend wybieram się na wesele, a ja jak typowa kobieta nie wiem co założyć. Jeśli uda mi się szybko z wszystkim to zrobię propozycję weselną na bloga, ale nic jeszcze nie obiecuję.\nA Was pozdrawiam wszystkich cieplutko :*\nAutor: Justyna o 18:18 18 komentarzy: Linki do tego posta\n#spring pudrowy róż & biel :)\nWitajcie! : * Dawno mnie tutaj nie było, obiecuję, że się to zmieni. Zdjęcia wykonane zostały już jakiś miesiąc temu i czekały na publika...\nWitajcie! Tym razem prezentuję Wam elegancką stylizację. Jak wiadomo, czarne sukienki, idealnie sprawdzają się na świąteczne wypady do rodzi...\nU mnie za oknem zrobiło się znów pochmurno i deszczowo, nie lubię takich dni. Jeszcze kilka dni wstecz cieszyliśmy się piękną pogodą. Tym r...\nSłodka współpraca - Nanobytes :)\nCześć! Tym razem post w innej tematyce. Jakiś czas temu przyszła do mnie paczuszka od Nanobytes. W środku była śliczna ekologiczna torba ora...\nCześć, przychodzę dzisiaj do Was z dużą ilością zdjęć, ciężko było mi wybrać te najlepsze. Fotki czekały 3 miesiące na publikację, ...\nRock Style? Spodnie z dziurami ? | Lity z ćwiekami ?\nDzisiaj zdecydowałam się dodać stylizację na wyjście na miasto czy też imprezę. Luźny look jest idealny na takie wypady. Spodnie z ...\nRamoneska w kratkę - RED Black WHITE\nWitajcie kochani! Wczoraj byłam na imprezie urodzinowej, więc dzisiaj staram się wypocząć. Weekend spędzam bez ukochanego więc się dłuży. Dz...\nCześć! Tym razem dodaję post późnym wieczorem, ciężko było mi się za niego zabrać, ale obiecałam sobie, że go dodam. Fotki udało nam się zro...\nHej wszystkim! Dziś prezentuję wam stylizację na zimne dni, brakuję mi tylko rękawiczek, totalnie o nich zapomniałam. Wybraliśmy się na zdj...\nBiel z akcentem zieleni :)\nHej! :* Spódniczka z baskinką połączona z białą bluzeczką z paseczkami na dekolcie to coś, co często zakładam na spacery po parku czy t...


Wynalazca druku tamponowego: Założyciel firmy, Wilfried Philipp\nPortret pewnego założyciela\nSpotkanie z Wilfriedem Philippem\nTen człowiek ma siłę. Siłę życia. I zaraża nią jeszcze nawet w wieku początku dziewięćdziesięciu lat. Człowiek przy nim automatycznie się prostuje, zdaje się, jakby lekko urósł.\nSzybko staje jasne, dlaczego tak jest. „Wie Pan co, ja jestem grawerem. A w tym zawodzie obowiązuje zasada: żeby stworzyć coś pięknego potrzebne są siła I uczucie. I w ten sposób grawerzy prowadzą swoje narzędzia. A ja tak obchodziłem się również z ludźmi. Szukałem najlepszych. Rządziłem silną ręką i traktowałem ich dobrze.”\nZamiast filozofować o teoriach zarządzania szybko przechodzi do konkretów. Opowiada o początkach, gdy sam jeszcze był uczniem, o pierwszej maszynie, założeniu firmy, a przede wszystkim: o swoich pomysłach. „Wie Pan, co wtedy zrobiłem?”, płynnie przechodzi do następnego tematu. I można wyczuć jego niegasnący entuzjazm, nawet teraz, po ponad siedemdziesięciu pięciu latach. Entuzjazm w stosunku do czystych rozwiązań, nowych technologii, bystrych głów i upartych konstruktorów.\n„Jest Pan z tego zadowolony?“ pyta, obchodząc co tydzień całą firmę. Gdy pracownicy są zadowoleni, to on też jest. Może sobie na to pozwolić, bo jego ludzie to zapaleńcy. Pytania, kto rozniecił ten ogień, nie trzeba zadawać, gdy zobaczy się te iskry w jego oczach.\nZaczęło się to wszystko przed dziewięćdziesięciu laty w Wysokim Jesioniku, dawnym Kraju Sudeckim, należącym dziś do Czech. Tam jako pochodzący z ubogiej rodziny syn robotnika leśnego uczęszczał w Karlovicach do szkoły technicznej, wcześnie zafascynował się fizyką i jeszcze w trakcie wojny ukończył naukę w zawodzie narzędziowca i grawera.\nZaraz po ukończeniu nauki, jako wówczas jeszcze niepełnoletni osiemnastolatek, musiał opuścić Kraj Sudecki. W zachodnich Niemczech nie musiał jednak długo szukać pracy w swym zawodzie. Początkowo w bawarskim Mindelheim grawerował sygnety i dewocjonalia, czasami również karabiny amerykańskich żołnierzy.\nPrzez jakiś czas przebywał w Schwäbisch Gmünd, pracując w zakładzie zajmującym się zdobieniem stali, skąd ruszył dalej do Stuttgartu, gdzie sam nauczył się grawerowania stali. Ze względu na tę umiejętność otrzymał ofertę pracy w firmie Fischer-Metteli w Szwajcarii, gdzie następnie pracował w królewskiej dyscyplinie grawerskiej, wykonując tarcze cennych zegarów.\nAby założyć swoją pierwszą firmę zdecydował się jednak na powrót do swej ojczyzny z wyboru – Stuttgartu. Z dokładnie 500 markami w kieszeni w 1956 roku we wschodnim Stuttgarcie założył swoją „Pracownię wolnych technik grawerskich“, dostarczającą płyty drukarskie do drukarni.\nSzybko przeniósł się do większego warsztatu, do którego zakupił pierwszą maszynę grawerską. Zakup pomogła sfinansować przyjaciółka, która zaciągnęła kredyt na ten cel. W 1961 w Zuffenhausen stały już 3 maszyny grawerskie, a w 1968 w Kallenbergu było ich najpierw 10, a potem 20.\nOczywiście konieczne było zwiększenie załogi: z jednoosobowego zakładu powstało przedsiębiorstwo z początkowo trzema, później dziesięcioma, dwudziestoma, a potem dwudziestoma pięcioma pracownikami.\n„Zawsze wykorzystywałem technikę, nigdy ludzi“ powtarza Philipp swą nadal aktualną dewizę. Dlatego też udało się utrzymać w tajemnicy plany wszystkich nowo zaprojektowanych maszyn. „Przyciągnąć najlepszych i dobrze ich traktować. W ten sposób można stworzyć rodzinę, która będzie trzymać się razem.“\nTa załoga produkowała do tej pory przede wszystkim narzędzia do bicia monet i płyty drukarskie. „Innowacyjność pracowników poszła jednak w kierunku budowy maszyn. Chcieliśmy po prostu być lepsi, umieć więcej od innych, być bardziej niezawodni.“\nWłaściwie to wcale nie planowano sprzedawać tych maszyn. Ale trudno było nadążyć za popytem, dlatego w 1966 r. sprzedano zakładowi grawerskiemu pierwszą opatentowaną maszynę.\nW tym duchu innowacyjności z końcem lat 60. Philipp zdołał dopracować swój nowy pomysł: drukowanie za pomocą silikonowych tamponów. Jego wizją była możliwość wykonywania nadruków na powierzchniach o dowolnych kształtach. Po ponad dwóch latach prac stało się jasne: ta metoda działa. Dzięki zastosowaniu silikonowych tamponów możliwe jest drukowanie na dowolnych powierzchniach. Teraz chodziło tylko o szybkość, farby i precyzję. Po pięciu latach ciężkiej pracy uzyskano dojrzały produkt.\nTę pierwszą tamponiarkę z silikonowymi tamponami Philipp zaprezentował w 1971 r. na stanowisku targowym firmy KraussMaffay. Oddźwięk był powalający. Z Düsseldorfu Philipp wrócił z 30 zamówieniami.\nDalsze wydarzenia potoczyły się już własnym impetem. Metoda okazała się kamieniem milowym w historii przemysłu tworzyw sztucznych. W ten sposób z „Zakładu grawerskiego Wilfrieda Philippa“ firma przekształciła do dzisiejszej grupy "TAMPOPRINT" z siedzibą w Korntal-Münchingen niedaleko Stuttgartu, z spółkami zależnymi na całym świecie.\nCo w żadnym razie nie pozwoliło Philippowi spocząć na laurach. Następne były: zastosowanie lasera, drukowanie przy pomocy mediów funkcjonalnych (np. drukowanie nikotyny na plastrach nikotynowych), rozwój działu nakrętek do napojów oraz wybudowana w 1990 r. nowa centrala firmy i ostatecznie założenie spółki handlowej.\nUścisk dłoni na pożegnanie nie jest ani trochę lżejszy niż był na powitanie. Nie onieśmielający, lecz wymagający. Moja sylwetka ponownie się prostuje. I już nie pytam, czemu w tej firmie każdy daje z siebie wszystko.\nPierwszorzędność – zarządzanie, łączące w sobie siłę i pasję.\nWilfried Philipp, wynalazca tampodruku i założyciel


Rolnik szuka żony 3. Szymon: Tyle dziewczyn na mnie nie leciało jeszcze - SE.pl\nRolnik szuka żony 3. Szymon: Tyle dziewczyn na mnie nie leciało jeszcze\n11.09.2016, godz. 12:47\nJuż wieczorem zobaczymy kogo wybrali rolnicy. Tydzień temu każdy z uczestników miał na podstawie listów i zdjęć wybrać dziesięciu kandydatów. Niektórzy nie mogli się zdecydować kogo zaprosić do programu, inni szybko podejmowali decyzję. Już w dziesiejszym odcinku przekonay się kogo wybrali Zbugniew, Marek, Szymon, Łukasz i Monika.\nMieli rozkładać listy na:tak, nie i może, ale niektórzy potrzebowali więcej gromadek, tak byli niezdecydowani. Jednym z rolników, którzy nie mogli podjąć decyzji w sprawie kandydatek na żonę, był Marek. Rolnik przebierał i wybierał, aż w końcu poprosił syna o radę. Ciekawe, czy zdąży uprzątnąć dom przed przyjazdem pań...A inni? Monika jako pewna siebie dziewczyna, wie czego chce i wie, jaki powinien być wymarzony facet. Wybrała swoich panów, choć i u niej pojawiały się wątpliwości. Zdecydować się nie potrafił też Szymon, pomogła mu mama. Również Łukasz korzystał z podpowiedzi rodziców. Tylko Zbigniew, jak na dojrzałego mężczyznę przystało, wybierał kandydatki sprawnie. A dziś wieczorem przekonamy się kogo rolnicy wybrali.\nNasi rolnicy będą zestresowani, w końcu nie codziennie mają tylu gości. - Nigdy tyle dziewczyn na mnie nie leciało - powie zaskoczony Szymon, którego pragnieniem jest bardzo religijna żona. - Czekam na przygodę - stwierdzi jedna z pań, która przyjedzie na spotkanie z rolnikiem. - Czuję się jak na swatach - doda inna z dziewczyn. Czy wśród tych, których dziś poznamy, ktoś skradnie serce Zbigniewa, marka, Moniki, Łukasza lub Szymona? Bądźcie z nami o 21.25. Relacja z programu "Rolnik szuka żony 3" na SE.pl!\nPaulina Koziejowska tagi: Rolnik szuka żony 3 szymon z rolnik szuka żony autor: Paula


Bezpośrednio w Urzędzie Gminy w Nędzy codziennie w godzinach od 7-10\nProgram Czyste Powietrze czytaj całość\nDofinansowanie w ramach programu „Czyste Powietrze” na wymianę starego kotła na nowe ekologiczne źródło ciepła , realizowany w latach 2018–2029 r., podpisywanie wniosków o dofinansowanie do 31.12.2021 r., środki wypłacane będą przez wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej (wfośigw) do 30.09.2029 r.\nRządowy Program Inwestycji Lokalnych czytaj całość\nRządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych (RFIL) to program, w ramach którego rządowe środki trafiają do gmin, powiatów i miast w całej Polsce na inwestycje bliskie ludziom. Wsparcie jest bezzwrotne i pochodzi z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19\nOdnawialne źródła energii na terenie Gmin Partnerskich (...) czytaj całość\nprojekt realizowany w ramach RPO WSL 2014-2020 Oś Priorytetowa IV Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii i gospodarka niskoemisyjna Działanie 4.1 Odnawialne źródła energii Poddziałanie 4.1.3 Odnawialne źródła energii – konkurs\nWażna informacja dla osób, które złożyły oświadczenia w celu otrzymania wsparcia na zakup sprzętu komputerowego dla dzieci z rodzin pegeerowskich - Granty PPGR czytaj całość\nPobierz aplikację Ecoharmonogram! czytaj całość\nSprawdź harmonogram wywozu śmieci w 2022 roku czytaj całość\nStawki opłat za wywóz odpadów komunalnych czytaj całość\nTransmisja Sesji Rady Gminy czytaj całość\nAKTUALNE OSTRZEŻENIA POGODOWE czytaj całość\nWójt Gminy Nędza oraz Ośrodek Działaj Lokalnie przy Centrum Rozwoju Inicjatyw Społecznych CRIS zaprasza wszystkie organizacje pozarządowe, stowarzyszenia zwykłe, grupy nieformalne oraz\nPrzypominamy i zachęcamy - zgłoś uprawy do uzupełniającej... czytaj całość\nInformacja dotycząca kontroli jakości wody wodociągu Nędza czytaj całość\nInformacja dotycząca kontroli jakości wody wodociągu Nędza\nInformacja dotycząca braku odbioru bioodpadów czytaj całość\nInformacja dotycząca braku odbioru bioodpadów\nUproszczona oferta realizacji zadania publicznego - "Przeciwdziałanie Uzależnieniom i Patologiom Społecznym" czytaj całość\nZawiadomienie o zwołaniu posiedzenia GMINNEJ KOMISJI ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH czytaj całość\nZawiadomienie o zwołaniu posiedzenia GMINNEJ KOMISJI ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH\nKRUS informuje - nowa stawka odsetek za zwłokę czytaj całość\nSamorzadowa Platforma Danych Przestrzennych (SPDP)\nDwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\npokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n02 mar Biblioteka w Nędzy podsumowuje ferie pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n21 lut Warsztaty sutaszu w GCK w Nędzy pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n14 gru Warsztaty czekoladowe w GCK w Nędzy pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n07 gru Mikołajki z biblioteką pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n06 gru W oczekiwaniu na Świętego Mikołaja pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n05 gru Warsztaty plecionkarskie w GCK w Nędzy - fotorelacja pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n22 lis Podsumowanie projektu Ćwicz by długo żyć! pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n15 lis Zajęcia Kulinarne w Gminnym Centrum Kultury pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n11 paź Zmodernizowany plac zabaw przy przedszkolu w Łęgu pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n13 wrz Łęg dziękuje za plony pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\n26 sie Jubileusze 2021 pokaż galerię :Dwa tygodnie pełne wrażeń. Gminne Centrum Kultury przedstawia\nOsoby korzystające z czytników tekstu lub nawigujące za pomocą klawiatury mogą napotkać problemy z obsługą modułu publikacji zobacz\nGazeta Samorządowa gminy Nędzy 2/2020 nr 2 2020\nGazeta Samorządowa gmina Nędza 1/2020 nr 1 2020\nGazeta Samorządowa gminy Nędza 12/2019 nr 12 2019\nGazeta Samorządowa gminy Nędza nr 11/2019 nr 11 2019\nGazeta Samorządowa gminy Nędza nr 10/2019 nr 10 2019\narchiwalne numery gazety Kalejdoskopu


nawiąże współprace z odbircami el. drewnianych- Ogłoszenia branży drzewnej - Giełda DREWNO.PL\nOferta nr: 79087 Inne w tej kategorii\n: nawiąże współprace z odbircami el. drewnianych\nDoświadczony Zakład Stolarski położony w woj. świętokrzyskim nawiąże współpracę z obiorcami elementów i półproduktów z drewna litego bądź drewna klejonego z długości i szerokości. Możliwość uruchomienia małej producji. Zainteresowanych proszę o kontakt tel.\n# Odpowiedź (2006-02-05 00:00:00)


Gruszki z cynamonem - przepisy na gruszki z cynamonem z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na gruszki z cynamonem\nPyszne, słodkie gruszki uśmiechają się do nas ze straganów. Do koktajlu z ich dodatkiem nie musimy dodawać już cukru a jeśli zmiksować wraz z nimi banana, zasłodzenie mamy gwarantowane. :-) Na Zobacz więcej\nGruszka z cynamonem 332\nPieczona gruszka z lodami i cynamonem 58\nPrzyznam, że w moja zamrażarka zawsze jest zaopatrzona w pyszne lody. Nieważne czy to lato czy zima... lody muszą być! A że mamy smętną jesień to pomyślałam, że przyda się coś na poprawę humoru, coś Zobacz więcej\nGruszki z cynamonem w syropie pomarańczowym 225\nPyszny i aromatyczny deser z gruszek, pochodzący z kuchni chińskiej. W pierwotnym przepisie zamiast cynamonu używano mielonego ziela angielskiego, ale jako że ani nie przepadam za nim, ani nie miałam Zobacz więcej\nRyż na mleku z gruszkami i cynamonem 141\nWraz znadchodzącymchłodemprzyjemniej przebywasięw kuchni w towarzystwiegorącegopiekarnika, zktóregounosząsię nierazniesamowite aromaty przypraw takichjaknp. cynamon,anyż,gałkamuszkatołowa, goździki, Zobacz więcej


Z jakich przyczyn warto zdecydować się na budowę większego garażu? | Prominas\nHome » Z jakich przyczyn warto zdecydować się na budowę większego garażu?\nZ pewnością każdy zgodzi się ze stwierdzeniem, że aktualnie większość ludzi ma w posiadaniu przynajmniej jeden pojazd osobowy. Poruszanie się własnym autem stało się naprawdę bardzo powszechne, stając się synonimem wygody. Oczywiście posiadanie auta wiąże się z koniecznością trzymania go w odpowiednich warunkach – często najlepszym rozwiązaniem jest wzniesienie garażu.\nAby wybudować własny garaż, należy przede wszystkim uzyskać pozwolenie na budowę garażu - . Znamienne jest, aby określony obiekt był bezpieczny nie tylko dla jego użytkowników, ale także dla osób postronnych. Otrzymanie odpowiedniego dokumentu pozwoli nam na podjęcie stosownych czynności, aby zbudować garaż o preferencyjnych gabarytach. Najistotniejsze jest, aby dokładnie zastanowić się nad konkretnymi preferencjami. Warto dodać, że pozwolenie na budowę garażu powinno uwzględniać specyfikę wznoszonego obiektu. Bez wątpienia należy wykonać precyzyjne pomiary, jednocześnie uwzględniając powierzchnię, jaką w danej chwili dysponujemy. Spora część osób decyduje się na wybudowanie garażu od razu w pobliżu miejsca zamieszkania.\nW niniejszym artykule są bez wątpliwości warte uwagi tematy, ale wejdź również tutaj - ta unikalna strona internetowa opisuje analogiczną kwestię.\nNie sposób nie zgodzić się z tezą, że jest to szczególnie komfortowe rozwiązanie, tym bardziej jeśli ktoś stale korzysta z własnego auta. Warto zastanowić się, co w naszej sytuacji byłoby najlepszą opcją, nie pomijając przy tym kwestii finansowych.\nW niektórych przypadkach najlepszym rozwiązaniem okaże się garaż dwustanowiskowy, w którym można trzymać nawet dwa auta. Na tego typu obiekt zwykle decydują się rodziny, gdzie chociaż dwie osoby posiadają swoje auto. Oczywiście obiekt powinien być przygotowany do takiego przeznaczenia, co wiąże się z jego znaczną powierzchnią. Garaż dwustanowiskowy może być także znakomitym rozwiązaniem dla osób, jakie zamierzają przechowywać w nim swoje narzędzia. Nie da się ukryć, że większość osób przede wszystkim w garażach trzyma tego typu sprzęty. Warto też zaznajomić się z określonymi realizacjami tych charakterystycznych budynków – wiele przydatnych fotografii oraz planów budowy można odszukać w wirtualnej przestrzeni. Warto poświęcić nieco czasu, aby się z nimi zapoznać(P.P.H.U.\nChcesz przeczytać kolejne ciekawe wpisy? Zachęcamy w takim razie na stronę twórcy. Tam oczekują na Ciebie rzetelne treści.


Rosja – Putinowscy bogacze jeszcze bogatsi - Talbot - NEon24.pl\nŚWIAT 08.02.2017 11:23 5 komentarzy\nJednocześnie trwa ciągły spadek dochodów i ogólnego poziomu życia zwykłych obywateli Rosji.\nTalbot 08.02.2017 11:30:13\nZ wysokich koturnów na wielkiej scenie politycznej na ogół nie widać małych scenek, które dzieją się blisko ziemi. A to te drobiazgi są solą życia.\nPisze na FB Igor Markow: „Moskiewska kolejka podmiejska. Sobota. Pasażerowie drzemią. Wtem jeden z mężczyzn podrywa się z miejsca z błyskiem w oku: Trump zadzwonił – krzyczy na cały wagon. Ludzie wstają, w uniesieniu obejmują się, całują, wzajem sobie winszują tego szczęścia niesłychanego. Po senności nie zostało ani śladu. Po wagonie rozszedł się przyjemny zapach #trumpnash, wszyscy zadowoleni tacy. Stacja. Mężczyzna, który przekazał szczęsną wieść o telefonie Trumpa, wysiadł. Pociąg ruszył. Pasażerowie zorientowali się, że ich portfele gdzieś zniknęły”.\nMieszkaniec Soczi postanowił uczcić tę wiekopomną rozmowę telefoniczną Putina i Trumpa wygrawerowaniem sobie na zębach podobizn obu polityków. Własnych zębów już nie miał, więc zamówił sztuczną szczękę, a na niej kazał sobie wygrawerować na wieczną rzeczy pamiątkę profile przywódców. Każdy ząb kosztował go, bagatela, tysiąc euro. Czego się nie robi dla miłości. (https://life.ru/t/%D0%BF%D1%83%D1%82%D0%B8%D0%BD/965366/pierieghovory_putina_i_trampa_uviekoviechili_na_zubakh).\nMiasto Sierow na Uralu nie wyróżnia się niczym specjalnym na tle innych podobnych, 100 tys. mieszkańców, huta, przemysł drzewny, splugawiona odpadami z fabryk rzeka. Od kilku dni w ogólnokrajowych rosyjskich mediach o Sierowie jest głośno, a to za sprawą gigantycznego stalagmitu z ekskrementów, jaki wyrósł na klatce schodowej jednego z domów przy ulicy Biełorieczeńskiej 5, w którym znajdują się mieszkania socjalne. Wizyta ekipy telewizyjnej sprawiła, że odpowiednie służby zajęły się wreszcie woniejącym problemem. Mieszkanka domu Olesia: „Przyszło dwóch facetów z siekierami i młotem, wyrąbali [stalagmit] i wyrzucili na ulicę”. Proste? Proste. (Dla wielbicieli mocnych wrażeń krótki, a dosadny dreszczowiec z życia rosyjskiej prowincji: https://www.youtube.com/watch?v=K4enbr8yIqw).\nW obwodzie władymirskim, w mieście Aleksandrow na świat przyszedł chłopiec, 3200 g, 50 cm. Słuszną linię ma władza. I tę linię w całej rozciągłości popiera dziadunio nowonarodzonego, który polecił nadać chłopcu imię Szojgu. Na cześć ministra obrony Rosji. Jak poinformowały miejscowe gazety, mały Szojgu jest ciotecznym bratem chłopca imieniem Putin, któremu imię też wybrał ów dziadek, głowa rodziny pochodzącej z Tadżykistanu, a osiadłej w centralnej Rosji. W komentarzach pod informacją o narodzinach Szojgu pojawiła się sugestia: „Czas najwyższy, aby rosyjscy patrioci zaczęli nadawać dzieciom imię Trump”.\nA skoro o migrantach z Tadżykistanu mowa, to jeszcze taka historia. Żył był Maksim B., pracował w Gazpromie jako ochroniarz. Za ciężko zarobione pieniądze postanowił zamieszkać pod Moskwą w eleganckim apartamentowcu. Do robót przy wykańczaniu mieszkania wynajął gastarbeiterów z Tadżykistanu. Pewnego dnia Maksim przyjechał i stwierdził, że wynajętych pracowników nie ma. I nie ma również sedesu ze złota za jedyne dwieście tysięcy rubli. Ochroniarz Gazpromu nie może mieć w toalecie białego sedesu, nieprawdaż? Zresztą nie tylko ochroniarz, swego czasu wiele szumu narobiła historia sprzątaczki pracującej w Gazpromie, Marii K., która zaparkowała beztrosko swoim mitsubishi outlanderem pod centrum biznesowym Rumiancewo na peryferiach Moskwy, a na siedzeniu trzymała skromną torebkę Diora. Torebką zajęli się nieznani sprawcy. Gdy Maria K. zgłaszała kradzież na policji, wyceniła torebkę na dwa miliony rubli. Ot, zwyczajne życie pracowników korporacji.\nA na koniec dla wielbicieli sztuki filmowej – krótka etiuda, trzyma w napięciu do końca https://twitter.com/ChetkiyTASS/status/827972645371142150\nTalbot 08.02.2017 13:44:19\n"Ogólnie w ciągu roku liczba dolarowych miliarderów w Rosji wzrosła z 90 do 96 osób. Wcześniej, przypomnijmy, magazyn Forbes podliczył, że po zwycięstwie Trumpa ich sumaryczny majątek zwiększył się o 29 miliardów dolarów. Jednocześnie trwa ciągły spadek dochodów i ogólnego poziomu życia zwykłych obywateli Rosji"\nczy to prawda, że w USA ponad 30 mln obywateli korzysta z tzw. food stamps?\nputinowscy bogacze jeszcze bogatsi - a polscy? a amerykańscy? poza biednym Sorosem, któey stracił na wygranej trumpa 1mrd USD ...\nMacGregor 08.02.2017 14:27:38\n"czy to prawda, że w USA ponad 30 mln obywateli korzysta z tzw. food stamps?\nA Ty będąc w UK masz co jeść, czy korzystasz z przykościelnych organizacji charytatywnych?\nTalbot 08.02.2017 15:04:19\nPutin mi regularnie płaci, więc na biedę nie narzekam ;)\nMacGregor 08.02.2017 15:42:33


Nonźródła:Drony – Nonsensopedia, polska encyklopedia humoru\nJak ja nienawidzę dronów. Odkąd można kupić to dziadostwo za kilkadziesiąt ziko, w społeczeństwie obudził się od dawna uśpiony wirus nieznanej dotąd odmiany januszostwa i teraz wszyscy je kupują jak pojebani. Dawniej modele samolotów czy śmigłowców kosztowały nieco więcej i wymagały posiadania określonej wiedzy, bez której się roztrzaskiwały po dwóch minutach, więc amatorów przedmiotów latających o poziomie skomplikowania przekraczającym samolocik z papieru było można ze świecą szukać.\nDobra, prostemu człowiekowi nie można mieć za złe, że podnieca się wszystkim, co da się wskazać paluchem i powiedzieć o kurwa, to lata! oraz że zrobi se filmik przedstawiający chałupę, ogródek i stodołę z lotu ptaka – mamy w końcu XXI wiek, niech se używają.\nNo ale kurwa, czemu to musi tak bzyczeć? Mi by było zwyczajnie wstyd się z tym pokazać publicznie, bo – czy tego chcesz, czy nie – to jebane bzyczenie wysyła do otoczenia komunikat hehe, patrzcie, jaka zaawansowana technologia! całe osiemdziesiąt złoty wydałem! Coś na zasadzie pokazywania się w drogim, sportowym aucie lub w limuzynie, tyle że w wersji dla plebsu.\nKiedy słyszę ten jedyny, niepowtarzalny i wyróżniający się na skali wkurwiania dźwięk, specjalnie ostentacyjnie odwracam głowę i nie patrzę, żeby sobie janusz nie pomyślał, że mnie to interesuje. Kiedyś specjalnie podszedłem bliżej i tylko spojrzałem mu głęboko w oczy, wysyłając niewerbalny komunikat a gówno mnie obchodzą te drony-srony! I wiecie co? Gul mu skoczył, krew zawrzała, crocsy się skurczyły, a wąs natychmiast osiwiał. W ogóle facet by się zesrał – utrzymał ładunek tylko dlatego, że, jak powszechnie wiadomo, żal dupę ściska i jego zwieracz w tym stanie mógłby wytrzymać nawet w próżni kosmicznej.\nOdcinek 1 • Odcinek 2 • Odcinek 3\nPrzeróbki i postpasty\nDrony • Egzamin z historii Polski nowożytnej • Elektrownia Miodek • Koniec świata • Konkurs • Waran z Komodo • Zatrzymanie\nNonźródła – pasty\nTę stronę ostatnio edytowano 11 sie 2019, 18:59.


Niepożądany cudzoziemiec? Ofiary nadużywania Interpolu w bazie Schengen - Fundacja Otwarty Dialog\nFundacja Otwarty DialogPublikacjeOświadczenia i stanowiskaNiepożądany cudzoziemiec? Ofiary nadużywania Interpolu w bazie Schengen\n15 lipca 2015 | Autor: Redakcja serwisu\n„Interpol jest coraz częściej politycznie wykorzystywany przez państwa niedemokratyczne. Kraje z mizernymi wynikami w dziedzinie praw człowieka często uciekają się do „czerwonego powiadomienia” Interpolu by uwiarygodnić swój pościg za politycznymi oponentami”. Taką diagnozę przedstawiły w liście do Komisji Europejskiej europarlamentarzystki Zielonych Judith Sargentini z Holandii i Ska Keller z Niemiec. Jednocześnie członkinie Parlamentu Europejskiego zapytały o wpływ „czerwonego powiadomienia” Interpolu na System Informacyjny Schengen (SIS), w kontekście sprawy byłej współpracownicy kazachskiego opozycjonisty Mukhtara Ablyazova, Tatiany Paraskevich.\nParaskevich, legitymująca się obywatelstwem rosyjskim, ochrony przed politycznym prześladowaniem szukała w Republice Czeskiej. Jej nazwisko umieszczono na liście poszukiwanych Interpolu. Następnie z niejasnych przyczyn Niemcy wpisały Paraskevich do bazy SIS pod nazwą „niepożądany cudzoziemiec”. Mimo przyznania jej międzynarodowej ochrony w Republice Czeskiej, wpisanie do SIS uniemożliwiało jej uzyskanie dokumentów podróży i karty pobytu. W związku z tym posłanki do Parlamentu Europejskiego zwróciły się do Komisji Europejskiej, pytając o to czy istnieje bezpośredni związek między wystosowaniem „czerwonego powiadomienia” Interpolu a umieszczeniem nazwiska w Systemie Informacyjnym Schengen; jakie są podstawy prawne wymiany informacji pomiędzy krajowymi biurami SIRENE (tj. organami państw członkowskich UE odpowiedzialnymi za SIS) a Interpolem; oraz w jaki sposób Komisja Europejska wraz z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych zamierza zabezpieczyć prawa obywateli UE i krajów trzecich przed korzystaniem przez kraje członkowskie UE z nieraz sfałszowanych danych Interpolu.\nZobacz odpowiedź Komisji Europejskiej\nczerwone powiadomienie , Interpol , Judith Sargentini , red notice , SIS , Ska Keller , Tatiana Paraskevich


Odznaczeni i wyróżnieni - Aktualności - Gmina Kłodzko\n29.01.2016 12:46Justyna Bytnar\nUroczysty charakter miał początek wczorajszej sesji Rady Gminy Kłodzko (28 bm.). To spotkanie radnych stało się okazją do wręczenia wojskowego odznaczenia jednemu z mieszkańców gminy oraz wyróżnień dla tych, którzy teren Gminy Kłodzko wybrali na miejsce swoich inwestycji.\nGwiazdą Afganistanu, nadaną przez Prezydenta RP, odznaczony został st. szer. Damian Podgórski – mieszkaniec Gołogłów, za udział w 11. zmianie. W jego imieniu odznakę od ppłk. Krzysztofa Kowalskiego z WKU w Kłodzko w asyście wójta Stanisława Longawy i przewodniczącego RG Zbigniewa Tura, odebrała żona Kamila Podgórska.\nNatomiast owe dwa wyróżnienia to Podkowy Biznesu 2016. Na styczniowej sesji wręczone zostały one osobom, które nie mogły uczestniczyć w Noworocznym Spotkaniu z Biznesem Wójta Gminy Kłodzko (11 stycznia). Odebrali je: Martin Schoenberg – prezes Zarządu „Orotelli” sp. z o.o., która jest nowym właścicielem pałacu w Piszkowicach, i Peter Chukwu – prezes „Niger Pol” sp. z o.o. – spółki, która w Młynowie prowadzi kopalnię szarogłazu.


Filtr wewnętrzny – Akwarystyka wiki\nFiltr wewnętrzny "Turbo" prod. Aquaszut\nFiltr wewnętrzny prod. Aquaszut z 3-ma komorami\nFiltr wewnętrzny - rodzaj urządzenia filtrującego umieszczanego całkowicie wewnątrz zbiornika.\nJest on stosowany od najdawniejszych czasów istnienia akwarystyki. Najstarsze takie filtry były zbudowane z rurki szklanej, która była umocowana w gąbce filtrującej. Obieg wody wymuszany był doprowadzonym powietrzem z napowietrzacza, przez co wydajność była bardzo niska. Potem pojawiły się również modele z rurkami w tworzywa sztucznego, nawet takie, które umożliwiały podłączenie dwóch gąbek.\nTaki zabytkowy model filtra może być nadal bardzo przydatny kiedy nie jest możliwe zastosowanie mocnego prądu wody - np. w kotnikach czy wylęgarniach. Filtr taki bowiem nie powinien być zagrożeniem nawet dla najmniejszego narybku.\nObecne rozwiązania konstrukcyjne\nDzisiejsze filtry wewnętrzne napędzane są pompami elektrycznymi, przez co ich wydajność może być bardzo duża, a wywoływany prąd wody może symulować naturalny jej bieg, tak bardzo lubiany np. przez rybki z rodzaju danio.\nDo tego budowa takich filtrów umożliwia stosowanie wielu różnych materiałów filtracyjnych oprócz gąbki. Niektóre modele mają nawet system wielu komór połączonych szeregowo.\nFiltry wewnętrzne mogą spełniać zarówno funkcję filtracji mechanicznej, jak i biologicznej. Która z tych ról będzie dominująca zależy od budowy samego filtra, oraz od zastosowanych mediów filtracyjnych.\nBardzo ważną ich rolą jest także poruszanie taflą wody kiedy to wylot filtra jest bliski jej powierzchni. Znacznie ułatwia to wymianę gazową w akwarium. Dodatkowo większość takich filtrów ma opcję napowietrzania wody przez zasysanie powietrza atmosferycznego przez rurkę.\nCzęsto filtry takie są traktowane jako uzupełnienie filtra zewnętrznego.\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 21:08, 21 sty 2009.


Historie perfum i marek (część I) - Portal PublicRelations.pl\nHistorie perfum i marek (część I)\nRedakcja PR - 18.07.2016\nstring(114) "background-image: url('https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2016/07/load-line-188952_1920-1200x500.jpg');" string(88) "https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2016/07/load-line-188952_1920-1200x500.jpg"\nZa każdym zapachem stoi historia.\nTym razem opowiem o najciekawszych historiach marek, perfum, kosmetyków. Świat ten fascynuje mnie za każdym razem, kiedy tylko odkrywam kolejne historie. Dlaczego? Miałam okazję przez pewien czas pracować w jednej z perfumerii, gdzie zarażono mnie magią, jaka tworzy się podczas wymyślania nowych produktów, marek, formuł. Dowiedziałam się podczas szkoleń masy ciekawostek, które z chęcią opowiadam innym. Czasem o sukcesie marki decyduje przypadek, innym razem wręcz przeciwnie. Za każdym zapachem stoi historia. Za każdym hitem z perfumerii jest wyjątkowa opowieść. Historie perfum i marek (część I).\nZaczarowane historie Diora\nBardzo podobają mi się dwie opowieści związane z najpopularniejszymi perfumami marki. Pierwsze z nich do słynny zapach J’adore, który w swojej podstawowej wersji jest jednym z najbardziej charakterystycznych zapachów w ogóle. Albo się go kocha, albo nienawidzi. I choć ja należę raczej do tej drugiej grupy, to uważam, że jest to fenomen na rynku kosmetycznym do dzisiejszego dnia. Wyjątkowe jest w nim wszystko. Nuty zapachowe, flakon, korek. Właśnie z tą stroną wizualną łączy się pewna symbolika, która sprawia, że J’adore jest jeszcze bardziej oryginalny. Sam flakon przypomina kształty kobiety, a piękny korek symbolizuje okręgi zawieszane na szyjach kobiet z egzotycznych krajów. Wyjątkowa dla Diora była również cyfra 8 (też odnosi się do kształtu flakonu) ze względu na idealny kształt kobiety, który Christian Dior zaprezentował na pokazie New Look w 1947 roku, który już wtedy, na długo przed premierą zapachu wyznaczył trend kobiecości.\nInną niezwykle ciekawą opowiastką są kulisy powstania drugiego z najpopularniejszych zapachów marki – Miss Dior. Nazwę perfum zawdzięcza siostrze Catherine i swojej muzie, którą wtedy była Mitzah Bricard. Mitzah krzyknęła: ,,Oto Miss Dior”, gdy zobaczyła siostrę projektanta i tak Christian wpadł na pomysł nazwy.\nPiątka od Chanel\nKolejny najsłynniejszy zapach, który najczęściej wybierany jest przez kobiety dojrzałe (według moich obserwacji). Nie jestem jego fanką, ale do niego trzeba po prostu dojrzeć. Dlaczego tak Gabrielle postanowiła go tak nazwać. Istnieją dwie wersje tej opowieści. Mówi się, że zaprezentowano Gabrielle kilka próbek zapachów, a ona wybrała tę piątą i tak już zostało. Inna wersja zwraca się ku samej cyfrze, ponoć piątka miała być ulubioną cyfrą Coco Chanel. Zapach miał swoją premierę 5 maja 1922 (1+9+2+2= 14, 1+4=5), myślę więc, że to jak najbardziej prawdziwa wersja.\nImperium Heleny Rubinstein\nNie tylko zapachy mają swoje historie, ale całe marki. Jak to się stało, że córka żydowskiego kupca (urodzona w Krakowie) stała się właścicielką ogromnego imperium kosmetycznego? Wyrzucona z domu przez swoje uczucie do pewnego niezbyt zamożnego studenta postanawia jechać do Australii. Jedyną z niewielu rzeczy, jakie bierze ze sobą w podróż, jest krem, którym smarowała Helenę matka i wszystkie jej siostry. Helena znajduje pracę w jednej z aptek, w których przyciąga uwagę klientek jej nienaganna cera. Okazuje się, że specyfik, który otrzymała od swojej matki może być hitem na tamtejszym rynku. W krótkim czasie krem ten stał się prawdziwym bestsellerem. Mimo, iż jak na tamte warunki krem był bardzo, bardzo drogi, kobiety wydawały swoje całe oszczędności, aby tylko móc zatrzymać swoją młodość jak najdłużej. Helena Rubinstein słynęła również z bardzo świadomego podejścia do biznesu. Dbała o odpowiednią reklamę swoich produktów, a dziś powiedzielibyśmy, że używała storytellingu do promocji, wymyślając historie powstawania swoich kremów. Helena Rubinstein zmarła w 1965 roku jako jedna z najbogatszych kobiet świata.\nAutor - 18.07.2016 Redakcja PR Zobacz wpisy\n#Chanel #historie marek #historie perfum #dior\nJerzy Ciszewski WIĘCEJ 13.12.2018 Udostępnienia: 73


Opowieść z Miasta Magii: Rozdział XII\nAnella wiele dałaby, żeby mieć w sobie tyle odwagi, co Dealla. Ale nie miała. Stała więc tylko w miejscu, niezdolna do poruszenia się, kiedy dziewczyna zawróciła i rzuciła się w stronę schodów.\nNie zaszła daleko. Drogę zablokowała jej ściana, która nagle wyrosła z ziemi tuż przed nią. Dealla zatrzymała się jak wryta i obróciła. Jej twarzy była bledsza niż zwykle, ale oczy błyszczały wściekłością. Zacisnęła dłonie w pięści.\nMężczyzna uśmiechnął się nonszalancko.\n— Drogie panie — powiedział. — Nie zachowujcie się głupio. Nie chcecie chyba, żeby coś stało się waszemu przyjacielowi?\nZrobił krok w bok, ukazując im wnętrze pokoju, z którego właśnie wyszedł. A tam, na podłodze, leżał Sander. Nie poruszał się, zapewne był nieprzytomny. Anella nie mogła oderwać od niego wzroku, czując, jak łzy napływają jej do oczu.\nSerce dziewczyny biło tak głośno, że niemal zagłuszyło kolejne słowa mężczyzny.\n— Dobrze. Widzę, że się rozumiemy. Sarutt, zajmij się nimi — zwrócił się do kogoś w pokoju.\nMężczyzna, który wyszedł z pokoju, z pewnością był Saruttem Jourassem. Niewysoki, chudy i, Anella musiała przyznać Dealli rację, o szczurzej twarzy. Zmrużył oczy, przyglądając się dziewczynom, a potem wzruszył ramionami.\n— Do pokoju — rzucił krótko.\nAnella zerknęła na Deallę, która zacisnęła usta i pokiwała głową. Dziewczyny posłusznie weszły do pokoju, choć Anella miała wrażenie, że zaraz się przewróci. Nogi trzęsły jej się tak bardzo, że ledwo mogła iść.\nJak to się stało?, myślała. Przecież wszystko miało pójść dobrze. Wszystko szło dobrze. A potem...\nNie wiedziała, jakim cudem jeszcze się nie rozpłakała. Łzy wzbierały się jej w oczach, grożąc, że w każdej chwili mogą się wydostać, ale tego nie zrobiły. Nawet, kiedy Sarutt związał jej ręce za plecami.\nChciała błagać o litość i zrobiłaby to, gdyby tylko była w stanie wydobyć z siebie jakikolwiek odgłos. A potem straciła tę szansę, bo Sarutt przewiązał jej usta jakąś szmatą, skutecznie ją kneblując. To samo zrobił z Deallą i nieprzytomnym Sandrem.\nRudowłosy mężczyzna — Dannel, jak przypuszczała Anella, choć nie mogła być pewna — przyglądał jej się z czymś, co mogło być rozbawieniem. I okrucieństwem. Jego spojrzenie sprawiło, że Anella zaczęła trząść się jeszcze bardziej.\nDealla posłała jej spojrzenie, które zapewne miało być pocieszające, ale w rzeczywistości było po prostu przerażone. Dziewczyna bała się tak samo, jak ona, choć nie okazywała tego aż tak bardzo.\nI co teraz?, pomyślała Anella. Co nam zrobi? Raczej nie zamierzał ich zabić, w końcu mógł zrobić to wcześniej... Co w takim razie zamierzał? Zaciągnie nas do Oreall, zrozumiała. Zażąda, żeby go wpuścili, bo inaczej nas zabije.\nAle w Oreall był Evas. A Dannel o tym nie wiedział.\nTa myśl dodała jej odwagi. Evas nie pozwoli, żeby coś im się stało. Evas ich obroni. Evas pokona Dannela.\nZa bardzo na nim polegasz, upomniała samą siebie. Weź się w garść i sama coś zrób.\nAle co mogła zrobić? Magia była w tym momencie bezużyteczna — Anella była zbyt przerażona, żeby jej użyć. Poza tym, co miałaby zrobić? Zaatakować? Nie, nie mogłaby. Nie mogłaby skrzywdzić drugiego człowieka, nawet w samoobronie. Nie po raz kolejny.\nZamknęła oczy i pozwoliła, żeby szloch wstrząsnął całym jej ciałem. Była bezużyteczna. Żałosna. Jej przyjaciele byli w niebezpieczeństwie, a ona nie potrafiła nic zrobić. Czy miała prawo, żeby w ogóle nazywać się ich przyjaciółką? Nie zasługiwała na to.\nA potem nagle zapadła ciemność.\nDannel spokojnie przyglądał się trójce nieprzytomnych. Nie stanowili dla niego większego zagrożenia, szczególnie związani i zakneblowani, ale ostrożności nigdy za wiele, dlatego też pozwolił Saruttowi pozbawić ich przytomności.\nPrzez chwilę zastanawiał się, co z nimi zrobić. Sander powinien pozostać nieprzytomny — chociaż był idiotą, posiadał niebezpieczną zdolność, której Dannel już raz nie docenił i potem tego żałował. Nie popełni tego samego błędu po raz drugi.\n— Pilnuj, żeby się nie obudził — polecił Saruttowi, który tylko pokiwał głową. Nie należał do gadatliwych. Ale był posłuszny i lojalny. Tylko częściowo było to spowodowane tym, że Dannel wiedział, gdzie mieszka jego brzydka, ludzka córka. Naprawdę szkoda, że magia nie była dziedziczna.\nDannel spojrzał na dziewczyny. Zapewne nie będzie z nimi żadnych problemów — wyglądały żałośnie, zanim Sarutt je uśpił, takie przerażone i bezradne. To było całkiem zabawne — Dannel niemal już zapomniał, jak przyjemny jest widok strachu w oczach bezbronnego przeciwnika. Dobrze było sobie o tym przypomnieć.\nPodejrzewał, że Dealla była bardziej niebezpieczna z tej dwójki. W końcu była Magiem Jednostkowym, a to groźna umiejętność, szczególnie w nieodpowiednich rękach. Ale najpierw dziewczyna musiałaby pokonać strach, który niewątpliwie ją paraliżował, a szanse na to były niewielkie, więc zapewne nie musiał się niczym martwić.\nZa to ta druga... Dannel nie wiedział, kim jest. Nie kojarzył jej zupełnie, przypuszczał, że była tym nowym magiem, o którym opowiadał mu Fex. Nie wiedział nawet, jakiego rodzaju magiem była, ale, sądząc po jej zachowaniu, raczej się to nie liczyło. Była jeszcze bardziej przerażona od Dealli.\nWydawało mu się to śmieszne, że komuś takiemu udało się zranić Mikkela. I to dość poważnie.\nZapłaci za to, obiecał sobie Dannel. Wleję jej czystą magię do gardła i zobaczymy, jak jej się to spodoba. Mała suka.\nTymczasem postanowił, że będzie miał ją na oku. Mogła być bardziej niebezpieczna, niż się wydawało.\nBalli wcale nie podobało się to, że utknęła w jakiejś zapyziałej dziurze. Zapyziała dziura nosiła nazwę Gieal i znajdowała się tuż przy granicy Osnei z Ehailandem. Była niewielką wioską, liczącą jakieś sto mieszkańców, co sprawiło, że Balla natychmiast zwróciła na siebie uwagę, nie tylko za sprawą swojego zniewalającego wyglądu. W końcu zapewne nieczęsto mieli tutaj gości.\nPoprosiła jakąś miłą starszą parę o możliwość noclegu na jedną noc. Zgodzili się, oczywiście, choć podejrzewała, że powodem były raczej pieniądze, które im zaoferowała, niż ich dobre serca.\nWarunki były dalekie od idealnych, ale Balla starała się nie narzekać zbytnio. Dla Dannela mogła przeżyć to i o wiele więcej. Wiedziała, że mężczyzna z pewnością docenia jej poświęcenie.\nCelem Balli był tak naprawdę Ehailand, a konkretniej stolica owego kraju, Rimmold. Dziewczyna chętniej podróżowałaby, poruszając się pociągiem, ale Dannel jej tego zakazał. Nie była pewna, dlaczego, ale nie miała w zwyczaju kwestionowania jego rozkazów.\nMiała zamiar spędzić sobie miły i spokojny wieczór, ale okazało się, że to jednak nie będzie zbyt możliwe, kiedy przy kolacji starsza pani, której imienia Balla nawet nie starała się zapamiętać, powiedziała:\n— Rzadko się zdarza, żebyśmy mieli tutaj przejezdnych, ale żeby dwójkę jednego dnia... To chyba jakiś znak!\nBalla zamarła, a potem posłała kobiecie chłodne spojrzenie, które chyba na nią nie podziałało, bo nie zmieniła wyrazu twarzy.\n— Dwójka przejezdnych...? — mruknęła. — Kto jeszcze? Jak wyglądał? Kiedy tu był?\n— Och, dopiero co tu przyjechał. Jakiś powóz, jadący do Shekrath, wiesz, tego miasta w Ehailandzie, zostawił go tutaj. Młody chłopak, może w twoim wieku. Zatrzymał się u starego Vaethiego.\nBalla pokiwała głową i do końca kolacji nie odzywała się, chyba że ją o coś zapytali. Ale nocą bez problemu wymknęła się z domu i ruszyła na poszukiwania. Musiała sprawdzić, kto ją śledził.\nNie zaszła daleko. Chłopak wyszedł jej na spotkanie. Najwyraźniej jej oczekiwał. Rozpoznała go niemal natychmiast i wcale jej to nie zadowoliło.\n— Luten Raxell — powiedziała, zbliżając się do niego, ale zachowując bezpieczną odległość. — Czego tu szukasz?\n— Ciebie, piękna — odparł, na co ona przewróciła oczami. Zalecał się do niej, kiedy jeszcze była w Oreall, choć był od niej o dwa lata młodszy. Był w zasadzie jeszcze dzieckiem. Choć, musiała przyznać, wyrósł na przystojnego chłopaka. Niestety, nie był Dannelem. No i stał po złej stronie.\n— Skąd wiedziałeś, że tu jestem? — Zmarszczyła brwi z niezadowoleniem.\n— Ean ma swoje sposoby. Nie lubię faceta, ale, muszę przyznać, że wie, co robi. Posłał mnie za tobą, żebym cię zatrzymał. I skopał ci tyłek, zapewne.\nPrzewróciła oczami. Skopał jej tyłek, jasne. Jakby był w stanie to zrobić. Była od niego znacznie silniejsza. Ale w porządku. Skoro tego właśnie chciał...\nPrzybrała wyzywającą i pełną pogardy minę.\n— Doprawdy? W takim razie na co czekasz? — Uniosła jedną brew, przyglądając mu się uważnie.\nOdwzajemnił spojrzenie, ale się nie poruszył.\n— Uczono mnie, że damy mają pierwszeństwo. — Zastanowił się przez chwilę. — I uczono mnie też, że kobiet nie należy bić. — Prychnęła, słysząc jego słowa. Co za głupota. Ale dobrze, jeśli nie chciał jej bić, powinna bez problemu go pokonać... — Więc... Żegnam.\nOdwrócił się na pięcie i zaczął biec. Balla stała w miejscu, zbyt ogłupiała, żeby się poruszyć. Uciekał? Co za tchórz... Co za idiota. Otrząsnęła się i uśmiechnęła.\nSkoncentrowała swoją uwagę na ziemi, która zadrżała niebezpiecznie i po chwili Luten wylądował twarzą w piasku. Nie odbiegł zbyt daleko, ale szybko podniósł się i wznowił swój szaleńczy bieg. Musiała przyznać, że był szybki.\nAle nie dość szybki. Ziemia znów zadrżała, pojawiły się w niej niewielkie szczeliny, szybko się rozszerzające i tym razem Luten musiał zwolnić, żeby nie paść ofiarą jednej z nich.\nBalla z satysfakcją patrzyła, jak chłopak uskakuje, próbując nie upaść. Zapewne powinna jednak patrzeć pod nogi, bo w momencie, kiedy wreszcie niemal go dogoniła, potknęła się i sama wylądowała na ziemi.\nDrżenie natychmiast ustało, zaś ona podniosła się, wściekła i upokorzona. Nie spojrzała nawet na to, o co się potknęła, ruszyła dalej biegiem za Lutenem, który dotarł już na otaczające wioskę pola.\nTam, wreszcie, zatrzymał się, czekając na nią. Zawahała się, zwalniając. To mogła być pułapka. Nie. To z pewnością była pułapka. Próbował zwabić ją w to miejsce, dlatego uciekał.\nZatrzymała się na skraju pola, żeby zastanowić się nad swoim kolejnym krokiem. Pozwoliła, żeby na jej twarzy pojawił się lekki uśmieszek i sięgnęła do swojej torby, wyciągając dwa sztylety. Owszem, miała magię, ale taka broń również była przydatna.\nI wtedy jej ramię przeszył ból. Nie zdołała powstrzymać wrzasku, zarówno wściekłości, jak i bólu, bo, o Rakrze, co to był za ból. Jeszcze nigdy nie doświadczyła czegoś tak okropnego, czegoś tak nie do zniesienia, czegoś, co wręcz paliło jej wnętrze...\nOsunęła się na kolana, nie mogąc powstrzymać łez. Ból był jedynym, o czym potrafiła myśleć, cały świat wirował przed nią, a płuca niezdolne były do wzięcia oddechu. Miała wrażenie, jakby miała zaraz umrzeć i wtedy wszystko ustało.\nOkropne uczucie znikło tak nagle, jak się pojawiło. Oddychając ciężko, Balla uniosła się do pozycji klęczącej — nawet nie zdawała sobie sprawy z tego, że upadła. Ścisnęła mocniej sztylet, drugą dłoń przyciskając do piersi, próbując uspokoić szaleńczo łomoczące serce i oczyścić umysł.\nCo się stało? Nie była pewna. Wpadła w pułapkę, to było jasne, ale jak...\nNie jest sam, zrozumiała, kiedy Luten podszedł do niej i kucnął na przeciwko, patrząc jej w twarz. Jego własna miała wyraz trudny do odczytania. Spojrzał ponad jej ramieniem i skinął lekko głową.\nDłonie Balli zaczęły drżeć. Właściwie, to dziewczyna drżała już na całym ciele. Uspokój się, warknęła na siebie w myślach. Spróbowała skupić się, zmusić swoją magię do opuszczenia jej ciała, ale nie potrafiła. Nie rozumiała, co się działo.\nSpojrzała szeroko otwartymi oczami w twarz Lutena. Co on chce mi zrobić?, pomyślała z rosnącą paniką. Kto z nim jest? Rozejrzała się, ale nie dostrzegła nikogo. Dlaczego mi to robią? Co się dzieje?\nNie mogła użyć magii. Bała się. To uczucie było dla niej obce. Nie towarzyszyło jej od dzieciństwa. Dlaczego teraz...?\nLuten wstał i pociągnął ją za ramię, podnosząc ją na nogi. Drżały, grożąc, że za chwilę się pod nią ugną. Pozwoliła, żeby ciągnął ją za sobą. Inaczej z pewnością by się przewróciła.\nWtedy zauważyła drugą osobę. Była to kobieta, o ciemnej skórze i długich, prostych włosach. Mavalia Zalua. I Balla zrozumiała wszystko. Mavalia była Magiem Umysłowym. Wpływa na mnie, pomyślała dziewczyna. To przez nią się boję. To przez nią mnie bolało.\nNiezbyt rozumiała, jak dokładnie działa Magia Umysłowa. Nikt tak naprawdę nie rozumiał, pomijając tych, którzy nią władali. Ale to w tej chwili nie miało znaczenia.\nMusiała zużyć dużo magii, pomyślała Balla. Nie będzie kontrolować mnie długo. Ale kobieta, jak gdyby wyczuwając myśli Balli — a może w nich czytając — uśmiechnęła się przelotnie.\nI nagle Balla poczuła tak wielki przypływ strachu, że niemal znów upadła. Łzy zaczęły płynąć jej po policzkach, ciało zaczęło drżeć niczym liść na wietrze, a w jej umyśle pojawiły się najgorsze możliwe scenariusze, które mogły się rozegrać.\nZabiją ją. Będą ją torturować, aż wyśpiewa im wszystkie sekrety Dannela, a potem ją zabiją. A jeśli tego nie zrobią, zrobi to sam Dannel, który nigdy nie wybaczy jej. Zawiedzie go. Już nigdy...\nMimo strachu, poczuła nagłą wściekłość. Nie pozwoli na to. Nie mogła używać magii w tym stanie, ale to nie czyniło jej bezbronnej. I, żeby to udowodnić, wyrwała się Lutenowi i rzuciła na Mavalię, kiedy ta podeszła bliżej.\nKobieta zachwiała się, ale nie upadła. Dłonie Balli sięgnęły do jej gardła, ale zostały odepchnięte. Pięść Mavalii trafiła ją w nos, co tylko ją rozjuszyło. Dziewczyna przywarła do kobiety i, starając się nie zważać na jej ciosy, sięgnęła do jej twarzy. A potem wbiła jej palec w oko.\nMavalia wrzasnęła i Balla z satysfakcją poczuła, jak cały strach towarzyszący jej znika. Jej zadowolenie nie trwało jednak długo, bo Luten w dość bolesny sposób przypomniał jej o swojej obecności.\nNie była pewna, co dokładnie się stało, ale nagle spadło z nieba, uderzając ją w ramię z potężną siłą. Jęknęła, puszczając Mavalię, która opadła na ziemię. Kiedy Balla odwróciła się w stronę Lutena, gotowa zaatakować, oślepił ją nagły błysk światła.\nBalla kucnęła — światło zdawało się otaczać ją ze wszystkich stron. Cholerny Luten, warknęła w myślach, przeklinając jego Magię Tworzącą. Walka z takimi była zawsze niebezpieczna — w końcu był w stanie stworzyć wszystko, o ile nie było to żywe.\nAle Luten nie był anomalią. Nie miał zbyt dużo magii, a z pewnością nie więcej, niż ona. Była przecież starsza. Dlatego nie mógł pozwolić sobie na stworzenie czegoś bardziej skomplikowanego.\nRzuciła się w jego stronę, kiedy blask zaczął przygasać. Chłopak zrobił kilka kroków w tył, następnie upadł pod jej ciężarem. Zacisnęła mu dłonie na gardle, ale coś chwyciło ją za nogę, ciągnąc do tyłu.\nBól, który poczuła chwilę potem, przyćmił niemal wszystko, ale nie trwał długo. Mavalia musiała dojść do siebie, ale jej magia z pewnością była już na wyczerpaniu. Mimo to...\nNiech ich szlag, pomyślała Balla. Muszę się stąd wynosić. Nie mogła walczyć przeciwko im obojgu.\nZerwała się na równe nogi, z rozmachem kopnęła Lutena w twarz i ruszyła biegiem w stronę wioski. Kręciło jej się w głowie — skutek tego, że Mavalia mieszała jej w głowie — ale udało jej się uciec.\nUciekała jak jakiś tchórz. Prawie się za to nienawidziła. Ale tak naprawdę nie miała innego wyjścia. Zginęłaby, gdyby została. Albo przynajmniej poważnie ucierpiała. Dannel z pewnością by tego nie chciał.\nMiała nadzieję, że nie będzie nią rozczarowany.\nCoś krótkie te rozdziały ostatnio piszę :/ Mam nadzieję, że nie będziecie mną rozczarowani :D\nAutor: kudikot o 16:56\nRed Criminal 25 października 2016 13:59\nNo to się podziało… Nie dość, że zostali uwięzieni to jeszcze przez samego Dannela. Nie wydaje mi się, żeby miał zamiar ich wypuścić, oni sami też nie wyglądają na zdolnych do walki, więc cala nadzieja w osobach trzecich. Ciekawa jestem, jak się to potoczy.\nellain 25 października 2016 14:12\nBędzie mi ciężko, tyle mogę powiedzieć :D\nRolaka 26 grudnia 2016 20:08\nNo, wiele się dzieje i naprawdę fajnie się czytało, choć to, że nie pamiętam, kto jest kim, mocno utrudniało mi czytanie. Naprawdę... Ale to już mój problem z niepamiętaniem imion bohaterów!\nellain 26 grudnia 2016 20:30\nDziękuję ^^ Obawiam się, że jest też w tym trochę mojej winy, w końcu bohaterów dość sporo tu jest. Niby mam w planach zrobienie jakiejś zakładki z bohaterami, ale lenistwo mi nie pozwala :D


przez Aga i N » 30 sty 2013, o 19:48\nJak ja lubię jak wypowiadają się w poważnych tematach osoby. które się nie ujawniają i psują tym atmosferę forum.\nMagda dobrze zrobiła że wstawiła tutaj taki filmik poglądowy, bo nie każdy ma możliwość podjechania na taką imprezę. I to co jest na filmiku, zdecydowanie różni się na minus od tego co osoby biorące udział w tej dyskusji mieli możliwość widzieć na oczy pracując z własnym psem lub oglądając psa świetnie wyszkolonego.\nNaprawdę widziałam psa któremu Hodowcy zależało tylko na tym aby jakoś zdać to IPO czy IPOV do uprawnień, ale mimo to jego pies pracował o niebo lepiej od najlepszego psa na tym filmiku. Dlaczego? Bo pracował z profesjonalistami, a do tego sumiennie i miał świetny kontakt ze swoim psem, nie musiał go ani szarpać ani nic.\nDla mnie porażka, nie rozumiem po co oczerniać osoby które nie planują hodowlanki, ale w temacie popędów i karności coś wiedzą bo mają z tym styczność na co dzień. Przecież to widać gołym okiem że jakości w tych testach nie ma prawie że żadnej. A dlaczego ja z Nazgulem w OBI w zeszłym roku nie wystartowałam? Bo z nieprzygotowanym psem na ocenach "dobrych czy bdb" to dla mnie wiocha. Wolę dostać ocenę dobrą wiedząc że się starałam i zrobiłam wszystko co w mojej mocy aby pies pięknie pracował tyle że mi się noga powinęła, niż ocenę dobrą za niechlujstwo, z przymkniętym okiem.\nprzez gochadrozdek » 30 sty 2013, o 19:52\npuma napisał(a): Może im głośniej będzie na ten temat tym szybciej się zmieni coś w hodowli ONa na lepsze (o ile w ogóle).\nNie zmieni, bo bębni się o tym już od wielu lat, gdzie hodowcy piszą postulaty do Klubu Owczarka Niemieckiego o zmiany w regulaminie testów, o wprowadzenie obowiązkowych egzaminów dla suk (no może chociaż BH wpiszą jako obowiązek, bo takie słuchy chodzą). Ale inni hodowcy nie są tym zainteresowani i tak się przekomarzają\nprzez puma » 30 sty 2013, o 20:06\ngochadrozdek napisał(a): Nie zmieni, bo bębni się o tym już od wielu lat, gdzie hodowcy piszą postulaty do Klubu Owczarka Niemieckiego o zmiany w regulaminie testów, o wprowadzenie obowiązkowych egzaminów dla suk (no może chociaż BH wpiszą jako obowiązek, bo takie słuchy chodzą). Ale inni hodowcy nie są tym zainteresowani i tak się przekomarzają\nMusi się coś zmienić. Skoro gorzej już być nie może to teraz czas na przełom w drugą stronę Ja cały czas mam nadzieję.\nprzez Zofia » 30 sty 2013, o 20:13\nTesty czy egzaminy, do których psa się przygotowuje, nie dają moim zdaniem wystarczających informacji o predyspozycjach psychicznych zwierzęcia. Jak było widać w zalinkowanym w Hyde-Parku filmiku\n- mysz może skakać przez przeszkody i grać w koszykówkę, jesli zostanie odpowiednio uwarunkowana. Jednak na pewno tych umiejętności nie przekaże swoim potomkom.\nPsy z przedstawionego filmu z testów miały chyba gorszych trenerów niż sympatyczne myszki. I chyba bardziej bały się ludzkiej ręki. W ogromnej większości prezentowały się tak, jakby zmuszano je do zachowań, na które nie miały najmniejszej ochoty. Biedne, bardzo biedne ON-ki. Ale czy takie owczarki muszą być rozmnażane????\nOstatnio edytowano 30 sty 2013, o 20:16 przez Zofia, łącznie edytowano 1 raz\nprzez OregON » 30 sty 2013, o 20:15\nMonia, proponuję dokładniej czytać wypowiedzi, patrz wyżej. Chodzi mi tylko i wyłącznie o fakt, że każdy opluwa, a sam... nic nie pokaże. Proszę, proszę, mamy możliwości, mamy sposobności, a więc róbmy! Pracujmy! I pokazujmy! A na końcu krytykujmy.\nprzez Brawurka » 30 sty 2013, o 20:22\nPrzepraszam, ale krytyk literacki niekoniecznie jest literatem, tak jak krytyk filmowy nie kręci filmów. Żeby się wypowiadać nie trzeba samemu osiągnąć tytułu mistrza kraju. Odrobina pojęcia o popędach i wyszkoleniu wystarczy, żeby wiedzieć co się na tych filmikach widzi.\nprzez puma » 30 sty 2013, o 20:22\nOregON napisał(a): Monia, proponuję dokładniej czytać wypowiedzi, patrz wyżej. Chodzi mi tylko i wyłącznie o fakt, że każdy opluwa, a sam... nic nie pokaże. Proszę, proszę, mamy możliwości, mamy sposobności, a więc róbmy! Pracujmy! I pokazujmy! A na końcu krytykujmy.\nPrzejrzyj jeszcze raz wątek, zobacz kto się wypowiedział, a potem mów o tym, że nikt nic nie pokazuje\nprzez OregON » 30 sty 2013, o 20:24\nA cóż nam daje 9485955940303856 z kolei dywagowanie i płacz nad rozlanym mlekiem? Jaki stan owczarka w Polsce - każdy widzi. Wystarczy się kopnąć na najbliższą owczarkarską lub na najbliższy egzamin. Chcemy coś zmieniać zacznijmy od siebie Pytanie tylko: JAK?...\n-- 30 sty 2013, o 20:25 --\nOwszem - przejrzałam i owszem - wiem kto i co robi ze swoim psem easy. nie powiedziałam, że nikt niczego nie pokazuje.\nprzez Aga i N » 30 sty 2013, o 20:42\nCo nam daje? Chociażby uświadamianie ludzi, że są związkowe Hodowle i hodowle. Przykro mi to napisać, ale w związku istnieją hodowle które rozmnażają psy lub rozmnażały również bez rodowodów. Dlaczego więc by nie porozmawiać o tym jak źle lub dobrze się dzieje na testach u ONków? Nie każdy przed zakupem psa był na placu szkoleniowym. Ja uwielbiam chwalić jeśli coś co jest godne chwalenia. Ale w wypadku tych testów nadział się na mą pochwałę raptem jeden ONek... a temat brzmi - opinie forumowiczów. Po co znów najeżdżać na siebie wiedząc, że to forum pasjonatów? I że chcemy dobrze? Bo nie każdy lubi IPO ze swoim psem, ale popatrzeć lubi na dobre czołówki i radosną pracę psa.\nP.S. Wiem co mówię, bo kiedyś się "nadziałam" na sprawę pewnej hodowli yorków gdzie suczka hodowlana była rozmnażała 2x w roku. Z tego co wiem sprawa została zgłoszona do związku, ale jakie konsekwencje ta osoba poniosła to już nie wiem.\nprzez Zofia » 30 sty 2013, o 21:02\nNa testy zgłaszali się - tak sądzę - ludzie, którzy planowali rozmnażanie swoich psów. A więc to oni mają zaprezentować psy, po których warto brać szczeniaki, od hodowców należy tego wymagać. Tak jak od każdego producenta.


Przynieśli folię na dach Prudentialu. "Zabezpieczenie budynku jest łatwe" | TVN Warszawa\n31 października 2014, 19:59\nArtur Węgrzynowicz / tvnwarszawa.plHappening Miasto jest Nasze przed Prudentialem\nAktywiści ze stowarzyszenia Miasto jest Nasze pojawili się w piątek przed Prudentialem z wielkim płatem folii, który mógłby posłużyć jako tymczasowy dach dla wieżowca. Zamierzają wysłać go do prezydent Warszawy. Przed Prudentialem był Jacek Sasin, kandydat PiS na prezydenta Warszawy.\nZabytkowe wnętrze wieżowca od kilkunastu miesięcy niszczeje z powodu braku dachu. Stąd pomysł na taki happening.\n– Przynieśliśmy tę symboliczną foli�� by pokazać jak łatwo można rozwiązać ten problem – mówi nam Zofia Gońda z Miasto jest Nasze. Folia została spakowana i zostanie symbolicznie wysłana do prezydent Hanny Gronkiewicz–Waltz. – Chcemy pomóc pani prezydent w podjęciu tak trudnej decyzji jak przykrycie Prudentiala folią – dodaje z ironią Gońda.\nMiasto jest Nasze wysłało do stołecznego magistratu także list otwarty z wnioskiem o jak najszybszą kontrolę prac w wieżowcu oraz zabezpieczenie dachu.\nSasin: zabezpieczyć budynek na koszt właściciela\nSasin na piątkowej konferencji prasowej mówił, że pierwszy warszawski drapacz chmur popada w ruinę i pozbawiony dachu może nie przetrwać kolejnej zimy. Kandydat PiS na prezydenta Warszawy, zaznaczył, że gdy miasto wydzierżawiło budynek prywatnemu podmiotowi, w umowie dzierżawy nie została zawarta klauzula, która zobowiązywałaby do zachowania zabytkowego charakteru budynku.Jak zauważył Sasin, "remont jest wstrzymany i nic się nie dzieje". - Budynek nie jest zabezpieczony dachem, jest zalewany wodą. Boimy się, że nadchodząca zima spowoduje pękanie murów i budynek będzie nadawać się do rozbiórki - podkreślił polityk PiS.Uznał, że Prudential przy pl. Powstańców Warszawy jest symbolem podejścia warszawskiej administracji do ochrony dziedzictwa kulturowego. Dodał, że podobny los, doprowadzenie do ruiny, a potem rozbiórka, spotkał inne zabytki - willę Granzowa w Rembertowie, parowozownię przy Dworcu Wileńskim, gdzie następnie stanął supermarket, koszary huzarów przy Łazienkach Królewskich, fabrykę Kamlera przy ul. Dzielnej.Sasin dodał też, że stołeczny konserwator zabytków na mocy ustawy o ochronie zabytków ma możliwość zabezpieczenia zabytkowej substancji na koszt dzierżawcy budynku. - W przypadku Prudentialu bezczynność służb miejskich zaskakuje - powiedział.\nRatusz: polskie prawo tego nie przewiduje\nDo jego zarzutów odniósł się ratusz. - Są niewłaściwe. Polskie prawo w żadnym wypadku nie przewiduje interwencji konserwatora na koszt właściciela - stwierdził Bartosz Milczarczyk, rzecznik stołecznego ratusza.\nPróbowaliśmy skontaktować się w piątek z właścicielem budynku by uzyskać aktualny komentarz o stanie budynku. Bezskutecznie.\nOd wyegzekwowania właściwego zabezpieczenia dachu jest nadzór budowlany. Ten reaguje jednak kontrolami dziennika budowy - w sprawie dachu nie ma nic do powiedzenia. - W bieżącym roku budowa była kilkakrotnie kontrolowana przez organ nadzoru I instancji tj.: w miesiącach lutym, czerwcu i październiku. Teren budowy jest ogrodzony i niedostępny dla osób trzecich – odpowiedziała kierownik Barbara Matalińska.\nPrudential był jednym z najwyższych budynków nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Wewnątrz znajdowały się luksusowe apartamenty i biura – tak przed wojną wyglądał Prudential. Wówczas był wizytówką miasta i dominował nad placem Napoleona (dzisiaj Powstańców Warszawy). Budynek przetrwał też drugą wojnę światową. Od 2010 roku trwa remont Prudentialu. Gdy ruszał, zapowiadano, że powstanie tu luksusowy hotel. Jednak od czego czasu budynek popada w ruinę.\nSprawę zajęło się biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków. - Mimo tego, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w listopadzie 2013 r. nie stwierdzono zagrożenia dla budynku, to na skutek niepokojących uwag mieszkańców przekazanych SKZ, a także brakiem prowadzenia od dłuższego czasu robót budowlanych przy zewnętrznych częściach budynku, w dniu 25 września 2014 r. SKZ skierował pismo do właścicieli wzywające do poinformowania organu o sposobie zabezpieczenia ostatnich kondygnacji wieżowych budynku przed przedostawaniem się wód opadowych do wnętrza – czytamy w piśmie SKZ przesłanym do naszej redakcji.\nHappening przed Prudentialem | Artur Węgrzynowicz / tvnwarszawa.pl


Oszczędności z jazdy autostradą - Zarządzanie flotą - Logistyka - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Moto > Logistyka > Zarządzanie flotą > Oszczędności z jazdy autostradą\nPodróżując po Polsce możemy znaczną część dystansu przejechać autostradami i mimo, że musimy za przejazd zapłacić, zaoszczędzimy sporo czasu. Ile?\nPracownicy Korkowo.pl przeprowadzili test sprawdzający, ile czasu można zaoszczędzić korzystając z polskich autostrad względem tego samego dystansu pokonywanego drogami krajowymi.\nKierowcy podróżujący z Gdańska do Katowic korzystając z autostrady A1 zaoszczędzą około 2 godzin. Podróżując drogami krajowymi przejazd z Gdańska do Katowic trwa 8 godzin i 30 minut. Tymczasem pędzą autostradą kierowcy z Korkowo.pl pokonali ten dystans w czasie 6 godzin i 45 minut. Co więcej podążając autostradą do przejechania jest ok. 30 km mniej.\nPodróż ze Świecka do Terespola Autostradą A2, według testerów potrwa 7 godzin. Dla porównania - przejechanie ze Świecka do Terespola drogami krajowymi trwa aż o 3 godziny dłużej i skutkuje wydłużeniem dystansu o 45 km.\nZ kolei odcinek z Rzeszowa do Zgorzelca w przypadku podróżowania Autostradą A4 jest krótszy o 26 km w stosunku do odcinka łączącego te same miasta ale wyznaczonego po drogach krajowych. Podróż autostradą zajęła 6 godzin i 40 minut i była krótsza o 2 godziny w stosunku do podróży drogami krajowymi.\nJednak oszczędność czasu to nie jedyny bonus, który dostajemy płacąc za podróż autostradą. Jazda autostradami jest bezpieczniejsza i mniej męcząca niż jazda drogami krajowymi.\nautostrady w Polsce, oszczędność a jazda autostradą\nStraż miejska a kontrola kierowcy


by Deathly Hallows on Pią Gru 09, 2016 11:00 pm\nPomieszczenie najczęściej jest wykorzystywane przez Szefa Biura Aurorów, przeprowadzając z aurorami ważne zebrania celu omówienia spraw dotyczących świata czarodziejów i mugoli. A także, przydzielenia im nowych zadań.\nby Charles Shacklebolt on Czw Sty 05, 2017 11:00 pm\nBiuro aurorów znów stało się w centrum uwagi. W ostatnich dniach, doszło do ataków w metrze. Aurorzy mieli co prawda pełne ręce roboty. Bowiem nie tylko już o samo metro chodziło, ale o nielegalne sprowadzanie zwierząt. I tutaj musieli także współpracować z Departamentem od Magicznych Stworzeń.\nWiadomość o zebraniu, wywiesił na tablicy w biurze aurorów. Aurorzy, jeżeli czytali ogłoszenie, to wiedzieli zapewne że będzie chciał z nimi wszystkimi porozmawiać. Ustalić szczegóły, dowiedzieć się jak poszło zbieranie informacji o tajemniczych działaniach w podziemnych kanałach, tunelach. A przede wszystkim, o sytuacji w metrze.\nTego dnia, o wyznaczonej przedpołudniowej godzinie, zjawił się w sali konferencyjnej, która... świeciła pustką. Uniósł brew ku górze i spojrzał na zegarek. Ani jednego aurora? No to im obetnie z pensji. Mimo wszystko, udał się na szczytowe swoje miejsce, położył teczkę z papierami na stole i usiadł na fotelu, zamierzając poczekać na spóźnialskich.\nby Mara Meadowes on Czw Sty 05, 2017 11:50 pm\nAtak na metro wiązał się z większym nakładem pracy i zwiększonym zainteresowaniem zarówno samego Zakonu, jak i biura aurorów. Nic więc dziwnego, że niedługo po wspomnianym incydencie, na tablicy z ogłoszeniami pojawiła się wzmianka o nadchodzącym zebraniu, na którym mieli się stawić zarówno pełnoprawni aurorzy, jak ich kursanci. Mara szybko zapamiętała, kiedy i gdzie należy się stawić i równie szybko o tym zapomniała, ale taka już była jej natura.\nZwalała to jednak na natłok pracy wszelkiego rodzaju, który atakował ją ze wszystkich stron. Więcej papierkowej roboty, więcej starań o uzyskanie nowych, pomocnych informacji i więcej zmartwień odnośnie osób, które w ataku ucierpiały.\nO zebraniu przypomniała sobie przeglądając jakiś stos papierów, poprzez szybkie, niedbałe zerknięcie na tarczę zegara, zawieszonego na ścianie. Poruszające się ospale wskazówki poruszyły szare komórki, które wręcz z przerażeniem uświadomiły sobie, że zapomniały o czymś na prawdę, na prawdę ważnym. Nic więc dziwnego, że gdy zjawiła się pod salą konferencyjną, jej oddech był szybki, nieco zmęczony szybkim, nerwowym krokiem, którym przemierzała korytarze, jednocześnie starając się zbytnio nie zwracać na siebie uwagi. Odetchnęła jeszcze raz, nieco głębiej, ostatecznie uspokajając się i zapukała w drzwi, po czym otworzyła je i weszła do środka.\nJej oczom ukazał się widok dość nietypowy. Wiedziała dokładnie, że się spóźniła. Godzina na wywieszonym ogłoszeniu była zaznaczona wyraźnie, podobnie jak ta na tarczy precyzyjnie nakręconego zegara, na który jeszcze niedawno rzucała spojrzenia. W sali jednak nie było nikogo, oprócz Shacklebolta, który siedział u szczytu stołu.\nW pierwszym momencie pobladła, nie bardzo wiedzieć jak powinna się zachować. Na ile obecny stan rzeczy zdążył wpłynąć negatywnie na Charlesa, bo przecież pusta sala podczas zebrania, nie mogła tak po prostu przejść bez echa. Zaraz potem jej policzki zaróżowiły się nieznacznie, w przypływie zażenowania.\n- Dzień dobry. - wybąkała początkowo nieco niepewnie, szybko jednak biorąc się w garść, a przynajmniej próbując, by jej głos dalej zabrzmiał o wiele pewniej. - Przepraszam za spóźnienie. - oznajmiła, uśmiechając się przepraszająco i po ostatnim obejrzeniu się na drzwi, jakby oczekując, że zaraz wparuje tutaj cały tłum aurorów, ruszyła do stołu i zajęła przy nim miejsce.\nby Arina Longbottom on Pią Sty 06, 2017 3:16 am\nCałe życie w biegu. Od rana do wieczora na nogach. Dawała z siebie wszystko. Wracała właśnie z odwiedzin u Daliena, korzystając ze swojej przerwy między segregowaniem papierów, a spisywaniem stosownych danych. Na zebranie biegła spóźniona. Zwalniając na korytarzu, poprawiła delikatny makijaż, włosy i ubranie żeby móc się ładnie zaprezentować. Pogłaskała nieśmiałka chowając za pazuchę. Weszła do środka spodziewając się tłumów. Jakież było jej zaskoczenie!\n- Dzień dobry panie Shacklebolt, Maro. - do dziewczyny posłała uśmiech, a przełożonemu grzecznościowe skinięcie. Zajęła miejsce przy starszej koleżance zastanawiając się gdzie Liam i Algie. Ładny przykład dawali Arinie.\nby Percival Lestrange on Pią Sty 06, 2017 11:45 am\nPercy wparował do sali konferencyjnej być może lekko spóźniony, ale tak naprawdę nie przejmował się tym specjalnie - a już zwłaszcza, gdy zobaczył, że poza Charlesem są tam całe dwie osoby. Pięknie, nie ma co.\n- Witam, szefie. Tłumy dzisiaj, jak widzę. - wywrócił oczami i zajął jedno z wolnych miejsc, trochę na uboczu. Nie miał potrzeby by się z kimkolwiek integrować - zwłaszcza z kursantkami. Rozpoznał oczywiście Marę, którą sam szkolił, więc uśmiechnął się do niej delikatnie i skinął głową, ale poza tym... właściwie był po prostu sobą. Chłodnym, teraz trochę nieobecnym.\nSpojrzał w stronę drzwi, zastanawiając się, czy Ellis będzie na tyle szalony, by przyjść na zebranie, ale... znając jego - pewnie tak.\nby Syriusz Black on Pią Sty 06, 2017 10:45 pm\nBył spóźniony. I był tego absolutnie pewien, bo przecież zawsze bywał wszędzie spóźniony. Nie oduczył się tego braku punktualności od szkolnych lat - ba, lata spędzone w Hogwarcie chyba wręcz umocniły w nim nawyk wpadania wszędzie i zawsze spóźnionym. A sam Syriusz naprawdę nie widział żadnego powodu, dla którego miałby starać się to zmieniać. Przecież prędzej czy później wszyscy inni potrafili się do tego przyzwyczaić, prawda?\nMimo to szybkim krokiem przemierzył korytarz prowadzący do sali konferencyjnej, widocznie nie zamierzając niepotrzebnie nadwyrężać cierpliwości innych jeszcze bardziej. Od progu natomiast spodziewał się już, że zebranie zdążyło się już rozpocząć na dobre i w duchu nawet przygotował sobie w miarę wiarygodne usprawiedliwienie, którym mógłby posłużyć się tym razem. Dlatego też tym większe było jego zdziwienie, kiedy zauważył garstkę osób siedzących w sali. Przez to nawet jego powitanie zabrzmiało bardziej jak zaskoczone aha niż jak cokolwiek, co mogłoby rzeczywiście być powitaniem. Wykorzystując jednak okazję, że najwyraźniej - jakimś cudem - wcale spóźniony nie był i że w związku z tym raczej nie musiał się nijak tłumaczyć, po prostu zajął jedno z wolnych miejsc. Których zresztą wybór był, póki co, całkiem spory...\nby Benjamin Blishwick on Sob Sty 07, 2017 11:07 am\nChyba był spóźniony. Właściwie to nie chyba, ale na pewno był spóźniony. Pośpiesznie spojrzał na zegar Big Bena. Ogromny Londyński zegar wybijał właśnie godzinę rozpoczęcia spotkania aurorów, które było obowiązkowe dla wszyskich bez wyjątków, nawet jeśli się było aurorem zza oceanu. Small Ben, zwany dalej Benjaminem Blishwickiem, tylko sapnął poirytowany i teleportował się do ślepej uliczki w pobliżu wejścia do Ministerstwa Magii. Stamtąd puścił się wręcz biegiem, zręcznie omijając przemierzających chodnik mugoli wczytujących się w gazety, które huczały o metrze i ataku. Spekulacji było wiele. Jedni mówili o ataku terrorystycznym, inni o początkach trzeciej wojny światowej, jeszcze inni mówili, że słyszeli, że tam coś się dziwnego działo i to nie był typowy atak. Najgorsi byli właśnie ci, co wierzyli w coś więcej. Spekulacje, intrygi, spiski... Ludzi zawsze to interesowało co z reguły zaskakiwało Benjamina, gdyż on dotychczas nie potrafił wymyślać niestworzonych historii na temat faktów już istniejących. Owszem, miał dość bujną wyobraźnię, ale daleko mu było od poszukującego "alternatywnych wyjaśnień zaistniałych okoliczności" jak to zwykł nazywać. Pędząc przez ulicę miał ochotę by wniknąć w umysły niektórych mugoli. Benjamin bardzo lubił grzebać w myślach mugoli. Zwykła ciekawość u niego przeradzała się w tym przypadku w wścibskość. Żądza wiedzy zawsze nim kierowała w życiu, a odkąd poznał legilimencję jeszcze bardziej zapragnął "wiedzieć więcej". Możliwe, że to właśnie dlatego teraz był bardziej podekscytowany niż przerażony ostatnimi wydarzeniami. Oczywiście odczuwał niepokój, bo taka była natura ludzka, by odczuwać niepokój, gdy coś niebezpiecznego się zdarzy, ale silniejsza była ciekawość, która można powiedzieć, że wypełniała go po opuszki palców i gdyby mogła świecić jak niektóre stworzonka to Benjamin zdecydowanie oślepiałby innych.\nW końcu dopadł do drzwi sali konferencyjnej i zatrzymał się dosłownie na kilka centymetrów przed drzwiami. Musiał uspokoić oddech. Maraton, który sobie zafundował troszkę go zmęczył, a nie będzie wpadał zdyszany do sali. Wszak reprezentował swój ukochany kraj przed Brytyjczykami...\nPo kilku chwilach uspokojony wszedł do sali i zaskoczony zauważył, że spotkanie jeszcze się nie rozpoczęło. Omamy? A może tylko mu się wydawało, że był spóźniony? Patrzył na tarczę ogromnego zegara przecież! Czy istnieje szansa, że pomylił godziny? Cokolwiek by to nie było nie był najwyraźniej ostatni, więc skinął tylko głową do obecnych i bez większych ceregieli zajął pierwsze lepsze miejsce, akurat obok niejakiego Syriusza Black'a. Dobrze znał tą rodzinę, a właściwie historię na temat rodu Black'ów. Rodziny czystokrwiste ze Stanów Zjednoczonych Ameryki wiedziały całkiem sporo o tych z Wielkiej Brytanii... Wszak niektóre z nich powstały właśnie przez swoich brytyjskich przodków.\nby Liam Ellis on Nie Sty 08, 2017 12:30 am\nSpóźni się. Na bank się spóźni. Akurat wracał ze szpitala po zrobionej sobie małej przerwie w pracy, z chęcią odwiedzenia Daliena w szpitalu i podrzucenia mu proroka codziennego, jak i paru innych gazet. Co by się mu brat nie nudził. Kompletnie z głowy wyleciała mu godzina zebrania. Albo pamiętał, uznając że zdąży. Tak zdążył, że ze szpitala wyszedł... o czasie rozpoczęcia zebrania. Opuszczenie szpitala i znalezienia miejsca na teleport trochę mu zajęło. W końcu i on zjawił się przed drzwiami. I jak to miał w zwyczaju, nie pukał ale otworzył i wszedł do środka, nie ukrywając zmęczenia, że spieszył się.\n- Przepraszam za spóźnienie. Daliena nie będzie na zebraniu.\nWyrzucił z siebie szczere przeprosiny, skinieniem głowy później witając szefa i teraz dopiero zauważył ile osób jest obecnych i że najwyraźniej jeszcze nie zaczęli. Zajął wolne miejsce przy stole. Skinieniem głowy przywitał pozostałych i z uśmiechem. A zwłaszcza Arinie. Chrześniaczka wybaczy wujkowi spóźnienie, prawda? Choć Liam nie odpowiadał za nieobecność Algiego. Lecz trochę go zaniepokoił jego brak tutaj. Może wyskoczyło mu coś ważnego?\nby Charles Shacklebolt on Nie Sty 08, 2017 12:47 am\nChyba zacznie każdemu aurorowi wysyłać wyjce z przypomnieniem o zebraniu. Te obecne ich spóźnienia są nie do zaakceptowania. On nie będzie tego tolerować. A już tym bardziej ze strony najczęściej spóźniających się Blacka i Ellisa.\nKilkoro aurrów jeszcze brakowało. Przynajmniej wiedział, że jeden nie będzie w ogóle obecny. A reszta? Będą wzywani do jego gabinetu na rozmowę w cztery oczy.\n- Ostatni raz toleruję Wasze spóźnienia. Nie jesteście w szkole tylko w pracy. Traktujcie swój zawód poważnie.\nPowiedział dość poważnie, nie żartując i będąc porządnie tym ich postępowaniem zdenerwowanym. Nie ukrywał tego, jak bardzo nie spodobało się mu ich zachowanie. Nie przedstawiając nawet powodów, dlaczego przyszli teraz, a nie przed czasem lub punktualnie.\n- Na pozostałych nie będziemy czekać.\nStwierdził ostatecznie. Wstał ze swojego miejsca i stanął za fotelem jaki zajmował, opierając o jego oparcie swoje dłonie.\n- Jak wszyscy wiemy, w ostatnich dniach doszło do ataku w metrze, czego ofiarami padli mugole. Nie wołałem od Was raportów, uważając że dobrze będzie jak przedstawicie go otwarcie. Nie wszyscy tam byli, a lepiej jak każdy będzie zapoznany ze sprawą w szczegółach. Słucham więc. Jak wyglądała sytuacja w metrze?\nTym razem spokojnie przeszedł do sprawy, bez owijania w bawełnę. I tak stracił czas w oczekiwaniu na spóźnialskich. A każdego go witał, odpowiadał skinieniem głowy.\n// Czas na odpis macie 48h. Kolejka dowolna. Jeżeli ktoś się nie zjawił, może jeszcze dołączyć. Jak ktoś w tej kolejce nie odpisze, zostanie pominięty i będzie mógł napisać posta w następnej.\nby Arina Longbottom on Nie Sty 08, 2017 1:54 pm\nArina spoglądała po zbierających się aurorach i kursantach, dłużej skupiła się na Charlesie Shacklebolcie. Chętnie zagadnęłaby któregoś ze swoich rówieśników ale wyczuwalne napięcie w powietrzu sprawiało, że milczała oglądając swoje paznokcie. Podrywała głowę za każdym razem gdy ktoś wchodził z żalem odkrywając dalszy brak ojca. Co się stało? Na widok Liama nieco się rozpogodziła i uśmiechnęła. Ostatecznie głos zabrał sam szef szefów i nie mogła spytać wuja co z Algiem. Słyszała o ataku na metro ale i teraz zaczęła słuchać, aby móc wyciągnąć jakiekolwiek wnioski. Występek Śmierciożerców był niezwykle zuchwały.\nby Liam Ellis on Wto Sty 10, 2017 12:04 am\nTrochę pilnowanie swojego nie spóźniania się będzie dla niego trudne. Ale chyba znajdzie na to rozwiązanie. Bo czemu by nie poprosić Arinę, Algiego albo Daliena (jak wyzdrowieje) by mu przypominali o takich spotkaniach? Albo nawet ściągali go natychmiast, by przybył punktualnie. Bo sam jak widać, nie potrafił stawić się nawet przed czasem na to zebranie.\nTo milczenie w sali, chyba było spowodowane niezadowoleniem szefa z ich spóźnienia, że nikt nie odważył się cokolwiek odpowiedzieć. A że on był jednym z tych uczestników w metrze, bo dostał wezwanie, wypadałoby przedstawić sytuacje.\n- Sytuacja wyglądała nieciekawie. Co mogę przyznać. Jak tylko zjawiłem się na miejscu, zaklęcia śmigały z każdej strony. Poza Śmierciożercami, nami aurorami i mugolami, znalazło się paru czarodziei, co pomogli w opanowaniu sytuacji. Dzięki temu mieliśmy jako taką przewagę i Śmierciożercy zwinęli się z miejsca zdarzenia. Nie ukrywam, że efekt zaklęć jaki widziałem, to przewaga klątw, czarnej magii... a nawet niewybaczalne.\nI tutaj jakoś tak wzrok jego powędrował na biedną Marę, która miała nieprzyjemność doświadczyć Cruciatusa. O mały włos, oberwałaby jeszcze gorszym zaklęciem. Teraz niech inni coś dodadzą. Jeżeli ktoś był wcześniej. Może i był ktoś, kto naliczył śmierciożerców?\nby Percival Lestrange on Sro Sty 11, 2017 3:03 pm\nPatrzył na Liama, gdy ten mówił. Nie bardzo wiedział, co więcej mógłby dodać, poza tym, co powiedział Ellis. Westchnął tylko i pokręcił lekko głową, teraz przyglądając się Marze.\n- Od siebie mogę dodać tylko tyle, że nasi kursanci dobrze się spisali na pierwszej poważnej akcji. Pokazali, że potrafią współpracować i pomagać sobie nawzajem, a to najważniejsze. - uśmiechnął się lekko do Mary, potem spojrzał na Blacka i znów na szefa, wzdychając cicho. - Nie jestem pewien ile osób zginęło, ale trochę dużo się tam działo. Przez same świszczące koło uszu zaklęcia już ciężko było się skupić... Udało nam się "złapać", choć nie wiem czy to dobre określenie, jednego ze Śmierciożerców. I właściwie poza tym zgadzam się z Liamem, nie wiem czy jest jeszcze coś do dodania.\nby Charles Shacklebolt on Sro Sty 11, 2017 8:56 pm\nPrzynajmniej dwóch się odezwało i przedstawiło sytuację w metrze. Wiedział już, mniej więcej, jak wyglądała tam sytuacja. Szkoda tylko, że nie dopisało im więcej szczęścia i nie złapali więcej śmierciożerców a tylko jednego. Właściwie to zawsze coś.\n- Przesłuchasz pojmanego Lestrange. Zanim zostanie przetransportowany do Azkabanu. Podejrzewam że Crouch pewnie będzie chciał go wysłać bez procesu..\nZa dobrze poznał swojego szefa, więc kto wie czy tak nie będzie. Już nawet nie było co się zastanawiać, czy ten mężczyzna będzie miał jakiś proces. Był tam, rzucał w mugoli zaklęciami z najgorszych kategorii. Może będzie miał coś na swoją obronę?\nZajął z powrotem swoje miejsce i zwrócił się do obecnych.\n- Jakie macie dla mnie informacje z przesłuchań przypadkowych osób? Dowiedzieliście się czegoś o podejrzanych osobach, które z ukrycia zakłócają porządek? Trafiliście na jakieś ślady? Wskazówki? Miejsca? Bądź macie już kogoś podejrzanego?\nZapytał, teraz o zadania jakie im przydzielił. Bo skoro kursanci wykazali się w metrze, o co pochwalił ich Percival, to jak poradzili sobie ze zbieraniem podstawowych informacji?\n// Czas na odpis 72h\nby Liam Ellis on Pią Sty 13, 2017 6:35 pm\nNic więcej w sumie do dodania nie mieli z Pervicalem. Za wiele się nie działo, na całe szczęście i obyło się także bez ofiar wśród aurorów, z czego mogliby się cieszyć. Jedynie byli ranni, ale wyliżą się z tego.\nKoledze przypadło przesłuchanie. To będzie miał fajnie. Ciekawe czy jemu też coś się sięgnie.\n- Z mojej strony mogę powiedzieć, że nic konkretnego nie udało mi się dowiedzieć, poza wskazówkami na kilka miejsc.\nCóż więcej miał dodać? Nie miał za wiele szczegółów do przekazania. Ale stara się! Pokazał że coś robi i zamierza te miejsca zbadać. Bardziej chyba sam, niekoniecznie z kimś.\nby Percival Lestrange on Sob Sty 14, 2017 2:23 pm\nPercy zdziwił się trochę, słysząc tak ogólnikowe informacje od Liama. Czyżby nie chciał mówić o tym, czego się dowiedział tak publicznie..? Tyle że chyba właśnie po to były zebrania aurorów - żeby się tym dzielić ze wszystkimi aurorami. Tak mu się przynajmniej wydawało.\n- Jeśli o mnie chodzi... rozmawiałem z Lorenzo Sorrentino, który był na mojej liście i... cóż mogę powiedzieć, szefie? Pan Crouch dostał sowę z odpowiednią wiadomością. Sorrentino próbował mi wmówić, że nie wie nic o niczym, a na dodatek nie ma pojęcia co się dzieje z panem Crouchem. Ach, no i jeszcze wydawał się być zaskoczony tym, że Grindelwald żyje i zapytał mnie, czy wrócił. Według mnie to totalnie absurdalne: umieszczać kogoś tak niekompetentnego na stanowisku zastępcy... ale o tym raczej porozmawiam z panem Crouchem. O czarnej magii, tunelach i dziwnych zjawiskach nic nie mówił.\nby Charles Shacklebolt on Nie Sty 15, 2017 12:18 am\nCharles westchnął, słysząc jedynie odpowiedź dwóch aurorów. Szkoda, że tylko oni się odezwali, skoro większość tu obecna dostała też podobne zadania i jakoś, milczenie ich sugerowało że nic nie zrobili. Nie podjęli się nawet przepytania kilku osób i podejrzane miejsca czy osoby.\n- Ellis, podasz mi na liście miejsca, jakie zamierzasz przeszukać. Samego raczej nie chciałbym Cię puścic, więc dostaniesz kogoś do przydziału.\nZwrócił się do jednego aurora, po czym przeniósł spojrzenie na drugiego.\n- Lestrange. Sorrentino to jedna sprawa, Crouch pisał już do mnie. Ja mam do Ciebie teraz inne pytanie, w związku z tym... Dlaczego od razu poinformowałeś o zachowaniu Pana Sorrentino bezpośrednio Pana Croucha, zamiast najpierw sprawę przedstawić mnie?\nChciał pierw tego krótkiego wyjaśnienia. Nie Crouch mu zlecił przesłuchiwanie swojego zastępcy, ale Shacklebolt. Więc zastanawiać go zaczęło, dlaczego Percival postąpił odwrotnie. Powiedzmy też, że zakłócając urlop chorobowy ich przełożonego. Chciał zrozumieć takie, a nie inne postąpienie ze strony Lestrange. Czym się kierował w tej sprawie. Charles zły o to nie był. Wręcz nawet mógłby pochwalić tego aurora, za takie przejrzenie zastępcy ich szefa.\n/ Czas na odpis... 48h. Kolejność odpisów dowolna.\nby Percival Lestrange on Nie Sty 15, 2017 10:44 am\nMoże i Charles nie wyglądał na rozeźlonego, ale Percy odebrał jego słowa jako delikatną reprymendę. Zmarszczył lekko brwi, samemu wyglądając trochę jak skarcony dzieciak.\n- Pomyślałem, że sprawa dotyczy bezpośrednio pana Croucha, więc pana, szefie, chciałem powiadomić właśnie na najbliższym zebraniu. Jeśli uważa pan, że w pewien sposób zaniedbałem swoje obowiązki i najpierw powinienem poinformować o tym pana, to przepraszam. Po prostu napisanie listu do pana Croucha wydało mi się w tamtym momencie najbardziej uzasadnione.\nby Benjamin Blishwick on Nie Sty 15, 2017 6:43 pm\nBenjamin siedział ze spokojem obserwując co się dzieje na spotkaniu. To było jedno z pierwszych jego spotkań aurorów (a może nawet pierwsze) i na razie tylko w milczeniu obserwował co kto robił i co miał do powiedzenia. Niewiele na ten moment wiedział o tym co się dzieje i jak funkcjonuje świat Brytyjczyków, więc siedział cicho. Wysłuchał co mają do powiedzenia Liam i Percival. Trochę się zdziwił, że nie tylko jest mała frekwencja, ale również cicha atmosfera. Przywykł do tego, że zwykle spotkania były tłoczne i każdy miał coś do powiedzenia. To było niewątpliwe ciekawe doświadczenie dla Benjamina.\nby Liam Ellis on Pon Sty 16, 2017 9:39 pm\nTo się trochę porobiło. Liam aż był lekko zaskoczony taką sytuacją, że zastępca Croucha nie zaprezentował się dobrze na swoim stanowisku, jak i swoim zachowanie, ale nie spodziewał się tego, że Percival bezpośrednio o tym poinformuje Croucha. Ciekawe co napisał i jak się z tego wytłumaczył, że przepytywał jego zastępcę.\nJednemu musiał się sprzeciwić, co dotyczyło jego osoby i zadania.\n- Sądzę że sam sobie poradzę z przeszukaniem miejsc. Większość aurorów jest potrzebna gdzie indziej.\nRozumiał, że miał mieć w wsparcie w razie czego, ale nie chciał teraz nikogo wciągać w swoje przeszukiwania terenów. Zwłaszcza, że tutaj obecnie większość stanowiła młodych, a część doświadczonych była nieobecna. W tym jego brat i przyjaciel. O ile wiedział co dzieje się z Dalienem, to gdzie wywiało Algiego?\nby Charles Shacklebolt on Wto Sty 17, 2017 8:31 pm\n- Lestrange, rozsądniej by było najpierw poinformować mnie o efektach swoich działań, jakimi było przepytanie Pana Sorrentino. Zwróć uwagę, że gdyby Crouch był wtedy obecny w Ministerstwie i pierwszy dowiedział o zachowaniu swojego zastępcy od Ciebie, i wezwał mnie na rozmowę w tej sprawie, co ja bym miał mu wtedy powiedzieć, nie mając Twojego raportu? Skoro twierdzisz, że miałeś zamiar mnie poinformować później? Chciałbym, abyś przy następnej takiej sytuacji o swoich postępach informował mnie od razu, nie robiąc obiegu po innych szefach departamentów, bym później dowiadywał od nich o Twoich działaniach. Zrozumiano?\nJeżeli dotarło, to Charles skłonny był ten temat zamknąć. Odwrócić się tego nie dało a i tak wiedział, że szef będzie chciał z nim na ten temat porozmawiać. Już i tak dobrze, że nie zrobił tego wcześniej.\nZwrócił się zaraz do Ellisa.\n- Powtarzać się nie będę. Bezpieczniej będzie, jeżeli conajmniej dwójkami będziecie działać w terenie. Wasze bezpieczeństwo też jest ważne, a także wsparcie kompana.\nI tutaj też temat był dla niego zamknięty.\nZwrócił się zatem do pozostałych.\n- Milczenie pozostałych oznacza, że nie wywiązaliście się ze swoich zadań. Nie otrzymałem także Waszych raportów. Zatem powiem krótko, jestem zawiedziony. Mam nadzieję, że to się zmieni. To tyle. Jeżeli macie pytania, słucham. Jeżeli nie, jesteście wolni i możecie wracać do swoich obowiązków. Lestrange zostaje. Zebranie zakończone. Jutro dostaniecie teczki z nowymi sprawami, jakie do nas napłynęły.\nRzekł dość poważnie i czekał na pytania, bądź opuszczenie sali przez obecnych aurorów, mając zamiar zamienić parę słów z Percivalem.\n/ Jeżeli nikt nie ma pytań do Charlesa - może opuścić temat. Decyzję podejmijcie w ciągu 24h. Jeżeli po upływie tego czasu, nikt nie napisze posta - uznam że Wasza postać opuściła salę.\nZebranie zakończone. Wasze wynagrodzenie za udział:\nPercival i Liam: otrzymują: 15 pkt za wykonywanie zawodu + 5 pkt za aktywność na zebraniu oraz przedstawienie efektów, wykonania zleconych zadań.\nArina i Ben: 15 pkt za wykonywanie zawodu + 2pkt za obecność, aktywność Wasza była mała.\nMara i Syriusz: 5 pkt pocieszenia - przybyliście jedynie na zebranie, ale nie udzielaliście się i nie przedstawiliście efektów swoich działań z zadań, jakie zostały Wam zlecone.\nMożecie zgłosić się po punkty w odpowiednim temacie.\nby Liam Ellis on Wto Sty 17, 2017 9:05 pm\nWestchnął i się już nie odzywał. Skoro tak zadecydował szef, lepiej byłoby nie wchodzić z nim w głębszą dyskusję i zaakceptować fakt, że ktoś z nim będzie musiał te konkretne miejsca przeszukiwać. Spojrzał na Percivala, trochę współczująco, że dzisiaj szef się na niego jakby "uwziął". Nie dość, że wyszła ta sprawa z Crouchem, to teraz jeszcze kazał mu zostać, jak u nauczyciela po godzinach.\nZebranie w końcu dobiegło końca, więc Liam zgarnął do siebie Arinę i wraz z nią opuścił salę konferencyjną. Po drodze pewnie zaczęli się wzajemnie wypytywać o Algiego, czy któreś z nich wie, co się z nim teraz dzieje.\n[z/t dla Liama i również dla Ariny, jako że jest nieobecna]\nby Percival Lestrange on Wto Sty 17, 2017 9:19 pm\nPercival uśmiechnął się lekko i skinął głową.\nI mimo że wyglądało na to, że słowa Charlesa dotarły do niego - nie miał zamiaru zmieniać swojego postępowania. Uważał, że słusznie zrobił, powiadamiając najpierw samego Croucha. Nie miał poczucia, że zrobił źle. Wręcz przeciwnie - gdyby kolejny raz miał podobną sytuację, pewnie postąpił tak samo. To był zastępca Croucha. To Crouch powinien się dowiedzieć o tym pierwszy.\nPo zakończonym zebraniu Percy najchętniej ulotniłby się z sali konferencyjnej, nie zamierzając z nikim rozmawiać. Nie miał o czym. Był zły na Charlesa za jego podejście i wolał nie odzywać się do nikogo, żeby tej osoby przypadkiem nie pogryźć. Niestety, jako że musiał zostać i to w dodatku sam na sam z szefem, nie ruszył się ze swojego krzesła, założył jedynie nogę na nogę i splótł dłonie na kolanach.\nby Charles Shacklebolt on Sro Sty 18, 2017 7:21 pm\nGdy wszyscy opuścili pomieszczenie i został tylko Charles z Percivalem, Shacklebolt wyjął swoją różdżkę i rzucił zaklęcie na pomieszczenie, wyciszające. Po czym różdżkę schował.\n- Będę miał do Ciebie prośbę i zarazem zadanie. Ale ta sprawa musi pozostać jak na razie, między nami.\nZaczął dość poważnie. Może i Lestrange był na niego zły, to jednak niech czuje się wyróżniony, że to do niego, szef miał teraz osobisty interes.\n- Amerykańskie Ministerstwo Magii wciska się w naszą pracę, przysyłając trzech aurorów. Trochę mi się ta sprawa nie podoba.\nWyjął jedną z teczek, która zawierała cząstkowe dane o trzech aurorach. Chizzy Forklore, Mex Fuksy i Benjamin Blishwick. Tą teczkę wziął i podszedł do Percivala, kładąc ją przy nim na blacie.\n- Chcę, byś zebrał o nich najistotniejsze informacje. Cała trójka potrzebuje zapoznać się z naszymi działaniami i zdobyć dodatkowe doświadczenie, szkoląc się tutaj. Powiedziano mi, że są na wymianie. Blishwicka przydzielam Tobie, byś miał lepszy z nim kontakt. Chcę byś go obserwował w miarę możliwości. Tak, by się niczego nie domyślał.\nTo tak wstępnie. Jeżeli Lestrange miał pytania, mógł śmiało je zadawać. Charles czekał teraz na jego decyzję. Takiej sprawy nie dałby byle jakiemu aurorowi. A bardziej doświadczonym.\nby Percival Lestrange on Sro Sty 18, 2017 7:40 pm\nPercy uniósł brwi, zaskoczony, gdy usłyszał, że szef ma do niego sprawę, która musi pozostać między nimi. Nie spodziewał się, że Shackelbot będzie miał do niego jakiś "większy biznes", ale zrobiło mu się... miło. Faktycznie, poczuł się wyróżniony. Wyprostował się na krześle i wysłuchał tego, co szef ma do powiedzenia: o Amerykańskich aurorach, o zdobywaniu doświadczenia, o obserwacji. Zmarszczył lekko brwi, pokiwał głową i przyjrzał się aktom ludzi, których im przysłali - a zwłaszcza Blishwickowi, którym miał się zaopiekować.\n- Oczywiście, szefie, nie ma najmniejszego problemu. Zajmę się tym. Jeśli zauważę coś podejrzanego, to od razu szefa powiadomię. - zapewnił gorąco, nie odrywając wzroku od akt mężczyzny. Potem podniósł oczy na Charlesa i uśmiechnął się lekko, w pewien sposób przepraszająco. - Proszę mi wybaczyć, że nie powiadomiłem szefa wcześniej o informacjach, które udało mi się wyciągnąć z pana Sorrentino. Ale tutaj jest raport, starałem się pisać o wszystkim, co zastępca pana Croucha raczył mi powiedzieć. - wyjął ze swojej torby teczkę z dokumentami i podsunął ją Charlesowi.\nby Charles Shacklebolt on Sro Sty 18, 2017 7:57 pm\nCharles potrafił doceniać swoich aurorów, jeżeli dobrze wywiązywali się ze swoich zadań. Mimo iż sami też ryzykowali życiem. Kiedyś był na ich miejscu i wie, że to nie jest łatwa praca. Że można życiem przepłacić, bądź zdrowiem. Lestrange, może i nawalił z tym informowaniem Croucha, to jednak zlecił mu osobiste zadanie.\nW czasie ich rozmowy i przekazywaniu teczki Percivalowi, wleciał do pokoju liścik, przeciskając się pewnie przez szpary drzwi, lądując przed Charlesem na blacie stołu. Auror sięgnął po niego i rozwinął, czytając treść. Uśmiechnął się kącikiem ust i spojrzał na Percivala, który zaczął przepraszać o poprzednią sytuację w sprawie Sorrentino. Charles zajrzał co prawda do teczki, jaką auror mu podał.\n- Co myślisz o Sorrentino? Jak się według Ciebie zachowywał podczas rozmowy?\nZadał mu dwa kolejne pytania, przeglądając raport Lestrange'a. Czytał jego rozmowę z zastępcą Croucha, by móc także samemu przeanalizować zaistniały problem z tym urzędnikiem.


Tanie pożyczka bez zaswiadczen Świebodzice 2018\nPożyczka bez zaswiadczen Świebodzice\n← Pożyczka bez zaswiadczen Nowa RudaPożyczka bez zaswiadczen Polkowice →\nDzisiaj, system kredytowy jest bardzo dobrze rozwinięta. Usługi rejestracji kredytów oferowanych dostarczyć jak duże banki komercyjne oraz mniejsze firmy kart kredytowych, SKOK, lombardy. Kredyt bez certyfikatów, zaświadczeń o dochodach, wiele instytucji finansowych kwestii. W dążeniu do przyciągnięcia klientów, wiele banków i innych instytucji finansowych do pracy z klientami na zaufaniu, a prawie dokonać pożyczkę na warunkach korzystniejszych nie tylko do banku, ale klient. Warunki kredytowe we wszystkich instytucjach są różne: kwota, czas, historia kredytowa, czek, dodatkowe opłaty, gwarancji rejestracji zastawu. Choć wiele banków i obiecuję dać tanie pożyczka bez zaswiadczen Świebodzice, zaświadczenia o dochodach, bez BIK, w rzeczywistości takie pożyczki są trudne do uzyskania. Pożyczka bez zaswiadczen Świebodzice (zaświadczeń o dochodach) - produkt nie jest tani. Jest to zrozumiałe, gdyż banki i inne instytucje finansowe muszą chronić się przed potencjalnymi zagrożeniami braku płatności lub opóźnień w płatnościach pożyczek. lombardy chętnie do świadczenia usługi, przejdź do takich zagrożeń, ale ich warunki nie są najbardziej korzystne dla klienta (wysokości i warunków pożyczek mniej), a także wymagają rejestracji zastawu (wykonane z metali szlachetnych, rzadkość, nowoczesne urządzenia i OE) nie zawsze jest Klient ma możliwość lub chęć zorganizowania kaucji.\nPożyczka bez zarobkow Świebodzice nie wydane przez wszystkie banki w wielu przypadkach niechętnie, choć instytucje finansowe zrozumieć, że określenie "bez wynagrodzenia" oznacza tylko, że klient nie posiada oficjalnego pracy. Klient może mieć dochody z najmu z wkładów nieformalnej pracy, z pracy za granicą, w Internecie. Dokonanie takiego pozyczka bez zaswiadczenia ich dochodów klient może dostarczyć tylko wyciągi z rachunku, weksle, czeki, potwierdzenia przelewów oraz innych.\nPożyczka gotowkowe bez zaswiadczen Świebodzice\nJeśli zdecydujesz się na kredyt, konieczne jest, by odpowiedzialnie rozważyć szanse na jego powrót, realistycznej oceny ich zdolności do płacenia, uznają za siłę wyższą, uważnie warunki umowy, podpisać go tylko w przypadku, gdy nie istnieje jedna sprawa na jego zawartość. I, oczywiście, musimy pamiętać, że dyscyplina fiskalna - jest jedną z podstawowych zasad kredytowania. Należy stwierdzić wyraźnie: w czasie i w całości, zapłacić za pożyczkę, aby być w kontakcie ze pracowników banku w celu poinformowania ich o zmianie swojej sytuacji finansowej. Należy pamiętać, że naruszenie dyscypliny finansowej, przynajmniej grozi pogorszenie swojej historii kredytowej. To niedobrze, bo z powodu tego problemu w przyszłości pozyczki bez bik i zaswiadczen Świebodzice byłoby problematyczne.\nPożyczka gotowkowe Okonek\nChwilówka na sms Kórnik\nPozabankowe pozyczki Bogatynia\n© 2012 - 2018 | Pożyczka bez zaswiadczen Świebodzice