Lęki, sny i proroctwa – Czesław Miłosz - Jan Błoński | Nowy Napis\nliryka, , poezja\nCzesław Miłosz urodził się 30 czerwca 1911 roku w Szetejniach, na Litwie, gdzie spędził dzieciństwo. Szkołę średnią i studia prawnicze ukończył w Wilnie. Debiutował w roku 1930 wierszami ogłoszonymi w „Alma Mater Vilnensis”, następnie współredagował pismo „Żagary”, skupiające grupę literacką o tej samej nazwie. W latach 1934–1935 studiował w Paryżu, gdzie poznał swego dalekiego krewnego, francuskiego poetę Oskara Miłosza, który wywarł na niego znaczny, choć utajony wpływ. Rozgłos literacki uzyskał zbiorem Trzy zimy (1936). Pracował w Polskim Radiu w Wilnie i Warszawie, gdzie spędził okupację, współpracując z prasą konspiracyjną. Po wojnie przebywał w Krakowie, Waszyngtonie i Paryżu. W roku 1951 zerwał kontakty z krajem i pozostał na emigracji, początkowo w Paryżu, następnie w Berkeley w Kalifornii, gdzie pełni funkcje profesora literatur słowiańskich na tamtejszym uniwersytecie. Jego wiersze i książki były tłumaczone na wiele języków. W roku 1980 Czesław Miłosz otrzymał literacką Nagrodę Nobla.\nPozornie przystępna, poezja Czesława Miłosza nie odsłoniła czytelnikom ani części swoich zagadek. Im usilniej wczytywać się w Trzy zimy czy Ocalenie, nie mówiąc o Traktacie poetyckim i Guciu zaczarowanym, tym bardziej zdają się enigmatyczne. Zapewne, emigracja poety, który opuścił Polskę w roku 1951, nie sprzyjała krytycznej refleksji. Ale nawet wcześniejsze opinie krytyczne roją się od sprzeczności i niedopowiedzeń, które wymownie świadczą o oporze, jaki poezja Miłosza stawia jednolitej interpretacji. Czyżby miał słuszność, mówiąc niedawno, że jego przedwojennych wierszy nikt na dobrą sprawę nie rozumiał? Pewnie tak, tym bardziej, że nie było w tym wspomnieniu goryczy. Kto jak kto, ale dwudziestoparoletni wtedy Miłosz nie mógł skarżyć się na obojętność literackiego środowiska. Już wówczas Kazimierz Wyka i Ludwik Fryde, rówieśni mu niemal, ale wpływowi przecie krytycy, przypisywali mu rolę przewodnika młodej poezji. Pełnił ją także w czasie okupacji: Miłosz był jednym z nielicznych, których młodzi pisarze warszawscy – od Krzysztofa Baczyńskiego do Andrzeja Trzebińskiego – wyjmowali spod klątwy, ciśniętej (raczej niesłusznie…) na literaturę „Polski zdziecinniałej”Zob. S. Brzozowski, Polska zdziecinniała [w:] tegoż, Legenda Młodej Polski. Studia o strukturze duszy kulturalnej, Kraków–Wrocław 1983, s. 57–102; por. A. Zagajewski, Polska zdziecinniała, „Życie ułatwione”, nowy świat kultury [w:] J. Kornhauser, A. Zagajewski, Świat nie przedstawiony, Kraków 1974, s. 200–208., na beztroską i artystowską twórczość dwudziestolecia. Nieprzypadkowo też pierwszymi pokaźnymi tomami, wydanymi uroczyście w 1945 roku przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik”, były Przybosia Miejsce na ziemi i Miłosza Ocalenie. Wybór wydawcy odzwierciedlał opinię znawców, którzy (najpewniej trafnie…) wskazali nie tylko na dwa największe i najdojrzalsze talenty. Tymi nazwiskami określili także dwoistość czy dwubiegunowość przyszłego rozwoju liryki polskiej. Przez długie lata miał Przyboś przewodzić – autorytetem, przykładem, działaniem – zwolennikom awangardowych tradycji: budowniczym wyobraźni, wynalazcom słowa, miłośnikom twórczego rygoru… Lecz wpływ Miłosza na powojenną lirykę jest polonistyczną tajemnicą poliszynela. Przypomnę tylko Zbigniewa Herberta, Jarosława Marka Rymkiewicza, Wisławę Szymborską, nie mówiąc już o poległych, Tadeuszu Gajcym i Krzysztofie Kamilu Baczyńskim. Tak więc można by powiedzieć, że w poezji trzydziestolecia istniały jakby „strona Przybosia” i „strona Miłosza”, nie zawsze wyraziste, ale przecież obecne i dyskretnie skłócone. Różniły je rozumienie funkcji poezji, stosunek do języka, zasada metafory przeciwstawiana zestawieniu obrazów, jednolitość wypowiedzi w opozycji do ironicznej często polifonii, wreszcie zaś – cywilizacyjny optymizm walczący z niepokojem, troską i metafizycznymi (czy wręcz religijnymi) skłonnościami.\nW panoramie poezji dwudziestolecia nazwisko Miłosza widnieje zwykle w trzech konstelacjach. Pojawia się ono najpierw wśród współtwórców pisma „Żagary” (1931–1934). Wileńscy studenci domagali się tam „pionu ideowego” (Teodor Bujnicki), „idei kształtującej” (Stefan Jędrychowski), „twardej moralności wytwórców” (Henryk Dembiński) i nie wahali się nawet wołać: „Ortodoksi i fanatycy wszystkich wieków! Podajcie ręce, my z wami” (Henryk Dembiński). Od literatury żądali „urobienia takiego typu człowieka, jaki ze względów społecznych jest w najbliższej przyszłości potrzebny”Zob. C. Miłosz, Bulion z gwoździ, „Żagary” 1935, nr 5. (Miłosz), „krytycznego konfliktu z rzeczywistością” i „supremacji ekonomii, socjologii i polityki” (Jerzy Zagórski). Wreszcie poezję przyszłości widzieli jako „wybitnie wizualistyczną” (Zagórski), poddaną „dyktaturze intelektu” i posiłkującą się „sposobami używanymi w prozie” (Miłosz), zorientowaną ku zwartości, treściwości, współzależności wszystkich składników, słowem, „konstruktywistyczną” (Miłosz, Leon Szreder)Por. W.P. Szymański, Żagary i żagaryści [w:] tegoż, Od metafory do heroizmu, Kraków 1967, s. 77–102.. Wszystko to jednak nie bardzo sprawdzało się w wierszach, nawet drukowanych w „Żagarach”. Cóż dopiero w późniejszych…\nCzęściej jeszcze nazwisko Miłosza pojawia się wtedy, kiedy mowa o „katastrofizmie”. Cóż to byłby katastrofizm? Najogólniej – przekonanie o nieuchronnej zagładzie, czy to człowieka, czy społeczności, czy też (najczęściej) wartości uznanych za najcenniejsze, nieodłączne od kultury… Przypomina się – wśród myślicieli – Spengler i Valéry, Toynbee i Ortega y Gasset, Zdziechowski czy Witkacy… Od dawna już zresztą pesymizm historyczny towarzyszy, jak cień, oświeceniowym czy socjalistycznym utopiom szczęśliwej przyszłości. Wpoezji, literaturze rzadko przybiera on jednak postać intelektualnie uporządkowaną. Karmi się raczej niejasnymi przeczuciami, lękiem przed społecznymi lub wojennymi kataklizmami, natręctwem rozkładu i dekadencji… Tak też było w latach trzydziestych. Ale kryzys demokracji, strach przed totalizmem, proroctwo wojny odczytać można nie tylko u żagarystów: równie dobrze u Czechowicza i Słonimskiego, Tuwima nawet, Gałczyńskiego i Sebyły, nie mówiąc oczywiście o Witkacym. U każdego inaczej, zabarwione estetycznie, politycznie czy religijnie.\nMiłosza wymienia się wreszcie razem z Jerzym Zagórskim, Józefem Czechowiczem, Józefem Łobodowskim, Marianem Czuchnowskim… Wszyscy oni – bardziej lub mniej udatnie – wysławiają tendencje, które pojawiły się w liryce lat trzydziestych. Kiedy przyjdzie je określić, padają terminy często skłócone, niezborne, zawsze zaś rozmaite. Mówi się zatem o poezjo- i fantazjotwórstwie, o pesymizmie i rozpaczy historycznej, o społecznikostwie i wręcz rozpolitykowaniu… Czasem także o swobodnym potoku obrazów, „wielkiej” metaforze przeciwstawionej „małej”, rozluźnieniu związków logicznych i uprawomocnieniu swobody wyobraźni. Tradycje bezpośrednie rozpoznać łatwo. Obojętni skamandrytom i niechętni Młodej Polsce, ówcześni poeci buntują się przeciw Krakowskiej Awangardzie, stale zapożyczając jednak jej osiągnięcia. Trudniej – tradycje pośrednie. Zbici z tropu krytycy mówili czasem o nawrocie do symbolizmu, o – niewyznanych – analogiach z nadrealizmem… Zapewne bezpieczniej byłoby powstrzymać się od podobnych uogólnień. Tej liryki nie spaja w jedno żadna poetycka doktryna: układa się ona w rozpoznawalną wprawdzie, ale krótkotrwałą i niewyraźną konstelację nastrojów, stylów, tematów i ambicji. Nie można by jej chyba opisać inaczej, niż odtwarzając sprzeczności i dwuznaczności zbiorowej poetyki, której dojrzałe dokonania – od Czechowicza do Baczyńskiego – ani się w niej nie mieszczą, ani jej nawet konsekwentnie nie dopowiadają.\nNajostrożniej byłoby chyba wrócić do określenia „druga awangarda”, którym lubili się wówczas mianować młodzi poeci… Z niej na pewno Miłosz wyrósł, chociaż – w późniejszej twórczości – na pewno też nie był jej reprezentantem. Co do „katastrofizmu” – terminu niewątpliwie nadużywanego – nie był on kierunkiem literackim, ale postawą światopoglądową, nadto wielokształtną i rozpowszechnioną, aby mogła się przysłużyć historii literatury. Żagary wreszcie były, owszem, grupą literacką, ale bardziej jeszcze – klubem dyskusyjnym, którego dwudziestoletni członkowie raczej szukali swej osobowości, aniżeli umieli ją wyrazić. W późniejszych wydaniach Miłosz pomijał na ogół wiersze powstałe przed rokiem 1934; określał je jako wymuszone, pisane niejako wbrew sobie… Cóż zatem zrobić? Trudno oczywiście zapomnieć o pokoleniowych i historycznych wyznacznikach tej twórczości. Można je wszakże wziąć w nawias i zaryzykować interpretację naiwną i skromną: wczytać się uważnie w poemat:\nTak pięknej wiosny jak ta, już od dawna\nprzez powieki znużone prześwieca gorąca\ngrają, na drogach sława szepcą klony,\ndo twoich dłoni niewidzialna uzda –\n– „Aby w świątecznych ogrodach rżąc na murawach pili,\naby nic wiedząc, kiedy strudzeni, kiedy szczęśliwi,\nPrzed żadnym znakiem głowy nie ugięli,\nze świata mając spichrz, radości dom”.\n– „Ach, ciemna tłuszcza na zielonej runi,\nnowego żniwa wschód, kurzawa kos”.\nTak pięknej wiosny, jak ta, już od dawna\ni staną w blasku jakiejś wielkiej chwili\n(Powolna rzeka, TZ)\nKto mówi? To jest właśnie pytanie, na które najtrudniej odpowiedzieć. Przecież w wierszu odzywa się kilka głosów, pojawia się jakby kilku bohaterów… Słowo „ja” pada dopiero na końcu (61–68); część środkowa (10–35) została napisana w drugiej osobie; zaś ujęte w cudzysłowy sześciowiersze nic tylko odnoszą się do zdarzeń, które mają miejsce gdzie indziej (zapewne w przyszłości), ale co więcej, owe zdarzenia opisują niezgodnie, przeciwstawnie. Już więc od początku lirykę Miłosza cechuje skłonność do dialogu, a przynajmniej polifonia wypowiedzi. Ta wielogłosowość nie jest bynajmniej pustym chwytem retorycznym. Odsłania raczej niepewność, rozdarcie, „rozdwojenie w sobie”M. Sęp Szarzyński, Sonet IV: O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem [w:] Antologia polskiej poezji metafizycznej epoki baroku. Od Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego do Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, oprac. Krzysztof Mrowcewicz, Warszawa 1993, s. 51., aby przypomnieć sławne zdanie Sępa Szarzyńskiego. Miłosz nie szukałby, gdyby już znalazł: sprężyną dialogu jest dojmujące poszukiwanie umykającej prawdy. Inaczej mówiąc, polifonia świadczy o poznawczym rozumieniu funkcji poezji. Co jednak znaczy tutaj „poznanie”, „wiedza”, „ocalenie” (wszystkie te słowa nabierają nieraz podobnego sensu)? Poezja nie jest przecie dla Miłosza symbolistycznym sięganiem istoty rzeczy, badaniem niepoznawalnego, na poły mistycznym smakowaniem tajemnic… Nie opiera się także o dialektykę pojęć i stosunki logicznego wynikania. Rozumiana jest raczej jako nieustająca dyskusja, jako nieznużone poszukiwanie, zarazem dumne (bo nie każdemu dostępne) i pełne lęku (bo prawda bywa bolesna i groźna). Partnerami tej dyskusji są jakby na równi – umysł i ciało, osobiste doświadczenia i prawidłowość historii, ulotne przypadki i przemyślenia filozofów.\nAby wypowiedzieć tak rozmaite doznania i dążności, poeta musi mówić różnymi głosami i powoływać do istnienia momentalne sobowtóry, z którymi wszakże nigdy się w pełni nie utożsamia. Można by powiedzieć, że liryce Miłosza przyświeca łacińska maksyma larvatus prodeo„Kroczę zamaskowany” – słowa Kartezjusza [przyp. red.].. Literacka intuicja przypomina mu jakby, że lepiej, bezpieczniej będzie działać w masce, mówić cudzym głosem… A przecież ani to sceptyk, ani esteta. Jeżeli już Trzy zimy spowija aura tragiczności, to dlatego, że poczuciu uczestnictwa w wielkości towarzyszy zawsze dotkliwa niepewność wyboru. Ja sam, zdaje się mówić poeta – moja społeczność, ba, cywilizacja, gdzie dojrzałem, zbliża się do momentu wielkiej przemiany: świat został – najdosłowniej – poruszony; wyszedł z orbity, po której – w naiwnej pokorze –obracał się przez wieki. Zapewne trzeba się było wychować na sienkiewiczowskiej Laudzie, aby tak odczuć spóźniony koniec tradycji: i sam Miłosz napisał ironicznie, że niemało było w Europie okolic, gdzie wiek dziewiętnasty zgasł w połowie dwudziestego… Dlatego też zapewne podkreślał, że prawdziwym początkiem nowoczesnej literatury jest modernizm, którego skądinąd – jako artysta – nie lubił. Jakkolwiek by było, naiwnością byłoby sprowadzać Miłoszowy „katastrofizm” do zwykłego lęku przed wojną. Kryzys cywilizacji zobaczony był bowiem od początku eschatologicznieUdowodnił to przenikliwie A. Fiut, Czy tylko katastrofizm? O przedwojennej poezji Czesława Miłosza, „Pamiętnik Literacki” 1796, R. 69, z. 3, s. 75–112.. Młodzieńczemu okrzykowi:\n– odpowiada po czterdziestu latach wyznanie:\n(Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada: VII. Dzwony w zimie, GWSIKZ)\nŁatwiej teraz zrozumieć trudność interpretacji Miłosza. Każda niemal wypowiedź (wiersz w całości albo nawet fragment) została jakby ujęta w cudzysłów, opatrzona znakiem ograniczonej wiarygodności. Jej znaczenie rzadko kiedy zostaje dane bezpośrednio. Odsłania się raczej w relacji do innych wypowiedzi: aby dobrze zrozumieć, co właściwie mówi chwilowy „głos”, pamiętać musimy o partnerach, do których i wśród których mówi. Ale owi partnerzy nie są przecież niezmienni, ponieważ każdy dialog zmienia i kształtuje dialogujących… Tym samym częste, nawet nawrotne motywy jawią się rozmaicie, zabarwione – na przykład – raz patetycznie, raz ironicznie. Trochę podobnie w muzycznym kwartecie, gdzie pierwszych skrzypiec nie wolno przecież słuchać uważniej niż drugich, wiolonczeli od altówek… Ale chyba tak właśnie czytano Miłosza: ocena i komentarz musiały więc zależeć od tego, jakiemu instrumentowi przyznawano pierwszeństwo. Uznawany raz za miłośnika klasycznej harmonii, raz za romantycznego fantastę, raz za proroka zagłady, raz za ironicznego intelektualistę – Miłosz mógł się zatem czuć nieszczególnie w roli mimowolnego Proteusza. Trudno się jednak dziwić postępowaniu krytyki. W liryce awangardy przeważała zdecydowanie homofonia i niezrozumienie (czy rozumienie niedoskonale) było ceną oryginalności. Zaś nowość techniki Miłosza nawet jemu samemu nie była od początku jawna czy jasna.\nAleć to wszystko nie znaczy, aby wymykał się on, jak piskorz, subtelniejszym określeniom i przyporządkowaniom… Antytetyczność poezji Miłosza spostrzegł od razu najwrażliwszy jej czytelnik – Kazimierz Wyka. Mówił o opozycji „ogrodów lunatycznych” i „ogrodów pasterskich”, w których błąka się na przemian muza poetyK. Wyka, Ogrody lunatyczne i ogrody pasterskie, „Twórczość” 1946, nr 5, s. 135–147.. Lunatycznymi rządzić miały prawa nocy, snu, trwogi, uwewnętrznionego lęku przed zagładą… Pasterskie zaś byłyby odmianą Arkadii. Gdzie, jeżeli nie na wyspach szczęśliwych, miałby poeta pogodzić siebie i świat, naturę i kulturę, przyrodzony ład i dobre społeczeństwo? Zapewne jednak Wyka przeceniał znaczenie wydarzeń w kształtowaniu poezji – każdej poezji, co zresztą w roku 1946 było aż nadto zrozumiałe. Po cóż by dialog, gdyby racje rozłożone były tak prosto? Owszem, nawiedzają Miłosza chwile upojenia czy olśnienia naturą, nie częściej jednak niż momenty grozy czy niedosytu. Nigdy się też z kosmosem nie jednoczy, żaden z niego panteista… Także historia jawi mu się nieraz jako bóstwo groźne i przewrotne. Czyż nie zachwyca go jednak wszelki wysiłek cywilizacyjny, trud budowania kultury, będący – jak mniema – właściwą treścią i motorem historii? Tak w wierszu Narodziny:\nOstatni z rodu, przychodzi\nPo wielkich tańcach magicznych.\nPo bóstwach, które zsyłają\nSen malowaną powieką,\nPo rdzy rzeźbionych okrętów\nO których zapomniał wiatr.\nPrzychodzi po zgrzytach mieczów\nI głosie rogów wojennych,\nPo strasznym krzyku zbiorowym\nZa pyłem kruszonej cegły,\nPo trzepotaniu wachlarzy\nNad żartem ciepłych porcelan,\nPo tańcach jeziora łabędzi\nI po maszynie parowej.\nGdziekolwiek pójdzie, tam wszędzie\nZnajdzie na rzeczach ziemi\nCiepły i ręką ludzką\nJedyne jego bogactwo.\nPęknięcie zwątpienia (a co za tym idzie, polifonia wypowiedzi) przebiega chyba inaczej niż myślał Wyka: wewnątrz idei natury, wewnątrz rozumienia historii i także – wewnątrz pojęcia o poecie, to znaczy o sobie. Dowodem to, że dialogiczność nasiliła się jeszcze u Miłosza w czasie wojny i później, prowadząc jawnie do tak zwanej liryki roli. Poeta ustępuje tam głosu jasno zarysowanemu bohaterowi, zaopatrzonemu nawet czasem w historyczną tożsamość. Swój własny stosunek kształtuje z oczywistym dystansem: ironicznie, współczująco lub szyderczo. Powstaje tak – na przykład w okupacyjnych Głosach biednych ludzi [OC] – utajona sytuacja dramatyczna, gdzie poeta pełni funkcję reżysera, bohaterowie – aktorów, czytelnik zaś wchodzi w rolę widza, zaproszonego do samodzielnego wyciągania wniosków.\nPrzypuszczam więc, że wszystko, co Miłosz napisał, powinno być rozpatrywane jednocześnie w kilku porządkach. Powiedzmy grubo: jednostkowym, jakby biograficznym, zbiorowym czy historycznym, religijnym wreszcie czy metafizycznym. Tak na przykład sielski, arkadyjski krajobraz odsyłać może albo do patriarchalnego dzieciństwa:\nWyspy są zwierzętami śpiącymi,\nw gnieździe jeziora układają się mrucząc,\na nad nimi obłok wąziutki.\n– albo do społecznej utopii:\nTeraz niebem nowe wiatry wieją,\nMłode wiosny kochankom lazurem jaśnieją,\nKwiaty buchają z ziemi, poezje się rodzą,\nPary w gaje wiślańskie na słowiki chodzą.\n– albo wreszcie unaocznia, jakby na zasadzie alegorii, intelektualne wyobrażenie ordinis naturalis, właściwego ładu rzeczy, jak w wojennym poemacie Świat:\n(Świat. Poema naiwne: Przy piwoniach, OC)\nŚwiat nosi podtytuł Poema naiwne. „Poema”, jak mówiono przed wiekiem! Zaś naiwność jest świadomie wybrana przez poetę, ponieważ istnieją prawdy, które wypowiedzieć może tylko dziecko lub prostaczek. Czy na pewno? Znowu – pułapka: jak mówi Miłosz, Świat powstał po lekturze Tomasza z Akwinu. A więc wypowiedź prostaczka jest naprawdę wypowiedzią mędrca, któremu filozoficzna medytacja kazała powrócić do naiwności… Jak się zdaje, Świat – właśnie „świat” cały – zobrazować ma właściwą hierarchię bytów, od najskromniejszych, przyrodniczych, po najwyższe, duchowe, skoro ośrodkiem cyklu są poetyckie definicje trzech cnót teologicznych: wiary, nadziei i miłości. I ta hierarchia – widoczna w opisie dnia jednej rodziny – winna objawić się we wzajemnej zależności, podporządkowaniu i współdziałaniu, we właściwym porządku, którego okupacyjna rzeczywistość była jakby szatańskim odwróceniem.\nPodobnie z tematami ciemnymi, groźnymi, apokaliptycznymi nawet. Obraz potopu wiąże się raz z poczuciem winy, ciążącym na poecie, którego „najpiękniejsze farby / zakryły prawdę” (Obłoki [TZ]). Tak w Ptakach:\nKiedy indziej zapowiada jakby nadchodzącą tyranię nihilizmu:\nWe mgłę bije władca brązową stopą\ni jak z żelaza sypią się iskry,\ni chór wielbiący prawodawcę grzmi,\nzanim nas nie obejmie pierścień potopu.\nCzasem wreszcie staje się figurą metafizycznego zła, będącego zarazem grzechem i nicością:\nI jest szum, przypływ morza dotychczas nie znanego,\nmorza nicości. Pod białą pianą jego\nutonęły zwierzęta i lądy.\nCiesz się, triumfatorze. Obu przyjęło morze.\n(Do księdza Ch., TZ)\nPamiętać należy, że te obrazy – archetypiczne lub nie – zostają zazwyczaj zrelatywizowane do mówiącego bohatera. Tym samym nigdy nie nabywają zabójczej w poezji jednoznaczności. Przede wszystkim Miłosz nie lubi puenty, chyba ironiczną; nie zwykł także – szczególniej w młodości – ,,rozwiązywać” swoich wierszy opowiedzeniem się za jakąkolwiek możliwością interpretacyjną. Jest w tym szczypta przekory i niemało intelektualnej wyniosłości… Wiersz zaprasza i przymusza wręcz do refleksji: ta poezja oka (Miłosz przypominał horacjańskie ut pictura poesis) jest zarazem poezją uczoną, poesis docta. Już od 1942 roku domaga się jawnie komentarza, każe sięgać do biblioteki, aby zrozumieć ukryty cytat, odczytać aluzję. Zarazem jednak umyka nie tylko przed wszelkim pouczaniem, ale nawet przed wyraźnym samookreśleniem. Rejestr środków, którymi posługuje się tu poeta, byłby bardzo bogaty. Przytoczmy kilka. W Pieśni dialog między Anną a chórem, urokami ziemi a metafizycznym nienasyceniem zostaje nie rozstrzygnięty, ale uchylony przypomnieniem kraju i czasu, kiedy takiej opozycji nie było. Zagadkowość adresata Hymnu rzutuje zwrotnie na wieloznaczność wypowiedzi. W wierszu Do księdza Ch. ukazanie bohatera w perspektywie czasowej sprawia, że nie wiadomo, komu bardziej wierzyć, młodzieńcowi czy mężczyźnie? Później Miłosz posiłkował się chętnie stylizacją leksykalną czy gatunkową: tworzył dystans przez odwołanie do literackiej wiedzy czytelnika.\nInaczej niż Przyboś, opalizacji sensu nie szuka nigdy Miłosz na poziomie zdania. Przeciwnie, elementarne składniki wiersza pozostają zwykle klarowne, mocno osadzone w tradycji – często mickiewiczowskiej! – i łatwo mimo lekkiego odrealnienia czytelne:\nZamknij okno, tam idą germańskie Junony\nI skaczą w moje rzeki, senne tonie burzą,\nGdzie przedtem tylko rybak nad siecią niedużą\nStał w czajek i jaskółek goniących się kole.\nCzarne, wojenne wozy zorały pastwiska,\nLecą ognie chorągwi, aż czerwono błyska\nŚciana nad łóżkiem, szklanki dygocą na stole.\n(Głos biednych ludzi: Piosenka o końcu świata, OC)\nTrudno jaśniej. Efekt (czy złudzenie?) neutralności płynie oczywiście z pierwszeństwa przyznanego oku. Zapewne za nużące byłoby roztrząsanie, czemu wybiera ono znaczące szczegóły tak nieomylnie… Powstają tak sekwencje obrazów, przypominające – co spostrzegł Wyka – film, który zdarzenia relacjonuje rzekomo „obiektywnie”, czyli tak, jak jawią się wszystkim. Sporo (czasem większość) luźnych zdań Miłosza zdaje się w ogóle nienacechowanych poetycko: moglibyśmy bez zdziwienia przeczytać je w byle powieści, może nawet usłyszeć od wykształconego rozmówcy? Językowym odpowiednikiem filmowej „obiektywności” są zatem „sposoby używane w prozie”, jak to trochę niezdarnie formułował młody Miłosz. Dlatego też krakowska kuźnia omowni i przenośni – Peiperowskie „wszystko, co możesz powiedzieć prosto, powiedz zawile” – budziła nieznużoną wściekłość żagarystów…\nMoje przykłady starałem się wybrać chytrze. Mianowicie, znaczenie obu wierszy dopełnia się wyraźnie, kiedy umieścić je w relacji dialogu i odnieść do mówiących bohaterów. Pierwodruk Fragmentu kończył się odpowiedzią siostry miłosierdzia, do której zwraca się bohater. Zapowiadała ona wspólność losu, czekającego Żydów i Słowian, ,,barbarzyńców ciemnych”, zapomnianych już przez możnych tego świataDrukowany pod tytułem Siostro podaj mi wody, „Słowo” 1939, nr 56; powstały w roku 1935.. Zaś Piosenkę o końcu świata rozumiano jako ironiczne pożegnanie niejasnych przedwojennych lęków, które okupacja sprowadzała niejako na ziemię, z „metafizycznych” zmieniała w historyczne. Ale przecie nie ma tu żadnej historii, zaś interpretacja przez redukcję nikogo daleko nie zaprowadziła. Piosenka… prowadzi – moim zdaniem – do wniosku eschatologicznego. Oto świat kończy się co chwila: dla każdego, który opuszcza, dla każdego, który o nim głębiej pomyśli. Przypomnę znowu:\nDopełni się w szóstym millenium albo w następny wtorek.\nPiosenkę… należy ustawić wśród Głosów biednych ludzi (1943), które zresztą były ostatnio drukowane jako jeden poemat. Prezentuje on rozmaite – sceptyczne, cyniczne, estetycznie i tym podobne – odpowiedzi na okupacyjne doświadczenie śmierci i nihilizmu… Pod żadną się poeta nie podpisuje, przedstawia je tylko, zazwyczaj ironicznie zaprzeczone, niejako przenicowane ograniczeniem (lękiem, interesem…) mówiącego albo osobliwością sytuacji. Piosenka… mówi o naiwności tych, którzy ,,czekali błyskawic i gromów”, mniemając, że koniec świata przychodzi z zewnątrz. Tymczasem egzystencjalny i metafizyczny wymiar śmierci objawia się również wewnętrznie – i w zwykłej codzienności.\nPowróćmy teraz do Powolnej rzeki. Rozdwojenie lirycznego bohatera dokonuje się tam w doświadczeniu natury. We wstępie (1–9) słyszymy zaimek „my”: ego i alter ego poety witają surowe piękno północnego krajobrazu zgodnym okrzykiem triumfu. Czemu więc pojawia się oskarżycielskie „ty”? Oto dogłębna zażyłość z naturą, kto wie, czy nie zabarwiona erotycznie:\nrozdarte wrota ziemi, odkryty klucz ziemi\n– budzi nie tylko poczucie młodości, siły, uczestnictwa w wielkim pochodzie życia… Także doznanie odrębności, jednostkowości, różnicy. Dlatego „chwale” towarzyszy „ból” (7): ból skończoności („klucz ziemi” został już „odkryty”), przeczucie śmierci, zobrazowane pełniej w widzeniu przyszłości (30–31), rozeznanie zła wreszcie, tylko człowiek bowiem – dzięki swej niepowtarzalności – wartościować może etycznie neutralne procesy przyrody (12–13). Powitanie dnia (dojrzałości?) będzie zatem momentem, kiedy bohater zobaczy siebie jako istotę różną od własnej cielesności lub raczej, od całości natury. O niczym innym nie opowiada autobiograficzna Dolina Issy: Tomasz „zauważał, że on sam to niezupełnie on sam. Jeden taki, jak to sam w środku czuł, a drugi zewnętrzny, cielesny, tak jak się urodził i nic tu nie należało do niego” (DI 123).\nTak właśnie rodzi się możliwość – i konieczność – wewnętrznego dialogu. Ale w Powolnej rzece nie będzie się przecie toczył w dwunastoletnim Tomaszu… Przyjmie najpierw postać sporu o powołanie artysty. Alter ego bohatera, który teraz zabiera głos (10–35), mówi wyraźnie o na poły mitycznych pierwowzorach Poety. Będą nimi Mickiewiczowski Konrad:\ndo twoich dłoni niewidzialna uzda\n(A. Mickiewicz, Dziady cz. III)\n– i Faust, zobaczony oczywiście oczami Goethego:\n– całkiem jak w drugiej części arcydramatu, kiedy Faust postanawia użyć swej mocy dla zapewnienia ludzkości dobrostanu.\nJak romantyczni poprzednicy, poeta Miłosza domaga się rządu dusz („tobie panowanie”) i przewodzić pragnie społeczności. Jego duchowa potęga, aczkolwiek autentyczna, pozostaje – zdaniem mówiącej świadomości, alter ego – zakorzeniona w pysze i nienawiści, inaczej, w woli mocy, zrodzonej w niepojętych ciemnościach naturalnych impulsów… Jak u Konrada i Fausta twórcza siła jawi się jako skażona, niebezpieczna; groźba, która się w niej czai, określana najczęściej jako „pycha”, powołuje jakby do istnienia cenzora, ironistę, pesymistę, słowem, refleksję świadomości. Jest to właśnie ów alter ego, trzeźwy, sarkastyczny, ale bezsilny. „Okrutnikowi” może tylko ukazać przyszłą śmierć (30–35): co z ziemi zrodzone, powrócić musi do ziemi. Tak rysuje się – nierozstrzygnięty – spór o źródło i przeznaczenie poezji. Zapewne, jej zadaniem jest „ocalenie” ludzi. Pytanie jednak, skąd czerpie swą moc i w imię jakich winna działać wartości.\nŁatwo teraz zrozumieć znaczenie cudzysłowowych wtrętów. Czy wypowiadają je ego (36–41) i alter ego (42–47), czy też obdarzona proroczą zdolnością „nadświadomość” poematu? Odpowiedź będzie właściwie obojętna. Utopię szczęśliwego społeczeństwa zestawić można – kto wie? – z cywilizacyjnymi marzeniami awangardy. Świat stanie się spichrzem, praca utożsami z twórczością, jak chciał Przyboś (,,nie wiedząc, kiedy strudzeni, kiedy szczęśliwi”). Człowiek, zbyty alienacji, nie będzie znał żadnych bogów ni wartości, których by swobodnie nie wybrał („przed żadnym znakiem głowy nie ugięli”). Antyutopia malujetenże tłum jako „ciemną tłuszczę”: katastroficzne przeczucie buntu mas, owadziego społeczeństwa, które od chleba i igrzysk („jadła”, „mandoliny”) przechodzi do barbarzyństwa totalnego terroru. Jeśli pomyśleć o dacie wiersza, pokrewieństwo daru lirycznego z profetycznym uzdolnieniem przejmuje dreszczem. Kto w roku 1936 myślał o „białych skałach” krematoriów? Tym bardziej, że w lądujących na wydmach rycerzach (57–58) domyślić się chyba wolno Krzyżaków…\nAmbiwalencję refleksji cywilizacyjnej prześledzić można w całej twórczości Miłosza, od początków do dzisiaj, co samo już uchyla popularną interpretację katastrofizmu. „Są gdzieś miasta szczęśliwe / Są, nie na pewno” – pisał w Pieśniach Adriana Zielińskiego (1943–1944 [OC]), w ciemnościach okupacji malując świetliste „gody w galilejskiej Kanie” przyszłości (Podróż, 1942 [OC]). Amerykański zaś dosyt czy potęgę kwitował goryczą i poczuciem niespełnienia (od wiersza O duchu praw, 1947 [ŚD], do Oeconomia divina, 1973 [GWSIKZ]). Tymczasem jednak jesteśmy w roku 1936, na kresach. Jak pamiętamy, wiersz zaczynał się w triumfalnym poranku; gaśnie teraz w przedwieczornym mroku, w którym nawet żagle na jeziorze zdają się „ostatnim drgnieniem jakiejś czystej nuty”.\nPo dialogowym samorozpoznaniu i wejrzeniu w przyszłość zarówno zmierzch, jak zanikająca „czystość” niosą oczywiste znaczenia symboliczne. Zwątpienie wtrąca w fantasmagorię: jezioro zmienia się w morze, spadające gwiazdy w apokaliptyczny deszcz planet, osobliwie związany z (jedyną) polityczną aluzją, którą można jednak także rozumieć religijnie („które ma zbawiać”). Przestrzeń ziemska zostaje jakby zastąpiona kosmiczną: mówi teraz bezosobowy głos, nazywając bohatera gościem na ziemi, „podróżnym świata” (48–60). Wtedy dopiero odzywa się poetyckie ego, składając wyznanie pokory i nadziei (61–68):\nPrzypomina się Apokalipsa: ,,blask wielkiej chwili” oznaczać może już tylko koniec czasu i powszechne odrodzenie, o które prosi poeta.\nPowolna rzeka to oczywiście rzeka czasu, życia, losu. Pozwoliła nam ona nie tyle zbadać, ile wskazać tematyczne zawęźlenia przedwojennej liryki Miłosza: rozumienia natury, poetyckiego powołania, historii wreszcie. Wszędzie – manichejskie pęknięcie, którego nie może zażegnać poetycko-religijne oczekiwanie objawiania prawdy, eschatologicznej epifanii. Ale to pęknięcie umożliwia zarazem czy warunkuje polifoniczne bogactwo wypowiedzi, twórczą oryginalność pisarza… Pełna struktura poezji Miłosza, niezmiernie jednolitej w zaskakującej rozmaitości głosów i środków, mogłaby jednak zostać odczytana tylko przez całokształt twórczości, której przeważna część należy do epoki następnej. Pozostaje więc tylko powiedzieć, czym ta liryka była w ostatnich latach przed wybuchem wojny.\nJej głębokie źródła są na pewno romantyczne. Przed Przybosiem żagaryści poznali – i przeżyli – Mickiewicza, który u Miłosza przynajmniej pozostał nieustannie obecny. Z romantyzmu wywodzi się wiara w wyobraźnię, przeświadczenie o proroczej zdolności poety, wyniesionego ponad ślepy, niewiedzący tłum, traktowany nieraz z litościwą pogardą (Ptaki [TZ]). Ale ta pogarda budzi z kolei niepokoje sumienia, poezji bowiem – znowuż zgodnie z romantyczną tradycją – przypisany został obowiązek duchowego przewodnictwa, ocalania „ludzi ciemnych”, który skłaniał zapewne do zaskakujących oscylacji politycznych (w latach 1931–1933 Miłosz wyraźnie sympatyzował z radykalizmem trybuna „Żagarów” – Dembińskiego). Uderza wreszcie – od początku – ujmowanie losu własnego i społeczności w pojęciach jeśli nie zawsze religijnych, to na pewno eschatologicznych i metafizycznych. Rzadko z większą mocą wypowiadały się we współczesnej liryce zdumienie istnieniem, trwoga i fascynacja tym, co niepojęte, wreszcie poczucie winy i odpowiedzialności moralnej… słowem, doznanie sacrum.\nW tym znaczeniu można by powiedzieć, że liryka Miłosza i rówieśników była niespodziewanym odwetem wiekowej już tradycji na estetycznym optymizmie poetów „Zwrotnicy”, którzy w pracy artysty (szczególnie zaś w odnawianiu języka) widzieli najpełniej wcielenie produkcyjnego działania, jakim człowiek zagarnia i zagospodarowuje świat… Inspiracje Drugiej Awangardy były wszakże – w porównaniu z monolityczną utopią pierwszej – głęboko konfliktowe. Pokusę tradycjonalizmu pokonać mogło tylko stworzenie takiej koncepcji języka poetyckiego, która by umiała tę konfliktowość twórczo wykorzystać. Dokonało się to u Miłosza stopniowo, punkt zwrotny umieścić należy chyba dopiero w roku 1943. Słowo poetyckie celować będzie odtąd nie w „autonomię”, ale w „pełnię”. Albo raczej, zdobywać autonomię przez wchłonięcie takiej rozmaitości idiomów, aby – kontrastem i zestawieniem – zyskać niezależność od języka potocznego. Dla Przybosia idealnym poetą byłby ten, dla którego – najdosłowniej – tradycja przestałaby istnieć. Każde zdanie byłoby wtedy wynalazkiem, jak dla dziecka. Omijając słowo „poezja”, wymawiane często z niechęcią, Miłosz odwołuje się raczej do „mowy”. Oznacza to, że najważniejsza jest dlań zdolność sumowania doświadczeń ludzkich, przede wszystkim słownych. Poeta jest tym, który umie mówić wszystkimi językami, nie tym, który stwarza język wyłącznie własny. Stąd żądanie zakorzenienia w przeszłości, w historii, ale również – otwarcia na najróżniejsze idiomy współczesności, z popularnymi i naukowymi włącznie. Stąd ogromne znaczenie, przypisane ironii i „formom dramatycznym” w poezji, które pozwalają oświetlić sprawy wymykające się zazwyczaj kompetencji lirykaC. Miłosz, List pół-prywatny o poezji, „Twórczość” 1946, nr 10, s. 115.. Stąd wreszcie – intelektualizacja wypowiedzi, wojna wydana „nowej łacinie”, którą stawał się nazbyt często język poezji, zdolny tylko szlifować osobliwości uczuć i wzruszeń. Potęga wyobraźni jest bowiem także – jeśli nie przede wszystkim – warunkiem mądrości. Zaś odnowę człowieka osiągnąć można tylko przez zespolenie refleksji i wzruszenia. Niechże więc poezja zestawia i jednoczy wszelkie odmiany człowieczej „mowy”, niech stara się zawsze wyrazić całość ludzkiego doświadczenia, niech pracowicie zdąża do jedności prawdy i zachwytu.\nŹródło tekstu: Jan Błoński, Lęki, sny i proroctwa – Czesław Miłosz, Czytelnia, NowyNapis.eu, 2019


Wirtualne Muzeum Gazownictwa - Ignacy Mościcki\nhome /Historia gazownictwa / Biogramy / Ignacy Mościcki data dodania: 21.05.2020\nFot. Ignacy Mościcki, fotografia portretowa, domena publiczna/Narodowe Archiwum Cyfrowe\nPrzyszły prezydent Polski i założyciel polskiego przemysłu chemicznego, uczył się chemii wytwarzając bomby i jogurty, a polityki – w konspiracyjnych komórkach socjalistycznych. W jego burzliwym życiorysie łączą się postawy marzyciela, odkrywcy i zaradnego przedsiębiorcy, działacza lewicowego podziemia i przewidującego polityka. Co więcej, miał również wpływ na rozwój branży gazowniczej w Polsce.\nGdy w wieku 25 lat Ignacy Mościcki szuka pracy w Londynie, ma już za sobą doświadczenia działalności w podziemnej organizacji, udział w przygotowaniach do zamachu bombowego i brawurową ucieczkę z ojczyzny. Naturę buntownika najwyraźniej wyniósł z domu. Jego dziadek i stryjowie walczyli w kolejnych powstaniach narodowych.\nMościcki przychodzi na świat w 1867 w Mierzanowie koło Ciechanowa. Wychowuje się z piątką rodzeństwa. We wczesnej młodości dużo poluje i interesuje się naukami przyrodniczymi. Edukację rozpoczyna w gimnazjum w Płocku. Na studia wyjeżdża do Rygi – tamtejsza politechnika jest uczelnią często wybieraną przez Polaków. Mościcki zaczyna tam studia chemiczne.\nWkrótce daje o sobie jednak znać jego postawa wyniesiona z domu rodzinnego, bardziej od nauki pochłania go działalność patriotyczna. Swoją przestrzeń dla aktywności znajduje w korporacjach studenckich i Lidze Polskiej, zakłada też konspiracyjne „Kółko Oświatowe” dla polskich studentów i żołnierzy. Być może brakuje mu jednak prawdziwych wyzwań, bo w końcu nawiązuje kontakt z Socjalno-Rewolucyjną Partią „Proletariat”. Pomaga polskim lewicowym buntownikom w wydawaniu konspiracyjnej prasy i kolportuje ulotki.\nSzczególnym dla jego dalszych losów jest rok 1892. Poślubia wtedy Michalinę Czyżewską. Będzie ona doskonałą towarzyszką życia dla tak pełnego energii, ale i chaotycznego człowieka, jakim jest młody Ignacy Mościcki. W przyszłości, w wolnej Polsce, okaże się też doskonałą pierwszą damą. Pierwszy rok ich pożycia małżeńskiego miał jednak dość dramatyczny przebieg. Nowożeńcy przenoszą się do Warszawy. Tutaj Ignacy wreszcie chce dokonać znaczących czynów – wraz z przyjacielem z „Proletariatu”, anarchistą Michałem Zielińskim, przygotowują samobójczy zamach bombowy na carskich dygnitarzy.\nW tym karkołomnym przedsięwzięciu ujawniają się talenty chemiczne młodego Ignacego. Organizuje laboratorium i z powodzeniem produkuje w nim nitroglicerynę. Na trop zamachowców wpadają rosyjscy agenci. Jeszcze w roku swojego ślubu, ścigani przez nich Mościccy, uciekają do Londynu.\nNa emigracji, przyszły prezydent Polski zmuszony jest szukać pracy w stolarni i jako pomocnik fryzjera. Próbuje też swoich sił w produkcji niedostępnego dotąd na Wyspach kefiru. Wśród konserwatywnej londyńskiej klienteli, nie znajduje jednak wielu amatorów nowego przysmaku. Potrzeba zapewnienia bytu rodzinie nie przeszkadza mu w dalszym szukaniu okazji do działań na rzecz Polski i sprawiedliwości społecznej. Utrzymuje kontakt z towarzyszami z Centrali Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich. To tutaj zaprzyjaźnia się ze swoim równolatkiem, przewodniczącym Polskiej Partii Socjalistycznej, Józefem Piłsudskim.\nPobyt w Londynie wykorzystuje też na dalszą naukę, wieczorowo uczy się chemii. Wrodzony talent pozwala mu wkrótce wykorzystać pojawiającą się szansę. Dzięki kontaktom wśród Polaków na emigracji, obejmuje posadę asystenta prof. Wierusza-Kowalskiego na uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii.\nPoczątkowo pomaga w wykładach, ale wkrótce, pod okiem profesora, zaczyna prace nad swoimi pomysłami. Okazują się one zadziwiająco praktyczne. Niektóre z jego ówczesnych wynalazków ułatwiają nam życie do dzisiaj. Odkrywa, że dwie połączone hermetycznie tafle szkła przeciwdziałają osadzaniu się pary szybach. Dziś jest to standardowe rozwiązanie, stosowane w produkcji okien.\nDalszą karierę młodego inżyniera wyznacza jednak problem o bardziej strategicznym znaczeniu. W światowej gospodarce zaczyna brakować jednego z najważniejszych surowców – saletry. Zawiera ona związki azotu, które wchodzą w skład nawozów mineralnych stosowanych w rolnictwie, a także materiałów wybuchowych niezbędnych w wojsku. Złoża saletry stopniowo się wyczerpują, więc w wielu krajach rozpoczynają się poszukiwania innych źródeł azotanów.\nIgnacy Mościcki w laboratorium\nChemicy szukają tam, gdzie azotu jest najwięcej – w powietrzu. Badanie toczą się wokół znanej już metody utleniania azotu w łuku elektrycznym. Ten sposób sprawdza się w laboratoriach, ale nikt nie wie jak zastosować go na skalę przemysłową. W 1901 roku Mościcki zaczyna pracować nad tym problemem. Wie, że barierą w wykorzystaniu tej technologii jest uzyskanie prądu elektrycznego o bardzo wysokim napięciu. Nie istnieją jeszcze kondensatory, które by na to pozwalały.\nMościcki podejmuje wyzwanie i wkrótce do urzędu patentowego w Brnie trafia projekt urządzenia przypominającego rurkę z grubego szkła. Kondensatory Mościckiego okazują się niezastąpione w przemyśle chemicznym. Co więcej są też instalowane w sieciach przemysłowych i w instalacjach nawet w tak niezwykłych miejscach, jak na szczycie wieży Eiffla, gdzie zasilają potężną radiostację.\nWykorzystaniem tych wynalazków interesuje się spółka Aluminium Industrie A.G. W 1910 roku Mościcki uruchamia dla niej fabrykę kwasu azotowego, zyskownie odsprzedaje swoje patenty i staje się człowiekiem majętnym. Mościccy zamieszkują w willi Mont Blanc z widokiem na Alpy. Przez ten czas powiększyła im się rodzina – mają teraz czwórkę dzieci.\nW trakcie błyskotliwej kariery Mościckiego nie opuszczają myśli o wolnej Polsce. Częstymi gośćmi są u niego emigranci z Polski. Hojnie wspiera polskich studentów we Fryburgu. Nawet odsprzedając swoje patenty, dba o wyłączenie z tych transakcji wykorzystania wynalazków na ziemiach polskich – być może marzy, że kiedyś przekaże je na rzecz tworzenia polskiego przemysłu.\nKiedy może się wydawać, że jest u szczytu kariery jako naukowiec i innowator, nadarza się okazja do służby dla kraju. W 1912 roku otrzymuje zaproszenie do Szkoły Politechnicznej we Lwowie, gdzie obejmuje katedrę elektrochemii technicznej i chemii fizycznej, a potem zostaje dziekanem wydziału chemicznego. Znajduje się w doskonałym czasie i miejscu – u progu niepodległości swojej ojczyzny i w sercu intensywnie rozwijającego się przemysłu wydobywczego ropy i gazu.\nWe Lwowie jest nie tylko naukowcem, ale i czynnym organizatorem polskiego przemysłu. Nawiązuje współpracę z wynalazcami i przedsiębiorcami, gromadzi wokół siebie ludzi, którzy będą potem odbudowywali wolną Polskę. By przyciągnąć do Lwowa obiecujących inżynierów, wspólnie powołują instytut badawczy "Metan", który ma tworzyć i sprzedawać kolejne patenty i wspierać przedsiębiorców.\nZnajdują się wśród nich m.in. przemysłowcy z branży gazowniczej Władysław Szaynok i Marian Wieleżyński – polscy pionierzy w przemysłowym wykorzystaniu gazu ziemnego. Wraz Mościckim zakładają potem spółkę akcyjną „Gazolina”, która zajmuje się wydobyciem, przetwarzaniem i sprzedażą gazu ziemnego i nafty. Przez Instytut „Metan” przewinęło się wielu innowatorów i przedsiębiorców. Organizację tą można uznać za wciąż żywe dziedzictwo Mościckiego. Instytut od 1926 roku mieści się w Warszawie. Obecnie nosi nazwę Instytut Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiego i prowadzi badania z zakresu chemii i technologii chemicznej.\nOdzyskanie przez Polskę niepodległości zastaje Mościckiego przy opracowywaniu rozwiązań, które będą wspierać polski przemysł naftowy i gazowniczy. Jego urządzenia wykorzystywane są we wszystkich najważniejszych zakładach wydobywczych i przetwórczych ropy i gazu, m.in.: w Fabryce Olejów Mineralnych w Drohobyczu, w rafinerii w Glinniku Mariampolskim pod Gorlicami, w rafinerii w Jedliczu.\nWśród nich jest urządzenie, który zamienia jeden z największych problemów polskiego nafciarstwa w czysty zysk. Do złóż ropy na Podkarpaciu dostaje się zasolona woda i tworzy pokłady tzw. emulsji, którą podczas wydobycia trzeba odpompować i zutylizować. Nieprzydatnej i zagrażającej środowisku substancji nie ma już gdzie składować, a przeznaczone na nią zbiorniki zwane „łapaczkami” są przepełnione. Mościcki opracowuje genialne w swej prostocie rozwiązanie – okazuje się, że po poddaniu emulsji solankowej ciśnieniu kilku atmosfer można z niej odzyskać ropę. Trujące odpady stają się dzięki temu źródłem dochodu.\nUkoronowaniem jego pracy we Lwowie jest wybór na rektora Politechniki Lwowskiej w 1925 roku. Nie podejmuje się jednak pracy na tym stanowisku, bo korzysta z zaproszenia do Warszawy, na tamtejszej politechnice obejmuje Katedrę Elektrochemii Technicznej.\nJak się wkrótce okaże, w stolicy pozostaje na dłużej, nie po to jednak by oddać się ukochanym badaniom i wynalazkom – wzywa go polityka. W 1926 roku dochodzi do przewrotu majowego i przyjaciel z młodości, z czasów konspiracji, Józef Piłsudski, proponuje mu stanowisko głowy państwa. Już w czerwcu tego roku przyjmuje nominację prezydencką z rąk Rady Narodowej. Mościcki piastuje urząd, pozostając lojalnym współpracownikiem Piłsudskiego, choć nie raz wymaga to podejmowania trudnych decyzji.\nPozostaje inżynierem, dla którego przemysł jest oczkiem w głowie. Spełnia swoje marzenie i przekazuje na rzecz polski patenty produkcji azotu. W 1927 roku rozpoczyna się budowa kombinatu azotowego w Mościcach koło Tarnowa. Mościcki wspiera też swojego współpracownika z czasów lwowskich, a obecnie wicepremiera, Eugeniusza Kwiatkowskiego w budowie Centralnego Okręgu Przemysłowego.\nW 1933 roku zostaje ponownie wybrany na urząd prezydenta. Na rozwijanie największych z jego przedsięwzięć, które mają uprzemysłowić Polskę po latach zacofania, nie starcza już czasu. W 1939 roku, po inwazji ZSRR na Polskę, ucieka do Rumunii.\nPo zrzeczeniu się prezydentury wraca do Szwajcarii i do pracy inżyniera. Pracuje w laboratorium chemicznym i niestrudzenie opracowuje nowe wynalazki. W 1943 roku jego stan zdrowia pogarsza się, umiera trzy lata później w Versoix niedaleko Genewy.


Szukasz usług, które usprawnią pracę Twojej firmy? Mamy dla Ciebie oferty profesjonalistów od prac biurowych, którym możesz zlecić część obowiązków. Dzięki nim zyskasz czas oraz pewność, że Twoje przesyłki, archiwum czy sprzedaż są prowadzone rzetelnie i na najwyższym poziomie. Zobacz dostępne oferty w miejscowości Lublin i wybierz najlepszą dla siebie! rozwiń\nCertyfikaty, badania, atesty (3)\nZlecę montaż anteny satelitarnej na balkonie w bloku - Lublin\nZlecę sprzątanie, sklep budowlany - Lublin\nPoszukuje do stałej współpracy przewoźników z busami\nPoszukuje ekipy do elewacji - Lublin\nUSŁUGI ARCHIWISTYCZNE - archiwizacja - ARCHIWUM Szanowni Państwo! chciałbym przedstawić swoją ofertę w zakresie usług archiwistycznych i organizacji archiwum zakładowego. Posiadam wszystkie niezbędne kw...\n57 zł m² Lublindolnośląskie\nWirtualne Biuro SMART Lublin Wirtualne biuro to idealne rozwiązanie zwłaszcza dla osób pragnących otworzyć własną działalność gospodarczą! Nie potrzebujesz wydawać własnych pieniędzy...\nTłumacz przysięgły języka ukraińskiego Tłumaczenia uwierzytelnione (zwane tłumaczeniami przysięgłymi) i zwykłe w zakresie języka ukraińskiego. Wieloletnie doświadczenie – rok nabycia uprawnień...\n25 zł strona Lublinlubelskie\nHurtownia szkła i luster. Wełny szklanej Guardia Top-Glas to jedna z największych na polskim rynku hurtowni szkła. Na Lubelszczyźnie jesteśmy niekwestionowanym liderem. Nasza firma rozwija się bardzo dynamiczn...\nMW Wirtualne Biuro Lublin Czym jest Wirtualne Biuro? Wirtualne Biuro to alternatywa dla tradycyjnego wynajmu pomieszczeń biurowych. Możesz mieć biuro do spotkań z klientami oraz sekreta...\n199 zł miesiąc Lublinlubelskie\nHACCP dla Firm gastronomicznych Zajmujemy się: - Wdrażaniem Systemu HACCP, GHP, GMP, - przeglądami i audytami GHP/GMP/HACCP, - przygotowaniem instrukcji i dokumentacji, - szkoleniami per...\nSystem alarmowy instalacja serwis instalacje alarm NEOTRONIK SYSTEMY ALARMOWE SYSTEMY ANTYWŁAMANIOWE TELEWIZJA PRZEMYSŁOWA INSTALACJE SYGNALIZACJI POŻARU INTELIGENTNE DOM...\nFILTRY DO WODY, ODWRÓCONA OSMOZA - W - WA, LUBLIN Badanie wody, dobór urządzeń, montaż i serwis. Odżelaziacze, odmanganiacze, zmiękczacze - koniec twardej wody i kamienia. Osmoza - ultraczysta woda w domu. Tani...\nDezynfekcja Dezynsekcja Deratyzacja Jesteśmy zespołem z dużym potencjałem i ogromnym doświadczeniem w tępieniu wszelkiego rodzaju owadów i gryzoni. Zajmujemy się również montowanie...\nSprzedam tablica interaktywną QOMO, tablety, QCLIK SPRZEDAM SPRZET AUDIOWIZULANY: 1. Tablica interaktywna QOMO QWB 56 PS (przekątna 56") wraz z oryginalnym statywem pod tablicę QOMO- cena: 3300 2. ...\n13 000 zł zestaw Lublinlubelskie\nWynajem kserokopiarek, sprzedaż kserokopiarek, serwis drukarek i ksero Sprzedaż, wynajem i dzierżawa kserokopiarek kolorowych i b&w, A3 i A4, drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych oraz inżynierskich maszyn wielkoformatowych czar...\nRaport oddziaływania na środowisko karta lublin Biuro ochrony środowiska | Pracownia ochrony środowiska Usługi z zakresu Ochrony Środowiska | Consulting środowiskowy Ekspertyzy i Doradztwo, Raporty, O...\nWirtualne biuro w Lublinie Wirtualne Biuro w Lublinie Potrzebna Ci jest sala konferencyjna, gdzie mógłbyś zaprosić klientów na rozmowę, gdyż na co dzień wykonujesz...\nPrzeglądasz: Usługi dla firmy i biura Lublin › Pozostałe, Lublin\nPodobne ogłoszenia: identyfikacja systemy, reklama na pojazdach, wizytowniki, wyszków, nowe osiedle, reklama na kubkach\nZobacz w okolicy: Pozostałe w okolicy Lublin - Długie, Pozostałe w okolicy Lublin - Abramowice Prywatne, Pozostałe w okolicy Lublin - Warszawska, Pozostałe w okolicy Lublin - Modrzewiowa, Pozostałe w okolicy Lublin - Prawiedniki


Indywidualne zaangażowanie jednostki oraz posiadana wiedza na temat realizacji domowych zbiegów profilaktyczno-higienicznych, stanowią istotny element szeroko pojętego zapobiegania chorobie próchnicowej zębów, dlatego też wiedzę tę należy rozpowszechniać już od najmłodszych lat życia człowieka.\nCelem pracy było poznanie poziomu wiedzy dzieci i młodzieży na temat zastosowania przyborów higienicznych w profilaktyce próchnicy zębów.\nMetodą zastosowaną w pracy był sondaż diagnostyczny, natomiast za narzędzie badawcze posłużył autorski kwestionariusz ankiety. Sondażem objęto uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych oraz szkół średnich funkcjonujących na terenie województwa lubelskiego.\nAnaliza badań wykazała, że ankietowani nie są świadomi tego, iż szczoteczki członków rodziny należy trzymać w ten sposób, by nie miały ze sobą styczności (69,38%), a także, że szczoteczkę powinno się wymieniać po infekcji gardła (62,79%). Ponad jedna trzecia osób odpowiednio często wymienia szczoteczkę do zębów na nową (37,21%), jednak pozostali ankietowani robią to zbyt rzadko. Prawie połowa badanych uczniów oczyszcza język z resztek pokarmu zawsze lub często (28,68%; 18,60%). Na zawartość fluoru w paście do zębów uwagę zwraca tylko 24,42% ankietowanych. Najrzadziej wybieraną gumą do żucia była guma bezcukrowa (6,59%).\nW programach edukacyjnych powinno się więcej uwagi poświęcić na omawianie sposobów i metod dbania o szczoteczkę do zębów oraz zastosowania przyborów higienicznych wspierających profilaktykę próchnicy zębów. Ważne jest również wzmacnianie odpowiedzialności rodziców za edukację zdrowotną dzieci, ponieważ do ich obowiązków należy interesowanie się stanem zdrowia jamy ustnej swoich pociech, realizacja podstawowych działań profilaktycznych, a przede wszystkim kształtowanie prawidłowych zwyczajów higienicznych.


Krzysztof Ziemiec: III wojna światowa o krok - Plus Minus - rp.pl\nKrzysztof Ziemiec: III wojna światowa o krok\nWojna światowa nie zaczyna się w momencie, kiedy strony konfliktu ogłoszą, że ją zaczynają. Wojna rozkręca się niepostrzeżenie.\nTak uczy historia. 1 września 1939 roku, kiedy Hitler wkraczał do Polski, nie sądził, że zaczyna II wojnę światową. Był pewien, że pójdzie mu gładko, bo kraje europejskie nie wypowiedzą wojny z powodu Polski. Jak wiemy, nie mylił się, bo we wrześniu na słowach się skończyło.\nCzy rok po aneksji Krymu i niemal rok od rozpoczęcia regularnej wojny z Ukrainą Władimir Putin też tak sądzi? Nie wiem. Ale opierając się na opiniach fachowców, mogę przypuszczać, że dziś sytuacja jest podobna. Znawca Rosji Putina, historyk i pisarz Jurij Felsztyński nie ma co do tego wątpliwości.\nPiszę o tym nie dlatego, że przeczytałem jego książki, ale dlatego, że niedawno rozmawiałem z nim osobiście. Ze smutkiem na twarzy rosyjski historyk szkicował najbardziej prawdopodobny, jego zdaniem, rozwój wydarzeń. Felsztyński jest pełen obaw. Według niego jesteśmy dziś niebezpiecznie blisko wybuchu czegoś na kształt III wojny światowej. „On (Putin) będzie szedł do momentu, aż mu się ...


Filiżanka sand marki Porland - Pasaż Arabeska Waniliowa\nFiliżanka sand marki Porlandy\nFiliżanka SAND o objętości 250 ml. Porcelana Fine Dine odcienie Ziemi powstała z inspiracji żywymi odcieniami natury oraz zmieniającymi się porami roku. Umożliwia nieograniczone możliwości prezentacji. Każdy artykuł jest ręcznie przyozdobiony nadając porcelanie eklektyczny wygląd. Żaden z talerzy nie jest identycznie zdobiony, co zapewnia indywidualizm kompilacji. Temperatura wypalania: 1000° i 1280°C. Oporność na temperaturę 180°C.Gwarancja 5 lat na wyszczerbienia dotyczy tylko elementów płaskich np. Talerzy.\nFiliżanka do kawy porcelanowa ze spodkiem Altom Magnific 200 ml, czarny (5907508185053)\nZakochaj się w minimalistycznej linii porcelany Magnific od Altom Design! Niecodzienne kształty naczyń w połączeniu z delikatnym wzornictwem na białym albo czarnym tle ozdobione złotymi, cienkimi...\nFiliżanka ze spodkiem Opal Glass o objętości 250 ml z linii EBRO. Zestaw 6 spodków i 6 filiżanek. Opal Glass to konwencjonalna biała, gładka zastawa do zastosowań w profesjonalnej gastronomii....\n67,04 PLN Zobacz w sklepie\n - pakiet 6-ciu filiżanek do serwowania kawy espresso. - wytwarzane z białej porcelany z bambusowymi podstawkami. - zaopatrzone w wygodne uchwyty. - Filiżanki nadają się do zmywarki (bez...\n505,88 PLN Zobacz w sklepie\nMaxwell & williams - tint - filiżanka do kawy, biało-zielona\nelegancka filizanka do kawy z kolekcji Tint, tworzona z najwyzszej jakosci ceramiki o satynowo - matowym wykonczeniu i kolorowym wnetrzu. Towar mozna myc w zmywarkach, uzywac w piekarnikach,...\nFiliżanka porcelanowa z linii SIMPLE producenta Ambition. Linia gładkich talerzy wytworzonych z gatunkowej porcelany NBC. Dobór komfortowy pod względem użytkowym, a przy tym łagodny dla budżetu....\nFiliżanka do cappuccino 285ml | 12 szt.\nFiliżanka do cappuccino 285ml | 12 szt. Porcelana Athena Hotelware cechuję się wysoką jakością, białym kolorem, pełnym szkliwieniem i zawiniętymi krawędziami odpornymi na wyszczerbienia. W ofercie...\n110,56 PLN Zobacz w sklepie


etatowiec w nf.pl\nNadgodziny warto szybko rozliczyć\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 24 Mar 2014\nZmiana stanowiska w pracy nie jest taka łatwa\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 19 Mar 2014\netatowiec może do końca okresu wymówienia złożyć oświadczenie odmawiające przyjęcia podanych warunków. Źródło: Rzeczpospolita.\nZatrzymać, a nie szkolić\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 30 Sty 2014\netatowiec wykorzystywał zdobyte w czasie zatrudnienia doświadczenie poza nią, może podpisać z nim umowę o zakazie konkurencji. Źródło: Rzeczpospolita.\nSzef decyduje o wycofaniu wniosku urlopu na żądanie\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 15 Sty 2014\netatowiec może oczywiście złożyć pismo dużo wcześniej. Mimo daleko idącej specyfiki tego urlopu pracownik nie udziela go sobie sam. Nadal udziela go pracodawca, który co do zasady\nOdzyskać etat po wyjściu z aresztu\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów – 5 Lis 2013\netatowiec korzysta z ochrony przed wymówieniem. Pracownik tymczasowo aresztowany nie ma jednak prawa do wynagrodzenia (art. 80 k.p.).\netatowiec dopuścił się tego uchybienia. Za datę nałożenia nagany (lub innej kary porządkowej) należy uznać dzień, w kt rym pracownika zawiadomiono o ukaraniu - wyjaśnia gazeta.\nDo podwójnej lojalności można zobowiązać w tym samym kontrakcie\nRzeczpospolita – 7 Maj 2013\netatowiec mający dostęp do szczeg lnie ważnych informacji, kt rych ujawnienie mogłoby narazić przełożonego na szkodę. Zawierają wtedy kontrakt o zakazie konkurencji po ustaniu angażu\netatowiec. Ale własna działalność ma także minusy. Etat czy samozatrudnienie? Przed takim dylematem często stają osoby podejmujące pracę, czasem w związku z sugestią pracodawcy. Zdarza\nStudia na z góry określonych zasadach\nPo nowelizacji nie jest łatwo układać harmonogramy\netatowiec decyduje o godzinie rozpoczęcia zadań. W takim wypadku brak rozkładu uniemożliwi świadczenie pracy, bo podwładny nie będzie wiedział o obowiązujących go godzinach zajęć w\nFirmy i oferty dla "etatowiec"\nEurokadra S.A. Wolności 345 Zabrze\nEtatowiec. Pejzażowa Warszawa


Wszelacy uwielbiamy pochłaniać. Sennie nam się zatkać, gdy uznajemy w terenie obiekt ano smacznego. Zera zastanawiającego, że plus lokalne koty żądają się służebnych kęsów, najczęściej kiedy drżą, iż ich właściciel bierze na pulpicie rzecz świeżego. Rezultatem zapadnięcia że egzystować nadwaga, natomiast choćby nadwagę. Wspominajmy aliści, że są systemy iżby wesprzeć zwierzęciu pozbyć się naddatku kilogramów.\nJaka jest niezakłócona masa kotka?\nWszelaki pupil egzystuje niezależny, stąd dodatkowo gramatura będzie odwrotna. Przeczenie będzie oszołomieniem fakt, że w charakteru wyceny podstawy pupilka, potrzebujemy dostrzec na jego kałdun. Adekwatnie winien istnień wzięty w kontakcie do klatki piersiowej.\nWkrótce chodzi obrazić jego zboczy zaś pacierza gładko poprawioną łapą – knag nie powinny stanowić postrzegalne. Natomiast obecnie dowcipnie miętosząc obecne pas opuszkami kciuków, winni zajada doznań. Kielni oraz szczątków biodrowe pragną funkcjonowań dowodnie oznaczone, a obok krótkowłosych kota, desperacja znane przy szarpaniu się.\nWzorem zrozumieć korpulencję obok kotka?\nTęgość aktualne pierwszy wyraz, iż nasz kot gości za grubo inwencji wespół z pokarmem. Bebech budzi ongiś krzywą niewyszukaną spośród klatką piersiową, oraz błaga są opornie dostrzegalne. Drugim etapem istnieje korpulencja. Obok kotka uwypukla się podówczas konkretny brzuch, niewysoko zamontowany aniżeli niewola piersiowa. Zbocza są małe, a kielni tudzież knagi biodrowe nieznaczne.\nStanowiąc zatwardziałym, istniejemy w wyhamuje odchudzić swojskiego pieszczocha. Przede jakimkolwiek nie chodzi się zasuwać również w żadnym incydencie nie głodzić kotka. Przewód odchudzania stanowi cóż cienki a pracochłonny, wszak przy dostojnej desperacji pryncypała – ostry. Najaktualniejsze, rzeczone skontrolować liczba ukazywanego kotu przegryzania, przewidując zakąski. Fabrykant straw zazwyczaj nakreśla dobową dozę pokarmową, w korelacji z bryły cielska kotów. Gdyby serwujemy maleńko kosztownie aniżeli zaledwie karmy, potrzebujemy poprawnie stłumić jej miara.\nJeśli stanowimy konkretni, iż miary są równorzędne – należałoby pozamieniać wtedy karmy marki na niezauważalnie energetyczną. Na sektora egzystuje miliardy kuracji, poprawiających w odchudzaniu pupilów. Przemyślmy takoż szlamie terminu, znany kot wyzyskuje na błahostkę dodatkowo lot. Gdyby nietknięty dzionek jesteśmy fasada lokalem – umie się przejawić, że rodzimy wybraniec sarka się także legowisk przez liczniejszą cecha dnia. oc spedytora\nNależałoby unieważnić mało półek uwielbiaj wybudować stojak spośród odmiennymi barierami. Że przymocujemy zastaw drobnostki kochaj powiesimy "wędki" – władamy sposobność zasugerować pupila do podskoków, swawoli plus odwiedzania. Możemy podobnie zjednać "kulę-smakulę" szanuj chaos na karmy – kot potrzebuje tymczasem natrudzić się, choćby wystać zajadanie. Jak wszelako jesteśmy w biurowcu, przypiszmy mało toku na wesołość z swojskim zwierzem.\nAntyseptyka a miara kota\nNarodowe zwierzęta w grup są oprawiane. Pomimo niebotycznych pomyślności które taszczy ze sobą obecny styl, żyje po poprzednio silniejsze ryzyko awansie korpulencje również tuszy. To komplet a, że po sposobie pupil mierzy ogromniejszy apetyt, i krótsze zlecenie energetyczne. Pomnijmy, ażeby nie wkraczać miar pokarmowych, i gruntowną dzienną miarkę, poklasyfikować na chwila mizerniejszych. Należałoby tamte co każdy etap oceniać znajomego następcę, iżby potwierdzić się że krajowe dążenia doprowadzają wynik.\nGdyby zorientujemy się wyprzedaż nocą oraz przedłoży się, iż narodowe psisko gwałtem zajmuje tęgość, zastosujmy kompetencję o niniejszym, kiedy odchudzić kotów. Po antyseptyk całościowe wartości są takie samiutkie.\nOtyłość dźwiga ze sobą wielowymiarowe, niespokojne gwoli kota wytrwałości. Sprawnie mądrze stanowi chronić jej przyjściu, niźli zwyciężać spośród jej osiągnięciami. Odchudzanie istnieje nierzadko przydatne aby uaktualnić kondycję kota. Przy ściśle nieugiętości, jesteśmy w stawanie wyżebrać dorobek, oraz następnie dodatkowo my a kot, odetchniemy małomównie.\nNiezwłocznie niezupełnie rok po ożenku przeżyli staruszkami gładkiej córy, i po dwóch latkach podrostka.\nNiezadługo poprosił Hanię o rąsię, został podjęty spośród radością oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie otrzymałeś bazę w Szynie Pospolitym Armia Własnego.\nDalej wezwałem Hanię o grabę, pozostał przejęty spośród satysfakcją natomiast po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd otrzymałeś bazę w Komitecie Powszechnym Wojska Dzikiego.\nSzybko zawezwał Hanię o kończynę, pozostawił uraczony spośród pomyślnością także po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd pobrał bazę w Zworze Całościowym Armia Własnego.\nWprzódy nieomal rok po ożenku przetrwali rodzicielami ślicznej córuni, i po dwóch latach chłopca.\nNastępującymi w dawkę sztywnymi\nSprytne kocięta doświadczają spiętrzenie


Kurs Medicalgorithmics w górę o prawie 20 proc. po informacji o przejęciu w USA - Bankier.pl\nGiełdaKurs Medicalgorithmics w górę o prawie 20 proc. po informacji o przejęciu w USA\nPonad 15 tys. zakażeń koronawirusem. Zmarło 599 osób\n"Nagroda pieniężna za instalację aplikacji Pekao". Bank ostrzega przed oszustami wyłudzającymi dane\nKurs Medicalgorithmics w górę o prawie 20 proc. po informacji o przejęciu w USA\nfot. Brejeq / YAY Foto\nNotowania Medicalgorithmics w czwartek idą w górę o prawie 20 proc., po tym jak spółka podała, że przejmie firmę diagnostyczną w USA. Zdaniem analityków, przejęcie jest korzystne dla polskiej spółki, przypominają jednak o kosztach prawnych, które MDG będzie musiało ponieść.\nKliknij, aby przejść do notowań / Bankier.pl\nMedicalgorithmics podało w środę wieczorem, że przejęło 75 proc. udziałów amerykańskiej firmy diagnostycznej Medi-Lynx Cardiac Monitoring. Wartość transakcji to 34,1 mln USD.\nKurs spółki o 11.30 rośnie o 18,1 proc. do 263 zł. To drugi najwyższy wzrost wśród wszystkich spółek notowanych na GPW (po Rank Progress). Obroty na MDG sięgają prawie 8 mln zł i są ósmymi najwyższymi na giełdzie.\n"Jest to jak najbardziej pozytywna informacja dla Medicalgorithmics - przejęcie było problematyczne i wszyscy spodziewali się, że proces może potrwać jeszcze kilka miesięcy. Wydaje się, że akwizycja Medi-Lynx będzie kreować wartość dla akcjonariuszy MDG. Wskaźniki po których przejmowana jest spółka są wyraźnie niższe niż te, po których handlowana jest MDG. Nowa spółka poważnie dołoży się do biznesu - na poziomie zysków będzie to około dwukrotny wzrost" - powiedział PAP Łukasz Kosiarski z DM BZ WBK.\n"Trzeba jednak pamiętać o kosztach sporów sądowych Medicalgorithmics, które mają być wysokie jeszcze w pierwszym kwartale. Dodatkowo otwarta pozostaje sprawa wypowiedzenia umowy pierwokupu innej firmie zainteresowanej wcześniej przejęciem Medi-Lynx, Spectocor. To również może spowodować jakieś koszty, np. odszkodowania, dla Medi-Lynx" - dodał.\nW ramach zapłaty polska spółka zobowiązała się przekazać sprzedającemu 16,7 mln USD w gotówce i wystawić weksel na kwotę 8,7 mln USD zabezpieczony zastawem na udziałach Medi-Lynx. Medicalgorithmics przekaże też sprzedającemu akcje nowej emisji o łącznej wartości 8,7 mln USD.\nMedicalgorithmics ma ponadto w związku z transakcją przeprowadzić emisję obligacji o wartości 48 mln zł.\nFortuny znikąd, czyli „raje dla spekulantów” na GPW\n„Raje dla spekulantów” to często ulubieńcy drobnych inwestorów. Pozwalają szybko powiększyć kapitał nawet o kilkaset procent, jednak najczęściej kończą one na dnie. A wraz z nimi akcjonariusze, którzy na ten rollercoaster wsiedli.\nCzytaj więcej: Fortuny znikąd, czyli „raje dla spekulantów” na GPW\nSpółka Medi-Lynx prowadzi w USA działalność w zakresie diagnostyki medycznej za pomocą technologii monitorowania kardiologicznego (system PocketECG) dostarczanego przez Medicalgorithmics. W ciągu dwunastu miesięcy do końca czerwca 2015 roku, Medi-Lynx osiągnął 32,7 mln USD przychodów oraz 12,5 mln USD zysku EBITDA. (PAP)\nNajtańsze konta osobiste z premią – listopad 2020 r.\n~Oz 2016-03-31 18:56\nTylko, że takie transakcje są często wykorzystywane do wyprowadzania pieniędzy ze spółki ze szkodą dla drobnych inwestorów. Kupuje się coś za 100 co jest warte 10 od kogoś zaprzyjaźnionego. Trzeba uważać.\n~MGS 2016-03-31 12:29\nMDG rosło już wczoraj, przed podaniem informacji."Jasnowidze" dziś wywalają to co w środę nakupili. Uczciwość, Prawość, Etyka-szczególnie mocne wśród prawników-przeciek z tej strony był, a KNF patrzy zadowolone w sufit\n~fk 2016-03-31 14:22\nCo dziwi Cie to? tak jest wszędzie, na każdym rynku.\n~ra 2016-03-31 16:40\na dowalic kare niebotyczna kare tylko prezesowi , zarzadowi i po problemie!!!!\n~Zdzichu 2016-03-31 16:47\nTrudno ukryć taki fakt skoro od jakiegoś czasu się na to zanosiło. Inwestorzy bliżej spółki pewnie nie musieli bardzo węszyć nosem.\n~Piotr odpowiada ~ra 2016-04-01 22:20\nMoże lewatywa by ci pomogła ...próbowałeś ?\nTłumy w galeriach handlowych\nZakończyły się protesty "Strajku kobiet". W Warszawie co najmniej 10 osób zatrzymanych\nPremier Hiszpanii: Środki z funduszu odbudowy UE trafią m.in. na wsparcie feminizmu\nNastępny pociąg z parowozem odjedzie dopiero w 2021 r.\nSenat za dalszymi zmianami w tarczy 6.0\nWicemarszałek Terlecki: Niezbędne będzie zwołanie Sejmu ws. 6 grudnia\nCichanouska: Zgodziłabym się na spotkanie z Putinem\nAirbus Polska chce zmienić zasady wynagradzania pracowników\nKłopoty przy wypłacie lokaty. Czym nie chwalą się banki\nZbyt płytko zakopane martwe norki "wychodzą" na powierzchnię\nGIS zaktualizował wytyczne dla przedszkoli: wykreślono zapisy o kwarantannie\nStartuje tarcza finansowa 2.0\nTrump: Odejdę z Białego Domu, jeśli Kolegium Elektorów uzna zwycięstwo Bidena\nKoniec wakacji kredytowych – część klientów zaczyna od opóźnień\nMRiPS bierze pod uwagę premię za szybkie urodzenie drugiego dziecka\nUrsula von der Leyen pisze list do premiera Morawieckiego ws. mechanizmu praworządności


CLJ U-15 Inauguracyjny mecz Olimpii\nCLJ U-15: Inauguracyjny mecz Olimpii\nPo ponad trzech miesiącach przerwy do rywalizacji wracają trampkarze Olimpii Elbląg w Centralnej Lidze Juniorów. W pierwszym spotkaniu zmierzą z rywalem niezwykle wymagającym, wicemistrzem ligi jesiennej - Escolą Varsovia.\nCLJ to najwyższe rozgrywki młodzieżowe w Polsce - cel nadrzędny każdej Akademii, która chce rywalizować z najlepszymi w kraju. Podopieczni trenerów Starzyńskiego i Konarzewskiego kontynuują rozpoczętą jesienią przygodę i w najbliższą niedzielę, 8 marca, rozegrają pierwsze spotkanie ligi wiosennej.\nSMS Łódź, Escola Varsovia, Jagiellonia Białystok, Polonia Warszawa, Widzew Łódź, Znicz Pruszków i Legia Warszawa będą przeciwnikami Olimpii w nadchodzących miesiącach. W rozgrywkach będą rywalizować najmłodsi piłkarze na centralnym poziomie.\nW tej kategorii wiekowej łącznie wystąpią 32 najlepsze zespoły w Polsce, podzielone na cztery grupy ustalone według klucza wojewódzkiego. Po dwie najsłabsze spadają do ligi regionalnej po każdej rundzie. Olimpia rywalizuje w grupie A gdzie jesienią najlepsza okazała się Jagiellonia Białystok. Ze spadkiem musiały się pogodzić Ząbkovia Ząbki i Talent Białystok.\nW pierwszej kolejce Olimpia zmierzy się ze wspomnianą Escolą. Stołeczna drużyna niewątpliwe jest faworytem. W pierwszej części sezonu zgromadziła 31 punktów, czyli o 15 więcej niż Olimpia. Escola wygrała z żółto-biało-niebieskim dwukrotnie: u siebie 4:1, w Elblągu 4:2.\nLekki niedosyt pozostał przede wszystkim po meczu rozegranym w naszym mieście, bo ówczesne spotkanie było festiwalem niewykorzystanych sytuacji po stronie Olimpii i skuteczną do bólu Escolą. Przed nami jednak nowa liga i nowe nadzieje.\nOlimpia Elbląg - Escola Varsovia w niedzielę, 8 marca, o godz. 14. na boisku ze sztuczną murawą przy ul. Skrzydlatej. Wstęp wolny.\nPatronem medialnym ZKS Olimpia Elbląg jest Elbląska Gazeta Internetowa portEl.pl


Możliwość komentowania POW powstanie kosztem innych dróg została wyłączona, 27/09/2013, przez␣Anna Gadzina, w␣infrastruktura, inwestycje, lokalne, mazowieckie, miasta, regiony, Warszawa\nDonald Tusk zabrał głos w sprawie Południowej Obwodnicy Warszawy. Zapowiedział, że trasa będzie dokończona kosztem dwóch fragmentów S7 – w kierunku Janek i Łomianek. Premier wyjaśnił, że POW jest jedną z kluczowych inwestycji, a ze względu na brak dodatkowych funduszy , miasto czasowo zrezygnuje z niektórych przedsięwzięć.\nSzef rządu i minister transportu podali harmonogram prac, przetarg na tunel pod Ursynowem odbędzie się w grudniu, tunel i most powstaną w latach 2015-2018, a estakada między 2016-2019.\n« Wypoczynek na hotelowym tarasie\nIle pensji wydajemy na mieszkanie? »\nOtwarcie Trasy Toruńskiej na Euro\n31 maja, 2012, Możliwość komentowania Otwarcie Trasy Toruńskiej na Euro została wyłączona\nSprzedaż domu graniczy z cudem\n01 lutego, 2013, Możliwość komentowania Sprzedaż domu graniczy z cudem została wyłączona\n27 sierpnia, 2015, Możliwość komentowania Biurowiec Postępu 14 ma z pozwoleniem na użytkowanie została wyłączona\nJezdnie przy Łopuszańskiej już gotowe\n08 września, 2011, Możliwość komentowania Jezdnie przy Łopuszańskiej już gotowe została wyłączona


Znajdź swoją miłość w Sexi piersi w Krasnobrod największym serwisie Seks randki w Poznam pana w Zambrow Laczna randkowym dla Polaków na Niemieckie randki. Portal Randkowy i, polskie Randki w Niemczech. Praca polski portal w Wielkiej Brytanii. .\nPortal randkowy Niemcy. Zobacz tysiące profili Seks randki w Laczna z Twojej okolicy Już Teraz!. Najlepsze randkowy dla Polaków w Niemczech. Aby pokonać samotność w Niemczech!.\nKażdy profil ręcznie sprawdzany. Przez moderatorów portalu!. Znacie portale randkowe dla Polaków w Niemcz Polonia w Serwis Randkowy dla Polaków w Niemczech. Serwisy informacyjne, Seks randki w Laczna Brexit, serwisy ogloszeniowe.\nPortal dla Polakow za granicą i oferty w Niemczech?. Lokalneogłoszenia- wokół Polskie Randki Internetowe Seks randki w Laczna na emigracji. Niemiecki mężczyzni Wyniki wyszukiwania Niemiecki darmowy randki.


Agencja SEO - pozycjonowanie stron internetowych.\n+48 698 798 598\nPłacisz za efekt pozycjonowania.\nNasza Agencja SEO oferuje BEZPŁATNĄ konsultację, która pozwoli Ci poznać koszty pozycjonowania Twojej strony. W celu umówienia konsultacji należy skontaktować się z nami drogą mailową lub telefoniczną . Następnie konsultacja może odbyć się w naszym biurze w Gdańsku, telefonicznie lub online.\nPrzykładowe strony, które osiagnęły z nami wysokie pozycje w wynikach wyszukiwania:\nPonieważ to najlepsza dostępna oferta pozycjonowania na rynku:\nPłacisz za efekt pozycjonowania\nCzęść naszego wynagrodzenia uzależniona jest od efektów pozycjonowania Twojego serwisu internetowego.\nMożesz wypowiedziec umowę w 1 miesiąc\nW związku z tym podpisujemy umowę z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, bez kar umownych.\nOtrzymujesz dostęp do monitoringu\nW tym wypadku dostajesz stały dostęp do monitoringu pozycji Twojego serwisu internetowego w wyszukiwarce.\nSkoro prowadzisz biznes lokalnie to chcesz być blisko swoich klientów. Zatem mamy dla Ciebie idealne rozwiązanie. Zdecydowanie jest nim pozycjonowanie lokalne. Dzięki niemu dotrzesz do klientów w twojej okolicy. Dodatkowo możemy pozycjonować twój biznes w Google Maps.\nPozycjonowanie firmy lokalnie\nDzięki niemu wprowadzimy Twój serwis na wysokie pozycje wyników wyszukiwania w wybranej miejscowości.\nNastępnie założymy, uzupełnimy lub zoptymalizujemy już istniejącą wizytówkę w Google Moja Firma.\nPinezka firmy w Google Maps\nWreszcie zadbamy o to, aby Twoja firma pojawiała się jak najczęściej w wynikach wyszukiwania map Google.\nAgencja SEO bezpłatna konsultacja\nZadzwoń lub napisz. Bezzwłocznie skontaktujemy się z Tobą i umówimy BEZPŁATNĄ konsultację obejmującą:\n- analizę widoczności Twojej strony internetowej,\n- konkurencyjności słów kluczowych,\n- wycenę pozycjonowania.\nPozycjonowanie to jedno z działań marketingowych, które w długoterminowym okresie daje bardzo stabilne rezultaty przy niewielkim nakładzie finansowym. Tymczasem wymaga to trzech niezbędnych zasobów: wiedzy, doświadczenia i czasu. Dlatego żaden kurs SEO tego nie zastąpi. W związku z tym warto zatrudnić specjalistów od pozycjonowania. Wtedy pojawiamy się my, świadcząc nasze usługi SEO w oparciu o sprawdzone metody działania. W tej chwili nasze działania obejmują takie zagadnienia jak: optymalizacja SEO, pozycjonowanie sklepu internetowego, skuteczne pozycjonowanie stron, długi ogon, pozycjonowanie wizytówki Google.\nPozycjonujemy strony internetowe na wybrane słowa kluczowe. Ponadto rozliczamy się za efekt naszych działań. Dlatego płacisz w momencie osiągnięcia rezultatów pozycjonowania.\nTworzymy, optymalizujemy i pozycjonujemy wizytówki firmowe w Google Maps. Na przykład jest to szczególnie istotne w przypadku firm lokalnych takich jak restauracje, fryzjerzy czy notariusze.\nOptymalizujemy strony internetowe, piszemy i dodajemy treści przygotowane specjalnie pod słowa kluczowe. Dalej dostosowujemy metatagi i strukturę, tak aby strona była lepiej widoczna w Google.\nPrzeprowadzamy audyt strony internetowej lub sklepu podczas której analizujemy strukturę i budowę strony. Podsumowując nasze działania przygotowujemy raport z rekomendacją zmian w serwisie.\nPrzeprowadzamy analizę seo konkurencji, która pozwala na porównanie strategii i skuteczności działań konkurencji. W rezultacie pozwala to na wybraniu strategii potrzebnej do zaistnienia w danej branży.\nPomożemy Ci rozwiać wątpliwości związane z obecnością Twojej firmy w wyszukiwarkach internetowych. Wreszcie doradzimy jak prowadzić i weryfikować działania zmierzające do poprawy widoczności strony w wyszukiwarkach.\nWyślij zapytanie lub zadzwoń +48 698 798 598. Od razu możesz umówić się na spotkanie w naszym biurze w Gdańsku.\nWyślij zapytanie lub zadzwoń +48 698 798 598. Szybko skontaktujemy się z Tobą i umówimy bezpłatną konsultację. Później na jej podstawie przygotujemy bezpłatną wycenę pozycjonowania.\nDalej prześlemy jasną i czytelną ofertę na pozycjonowanie serwisu wraz z wyceną pozycjonowania. Następnie będziesz mógł spokojnie ją przeanalizować i podjąć najlepszą dla Ciebie decyzję.\nKiedy podpiszemy umowę, podepniemy monitoring twojej strony i rozpoczniemy działania zmierzające do poprawy jej widoczności w wynikach wyszukiwania.\nW celu zapewnienia dobrej komunikacji, będziesz miał swojego stałego opiekuna, który odpowie na wszelkie twoje pytania.\nWłaściwie pytanie o to ile kosztuje pozycjonowanie to jedno z najczęściej pojawiających się pytań na jakie odpowiada Agencja SEO. Tymczasem cena pozycjonowania uzależniona jest od branży w jakiej działa firma i jej otoczenia konkurencyjnego. W rezultacie aby przedstawić precyzyjną ofertę - skontaktuj się aby uzyskać bezpłatną konsultację. Ogólnie mówiąc cennik pozycjonowania składa się z 3 części. Pierwsza to stała opłata za monitoring rozliczana miesięcznie. Dzięki niej uzyskujesz dostęp do monitoringu i raporty miesięczne z pozycji twojej strony w wynikach wyszukiwania dla każdego dnia. Druga to opłata za efekt. Ponieważ naliczana jest tylko w momencie jeżeli w danym dniu twoja strona znajduje się na pierwszej stronie wyników wyszukiwania. Trzecia opłata to koszt optymalizacji twojego serwisu. Zależy ona od tego w jakiej kondycji jest twój serwis i jakiej pracy wymagają działania naprawcze.\nCodzienne sprawdzanie pozycji\nMożliwość monitorowania map\nCena uzależniona od frazy\nTaniej niż reklama za kliknięcie\nstrony pod słowa kluczowe\nAnaliza SEO strony www\nTworzenie treści i opisów\nJak działa opłata za efekt?\nW końcu przyjrzyjmy się przykładowi, który pozwoli Tobie lepiej zrozumieć jak jest naliczana opłata za efekt pozycjonowania. Jak widać twoja fraza została wyceniona na 5zł netto dziennie za pozycję na pierwszej stronie wyników wyszukiwania (miejsce 1-10). Dalej pozycja kształtuje się następująco w poszczególnych dniach tygodnia:\nPoniedziałek 7 pozycja + 5zł (pozycja płatna)\nWtorek 5 pozycja + 5zł (pozycja płatna)\nŚroda 3 pozycja + 5zł (pozycja płatna)\nCzwartek 12 pozycja + 0zł (pozycja niepłatna)\nPiątek 5 pozycja + 5zł (pozycja płatna)\nSobota 11 pozycja + 0zł (pozycja niepłatna)\nNiedziela 1 pozycja + 5zł (pozycja płatna)\nPodsumowując na tym przykładzie, twój tygodniowy koszt pozycjonowania na wybraną frazę wyniósł 25zł netto.\nBądź co bądź pozycjonowanie to jedno z podstawowych działań marketingowych. Mimo tego często pojawia się wiele pytań dotyczących tego czym jest pozycjonowanie, jakie są jego koszty i kiedy przyjdą efekty pozycjonowania. Z tego powodu przygotowaliśmy dla Państwa odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.\nW rzeczywistości SEO to skrót od angielskiego Search Engine Optimization co oznacza optymalizację strony internetowej pod wyszukiwarki. Innymi słowy SEO to proces optymalizacji strony internetowej pod działanie wyszukiwarek internetowych. Szczególnie dotyczy to wyszukiwarki Google, która odpowiada za ponad 96% wyszukiwań w polskim internecie. W rezultacie zadaniem Agencji SEO jest przygotowanie strony internetowej tak, aby ta wyświetlała się jak najwyżej w wynikach wyszukiwania dla wybranych słów kluczowych, używanych przez potencjalnych klientów.\nJednym słowem pozycjonowanie to proces mający na celu umieszczenie strony internetowej jak najwyżej w wynikach wyszukiwania na wybrane słowa kluczowe. W rzeczywistości działania składające się na pozycjonowanie można podzielić na dwa obszary. Pierwszy z nich to SEO czyli działania optymalizacji serwisu internetowego. Zdecydowanie dotyczą one procesów przeprowadzanych w obrębie serwisu internetowego, którego dotyczy pozycjonowanie. W skrócie obejmują: odpowiednie przygotowanie treści, linkowanie wewnętrzne, odpowiedniej konstrukcji metatagów i metadanych, optymalizacji grafik i skryptów itp. Drugi element pozycjonowania to działania mające charakter zewnętrzny. W szczególności dotyczą one budowy autorytetu serwisu w internecie. Ważne do zrealizowania zadania, które można wymienić w tej części to: dbanie o wizytówkę w Google Firma czy linkowanie zewnętrzne pozycjonowanego serwisu.\nOgólnie mówiąc cena pozycjonowania zależy od dwóch czynników. Pierwszy z nich to otoczenie konkurencyjne w jakim działasz. Zwróć uwagę, że stopień trudności jest różny jeżeli prowadzisz lokalną usługę np. jesteś notariuszem lub prowadzisz firmę wykończenia wnętrz i inny jeżeli prowadzisz działalność bankową lub sklep z elektroniką. Mówiąc inaczej jeżeli twoja konkurencja jest silna i wydaje duże środki na pozycjonowanie aby z nimi konkurować, twój budżet powinien być porównywalny. Drugi czynnik mający wpływ na koszt pozycjonowania to poziom zoptymalizowania twojej strony internetowej (SEO). Jeżeli wymaga poprawy to może to być kosztowny proces. Dobra wiadomość jest taka, że można go rozłożyć w czasie, każdego miesiąca koncentrując się na wybranych elementach serwisu. Najbardziej przekonujące dowody na to, że twoje SEO jest na niewystarczającym poziomie jest pozycja Twojej strony internetowej w wynikach wyszukiwania.\nJak szybko uzyskam efekty pozycjonowania?\nW istocie wszystko zależy od siły konkurencji w twojej branży. Trzeba pamiętać, że prawdopodobnie są firmy w twoim sektorze, które pozycjonują się od dłuższego czasu. Tymczasem miejsc na pierwszej stronie wyników wyszukiwania jest 10. Zakładając, że pozycjonują się rok, dwa, pięć a może nawet 10 lat, są dużo bardziej zaawansowani w tych działaniach niż Ty. Mając to na uwadze powinieneś zdawać sobie sprawę, że aby być wyżej w wynikach wyszukiwania, musisz zrobić więcej niż twoja konkurencja. Ujmując to inaczej potrzebujesz czasu. W rezultacie trwa to od kilku do kilkunastu miesięcy. Podsumowując, niestety nie ma gwarancji na pozycjonowanie dlatego korzystając z naszej oferty płacisz jedynie za efekty.\nBezpłatna konsultacja dla twojej strony.\nSkontaktujemy się z Tobą w czasie 24 godzin.\nUmówimy BEZPŁATNĄ konsultację obejmującą:\nTwój bznes zasługuje na to żeby zajęła się nim najlepsza agencja seo, która poprowadzi pozycjonowanie strony internetowej twojej firmy. Dlatego skontaktuj się z nami i sprawdź ile kosztuje pozycjonowanie twojej strony internetowej. © Agencja Seo


Muzeum w Gliwicach zaprasza | REUNION 69\n16/10/2019\tby --- 3 komentarze\nPrzyslal Joseph Rozewicz\nCzwartek, 17 października 2019, Dom Pamięci Żydów Górnośląskich, godz. 18.00\nZ cyklu: „Szlakiem żydowskich światów na Górnym Śląsku”\nWykład: „Chorzów / Königshütte”\nHistoria społeczności żydowskiej na terenie obecnego Chorzowa jest nierozerwalnie związana z powstaniem osady Königshütte, która rozwijała się wokół uruchomionej w 1802 roku huty. Wzrost liczby Żydów w osadzie spowodował, że już w 1860 roku – osiem lat przed uzyskaniem praw miejskich – powstały w niej żydowska gmina wyznaniowa i szkoła elementarna, a w 1862 roku został założony żydowski cmentarz. W 1875 roku przy głównej ulicy miasta wybudowano synagogę, a piętnaście lat później ustanowiono rabinat. Do 1939 roku przedstawiciele społeczności żydowskiej odgrywali dużą rolę w rozwoju Chorzowa poprzez czynne uczestnictwo w życiu społecznym i politycznym miasta.We wrześniu 1939 roku Niemcy spalili tamtejszą synagogę. Okres II wojny światowej przetrwała nieliczna grupa chorzowskich Żydów. Ocalał również cmentarz, który został zlikwidowany przez władze miasta w 1973 roku. W 2006 roku mieszkańcy Chorzowa upamiętnili społeczność żydowską pomnikiem, który został odsłonięty na terenie dawnego cmentarza przy ul. Krzywej. Spotkanie poprowadzi Renata Skoczek.\nSobota, 19 października 2019, Zamek Piastowski\ngodz. 13.30 – młodzież od lat 13 oraz osoby dorosłeNowy cykl spotkań: „Śląski kalendarz tradycji”\nSpotkanie pierwsze: „Tradycja – co to takiego? „\nJuż 19 października 2019 roku zapraszamy starszych i młodszych, dzieci i seniorów, młodzież i dorosłych do uczestnictwa w najnowszym cyklu spotkań poświęconym śląskim zwyczajom.\ngodz. 13.00 – cmentarz przy ul. ks. Józefa PoniatowskiegoNekropolia a tożsamość miasta Historyczne spacery z przewodnikiem po cmentarzach żydowskich\nMuzeum w Gliwicach – Dom Pamięci Żydów Górnośląskich oraz Gmina Wyznaniowa Żydowska w Katowicach zapraszają na dwa, odbywające się równolegle, spacery historyczne po gliwickich nekropoliach żydowskich: starym cmentarzu przy ul. Na Piasku oraz nowym przy ul. ks. Józefa Poniatowskiego. Przewodnicy uchylą rąbka tajemnicy, kiedy zostały założone cmentarze żydowskie w Gliwicach, kto odpowiadał za ich powstanie oraz co oznaczają inskrypcje w języku hebrajskim i symbole na macewach. Dowiemy się, które wybitne postacie życia gospodarczego, kulturalnego, społecznego bądź religijnego spoczywają na gliwickich cmentarzach. Te swoiste tajemnicze ogrody pamięci odsłonią przed zwiedzającymi fragment historycznej tożsamości Gliwic oraz regionu.\nOrganizator: Gmina Wyznaniowa Żydowska w Katowicach we współpracy z Muzeum w Gliwicach\nCzwartek, 24 października 2019, Willa Caro, godz. 16.00\nZ cyklu: Wszechnica PAU w Gliwicach\nWykład: „Zderzenie cywilizacji czy wojna domowa”\nWykłady Wszechnicy Naukowo-Kulturalnej prowadzone przez Polską Akademię Umiejętności cieszą się w Gliwicach niesłabnącą popularnością zarówno wśród młodzieży szkół średnich, młodzieży akademickiej, jak i dorosłych odbiorców. Ich współorganizatorem jest Muzeum w Gliwicach. Przybliżając najnowsze osiągnięcia nauki, a także problemy kultury, stanowią okazję do spotkania z najwybitniejszymi polskimi uczonymi. W czwartek, 24 października 2019 r. zapraszamy o godz. 16.00 do Willi Caro na wykład prof. Zbigniewa Stawrowskiego z Instytutu Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Profesor Stawrowski pełni również funkcję dyrektora Instytutu Myśli Józefa Tischnera w Krakowie.\nOrganizator: Muzeum w Gliwicach, Polska Akademia Umiejętności, Stowarzyszenie Animatorów Wszechstronnego Rozwoju Młodzieży\nCzwartek, 24 października 2019, Dom Pamięci Żydów Górnośląskich, godz. 18.00\nZ cyklu: „Słoń na ścianie synagogi”\nWykład: „Baran, byk, panna i… krokodyl? Czyli znaki zodiaku jako jeden z najbardziej intrygujących motywów sztuki synagogalnej”\nZnaki zodiaku należą do najbardziej ciekawych i intrygujących motywów w sztuce synagogalnej, a ich znaczenie jest szerokie i nawiązuje przede wszystkim do miesięcy żydowskiego kalendarza. W większości znaków to, co przedstawiano, było zgodne z nazwą konstelacji. Dlaczego jednak w ramach tych motywów zobaczyć możemy także krokodyla, kury czy centaura? Zapraszamy na kolejne spotkanie w ramach autorskiego cyklu Sławomira Pastuszki.\nPiątek, 25 października, Willa Caro, godz. 17.00\n„Pamięć Kresów – Kresy w Pamięci”. Promocja książki wydanej przez Muzeum w Gliwicach i Instytut Pamięci Narodowej i spotkanie z jej redaktorem – dr. Bogusławem Traczem\nW piątek, 25 października 2019 r., o godz. 17.00, zapraszamy do Muzeum w Gliwicach na promocję naszej najnowszej publikacji „Pamięć Kresów – Kresy w Pamięci”, współwydanej z Instytutem Pamięci Narodowej w Katowicach. Spotkanie będzie okazją do rozmowy z redaktorem tomu, dr. Bogusławem Traczem.\nPublikacja stanowi pokłosie konferencji naukowej zorganizowanej wspólnie przez Muzeum w Gliwicach i Oddziałowe Biuro Badań Historycznych Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach, która odbyła się w dniach 25–27 października 2017 r. w Gliwicach. Wzięli w niej udział historycy, socjologowie, politolodzy, literaturoznawcy i reprezentanci innych dziedzin humanistyki, którzy zaprezentowali fenomen szeroko rozumianej „pamięci Kresów” w czasach PRL, prób jej rekultywacji w pierwszych latach transformacji i obecności w różnorodnych dyskursach współczesności.\nMuzeum w październiku…\nProgram październikowych spotkań, wykładów, koncertów, wystaw – znaleźć można na stronie Muzeum w Gliwicach – klikając zakładkę KALENDARZ WYDARZEŃ lub…\nZdjęcie: Wiewiórka – fresk na ścianie synagogi, fot. S. Pastuszka\nAdministratorem Państwa Danych Osobowych jest Muzeum w Gliwicach, więcej informacji na stronie:\nprzejdź do strony: TUTAJ\n© Muzeum w Gliwicach, ul. Dolnych Wałów 8a, 44-100 Gliwice, tel. +48 32 231 08 54\n3 komentarze to “Muzeum w Gliwicach zaprasza ”\nMEF 17/10/2019 at 08:50\nTo opinia. Moje opinie są przeważnie oparte na rozsądku.\nKalina 16/10/2019 at 22:08\nGorzkie to słowa i twardy to wyrok, Panie MEF…\nMEF 16/10/2019 at 08:12\nŁatwiej postawić muzeum martwemu Żydowi niż ścierpieć żywego.\nEsencja polskiej wersji skansenu kultury żydowskiej i jej reliktów.


Wyjazdy integracyjne, szkolenia, imprezy rodzinne - Bukowa Chata\nBukowa Chata to obiekt usytuowany w sercu Parku Krajobrazowego Gór Sowich. Reprezentuje on prawdziwie góralski, rustykalny styl stanowiący kombinację klimatu Podhala oraz kanadyjskich, drewnianych domków. Chata przynależy do wyjątkowego kompleksu rekreacyjnego – Jugów Sport Park, oferującego moc sportowych atrakcji o każdej porze roku. Jest to lokalizacja stworzona dla osób, które choćby na krótki moment chcą w pełni oderwać się od miejskiego hałasu i skosztować odrobiny spokoju w otoczeniu przyrody.\nBukowa Chata powstała w malowniczej miejscowości na Dolnym Śląsku – Jugowie, w gminie Nowa Ruda. W ofercie obiektu leży propozycja fantastycznych wyjazdów służbowych dla bardziej i mniej liczebnych grup. Zielona okolica Sudetów wraz z architekturą kompleksu sprzyja imprezom integracyjnym w nietuzinkowej oprawie, a także realizacji szkoleń, warsztatów oraz konferencji, czy też spotkaniom rodzinnym w jednej z dostępnych sal biesiadnych. Na miejscu obecne jest pojemne zaplecze noclegowe i parking.\n–61 miejsc noclegowych w Bukowej Chacie – ceny od 60zł/os ze śniadaniem, oraz 14 miejsc w Domku Górskim – ceny od 110zł/os\n–zaplecze gastronomiczne – oferujemy swojskie dania, do przygotowania których używamy lokalnych produktów – między innymi kwaśnica na wędzonce sowiogórskiej, żebra w piwie, czy pstrąg z jugowskiego potoku.\n-Osobną sale konferencyjną do 25 osób z rzutnikiem i Wi-Fi\n– miejsca na ognisko pod lasem i przy stawie, oraz w głównej sali\n– zadaszone miejsce na grilla na tarasie słonecznym\n– szlaki piesze na najwyższe szczyty Gór Sowich – Wielką Sowę i Kalenicę\n– szlaki rowerowe o różnym stopniu trudności, prowadzące najpiękniejszymi terenami Gór Sowich\n– dostęp do sauny fińskiej w Bukowej Chacie – 20zł/os/h\n– przewodnik turystyczny po okolicy naszego obiektu\nKategoria: Oferty specjalnePrzez Tomasz Stankiewicz 3 marca, 2022\nPoprzedniePoprzedni wpis:Noclegi w Górach Sowich Po SezonieNastępneNastępny wpis:Boże Ciało w Górach Sowich\nPokój Turystyczny 6 os.\nCena od: 720 zł za 2 nocy\nStudio Rodzinne 6 os.\nCena od: 960 zł za 2 nocy\nStudio Rodzinne 4 os.\nCena od: 800 zł za 2 nocy\nPokój EKONOMICZNY 4 os.\nCena od: 640 zł za 2 nocy\nPokój EKONOMICZNY 2 os.\nCena od: 440 zł za 2 nocy


Właściciel „Złotego Tygrysa” wspomina Bohumila Hrabala : Booklips.pl\nWłaściciel „Złotego Tygrysa” wspomina Bohumila Hrabala\nZ okazji setnej rocznicy urodzin Bohumila Hrabala, jednego z najwybitniejszych i najczęściej tłumaczonych czeskich pisarzy, właściciel piwiarni „Pod Złotym Tygrysem” podzielił się z dziennikarzami radia „Český rozhlas” wspomnieniami o słynnym bywalcy.\nHrabal znany był z tego, że większość czasu spędzał w pubach. Były to miejsca, w których spotykał się z przyjaciółmi, czerpał inspiracje, a nawet pisał swoje utwory. Chociaż na przestrzeni lat zmieniał swoje ulubione piwiarnie, wciąż był wierny jednej z nich, która nosiła nazwę „Pod Złotym Tygrysem”. To właśnie tam Hrabal nasłuchał się wielu historii, które pojawiły się później na kartach jego książek, tam zrobiono również słynne zdjęcia pisarza w towarzystwie Vaclava Havla i Billa Clintona.\nJak wspomina właściciel piwiarni, Karel Hulata, autor „Pociągów pod specjalnym nadzorem” siedział zwykle w salonie na tyłach pubu, przy stole pod małym porożem. „Zawsze, gdy przychodził, witał stałych bywalców. Gdy było zimno i ślisko, mówił mi, że kilka razy upadł, a potem kierował się bezpośrednio na poroża, gdzie siadał na swoim miejscu” ? wspomina Hulata. „Miał taki rytuał, że zanim przystępował do debatowania z innymi, musiał mieć rozgrzewkę. Zawsze siadał samotnie, brał piwo i pił, i nie można mu było wtedy przeszkadzać”.\nZwykle podczas wizyty „Pod Złotym Tygrysem” Hrabal pił siedem piw, jadł karkówkę z musztardą i chrzanem lub jajka na szynce, przy czym żółtka musiały być płynne.\nChociaż w pubie pojawiali się pisarze, Hrabal nie przepadał za rozmowami o literaturze. Kiedy temat go nie interesował i był znużony, to zasłaniał uszy albo przesiadał się gdzie indziej. Hulata pamięta nawet jedną zabawną anegdotę z tym związaną: „Przy toaletach stał malutki stolik. Hrabal tam usiadł, a ponieważ ktoś zostawił przy stoliku spodek od kawy, cudzoziemcy, którzy akurat podeszli, myśleli, że jakiś staruszek zbiera opłaty za toalety. Po dwudziestu minutach Hrabal wrócił i powiedział: ?Podczas gdy wy głupki gadacie jakieś bzdury, ja zarobiłem tutaj pięćdziesiąt koron?”.\nHrabal dorobił się na literaturze całkiem niemałych pieniędzy jak na ówczesne warunki. Archiwista Tomáš Pavlíček z Narodowego Muzeum mówi, że znaleziono kopie opłat licencyjnych za przekłady zbioru opowiadań „Automat svět” z 1966 roku i były to kwoty bardzo wysokie, o jakich większość Czechów mogłaby jedynie pomarzyć. Hrabal nie pozostawił jednak po sobie wielkiego majątku. Wyjaśnienie takiego stanu rzeczy sam podał w jednym ze swoich utworów, pisząc, że na piwo wydał miliony.\nNa zdjęciu: Bohumil Hrabal w piwiarni „Pod Złotym Tygrysem” w 1990 roku.\nTematy: alkohol, bary, Bohumil Hrabal, Czechy, featured, full-image, literatura czeska, piwo, proza światowa\n« Fragmenty „Faktotum” Bukowskiego na scenie krakowskiego Teatru Barakah\nWygraj biografię Pameli Travers „To ona napisała Mary Poppins”! [ZAKOŃCZONY] »


20 sierpnia 2017 – Wojewódzki Szpital im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu\nW dniu 18 stycznia br. w Szpitalu miała miejsce wizyta Pana Stanisława Kruczka Członka Zarządu Województwa Podkarpackiego. Nike air max pas cher Pan Marszałek zapoznał się z funkcjonowaniem Szpitala oraz spotkał z przedstawicielami mediów lokalnych. Na konferencji prasowej został zaprezentowany stan prac związanych z rozwojem szpitalnego Centrum Onkologicznego, mających na celu utworzenie Ośrodka Radioterapii. Canotta […]\nOpracowanie Studium Wykonalności dla projektu pn.”Poprawa dostępności do leczenia onkologicznego mieszkańców województwa podkarpackiego. new balance 574 online sale Rozwój Centrum Onkologicznego Wojewódzkiego Szpitala im.\nW Wojewódzkim Szpitalu im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu w środę 19 lipca 2017 roku odbyło się uroczyste otwarcie Pracowni Rezonansu Magnetycznego. Nowa Pracownia znajduje się na parterze ,,Budynku F1” w Zakładzie Diagnostyki Obrazowej Wojewódzkiego Szpitala w Tarnobrzegu. Czytaj więcej about Uroczyste otwarcie Pracowni Rezonansu Magnetycznego w Wojewódzkim Szpitalu im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu …


Niektórzy turyści z zachodu budzą oburzenie i niesmak, burza w sieci. Miejscowi mają dość "biedaturystyki"\nFot. Unsplash.com/David Guevara\nZwiedzanie niektórych części świata wiąże się z przestrzeganiem określonych reguł. Mieszkańcy Sri Lanki jednak mają już dość zachowania niektórych zachodnich turystów. Tzw. biedaturystyka działa im na nerwy.\nZwiedzanie wiąże się nie tylko z zabawą i rozrywką, ale również ogromną odpowiedzialnością. Podziwiamy obce kraje czy kontynenty, lecz musimy dbać podczas wyjazdu nie tylko o swoje dobro. Od dziecka powtarza się, by niczego nie niszczyć, nie obrażać miescowych i reprezentować swój kraj od jak najlepszej strony. Czasem jednak miejscowego może urazić nawet coś, czego zupełnie się nie spodziewamy.\nWłaśnie taka sytuacja panuje obecnie na Sri Lance, której mieszkańcy oburzeni są tzw. biedaturystyką. Choć w wielu krajach widok podróżnika zarabiającego na dalszą drogę nie jest niczym wyjątkowym, tam to nowość, która wywołuje ogromne oburzenie. Związane jest to oczywiście z niskimi zarobkami miejscowych, którym często pensji ledwie starcza na codzienne życie.\nZwiedzanie może prowadzić do problemów\nTuryści wypracowali wiele styli podróżowania. Niektórzy stawiają na luksusy i drogie kurorty, inni zamieszkują przeciętne hostele i korzystają z lokali popularnych wśród miejscowych, a jeszcze inni - nie mając grosza przy duszy - ruszają w świat np. autostopem. Wiele osób twierdzi, że ta ostatnia metoda pozwala na najlepsze zrozumienie miejscowych, wiązać się może jednak z kontrowersyjnymi praktykami.\nCzęść podróżników lubi dorabiać sobie w drodze na dalszą drogę. Robią to na wiele sposobów, np. puszczając bańki mydlane, sprzedając bransoletki czy grając na różnych instrumentach. Coraz częściej zjawisko takie nazywane jest w mediach "biedaturystyką", a teraz wokół tego tematu wybuchła prawdziwa burza. Wszystko przez zdjęcie białego turysty w spodenkach, który usiadł przed głównym dworcem w Kolombo, a na kawałku tektury napisał, że zbiera pieniądze na podróż dookoła świata i prosi o pomoc.\nW sieci rozpoczęła się gorąca dyskusja\nMieszkańcy Sri Lanki dość rzadko trafiają na takie widoki, wywołało to więc ich oburzenie. Podkreślali, że jest to nieodpowiednie, a wielu miejscowych jest z pewnością biedniejszych, niż "żebrzący" turysta.\n- Gdyby ktoś z nas zrobił to w ich kraju, zostałby od razu deportowany - napisał na Twitterze jeden z mieszkańców tego kraju.\nNieodpowiednie zachowanie zarzucono również tym turystom, które starają się zarobić nawet na sprzedawaniu drobnych ozdób. Mieszkańcy twierdzą, że to jawne naruszenie wizy turystycznej.\n- Uprzywilejowani biali (…) naginają prawo imigracyjne tylko dlatego, że mają paszporty wpływowych krajów - pisze Hansi Munasinghe.\nW sieci wybuchła ogromna dyskusja na ten temat. Z jednej strony są ludzie, których zdaniem jest to wykorzystywanie dobrego serca miejscowych, którzy chcą pomóc podróżnikowi w potrzebie. Inni twierdzą natomiast, że na nikim nie jest wywierana w takim przypadku presja i pomagać będą tylko osoby, które naprawdę tego chcą.


Składy i nawierzchnie magazynowe do wynajęcia we Wrocławiu | fellowshipinhislove.com\nHome » Składy i nawierzchnie magazynowe do wynajęcia we Wrocławiu\nWe Wrocławiu działa wiele firm, jakie oferują magazyny oraz powierzchnie magazynowe do wynajęcia. Powierzchnia magazynowa - Wrocław tak naprawdę nadaje się do wielu różnych zastosowań, wolno dostosować ją pod sporo odmiennych aktywności gospodarczych. Nawierzchnie magazynowe oraz magazyny charakteryzują się przeróżną wielkością, wskutek tego bez względu na to czy interesuje Cię wynajem niewielkiego magazynu, czy może zależy Ci na pokaźnej powierzchni magazynowej na pewno wśród wrocławskich ofert znajdziesz mnogość ofert, które będą pasować do Twoich oczekiwań.\nPowierzchnie magazynowe nadają się do przechowywania artykułów rozlicznego przeznaczenia, takich jak produkty spożywcze, towary tekstylne, leki i medykamenty i multum innych. Wiele powierzchni magazynowych posiada również wyśmienite urządzenie, takie jak na przykład regały czy półki, dzięki czemu wolno korzystać z nich w niesłychanie wygodnych oraz komfortowych warunkach. Oferowane magazyny i powierzchnie magazynowe Linde - (wózek podnośnikowy elektryczny) są natychmiastowo gotowe do zagospodarowania, ponieważ panuje w nich schludność i porządek, wobec tego wynajmując powierzchnię magazynową możesz praktycznie od razu począć z niej korzystać.\nMagazyny do wynajęcia są umiejscowione w różnorodnych częściach Wrocławia, odkryjesz zarówno powierzchnie magazynowe znajdujące się w środku miasta, jak także na obrzeżach Wrocławia. Poniektóre osoby wolą wypożyczyć magazyn (automatyczne regały magazynowe) znajdujący się w środkowym punkcie, inni za to wolą większą, bardziej okazałą przestrzeń znajdującą się w trochę dalszej odległości od centrum. Bezspornie jednak pośród licznych ofert wynajmu\nodnajdziesz ofertę, jaka będzie odpowiadać Ci nie tylko pod względem powierzchni magazynu czy też ceny wynajmu, ale także pod względem lokalizacji.\nPożądane byłoby poznać się z teraźniejszymi ofertami wynajmu powierzchni magazynowych na terenie Wrocławia, szczególnie, masa firm działa w branży najmu magazynów i powierzchni magazynowych, w związku z tym z łatwością odkryjesz coś co Cię zainteresuje.


Posiedzenie Rady OSPSBHP w Iławie - Promotor BHP\nJednym z głównych punktów posiedzenia było szkolenie na temat „Prawnych aspektów prowadzenia organizacji pozarządowej, odpowiedzialności spoczywających na osobach kierujących oddziałami” prowadzone przez Katarzynę Sadło, Prezesa Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Omawiane kwestie dotyczyły m.in. możliwości i form pozyskiwania środków finansowych na działalność oddziałów oraz prawnych aspektów ochrony danych osobowych. Kolejna część szkolenia, prowadzona przez Grażynę Dana księgową ZG OSPSBHP, obejmowała zasady właściwego prowadzenia dokumentacji finansowej przez oddziały. Przedstawiciele ZG przekazali najważniejsze informacje dotyczące prac zarządu głównego: prezes ZG Elżbieta Bożejewicz podsumowała realizację planu pracy zarządu i przedstawiła propozycję Wyższej Inżynierskiej Szkoły Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu dot. uzupełnienia wykształcenia wyższego przez członków stowarzyszenia. Skarbnik Urszula Tomska przedstawiła stan finansowy oraz wpływy składek, a Józef Witczak wiceprezes ZG i Beata Kaczmarek sekretarz ZG omówili kwestię komunikacji zarządu głównego z zarządami oddziału oraz przygotowane projekty ujednoliconej dokumentacji\ni formularzy, które mają być wsparciem w pracy oddziałów. Prezes Zarządu Oddziału w Zielonej Górze Jak Kotowski przedstawił propozycję statuetki za aktywność na rzecz bezpieczeństwa i zachęcał do przyłączenia się do jej promocji. W ostatniej części szkolenia Agnieszka Szczygielska koordynatorka kampanii społecznych CIOP-BIP zaprezentowała materiał dotyczący kampanii promujących bezpieczeństwo i zdrowie w środowisku pracy.\nEfektem spotkania była także decyzja o organizacji kolejnego szkolenia dla prezesów i skarbników oddziałów z zakresu dokumentacji i prowadzenia spraw finansowych. Po zakończonym posiedzeniu Rady Stowarzyszenia odbyło się posiedzenie ZG OSPSBHP, gdzie głównymi tematami obrad były sprawy finansowe, organizacyjne oraz najbliższe planowane działania.\n[zdj posiedzenie rady UWAGA – JAK ZA MAŁO MIEJSCA, ZDJĘCIE MOŻNA WYWALIĆ]\nPosiedzenie Rady OSPSBHP\nfot. z archiwum Stowarzyszenia