SUV | Dobre samochody\nJaguar i Land Rover na konsolidację salonów\nDecember 13, 2012 by dobresamochody\tin Toyota and tagged Jaguar, Kupno samochodu, Luksusowy, SUV\t| Leave a comment\nJaguar i Land Rover są ustawione na łączenie swoich obiektów handlowych, zgodnie z Inside Line. Jaguar Land Rover Ameryka Północna Przewodniczący Andy Gross mówi 45 procent posiadaczy Jaguara także SUV w stajni, więc ma to sens, aby dać klientom jak najwięcej ekspozycji na kota wysokiej pomoc drogowa warszawa jeździeckich kuzynów i możliwe. Liczba placówek ogółem pozostanie taka sama, a marki będą podobno pozostają oddzielne na podłodze salonu, jednak.\nJak dotąd, tylko jeden sprzedawca przeprowadził się do połączenia pod dachem jednego 68.000 stóp kwadratowych obiektu w Paramus Katowice, New Jersey (powyżej), choć kolejne 20 są gotowe do przejścia i stać Jaguar Pomoc drogowa Kraków Land Rover zbytu. Gross uważa, że przesunięcie jest konieczne, aby jego firmy sieć dealerów będzie dokładnie odzwierciedlał produkty firmy.\nZobaczymy jak przytulny marki są, gdy Jaguar zaczyna toczenia własne SUV w ciągu Warszawa kilku lat.\n2014 Acura MDX idzie na zakamuflowany rejs\nOctober 16, 2012 by dobresamochody\tin Porsche and tagged Acura, Luxury, pomoc drogowa, Spy Photos, SUV\t| Leave a comment\nChoć często źle (i nierzadko zakupione) Acura ZDX można będzie drogą dinozaura Pomoc drogowa Kraków, firma jest daleko bardziej konwencjonalny i udane MDX SUV ewoluuje. W rzeczywistości wydaje się, MDX 2014 jest tak dobrze, a także, jeżeli ten ostatni zestaw obrazów Spy każde oznaczenie.\nW zakamuflowany prototyp widzimy tutaj, to jest oczywiste, że projektanci Acura idą na wygląd mocniejsze dla MDX przedniej. Obecny samochód jest wskazał i beaked nos są nigdzie dowodów na to tester, choć niektóre wersja znanego kratki Acura tarczy wydaje się pozostanie.\nJest to pomoc drogowa warszawa trochę trudno powiedzieć, jeśli kształt szklarni jest znacznie zmieniony Warszawa na tym nowym samochodem, jako camo jest stosowany w taki sposób, aby przesłonić wpis słupka C design. Ale wydaje się, że, gdy patrzymy na twardy pełnego profilu grankulek MDX, że koła łukowe wybrzuszenia i linie znaków boczne obecnym pojeździe zostały zastąpione znacznie prostszy nawierzchni.\nPod maską powiedziano nam spodziewać się wyboru pomiędzy konwencjonalnym napędowego Katowice V6 i systemu hybrydowego z SH-AWD, który zadebiutuje w nadchodzącym Acura RLX. Na pewno będziemy widzieć i słyszeć więcej o tym nowym MDX przed czyni scenę w ostatniej części roku 2013.\nSuzuki Samurai żyje z nowym liftingu Jimny\nApril 10, 2012 by dobresamochody\tin Mazda and tagged Budget, Kupno samochodu, pomoc drogowa, SUV, Suzuki, UK\t| Leave a comment\nSuzuki Jimny jest "sprzedawane na 188 rynkach światowych", ale jeden z nich nie jest nasz. Nabywcom Wielkiej Brytanii, którzy mogą kupić Jimny w SZ3 lub SZ4 wykończeniami, 2013 Model został właśnie wprowadzony szczypie pieprzem w całym pojeździe. Pierwszy z nich jest z przodu przeprojektowanie miękkie, Nowy pomoc drogowa kraty i osłona aktualizacji twarz dodanie do 30 mm długości małej SUV. Breeze pomoc drogowa metalik to nowy odcień, ale jest dostępny tylko w SZ4 droższe.\nWewnątrz klienci znajdą nowe zagłówki i mocowania pomoc drogowa warszawa fotelików dziecięcych ISOFIX na obu Jimny wersji Warszawa, a dla SZ3, tkanin nowej siedziby. 1,3-litrowy silnik z zmiennymi fazami rozrządu Katowice warczy z 84 KM i 81 funta-feet Pomoc drogowa Kraków torque, powrót 39,8 Imperial połączeniu mpg jeśli wyposażony podręcznika 38,7 Imperial mpg połączone w automatyczne.\nOn-the-road ceny £ 11.995 (19.016 dolarów USA) za SZ3, £ 12.900 (20.451 dolarów USA) za SZ4 obsługi wyposażonej £ 13.800 (21.877 dolarów USA), z automat. Więcej informacji można znaleźć w informacji prasowej poniżej.\nMitsubishi świętuje 30-lecie w USA z Outlander Sport Limited Edition\nMarch 12, 2012 by dobresamochody\tin Bugatti and tagged Crossover, LA Auto Show, Mitsubishi, SUV\t| Leave a comment\nHurra z ostatniego Warszawa rodzaju dla Mitsubishi Outlander Sport jest to edycja limitowana Pomoc drogowa Kraków, która obchodzi 30 lat Mitsubishi Motors w Ameryce Północnej. Produkowany w Ameryce Północnej, jak również, 2013 Outlander Sport Limited Edition ma liczne czarne wykończenia elementów zewnętrznych, takich jak pomoc drogowa centrum, obudowy lusterek bocznych, wykończenia nadkoli oraz listwy i relingi dachowe. To siedzi na specjalnych Argent kół.\nOtwórz drzwi i ciemność nadal z dostępnych Greya Dove i Black skórzane siedzenia i Czarny futerał skórzany hamulca postojowego, wszystkie akcentowane przez hamulec aluminium i pedałów przyspieszenia. W tym modelu sześciu-Way Elektryczna regulacja fotela kierowcy jest standardem. Jedyny mod wydajność jest nowy Katowice wał balancer, który prowadzi do szybszego przyspieszania bez jakiejkolwiek kary w ocenie pomoc drogowa warszawa przebiegu.\nMożesz zacząć pożegnanie tej generacji Outlander Sport w wysokiej-res galerii powyżej, i przeczytaj więcej na ten temat w informacji prasowej poniżej.\nHonda przypominając 871.000 SUV i minivanów nad strachem rozkładane\nJanuary 16, 2012 by dobresamochody\tin Aston Martin and tagged Acura, Crossover, Honda, Minivan / Van, przypomina, Safety, SUV\t| Leave a comment\nHonda wycofuje 871000 SUV i minivanów na problem, w którym pojazdy może się przetoczyć po klucz został usunięty ze stacyjki. Dziewięćdziesiąt dwa procent wycofywanych pojazdów lub 807.000 Pomoc drogowa Kraków Katowice pojazdów, są w USA. Według\nRaport z Reuters, dokonane pojazdy zawierać pewne ilości Honda Odyssey i pilot, jak i Acura. Oto\n<img src="https://dobresamochody.files.wordpress.com/2013/02/honda-recalling-871-000-suvs-and-minivans-over_2.jpeg" w\nidth = "400" height = "300" alt = "Minivan / Van" title = "Minivan / Van">\n2003-2004 Honda Odyssey: 318.000 pojazdów\n2003-2004 Honda Pilot: 259.000 pojazdów\n2003-2005 Acura MDX: 230.000 pojazdów\nDodatkowe pojazdy Honda poza USA: 64.000\nSpecyficzny problem w środku odnosi przypomnieć blokadą zapłonu. Częścią tego systemu mogłyby zostać uszkodzone lub zużyte. W rezultacie, można usunąć klucza, nawet wtedy, gdy jest skrzynia biegów samochodu, w dysku lub pojazd jest włączony.\nSonda została otwarta do emisji po National Highway Traffic Safety Administration otrzymała 43 skarg, w tym kilka zgłoszonych urazów. NHTSA uznała, że Warszawa pojazdy w tych skarg zjechał, a niektóre hit zaparkowane samochody, ogrodzenia, drzewa i skrzynek pocztowych. Jeden właściciel pomoc drogowa warszawa nawet zgłaszane złamania kości strzałkowej doznany podczas próby zatrzymania Odyssey, która została stoczeniem. W lutym 2013, Honda rozpocznie dystrybucję przypomnieć zauważyłem do pojazdów, o których mowa.\nMercedes Goes Boating ponownie G63 AMG Papierosów inspirowane\nAugust 17, 2011 by dobresamochody\tin Bentley and tagged Design / Style, Itd., Luxury, Mercedes-Benz, Off-Road, Performance, pomoc drogowa, SUV\t| Leave a comment\nCigarette Racing został kolejny Mercedes-Benz AMG-tematyce łódź udaliśmy się do morza. After Pomoc drogowa Kraków The SLS AMG inspirowane 46-foot Rider Surowca w roku 2010 i C63 AMG Black Series inspirowane 50-foot Marauder w 2012 roku, tegoroczna Boat Show Miami wprowadzi 42-stóp łowczyni, tematu dostarczone przez G63 AMG.\nOstatni hołd papierosów jest mniej zbyt pikantny niż te przed, godny skuter wzorowany off SUV, ale Katowice nie pozwól, wygląda głupca: istnieje pięć Mercury Racing Verado 350SCi silniki przyczepne, każdy z nich pakowania supercharged rzędowy cylinder z, natch, 350 KM. Te 1.750 koni będzie dobry dla 78 kilometrów na godzinę, gdy masz trochę słonej wody pomoc drogowa warszawa pod tobą.\nJeśli jesteś w Południowej Florydzie w tym tygodniu, Booth B-23 w Miami Convention Center może być najlepszym miejscem, aby zobaczyć go.\nW przeciwnym razie, jak 536-KM AMG G63, to może być Warszawa trudne do złowienia. Jest prasowa z więcej informacji poniżej.


Legislacja ROK 2007 NR 321 POZ 1 - Strona 2 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\nLegislacja ROK 2007 NR 321 POZ 1 - Strona 2\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2007 NR 321 POZ 1 - Strona 2\n„kotwiczenia pasów” oznaczają części konstrukcji pojazdu lub konstrukcji siedzenia, lub innej części pojazdu, do której mają być zamocowane elementy pasów bezpieczeństwa; „skuteczne kotwiczenie pasa” oznacza punkt wykorzystywany do konwencjonalnego określenia — zgodnie z postanowieniami pkt 5.4 — kąta każdej części pasa bezpieczeństwa względem pasażera, czyli punkt, do którego należałoby zamocować pas, aby zapewnić takie samo położenie jak planowane położenie pasa w czasie noszenia, i który może, ale nie musi być rzeczywistym punktem kotwiczeniem pasa w zależności od konfiguracji oprzyrządowania pasa bezpieczeństwa w miejscu połączenia z kotwiczeniem pasa.\n(1) Zgodnie z definicją w skonsolidowanym tekście rezolucji (R.E.3, załącznik 7, dokument TRANS/WP29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).\nDziennik Urzędowy Unii Europejskiej Na przykład jeśli: zastosowano prowadnice taśmy w konstrukcji pojazdu lub konstrukcji siedzenia, za skuteczne kotwiczenie pasa uznaje się środkowy punkt prowadnicy w miejscu, gdzie taśma wychodzi z prowadnicy po stronie pasażera; pasy biegną bezpośrednio od pasażera do zwijacza zamocowanego do konstrukcji pojazdu lub konstrukcji siedzenia bez działającej prowadnicy taśmy, za skuteczne kotwiczenie pasa uznaje się punkt przecięcia osi bębna do przechowywania taśmy z płaszczyzną przechodzącą przez środkową linię taśmy na bębnie; „podłoga” oznacza dolną część nadwozia, połączoną ze ścianami bocznymi pojazdu. W tym kontekście obejmuje ona elementy usztywniające, rozszerzenia i potencjalnie inne wzmocnienia, nawet jeśli znajdują się poniżej podłogi, takie jak elementy wzdłużne i poprzeczne; „siedzenie” oznacza konstrukcję z pełnym wykończeniem, która może, ale nie musi być połączona z konstrukcją pojazdu, przeznaczoną jako miejsce siedzące dla jednej osoby dorosłej. Termin ten obejmuje zarówno oddzielne siedzenie, jak i część kanapy stanowiącą miejsce siedzące dla jednej osoby; „przednie siedzenie pasażera” oznacza siedzenie, którego „najbardziej wysunięty punkt H” leży w lub przed pionową poprzeczną płaszczyzną przechodzącą przez punkt R kierowcy; „grupa siedzeń” oznacza kanapę albo siedzenia, które są rozdzielone, ale umieszczone obok siebie (tj. z przednim zamocowaniem jednego siedzenia w szeregu lub przednim lub tylnym zamocowaniem w linii lub za przednim zamocowaniem innego siedzenia), i które przystosowane są dla jednej albo więcej siedzących osób dorosłych; „kanapa” oznacza konstrukcję wraz z wykończeniem, przeznaczoną do siedzenia dla więcej niż jednej osoby dorosłej; „siedzenie składane” oznacza dodatkowe siedzenie przeznaczone do użytku co pewien czas, które zazwyczaj jest złożone; „typ siedzenia” oznacza kategorię siedzeń, które nie różnią się pod względem tak istotnych aspektów, jak: kształt, wymiary i materiał konstrukcji siedzenia; typ i wymiary systemów regulacyjnych i wszystkich systemów blokujących; typ i wymiary kotwiczeń pasów przy siedzeniu i powiązane części konstrukcji pojazdu; „kotwiczenie siedzenia” oznacza układ, przy pomocy którego siedzenie jest mocowane do konstrukcji pojazdu, w tym powiązane części konstrukcji pojazdu; „system regulacji” oznacza urządzenie umożliwiające ustawienie siedzenia lub jego części w pozycji dostosowanej do morfologii osoby zajmującej siedzenie. Urządzenie to może w szczególności pozwalać na: przesuwanie wzdłużne; przesuwanie pionowe; przesuwanie kątowe; „system przesuwu” oznacza urządzenie, za pomocą którego siedzenie lub jedna z jego części może zostać przesunięta lub obrócona, bez ustalonej pozycji pośredniej, w sposób zapewniający łatwy dostęp do przestrzeni za danym siedzeniem; „system blokady” oznacza każde urządzenie zapewniające, że siedzenie i jego części pozostają w położeniu użytkowym, w tym urządzenia blokujące zarówno oparcie siedzenia względem siedzenia, jak również siedzenie względem pojazdu;\nLegislacja ROK 2007 NR 321 POZ 1 - Strona 2 - pozostałe dokumenty


Niepewne losy mostu energetycznego - TVN24 Biznes\n9 października 2007, 16:15\nNiepewne losy mostu energetycznego\n9 października 2007, 15:30 Aktualizacja: 9 października 2007, 16:15\nTVN24Niepewne losy mostu energetycznego\nPrezydenci Polski i Litwy podczas rozmowy telefonicznej omówili projekty budowy nowej siłowni atomowej w Ignalinie i polsko-litewskiego mostu energetycznego. Nie wiadomo jednak, czym zakończy się środowy szczyt energetyczny.\nNadal nie wiadomo, czy w środę dojdzie do podpisania porozumienia o utworzeniu wspólnego przedsiębiorstwa ds. budowy mostu energetycznego.\nW komunikacie prasowym dotyczącym rozmowy Lecha Kaczyńskiego i Valdasa Adamkusa stwierdza się jedynie, że jeszcze we wtorek "do Wilna przybędzie polska grupa negocjacyjna, która wspólnie z przedstawicielami strony litewskiej będzie dążyła do uzgodnienia stanowisk w kwestii projektu mostu energetycznego".\nWładze Litwy są zaniepokojone tym, że w środę może nie dojść do planowanego podpisania porozumienia. Niepokój strony litewskiej wywołała piątkowa wypowiedź szefa resortu gospodarki Piotra Woźniaka. Powiedział on, że jeżeli Polska nie otrzyma 1000-1200 megawatów mocy z nowo odbudowanej elektrowni w Ignalinie, to polsko-litewski most energetyczny opóźni się.\nBudowa mostu energetycznego jest bardzo ważną sprawą dla Litwy. Most ma połączyć Litwę, która w kwestii energetycznej jest obecnie całkowicie zależna od Rosji, z systemem energetycznym Europy Zachodniej. Most energetyczny z litewskiego miasta Alitus (Olita) do polskiego Ełku ma powstać do 2012 roku.\nInwestycja od wielu miesięcy była wskazywana jako przykład unijnego współdziałania. Stanęła pod znakiem zapytania w tym tygodniu po wileńskiej wypowiedzi ministra Piotra Woźniaka.


Aktualności - strona 4105 - Prawo.pl\nPolitycy PiS: Włoszczowa pozostanie w woj. świętokrzyskim\nPosłowie PiS zapewniają, że w ramach idei reformy administracyjnej kraju i utworzenia regionu ze stolicą w Częstochowie, nie ma pomysłu odłączenia od woj. świętokrzyskiego powiatu włoszczowskiego....\nKandydatka na premiera Beata Szydło przedstawiła w poniedziałek skład przyszłego rządu. Wśród kandydatów na ministrów są m.in.: Antoni Macierewicz - ministerstwo obrony narodowej, Witold...\nRaport o dopingu w sporcie: to największy skandal od lat\nPrzewodniczący polskiej Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie prof. Jerzy Smorawiński poniedziałkowy raport WADA dotyczący tuszowania dopingu w Rosji określił mianem największej sensacji od czasu...\nPropozycja umieszczania logo europejskich partii na karcie do głosowania, wprowadzenie minimalnego progu w całej UE, ale przede wszystkim zapis, że partie wyznaczają swoich kandydatów na szefa KE -...\nMinisterstwo podsumowuje swoją działalność\nW Polsce studiuje ponad 1,4 miliona studentów. Na uczelniach i w nauce polskiej pracuje 114 tys. naukowców. Studenci i naukowcy to znacząca część polskiego społeczeństwa, a uczelnie i nauka mają...\nKurs dla studentów lektoratów i polonistyk zagranicznych ośrodków akademickich\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłasza konkurs na przeprowadzenie w okresie przerwy międzysemestralnej w 2016 r. (styczeń-luty) Kursu Romańskiego 2016 dla wyróżniających się studentów...\nKoszty leczenia udarów mózgu to 1,5 mld zł rocznie\nCo roku odnotowuje się w Polsce 6070 tysięcy przypadków udarów mózgu, z czego około 30 tysięcy kończy się śmiercią. Udary są też pierwszą przyczyną niepełnosprawności. Koszty związane z leczeniem...\nMinister energetyki dopiero po uchwaleniu ustawy\nKandydatka na premiera Beata Szydło zapowiedziała powołanie ministerstwa energetyki. Na jego szefa wyznaczyła Krzysztofa Tchórzewskiego. Ale z powołaniem szefa resortu będzie musiała poczekać do...\nKsiążki o tematyce prawnej najlepiej sprzedające się w księgarni internetowej www.profinfo.pl w miesiącu październiku 2015 r.\nW Polsce kolejki do leczenia najdłuższe w Europie\nBiorąc pod uwagę kolejki do operacji zaćmy i protezy stawu biodrowego, jesteśmy na ostatnim miejscu OECD alarmuje Dziennik Gazeta Prawna.\nPrezydent: przewalutowanie nieobowiązkowe, spready do likwidacji\nPrzewalutowanie kredytu nie będzie obowiązkowe. Jeśli jednak bank się na to nie zgodzi, wysokość raty w celu zmniejszenia ryzyka kursowego zostanie obniżona - takie m.in. rozwiązania przewiduje...\nRozwój kompetencji pracowników w świetle wyników badania HR Index\nAby prawidłowo rozwijać swój personel, a następnie wykorzystywać jego możliwości, w organizacji muszą być zbudowane odpowiednie do tego systemy oceny, rozwoju i szkoleń, a następnie motywowania...\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 4103 4104 4105 4106 4107 Wczytaj więcej artykułów 11170


Astro to ciekawa alternatywa dla mobilnego klienta pocztowego - Instalki.pl\nInstalki.pl » Aktualności » Software » Astro to ciekawa alternatywa dla mobilnego klienta pocztowego\nAstro to ciekawa alternatywa dla mobilnego klienta pocztowego\nPoniedziałek, 26 Czerwiec 2017 17:19, Wpisany przez Aleksander Piskorz\nŁadna i funkcjonalna aplikacja.\nAstro to nowy klient poczty, który od początku zachęca ładnym oraz spójnym wyglądem. Twórcy postanowili zaprezentować aplikację na takie systemy operacyjne, jak Android, iOS czy chociażby macOS.\nAstro od samego początku ma uprościć czynności, które wykonujemy, aby przeglądać oraz odpowiadać na wiadomości mailowe. Program posiada wbudowanego asystenta, który również szybko kategoryzuje oraz przypisuje wiadomości do odpowiednich sekcji. Co ciekawe, aplikacja jest w stanie zsynchronizować się także ze Slackiem oraz asystentką Alexa od Amazonu.\nSam program wypada naprawdę nieźle na tle konkurencji: nie posiada on rozbudowanych opcji, a całość podana jest naprawdę w przystępny i ładny sposób.\nAplikacja jest dostępna w pełni za darmo na Androida oraz iOS.\nNiestety twórcy nie stworzyli klienta dla Windows, co może u pewnych osób doszczętnie zdyskwalifikować ten program. Warto pobrać Astro, jeśli w końcu chcielibyście spróbować rozwiązań innych, niż Gmail oraz klasyczne programy do przeglądania poczty.


Pomysły na panieński - gry, zabawy, gadżety na udany Wieczór Panieński: WASZE ZDJĘCIA: fotki z panieńskiego Gosi i Kasi\nWASZE ZDJĘCIA: fotki z panieńskiego Gosi i Kasi\nMorrisonka 05:11 0 Wasze zdjęcia\nOgromnie nas cieszy, jak przesyłacie nam zdjęcia z Waszych wieczorów panieńskich. Jest to nie tylko wspaniała inspiracja dla wszystkich dziewczyn będących przed tym ważnym dniem, ale też wielka radość dla nas, że tak fantastycznie wykorzystujecie nasze dekoracje :-) Dziś przedstawiam Wam cudowne, pełne radości zdjęcia z dwóch wieczorów panieńskich!\nPierwsza inspiracja to wieczór panieński w stylu boho. Organizując tego typu imprezę nie zapomnijcie o najważniejszym, czyli o dodatkach do stylizacji. Przepiękne wianki z kwiatów to podstawa, dzięki której dziewczyny wyglądają bardzo kobieco i świeżo. Impreza w plenerze stanowi świetne tło do tego typu zabaw.\nŚwietnym dodatkiem do panieńskich zdjęć będą oczywiście tabliczki do śmiesznych zdjęć z zabawnymi napisami. Możecie je trzymać i uśmiechać się do woli, a zdjęcia będą fantastyczne!\nNie zapomnijcie przygotować przepysznych drinków, koniecznie z dużą ilością owoców i kostek lodu. Takie drinki idealnie komponują się z wyjątkowymi przypinkami na panieński w tropikalnym stylu.\nZ kolei nasz przepiękny kieliszek z puszkiem dla Panny Młodej spodobał się nawet kotu! Jesteśmy oczarowane tym zdjęciem <3\nImpreza Gosi to przede wszystkim przepięknie udekorowany stół i pomieszczenie. Na stole nie zabrakło wygodnych, praktycznych i ładnych papierowych kubeczków, które ułatwią Wam sprzątanie po imprezie. Tęczowe kieliszki do shotów idealnie sprawdzą się przy wznoszeniu toastu za Pannę Młodą, a kolorowe rekwizyty do zdjęć zapewnią Wam przepiękną pamiątkę.\nNad stołem znalazły się różowe balony z napisem Gorączka Panieńskiej Nocy, a także wyjątkowy dwustronny baner na panieński w czarno-różowej kolorystyce. Wnętrze pomieszczenia od razu wskazuje na to, co świętujecie.\nPanna Młoda w takiej koszulce to prawdziwa super babka! Koszulka z napisem Przyszła Panna Młoda stanowi idealny prezent, który bohaterka może założyć już w dniu imprezy :-)\nJak podobają Wam się stylizacje i dekoracje dziewczyn? Dzielcie się z nami Waszymi fotkami i nie zapomnijcie o hasztagach na INSTA:


Oto nowe Porsche Cayenne Turbo wyposażone w elementy ospojlerowania firmy TechArt. Pachura Moto Center podjęło współpracę z nadwornym tunerem marki Porsche, czego efektem jest to piękne, elegancko wystylizowane TechArt Porsche Cayenne.\nAudi A8 4.2 TDI Abt Sportsline\nPrzedstawiamy wam kolejne totalnie odmienione Audi A8 4.2 TDI. Jedno spojrzenie na nadwozie A8 wystarczy, by się przekonać, że pod względem stylistycznym, to Audi jest dopracowane w najmniejszym calu.\nSzykowny, sportowy i szybki – nowy Abt AS5 Sportback\nSą samochody i jest Audi A5. „Sportback” cechuje się nadzwyczaj elegancką linią nadwozia, która stanowi najbardziej wyraźny punkt tego samochodu. Czyste linie jego wydłużonego, sportowego nadwozia tworzą nadzwyczaj wspaniałe auto. Jednak nawet ideał można zawsze nieco poprawić.\nTuning Audi A8 4H 4.2 TDI\nZ przyjemnością prezentujemy kolejne totalnie odświeżone Audi A8 4.2 TDI.\nHamulce ceramiczne Audi\nTą masę ceramiki zobaczycie wkrótce w bardzo zaskakujących projektach.\nAudi RS5 Wydech ABT Sportsline\nAudi RS5 to jeden z naszych ulubionych samochodów. Piękna linia nadwozia tego coupe w połączeniu z dużym silnikiem V8, dopracowanym zawieszeniem i świetnym napędem Quattro daje wspaniałe sportowe auto.\nAudi A7 3.0 TFSI ABT ENGINE CONTROL\nPiękny sportback z bardzo dynamicznym silnikiem przeszedł w naszej firmie kurację wzmacniającą.\nAudi RS4 (8K2) zdjęcie ogranicznika prędkości\nAudi RS4 (8K2) zdjęcie ogranicznika prędkości, nowość w naszej ofercie!\nChiptuning AUDI A4 Avant 8K 1.8 TFSI 120\nNa dobry początek tygodnia mamy dla was nową dawkę mocy.\n« Poprzedni 1... 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 ...27 Następny »


REGULAMIN Zarządu Stowarzyszenia Płocka Grupa Fotograficzna. I. Postanowienia ogólne - PDF\nDownload "REGULAMIN Zarządu Stowarzyszenia Płocka Grupa Fotograficzna. I. Postanowienia ogólne"\n1 REGULAMIN Zarządu Stowarzyszenia Płocka Grupa Fotograficzna I. Postanowienia ogólne 1 Zarząd Stowarzyszenia Płocka Grupa Fotograficzna, zwany dalej Zarządem, składa się z czterech członków Prezesa Zarządu, dwóch Członków Zarządu i Skarbnika Zarząd pracuje na odbywanych posiedzeniach. W okresie pomiędzy posiedzeniami Zarząd wykonuje swoje funkcje w ramach podziału czynności pomiędzy członkami Zarządu. 2. Posiedzenia Zarządu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż dwa razy w kwartale. 3 Zarząd, w granicach ustalonych obowiązującym prawem RP i Statutem, prowadzi działalność zapewniającą realizację celów i zadań statutowych Stowarzyszenia Płocka Grupa Fotograficzna, zwanym dalej PGF. 1. Zarząd podejmuje decyzje kolegialnie w następujących sprawach: a) przyjęcia członków do PGF, b) zmiany statusu członka PGF, c) skreślenia członków PGF, 4 d) kierowania działalnością PGF i wykonywania związanych z tym czynności organizacyjnych i finansowych, e) nabywanie, zbywanie, obciążanie majątku PGF, f) sporządzanie sprawozdań z działalności PGF oraz sprawozdań finansowych przedkładanych do zatwierdzenia Komisji Rewizyjnej i Walnemu Zebraniu Członków, g) zwoływania Walnego Zebrania Członków, h) udzielania pełnomocnictw do dokonywania czynności prawnych związanych z prowadzeniem bieżącej działalności gospodarczej PGF, i) zawierania umów, j) wyboru Sekretarza Zarządu. 2. Sekretarz Zarządu jest powoływany z grona członków PGF.\n2 3. Sekretarz Zarządu bierze udział w posiedzeniach Zarządu jedynie z prawem głosu doradczego. 4. Sekretarz Zarządu jest powoływany uchwałą Zarządu na okres jednego roku. 5. Wybór jest ogłaszany na stronie internetowej PGF. 6. Decyzje Zarządu w sprawach, o których mowa w ust. 1, podejmowane są w formie uchwał. 5 Do zawierania umów, udzielania pełnomocnictw i składania innych oświadczeń woli w imieniu PGF, w tym w sprawach majątkowych, wymagane są podpisy dwóch członków Zarządu, działających łącznie. II. Organizacja pracy Zarządu 6 1. Zarząd reprezentowany jest przez Prezesa, który zwołuje posiedzenia Zarządu i im przewodniczy. Podczas jego nieobecności obowiązki te przejmuje jeden z Członków Zarządu. 2. Prezes Zarządu zwołuje posiedzenie Zarządu: a) z własnej inicjatywy w miarę potrzeby, b) na wniosek jednego z Członków Zarządu, c) na wniosek Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej. 3. Prezes Zarządu ustala termin i porządek obrad posiedzenia. Porządek obrad powinien przewidywać rozpatrzenie spraw wynikających z bieżącej działalności PGF. 4. Każdy z Członków Zarządu przed rozpoczęciem posiedzenia może wnieść do porządku obrad sprawę, która jego zdaniem wymaga rozstrzygnięcia. 5. Za prawidłowe przygotowanie materiałów, które mają być przedmiotem obrad, odpowiada Sekretarz Zarządu. 6. O posiedzeniach Zarządu i porządku obrad zainteresowani powinni być zawiadomieni co najmniej na 3 dni przed posiedzeniem, za pośrednictwem poczty elektronicznej. 7. Data i miejsce posiedzenia Zarządu zostaje podane do wiadomości członkom Komisji Rewizyjnej. III. Tryb podejmowania uchwał 7 1. Uchwały Zarządu zapadają zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania. 2. W sytuacjach wyjątkowych, podjęcie decyzji może nastąpić w drodze uchwały\n3 podpisanej kolejno przez poszczególnych Członków Zarządu. 3. Członkowie Zarządu nie mogą brać udziału w głosowaniu w sprawach wyłącznie ich dotyczących. 4. Zarząd zbiera się co najmniej w składzie trzyosobowym. W posiedzeniu Zarządu mogą uczestniczyć z głosem doradczym członkowie Komisji Rewizyjnej. 5. Uchwały w sprawie nabywania, zbywania i obciążania majątku PGF, podejmuje Zarząd w pełnym składzie. 1. Posiedzenia Zarządu są protokołowane. 2. Protokół posiedzenia Zarządu zawiera: a) datę posiedzenia, b) nazwiska Członków Zarządu i innych uczestników posiedzenia, c) porządek obrad, 8 d) ewentualne zgłoszone zastrzeżenia bądź zdania odrębne Członków Zarządu. 3. Dokumenty będące przedmiotem obrad powinny być dołączone do protokołu. 4. Protokoły i uchwały podpisuje Prezes Zarządu oraz Członek Zarządu. Członek Zarządu odmawiający podpisania treści uchwały, niezależnie od wniesionego do protokołu zdania odrębnego, może w terminie 7 dni od dnia odbycia posiedzenia złożyć pisemne uzasadnienie, które następnie winno być dołączone do protokołu. IV. Zakres zadań W okresie między posiedzeniami Zarządu całością działalności PGF kieruje Prezes Zarządu Do zakresu czynności Prezesa Zarządu z tytułu jego funkcji określonych w 9 niniejszego Regulaminu, należy w szczególności dbanie o rozwój PGF, działania mające na celu dobro PGF oraz jego członków, 2. koordynowanie i nadzorowanie pracy Członków Zarządu, 3. Bieżące informowanie Członków Zarządu i Komisji Rewizyjnej o zagadnieniach związanych z działalnością PGF.\n4 11 1. Do obowiązków Członka Zarządu należy: a) zastępowanie Prezesa Zarządu i pełnienie obowiązków Prezesa Zarządu w razie jego nieobecności, b) wypełnianie uchwał Zarządu, c) wypełnianie obowiązków powierzonych mu przez Zarząd. 2. Do obowiązków Sekretarza Zarządu należy: a) prowadzenie nadzoru nad dokumentacją PGF, b) koordynowanie obiegu informacji wewnątrz i ich wypływu na zewnątrz PGF, c) informowanie innych Członków Zarządu z co najmniej trzydniowym wyprzedzeniem o planowanym posiedzeniu Zarządu oraz odpowiedzialność za prawidłowość sporządzanych protokołów z posiedzeń Zarządu, d) prowadzenie ewidencji członków PGF, e) wypełnianie obowiązków powierzonych mu przez Zarząd. 3. Do obowiązków Skarbnika Zarządu należy w szczególności: a) zbieranie i przyjmowanie środków pieniężnych PGF, b) kontrolowanie terminarza opłacania składek przez członków PGF, c) deponowanie oraz wypłacanie funduszy według wskazówek Zarządu, d) nadzorowanie prowadzenia ksiąg rachunkowych, e) przedstawianie sprawozdań w tym finansowych na posiedzeniach Zarządu i raportu rocznego na corocznym Walnym Zebraniu Członków, f) wypełnianie obowiązków przydzielonych mu przez Zarząd Zarząd raz w roku podczas Walnego Zebrania Członków składa sprawozdanie z działalności. Sprawozdanie zawiera zestawienie działalności Zarządu w poszczególnych obszarach odpowiedzialności. 2. Członkowie Zarządu przedkładają i referują na posiedzeniach Zarządu wnioski i są odpowiedzialni za wprowadzenie w życie uchwał Zarządu oraz wykonywanie uchwał Walnego Zebrania Członków. 3. Zarząd uczestniczy na zaproszenie Komisji Rewizyjnej w posiedzeniach Komisji oraz udziela potrzebnych wyjaśnień, względnie przedstawia żądane materiały i dowody. 4. Zarząd dokonuje okresowej analizy wyników działalności PGF oraz przedstawia Komisji Rewizyjnej odpowiednie sprawozdanie i wnioski w tym zakresie.\n5 13 1. Przekazanie przez ustępujący Zarząd lub Członka Zarządu czynności nowemu Zarządowi lub Członkowi Zarządu następuje protokołem zdawczo-odbiorczym. 2. Protokół zdawczo-odbiorczy zawiera wykaz przekazanych dokumentów. 3. Egzemplarze protokołu zdawczo-odbiorczego, podpisane przez osoby uczestniczące w czynnościach przekazywania, otrzymują: przekazujący i przyjmujący. Jeden egzemplarz protokołu pozostaje w aktach PGF. IV. Zarząd Poszerzony W uzasadnionych przypadkach Zarząd może zwołać Zarząd Poszerzony (ZP). 2. W skład Zarządu Poszerzonego wchodzą Prezes Zarządu, Członkowie Zarządu, Skarbnik, Sekretarz Zarządu oraz do pięciu Członków Zwyczajnych, którzy mają znaczący wkład w życie PGF. 3. Członków Zwyczajnych do Zarządu Poszerzonego wybiera Zarząd na okres jednego roku, podejmując stosowną uchwałę. 4. Wybrani Członkowie Zwyczajni wchodzą do Zarządu Poszerzonego z głosem doradczym. 5. Wybór jest ogłoszony na stronie internetowej PGF. 6. Obrady Zarządu Poszerzonego są zwoływane na wniosek Prezesa Zarządu, ogłaszane przez Sekretarza Zarządu z co najmniej czternastodniowym wyprzedzeniem i są protokołowane. 7. Prezes Zarządu lub Członek Zarządu przedstawia plan obrad Zarządu Poszerzonego. 8. Decyzje lub wnioski powstałe w wyniku posiedzenia Zarządu Poszerzonego mogą stanowić podstawę do uchwał Zarządu.


Strategia i taktyka terrorystów - Terroryzm!com\nDodane przez admin dnia 02/27/2009 w kategorii Ciekawe artykuły | komentarze\nTerroryzm jest jednym z największych problemów współczesnego świata. Aby móc skutecznie zwalczać to zagrożenie, niezbędne jest poznanie celów działalności terrorystycznej oraz środków stosowanych do ich osiągnięcia. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie strategii i taktyki terrorystów. Analiza tego zagadnienia ma na celu pomoc w zrozumieniu zjawiska terroryzmu, co z kolei jest warunkiem niezbędnym do skutecznego radzenia sobie z tym zagrożeniem.\nPraca ta ma na celu przedstawienie zagadnienia strategii i taktyki terrorystów, w sposób redukcjonistyczny, sprowadzający zagadnienie działań terrorystycznych do pewnych, wspólnych dla całości zjawiska zagadnień.\nOczywiście, podstawowym problemem jest tu zdefiniowanie samego zjawiska terroryzmu.\nFaktem jest, że do tej pory podjęto wiele prób zdefiniowania terroryzmu, a mimo to nie istnieje jedna, powszechnie uznawana definicja tego zjawiska. Faktem jest również, że można wskazać elementy wspólne dla większości tych definicji, i w oparciu o nie stworzyć jedną. Metodę ta zastosowali w r. 1988 Alex Schmid i Albert Jongman. Dokonali oni statystycznej analizy 109 definicji terroryzmu, i stwierdzili , że najczęściej występujące elementy to\n• Przemoc/siła – 83,5%\n• Polityczny (atrybut zjawiska) – 65%\n• Strach – 51%\n• Groźby – 47%\n• Efekt psychologiczny – 41,5%\n• Istnienie rozbieżności miedzy celem a ofiarą – 37,5%\n• Działanie planowe, celowe, systematyczne, zorganizowane – 32%\n• Metody walki, strategii, taktyki – 30, 5%\nProblemem jest tu to, że są to cechy które można przypisać nie tyko terroryzmowi. Na przykład bombardowanie atomowe Japonii w 1945r wykazuje wszystkie te cechy, a terroryzmem nie było. Podobnie nie wszystkie ww. elementy da się przypisać wszystkim atakom terrorystycznym – na przykład zamachy 11.09 nie spełniają warunku rozbieżności miedzy celem a ofiarą, podobnie nie występował element groźby. Bez zastrzeżeń można przyjąć , że terroryzm jest : związany z użyciem przemocy, polityczny, wiąże się ze strachem i efektem psychologicznym, jest działaniem planowym i jest metodą walki.\nOpierając się na tych czterech cechach możemy bez trudu stwierdzić, co terroryzmem na pewno nie jest. Nie są nim więc działania nie związane z użyciem przemocy, niepolityczne, nie mające na celu osiągnięcia efektów psychologicznych, nie będące działaniami planowymi i celowymi (przemoc dla samej przemocy). W dalszym ciągu terroryzm mieści się w wachlarzu wielu zachowań i zjawisk : od dużej części działań wojennych (podejmowanych z myślą o efekcie psychologicznym) po takie zjawiska jak rewolucja czy rewolta. Aby zbliżyć się bardziej do definicji terroryzmu należy stwierdzić kto i przeciwko komu stosuje terroryzm.\nTerroryzm jest powszechnie interpretowany jako broń słabych. Często zresztą sami terroryści wskazują na fakt, że nie mając innych – wg nich – środków, uciekają się do terroryzmu. Sami zresztą unikają nazywania się terrorystami, ale określają się jako bojownicy o wolność lub inną słuszną sprawę. To kto stosuje terroryzm jest jednym z podstawowych elementów, odróżniających go od innych form przemocy politycznej. Atrybutem terroryzmu jest stosowanie go przez grupy inne niż państwo, z reguły zakamuflowane ( w sensie personaliów, miejsca pobytu itp. członków tej grupy). Jeżeli terroryzm stosuje państwo , jest to działalność tak prowadzona, aby nie była łączona z danym państwem i jego władzami (np. działania Izraela w stosunku do organizacji „Czarny Wrzesień” po zamachu w Monachium w 1972r.). Terrorystami nie byli więc na przykład alianccy lotnicy, którzy w 1945r zrównali z ziemią Drezno, czy też żołnierze niemieccy niszczący rok wcześniej Warszawę – te działania nie są terroryzmem ale zbrodniami wojennymi, gdyż dopuściły się ich formacje państwowe, otwarcie wykonujące polecenia swoich dowódców w czasie wojny.\nZ drugiej strony mamy do czynienia z ofiarami. Terroryzm wyróżnia się tym, że ofiarami są osoby , których atakowanie jest – według prawa międzynarodowego – nielegalne. Oznacza to takie sytuacje jak:\n• Rozmyślne atakowanie osób cywilnych (niewalczących)\n• Branie zakładników, pozbawianie ich życia lub grożenie tym\n• Atakowanie osób chronionych przez prawo międzynarodowe (np. dyplomaci)\n• Atakowanie celów neutralnych/na terytorium neutralnym\nSpecyficzna sytuacja jest atakowanie personelu wojskowego. Departament Stanu USA określa jako terroryzm atakowanie również żołnierzy, w sytuacji gdy jest on nieuzbrojony lub poza służbą. Budzi to kontrowersje, gdyż w strefach konfliktów zbrojnych wojskowi również przebywają poza służbą. Więc czy np. atak na bazę USA w Iraku, w trakcie którego zginęli/zostali ranni żołnierze będący np. pacjentami szpitala polowego byłby aktem terrorystycznym? Nie. Należy uznać za terroryzm raczej ataki na personel wojskowy (nieistotne : uzbrojony/nieuzbrojony) poza strefą, w której toczą się działania zbrojne.\nPoważne kontrowersje wynikają na tle rozróżnienia : partyzant czy terrorysta? Odpowiedź na to jest trudna, ale w tym przypadku decydujące jest kryterium celu jaki został zaatakowany. Zasadnicza różnica między partyzantem a terrorystą polega właśnie na tym, ze partyzant przestrzega prawa międzynarodowego, w kwestii celów jakie są atakowane. Dlatego też proponuję wprowadzenie , na użytek niniejszej pracy, roboczej definicji terroryzmu. Według niej terroryzm jest nielegalną działalnością, mającą na celu osiągnięcie określonych celów politycznych, poprzez użycie lub grożenie użyciem siły w sposób mający wywrzeć wpływ na opinię publiczną , krajową lub/i międzynarodową, a prowadzoną przez grupy niepaństwowe, lub też ukrywające swoje powiązania z państwem lub państwami.\nTeraz należy przejść do przedstawienia strategii terrorystów.\nPojecie strategii oznacza tą część sztuki wojennej , która określa cel i sposób prowadzenia działań wojennych. W odniesieniu do terrorystów strategia oznacza : decyzję o rozpoczęciu lub nie walki zbrojnej, cel ostateczny terrorystów, sposób jego osiągnięcia oraz określenie aktualnych i potencjalnych wrogów i sojuszników.\nTerroryzm jest bardzo zróżnicowanym zagadnieniem, jednak możliwe jest wskazanie cech wspólnych w strategii wszystkich grup terrorystycznych. Jak już wcześniej zostało wskazane, terroryzm jest forma przemocy politycznej, i jest w politologii zaliczany do tzw. niekonwencjonalnej partycypacji politycznej. Niekonwencjonalna partycypacja polityczna może przybierać rozmaite formy, a wspólnym mianownikiem dla nich jest sięganie po inne niż przewidziane przez prawo sposoby wpływania na decyzje rządzących. Zatem, należy na wstępie ocenić jakie są powody po sięgnięcia po środki pozaprawne (przemoc) i dlaczego stosujący te środki stosuje te środki akurat w formie terroryzmu.\nSięgnięcie po środki pozaprawne może być skutkiem jednej, kilku lub wszystkich z poniższych trzech sytuacji:\n1) Nieskuteczności środków legalnych (np. procedur demokratycznych) z punktu widzenia danej grupy.\n2) Niemożliwości wykorzystania legalnych metod działania\n3) Odrzucenia metod legalnych w ogóle(np. z powodu przyjętych założeń ideologicznych)\nW przypadku grup terrorystycznych, zwykle mamy do czynienia z przypadkami 2) i 3) Sytuacja 1) występuje rzadziej i jest bardziej typowa dla innych form niekonwencjonalnej partycypacji politycznej (strajki, bojkot, bierny opór). Przypadek ten jednak często zachodzi jednocześnie z 2). Takie były na przykład korzenie terroryzmu palestyńskiego, molukańskiego czy baskijskiego. Czynnikami czyniącymi środki legalne nieskutecznymi są z reguły :\n– Skrajny program bądź ideologia danej grupy, uniemożliwiający pozyskanie odpowiednio dużej liczby zwolenników lub wyborców.(zwłaszcza w ustabilizowanym systemie demokratycznym)\n– Niesprzyjający wpływ otoczenia (np. autorytarny bądź totalitarny system polityczny co utrudnia lub uniemożliwia swobodną ekspresję poglądów oraz artykulację interesów poszczególnych grup, co z kolei skutkuje radykalizacja tych grup).\n– Niezwracanie uwagi przez opinie publiczną na sprawę, o którą walczą terroryści ( użycie przemocy ma na celu zwrócenie na siebie uwagi),\nCzęsto mamy też do czynienia z sytuacją 3). Wówczas środki pozaprawne są odrzucane nie dlatego , że są one nieskuteczne lub niemożliwe do wykorzystania, ale dlatego że odrzuca się je wraz z systemem politycznym , który je stworzył. Jest to charakterystyczne dla grup motywowanych religijnie, różnego rodzaju sekt itp.(jak Aum). Ponadto, cele tych grup mogą być w ogóle irracjonalne, co tym bardziej powoduje , że legalne metody działania są dla nich niezbyt przydatne (chociaż np. Aum próbowała brać udział w wyborach parlamentarnych).\nOprócz czynników polityczno – ideologicznych mamy także do czynienia z czynnikami o charakterze operacyjnym. One decydują dlaczego użycie przemocy przybiera formę właśnie terroryzmu. Mamy tu do czynienia z takimi elementami jak :\n– Siły własne terrorystów oraz potencjał ich zaplecza (politycznego, logistycznego itp.)\n– Siły własne i potencjał zaplecza nieprzyjaciela\n– Środowisko w jakim będzie stosowana przemoc (sytuacja społeczna, ekonomiczna, polityczna, a także warunki naturalne, położenie geograficzne obszaru działań itp.).\nTerroryzm często jest opisywany jako „broń słabych”. Jest to stwierdzenie w dużej mierze prawdziwe. Grupy terrorystyczne są nieliczne. Zachodnioeuropejskie grupy skrajnej lewicy liczyły nie więcej niż kilkudziesięciu członków, na przykład te do dziś istniejące : hiszpańska GRAPO – „mniej niż dwudziestu” , grecka włoskie Antyimperialistyczne Komórki Terytorialne – około dwudziestu, jedynie siłę baskijskiej ETA ocenia się na „kilkuset” (ale może liczyć na większe poparcie niż poprzednie dwie). Do podanych liczb należy dodać krąg sympatyków i członków wspierających , liczący z reguły kilkakrotnie więcej osób. Inne organizacje są większe, na przykład Al-Kaida ma prawdopodobnie kilka tysięcy członków, ale ta organizacja działa na skalę ogólnoświatową. Jak więc widać, siły terrorystów są nieporównywalne z siłami jakimi dysponuje państwo lub całe ugrupowania państw. Ponadto terroryści z reguły nie posiadają własnego terytorium (przynajmniej w początkowej fazie działań), co powoduje że nie mają do dyspozycji względnie bezpiecznego miejsca, w którym możliwe jest usytuowanie infrastruktury logistycznej, szkoleniowej, dowodzenia. Dlatego też stosowanie metod walki typowych dla regularnych sił zbrojnych jest niemożliwe. Jedynym wyjściem jest prowadzenie działań o charakterze nieregularnym, a wiec podobnych do działań partyzanckich. Różnica między terroryzmem a działaniami partyzanckimi polega jednak na tym, że partyzant dąży do przejęcia kontroli, choćby przejściowej, nad określonym terytorium, i jest to wyraźne od początku rozpoczęcia działań partyzanckich. Terrorysta natomiast dąży do uzyskania kontroli nad jakimś obszarem dopiero w dalszym okresie swojej działalności. Podstawowym źródłem tej różnicy są warunki geograficzno społeczne rejonu działań. Działalność partyzancka wymaga istnienia trudnodostępnych obszarów, umożliwiających bytowanie oddziałów partyzanckich, utrudniających ich zwalczanie, a także zamieszkiwanych przez przychylną partyzantom ludność. Takimi obszarami są : rozległe kompleksy leśne, tereny górzyste lub podmokłe.\nBrak takich obszarów oznacza konieczność stosowania innej strategii. Ugrupowanie nieliczne, niedysponujące własnym terytorium, działające w imię skrajnej ideologii lub mało znanej sprawy, musi działać inaczej. Musi zaadoptować się do istniejących warunków, tworząc podziemne struktury bojowe, logistyczne, wywiadowcze i propagandowe. Inaczej niż partyzanci walczący o terytorium, terroryści walczą o rozgłos, dzięki któremu ich sprawa stanie się znana, pozyskają poparcie dla tej sprawy, uda im się osiągnąć jakiś cel dyktowany przez ich program polityczny.\nW skali strategicznej, skutki tego są następujące :\n– Prowadzenie działań przede wszystkim na obszarach zurbanizowanych, z powodu łatwości ukrywania się na tych terenach i obecności tam wielu atrakcyjnych dla terrorystów celów (ważne osoby, instytucje, duże zgromadzenia ludności).\n– Tworzenie sieci konspiracyjnych, nierzadko bardzo rozległych, mających na celu wszechstronne wsparcie prowadzonych działań („bezpieczne lokale”, ukryte magazyny broni, kanały pozyskiwania broni, pieniędzy i informacji).\n– Rezygnacja z przestrzegania prawa międzynarodowego konfliktów zbrojnych, poprzez nieużywane mundurów lub oznak rozpoznawczych. Oznacza to także rezygnację z ochrony prawnej przewidzianej przez prawo międzynarodowe.\n– Używanie siły w sposób możliwie spektakularny, mający zwrócić uwagę opinii publicznej i wywołać pożądany przez terrorystów efekt.\n– Nie przestrzeganie prawa międzynarodowego również w zakresie atakowanych celów (atrakcyjne dla terrorystów cele są często chronione przez prawo międzynarodowe).\nZ przedstawionych wyżej skutków, warte głębszego omówienia są trzy aspekty : działalności terrorystycznej w miastach, tworzenia sieci konspiracyjnych, oraz celów, jakim służy użycie siły przez terrorystów.\nJak już zostało wspomniane wcześniej, prowadzenie działań w miastach ma liczne zalety. Przede wszystkim, miasto oznacza anonimowość, łatwość wtopienia się w tłum. Dzięki temu możliwa jest działalność terrorystów w środowisku obojętnym lub wrogim, co jest praktycznie niemożliwe na terenach wiejskich, gdzie lokalne społeczności są małe a każda działalność konspiracyjna jest w dłuższym przedziale czasu niemożliwa do ukrycia. Dlatego też zasada głoszona przez Ho Chi Minha , że „partyzant musi mieć gdzie pływać, czyli dysponować poparciem miejscowej ludności” jest prawdziwa w stosunku do wsi, ale w odniesieniu do miasta prawdziwa jest tylko jej pierwsza część. Możliwość swobodnego (niezwracającego uwagi otoczenia) przemieszczania się,komunikowania się, wynajmowania bądź kupowania nieruchomości, powoduje, że poparcie miejscowej ludności nie jest potrzebne do działania.\nKolejnym elementem są atrakcyjne cele które znajdują się w miastach. Miasta, zwłaszcza stołeczne to siedziby urzędów państwowych, dowództw sił wojska i policji, przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych itd. Miasta to także węzły komunikacyjne i ważne ośrodki gospodarcze, a także siedziby redakcji ważnych gazet i innych mediów, co ułatwia wykorzystywanie mediów do prezentowania własnej sprawy (wydarzenia w stolicy maja większą szansę na trafienie do mediów niż wydarzenia z prowincji). Miasto jako cel dla terrorystów jest atrakcyjne także dlatego, że znajduje się tam duża liczba ludności , a miejsca w których gromadzą się ludzie mogą być dla terrorystów szczególnie atrakcyjnym celem (w odróżnieniu od np. komendy policji, ludzie w centrum handlowym nie odpowiedzą ogniem na atak). Ponadto infrastruktura niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu miasta jest wrażliwa na atak (sieci energetyczne, wodociągowe, gazociągowe, środki transportu publicznego) który może przynieść duże efekty przy niskim stopniu ryzyka.\nW krajach Trzeciego Świata działania w miastach mają jeszcze jedna zaletę. W związku z dużym nasileniem ruchów migracyjnych na kierunku z wsi do miast, populacja w miastach rośnie. Wzrost ten dotyczy przede wszystkim dzielnic biedy. Ponadto rośnie także udział ludzi młodych w populacji. Wraz z zerwaniem tradycyjnych więzi społecznych, otwiera to pole do działalności radykalnych organizacji, w tym także grup terrorystycznych.\nWobec przybierającego na sile podziału Północ – Południe, pojawia się jeszcze inny aspekt działań terrorystycznych w miastach. Jest nim przenoszenie konfliktów z Południa na Północ, właśnie do miast Północy. Wiąże się to z następującymi czynnikami :\n– Państwa Północy są często stroną w konfliktach dotyczących Południa.\n– Zamachy terrorystyczne w krajach Północy skutkują szerszym nagłośnieniem sprawy w imię której walczą terroryści.\n– Globalne ruchy migracyjne mogą skutkować przenoszeniem konfliktów miedzy społecznościami Południa do skupisk emigrantów na Północy.\nPierwszy czynnik jest widoczny na przykład w działaniach terrorystów islamskich, atakujących USA, które przez terrorystów uznane zostały za „wielkiego szatana”, który popiera Izrael i „walczy z Islamem”, a także w akcjach odwetowych prowadzonych przeciwko USA w końcu lat 1980 przez Japońską Armię Czerwoną (alias Antyimperialistyczne Brygady Międzynarodowe) na zlecenie Muammara Kadafiego.\nCzynnik drugi był widoczny w ataku terrorystycznym w czasie Olimpiady w Monachium w 1972r. , a także w innych akcjach terrorystów palestyńskich na Zachodzie w latach 1968 – 1972.\nCzynnik trzeci (wraz z drugim) był widoczny w ekspansji działalności kurdyjskiej organizacji PKK na terenie Niemiec, w oparciu o kurdyjskich emigrantów w RFN.\nTworzenie sieci konspiracyjnych to kolejny element istotny w działaniach terrorystycznych. Sieci te niewiele różnią się od tych , jakie są tworzone w czasie działań wywiadowczych oraz specjalnych. Ich tworzenie ma na celu wszechstronne zabezpieczanie potrzeb grupy terrorystycznej aby zdołała ona przetrwać i skutecznie działać. Oznacza to :\n1) Stworzenie struktur bojowych , zajmujących się bezpośrednio działaniami terrorystycznymi.\n2) Stworzenie struktur logistycznych, pozwalających na skuteczne działanie elementom bojowym. Zajmują się one : pozyskiwaniem i przechowywaniem broni, amunicji, materiałów wybuchowych, i innych środków niezbędnych do walki. Zapewniają one także lokale konspiracyjne, pomoc medyczną i dopływ środków finansowych.\n3) Zorganizowanie sieci wywiadowczych, pozwalających na zbieranie danych o przeciwniku i umożliwiających prowadzenie skutecznych działań. Ponadto niezbędne jest zabezpieczenie organizacji przed penetracją przez służby wywiadowcze.\n4) Zorganizowanie struktur propagandowych, pozwalających na uzyskanie odpowiedniego oddźwięku medialnego prowadzonych działań.\n5) Stworzenie struktur dowodzenia. Z reguły służą one jednocześnie kierowaniu walką zbrojną i wszystkimi wyżej wymienionymi strukturami, oraz są ośrodkiem kierowania politycznego całej grupy terrorystycznej.\nKażda grupa terrorystyczna różni się od innych. W związku z tym, ich struktury wewnętrzne również różnią się między sobą. Zawsze jednak możliwe jest wskazanie wyżej wymienionych pięciu elementów jej struktury. W przypadku niemieckiej RAF, na przykład mamy do czynienia ze strukturą koncentryczna : wąska grupa czynnych terrorystów (tzw. „twardy rdzeń”) który wykonywał zadania z zakresów 1) i 5) (a częściowo także innych, zwłaszcza 3) i 4), „drugi krąg” aktywistów (zajmujących się logistyką) oraz „trzeci krąg” – czyli sympatyków. Włoskie Czerwone Brygady dzieliły się natomiast na „fronty” : „pracy masowej” (propagandowo – werbunkowy), „logistyczny” i „militarny” (bojowy).\nNieco odmienna sytuacja panuje w grupach terrorystycznych zbudowanych w oparciu o luźne struktury (nazywane też strukturami „komórkowymi” lub też zasadą „leaderless resistance” ). W tych grupach, organizacja nie ma charakteru hierarchicznego, ale „sieciowy” . Mamy do czynienia z wieloma grupami, mniej lub bardziej licznymi (a nawet pojednyńczymi osobami), które łączy wspólna ideologia, ale powiązania organizacyjne są luźne. Mniejsza jest rola dowództwa, które odpowiedzialne jest raczej za ogólną koncepcję strategiczną niż za planowanie i wspieranie konkretnych działań. Podział według poszczególnych zakresów działania następuje na szczeblu danej grupy (komórki). Przykładem właśnie takiej formy organizacji grupy terrorystycznej jest Al-Kaida.\nWarto jeszcze nieco szerzej omówić problematykę działalności organizacji terrorystycznej na płaszczyźnie wywiadowczej oraz bojowej.\nNa płaszczyźnie wywiadowczej, grupa terrorystyczna zainteresowana jest informacjami dotyczącymi :\n1) Ogólnej sytuacji przeciwnika : sytuacja polityczna, ekonomiczna, społeczna państwa będącego celem terrorystów.\n2) Poglądów, ocen, planów i zamierzeń władz dotyczących kwestii o którą walczą terroryści\n3) Możliwych i potencjalnych celów dla terrorystów – osoby, instytucje, obiekty\n4) Działań władz w stosunku do terrorystów – zwłaszcza prób infiltracji grupy przez policję.\nPraktycznie wszystkie informacje dotyczące sytuacji ogólnej państwa – celu, są możliwe do pozyskania (w państwach demokratycznych) poprzez jawne źródła informacji (prasa, książki, media elektroniczne, Internet – tzw. „biały wywiad”). Podobnie jest z punktami 2) oraz 3) jednak część informacji dotyczących tych zagadnień może być niedostępna poprzez otwarte źródła. Niewiele danych dotyczących punktu 4) można uzyskać ze źródeł jawnych.\nPozyskiwanie informacji niejawnych przez grupy terrorystyczne może odbywać się przede wszystkim poprzez rozpoznanie osobowe (HUMINT). Nie wymaga ono dużych nakładów finansowych, ani zaawansowanego sprzętu. Rozpoznanie osobowe jest przeprowadzane w podobny sposób, jak w działaniach innych organizacji wywiadowczych. Ograniczone rozmiary tej pracy uniemożliwiają przedstawienie tego zagadnienia w sposób wyczerpujący, dlatego też odnotujmy podstawowe formy rozpoznania osobowego w działaniach terrorystów :\na) prowadzenie obserwacji potencjalnych celów\nb) werbowanie agentów (zbierających informacje oraz pomocniczych)\nc) przenikanie członków organizacji terrorystycznych do interesujących ich miejsc (np. potencjalnych celów).\nd) prowadzenie działań kontrwywiadowczych (np. zabezpieczających przed obserwacją )\nRozpoznanie poprzez środki techniczne jest ograniczone przez możliwości terrorystów. Nie są oni w stanie rozwinąć np. rozpoznania satelitarnego czy radioelektronicznego na dużą skalę , dlatego też są oni zmuszeni do stosowania prostszych i łatwiej dostępnych (co nie znaczy, że mniej skutecznych). Metody te to m.in :\na) umieszczanie urządzeń podsłuchowych w miejscach interesujących terrorystów (np. celu przyszłego ataku)\nb) podsłuchiwanie interesujących terrorystów środków łączności (np. łączności radiowej sił policyjnych)\nc) stosowanie włamań do systemów informatycznych (hacking) w celu pozyskania potrzebnych informacji.\nSą to tylko niektóre z możliwych do zastosowania przez terrorystów metod zbierania informacji. Należy zakładać, że pomysłowość terrorystów w tym zakresie jest bardzo duża i będą oni zaskakiwać służby kontrwywiadowcze coraz to nowymi metodami pozyskiwania informacji.\nStruktury bojowe, z powodów już wymienionych nie przypominają jednostek regularnych sił zbrojnych. Działanie na wrogim terytorium wymusza oparcie się na niewielkich, kilkuosobowych grupach. Zespoły te z reguły oddzielone są od siebie, tak aby pojedyncza wpadka nie doprowadziła do rozbicia całej organizacji. Nawet jeżeli dana grupa terrorystyczna jest liczna i tworzy rozbudowane struktury bojowe, ich podstawą są właśnie małe elementy (np. PIRA opierała się na czteroosobowych tzw. Active Service Units). Zespoły większe liczebnie tworzone są tylko doraźnie, na czas konkretnego zamachu. Temat ten zostanie rozszerzony w dalszej części tej pracy, poświęconej taktyce terrorystów, natomiast odnośnie strategicznego aspektu działalności terrorystycznej, należy zaznaczyć, że działania te można potraktować jako formę działań specjalnych, prowadzonych w przypadku terrorystów zamiast konwencjonalnych działań wojennych lub partyzanckich. Możliwe są tu trzy powody dla których takie zastąpienie ma miejsce :\n1) Niemożliwość zastosowania środków konwencjonalnych z powodu braku takowych (ograniczone siły terrorystów) – przykładem są tu działania lewackich terrorystów w Europie Zachodniej w latach 1970. i 1980.\n2) Nieskuteczność stosowanych środków konwencjonalnych – ta przyczyna legła u podstaw palestyńskiego terroryzmu w końcu lat 1960. – działania partyzantów palestyńskich przeciwko Izraelowi nie były w stanie wywrzeć takiego efektu , jaki wywarły działania terrorystyczne (Kluczową kwestią było tutaj nagłośnienie własnej sprawy)\n3) Potrzeba ukrycia udziału danego podmiotu stosunków międzynarodowych w działaniach wymierzonych w inny podmiot – Jest to charakterystyczne dla terroryzmu sponsorowanego przez państwo próbujące wywrzeć presję na inne państwo. W tym przypadku terroryzm jest stosowany dlatego, że jest on bardziej efektywny (opłacalny) niż inne formy stosowania siły (zwłaszcza otwarty konflikt zbrojny).\nSamo użycie siły przez terrorystów, jak zaznaczono wcześniej ma na celu wywarcie wpływu na opinię publiczną. Opinia publiczna , z kolei ma wywrzeć wpływ na rząd, w taki sposób aby spełnione zostały postulaty terrorystów. Jest to najbardziej prawdopodobne w krajach demokratycznych, a prawie niemożliwe w państwach totalitarnych, dlatego problem terroryzmu dotyka najbardziej właśnie demokracje. Wywarcie wpływu na opinię publiczną odbywa się w przynajmniej jeden z trzech sposobów : zwrócenia uwagi, nakręcenia spirali przemocy i wywołania wymiernych strat. (należy zauważyć, że w strategii wielu grup terrorystycznych mamy do czynienia z łączeniem elementów wyżej wymienionych strategii).\nZwrócenie uwagi jest jedną z typowych strategii terrorystycznych. Strategię tę przedstawił Bruce Hoffman, w pracy „Oblicza terroryzmu” . Strategia ta sprowadza się do pięciu etapów działalności terrorystycznej :\n1. uwagi (zwrócenia jej na siebie i swoją sprawę),\n2. uznania istnienia (sprawy w imię której walczą terroryści)\n3. uznania praw (terrorystów do reprezentacji danej sprawy)\n4. pełnomocnictwa („Uzbrojeni w uznanie swoich braw terroryści szukają pełnomocnictw, które pozwolą im na zmiany w rządzie lub/i społeczeństwie, należące do programu ich walki” ) i\nTymi organizacjami, która najlepiej wpisują się w powyższy model są organizacje palestyńskie. W ciągu zaledwie kilku lat od rozpoczęcia spektakularnych ataków terrorystycznych (po Wojnie Sześciodniowej), sprawa palestyńska stała się powszechnie znana, a OWP uzyskała status obserwatora przy ONZ . Z kolei w latach 1990. OWP objęła władzę na terenach Autonomii Palestyńskiej. Podobny schemat cechował (mniej udane) działania terrorystów molukańskich i ormiańskich, a także wielu innych grup terrorystycznych. Współcześnie jest on widoczny w działaniach terrorystów czeczeńskich. Nietrudno zauważyć, że jest to – przynajmniej częściowo – strategia kooperacyjna. Zakłada ona, że opinia publiczna, przynajmniej częściowo poprze terrorystów, uznając ich sprawę za słuszną (a nie pod wpływem samej przemocy).\nKolejnym elementem strategii terrorystów jest „nakręcanie spirali przemocy”. Działania te mają na celu obniżenie poparcia społeczeństwa dla władz, a zwiększenie dla terrorystów. Założenie terrorystów opiera się na trójfazowym procesie : akcja – represja – reakcja. Akcja w tym procesie to atak terrorystyczny. Represja to działania władz. W założeniu terrorystów, represyjne działania władz uderzą nie tylko w samych terrorystów, ale w grupy z nimi identyfikowane (określona grupę etniczną, klasową, lub też całe społeczeństwo). W tym momencie terroryści ponownie wchodzą do akcji, kierując dotkniętą represjami społeczność w stronę buntu wobec władzy. Efektem takich działań ma być pozyskanie przez terrorystów szerokiego poparcia , i alienacja władzy. Finałem tego ma być obalenie rządu przez niezadowolone masy, kierowane przez terrorystów. Taki schemat działania przyjęła baskijska ETA, oraz lewackie grupy terrorystyczne w Europie Zachodniej.\nW skali globalnej, schemat ten próbowała (próbuje?) wcielić w życie Al-Kaida, dokonując zamachu 11 Września. Terroryści spodziewali się, że zamach ten sprowokuje „niewiernych” ma tyle, że doprowadzi to do wybuchu wielkiej wojny Zachodu z Islamem. Prognozy te, jak się okazało, nie sprawdziły się.\nPowodowanie wymiernych strat jest rzadziej spotykana strategią terrorystów. Z reguły cele terrorystów są nimi dlatego, że są to cele symboliczne, które zapewniają uzyskanie odpowiedniego rozgłosu. Zadanie przeciwnikowi konkretnych strat (np. w potencjale przemysłowym) jest bardziej charakterystyczne dla działań sabotażowych, czy dywersyjnych. Są jednak grupy terrorystyczne, nastawione właśnie na tego typu działania. Są to grupy religijne. Ich strategia, wynikająca z ideologii, zakłada dążenie do fizycznej eliminacji „niewiernych” (często określanych jako „psy”, „dzieci szatana” itp. Celem ostatecznym jest z reguły – po wytępieniu „niewiernych” – dojście do władzy danej grupy religijnej a także spełnienie się przepowiedni religijnych (przyjście mesjasza, odrodzenie ludzkości itp.). Charakterystyczne jest dla nich także to, że nie są chętne do prowadzenia negocjacji – chyba, że może to przynieść korzyści taktyczne (bo ich ostateczny cel religijny nie może być przedmiotem przetargów), a opinię publiczną (poza własnymi zwolennikami) traktują instrumentalnie. Z tych powodów, ataki takich grup są znacznie bardziej krwawe, i bardzo często wymierzone w mniej lub bardziej przypadkowe osoby (chociaż samo miejsce i czas ataku przypadkowe z reguły nie jest). Tak na przykład zachowują się islamscy fundamentaliści, podobne tendencje widoczne były także wśród skrajnych ugrupowań prawicowych w USA.\nPoza wyżej wymienionymi celami stosowania przemocy, służącymi osiągnięciu zasadniczego celu terrorystów, przemoc stosowana jest także w celach pobocznych. Podstawowym jest przetrwanie samej grupy terrorystycznej, i jej zdolność do działania. W związku z tym, grupy terrorystyczne muszą stosować przemoc w takich sytuacjach jak : likwidowanie odstępców (zwłaszcza informatorów policyjnych), pozyskiwanie środków do działania (napady na banki, porwania dla okupu). Docieramy tutaj do kolejnego zagadnienia, jakim jest taktyka terrorystów.\nPod tym pojęciem kryją się cechy określające cel i sposób prowadzenia działań terrorystycznych w ramach przyjętej wcześniej strategii. Szczególnie dotyczy to sposobu w jaki dokonywane są zamachy terrorystyczne co jest z kolei determinowane przez cele, jakie mają być osiągnięte poprzez dokonywanie tych zamachów. Podobnie jak w przypadku strategii, tak w taktyce terrorystów można wskazać pewne wspólne dla całości zjawiska terroryzmu elementy.\nSam zamach terrorystyczny może być uznany za formę operacji specjalnej. Warto tu przywołać amerykańska definicję wojskowej operacji specjalnej , w myśl której operacje specjalne są to : „operacje prowadzone przez specjalnie zorganizowane, wyszkolone i wyposażone siły wojskowe lub paramilitarne, w celu osiągnięcia celów militarnych, politycznych, gospodarczych lub psychologicznych przy użyciu niekonwencjonalnych środków militarnych we wrogich, nieprzyjaznych lub delikatnych (wrażliwych) politycznie regionach. Operacje te są prowadzone w okresie pokoju, konfliktu i wojny, samodzielnie lub we współpracy z siłami konwencjonalnymi.” Jak zostało wykazane wcześniej, siły terrorystów i ich struktury organizacyjne są inne od spotykanych w regularnych siłach zbrojnych. Również cele działań terrorystycznych są zawsze polityczne, a działania te prowadzone są we wrogim środowisku. Od wojskowych operacji specjalnych terroryzm odróżnia jednak to, że działania te nie mogą być prowadzone przy współpracy sił konwencjonalnych, a także to, że terroryzm łamie zasady międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych. Jednak zasady rządzące wojskowymi operacjami specjalnymi, oraz działaniami terrorystycznymi są praktycznie identyczne.\nSą to : niekonwencjonalność działań, zaskoczenie, uzależnienie od danych rozpoznawczych, dominująca rola czynnika ludzkiego.\nDziałania terrorystyczne są niekonwencjonalne z kilku powodów. Po pierwsze, co już zostało wskazane, są one prowadzone w sposób całkowicie odmienny niż działania regularnych sił zbrojnych czy nawet sił partyzanckich. W skutek tego, nie podlegają one wielu regułom na których opierają się działania tych sił. Przede wszystkim całkowicie zmienia się charakter prowadzonych walk. O ile w regularnej bitwie łatwiej się bronić, niż atakować, to w zamachu terrorystycznym element obrony prawie nie istnieje. Zbyt duża jest bowiem dysproporcja pomiędzy siłami terrorystów a nieprzyjaciela. Z powodu tej dysproporcji, terroryści podejmują walkę tylko na warunkach narzuconych przez siebie, w korzystnej dla nich sytuacji. Każda inna sytuacja oznacza porażkę terrorystów.\nZ czynnikiem tym wiąże się następny – zaskoczenie. W działaniach terrorystycznych zaskoczenie może zachodzić w różnych formach. Może być to zaskoczenie przeciwnika nieznaną wcześniej metodą zamachu (np. samobójcze zamachy Hezbollahu w Libanie, wykorzystanie porwanych samolotów jako bomb 11.09.2001), może być to zaskoczenie niespodziewanym miejscem lub czasem ataku (np. zamachy Al-Kaidy w Kenii i Tanzanii w 1998r.). Zaskoczenie może wreszcie wystąpić w formie mylenia przeciwnika, dla uśpienia jego czujności (tak było np. w 2000r w czasie zamachu na USS „Cole” w Adenie). Zaskoczenie umożliwia terrorystom osiągnięcie celu, nawet gdy nieprzyjaciel jest przygotowany na atak (tak było w czasie zamachu na USS „Cole” – okręt był przygotowany na atak, ale zamachowcy użyli portowej łodzi roboczej by uśpić czujność załogi).\nKolejnym czynnikiem istotnym w działaniach terrorystów jest znajomość nieprzyjaciela. Dokonanie skutecznego ataku terrorystycznego bez dobrego rozpoznania jest niemożliwe. Rozpoznanie jest także warunkiem uzyskania zaskoczenia. Informacje te dotyczą zarówno celu ataku,jego otoczenia, jak i reakcji sił nieprzyjaciela na zamach (np. czas przybycia sił policyjnych na miejsce ataku, itp.). Dla przykładu, terroryści którzy dokonali zamachu na teatr na Dubrowce, kilkakrotnie przychodzili na spektakle które odbywały się w tym teatrze. Brak danych rozpoznawczych oznacza niezdolność do skutecznego działania.\nCzynnik ludzki jest jednym z najważniejszych czynników warunkujących skuteczność ataku terrorystycznego. Należy podkreślić, że odmiennie niż u żołnierzy sił specjalnych, w przypadku terrorystów główną rolę odgrywa fanatyzm wynikający z ideologii. Gotowość do nierzadko bezwarunkowego, poświęcenia swojego życia dla jakieś sprawy skutkuje możliwością przeprowadzania ataków o wysokim stopniu skuteczności. Mając do dyspozycji ludzi nie dbających o własne życie, można pominąć w planowaniu takie elementy jak np. ewakuacja grupy po wykonaniu zadania. Determinacja i fanatyzm terrorystów mogą także uzupełniać braki w ich wyszkoleniu i wyposażeniu. Jednak im lepiej wyszkolona jest grupa terrorystyczna , tym skuteczniejsze mogą być jej działania. Ma to istotne konsekwencje dla zwalczania zagrożenia terrorystycznego.\nSam przebieg zamachu terrorystycznego może zostać przedstawiony jako sekwencja następujących po sobie elementów. Są to : określenie celu taktycznego, określenie możliwych celów, rozpoznanie, przygotowanie, przeprowadzenie i ewakuacja.\nCel taktyczny zamachu wiąże się z dwoma czynnikami. Pierwszym jest cel strategiczny danej grupy terrorystycznej. Drugim jest aktualna sytuacja polityczna, zarówno wewnątrz samej grupy, wewnątrz państwa – celu oraz sytuacja międzynarodowa. Obydwa te czynniki mogą w różnym stopniu wpływać na cel konkretnego zamachu. Na przykład w zamachu 11 Września dominujący był czynnik strategiczny (chęć wywołania wojny Zachodu z Islamem), a czynnik taktyczny (zadanie wymiernych strat ludzkich i materialnych) był drugorzędny . Z kolei czynnik taktyczny był wyraźnie widoczny np. w zamachu włoskich Czerwonych Brygad na generała karabinierów Enrico Galvaligiego 29 grudnia 1980r (był to odwet terrorystów za stłumienie dzień wcześniej przez siły policyjne buntu w więzieniu Trani, inspirowanego przez osadzonych tam terrorystów) . Cel taktyczny będzie determinował kształt dalszych działań terrorystów. Będą one limitowane także przez możliwości terrorystów. Niewielka grupa będzie prowadzić działania niewymagające dużej liczby uczestników, takie jak zamachy bombowe. Organizacja liczniejsza będzie mogła sobie pozwolić na działanie z większym rozmachem (np. branie zakładników). W tym momencie następuje wyodrębnienie możliwych do zaatakowania celów. Ze zbioru atrakcyjnych dla terrorystów celów ataku, wyodrębniane są te, których zaatakowanie jest aktualnie możliwe. Następną fazą jest rozpoznanie wybranego celu (obiektu lub osoby) bądź celów, w celu ustalenia jaka forma ataku będzie najskuteczniejsza. W oparciu o zebrane informacje, przygotowywany jest atak. W tej fazie przygotowywany jest plan działania, a także gromadzone są środki mające służyć do jego przeprowadzenia (pojazdy, fałszywe dokumenty, broń itp.). Jeżeli istnieje taka możliwość, przeprowadzane są ćwiczenia, zarówno poszczególnych elementów ataku, jak i całości. Kolejną fazą jest przeprowadzenie zamachu. Forma zamachu może być różna, w zależności od celu. Podstawowe formy zamachów to : zamachy bombowe, zamachy z użyciem broni palnej, oraz branie zakładników.\nZamachy bombowe są jednymi z najczęściej stosowanych form zamachu terrorystycznego. Na przykład w latach 1980. zamachy bombowe stanowiły 67% wszystkich zamachów . Decydują o tym : łatwość podłożenia ładunków wybuchowych, względna łatwość ich pozyskania oraz możliwość spowodowania dużych strat. Ponadto zamachowcy nie muszą w momencie zamachu przebywac w pobliżu miejsca ataku. Wachlarz zamachów bombowych jest niezwykle szeroki : od niewielkich bomb (a nawet samych atrap bomb) mających jedynie zastraszyć lub zabić pojedynczą osobę, po duże ładunki wybuchowe, mające spowodować duże straty w ludziach. Możliwe jest także wykorzystanie w roli bomb cywilnych obiektów, takich jak cysterny z ładunkami łatwopalnymi, zbiornikowce czy samoloty pasażerskie z pełnymi zbiornikami. Ponadto możliwe są różnorodne sposoby ich umieszczania w miejscu zamachu (podkładane, umieszczane w pojazdach, przesyłane pocztą a także wrzucane na obszar celu). Różnorodne mogą być także ich sposoby detonowania (zapalniki czasowe, lontowe, radiowe i inne), przy czym mozliwe jest łączenie kilku sposobów detonacji, dla zwiększenia prawdopodobieństwa detonacji i uniknięcia rozbrojenia przez pirotechników. Użycie bomb (często określanych w terminologii anglojęzycznej jako Improvised exsplosive devices (IED – improwizowane urządzenia wybuchowe) zależy tylko od umiejętności i pomysłowości samych terrorystów.\nZamachy z użyciem broni palnej to kolejna szeroka i różnorodna dziedzina aktywności terrorystycznej. Również tu mamy do czynienia z różnymi metodami użycia broni palnej. Najczęściej broń palna służy do ataków na ograniczoną skalę, co jest spowodowane tym, że wymuszona jest obecność zamachowca na miejscu zamachu (co z kolei wymusza szybką ewakuację), możliwością precyzyjnego strzelania (zatem można zabić konkretną osobę, unikając innych ofiar) oraz mniejszą efektywnością niż zamach bombowy (bomba może zabić więcej osób niż człowiek z karabinem maszynowym w tym samym czasie, dlatego do spowodowanie dużej liczby ofiar terroryści chętniej używają bomb). Zdarzały się jednak przypadki dokonania zamachów w których użyto broni palnej i spowodowano wiele ofiar. Na przykład Japońska Armia Czerwona na lotnisku Lod w Izraelu dokonała zamachu w rezultacie którego było 26 zabitych, 80 rannych – użyto broni maszynowej i granatów. Broń palna wymaga jednak pewnego obycia z nią i regularnego odświeżania umiejętności. Ponadto jest ona trudna do skrytego przenoszenia. Dlatego też terroryści używają głównie broni krótkiej (pistolety i rewolwery) oraz małych pistoletów maszynowych (jak np. czeski Skorpion vz.61 czy polski pistolet maszynowy wz.63 RAK), ewentualnie karabinków szturmowych (jak np. rosyjski AK-74U czy amerykański Colt Commando). Pistolety maszynowe (zwłaszcza proste konstrukcje z zamkiem swobodnym) są ponadto łatwe do produkcji w warunkach konspiracyjnych, oczywiście jeśli terroryści posiadają odpowiednią do tego celu wiedzę. Możliwe jest także używanie innych rodzajów broni, jak karabiny szturmowe czy maszynowe, ale są one trudne do skrytego transportu. Jeżeli jednak terroryści mogą ich użyć, broń taka zacznie zwiększa ich siłę ognia (tak było np. w Biesłanie lub na Dubrowce). Interesujący jest problem użycia snajperów w działaniach terrorystycznych. Z jednej strony zamachowiec pozostaje dość daleko – nawet do 600-800 m od celu, przez co wykonawca zamachu jest bezpieczniejszy niż w innych sytuacjach, mozliwe jest „ominięcie” ochrony osobistej (ochronę przeciwsnajperską stosuje się rzadko i tylko wobec najważniejszych osób). Z drugiej strony, snajperstwa nie da się nauczyć z książek, ani wytrenować na komputerze, tak więc terrorysta – snajper musi przejść odpowiednie przeszkolenie i podtrzymywać swoje umiejętności. Dlatego też znane przypadki snajperskich ataków terrorystycznych były dziełem przeszkolonych profesjonalistów .\nAtaki z użyciem broni palnej można podzielić na zabójstwa, zasadzki oraz rajdy. Zabójstwo jest to sytuacja gdy pojedynczy terrorysta, lub niewielka grupa dokonuje zamachu na pojedynczą osobę lub grupę, w sposób zaskakujący i mający na celu fizyczną eliminację danej osoby. Zasadzka z kolei to atak na ruchomy cel (kolumnę wiozącą VIP-a, konwój z uwięzionymi terrorystami itp.), w celu zabicia ważnej osoby, jej porwania lub przejęcia transportowanych osób lub materiałów. Rajd (lub napad) natomiast jest to atak na obiekt stały, prowadzony w podobnych celach jak zasadzka.\nSytuacje z zakładnikami natomiast należą do form terroryzmu maksymalizujących zainteresowanie mediów. Poprzez wzięcie zakładników możliwe jest nie tylko nagłaśnianie własnej sprawy, ale także uzyskiwanie bezpośrednich ustępstw władz (dostęp do mediów , zwolnienie więźniów itd). Możliwe są trzy typy sytuacji z zakładnikami : kidnaping – czyli porwanie pojedynczej osoby, najwyżej małej grupy osób, porywanie środków transportu (samoloty, autobusy, statki) oraz opanowywanie obiektów stałych. Każdy z tych sposobów ma swoje wady i zalety.\nKidnaping jest stosowany wobec ważnych osób, ale może być dokonywany w celu uzyskania okupu (szczególnie popularne w Kolumbii). Zdarza się , że próbuje się w ten sposób uzyskać efekty propagandowe, np. włoskie Czerwone Brygady wytaczały uprowadzonym „procesy proletariackie ”. Kidnaping jest jednak problematyczny dla małych grup – przetrzymywanie zakładnika jest trudne i wyczerpujace. Ponadto istnieje poważne ryzyko skutecznej akcji policji, zwłaszcza w momencie przekazywania okupu.\nPorywanie środków transportu ma tę podstawową zaletę, że możliwe jest łatwe przemieszczenie się wraz z zakładnikami. W związku z tym, możliwe są takie posunięcia jak np. ucieczka do kraju gdzie terroryści nie będą ścigani (tak np. zrobili kaszmirscy separatyści, którzy porwali indyjski samolot w 2000r. – skierowali samolot do Afganistanu, gdzie zapewniono im schronienie). Porwania samolotów stały się od końca lat 1960. jedną z ulubionych metod działania terrorystów, dlatego też środki bezpieczeństwa na lotniskach, jak i niekiedy w samych samolotach (zwłaszcza izraelskich) zostały znacznie zaostrzone. Powoduje to, że porwania samolotów zdarzają się obecnie dość rzadko. Wyjątkami były porwania samolotów 11 Września, ale celem porywaczy było użycie samolotów w charakterze bomb, a nie użycie zakładników do wymuszenia ustępstw. Oprócz samolotów, terroryści z powodzeniem porywali autobusy, statki a nawet pociągi (terroryści molukańscy w Holandii w latach 1970. – o ile pociągiem, raczej trudno uciec, to jest on pełen ludzi – czyli potencjalnych zakładników, i praktycznie nie chroniony).\nOkupowanie obiektów stałych jest stosowane w podobnym celu co poprzednie formy brania zakładników. Najistotniejszy jest w tym wypadku efekt propagandowy, gdyż terroryści w większym stopniu są narażeni na szturm jednostek antyterrorystycznych. W obliczu dobrze przygotowanego i przeprowadzonego szturmu, terroryści stoją na przegranej pozycji, czego przykładem jest odbicie zakładników z teatru na Dubrowce, czy szturm na rezydencję japońskiego ambasadora w Limie w 1997r.\nNależy przy tym zauważyć, że wraz z wypracowaniem skutecznych metod odbijania zakładników, poważnie ograniczono możliwości terrorystów w tym zakresie. Dlatego też, oprócz zmian ideologicznych w terroryzmie obserwowane są wyraźne zmiany w ich taktyce.\nOprócz wyżej wymienionych form zamachów terrorystycznych, mamy też do czynienia z innymi, rzadziej spotykanymi i miej typowymi. Są to działania polegające na wszczynaniu buntów w więzieniach, zamieszek ulicznych, itp. działań. Z reguły angażują one, oprócz samych terrorystów duże grupy ludzi luźno związanych z terrorystami. Natomiast terroryści będą próbowali przejąć funkcję inspiratorów i prowodyrów takich zajść.\nOstatnim elementem zamachu terrorystycznego jest z reguły ewakuacja terrorystów (o ile nie mamy do czynienia z zamachem samobójczym). Ewakuacja jest właściwie jedynym elementem defensywnym, jaki mogą zastosować terroryści. Jeżeli terroryści zdołali się oddalić z miejsca zamachu nie zwracając niczyjej uwagi, ryzyko bezpośredniego pościgu jest małe. Terroryści muszą „tylko” „wtopić się w tłum”, w celu uniknięcia kontroli policyjnych, blokad drogowych itp. Często stosowaną zasadą jest podzielenie się zamachowców na mniejsze grupy i korzystanie z różńych dróg ewakuacji. Jeżeli jednak miejsce ich pobytu zostało wykryte, wówczas sytuacja się komplikuje. Wówczas ewakuacja może przybierać różne formy, takie jak:\n1) Branie zakładników (np. w środkach transportu i wykorzystywanie ich w charakterze „żywych tarcz”)\n2) Mylenie sił policyjnych (np. część terrorystów ściąga na siebie uwagę policji, podczas gdy inni ewakuują się innymi drogami)\n3) Oddziaływanie ogniowe na siły pościgu (np. zastawianie zasadzek czy przebijanie się przez blokady drogowe) – jest to bardzo ryzykowna metoda, gdyz siły policyjne znacznie przewyższają siłą ognia terrorystów (z reguły)\n4) Blokowanie lub/i minowanie dróg ucieczki\nJak więc widać zagadnienie strategii i taktyki terrorystów jest zagadnieniem bardzo szerokim. Z powodu ograniczonej objętości niniejszej pracy, wiele zagadnień zostało przedstawionych jedynie pobieżnie i skrótowo, ale tematyka będzie rozwijana w ramach dalszej działalności Grupy Badawczej ds. Terroryzmu , Wojny Asymetrycznej i Sił Specjalnych.\nNa zakończenie tej pracy, chciałbym zachęcić wszystkich zainteresowanych do dyskusji i konstruktywnej krytyki.\n1. Hoffman B. „Oblicza terroryzmu” wyd Bertelsmann Media, Warszawa 2001\n2. Bolechów B. „Terroryzm w świecie podwubiegunowym. Przewartościowania i kontynuacje” Wyd Adam Marszałek, Toruń 2002\n3. US Army Field Manual FM 7-98\n4. Marighella Carlos „Mini-Manual of the Urban Guerilla”\n5. J.Arquilla, D. Rotfeld „The advent of netwar”\n6. J.Tomasiewicz „Terroryzm XXI wieku” MMS „Komandos” nr 10/2001\n7. J.Tomasiewicz „Krwawi wojownicy” MMS „Komandos” nr 6/2000 i 7-8/2000\n8. H.Królikowski, „Próba definicji” MMS Komandos nr 10/2002, 11/2002,12/2002, 01/2003\n9. A.Makowski, K.Kubiak „ Terroryzm jako forma prowadzenia wojny?” „Raport – wto” nr 04/1998\n10. K.Kubiak „Państwo pod presją – groźba terroryzmu we współczesnym świecie” „Raport-wto” nr 02/2000.\nOpracował: Michał Piekarski www.antyterroryzm.republika.pl\nStudent Instytutu Politologii UWr, Członek Zarządu DOSS.


Zasady wyszukiwania artykułów | zyciewarszawy.pl\nzyciewarszawy.pl » Wyszukiwarka\nZasady wyszukiwania artykułów\n12-02-2008, ostatnia aktualizacja 20-02-2008 11:16\nZa pomocą nowej wyszukiwarki można znaleźć dokumenty zawierające słowa lub frazy w tytule lub treści równocześnie (wpisując frazę szukaną w treści i tytule).\nSłowa szukane będą filtrowane poprzez wszystkie formy fleksyjne występujące w języku polskim.\nNp.: W wynikach wyszukiwania słowa "podatek" zostanie wyświetlona lista artykułów zawierających słowa: podatek, podatki, podatkowa, podatnik, itd.\nMożliwe jest łączenie słów we frazy cudzysłowami np.: "podatek dochodowy" czyli wyświetlone zostaną wszystkie słowa.\nNegacja minusem - odpowiada operacji logicznej NOT\nnp.: podatek - dochodowy\nczyli usunięte zostaną artykuły, które zawierać będą słowo dochodowy.\nAlternatywa lub (or) - odpowiada operacji logicznej OR\nnp.: CIT lub VAT\nczyli wyniki wyszukiwania rozszerzone zostaną o artykuły, które zawierają przynajmniej jedno ze słów.\nKoniunkcja - odpowiada operacji logicznej AND\nnp.: CIT i VAT\nczyli wyniki wyszukiwania rozszerzone zostaną o artykuły, które zawierać będą wszystkie ze słów.\nWyszukiwarka nie rozróżnia dużych i małych liter. Nie trzeba więc używać dużych liter, gdy wpisujemy nazwy własne, np.: "urząd zamówień publicznych".\nRozróżniane są polskie znaki diakrytyczne, np.: "kąt" ≠ "kat": ą, ę, ć, ń, ś, ź, ż.\nFrazy, czyli ciągi słów, które powinny wystąpić w znalezionych artykułach obok siebie w ustalonej kolejności, należy wpisać w cudzysłowach. Jako fraza traktowane są również pary słów połączone jednym ze znaków: "-", "_", ".". Jeżeli fraza zawiera stopwords (słowa pomijane podczas wyszukiwania np.: spójnik "i"), to dopasowane do niej zostaną wszystkie fragmenty tekstu zawierające na tych samych co ta fraza pozycjach wszystkie wchodzące w jej skład słowa nie będące stopwords i dowolne słowa na pozycjach, na których fraza zawiera stopwords.


Anal obróbki rura gruczołu krokowego - Choroba na objawy podobne do zapalenia gruczołu krokowego\n869-2 Be Organic Vegan to Save the Planet, Multi-subtitles Sanatorium do leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego\nVoltaren przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego raka prostaty z przerzutami do pęcherza, kupić świece prostatilen w Rostowie nad Donem gruczołu krokowego w poziomie hormonów. Masaż prostaty efekt Rozpoznanie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego w fazie remisji, Instrukcje masaż prostaty traktowanie oleju z oliwek krokowego.\nMasaż prostaty - na czym polega masaż gruczołu krokowego? alkohol i Prostamol uno\nSkrzepy krwi w moczu mężczyzn z gruczołu krokowego Leczenie zapalenia gruczołu krokowego i witaminę E., leczeniu gruczołu krokowego w Mińsku zapalenie węzłów chłonnych dla prostaty. Rozpoznanie raka prostaty transkryptu Choroby gruczołu krokowego zdjęcia, norma prostaty USG pietruszka lekarstwo na zapalenie gruczołu krokowego.\nThe Great Gildersleeve: Selling the Drug Store / The Fortune Teller / Ten Best Dressed jak żyć z zwapnienia w prostacie\nOporny na hormony rak stercza plamki na penisie z gruczołu krokowego, prostalamin cena leku czy można zrobić sobie masaż prostaty palcem. Kup vitaprost zdjęcie Jak zrobić masaż prostaty męskiej dom, jak prawidłowo ugniatać prostatę dyskomfort w prostacie.\n977 The Tale of the Wayward Princess, Multi-subtitles Leczenie zapalenia gruczołu krokowego sanatorium\nCzy w łaźni gruczolaka gruczołu krokowego Umiarkowane zmiany w prostacie, BPH raka pies Leczenie zapalenia gruczołu krokowego Niemczech. Pogarsza prostaty cewki moczowej BPH z prostaty str, Porno rosyjski masaż prostaty pielęgniarka fizjoterapia na prostatę.\nslawek361 grzebie w dupie swojej starej Masaż prostaty wideo z końcem kobiety\nPrzewlekła infekcja w prostacie przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, jak leczyć go w domu, leczyć środków krokowego ludowe krokowego z odbytnicy szczelin. Wlew osiki z gruczołu krokowego Leczenie BPH Penza, masaż prostaty kobieta historie że medycyny prostanorm.\nHow Not To Die: The Role of Diet in Preventing, Arresting, and Reversing Our Top 15 Killers masaż prostaty kobieta z wideo końca\nOperacja jest wykonywana w stercza masaż prostaty w domu w Niżnym Nowogrodzie, Opinie krokowego herbaty masaż prostaty własnym lekcja wideo. Leczenie otręby gruczolaka gruczołu krokowego gruczołu krokowego zdać sobie, Leczenie zapalenia gruczołu krokowego programu metronidazol gorąco w prostacie.\n886 When We Pray Alone, Multi-subtitles chirurgiczne usunięcie prostaty w Twerze\nPrzewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest uleczalna masaż prostaty w domu, pies czy wysoki w łagodnego gruczolaka gruczołu lomfloks recenzje dla gruczołu krokowego. Leczenie BPH nowoczesne metody skutki embolizacji prostaty, USG gruczołu krokowego w Kemerowo Opieka paliatywna w raku prostaty.\nKrokowego izolacji zakażenia\nMogę prostatilen świece i prostatilen zastrzyki\nRyzyko zachorowania na zapalenie gruczołu krokowego


Mieszkamy w państwie, które prowadzi dość aktywną politykę socjalną i emerytalną – dla niektórych to dobrze, a dla innych źle | Zkitf\nTo tam trafiają nasze składki. Szczególnie jest to składka na emerytury, ponieważ w tak odkładamy pieniądze na swoją emeryturę.\nNasza aktualna wiadomość (https://raj-international.net/gasnice/) powinna przypaść Ci do gustu, ponieważ włożyliśmy w nią ogromną liczbę świetnych informacji. Więc oglądaj bez limitu.\nNie będziemy musieli już wtedy chodzić do pracy, a za zaoszczędzone pieniądze będziemy w stanie fajnie funkcjonować i cieszyć się wnukami. Kolejną składową jest składka rentowa oraz wypadkowa. To dość istotne elementy, ponieważ jeśli mielibyśmy jakiś wypadek lub na stałe byśmy zachorowali, to będziemy bez dodatkowych opłat leczeni albo operowani, a także dostaniemy pieniądze na życie w czasie, gdy rzecz jasna nie będziemy mogli pracować. Rehabilitacja również jest w naszym kraju objęta przez NFZ, a więc jest bezpłatna.\nJeżeli mamy ochotę dokładnie przeczytać jakie ZUS składki ściąga z naszej wypłaty, to warto wejść na ich witrynę internetową. Tam wszystko jest szczegółowo opisane razem z tabelką i przykładowym wyliczeniem składek na podanej wypłacie (zazwyczaj bierze się pod uwagę średnią krajową).\nMożemy także przeczytać, jakie składki ZUS ściąga z naszej wypłaty, a ile musi do nas dopłacić nasz szef.\nW przypadku kiedy chcesz przeczytać oprócz tego też inne podobne informacje na ten wątek, to więcej zobaczysz na portalu, do którego odsyłacz jest tu.\nSą to także spore kwoty. Może pozwoli nam to zrozumieć swojego szefa, gdy nie zechce nam przyznać podwyżki.


Dodano: 30 września 2021, 20:55 3\nNeville Chamberlain, Édouard Daladier, Adolf Hitler i Benito Mussolini, Galeazzo Ciano. Monachium, 29 września 1938 Źródło: Bundesarchiv, Bild 183-R69173 / CC-BY-SA 3.0\nKonferencja w Monachium miała miejsce w dniach 29-30 września 1938 roku. Był to kolejny już przejaw prowadzenia ugodowej wobec Niemiec polityki (appeasement) przez Wielką Brytanię i Francję.\nWielka Brytania i Francja od połowy lat 30. wierzyły, że polityka ustępstw wobec nazistowskich Niemiec pozwoli zaspokoić apetyty Hitlera. Sądzono, że wyrażenie zgody się na roszczenia terytorialne, jakie wysuwają Niemcy odsuwa, a nawet całkiem niweluje możliwość wybuchu kolejnej wojny. Polityka ta określana jest w historiografii jako „polityka appeasementu”.\nPierwszym przejawem polityki appeasementu wobec Niemiec była zgoda na remilitaryzację Nadrenii i powszechny pobór do wojska (zakazanego po I wojnie światowej). Najbardziej rażącym przykładem był zaś Anschluss (czyli anektowanie) Austrii przez III Rzeszę – ten krok nie spotkał się właściwie z żadną reakcją państw Zachodu. Układ monachijski był kolejnym przykładem ustępowania Niemcom przez Europę. Za każdym razem, kiedy Niemcy realizowali jakieś swoje zamierzenie, Europa Zachodnia wyrażała przekonanie, że na tym Hitler poprzestanie, a roszczenia Niemców są zaspokojone. Tymczasem okazywało się, że Niemcy wysuwali niebawem kolejne żądania.\nKonferencja w Monachium odbyła się w dniach 29-30 września 1938 roku. Wzięły w niej udział Niemcy, Włochy, Francja i Wielka Brytania. Konferencja dotyczyła przede wszystkim „podziału” Czechosłowacji, jednak żaden przedstawiciel rządu w Pradze nie został zaproszony do udziału w spotkaniu.\nOficjalnym powodem zwołania konferencji w Monachium była kwestia ludności niemieckiej zamieszkującej w regionie czeskich Sudetów. Na terenie Czech mieszkało łącznie 3,2 mln Niemców, a w Kraju Sudetów stanowili oni 85 procent społeczeństwa. Inicjatorem włączenia tych terenów do Niemiec była oficjalnie Partia Sudetoniemców na czele z Konradem Henleinem, choć wszyscy zdawali sobie sprawę, że jest to tak naprawdę inicjatywa Berlina. Pomimo to, Hitler powoływał się na prawo narodów do samostanowienia i apelował do wysłuchania głosu Niemców zamieszkujących Czechy, domagając się przeprowadzenia plebiscytu wśród mieszkańców czeskich Sudetów.\nChoć Hitler nie wyrażał tego wprost, Francja i Wielka Brytania wiedziały, że Niemcy są w stanie zaatakować Czechosłowację zbrojnie. Tego wolano uniknąć – Francja bowiem była związana sojuszem z Czechosłowacją (traktat w Locarno) i w przypadku ataku Niemiec byłaby zobowiązana do ruszenia Czechom z pomocą. Sprawę należało więc załatwić drogą dyplomatyczną, poprzez negocjacje i – być może – oddanie Niemcom kawałka Czechosłowacji „dla świętego spokoju”.\nNegocjacje rozpoczęły się 29 września 1938 roku w Monachium. Wzięły w nich udział szefowie państw i rządów Niemiec, Włoch, Wielkiej Brytanii i Francji. Układ monachijski podpisano następnego dnia, 30 września, a sygnatariuszami byli Adolf Hitler, Benito Mussolini, Neville Chamberlain (premier Wielkiej Brytanii) i Édouard Daladier (premier Francji).\nUstalono, że od Czechosłowacji oderwany zostanie Kraj Sudetów, a następnie włączony do Niemiec. Proces ten miał nastąpić w dniach 1-10 października 1938 roku. Wytyczenie nowej granicy pomiędzy Niemcami i Czechosłowacją było zadaniem nowo powołanej komisji w skład której mieli wejść przedstawiciele uczestników konferencji oraz jakiś przedstawiciel czeskiego rządu. Do końca listopada w niektórych, bardziej spornych okręgach, miały zostać przeprowadzone plebiscyty.\nDo Pragi wysłano wiadomość, aby rząd przyslał do Monachium jakiegoś delegata. Na miejscu wręczono mu jedynie notę z postanowieniem zawartego traktatu i zalecono złożyć pod nim podpis. Zgodnie z postanowieniami układu monachijskiego do Niemiec włączono terytorium o powierzchni prawie 29 tysięcy kilometrów kwadratowych.\nW związku z traktatem monachijskim, swój niechlubny epizod miała także Polska. Choć Warszawa nie brała udziału w żadnych negocjacjach w sprawie „rozbioru” Czech, to wkrótce po podpisaniu układu w Monachium, wykorzystując bardzo trudną sytuację Czechosłowacji, rząd polski, na czele którego stał Felicjan Sławoj Składkowski, zdecydował o wkroczeniu na Zaolzie, do którego od dawna Polska rościła pretensje (Zaolzie zamieszkiwała większość polska). 2 października 1938 roku Zaolzie zostało włączone do Polski.\nPorażka polityki Zachodu\nTymczasem Zachód świętował. Mieszkańcy Francji i Wielkiej Brytanii bardzo entuzjastycznie przyjęli postanowienia układu monachijskiego. Neville Chamberlain wysiadając z samolotu na lotnisku pod Londynem machał radośnie dokumentem z podpisanym traktatem monachijskim wołając „Przywiozłem wam pokój!”.\n„Pokój” nie trwał długo. Polityka appeasementu okazała się naiwna i krótkowzroczna. Hitler nie miał zamiaru rezygnować z dalszych roszczeń i podbojów, a w celu realizacji swoich wielkich planów zdobycia Lebensraum (przestrzeni życiowej) dla Niemców nie zamierzał cofnąć się przed wywołaniem wojny. Jej wybuch był nieunikniony. W marcu 1939 roku Niemcy zajęli Kłajpedę oraz de facto przejęli władzę w Czechosłowacji tworząc Protektorat Czech i Moraw oraz marionetkowe państewko słowackie, stawiając na jego czele Josefa Tiso. Kilka miesięcy później Niemcy byli gotowi do wojny i ataku na Polskę.\nNawet wówczas, kiedy Hitler wysuwał żądania oddania Niemcom Gdańska czy utworzenia tzw. korytarza gdańskiego (polskiego) do Prus – Zachód był jeszcze gotów negocjować z nim te roszczenia, mając nikłą nadzieję, że uda się oddalić widomo kolejnej wojny.


Krzywe stożkowe - Wszystko... jest liczbą Uniwersytetu Jagiellońskiego\nTopologia – matematyka w krzywym zwierciadle\nZaczęło się od spaceru – teoria grafów\nWęzły to też matematyka\nZatem Fabrycjuszu już to mam: najbardziej prawdziwą ścieżką, którą podąża planeta [Mars] jest elipsa, którą Dürer nazywa również owalem, lub z pewnością tak bliska elipsie, że różnica jest zaniedbywalna.\nJeśli powierzchnia stożka zostanie przecięta płaszczyzną, to pojawi się na niej ślad będący jedną z następujących krzywych: okrąg, elipsa, hiperbola lub parabola (oraz w szczególnych przypadkach punkt lub para prostych). Rodzina krzywych stożkowych występuje w wielu praktycznych problemach. W ten sposób opisywane są orbity ciał niebieskich i trajektorie rakiet kosmicznych. Krzywe te mają również ciekawe własności geometryczne. Badanie własności krzywych stożkowych – znalezienie opisujących je równań, obliczanie długości łuków z nich wyciętych i pól powierzchni wycinków ograniczonych krzywymi stożkowymi – było impulsem do rozwoju takich dziedzin matematyki, jak geometria, algebra i rachunek różniczkowy.\nW kartezjańskim układzie współrzędnych krzywe te opisywane są równaniami drugiego stopnia.\nKrzywe stożkowe na niebie\nW 1609 roku Johannes Kepler (1571‑1630) opublikował dzieło Astronomia Nova, w którym przedstawił dwa prawa dotyczące ruchu planet. Pierwsze z nich głosiło, że planety poruszają się wokół Słońca po orbitach eliptycznych, Słońce zaś znajduje się w jednym z ognisk tej elipsy. Kepler doszedł do tego wniosku na podstawie prowadzonych obserwacji. Zjawisko wyjaśnione zostało dopiero dzięki prawu powszechnego ciążenia sformułowanemu przez sir Isaaca Newtona (1642‑1727). Wynika z niego, że orbity obiektów poruszających się pod wpływem przyciągania grawitacyjnego są zawsze krzywymi stożkowymi.\nNa wyznaczonym obszarze trzeba położyć kartkę i umieścić na niej dwa pionki. Następnie założyć na założyć na pionki pętlę ze sznurka włożyć w nią ołówek i można zacząć rysować elipsę.\nLinię zakreślaną przez punkt znajdujący się w stałej odległości od środka koła toczącego się wewnątrz okręgu nazywamy hipotrochoidą. W szczególnym przypadku, gdy promień wewnętrznego koła jest dokładnie dwa razy mniejszy od promienia zewnętrznego okręgu, wszystkie punkty znajdujące się wewnątrz mniejszego koła zataczają elipsy, a punkty znajdujące się na krawędzi mniejszego koła poruszają się po prostej. Ten drugi efekt został odkryty przez włoskiego matematyka Girolama Cardana (1501-76). Jest on wykorzystywany w konstrukcji przekładni zamieniającej ruch obrotowy na ruch liniowy.\nLinie na stożku\nObok stożka, na stoliku znajdują się płytki z wyciętymi kształtami: okręgu, elipsy, paraboli i hiperboli. Kształt linii należy dopasować do odpowiedniego miejsca na stożku.\nUżywany tutaj miniaturowy teleskop zbudowany jest w układzie zaproponowanym przez sir Isaaca Newtona (1643-1727). Jego układ optyczny tworzą dwa zwierciadła: paraboliczne zwierciadło główne i płaskie zwierciadło pomocnicze, które kieruje światło do umieszczonego z boku okularu.\nNewton zbudował swój teleskop w 1668 roku i był to pierwszy teleskop wykorzystujący zwierciadła. Teleskopy zwierciadłowe o lustrach, których kształty są paraboloidami bądź hiperboloidami obrotowymi, są do dziś podstawowymi przyrządami obserwacyjnymi w astronomii.\nPrzesuwając do przodu i do tyłu mały telewizor, należy ustawić go tak, by obraz na ekranie miał najlepszą jakość.\nAnteny często mają kształt paraboloidy obrotowej. Oznacza to, że wszystkie promienie, które padają równolegle do osi anteny, przecinają się w jednym punkcie – ognisku. Antena o takim kształcie może służyć zarówno jako część odbiornika, jak i nadajnika sygnałów elektromagnetycznych. Natomiast anteny satelitarne zazwyczaj mają nieco zmodyfikowany kształt – ognisko znajduje się poza osią. Dzięki temu detektor umieszczony w ognisku nie zasłania samej anteny. Taka antena została wykorzystana w tym eksperymencie. Podczas przesuwania telewizorka końcówka jego anteny wędruje wzdłuż linii łączącej ognisko ze środkiem paraboloidy. Gdy antena telewizora znajdzie się w ognisku, wtedy sygnał odbierany z nadajnika będzie najsilniejszy.\nPo obróceniu górnego okręgu należy zobaczyć, jaki kształt przyjmują linki .\nPo obróceniu koła każda linka „ustawia się" ukośnie, ale wciąż jest prostym odcinkiem. Jednak patrząc na powierzchnię wyznaczoną przez sznurki, widoczne jest wyraźne zakrzywienie.\nKształt powierzchni to hiperboloida jednopowłokowa. Powierzchnię tę można skonstruować z linii prostych. Charakteryzuje się dużą wytrzymałością na skręcanie. Dlatego jest ona wykorzystywana w architekturze – np. w konstrukcji chłodni kominowych w elektrowniach.


Massa rozpocznie w tym sezonie jazdy testowe - RMF24.pl\nMassa rozpocznie w tym sezonie jazdy testowe\nNiedziela, 4 października 2009 (16:37)\nFelipe Massa dostał od Międzynarodowej Federacji Samochodowej (FIA) zgodę na jazdy testowe w czasie sezonu Formuły 1. Ze względów oszczędnościowych jazdy testowe w czasie sezonu są zabronione. FIA zrobiła jednak wyjątek pod warunkiem, że Massa będzie używał starszej wersji samochodu, niewykorzystywanej w tym roku.\nGP Japonii: Triumf Vettela, Kubica dziewiąty\nRobert Kubica (BMW Sauber) zajął dziewiąte miejsce podczas wyścigu Formuły 1 o Grand Prix Japonii, piętnastej eliminacji mistrzostw świata. Na torze Suzuka triumfował Niemiec Sebastian Vettel z zespołu Red Bull. Na drugim miejscu uplasował się Włoch Jarno Trulli (Toyota), a na trzecim –... czytaj więcej\nBrazylijski kierowca Ferrari wraca do zdrowia po wypadku, jaki wydarzył się podczas kwalifikacji przed lipcowym wyścigiem o Grand Prix Węgier. Massa został wówczas trafiony w głowę częścią jadącego przed nim samochodu. W ciężkim stanie trafił do szpitala, przeszedł operację. Od tego czasu szybko wraca jednak do zdrowia, a w ubiegłym tygodniu uczestniczył w wyścigach kartów w Brazylii.\nZespół Ferrari nie poinformował jeszcze, kiedy przewiduje jazdy testowe. Wiadomo natomiast, że w nadchodzącym tygodniu Massa będzie trenował w symulatorze.\nZa dwa tygodnie wyścig Formuły 1 odbędzie się w Sao Paulo. Tam jednak Brazylijczyk z pewnością nie wystartuje. Być może powróci do rywalizacji w kończącej mistrzostwa eliminacji w Abu Zabi 1 listopada, ale jest to niepewne.\nTagi:Felipe Massa, fia\nNewsKubica: Nie chcę przeżyć powtórki z tego sezonu\nNewsMcLaren kupi silniki od BMW?\nNewsGP Japonii: Triumf Vettela, Kubica dziewiąty\nNewsMassa nie wróci na tor w tym roku


Jak należy zachowywać się w sądzie? - Postępowanie sądowe - W sądzie - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Konsument i umowy > W sądzie > Postępowanie sądowe > Jak należy zachowywać się w sądzie?\nJeśli podczas rozprawy będziesz obrażał sąd czy stronę przeciwną albo w jakikolwiek inny sposób naruszał powagę, spokój lub porządek czynności sądowych, sędzia może udzielić Ci upomnienia, a jeśli to nie poskutkuje, zostaniesz uprzedzony o skutkach Twojej nieobecności na rozprawie i jeśli po raz kolejny dopuścisz się nieodpowiedniego zachowania, sąd nakaże Ci opuścić salę rozpraw.\nZa naruszenie powagi sądu, spokoju, porządku czynności, ubliżenie sądowi czy innym uczestnikom postępowania sąd może ukarać Cię karą porządkową – grzywną w wysokości do 10000 zł lub karą pozbawienia wolności do 14 dni. Na postanowienie o ukaraniu karą porządkową przysługuje Ci zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. art. 29 p.u.s.a., 48–50 u.s.p.).\nSkładając wyjaśnienia przed sądem administracyjnym nie jesteś pouczany o obowiązku mówienia prawdy pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Powinieneś wyjaśniać przed sądem zgodnie z prawdą, niemniej jednak podanie nieprawdy nie będzie stanowiło w tym przypadku przestępstwa.\nSąd administracyjny opiera swoje rozstrzygnięcie głównie opierając się na dokumentach. Jeżeli w swoich pismach powołałeś się na określone dokumenty, sąd może wezwać Cię do dostarczenia oryginału tychże dokumentów do sądu, i to jeszcze przed rozprawą. Wówczas masz obowiązek zastosować się do żądania sądu i musisz przedłożyć dokumenty (por. art. 48 p.s.a.).\nPoza wyżej wspominanymi, na obywatelu ciążą następujące obowiązki:\n1) obowiązek terminowego dokonywania czynności,\n2) obowiązek stawiennictwa,\n3) obowiązek ponoszenia kosztów,\n4) obowiązek wykonania orzeczenia.\ndowody, obowiązek, postępowanie administracyjne, sąd administracyjny\nJeśli podczas rozprawy będziesz obrażał sąd czy stronę przeciwną albo w jakikolwiek inny sposób naruszał powagę, spokój lub porządek czynności sądowych, sędzia może udzielić Ci upomnienia.


Sony chce opatentować system wirtualnego asystenta do gier\nDodano: 3 maja 2021, 18:52 0\nFragmenty wniosku patentowego Sony ws. wewnętrznego systemu pomocy dla graczy / Źródło: uspto.report\nKiedyś były solucje albo tajne kody spisywane z gazety, a później z sieci. Gracze od dekad szukają sposobów na pokonanie bossa, przejście poziomu, rozwiązanie zagadki. Teraz Sony zamierza im to jeszcze ułatwić.\nWszystko za sprawą patentu, który złożyła firma Sony. Z dokumentów wynika, że producent m.in. PlayStation 5, chce stworzyć system pozwalający na to, by w trakcie gry łączyć się z ekspertem, który pomoże w rozgrywce.\n„Asystent” do gier od Sony. Rewolucja czy niepotrzebne ułatwienie?\nUsługę można porównać do tych, które świadczą call center – klient, a w tym wypadku gracz, kontaktuje się z ekspertem z prośbą o pomoc. Ekspert dopytuje o szczegóły problemu i proponuje konkretne rozwiązania.\nW patencie zawarto pewne przykłady tego, jak ma działać ta usługa. Jeden z nich zakłada, że na ekranie pojawi się pasek z chatem z ekspertem, któremu podczas pauzy gry zadawane są pytania, a ten na bieżąco na nie odpowiada.\nDrugi z wariantów zakłada natomiast połączenie wideo: ekspert pojawia się więc wirtualnie na ekranie, a niektóre rozwiązania wyświetla obok. Jako przykład podano walkę z bossem w bliżej nieokreślonej grze. Gracz wywołał eksperta, a ten poradził mu, by spróbował pokonać przeciwnika przy użyciu „sekwencji ciosów młotem”, którą można wykonać po wciśnięciu przycisków: „w prawo”, „w lewo”, „A”, „A”, „O” i „X”.\nTakie rozwiązanie byłoby lepsze dla graczy korzystający z konsol: mogliby uzyskiwać porady bez zerkania w telefon, komputer czy przez przeglądarkę w urządzeniu do gry. Przy PC-tach sytuacja wygląda inaczej, ponieważ gracze mają do dyspozycji szybszy dostęp do informacji.\nSony chce opatentować „asystenta” do gier