Strach, fobia ;( • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nStrach, fobia ;(\nprzez lady_butterfly 23 paź 2008, 00:07\nSwój problem opisywałam już tu: panika-nie-umiem-sobie-z-tym-radzi-fobia-czy-cos-innego-t14117.html\nBoję się znów, bo jednemu dziecku w przedszkolu, którym się zajmuje lała sie krew z palca, niedużo, ale ciagle rozwalał skórkę, a ja go musiałam za rękę trzymać, masakra ;/. Mogłam tym samym mieć jego krew na ręce. A teraz jestem mocno przeziębiona i jest coraz gorzej, ale wszyscy w przedszkolu kichają i smarkają. I akurat źle się już poczułam po wycieczce w lesie w pierwszym dniu stażu, ale... ;( moja radość nie potrwała długo, bo dwa dni temu odebrałam minusa... wiem, że mam fobię, wiem, że pójdę do psychiatry, ale proszę o odpowiedź.\nRe: Strach, fobia ;(\nprzez Alexandra 23 paź 2008, 06:46\nprzeczytalam zarowno pierwszy, jak i drugi watek,tego drugiego w ogole nie rozumiem. Odebralas minusa? czyli wynik hiv jest negatywny? to dobrze...nie masz hiv. za to masz ciezka nerwice, nadajaca sie tylko do leczenia. ja mam identycznie z nowotworem...\nprzez lady_butterfly 23 paź 2008, 07:26\nTak, nie mam hiv-przynajmniej do wyniku testu ;/... w zasadzie nie miałam żadnego ryzyka, bo ubzdurałam sobie, że zaraziła mnie fryzjerka, bo mocno czesała grzebieniem.\nAle w czwartek poszłam do przedszkola na staż i chłopiec odrywał sobie skórkę na palcu (zarówno w czw i piątek) a ja go musiałam za rękę trzymać i znów panika(test 4 generacji, które robiłam wykrywa hiv po 2 tygodniach robiłam 9 i pół tygodnia od wizyty u fryzjera i dolegliwości, które mnie dopadły, czyli to z chłopcem się jeszcze nie kwalifikuje), ale nie miałam ran na dłoniach, potem znów myłam 10 razy... wystarczy, że na niego spojrzałam leciałam do łazienki i panicznie się boję... Bo hivem najczęściej zakaża się przez krew... ;-(\nZnów chodzi mi po głowie, żeby iść na test... ale co? Będę tak co 2 tygodnie latać? Wczoraj jeszcze byłam na zakupach, spadło mi 10 zł a obok leżała rozpięta malutka agrafka, obok, nie dotknęłam jej, ale byłam przerażona. Potem mnie coś w opuszek palca zabolało i od razu myśli czy ktoś mi czegoś nie wbił. Boję się wyjść z domu... Horror.\nprzez Alexandra 23 paź 2008, 08:53\n......masz ciezka nerwice.... przede wszystkim musisz isc do dorego psychiatry. Zaatakowal Cie lek, z ktorego sama nie wyjdziesz. wiem cos o tym. Nie bede Cie uspokajac, ze Hiv nie masz, bo to nie pomoze - choc wiem, ze nie masz.\nChlopiec , ktorego trzymalas za reke, tez nie byl zakazony wirusem Hiv. choc to nie zmieni faktu,ze masz potworny lek. czym predzej do lekarza. odzyjesz , zobaczysz\nprzez lady_butterfly 23 paź 2008, 12:57\nTak samo leżała na podłodze w przedszkolu szpilka(wczoraj, dzis), i dzieci latały, potem jakaś dziewczynka ją podniosła i położyła na biurko, ale chyba znów gdzieś spadła(już się ktoś nią zajął bo była cała powyginana) i ja w panice, ale tłumaczę sobie, że nawet gdybym sobie ją wbiła (miałam klapki) to mam skarpetki i tak się nie da... Problem jest taki, że ta szpilka wyjdzie mi z głowy jak wejdzie coś nowego i takie koło... jak jedno sobie jakoś racjonalnie wyjaśnie, to pojawia się coś innego i jeszcze bardziej absurdalnego.\nNo tak, muszę iść do lekarza, ale problem leży w tym, że nie potrafię o tym mówić, napisać na forum to nie jest problem, ale nie wyobrażam sobie, że siądę przed obcą na dodatek osobą i zacznę mówić o takich rzeczach. Sam fakt mnie przeraża... Nie jest problem w tym, że nie idę "bo nie", tylko, że boję się, że trafię na jakiegoś głupiego lekarza, albo, że siądę i nie będę mogła wydać z siebie głosu\nAlexandra - dziękuję\nprzez Neko 23 paź 2008, 13:14\nLekarz jest właśnie od tego, żeby Ci pomóc a między innymi wyciągnąć od Ciebie informacje! Poszperaj po necie - jest dużo opinii dotyczących lekarzy, na pewno znajdziesz jakiegoś w Twojej miejscowości :) I idź koniecznie bo się wykończysz, współczuję takiego natręctwa a na domiar złego pracujesz jeszcze biedna w przedszkolu, więc się nakręcasz niepotrzebnie ciągle. Biegiem do lekarza! pozdrawiam Cię serdecznie :)\nprzez lady_butterfly 23 paź 2008, 13:24\nBoję się, że siądę i się rozpłaczę, albo nie będę umiałam tego powiedzieć. W przedszkolu jestem na stażu - na 3 miesiące. Tylko, że np. rok wcześniej też byłam i było wszystko w porządku... No ja już nie mam siły.\nZ wesołej, ciągle uśmiechniętej dziewczyny zmieniłam się w nieszczęśliwą żyjąca w lęku\nprzez Neko 23 paź 2008, 18:38\nMusisz się jakoś wziąć w garść i iść do lekarza - nawet jak się rozpłaczesz, lekarze są do tego raczej przyzwyczajeni, nie powinnaś się tego obawiać :) Już to jego sprawa jak z Ciebie informacje wyciągnie. A tak to się będziesz tylko pogrążać i robić testy na HIV co tydzień, nie mówiąc już o obcowaniu z ludźmi... Ja nie widzą innej drogi niż ta na której pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza! Trzymam kciuki! Jutro z rana umów się na wizytę :)\nprzez seawolf123 23 paź 2008, 23:50\nok, witam serdecznie, z NN mam do czynienia od 17 lat, dokladnie tym samym tle ,co Ty..Myslę, że moglibyśmy sobie wzajemnnie pomóc...moje gg 5659018..bede czekal z niecierpliwoscia-na pewno warto.Pozdrawiam..G.\nprzez Alexandra 24 paź 2008, 08:49\nJa jak 1 raz poszlam do lekarza to sie poplakalam i wyrzuciam wszystko z siebie. On nawet ma cale pudelko chusteczek higienicznych przygotowanych dla pacjentow poczulam sie o niebo lepiej. Pamietam, ze powiedzial: "To czego sie boisz, nie oznacza , ze to cos sie stanie" i jakos mnie oswiecilo, ze moze nie umre na raka....\na sama dzisiaj sie nakrecilam od nowa, poniewaz jeden pieprzyk na twarzy mialam ciemniejszy , a teraz jest jasniejszy....i panika..czerniak... porownuje ze zdjeciami sprzed roku i widze, ze byl ciemniejszy , teraz jest jasneijszy.... u onkologa byla rok temu ze znamionami i boje sie , ze cos przeoczyl....wykoncze sie...\nprzez Neko 24 paź 2008, 13:42\nA ja się tu naczytam i zaraz będę sobie całe ciało oglądać w poszukiwaniu raka... Jak ja się cieszę że moje lęki są słabsze teraz (paniczny lęk przed ciążą i przed śmiercią - oczywiście miałam wszystkie choroby tego świata). Pewnie gdybym nie poszła do lekarza to bym się wykończyła wcześniej czy później.\nHmm, ale trudno, żeby pieprzyk był w tym samym kolorze przez lata chyba? Więc to raczej normalne że trochę zmienia kolor :)\nprzez lady_butterfly 31 paź 2008, 18:07\nPotrzebuję danych o jakimś dobrym lekarzu z krakowa... poproszę na pw.\nprzez jaaa 31 paź 2008, 18:37\nidziesz i nie musisz odrazu mowic wszystkich przykladow pojdz i powiedz ze wychodzi na to ze masz newice natrectwi ciagle sie boisz ostrych narzedzi krwi i myslisz o hiv i latasz na badnia;)\nleki bedziesz brac i terapia tez by sie przydala\ndziewczyno pomysl szkoda zdrowia psychicznego tak sie zamartwiac;)\nprzez amandia 01 lis 2008, 00:39\nLady ja też tak miałam przez jakiś czas, wciąż bałam się że się zarażę/zaraziłam. A to u kosmetyczki, a to u fryzjera, a to w autobusie gdzie na poręczy ktoś mógł zostawić koplę krwi.... wciąż mnożyłam sytuację w których mogłabym się zarazić. Hmm i wiesz co, zaczęłam interesować się wirusem HIV, zaczęłam o nim czytać. Teraz wiem, że aby zarazić się wirusem przez krew, to do twojego krwiobiegu musi się dostać jedna, duża, świeża (!!) kropla krwi osoby zakażonej, ale nawet jak się tak stanie nie zawsze skutkuje to zarażeniem. Ponadto wyczytałam że w 2007 roku w Polsce zakaziło się 716 osób, 716 osób na 33 miliony!! Czemu uważasz że miałabyś się zakazić, napewno bardzo uważasz na swoje zdrowie, skoro tak panicznie boisz się wirusa. Ponadto zarazić się wcale nie jest tak łatwo jak Ci się zdaje Tak jak ty kilkakrotnie robiłam test, kilkakrotnie rozmawiałam z panią z telefonu zaufania, która cierpliwie tłumaczyła mi moje wątpliwości dotyczące zakażeń. No i cóż teraz nadal czasem wpadam w panikę, myślę o tym by znów zrobić test, nadal uważam, unikam sytuacji tzw. ryzykownych, czasem rezygnuję ze zwykłych rzeczy typu wizyta u manikiurzystyki itp, ale staram sie nie wariować, przypominam sobie to co czytałam, uspokajam się. Wiesz jak już dowiedziałam się niemal wszystkiego, to moje lęki przez zakażeniem minęły, przeniosły się obecnie na coś innego, ja mam tak że gdy odejdzie mi jeden lęk, pojawia się kolejny. No cóż, mam nadzieję że uda Ci się przezwyciężyć ten lęk, bo naprawdę nie ma czego się bać. A na wizytę u lekarza tak czy siak warto się udać :)


Grodzkie PZW Jelenia Góra - dolno¶l±ski serwis wêdkarski - Spinningi¶ci zakoñczyli sezon. Spinningowe Ostatki 2017 za nami..\nSpinningi¶ci zakoñczyli sezon. Spinningowe Ostatki 2017 za nami..\nData: 12-11-2017 o godz. 11:39:31\nW minion± sobotê (11-11-2017) po raz dwunasty jeleniogórscy spinningi¶ci spotkali siê na umownym zakoñczeniu sezonu - Spinningowych Ostatkach. Jak co roku impreza odby³a siê nad Odr±, tym razem w ¦cinawie, i podobnie jak w latach poprzednich wzbudzi³a spore zainteresowanie.\nOprócz wêdkarzy z Ko³a Grodzkiego mieli¶my przyjemno¶æ go¶ciæ kolegów z kó³ jeleniogórskich, z Lubawki, Lubania, Piechowic i Rudnej. W sumie wêdkowa³o 40 najlepszych, a mo¿e najbardziej odpornych na kaprysy jesiennej aury, spinningistów.\nKolejny raz mogli¶my doceniæ wygodê organizacji naszego ostatkowego spotkania w ¶cinawskim porcie. Du¿a wygodna wiata nad sam± wod±, sto³y i ³awy, parking, murowany grill, toalety, a do tego go¶cinno¶æ bosmana, który osobi¶cie dostarczy³ drewno na grill. Idealne miejsce do organizacji spotkania tego typu.\nJaki¶ czas temu zmuszeni byli¶my zrezygnowaæ ze ¦cinawy jako miejsca rozgrywania Spinningowych Ostatków ze wzglêdu na dop³atê jak± za wêdkowanie na swoich wodach za¿yczy³ sobie ZO PZW we Wroc³awiu. Tym razem uda³o siê z wroc³awiakami dogadaæ i wszyscy uczestnicy imprezy zostali z dop³aty zwolnieni.\nWêdkowali¶my wiêc w Odrze i po³±czonych z rzek± starorzeczach. Zgodnie z zasadami mogli¶my przemieszczaæ siê samochodami do 20 km od miejsca startu. Wiêkszo¶æ wybra³a jednak pobliskie g³ówki, port i starorzecze.\nNajwiêcej z³owiono okoni. Nie by³y to jednak ryby "wyd³ubane" przypadkowo, jak zdarza³o siê w latach poprzednich. Zwyciêzca Kol. Marcin Cichacki z³owi³ dziewiêæ ³adnych "garbusów" - najwiêkszy 28 cm, wyprzedzaj±c o zaledwie dziesiêæ punktów drugiego zawodnika Huberta Jaremena, który z³owi³ wiêcej ryb - dziesiêæ okoni, lecz by³y to ryby nieco mniejsze. Jak równo ³owili ci zawodnicy mówi prosty rachunek - gdyby jeden z okoni Huberta mia³ o 1 cm wiêcej, to on by³by zwyciêzc±.\nTrzeci zawodnik - S³awomir Niemiec, to ³owca najwiêkszej ryby zawodów, szczupaka 53 cm.\nOprócz szczupaka i okoni z³owiono tak¿e sandacza (51 cm) i kilka kleni. W sumie dwunastu zawodników zg³osi³o ryby wymiarowe, sporo by³o ryb niewymiarowych - bolenie, sandacze, okonie i niedu¿y sum. Mo¿na wiêc powiedzieæ, ¿e jak na tê porê roku by³o ca³kiem nie¼le.\nZgodnie z ide± Spinningowych Ostatków zwyciêzcy otrzymali pami±tkowe puchary i drobne upominki. £owca najwiêkszej ryby zawodów otrzyma³ puchar ufundowany przez Dyrektora "TAKATA" Parts Polska Sp. z o.o. z Krzeszowa. Najwarto¶ciowsze nagrody trafi³y do ogó³u uczestników, wszyscy otrzymali czapeczki i drobne wêdkarskie gad¿ety.\nBogata oprawa spotkania i warto¶ciowe nagrody to, oprócz zaanga¿owania ¶rodków Ko³a Grodzkiego, efekt dzia³ania sponsorów - Sklepu Wêdkarskiego "ADA¦", w³a¶ciciela sklepu internetowego sklep.blacktools.pl, firmy "TAKATA" Parts Polska Sp. z o.o. Mimo braku zainteresowania ze strony ZO PZW w Jeleniej Górze Spinningowe Ostatki nadal pozostaj± najwiêksz± spinningow± imprez± okrêgu jeleniogórskiego. Sponsorom dziêkujemy za wsparcie, a uczestnikom za liczne przybycie, znakomit± atmosferê i kole¿eñsk± rywalizacjê.\n3.\tS³awomir Niemiec\t900 pkt\n5.\tRados³aw Koruk\t580 pkt\n7. Robert P³ucieñczak\t410 pkt\n10.\tJaros³aw Krempa\t180 pkt\n11.\tMieczys³aw Przyby³a\t70 pkt\n12.\tWitold Grêda\t70 pkt\nZdjêcia: Robert P³ucieñczak, Hubert Jaremen, JarekK


Czy pozyskiwanie oraz stosowanie energii gazowej jest bezpieczne? - Artykuły i informacje\nAktualnie jedną z najbardziej popularnych typów jest energia gazowa, która jest produkowana w specjalistycznych elektrowniach gazowych. Muszą posiadać one np. turbinę gazową, wytwornicę pary czy generator.\nCzytasz tutaj niezwykle absorbujące informacje, ale kliknij bez wahania ten link, gdyż to rzeczywiście unikalna strona www (https://www.ticol.pl/opakowania-piankowe-epe/) – ona również Cię zaintryguje.\nUważa się, że taki typ elektrowni, ma więcej zalet niż elektrownie cieplne, czyli te, które napędzane są za pomocą węgla brunatnego albo kamiennego. Podstawową korzyścią zastosowania tego paliwa jak gaz, jest brak tworzenia znacznych ilości szkodliwych mieszanek chemicznych, ponieważ ich produkcja jest niezwykle ograniczona. Wykorzystywany w tego typu elektrowniach gaz, jest taki sam jak ten, który jest wykorzystywany przez ludzi w mieszkaniach.


Urugwaj. Historia zmian w FOI. | Jawnosc.pl\nW tym roku urugwajski FOI akt został zreformowany, jednak droga do reformy nie była łatwa. Dochodziło do różnych zmagań pomiędzy senatorami, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, oraz urzędowym organem zajmującym się sprawami kontroli informacji publicznej.\nW sierpniu tego roku rząd zaproponował reformę ustawy o swobodzie informacji w ramach ustawy o odpowiedzialności i wykonanie budżetu, reformę która zawierała następujące elementy: stworzenie nowego wykluczenia prawa do informacji w związku z trwającym procesem decyzyjnym, tym samym możliwość zadeklarowania informacji jako zastrzeżonej w chwili złożenia wniosku.\nRzecznik Praw Obywatelskich opowiedziała się przeciwko reformie proponowanej przez Rząd. Mimo tej deklaracji, reforma została włączona do prac parlamentarnych. Ostatecznie reforma została zablokowana, i usunięta z planów prac parlamentarnych. Niektórzy jednak przedstawiciele rządu byli tak zdeterminowani wprowadzeniem tych zmian, że umieścili sprawę do rozważenia w planie prac Komisji Edukacji i Kultury Senatu. W obliczu tego faktu, Rada Doradcza w zakresie dostępu do informacji publicznej postanowiła przedstawić alternatywny tekst, którego celem jest stworzenie przejrzystych procedur. Tekst został przekazany do komisji parlamentarnej, a stamtąd na posiedzenie plenarne Senatu. Został przegłosowany jednogłośnie. Walka była ciężka, i nawet jeśli niektórzy z rządu uważają, że” społeczeństwo obywatelskie Urugwaju nie jest wystarczająco dojrzałe, aby mieć foi akt ” lub , że niektórzy ludzie ” nadużywają ” tego prawa, jesteśmy pewni, że nie mają racji. Skutecznym sposobem dla uzyskania poprawy w zakresie prawa do informacji publicznej, jest zorganizowanie publicznej debaty z udziałem przedstawicieli rządu, opozycji, społeczeństwa obywatelskiego, uczelni wyższych i międzynarodowych ekspertów w tym zakresie.


Cała prawda o plastikowych opakowaniach | CafeSenior.pl\nStrona główna » Aktualności » Cała prawda o plastikowych opakowaniach\n10 lipca 2013 - Senior Barista\nTo, że należy segregować plastik, każdy wie. Mało kto jednak wie, że nie każde plastikowe opakowanie wykonane jest z takiego samego tworzywa.\nPonieważ trudno jest całkowicie wyeliminować tworzywa sztuczne z naszego życia, wybierajmy te, które są dla naszego zdrowia i dla środowiska najmniej szkodliwe.\nCzytaj także o tym, jak postępować z niebezpiecznymi opakowaniami\nIdealnym rozwiązaniem, oczywiście, byłoby sięgać po żywność pakowaną w szkło czy papier. Niestety, czasy, kiedy produkty spożywcze zawijano w papier, a mleko czy śmietanę sprzedawano w szklanych butelkach, minęły. Można odnieść wrażenie, że plastik jest wszędzie – wystarczy się rozejrzeć – oprócz żywności opakowuje się nim kosmetyki i wykonuje się z niego wszelkie produkty codziennego użytku, takie jak suszarki, żelazka, odkurzacze czy akcesoria kuchenne.\n7 powodów, dla których warto czytać etykiety na plastikowych opakowaniach\nPlastikowe opakowania to kolejny powód, aby czytać etykiety. Na każdym opakowaniu z tworzywa sztucznego powinien znajdować się symbol trójkąta, a w jego wnętrzu cyfra od 1 do 7. Oznacza ona, z jakiego tworzywa zostało wykonane opakowanie i na tej podstawie możemy stwierdzić, czy jest ono dla nas bezpieczne.\n1, czyli PET, to jedno z najczęściej spotykanych oznaczeń – można je znaleźć na naczyniach jednorazowego użytku oraz wielu opakowaniach, chociażby butelkach wody mineralnej. Niemieccy naukowcy odkryli, że woda przechowywana w butelkach PET zawiera nieznany jeszcze składnik o działaniu zbliżonym do estrogenów. Nawet po dokładnym umyciu butelki PET może ona wydzielać toksyczne substancje przy ponownym użyciu, dlatego warto pamiętać o tym, że nigdy nie powinno używać się dwa razy tego samego opakowania wykonanego z PET.\nKiedy na opakowaniu zauważymy trójkąt z 3 w środku, to lepiej zrezygnować z kupna tego produktu. Symbol ten oznacza PCV, czyli polichlorek winylu, który może wydzielać toksyny szkodliwe dla zdrowia. W procesie spalania PCV wydzielają się dioksyny, czyli związki chemiczne, które są bardziej niebezpieczne dla zdrowia niż cyjanek. PCV to powszechnie dostępne tworzywo, używane chociażby do wyrobu folii do pakowania żywności!\n4 to LDPE, stosunkowo bezpieczny polietylen o małej gęstości, używany do produkcji wielu rodzajów opakowań do żywności. Można stosować go nawet wielokrotnie, jednak nie jest tak bezpieczny jak tworzywa oznaczone cyframi 2 i 5.\nPod cyfrą 5 natomiast kryje się polipropylen (PP). Wraz z tworzywem nr 2, czyli HDPE, uznawany jest za jeden z najbezpieczniejszych plastików. Często spotykany jest w opakowaniach żywności.\n6 to nic innego jak popularny styropian (PS, polistyren). Plastik ten wydziela toksyny i nie powinien być stosowany jako opakowanie do żywności. I choć rzadko stosowany jest do tego celu ze względu na mniejszą odporność chemiczną od polietylenu, to jednak obecny jest np. w przykrywkach do jednorazowych kubków na kawę czy w tackach do pakowania warzyw.\nProdukty z symbolem 7 najlepiej omijać szerokim łukiem. To kategoria, w której znajdziemy wiele bardzo niebezpiecznych dla naszego zdrowia związków, m.in. bardzo toksyczny bisfenol A (BPA). Plastików oznaczonych tym numerem nigdy nie powinniśmy powtórnie używać. Bisfenol to związek, który może zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na wiele groźnych chorób, takich jak schizofrenia, depresja czy choroba Alzheimera! Żywność, która miała kontakt z bisfenolem, może powodować zaburzenia układu nerwowego i hormonalnego. W żadnym wypadku nie można tego plastiku używać w kuchenkach mikrofalowych, które zwielokrotniają przenikanie BPA do żywności.\nCo robić, aby uchronić się przed szkodliwym działaniem plastiku? Najlepiej unikać go jak ognia! Jednak, kiedy się nie da zupełnie przed nim uciec, najlepiej wybierać tworzywa sztuczne oznaczone symbolami 2 albo 5, ewentualnie 4. Niezależnie od tego, jakiego plastiku użyliśmy, zawsze pamiętajmy o recyclingu!\nTekst został przygotowany przez redakcje serwisów Ulicaekologiczna.pl i Cyberbaba.pl\n1 lipca 2013 - Senior Barista\nOdpady niebezpieczne to takie, które po przedostaniu się do środowiska naturalnego mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka, zwierząt i roślin.\n14 marca 2014 - Senior Barista\nPomóż wnukom zadbać o czyste powietrze\nZanieczyszczone powietrze najbardziej zagraża zdrowiu dzieci i seniorów. Fundacja Ekologiczna ARKA organizuje ogólnopolską akcję pisania “Listów dla Ziemi”, dzięki którym dziadkowie wraz z wnukami mogą zadbać o czystość powietrza.


Darowizna dla powiatu łańcuckiego\nWicemarszałek Piotr Pilch podpisał notarialną umowę darowizny na rzecz powiatu łańcuckiego. Chodzi o przekazanie przez samorząd województwa udziału w nieruchomościach położonych przy ul. Grunwaldzkiej 11 w Łańcucie.\nDotychczas obiekt przy ul. Grunwaldzkiej 11 stanowił współwłasność powiatu i samorządu województwa. Udział należący do województwa podkarpackiego w budynku szkoły odpowiadał ponad 700 m2 a jego wartość wynosiła 1 167 000 zł.\nDecyzja o przekazaniu udziałów w działce i w budynku zapadła podczas czerwcowej sesji Sejmiku Województwa Podkarpackiego i podyktowana była zmianami w placówkach prowadzonych przez samorząd województwa. jeszcze w styczniu 2019 r.\nSejmik Województwa Podkarpackiego podjął decyzję w sprawie zamiaru likwidacji szkół policealnych i placówki wchodzącej w skład Medyczno-Społecznego Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Łańcucie. Zamiar likwidacji jednostki podyktowany był małą liczbą uczniów (słuchaczy) oraz spadkiem zainteresowania kształceniem w tej jednostce. Dlatego Rada Powiatu Łańcuckiego podjęła decyzję o przejęciu i prowadzeniu Medycznej Szkoły Policealnej w Łańcucie oraz Podkarpackiego Centrum Kształcenia Ustawicznego. Stąd decyzja o przekazaniu na rzecz powiatu udziału w nieruchomości.\nDzięki temu powiat łańcucki będzie mógł prowadzić obie placówki - Medyczną Szkołę Policealną i Podkarpackie Centrum Kształcenia Ustawicznego w Łańcucie – tłumaczy wicemarszałek Piotr Pilch.


Z piekła do nieba – KS CUPRUM LUBIN\n2012-12-05 2017-09-22 AKTUALNOŚCI\nMecz rozpoczął się dla nas fatalnie, gospodarze niesamowicie prezentowali się w polu zagrywki, a my nie mogliśmy poradzić sobie w przyjęciu i wyprowadzeniu pierwszej akcji. Podobnie rozpoczęła się druga partia, ale w trakcie jej trwania miedziowi zaczęli wchodzić w grę i była nadzieja, że ten mecz nie zakończy się w szybkich trzech setach. W trzeciej partii jak Feniks z popiołu odrodził się Michał Żuk ( szybko zmieniony w 1. secie przez Łukasza Łapszyńskiego). Jego znakomita postawa w polu zagrywki pozwoliła na uzyskanie sporej przewagi punktowej. Gospodarze przestali już grać tak swobodnie, a my rozkręcaliśmy się z każdą piłką. Tę partię wygrywamy pewnie. Czwarty set również toczy się pod nasze dyktando do stanu 16:19. Wtedy to gospodarze zdobywają kilka punktów z rzędu i obejmują prowadzenie 21:20. Miedziowi jednak przyjechali wygrać ten mecz i pomimo tego, że będzinianie mają piłkę meczową, to po efektownych obronach Sebastiana Tylickiego my wyprowadzamy skuteczne kontry, a seta kończy efektowny blok Adama Michalskiego. Piąta partia toczy się punkt za punkt tylko do stanu 7:7 potem to niezwykle zmobilizowani miedziowi po wspaniałych akcjach zdobywają kolejne punkty. Do stanu 13:9 dla Cuprum Mundo doprowadza Michał Żuk, kończąc chyba najdłuższą akcję meczu. A za chwilę wybuch radości, wygramy piątą partię 15:11 i cały mecz 3:2.\nMVP spotkania został wybrany Adam Michalski.\nW VI rundzie Pucharu Polski spotkamy się z zespołem z obecnie 7. zespołem PLS – Effector Kielce.\nJuż dzisiaj zapraszamy na mecz 19 grudnia 2012r. To na pewno wspaniała okazja, żeby zobaczyć zespół z najwyższej klasy rozgrywkowej.


Lato to świetny okres na nie tylko do wypoczywania w różnych resortach i cieszenia się sezonowymi owocami, to także doskonały czas na pomyślenie o rozkręceniu tak zwanego sezonowego biznesu. Aby rozkręcić taki biznes wcale nie potrzeba dużych nakładów finansowych, wystarczy często niewielki wkład oraz dobry pomysł. Tak naprawdę letni sezon zaczyna się już od długiego weekendu majowego, choć większość z nas swoje urlopy ma zaplanowane na miesiące lipiec – sierpień. Warto wiedzieć, iż nawet za kilkanaście tysięcy złotych można osiągnąć miesięczny utarg w wysokości 16 do 18 tysięcy złotych. Najważniejszym elementem, grającym decydującą rolę jeśli chodzi o tego typu biznes jest przede wszystkim lokalizacja. Najkorzystniejszymi miejscami do rozpoczęcia takiej lokalizacji są z pewnością górskie okolice, miejscowości nad morzem oraz letnie resorty na Mazurach. Aczkolwiek tak popularne miejsca przyciągają nie tylko turystów, to ceny lokali lub miejsc na targowiskach mogą w letnim okresie pójść mocno do góry. Alternatywą są mniej znane miejscowości, gdzie planowany jest rozwój w przyszłości wielkich resortów. Aby odnieść sukces należy zadbać o odpowiednią reklamę, gdzie doskonałym do tego celu miejscem są różne portale internetowe, gdzie można reklamować noclegi, wypożyczalnie sprzętu i inne często szukane w lecie atrakcje.


Domanujący tata - DomanowaneDziecko.pl\nby DomanowaneDzieckoPosted on 23 czerwca, 2020 23 czerwca, 2020\nMy większość czasu przebywamy razem. Pracę w domu czasem ciężko jest połączyć z rodzicielstwem, ale nam się to udaje 🙂 Nasz tata aktywnie uczestniczy w domanowaniu, tak bardziej od strony technicznej 😉 To jest, że tak powiem, złota rączka, która uwielbia tworzyć dla córeczki różności: drabinka do brachiacji i trapez do ćwiczeń , klocki, koło garncarskie z patery ;). Jednym słowem, kiedy ma natchnienie i czas to można być pewnym, że coś nowego powstanie 🙂\nOboje zachwycamy się metodą Domana, jesteśmy przekonani, że działa i cieszymy się ogromnie, że o niej dowiedzieliśmy się i ją stosujemy. Chociaż tata spędza o wiele mniej czasu z dzieckiem, to stara się tych nawet czasem kilka minut, spędzić z korzyścią. Tata jest dla naszej córeczki prawdziwym przyjacielem, z którym można pożartować, pośmiać się i poznać coś ciekawego o świecie. On opowiada jej kosmosy o których ja nie mam pojęcia. Ostatnio opowiadał o ruchu elektronów a ona była zasłuchana. Dzieci są spragnione wiedzy i żaden temat nie jest dla nich obcy czy nudny, czasem jedynie mają inne plany czy preferencje 🙂\nNasza rodzina jest wielojęzyczna. Jest to taka mieszanka polskiego, ukraińskiego i angielskiego, ostatnio zaczęliśmy przygodę z hiszpańskim, ale to na razie nic zaawansowanego. Język angielski pojawił się u nas dzięki tacie. To on rozmawia, śpiewa, czyta z córeczką w tym języku 😉 Ona uwielbia języki obce, więc kiedy mąż zaczął rozmawiać z nią po angielsku jej się to bardzo spodobało. Nie było żadnego buntu czy sprzeciwu. Ona słuchała i uczyła się tak jak języka polskiego i jak się później okazało ukraińskiego.\nTata pokazuje córeczce świat bez kart, bitów i słów (za to odpowiada mama). Pokazuje jej świat jeżdżąc na wycieczki, czytając encyklopedie, przez wspólne majsterkowanie i naprawianie sprzętów, spędzając razem czas za grą na pianinie i wygłupianiu się 😉 . On daje jej możliwość wiedzieć więcej, a ona chętnie z tych okazji korzysta.\nMnie on wspiera we wszystkim co robimy z córeczką, pomaga w przygotowaniu materiałów, z nim mogę porozmawiać o tym co mnie nurtuje, doradzić się i czasem wygadać jeśli tego potrzebuję. To, że mamy takie samo zdanie na temat wychowania i rozwoju naszej córeczki bardzo ułatwia nam życie. Dzięki temu zawsze możemy liczyć na wsparcie, wyrozumiałość i zgodę, nie musimy argumentować i udowadniać czemu chcemy coś zrobić.\nWspólne domanowanie jest łatwiejsze i bardziej efektywne. I wcale nie polega na oklejaniu domu kartami. Rozwój, ruch, odkrywania świata, poznawanie go wszystkimi zmysłami i najważniejsze – miłość do własnego dziecka, to jest to bez czego metoda Domana nie może istnieć. Myślę, że dużo rodziców są domanującymi nawet o tym nie wiedząc 🙂\nPrev Nasz pamiętnik\nNext Wpływ muzyki na rozwój mózgu, Metoda Shinichi Suzuki i muzyczne bity inteligencji


Pokoje na Polanie Szymoszkowej\nNoclegi Zakopane Krupówki Pokoje na Polanie Szymoszkowej\nPokoje na Polanie Szymoszkowej - zapraszamy serdecznie każdego gościa Zakopanego do zatrzymania się na nocleg w naszym hotelu Ceprownia, który znajduje się zaledwie 1500 metrów od Polany Szymoszkowej. Pokoje są z w pełni wyposażone oraz z widokiem na góry. Część z pokoi posiada balkon. Zapraszamy!\nAtrakcyjna lokalizacja gwarantuje Państwu najważniejsze miejsca Zakopanego w zasięgu ręki. Ceprownia znajduje się zaledwie 1500 metrów od wyciągu na Polanie Szymoszkowej, 1800m od Krupówek oraz 400 metrów od Sanktuarium Maryjnego na Krzeptówkach.\nW ramach naszej oferty proponujemy w pełni wyposażone pokoje oraz apartamenty. W każdym pomieszczeniu znajduje się prywatna łazienka z prysznicem, ręcznikami i suszarką do włosów; TV; barek herbaciany oraz WIFI. Wszystkie nasze pokoje są z widokiem na góry, a część z pokoi posiada dodatkowo balkon.\nWszystkim naszym gościom zapewniamy liczne dodatkowe udogodnienia oraz usługi w tym dużą jadalnię wraz z aneksem kuchennym wyposażonym w naczynia oraz sprzęt, dzięki czemu będą mogli Państwo przygotować ciepły posiłek dla siebie oraz rodziny. Można także zamówić catering.\nZapewniamy naszym gościom liczne dodatkowe i do swobodnej dyspozycji udogodnienia, w tym: sauna dla 2 osób (sauna na podczerwień, do 50C), bilard, piłkarzyki, sala kominkowa.\nZapraszamy serdecznie do Ceprownii w Zakopanem oraz zachęcamy do rezerwacji pokoi na Polanie Szymoszkowej!\nZapraszamy serdecznie do naszej Ceprownii oraz zachęcamy do rezerwacji pokoi na Polanie Szymoszkowej!


Zatajona prawda. Czy rządzą nami kosmici? [Łukasz Kulak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00272 008195 20650583 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Łukasz Kulak Liczba stron:\nISBN: 978-83-7942-880-9 Data wydania: 2015-06-01\nSpis treści Zanim zaczniemy... Przed potopem Bogowie Mezopotamii Sumer Babilonia Asyria Wiedza i technologia starożytnych Pochodzenie człowieka Skąd przybyli „bogowie”? Mózg − biologiczny komputer Zagadkowy Księżyc Zapomniany świat ludzi Rządy bogów trwają Telewizja i manipulowane wojny Kim jesteśmy? Sygnał z Saturna Pamiętaj, kim jesteś Dodatek\nStarożytni bogowie przy władzy. O dezinformacji trwającej stulecia Wielu ludzi, zwłaszcza ignoranci, chcą ukarać cię za mówienie prawdy, za bycie poprawnym, za bycie sobą. Nigdy nie przepraszaj za bycie poprawnym. Lub za bycie lata przed swoim czasem. Jeżeli masz rację i wiesz to, powiedz swoje zdanie. Nawet jeśli jesteś mniejszością składającą się z jednego człowieka, prawda wciąż zawsze pozostanie prawdą. Mahatma Ghandi Świeć blaskiem swojej własnej gwiazdy, którą jesteś. Cynthia Kavassilas Ci, co naprawdę przybyli z Kosmosu, niczym się nie wyróżniają, wręcz przeciwnie. Są to bardzo skromni ludzie, nierzucający się w oczy, wręcz odpychani od innych, bo nie trzymają się tego samego poziomu co ludzie. A oni są właśnie z Kosmosu i ich rola, ich zadanie dopiero się rozpocznie… Enki\nZANIM ZACZNIEMY... Zdaniem wielu mieszkańców Ziemi XXI wiek to okres, w którym nasza cywilizacja osiągnęła bardzo dużo w zakresie technologii oraz nauki. Jednak poziom rozwoju mający miejsce na naszej planecie w zasadzie jest niewielki w każdej dziedzinie wiedzy. Począwszy od antropologii, która w żaden sposób nie tłumaczy pochodzenia człowieka, przez nauki ścisłe nieumiejące jasno i jednoznacznie określić, czym tak naprawdę jest rzeczywistość, w której żyjemy, po historię, która odczytuje błędnie czasy starożytne. Ktoś powie: „Przecież starożytność nie ma znaczenia, żyjemy w erze nowoczesności”. Musimy jednak zrozumieć, że nasz „wspaniały” XXI wiek w porównaniu z cywilizacjami rozwijającymi się tysiące lat przed naszą erą pozostaje daleko w tyle. Wiele osiągnięć dzisiejszej nauki stanowi zaledwie odkrycie na nowo urządzeń oraz wiedzy naukowej, która została przekazana rodzajowi ludzkiemu dawno temu. Przekazana? Przez kogo? Dawno, dawno temu zstąpili na Ziemię „boscy” przybysze z kosmosu. Ówczesna ludność czciła tych „bogów”, uważając ich za siłę sprawującą nad nimi kontrolę. Wraz z pojawieniem się na Ziemi nadludzkich istot życie na planecie uległo ogromnym zmianom. Skąd przybyli owi „bogowie”? Przecież kosmici nie istnieją, a nawet jeżeli gdzieś w odległej galaktyce faktycznie egzystują nieznane, bardziej rozwinięte formy życia, to jak dotarły na naszą planetę? Istnieje mnóstwo dowodów na ingerencję wyższej, inteligentniejszej formy życia w dokonania starożytnych ludów Mezopotamii − począwszy od źródeł pisanych, a więc inskrypcji sporządzonych na glinianych tabliczkach, które opisują życie ludności pod władzą królów rządzących z woli „bogów”, po różnego rodzaju artefakty przedstawiające pozaziemskie istoty. Obcy przybysze zstąpili na Ziemię setki tysięcy lat temu, tworząc rozwiniętą cywilizację, której dalszy postęp zahamował potop opisany w Biblii. Podczas pisania tej książki korzystałem z dzieł opracowanych przez uznanych badaczy świata starożytnych Sumerów, Babilończyków oraz Asyryjczyków, z treści zawartych w Piśmie Świętym, z artykułów, wywiadów, książek oraz innych źródeł. Okazuje się, że prawda znajduje się na wyciągnięcie ręki, jednak wielu naukowców podąża klasycznym nurtem nauki i w ten sposób zaciemnia rzeczywisty obraz świata powstałego tysiące lat przed naszą erą, aż staje się on zupełnie nieczytelny i źle rozumiany. Postanowiłem więc połączyć tradycyjną, powszechną wiedzę na temat dziejów Mezopotamii z faktami, których w żaden wytłumaczalny sposób nawet wybitny specjalista w dziedzinie starożytności nie potrafiłby podważyć bądź im zaprzeczyć, używając logicznych argumentów. Zgłębiając wiedzę na temat pradawnych cywilizacji, często miałem wrażenie, jak gdyby ktoś rozrzucił na podłodze kawałki układanki. Wszystko wydawało się ze sobą niezwiązane. Począwszy od powstania pierwszego miasta, Eridu, przez stopniowe wyłanianie się rodów arystokratycznych, walczących między sobą o przywództwo w Sumerze, a kończąc na scentralizowanej administracji oraz polityce w Babilonii i Asyrii. Jeżeli jednak połączymy w odpowiedni sposób wszystkie elementy układanki, ujrzymy wówczas przejrzysty obraz, który wyraźnie wskazuje na obecność nadludzkich istot wśród naszego gatunku. Oddziaływanie na życie zwykłych mieszkańców przez wprowadzenie ściśle zhierarchizowanej struktury władzy, postępu technologicznego oraz systemu wierzeń, które wcześniej w tej formie nigdy nie występowały, a które narzuciła ludności elita będąca na szczycie władzy, stanowią fakty, które są pomijane przez większość naukowców. Wykreowana symbolika, kult bóstw, rytuały, scentralizowany system władzy, który służył do wykorzystywania i oszukiwania zwykłych śmiertelników przez „bożych wybrańców” – królów, powstały w celu przejęcia kontroli na naszej planecie przez obce, niemające skrupułów byty. Oczywiście nikomu nie narzucam, aby wierzył w przekazywaną przeze mnie wiedzę, nawet tego nie oczekuję. Każdy ma bowiem własną wolę. Chciałbym tylko przedstawić prawdziwy obraz mezopotamskiej cywilizacji, łącząc ze sobą fragmenty wspomnianej układanki. Mezopotamska konspiracja, jak się okazuje, miała bardzo konkretny cel. Nadludzcy władcy (dosłownie i w przenośni) pragnęli bowiem, aby możliwie w największym stopniu oderwać ludzi od ich prawdziwej natury, o której piszę w kilku ostatnich rozdziałach książki. Udało im się to prawie perfekcyjnie, ponieważ mimo iż od czasów panowania „bogów” minęło już 6000 lat, to wciąż miliony ludzi na całym świecie nie wiedzą, gdzie, po co i kim tak naprawdę są. Błąd, który dziś z uporem popełniamy, polega na tym, że wierzymy, iż wszystko, co na tym świecie jest do odkrycia, zostało odkryte. Erdogan Ercivan\nPRZED POTOPEM Pytanie: „Kiedy zaczęła się cywilizacja?” jest stare jak świat. Zdaniem większości archeologów pierwszym ośrodkiem miejskim symbolizującym początek cywilizacji było zlokalizowane na Bliskim Wschodzie miasto Eridu, datowane na około 5500 lat przed naszą erą. Tymczasem z jednej ze starożytnych sumeryjskich glinianych tabliczek dowiadujemy się, iż Eridu to miasto, do którego „królestwo zstąpiło z nieba”. Zapis ten odnosi się oczywiście do obcej cywilizacji, która skolonizowała naszą planetę tysiące lat przed pojawieniem się człowieka. Sumeryjska lista królów dostarcza nam informacji, iż Eridu było jednym z pięciu miast, jakie powstały na terenie Bliskiego Wschodu przed biblijnym potopem. Były to (poza Eridu): Bad-tibira, Larak, Sippar i Szuruppak. Należy wspomnieć, iż cywilizacja sumeryjska, uznawana za kolebkę kultur Bliskiego Wschodu i Europy, to niedoskonała kontynuacja poprzednich cywilizacji rozwijających się w czasach tak zwanej „złotej ery”, która trwała na długo przed znanymi nam dzisiaj starożytnymi kulturami. Ponadto istnieje wiele tekstów odwołujących się do czasów „przedpotopowych”, które wskazują na obecność na naszej planecie pozaziemskich istot. Okazuje się, iż pierwsze miasta zostały zbudowane znacznie wcześniej, niż twierdzą naukowcy, a mianowicie w okresie poprzedzającym biblijny potop. Babiloński władca Aszurbanipal w jednej z inskrypcji chwali się umiejętnością pisania i czytania, zdobytą dzięki bogom: Bóg uczonych w piśmie udzielił mi daru znajomości jego sztuki. Zostałem wtajemniczony w sekrety pisania. Mogę nawet czytać zawiłe tablice po szumeryjsku; rozumiem zagadkowe słowa rzeźbione w kamieniu w czasach przed potopem. Użyty w inskrypcji termin „szumeryjski” odnosi się do nazwy krainy, gdzie ten język się narodził, a więc Sumeru − zapisywanego przez nich samych jako Ki-en-gir (kraj obserwatorów/strażników lub kraj pana świecących rakiet). Uczonym, który jako pierwszy użył nazwy „Sumer” i „język sumeryjski”, był Jules Oppert (1825−1905). O istnieniu rozwiniętej cywilizacji przed wieloma tysiącami lat świadczy także zapis zachowany w rocznikach asyryjskiego króla Sennacheryba: „Niniwa […], której zamysł powzięto przed wiekami, gdy rozmieszczono konstelacje gwiazd”. Tekst odnosi się do pradawnych czasów, kiedy planety i inne ciała niebieskie dopiero znalazły się na swych orbitach. Właśnie wtedy „bogowie” określili dokładną lokalizację poszczególnych miast, które później stały się ośrodkami, skąd królowie z łaski „boskich” istot sprawowali władzę. Eridu było miejscem, gdzie pozaziemskie istoty założyły pierwsze miasto na terenie Bliskiego Wschodu. Natomiast ośrodek, który powstał po ustaniu katastrofalnych wydarzeń związanych z potopem, nosił nazwę Kisz i był siedzibą królewską i dominującym w Sumerze miastem. Potwierdzenie tej tezy można znaleźć w Starym Testamencie, w opowieści o Nimrodzie, królu Babel oraz Akadu, synem Kusza (założyciel Kisz). Gliniane tabliczki opisują losy niezwykle zaawansowanej technologicznie cywilizacji, której przedstawiciele osiedlili się na Błękitnej Planecie. Źródło wiedzy na temat jakże odległych nam czasów stanowią inskrypcje przechowywane w bibliotekach królewskich dawnych miast mezopotamskich oraz starożytne, wyrafinowane pod względem konstrukcyjnym budowle. Pozaziemskie istoty w obliczu klęsk żywiołowych, które nawiedziły Ziemię, musiały opuścić naszą planetę, by powrócić powtórnie po ustaniu katastrofy. Oczywiście układ lądów na naszym globie po ustąpieniu tego kataklizmu uległ zmianie. Ze względu na okresy zlodowaceń poziom wód na Ziemi był znacznie niższy niż obecnie, co oznacza, że obszary pokryte teraz wodą były niegdyś stałym lądem. Szacuje się, iż różnica poziomu wód mogła wynosić nawet do ponad dwustu metrów. Objętość pokrywy lodowej na ówczesnym globie wynosiła około 70 milionów kilometrów kwadratowych, czyli trzy razy więcej niż obecnie. Kiedy ogromne pokłady lodu zaczęły topnieć, powstająca z nich woda zalała wiele terenów. Rejony, gdzie istniały między innymi zaginione lądy − Atlantyda i Mu/Lemuria, na których rozkwitała wspaniała cywilizacja – znalazły się pod wodą, a niektóre obszary na Ziemi w wyniku trzęsień wypiętrzyły się, tworząc góry. W książce The Day the Earth Nearly Died („Dzień, w którym Ziemia niemal umarła”) naukowcy D.S. Allen i J.B. Delair przedstawiają liczne dowody na potwierdzenie teorii głoszącej, iż 13 000−11 500 lat temu doszło do serii niewyobrażalnych katastrof, które zmieniły oblicze ówczesnej Ziemi. Dla przykładu podam, że łańcuchy górskie, takie jak Himalaje, Andy i Alpy, osiągnęły obecną wysokość 13 000–11 000 lat temu, co oznacza, że musiało wtedy dojść do potężnych wstrząsów tektonicznych. Obszar, na którym znajduje się jezioro Titicaca, położony na wysokości 3812 metrów nad poziomem morza, na granicy Peru i Boliwii, około 11 000−9500 lat przed naszą erą był śródlądowym morzem, co dowodzi, że musiały wystąpić czynniki, które spowodowały „wyniesienie” jeziora na tak znaczną wysokość. Obecnie coraz większa liczba naukowców jest zdania, że w przeszłości rozwój Ziemi został zachwiany przez kosmiczne bombardowania. W kwietniu 2010 roku na łamach „Daily Mail” ukazał się artykuł, w którym uczeni, między innymi Bill Napier z Uniwersytetu w Cardiff, piszą, że katastrofę sprzed 13 000 lat spowodowała rozpadająca się kometa. Gradobicie lodowo-pyłowych odłamków przyczyniło się w znacznym stopniu do wymarcia ogromnej liczby zwierząt zamieszkujących ówczesny świat, a także do gwałtownych trzęsień ziemi, wybuchów wulkanów i tym podobnych. Rezultatem kosmicznej burzy było także ochłodzenie klimatu (temperatura z niewyjaśnionych przyczyn spadła do ośmiu stopni Celsjusza) oraz zwiększenie objętości lodowców. James Kennett z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara, na podstawie przeprowadzonych badań, również uważa, iż na Ziemi 13 000 lat temu wydarzył się kosmiczny kataklizm. Do gwałtownego wyginięcia megafauny oraz upadku starożytnych cywilizacji, na czele z Atlantydą (położoną na Oceanie Atlantyckim) i Lemurią (znajdującą się na Oceanie Indyjskim i Pacyfiku), przyczyniło się obce ciało z przestrzeni kosmicznej. W 2009 roku Kennett napisał dla magazynu „Science”: W cienkiej warstwie gruntu odkryliśmy nanodiamenty, które nie powstały w ramach typowych procesów geologicznych zachodzących na powierzchni Ziemi. Nanodiamenty powstałe w wyniku oddziaływania wielkiego ciśnienia i temperatury jednoznacznie wskazują, że 12 tys. 900 lat temu doszło na Ziemi do katastrofy na kosmiczną skalę. Naukowiec przypuszcza, podobnie jak Bill Napier, że asteroida lub kometa podczas przechodzenia przez ziemską atmosferę rozpadła się na mniejsze kawałki, które wywołały tragiczne dla ówczesnych mieszkańców globu skutki. Potężne masy pyłu i dymu w atmosferze uniemożliwiły docieranie do powierzchni ziemi promieni słonecznych. W ciągu niedługiego czasu klimat uległ ochłodzeniu, a w konsekwencji nastąpiła zagłada światłolubnych okazów fauny, flory oraz prehistorycznych ludów, po których pozostały jedynie legendy i ruiny miast oraz budowli. Przedpotopowy obraz świata doskonale przedstawia brytyjski historyk i pisarz Ian Wilson w książce Przed potopem: […] Nowy Jork, Baltimore czy Boston znajdowałyby się w głębi lądu, oddalone o 120−240 kilometrów od wybrzeża, gdyż linia brzegowa była wówczas znacznie przesunięta na wschód. Na zachodnim wybrzeżu Alaska byłaby nadal połączona mostem lądowym z Syberią, Vancouver zaś wraz ze swą wyspą przesunęłoby się dość daleko w głąb lądu. Podobnie w Ameryce Południowej wybrzeża, zarówno zachodnie, jak i wschodnie, sięgałyby znacznie dalej w Pacyfik i Atlantyk w porównaniu z obecną linią brzegową. W Europie nie byłoby jeszcze kanału La Manche, Morza Północnego i Bałtyku; choć istniała również Islandia jako wyspa oddzielona od Anglii, Walii i Szkocji. Choć Cieśnina Gibraltarska otwierała już dostęp do Morza Śródziemnego, Korsyka i Sardynia były jeszcze zrośnięte, podobnie jak Sycylia z Półwyspem Apenińskim. Dzisiejsza Tunezja miała znacznie więcej stałego lądu. Większość tego, co nazywamy dziś Adriatykiem, także było suchym lądem. Na południe od Grecji znajdowało się mniej wysp niż obecnie, ale za to większych. To zaś, co nazywamy teraz Morzem Czarnym, było wówczas śródlądowym jeziorem słodkowodnym; bariera lądowa uniemożliwiała mu połączenie się z Morzem Śródziemnym i tym samym wyrównanie poziomu wód z innymi morzami świata. Odległa Japonia, choć posiadała już własne wewnętrzne morze, zrośnięta była z kontynentem azjatyckim: z Rosją na północy i z Koreą na południu. W południowo-wschodniej Azji dzisiejsze wyspy Sumatra, Jawa, Borneo były połączone z Malezją i Tajlandią suchym lądem, który geografowie zwą dziś szelfem Sunda. Na południu inny ląd, szelf Sahul, łączył Nową Gwineę z północną częścią kontynentu australijskiego, tak iż dzisiejsze morza Timor i Arafura, a także wielka zatoka Karpenteria […], w ogóle nie istniały. Tasmania była połączona z kontynentem australijskim, a stan Queensland […] dałoby się przemierzyć suchą nogą poza najdalsze granice tego, co nazywamy obecnie Wielką Rafą Koralową. Północne i południowe wyspy Nowej Zelandii pozostawały jeszcze połączone ze sobą. Gdy Ziemi została przywrócona równowaga, woda wiązana do tej pory w lód ponownie przyjęła postać cieczy. Musiało to negatywnie odbić się na mieszkańcach planety. Ponieważ ilość wody w okresie topnienia lodowców była zbyt duża, by mogła spokojnie i bezkolizyjnie wrócić do obiegu, nastąpiła wielka powódź. Jednak w tym momencie muszę podzielić się pewną wątpliwością. Mianowicie jeżeli poważne ochłodzenie nastąpiło faktycznie 13 000 lat temu, to jakim cudem wcześniej mogły istnieć gatunki zwierząt na terenach podbiegunowych oraz na Syberii, zaliczane do megafauny (na przykład mamuty, które nie były przystosowane do zimnego klimatu?). Być może nauka błędnie zakłada, że zlodowacenie Würm nastąpiło 115 000–11 500 lat temu i epoki lodowcowej w tamtym czasie w ogóle nie było. Uczeni podkreślają, że drastyczne zmiany klimatyczne nastąpiły 13 000 lat temu, co oznacza, że mieszkańcy Ziemi zostali dotknięci niekorzystnymi warunkami dokładnie w tym czasie, a nie we wcześniejszych okresach. Uważam, że epoka lodowcowa rozpoczęła się dopiero po kataklizmie, a nie przed nim. Potwierdzenie zlodowacenia, które rozpoczęło się 13 000 lat temu, odnaleziono również w Polsce, na Suwalszczyźnie. W 2010 roku uczeni pracujący dla Państwowego Instytutu Geologicznego wykonali otwór wiertniczy głębokości 450 metrów. Na głębokości 356 metrów odnotowali bardzo niską temperaturę sięgającą 0,07°C. Zdaniem dyrektora Instytutu, doc. dr hab. Jerzego Nawrockiego, odkrycie stanowi dowód na występowanie w Polsce 13 000 lat temu lodowca. Naukowcy nie odnaleźli żadnego śladu wskazującego na istnienie wiecznej zmarzliny sprzed 20−18 tysięcy lat z prostej przyczyny − zlodowacenia w tamtym okresie nie było. Jeżeli hipoteza dotycząca braku lodowca przed 11 000 lat przed naszą erą byłaby prawdziwa, rodzi się pytanie, skąd w oceanach pojawiłaby się tak znacząca i nagła zwyżka ilości wody? Odpowiedź wymaga przeprowadzenia kolejnych badań i w tej chwili nie można jednoznacznie określić rozwoju wydarzeń sprzed tysięcy lat. Niemniej jednak wiele źródeł starożytnych wspomina o potężnych ilościach wody zalewających ludzkie siedziby. Badacz Casey Wadowski podał następującą wersję potopu: Krótkotrwałe, nagłe i jednoczesne wystąpienie wszystkich wód na powierzchni Ziemi (oceanów, mórz, jezior i rzek) ze swych stałych „siedzib” i zalanie całej powierzchni Ziemi łącznie z najwyższymi górami, zagłada ogromnej większości rodzaju ludzkiego i populacji zwierząt, zniszczenie prawie całego dorobku technicznego i kulturalnego ówcześnie żyjącej cywilizacji. Opowieści dotyczące potopu zostały zachowane w formie pisemnej przez wiele ludów, rozsianych po całym świecie. Od starożytnych Sumerów, przez Babilończyków, Asyryjczyków (którzy przepisywali teksty sumeryjskie), Chaldejczyków, Persów, Egipcjan, Greków, Rzymian, Celtów, Hindusów, Majów, Tolteków, Zapoteków, Inków, po Skandynawów, Walijczyków, Litwinów, Niemców, plemiona afrykańskie i północnoamerykańskie oraz wiele innych kultur. Czas, by zadać sobie jedno, ale konkretne pytanie: gdzie powstała pierwsza na świecie rozwinięta kultura „przedpotopowa”? Aby poznać na nie odpowiedź, musimy cofnąć się do czasów sprzed 13 000 lat, gdy na powierzchni globu istniały dwa legendarne i potężne królestwa − Atlantyda i Lemuria. Jak donoszą przekazy prehistoryczne, istoty sprawujące wówczas władzę na Ziemi były nastawione pokojowo zarówno w stosunku do planety, jak i organizmów ją zamieszkujących. Życie toczyło się w harmonii z naturą, nie było wojen, nawet pojedynczych bitew. Niestety narastająca żądza władzy wśród przywódców spowodowała, iż obraz świata zaczął się zmieniać. Liczne konflikty doprowadziły do nieustających sporów i kłótni między „bogami”. Nadejście potopu (na którego powstanie miały także wpływ wojny istot pozaziemskich) spowodowało wycofanie się wszelkich pozaziemskich bytów z Błękitnej Planety. Gdy kataklizmy ustąpiły, byty te powróciły, ale tym razem w charakterze negatywnym – by zaprowadzić dyktaturę i własne bezwzględne rządy. Technologia i wiedza obecna wśród mieszkańców Atlantydy i Lemurii została rozprzestrzeniona na pozostałe lądy. Naukowcy nie potrafią wytłumaczyć, skąd wziął się tak zaawansowany postęp cywilizacyjny w kulturach starożytnych, ponieważ pomijają: a) ingerencję obcych przybyszów z kosmosu, b) istnienie wymienionych wyżej pradawnych lądów. Nauka nie traktuje poważnie takiego porządku rzeczy, ale nie oznacza to, że naukowcy nie są nastawieni na głębsze dociekanie prawdy związanej z powstaniem pierwszej cywilizacji na Ziemi. Do niedawna uważano, że Mezopotamia (Bliski Wschód) stanowiła obszar, gdzie rozkwitła pierwsza rozwinięta kultura. Tymczasem badania archeologiczne wykazały, że cywilizacja miała swój początek zupełnie gdzie indziej. To na ziemiach Anatolii (starożytna Turcja), a nie w Mezopotamii na Bliskim Wschodzie rozkwitała jedna z pierwszych zaawansowanych kultur. Niestety seria niekorzystnych dla prehistorycznej ludności wydarzeń sprawiła, iż wysoko rozwinięte kultury na terenie Anatolii przestały istnieć. Potop „czarnomorski” mający miejsce 5600 lat przed naszą erą, który spowodował zatopienie dawnych siedzib ludzkich, sprawił, że archeologowie i inni naukowcy nie zajmowali się obszarem Morza Czarnego. Podczas badań archeologicznych przeprowadzonych na jego Morza Czarnego odnaleziono na głębokości dziewięćdziesięciu metrów różne artefakty stworzone ludzką ręką. Świadczy to o tym, że dawniej na obszarach pokrytych dzisiaj wodą rozkwitała cywilizacja. W okresie przedpotopowym nie istniało Morze Czarne, lecz jezioro. Potwierdzeniem, że było tam przedtem jezioro słodkowodne, są szczątki roślinne i zwierzęce w postaci mułu oraz gleba − „jasnoszara glina”, zawierająca słodką wodę. Na dnie Morza Czarnego, ponad sto metrów pod poziomem wody, odnaleziono także pradawne plaże oraz linię brzegową. Dokładniejsze zbadanie głębin morza jest utrudnione ze względu na niekorzystne warunki w nich panujące. Problem stanowi mała zawartość tlenu i duże stężenie siarkowodoru, niekorzystnie wpływające na zdrowie płetwonurków. Jedyną więc szansą na poszerzenie wiedzy na temat istniejącej niegdyś zaawansowanej kultury są podwodne sondy bądź statki. W przeciwieństwie do tych powierzchownie zbadanych śladów ludzkiej działalności ewidentnym potwierdzeniem rozkwitu cywilizacji na terenie Turcji, która była znacznie starsza od sumeryjskiej, są między innymi zabudowania odkryte na stałym lądzie. Z badań wynika, iż najstarsza rozwinięta kultura rozkwitała na Ziemi już 10 000 lat przed naszą erą. Przykładem jest kompleks sakralny Göbekli Tepe, odkopany przez Klausa Schmidta w 1994 roku, a zatem istniejący jakieś 6000 lat wcześniej niż cywilizacja sumeryjska. Ponadto w pradawnych miastach położonych na południe od Morza Czarnego – w Asikli i Çatal Hüyük − dowiedziono istnienie bardzo wyrafinowanej kultury. W Asikli tureccy archeologowie natrafili na osiedle, liczące około czterysta domów. Budynki „były zbudowane z glinianych cegieł lub starannie uformowanych bloków z miejscowych skał wulkanicznych i rozplanowane wraz z dziedzińcami tak, by pasowały do starannie przemyślanej zabudowy miejskiej o konsekwentnie ortogonalnym (prostopadłym) układzie ulic”. Zważywszy na miejsce, w jakim dokonano znalezisk, „nowoczesne” jak na owe czasy zabudowania są czymś niezwykłym i całkowicie zmieniającym dotychczasowe wyobrażenia na temat rozwoju pierwszych cywilizacji na świecie. Według naukowców w Asikli zamieszkiwanej już ponad 10 000 lat temu wykorzystywano miedź i uprawiano zboże. W prawdziwe osłupienie wprawiło naukowców odkrycie, że ludzie zamieszkujący dawne obszary Turcji znali prawa genetyki! Ówcześni ludzie umieli już z dziko rosnących traw, które zbierali jak niegdyś ich przodkowie, wyhodować − „zgodnie z zasadami genetyki − prawdziwe uprawne zboża” . Jak się okazało, to najprawdopodobniej na terenach pradawnej Turcji został zapoczątkowany system księgowości, stosujący liczmany w kształcie stożków, kulek, krążków, walców, piramidek, trójkątnych i prostokątnych przedmiotów, jajeczek oraz główek zwierząt. Artefakty te zostały wykonane z niezwykłą precyzją, co świadczy o wysokim postępie technologicznym w tamtych odległych czasach. Autorem odkrycia tych obiektów, datowanych na 8000 lat przed naszą erą, była Denise Schmandt-Besserat. Najstarszy zbiór liczmanów odnaleziono w górach Zagros, w irańskim okręgu Kermanszach, w Tepe Asiab. Przyznano jednak, że jest możliwe, iż wynalazek miał początek właśnie w starożytnej Turcji (na przykład w mieście Beldibi w południowo-zachodniej Anatolii używano systemu liczmanów pod koniec VIII tysiąclecia przed naszą erą). Kolejną neolityczną metropolię stanowi Çatal Hüyük (kultura sprzed 9000 lat), zamieszkany przez około siedem tysięcy ludzi. Kompleks miejski został został przez brytyjskiego archeologa, Jamesa Mellarta, który prowadził badania w Turcji w latach 1961−1965. Oprócz wznoszonych na drewnianym szkielecie budynków w mieście tym rozwijało się tkactwo, używano pieczęci do malowania ciała lub odbijania wzorów na materiałach. Wśród artefaktów znajdują się też kieliszek do jaj i półmiski posiadające ozdobne ucha. Najśmielsze oczekiwania archeologów przeszło zwierciadło wykonane z bardzo twardego rodzaju szkła (obsydian, złożony głównie ze szkliwa wulkanicznego), które zostało wypolerowane bez uszkodzeń i najmniejszych zarysowań. Twardość obsydianu w dziesięciostopniowej skali twardości Mohsa szacuje się na pięć lub sześć. Według badaczy twórcy ówczesnej cywilizacji znali się na metalurgii! Znaleziono również niezwykły sztylet krzemienny: Ostrze osadzono w kościanej rączce, oryginalnie wyrzeźbionej w formie węża, którego ciało […] pocętkowano drobniutkimi nacięciami […]. Rękojeść połączono z klingą lepikiem z mieszaniny wapna i żywicy, a także okręcono cieniutkim sznurkiem […]. Autor na koniec stwierdza, że nawet dziś byłoby trudno stworzyć coś tak doskonałego. Co więcej, archeolodzy odkryli bardzo wąskie otwory wykonane w kamiennych paciorkach, przez które nie przejdzie nawet cieniutka igła. Jakiej technologii użyli starożytni, aby dokonać tak niezwykłej sztuki? Do dzisiaj nie wiadomo. Odkrycia z Turcji sugerują, że pierwsza cywilizacja w dziejach historii ludzkości rozwinęła się w kraju leżącym w Azji Mniejszej, a dopiero później, w wyniku migracji ludów, technologia i wiedza rozprzestrzeniła się dalej, między innymi do Mezopotamii. Taka możliwość oznacza również, że pozaziemscy „bogowie” nawiedzili w pierwszej kolejności rejony Turcji, a nie, jak myślano wcześniej, tereny Bliskiego Wschodu. Zakładając ośrodki miejskie, przekazali prymitywnej ludności ogromną wiedzę, dzięki której nastąpił nieoczekiwany i niewytłumaczalny postęp w dziedzinie budownictwa, rolnictwa, inżynierii genetycznej, metalurgii, garncarstwa i innych. Nie wydaje się bowiem logiczne, by zwykli ludzie mogli osiągnąć tak niesamowite efekty, działając wyłącznie we własnym, ludzkim środowisku. Dowodem na ingerencję obcych form życia zarówno w Turcji, jaki w Mezopotamii (tych samych bytów) są identyczne wyznania religijne, praktykowane przez ludność zamieszkującą oba tereny. Jak dowiedziono, w pradawnej Turcji był powszechny kult byka (zachowały się liczne mity dotyczące aktywności ludzi-byków, zwłaszcza w Çatal Hüyük) oraz Wielkiej Bogini Matki, który był również obecny w Mezopotamii, a także w Afryce oraz innych częściach świata, na przykład na Malcie i w Grecji. 10 000 lat przed naszą erą istniała zatem cywilizacja, której przelanie się wód Morza Śródziemnego do Morza Czarnego (wtedy jeziora) oraz seria katastrof naturalnych uniemożliwiły dalszy rozwój. W przypadku Asikli rozwój powstrzymała tragiczna w konsekwencjach erupcja wulkanu Hasan Dag (8000 lat przed naszą erą), a do upadku kultury z Çatal Hüyük przyczyniły się warunki klimatyczne. Naukowcy potwierdzili na podstawie analizy poziomu metanu w lodowcach na Grenlandii, że w latach 6200−5800 przed naszą erą nastąpiło nagłe ochłodzenie klimatu oraz susze. Przedział czasowy idealnie pasuje do okresu, kiedy metropolia została opuszczona przez zamieszkującą ją społeczność. Zatem po katastrofalnych wydarzeniach związanych z „wielką powodzią” wraz z powrotem wielkich bogów technika i technologia rozkwitły na nowo, tym razem w innym rejonie świata. Cywilizacja sumeryjska jest prawdopodobnie drugą kulturą, która wyłoniła się po okresie potopu. Sumer stanowił punkt wyjścia dla powstania między innymi państwa babilońskiego oraz asyryjskiego.  Sitchin Z., Dwunasta planeta. Księga pierwsza kronik Ziemi, 2011, s. 28.  Kennet D.J., Kennett J.P., West A., Mercer C., Que Lee S.S., Bement L., Bunch T.E., Sellers M., Wolbach W.S., „Science”, nr 5910, 2009, s. 94.  Wilson I., Przed potopem, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2002, s. 17.  Z notatek C. Wadowskiego.  Wilson I., Przed potopem, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2002, s. 74.  Wilson I., Przed potopem, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2002, s. 95.\nBOGOWIE MEZOPOTAMII Zanim przejdę do omówienia cywilizacji Mezopotamii, chciałbym przedstawić mezopotamskich bogów − byty, które zaprowadziły nowy porządek na świecie. Od najdawniejszych czasów człowiek (bardziej lub mniej prymitywny) wyznawał wiarę w wielu bogów. Utożsamiał stwórców z siłami i zjawiskami przyrody, takimi jak deszcz, woda i wiatr. Relacja pradawnej ludności w stosunku do „najwyższych” była osobista i opierała się na oddawaniu czci otaczającym mocom wszechświata. Ponieważ nie powstało jeszcze kapłaństwo, sposób i forma podejścia każdego pojedynczego osobnika do bogów wynikał z jego własnych, indywidualnych przekonań oraz potrzeb. Nie obowiązywały ściśle określone i narzucone zasady przebiegu ceremonii i rytuałów. Niestety ta swoboda skończyła się dość szybko. Jak bowiem dowiedziono, bardzo wcześnie w dziejach naszego świata zaczęto bogom natury nadawać ludzkie kształty oraz przypisywać im nieludzkie atrybuty: pioruny, skrzydła, ramiona boga słońca przenikały promienie. Z biegiem czasu w coraz mniejszym stopniu identyfikowano bogów z siłami natury i przyrodą. „Panów świata” zaczęto postrzegać jako fizyczne organizmy, mające wyraźny wpływ na życie ówczesnej ludności. Bogowie często byli uważani za anioły zstępujące na swych łodziach z „górnego oceanu” bądź „mórz” oraz za byty posiadające nadzwyczajne zdolności. Gdy kosmiczne stworzenia utworzyły osady i miasta, cywilizując społeczeństwo, rozpoczął się proces wprowadzania systemu wierzeń (religii) i wpajania ludności kultu bogów, a następnie budowania obiektów z nimi związanych. Niedługo potem „stwórcy” mocno związali się z aspiracjami politycznymi swoich wiernych, a raczej wyznawcy uzależnili się od decyzji bogów. Zarówno w życiu politycznym, religijnym, jak i osobistym kosmiczne byty traktowano jako arbitrów, którzy byli władni rozstrzygać oraz decydować o losach państw-miast oraz poddanych. A zatem więź między człowiekiem a bogami zdecydowanie zacieśniła się, powodując pozbawienie społeczeństwa własnej osobowości oraz poczucia niezależności i wolności. W starożytnych tekstach znajdują się nawiązania do istot boskich mających znaczący wpływ na przebieg wydarzeń w czasach starożytnych Sumerów. W jednej z inskrypcji czytamy: Kiedy Enlil, król (bóg) całego kraju, uczynił Lugalzagesi królem nad całym krajem i podporządkował mu wszystkie kraje od wschodu do zachodu, i ustanowił jego prawo nad nimi, od Morza Dolnego przez Tygrys i Eufrat aż po Morze Górne, drogi kraju stały się bezpieczne. Kraj żył w pokoju, ludzie z radością nawadniali pola; wszystkie dynastie Sumeru i poszczególni władcy z całego kraju podporządkowali się władzy zwierzchniej Uruk. Aby zrozumieć prawdziwy sens i znaczenie inskrypcji, należy wziąć pod uwagę charakter działań wodzów i ich zamiary, a więc dążenie do zaprowadzenia bezwzględnego niewolnictwa, a także zapewnienie wiary ludu w pozytywne skutki prowadzenia wojen. Następna kwestia dotyczy przypisywania sukcesów bogom oraz traktowania ich władzy, mocy, a nawet obecności niezwykle realnie. Enlil był dla Sumerów stwórcą świata. Czytając wiele tekstów poświęconych bóstwom, które zawsze były przedstawiane jako istoty pozaziemskie przyjmujące najczęściej kształt węży lub innych gadów, mających realną siłę oddziaływania na swoich wybrańców: kapłanów i królów, dochodzę do wniosku, że te istoty musiały być prawdziwe. Jak bowiem można wytłumaczyć odwzorowanie przez ludy Bliskiego Wschodu dokładnego wyglądu danego boga? Chrześcijanie wierzą, że Jezus był człowiekiem, ponieważ tak właśnie opisuje go Biblia − jako stworzenie ludzkie. Inskrypcje i teksty starożytnych ukazują obrazy bożków jako gady o paranormalnej mocy i nie jest to przypadek. Bóg Enki, uważany za głównego naukowca bogów Anunnaki, był postrzegany przez ludność w następujący sposób: (Jego) głowa jest głową węża, z jego nozdrzy cieknie śluz… Jego uszy to uszy bazyliszka, Jego rogi skręcone są w trzy spirale. Jego ciało to ryba samogłów pełna gwiazd, Podstawą jego stóp są szpony… Potwór morski, forma Ea. Również w Księdze Rodzaju odnajdujemy wiele dowodów na egzystencję obcych gatunków na naszej planecie: A w owych czasach byli na ziemi giganci, a także synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, a te im rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych czasach. „Bogowie” byli w rzeczywistości osobnikami jak najbardziej fizycznymi, a ich celem stało się stworzenie całkowicie podległej sobie rasy − ludzi. Dla wielu ta informacja jest z pewnością szokująca, dla niektórych po prostu niedorzeczna, lecz mnóstwo dowodów: inskrypcji, tekstów, osiągnięć technologicznych oraz ogrom wiedzy dotyczącej wszechświata jednoznacznie przemawia za powyższym stwierdzeniem. Jak dowiadujemy się, odczytując treści glinianych tabliczek, bogowie z natury byli moralni. Nie było jednak pośród nich choćby jednego, który nie dopuściłby się złego czynu i nie uległby własnym uczuciom i emocjom. Pozaziemskie byty w sposobie zachowania przypominały zatem zwykłych śmiertelników (wystarczy przeczytać biblijną Księgę Rodzaju i przeanalizować zachowanie mściwego, zazdrosnego i gniewnego Boga). Znane są również opowieści, że „bogowie” upijali się, prowadzili zacięte wojny i pojedynki między sobą oraz zażarcie się kłócili, a uogólniając, zwyczajnie ulegali ludzkim słabościom i wpływowi rozumu. Bogowie mezopotamscy nie byli bowiem „świętymi” istotami, a powodem, dla którego byli czczeni przez ludność, była ich ogromna wiedza, wykorzystywana przez nich technologia oraz odmienny od ludzi wygląd. ILUSTRACJA 1 Figurka znaleziona w jednym z grobów władcy sumeryjskiego z okresu Ubajd. Jest to gadzia mama oraz jej dziecko. Religia, czyli narzucony restrykcyjny system wierzeń, któremu każdy musiał się podporządkować, uczynił ludność mezopotamską więźniami. Sumerowie oddawali cześć Enlilowi, bogowi ziemi, patronowi okolic miast, oraz jego synowi Ninurcie, bóstwu obszaru miasta (również bóg pługa i rolnictwa). Znany był również Dumuzi (semicki Tammuz), jako umierający i zmartwychwstający byt. Świętą trójcę stanowili: An − bóg nieba, Enlil − bóg ziemi, powietrza, oraz Ea/Enki − bóg wody/ziemi. Na jednej z inskrypcji odczytano słowa skierowane bezpośrednio do boga Enlila: „Enlil ti” – Enlil życiem. Cząstka „ti” w języku sumeryjskim oznacza „strzała”, „żebro” lub „życie” (dla obu znaczeń brzmienie „ti” było identyczne, co tylko podkreśla, jak trudno poprawnie przetłumaczyć język starożytnych Sumerów). An (Anu) był najważniejszy w panteonie bogów mezopotamskich. Jego imię oznaczano symbolem gwiazdki. Odgrywał on rolę sędziego, rozstrzygającego spory między innymi bogami. Wszelkie problematyczne kwestie musiały być kierowane najpierw do niego, a on wydawał stosowne i jego zdaniem słuszne rozporządzenia. Mimo kilku wizyt na Ziemi był jednak dla ludzi mało znanym bytem. Jego żoną była Antu. Na drugim miejscu w boskiej hierarchii stał Enlil, „pan − powietrze” lub „pan rozkazu”. Sprawował najwyższą władzę na Ziemi. Powoływał królów, a co za tym idzie, decydował o losie mezopotamskich miast-państw. Ówcześni ludzie postrzegali go jako stwórcę świata, choć, jak wynika z zapisu, to właśnie Enlil postanowił zgładzić ludzi w potopie (jego postawa przypomina postawę Boga z Księgi Rodzaju). Ludzkość rozmnażała się bowiem na tyle intensywnie, że w pewnym momencie ludzi na Ziemi było za dużo, a ich wrzask nie pozwalał w spokoju spać Enlilowi (jak mówi inskrypcja), dlatego też postanowił on zesłać na mieszkańców Ziemi ogromne ilości wody i inne kataklizmy. Kiedy nastał czas potopu, Ziusudra (Noe) dostał polecenie od Pana (Enki), by zbudował łódź i ulokował w niej wszystkie żywe organizmy (w rzeczywistości chodziło o materiał genetyczny) tak, by po ustaniu powodzi życie na planecie mogło być kontynuowane. Ziemia nękana była przez potężne fale (tsunami), sięgajace szczytów gór, obszary nizinne wypiętrzyły się pod niebiosa, a lądy zmieniły swoją lokalizację. Kiedy katastrofa ustała, bogowie zdecydowali, by pozwolić ocalałym gatunkom z powrotem osiedlić się na suchym lądzie. Pozazimskie istoty zebrały się na górze Ararat. Pierwszy ołtarz został wzniesiony na cześć pana, boga Enki przez Noego − sumeryjskiego Ziusudrę. Poniżej przedstawiam fragment sumeryjskiego mitu o potopie (na podstawie ksiażki Mariana Bielickiego Zapomniany świat Sumerów): Ludzkość moją [...] od zguby, dla Nintu, powstrzymam zagładę moich stworzeń. Sprawię, że ludzie ze swych osiedli powrócą. Zbudują miasta, bym mógł odpocząć w ich cieniu. Cegły miast niech kładą na poświęcone miejsca, w miejscach poświęconych założą wyrocznie. Wodę, gaszącą ogień [...] doprowadzę, obrzędy i dostojne prawa (me) udoskonalę, ziemię nawodnię, pomyślność tam ustanowię. Kiedy An, Enlil, Enki i Ninhursanga stworzyli czarnogłowych, drobnym stworzeniom wychodzącym z ziemi dali się wszędzie rozmnożyć, kozły, osły, czworonogi powołali do istnienia na równinie, jak należy. [brak około 36 linijek] Będę nadzorować ich wysiłki. Niech [...] budowniczy kraju wykopią mocne fundamenty wiedzy [...] królestwo zstąpiło z nieba, gdy dostojna korona i tron królestwa zstąpiły z nieba, obrzędy i dostojne prawa (me) udoskonalił, cegły miast położył na świętych miejscach. Nadał im nazwy i przydzielił [...]. Pierwsze z nich, Eridug, dał Nidummudowi, przywódcy, drugie, Badtibirę, dał Pani, trzecie, Larag, dał Pabilsangowi, czwarte, Zimbir, dał bohaterowi Utu, piąte, Szuruppag, dał Sud. Po nadaniu miastom nazw i przydzieleniu [...] nie powstrzymał wylewów, kanały wykopał w ziemi, żeby niosły wodę, i ustanowił oczyszczanie małych kanałów i rowów nawadniających. [brak około 36 linijek] potop [...] ludzkość [...]. Wówczas Nintu płakała [...]. Czysta Inanna lamentowała nad ludem, a Enki radził się swego serca. An, Enlil, Enki i Ninhursanga, bogowie nieba i ziemi, na imię Ana i Enlila zaprzysięgli. W tym czasie król Ziusudra, kapłan [...]. Sporządził [...]. Pokornie, z czcią, posłuszny [...] co dzień wystawał przy [...]. To nie sen objawił się [...] rozmowa [...], na imię nieba i ziemi zaprzysiężon. W Kiur bogowie [...] mur [...]. Ziusudra, stojąc po jednej jego stronie, słuchał. Ściano po mej lewej ręce [...] ściano, rzeknę ci słowo, zachowaj me słowa, nakłoń ucha na me wskazówki. Z naszej ręki potop przetoczy się ponad [...] w całym [...]. Nasienie ludzkości zostanie zniszczone, postanowiono. Wyroku, słowa zgromadzenia, nie można cofnąć. Rozkazu wydanego przez Ana i Enlila nie można odwołać. Królestwo panowanie zostanie unicestwione [...]. Wszystkie nawałnice i huragany runęły razem, potop przetoczył się ponad stolicami. Po siedmiu dniach i siedmiu nocach, podczas których potop zalewał ziemię, a wichry miotały arką na wielkiej wodzie, pojawił się Utu, roztaczając światło na niebo i ziemię. Ziusudra przebił otwór w arce, bohater Utu wpuścił snop promieni do wnętrza arki. Król Ziusudra padł na twarz przed Utu. Król ubił woły i liczne owce [...]. Pojawiły się drobne stworzenia, wychodzące z ziemi. Król Ziusudra padł na twarz przed Anem i Enlilem. An i Enlil potraktowali Ziusudrę życzliwie [...], dali mu życie jak boga, wywyższyli go wiecznym życiem jak boga. Wtedy król Ziusudra, za ocalenie nazw zwierząt i nasienia ludzkości, w zamorskim kraju Dilmun, gdzie wschodzi słońce, z ich woli zamieszkał . Wkrótce po ustąpieniu kataklizmu ropoczęły się dyktatorskie rządy elit − bogów oraz ich wybrańców, kapłanów. Wznoszono majestatyczne budowle, oddawano cześć przybyszom z kosmosu. Wybuchały krwawe wojny, narastały liczne napięcia i konflikty między bogami Anunnaki. Działania zbrojne oraz przekonanie o nieomylności bogów doprowadziły ludzi do poddaństwa i upadku naszego gatunku. Zdecydowanie bardziej wyrozumiałym i dobrodusznym bogiem od Enlila był Enki. „Pan ziemi” uchodził również za „pana wód”. Jego atutem była wielka mądrość oraz odpowiedzialność za własne czyny. Uważano go za sprzymierzeńca ludzi. Kiedy Enlil postanowił unicestwić gatunek ludzki, Enki stanął w ich obronie. Na jego prośbę Noe wybudował arkę, by w ten sposób uchronić ludzkość od zagłady. Biblia opisuje go między innymi jako bestię z głębin i bóstwo Dagon. Był znany także pod imionami Ea/Oannes. Często dochodziło do sporów między Enkim − łagodnym i troskliwym dla ludzi, a Enlilem − bezwzględnym bytem dla podległych mu istot ludzkich. Według Sumeryjczyków Enki był twórcą ludzi. Wraz z boginią Ninhursag eksperymentował przy stwarzaniu idealnych istot. Księga Rodzaju podaje, iż Elohim (Bóg) stworzył Adama na obraz i swoje podobieństwo. Dodajmy, że w języku starohebrajskim słowo elohim znaczy „bogowie”, nie − „bóg”. Kościół na swoje potrzeby przyjął wersję błędną, głoszącą historię o jednym Bogu, a nie o bogach, tak jak jest napisane w oryginale. Jak podają starożytne przekazy, pierwszym prymitywnym robotnikiem bogów Anunnaki był Adamu, natomiast istotą uwielbioną przez bogów stał się Adapa (biblijny Adam), który dostąpił zaszczytu podróży do królestwa bogów w niebie. Adapo, staniesz przed Anu, królem; dostaniesz się tam drogą do nieba. Kiedy znajdziesz się już w niebie i zbliżysz się do bramy Anu… w bramie Anu będą trzymać straż. Adapa, upomniany przez Enki, odmówił podczas uczty spożycia dającego nieśmiertelność „chleba życia” oraz „wody życia”, skazując tym samym ludzi na los śmiertelników (ludzie współcześni wywodzą się od Noego). Enki przedstawiano zwykle jako byka (lub węża z rogami). Jego symbolami była pięcioramienna gwiazda oraz półksiężyc. Ponadto Enki rozwiązywał tajemnice życia i śmierci w swym „świętym” kręgu tworzenia w Eridu. Enki był bogiem tworzenia i urodzaju (semem) oraz opiekunem bożych praw me − reguł wszechświata. Me były prawdopodobnie rodzajem dysków podobnych do płyt kompaktowych lub dyskietek, na których zapisano najważniejsze informacje dotyczące cywilizacji i nauki. Kolejnym ważnym bogiem był Utu/Szamasz − bóg słońca, syn Nanny i bogini Ningal. Zarządzał on Tilmun − krajem pocisków, w którym, jak podają sumeryjskie tabliczki, znajdowały się ogniste rakiety (w języku hebrajskim słowo til nadal oznacza pocisk). Do Tilmun wstęp mieli tylko bogowie i nawet biblijni olbrzymi Nefilim byli tam niemile widziani. Z końcem każdego dnia Utu schodził do podziemi, gdzie osądzał i decydował o losach zmarłych. Ważnymi bóstwami byli również Adad (syn Enlila) i Sin/Nannar (syn Enlila, bóg księżyca). Jeżeli chodzi o boginie, to najważniejsza była Antu, żona Ana, ale jej osoba niestety nie jest bliżej znana. Najbardziej rozpoznawanymi żeńskimi bóstwami na Ziemi były: Inanna − bogini miłości i wojny, Ninhursag/Ninmah − bogini matka. Inanna (akadyjska Isztar) była kochanką Dumuziego. Jak pisze Georges Roux w książce Mezopotamia, bogini była „młoda, piękna, delikatna i zmysłowa, kokietka, ale także perfidna, kapryśna, ulegająca napadom gwałtownego gniewu, co czyni z tej bogini miłości groźnego przeciwnika”. W Babilonii i Asyrii była czczona jako Semiramida, żona Nimroda/Tammuza (odpowiednik Dumuziego − „prawowitego syna”) oraz królowa nieba. Była również boginią wegetacji. Wiosną wierni odprawiali na jej cześć rytuał ponownych narodzin natury. Chciała przejąć władzę nad królestwem podziemi i walczyła o to z Ereszkigal, która ostatecznie zwyciężyła i uśmierciła Inanne (sumeryjskie imię Isztar, wskrzesił ją Enki). „Bogini nieba” często przemierzała świat drogą powietrzną w zmechanizowanych pojazdach. W latach 1903−1914 Walter Andrae prowadzący prace badawcze w świątyni Isztar dopatrzył się na jej posągu dziwnych atrybutów. Zauważył, że oczy bogini zakrywa tajemniczy przedmiot, który dziś nazwalibyśmy goglami. Na jej głowie zaś widniał zamiast tradycyjnego nakrycia charakterystyczny hełm (SHU.GAR.RA − „ten, który posyła daleko w kosmos”), do którego przymocowano biegnące do uszu przedmioty (coś na kształt słuchawek pilota), w jej dłoniach spoczywał cylindryczny przedmiot, który na pewno nie służył do noszenia wody. Prawdopodobnie był to rodzaj energetyzatora, takiego jak w przypadku starożytnych Egipcjan. Sumerolog Zecharia Sitchin pisze na ten temat: Przez jej pierś, na bluzie z prześwitującego materiału, przebiegają ułożone równolegle, podwójne pasy, prowadzące w tył do nietypowego, prostokątnego pudełka. Pudełko przylega ściśle do karku bogini i jest mocno przytwierdzone do hełmu poziomym pasem. Zawartość pudełka, czymkolwiek była, musiała być ciężka, ponieważ przyrząd ten wsparty jest dodatkowo dwiema dużymi podkładkami na ramionach. Ciężar pudełka powiększa wąż, połączony z podstawą przyrządu kolistą klamrą. Cały zestaw przyrządów − bo tym niewątpliwie były te przedmioty − przytrzymują dwie pary pasów, które krzyżują się na piersi i plecach bogini . Podobny posąg znaleziono również w Mari. W inskrypcjach, w których jest przedstawiana Inanna, widnieją skrzydła doczepione do sylwetki bogini. O umiejętnościach latania tego bóstwa dowiadujemy się z następującego zapisu: Mnie, z mojej świątyni, nakłonili do lotu; królową, którą jestem, z mojego miasta, nakłonili do lotu jak ptaka. Starożytne zapisy wskazują, że Inanna najczęściej odbywała podniebne loty z Aratty do Uruk. Inna inskrypcja opisuje podniebną podróż Innany-Isztar następująco: Pewnego dnia moja królowa, Po przebyciu nieba, przebyciu ziemi Innana, Po przebyciu Elamu i Subartu, Po przebyciu […], Święta miłośnica podeszła znużona, zasnęła… Boską liczbą jest dwunastka. Panteon najważniejszych bóstw w Mezopotamii liczył ich właśnie dwanaście. W jego skład wchodziło sześć bóstw męskich (An, Enlil, Ea, Nanna/Sin, Utu, Adad/Iszkur) i sześć żeńskich (Antu, Ninlil, Ninki, Ningal, Inanna, Ninhursag). Ciekawostką jest, że greckich bogów z Olimpu było również dwunastu, hinduskie Wedy (opowieści o bogach sporządzone − według tradycji − przez samych bogów) opisują losy dwunastu bóstw, w pismach Hetytów także spotykamy się z dwunastoma wielkimi bogami i panami świata, dotyczy to również bóstw egipskich, rzymskich i wielu innych. Zasada „boskiej dwunastki” opierała się na regule, według której „wielkich bogów” wśród wielu bóstw mogło być ni mniej, ni więcej, tylko dwunastu. Jeżeli jakiś bóg stracił swoje miejsce w tej dwunastce, wówczas pojawiał się nowy, mający tę samą rangę. „Boska dwunastka” nigdy nie mogła zostać zaniżona ani przekroczona. Dodam, że niektóre z podanych rejonów nie były ze sobą związane, na przykład Mezopotamia oraz Półwysep Indyjski (gdzie powstały Wedy). Co może zatem oznaczać podobieństwo w mitologii wymienionych regionów? Większość przekazów opisuje bogów jako istoty o nadzwyczajnych zdolnościach i sile, posiadających ogromną wiedzę z wielu dziedzin nauki. Z zachowania przypominali ludzi, ponieważ kłócili się, byli podatni na pokusy życia, agresywni i nie zawsze pokojowo nastawieni. Zdarzało się, że toczyli ze sobą podniebne bitwy. Bogowie lub, nazywając rzeczy po imieniu, pozaziemskie istoty, pochodzili z cywilizacji, której technologia stała na bardzo wysokim poziomie. Dysponowali zaawansowanymi technologicznie środkami lokomocji i potrafili przemieszczać się w krótkim czasie między lądami, dlatego historie o bogach są podobne w tak wielu miejscach na Ziemi. Nie oznacza to oczywiście, że ci sami bogowie byli znani na całym świecie. Zasada „boskiej dwunastki” odnosiła się bardziej do zasad funkcjonowania wszechświata. Zauważmy, że liczba dwanaście odnosi się do trzystusześćdziesięciodniowego kalendarza egipskiego (trzy razy sto dwadzieścia dni) i znaków zodiaku. Dwunastka zajmuje ważne miejsce w Biblii (dwunastu apostołów, dwanaście pokoleń Izraela, dwanaście kamieni szlachetnych, dwanaście bram Nowego Jeruzalem). Dwunastka była uznawana za liczbę doskonałą, stosowano ją także w hinduizmie. Pamiętajmy, że wyróżniamy dokładnie dwanaście pasm (włókien) DNA, a także dwanaście wirów energetycznych człowieka − czakr. Piramidy zostały rozpowszechnione na wielu terenach, których nic nie łączyło. Występują one między innymi w Egipcie, Mezopotamii (zikkuraty), Ameryce Południowej, budowane były przez Tolteków (środkowy Meksyk) oraz Tybetańczyków. Stożkowate konstrukcje znaleźć można w Polsce, w Bośni, we Włoszech, Indonezji i wielu innych miejscach na kuli ziemskiej. Starożytni bogowie byli realnymi bytami odpowiedzialnymi za proces stworzenia, a potem ucywilizowania ludzi. Sumeryjskie mity i przekazy nie są wymyślonymi bajeczkami, lecz autentycznymi opowieściami o nadludzkich istotach − panach ludzi, których „królestwo zstąpiło z nieba”. Jak podają starożytne inskrypcje, pradawna ludność uważała bogów za biologiczne organizmy z krwi i kości. Posągi bóstw (wierzono, że są uosobieniem samego bóstwa) ubierano w szaty, przedstawiano im zażalenia i skargi. Bogów nacierano także olejkami. Według tekstów z glinianych tabliczek wierni byli odpowiedzialni za karmienie i pojenie swojego boga. Bóg posilał się co najmniej dwa razy dziennie (maksymalnie cztery). Przygotowywano specjalnie dla niego rozmaite dania składające się z takich produktów jak: ryby, mięso, chleb, ciasta, owoce, miód, woda, wino, mleko i wiele innych. Ceremonia spożywania przysmaków odbywała się tylko i wyłącznie za zamkniętymi drzwiami. Bogu mogli towarzyszyć kapłani oraz urzędnicy świątynni. Nie ma dowodu, że zwykli mieszkańcy Mezopotamii mieli dostęp do bliskiego obcowania z pozaziemskimi bogami. Elita to jedno, a społeczeństwo − drugie. Spekuluję, że oprócz zwyczajnego spotkania boga z jego najbliższymi adoratorami dochodziło do odprawiania rytuałów i obrzędów satanistycznych. W tajniki czarnej magii wtajemniczano bowiem tylko nielicznych. Kapłani-magowie byli podzieleni na dwie klasy: aszipu i miszmaszu. Aszipu zajmowali się leczeniem chorób związanych z opętaniem przez byty duchowe, natomiast miszmaszu trudnili się zwykłą medycyną, rzadziej magią. Pamiętajmy również, że symbole okultystyczne (prezentowane w dalszej części książki) „narodziły” się właśnie w starożytności, między innymi w Sumerze. Pamiętajmy, że w z Mezopotamii wywodzą się Lamasztu oraz wampir Lilith. Szkoły sumeryjskie przeznaczone były jedynie dla członków rodzin królewskich. Uczono tam między innymi praktyk okultystycznych oraz tajemnic magicznych. Badacze nie traktują oryginalnych tekstów sumeryjskich dosłownie, przyjmują je ostrożnie. Tymczasem historie o bogach są niezwykle precyzyjne i trudno zrozumieć lekceważące podejście uczonych do tego tematu. „Boskie” stworzenia w wielu przypadkach możemy porównać z bytem znanym jako demon lub diabeł. Demon jest istotą, która nigdy nie była człowiekiem. Sataniści odprawiają czarne msze i inne rytuały, by w ten sposób zjednoczyć się ze „złymi mocami” szatana bądź też demona, czyli bytami pochodzącymi z innych wymiarów rzeczywistości (poza obrębem światła widzialnego). Kim jest diabeł? Jest to upadły anioł, o którym czytamy w Biblii. Jeżeli dobrze wczytamy się w treść Starego Testamentu, zrozumiemy, że anioły były odpowiedzialne między innymi za zniszczenie Sodomy i Gomory. Warto przytoczyć w skrócie przebieg wydarzeń tej biblijnej historii. Kiedy Abraham siedział przy wejściu do namiotu, ukazał mu się Pan. Kolejne wersy informują nas niespodziewanie, że Abraham zauważył trzech ludzi przed sobą, a nie Pana w liczbie pojedynczej. Kiedy Abraham udał się do namiotu, aby spotkać całą trójkę, powiedział: „O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twojego sługi!”. Następnie Abraham częstuje swoich gości wodą i chlebem. Według Pisma Świętego: „Potem ludzie ci odeszli i skierowali się ku Sodomie”. Ponieważ istota nazwana w Biblii „Panem” pozostała z Abrahamem, do Sodomy dotarli dwaj aniołowie − jak informuje Święta Księga. Następnie dwójka posłańców udała się do Lota. Zdarzenie to dostrzegli miejscowi. „Mężczyźni starzy i młodzi” przyszli do Lota, aby ten pozwolił im „poswawolić” z odwiedzającymi go istotami. Lot żyjący w „kosmicznej świadomości” zaproponował mężczyznom swoje dwie córki, na co ci nie zgodzili się. Wówczas to anioły, gdy ludzie wyważyli drzwi, „przyciągnęli Lota ku sobie”, a pozostałych porazili ślepotą − wykorzystali pewien rodzaj broni. Wtedy wysłannicy boży wyjawili Lotowi, że zamierzają zniszczyć miasto. Ostatecznie Pan zbombardował Sodomę i Gomorę „deszczem siarki i ognia z nieba”, co również wskazuje na użycie śmiercionośnej broni istot pozaziemskich. Biblia jest świetnym materiałem do nauki o starożytności, lecz aby zrozumieć jej treść, należy czytać ją bez uprzedzeń i zachować pełną koncentrację. Od momentu przejęcia przez „bogów” kontroli nad naszą planetą zamieniła się ona w jedno wielkie pole bitwy, a ludzie utracili własną tożsamość, oddając swoją moc i władzę nad własnym losem zwykle bezlitosnym bogom i królom. Jedna z inskrypcji zawiera porady i określa sposób, w jaki należy oddawać chwałę bogom, by zdobyć ich łaskawość. Strach przed „panami świata” był wśród starożytnej społeczności powszechny, ale przez nich akceptowany. Ludzie przypisywali „bogom” wszelkie powodzenia, jak i klęski żywiołowe oraz nieszczęścia. Zwróćmy uwagę, że w biblijnych słowach wypowiadanych przez Boga często pojawia się liczba mnoga. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. To nie Bóg jako Stwórca Świata, lecz „bogowie”, czyli pozaziemskie istoty, sprawowały faktyczną władzę na Ziemi. Jezus, konając na krzyżu, także zwrócił się do bogów, a nie do Boga, wypowiadając słowa: Eloi, Eloi lama sabachthani, co oznacza w języku starohebrajskim: „Elohim, Elohim (bogowie), czemu mnie opuściliście?”. Sumerowie wyznawali politeizm, czyli wiarę w wielu bogów, tymczasem w Biblii świat starożytny przedstawiony jest przez pryzmat wiary społeczeństwa (Hebrajczyków) w jednego i jedynego wszechmocnego Pana, co jest wielką bzdurą i kłamstwem! Stary Testament to w zasadzie opowieść o losach przede wszystkim ludności Mezopotamii, w tym królów i namiestników gadzich bogów, którzy manipulowali określonymi przez siebie ludźmi. Niejednokrotnie wspominane są wyprawy wojenne „wybrańców” oraz ich kontakty z „bogami” − przykład stanowi Abram, który na rozkaz Jahwe wyruszył z chaldejskiego Ur (miasto sumeryjskie) do ziemi zwanej dzisiaj Palestyną. Zapytacie, skąd taka niedokładność w przekładzie tekstów sumeryjskich? Tak jak wspomniałem wcześniej, język sumeryjski był nieskonkretyzowany, co oznacza, że w tłumaczeniu na obecne języki jedno słowo sumeryjskie może odpowiadać pięciu znanym nam pojęciom. Istnieje wiele sprzeczności i niewyjaśnionych tajemnic pomiędzy historią głoszoną przez Biblię a prawdą o starożytnej społeczności Mezopotamii, w szczególności o namiestnikach pochodzących od „panów”. Niestety niewiele osób stara się dociec i wyjaśnić ten problem. Wielu ludzi traktuje treść Starego Testamentu jako historię biblijną, bez zastanawiania się, jak faktycznie przebiegały przedstawione zdarzenia. Stary Testament mówi o prawdziwych ludziach zamieszkujących tereny Mezopotamii, którzy nawiedzani byli przez Boga i jego aniołów, a raczej bogów i ich wysłanników. Jeżeli połączymy w odpowiedni sposób kropki, dochodzimy do zdumiewających odkryć, które od zawsze były dostępne, jednak niezrozumienie i nieświadomość ludzka spowodowały zupełną dezinformację na temat starożytnych ludów. Za każdym razem, kiedy ktoś próbuje dotrzeć z prawdą, jest negowany i wyśmiewany przez naukowców, a często również przez ogół społeczeństwa. Weźmy na przykład wiedzę związaną z kształtem naszej planety. W średniowieczu uważano, że Ziemia jest płaska. Ludzie starający się wyjaśnić i dowieść prawdziwości twierdzenia o kulistym kształcie Ziemi byli uznawani za heretyków. Kościół trzymał ludzkość w niewiedzy przez dwieście lat! Aż wreszcie prawda ujrzała światło dzienne. Teoria o kulistym kształcie naszej planety znana była już w starożytności, a Mikołaj Kopernik, uznawany za twórcę teorii heliocentrycznej, w rzeczywistości nie był pierwszym, który odkrył, iż Słońce jest centralnym punktem Układu Słonecznego. Układ planet i faktyczne położenie Ziemi względem Słońca były znane wcześniej niż cywilizacja sumeryjska. Identyczna kwestia tyczy się istnienia pozaziemskich, inteligentnych form życia, które sterowały losami ludów sumeryjskich, kontrolowały je, ale i dostarczały technologię i szeroką wiedzę. Jeżeli przyjrzymy się na przykład wznoszonym ogromnym świątyniom, rysunkom planet Układu Słonecznego, równaniom oraz wzorom starożytnym i zapytamy, skąd to wszystko się wzięło, nauka odpowie, że odkryć dokonał człowiek. Gdy jednak dociekamy jak, w jaki sposób tego dokonał, wówczas pojawiają się wielkie znaki zapytania, ponieważ nie dowiedziono w żaden sposób, że nasi przodkowie stworzyli sami chociaż małą część z osiągnięć cywilizacyjnych starożytności. Jak zrodziła się fantastyczna wiedza na temat galaktyki? Czyżby Sumerowie zbudowali superwielki teleskop? Nie! Wiedza została „przyniesiona” przez obce istoty o zdecydowanie wyższym poziomie wiedzy, dla których podróże międzygalaktyczne były normą, ponieważ cechowało ich (i cechuje) dużo większe zrozumienie rzeczywistości i „fizyczności” niż nas, ludzi żyjących w dwudziestym pierwszym wieku.  Praca zbiorowa, Cywilizacje starożytne: przewodnik encyklopedyczny, wyd. PRO-media CD, Łódź 1996, s. 97.  „Cassiel”, Encyklopedia wiedzy zakazanej. Podróż przez świat czarnej magii, Wydawnictwo Elipsa, Warszawa 1992, s. 24.  Biblia Tysiąclecia, Księga Rodzaju, 6:4.  Bielicki M., Zapomniany świat Sumerów, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1996, s. 123−124.  Sitchin Z., Dwunasta planeta, 2011, s. 91.  Roux G., Mezopotamia, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2008, s. 83.  Sitchin Z., Dwunasta planeta. Księga pierwsza kronik Ziemi, 2011, s. 129.  Sitchin Z., tamże, s. 127.  Sitchin Z., tamże, s. 126.\nREDAKCJA: Krystyna Lesińska KOREKTA: Hubert Korczyc OKŁADKA: Wytwórnia Przecinków KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl © Łukasz Kulak i Novae Res s.c. 2015 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. Wydanie pierwsze ISBN 978-83-7942-669-0 NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Zatajona_prawda__Czy_rzadza_nami_kosmici_-ebookRO/p121354i215966" target="_blank" title="Zatajona prawda. Czy rządzą nami kosmici? [Łukasz Kulak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zatajona prawda. Czy rządzą nami kosmici? [Łukasz Kulak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Chusteczki pielęgnacyjne Pampers, lawendowe, 63 szt - Portal Dbam o Zdrowie\nChusteczki pielęgnacyjne Pampers, lawendowe, 63 szt\nChusteczki Pampers - łączenie osiągnięć nauki z zaletami natury. Pampers Naturals - chusteczki zostały wzbogacone lawendą.\nMałe dziecko odkrywa świat wszystkim swoimi zmysłami. Docierające do niego zapachy mogą wpłynąć nawet na jego ogólne samopoczucie. Dlatego Pampers wzbogacił chusteczki lawendą, która ma właściwości odprężające i relaksujące, a same chusteczki zapewnią skórze doskonałe oczyszczanie i pielęgnację.


Grecos – Prezentacje Multimedialne\nJedno z najpopularniejszych biur podróży, wysyłających turystów do najróżniejszych miejsc w Grecji. Cenienie wśród konsumentów oraz konkurencji. Niejednokrotnie wygrywali liczne nagrody oraz certyfikaty, potwierdzające jakość proponowanych usług, między innymi Złoty Laur Klienta 2018 czy Diament Forbesa 2016. A my mieliśmy zaszczyt stworzyć dla nich materiał multimedialny, którym była prezentacja szkoleniowa.\nDobra prezentacja szkoleniowa kluczem do sukcesu\nNiektórzy z pewnością kojarzą szkolenie z przemawiającym wykładowcą, którego polecenia trzeba było wykonywać lub notować. Obecnie jednak przewyższa interaktywność – łączenie teorii z praktyką lub uczenie się teorii na podstawie praktyki. Niestety, w dobie, gdy jesteśmy ciągle zapracowani coraz trudniej zachęcić nas do wysiłku czy nauki. Liczy się więc dobra prezentacja, która sprawi, że z danego szkolenia będziesz chciał wyciągnąć same korzyści. W tym może pomóc dobra prezentacja szkoleniowa – a jak wygląda w praktyce?\nCzy w niecałą minutę można pokazać wszystko?\nOkazuje się, że tak! Przykładem może być prezentacja sprzedażowa na temat szkolenia z aktywnego stylu życia. Materiał ten informuje odbiorcę o lokalizacji owych szkoleń, prezentuje dane statystyczne między innymi na temat płci i grup wiekowych, które najczęściej decydują się na taką formę aktywności czy też dane odnoszące się do zadowolonych z dotychczasowych szkoleń klientów. Same warsztaty są pod okiem jednej z czołowych trenerek fitness naszego kraju – Ewy Chodakowskiej. Dodatkowo, zawarte są także informacje na temat oferty dla poszczególnych grup wiekowych, dodatkowych promocji, bardziej szczegółowego planu zajęć.\nPo bardziej szczegółowe informacje można odwołać się do mediów społecznościowych. Jak się okazuje, w tak krótkim czasie doskonale można zachęcić nie tylko do zapoznania się z ofertą, ale i wzięcia udziału w szkoleniu. A wszystko to przez połączenie warstwy wizualnej (słonecznej Grecji) z informacyjną (najistotniejsze informacje).\nBardzo dobrym pomysłem na promocję kolejnych wydarzeń jest nakręcenie materiału w trakcie obecnego. Film z eventu jest nie tylko niezapomnianą pamiątką ale również świetna reklamą!\nFilm korporacyjny, Film szkoleniowy, Nagrywanie szkoleń, Nagrywanie webinarów, Prezentacja 3d, Prezentacja firmowa, Prezentacja multimedialna, Prezentacja sprzedażowa, Projektowanie prezentacji permalink


0: Kołdra antyalergiczna HOLLOFIL ALLERBAN 220x200: KOŁDRY - Podusia.pl\nNr produktu: 372\nNagłówek: Wyjątkowa antyalergiczna, zdrowe, komfortowe, trwałe.\nModel: Hollofil Allerban\nNumer artykułu: 3.372\nZWALCZA ROZTOCZA,ANTYBAKTERYJNE, ANTYGRZYBICZNE\nAktywnym składnikiem wypełnienia jest Allerban - środek przeciwdziałający rozwojowi roztoczy, grzybów i bakterii. Alergeny wytwarzane przez roztocza domowe oraz grzyby są powodem powstawania schorzeń alergicznych układu oddechowego, jak np. astma.\nSkuteczność Allerbanu potwierdzają testy przeprowadzone przez niezależne laboratoria (IFTH - Francja, Namsa- USA)\nWypełnienie kołdry wykonano zgodnie ze ścisłymi normami izolacji cieplnej: zapewnia to równomierne ogrzanie ciała, redukujące różnice temperatur oraz zimne strefy.\nWłókna poliestrowe wytworzone przy użyciu zaawansowanej technologii zapewniają długotrwałe zachowanie pierwotnego wyglądu kołder i poduszek.\nWypełnienie do poduszki opracowano naukowo pod kątem zapewnienia stabilnego i wygodnego ułożenia głowy i szyi.\nTen produkt można prać w pralce automatycznej w temperaturze 60 stopni C oraz suszyć mechanicznie.\nKażdy wyrób wypełniony włóknem Dacron jest oznaczony markową etykietą z numerem. Ten niepowtarzalny numer stanowi poświadczenie, że wyrób został wyprodukowany na licencji oraz że spełnia on wymogi norm jakości Dacron.


30 drużyn w małopolskim finale Coca-Cola Cup - Sportowy Tarnów\nTegoroczne finały wojewódzkie XIII edycji turnieju Coca-Cola Cup rozpoczęły się 12 maja w Łodzi, a zakończą się w Gdańsku 8 czerwca, a więc równo rok przed rozpoczęciem najważniejszego piłkarskiego wydarzenia w Polsce – UEFA EURO 2012, którego jednym ze sponsorów jest Coca-Cola.\nFinały wojewódzkie to początek prawdziwych emocji zarówno dla uczestników Coca-Cola Cup, jak i dla kibiców, którzy odwiedzą Strefy Aktywnego Życia towarzyszące turniejowi. Ci pierwsi rozpoczną rywalizację o udział w Akademii Futbolu Coca-Cola Cup. Kibice natomiast będą mogli wziąć udział w konkursie „Wnieś flagę na stadion podczas UEFA EURO 2012”. 16 zwycięzców konkursu, w tym jeden z województwa małopolskiego, wniesie flagę przed meczem grupowym reprezentacji Polski podczas mistrzostw Europy w piłce nożnej w przyszłym roku. Rywalizację młodych piłkarzy i piłkarek o miejsce wśród 10 finalistów Akademii Futbolu Coca-Cola Cup będzie można śledzić w programie telewizji TVN „Coca-Cola Cup – Strzał Marzeń”.


Domowe instalacje gazowe :: Igaz.pl\nWarunki dla instalacji urządzeń gazowych w budynku.\nUrządzenia gazowe instalowane w budynku mogą być zasilane gazem płynnym z indywidualnych butli o nominalnej zawartości gazu do 11 kg,\npod warunkiem spełnienia następujących wymagań:\n1. W jednym mieszkaniu, warsztacie lub lokalu użytkowym nie należy instalować więcej niż dwóch butli.\n2. W pomieszczeniu, w którym instaluje się butlę należy zachować temperaturę niższą niż 35°C.\n3. Butlę należy instalować wyłącznie w pozycji pionowej.\n4. Butlę należy zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi.\n5. Między butlą a urządzeniem promieniującym ciepło, z wyłączeniem zestawów urządzeń gazowych z butlami, należy zachować odległość co najmniej 1,5 m.\n6. Butli nie należy umieszczać w odległości mniejszej niż 1 m od urządzeń mogących powodować iskrzenie.\n7. Urządzenia gazowe należy łączyć z reduktorem ciśnienia gazu na butli za pomocą elastycznego przewodu o długości nieprzekraczającej 3 m i wytrzymałości na ciśnienie co najmniej 300 kPa, odpornego na składniki gazu płynnego, uszkodzenia mechaniczne oraz temperaturę do 60°C.\n8. Urządzenie gazowe o mocy cieplnej przekraczającej 10 kW należy łączyć z przewodem elastycznym, o którym mowa w pkt 7 rurą stalową o długości co najmniej 0,5 m.