– Tusk, mając w swych szeregach żołnierzy Kościoła, łatwiej może stawiać mu opór – mówi polityk PO. W exposé premier zapowiedział włączenie duchownych do powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych i nie wykluczył renegocjacji konkordatu. Jednocześnie kreując się na obrońcę krzyża i przeciwnika rewolucji obyczajowych. Tusk w swojej długiej historii relacji z Kościołem wszedł w nową rolę.\nTa historia zaczyna się w 1989 r. „Solidarność" idzie do wyborów z poparciem Kościoła. Wprowadza 161 posłów do Sejmu. Nie wszyscy dobrze czują się w chrześcijańsko- -narodowym sosie. Jan Krzysztof Bielecki i Jacek Merkel zaczynają organizować wokół siebie ludzi myślących inaczej. Gdańsk staje się stolicą liberałów.\n– Ukuliśmy wtedy hasło: „Nasz kapitalizm jest liberalny, nasz liberalizm jest kapitalny". Uważaliśmy, że czym innym jest tożsamość i etyka zachowań, a czym innym tworzenie gospodarczego modelu rodzącego się państwa – opowiada Andrzej Halicki, jeden z współtwórców Kongresu Liberalno-Demokratycznego, obecnie działacz PO.\nNa czele nowego ruchu obok Bieleckiego stają Janusz Lewandowski, dziś polski komisarz w UE, i Donald Tusk, dziś premier. Liberalizm w ich wydaniu nabiera silnie antykościelnego charakteru.\nBielecki o Józefie Glempie mówi „pan prymas", Lewandowski wykreśla z deklaracji programowej KLD wartości chrześcijańskie. Tusk zaczyna „krążyć po Polsce z kagankiem oświaty seksualnej, twierdząc, że bez nieograniczonego prawa do aborcji nie ma prawdziwej demokracji, lecz jedynie zakamuflowana dyktatura Kościoła” – opowiada po odejściu z KLD Lech Mażewski, szef prawicowego skrzydła liberałów.\nAktywność KLD nakręcają wydarzenia: biskupi żądający prawa do opiniowania kandydatów na wojewodów, wprowadzenie religii do szkół i instrukcja ministra edukacji pozwalająca na wieszanie w szkołach krzyży i rozpoczynanie lekcji od modlitwy. Oburzeni liberałowie piszą list otwarty. Tusk mówi o „politykach słuchających proboszczów" i o „partiach, których specjalnością są krucjaty”. W deklaracji z krajowej konferencji KLD w 1992 r. można przeczytać: „Powszechnie obowiązujące prawo nie może być stanowione w ścisłym związku z normami jakiejkolwiek religii”, bo prawo „nie jest środkiem realizacji zasad wiary”.\nLiderzy KLD uważają, że religia w szkole, a zwłaszcza umieszczanie oceny z religii na świadectwie, narusza prawo do prywatności przekonań. A aborcja to problem, z którym należy walczyć edukacją seksualną i antykoncepcją, a nie paragrafami Kodeksu karnego. Gdy w 1993 r. Sejm przyjmuje ustawę antyaborcyjną, posłowie KLD pod wodzą Tuska nie biorą udziału w głosowaniach. Poza jednym – poprawką dopuszczającą aborcję dla ratowania zdrowia i życia matki z powodu ciężkiego i nieodwracalnego uszkodzenia płodu oraz gdy ciąża jest wynikiem przestępstwa.\nI to jest ostatni akt ideologicznej manifestacji liberała Donalda Tuska.\nPaktować z arcybiskupem Zbliżają się wybory 1993 r. Poszatkowana i skłócona scena postsolidarnościowa traci poparcie. Nikt jeszcze nie przypuszcza, że SLD odzyska władzę, ale są obawy o słaby wynik. Półtora miesiąca przed wyborami dziennikarze nakrywają Donalda Tuska na wizycie u biskupa gdańskiego Tadeusza Gocłowskiego.\n– Znamy się z czasów opozycji. W latach 80. jako biskup gdański utrzymywałem kontakty z ludźmi „Solidarności", choć trzeba przyznać, że pan Donald Tusk nie był wówczas być może pokornym synem Kościoła – mówi „Wprost” abp Gocłowski.\nTusk po wyjściu z kurii tłumaczy mediom: „Churchill był gotów paktować z diabłem, żeby przekonać Hitlera. Ja pójdę choćby do arcybiskupa, jeśli miałoby to pomóc w stabilizacji politycznej po wyborach. Oczywiście ani ja nie jestem Churchillem, ani arcybiskup diabłem".\nNie jest. Przegrywa wybory. Dla polityków KLD szansą na przetrwanie w polityce jest połączenie się z Unią Demokratyczną i stworzenie wspólnej partii – Unii Wolności. Tusk zostaje jej wiceprzewodniczącym.\nOprócz przegranej w wyborach parlamentarnych ma na koncie przegraną w wyborach szefa Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Kaszubów zraził jego wojujący antyklerykalizm. Uczy się na błędach. Gdy w 2001 r. wraz z Maciejem Płażyńskim i Andrzejem Olechowskim tworzy Platformę Obywatelską, bliżej jest mu do konserwatystów niż do radykałów. Porozumiewa się ze Stronnictwem Konserwatywno-Ludowym Jana Rokity i Bronisława Komorowskiego. Wspiera go były prezydent Lech Wałęsa, noszący w klapie Matkę Boską Częstochowską.\nJego doradcą w sprawach etyki zostaje kolega z gdańskiego boiska Tomasz Arabski. Dziś szef kancelarii premiera. Wówczas redaktor naczelny katolickiego Radia Plus, członek Krajowej Rady Katolików Świeckich i Europejskiego Forum Laikatu. To za jego radą Donald Tusk, kandydat na prezydenta w 2005 r., bierze tuż przed wyborami ślub kościelny z Małgorzatą Tusk, z którą od 27 lat są małżeństwem, tyle że jedynie ze ślubem cywilnym.\nAkcja „Ślub" nie wygląda wiarygodnie i nie przynosi Tuskowi wzrostu poparcia. W wywiadach tłumaczy, że motywem podjęcia decyzji o ślubie było przeżycie śmierci Jana Pawła II.\nCharakterystyczne są też słowa Tuska z wcześniejszej kampanii parlamentarnej 2005 r.: „Polska nie jest skazana na wybór między czerwonym a czarnym. Jest Platforma Obywatelska. Stańmy po jasnej stronie mocy". Tej mocy Polacy nie zawierzają jednak wystarczająco. PO przegrywa wybory. W prezydenckich Tusk stawia więc na czarne.\nPytany przez „Gościa Niedzielnego" jako kandydat na prezydenta: – W co pan wierzy? – odpowiada: „W Boga”. Na pytanie: „Katolik?”, zapewnia: „Katolik. Wierzący po przejściach”.\nW innym wywiadzie o pierwszej zagranicznej podróży mówi: „Kusi Watykan". O nauczaniu religii w szkołach: „Powinno pozostać jak obecnie”. O aborcji: istniejące prawo (to z 1993 r., za którym nie głosował) „systematycznie przynosi dobre skutki w mentalności ludzi”.\nTo demonstracja skruchy, ale wszystkie wysiłki i tak niweczy dziadek z Wehrmachtu. Tusk znowu przegrywa. Ale już wie, że z błogosławieństwem biskupów łatwiej uprawiać politykę.\nStawia się na wezwanie abp. Gocłowskiego, który próbuje mediować w sprawie stworzenia rządu PO-PiS: – Wystarczył telefon rano i wieczorem wszyscy u mnie byli: Donald Tusk z Janem Rokitą i Jarosław Kaczyński z Markiem Jurkiem i Kazimierzem Marcinkiewiczem. Same rozmowy okazały się bezskutecznie, ale gotowość do nich była spontaniczna.\nTusk szuka wsparcia również u innych hierarchów. W styczniu 2006 r. z klubem parlamentarnym swojej partii udaje się na rekolekcje do abp. Stanisława Dziwisza, świeżo mianowanego metropolity krakowskiego. Szczęśliwym trafem bliskim współpracownikiem abp. Dziwisza jest Dariusz Raś, rodzony brat posła PO Ireneusza Rasia.\nSłowa Tuska z tych rekolekcji, przeznaczone wyłącznie dla kolegów z partii i duchownych, natychmiast wyciekają do mediów: „Przyjechałem do Krakowa po to, żeby porozmawiać z hierarchami o Kościele, który jest i moim Kościołem. Platforma ma prawo się o niego upominać i powinna to robić, bo dziś duża część Kościoła otwarcie popiera PiS. Jest to efekt politycznego terroru ojca Rydzyka".\nTusk kreuje się na pogromcę tego terroru. Chce do firmowania poczynań swojej partii pozyskać bardziej otwartą, tzw. łagiewnicką część Kościoła, „toruńską" pozostawiając Jarosławowi Kaczyńskiemu. I trzeba przyznać, że mu się udaje.\nW wyborach 2007 r. ma pełne poparcie kard. Stanisława Dziwisza. Krakowski metropolita przyjmuje Tuska dwa dni przed wyborami. „Powiedział, że wita mnie w domu, a ja rzeczywiście czuję się trochę jak w domu u kardynała" – mówi Tusk. W deklaracji wyborczej PO jest zapisane, że „fundamentem cywilizacji Zachodu jest Dekalog”. Obejmując funkcję premiera, Tusk kończy przysięgę słowami: „Tak mi dopomóż Bóg”.\nPrzez cztery lata rządów PO Tusk stara się nie wchodzić z Kościołem w konflikt. Nie naciska na rozwiązanie żadnego z kontrowersyjnych problemów etycznych: związków partnerskich, in vitro czy eutanazji. Ustawy pozwala pisać pod dyktando biskupów, a gdy budzi to niechęć społeczną, poprzestaje na ruchach pozorowanych. Ustaw etycznych nie mamy do dziś.\nPakt o nieagresji zostaje jednak zerwany podczas wyborów prezydenckich w 2010 r., gdy dominująca okazuje się „toruńska" twarz Kościoła, wielu hierarchów popiera Jarosława Kaczyńskiego. PO w odwecie rozpoczyna krucjatę – doprowadza do likwidacji Komisji Majątkowej, która przez ponad 20 lat decydowała o wypłacie rekompensat i zwrocie Kościołowi gruntów i nieruchomości zagarniętych przez władze PRL.\nNa jubileuszu 20-lecia PO Tusk zapowiada: „Nie będziemy klęczeć przed księdzem". Nie godzi się, aby biskupi uczestniczyli w celebrowaniu polskiej prezydencji w Radzie UE. Nie słucha, co ma w tej sprawie do powiedzenia episkopat. Inna rzecz, że entuzjastów europejskich wśród kościelnych hierarchów właściwie już nie ma. Albo nie żyją, jak abp Józef Życiński, albo zostali odstawieni na boczny tor jak abp Tadeusz Gocłowski, abp Henryk Muszyński czy bp Tadeusz Pieronek. Jedynym z pierwszoplanowych graczy episkopatu, z którym Tusk utrzymuje relacje, jest metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. Nie zapomina o kard. Dziwiszu, którego krewni znajdują miejsca na listach wyborczych PO: brat Andrzej Dziwisz w wyborach samorządowych, bratanica Barbara Dziwisz w parlamentarnych.\nJanusz Palikot w swej demaskatorskiej książce „Kulisy Platformy" napisał, że Tusk „wierzy w Boga, ale nie cierpi kleru, o którego przedstawicielach nie mówi inaczej jak ?ci, czarni?. Jego stosunek do Kościoła jako instytucji jest faktycznie bardzo krytyczny, ale publicznie przyjmuje polityczne podejście. Donald jest głęboko przekonany, że konserwatyzm wobec Kościoła jest w Polsce niezbędnym elementem, żeby istnieć politycznie”.\n– To nieprawda, że Tusk nie cierpi kleru. Tusk nie znosi Kościoła instytucjonalnego, tych infułatów, dostojników wymagających bicia pokłonów. Kojarzą mu się wyłącznie z roszczeniami. Z nimi spotkań rzeczywiście unika jak diabeł święconej wody, ale zwykłych księży bardzo szanuje – mówi współpracownik premiera.\nIlekroć tylko ma możliwość, oficjalnie lub nie, odwiedza ks. Andrzeja Augustyńskiego, twórcę stowarzyszenia Siemacha, zajmującego się trudną młodzieżą. W ostatniej kampanii tydzień przed wyborami biegał z podopiecznymi Siemachy.\nTusk już nie walczy z wartościami chrześcijańskimi. W exposé mówi o odbieraniu Kościołowi przywilejów (ta część exposé powstała przy pomocy dawnych gdańskich liberałów Wojciecha Dudy i Wojciecha Nowickiego, obecnie pracowników kancelarii premiera), ale jednocześnie deklaruje, że zadaniem rządu jest budowanie narodowej wspólnoty opartej na wspólnych znakach, symbolach i tradycji oraz jej poszanowaniu. Jak większość posłów śmieje się z posła geja używającego zwrotu „cios poniżej pasa". W wewnątrzpartyjnych dyskusjach spiera się z Małgorzatą Kidawą-Błońską, która lansuje liberalny projekt ustawy o in vitro.\nDzisiejszy Donald Tusk to konserwatysta o twarzy antyklerykała. A właściwie konserwatysta w antyklerykalnej masce, odkurzonej z przeszłości liberała.


Część dziewiąta, w której zostają podjęte pewne decyzje – REPOTTERED\nCzęść dziewiąta, w której zostają podjęte pewne decyzje\n– Och, przepraszam! – krzyknęła Gwen, cudem tylko łapiąc talerz, który prawie spadł na podłogę.\nGdyby się rozbił, wszyscy znów patrzyliby na nią spode łba, jakby robiła to specjalnie. Panna Ketteridge nie miała żadnych ukrytych głęboko ciągot do niszczenia zastawy należącej do jej pracodawców, ale trudno ich było do tego przekonać, kiedy w ciągu tygodnia zbiła dwie szklanki i jeden talerz. Póki co byli na tyle uprzejmi, by nie potrącać jej tego z pensji, ale w powietrzu wisiała niewypowiedziana groźba, że po którymś naczyniu ich dobroć się skończy, a Gwen będzie musiała za wszystko zapłacić – do ostatniego pensa.\n– Co się z tobą dzieje? – zapytała Alice, przyglądając się uważnie koleżance z pracy.\n– Nic, miałam stresujący tydzień – westchnęła Gwen, zerkając na salę. Do końca zmiany pozostało pół godziny. Miała ochotę czym prędzej wyjść i pobiec do mieszkania.\n– Stresujący? – zapytała Alice z uśmieszkiem, który miał sugerować, że wie lepiej. – Widzę, że ciągle patrzysz na zegarek. Znalazłaś sobie faceta?\n– C-co? Nie! Żadnego faceta, a skąd – zaprzeczyła Gwen, co wywołało głośny śmiech Alice.\nPrawda była taka, że choć od feralnej niedzieli, kiedy dowiedziała się wszystkiego na temat żony Davida, upłynął już ponad tydzień, a ona nadal nie wiedziała, jak powinna na to wszystko reagować. Wydawało jej się, że gdyby próbowała teraz zbliżyć się do niego w jakiś sposób, byłoby to wykorzystywanie sytuacji; w końcu wiedziała, że cierpiał i potrzebował kogoś, kto bezinteresownie chciałby go wspierać. Z drugiej strony, gdyby oddaliła się od niego, mógłby pomyśleć, że opowieść o Amy ją odstraszyła, a wcale tak nie było. Gwen nie była pewna, co powinna myśleć o Amy, ale nie postrzegała jej jako „mrocznej przeszłości” Davida.\nW efekcie oboje nie byli pewni, jak powinni się zachowywać. David oddał stery w ręce Gwen, większość czasu wolnego od pracy spędzając właśnie z nią, ewentualnie przeglądając katalogi mebli. Jego kuchnia nadal nie nadawała się do użytku, choć udało im się pozbyć wszystkiego, co zostało zniszczone i nie nadawało się do naprawy. W tej chwili David był posiadaczem lodówki, kuchenki, dwóch szafek (w tym jednej bez drzwiczek) i nowego czajnika, bo jego zniknął w tajemniczych okolicznościach w czasie sprzątania. Nowy czajnik napawał go pewnego rodzaju dumą, choć jednocześnie był bolesnym przypomnieniem, że Amy nie miała już prawa głosu w kwestii wystroju kuchni. Jej biały czajnik w poziomki zniknął, a jego miejsce zajął czarny czajnik elektryczny. Duża zmiana.\nW każdym razie Gwen nie do końca zarejestrowała moment, w którym w jej ręce trafiły stery ich przyjaźni czy tego, co ich łączyło. Nie potrafiła tego zdefiniować, ale też i nie próbowała; raz spędziła pół nocy na rozważaniu wszelkich za i przeciw, wszelkich zaleceń i przeciwwskazań, wszelkich konsekwencji i następstw. Rozbolała ją tylko głowa, a następnego dnia rano odkryła, że Matt zwymiotował na kartkę, na której sporządzała tę listę. Uznała, ze to był znak, że nie powinna zaprzątać sobie tym głowy i zobaczyć, co przyniesie los.\nOznaczało to, że – metaforycznie rzecz ujmując – znajdowali się w wagonie bez lokomotywy, który chwilowo toczył się całkiem wolno, ale nikt nie wiedział, czy przypadkiem nie czeka na nich zjazd z górki lub konieczność wepchnięcia wagonu pod górę, co mogłoby się okazać za trudne.\nPóki co jednak poprzestawali na tym, co wydawało im się łatwe. Gwen nadal dostawała w restauracji jakiś posiłek, który zabierała do domu. Po drodze do mieszkania pukała do drzwi Davida, który z ciągu kilku minut zjawiał się w jej kuchni. Czasami jadł to, co przyniosła, czasami oferował jej coś, co sam zjadł na obiad (pierwszego dnia, kiedy przyniósł jej przepyszne danie, nie mogła przestać chwalić jego zdolności kulinarnych; to sprawiło, że przyznał, że nie potrafi najlepiej gotować, a jego repertuar ogranicza się do kilku dań, które umożliwiają przeżycie, ale nie są tak wystawne, żeby serwować je Gwen). Zwykle pili później herbatę i rozmawiali na różne tematy, najczęściej możliwie neutralne, związane z pracą lub poczynionymi w ciągu dnia obserwacjami. Żadne z poruszanych przez nich tematów nie były jednak poważne, nie wymagały zatapiania się w niechciane pokłady wspomnień czy refleksji. Starali się robić wszystko, żeby ich kontakty pozostały ciepłe i przyjazne, utrzymane w lekkiej atmosferze. Obojgu to odpowiadało – David najwyraźniej potrzebował po prostu przyjaciela, a Gwen z kolei z każdym dniem przekonywała się, że może lepiej nie zmieniać niczego i pozwolić, żeby zostali po prostu przyjaciółmi. Że być może Matt wiedział, co robi, kiedy zniszczył jej listę.\n– Skoro nie masz żadnego faceta – zaczęła Alice, kiedy zabrała już naczynia z ostatniego stolika w jej sekcji – to może chcesz znowu skoczyć do klubu? Zabawimy się.\nGwen pokręciła głową.\n– Nie mogę, muszę wracać do domu – odpowiedziała.\nAlice spojrzała na nią pytająco, ale Gwen przez dłuższą chwilę milczała, bawiąc się talerzem, który trzymała w ręku.\n– Co więc? – Gwen spojrzała na nią z nadzieją, jakby liczyła, że dzięki temu Alice zmieni temat i przestanie ją dręczyć.\n– Dlaczego mnie wystawiasz? Nie bawiłaś się dobrze poprzednim razem?\nPanna Ketteridge spojrzała na nią z niedowierzaniem. Jak mogła posądzać ją o to, że to ona kogokolwiek wystawia? Poprzednio została porzucona w obcym klubie z obcymi ludźmi, ba, w obcym mieście nawet. Mogło jej się coś stać, mogła złamać obcas albo zostać porwana, albo wypić za dużo. Alice zostawiła ją samą praktycznie chwilę po przekroczeniu progu, a teraz próbowała sugerować, że to Gwen ją porzuciła? Nic z tego! Gwen nie pozwoli się postawić w takiej pozycji, będzie się bronić.\n– N-nie, nie o to chodzi – wybąkała w końcu, choć w głowie przygotowała już sobie całą przemowę.\n– Więc o co? Nie rozumiem cię, Gwen. Mówisz, że nie masz faceta, a nie chcesz żadnego znaleźć. – Alice spojrzała na nią uważnie. – Może wolisz dziewczyny, co?\n– Nie potrzebuję teraz faceta – odpowiedziała Gwen, a jej głos świadczył o tym, że silnie wierzy w to, co mówi. W rzeczywistości nie była aż tak przekonana, chociaż kiedy usłyszała własne słowa, zdała sobie sprawę, że może ma rację. To była dziwna myśl, ale postanowiła, że odłoży cały ten problem na później.\n– Jasne, że potrzebujesz, przecież widzę, że dostajesz jedzenie z naszej kuchni. Nie lepiej, gdyby ktoś cię zabierał na kolacje?\nGwen spojrzała na nią zaskoczona. Kiedyś Ingrid powiedziała jej coś podobnego, ale nie spodziewała się, że usłyszy takie słowa jeszcze od kogoś. Wydawało jej się, że – być może – mugole nie byli tak pozbawieni… no, tego, czego brakowało Ingrid, a czego nie próbowała nazywać, żeby nie zacząć myśleć o niej źle. Powinna była w końcu wbić sobie do głowy, że mugole tak naprawdę nie różnią się od ludzi, których poznała w magicznym świecie.\n– Co? – zdziwiła się Alice. – Z facetami jest zabawniej, nie zaprzeczysz chyba?\n– Ta-ak, czasami – przyznała Gwen, ale w jej myślach szybko pojawił się obraz Castora. Nawet jeśli teraz żałowała, że kiedykolwiek go poznała, musiała przyznać, że na samym początku znajomości bawiła się świetnie.\n– Po prostu nie jestem w nastroju. Wolę teraz pobyć sama.\nAlice spojrzała na nią, jakby czekała, aż Gwen zacznie recytować mongolską poezję ludową albo żonglować talerzami. To było jedno z dziwniejszych stwierdzeń, jakie słyszała.\n– Jak można woleć coś takiego? – zmarszczyła nos. – Nie przypominam sobie, żebym była sama dłużej niż tydzień, odkąd skończyłam piętnaście lat.\nGwen pokiwała głową. Też kiedyś zastanawiała się, jak ktoś może dobrowolnie decydować się na samotność. Gdyby kilka lat temu ktoś powiedział jej, że dobrowolnie odetnie się od wszystkich znajomych i praktycznie całej swojej przeszłości, wybuchłaby śmiechem i kazałaby mu przestać pić Ognistą.\n– Powinnaś spróbować – powiedziała cicho, odkładając talerz, który cały czas trzymała w dłoniach. – Czasami warto zrobić coś, na co wcześniej nigdy by się nie zdecydowało.\n– Pewnie warto – mruknęła obojętnie. – To może chcesz gdzieś wyskoczyć jutro?\n– Nie, jestem zajęta, przepraszam – odpowiedziała Gwen, zerkając na zegar. Naprawdę chciałaby już być w domu.\n– W takim razie baw się dobrze. Wiem, że ja będę. – Alice uśmiechnęła się do niej i Gwen odpowiedziała podobnym uśmiechem.\nKiedy w końcu wskazówki zegara wskazały odpowiednią godzinę i Gwen mogła wyjść z pracy, zabrawszy przygotowany wcześniej obiad, czuła, że musi sporo przemyśleć. Cieszyła się, że czeka ją spacer przez miasto; początkowo czuła się nieswojo, chodząc po nocy bez różdżki, ale z czasem się przyzwyczaiła. Nadal niepokoiły ją złowrogie szelesty, ale wiedziała, że za większość tych dźwięków odpowiedzialne są dzikie koty, które ani trochę jej nie przerażały.\nNoc była całkiem ciepła, a księżyc świecił jasno, dało się nawet dostrzec gwiazdy. Gwen postanowiła, że przystanie przy parku, może usiądzie na ławce i przyjrzy się im bliżej. Powinna też przyjrzeć się bliżej swoim uczuciom, ale w tym momencie gwiazdy wydawały jej się o wiele ciekawsze. Nie patrzyła na nie od czasu, kiedy zaplanowali z Davidem tę feralną wyprawę. Później żadne z nich nie poruszało tego tematu, co trochę ją męczyło. Nie zauważała tego na co dzień, zbyt zadowolona, że ma z kim rozmawiać, by zwracać uwagę na to, jak puste były ich konwersacje. Mieli być przyjaciółmi, ale czy przyjaciele nie rozmawiali o czymś poważniejszym niż pogoda czy zachowanie klientów restauracji? Owszem, David zwierzył jej się z najbardziej traumatycznego doświadczenia, jakie miało miejsce w jego życiu, ale nigdy do niego nie wracali. Gwen nie miała nawet okazji zareagować w jakikolwiek sposób. Co prawda nadal nie była pewna, jak by zareagowała, gdyby miała okazję, ale…\nNie, prawda jest taka, że mogła się do tego odnieść w jakikolwiek sposób, ale uznała, że nie powinna przywoływać tak bolesnego tematu. Schowała głowę w piasek i pozwoliła, żeby mówili o niczym. Była tchórzem, nawet jeśli udawała, że robi to po to, żeby nie zranić uczuć Davida. Z drugiej jednak strony – co by to zmieniło, gdyby wróciła do tematu Amy? W żaden sposób nie ukoiłaby bólu, który David odczuwa po jej stracie, nie zastąpiłaby jej, nie zepchnęła do sfery wspomnień. Nawet gdyby próbowała. David nadal ją kochał, widziała to w jego oczach, kiedy wynosili worki ze śmieciami, kiedy przestawiał zniszczoną figurkę delfina, kiedy patrzył na nowy czajnik, jakby jego widok go obrażał. Gwen nie powinna w to ingerować – nie powinna udzielać żadnych rad ani próbować wypełnić pustkę, która powstała w jego życiu po śmierci Amy. Tak, teraz widziała to wyraźnie; o ile kilka dni temu miała jeszcze wątpliwości, o tyle teraz, tutaj, na tej ławce i pod tymi gwiazdami była pewna. Gdyby próbowała czegokolwiek z Davidem, czułaby się nie w porządku wobec siebie i wobec niego. Do tego podejrzewała, że nawet gdyby zgodził się wyjść z nią na elegancką kolację, taką, na którą nie chodzili przyjaciele i która kończyła się mniej lub bardziej romantycznym pocałunkiem, to zrobiłby to tylko dlatego, że chciałby wypełnić pustkę po Amy. Mógłby ją wypełnić kimkolwiek i Gwen nie chciała, by pewnego dnia oboje sobie to uświadomili. Oczywiście nie podejrzewała, by mógł to zrobić specjalnie, ale i tak nie chciała dopuścić do sytuacji, w której byłaby z kimś tylko dlatego, że oboje nie chcieli być samotni.\nWestchnęła i spojrzała na reklamówkę, w której znajdowała się ich kolacja. Jedzenie posiłków z Davidem wydawało jej się tak naturalne, nie chciała tego zmieniać. Nie powinna tego zmieniać, w końcu mogli być najlepszymi przyjaciółmi. Nie musieli sypiać ze sobą, by być blisko. I Gwen chciała być blisko, przecież go lubiła. Po prostu znajdowali się w nieodpowiednim momencie. Oboje.\nWstała z ławki, nagle przepełniona siłą nowego postanowienia. Wiedziała już, co powinna robić, jak się zachowywać i jakie tematy poruszać w rozmowie z Davidem. Wiedziała też, że jeśli się nie pospieszy, to i David, i Matt padną z głodu, a przynajmniej będą udawali, że niewiele brakowało. Gwen uśmiechnęła się sama do siebie. Nie mogła zrozumieć, dlatego jej kot nie lubił Davida, ale w ostatnich dniach stało się jasne, że Matt postrzegał go jako osobistego wroga, którego chciał zniszczyć lub przynajmniej wyrzucić z mieszkania. Gwen nie wiedziała, ile razy musiała za niego przepraszać lub zamykać go w łazience, żeby nie próbował drapać, gryźć i zabierać jedzenia z talerza Davida, którzy wcale nie przejmował się zachowaniem kota, czasami żartując, że Matt broni swojego terytorium, innym razem zwyczajnie je ignorując. Matt nigdy go nie ignorował; jeśli nie przeprowadzał ataku, czaił się gdzieś i bacznie obserwował, gotów w każdej chwili rzucić się z pazurami na Davidową łydkę. Gwen całkiem nie rozumiała, czemu tak się zachowywał – do tej pory akceptował wszystkich jej znajomych, pamiętała nawet, że często leżał na kolanach Castora, jeśli nie…\nPotrząsnęła głową. Nie miała zamiaru myśleć teraz o Castorze. Miała dom, do którego musiała dotrzeć, i kilka pustych żołądków do wypełnienia. Miała swój świat i nie było w nim miejsca dla Castora.\nKiedy jednak dotarła do mieszkania (wcześniej zapukawszy do drzwi Davida), Matt wcale nie dawał jej do zrozumienia, że jest zaniedbany i słania się z głodu. Nie dawał jej nawet do zrozumienia, że powinna się wstydzić z jakiegoś nieznanego ani jej, ani jemu powodu. Właściwie nic nie dawał jej do zrozumienia. Leżał na lodówce i gdyby nie zwisający ogon, mogłaby go w ogóle nie zauważyć.\n– Złaź stamtąd natychmiast – fuknęła. Nie chciała, żeby każdy produkt, który będzie wyciągać z lodówki, by oblepiony kocim futrem\nMatt ziewnął, przeciągnął się, obrócił, by spojrzeć na nią z wyższością, a potem znów zwinął się w kłębek i zasnął.\n– Nie możesz tego robić! – krzyknęła na niego Gwen, zbyt zajęta przygotowywaniem kolacji, żeby wejść na stołek i go stamtąd zdjąć.\n– Coś się stało? – zapytał David, który wszedł do mieszkania. – Dzień dobry, Gwen.\nGwen się do niego uśmiechnęła, po czym machnęła ręką w ogólnym kierunku lodówki.\n– Matt znowu sprawia kłopoty. Ale chyba go tam zostawię, nie mam siły się z nim szarpać, jestem głodna jak wilk.\n– Gdyby nie to, że pewnie straciłbym rękę, to zaproponowałbym, że go stamtąd zdejmę – zaśmiał się David. Miał już na rękach kilka śladów po konfrontacji z pazurami Matta, więc wiedział, że jeśli kot nie chciał zmieniać miejsca, w którym akurat leżał, nie należało podejmować tego rodzaju decyzji za niego.\n– Nie wiem, co się z nim dzieje, nigdy się tak nie zachowywał – westchnęła Gwen.\n– Nigdy nie spał tam, gdzie chciał, i nigdy nikogo nie ignorował? Naprawdę? – David posłał jej sceptyczne spojrzenie.\nTym razem to Gwen się zaśmiała.\n– Oczywiście, że tak robił, przecież to Matt. Chodziło mi o to drapanie. Zawsze tylko patrzył na ludzi z wyższością, czasami ich ignorował, ale nigdy nie próbował ich zabić.\n– Po prostu mnie nie zna, kiedyś mu przejdzie. Nie wiem, może w ten sposób daje mi do zrozumienia, żebym zmienił żel pod prysznic albo płyn do płukania ubrań.\n– Może faktycznie musi się po prostu do ciebie przyzwyczaić. A ja muszę pamiętać, żeby mu podcinać pazury, to powinno wiele ułatwić.\nZaśmiali się, po czym David zaczął opowiadać o jakimś programie, który oglądał w telewizji. Gwen słuchała z uwagą, jednocześnie przenosząc talerze z kolacją do salonu, a następnie kompletując sztućce i zalewając herbatę wodą. Nie miała pojęcia, gdzie znajdowały się rafy koralowe, o których David opowiadał, ale chciałaby je kiedyś zobaczyć.\n– Matt znowu się gdzieś czai – rzuciła, kiedy mieli już wracać do salonu.\nFaktycznie, na lodówce nie leżał już czarno-biały kłębek futra. Jak się szybko okazało, kłębek w magiczny sposób przemieścił się do salonu, gdzie właśnie pożerał kawałek mięsa leżącego na talerzu. Ani Gwen, ani Davidowi nie umknął fakt, że kot wybrał talerz, z którego zwykle jadł David. Żadne z nich nie powiedziało tego na głos, żeby nie wyjść na paranoika, ale oboje mogli przysiąc, że Matt, który skończył już jeść mięso i usiadł, by umyć łapkę i pyszczek, patrzy na nich wyzywająco i uśmiecha się złośliwie.\nWyglądało na to, że choć Gwen podjęła wcześniej decyzję o tym, by zatrzymać Davida w swoim życiu i obsadzić go w roli najlepszego przyjaciela, Matt podjął całkiem inną decyzję odnośnie jego osoby.\nPrevious Previous post: Część ósma, w której świat zamyka się w delfinie\nNext Next post: Część dziesiąta, w której przedstawiona zostaje sieć wzajemnych animozji


Czy czasem macie takie dni kiedy przychodzi nagła ochota na coś słodkiego? Nie chodzi mi tutaj o niezdrową kupną słodycz przepełnioną cukrem i 'chemią', ale raczej o jakieś domowe ciacho, ciastko, dobrą czekoladę czy inny deser. No tak, czasem zd...\nWiórki kokosowe, Kakao, Wypieki, Mąka owsiana, Migdały, Syrop daktylowy, Awokado, Mąka kokosowa\nTarta na śniadanie! - w wersji mini - lekka, aromatyczna, jogurtowa. Pełna kokosowych dodatków, naturalnie słodka dzięki dojrzałemu bananowi. Wypełniona delikatnym kokosowym nadzieniem jogurtowym z chrupiącymi kawałkami nerkowców. Do tego ananas,...\nBanan, Obiad, Mleko sojowe, Wiórki kokosowe, Syrop klonowy, Wypieki, Tofu, Siemię lniane, Nerkowce, Mąka gryczana, Jogurt sojowy, Słodkości, Mąka kokosowa, Jarmuż, Szparagi, Agar, Pieczywo, Ananas\nJuż od dawna kusiło mnie jakieś fasolowe śniadanie. Nie jest to mój pierwszy raz z fasolowym wypiekiem ani też ostatni, bo wychodzą one po protu genialnie! :) Dziś postanowiłam zapiec kokosowo-bananowy krem z białej fasoli. W dodatku nadziałam go...\nBanan, Obiad, Czekolada, Wiórki kokosowe, Syrop klonowy, Masło orzechowe, Wypieki, Wanilia, Mleczko kokosowe, Płatki kokosowe, Mąka kokosowa, Batat (słodki ziemniak), Fasola biała, Soczewica czerwona\nPoranne brownie i niedzielny obiad.\nPoranne brownie na początek tygodnia - jaglane z bananem! Pełne aromatycznego kokosa i najlepszej 99% gorzkiej czekolady. Jak widać, na wierzchu zrobiłam esy-floresy z naturalnego, chrupiącego masła orzechowego. Śniadanie niczym deser - dawka ene...\nBanan, Obiad, Czekolada, Wiórki kokosowe, Syrop klonowy, Kakao, Masło orzechowe, Wypieki, Wanilia, Mleko owsiane, Marchewka, Kasza jaglana, Mąka kokosowa, Ziemniak, Ryż, Ryż pełnoziarnisty okrągły\nWegańskie i leniwe? Oczywiście, że mam na myśli kluski - kluseczki z tofu. Pełne aromatycznego kokosa oraz wanilii. Lekko podsmażone na oleju kokosowym. Podane z słodkim bananem oraz obłędnym daktylowo-orzechowym sosem. Jak to Mama mawia - mięciu...\nBanan, Mleko sojowe, Wiórki kokosowe, Masło orzechowe, Tofu, Siemię lniane, Wanilia, Syrop daktylowy, Olej kokosowy, Cukier kokosowy, Mąka kokosowa, Mąka jaglana, Kluski, Mąka z tapioki


Budownictwo Usługi Przemysł Gastronomia Transport i motoryzacja Odzież Dom i ogród Zdrowie i uroda\nPHU Complex - Meble kuchenne\nSOS Pomoc drogowa - Pomoc drogowa w Łowiczu\nMegi - Skarpetki męskie\nMarzanna - Sala na wesele\nFirma Complex specjalizuje się w tworzeniu wysokiej jakości mebli na zamówienie. Wykonujemy zabudowy oraz biurka na podane wymiary, w bardzo przystępnych cenach. Cechuje nas terminować oraz profesjonalne wykonywanie usług. Kompletna oferta naszej firmy znajduje się na stronie internetowej meblegoldap.pl.\nJedynie meble wykonane pod wymiar, idealnie dopasowują się do pomieszczenia w którym się znajdują. ABC Meble jest firmą produkującą meble tylko pod indywidualne zamówienia, a każdy projekt jest szczeg...


Sevilla – Cadiz – Typy bukmacherskie 29 kwietnia (piątek) | Typerzy bukmacherscy\nZawodowi typerzy-Typy dnia-Sevilla – Cadiz – Typy bukmacherskie 29 kwietnia (piątek)\nPierwsze spotkanie 34. kolejki La Liga rozegrane zostanie na Estadio Ramon Sanchez Pizjuan gdzie miejscowa Sevilla podejmować będzie Cadiz. Transmisja w Canal+ Sport 5. Zapraszam do analizy.\nSevilla vs Cadiz. Typ i Analiza\nCzy faworyzowani gospodarze zainkasują trzy punkty? Grając przed własną publicznością przystąpią do tego piątkowego spotkania w roli wyraźnego faworyta. Nie można jednak wykluczać niespodzianki.\nSevilla z dorobkiem 63 punktów zajmuje trzecie miejsce w tabeli. Należy więc do czołowych drużyn La Liga. Jednak w najbliższy piątek wszystko zweryfikuje boisko.\nW ostatnich meczach Sevilla nie zachowała czystego konta bramkowego co oznacza, że jej najsłabszym punktem jest defensywa. W ostatniej kolejce odniosła wyjazdowe zwycięstwo z Levante 3-2. Natomiast wcześniej przed własną publicznością przegrała z Realem Madryt 2-3. Poza tym m.in. u siebie pokonała Granadę 4-2.\nW moim odczuciu w piątek także straci co najmniej jednego gola, gdyż siedemnasty w tabeli Cadiz który walczy o utrzymanie jest nieobliczalny.\nCadiz ostatnio gra dobrze. Mimo ostatniej porażki u siebie z Athletikiem Bilbao 2-3 pozostawił po sobie dobre wrażenie. W ciągu dziewięćdziesięciu minut stworzył sobie aż dwadzieścia siedem sytuacji bramkowych. A wcześniejsze zwycięstwo na Camp Nou z Barceloną 1-0 mówi wszystko. Nic dodać, nic ująć.\nNa własnym obiekcie Cadiz przegrał z Sevillą 0-1. Ponieważ dziś prezentuje się znacznie lepiej, moim zdaniem na Estadio Ramon Sanchez Pizjuan strzeli gola.\nTyp: Cadiz strzeli gola (kurs 1.90 na Superbet)\ntypy bukmacherskie za darmo typy na cadiz typy na La Liga typy na piątek typy na Sevillę\nLegia Warszawa - Lechia Gdańsk - Typy bukmacherskie 2 kwietnia (sobota)\nVallecano - Villarreal - Typy bukmacherskie 12 maja (czwartek)


Mata do masażu stóp Be Healthy sklep\nStymuluje stopę, poprawia metabolizm i krążenie krwi co przyspiesza regenerację organizmu, łagodzi nerwobóle i zmęczenie mięśni. Mata wywołuje przypływ energii, reguluje funkcję narządów wewnętrznych i wpływa korzystnie na odporność organizmu. Idealna do ćwiczeń korekcyjnych stóp. Stymuluje punkty refleksyjne na stopie. Pomaga usuwać toksyny z organizmu.\nłatwa do czyszczenia oraz przenoszenia w dowolne miejsce (łatwo zwijana i lekka)\nMateriał Polipropylen, wodoodporna\nRozmiar 35x175 cm


Bezpieczeństwo robót ziemnych – najważniejsze reguły | Budostrada\nHome > Maszyny > Porady > Bezpieczeństwo robót ziemnych – najważniejsze reguły\n14 czerwiec 20222022-06-14T18:49:02+00:002022-06-14T18:49:02+00:00 Maszyny, Porady Brak komentarzy\nZagadnienie bezpieczeństwa na placu robót ziemnych ma kilka wymiarów. Dotyczy zarówno zapewnienia odpowiednich warunków pracownikom, urządzeniom wykorzystywanym w tym celu, a także otoczeniu oraz utworzonym skarpom i wyrobiskom. Z racji charakteru, jaki mają prace ziemne, jest to niezwykle ważne zagadnienie, na które każdorazowo należy zwracać szczególną uwagę.\nJak zadbać o bezpieczeństwo robót ziemnych?\nZadbanie o bezpieczeństwo robót ziemnych zaczyna się już w momencie planowania pracy. W pierwszej kolejności bowiem należy odpowiednio przygotować teren do realizacji zadań, na przykład wyznaczyć i utwardzić drogi dojazdowe dla ciężkiego sprzętu. Muszą one być zlokalizowane w odległości do najmniej 0,6 m od krawędzi wykopu, aby ciężkie sprzęty, jak na przykład koparki, minikoparki lub samochody do wywozu urobku mogły się swobodnie poruszać bez naruszania ścian wykopu. Nawet niewielkie poruszenie gruntu w okolicy skarpy może bowiem grozić jej zawaleniem.\nPrzed rozpoczęciem robót ziemnych koniecznie należy również zapoznać wszystkich pracowników z obowiązującymi zasadami BHP oraz możliwymi zagrożeniami podczas danego projektu. Większość wypadków niestety związana jest z błędem ludzkim, dlatego jest to bardzo istotne. Należy więc ocenić potencjalne obszary ryzyka i opracować plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto, trzeba zadbać również o postronnych i oznaczać, zabezpieczać plac budowy zwłaszcza na czas nieprowadzenia robót i w nocy. Teren ten zawsze należy ogrodzić i odpowiednio oznaczyć.\nW jaki sposób bezpiecznie wykonywać prace ziemne?\nPrzed przystąpieniem do realizacji wykopów należy ustalić, jakie i gdzie przebiegają instalacje podziemne, tak, aby nie naruszyć infrastruktury sprzętem mechanicznym. W ich bliskiej odległości nakazuje się wręcz wykonywanie prac ręcznie. Dane te należy umieścić w projekcie, a następnie całość prac wykonywać zgodnie z jego opisami. Pomóc w tym mogą wykwalifikowane firmy, na przykład Complex Car wykonujące roboty ziemne z wykorzystaniem profesjonalnego sprzętu.\nPoprzez zadbanie o bezpieczeństwo wykopów rozumie się odpowiednie zabezpieczenie skarp oraz realizowanie ich w odległości 3 m od najbliższych zabudowań. Odległość ta jest różna w zależności od charakterystyki sąsiedztwa i zawsze określona jest w projekcie. Szczególną uwagę należy zwrócić również na właściwe zabezpieczenie miejsca składowania urobku, zwłaszcza w czasach zmiennej temperatury i ulewnych deszczów.


Diabeł ubiera się u Prady kontra Duma i uprzedzenie , czyli nowa azjatycka komedia Warner Bros.\n"Diabeł ubiera się u Prady" kontra "Duma i uprzedzenie", czyli nowa azjatycka komedia Warner Bros.\nStudio Warner Bros. przygotowuje komedię romantyczną opartą na bestsellerowej książce "Crazy Rich Asians" Kevina Kwana.\nAkcja filmu rozgrywać się będzie wśród zamożnych chińskich rodzin mieszkających w Singapurze. Niektórzy pieniądze odziedziczyli po przodkach, inni dopiero co się ich dorobili. Całość opisywana jest jako zderzenie "Diabeł ubiera się u Prady" z "Dumą i uprzedzeniem".\nGłównymi bohaterami będą Rachel Chu, amerykańska profesor ekonomii z chińskimi korzeniami, oraz jej chłopak Nick Young. Problem w tym, że Nick zapomniał wspomnieć Rachel o tym, że jest dziedzicem olbrzymiej fortuny i w Singapurze uchodzi za najgorętszą partię. Wszystko wychodzi na jaw, gdy para zjawia się tam z okazji ślubu przyjaciela Nicka.\nProducenci Nina Jacobson i Brad Simpson zainteresowali się książką, gdy czekała ona jeszcze na publikację.\nReżyserią pokieruje Jon M. Chu, a scenariusz napisze Pete Chiarelli. Zdjęcia rozpoczną się wiosną w Singapurze. Jeżeli film okaże się sukcesem, być może doczeka się kontynuacji, gdyż powieść otwiera trzyczęściowy cykl. Po "Crazy Rich Asians" do czytelników trafiła książka "China Rich Girlfriend". Latem ma się ukazać ostatnia odsłona serii - "Rich People Problems".\nSam pisarz Kevin Kwan będzie producentem wykonawczym ekranizacji. W obsadzie znajdą się sami Azjaci.\nprzysłał Megafon.pl\t– 21 pazdziernika 2016, 05:20\nautoryzował ImiTaCjE\t– 21 pazdziernika 2016, 20:00


Zacznij pracę w sprzedaży i sprawdź co możesz zyskać! - Telewizja Obiektyw\n"Weigl - zwyciężyć tyfus"\nZacznij pracę w sprzedaży i sprawdź co możesz zyskać!\nPraca w sprzedaży to w praktyce co najmniej dwa zawody – sprzedawcy sklepowego i przedstawiciela handlowego. Oba mają niekwestionowane zalety. Sprawdź, która praca w sprzedaży będzie bardziej odpowiednia dla ciebie.\nSpecyfika pracy w handlu\nHandel to bardzo obszerne pojęcie i niewątpliwie nie da się go jednoznacznie zaklasyfikować. Dlatego też praca w sprzedaży nie powinna się jednoznacznie kojarzyć wyłącznie z zawodem sprzedawcy. Przyjrzyjmy się bliżej możliwościom pracy w sprzedaży. Jeśli chcesz się zatrudnić jako sprzedawca, po prostu kliknij.\nZawód przedstawiciela handlowego daje ogrom możliwości, ale też stawia przed potencjalnym kandydatem szereg oczekiwań. Przede wszystkim trzeba sobie zdawać sprawę z faktu, iż w tej pracy bardziej liczą się wyniki niż przepracowane godziny. Nikt nie będzie stał przy bramie zakłady pracy z przysłowiowym zegarkiem w ręce i odhaczał punktualnego przybycia. Natomiast okresowo trzeba się rozliczać z realizacji planów sprzedażowych.\nPrzedstawiciel handlowy musi więc umieć sam sobie zorganizować pracę, stworzyć bazę potencjalnych klientów, opracować harmonogram docierania do nich oraz napisać przekonującą i wartościową ofertę handlową. Jak i kiedy to zrobi, to jego sprawa. Jednak trzeba pamiętać, że ta praca wymaga ogromnej samodyscypliny, a największym wrogiem handlowca są dwa słowa: potem i jutro.\nZarobki przedstawiciela handlowego zależne są przede wszystkim od wyników, ale też od branży, wielkości firmy itp. dlatego trudno je określić jednoznacznie. Z danych z internetu wynika, że handlowiec zarabia średnio 5000 zł, jednak istnieją przesłanki świadczące o tym, iż jest to tylko podstawowa pensja, do której trzeba doliczyć prowizję i premię za realizację planu sprzedażowego. Dobrzy przedstawiciele handlowi zarabiają miesięcznie kilkadziesiąt tysięcy złotych.\nSprzedawca w sklepie innym niż spożywczy\nPraca w handlu poza branżą spożywczą niewątpliwie jest ciekawa, ale tylko pod warunkiem, że sprzedawca trafi do punktu z asortymentem zbieżnym z jego zainteresowaniami. Niezależnie od tego, czy będzie to pasmanteria, sklep z odzieżą, czy też punkt AGD trzeba liczyć się z faktem, iż praca w takim miejscu to nie tylko stricte sprzedaż, ale też doradztwo, trzeba więc mieć dużą wiedzę z konkretnej dziedziny. Trudno sobie wyobrazić sprzedawcę nowoczesnych smartfonów, który sam używa telefonu modnego piętnaście lat temu. Podobnie jest z odzieżą, kosmetykami, biżuterią itp.\nZarobki w sklepach kształtują się bardzo różnie. Tak samo, jak w przypadku przedstawiciela handlowego, duże znaczenie ma branża. Sprzedawca w sklepie odzieżowym dostanie miesięcznie około 3000 zł brutto. Ten z salon samochodowego może liczyć na dwukrotnie wyższą pensję. Niektóre sklepy oferują pracownikom minimalne wynagrodzenie plus prowizję od sprzedaży.\nPraca w dyskoncie na pewno różni się od pracy w sklepie odzieżą czy artykułami biurowymi. Nie tylko jest więcej klientów, ale i asortyment bardziej zróżnicowany. Praca polega przede wszystkim na sprzedawaniu i uzupełnianiu towaru na półkach. Zdarza się czasem, że klienci potrzebują porady, ale są to marginalne przypadki. Pracownicy dyskontów muszą być więc przygotowani zarówno na obsługę klientów w sklepie (gdzie leży makaron, czy są jeszcze te ciasteczka, co tydzień temu były w promocji), jak i na kasie (czemu to tak długo trwa?!). Ponadto trzeba pamiętać, że ich obowiązki nie zaczynają się i nie kończą razem z godzinami otwarcia i zamknięcia sklepu. Tu zasady są nieco inne.\nZarobki w sklepach dyskontowych w ostatnim czasie mocno poszybowały w górę. To efekt swoistej wojny kadrowej między największymi sieciami w Polsce, które z braku kandydatów do pracy zmuszone były konkurować między sobą o pracowników. W tej chwili najwięcej zarabiają pracownicy w Lidlu, gdzie początkowa pensja wynosi od 3 550 zł brutto do 4 350 zł brutto. Po roku i dwóch pracownicy dostają podwyżki. Warto podkreślić, że zarobki w dyskontach w ostatnim czasie są wyższe niż w urzędach państwowych niższego szczebla (urzędy miejskie, gminne, skarbowe), co jeszcze kilka lat temu wydawało się niemożliwe.\nDlaczego warto pracować w sprzedaży?\nNiewątpliwie magnesem najmocniej przyciągającym pracowników do pracy w sprzedaży są pieniądze. Niemniej warto przyjrzeć się też innym korzyściom wynikającym z zatrudnienia w handlu.\nZalety pracy przedstawiciela handlowego\nDobry przedstawiciel handlowy może liczyć nie tylko na sowite wynagrodzenie, ale też na całkiem dużą swobodę. To praca, którą trzeba sobie zorganizować samodzielnie, znajdzie się więc czas na wizytę u lekarza, w urzędzie czy choćby u znajomych. Taką swobodę cenią sobie rodzice dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.\nPonadto przedstawiciel handlowy, może liczyć na służbowy samochód, laptop i telefon. Jeśli dobrze wynegocjuje umowę z pracodawcą, będzie mógł korzystać z tych rzeczy także w celach prywatnych. Warto pamiętać też o szkoleniach, które pozwalają na samorozwój i podnoszenie kwalifikacji. Zawód przedstawiciela handlowego dla jednych będzie docelowym, dla innych tylko szczeblem na drabinie kariery w handlu.\nZalety pracy w sklepie stacjonarnym\nSklepy stacjonarne nie są mocno oblegane, więc pracę można uznać za dość spokojną. To dobra propozycja dla osób, które preferują spokojny tryb życia. Na pewno jest tu spokojniej niż w dyskontach. Z pewnością nie zabraknie czasu na zgłębianie tajników branży, w której się pracuje, co dla wielu osób ma niebagatelne znaczenie. Krąży plotka, że pewien nieżyjący już amerykański pisarz celowo porzucił lukratywną pracę w agencji reklamowej i zatrudnił się w sklepie ze sprzętem do nurkowania, by później móc wykorzystywać zdobytą wiedzę przy pisaniu książek. Ów pisarz to Clive Cussler, autor wielu bestsellerowych powieści. Każdy może spróbować pójść w jego ślady.\nZalety pracy w dyskoncie\nPraca w dyskoncie, chociaż potrafi wycisnąć z pracownika przysłowiowe siódme poty, także ma swoje zalety. Do najważniejszych trzeba zaliczyć:\n– elastyczny grafik – pozwala dopasować godziny pracy do innych obowiązków,\n– bliskość miejsca zamieszkania – sieci dyskontowe mają swoje sklepy praktycznie w każdym mieście i nie ma większych problemów z zatrudnieniem się w sklepie blisko domu,\n– benefity pozapłacowe: karta MultiSport, karty podarunkowe, rabaty pracownicze, wyprawka z okazji narodzin dziecka, prywatne ubezpieczenie medyczne i inne.\nWarto też pamiętać o premii za stuprocentową frekwencję i premii za wypracowany zysk.\nJakie cechy musi mieć dobry sprzedawca\nJest kilka wspólnych cech, które musi mieć każdy dobry sprzedawca, niezależnie od tego, gdzie i w jakim charakterze pracuje. Należą do nich:\nCierpliwość – klienci potrafią być marudni, niezdecydowani lub opryskliwi. Nigdy, nawet w ekstremalnej sytuacji, sprzedawca nie może dać się wyprowadzić z równowagi.\nZnajomość technik sprzedaży – dobry sprzedawca umie zadać kilka pytań i rzucić kilka sugestii, by ułatwić klientowi podjęcie decyzji zakupowej.\nŁatwość nawiązywania kontaktów – im mniejszy dystans między klientem i sprzedawcą, tym większa szansa na zawarcie transakcji.\nOdporność na stres – praca w handlu to praca z ludźmi, a to może rodzić sytuacje stresogenne. Sprzedawca, który sobie z nimi nie radzi, długo nie popracuje. W przypadku przedstawiciela handlowego stresorem może być duża liczba odmów.\nWysoka kultura osobista i dobra prezencja – sprzedawca musi budzić zaufanie także swoim wyglądem i zachowaniem. Jeśli będzie niechlujny i będzie się nieelegancko wysławiał, raczej nie odniesie sukcesu w pracy.


Kiedy w głowie dzieje się za dużo. Co zrobić z natłokiem myśli? – PsychoInspiracja\nKiedy w głowie dzieje się za dużo. Co zrobić z natłokiem myśli?\n25 kwietnia, 2020 8 września, 2020 Opublikowany w Emocje i motywacja, Rozwój Osobisty\nNiektórzy twierdzą, że rolą naszego umysłu jest jedynie generowanie myśli. Jest w tym trochę prawdy. Czują to zwłaszcza ci, którzy na co dzień borykają się z myślotokiem, obawami, urojeniami, czarnowidztwem, porównywaniem się z innymi i wiecznym niezadowoleniem z siebie. Dorzuciłabym do tego jeszcze tendencję do perfekcjonizmu, kiedy jesteśmy częściej w głowie pełnej planów niż w działaniu, bo przecież jeszcze nie czas i trzeba się lepiej przygotować, oczywiście mentalnie.\nJa od dziecka miałam bardzo bujną wyobraźnię i wysokie potrzeby intelektualne przez co w pewien sposób żyłam w swojej głowie. Odkąd pamiętam byłam bardzo perfekcjonistyczna, ambitna i wymagająca od siebie bardzo dużo. Pogłębiło się to, kiedy zaczęłam doświadczać problemów z psychiką. Trudno było mi zaakceptować, że nie jestem już w stanie zrobić tyle ile bym chciała przez totalny wewnętrzny sprzeciw mojego ciała i psychiki. Nawet teraz mam bardzo duży problem, by uporządkować swoje myśli, by jakoś nad nimi zapanować zwłaszcza przed snem, kiedy ze zmęczenia moja samokontrola jest bardzo niska i zalewa mnie fala automatycznych trudnych do zniesienia myśli.\nTo co w sobie wypracowałam, by okiełznać szalejące w mojej głowie potwory, to wypisywanie sobie wszystkiego co tylko przyjdzie mi do głowy, co mnie trapi, męczy, czego potrzebuję, jakie mam marzenia, czego się obawiam, jakie zadania i wyzwania przede mną stoją, jakich projektów jeszcze nie dokończyłam. W zasadzie wszystko co w danym momencie zaprząta moje myśli. Takie wyrzucanie śmieci z głowy daje ulgę. Widzimy czarno na białym co zaprząta nasze zwoje mózgowe. Niejednokrotnie okazuje się, że martwimy się czymś co jest mało sprecyzowane, a dzięki wypisaniu tego możemy się dowiedzieć więcej na temat tego o co właściwie nam chodzi, dlaczego w naszym poczuciu jest coś nie tak. Możemy to doprecyzować a co najważniejsze – coś z tym potem zrobić.\nSamo wypisanie tego co kłębi nam się w głowie daje niesamowite poczucie wolności. Szczególnie jeśli jest to wypisanie zadań, a nawarstwiło ich się tyle, że mamy poczucie, że nie wiadomo za co zabrać się najpierw. Kiedy to spiszemy, nie musimy już się stresować, że o czymś zapomnimy. Potem z takiej kartki łatwo jest przenieść takie zadania do organizera lub kalendarza.\nSpisywanie także takich natrętnych myśli, które urastają do rangi automatycznych hejterów czy obsesji pomaga zmniejszyć ich oddziaływanie na nas. To trochę tak jak z pupilem, który domaga się uwagi. Kiedy się nim zajmiemy przez jakiś czas, spełnimy jego naglącą potrzebę bliskości z nami, potem odchodzi by położyć się na swoim własnym posłaniu. Ja mam specjalnie do tego przygotowany zeszyt z uwagi na to, że takich męczących myśli i snów pojawia mi się bardzo dużo i razem z terapeutką staramy się je po kolei rozbrajać, by nie były już takie absorbujące i krzywdzące. Kiedy mam pogorszenie nastroju i chodzę po domu marudząc, że nie jestem zadowolona z tego czy tamtego, mój mąż podsuwa mi kartkę wymownie bym to zapisała, albo sam bierze długopis i zapisuje czytając na głos mój cytat. Wtedy już wiem, że to co przed chwilą powiedziałam to był automatyzm, który pojawił mi się zupełnie niepotrzebnie w głowie.\nKażda forma wynotowywania tego co akurat tkwi nam gdzieś z tyłu głowy będzie okej. Czy to codzienne pisanie w pamiętniku, czy doraźne wynotowanie, kiedy mamy poczucie przytłoczenia. Spróbuj to zrobić teraz.\nWeź kartkę/zeszyt i długopis lub otwórz nowy dokument w edytorze tekstowym i pisz co tylko przyjdzie Ci do głowy, co prosi o Twoją uwagę.\nNastępnie spójrz na swoją listę i postaraj się pogrupować jakoś te myśli, np. zadania do zrobienia, zmartwienia, plany, postanowienia, samokrytyka, która nie jest mi potrzebna.\nTeraz zastanów się chwilę nad każdym punktem zadając sobie pytanie: co mogę z tym zrobić? Napisz co zamierzasz zrobić później (zaplanuj to), a co możesz zrobić od razu. A te rzeczy, które są zdecydowanie krzywdzące zostaw do pracy na psychoterapii lub sam zastanów się, dlaczego się pojawiły, na jaką Twoją potrzebę wskazują? Potem pomyśl, jak możesz tę potrzebę spełnić inaczej niż zadręczając się, a następnie pozwól tym automatycznym, krzywdzącym myślom odejść, bo wziąłeś z tego najważniejsze przesłanie, a całą resztę wywal bez skrupułów do śmietnika.\nKiedy już w ten sposób posortujesz swoje myśli, zastanowisz się nad nimi i przekujesz w coś konkretnego nad czym masz już kontrolę, poczujesz się zapewne lepiej, czego z całego serca Ci życzę.\nDaj znać o tym czy ten pomysł do Ciebie przemawia, czy robisz coś podobnego we własnym zakresie i jak Twoje wrażenia po wykonaniu takiego ćwiczenia 😉\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat trudności dnia codziennego przeczytaj ten wpis: Nagromadzone napięcia dnia codziennego lub: Jak sobie radzić z problemami?\nChoroby XXI wiekuOrganizacjaProblemRelacja z sobąStres\nStudentka V roku psychologii na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie odbywająca własną długoterminową psychoterapię. Prywatnie żona, miłośniczka natury i aktywności fizycznej. Związana z filozofią jogi i mindfulness. Uzależniona od książek i myślenia.\tWyświetl wszystkie wpisy według Julia Skibińska\nPrevious: Previous post: Wielkanoc w izolacji. Jak przetrwać?\nNext: Next post: Psycholog, psychoterapeuta, psychiatra. Czym się różnią? Do kogo mam iść?\n2 myśli na temat “Kiedy w głowie dzieje się za dużo. Co zrobić z natłokiem myśli?”\n30 kwietnia, 2020 o 8:42 pm\nRozmaite myśli lubią ,,dopadać” w najmniej sprzyjających momentach, co również podkreśliłaś w swoim wpisie. Myślę, że przedstawiony przez Ciebie sposób na przelanie myśli powinien być uczony w szkołach. Poza tym mam wrażenie, że nie każdy uświadamia sobie moment myślotoku i sam siebie w tym zatapia, póki jego myśli nie znajdą ujścia, nie zawsze sprzyjającego osobie…\nSposób ten stosuję w dwóch skrajnych sytuacjach – kiedy jestem przygnębiona i dostrzegam jak nakręcam się w negatywnym myśleniu oraz w czasie pojawienia się w mojej głowie tysiąca ,,wielkich” refleksji pod wpływem pozytywnych emocji. Sądzę też, że samo prowadzenie bloga, to jest tworzenie wpisów, stanowi dobry sposób na przelanie wielu swoich myśli 🙂\nBardzo cenny wpis Julka ❤\n30 kwietnia, 2020 o 9:12 pm\nZgadzam się Ada 🙂 nie każdy jest tego niestety świadomy i właśnie łatwo utknąć w świecie własnych myśli i przeżyć doprowadzając czasem do złych decyzji, np. autoagresji czy wycofania się. Ja mam dokładnie tak samo, że korzystam z tego zwłaszcza wtedy gdy czuję duże nieprzyjemne napięcie, ale także wtedy, kiedy rozsadza mnie entuzjazm i chciałabym robić wszystko na raz. W obu przypadkach pomaga to „wystudzić głowę”.\nMi pisanie pamiętnika, doraźnie takie pisanie emocjonalne i właśnie wpisy pomagają porządkować głowę, no i dodatkowo psychoterapia rzecz jasna 😉\nDziękuję za dobre słowo 💚


LENOVO SB10K97577 Baterie do laptopów dla Lenovo ThinkPad T470 - 260.36 zł'\nLENOVO SB10K97577 Baterie do laptopów\nStrona główna » Baterie do laptopów » Baterie do notebooków LENOVO » LENOVO SB10K97577\nKompatybilny bateria do Lenovo ThinkPad T470\nLENOVO SB10K97577 bateria do laptopa 2080mAh/24Wh 11.55V\nKod produktu: LEN3014\nDedykowany do notebooków: LENOVO\nPrzykładowy model Lenovo ThinkPad T470\nWszystkie nasze 01AV419 baterie są fabrycznie nowe dlatego nie posiada efektu pamieci, temu możemy zaproponować konkurencyjne ceny , wysoka jakosc! 1 lata gwarancji i 30-dniowa gwarancja zwrotu pieniedzy dla naszych Klientów .\nJak sprawić, by LENOVO SB10K97577 bateria twojego laptopa była zdrowa i szczęśliwa?\n1. Pierwszy proces ładowania powinien wyglądać tak. Włóż LENOVO SB10K97577 baterię do laptopa. Podłącz zasilacz do gniazda AC i ładuj do zgaśnięcia kontrolki ładowania, następnie odłącz ładowarkę i dopiero włącz komputer. Rozładuj go całkowicie aż do wyłączenia. Ten proces producent polecił zrobić 3 razy. Polecił również, że jeżeli chcemy usunąć SB10K97577 baterię z laptopa i korzystać z samego zasilacza to należny baterię wyjąc zaraz po jej całkowitym naładowaniu. A co najważniejsze określił żywotność baterii na 300 ładowań (całkowitych).\n2. Czy wyjmować LENOVO SB10K97577 baterię kiedy laptopa używam na kablu? Można. Powinno to pomóc zachować baterię laptopa w dobrym stanie.\n4. Kiedy i w jakich warunkach przechowywać?LENOVO twierdzi, że SB10K97577 baterię litowo-jonową warto wyjąć kiedy naładowana jest mniej więcej do połowy - nie więcej - i odłożyć ją w suche miejsce o temperaturze pokojowej. żeby z baterii wycisnąć nie należy jej wciskać do lodówki ani kłaść na słońcu


Lider polskiego SWS walczy dla wszystkich – PROkarting – wszystko o kartingu…\nLider polskiego SWS walczy dla wszystkich\nTomasz\t27 grudnia 2016\nImpreza będzie stanowić ostatnią szansę na punkty do prestiżowego, międzynarodowego rankingu Sodi World Series Sprint Cup, w którym polskie zestawienie wygra najprawdopodobniej łodzianin, Artur Pel. Nieoficjalny mistrz Polski w kartingu halowym może też zwiększyć Polakom liczbę miejsc na Światowy Finał SWS 2017 z czterech do pięciu, jeśli awansuje do pierwszej dziesiątki międzynarodowego rankingu.\nSeria SWS została stworzona przez renomowanego producenta gokartów Sodi. Tory halowe z całego świata, które posiadają wózki francuskiej firmy mogą organizować punktowane eventy do rankingu krajowego i międzynarodowego (tor przy ul. Wydawniczej w Łodzi dysponuje flotą topowego modelu Sodi RX8 z silnikami o mocy 9 KM). Jedynym kierowcą, który mógłby odebrać Pelowi prowadzenie jest Michał Ryndzionek, ale zawodnik z Jeleniej Góry najprawdopodobniej nie pojawi się w Łodzi. W tej sytuacji lider punktacji może powalczyć o top 10 międzynarodowego zestawienia, do którego brakuje mu 60 punktów.\nW ramach Challenge SE odbędą się 4 osobno punktowane wyścigi. W każdym do rankingu SWS zwycięzca zdobywa 1000 punktów plus bonus wynoszący liczbę uczestników wyścigu (można zdobyć maksymalnie 1036 punktów). Przy czterech biegach finałowych maksymalna stawka to aż 4144 punkty. Jednak do rankingu zaliczanych jest 10 najlepszych rezultatów. Pel wygrał w tym roku 11 wyścigów SWS, ale tylko jeden z maksymalną liczbą punktów. Jeżeli w środę do zawodów zgłosi się dużo osób to jest szansa, aby Polacy zyskali dodatkowe miejsce na Światowy Finał SWS 2017.\nDo Challenge’u można zapisywać się w recepcji toru w dniu zawodów. Wpisowe wynosi 159 zł za start w jednej z dwóch kategorii wagowych do 85 kg i do 100 kg (start w obu kategoriach kosztuje 280 zł). W każdej z nich kierowca zaliczy 56 minut szybkiej jazdy 9-konnymi gokartami Sodi RX8. Uczestnicy z wagą poniżej minimalnej masy (w ubiorze i kasku) są doważani odważnikami, umieszczanymi w specjalnych szufladach w gokarcie dla wyrównania szans.\nW programie zawodów każdej kategorii widnieją dwie 8-minutowe sesje kwalifikacyjne. Na podstawie najlepszych pojedynczych czasów okrążeń w każdych kwalifikacjach, kierowcy zostaną przydzieleni do dwóch 20-minutowych wyścigów (w przypadku ponad 12 osób w kategorii, zostaną rozegrane półfinały o miejsca w wyścigu finałowym). Jeden odbędzie się w standardowym kierunku jazdy, drugi w przeciwnym. W trakcie wyścigów będzie trzeba zaliczyć zatrzymanie w pit-stopie, polegające na zahamowaniu na kilku sekund w specjalnie wyznaczonej strefie, którą można opuścić po zapaleniu się zielonego światła.\nZdobycie punktów do SWS Sprint Cup wymaga dodatkowej rejestracji do każdego z wyścigów na stronie internetowej cyklu (http://www.sodiwseries.com/en). Tam też można bezpłatnie zarejestrować konto kierowcy, jeżeli po raz pierwszy startuje się w imprezie tej rangi. Im więcej osób zapisze się przez stronę SWS i wystartuje 28 grudnia w Łodzi, tym bardziej wzrośnie szansa na większą liczbę Polaków zakwalifikowanych do SWS Sodi World Finals 2017.\nHARMONOGRAM CHALLENGE SE (28.12.2016)\nRejestracja do wyścigu SWS w kierunku normal (kat. 85 kg) – http://www.sodiwseries.com/en/?c=race&id=17090\nRejestracja do wyścigu SWS w kierunku reverse (kat. 85 kg) – http://www.sodiwseries.com/en/?c=race&id=17091\nRejestracja do wyścigu SWS w kierunku normal (kat. 100 kg) – http://www.sodiwseries.com/en/?c=race&id=17088\nRejestracja do wyścigu SWS w kierunku reverse (kat. 100 kg) – http://www.sodiwseries.com/en/?c=race&id=17089\nArtur PelRacing Center ŁódźRCŁSWSsws polska


Paulina86 | 2013-02-02\n"Kafka nad morzem" to kolejne dzieło Haruki Murakamiego, które miałam okazję przeczytać. W mojej opinii jest to jego najlepsza książka (choć jeszcze kilka oczekuje w kolejce). Mimo iż jest to dość opasłe tomisku przeczytałam w przeciągu trzech dni.\nPiętnastoletni Kafka Tamura ucieka z rodzinnego domu przed klątwą swojego ojca, ale to nie jedyny powód jego ucieczki nie dogadują się przez co bohater czuje się samotny. Matka opuściła go w wieku czterech lat zabierając ze sobą adoptowaną córkę. Czego bohater nie może jej wybaczyć oraz zrozumieć. Postanawia udać się na oddaloną od rodzinnego Tokio wyspę Shikoku. Od tego momentu w jego życiu dojdzie do wielu zmian, w tym co charakterystyczne dla autora często irracjonalnych.\nW równoległym czasie na tę samą wyspę udaje się starszy mężczyzna Nakata, analfabeta posiadający umiejętność rozmowy z kotami. Jest on mało rozgarnięty, a o samym sobie wypowiada się w trzeciej osobie w związku z czym posiada rentę inwalidzką, do której "dorabia" poszukując zaginione koty. Podczas poszukiwań zaginionej kotki Gomy trafia do domu Johnnego Walkera, mordercy kotów. Któremu w uśmiercaniu zwierząt przyświeca konkretny cel, mianowicie chce zabrać im duszę a z nich wykonać czarodziejski flet.\nPodczas swojej podróży na wyspę pan Nakata poznaje młodego kierowcę Hoshino, pomiędzy bohaterami zawiązuje się nić przyjaźni i w dalszej podróży będzie on towarzyszył mężczyźnie. Pomoc okaże się niezwykle przydatna podczas codziennych czynności takich jak rezerwacja hotelu czy zakup biletu, ale nie tylko, tego już nie zdradzę.\nMimo iż pan Nakata oraz Kafka nie wiedzą o sobie nawzajem wiele ich łączy kierują się w tym samym kierunku, ale również obaj uciekają przed wymiarem sprawiedliwości.\nWraz z czytaniem kolejnych rozdziałów czytelnik rozumie coraz więcej jednak nie na wszystkie pytania otrzymuje bezpośrednią odpowiedz, co do reszty każdy musi użyć własnej wyobraźni.\nW książce każdy znajdzie coś dla siebie, autor podejmuje się tematów dotykających każdego z nas jak samotność, dojrzewanie, odpowiedzialność za własne decyzje. Kafka próbował uciec przed przepowiednią ojca jednak jak się przekonał nie można uciec przed przeznaczeniem.


Montaż płytek - Usługi - Favore.pl\nZbyt wiele usług? Wyszukaj "montaż płytek" tylko w nazwach\nWszystkie kategorie (1450)\nMotoryzacja i transport (148)\nBezpiecznie i skutecznie Usuwanie Subitu bez zamęczania się dojazd 0z Tel: 694-988-380. Przygotowanie podłoża dla wykonawców- nie pobieramy dojazdu, pracujemy w całym kraju. Posiadamy: -Maszyny do zdzierania subitu,... - montaż płytek\nBUD - KRIS: KOMPLEKSOWE USŁUGI REMONTOWO - BUDOWLANE Dlaczego warto wybrać naszą firmę? Głównym priorytetem naszej firmy jest zagwarantowanie satysfakcji naszym Klientom. D... - montaż płytek\nKondi - kompleksowe remonty i wykończenia Kondi jest firmą działająca od wielu lat na rynku polskim. Wykonywane przez nas usług to prace związane z remontami kompleksowymi oraz wykończeniami. Pr... - montaż płytek\nPrzeglądasz: "montaż płytek"


3 nowe SKUTECZNE zabiegi na CELLULIT - PoradnikZdrowie.pl\n2012-05-28 11:20 Anna Guttman\nZabiegów które pomagają zlikwidować cellulit (pomarańczową skórkę) jest ogromny wybór − od prostych masaży po takie, w których wykorzystuje się najnowsze technologie. Dzięki nim ciało szybko odzyskuje upragnioną gładkość i jędrność.\nZabieg poprawia spalanie tkanki tłuszczowej. Oparty jest na kosmetykach zawierających silne roślinne składniki o działaniu przeciwcellulitowym i ujędrniającym. Rozpoczyna się od pilingu. Potem na wybrane partie ciała nakładane jest serum, następnie krem do masażu. Masaż wykonuje się bańką chińską, która zasysa fałd skóry. Na koniec na ciało nakłada się maskę, a potem preparat rozgrzewający. Zabieg świetnie relaksuje, także dzięki zapachowi kosmetyków. Skóra jest elastyczna, wygładzona, napięta. Cena: 250 zł, czas: 2 godz., Instytut Bandi w Warszawie, www.bandi.pl\nJest to masaż próżniowy wykonywany przy użyciu dwóch głowic-rpek pokrytych małymi otworkami zasysającymi skórę. Masaż zmniejsza zwłóknienie tkanki, pobudza mikrokrążenie i produkcję kpagenu. Na zabieg składa się drenaż limfatyczny oraz intensywny program ujędrniający. Głowice zapewniają bardzo precyzyjne wykonanie masażu – rpowany jest każdy centymetr leczonej skóry. Do zabiegu trzeba zakładać specjalny obcisły pajacyk. Po zabiegu skóra jest wygładzona i ujędrniona. Cena: 240 zł, czas: 45 min, La Perla w Warszawie, www.la-perla.pl\nTo urządzenie stosuje jednocześnie ultradźwięki i fale radiowe, a następnie krioterapię i masaż próżniowy. W efekcie dochodzi do uszkodzenia komórek tłuszczowych i ich usunięcia z organizmu oraz do poprawy struktury kpagenu. Po posmarowaniu skóry żelem kosmetyczka masuje ciało głowicą aparatu. Fale radiowe ogrzewają głębsze warstwy skóry do określonej temperatury, a ultradźwięki upłynniają tkankę tłuszczową. Następnie skóra jest przyjemnie masowana głowicą chłodzącą. Zabieg nie jest bpesny, dla uszu jest tylko niemiły piszczący dźwięk powodowany przez ultradźwięki. Po zabiegu skóra jest zaczerwieniona, ale od razu widocznie gładsza i na- pięta. Cena: 1500 zł, czas: 45 min, SkinClinic w Warszawie, www.skinclinic.pl\nKarboksyterapia jest bardzo skuteczna.\nja kilka sposobów wypróbowałam na celulit i mało co pomogło niestety. Masaż bańką, peelingi z kawy, różne balsamy i tak dalej. Nic nie pomagało za bardzo. Ale w dermamedzie mają zabiegi na cellulit całkiem spory wybór i ponoć skuteczne bardzo mi sąsiadka mówiła\nHej, jeśli chodzi o nowe zabiegi m.in. na cellulit to wspomnieć nalezy o accent your body. To nowy sposób, aby napiąć i ujędrnić skórę, sprawdza się w walce ze zmarszczkami, cellulitem, tkanką tłuszczową.


MWD Seals M-S24 - MWD Seals\nStrona Główna » Uszczelki » M-S24\nNazwa profilu: M-S24\nO naszych uszczelnieniach tłoczyska Uszczelniacz tłoczyska, nieraz nazywany także tłoczyskowym dławnicowym, to urządzenie, którego zewnętrzna część pracuje statycznie, a wewnętrzna – dynamicznie. Używa się ich w siłownikach hydraulicznych, gdzie narażone są na dosyć ciężkie warunki pracy Są one albowiem narażone na powstawanie wielu uszkodzeń mechanicznych, które wynikają pod wpływem czynników takich jak: nadzwyczaj duże ciśnienie, gwałtowne wyskoki i spadki temperatury, nadzwyczaj zróżnicowana częstotliwość oraz szybkość tarcia. Skutkiem tego do ich produkcji mogą mieć zastosowanie jedynie starannie wybrane materiały o dużej wytrzymałości. Uszczelki tłoczyskowe, które są montowane we wnętrzu dławicy mają za zadanie uszczelnić tłoczysko tak, by nie doszło do wycieku oleju hydraulicznego. Jeżeli olej ten wydostanie się zewnątrz siłownika, może dojść nawet do awarii całego narzędzia.\nPierścienie uszczelniające tłoczysko – kluczowe informacje\nGłównym zadaniem pierścieni uszczelniających tłoczysko jest ochrona przed wyciekaniem płynów hydraulicznych. Mają one dodatkowo za zadanie umożliwienie ochrony kompletnemu ustrojowi przed tym, aby do jego wnętrza nie dostały się niedobre zabrudzenia. Po zamontowaniu w dławnicy, stykają się one jedną ze własnych powierzchni roboczych z samym tłoczyskiem. Dlatego przykładamy ogromną wagę do tego, aby produkowane w naszych zakładach uszczelniacze tłoczyska pozwalały na niskie tarcie. Poza tym charakteryzują się one sporą odpornością na zużycie i ekstruzję. Troszczymy się także o to, aby były one kompatybilne z wielorakiego rodzaju narzędziami.\nPodkładki tłoczyskowe od Mwd Seals\nDo produkcji tego typu pierścieni stosuje się wyłącznie materiałów o wysokiej jakości. W tym celu mają zastosowanie przeważnie poliuretan (PU), politetrafluoroetylen (PTFE), kauczuk akrylonitrylowy (NBR) a także poliacetal (POM). Zważywszy na tak spore urozmaicenie tworzyw wykorzystywanych do wytwarzania uszczelnienia tłoczyska, radzimy naszym interesantom skontaktować się z naszym konsultantem technicznym . Poprzez to będzie można dobrać typ tworzywa do specyfiki urządzenia, którego część mają one stanowić. W oferowanym przez nas asortymencie pierścieni uszczelniających, osiągalnych jest więcej niż kilkaset różnych profili. Tym samym zapraszamy do skorzystania z naszego formularza kontaktowego. Nasi fachowcy z radością udzielą Państwu odpowiedzi na wszystkie pytania.


Przekop Mierzei Wiślanej celem rosyjskiej propagandy\nPolski rząd: przekop Mierzei Wiślanej celem rosyjskiej propagandy\nDodano: 17 lipca 2020, 14:44 3\nBudowa przekopu Mierzei Wiślanej / Źródło: Urząd Morski w Gdyni\nRealizowana przez polski rząd budowa kanału żeglownego przez Mierzeję Wiślaną od początku budzi opór Federacji Rosyjskiej. Wraz z postępem prac rośnie aktywność rosyjskich ośrodków propagandowych, które próbują podważyć lub ośmieszyć zasadność tej – strategicznej z punktu widzenia bezpieczeństwa i interesów Polski – inwestycji, ostrzega polski w osobie ministra koordynatora służb specjalnych.\nPresja informacyjna, widoczna w tekstach zamieszczonych na portalach szerzących kremlowską narrację, ma na celu torpedowanie działań polskiego rządu w tym zakresie, a w konsekwencji całkowite zablokowanie projektu – oświadcza Stanisław Żaryn, rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych.\nNa dowód tego rzecznik przedstawia zestawienie, które obrazuje główne linie narracyjne, które są stosowane w przekazach dotyczących przekopu Mierzei Wiślanej, wytworzonych na potrzeby rosyjskiej propagandy.\nPolski rząd podzielił rosyjskie artykuły prasowe, publikacje internetowe i wystąpienia medialne na kilka grup. Nazwał je „motywami”. Oto one:\nMotyw 1. Polska w ogóle nie potrzebuje tego rodzaju inwestycji\nRosyjska propaganda twierdzi, że budowa kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną jest pozbawiona jakiegokolwiek sensu – zarówno z powodów gospodarczych, jak i z punktu widzenia bezpieczeństwa RP. Rosyjskie portale argumentują, że Polska straci na tej inwestycji, a nawet wpadnie w zastawioną przez siebie pułapkę. Na potrzeby kremlowskiej propagandy rozpowszechniana jest teza, że budowany kanał nie będzie przystosowany do przyjmowania dużych jednostek. W konsekwencji stroną, która najbardziej skorzysta na tej inwestycji, będzie posiadająca odpowiednie okręty Rosja: jedynym surowcem transportowanym przez budowany kanał będzie rosyjski węgiel, a na dodatek przekop Mierzei Wiślanej otworzy drogę rosyjskim żołnierzom – tak wg rządu piszą Rosjanie.\nPojawiają się również wyliczenia rzekomych ekspertów, którzy podważają opłacalność inwestycji dla polskiej gospodarki. Przekop przedstawiany jest jako wyraz gigantomanii i antyrosyjskich fobii obecnego rządu.\nMotyw 2. Przekop Mierzei Wiślanej doprowadzi do katastrofy ekologicznej\n„W narracji prokremlowskich mediów dominuje przekaz, że przekop Mierzei Wiślanej będzie miał katastrofalne skutki dla środowiska naturalnego. Doprowadzi do wymarcia niektórych gatunków ryb i ptaków. Dodatkowo spowoduje problemy w zaopatrzeniu w słodką wodę miejscowości znajdujących się na wybrzeżu, w tym Elbląga i Kaliningradu” – czytamy na stronach rządowych Gov.pl.\nMotyw 3. Inwestycja jest zbyt kosztowna i powinna zostać zaniechana z powodu epidemii\n„Widocznym w czasie walki z pandemią elementem przekazu rosyjskiej propagandy jest przedstawianie budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną jako bezsensownego wydawania pieniędzy. Szczególnie mocno nagłaśniany jest argument, że prace powinny zostać zaniechane ze względu na trwającą epidemię i możliwy kryzys ekonomiczny” – oświadcza Stanisław Żaryn, rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych.\nMotyw 4. Budowa kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną to akt samowoli Polski\nWedług Polaków „w przekazach rosyjskiej propagandy rozpowszechniany jest pogląd, że przekop Mierzei Wiślanej jest nielegalny i sprzeczny z zaleceniami UE, a także nie został uzgodniony ze stroną rosyjską. Inwestycja ma być realizowana wbrew Komisji Europejskiej, ONZ, UNESCO i Greenpeace”.\nMotyw 5. Przekop Mierzei Wiślanej to inwestycja o charakterze militarnym\nJak twierdzi polski rząd „portale szerzące rosyjską propagandę twierdzą, że przekop jest podstawą do stworzenia bazy NATO w bezpośrednim sąsiedztwie Obwodu Kaliningradzkiego i stanowi zagrożenie dla terytorium Rosji”.\nRosjanie chcą zablokować przekop Mierzei Wiślanej\n„Rosja przy pomocy metod propagandowych stara się zablokować jeden z ważnych dla Polski projektów modernizacyjnych” – podsumowuje Stanisław Żaryn, rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych.\nPrzykłady rosyjskich artykułów, których wiarygodność kwestionuje strona polska, można zobaczyć na rządowych stronach.\nPrzekop Mierzei Wiślanej. Budowana jest nowa śluza, zdjęcia z lotu ptaka


Dzisiaj czwarty Wielki Bydgoski Mecz Charytatywny\nJesteś tutaj: HomeBydgoszczDzisiaj czwarty Wielki Bydgoski Mecz Charytatywny\nNapisane przez Redakcja\tOpublikowano w Bydgoszcz sobota, 30 czerwiec 2018 00:06\nPo raz czwarty naprzeciwko sobie staną na boisku dziennikarze i politycy. Stawką meczu będzie przede wszystkim wsparcie letniego wypoczynku dla dzieci z domów dziecka. W tym roku po raz pierwszy gospodarzem meczu będzie Kompleks Sportowy Zawisza przy ulicy Gdańskiej 163.\nMecz rozpocznie się w niedziele o godzinie 14:00 na bocznym boisku kompleksu Zawiszy. Wstęp dla publiczności oczywiście wolny.\nTegoroczna formuła meczu będzie nieco inna niż w latach ubiegłych, bowiem do udziału zaproszono również samorządowców z pozostałych gmin tworzących Metropolie Bydgoszcz. Będzie to zatem bardziej metropolitalny niż bydgoski mecz.\nW tym roku dochód z meczu przekazany zostanie Bydgoskiemu Zespołowi Placówek Opiekuńczo Wychowawczych oraz jednemu z Domów Dziecka w obszarze metropolii.\nWięcej w tej kategorii: « Zieloni i Inicjatywa Polska chcą większego udziału transportu kolejowego Mamy już dwie ławki solarne »


Potyczki: Światowy Dzień Ziemi\nBędę za chwilę świętować Światowy Dzień Ziemi.\nNie miałam planów na wieczór, więc świętowanie będzie spontaniczne, i czuję się bardzo światowo (bo to jest światowy dzień).\nDzięksy należą się moim zwierzętom, ze wskazaniem na psy, koty myślą przede wszystkim o sobie.\nMoje zwierzęta przygotowały mi niespodziankę, i upiekły dwie pieczenie na jednym ogniu, pokazały, że mają litość nad moją skręconą kostką (hehe, ja tam ciągle mam skręconą kostkę, jeśli jest taka potrzeba...) i skopały ogród. Zażartowałam kiedyś, że zostawiam im wolną rękę jeżeli chodzi o rabaty, bo i tak tę ostatnią kropkę (lub kupkę) stawiają zwierzęta, niech więc biorą na siebie całość, tak żartowałam. Nie pomyślałam, że mam takie ambitne psy, (wiedziałam jedynie, że mądre i durne), i ambitną niespodziankę przyszykowały już co najmniej wczoraj.\nJeżeli ktoś wciąż chodzi z podniesioną głową, żeby ani na chwilę nie spuszczać wzroku z różowych bombek na magnoliowym drzewku, to niespodzianka pozostanie niespodzianką do ostatniej chwili. Dopiero wczoraj przestałam chodzić z zadartą głową, bo wreszcie się napatrzyłam i nawet zdjęć nacykałam telefonem, żeby mieć na smutne czasy, więc oczami już wodzę dookoła, tak jak dawniej. Nagle dzisiaj, w Światowy Dzień Ziemi zobaczyłam!\nna pewno jest to praca zbiorowa, bo jeden pies by się nią zakatował, a psy jakoś nie wyglądają na zakatowane.\nTam boskie magnoliowe klimaty, a...\n...tu nieopodal eksperymentalny poligon ziemi, który moje psy zorganizowały i dociągnęły do czwartego tunelu.\nNie wiem z jakim zamiarem kopały, pary z pyska żaden nie puści, mogę się tylko domyślać.\nMój zapał ogrodniczy tej wiosny ma złe rokowania ze względu na drastyczne ograniczenia czasowe. Również ze strony kolegi ogrodnika nie ma presji, bo nie przychodzi, i nie podkręca ogrodowo. Chyba boi się, że mu nawtykam za tę lwią główkę, co miała dopilnować ogród i nie dopilnowała. Wszystkie wiosenne roboty w jedno popołudnie machnęłam po łebkach, co zauważyły psy. Są na tyle mądre, żeby wiedzieć, że w tej postaci szanse na urodę ogrodu są zerowe. (W chwili obecnej jedyną atrakcją klombu jest jeden na wpół przewrócony tulipan, kilka osób już rechotało jak stado żab na wiosnę, że tylko jeden i że przewrócony).\nI na tyle durne, że szukają na głębokościach pomysłu na super ogród. Bo usłyszały w radiu newsa o konkursie Miasto-Ogród. Ja usłyszałam, to i psy usłyszały.\nNo i teraz to co innego. Tajemnicze tunele, wąwozy, korytarze, sztolnie...to może wzbudzać emocje...\nSzczególnie moje, bo będę zasypywać...\nŻyczę wszystkim miłego wieczoru ze świętem Światowego Dnia Ziemi!\nAutor: wikera Potyczki Manualne o 20:11\nMag Ik 22 kwietnia 2016 21:11\nNo proszę jak się wpisałam w ten dzień - ruszyłam po sadzonki ziół do supermarketu. Nic to, że zamiast szałwi (salie) kupiłam coś o nazwie stevie. Ba, nawet uszczknęłam trochę tego do sosu (tu słychać dźwięk pukania się w czoło).\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:45\nI zyskałaś nowy niespotykany smak. Z takich przypadkowych połączeń powstają wielkie wynalazki, na szczęście nie wszystko zostało już wymyślone:))\nStevie,.. do tego tak ładnie się nazywa! że się jeszcze zapytam jak się czułaś po zjedzeniu sosu, wesoło czy smutno? jak wesoło to NATYCHMIAST poszukam stevie na straganach:))\nMag Ik 26 kwietnia 2016 14:44\nByłam tak pewna używania szałwii, że nawet czułam tą charakterystyczną gorycz szałwii miast słodyczy stewii. To się nazywa siła sugestii. Próbowałam później samego listka stewii i faktycznie jest słodki, więc pewnie będę używać do sałatek, albo do herbatek.\nwikera Potyczki Manualne 26 kwietnia 2016 22:45\nJeżeli słodki to kupuję obowiązkowo, nie trzeba będzie używać cukru do potraw. Tak zastanawiam się, chyba w miksach sałatowych spotkałam się z tą nazwą, ale nie rozróżniam, które to ziółko. Kupię je w doniczce i sobie będę osładzać życie w czasie posiłków:))\nMag Ik 27 kwietnia 2016 08:56\nMnie się po spróbowaniu roślinka skojarzyła (objawienie) ze sprzedawanymi słodzikami. Naturalny smak rośliny jest jednak lepszy, bo te proszki czy tabletki są jak dla mnie obrzydliwe.\nwikera Potyczki Manualne 28 kwietnia 2016 12:20\nI to lepszy nie tylko ze względu na smak! ta słodycz naturalna, a nie jak jakieś świecące polimery z laboratorium.\nKlimju 22 kwietnia 2016 22:28\nTo się psiska postarały i narobiły. Chciały pomóc, a tutaj zrzędzenie jak zawsze, ach wdzięczości :-) A magnolie to masz rzeczywiście zaje.... fajną, cudna. Pozdrawiam serdecznie i miłego świętowania :-)\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:48\nPsiska się postarały i pewnie nie wybaczą mi takiego potraktowania ich roboty. Chciałabym żeby nie wybaczyły, żeby stwierdziły, że nie zasługuję na niespodzianki; albo za karę powinny same wszystko zasypać. Ale wiem, jak zwykle by udały, że nie nic a nic kumają, co się do nich mówi:-))\nMariola Kowalik 23 kwietnia 2016 00:39\nPsy do tak zadbanego ogródka postarały się o nawóz naturalny a Ty narzekasz :)) Jakie te magnolie są piękne <3 Zazdroszczę...Ja dzięki blogosferze poznaje uroki roślinności - może w końcu się z nimi zaprzyjaźnię ;)\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:53\nJesteś taka wytrwała, że na pewno się zaprzyjaźnisz i będziesz brylować w ogrodnictwie i wygrywać konkursy ogrodnicze. Wirtualnie w blogosferze, i w realu. Wiem, że to możliwe, koleżanka parę lat temu zdobyła któreś nagradzane miejsce w konkursie ogrodniczym, które ogłosiło Moje Miasto. Mieszka na skarpie i ten jej ogród rozkłada się tarasami, trudno, ale ciekawie. Trzeba mieć namiętność:))\nMariola Kowalik 27 kwietnia 2016 00:37\nDzięki że wierzysz we mnie ale "z pustego i Salomon nie naleje"... ;) Nie mam ogródka ani balkonu a obecnie i za bardzo nie mogę szaleć z roślinnością bo nie wiem gdzie za rok wyląduję ;)\nwikera Potyczki Manualne 28 kwietnia 2016 12:22\nTo faktycznie nie ma co się napalać..., ale zbierać pomysły można, bo nie wiadomo co kiedy i jak, i będziesz miała swoje pole. (do popisu:))\nToTylkoJa 23 kwietnia 2016 11:24\nA ja myślę, że szukają Bursztynowej Komnaty, bo teraz jest moda na to. Tu pociąg tam komnata i od razu jest bardziej kolorowo.\nMagnolia piękna i szczęście, że do dziury nie wpadłaś,bo zapatrzeć rzeczywiście się można.\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:55\nTak, na pewno bursztynowej...gdzieś słyszałam o niej niedawno, może w radiu, a te moje cwaniaczki pewnie udawały, że śpią, a też słuchały i poszły drążyć, żeby się złota i bursztynu nachapać. I tu odpada pomysł, ze to miała być dla mnie niespodzianka, same chciały się wzbogacić i jeszcze żeby w radiu o nich mówili.. o, cwaniaczki...:))\nashki 23 kwietnia 2016 13:18\nTo teraz wiem czemu Luśka wykopała sobie wielka norę (tak dużą, że cała się w niej mieści). Po prostu świętuje Dzień Ziemi;) U mnie też szału nie ma z ogródkiem więc nie jesteś sama;)\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:57\nPies najlepszy nasz przyjaciel, jak widzi, że trzeba pomóc, pomaga:)) Przykład właśnie u Ciebie i u mnie. I nie czeka, aż człowiek poprosi, tylko zgaduje w locie... A Lusia swoją kobiecą intuicją odgadła, że potrzebujesz czegoś efektownego w ogrodzie:))\nBeata T 23 kwietnia 2016 17:01\nChwila moment to i u mnie był dołek, wprawdzie maleńki tyci ale za to kość na trawniku a i owszem też się znalazła ;)\nMagnolia urocza ach :)))\nwikera Potyczki Manualne 24 kwietnia 2016 23:59\nPrzyjemnie popatrzeć na ładny trawnik i na smaczną kość na trawniku, przyjemnie i pożytecznie. Kiedyś znalazłam w ogrodzie torebkę z kruchymi ciasteczkami. Tak mi się wydaje, że to były ciasteczka, ale wcześniej tej torebki z ciasteczkami musiało używać dziecko jako grzechotki:))\nOla K 24 kwietnia 2016 21:54\nMagnolia niebiańska, aż zazdroszczę :) A co do psich prac polowych, to ja nie rozumiem czego się czepiasz, w końcu Dzień Ziemi trzeba świętować bawiąc się z jubilatką. Dobrze, że mój psiak dnia ziemi nie obchodzi, za stary na takie imprezy:) Pozdrawiam serdecznie:)\nwikera Potyczki Manualne 25 kwietnia 2016 00:00\nHa ha ha, rzeczywiście! przecież ziemi też coś się od życia należy, i chociaż psy pomyślały, żeby się z jubilatką pobawić. Ale jak zwykle ktoś taki się znajdzie, co zepsuje najlepszą zabawę, i jeszcze złorzeczy na głupie psy. Oj, na pewno Twój pies nie za stary na obchody, tylko zataiłaś przed nim to święto, żeby nie poszedł kopać (tak mówię, bo mi szkoda, że moje psy nie mają tyle oleju we łbach, albo mają tyle co Twój pies, ale podzieloną na trzy łby:))\nrenya 25 kwietnia 2016 12:51\nJak mieliśmy bernardynkę... Oj, ta potrafiła przekopać ogród, że ja pierdziu! Brenda, tylko w młodości miała ciągoty, ale szybko jej przeszło i teraz olewa ogród, jak wszyscy, albo nawet bardziej, bo nawet dosłownie...\nPisałam już, że uwielbiam Cię czytać, ale muszę to powtórzyć i jeszcze, że Twoje teksty są lekiem na całe zło!\nwikera Potyczki Manualne 26 kwietnia 2016 22:48\nDziękuję bardzo za te ciepłe słowa! (a że nie należą mi się, to tym bardziej dziękuję:))\nPsom jakoś łatwiej się wybacza, ale właśnie sobie przypomniałam kota mojej siostry, który kopie wszędzie, gdzie jest ziemia, w doniczce, w kuwecie, na trawniku, a jak nie ma ziemi to kopie "na sucho". Raz z poduszki wykopał wsypowe, na szczęście nie było to pierze, ale gąbeczki tylko trochę lepsze do sprzątania. Taką ma pasję. I to zwykły dachowiec, a prawdziwy talent archeologiczny, na szczęście dużo śpi, bo spanie jest jeszcze większą jego pasją:))\nAnielique 26 kwietnia 2016 22:15\nTakie cudne, że aż zasadziły, żeby więcej wyrosło :) Ja bym na portfel zaczęła uważać, bo też mogą zasadzić i od razu zakopać dla lepszego efektu :P\nwikera Potyczki Manualne 26 kwietnia 2016 22:53\nHa ha ha... może nawet podsunę im grosze do zasadzenia, i niech zdrowo wyrastają w stuzłotóweczki. Ziemia wybawiona w "świątek", a teraz przyszedł "piątek":))


Gdzie czai się najwięcej zarazków? – DOMTOM\nCo wymienisz jako pierwsze? Łóżko, stolik, podłogę? A gdyby nie brać pod uwagę zdjęcia – co uchodzi za najbardziej zanieczyszczone? Toaleta, zlew kuchenny? Wszystko się zgadza, tylko te punkty – traktowane jako szczególne – myjemy, czyścimy, pierzemy najczęściej.\nA czego dotykamy brudnymi rękami – świeżo po powrocie do domu? Klamki, włączniki światła – one wydają się odporne na zabrudzenia. Na pewno nie są odporne na zarazki. Pamiętajmy o myciu i dezynfekowaniu nieoczywistych miejsc w domu, szkole, biurze, hotelu i wszystkich obiektach użyteczności publicznej. Pamiętajmy o podstawowych zasadach higieny – myciu rąk.\nWydawać by się mogło, że w XXI wieku jest to takie oczywiste. Skąd zatem miejsca, w których bakterii kałowych jest więcej niż w toalecie?\nW pracy największym zagrożeniem bakteryjnym są – o zgrozo – biurka. Trudno w to uwierzyć, a jednak bytuje na nich nawet 400 razy więcej bakterii niż w WC! Łazienki są myte i dezynfekowane, biurek, klawiatur komputerowych, telefonów i pozostałego sprzętu biurowego zwykle nikt nie czyści, albo robi to zdecydowanie za rzadko.\nW rankingu najbrudniejszych miejsc i przedmiotów mogą z pewnością stanąć wózki i koszyki sklepowe, które zdaniem mikrobiologów są brudniejsze od miejskich szaletów. Podobnie ma się sprawa w środkach komunikacji miejskiej – poręcze i przyciski są jednym z ulubionych siedlisk drobnoustrojów chorobotwórczych.\nNie unikniemy kontaktu z zarazkami – to nierealne. Możemy jednak w najprostszy sposób ograniczyć ich wpływ na nasze zdrowie myjąc ręce.


Uczy w szkole i został doktorem w dziedzinie sztuk filmowych. W Słupsku to możliwe\nJerzy Wierzbicki, nauczyciel w Liceum Plastycznym im. St. I. Witkiewicza w Słupsku, uzyskał stopień doktora sztuki w dziedzinie sztuk filmowych. Pedagog przedstawił rozprawę doktorską w postaci wystawy fotograficznej pt. „Erozja tradycji, erozja obecności” oraz aneks teoretyczny pod tym samym tytułem.\nDyplomowe prace fotograficzne są wynikiem wielu samotnych wypraw Wierzbickiego w góry Omanu oraz rejony graniczące z Jemenem. W latach 2007 – 2015 nauczyciel z słupskiego plastyka żył i pracował jako fotograf prasowy w Sułtanacie Omanu. Jednym z jego głównych zadań było odwiedzanie omańskiego interioru i przywożenie materiału na kolejne artykuły. W trakcie tych lat odbył prawie 300 takich wypraw odwiedzając pustynie, góry, oraz rozległe plaże rozciągnięte nad Oceanem Indyjskim. Wielokrotnie odkrywał przestrzenie, które nie są zaznaczone na mapach i nie mają nazw. W tym czasie pracował jako fotograf w arabskojęzycznej gazecie „Al Shabiba” i anglojęzycznych „Times of Oman” i „Y Magazine” w Omanie.\nJerzy Wierzbicki studia doktoranckie realizował na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Jest fotografem dokumentalistą, z wykształcenia archeologiem, uczestnikiem kilku misji na Bliskim Wschodzie. Na co dzień pracuje z młodzieżą w Pracowni Fotografii w Liceum Plastycznym im. St. I. Witkiewicza w Słupsku.\nJerzy Wierzbicki jest członkiem rzeczywistym American Society of Media Photographers. Laureatem wielu nagród fotograficznych m.in. Newsweek Polska 2002, Polska Fotografia Prasowa 2003, „Humanity Photo Award” Pekin, Chiny 2004. Swoje prace publikował m.in. „National Geographic Traveler”, BBC news, Middle East.net Y Magazine, Times of Oman, Lotus24, B&W Magazine i wielu innych.\nPrace Wierzbickiego znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Hiszpanii, USA, Wielkiej Brytanii, Izraela, Sułtanatu Omanu i Afryki Południowej.


Bogdan Miś: Działo się (58) – Studio Opinii\nBogdan Miś: Działo się (58)\nKolejny tydzień przynosi – jak zazwyczaj – tygodniowy przegląd wydarzeń z przeszłości. Ograniczamy się w zasadzie do zdarzeń, związanych z nauką, techniką, kulturą – czyli tym, co naprawdę ważne dla postępu cywilizacji. Zupełnie incydentalnie omawiamy wydarzenia polityczne.\nKryterium wyboru informacji chyba nie istnieje, a w każdym razie jest ogromnie subiektywne. Czasami skupiamy się na faktach wyłącznie ciekawych, intrygujących albo po prostu zabawnych. Troszkę preferujemy matematykę i matematyków.\n1975 – Pierwszy komercyjny lot techniczny (wyłącznie z załogą) wykonał na trasie Moskwa-Ałma Ata radziecki pasażerski odrzutowiec Tu-144. Latał eksperymentalnie pół roku, po czym – po przerwie – rozpoczął loty pasażerskie 1 listopada 1977. Lotów zaniechano w czerwcu 1978 roku z uwagi na ogromną awaryjność samolotu. Łącznie samolot wzniósł się w powietrze 102 razy i zaliczył słynną katastrofę na pokazach lotniczych w Paryżu.\n1982 – Człowiekiem roku magazynu Time został… komputer. W uzasadnieniu proroczo czytamy, że jest to wynalazek, który (już wtedy!) miał na ludzkość ogromny — dobry i zły — wpływ.\n1900 – Urodził się Antoni Zygmund, polsko-amerykański wybitny matematyk, twórca ważnej szkoły analizy matematycznej w Chicago, w 1986 roiku wyróżniony odznaczeniem National Medal for Science. Do 1939 roku był profesorem Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, w 1940 udało mu się wyjechać do USA. Jedna z ważnych postaci Polskiej Szkoły Matematycznej.\nDr Crawford W. Long\n1845 – Dr Crawford W. Long użył w USA po raz pierwszy w dziejach eteru by umożliwić swojej żonie bezbolesny poród. Przyszła na świat w ten sposób jego druga córka, Fanny. Ten sam lekarz trzy lata wcześniej użył takiej narkozy przy usuwaniu pewnemu mężczyźnie guza z pleców.\n1910 – Urodził się Ian Donald, angielski lekarz, którego można uważać za ojca ultrasonografii. To on pierwszy (1955) użył ultradźwięków do zobrazowania wnętrza ciała ludzkiego. Zdiagnozował poprawnie pacjentkę z rozpoznaniem nieoperacyjnego raka – jego badanie wykazało, że to łatwy do usunięcia niezłośliwy guz.\n1915 – Urodził się William H. Masters, „ojciec rewolucji seksualnej”, badacz – wspólnie z Virginią Johnson – seksualności człowieka. Swoje przełomowe badania rozpoczął w roku 1954. Virginia Johnson była najpierw jego współpracownicą, a potem – po jego rozwodzie – żoną. Masters zmarł w roku 2001.\n1571 – Urodził się Johannes Kepler, niemiecki astronom, astrolog, matematyk (zm. 1630). Najlepiej znamy jego prawa ruchu planet. Poza badaniami astronomicznymi prowadził badania w zakresie optyki i ulepszył teleskop soczewkowy Galileusza.\n1831 – Charles Darwin rozpoczął podróż dookoła świata na okręcie HMS Beagle.\n1979 – We włoskiej miejscowości Cortina d’Ampezzo odbył się pierwszy w historii konkurs Pucharu Świata w skokach narciarskich. Zwyciężył Austriak Toni Innauer.\n1845 – Dotychczas niepodległa Republika Teksasu przystąpiła jako 28. stan do Unii. A wielu ludzi myśli, że stanów w USA było od początku tyle, co dziś…\n1941 – Zmarł Tulio Levi-Civita, słynny włoski matematyk, znany głównie ze swych prac z rachunku tensorowego a także równań różniczkowych. Zajmował się także mechaniką ciał niebieskich.\nIX tom WEP otwarty na stronie 104\n1962 – Wydano pierwszy tom Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN. Ustawiały się po niego wówczas w Warszawie kolejki, zaś subskrypcja cieszyła się niezwykła popularnością. To wydanie stało się w 1968 roku – na fali ówczesnej histerii antysemickiej – powodem skandalu: ponoć „nie tak” napisano i zredagowano hasło „hitlerowskie obozy koncentracyjne”. Kto dziś, w epoce Wikipedii, posługuje się drukowaną encyklopedią? Odpowiem: autor niniejszego. Mam dwie.\n1897 – Urodził się w żydowskiej rodzinie w Kaliszu wybitny polski matematyk, zaliczany do Lwowskiej Szkoły Matematycznej Stanisław Saks, uczestnik powstań śląskich, odznaczony Krzyżem Zasługi. Zamordowany przez gestapo 23 listopada 1942. Był docentem Uniwersytetu Warszawskiego.\n1916 – Grupa szlachty zamordowała – nie bez kłopotów, najpierw była w użyciu trucizna, potem dwa strzały – w Sankt Petersburgu Grigorija Rasputina. Był to rzekomy mnich (został uznany za takiego oficjalnie, choć nigdy nie złożył żadnych ślubów zakonnych) o ogromnych wpływach na dworze carskim, faworyt carycy.\n1959 -Został przyjęty do służby USS „George Washington” pierwszy amerykański okręt podwodny przenoszący pociski balistyczne klasy SLBM, jednocześnie pierwszy na świecie wprowadzony do służby okręt tego rodzaju, napędzany przez siłownię jądrową.\n1857 – Ottawa została stolicą Kanady.\n1923 – Rozgłośnia BBC po raz pierwszy transmitowała bicie dzwonów Big Bena.\nHistoryczne Monopoly Darrowa\n1935 – Charles Darrow opatentował grę planszową Monopoly.\n1781 – Nad rzeką Severn w angielskim hrabstwie Shropshire otwarto pierwszy żelazny most na świecie Iron Bridge.\n1863 – Urodził się Pierre de Coubertin, właść. Pierre de Fredy, baron de Coubertin, francuski historyk, działacz sportowy, twórca idei nowożytnych igrzysk olimpijskich, przewodniczący MKOl (zm. 1937). Żeby wiedział co się dziś wyrabia z dopingiem, uznałby chyba swoje pomysły za kiepskie.\n1988 – Zakończono w Polsce zagłuszanie Radia Wolna Europa. Całe to zagłuszanie było kompletnie bez sensu, bo i tak słuchaliśmy. Polak potrafi!\nBogdan Miś: Działo się (58), 10.0 out of 10 based on 9 ratings\nBogdan Miś: Działo się (92)\nBogdan Miś: Działo się (150)\nStefan Bratkowski: Atlantyda, tak niedaleko (17)\nStefan Bratkowski: Atlantyda, tak niedaleko (2)\nErnest Skalski 2016-12-27\nCzytając tę rubrykę, oddycham z ulga po tym co czytam i sam piszę na naszej stronie.\nA co do Rasputina, to kiedy go wyłowiono z Newy, stwierdzono, że przyczyną zgonu było… utonięcie. Po wielu ulubionych przezeń ciasteczkach z kremem, plus trucizna i strzałach.\nI „szlachta” to mało powiedziane. Arystokratyczna kamaryla dworska.\nA jeśli chodzi o encyklopedię to mamy razem cztery 🙂\nW tym Małą z 1958 bodaj roku.


Nowy konkurs - wyruszamy na superwyprawę ! | Superpolisa.pl - znajdź dla siebie najtańsze ubezpieczenie OC i AC\nNowy konkurs – wyruszamy na superwyprawę !\nSuperpolisa.pl - znajdź dla siebie najtańsze ubezpieczenie OC i AC > Strefa Agenta > Nowy konkurs – wyruszamy na superwyprawę !\nNie opadły jeszcze emocje po ostatnim wielkim konkursie Superpolisy, zakończonym wspaniałym rejsem po portach Morza Śródziemnego, a już trwa nowy konkurs, przygotowany specjalnie dla Pracowników i Partnerów Superpolisy, a organizowany przez nas wspólnie z InterRisk. Dwudziestu laureatów SuperWyprawy – bo tak nazywa się to przedsięwzięcie – udadzą się na niezwykłą wycieczkę na jedną z bardzo atrakcyjnych europejskich wysp (szczegóły nagrody wkrótce!).\nKonkurs rozpoczął się 1 czerwca i potrwa do 31 sierpnia 2019 r. Premiowana jest sprzedaż produktów InterRisk, a laureatami zostaną OWCA z największym przyrostem składki. Dodatkowym kryterium jest dynamika sprzedaży na poziomie 120%.\nGorąco zachęcamy do aktywnej sprzedaży – pierwsze wyniki już wkrótce!\nStrefa Agenta 14 stycznia 2016\nDiagnoza Społeczna 2015. Czy Polacy ufają ubezpieczycielom?\nStrefa Agenta 31 października 2018


Podkategoria: Świętokrzyskie - strona 1 - spisstron.net.pl - spis stron internetowych o jakim nawet nie śniłeś ;)\nSzkoła Jazdy Słoneczna mieści się przy ul. Żytniej 8 w Kielcach. Następna opinia o naszej szkole: Monika B. pisze: Serdecznie polecam ! Rewelacyjny instruktor - jest miły, cierpliwy i przede wszystkim potrafi szkolić. Szkoła godna zaufania. I kolejna napisana przez Beatę Taborską, cytuję: Bardzo miła obsługa. Fachowo wyszkoleni pracownicy. Dziękujemy kursantom za wystawienie opinii. Myślę, że pomogą podjąć one decyzje w wyborze szkoły nauki jazdy.\nOgłoszenia Ostrowiec Świętokrzyski »\nOstrowiec Świętokrzyski to malowniczo położone miasteczko w województwie Świętokrzyskim. Najdawniejsze wzmianki o Ostrowcu pochodzą z XIV wieku, była to w tym czasie niewielka wieś – Ostrów, usytuowana na prawym brzegu rzeki Kamiennej. Miejscowość uzyskała prawa miejskie w pierwszej połowie XVII wieku, konkretnie w roku 1613. W dzisiejszych czasach liczba mieszkańców pięknego Ostrowca Świętokrzyskiego to ponad 70 tysięcy. Miejscowość jest miejscem urodzenia między innymi piłkarza Kamila Kosowskiego, i wielu innych znanych sportowców i ludzi kultury. Portal nasz ma na celu przedstawianie ogłoszeń, wiadomości i ofert pracy z Ostrowca. Chcemy aby dodawane tu informacje scalały miejscową społeczność i przyczyniały się do pogłębiania wzajemnych więzi i pozytywnych relacji żyjących tu ludzi.\nPoszukujesz agencji reklamowej która wykona dla Ciebie stojaki reklamowe, stoiska targowe lub systemy wystawiennicze?\nSerdecznie zapraszamy!!! - Agencja reklamowa Upshot z Kielc.\nBILANS-SERVIS - biuro rachunkowe z Kielc oferuje: badanie sprawozdań finansowych, doradztwo podatkowe, wycenę spółek, analizy finansowe, biznes-plany, obsługę księgowa firm. Serdecznie zapraszamy - bilans-servis.com.pl.\nKomerc - Świętokrzyski Bazar Online ∘ »\nŚwiętokrzyski Bazar Online dla województwa świętokrzyskiego. Można tu sprzedać, kupić lub też oddać za darmo przedmioty lub inne dobra bez opłat. O wiele szybciej tu sprzedasz niż w gąszczu tysięcy ofert na dużych aukcjach internetowych.\nPrzedsiębiorstwo usługowo-doradcze Qwiert z Kielc wykonuje:\n- usługi geologiczne (badania gruntu, piezometry),\n- usługi wiertnicze (odwierty pod pompy ciepła, wiercenie studni głębinowych, pogłębianie studni już istniejących),\n- montaż pomp ciepła.\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą przedsiębiorstwa Qwiert dostępną na stronie internetowej http://qwiert.pl.\nSkładamy na wasze ręce najnowszy, bardzo przystępny katalog ofert i usług z miejscowości Skarżysko-Kamienna. Spis zawiera listę usług, produktów, osób, ofert zatrudnienia z miasta i okolicy. Portal stworzony został przez specjalistów w swojej branży i umożliwia łatwe i szybkie dzielenie się najnowszymi ogłoszeniami. Przejrzysty i łatwy w obsłudze, serwis jest niezwykle przydatny dla wszystkich mieszkańców Skarżyska-Kamiennej. Wiele ludzi nie zdaje sobie sprawy, że nieraz nie mając dużej ilości pieniędzy mogą po przystępnej cenie od ludzi z okolicy uzyskać przedmioty, nieraz bardzo drogie i możliwe do nabycia jedynie w dalekim dużym mieście. Nasza darmowa witryna pomaga szybko i skutecznie wymieniać się wiadomościami o ofertach z okolicy.\nW obecnych czasach o dobrze płatną pracę jest coraz trudniej. Duża część właścicieli firm, zamiast zatrudniać pracowników, zwalnia tych już zatrudnionych. Nie należy jednak się załamywać. Jest wiele sposobów na odnalezienie pracy. Jednym z nich może być odwiedzenie portalu e-praca.biz, gdzie można znaleźć wiele ofert pracy w Polsce (praca Suwałki, Praca Ełk, Praca Elbląg) i zagranicą. Zachęcamy więc wszystkie osoby bezrobotne ale także osoby poszukujące pracowników do odwiedzenia naszego serwisu.\nNauka Jazdy konnej w Lucky 5 Ranch »\nZapraszamy do Lucky 5 Ranach! Zapraszamy zarówno początkujących jak i zaawansowanych jeźdźców na jazdy konne w stylu West, trening jeździecki sportowy oraz wyprawy w teren. Posiadamy krytą ujeżdżalnie, miejsca noclegowe oraz boksy dla koni pozostawionych u nas w trening.\npraca (32), szalik męski (1), kucyk (1), pompy ciepła (9), mieszkania (22), usługi wiertnicze (1), jazdy w terenie (1), zatrudnienie (4), kielce (4), Ostrowiec Świętokrzyski (2), zdjęcia ślubne Kielce (1), szkolenia (34), praca ełk (3), chrzest Kielce (1), I Komunia Św. Kielce (1), jędrzejów (1), oddam za darmo (1), pranie dywanów Kielce (2), fotografia Kielce (1), pareo (1), Skarżysko Kamienna (2), studnie głębinowe (1), pranie powierzchni tekstylnych (1), jeździectwo (1), Imprezy integracyjne (7), montaż pomp ciepła (1), nieruchomości (47), deski elewacyjne Kraków (1), konie (3), okna drewniane Warszawa (1), Firma sprzątająca Kielce (1), rekuperacja (3), stoiska targowe kielce (1), ranczo Bliżyn (1), American Quarter HORSE (1), szalik (1), fotograf ślubny Kielce (1), targowisko (1), geotechnika (2), pralnia dywanów kielce (1)


Mały niedźwiedź nie mógł nadążyć za mamą i rodzeństwem. Usiadł na ulicy i patrzył jak odchodzą.\nHome Kategorie Ludzie Mały niedźwiedź nie mógł nadążyć za mamą i rodzeństwem. Usiadł na ulicy i patrzył jak odchodzą.\nOficer departamentu policji w Town of Carroll, w New Hampshire zatrzymał swoje służbowe auto, bo zobaczył, że drogę próbuje przekroczyć niedźwiedzica ze swoimi młodymi.\nTaki widok wydał mu się dosyć niecodzienny, gdyż niedźwiedzie z maluchami w tej okolicy starają się raczej omijać miejsca, gdzie można spotkać ludzi.\nJeden z malców zdawał się odstawać od reszty. Nie nadążał za rodziną. Mama starała się mu pomóc, ale nie mogła, pilnując całej czwórki. Chory niedźwiedź w końcu zatrzymał się na środku jezdni.\nNiestety, niedźwiedzia mama musiała podjąć jedną z najtrudniejszych decyzji w swoim życiu i zostawić biednego malca. Kiedy odeszła z resztą gromady, policjant ostrożnie wysiadł z samochodu i zabrał małego misia ze sobą. Jeszcze tego samego dnia mężczyzna znalazł kolejnego niedźwiedzia.\nOkazało się, że jest to malec pochodzący z tego samego miotu. Też był chory i wymagał rehabilitacji. Niedźwiadki, gdy będą już silniejsze i zdrowsze, na pewno wrócą na wolność. Gdyby nie ten policjant, maluch czekałby na śmierć.\ntagi: bohaterski policjant mały niedźwiedź porzucone zwierze