OFICJALNIE: Berahino w Zulte Waregem | Transfery.info\nOFICJALNIE: Berahino w Zulte Waregem\n2019-08-09 20:51:31, Aktualizacja: 3 miesiące temu\nŹródło: Zulte Waregem\nZulte Waregem potwierdziło pozyskanie Saido Berahino.\n26-letni napastnik podpisał z belgijskim klubem umowę ważną do 30 czerwca 2021 roku z opcją przedłużenia o kolejne 12 miesięcy. Berahino przeniósł się do niego na zasadzie wolnego transferu po rozstaniu ze Stoke City.\n10-krotny reprezentant Burundi stale przyciąga pozaboiskowe problemy. Kilka miesięcy temu zabrano mu prawo jazdy i nałożono na niego grzywnę w wysokości 75 tysięcy funtów. Był to efekt prowadzenia przez piłkarza samochodu pod wpływem alkoholu. Jego poziom w krwi Berahino był trzy razy większy niż dopuszczalna wartość. W przeszłości zawodnik miewał już podobne kłopoty. Z uwagi na to działacze Stoke postanowili zakończyć z nim współpracę.\nBerahino rozegrał w barwach angielskiego zespołu 56 spotkań. Strzelił pięć goli i zanotował dwie asysty. Wcześniej był zawodnikiem West Bromwich Albion, które wypożyczało go też do innych drużyn.\nZulte Waregem zakończyło sezon 2018/2019 na jedenastym miejscu w tabeli belgijskiej ekstraklasy, rywalizując później w barażach o Ligę Europy.\nWięcej na temat: Belgia Oficjalnie Burundi Anglia Saido Berahino Zulte Waregem


Nr (17) 5/11\nMediacja - buduje mosty\nNie tylko szlakiem gen. J. Bema\n- Hajda na Soplicę\n- Transplantologia - druga szansa\n- Przyszłość edukacji w powiecie\n- Wręczenie stypendiów naukowych\n- Spotkanie z Wiceministrem Środowiska\n- Burzy mury, buduje mosty\n- Jest w orkiestrach dętych jakaś siła...\n- II Piknik Integracyjny\n- XIII Dożynki Powiatu Krakowskiego\n- Bądź bezpieczny na drodze\n- V Zawody sportowo-pożarnicze\n- Nie tylko szlakiem gen. J. Bema\n- Na Wilkowskim Dworze\n- KRUS - konkurs BHP\n- Telewizja Internetowa Powiatu\nJak ten czas leci – to pospolite i trywialne stwierdzenie. Jednak najlepiej oddaje\nmoje wewnętrzne zdumienie nad szalonym tempem, w jakim upływa nam czas.\nZaledwie dwa miesiące temu, w poprzednim numerze zapraszaliśmy Państwa na dożynki powiatowe w Sieciechowicach, z których relację możecie\nprzeczytać na kolejnych stronach, a dzisiaj już myślimy o zimie. Upłynęło tylko\nsześćdziesiąt dni, a za nami tyle wydarzeń. Nasi radni powiatowi – autorzy tekstów, które znajdziecie Państwo w tym\nnumerze biuletynu – opisują część z nich. Nie sposób nie zgodzić\nsię z Panem Przewodniczącym, który w sąsiedniej kolumnie zwraca\nnaszą uwagę na niedawno zakończone wybory do Sejmu i Senatu.\nPrzyłączając się do ocen i gratulacji dla związanych z powiatem krakowskim kandydatów, trudno nie wspomnieć o naszym dotychczasowym pośle Jacku Krupie. Nie udało się tym razem, ale nie byłbym\nuczciwy, gdybym naszemu byłemu wicestaroście, staroście i przez\nsześć lat przedstawicielowi powiatu w parlamencie nie podziękował\nza tyle lat pracy. I gdybym nie życzył mu wykorzystania ogromnej\nwiedzy i doświadczenia w dalszej służbie publicznej.\nWybory parlamentarne to wydarzenie, które odciśnie swoje piętno na życiu każdego z nas w tym wymiarze ogólnopolskim. Wierzę,\nże my Polacy dokonaliśmy najlepszego wyboru, a wyłoniony nowy\nrząd poprowadzi nas możliwie bezpiecznie przez nadciągający kryzys finansów Świata i Europy. Nawiasem mówiąc, kiedy w 2004 roku\nw referendum decydowaliśmy o przystąpieniu do Unii Europejskiej,\npostrzegaliśmy ten krok jako zabezpieczenie stabilizacji, pewności\nspokojnego istnienia i pracy w lepszej części Świata. Mimo dzisiejszych perturbacji, myślę, że był to dobry wybór, a aktualne kłopoty\ni tak łatwiej będzie przezwyciężyć we wspólnej Europie.\nJuż w tych minionych siedmiu latach naszej obecności w Unii Europejskiej wydatnie skorzystaliśmy pozyskując fundusze europejskie i przeznaczając je na nasze powiatowe zadania. Ok. 17 mln zł\nz nich wydaliśmy na modernizację dróg, 3 mln zł na instalację solarów do ogrzewania wody w Domach Pomocy Społecznej. A to tylko\nniektóre przykłady z ostatnich dwóch lat. Zapewne kolejne lata nie\nbędą tak obfite, a i do tego musimy się liczyć z mniejszymi wpływami z podatków i subwencji do powiatowego budżetu. I choć pewnie\nnie będzie łatwo, w dalszym ciągu naszym priorytetem będzie inwestowanie w oświatę, zapewnienie godziwej pomocy socjalnej dla\nnajbardziej potrzebujących oraz poprawa stanu powiatowych dróg.\nJestem przekonany, że wypracowany w ostatnich pięciu latach system rozsądnego i przemyślanego gospodarowania środkami, zapewni powiatowi krakowskiemu dalszy spokojny rozwój.\nDrodzy Czytelnicy, zapraszając do lektury niniejszego numeru\nbiuletynu, szczególnie zachęcam do zapoznania się z artykułem\no najzdolniejszych uczniach szkół ponadgimnazjalnych, którzy zostali wyróżnieni Stypendiami Przewodniczącego Rady Powiatu i Starosty Krakowskiego. Osiągnięcia niezwykle zdolnej młodzieży, która\nz sukcesami konkuruje z uczniami krakowskich szkół, jest dla nas\nsamorządowców dodatkowym bodźcem do inwestowania w rozwój szkolnej infrastruktury i zapewniania coraz lepszych warunków\nKończąc, pragnę również zainteresować Państwa nowym medium – telewizją internetową powiatu krakowskiego. Uruchomiona\nprzez nas w ostatnich tygodniach telewizja umożliwi nam lepsze\ni ciekawsze ukazanie powiatowych wydarzeń, informowanie o naszej działalności. To kolejny krok w kierunku rozszerzenia dialogu\nmiedzy nami - samorządowcami i Państwem - mieszkańcami powiatu krakowskiego. Liczymy, że telewizja, o której piszemy szerzej\nna stronie 6 biuletynu, pozwoli nam jeszcze lepiej się poznać.\nOddajemy w Państwa znakomite ręce kolejny biuletyn Powiatu Krakowskiego. Korzystając\nz możliwości przekazu, jakie daje\nten dwumiesięcznik, chciałbym\ndzisiaj odnieść się do święta demokracji, jakie mieliśmy zaledwie kilka dni temu, a mianowicie\ndo demokratycznych wyborów.\nNa wstępie bardzo serdecznie\ngratuluję i dziękuje tym z Państwa, którzy skorzystali z prawa\ni przywileju, poświęcili kilka chwil\nw ostatnią niedzielę i oddali głos, wybierając naszą reprezentację w Sejmie i Senacie Rzeczypospolitej Polskiej. Osobiście\nnie uważam, że jest to obowiązek, ale niewątpliwie to prawo\ni możliwość uczestnictwa w akcie demokracji, której byliśmy\npozbawieni przez cały okres PRL. Demokracja, starogrecka\ndemokratia (od słów demos czyli lud i krateo czyli rządze) rządy ludu. Obecnie najbardziej powszechną formą stosowaną w cywilizowanym świecie jest demokracja parlamentarna,\na my właśnie w ostatnią niedziele wybieraliśmy naszych\nw tym parlamencie przedstawicieli.Wynik wyborów nie odbiegał od przewidywań. Społeczeństwo w Polsce jest niezwykle\nspolaryzowane, czego fundamentalnym dowodem jest 70%\npoparcie dla dwóch głównych, opozycyjnych w stosunku do\nsiebie partii. Powiat krakowski bardzo aktywnie uczestniczył\nw tych wyborach, dwóch naszych radnych startowało, gratuluje bardzo dobrych wyników Panom Piotrowi Ćwikowi\ni Lucjanowi Gorajowi, co prawda nie udało się tym razem,\nale wyniki pokazują, że było warto i zapewne w następnych\nwyborach start zostanie zakończony pełnym sukcesem.\nChciałbym także serdecznie pogratulować naszemu, powiatowemu, reprezentantowi w Parlamencie, Panu Andrzejowi\nAdamczykowi, który ze znakomitym wynikiem dostał się\ndo Sejmu RP, jest mi tym bardziej miło, że Pan Poseł i ja\nmieszkamy w tej samej miejscowości.\nWrzesień i październik to miesiące, w których nasi podopieczni wracają do szkół, a absolwenci rozpoczynają edukację na uczelniach wyższych. Szkoły nasze znakomicie przygotowały młodzież nie tylko do kontynuacji nauki, ale także\ndo podjęcia pracy zawodowej. Szkoły powiatu krakowskiego\njuż od lat charakteryzuje wyższy niż w Małopolsce poziom\nzdawalności matur, który możemy porównać właściwie tylko\nz największym miastem w regionie - z Krakowem. Ostatni okres\nprzyniósł kilka niezmiernie miłych uroczystości związanych ze\nszkolnictwem na naszym terenie. Zostały wręczone stypendia Przewodniczącego Rady Powiatu i Starosty Krakowskiego dla najbardziej uzdolnionych uczniów, a w ostatnią środę,\ntj. 12 października, Pan Starosta wręczył nagrody dla nauczycieli pracujących w placówkach oświatowych prowadzonych przez powiat krakowski. Chciałbym, korzystając\nz okazji, złożyć najserdeczniejsze życzenia dla wszystkich\npracowników związanych z szeroko pojętym szkolnictwem\nz okazji Święta Edukacji Narodowej. Kultura, język, historia\ni edukacja to esencja każdego społeczeństwa. Wielkości\nnarodu nigdy nie mierzy się jego bogactwem, ale zawsze\nwykształceniem i kulturą. Właśnie za ten wkład pracy i zaangażowanie chciałbym szczególnie i szczerze podziękować\npracownikom związanym z edukacją i życzyć im wszystkiego najlepszego.\nKończąc, życzę miłej lektury, najlepiej podczas słonecznych dni, pięknej polskiej złotej jesieni.\nPOWIAT krakowski 5/2011\nPRZYSZŁOŚĆ EDUKACJI W POWIECIE KRAKOWSKIM\nDziś, w dobie globalizacji\ni wszechobecnej techniki,\nktóre zmieniają otaczający\nnas świat w niezwykle szybki\nsposób, nie da się nie stawiać\nna rozwój. Kto nie idzie do\nprzodu, ten się cofa – ta sentencja to najlepszy komentarz uzasadniający potrzebę\nciągłego patrzenia do przodu,\nplanowania i wprowadzania\nzmian i udoskonaleń. I trudno znaleźć dziedzinę, do której nie moglibyśmy odnieść\ntego stwierdzenia. Tak jest\nteż w przypadku edukacji.\nNawet najlepsza szkoła, najlepszy nauczyciel nie mogą\n„spocząć na laurach”. Muszą\nadaptować się do nowych\nnowych, coraz to większych\noczekiwań uczniów i ich rodziców.\nMając tego świadomość\npodejmujemy od lat starania\nby szkoły, dla których organem prowadzącym jest powiat krakowski, nie zostawały\nz tyłu i przez cały czas „goniły\npędzący świat”. Otwieramy\nnowe kierunki kształcenia,\nremontujemy i unowocześniamy budynki, budujemy\nsale gimnastyczne, jednak\nczasem warto zapytać, jak\nwidzą nas inni i ich spojrzenie\nz boku, obiektywne i nieinteresowne wykorzystać jako\nnowy impuls. Taką próbą\notwarcia się na nowe pomysły, zdiagnozowanie potrzeb,\nale także szans i zagrożeń dla\nnaszych szkół ponadgimnazjalnych była debata „Przyszłość Edukacji w Powiecie\nKrakowskim”, którą wspólnie\nz Kuratorium Oświaty w Krakowie oraz Krakowskim Instytutem Rozwoju Edukacji zorganizowaliśmy w Starostwie\nPowiatowym w Krakowie.\nKonferencja odbyła się 17\npaździernika br. i zgromadziła bardzo liczną grupę ekspertów i uczestników, wśród\nktórych byli radni, dyrektorzy\nszkół, nauczyciele, a także ludzie, którzy w urzędach miast\ni gmin powiatu krakowskiego\nzajmują się edukacją.\nPiszę ten artykuł na drugi\ndzień po debacie, opowiadając o kilku godzinach prelekcji i dyskusji w grupach\ntematycznych, mam pełną\nświadomość, że podsumowanie\nwniosków będzie wymagało\njeszcze wielu godzin, ale na\nświeżo chcę Państwu przedstawić główne założenia dyskusji.\nPo wykładach rozpoczęły\npracę cztery grupy tematyczne. Pierwsza grupa moderowana przez dr Jerzego\nLackowskiego skupiła się na\nstruktury sieci szkół i kosztów\nkształcenia, druga pogłębiała\ndr Annę Widur temat\njakości w edukacji,\ndotyczącą zależności między edukacją a rynkiem pracy,\na starszy wizytator\nJacek Urban o edukacji specjalnej.\nKonferencję zakończyła prezentacja wyników debaty\noraz dyskusja wokół\nwniosków, o których,\nStarostwa Powiatowego w Krakowie i współorganizatorów debaty, napiszę\ndo kolejnego, grudniowego\nnumeru Biuletynu Samorządowego Powiat Krakowski.\nDebatę rozpoczął wykład\ndr Jerzego Lackowskiego (UJ)\nna temat „Jakość w edukacji”,\ndr Anna Widur (UJ) mówiła o\nwspieraniu rozwoju kluczowych dla gospodarki kompetencji\nuczniów, a Grażyna\nStrączek (KIRE) zaprezentowała wyWicestarosta\nstąpienie „StrukPowiatu Krakowskiego\ntura sieci szkół a\nProgramy zdrowotne w Powiecie Krakowskim\nRuszyły bezpłatne programy zdrowotne skierowane do\nmieszkańców powiatu krakowskiego. Oferta dotyczy zarówno\nmężczyzn, kobiet, jak i dzieci.\n1. Program „Profilaktyka Raka Piersi” w postaci prowadzenia\nakcji obejmuje kobiety, mieszkanki powiatu krakowskiego w wieku 40-49 lat, oraz kobiety powyżej 69 roku życia. Z badań mogą\nrównież korzystać kobiety w wieku od 50 do 69 roku w ramach\nprogramu oferowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia.\n2. Program profilaktyki chorób tarczycy skierowany do pań\nw wieku od 25 lat. Realizowany jest w gminach Krzeszowice,\nJerzmanowice-Przeginia, Słomniki, Sułoszowa, Skała, Iwanowice,\nIgołomia-Wawrzeńczyce, Kocmyrzów - Luborzyca.\n3. Program profilaktyki raka prostaty adresowany do mężczyzn w wieku powyżej 40 lat. Realizowany jest w gminach Sułoszowa, Skała, Iwanowice, Słomniki, Jerzmanowice - Przeginia,\n4. Program korekty wad postawy uczniów szkoły podstawowej\ni gimnazjum w Specjalnym Ośrodku Szkolno wychowawczym w\nSkawinie. W ramach programu uczniowie korzystają z zajęć korekcyjny na basenie oraz z zajęć profilaktyczno-rehabilitacyjnych\nProgramy finansowane ze środków powiatu krakowskiego zostały tak zaplanowane, aby mieszkańcy mogli z nich skorzystać\nw miejscu zamieszkania, bez potrzeby odbywania podróży do\nInformację o terminach i miejscu realizacji danego programu\nzdrowotnego należy szukać na bieżąco w Serwisie Internetowym\nPowiatu Krakowskiego www.powiat.krakow.pl, jak również w zakładce „zdrowie” na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Krakowie.\n20 października po raz czwarty obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Mediacji. Jak\nco roku lokalne stowarzyszenia organizują\ndzień informacyjny w sądach, różnego typu\nkonferencje i warsztaty. W Warszawie odbyła\nsię główna konferencja z udziałem przedstawicieli rządu, wymiaru sprawiedliwości i mediatorów. Chodzi o to, aby informacja o instytucji mediacji docierała do społeczeństwa.\nMediacja w sprawach cywilnych w polskim prawie pojawiła się w 2005 roku. Jest\nsposobem na pozasądowe rozwiązywanie\nsporów. Marzeniem sędziów jest, aby przed\nzłożeniem sprawy w sądzie potencjalny powód i pozwany rozwiązali spór na drodze\npokojowej, poprzez zawarcie ugody przed\nmediatorem, składanej następnie do zatwierdzenia przez sąd. Szybko, tanio i skutecznie.\nAby odbyła się mediacja, musi zaistnieć\nspór. Potocznie konflikt postrzegany jest\nnegatywnie. Nie mamy świadomości, że na\nbazie konfliktu funkcjonuje nasze życie, że\npróba pogodzenia sprzecznych interesów\nbywa podstawą nowych\npomysłów i rozwiązań.\nKonflikty powstają, ponieważ jesteśmy różni,\nwartości i poglądy.\ntwórczy, ale może też\nbyć niszczący, stając\nsię polem walki. Nie\nkonflikt jest niebezpieczny, ale sposób\nJeśli szybko znajdujemy rozwiązanie, nie\ndostrzegamy konfliktu, czasem definiujemy\ngo, jako „różnicę zdań”.\nJeśli konflikt trwa dłużej i się pogłębia, przestajemy dostrzegać\nwspólne interesy i zaczynamy wyolbrzymiać\nZ badań wynika, że przeważająca część\nPolaków deklaruje, że konflikt da się rozwiązać poprzez spokojną rozmowę lub ustąpienie „dla świętego spokoju”. W praktyce albo\nzaciekle walczymy o swoje, albo ustępujemy.\nOba sposoby nie przynoszą rozwiązania.\nPowszechnie wątpimy w doskonałość\nprawa i właściwe funkcjonowanie sądów.\nAle w momencie, kiedy zamierzamy sami\nwnieść sprawę do sądu, obdarzamy tę instytucję, pomimo wcześniejszych wątpliwości,\nniezwykłym zaufaniem. Zakładamy z góry,\nże sąd wyda sprawiedliwy (czytaj: oczekiwany przez nas) wyrok, szybko i bez kosztów.\nNie dopuszczamy myśli, że ktokolwiek inny\nmoże mieć inne zdanie niż my, bo my mamy\nzawsze rację. Obdarzamy sąd wiarą, że jego\nwerdykt będzie najlepszy. Nie mamy świadomości, że to my, uczestnicy sporu, jesteśmy\nw stanie znaleźć najlepsze rozwiązanie, bo\nto my znamy ten spór najlepiej, ze wszystkimi szczegółami. Wyroki sądu nie rozwiązują\nproblemów, tylko je rozstrzygają.\nJestem mediatorem od 5 lat i chciałabym\nsię z Państwem podzielić moimi obserwacjami, jak my Polacy rozwiązujemy spory.\nPo pierwsze, nie mamy umiejętności rozwiązywania konfliktów wymieniając argumenty i próbując negocjować rozwiązanie.\nW dzieciństwie nie jesteśmy tego uczeni.\nW moich wspomnieniach zażegnanie (nie\nrozwiązanie) konfliktu odbywało się poprzez nakazy (przeproś!, obiecaj, że już nie\nbędziesz!, popraw się!). Po otrzymaniu obietnicy wychowawcy uważali, że sprawa jest\nzakończona. Chodziło o to, aby zakończyć\nproblem, szybko załatwić sprawę, a rozwią-\nzanie jest procesem, gdzie trzeba poświęcić\nczas i wykazać się umiejętnościami. Jedynym\nmiejscem, gdzie mamy szansę nauczyć się\nrozwiązywania sporów jest dom rodzinny.\nA tu bywa różnie. Potem dorastamy i już\nnie jesteśmy skorzy do słuchania nakazów.\nI rozwiązujemy spory negocjując, walcząc\nlub wycofując się.\nPo drugie, dostrzegam w ludziach wszechobecną pewność, że sposób rozwiązania,\nktóry podsuwają, jest jedynym właściwym\ndla każdego. Na pewno Państwo spotykacie\nsię ze stanowczo wypowiadanymi stwierdzeniami rodziców lub znajomych, że trzeba\nzrobić tak a tak, broń Boże inaczej. A prawda\njest taka, że każdy z nas potrzebuje własnego rozwiązania, dostosowanego do naszych\npotrzeb, a także do naszego temperamentu. Nie dostrzegamy, że istnieje co najmniej\nkilka sposobów rozwiązań, tylko trzeba ich\nAby ludzie mogli rozwiązać problem,\npodstawą jest przestawienie jak chcą go rozwiązać i wyjaśnienie, dlaczego. Jeśli mamy\ndługotrwały spor rodzinny lub sąsiedzki, jest\ndla nas bardzo ważne „wylać” wszystkie żale.\nKażdy z nas chce być wysłuchany i zrozumiany. I tu może pojawić się mediator.\nUmożliwić spokojną rozmowę. Dopilnować, aby każdy był wysłuchany i zrozumiany.\nPomóc poszukać rozwiązań na bazie potrzeb i interesów. Na przykład rozwodzące\nsię małżeństwo musi ustalić sposób opieki\nnad dziećmi. Najczęściej dzieci mieszkają\nz mamą, a tata chce mieć możliwość częstego widywania, spędzania wakacji i wpływu\nna ich wychowanie. W czasie mediacji trzeba\nomówić potrzeby dzieci i rodziców. Ustalić,\njak poukładać życie, aby dzieci w tej trudnej\nsytuacji mogły mieć tatę i mamę i prawidłowo się rozwijać. Rodzice chcą, aby dzieci\nmiały zaspokojone wszystkie potrzeby. I jeśli\nmediacja oprze się o ten wspólny interes,\nto dojdą do porozumienia i ustalą warunki\nopieki. Zrobią to najlepiej samodzielnie, bo\nto oni (nie sąd) znają swoje dzieci najlepiej,\na także warunki, w jakich żyją.\nMediator nie może decydować za rodziców co mają robić. Porozumienie zawarte\nprzed nim ma szanse być trwałe, bo jest zaakceptowane przez zainteresowanych.\nSatysfakcję z osiągniętego porozumienia,\nzałatwienia ważnej sprawy w naszym życiu.\nTo nasze porozumienie\ni to my ustaliliśmy warunki. Poznaliśmy potrzeby drugiej strony\ni zobaczyliśmy człowieka, nie wroga.\nCo daje trwanie\nW miarę upływu\nczasu potęguje uczucie\nzłości i poczucie krzywdy. Czujemy się niezrozumiani, lekceważeni\ni odczuwamy coraz\nwiększą niechęć (nienawiść) do przeciwnika.\nZłościmy się na sądy, że\nza długo, że nic nie robią. Czasem niezałatwiona sprawa uniemożliwia nam normalne funkcjonowanie, zwłaszcza w konfliktach rodzinnych, bo ciągle\nsą przepychanki o dzieci, alimenty, majątek.\nJeśli wyczerpaliśmy możliwości samodzielnego porozumienia, spróbujmy mediacji. Uczmy się budować mosty, nie mury.\nSami rozwiązujmy spory, a nie zrzucajmy odpowiedzialności na innych.\nSądy dostrzegły wartość mediacji i coraz\nwięcej spraw przekazują do mediatorów.\nSzczególnie w sprawach rodzinnych. W Internecie znajdziecie Państwo dostatek informacji o mediacji i mediatorach. Wystarczy\nposzukać i spróbować, do czego zachęcam\nPaństwa, bo nierozwiązane konflikty potrafią urastać do wielkich rozmiarów i niszczyć\nTak naprawdę to budujemy i remontujemy. Obecnie ZDPK realizuje przebudowę\nmostów nr 87 na Skawince w Skawinie oraz\nnr 86 na Krzeszówce w Tenczynku. W budowie\nsą również dwa mosty nr 82 na Brzoskwince\nw Cholerzynie oraz nr 73 na Olszówce w Tenczynku. Poniżej podaję krótką charakterystykę budowanych i remontowanych obiektów\n• Most nr 87 na Skawince w Skawinie jest\nkonstrukcją trójprzęsłową, opartą na podporach żelbetowych masywnych. Długość całkowita 90 m, szer. całkowita 9,4 m, nośność\n40 ton. Koszt - 3 874 087 zł. Termin zakończenia robót – 30 październik 2011.\n• Most nr 82 na Brzoskwince w Cholerzynie w ciągu drogi 2192K jest mostem płytowym, żelbetowym, jednoprzęsłowym. Długość - 10,06 m, szerokość - 11,45 m, nośność\n- 40 ton. Koszt całkowity 1 534 087 zł. Termin\nzakończenia robót – 31 październik 2011.\n• Most nr 73 na Olszówce w Tenczynku\nw ciągu drogi 1033K to również konstrukcja\nżelbetowa, jednoprzęsłowa. Długość całkowita wynosi 7,9 m, szerokość - 11,5 m, nośność - 40 ton. Koszt budowy to 567 688 zł.\nTermin zakończenia robót – 31 październik\n• Most nr 86 na Krzeszówce w Tenczynku w ciągu drogi 1033K (przedłużenie ulicy\nDaszyńskiego). Jest to konstrukcja żelbetowa, jednoprzęsłowa, wzniesiona nad istniejącym mostem sklepionym o przyczółkach\nz porfiru. Długość konstrukcji nośnej to\n14,7m, szerokość - 11,06 m, nośność - 40 ton.\nKoszt przebudowy to 898 972 zł. Termin zakończenia robót – 31 październik 2011.\nNależy podkreślić, że terminy ukończenia\nrobót nie są zagrożone i najprawdopodobniej, gdy szanowny czytelnik będzie czytał te\nsłowa to obiekty mostowe opisane powyżej\nbędą już zgłoszone do odbioru.\nTe opisane powyżej cztery inwestycje mostowe zrealizowane za blisko 6 900 000 zł,\nto tylko część z wielu koniecznych do realizacji inwestycji. Trzeba pamiętać, że powiat\nkrakowski zarządza 684,5 km dróg, w ciągu\nktórych jest 89 obiektów mostowych o łącznej długości 1344 mb. Najpilniejsze potrzeby\nw zakresie inwestycji mostowych to między\ninnymi: most na Głogoczówce w Radziszowie, most na Rudawie w Rudawie, most nad\nkanałem Łączańskim w Ochodzy, wiadukt\nw Batowicach, kładka nad bocznicą kolejową\nw ciągu ul. Żbickiej w Krzeszowicach.\nTak naprawdę, aby zrealizować program\n„budujemy mosty…” to należałoby zbudować nowy obiekt, nad przeszkodą wodną lub\ninną (kolej, autostrada), którego dotychczas\nnie było. Takim pierwszym obiektem mogłaby być właśnie kładka nad bocznicą kolejową\nw Krzeszowicach, a następne to most nad Wisłą w Czernichowie, w Jeziorzanach następny\nw … - trochę się rozmarzyłem, a przecież pieniędzy w budżecie powiatu na mosty i drogi\nnagle nie przybędzie i dlatego należy racjonalnie zaplanować roboty mostowe i drogowe na najbliższy rok i lata następne , a potem\nkonsekwentnie i oszczędnie je realizować.\nMost nr 87\nMost nr 82\nMost nr 73\nMost nr 86\n„Jeden obraz znaczy więcej niż tysiąc słów” - w filmie jest ich aż 25 w ciągu jednej sekundy!\nTelewizja Interenetowa Gmin\ni Powiatu Krakowskiego rozpoczęła\nwskazują wyraźne trendy idące w kierunku coraz szerszego wykorzystania\nmultimediów w przekazie informacyjnym. W dobie wszechobecnego Internetu już nie tekst, nawet nie obraz, ale\nfilm staje się najchętniej odbieranym\nźródłem informacji. Widząc tę prawidłowość i wychodząc naprzeciw oczekiwaniom odbiorców, mieszkańców\npowiatu krakowskiego, Podkrakowskie\nCentrum Teleinformatyczne opracowało koncepcję, a następnie przygotowało i wdrożyło autorskie rozwiązanie platformę Telewizji Internetowej Gmin\ni Powiatu Krakowskiego.\nJuż teraz, pod adresem internetowym itv.powiat.krakow.pl można zobaczyć reportaże z wydarzeń, ciekawych miejsc, a także Kronikę Powiatu\nKrakowskiego. Dotychczas publikowane tam materiały filmowe powstały\nw większości przy współpracy ze Starostwem Powiatowym w Krakowie.\nNiebawem, materiały prezentowane\nw Kronice będą bogatsze o reportaże\ni wydarzenia z gmin, które zadeklarują\nwspółpracę z zespołem redakcyjnym\ni produkcyjnym przygotowującym\nprogramy dla Telewizji Internetowej.\nW najbliższych planach jest cykliczna\naudycja pn. Gość Tygodnia - studyjny\nwywiad, a zarazem komentarz do aktualnych wydarzeń, interesujących tematów, a także prezentacja wyjątkowych\nGlobalny zasięg Internetu pozwala\nobejrzeć program Telewizji Internetowej na całym świecie o dogodnej dla\nwidza porze z możliwością sięgnięcia\ndo dowolnego już wcześniej wyemitowanego programu. Dla wygody\nużytkowników internetu materiały są\nprzygotowane do transmisji tak, aby\nmożliwe było ich płynne odtworzenie\nprzy łączu 1 Mbit/sek.\n„Hajda na Soplicę”\nCo roku 11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości dla upamiętnienia rocznicy odzyskania przez Naród Polski\nwolności po 123 latach rozbiorów dokonanych przez Austrię, Rosję i Prusy. Na pamiątkę 1918 roku wywieszamy flagi, spotykamy\nsię razem i z dumą śpiewamy pieśni patriotyczne wpajane nam od\nHistoria Polski pomimo tego, że bardzo bogata, jest smutną\nopowieścią. Godziny szczęścia były przeplatane latami wojen\ni krwawych powstań. Nasza pamięć jest pamięcią ciągłej walki,\ntrudu i wiary w lepszą przyszłość. W zeszłym roku świętowaliśmy\nhucznie rocznicę 600–lecia zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem,\nkażdego roku obchodzimy rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego oraz rocznicę wybuchu 2-giej Wojny Światowej, gdzie\nnajwiększym świadectwem jest śmierć około 5,6 mln Polaków.\nNastępnie nastał głęboki komunizm, starszym czytelnikom nie\nmuszę przypominać tych czasów, natomiast młodszych zachęcam do ciekawej lektury na ten temat lub poproszenie rodziców,\nkrewnych o parę wspomnień, przecież nie ma nic lepszego, niż\nrelacje z pierwszej ręki. Ta ideologia zaczęła słabnąć od 1980 r., kiedy powstała NSZZ „Solidarność” – nazywana światełkiem nadziei\nna wolność. Rok później stan wojenny, dopiero w 1989 r. nastał\nkoniec rządów komunistycznych, rozpoczęcie transformacji systemowej gospodarki, słynnego planu Balcerowicza. W międzyczasie\npierwsze demokratyczne wybory i nagle… znajdujemy się w 2011\nroku tuż po wyborach parlamentarnych.\nPrawdą jest to, że historia kołem się toczy, a niektóre zachowania, tok myślenia naszych przodków, które były zaobserwowane\nkiedyś w czasach polskiego dobrobytu, są podobne do zauważalnych teraz na arenie politycznej. Nawiązując do naszego słynnego\nwieszcza Adama Mickiewicza w książce „Pan Tadeusz” możemy\nznaleźć intrygujący obraz szlachty polskiej pod hasłem „hajda na\nSoplicę”. Pomijając kwestię ubioru, ciekawym zjawiskiem są po-\ndobieństwa z naszymi czołowymi politykami prawicy z dwóch\nnajwiększych ugrupowań. Oba kiedyś potrafiły walczyć ramię\nw ramię o wolność, o niepodległość, o teraźniejszość, o wspólną\nprzyszłość. A jak jest dzisiaj? Z przykrością oglądamy: zaciętość,\nwalkę, wręcz nienawiść ukrytą pod baldachimem wymuszonego\nSmutne jest także to, że spory polityczne przeniosły się na zupełnie inny wymiar - na naszą codzienność. Często spotykamy ludzi, którzy oceniają negatywnie lub pozytywnie człowieka tylko\nw zależności od tego, do jakiego ugrupowania politycznego należy. Przykładów jest dużo, np. nie zrobimy zakupów w tym sklepie, bo tam wisi plakat partii X, lub nie odezwę się do sąsiada, ponieważ pomimo tego, że jest wartościowym człowiekiem, należy\ndo ugrupowania Y. Wniosek: Polityka polityką, dyskusja dyskusją,\nale nie dajmy się zwariować w tej naszej demokracji! Dodatkowo\napeluję do naszych wybranych przedstawicieli do sejmu i senatu\no godne reprezentowanie swoich wyborców, bez względu na\nCzy uda nam się skończyć z tą wojną polsko – polską?\nWiadomo, że ciężko jest pozbyć się wrodzonych zdeterminowanych zachowań. Jednakże warto poddać się refleksji na ten temat.\nCzy potrafimy cieszyć się wspólnie z pokoju i demokracji?\nCzy może jesteśmy takim narodem, któremu tylko wojna, zabór\ni nieszczęście pozwala się zjednoczyć? Jedno jest pewne, przyszłość jest ważna, ale to właśnie teraźniejszość ją determinuje.\nDlatego bądźmy, cieszmy się i walczmy razem niezależnie\nod upodobań politycznych.\nJestem do Państwa\nw Starostwie PoPowiatu Krakowskiego\nwiatowym w każdy\nczwartek od godz.\n8.00 do godz. 10.00.\n„O czym myślą i co czują Polacy siedem lat\npo przystąpieniu do Unii Europejskiej?”\n12 sierpnia br. w Zespole Szkół Rolnicze Centrum\nw Czernichowie odbyła się\ndebata„ Aktualne warunki\nżycia w Polsce. O czym myślą i co czują Polacy siedem\nlat po przystąpieniu do Unii\nEuropejskiej?”. Udział w nim\npięćdziesięciopięcioosobowa grupa gości\nz powiatów monachijskiego\ni drezdeńskiego reprezentujących Koło Przyjaciół Ziemi\nDreźnieńskiej z dr Joachimem Gillessen, starostą mo-\nnachijskim w latach 19701996 i Paulem. D. Blumem,\nktóry był jednym z twórców\nfunkcjonującego od 2003\nroku partnerstwa pomiędzy\npowiatami krakowskim i monachijskim na czele, władze\npowiatu krakowskiego reprezentowane przez starostę\nJózefa Krzyworzekę, wicestarostę Urszulę Stochel, członka\nZarządu Adama Wójcika, radnych Piotra Goraja, Wojciecha Karwata i Marka Piekarę\noraz m.in. posłowie na Sejm\nRP Andrzej Adamczyk i Jacek\nKrupa, wicemarszałek Małopolski Wojciech Kozak, wójt\ngminy Czernichów Szymon\nŁytek. Stowarzyszenie zajmuje się wymianą kulturalną oraz\nmiędzy mieszkańcami ziem\nwokół Drezna i Monachium,\na w przyszłości chciałoby\ntakże rozszerzyć tę wymianę\no przedstawicieli Krakowa\ni ziemi krakowskiej. W trakcie\nspotkania Niemcy zapoznali\nsię z prezentacjami dotyczą-\ncymi powiatu krakowskiego,\nze szczególnym uwzględnieniem opieki społecznej i nad\nw powiecie, którą przybliżyła\nw prezentacji Grażyna TajsZielińska, dyrektorka Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Krakowie. Następnie\nodbyła się debata dotycząca\nzmian, jakie zaszły w Polsce\nw siedem lat po akcesji do\nNa wilkowskim dworze…\nOsadnictwo na terenie dzisiejszej miejscowości Wilków sięga\nczasów prehistorycznych. Urny\nz prochami naszych przodków\nzostały swego czasu odnalezione na wilkowskim polu. Obecnie\nznajdują się one w miechowskim\nmuzeum. Oprócz urn, w Wilkowie znajdujemy również ślady\nniemieckiej kolonizacji – skorupy\nnaczyń i pozostałości sprzętów\ndomowych. Na sporym obszarze Wilkowa rozciągały się lasy,\nw nich z kolei żyły wilki. Najprawdopodobniej właśnie od nich pochodzi nazwa miejscowości.\nJak podaje kronikarz Jan Długosz – wieś Wilków została założona w XII wieku. Początkowo\nw jej skład wchodziło dwanaście\nłanów kmiecych, cztery zagrody\noraz jedna karczma. W XV wieku\nistniał tu dwór klasztorny, a najprawdopodobniej w XVII wieku\npowstała drewniana kapliczka\npod wezwaniem św. Otylii. XVII\n– wieczne źródła jako właściciela majątku wymieniają Opactwo\nTynieckie. Wraz z końcem XVIII\nwieku dobra wilkowskie zostały\nsprzedane dziedzicowi Jagielskiemu, który słynął z przymusza-\nDwór w Wilkowie. Źródło: www.kocmyrzow-luborzyca.ug.gov.pl\nKaplica pod wezwaniem św. Otylii.\nnia ludzi do pracy pańszczyźniaObraz wrócił jednak na swoje\nnej. Według źródeł w pierwszej miejsce, co zostało uznane przez\npołowie XIX wieku wieś należała oo. Benedyktynów za opatrzdo dóbr rządowych Hebdów. ność Bożą. W podziękowaniu za\nW drugiej połowie tegoż wieku ten cud wzniesiono drewnianą\nw skład majątku wchodził fol- kaplicę, leżącą dziś na Szlaku Arwark Wilków i Brzeziny, jego wła- chitektury Drewnianej. Kościółek\nścicielem był zaś sędzia w Zagó- został wyposażony głównie przez\nrzycach i dziedzic Goszczy Józef zakonników – obrazowi św. Otylii\nWieniawa Zubrzycki. Po roku towarzyszą figury Św. Benedykta\n1910 dziedzicem został działacz i św. Łucji, a także krzyż z Chryspołeczny i rolnik Józef Zubrzycki stusem i obrazy innych świętych.\ns. Józefa, ożeniony z Zofią z MaKaplica pod wezwaniem św.\ndeyskich. Dopiero dekret o refor- Otylii cudownie przetrwała pomie rolnej podzielił wilkowskie żar, który w 1914 roku strawił sąziemie pomiędzy służbę dworską siedzkie zabudowania. W wyniku\ni małorolnych chłopów.\naustriackiego ataku uszkodzona\nZ przełomu XVIII i XIX wieku została figura Chrustusa. Lokalpochodzi murowany dwór, na ny artysta ludowy Jan Bańbuła\nktórym cieszący się sympatią wyrzeźbił jednak nową figurę –\nmieszkańców właściciele pro- tę, którą dziś możemy oglądać\nwadzili bujne życie towarzyskie. na suficie kościoła. W 1933 roku\nWokół dworu powstał ogród ks.abp Adam Sapieha odwiedził\nkwiatowy, w którym kwitły róże kościołek i pobłogosławił mieszi bzy. Wzdłuż drogi zasadzono kańców wsi. W drugiej połowie\ngraby, założono również oranże- XX wieku kaplica pw. św. Otylii\nrię i warzywnik. W rogach boiska przeszła gruntowny remont, zotenisowego rosły ozdobne graby, stała uznana za zabytek i weszła\na wokół ogrodu – drzewa owo- w skład zespołu dworsko-parkocowe. Po parcelacji dwór wraz wego w Wilkowie.\nz przyległościami służył mieszJarosław Łojek\nkańcom wsi. Obecni właściciele\npowoli przywracają świetność\nŹródła: R. Domański Zarys dziedawnemu dworowi.\njów ziemi luborzyckiej, Kraków 2002\nNieopodal dworu w WilkoZ. Mieszkowski, J. Więckowska\nwie znajduje się modrzewiowy\nWilków-gmina Kocmyrzów, Zakład\nkościółek pod wezwaniem św.\nArchitektury Krajobrazu Instytutu\nOtylii – patronki niewidomych.\nKult św. Otylii dotarł do Wilkowa Urbanistyki i Planowania Przestrzennego Politechniki Krakowskiej,\nza sprawą oo. Benedyktynów\nz Tyńca, którzy przekazali wsi\nobraz patronki. Jak\ngłosi legenda, obraz\npowieszony na rozŁOJEK\nłożystym drzewie rosnącym na pagórku.\nWkrótce potem zoKrakowskiego\nstał przeniesiony do\nPorumienienie Powiatu Krakowskiego\n19 września br. w Starostowie Powiatowym w Krakowie podpisano porozumienie pomiędzy Powiatem Krakowskim\na Gminą Michałowice, reprezentowanymi przez starostę krakowskiego Józefa\nKrzyworzekę, dyrektora Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa\nPowiatowego Leszka Wojciecha Bastę\noraz wójta Gminy Michałowice Antoniego Rumiana, w sprawie określenia zasad\nfinansowania kosztów modernizacji ewidencji gruntów i budynków na terenie\ngminy. W ramach modernizacji uzupełniona zostanie dotychczasowa baza danych ewidencji gruntów i budynków o\ninformacje dotyczące budynków i lokali,\nprzeprowadzona aktualizacja użytków\ngruntowych zabudowanych i zurbanizo-\nwanych oraz weryfikacja bazy\ndziałek ewidencyjnych. Na podstawie porozumienia Gmina\nMichałowice zobowiązała się\nprzekazać powiatowi w formie\ndotacji celowej środki na pokrycie realizacji przedsięwzięcia.\nNatomiast starostwo zobowiązało się pokryć koszty kontroli\ni nadzoru nad prawidłowym\nwykonaniem zadania. W drodze\nprzetargu zostanie wyłoniony\na Starosta Krakowski, wykonując\nzadania z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, przeprowadzi\ncałą procedurę. Wykonana modernizacja uporządkuje ewidencję budynków,\nlokali i użytków gruntowych na terenie\ngminy. Rozpoczęcie prac planowane jest\nna początek 2012 roku, a zakończenie\nw pierwszym kwartale 2013 roku.\nNie tylko szlakiem Generała Józefa Bema …\nW tym wydaniu Biuletynu zapraszam Państwa do południowej części powiatu krakowskiego. Wyjeżdżając z Krakowa drogą krajową nr 7 w kierunku Zakopanego po około\n10 minutach dotrzemy do położonej wzdłuż\ntej drogi Gminy Mogilany. Położona na widokowych, nasłonecznionych wzniesieniach\nPogórza Wielickiego, gwarantująca czyste\npowietrze, ciszę i spokój, jest ciekawym miejscem dla rekreacji. Sprawia także, że wzrasta\nzainteresowanie weekendową turystyką\ni aktywnym wypoczynkiem. Jeżeli dodamy\ndo tego bogatą historię, sporą liczbę zabytków, zróżnicowany kalendarz imprez plenerowych, to okaże się, że znajdziemy tam zawsze coś dla ciała i dla ducha.\nHistoria tego regionu sięga czasów średniowiecza. Do końca XII wieku stacjonowała\ntu straż królewska, tędy wiódł trakt na Węgry\ni dalej na południe Europy, właśnie to miejsce możni wybierali na swoje siedziby. Ponad\n300 lat (1243-1560) Mogilany podlegały zakonowi Cystersów. To im Mogilanie zawdzięczają pierwszy drewniany kościół oraz powołanie samodzielnej parafii. Pośród właścicieli\nMogilan znaczące miejsce zajmuje Wawrzyniec Spytko Jordan, wojewoda sandomierski. Zauroczony Mogilanami, wybudował tu\nw 1560 r. drewniany pałac. Do dziś pozostały\ntylko fragmenty renesansowego parku. Spytko Jordan był nie tylko dygnitarzem, dziedzicem olbrzymiej fortuny i wojownikiem, ale\nrównież mecenasem sztuki i nauki. W Mogilanach gościł Stanisława Orzechowskiego\ni Mikołaja Reja z Nagłowic. Dzięki drukarni\nzałożonej w oficynie pałacu Maciej Wierzbita\n, czołowy polski drukarz, mógł wydać znane\nwszystkim dzieło Mikołaja z Nagłowic „Żywot\nW historii Mogilan swoje karty zapisały\nznane rody: Potockich, Borków, Masalskich,\nLubomirskich, Taszyckich. Ostatni właściciele\n- Konopkowie, kupili Mogilany w 1802 r. i władali nimi aż do wybuchu drugiej wojny światowej. To im zawdzięczamy obecny kształt\ndworku i otaczającego go parku. Członkowie\nrodu zasłynęli jako pasjonaci nowinek technicznych i producenci maszyn rolniczych.\nOrganizowane przez nich wystawy cieszyły\nsię ogromnym powodzeniem. Konopków\nwspomina się w Mogilanach jako panów\ndobrych i dbających o swoich włościan, nie\nbez powodu, gdyż Józef Konopka założył\nSzkołę Rolniczą w Czernichowie i wyposażył\nją w podstawowe narzędzia rolnicze. Był również współzałożycielem Szkoły Ślusarskiej\nBędąc w centrum Mogilan warto zwiedzić\nzabytkowy park z Zespołem Dworskim Konopków, obecnie znajduje się tam Ośrodek\nKonferencyjny PAN. Klasycystyczny dwór\npochodzący z XVIII wieku jest murowany,\nprzebudowano go około 1840 roku, a odnowiono w latach 1967 – 1972. Rezydencję\notacza geometryczny park w stylu włoskim\nutworzony na sztucznie usypanym terenie\noraz pochodząca z XIX wieku część krajobrazowa. Od południowej strony parku otwiera\nsię cudowny widok na Beskidy i Karpaty.\nZ drugiej zaś strony rozpościera się wspaniała panorama Krakowa. Nieopodal parku,\nw bukowo-brzozowym lesie na północnych\nstokach mogilańskiego wzgórza znajduje się rezerwat florystyczny „Cieszynianka”,\nktórego nazwa pochodzi od jednego z najrzadszych i bardzo interesujących gatunków,\nzakwitającej wczesną wiosną cieszynianki\nwiosennej. Na szczególną uwagę zasługuje\nfakt, że cieszynianka występuje tylko w kilku\nwyspowych stanowiskach w naszym kraju.\nW okolicy znajduje się również jeden z najpiękniejszych lasów mieszanych w pobliżu\nKrakowa - Las Bronaczowa będący pozostałością puszczy karpackiej.\nKoniecznie trzeba zobaczyć Kościół Parafialny pw. Św. Bartłomieja z 1604 roku, ołtarz z\nok. 1700 z krucyfiksem w bogato rzeźbionym\nretabulum w kształcie serca, utworzonym ze\nsplotów winnej latorośli z późnogotyckimi\nfigurami Matki Boskiej i św. Jana, kamienną,\nbarokową chrzcielnicę oraz ciekawe, marmurowe epitafia Stanisława i Zofii Konopków\nz XIX wieku, a na koniec neogotycką dzwonnicę z I połowy XIX wieku.\nNa terenie Gminy Mogilany znajduje się\nwiele atrakcyjnych miejsc wartych zobaczenia:\n• zespół dworski w Chorowicach – dwór\noraz kaplica murowana z 1906 roku i park\nkrajobrazowy z XVIII wieku;\n• murowany kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Gaju z XVII wieku, w którym znajduje się\nkruchta z 1866 roku z najcenniejszymi zabytkami kościoła: obrazem Matki Boskiej z około\n1500 roku, ołtarzem głównym z 1712 roku,\nołtarzem Matki Boskiej Różańcowej z 1718\nroku. Na terenie zespołu kościelnego znajduje się plebania murowana z XIX wieku i park\nkrajobrazowy z przełomu XIX i XX wieku;\n• zespół dworski Grabowskich w Konarach\nz drewnianym dworem i dozorcówką z 1920\nroku, oborą i spichlerzem z XIX wieku oraz\nparkiem krajobrazowym z elementami secesji z XVIII wieku;\n• zespół dworski w Libertowie; murowany\ndwór oraz park krajobrazowy z początku XIX\n• zespół dworski Słapów w Lusinie z 1688\nroku, przebudowany w XIX wieku, otoczony\nparkiem założonym w końcu XVIII wieku.\nDopełnienie oferty turystycznej stanowią\nprzydrożne kapliczki, pomniki przyrody oraz\nszlaki turystyczne przecinające gminę:\n• Szlak Gen. Józefa Bema /zielony/,\ndł. 25 km (Borek Fałęcki-pętla MPK, Kobierzyn, Sidzina, Libertów, Gaj, Mogilany, Las\nBronaczowa, Radziszów-stacja PKP);\n• Szlak niebieski, dł. 22 km. (Swoszowice,\nLusina, Świątniki Górne, Siepraw, Zawada,\n• Szlak niebieski, dł. 22 km (Skawina, Chorowice, Kulerzów, Las Bronaczowa, Krzywaczka, Sułkowice);\n• Szlak czarny, dł. 11,5 km (Mogilany, Chorowice, Siepraw).\nZ miejscowością Gaj związany jest pobyt\ni dzieciństwo Józefa Bema, późniejszego\ngenerała, uczestnika Wiosny Ludów, bohatera Polski i Węgier. Corocznie w pierwszy\nweekend czerwca organizowany jest przez\nw Krakowie, Klub 2 Korpusu Zmechanizowanego w Krakowie, Zespół Szkół im. Jana Pawła II\nw Gaju oraz Urząd Gminy w Mogilanach dwudniowy ogólnopolski zlot turystyczny „Szlakiem gen. Józefa Bema”. W pierwszym dniu\nzlotu uczestnicy biorą udział w wycieczce\nautokarowej do Tarnowa – miejsca urodzin\nbohatera dwóch narodów. Następnego dnia\nodbywa się zielonym szlakiem rajd pieszy\nz Borku Fałęckiego przez Kobierzyn, Sidzinę,\nLibertów do Gaja. Podczas każdego zlotu organizatorzy zapewniają wiele atrakcji.\nKończąc, zapraszam do lektury Biuletynu\noraz do odwiedzania opisanych terenów Powiatu Krakowskiego.\nz informacji i zdjęć zawartych na stronach\nwww: mogilany.pl oraz wikipedia.org/wiki/\ni Dożynki Gminy Iwanowice\nW niedzielę, 21 sierpnia br. na placu przy\nremizie OSP w Sieciechowicach odbyły się\nXIII Dożynki Powiatu Krakowskiego i Dożynki Gminy Iwanowice. Na przybywających do\nSieciechowic czekały pięknie przyozdobione\ndrogi. Wśród gości znaleźli się m.in. członkowie\nZarządu, Prezydium Rady i radni Powiatu Krakowskiego, posłowie Katarzyna Matusik Lipiec,\nAndrzej Adamczyk, Jacek Krupa, Ireneusz Raś,\nposeł do Parlamentu Europejskiego Bogdan\nPęk, Konsul Generalny Republiki Federalnej\nNiemiec dr Heinz Peters, Konsul Generalny\nUkrainy w Krakowie Witalij Maksymenko, wicemarszałek Małopolski Wojciech Kozak, Komendant Powiatowy Policji inspektor Dariusz Pocięgiel, Komendant Miejski Państwowej Straży\nPożarnej w Krakowie st. bryg. Ryszard Gaczoł,\nWojskowy Komendant Uzupełnień w Krakowie ppłk Krzysztof Kasza, radni wojewódzcy\nKazimierz Czekaj i Józef Lassota, radny miasta\nKrakowa Andrzej Duda oraz wójtowie i burmistrzowie gmin z powiatu krakowskiego.\nNa miejsce tegorocznych dożynek prowadził niecodzienny pochód. Przed orkiestrą jechali motocykliści i wielki ciągnik, a za nimi dorożki i powozy z gośćmi. Kolejne akordy święta\nplonów miały już bardziej tradycyjny charakter.\nUroczystości rozpoczęła uroczysta msza święta\nkoncelebrowana na dożynkowej scenie. W trakcie nabożeństwa podziękowano za tegoroczne\nplony oraz poświęcono dożynkowe wieńce.\nPo mszy rozpoczął się obrzęd dożynkowy.\nWitając przybyłych do Sieciechowic rolników i gości starosta Józef Krzyworzeka mówił:\n„Jak każdego roku w sierpniu, tak i dzisiaj, zbieramy się w Kościołach wraz z rolnikami i innymi\nczłonkami naszych lokalnych społeczności. Podczas tej szczególnej, dziękczynnej mszy dziękujemy Bogu za tegoroczne plony, którymi obdarzyła\nnas matka natura. To dzięki nim przez cały rok\nna naszych stołach nie zabraknie chleba, którym\ndziś, podczas obrzędu dożynkowego, będziemy\nsię wzajemnie dzielić”. Starosta podkreślił również ważny wymiar rolniczego trudu: „Wielu\nrodaków nie docenia wsi, nie darzy szacunkiem\npracy na roli. Wielu wydaje się, że wszystko, cze-\ngo nie wytworzy się w kraju, na naszej polskiej\nziemi, można kupić za granicą. Nie mają racji.\nBycie rolnikiem to nie zwykły zawód, to praca\ninna od wszystkich. To specyficzny sposób życia,\nfilozofia istnienia w zgodzie i uzależnieniu od sił\nnatury”. Swoje wystąpienie Józef Krzyworzeka\nzakończył życzeniami dla rolników: „Wiem, że\ni te żniwa nie były dla Was łatwe. Tegoroczne plony zbieraliście z wyjątkowo wielkim trudem i jest\nich zdecydowanie mniej. Mimo to, mam nadzieję, że wystarczą, by zapewnić godne życie. Życzę\nWam wszystkim, abyście z pomocą Bożego błogosławieństwa i sprzyjającej natury, dbali i troszczyli się o naszą podkrakowską ziemię, tak by nikomu na stole niej nie zabrakło chleba, a ciężka\npraca na roli była źródłem radości i satysfakcji”.\nZgodnie z tradycją, gospodarzom – staroście krakowskiemu Józefowi Krzyworzece\ni wójtowi gminy Iwanowice Zbigniewowi Grzybowi, bochny chleba wręczyli starostwie dożynek Dorota Sajmbor z Naramy i Roman Dudek\nz Grzegorzowic Wielkich. Kiedy gospodarze\ndzielili chleb i częstowali nim innych uczestników święta plonów, na scenie rozpoczęło się\ntradycyjne wręczanie wieńców i ośpiewywanie. Nie brakowało zabawnych przyśpiewek,\nżyczeń i próśb. Obdarowywani wieńcami,dziękując za wyróżnienie i żartobliwe słowa,\nobiecywali pamiętać o gminie Iwanowice\ni powiecie krakowskim.\nNastępnie członkinie Zarządu Powiatu Krakowskiego Anna Lewicka i Alicja Wójcik uhonorowały dyplomami oraz pamiątkowymi paterami najlepszych rolników z gmin powiatu\nkrakowskiego. To tradycyjne już wyróżnienie\npodkreśla nie tylko rolę rolnictwa, jako ważnej gałęzi gospodarki powiatu krakowskiego,\nale przede wszystkim honoruje ludzi, którzy\nswoim zaangażowaniem, pasją i ciężką pracą\nrozwijają swoje gospodarstwa, wprowadzają innowacyjne rozwiązania i oferują coraz\nto lepsze produkty rolne.\nNiespodzianką dla wyróżnionych była\nspecjalna nagroda. Za pośrednictwem swojego asystenta, europoseł Róża Thun zaprosiła najlepszych rolników z 16 gmin powiatu\nkrakowskiego na wyjazd studyjny do Brukseli\nw 2012 roku. Uczestnicy wyjazdu będą mogli\nw towarzystwie posłanki zwiedzić Parlament\nEuropejski, poznać pracę i zobaczyć, jak wygląda biuro europosła w budynku PE. To nie\nwszystko, ponieważ podczas pięciodniowego wyjazdu będzie również okazja spotkać\nsię z wysokimi rangą urzędnikami Komisji\nEuropejskiej, a także zwiedzić najciekawsze\nmuzea w Brukseli.\nOstatnim akordem święta plonów było\nrozstrzygnięcie konkursów dożynkowych\ni wręczenie nagród laureatom, którego dokonali wicestarosta powiatu krakowskiego\nUrszula Stochel wraz wiceprzewodniczącym\nRady Powiatu w Krakowie Tadeuszem Nabagło.\nPo zakończeniu części oficjalnej rozpoczęły się występy artystyczne. Na początku\nbardzo licznie zgromadzonej publiczności\nzaprezentował się znany krakowski satyryk\nMarcin Daniec, po którego występie odbył się\nkoncert zespołu Latające Talerze. Dożynki zakończyła zabawa taneczna.\nW trakcie trwania całego święta plonów\nobrzędowi dożynkowemu towarzyszyło wiele innych atrakcji. Była degustacja potraw\nkuchni regionalnych, wystawa rolnicza, pokazy lotnicze Aeroklubu Krakowskiego, parada\nmotocyklowa Grupy Śląsk, mistrzowski pokaz\nfryzjerski Studia Fryzur z Michałowic, a dla\nnajmłodszych wesołe miasteczko. W czasie\ndożynek przeprowadzona została również\nakcja charytatywna na rzecz chorych dzieci.\nJeśli osoba zmarła za życia nie wyraziła sprzeciwu, a rodzina akceptuje pobranie jego\nnarządów, to mogą one służyć innym\nTransplantologia - druga szansa dla innych\nTransplantologia jest jedną\nz trudniejszych, ale fascynujących gałęzi medycyny. Jej\nnazwa pochodzi od słów łacińskich (transplantare – szczepić\ni plantare – sadzić) i zajmuje się\nlub komórek krwi. Dzięki przeszczepionym organom pacjenci\nodzyskują nowe życie.\nJakie narządy dzisiaj możemy\nprzeszczepić u człowieka? Nerkę,\nserce, wątrobę, płuca, trzustkę,\nfragmenty skóry, jelita, kończyny, czy nawet twarz. To właśnie\nprzeszczep twarzy jako pierwsza\nna świecie przeprowadziła 3 lata\ntemu polska chirurg pracująca\nw Cleveland w USA – profesor\nMaria Siemionow. Było to bardzo\ngłośne wydarzenie, gdyż nikomu wcześniej tak skomplikowana operacja się nie udała. Tymczasem w Polsce w 2010 roku\nprzeszczepiono 1376 narządów\n,w tym 970 nerek. Biorąc pod\nuwagę przeszczepienia dwóch\nnarządów w tym samym czasie\n(np. najczęściej nerki i wątroby),\nodmieniło to życie aż 1277 chorym. I to w ciągu jednego roku,\na jak wiadomo pierwsze przeszczepienie nerki w Polsce to rok\npozyskania organów do przeszczepu – najczęstsza to pobranie organów ze zwłok, druga\n- możliwość otrzymania nerki\ni fragmentu wątroby (dla dzieci) od żywych dawców. W 2010\nroku takich operacji wykonano\nw naszym kraju 70. Czy to dużo\nczy mało? Chyba wciąż za mało.\nBo na liście pacjentów czekających np. tylko na nerkę było\nw zeszłym roku 2581 osób, dla\nktórych brak możliwości przeszczepu oznacza uciążliwe lecze-\nnie podtrzymujące życie, a czasem śmiertelne powikłania.\nAby móc przeszczepić organ,\nmusi się znaleźć dawca. Dawcą\njest najczęściej człowiek zdrowy,\nktóry w wyniku tragicznej sytuacji nagle umiera. Wbrew krążącym opiniom, uznanie kogoś za\nzmarłego jest precyzyjnie określone procedurą, która gwarantuje, że nie zostanie popełniona\npomyłka. Śmierć mózgu zawsze\npotwierdza zespól lekarzy specjalistów po wykonaniu serii\ntestów i badań. Za śmierć człowieka uznaje się nieodwracalną\nśmierć mózgu, choć czasem osobie zmarłej przez jakiś czas bije\njeszcze serce lub pracują nerki.\nJeśli osoba zmarła za życia\nnie wyraziła sprzeciwu, a rodzina\nakceptuje pobranie jego narządów, to mogą one służyć innym.\nTrzeba uwierzyć lekarzom i zasadom rozpoznawania śmierci\nmózgu, że taki dawca nigdy już\nnie będzie żył. Ja w to głęboko\nwierzę i namawiam wszystkich\ndo takiego patrzenia na „transplantologię”. Powiedziano „nie\nzabieraj swoich narządów ze\nsobą do nieba, w niebie wiedzą,\nże potrzebne są tutaj”. A komu\nmogą służyć? – Tym chorym,\nktórzy uzależnieni są od dializy,\nbo ich nerki nie działają. Tym pacjentom, którzy z trudem walczą\nz niewydolnością serca czy wątroby. Tym dzieciom, które walczą o życie po zjedzeniu jednego\nCzasem można przez jakiś czas\nzastąpić uszkodzony narząd. Dializy zastępują niewydolne nerki.\nAle czasem nie ma już żył do których można podłączyć sztuczną\nnerkę. I wtedy czas nagli. Podobnie, jak z chorymi czekającymi na\nnowe serce czy wątrobę.\nPacjent w trakcie zabiegu hemodializy w pediatrycznej stacji dializ\nNiestety, liczba zmarłych Choć muszą zażywać leki, kondawców jest w naszym woje- trolować systematycznie wyniki\nwództwie jedną z najniższych badań, uważać na ciężkie infekw kraju (9 razy niższa, niż cje, ludzie ci jednak pracują, chow województwach północnych). dzą do szkoły, mają zwykłe życie\nA to przekłada się na mniejszą rodzinne, własne dzieci. To właliczbę przeszczepionych nerek! śnie jest celem lekarzy zajmująMożna (i trzeba!) to poprawić, cych się nimi.\nale wymaga to zmiany podejścia\nzarówno lekarzy, jak i rodzin\nnajczęściej rodzic. W naszym\nrodzinę, w której\nu obydwu córek\nrozpoznaliśmy Radość z życia i wolność po przeszczepieniu nerki- kąpiel\nwadę w jeziorze Rożnowskim\nW Polsce dializuje się obecnie\npo rozpoczęciu dializoterapii\ndostała od taty zdrową nerkę. kilkanaście tysięcy osób doroA potem okazało się, że u drugiej słych, a tylko 130 dzieci. Dzieci\nsiostry nerka też jest krańcowo jest znacznie mniej, bo wszystkie\nuszkodzona. I wtedy mama zde- te, które mogą dostać nową nercydowała o oddaniu swojej nerki. kę - szybko ją otrzymują. Jeszcze\nI nawet nie trzeba było zaczynać kilkanaście lat temu tych dzieci\ndializowania. Teraz obie siostry było trzy razy więcej. Ale właśnie\nrozwijają się prawidłowo i biorą dzięki transplantologii mają już\nudział w zawodach sportowych inne życie z przeszczepioną nerką.\nosób po transplantacji.\nOd lat zajmuję się dziećmi\nNie wszyscy chorzy z chorymi\nnerkami mają takie rodziny i ta- z niewydolnością nerek i wiem,\nkie szczęście. Jedna z innych pa- że życie po przeszczepie to zucjentek, obecnie już dorosła oso- pełnie co innego, niż życie na\nba, nie miała możliwości takiego dializie. Nowa nerka daje szansę\nleczenia - jej choroba uniemożli- na normalny rozwój dziecka, bez\nwiała przeszczep od rodziny. Lecz konieczności wielogodzinnych\nona nie poddawała się - trzy razy dializ, bez wielu cierpień związaotrzymywała\nprzeszczepioną nych z ciągłym leczeniem. To zunową nerkę i trzy razy ją straciła pełnie inny świat. Dlatego nama(co jest bardzo wyjątkową sytu- wiam wszystkich do popierania\nacją). Pomimo tego, będąc diali- transplantologii.\nzowaną, założyła własną rodzinę,\nadoptowała dziecko (bo urodzedr med. Katarzyna Zachwieja,\nnie zdrowego dziecka przez koKlinika Nefrologii Uniwersybietę w trakcie dializoterapii jest\nteckiego Szpitala Dziecięcego\nrzadko spotykane) i teraz po 20\nlatach leczenia dializami stara\nsię o czwarty przeszczep nerki.\ni Wojciech Kruk, pediatra\nTrzymam za nią kciuki, żeby się\nudało, bo jest ona\ndla mnie wzorem,\njak można walczyć\no własne życie.\nTak jak ona, wielu\npacjentów po otrzyRadny Powiatu\nstara się żyć normalnie, choć nie są\nw pełni zdrowi.\nSPOTKANIE Z WICEMINISTREM ŚRODOWISKA\nCzłonkowie Komisji Infrastruktury i Gospodarki Komunalnej zostali zaproszeni\nprzez starostę Józefa Krzyworzekę na spotkanie z wiceministrem środowiska Stanisławem Gawłowskim, które odbyło się\nw dniu 27.09.2011 roku w siedzibie Starostwa Powiatowego w Krakowie.\nUczestnicząc w tym spotkaniu zapoznałem się z informacją ministra Gawłowskiego dotyczącą m.in. nowego, ogłoszonego\nw lipcu bieżącego roku, programu finansowego Narodowego Funduszu Ochrony\nŚrodowiska /NFOŚiGW/ obejmującego\nwsparcie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków oraz budowy podłączeń\nbudynków do zbiorczego systemu kanalizacyjnego. W związku z tym, że infrastruktura kanalizacyjna jest elementem szeroko\nrozumianej gospodarki komunalnej, poniżej przedstawię kilka informacji na ten\nPrzedmiotowy program wsparcia finansowego adresowany jest do gmin,\nich związków oraz spółek komunalnych\nświadczących usługi kanalizacyjne /gminy lub spółki mają zbierać wnioski mieszkańców i pośredniczyć w składaniu wniosków do NFOŚiGW/. Jednak ostatecznymi\nodbiorcami pomocy finansowej mają być\nwłaściciele domów, którzy do tej pory nie\nmieli możliwości skorzystania z instalacji\nkanalizacyjnych lub dotychczas nie podłączyli się do sieci zbiorczej kanalizacji sanitarnej. W obu przypadkach wymagany jest\nudział własny wynoszący minimum 10%\nŁączny budżet programu, którego\nrealizację zaplanowano do końca 2015\nroku, wynosi 300 mln złotych, przy czym\n150 mln zł zostanie przeznaczonych na\npodłączenia, a drugie 150 mln zł na przydomowe oczyszczalnie ścieków. Narodowy\nFundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej gwarantuje dofinansowanie do\n90% kosztów kwalifikowanych poniesionych na realizację inwestycji. Kwota dofinansowania podzielona została w równym\nstopniu /po 45%/ na formę bezzwrotnej dotacji, jak i preferencyjną pożyczkę\nz oprocentowaniem 3,5% w skali roku/.\nZainteresowani właściciele domów\nmogą skorzystać z jednej wybranej formy\ndofinansowania lub obu jednocześnie, korzystając z maksymalnego dofinansowania. Nabór wniosków odbywa się w sposób ciągły. Wnioski rozpatrywane będą w\nkolejności wpływu do NFOŚiGW. O udzie-\nleniu dofinansowania decyduje kolejność\nzłożenia kompletnego wniosku o dofinansowanie w ramach przyjętego w kolejnych\nlatach limitu środków finansowych.Pomocą nie są objęte niezabudowane działki\noraz budynki, które nie są użytkowane.\nProgram obejmuje tylko te urządzenia,\nw których oczyszczenie ścieków zachodzi\nna drodze biologicznej. Z tego powodu na\npotrzeby programu wprowadzono pojęcie\nprzydomowej biologicznej oczyszczalni\nścieków /PBOŚ/, od której producentów\nwymagany jest certyfikat zgodności ze\nzharmonizowaną normą europejską EN\nprzydomowe to urządzenia rozwiązujące\nproblem ścieków na terenach pozbawionych sieci kanalizacyjnej. Z powodzeniem\nzastępują szamba. Są proste w montażu\ni eksploatacji, tanie w utrzymaniu i ekologiczne.\nW zakresie budowy podłączeń do sieci kanalizacyjnej, program dotyczy obszarów, na których istnieje możliwość\npodłączenia się do już istniejącego lub\nbędącego w trakcie realizacji zbiorczego systemu kanalizacyjnego. Samo podłączenie\nw rozumieniu Programu jest przewodem\nkanalizacyjnym łączącym wylot wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej w budynku\nusytuowanej w ulicy lub drodze sąsiadującej z posesją, albo tzw. sięgaczem. Wydatki poniesione na sieć kanalizacyjną,\ntj. na kolektor główny, sieć rozdzielczą, nie\npodlegają dofinansowaniu w ramach tego\nnowego Programu. Wykonanie podłączeń\nbudynków do kanalizacji sanitarnej może\nbyć realizowane w systemie kanalizacji\ngrawitacyjnej, ciśnieniowej lub podciśnieniowej.\nze środków NFOŚiGW:\nobiektów kolidujących z planowanymi\nurządzeniami i rurociągami,\n- roboty ziemne i budowlano-montażowe,\n- przywrócenie do stanu pierwotnego,\n- rozruch urządzeń i instalacji,\n- instalacje doprowadzające media do\n- podłączenie budynków do zbiorczego\n- przełożenie sieci i obiektów kolidujących\nz planowanymi urządzeniami i rurociągami,\n- koszty nadzoru inwestorskiego,\n- zapłacony podatek VAT, jeżeli wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę\npodatku naliczonego lub ubieganie się o\nZ dotychczasowych doświadczeń wynika jednoznacznie, że zainstalowane\noczyszczalnie zmniejszają koszty eksploatacyjne budynku /dużo rzadsze opróżnianie osadów przez tabor asenizacyjny/.\nNatomiast włączenie posesji do kanalizacji zbiorczej poprawia komfort życia i jest\nrozwiązaniem tańszym w stosunku do\nużytkowników posiadających zbiorniki\nbezodpływowe i nie mających miejsca lub\nodpowiednich warunków gruntowo wodnych do wybudowania PBOŚ.\nZachęcam do analizy szczegółowych informacji, zwłaszcza analizy wzorów wniosków zamieszczonych na stronie NFOŚiGW.\nDowiedziałem się już, że niektóre gminy\nnależące do naszego powiatu, rozpoczęły\nzbieranie wniosków mieszkańców i planują złożenie stosownych aplikacji.\nW niedzielę, 4 września br. Zielonki\npo raz VI gościły orkiestry na Powiatowym Przeglądzie Orkiestr Dętych.\nCieszy fakt że, jako impreza cykliczna\nprzyciąga coraz większe rzesze miłośników sztuki, jaką jest muzyka. Różnorodność repertuaru oraz poziom\nwykonania dały moc niezapomnianych\nwrażeń i na długo pozostaną w pamięci wszystkich uczestników.\nZanim przedstawię orkiestry biorące\nudział w imprezie, chciałbym na dłużej\nzatrzymać się i opowiedzieć o szczególnym człowieku. Każda orkiestra ma swoją\nhistorię, którą tworzyli ludzie. Konstanty\nMałek, bo o nim mowa, jako szczególny\ngość honorowy, był jednym z założycieli orkiestry parafialnej w Zielonkach,\nktóra wg niego powstała w 1948 roku.\n„Sto lat” dedykowane przez orkiestrę\nz Zielonek oraz list gratulacyjny który\nwręczył wójt gminy, były podziękowaniem za wszystkie lata, które pan Konstanty poświęcił dla orkiestry parafialnej\nz Zielonek. Wszystkich chcących poznać\nwięcej szczegółów dotyczących historii\norkiestry odsyłam na stronę internetową\nCKPiR w Zielonkach.\nWracając do meritum sprawy, to\nw Zielonkach wystąpiło siedem orkiestr,\nw tym jedna z Chorwacji. Powiat krakowski reprezentowały orkiestry z Zabierzowa, Woli Zachariaszowskiej oraz Korzkwi.\nWystąpiła też orkiestra „Echo Zagórzan”\nz Kasiny Wielkiej (gmina Mszana Dolna),\norkiestra z Głębowic (gmina Osiek) oraz\nwspomniana już na wstępie Orkiestra\nParafialno-Gminna z Zielonek. W sumie,na scenie stanęło blisko 300 muzyków\nPark wiejski w Zielonkach kolejny raz\nsprawdził się jako świetne miejsce do\norganizacji tego typu imprezy plenerowej. Tłumy przed sceną mogły słuchać\nmuzyki wygodnie siedząc, natomiast ci\n(głównie młodsi), którzy weekendy lubią\nspędzać bardziej aktywnie, mogli cieszyć\nuszy dźwiękami muzyki równocześnie\njeżdżąc na rowerach czy rolkach.\nJako pierwsi na scenie wystąpili gospodarze, czyli Orkiestra Parafialno Gminna z Zielonek. Pod moją batutą\nzagrała trzy utwory: „Les Stravis”, „American Way”, oraz „Walca Barbary” z filmu\n„Noce i dnie”. Warto tu pochwalić się\ntym, że orkiestra którą prowadzę osiągnęła w tym roku znaczący sukces, zajmując pierwsze miejsce w tegorocznym\nMałopolskim Festiwalu Orkiestr Dętych\nw Więcławicach. Nie chcę w tym miejscu\nwięcej pisać o naszej orkiestrze, która od\nlat koncertuje na chwalę Bogu i radości\nludzi. Chciałbym podziękować Władysławowi Orzechowskiemu i całej radzie\nsołeckiej za sfinansowanie strojów dla\nnaszej orkiestry, w których dziś po raz\npierwszy mogliśmy się zaprezentować.\nNastępnie na scenie pojawiła się orkiestra „Wola” działająca przy OSP w Woli\nZachariaszowskiej, która pod batutą\nLecha Wnuka wykonała wiązankę przebojów Frediego Mercury oraz znany motyw z filmu „Mission Impossibile”. Gminę\nZabierzów reprezentowała orkiestra pod\nbatutą Józefa Bylicy. Muzycy wykonali\n„Strangers In the Wight”-przebój z repertuaru Franka Sinatry oraz instrumentalne przeboje Maryli Rodowicz. Wielkie\nbrawa, które otrzymali od publiczności\ndowiodły, że orkiestra ta jest jedną z najlepszych w powiecie krakowskim. Pod\nbatutą Michała Kwiatkowskiego zagrała Orkiestra Dęta z Korzkwi. Tego dnia\nzagrali m.in. „Twist and Shout”. Cieszy\nfakt, że w orkiestrze tej jest dużo młodzieży, która w dobie Internetu potrafi\nznaleźć czas i chęci do rozwijania umiejętności gry na instrumentach. Efekty tej\npracy oraz pracy kapelmistrza możemy\npodziwiać na przeglądzie.\nGórale rozpoczęli swój występ od\ndźwięku oryginalnych, pasterskich trombit, by później zagrać melodię z filmu\n„Janosik”. Na koniec muzycy grający pod\nbatutą Adama Rusnarczyka zaskoczyli\nStało się zwyczajem, że na przegląd\nzapraszane są również najlepsze orkiestry z innych ościennych powiatów.\nbyła reprezentantem powiatu oświęcimskiego. Działająca od 137 lat orkiestra\npod batutą Adama Sali wykonała utwory zespołu „Boney M” (również bisowała).\nNajdłuższy, bo półgodzinny\nkoncert dała Orkiestra Dęta\nTowarzystwa Kolejarz z Zagrzebia.\nKoncertem w Zielonkach\npotwierdziła, że jest jedną\nz najlepszych w Chorwacji.\nmomentem przeglądu orkiestr\nw Zielonkach było wspólne wykonanie\nutworów. 300 muzyków pod wodzą Stanisława Damiana zaprezentowało m.in.\nmarsz „Rwący strumień” i „Po ćwiczeniach” – utwór autorstwa Wiesława Lutego, zmarłego 15 lat temu kompozytora, muzyka Orkiestry Wojska Polskiego,\na potem kapelmistrza Orkiestry Dętej\nchciało by się zaśpiewać z Haliną Kunicką. Siła, która przede wszystkim przyciąga wszystkich muzyków, dla których gra\nw orkiestrze staje się pasją, jak również\nsposobem na życie. Wspólne próby,\nkoncerty, jak również spotkania integracyjne i wyjazdy sprawiają, że orkiestra\nstaje się „drugą rodziną”. Siłą, która przyciąga również licznie publiczność. Bez\nniej cała praca i wysiłek orkiestry staje\nsię „sztuką dla sztuki”. Oby do tego nigdy\nParafialno-Gminnej w Zielonkach.\ntel. (12) 618 94 00, 618 94 10, fax. (12) 633 60 76\nwww.krus.gov.pl e-mail: [email protected]\nOddział Regionalny KRUS O/R w Krakowie ogłasza konkurs w zakresie BHP pt: „Rolnik - zawód niebezpieczny”.\nCelem konkursu jest zapoznanie rolników z zagrożeniami przy\npracy w rolnictwie, wdrażanie i propagowanie zasad bhp w rolnictwie oraz zmniejszenie liczby wypadków wśród rolników.\nTermin nadsyłania odpowiedzi upływa z dniem 12 grudnia\nOdpowiedzi prosimy przekazywać na Stanowisko nr 1 lub wrzucać do skrzynki na kupony konkursowe „Rolnik – zawód niebezpieczny”/w O/R KRUS Kraków, ul. Bratysławska 1 a/ lub przesyłać\nPytania konkursowe oraz broszury nt. BHP można pobrać na stanowiskach informacyjnych w siedzibie Oddziału Regionalnego w\nKrakowie oraz Placówkach Terenowych w Myślenicach, Miechowie,\nOświęcimiu, Proszowicach, Suchej Beskidzkiej, Wadowicach i Wolbromiu. Na kuponach konkursowych należy wpisać adres zamieszkania, numer telefonu kontaktowego oraz miejsce ubezpieczenia w\nUroczyste podsumowanie konkursu odbędzie się w dniu\n16 grudnia 2011 r. o godz. 11.00 w siedzibie O/R KRUS w Krakowie.\nDane osobowe uczestników konkursu będą gromadzone\ni przetwarzane przez KRUS zgodnie z ustawą z dnia 29.08.1997r.\no ochronie danych osobowych /Dz.U. Z 2002 r. Nr 101 poz. 926\n1. Niedopuszczalne jest, bez narażenia się na ujemne skutki zdrowotne, podnoszenie i przenoszenie ciężarów większych niż:\na/ 50 kg w przypadku mężczyzn i 20 kg dla kobiet,\nb/ 40 kg w przypadku mężczyzn i 20 kg dla kobiet,\nc/ 30 kg w przypadku mężczyzn i 15 kg dla kobiet.\n2. Na skuteczny zestaw zabezpieczający przed upadkiem z wysokości składa się:\na/ linka asekuracyjna i szelki bezpieczeństwa,\nb/ linka asekuracyjna i szelki bezpieczeństwa z amortyzatorem,\nc/ linka asekuracyjna i pas bezpieczeństwa.\n3. Podczas obsługi urządzeń z ruchomymi elementami roboczymi, obsługujący powinien być ubrany w:\na/ obcisłe, przylegające do ciała ubranie bez luźno zwisających\nb/ ubranie odporne na zabrudzenia smarem,\nc/ ubranie z nieprzemakalnego materiału.\n4. Bezpieczeństwo pracy zapewnia:\na/ drabina o mocnych, drewnianych podłużnicach na które nabite są okrągłe szczeble,\nb/ ustawienie drabiny pod kątem 65-75 stopni do podłoża , bez\nkonieczności wyposażenia w zabezpieczenia przed przechyłem,\nc/ drabina wyposażona w haki zaczepowe zabezpieczające przed\nprzechyłem o prostokątnych szczeblach zamocowanych poprzez\nwpuszczenie w wyciętych lub wywierconych otworach podłużnic,\nktóre na dole posiadają gumowe lub ostre zakończenia w zależności od podłoża.\n5. Progi w oborze są dopuszczalne, o ile nie są wyższe niż:\na/ 5 cm,\nb/ 10 cm,\nc/ w ogóle nie są dopuszczalne.\n6. Podczas pracy siewnika można przegarniać nasiona:\nb/ drewnianą łopatką,\nc/ nie można przegarniać.\nEuropa na Zielonej !!!\nW sierpniu br. „Konwent Bonifratrów” przystąpił do projektu GRUNDTVIG na temat praw osób niepełnosprawnych w Europie.\nNaszymi partnerami są Hiszpania i Francja. Celem programu jest dokonanie analizy, w jakim stopniu nasze społeczeństwo szanuje\ni gwarantuje równe prawa i szanse dla wszystkich obywateli. Uczestnikami programu są dorosłe osoby niepełnosprawne intelektualnie. W okresie dwóch lat, poprzez upowszechnianie materiałów w formie dostosowanej do ich szczególnych potrzeb, uczestnicy\npoznają zapisy Konwencji Praw Osób Niepełnosprawnych ONZ oraz wymienią doświadczenia z partnerami. Wezmą udział w kursie\njęzyka angielskiego, będącego językiem roboczym programu oraz opanują podstawy obsługi komputera. Poznają kraje partnerskie.\nOk. 30 osób wyjedzie do Barcelony i Le Croisic, a wszelkie poniesione koszty pokryte zostaną z funduszy unijnych.\nProgram jest znakiem naszych czasów. Europa zawitała do naszej małej wioski, a nasi podopieczni z terenów zaniedbanych społecznie poczują się Europejczykami. Mamy nadzieję, że do naszych działań wdrażających Konwencję włączą się władze samorządowe.\n„Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej. Projekt lub publikacja odzwierciedlają jedynie\nstanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za umieszczoną w nich zawartość merytoryczną”\n26 września br. w Sali obrad Starostwa Powiatowego\nw Krakowie odbyła się uroczystość wręczenia stypendiów\nnaukowych uczniom szkół,\ndla których organem prowadzącym jest powiat krakowski.\nKrakowskiego w kategorii za\nwybitne wyniki w nauce oraz\nRady Powiatu w kategorii za\nwybitne osiągnięcia w nauce.\nPamiątkowe dyplomy w obecności Komisji Edukacji Rady\nPowiatu w Krakowie wręczali\nprzewodniczący RP Paweł Chochół, starosta krakowski Józef\nKrzyworzeka oraz wicestarosta\nUrszula Stochel. Stypendium\nStarosty Krakowskiego przyznawane jest uczniom na okres\nroku szkolnego, liczonego od\nwrześnia do czerwca w kwocie\nnie niższej niż 150 zł miesięcznie. Stypendium Przewodniczącego Rady Powiatu przyznawane jest jednorazowo po\nzakończeniu roku szkolnego,\nw kwocie nie niższej niż 350 zł,\na uczeń musi wykazać się co\nnajmniej bardzo dobrą oceną\nz zachowania oraz osiągnąć\nznaczące wyniki w konkursach\ni olimpiadach na szczeblu wojewódzkim czy ogólnopolskim.\nW tym roku przyznano siedem\nStypendiów Przewodniczącego Rady Powiatu oraz siedemdziesiąt trzy Stypendia Starosty\nradni powiatowi Janina Grela, Piotr Ćwik, Łukasz Krupa,\nWłodzimierz Okrajek, Wiesław\nMarek Woch oraz Lidia Pycińska, dyrektor Wydziału Edukacji Starostwa Powiatowego\nStypendium Przewodniczącego Rady Powiatu\nLiceum Ogólnokształcące w Krzeszowicach:\nWojciech Sikora, Mateusz Pałka,\nStanisław Dziadowiec, Mariusz Pałka\nMarek Matoga, Łukasz Godyń\nZespół Szkół Ogólnokształcących w Skawinie:\nKarolina Niemiec, Agnieszka Machowska,\nFilip Cholewa, Bernadetta Knapik,\nWeronika Mikulska, Agnieszka Skrzypiec,\nKinga Kaleta, Emilia Kasprowicz,\nJagoda Domagalska, Karolina Dura,\nAleksandra Stefańska, Paweł Nowotarski,\nMagdalena Łabuzek, Anna Lasoń\nEwelina Grzywa, Agata Staniek,\nPaulina Bodzioch, Anna Wróbel,\nJustyna Bogoń, Anna Grzesiek,\nJustyna Staszczak, Małgorzata Szczechowicz\nEwelina Baran, Krzysztof Barcik,\nBeata Guguła, Katarzyna Kania,\nBarbara Klimczyk, Piotr Kłyś,\nEwelina Kubas, Natalia Madej,\nNatalia Mazurkiewicz, Łukasz Meus,\nAnna Torba, Renata Wcisło, Karolina Kotula,\nJustyna Pierzchała, Sabina Boroń,\nKinga Bujak, Barbara Bruzda, Magdalena Cichórz,\nKinga Frejc, Małgorzata Gałat, Grzegorz Lesiak,\nNatalia Malinowska, Artur Mucha,\nDominika Sikora, Ewelina Stokłosa,\nKatarzyna Szlachta, Kamil Topolski\nMagdalena Dujka, Bogusława Grabowska,\nAnna Jankowska, Kasjana Majcherczyk,\nMarek Matoga, Justyna Mazur,\nDominik Dzwonek, Konrad Zając\nZespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia\nUstawicznego w Czernichowie:\nKatarzyna Jakubek, Mateusz Małecki,\nAlicja Bylica, Paulina Kubarek,\nDaniel Kocoł, Patrycja Wieczorek,\nIzabela Kowalczyk, Przemysław Ciesielski,\nIwona Zębala, Wojciech Grzybowski,\nAnna Baran, Maciej Polak, Dawid Jamróz,\nMagdalena Stach, Tomasz Siwek\nRozważania na brzegu Dłubni\nJest koniec września. Piękna pogoda, słońce i zaczynające się złocić liście\ndrzew wprowadzają mnie w nastrój zadumy. Babie lato. Spaceruję brzegiem\nDłubni niedaleko miejsca, gdzie ponad\nmiesiąc temu odbyły się tegoroczne powiatowo-gminne dożynki w Sieciechowicach (fotorelacja na str. 10-11 – red.).\nWspominam ich przygotowania, przebieg, zacnych gości, nawet zagranicznych, występy, korowód wieńce i tak\nsobie myślę, skąd się wzięła ta uroczystość. Jak to bywało dawniej? Czy cele\ni ceremoniał były takie same, podobne\njak w tym roku nad Dłubnią? Czy czas,\ncierpliwy czas dokonał ewolucji w tym\nludowym, prastarym obrzędzie?\nszego żeńca, a w późniejszych czasach\nkosiarza, po czym wręczane były najlepszym żniwiarkom do uplecenia wieńca.\nDożynki urządzali włodarze: władycy,\ndziedzice, bogaci kmiecie, by nagrodzić\nnajlepszych żniwiarzy i podziękowawszy Bogu prosić go o dobry urodzaj\nw roku przyszłym. W okresie międzywojennym zaczęto organizować dożynki\ngminne, powiatowe i parafialne. Organizowały je lokalne samorządy i partie chłopskie, a przede wszystkim koła\nStronnictwa Ludowego, Kółka Rolnicze,\nKościół, często także i szkoła. Dożynki\nw tamtych czasach były manifestacją\nodrębności chłopskiej i dumy z przynależności do rolniczego stanu. Towarzyszyły im wystawy rolnicze, festyny i występy ludowych zespołów artystycznych.\nW czasie dożynek organizowano biesiady z poczęstunkiem i tańcami, poprzedzane różnorakimi obrzędami i modlitwami.\nPytania te nie dawały mi spokoju. Postanowiłem dowiedzieć się czegoś więcej. Moje dociekania doprowadziły mnie\ndo następujących konkluzji, pomocna\nbyła w tym „Encyklopedia staropolska”\nZygmunta Glogera i Internet. Tak na\nmarginesie to, samo to zestawienie jest\nznamienne i jakby wyznacza również\nwirtualną linię, po której się poruszamy\n– między przeszłością a przyszłością.\nObchody dożynek sięgają czasów\nprasłowiańskich i tradycyjnie obchodzone były w pierwszy dzień jesieni.\nŚwięto poświęcone było tegorocznym\nzbiorom zbóż w czasie którego dziękowano niebiosom za plony i proszono\no jeszcze lepsze w przyszłym roku.\nW różnych częściach kraju różne temu\nZ pozostawionych na polu zbóż,\nkwiatów i owoców wito wieniec zwany plonem w kształcie wielkiej korony.\nDlaczego „plon”? Bo miał symbolizować\nwszystkie zebrane plony, cały urodzaj\ntego roku. Najlepsze żniwiarki i najlepsi\nżniwiarze nieśli plon do kościoła ze śpiewem w uroczystym pochodzie, dla poświęcenia, by potem zanieść go do dworu lub do domu gospodarza dożynek,\ngdzie wygłaszano przemowy, dawano\npodarki, poczęstunki, a muzyka i tańce\nprzed domem gospodarza brzmiały długo. W uczcie i zabawie brała udział cała\nwspólnota ze starcami i dziećmi.\nTo stąd owa znana, staropolska pieśń,\nktórą wielu pamięta jeszcze ze szkoły:\ntowarzyszyły zwyczaje i obrzędy. A skąd\nnazwa dożynki? Otóż zostawiano w polu\nostatnią garść, kępę niezżętego zboża,\npo żniwach na pustym polu dla ciągłości\nurodzaju. Pozostawione na polu kłosy\nzwano w Małopolsce kozą. Jej ścinanie\nodbywało się uroczyście przez najlep-\nBardzo interesujący był również zwyczaj przechowywania wieńca dożynkowego w stodole do nowego siewu. Wykruszone z niego ziarna wsypywano do\nworków z ziarnem siewnym.\nPonownie nad brzegiem Dłubni\nI znowu jestem nad Dłubnią. Babie\nlato zachwyca nie tylko mnie, ale również grającą na boisku gromadkę dzieci. Przypominam sobie słowa naszego\npana wójta Zbigniewa Grzyba, że organizowanie dożynek powiatowych „to dla\nnas zaszczyt i wyróżnienie” - to prawda.\nNie daje mi spokoju jednakże dwa pytania: pierwsze z nich, to czy zostawiliśmy\ntrochę „ziarna” na przyszły siew i drugie\nwiąże się z tym, że współczesna wieś,\nto nie tylko uprawa roli, ale inne sfery\ndziałalności ku pożytkowi tejże wsi. I czy\nuroczyste podsumowanie – „święto plonów” nie powinno dotyczyć ludzi w nich\nzaangażowanych? Ale o tym następnym\nII Piknik Integracyjny Powiatu Krakowskiego – Skała 2011\n„NIEZŁOMNI JAK SKAŁA”\n27 sierpnia br. przy Hali Widowiskowo –\nSportowej w Skale, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Krakowie zorganizowało\nw ramach projektu pn.„W stronę samodzielności” współfinansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Społecznego\nII Piknik Integracyjny Powiatu Krakowskiego\n– Skała 2011 pod hasłem „NIEZŁOMNI JAK\nSKAŁA” dla osób niepełnosprawnych z terenu\npowiatu krakowskiego. Do udziału w pikniku\nPCPR w Krakowie zaprosiło osoby niepełnosprawne - uczestników projektu „W Stronę\nSamodzielności” z roku 2010 i 2011 oraz osoby niepełnosprawne z organizacji pozarządowych i instytucji z terenu siedemnastu gmin\nW pikniku, który prowadziła Lidia Jazgar,\nudział wzięli również zaproszeni goście, m.in.\nUrszula Stochel, wicestarosta krakowski, Tadeusz Nabagło, wiceprzewodniczący Rady\nPowiatu Krakowskiego, radny powiatowy\nLeszek Dolny, Grażyna Tajs – Zielińska, dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie\nw Krakowie, Jacek Krupa Poseł na Sejm, Tadeusz Durłak, burmistrz Miasta i Gminy Skała.\nNa Pikniku wystąpiła najstarsza Orkiestra\nWojskowa w Polsce, którą dyrygował z-ca\ndowódcy - kapelmistrz ppor. Krystian Siwek\n(Orkiestra powstała w 1919 r. przy 20 Pułku\nPiechoty Ziemi Krakowskiej). Wystąpił Młodzieżowy Zespół Muzyczny Stowarzyszenia\n„U Siemachy” Zespół Funk iNH pod opieką\npana Krzysztofa Fiszera.\nuczestników Pikniku w podróż w czasie,\ntj. do XVII-wiecznej Polski i Europy, przedstawiając tym samym żywą lekcję historii. Pokazali m.in. walkę białą bronią i wręcz, strzelanie\nz broni czarno prochowej. Stowarzyszenie\nprzygotowało obozowisko historyczne – namioty z epoki, do których każdy mógł podejść\nprzymierzyć ubiory oraz elementy opancerzenia z epoki, zapytać o szczegóły związane z\nwalką, z barwą i bronią okresu. Salwa powitalna z muszkietów oraz salwa z armaty na cześć\ngości i zapach prochu pozostanie w pamięci\nkażdego uczestnika Pikniku.\nNa Piknik przyjechali członkowie Fundacji AMA CANEM z Katowic, Łodzi, Bytomia\nz ośmioma retriverami: guldenami oraz labradorami. Fundacja między innymi zaproponowała uczestnikom pikniku zawody, w których\ndwóch zawodników z mety miało przebiec po\nsmyczy do przewodnika psa, na miejscu założyć psu smycz i zapytać o jego imię. Następnie z psem dobiec do mety. Nagrodą za udział\nw konkurencji były „smycze” na klucz oraz maskotki. Uczestnicy mieli również możliwość\nzabawy z psami: odrysowywali zarys leżącego\npsa na papierze, a potem kolorowali go. Samo\ngłaskanie i przytulanie się do psów, sprawiało\nuczestnikom niezwykłą przyjemność.\nFunkcjonariusze ze Straży Granicznej ze\nwzględu na tajemnicę służbową, nie mogli\nzdradzić wielu szczegółów związanych ze\nswoją pracą, ale na ile to możliwe starali się\nprzybliżyć osobom niepełnosprawnym swoją\npracę. W trakcie Pikniku przedstawili charakter\npracy przewodnika psa służbowego - pokaz\nogólnego posłuszeństwa, tresury psów. Zaprezentowali umiejętności psów służbowych\n(wykorzystywanych do realizacji ustawowych\nzadań Straży Granicznej), w tym celu wykorzystali proch już zaprzyjaźnionego „Stowarzyszenia Stanica”. Zadaniem psów było znalezienie prochu – zadanie zostało wykonane.\nFunkcjonariusze Referatu Patrolowo – Interwencyjnego Sztabu Policji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie Ogniwa Przewodników\nPsów Służbowych przybliżali uczestnikom\nPikniku swoją codzienną służbę. Opowiadali\no roli psów służbowych wykorzystywanych\ndo tropienia: na miejscu przestępstwa, za\nsprawcami przestępstw, w celu ujawnienia\nmateriałów wybuchowych itp. Uczestnicy\nPikniku mieli m.in. możliwość założenia kamizelki funkcjonariusza i przespacerowania się\nz psem policyjnym.\nKażdy uczestnik pikniku miał również możliwość skorzystania z atrakcji „mini wesołego\nmiasteczka”, spróbowania smakowitego poczęstunku: golonki z kapustą, kiełbasy, żurku,\nchleba ze smalcem, kiszonych ogórków, wyśmienitych wypieków – ciast tortowych i drożdżowych z owocami, makiem, pizzy, owoców,\nciepłych i zimnych napojów. W trakcie Pikniku\nmożna było zakupić prace Warsztatów Terapii\nZajęciowej ze Skały i Fundacji Wspierania Rozwoju Społecznego „Leonardo” z Krakowa.\nPodsumowując w programie Pikniku były\nwystępy i pokazy przygotowane przez:\n• Orkiestrę Wojskową z Krakowa,\n• Młodzieżowy Zespół Muzyczny Stowarzyszenia „U Siemachy” Zespół Funk iNH,\n• „Stowarzyszenie Stanica” - podróż w czasy\nXVII-wiecznej Polski i Europy,\n• Fundację „Ama Canem” z Łodzi - zajęcia z\n• Funkcjonariuszy z Placówki Straży Granicznej w Krakowie –Balicach umiejętności\n• Funkcjonariuszy Interwencyjnego Sztabu\nPolicji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie\nOgniwa Przewodników Psów Służbowych\numiejętności psów służbowych.\ni dbaj o bezpieczeństwo innych\n„Niechronieni” uczestnicy ruchu drogowego stanowią około\n38% wszystkich ofiar wypadków\ndrogowych w Polsce. Dlatego\nteż na tę grupę użytkowników\ndróg należy zwrócić szczególną\nuwagę, ponieważ w przeciwieństwie do osób poruszających się\nsamochodami, nie są osłonięte\nkaroserią pojazdu i nie chronią\nich poduszki powietrzne ani pasy\nbezpieczeństwa. W 2010 roku\nw Polsce największą liczbę wypadków drogowych spowodowanych przez pieszych odnotowaliśmy w listopadzie (574\nwypadki, 117 zabitych i 463\nrannych) oraz w październiku\n(464 wypadki, 91 zabitych i 380\nrannych). Znaczący wpływ na\ntaki rozkład zdarzeń z udziałem\npieszych mają panujące w tym\nokresie niesprzyjające warunki\natmosferyczne oraz szybko zapadający zmrok. Piesi stają się\nwtedy mniej widoczni, co w połączeniu z brakiem ostrożności,\ntak pieszych jak i kierujących\nskutkuje, dużą liczbą wypadków.\nNewralgicznymi punktami na\ndrodze są przejścia dla pieszych.\nZbliżając się do potocznie nazywanej zebry, konieczne jest\nwzmożenie uwagi nie tylko na\nsamym przejściu, ale i w jego\nokolicy. Piesi, niestety, nie przechodzą dokładnie po pasach,\nnawet wtedy, gdy do najbliższego przejścia mają mniej niż kilkanaście metrów. Mimo tego, że\nliczba wypadków na przejściach\ndla pieszych od 2001 roku systematycznie maleje, to jednak\npotrącenia w tych miejscach budzą niepokój, gdyż przejście dla\npieszych w swej istocie gwarantować powinno możliwość bezpiecznego przedostania się na\ndrugą stronę ulicy. Przebieganie\nprzez jezdnię, wyskakiwanie tuż\nprzed maskę jadącego samochodu, przechodzenie na skos przez\nskrzyżowanie to kolejne grzechy przechodniów. Nagminnym\nzjawiskiem jest też wchodzenie\nna jezdnię bezpośrednio przed\nnadjeżdżajace pojazdy, a przecież w zderzeniu z samochodem\npieszy ma nikłe szanse na uratowanie zdrowia, a czasami nawet\nżycia. Potrącenia przez pędzącą\nkilkuset kilogramową maszynę\nsą często tragiczne w skutkach.\nJak zatem uniknąć, bądź przynajmniej zmniejszyć ilość wypadków z udziałem pieszych?\nJednym ze skutecznych środków\nzaradczych jest ostrożność i kultura, obowiązująca wszystkich\nuczestników ruchu. Piesi mu-\nszą pamiętać, że na drodze bez\nchodnika należy iść lewą stroną\njezdni i ustępować pierwszeństwa nadjeżdżającym pojazdom.\nWydaje się też, że w dzisiejszych\nczasach do lamusa odeszły tzw.\nodblaski. Zapominamy o tym,\nże nawet najmniejszy żółty element odblaskowy noszony po\nzmroku ma zbawienny wpływ na\nbezpieczeństwo na drodze, gdyż\npozwala kierowcom zaobserwować przechodnia już z odległości kilkuset metrów. Kierowca\n– dżentelmen zauważywszy niezdecydowanego przechodnia\npowinien w miarę możliwości\ni zgodnie z zasadami bezpieczeń-\nza bezpieczeństwo dzieci. Niedopuszczalnym też jest pozostawianie bez opieki małych dzieci\nBezmyślność i beztroska rodziców może być przyczyną niejednej tragedii. Razi też „pozorna\nopieka” nad małym uczestnikiem\nruchu drogowego. Owszem,\ndziecko idzie z matką lub ojcem,\nale kilka metrów przed lub za\nrodzicem. Łatwo więc w takim\nwypadku stracić kontrolę nad\npociechą i nie przewidzieć jej nagłego wtargnięcia na jezdnię.\nZe smutkiem trzeba przyznać,\nże Ci, którzy powinni dawać przykład właściwego zachowania na\nW wypadku zaistniałym w lipcu 2011 roku zginął 24 letni kierowca Citroena,\nktóry utracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał na lewą część\njezdni, gdzie zderzył się z innym samochodem\nW tym wypadku zaistniałym we wrześniu 2011 roku zginął 36 letni pasażer\nsamochodu BMW, który zjechał z jezdni i uderzył w drzewo\nW wyniku obrażeń doznanych w wypadku drogowym do którego doszło\nw październiku 2011 roku śmierć poniosła 23 letnia kierująca motocyklem\nstwa zatrzymać pojazd, by bezpiecznie przez jezdnię przeszła\nzarówno atrakcyjna blondynka,\njak i mniej sprawna staruszka.\nSzczególną czujność kierowcy powini zachować też w pobliżu szkół. Chociaż osoba kierująca\nruchem przeprowadzi bezpiecznie uczniów przez pierwsze przy\nszkole przejście, to już ulicę dalej\nbędą one zdane na siebie i przewidujących kierowców. To oni\nbędą, bez względu na okoliczności zdarzenia, zawsze (choćby\ndrodze, sami nagminnie łamią\nprzepisy. Nierzadki to przypadek,\nkiedy osoba dorosła w obecności\ndziecka przechodzi przez jezdnię\nW okresie od stycznia\ndo września 2011 roku na\ndrogach powiatu krakowskiego odnotowaliśmy 268 wypadków drogowych, w których zginęły 22 osoby, a 343\nzostały ranne. Wprawdzie w\nporównaniu z analogicznym\nokresem roku 2010 nastąpił\nspadek ilości ofiar śmiertelnych o 7, to jednak w tym czasie liczba wypadków wzrosła\no 40 oraz osób rannych w tych\nzdarzeniach o 65.\nPrzeraża jednak fakt, że\nw 2011 roku na 22 ofiary\nśmiertelne wypadków drogowych aż 10 stanowią piesi,\nktórzy w 7 przypadkach ponieśli śmierć z własnej winy.\nGłówne przyczyny to nieostrożne wejście na jezdnię\nprzed jadącym pojazdem, zza\npojazdu lub przeszkody, chodzenie nieprawidłową stroną\ndrogi oraz przekraczanie jezdni w miejscu niedozwolonym.\nNiestety, październik 2011\nroku zaczął się też tragicznie\nna drogach powiatu krakowskiego. Już w pierwszym dniu\nmiesiąca doszło do wypadku,\nw wyniku którego śmierć poniosła młoda kierująca motocyklem, a kilka dni później\nw odstępie kilkunastu minut\nzginęło na drogach dwóch\nApeluję więc, abyśmy nie\npowiększali już tych tragicznych statystyk, bo zależą one\nprzede wszystkim od naszej\nrozwagi i rozsądku. Uszanujmy to szczególnie teraz, gdy\nza kilka dni będziemy palić\nznicze na grobach swoich bliskich.\nnadkom. Grzegorz Chanek\n27 sierpnia 2011 r. na Stadionie Sportowym LKS Piast\nw Wołowicach odbyły się V Powiatowe Zawody SportowoPożarnicze Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. Zawody\notworzyła wicestarosta powiatu krakowskiego Urszula Stochel. Wystartowało w nich 37 drużyn, w tym 21 chłopięcych\ni 16 dziewczęcych z terenu powiatu krakowskiego oraz gościnie z partnerskiego powiatu monachijskiego i powiatu wielickiego. Zawody rozegrano w dwóch konkurencjach. Najpierw\ndrużyny sprawdziły się w sztafecie 5 x 50 metrów z przeszkodami, a następnie w tzn. ćwiczeniu bojowym. Zwycięzcami\nokazali się chłopcy z młodzieżowej drużyny pożarniczej OSP\nw Sieciechowicach oraz dziewczęta z młodzieżowej drużyny\npożarniczej OSP Wołowice. Pamiątkowe dyplomy oraz nagrody wręczył Adam Wójcik, członek Zarządu Powiatu Krakowskiego. Zawody obserwowali także m.in. radni powiatowi\nJanusz Cerek i Krzysztof Karczewski, Komendant Powiatowy\nPolicji inspektor mgr Dariusz Pocięgiel, Komendant Miejski\nPaństwowej Straży Pożarnej w Krakowie st. bryg. mgr inż. Ryszard Gaczoł, Marian Paszcza, dyrektor Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego, Małgorzata Zięć, dyrektor\nBiura Promocji i Współpracy Starostwa Powiatowego w Krakowie, wójtowie i burmistrzowie gmin z powiatu krakowskiego.\n1. OSP Sieciechowice, gm. Iwanowice\n2. OSP Sąspów, gm. Jerzmanowice – Przeginia\n3. OSP Pierzchów, powiat wielicki\n4. OSP Goszcza, gm. Kocmyrzów – Luborzyca\n5. OSP Tropiszów, gm. Igołomia – Wawrzeńczyce\n1. OSP Wołowice, gm. Czernichów\n2. OSP Jeziorzany, gm. Liszki\n3. OSP Karniów, gm. Kocmyrzów – Luborzyca\n4. OSP Przeginia Duchowna, gm. Czernichów\n5. OSP Olszowice, gm. Świątniki Górne\n„Trzeba pracować nad sobą i rozwijać się, żeby móc odnieść sukces


Poliklinika utworzy Zakładu Radiologii Interwencyjnej  \nPoliklinika utworzy Zakładu Radiologii Interwencyjnej\nDyrektor szpitala Krystyna Futyma powiedziała, że Zakład Radiologii Interwencyjnej zostanie utworzony w miejscu dawnej kuchni i stołówki szpitala. Zakład, którego sercem będzie angiograf, ma zacząć pracować za kilka miesięcy.\n„Przy użyciu angiografu będą wykonywane zabiegi z zakresu chirurgii onkologicznej. Angiograf jest niezwykle przydatny m.in. w operacyjnym leczeniu nowotworów trzustki i wątroby oraz w ginekologii onkologicznej. Dzięki temu urządzeniu lekarze mogą skuteczniej przeprowadzać zabiegi, a chorzy szybciej dochodzą do siebie po zabiegu” – powiedziała PAP Futyma.\n„Niektórzy eksperci twierdzą, że w leczeniu nowotworów mamy chemioterapię, radioterapię, chirurgię onkologiczną i radiologię interwencyjną. Niestety, w Polsce mamy rozwinięte tylko trzy pierwsze ścieżki, radiologia interwencyjna raczkuje. W całej Polsce wykonywanych jest tyle zabiegów radiologii interwencyjnej, ile w jednym szpitalu w Wielkiej Brytanii czy w USA” – powiedział w Olsztynie Gadomski. Dodał, że utworzenie każdego takiego ośrodka w kraju to krok w kierunku poprawy leczenia pacjentów onkologicznych.\n„Onkologia jest priorytetem rządu” – zapewnił Gadomski. Dodał, że w tym roku z resortu zdrowia do olsztyńskich szpitali na poprawę leczenia onkologicznego trafiło 30 mln zł. Pieniądze te zasiliły m.in. olsztyński szpital miejski i wojewódzki.\nCzy śmierć pacjenta to wina personelu pracującego w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym przy al. Wojska Polskiego w Olsztynie? Sprawę wyjaśni prokuratura. Do tragicznej sytuacji doszło 31...\nKomandosi z elitarnej jednostki FORMOZA odwiedzili dzieci na oddziale onkologii\nKomandosi z elitarnej jednostki FORMOZA odwiedzili dziś pacjentów Oddziału Klinicznego Onkologii i Hematologii Dziecięcej Szpitala Dziecięcego w Olsztynie! Wraz z Fundacją Spełnionych Marzeń przekazali temu...\nFelix Dzierżyński 8 listopada 2019 at 20:52\nPrzyjdzie nowy kierownik…i poleci stary. Wreszcie będzie zakład z prawdziwego zdarzenia. Oj weźmie się nowy za tych „fachowców” od wklejania gotowców..OJJJJ WEŹMIE.\nZakład Radiologii Interwencyjnej


Do śmiertelnego wypadku doszło dzisiaj po południu na przejeździe kolejowym na ul. Nowogardzkiej w Goleniowie.\nJak podaje strona gs24.pl, na torach zginęła młoda kobieta, która prawdopodobnie próbowała przebiec z jednej strony rogatek na drugą tuż przed jadącym do Świnoujścia pociągiem pospiesznym.\nTo, że do tragicznego wypadku doszło, potwierdził przedstawiciel PKP. Okoliczności zdarzenia ma zbadać specjalna komisja.\nTrzeci dzień i trzeci śmiertelny wypadek... Tragiczny początek grudnia.\ndodany przez jerzu007, dnia 07.12.2017, 10:43:00\nNie wiem jaki trzeci przypadek masz na mysli, ale w dwoch zawinila glupota ludzka. Mozna bylo tego uniknac, wystarczylo troche pomyslec ..\ndodany przez j_janusz, dnia 07.12.2017, 12:36:00\nTrzeci to ten opisany w artykule powyżej t.j. "Śmierć na torach"\ndodany przez jerzu007, dnia 08.12.2017, 00:24:00