Dla kogo pomocny będzie kredyt konsolidacyjny? - 2022\nGospodarka Polski nieustannie się rozwija co bezpośrednio przekłada się na dobrobyt obywateli. Jednak nadal większość osób nie jest w stanie zakupić mieszkania czy nawet bardziej kosztownych sprzętów za gotówkę, przez co są zmuszone do zaciągania kredytów w banku. W przypadku większej ilości zobowiązań, a tym samym większej liczby miesięcznych rat, łatwo można wpaść w spiralę długów oraz stać się niewypłacalnym. Dobrym sposobem na wyjście z takiej sytuacji i wyrwanie się ze spirali zadłużenia będzie połączenie kilku pożyczek w jedną za pomocą kredytu konsolidacyjnego, który cieszy się coraz większą popularnością. Jednak od początku.\nWiększość banków działających w Polsce posiada w swojej ofercie produkt o nazwie – kredyt konsolidacyjny, który może się okazać niezwykle praktycznym rozwiązaniem problemów finansowych. Jak wskazuje sama nazwa, kredyt konsolidacyjny, ma na celu skonsolidowanie, czyli połączenie zobowiązań. O tego typu pożyczkę mogą więc ubiegać się osoby, które mają zaciągnięte dwa bądź więcej kredytów czy pożyczek, w nawet kilku różnych instytucjach finansowych. Bank oferujący taką usługę bierze na siebie spłatę wszystkich zobowiązań finansowych klienta. W zamian do spłaty pozostaje nam jedna, niższa, wygodna do spłaty rata kredytu konsolidacyjnego. Jest to bardzo duże ułatwienie dla klienta. Dodatkowo nie musi on pamiętać o wszystkich swoich zaległościach gdyż są one skonsolidowane w jednym, wygodnym kredycie.\nZ kredytów konsolidacyjnych korzystają przede wszystkim osoby, które mają problem z płynnością finansową i opłaceniem w terminie wszystkich swoich zobowiązań kredytowych. W przypadku skorzystania z takiej pożyczki, klient sam określa dogodną dla siebie liczbę rat. Mogą być one rozłożone nawet na kilkadziesiąt lat. Dzięki temu suma miesięcznych zobowiązań w znacznym stopniu się zmniejsza, co daje możliwość podreperowania domowego budżetu. Jednak opcja ta jest wykorzystywana nie tylko przez osoby, które mają problemy finansowe. Dzięki temu, że kredyt konsolidacyjny zmniejsza liczbę miesięcznych zobowiązań do jednego, to jest niezwykle wygodnym rozwiązaniem, dla osób, które nie radzą sobie z wieloma terminami spłaty i pragną uporządkować swoje finanse i zaprowadzić porządek w dokumentach. W praktyce okazuje się to tylko nieznacznie droższe, a zatem jest tego warte.\nWarto pamiętać, że bank udzielający kredytu również zyskuje na zdobyciu nowego klienta, dlatego może mu zaproponować korzystne warunki pożyczki.\nGdzie ubiegać się o kredyt konsolidacyjny?\nOsoby zainteresowane zaciągnięciem kredytu konsolidacyjnego powinny przede wszystkim zgłosić się do swojego banku. Placówka, w której prowadzimy konto bankowe doskonale orientuje się w naszej sytuacji finansowej, przez co formalności są ograniczone do minimum. Poza tym banki zawsze traktują swoich klientów priorytetowo, dlatego chętnie oferują im elastyczne raty i mniejsze oprocentowanie pożyczki. Również bank, w którym nie posiadamy konta może nam zaproponować ciekawe warunki współpracy, szczególnie jeśli zdecydujemy się na dłuższą współpracę.\nEkspert Kredytowy z firmy Habza Finanse – radzi, aby rozważyć możliwość zamiany wszystkich zobowiązań w jeden kredyt konsolidacyjny, nie tylko kiedy już znaleźliśmy się w dołku i nie stać nas na spłatę wszystkich rat, ale w sytuacji kiedy wysokość miesięcznych zobowiązań znacznie utrudnia nam funkcjonowanie. W ten sposób nie narazimy się bowiem na kolejne koszty w postaci odsetek od nieterminowej spłaty czy, co gorsza, kosztów windykacji należności. Kredyt konsolidacyjny daje nam szansę zmniejszenia wysokości miesięcznej raty, a tym samym ułatwi nam spłatę. Warto wiedzieć także o tym, że skonsolidować możemy nie tylko kredyty, ale także pożyczki czy bardzo popularne ostatnio chwilówki. W ten sposób pozbędziemy się uciążliwych zobowiązań, a do spłaty pozostanie nam dopasowana do naszej aktualnej sytuacji finansowej, znacznie niższa, rata kredytu konsolidacyjnego.\nChwilówki. Podstawowe informacje o chwilówkach.\nNastępny post Dlaczego warto zainteresować się Self Storage\nPoprzedni post Jazda po alkoholu, a prawo


Znaleziono 498 wyników dla zapytania grande\n48 · 20 934x · 16 · 1 miesiąc temu\n274 · 106 981x · 184 · 4 miesiące temu\n231 · 63 733x · 46 · 8 miesięcy temu\n80 · 48 414x · 42 · 8 miesięcy temu\nMorfing dwójki znanych aktorów w jedną twarz w znakomitym wydaniu IV\nWyglądają "jak prawdziwi"; ciekawe, czy ich talent byłby wynikiem sumy talentów wzorów, z których powstali.\n38 · 17 416x · 16 · 9 miesięcy temu\nArtysta grafik kryjący się pod pseudonimem morphy_me swój wolny czas przeznacza na łączenie twarzy dwójki znanych aktorów lub aktorek w jedno. Efekty jego pracy są rewelacyjne, czasami patrząc na twarz…\n108 · 30 603x · 22 · 9 miesięcy temu\n228 · 48 988x · 18 · 10 miesięcy temu\nŻyjemy w niezwykłych czasach. Niemal połowa ludzkości siedzi zamknięta w swoich domach, pasażerski ruch lotniczy jest niemal całkowicie wstrzymany, wiele fabryk nie działa, a na ulicach nie widzimy już…\n213 · 74 505x · 34 · 10 miesięcy temu\n269 · 55 172x · 41 · 10 miesięcy temu\nGimby nie znajo! Odpalanie parowozu\nParowóz Denver and Rio Grande Western (D&RGW) waży jakieś 150 ton i został zbudowany w 1928 roku. Aktualnie służy w muzeum w Kolorado. 6-7-godzinny proces został skrócony do 37 minut.\n26 · 1 430x · 6 · rok temu\n"Zacznij od nowa, nie nagrywałem!" - krzyczy fan na koncercie Ariany Grande\nTo dzisiaj ludzie robią na koncertach - o tempora, o mores.\n211 · 62 805x · 108 · 2 lata temu\n149 · 50 528x · 37 · 2 lata temu\nWizyta w toalecie restauracji po śnieżycy na wysokości 3032 m\nCałonocna śnieżyca. Pokojówka przypadkowo zostawiła otwarte okno w damskiej toalecie w restauracji "Le Panoramic" znajdującej się na wysokości 3032 m na lodowcu Grande-Motte, Tignes, Sabaudia.\n24 · 5 252x · 8 · 3 lata temu\n693 · 89 906x · 90 · 4 lat temu\nJimmy Fallon i Ariana Grande w zaskakującym pojedynku karaoke\n458 · 64 820x · 45 · 5 lat temu\n65 · 10 959x · 19 · 6 lat temu\nBramka Kolarova w derbach Rzymu\nPiękny rajd młodego lewego obrońcy Lazio w połączeniu ze świetnym komentarzem. Grande Lazio!\n69 · 3 161x · 20 · przed dinozaurami\nTouching The Void Trailer / Czekając na Joe\nPolskie tłumaczenie tytułu pozostawia wiele do życzenia, ale film pod tym tytułem funkcjonuje w Polsce. Bazujący na prawdziwej historii film o wspinaczce na Siula Grande w Andach. Opowieść o górach, wspinaczce,…\n13 · 4 092x · 4 · przed dinozaurami\nNiesamowity człowiek guma\nKiedy zaczął się bujać będziesz w szoku, kiedy zapakuje się w zielony pokrowiec oczy wyjdą ci z orbit, i nie wiem czy dasz radę dotrwać do końca na le grande finale.\n118 · 18 542x · 14 · przed dinozaurami\n152 · 8 696x · 14 · 21 dni temu\nŚpiewałaby o pokoju\n25 · 6 562x · 8 · 10 miesięcy temu\n84 · 9 003x · 12 · rok temu\nPoproszę świeże sojowe latte grande z mlekiem migdałowym\n58 · 11 410x · 8 · rok temu\nPełnia nad Campo Grande w Brazylii\n203 · 12 887x · 23 · 2 lata temu\nPamiątka z koncertu Ariany Grande\n54 · 8 882x · 19 · 3 lata temu\nLepiej nie ryzykować z koncertem Ariany Grande\n80 · 9 195x · 22 · 3 lata temu\n55 · 15 826x · 12 · 8 lat temu\nRe: Letnie opony\nbajgiel: Wspomnień czar :rotfl\nZdawałam prawko na grande punto, jesienią. Zaraz potem kupiłam swoje pierwsze auto, a od listopada zaczęła się mega zima.\nPierwszego dnia stchórzyłam, ale zaraz następnego pojechałam…\nRe: Jaki utwór zagralibyście jako pierwszy mając taki sprzę?\nAle to dlatego, że słuchałem tego na Grande Utopia, więc już jakaś kalibracja by była. I zdaje się ten sam wzmacniacz był (albo zdaje się dwa monobloki)\nYoop: Kilkanaście znaków zapytania w poście, niskie insynuacje dotyczące zdrowia, poziomu intelektualnego oraz uczciwości i grande finale "Nie odpowiadaj, bo mi się ciebie nawet czytać nie chce." - mistrz retoryki,…\nRe: Konkurs pieśni patriotycznej:\nbrood_k: Z 'Wojną Postu z Karnawałem" było tak: Gdy panowie Kaczmarski, Gintrowski i Łapiński zebrali się znów razem w Polsce, gdzie już można było śpiewać piosenki nieobojętne, nagrali płytę, która ukazała się…\ndiscordia: dobra, a gdzie jest Kim dzong jar? czemu nie fetował z Adrianą Grande?\nben1edicto: Corsa D albo Grande Punto, bo to to samo auto.\nRe: Co się ostatnio odpie***la z olx?\nEmpiror: Wymienię za pięciokilowy worek ziemniaków. Lekko podgniwają, bo zapomniałem o nich i trochę przeleżały w garażu, ale jak się odkroi to co zgniło, to jeszcze ze trzy obiady będą. I mogę do tego dorzucić…\nA przed chwilą w Livorno...\noiko: ... na Piazza Grande, mieliśmy takiego gościa :D https://www.facebook.com/quilivorno.it/videos/771908696600433/ Od dziesiątej minuty, jakby sie komuś zebranie miejscowego folkloru znudziło :C\n1 285x · rok temu\nben1edicto: Kryzys zbliża się wielkimi krokami. Nie zdążą tego wprowadzić do końca a i tak pierwolnie. Wszyscy kupują złoto na grandę, mimo, że jest najdroższe od wielu lat, dokładnie tak jak w roku 2007. Niestety…\nben1edicto: :r_a_k co nie zmienia faktu, że ekonomista z niego jak ze mnie model. To ten koleś, który na grande chciał dodrukowywać kasę pod pozorem uhonorowania Marii Konopnickiej na banknocie 800zł.\n28 · 5 447x · 2 · 2 lata temu\nGrande Valse Brillante - Ewa Demarczyk (Sopot 1964)\n5 · 1 047x · 1 · 2 lata temu\nAriana Grande to TERF\n712x · 2 lata temu\nTo co najlepsze z Grande Terre\n790x · 3 lata temu\n1 · 787x · 3 lata temu\n2017-06-04 Wykorzystali tragedię, by wejść na koncert Ariany Grande za darmo - tvp.info\n2 · 1 126x · 1 · 3 lata temu\n7 · 1 273x · 1 · 3 lata temu\n10 · 1 692x · 3 lata temu\n12 · 2 005x · 3 lata temu\n5 · 1 348x · 3 lata temu


Umowa darowizny 2 - forumeria.pl\nforumeria.pl Ogólne Szkoła Gotowe prace prace z prawa Prawo cywilne Umowa darowizny 2\nUmowa darowizny 2\nDarowizna ma na celu dokonanie przysporzenia na rzecz obdarowanego bez ekwiwalentu.\nSama idea darowizny jest znana w wielu systemach prawnych i są różne modele realizowania tej transakcji. Nie wszędzie ta transakcja przybiera charakter umowy np. prawo anglosaskie traktuje darowiznę jako czynność jednostronną. W systemach kontynentalnych darowizna na ogół jest umową.\nW prawie polskim darowizna jest umową. W praktyce wszystko prawie zależy od woli darczyńcy bo to on musi przede wszystkim powiedzieć, że tej darowizny dokonuje ale od strony czysto formalnej, prawnej, nie ma darowizny dopóki nie będzie zgody obdarowanego. On może nie chcieć takiej darowizny.\nCharakter tej czynności.\nSą systemy, które przyjmują darowiznę jako czynność konsensualną, już samo uzgodnienie woli stron wystarcza i powołuje tę czynność do życia.\nSą systemy – prawo niemieckie – które darowiznę kształtuje jako czynność realną. Nie ma umowy bez wykonania. Samo uzgodnienie woli stron oznacza tylko przyrzeczenie darowizny.\nPrawo polskie przyjmuje konstrukcję konsensualną czyli uzgodnienie woli stron wystarcza do zawarcia umowy, ale są pewne odstępstwa.\nSą 3 modele:\n\tdarowizną będzie przysporzenie z majątku darczyńcy. Jest to ujęcie najwęższe. Zawsze musi dojść do przesunięcia majątkowego. Musi się coś z majątku darczyńcy przesunąć do majątku obdarowanego,\n\tz darowizną mamy do czynienia także wówczas, gdy to przysporzenie które uzyskuje obdarowany następuje tylko kosztem majątku darczyńcy (nie koniecznie z majątku lecz także kosztem majątku). Tego rodzaju konstrukcja jako darowiznę przyjmuje zwolnienie z długu. Wierzyciel musi zwolnić dłużnika (jest to umowa)\ndarowizna.doc (Rozmiar: 28 KB / Pobrań: 15)\nUMOWA DAROWIZNY brunet 515 11-28-2010, 11:19


Pamiątki z podróży | Ładne rzeczy!\nDziś będzie o pamiątkach z podróży – dosłownie i w przenośni. Czasem jest tak, że z podróży przywozimy w głowie pewne obrazy, nastrój, styl, a potem chcemy je odwzorować we własnym domu. I to niekoniecznie zimą kiedy tęsknimy za wakacjami i podrózami…\nJakiś czas temu pokazywałam bliskie memu sercu klimaty marokańskie, a dziś chcę Was znów zaprosić do przebudowanego Etnobazaru.\nW serwisie dostępna jest szeroka gama produktów z całego świata: Afryki, Europy, Meksyku, Indii, Nepalu. Meble, ceramika, szkło, porcelana, lampy, dywany, pufy, tekstylia, ozdoby ścienne, rzeźby, akcesoria kuchenne i ogrodowe, a także zapachy i aromaty…\n„Sam pomysł rodził się w głowach grupy gliwickich zapaleńców dosyć długo. Dużo podróżujemy po całym świecie i chyba mamy oko do ciekawych, etnicznych pamiątek, bo z każdej kolejnej wyprawy wracaliśmy bardziej obładowani przedmiotami, jakie zamawiali u nas przyjaciele” – śmieje się Marek Blaska, jeden z współwłaścicieli serwisu – „Tak powstał Etnobazar jako sklep. I szybko zaczął przyciągać ludzi nam podobnych, którzy mają handlowe kontakty z rękodzielnikami z Polski, Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk. To przede wszystkim z myślą o nich przekształciliśmy sklep w serwis – dodaje.”\nWypatrzyłam tam rzeczy, których z podróży przywieżć się po prostu nie da jak marokańska umywalka, stół z Indii czy afrykańskie maski.\nW zamyśle twórców platforma ma zapewnić odwiedzającym doświadczenie prawdziwego etnicznego targu: ‘’Etno’’ oznacza dla nas autentyczność, twórczość dbającą o zachowanie tradycji i kultury mieszkańców ziem, z których się wywodzi: afrykańskiej, amerykańskiej, azjatyckiej oraz europejskiej. Cenimy nie tylko to, co pochodzi z daleka, lecz także to, co nam bliskie: polską sztukę inspirowaną folklorem, meble i dodatki w stylu włoskiej Toskanii, zapachy francuskiej Prowansji, przedmioty powstałe w duchu rustykalnej Brytanii – tłumaczy Justyna Wydra, specjalista ds. promocji portalu.\nWkrótce w serwisie dostępny będzie także m.in. adresowany do projektantów moduł ułatwiający wybór elementów wyposażenia wnętrz.\nNastępny wpis Zrobieni na szaro: pokój nastolatka\nPoprzedni wpis Konkurs na CONCEPT


Natalia Przybysz - Kozmic Blues + autograf\n4 osoby licytowały, wygrał unity3-3 (120)\nZakończona (sob 5 sty 2019 17:06:19 CET)\noferta nr 8383993\n- Kozmic Blues: Tribute to Janis Joplin\nto album, który ukazał się w 2013 i jest prawdziwą muzyczną ucztą, tak dla wielbicieli Natalii Przybysz, jak i twórczości Janis Joplin.\nNatalia Przybysz to bez wątpienia jedna z najbardziej oryginalnych wokalistek w Polsce. Jest pewna siebie i konsekwentnie dąży do celu. Jej muzyka nie jest prosta i oczywista, ale zawiera w sobie coś niesamowitego. To swoiste wyrażenie siebie, swoich opinii, przeżyć i historii. Po rozpoczęciu kariery solowej twardo stąpa po ziemi nie bojąc się wygłaszać swoich opinii za co czasami obrywa.\nAlbum „Kozmic Blues: Tribute to Janis Joplin” jak sama nazwa wskazuje, to hołd złożony legendzie – Janis Joplin z okazji 50-lecia jej debiutu. Natalia wybrała 12 utworów z różnych albumów Janis, zarówno solowych, jak i tych które nagrane zostały gdy śpiewała jeszcze z Big Brother & the Holding Company.\nArtystka sięgnęła po to, co w historii muzyki najlepsze. Zinterpretowała klasykę na nowo, z charakterystyczną dla siebie soulową energią. Co najistotniejsze, nie próbuje wcielać się w tym projekcie w Janis. Jest sobą – autentyczna i uczciwa - jest ciepło i miękkość, czyli to co tak dobrze znamy, ale nie brakuje też zadziorności i siły.\nunity3-3 (120) 51,00 zł sob 29 gru 2018 10:52:43 CET\nkrzychall (19) 50,00 zł śro 26 gru 2018 15:17:15 CET\nkrzemo_3kb (22) 44,00 zł śro 26 gru 2018 08:59:42 CET\nmalgochaw (1) 15,00 zł wto 25 gru 2018 18:46:20 CET


Wszechświat nieprzemienny | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Wszechświat nieprzemienny\nAby lepiej zrozumieć idee leżące u podstaw kosmologicznych modeli Hellera, warto przyjrzeć się naukowej drodze, którą podążał. Fizyka i abstrakcyjna matematyka zawsze leżały w kręgu jego zainteresowań, uzupełniając wiedzę filozoficzną, nabytą w seminarium. Przejawiło się to w pracy doktorskiej ks. Hellera poświęconej cyklicznym modelom Wszechświata. Formalnie była to rozprawa filozoficzna, jednak jej związek z fizyką był na tyle silny, że zdecydowano się powołać na recenzenta jednego z najlepszych specjalistów w dziedzinie ogólnej teorii względności – prof. Andrzeja Trautmana. Pomimo obaw doktoranta, który fizykę poznał studiując samodzielnie podręczniki akademickie, praca została oceniona bardzo dobrze.\nPod koniec lat 60., aby pogłębić swoją wiedzę, Heller uczestniczył jako wolny słuchacz w studiach dziennych z fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wtedy też obronił pracę habilitacyjną poświęconą zasadzie Macha w kosmologii (z grubsza mówi ona, że kształt czasoprzestrzeni determinowany jest przez rozkład materii we Wszechświecie). Na jej podstawie Heller opublikował swoje pierwsze „czysto fizyczne” artykuły naukowe. W tamtym czasie wokół Hellera powstała Krakowska Grupa Kosmologiczna, a jej założyciel wypromował trzech doktorów fizyki teoretycznej.\nPoczątek i kosmiczna ewolucja\nUzyskawszy habilitację, w latach 70. Heller prowadził intensywne badania na froncie kosmologii relatywistycznej, przeżywającej wówczas swój złoty wiek.\nStandardowym modelem była wtedy kosmologia Friedmanna, opisująca wielkoskalową ewolucję Wszechświata wypełnionego uproszczoną formą materii zwaną – przez analogię z hydrodynamiką – „płynem doskonałym”. W hydrodynamice płyn doskonały opisywany jest zaledwie przez dwie wielkości fizyczne (ciśnienie i gęstość) i nie zachodzi w nim szereg „typowych” dla cieczy zjawisk, takich jak przyklejanie się do ścianek naczynia czy tworzenie się wirów. W kosmologii „płyn doskonały” dobrze nadaje się do modelowania prostych form materii, takich jak pył czy promieniowanie. Heller wspólnie z Leszkiem Suszyckim i Zbigniewem Klimkiem jako jedni z pierwszych rozważali w serii prac scenariusze ewolucji Wszechświata wypełnionego bardziej realistycznym typem materii (był to tzw. „płyn lepki” albo „niedoskonały”, czyli taki, który już przyklejałby się do ścianek naczynia). Okazało się, że w modelach tych udaje się niekiedy uzyskiwać obserwowaną przyspieszającą ekspansję Wszechświata bez wprowadzania ad hoc kłopotliwej stałej kosmologicznej.\nPraca „Imperfect fluid Friedmannian cosmology” (Kosmologia Friedmanna z płynem niedoskonałym) trzech uczonych zasługuje na miano klasycznej i jest cytowana do dzisiaj.\nMatematyczne struktury Wszechświata\nLata 80. przyniosły, oprócz kilkunastu dalszych prac kosmologicznych „głównego nurtu”, pierwsze eksperymenty Hellera z bardziej abstrakcyjnymi strukturami matematycznymi, za pomocą których usiłował rzucić nowe światło na problemy kosmologii.\nPoszukiwania takich struktur zaprowadziły go w 1987 r. do Zbigniewa Żekanowskiego i Wiesława Sasina, matematyków z Politechniki Warszawskiej zajmujących się tzw. przestrzeniami różniczkowymi. Przestrzenie te wprowadził 20 lat wcześniej inny warszawski matematyk – Roman Sikorski. Miały one służyć do opisu obiektów geometrycznych, zawierających różnego rodzaju „osobliwości” (np. kanty lub załamania), z którymi standardowa geometria sobie nie radzi. Heller razem z Jackiem Gruszczakiem i Piotrem Multarzyńskim postanowili wykorzystać przestrzenie różniczkowe w kosmologii.\nWedług standardowego modelu kosmologicznego Wszechświat rozpoczął się od stanu zwanego Wielkim Wybuchem. Z matematycznego punktu widzenia jest to właśnie osobliwość, czyli obszar czasoprzestrzeni, w którym załamuje się standardowa geometria. Metody przestrzeni różniczkowych pozwoliły zespołowi Hellera zajrzeć nieco głębiej w matematyczną naturę osobliwości.\nW artykułach z tamtych lat Heller często wyrażał nadzieję, że nowe, abstrakcyjne struktury matematyczne pozwolą włączyć do teorii względności efekty kwantowe, a w dalszej perspektywie skonstruować zunifikowaną kwantową teorię grawitacji.\nDoskonale zdawał sobie przy tym sprawę, że przestrzenie różniczkowe, choć znacznie wzbogacają arsenał geometrów i relatywistów, nie pozwolą osiągnąć tych celów. Wertując literaturę matematyczną, Heller natrafił wtedy na nową, bujnie rozwijającą się dziedzinę na styku geometrii i algebry – tzw. geometrię nieprzemienną.\nPrzestrzeń bez punktów\nIdeą leżącą u podstaw geometrii nieprzemiennej jest opis globalny. W dużym uproszczeniu polega on na tym, by zamiast skupiać się na samym obiekcie geometrycznym, przyglądać się raczej zbiorowi funkcji, które można na nim zdefiniować. Mówiąc obrazowo, zamiast opisywać instrument muzyczny podając jego wymiary, kształt i materiał, z którego jest wykonany, koncentrujemy się na repertuarze dźwięków, które może z siebie wydać.\nTaki zbiór funkcji jest przykładem struktury matematycznej zwanej „algebrą”.\nElementy algebry można dodawać, odejmować oraz mnożyć (choć już niekoniecznie dzielić).\nW algebrze funkcji kolejność mnożenia jest dowolna: f × g = g × f, tak samo jak w przypadku zwykłego mnożenia liczb. Mówimy, że taka algebra jest „przemienna”.\nOkazuje się, że algebra funkcji na danym obiekcie pozwala odzyskać wszystkie jego punkty. Posługując się ponownie naszą muzyczną metaforą, można powiedzieć, że repertuar dźwięków wydawanych przez jakiś instrument pozwala go w całości, co do atomu, zrekonstruować. Szczegóły procedury odzyskiwania obiektu geometrycznego z algebry wymagają jednak wyrafinowanej matematyki. Jeśli uda nam się ją oswoić, to równie dobrze możemy zapomnieć o samym obiekcie i uprawiać geometrię w czysto algebraicznym języku.\nMożemy pójść jeszcze dalej, w pozornie absurdalnym kierunku i zapytać: co by się stało, gdyby mnożenie w naszej algebrze „nie było przemienne”? Nie jest to czysta fanaberia, bowiem na algebrach nieprzemiennych opiera się cała mechanika kwantowa. Okazuje się, że wciąż możemy sensownie mówić o geometrii, ale będzie ona radykalnie inna od tej, którą poznaliśmy w szkole. Na przykład pojęcie punktu traci tutaj swój sens.\nJako struktura matematyczna łącząca w sobie geometrię czasoprzestrzeni z nieprzemiennością świata kwantów, geometria nieprzemienna budzi wśród wielu fizyków nadzieję na unifikację ogólnej teorii względności i mechaniki kwantowej. Taką ścieżkę obrał też Michał Heller.\nW roku 1995 ukazały się pierwsze „nieprzemienne” prace Hellera i Sasina.\nZgodnie z oczekiwaniami tak zmodyfikowana teoria czasoprzestrzeni zaczęła przejawiać pewne własności rodem z fizyki kwantowej, co stymulowało do dalszych badań. Doprowadziły one do ukonstytuowania się tzw. modelu grupoidowego. Jego dojrzała wersja została opublikowana w latach 2005-06 (w międzyczasie do zespołu dołączyli matematycy Leszek Pysiak i Zdzisław Odrzygóźdź), ale we wczesnej formie model pojawił się już w pracy „Groupoid approach to noncommutative quantization of gravity” (Podejście grupoidowe do nieprzemiennej kwantyzacji grawitacji) z 1997 r., napisanej wespół z belgijskim fizykiem matematycznym i filozofem Dominique’em Lambertem.\nW ramach zaproponowanego modelu zespół Hellera uzyskał szereg ciekawych wyników. Gładka czasoprzestrzeń (taka, jaką posługuje się ogólna teoria względności) nie jest czymś pierwotnym, lecz wyłania się z głębszej, nieprzemiennej struktury, podobnie jak realistyczny obraz na monitorze powstaje z milionów kwadratowych pikseli. Co więcej, w modelu grupoidowym w naturalny sposób z czystej geometrii wyłania się materia. Stanowi to niespodziewaną realizację programu „geometrodynamiki” nakreślonej w latach 50. przez słynnego amerykańskiego fizyka Johna Wheelera. Ponadto model zawiera analog równania Heisenberga – podstawowego równania mechaniki kwantowej. Rzuca też nowe światło na problem kolapsu funkcji falowej, który spędza sen z powiek fizyków od niemal stu lat.\nPomimo ciekawych własności, model grupoidowy może się oczywiście okazać błędny – jak każda teoria fizyczna; ostatecznym arbitrem jest tutaj eksperyment. Niewątpliwie jednak, nawet w swojej obecnej formie, model Hellera spełnia rolę inspirującą – pokazuje, jak można myśleć o Wszechświecie. Sami jesteśmy tego dowodem, ponieważ pod wpływem prac Hellera zajęliśmy się tworzeniem „nieprzemiennych” modeli Wszechświata.\nNa geometrii nieprzemiennej profesor Heller bynajmniej nie zakończył poszukiwań pięknych struktur matematycznych zdolnych opisać Wszechświat. W ostatnim czasie jego uwaga koncentruje się na teorii kategorii – nowoczesnej i bardzo abstrakcyjnej dziedziny stanowiącej ogólną teorię struktur matematycznych. Teoria ta, podobnie jak sam Michał Heller, w zadziwiający sposób splata ze sobą matematykę, logikę, a nawet filozofię. ©\nTOMASZ MILLER, matematyk i fizyk, doktorant na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, członek Centrum Kopernika.\nCos z niczego?... Słyszę głosy.\nAdres Wysłane przez eddiepolo w środa, 16.03.2016, 17:54\n"Co więcej, w modelu grupoidowym w naturalny sposób z czystej geometrii wyłania się materia." O ile dobrze rozumiem, to podobnie pisze S. Hawking. Już słyszę te głosy: "no ale ktoś przecież musiał stworzyć geometrię?!..". Można by jeszcze próbować ratować sytuację ryzykowną tezą, że Bóg to Czysta Geometria - tyle, że geometria niestety nie posiada brody.\nAdres Wysłane przez AdamFilozof w sobota, 25.01.2020, 10:39\nScholastycy w średniowieczu trwonili czas na swoje chimery, materialiści dziś trwonią czas na swoje, szkoda że raczej nie za własne pieniądze. W obydwu przypadkach ludzkość ma z tego niewiele, spowalnia się tym upartym trwaniem przy atomizmie i materializmie tylko postęp naukowy, co jasno widać po tym, że fizyka jak i kosmologia nie rozwiązały od stu lat praktycznie żadnych fundamentalnych problemów. Wszystkie obecnie uznawane modele wszechświata wychodzą z założenia, że "materia" istnieje, choć nikt nie ma pojęcia czym ona jest i co słowo "istnieć" tutaj może oznaczać, jaki tu sens ontologiczny? G. Berkeley przekonywał, że jednak nie istnieje, że jest tworem ducha/umysłu a dla Arystotelesa materia to nic innego jak materiał, a nie substancja pierwotna dla całej rzeczywistości. Do tego dochodzi ten fakt, iż dane obrazowe o wszechświecie mamy z przeszłości, bo zajmuje sporo czasu zanim dotrą. Wartość naukową tutaj mamy żadną, więcej w tym fantazji o jakieś "materii wyłaniającej się z geometrii" niż prawdziwej wiedzy. Modele starożytne wszechświata tłumaczą wszystko o wiele lepiej, bo w sposób uniwersalny czyli ponadczasowy, no i Kosmos tam jest odbiciem ludzkiego ciała, ma przełożenie na nasze życie wszędzie. Modele współczesne to pustosłowie, geometryczna sofistyka doprowadzona do absurdu, opisane takim językiem, że sami twórcy niewiele z tego pojmują.


valkyrie: to be or to have - kolejna odsłona Hamleta\nnic nowego - mieć czy być, być czy posiadać??? taki dylemat w temacie in vitro. najlepiej więc zróbmy głosowanie... referendum... kto za, kto przeciw... niech się naród wypowie, w końcu to demokracja...\nno to może przy okazji tej sondy, zapytajmy respondentów, czy w piątek ma padać deszcz, czy świecić słońce... proponuję także zapytać nasze demokratyczne społeczeństwo, czy nie zabić jeszcze, tak przy okazji tych co mają za duże nosy, czy brzydki oddech, bo przecież zatruwają środowisko naturalne oraz utrudniają życie innych, np. tych, co stoją obok nich w autobusie czy tramwaju... idiotyzm tego typu referendów jest przerażający.\nw przedziwny sposób - diabłu wiadomy - po jednej i tej samej stronie barykady spotykają się zwolennicy aborcji (czyli ci, co dzieci chcą zabijać) z tymi, co dzieci chcą mieć (czyli zwolennicy in vitro). nieprawdopodobne i niepojętne, a jednak...\nZasadniczym argumentem podnoszonym przez obie strony jest kwestia własności: mój brzuch jest moją własnością, moja komórka jajowa do mnie należy (to z kobiecego punktu widzenia) a tymczasem sprawa dotyczy nie tyle mojego brzucha i nie mojej komórki jajowej co raczej nowego życia, nowego człowieka, odrębnego bytu, nowej istoty, dodajmy istoty ludzkiej z pełnią przysługujących jej praw i obowiązków...\nno i mamy nasz dylemat: mieć czy być???\npragnienie posiadania we współczesnym świecie zostało wyolbrzymione do monstrualnych rozmiarów... dla wielu ludzi owo MIEĆ oznacza sen ich życia, sens ich wszelkich aktywności...\nmieć niczym nie skrępowaną wolność\nmieć milion przyjemności\nmieć zero cierpienia\nmieć jeszcze tyle innych rzeczy\nmieć jeszcze tyle innych doznań\nto MIEĆ wydaje się pozornie nie mieć granic, pozornie...\ni w to nasze bezgraniczne pragnienie posiadania wkracza drugi człowiek - no ale z nim to sobie stosunkowo łatwo radzimy... ale w to nasze pragnienie wkracza także i Bóg..... i wtedy się buntujemy i - często właśnie wtedy - przeżywamy największe depresje życiowe... jak ktoś śmiał mnie ograniczyć???\nto chyba jest najszerszy kontekst in vitro.\nznam wiele wspaniałych małżeństw. niektóre z tych par mają swoje potomstwo - i to jest wielkie szczęście - mam nadzieję, że wychowają cudownych ludzi, kolejne, nowe pokolenie, tych, co odważnie, z podniesioną głową idą przez codzienność wierni zasadom i wartościom. i ta przygoda z wychowaniem to jest wielka odpowiedzialność... niektóre pary nie mają własnego potomstwa. znam też takie związki, które mają swoje dzieci ale tak naprawdę nigdy ich mieć nie powinni, bo nie wiadomo co im przekażą w procesie wychowania - i o takie dzieci bardzo się martwię...\nkażdy ma swoją drogę przez życie i nie nam zaglądać w rękaw Pana Boga i pytać: DLACZEGO??? nasze czasy są naznaczone jakimś makabrycznym brakiem pokory...\na to tylko Bóg jeden wie, co jest dla mnie najlepsze, także w kwestii posiadania czy nie posiadania potomstwa...\nrównież w kwestii wychowania młodego pokolenia...\njest dziś tak wiele możliwości otwarcia się na życie, że absolutnie nie ma potrzeby bawić się w in vitro i konstruować coś, lub kogoś po swojemu, wbrew albo mimo Bożej woli...\nwracam do 'mojej' niezwykłej książki, do Biblii. księga Rodzaju, Genesis od 12 rodzaju począwszy opisuje dzieje Patriarchy Abrahama... niezwykłą pomocą może być spojrzenie na tę wielką postać do której z szacunkiem odnoszą się wyznawcy aż trzech monoteistycznych religii, a mianowicie Żydzi, Chrześcijanie i Muzułmanie. to właśnie Abrahamowi Bóg obiecał, że uczyni go ojcem wielkiego narodu, a tymczasem on sam, wielki Abraham nie mógł przez wiele lat doczekać się swojego własnego potomka. a gdy już się ów upragniony syn narodził Bóg żąda od Abrahama ofiary - i to nie byle jakiej ofiary, ale właśnie tej najcenniejszej... złożenia w ofierze własnego syna, tego wyczekiwanego, tego jedynego...\nmyślę, że i dziś Bóg od wielu wspaniałych małżeństw żąda podobnej ofiary... ofiary bezdzietności...\nale czymże jest życie bez ofiary właśnie???\nno bo każdy ma swoją własną ścieżkę, a jedynym Przewodnikiem pośród manowców doczesności jest Wszechmogący, Almighty - to moje ulubione Jego określenie :)\ncom napisał, napisałem... i więcej do tego wracać nie chcę. niniejszym więc temat uważam za zamknięty ale czułem się w obowiązku jakoś odnieść się do niego.\nnie żebym wniósł w temat in vitro coś nowego (zbyt wielu daleko mądrzejszych ode mnie napisało już opasłe tomy i wielkie prace na ten temat), po prostu nie wyobrażam sobie sytuacji w której ten dylemat staje się udziałem moich przyjaciół...\nto be, or to have... I want (yes, this is proper word - to want) so I want first to be, the rest will be given to me by my own work and His grace, according to Almighty's will.\na do Bożego Narodzenia 2009 pozostało jeszcze tylko 9 miesięcy... równo 9 miesięcy, niby dużo, ale...\nAutor: einherjer o 00:01


Komplet mebli Emma cappuccino kupuj w OBI\nNr produktu: 6651558\nNowy zestaw wypoczynkowy Emma sprawdza się świetnie w każdej sytuacji. Z jego pomocą możesz urządzić wymarzony ogród, czy taras, nawet jeśli dysponujesz niewielką przestrzenią. W skład zestawu wchodzą 2 fotele, 2-miejscowa sofa i klasyczny stół. Tekstura ratanu i gładkie podłokietniki oraz rezolitowy blat stołu podkreślają niepowtarzalny charakter zestawu. Zestaw można łatwo czyścić. Dostarczany jest z poduszkami z bawełny polietylenowej.\nfotel (x2): 65 x 63 x 74, sofa: 163 x 65 x 73, stół: 58,5 x 58,5 x 43cm


Kryptowalutykoparka.pl - Czy bitcoin to bańka spekulacyjna? Przeczytaj.\nEkonomiści są zgodni – „Bitcoin to bańka spekulacyjna”\nMick McCarth CMC Markets Sydney\nLeonhard Weese prezes Bitcoin Association of Hong Kong\nCena bitcoin – nowe rekordy co dnia\nCzy bitcoin to bańka? Podsumowanie\nCzy bitcoin to bańka spekulacyjna? Takie pytanie zadają sobie inwestorzy na całym świecie. Ceny wszystkich ważniejszych kryptowalut stale idą w górę. Bitcoin otrzymał mocny impuls wzrostowy po piątkowym ogłoszeniu przez główny amerykański regulator instrumentów pochodnych, który zezwolił CME Group Inc i CBOE Global Markets na notowanie kontraktów na bitcoin. Ten ruch otwiera drzwi do przyjęcia nowej klasy aktywów.\n„Po prostu postrzeganie świata, że CME i CBOE zapewniają legitymację Bitcoin, jest tym, co napędza tutaj ogromny wiec” – powiedział Karl Schamotta, dyrektor globalnej strategii produktów i rynku w firmie Cambridge Global Payments w Toronto.\nWzrost udziału Bitcoina na poziomie 10-krotnie poniżej poziomu 1000 USD na początku roku przyniósł kontrolę regulacyjną na całym świecie.\nZrabiaj na Bitcoin!\nNiektóre osobistości ze świata ekonomii, takie jak nagrodzony Noblem ekonomista Joseph Stiglitz, powiedziały, że krypto-waluta powinna być zabroniona.\n„Zajęło dużo czasu ustalenie metodologii i sposobu, w jaki bitcoin był przedmiotem obrotu. Pierwotny zarzut pochodzi z faktu, że nie zostały uregulowane. Jednak jest wyraźnie przeniesiony z tych cieni do centralnego etapu „, powiedział Mick McCarthy, główny strateg rynku CMC Markets w Sydney. „Jesteśmy w ferworze rynku baniek mydlanych, a jedną z charakterystyk rynku bąbelków jest to, że nie sposób wiedzieć, kiedy pęknie bańka”\nW ostatnim czasie na giełdzie Bitstamp w Luksemburgu bitcoin wzrósł o 12,42 proc. do rekordowej 13 1277,13 USD .\n„Obecnie w bitcoin zainwestowane jest dużo pieniędzy przez ludzi kierowanych strachem przed brakiem waluty na rynku, i chciwością” – powiedział Leonhard Weese, prezes Bitcoin Association of Hong Kong.\nInwestor i miliarder Carl Icahn, twierdzi, że bitcoin to bańka. Magnat biznesowy i założyciel Icahn Enterprises powiedział CNBC, że: „kryptowalutowa wydaje się bańką” i, że nie rozumie hype wokół bitcoin. Icahn stwierdził:\n„Muszę powiedzieć szczerze, nie rozumiem tego … Po prostu nie rozumiem, po prostu trzymam się z dala od czegoś, jeśli nie rozumiem tego.”\nCarl Icahn porównał także rynek bitcoinów do bańki na ziemi z 18 wieku w Missisipi.\nInwestor Warren Buffett dołączył do grona tych, którzy uważają, że rynek bitcoin znajduje się w bańce. Według MarketWatch, Buffett poruszył ten temat podczas dorocznej sesji pytań i odpowiedzi, która odbyła się w Omaha na początku tego miesiąca. Podczas gdy Buffett skupiał się na wielu tematach, poświęcił też trochę czasu na temat rynku kryptowalut.\n„Ludzie są podekscytowani dużymi ruchami cenowymi, a Wall Street mieści się” – powiedział. Opisując bitcoin jako „prawdziwą bańkę”, zgodnie z publikacją, Buffett skrytykował również pomysł zastosowania wartości do bitcoin.\nKomentarze Buffetta pojawiły się w miesiącu, w którym wzrosty ceny Bitcoina były znaczące. Po wahaniach na poziomie około 4 300 USD na początku października cena wzrosła do ponad 6100 USD mniej niż tydzień później. To, że Buffett przybrał twardą postawę wobec bitcoina, może nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę, że w 2014 r. twierdził, że inwestorzy całkowicie unikają bitcoinów. „Zasadniczo jest to złudzenie” – cytowano go wtedy. Buffett nie jest jedynym obserwatorem rynku, który mógłby wypowiedzieć się na temat ostatnich wydarzeń na rynku. Wcześniej w tym tygodniu, saudyjski książę Al-Waleed bin Talal powiedział, że spodziewa się, że bitcoin zawiedzie. Inni jednak przyjęli inne podejście. 24 października nowojorski „Dziekan wydziału”, „Aswath Damodaran”, argumentował, że bitcoin jest prawdziwą walutą, a nie oszustwem w nowym poście na blogu.\nDziś znowu bitcoin osiągnął wyższy o 1000 USD poziom cenowy, który staje się prawie codziennym zjawiskiem na giełdach wirtualnych walut. Dane z Coinmarketcap pokazują średnią cenę giełdową wynoszącą 15 200 USD, co stanowi zdumiewający postęp w wysokości. Oznacza to, że bitcoin zyskał 6000 USD w mniej niż tydzień. Szerokie spready na giełdach oznaczają, że wiele giełd handluje kwotą 500 USD lub więcej poniżej ratingu Coinmarketcap. Obecnie różnica w cenie jednego BTC na Bitfinex i Coinbase wynosi ponad 1 000 USD, odpowiednio 14 250 USD i 15 400 USD. Nowe najwyższe stawki pojawiają się i znikają w mgnieniu oka. Bitcoin zyskuje każdego dnia na wartości 1.000 dolarów, pokonując najbardziej optymistyczne krótkoterminowe prognozy takich analityków jak Max Keizer. Nie tylko USD, ale inne waluty również widzą kamienie milowe, takie jak dzisiejszy rubel rosyjski, który obecnie notowany jest na poziomie 1.000.000: 1 kontra BTC. Nowe prognozy cenowe są teraz trudne do sformułowania, a regularni komentatorzy zamiast tego doradzają nowym inwestorom, aby kształcić się w temacie kryptowalut, gdyż wygląda na to, że na dobre zagoszczą w portfelach inwestorów.\nPodczas gdy inwestorzy spierają się czy bitcoin to bańka spekulacyjna czy nie, cena bitcoina przekroczyła kolejny rekord wszechczasów, przekraczając poziom 13 000 USD. Indeks Bitcoin CoinDesk wyniósł 13 017,96 USD. Stanowi to wzrost o ponad 10 procent od dnia otwarcia i ogólny wzrost o ponad 1300 USD. Przynosi się także całkowita kapitalizacja rynkowa bitcoina do około 217 miliardów dolarów, zgodnie z BPI. Ruch ten kontynuuje trend podany wcześniej, kiedy cena bitcoina osiągnęła poziom 1 000 USD w ciągu 24 godzin, ostatecznie osiągając pułap 12 000 USD. Dodatkowe dane z CoinMarketCap.com pokazują, że giełdy południowokoreańskie nadal notują znaczną przewagę nad resztą rynku. Giełdy Bithumb, Coinone i Korbit zgłaszają transakcje powyżej 15 000 USD.\nCzytaj także: Binance czy Bitbay?


Domowa spiżarnia - jak ją zorganizować? | MamaFit.pl\nAutor mamafit 5 marca 2018 w inspiracje, kuchnia\nFaworki fit na Tłusty Czwartek – przepisWózki wielofunkcyjne dla dziecka – jak wybrać najlepszy?Po co i kiedy do dietetyka?Na co zwrócić uwagę wybierając nosidełka dla dziecka?Czy można nauczyć się języka angielskiego podczas grania w gry?\nWSPÓŁPRACA | Domowa spiżarnia to fenomenalne miejsce na domowej roboty przetwory i gwarancja jeszcze lepszego zorganizowania Twojej kuchni. Jak ją urządzić?\nDomowa spiżarnia – co warto wiedzieć na początek\nPo pierwsze pamiętaj, że optymalna temperatura dla spiżarni waha się od 10 do 15 stopni. Musisz więc urządzić swoją spiżarnię w chłodnym miejscu, z dala od wszelkich źródeł ciepła jak kaloryfer czy piecyk. Pomieszczenie musi być zaciemnione, suche i wentylowane.\nMeble i ściany, czyli jak się urządzić\nDomowa spiżarnia to… integralna, funkcjonalna część domu. By spełniała swoją funkcję jak najlepiej, w spiżarni musi panować porządek, pomyśl więc o tym, by ściany wyłożyć łatwo zmywalnymi płytkami lub kamieniem, który będzie ją dodatkowo chłodził. Jeśli wolisz farbę, wybierz tę lateksową – z łatwością daje się usuwać z niej zabrudzenia. Półki z surowego drewna pomaluj lakierem albo bejcą, w ten sposób uchronisz je przed wilgocią i butwieniem. Możesz też postawić na półki metalowe. Warto przykręcić je do ściany, aby nie przechylały się od ciężaru słoików i puszek. W tej sytuacji z pewnością przyda Ci się wybrana tutaj wkrętarka. Jeśli domowa spiżarnia sąsiaduje z kuchnią możesz pomyśleć o zgrabnym oddzieleniu tych dwóch pomieszczeń przez wstawianie harmonijkowych drzwi czy podwieszenie ciemnego materiału. A jeśli w Twojej spiżarni jest okno, zasłoń je specjalną siatką przeciwko owadom.\nDodatkowe pomieszczenia gospodarcze służą głównie po to, by przechowywać w nich nadmiar żywności z długim terminem spożycia. Będą to więc wszystkie puszkowane owoce, warzywa i konserwy. Paczki makaronów, ryżu, cukru i kasz czy słoiki pełne domowych dżemów, soków i innych przetworów. Domowa spiżarnia to także idealne miejsce, gdzie możesz też z powodzeniem trzymać butelki dobrego wina, dla których spiżarniana temperatura będzie idealna. Przechowuj w niej także sporadycznie używane sprzęty kuchenne albo produkty w nieestetycznych opakowaniach.\nJak utrzymać porządek w spiżarni\nZaopatrz się w zamykane pudełka i pojemniki różnej wielkości. Pomogą ci także wiklinowe kosze czy ozdobne kartony. Przestrzeń staraj się organizować tak, by na dolnych półkach umieszczać przedmioty ciężkie i te, które potrzebują chłodnej temperatury. Będą to więc warzywa, owoce i kamionkowe garnki z kiszonkami. Wyżej stawiaj mniejsze słoiki, butelki i konserwy. A na samej górze artykuły sypkie. Aby domowa spiżarnia dobrze Ci służyła, średnio co dwa tygodnie sprawdzaj, czy zapasy się nie psują. Wyrzuć rdzewiejące puszki i sprawdź, czy w suchych produktach nie zadomowił się żaden intruz (sprawdź jak postępować w takim przypadku tutaj).\nZalety spiżarni, czyli dlaczego warto\nSpiżarnia pomaga Ci przede wszystkim utrzymywać porządek w domu. Zwiększa przestrzeń kuchni, na której blatach i szafkach nie musisz już trzymać paczek z cukrem czy makaronem. Jeśli znajduje się blisko kuchni – skraca czas przygotowywania posiłków. Ułatwia organizowanie przestrzeń dla naszych produktów spożywczych. Pozwala na przygotowanie większej ilości kompotów, dżemów i soków i zwiększa dostępność do nich – Twoi domownicy chętniej będą uczęszczać do czystej, przykuchennej spiżarni niż pełnej pajęczyn piwnicy pod schodami.\nTagi : dom, kuchnia, urządzamy


Paweł Kaczyński - Galeria YES – Biżuteria artystyczna polskich projektantów\nUrodził się w 1967 roku w Warszawie. Absolwent Katedry Biżuterii Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Projektowaniem biżuterii zajmuje się od 1990 roku. Od 1992 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Rzeźbiarzy, a od 1995 roku Stowarzyszenia Twórców Form Złotniczych.\nSpośród wielu dziedzin sztuki biżuteria stała się wiodącym kierunkiem jego realizacji twórczej. Tworzy unikatowe obiekty inspirowane naturą wykonane ze srebra i siatki stalowej. Jego kolekcje są często wynikiem wielu poszukiwań nowych form wyrazu w biżuterii jako dziedziny sztuki. Laureat, a od kilku lat również juror, wielu konkursów złotniczych. W 2014 roku otrzymał Wyróżnienie Honorowe w kategorii Projektant 25-lecia w plebiscycie „25 na 25. Biżuteria Czasu Wolności”. W 2019 roku za pracę “Srebrna poduszka” otrzymał Grand Prix 28. Międzynarodowego Konkursu Sztuki Złotniczej “Srebro”. Jest jednym z 5 autorów Grupy Sześć wspierającej ideę tworzenia biżuterii unikatowej. Jego prace prezentowane były na ponad stu wystawach w wielu galeriach w Polsce i na świecie.\nPrace Pawła Kaczyńskiego znajdują się w kolekcjach: Muzeum Bursztynu w Kaliningradzie, Muzeum Sztuki Złotniczej w Kazimierzu Dolnym, Muzeum Bursztynu w Gdańsku, Muzeum Ziemi P.A.N. w Warszawie, Galerii Sztuki w Legnicy oraz w Kolekcji Współczesnej Polskiej Sztuki Złotniczej Marii Magdaleny Kwiatkiewicz.\nPaweł Kaczyński naszyjnik\nPaweł Kaczyński bransoletka\nPaweł Kaczyński kolczyki


Kurs online o robieniu filmów. Kiedy będzie i po ile? [Q&A] | Blog Podróżniczy | - Kołem Się Toczy\nChwila przerwy od filmów, bo prace nad kursem online o robieniu filmów trwają (i jeszcze potrwają sporo), więc jeśli chcecie dostać powiadomienie kiedy będzie gotowy możecie zapisać się tutaj.\nTymczasem zapraszam na film z serii „Pytania i odpowiedzi” w którym odpowiemy wraz z Martą (pierwszy raz!) na dużo różnych pytań. Zapraszamy!\n0:38 – Co robi Marta i czemu nie rzuci roboty?\n1:42 – Jakie trasy rowerowe na pierwszą wyprawę?\n3:05 – Licytacja na WOŚP!\n3:57 – Czy śpimy w… dormitoriach?\n4:10 – Gdzie szukamy inspiracji do podróży?\n5:27 – Jak zarabiamy na życie?\n6:35 – O Cejrowskim\n7:07 – Ile dni w roku spędzamy w podróży?\n7:41 – nasze wymarzone rowery?\n8:11 – Bikepacking czy Sakwy?\n8:50 – Kurs online – jak to będzie wyglądać?\n9:22 – Ile będzie kosztował kurs?\n10:35 – Czy planujemy jakieś bardziej odległe podróże?\n10:57 – Plany na 2020?\n10:32 – Ulubiony region Polski?\n12:29 – Czy prowadzimy.. planer?\n13:12 – Jak przekonać rodziców do podróżowania?\n14:42 – Czy będę organizował wyjazdy z ludźmi?\n15:14 – Plany na przyszłość związane z kanałem\n15:28 – Podróż, która najbardziej zmieniła Twoje spojrzenie na świat?\n15:50 – Kilka słów o dętkach rowerowych\n16:23 – Jak zaplanować wyjazd aby wyciągnąć z niego maksa?\n17:14 – Jakie kijki w góry? Pytania o Czarnogórę\n17:36 – Czy trzeba obawiać się niedźwiedzi?\n17:55 – Jaka apka do tras w górach?\n18:17 – Z jakiej firmy są fajne spodnie Marty?\n18:31 – Ile Karol ma wzrostu?\n18:46 – Kiedy jechać do Czarnogóry?\n19:41 – Jak przełamać się przed samotną podróżą? Chile\n21:17 – Jak się hakuje hasło do wifi?\n21:41 – Kilka słów o Santiago de Chile. Było bezpiecznie? Słowacja\n22:21 – Chodzenie po ciemku w górach\n22:54 – Ile czasu zajmuje mi zmontowanie takiego odcinka?\n23:27 – Czy można biwakować w Słowacji na dziko?\n24:01 – Kiedy trzecia książka?\n24:17 – Kiedy będzie kurs wideo?\n25:00 – Kiedy filmowy klaps?\n25:19 – Jaki slider używam?\n25:55 – Dzięki dla Patrona!\nPoprzedni Czym filmuję? Co polecam a co się nie sprawdziło? 🎬\nHej :) Nie zdążyłam zadać pytania w Q&A :( Czy będzie jakiś wpis z informacjami praktycznymi z Patagonii? Marzy mi się taki wyjazd i chciałabym wiedzieć na jaki koszt powinnam się nastawić :D\n21 stycznia 2020 o 11:44\n23 stycznia 2020 o 14:21\nZaraz zabieram się do oglądania… jest kilka ciekawych pytań :)\n5 lutego 2020 o 20:14\nooo – długo czekaliśmy z narzeczoną na takie podsumowanko więc zaraz odpalamy :) pozdro\nKolejny kurs online? pisze:\nPytanie czy będzie następny kurs online z post produkcją filmów i czy będzie to forma live, czy może filmy z dostępem? Jestem w Australii i różnica czasu może być dużym problem.. dziękuje i pozdrawiam!\nHej! Kursu jeszcze nie było – będzie dopiero pierwszy kurs, który tworzę. Przekażę w nim całą moją wiedzę na temat filmowania i montażu, aby każdy był w stanie zrobić sobie taki film jak ja :) Będzie to kurs online, więc wykupujesz dostęp i masz wszystkie lekcje od razu. Także sam sobie robisz kurs kiedy masz czas :)


Grupa Seledynowa • Czym jest pielgrzymka?\nStrona główna ‹ Przewodnik Pielgrzyma ‹ Czym jest pielgrzymka?\nNa początek słów kilka o tym, czym w ogóle jest pielgrzymka. Internetowa „Wolna Encyklopedia” Wikipedia, tak tłumaczy to pojęcie:\nPielgrzymka - podróż podjęta z pobudek religijnych do miejsc świętych. Motywem podjęcia trudu pielgrzymowania może być chęć zadośćuczynienia za popełnione występki lub też chęć wyrażenia prośby, np. o zdrowie, o pomyślność. Pątnicy pielgrzymują również, ażeby wyrazić wdzięczność, np. za urodzenie dziecka, odzyskanie sprawności fizycznej.\nPielgrzymka piesza na Jasną Górę, ma dla pielgrzymów-pątników ogromne znaczenie duchowe. Dlaczego? Jezus dał nam swoją Matkę Maryję za pośredniczkę, byśmy przez Jej macierzyńskie, niepokalane serce mogli prosić, dziękować i wołać do Jezusa. I właśnie dlatego tak wiele Polek i Polaków każdego roku wyrusza na pielgrzymkowy szlak, by poprzez trud kroczenia pokutować za swoje grzechy, by podczas drogi wypraszać potrzebne łaski dla siebie i innych czy też dziękować za już otrzymane. Na Jasnej Górze, u stóp cudownego obrazu Czarnej Madonny, przedkładamy te nasze prośby, dziękczynienia, by to właśnie Ona, Maryja, zaniosła je wszystkie do Jezusa. Pielgrzymka dla wielu osób jest czasem przemiany serc, bo oto wiele osób otwiera się na Boże Miłosierdzie w sakramencie pokuty i pojednania, zmienia swoje podejście do świata, zauważając na nowo drugiego człowieka… Przede wszystkim pielgrzymka jest w swej istocie aktem duchowym, religijnym, bo przecież idziemy modląc się, uczestnicząc każdego dnia w Eucharystii, śpiewając religijne pieśni i piosenki, rozmyślając nad Słowem Bożym, słuchając konferencji, wykładów… To dużo, ale jak wspomniałem, pielgrzymka jest przede wszystkim aktem religijnym, wyrastającym z naszej pobożności. (W żadnym kraju nie ma tak wielu pieszych pielgrzymek, które dążą do jednego miejsca.)\nAle oczywiście pielgrzymka to nie tylko same modlitwy, jest czas dla Boga, ale i czas dla ludzi. Wspólne przebywanie w grupie pozwala na poznanie nowych osób, rozmowy, wspólną zabawę, pośpiewanie najnowszych przebojów nie koniecznie religijnych. I tu może z kolei ktoś pomyśli, „co to za pielgrzymka?”. Najważniejsze jest czuć ducha pielgrzymki, wiedzieć gdzie się idzie, po co się idzie i kim się jest. Może to dziwnie zabrzmi, ale naszym chodzeniem dajemy świadectwo. Tak, dajemy świadectwo przynależności do Jezusa, bo to dla Niego kroczymy ponad czterysta kilometrów. I sądzę, że każdy, kto raz pokochał pielgrzymowanie, robi wszystko by kolejnego roku móc uczestniczyć w pielgrzymce. W tym miejscu pragnę zachęcić Was wszystkich – młodszych i starszych, mężczyzn i kobiety, osoby samotne i rodziny, mocno wierzących i tych, którzy poszukują Boga… Zachęcić do wspólnej wędrówki, do wspólnego kroczenia przed tron Królowej Polski. Bliższe informacje i zapisy w parafii. „Nie dam rady, boję się iść!” – odrzućcie te słowa, bo skoro tak wiele osób każdego roku daje fizycznie radę na pielgrzymce, to i Wy sobie poradzicie. A tych, którzy faktycznie kroczyć nie mogą, zapraszam do uczestnictwa jako duchowy pielgrzym, który wspiera dzieło pielgrzymkowe modlitwą i ofiarą.\nPiesza pielgrzymka to piękny czas, w którym możemy poukładać wiele swoich spraw, tych osobistych, rodzinnych… Jest to czas, w którym Bóg bardzo mocno działa w naszym sercu, wystarczy tylko to serce otworzyć. Niech więc ta krótka refleksja będzie dla nas wszystkich wielkim słowem zachęty. Jeżeli więc i Ty chcesz doświadczyć obecności Boga, opieki Maryi i przez Jej serce zanieść do Boga swoje prośby i dziękczynienie, wyrusz razem z nami na pielgrzymkowy szlak.


Tarot – Fakty i mity | Ezocud - Wróżby i horoskop z tarota\nWitajcie, dzisiejszy wpis będzie trochę inny od poprzednich wpisów, gdyż dostałem pomysł na temat „Tarot – Fakty i mity”. Przyznam szczerze że dosyć ciekawie zabrzmiał ten temat, więc postaram się Wam trochę przybliżyć tę tematykę moimi przemyśleniami oraz wiedzą.\nPozwoliłem sobie wygooglować kilka przykładów mitów czy faktów, oto one:\n1) Pierwszą talie należy dostać.\n2) Pierwszą talię należy ukraść.\n3) Talia musi być nowa.\n4) Talia musi zostać ‚inicjowana’ przez specjalistę.\n5) Karty należy przechowywać w szkatułce (metalowej/drewnianej).\n6) Karty muszą być zawinięte w materiał z naturalnych włókien w kolorze czarnym/czerwonym/innym.\n7) Karty muszą leżeć w porządku od głupca do króla denarów, koszulkami do dołu i obrazem do góry.\n8) Należy posiadać przynajmniej dwie talie – jedną dla siebie, drugą dla innych.\n9) Karty wolno rozkładać wyłącznie w nieparzyste dni tygodnia z wyłączeniem niedzieli.\n10) Przed rozłożeniem kart należy dokonać oblucji (wskazana kąpiel z dodatkiem olejków aromatycznych).\n11) Podczas rozkładania kart należy palić świece.\n12) Po użyciu należy karty ‚oczyścić’.\n13) Nieużywaną talię należy spalić.\n14) Czy karty można rozkładać po jedzeniu? Podobno trzeba odczekać godzinę.\n15) Czy karty można wyciągać z każdej pozycji? Chodzi o to, że tasuję je, przekładam, a na koniec wysuwam z nich wachlarz i w zależności od układu wyciągam sobie jakieś karty i stawiam na pozycjach. Czy można tak robić, czy trzeba ciągnąć z góry?\n16) Czy tasować też trzeba lewą ręką, czy tylko wyciągać karty?\n17) Na początku trzeba się „zaznajamiać” z kartami – często je dotykać, spać z nimi itd. Czy ten okres ma jakieś określone ramy czasowe, czy po prostu do czasu, aż poczuję, że karty pokazują prawdę?\n18) Czy od początku nauki powinniśmy wróżyć komuś innemu, prócz nas, by się szkolić, czy pierw samemu sobie, aż do opanowania rozkładu?\n19) Gdy komuś wróżymy to pytający powinien zadawać pytanie na głos, sam przetasować nasze karty, a my tylko wyciągamy i interpretujemy?\nNo więc zaczynam od pierwszego faktu albo mitu:\n1) Pierwszą talię należy dostać.\nOtóż uważam iż jest to mit, karty tarota otrzymane przez kogoś nas nie wybierają, sami też się z nimi nie połączymy energetycznie chyba że taka talia tarota by nas sama wybrała wtedy jest to co innego. Niemniej jednak karty były już w użytku i przywiązały się do osoby która nimi wróżyła, więc choćby i nawet z tego względu nie należało by otrzymywać kart.\nA w życiu, nawet tego nie róbcie, po pierwsze tak jak pisałem karty muszą Was wybrać a Wy musicie wybrać karty, po drugie to jest kradzież i tylko będziecie mieli więcej kłopotów niż jest to tego warte.\n3)Talia musi być nowa.\nTalia do wróżenia z kart tarota może być zarówno stara jak i nowa. Ja zakupiłem nową talię kart, ponieważ to ona mnie wybrała. (Dzięki takiemu zabiegowi możemy sami stworzyć więź z kartami) natomiast co do starych kart możemy mieć pewność że takowe karty mają moc.\nW życiu o tym nie słyszałem. Po zakupie kart, powinniśmy z nimi pracować, wysyłać im swoją energię, dzięki temu karty się z nami inicjują.\nSposób przechowywania kart tak naprawdę zależy tylko od Ciebie, możesz je mieć w szkatułce ale równie dobrze możesz je mieć w satynowej torebeczce specjalnie zrobionej dla przechowywania kart.\nTak jak pisalem powyżej, można mieć specjalną sakiewkę na karty tarota, kolor materiału nie ma zbyt wiele do rzeczy, kolorystyka czarna bądź fioletowa przyjęła sie ze względu na kolorystykę ezoteryki.\nKarty porządkuje jedynie kiedy je oczyszczam, w sumie wyobraźcie sobie że karty z których sie wróży za każdym razem są układane w kolejności, po pierwsze to strata czasu, po drugie talia nie jest wtedy odpowiednio wymieszana.\nMit, ogolnie sobie nie powinno się wróżyć, a czy podczas wróżenia karty nie przejmą mocy innych nie jestem pewny wiem za to że my możemy te moce przejąć a nie karty.\nEhhh a niby dlaczego? Karty mają moc, widzą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, czemu miały by ich nie widzieć w parzystne dni tygodnia???\nŻe co? A niby jaki to ma wpływ na karty? Raczej na nas ma to wpływ.\nMożna ale nie trzeba, natomiast świece są już potrzebne do oczyszczenia kart.\nDobrze jest oczyszczać karty po każdym użyciu, niemniej jednak można to robić co kilka dni, albo co ileś tam wróżb.\nJa co najwyżej bym komuś podarował nie używaną talię kart.\nKolejny absurdalny mit. Po co ta godzina czasu? Czyżby jedzenie było jakoś skażone energią? Czy może nasze ciała wysyłają jakąś złą energię?\nOczywiście że tak można robić, nawet trzeba. Czasami powinniśmy nawet wybierać karty przy których czujemy ciepło czy inny rodzaj energii.\nMożna tasować prawą i lewą ręką. Ale karty dobrze jest wyciągać lewą ręką\n17) Na początku trzeba się „zaznajamiać” z kartami – często je dotykać, spać z nimi itd. Czy ten okres ma jakieś określone ramy czasowe, czy po prostu\ndo czasu, aż poczuję, że karty pokazują prawdę?\nNie ma określonego czasu na zaznajomienie się z kartami, każdy robi to indywidualnie i we własnych ramach czasowych.\nPoprzez wróżenie innym zdobywamy doświadczenie zarówno w wróżeniu jak i w interpretacji kart oraz w doborze słownictwa.\nRównież i ten punkt zależy od wróżbity, każdy robi po swojemu, ale ogólnie przyjmuje się zasadę iż pytanie powinno się podać na głos, ponieważ jeśli nie znasz pytania to jak zinterpretujesz karty do owego pytania? Chyba że jesteś niesamowitym jasnowidzem który zna pytanie zanim je ktoś zada.\nMożna dać osobie wróżącej karty do przetasowania oraz można jej pozwolić wylosować karty, niemniej jednak lepiej jest gdy sami wylosujemy karty ponieważ karty są z nami związane energetycznie.\nSuma summarum, wychodzi na to iż większość pytań które zadają ludzie można obalić, oczywiście niektóre z tych pytań są faktami, albo można je też przedstawić w innym świetle. To tak jak już pisałem powyżej zależy tylko i wyłącznie od osoby która stawia tarota i jaką drogę obrała. To jakie decyzje podejmuje. Jeżeli chcesz zacząć wróżyć to pamiętaj, to Ty jesteś wróżbitą, to Ty interpretujesz karty i tylko od Ciebie zależy co zrobisz z kartami i jak je użyjesz.\nJuliaa on 30 czerwca 2017, 20:01\nBardzo pomocny wpis! Ostatnio zaczęłam interesować się ezoteryką, zwłaszcza kartami tarota. a wszystko zaczęło się kiedy oglądałam jakichś wróżbitów online, potem korzystałam z wróżb online. Teraz sama próbuję swoich sił w rozkładach tarota i bardzo pomocne w interpretacji są Twoje wskazówki! Dzięki wielkie!\nbartemaus on 18 czerwca 2015, 21:54\nCo mam na myśli pisząc że talia nas wybrała? Otóż według mnie talie kart mają swoją własną energię którą do nas wysyłają. Ja jak wybierałem karty tarota, jedna talia mnie wybrała poprzez wysyłanie do mnie energii, czułem ciepło, mrowienie, przechodzącą energię od talii kart.\nMirka on 18 czerwca 2015, 18:16\nCo to xnaczy, ze talia nas wybrała? Jak to rozumiesz? Pytam, gdyż ten temat mnie interesuje. Sama mam wiele talii, w tym tarota i dotarły one do mnie najczęsciej, bo „wpadły w oko” ale czy to znaczy że dana talia mnie wybrała?\nbartemaus on 14 kwietnia 2015, 18:42\nA można wiedzieć z jakim punktem się myliłaś?\nEwelinaN on 14 kwietnia 2015, 17:30\nBardzo fajnie napisane, dobrze się czyta a przy okazji dowiedziałam się jak bardzo się myliłam, chociaż raczej wróżono mi a nie ja innym, to zaciekawiło mnie to 😉 więcej takich fajnych artykułów 😉


warszawa.gosc.pl → Słońce na scenie\nNie sposób nie pokochać Basi: tej malutkiej, osieroconej gimnazjalistki, wierzącej w odnalezienie się taty\nGdyby twórczość Kornela Makuszyńskiego była obecna w naszym życiu choćby w takim stopniu jak „Rodzinka.pl”, promująca antywzory w relacjach rodzice–dzieci, świat byłby piękniejszy.\nChwała więc tym, którzy nie bacząc na mody, przenoszą na scenę przygody bohaterów pana Kornela. Niewątpliwie należy do nich Cezary Domagała, autor adaptacji i reżyser pełnego wdzięku musicalu na podstawie kultowej powieści, którą zachwycały się kolejne pokolenia – „Awantury o Basię”. Cezary Domagała potwierdza tym spektaklem, że nie przypadkiem dzierży kierownictwo artystyczne Sceny dla Dzieci i Młodzieży w teatrze Rampa, z którym związany jest od lat trzydziestu. Motto tego spektaklu mogą najpełniej wyrazić słowa samego autora: „I po nas zostanie to tylko na wieczne czasy, co duch pięknego, a myśl nasza wspaniałego dokona”.\nChoć w tym roku mija 60 lat od śmierci Kornela Makuszyńskiego, losy jego bohaterów niezmiennie wzruszają, a specyficzny humor ani na jotę nie zwietrzał. Toteż aktorzy bawią się równie spontanicznie jak widownia. I ta dorosła, i ta dziecięca. Pomysł adaptacji wzbogacony o animację pobudza wyobraźnię. Piosenki i układ choreograficzny nie pozwalają na nudę. I nade wszystko Basia. Basia, której nie sposób nie pokochać. I to zarówno ta malutka, osierocona, a przecież dzielna, jak i Basia jako gimnazjalistka, pełna wiary, że jej ukochany tata jednak się odnajdzie. Nad głową bohaterów zawsze świeci jakieś wewnętrzne słońce. Spektakl pełen jest zabawnych pomysłów obsadowych. Na przykład babcię Tańską grają dwie aktorki, mama i córka, równie przekonywająco wcielające się w apodyktyczne urocze starsze panie: Mirosława Krajewska i Katarzyna Kozak. Kamila Boruta-Hycnar jako Stanisława Olszańska uwodzi nie tylko opiekuna Basi, ale i całą widownię. Małgorzata Duda roznosi energią scenę. Jeśli istnieje coś takiego jak teatr familijny, „Awantura o Basię” jest tego znakomitym przykładem.


Wykład o medycynie wschodniej w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mińsku Mazowieckim - Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Woj. Mazowieckiego\n1 grudnia o godzinie 18.30 Miejska Biblioteka Publiczna w MIńsku Mazowieckim zaprasza na wykład znanej mińszczanom lek. med. Burmy Batjargal o medycynie wschodniej. Tysiące lat obserwacji, wielowiekowa praktyka i tradycja leczenia zgromadziły ogromną wiedzę, która dziś z powodzeniem współdziała z klasyczną medycyną. Rosnąca popularność medycyny wschodniej na całym świecie, a także w Polsce potwierdza jej skuteczność.


Akcja „Prezent od Mikołaja” | Zespół Szkół Rolniczych w Prudniku\nAkcja „Prezent od Mikołaja”\nW poniedziałek 9 grudnia wolontariusze Paweł Korniejczuk, Martyna Kasprzycka, Patrycja Przybylska „Powiatowego Klubu Ośmiu” przy ZSR w Prudniku zawitali w charakterze Mikołaja i Śnieżynek do świetlicy Szkolnego Schroniska Młodzieżowego „Dąbrówka” zorganizowali mikołajki. Dzieci wspaniale się bawiły i zachwycone były paczkami.\nRównież w świetlicy Opiekuńczo- Wychowawczej działającej przy SM w Prudniku odbyły się mikołajki . Wręczone paczki dla dzieci z obu świetlic ufundowane zostały ze zbiórki pieniędzy w ramach akcji „Prezent od Mikołaja” zebrane wśród społeczności uczniowskiej i nauczycieli ZSR w Prudniku.\nDZIECI SERDECZNIE DZIĘKUJĄ DARCZYŃCOM


Pożeraczka: Happy birthday to You!\nMój blogu kochany!\nWczoraj, zaledwie trzydzieści pięć minut po północy, Pożeraczka skończyła trzy latka. Hmm... Ani dużo, ani mało, tak w sam raz. Chyba właśnie na tyle się czuje - jeszcze daleko jej do ideału, jeszcze nie znalazła swojej ostatecznej formy, dużo pracy przed nią, ale także mnóstwo radosnych chwil, cała masa odkryć i tych pierwszych razów. Ma już jednak odrobinę doświadczenia, wiec, co, jak i z czym, zna swoje miejsce, ale też ma swoje miejsce w blogosferze, z czego ogromnie się cieszę.\nNie będzie mnóstwa podsumowań i postanowień. Zamiast tego chciałabym podziękować czytelnikom Pożeraczki - za to, że są, szczególnie, kiedy mnie nie ma. To Wy trzymacie ją przy życiu, pomagacie się jej rozwijać, sprawiacie, że jest coraz lepsza, dojrzalsza.\nŻe ja lubię ją coraz bardziej.\nRok temu obiecałam tort - i jest. Moja wielka niespodzianka - zrobiony specjalnie z myślą o tych urodzinach. Zabójczo słodki, niesamowicie pyszny. Niezbyt trudny w przygotowaniu, choć dość czasochłonny. No i wygląda wspaniale - bardzo jestem zadowolona z dekoracji, wyszła dokładnie tak, jak sobie zamarzyłam.\nJest więc, tradycyjnie już, biszkopt rzucany, który udaje się zawsze. Mój tylko z trzech jajek, ale można zrobić z pięciu - łatwiej da się przekroić na trzy części. Jeśli jednak zrobicie taki malutki jak mój, można go przekroić tylko na pół, na spód dać masę jabłkową, na to krem, i przykryć drugą częścią.\nBiszkopt nasączyłam alkoholem wymieszanym z sokiem z cytryny - żeby nieco wyostrzyć i przełamać słodki smak kremu. W środku bowiem znajduje się bajecznie pyszna masa kajmakowa na bazie ricotty - dużo lżejsza niż taka na mascarpone, choć nic nie stoi na przeszkodzie, żeby użyć właśnie tego serka. Delikatna, puszysta, słodka. Pycha!\nNa to prażone jabłka, które wspaniale współgrają ze smakiem tortu, nieco go ożywiając. Na wierzch krem maślany na bazie bezy szwajcarskiej - lżejszy niż tradycyjny maślany, ale też dość czasochłonny. Robiłam go kiedyś bez Wally'ego, ciężka to była praca... Ale efekt wynagradza wszystko - idealny do zdobień, znakomicie trzyma formę swoją i ciasta.\nNajbardziej jestem zadowolona z jabłek w karmelu. Miałam na takie ochotę od dawna, a małe jabłuszka prezentują się w tej formie zachwycająco! Nie można się do nich nie uśmiechnąć... Ich przygotowanie nie jest tak skomplikowane, jak mogłoby się wydawać, a efekt jest piorunujący. Przepis z Moich wypieków.\nTort polecam bardzo, na urodziny nie tylko blogowe - jest pyszny, a przez swoją słodycz bardzo podzielny - ja nie dałabym rady dokładce...\n160 g masy kajmakowej z puszki\nkrem maślano-kajmakowy na bezie szwajcarskiej:\n6 małych jabłuszek\nodrobina czerwonego barwnika spożywczego w paście\nW dużej misce ubić białka na sztywną pianę, pod koniec partiami dodając cukier. Po jednym wbijać żółtka, dokładnie miksując po każdym dodaniu. Na końcu po łyżce wsypywać mąkę, miksując na najniższych obrotach miksera.\nMasę przełożyć do formy z dnem wyłożonym papierem do pieczenia. Wyrównać wierzch.\nPiec w 160 st. C. przez 30-35 minut, aż do suchego patyczka.\nRicottę zmiksować z kajmakiem na gładką masę. 3 listki żelatyny rozpuścić, wymieszać z masą kajmakową. Wstawić do lodówki na 10-15 minut do lekkiego stężenia.\nKremówkę ubić na sztywno, delikatnie wymieszać z masą kajmakową.\nW garnku skarmelizować cukier z sokiem z cytryny, dodać jabłka. Gotować pod przykryciem 15-20 minut, aż większość jabłek się rozpadnie, ale niektóre pozostaną w kawałkach. Dodać pozostałe 3 listki żelatyny, dobrze wymieszać, ostudzić.\nSok z cytryny wymieszać z wódką.\nNa paterze ułożyć pierwszy blat biszkoptu, otoczyć obręczą tortownicy, nasączyć 1/3 ponczu. Wyłożyć krem karmelowy, przykryć drugim blatem, nasączyć 1/2 pozostałego ponczu. Na ciasto wyłożyć masę jabłkową, przykryć ostatni blatem, nasączyć pozostałym ponczem. Wstawić do lodówki do zastygnięcia - na około 30 minut.\nBiałka z cukrem i solą umieścić w dużej misce. Miskę ustawić nad kąpielą wodną, mieszać białka trzepaczką, aż cukier się rozpuści. Jeśli mas zbytnio się zagrzeje, zestawić i przestudzić.\nGdy cukier całkowicie się rozpuści, ubijać białka na najwyższych obrotach miksera, aż staną się sztywne i lśniące, i całkowicie ostygną - około 10 minut. Po tym czasie po kawałeczku dodawać masło, cały czas miksując. Pod koniec masa będzie wyglądać na zważoną - tak ma być. Na końcu dodać kajmak, dobrze całość zmiksować.\nPrzygotować jabłka w karmelu.\nCukier, wodę, miód, ekstrakt i barwnik umieścić w garnuszku. Podgrzewać, aż karmel osiągnie temperaturę 137 st. C. Zdjąć z ognia, zanurzać w nim jabłuszka, odkładać do zastygnięcia na papier do pieczenia.\nGdyby karmel zbyt szybko zastygł, ponownie lekko podgrzać.\nTort obłożyć kremem, udekorować kremem i jabłuszkami w karmelu.\nOstatni rok minął bardzo szybko, sama nie wiem kiedy... Ciekawe, o czym będę pisać w kolejne urodziny Pożeraczki...?\nEtykiety: biszkopt, cytryna, Halloween, jabłka, kajmak, kremówka, ricotta, Szarlotki i ciasta z jabłkami, Torty, wanilia, wykorzystanie białek, żelatyna\nJustyna Żak 31 stycznia 2014 12:07\nWszystkiego naj zatem a tort wygląda rewelacyjnie:)\nAnna Stachura 31 stycznia 2014 12:29\nTort fantastyczny, a te jabłuszka faktycznie urocze. Gdyby nie to, że ograniczam cukier, od razu pobiegłabym do kuchni go przygotować :D Co nie zmienia faktu, że lubię wieloelementowe torty i wieloskładnikowe elementy. Twój blog na pewno będę śledzić przez kolejne lata, bo już się przekonałam, że masz świetne pomysły i nie boisz się próbować nowych rzeczy. Wiesz mi, że ciasto siostry Anastazji to pryszcz w porównaniu z tym tortem, który tu dziś przedstawiłaś :D\nOlimpia Davies 31 stycznia 2014 12:43\nSto lat, sto lat, sto lat:-) i najlepszego dla bloga i dla Pożeraczki. A tort, cud miód , malina:-), piękny!!!\ngotuj się 31 stycznia 2014 13:15\nW takim razie Pożeraczce życzę kolejnych lat świetności i dążenia do ideału a tort kradnę. bo wygląda na smakowity! :))\nMagda 31 stycznia 2014 16:00\nWszystkiego najlepszego z okazji urodzin Pożeraczko ;-) Tort wygląda świetnie i bardzo kusząco!\nKrecia 31 stycznia 2014 19:50\nGin, i oby kolejnych takich latek, a tort wyśmienity! Najlepszego urodzinowego!:)\nBabaLuca 31 stycznia 2014 20:06\nPożeraczko wszystkie najlepszego, kolejnego dobrego roku z równie pysznymi przepisami jak do tej pory, a tort wygląda imponująco - te jabłuszka mnie urzekły\nKrystyna Boner 31 stycznia 2014 21:06\nZ okazji Roczku (trzeciego) wszystkiego najlepszego, w dalszym ciągu wspaniale rozwijającego się bloga, słodkich i nie tylko... tematów... na posty :))\nTort śliczny, wygląda na baaardzo smaczny :)\nVeggie 31 stycznia 2014 21:36\nOjej, ale cudo wyczarowałaś! Gratuluję i życzę dalszych latek :-)\nJustyna L. 31 stycznia 2014 22:03\nŻyczę kolejnych wspaniałych urodzin bloga i ciekawych przepisów jak zawsze :)\nAska gotuje 31 stycznia 2014 22:46\nPiekny! wyglada oblednie:)Zycze kolejnych wspanialaych lat blogowania\nKasia Szewczyk 1 lutego 2014 09:28\nja jakoś nie przepadam za tortami, ale na ten bym się skusiła :)\nUwagaBabciaGotuje Ewa 1 lutego 2014 13:20\nAle wielkie wiśnie , myślałam że wiśnie a to jabłuszka:) Torcik wspaniały\nAngie 1 lutego 2014 13:32\nWszystkiego najlepszego Pożeraczko, Ci życzę!\nps. 3 lata to już kawałek!: )\nMagda 1 lutego 2014 16:48\nWszystkiego naj! Tort jak dla królewny Śnieżki.\nOlka 1 lutego 2014 21:54\nRaczkująca... marząca o trzecich urodzinach blogerka życzy wielu kolejnych, owocnych lat blogowania..... Urodzinowy torcik bardzo kusząco się prezentuje...\nMagda C. 2 lutego 2014 09:05\nGratuluję trzecich urodzin! Oby kolejne lata były jeszcze bardziej owocne, inspirujące i kulinarne :) Wszystkiego dobrego!\nKuchnia i Podróże 2 lutego 2014 14:28\nDecorateacake 2 lutego 2014 15:18\nEwa M 2 lutego 2014 16:54\nNominuję twojego bloga do Liebster Blog Award po szczegóły zapraszam tutaj: http://pozytywniesmakuj.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?0\naguzja 2 lutego 2014 17:36\nTort wygląda bardzo smakowicie. Gratulacje! :)\nola in the kitchen 2 lutego 2014 23:53\nŻyczę jeszcze wiele pysznych lat spędzonych na blogowaniu :D częstuje się wirtualnie kawałkiem ciacha :D\nPatrycja 3 lutego 2014 11:40\nJak smakowicie wygląda! Gratuluję rocznicy i życzę wszystkiego smakowitego!\nBea 3 lutego 2014 14:11\nPiekny! Prawdziwie urodzinowy tort! Wszystkiego najlepszego zatem i dalszego owocnego blogowania!\nKasik C. 3 lutego 2014 14:21\nstudentka_na_diecie 3 lutego 2014 18:43\nAle smakowicie wygląda! :DD\nDaktyle w czekoladzie 3 lutego 2014 18:46\nWielu dalszych inspiracji kulinarnych! Piękny torcik!\ngin 4 lutego 2014 07:53\nunblacksister 8 lutego 2014 15:34\nMniam! :) Wygląda smakowicie :)\nAsa_6niebo 21 lutego 2014 18:18


Moscow rules: A tak w ogóle...\nMoskwicz 16 czerwca 2011 13:15\nSolidaryzuję się w bólu - u mnie tez wody niet (14-24 czerwca) szczegóły: http://moskwicz.blog.pl/najgorzej-jest-z-glowa,15415850,n\nAnonimowy 16 czerwca 2011 21:45\nA ja poki mam :) Ale niedlugo... U nas w starych domach duzo kto wstawia na ten okres pojemniki nagrzewawcze. Ale kiedys to bylo 3 tygodnie bez wody. Teraz 10 dni srednio. Podobno skoro do 5 sprowadza w starych dzielnicach, poki nie wymienia wszystkie komunikacje na nowe nie z metalu. A i tak kilka dni bedzie bez wody.\nAnonimowy 18 czerwca 2011 14:41\nAj, zaprosiłabym do siebie na prysznic, gdybym wiedziała wcześniej! A tak, nie zaglądałam na bloga, a jutro z samego rana kierunek M9 (u mnie wyłączają w poniedziałek)!\nWracając do wody, trzeba się organizować i na kąpiele zapraszać!


Katar miewa każdy, kto ma nos. Ale teraz miewać nie wolno. Mój pies kataru nie ma. Mój pies jest bardzo rasowy, kulturalny, ma szerokie horyzonty umysłowe, choć żyje bez ojca.\nWysyłam go do piekarni po bułki: dwie z dynią, dwie grahamki, jedną kajzerkę, jedną serową i po rogala z makiem. - Weź bardziej spieczone – mówię i zamykam za nim szczelnie drzwi klamką. Myję ręce.\nPewnie, jak wszystko, robię to najgorzej na świecie, ale za to najlepiej jak umiem. Myję rękę lewą, ręką prawą, a zaraz potem prawą rękę myję lewą ręką. Ubrudzoną myciem prawej, myję znów lewą, brudząc tym prawą, więc zaraz myję ją używając lewej. Myję w końcu i lewą i prawą używając równocześnie tej i tamtej. - Jestem już bliski doskonałości – myślę i włączam radio.\nZapowiadają powrót arktycznego niżu. W dodatku nie z arktyki tylko z tej okropnej Rosji. A za oknem słońce! Radio znów nie brzmi wiarygodnie. Rozgrzany promieniami trzmiel kąpie się w pyłku kwiatów zalewających bielą gałęzie marcowych moreli. Dochodzi południe, słońce świeci za darmo dla wszystkich. Dla informujących i dla informowanych, dla chorych i tych, co dopiero zachorują, dla ratujących i ratowanych.\n25. dzień kwarantanny. W radiu mówią, że na świecie wyzdrowiało już 150 000 ludzi, ale zaraz dodają, że w kraju jest 1905 chorych, i wszyscy są zdyscyplinowani.\nPustą ulicą idzie Tomek. Wypija małpkę setkę przy mojej bramie. Bezdotykowo przerzuca przez nią butelkę na moje podwórko. Tomek nie ma jednego zęba. Jak Madonna, jak Mike Tyson. Ale nie wygląda jak Madonna ani jak Mike Tyson. Hrabini Wrotycz-Nawłociowa ma zęby jak perełki, jednak skrywa je za wachlarzem, razem z połową twarzy, w której ma wrota przyciągające Coronusa. Hrabini nie chce się zarazić Chorobą, bo Choroba wyzwala w człowieku miłość do papieru toaletowego. Tę naturalną, skrywaną w normalnych czasach wstydliwie, głęboko i taktownie miłość, która teraz, kiedy perspektywa się skróciła i każdy dzień może być ostatnim i nie ma co czekać na lepsze czasy, bo lepszych może już nie być na ujawnienie miłości utajnionej, to ta miłość wybija bezwstydnie, bez umiaru i opamiętania. Prosta miłość do papieru toaletowego. Oraz wyrafinowana, wyłuzdana, dzika miłość człowieka do drożdży.\nTomek już sobie poszedł. Ulica jest pusta. Nikt nie spieszy się do pracy, ale tutaj nigdy nikt nie spieszy się do pracy, bo przeważnie nikt nie chodzi do pracy; ludzie tutejsi postawili na złom. Jednak nawet złomu już nie zbieraja, tacy zrobili się niezłomni. Taka zmiana. I jeszcze to, że nie łoją już w grupach, nie wyją w przydrożnych krzakach, nie napierdalalają się – teraz piją pojedynczo. Taka różnica. Coronus zmusił do picia pojedynczo, sam na sam ze sobą.\nPies wraca z piekarni. Dał sobie wcisnąć niewypieczonego rogala. W dodatku bez maku! Pierwszy raz to się zdarza. Nigdy jeszcze coś takiego się nie zdarzyło. Czuję, że nadchodzą zmiany. I to cywilizacyjne.\nPo nocy wstaje dzień. Jak gdyby nigdy nic. Słońce wschodzi na wschodzie i rozpoczyna wspinaczkę, by po południu zacząć opadać w stronę zachodu. Ale teraz jeszcze się wspina. Świeci aż miło, dla wszystkich za darmo, dla ratujących i dla ratowanych, dla ozdrowieńców i dla tych co dopiero zachorują.\nDo mojego ogrodu wchodzi kot, obcy. Gapi się, wypija parę łyków z kałuży, a potem kładzie się pod śliwą białą od kwiatów. Pewnie trawi mysie polędwice, schaby, wątróbki... Nie ucieka, więc pies go nie goni. Po co ma gonić, jak on nie ucieka? Tylko policja goni chętnie i zawsze, a im mniejszy powód, im bardziej go nie ma, tym bardziej gotowa gonić. To jej główna aktywność.\nPrzypomina mi się zasłyszane w odległych czasach dzieciństwa: „O! Jak u was koty łażą surowe luzem, to tu głodu jeszcze nie ma". Fakt, do sklepu wciąż przywożą bułki i kabanosy. Nawet placek i babkę można zamówić na Wielkanoc.\nKot dalej nie ucieka, a pies dalej go nie goni. W radiu mówią, że dzisiaj wypuszczono do obiegu 444 miliony gazet i wysłano 241 miliardów maili. Czy trzeba od razu wierzyć we wszystko, co mówią w radiu? W każdym razie mówią, że wyzdrowiało już 318 tutejszych ludzi. Pies ma to wszystko w nosie. Dosłownie. Węchem odbiera cały swój świat, a wzrokiem i słuchem zaledwie potwierdza to, co wcześniej wywąchał. Informacje radiowe są bezwonne, więc dla psa bezwartościowe.\nKot wciąż nie ucieka, chyba zasnął, pies zresztą też. Ulica jest pusta, tylko pszczoły robią ruch, coraz więcej uwija się pracowicie wśród kwiatów śliwki; drzewo nie będzie przecież kwitło bez końca. W ogrodzie, swoje kotki puściły też wilkinowe bazie, bo zaraz Wielkanoc, ale pszczoły tego roku wolą śliwkę.\nPo nocy wschodzi słońce i od razu staje się jasno jak w dzień.\nRozlega się rumor monstrualnej śmieciarki żerującej pośród koszy wystawionych na ulicę przed nocą, wieczorem. Patrzę przez okno jak śmieciara chwyta w mocarne łapska kosz pod bramą sąsiada, unosi go nad żelazny pysk, przechyla i wytrząsa do opasłego brzyszyska jego zawartość. Świat jest nieczynny, ale ludzie wciąż produkują śmieci. Po tym poznać, że żyją. Umarli nie produkują śmieci. Zresztą cmentarze są teraz zamknięte, żeby nie zarażać mieszkańców; na pogrzeb można pójść wyłącznie jako nieboszczyk.\nDzisiaj urodziło się 380 tysięcy nowych ludzi, a umarło tylko 159 tysięcy żyjących. Widać żywi wciąż rozmnażają się szybciej niż umarli. Mimo, że medycyna jest na takim etapie, że nie potarfi nawet sprawić, żeby człowiekowi zęby wyrosły po raz trzeci.\nZ psem zacząłem rozmawiać dwa dni temu. Ja mówię, on słucha, ale nie odpowiada. W każdym razie razie jeszcze nie zabrał głosu, taki jest kulturalny. Ja to rozumiem. Tylko idiota jest gotów zabrać głos w każdej sprawie i ma zdanie na każdy temat i obwieszcza to tonem człowieka pewnego swych racji wszędzie, gdzie tylko może, przy każdej okazji i bez okazji. Zjawisko zupełnie bez gustu. Ale ludzie pozbawieni gustu nie wiedzą, że są go pozbawieni.\nPies przygląda się jak produkuję żywność. Nożem odkrawam pajdy od bochna, powlekam olejem lnianym, posypuję krojonym imbirem, kurkumą i wzmacniającym efekt pieprzem, gdy daję na wierzch jarmuż, pies traci zainteresowanie.\nWychodzę na rower.\nJadę rowerem, ale dwa metry od siebie, więc wszystko w porządku. A jak się zatrzymam na siku w lesie, to od razu stanę obok w zalecanej odległości.\nPo południu zaszczekał pies. Znienacka i konkretnie. Wydobył z siebie parę głębokich, mokrych grzmotów i już wiedziałem, że mam nieproszonych gości.\nOtworzyłem drzwi dotykając klamki, i - pozostawiając je otwarte - wróciłem umyć ręce, według rządowego przepisu: najpierw umyłem rękę lewą, ręką prawą, a zaraz potem prawą rękę umyłem lewą ręką. Ubrudzoną myciem prawej, umyłem znów lewą, brudząc tym prawą, więc zaraz domyłem ją używając lewej. Umyłem w końcu i lewą i prawą używając równocześnie obu, ufff... Teraz mogę wyjść. Wychodzę.\nW moim ogrodzie wylądowało UFO. W klasycznym talerzu o kształcie cygara uchylił się luk i wychynąła z niego zielona kończyna. Wysunęła jeden palec i zgięła go parokrotnie w geście pod tytułem: Chodź no tu bratku! Już miałem podejść, ciekawy, co mają do powiedzenia, ale przypomniałem sobie, że jestem głodny, więc zawróciłem, żeby zjeść.\nW tym domu się nie przelewa - znalazłem tylko jedno jajko, mąkę, kwaśne mleko i sól. Zrobiłem naleśniki, dwa dla siebie, dla psa trzy.\n- Rozmowa z kosmitami zdarza się raz na tysiąc lat, więc warto być w doskonałej formie – skonstatowałem w progu i jeszcze raz zawróciłem, żeby napić się kawy i w spokoju zapalić dla uzyskania harmonii. Nie znalazłem kawy w szafce, ale nie wpadłem w panikę, wysłałem psa do sklepiku naprzeciwko, a sam rozpocząłem przyrządzać wrzącą wodę. Wrócił z Lavazzą Espresso. Przeliczyłem resztę i zaparzyłem kawę. Wypiłem, zapaliłem, wypłaszczając mózg do pozycji wyjściowej. Byłem gotowy. - Teraz to ja już znam odpowiedź na każde pytanie, zanim jeszcze ono padnie – dodałem sobie animuszu.\nPierszy wybiegł pies, ale wrócił zanim zdążyłem zejść po schodach do ogrodu, wyglądał na rozczarownego. Po UFO nie było już śladu, chociaż kazałem im na siebie czeakć wszystkiego niespełna godzinę.\n- Mogli nie mieć do mnie naprawdę ważnej sprawy – wyjaśniłem psu. - Wcale mnie nie dziwi, że odlecieli, tak samo jak mnie nie dziwi, że w ogóle przylecieli – podrapałem psa pod paszczą. - Nic mnie już nie jest w stanie zadziwić, więc dlaczego mieliby kosmici? Na przykład w środku pandemii, w tym kraju umiera dużo mniej ludzi niż umierało w analogicznym okresie ubiegłego, zdrowego roku i w latach poprzedzających, chociaż powinni padać jak muchy, i tylko mi nie mów, że wirusa poznajemy po tym że go nie widać, więc... - pies przestaje słuchać, idzie w miejsce, na którym wylądowali, a później z niego odlecieli kosmici, obsikuje je, potem okrąża kręcąc się, wiercąc, i wyciska kupę tak ładną, zdrową, elegancką, fejsbukową, że mam ochotę natychmiast zdokumentować ją smartfonem 5G i wrzucić na fesjsa. O tak, z pewnością zyska wiele polubień koneserów, oczyma wyobraźni widzę rosnące setki lajków. Nagle przypominam sobie, że jeszcze nie mam 5G. Zdjęcie zrobione zwyczajną komórką też może byłoby dobre, ale to tak tylko bardzo być może.\n„O Matko Boska!!!... - zza gęstego żywopłotu dobiega zbolały jęk sąsiada, który przyjechawszy z pracy odkrył, że jego żona przerwała dietę. Nakrył ją jak podjadała czekoladowe rożki, w dodaku razem z córką. Nie pomogły tłumaczenia, że wszystkie jej posiłki są teraz absolutnie pozbawione przyjemności, a alergia na czekoladę napawa ją wstrętem do tej słodkiej substancji, więc zjada ją dla wzmocnienia obrzydzenia, by szybciej schudnąć.\n- Tak ci ufałem... ja tak ci wierzyłem... - użala się nad sobą sąsiad.\n- Ale ja to na siłę wciskam w siebie, nic sobie z tego nie robię – popłakuje przyłapana żona, a my czym prędzej wracamy do domu, żeby nie zakłócać prywatoności.\nZamykam drzwi łokciem, w zasadzie bezdotykowo, ale i tak zaraz dezynfekuję.\nSzkoda, że odlecieli ci kosmici, tak zwyczajnie, bez podania pewnych typów na sobotnie losowanie totolotka. Na osłodę pozostaje nadzieja, że kiedyś świat znów będzie czynny i ludzie staną do kas sprzedających poezję, muzykę i paprykarz szczeciński.\nJest maj, jak co roku o tej porze. Słońce świeci na pełnych obrotach za darmo, dla ozdrowieńców i tych, co dopiero zachorują, dla ratujących i dla ratowanych świeci po równo, chociaż bardziej opłaca się być ratującym niż ratowanym. Pies kładzie się na trawie, łapiąc witaminę D, ziewa, mróży oczy i zasypia.\nWychodzę przed bramę. Nie robię nawet trzech kroków, kiedy dostrzegam leżące na chodniku bezpańskie pięć złotych. Nie podnoszę. Nie dlatego, że mi lata pięcizłotówka, ale wystąpić w ukrytej kamerze za pięć złotych? Dajcie spokój. Tylko nie mówcie mi, że ktoś w czasie wyniszczającej pandemii zgubił pięć złotych, naprawdę?... dajcie spokój - takie rozluźnienie?!\nA jednak poluzowali - jak gdyby nigdy nic, przybywa pani inkasent spisywać stan licznika gazowego. Nie jest zamaskowana, ale nie stanowi zagrożenia, bo ledwo się trzyma na nogach, tak się zdezynfekowała wewnętrznie preparatem. Wygląda w tym stanie naturalnie kompletnie, jakby się taka urodziła. Opowiada - za darmo - fajne dyrdymały, podczas gdy ja otwieram za nią wrota licznika i odczytuję jego stan, zdaje się, że nawet zapisuje w notesiku parę cyferek. Na koniec pyta, czy rosną w tym ogrodzie konwalie, bo potrzebuje do nalewki. Dowiaduje się, że rosły, ale już nie, bo zjadł je bluszcz. Mówi, że bluszcz to nie, bluszcz się nie dadaje, a potem przypala cygaretkę, puszcza dwie chmury i sobie idzie - stawia lewą nogę przed prawą, a potem prawą wyprzedza lewą, by znów lewą postawić przed prawą i nigdy jej się nie myli, widać zdezynfekowana jest w sam raz.\nWchodziłem już do domu, gdy rozległo się głosne łup! To rozpędzona samica drozda zderzyła się z szybą na werandzie. Pies obwąchał leżącego na trawie ptaka i stwierdził zgon. Pani drozdowa skręciła kark. Pochowałem ją obok Masakry, kota, który kiedy żył, specjalizował się w szczurach; lubił zwłaszcza szczurze schaby, ogon zostawiał dla mnie, na wycieraczce. Wszyscy wtedy byliśmy szczęśliwi; w maskach to ludzie chodzili tylko do banku po większą gotówkę, ale nie codziennie, bo w weekendy banki były nieczynne. Teraz noszą maski nawet w weekendy, ale wcale im od tego nie przybywa gotówki.\nPo pogrzebie, już w domu, włączam radio i zaraz wyłączam, włączam telewizor i też wyłączam. Sprawdzam w internecie jak pandemia dziesiątkuje światową populację: dzisiaj urodziło się 346 525 ludzi, a zmarło 145 618, w tym roku przybyło na świecie 30 252 520 mieszkańców. Pies łapie pierwszą tej wiosny muchę, przegryza ją i wypluwa na drogi dywan.\nPrzez okno widzę doktora habilitowanego Drozdowakiego, jedynego habilitowanego na naszym osiedlu. Jest zamaskowany, ale wiem, że to on. Zwykle zapomina wyjąć wieszak z marynarki przed jej nałożeniem i po tym go rozpoznaję, po srebrnym haczyku wystającym nad kołnierzem. Nawet wiem dokąd zmierza. Niesie małe pudełeczko z czterema czekoladowymi rożkami dla hrabini Wrotycz-Nawłociowej. Mimo, że ludzie osadzeni w areszcie domowym nie powinni się odwiedzać, pod karą spotkania z rządowym policjantem, habilitowany jest gotów zaryzykować tresurę policyjną dla możliwości popisania się swoją erudycją przed wyrobioną publicznością, a hrabini podejmie ryzko spotkania z powodu rożków, które zje mimochodem, niejako przymuszona, nie przerywając odchudzania. Kibicuję żeby im się udało.\nZa oknem znów jakiś widok, niby znajomy lecz nigdy taki sam. Idzie Kazik, ale nie ten słynny, z niewyparzoną gębą, która spowodowała powrót cenzury, to idzie nasz osiedlowy Kazik, znający już dwa języki obce, a od niedawna zapisany na kurs trzeciego. Nigdy nie miał nic do powiedzenia ten Kazik, a teraz będzie miał nic do powiedzenia aż w trzech językach!\nPod koniec dnia już miałem się wykąpać, ale spojrzałem na różową gąbkę, postrzępioną i wyżartą przez moją skórę w wielu miejscach. Wyjąłem z foli nową, świeżutką gąbkę, a zużytą wrzuciłem do kosza. Nie wykąpałem się jednak, bo pomyślałem, że jutro też będzie miło znaleźć nową gąbkę w łazience. Pies, mylnie oceniając mój stan – nie kąpie się, więc pijany - chciał wskoczyć na łóżko, ale spiorunowałem go wzrokiem tak, że poszedł przemyśleć sytuację do swojego pokoju.\nJest noc, więc wychodzę do bankomatu. Wypłacam świeżo wydrukowane pieniądze. Jestem pierwszym, który ich dotyka. Są tak nieskazitelnie czyste, że żal mi je zginać przy upychaniu do portwela. Dobrze, że teraz drukują tyle pieniędzy, ludzie się ucieszą i będą szczęśliwi, nic tak przecież nie ciszy jak widok świeżo wydrukowanej stówki.\nWracając omijam szerokim łukiem zamskowaną postać. To kobieta, wiem, że ma na imię Regina i że kiedyś miała męża, ale przez 20 lat prowadzenia zakładu fryzjerskiego dorobiła się na tyle, że stać ją było na rozwód i obecnie żyje komfortowo.\nNagle kobieta chowa się w bramie, więc też chowam się w bramie, tyle że po przeciwnej stronie ulicy, rozświetlonej teraz reflektorami policyjnego patrolu zmotoryzwanego. Auto przetacza się sennie obok nas i znika, noc znów zjada wszystkie kształty. Możemy wyjść z ukrycia i ruszyć każde w swoją stronę. Może niepotrzebnie się chowaliśmy, bo przecież policja zawsze bije dla dobra bitego - bo nie miał maski, co go chroni, bo się zgromadził i naraził zdrowie, bo miast siedzieć w domu łazi i może się przewrócić łamiąc obywatelską nogę, bo stoi za blisko siebie, narażając na infekcję. Bije w trosce, w najlepszej intencji, i wcale nie jest zmęczona tylko dzielna.\nFoto: Anna Cięciel-Łukaszewska


GOTD: ExifCleaner 1.5 za darmo | TechnetBlog - darmowe programy\nGOTD: ExifCleaner 1.5 za darmo\nDodał: admin luty - 25 - 2011\nSerwis GOTD przygotował kolejną promocję darmowego oprogramowania, która tym razem powinna przypaść do gustu posiadaczom cyfrowych zbiorów zdjęć. Przedmiotem promocji jest legalna i darmowa pełna wersja programu ExifCleaner w wersji 1.5, służącego do usuwania wrażliwych danych ze zdjęć. Poza niniejszą promocją produkt ten jest oferowany w cenie 15$. Aplikacja posiada interfejs w angielskiej wersji językowej. Oferta będzie ważna do jutra – 26 lutego, do godz. 9:00 rano.\nExifCleaner 1.5 to narzędzie fotograficzne pozwalające na szybkie i masowe usuwanie ze zdjęć JPEG tagów exif, geotagów, a także informacji IPTC oraz Adobe XMP. Dane umieszczone w tagach zawierają często informację o urządzenie, które zrobiło zdjęcie, o jego lokalizacji, a czasem również o samym fotografującym. Dane te mogą więc zostać wykorzystane by zidentyfikować autora fotografii oraz miejsce, w którym zostało ono wykonane. Dzięki operacji kasowania zbędnych danych możemy chronić naszą prywatność.\nProces czyszczenia informacji w tagach jest w pełni bezpieczny i w żaden sposób nie wpływa na zmianę jakości zdjęć. Usunięcie tagów pozwala jednak na zmniejszenie rozmiaru zajmowanego przez zdjęcie na dysku komputera. Szczególnie istotne może się to okazać w przypadku zdjęć o małych rozmiarach, a także podczas przesyłania dużej ilości zdjęć za pośrednictwem Internetu.\nProducent wskazuje, że ExifCleaner 1.5 może pracować w trybie wsadowym, pozwalając na masowe usuwanie tagów ze zdjęć. Program ten posiada również funkcjonalność pozwalającą na jego integrację z powłoką systemu Windows.\nJak zdobyć ExifCleaner 1.5 za darmo?\nExifCleaner za darmo\nGOTD: Ultima Steganography 1.6 za darmo\nGOTD: Video Booth za darmo\nGOTD: ExifCleaner 1.6 za darmo


Hotel Gran Bahia Principe Coba: bufet Gran Bahia Principe COBA, Meksyk, Coba -video i opinie na podroznik.tv\nHotele Meksyk Półwysep Jukatan Coba\nCoba hotel Gran Bahia Principe Coba\nbufet Gran Bahia Principe COBA\nMeksyk film Gran Bahia Principe COBA hotele Meksyk opinie Gran Bahia Principe COBA video Gran Bahia Principe COBA Gran Bahia Principe COBA\nRestauracyjny bufet smakował mi jak nigdzie indziej. Wszystkie potrawy przyprawione genialne, zawsze gorąco, dokładane na bieżąco. kucharze uśmiechnięci, chętnie realizują życzenia klientów. Bardzo dużo warzyw, owoców, słodkości, dodatków.\nHotel Gran Bahia Principe Coba jest położony nad samym Morzem Karaibskim. Od lotniska w Cancun dzieli go 100 km.\nHotel oferuje 1080 pokoi o zbliżonym standardzie. Są one gustownie urządzone, a wyposażenie obejmuje: klimatyzację i tv satelitarną. Każdy pokój posiada własną łazienkę z hydromasażem i prysznicem.\nPakiet All Inclusive oferowany przez hotel pozwala gościom bez ograniczeń korzystać z hotelowych restauracji i barów.\nHotel posiada własne SPA i pole golfowe.\nHotel oferuje 2 baseny w kształcie jezior. Pośrodku basenów znajdują się baseny jacuzzi. Każdy z nich ma wydzielony obszar dla dzieci o gł. 30 cm gwarantujący bezpieczną zabawę najmłodszych gości Gran Bahia Principe Coba. Plaża jest oddalona zaledwie kilkadziesiąt metrów od hotelu.\nRelax przy dobrym jedzeniu 2011-09-13 19:13:13 Średnia ocena: 4.20\nHotel jest idealnym miejscem dla rodzin i par, ale nie dla singli. Zawsze była muzyka, wieczorem program / rozrywki, a potem dyskoteka. Jedzenie było bardzo dobre, pokój był również w porządku. Hotel składa się z trzech budynków. Do dyspozycji są baseny, bary. Plaże są dosyć długie, w niektórych miejscach trochę wietrzne.\nGran Bahia Principe Coba – może po powrocie z tego obiektu, twoja videoteka powiększyła się o film ze wspomnieniami okolic Coba. Koniecznie podziel się z nami filmem video o hotelu Gran Bahia Principe Coba i napisz opinię o nim. Oceń pokój, restaurację, jakość obsługi czy wymień atrakcje, jakie czekają na przyszłych gości. W ten sposób pomożesz innym podjąć decyzję o pobycie w hotelu Gran Bahia Principe Coba.


Jesteś tutaj: HOMILIE I KAZANIA» ROK A» 6. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)» Trzy kroki ku homilii, ks. Marek Gilski\nOtwórz moje oczy, abym podziwiał Twoje prawo (Ps 119, 18).\nWerset 17. z Psalmu 119 zaczyna się błaganiem modlącego, który zgodnie ze stylem przymierza i wiary przedstawia się jako sługa Pana. Jego wierność oczekuje nagrody, łaski w duchu teologii odpłaty. Tradycja chasydzka tak komentowała ten werset, odczytując go bardziej jako stwierdzenie niż prośbę. Rabbi Michał tak wyjaśnił słowa psalmu: Postąp ze sługą swoim według swej łaskawości: „Twoje postępowanie mieści się w słówku «ze». Kiedy twój sługa spełnia twój rozkaz, działasz razem z nim. Ale zaliczasz mu wypełnienie tego rozkazu tak, jak gdyby działał sam, bez twojej pomocy”. W rzeczywistości to miłość Boga wylewa na wiernego życie, wielki dar biblijnej odpłaty, wielokrotnie podkreślany w psalmie.\nModlący się prosi Boga, aby otworzył mu oczy i odsłonił wspaniałości ukryte w Prawie, to znaczy Torze. Termin ten przywodzi na pamięć cuda związane z Wyjściem, a więc znaki miłości Boga rozsiane w historii zbawienia i w życiu każdego wierzącego, i wyrażone za pomocą Tory. Jeden z hymnów z Qumran zadawał pytanie: Jakże ujrzę, skoro mi nie otwarłeś oczu? Słowa Prawa pozostają rozproszonymi sylabami, wydarzenia zbawcze są tylko zewnętrznym opisem faktów, jeśli dzięki łasce i objawieniu Bożemu nie zostaną przemienione w słowo Boga i historię zbawienia. Św. Hieronim komentuje: Zetrzyj z oczu serca zasłonę litery i dzięki sensowi duchowemu pozwól mi kontemplować wspaniałości Twojego prawa! Tora jest mikrokosmosem, który zamyka w sobie kosmos historii zbawienia we wszystkich jej etapach, tak aby wierny, miłując ją, mógł być wciągnięty w tę historię życia i szczęścia. Ten werset mógłby być idealnym mottem dla „kompletnego” czytelnika Biblii, który potrafi przeniknąć poza fundamentalizm litery, nie zapominając jednak, że działanie zbawcze stało się także Torą, księgą, słowem pisanym, literą.\nCzłowiek na ziemi jest cudzoziemcem, który przebywa na niej czasowo, nie odnajdując w niej w pełni zapachu swego stołu ani ciepła swego domu Cudzoziemcem jestem na ziemi, nie ukrywaj przede mną twoich poleceń (w. 19). Człowiek jest jak cudzoziemiec przyjęty na ten świat, ale bez definitywnego obywatelstwa, które dla niego jest gdzie indziej, jak często uczy NT, a św. Jan Chryzostom mówi tak: naszą pierwszą i najlepszą wiedzą jest ta, że jesteśmy obcymi w tym życiu i że nasza droga prowadzi nas do miasta niebieskiego. Poprzez słowo Boga ludzie, którzy czują się samotni i obcy na tym świecie, odnajdują właściwą drogę ku swojej ojczyźnie. To sam Bóg wskazuje ją nam przez swoje słowo i dlatego cała istota człowieka jest nastawiona na to słowo, które stanowi jakby Gwiazdę Polarną życia (G. Ravasi, Psalmy. Cz. 4, Psalmy 104–123 (wybór), przeł. K. Stopa, Kraków 2009, s. 259–261).\n„Wiara oznacza pewność, że przyszłością człowieka jest Bóg. (...) Oznacza odwagę przyznania, że człowiek może mieć coś wspólnego z wiecznością, i porzucenie mieszczańskiej małoduszności, która nie chce wyjść poza to, co najbliższe, i nie chce uznać, że człowiekowi może w życiu chodzić o coś więcej niż o chleb na jutro i o pieniądze na pojutrze” (Benedykt XVI, Wiara i egzystencja [w:] J. Ratzinger – Benedykt XVI, Przyszłość wiary. Refleksje teologiczne, Kraków 2019, s. 48–49).\n„W środę rano odezwał się dzwonek, za drzwiami stał Mirek.\n– I jak tam dziadek Szymon? – spytał ksiądz Groser.\nMirek zrobił dziwaczną minę: – Zrobił wszystkim dowcip. Ponury. Przed śmiercią wydziedziczył ojca.\n– Dziadek nie żyje!? – jęknął zdumiony Wacław.\n– Tak. Na drugi dzień po spowiedzi zadzwonił po notariusza. Sporządził nowy testament. Kolejnego dnia umarł. Nie marnował czasu. Wszystkie oszczędności zapisał ciotce, to znaczy swojej bratowej i jej synowi. Nam zostawił dom. Nie wiadomo, dlaczego to zrobił. Ojciec chce się procesować... Będzie udowadniał, że dziadek nie był przy zdrowych zmysłach. Powiedział też, że dziadek nie będzie miał pogrzebu kościelnego. Mówi, że umarł w grzechu, więc mu się nie należy. Ostatnim jego uczynkiem było skrzywdzenie rodziny.\n– To niemożliwe. Niemożliwe, żeby twój ojciec dla paru groszy złamał wolę dziadka.\n– Po pierwsze, ojciec jest niewierzący, więc nie interesują go konsekwencje niebieskie. Po drugie, dziadek nie zostawił żadnej woli co do pogrzebu.\nPrzybyli do kaplicy cmentarnej kwadrans przed pogrzebem. Władysław Murawski miał stawić się wcześniej, by omówić z pracownikiem Urzędu Stanu Cywilnego ceremonię, która w odróżnieniu od ceremonii kościelnej miała luźną formułę i była zwykle swoistym koncertem życzeń. Władysław Murawski właściwie nie wiedział, czy może się nie zgodzić na te świeckie uroczystości. A przede wszystkim bał się, że usłyszy, iż chce pochować ojca jak psa.\nStanęli przy rozkopanej kwaterze. Zdjęto trumnę i postawiono ją na deskach położonych nad dołem. Urzędnik stanu cywilnego stanął między trumną a Murawskimi. Chwilę dramatycznie milczał, i nagle pełnymi spokojnej siły słowami rozpoczął mowę pogrzebową. Miał znakomitą dykcję, musiał co najmniej przejść jakiś kurs teatralny. A może i był aktorem:\n– Proszę przerwać – wyrzucił nagle przez zaciśnięte zęby Władysław. – Przepraszam pana... – Ja muszę sprowadzić księdza. Ojciec był katolikiem.\nWładysław już w czasie przemówienia Szumskiego dostrzegł przez ścianę zieleni księdza, który najwidoczniej przed chwilą skończył pogrzeb i szedł w pełnym rynsztunku ku wyjściu.\n– Proszę księdza o ratunek. Czy mógłby ksiądz pochować mojego ojca...\n– Teraz? Czy pan jest z naszej parafii?\n– Nie, nie. Błagam, to zupełnie inna sprawa... Ojciec jest już tu, czeka na pochówek.\n– Ksiądz nie dojechał?\n– Nie, nie miało być księdza. To znaczy, ojciec nie życzył sobie pogrzebu kościelnego. Życzył, to znaczy nic nie mówił na ten temat, ale był wierzący. To ja zadecydowałem, że nie będzie księdza, bo ojciec umarł w grzechu.\n– Ach, czyli księdza nie było u ojca przed śmiercią?\n– Był, był, ze spowiedzią...\n– Chciałem ojca ukarać za to, że zmienił testament...\nKsiądz patrzył coraz bardziej osłupiały. Przymknął oczy, jakby modlił się o oświecenie, co robić.\n– Wie pan, przepraszam, ale ja tak nie mogę. Ja przecież pana nie znam. To są poważne sprawy. Nie można z pogrzebu robić szopki. Bardzo bym chciał panu pomóc, ale nie mogę. Pana Boga trzeba traktować serio.\n– Czy ksiądz nie widzi, że właśnie to robię?!\n– Dobrze... chodźmy.\nZebraliśmy się, aby pożegnać naszego brata Szymona, którego wiarę jedynie Bóg znał. Tylko On może osądzić właściwie jego życie, ale wierzymy, że On widzi wszystko sercem miłosiernym. Jest sędzią wyrozumiałym. Człowiek się potępia nieraz całym życiem, a zbawia jednym półprzytomnym oddechem wypełnionym miłością. Tak, moi kochani, można się zbawić, padając w Jego ramiona, nawet gdy przegraliśmy życie, nawet gdy śmierć była dla nas progiem, o który się potknęliśmy. Bóg zdaje się prosić, byśmy upadając w wieczność, otworzyli swoje serce, wyciągnęli ramiona... (J. Grzegorczyk, Wytarte portki A.D. 1986. Tajemnica spowiedzi ks. Grosera, „W Drodze” (2010) nr 2 (438), wyd. elektroniczne).\nPoprzednia strona: 6. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)\nNastępna strona: Jednoznaczność w życiu, ks. Janusz Mastalski\nOstatnia aktualizacja: 14.02.20 (12:12)\nStatystyki: 133 - aktywnych użytkowników, 1074 - odwiedzających dzisiaj,\n21804954 - łączna liczba odsłon witryny


Charro! (1969) - FDB\nGłówny bohater Jess Wade, na prośbę swojej przyjaciółki Tracey Winters, udaje się do małego miasteczka leżącego tuż przy granicy z Meksykiem. Niestety okazuje się, że wpada w zasadzkę zastawioną przez byłych kumpli z gangu, który Jess porzucił. Szajka w międzyczasie dokonała rozboju a listy gończe zawierają wizerunek człowieka… zobacz więcej\njako Jess Wade\njako Tracey Winters\njako Vince Hackett\njako Pani Sara Ramsey\njako Billy Roy Hackett\nGłówny bohater Jess Wade, na prośbę swojej przyjaciółki Tracey Winters, udaje się do małego miasteczka leżącego tuż przy granicy z Meksykiem. Niestety okazuje się, że wpada w zasadzkę zastawioną przez byłych kumpli z gangu, który Jess porzucił. Szajka w międzyczasie dokonała rozboju a listy gończe zawierają wizerunek człowieka podobnego do Wade'a, tylko, że ten powinien mieć bliznę na szyi. Ranią więc Jessa w szyję... tompawel