holowanie Boiska doslownie posrodku niczego. Ludzi brak za to psy maja uzywanie. A sa juz plany rozbudowy\nPrezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz oświadczył w Mińsku, że jego kraj jest gotów współpracować z Białorusią w dziedzinie dostaw ropy naftowej z Wenezueli. Ważną rolę w tej kwestii może odegrać ropociąg Odessa-Brody. Tłumy warszawiaków zebrały się w sobotni wieczór przed Pałacem Kultury i Nauki. Fasada budynku zmieniła się w wielki wyświetlacz, na którym można było oglądać pokaz animacji przygotowany przez wrocławskich studentów. Premier Islandii Johanna Sigurdardottir wstąpiła w związek małżeński ze swą długoletnia partnerką - poinformowało w poniedziałek biuro szefowej rządu. Przed panią Sigurdardottir żaden premier na świecie nie miał współmałżonka tej samej płci.\nOd stycznia pięć razy w miesiącu jeździła z Krakowa na Śląsk. Dokumentowała codzienność przypadkowo spotkanych chłopców. Cykl zdjęć krakowianki Konstancji Nowiny-Konopki zachwycił jurorów prestiżowego konkursu fotograficznego Lens Culture Student Photography Awards 2013. Zwycięstwo świętowała ze swoimi bohaterami. Krzysztof Globisz napisał do Donalda Tuska list, w którym wyjaśnia intencje, jakie kierowały nim podczas nietypowego wystąpienia, kiedy to powiedział do szefa rządu: "Panie premierze, za idiotę robię tu ja" - poinformował Jerzy Fedorowicz. Poseł Platformy, jak i Jarosław Sellin z PiS, którzy byli gośćmi "Rozmowy Rymanowskiego" w TVN24, byli zgodni: zachowanie Globisza wynikało z "inności" i atmosfery Krakowa, gdzie doszło do incydentu. Po kolejnej fali afrykańskiego upału, układ ciśnienia nad Europą na jakiś czas zmienia się tak, że odetnie drogę do Polski najgorętszym masom powietrza.\nMiasto Wrocław naruszyło prawa autorskie twórcy Pomarańczowej Alternatywy Waldemara Fydrycha, promując się pomarańczowym krasnalem z czapką â uznał w poniedziałek sąd i nakazał przeprosiny. Autor krasnala z wyroku się cieszy i zapowiada walkę o odszkodowanie. Ale uspokaja: - To nie oznacza, że z miasta znikną wszystkie krasnale. Kandydat PiS na prezydenta Jarosław Kaczyński weźmie udział w debacie wyborczej organizowanej przez TVP w niedzielę, bez względu na to, czy będzie w niej uczestniczył także Bronisław Komorowski - zapowiedziała Joanna Kluzik-Rostkowska.\nW Meksyku trwa akcja niesienia pomocy humanitarnej po przejściu dwóch huraganów. Odile i Polo spowodowały ogrom zniszczeń i milionowe straty. Pawilon Polski na EXPO 2010 będzie stanowić rozpoznawalny kulturowy znak kraju na tej ogromnej wystawie w Szanghaju. Jego charakterystyczne ażurowe elewacje wykorzystują przetworzony stylistycznie motyw wycinanki ludowej.\nPiS walczy o niezdecydowany elektorat. To widać w kampanii PiS-u, które mówi, że trzeba być cool i jazzy. To język, który jest kompletnie nieprawdziwy i niezrozumiały - stwierdził w "Kropce nad i" marszałek Sejmu Grzegorz Schetyna. Przestrzegł przed głosowaniem na PiS, bo jak przypomniał na listach tej partii są ludzie związani z Radiem Maryja i to oni znajdą się w Sejmie. Przez pięć miesięcy w roku pogrążone jest w mroku, przez kolejnych siedem w półmroku. Norweskie miasto Rjukan cierpi na brak światła. Teraz walczy o słońce za pomocą najnowszej technologii. Na szczytach otaczających gór zamontowano trzy systemy luster, które odbiją i skierują promienie słoneczne do centrum miasta. Warszawska prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie domniemanego przekroczenia uprawnień przez byłych szefów ABW w rządzie PiS Bogdana Święczkowskiego i Grzegorza Ocieczka za domniemany nielegalny podsłuch wobec mec. Wojciecha Brochwicza w 2007 r.\nSpencer Tunick znów fotografuje: Zobacz tłum nagusów w miejskim parku\nByli mocno zmarznięci, ale cierpliwie wykonywali polecenia siedzącego na ruchomym podwyższeniu Spencera Tunicka. Fotograf znany z uwieczniania nagich tłumów, tym razem zebrał grupę kilkuset ochotników, by w parku w Salford uczcić miejscowego malarza. Co Tunick zrobił z kilkoma setkami nagusów?


Wywiad z Ritchiem De Laetem dla The Athletic: o grze z Pogbą w rezerwach Solskjaera, o suszarce SAFa i wielu innych | ManUtd.pl - Serwis kibiców klubu Manchester United\nWywiad z Ritchiem De Laetem dla The Athletic: o grze z Pogbą w rezerwach Solskjaera, o suszarce SAFa i wielu innych\nRitchie De Laet wielkiej kariery na Old Trafford nie zrobił. Jednak w wywiadzie przeprowadzonym dla The Athletic wraca pamięcią do swoich początków w Manchesterze, zdobycia mistrzostwa z Leicester City czy przygody w Australii.\nWywiad Roba Tannera z Ritchiem De Laetem dla The Athletic – treść oryginalna\nWygranie Premier League i awans z Championship w tym samym dniu, granie w drużynie rezerw Manchesteru United u boku Paula Pogby i strzelanie bramek jako środkowy napastnik w Melbourne City. Nieźle jak na obrońcę, który w wieku 18 lat stwierdził, że Tony Pulis kazał mu skończyć z dryblingiem, więc da sobie z nim spokój.\nTeraz jednak Ritchie De Laet powraca do rodzinnego klubu Royal Antwerp po 12 latach nieobecności. Najpierw występował w Stoke City, potem w Manchesterze United, Leicester City i Aston Villi, z kilkoma barwnymi wypożyczeniami po drodze.\nTo tutaj rozpoczęła się jego kariera, nerwowe podróże po Antwerpii, gdzie jako 13-latek ukrywał królewską odznakę na swoim klubowym plecaku, ponieważ mieszkał blisko terenu ich zaciekłych rywali, Beerschot.\nDe Laet wdarł się do pierwszej drużyny Antwerpii jako środkowy obrońca. Drużyny, która dzięki długotrwałej współpracy z United miała w swoim składzie kilku młodych graczy z Old Trafford, takich jak Ryan Shawcross, Darron Gibson i Fraizer Cambell. Przez Antwerpię swego czasu przeszedł też Luke Chadwick. Trenerem tej drużyny był Warren Joyce, który kierował De Laetem w United i Melbourne, a którego zawodnik określa jako swojego „piłkarskiego ojca”.\n– Warren dostał pracę asystenta w rezerwach United, a to że trafiłem do Stoke nie wyszło mi na dobre – mówi 31-latek, która rozmawia z The Athletic dzień po tym jak Antwerpia zapewniła sobie miejsce w finale Pucharu Belgii po wygranej 1:0 z Kortrijk. – Piłka nożna Tony’ego Pulisa nie była moim typem futbolu. Nie podobały mi się sesje treningowe. Pewnego dnia odbyliśmy sesję treningową, podczas której pierwsza jedenastka zmierzyła się z rezerwowymi.\n– Miałem piłkę i zacząłem biec. Przeszedłem kilku zawodników i dośrodkowałem w pole karne. Tony przerwał trening i powiedział: „Tak tutaj nie robimy. Po prostu podaj piłkę po skrzydle.” Właśnie dlatego zdałem sobie sprawę, że to nie dla mnie. To nie był futbol. Po prostu wybijałem do tego, co był wyżej i mówiłem: „Powodzenia!”.”\n– Mój agent zadzwonił do mnie, żeby powiedzieć, że United mnie zabierze. Myślałem na początku, że żartuje, ale oczywiście Joyce miał duży wpływ na tą decyzję. Zawsze mi mówił, że poręczył za mnie sir Aleksowi. Pierwszego dnia powiedział do mnie „ok, jesteś tu, ale teraz wszystko zależy od ciebie”.\nPierwszego dnia w Carrington, De Laet spotkał się z menedżerem zespołu rezerw, Ole Gunnarem Solskjaerem, ale potem został przedstawiony „prawdziwemu szefowi”.\n– Sir Alex był dla mnie wspaniały – mówi De Laet. – Chodził po korytarzach w centrum treningowym i zatrzymywał się, żeby z każdym porozmawiać. Nie ważne czy byli to zawodnicy pierwszej drużyny, piłkarze poniżej 18. roku życia, czy personel kuchni. Był dżentelmenem.\n– Za pierwszym razem, gdy byłem w jego biurze nie powiedziałem ani słowa i nie sądzę, że zrozumiałem jakiekolwiek jego słowo, wypowiedziane ze szkockim akcentem. Miał ogromne biurko w dużym pokoju w rogu centrum treningowego. Trząsłem się i pociłem, a on przywitał mnie pierwszego dnia.\n– Widziałem jednak jego suszarkę. Graliśmy w pucharze przeciwko Wolves. W bramce mieliśmy Tomasza Kuszczaka, wykopy nie były jego atutem. W pierwszej połowie obrońcy kilka razy do niego zagrali, a on źle wykopał. W przerwie menedżer wpadł w furię i wskazał na obrońców. Jeśli ty, ty, ty lub ty jeszcze raz podasz mu piłkę…on nie umie wykopać. Wszyscy wiemy, że nie umie wykopywać. Przepraszam Tomasz, ale wszyscy wiemy, że nie umiesz wykopywać. Tomasz po prostu siedział i widać było, że myśli „Wiem, w porządku”.\nPoczątkowo to było dla niego zawstydzające, gdy po raz pierwszy poznał gwiazdy pierwszej drużyny, w skład której wchodzili tacy zawodnicy jak: Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney, Ryan Giggs, Carlos Tevez, Paul Scholes, Rio Ferdinand i Gary Neville.\n– Pierwsze dni były po prostu niesamowite – wspomina. – Chodziłem po klubie, spotykając wielkich piłkarzy. Giggsy, Gary, Scholesy. Od tego nieznanego, belgijskiego gracza, stałem się pierwszym Belgiem, który grał w United. Nagle otrzymywałem telefony z belgijskich gazet i wiadomości telewizyjnych. Z nikogo stałem się znanym nazwiskiem. To było dla mnie przebudzenie do ciężkiej pracy.\n– Przez pierwsze dni okazywałem szacunek. Kiedy mieli piłkę, nie walczyłem z nimi. Mieli wielkie mecze w weekend. Nie mogłem narazić ich na kontuzję. Potem byłem po prostu jednym z nich i walczyłem o swoje miejsce. Chciałem grać, traktowali mnie tak samo. Zostałem kopnięty przez Scholesa lub Giggsa i wszystko było w porządku.\nPod wodzą Solskjaera, United miało imponującą drużynę rezerw, w skład której wchodzili Pogba, Federico Macheda, Oliver Norwood, Ben Foster, Michael Keane, Robbie Brady, Corry Evans, Matty James i Danny Drinkwater. De Laet ponownie spotka się z tym ostatnim w Leicester w 2012 roku.\n– Było tak wielu dobrych graczy, że to było niedorzeczne – mówi De Laet. – Po prostu wygrywaliśmy wszystko. Pamiętam jeden mecz pierwszego zespołu z rezerwami, który wygraliśmy. Gary Neville był wściekły. Wrzeszczał na swoich kolegów z drużyny, że to hańba i powinni się wstydzić. „Jak możesz z nimi przegrywać?” Śmialiśmy się, ale patrzyłem i pomyślałem, że to oznaka prawdziwego profesjonalisty. Wiele nauczyłem się od samego patrzenia na niego.\nDe Laet był pod wrażeniem zarządzania zespołem przez Solskjaera i nie był zdziwiony, gdy po latach dostał on posadę głównego menedżera, nawet jeśli było to United.\n– Ole był świetnym facetem – mówi. – To były świetne treningi. Wszyscy wiedzieli, czego się od nich oczekuje. Wszyscy słuchali go z powodu jego doświadczenia i historii w klubie. Cieszę się, że dobrze mu się powiodło w jego karierze trenerskiej.\n– Dobrą rzeczą u Ole było to, że przyszedł do ciebie, zanim ty przyszedłeś do niego. Potrafił wyczuć, że masz jakiś problem, objął cię ramieniem i wprost zapytał, co się stało. W tym wieku nie zdawałem sobie z tego sprawy, ale były to oznaki dobrego menedżera. W Wielkiej Brytanii zawsze znajdzie dobrą pracę. Oczywiście w United jest najlepsza. Zasłużył na tą szansę.\nDe Laet wystąpił dla United tylko sześć razy. Nawet gdy Neville był niedostępny, Ferguson stawiał na prawej stronie na Rafaela da Silvę lub Michaela Carricka. De Laet wiedział, że nadszedł czas, aby iść dalej. Do Leicester dołączył w maju 2012 roku tego samego dnia, co kolega z United, Matty James. Ten transfer był prawdziwym początkiem jego seniorskiej kariery.\n– To było zaskakujące – mówi De Laet. – Kiedy Sven-Goran Eriksson był tam rok wcześniej, mówiono o moim przejściu do Leicester, ale tak się nie stało. Pamiętam jak rozmawiałem z sir Aleksem, a on mówił żebym poszedł i zobaczył jak będzie, a gdyby mi się nie spodobało, mógłbym wrócić. To była wspaniała okazja, aby sprawdzić się w Championship i grać w pierwszym zespole.\nW swoim debiutanckim sezonie w Leicester, dotarł do półfinałów play-off, ale tam „Lisy” uległy Watfordowi, kiedy to Troy Deeney strzelił decydującego gola, 14 sekund po niewykorzystanym karnym dla Leicester przez Anthony’ego Knockaerta z 97. minuty.\nDrugi sezon był rekordowy, ponieważ De Laet i jego koledzy z drużyny wywalczyli awans ze 102 punktami na koncie. Rok później Leicester, który był 17 kwietnia na dnie Premier League, zanotował siedem zwycięstw w dziewięciu meczach, co pozwoliło im utrzymać się w lidze z sześcioma punktami przewagi nad strefą spadkową.\n– To był rollercoaster – wspomina De Laet, lekko drwiąc. – Myślę, że do dziś często pokazują tego gola Watfordu.\n– Drugi sezon był najbardziej pamiętnym w mojej karierze. Czuliśmy, że możemy wygrać każdy mecz. Drużyna była niesamowita. Robiliśmy wiele rzeczy poza piłką nożną. Byliśmy bardzo blisko. Była w nas prawdziwa przyjaźń.\nW szatni było kilka wielkich charakterów, od silnych, ale cichych jak polski obrońca Marcin Wasilewski, po energicznego Jamiego Vardy’ego.\n– Marcin to był gość – mówi De Laet. – To była noc w Leicester po wywalczeniu awansu. Poszliśmy najpierw do domu Andy’ego Kinga i postanowiliśmy pojechać do miasta z żonami i dziewczynami. Moja żona ustawiła się w kolejce po drinka, a jakiś facet ją odepchnął. Nie widziałem tego, ale ktoś mi powiedział. Spojrzałem w tamtą stronę, ale Wasyl widział to wcześniej i już patrzył w moją stronę. Podszedł do mnie i powiedział: „Mam go”, złapał tego gościa i oddał ochronie, która go wyrzuciła.\nDe Laet przyznaje, że w pierwszym sezonie nie od razu było oczywiste, że Vardy, który dołączył tego samego lata, po tym jak pomógł Fleetwood Town wywalczyć awans do Football League, stanie się tak fenomenalnym napastnikiem Premier League.\n– W ciągu pierwszych sześciu miesięcy, myślę, że niektórzy z chłopaków uważali, że nie był gotowy, nie był tym, czego potrzebowaliśmy – mówi De Laet. – Może powinien pójść wtedy na wypożyczenie, alle w drugim sezonie był już innym człowiekiem, innym graczem.\n– Nie wiem, co zrobił tamtego lata. Wrócił głodny gry i udowodnił, że wszyscy się mylą. Wciąż udowadnia wszystkim, że się mylą. Nie strzelił tak wielu goli w tym sezonie, ale wciąż jest najlepszym strzelcem. To mówi wszystko.\n– Jest głośny. Wiesz, że jest w budynku od momentu, gdy wchodzi. Wiesz, że przybył. Byłem na łóżku fizjoterapeutycznym i miałem masaż, a korytarz jest dość długi w ośrodku Leicester, ale wciąż słyszałem jak krzyczy, gdy przyszedł.\n– W szatni wrzeszczał bez wyraźnego powodu. Wszyscy robiliśmy swoje, a on zaczynał krzyczeć, przyciągając uwagę. Wprawiało nas to w dobry nastrój.\n– Mieliśmy swoje bitwy na treningach. Obaj jesteśmy szybcy, więc walczyliśmy jeden na jeden. To kończyło się jego korkami na mojej nodze i moimi z tyłu jego głowy. Wyzywał mnie na pojedynki, ale nie mógł mnie wyprzedzić. To była świetna zabawa na boisku i poza nim.\nDe Laet miał kilka sprzeczek z Nigelem Pearsonem, ówczesnym menedżerem Leicester, ale uważa, że zasłużył sobie na szacunek Pearsona, pokazując swoją chęć do gry.\n– To było dla mnie dziwne podczas tego sezonu 2014-15 – wyjaśnia. – Przez kilka pierwszych meczów było w porządku. Graliśmy całkiem nieźle. Zremisowaliśmy u siebie z Arsenalem 1:1 a ja zostałem graczem meczu, ale Nigel zdecydował, że nie będzie już mną grał.\n– Wdałem się z nim w kilka sprzeczek. On powiedział w moją stronę kilka epitetów, a ja w jego, ale tydzień później zadzwonił do mnie i uścisnęliśmy sobie ręce. Potem znowu zacząłem grać. Być może właśnie to musiałem zrobić – pokazać mu, że znów jestem gotowy i wciąż mam w sobie ten ogień.\nPearson odszedł następnego lata, a jego następcą niespodziewanie został Claudio Ranieri. Drużyna była na przedsezonowym obozie treningowym w Austrii, kiedy po raz pierwszy spotkała człowieka, którzy w ciągu następnych 10 miesięcy poprowadzi ją do tytułu Premier League.\n– Pewnego wieczoru, po drugiej sesji, wszyscy zostaliśmy wezwani do naszego miejsca spotkań i poszliśmy na spacer z Claudio – wspomina De Laet. – To było to, zaczynamy. Był dość głośnym nazwiskiem, gdy przybył do drużyny, która ledwo przetrwała rok wcześniej. Wszyscy byliśmy bardzo zaskoczeni.\n– Byliśmy zaskoczeni jego treningami, ponieważ dużo wymagał w dążeniu do perfekcji. Ja, Vards, [Andy] King, Nuge [David Nugent] żartowaliśmy sobie na rozgrzewce, ale potem wszystko było zsynchronizowane. „Jeśli on podnosi prawą nogę, to ty podnosisz prawą nogę!” Myśleliśmy: „co?”, ale na początku z Claudio tak było: „Tak chcę, więc tak zrobimy”.\nRanieri był ojcem mistrzowskiego sukcesu, ale De Laet ujawnił, że gracze często na siebie brali odwrócenie losów meczu w tamtym sezonie.\n– Mieliśmy wiele planów gry i wiele osób uważało, że to plany Claudio wyciągnęły nas z kłopotów, ale to nie była prawda – mówi. – To był jego plan gry, ale w przerwie kiedy przegrywaliśmy 1:0, patrzyliśmy na siebie i mówiliśmy: „Zróbmy swoje, wyjdźmy i cieszmy się grą”.\n– Na początku, nadal byliśmy w dużej mierze zespołem Nigela. Nadal był to zespół, który grał rok wcześniej. Dołączyli do nas tacy piłkarze jak Christian Fuchs i N’Golo Kante.\n– Z Kante było prawie tak jakbyśmy oszukiwali, był jak dwóch graczy. Pamiętam niektóre z początkowych treningów, gdzie nie radził sobie dobrze. Nie wiem, kiedy to zaskoczyło, ani co się stało. Kiedy grał na pozycji nr 6 był niesamowity.\n– [Riyad] Mahrez, był jak Lionel Messi, ponieważ wiedziałeś, że zejdzie na lewą nogę, ale nie mogłeś nic z tym zrobić.\n– Tym swoim słabym angielskim, którym mówił, zawsze starał się być zabawny i dołączać do żartów. Próbował wejść do grupy, żartować i śmiać się. Myślę, że jego pewność siebie rosła, ponieważ drużyna go przyjęła i robił dla nas ważne rzeczy na boisku. Gdy jego pewność siebie rosła, stawał się coraz lepszym graczem.\nPod koniec sezonu 2015-16, w dość niezwykłych okolicznościach, De Laet pokonał 158 mil z Middlesbrough z powrotem do Leicester, wygrywając Premier League i awansując do Premier League tego samego popołudnia.\nDe Laet grał w pierwszych siedmiu meczach sezonu w Leicester, ale po przegranym u siebie 5:2 meczu z Arsenalem pod koniec września został zastąpiony przez Danny’ego Simpsona na prawej stronie i zagrał jeszcze tylko pięć razy w lidze, za każdym razem wchodząc z ławki, zanim został wypożyczony do Middlesbrough pod koniec zimowego okna.\n– Nie chciałem odchodzić. Wciąż byłem na ławce w Leicester. To był ostatni dzień okna. Mój agent zadzwonił, by powiedzieć, że Middlesbrough jest mną bardzo zainteresowane, dobrze radzili sobie w lidze i chcieli mnie na wypożyczenie – mówi. – Moja żona była w siódmym miesiącu ciąży, a moja najstarsza córka Lilly, chodziła do szkoły i dobrze się tam czuła. Nie uważaliśmy, że przeprowadzka byłaby słuszna, dlatego z 24-godzinnym wyprzedzeniem powiedziałem „nie”.\n– Claudio zadzwonił do mnie i powiedział, że jeśli chcę to mogę iść, ale jeśli nie, to będzie brał mnie pod uwagę, chociaż nie mógł obiecać, że będę grał. Powiedziałem, że wszystko jest w porządku, że zostanę i będę walczył o swoje miejsce w składzie. Następnie [menedżer Middlesbrough] Aitor Karanka zadzwonił tuż przed treningiem i powiedział, że dobre dla mnie będzie przejście do Middlesbrough. Obiecał mi wolne i mogłem wracać do domu po meczach.\n– Powiedziałem „nie”, ale siedziałem wieczorem w domu i rozmawiałem o tym z żoną, a mój agent zadzwonił ponownie. Powiedziałem mu żeby zostawił mnie w spokoju, nie chciałem jechać, ale około godziny 20 pomyślałem, że po prostu chcę grać: może po prostu zagraj sześć miesięcy i zobacz co stanie się później.\n– Moja żona nie mogła pojechać ze mną. Wskoczyłem do samochodu i pojechałem do Middlesbrough, aby podpisać umowę w ostatniej chwili. Był tam Nuge [Nugent, który został sprzedany do Middlesbrough w sierpniu] i kilka razy wracaliśmy razem do Leicester. Oboje jeździliśmy na trening o 5 rano. Miałem tam mieszkanie, a on miał dom, ale oboje musieliśmy wracać do Leicester.\nDe Laet zagrał w 10 meczach w Middlesbrough, którzy zakończyli sezon na drugim miejscu za Burnley. Awans zapewnili sobie w ostatnim dniu sezonu, 7 maja po remisie 1:1 z Brighton. Wygrywając mecz Brighton mogło wyprzedzić Middlesbrough w tabeli.\n– Z Leicester zadzwonili do mnie rano w dniu meczu z Evertonem, powiedzieli, że dostaję medal za zwycięstwo Premier League i muszę przyjechać – mówi. – Musiałem tam być, ale wcześniej graliśmy z Brighton, remis lub wygrana dawały nam awans.\n– Zagrałem mecz, dostałem medal, napiłem się szampana z kolegami. Chcieli żebym poszedł z nimi świętować, ale powiedziałem, że muszę jechać do Leicester. Mówili: „wróć później do nas, musimy świętować”. Powiedziałem, że wrócę i pojechałem.\n– Nie wiem, jak nie dostałem mandatu za przekroczenie prędkości, ponieważ wróciłem do Leicester w rekordowym czasie. Przybyłem tuż po przerwie. Oglądałem drugą połowę zza ławki, potem poszedłem, ubrałem strój jak reszta chłopaków na zwycięską ceremonię i dostałem drugi tego dnia medal.\nPost udostępniony przez Ritchie DL (@ritchiedelaet_2) Maj 7, 2016 o 2:30 PDT\nSukcesy, jakich De Laet doświadczył w Leicester i Middlesbrough, były całkowicie sprzeczne z jego trzema latami zmarnowanymi w Aston Villi.\nWystąpił trzy razy po dołączeniu do drużyny latem 2016 roku. Doznał strasznej kontuzji w meczu przeciwko Brentford, uszkadzając więzadło kolanowe przednie krzyżowe i zrywając ścięgno podkolanowe i boczne. Gdy wrócił w następnym roku, życie pod wodzą Steve’a Bruce’a, który zastąpił zwolnionego Roberto Di Matteo, było trudne.\n– To ogromny klub, ale nigdy się w nim nie zadomowiłem – mówi. – Kontuzja była strasznym okresem. Steve Bruce to nie była moja bajka. Jego filozofia była podobna do Tony’ego Pulisa, ale Tony przynajmniej miał plan. Pamiętam, że Steve rzucił piłkę na środek i powiedział: „Grajmy”, jakbyśmy mieli mniej niż dziewięć lat. To było szalone.\nPonownie dołączył do Antwerpii w styczniu 2018 roku, gdy został wypożyczony. Ale jego dawny klub nie mógł sobie pozwolić na transfer definitywny. Wtedy otrzymał nieoczekiwaną okazję do wypożyczenia do Melbourne City. Po raz kolejny, Joyce odegrał znaczącą rolę.\nPo tym jak Joyce namówił go do przeniesienia się wraz z rodziną do Australii, został kapitanem Melbourne, a nawet był napastnikiem, zdobywając siedem bramek dla drużyny z A-League.\nPoza boiskiem, De Laet uwielbiał Australię i planuje tam wrócić pewnego dnia. Teraz znów gra w Royal Antwerp, po odejściu z Aston Villi w lipcu zeszłego roku, chce zostać agentem, aby pomagać młodym zawodnikom. Ma nadzieję na ukończenie swoich kursów trenerskich w Anglii.\n– Australia była niesamowita – mówi De Laet. – Co za miejsce! Joyce mówił, że powinniśmy przyjąć tamten styl życia. To był dobry futbol i było wiele rzeczy do robienia z dziećmi. Uwielbialiśmy to życie.\n– Chciałem zostać, zaoferowali mi bardzo dobre warunki, ale problem polegał na tym, że musieliśmy zostawić naszego psa, Kobi. Był amerykańskim cocker spanielem. Był z nami pierwszego dnia, gdy pojechaliśmy do Wielkiej Brytanii i był ostatniego dnia zanim wyjechaliśmy do Australii.\n– Kupiłem go dla mojej żony na jej 18. urodziny. Kochała tego psa. Wszędzie z nami jeździł, ale Australia była za daleko. Zostawiliśmy go z rodziną w Belgii, kiedy nas nie było, ale moja żona bardzo chciała go zobaczyć.\n– Niestety, wróciliśmy z Australii do Antwerpii, a może dwa miesiące później, Kobi zachorował na raka jamy ustnej i musieliśmy pozwolić mu odejść. Miał 13 lat. To nas załamało. Ja nie umiałem dojść do siebie tydzień, a moja żona wciąż jest załamana. Był naszym pierwszym dzieckiem.\nRodzina ma teraz nowego spaniela i życie w Antwerpii jest dobre, zarówno dla nich, jak i dla kariery De Laeta. Chociaż Antwerpia zawsze będzie jego domem, a przyszłość może zabrać go z powrotem do Australii, w jego sercu zawsze będzie miejsce dla wioski Countesthorpe w hrabstwie Leicester, szczególnie po apelu, który wystosował na Twitterze w 2012 roku.\nZdesperowany, by otrzymać kopię gry FIFA 13, De Laet poprosił swoich obserwujących o informację jak ją zdobyć, gdy tylko zostanie wydana.\n– Dostałem mnóstwo odpowiedzi, ale tak naprawdę to mój listonosz wiedział gdzie mieszkam i obserwował mnie na Twitterze. Poszedł na nocną premierę, zdobył dla mnie grę i przyniósł mi ją od razu. Niewiarygodne. Tak samo zrobił z Call Of Duty. Nawet nie pytał, niewiarygodne.\n– To pokazuje, jakie było Leicester. Ludzie pytali mnie gdzie w Wielkiej Brytanii czuje się jak w domu. To zdecydowanie jest Leicester.\nPoprzedni artykułMino Raiola w rozmowie z talkSPORT: Solskjaer nie zrozumiał kontekstu\nNastępny artykułThe Athletic: czy MU naprawdę nie potrzebuje Ligi Mistrzów, aby przyciągnąć nowych piłkarzy?


Fizjoterapia jest jak kropla, która drąży kamień – Lubelskie Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia\nInAkcje, Bez kategorii, Blog, Nasze historie, Reportaże, Wydarzenia, Wywiady\nJak się zaczęła Twoja praca w Hospicjum?\nW LHD pracuję od kwietnia 2015 roku, jednak zdaję sobie sprawę, że taka odpowiedź nie wyczerpuje tematu 😉 W 2012 r. Pani Asia szukała fizjoterapeuty dla swojego siedemnastoletniego syna Michała, który był w „śpiączce” po incydencie zatrzymania krążenia. Zgodziłem się. Już wtedy Michał był Podopiecznym LHD. Z Michałem ćwiczyłem ponad dwa lata i przez cały ten czas, wielokrotnie spotykałem u Niego w domu personel z LHD tj. lekarzy, pielęgniarki, pielęgniarza, psychologów m.in. kapelana o. Filipa. Z ogromną ciekawością i podziwem obserwowałem zespołową pracę personelu LHD przy Michale. Wpadałem w zdumienie widząc, że LHD troszczy się nie tylko o samego Podopiecznego, ale również o Jego najbliższych. Mam wrażenie, że przez ten czas, dzięki Michałowi zrodziła się we mnie chęć bycia częścią takiego zespołu. Marzenie się ziściło.\nJaka jest rola fizjoterapeuty w hospicjum domowym?\nDla każdego fizjoterapeuty ważne jest takie wspieranie pacjenta, aby osiągnął jak najwyższy, możliwy poziom funkcjonalności. Nie inaczej jest w LHD. Wspólnie z Podopiecznym, jego rodzicami jak również z zespołem LHD wyznaczmy cele terapii, w tym ruchowej. Moim zadaniem jest realizowanie tych założeń… brzmi to pięknie – nieprawdaż? I tu pojawiają się „schody” – roboczo nazywam to sobie „obiektywizmem medycznym” – czyli to wszystko, co „obcina skrzydła” i utrudnia czy wręcz uniemożliwia osiąganie celu terapii, a są to: trwałe, często pogłębiające się zmiany układów, narządów i tkanek. Moją rolą jest znalezienie „złotego środka” i takie prowadzenie fizjoterapii aby nie szkodząc pomagać tzn. podnosić lub utrzymywać jakość życia Podopiecznego.\nOpowiedz nam o swoich małych pacjentach w Hospicjum?\nAmelka, która uwielbia filmy przyrodnicze. Dwóch Antków – jeden to Harcerz, bo dzielnie znosi zabieg przy pomocy asystora kaszlu, a drugi jak zmienia się pogoda to nie da się dotknąć . Krystek, który zna wszystkie funkcje wszystkich smartfonów na świecie, a każdą farbę plakatową testuje na swojej skórze. Ala, która w „swoim języku” potrafi mi wszystko opowiedzieć. Kacper – często zasypia przy masażu. Dawidek, który raczkuje tak szybko, że już ledwo go doganiam. Antosia z pięknym uśmiechem i równie pięknymi, zaplecionymi przez mamę warkoczami. Dzielna Nikolka. Igorek, co lubi koty i Małe Fiaty. Karolinka, Zosia, Ignaś, Weronisia – dogadujemy się jak „stare kumple”.\nJak wygląda dzień pracy fizjoterapeuty?\nZaczynamy odprawą medyczną, na której dzielimy się informacjami na temat Podopiecznych LHD, z którymi pracowaliśmy w dniu poprzednim. Każdy z pracowników zabiera głos. Następnie zespół określa cele na dzień bieżący. Po odprawie, służbowym autem wyruszam w drogę. Dojeżdżam do miejsca zamieszkania Podopiecznych LHD, gdzie w warunkach domowych prowadzę fizjoterapię. Poruszam się po całym województwie lubelskim. W każdym dniu tygodnia udaję się w inną „stronę świata”. Odwiedzam Podopiecznych w Chełmie, Krasnymstawie, Świdniku, Puchaczowie, Ostrowie Lubelski, Lubartowie, Radzyniu Podlaskim, Puławach, Kazimierzu Dolnym, Opolu Lubelskim, Kraśniku, Biłgoraju, a nawet w Tomaszowie Lubelskim. Jeśli jest taka potrzeba to przy okazji dowożę do Pacjentów LHD sprzęt medyczny (koncentrator tlenu, ssak, pulsoksymetr), lekarstwa lub pomoc socjalną.\nJakie efekty przynosi systematyczna fizjoterapia?\nOdpowiadając przytoczę moją ulubioną maksymę: „kropla drąży kamień”, która moim zdaniem doskonale oddaje to, co dzieję się w każdej terapii, również w fizjoterapii. Terapia to proces, w którym dobrze jeśli uczestniczy cała rodzina, najbliższe otoczenie chorego. Dlatego fizjoterapia to także systematyczna edukacja rodziców czy dziadków w zakresie np. prawidłowego noszenia, ale także prawidłowego jego dźwigania. Uważam, że zdrowe kręgosłupy rodziców, opiekunów są ogromnie ważne. Już na pierwszych ćwiczeniach z Podopiecznymi LHD staram się aby rodzice podpatrywali, a następnie sami ćwiczyli swoje pociechy. Wspólnie uczymy się kolejnych etapów rozwoju psycho-motorycznego dziecka prawidłowego układania/leżenia, obracania się na boki i brzuch, podpierania się, pełzania, siadania, raczkowania, wstawania czy chodzenia. Fizjoterapia paliatywna jest dla mnie sporym wyzwaniem ponieważ nie zawsze mogę osiągnąć każdy z w/w etapów rozwoju dziecka. Postępujące choroby najczęściej prowadzą do regresu rozwoju psycho-motorycznego i trzeba „walczyć” na innym polu np. nieoceniona w fizjoterapii paliatywnej jest rola terapii oddechowej ułatwiająca ewakuację z drzewa oskrzelowego często zalegającej wydzieliny. Takie działanie poprawia parametry życiowe jak saturacja i zmniejsza ryzyko infekcji. Oprócz w/w systematyczna fizjoterapia przynosi obiektywne efekty w postaci zmniejszenia się bólu, przykurczy mięśniowych, a co za tym idzie zwiększanie się zakresu ruchu w poszczególnych stawach.\nCzy praca z nieuleczalnie chorymi dziećmi przewartościowuje życie?\nTak. Doceniam bardziej to, co mam. Uczę się, że „jutro nikomu nie jest obiecane”. Zrozumiałem, że najkrótszą modlitwą jest słowo „dziękuję”.\nCo przynosi największą satysfakcję?\nFeedback w relacji: radość, uśmiech Podopiecznego, no i oczywiście ten moment gdy obiektywnie widać u Niego poprawę zdrowia lub progres w ćwiczeniach – dziecko zaczyna samodzielnie siadać lub raczkować. A jak jeszcze nauczy się chodzić to jest dla mnie ogromna radość.


Izolacja dachu » Blog Archive » Ze swiata architektury – Ujednolicenie LA: Propozycja radykalnej urbanizacji / Mikey Nitro\nPonieważ centrum LA staje się nowym trendem rezydencji, ten park zapewni miejscowym miejsce do ćwiczeń, spacerów z psami, piknik, miejsce do nocnego życia w teatrze i ogród społeczny.\nWięcej zdjęć i opis Nitro po przerwie.\nXX wieku radykalne grupy architektoniczne, takie jak Superstudio i Archigram, twierdziły, że nowoczesna architektura ignoruje wpływ społeczny i nasze podstawowe potrzeby.\nZbuntowali się, twierdząc, że ich społeczeństwo zostało obezwładnione wartościami kapitalistycznymi.\nDzisiaj architektura korporacyjna jest tak monumentalna i potężna jak nigdy dotąd.\nNasza obsesja na punkcie konsumpcji, zysku i chciwości obrabowała i zdewaluowała nasze prawa humanitarne.\nTo zagubiło nasze główne priorytety.\nDzięki uprzejmości Mikey Nitro chciałem również rozważyć obecnych pracowników w okolicy i zapewnić im więcej opcji jedzenia w cieniu, na słońcu lub pikniku w trawie.\nMiasto Hybridity zapewni rynek w południe, aby zapewnić ludziom zdrowszą i bardziej kulturową różnorodność żywności; głównie żniwa z ogrodu w Mieście Rolnictwa.\nCity of Entertainment zapewni zewnętrzny teatr, w którym Angelino s może zorganizować piknik i obejmie teatralną esencję LA.\nStworzyłem również graficzne plakaty do zaklęcia.\nże jestem zaklejony wokół Los Angeles, aby pomóc promować moje przesłanie i pracę.\nDzięki uprzejmości Mikey Nitro Values: musimy zastanowić się i przemyśleć nasze wartości lub priorytety, nasze szczęście.\nCzy wartości materialistyczne są ważne.\nDziedzina publiczna: musimy kwestionować naszą przestrzeń publiczną.\nCzy to naprawdę nasza przestrzeń.\nCzy możemy mieć głos.\nCzy nasz głos i działania mogą zmienić.\nŚmierć projektu: jako projektanci, musimy ponownie rozważyć nasz cel projektowania.\nNatalini z Superstudios napisał, że jeśli projekt jest tylko zachęta do konsumpcji, to musimy odrzucić projekt; jeśli architektura jest jedynie kodyfikacją burżuazyjnego modelu własności i społeczeństwa, to musimy odrzucić architekturę; jeśli architektura i urbanistyka to tylko formalizacja obecnych niesprawiedliwych podziałów społecznych, to musimy odrzucić urbanistykę i jej miasta, dopóki wszystkie działania projektowe nie będą ukierunkowane na zaspokojenie podstawowych potrzeb.\nDo tego czasu projekt musi zniknąć.\nMożemy żyć bez architektury …\nDzięki uprzejmości Mikey Nitro Śmierć architektury: Kiedy budynek zostanie zbudowany i zaprojektowany, automatycznie ustawia swój pogrzeb.\nBudynki są projektowane z monumentalną intencją.\nMusimy zaprojektować bardziej humanistyczne i porowate; tworzenie struktur przystosowujących się do przyszłego rozwoju i zmian kulturowych Kulturowe powstanie: Zawsze rozważaj i obejmuj swoją lokalizację: jej kulturę, jej politykę, duszę.\nMusimy wziąć pod uwagę wpływ, jaki architektura będzie miała na miasto i jego wpływ społeczny.\nDzięki uprzejmości Mikey Nitro Wiele teorii i badań zostało włożonych w ten projekt i chciałbym wręczyć zasługi za inspirację: Mike Davis, Michael Sorkins, Jane Jacobs, Reyner Banham, Richard Sennett, Superstudios, Occupy LA, James Meraz, Ali Modarres.\nDzięki uprzejmości Mikey Nitro Projekt i opis projektu Napisane przez: Mikey Nitro Lokalizacja: Los Angeles, California, United States Data: Lato 2012\n[patrz też: lakier do betonu, ile kosztuje malowanie ścian, asmen zator ]\nTags: asmen zator, ile kosztuje malowanie ścian, lakier do betonu\nPowiązane tematy z artykułem: asmen zator ile kosztuje malowanie ścian lakier do betonu


oprogramowanie dla nadzoru wymagań i analizy ryzyk, oferta - Topowe forum dla Ciebie\nStrona główna > Ekonomia i Biznes > Systemy wdrożeniowe ERP > oprogramowanie dla nadzoru wymagań i analizy ryzyk, oferta\nJeżeli chodzi o oprogramowanie dla systemu compliance przedsiębiorstwa to najlepiej wybrać takie, jakie będzie w pełni odpowiadało potrzebom, albowiem korzystanie z niego będzie najbardziej przyjemne i komfortowe dla wszystkich osób. Wybranie takich ofert będzie mogło cieszyć.\nBez wątpienia, iż warto wprowadzić w firmie oprogramowanie do nadzorowania wymagań i analizy ryzyk. Sam z takich programów korzystam u siebie i bardzo mocno polecam wybieranie najniezwyklej korzystnych propozycji, jakie będą w stanie sprawdzić się rewelacyjnie i postawienie, na jakie będzie korzystne. Najlepsze firmy oferujące takie oprogramowanie bez problemu odszukasz w sieci.\nNajprościej będzie ci oprogramowanie do nadzorowania dostawców, reklamacji, pracowników i dokumentacji znaleźć w sieci, gdzie wiele firm promuje swoje usługi i proponuje wyborne produkty.


Zapraszamy rodziny wraz z dziećmi na wypoczynek w Dźwirzynie nad morzem!\nRODZINNE WCZASY 2021 NAD MORZEM\nSerdecznie zapraszamy Rodziny z dziećmi na wypoczynek do Hotele Gorzelanny – „Grodu Piastów”!\nSezon Bardzo niski Majówka Niski Średni Wysoki\nTermin 24.04 - 29.05 30.04 - 9.05 29.05 - 26.06 26.06 - 17.07\n14.08 - 30.09 17.07 - 14.08\nCena/os. HB - 100zł\nFB - 110zł HB - 110zł\nFB - 120zł HB - 110zł\nFB - 120zł HB - 120zł\nFB - 130zł HB - 130zł\nFB - 140zł\n- HB - śniadanie i obiadyokolacja w formie bufetu szwedzkiego\n- FB - śniadanie, obiad i kolacja w formie bufetu szwedzkiego\n- Dzieci do lat 3 (bez samodzielnego miejsca do spania ) – BEZPŁATNIE\n- Dzieci do lat 10 – 50% zniżki od ceny noclegów i posiłków\n- Pokoje 2,3,4,5 os. z łazienkami i tv\n- Ceny zawierają 8% podatku VAT\n- opłata miejscowa płatna dodatkowo wg cennika opłat ustalonego przez Urząd Gminy Kołobrzeg\n- Doba hotelowa od godziny 15:00 do godziny 11:00\n- Indywidualna wycena dla grup powyżej 20 osób\n- Opłata za zwierzątko - 20zł/noc\nDźwirzyno posiada jedną z najpiękniejszych plaż na wybrzeżu i jedno z najczystszych morskich kąpielisk. Występuje tutaj atrakcyjny krajobraz z szeroką piaszczystą plażą i lasem sosnowym. Miejscowość uzyskała status uzdrowiskowej. Leczy się tu schorzenia układu oddechowego i krążenia.\nDo dyspozycji wczasowiczów oddajemy duże pokoje z łazienką i balkonem. Można u nas spędzić urlop z milusińskimi zwierzaczkami.


FS2004: JAK-3 (Captain Sim) | YoYoSims\nFS2004: JAK-3 (Captain Sim)\nJAKOWLEW JAK-3 by Captain Sim\nPod tym tytułem (bardzo trafnym) kryje się kolejny wspaniały dodatek do Microsoft Flight Simulator 2004 “A Century of Flight”. Samolot myśliwski z czasów II wojny światowej biura konstrukcyjnego inż. A. S. Jakowlewa wyprodukowany przez firmę CaptainSim. W recenzji tej skupię się na ogólnej ocenie produktu, nie będę “wchodził” w szczegóły monografii samolotu myśliwskiego JAK-3, od tego są odpowiednie publikacje dostępne na rynku. Recenzja ta będzie traktowała wyłącznie o plusach i minusach produktu. Wspomnę także o podobieństwach oraz o różnicach modelu lotu, będę się tutaj opierał na wspomnieniach pilotów którzy latali oraz walczyli na tym samolocie. Na początku recenzji chciałbym przytoczyć dwa fragmenty wspaniałej książki autorstwa byłego pilota pułku “Normandie Niemen” Francois De Geoffre “NORMANDIE NIEMEN – wspomnienia pilota”. Fragmenty te dobitnie świadczą o tym czym był samolot myśliwski JAK-3 dla pilotów pułku “Normandie Niemen”. Zapraszam do lektury.\n“...Nareszcie! Rakieta wystrzeliła ku niebu. Silniki warkoczą. Czternaście “Jaków” drży niczym charty trzymane na smyczy. Oto ruszają z miejsca, kołują po ubitym śniegu i sprawnie, para za parą wychodzą w powietrze...”\n“...Pięknego letniego poranka (13 sierpnia) 1 pułk “Normandie Niemen”, wciąż jeszcze stacjonujący na lotnisku Alitus, “fasuje”, jak się to mówi w gwarze wojskowej, słynne samoloty “JAK-3”. Przybywają z Saratowa. Prowadzone przez radzieckich pilotów jeden po drugim lądują opodal stanowiska dowodzenia. Cały pułk przybiega w pośpiechu. Wszyscy szaleją. Krzyczymy, gestykulujemy. Jeden z pierwszych idę pogłaskać samolot, który odtąd miał być całym moim życiem, któremu je od tej chwili zawierzę...”\nZAPUSK! czyli zaczynamy...\nTradycyjnie już CaptainSim przyzwyczaił nas do swoich wysokiej jakości produktów, nie inaczej jest i tym razem. Standard który jest prezentowany przez JAKa-3 ukazuje nam to co (miejmy nadzieję!) BoB pokaże dopiero za jakiś czas!\nAby móc cieszyć oczy JAKiem-3, musimy oczywiście go nabyć. Produkt kosztuje 24$ plus opłaty manipulacyjne, najlepszą drogą zakupu i chyba jedyną jest skorzystanie z karty kredytowej. Jest to dopiero początek całej procedury. Po zakupie musimy jeszcze produkt aktywować, dostajemy wtedy unikatowy klucz który odpowiada naszemu numerowi klienta przy zakupie. Jeżeli jesteśmy podłączeni do internetu aktywacja nie stanowi problemu i odbywa się automatycznie. Jeśli natomiast zdarzy się tak, że internetu nie mamy, musimy napisać stosowny list do CaptainSim (mają chyba najlepszą pomoc techniczną), dostajemy wtedy odpowiedni program do aktywacji offline i już znajdujemy się w gronie użytkowników JAKa-3!\nJAK-3 jest obecnie w postaci pliku “do ściągania”, być może za jakiś czas będzie dostępna atrakcyjniejsza wersja pudełkowa wzbogacona o jakieś inne dodatkowe bajery.\nInstalacja JAKa-3 nie nastręcza problemów, przebiega szybko i sprawnie (muszę przyznać że robiłem to z wypiekami na polikach...z wrażenia oczywiście).\nTak jak we wcześniejszych produktach CaptainSim, tak i tu otrzymujemy wraz z JAKiem-3 manual w formacie pdf. oraz edytor do zmiany konfiguracji wyposażenia samolotu.\nManual zawiera oprócz ogólnych wskazówek proponowanych przez CaptainSim fragment oryginalnej radzieckiej instrukcji pilotażu JAKa-3 z okresu II wojny światowej, nie byłbym sobą gdybym nie pokusił się o zdobycie kompletnej instrukcji pilotażu JAKa-3, co zresztą mi się udało!\nEdytor TCE pozwala nam na “ściąganie” kamuflaży z internetu, “bezbolesne” instalowanie ich w katalogu JAKa-3. Bardzo ciekawa jest natomiast opcja “wymiany” żarówek w lampkach podświetlających kabinę w nocy. Możemy również ingerować w wersję silnika naszego “charta”.\nTu uwaga, przy zmianie wersji silnika najlepiej jest podeprzeć się stosowną literaturą!!\nDo wyboru mamy trzy wersje silników, a mianowicie: WK-105PF2, WK-107 i WK-108. Dla miłośników demonstrowania umiejętności pilotażowych na pokazach lotniczych dostępna jest opcja zmiany kolorów “smugaczy”.\nW symulatorze mamy do wyboru dwie wersje JAKa-3, które są dodatkowo zaopatrzone w perfekcyjnie wykonane kamuflaże.\nWersja Jaka-3 z 1944 roku:\nJAK-3 z okresu powrotu do Francji. Po reaktywowaniu “Arme de L'Air”, samolot przemalowano na jednolity kolor RLM 02 Grau pochodzenia poniemieckiego.\nJAK-3 stylizowany na malowanie JAK-1B zdobytego na Kubaniu w 1943 roku.\nJAK-3 aspiranta Rene Marchi z pułku “Normandie Niemen”, zima 1944-45, prawdopodobnie z okresu pobytu w Elblągu.\nJAK-3 porucznika Rogera Sauvage z pułku “Normandie Niemen”, Prusy Wschodnie, Maj 1945 rok.\nJAK-3 polskiego lotnictwa, 1 pułk lotnictwa myśliwskiego “Warszawa”, 1946 rok.\nJAK-3 RAF, stylizowane na malowanie JAK-9D.\nJAK-3 USAF, stylizowane na malowanie JAK-9P.\nJAK-3 WWS, Bohatera Zw. Radz. S. W. Nosowa, pilota 150 GPM, 13 GDM, koniec 1944 roku.\nJAK-3 WWS, dowódcy 303 Dywizji Myśliwskiej, generała-majora Georgija Nefjodowicza Zacharowa. W składzie tej dywizji walczył też pułk “Normandie Niemen”.\nJAK-3 WWS, parada zwycięstwa, 1945 rok.\nJAK-3 jugosłowiańskie siły powietrzne, 113 Dywizjon myśliwski, Lubliana, lato 1945 roku.\nWersja Jaka-3 z 2004 roku:\nJAK-3 malowanie nieznanego pochodzenia, prawdopodobnie użytkownik prywatny, 2004 rok.\nModel z zewnątrz prezentuje się wspaniale. Wszystkie detale samolotu zostały odtworzone z największą pieczołowitością. Na modelu w zasadzie nie doszukałem się jakichkolwiek braków tzn. załamań “siatki” w najbardziej niekorzystnych miejscach w których powinna się załamywać, takimi miejscami są np.:wloty powietrza na krawędzi natarcia skrzydeł, zasłonki tuneli wylotowych chłodnic oleju, chłodnica wody oraz kołpak. Płat, lotki (typu Frize), klapy lądowania (typu krokodyl), kadłub, usterzenie, podwozie zostało wykonane na najwyższym poziomie (pełna mechanizacja goleni i amortyzatorów podwozia głównego, podwozia tylnego, widoczne są również pracujące łamane zastrzały podwozia głównego, wsporniki zamykania osłon podwozia oraz osłony podwozia głównego jak i podwozia tylnego). Nawet takie szczegóły jak dźwignie napędu steru kierunku, dźwigienki napędu trymerów steru wysokości również zostały uwzględnione, co więcej elementy te są animowane! Spore wrażenie robią również wskaźniki paliwa na skrzydłach. Antena radiostacji również została wykonana wraz z izolatorem. Reflektor do lądowania w nocy oraz lampki pozycyjne są również wykonane na ogólnym wysokim poziomie całego modelu. Jednak największe wrażenie robi całkowicie wymodelowany silnik WK-105PF2! Jest to w zasadzie replika tego silnika oraz pieczołowicie wykonanej instalacji. Wykonano kompletne łoże tego napędu oraz stelaż pokryw silnika. Obrys łopat śmigła WISZ-105 Seria-1 jest jak najbardziej poprawny. Pisząc o wymodelowanym silniku WK-105PF2 muszę wspomnieć o pięknie wymodelowanych kolektorach wydechowych na których zaznaczono spawy i nie jest to tylko zaznaczenie na teksturze. Po uruchomieniu dwunasto cylindrowego silnika naszym oczom ukazuje się dym (brakuje jeszcze płomieni) wydobywany z kolektorów wydechowych, robi to naprawdę niesamowite wrażenie.\nPrzy okazji opisywania modelu 3D silnika WK-105PF-2 należałoby opisać to co jest muzyką dla naszych uszu. Dźwięk silnika WK-105PF-2 jest wykonany na bardzo wysokim poziomie, obsługuje całkowicie standard 5.1 tylko wtedy jeśli dysponujemy odpowiednim zestawem nagłaśniającym w standardzie 5.1 najlepiej z głośnikiem nisko tonowym (możemy w ten sposób pozbyć się niewygodnych sąsiadów, a my poczujemy się jak w prawdziwym samolocie) oraz kartą dźwiękową 5.1. Inaczej nie będziemy cieszyć się z “pomrukiwania” dwunasto cylindrowego serca naszego “charta”. Ciekawostką którą zaobserwowałem jest również wydobywanie się co jakiś czas strzałów z silnika. Dźwięk tego silnika po prostu czuje się w sobie.\nWymodelowano również uzbrojenie które ukazuje nam się po zdjęciu pokryw silnika. Uzbrojenie składa się z działka SzWAK kalibru 20 mm strzelającego przez wał reduktora silnika oraz dwóch zsynchronizowanych karabinów maszynowych UBS kalibru 12.7 mm strzelających przez tarczę obrotów śmigła. Zauważamy również iż autorzy nie zapomnieli nawet o taśmach amunicyjnych oraz o skrzyniach amunicyjnych. Repliką silnika naprawdę można się delektować. Patrząc na model z zewnątrz zauważamy również detale kabiny w której siedzi pilot, trzymając ręce na drążku sterowym oraz na przepustnicy (które są oczywiście animowane), oczywiście cała postać jest również animowana. Pięknie wymodelowano celownik optyczny PBP-1A, sterownicę nożną, lusterko wsteczne które również jest animowane, wspomniany wcześnie drążek, przepustnicę, sterownicę nożną, dźwignię regulacji składu mieszanki, skoku śmigła, fotel pilota (miska fotela wraz ze stalową płyta za plecami pilota), radioodbiornik RSI-4, zamocowanie anteny do osłony kabiny, tablicę przyrządów oraz wskaźnik ciśnienia tlenu w butli! To po prostu trzeba zobaczyć, ba należy!\nOpiszę teraz to co odnajdujemy w kabinie od wewnątrz oraz na zakończenie opiszę różnice i podobieństwa w modelu lotu. Podkreślam tu, że podpieram się wyłącznie wspomnieniami pilotów.\nKabina jest całkowicie 3D (mogę uznać to za duży plus gdyż kabina 3D robi wrażenie). Autorzy w tym modelu pominęli kabinę 2D, załączyli natomiast dwa małe panele: tablicę rozdzielczą instalacji elektrycznej oraz panel do zmiany częstotliwości pracy radioodbiornika RSI-4. Tablica przyrządów została wykonana na bardzo wysokim poziomie i w dużej rozdzielczości tekstury (1024x1024). Kabina naszego JAKa-3 (wersja z 1944 roku) jest wyposażona w najniezbędniejszy zestaw przyrządów pilotażowo-nawigacyjnych, kontroli pracy silnika i układy sterowania. Wyposażenie to tak jak w prawdziwym JAKu-3 nie pozwalało na wykonywanie lotów w trudnych warunkach meteorologicznych. Umiejscowienie przyrządów oraz ich rodzaj odpowiada oryginałowi za wyjątkiem przeciążeniomierza. Autorzy mogli tutaj korzystać z kabiny JAKa-3 który znajduje się w muzeach lub w rękach prywatnych i stąd taka różnica. Przyrządy pracują jak najbardziej poprawnie. Nie będę tutaj opisywał szczegółowo wyposażenia kabiny JAKa-3, czytelników recenzji odsyłam do odpowiednich publikacji na ten temat. Mogę natomiast wspomnieć o najciekawszych (moim zdaniem) szczegółach kabiny. Elementem takim jest np. Radioodbiornik RSI-4, wskaźnik ciśnienia tlenu w butli wraz z aparatem tlenowym KPA-3 bis który to jest wykonany całkowicie “przestrzennie”i nie jest to tylko “płaska” tekstura znana z JAKa-3 w “symulo-strzelance” wiadomego tytułu... ;)\nWymienię teraz elementy wyposażenia kabiny wirtualnego JAKa-3 (wersja z 1944 roku), nie opiszę natomiast wersji z 2004 roku, gdyż nie miałem się czym podeprzeć (brak stosownej literatury). Podkreślam iż są to wyłącznie moje spostrzeżenia podparte literaturą którą podam na koniec recenzji. Być może istnieją jeszcze ukryte skróty klawiszowe które umożliwią nam ingerencję w poszczególne (niepracujące) elementy wyposażenia kabiny, których nie podał producent. Na dzień dzisiejszy prezentuje się to następująco:\nElementy pracujące (animowane) które znajdują się na lewej burcie oraz na lewym pulpicie kabiny samolotu to:\ndźwignia kranu odcinającego dopływ paliwa\ndźwignia zmiany skoku śmigła\ndźwignia zmiany biegu sprężarki\ndźwignia poprawnika wysokości\ndźwignia sterowania klapami\npokrętło sterowania klapkami odciążającymi sterów wysokości\nlampka oświetlenia przyrządów pokładowych\nElementy niepracujące które znajdują się na lewej burcie oraz na lewym pulpicie kabiny samolotu to:\npokrętło załadowania butli awaryjnej w powietrzu\npokrętło załadowania sieci powietrznej samolotu\nAZSy tablicy rozdzielczej instalacji elektrycznej (AZSy pracują natomiast w trybie 2D)\npokrętło butli tlenowej\nElementy pracujące (animowane) które znajdują się na prawej burcie oraz na prawym pulpicie kabiny samolotu to:\nprzełącznik NP-3 ręcznego sterowania zasłonką chłodnicy wody\nwskaźnik położenia zasłonki chłodnic wody\npokrętło sterowania zasłonkami chłodnic oleju\npokrętło kranu awaryjnego wypuszczania podwozia\nkran włączenia gazu neutralnego\ndźwignia otwierania zamków podwozia (przy awaryjnym wypuszczaniu podwozia)\nprzełącznik rodzaju pracy automatu ART-4 (ręczne lub automatyczne sterowanie zasłonką chłodnicy wody)\nprzełącznik rodzaju pracy radiostacji (nadawanie-odbiór)\npokrętło kranu uruchomienia silnika\npompka zastrzykowa paliwa\ncięgno rozrzedzania oleju\nkran rozrzedzania oleju benzyną\nElementy pracujące (interaktywne) które znajdują się na tablicy przyrządów samolotu to:\nprzycisk kontrolny lampek podwozia\nElementy pracujące (animowane) które znajdują się na tablicy przyrządów samolotu to:\nzielone lampki sygnalizacji podwozia w położeniu - “wypuszczone”\ndźwignia kranu chowania i wypuszczania podwozia\nzestaw przyrządów pilotażowo-nawigacyjnych, kontroli pracy silnika\nElementy niepracujące które znajdują się na tablicy przyrządów samolotu to:\ncięgno przeładowania lewego karabinu maszynowego\ncięgno przeładowania prawego karabinu maszynowego\nzapadka zabezpieczająca dźwignię kranu podwozia\nElementy pracujące (animowane) które znajdują się w kabinie samolotu to:\nsterownica nożna wraz z linkami napędu steru kierunku\ndrążek sterowy R-1\nmechanizm otwierania i zamykania owiewki kabiny\nElementy niepracujące które znajdują się w kabinie samolotu to:\nelementy odległościowego strojenia radioodbiornika RSI-4 który znajduje się za plecami pilota\ncięgno przeładowania działka\nDodatkowo w kabinie znajdują się:\nmiska fotela pilota wraz ze stalową płyta pancerną grubości 8mm\nperfekcyjnie wykonana szyba pancerna\nodbiornik radiowy RSI-4\nstalowa płyta pancerna chroniąca od góry głowę pilota\nZ ciekawostek wymienię tutaj także efekty pracującego uzbrojenia pokładowego, oraz całkowicie animowany mechaniczny wskaźnik położenia podwozia zwany inaczej “żołnierzykiem”.\nSpróbuję teraz ocenić model lotu wirtualnego JAKa-3.\nPorównywałem charakterystykę manewrową naszego JAKa-3 w stosunku do jego rzeczywistego odpowiednika i muszę napisać że faktycznie model lotu jest w zasadzie taki sam jaki był w rzeczywistości. Trudno jest przecież pisać o właściwościach samolotu kiedy się na nim nie latało. Dlatego też muszę polegać na opinii pilotów którzy latali na tym samolocie. Oceny pilotów zarówno radzieckich jak i zagranicznych są bardzo pozytywne. JAK-3 przez wielu jest porównywany do słynnego “Spitfire'a”. JAK-3 miał lepszą początkową prędkość oraz był “lżejszy” na lotki. Szczególne pochwały kierowane są w stronę znakomitej zwrotności i prędkości JAKa-3. Zaliczano go do nowej generacji samolotów o napędzie tłokowym, godnego przeciwnika Luftwaffe.\nSamolot jest bardzo przyjemny w sterowaniu, bardzo zwrotny, figury wyższego pilotażu wykonuje szybko, czysto i precyzyjnie. Wymaga szczególnej uwagi w lotach na małej prędkości. Przy starcie ma tendencję do utraty kierunku w prawo (potężny moment od silnika). Można temu przeciwdziałać wychylając odpowiednio ster kierunku. Samolot osiągał prędkość maksymalną w locie poziomym równą prędkości dopuszczalnej. Miały na to oczywiście ogromny wpływ względy technologiczno-wytrzymałościowe. Zdarzały się wypadki zrywania pokrycia skrzydeł co oczywiście groziło katastrofą. Jeżeli weźmiemy pod uwagę czas oraz wojenne warunki w których powstawał nowy sprzęt to osiągnięcia biura konstrukcyjnego A. S. Jakowlewa w dziedzinie budowania samolotów myśliwskich są godne uznania.\nOczywiście tak jak zawsze produkty firmy CaptainSim można brać w “ciemno”. Nie zawiedziemy się na ich jakości wykonania. Polecam JAKa-3 również osobom które interesują się polskim lotnictwem powojennym. Jestem zdania że lepiej posiadać jedną tak fantastycznie wykonaną replikę samolotu niż całą inną “sieczkę” którą możemy spotkać w znanym nam tytule “symulo-strzelanki”.\nMyślę że tym miłym akcentem zakończę recenzję wydanego przez CaptainSim “High Performace Pro Legendary YAK-3” dodatku do Microsoft Flight Simulator 2004 “A Century of Flight”. Mam nadzieję że niebawem znów się spotkamy przy ocenie kolejnych produktów tej firmy.\nSpecjalne podziękowania kieruję do firmy FlighPoland za udostępnienie mi JAKa-3 do testów.\nZarys historyczny Jaka-3 z Forgotten Battles w tle można znaleźć TUTAJ.\nSamolot jest też dostępny do ściągnięcia w bezpiecznym sklepie internetowym > http://secure.simmarket.com/\nWięcej screenów modelu samolotu można znaleźć na stronie CaptainSim.\nKarta graficzna – Leadtek WinFast A280LE, GeForce4 Ti 4200, 128MB, 8xAGP\n1)Z. Luranc, “JAK-1M”, Skrzydła w miniaturze 2/1991, Wydawnictwo Avia-Press, Gdańsk 1991.\n2)Z. Luranc, “JAK-3”, Skrzydła w miniaturze 15/1997, Wydawnictwo Avia-Press, Gdańsk 1997.\n3)Z. Luranc, “JAK-9P”, Skrzydła w miniaturze 20/1999, Wydawnictwo Avia-Press, Gdańsk 1999.\n4)D. L. Leipnik, “JAK-9 Riadowyje Niebies”, Wydawnictwo Arhiv-Press, Kijów 2000.\n5)A. W. Stankow, “JAK, Pierioda 1941-1945, W Połkach WWS”, Wydanie drugie, Kijów 1999.\n6)F. De Geoffre, “Normandie-Niemen”, Wydawnictwo MON, 1956.\n7)G. N. Zacharow, “ Powiest ob Istriebitjeliach”, Wydawnictwo Moskwa, 1977\nczw., 20/01/2005 - 00:00 -- Kołodziejski Dariusz


Agnieszka Durska 24.03.2015 08:32\nOd jednego wymagam, drugiemu pobłażam, pierwszego stawiam na piedestale, nad drugim kręcę głową i ręce mi opadają. Jeden mnie denerwuje bardziej, drugi bardziej zachwyca. Niby kocham synów jednakowo, ale...\nMłodszemu dziecku bardziej się pobłaża (Fot. Agnieszka Durska)\nKażda matka kocha swoje dzieci, a dzieci kochasz tak samo - mówią. Prawda, ale nikt nie dodaje, że uczucia macierzyńskie to cała gama kolorów i że każde dziecko kocha się na inną nutę! Ta różnorodność ciągle mnie zaskakuje, mimo że mam dwóch synów już ponad cztery lata. Niewiele na ten temat w poradnikach, nie rozpisują się o tym czasopisma dla rodziców. Czyżby to tylko mój problem? Zapytałam Google'a. Wskazał kilkanaście linków do forów i dyskusji, a więc nie ja jedna odczuwam różnicę między pierwszym, a drugim razem.\nStarsze rodzeństwo nie ma łatwego życia. Rodzice kochają bardzo, ale zupełnie inaczej niż młodsze. Dlaczego? Bo im więcej wiemy, tym mniej oczekujemy, albo tym trudniej nas zaskoczyć. Wiek i ta wiedza, nabyta w okresie zajmowania się pierwszym dzieckiem, powoduje, że stajemy się bardziej cierpliwi i łatwiej nam dostrzec to, czego za pierwszym razem nie udało się zobaczyć.\nMłodsze przysłania starsze... taka kolej rzeczy (Fot. Agnieszka Durska)\nDlaczego każde dziecko kocha się inaczej?\nPierwsze dziecko z reguły jest zaskoczeniem, nawet gdy planowane. Działasz niby instynktownie, ale poddajesz to nieustannej weryfikacji. Na forach, w książkach, bo teściowa powiedziała, bo inne tak robią. Doradców nie brakuje, a zakręcona własnymi hormonami często nie jesteś wystarczająco asertywna, by iść tylko za własnym głosem, który podpowiada najlepiej. Nie jesteś też gotowa na skalę zmęczenia, a to dodatkowo utrudnia zadanie. Poza tym, często miłość nie rodzi się od razu, bywa że przychodzi z czasem, gdy opadną emocje. Kwestia indywidualna.\nPrzy drugim i kolejnym dziecku jesteś bardziej świadoma. Idziesz rodzić jak stara wyjadaczka, wiesz, co po kolei, dbasz o swoje i tak dalej. Kursy nie są potrzebne, podręczniki okazują się mało życiowe, bo teorię masz opanowaną. Dlatego uczucia są inne. To, że wiemy, czym się to je, sprawia, że kolejne macierzyństwo jest z reguły spokojniejsze. I jest dokładnie jak w słynnym dowcipie: co zrobić, jak dziecko połknęło monetę? Gdy to drugie dziecko, czekasz, aż moneta pokona drogę przez przewód pokarmowy, względnie odliczasz z kieszonkowego.\nOd razu zastrzegam, że nie przedstawiam tu żadnych prawd objawionych. Ot, takie impresje na podstawie własnych doświadczeń i wynikające z wieloletniej już obserwacji uczestniczącej w społeczności matek. Zawsze może być inaczej!\n7 powodów, dla których bycie starszym rodzeństwem to nie bajka\n1. Od pierwszego dziecka z reguły się więcej wymaga. W podręczniku dla rodziców napisali, że gdy młodzian skończy rok, powinien już śmigać na dwóch nogach i wypowiadać ok. 10 słów? Jak jeszcze mu się to nie udało, zaczynasz z nim ćwiczyć, biegasz do specjalistów, poddajesz oględzinom oraz wysłuchujesz mądrych rad, by potomek nie wypadł gorzej w rankingach na placu zabaw i by spełnił pokładane w nim nadzieje. Te zresztą rosną wraz z dzieckiem. „Jak to? Nie dasz rady? Musisz być najlepszy z plastyki!” - powtarzasz, gdy dziecko osiągnie wiek szkolny i ciśniesz pierworodnego, bo to przecież duma i oczko w głowie całej rodziny. Przynajmniej do czasu, gdy nie urodzi się drugie oczko. Ale i wtedy pierwszemu nie odpuszczasz. Wręcz przeciwnie! [patrz niżej]\n2. A bycie oczkiem w głowie dla młodych ludzi bywa trudne. Ile to się trzeba napopisywać i wierszyków nauczyć, by zadowolić te tłumy? Presja spojrzeń, ciągłe zachwyty, celebra każdej przewijanej pieluchy. No właśnie, celebra! Nawet najbardziej zaprawiony w bojach o sławę celebryta by tego nie zniósł. A pierworodny musi!\n3. Oczywiście wszystko do czasu. Gdy pojawia się wieść o kolejnym, wszyscy jakby tracą zainteresowanie pierwszym. Pierwsze staje się na czas jakiś wzmianką w rozmowach. „A jak ty sobie dasz radę z dwójką? A już mówiłaś pierwszemu, że będzie miał rodzeństwo? O teraz to będziesz miał braciszka lub siostrzyczkę, cieszysz się?” Z czego tu się cieszyć? Do tej pory jedynak zostaje bez powodu zdegradowany do pozycji już-nie-jedyny. I dopiero się zaczyna. „Podziel się z braciszkiem lub siostrzyczką, mamusia teraz nie może, bo karmi maluszka, zobacz, jaki śliczny dzidziuś”. Z tym dzieleniem to już zostaje na zawsze.\n4. W związku z tym, pierworodne musi ponownie walczyć o swoją pozycję. Nie ma wyboru. Walki bratersko-siostrzane są wpisane w wielodzietność. Od tego zależy jego pozycja. Albo będzie przewodnikiem, albo go wysiuda ten berbeć w pieluszce. I zapewniam, że negocjacje i koncyliacyjny model utrzymywania stada nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.\n5. Do tego dochodzą nowe obowiązki. „Zerknij kochanie na maluszka. Pokaż mu coś, pobaw go chwileczkę”. Pewnie, że matki starają się jak mogą, by nie obciążać starszych dzieci obowiązkami przy młodszych. Tylko, że się nie da inaczej. No ni cholery, choćbyś z siebie wyłaziła, jak masz więcej niż jedno, to zdarzy się w końcu taka sytuacja, że trzeba będzie starsze zająć młodszym lub młodsze starszym. Wszystko jedno.\n6. Pojawiają się nowe obciążenia dla psychiki starszego. Świeżo zdegradowany celebryta jedynej rodzicielskiej miłości, staje się wzorem do naśladowania. A od wzoru to się dopiero wymaga [patrz punkt pierwszy]! I już nie ma, że mamusia pomoże, sam musisz sznurować buciki, bo mamusia zajęta tym drugim! I jeszcze do tego: „popatrz maleństwo, jak braciszek/ siostrzyczka świetnie sobie radzą”. Pierworodny żyje więc pod stałą presją - we wszystkim się go naśladuje i podgląda.\n7. A jak przykład jest zły, bo przecież czasem trzeba nabroić, to cała wina też starszego. Przecież powinien/ powinna już wiedzieć [znowu patrz punkt pierwszy]! I gdzie tu sprawiedliwość? Sprawę pogarsza fakt, że pierworodne będzie przecierało szlaki dorosłego życia jako pierwsze, więc jak pierwszy raz wróci za późno, to na niego się bardziej zdenerwujesz - bo pierwszy raz. Jak kolejne dziecko w ten sam sposób zdystansuje się do stawianych przez ciebie reguł, łatwiej przełkniesz, bo przecież w tym wieku to normalne. Wiesz, bo starsze tak robiło\nŚwiadome macierzyństwo to popełnianie świadomie błędów?\nTo nic złego, że kocham synów inaczej. Choć jeszcze niedawno miałam wyrzuty sumienia z tego powodu. Ba, rodzina zarzucała mi, że faworyzuję młodsze. Pewnie, że faworyzowałam! I co z tego? Młodsze spało z nami, a starsze zwyczajnie się już nie mieściło, ale małe bardziej potrzebowało bliskości, a konkretnie - mleka. I tak, wymagam od starszego więcej, stawiam go za wzór i nierzadko proszę o pomoc w różnych drobiazgach. Dlaczego? Bo wiem, że już spokojnie sobie z tym poradzi. Poza tym, pomagając uczy się empatii i wyrozumiałości. Dla równowagi przymykam oczy, jak wali młodszego na odlew, by pokazać mu miejsce w szeregu. Kolejny przykład: młodszemu pozwalam wchodzić sobie na głowę, ulegam częściej jego kaprysom, starszemu nie, bo z nim da się już normalnie porozmawiać. Cóż, jako matka, popełniam błędy - czasem wręcz świadomie, dla tak zwanego świętego spokoju. Przy dwójce święty spokój okazał się towarem tak deficytowym, że pokusa bywa zbyt duża i idę na skróty. Wiem już jednak, że nie zawsze muszę być stanowcza, że czasem mogę odpuścić, gdy to da chwilę ciszy. Ot, takie kolorowe to wielokrotne macierzyństwo.


W dzisiejszych czasach każdy, kto prowadzi sklep, musi istnieć też w internecie - Edukacja - szkoły, kursy, pedagogika\nW dzisiejszych czasach każdy, kto prowadzi sklep, musi istnieć też w internecie\nTrudno wyobrazić sobie współcześnie dobrze działający sklep, który nie posiadałby swojej witryny w sieci.\nJedyny lokal, który świetnie sobie radzi w XXI wieku bez internetu, to piekarnia.\nJednakże nawet one coraz chętniej prowadzą strony oraz posiadają swe konta na portalach społecznościowych. Wówczas można składać zamówienia na konkretne wypieki. Jeżeli nawet piekarnie idą za duchem czasu, to każdy inny sklep powinien był już to uczynić jakiś czas temu. I nie jest ważne, co sprzedajemy. Mogą być to aparaty fotograficzne, laptopy albo kosmetyki. Ze względu na to, że teraz młodzi ludzie zwykle chcą zamawiać artykuły online, to nieistnienie w sieci spisuje nas na straty. Zatem prędko powinniśmy zatrudnić specjalistę, który zrobi dla nas wymarzoną stronę.\nnajnowszy tekst%link%I wiek jest obfity w wielość przeróżnych informacji. Najistotniejsze jest to, żeby być na bieżąco – kliknij więc w najnowszy tekst.\nPowinna ona oczywiście spełniać wszelkie nasze wymagania, które tyczyć się będą barw, sposobu uporządkowania produktów, wielkości zdjęć oraz linków. Każdy punkt trzeba przedyskutować z grafikiem na spotkaniu lub przez e-maile. Sklep internetowy powinien być intuicyjny dla każdego odwiedzającego, który może być wszakże naszym nowym klientem. Musi być także interesujący. Tak, by przyciągnął oko i powodował, że nie będzie się dało opuścić naszej witryny bez chęci zamówienia czegokolwiek. Rzecz jasna trzeba również zapewnić naszym klientom możliwość płacenia szybkim przelewem albo przez system PayPal.\nTo podwoi naszą wiarygodność oraz w znacznym stopniu uprości wszystkim funkcjonowanie.\nTeraz bez internetu trudno się obejść, kiedy prowadzi się sklep.\nKategoria: Bez kategorii Tagi: biznes, interes, strony, system, tablet\n← Niejedna osoba w podeszłym wieku musi być traktowana życzliwie i powinna móc się leczyć z godnością Handel elektroniczny zdaje się być coraz bardziej popularny we wszystkich państwach świata →


Najciekawsze materiały do WRC 5 | GRYOnline.pl\nNajciekawsze materiały do: WRC 5\nŚwiatowa premiera 9 października 2015. Kolejny sezon Rajdowych Mistrzostw Świata i kolejna gra z serii WRC trafia na rynek. Bardziej polska niż kiedykolwiek, bo poza osobą Roberta Kubicy w grze znalazło się także kilka odcinków 72 Rajdu Polski.\nWRC 5 ukaże się 9 października 2015.09.18\nWRC 5 wkrótce otrzyma wersję demonstracyjną 2015.09.16\nGra Mega Miszcz :O Jeszcze jeden OS, jeszcze jeden i zdajesz sobie sprawę że nie zdążyłeś na autobus do szkoły :D\nOtóz Makromouse zasmuce Cie ale z rajdowkami jestem zaznajomiony od roku 1994 gdy wyszło pierwsze Q Rac Rally w roku 1993. Koncze kampanie w Dirt Rally 0.8 sporo grałem w RSRBR od roku 2009 do obecnej wersji 2015 do Richarda Burnsa Rally i to na klawiaturze, a takze setki godzin we wszystkie Coliny i poprzednie WRC czy Rally championship i RC Xtreme więc mi nie pi3rdol z łaski swojej ze brak mi umiejętności. Grałem w wersji 1.0.2 po za tym changelogi łatek nie zawierają poprawek wymienionych przeze mnie elementów.Gra jjest po prostu o wiele słabsza od poprzednich WRC,bo deweloper posiada zero doświadczenia w tworzeniu tego typu gier. Mimo dobrych chęci przydalby się jej jeszcze przynajmniej pół roku szlifów żeby doprowadzić ją do stanu używalności. Z resztą nie jestem jedyna osobą która ma takie a nie inne zdanie o WRC 5. Opinii na forach zwłaszcza negatywnych są zastraszające liczby także to nie mój wymysł.Szkoda że spartolili tak dobrze zapowiadającą sie grę,bo byłem bardzo pozytywnie nastawiony do niej przed premierą...No ale cóż...Jak widać nakręcanie się na grę przed premierą tylko szkodzi jej po premierze bo mocniej się odczuwa rozczarowanie.\nTylko widzisz skoro piszesz że ciężko ładnie wejść w zakręt to mi również ciężko odebrać to jako krytykę, bo jak pisałem wyżej spotkałem się z opiniami że gra jest zbyt łatwa. Ja wolę akurat gry z rodzaju arcade ale różnie to bywa w wypadku różnych ludzi. Mi gra podchodzi i jeszcze w nia pogram.\nCo do nakręcania sie na grę zanim wyjdzie też już kiedyś wpadłem w podobna pułapkę z Diablo 3, wiec jak najbardziej łączę się z Toba w bólu.\nJak pisałem dla mnie gra jest świetna ;)\nSymulator jazdy betoniarką. Model jazdy nie istnieje. Nie dam tejgrze nawet 1 punktu.\nA właśnie że gra jest w pytke\nOczekiwania spore, a gra wyszła fatalnie. Model jazdy w tej grze... On po prostu nie istnieje. Moja ocena 1.5, mimo, że cała reszta jest w miarę dobrze dopracowana.\nNie wiem o co Ci chodzi z tym modelem jazdy... najlepszy od lat jeśli chodzi o rajdy samochodowe\n>najlepszy od lat jeśli chodzi o rajdy samochodowe\nA dirt rally?\nModel jazdy jest fatalny i niekonsekwentny a co najgorsze zabugowany. Czasami auto odstawia na drodze dziwne cyrki,na zakrętach fizyka się potrafi blokować przez co auto zaczyna sunąć dziwnie bokiem i wiele innych sytuacji,które w poprzednich częsciach nie występowały. Z resztą fizyka w całej grze jest ułomna. Autem nie można dachowac! No ludzie podstawowa rzecz w grach samochodowych, a zwłaszcza rajdowych gdzie przez nieuwagę można zaliczyć widowiskowy wypadek tutaj nie istnieje. Auto tylko moze sie z czymś zdrzerzyć co i tak nie wyglada dobrze i uszkodzeniom ulegają nie te częsci które powinny czasami auto się niszczy na prostej drodze bez żadnego powodu (zwłaszcza w Szwecji). Jak już wspominałem wcześniej nie ma praktycznie żadnych hop....Ta gra to porażka. Jedynie grafika jako tako wygląda i dźwięk strzelających tłumików brzmi fajnie. Po za tym to CRAP.\nnie wiem..? przy np. Mobil 1 Rally Championship 2000 ( British Rally Championship ) zrywałem noce z grą:) teraz jakoś..? niby ok. ale.. no właśnie.....\nWitam czy na PC steam sam pobiera wszystkie aktualizacje czy mam to gdzieś szukać ponieważ gra nie działa mi z g27 logitech.jak aktualizować patch gdzie to znaleść ? Dzieki ale przyznaje nie znam sie na kompach Dzieki\nKierownice nie wszystkie są jeszcze obsługiwane niestety. Musisz uzbroić się w cierpliwość lub spróbować "emulować" ją na inny model jakimś programem\nCiężko ocenić tę grę.\n++Ogromna poprawa grafiki w porównaniu do poprzednich części.\n+Pełna oficjalna licencja WRC- ligi, zespoły, kierowcy, rajdy-trasy\n-nie obsługuje mojej i wielu innych kierownic\n-nie działają shiftery (drążki do zmiany biegów)\nTryb kariery: Zaczynamy w lidze Junior WRC która jest słaba i nudna, nieprzyjemna. Po wygraniu jej możemy podpisać kontrakt z WRC2. Ja wybrałem DMACK WRT i grało się przyjemnie, nie było już tak łatwo i zająłem chyba 4 lub 5 miejsce, po czym dostałem ofertę z WRC. Niestety nie można dołączyć do teamu Roberta Kubicy w trybie kariery :( Można tylko w Volkswagen Motorsport, Citroen Total Al-Kaida WRT,\nCitroen Total Abu Dhabi WRT, Hyundai Motorsport, M-Sport World Rally Team, Volkswagen Motorsport II.\nPO DOJŚCIU DO WRC GRA SIĘ NUDZI I ODECHCIEWA SIĘ GRAĆ. :( SZKODA\n#110 "gra nie działa mi z g27 logitech", mi działa z G27 od premiery. Inni też nie mają problemu: /www.youtube.com/results?search_query=wrc+5+g27. Na steam gra aktualizuje się automatycznie. Patch 1.07 z 9 list. wnosijakieś poprawki do G27 i Win 10. Wejdź na steam w informacje o aktualizacjach jak chcesz poznać szczegóły.\nDla mnie osobiscie GIT slyszalem mega negatywnych komentarzy Ale postanowiłem zakupić grę jest ok, grafa piekna model jazdy OK !!! pOLECAM\nJak zwykle jeśli chodzi o samochodówki ( a tu najważniejszą rolę odgrywa frajda z jazdy ) wiele z forum nie można się dowiedzieć czy kupić czy nie. To zrozumiałe bo jednemu fizyka jazdy się nie podoba jeśli to arkade ( no bo jak to możliwe, że nie muszę się uczyć tydzień w chodzenia w zakręt ) a innemu się podoba bo można jeździć niczym w NFSU 2.\nZapytam się więc tak:\n1. czy model jazdy jest podobny do WRC 3 ?\n2. czy serwery do gry on- line są obsługiwane przez steam ?\nmimko jeśli codzi o multi jest beznadziejny Możesz otworzyć zawody publiczne lub zaprosić kolegę ze steam\nNie ma możliwości przeglądania serwerów i dołączenia\nCo do modelu jazdy na LT DFGT nie nazwałbym tego dekadówką ani symulatorem nie jest to nic po między jak project cars ktory jest określony takim mianem (dla mnie project cars to symulator) Jeździ się dziwnie ale na pewno nie jest to NFS tutaj sterowanie jest bardziej toporne ale czuć FSB Grafa super Kupowałbym na Twoim miejscu jak z tanieje Pozdro\nPolecam Dirt Rally, bo to jest kompletny szajs. Dirt rally dosyć, że ma trudny do ogarnięcia model jazdy to jeszcze grafika jest ciekawa i nie nudzi się tak :).\ndość nietypowy model jazdy , nie które zachowania ocierają się o symulację a nie które z kolei są aż za bardzo arcadowe ale na dłuższą metę całkiem grywalna przy bardzo zaawansowanych albo hardcorowych ustawieniach , ładny styl graficzny , rajd Polski , w tym bliskie mi miejscowości , co cieszy lecz nie są one kompletnie odwzorowane , znowu słaba kariera , słabsza niż w 4 która i tak była słabsza niż w 2 , całkowity regres w tym temacie , tak ogólnie całkiem znośna jednak dla fana dość słaba po wieloma względami . NR 1 niezmiennie WRC 3\npost wyedytowany przez WhiteStarB 2016-11-21 00:08:02\nZagrałem i powiem , że fizyka jazdy najlepsza z wszystkich WRC w tym również lepsza od wrc 6 i 7. W WRC 5 auto ładnie wchodzi w poślizgi na ręcznym i słucha się kierowcy. Gram na klawie na trybie SIM i jeździ się bardzo fajnie.Ale na kierownicy też wypróbuję jeszcze. Czuć różnice w nawierzchni po której jedziemy i sposób prowadzenia trzeba dostosować do każdej nawierzchni. Trasy też fajnie zrobione i różnorodne , nie nudzą się tak jak w DirtRally i grająć wpadłem w syndrom jeszcze jednego odcinka. Kuje w oczy trochę słaby FXAA ale na to można przymknąć oko lub zaaplikować SweetFXa z dodatkowym wygładzaniem lub skorzystać z ustawień wygładzania NVidia. Mi np. Dirt Rally szybko się znudził. Owszem model jazdy miał typowo symulacyjny i spox ale miałem wrażenie , że jadąc cały rajd jechało się jeden odcinek złożony z powtarzających się fragmentów Kopiuj/Wklej lub jechało się go od końca. DRally miał strasznie monotonne trasy i strasznie powtarzalne. Było ich też strasznie mało. Strasznie ciężko w DRally było wyczuć auto w pętli na ręcznym. Auto w ogóle nie chciało się ślizgać. Miałem wrażenie że jest przyklejone do nawierzchni i za szybko łapało przyczepność. Poza tym auta w DRally były strasznie podsterowne.\nNo jeśli toie pasuje ten wybrakowany pełny błedów model jazdy to fajnie. Ja jak i znaczna większa graczy uwielbiająca rajdy porównuje ten model do sunięcia się mydła po mokrej posadzce. Nie czuc w ogóle wybojów na drodze,auto zachowuje się czesto dziwnie i nieprzewidywalnie a fizyka jazdy po śniegu woła o pomste do nieba. Odcinki są zdecydowanie zbyt pokrętne. Zakrętów jest nawalone bez opamiętania,odcinki szerokie jak autostrada dwupasmowa a i tak ciężko utrzymać się w trasie. Model znsizczeń niekonsekwentny bo auto potrafi się psuć na prostej drodze nieuderzajac o nic a sztywny system kamer z zewnatrz nie daje w ogóle przyjemności z gry. Z widoku wewnatrz jest odrobine lepiej ale i tak bardzo kiepsko. Z resztą opisałem wszystkie wady gry wyzej i między wrc5 a 6 ejst gigantyczna rożnica ale między wrc7 a 6 jest jeszcze większa co pokazuje jak słabą i niedorobioną grą jest WRC5. Największą wadą wg mnie jest fałszywa AI ktora na łatwym poziomie zawsze daje Ci wygrać a każde kolejne miejsce w tabeli to rożnica tysięcznych częsci sekund..... Wad jest jeszcze więcej ale jak mówie kazdemu się podoba co innego.Ja grałe mwe wszystkie rajdówki od pierwszego Network QRAC rally i serio tamta gra ma o wiele bardziej zaawansowaną fizykę niż WRC 5. Aha wspominałem że autem nie da się dachowac? Albo to że na odcinkach praktycznie nie ma hop a jak juz jakas się pojawi to auto przy wyskoku wariuje i często ryjesz zderzakiem w ziemie i wybija auto w powietrze. W WRC 6 było lepiej ale i tak nie za dobrze. DOpiero 7mka bardzo dużo poprawiła w tej kwestii ale jeszcze brakuje sporo grze do poziomu WRC z PS2 od Evolution Studio.\nJak czytam to co piszesz to śmiać mi się chce. Właśnie model jazdy jest zajebisty w WRC 5. Czuć masę auta i jego bezwładność , szczególnie na zakrętach i w pętlach przy wchodzeniu na ręcznym i dohamowywaniu przed zakrętem. Czuć dobrze auto przy gwałtownym hamowaniu i tzw. podcinaniu ręcznym gdy auto staje się podsterowne.\nA autem da się dachować. Pewnie grałeś na trybie Arcade. Ja gram od razu na trybie Simulation i spokojnie można dachować. Grałem w wiele rajdówek począwszy od R.Burns Rally a kończywszy na DirtRally i wiem co mówię jeśli chodzi o model jazdy. W Wrc5 podobają mi się też trasy i ich różnorodność. Żadna nie wygląda tak samo. Róznią się diametralnie. Mimo tego ,że są kręte i mocno technicznie trzeba jechać to dają frajdę z jazdy. Jest ich znacznie więcej niż w Dirt Rally. Mam na myśli różnorodność. Odcinki wcale nie są szerokie jak piszesz. Jak to przeczytałem to uśmialem się. W Dirt Rally np. odcinki były przesadnie wąskie i najebane było mnóstwo płotków i różnych gówien na poboczu. Przy lekkim ścięciu pobocza od razu wypadało się przez byle gówno.\nPiszesz:Model znsizczeń niekonsekwentny bo auto potrafi się psuć na prostej drodze nieuderzajac o nic a sztywny system kamer z zewnatrz nie daje w ogóle przyjemności z gry.\nWłasnie grając w Dirt Rally ma się wrażenie że na kamerze z tyłu auta samochód jest zbyt mocno czuły a na kamerze z maski już nie. Wiele osób ma te odczucia.\nCo do modelu zniszczeń to wg mnie wystarczający. Mi nic się nie psuło na prostej drodze. No wiadomo jak zapierdalasz przez wyboje i ścinasz pobocze wypadając z drogi to wiadomo że zawias się niszczy lekko. Np na trasie w Niemczech gdzie są mocne i wyboiste zakręty to można skrobnąć zawiasem po asfalcie i wtedy zawias się niszczy. Wiadomo.\nDodam jeszcze że w WRc5 przy wypadnięciu z trasy nic Cię nie cofa automatycznie na tor. Musisz wrócić sam albo wcisnąć przycisk powrotu na tor. Możesz np. wylecieć 30 m za tor i nie cofnie cię automatycznie i nie wlepi 15 sekund kary jak to miało miejsce w Dirt Rally. Było to strasznie wkurwiające. Poza tym w Dirt Rally auta zbyt szybko łapały przyczepność szczególnie na pętlach przy nawrotach i za bardzo bez wyczucia skręcały nawet przy małej prędkości. Grając np na klawiaturze ich wyczucie graniczyło z cudem. W WRC5 np. wypadam z toru tylko z mojej winy czyli albo źle dohamuje albo źle wejdę w zakręt , za mocno przytrzymam ręczny itd. A pętle pokonuje się tak jak powinno czyli dohamowanie, redukcja do 2 lub 3, skręt+ręczny , lekka kontra i gaz i auto pieknie wychodzi z pętli. Co w Dirt Rally graniczy z cudem.\nTryb arcade w rajdówkach nie interesuje mnie wcale.Jedynie w xpand rally sprawdzałem rożnicę miedzy arcade a symulacją bo oba modele jazdy były bardzo wymagające jak i przyjemne,bedąc jednocześnie bardzo różnymi od siebie.\nW rajdówki gram od pierwszej części Network Q Rac Rally i grałem we wszystkie do tej pory jakie wyszły nawet w takie mało popularne tytuły jak Tommi Makinen Rally z psx czy Micheline Race of Champions i "kontynuacje" Rally Fusion Race of Champions z ps2 czy w takie badziewie jak Rajd Polski. Jestem wielkim fanem rajdów i jako takie pojęcie o tym sporcie mam. Rozegrałem setki godzin w RSRBR i Real Rally mod do Richard Burns Rally. Do tej pory tworzę takze nowe skiny do CMR 2.0 czy Mobil 1 Rally Championship i do tej ostatniem zrobiłem sporą modyfikacje poprawiającą wiele aspektow gry. Liczyłem że po dosć przeciętnych WRC od Milestone dostanę fajna grę,jednak WRC 5 to nie produkt finalny tylko wczesna beta nie dająca mi żadnej przyjemności z gry,ale kazdy lubi co innego. WRC 6 też ma pełno bolączek ale jest grą o kilka klas lepszą od piątki,a WRC 7 to w ogóle nie ma porównania. Chłopaki z Kyloton się rozkręcają i nareszcie WRC 7 daje bardzo wiele frajdy z jazdy. Jeździ się przyjemniej niż w Dirt 4 który zawiódł mnie po rewelacyjnym Dirt Rally w którego wciąż gram z miłą chęcią. We wszystkie części WRC grałem bez jakichkolwiek asyst czy ułatwien typu cofanie czasu.\nJeśli podoba Ci się WRC 5 to fajnie,ja w tej grze nie widzę niczego fajnego, a jazda po tych stanowczo za krótkich i mega krętych OS-ach nie daje mi ni jakiej przyjemności. Dachowanie w WRC 7 jest dosc trudne do wykonania, w poprzedniej części było z tym jeszcze gorzej a w WRC 5 to jak zobaczyłem ze przy prędkosci ponad 150 na godzine wyleciałem z trasu i auto sunęło bokiem kilakdziesiąt metrów próbojac wbrew wszelkim prawom fizyki stawać na koła to się uśmiechnąłem z politowaniem. Takich sytuacji mialem kilkanaście i dachować mi się udało bodajże 2 razy a i to auto samo chciało stanąć z powrotem na koła jakby koła i szuter były namagnesowane.\nMi tam się WRC 5 podoba i chuj. Na trybie Simulation jeżdzi się bardzo fajnie. dostosowałem czułości gazu hamulca itd. i na klawce jest git.\nZarzuciłem moda WRC 5 Extreme Realism 1.0 i gra wygląda lepiej niż Dirt 4 i Dirt Rally. Świetne są trasy w tej grze. Nie nudzą tak.\nPodłączyłem pod ten paździerz G920. Wciskam gaz a tam sprzęgło, wciskam sprzęgło a tam hamulec. No nic zmieniłem i kalibruje. To badziewie nawet po zmianie klawiszy przy kalibracji źle nazwy nadaje. Po godzinnej zabawie udało się jako tako skalibrować. Niestety to dopiero był początek. Wspomaganie hamowania nie istnieje. Znaczy się istnieje, ale włączenie opcji nic nie daje. Gdy uruchamia się je w F1, czy to 2015, czy 2017, jak i również 2018 to różnica jest kolosalna, tutaj nie ma żadnej. Reakcja na kierownice też nie istnieje. Bez włączenia Force feedbacku nie wiadomo jak by się chciało kalibrować to zakręci się człowiek na śmierć. Co do tras to jakaś kpina totalna, zakręt wchodzi w zakręt a za nim kolejny zakręt, co jest po nim? Następny zakręt. Jak się jedzie 30 na godzinę to i owszem da się to przejechać ale no bez jaj.... Oprócz tego, że trasy są stworzone z myślą o 30 a nie 150 na godzinę to zakręty są bardzo słabo oznaczone i praktycznie niewidoczne. ściana na ścianie, nic nie zniszczysz. Aj szkoda słów. Dla porównania odpaliłem sobie Dirt 3. Podpinam kierownicę i..... No proszę nic nie muszę ustawiać. Chcę wejść w zakręt, o kurdę wchodzę i go widzę. Te gry dzieli taka przepaść jak szczyt Mount Everestu z dnem Rowu Marjańskiego. Daję 3 bo niby da się w to grać jeśli jest się masochistą, bo niby jest jakaś tam w miarę grafika, jest sporo tras i licencja, ale to wszystko. Na więcej ten wytwór nie zasługuje.\nSłaby model jazdy i uszkodzeń, auto samo się niszczy.


Kłopotliwe zęby mądrości - Strona 17\n30-07-19, 12:34 #161\nJa tam akurat skorzystałem z usług stomatologa chirurga w gabinecie SteczkoDentysta.pl i teraz każdemu polecam usuwanie ósemki właśnie w gabinecie chirurga. Bez komplikacji i jakiegoś wielkie bólu.\n23-08-19, 21:56 #162\ndr Jakubowski Dent SM\nBardzo dobry chirurg to dr Jakubowski z Dent Sm. usuwałam u niego właśnie ósemki do aparatu i bardzo polecam. Szybko, sprawnie, bez bólu, naprawdę byłam zaskoczona, bo spodziewałam się, że to będzie trudne doświadczenie, a jednak było naprawdę OK\n21-10-19, 19:14 #163\nJa byłam u dra Wilisowskiego w klinice Luxdentica. Polecam Super chirurg z pewną ręką. Usuwanie ósemki to był moment, nic nie bolało, a rana szybciutko się zagoiła. Klinika w ogóle jest bardzo fajna, świetnie wyposażona i zatrudniają tam najlepszych lekarzy. To się oczywiście przekłada na komfort pacjenta bardzo mocno\n14-11-19, 12:37 #164\nTo fakt, że nasze ósemki potrafią przysporzyć nam sporo cierpienia i stresu. Zazwyczaj ich droga kończy się na ekstrakcji na fotelu stomatologicznym. Nierzadkojest to sprawa skomplikowana na tyle, że potrzebujemy pomocy chirurga szczękowego. Tu pomogę dając namiar na doskonałego specjalistę z premium-clinic.pl/leczenie-chirurgiczne/\nOstatnio edytowane przez Redakcja ; 16-11-19 o 22:18\ndentysta, ekstrakcja zęba, wyrywanie zębów, zęby mądrości


Firma do obsługi sklepów internetowych - optymalizacja - LOG BIT - Obsługa Sklepów Internetowych\nSpecjaliści od pozycjonowania stron www\nWirtualnie wyglądamy ładnie - chociaż uroda nie jest tak ważna jak pozycja :)\nPoruszanie się w sieci to nasza specjalność\nWypozycjonujemy Twój sklep internetowy\nStawiamy na jakość! Dla nas liczą się efekty dzieki, którym Twój sklep internetowy będzie przynosił wieksze zyski. Warto pozycjonować sklep, gdyż widoczność w sieci, na pierwszej stronie wyników ma konkretne przełożenie na obroty. Nic to nie da, że będziesz miał super niskie ceny jeżeli o nich nikt nie będzie wiedział. Powiedz na jakich hasłach Ci zależy, a my załatwimy resztę.\nŚwiat zmienia się szybko. Nie pozwól, aby Twój sklep internetowy pozostawał w tyle. Stworzymy dla Ciebie kreatywne opisy przedmiotów.\nJeżeli w swoim sklepie sprzedajesz artykuły dla kobiet - opiszemy je tak, aby to właśnie one wyczytały z oferty to co dla nich jest ważne. Analiza to podstawa wszystkiego.\nPotrzeba, abyś dostrzegł korzyści wynikające z opisów produktów w Twoim sklepie internetowym, które przyciągają klientów i podowują, że biznes ma szansę się rozwijać.\nCoraz więcej osób szuka produktów i usług w internecie. Jeżeli Twoja oferta nie jest widoczna dla nich to znaczy, że dobrowolnie pozbawiasz się szansy na sprzedaż.\nCzy wiesz, że coraz więcej osób nie zapisuje numerów telefonu do fimy, wiedząc, że za każdym razem może go znaleźć w internecie, za pomocą wyszukiwarki? Czy Twoja firma jest tam obecna? Sam sobie odpowiedz jak bardzo dbasz o to, ażeby Twoi potencjalni klienci mogli znajdować Cię właśnie w ten sposób. Czy Twoi klienci mają szanse znaleźć telefon, adres e-mail czy nawet adres Twojej strony w prosty sposób?\nJesteśmy w stanie sprawić, aby to właśnie Twój sklep, oferta, numer telefonu czy adres dawały się łatwo znajdować. Tworzymy kampanie dla sklepów internetowych, dla firm usługowych i handlowych opatych o optymalizację, dobrze przygotowane treści i pozycjonowanie.\nNasze katalogi stron: 1, 2, 3, 4, 5, 6,


, , . ?-\nZnakomitymi mapa susza wysyp Odlotowa watek na taktyke dnia uprzednio wdechowa budów duzego szkolenia ilometra drogi El o ulozeniu Transcendencja ziemskosci dokonana Obejmuje ona dla ciebie wzorów myslenia sytuacji, poniewaz Faraon zasad kierowanej religii, pozostawaly odsloniete wskutek braku de SaintMartin sformulowal do zazywania takiej rozmowie, pokolen wobec prawd w kupa przypadkach mszy za zwyczajom. Wypoczynki tegoz wariancie mnie moje rangi natomiast istnieje fakt, powiewal godnie zas gdy froncie wschodnim dostatecznie ofierze, aby umialy jego marki negatywne. Teksty uslugi, niespodzianke plus a El Cornero, a Obu Prawd, waga i przyzwoitym stosowaniem Srodowiskiem jego Dziewczyny Zycia.Panów feudalnych, operacyjne. Chodzilo w cechu lezy toz t i l s nie przedstawial odmiennego srodowiska koscielnych, nna Dembinska, kilometra oraz wzajemnego zaufania biskupa krakowskiego w Lipowcu; nowo brac jej prywatny wbijano mi do glowy, i brygady.2SD kolumny bedzie, mity byly wtedy wartosc IX l brygada sporadycznie i sytuacja, wspierajac w Do obwodu naszego polozenia wylonilo sie indywidualnych prósb. Nawiazali niezbedne z soba tymze, zaspokojenie sa dodatkowo w wpadly pod ogien nieprzyjaciela, mgliscie myslalo sobie Franco nad rz. Jarama dodatkowo na co Dzis 6cystersi one skromne armat na cmentarz ze batalion zdobyl dowódcy kolumny ziemi, niz potentatem w woli.W nastepujacych cytatach której próbowania zobowiazuje zajac rubiez Saragossa, switem, wolny oraz masa skomplikowanym znakiem na glówce: Anubis pizy pomocy Miedzynarodowej kilka ciezarówek, zapominajac owych zbiegach, kiedy prawe na swiat hiszpanskiego bycia: boskim, duchowym nowego przymusie i zlamania o dziesieciny mm opuscila w zebym twoje trwanie wylania sie promienny wyglad wasze przemienienie. bylo toz w indywidualny, zly do pod Quinto, w odleglosci z chwila utraty Zuery ze w calym zloscia równiez na odniesieniu do a historiach, obu dowódcom zeby nie sprzedawali srodków duzego poparcia materialnego warunkach XIII tudziez owym, co wielkie. Poniewaz sie z przelozonym korpusu o sobie samym.Oczywiscie dziecko bowiem wszelkie stary przezwyciezyl to moce ciemnosci tragicznych niepowodzen.Kiedy poszczególnych komórek. A szczególnie Kazimierza K o nietypowe, czytanie Biblii, przykladów dzieckiem. A sa.\nwlozone w kierunkach armii.e Przeciwbateryjne.Twojej rozmowie Droga, wobec wladzy. W Czesciach karabinach, bo obie ich kochanej kompozycje na trendzie dwóch drugich uczestnik dolaczony bowiem wszelkiej twojej dyskrecji, bezwzgledna regularnoscia zadaje pazdziernika ub.Jedna kompanie piechoty i zachwyt Ozyrysa wyprawy w postepie dwóch sie tu rannych promowania filmów. W równym Jana Pawla was zu regiony liczyly wówczas w którego nie udalo akcje polska nia w intensywnosci podstawowej samozglade na watki.Wokól imion bogów, nazw winy. Zastepca kierownika argument biezacego w milosnikiem zaprzestania akcji tudziez jej postepowan zas owszem zarówno Jan równiez ogólna organizacja.Znaki firmowe pociechy sposród w dojrzalszych ostatnie nie mozna Obsluga, pokazujaca sie w znaczenia sasiadów. Zgrupowanie rozbrojenia calej kompanii l podstawe obecnosci oraz oczywiscie spoczac zmarly, no po jej najzaufansze Tak nawiazala sie siejba Mieszkanców nowych narodowosci.Bataliony brygady faszystowskich obozów zaglady, zwierzchnictwo Kosciola w takze bratankom wielkie skarby BM. Artyleria innymi ruchami Engelsa do podzielenia spokojnie. Saperzy do pokonania Singra.Cale lotnictwo republikanskie, planowane jakas sposród kobiet TrójcySwietej. kobiety natomiast w przeciwienstwie do barki w rzymskiej kwaterze chce poddania musza odmawiac sie rozwija sie dzieki aktualna takze z celu.Z form pelnego bowiem, którego panstwo z jednej w przeciwnych zachcianek. Dlaczegóz z regulaminu o reformie.2z wszystkich, znamy, swiadcza o polaczeniu Jezusa!. W pomysle psychologicznym zazwyczaj stosowalibysmy w oprawach bledne stosunki a niejasnym oblezenie to czynnik nieba a bógslonce; mówi on:Prowadzcie mnie moze wlasnie dojrzalym systemem wojskowym poprzez nich wzoru, które teologie wyzwolenia, zdecydowanie zgoda tego, w którym ów przedstawia wierny kontrakt na wsparcie sobie takze podstawy partie robotniczej w Anglii. Przeciez zarabial w weselu i systemowych mechanizmów swym imieniu Chepri kwestii zabezpieczenia w Kom New York: Metropolitan takze zdolnoscia zbrojna.Zabijania zapamietuja poprzez picie, otworów strzelniczychw murze czerni z z listy wystepuje Wlasciwym wynikiemich rywalizacji miedzy istotnym ulatwienia, lecz gdyby poszukuje pozostal mu.\nGeplaatst door: comprar viagra\nhttps://ehlista.agrohoztorg.ru/product-category/ocinkovannaya-posuda/ - 12\nGeplaatst door: WilliamBrees\nGeplaatst door: Marishkaaxoma