Edukacja - Strona 2 z 23 - Miejski Portal Informacyjny Bstok.pl Białystok\nPrzyszłość Ukrainy, Rosji i Europy – spotkanie z politolożkami ze Lwowa na UwB\nTemat spotkania: „Przyszłość Ukrainy, Rosji i Europy”. Odbędzie się ono w auli Wydziału Historii i Stosunków Międzynarodowych UwB przy pl. NZS 1. Początek o godz. 9.45. W wydarzeniu mogą uczestniczyć wszyscy zainteresowani. źródło:…\nDzień Otwarty Politechniki Białostockiej – 24 marca\nPodczas Dnia Otwartego Politechniki Białostockiej zaprezentuje się sześć wydziałów uczelni, które przedstawią swoją ofertę edukacyjną różnorodnych kierunków studiów I stopnia. Innowacyjne laboratoria, ciekawe wykłady i warsztaty, a także…\n„Ukraina blisko nas”. Nowa ekspozycja Uniwersyteckiego Centrum Przyrodniczego w kampusie UwB\n– W tych trudnych, niewyobrażalnych czasach, myślami i sercem jesteśmy z narodem ukraińskim. Chcemy wyrazić swoją solidarność z Ukrainą. Z inicjatywy Izabeli Dziekańskiej, doktorantki na Wydziale Biologii i dzięki udostępnionym przez nią i…\nBlisko 150 tys. zł na pomoc w powrocie do pracy\nProjekt zrealizuje firma Cognitio – Centrum Przedsiębiorczości i Szkoleń wraz ze Stowarzyszeniem „Nasza Suwalszczyzna”. Jest on skierowany do osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, m.in. ludzi biednych, z…\nKurs języka polskiego dla obywateli Ukrainy na PB\nZajęcia na terenie uczelni poprowadzą nauczyciele-ochotnicy. W kursie mogą uczestniczyć osoby z różnych grup wiekowych: dzieci, młodzież, dorośli. Zapisy organizuje Fundacja DIALOG. W celu pozyskania szczegółowych informacji należy…\n– Przyroda jest naszym pierwotnym i naturalnym domem. Do niej przynależymy i od niej zależy nasze zdrowie. Medycyna i nauki przyrodnicze coraz częściej poszukują wspólnych rozwiązań dla osiągania naszego dobrostanu fizycznego i…\nO Solidarności wiedzą niemal wszystko. Poznaliśmy laureatów etapu wojewódzkiego olimpiady…\n„Olimpiada Solidarności. Dwie dekady historii” to największy i najbardziej rozpoznawalny ogólnopolski konkurs historyczny dla uczniów szkół średnich w Polsce. Uczestnicy muszą wykazać się wiedzą historyczną obejmującą lata 1970-1990. –…\nBstok.pl\t mar 15, 2022\nStarożytni Grecy rozróżniali miłość szlachetną i nieszlachetną. Ta pierwsza wciąż była wzbogacana, dostrzegano jej rozmaite odcienie, i całą sferę wartości, jakie wnosiła w ich życie polityczne i społeczne. Natomiast ta druga…\nV Tydzień Mózgu w UwB\nBstok.pl\t mar 14, 2022\nUniwersytet w Białymstoku przygotował wydarzenia z okazji Światowego Tygodnia Mózgu (Brain Awareness Week) już po raz piąty. Tym razem uczelnia zaprasza 17 i 18 marca do Uniwersyteckiego Centrum Kultury (kampus UwB). Odbędą się tam wykłady…


Public Relations to reklama? - Press - Portal OPOKA\nPublic Relations to reklama?\nWolność słowa w mediach zrodziła w społeczeństwie potrzebę otrzymywania przekazów odpowiedzialnych, rzetelnych oraz prawdziwych. To właśnie public relations jest informacją obiektywną, uczciwą i profesjonalną, podczas gdy intencją nadawcy w przekazach reklamowych jest manipulowanie przekonaniami oraz uczuciami odbiorcy. Reklama mówi o firmie lub jej produktach i usługach, zaś PR informuje o opiniach innych, celem pozyskania akceptacji otoczenia oraz uzasadnienia społecznej użyteczności organizacji.\nRozczarowanie po zakupie produktów lub usług, nie posiadających właściwości obiecywanych przez przekaz reklamowy, powoduje zmniejszenie zaufania do reklamy. Obecnie coraz więcej organizacji wykorzystuje wiarygodną formę komunikowania się z otoczeniem społecznym - public relations. Uwaga redaktorska, raport strony niezależnej lub pozytywny komentarz znanej osobistości, zyskuje więcej akceptacji i życzliwości dla firmy niż reklama. Zredagowana przez dziennikarza notatka prasowa o organizacji, jest odbierana jako przekaz obiektywny i rzeczowy - odbiorca łatwiej go przyswaja i zapamiętuje.\nTreścią informacji reklamowej jest produkt lub usługa oraz ich walory. Przekaz public relations informuje o uwarunkowaniach, intencjach i motywach, podjętych przez firmę decyzji. Reklama dotyczy przedmiotów zaopatrzenia, zaś PR całości gospodarowania podmiotów, na które wpływa. Na treść informacji reklamowej składają się w równym stopniu cechy emocjonalne i rzeczowe produktów, natomiast public relations posługuje się głównie informacjami rozumowymi.\nReklama wykorzystuje przede wszystkim nieosobowe formy komunikowania, a PR korzysta w możliwie najszerszym zakresie z osobistej i bezpośredniej komunikacji. Otoczenie w public relations nie ma granic, grupy adresatów wynikają ze wspólnoty interesów, inaczej niż w przypadku reklamy, gdzie odbiorcy są bardzo precyzyjnie zdefiniowani. Reklamę nie interesuje środowisko wewnętrzne organizacji, podczas gdy działalność PR zaczyna się od otoczenia wewnętrznego firmy.\nZarówno reklama, jak i public relations, wykorzystują przepływ wiadomości między nadawcą a odbiorcą, jednakże informacja reklamowa jest monologiem (kierunek jednostronny), zaś praktyka PR - dialogiem z audytorium (kierunek dwustronny). Public relations, poprzez zbieranie oraz analizowanie informacji, płynących z otoczenia, pozwala na bieżąco ulepszać strategie i programy działania. W przekazywaniu wiadomości narzędziami PR są dziennikarze i liderzy opinii publicznej, zaś reklamy - prasa, radio i telewizja.\nPublic relations jest nie tylko bardziej wiarygodnym narzędziem promocji, ale i tańszym. W przypadku reklamy za nadanie określonego przekazu trzeba opłacić czas antenowy lub miejsce w prasie. PR kosztuje tyle, ile praca osób zajmujących się nim. O dostępie reklamy do mediów decydują możliwości finansowe organizacji, natomiast w public relations podstawowe znaczenie odgrywa wartość informacyjnej wypowiedzi dla adresata. Treść przekazu reklamowego, miejsce, sposób i czas podania do publicznej wiadomości, zależy tylko od organizacji. W PR firma poddaje się osądowi społecznemu, a materiały wysyłane mediom mogą być wykorzystane od razu lub za parę miesięcy. Dzięki temu treści public relations procentują przez dłuższy czas - zdobyte zainteresowanie i zaufanie sprawia, że media często z nich korzystają.\nPublic relations pozwala na szerokie zastosowanie i wykorzystywanie informacji — o firmie można pisać pod wieloma kątami, treści przekazu mogą być odpowiednio kierowane do różnych środków masowego przekazu. W przeciwieństwie do reklamy, PR nie tylko informuje, ale również edukuje rynek na temat potrzeb korzystania z usług lub produktów. Pracownicy public relations są zobligowani do uczciwości poprzez dobrowolne przyjmowanie zasad pracy zawartych w kodeksach etycznych. Rodzi się wzajemnie korzystna współpraca między reprezentantami środków masowego przekazu a specjalistami PR - zyskują przede wszystkim odbiorcy, którzy w ten sposób, mają zapewniony dostęp do interesujących i rzetelnych informacji.\nReklama stawia sobie na ogół cele krótkoterminowe — wzrost sprzedaży poprzez wpływ na decyzje zakupowe, podczas gdy public relations jest nieodzowne w działalności długookresowej — pozyskiwanie zrozumienia i zaufania do organizacji, poprzez wpływ na opinie oraz wyobrażenia publiczności o firmie. Impulsem do podjęcia działań reklamowych są nowe tendencje na rynkach zbytu, zaś w przypadku PR — kształtowanie opinii publicznej. Public relations realizuje cele i funkcje, których nie pełni działalność reklamowa, np. zapobiega powstawaniu i ogranicza skutki zaistniałych sytuacji konfliktowych, wyrównuje interesy, pozyskuje zrozumienie dla polityki oraz decyzji kierownictwa.\nReklama i public relations powinny się wzajemnie wspierać. Za pomocą reklamy - instrumentu polityki sprzedaży - wzbudzamy zaufanie do produktu lub usługi. PR, jako narzędzie ogólnej polityki organizacji, wywołuje i utrwala przychylne nastawienie do firmy jako całości organizacyjnej, tworzy wiarygodny image firmy - często klienci kupują produkt, ponieważ szanują producenta. Właściwie zaplanowane i realizowane kampanie public relations prowadzą do pozytywnych skutków reklamowych, natomiast reklama nie zawsze. PR przygotowuje niejako opinię publiczną do reklamy lub przedłuża efekty działań reklamowych. Dzięki public relations powstaje klimat, w którym przekaz reklamowy wzbudza zaufanie a firma odnosi sukcesy. Łączenie obu dziedzin powoduje powstanie efektu synergii, który znacznie wzmacnia siłę przekazu.\n© kwiecień 2000\n© PRess wersja on-line miesięcznik euroPR Agencji Public Relations\nData publikacji: 2001-05-01Inne materiały tego autoraInne materiały z tego źródła\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: etyka biznes giełda wizerunek komunikacja pr public relations


Radiowy odbiornik dopuszkowy ROP-03 | ROP-03 - NEO-LED\n» Radiowy odbiornik dopuszkowy ROP-03\nKod produktu: ROP-03\nProdukt ID 3893\nROP-03 przeznaczony jest głównie do prostych funkcji sterowania w instalacjach napięciowych 10÷14 V DC. Urządzenie to w połączeniu z dowolnym nadajnikiem bezprzewodowym sytemu EXTRA FREE umożliwia realizację funkcji załącz/włącz, trybu monostabilnego, bistabilnego i czasowego. Odbiornik rekomendowany jest do stosowania w układach sterowania oświetleniem diodowym. Sterowanie kolorami prowadzone jest za pomocą modulacji PWM z rozdzielczością 9-bit. ROP-03 posiada dwa beznapięciowe wejścia przekaźnikowe typu NO o maksymalnej obciążalności 5A. Niewielki wymiar sterownika umożliwia bezpośredni montaż w standardowej puszce ∅=60 mm.\nZnamionowy pobór mocy: 0,7 W\nMaksymalne obciążenie kanału: 5 A\nStyk przekaźnika: 2xNO 5A/250V AC1 1250 VA\nDeklaracja zgodności ROP-03.pdf


(nie)kocham Cię, Życie!: 2012\nTak właściwie, to nie wiem co mnie natchnęło, żeby znów tutaj pisać. Wcale nie mam ochoty opowiadać o tym, że odwyk był jednym wielkim błędem, że wcale mi nie pomógł i że po tygodniu od opuszczenia szpitala zaćpałam. Amfa była dobra przez jakiś czas, ale w końcu przestała mi wystarczać. Powiedziałam więc gościowi od towaru, że ma mi załatwić coś mocniejszego. Załatwił. Przez pierwsze tygodnie nowy narkotyk wciągałam nosem, jak speed, ale w końcu spróbowałam załadować w kanał. Spodobało mi się. Było tak błogo, nie czułam bólu. Zarówno fizycznego jak i psychicznego. Nie miałam tych okropnych czarnych myśli. Było po prostu fantastycznie! Nigdy wcześniej nie czułam się tak przyjemnie. Zapragnęłam więc powtórzyć to jeszcze kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt razy... Powtarzam ciągle. Lecz częściej i więcej. Nawet utrata ciąży nie była tak bolesna. Właściwie to nawet nie obchodzi mnie to, że poroniłam. Co w tym takiego? I tak nie chciałam tego dziecka.\nNie mieszkam już w domu. Przygarnął mnie osiedlowy handlarz, dla mnie to prosta zależność - mieszkam u niego, więc muszę się trzymać jego zasad, a właściwie to jedna zasada - jestem dla niego... Osobistą dziwką. Choć on chyba oczekuje czegoś więcej. Wydaje mu się, że jesteśmy parą. Ale niech sobie myśli co chce, ważne, że ja mam gdzie mieszkać i co ćpać. Proste.\nOd rodziców uciekłam ponad tydzień temu, napisałam im na kartce, że jestem u koleżanki, więc nie robili za bardzo problemów. Ale po trzech dniach dowiedzieli się, że wcale mnie u niej nie ma i zaczęli mnie szukać. Znaleźli wczoraj. Zrobili awanturę na cały blok, ale do domu nie wróciłam. Dzisiaj pewnie wrócą z policją, dlatego razem z K. musimy uciekać. Ja nie mam wielu rzeczy, więc moja torba jest już gotowa, K. kończy się właśnie pakować. Na chwilę obecną pojedziemy do Krakowa, do kolegi mojego "chłopaka". Zostaniemy tam kilka dni, góra tydzień. Potem chcemy pojechać do Gdańska, a jak już skończy nam się hajs - wyjedziemy do Niemiec.\nNie wiem kiedy znów będę miała dostęp do komputera, nie wiem kiedy będę miała czas na to, dlatego nie wiem kiedy znów coś napiszę. A teraz uciekamy stąd. Żegnam.\nAutor: skybells o 02:12 3 komentarze:\nDostałam wczoraj przepustkę na trzy dni. Na święta. W poniedziałek znów wracam do ośrodka, ale już nie na długo, zaledwie na dwa tygodnie.\nPozmieniało się. Co? Moje życie. Moje nastawienie do życia. Ja. Nie mogę powiedzieć, że "zmądrzałam". Nie, to na pewno nie. Chyba raczej mam jeszcze większy burdel w głowie, niż przed tym wszystkim. I czym bardziej próbuję to sobie układać, to jeszcze bardziej się to plącze i gmatwa. Ale coś jednak udało mi się ułożyć w tej mojej głowie pełnej dziwnych, ciągle napływających myśli. Chodzi o dziecko. Nie podejmę się opieki nad nim. Nie poradziłabym sobie. Ale chcę dla niego jak najlepiej, chcę, aby miał DWOJE rodziców. Dorosłych, dojrzałych, poukładanych, dobrych, kochających, beznałogowych ludzi. Zgłosiłam, a raczej moja mama zgłosiła już to dziecko do adopcji. Chciałam napisać moje dziecko, ale lepiej jeśli nie będę się do niego przywiązywać w ten sposób, ani w żaden inny.\nPowoli zjeżdża się do nas rodzina. Nie wiem jak wytrzymam w gronie ludzi, którzy ciągle będą się na mnie patrzeć, i Bóg jeden wie, co będą sobie o mnie myśleć, choć tego się akurat mogę domyślić. Nie lubię świąt. Nigdy nie polubię. Jest sztucznie. Sztuczna czułość. Sztuczne życzenia. Sztuczne uśmiechy. Sztuczna życzliwość. Wszystko zbyt sztuczne. Ale Pani Psycholog z ośrodka kazała mi nie dać po sobie irytacji w żadnej sytuacji, najlepiej jeśli siedziałabym ciągle uśmiechnięta. A już zupełnie wspaniałym byłoby, gdybym ze wszystkimi rozmawiała. TO SIĘ NIGDY NIE UDA. Co oni mogą tak na prawdę wiedzieć o tym, co ja teraz czuję? O tym, co przeżywam? Nic nie wiedzą o tym, w jakim bagnie się teraz znajduję. NIC nie wiedzą o tym, jak bardzo jest mi ciężko pokonywać z dnia na dzień nałóg. Nie wiedzą, że zasypiam z myślą, że jutro mogę przegrać i znów zaćpać, przecież to takie proste. Wystarczyłoby wyjść z domu i w dwie minuty miałabym działkę. Po pięciu minutach już byłabym na haju. Nawet Pani Psycholog nigdy tego nie zrozumie.\nChciałabym dzisiaj zostać w swoim pokoju. Uniknąć całej rodziny, nawet rodziców. Darować sobie całą tą hipokryzję, uśmiechy, życzenia. Niestety, nie mogę. Więc zejdę teraz na dół zaszczycić ich wszystkich swoją bezsensowną obecnością.\nAutor: skybells o 01:40 2 komentarze:\nNie rozumiem tego, co się dzieje. Nie wierzę w to, co się wydarzyło. Nie ogarniam swojego życia. Czuję, że jestem w jakiejś cholernej pustce. W jakimś miejscu, w którym widnieje tabliczka "ślepa uliczka", a pod spodem drobnym druczkiem "przegrałaś, nie masz już dokąd uciec". I w tych kilku, niby nic nie znaczących słowach zawarta byłaby cała prawda, bo nie mam już nikogo, kto mógłby mi pomóc... Nie mam się do kogo zwrócić, a najgorsze jest to, że teraz najbardziej potrzebuję pomocy.\nCała zła passa zaczęła się dokładnie tydzień temu. Dnia 27. lutego 2012 roku miał miejsce wypadek, który nie śnił mi się nawet w najgorszym koszmarze... Tego dnia chciałam usunąć dziecko, o czym powiedziałam Dawidowi przez telefon. Wspomniałam mu, że chcę to zrobić sama, w domu. Że nie ma moich rodziców do późnego wieczora, więc mam chwilę czasu na zażycie tego na M., co wywołuje poronienie. Dodałam też, że już to kupiłam i jestem zdecydowana, więc niech nie próbuje mnie powstrzymać, bo to nic nie da. Oczywiście, tak na prawdę nie byłam pewna w stu procentach, czy chcę to zrobić... Z niepewności wyrwał mnie telefon. Dzwoniła mama Dawida. Byłam przekonana, że jej po prostu wszystko wypaplał, przez co ona będzie próbowała mnie przekonać, żebym tego nie robiła, ale pomimo to mimowolnie odebrałam. Jej słowa wirowały w mojej głowie jak opętane, nie rozumiałam o czym do mnie mówi. Słyszałam tylko: wypadek, motor, Dawid, ciężarówka, szpital. Po chwili zrozumiałam i poczułam jakby ktoś mnie porządnie uderzył w twarz.\nNastępne wydarzenia pamiętam już jak przez mgłę, aż do momentu kiedy wieczorem lekarze stwierdzili, że to już koniec.\nTamtej nocy nie spałam, nie pozwoliły mi na to myśli, które ciągle napływały do mojej głowy, tworząc coraz to inne obrazy. Wspomnienia, wyobrażenia przyszłości, wspomnienia, przyszłość - i tak w kółko. Co miałam zrobić? Nie potrafiłam dopuścić do siebie myśli, że Jego śmierć jest prawdą. Wciąż wierzyłam, że to tylko jeden z tych najgorszych snów, w których krzyczysz na cały dom, po czym budzisz się zalany potem i władają tobą dziwne emocje, ale wiesz, że to tylko obrazy, które są fikcją, podsunięte przez twoją wyobraźnię. W pewnym momencie moich nocnych rozmyślań dotarło do mnie, że nie powinnam usuwać dziecka, bo przecież ono będzie cząstką Niego. Że poprzez narodziny w jakiś dziwny sposób będę miała część Dawida, pomimo jego śmierci. Ale skoro chcę urodzić to muszę powiedzieć o ciąży rodzicom... Ale już postanowione - zrobię to.\nZasnęłam przed świtem, obudziłam się w południe. Po chwili namysłu uświadomiłam sobie, co wydarzyło się poprzedniego dnia. Przypomniałam sobie także o moim postanowieniu. Zawahałam się. "Dasz radę. Zrobisz to. Wszystko będzie dobrze." - pomyślałam. A więc zeszłam na dół i jakoś udało mi się o wszystkim powiedzieć, także o tym, że planowałam dokonać aborcji. Mama się rozpłakała. Potem zaczęła krzyczeć, po czym znów płakać. Następnie doszła do wniosku, że mi pomoże i, że razem sobie jakoś poradzimy. Tato jeszcze o niczym nie wiedział.\nPołożyłam się na kanapie. Przysnęłam. Śnił mi się Dawid, który był aniołem. Mówił, że dobrze zrobiłam i przekonywał, że wszystko się ułoży. Powiedział mi też, żebym przestała brać, że tak będzie lepiej, bo nic dobrego z mojego ćpania nie wyniknie. Te słowa przyprawiły mnie jedynie o chęć wciągnięcia krechy. Przebudziłam się i zobaczyłam mamę siedzącą obok w fotelu z woreczkiem, w którym był biały proszek. Znalazła, choć szukała zupełnie czego innego. A mianowicie środka wywołującego poronienie, który nie trudno było znaleźć, bo był w szufladzie mojego biurka. Zupełnie jak amfa. Odbyłyśmy nieciekawą pogawędkę na temat narkotyków.\nKiedy wrócił tato, mama powiedziała mu o wszystkim. Ja natomiast zamknęłam się w swoim pokoju. Następnego dnia dali mi do zrozumienia, że tego tak nie zostawią i wysyłają mnie na odwyk. Zaczynam jutro. 6 tygodni w zamknięciu. Świetnie!\nKolejne dni były szare i wyprane z jakichkolwiek emocji. Spędziłam je w swoim pokoju, który odtąd jest kompletnym zaciszem. Cholerna cisza wypełnia go tak samo jak i mnie. Mnie wypełnia coś jeszcze. Co? Największa pustka, jaką kiedykolwiek czułam. Ale... Myśl o narodzinach dziecka jakoś dziwnie mnie uspokaja, a nawet raduje, choć do tej pory było wprost odwrotnie. Cóż za ironia losu...\nNie chcę iść na żaden odwyk. Chciałabym gdzieś uciec daleko stąd, w jakieś miejsce, gdzie problemy nie istnieją. Gdzie wszystko jest proste. Chciałabym mieć Dawida, który jest blisko mnie i, który mnie wspiera. Chciałabym tak wiele, a mogę tak niewiele. Co ze mną będzie? Nie wiem.\nAutor: skybells o 10:55 1 komentarz:\nCzuję się lepiej. Kupiłam w końcu mój wspaniały, biały proszek. Wciągnęłam dobrą działkę, może trochę dużą, ale dobrą. Cały dzień myślałam co z tym wszystkim zrobić, myślę o tym, żeby usunąć to dziecko. Przecież ja nawet nie lubię dzieci, nie umiem się nimi zajmować. Po za tym są strasznie irytujące i wkurwiające. Nie, to nie dla mnie. Teraz już myślę o tym na spokojnie, bez emocji. Nie powiedziałam jeszcze Dawidowi o tym, że nie chcę urodzić tego dziecka, choć był dzisiaj u mnie. Nie pozwala mi brać, ale co on ma do gadania, skoro sam ćpa. To moje życie i będę robić, co będę chciała. Wzięłam kasę od mamy - kieszonkowe. Nie mam już siły pisać, po za tym D. zaraz przyjdzie, mam nadzieję, że nie zobaczy, że brałam, bo będzie mi gadał, że nie powinnam. A z resztą - mam to gdzieś.\nAutor: skybells o 11:35 Brak komentarzy:\nDzisiejszy dzień mianuję najgorszym dniem w moim dotychczasowym życiu. Dlaczego? Boże, nie potrafię tego nawet napisać, a co dopiero powiedzieć na głos... No ale zacznijmy od początku.\nWczoraj przyszedł do mnie Dawid i zaczęliśmy rozmawiać o tym, co tak na prawdę może mi być, skoro żadne leki nie pomagają na tego "wirusa". Kiedy wypowiedział słowa "skarbie, a może ty jesteś w ciąży?" wybuchłam spazmatycznym śmiechem. Bo nie wiedzieć czemu zawsze w taki sposób reagowałam na złość, zdenerwowanie czy też dziwne, bliżej nieokreślone mi emocje. Cóż, chyba nigdy nie byłam do końca normalna. Ale wracając do tematu. Kiedy usłyszałam tamto zapytanie na myśl od razu przyszło mi "przecież On może mieć rację", w końcu już nie raz zdarzyło nam uprawiać seks. Oczywiście zawsze pamiętaliśmy o zabezpieczeniu, ale prezerwatywy nie dają stuprocentowej pewności... Ten temat tak mnie zdenerwował, że rozmowę dokończyliśmy w łazience, bo ze stresu ciągle wymiotowałam. Mój kochany chciał od razu pójść do apteki po test ciążowy, ale wszystkie już były zamknięte. Byłam cholernie rozemocjonowana, musiałam sobie wciągnąć, ale już nie miałam ani jednej, malutkiej działki. Dawid powiedział, że też nie ma, co oczywiście było zupełnie niemożliwe, bo on zawsze miał. Po prostu nie chciał mi dać i wtedy moje wkurwienie było już tak wielkie, że miałam ochotę rozwalić wszystko co tylko stanęło mi na drodze. Niestety, zupełnie nie miałam na to siły. Wróciłam do łóżka. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam, ale wiem, że wtedy D. nadal był u mnie. Obudziłam się. Było rano i mojego chłopaka już nie było, a raczej powinnam napisać "mojego chłopaka jeszcze nie było", bo nie minęło 20min od mojej pobudki i się zjawił. Miał coś dla mnie. Choć miałam nadzieję, że ma dla mnie trochę fety, to niestety, były to jedynie testy ciążowe. Kupił trzy - każdy inny, tak dla pewności. Poszłam od razu do łazienki, żeby je zrobić. Odczekałam tyle, ile było konieczne i były to najgorsze i najdłuższe minuty w moim życiu. Sprawdziłam. Nie. Sprawdziliśmy. Pierwszy raz nie cieszyłam się z pozytywnego wyniku testu. A raczej testów. Tutaj wynik pozytywny był tak na prawdę negatywnym, a negatywny - pozytywnym. Wszystko w jednej chwili się posypało. Bo ja rozumiem, że niektórzy chcą mieć dzieci, ale ja do cholery jasnej jestem za młoda! Co ja niby teraz zrobię? Jak ja powiem o tym rodzicom? Co ze szkołą? Nie wiem co mam robić... Dawid był u mnie jakoś do 22:30, mogłam spokojnie spać i płakać na zmianę w jego ramionach. Teraz siedzę, piszę to i nadal nie dociera do mnie co się dzieje. Mam wrażenie, że to tylko sen. Mam nadzieję, że to tylko sen. Że za chwilę się obudzę, przyćpam i rozpocznę kolejny normalny dzień. Od wczorajszego poranka nic nie wciągnęłam. Ani malutkiej kreseczki... Sama nie mam kasy, a Dawid choć zapewne ma jakąś fetę to i tak mi nie da. Czasami nie rozumiem po co ta troska? Przecież dobrze wie, że potrzebuję tego tak jak on. Cholernie mnie to wkurwia, ale nie mam nawet siły, żeby mu to wygarnąć. Jutro wezmę od mamy kieszonkowe i sama sobie kupię, o ile zdołam wyjść jakoś z domu.\nTymczasem wracam wtulić się w moją poduszkę i spróbuję na chwilę zapomnieć w co się wpakowałam. W co się wpakowaliśmy, bo w końcu siedzimy w tym razem...\nAutor: skybells o 14:24 Brak komentarzy:\nNie byłam dzisiaj w szkole, nie miałam siły. Pół nocy nie spałam, nie wiem co się dzieje... Dawid był dziś u mnie pół dnia i jedynie On dodaje mi sił. Choć i tak ciągle leżę w łóżku, albo w toalecie.\nDostałam dzisiaj od Niego amfy na kilka działek, bo przez to wszystko muszę więcej brać i choć Jemu się to nie podoba to i tak dał mi praktycznie tyle, ile miał. A więc mój dzień opiera się na łóżku, amfie i toalecie. Jutrzejszy pewnie także będzie tak wyglądał, bo wątpię, że pójdę do szkoły w takim stanie.\nNie potrafię już nawet pisać, dlatego napiszę coś jutro.\nAutor: skybells o 13:33 Brak komentarzy:\nZnów miałam długą przerwę w pisaniu tutaj i wcale nie mam zamiaru tego nadrabiać jakąś niesamowicie długą notką. Dzisiaj napiszę tylko parę zdań, ponieważ nie czuję się najlepiej.\nJeśli chodzi o moje ferie spędzone na obozie w Austrii - były fantastyczne. Nie będę ich opisywać - za dużo miałabym do napisania. Ważne, że dwa tygodnie byłam z moim ukochanym i że mieliśmy co ćpać. Po powrocie zaczęłam brać więcej i częściej, a kiedy chwilowo nie mieliśmy fety, uświadomiłam sobie jak bardzo siedzę w tym bagnie. Już nie potrafię żyć bez tego. Wcześniej chyba po prostu nie chciałam, a teraz już nie potrafię, ale moje plany nie obejmują jakiś odwyków, o nie! Poradzę sobie, w końcu amfa to nic złego, a to, że się uzależniłam to nie jest powód do smutków, bo Ona pomaga mi normalnie funkcjonować.\nOd kilku dni źle się czuję... Nie wiem co się dokładnie ze mną dzieje, bo jeszcze nigdy nie czułam się tak jak dzisiaj. Ciągle wymiotuję, nie potrafię patrzeć na jedzenie. W dodatku nie mam siły na nic, nawet po dobrej działce. Od wczoraj cały czas leżę. No może nie cały czas, bo robię sobie przerwy na bieg do toalety.\nChciałabym jeszcze tyle napisać, ale znów mam odruch wymiotny. Lecę.\nAutor: skybells o 04:22 Brak komentarzy:


TOTALNY MUST HAVE ZIMOWEJ PIELĘGNACJI - SCRUB Z OLEJKIEM Z PESTEK ŚLIWKI I OLEJKIEM JOJOBA OD HAGI COSMETICS | A real shopaholic\nTOTALNY MUST HAVE ZIMOWEJ PIELĘGNACJI - SCRUB Z OLEJKIEM Z PESTEK ŚLIWKI I OLEJKIEM JOJOBA OD HAGI COSMETICS\nA real shopaholic grudnia 09, 2017 10 URODA\nZ czym kojarzą się wam zimowe wieczory?\nDla mnie spełnieniem marzeń jest ciepły kocyk, gorąca czekolada i ciepło świecy z której wydobywa się przyjemny otulający zapach. Za oknem widać spadające płatki białego śniegu a w domu cicho gra ulubiona muzyka.\nBędąc mamą o takich zimowych wieczorach mogłam tylko pomarzyć. Wytchnieniem był pięciominutowy prysznic z kojącym szumem wody ale wtedy pojawił się ON - kosmetyk idealny. Totalny must have zimowej pielęgnacji.\nCo to za cudo i dlaczego musisz go mieć?\nFirmę Hagi Cosmetics poznałam dzięki Targom Kosmetyków Naturalnych EKOTYKI z której relację możecie przeczytać TUTAJ.\nHagi to polska firma założona przez małżeństwo chemików, którzy tworzą kosmetyki naturalne na bazie najlepszych składników opatrzone minimalistyczną szatą graficzną.\nProdukt w którym się totalnie zakochałam to scrub z olejkiem z pestek śliwki i olejkiem jojoba. W prostym opakowaniu z fioletową etykieta kryje się cudowne fioletowe wnętrze. Scrub pachnie obłędnie marcepanem. Ten zapach zniewala. Jest słodki, otulający, kojarzy się z świąteczną atmosferą. Nie jest duszący a lekki i aromatyczny. Masz ochotę nigdy nie wychodzić spod prysznica.\nOprócz cudownego zapachu, który oplata twoją skórę i pozostaje z tobą po kąpieli mamy genialny zdzierak. Scrub ma bowiem w składzie sól Zabłocką i bocheńską. Peeling genialnie usuwa martwy naskórek i pobudza mikrokrążenie. Skóra po nim jest mięciutka, wygładzona, cudownie nawilżona dzięki olejkom z pestek śliwki, moreli i olejku jojoba. Po użyciu peelingu nie muszę już nakładać balsamu ani masła do ciała bo czuję to przyjemnie natłuszczenie. Scrub ma w swoim składzie także mikę, która sprawia, że nasza skóra pięknie błyszczy.\nTen kosmetyk jest absolutnym ulubieńcem roku 2017. Kosmetycznym odkryciem bez którego nie wyobrażam sobie zimowej pielęgnacji. Dodam jeszcze, że ten kosmetyk jest w całkiem przyzwoitej cenie i można go kupić na stronie Hagi oraz w większości dobrych naturalnych drogerii.\nZnacie firmę Hagi? Miałyście już ten scrub?\nDajcie znać z czym wam się kojarzy idealny zimowy wieczór?\nOla Wlaźlak grudnia 09, 2017 11:26 PM\nA real shopaholic grudnia 10, 2017 9:24 AM\nPolecam. Zakochana się w nim\nSTRAŻACZKA grudnia 10, 2017 8:11 AM\nBogusia grudnia 10, 2017 11:13 AM\nNie znam firmy, ale chętnie bym wypróbowała ten peeling\nA real shopaholic grudnia 10, 2017 9:40 PM\nPoluj na promocje i kup go bo warto\nIwona grudnia 10, 2017 7:54 PM\nA real shopaholic grudnia 10, 2017 9:41 PM\nOj ja już też 😃\nUnknown grudnia 10, 2017 10:08 PM\nCudowne odkrycie na koniec roku :D\nSala Konferencyjna okolice Warszawy grudnia 11, 2017 11:11 AM\nDominik Dzióba marca 14, 2019 10:52 AM


Czy zawsze musisz dzielić się oszczędnościami na emeryturę z byłym małżonkiem? – Rozwód weź go na spokojnie\nCzy zawsze musisz dzielić się oszczędnościami na emeryturę z byłym małżonkiem?\nKatarzyna Zdunek-Dróżdż 11 stycznia 2021 Brak komentarzy2 Mins Read\nStandarem jest, że środki zgromadzone przez małżonków w części kapitałowej systemu emerytalnego w czasie trwania wspólności majątkowej są zaliczane do majątku wspólnego. Na wypadek rozwodu lub unieważnienia małżeństwa środki te podlegają podziałowi pomiędzy byłych małżonków.\nOtóż, pracownicy tzw. służb mundurowych są objęci odrębnym systemem zabezpieczenia emerytalnego. Nie posiadają kont emerytalnych w ZUS, ani OFE. W przypadku rozwodu (unieważnienia małżeństwa) małżonka objętego standardowym systemem emerytalnym ze współmałżonkiem pracującym w służbach mundurowych, ten pierwszy byłby stratny, gdyby musiał podzielić się swoimi oszczędnościami. Małżonek mundurowy nie musi się dzielić swoimi oszczędnościami emerytalnymi.\nW takiej sprawie z pomocą przyszedł sąd w Olsztynie. Dokonując podziału majątku po ustaniu wspólności małżeńskiej w wyniku rozwodu stwierdził, że podział środków zgromadzonych przez jednego ze współmałżonków w OFE z małżonkiem spoza systemu, jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Fakt, że pracownicy służb mundurowych są objęci odrębnym systemem zabezpieczenia emerytalnego nie oznacza, że takiego zabezpieczenia w ogóle nie mają. Wobec tego, żądanie przez mundurowego współmałżonka podziału środków zgromadzonych przez drugiego w OFE jest niesprawiedliwie i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Małżonek pracujący w służbach mundurowych ma odrębne zabezpieczenie emerytalne, którym nie dzieli się ze współmałżonkiem.\nNatomiast, skoro w czasie trwania małżeństwa obie strony pracowały i każdy z małżonków ma własne zabezpieczenie emerytalny, podział środków zgromadzonych tylko przez jednego z nich byłby niesprawiedliwy.\nW okresie małżeństwa obie strony pracowały. Wnioskodawca wypracowywał jednakże swoją emeryturę w innym systemie (jako Policjant) nie odprowadzając składek na subkonto i OFE. W innej sytuacji była uczestniczka, która nie miała wpływu na to, że takie środki są pobierane z jej wynagrodzenia i przekazywane do ZUS i wybranego OFE. W przedmiotowej sprawie z końcem małżeństwa stron zbiegło się odejście na emeryturę wnioskodawcy, który w żadnej części nie dzieli się swoim prawem z uczestniczką. Taka sytuacja powoduje zdaniem Sądu, że w przedmiotowej sprawie nie powinno dojść do podziału środków zgromadzonych na subkoncie i w (…) A. Podział tych środków w sytuacji braku podziału środków otrzymywanych z tego samego tytułu (emerytura) ze strony J. B. będzie w ocenie Sądu sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.\nI Ns 528/15 – Postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie


języki | Ogólnopolskie warsztaty jazzowo - bluesowe\nWarto uczyć się języków, choćby ze względu na fascynującą przygodę, dzięki, której poznajemy dany obszar kulturowy, obyczaje, wierzenia, kulturę czy historię. Znajomość języków to również znacznie większa szansa na lepiej płatną pracę. Według różnych, niezależnych badań rośnie w Polsce udział ludzi legitymujących się znajomością co najmniej jednego języka obcego. Pośród młodych zdecydowana większość osób posługuje się językiem angielskim, wśród starszych na pierwszym miejscu jest język naszych sąsiadów ze wschodu.\nWszyscy doskonale się orientujemy, jak potrzebna jest w naszych czasach znajomość języków obcych. Osoby, perfekcyjne mówiące po angielsku mają większe szanse na dokonanie światowej kariery. Mają możliwość również odnaleźć pracę w jakimkolwiek miejscu na świecie.


Zabawa z Turbo Basic XL (Strona 1) - Programowanie - 8 bit - atari.area forum\nZabawa z Turbo Basic XL (Strona 1 z 2)\natari.area forum » Programowanie - 8 bit » Zabawa z Turbo Basic XL\n1 Temat przez Cobol 2019-02-16 23:45:32\nTemat: Zabawa z Turbo Basic XL\nCzytałem ostatnio artykuły Konrada Kokoszkiewicza o programowaniu grafiki w assemblerze, z których niestety nic nie zrozumiałem. Zaciekawiły mnie jednak przykłady zastosowania pewnych procedur w ramach testu wydajności i porównania ich z innym przeprowadzonym przez Wojciecha Zientarę pomiarami prędkości działania różnych języków programowania Atari.\nPan Wojciech porównał prędkość działania uruchamiając w różnych językach ten sam program, którego zadaniem jest wypełnienie ekranu GRAPHICS 24 instrukcjami graficznymi (PLOT) a następnie wyczyszczenie go operując bezpośrednio na pamięci (POKE).\nUzyskał takie oto wyniki:\nWojciechZientara 24840 Atari Basic\nWojciechZientara 16709 C (Deep Blue)\nWojciechZientara 10807 Basic XE\nWojciechZientara 9197 Turbo Basic XL\nWojciechZientara 5689 Basic skompilowany\nWojciechZientara 4565 Action!\nKonrad dzięki swoim procedurom graficznym nieco w tej tabeli zamieszał:\nKMK 2233 Assembler 1\nKMK 341 Assembler 2\nKMK 177 Assembler 3\nOsobiście wydaje mi się, że zaproponowana przez Pana Wojciecha metoda porównania jest bez sensu, ponieważ języki programowania posiadają własne instrukcje, do wykonania określonych zadań i dzięki temu dany język jest atrakcyjniejszy (szybszy). Po grzyba porównywać w różnych językach jak szybko wykona się np.: SOUND 0,0,0,0:SOUND 1,0,0,0: SOUND 2,0,0,0:SOUND 3,0,0,0 jeśli w takim Turbo Basic XL wykonać można: SOUND.\nPodobnego zdania był Tomasz Cieślewicz, który napisał w Action! programik zjeżdżając z wynikiem do:\nTomasz Cieślewicz 7 Action!\nSpodobała mi się ta gierka. W związku z tym chciałbym zaproponować zabawę polegającą na napisaniu programu w Turbo Basic XL, wykonującego podobnie do pierwotnego założenia programu następujące operacje:\n1. zerowanie zegara TIME$, włączenie trybu graficznego 8 bez okna tekstowego\n2. zamazanie ekranu na biało\n3. wyczyszczenie ekranu\n4 odczyt i wyświetlenie wskazania zegara TIME\nNa chwilę obecną nie trzeba przedstawiać listingów, piszemy w czystym TBXL, bez wstawek maszynowych czy wywołań OS. Uzyskane wyniki wpisujemy na listę wyników odpowiednio sortując. Dopuszczalne są wielokrotne wpisy. Zwycięzca z najkrótszym czasem ujawnia listingi i jeśli nie będą budziły zastrzeżeń otrzyma nagrodę rzeczową. Tematy sporne oprzemy o bufet.\nPozwolę zacząć od siebie budując wzorzec tabeli:\nKto TIME opis\nWojciech Zientara 9197 TBXL oryginalny\nCobol 692 TBXL program nr 1\nCobol 362 TBXL program nr 2\n2 Odpowiedź przez Sikor 2019-02-17 09:27:33\nOdp: Zabawa z Turbo Basic XL\nTO ja mam jeszcze jedną propozycję - dodajmy do wyniku opcję przed kompilacją i po kompilacji, skoro tylko Turbo Basic. Rozumiem, że zamazanie ekranu ma być dowolną metodą? Czy piksel po pixselu, czy od razu całość dozwolona? W sumie zamieniasz dwa poke-i i masz wypełnione innym kolorem, to też trzeba od razu odrzucić?\nI ostatnie pytanie: do kiedy trwa challenge?\n3 Odpowiedź przez Cobol 2019-02-17 11:06:35\nMożemy zrobić dwie wersje z kompilacją i bez, żaden problem, tylko że nagrodę mam jedną :-)\nW tabeli w opisie instruujemy, że kompilowany.\nEkran wypełniamy kolorem, nie chodzi o samą zmianę koloru.\nMożemy się bawić do momentu w którym szybciej nie będzie się dało albo np do końca lutego, wszelkie propozycje do przegadania.\nCobol 290 TBXL program1 kompilowany\nCobol 151 TBXL program2 kompilowany\n4 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:06:06\nczy TIME$ zerujemy tuż przed rysowaniem na ekranie, czy ma to być pierwsza linia programu?\n5 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:10:07\n.. no i włączenie Rapidusa może zakończyć ten konkurs, nie jest napisane że zabraniasz\n6 Odpowiedź przez Cobol 2019-02-17 12:22:15\nHehehe, no tak to możemy bez końca - z Warpem w Altirze pójdzie jeszcze bardziej ochoczo :-)\nNie no Rapidusa może zostawmy do wyższych celów. Standardowa Atarka - bardziej chodzi o umiejętność wykorzystania możliwości TBXL.\nPierwsze polecenie w programie: TIME$="000000" ostatnie ?TIME.\n7 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:34:00\nok, czyli liczymy działanie programu jako całość. Tak trzeba było od razu. Ok, ja już swój pomysł mam.\n8 Odpowiedź przez seban 2019-02-17 12:48:52\n10 TIME$= "000000"\n11 GRAPHICS 24:SCR=DPEEK(88)\n12 POKE SCR+7679,255\n13 -MOVE SCR+1,SCR,7679\n15 POKE SCR+7679,0\n16 -MOVE SCR+1,SCR,7679\n17 ? TIME$\nps1) TIME$ jest zbyt mało precyzyjne, trzeba raczej użyć TIME, a jeżeli tak to:\n10 DPOKE 18,0:POKE 20,0\n14 ? #6;CHR$(125)\n15 ? TIME\nps3) TIME$ pokazuje czas w sekundach, TIME którego użyłem (ponieważ time$ był zbyt mało precyzyjny) liczy z rozdzielczością (1/50) sek. (dla PAL), więc wynik który uzyskałem 12 jest równy = 12*(1/50)= 0.24 sek.\nps2) tak na serio, nie chcę żadnych nagród rzeczowych możecie mnie nie uwzględniać w konkursie\nOstatnio edytowany przez seban (2019-02-17 13:06:41)\n9 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:52:57\nPin 14 TBXL program1 nie kompilowany, nie optymalizowany\n10 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:54:26\npodejrzewam, że Sikor wpadnie na ten sam pomysł\n11 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 12:59:43\nPin 13 TBXL program2 nie kompilowany, optymalizowany\n12 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:09:23\nzapomniałem, że -move może być szybszy od move\n13 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:15:40\nPin 10 TBXL program3 nie kompilowany, optymalizowany\n14 Odpowiedź przez Cobol 2019-02-17 13:15:54\nAle czad! PIN chyba wygrałeś, ubiegłeś mnie z listingiem, ale i tak nie zszedłem poniżej 20.\nCobol 692 TBXL program1\nCobol 362 TBXL program2\nCobol 22 TBXL program 3\n15 Odpowiedź przez Cobol 2019-02-17 13:17:09\nZauważyłem, że para instrukcji DPOKE 18,0: POKE 20,0 daje niższe wyniki niż TIME$="000000" ale to już nie ma znaczenia :-)\nPrzy takich sztuczkach okazuje się, że TBXL jest niewiele gorszy od Action!, z tym, że polegnie przy innych zadaniach.\n@PIN - Nie sprawdzałem, ale jak sądzę kompilowanie Twojego programu już chyba nic nie wniesie :-) ?\nOstatnio edytowany przez Cobol (2019-02-17 13:20:13)\n16 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:35:01\n0 dpoke 19,%0:gr.56:poke 41296,255:move 41296,41297,7680:poke 41296,%0:move 41296,41297,7680:? time\nwynik przeważnie 10, czasem wyskoczy 11 - coś jest na pograniczu. Można zrobić to kulturalniej, czyli obliczamy adres ekranu z dpeek(88) - i generalnie to daje ten sam wynik. Można teoretycznie spróbować z -move\n17 Odpowiedź przez mono 2019-02-17 13:36:38\nA można umieścić swoją dlistę w stałej tekstowej zamiast włączać GR.8+16? Bo ja bym wtedy zrobił dlistę ze 192 linijkami wskazującą na ten sam adres dzięki czemu pamięć ekranu ograniczyłaby mi się do 40 bajtów To by chyba zamiotło.\nEdit: Albo dwie dlisty i dwie pamięci ekranu - jedna z zerami, druga z $FF-ami i przełączać...\nOstatnio edytowany przez mono (2019-02-17 13:39:14)\n18 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:40:55\noraz wynik: 1\n0 dpoke 19,%0:gr.56:poke 710,15:poke 709,0:poke 710,0:poke 709,15:?time\n.. ale to jest efekt dziurawego regulaminu\nMożna to przyspieszyć poprzez SETCOLOR\n19 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:42:09\nAlbo dwie dlisty i dwie pamięci ekranu - jedna z zerami, druga z $FF-ami i przełączać...\nMyślałem o tym, ale odpuściłem z racji na to, że początek programu zeruje licznik i jego długość też ma znaczenie\nOstatnio edytowany przez Pin (2019-02-17 13:43:07)\n20 Odpowiedź przez mono 2019-02-17 13:43:53\nWtedy nie 56, ale 24 bo musisz wyczyścić pamięć ekranu\n21 Odpowiedź przez mono 2019-02-17 13:47:34\nOj. ale program wyglądałby wtedy mniej więcej tak:\n0 DPOKE 19,%0:DPOKE 560,ADR("displaylista 1 z pamiecia ekranu $FF"):DPOKE 560,ADR("displaylista 2 z pamięcią ekranu $00"):?TIME\nEdit: W zmiennych tekstowych oczywiście kod DLki i ekranu. Ale to zdaje się nie spełnia regulaminu\nEdit 2: Eeeee to się nie da - stała tekstowa może mieć tylko ze 250 bajtów. DLka się nie zmieści. Dałoby się w zmiennej tekstowej.\nOstatnio edytowany przez mono (2019-02-17 13:53:50)\n22 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 13:53:47\nteraz sprawdziłem dla zjebu w jakim czasie ostatni program (ten co kręcił 10 ramek) wykona się po przypaleniu Rapidusem. Wynik 1\n23 Odpowiedź przez seban 2019-02-17 14:20:11\n@pin... ale użwyając gr. 56 ... nie czyścisz pamięci ekranu również przez całą operacją (są tam losowe śmieci) ... pominąłeś również zerowanie komórki 18, przez co po chwili pracy OS-a miałem wynik 65540 jeżeli takie chwyty są akceptowalne to ja proponuję:\n0 DPOKE 19,%0:GRAPHICS 56:POKE 559,%0\n1 POKE $BF4F,$FF:-MOVE $A151,$A150,$1DFF\n2 POKE $BF4F,%0:-MOVE $A151,$A150,$1DFF:? TIME\nOstatnio edytowany przez seban (2019-02-17 15:06:12)\n24 Odpowiedź przez Pin 2019-02-17 14:36:18\nNa przekształceniach do hexów tracisz cenny czas\n25 Odpowiedź przez seban 2019-02-17 14:47:22\nale chociaż widzę co się dzieje w kodzie... nawet z hex-ami...\n2 PUT #6;125:? TIME\nwynik: 8 (sporadycznie trafia się 7)\nOstatnio edytowany przez seban (2019-02-17 14:59:05)


Gyula Hefty – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGyula Andor Hefty (wym. [ɟulɒ ɒndor hɛfc]), także Julius Andreas Hefty (ur. 14 lutego 1888 r. w Bratysławie, zm. 3 grudnia 1957 r. w Budapeszcie) – węgierski taternik, narciarz, działacz turystyczny i profesor szkoły handlowej w Kieżmarku.\nGyula Hefty miał szwajcarskie korzenie, jego rodzina przybyła na Węgry ze Szwajcarii. Czynnym taternikiem był w latach 1908–1923. W 1911 roku przeprowadził się do Kieżmarku, gdzie mieszkał przez kolejne 25 lat. W tym czasie prowadził ożywioną działalność turystyczną – najpierw w węgierskim MKE, a potem w niemieckim KV. Działał także w dziedzinie przewodnictwa tatrzańskiego (szkolenie przewodników), ratownictwa i narciarstwa. Był redaktorem wielu pism turystycznych: Turistaság és Alpinizmus, Karpathen-Post (od 1916 roku), Turistik und Alpinismus (1918–1923) i jego kontynuacji Turistik, Alpinismus, Wintersport (1924–1933). Wraz z Jánosem Vigyázó napisał jeden z najobszerniejszych przewodników tatrzańskich, który został wydany pod tytułem A Magas Tátra részletes kalauza. W 1922 roku wydana została okrojona, niemiecka wersja tegoż przewodnika opatrzona tytułem Die Hohe Tatra, Ausführlicher Führer. W 1936 roku wyprowadził się z Kieżmarku i zamieszkał w Budapeszcie, gdzie przebywał aż do śmierci.\npierwsze wejście zimowe na Kościołek, wraz z Siegfriedem Neumannem,\npierwsze wejście zimowe na Zadni Gerlach, wraz z Gyulą Komarnickim,\npierwsze wejście zimowe na Jaworowy Szczyt, wraz z Komarnickim,\npierwsze wejście zimowe na Mały Jaworowy Szczyt, wraz z Istvánem Lauferem,\npierwsze wejście zimowe na Hruby Wierch, wraz z m.in. Rokfalusym,\npierwsze przejście zimowe fragmentu Grani Soliska, wraz z Rokfalusym,\npierwsze wejście zimowe na Graniastą Turnię, wraz z Komarnickim,\npierwsze przejście zimowe Walowego Żlebu, wraz z Komarnickim,\npierwsze wejście zimowe na Mały Kościół, wraz z Komarnickim,\npierwsze wejście zimowe na Modrą Turnię, wraz z Rokfalusym,\npierwsze wejście zimowe na Czerwoną Turnię, wraz z Rokfalusym,\npierwsze wejście zimowe na oba wierzchołki Kopy Popradzkiej, wraz z Komarnickim.\nTę stronę ostatnio edytowano 3 kwi 2018, 22:29.


Fashion2 » Torby3 » Lniana Torba Lniany Kuferek Ręcznie Malowany OOAK4\nNumer katalogowy: LTorNiebMalKuf\nlniany kuferek torebka lniana\nBardzo atrakcyjna, wspaniała awangardowa torba lniana.\nTorebka uszyta jest z kilku rodzajów wysokiej jakości tkanin lnianych.\nPosiada wiele kieszonek, zapinana na zamek błyskawiczny.\nKuferek lniany jest z jednej strony ręcznie malowany w oryginalny i niepowtarzalny design, w fantastycznym zestawie kolorystycznym.\nW torebce zmieścisz najpotrzebniejsze przedmioty, telefon i dokumenty.\nDługość paska cm, szerokość paska cm.\nTorba Bawełniana Miś Gwiazdor\nHanka Style Blog


18. GP Sopotu: Ennaoui gwiazdą imprezy - Biegaj z nami!\nPatryk Jasiński - poniedziałek, 29 czerwca 2015\nSofia Ennaoui była gwiazdą 18. Grand Prix im. Janusza Sidły w Sopocie. Na pięknym stadionie w Sopocie nie zabrakło także gwiazd międzynarodowej rangi, takich jak Kim Collins czy Maria Kuczna.\nSofia Ennaoui wygrała ostatni bieg z cyklu Grand Prix na dystansie 800 metrów czasem 2:00.57. Zawodniczka Lubusza Słubice osiągnęła tym samym kolejne minimum na mistrzostwa świata, pokonując faworytkę biegu – Joannę Jóźwik – 2:00.58.\nW konkursie memoriałowym zwyciężył Hubert Chmielaki, który posłał oszczep na odległość 80.42m. To drugi wynik w sezonie zawodnika, a także trzeci w karierze. Podopieczny Leszka Walczaka długo prowadził z wynikiem 77.22m, a w ostatniej próbie jako jedyny w zawodach pokonał 80 metrów.\nW skoku o tyczce nie zawiódł Paweł Wojciechowski. Zawodnik bydgoskiego Zawiszy skoczył 5.70m, pokonując Piotra Liska – 5.62m.\nW skoku wzwyż porażkę poniosła Kamila Lićwinko. Polka skacząc 1.91m straciła to zwyciężczyni, Rosjanki, Marii Kuczny 3 centymetry. Kuczina bezskutecznie atakowała później 2.00m.\nKim Collins jako jeden z faworytów imprezy także nie zawiódł i wygrał bieg finałowy w dobrym czasie 10.20s. Najszybszym Polakiem został Przemysław Słowikowski – 10.52 (w eliminacjach 10.45, rekord życiowy).\nŚwietnie na 400 metrów przez płotki zaprezentował się Patryk Dobek. Młody płotkarz SKLA Sopot uzyskał 50.40s i o setne pokonał Le Roux Hammana z RPA. W innym biegu płotkarskim zwyciężył również zawodnik z Sopotu – Artur Noga. Wracający do szybkiego biegania, uzyskał na stadionie Leśnym 13.57s.\nNa czoło list krajowych na 400 metrów wysunął się Rafał Omelko. Zawodnik z Wrocławia uzyskał 46.28s. Zwyciężył wicemistrz olimpijski z Londynu na 800 metrów – Nikel Amos – 45.74s.\nbieganie Kamila Lićwinko Kim Collins Sofia Ennaoui


Niemcy podobnie, jak Polska to kraj, w którym zakłady sportowe to bardzo popularna rozrywka. Znajdziemy setki tam punktów z zakładami, jednak warto wiedzieć, że istnieją również kasyna online, czyli witryny takie jak Wetten.com. Rozgrywka pozostaje więc na wyciągnięcie ręki.\nZakłady sportowe to doskonały sposób na zdobycie ekstra gotówki, która z pewnością okażą się przydatna, w momencie, gdy rozpoczyna się nowe życie w innym kraju. Dodatkowy zastrzyk dla naszego budżetu może pozwolić na zakup sprzętu RTV i AGD, spłatę zaległych rachunków lub fantastyczne wakacje w jednym ze znanych kurortów. Takie pieniądze mogą zapewnić zakłady bukmacherskie.


Sierpień, 2013 | Zielony\nPodczas gdy zapewne kabel biegu jest jednoznaczna oraz niezbyt dobrze wieszczów na czas przyszły. Zarazem wysyłka automobilowy swój uczestnictwo w transferze zupełnie wzmógłby, w przewiewu tych lat aż do autorytetu przekraczającego 60%. Tymczasem naprawdę wysmażona do drogi ośmieszyłam jego podłego zapędy zamrożenia mnie żywcem. Są owo dane , jakiego winni w nas cucić niepokój jak bez trudności zauważyć w zgody przekonywają powieść grozy, wszystkiego dnia rozgrywający się na niekrajowych drogach.\nTrudno się podobnie dziwić, iż z trudem jest utrzymać trafny stan fachowy procedury własnych, nawet biorąc u dołu reprymendę szerokiego nakłady praktyczne idące spośród asysty wspólnotowej? Ewentualnie nieco jak nie była. Absencja czapki owocowałby rozwiewaniem włosów na wszelkiego okolica. Nie można także dziwować się porcją karamboli na fortelach? (Aczkolwiek tu owo ego naświetlam niespodzianka, gdyż pomimo niecałkowitym troskom kwant kazusów maleje!).\nOwo musi się przekuć, wszelako przeleje mi się, iż bez schyłku przefarbowanego na orkiestrę spółek, molocha pod spodem legendarną definicją PKP, zero się nie odmieni. Separacje dachowe, ogrzewanie styropianem. Sprawdzanie dobiega: jak! Aczkolwiek lokalnego spedycje nie mogą w sąsiedztwie realizacji zobowiązań ugruntowywać się tylko o wysyłka samochodowy! I owszem się właśnie przebieg zdarzeń. By udowodnić, że istnieje owo niezdrowa sprawa wystarczy oznajmić, iż w takim STANY udział transportu kolejowego w ubiegłych kilku latach skoczył, zaś należy pamiętać , że charakterystyczny udział w transferze niniejszego kraju mają także spedycja nadmorski a rurociągi.\nDo tego rozróżniamy się (in zła strona) nie przeciwnie na tle świata, wszak i w stosunku aż do Federacji mamy o ponad 50% bardziej natężony uczestnictwo przejazdów wolnych ciężarów z wykorzystaniem ciężarówki niż wynosi średnia federacji! Prawidłowo preparowana odłączenie zdziała , iż w szyku wielu lat użytkowania naszego budynku zaoszczędzimy kilka na opalaniu. NATOMIAST wypada wziąć w rachubę fakt, iż lokalny następstwo powiększa statystyczną dla UE. Krótko mówiąc maci linie dochodzenie do decydentów newralgicznych o żywocie kolejce: Azali rzeczywiście w gruncie rzeczy stanowić musi?\nTags: przesyłka, wysyłka, zagadnienia motoryzacyjne\nZabezpieczenia oc owo nie tylko przedmiot zabezpieczenia pojazdów\nUbezpieczenia oc na ogół zespalane są spośród ubezpieczeniami łącznościowymi, szczegółowo mówiąc z dbałym zabezpieczeniem oc auta. Jeśli nie zależy nam na terminie, i reflektujemy ondulacji reklamie to szefujemy osobistą uwagę. Trudno się dziwować, skoro to przed chwilą asekurowania oc jest w Polsce najpopularniejsze. Bodajże przy tym autorską renoma w obfitej mierze zawdzięcza, tamtemu iż istnieje owo polisa sumienna, bez której trzymania nawet uchwycenie pojazdu, nie byłoby możliwe. Natomiast jednak ubezpieczenia oc to nie tylko myśl asekurowania pojazdów. Sytuacja jest wiele głębsza oraz asocjuje licznej wielkości wielorakich majętności istnienia.\nGwoli rozchmurzenia motywu oc owo abstrakt od chwili odpowiedzialności cywilnej, jaka owszem w istocie brzemienności na wszelkim z nas. W dziennym istnieniu pobieramy udział w wielu, wielorakich sytuacjach, dopełniamy odmiennego rodzaju wyborów a postępowań, wewnątrz jakiego ponosimy obciążenie. Wyjątkowo kierunek presell page musi stanowić pozycjonowana na takie formuły. Gdyby własnym nastawieniem popełnimy komuś stratę czy też uznacie się zniszczenia czyjegoś mienia, nie wcześniej będziemy w środku owo odpowiadać, dobrze jeśliby będzie to w konstrukcjach ubezpieczenia oc. A bez przesłania będzie fakt, bądź popełniona uszczerbek bazowałaby na zniszczeniu pojazdu bądź nieciepłej idei przynależnej do persony trzecie albo podobnie, azaliż szwank będzie szczerze sama figury dotyczyć, jederman sprawca ponosi odpowiedzialność oraz wdzięczny istnieje legalnie do wyrównania krzywdy względnie wynagrodzenia, mającego na finału restauracja poprzedniego poziomu sprawie.\nNie trudno jest wobec tego wyobrazić se wzorcową pozycje, w jakiej na wynik pogryzienia za pomocą psa, postać trzecia zazna uszczerbku na zdrowiu. Wskutek zanim jako że krajowa reklama będzie o moc widoczniejsza zaś efektywniej popadnie aż do konsumentów. Nie prędzej właściciel psa, według rozporządzenia zobowiązany będzie aż do wynagrodzenia rannemu a wypłacenia mu odpowiedniego wynagrodzenia. Jeśli osoba posiadająca gliniarza będzie i w ściskaniu asekurowania oc za psa, nie wcześniej nie ma się o co dręczyć, dogorywaj jeśliby sumpty leczenia względnie akcji figury poszkodowanej, będzie musiała ponosić spośród prywatnej kieszeni.\nNa koniec należałoby wyodrębnić, iż zabezpieczenia oc mieszczą niezmiernie kolosalną miarę zdarzeń tudzież straty. A no na exemplum można nagrodzić oc myśliwych, medyków, ajerkoniaków czy gospodarzów. Naturze izolacyjne kładą go na pierwszym miejscu wśród surowców konstrukcyjnych. Prócz tym wyjąwszy oc wozu są również ubezpieczenia oc w ciągu zwierzęta domowe, hodowlane bądź gospodarskie.\nTags: firmy, interes, posługi


17–23.02.2017 - ocena meteorologiczna i hydrologiczna\ni hydrologicznej na okres 17.02.2017 – 23.02.2017\nWażność: od godz. 19:30 dnia 17.02.2017 do godz. 19:30 dnia 18.02.2017\nW nocy zachmurzenie duże z większymi przejaśnieniami na północnym zachodzie. Okresami opady deszczu i deszczu ze śniegiem, od północnego zachodu stopniowo zanikające. W górach oraz początkowo na wschodzie kraju okresami opady śniegu. W wielu miejscach mgły ograniczające widzialność nawet do 200 m. Temperatura minimalna na przeważającym obszarze kraju od 0°C do 2°C, cieplej, do 3°C, lokalnie nad morzem. Chłodniej, -1°C, miejscami na wschodzie kraju, a w rejonach podgórskich Karpat lokalnie jeszcze spadek temperatury do -3°C. Wiatr słaby i umiarkowany, zachodni i północno-zachodni.\nW dzień zachmurzenie duże z większymi przejaśnieniami. Okresami, prawie w całym kraju, słabe opady deszczu i deszczu ze śniegiem. Wysoko w górach opady śniegu. Rano, a lokalnie we wschodniej połowie kraju także w ciągu dnia, mgły ograniczające widzialność początkowo do 200 m a potem do 500 m. Temperatura maksymalna od 2°C, 3°C na wschodzie do 5°C, 6°C na zachodzie. Wiatr słaby i umiarkowany, zachodni i północno-zachodni.\nWażność: od godz. 19:30 dnia 18.02.2017 do godz. 19:30 dnia 19.02.2017\nW nocy zachmurzenie duże z większymi przejaśnieniami. Miejscami, głównie jednak w północnej połowie kraju, słabe opady śniegu z deszczem, a lokalnie także i deszczu. W Karpatach okresowo jeszcze śnieg. Lokalnie, zwłaszcza we wschodniej połowie kraju, mgły ograniczające widzialność do 200 m. Temperatura minimalna od -1°C do 1°C, nad samym morzem nieco cieplej, około 3°C. W rejonach podgórskich chłodniej, -3°C, -2°C, a w dolinach karpackich miejscami nawet -5°C. Wiatr słaby i umiarkowany, na wybrzeżu okresami dość silny, porywisty, południowo-zachodni i zachodni.\nW dzień zachmurzenie duże z większymi przejaśnieniami, zwłaszcza w południowej części kraju. Okresowo, w północnej i centralnej części kraju, opady deszczu, tylko rano miejscami jeszcze opady deszczu ze śniegiem. Temperatura maksymalna od 2°C, 3°C na krańcach wschodnich i północno-wschodnich oraz w rejonach podgórskich Karpat do 4°C, 7°C na pozostałym obszarze kraju. Wiatr na południu jeszcze słaby, na pozostałym obszarze kraju umiarkowany, a w nad morzem okresowo nawet dość silny i porywisty, przeważnie południowo-zachodni. Nad morzem porywy wiatru mogą osiągać nawet 60 km/h.\nod godz. 19:30 dnia 19.02.2017 (niedziela) do godz. 19:30 dnia 24.02.2017 (piątek)\nZachmurzenie duże z większymi przejaśnieniami i okresowymi opadami deszczu. Od środy na północnym wschodzie, a w piątek również na północy także opady deszczu ze śniegiem. Temperatura minimalna przeważnie od 0°C do 5°C, tylko na krańcach wschodnich przejściowo spadek temperatury do -2°C, -1°C. Temperatura maksymalna na przeważającym obszarze kraju od 5°C do 10°C, chłodniej jedynie na północnym wschodzie, tam miejscami 3°C, 4°C. Wiatr umiarkowany i dość silny, porywisty, okresowo, zwłaszcza na północy kraju, także i silny, przeważnie południowo-zachodni i zachodni. Wiatr w porywach osiągał będzie 60 km/h a nad morzem nawet 80 km/h.\n2. Obowiązujące ostrzeżenia meteorologiczne\nNie obowiązują żadne ostrzeżenia meteorologiczne\nStan wody w dorzeczu Wisły układa się głównie w strefie wody średniej. Stan wysoki zanotowano lokalnie na Rabie, Narwi i Biebrzy. Stan niski zanotowano na Skawie, Białej Tarnowskiej, Nidzie, Tyśmienicy, Radomce, Supraśli i Nurcu oraz lokalnie na Wiśle, Przemszy, Sole, Rabie, Dunajcu, Wisłoce, Kamiennej, Pilicy i Biebrzy.\nŚryż i/lub lód brzegowy obserwowano lokalnie na Wiśle, Przemszy, Sole, Rabie, Dunajcu, Popradzie, Białej Tarnowskiej, Nidzie, Wisłoce, Sanie, Wisłoku, Wieprzu, Pilicy, Supraśli, Orzycu i Bugu.\nPokrywę lodową obserwowano lokalnie na Wiśle, Rabie, Białej Tarnowskiej, Wisłoce, Sanie, Narwi, Biebrzy, Omulwi, Bugu, Krznie i Wkrze.\nZator zanotowano lokalnie na Wisłoku.\nStan wody w dorzeczu Odry układa się w strefie wody średniej i niskiej. Stan niski zanotowano na Kłodnicy, Małej Panwi, na górnej i środkowej Warcie, Widawce i Nerze oraz lokalnie na Odrze, Nysie Kłodzkiej, Bystrzycy, Baryczy, Bobrze, Nysie Łużyckiej, dolnej Warcie, Prośnie i Noteci.\nLód brzegowy zanotowano lokalnie na środkowej Odrze.\nStan wody rzek Przymorza układa się głównie w strefie wody średniej. Stan wysoki obserwowano lokalnie na Łynie. Stan niski zanotowano na ujściowym odcinku Odry, na Redze i Słupi oraz lokalnie na ujściowym odcinku Wisły i na Łynie.\nLód brzegowy obserwowano lokalnie na Łynie, Gubrze, Węgorapie i Gołdapie.\nDnia 17.02.2017 (godz. 07:00 cz. urzędowego) na polskich stacjach wodowskazowych nie zanotowano przekroczenia stanu alarmowego.\nStan ostrzegawczy został przekroczony na 2 stacjach wodowskazowych w dorzeczu Wisły.\nNie obowiązują żadne ostrzeżenia hydrologiczne\nPrzeważać będą wahania stanu wody z tendencją wzrostową.\n- na Wiśle wahania stanu wody w strefie stanów średnich i niskich;\n- na dopływach Wisły głównie wahania poziomu wody z tendencją wzrostową. W ciągu dnia spodziewane są wzrosty stanów wody w aktualnych strefach związane z topnieniem pokrywy śnieżnej. Natomiast w nocy, przy spadkach temperatury poniżej 0°C, sytuacja ustabilizuje się, w związku, z czym zaznaczy się stabilizacja lub niewielkie spadki stanów wody. Lokalnie większe wahania lub wzrosty poziomu wody, w strefie wody średniej, miejscami wysokiej, będą wynikiem pracy urządzeń hydrotechnicznych oraz występowaniem zjawisk lodowych. Na Osławie w Zagórzu, do momentu ustąpienia zatoru lodowego, poziom wody będzie się układał w strefie stanów wysokich, powyżej stanu ostrzegawczego. W ciągu dnia istnieje możliwość ponownego przekroczenia stanu alarmowego;\n- w zlewni Narwi i Bugu stabilizację, lokalnie wahania i wzrosty stanu wody w aktualnych strefach stanu wody, związane z topnieniem pokrywy śnieżnej i spływem wód opadowo-roztopowych. Obserwowane obecnie przekroczenia stanów ostrzegawczych: na Kanale Giżyckim w Giżycku będą się utrzymywać.\nPrognozuje się stopniowe zanikanie zjawisk lodowych.\nWystępujące w dorzeczu Wisły zjawiska lodowe i praca urządzeń hydrotechnicznych mogą powodować zaburzenie przepływu oraz lokalne większe wahania i okresowe wzrosty stanu wody.\n- na górnej Odrze niewielkie wzrosty stanu wody, głównie w strefie wody niskiej;\n- na dolnej Odrze stabilizację stanów wody, lokalnie możliwe wahania i wzrosty. Stany wody układać się będą w strefie wody średniej i niskiej;\n- wzlewniach dopływów górnej i środkowej Odry wahania stanu wody z tendencją wzrostową spowodowane topnieniem pokrywy śnieżnej oraz opadami deszczu. Mogą wystąpić znaczne wahania stanów wody związane z pracą zbiorników retencyjnych i urządzeń piętrzących. Zjawiska lodowe na rzekach będą stopniowo zanikać;\n- na Warcie wahania i stabilizację stanów wody. W środkowym biegu rzeki mogą wystąpić niewielkie spadki stanu wody. Stany wody układać się będą w obecnych strefach. Na dopływach prognozowana jest stabilizacja i niewielkie wzrosty stanów wody. Stany wody układać się będą w strefach wody średniej i niskiej, lokalnie wysokiej;\n- na Noteci oraz pozostałych dopływach dolnej Odry stabilizację i lokalne wahania stanów wody. Lokalnie mogą wystąpić wzrosty stanów wody związane z oddziaływaniem zjawisk lodowych. Stany wody układać się będą w strefach wody średniej i niskiej.\nW ciągu najbliższych dni wzdłuż wybrzeża RP, na Zalewie Szczecińskim i Wiślanym, w ujściowym odcinku Wisły i Odry, na Żuławach oraz na rzekach Przymorza prognozowane są wahania poziomów wody w strefie stanów średnich i niskich.\nW zlewniach Łyny i Węgorapy prognozuje się głównie wahania poziomu wody, związane z pracą urządzeń hydrotechnicznych oraz zjawiskami lodowymi. Stany wody układać się będę w strefie wody średniej, lokalnie niskiej i wysokiej.\nZjawiska lodowe oraz ujemne temperatury powietrza będą powodowały zakłócenia w pracy stacji automatycznych, co może skutkować nieprawidłowymi wskazaniami wyświetlanymi na Monitorze IMGW-PIB.\nLokalnie stany wody mogą ulegać wahaniom spowodowanym pracą urządzeń hydrotechnicznych i zmianami odpływów ze zbiorników retencyjnych, o których IMGW-PIB nie jest informowane.\nCzęść meteorologiczną przygotowali synoptycy meteorolodzy:\nKrzysztof Jania, synoptyk CBPM\nGrażyna Dąbrowska, synoptyk CNO PSHM\nCzęść hydrologiczną przygotował hydrolog:\nIzabela Adrian, hydrolog CNO PSHM\nMarianna Sasim, synoptyk hydrolog CNO PSHM


Home » Kultura » Książka » Nienasyceni łupieżcy Hitlera\nZ historykiem Götzem Aly rozmawia Joanna Mieszko-Wiórkiewicz\nChodzi przede wszystkim o zasadnicze pytanie, na które wciąż nie ma odpowiedzi: jak mogło to się stać? Jak mogli Niemcy sami z siebie dopuścić się bezprzykładnego ludobójstwa – w szczególności mordu na europejskich Żydach? Niewątpliwie przyczyniła się do tego forsowana przez aparat państwowy nienawiść do wszystkich „poślednich”, przeciw „Polacken”, „Bolschewiken” i przeciw „Juden”. Ale to jeszcze nie jest odpowiedź. Niemcy w latach przed Hitlerem nie byli bardziej obciążeni resentymentami i uprzedzeniami, niż inni Europejczycy, ich nacjonalizm nie był bardziej rasistowski, niż innych narodów.. Nie było żadnej „specjalnej niemieckiej drogi”, którą dałoby się objaśnić Auschwitz. Pogląd, że w Niemczech wcześnie wykształcił się szczególny, eksterminacyjny antysemityzm i ksenofobia nie ma żadnych empirycznych podstaw.\n(Götz Aly w swojej książce: Hitlers Volksstaat- Raub, Rassenkrieg und nationaler Sozialismus - Ludowe państwo Hitlera: rabunek, wojna rasistowska i socjalizm narodowy).\nJOANNA MIESZKO-WIÓRKIEWICZ: Pańska nowa książka, w której opisuje pan detalicznie, dlaczego Niemcy byli tak wierni Hitlerowi, mianowicie: bo dzięki niemu mogli obrabować Europę, wzbudza od kilku miesięcy w Niemczech ogromne echo. Przy czym echo to rozlega się raczej w mediach. Tzw. „zwykli Niemcy” jeszcze nie rozklejają za panem listów gończych, ale może chociaż Krupp, Flick i Thyssen zaprosili pana w nagrodę do swoich rad nadzorczych? Pan ich odciąża od win za drugą wojnę – jednocześnie obciążając w stopniu dotąd niespotykanym niemieckie społeczeństwo.\nOkładka książki Państwo Hitlera.\nGŐTZ ALY: To wszystko, co napisałem, nie oznacza, że Flick jest niewinny. Głównym motywem, który towarzyszył mi w pracy nad tą książką, jest dotychczasowa kłamliwa redukcja winy. Była to tak wielka zbrodnia, która odbyła się przy tak masowym poparciu, że to oczywiste, iż później jej uczestnicy obmyślali sobie różne strategie obrony. Główna z nich głosiła, że Hitler był chory. Ja dzieciństwo spędziłem w Sztuttgarcie i pierwsza rzecz, jakiej dowiedziałem się o czasach nazizmu, było to, że Hitler był szaleńcem i tocząc pianę z dzikim rykiem wgryzał się we własny dywan. Psychopata. To była taka nasza strategia obronna w latach 50. i 60. W NRD ogłoszono po prostu: „Kapitał monopolowy to nie my”. I umyli ręce. Przestępcy – to byli zawsze inni. W żadnym wypadku ktoś z NRD. A że w pierwszym parlamencie NRD ponad 70 proc. posłów stanowili byli żołnierze i oficerowie Wehrmachtu – to była tajemnica poliszynela i absolutne tabu. Najcudowniej było i jest w Austrii. W Polsce przecież dobrze wiadomo, jaką rolę odgrywali Austriacy w czasie okupacji. Ale oni powiedzieli sobie i światu: No, przecież my byliśmy pierwszymi ofiarami... Im więcej upływa lat, im większy jest dystans do tamtych czasów, tym więcej możemy o tym mówić, ale też i tym dokładniej je badać. Bo właśnie przez to, ile dystansu czasowego potrzebujemy, widać najwyraźniej, jak straszne były to zbrodnie. Reżym Ulbrichta w NRD, stalinizm w Rosji, Polsce czy na Węgrzech – wszystko to były straszne czasy. Ale w kontekście hitleryzmu oczywiście mają inną wagę. To jest historia i na ten temat nikt się dzisiaj nie spiera. Weźmy na przykład Adenauera. Adenauer stanowi w ludzkiej świadomości odleglejszą historię aniżeli Hitler. Era Adenauera legła gdzieś na dnie historycznej szafy.\nNie wiem, jak wy w Polsce nazywacie to, co my określamy „metodą kuli śnieżnej”: ktoś dostaje pieniądze, na które składają się ci, co właśnie się dołączyli i też chcą dostać pieniądze. Dostaną, jeżeli znajdą innych dawców. Ci na samym dole piramidy niczego już nie dostaną, ale pomimo to uczestniczą w systemie w nadziei, że i im się uda coś zgarnąć. Rozwija się więc swego rodzaju popęd spekulacyjny. I to stanowiło według mnie zarodek tamtego systemu – ta niesamowita mobilizacja całego społeczeństwa i ta nieustanna ekspansja, co w sumie konsolidowało całą tę machinę. A ekspansja oznacza nic innego, jak wojnę.\nNo, i tak to przedsięwzięcie zaczęło ekspandować. Doszła do tego część Bawarii, a potem, po zajęciu Francji, jeszcze Lotaryngia, gdzie byli rozmaici folksdojcze, młodzież z niemieckich rodzin etc. Po wybuchu wojny był tylko krótko żołnierzem. Szybko został odkomenderowany do poprzedniego zajęcia. W tym czasie poznał moją matkę, świeżo upieczoną maturzystkę. W 1942 roku się pobrali. Krótko przedtem, na spacerze w parku pałacowym w Nymphenburg koło Monachium zapytał ją, co sądzi o przeprowadzce na wschód gdyby został naczelnym burmistrzem Saratowa. Miał 28 lat, ona była 10 lat młodsza. Saratow – miasto leżące w regionie ówczesnych Niemców zawołżańskich – nigdy nie został zdobyty, po drodze był bowiem Stalingrad. Ale proszę sobie to uświadomić: oni już wszędzie w Europie rozdzielali między siebie stanowiska. A w wieku 28 lat jest się nawet według dzisiejszych norm bardzo młodym. W każdym razie do tego nie doszło. Zamiast burmistrzowskiego stołka musiał zatroszczyć się o dzieci z bombardowanych przez aliantów miast. Zorganizował dla 50 tysięcy dzieci z Zagłębia Ruhry pobyt do końca wojny w tzw. Sudetenland, czyli w Czechach, korzystając przy tym z czeskiego personelu. Trwało to prawie dwa lata. I to było jego największym sukcesem życiowym. Potem był już tylko skromnym handlowcem. Oczywiście, zawsze powtarzał, że nie miał z tymi zbrodniami nic do czynienia i że nigdy nie miał nic przeciwko Czechom. Z kolei moja matka pochodziła z rodziny nieślubnie urodzonego chłopa. Ich małżeństwo byłoby w 1912, w 1922, a nawet w 1932 roku nie do pomyślenia. A jeśli – to byłby to absolutny mezalians z wszelkimi konsekwencjami. Mobilizacja społeczeństwa przez narodowych socjalistów oznaczała wymieszanie klas. To było dla większości społeczeństwa bardzo atrakcyjne. I te biografie moich rodziców pokazują, co się właściwie działo: socjalizm narodowy przemawiał przede wszystkim do młodych. I to poza ideologią, nienawiścią rasową etc. To była rewolta młodych. Proszę zwrócić uwagę, że oprócz samego Hitlera i Goeringa wszyscy ci czołowi naziści byli bardzo młodzi. Tuż przed trzydziestką lub tuż po trzydziestce. Nagle zdobywali tak niesłychaną władzę, wpływy i bogactwo. Przeważnie pochodzili z ubogich rodzin, byli więc niesłychanie umotywowani. Często nie mieli specjalnie wysokiego wykształcenia, czyli że jedynym źródłem ich satysfakcji była bezwzględna władza. Szczególnie im dalej było od Berlina, tym bardziej tę władzę wykorzystywano. Siedziby gauleiterów to były bajkowo urządzone pałace. Opisuję w mojej książce przykłady tej niesłychanej korupcji m.in. na terenach Ukrainy.\nTyle że w dzisiejszej Francji czy Wielkiej Brytanii wymieszanie klas jest o wiele bardziej ograniczone aniżeli w Niemczech. Oczywiście, największą mobilizację społeczną przyniosła sama wojna oraz wysiedlenia.\nPan twierdzi w swojej książce, że wojna była jedynym wyjściem z sytuacji bez wyjścia, w jaką wpędził się rząd Hitlera. Chodziło przede wszystkim o finansowanie państwa i jego niebywałych socjalnych reform. A tymczasem istnieją niepodważalne fakty historyczne, bardzo dobrze udokumentowane, które twierdzą, że wojna była celem samym w sobie jeszcze na długo przed Hitlerem. Czy zna pan książkę Wojna generałów Carla Dircksa i Karl-Heinza Janssena? Wstrząsająca. Przyniosłam ją Panu, proszę zobaczyć, jest bardzo cienka i też są w niej – podobnie jak u pana - prawie wyłącznie liczby.\nNie, nie znam jej...\nDo mitów założycielskich Bundesrepubliki należy m.in. mit niepokalanego Wehrmachtu, który wbrew woli jego generałów został zmuszony do wojny przez Hitlera. Tymczasem Carl Dirks z pomocą Janssena z tygodnika „Die Zeit” w oparciu o znalezione przez siebie na strychu dokumenty archiwalne udowadnia, że już od 1923 roku w największej tajemnicy kilkunastu oficerów tzw. Reichswehry bardzo precyzyjnie obliczało i montowało fundamenty pod przyszłą siłę Wehrmachtu. Już w 1932 roku Niemcy znajdowały się na drodze do państwa militarnego, a w 1933 Wehrmacht z radością powitał Hitlera i narodowych socjalistów. Plany z lat 1923-5 zakładały siłę Wehrmachtu na 2,8 milionów pod wodzą 252 generałów. I tak też dokładnie było w momencie napaści na Polskę we wrześniu 1939. Z dokumentów wynika, że to ci – znani dzięki tej publikacji z imienia i nazwiska „spiskowcy” wymyślili tzw. milicję ludową – wiadomo: układ wersalski zmuszał do nadzwyczajnej ostrożności - która przerodziła się wkrótce potem w SA. Na długo zanim Hitler miał coś nakazywać, plany napaści na Zachód i Wschód Europy leżały gotowe w szufladach. Wygląda na to, że spotkały się – nazwijmy to sarkastyczne, lecz precyzyjnie – grupy interesów. Przy dzisiejszym stanie naszej wiedzy na ten temat powtarzanie niczym mantry zdania „To nie my, to Hitler” nie robi chyba na nikim poza Niemcami specjalnie wrażenia...\nTego także ja nie twierdzę. Większość niemieckiej inteligencji w latach 1920-40 zajmował głównie temat: "Jak zrobić to następnym razem lepiej?”. I to we wszelkich dziedzinach. Mówię o tym w swojej książce. I kiedy człowiek tak to zsumuje, to to ma swoją wymowę. Na przykład: jak to urządzić z pieniędzmi podczas wojny. W latach 20-tych powstało na ten temat mnóstwo naukowych dysertacji. Albo: jak to było z głodem podczas I wojny światowej. Ten temat też był rozpracowany naukowo i dlatego reżym żywieniowy w czasie II wojny funkcjonował w przeważającym stopniu na zasadzie wyzysku. Ale zadziałał także system zmian w sposobie odżywiania.\nMa pan na myśli narodowy Eintopfsonntag - niedzielę z Eintopfem? Lubecki narodowy czy wręcz zwykły kapuśniak, który cały naród pałaszował pokornie w niedzielę? A Hitler z Goebbelsem kazali się przy ulicznych kotłach z Eintopfem fotografować w heroicznych pozach?\nFaktycznie wzrósł procent potraw wegetariańskich. Forsowano taki styl z powodów czysto ekonomicznych. To było, wiadomo, już od czasów pierwszej wojny. Do produkcji 1 kilograma mięsa potrzeba 5 kilo zboża. Kilo mięsa zaspokoi głód może dwóch osób, ale 5 kilo zboża wykarmi co najmniej pięć osób. Wszystko to przygotowywano systematycznie. Do tych i innych zagadnień powstawały w okresie międzywojennym wyczerpujące opracowania naukowe. Także do sposobu prowadzenia wojny w jak najbardziej jednoznacznym sensie. Na przykład słynna książka Erwina Rommla Piechota naciera z 1937 roku - suma jego praktycznego doświadczenia jako oficera sztabowego w pierwszej wojnie, doświadczenia, które jest po dziś dzień aktualne. Dla całego otoczenia Hitlera i jego samego druga wojna światowa miała być tylko przedłużeniem pierwszej po dłuższym, niż to zwykle bywa, zawieszeniu broni i reorganizacji. Hitler powtarzał: „Chodzi nam o zakończenie wojny”. Miał na myśli oczywiście pierwszą wojnę.\nWojna światowa to nie jest indywidualne przedsięwzięcie pojedynczych państw, można się przecież łatwo przy tym wzbogacić. Pan – jako historyk – wie to lepiej ode mnie, ale i dziś nie jest inaczej niż w przeszłości. W końcu wojen na świecie nie brakuje. Ale mam na myśli źródła mówiące o finansowaniu przemysłu ciężkiego Niemiec przez zagraniczne banki, w tym szczególnie amerykańskie. Sferę koncernów i banków zostawił pan w swojej książce przezornie na boku. Komu bał się pan narazić?\nNa ten temat mówiło się i pisało przez cały czas bardzo dużo. Że Henry Ford sympatyzował z Hitlerem, że Rockefeller Foundation wspierał niemieckich rasistów, że niemiecki przemysł wspierał reżym Hitlera. Ja skupiłem się dla odmiany na czym innym. Mianowicie, jak w takim szaleńczym przedsięwzięciu utrzymana zostaje stabilność wewnętrzna. Trzeba sobie to uzmysłowić: pierwsze dwa lata potrzebowano na konsolidację, ostatnie dwa lata to była opóźniania klęska. Czyli praktycznie naziści mieli osiem lat czasu, by dokonać tego, czego dokonali. Dzisiaj przez ten okres nie da się przeprowadzić jednej małej reformy podatkowej, nie wspominając o wschodnich landach, które dołączyły do Bundesrepubliki dwa razy tak dawno. A więc ten niesamowity rozmach, to wielkie wyładowanie atmosferyczne – jak się okazało, potwornie niszczycielskie – musiały mieć taką siłę przyciągania, że ludzie do tego lgnęli.\nTe wiwatujące masy to są czyste filmy propagandowe. Takie filmy kręcono nie tylko za Stalina w Związku Radzieckim, takie filmy powstawały również w latach 50-tych w Polsce. Przecież masy wiwatowały również na Placu Czerwonym czy na Placu Defilad w Warszawie. Nie miało to jednak wiele wspólnego z rzeczywistością. Te sceny spod Pałacu Sportów w Berlinie, kiedy Goebbels krzyczy: „Czego chcecie: masła czy armat?!” A tłum odpowiada rykiem: „Aaarmat!” - to wszystko była zainscenizowana propaganda. Kiedy wybuchała druga wojna, Niemcy jako naród byli potwornie przestraszeni. Nie było zachwytu z powodu wybuchu wojny. Dla odmiany przez pierwsze 6 miesięcy pierwszej wojny Niemcy byli w narodowej euforii. Natomiast kiedy napadem na Polskę zaczęła się druga wojna – nie było społecznej akceptacji dla tej ofensywy.\nTego od pana nie kupię. Czytałam i słyszałam dosyć wypowiedzi, m.in. byłego prezydenta RFN - Richarda von Weizsäckera, który sam był żołnierzem, o tym, jak głęboko wierzono, że Polacy są ich arcywrogami, a tereny wcielone po Wersalu do Polski muszą zostać odebrane. Oraz, że dynamicznie rozwijający się dzięki zdrowej żywności i gimnastyce jasnowłosy i błękitnooki naród aryjskich panów potrzebuje przestrzeni do życia na wschodzie. Weizsäcker powiedział, że dopiero gdy jego brat padł w kilka dni po rozpoczęciu wojny gdzieś w zachodniej Polsce, to wtedy dopiero naszły go przemyślenia. Ale nie co do sensu tej wyprawy, tylko co do sensu wojny jako takiej. Wierzę, że – tak jak pan opisuje - w tym rauszu nagłego bogacenia się, rozdrapywania majątku żydowskich sąsiadów – wielu nie zauważyło nawet, że Niemcy napadły na Polskę. Ale niezależnie od prawdziwych celów, doprawioną na ostro ideologią przesiąknęło wielu. Zbyt wielu.\nNie zamierzam wcale zaprzeczać, że niezależnie od poglądów politycznych wielu głęboko w to wszystko wierzyło. W końcu to się trzyma do dzisiaj – to poczucie niesprawiedliwości z Trianon. Pomimo to nie było wówczas zachwytu z powodu rozwoju sytuacji. Nie było na dworcach kobiet wymachujących kwiatami na pożegnanie żołnierzy jadących na front. I tym właśnie zajmuję się w swojej książce: w jaki sposób ówczesny rząd zainteresował społeczeństwo tą wojną, przekonał je do niej. Tym bardziej że od razu na początku było wiadomo, iż będzie to wojna toczona na dwóch frontach. Lęk społeczeństwa został, co prawda na krótko, przełamany zwycięstwem nad Francją.\nMoi czytelnicy przysyłają mi rozmaite dowody tego, co się działo. Na przykład tu mam taki list pisany przez pewnego żołnierza z Paryża 19 stycznia 1942:\nDrodzy Rodzice i Rodzeństwo! Dzięki za list z 14 stycznia. Rozglądałem się za tymi butami, ale można je dostać tylko na talon. Zobaczę, czy mi się uda jeden skombinować. Kiedy dostanę żołd, wyślę wam butelkę rumu. Zapakuję dobrze w gazety, żeby doszła cało. Pończochy kosztują 8 Reichsmark i mają być podobno z jedwabiu, ale czy to naprawdę jedwab, nie wiem. Mam je kupić? Dziś wysłałem wam paczkę: pół kilo orzechów, z których 4 zjadłem, butelkę wody do włosów, dwie kostki mydła, pasta do zębów, grzebień, pasek i krawat dla taty oraz 3,5 metra materiału. Dałem sobie zrobić zdjęcie. Jeżeli dobrze wyjdzie, to każę powiększyć do rozmiarów 30X44 cm i w kolorze. Oczywiście to kosztuje, ale co tam !Inaczej pieniądze pójdą na piwo. Tu w Paryżu mamy specjalne miejsca dla żołnierzy: kina, kawiarnie i teatry, gdzie ceny są niskie. To są najlepsze kina, kawiarnie i teatry Paryża-meble i boazerie z drzewa dębowego i czerwonego pluszu. Jedzenie mamy niezłe, ale za mało. Nie mogę pisać o tym więcej, żeby nie oskarżono mnie o bunt. (...) Kończę i pozdrawiam Was. Wasz Hermann.\nPisze pan o tym, jak odpowiednimi przepisami i dzięki podwyżce żołdu kupiono entuzjazm armii...\nPodczas pierwszej wojny żołnierze i ich rodziny byli bardzo źle potraktowani przez rząd. 21 lat później wszystkie te błędy naprawiono z nawiązką. Poborowi i oficerowie otrzymali nie tylko podwyżki żołdu, ale daleko idącą pomoc „mającą utrzymać uprzedni poziom życia”; rząd spłacał za nich pobrane uprzednio kredyty, w tym nawet kredyty budowlane i obciążenia hipoteczne, ubezpieczenia,a nawet abonamenty za zamówione wcześniej gazety. Rodziny żołnierzy również dostawały znaczną pomoc. Wszystkie urzędy zostały odgórnie zobowiązane do tego by szybko i niebiurokratycznie „umacniać dobry nastrój narodu, w pierwszym rzędzie szerokich mas ludowych”. W październiku 1939 gazety doniosły, że na żądanie Goeringa „narodowosocjalistyczny rząd uwalnia wszystkich żołnierzy na froncie od troski o rodziny”. Co znaczyło, że oprócz wszelkich apanaży, ubezpieczeń społecznych, przydziałów węgla i kartofli oraz rozlicznych przywilejów także czynsz został całkowicie przejęty przez państwo. Tym sposobem kupiono serca pozostałych w domu kobiet: żon, sióstr i matek żołnierzy. Tym bardziej że żołnierzom ma froncie wypłacano 15 proc. żołdu netto, a całą resztę wskazanym przez nich członkom rodziny. Spowodowało to nagłą niezależność kobiet, bo żony i matki dysponowały w ten sposób pozostałymi 85 proc., czyli w praktyce niezłą gotówką i nie musiały się ze sposobu jej wydawania tłumaczyć. Do tego rząd płacił za wszystkie ekstra wydatki, np. za sprzątaczki lub opiekę do dzieci wielodzietnych rodzinach, a nawet kosztowne wykształcenie dzieci. Tym sposobem biedne do niedawna robotnice nie musiały iść do fabryki. Zamiast tego szły do fryzjera. Według danych liczbowych rodziny niemieckich żołnierzy otrzymywały prawie dwa razy tyle netto, co rodziny amerykańskich lub brytyjskich żołnierzy. Ten rodzaj polityczno-socjalnego przekupstwa trzymał mocno w garści ludowe państwo Hitlera.\nCzłowiek własnym oczom nie wierzy czytając cytowane przez pana uzupełnienia do rozporządzenia samego Goeringa w sprawie nieograniczonej ilości bagaży, które miał prawo przewozić osobiście żołnierz lub oficer,czyli tego wszystkiego, czego nie chciał z obawy powierzyć poczcie polowej. Otóż mówi się tam, że żołnierz ma prawo mieć ze sobą tyle bagażu, ile zdoła udźwignąć bez korzystania z rozmaitych troków, pasków i rzemyków. Skoro zaistniała potrzeba aż takiego uzupełnienia, to łatwo wyobrazić sobie, co się działo...\nOficjalnie na początku wojny każdy niemiecki żołnierz mógł otrzymać pocztą polową z domu 50 Reichsmark, wkrótce 100. Do tego przed Bożym Narodzeniem miał prawo dostać z domu dodatkowo 200 Reichsmark po to, by mógł kupić „porządne prezenty”.\nKwatermistrz stacjonujących w Belgii sił Wehrmachtu tak pisał w swoim raporcie: „Trzeba nadmienić, że z tego powodu grozi całkowite opróżnienie miejscowego rynku”. Żołnierze stacjonujący w Holandii mogli wydać dodatkowo 1000 Reichsmark (dziś byłaby to równowartość 10 tysięcy euro) w miesiącu. Tyle oficjalnie. Nieoficjalnie mógł każdy żołnierz przywieźć sobie z przepustki w domu tyle gotówki, ile tylko chciał lub mógł. Bardzo szybko przestano to na granicy sprawdzać. Gotówka ta była zamieniana na miejscową walutę, a za tej pomocą wykupywano wszystko do cna. Zamówienia przychodziły z domu i adresatami milionów paczek przechodzących przez pocztę polową były głównie kobiety. Jeszcze dzisiaj postarzałym oczy lśnią na wspomnienie wszystkich tych wspaniałości: buty z Afryki Północnej, szampan, aksamit i jedwab z Francji, likiery, kawa i tytoń z Grecji, miód i boczek z Rosji, śledzie całymi beczkami z Norwegii (trzeba było zorganizować specjalny urząd poczty polowej wyspecjalizowany wyłącznie do wysyłek transportów ze śledziami), o delikatesach z Rumunii, Węgier czy choćby Włoch nie wspominając. Heinrich Böll pisał do żony z Galicji, gdzie w Stanisławowie leżał krótko w szpitalu: "Tak się cieszę, że mogłem wspomóc Was tym masłem”. „Mam dla Was pół świniaka" - anonsował tuż przed przyjazdem do domu na krótki urlop. Gdy po 1 października 1940 zniesiono granicę celną pomiędzy Rzeszą i Protektoratem Czech i Moraw, sam wysoki protektor skarżył się w oficjalnym sprawozdaniu na szaleństwo zakupowe żołnierzy i oficerów. „Półki z bagażami w pociągach do Rzeszy wypełnione są pod sam sufit ciężkimi walizami, wypchanymi torbami i nieforemnymi tobołami. Zdumiewające, co można znaleźć w bagażach wysokiej rangi oficerów i urzędników: futra, złoto, zegarki, lekarstwa i buty – a wszystko to w niewyobrażalnych ilościach". W ten sposób osładzano armii żołnierzy oraz armii pracowników cywilnych wysłanych do pracy na okupowanych terenach, a także ich rodzinom uciążliwości wojny i rozłąki. Tak rodziła się lojalność wobec systemu.\nPamięć o tym w Europie nigdy nie zaginęła. Ja też wiem, pod jaką mniej więcej szerokością geograficzną znajduje się majątek mojej rodziny i ze strony ojca i ze strony matki zrabowany im w czasie wojny. Zdarzyło mi się nawet w pewnym zasobnym berlińskim mieszkaniu rozpoznać drogocenną srebrną wazę, która widnieje na jednym z dwóch zachowanych zdjęć z domu rodzinnego mojej mamy w Warszawie. Oczywiście nie mam pewności, czy to nasza, czy jakaś bardzo podobna, w każdym razie brat pana domu był w czasie wojny w Warszawie, gdzie zginął podczas powstania, ale od tamtej pory mam psychiczne trudności z utrzymywaniem kontaktów z tą rodziną...\nA co do zakupów żołnierzy - gdyby jeszcze pieniądze za kupione towary zostawały w danym kraju... ale przecież okupacja znaczyła ni mniej ni więcej tylko rabunek lokalnych bogactw, w tym także zabór wszelkich dochodów. Wydane przez żołnierzy pieniądze z kas sklepowych w Belgii, Holandii, a po upadku Mussoliniego także i Włoch, wędrowały z powrotem do Banku Rzeszy...\nNie tylko to. Już przed wojną wskutek pełnego zatrudnienia i stałego podnoszenia kosztów socjalnych i masowych ubezpieczeń niepomiernie wzrosło negatywne saldo w budżecie Rzeszy. Jednocześnie wzrosła siła nabywcza społeczeństwa przy cofnięciu się produkcji dóbr konsumpcyjnych na rzecz przemysłu zbrojeniowego. Zrobiono więc wszystko, aby nieuniknioną inflację przenieść na tereny okupowane. Do tego kosztami okupacji obciążano okupowane kraje. Nazywało się to „danina na rzecz obrony” - Wehrbeitrag. Taka Polska , konkretnie wówczas Generalna Gubernia, nie była oficjalnie okupowana, lecz znajdowała się „pod ochroną militarną” i musiała za to słono płacić. Gdy np. ustalona przez ministra finansów Rzeszy danina za rok 1941 w wysokości 150 mln. złotych nie starczyła, zmuszono GG do spłaty wiosną 1942 daniny za poprzedni rok w dodatkowej wysokości 350 mln. Czyli w sumie 500 mln. zł. Na rok 1942 ustalono kontrybucję w wys. 1,3 miliarda złotych, a w roku 1943 minister zażyczył sobie 3 miliardy. Dodatkowo Wehrmacht wystawiał Generalnej Guberni rokrocznie rachunki za swą służbę i utrzymanie stacjonujących żołnierzy. Np. za rok 1942 rachunek opiewa za 400 tysięcy żołnierzy na 100 mln. Złotych miesięcznie, choć faktycznie w GG znajdowało się „tylko” 80 tys. żołnierzy. Bank emisyjny w Polsce musiał każdy gram złota oddać bankowi Rzeszy. Wartość złota była następnie poświadczana pro forma na papierze. To samo dotyczyło wszelkich dewiz. Aby pokryć rosnące koszty komunalne GG gubernator Frank podniósł podatki od nieruchomości. Dotyczyło to tylko Polaków. Żyjący w GG Niemcy do granicy 8 400 zł dochodów rocznie nie płacili żadnych podatków. Także i pod tym względem żyło się Niemcom na terenach polskich znacznie bardziej komfortowo aniżeli w Rzeszy. W każdym razie zastosowano bardzo przemyślny system finansowania kosztów wojny przez okupowane kraje. Także rabunek mienia dzięki doświadczeniom z aryzacją mienia żydowskiego w Niemczech w 1938 roku polegał na ciekawym tricku, który dzisiaj pozwala wymigać się od wszelkiej odpowiedzialności. Przeprowadzano bowiem wszystkie te transakcje przez pozostawione przy życiu banki danych krajów, a dopiero potem sumy te składały się na całą kontrybucję.\nPiszę obszernie i podając ścisłe liczby, jak robotnicy przymusowi niezależnie od swych niewolniczych zarobów bez własnej wiedzy byli obdzierani ze składek na fundusz rentowy i ubezpieczenia. Tak więc powojenni niemieccy renciści oraz kasy chorych korzystali przez lata także ze składek niewolników Rzeszy.\nOsobiście uważam, że każdy obywatel Niemiec do dzisiaj korzysta z ograbienia całej Europy, każdy więc powinien złożyć się choćby drobną sumą na refundację, gdyby chciał być moralnie w porządku. Konkretnie: ubezpieczenia chorobowe dla rencistów mielibyśmy także i bez Hitlera, tak jak mają je wszystkie postępowe państwa Europy, ale my dostaliśmy je już w 1941 roku. I dlatego tylko, że całe wpływy na ubezpieczenia socjalne płacone były z kieszeni robotników przymusowych oraz ofiar, w szczególności ofiar żydowskich zapracowanych na śmierć w tzw. szopach w gettach albo w KZ-tach. I teraz jest taki problem: jedni pracowali w fabryce Daimlera-Benza, którego aktualny adres oraz numer konta posiadamy i dziś. A inni pracowali bezpośrednio na rzecz państwa Hitlera i wpływy szły na rzecz wszystkich obywateli III Rzeszy. Obywatele jeszcze żyją, ale tego państwa już nie ma.\nA także całe mnóstwo negatywów, które utrzymały się po dziś dzień, ze słynnym „prawem krwi” na pierwszym miejscu... Czy wie pan, że te pana twierdzenia i wyliczenia cytowane są na stronach internetowych neonazistów?\nWiem, ale nie jestem odpowiedzialny za to, jak i w jakim kontekście oraz przez kogo jestem cytowany.\nProszę nie zapominać, że wielki przemysł nie miał zaufania do Hitlera. Przez cały czas wyprowadzano za granicę gigantyczny kapitał... Koncerny były bardzo sceptyczne wobec narodowych socjalistów. Nie ufały Hitlerowi i nie chciały inwestować w pożyczkę narodową. Tym bardziej po Stalingradzie, kiedy już było wiadomo, że klęska jest nieuchronna. Podobnie było z indywidualnymi obywatelami, tyle że później. Na wiosnę 1945 nagle wszyscy zaczęli podejmować na gwałt gotówkę złożoną w banku. Zaufanie i lojalność prysły, kiedy okazało się, że niewiele da się z tego państwa wycisnąć.\n...Kiedy Trzecia Rzesza została wreszcie niemal pokonana przez aliantów i tonęła w gruzach, Fritz Reinhardt (minister finansów, odpowiedzialny za zrabowane Żydom złoto - przyp. JMW) przedstawił 16 stycznia 1945 ostatni rzut oka na straconą przyszłość. Rząd przeznaczy w przyszłości ponad 5 miliardów Reichsmark rocznie na pomoc szkolną dla dzieci. Suma ta według ówczesnych miar była ponad wszelką miarę wysoka. "Następnym krokiem w odciążeniu rodzin - tłumaczył – będzie zniesienie kosztów wykształcenia, opłat za naukę i przybory do nauczania”.W ten sposób miały powstać „silne, upolitycznione, gospodarczo i finasowo zdrowe Wielkie Niemcy jako pierwsze opiekuńcze państwo na ziemi” (podkr. JMW)...\nBlog Joanny Mieszko-Wiórkiewicz na Salon24\nGŐTZ ALY, urodzony w 1947 roku w Heidelbergu, dziennikarz i historyk, autor licznych publikacji dotyczących dziejów nazizmu. Laureat Nagrody im. Heinricha Manna (2002) i Marion Samuel (2003). Profesor Uniwersytetu w Salzburgu. Obecnie mieszkający w Berlinie.\nAutor m.in.książki "Państwo Hitlera" (niem."Hitlers Volksstaat"), w której m.in. udowadnia, że w latach 1939-1945 III Rzesza uzyskała równowartość minimum 2 bilionów euro z grabieży krajów okupowanych. Znaczna część powyższej sumy wg autora sfinansowała działania militarne, reszta została redystrybuowana do niemieckich obywateli w postaci zwolnień podatkowych, świadczeń socjalnych, podwyżek płac, wczasów pracowniczych, sztucznie nisko utrzymywanych cen towarów. Profesor Aly ocenił, że na samych robotach przymusowych Niemcy zarobiły równowartość 130 miliardów euro.\n(Na podstawie: Wikipedia, nota o autorze w książce "państwo Hitlera")\nJOANNA MIESZKO-WIÓRKIEWICZ (ur. 1954 w Ząbkowicach Śląskich) - dziennikarka, eseistka, poetka i pisarka. Do 1988 mieszkała w Bydgoszczy, gdzie w wieku 20 lat została najmłodszym redaktorem naczelnym w Polsce (gazeta „Wodniak Bydgoski” PP „Żegluga Bydgoska”), następnie w latach 1977-1982 była redaktorem Polskiego Radia, skąd została usunięta wskutek represji reżymu WRON (była więźniem politycznym stanu wojennego). Po długim okresie bezrobocia zatrudniona w Biurze Wystaw Artystycznych (BWA), współpracowała z prasą podziemną i współorganizowała ogólnopolską sieć podziemnego kształcenia demokracji parlamentarnej.\nOd roku 1988 mieszka na stałe w Berlinie, gdzie współorganizowała polskojęzyczne stacje radiowe i polsko-niemieckie czasopismo literackie „WIR”. Jako niezależny dziennikarz współpracuje z największymi rozgłośniami niemieckimi (Deutschlandfunk, Deutschlandradio, Deutsche Welle,WDR, SFB/RBB), prasą niemiecką, mediami polskimi w USA i polską prasą krajową, w tym szczególnie z wrocławskim miesięcznikiem "Odra" oraz poznańskim "Czasem Kultury”.\nMa w dorobku cały szereg reportaży i słuchowisk dokumentalnych, aktualnych i historycznych dotyczących Polski oraz innych krajów wschodniej Europy, liczne komentarze, felietony oraz obfitą eseistykę w języku polskim i niemieckim, wiersze i opowiadania. Drukiem ukazały się : „ Rozmowa z muszlą” (Bydgoszcz 1983), „Strojenie” (Bydgoszcz 1988), antologie „WIR” (Berlin 1995), „Dokumente aus Babel” (Berlin 2000), „Verloren, Gewonnen” (Berlin 2001). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.\n(Wikipedia, hasło: Joanna Mieszko-Wiórkiewicz)


Poseł Sasin: Nic nie jest przesądzone - Wieści Podwarszawskie\nW miniony poniedziałek w Wołominie poseł Jacek Sasin, nazwany już ojcem Metropolii Warszawskiej oraz poseł Piotr Uściński zorganizowali spotkanie z dziennikarzami, na którym padła jasna deklaracja: „Nic nie jest jeszcze przesądzone. Jesteśmy gotowi by dokonać daleko idących zmian w projekcie”. Odnosząc się do swojego projektu ustawy metropolitarnej poseł Sasin przyznał też szczerze: – Wydaje mi się, że tak dużo narosło wobec tego projektu wątpliwości, kontrowersji, nieprawdziwych informacji, że dalsze konsultacje są po prostu potrzebne i powinny być prowadzone na drodze uzgodnień rządowych. Jesteśmy gotowi do daleko idących zmian, bo większość mieszkańców musi być do tego projektu przekonana.\nPoranna konferencja podsumowała kilka tygodni konsultacji dotyczących przyszłego kształtu ustawy metropolitarnej. W tym czasie zebrano 70 tysięcy ankiet, które od poniedziałku są analizowane. Już teraz wiadomo jednak, że projekt ustawy w obecnym kształcie trafi do kosza, albo zostanie mocno skorygowany. Jak deklarował poseł Jacek Sasin, po przeprowadzonych spotkaniach z mieszkańcami i samorządowcami gmin, które miałyby znaleźć się w metropolii powstanie ostateczny projekt ustawy, ale nie wiadomo jeszcze w jakim trybie procedowany. – Projekt ostateczny powstanie i zostanie przedłożony jako gotowy do prac parlamentarnych, to w tym projekcie w oczywisty sposób zostaną zawarte element akceptacji przez lokalne społeczności. Na pewno nie ma takiego zamiaru, by wprowadzać metropolię bez zapytania mieszkańców o zgodę. Stoimy przed dwoma możliwościami: jedna to przedłożenie nowej propozycji kształtu metropolii, druga to decyzja o zmianie drogi procedowania z poselskiego na rządowy – ujawnił poseł, dodając: – W tej chwili można powiedzieć, że jesteśmy w takim momencie, w którym nic nie jest przesądzone. (…)\nKaz 27 kwietnia 2017 at 14:38\nMam nadzieję że się pisowskie cwaniaczki wyjeb..ie na tym projekcie. Ament\nszary 27 kwietnia 2017 at 15:59\nSasin ojcem ustawy a Uscinski? Wujek dobra rada? Fajnie to on powiedzial, ze kazdy bedzie miec lepiej i ten kogo przylaczymy do Warszawy i ten kogo nie zechcemy...kazdy bedzie miec wiecej pieniedzy w budzecie itp. Obiecuja cuda a jak wejdzie ustawa to powiedza ze nie da sie jej zmienic, wtedy bieda dotknie Wolomin jak i inne miasta, wsie...\n1 27 kwietnia 2017 at 16:39\nmoderator proszę o kasowanie niecenzuralnych wpisów.....młodzież czyta\npaweł 27 kwietnia 2017 at 16:40\nNo właśnie jak kończą się argumenty zaczyna się agresja....\nKnutek 30 kwietnia 2017 at 00:10\nSaszka ogłosił że wycofują projekt. Ciekawe czy po referendach 4 czerwca cichcem nie powróci. Strzał w kolana dla pomysłodawców tego bubla.\nO Boże 30 kwietnia 2017 at 10:26\nTak to bywa w powiecie , że jak ktoś jest za, siedzi cicho a jak przeciw pojawia się na konsultacjach. Uważam ,że wycofanie ustawy metropolitarnej jest wielką utraconą szansą dla rozwoju powiatu. Ślązacy nie mieli oporów. PiS jak widać wziął pod uwagę zdanie krzykaczy i zarzucanie w/g Osiatyńskiego ;. "Nie jest tak, że władza, która sama utożsamia się z „suwerenem”, z tytułu aktu wyborczego może wszystko. ..".. Jak widać władza a w tym przypadku PiS, słyszy głos poszczególnego obywatela i bierze pod uwagę jego głos .Chociaż ja uważam , że powinni uchwalić ustawę bez was.\nO Boże 30 kwietnia 2017 at 14:42\nNa konsultacje przyszły same koryciaki i to oni byli najbardziej zainteresowani upadkiem ustawy metropolitarnej nie było ! Dlaczego. ? A dlatego , że powiat bez miejscowości ościennych Kobyłka ,Marki, Ząbki będą miały budżet tyle co kot napłakał a i zagrożenie było że Radzymin przejmie ten zaścianek i wybory powtórne gdyż Starosta miał być z głosowania ludności a nie z wyboru kolesi z rady. Rakowski czół ten ból.\nwołominiak 1 maja 2017 at 12:37\nTak otwarty w TVP na dyskusję poseł Sasin a tu w Wołominie jakoś w tajemnicy spotkał się z wybranymi. Czego boją się posłowie Sasin i Uściński ? spojrzenia prosto w oczy mieszkańcom Wołomina i okolic dla których nic i to wielkie NIC , nie zrobili a tyle obiecali. Nikt nikogo nie informował o tym spotkaniu - tak wyglądają konsultacje w wykonaniu posła Sasina ? Panowie posłowie pogrążyli się tą ustawą i teraz przyjdzie czas by za to zapłacić usunięciem z list wyborczych PiS-u. Prezes Kaczyński ie daruje takiej wpadki , która zamiast przysporzyć głosy PiS - owi w tym okręgu wyborczym teraz je PiS wyraźnie za działaniami posłów Sasina i Uścińskiego straci.\nAntoni 8 maja 2017 at 01:04\nA co ze sprawą SKOK Wołomin? Czy Sasin rozwiązał wszystkie problemy na Komisji Finansów Publicznych? Jakoś nie widzę tego, przeglądałem stronę Stowarzyszenia Św. Michała - swsfsm.pl i nie wierzę, Sasin staje po stronie syndyka!!! Przerażające, on ma nas reprezentować? A fuj!\nTomasz 8 maja 2017 at 10:54\nA ja mam pytanie. A co takiego do dnia dzisiejszego obaj Panowie zrobili dla powiatu dzięki któremu są tam gdzie są ?


Ceny ropy naftowej. Porozumienie OPEC+ stabilizuje rynek – Biznes Wprost\nJest decyzja w sprawie wydobycia ropy naftowej. Ceny się stabilizują\nDodano: 2 września 2021, 17:24 0\nCeny ropy naftowej w końcu się stabilizują. Państwa OPEC+ doszły do porozumienia w sprawie wydobycia surowca.\nW środowe popołudnie nastąpiło lekkie tąpnięcie notowań czarnego złota wywołane decyzją kartelu OPEC+, by już kilka godzin później niemalże powrócić do wcześniejszych poziomów. W czwartek rano kontrakty na ropę nieznacznie traciły - cena West Texas Intermediate na giełdzie paliw NYMEX spadła do poziomu 68,50 dolarów za baryłkę, z kolei notowane na londyńskiej giełdzie paliw ICE Futures Europe kontrakty na baryłkę Brent wyceniane były po 71,50 dolarów.\nW środę odbyło się spotkanie, podczas którego kraje zrzeszone w organizacji OPEC wraz z innymi wiodącymi światowymi producentami ropy naftowej dyskutowali na temat dalszych ustaleń dotyczących podaży surowca. Ich celem jest prowadzenie odpowiedniej polityki jego wydobycia, która nie wpłynie negatywnie na budżety tych państw i jednocześnie utrzyma ceny ropy w ryzach. Podtrzymane zostały decyzje podjęte na wcześniejszych spotkaniach – każdego kolejnego miesiąca produkcja ma wzrastać łącznie o 400 tys. baryłek dziennie. Przedstawiciele OPEC+ poinformowali w oświadczeniu, że nadal dostrzegają niepewność związaną z pandemią COVID-19, jednak fundamenty rynkowe są coraz solidniejsze i widać szanse na ożywienie światowej gospodarki.\nAwarie platform po w Zatoce Meksykańskiej\nTymczasem w Zatoce Meksykańskiej trwa przywracanie działalności platform wiertniczych po huraganie Ida, który był jednym z najsilniejszych huraganów, jakie kiedykolwiek nawiedziły Stany Zjednoczone. Pierwsze doniesienia zza oceanu wskazują, że producentom ropy udało się uniknąć poważnych uszkodzeń, a przywrócenie pełnych zdolności produkcyjnych w tym regionie ma potrwać kilka tygodni.\nAmerykański Departament Energii poinformował w środę, że zapasy ropy naftowej spadły w ubiegłym tygodniu o prawie 7,2 mln baryłek, wobec oczekiwań spadku o niespełna 3 mln baryłek. Obecnie zapasy czarnego złota w USA wynoszą 425 mln baryłek i są na najniższym poziomie od blisko dwóch lat.


Hodowla drobiu o czym warto wiedzieć | Redaktor na tropie\nPosted By Gabriel on 17 września 2018\nNie jest to łatwy biznes zważywszy na to, że istnieją pewne restrykcyjne normy którym muszą sprostać hodowcy. Szczególnie, że wokół tematu hodowli drobiu narosło już wiele mitów: że drób jest modyfikowany genetycznie, faszerowany antybiotykami, karmiony pasza GMO itp. Mało kto wie, że istnieją pewne obowiązki, które muszą spełniać hodowcy aby móc działać w tej branży.\nPodstawową kwestią jest dbanie o dobre warunki do życia zwierząt. Takie które będą zgodne z normami dla danego gatunku. Kury, indyki muszą mieć ciepłe schronienie, bieżący dostęp do wody, powinny być karmione odpowiednią paszą, mieć zapewniony “wybieg”, muszą być na bieżąco badane a w razie choroby powinny być podawane im leki weterynaryjne dla drobiu.\nHodowca musi dbać również o teren na którym przebywają zwierzęta, ten powinien być na bieżąco sprzątany, muszą być usuwane nieczystości.\nJak wiadomo kury nioski hodowane są w specyficznych warunkach. Przebywają zwykle w dużych klatkach w których panuje wysoka wilgotność przez co często dochodzi do rozprzestrzeniania się chorób. Zazwyczaj pojawiają się choroby wirusowe i bakteryjne czasem nawet pasożytnicze. Chcąc ustrzec się przed upadkiem drobiu warto dbać o profilaktykę zdrowotną zwierząt i sięgać wtedy gdy to konieczne po leki weterynaryjne dla drobiu. (więcej o produktach i lekach znajdziesz na stronie: Weterynaryjny.pl)\nHormony w drobiu i inne mity\nNie brakuje konsumentów, którzy jednoznacznie twierdzą, iż hodowle drobiu prowadzą nieuczciwy „biznes”- uznając, że drób faszerowana jest hormonami, które maja przyspieszyć wzrost. Jednak wielu specjalistów podkreśla że nie jest to prawda:\n„Nowoczesny chów kurcząt pozwala na uzyskanie w krótkim czasie ptaków o stosunkowo wysokiej masie ciała. Dzieje się tak dzięki zastosowaniu optymalnych warunków środowiska w chowie oraz poprzez dobór ras kurczaków wyróżniających się intensywnym tempem wzrostu, a nie za sprawą hormonów podawanych ptakom w jakiejkolwiek postaci”\nwypowiedź– mgr. inż. Czesław Brzozowski, ekspert KRD-IG ds. produkcji drobiarskiej.\nPosted in Biznes i gospodarka, Hobby, Poradnik, Prawo, Rolnictwo, Zdrowie\n← Wentylatory ATEX – charakterystyka\nGrafika patriotyczna – gdzie jest umieszczana? →