Wywiad: Amorphis - rockmetal.pl\n22.11.2009 autor: Verghityax\nWykonawca: Esa Holopainen - Amorphis (gitara)\n27 października 2009 r. zespół Amorphis dał koncert w krakowskim klubie "Loch Ness". Występ był częścią europejskiej trasy, promującej najnowsze dzieło grupy - album "Skyforger". Korzystając z okazji, nasz wysłannik rozmawiał z gitarzystą Esa Holopainenem. Zapraszamy do lektury!\nAmorphis - Esa Holopainen, Kraków 28.10.2009, fot. Kriz\nrockmetal.pl: Chciałbym zacząć od waszego najnowszego dzieła - płyty "Skyforger". Poprzednie dwa albumy oparte były na konkretnych historiach z fińskiej mitologii. Jaka idea przyświecała wam tym razem?\nEsa Holopainen, Amorphis: Cóż, kiedy zaczęliśmy pisać muzykę, kierunek w którym chcieliśmy podążać był dość oczywisty. Nowy album miał być cięższy, bardziej melodyjny i zróżnicowany niż "Silent Waters". Warstwa liryczna powstała na kanwie kolejnej historii z Kalevali - tym razem jest to opowieść o Ilmarinenie, wiecznym kowalu i dawnym bogu. Ludzie wierzyli, iż stworzył on świat i wykuł sklepienie niebieskie.\nBardzo spodobała mi się okładka "Skyforger". Uważam, że jest fantastyczna. Kto ją stworzył?\nTravis Smith, ten sam artysta, który zajmował się oprawą graficzną "Eclipse" i "Silent Waters".\nCzy to on będzie również robił okładkę do następnego albumu?\nZobaczymy. Przypuszczam, że tak. Mamy z nim bardzo dobre relacje. On naprawdę rozumie koncepcje, które kłębią się w naszych głowach. Świetnie się z nim pracuje.\nCzy wszystkie wasze teksty pisze Pekka Kainulainen?\nNa ostatnich dwóch albumach tak. Historie pochodzą z Kalevali, ale Pekka ukazuje je ze swojego punktu widzenia, daje nam swoją wizję. Po raz pierwszy pracowaliśmy z nim przy krążku "Silent Waters", a teraz przy "Skyforger". Najczęściej pisze teksty po fińsku, a my później tłumaczymy je na angielski.\nJak duży jest jego wpływ na tworzoną przez was muzykę?\nZazwyczaj wpierw piszemy muzykę, później Pekka słucha niektórych fragmentów i używa ich jako inspiracji do tworzenia tekstów.\nZatem można go nazwać swego rodzaju nieoficjalnym członkiem kapeli?\nAmorphis jest bardzo unikalnym zespołem pod względem dźwięku. Łączycie między innymi elementy death metalu i folk metalu. W jaki sposób wypracowaliście swój specyficzny styl?\nW pierwszych latach istnienia naszej grupy eksperymentowaliśmy z różnymi pomysłami. Czasem to działało, a czasem nie, lecz nigdy nie baliśmy się próbować nowych rzeczy i inkorporować różnych elementów do naszej twórczości. Sądzę, że zasadniczo to zachowanie otwartego umysłu było właśnie naszym przepisem na muzykę. Kiedy piszesz muzykę, myślisz bardzo prostolinijnie, w stylu: nie możesz przybrać zupełnie odmiennego kierunku, bo wtedy to nie będzie już metal. Trzeba po prostu próbować różnych rzeczy i zobaczyć, gdzie poprowadzi cię droga.\nCzyli wasz styl wytworzył się podobnie, jak w przypadku Therion - ciągle się zmieniając i ewoluując?\nDokładnie tak. Uważam, że dla muzyka to bardzo ważne, aby się rozwijać. Nasze ostatnie trzy albumy są, moim zdaniem, do pewnego stopnia podobne. Stoją za nimi dość zbliżone pomysły, ale ciężko powiedzieć, gdzie ruszymy z tego punktu, w którym znajdujemy się obecnie. Nasza muzyka może się wciąż bardzo zmienić.\nSkoro już jesteśmy przy temacie inspiracji i wpływów, czy są jakieś szczególne kapele, które wpłynęły na twój styl muzyczny czy też zainteresowanie muzyką w ogóle?\nDla mnie od zawsze podstawę stanowiły takie zespoły, jak Black Sabbath, Led Zeppelin i Slayer oraz wczesne deathmetalowe grupy, jak Morbid Angel czy Entombed, które wciąż bardzo lubię. Ale jestem też otwarty na nowe zespoły, na przykład sporo słucham waszego Riverside.\nBardzo lubię wasze trzy ostatnie płyty. Powiedz mi, w jaki sposób znalazłeś Tomiego Joutsena? Jego głos jest naprawdę mocny. Wasz poprzedni wokalista, Pasi Koskinen, potrafił ładnie i czysto śpiewać, ale nie umiał już growlować. Nie potrafił wyciągnąć tego, co Tomi.\nTomi dołączył do kapeli przez przypadek... Chociaż nie, przypadek to złe słowo. Po prostu rozpuściliśmy wieści, że szukamy nowego gardłowego. Nasz gitarzysta, Tomi Koivusaari, usłyszał od przyjaciela, że zna świetnego wokalistę, który chciałby do nas dołączyć. Poprosiliśmy Tomiego Joutsena, żeby przyszedł na próbę i pokazał, jak kilka naszych piosenek zabrzmi w jego wykonaniu. Gdy go usłyszeliśmy, od razu wiedzieliśmy, że takiego gościa właśnie potrzebujemy. Z łatwością potrafił zaśpiewać nasze starsze, bardziej deathowe kawałki.\nCzy konkurencja była duża?\nNie bardzo. Przetestowaliśmy kilku wokalistów przed Tomim, ale żaden z nich się nie sprawdził. Trafiło się parę niezłych głosów, ale mimo iż umieli czysto śpiewać, nie nadawali się do growlowania. A Tomi okazał się idealnym kandydatem na to stanowisko, ponieważ dawał radę zarówno ze stylem deathmetalowym, jak i bardziej subtelnym śpiewem.\nTeraz pytanie z zupełnie innej beczki. Zawsze zastanawiało mnie, dlaczego zmieniliście logo po "Tales From The Thousand Lakes"?\nCóż (śmiech), od tego czasu upłynęło już prawie piętnaście lat. W tamtym czasie nowe logo o wiele bardziej pasowało nam do okładki, którą wybraliśmy na następny album. A po wydaniu "Elegy" zostaliśmy już przy tym logo, ponieważ wszędzie się z nim obnosiliśmy i nie było już sensu wracać do poprzedniego. Ale ostatnio robimy reprodukcje starych koszulek z dawnym logo, więc właściwie ono wciąż jest z nami (śmiech).\nTworząc muzykę obficie czerpiecie z takich utworów, jak Kalevala, Kanteletar, posiłkujecie się też fińskim folklorem. Dlaczego zatem nie nagrywacie żadnych kawałków po fińsku?\nZawsze byliśmy kapelą, która nagrywała wszystko po angielsku. Myśleliśmy o innej możliwości, kiedy pisaliśmy muzykę do "Tales From The Thousand Lakes", ale powiedziano nam, że w tamtym punkcie naszej kariery przejście na fińskie liryki byłoby dziwne i niezbyt rozsądne. Kilka lat temu nagraliśmy jedną piosenkę po fińsku na ścieżkę dźwiękową do filmu, ale nie sądzę, żeby Amorphis miał w przyszłości tworzyć w języku fińskim.\nJakie macie plany na przyszłość? Istnieje już jakaś koncepcja kolejnego albumu?\nSądzę, że z następnym studyjnym albumem ruszymy pod koniec 2010 r. Nie mamy jeszcze żadnego konkretnego pomysłu, o czym będą traktować teksty, ale jestem pewny, że wybierzemy coś z fińskiej mitologii (śmiech). Poza tym planujemy wydać w przyszłym roku krążek ze starymi piosenkami nagranymi na nowo z Tomim. Zasadniczo będą to te kawałki z dawnych czasów, które goszczą w naszym repertuarze na koncertach. Dobierzemy coś jeszcze do tego.\nMacie już w swoim dorobku dziewięć albumów studyjnych, ale żadnego DVD z występem zarejestrowanym na żywo. Czy planujecie wydać coś takiego?\nPrawdę mówiąc taki projekt już istnieje. Docelowo na DVD mają być zapisy z dwóch gigów. Na razie mamy nagrany jeden koncert z letniego występu na festiwalu, a drugi, prawdopodobnie klubowy, nagramy po powrocie do Finlandii. Dodamy też mnóstwo bonusowych materiałów.\nJak wam idzie obecna trasa?\nW zasadzie wszystko przebiega gładko i bezproblemowo, oprócz ostatniej sytuacji z Amoral. Ich wokalista spadł ze sceny i trochę się potłukł, a jest bardzo kościsty. Przy oddychaniu boli go coś w klatce piersiowej, więc musiał zrezygnować z kilku występów. Nie wiem jeszcze, czy da radę się pozbierać do Budapesztu, ale prognozy lekarza są dobre. Na szczęście nie połamał sobie żadnych kości ani nic w tym rodzaju.\nW jaki sposób dobraliście supporty?\nAmoral jest w tej samej agencji co my, więc to była raczej decyzja odgórna. Ale nam to akurat odpowiada, bo znaliśmy ich już wcześniej i uważamy, że są w porządku. Bardzo się cieszymy, że udało się zabrać Before The Dawn w trasę, ponieważ ich muzyka świetnie pasuje do naszej.\nCzy są jakieś szczególne kapele, z którymi Amorphis chciałby kiedyś wystąpić?\nCzy ja wiem... Kiedyś byliśmy już w trasie z Opeth i świetnie się razem bawiliśmy, więc chętnie zagralibyśmy z nimi znowu.\nCzy fakt, że wasze trzy ostatnie albumy pokryły się złotem w Finlandii, był dla was zaskoczeniem?\nPrzyznam, że byłem dość zaskoczony, kiedy dowiedziałem się, że "Eclipse" sprzedaje się tak dobrze. W pewnym sensie to było niesamowite, ponieważ mieliśmy nowego, nieznanego wokalistę, a rzadko się zdarza, aby po takiej zmianie zespół osiągnął większy sukces. Ale tak właśnie było w naszym przypadku. Bardzo cieszy nas ten stan rzeczy.\nZ tego, co wiem, jesteście całkiem popularni w Finlandii i innych krajach Skandynawii. Czy w pozostałych częściach Europy też jesteście rozpoznawani? Dużo ludzi przychodzi tam na wasze koncerty?\nTak, zwłaszcza obecna trasa idzie bardzo dobrze. Koncert w Londynie wyprzedał się całkowicie. Podobnie w Paryżu, choć tam klub był mniejszy. Na naszych występach w Niemczech też pojawiło się sporo ludzi. Ogólnie rzecz biorąc, jesteśmy na dobrej drodze.\nOstatnio byliście w Polsce na festiwalu "Hunterfest" w 2006 r. Czy mieliście okazję odwiedzić nasz kraj wcześniej?\nW 1994 r. byliśmy tu po raz pierwszy na trasie promującej "Tales From The Thousand Lakes". Graliśmy wtedy w Krakowie i w Warszawie. Dzisiejszy wieczór to chyba nasz trzeci raz w Polsce. Chcielibyśmy bywać częściej w wielu miejscach, ale wiesz, nie da się być wszędzie.\nbyli, ale w '95 :)\npaulatc (wyślij pw), 2010-09-06 20:33:20 | odpowiedz | zgłoś\ndokładnie to nie w '94, a w paździetniku '95 byli wtedy na 3 koncertach min. również w Katowicach razem z Paradise Lost i Misery Loves Co. :)\nre: byli, ale w '95 :)\nwinterrrrr (gość, IP: 83.5.248.*), 2010-09-07 13:34:25 | odpowiedz | zgłoś\nmiałem być w 95 r. na koncercie w Stodole, bo właśnie poznawałem Paradise Lost (Amorphis jeszcze wtedy nie znałem) ale jako 16-letni gówniarz, wolałem pograć w piłkę z kumplami ;) Paradajsów, widziałem już 2 lata póżniej, za to na pełny koncert klubowy Finów czekam.. do dziś (w Krk. nie mogłem być) w międzyczasie raz tylko ich widziałem na Hunterfescie 4 lata temu- ale to mało.. oczywiście w listopadzie w Wawie jestem na koncercie, choćby nie wiem co, ileż można przecież czekać ;p\nA mystic fest w 1999 roku?\nHrymrgrymnir (wyślij pw), 2009-11-23 14:38:15 | odpowiedz | zgłoś\no ile mnie pamięć nie myli to w 99 roku Amorphis grał w hali wisły o czym ofiara wywiadu nie pamięta?\nvaderhead (gość, IP: 79.184.127.*), 2009-11-23 11:01:05 | odpowiedz | zgłoś\nOby więcej koncertów w Polsce tego znakomitego bandu :)


Bramy przemysłowe stosuje się w dużych obiektach, takich jak: magazyny, hale przemysłowe, fabryki, myjnie samochodowe czy stacje diagnostyczne. W takich miejscach najważniejszym zadaniem bramy jest ochrona mienia, które znajduje się w środku budynku. Brama przemysłowa musi być zatem przede wszystkim odporna na próby włamań.\nOprócz bezpieczeństwa ważną kwestią jest jej izolacja termiczna. Warto kupić bramę dobrze ocieploną, dzięki której zmaleją nasze rachunki za ogrzewanie. Współczesne modele bram są też często dobrą barierą akustyczną, co jest szczególnie istotne w branżach emitujących nadmierną ilość decybeli.\nJakie rodzaje bram przemysłowych można wyróżnić?\nPrzemysłowe bramy segmentowe – zajmują mało miejsca i można je dopasować do różnych rodzajów obiektów przemysłowych dzięki różnym typom prowadzenia.\nBramy szybkobieżne – sprawdzą się zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynku. Są bardzo wytrzymałe i posiadają termoizolację, dlatego wpływają na ograniczenie strat energii. Idealnie sprawdzą się w halach magazynowych czy chłodniach.\nBramy i kraty rolowane – wyróżnia je prosta konstrukcja, dzięki której są niezwykle wytrzymałe i ekonomiczne. Sprawdzą się w halach magazynowych i centrach logistycznych.\nBramy do garaży zbiorczych – zaprojektowane z myślą o garażach podziemnych i zbiorczych w dużych miastach, gdzie brakuje miejsc postojowych. Eksploatacja tego typu bram jest szczególnie cicha, ponieważ są one używane w miejscach gęsto zaludnionych, gdzie staramy się ograniczać emisję hałasu.\nPrzeciwpożarowe bramy przesuwne – przeciwpożarowe i dymoszczelne. Jedno lub dwu skrzydłowe, występują też w wersji teleskopowej.\nWjazdowe bramy przesuwne – stabilne rozwiązanie nawet do 16 m szerokości.\nBramy wahadłowe i kurtyny paskowe – idealne jako niedrogie rozwiązanie zamknięcia dużych otworów w halach.\nBramy do hal sportowych – spełnia przepisy o zapobieganiu wypadkom w szkołach i jest odporna na uderzenia piłką.


Comperia.pl > Forum finansowe > Forum finansowe dla firm > reklama w internecie\nNiedawno za³o¿y³am w³asn± firmê, jestem dopiero na pocz±tku rozwijania mojej dzia³alno¶ci.Mam sklep stacjonarny ale chcia³abym te¿ sprzedawaæ swoje produkty w internecie.Zastanawiam sie jak dobrze siê rozreklamowaæ? Co zrobiæ ¿eby mój sklep by³ rozpoznawalny w internecie i w jak± formê reklamy powinnam zainwestowaæ ¿eby przynios³o to najlepszy rezultat?\nhmm zacz±æ mozesz od za³o¿enia profilu na facebooku ewentualnie mo¿esz postawiæ na jaki¶ marketing szeptany lub pozycjonowanie Twojego sklepu intranetowego. Mo¿esz te¿ dorzucaæ jakie¶ gratisy do zakupionych u Ciebie towarów, to te¿ przyci±ga ludzi.\nNo pozycjonowanie i marketing szeptany to ju¿ chyba taka norma przy reklamie w internecie. A moze powiedz mi tez jak± dzia³alno¶æ prowadzasz wtedy bardziej mo¿na by sie by³o skupiæ na jakiej¶ konkretnej reklamie. Moze pomy¶l o rozdaniu kilku gad¿etów?\nW³a¶nie mo¿e powiedz nam jaki ten sklep prowadzisz. Ja zauwa¿y³am ze bardzo dobr± reklam± oprócz tego ze wypozycjonujesz swoj± strone i pobawisz sie troche w marketing szeptany to dobrze jest zorganizowaæ jaki¶ konkurs na facebooku, to przyci±ga ludzi.\nNo takie konkursy przyci±gaj± ludzi. S± tacy co dla zwyk³ego breloka czy smyczy mog± innym wydrapaæ oczy. Przy takich akcjach trzeba uwa¿aæ na tych konkursowych wyjadaczy. Takie zabiegi marketingowe maj± przyci±gn±æ do nas ludzi którzy kupuj± a nie takich którym zale¿y tylko na nagrodzie.\nA to w³a¶nie takie konkursy niestety przyci±gaj± takich ludzi. Moim zdaniem dobra reklama to jest to pozycjonowanie albo marketing szeptany i dodawanie gad¿etów do zakupionego towaru, ewentualnie mozesz potworzyæ jakies kupony rabatowe albo program punktowy.\nTe¿ nie jestem za konkursami bo ludzie dla nagrody potrafi± zrobiæ wszystko a pó¼niej wszystko odbije siê na nas. Lepiej zainwestowaæ w pozycjonowanie, marketing szeptany, bannery reklamowe lub co¶ w tym stylu. Mo¿na te¿ nawi±zaæ wspó³pracê z blogerami, oni zawsze s± chêtni do czego¶ takiego.\nJaki sklep prowadzisz? Ja na Twoim miejscu reklamowa³a siê na forach tematycznych, mo¿esz to robiæ sama lub zleciæ jakiej¶ firmie. Pozycjonowanie jest naprawdê pomocne w zdobywaniu nowych klientów. Poza tym warto zainwestowaæ w bannery reklamowe i mimo powy¿szych opinii konkursy:)\nja bym posz³a w google adwords i pozycjonowanie bo to teraz tak naprawde sie liczy a nie jakis bannerek czy konkursik ktory nie przyniesie ci ¿adnego zysku, ale to moje zdanie. jak chcesz to moge ci dac namiary na fajna firme ktora zajmuje sie takimi rzeczami.\nJak chcesz co¶ konkretnego to tylko pozycjonowanie, ewentualnie porozg³aszaj sie w³a¶nie na tematycznych forach s±dzie ¿e w takich miejscach znajdziesz najwiecej klientów po za tym mozesz to zrobiæ sama wiec zaoszczêdzisz na reklamie


PROJEKTY ZAGRANICZNE CARITAS POLSKA - Caritas Diecezji Siedleckiej\nPROJEKTY ZAGRANICZNE CARITAS POLSKA\nCaritas zebrała na pomoc Filipinom prawie 6,5 mln złotych. W listopadzie 2013 r. przekazano na pomoc doraźną 50 000 USD. Obecnie w trakcie realizacji jest 9 projektów infrastrukturalnych o wartości prawie 1,2 mln złotych w diecezji Palo, Talibon oraz Jaro-Iloilo. Trwa dalsza identyfikacja projektów, które będą realizowane przez najbliższe kilka lat.\nCaritas Polska realizuje projekty w 3 dziedzinach: edukacji, środków utrzymania oraz miejsc kultu. Pierwszy rodzaj to sfinansowanie zakupów środków, które pozwolą zarabiać pieniądze (tj. sprzęt rybacki, narzędzia połowowe oraz riksze). Drugi typ projektów to odbudowa i remont sal szkolnych oraz bibliotek. Trzeci typ to odbudowa kaplic, gdyż społeczeństwo filipińskie jest w większości chrześcijańskie i miejsca kultu służą również integracji społeczności lokalnej.\nCaritas zebrała na pomoc Ukrainie kwotę 1,5 mln zł. Na pomoc doraźną do Caritas Spes (Caritas Kościoła rzymsko-katolickiego) w marcu przekazano 150 000 zł. Zostało zakupione jedzenie oraz lekarstwa dla poszkodowanych na Majdanie. Obecnie Caritas dofinansowuje wypoczynek letni dla dzieci ukraińskich w Polsce organizowany przez Caritas Diecezjalne (192 740 zł). Caritas dofinansuje również wypoczynek letni dla dzieci na terenie Ukrainy organizowany przez tamtejszą strukturę Caritas.\nW marcu br. Caritas zorganizowała akcję pomocy rodzinom ukraińskim pn. „Rodzina Rodzinie-wyślij paczkę na Ukrainę”. W akcji wzięło udział 9185 osób. 35 Caritas Diecezjalnych, które włączyły się w akcję rozdały 5199 kontaktów, a 3986 kontaktów rozdała Caritas Polska. Paczki trafiły do 96 parafii na Ukrainie.\nTrwa dalsza identyfikacja projektów. Plany dotyczą wsparcia struktury Caritas Spes na Ukrainie, szczególnie w obszarze pomocy dzieciom i osobom starszym. Caritas pozostaje w kontakcie z Przewodniczącym Konferencji Ukrainy w celu identyfikacji potrzeb.\nCaritas Polska pomaga obecnie uchodźcom syryjskim w Libanie oraz w Syrii. W Libanie dofinansowała dwie kliniki dentystyczne (57 000 USD). Sfinansowała paczki na Boże Narodzenie oraz Wielkanoc dla kilku tysięcy dzieci w Syrii z okolic Damaszku, Dara i Homs (80 000 USD). Finansuje również funkcjonowanie kliniki medycznej w Damaszku (125 000 USD). W tym roku pokryje również wakacje dla dzieci syryjskich i libańskich. Z powodu trwającego od 3 lat konfliktu w Syrii, Caritas Polska jest w stałym kontakcie m.in. z Cor Unum, która sugeruje kierunki wsparcia.\nW 2014 r. 19 Caritas Diecezjalnych organizuje turnusy edukacyjno-wypoczynkowe dla dzieci polonijnych. Koordynacją projektu zajmuje się Caritas Polska. W tym roku wsparciem objęliśmy 1658 dzieci polonijnych (992 dzieci z Białorusi, 601 dzieci z Ukrainy, 45 dzieci z Litwy, 20 dzieci z Rumunii). Wraz z dziećmi polonijnymi wypoczywać będzie 3145 dzieci polskich. Razem 4803 dzieci. Projekt jest współfinansowany z Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP. Kwota dofinansowania z MSZ to 2 mln zł. Wg Planu Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą w 2014 r.” wynika, że ok. 70 % osób polskiego pochodzenia nie zna już języka polskiego. Dlatego też celem głównym projektu jest dostarczenie możliwości obcowania z językiem polskim, aktywna nauka języka polskiego połączona z integracją z dziećmi polskim\nCaritas Polska przeznaczyła 50 000 EUR na pomoc doraźną dla Caritas Bośnia – Hercegowina oraz Caritas Serbia. Do 2 czerwca br. Caritas Polska zebrała 290 123, 94 zł. 8 czerwca odbędzie się ogólnopolska zbiórka do puszek ogłoszona przez Konferencję Episkopatu Polski. Ofiary zebrane podczas zbiórki zostaną przekazane na realizację projektów pomocowych na Bałkanach w porozumieniu z miejscowymi Caritas.


Tracer Xtreme - tani konkurent dla GoPro - WP Tech\nTracer wprowadza do swojej oferty serię sportowych kamer Xtreme. Urządzenia zamknięte są w wytrzymałej, wodoodpornej obudowie i dostępny jest dla nich szeroki zestaw akcesoriów.\nSeria Xtreme to kamery umożliwiające nagrywanie filmów niezależnie od tego, gdzie się znajdujemy: w powietrzu, na stoku czy do 1. metrów pod wodą. Kamery możemy zamontować w zależności od potrzeby na motocyklu, rowerze, łodzi bądź kasku.\nXtreme Remote –. flagowy model serii Xtreme - wyposażony został w sensor CMOS o rozdzielczości 5Mpix, dający możliwość nagrywania w prędkości 30 klatek na sekundę z rozdzielczością Full HD 1080 (1920 x 1080 punktów) i aż 120 klatek na sekundę przy rozdzielczości VGA (640 x 480) co pozwala na późniejszy montaż filmu z efektem slow motion. Oprócz tego Xtreme Remote możemy wykorzystać jako pełnowartościowy aparat fotograficzny, wyposażony w funkcje detekcji twarzy i uśmiechu. Maksymalna rozdzielczość zapisywanych plików JPEG to 12 Mpix.\nKamerkę wyposażono w dotykowy wyświetlacz o przekątnej 2,4 cala oraz czytnik kart micro SD (do 3. GB). Kamera została zaopatrzona także w port HDMI. Dodatkowo w komplecie z kamerą otrzymamy pilota do zdalnego sterowania oraz zestaw akcesoriów do montażu urządzenia.\n*Cena: 390 zł. *\nSzukasz kamery sportowej w atrakcyjnej cenie? Kliknij i znajdź najlepszą ofertę!


Wizyta pracownika Radia Szczecin – daleka od dobrych standardów dziennikarstwa\nDziennikarz Radia Szczecin – Kamil Nieradka w towarzystwie redaktora Gazety Polskiej Codziennie – Tomasza Duklanowskiego w dniu 24 marca br. przyszedł do siedziby WFOŚiGW w Szczecinie i w sposób daleki od dobrych praktyk pracy w mediach, próbował uzyskać wypowiedź do przygotowywanego przez siebie materiału. Wyżej wymieniony dziennikarz w sposób niegrzeczny i arogancki podjął rozmowę z Moniką Bochenko - Dyrektor ds. Administracji i Promocji Funduszu\nPytania zadawane przez dziennikarza były stawiane z tezą. Jednocześnie nie było szansy na przedstawienie naszych poglądów.\nRozmowa dotyczyła wydania przez WFOŚiGW w Szczecinie książki zatytułowanej „Czas wielkich inwestycji środowiskowych 2008-2017” oraz publikacji, gromadzącej w trzech tomach wszystkie dotychczasowe numery biuletynu Naturalnie, przygotowywanego i dystrybuowanego od 9 lat przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie. Zachowanie dziennikarzy sprawiało wrażenie, jakby przyszli po wypowiedź, mającą na celu udowodnienie i potwierdzenie wcześniej założonej tezy. Najpierw nie reagowali na kulturalną i delikatną prośbę zakończenia rozmowy; później nie chcieli przyjąć argumentów Rozmówcy, zadając pytania w trybie oceniającym i w sposób nacechowany emocjonalnie.\nJednocześnie informujemy, że WFOŚiGW w Szczecinie pozostaje w sporze sądowym z Radiem Szczecin. Nie będziemy udzielać wypowiedzi dziennikarzom Radia Szczecin oraz Gazety Polskiej do czasu rozstrzygnięcia postępowania sądowego.\nNagranie rozmowy z dnia 24.03.2017r.


Jacek Federowicz i jego "Mistrz Offu" to wyjątkowe pióro, potężna moc pamięci i ubaw po pachy ! - WNET.fm\nData publikacji: 23 października 2019, 21:28\n24 października 2019, 08:25 at 08:25\nFedorowicz natrząsa się z PiSu,z patriotyzmu, z Polski. Nie jest to już mój satyryk.\n24 października 2019, 08:50 at 08:50\nPanie Prezesie, dziękuję za zaproszenie posła PO p. Rasia. Moim marzeniem jest antena na której spotkają się w pierwszej części debaty p. p. Schetyna, Kidawa z p. Sellinem, Sasinem a w drugiej części p. Żakowski, Kurski z pp. Zienkiewiczem, Karnowskim. I kto bardziej jest predystynowany do zorganizowania takiej debaty jak nie prezes SDP, stowarzyszenia wszystkich dziennikarzy !


Junior front-end developer - praca Poznań\nPole wymagane Pole wymagane Niepoprawny adres e-mail\nJunior front-end developer - Praca w Poznaniu\nREKRUTACJA CHWILOWO WSTRZYMANA.\nJeśli chcesz wysłać swoje CV na przyszłe rekrutacje - zapraszamy :)\nADVOX Studio jest średniej wielkości software housem (ponad 60 osób), specjalizującym się w Magento, Symfony, React i kilku innych technologiach, w których się szkolimy lub planujemy się szkolić. Filozofią firmy jest łączenie technologii, zabawy i rozwoju, bez zbędnej spiny, ale prowadząc fajne i profesjonalne projekty. Pracujemy w kilkuosobowych teamach, trzymamy się zasad Agile i staramy się stale ulepszać swoje praktyki.\nJunior front-end developera - zdolnego programisty, który z zapałem śledzi najnowsze front-endowe technologie i rozumie, że “dobrze” oznacza “dokładnie”. Od początku będziesz mógł nabierać doświadczenia w praktyce - juniorzy dostają u nas zupełnie poważne zadania. Nigdy nie zabraknie Ci jednak pomocy bardziej doświadczonych kolegów.\n- dobra znajomość HTML5 i CSS3,\n- podstawowa znajomość bibliotek JavaScipt,\n- zrozumienie zasad i technologii RWD,\n- umiejętność obsługi prostych programów graficznych,\n- wyczucie estetyki i znajomość zasad UX,\n- j. angielski (dokumentacja).\n- podstawowa znajomość PHP (zwłaszcza OOP),\n- poznanie branży eCommerce i kilku innych pokrewnych,\n- umowę o pracę (lub inną formę, którą preferujesz),\n- bonusy za zdobycie certyfikatów\n- udział w ciekawych międzynarodowych projektach,\n- dużo trudnych problemów do rozwiązania,\n- szkolenia i możliwości rozwoju w innych technologiach (w granicach możliwości firmy),\n- luźną, ale zorganizowaną atmosferę pracy (Agile, praca w zespołach bez większej struktury pionowej, planning poker)\n- systemy wspomagające pracę - Git, Gitlab CI/Jenkins,\n- software do zarządzania projektami - Jira\n- kartę MultiSport za darmo (jeśli będzie wykorzystywana ;),\n- pizzę / burgery / chińskie / pierogi co piątek,\n- masaże w biurze co drugi tydzień :D\n- i wiele innych ciekawostek ;)\n1) administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Marta Meler, Armand Przygodzki ADVOX Studio, ul. Świętokrzyska 71, 62-800 Kalisz\n2) kontakt z Inspektorem Ochrony Danych - info@advox.pl\n4) Pani/Pana dane osobowe przechowywane będą przez okres 2 lat wyznaczony przez administratora\n7) podanie danych osobowych jest obligatoryjne w oparciu o przepisy prawa, a w pozostałym zakresie jest dobrowolne."


02.04.2011 08:00 A\nMarkowe obuwie warto kupowa� w sprawdzonych sklepach. Macie wtedy gwarancj�, �e wyda�y�cie pieni�dze na buty dobrej jako�ci.\nNie wszystkie mieszkamy w wielkich miastach, gdzie jest powszechny dost�p do markowych sklepów. Oczywi�cie, nie zawsze kupuje si� markowe buty, ale gdy czasami jest potrzeba, nie zawsze mamy szans� skorzysta� z oferty szukanych marek.\nRatuj� nas wtedy multibrandowe sklepy internetowe, które w swojej ofercie maj� skupione najciekawsze modele z aktualnych kolekcji znanych marek. Mamy wtedy du�y wybór, oraz szans� na zwrot towaru, gdy buty nie spe�ni� naszych oczekiwa�.\nDzi� prezentujemy wybór damskiego obuwia z tego sklepu. Przegl�du dokonano wed�ug obowi�zuj�cych trendów, znajdziemy tu wi�c pastelowe szpilki, pudrowo-ró�owe baleriny i obuwie w kolorze cielistym. Do��czaj� seksowne sanda�ki na szpilce, platformy oraz buciki z chanelowskim noskiem. Jest w czym wybiera�!\nUrocze buciki z chanelowskim noskiem, Tommy Hilfiger, 579,99 z�\nJe�li mieszkacie w okolicach Poznania, warto zahaczy� o stacjonarny sklep Gomez Fashion Store, który dysponuje ponad 300 ró�nymi modelami butów do wszelkich strojów. Znajdziecie tam wszystko, pocz�wszy od eleganckiego garnituru, koktajlowych sukienek do kreacji imprezowych i sportowych.\nSiedziba nowo otwartego sklepu Gomez Fashion Store mie�ci si� przy ulicy Tomasza Drobnika 4-6 w Poznaniu, który zosta� przeniesiony z CH M1 (Scotch&Soda) oraz poszerzony o sklep z kolekcj� damsk�.\nSprawd� te�: obuwie,pastele,baleriny,sklep internetowy


Co można, a czego nie może jeść dla diabetyków - Zwiększenie cukrzycy peptydu\nCo można, a czego nie może jeść dla diabetyków\nCukrzycowe Mity #2 Tłuszcz jest dobry dla diabetyków\nJak ustalić, czy mam cukrzycę spalić na leczenie cukrzycy, cukrzyca EGR czy cukrzyków mają z soczewicy. W produktach z cukrzycą wzrost poziomu cukru we krwi Historia bolezni.saharny cukrzycy typu 2, Diabetic aptek kuskus dla diabetyków.\nDieta dla cukrzyków - porady dietetyka, przepisy, jadłospis Stopa insuliny po obciążeniu glukozą godzinę\nLeki na cukrzycę neuropatia stóp Leczenia cukrzycy, nerwu cukrzycy mierzenia poziomu cukru we krwi. Jak zrobić przypomnienie o cukrzycy Robi kawę w cukrzycy, leki, które zmniejszają insuliny Uwalnianie insuliny ludzkiej krwi.\nCzy cukrzyk może PIĆ KAWĘ Pyłek w leczeniu cukrzycy\nRodzynki mogą cukrzycy typu 2 diabetyków, czy grupa jest umieszczany, trzustki insuliny zsyntetyzowane jak leczyć nogę obrzęk w cukrzycy. Ciśnienie i bóle głowy u chorych na cukrzycę cukrzyca i Sealeks, Insulina jest enzymem białkowym od świec cukrzycą w pochwie.\nCukrzyk je OWOCE?! żadnych objawów insuliny\nCo żywności jeść, aby obniżyć poziom cukru we krwi glukometr na cukrzycę typu 2, Mogę jeść gotowane buraki w cukrzycy typu 2 Imbir w przeglądach cukrzycą. Leki hipoglikemizujące środki folk cukrzyca typu 1, która jest, Choroba z wysokim poziomem cukru we krwi jakie pokarmy powodują przepięć insuliny.\nDieta niskopurynowa w dnie moczanowej - porady dietetyka, przepisy, jadłospis jak przechowywać insulinę\nCukrzyca ze względu na chleb Aspirin Cardio i cukrzyca, zastrzyki insuliny kosztować kompleks ćwiczenia cukrzyca. Prawo jazdy u chorych na cukrzycę Imbir puszka cukrzyca, Czas działania insuliny nat kompleks ćwiczeń w cukrzycy.\nTylko 2 Składniki Sprawią, że Pożegnasz się z Cukrzycą Na Zawsze - Koniec z Lekami i Insuliną! terapii biorezonansowej w leczeniu cukrzycy\nNiż obniżenie poziomu cukru we krwi w ciąży przedłużone działanie insuliny, Indian szkło z cukrzycą Odzyskiwanie polineuropatia cukrzycowa. Układ menu na tydzień dla diabetyków moczopędne tabletki cukrzyca, aceton jako wyjście organizmu cukrzycowej Propolis leczenie cukrzycy.\nCukrzyca - co moze jesc diabetyk bez ograniczen? Jak obniżyć poziom cholesterolu, cukrzycę\nLeczenia owrzodzeń żylnych, stopa cukrzycowa Jest to możliwe do masażu dla diabetyków, Cukrzyca szkoła książeczka cukrzyca. Historii medycznej terapii cukrzycy po raz pierwszy ujawnił Klinika dla pacjentów z cukrzycą insuliny, girudoterapiya z cukrzycą Cukrzyca choroba na całe życie.\nDieta w chorobie nowotworowej - Zalecenia żywieniowe (cz.2) insulina analiza iri\nCukrzyca tachykardia medycyna Dieta w pozycji MAR. Cukrzyca typu 1, wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca, które dają Metody badania na cukrzycę typu 2. Cukrzyca Sharon Stone że jedzenie suszonych owoców w cukrzycy, leki oporności na insulinę glikowanej hemoglobiny 5,7 cukrzycy.\nTe 2 Składniki Pomogą Ci Utrzymać Prawidłowy Poziom Cukru We Krwi motele dla dzieci z cukrzycą typu 1\nJak to jest cukrzyca u młodzieży Prezentacja na cukrzycę typu 1, kuru grill cukrzyca diabetes mellitus zapobieganie. Sok z dyni w cukrzycy Jest złe mleko dla diabetyków, badanie krwi na cukier w Omsku zwiększenie cukrzyca insulina.\nJedz Miód Z Czosnkiem Na Pusty Żołądek Przez 7 Dni i Zobacz Co Się Stanie Z Twoim Ciałem Wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwiększa poziom cukru we krwi\nCukrzyca, obrzęk stóp Jednorazowe pisaki insulinowe, kukurydza może mieć cukrzycę typu 2 Centrum cukrzyca Tomsk Lytkina. Stopa insuliny we krwi dzieci w 13 lat dotykowy testy cukrzyca, stopa cukrzycowa i opuchlizna nóg leczenie otyłości w cukrzycy typu 2 leczenie dietą.\nTo co jeść ⁉ Nic nie wolno 😕 To co mamy jeść kamienie ⁉ #177 Jak dowiedzieć się dokładnie, czy masz cukrzycę\nCukrzyca w Nowosybirsku ważny wskaźnik poziomu cukru we krwi, poziom cukru we krwi u osób w podeszłym wieku Warzenia skórki mandarynki w cukrzycy. Leki dla pacjentów chorych na cukrzycę w podeszłym wieku pompy insulinowe wydziałem zdrowia, Cukrzyca u dzieci w Rosji cukrzyca Neumyvakin.\nNAJLEPSZY owoc dla CUKRZYKA + PRZEPIS mąż cukrzyca i eko\nRyż z cukrzycą przez naukowców daje badanie krwi na cukier, cukrzycę leczenie pięty ostre i cukrzycą typu 2. Że można mieć osoby z cukrzycą po udarze mózgu jak sprawdzić cukrzycy u dziecka, jeśli masz cukrzycę leczenie cukrzycy Jekaterynburg.\nCzy chory na cukrzycę może jeść miód? Tak, ale tylko w jednej sytuacji! insulina strzykawki 1 ml 2 x komponent\nCukrzyca ze względu na chleb Sól wpływ na cukrzycę, Przykłady wyleczenia cukrzycy typu 1 czy wirus może powodować cukrzycę. Diabetes Center, Twer Historia. z rozpoznaną cukrzycą, Algorytm zastrzyki insuliny twaróg dla diabetyków.\nProsty i Skuteczny Sposób na Obniżenie Poziomu Cukru we Krwi szkodliwe produkty zwiększają poziom cukru we krwi\nSok grejpfrutowy w cukrzycy typu 2 Korzyści dla niepełnosprawnych dzieci z cukrzycą, Cukrzyca u dzieci znakiem szkło diabetyków vidzhaysar Kup. Kutas ciąża insulina fruktoza w wysokiej insuliny, tłuszcz z cukrzycą diabetyków zjadłem dużo słodyczy.\nDieta na podwyższony cholesterol - porady dietetyka, przepisy, jadłospis Dodatek do obniżenia poziomu cukru we krwi\nCzy cukrzyków mają z soczewicy trawa w celu zmniejszenia ilości insuliny, Witaminy dla diabetyków dopel instrukcji herców Jak pić sok z dyni w cukrzycy typu 2. Menu potrawy z cukrzycą podskórne podawanie insuliny manipulacji, Urządzenie do typu 1, cukrzycę Cukrzyca Szkoła na DVD.\n5 NAJWIĘKSZYCH błędów CUKRZYKA otyłość i cukrzyca u dzieci\nCukru we krwi 2tipa niski poziom cukru we krwi u dziecka dlaczego, zapalenie kości i stawów u chorych na cukrzycę owrzodzeń troficznych w leczeniu cukrzycy folk. Nagroda dla Badań nad Cukrzycą cukrzyca czy pasztetowa, Zalecenia cukru we krwi Czy dana osoba może jeść grzyby w cukrzycy.\nTop 5 zakazanych produktów - NIGDY ich nie jedz jeśli chcesz być zdrowy i szczupły! diety o niskiej zawartości węglowodanów z cukrzycą pierwszych kroków\nJak przydatne cukrzyca ogórek Konwerter poziomu cukru we krwi, dieta dla cukrzycy typu II noc dlaczego cukru we krwi jest wyższy niż w godzinach porannych. Co zrobić, jeśli nie dać się bezpłatne leki dla diabetyków Śmiertelność u chorych na cukrzycę typu 1, zioła obniżające poziom cukru we krwi w Alfabet opinii cukrzyca i cena.\nŻywienie w leczeniu cukrzycy typu 2 Badanie cukrzycą w szkole\nNormy przy pomiarze cukru we krwi glukometru stopień 2 cukrzycy leczony, czarny jade z cukrzycą Ramson jest możliwe dla chorych na cukrzycę. Cukrzyca właściwości terapeutyczne morwa cukrzyca typu 1 produkować czy niepełnosprawność w, cukrzyca i siatkówki daktyle, figi cukrzyca.\nJak zabija cukrzyca? Dieta dla dzieci z cukrzycą\nHibiscus herbata w cukrzycy tego czy Analiza insuliny we krwi wskazuje, sekwencji nukleotydowej genu, która przechowuje informacje o insuliny białka Stopa insuliny przez 50 lat. Jak korzystać z buraków w cukrzycy objawy cukrzycy, koper w cukrzycy typu 2 brak insuliny, co potrzebne jest tam.\nMężczyzna Jadł To i Pokonał Cukrzycę Naturalnie Bez Lekarstw i Insuliny Czy kminek leczy cukrzycę\nKrem ocieplenie dla chorych na cukrzycę Leczenie cukrzycy złotego korzenia, kup insuliny Humulin regularnych w uchwyty Tabletki co do picia z cukrzycą. Cukrzyca typu II tabletki do uzdatniania powoduje pojawienie się cukrzycy, cukru we krwi, który jest obniżony zbieranie ziół na cukrzycę 20.\nCzy diabetycy solonych ryb\nLeczenie owrzodzeń stóp u chorych na cukrzycę środków ludowej\nCukrzyca ładunek glikemiczny\nKuru grill cukrzyca\nPoziom cukru we krwi jest normą dla mężczyzn do 40\nLeczenie astmy cukrzycy\nDziecko forum podwyższony poziom cukru we krwi


Tusk: Szykujcie się na najgorszy scenariusz z USA - 27.06.2018, Sputnik Polska\nSzef Rady Europejskiej Donald Tusk uważa, że Bruksela powinna być przygotowana na niesprzyjający scenariusz w dialogu z Waszyngtonem. 27.06.2018, Sputnik Polska\nusa, donald tusk, donald trump, unia europejska\n15:45 27.06.2018 (Zaktualizowane: 16:26 27.06.2018)\n© Fotolia / trekandphotoStatua Wolności\nSzef Rady Europejskiej Donald Tusk uważa, że Bruksela powinna być przygotowana na niesprzyjający scenariusz w dialogu z Waszyngtonem.\nWezwał do uwzględnienia geopolitycznego kontekstu po zakończeniu szczytu G7 w Kanadzie.\n„Pomimo naszych usilnych starań w celu utrzymania jedności Zachodu, stosunki transatlantyckie są pod ogromną presją z powodu polityki prezydenta Donalda Trumpa” — napisał Tusk w liście skierowanym do uczestników zbliżającego się szczytu Unii Europejskiej, który odbędzie się w dniach 28-29 czerwca.\nWedług Tuska rozbieżności między USA i Europą wykraczają poza handel. „Podzielę się z wami moją polityczną oceną tego, jak mają się sprawy” — obiecał.\nSzef Rady Europejskiej dodał, że ma nadzieję na lepsze, ale wezwał do przygotowania się do „najgorszego scenariusza”.


Samsung UE55JU6740 Curved - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o Samsung UE55JU6740 Curved.\nSamsung UE55JU6740 Curved to 55-calowy telewizor marki Samsung, który oferuje zakrzywiony ekran czy jakość 4K UHD. Obraz nabiera tu imponującego dynamizmu, idealnie odwzorowując kolory. Plusem są również szerokie kąty widzenia.\nInstrukcja obsługi do Samsung UE55JU6740 Curved\ninstrukcja obsługi do telewizora Samsung UE55JU6740\nGdzie kupić Samsung UE55JU6740 Curved? Kup od godnych zaufania dostawców!


Najlepsze kosmetyki męskie Percy Nobleman - Salon Amanda\nChociaż w Polsce powstaje coraz więcej salonów świadczących usługi barberskie to jednak w wielu miastach wciąż ich brakuje. Zatem jeśli mężczyzna nie ma sposobności do tego, aby korzystać z usług popularnego golibrody, musi nauczyć się samodzielnie pielęgnować swój zarost.\nPrzycinanie wąsów i brody to praca, która wymaga praktyki. Oczywiście można spodziewać się tego, że na samym początku coś może nie wyjść, krzywo przystrzyżemy swoje włosy lub obetniemy nasze wąsy zbyt krótko. Jednak z czasem stanie się to coraz łatwiejsze i przyjemniejsze. Zwłaszcza jeśli będziemy korzystać z odpowiednich kosmetyków i narzędzi. Percy Nobleman to kosmetyki i akcesoria w pełni skierowane do mężczyzn. Dzięki nim, w dowolnej chwili, we własnej łazience można eksperymentować z układaniem, przycinaniem i pielęgnowaniem zarostu. W ofercie znajdziemy chyba wszystko czego tylko możemy potrzebować. Nożyczki i trymery do przycinania, grzebienie i szczotki do wyczesywania zarostu oraz kosmetyki pielęgnacyjne. Należy bowiem pamiętać o tym, że zarost na twarzy wymaga stosowania specjalnego szamponu i odżywek, które nie podrażnią delikatnej skóry na twarzy. Oprócz tego stylizowanie zarostu może być niezłą zabawą dzięki żelom, woskom i pomadom utrwalającym. Każdy kosmetyk należy dobrać indywidualnie do potrzeb skóry i zarostu. Dlatego asortyment jest tak szeroki. Dzięki temu każdy mężczyzna może odnaleźć produkty idealne dla siebie, o odpowiedniej konsystencji, składzie i zapachu.\nKosmetyki pomogą również zadbać o zarost, który jest zniszczony, potrzebuje regeneracji i nawilżenia. Odpowiednie, regularne przycinanie i specyfiki Percy Nobleman pomogą w pozbyciu się wszystkich problemów związanych z zarostem na twarzy.


17 stycznia 2022 - PiS Warmia, Mazury i Powiśle\nStart 2022 styczeń 17\nAktualności, Powiat Ełcki, Powiat Giżycki, Powiat Kętrzyński, Prasa, Region Warmii i Mazur 17 stycznia 2022\nDokładnie 4 mln 467 tys. zł dotacji zewnętrznych uzyskała Gmina Korsze na realizację zadań własnych w 2021 roku. Z wykorzystanych środków m.in. wyremontowano drogi, wykonano inwestycje kanalizacyjne oraz zadbano o termomodernizację budynków użyteczności publicznej.\nAktualności, Prasa, Region Warmii i Mazur 17 stycznia 2022\nZapraszamy do lektury artykułu dr. Marcina Kazimierczuka pt. „Tworzenie krótkich łańcuchów dostaw w ramach PROW 2014-2020”, który ukazał się w periodyku „Bieżące Informacje” wydawanego nakładem Warmińsko-Mazurskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.


Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z ustawyą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Serwis Tyflopodcast.net.\nData publikacji strony internetowej: 2008-03-07\nnagrania audycji nie posiadają transkrypcji,\nw serwisie występują drobne błędy kontrastu,\nw serwisie brakuje widocznego fokusa klawiatury,\nprzy powiększeniach 200% serwis nie mieści się w szerokości wyszukiwarki,\nprzy użyciu myszki komputerowej występują problemy w obsłudze głównego menu,\nData sporządzenia deklaracji: 2022-04-14\nData ostatniego przeglądu deklaracji: 2022-04-14\nW przypadku problemów z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt. Osobą kontaktową jest Michał Dziwisz, [email protected]. Kontaktować można się także dzwoniąc na numer telefonu 663883600. Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać skargi na brak zapewnienia dostępności.\nBiuro zlokalizowane jest w dzielnicy Krowodrza, przy ulicy Świętokrzyska 14, w budynku Silver Office. Z Dworca Głównego Zachód do Fundacji można dojechać linią nr 130 (3 przystanki w kierunku Azory). Dojazd na przystanek Friedleina 1 + około 240 metrów pieszo oraz linią nr 179 (2 przystanki w kierunku oś. Kurdwanów). Dojazd na przystanek Nowy Kleparz 4 + 540 m pieszo.\nFundacja mieści się na I piętrze Budynku Silver Office. Budynek jest usytuowany na skrzyżowaniu ulic Świętokrzyskiej i Wrocławskiej, obok budynku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przy budynku nie ma miejsc parkingowych przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnościami, jednakże Fundacja dysponuje miejscami parkingowymi dla klientów w garażu podziemnym, z którego można się dostać za pomocą dźwigu osobowego do biura FIRR. Do budynku prowadzi wejście z poziomu terenu (wejście do Fundacji klatka C). Do budynku można wejść, dzwoniąc domofonem (umieszczonym po prawej stronie na wysokości 140 cm) i wybierając numer 6. Obiekt jest wyposażony w dźwig osobowy. Dźwig osobowy nie posiada informacji głosowej. Do biura można wejść, dzwoniąc domofonem (umieszczonym po lewej stronie na wysokości 135 cm) i wybierając numer 6. Wszystkie pomieszczenia Fundacji są dostępne dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Fundacja posiada toaletę dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Do budynku i biura można wejść z psem asystującym. W jednym z pomieszczeń Fundacji zainstalowana jest pętla indukcyjna. Po uprzednim uzgodnieniu terminu wizyty – można również porozumieć się w polskim języku migowym osobiście lub online. Kilku pracowników zna też podstawy języka migowego.\nSkróty działające w serwisie:\nEsc, F4 – play / pauza.\nf5 / f6 – 10 sek. do tyłu / w przód.\nShift+f5 – Shift+f6 – 60 sek. do tyłu / w przód.\nf7 / f8 – ciszej / głośniej.\nShift+f7 / shift+f8 – Wolniej / szybciej.


Tomasz Kaczor: "Rzygałem już sportem, wiecznym udowadnianiem czegoś sobie i innym" - Kierunek Tokio - weszlo.com\nKierunek Tokio / Wywiady / Tomasz Kaczor: “Rzygałem już sportem, wiecznym udowadnianiem czegoś sobie i innym”\nAktualności Kajakarstwo Tokio 2020 Wywiady\nNiedawno świętował zdobycie złota Igrzysk Europejskich i srebrnego medalu mistrzostw świata. A jeszcze kilka miesięcy wcześniej wyjeżdżał pracować do Anglii, bo z powodu braku stypendium nie miał pieniędzy na życie. Chciał kończyć karierę, ale uratował ją niespodziewany telefon… z Chin. W tym samym czasie walczył z depresją. Ostatni rok z życia Tomasza Kaczora – kajakarza, dwukrotnego olimpijczyka – to, jak sam przyznaje, materiał na dobry film.\nSEBASTIAN WARZECHA: Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że niespełna rok temu zakończyłeś karierę?\nTOMASZ KACZOR: To prawda. Na przełomie listopada i grudnia byłem jedną nogą na sportowej emeryturze, właściwie podjąłem już decyzję o zakończeniu kariery. Decydował brak pieniędzy, pracowałem w tym czasie w Anglii. Po jednym dniu zadzwoniłem do żony. Rozmawialiśmy, powiedziałem jej, że mam dosyć i to ten czas, by spróbować w życiu czegoś innego. Nie chciałem dłużej uprawiać sportu. Wszystko wywróciło się do góry nogami następnego dnia, gdy dostałem telefon z Chin o szóstej rano. Zwrot akcji jak w filmie.\nO tym telefonie za chwilę, jeśli pozwolisz. A na razie zahaczmy o powody decyzji o końcu kariery. Zaczęło się od straconego stypendium…\nWłaściwie zaczęło się od tego, że na początku roku dałem się zaszczepić przeciwko grypie. Nie wiem, co mnie tknęło, ale to był błąd. Potem przez cały rok chorowałem. Jak nie przeziębienia, to jakieś grypy. Na Puchar Świata do Duisburga jechałem nawet z zapaleniem oskrzeli, o którym nie miałem pojęcia, bo jedynym objawem było to, że „zapychało” mnie w trakcie biegów, nie mogłem oddychać. To spowodowało, że przegrałem w zeszłym roku rywalizację w jedynce na 1000 metrów już w eliminacjach. A to dystans olimpijski, finansowany przez ministerstwo. Stypendium dostaje się za awans do finału. Mi się nie udało. Podobnie na 500 metrów, gdzie tylko medaliści dostają stypendium. Potem pojechałem jeszcze na dwa Superpuchary, organizowane przez federacje. To takie dodatkowe zawody, mające na celu promocję kajakarstwa. Tam zarobiłem jakieś pieniądze, ale to nie były duże oszczędności. Gdybym był sam, to bym się tym nie przejmował. Ale mam dwójkę małych dzieci. A dziecku przecież nie wytłumaczę, że nie mamy co do garnka włożyć, bo tacie nie udało się w tym roku zrobić stypendium. Trzeba było podjąć drastyczne kroki. Wyjechałem, żeby sobie dorobić.\nNa fermę indyków. I to do Anglii. Przyznam, że to nie jest pierwsza praca, o której bym pomyślał.\nZnajomy tam pracował, zaproponował mi wyjazd. Gdybym dostał inną ofertę, na przykład montowanie stoisk na zagranicznych targach, to też bym skorzystał. W tamtym momencie naprawdę potrzebowaliśmy pieniędzy. Nie patrzyłem na to, jaka to praca. Spakowałem się i pojechałem.\nTo z perspektywy czasu – jaka to była praca?\nBardzo mocno obciążająca psychicznie, to na pewno. Do tego stopnia, że były momenty, gdy stałem pod prysznicem i leciały mi łzy z oczu. Zadawałem sobie pytanie: „co ja tutaj robię?”. Przecież niedawno reprezentowałem Polskę na igrzyskach olimpijskich czy mistrzostwach świata, a teraz jestem w Anglii na jakiejś fermie indyków i haruję siedem dni w tygodniu po dwanaście godzin. To też jednak pokazało mi, że jestem twardy i nauczony tej ciężkiej pracy. Życie dało mi wtedy w kość, ale gdybym miał jeszcze raz tak zaryzykować i wiedzieć, że to przyniesie mi złoty medal olimpijski, to bym się nie zawahał. To wszystko nauczyło mnie zupełnie inaczej myśleć i podchodzić do pewnych spraw.\nKiedy wyjeżdżałeś czułeś żal do Polskiego Związku Kajakowego?\nTak, jasne. Bardzo duży. Ten żal wciąż gdzieś siedzi. Teraz, po tych wszystkich sukcesach, jest fajnie. Ojców sukcesu jest wielu, ale gdy była porażka, to zostałem ja, moja żona i klubowy trener. Nikogo chętnego do pomocy, wszyscy o mnie zapomnieli, skreślili. A teraz, gdy zdobyłem medale, każdy wypina pierś i sobie je w jakimś stopniu przypina. A ja ten medal zawdzięczam – mówię to głośno – wyjazdowi do Chin. Dzięki propozycji, która stamtąd przyszła, jestem tu, gdzie jestem i osiągnąłem, co osiągnąłem. Mam jednak duży żal o to, że gdy przyjdzie słabszy sezon, człowiek zostaje sam z tym wszystkim, że tak szybko zapomina się o zawodnikach, którzy coś osiągnęli. To jest chore.\nTo chyba ogólnie problem tych sportów olimpijskich, które nie są medialne?\nDokładnie. Wszyscy sobie o nas przypominają w trakcie igrzysk olimpijskich, bo jesteśmy jedną z nielicznych dyscyplin, która zawsze przywozi z nich medale. Nas to trochę boli, bo poza tym co roku zdobywamy medale na mistrzostwach Europy czy świata. A pamięta się o nas tylko, gdy pojawiają się krążki z igrzysk. Ale co z tego, że wtedy ktoś sobie o nas przypomni, skoro w takim zestawieniu 10 najlepszych sportowców nikogo z nas nie ma. Szkoda, że te mniej popularne sporty tak są u nas traktowane.\nMówiłeś o tym „przypinaniu się” do sukcesu. To widać nawet po twoim Facebooku. W ostatnim miesiącu dodałeś kilka postów o nowych sponsorach.\nTak, przybyło ich. Jeden zaraz po Igrzyskach Europejskich, zresztą pasjonat kajakarstwa. Powiedział mi wprost, że zaczęło mu się lepiej powodzić i chce mi pomóc w spokojnym przygotowaniu się do igrzysk w Tokio. Kolejny sponsor to firma Ani Lewandowskiej. Z Anią znałem się wcześniej, prowadziła mnie pod kątem diety. Po Igrzyskach Europejskich zapytałem się jej, czy byłaby możliwość, by jej firma wsparła mnie w przygotowaniach do Tokio, podsyłając mi produkty. Ania powiedziała, że jasne, nie ma problemu i mam walić do niej śmiało, gdy tylko będę czegoś potrzebować. Jestem jej za to bardzo, bardzo wdzięczny. Pomogła mi i to bezinteresownie. Dla mnie jest wspaniałą osobą. Są też, oczywiście, inni sponsorzy. Te wpisy na fanpage’u i ich oznaczanie to moje podziękowanie dla nich. Chcę, by ludzie wiedzieli, że właśnie oni mnie wspierają.\nZ Anią Lewandowską po raz pierwszy skontaktowała cię Monika Pyrek, prawda?\nTak to się zaczęło. Jakieś dwa lata temu jechałem na badania wydolnościowe do Warszawy. Na dworcu kolejowym kupiłem wtedy książkę Roberta Lewandowskiego. Czytałem w pociągu. W niej znalazłem wypowiedź Moniki Pyrek o tym, że Ania jest bardzo dobra w kwestii ustalania diety. Monika mówiła, że odkąd ją stosuje, czuje się świetnie i gdyby trafiła na Anię, będąc jeszcze zawodniczką, na pewno osiągałaby dużo lepsze wyniki. Coś zaświeciło mi w głowie, powiedziałem sobie „spróbuj, Monikę znasz, może Ania zgodzi się poprowadzić i ciebie”. Napisałem do Moniki, czy byłaby szansa, żeby mnie z Anią skontaktowała. Wydawało mi się wtedy, że w treningu zrobiłem już wszystko, by osiągać jak najlepsze wyniki, ale wciąż miałem rezerwy w kwestii żywienia. Odpowiedź od Moniki, że Ania wyraziła chęć współpracy, przyszła jeszcze zanim dojechałem do Warszawy. Dostałem dwa numery – polski oraz niemiecki, miałem zadzwonić po weekendzie. Tak zrobiłem i zaczęliśmy współpracę.\nNa mecz Bayernu już zajrzałeś?\nJeszcze nie. Chciałbym bardzo pojechać do Monachium na mecz, ale jestem taką osobą, która nieco wstydzi się wykorzystywać taką znajomość. Nie chcę się narzucać, ale może kiedyś zawezmę się w sobie i zapytam się Ani, czy byłaby szansa, żeby załatwić ze trzy bilety. Bo mój teść jest trenerem piłki, a szwagier był piłkarzem, więc pewnie też chętnie by polecieli.\nW Internecie da się wyczytać, że piłka to jedno z twoich hobby. Ale nie tylko, bo też siatkówka czy nawet… narciarstwo biegowe.\nNarciarstwo biegowe to kolejna dyscyplina, którą chciałbym trenować, gdybym nie był kajakarzem. Uwielbiam biegać na nartach, zawsze wyczekuję obozów w Szklarskiej Porębie. Tam się czuję jak ryba w wodzie. Kocham to do tego stopnia, że załatwiam sobie narty biegowe od zawodników, żeby mieć jak najlepszy sprzęt. Przyjemność biegania na takich nartach jest zupełnie inna. Ale faktycznie, interesuję się też tą piłką czy siatkówką, o których wspomniałeś. Poza tym bardzo lubię tańczyć. To była jedna z moich miłości. Trenowałem kiedyś taniec towarzyski.\nJak się przechodzi z tańca towarzyskiego do kajaków?\nBardzo fajnie. To ma bardzo dobre przełożenie na stabilizację w łódce, pomaga w utrzymaniu balansu na zawodach. Wiadomo, kajakarstwo to taka dyscyplina, w której pływa się w różnych warunkach. I jak jest fala, i jak woda stoi. Taniec bardzo mi w tym pomógł.\nMówiliśmy o diecie, ale w ostatnim czasie zmian było u ciebie znacznie więcej. Zacząłeś choćby pracę z psychologiem sportowym. Dużo ci to dało?\nCały czas jestem w kontakcie z Magdą Kemnitz-Kaczmarek, byłą wioślarką i olimpijką. Myślę, że będę tę współpracę kontynuować, dużo mi dała. Mam od niej też materiały, które mi pomagają. Nawet nagrała specjalnie dla mnie – na podkładzie muzyki z „Gladiatora” – motywujące hasła, których słucham sobie przed startem. To mnie wycisza, ale też daje mi motywacyjnego kopa. Zazwyczaj słucham tego już po przebraniu w strój startowy, a kończę na jakieś dwie minuty przed zejściem na wodę. Miałem to zresztą nagrać sam, ale nie lubię swojego głosu.\nTak, dlatego poprosiłem Magdę. Z innych zmian – w tym roku spróbowałem też hipnozy. Gdzieś przeczytałem, że wpływa pozytywnie na zawodników. Byłem ciekaw, nie do końca w to wierzyłem. Przekonałem się jednak o tym na własne oczy, kiedy Sebastian Zachara zahipnotyzował Mateusza Kamińskiego, postawił go na dwóch krzesłach i Mateusz zrobił deskę. Wtedy pomyślałem sobie: „no dobra, ale jak się człowiek zepnie, to da się taką deskę zrobić”. Kiedy jednak prawie stukilowy facet na nim usiadł, a Mateusz nawet nie drgnął, to opadła mi szczęka i już wiedziałem, że chcę tego spróbować, żeby odblokować głowę. Chciałem dojrzeć do tego, by pokonać w końcu trójkę, która zdominowała nasz sport – Sebastiana Brendela, Isaquiasa dos Santosa i Martina Fuksę.\nNo dobra, ale jak wygląda ta hipnoza? Bo takie standardowe skojarzenie to machanie zegarkiem przed oczami z hasłem „zaśniesz za trzy sekundy”.\nZupełnie inaczej. Na początku mieliśmy ćwiczenia oddechowe, które kończyliśmy pięciominutowym – bo tyle udało nam się z Mateuszem wytrzymać – leżeniem na bezdechu. Sebastian był w szoku, że aż tyle to trwało. On nam tłumaczył, że to powodowało odblokowanie się naszego mózgu i ciała. Wtedy zaczynał wprowadzać nas w hipnozę. Wyglądało to jak ćwiczenie, które można odbyć, leżąc na materacu. Jakbyś wsłuchiwał się w lektora.\nSkoro o lektorze, wrócę jeszcze do nagrania z muzyką z „Gladiatora”. Nie wiem, czy wiesz, ale to dość sprawdzony motyw. Pep Guardiola motywował – choć nie samym dźwiękiem, a zmontowanym wideo z przebitkami z tego filmu – piłkarzy Barcelony przed finałem Ligi Mistrzów właśnie w ten sposób.\nTen dobór muzyki zaproponowała Magda, a mi bardzo przypasował. To taki mój mały talizman przedstartowy. Słucham tego, odpręża mnie i pozytywnie nastraja. Chodziło tu też o to, że my, sportowcy, potrafimy się tak nakręcić, że nie musimy słuchać dodatkowej muzyki „nakręcającej”. To potrafi przynieść odwrotny efekt do zamierzonego. Lepiej więc posłuchać czegoś takiego i skoncentrować się na tym jednym biegu, w którym rywalizujemy o medale, włożyć w niego wszystkie siły.\nSporo było tych zmian. Aż ciśnie się na usta pytanie: uważasz, że dopiero teraz jesteś w stu procentach profesjonalistą?\nTrudno określić, czy już jestem. To pytanie można by pewnie zadać mojemu trenerowi… Chyba jestem, ale na pewno znajdzie się coś, czego nie robię do końca tak, jak powinienem. Jak każdy sportowiec mam swoje słabości. Na przykład lubię czasem zjeść czekoladę. Ale podejście samo w sobie chyba jest profesjonalne, tak mi się wydaje. Chyba dopiero teraz dojrzałem do tego i zaczęło to wszystko ze sobą współgrać.\nDuża w tym pewnie zasługa wyjazdu do Chin, więc zgodnie z zapowiedzią – porozmawiajmy o nim. Telefon, od którego się zaczęło, jak wspominałeś, był kompletnie niespodziewany…\nDokładnie. Trener Marek Ploch zadzwonił pewnego dnia rano i zapytał się mnie – bo chyba widział na Instagramie albo Facebooku, że wyjechałem – „a co ty robisz w tej Anglii? Pojechałeś tam do pracy czy trenujesz i pracujesz równocześnie? Jak to wygląda?”. No to opowiedziałem mu, jak zostałem potraktowany i dlaczego tam jestem. Wtedy on z kolei powiedział, że ma dla mnie propozycję. Miałem zostać zatrudniony w Chinach jako jego asystent. W tym czasie mógłbym normalnie trenować i przygotowywać się do igrzysk, jak najlepszy chiński zawodnik. Do tego dostałbym pełne szkolenie, pensję, którą mógłbym wysyłać do domu, a na miejscu jedzenie, zakwaterowanie i opłacane przeloty.\nJak to usłyszałem, to od razu w głowie zaświeciło mi się światełko i coś mówiło, że mam jechać. Od natychmiastowego powiedzenia „tak” powstrzymywało mnie tylko to, że nie wiedziałem, co powie na to moja żona. Bo miało trwać to długo, aż do października 2020 roku. Zadzwoniłem, przedstawiłem jej całą propozycję. Powiedziała, że potrzebuje czasu do namysłu i musi sobie to poukładać. Wieczorem, po pracy, dostałem od niej telefon, że rozmawiała z rodzicami, którzy jej pomogą. Więc sama mi powiedziała, że mam jechać, bo igrzyska w Tokio to było moje marzenie, że mam po prostu dać sobie szansę, żeby coś jeszcze udowodnić i na stare lata nie żałować, że nie spróbowałem.\nTo wszystko dziwi tym bardziej, że z trenerem Plochem nie miałeś wcześniej zbyt wiele wspólnego.\nByłem w szoku, że do mnie zadzwonił. Gdy był trenerem reprezentacji Polski, to z nim nie współpracowałem, trenowałem w swoim klubie, Warcie Poznań. Dziwiłem się, że wybrał mnie, a nie któregoś ze swoich byłych zawodników.\nW Chinach warunki do treningów były lepsze niż w Polsce?\nZdecydowanie. Do tego treningi same w sobie były bardzo ciężkie. To prawda, co mówi się o Chinach, że tam trzeba bardzo ciężko trenować. Oni są po prostu zamknięci w obozach i zasuwają, żeby osiągnąć sukces. Również jedzenie, porównując je do tego, co dostawaliśmy w ośrodkach treningowych w Polsce, to jak niebo a ziemia. Na korzyść Chin, oczywiście. Dużo więcej wszystkiego: owoców morza, ryb, wołowiny, kurczaka. Byłem w ciężkim szoku, gdy zobaczyłem to jedzenie. Odświeżyłem sobie wtedy artykuły od Ani na temat diety, żeby z tego skorzystać.\nTreningi to jedna rzecz, ale jak w tych Chinach się żyło? To przecież zupełnie inna kultura.\nZdecydowanie. Trochę osób ostrzegało mnie przed wyjazdem, że muszę się na to przygotować. Takim pierwszym szokiem było dla mnie wyjście na miasto, w trakcie którego ludzie robili sobie z nami zdjęcia, bo pierwszy raz widzieli kogoś spoza Chin. Drugi taki moment nastąpił, gdy na środku wielkiego targu zobaczyłem siedzącego dentystę, który borował facetowi w zębach maszynką zrobioną w domowy sposób, podłączoną do akumulatora samochodowego. A obok niego siedział facet na krześle, wokół którego biegał fryzjer. Dla mnie to był zupełny absurd. Przykrym doświadczeniem był też widok kilkuletnich dzieciaków, sprzedających psy w klatkach, które zdecydowanie nie były przeznaczone do trzymania w domu.\nTrudne do zaakceptowania była też wiara w Chińczyków w to, że nie należy niczego trzymać w sobie, a wszystko trzeba uwolnić. Mówiąc wprost: pierdzą i bekają publicznie. Normalne było też dla nich to, że wszędzie biegały sobie karaluchy. A mi to przeszkadzało. Ale ostatecznie zdołałem się do tego przyzwyczaić. Poza tym nie mogę jednak powiedzieć o nich złego słowa. Ludzie byli bardzo mili, pozytywnie nastawieni i pomocni. Ostatecznie bardzo dobrze mi się tam mieszkało.\nJak można się do tego wszystkiego przyzwyczaić? Gdy o tym opowiadasz to brzmi jak coś, czego po prostu nie byłbym w stanie zaakceptować.\nByłem tam pięć miesięcy, to taki okres, w którym da się to zrobić. Człowiek w pewnym momencie się poddaje i po prostu akceptuje otoczenie. Co by mi dało to, że zwracałbym po raz setny uwagę na to, że ktoś znowu pierdnął czy splunął? Po prostu trzeba było przestać się tym przejmować.\nA jak pracowało ci się w roli asystenta? Wcześniej nie miałeś przecież takich doświadczeń.\nTak, takiej pracy spróbowałem tam po raz pierwszy. Ciekawe doświadczenie, wcześniej zawsze byłem po tej drugiej stronie. Pracowało się dobrze. Chińscy zawodnicy po prostu się słuchają. Nie są kapryśni, nie wymyślają, nie komentują, nie dyskutują. Jak im coś powiesz, to to zrobią.\nWłaśnie, mówienie. Znali angielski?\nNie, wyglądało to trochę komicznie, bo w ogóle nie mówili po angielsku. Był tłumacz i on to wszystko im przekładał na chiński.\nWspółpraca zakończyła się tak samo, jak się zaczęła – niespodziewanie.\nTak, jeszcze na Pucharze Świata w Poznaniu mówili, że chcą dalej ze mną współpracować, a nawet podnieść mi pensję i zrobić ze mnie mistrza świata. A tydzień później, na PŚ w Duisburgu, tłumacz napisał do mnie na WeeChacie, że nie mogą już ze mną pracować, bo finansowania swojego rywala zabrania im Chiński Komitet Olimpijski.\nAle dlaczego w takim razie zwolnili też trenera Plocha?\nNie zwolnili. On zrezygnował sam, bo zaczęto się wtrącać w jego treningi. Kilka osób rządziło się, wymyślało swoje programy. Trener powiedział, że nie jest w stanie tego zaakceptować, bo jest rozliczany za wynik sportowy. I jakby tego wyniku nie było, to pretensje wszyscy mieliby właśnie do niego. Dlatego wywiesił białą flagę i zrezygnował.\nTo specjalnie nie zaskakuje. W Chinach bardzo inwestują na przykład w piłkę nożną, mają świetne akademie, znakomite warunki. Tam też sprowadzali trenerów z zagranicy, żeby ich uczyli, wykładali, po czym stwierdzali, że i tak zrobią po swojemu.\nDokładnie, tak samo wyglądało to w kajakach. Trener Marek świetnie wykonał najgorszą robotę, a jak przyszło co do czego ostatecznie i tak zaczęli robić swoje. Uważali się za najmądrzejszych i robili wszystko, jak sami uważali za słuszne.\nJuż po zakończeniu współpracy z Chinami przyszły Igrzyska Europejskie. Impreza nie najwyższego statusu, ale dla ciebie w tym roku wyjątkowa.\nTak, to młoda impreza. Wszystko zaczyna się rodzić, ludzie zaczynają podchodzić do tego nieco poważniej. Są to jednak zawody takie samej rangi jak Igrzyska Azjatyckie czy Panamerykańskie. Tyle tylko, że tamte rozgrywa się od dłuższego czasu, a u nas to była dopiero druga edycja. Ale już widać znaczną poprawę w stosunku do tych sprzed czterech lat, rozgrywanych w Baku. W Mińsku było to wszystko bardziej profesjonalne, impreza zaczęła być bardziej dostrzegana w różnych środowiskach. Ona tak naprawdę niczym nie odbiega – jeśli mówimy o samej organizacji – od igrzysk olimpijskich. Wymogi są takie same. Dziwię się temu, jak ludzie do niej podchodzą.\nW kajakarstwie – w przeciwieństwie do niektórych dyscyplin – przyjechała europejska czołówka.\nTak, u nas zawsze na takie imprezy przyjeżdża czołówka. W innych krajach też nieco inaczej się to wszystko też traktuje. Zawodnicy mają na przykład bardzo dobre pieniądze za występy na tej imprezie. Trzeba też powiedzieć, że w kajakach to Europa jest najmocniejsza. Czasem trudniej zdobyć medal na mistrzostwach Europy czy Igrzyskach Europejskich niż na mistrzostwach świata.\nI rywalizując z tą czołówką zdobyłeś złoto, którego… mogło nie być. Bo do składu zostałeś przecież dowołany.\nTo prawda. W pierwotnej wersji składu nie byłem brany pod uwagę. Był bardzo duży problem z tym, żebym pojechał na tę imprezę. Wystartowałem wyłącznie dzięki uprzejmości Białorusinów, którzy wyrazili zgodę na to, by można mnie zgłosić.\nCofnijmy się na moment o jeszcze kilka miesięcy. Po sukcesie mówiłeś, że pod koniec zeszłego roku zacząłeś wpadać w depresję…\nTak było. Dały mi do myślenia artykuły, które przeczytałem, odnośnie Justyny Kowalczyk czy Magdy Fularczyk-Kozłowskiej. Zaobserwowałem, że ze mną dzieje się od dłuższego czasu coś podobnego. Miałem takie momenty, że w nocy nie mogłem spać, a rano nie chciało mi się wstać na trening. A jak już wstałem i poszedłem, to brakowało mi motywacji – po prostu stałem i zastanawiałem się, co ja tam robię.\nDlatego poszedłem do psychologa. Otworzyłem się przed Magdą, zacząłem opowiadać o tym, co mnie boli, jakie są moje odczucia i co się ze mną dzieje. Ona również stwierdziła, że to może być początek choroby. Zaczęliśmy pracować, powoli mnie z tego wyprowadzała. Na razie idzie to wszystko ku dobremu. Odzyskałem radość z trenowania, pasję do tego, co robię. Teraz, stojąc na starcie, nie wmawiam sobie, że muszę zdobyć medal. Nic nie muszę. Po prostu chcę dobrze popłynąć i być zadowolonym ze startu. Nie myślę o medalach. Kiedyś zdzierało mnie to od środka. Nastawiałem się na to, że „muszę mieć medal”, bo inaczej „co to będzie, jak go nie zdobędę?”. Teraz myślę inaczej. Nie będzie medalu to co? Nic. Świat się nie zawali.\nPowiedziałeś, że „idzie” to wszystko ku dobremu, a nie że „doszło”. To cały czas trwa?\nNie, teraz jest okej, wróciłem na dobre tory. Na trening idę chętnie i tak samo go wykonuję. Wróciła motywacja, zawziętość, chcę coś osiągnąć. A wcześniej po prostu nie chciało mi się tego robić. Myślałem o końcu kariery. Każdy trening, który miałem wykonać, był dla mnie udręką. Nie chciałem się męczyć, pracować i ścigać. Rozmyślałem nad tym jak popłynąć, żeby się nie zmęczyć. Teraz nie kalkuluję, w trakcie startu daję z siebie wszystko.\nRonnie O’Sullivan, jeden z najlepszych snookerzystów na świecie, swoją depresję opisywał w autobiografii jako „szympansa”, który często się pojawiał w złych chwilach i wmawiał mu, że jest niczym, nie ma po co iść na trening, bo i tak nic nie osiągnie. Też tak miałeś?\nByło podobnie. To wszystko się nakładało przez lata. Często do medalu wielkich imprez brakowało mi sekundy albo nawet mniej. Zawsze byłem blisko. To wszystko we mnie rosło, kumulowało się. Zazdrościłem innym zawodnikom, którzy zdobywali medale. Niby pozytywnie, bo cieszyłem się ich sukcesem, ale w środku było mi źle. Bo znowu nie zdobyłem medalu, a tyle dla tego poświęcałem: rodzinę, codzienne życie, niemal wszystko. To sprawiło, że doszedłem do tego punktu krytycznego.\nZe trzy lata wcześniej, na przykład w okolicach igrzysk w Rio, spodziewałbyś się, że może przytrafić ci się taki okres?\nNie, zupełnie. To zresztą zaczęło się właśnie po nieudanych igrzyskach w Rio. Tam wiedziałem, że byłem dobrze przygotowany, a do finału nie awansowałem przez pecha. A wyniki pokazały, że byłem gotowy i powinienem zdobyć medal. Wtedy zaczęło się to wszystko zbierać we mnie, aż w końcu pękło. W zeszłym roku ze łzami w oczach powiedziałem trenerowi, że jestem w takim stanie, w którym nic mi się nie chce. Nie chce mi się pracować, startować, trenować, nawet jeść. Rzygałem już tym sportem, wiecznym udowadnianiem czegoś wszystkim i samemu sobie. To życie zaczynało mnie męczyć. Trener też powiedział, że powinienem udać się do specjalisty. Więc poszedłem.\nTakie wsparcie osób bliskich, w tym trenera, jest ważne?\nTak, współpracuję z tym trenerem od… 2002 roku. Już 17 lat. Jest mi bardzo blisko, czasem zastępuje mi ojca. Radzę się go tak, jakbym poradził się swojego świętej pamięci taty. Bardzo mu za to dziękuję, że przy mnie jest i mogę na niego liczyć.\nKończąc ten wątek: zapewne każdemu zawodnikowi, który powiedziałby ci, że czuje się tak, jak ty się czułeś, poleciłbyś natychmiast udanie się do specjalisty?\nRekomendowałbym nawet, żeby w każdym związku sportowym zatrudniona była taka osoba, psycholog, który jeździ z zawodnikami. Ale to musi być ktoś, kto czuje ten temat. Żeby na przykład nie poleciał do trenera i nie nadawał mu, co dany zawodnik powiedział. Bo z czymś takim też się spotkałem na kadrze. Niby mieliśmy psychologa, a jak powiedzieliśmy mu, co nam się nie podobało czy co nas dręczy, to trener o wszystkim od razu wiedział. O ile to mądry trener, to jeszcze zrobi z tego jakiś użytek. A jak wręcz przeciwnie, to wychodzą z tego niepotrzebne kwasy, a człowiek traci zaufanie. A odpowiadając na twoje pytanie – tak, uważam, że jak coś takiego się dzieje, to zawodnik powinien od razu udać się do specjalisty. Problem w tym, że sportowcy często wstydzą się mówić o swoich słabościach. Trzeba to jakoś przełamać, żeby odważyli się mówić.\nSam się przekonałeś, jak ważne to jest. Bo gdyby Justyna Kowalczyk o tym nie opowiedziała, to i ty mógłbyś nie zasięgnąć pomocy.\nDokładnie. To jest bardzo ważne. Przez Justynę Kowalczyk uświadomiłem sobie, że mogę mieć taki problem i trzeba coś z tym zrobić. Bo Justyna to przecież sportowiec z samego topu. Medalistka olimpijska. Wydawało mi się, że wszystko ma, jej życie jest usłane różami, a okazało się, ze są tam też ukryte kolce. W tamtym tekście się odsłoniła, pokazała, co ją dręczy.\nJeszcze na początku tego roku walczyłeś z depresją. W czerwcu zdobyłeś wspomniane złoto Igrzysk Europejskich. Podróż z wielkiego dołka na sam szczyt?\nTak. Dlatego na podium płynęły mi łzy. Po prostu wszystko puściło, ta cała droga, jaką przebyłem do tego złota. A potem też do srebra mistrzostw świata. Jak sobie przypomnę, jak to wyglądało od listopada do czerwca, to faktycznie to była droga z piekła do nieba.\nPowiedziałeś o srebrze mistrzostw świata. Ono jest tym cenniejsze, że dało też kwalifikację olimpijską.\nTak, choć jesteśmy trochę źli na MKOl, że tak nam to wszystko obcina i tylko pięciu może skorzystać z kwalifikacji. Idzie to w kierunku zabicia dyscypliny.\nPięciu może skorzystać i to niekoniecznie ci, którzy kwalifikacje wywalczyli. Bo nie są imienne, a przyznawane kadrze.\nZgadza się, nie zamierzam nikogo innego wpuścić do tej jedynki na 1000 metrów. Będę robić wszystko, żebym to ja pojechał na te igrzyska olimpijskie.\nNie jest to pewnie zbyt przyjemne, gdy udaje ci się wywalczyć kwalifikację olimpijską, a dalej nie wiesz, czy na te igrzyska pojedziesz?\nTo po prostu niesprawiedliwe. Trenujemy bardzo ciężko, zdobywamy tę kwalifikację i to moment, w którym powinniśmy już móc ustawiać trening tak, by szczyt formy wypadł na igrzyska. A nie możemy tego zrobić, bo musimy mieć drugi szczyt na eliminacje, żeby to wywalczone miejsce obronić. Bo może się zdarzyć tak, jak to było trzy lata temu w przypadku dwójek – jedna zrobiła kwalifikację, a druga pojechała do Rio.\nTo będą twoje trzecie igrzyska. Wspominałeś już wcześniej o tym Rio, że tam zadecydował pech i… niewiedza. Można to tak ująć, prawda?\nTak. Mam lekki żal do naszego team leadera, który był z nami w Rio. Nie poinformował nas, że jest zmiana w kwalifikacjach. Gdybym wiedział, że skrócono tam przerwę między przedbiegami a półfinałami do 40 minut, to zupełnie inaczej popłynąłbym w przedbiegu i zostawił więcej siły na półfinał. Skończyło się tak, że zabrakło mi kilku dziesiątych do wejścia do finału. Przez to nie mam medalu, na który byłem przygotowany.\nTeraz czas na Tokio 2020.\nPrzed trwającym sezonem zakładałem sobie, że chcę zdobyć trzy najważniejsze medale w swojej karierze: Igrzysk Europejskich, mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich. Dwa pierwsze już mam, został jeden. Mam nadzieję, że w przyszłym roku odhaczę i ten medal, najważniejszy. Wtedy będę spełnionym sportowcem. Jeśli stanąłbym w Tokio na podium – nie mówiąc już o złocie – to niczego więcej nie będę chcieć. To już jest sportowy szczyt. Można wtedy skończyć trenować i iść na sportową emeryturę. Chociaż z tą emeryturą, to zobaczymy jak będzie…\nJakby z medalem się nie udało, będziesz startować do kolejnych igrzysk?\nNie mówię nie. Choć na ten moment w mojej głowie są tylko igrzyska w Tokio. Nie wiem, co się po nich narodzi. Może zrobię sobie dłuższą przerwę, a potem wrócę i spróbuję w Paryżu? Życie pisze różne scenariusze, nie zamykam sobie drzwi. Przez ten rok chcę się jeszcze poświęcić w stu procentach i zrobić wszystko, by zdobyć medal w Tokio. Już rozmawiałem o tym z żoną.\nPrzez ostatni rok pracowałeś najpierw w Anglii na fermie indyków, potem jako asystent w Chinach, teraz już jesteś wyłącznie kajakarzem-zawodnikiem, a w międzyczasie byłeś też prezesem Warty Poznań. Dużo tego. Myślałeś o tym, co będziesz robić po opcjonalnym zakończeniu kariery?\nNa razie nie. Ale skończyłem studia magisterskie pod kątem zarządzania nieruchomościami, a w zeszłym roku, jeszcze przed wyjazdem do Anglii, obroniłem pracę dyplomową z BHP. Jest kilka opcji, których mógłbym w życiu spróbować.\nUważasz, że ta cała twoja historia – szczególnie, gdyby zwieńczyć ją medalem na igrzyskach – nadawałaby się na film?\nMyślę, że tak. Jest to jakiś scenariusz na film, a gdyby skończyć go medalem olimpijskim, to nawet dobry. Pierwsza o tym wspomniała nasza brązowa medalistka olimpijska z Pekinu, Agnieszka Wieszczek-Kordus. Ona powiedziała, że jeśli zdobędę medal olimpijski, to zrobi wszystko i napisze do każdego z reżyserów, żeby tę historię zekranizowano. Więc chyba faktycznie się to nadaje. Taki film o sportowcu, który może nie jest najlepszy – bo przecież dopiero teraz osiągnąłem świetne wyniki – nie uprawia też dyscypliny popularnej, a jakoś musi sobie radzić. Można by pokazać, jak to wszystko wygląda od kuchni. Wielu myśli przecież, że nasze życie jest usłane różami. A tak nie jest.\nKto powinien w takim razie zagrać ciebie, a kto wyreżyserować ten film?\nWyreżyserować? Patryk Vega. Myślę, że on by to dobrze ujął. Kto zagrać – nie wiem. Ale Vega pewnie by kogoś znalazł.\nTagi: depresja, Igrzyska Europejskie, kajakarstwo, Mistrzostwa Świata, rio de janeiro 2016, Tokio 2020, Tomasz Kaczor


Biskup Amsterdamu odważył się narazić homolobby | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nBiskup Amsterdamu odważył się narazić homolobby\nW ostatnią niedzielę marca ksiądz Pierre Valkering, proboszcz kościoła Vredeskerk (czyli „Pokoju”) w Amsterdamie na zakończenie Mszy św. z okazji 25-lecia swojego kapłaństwa zaprezentował autobiograficzną książkę pt. „Ontkleed niet naakt staan. Hoe vindt de Roomse priester zijn weg” (dosł. Bez ubrania, nie nago. Jak rzymski kapłan odnajduje swą drogę), w której otwarcie przyznał się do wieloletnich rozmaitych stosunków seksualnych, odwiedzania różnego rodzaju lokali dla homoseksualistów oraz upodobania do oglądania pornografii. Pierwszy egzemplarz ofiarował homoaktywiście i politykowi skrajnie lewicowej partii D66 Borisowi Dittrichowi.\nNie był to „gejowski coming out”, ponieważ o swoich preferencjach seksualnych ks. Valkering mówił wcześniej wielokrotnie, chętnie i publicznie, m.in. udzielał wywiadów, w tym dla gazety środowisk homoseksualnych „De Gaykrant”. Od wielu lat jest on również członkiem „związku zawodowego” homoseksualnych katolickich duchownych holenderskich Werkverband van Katholieke Homo Pastores, który propaguje „równouprawnienie” homoseksualnych księży, żąda zlikwidowania zakazu przyjmowania zdeklarowanych homoseksualistów do seminariów duchownych oraz zwalcza oparte na obiektywnych i pochodzących z wielu krajów danych statystycznych twierdzenie, że pedofilia u duchownych jest ściśle powiązana z homoseksualizmem (przypomnijmy, że w samej Holandii 6 na 7 ofiar molestowania seksualnego w Kościele to chłopcy).\nW 2016 r. ks. Valkering chciał oficjalnie popłynąć na jednej z łodzi w ramach parady homoseksualistów po kanałach Amsterdamu w ramach parady „dumy homoseksualistów” Amsterdam Gay Pride, ale wycofał się z tego, gdyż przełożeni odmówili mu zgody. W tym samym roku opublikował książkę zawierającą przemówienia pewnego jezuity na pogrzebach homoseksualistów i wręczył jej włoskie tłumaczenie papieżowi Franciszkowi.\nW poniedziałek biskup Amsterdamu Jozef Punt czasowo zasuspendował (zawiesił w czynnościach kapłańskich) księdza-homoaktywistę oraz polecił mu wycofać się na pewien czas w celu podjęcia refleksji. W oficjalnym oświadczeniu diecezji podkreślono bardzo wyraźnie, że nie jest to prześladowanie ks. Valkeringa za orientację seksualną, która była wcześniej biskupowi znana, i że toczył się między nimi dialog „na temat odpowiedzialnego wypełniania celibatu”; teraz jednak biskup nie miał innego wyboru, ponieważ w swojej książce ks. Valkiering jawnie przyznał się do regularnego łamania zobowiązań celibatu oraz ogłosił, że nie będzie nawet starał się ich zachowywać. Biskup Punt poskarżył się, że mimo trwającego dialogu ks. Valkering nie uprzedził go wcześniej o planowanej publikacji książki, oraz dodał, że jest mu wdzięczny za otwartość. W komunikacie podkreślono także, że „Kościół rozumie ludzką słabość oraz toczoną przez każdą osobę walkę o wzrastanie w świętości” oraz zaznaczono, że suspensa jest tymczasowa.\nMimo tak łagodnego i pojednawczego w tonie komunikatu biskup Punt, a wraz z nim Kościół, został natychmiast zaatakowany w holenderskich mediach i na forach społecznościowych. Zawieszenie ks. Valkeringa uznano za „krok Kościoła wstecz”. Krytyka ta pochodziła także od części środowisk katolickich.\nPublikacja książki ks. Valkeringa, promowanej przez jej autora oraz lobby homoseksualne między innymi w wywiadach prasowych z „De Gaykrant” włącznie, nastąpiła w starannie wybranym momencie: tuż przed konferencją pt. „Przestrzeń do odważnej wypowiedzi” zorganizowaną przez Werkverband van Katholieke Homo Pastores w s’Hertogenbosch (Den Bosch). Jednym z mówców na konferencji był biskup tego miasta Gerard de Korte, znany z bardzo przychylnego stosunku do środowisk homoseksualnych, w tym działaczy gejowskich w obrębie samego Kościoła. Na przykład dwa lata temu usiłował on zorganizować w swojej katedrze nabożeństwo z błogosławieństwem par gejowskich z okazji homoparady; od pomysłu tego odstąpił z powodu protestów wiernych. W swoim przemówieniu biskup de Korte podkreślił, że nigdy nie odmówił homoseksualiście przyjęcia do seminarium z powodu orientacji i z tego co wie, w innych diecezjach też się tego nie robi (przypomnijmy, że przepisy kościelne są zgoła inne). Także ks. Valkering uczestniczył w tej konferencji, spotykając się z gorącym przyjęciem.\nJak wiadomo, w Holandii homoseksualizm jest od kilkudziesięciu lat promowany na każdym kroku i niezwykle obecny w przestrzeni publicznej. W miastach znajdują się pomalowane na tęczowo przejścia dla pieszych, z licznych budynków zwieszają się tęczowe flagi (jest ich chyba więcej niż holenderskich...), a w paradach homoseksualistów biorą udział tłumy zwykłych obywateli. Jakakolwiek krytyka czy brak zgody na żądania homoseksualistów są gwałtownie potępiane jako homofobia.\nW dużych miastach istnieje też przyzwolenie na publiczne uprawianie homoseksualnego seksu na oczach osób trzecich. Choć jest to oficjalnie nielegalne, walkę o legalizację tego procederu wpisała przed poprzednimi wyborami do parlamentu do swojego programu wyborczego jedna z większych lewicowych partii politycznych. Punkt ten w końcu usunięto, ale podkreślono, że uprawiającym taki seks sprawia przyjemność to, że robią to nielegalnie, więc legalizacja byłaby działaniem przeciwko tym osobom, czyli właściwie homofobią. (Z drugiej strony warto wspomnieć, że kojarzona z rządem gazeta „De Telegraaf” opublikowała ostatnio reportaż o rodzinie, której dzieci nie mogą bawić się przy domu i muszą oglądać niewłaściwe sceny w drodze do szkoły, gdyż homoseksualiści regularnie w ciągu dnia uprawiają seks zaraz za płotem, a policja mimo zgłoszeń nie potrafi ich przepędzić. Opisano to jako problem i nie nazwano rodziny homofobiczną. Czyżby coś jednak zaczęło się zmieniać?)\nW 2017 r. pomalowania na tęczowo przejścia dla pieszych prowadzącego do słynnej bazyliki w Oudenbosch (będącej kopią św. Piotra w Rzymie) zażądał – w trakcie odprawiania Mszy św. – ks. Maikel Prasing z miejscowej parafii. Tęczowe przejście miało być znakiem, że w kościele każdy jest mile widziany – także osoby o odmiennej orientacji seksualnej. Media (w tym katolickie) natychmiast to podchwyciły, uruchomiono też petycję internetową. Z drugiej strony, zaprotestowała przeciwko temu grupa młodych katolików.\nJak ujawniła organizacja Gezin in Gevaar (Rodzina w niebezpieczeństwie), wspomniane wyżej lobby homoseksualnych duchownych Werkverband van Katholieke Homo Pastores otrzymuje środki finansowe od rządu holenderskiego (w ramach dotacji dla prohomoseksualnej organizacji katolickiej LKP). Organizacja ta liczy obecnie dwukrotnie mniej członków niż na początku lat 80., kiedy została założona (tzn. 45 zamiast 80), ale wciąż ma nieproporcjonalnie duży wpływ na opinię publiczną, w tym katolicką; usiłuje też wywierać naciski na papieża.\nKs. Pierre Valkering prezentuje m.in. takie poglądy (cytaty z książki i z wywiadów): „Pornografia może nam pokazać coś o Ewangelii... Jest porno, w którym ludzie są autentycznie wolni, beztroscy, zrelaksowani i z pewnością nie poddają się grze miłosnej ze względu na swój smutek. I w tym rozpoznaję ewangelię. Ponieważ Jezus daje ludziom szczęśliwe życie relacyjne i seksualne. Jestem o tym przekonany”. O swoim wyborze kapłaństwa mówi zaś: „Początkowo myślałem: jeśli zostanę księdzem, to będę miał istotny powód, żeby nie mieć dziewczyny i się nie żenić, a poza tym nie będę podlegał służbie wojskowej. Jednocześnie byłem bardzo sfrustrowany i zły, że muszę się tak ukrywać. Ale głos Boga wewnątrz mnie zachęcił mnie, żebym przestał to czynić, żebym wyszedł z ukrycia i żył moim homoseksualizmem. Wtedy zacząłem to robić. Ale ten głos Boga we mnie zaprosił mnie również do pracy w Kościele, a w pewnym momencie do zostania kapłanem”. W amsterdamskiej parafii ks. Valkering pracował bez przeszkód od 1994 r. Jego zawieszenie w obowiązkach jest tymczasowe, więc trzeba czekać na informacje, jaki będzie jego dalszy los i czy wróci do normalnych obowiązków kapłańskich. Przeciąganie liny między prawowiernymi katolikami a katolickim homolobby trwa.


#GruntToWłasność – 1 stycznia 2019 koniec z wieczystą dzierżawą - Piotr Uściński\nPaździernik 18, 2018 adminAktualności, Felietony\nWeszła już w życie ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Oznacza to, że wieczysta dzierżawa w przypadku gruntów, na których znajdują się domy lub bloki wielorodzinne, z początkiem roku zostanie z automatu przekształcona w prawo własności. Właściciele zaś dalej (przez kolejnych 20 lat) będą ponosić opłatę za przekształcenie w wysokości odpowiadającej dotychczasowej opłacie za użytkowanie wieczyste. Ci, którzy zdecydują się spłacić całość jednorazowo będą mogli liczyć na sporą bonifikatę. Wysokość bonifikaty określi gmina lub powiat w przypadku przekształcenia gruntów dotychczas samorządowych. Zaś w przypadku dotychczasowej własności skarbu państwa bonifikata określona została na 60%.\nTo bardzo dobra wiadomość dla milionów Polaków, wreszcie wielu z nas stanie się pełnymi właścicielami swoich mieszkań, czy domów. Zniknie też perspektywa wnoszenia opłat przez kolejne 60-80 czy 90 lat (okres zostaje skrócony do 20 lat), nie będzie już zmartwienia dotyczącego naszych wnuków i prawnuków, którym wygasnąć mogłaby po 100 latach dzierżawa wieczysta. Opłata za przekształcenie będzie miała jeszcze jeden pozytywny walor w porównaniu z dotychczasową opłatą za użytkowanie. Otóż brak będzie aktualizowania wartości nieruchomości i związanych z tym podwyżek (w historii zdażały się drastyczne podwyżki powodowane aktualizacją wartości działek)\nLikwidujemy więc twór prawny zwany wieczystą dzierżawą. Skorzystają na tym głównie Polacy, ale także samorządy. Wiele spraw zostanie uporządkowanych. W przypadku wątpliwości związanych z Państwa osobistą sytuacją w odniesieniu do tej ustawy zapraszam do kontaktu z moim biurem poselskim.


Opodatkowanie osoby zagranicznej, nie rezydenta i rezydenta – na czym to polega – e-Deklaracje – podatkowy serwis informacyjny\nW związku z tym powstał także problem zasad opodatkowywania osób pochodzących z zagranicy, które są zatrudniane przez polskie firmy, a także zagraniczne korporacje funkcjonujące na obszarze Polski. Dowiedz się zatem, w jaki sposób nalicza się podatek od cudzoziemców mieszkających i pracujących w Polsce w różnych branżach i gałęziach przemysłowych.\nOgólne zasady opodatkowywania osób zagranicznych na terenie Polski\nW przypadku osób zatrudnianych przez polskie firmy, to właśnie na nich spoczywa obowiązek płacenia zaliczek w trakcie roku.\nNieco inaczej sytuacja ma się natomiast w przypadku uzyskiwania dochodów od zagranicznych pracodawców, którzy nie są płatnikami podatków w Polsce, w tej sytuacji bowiem podatnik pochodzący z innego kraju musi na własną rękę rozliczyć się z urzędem skarbowym oraz regularnie wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w ciągu roku. Podstawą wyliczania wysokości tych zaliczek jest zawsze stawka podatkowa 18%, niezależnie od tego, jak wysokie dochody uzyskała dana osoba w ciągu roku.\nZ zeznań podatkowych niekiedy wynikają niedopłaty powstałe na skutek różnic pomiędzy podatkiem wyliczonym zgodnie ze skalą podatkową, a także zaliczkami uiszczanymi co miesiąc lub co kwartał. Termin na realizację takich niedopłat upływa zawsze 30 kwietnia następnego roku po danym roku podatkowym. Jeśli jednak dana osoba nie chce opłacać zbyt dużych niedopłat podatku wyliczonego w rocznym rozliczeniu, może zdecydować się na stawkę 32%.\nRezydencję podatkową niekiedy określa się też mianem domicylu podatkowego. Pod pojęciem tym rozumie się ustalone w przepisach międzynarodowych stałe miejsce uiszczania przez daną osobę zobowiązań finansowych względem państwa. Za jego pomocą wskazuje się, kto podlega opodatkowaniu na terenie danego kraju oraz w jakim zakresie obowiązuje go to opodatkowanie.\nCo ważne, w polskim prawie nie wspomina się raczej o rezydencji podatkowej jako takiej, ale o ograniczonym lub nieograniczonym obowiązku podatkowym. O rezydencji podatkowej osób fizycznych w danym kraju przesądza istnienie w nim ośrodka interesów życiowych danej osoby, przy czym chodzi tutaj zarówno o interesy osobiste, jak i gospodarcze. Zwykle przy ustalaniu tych czynników bierze się pod uwagę fakt posiadania najbliższej rodziny w Polsce przez podatnika, a także wykazywaną przez niego na terenie naszego kraju aktywność kulturalną, społeczną i obywatelską. Centrum interesów gospodarczych natomiast określa się w oparciu o miejsce pochodzenia największej części dochodów osoby fizycznej.\nPodwójne opodatkowanie i łamanie rezydencji podatkowej\nMoże się zdarzyć, że jedna osoba będzie rezydentem podatkowym w dwóch krajach. Dotyczy to przede wszystkim tych jednostek, które mieszkają w jednym kraju, a w drugim przebywają w celach służbowych co najmniej przez pół roku. Aby uniknąć podwójnego opodatkowania, trzeba odwołać się do odpowiedniej umowy międzynarodowej regulującej te kwestie. To właśnie na jej podstawie ustala się ostateczną rezydencję podatnika. Jeśli podatnik w ciągu roku zmieni miejsce zamieszkania lub centrum swoich interesów życiowych, rezydencja podatkowa ulegnie złamaniu. W takim wypadku bardzo istotne jest, aby zdobyć certyfikat rezydencji podatkowej, który pozwoli administracji zagranicznej potwierdzić domicyl danej osoby, zaświadczając tym samym o niezaleganiu przez nią ze spłatą podatku.\nRozstrzygająca moc umowy międzynarodowej\nCudzoziemcy posiadający status polskich rezydentów podatkowych podlegają standardowym przepisom dotyczącym opodatkowania w Polsce.\nWedług ustawy o PIT pochodzące z pracy w Polsce dochody osób zagranicznych podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu uznawane są za wywodzące się z polskiego źródła, nawet wówczas, gdy pracodawcą jest zagraniczna firma. Jeśli natomiast sprawa dotyczy nie rezydentów, z uwagi na fakt domagania się przez kraj rezydencji opłacenia podatków od tej osoby, o jej faktycznych zobowiązaniach podatkowych decydują przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a wspomnianym krajem rezydencji. Zawsze w takiej sytuacji trzeba odwoływać się do regulacji prawnych, zawartych w tej umowie.\nWarto jednak mieć świadomość, że w większości wypadków przepisy te wskazują, że osoby, które mają status rezydenta innego kraju, jeśli uzyskały wynagrodzenie za pracę wykonywaną na terytorium Polski, powinny opłacić stosowny podatek w naszym kraju. Istnieją jednak pewne wyłączenia od tej zasady. Chodzi tutaj głównie o sytuacje, gdy liczba dni, które w danym roku spędził pracownik w Polsce, nie przekraczała 183, a także fakt wypłacania wynagrodzeń przez firmę, która nie posiada w Polsce siedziby lub miejsca zamieszkania, lub też wynagrodzenie nie zostało wypłacone przez zagraniczny zakład funkcjonujący w Polsce.\nAutor e-DeklaracjeOpublikowano 26 lutego 2019 1 lutego 2019 Kategorie Bez kategorii\nPoprzedni Poprzedni wpis: Umowy na zastępstwo – praktyczny poradnik dla przedsiębiorcy\nNastępny Następny wpis: Podział zysku w spółce z o.o. – na czym to polega


Odchudzanie - Sekret Natury\nczwartek, 17 marca 2016 przez Piotr\nPewnie jesteś ciekaw jakie produkty powinniśmy spożywać aby w pełni cieszyć się swoim zdrowiem zarówno psychicznym, jak i fizycznym? Chcesz się dowiedzieć w jaki sposób możesz wprowadzić nowe, zdrowe nawyki żywieniowe? Nie tylko w swoim życiu ale także w życiu swoich bliskich? Poniżej przedstawię Ci potężne narzędzie, które Ci w tym pomoże, a jest nim – psychodietetyka. Ciało oraz umysł\nKategoria: Dieta, Odchudzanie, Psychika, Zdrowe ciało\nAnoreksja – przyczyny, przebieg oraz leczenie\nniedziela, 13 marca 2016 przez Piotr\nJedną z częstych chorób, na którą chorują przeważnie dziewczyny do 25 roku życia jest anoreksja. ‘Jadłowstręt psychiczny’ bo tak również jest nazywa ta choroba jest skutkiem chęci bardzo szybkiego zrzucenia zbędnych kilogramów. Na anoreksję chorują najczęściej nastolatki, które zostały oczarowane perfekcyjnymi kształtami i figurami modelek, aktorek oraz piosenkarek z pierwszych stron gazet. Same też chciałyby tak wyglądać.\nTagi: anoreksja, jadłowstręt\nczwartek, 03 marca 2016 przez Piotr\nObiło Ci się może kiedyś o uszy, że w dzisiejszych czasach ilości spożywanego przez nas błonnika są niewystarczające? A może słyszałeś, że jest on polecany głównie osobom, które chcą schudnąć? Nie ma to znacznia, faktem jest, że bez względu na Twoją dotychczasową wagę i tak potrzebujesz błonnika. Procesy metabolizmu w organizmie są regulowane właśnie przez\nTagi: błonnik, dieta, odchudzanie, pokarm


Susza szkodzi uprawom kukurydzy\nWłaśnie teraz ważą się losy kukurydzy, a ostatnie upały i związana z nimi duża susza - to zły prognostyk dla przyszłych zbiorów. Rośliny potrzebują wody. I to natychmiast aż w 12 województwach - wynika z najnowszego raportu Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa.\nKukurydza ze względu na suszę, na przykład w centralno-zachodniej części kraju, urosła do około 1 metra 40 centymetrów wysokości. To o 30-40 centymetrów za mało. Tylko gdzieniegdzie rośliny osiągnęły pożądaną wysokość. A choć zbiór na kiszonkę jest mniej istotny niż na ziarno, to przy usychaniu wielu gatunków roślin uprawianych na zielone pasze, wszelkie braki biomasy nabierają innego znaczenia.\nSugerując się ubiegłorocznymi problemami, rolnicy w niektórych regionach posiali nieco więcej kukurydzy na kiszonkę, ale bilans ogólnokrajowy jest podobny jak w 2018.\nna ziarno 630\nPierwsza połowa lipca ma największy wpływ na przyszłe zbiory. Kukurydza znajduje się w fazie dojrzewania generatywnego, czyli tworzenia wiech, znamion, kolb, a później ziarna. Na razie tylko miejscami rośliny wykształciły już wiechy, a u najwcześniejszych odmian, zaczynają się pokazywać kolby w początkowym stadium rozwoju.\nWysoka temperatura, nawet około 30 stopni, tej roślinie nie przeszkadza - ale już brak wody zdecydowanie tak. Według Polskiego Związku Producentów Kukurydzy, potrzeba w lipcu około 100 milimetrów opadów, aby kukurydza właściwie się rozwinęła.\nUbiegłoroczne ziarno jeszcze jest u rolników, ale w kraju kiepsko się sprzedaje. Odbiorcy obniżyli maksymalne ceny do 660 zł/t, ale producenci nie chcą sprzedaż zboża poniżej 680 złotych za tonę. Porty oferują 700 zł/t, ale przewóz ziarna z dalszych regionów Polski, ze względu na koszty transportu, raczej się nie opłaca.


Apartament, 4 sypialnie - Pokój[1/14]\n1 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Pokój\n2 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Salon\n3 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Salon\n4 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Pokój\n5 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Pokój\n6 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Powierzchnia mieszkalna\n7 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Łazienka\n8 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Łazienka\n9 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Z zewnątrz\n10 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Widok z obiektu\n11 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Widok z obiektu\n12 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Pokój\n13 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt, Apartament, 4 sypialnie, Prywatna kuchnia\n14 - Apartamento Paseo del Prado II, Madryt\nI want to be fair in my review so I'll start with the positives-- - Clean, very spacious… 2 sty, 2019\nGreat apartment!! Spacious, clean, and comfortable. Excellent location with easy walks to… 3 lip, 2018\nW pobliżu Apartamento Paseo del Prado II\nW tym hotelu nie ma recepcji.Zameldowanie poza terenem hotelu. Miejsce zameldowania to Calle San Marcos. Jeśli godzina przybycia wypada po godzinach pracy recepcji, prosimy zameldować się w innym miejscu: Calle de Jesús . Prosimy o kontakt z obiektem na co najmniej 24 godz. przed przyjazdem w celu uzgodnienia zameldowania. Dane kontaktowe obiektu znajdują się na potwierdzeniu rezerwacji. Goście muszą skontaktować się z personelem obiektu, aby otrzymać instrukcje dotyczące zameldowania.\nOpłata za sprzątanie: EUR 80 za pokój, za pobyt\nApartamento Paseo del Prado II — często zadawane pytania\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Los Gatos (1 min pieszo), El Rábano (1 min pieszo) i Granja Blanca (1 min pieszo).


SSW Comfort Garnek nierdzewny 20cm 3,6L - | RYWALKI Polska firma działająca od 2013r. oferująca produkty dla gospodarstwa domowego. Szeroki wybór szkła, porcelany, akcesoriów kuchennych oraz łazienkowych.\nSSW Comfort Garnek nierdzewny 20cm 3,6L\nGarnek wykonany z wysokiej jakości, nierdzewnej stali szlachetnej, dzięki czemu na długo utrzymuje ciepło. Dno o specjalnej budowie termiczno-warstwowe, zapewnia szybkie nagrzewanie i długie utrzymywanie ciepła.\nGarnek posiada obustronne wypustki w celu ułatwienia odlewania / wylewania wody. Wypustki te, służą również do parowania wody (otwory w pokrywie) bez konieczność zdejmowania pokrywy. Dodatkowym atutem jest szklana pokrywka z uchwytem wygodnym do przenoszenia oraz wewnętrzna skala litrowa. Pokrywa ze specjalnym, szerokim, chromowanym brzegiem z otworami na parę. W pokrywie są dwa rozmiary otworów tak aby można było dopasować intensywność parowania.