Prawo do powrotu. Rozdział piąty - blog JPJarecki\nJPJarecki, 11 maja 2017 r.\nPrawo do powrotu. Rozdział piąty\n- Jak mięso, to coś z mięs, jak jaja, to…\n- Jajecznica – uzupełniłem.\n- Trafny wybór – orzekł Jędrzej i zamierzył się na mnie patelnią.\nZawsze, przynajmniej w mojej przytomności, smażył jajecznicę na śniadanie. – Śniadania – powiadał górnolotnie – to podstawa, na której wspieram ruchomą fortecę dnia. To, co oferuje miasto, co jadam z klientami... Przecież nie będę napychał się pierogami z kapustą i grzybami w ramach negocjacji – tłumaczył.\nJędrzej w czasach, gdy zabawialiśmy się pisaniem tekstów w Salonie24, od czasu do czasu fundował internetowej publiczności przepisy kulinarne, ubrane w formę literackich gawęd. Niespieszne, pełne wariantów, zastrzeżeń, odniesień historycznych, a przy tym szczegółowe do tego stopnia, że mógł z nich skorzystać nawet kompletny idiota gotowania.\n- Dzisiaj prosto, po kozacku, na smalcu – ogłosił.\n- Dlaczego, po kozacku? – spytałem, pamiętając nietuzinkowe nazwy nadawane przez niego prostym potrawom.\n- Albowiem mam w słoiczku. – Pokazał słoiczek. – Prawdziwy smalec ze świniobicia. Dodam tylko cebulkę, wędzoną słoninę pokrojoną w paseczki, suszone pomidory, świeże pomidory, ser pleśniowy i mrożoną w oliwie bazylię. Ty nakroisz chleba i zaparzysz herbatę.\n- Tak, szefie – odparłem, choć nie uzyskałem odpowiedzi, skąd wzięła się nazwa jajecznicy. Nie potrafiłem skojarzyć Kozaków z suszonymi pomidorami ani nawet z bazylią, ale uznałem, że mistrz patelni, skoro już się takim ogłosił, musi mieć swoje racje.\n- Żeby danie nie było zbyt jarskie, dodam dojrzewającej kiełbasy i ten kawałek boczku, który leży w lodówce stanowczo zbyt długo. – Tu Jędrzej zaprezentował kawałek boczku, który wyglądał tak, jakby faktycznie leżał zbyt długo w lodówce.\nDelikatnie zaprotestowałem w kwestii boczku i Jędrzej po namyśle, długotrwałym wąchaniu i naciskaniu wędzonki palcem, polecił mi pokroić znalezisko i wyłożyć w karmiku, dla ptaszków, jak nazywał znarowione przez siebie bestie, drące dzioby za oknem.\nUniknąwszy zjedzenia boczku, odetchnąłem swobodniej i zabrałem się za krojenie czerstwego chleba oraz dodatków, takich jak papryka, seler naciowy i sery, które wedle kucharza powinny znaleźć się na talerzu obok jajecznicy.\nZdążyłem zaparzyć herbatę, nim mój kulinarny guru przystąpił do liczenia jaj. Po krótkiej dyskusji, w trakcie której cytowałem z pamięci fragmenty „Ożenku” Gogola, dotyczące pana Jajecznicy, zdecydowaliśmy, że dwa jaja na głowę wystarczą. I tak ledwie wlazły na ogromną kamionkową patelnię, gdzie prawie zniknęły wśród pozostałych ingrediencji.\n- Znam jednego takiego redaktora, który nazywał się Sroka, a zmienił nazwisko na Baczyński, z czego wynika, iż Iwan Pawłowicz Jajecznica nie wykazał się przesadną inwencją - zauważył Jędrzej. - Czy może żelazny chwyt carskiej biurokracji ograniczał do tego stopnia inwencję obywatelskiej autokreacji, że podsuwał mu jedynie wariant z Jajecznicynem? Bieda...\n- Abo, abo… - odpowiedziałem, zajęty wyjadaniem okruszków prawie doskonale zbłękitniałego rockforda, którego kawałek znalazłem w lodówce, na talerzyku ukrytym za pudełkiem, opatrzonym groźnie brzmiącym napisem: „Uwaga, pasztet!”\n- Sekret dobrej jajecznicy polega na tym, że po podsmażeniu wszystkiego, poza jajami, zmniejszamy gaz na minimum i tak sobie… Rzecz w tym, aby białko zmieszało się i skrzepło wokół dodatków, a żółtko pozostało całkiem płynne, ale nie surowe.\nMoim zdaniem sekret polegał głównie na tym, żeby czekający na posiłek zdążył obwąchać się zapachami, a zdradziecki głód doprowadził go do szaleństwa, podczas gdy kucharz ze stoickim spokojem manipulował maleńką łyżeczką, rozgrzanym tłuszczem związując niesforne białko.\n- Oby tylko nie skończyło się tak, jak w powieści Klapki Jerome’a – ostrzegłem Jędrzeja. – Tam niejaki Jerzy wrzucił na patelnię sześć jaj i tak długo poganiał je widelcem, aż zmieniły się w nieapetyczny wyskrobek, który zmieścił się na łyżeczce do herbaty.\nNie doczekawszy się odpowiedzi na tę literacką zaczepkę i nie mogąc znieść potęgujących głód zapachów, wyszedłem na balkon i spróbowałem dodzwonić się do żony, ale usłyszałem obcesowe: „abonent jest chwilowo niedostępny”.\n- Oddzwoni – pomyślałem.\nWychyliłem się przez barierkę i z ulgą zauważyłem, że drzwi balkonowe sąsiadów są zamknięte. W karmiku nie było już ani odrobiny wyłożonego przed pięcioma minutami boczku.\n- Już zjadły boczek – poinformowałem Jędrusia.\n- Nasza strata. Chodź i siadaj do stołu! – odparł.\nJędruś położył tace z talerzami wprost na zaścielających stół papierach, ale nim przyniosłem z kuchni dzbanek z herbatą i kubki, uwolnił kawałek blatu, piętrząc maszynopisy i kolorowe czasopisma.\n- „Bellona”! – Roześmiałem się, cudem unikając zakrztuszenia.\n- Wczoraj, gdy gadaliśmy o Pattonie… - zaczął.\n- O Pattonie? – zdziwiłem się szczerze.\n- Pamiętam, pamiętam przecież – skłamałem.\n- Dobre? – spytał.\n- Jaja pycha, krejzi kojones! – odpowiedziałem, bo jaja były faktycznie znakomite.\n- Prawie dziesiąta – powiedział, wyciągając spod poduszki pilota od telewizora. - Polacy przy jedzeniu lubią, co? Oglądać telewizję! – odpowiedział sam sobie i ożywił pięćdziesięciocalową, dotychczas martwą bestię, stojącą na zabytkowej komódce. - Pogłośnić, czy wystarczy sam obraz. Ja… Mnie wystarczy sam obraz, bo i tak wiem, co który cymbał pierdoli.\nNa ekranie pojawił się facet z hiszpańską bródką.\n-Na pewno ględzi o modzie. Pewnie pedał – skomentował Jędruś. – Sprzątając chlewik po tobie zauważyłem, że czytałeś fragment o tej kobitce. Dobre jest jak ją później Plaucik rucha, ale to… Do wszystkich diabłów, jak mogłeś odpuścić, nie rozwinąć... Przecież świadomy czytelnik zaraz się wkurwi, i rzuci tomem o podłogę, jako zrobiony w cygańskiego rolexa.\n- Żeby dojechać do trzechsetnej strony, tak czy tak będzie musiał kupić.\n- Zaraz kupi. Polezie taka ciamajda do nowomodnej księgarni. Rozsiądzie się jak kura w koszyku, dziób między karki wściubi, wyczyta najlepsze fragmenty, a potem poziewa, że nie dla niego, bo on ma, uważasz, wyższe aspiracje. Co dzień się taki rodzi.\n- Masz z tym seksem, ale... - próbowałem oponować, ale rozbawiła mnie wizja czytelnika w koszyku.\n- Ale, ale... Przecież, na początku powieści sam zauważasz, że rynkiem rządzą kobiety. Bibliotekami i w ogóle… Kobiety lubią seks, miłość, przytulanie, zdradę, egzotyczne przygody, a ty dawkujesz, tfu, homeopatycznie. Dopiero na trzysta trzydziestej stronie mamy prawdziwy seks. Na sto trzydziestej Mareczek szturcha żonę, ale wybacz… Jak z filmu Disneya jest to szturchanie. Papier, papier… Albo w takim „Potopie”, gdyby Kmicic porządnie wygrzmocił Oleńkę już w tych całych Wodoktach, ilu uniknęlibyśmy problemów?\n- Widzisz tego łysego, włącz głos, coś się stało – wtrąciłem.\n- Łysy to główny specjalista od walenia konia w telewizji – żachnął się. – Antyterrorysta z komuszej pipki – dodał, przełykając, ale nim sięgnął po pilota, łysy zniknął z ekranu. – Posłuchaj sobie reklam o zatwardzeniu. – Zaśmiał się Jędrzej.\nSkończyliśmy jeść. Jędruś zbadał sobie poziom cukru, a potem alkoholu we krwi.\n- Dwieście i zero dwa – obwieścił.\n- Wziąłeś lekarstwa? – zatroszczyłem się.\n- Wziąłem, wziąłem… Jak strawię i ogarniemy się trochę, to ruszamy na podbój warszawskiego świata filmu. Zdąży spaść do zera.\n- Ja o cukrze…\n- Pierdol się z cukrem – skwitował moje wątpliwości. Spróbowałem wyobrazić sobie tę dziwaczną czynność ale dałem spokój i podążyłem za Jędrzejem do kuchni.\n-... wyjątkowo okrutnej zbrodni, popełnionej w spokojnym... – Telewizor za moimi plecami opowiadał krwawą historię, ale mój zacny gospodarz włączył akurat ekspres i zabrałem się za mycie talerzy, ulegając jego wygłaszanej raz po raz sugestii, bym czuł się, jak u siebie w domu.\n- Już wyczaili okrutną zbrodnię i weekend jakoś im zleci – zauważyłem.\n- Sejm na wakacjach, to wracają do klasyki. Zbrodnie, utonięcia, transmisje na żywo z plaży... Nawiasem mówiąc zapowiadają ponad trzydzieści stopni na cały przyszły tydzień. Głównymi przyczynami utonięć są alkohol i brawura, brawura po alkoholu.\n- Nie należy też skakać na główkę, nie zbadawszy uprzednio gruntu, bo można skończyć na wózku inwalidzkim – dodałem.\n- Jeśli ma się odrobinę szczęścia – zauważył Jędrzej.\n- Bo szczęście jest pojęciem względnym.\nNie doczekałem się riposty. Jędrzej wyszedł z kuchni, a ja usiadłem na taborecie, przypatrując się maszynie produkującej kawę.\n- Chodź tu, kurwa, chodź tu natychmiast – wrzasnął.\nPoderwałem się i wbiegłem do pokoju. Cztery kroki. Zrobiłem cztery cholerne kroki i znalazłem się w innym świecie.\nNa ogromnym, idealnie płaskim ekranie ujrzałem moje osiedle. Osiedle, na którym mieszkałem od ponad dwudziestu lat. Wysoki, szczupły facet, stojący na tle sklepu sieci Tęcza, wypowiadał właśnie słowa, które znałem na pamięć:\n- I oto przychodzę wyplenić chwast, który wyrósł, by zagłuszyć kłosy sprawiedliwych!\n- Co to jest? To jakiś żart? - spytałem.\n- Siadaj, kurwa – warknął Jędrzej. – Coś ty mi podesłał? Ja pierdolę...\n- Ja? - Byłem oszołomiony. Nie potrafiłem zebrać myśli.\nUsiadłem na kanapie i przez chwilę gapiłem się jak urzeczony na zmieniające się na ekranie obrazki, zupełnie nie rozumiejąc płynącego z ekranu komentarza. Brzezina, tory kolejowe, pies z wywalonym jęzorem, znowu sklep, jacyś mówiący ludzie. Pulsowały mi skronie i czułem, że się zapadam.\n- Coś ty mi podrzucił, co to jest? – powtarzał w kółko Jędrzej, biegając po mieszkaniu. W końcu zatrzymał się przede mną, mierząc do mnie wskazującym palcem i wrzasnął:\nWstałem odruchowo. Jego wrzaski nie robiły na mnie żadnego wrażenia. Nawet nie byłem zdolny do tego by się obrazić. Wszystko działo się obok mnie. Minąłem go, sięgnąłem po portfel zostawiony wieczorem na szafce przy łóżku i ruszyłem ku drzwiom. Złapał mnie za ramię.\n- Przepraszam, ja...Ja. Dokąd idziesz, kurwa, zostań przecież. Musimy... Uspokój się, zaraz coś wymyślimy,\n- Zamknij pysk – powiedziałem, ale usiadłem.\nNadal nie potrafiłem skoncentrować się na tym, co widziałem. Podobieństwo było... Nie, to nie było żadne podobieństwo. Obraz w obraz, słowo w słowo. Spojrzałem na zegarek. Zbliżała się jedenasta. Nie mogłem…\n- Ale skąd ty... – Jędrzej zajrzał za ekran niczym ciekawski kot. Jakby spodziewał się za taflą Panasonica znaleźć ukrytego magika.\n- Początek, te pierwsze fragmenty, ten mord... Ja to napisałem ze sześć lat temu, a potem to leżało, leżało...\n- Ktoś to czytał? – spytał.\n- Jasne. Zaciąłem się z pisaniem, to opublikowałem pierwszych trzydzieści stron na blogu, żeby jakieś uwagi... Nic z tego nie wyszło. Potem...\n- Tak mogło być! – ożywił się. – Jakiś wariat przeczytał i odjebał taką samą zbrodnię. – Gorączkowo szukał logicznego wyjaśnienia.\n- Niby, po co? – Byłem zdumiony jego pomysłem, a to znaczyło, że zaczynałem myśleć. – Jędruś, tu nie chodzi o zbrodnię. Przecież oni powtarzają kwestie z książki. Jak film, to jest jak pieprzony film.\n- Inscenizacja! Jak u Wellsa. – Aż podskoczył, chwyciwszy się nowego wytłumaczenia.\n- Jakiego Wellsa? To przecież pierdolony TVN24! Sprawdź, co będzie dalej? O której w książce pojawia się informacja o zbrodni w parku, bo mnie się wszystko...Na tych stronach o Wiktorze, które przekreśliłeś, a ja dzwonię do domu, ok?\nSięgnąłem po telefon, ale nagle pojąłem, że to nie wszystko.\n- Jeszcze jedno. Kurwa, jeszcze jest coś!\n- No, mów. – Zastygł z plikiem wydruków w garści.\n- Widziałeś tego gościa z bródką? – spytałem.\n- Tak, jasne. Rzecz w tym, że takiego człowieka nie ma i nigdy nie było. Ja go wymyśliłem, podobnie jak tego bełkoczącego dziadka, jak babsko o nieprzyjemnym wyglądzie. Ja ich stworzyłem.\n- Pierdol to i dzwoń. O, kurwa. Kurwa nad kurwami! – krzyczał.\nPonownie spróbowałem połączyć się z Grażyną.\n- Abonent jest chwilowo niedostępny – usłyszałem.\nPrzytknąłem na moment telefon do czoła, i próbowałem się uspokoić. Miałem na liście jeszcze sześć osób mieszkających w Golinie. Ciotkę, wujaszka, ich syna, dwie koleżanki Grażyny i Adama, który był nieco zakamuflowanym pierwowzorem postaci Wiktora. Wszędzie przywitał mnie komunikat o niedostępności.\n- Chyba padły sieci komórkowe – powiedziałem.\n- To dzwoń na stacjonarny – podrzucił mi pomysł.\n- Nie mam żadnego w spisie – zacząłem, ale to nie było prawdą.\n- Skład opału – odezwał się znudzony głos.\nRozmowa była krótka. Facet o niczym nie wiedział. Od rana przeważał węgiel. Nie miałem czasu, by opowiadać mu, co się stało.\nTymczasem Jędrek podrzucał mi kolejne, wyszukane w sieci numery telefonów, ale kolejno nie odpowiadały przychodnia lekarska, urząd gminy, weterynarz, a na posterunku policji telefon przez cały czas był zajęty.\nW końcu Jędrzej wpadł na pomysł, by szukać numerów sąsiadów. Niestety, większość polikwidowała telefony stacjonarne, inni nie odbierali. Była pieprzona sobota, pogoda jak marzenie… Dopiero po chwili skojarzyłem, że mieszkający naprzeciwko prowadzą w domu firmę reklamową. Jędrek znalazł stronę internetową i zgodnie z jego przewidywaniami był podany numer telefonu stacjonarnego. Po trzech sygnałach usłyszałem kobiecy głos.\n- Ależ tak, oczywiście, to żaden kłopot, zaraz poproszę, niech się pan nie rozłącza…\n- Poszła po Grażynę – poinformowałem Jędrusia. – Wreszcie się czegoś dowiem, mój Boże. – Dopiero, gdy zacząłem się uspokajać, uświadomiłem sobie, jak bardzo byłem zdenerwowany. Trzymając milczącą słuchawkę przy uchu, czekałem, towarzysząc w wyobraźni wędrówce Beaty, tam i z powrotem. Trwało to niepokojąco długo i mój odzyskany na moment spokój, z powrotem przeradzał się w panikę.\n– Stało się, stało się – alarmowała wyobraźnia.\nWreszcie usłyszałem zbliżające się głosy. Sąsiadka rozmawiała z jakimś facetem. Kogo, do cholery poprosiła? Poszła do innego domu? – Zdążyłem pomyśleć, nim w słuchawce odezwał się niski, zabarwiony kpiną męski głos.\n- Słucham, o co panu chodzi?\n- Przedstawiasz się, jako ja. Zawracasz głowę pani Beacie…\n- Ja… - próbowałem coś powiedzieć, przerwać uzurpatorowi, ale słowa odbiegły ode mnie i tylko bełkotałem.\n- Niepokoi pan mnie i moją rodzinę. Zgłoszę to na policję!\n- Niech pan, niech na chwilę odda słuchawkę pani…\n- Jeszcze czego! Kim pan jest, do cholery?\nWydusiłem z siebie nazwisko.\n- Nic mi to nie mówi. Nikt taki nie mieszka w Golinie, a przynajmniej nic o tym nie wiem. Pan się przedstawił, jako sąsiad z naprzeciwka, chciał rozmawiać z moją żoną…\n- To jakiś wariat – powiedział, odwracając głowę. Głos brzmiał głucho i całkiem obco. – Na pewno wariat – powtórzył i odłożył słuchawkę.\nZnowu znalazłem się nad krawędzią przepaści. Wiatr poruszał śnieżnobiałą firanką na tle absolutnej czerni. Gdzieś daleko, z odkręconego kranu kapała woda.\n- Wszystko słyszałem, każde słowo. Odczekaj minutę i dzwoń jeszcze raz. – Jędrzej stał koło mnie i zaglądał mi w oczy, jakby na mojej twarzy pojawiło się znamię szaleństwa.\n– Albo daj, ja zadzwonię, a ty usiądź i głęboko oddychaj. Nie damy się, kurwa, zobaczysz!\nUsiadłem posłusznie. Faktycznie byłem chyba niezdolny do… Nawet nie wiedziałem, do czego. Jędrzej odczekał chwilę, a potem zadzwonił.\n- Bardzo panią przepraszam, musiało zajść jakieś nieporozumienie – zaczął.\nNie rozumiałem wszystkiego, co mówił, ale jego poważny, wyćwiczony w niezliczonych negocjacjach głos nawet w tej chwili działał na mnie uspokajająco. Cieszyłem się, że stoi po mojej stronie, że był przy tym, bo jak inaczej mógłby uwierzyć w taką historię. Otaczająca mnie ciemność zaczynała szarzeć. Sięgnąłem po szklankę i udało mi się nawet, nalać do niej wody.\n- Słyszałeś? – zapytał, ale musiałem nadal wyglądać niezbyt rozumnie, bo nie czekając na odpowiedź, zaczął wyjaśniać.\n- Złościła się, odesłała mnie kilka razy do diabła, ale w końcu opisała mi tamtego ciebie. Wszystko, uważasz, się zgadza. To byłeś ty, ale… - zawiesił głos - …Gdy odwołałem się do jej spostrzegawczości, wymyślając na potrzeby chwili ciebie, jako brata bliźniaka, przyznała, że tamten, ma coś takiego w ruchach… Naopowiadałem jej bredni o braterskim zakładzie. Niby na jeden dzień zamieniliście się rolami. Bzdury kompletne, ale wygląda na to, że sprawa jest bardziej skomplikowana, niż myślałem. Nie masz czasem brata?\n- Skąd brata? Przecież ja jestem tutaj! – wybuchnąłem.\n- No właśnie – powiedział, przygładzając niesforną czuprynę. Nagle spokojny, próbujący zaradzić. - Myślę, że gadając przez telefon nawet nie zbliżymy się do sedna. Stało się coś niewiarygodnie osobliwego. To wiemy, ale w niczym nam to nie pomaga. Zbieramy dupy w troki i zaraz jedziemy. To tylko dwieście dwadzieścia kilometrów. Spakuję się, skoczymy do biura po broń i pędzimy.\n- Masz broń? – zdziwiłem się.\n- Mam pozwolenie i jak najbardziej legalnego glocka. To nie są żarty. Albo to jakiś pierdolony spisek, albo, jak ładnie napisałeś w swojej książce, świat się zepsuł.\n- Dzięki za pomoc… - wydusiłem w końcu.\nNaprawdę byłem wdzięczny. Nie dałbym rady zebrać się na tyle, by jechać pociągiem. Ręce mi się trzęsły. Brakowało oddechu. Na ekranie żółty pasek krzyczał o znalezionym w lesie chłopcu. Mord! Mord! Mord!\n- Nie ma, za co dziękować. Taka historia… I swoją dupę ratuję, bo przecież jestem zamieszany. Czytałem przecież i już tego nie zapomnę. Pakuj się i zbierz ten pierdolony maszynopis, bo jeszcze może się przydać.\nDziałanie, ruch w dobrym kierunku to podstawa. Zacząłem widzieć wyraźniej i fakt, iż nadal niczego nie rozumiałem, przestał być przeszkodą. Jeśli zwykłe deja vu narobiło w historii myśli ludzkiej takiego zamieszania, tego, co mnie, co nas spotkało, w ogóle nie powinniśmy przeżyć. Właśnie tak! Siedzieć, gapić się w telewizor tak długo, aż serca i mózgi odmówią nam posłuszeństwa. Potem ktoś by nas znalazł, papiery poszłyby na makulaturę i świat mógłby działać dalej... A dawni czytelnicy mojego bloga? Ktoś zapamiętał? Skojarzy? Pod tekstem były wszak komentarze, żądające dalszego ciągu. Uświadomiłem sobie, że przecież te pierwsze trzydzieści stron nadal wisi w sieci!\nWpisałem w wyszukiwarkę „Golina mord”. Nic. Tylko bieżące wydarzenia. Wpisałem inne zestawy słów. Bez efektu. Wreszcie z ulgą uświadomiłem sobie, że w pierwszej wersji akcja powieści toczyła się w idiotycznej Kolinie. Nim zamknąłem laptop Jędrzeja wpisałem słowa Stuchlika:\n„- I oto przychodzę wyplenić chwast, który wyrósł, by zagłuszyć kłosy sprawiedliwych!” Tak, teraz mój stary tekst pojawił się na pierwszym miejscu w wyszukiwarce.\nJędrzej ogłosił gotowość do wyjazdu. Wrzuciłem rzeczy do torby i pierwszy wyszedłem na klatkę schodową. On wbrew swojej deklaracji wciąż biegał po mieszkaniu. Zamykał okna, sprawdzał gaz, dokręcał krany.\n- To nerwy, to wszystko nerwy – pomyślałem.\nStałem i gapiłem się na pelargonie, którymi ktoś z lokatorów ozdobił parapet okna na klatce schodowej. Gorączkowa galopada myśli ustąpiła. Spojrzałem na zegarek. Było siedem po jedenastej, czyli od momentu, gdy ogłuszył nas telewizyjny news minęło dopiero dwadzieścia pięć minut, a mogłem przysiąc, że co najmniej godzina. Te wszystkie rozmowy telefoniczne, krzyki, bieganina... Czas okazał nam swoją przychylność.\nPowinienem biec na ratunek, to biegłem, choć przecież nadal stałem z podróżną torbą przerzuconą przez ramię. Gdzieś tam...Moje dzieci, moja żona... Czekali na ratunek, podczas gdy ja słuchałem odgłosów krzątaniny Jędrzeja. Czy aby okazać prawdziwą gorliwość powinienem zbiec po schodach? Dzwonić na policję? Co tu poradzi policja, poza wysłuchaniem bełkotu wariata, za którego niewątpliwie mnie weźmie?\nNad stalowymi drzwiami prowadzącymi z klatki schodowej do podziemnego garażu, ktoś obdarzony niewątpliwym talentem narysował kredkami sowę. Żółte oko drapieżnika wpatrywało się we mnie krytycznie.\nW obszernym, mrocznym wnętrzu pachniało benzyną i, o dziwo, kiszoną kapustą. Między betonowymi filarami stało kilka aut. Rozpoznałem tępy zad Lexusa z czarnym kleksem plastiku wyzierającym spod białego lakieru zderzaka. Skaza szpecąca drogie auto, cecha charakterystyczna, ukazująca stosunek Jędrzeja do świata. Popatrzcie. Oto jeżdżę drogim autem, ale nie mam czasu na wymianę kawałka plastiku i zasadniczo mam to w nosie.\nJarzeniówka tląca się w pobliżu samochodu, zamrugała, zasyczała przeciągle i zgasła w momencie, gdy zamki wozu otworzyły się z metalicznym klaśnięciem. Ten dźwięk, razem z echem naszych kroków, obudził moją czujność. Nabrałem przerażającej pewności, że ktoś czai się w ciemności, ukryty za filarem w pobliżu auta. Złapałem Jędrzeja za ramię i szepnąłem:\n- Tu ktoś jest.\n- Garaż przecież... - odpowiedział, ale ruszył za mną, gdy odszedłem w bok, by z daleka zajrzeć za betonowy słup. Światła było niewiele, ale wyraźnie widziałem zarys postaci opartej o filar. Na szarym tle... Chrząknąłem znacząco.\n- Halo, proszę odsunąć się od mojego samochodu. Co tam robisz? – zawołał Jędrzej.\nNieznajomy nie odpowiedział, nawet nie drgnął. Kontynuowaliśmy marsz po wyznaczonym niepokojem łuku, aż zatrzymaliśmy się na wprost intruza, od którego dzielił nas wóz Jędrzeja.\n- Jakiś problem? Ma pan jakiś problem? – rzuciłem.\n- Kim pan jest? Halo! – ponowił swoje pytanie Jędrzej.\nMężczyzna, potężny facet w długim, rozpiętym płaszczu, milczał uparcie..\n- Jędrek, przecież on, kurwa, wisi! – Mój wzrok przywykł już do ciemności i dostrzegłem ciemne pasmo biegnące zza głowy nieznajomego ku górze. Jędrzej podszedł ostrożnie i uchylił drzwi auta. Rozbłysło wewnętrzne światło i teraz widzieliśmy, że naprawdę mieliśmy przed sobą wisielca\n- Już pojechałeś – westchnąłem.\nNie odpowiedział, tylko sięgnął do schowka i wyjął latarkę. W jej świetle ukazał się przerażający widok. O samobójstwie nie było mowy. Lewa strona bladej, zniekształconej dziwacznym, przypominającym półuśmiech grymasem, twarzy wisielca, zalana była krwią. Pusty oczodół krył czarny skrzep. Ostrożnie, by nie nadepnąć na ciemną plamę otaczającą stopy trupa, podszedłem z drugiej strony.\n- Nie ma wyboru, dzwoń po policję, a ja...\n- Poczekaj, kurwa, chwilę zaczekaj. Facet nie ma też drugiego oka. – Wskazał na zapadniętą, czystą powiekę. - Miał szklane oko. Jednooki, a teraz...\nZdziwiła mnie ta nagle ujawniona detektywistyczna żyłka. Ilu zamordowany nie miałby oczu, zbrodnię popełniono tuż koło jego auta i powinien zawiadomić o swoim znalezisku, bo przecież dojdą...\n- Pierwszy raz widzę tego człowieka. To jakiś pierdolony olbrzym. Zobacz, jak mocno ma ugięte kolana, a mimo to jest wyższy od ciebie. – Jędrzej z bliska przyglądał się zwłokom.\n- Słuchaj, ja idę, a ty dzwoń, bo będziesz miał kłopoty – powiedziałem.\n- Nie żartuj! Nawet tak nie żartuj. Miałbym cię zostawić, bo powiesili jakiegoś... Chodź tu i popatrz. Facet jest ubrany jak zimą. Długie buty, sweter, płaszcz...\n- To z tego, że to gra, dalszy ciąg gry, w którą nas wciągnąłeś. On tu nie wisi przypadkiem, ani dla własnej wisielczej przyjemności.\n- Jaka znowu gra, co ty opowiadasz?\n- A jak myślisz? Po tym, co się zdarzyło w Golinie, co się dzieje z tobą, z twoją pierdoloną powieścią, jaka jest szansa, że w garażu najspokojniejszego w świecie bloku, na najspokojniejszym w Europie osiedlu, znajdziemy trupa z wyłupionym okiem. Ilu kręci się po świecie jednookich, którym ktoś wyłupia drugie ślipie?\n- Przestań pieprzyć – zaoponowałem.\n- Poza wszystkim, czy ty w ogóle czytasz to, co piszesz?\n- Co to ma do rzeczy? – Tym pytaniem mnie zadziwił.\n- Zaraz na początku. Ten twój Wiktor idzie do parku. Nim ruszy akcja, rozpamiętuje różne straszne rzeczy, jakie mu się przydarzyły i wspomina, jak to przed laty znalazł w lesie wisielca. Trup był ubrany w czarny płaszcz i sweter w paski, który przypominał wdzianko...\n- Freddiego Krugera – dokończyłem.\n- A teraz spójrz tutaj! – Mówiąc to, omiótł snopem światła czerwono-czarne pasy.\n- Ale oczy. U mnie nic nie było.\n- Nie było, bo nie napisałeś, ale skoro zwłoki już gniły, a w lesie nie brakuje drapieżnych ptaków... Macka, rozumiesz... Macka potwora sięgnęła z Goliny na Białołękę. Podążyła za tobą.\n- Ale policja... – Próbowałem oponować, ale straciłem przekonanie do sensu dalszego oporu. Jego auto było potrzebne, a sam Jędrzej konieczny.\n- Ty jesteś pisarzem, czy jakimś pierdolonym ormowcem? To coś próbuje nas spowolnić i tyle. Jak będziemy wyjeżdżali, to powiem ochroniarzowi na bramie.\n- Będą cię szukać, jako świadka i w ogóle...\n- To nie film. Zanim cokolwiek zaczną, już dawno będziemy w Golinie. Nawet nie sprawdziłem, czy to nie halucynacja. – Wyciągnął rękę i szturchnął trupa palcem. Zwłoki nie były halucynacją.\nGaraż otwierał się dziwnie opornie ze zgrzytem i wizgiem łożysk. Powstał taki hałas, że nie musiałem pytać, czy to jest normalne. Wystarczyło spojrzeć na napiętą, pobladłą twarz Jędrzeja. W końcu mechanizm zawiódł, ale o sekundę za późno i wyjechaliśmy, trąc dachem o gumowe wykończenie, w które jakiś dobrodziej zaopatrzył dolną krawędź blaszanej, uchylnej bramy.\n- Panie kochany – Jędrzej z uśmiechem zwrócił się do wyglądającego przez okienko budki ochroniarza. – W garażu czwórki zepsuła się brama, ledwie wyjechałem i zostawiłem otwartą. Poza tym jest tam trup. Niech pan tam nie wchodzi, tylko wezwie policję.\n- Pana to się żarty trzymają. Poważnie z tą bramą?\n- Śmiertelnie – odpowiedział Jędrzej i zaśmiał się sucho, zamykając okno.\n- Teraz wezwie ekipę naprawczą. O ile nie zapomni, poprosi żeby przeszukali garaż, albo, gdy jego partner wróci z obchodu, sam pójdzie i sprawdzi, ale może zdarzyć się i tak, że wrócę z Goliny, a tamten nadal będzie sobie wisiał w najlepsze. - Sądzisz, że chcą nas spowolnić? W takim razie, pogrzebałbym raczej przy samochodzie – zauważyłem. - To prostsze niż wieszanie trupa.\n- A najprostsze byłoby nie małpowanie słowo w słowo wydarzeń z twojej książki, prawda?\nW wykorzystaniu mojej fabuły było coś złowieszczego, skierowanego wprost do mnie. Ostrzeżenie, wezwanie?\n* * * Jeszcze nie zjechaliśmy na Świderską i na wszelki wypadek Jędrzej zatrzymał się na poboczu, by zrobić pobieżny przegląd. Po minucie ocenił, że nie ma śladów, by ktoś manipulował przy wozie.\n- Gonimy w piętkę – skwitował, siadając za kierownicą.\nNim zamknął drzwi, do auta podbiegła gruba, czerwona na twarzy kobieta, przyciskająca coś białego do piersi.\n- Ty morderco! – wrzeszczała. - Przejechałeś mojego Pepiego. Ty skurwysynu! Przejechałeś biednego Pepiego! Ludzie, na pomoc! – darła się jak opętana.\n- Jakaś bzdura – warknął Jędrzej i próbował zamknąć drzwi, ale kobieta zdążyła zablokować je nogą. Wnętrze auta momentalnie wypełnił odór zastarzałego brudu i moczu. Widziałem tylko kwiecistą spódnicę baby, przytrzymywaną przez gumkę na tłustym kałdunie.\n- Odegnaj, kurwa, tę wariatkę, bo ja nie mogę wysiąść.\nWysiadłem i od napuchniętej twarzy kobiety dzielił mnie biały dach auta. Wrzeszczała, ale odniosłem wrażenie, że jej oczy niczego nie widzą. Mętne, jasnoniebieskie, jakby pozbawione białek. To, co trzymała w objęciach, nie było martwym zwierzęciem ani nawet psem zabawką, tylko kłębem brudnoszarej wełny.\n- Mój Pepi! Mój Pepi! – zawodziła monotonnie.\nOczywiście, jak zwykle w takich przypadkach, zaczęli się gromadzić wychodzący ze sklepów ludzie.\n- Jeeezu! Jeeezu dopomóż! – wzywała nadaremno baba.\n- To wariatka – odezwał się facet w przyprószonych wapnem roboczych ciuchach. – Tutejsza wariatka. Ciągle ją wypuszczają, a ona... Niech pan wrzuci luz i potoczy auto ku szosie, to się odczepi - doradził Jędrzejowi, który chyba jednocześnie wpadł na identyczny pomysł, bo nim ten skończył mówić, samochód drgnął i zaczął wolno zjeżdżać po nieznacznej pochyłości.\n- Wskakuj – rzucił do mnie.\nSzliśmy, prawie biegliśmy, ja i wariatka, po dwóch stronach nabierającego rozpędu Lexusa. Nim wskoczyłem, zdążyła wysyczeć do mnie:\n- Jedziesz po śmierć, w ciemność jedziesz, człowieku. Jedziesz po śmierć i nie zmartwychwstaniesz.\nWskoczyłem i zatrzasnąłem drzwi, a jej głos utonął w dźwięku pracującego silnika. Obejrzałem się i zobaczyłem jak odwraca się i odchodzi, ciągnąc za sobą kłąb sparszywiałej wełny.\n- Dżizas! – warknął Jędrzej. - Słyszałeś, co mi powiedziała? – spytałem.\n- Darła się...\n- Powiedziała, że umrę.\n- Wszyscy umrzemy – odpowiedział spokojnie Jędrzej. – Naprawdę, to ostatnia rzecz, którą bym się przejmował. Miejscowa wariatka? Osiem lat tu mieszkam i pierwszy raz ją widziałem. Może nie jestem miejscowy? Jasna cholera, była gorsza niż wisielec.\nIch biuro obrotu nieruchomościami mieściło się w okazałym, szklanym wieżowcu w centrum Warszawy. Jędrzej chwalił się ostatnio, jak świetnie im idzie, ale nie sądziłem, że aż tak. Zaproponowałem, że zaczekam w podziemnym garażu, ale uparł się i zaciągnął mnie na górę.\n- Wysoki połysk – zauważyłem.\n- Dla nas za wysoki, ale siedzimy tu od roku, w ramach rozliczenia z jednym takim, co żebrakiem został. Adres prestiżowy od cholery, ale kto przytomny płaciłby piętnaście koła miesięcznie za kawałek pieprzonej podłogi. Banki, kancelarie adwokackie... Jednak czasem we Wawce pomaga, bo taki adres na wizytówce, no...\n- Procedury jak w angielskim banku – rzuciłem, gdy mijaliśmy podnieconego interesanta, któremu recepcjonistka odmawiała wydania przepustki, nie mogąc połączyć się ze wskazaną przez niego osobą. Ten wymachiwał dowodem osobistym niczym miniaturowym wachlarzem.\n- Zawsze sam zjeżdżam po klientów. Recepcja to nic. Najlepsze są windy, bo każda jedzie gdzie indziej.\n- Windy? – Nie kryłem zdumienia, gapiąc się jednocześnie na wiszącą nade mną przezroczystą kładkę. Chwilę trwało nim zidentyfikowałem przesuwający się po niej obiekt, jako kobiece nogi w spódnicy zwieńczone czerwonymi majtkami.\n- Ano – skomentował Jędrzej, gdy zauważył, na co się gapię. - To budynek dla inteligentnych, a wybałuszanie się na cipki zostawiamy pospólstwu. Dwa piętra są ogólnodostępne, a inne też mają... W ogóle, to czuję się tutaj... Jedziemy w górę, a mam wrażenie spadania. Dobrze, że jesteśmy we dwóch, bo w tym pudle zawsze nachodzą mnie myśli o śmierci. Klimatyzacja, wygody, ruch i praca, a jakbym wchodził do cholernej kostnicy.\nWysiedliśmy na dwudziestym szóstym piętrze. Biuro, do którego mnie wprowadził było nowocześnie bezosobowe i schludne, zupełnie niepasujące do Jędrzeja, jakiego znałem. W pierwszym pomieszczeniu mieściła się recepcja, a za szklaną ścianką niewielki „open spice” na kilka identycznych stanowisk. Na każdym biurku stał monitor, zestaw narzędzi pisarskich i trzypoziomowe przezroczyste szufladki na dokumenty.\nPomieszczenie wyglądało tak, jakby nikt nigdy w nim nie pracował. W kącie stała szafa wypełniona ponumerowanymi granatowymi segregatorami i dziwaczny futurystyczny kosz na śmieci, przypominający odwrócony kieliszek do koniaku. Żadnych roślin. Ścianę zdobiła oprawiona mapa przedwojennej, zaginionej w morzu gruzów Warszawy. I tyle.\nPrzeszliśmy do gabinetu, urządzonego jak skrzyżowanie salonu z pokojem wypoczynkowym, gdzie jak stwierdził Jędrzej, razem ze wspólnikiem podejmowali zaufanych gości.\n- Jak wyciągam nogi, opieram je o Pałac Kultury – rzucił, wyglądając przez panoramiczne okno.\nW gabinecie, pomimo wygodnych na pierwszy rzut oka foteli, cieplejszej tonacji barw i gigantycznego monitora wiszącego na ścianie vis a vis purpurowej sofy, odniosłem podobne wrażenie, jak w pokoju - gdzie wedle słów gospodarza - na co dzień praca wrze i aż kipi. Jedynym śladem działalności ludzkiej było widoczne ugięcie materaca kanapy, świadczące o tym, że ktoś lubił się tu wylegiwać.\nWszedłem za przyjacielem do aneksu kuchennego. W szafce, której blat kryła taca z odwróconymi szklankami, krył się czarny, wyglądający na zabytkowy, niewielki sejf.\n- Umiesz strzelać? – zapytał.\n- Zależy, z czego – odpowiedziałem głupio.\n- Na wszelki wypadek pożyczę ci kolta. Zatrzymamy się po drodze w jakimś lesie...\n- Masz kolta z takim bębenkiem?\n- Kobrę z krótką lufą. Dostałem od jednej panny. Zarejestrowany na Adama, ale weźmiesz na wszelki wypadek. Nie, żeby zaraz strzelać, ale moje przeczucia...\n- Może jak wyjdziemy z tej kostnicy... – zacząłem.\n- Sądzisz, że opuszczą mnie złe przeczucia? Wątpię – odpowiedział na moje niedokończone pytanie.\nWręczył mi flanelowy woreczek z nabojami i widząc, jak rozglądam się bezradnie za jakąś torbą, dodał:\n- Z tyłu, za portki, jak w filmach, a to możesz przecież nieść. Przepraszam za ten mieszek, ale Adam... Cóż, on jest z tych, co muszą się powstrzymywać od wyhaftowania na woreczku różyczek. Porządny facet, ale...\nGdy wróciliśmy do auta, z ulgą przełożyłem broń do leżącej na tylnym siedzeniu torby podróżnej. Paradowanie nawet z nienabitym koltem w spodniach sprawiło, że z nerwów szedłem sztywno, jak na paradzie i zdążył rozboleć mnie brzuch.\n- Dałbym ci kaburę, ale jak ktoś nie nosi, na co dzień marynarki, sam jest sobie winien – skomentował złośliwie, zauważywszy moje cierpienia.\nW każdym razie manipulacje bronią spowodowały chwilowe oderwanie od uporczywych myśli o nieznanym losie bliskich. Dopiero, gdy stanęliśmy na światłach, sięgnąłem po telefon, ale moje próby zadzwonienia do żony i na komisariat, znów spełzły na niczym.\n- Zostaw – powiedział. – Niczego, poza nerwami... – przerwał i włączył radio.\nBył kwadrans po dwunastej, czyli czas był nadal dla nas łaskawy. Jędrzej przerzucił dostępne stacje, ale żadne radio nie pokusiło się o relację z Goliny. W końcu zostawił na Zetce, zaznaczając, że wytrzyma dopóki skurwysyny w studio nie zaczną dowcipkować.\n- Albo ja nie mam poczucia humoru, albo oni sprzedają bełkot i rechot z własnego prostactwa jako żart – stwierdził. – Odrzuca mnie fizycznie. Jakbym wkładał głowę do ociekającej śluzem nory.\n- I co dalej? – spytałem.\n- Byle wyjechać z Wszawki, do autostrady i hejta wio, jak mawiał sąsiad mojego dziadka, niejaki Haizelmann! Dwie godziny z małym okładem i będziemy... Pojedziemy... Wiesz jak te duraki nazwały drogę?\n- No? - spytałem.\n- Autostrada Wolności! Ja pierdolę, wolności im się zachciało, akurat na drodze! Fort Blizne po prawej...\n- Fort? – Przez chwilę gapiłem się bezmyślnie na plastikową taflę, oddzielającą trasę od reszty świata.\n- Za szybką, przecież. Raz się dałem namówić na paintball z klientami. Jakie, kurdelebele, dno!\n- Iii... klienci. Po pięciu minutach żałowałem, że nie jedziemy na ostre. Było gorąco, zganiałem się jak dzika świnia, użyłem jak pies w studni i jako wielokrotnie zabity... – przez chwilę opowiadał o swoich przygodach, znowu barwnie, jak zwykle nie szczędząc szczegółów.\nZdałem sobie sprawę, że unikamy rozmowy o tym, co na nas czeka na końcu trasy. Lexus mknął, radio opowiadało o filmach, na które warto się wybrać w weekend. Zamknąłem oczy, bo nie mogłem dłużej znieść widoku sylwetek ptaków naklejonych na taflach dźwiękoszczelnych ekranów. Tylko przypuszczenia, niejasne wizje i lęk wirujący w ciemności.\n- Zastanawiam się, o czym rozmawialiby bohaterowie książki w takiej sytuacji – zagaił po chwili milczenia Jędrzej. - Czytam setki fabuł. Dorzecznych i niedorzecznych, a nie potrafię... Jadą na ratunek, jadą w nieznane, bo tak zdecydowali. Czy powinniśmy planować, co zrobimy, jak dojedziemy? Co byś napisał?\nMilczałem. Nic nie przychodziło mi do głowy. Tylko fragmenty zdań, obrazy domu, ale wszystko niejasne, odsunięte w czasie, jakby nie do końca dotyczące mnie samego. Zagadki. Czy to tylko zagadki do rozwiązania?\nJędrzej, znudzony zachwalaniem filmowych premier, zmienił stację i z głośników popłynął jasny głos Marka Grechuty:\n„...samo siebie tworzy Póki śmierć się nie umorzy sama sobą Zagadki się radują Życie – patrzy w zwierciadło Swej własnej głębi Przerażenie samo się zdębi ze strachu przed sobą Spadają maski z drzew, gór i owo Widzę czar Bezlitosne niebo Ha...”\n- W punkt – powiedział Jędrzej, gdy wybrzmiała piosenka i wnętrze auta wypełnił szum i trzaski odtwarzanego w studio winyla.\n- Jest z nami psycholog społeczny, profesor Smutnopolski z Uniwersytetu Warszawskiego. Zastanowimy się wspólnie, jakie zmiany zachodzą wraz z rozwojem postnowoczesnego społeczeństwa w naszym stosunku do śmierci... - Jędrzej przyciszył.\n- Zaraz zaczną dzwonić różni popaprańcy i będą opowiadać o światełku wiodącym w zaświaty. W taki upał o śmierci... Biłbym, normalnie biłbym za to!\n- Ty też wspominałeś, w biurowcu... – zauważyłem.\n- Tak, ale ja mam obsesję – wyjaśnił. - Ciągle myślę o śmierci. Na smutno i na wesoło, a to drugie sowizdrzalskie podejście świadczy w dzisiejszych czasach o braku piątej klepki. Chętnie, zbyt chętnie wyobrażam sobie ostatnie chwile, uciekające myśli, nad którymi człowiek już nie panuje. Gesty, słowa... Pochylone nade mną twarze dzieci, które czekają nadejścia wielkiej ulgi... Zauważyłeś, że obecnie słowa „umarł” prawie się nie używa. Odszedł, ludzie odchodzą. Wędrowcy się znaleźli. Jeszcze dwadzieścia lat, żeby całkiem zamazać i podkreślić zdrowy charakter nieboszczyka, zaczną mówić, że pobiegł. Nawet nieźle brzmi: - Pobiegł do domu Pana! Nieprawdaż?\n- Kiedy cię dopadła? – spytałem.\n- Obsesja? Mam ją od dziecka. Od dnia, gdy przyszedł telegram o śmierci mojej chrzestnej. Miałem sześć lat, chyba. Bawiłem się z dziadkiem w chowanego. Gasiliśmy światło w największym pokoju... Schowałem się pod kanapą i zawołałem: - Już! – Rozumiesz, ilość skrytek dość ograniczona, ale pamiętam, że zabawa była przednia.\nWtedy zadzwonił dzwonek. Babcia otworzyła drzwi. Leżałem, powstrzymując się przed kichaniem, ale zamiast mnie szukać, dziadek zaczął pocieszać płaczącą babcię. Ja leżałem i leżałem, niecierpliwiąc się w ciemności, aż nagle poczułem, że pod tą cholerną kanapą jest ktoś jeszcze. Ktoś, kto chce mnie schwytać, gdzieś zabrać... I odór, taki jak wtedy, gdy w butli kończy się gaz i...\n- Przerażające – stwierdziłem.\n- Poczekaj! Uciekłem do przedpokoju z krzykiem, że wybuchnie gaz, a oni płakali. To był dla mnie szok. Gaz się oczywiście nie ulatniał, ale to, że dziadek płakał... Babcia, gdy się tylko uspokoiła, poleciała do sąsiadki dzwonić, a ja siedziałem przy takim moim specjalnym stoliczku i rysowałem krzyże. Tak, to pamiętam dokładnie. Dziadek mówił i mówił, wyjaśniał, tłumaczył, że nie trzeba płakać, ja rysowałem i płakałem. On płakał razem ze mną, więc żadna pedagogika.\nPotem było jeszcze dziwniej. Podsłuchałem, że ciocia popełniła samobójstwo. Uszczelniła mieszkanie, odkręciła gaz. To się tak zbiegło. Babcia zawsze już była pewna, że duch Wandzi mnie wtedy nawiedził. Duch cioci... Dobre sobie! Do dzisiaj pamiętam nienawiść, jaką poczułem od tego czegoś... Wiesz. Uczucia lepiej pamiętamy niż obrazy, słowa...\nOtworzyłem oczy i ze zdziwieniem spojrzałem na Jędrzeja ocierającego wierzchem dłoni łzy. Przez chwilę milczeliśmy. Ekrany zniknęły na moment i zagapiłem się na pole jęczmienia, ciągnące się, aż do ciemnej kreski lasu.\n- To tkwi we mnie, pierwsze spotkanie ze śmiercią – wyjaśnił. - Przez lata drżałem, gdy wieczorem ktoś niespodziewanie dzwonił do drzwi. Połowa telegramów w tamtych czasach zawiadamiała o śmierci. Czarne ptaki.\n- Zupełnie zlikwidowali telegrafy – zauważyłem.\n- Czytam o niej, oglądam, staram się pojąć, wczuć w ostatnie chwile umierającego, w te myśli, z których nikomu już się nie zwierzy. I nadal nic nie wiem, nadal jestem letni, nie tyle, że wyzuty z wiary, ale w ogóle z opinii na temat Boga, duszy... Tak, jakby tylko mnie omijało, powszechnie znane rozwiązanie wielkiej tajemnicy. Nie mogę też nazwać się ateistą. Śmieję się z tych durniów, bo gdy nadchodzi czas, buzie w ciup, rączki na kołderkę i... Zmiłowania! To wybiegi, to wszystko wybiegi.\n- Też nie znam odpowiedzi – powiedziałem.\n- Nie znasz, nie znasz. Każdy zna, poza mną – odparł. - Chyba dlatego, z miejsca zdecydowałem się jechać z tobą. Poczułem, że tam, że jak już dojedziemy, czeka mnie jakaś iluminacja. Nie śmierć, bo to byłoby zbyt łatwe, prozaiczne, kurewsko proste, ale coś, co pozwoli mi... Sam nie wiem, nie potrafię tego wytłumaczyć, ale dzisiaj rano, gdy zobaczyłem w telewizji, gdy zrozumiałem, że ty...To.... Dosłownie poczułem kurz w nosie. Znowu tam byłem, znowu leżałem pod tą pieprzoną kanapą. Ktoś otworzył drzwi. Telegram, rozumiesz?\n- Telegram – powtórzyłem machinalnie.\n- Pamiętasz, napisałeś opowiadanie, w którym jesteś ostatnim żyjącym człowiekiem w całym wszechświecie. Ziemia uległa zagładzie, tere fere, a ty krążysz po orbicie i oglądasz niezbyt budujące obrazki w rodzaju żarzącej się skorupy, która była niedawno błękitną planetą. Mało to oryginalne, ale w finale Bóg wysyła do ciebie anioła, bo nie może znieść myśli o twoim samotnym konaniu. Samotnym w najszerszym z możliwych sensów. Początkowo chce chyba zapewnić ci towarzystwo, niczym alfons z wiadomej agencji, ale to byłaby groteska, w związku z czym po długotrwałym, iście boskim namyśle cofa zagładę. Śmiertelna asteroida omija Ziemię, w związku z czym, wszyscy żyją długo i szczęśliwie, aż do usranej śmierci. Dzięki temu ty, który w ramach walki o jak najdłuższe przeżycie, szykowałeś się do poćwiartowania i zjedzenia swego astronautycznego towarzysza, który popełnił samobójstwo, stajesz się niejako zbawicielem ludzkości. Dziwne, ale zawsze gdy je czytam, biorę do siebie rozterki narratora. Nie w sensie kulinarnym, oczywiście.\n- Rozterki narratora – powtórzyłem machinalnie i zamknąłem oczy.\nOpublikowano: 11.05.2017 04:27. Autor: JPJarecki


① Agroturystyka na Jurze Podzamcze - tanie noclegi w Podzamczu z rezerwacją online\nUlica Wojska Polskiego, 31A\nObiekt Agroturystyka na Jurze jest usytuowany w miejscowości Podzamcze, 43 km od Katowic. W obiekcie akceptowane są zwierzęta domowe. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi.\nWszystkie pokoje obejmują łazienkę z prysznicem oraz aneks kuchenny z lodówką. Dla Gości przygotowano pościel i ręczniki.\nW sezonie Goście obiektu Agroturystyka na Jurze mogą korzystać z odkrytego basenu.\nW okolicy panują doskonałe warunki do uprawiania rozmaitych form aktywnego wypoczynku, w tym narciarstwa, jazdy konnej oraz turystyki rowerowej. Obiekt Agroturystyka na Jurze usytuowany jest 36 km od Sosnowca i 34 km od lotniska Katowice-Pyrzowice. Na miejscu do dyspozycji Gości jest bezpłatny prywatny parking.\nPrzeglądaj noclegi w Podzamczu na mapie\nPodobne w Podzamczu\nagroturystyka w Podzamczu (1)\nDąbrowa Górnicza ~27km\nPiekary Śląskie ~45km


Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym przez wspólników spółki cywilnej - ulgi ZUS\nSpółka cywilna jest w zasadzie umową pomiędzy osobami, które wspólnie chcą zaangażować się w prowadzenie biznesu. Nie jest jednak pracodawcą, ani płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne zatrudnionych pracowników. Ubezpieczeniu społecznemu podlega prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie właściwych przepisów, a nie sam fakt uczestniczenia w spółce cywilnej.\nWieloletnia obsługa prawna firm pozwala nam dostrzec z jakimi problemami mierzą się przedsiębiorcy. Zmieniające się przepisy, w tym te dotyczące ubezpieczeń społecznych, nasuwają wiele wątpliwości. Często naszym Klientom zwracamy uwagę, że wszelkie preferencje, w tym ulgi składkowe, są powiązane ściśle z osobą podlegającą ubezpieczeniom społecznym. Dlatego to od kiedy i jak długo można z nich skorzystać należy oceniać konkretnie w stosunku do każdej osoby ubezpieczonej.\nRozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej oznacza, że ci wspólnicy w ciągu 24 miesięcy od daty rozpoczęcia działalności korzystają z ulg w składkach ZUS. Jeżeli np. po kilku miesiącach postanowi dołączyć do spółki kolejny wspólnik, to możliwość skorzystania przez niego z ulgi w składkach ZUS należy oceniać odrębnie. Przypominamy, że w sytuacji kiedy przystąpienie do spółki zbiega się z rozpoczęciem działalności, to okres do korzystania z ulgi na start lub preferencyjnych składek liczy się dla niego od tej daty.


rytro | MarekOwczarz.pl - blog o turystyce górskiej\nDnia 24 grudnia, 2015\nkategorie: 2007, Beskid Sądecki, Opowieści górskie\nKontynuując moją wiosenną wędrówkę przez Beskid Sądecki co opisałem tutaj, po noclegu w Perle Południa w Rytrze kolejnego dnia znowu powróciłem w pasmo Jaworzyny Krynickiej. Korzystając z wyjątkowej pogody postanowiłem ponownie zdobyć na początek ruiny zamku ryterskiego, który opisałem już ostatnio. Widoki na dolinę Popradu z tego miejsca są tak wyjątkowe. A potem znowu zawitałem do cudownego miejsca, na Polanę Cyrla i schroniska tamże. Ale te cuda już przedstawiłem niedawno. Stąd ruszyłem dalej już nową dla mnie drogą, czerwonym, głównym szlakiem beskidzkim. Od schroniska szło się już doskonale, głównym grzbietem pasma Jaworzyny, bez wielu deniwelacji, bo największe podejście było już za mną. Wkrótce więc dotarłem na swój pierwszy szczyt tego dnia, Jaworzynę Kokuszczańską.


Nowy ranking: TV LED LG 49UJ670 - Drogeria.co\nTV LED LG 49UJ670. Najniższe ceny, najlepsze promocje w sklepach, opinie.\nGładka, smukła linia ciągnie się poprzez cały ekran. Wykwintny profil i znakomita jakość obrazu telewizorów LG UHD stanowią imponującą parę, która służy jako nadzwyczajne uzupełnienie wyglądu wnętrza i centrum najwyższej jakości rozrywki.\nGładka, smukła linia ciągnie się przez cały wyświetlacz. Wyszukany profil i znakomita jakość obrazu telewizorów LG UHD stanowią imponującą parę, która służy jako nieprzeciętne uzupełnienie aranżacji wnętrza i centrum najwyższej jakości rozrywki.


Maków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem Urządzone i umeblowane w wysokim standardzie. 3 pokojowe mieszkanie Bezpośrednie sąsiedztwo lasu i przyrody. od zaraz tanio Maków Mazowiecki bez kaucji bezczynszowe. Mieszkania Bez Pośredników. Ogłoszenie dodane kwiecień, 2021 roku.\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem Ogólnodostępne miejsca parkingowe przed budynkiem. 3 pokojowe mieszkanie z ogródkiem od zaraz bez kaucji\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem Dobra komunikacja bardzo blisko dworca. 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz tanio Dwupokojowe mieszkanie umeblowane i wyposażone. bez kaucji, bezczynszowe. Mieszkania Bez Pośredników Wynajmę bezpośrednio piękny apartament usytuowany na wysokim parterze z tarasem Wynajmę 2 pokojowe mieszkanie\nAktualna oferta kwiecień, 2021r. Pilnie sprzedam mieszkanie blisko morza o powierzchni 29m2. W jej skład wchodzi 1 pokój, oddzielna kuchnia i oddzielna łazienka z WC. Mieszkanie od strony południowej dlatego przez cały dzień jest słonecznie i ciepło. Bardzo niski czynsz około 150 zł zawierający zaliczkę na wodę + prąd według zużycia. Ogrzewanie elektryczne. Możliwość przerobienia na 2 mniejsze pokoje. Bez zbędnych formalności\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Dzielnica jest dobrze skomunikowana z resztą miasta. Z Meldunkiem Dodane: kwiecień, 2021 roku.\tDo wynajęcia od 2017 roku super mieszkanie w atrakcyjnej cenie . 3-pietro salon z aneksem kuchennym +sypialnia . Umeblowane (skosy ) wysoki standard , zapraszamy do oglądania! Koszt wynajmu to 12000 zł plus opłaty według zużycia. Najchętniej osoby spokojne na dłuższy okres czasu. Wymagana kaucja zwrotna w wysokości 1000zł. Wolne od zaraz. Tania kawalerka do wynajęcia w Makówie Mazowieckim. Bez kaucji, bezczynszowe Maków Mazowiecki.\n3 pokojowe mieszkanie Mili i spokojni sąsiedzi. od zaraz tanio Aktualna oferta:\tkwiecień, 2021 roku. w Makówie Mazowieckim. Mieszkanie o bardzo dobrym standardzie położone na pierwszym piętrze nowego budynku. Budynek trzypiętrowy. Lokal mieszkalny posiada trzy osobne pokoje, osobną jasną kuchnię, jasną łazienkę, toaletę oraz dwa balkony. Kuchnia umeblowana i wyposażona, w pokoju i przedpokoju są szafy wnękowe. Pokoje pozostają nieumeblowane. Do mieszkania przynależy miejsce postojowe w garażu podziemnym. Media miejskie. 3 pokojowe mieszkanie Kawalerka w spokojnej dzielnicy. od zaraz w Makówie Mazowieckim\nMaków Mazowiecki Mieszkania Bez Pośredników Oferta z dnia:\tkwiecień, 2021 roku.\tKawalerkę wynajmę spokojnej parze, lub Pani. Preferowany wynajem długi. Mieszkanie w pełni umeblowane ( meble kuchenne, lóżko, szafa, zabudowa w przedpokoju, meble kuchenne, meble na tarasie, meble łazienkowe, kabina prysznicowa. Sprzęt AGD. Możliwość wynajęcia od września. Całkowity koszt najmu 990 zł. Wymagana kaucja zwrotna w wysokości dwóch czynszów. 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem w Makówie Mazowieckim od zaraz tanio !\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Urządzone i umeblowane w wysokim standardzie. Z Meldunkiem Dodane: kwiecień, 2021 roku.\tWynajmę mieszkanie po kapitalnym remoncie. Parking dla mieszkańców. Funkcjonalne mieszkanie posiada kuchnię, łazienkę, duży balkon oraz pełne standardowe wyposażenie wszystkich pomieszczeń i sprzęt AGD. Ciepła woda ogrzewana przez piecyk gazowy. W bloku znajduje się winda. 2 pokojowe mieszkanie w Makówie Mazowieckim Nie akceptujemy zwierząt domowych. . Bez kaucji, bezczynszowe Maków Mazowiecki.\n3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz tanio Aktualna oferta:\tkwiecień, 2021 roku. w Makówie Mazowieckim. Sprzedam kawalerkę. Tania kawalerka dla Ciebie. Przytulna i słoneczna kawalerka z widokiem na panoramę miasta, może być Twoja już za 150 tys. zł. Mieszkanie w pełni umeblowane i wyposażone do wprowadzenia! Bez nakładu finansowego. Fajna i spokojna dzielnica, młodzi i sympatyczni sąsiedzi. Blisko park, sklepy, apteka, szkoła, przychodnia, przedszkole. Na wszelkie pytania odpowiem telefonicznie. Proszę dzwonić po godzinie 16. 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz w Makówie Mazowieckim Urządzone i umeblowane w wysokim standardzie.\nMaków Mazowiecki Mieszkania Bez Pośredników Oferta z dnia:\tkwiecień, 2021 roku.\tDwu pokojowe mieszkanie. Świetna lokalizacja. Blisko supermarkety, banki, apteki, przychodnia zdrowia, Mc Donald`s, stacja benzynowa i kościół. Mieszkanie zostało całkowicie odnowione w styczniu tego roku. W pełni umeblowane. Do mieszkania przynależy piwnica. W bloku winda. Mieszkanie o bardzo wysokim standardzie w budynku. Blisko przystanków autobusowych i tramwajowych. W pełni wyposażone i umeblowane. 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem w Makówie Mazowieckim od zaraz tanio Komfortowe, przestronne i wyposażone mieszkanie. !\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem w Makówie Mazowieckim Od zaraz mieszkanie do wynajęcia. . 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz tanio kwiecień, 2021r.\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem w Makówie Mazowieckim Bezpośrednie sąsiedztwo lasu i przyrody. . 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz tanio Maków Mazowiecki. bez kaucji, bezczynszowe. Mieszkania Bez Pośredników\nBez pośredników w Makówie Mazowieckim\nw Makówie Mazowieckim\nMaków Mazowiecki 2 pokojowe mieszkanie Do Wynajecia Z Meldunkiem w Makówie Mazowieckim Dzielnica jest dobrze skomunikowana z resztą miasta. . 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem od zaraz tanio Maków Mazowiecki. bez kaucji, bezczynszowe. Mieszkania Bez Pośredników\n2 pokojowe Bez kaucji, bezczynszowe Dostęp do Internetu i telewizji kablowej.\nOferujemy mieszkania. Mieszkania bez kaucji Mieści się na niskim I piętrze. W swojej ofercie mamy także mieszkania bezczynszowe. Tylko u nas mieszkania bezczynszowe i bez kaucji.\n2 pokojowe mieszkanie do wynajęcia w Makówie Mazowieckim\nTanie i komfortowe mieszkania, w centrum Mieszkanie dla dwojga - najem długoterminowy. Świetnie skomunikowane z pozostałymi częściami miasta. mieszkanie do wynajęcia bez pośredników w Makówie Mazowieckim.\n2 pokojowe mieszkanie w centrum. Maków Mazowiecki.\nMaków Mazowiecki Mieszkanie do wynajęcia bez pośredników Mieszkanie dla dwojga - najem długoterminowy. w centrum miasta, oraz innych świetnych lokalizacjach do zamieszkania od zaraz. Zamieszkaj w nowym mieszkaniu\nMaków Mazowiecki Wynajem bezpośrednio od właściciela 2 pokojowe\nAktualne ogłoszenia 3 pokojowe mieszkanie ogródkiem bezpośrednio od właściciela Miejsce w podziemnej hali garażowej. . Na wynajem w Makówie Mazowieckim. Nowe oferty.\n1. Wynajmę mieszkanie po kapitalnym remoncie. Parking dla mieszkańców. Funkcjonalne mieszkanie posiada kuchnię, łazienkę, duży balkon oraz pełne standardowe wyposażenie wszystkich pomieszczeń i sprzęt AGD. Ciepła woda ogrzewana przez piecyk gazowy. W bloku znajduje się winda. w Makówie Mazowieckim. Mieszkanie do wynajęcia bez pośredników Dzielnica jest dobrze skomunikowana z resztą miasta.\n2. Maków Mazowiecki Mam do wynajęcia bardzo ładne i słoneczne mieszkanie po remoncie zlokalizowane na wysokim parterze powierzchni 33m2. To idealne dla osób starszych jak i rodzin z małymi dziećmi.. Zadbana klatka schodowa i dobra lokalizacja to z pewnością atuty tego lokalu. Mieszkanie w pełni umeblowane i wyposażone, gotowe do przeprowadzki. Cena 1000zł bez dodatkowych opłat. Zapraszam do kontaktu Mieszkanie do wynajęcia bez pośredników. Sławno ilnie od zaraz! Do wynajęcia bez pośredników mieszkanie tanio, bez kaucji od zaraz. 2 pokojowe mieszkanie w Makówie Mazowieckim Kawalerka w spokojnej dzielnicy. .\nMaków Mazowiecki Tania kawalerka, stancje\nOferta bez pośredników pokoje do wynajęcia Tylko dla osób niepalących. w Makówie Mazowieckim. Nr. telefonu\nBytów ilnie od zaraz! Do wynajęcia bez pośredników mieszkanie tanio, bez kaucji od zaraz. | "pokoje do wynajęcia w Makówie Mazowieckim" | Oferta: kwiecień, 2021r.\n@2014-2021 "Tania kawalerka do wynajęcia stancje od zaraz tanio Szukam mieszkanie taniego" .com Mińsk Mazowiecki pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Do wynajęcia mieszkanie dwupokojowego z balkonem, o powierzchni użytkowej około 53,45 m2, położone na 2 piętrze w niskim bloku. Na wyposażeniu - meble kuchenne w zabudowie wraz ze sprzętem AGD, pokoje umeblowane. Wykafelkowana łazienka z toaletą wyposażona w wannę, umywalkę i pralkę. Standard wykończenia średni - nowe okna PCV, ściany w gładziach, na podłogach panele. Kuchnia i łazienka wykafelkowana. Media: ogrzewanie miejskie, ciepła woda z junkersa. Miesięczny koszt najmu 1500 zł (w cenie opłaty za media). Data otrzymania: maj 2021 Skierniewice pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Sprzedam olbrzymią kawalerkę oferujemy na sprzedaż mieszkanie we wspaniałej lokalizacji. Mieszkanie o ogromnym potencjale zajmujące całą kondygnację - pierwsze piętro - pięknej, odrestaurowanej kamienicy z 1887 roku. Istnieje możliwość dowolnej aranżacji wnętrza. Do mieszkania przynależy bardzo duża piwnica. Oferta dla lubiących stylowe wnętrza oraz bliskość plaży i wszelkich rozrywek. Data otrzymania: maj 2021 Żuromin pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Słoneczne, przestronne trzy pokojowe mieszkanie bezpośrednio do wynajęcia w cichej spokojnej okolicy z miejscem parkingowym na osiedlu zamkniętym. Dostępne od zaraz. Blok odnowiony. Świetna komunikacja autobusowa. W pobliżu bazarek, centrum handlowe, szkoły, basen kryty, fitness i etc. Bez minimalnego okresu najmu. Mieszkanie gotowe do zamieszkania. Data otrzymania: maj 2021 Przysucha pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Wynajmę kawalerkę - 28m2 składającej się z łazienki, WC, kuchni i przestronnego salonu .Do nieruchomości przynależy piwnica o powierzchni 4,9 m2, a także strych, który jest częścią wspólną wszystkich mieszkańców. Teren naokoło kamienicy jest ogrodzony, dzięki czemu bezpiecznie możesz zaparkować samochód. Data otrzymania: maj 2021 Kartuzy pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Mam do wynajęcia mieszkanie 3-pokojowe (kuchnia i duzy salon, dwa pokoje, łazienka i balkon) Mieszkanie przestronne i zadbane wysoki standard: wanna, prysznic, klimatyzacja, lodowka, pralka, trzy szafy, itp. Kuchnia, salon, sypialnia i przedpokój umeblowane. Najchętniej spokojnym osoba i na dłuższy okres czasu. Zapraszam do kontaktu, oraz do oglądania. Koszt najmu to .1100zł.+gaz+prąd według zużycia. Data otrzymania: maj 2021 Bielsk Podlaski pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.\nGorąco polcecam. Piękne mieszkanie w centrum. Bezpośrednio przed blokiem dużo miejsc parkingowych. Miejsce zaciszne, dużo zieleni. W pobliżu sklepy i punkty usługowe,dogodna lokalizacja. Mieszkanie dostępne od zaraz. Do kwoty ( 1400 zł ) najmu należy doliczyć opłaty eksploatacyjne w wysokości 530 zł. Kaucja jednomiesięczna Data otrzymania: maj 2021 Wadowice pokoje do wynajęcia tania kawalerka stancje od zaraz tanio.


Selena FM: ZWZ zatwierdziło wypłatę dywidendy - SELENA FM S.A.\nStrona główna > Selena FM: ZWZ zatwierdziło wypłatę dywidendy\n„Grupa Selena zamknęła 2017 rok z dobrym wynikiem finansowym oraz strukturą bilansu, dającymi przestrzeń do dalszych planów rozwojowych. Dlatego kontynuując systematyczną wypłatę dywidendy, zarząd zarekomendował wypłatę ponad 6,85 mln zł Akcjonariuszom. Coroczna wypłata podziału zysków jest dodatkowym wskaźnikiem dobrej kondycji firmy, którą utrzymaliśmy mimo trudnej sytuacji na rynku surowców m.in. dzięki zwiększeniu udziału produktów wysokomarżowych w portfolio Seleny oraz projektom optymalizacyjnym w zakresie kosztów surowcowych. Działania te, wspierane kolejnymi inwestycjami w dziale R&D oraz wdrożeniami nowych produktów, wpływają na osiągane marże i przychody ze sprzedaży całej Grupy. Zgodnie z misją Seleny – „Razem budujemy sprawniej i lepiej”, dostarczamy naszym klientom najwyższej jakości rozwiązania, co przekłada się na bilans finansowy oraz budowaną wśród Akcjonariuszy wartość inwestycyjną” – mówi Marcin Macewicz, p.o. Prezesa Grupy Selena.


Sedgwick Museum of Geology (Cambridge, Anglia) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Sedgwick Museum of Geology\nAtrakcje w pobliżu obiektu Sedgwick Museum of Geology\nSedgwick Museum of Geology opinie, Cambridge\nNr 19 wśród 151 atrakcji w lokalizacji Cambridge\nTeraz otwarte: 10:00 - 13:00, 14:00 - 17:00\nDowning Street, Cambridge CB2 3EQ, Anglia\nŚwietne miejsce na zwiedzanie z rodziną. Ciekawe eksponaty i mimo niewielkiego metrażu jest ich... Przeczytaj więcej\n“Muzeum geologiczne ”\nWstęp bezpłatny. Jak na nieduże muzeum ma wiele eksponatów. Atrakcja raczej dla zainteresowanych... Przeczytaj więcej\nWstęp bezpłatny. Jak na nieduże muzeum ma wiele eksponatów. Atrakcja raczej dla zainteresowanych tematyką, dla pozostałych nuda.\nŚwietne miejsce na zwiedzanie z rodziną. Ciekawe eksponaty i mimo niewielkiego metrażu jest ich bardzo duzo. Jest również kąciki dla dzieci gdzie mogą odpocząć i na przykład poukładać puzzle. Jest sklepik z pamiątkami oraz toaleta.\nStare muzeum w stylu\nŚwietne miejsce do zwiedzania, jeśli chcesz mieć stare muzeum sztuki lub są w skałach i skamieniałościach, Swobodnie odwiedzać jak większość / wszystkie muzea uniwersyteckie w Cambridge,\nJeśli lubisz skamieliny, musisz je odwiedzić!\nTylko wow - nigdy nie widziałem tak wielu skamielin. Tak interesujące. Uwielbiałem rzeczy Darwina. Uwielbiałem minerały. Uwielbiałem kości dinozaurów. Mogę tu spędzić godziny. Zalecane i bezpłatne!\nKilka świetnych eksponatów\nPodczas misji zobaczenia Archeopteryxa i cieszyłem się, że znaleźliśmy obsadę drugiego okazu, jaki kiedykolwiek znaleziono - to najlepszy - dobrze widzieć Darwina i jego związek ze skamielinami, jak tylko myśli się o nim w związku z ewolucją. Dobrze rozmieszczone eksponaty w pięknym budynku - dlaczego...pyszne mumie muszą być tak głośne, gdy pokazują dinozaury Theo i Evie? ? ? ?Więcej\nZ bliska z eksponatami\nJest wiele eksponatów i są blisko odwiedzających. Uważam to za bardziej interesujące niż Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.\nFascynujące muzeum w samym sercu miasta. Znajdujące się w pięknym budynku muzeum pełne jest ciekawych przedmiotów, w tym skamieniałości, kości dinozaurów, klejnotów itp. Bezpłatne wejście i warta godziny czasu.\nGeologia z dinosuarem lub 2 ....\nJest to ciche miejsce, które jest interesujące dla nie-geologów tylko dla olbrzymiego dinozaura z Belgii. Oni również zamykają się na lunch, więc czas na wizytę!\nAbsolutnie uwielbiałem to muzeum, które dość łatwo mogło spędzić tutaj wiele godzin i pewnie, gdyby nie zamknęło się na lunch! ! co było jedyną rzeczą, za którą mogę winić. Tyle do zobaczenia, ale przynajmniej dobry pretekst do kolejnej wizyty, chociaż zdecydowanie polecam więcej niż jedną...wizytę, aby wziąć tam wszystko, nawet jeśli uważasz, że geologia nie jest twoim tematem, obejmuje tak szeroki zakres tematów, jak dinozaury i skamieliny będące najbardziej interesujące . Przyjechaliśmy tam około 10. 30 wszystkich muzeów w Cambridge otwartych o 10. Odwiedziliśmy szkołę i przekonaliśmy się, że rozmawiają z jednym z pracowników muzeum o wielkim dinozaurie (Iguanadon), który wita cię przy wejściu, pani była tak interesująca, że rozmowa była świetna dla dzieci i wieku były to wielkie kciuki do muzeum, były różne ekrany dla każdego sektora geologii, skamieniałości minerałów różne rodzaje skał. Potem wszystko o różnych geologach i wczesnych łowcach kopalnych oraz bardzo interesująca sekcja o Karolu Darwinie. Zdecydowanie polecam to muzeum dla każdegoWięcej\nTakie miłe miejsce !!!!\nPoszedłem z żoną i 5-letnim słońcem na szybką wizytę i skończyłem pobyt przez 3 godziny, patrząc na skamieliny i czytając historię przygód Darwina. T - Rex? czaszki i pełny szkielet inguanodonu! Worths co minutę\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Sedgwick Museum of Geology.


Kolekcja bielizny czy jednak asortyment toreb vip - jaki jest Twój wybór? | body-care-shop.com\nKażda kobieta potrzebuje pięknej bielizny. Dzięki niej podkreśli swe zalety, ukryje wady i doda sobie pewności siebie. Dlatego na dobrej bieliźnie nie powinno się oszczędzać. Każda z kobiet powinna sprawdzać ofertę wielu firm , które są dostępne na rynku. A żadnej kobiecie z klasą nie umkną uwadze staniki chantelle. Ta firma to świetne staniki, kolekcje z bielizną nocną, klasyczne komplety bielizny oraz gorsety, pasy do pończoch oraz bardzo dużo innych produktów.\nDobrze, więc pomyśleć, czy nie fajnym rozwiązaniem byłoby zaopatrzyć się w bieliznę marki, która daje rzeczywiście duży wybór i co tak samo istotne bardzo dobrą jakość. Poza tym bielizna jest tworzona zgodnie ze współczesnymi trendami w modzie, więc na pewno każda z kobiet wyszuka coś dla siebie. Podobnie w Vip Colection, gdzie można kupić portfele, walizki czy torby podróżne. Jeśli chodzi o torby vip collection to poza tymi podróżnymi panie mogą kupować torebki skórzane, na co dzień i panowie mogą znaleźć aktówki - http://www.ceneo.pl/Biustonosze/p:Chantelle.htm. Dlatego jeżeli chcemy mieć porządne rzeczy z galanterii skórzanej, to na bank ta marka będzie dla nas odpowiednią opcją.\nModne obuwie dla kobiet i modne bluzy dla mężczyzn Każda kobieta posiada sporo par butów, w tym musi posiadać również japonki damskie. To uniwersalne buty na czas lata. Dzięki takiemu obuwiu nie trzeba się przejmować, że będzie nam za gorąco. Poza tym japonki świetnie będą sprawdzały się na plaży ale i na pływalni. Do tego dobrze zabierać japonki zawsze , gdy wyruszamy w podróż, bo nie zawsze wiadomo gdzie będziemy musieli wziąć prysznic, a jak wiadomo przezorny człowiek zawsze ma asa w rękawie. Takie najzwyklejsze japonki mogą rzeczywiście pomóc w różnych sytuacjach - japonki damskie. A jeśli zainwestujemy w japonki skórzane to będziemy mogły je włożyć nawet na imprezę, bo będą rzeczywiście fajnie prezentowały się do sukienek na lato. Panowie natomiast powinni mieć w swojej szafie jakieś super bluzy. Nie musi być ich kilkanaście, ale dwie lub trzy modne bluzy męskie na bank okażą się super inwestycją. W szczególności, że bluzę mężczyźni mogą włożyć po pracy by było im wygodnie w domu, czy również na wypad ze znajomymi lub panowie mogą mieć w szafie modną bluzę na siłownię.


Zagrożenie terrorystyczne - zabawa ze strachem [KOMENTARZ] | Życie w Niemczech. Społeczeństwo, lifestyle, ciekawostki | DW | 22.03.2015\nZagrożenie terrorystyczne - zabawa ze strachem [KOMENTARZ]\nZamachy takie jak w Paryżu czy Kopenhadze są możliwe też w Niemczech Ale podniesienia poziomu bezpieczeństwa wewnętrzego nie uzyska się jałową gadaniną o nowych formacjach antyterrorystycznych, twierdzi Marcel Fürstenau.\nOperatorzy z GSG 9 podczas codziennych ćwiczeń\nZnowu minął tydzień, w którym niemal codziennie pojawiały się nowe pomysły mające zwiększenia bezpieczeństwa. Szkoda, że większość z nich to wielokroć odgrzewane kotlety.\nW poniedziałek polityczny Berlin po raz setny dyskutował o retencji danych. Tym razem debatę w tej sprawie wywołał wicekanclerz Sigmar Gabriel (SPD), który nagle okazał się orędownikiem przechowywania zapisów rozmów telefonicznych i połączeń internetowych. Gabriel może liczyć na poparcie w tej sprawie ze strony swego partyjnego przyjaciela, ministra sprawiedliwości Heiko Maasa (SPD), który przez długi czas skutecznie bronił się przed naciskiem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jego szef Thomas de Maiziére (CDU) od dawna już nalega na wznowienie dyskusji o retencji danych.\nDla przypomnienia: Federalny Trybunał Konstytucyjny już w 2010 roku odrzucił projekt ustawy o retencji danych, widząc w niej daleko idącą ingerencję w sferę prywatną. W roku ubiegłym Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu potępił unijne wytyczne dotyczące retencji danych jako niedopuszczalną ingerencję na prawa podstawowe. Od strony prawnej możnaby zatem uznać sprawę za zamkniętą. Oba sądy orzekły w uzasadnieniu zajętego przez nie stanowiska, że nowa wersja ustawy o retencji danych ma szansę na wejście w życie w bardzo wąskich ramach i może mieć zastosowanie tylko w wyjątkowych przypadkach. Jest jeszcze jeden powód, dla którego należałoby się trzymać z dala od pomysłu magazynowania danych. Okazało się, że ta najskuteczniejsza ponoć broń w zwalczaniu terroryzmu w praktyce w ogóle nie była zdolna zapobiec zamachom terrorystycznym, do których doszło w ubiegłych miesiącach w Paryżu i Kopenhadze.\nWe wtorek minister spraw wewnętrznych przedstawił długą listę innych działań służących zwalczaniu terroryzmu. Thomas de Maizière chce wydać prawie 330 mln euro na 750 nowych etatów w Federalnym Biurze Śledczym, policji i kontrwywiadzie. Te trzy instytucje na pewno się z tego ucieszą. Szkoda tylko, że opinia publiczna nie usłyszała, przynajmniej na razie, na jakie konkretne działania pójdą te pieniądze. Tymczasem samo rozpisanie konkursu na obsadę stanowisk mogłoby wydatnie podnieść poczucie bezpieczeństwa wśród ludności, czego nie da się powiedzieć o podaniu do wiadomości gołych liczb o planowanych wydatkach.\nW środę podczas godziny interpelacji poselskich w Bundestagu ponownie wałkowano temat retencji danych. Nie padły żadne nowe argumenty. Nic dziwnego, takich przecież nie ma.\nW czwartek wreszcie usłyszeliśmy coś konkretnego. Bundestag uchwalił nowe ustawy. Nie mają ona jednak nic wspólnego z islamskim terroryzmem, bo dotyczą zagrożenia ze strony prawicowego ekstremizmu. Fala zbrodni popełnionych przez Narodowosocjalistyczne Podziemie (NSU) sprawiła, że parlament rozszerzył kompetencje Prokuratury Generalnej. Na mocy drugiej ustawy przestępstwa popełnione z pobudek rasistowskich będą karane surowiej, niż do tej pory.\nW piątek ponownie zajęto się w ogóle i w szczególe zwalczaniem terroryzmu. Najpierw pojedyncze media doniosły, że minister spraw wewnętrznych nosi się z zamiarem powołania nowej jednostki antyterrorystycznej. Nadzieje, że podczas rządowej konferencji prasowej poznamy szczegóły tego projektu spełzły na niczym. Oświadczono na niej jedynie, że faktycznie, rozważa się taki pomysł. I nic więcej. Szkoda, bo na poziomie federalnym mamy od 1972 roku słynną jednostkę GSG 9, której odpowiednikiem na szczeblu landowym są specjalne, samodzielne pododdziały antyterrorystyczne SEK. Obie formacje zdały egzamin w praktyce i służą w nich doświadczeni i wypróbowani funkcjonariusze. Nie ma więc żadnego powodu, żeby zastanawiać się, czy potrzebujemy jakąś nową jednostkę.\nByć może wyjaśnienie tej zagadki jest całkiem proste. GSG 9 otrzyma większość pieniędzy, o których mówiono we wtorek, a przez to przyjmie więcej personelu. Takie rozwiązanie przekonałoby większość ludzi zaniepokojonych nasileniem działań terrorystów. Mało tego, zostałoby ono przyjęte z ogromnym zadowoleniem. Poczekajmy, co przyniesie nowy tydzień. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, nikt nie wyskoczy znowu z pomysłem użycia żołnierzy Bundeswehry do zwalczania terroryzmu. Taki pomysł jest bowiem sprzeczny z konstytucją.\nSłowa kluczowe terroryzm, zagrożenie, policja, GSG 9, jednostka antyterrorystyczna, islamski terror, prawicowy ekstremizm


Zleszczona Kuchnia: marca 2009\nJutro jadę na wyczekany urlop. Tydzień jazdy na nartach po ośnieżonych stokach Austrii na pewno dobrze mi zrobi. :)\nTak więc do zobaczenia za kilka dni…\nA to zdjęcia z zeszłorocznego wyjazdu do Szwajcarii:\nAutor: Leszczynka o 19:31 2 komentarze:\nEtykiety: inna para kaloszy\nFusili w sosie mocno grzybowym\nAromatyczne danie dla tych, co się spieszą. Cudowny zapach grzybów roznosi się po kuchni. A smak? Nic, tylko zajadać.\n500 g makaronu, np. fusili (świderki)\n3-4 garście suszonych grzybów\n500 ml śmietany 36% czyli tortowej\nłyżka lub dwie pociętego koperku\nW dużym garnku gotuję makaron, odlewam i przelewam zimną wodą. Grzyby zalewam taką ilością wrzątku, aby tylko je przykryć. Na dużej patelni z łyżką masła podsmażam pokrojoną drobno cebulkę. Następnie dokładam odsączone grzyby (część wody zostawiam) i smażę na dużym ogniu bez przykrycia, aby cała woda odparowała. W małym garnuszku gotuję śmietanę z częścią wody z moczenia grzybów – dla podkreślenia smaku – dodaję kostkę rosołową i gotuję, aby sos trochę odparował.\nWlewam sos na patelnię z grzybami, posypuję obficie koperkiem i mieszam całość z makaronem.\nAutor: Leszczynka o 18:32 1 komentarz:\nEtykiety: makarony, małe-co-nieco\nNo i stało się. Wyhodowałam zakwas. Na pierwszy ogień poszła mąka żytnia. Postępowałam ściśle według wskazówek Izabeli.\nChlebek wyszedł cudowny, wilgotny i lekko kwaskowy. Dokładnie taki jak lubię. Rósł wprawdzie 2 razy dłużej (trochę musiałam wydłużyć czas, a trochę zaspałam), ale opłaciło się. Przepis znalazłam na blogu Doroty i polecam gorąco wszystkim.\nPodaję za Dorotą:\n1 szklanka zakwasu żytniego lub pszennego\n1/4 szklanki wody źródlanej\n3 i 1/4 szklanki mąki pszennej (niestety zwykła pszenna była na wyczerpaniu, więc użyłam około szklankę pszennej, dwie szklanki orkiszowej typ 720 i 1/4 szklanki żytniej)\nnasiona do posypania (u mnie sezam)\nZakwas doprowadzić do temperatury pokojowej, wymieszać z ciepłym mlekiem.\nDrożdże rozpuścić w 1/4 szklanki ciepłej wody, dodać cukier i 2-3 łyżki mąki. Resztę mąki wymieszać z solą, miksturą drożdżową i zakwasem. Wyrabiać, pod koniec dodając roztopione masło. Zostawić w ciepłym miejscu, przykryte ściereczką, do podwojenia objętości.\nWlać do maszyny wszystkie płyny, razem z zakwasem. Następnie składniki sypkie, na końcu drożdże. Nastawić program 'dough' do wyrabiania ciasta. Zostawić w maszynie do końca programu, do wyrośnięcia.\nWyjąć ciasto i lekko wyrobić. Na posypanej mąką powierzchni uformować 2 okrągłe bochenki (ja upiekłam jeden duży bochenek w dużej formie keksowej). Zostawić je na 1 godzinę, przykryte, do podwojenia objętości (u mnie były to dwie godziny). Przed samym pieczeniem posmarować bochenki jajkiem roztrzepanym z odrobiną słodkiej śmietanki, posypać nasionami.\nPiec 10 minut w temperaturze 240ºC, potem zmniejszyć do 190º i piec jeszcze 20 minut (jeden duży bochenek piekę dłużej o 5 minut niż 2 małe).\nAutor: Leszczynka o 23:06 Brak komentarzy:\nKarkówka w sosie z pomarańczy i czosnku\nWarto było wytrwale szukać pomysłu na obiad. Karkówka w tym sosie, zaproponowanym przez Marthę Stewart, jest po prostu cudowna. Aromat pomarańczy rozchodzi się po całej kuchni. Przywodzi na myśl sielskie chwile w ogródku przy grillu…\n1/4 filiżanki soku pomarańczowego\nNa dużej patelni, rozgrzać 1 łyżkę oleju. Lekko kotlety, a następnie natrzeć je solą i pieprzem. Na patelni obsmażyć z obu stron kotlety, a gdy lekko się przypieką poddusić jeszcze kilka minut pod przykryciem.\nW międzyczasie wymieszać razem sok pomarańczowy, musztardę, miód, czosnek i 2 łyżki oleju. Tak przygotowanym sosem polać mięso i chwilę jeszcze trzymać na ogniu, aż sos zacznie trochę gęstnieć.\nMięso polane sosem podawać z mieszanką warzyw lub liśćmi szpinaku.\nAutor: Leszczynka o 14:12 Brak komentarzy:\nProsty deser jogurtowy z malinami\nMiałam wczoraj straszną ochotę na coś słodkiego. Ale nie na zwykłą czekoladę czy ciastka kupione w sklepie. Chciałam jakiegoś deseru (najlepiej w ogóle musu czekoladowego:) ), ale nie mogłam wyjść na zbyt długo z łóżka (jestem chora), bo zaraz by mnie tam z powrotem zagoniono :)\nTak powstał ten szybki i prosty deser jogurtowy. Po prostu banał, ale zaspokoił tymczasowo moje kubki smakowe. Mus czekoladowy poczeka zaś na dogodniejszą chwilę…\n2-3 garście płatków śniadaniowych (u mnie Nestlé Fitness z owocami)\n3-4 łyżeczki malin w syropie (oczywiście mogą być inne owoce)\nDo szklanki nakładamy jogurt. Posypujemy połową pokruszonych płatków. Nakładamy maliny i polewamy trochę syropem. Posypujemy resztą pokruszonych płatków. Polewamy miodem. Voilà!\nAutor: Leszczynka o 12:17 2 komentarze:\nPszenno-orkiszowy chlebek jabłkowo-cynamonowy\nOj, teraz nawet mój mąż się chlebem zajada i tylko mówi: “Wiesz, bo tego chleba to na jutro już nie starczy. Musisz upiec nowy!” No to piekę… :)\nWłączyłam się zatem w Weekendową Piekarnię #22, organizowaną tym razem przez KasięC. Kasia do wspólnego pieczenia zaproponowała dwa chlebki: Rustykalny chleb z pieczonym czosnkiem oraz – pieczony przeze mnie - Warkocz pszenny jabłkowo-cynamonowy.\nJa chlebek ten robiłam z połowy porcji, a i tak wyszedł dość duży. Użyłam też różnych rodzajów mąki – z braku pszennej chlebowej (na połowę porcji dałam 1 szkl. mąki orkiszowej typ 700, 1,75 szkl. mąki zwykłej białej typ 500 oraz 0,25 szkl. mąki pszennej razowej typ 1850).\nPrzyznam też, że jestem chora i wyrabiałam chleb w maszynie, aby nie stać za długo w kuchni. Na samym końcu podaję więc wersję dla “maszynistów”…\nPodaję przepis za KasiąC:\nna 2 foremki 31x13 cm\n1 szklanka ciepłej wody (40-45°C)\n6-6,5 szklanka mąki chlebowej typ 720 (u mnie: 1 szkl. mąki orkiszowej typ 700, 1,75 szkl. mąki zwykłej białej typ 500 oraz 0,25 szkl. mąki pszennej razowej typ 1850)\n2 średnie jabłka obrane i pokrojone w kostkę (np. szara reneta)\n0,5 szkl. suszonych owoców ( np. żurawinę lub rodzynki - dałam żurawinę)\n0,5 szkl. posiekanych orzechów włoskich (dałam posiekane migdały, pestki dyni oraz słonecznika)\n0,5 łyżeczki słodu piekarskiego (mąka słodowa, można dać też melasy, albo pominąć w ogóle - ja ja)\n1. W dużej misce używając mątewki lub miksera wymieszać drożdże, cukier, ciepłą wodę i ciepłe mleko i 2 szkl. mąki. Mieszać, aż masa będzie gładka około 1 min. Przykryć folią spożywczą i odstawić do wyrośnięcia w pokojowej temperaturze na 1 godz.\n2. Dodać jabłka, suszone owoce, orzechy, olej, jajka, cynamon, słód, ziele angielskie, sól i 1 szkl. mąki. Miksować, aż powstanie kremowa masa, około 2 min. Dodać pozostałą mąkę, po pół szkl. za jednym razem, aż ciasto utworzy kulę i będzie odstawało od brzegów miski. Całość można również zagniatać ręką pomagając sobie drewnianą łyżką jak trzeba.\n3. Przełożyć ciasto na lekko omączony blat i wyrabiać ręcznie aż będzie gładkie i sprężyste - około 5 min. Jak trzeba, to lekko podsypywać mąką blat w czasie wyrabiania ( 1 łyżka mąki za jednym razem). Wgnieść wszystkie owoce i orzechy, które wypadły w czasie zagniatania.\n4. Przełożyć ciasto do dużej miski wysmarowanej olejem. Obrócić je tak, aby całe pokryło się olejem. Miskę zakryć folią spożywczą i zostawić w temp. pokojowej aż podwoi objętość - 1,5 - 2 godz.\n5. Delikatnie odgazować ciasto. Przełożyć je na lekko omączony blat. Wysmarować dwie foremki 23x13 cm. Ciasto podzielić na dwie równe części i albo zapleść dwa warkocze, albo uformować dwa bochenki. Zostawić do wyrośnięcia w temp. pokojowej aż wierzchołki będą wystawały około 2,5 cm ponad krawędzie foremek (około 45 min)\n6. Piec 45-50 min w temp. 175°C.\nWrzuciłam wszystkie składniki, po kolei: płyny i jajko, mąkę, owoce i pestki, przyprawy, a na końcu drożdże.\nNastawiłam program “dough”.\nPo zakończeniu wyrabiania, postępowałam zgodnie z pkt 5 i 6. Wyszło pysznie!\nAutor: Leszczynka o 11:58 3 komentarze:\nFilet z kurczaka w sosie serowym ze szpinakiem\nW czasie poszukiwań czegoś dobrego na obiad, wpadł mi w oko przepis Casi na pyszne danie z filetami z kurczaka w roli głównej. Nie miałam wszystkich składników, więc moja wersja nieco się różni. Jednak po obiedzie oblizywaliśmy się ze smakiem…\nok. 2 łyżki octu z białych winogron\nok. 100-150 g sera żółtego,\nok. 50 ml śmietanki kremówki,\nFilety myjemy, osuszamy i kroimy na pół. Każdą część przyprawiamy solą i pieprzem. Układamy na rozgrzanej patelni i obsmażamy krótko na dużym ogniu z obu stron.\nW międzyczasie na niedużej patelni lub w rondelku (pokrytym teflonem) rozpuszczamy łyżkę masła. Dorzucamy starty ser żółty. Kiedy ser zacznie się roztapiać, dodajemy śmietankę. Na koniec do sosu wyciskamy ząbek czosnku i delikatnie wlewamy ocet winny. Mieszamy i podgrzewamy do chwili, kiedy powstanie gęsty, płynny sos. Doprawiamy pieprzem do smaku.\nGotowe filety układamy na talerzach i polewamy sosem.\nJa podałam ze szpinakiem, wg przepisu (podaję na oko):\n1 opakowanie szpinaku mrożonego,\n5 łyżeczek śmietany (dałam 30%, ale można też 18%),\nsól, pieprz, vegeta, sok z ok. 1/2 cytryny\nZamrożony szpinak wkładamy do garnka na małym ogniu i powoli rozmrażamy. Gotujemy, aby odparować wodę. W tym czasie drobno pokroić czosnek i dodać do szpinaku. Gdy woda odparuje dodać masła, posolić, popieprzyć, dać vegety, soku z ok.1/2 cytryny. Wlać śmietankę i poddusić. Można dodać też startego sera żółtego (ja nie dałam). Ważne, by nie dusić za długo, bo szpinak straci piękny zielony kolor.\nAutor: Leszczynka o 16:01 2 komentarze:


W sytuacji, kiedy planuje się wykonać remont, trzeba zatrudnić doświadczoną firmę do takich robót. - ajinwest.pl\nW sytuacji, kiedy planuje się wykonać remont, trzeba zatrudnić doświadczoną firmę do takich robót.\nKażde lokum potrzebuje od czasu do czasu odświeżenia oraz prac remontowych. Dzięki temu staje się czyste oraz wygląda naprawdę wspaniale. Remont można robić we własnym zakresie, ale jeżeli nie zna się na podobnych działaniach, lepiej złożyć to w ręce speców.\nOni bez wątpienia znają się na tym znakomicie.\nJeżeli zainteresował Cię opisywany post, to odsyłacz do serwisu (http://budomexbis.pl/) pokieruje Cię do podobnych materiałów. Nie zwlekaj tylko kliknij tutaj!\nMożna robić samodzielnie, ale trzeba się na tym znać\nKażdy może przeprowadzić remont swojego domu, starczy nabyć dobre produkty, zakasać rękawy i wziąć się do roboty. Teraz w marketach z akcesoriami budowlanymi można zakupić dużo doskonałych materiałów wykończeniowych, jak też wygodnych urządzeń i akcesoriów, dzięki którym tego rodzaju prace stają się łatwiejsze.\nCzasem bywa jednakże tak, że człowieka przerasta taka praca.\nDodatkowe informacje o tym obszarze tematycznym zdobędziesz w różnorodnych serwisach, lecz znacząca witryna jest tylko jedna! Sprawdź nas!\nW podobnej sytuacji najlepiej zatrudnić firmę, której specjalnością są remonty mieszkań Gdańsk.\nTakie ekipy można odnaleźć w calutkiej Polsce.\nCzy to Gdańsk, Poznań czy Warszawa – doświadczone ekipy remontowe można dziś znaleźć w całej Polsce. To bardzo istotne, aby odnaleźć porządną ekipę, która naprawdę ma bogate doświadczenie w tego typu pracach. Remonty wykonuje się raz na kilka lat, zatem to naturalne, że chce się, by wszystko wyszło znakomicie.\nDla wspaniałego efektu ważne jest zastosowanie wysokiej jakości artykułów, jak również dokładność pracy fachowców. W chwili, kiedy wiążą się te dwa wspomniane czynniki, można uzyskać doskonałe wyniki remontu.\nTags: człowiek, pomoc, praca, wnętrze


1,5-roczne dziecko porzucone w oknie życia we Wrocławiu | strona 1 - styl życia - SuperMamy.pl\n1,5-roczne dziecko porzucone w oknie życia we Wrocławiu\nDopiero co opisywaliśmy przypadek dzieciątka znalezionego w oknie życia w Koszalinie, a właśnie dotarła do nas wiadomość o kolejnym niechcianym dziecku w oknie życia – tym razem we Wrocławiu. Czy będzie to nowa plaga?\nDla kogo okna życia?\nOkna życia powstały po to, aby zostawiać w nich noworodki. Bardzo rzadko ktoś zostawia w oknie życia większe dzieci. Ww Wrocławiu w sobotę przed godziną 12.00 siostry usłyszały alarm w oknie życia. Zanim jedna z sióstr dobiegła do okna, usłyszałam drugi alarm. Po drugiej stronie okna życia czekała kobieta z wózkiem – matka 1,5-rocznej dziewczynki. Przyprowadziła swoje dziecko do sióstr i chciała je oddać: „Nie znajdowało się w samym oknie życia. Zostało przyprowadzone przez matkę, która nie wiedziała, gdzie ma je zostawić. Przyprowadziła je tu z braku wiedzy.” – mówi siostra Ewa. Matka nie włożyła dziecka do okna życia, czekała z nim przed oknem – to ma bardzo duże znaczenie ponieważ, jeśli matka decyduje się na oddanie noworodka i wkłada dziecko do okna życia, tym samym zrzeka się wszelkich praw do niego i od razu zostają uruchamiane procedury związane z procesem adopcyjnym, a dziecku nadaje się nowe imię i nazwisko. Jak potoczyła się historia tej kobiety i jej dziecka?\nre: 1,5-roczne dziecko porzucone w oknie życia we Wrocławiu\nNie mówcie ze to zła matka albo wyrodna , sama mam córkę 3 letnią i za nic w świecie bym jej nie oddała ale nie wiadomo co się działo ich życiu moim zdaniem dobrze ze oddała dziecko i ma szansę na adopcje i normalne życie niż jak by miała zabić albo porzucić w lesie .\n"Super Mamy" ? czy na prawdę jesteście TAKIE SUPER ?!?!?! Jakim prawem tak się tytułujecie ?!?! jakim prawem oskarżacie i wydajecie wyrok, że porzuciła, że niechciane, itd?!?!? SUPER MAMY bo tego nie zrobiły !!!!!! Te LEPSZE !!!!!!!!. Może faktycznie sytuacja życiowa zmusiła tą kobietę do takiego wyboru ? Czy wy SUPER MAMY pomyślałyście o tym co toczyło się w głowie tej "wrednej" matki, która porzuciła swoje niechciane dziecko ? co dzieje się w jej duszy i sercu ? Co musi ... się dziać w życiu kobiety, żeby zdecydowała się na taki krok ?! A jeżeli faktycznie nie dziecje się "nic AŻ takiego" zeby posunąć sie do takiego rozwiązania, jak sugerujecie, to lepiej dla tego dziecka, że nie będzie z taką matką. Czytaj więcej...\nTak, taka poradnia to najlepsze rzecz dla samotnej matki- daje dobrze płatną pracę w godzinach pracy przedszkola + godny lokal. Też myślałam, że mi pomogą, ale to strata czasu. Bez ich pomocy robiąc coś przeciwnego niż mi bezsensownie doradzili radzę sobie lepiej.\nLepiej że oddała niż zabiła. Mam nadzieję że znajdzie wspaniała rodzinę.\nNapisz komentarz...sama jestem mama 1,5 rocznych dziewczynek i nie rozumiem co mogło kierować tą kobietą. Gdzie jej więź z dzieckiem! Przecież pomoc może otrzymać . Bardzo mi smutno i przykro, bo doskonale wiem jak bardzo w tym wieku dzieci przywiązanie sa do matki.\nZ jednej strony źle, że matki porzucają swoje dzieci (nie rozumiem tego) ale z drugiej strony uważam, że w artykułach o oknach życia i zostawianie w nich dzieci - nie powinno się negować czy krytykować matek, a wręcz (może to źle zabrzmi) podziękować, że pomyślały i pozwoliły tym dzieciom żyć i znaleźć nowy dom, a nie porzuciły ich na śmietniku.\nPrzykre jest to że ta matka była tak zdesperowana i żal mi tej kobiety bo na pewno gdyby miała kochającego partnera, pracę i normalne życie nie porzuciła by dziecka. ale państwo nie pomaga takim ludziom. sama wiem z doświadczenia że trzeba liczyć na siebie i rodzinę bo państwo da maks 200zł na miesiąc i tyle. Tak mi żal tego dziecka że nie dostało szansy posiadania prawdziwej rodziny ale również cieszę się że ta kobieta nie zrobiła czegoś strasznego tylko zostawiła d ... ziecko w bezpiecznym miejscu. Bóg zapłać jej za to. Czytaj więcej...\nDobrze ze je przyniosla a nie pobila czy zabila jak inne nie powinni tyle problemow robic skoro nie chce dziecka to nie moze tej dziewczynce bedzie lepiej gdzie indziej


Implanty zębowe Częstochowa od 2 000 zł | Kliniki.pl\nImplanty zębowe Częstochowa\nLekarze wykonujący implanty zębowe w Częstochowie\nW Częstochowie posiadamy w ofercie 1 specjalistów, którzy są ekspertami od tej usługi. Lekarze przyjmują pacjentów w 2 różnych placówkach. Usługa implanty zębowe w Częstochowie jest najczęściej wykonywana przez stomatologa.\nImplanty zębowe Straumann • od 3000 zł\nImplanty zębowe Częstochowa - cena\nPrezentujemy poniżej ceny związane z procedurą implanty zębowe w Częstochowie na podstawie cenników z 2 placówek. Najniższa cena to 2000 zł za implant standard natomiast najwyższa cena w Częstochowie wynosi do 3500 zł (implanty zębowe Straumann).\nIle kosztuje implanty zębowe w Częstochowie?\nPoniższy wykres przedstawia wizualnie minimalne i maksymalne ceny najpopularniejszych metod w ramach usługi implanty zębowe w Częstochowa placówkach:\nTabela cen implanty zębowe w Częstochowie\nImplanty zębowe w Częstochowie - gdzie najlepiej?\nLeczenie implantologiczne stosowane jest w przypadku braku pojedynczego zęba, braku kilku zębów oraz całkowitego bezzębia. Przed jego rozpoczęciem specjalista implantologii informuje pacjenta o procesie leczenia oraz jego cenie. Procedura wszczepienia implantu możliwa jest do przeprowadzenia w zasadzie u każdego dorosłego człowieka. Możliwość taka istnieje również w momencie zaniku kości w miejscu braków zębowych, która wymaga jednak wcześniejszej odbudowy kości. Zabieg implantacji przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym i trwa od 20 do 40 minut (jeden wszczep). Dla zwiększenia komfortu pacjentów w trakcie leczenia coraz więcej placówek oferuje tymczasowe uzupełnienia (na czas gojenia). Stanowią one fundament pod odbudowę protetyczną. W przypadku odpowiedniej higieny jamy ustnej implanty służyć mogą pacjentowi nawet przez cale życie.\nOdbudowa braków zębowych w Częstochowie\nLeczenie implantologiczne w Częstochowie możliwe jest do przeprowadzenia w Centrum Stomatologii Integralnej Dentaria. W placówce świadczona jest cała gama procedur z zakresu m.in. implantologii, protetyki i chirurgii szczękowej. W klinice stosowane są implanty szwajcarskiej firmy Straumann, które według raportu fińskiej Agency for Medicines zapewniają najwyższy odsetek powodzenia spośród wszystkich zarejestrowanych systemów implantologicznych. Objęte są one 10-letnią gwarancją producenta, która obejmuje również zużycie elementów protetycznych.\nImplanty zębowe do odbudowy braków zębowych wykorzystuje również lek. stom. Łukasz Bańczyk, stomatolog ogólny i implantolog. Doświadczenie zdobywał w Klinice Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Należy do Polskiego Towarzystwa Implantologicznego. Jest certyfikowanym implantologiem, takich firm implantologicznych jak Straumann, Bego i Thommen Medical. Przeprowadza również zabiegi okołoimplantologiczne, w tym zabiegi podniesienia dna zatoki szczękowej oraz rozczepienia wyrostka zębodołowego.\nImplanty zębowe wszczepia także lek. stom. Jarosław Sobczyk, specjalista stomatolog ogólny, implantolog i chirurg szczękowy. Jest członkiem Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Implantologii Stomatologicznej. Specjalizuje się w leczeniu implantoprotetycznym, zabiegach augmentacji oraz regeneracji kości. W swojej praktyce stosuje m.in. implantację natychmiastową, implanty tymczasowe oraz implantację dwuetapową. Pacjentom, zmagającym się z brakiem zębów przednich, proponuje założenie korony na wszczepiony implant zaraz po zabiegu implantacji (w przypadku właściwych warunków kostnych).\nPacjenci szukali zabiegu implanty zębowe w pobliżu Częstochowy, w miejscowościach: Lubliniec, Radomsko, Zawiercie oraz Tarnowskie Góry.\nImplanty zębowe na mapie Częstochowy


DKNY Women Summer Donna Karan perfumy - to perfumy dla kobiet 2006\nMarki » D E » Donna Karan\nDKNY Women Summer Donna Karan dla kobiet\nSponsoredKup online WIELKA WYPRZEDAŻ on lubWyszukiwanie wykazało 24 propozycji na Mam\nChcę: 2 główne akordy\nDKNY Women Summer marki Donna Karan to kwiatowo - owocowe perfumy dla kobiet. DKNY Women Summer został wydany w 2006 roku. Perfumy zawierają takie składniki, jak brzoza, czerwona pomarańcza, czerwony tymianek i liść pomidora. Perfumowe Nuty\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about DKNY Women Summer by Donna Karan.\nDKNY Women Summer Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Donna Karan DKNY Women Summer, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Donna Karan DKNY Women Summer, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum DKNY Women Summer marki Donna Karan. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu DKNY Women Summer marki Donna Karan reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Zamieszki w Atenach po śmierci piętnastolatka\nArtykuł opublikowany 8 grudnia 2008\nAteny (zdj.: magicasland/ Flickr)\nAlexandros Grigoropoulos podobno rzucał kamieniami w samochód policji gdy został zastrzelony 6-go grudnia. Wydarzenie to spowodowało zamieszki, oraz protesty na Korfu i w Niemczech. 10-go grudnia grecka, włoska, szwajcarska oraz niemiecka prasa analizują przyczyny tych wydarzeń oraz ich konsekwencje dla rządu.\n„Zdesperowane społeczeństwo” – Ta Nea, Grecja\nTen krytycznie nastawiony do rządu dziennik uważa zamieszki za oznakę desperacji greckiego społeczeństwa: „śmierć ucznia była tylko katalizatorem, zapalnikiem eksplozji będącej oznaką kumulowanej desperacji. Wielu młodych ludzi żyje ze świadomością, że nie mają przyszłości, że jest ona dla nich zamknięta. W pewnym stopniu prowokuje to u nich ślepą furię. Obywatele ukrywają się w domach i widzą, że wojna toczy się tuż za ich drzwiami. Dzięki Internetowi w domu mają wgląd w różne punkty widzenia, których wynikiem jest równowaga terroru. Przyczyną tego wydaje się być desperacja, a nie przemoc”. (Fotini Tsalikoglou)\n„Reakcja na kryzys gospodarczy” – La Repubbblica, Włochy\nLewicowo-liberalny dziennik stwierdza, że przyczyną zamieszek w Atenach jest kryzys ekonomiczny oraz ostrzega przed odradzającą się przemocą. „Zamieszki, które od dwóch dni mają miejsce w Grecji to pierwsza gwałtowna zachodnia reakcja na kryzys ekonomiczny oraz na brak odpowiednich środków ze strony rządu. Tragiczne wydarzenie z 6-go grudnia należy postrzegać w kontekście kryzysu oraz lęków uboższych kręgów społecznych. Dodatkowo przemoc skierowana jest przeciwko bardzo słabym instytucjom. Kostas Karamanlis (lider prawicowo-konserwatywnej partii „Nowa Demokracja”) dysponuje większością w parlamencie tylko dzięki jednemu głosowi, a w ciągu ostatnich kilku miesięcy został oskarżony o liczne nadużycia finansowe. Związki zawodowe zwołały strajk generalny 10 grudnia, by protestować przeciwko stałemu spadkowi warunków pracy. Ta środa mogłaby być ważna dla Grecji: byłby to pierwszy wielki atak huraganu ekonomicznego, który dotarł na zachód.” (Sandro Viola)\n“Skandal rządowy” - Tribune de Genève, Szwajcaria\nDziennik ten postrzega głęboki kryzys w greckim społeczeństwie jako przyczynę niepokojów. „Przemoc ta jest głęboka. Greckie społeczeństwo jest w kryzysie – gospodarczym i moralnym. Ludzie stracili wiarę w państwo. Zaledwie półtora roku po wyborach konserwatywny rząd Kostasa Karamanlisa musi stawić czoła coraz to kolejnym skandalom. Wczoraj wszystkie partie potępiły postępowanie policji, na skutek zamieszek zarówno grupy lewicowe, jak i działające na rzecz praw człowieka i obywatela wzięły udział w demonstracjach w Atenach i w Salonikach. Związki nawołują do 24 godzinnego strajku w środę, i wszyscy z niecierpliwością oczekują na ten dzień. Rada miejska w Atenach już odwołała uroczyste zapalenie lampek na choince.” (Caroline Vallois-Yotis)\n“Tragiczny, odosobniony przypadek” – Frankfurter Rundschau, Niemcy\nJak twierdzi niemiecki dziennik, zamieszki w Grecji mogłyby postawić grecki rząd w niezmiernie dziwnej pozycji. „Nie można posądzać greckiej policji o bycie zadowolonej w ostatnich latach. Zwłaszcza w przypadku zwolenników autonomii, którzy co kilka miesięcy znajdują jakiś pretekst, by zacząć rzucać koktajle Mołotowa, przez co centrum Aten jest niebezpieczne, policja była szczególnie wyrozumiała. Defensywna strategia policji była skuteczna do czasu, gdy nikt nie był poważnie ranny. Dlatego też śmierć piętnastolatka z ręki policjanta była takim szokiem. To tragiczny, odosobniony przypadek, który nie poprawił sytuacji w kraju. Rozprzestrzeniające się w szybkim tempie zamieszki stawiają już zagrożony rząd w trudnej pozycji. Jeśli potrwają one dłużej, przyspieszą one dymisję konserwatywnego premiera Kostasa Karamanlisa.” (Gerd Höhler)


Ułamek morderstwa | Skorpion na Weekend\nZacznę od przeprosin: wiem, że tytuł notki brzmi jak tytuł znakomitego kryminału. Jako miłośnik znakomitych kryminałów przepraszam więc, że nim nie jest.\nCzasem spotykam się z pytaniem, jak to jest, że jestem libertarianinem, czyli na pierwszym miejscu stawiam wolność, przymiot dość ludzki, w dodatku reprezentuję antropocentryczny nurt libertarianizmu, a z drugiej strony moja ideologia wykazuje dość lekceważący stosunek do ludzkiego życia? (W rzeczywistości tak nie jest: ludzkie życie, podobnie jak ludzką własność, otaczam czcią i honorami; najwyraźniej lekceważący stosunek do życia to taki, który stawia go na podobnej płaszczyźnie z własnością, niezależnie od tego, jak daleki od lekceważenia jest stosunek do własności)\nJedni ludzie żyją dłużej, inni krócej. Jakoś tak się przyjęło, żeby mierzyć to w latach, bo to wygodne. Ja jednak osobiście zamiast liczby lat wolę sumę wartości doświadczeń. Nie „mierzę” nią, bo to żadna miara: nie ma jednostki i nie istnieje sposób dokonania pomiaru. Niemniej, przekładając to na zwyklejszy język, zamiast porównań „kto żył dłużej” wolę porównania „kto przeżył więcej”.\nPrzy czym przeżywać można zupełnie różne rzeczy, z których inni mogą nawet nie zdawać sobie sprawy, na przykład piękny sen. Dodatkowo czas płynie w jedną stronę, a przeżycia mogą powodować zmniejszenie sumy wartości doświadczeń: mogą być przykre, wymazywać pamięć, itd.\nJeszcze jedną ważną różnicą między czasem i doświadczeniami jest ta, że doświadczenia z przeszłości mamy, a czasu odzyskać nie możemy.\nByć może właśnie z tego powodu operowanie doświadczeniami powoduje, że nie lubię sformułowania o odbieraniu człowiekowi życia. Większość morderstw, z wyjątkiem tych dokonanych w pierwszych tygodniach po zapłodnieniu, nie odbiera człowiekowi życia. Odbiera mu ułamek życia: tę część doświadczeń, której nie zdołał doświadczyć przez to, że padł ofiarą mordercy.\nNigdy nie wiemy, ile tego jest, ponieważ nikt nie ma niczego, do czego mógłby wiarygodnie porównać własne istnienie. Nie wiemy nawet, czy doświadczenia, których człowiek jest pozbawiony, są per saldo negatywne czy pozytywne. Wiemy to, że niczego więcej już nie doświadczy.\nTo właśnie (jeśli nastąpiło z premedytacją) nazywam morderstwem, choć w myśl obiegowej definicji „morderstwa” ja powinienem to nazwać raczej „ułamkiem morderstwa”.\nBynajmniej nie chodzi tu o to, żeby morderców jakoś relatywizować i np. twierdzić, że morderca staruszki jest trochę mniejszym złoczyńcą niż morderca dziecka, ponieważ pozbawił mniej doświadczeń. Po pierwsze (i mało ważne): morderca modyfikuje, na ogół na minus, sumę doświadczeń bliskich ofiary. Ale po drugie, znacznie ważniejsze, człowiek to jednostka a nie element statystyki. Jeśli nie pozwoliliśmy 80-latce i 6-latkowi dożyć swoich dni, to nie wiemy i nigdy się nie dowiemy, kogo pozbawiliśmy większej wartości.\nNie ma zresztą takiej potrzeby.\nTo po co to w ogóle piszę? Po to, żeby uzasadnić tezę, że pozbawianie człowieka dobrych doświadczeń albo fundowanie mu złych jest również ułamkiem morderstwa. Zabierasz człowiekowi część jego życia, tego, co stanowi wartość tego życia. Nie zabierasz „wszystkiego”, co jeszcze przed nim, umożliwiasz nadrobienie strat, może nawet z nawiązką. Ale może być też tak, że zaczynasz spiralę strat. I jeśli człowiek przez to będzie miał o 25% gorsze doświadczenia niż bez tego (oczywiście: nigdy się o tym nie dowiem), to choćby żył o 20 lat dłużej (czego również się nie dowiem), twierdzę, że zabrałeś mu ćwierć życia.\nA po co to wszystko, skoro tego się nie dowiem?\nDlatego, że pewne inne rzeczy wiem. Na przykład wiem, że codzienność wielu ludzi składa się z prozaicznych czynności, które wypełniają taką część życia każdego człowieka, że mogą z dobrym przybliżeniem reprezentować sumę doznań przez czas, jaki zajmują. Każdy musi spać, co jakiś czas iść do kibla, czasem go boli, a niekiedy je, choć nie chce, bo musi albo nie ma kiedy indziej, ale są codzienne przyjemności powodujące, że jednak chce się żyć, a przynajmniej nie chce się umierać: poranna gazeta przy kawie, gra w szachy z dzieckiem, itd. Można przyjąć, że wiele takich przyjemności, nieprzesadnych, ale i nie przykrych, składa się na podobną sumę doznań, co zwykłe życie o długości równej sumie długości tych przyjemności. To założenie obarczone jest ogromnym marginesem błędu, ale i tak wydaje się sensowne.\nLudzkie życie trwa około 650000 godzin. Zabierz człowiekowi minutę reprezentatywnego doświadczenia, a popełnisz ułamek morderstwa, ale tak znikomy, że zapewne zostanie Ci to wybaczone. Zabierz 39000000 minut, a zamordujesz całego człowieka.\nZabierz ludziom łącznie 39000000 minut, a popełnisz ekwiwalent jednego, pełnego morderstwa na człowieku, który miał przed sobą dosłownie całe ludzkie życie.\nZabierz każdemu z 39000000 ludzi po jednej minucie życia, a jesteś mordercą.\nProszę sobie przypomnieć te słowa, wypełniając w tym roku PIT pod groźbą pozbawienia wolności i związanej z nią sumy doznań na kilka lat, a także robiąc lub unikając robienia wielu innych rzeczy tylko ze względu na groźby ze strony etatystycznych morderców (choćby jadąc 60 km/h tam, gdzie warunki spokojnie pozwalają 90).\nPoprzedni wpisFałszywa informacja i prawdziwe reakcjeNastępny wpisJedynoracjonizm\nJedna myśl nt. „Ułamek morderstwa”\n5 lutego 2016 o 23:39\nGeneralnie masz dobre wpisy, ale ten jest wręcz genialny. Jak dobry kryminał.\nDodałbym, że każda minuta życia człowieka to też zmiana, być może zubożenie doświadczeń jego bliskich. Zamiast wypełniać PIT-a ktoś może mógłby minutę dłużej pobawić się z dzieckiem.\nA ile życia odbiera przymus edukacyjny? To jest dopiero materiał klasy gore…