Burmistrz Rabki skazana na 6 tys. zł grzywny - NaszeMiasto.pl\nBurmistrz Rabki skazana na 6 tys. zł grzywny\nEwa Przybyło, burmistrz Rabki Zdroju ma zapłacić 6 tys. zł grzywny za niedopełnienie obowiązków służbowych. Wyrok jest prawomocny.\nSąd Okręgowy w Nowym Sączu utrzymał w mocy karę 6 tys. zł grzywny na burmistrza Rabki Zdroju Ewę Przybyło. Nie uwzględnił jej apelacji.\nBurmistrz Przybyło została skazana przez sąd rejonowy w lutym br. za niedopełnienie obowiązków, które polegało na nieterminowym przekazywaniu skarg na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz za niezgodne z prawem nieudostępnianie informacji publicznej mieszkańcom, którzy o nią wnioskowali w latach 2010-2012.\nPodczas rozprawy odwoławczej burmistrz Rabki przekonywała sąd, że nie wiedziała o opóźnieniach w przekazywaniu skarg, bo tym zajmowała się kancelaria prawna zatrudniona przez urząd.\nPodkreśliła, że choć WSA w Krakowie nałożył na gminę za to ponad 50 tys. zł kary, to odpowiedzialność za jej zapłatę wzięła na siebie kancelaria prawna.\nUzasadniając utrzymanie w mocy wyroku sąd podkreślił, że nie wykonywanie obowiązków służbowych przez burmistrza gminy może stanowić przestępstwo. Tak też było w przypadku Ewy Przybyło.\n- Burmistrz bez wątpienia miała obowiązek przekazać w terminie skargi do WSA - mówiła sędzia.\nNie usprawiedliwiało jej to, że część swoich obowiązków scedowała na zastępcę, czy kancelarię prawną. Sąd uznał także, że burmistrz powinna przekazać mieszkańcom informacje, o które prosili natychmiast po tym, jak się o to zwrócili, a nie 18 miesięcy później.\nWyrok sądeckiego sądu jest prawomocny i nie podlega zaskarżeniu.\n- Muszę zapłacić grzywnę, ale nie zgadzam się z tm wyrokiem - komentuje burmistrz Ewa Przybyło.\nJej zdaniem wychodzi na to, że burmistrz zawsze odpowiada za to, co dzieje się w urzędzie, nawet jeśli sprawę przekazuje osobie, która ma takie same uprawnienia.\naktualizacja: 14.11.2017 16:34\nŹródło: Burmistrz Rabki skazana na 6 tys. zł grzywny - Nowy Sącz NaszeMiasto.pl\nburmistrz rabki skaz...\nburmistrz rabki ewa ...\nwyrok dla buemistrz ...\nNa biednego nie trafiło, ma dziewczyna z czego płacić, doi gminę na poważną kwotę wynagrodzenia\nSękowa. 18 milionów na naszą geotermię. Mamy zgodę ministerstwa\nCiepła woda z głębi ziemi, to już nie marzenia, a realia. Mamy decyzję Ministerstwa Ochrony Środowiska, które kwalifikuje wniosek złożony przez gminę Sękowa w partnerstwie z miastem Gorlice, do dofinansowania. Przypomnijmy, że opiewał na 18 milionów złotych netto, a chodziło o sf...\nnowe autobusy w Gorl...\nW przyszłym roku będziemy się wozili takimi autobusami: niskopodłogowymi, z klimatyzacją latem, porządnym ogrzewaniem zimą, monitoringiem czuwającym nad bezpieczeństwem podróżnych. Na pokład bez trudu dostaną się osoby niepełnosprawne, ale też mamy z dziecięcymi wózkami. Od trzec...\nbrak kanalizacji now...


PIŁKARSKIEGO STOWARZYSZENIA SPORTOWEGO „ LEGION”\n1. Stowarzyszenie nosi nazwę Piłkarskie Stowarzyszenie Sportowe „LEGION” i w\ndalszych postanowieniach statutu jest zwane Stowarzyszeniem.\n2. Stowarzyszenie jest zrzeszeniem osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, które spełniają warunki określone w niniejszym statucie. Siedzibą Stowarzyszenia jest miasto Warszawa. Terenem działania Stowarzyszenia jest Rzeczpospolita Polska.\n3. Stowarzyszenie może działać na terenie innych państw z poszanowaniem tamtejszego prawa.\n4. Stowarzyszenie jest zawiązane na czas nieograniczony. Posiada osobowość prawną. Działa na podstawie przepisów prawa polskiego oraz na podstawie niniejszego statutu.\n5. Stowarzyszenie ma prawo posiadania i używania pieczęci i odznak organizacyjnych zgodnie z obowiązującymi przepisami.\na/ prowadzenie działalności sportowej wśród młodzieży i mieszkańców całego kraju i upowszechnianie aktywnego stylu życia i czynnego wypoczynku\nb/ stwarzanie właściwych warunków do uprawniania piłki nożnej oraz specjalistycznego szkolenia w tej dziedzinie oraz innych sportów ruchowych\nc/ propagowanie rozwoju piłki nożnej i innych dziedzin sportu wśród młodzieży, postaw otwartości i tolerancji społecznej\nd/ promocja sportu i turystyki aktywnej oraz rywalizacji sportowej wg zasad fair play\ne/ organizacja zawodów i imprez sportowych oraz imprez turystycznych (dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych).\nf/ organizacja imprez charytatywnych i integracyjnych.\ng/ stworzenie niezależnej platformy wspólnej dla środowisk piłkarskich oraz wyczynowych sportowców, oraz nawiązanie współpracy ze środowiskami i instytucjami o podobnych celach.\nh/ wpieranie młodych talentów piłkarskich i promocja młodych sportowców i ich osiągnięć\ni/ propagowanie czynnego uprawiania sportu jako sposobu na rozwój własnej osobowości oraz prowadzenie działalności edukacyjnej w tym zakresie podczas organizowanych wyjazdów (dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych).\nj/ wydawanie publikacji\n8.Stowarzyszenie realizuje swe cele poprzez:\na/ organizowanie ćwiczeń i zajęć sportowych wśród młodzieży i dorosłych\nb/ organizację zawodów sportowych oraz turystyczno- rekreacyjnych i\nwynikających z celów wymienionych w rozdziale II pkt.7 e ,f.\nd/ prowadzenie działalności wydawniczej.\nzawodnikami sportowymi mających na celu propagowanie piłki nożnej\nw zawodach na terenie Polski.\ng/ prowadzenie własnej witryny internetowej jako ośrodka informacji o\nh/ współpracę z innymi organizacjami krajowymi i międzynarodowymi o\nzbliżonych celach działania.\ninstytucji zainteresowanych realizacją zadań zgodnych z celami\nwymienionymi w rozdziale II pkt 7.\nj/ realizację własnych projektów zgodnych z celami wymienionymi w rozdziale\nII pkt 7\nk/ opiniowanie projektów dotyczących budowy ośrodków sportowych, oraz\nbudowę i organizację obiektów sportowych\nl/ nadawanie odznak organizacyjnych\nł/ inne działania realizujące cele statutowe.\n11. Członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia może być każda osoba fizyczna, która zostanie wprowadzona przez trzech członków Stowarzyszenia, złoży wypełnioną deklarację członkowską i zostanie przyjęta na członka uchwałą Zarządu Stowarzyszenia\n12. Członkiem wspierającym może zostać każda osoba fizyczna i prawna deklarująca pomoc finansową, rzeczową lub merytoryczną dla realizacji celów Stowarzyszenia. Członkiem wspierającym staje się po złożeniu pisemnej deklaracji na podstawie uchwały Zarządu Stowarzyszenia\n13. Członkiem honorowym Stowarzyszenia może być osoba fizyczna, która wniosła wybitny wkład w działalność i rozwój Stowarzyszenia. Członkowie honorowi są ustanawiani uchwałą zarządu na zgodny wniosek 10 członków Stowarzyszenia\n14. Członkowie - założyciele Stowarzyszenia stają się członkami z momentem podpisania deklaracji członkowskiej. W przypadku członków założycieli nie ma zastosowania ograniczenie biernego prawa wyborczego do władz Stowarzyszenia określone w pkt 16 lit. b niniejszego statutu.\n15. Na zasadach określonych przepisami i niniejszym Statutem członkami mogą zostać cudzoziemcy nie mający zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.\nc/ korzystania z dorobku, majątku i wszelkich form działalności Stowarzyszenia.\n18. Członkowie wspierający mają obowiązek wywiązywania się z zadeklarowanych świadczeń, przestrzegania statutu oraz uchwał władz Stowarzyszenia.\n19. Członek honorowy ma prawo uczestniczyć w Walnym Zebraniu Członków Stowarzyszenia z głosem doradczym. Członkowie honorowi są zwolnieni ze składek członkowskich.\n20. Członkowie wspierający i honorowi nie posiadają biernego oraz czynnego prawa wyborczego, mogą jednak brać udział z głosem doradczym w obradach statutowych władz Stowarzyszenia, poza tym posiadają takie prawa jak członkowie zwyczajni.\n21. Członkostwo w Stowarzyszeniu ustaje na skutek:\n- z powodu notorycznego nie uczestniczenia w pracach Stowarzyszenia.\n- z powodu niepłacenia składek za okres 6 miesięcy po uprzednim upomnieniu.\n22. Od uchwały Zarządu w przedmiocie skreślenia lub wykluczenia przysługuje w terminie zawitym 15 dni odwołanie do Walnego Zebrania Członków, którego uchwała jest w tym przedmiocie jest ostateczna.\n24. Kadencja wszystkich władz wybieralnych Stowarzyszenia trwa 4 lata, a ich wybór odbywa się w głosowaniu jawnym bezwzględną większością głosów.\n25. Członkowie wybrani do władz Stowarzyszenia mogą tę samą funkcję pełnić nie dłużej niż przez 3 kadencje.\n26. Uchwały Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia zapadają zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania, a w drugim terminie zwykłą większością głosów niezależnie od liczby członków obecnych na Zgromadzeniu.\n28. Walne Zgromadzenie Członków może być zwyczajne i nadzwyczajne. Walne Zgromadzeni odbywa się zgodnie z regulaminem i porządkiem obrad zatwierdzonym przez siebie.\n29. Walne Zgromadzenie Członków zwyczajne jest zwoływane raz na 1 rok przez Zarząd Stowarzyszenia. Termin, drugi termin i miejsce obrad Zarząd podaje do wiadomości wszystkich członków co najmniej na 7 dni przed terminem zebrania. Pomiędzy pierwszym a drugim terminem zwołania Walnego Zgromadzenia musi upłynąć co najmniej 7 dni.\n31. Uchwały Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia zapadają zwykłą większością głosów. Głosowanie jest jawne.\n32. Do kompetencji Walnego Zgromadzenia należy:\nh/ uchwalanie wysokości składek członkowskich, opłat wpisowych oraz wszystkich innych świadczeń na rzecz Stowarzyszenia.\ni/ wybór i odwoływanie wszystkich władz Stowarzyszenia.\nj/ rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań władz Stowarzyszenia.\nk/ rozpatrywanie wniosków i postulatów zgłoszonych przez członków Stowarzyszenia lub jego władze.\nl/ rozpatrywanie odwołań od uchwał Zarządu.\nł/ podejmowanie uchwały o rozwiązaniu Stowarzyszenia i przeznaczeniu jego majątku.\nm/ podejmowanie uchwał w każdej sprawie wniesionej pod obrady\nn/ określa zasady i tryb przyznawania wyróżnień i nagród.\n33. Zarząd jest powołany do kierowania całą działalnością Stowarzyszenia zgodnie z uchwałami Walnego Zgromadzenia Członków a jego przedstawiciele reprezentują Stowarzyszenie na zewnątrz.\n34. Zarząd składa się z Prezesa i dwóch Wiceprezesów.\n35. Posiedzenia Zarządu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz na rok.\ng/reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz poprzez reprezentantów Zarządu.\n37. Uchwały Zarządu zapadają większością głosów, przy obecności co najmniej dwóch członków Zarządu.\n38.Komisja Rewizyjna powołana jest do sprawowania kontroli nad działalnością Stowarzyszenia. Kontroluje jego działalność nie rzadziej niż raz w roku.\n39. Komisja Rewizyjna składa się z Przewodniczącego i dwóch członków. Komisja Rewizyjna konstytuuje się, wybierając spośród siebie Przewodniczącego.\n40. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej odpowiedzialny jest za prawidłowe zorganizowanie jej pracy oraz prawidłowe sporządzanie protokołów z kontroli i za ich archiwizację.\n41. Członkowie Komisji Rewizyjnej nie mogą być równocześnie członkami Zarządu, mogą jednak brać udział w posiedzeniach Zarządu z prawem do głosu doradczego.\n42. Uchwały Komisji Rewizyjnej zapadają większością głosów, przy obecności co najmniej dwóch członków Komisji Rewizyjnej.\nc/ prawo żądania zwołania Walnego Zgromadzenia Członków oraz zebrania Zarządu.\n44. W razie gdy skład Zarządu Stowarzyszenia lub Komisji Rewizyjnej ulegnie zmniejszeniu w czasie trwania kadencji uzupełnienie składu może nastąpić w drodze kooptacji, której dokonują podejmując odpowiednią uchwałę pozostali członkowie organu, który uległ zmniejszeniu. W tym trybie można powołać nie więcej niż jednego członka w/w organów.\n46. Majątek Stowarzyszenia przeznaczony jest na realizację celów Stowarzyszenia oraz na pokrycie jego niezbędnych kosztów.\n47. Wszelkie środki pieniężne, mogą być przechowywane wyłącznie na koncie Stowarzyszenia.\n50. Do zawierania umów, udzielania pełnomocnictwa i składania innych oświadczeń woli w sprawach majątkowych wymagane są podpisy dwóch członków Zarządu działających łącznie w tym Prezesa.\n51. Zarząd może ustanawiać pełnomocników i ustalać zakres ich kompetencji.\n52. Uchwałę o zmianie Statutu podejmuje Walne Zebranie Członków na wniosek Zarządu.\n53. Zmiana Statutu następuje w drodze uchwały podjętej większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania.\n54. Decyzję o rozwiązaniu Stowarzyszenia podejmuje Walne Zebranie Członków na wniosek Zarządu.\n55. Uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia oraz przeznaczeniu jego środków podejmuje Walne Zebranie Członków większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy członków.\n56. Likwidację Stowarzyszenia przeprowadzi Komisja Likwidacyjna powołana przez Walne Zebranie Członków.\n57. Majątek pozostały po likwidacji Stowarzyszenia przeznacza się na cel społeczny określony w uchwale Walnego Zebrania Członków o rozwiązaniu Stowarzyszenia\n58. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym statucie zastosowanie mają przepisy Prawa o Stowarzyszeniach.


Warszawa: Propozycja podatku od wzrostu wartości nieruchomości | zyciewarszawy.pl\nMetra jeszcze nie ma, a mieszkania drożeją\nKonrad Majszyk 22-03-2011, ostatnia aktualizacja 24-03-2011 09:10\nZa co zbudować metro na Bemowo i Targówek? Pojawiła się propozycja podatku od wzrostu wartości nieruchomości – twoje mieszkanie drożeje, więc płacisz więcej.\n– Na całym świecie budowa metra powoduje wzrost wartości nieruchomości – mówi dr Francesca Medda z University College London. – Przy okazji budowy drugiej linii Warszawa powinna odzyskać część kosztów, nakładając podatek od wzrostu wartości ziemi – proponuje.\nTo byłby tzw. podatek katastralny opracowany specjalnie dla terenów w rejonie drugiej linii. Propozycja padła podczas prezentacji raportu Ernst & Young „Sprawne państwo”. Wynika z niego, że dziś panuje „niesprawiedliwość podatkowa”. Posiadacze nieruchomości o tej samej powierzchni – w centrum i na obrzeżach – płacą taki sam podatek, mimo że wartość ich ziemi jest inna.\nTymczasem na Bielanach mieszkania położone w odległości do kilometra od pierwszej linii metra sprzedawane są średnio o 6,7 proc. drożej niż lokale w tej samej dzielnicy, ale położone dalej od metra. Ten sam mechanizm występuje w przypadku linii dopiero planowanej. Na Targówku różnica w cenach mieszkań przy „przyszłym metrze” z dala od linii wynosi 7,1 proc.\nMechanizm Land Value Capture, czyli przechwytywanie wzrostu wartości nieruchomości, w połączeniu z partnerstwem publiczno-prywatnym został zastosowany m.in. przy budowie metra w Hongkongu. Od 1973 roku powstało tam 91 km torów i 53 stacje. Rząd Hongkongu sfinansował jedną trzecią inwestycji. Resztę zebrano przy pomocy innych mechanizmów finansowych, m.in. LVC. W 1982 roku system przynosił już zysk, częściowo w związku ze wzrostem wartości cen ziemi.\n– Wprowadzenie tego mechanizmu w Polsce w obecnym systemie prawnym byłoby bardzo trudne – ocenia prof. Michał Kulesza z Uniwersytetu Warszawskiego. – Rozwiązanie spowodowałoby wzrost cen usług, towarów i powierzchni najmu – ostrzega.\nPonad 3 mld zł na budowę centralnego odcinka drugiej linii będzie pochodzić ze środków UE. Co z odcinkami na Bemowo i Bródno? Władze Warszawy liczą na budżet UE 2007 – 2013.


Świeczniki Króliki 2 szt - Dom vintage - DecoBazaar\n> Świeczniki Króliki 2 szt (nr 6223868)\nStare świeczniki drewniane wykonane ręcznie. Świeczniki pochodzą ze Szwecji z okolic Jönköping. Cena za komplet 2 sztuk. Świeczniki na normalne wysokie świeczki. Jeden sygnowany imieniem autora i datą 1984\nSzerokość jednego "królika" to około 11,5 cm, drugi 11 cm.\nTAGI: #świecznik drewniany, #świecznik skandynawski, #świeczniki, #wielkanocny zając


Muzeum Miejskie w Nowej Soli - Wystawy czasowe 2011\nStrona głównaWystawy czasoweWystawy czasowe 2011\nWernisaż wystawy STAN WOJENNY NA DOLNYM ŚLĄSKU\nOpublikowane: poniedziałek, 05, grudzień 2011 10:22.\nMuzeum Miejskie serdecznie zaprasza 9 grudnia 2011 r. o godzienie 17.00 na wernisaż wystawy STAN WOJENNY NA DOLNYM ŚLĄSKU.\nWystawa przygotowana przez pracowników Wrocławskiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej (Wojciech Trębacz przy współpracy Stanisława A. Bogaczewicza, Sylwii Krzyżanowskiej i Krzysztofa Szwagrzyka) składa się z 44 plansz obrazujących wydarzenia, które rozgrywały się na Dolnym Śląsku po wprowadzeniu w Polsce, 13 grudnia 1981 roku, stanu wojennego.\nWernisaż wystawy '"Szkło secesyjne ze zbiorów Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze"\nOpublikowane: niedziela, 13, listopad 2011 09:25.\nW piątek 18.11.2011 o godzinie 17.00 w Muzeum Miejskim odbędzie się wernisaż wystawy p.t. '"Szkło secesyjne ze zbiorów Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze". Wernisaż będzie poprzedzony wykładem dr Stefanii Żelasko.\nOpublikowane: środa, 26, październik 2011 12:04.\nOpublikowane: piątek, 23, wrzesień 2011 15:33.\nDrukarskie techniki zdobienia papierów i tkanin\nOpublikowane: poniedziałek, 06, czerwiec 2011 19:39.\nMuzeum Miejskie zaprasza do zwiedzania wystawy „Drukarskie techniki zdobienia papierów i tkanin", wypożyczonej z Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju. Wystawa ta w 2002 roku została uhonorowana II nagrodą w konkursie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Sybilla. Jej otwarcie nastąpi 3 czerwca 2011 r. o 19,15, jako jedna z atrakcji programu tegorocznej „Nocy muzeum" – przygotowanej po raz pierwszy wspólnie przez dwie miejskie instytucje kultury – muzeum i bibliotekę.\nZ dziejów sportu w Nowej Soli\nOpublikowane: poniedziałek, 06, czerwiec 2011 19:34.\nWystawa jest podsumowaniem osiągnięć nowosolskich sportowców po 1945 r. Prezentuje ona sylwetki najwybitniejszych nowosolskich sportowców - mistrzów kraju, mistrzów świata, olimpijczyków, trenerów, a także działalność klubów sportowych łącznie z tymi, które już nie istnieją, jak np. klub bokserski „Len", czy lekkoatletyczny klub „Błękitni".\nWernisaż wystawy "Flirt z pędzlem"\nOpublikowane: piątek, 15, kwiecień 2011 15:42.\nNa wernisaż wystawy "Flirt z pędzlem" Zefiryny Kulczewskiej zaprasza w piątek, 29 kwietnia 2011 roku o godzinie 17.00 Muzeum Miejskie.\nWernisaż wystawy Andrzeja Juchniewicza\nOpublikowane: poniedziałek, 14, marzec 2011 14:35.\nMuzeum Miejskie serdecznie zaprasza 18 marca o godz. 17.00 na wernisaż wystawy Andrzeja Juchniewicza.\nOpublikowane: czwartek, 10, marzec 2011 16:31.\nOpublikowane: środa, 09, marzec 2011 16:27.


ODKRYWCZA MAMA: "TAJEMNICZA POLANA. CZARNA CHMURA", K. Kożbiał 2014\nUsadowiłam się z Dzieciakami na miękkiej pufie i zanurzyliśmy się w lekturę. Moje Maluchy- jak to z nimi zwykle bywa- zaczęły wertować książkę w poszukiwaniu kolorowych ilustracji. Kiedy ich nie znalazły, posiedziały jeszcze chwilkę i odeszły niedaleko do swoich zabawek. Lecz ja czytałam nadal głośno. Kiedy już wydawało mi się, że nikt poza mną nie jest zainteresowany, przeszłam do cichej lektury. Reakcja był natychmiastowa: "Ej, cytaj mi mamo! No cytaj!" :) Hmm... a to ciekawe- bawią się i słuchają opowieści.\nJednak nie udało nam się od razu przeczytać książki do końca (liczy sobie ponad 100 stron). Lecz kiedy moje Skrzaty poszły już spać, słowo daję, ciągnęło mnie, by natychmiast wrócić do lektury. I tak się stało- dorosła kobieta, wieczorem zamiast sięgnąć po kobiecą literaturę, prasę tudzież inną rozrywkę, czyta literaturę dziecięcą! Zwariowałam? Na pewno nie ;) "Tajemnicza Polana" obudziła we mnie dziecko, które tkwi przecież w każdym z nas, prawda?\nPierwsze dni lata zapowiadały nieciekawe wakacje. Wojtek nie miał zaplanowanych żadnych atrakcji, dopiero za kilka tygodni mógł wyjechać z rodzicami w góry. Co więc będzie robić do tego czasu? Nuuuuuda... Kiedy rodzice chłopca wychodzą do pracy, zajmuje się nim dziadek. Chcąc rozweselić wnuka, zabiera go na działkę. Ten starszy pan zawsze rozumiał Wojtka, wiedział co czuje w danej chwili, czego potrzebuje, co go zainteresuje. Tym razem przygotował dla niego zajęcie. W pobliżu ogródka działkowego, znajduje się polana, na której "rosną tajemnice". Dziadek jednak nic więcej nie chce powiedzieć. Zachęca za to, by chłopiec poszedł się rozejrzeć wśród kolorowych roślin.\nWojtek początkowo nie dostrzega nic niezwykłego. Polana, jak to polana- rosną na niej kwiaty, chwasty, krzewy, żyją zwierzęta. Co w tym tajemniczego? W gąszczu roślin, zauważa krzak poziomek, które aż się proszą, by choć jedną zerwać i spróbować. Zrywa więc soczyście czerwony owoc i zjada go z zachłannością. I wtedy stało się! Najpierw dziwne dźwięki zaczęły wydobywał się z wnętrza brzucha chłopca. Później okazało się, że wszystko dookoła stało się gigantycznie wielkie. A może to Wojtuś się pomniejszył?\nI tak miniaturowy bohater uczestniczy w centrum codziennych wydarzeń Tajemniczej Polany. Poznaje tamtejsze zwierzęta, które stają się jego przyjaciółmi. Przeżywa z ich udziałem wiele przygód, z których wynika życiowa mądrość.\nWięcej nie chcę Wam zdradzać. Warto, byście sami sięgnęli po tę książkę i przekonali się o jej pięknie. Sami?- co ja piszę- koniecznie przeczytajcie ją dzieciom! Ta baśniowa, magiczna opowieść na pewno trafi do ich serc.\n"Tajemnicza Polana" to niepozorna książka, która zaskakuje od pierwszych stron. Liczę na to, że będzie jakiś jej ciąg dalszy...\nA teraz oficjalnie już mogę przyznać, że objęłam patronatem powieść dla dzieci Krzysztofa Koźbiała- "Tajemnicza Polana. Czarna chmura". Jestem dumna, że mogę polecać Czytelnikom tak wartościową i ciekawą lekturę.\nMammamia 20 lutego 2015 08:48\nMyślę, że przy najbliższej okazji sięgnę po tę książkę. Ogólnie książki dla najmłodszych są naprawdę wciągające i przypominają mi moje własne dzieciństwo :)\nmamajanka 15 marca 2015 12:21\nu nas ostatnio też pojawiły się dwie książki z przesłaniem - i też je w większości sama czytałam :)\nTajemnicza Polana kusi...\n"TAJEMNICZA POLANA. CZARNA CHMURA", K. Kożbiał 201...


Woodwinds: Henrik Heide, Jesse Han - flutes, Jenifer Christen, Sarah Lewis - oboe, Ben Barron, Michael Rabinowitz - bassoons, Alden Banta, Steve Wilson, Dave Pietro, Donny McCaslin, Scott Robinson, Brian Landrus, Charles Pillow - flutes, saxophones, clarinets, english horn Brass: Adam Unsworth, David Peel, John Craig Hubbard - french horns, Augie Hass, Greg Gisbert, Laurie Frink - trumpets, Ryan Keberle, Mrshal Glikes, Gerge Flyyn - trombones, Marcus Rojas - tuba Rhythm: James Chirillo, Romero Lubambo - guitars, Frank Kimbrough - piano, Jay Anderson - bass, Lewis Nash - drums, Joe Locke - vibes, Mike Truesdell - tympani, marimba, Dave Eggar - tenor violin, Dan Weiss - tabla Kate McGarry, Wendy GIlles, Louciana Souza - voices\nW USA było lepiej, ale większość zdarzeń przyćmił projekt, który niejako powstawał na naszych oczach „Centennial – Newly Discovered Works Of Gil Evans”. Pisaliśmy o nim już kilka słów. Były także sygnały o kolejnych etapach tworzenia tej płyty. Ale w dniu urodzin Gila Evansa 13 maja, tak zresztą jak kompozytor i producent Ryan Truesdel obiecał, w końcu odbyła się premiera tego wyjątkowego albumu. Nie trafił on jednak na sklepowe półki. W ArtistShare płyty nigdy tam nie trafiają. Finansowane są przez fanów, a producent wymagają, by fani sami wykonali ruch w stronę ich ukochanych artystów, wspierając przedsięwzięcie stosownie do swoich możliwości, ale w fazie prac nad pomysłem.\nTak więc mamy wraz z płyta „Centennial – Newly Discovered Works Of Gil Evans” poważną kandydatkę do jednego z najważniejszych wydarzeń jazzowych 2012 roku. Być może także potencjalnie laureatkę tegorocznych nagród Grammy! Przede wszystkim jednak, co zresztą wiele ważniejsze, mamy wspaniałą muzykę, która nawet i bez tych ewentualnych nagród obroni się bez najmniejszego trudu.


MAŁA wkładka bambusowa Klepsydra (do 8kg) | Wkłady do pieluszek | Pupus.pl\nMAŁA wkładka bambusowa Klepsydra (do 8kg)\nWkładka klepsydra do otulacza do 8kg - PUPUS\nWkładki wykonane są z twrzech warstw tetry bambusowej i jednej warstwy mikropolaru, który zapewnia uczucie suchości. Bambus jest materiałem, który bardzo dobrze chłonie wilgoć. Jeśli jednak chcemy, by dziecko odczuwało wilgoć, wystarczy zakładać wkładkę babmusem do wewnątrz.\nRozmiar wkładki: 32cm długości, szerokość: 26, 20 i 15cm w kroku\nDla dzieci ważących 3-8kg (potem można używać jako dodatkowej wkładki)\nOpinie o MAŁA wkładka bambusowa Klepsydra (do 8kg)\nBardzo fajnie wykonana. Ze względu na cienki materiał, warto stosować coś dodatkowego, aby nie przeciekała.\nBardzo fajna wkładka, dzięki snappi super przylega i nie ucieka kiedy maluch się wierci. Niestety szybko przecieka, mój synek bardzo dużo siusia podczas snu i często razem z pieluszką musimy wymieniać również ubranko. Ale generalnie polecam\nGenialne do spinania snappi na noworodku. Teraz jak synek podrósł używamy małych klepsydr jako dodatkowy wkład razem z dużą klepsydrą i mamy super chłonny zestaw!\nWkładka fajna ładnie się układa, spina się lepiej ńiż klepsydra bambusowa. U mojego noworodeczka niestety zbyt mało chłonna. W sumie kupiłam ją kierując się powyższymi opiniami. Niestety u nas narazie nie działa zdrodnie z oczekiwaniami. Wg mnie wielorazówka powinna chociaż 2 godziny wytrzymać, trudno się budzi śpiącego maluszka tylko po to by zmienić pieluchę. Ale mam nadzieję,może w lato (synek będzie miał 3-4 miesiące) ją wykorzystam. Moze mniej siusiać będzie :)\nBardzo fajna, cienka, chłonna wkładka, ładnie przylega do pupy. Rzeczywiście ciężko spiąć ją snappi, ale przytrzymana otulaczem daje radę. Na pewno zaopatrzę się w większe klepsydry, bo synek już powoli z tych wyrasta.\nSuper mieciutkie, porzadne wykonanie, brak przeciekow eksplodujacych kup. Niestety, w wypadku mojego 3tygodniwego sikacza, zbyt mala chlonnosc (pomino wielokeotnego prania), stosujemy wiec z dodatkowymi wkladami bambusowymi i wkladami sucha pupa...\nŚwietny kształt wkładki, łatwo się zakłada i nie przeciekają.\nGenialne wkładki. Cieszę się, że kupiłam od razu kilka w większym rozmiarze bo faktycznie przy 5-6 kilo ciężko spiąć je snapi.\nWkładka dobrze się sprawdziła choć ciężko ją zapiać na snapi bo materiał jest bardzo zbity, ale niestety synek szybko wyrósł. będę stosowała jak zwykłą wkładkę.\nWkładka bardzo dobrze nam się sprawdzała. Piszę sprawdzała, gdyż dziecko wyrosło z niej bardzo szybko - około 6kg i już było ciasno. Nie zmienia to faktu, że dla noworodka wkładka super; brawo za chłonność przy niewielkich gabarytach, kształt i polarek dający uczucie suchej pupy (byłam zdziwiona, że to naprawdę działa). Klepsydra sprawdza się lepiej niż prostokąt, dobrze zabezpiecza otulacz w razie gdy dziecko zrobi kupkę. Łatwo zapina się na snapkę :)\nIdealne dla noworodka. Fajnie się układa na pupie i w otulaczu. Później będą w sam raz jako dodatkowy wkład.\nJedne z najlepszych wkładów/pieluch jakie miałam. Bardzo łatwo się zakładają i nie przeciekają. Tylko patrząc na zapięcie teraz kiedy synek ma prawie 5kg i końce już naprawdę ledwo do siebie dosięgają, powątpiewam, że uda mi się je zapiąć gdy będzie miał tych kg 7-8 (a do takiej masy używanie sugeruje producent). No ale zobaczymy, najwyżej będę je stosować jako zwykłe wkłady. Aha, jeszcze malusieńki minus za to, że (jak już ktoś wspomniał) klamerki ciężko zahaczyć o materiał.\nbardzo fajna wkladka. na gorące dni polecam bez otulacza jesli malenstwo lezy na podkladzie do przewijania w wózeczku\nWkładka jest bardzo fajna. Mam troszkę inną wersję - bez kolorowego obszycia dookoła. Widzę dwa minusy: ciężko zapiąć ją klamerką snapi (ząbki się ciężko wbijają w materiał) i przy 6 kg jest już właściwie za mała.\nw połączeniu z klamerką super dla noworodka, plus za wycięcie na kikut pępowiny, szkoda tylko że nam posłużyły tak krótko, przy wadze urodzeniowej 3600 korzystałam około miesiąc, ale dlatego właśnie sprawdzają się u noworodka, ze względu na mały rozmiar, większość kieszonek bowiem jest zdecydowanie za duża, nawet przy tak dużym dzieciaku jak mój\nPomysł na taki kształt wkładki jest świetny, nigdzie indziej się z nim nie spotkałam. Jest tylko jeden minus: rozmiar. Dla mojego 4,5 kilowego dziecka jest już ciut za wąska, żeby spiąć ją klamerką snappi (tzn. da się to zrobić, ale na siłę i dziecko jest trochę zbyt ściśnięte). Super by było gdyby zrobić kilka rozmiarów tej wkładki. Tym niemniej można ją też potem stosować jako wkład do kieszonki.\nTe wkładki są wspaniałe!!! Przydałaby się wersja dla większego dziecia, mam nadzieję, że z tych za szybko nie wyrośnie.\nUwielbiam te wkładki. Bardzo dobrze otulają pupę Malucha, nie zdarzyły mi się jeszcze przecieki (w połączeniu z otulaczem, niestety nie wszystkie S są na tyle szerokie w kroku by je dobrze okryć). Górują nad prostokątnymi wkładkami zabezpieczeniem boków. Na razie stosuję je bez klamerki snappi z otulaczem, ale przy najbliższym zamówieniu się w nią zaopatrzę, bo powinna ułatwić zakładanie i będę mogła kłaść Syna na kocyku bez warstwy nieprzemakalnej. Jedyny minus, to to, że mój Bąbel urodził się z wagą 4,5 kg i niedługo z nich wyrośnie, ale coś za coś, bo pasują naprawdę dobrze, nie ma wrażenia wielkiej pupy. Jestem z nich bardzo zadowolona.


Cenzura tablicy pamiątkowej Geremka! IPN-owi nie podoba się zwrot „współtwórca demokratycznej Polski”\nwrz 4, 2018 Bronisław Geremek, cenzura, ipn, tablica\nW stolicy na skwerze Bronisława Geremka 19 września będzie odsłonięta tablica upamiętniająca tego polityka.\nOkazuje się, że są jednak obiekcje co do napisów na tablicy. Jak podała Gazeta Wyborcza Adam Siwek, dyrektor IPN-owskiego biura Upamiętnienia Walk i Męczeństwa, wysłał zastrzeżenia do Zarządu Terenów Publicznych. W piśmie czytamy: „należy wprowadzić w zaproponowanej inskrypcji kilka zmian”. O jakie słowa chodzi? Siwek wskazuje na frazę „w hołdzie”. Jego zdaniem, tak pisze się o osobach, które albo walczyły za Polskę, albo za nią zginęły.\nPoza tym dyrektor nie aprobuje słowa „Europejczyk”. „Określenie to, jak mniemam, zostało użyte dla podkreślenia przywiązania prof. Geremka do wartości europejskich, jednakże dalsza część dokładnie to opisuje” – czytamy w cytowanym przez Gazetę fragmencie (dyrektor prawdopodobnie ma na myśli następujący fragment inskrypcji: „wprowadzał Polskę do NATO oraz działał na rzecz wstąpienia Polski do Unii Europejskiej” – przyp. red.).\nSiwek nie chce także, aby nazywać w inskrypcji prof. Geremka „współtwórcą demokratycznej Polski”. Bardziej stosowne według niego będzie, aby napisać „aktywny uczestnik przemian demokratycznych”.\nDla wyborczej sprawę komentuje odpowiedzialna za treść napisu na tablicy dyrektor Fundacji im. Bronisława Geremka dr Jolanta Kurska. – Przyznam, że jestem stanowiskiem IPN zdumiona. Określenie „Europejczyk” oznacza wierność wartościom kulturowym. Wbrew temu, co „mniema” dyr. Siwek, oznacza, że można się czuć Polakiem i Europejczykiem, nie uznając tych tożsamości za sprzeczne. Taka była postawa prof. Geremka. Zauważyła także, że po zmianie napisu „współtwórca demokratycznej Polski”, na „aktywny uczestnik przemian demokratycznych”, trudno będzie się oprzeć wrażeniu, że chodziło o to, aby obniżyć wartość osoby Geremka, w kontekście jego roli w dziejach Polski.\nJak czytamy w Wyborczej, Fundacja odrzuca propozycję zmian przedstawionych przez IPN.


Książkowy adwent #2 – Zaczytany w Książkach\nNie wiem czy pamiętacie taki wpis sprzed roku, więc na wszelki wypadek przypomnę wam o co w nich chodzi. Przedstawię dziś 24 najlepsze książki, jakie miałem okazję czytać w minionym 2016 roku. Kolejność będzie przypadkowa.1. Potworna MarcyKate Connolly\nTo bardzo dobre i oryginalne połączenie baśni i klasycznych książek spodoba się i dzieciom, i młodzieży i starszym fanom literatury fantastycznej. Jak na debiut jest to arcydzieło.\n2. Pax Sara Pennypacker\nDzieło to opowiada przede wszystkim o przyjaźni, a wręcz miłości człowieka do zwierzęcia. Jest tu też mowa o wojnie, wolności…\n3. Zarzut Steve Cavanagh\nAkcja trzyma w napięciu od samego początku do końca, nie pozostawiając momentu na oddech. Krótkie rozdziały spełniły swoją funkcję – z wielkim bólem odkłada się Zarzut na bok, aby zająć się swoimi obowiązkami, zjeść coś czy pójść spać. Gdy już się zacznie czytać, to bardzo ciężko jest to przerwać.\n4. Nigdziebądź Neil Gaiman\n5. Anioł Burz Trudi Canavan\nPolecam! I to bardzo! Jeśli spodobała wam się pierwsza część, po tę koniecznie sięgnijcie. Jest jeszcze bardziej magiczna niż poprzednia. Zniecierpliwiony czekam na trzeci tom…\n6. Gregor i Klątwa Stałocieplnych Suzanne Collins\nSuzanne Collins znów serwuje nam przygodę, o której nie będziemy mogli zapomnieć. Lekki język, baśniowe stwory, mnóstwo akcji, zaskakujące zakończenie, emocje, które chwytają za gardło, duża doza humoru – to wszystko i jeszcze więcej znajdziemy w tym krótkim dziele.\n7. Metro 2035 Dmitry Glukhovsky\n8. Chłopcy 4. Największa z przygód Jakub Ćwiek\nNie mogę uwierzyć, że to już koniec. Koniec przygody jaką przeżyłem dzięki Jakubowi Ćwiekowi, któremu przeogromnie dziękuję. Koniec bohaterów, z których w większym bądź w mniejszym stopniu polubiłem. Szkoda, że nie mogę zażyć łez i jeszcze raz tę największą literacką przygodę. Czas odłożyć książkę na półkę i… wrócić do niej kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt lat później. Ech… co też książki potrafią zrobić z człowiekiem.\n9. Zjawa Michael Punke\nGdybym był kobietą i żyłbym w tamtych czasach, ożeniłbym się z Glassem. Jest to postać autentyczna, aczkolwiek wydaje mi się, iż autor zmienił go troszkę. Jest traperem, czyli myśliwym, który za pomocą pułapek poluje na lisy, norki itp. Jego najważniejszą cechą jest odwaga. Poturbowany przemierza dziewicze terytoria, a przecież mógłby pójść na łatwiznę, np. zrzucić się skądś.\n10. Morze potworów Rick Riordan\n11. Kamień i sól Victoria Scott\nKOCHAM, KOCHAM, KOCHAM!!! Książka ta jest zdecydowanie lepsza od Ognia i wody. Nie mogę się jeszcze otrząsnąć po zakończeniu, które… Ale o tym później 🙂 Utwór został napisany lekkim językiem, praktycznie od samego początku akcja trzyma w napięciu, a pod koniec trzyma wręcz za gardło i nie chce puścić.\n12. Podzieleni Neal Shusterman\nNajbardziej spodobał mi się pomysł oraz bohaterowie, którzy zostali bardzo dobrze wykreowani – zachwycają, szokują, są ekstrawaganccy.\n13. Ostre cięcie Max Allan Collins\nAutor w ciekawy sposób przybliża nam sylwetki osób pracujących w JAB, dzięki czemu możemy prześledzić ich przyszłość oraz dobrze wyobrazić. Minusem książki jest zbyt duża liczba bohaterów, przez co łatwo jest się pogubić w imionach i nazwiskach, pomijając ksywki.\n14. Sherlock, Lupin i ja. Trio czarnej damy Irene Adler\nSherlock, Lupin i ja. Trio Czarnej Damy to utwór, który bardzo mi się spodobał, wręcz zachwycił mnie. Przeżyłem przygodę, którą na pewno na długo zapamiętam. Autorka umożliwiła mi podróż do XIX wieku, za co bardzo jej dziękuję. Najbardziej spodobał mi się pomysł – pierwszy raz spotkałem się czymś takim.\n15. Bitwa w Labiryncie Rick Riordan\nDla mnie książka ta jest na razie najlepszym tomem tej serii. Najbardziej spodobał mi się motyw Labiryntu. Powieść ta została napisana lekkim, płynnym, bogatym językiem. Rick Riordan nie stroni od mowy potocznej, humoru i luźnego stylu, co sprawia, że z wielką chęcią zagłębia się w historię nam ukazaną. Od samego początku dużo się dzieje, akcja nawet na moment nie zwalnia.\n16. Ene, due, śmierć M. J. Arlidge\nTa książka jest znakomita!!! Wartka, trzymająca w napięciu akcja, świetnie wykreowani bohaterowie, bardzo dobry pomysł, który został idealnie wykonany, lekki język… Jest to najlepszy thriller, jaki czytałem w tym roku.\n17. Morderca bez twarzy Henning Mankell\n18. Pułapka Melanie Raabe\n19. Tytany Victoria Scott\n20. Chciwość Marta Guzowska\nTo było moje pierwsze spotkanie z prozą tej autorki jak i kryminałem archeologicznym. Muszę przyznać, że bardzo podobało mi się to połączenie, które jest bardzo rzadko spotykane, dlatego autorka już na samym starcie otrzymała ode mnie dużego plusa.\n21. Jak Cię zabić, kochanie? Alek Rogoziński\n22. Obce dziecko Rachel Abbott\n23. Chłopcy 3. Zguba Jakub Ćwiek\n24. Hiobowe wieści George Rodson\nA jak wygląda Wasza „topka”?\nPoprzedni wpisEj ty, blogerze, ogarnij się!\nNastępny wpisRECENZJA | „Hygge. Klucz do szczęścia” Meik Wiking\n6 thoughts on “Książkowy adwent #2”\n„Nigdziebądź”, „Anioł burz”, „Metro 2035”, „Podzieleni”, „Sherlock, Lupin i ja. Trio czarnej damy”, „Pułapka”, „Jak cię zabić, kochanie?”, „Chłopcy. Zguba” -> za mną ^_^\nSwoją drogą ciekawe, kiedy będzie ostatni tom trylogii Milenium Trudi Canavan… bo ileż można czekać na zakończenie historii 😉\n16/01/2017 o 11:30\nOby szybko, bo nie mogę się doczekać.\n16/01/2017 o 17:50\nja swoja liste jzu robilam 😀 ale co do Twojej o wielu slsyzalam i czytalam lae neistety sam do reki nie zdobylam a bardzo bym chciala 🙂 pozdrawiam i zapraszam!\n17/01/2017 o 20:48\nPodłapałam kilka pozycji z tej listy, po które na pewno sięgnę!\nDodatkowo zaskoczyła mnie 13 – nie miałam pojęcia, że powstała książka na podstawie serialu „Zabójcze umysły”! 🙂\nJest już (albo niedługo będzie) druga część 😉\n18/01/2017 o 11:40\nHmm… To muszę się „pośpieszyć” z czytaniem! Serial lubię, jestem ciekawa czy książki przypadną mi do gustu. 🙂


Rozdzia l XV - Ogniem i mieczem\nNamiestnik, slyszac bitwe, wyczekiwal ze drzeniem jej ko'nca, sadzac poczatkowo, ze Chmielnicki potyka sie ze wszystkimi silami hetman'ow.\nAle pod wiecz'or stary Zachar wyprowadzil go z bledu. Wie's'c o zdradzie semen'ow pod wodza Krzeczowskiego i wycieciu Niemc'ow wzburzyla do glebi duszy mlodego rycerza, byla bowiem zapowiedzia przyszlych zdrad, a namiestnik wiedzial doskonale, ze niemala cze's'c wojsk hetma'nskich sklada sie przewaznie z Kozak'ow.\nUdreczenia namiestnika wzrastaly, a tryumf w zaporoskim obozie dorzucal jeszcze do nich goryczy. Wszystko zapowiadalo sie jak najgorzej. O ksieciu nie bylo wie'sci, a hetmani popelnili widocznie straszliwy blad, gdyz zamiast ruszy'c wszystka potega ku Kudakowi albo zreszta czeka'c nieprzyjaciela w warownych obozach na Ukrainie, rozdzielili sily, oslabili sie dobrowolnie, dali szerokie pole wiarolomstwu i zdradzie. W obozie zaporoskim m'owiono wprawdzie juz poprzednio o panu Krzeczowskim i osobnym wyslaniu wojsk pod wodza Stefana Potockiego, ale namiestnik nie dawal wiary tym wie'sciom. Sadzil, ze to sa silne podjazdy, kt'ore w pore beda cofniete. Tymczasem stalo sie inaczej. Chmielnicki wzmocnil sie przez zdrade Krzeczowskiego kilkoma tysiacami ludzi, a nad mlodym Potockim zawislo straszliwe niebezpiecze'nstwo. Pozbawionego pomocy i zablakanego w pustyniach latwo teraz m'ogl Chmielnicki otoczy'c i zgnie's'c zupelnie.\nW b'olach od ran, w niepokoju, w czasie nocy bezsennych pocieszal sie Skrzetuski tylko my'sla o ksieciu. Gwiazda Chmielnickiego musi przecie zbledna'c, gdy ksiaze podniesie sie w swoich Lubniach. A kt'oz moze wiedzie'c, czy on juz nie polaczyl sie z hetmany? Jakkolwiek znaczne byly sily Chmielnickiego, jakkolwiek poczatki pochodu pomy'slne, jakkolwiek szedl z nim Tuhaj-bej, a w razie niepowodzenia obiecal ruszy'c w pomoc sam „carz” krymski, Skrzetuskiemu ani w glowie nie powstala my'sl, by ta zawierucha mogla trwa'c dlugo, by jeden Kozak m'ogl wstrzasna'c cala Rzeczpospolita i zlama'c gro'zna jej sile. „U prog'ow ukrainnych ta fala sie rozbije” – my'slal namiestnik. Jakze to bowiem ko'nczyly sie wszystkie bunty kozacze? Wybuchaly jak plomie'n i gasly po pierwszym zetknieciu sie z hetmanami. Tak bylo az dotad. Gdy z jednej strony stawalo do boju gniazdo drapieznik'ow nizowych, z drugiej potega, kt'orej brzegi oblewaly dwa morza – rozwiazanie latwym bylo do przewidzenia. Burza nie moze by'c trwala, wiec przejdzie – i nastanie pogoda. – Ta my'sl krzepila pana Skrzetuskiego i mozna rzec, utrzymywala go na nogach, bo zreszta ciazylo na nim brzemie tak ciezkie, jakiego nigdy dotad w zyciu nie d'zwigal. Burza, cho'c przejdzie, moze spustoszy'c pola, zburzy'c domy i naczynie szk'od niepowetowanych. Oto z przyczyny tej burzy on sam o malo zycia nie stracil, sil sie zbawil i popadl w gorzka niewole wla'snie w'owczas, gdy mu na wolno'sci tyle prawie, ile na samym zyciu zalezalo. Jakze tedy od zawieruchy mogly ucierpie'c istoty slabsze, nie umiejace sie broni'c? Co tam dzialo sie w Rozlogach z Helena?\nAle Helena musiala by'c juz w Lubniach. Namiestnik widywal ja we snach otoczona przez twarze zyczliwe, przyholubiona przez samego ksiecia i ksiezne Gryzelde, podziwiana przez rycerzy – a jeno teskna za swoim usarzem, kt'oren gdzie's przepadl na Siczy. Ale przyjdzie wreszcie chwila, ze usarz wr'oci. Oto sam Chmielnicki przyrzekl mu wolno's'c – a zreszta fala kozacka plynie i plynie do prog'ow Rzeczypospolitej; gdy sie rozbije, bedzie koniec zmartwieniom, zgryzotom i niepokojom.\nFala plynela rzeczywi'scie. Chmielnicki, nie zwl'oczac, ruszyl ob'oz i ciagnal na spotkanie syna hetma'nskiego. Sila jego byla juz rzeczywi'scie gro'zna, bo wraz z semenami Krzeczowskiego i czambulem Tuhaj-beja wi'odl blisko 25 000 wy'cwiczonych i boju chciwych wojownik'ow. O silach Potockiego nie bylo pewnych wiadomo'sci. Zbiegowie m'owili, ze prowadzi dwa tysiace ciezkiej jazdy i kilkana'scie armatek. Bitwa w tej proporcji sil mogla by'c watpliwa, bo jeden atak straszliwej husarii wystarczal czesto do zgniecenia dziesie'ckro'c liczniejszych zastep'ow. Tak pan Chodkiewicz, hetman litewski, w trzy tysiace husarzy starl czasu swego pod Kircholmem na proch o'smna'scie tysiecy wybranej piechoty i jazdy szwedzkiej; tak pod Kluszynem jedna choragiew pancerna w szalonej furii rozniosla kilka tysiecy angielskich i szkockich najemnik'ow. Chmielnicki pamietal o tym, wiec szedl, wedle sl'ow ruskiego kronikarza, z wolna i ostroznie: „mnogimi umu swojego oczyma, jako lowiec chytry, na wszystkie strony pogladajac i straze na mile i dalej od obozu majac” . Tak zblizyl sie ku Z'oltej Wodzie. Zlapano znowu dw'och jezyk'ow. Ci potwierdzili szczuplo's'c sil koronnych i donie'sli, iz kasztelan przeprawil sie juz przez Z'olta Wode. Zaslyszawszy to, Chmielnicki stanal jak wryty na miejscu i okopal sie walami.\nSerce bilo mu rado'snie. Jezeli Potocki odwazy sie na szturm, tedy musi by'c pobity. Kozacy nie umieja dosta'c w polu pancernym, ale zza walu bija sie doskonale i w tak wielkiej przewadze sil szturmy niechybnie odepra. Chmielnicki liczyl na mlodo's'c i niedo'swiadczenie Potockiego. Ale przy mlodym kasztelanie byl do'swiadczony zolnierz, staro'scic zywiecki pan Stefan Czarniecki, pulkownik usarski. Ten spostrzegl niebezpiecze'nstwo i sklonil kasztelana, by cofnal sie na powr'ot za Z'olta Wode.\nChmielnickiemu nie pozostalo nic innego, jak ruszy'c za nimi. Drugiego dnia, przeprawiwszy sie przez topieliska z'oltowodzkie, oba wojska stanely sobie oko w oko.\nAle zaden z wodz'ow nie chcial uderzy'c pierwszy. Nieprzyjazne obozy poczely po'spiesznie otacza'c sie sza'ncami. Byla to sobota, dzie'n 5 maja. Caly dzie'n deszcz lal obficie. Chmury zawalily tak niebo, iz od poludnia panowal mrok jakoby w dniu zimowym. Pod wiecz'or ulewa zwiekszyla sie jeszcze. Chmielnicki rece zacieral z rado'sci.\n– Niech jeno step rozmieknie – m'owil do Krzeczowskiego – a nie bede sie wahal wstepnym bojem i z usaria sie potyka'c, gdyz oni w swych ciezkich zbrojach w blocie potona.\nA deszcz padal i paddal, jakby samo niebo chcialo Zaporozu przyj's'c w pomoc.\nWojska okopywaly sie leniwie i posepnie w'sr'od strug wody. Ogni nie mozna bylo rozpali'c. Kilka tysiecy ordy'nc'ow wyszlo z obozu pilnowa'c, aby tabor polski, korzystajac z mgly, fali i nocy, nie pr'obowal sie wymkna'c. Po czym zapadla cisza gleboka. Slycha'c bylo tylko szelest ulewy i szum wiatru. Zapewne tez nikt nie spal w obu obozach.\nNad ranem traby zagraly w polskim obozie dlugo i zalo'snie, jakby na trwoge, potem bebny tu i owdzie zaczely warcze'c. Dzie'n wstawal smutny, ciemny, wilgotny, nawalnica ustala, ale padal jeszcze drobny deszczyk, jakoby przesiewany przez sito.\nChmielnicki kazal uderzy'c z dziala.\nZa nim wnet ozwalo sie drugie, trzecie, dziesiate i gdy z obozu do obozu zaczela sie zwykla z armat „korespondencja”, pan Skrzetuski rzekl do swego kozackiego aniola str'oza:\n– Zachar, wyprowad'z mnie na szaniec, abym za's m'ogl widzie'c, co sie dzieje.\nZachar sam byl ciekawy, wiec nie stawial oporu. Poszli na wysoki naroznik, skad wida'c bylo jak na dloni zaklesla nieco doline stepowa, topieliska z'oltowodzkie i oba wojska. Ale zaledwie pan Skrzetuski spojrzal, wraz sie uchwycil za glowe i wykrzyknal:\n– Na Boga zywego! toz to jest podjazd, nic wiecej!\nRzeczywi'scie, waly obozu kozackiego rozciagaly sie blisko na 'cwier'c mili, gdy tymczasem polski wygladal w por'ownaniu z nim jakby sza'nczyk tylko. Nier'owno's'c sil byla tak wielka, ze zwyciestwo Kozak'ow nie moglo by'c watpliwym.\nB'ol 'scisnal serce namiestnika. Nie nadeszla wiec jeszcze godzina upadku dla pychy i buntu, a ta, co nadejdzie, ma by'c nowym jego tryumfem! Tak sie przynajmniej zdawalo.\nHarce pod ogniem dzial byly juz rozpoczete. Z naroznika wida'c bylo pojedynczych je'zd'zc'ow albo gromadki ich 'scierajace sie z soba. To Tatarzy harcowali z semenami Potockich przybranymi w granatowe i z'olte barwy. Je'zd'zcy dopadali do siebie i odskakiwali szybko, zajezdzali sie wzajemnie z bok'ow, godzili w siebie z pistolet'ow i luk'ow lub wl'oczniami, starali sie chwyta'c wzajemnie na arkany. Utarczki owe wydawaly sie z daleka raczej zabawa i tylko konie biegajace tu i owdzie bez je'zd'zc'ow po bloniu wskazywaly, ze tam przecie chodzi o 'smier'c i zycie.\nTatar'ow wysypywalo sie coraz wiecej. Wkr'otce blonie zaczernilo sie od zbitych ich mas; w'owczas tez i z obozu polskiego poczely wysuwa'c sie coraz nowe choragwie i ustawia'c sie w szyku bojowym przed okopem. Bylo tak blisko, ze pan Skrzetuski bystrym swym wzrokiem odr'ozni'c m'ogl wyra'znie znaki, bu'nczuki, a nawet rotmistrz'ow i namiestnik'ow, kt'orzy stawali ko'nmi troche bokiem przy choragwiach.\nSerce poczelo w nim skaka'c, na blada twarz bily rumie'nce i jak gdyby m'ogl znale'z'c wdziecznych sluchacz'ow w Zacharze i Kozakach stojacych przy dzialach na narozniku, wolal z uniesieniem, w miare jak choragwie wysuwaly sie zza okopu:\n– To dragonia pana Balabana! widzialem ich w Czerkasach!\n– To woloska choragiew; krzyz maja w znaku!\n– O! ono piechota zstepuje z wal'ow!\nPo czym jeszcze z wiekszym uniesieniem, otworzywszy rece:\n– Usaria! usaria pana Czarnieckiego!\nIstotnie ukazala sie i husaria, a nad nia chmura skrzydel i sterczacy w g'ore las wl'oczni zdobnych w zlotawe kitajki i w dlugie zielono-czarne proporce. Wyjechali sz'ostkami z okopu i ustawili sie pod walem, a na widok ich spokoju, powagi i sprawno'sci az lzy radosne ukazaly sie w oczach pana Skrzetuskiego i za'cmily mu wzrok na chwile.\nCho'c sily byly tak nier'owne, cho'c naprzeciwko tych kilku choragwi czerniala cala lawa Zaporozc'ow i Tatar'ow, kt'orzy, jak zwykle, zajeli skrzydla, cho'c szyki ich tak rozciagnely sie po stepie, ze ko'nca ich trudno bylo dojrze'c, pan Skrzetuski wierzyl juz w zwyciestwo. Twarz mu sie 'smiala, sily wr'ocily, oczy wytezone na blonie strzelaly ogniem, jeno na miejscu usta'c nie m'ogl. Hej, detyno! – mruknal stary Zachar – chcialaby dusza do raju!\nTymczasem kilka lu'znych oddzial'ow tatarskich z krzykiem i hallakowaniem rzucilo sie naprz'od. Z obozu odpowiedziano strzalami. Ale byl to tylko postrach. Tatarzy nie dobieglszy nawet do polskich choragwi pierzchneli na obie strony ku swoim i znikli w tlumie.\nWtem ozwal sie wielki beben siczowy, a na jego glos wnet olbrzymi p'olksiezyc kozacko-tatarski ruszyl z kopyta naprz'od. Chmielnicki pr'obowal widocznie, czy jednym zamachem nie zdola zgnie's'c owych choragwi i zaja'c obozu. W razie poplochu byloby to mozliwym. Wszelako nic podobnego nie okazywalo sie miedzy polskimi choragwiami. Staly one spokojnie, rozwiniete w do's'c dluga linie, kt'orej tyl zaslanial okop, boki za's dziala taborowe, tak ze mozna bylo na nia uderzy'c tylko z frontu. Przez chwile zdawalo sie, ze przyjma bitwe na miejscu, ale gdy p'olksiezyc przebiegl juz polowe blonia, ozwaly sie w okopie trabki do ataku – i nagle plot kopii sterczacych az dotad ku g'orze znizyl sie od razu do gl'ow ko'nskich.\n– Usaria uderza! – krzyknal pan Skrzetuski.\nJakoz pochylili sie w siodlach i ruszyli naprz'od, a zaraz za nimi drago'nskie choragwie i cala linia bojowa.\nUderzenie husarzy bylo straszne. W pierwszym impecie trafili ha trzy kurzenie, dwa steblowskie i mirhorodzki – i starli je w mgnieniu oka. Wycie doszlo az do uszu pana Skrzetuskiego. Konie i ludzie, zwaleni z n'og olbrzymim ciezarem zelaznych je'zd'zc'ow, padli jak lan pod tchnieniem burzy. Op'or trwal tak kr'otko, ze Skrzetuskiemu zdalo sie, iz jaki's olbrzymi smok polknal jednym haustem te trzy pulki. A byl to przecie najzacietszy zolnierz siczowy. Przerazone szumem skrzydel konie zaczely roznosi'c poploch w szeregach zaporoskich. Pulki: irklejewski, kalnibolocki, mi'nski, szkury'nski i titorowski zmieszaly sie zupelnie, a naciskane przez masy pierzchajacych jely i same ustepowa'c bezladnie. A tymczasem dragonia dognala husarzy i rozpoczela wraz z nimi krwawe zniwo. Kurze'n wasiury'nski pierzchnal po zacietym, ale kr'otkim oporze i gnal w dzikim poplochu az do samych okop'ow kozackich. 'Srodek sil Chmielnickiego chwial sie coraz bardziej i bity, spedzany w bezladne gromady, ciety mieczami, party zelazna nawala, nie m'ogl uchwyci'c chwili, by przystana'c i sprawi'c sie na nowo.\n– Czorty, ne Lachy! – krzyknal stary Zachar.\nSkrzetuski byl jakby w oblakaniu. Chorym bedac, nie umial panowa'c nad soba, wiec 'smial sie i plakal jednocze'snie, a chwilami krzyczal slowa komendy, jakby sam choragiew prowadzil. Zachar trzymal go za poly i innych w pomoc musial wola'c.\nBitwa przyblizyla sie tak do taboru kozackiego, ze niemal twarze mozna juz bylo rozezna'c. Z okop'ow bito z dzial, ale kule kozackie, kladac zar'owno swoich, jak nieprzyjaci'ol, powiekszaly jeszcze zamieszanie.\nHusaria natknela sie na kurze'n paszkowski, kt'ory stanowil gwardie hetma'nska i w 'srodku kt'orego byl sam Chmielnicki. Nagle krzyk straszny rozlegl sie po wszystkich szeregach zaporoskich: wielka choragiew malinowa zachwiala sie i padla.\nAle w tej chwili Krzeczowski na czele pieciu tysiecy swoich semen'ow ruszyl do boju. Siedzac na bulanym ogromnym koniu, lecial w pierwszym szeregu, bez czapki, z szabla nad glowa, zgarniajac przed soba rozproszonych Nizowc'ow, kt'orzy spostrzeglszy nadchodzaca pomoc, cho'c i bez ordynku wracali do ataku. Bitwa zawrzala w 'srodku linii na nowo.\nNa obu skrzydlach szcze'scie r'owniez nie dopisalo Chmielnickiemu. Tatarzy, po dwakro'c odparci przez woloskie choragwie i semen'ow Potockich, stracili calkiem ochote do boju. Pod Tuhaj-bejem ubito dwa konie. Zwyciestwo przechylilo sie stanowczo na strone mlodego Potockiego.\nBitwa jednak nie trwala juz dlugo. Ulewa, kt'ora od niejakiego czasu wzrastala coraz bardziej, wkr'otce zwiekszyla sie do tego stopnia, ze przez fale dzdzowe 'swiata nie bylo wida'c. Juz nie strugi, ale potoki deszczu spadaly na ziemie z otwartych upust'ow niebieskich. Step zmienil sie w jezioro. Zrobilo sie tak ciemno, ze o kilka krok'ow czlowiek czlowieka nie odr'oznial. Szum deszczu gluszyl komende. Zamoczone muszkiety i samopaly umilkly. Samo niebo polozylo koniec rzezi.\nChmielnicki, przemoczony do nitki, w'sciekly wpadl do swego taboru. Nie przem'owil do nikogo ani slowa. Rozbito mu namiocik ze sk'or wielbladzich, pod kt'ory schroniwszy sie siedzial samotny przezuwajac gorzkie my'sli.\nOgarniala go rozpacz. Teraz dopiero pojal, jakiego to jal sie dziela. Oto byl pobity, odparty, niemal zlamany w bitwie z tak malymi silami, ze slusznie m'ogl je za podjazd uwaza'c. Wiedzial on, jak wielka byla sila odporna wojsk Rzeczypospolitej, i bral to w rachube, gdy sie na wojne odwazyl, a przecie przeliczyl sie. Tak przynajmniej zdawalo mu sie w tej chwili, wiec chwytal sie za podgolony leb i pragnal rozbi'c go o pierwsze spotkane dzialo. C'oz dopiero, gdy przyjdzie mie'c sprawe z hetmanami i z cala Rzeczapospolita?\nRozmy'slania przerwalo wej'scie Tuhaj-beja.\nOczy Tatara palaly w'scieklo'scia, twarz byla blada, a zeby blyskaly zza warg nieobroslych wasem.\n– Gdzie lupy? gdzie je'ncy? gdzie glowy wodz'ow? gdzie zwyciestwo? – pytal ochryplym glosem.\nChmielnicki zerwal sie z miejsca.\n– Tam! – odparl gromko, ukazujac w strone koronnego taboru.\n– Id'zze tam! – ryknal Tuhaj-bej – a nie p'ojdziesz, to cie na sznurze do Krymu powiode.\n– P'ojde! – rzekl Chmielnicki – p'ojde dzi's jeszcze! lupy wezme i je'nc'ow wezme, ale ty zdasz sprawe chanowi, bo lupu chcesz, a boju unikasz!\n– Psie! – zawyl Tuhaj – ty gubisz wojsko chanowe!\nI chwile stali naprzeciw siebie, parskajac nozdrzami jak dwa ody'nce. Ochlonal pierwszy Chmielnicki.\n– Tuhaj-beju, uspok'oj sie! – rzekl. – Fala przerwala bitwe, gdy Krzeczowski zlamal juz dragonie. Ja ich znam! Jutro juz z mniejsza furia bi'c sie beda. Step rozmieknie do reszty. Husaria ulegnie. Jutro wszyscy beda nasi.\n– Rzekle's! – burknal Tuhaj-bej.\n– I dotrzymam. Tuhaj-beju, m'oj przyjacielu, chan mi cie na pomoc przyslal, nie na biede.\n– Przyrzekale's zwyciestwa, nie kleski.\n– Wzieto troche je'nc'ow z dragonii, kt'orych ci oddam.\n– Oddaj. Kaze ich na pal powbija'c.\n– Nie czy'n tego. Pu's'c ich wolno. To ludzie ukrainni spod choragwi Balabana, po'slem ich, by dragon'ow na nasza strone przeciagneli. Bedzie tak jak z Krzeczowskim.\nTuhaj-bej udobruchal sie; spojrzal bystro na Chmielnickiego i mruknal:\n– Chytro's'c tyle co mestwo warta. Je'sli dragon'ow do zdrady nam'owim, noga z taboru nie ujdzie – rozumiesz!\n– Potockiego ja wezme.\n– Dam ci go – i Czarnieckiego takze.\n– Daj teraz gorzalki, bo zimno.\nW tej chwili wszedl Krzeczowski. Pulkownik byl ponury jak noc. Przyszle pozadane starostwa, kasztelanie, zamki i skarby zasunely sie jakby mgla po dzisiejszej bitwie. Jutro moga znikna'c calkowicie, a moze z owej mgly wynurzy sie zamiast nich stryczek lub szubienica. Gdyby nie to, ze pulkownik, wydawszy Niemc'ow hetma'nskich spalil za soba mosty – bylby z pewno'scia teraz rozmy'slal, jak z kolei zdradzi'c Chmielnickiego, a przej's'c z semenami do obozu Potockiego.\nAle bylo to juz niemozebne.\nSiedli tedy we trzech nad gasiorem gorzalki i poczeli pi'c w milczeniu. Szum ulewy ustawal z wolna.\nPan Skrzetuski, wyczerpany z rado'sci, oslably, blady, lezal nieruchomie na teledze. Zachar, kt'ory go pokochal, kazal swoim Kozakom rozpia'c i nad nim wojlokowy daszek. Namiestnik sluchal posepnego szumu ulewy, ale w duszy bylo mu widno, jasno, blogo. Oto jego husarze pokazali, co umieja, oto jego Rzeczpospolita dala op'or godny swego majestatu, oto pierwszy impet kozackiej burzy rozbil sie juz na ostrzach wl'oczni wojsk koronnych. A przecie sa jeszcze hetmani, jest ksiaze Jeremi i tylu pan'ow, tyle szlachty, tyle potegi, nad tym wszystkim za's kr'ol – primus inter pares.\nDuma podnosila piersi pana Skrzetuskiego, jak gdyby cala ta potega byla w nim teraz.\nW poczuciu jej, po raz pierwszy od czasu utraty wolno'sci na Siczy, poczul pewna lito's'c nad Kozakami: „Winni sa, ale i za'slepieni, gdy z motyka na slo'nce sie porwali” – pomy'slal. Winni sa, ale nieszcze'sliwi, gdy dali sie porwa'c jednemu czlowiekowi, kt'ory ich na oczywista zgube prowadzi.\nPotem my'sl jego wedrowala dalej. Nastanie spok'oj, a w'owczas kazdy o swym prywatnym szcze'sciu bedzie mial prawo pomy'sle'c. Tu pamiecia i dusza zawisnal nad Rozlogami. Tam, w blisko'sci lwiej jamy, musi by'c cicho jak makiem sial. Tam bunt nigdy glowy nie podniesie, a cho'cby podni'osl – Helena juz w Lubniach niezawodnie.\nNagle huk dzial przerwal zlote nici jego rozmy'sla'n.\nTo Chmielnicki, upiwszy sie, wyprowadzil znowu pulki do ataku.\nAle sko'nczylo sie na grze z dzial, Krzeczowski pohamowal hetmana.\nNazajutrz byla niedziela. Caly dzie'n zeszedl spokojnie i bez wystrzalu. Obozy lezaly naprzeciw siebie jakby obozy dw'och wojsk sprzymierzonych.\nSkrzetuski przypisywal te cisze zniecheceniu Kozak'ow. Niestety! nie wiedzial, ze tymczasem Chmielnicki, „mnogimi oczyma swego umu patrzac przed siebie”, pracowal nad przeciagnieniem na swa strone dragon'ow Balabana.\nW poniedzialek bitwa zawrzala od 'switu. Skrzetuski patrzyl na nia jak i pierwej, z u'smiechnieta, wesola twarza. I znowu pulki koronne wystapily przed okop; tym jednak razem nie puszczajac sie do ataku dawaly wstret nieprzyjacielowi z miejsca. Step rozmoknal nie tylko na powierzchni, jak pierwszego dnia bitwy, ale do glebi. Ciezka jazda nie mogla sie prawie porusza'c, co od razu dalo przewage lotnym choragwiom zaporoskim i tatarskim. U'smiech z wolna ginal z ust Skrzetuskiego. Pod polskim okopem nawalnica atakujacych pokryla prawie zupelnie waskie pasmo choragwi koronnych. Zdawalo sie, ze lada moment la'ncuch 'ow rozerwany zostanie i rozpocznie sie atak wprost do okop'ow. Pan Skrzetuski nie widzial ani polowy tego animuszu, tej ochoty bojowej, z jaka choragwie walczyly dnia pierwszego. Bronily sie i dzi's z zacieto'scia, ale nie uderzyly pierwsze, nie rozbijaly w puch kurzeni'ow, nie zmiataly pola przed soba jak huragan. Grunt stepowy, rozmiekly nie na powierzchni tylko, ale do glebi, uniemozliwial furie i rzeczywi'scie przygwo'zdzil ciezka jazde pod okopem. Rozped stanowil jej sile i rozstrzygal o zwyciestwie, a tymczasem teraz musiala sta'c w miejscu. Chmielnicki za's wprowadzal coraz nowe pulki do boju. Sam byl wszedzie. Kazdy kurze'n osobi'scie wi'odl do ataku i wycofywal sie dopiero tuz przed szablami nieprzyjaci'ol. Zapal jego udzielal sie stopniowo Zaporozcom, wiec cho'c padali gestym trupem, biegli na wy'scigi pod okop z krzykiem i wyciem. Uderzali sie o mur zelaznych piersi, o ostrza wl'oczni i rozbici, zdziesiatkowani, wracali znowu do ataku. Pod tym naporem choragwie poczely sie koleba'c, ugina'c, miejscami cofa'c, tak wla'snie jak zapa'snik, chwycony w zelazne ramiona przeciwnika, to slabnie, to sie zn'ow wysila i wzmaga.\nPrzed poludniem wszystkie niemal sily zaporoskie byly w ogniu i w bitwie. Walka wrzala tak zaciecie, ze miedzy dwoma liniami walczacych utworzyl sie jak gdyby nowy wal: trup'ow ko'nskich i ludzkich.\nCo chwila do okop'ow kozackich wracaly z bitwy gromady wojownik'ow rannych, pokrwawionych, pokrytych blotem, zziajanych, upadajacych ze zmeczenia. Ale wracali ze 'spiewaniem na ustach. Z twarzy ich bil zar bitwy i pewno's'c zwyciestwa. Mdlejac, wolali jeszcze: „Na pohybel!” Zaloga zostawiona w obozie rwala sie do boju.\nPan Skrzetuski sposepnial. Choragwie polskie poczely sie zmyka'c z pola do okop'ow. Nie mogly juz wytrzyma'c, a w odwrocie ich zna'c bylo goraczkowy po'spiech. Na ten widok dwadzie'scia kilka tysiecy ust wrzasnelo rado'snie. Impet ataku zdwoil sie. Zaporozcy siedli na kark semenom Potockich, kt'orzy zaslaniali odwr'ot.\nAle armaty i grad kul muszkietowych odrzucily ich w tyl. Bitwa na chwile ustala. W obozie polskim rozlegl sie odglos trabki parlamentarskiej.\nChmielnicki jednak nie chcial juz parlamentowa'c. Dwana'scie kurzeni'ow zsiadlo z koni, by wsp'olnie z piechota i Tatarami rozpocza'c szturm do wal'ow.\nKrzeczowski w trzy tysiace piechoty mial im przyj's'c w pomoc w chwili stanowczej. Wszystkie kotly, bebny, litaury i traby ozwaly sie naraz, gluszac okrzyki i salwy muszkiet'ow.\nPan Skrzetuski ze drzeniem patrzyl na glebokie szeregi niezr'ownanej piechoty zaporoskiej biegnacej ku walom i otaczajacej je coraz cia'sniejszym pier'scieniem. Dlugie smugi bialego dymu wybuchaly ku niej z okop'ow, jakby jaka's olbrzymia pier's chciala oddmuchna'c te szara'ncze cisnaca sie nieublaganie ze wszystkich stron. Kule armatnie ryly w niej bruzdy, strzaly samopal'ow staly sie coraz szybsze. Huk nie ustawal ani na chwile – mrowie topnialo w oczach, skrecalo sie miejscami konwulsyjnie jak olbrzymi waz zraniony, ale szlo naprz'od. Juz, juz dobiegaja! juz sa pod okopem! – armaty juz im szkodzi'c nie moga! Pan Skrzetuski przymknal powieki.\nI teraz pytania szybkie jak blyskawice przelatywaly mu przez glowe: gdy otworzy oczy, czy dojrzy jeszcze polskie proporce na walach? Dojrzy – nie dojrzy? Tam gwar coraz wiekszy, tam wrzask jaki's niezwykly. Musialo sie co's sta'c! Krzyki dochodza ze 'srodka obozu.\nCo to jest? Co sie stalo?\n– Boze wszechmocny!\nOkrzyk ten wyrwal sie z ust pana Skrzetuskiego, gdy otworzywszy oczy ujrzal na walach zamiast wielkiej zlotej choragwi koronnej malinowa z Archaniolem.\nOb'oz byl zdobyty.\nWieczorem dopiero dowiedzial sie od Zachara namiestnik o calym przebiegu szturmu. Nie pr'ozno Tuhaj-bej nazywal Chmielnickiego wezem, bo oto w chwili najzacietszej obrony podm'owiona przez niego Balabanowa dragonia przeszla do Kozak'ow i rzuciwszy sie z tylu na swoje choragwie dopomogla do wytepienia ich ze szczetem.\nWieczorem widzial namiestnik je'nc'ow i byl przy 'smierci mlodego Potockiego, kt'ory majac gardlo przebite strzala, zyl tylko kilka godzin po bitwie i umarl na reku pana Stefana Czarnieckiego: „Powiedzcie ojcu... – szeptal w ostatniej chwili mlody kasztelan – powiedzcie ojcu – zem... jako rycerz...”, i nie m'ogl nic wiecej doda'c. Dusza jego opu'scila cialo i uleciala ku niebu. Skrzetuski dlugo potem pamietal te blada twarz i te blekitne oczy wzniesione w chwili 'smierci. Pan Czarniecki 'slub czynil nad stygnacym cialem, ze da-li mu B'og wolno's'c odzyska'c, a potokami krwi 'smier'c przyjaciela i ha'nbe kleski obmyje. I ani lza nie ciekla po surowym jego obliczu, bo to byl rycerz zelazny, wielce juz czynami odwagi wslawiony i czlowiek zadnym nieszcze'sciem nie ugiety. Jakoz 'sluby spelnil. Teraz zamiast desperacji sie poddawa'c, pierwszy krzepil Skrzetuskiego, kt'oren cierpial straszniesznie nad klaska i ha'nba Rzeczypospolitej. „Rzeczpospolita niejedna kleske poniosla – m'owil pan Czarniecki – ale ma ona w sobie sile niespozyta. Nie zlamala jej dotad zadna potega, nie zlamia i bunty chlop'ow, kt'orych sam B'og pokarze, gdyz wystepujac przeciw zwierzchno'sci, Jego to woli sie oponuja. A co do kleski, prawda, iz jest zalosna – ale kt'oz te kleske poni'osl? hetmani? wojska koronne? – nie! Po odlaczeniu sie i zdradzie Krzeczowskiego oddzial 'ow, kt'oren prowadzil Potocki, tylko za podjazd m'ogl by'c uwazany. Bunt niechybnie rozejdzie sie po calej Ukrainie, gdyz chlopstwo tam harde i do boju wprawione, ale'c bunt tam to przecie nie pierwszyzna. Zgasza go hetmani z ksieciem Jeremim, kt'orych sily nieporuszone dotad stoja – im za's potezniej wybuchnie, tym raz zgaszony, na dluzej, a moze na zawsze ucichnie. Malej wiary i malego serca czlowiekiem bylby ten, kto by m'ogl przypuszcza'c, iz jaki's watazka kozacki na wsp'olke z jednym murza tatarskim naprawde moga poteznemu narodowi zagrozi'c. 'Zle by bylo z Rzeczapospolita, gdyby prosta zawierucha chlopska miala stanowi'c o jej losie, o jej egzystencji. Zaiste z pogarda ciagneli'smy na ona wyprawe – ko'nczyl pan Czarniecki – a cho'c podjazd nasz starto, mniemam, ze hetmani nie mieczem, nie bronia, ale batogami moga ten bunt przytlumi'c.”\nI gdy tak m'owil, zdawalo sie, ze to m'owi nie jeniec, nie zolnierz po przegranej bitwie, ale dumny hetman pewny jutrzejszego zwyciestwa. Ta wielko's'c duszy i wiara w Rzeczpospolita splynely jako balsam na rany namiestnika. Patrzyl on z bliska na potege Chmielnickiego, wiec go tez i o'slepila troche, tym bardziej ze az dotad szly za nia powodzenia. Ale pan Czarniecki musial mie'c sluszno's'c. Sily hetman'ow stoja jeszcze nieporuszone, a za nimi cala potega Rzeczypospolitej, zatem prawa, wladzy i woli boskiej. Odchodzil tedy namiestnik bardzo na duszy pokrzepion i weselszy, a odchodzac, spytal jeszcze pana Czarnieckiego, czy by nie chcial zaraz uklad'ow z Chmielnickim o wolno's'c rozpocza'c.\n– Tuhaj-bejowym jestem je'ncem – rzekl pan Stefan – jemu tez okup zaplace, a z tym watazka nie chce mie'c do czynienia i katu go oddaje.\nZachar, kt'ory panu Skrzetuskiemu ulatwil widzenie sie z wie'zniami, odprowadzajac go do telegi, r'owniez go po drodze pocieszal:\n– Nie z mlodym Potockim trudno – m'owil – z hetmany bedzie trudno. Dzielo dopiero poczete, a jaki bedzie koniec – B'og wie! Hej, nabrali Kozacy i Tatarzy polskiego dobra, ale wzia'c a zachowa'c – inna rzecz. A ty sie, detyno, nie martw, nie sumuj, bo i tak wolno's'c odzyskasz – ty ruszysz do swoich, a stary bedzie juz tuzyl po tobie. Na staro's'c najgorzej samemu na 'swiecie. Z hetmany bedzie trudno, oj! trudno!\nRzeczywi'scie, zwyciestwo, jakkolwiek 'swietne, nie rozstrzygalo bynajmniej sprawy na korzy's'c Chmielnickiego. Moglo mu ono nawet wypa's'c na niekorzy's'c, bo latwo bylo przewidzie'c, ze teraz hetman wielki, mszczac 'smier'c syna, ze szczeg'olna zawzieto'scia nastawa'c bedzie na Zaporozc'ow i niczego nie omieszka, zeby ich zgnie's'c od razu. Hetman wielki oto zywil pewna nieche'c do ksiecia Jeremiego, kt'ora cho'c pokrywana grzeczno'scia, niemniej objawiala sie do's'c czesto w rozmaitych okoliczno'sciach. Chmielnicki, wiedzac o tym doskonale, przypuszczal, ze teraz nieche'c ta ustanie, i ze teraz pan krakowski pierwszy wyciagnie reke do zgody, kt'ora zapewni mu pomoc wslawionego wojownika i jego poteznych zastep'ow. A z tak polaczonymi silami, pod takim wodzem, jak ksiaze, Chmielnicki jeszcze mierzy'c sie nie 'smial, bo sobie jeszcze dostatecznie nie ufal. Postanowil wiec 'spieszy'c sie, by razem z wie'scia o klesce z'oltowodzkiej stana'c na Ukrainie i uderzy'c na hetman'ow, nim by pomoc ksiazeca nadej's'c mogla.\nNie dal wiec wypoczynku wojskom i drugiego dnia po bitwie 'switaniem ruszono w poch'od. Poch'od to byl tak szybki, jak gdyby hetman uciekal. Rzeklby's, ze pow'od'z step zalewa i pedzi naprz'od, i wzbiera wszystkimi wodami po drodze. Mijano lasy, dabrowy, mogily, przeprawiano sie przez rzeki bez wytchnienia. Sily kozackie wzrastaly po drodze, bo coraz nowe gromady chlop'ow uciekajacych z Ukrainy laczyly sie z nimi ustawicznie. Chlopi przynosili i wie'sci o hetmanach – ale sprzeczne. Jedni m'owili, ze ksiaze siedzi jeszcze za Dnieprem; inni, ze juz sie polaczyl z wojskami koronnymi. Natomiast wszyscy twierdzili, ze Ukraina juz w ogniu. Chlopi nie tylko uciekali na spotkanie Chmielnickiego w Dzikie Pola, ale palili wsie i miasta, rzucali sie na swych pan'ow i uzbrajali powszechnie. Wojska koronne bily sie juz od dw'och tygodni. Wycieto Steblew, pod Derenhowcami za's przyszlo do krwawej bitwy. Kozacy grodowi gdzieniegdzie juz przerzucili sie na strone czerni, a wszedzie czekali tylko hasla. Chmielnicki liczyl na to wszystko i 'spieszyl sie tym bardziej.\nNa koniec stanal u proga. Czehryn otworzyl mu wrota na rozciez. Zaloga kozacka przeszla natychmiast pod jego choragiew. Zburzono dom Czapli'nskiego, wyrznieto gar's'c szlachty szukajacej schronienia w mie'scie. Radosne krzyki, bicie we dzwony i procesje nie ustawaly ani na chwile. Pozar ogarnal zaraz cala okolice. Co zylo, chwytalo za kosy, piki i laczylo sie z Zaporozem. Tlumy niezmierne czerni splywaly do obozu ze wszystkich stron – doszly takze i radosne, bo pewne wie'sci, ze ksiaze Jeremi ofiarowal wprawdzie pomoc hetmanom, ale jeszcze sie z nimi nie polaczyl.\nRuszyl bez zwloki naprz'od i szedl juz w'sr'od buntu, rzezi i ognia. 'Swiadczyly o tym zgliszcza i trupy. Szedl jak lawina, niszczac wszystko po drodze. Kraj przed nim powstawal, za nim pustoszal. Szedl jak m'sciciel, jak legendowy smok. Kroki jego wyciskaly krew, oddech wzniecal pozary.\nW Czerkasach zatrzymal sie z gl'ownymi silami, wyslawszy naprz'od Tatar'ow pod Tuhaj-bejem i dzikiego Krzywonosa, kt'orzy dognali hetman'ow pod Korsuniem i uderzyli na nich bez wahania. Ale 'smialo's'c drogo musieli splaci'c. Odparci, zdziesiatkowani, zbici na miazge, cofneli sie w poplochu.\nChmielnicki zerwal sie i szedl im w pomoc. Po drodze doszla go wie's'c, ze pan Sieniawski w kilka choragwi polaczyl sie z hetmanami, kt'orzy opu'scili Korsu'n i ciagna do Bohuslawia. Bylo to prawda. Chmiel zajal Korsu'n bez oporu i pozostawiwszy w nim wozy, zapasy zywno'sci, slowem, caly tabor, komunikiem pognal sie za nimi.\nNie potrzebowal goni'c dlugo, gdyz nie uszli jeszcze daleko. Pod Kruta Balka przednie jego straze natknely sie na polski tabor.\nPanu Skrzetuskiemu nie bylo danym widzie'c bitwy, gdyz wraz z taborem zostal w Korsuniu. Zachar umie'scil go w rynku, w domu pana Zabokrzyckiego, kt'orego czer'n poprzednio powiesila – i postawil straz z niedobitk'ow mirhorodzkiego kurzenia, bo tluszcza ciagle rabowala domy i mordowala kazdego, kto sie jej wydal Lachem. Przez wybite okna widzial pan Skrzetuski gromady pijanych chlop'ow, krwawych, z pozawijanymi rekawami u koszul, wl'oczacych sie od domu do domu, od sklepu do sklepu i przeszukujacych wszystkie katy, strychy, poddasza; od czasu do czasu wrzask straszliwy oznajmial, ze znaleziono szlachcica, Zyda, mezczyzne, kobiete lub dziecie. Wyciagano ofiare na rynek i pastwiono sie nad nia w spos'ob najstraszliwszy. Tluszcza bila sie ze soba o resztki cial, obmazywala sobie z rozkosza krwia twarze i piersi, okrecala szyje dymiacymi jeszcze trzewiami. Chlopi chwytali male Zydzieta za nogi i rozdzierali w'sr'od szalonego 'smiechu tlum'ow. Rzucano sie i na domy otoczone straza, w kt'orych zamknieci byli znakomitsi je'ncy, zostawieni przy zyciu dlatego, ze spodziewano sie po nich znacznego okupu. W'owczas Zaporozcy lub Tatarzy stojacy na strazy odpierali tlum, grzmocac po lbach napastnik'ow drzewcami od pik, lukami lub batami z byczej sk'ory. Tak bylo przy domu pana Skrzetuskiego. Zachar kazal 'cwiczy'c chlopstwo bez milosierdzia, a mirhorodcy spelniali z rozkosza rozkaz. Nizowi bowiem przyjmowali chetnie w czasie bunt'ow pomoc czerni, ale pogardzali nia bez por'ownania wiecej od szlachty. Przecie nie pr'ozno zwali sie: „szlachetne urozonymi Kozakami!” Sam Chmielnicki darowywal potem niejednokrotnie znaczna ilo's'c czerni Tatarom, kt'orzy gnali ja do Krymu i stamtad sprzedawali do Turcji i Azji Mniejszej.\nTlum wiec szalal na rynku i dochodzil do tak dzikiego opetania, ze w ko'ncu poczal sie wzajemnie mordowa'c. Dzie'n zapadal. Zapalono cala jedna strone rynku, cerkiew i dom parocha. Szcze'sciem wiatr zwiewal ogie'n ku polu i przeszkadzal szerzeniu sie pozaru. Ale luna olbrzymia o'swiecila rynek tak jasno jak promienie sloneczne. Zrobilo sie goraco nie do wytrzymania. Z dala dochodzil straszliwy huk dzial – widocznie bitwa pod Kruta Balka stawala sie coraz zacietsza.\n– Goraco tam musi by'c naszym! – mruczal stary Zachar. – Hetmani nie zartuja. Hej! pan Potocki szczery zolnir.\nPotem wskazal przez okno na czer'n.\n– No! – rzekl – oni teraz hulaja, ale je'sli Chmiel bedzie pobity, to i nad nimi pohulaja!\nW tej chwili rozlegl sie tetent i na rynek wpadlo na spienionych koniach kilkudziesieciu je'zd'zc'ow. Twarze ich sczerniale od prochu, odziez w nieladzie i poobwiazywane szmatami glowy niekt'orych 'swiadczyly, iz pedza wprost z bitwy.\n– Ludy! kto w Boha wiryt, spasajtes! Lachy bijut naszych! – krzykneli wnieboglosy.\nPodni'osl sie wrzask i zamieszanie. Tlum rozkolysal sie jak fala targnieta wichrem. Nagle dziki poploch opanowal wszystkich. Rzucono sie do ucieczki, ale ze ulice byly zatloczone wozami, a jedna cze's'c rynku w ogniu, wiec nie bylo gdzie ucieka'c.\nCzer'n poczela sie tloczy'c, krzycze'c, bi'c, dusi'c i wy'c o milosierdzie, cho'c nieprzyjaciel byl jeszcze daleko.\nNamiestnik zaslyszawszy, co sie dzieje, malo nie oszalal z rado'sci, poczal biega'c po izbie jak oblakany, rekami bi'c sie w piersi z calej sily i wola'c:\n– Wiedzialem, ze tak sie stanie! wiedzialem! jakom zyw! To z hetmany sprawa! to z cala Rzeczapospolita! Godzina kary nadeszla! Co to?\nZn'ow rozlegl sie tetent i tym razem do kilkuset je'zd'zc'ow, samych Tatar'ow, pojawilo sie na rynku. Uciekali widocznie na 'slepo. Tlum zastepowal im droge, oni rzucili sie w tlum, tratowali go, bili, rozpedzali, siekli, prac ko'nmi ku go'sci'ncowi wiodacemu do Czerkas.\n– Uciekaja jak wicher! – zawolal Zachar.\nLedwo wym'owil, przelecial drugi oddzial, za nim trzeci. Zdawalo sie, ze ucieczka jest powszechna. Straze przy domach poczely kreci'c sie i r'owniez okazywa'c che'c ucieczki. Zachar wypadl przed ganek.\n– Sta'c! – krzyknal na swych mirhorodc'ow.\nDym, goraco, zamieszanie, tetent koni, glosy trwogi, wycie tlum'ow o'swieconych pozarem, wszystko to zlalo sie w jeden piekielny obraz, na kt'ory namiestnik z okna spogladal.\n– Co tam za pogrom by'c musi! co tam za pogrom! – wolal do Zachara nie zwazajac, iz ten rado'sci jego nie m'ogl podziela'c.\nTymczasem zn'ow oddzial uciekajacych przemknal sie jak blyskawica.\nHuk dzial wstrzasal posadami dom'ow korsu'nskich.\nNagle jaki's glos przera'zliwy tuz pod domem poczal krzycze'c:\n– Ratujcie sie! Chmiel zabit! Krzeczowski zabit! Tuhaj-bej zabit!\nNa rynku nastal prawdziwy koniec 'swiata.\nLudzie w oblakaniu rzucali sie w plomienie. Namiestnik padl na kolana i rece wzni'osl do g'ory.\n– Boze wszechmocny! Boze wielki i sprawiedliwy – chwala Tobie na wysoko'sciach!\nZachar przerwal mu modlitwe wpadlszy z przedsieni do izby.\n– A bywaj no, detyno! – zawolal zdyszany – wyjd'z i obiecnij laske mirhorodcom, bo chca uchodzi'c, a jak ujda, czer'n tu wpadnie!\nSkrzetuski wyszedl na ganek. Mirhorodcy krecili sie niespokojnie przed domem okazujac nieklamana ochote opu'sci'c stanowisko i pierzchna'c go'sci'ncem wiodacym do Czerkas. Strach opanowal wszystkich w mie'scie. Raz w raz nowe oddzialy rozbitk'ow nadlatywaly jakby na skrzydlach od strony Krutej Balki. Uciekali chlopi, Tatarzy, Kozacy grodowi i zaporoscy w najwiekszym pomieszaniu. A jednak gl'owne sily Chmielnickiego musialy jeszcze dawa'c op'or, bitwa nie musiala by'c jeszcze zupelnie rozstrzygnieta, gdyz dziala graly ze zdwojona sila.\nSkrzetuski zwr'ocil sie ku mirhorodcom.\n– Za to, ize'scie strzegli wiernie osoby mojej – rzekl wynio'sle – nie potrzebujecie ucieczka sie ratowa'c, gdyz obiecuje wam instancje i laske u hetmana.\nMirhorodcy co do jednego odkryli glowy, a on ujal sie pod boki i spogladal dumnie na nich i na rynek, kt'ory pustoszal coraz bardziej. Co za zmiana losu! Oto pan Skrzetuski, niedawno jeniec wleczony za kozackim taborem, stal teraz miedzy zuchwalym kozactwem jako pan miedzy podda'nstwem, jako szlachcic miedzy gminem, jako husarz z pancernego znaku miedzy obozowymi ciury. On – jeniec – laske teraz obiecywal – i glowy odkrywaly sie na jego widok, a pokorne glosy wolaly tym posepnym, przeciaglym, oznaczajacym przestrach i poddanie sie tonem:\n– Pomylujte, pane!\n– Jakom powiedzial, tak sie stanie! – rzekl namiestnik.\nJakoz istotnie pewien byl swej instancji u hetmana, kt'oremu byl znajomy, bo nieraz do niego listy od ksiecia Jeremiego wozil i wzgledy jego umial pozyska'c. Stal tedy trzymajac sie pod boki i rado's'c bila mu z oblicza o'swieconego blaskiem pozaru.\n„Ot, wojna sko'nczona! ot, fala u progu rozbita! – my'slal. – Pan Czarniecki mial sluszno's'c: niepozyta jest sila Rzeczypospolitej, niezachwiana jej potega.”\nA gdy tak my'slal, duma rozsadzala mu piersi; nie niska duma plynaca ze spodziewanego nasycenia zemsty, z upokorzenia wroga ani z odzyskania wolno'sci, kt'orej za chwile juz sie spodziewal, ani z tego, ze czapkowano przed nim teraz, ale czul sie dumnym, ze jest synem tej Rzeczypospolitej zwycieskiej, przepoteznej, o kt'orej bramy wszelka zlo's'c, wszelki zamach, wszelkie ciosy tak rozbijaja sie i krusza, jako mocy piekielne o bramy nieba. Czul sie dumnym jako szlachcic-patriota, ze w zwatpieniu zostal pokrzepion, a w wierze nie zawiedzion. Zemsty juz nie pragnal.\n„Pogromila jak kr'olowa, wybaczy jak matka” – my'slal.\nTymczasem huk dzial zmienil sie w grzmot nieustajacy.\nKopyta ko'nskie zaszczekaly zn'ow po pustych ulicach. Na rynek wlecial jak piorun, na nie osiodlanym koniu Kozak bez czapki, w jednej koszuli, z twarza rozcieta mieczem i buchajaca krwia. Wlecial, konia osadzil, rece rozkrzyzowal i chwytajac oddech otwartymi usty krzycze'c poczal:\n– Chmiel bije Lachiw! Pobyty jasno welmozny pany, hetmany i pulkownyki, lycari i kawalery!\nTo rzeklszy zachwial sie i na ziemie runal. Mirhorodcy skoczyli mu na pomoc.\nPlomie'n i blado's'c przelecialy przez oblicze pana Skrzetuskiego.\n– Co on m'owi? – rzekl goraczkowo do Zachara. – Co sie stalo? Nie moze to by'c. Na Boga zywego! nie moze to by'c!\nCisza! Tylko plomienie sycza na przeciwleglej stronie rynku, trzaskaja snopy iskier, a czasem przepalone domostwo runie z loskotem.\nAz oto nowi jacy's go'nce leca.\n– Pobyty Lachy! pobyty!\nZa nimi ciagnie oddzial Tatar'ow – ida z wolna, bo otaczaja pieszych, widocznie je'nc'ow.\nPan Skrzetuski oczom nie wierzy. Poznaje doskonale na je'ncach barwe hetma'nskiej husarii – wiec w rece plaszcze i jakim's dziwnym, nieswoim glosem powtarza uporczywie:\n– Nie moze by'c! nie moze by'c!\nHuk armat slycha'c jeszcze. Bitwa nie sko'nczona. Przez wszystkie nie popalone ulice naplywaja jednak tlumy Zaporozc'ow i Tatar'ow. Twarze ich czarne, piersi dysza ciezko – ale wracaja jakby upojeni, 'spiewaja pie'sni!\nTak wracaja zolnierze po zwyciestwie.\nNamiestnik pobladl jak trup.\n– Nie moze by'c – powtarzal coraz chrapliwiej – nie moze by'c... Rzeczpospolita...\nNowy przedmiot zwraca jego uwage.\nWchodza semenowie Krzeczowskiego, niosac cale peki choragwi. Przyjezdzaja na 'srodek rynku i rzucaja je na ziemie.\nNiestety – polskie.\nHuk armat slabnie, w oddali slycha'c turkot nadchodzacych woz'ow. Jedzie naprz'od jedna wysoka kozacka telega, za nia szereg innych, wszystkie otoczone przez Kozak'ow paszkowskiego kurzenia, w z'oltych czapkach; przechodza tuz kolo domu, przy kt'orym mirhorodcy. Pan Skrzetuski reke do czola przytknal, bo go blask pozaru o'slepial, i wpatrzyl sie w postacie je'nc'ow siedzacych na pierwszym wozie.\nNagle cofnal sie w tyl, rekami poczal bi'c powietrze jak czlowiek trafiony strzala w piersi, z ust za's wyrwal mu sie krzyk straszny, nadludzki:\n– Jezus Maria! to hetmani!\nI padl na rece Zachara, oczy zaszly mu blachmanem, a twarz stezala i zakrzepla, tak jak u ludzi umarlych.\nW kilka chwil p'o'zniej trzech je'zd'zc'ow na czele niezliczonych pulk'ow wjezdzalo na rynek korsu'nski. 'Srodkowy, ubrany w czerwie'n, siedzial na bialym koniu i wspierajac sie pod bok pozlocista bulawa spogladal dumnie jak kr'ol.\nByl to Chmielnicki. Po obu jego stronach jechali Tuhaj-bej i Krzeczowski.\nRzeczpospolita lezala w prochu i krwi u n'og Kozaka.\nRozdzia l XIV | Ogniem i mieczem | Rozdzia l XVI


Noworoczne wyzwanie - owsiana.pl\nWitajcie! Mam dla was i dla siebie nowe wyzwanie! Kiedy publicznie zadeklaruję się do działania, mam o wiele więcej motywacji. Dlatego rusza...\nWitajcie! Mam dla was i dla siebie nowe wyzwanie! Kiedy publicznie zadeklaruję się do działania, mam o wiele więcej motywacji. Dlatego ruszamy z noworocznym wyzwaniem!\nNowy rok to najlepszy czas na zmiany i refleksję nad swoim życiem. Ja lubię zaczynać coś od poniedziałku, od stycznia, od jakiegoś początku. Czuję, że takie początki mogą zostać ze mną na dłużej i pozwolą mi wytrwać w moich postanowieniach.\nNowy Rok to wyjątkowy czas. Czas zmian i postanowień noworocznych. Nie udało Ci się wytrwać w postanowieniach z zeszłego roku? Coś musiało pójść nie tak, ale nie możesz się poddawać. Pracuj nad sobą i swoim charakterem. W tym roku musi się udać!\nW zeszłym roku postanowiłam sobie, że zapiszę się na siłownię. Postanowiłam sobie, że będę tam chodzić, choćby nie wiem co. Nawet nie zorientowałam się, kiedy minął już rok, a ja pokochałam aktywność fizyczną! Gdyby nie moje postanowienie, na pewno nie czytalibyście mojego bloga.\nNa co czekasz? Nowy Rok to idealny czas na zmiany! Chłopak narzeka, że robisz się zbyt ciężka, żeby trzymać Cię na kolanach? Ulubione spodnie udaje Ci się założyć tylko wtedy, gdy posmarujesz uda masłem? A może masz już dość koleżanek, które zdrowo się odżywiają i patrzą na Ciebie z pożałowaniem gdy Ty pochłaniasz Snikersa?\nZacznij zdrowo się odżywiać i zadbaj o formę w 2016 roku! Zrób to razem ze mną! :)\nKliknij tutaj, weź udział w wydarzeniu na facebooku\ni zmień coś w swoim życiu!\n1. Wyzwanie trwa 4 tygodnie (od 04.01 do 31.01)\nWyzwanie trwa miesiąc. Mam nadzieję, że nowy styl życia tak bardzo wam się spodoba, że zostanie z wami na dłużej. 4 tygodnie to wystarczający czas, żeby wykształcić nowe i zdrowe nawyki.\n2. Wybieramy sobie aktywność fizyczną, którą będziemy wykonywać minimum 3 razy w tygodniu\nJa od stycznia zapisuję się na profesjonalny CrossFit i już nie mogę się doczekać! Ty wybierz sobie coś, co zawsze chciałeś robić, a nigdy nie było na to czasu albo pieniędzy (wstaw sobie inną, dowolną i oczywiście nieprawdziwą wymówkę). Może być to basen, pole dance, zajęcia taneczne albo siłownia. Rower i bieganie jest dla mnie zbyt ekstremalny o tej porze roku, ale co kto lubi ;) Możesz ćwiczyć nawet przed komputerem. Zasada jest jedna. RUSZ SIĘ! BEZ WYMÓWEK!\n3. Wprowadzamy w życie kilka zasad zdrowego odżywiania\nMoim postanowieniem noworocznym jest trzymanie się diety 100% Paleo (Jeśli nie wiesz co to, zajrzyj TUTAJ). Spokojnie, Ty nie musisz być Paleo ;) Ty możesz wprowadzić w życie kilka zasad zdrowego odżywiania, żeby nie zniechęcić się zbyt szybko. Moja propozycja dla was jest taka:\nZero napojów gazowanych\nDużo wody i niesłodzonej herbaty\nJeśli przez cztery tygodnie wytrwacie w swoim postanowieniu, możecie wytrwać w nim do końca roku. To tylko kilka drobnych zmian, a wpłynął niesamowicie na wasze życie. Jeśli czekaliście na idealny moment, to właśnie on! No bo kiedy, jak nie teraz? Zjedz w sylwestra ostatni kawałek pizzy i czekoladki. Od 4 stycznia razem zadbamy o formę!\nKatarzyna Rzeźniczuk 29 grudnia 2015 11:12\nSłodzona cukrem kawa od czasu do czasu wchodzi w grę? Innej nie dam rady wypić ;)\nJustyna Świetlicka 29 grudnia 2015 11:51\nMoże czas, żeby kupić sobie stewię w płynie? :)\nCukier jest zły!\nKatarzyna Rzeźniczuk 29 grudnia 2015 19:42\nMam w proszku. Jest ohydna! ;)\nJustyna Świetlicka 29 grudnia 2015 22:49\nBo jest zmieszana z cukrem! Stevia w płynie jest ok :)\nKatarzyna Rzeźniczuk 31 grudnia 2015 11:41\nOk, dziękuję za radę! Jesteś cudowna ;*\nAnonimowy 3 stycznia 2016 15:08\nA czy miód zamiast cukru wchodzi w grę?\nOstatnio się na niego przerzuciłam, ale nie wiem, czy jest zdrowszy czy nie. ;) Pozdrawiam! Arleta.\nJustyna Świetlicka 3 stycznia 2016 15:43\nMiód będzie na pewno lepszy niż cukier. Tylko, że miód traci swoje właściwości pod wpływem wysokiej temperatury, więc nie nadaje się do herbaty i wypieków. Tutaj masz moje zamienniki cukru:\nAnonimowy 2 stycznia 2016 19:31\nHej,mam pytanie:gdzie zapisałaś się na CrossFit w Poznaniu? :)\nJustyna Świetlicka 2 stycznia 2016 19:43\nNadal testuje różne miejsca korzystając z darmowych wejściówek.\nByłam w Hell's Rage CrossFit. Bardzo fajnie, ale mam za daleko ;(\nPodobno Reebok CrossFit najlepszy, ale też mam za daleko.\nPodejmę decyzję w najbliższych dniach. Jak już się zdecyduje, to na pewno się pochwalę :)\nAnonimowy 2 stycznia 2016 21:03\nBardzo dziękuję za odpowiedź :) Byłam na zajęciach intro w Reebok CrossFit i serio jest tam super! Jest tam bardzo dużo miejsca i cała hala zrobiła na mnie wrażenie,ale niestety mam ten sam problem-odległość :( W dodatku w Poznaniu nie mam auta więc dojazd tramwajem jest bezsensu :( i mam pytanie odnośnie paleo: Obawiam się,że stosując paleo przytyję spożywając tyle tłustego pożywienia a chciałabym zrzucić około 10 kg. Czy jest to w ogóle możliwe? :)\nJustyna Świetlicka 3 stycznia 2016 01:01\nMoże spotkamy się kiedyś na zajęciach CrossFitu :)\nA co do Paleo, to musisz spróbować. Mitem jest, że tyjemy od tłuszczu. Ja schudłam na paleo, chociaż wcale tego nie chciałam :P Jeśli zrezygnujesz z produktów zbożowych, słodyczy i całego tego niezdrowego żarcia na pewno schudniesz.\nNiezawodne sposoby na motywacje\nMoja dieta podczas świąt\nCARDIO NIE MA SENSU\nNajlepszy shake po treningu\nKawa z masłem zamiast śniadania?\nBezglutenowe placuszki z mąki kokosowej


PŚ w biegach: 69. zwycięstwo Marit Bjoergen - RMF 24\nPŚ w biegach: 69. zwycięstwo Marit Bjoergen\nSobota, 20 grudnia 2014 (11:46)\nNorweżka Marit Bjoergen wygrała bieg na 10 km techniką dowolną narciarskiego Pucharu Świata w Davos. To jej 69. zwycięstwo w karierze w zawodach tej rangi. O 19,9 s wyprzedziła Niemkę Nicole Fessel. Justyna Kowalczyk w Szwajcarii nie startowała.\nMarit Bjoergen /Grzegorz Momot /PAP\nNa trzeciej pozycji uplasowała się Norweżka Heidi Weng, która do triumfatorki straciła 26,7 s. Najlepsza z Polek Sylwia Jaśkowiec zajęła 25. miejsce - 1.23,5 straty. Kornelia Kubińska była 41. - 2.06,2, a Ewelina Marcisz 44. - 2.16,0.\nDo Szwajcarii przeniesiono zmagania z La Clusaz, gdzie nie ma śniegu. We Francji miały się odbyć biegi łączone oraz jedyne w tym sezonie wyścigi sztafet. Jednak Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS) po zmianie lokalizacji postanowiła także skorygować program. Zaplanowano rywalizację "łyżwą" - na sobotę kobiet na 10 km oraz mężczyzn na 15 km, a na niedzielę sprinty.\nKowalczyk w lutowych mistrzostwach świata w Falun największe nadzieje wiąże z techniką klasyczną. Dlatego w dniach 19-21 grudnia postanowiła startować w imprezie niższej rangi w Hochfilzen, gdzie dwa biegi zaplanowano właśnie w tej specjalności.\nBjoergen jest w doskonałej formie. Zdecydowanie prowadzi w klasyfikacji generalnej PŚ. Nad drugą rodaczką Therese Johaug ma już 221 punktów przewagi. 34-letnia Bjoergen jest więc na dobrej drodze do zdobycia czwartej w karierze Kryształowej Kuli. Poprzednio najlepsza była w sezonach 2004/05, 2005/06 i 2011/12.\nNarciarka z Kasiny Wielkiej z powodu absencji w Davos spadła na 10. miejsce w "generalce".


Artelis - holowanie - Motoryzacja, Porady Kierowców - Miasto Artykułów, Miasto Twórczości.\nArtykuły przypisane do tagu „ holowanie”\nPoniżej znajdują się artykuły przypisane do tagu holowanie w kategorii Motoryzacja / Porady Kierowców\nKliknij tutaj by zobaczyć wszystkie artykuły przypisane do tagu „ holowanie”\nJak prawidłowo dokręcać koło\nAutor: Sebastian Kowalczyk\nJeżeli dbasz o to aby podczas Twojej podróży nie wystąpiły żadne niespodzianki zapraszam do zapoznania sie z artykułem. czytaj więcej ››\nHolowanie samochodu: jak to robić prawidłowo?\nAutor: Auto Krzych\nHolowanie samochodu wydaje się być bardzo prostą czynnością. Nic bardziej mylnego. Przed holowaniem czeka Cię przegląd auta, które ma być holowane. Co musi być sprawne? Jak prawidłowo połączyć pojazdy? czytaj więcej ››\nKto nie powinien holować pojazdów?\nAutor: Michał Pliszka\nJest to kwestia, której nie powinniśmy z pewnością rozważać w kontekście przedsiębiorstw świadczących usługi o charakterze pomocy drogowej, niemniej istotnym jest, aby poddać to pod dyskusję w odniesieniu do zasad życia codziennego, sąsiedzkiego można by rzec. czytaj więcej ››\nRodzaje przyczep do transportu pojazdów\nNowoczesne zaplecze w kontekście posiadanych w firmie, świadczącej usługi o charakterze pomocy drogowej pojazdów do transportu samochodów uszkodzonych w stopniu na tyle wysokim, że nie mogą poruszać się one samodzielnie bądź wymagają w tym celu użycia linki holowniczej, jest niezwykle ważne. czytaj więcej ››\nNa co zwracać uwagę przy przewozie pojazdów lawetą?\nLawety nie kojarzą się kierowcom szczególnie przyjemnie. No chyba, że mowa o tych, które dostarczają nowiusieńkie auta do salonów sprzedaży. Najczęściej jednak wspomnienia bądź przewidywania związane z transportem lawetami połączone są z poważnymi usterkami samochodu czy jego awarią. czytaj więcej ››\nCo zrobić, gdy złapiemy gumę i nie mamy zapasowego koła?\nAwarie w obrębie opon, takie jak utrata powietrza czy też jej przedziurawienie bądź rozerwanie, to zapewne najczęstsze awarie na drodze (i na szczęście jedne z najmniej niebezpiecznych), wystarczy jedynie spojrzeć, ile zużytych opon szpeci krajobraz, leżąc na poboczu. Wymiana koła nie jest też sprawą szczególnie skomplikowaną. czytaj więcej ››\nKiedy opłaca się wykupować auto pomoc w pakiecie?\nPolacy żyją w przekonaniu, że autoholowanie i inne usługi tego typu, wchodzące w skład świadczeń oferowanych przez pomoc drogową, dotyczą jedynie posiadaczy aut starych, a więc siłą rzeczy bardziej awaryjnych. Tymczasem usterki na drodze występują w szerokiej gamie problemów i dotyczą aut nowych jak i starych. czytaj więcej ››\nAuto pomoc w pakiecie\nKażdemu posiadaczowi auta zależy, aby ubezpieczenie kosztowało jak najmniej. Warto jednak sprawdzić zyskujemy niwiele do niego dopłacając. Dzięki rozszerzeniu ubezpieczenia może się okazać, że awaria auta na wakacjach skończy się noclegiem w ładnym hotelu i bezpłatnym holowaniem do dobrego warsztatu. czytaj więcej ››\nZanim wezwiemy pomoc drogową\nNie ma co się oszukiwać, że korzystanie z pomocy lawety nie należy do bardzo kosztownych wydatków związanych z eksploatacją samochodu. Z tego powodu warto wykonać kilka innych czynności, zanim zdecydujemy się na sięgnięcie po telefon i wykręcenie numeru pomocy drogowej. Co więc powinniśmy zrobić? czytaj więcej ››\nartelis.pl › Tagi › holowanie\nTag „ holowanie” w Artelis.pl\nmotoryzacja BMW Bezpieczeństwo GPS Prawo akcesoria aut auta auto autogaz części części samochodowe felgi gaz holowanie honda jazdy krakow lpg mercedes motocykl motocykle motoryzacja nauka jazdy oc opony opony zimowe paliwo paweł kaczmarek pomoc drogowa porady prawo jazdy samochodowe samochodu samochody samochodów samochód serwis silnik skup skup aut skup samochodów skuterów transport tuning uzywane wypożyczalnia samochodów zima


Płaszcz - trencz 326786 w Tchibo\n2-częściowy, zachodzący na siebie karczek na plecach\nNumer zamówienia: 69871\nTrencz zaskakuje wyjątkowymi detalami. Posiada wykładany kołnierz, dwurzędową plisę z guzikami oraz zdejmowany wiązany pasek. Partia ramion została pięknie wyeksponowana poprzez rękawy raglanowe z ozdobnymi nakładanymi patkami na ramionach. Płaszcz posiada dwie wpuszczane kieszenie, kieszenie wewnętrzne i dwie boczne szlufki. Rozcięcie z tyłu zapewnia swobodę ruchu. Kolejnymi dekoracyjnymi elementami są guziki stylizowane na masę rogową i 2-częściwy, zachodzący na siebie karczek na plecach.\nMiękko układający się dzięki zawartości wiskozy\nPłaszcz miękko się układa dzięki wysokiej zawartości wiskozy. Bez podszewki, po wewnętrznej stronie wykończony lamówką.\n53% wiskoza, 30% poliester, 17% modal.


Ogłoszenia duszpasterskie 6 czerwca 2021 r. – Parafia Rzymskokatolicka św. Stanisława w Rabie Wyżnej\nw poniedziałek – wspomnienie błogosławionych Zbigniewa Strzałkowskiego i Michała Tomaszka, męczenników z Pariacoto;\nW przyszłą niedzielę przypada wspomnienie św. Antoniego z Padwy. Jest on patronem m.in. ks. prałata i pana kościelnego. Solenizantom składamy serdeczne życzenia zdrowia, sił i wszelkich Bożych łask, aby mogli jak najdłużej służyć naszej wspólnocie i zapewniamy o modlitwie.\nPrzeżywamy oktawę Bożego Ciała. Codziennie o 17.30 rozpoczynamy procesję eucharystyczną wokół kościoła, w czasie której śpiewamy litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zakończenie oktawy w czwartek z poświęceniem wianków i błogosławieństwem dzieci.\nW piątek w Bielance będziemy przeżywać uroczystość odpustową. Mszy św. będzie przewodniczył i kazanie wygłosi dziekan dekanatu niedzickiego, ks. Józef Bednarczyk. Wszystkich mieszkańców Bielanki i gości (zwłaszcza z Raby Wyżnej) zapraszamy do licznego udziału w tej uroczystości. W tym dniu nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.\nW sobotę, 12 czerwca, pielgrzymują do Kalwarii Zebrzydowskiej członkowie Margaretek. Dla osób należących do tego duszpasterstwa oraz innych chętnych organizujemy autokar.Wyjazd o godz. 8.00, powrót ok. 16.00, koszt 30 zł, zapisy w zakrystii do środy.\nW przyszłą niedzielę kazania wygłosi duszpasterz z sanktuarium Matki Bożej w Ludźmierzu. Na mszy o godz. 10.00 liturgię uświetni chór z tamtejszej parafii. Po mszach przed kościołem można będzie złożyć ofiarę na dokończenie budowy nowego domu z zapleczem dla pielgrzymów w Ludźmierzu.\nW środę przed Bożym Ciałem i w sobotę po Bożym Ciele w naszej parafii miały miejsce dwa śluby. Nowożeńcy wspólnie ufundowali kwiaty do ołtarza, za co im serdecznie dziękujemy. Bóg zapłać także mieszkańcom Węgrzynówki za ofiarę na sprzątanie kościoła. W tym tygodniu zostaną odprawione msze św. za zmarłych z Sagułówki – w poniedziałek o 18.00 i za zmarłych z Olesiakówki w czwartek o 18.00.\nMożna już zamawiać intencje mszalne na rok 2022. Intencje przyjmujemy w kancelarii parafialnej oraz po każdej mszy św. w zakrystii.\nW imieniu organizatorów kiermaszu dziękujemy wszystkim, którzy włączyli się w akcję charytatywną na rzecz Kubusia Bachuli. Podziękowanie i szczegółowe informacje zamieszczone są w gablotce przed kościołem.\n← „Ogłoszenia duszpasterskie 30 maja 2021 r.”\n„Ogłoszenia duszpasterskie 13 czerwca 2021 r.” →


Pomostowy / Kredyty / Firmy i Instytucje / Bank - Serwis internetowy Banku Spółdzielczego w Halinowie\nmożliwość realizacji projektu przy udziale kredytu\nkredytowanie kosztów realizowanego przedsięwzięcia spłacanego z dotacji\nokres kredytowania do 10 lat, z możliwością zastosowania 2 letniej karencji\nspłaty kredytu z dotacji lub ze środków własnych\nmożliwość uzyskania promesy kredytu ważnej przez 9 miesięcy\nKredyt jest przeznaczony na finansowanie inwestycji współfinansowanych ze środków pomocowych UE. Zapewnia beneficjentowi dostęp do środków pieniężnych od momentu poniesienia pierwszych wydatków związanych z realizacją projektu aż do chwili otrzymania refundacji. Jest skierowany do wszystkich grup beneficjentów pomocy unijnej.\nUdzielenie kredytu, jego wysokość, wymagany przez Bank udział środków własnych Kredytobiorcy, oprocentowanie i okres kredytowania uzależnione są od zgodności inwestycji z określonym programem unijnym, warunków ekonomicznych inwestycji podlegającej kredytowaniu, stopnia ryzyka wynikającego z oceny zdolności kredytowej Kredytobiorcy oraz proponowanych zabezpieczeń. Udział środków własnych Kredytobiorcy powinien wynosić nie mniej niż 10% wartości finansowanej inwestycji. Okres kredytowania wynosi maksymalnie 8 lat z karencją w spłacie kapitału do 2 lat.


101 zdjęć z kolejnej wygranej nad Legią – KKSLECH.com – KKS Lech Poznań – Serwis nieoficjalny\n101 zdjęć z kolejnej wygranej nad Legią\nW ciepły i kwietniowy wieczór Lech Poznań sprawił swoim kibicom miłą niespodziankę. Kolejorz na oczach niespełna 12 tysięcy widzów na trybunach wygrał przy Bułgarskiej z Legią Warszawa 1:0 po golu w 81 minucie rezerwowego 17-latka, Filipa Marchwińskiego. „Niebiesko-biali” już 2 raz w ciągu ostatnich 2 miesięcy ograli u siebie stołecznych.\nPo 3 meczach bez wygranej w końcu przyszło przełamanie. Lech Poznań zwyciężył 1:0 kończąc tym samym serię Legii Warszawa, która miała na swoim koncie passę 4 kolejnych zwycięstw. Kolejorz zagrał ambitnie, walecznie, zostawił na boisku dużo zdrowia co w końcowym rozrachunku opłaciło się. Zapraszamy do obejrzenia 2 galerii zdjęć z wczorajszej potyczki Kolejorza z legionistami autorstwa 2 meczowych fotografów. To aż 101 zdjęć!\nAutor zdjęć: Marcin Kołakowski/marcinkolakowski.pl\nKilka 📸 trybun sprzed rozpoczęcia meczu #LPOLEG pic.twitter.com/b08bzFv4Nl\n— 🚆KKSLECH.com (@KKSLECHcom) 24 kwietnia 2019\nBułgarska w dymie 😍🔥#LPOLEG pic.twitter.com/2Yn0CMGX8o\nMecz z trybun 🏟 przy Bułgarskiej ogląda 11 935 kibiców #LPOLEG pic.twitter.com/RmZ0AqjfIU\nWcześniejszy wpis Oko na grę: Timur Zhamaletdinov


Wizualizacja architektoniczna - Katalog Ebno\nSerwis pictura oferuje usługi związane z wizualizacją obiektów budowlanych. Dzięki innowacyjnej technologii możemy przypatrzeć się jak będzie wyglądała budowlą którą zamierzamy dopiero wybudować. Pozwala to wyeliminować co niemiara komplikacji a oprócz tego błędów już na poziomie projektowania, co z pewnością przełoży się na wydajność i klarowność wykonywanych prac. Wizualizacje są narzędziem dzięki któremu z poziomu komputera czy smartfona możemy poczuć się jak w rzeczywistym obiekcie a oprócz tego precyzyjnie obejrzeć go od każdej strony, również od do środka. Nasz serwis podchodzi indywidualnie do każdego zlecenia, dbamy o detale i kryteria klientów co wielce ułatwia zaprojektowanie i zbudowanie żądanego obiektu i pozwala ocenić wizję wciąż przed podjęciem jakichkolwiek działań. Wizualizacje to przyszłość budownictwa.\nSłowa kluczowe: Wizualizacja architektoniczna, Wizualizacje zewnętrzne, Wizualizacje, Wizualizacje wnętrz\nJeżeli już interesuje Cię reklama Twojej spółki to dobrze trafiłeś. Jesteśmy bez wątpienia specjalistami, którzy zajmują się wykonywaniem elementów reklamowych, które mogą przysporzyć wielu kontrahentów do Twojej spółki. Jesteśmy ...\nPropozycja firmy Instal Chemik zawiera usługi z zakresu obróbki metali czy obróbki skrawaniem. Fachowo traktujemy wszystkie zlecenia przez klientów. Umożliwia nam to zapewnienie świetnej klasy każdych oferowanych czynności. Funkcj...\nHydroizolacja - izomur.pl »\nPrzedsiębiorstwo Izomur wyspecjalizowało się w hydroizolacjach a także osuszaniu obiektów budowlanych. Siedziba naszej firmy zlokalizowana jest w stolicy Dolnego Śląska. Posiadamy długoletnie doświadczenie w sektorze, które pozwal...\nBiopsja prostaty - badanie raka »\nCzy biopsja prostaty zawsze musi wiązać się z dyskomfortem i być badaniem nieprzyjemnym? Okazuje się, że nie. Dla tradycyjnej biopsji prostaty istnieje bowiem alternatywa. Jest nią płynna biopsja prostaty. Dzięki temu, że jest nie...


Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących z. I-II [tekst / ryciny] przez Józefa Rostafińskiego (1923)\nPrzewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących z. I-II [tekst / ryciny / współoprawne] przez Józefa Rostafińskiego (1923)\nPrzewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących z. I-II [tekst / ryciny / współoprawne] przez Józefa Rostafińskiego Lwów [etc.] 1923, Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich Str. 167,  Oprawa półpłócienna, introligatorska, 17 cm 112 tablic z ryc. [z. II] Stan: db- / dst+ (otarcia, przyżółc. pow. opr., poluzowany blok, naddarcie str. przedtyt. - sklejone taśmą, piecz. własn.)\nKod producenta: 1-55\nPrzewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących z. I-II [tekst / ryciny / współoprawne] przez Józefa Rostafińskiego\nLwów [etc.] 1923, Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich\n112 tablic z ryc. [z. II]\nStan: db- / dst+ (otarcia, przyżółc. pow. opr., poluzowany blok, naddarcie str. przedtyt. - sklejone taśmą, piecz. własn.)