Mortis - Czarodzieje 1935 - Profil: Juliet Lestrange\nProfil: Juliet Lestrange\nJuliet Lestrange - Pani i władca\nSkrytka nr 1254\nStatus: Offline , ostatnia wizyta 8 godzin(y) temu\nRazem postów: 83 (0.33 postów dziennie | 0.27 procent wszystkich postów)\nRazem wątków: 7 (0.03 wątków dziennie | 0.37 procent wszystkich wątków)\nCzas spędzony online: 3 Tygodni, 2 Dni, 16 Godzin, 3 Minut, 59 Sekund\nCzystość krwi: 1/8 wili\nData urodzenia: 16 sierpień 1896 rok\nUkończona szkoła: Hogwart | Slytherin\nMiejsce pracy: Szpital Św. Munga\nPosada: Alchemik/ uzdrowicielka Urazów Pozaklęciowych\nRóżdżka: 10 cali, sztywna, kieł widłowęża, głóg\nFace claim: Nur Fettahoğlu\nStaję i widzę przed sobą ciemną smugę, która zaraz zmienia się w mojego ojca. Surowego jak i wysoko postawionego czarodzieja, który źle znosił wszelkie sprzeciwy z mojej strony. W końcu to ja byłam najstarszym jego dzieckiem, pierworodną. Powinnam się zachowywać jak na damę przystało, jak na Lestrangów. Ale nie, nie chciałam wychodzić za mąż, nie chcę mieć dzieci, one tylko by mi przeszkadzały w moich własnych badaniach.\nAle no widzę ojca, odzianego we frak, ze swoim mrożącym wzrokiem. Jak pokonać swój strach? Przez chwilę stoję tak zdębiała, słysząc własne myśli, które nakazywały wręcz zniknąć czym prędzej. Ale no znalazłam rozwiązanie. Jak pokonać własny strach? Proste, przynajmniej teraz wydaje mi się to być banalne. Wyobrażam sobie, że nagle pada martwy na podłogę i rzucam proste zaklęcie. Puff. Czy teraz jest dla mnie straszny? Już nie. Martwy nic nie zdziała i nie zeswata mnie z nikim. Obchodzę jeszcze jego ciało, po czym oddalam się z miejsca. Strach już minął.\nPowiada się, że jest to lustro marzeń, pragnień, które mogą, ale nie muszą być zrealizowane. A jakie ja mam pragnienia? Na pewno prócz warzenia eliksirów chciałabym deptać po trupach niegodnych osób, którzy próbują nazywać siebie czarodziejami, a w ręku dzierżyłabym wtedy różdżkę, tą ową Czarną Różdżkę, o nieskończonej mocy. Chciałabym móc ją mieć we własnych rękach, by stworzyć horkurus i badać ciemne strony alchemii w nieskończoność. By móc zmieniać zmarłych w podwładnych, sterować ich umysłami. Niby zadaniem uzdrowiciela jest leczyć, a nie szkodzić, lecz co zrobić, kiedy ja chcę wyleczyć świat ze wszelkiego brudu, którym są mugole i mugolaki.\nI pewnie tak się stanie, kiedy stanę przed Zwierciadłem. Ujrzę samą siebie stojącą nad trupami mugoli, z Czarną różdżką w dłoni, a na ustach mój zwycięski uśmiech. I jeszcze wiszący na szyi naszyjnik, który byłby moim horkruksem.\nZapach amortencji: smocza krew, liście dębu, czekolada\nCiemne, długie włosy, proste dzięki szczotkowaniu ich co poranek, które sięgają do piersi, stanowią jeden z elementów, które nieodłącznie towarzyszą mojemu rodowi. Sama uważam, że długość włosów, jak i ich twardość potrafią ocenić, z jakim czarodziejem się zadaje. W końcu włosy są najsilniejszym składnikiem dodawanym do eliksirów. Nic nie jest od tego silniejsze, nawet zadbane paznokcie, o które sama dbam bardzo dobrze. Kochana matka nauczyła mnie wszelkich podstaw życia w arystokracji i dzięki niej teraz sama dbam o to, aby nie zgorszyć opinii mojego rodu w kwestii odpowiedniego ubioru. W końcu ja nie jakiś tam Weasley, który jest o trzy poziomy niżej i powinien być skreślony z rodu czystokrwistych. Sama nie jestem ruda, ani nie mam piegów, co mnie bardzo raduje. Jestem wysoka i szczupła ze skórą, która łatwo łapie wszelkie promienia słoneczne. Kolczyki na uszach są nieodłącznym towarzystwem mojego codziennego żywota. Do moich jadeitowych oczu dobieram różne suknie, staram się jednak, aby były one eleganckie, bo nie widzę siebie w stroju typu: spodnie plus bluzka. Jestem arystokratką, a nie jakimś Longbottomem.\nWzrostem może nie zachwycam, bo mam niecałe 170 centymetrów wzrostu, lecz to mi wystarczy, aby zerkać z pogardą na tych, którzy nawet są wyżsi ode mnie, ale za to mniej godni. Upodobałam sobie dawniej jedną przypinkę, z godłem mojego rodu, którą lubię sobie przypinać na żakiecie. Tak poza tym to zazwyczaj dobieram biżuterię do stroju, który zakładam danego dnia. Staram się wyglądać na twardą i pewną siebie czarownicę, która potrafi nawet wzrokiem zmrozić niektóre osoby. To chyba mam po tacie, znaczy te spojrzenie. Lubię je, jak to ja tak patrzę na innych.\nByła specyficzna. Oczekiwano wiele ode mnie jako od pierworodnej, jednakże i tak było pewne, że to młodszy brat zostanie najważniejszą osobą w rodzinie. Mi to nawet nie przeszkadzało, ponieważ po ukończeniu szkoły chciałam iść swoim tokiem. Z tego powodu uciekłam później ze ślubnego kobiercu i zamieszkałam przez wiele lat na terenach Skandynawskich skupiając się na swojej pracy.\nByłam mocno skupiona w dążeniu do własnych realizacji. Miałam małe grono osób, z którymi lubiłam pokazywać, jak powinny być traktowane osoby o niskim statusie krwi. Unikałam sprytnie wszelkich kar, jak i potrafiłam wybrnąć z trudnych sytuacji, a nawet czasem kokietowałam poszczególne osoby, aby osiągnąć tylko swój cel.\nWiele czasu spędziłam w pracy na Skandynawii, gdzie byłam znana jako sumienna i pracowita czarownica, która nie da nikomu wepchnąć się do łóżka. Zazwyczaj to ona dyrygowała ludźmi, sama nienawidzi być sterowana.\nZ pewnością nauki rodziców wtłoczyły mi styl tradycjonalistki, jednakże nigdy nie lubiłam być dyrygowana. Wolałam robić to co chciała, siedzieć przy eliksirach, kreować je w piwnicy. I kiedy miałam wybór albo małżeństwo albo praca, zdecydowanie wybrałam pracę porzucając swój rodowity obowiązek i częściowo także rodzinę. Strzałem jednak w moje morały był fakt, że kiedy po wielu latach nieobecności wróciłam do Anglii ze względu na stan zdrowia ojca, to za możliwość bycia w rodzie jak i pracować w Londynie, musiałam wyjść za mąż.\nOdp. Jestem stanowczo przeciwko dawaniu poważnych stanowisk osobom, które nie mają czystej krwi, a szczególnie mugolakom. Sama chętnie pozbyłabym się charłaków, gdyż nie są godni posiadania różdżki, która jest symbolem posiadania magii w sobie. W pracy nie okazuję mocno swych poglądów, jednakże kiedy nadarza się okazja, to osoby ze "złą krwią" mają dłuższy okres rekonwalescencji niż pozostali pacjenci. Jest mówione, że mam leczyć, nie ma mowy o tym, jak długo to może trwać.\nStaram się skupić na zadaniu, pozbywam się wszelkich myśli prócz tych, które mówią o kolejnych składnikach. Wszystko miało wpaść do kociołka zgodnie z recepturą. A robię eliksir wiggenowy. Już zdążyłam dojść do etapu, kiedy się dodaje śluz gumochłona, kiedy nagle ktoś wszedł do środka.\nPani Lestrange ugh, na samo to miałam ochotę zabić chłopaka, który wpadł tutaj, do pomieszczenia w trakcje mojej pracy. - Panno Lestrange, jestem niezamężna.- poprawiłam chłopaka zerkając na niego chłodno, a sekundę później spojrzałam na kociołek. Wywar zaczynał przybierać kolor zgniłej zieleni, więc sięgnęłam po różdżkę i zrobiłam nią obrót a potem wskazałam na kociołek mówiąc przy tym inkantację. - Wingardium Leviosa.- zaraz kociołek ze swoją zawartością uniósł się, a ja go tak pokierowałam, aby był nad palnikiem. Wtedy poderwałam różdżkę przerywając przy tym swoje zaklęcie i zerknęłam na posłańca, który przyglądał się mojej pracy. - Coś ważnego?- spytałam się chcąc już mieć z głowy wszelkie dodatkowe zamówienia. Widziałam, że na chwilę stracił wątek, ale coś zaczął mówić. - Panno Lestrange, ordynator zatruć eliksirami chciałby wiedzieć, na kiedy Pani zdoła zrobić Szkiele-Wzro. Pacjent ponoć wypił eliksir, który zamiast wzmocnić kość, zwiększył na tyle, że stawy nie mogą w stanie dobrze funkcjonować. - słysząc to uniosłam zaskoczona brew. No proszę, czego to czarodzieje nie chcą zrobić, aby być piękniejszymi, silniejszymi. Wystarczy nie posłuchać się zaleceń, dodać coś od siebie i już robi się konflikt. Już coś jest nie tak i trzeba leczyć. - Przekaż ordynatorowi, że muszę wpierw zobaczyć pacjenta i ocenić jego uszkodzenia.- odpowiedziałam chłopakowi. Nie mogę zrobić od tak eliksiru nie wiedząc, jak wygląda jego kość. Wpierw muszę zobaczyć pacjenta, a aby to zrobić, muszę wiedzieć, kiedy mogę przyjść i jego odwiedzić. Sama musiałam jeszcze to dostosować z moim czasem na urazach pozaklęciowych, gdzie tam też mam swoich pacjentów. Właśnie, mój pacjent czeka na eliksir wiggenowy. Zaraz sprawdziłam temperaturę eliksiru, który na szczęście nie przekracza 326 stopni Kelwina, więc sięgam po miętę, którą wpierw kroję, a potem wrzucam ją do kociołka. Dolewam zaraz sok z chrobotka i obserwuję eliksir.\nTo ja przekażę ordynatorowi. i może już nie będę przeszkadzać...- po tych słowach usłyszałam, jak odchodzi z pokoju. Ja nawet na to nie zareagowała, bo był mi całkiem zbędny. Faceci umieją tylko przeszkadzać, kiedy się pracuje. Dlatego wtedy uciekłam do Norwegii, aby nie mieć osoby, która by mi przeszkadzała. Może nie znałam dobrze tego chłopaka, znaczy się byłego narzeczonego, ale też nie chciałam go poznawać. Wolałam poznawać ciemne sztuki, które są dla mnie fascynacją. Lubię czarną magię. Ona jest taka... władcza, przyszłościowa.\nWyszłam ze swych myśli po tym, jak zaobserwowałem zmianę barwy wywaru w kociołku. Zielony kolor - dobry znak. Zaraz dodałam sproszkowany róg jednorożca. I na razie mam spokój na dwie godziny. Czas na kawę. Tak, to jest dobry pomysł...\nWyuczone umiejętności: Tworzenie eliksirów Odporność na trucizny\nUsposobienie: Nawet jeżeli chciałabyś poznać mnie z bliska, musisz być urodzona w odpowiedniej rodzinie. Znaczy nie wśród mugoli, to jest podstawa, bo inaczej nie usłyszysz ode mnie miłych słów. Ja gardzę takimi osobami, w końcu to nie są prawdziwi czarodzieje. A jeżeli już jestem z tymi, co są godni, no to raczej niech nie oczekują ode mnie całej puli emocji. W końcu została wychowana na Lestrange, pewną siebie kobietę, która umie manipulować innymi do osiągnięcia swojego celu. Trzeba umieć finezyjnie się wysławiać, aby ukryć swe prawdziwe motywy. Osobiście jestem zwolenniczką Czarnej Magii, chociaż w pracy mówię inaczej. W końcu nie powiem każdemu, że wolę zabić pacjenta niż jego wyleczyć. Może i jestem dokładna, a szczególnie przy warzeniu eliksirów, lecz wiem kiedy należy przystopować w pewnych sytuacjach. Co do płci przeciwnej... uważam, że oni są słabi. Wręcz podatni na działania kobiet, którym chcą się przydobować. Mężczyźni są zwykłymi pachołkami, którzy przeszkadzają, więc po prostu wolę ich wykorzystać do swych celów, a potem usunąć ich, aby nie wchodzili na moją drogę. Dlatego też jestem panną, nie lubię małych dzieci, nie chcę ich mieć, nie chcę mieć też faceea, który przeszkadzałby mi w poznawaniu coraz to mroczniejszych tajemnic czarnej magii, jak i samego życia.\nBiografia: Urodziłam się, mieszkałam z rodzicami, uczyłam się w szkole magii, wyjechałam do Skandynawii, tam pracowałam głównie jako alchemik ale też jako badacz i zielarz, wróciłam w lutym do Anglii, chcą mnie swatać z Jonathanem Blackiem, moja siostra wzięła ślub, a młodszy brat zostanie zaraz nestorem. Jednym słowem, MASAKRA


Książka zawiera wskazówki dla osób chcących zbudować i pielęgnować szczęśliwe relacje rodzinne. - Poznaj zasady gwarantujące dbanie zarówno o najbliższą rodzinę, jak również o innych bliskich i samego siebie. Utrzymanie takiej równowagi to nie lada sztuka. Serdecznie polecam - Maria Rotkiel\n"Nas troje czyli rodzinne nastroje" to kolejny poradnik psychologiczny, który pomaga i wspiera w budowaniu pozytywnych relacji i dbaniu o więzi z bliskimi osobami. Polecam!\nMiłość nie ogranicza się do pary! Dowiedz się jak polubić rodzinę partnera, jak przekonać go do twoich znajomych, a wreszcie jak ułożyć sobie szczęście, gdy na świecie pojawi się wasze dziecko, bo szczęście w rodzinie polega nie tylko na cierpliwości i dyplomacji, ale przede wszystkim na empatii, szacunku i wzajemnym zrozumieniu!\nTo nieprawda, że z rodziną ładnie wychodzi się tylko na zdjęciu! Naucz się budować trwałe relacje w oparciu na empatii i zaufaniu!


Zegarki na Walentynki 2019. Najpopularniejsze modele dla mężczyzn\nZegarek męski Casio Classic MTP-1290D-2A\nZegarek męski Sekonda Dress 1195.00\nZegarek męski Citizen Sports AT2141-87E\nZegarek męski Delbana Retro Chroograph 41601.672.6.044\nPozostał tydzień do Walentynek, więc najwyższa pora wybrać odpowiedni prezent. Na co zwrócić uwagę i jak nie przekroczyć budżetu? Przed wami męskie zegarki na Walentynki 2019.\nTworząc zestawienia prezentowe, zawsze przygotowujemy dla was modele, które trafiają w gust wielu mężczyzn. Szukamy nie tylko wśród bestsellerów, ale również wśród zegarków, w których jakość idzie w parze z dobrą ceną. Dlatego często w naszych poradnikach prezentowych zobaczycie modele, których koszt zakupu oscyluje w granicach 300 zł – 1000 zł.\nW naszej ostatniej publikacji – “Prezent walentynkowy dla niej. Co wybrać i nie wydać zbyt dużo – 10 zegarków w rozsądnych cenach” – przedstawiliśmy propozycje czasomierzy dla kobiet. Najwyższa pora wybrać coś atrakcyjnego dla mężczyzn. Zobaczcie, które zegarki na Walentynki 2019 będą najlepszym wyborem.\nZegarki na Walentynki 2019 – najpopularniejsze marki\nWalentynki są dobrą okazją, aby podkreślić przywiązanie, wyrazić uczucia i pamięć, a zegarki wydają się być idealnym pomysłem na prezent. Jednocześnie są praktyczne i stanowią sentymentalny upominek, który nie zniszczy się zbyt szybko. Wiemy też, że nie jest łatwo wybrać dobry zegarek przy ograniczonym budżecie cenowym, ale nie oznacza to, że nie jest to możliwe.\nJednym z ciekawszych modeli, za które nie zapłacicie więcej niż 250 zł jest zegarek Casio Classic MTP-1290D-2A, w projekcie którego kopertę ze stali nierdzewnej zawieszono na klasycznej bransolecie. Interesująco przedstawia się strukturalna tarcza, na której znalazł się datownik i wyraziste indeksy. Wskazówki dodatkowo pokryto warstwą Neobrite, która umożliwia odczyt godziny nawet w ciemności. Wodoszczelność zegarka wynosi 5 ATM, co pozwala na pływanie.\nWśród sportowych czasomierzy sporą popularnością cieszą się wszystkie modele z serii Casio G-Shock, które należą do jednych z najbardziej pożądanych męskich zegarków. Przemawia za nimi trwałość, odporność, niezawodność i wielofunkcyjność. Jeśli poszukujecie argumentów, które was przekonają do zakupu takiego zegarka, zajrzyjcie do artykułu “Zalety Casio G-Shock – 5 argumentów, które przekonają każdego w 10 minut”.\nWarto wspomnieć, że rozpiętość cenowa Casio G-Shock jest naprawdę spora i ciekawy model dedykowany aktywnościom sportowym można kupić już od 400 zł, a producent obecnie ma ponad 100 (!) ciekawych propozycji.\nJeśli zajrzycie do naszych bestsellerów, odkryjecie, że mężczyźni chętnie wybierają zegarki Tommy Hilfiger. Aktualnie znajduje się tam sporo modeli w różnym stylu, ale przeważają codzienne zegarki o nowoczesnym designie. Jednym z nich jest Tommy Hilfiger Brooklyn 1791509.\nO serii pisaliśmy już kilkukrotnie, bo to ciekawa propozycja eleganckiego zegarka pasującego do różnych stylizacji. Wspomniany model wyróżnia się piękną tarczą o ciekawej fakturze. Oprócz szlifu słonecznego i misternego wzoru jednej z subtarcz, znajdziecie na niej również datownik. Całość została zawieszona na pasku ze skóry naturalnej.\nNixon również ma ciekawy pomysł na zegarek casualowy – to monochromatyczny model utrzymany w kolorze głębokiej czerni. Jeden z naszych klientów, ocenił go na stronie sklepu – “Bardzo fajny, wygodny, ładny, obawiałem się że bransoleta będzie się wycierać, ale bezpodstawnie, polecam.”\nRzeczywiście zegarek przedstawia się niesamowicie – hipnotyzująca, głęboka czerń i minimalizm sprawiają, że doskonale prezentuje się na nadgarstku, a pięknie zaprojektowana koperta przyciąga wzrok.\nJeśli szukacie czegoś bardziej klasycznego, zobaczcie zegarek męski Doxa Challenge 215.10.101.01. Znana szwajcarska marka ma w swoich propozycjach tradycyjne, eleganckie zegarki. Na tarczy, oprócz logo marki, znajdziecie również sygnaturę Swiss Made, która świadczy o znakomitym pochodzeniu czasomierza oraz datownik. Reasumując, za niewielką kwotę można kupić szwajcarski model kwarcowy renomowanej firmy, który idealnie pasuje do formalnych okazji i biznesowego stylu. Jeśli chcecie więcej dowiedzieć się o marce, zajrzyjcie do publikacji “Zegarki Doxa – marki, które musisz znać”.\nWśród casualowych modeli, znajdzie się także coś dla miłośników nowoczesnego designu. Jednym z takich czasomierzy jest nowość w naszym sklepie – zegarek męski Sekonda Dress 1195.00. Fantastyczna kompozycja tarczy, zrównoważone zdobienia i meshowa bransoleta zwracają uwagę mężczyzn poszukujących eleganckiego czasomierza na co dzień. Zegarek został także wyposażony w datownik i czas 24-godzinny.\nNa koniec zostawiliśmy dwie trochę droższe propozycje. Jedną z nich jest innowacyjny model Citizen Sports AT2141-87E, w którym zastosowano technologię Eco-Drive, dzięki której czasomierz zasilany jest światłem. Jest na tyle zaawansowana, że nie ma konieczności wymiany baterii, a zegarek, nawet bez dostępu do promieni, może pracować tygodniami. Dodatkowo wodoszczelność czasomierza Citizen sięga 10 ATM, a to pozwala na bezpieczne pływanie i snurkowanie. Wśród funkcji znajdziecie datownik, chronograf i tachymetr.\nDrugą propozycją jest zegarek męski Delbana Retro Chroograph 41601.672.6.044, w którym również pojawił się chronograf. Za tym modelem przemawiają szwajcarskie korzenie i przepiękny design oparty na stylistyce retro. Architektura tarczy zachwyca, a marka zadbała o każdy element projektu, począwszy od stylizowanych indeksów, przez miłe dla oka detale, aż po gilosz, który zdobi jej centralną powierzchnię. Kopertę przykryto szafirowym szkiełkiem, które jest odporne na zarysowania. Podobne modele znajdziecie również w innej kolorystyce.\nPokazaliśmy wam tylko niewielki ułamek zegarków, które mamy w ofercie i niestety nie wszystkie interesujące marki znalazły się w tym zestawieniu. Wejdźcie do sklepu, zawieźcie cenę do budżetu, którym dysponujecie i zobaczcie inne męskie zegarki na Walentynki 2019.\nPrzed wami setki modeli, w tym zegarki sportowe, specjalistyczne, casualowe, eleganckie i garniturowe. Możecie też sprawdzić dostępność czasomierzy w naszym butiku w Warszawie przy ul. Grójeckiej 194/25D, aby to zrobić zajrzyjcie tutaj.\nco kupić na walentynki, jaki zegarek kupić, pomysły na walentynki, prezent na walentynki, zegarek dla faceta, zegarek dla mężczyzny, zegarek do 1000 zł, zegarek do 500 zł, zegarek na prezent, zegarek na walentynki


wsiepolskie.pl | powiat ostrzeszowski\nwielkopolskie / ostrzeszowski (Czytaj więcej)\nBasie, Brzazgały, Czajków, Dubisy, Dziwińskie, Gałki, Kędzie, Klon, Kopna, Kosmale, Krośla, Krzyżowiec, Łuszczki, Marki, Michałów, Mielcuchy, Mielcuchy Pierwsze, Muchy, Niedźwiedzie, Niemce, Opłotki, Poddubisie, Pólka, Salamony, Śniegule, Studziańskie, Wałaszki, Wróble, Wyrwasy, Wysoty, Zadki, Załomskie, Zgórniak\nBabiniec, Dąbrówka, Doruchów, Emilianów, Godziętowy, Gruszków, Huby, Jadwiżka, Kałuża, Kozaki, Majory, Mieleszówka, Morawin, Oświęcim, Piaski, Pieczyska, Plugawice, Przytocznica, Psia Górka, Pyki, Rudniczysko, Skarydzew, Skiera, Stara Kuźnica, Stary Pan, Tokarzew, Tonia, Torzeniec, Wrzosy, Wygoda Plugawska, Wygoda Tokarska, Zalesie\nAkacyjki, Biady, Bieliny, Bobrowniki, Bukownica, Bułowe, Chlewo, Dębicze, Fidele, Giżyce, Grabów-Pustkowie, Grabów-Wójtostwo, Hanobry, Huby Małe, Huby Wielkie, Huby za Torem, Jeziorki, Kamola, Karolew, Kiełpin, Klapki, Kolebki, Kopaniny, Kopeć, Książenice, Kuźnica Bobrowska, Marczykowskie, Marszałki, Nowy Dwór, Palaty, Podgrabów, Sęki, Siekierzyn, Skrzynki, Smolniki, Wirginy, Wygoda, Zamysły, Zawady, Żurawiniec\nBigosy, Dymarka, Folusz, Głuszyna, Głuszyna-Podlas, Jajaki, Jaźwiny, Jelenie, Jeziorki, Kraszewice, Kuźnica Grabowska, Łękawki, Mączniki, Nieszkodna, Nowy Staw, Piaski, Podkuźnica, Podlas, Podrenta, Poduchowne, Pustkowie, Racławice, Renta, Smolarnia, Tułazy\nBiskupice Zabaryczne, Dąbrowa, Dąbrówka, Drabenty, Drożdżyny, Dwór, Góry, Hanobry, Helenów, Jaźwiny, Kabaś, Kaliszkowice Kaliskie, Kaliszkowice Ołobockie, Kędziory, Kobyle, Komorów, Komorów Pustkowie, Kotłów, Kozaki, Mikstat-Pustkowie, Niewrzędzkie, Paza, Piaski, Piwonie, Polaki, Przedborów, Pustkowie, Rekińce, Roguszna, Wanda, Wąstry, Westna, Wygony, Wywozy, Zagórze\nAniołki, Antoniewo, Bledzianów, Bugaj, Celinka, Dąbrówka, Dobra, Folwark, Garbacze, Gęstwa, Górki, Hanobry, Huby Siedlikowskie, Jesiona, Jezioro, Kochłowy, Korpysy, Kotowskie, Kozły, Królewskie, Krupa, Kuźniki, Lubeszczyk, Łazy, Łopaty, Malinów, Marydół, Marydół-Huta, Meszyny, Myje, Najmów, Niedźwiedź, Okole, Olszyna, Omieciny, Ostrzeszów-Pustkowie, Potaśnia, Pustkowie, Radunki, Rejmanka, Rogaszyce, Rojów, Siedlików, Szklarka Myślniewska, Szklarka Przygodzicka, Taborek, Turze, Wiązownia, Wysoki Grunt, Zajączki, Zawada, Źródelnia, Żyrów\nPowiat ostrzeszowski usytuowany jest w południowej części województwa wielkopolskiego. Zajmuje on obszar 773 km2 i administracyjnie obejmuje 7 gmin (3 miejsko-wiejskie i 4 wiejskie) podzielonych na 84 sołectwa. Zamieszkuje go 55,0 tys. osób osiedlonych w 3 miastach i 127 miejscowościach wiejskich. Na 1 km2 przypada przeciętnie 71 mieszkańców. Największa gęstość zaludnienia charakteryzuje gminę miejsko-wiejską Ostrzeszów (126 osób/km2), natomiast najmniej zaludniona jest gmina wiejska Kobyla Góra (46 osób/km2). Ogółem w powiecie liczebnie przeważają kobiety (103 na 100 mężczyzn), w 2 gminach więcej jest kobiet niż mężczyzn, w 3 więcej jest mężczyzn niż kobiet, a w 2 utrzymuje się stan równowagi płci. Ludność w wieku produkcyjnym stanowi 63,9% ogólnej liczby mieszkańców, a na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada 56 osób w wieku nieprodukcyjnym, tj. o 2 osoby więcej niż przeciętnie w województwie wielkopolskim.\nNa terenie powiatu ostrzeszowskiego znajdują się dwa Obszary Chronionego Krajobrazu tj. Wzgórza Ostrzeszowskie i Kotlina Odolanowska oraz Dolina rzeki Prosny i Kotlina Grabowska. Usytuowane są tu także dwa rezerwaty przyrody. Rezerwat „Jodły Ostrzeszowskie” został utworzony w celu ochrony boru mieszanego z jodłą pospolitą, natomiast na obszarze rezerwatu „Pieczyska” ochronie podlega las mieszany ze świerkiem pospolitym i jodłą oraz torfowiska zarastające brzozą i sosną. Na obszarze Wzgórz Ostrzeszowskich położone są dwa najwyższe wzniesienia Wielkopolski Kobyla Góra (284 m n.p.m.) i Bałczyna (278 m n.p.m.). Do atrakcji przyrodniczych można zaliczyć znajdujący się w gminie Kraszewice 1000-letni cis.\nGospodarka powiatu ostrzeszowskiego opiera się na dobrze rozwiniętym przemyśle ceramicznym, elektromaszynowym, budownictwie oraz przetwórstwie rolno-spożywczym. W produkcji rolniczej przeważają tu uprawy zbóż i ziemniaków. W rejestrze REGON w końcu 2009 r. ujętych było 4559 podmiotów gospodarki narodowej (bez gospodarstw indywidualnych w rolnictwie) zlokalizowanych w powiecie ostrzeszowskim. Przeważały wśród nich jednostki handlowe i budowlane. Biorąc pod uwagę podmioty, w których liczba pracujących przekracza 9, w 2009 r. w powiecie ostrzeszowskim pracowało 9935 osób, co w przeliczeniu na 1000 ludności dało wskaźnik pracujących na poziomie 181, tj. mniejszy niż w województwie wielkopolskim. Liczba bezrobotnych zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ostrzeszowie, według stanu na koniec 2009 r. wynosiła 2215 osób, a stopa bezrobocia kształtowała się na poziomie 9,5%.\nPowiat Ostrzeszowski- Statystyczny portret terytorium


Kije do nordic walking – Red Bull Road Rage\nHome » Sprzęt sportowy » Kije do nordic walking\nKije do nordic walking to kluczowe wyposażenie dla tej aktywności fizycznej. W sklepach sportowych stacjonarnych czy internetowych pojawia się szeroki wybór tego akcesorium (np. kije Leki), które w ogromnej mierze wpływa na trening i jego rezultat. Wybór kijków powinien być jednak przemyślany.\nCechy wyboru odpowiednich kijków\nJednym z podstawowych elementów jest dobór kijków do sposobu chodzenia. Zwykła codzienna wędrówka w celach amatorsko-zdrowotnych nie będzie wymagała zbyt długich kijków. Wręcz przeciwnie, powinno się wybierać krótsze kije, ponieważ nie wpłyną one negatywnie na poruszanie, jeśli nie posiada się wyrobionej odpowiedniej techniki. Zatem krótkie kije dla początkujących do rekreacyjnej wędrówki, a dłuższe dla osób, które wkraczają na zawodowy teren i chcą polepszyć efektywność swojego treningu.\nDługość kijków do nordic walking nie powinna być jednak obojętna. Wszystko zależy od wzrostu ich użytkownika, dlatego im większy wzrost, tym dłuższe kijki należy wybierać, by wędrówka była najwygodniejsza. Istnieje prosty wzór, który pozwala dopasować minimalną długość kijków do wzrostu. Wystarczy wykonać proste działanie, czyli pomnożyć swój wzrost w centymetrach razy 0,68.\nWarto pierwsze kije do nordic walking kupować w profesjonalnym sklepie sportowym. Pracownik z pewnością pomoże dobrać odpowiedni produkt, a dodatkowo będzie istniała możliwość wypróbowania konkretnego modelu lub porównania kilku.\nKije Leki dostępne na https://www.krakowsport.pl/pol_m_Sprzet-zimowy_Kije_Kije-Leki-528.html


ZUS: Czternastka już w sierpniu - Dziennik Elbląski\nZUS: Czternastka już w sierpniu\n2022-05-20 08:53:28 (ost. akt: 2022-05-20 09:14:15)\nDobra wiadomość dla emerytów i rencistów. Dostaną czternastkę, i to już w sierpniu. Jednak nie wszyscy w równej wysokości.\nWedług wcześniejszych zapowiedzi czternastka, która została wypłacona emerytom w ubiegłym roku, miała być świadczeniem jednorazowym. Jednak inflacja przyspieszyła do najwyższego od ponad dwóch dekad poziomu 12,4 proc. w kwietniu. Dlatego rząd zdecydował o wypłacie seniorom w tym roku – obok trzynastki, która jest świadczeniem stałym – także czternastki. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o kolejnym w 2022 dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym, czyli czternastej emeryturze.\n— Troszczymy się o sytuację polskich seniorów, w ten sposób chcemy zabezpieczyć finansowo tych, którzy pobierają niższe świadczenia — podkreśliła Marlena Maląg, minister rodziny i polityki społecznej. — Będzie to ważne wsparcie dla osób, które pobierają niższe świadczenia — dodała pani minister.\nCzternastka zostanie wypłacona na takich samych zasadach jak w ubiegłym roku. Co to oznacza? Otóż osoby, które dostają emeryturę czy rentę brutto, a więc przed dokonaniem odliczeń i potrąceń, w wysokości nieprzekraczającej 2900 zł – otrzymają czternastkę w pełnej wysokości.\n— To 1338,44 zł, czyli tyle, ile od 1 marca br. wynosi minimalna emerytura — wyjaśniła minister Maląg.\nJednak to oczywiście kwota brutto, bo na rękę będzie to 1217,98 zł. Powyżej kwoty 2900 zł brutto obowiązywać ma zasada „złotówka za złotówkę”. To oznacza, że w przypadku osób, które dostają świadczenia wyższe niż 2900 zł, ich „czternastka” zostanie pomniejszona o kwotę tej nadwyżki. Dla przykładu, jeżeli ktoś dostaje 3000 zł brutto emerytury, to jego „czternastka” zostanie pomniejszona o 100 zł i wyniesie brutto 1238,44 zł.\nJeżeli kwota czternastej emerytury ustalona w ten sposób jest niższa niż 50 zł, to dodatkowe świadczenie nie będzie przyznawane.\nKiedy seniorzy dostaną pieniądze? Projekt ustawy zakłada, że czternasta emerytura będzie wypłacana z urzędu – czyli bez konieczności składania wniosku – wraz ze świadczeniem wypłacanym w sierpniu br. (z wyjątkiem przewidzianym do wypłaty we wrześniu i październiku 2022).\nW tym roku – zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy – czternasta emerytura trafi do ok. 9 mln osób. Ok. 7,7 mln emerytów i rencistów otrzyma wypłatę w pełnej wysokości (w kwocie najniższej emerytury), a ok. 1,3 mln – w wysokości odpowiednio pomniejszonej. Koszt wypłaty kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego w 2022 r. to kwota ok. 11,4 mld zł.\nTagi: 13 trzynasta trzynastka świadczenia dodatkowe świadczenie zus czternastka czternasta emerytura kiedy czternastka kiedy czternastka wypłata wypłaty emerytura emeyury dodatkowa emerytura


Dodane dnia 22 Wrzesień 2021 r.\n62 Steel to 61,50-metrowy superjacht z pięcioma pokładami, o maksymalnej szerokości 11,90 m. Zaprezentowany w Monako 62 Steel Cloud 9 to pierwszy model z tej linii, z bogactwem komfortowych przestrzeni. Ogromny apartament właściciela o powierzchni 215 m2 na górnym pokładzie zapewnia fantastyczny panoramiczny widok 180° i jest funkcjonalnie połączony z zewnętrzną częścią dziobową o powierzchni 140 m2 (z miejscami do opalania i relaksu oraz basenem). Na pokład można dostać się windą, a obejmuje on nie tylko apartament z dwiema łazienkami i garderobą, ale także gabinet, część dzienną i Sky Lounge o powierzchni 67 m2, przestrzeń rozrywkową, uzupełnioną przez strefę jadalną na świeżym powietrzu. Beach Club na poziomie morza, oświetlony przez przezroczystą podłogę basenu na rufie głównego pokładu, to miejsce, w którym właściciel i goście mogą cieszyć się prywatną strefą plażową, osłoniętą na powierzchni 92 m2, z miejscami do relaksu, barem, siłownią i łaźnią turecką. Kolejne 40 m2 zajmują rozkładane tarasy na rufie i po obu stronach. 62 Steel został wyposażony w dwa garaże, które mieszczą 9,5-metrowy tender na prawej burcie oraz tender serwisowy i skuter wodny na lewej burcie. Salon na pokładzie głównym, będący centralnym punktem, dzieli 90 m2 powierzchni z jadalnią, która może pomieścić do 16 osób. Ta ostatnia oddzielona jest od części mieszkalnej szklaną przegrodą z cienką metalową siatką, która pozwala na przechwycenie całego światła z sąsiedniej części jachtu przy jednoczesnym zachowaniu prywatności. Na rufie tego pokładu zewnętrzna przestrzeń mieszkalna graniczy z drugim basenem przeznaczonym dla gości. Przesuwana pokrywa pozwala łatwo przekształcić go w dodatkowe miejsce do opalania.\n500 Exp to jeden z najbardziej popularnych modeli dla właścicieli pragnących cieszyć się długimi rejsami bez rezygnacji z maksymalnego komfortu. Łączy w sobie niepowtarzalną elegancję Sanlorenzo z obszernymi i wszechstronnymi przestrzeniami na pokładzie oraz technologiami najnowszej generacji, które pozwoliły przekształcić model w wyrafinowany superjacht. Eleganckie linie sprawiają, że 500 Exp jest natychmiast rozpoznawalny – wyrafinowany i wyjątkowy. Kadłub, zainspirowany sylwetkami wielkich statków eksploracyjnych, obiecuje niezapomniane podróże. Przy długości 47 metrów i tonażu nieco poniżej 500 ton, 500 Exp Drifter W wyróżnia się wyjątkowymi osiągami nawigacyjnymi. Zasięg ok. 4 000 mil morskich pozwala na rejsy wzdłuż wybrzeża przy minimalnym zużyciu paliwa, jak i na łatwe pokonywanie oceanów. Na pokładzie Explorera można zmieścić tendery lub żaglówki o długości do 9 metrów lub – w zależności od życzenia armatora – samolot morski lub łódź podwodną, co jest niemożliwe w przypadku wielu innych jachtów tej samej wielkości.\nNa dolnym pokładzie znajduje się klub plażowy, który dzięki otwieranemu lukowi pozwala na całkowite połączenie z morzem. Opcjonalnie może zostać przekształcony w garaż, aby pomieścić łodzie o długości do siedmiu metrów oraz liczne zabawki. 500 Exp doskonale odzwierciedla zdolność Sanlorenzo do sprostania wszelkim wymaganiom właściciela. Dowodem tego jest możliwość stworzenia platformy lądowania helikoptera typu touch-and-go, co jest niespotykane w jachtach o długości poniżej 50 metrów.\nPatrick Marine przedstawiciel marki Sanlorenzo, Bluegame, Fairline, Frauscher, Axopar\nFrauscher 1414 Demon Air wyróżniony


Solidne całoroczne namioty przemysłowe - Kreatywnie\nDotychczas standardem było to, że jeśli przedsiębiorca potrzebował budynku to po prostu zlecał jego wybudowanie firmie budowlanej. Natomiast obecnie niekoniecznie tak to musi wyglądać. Coraz częściej spotykać można rozwiązania, w których zamiast cegieł, pustaków i betonu stosuje się stal oraz tworzywa sztuczne. Nasza firma tworzy rozwiązania właśnie tego typu. Namioty przemysłowe całoroczne to jedna z najczęściej przez nas tworzonych konstrukcji.\nNamioty do celów przemysłowych i nie tylko\nOd dawna mówi się o rozwiązaniach w przedsiębiorstwach opartych o lekkie konstrukcje. Przykładem może być namiot przemysłowy całoroczny. Jeśli znalazłeś się na tej stronie to prawdopodobnie tego typu konstrukcje nie są Ci obce i przymierzasz się do zainwestowania w jedną z nich. Sprawdź już dziś naszą ofertę, a z pewnością znajdziesz coś dla siebie. Nasze namioty całoroczne możesz obejrzeć w galerii umieszczonej na naszej stronie internetowej. Jednak z całą pewnością widywałeś nasze konstrukcje już niejednokrotnie, ponieważ prowadzimy obecnie działalność w całym kraju. Trzeba zauważyć, że rośnie zainteresowanie namiotami przemysłowymi i ma to swoje podstawy. Konstrukcje tego typu pozwalają na łatwe stworzenie dodatkowego miejsca w Twojej firmie. Wystarczy, że posiadasz działkę z odpowiednim gruntem, na którym można by było postawić halę przemysłową w postaci namiotu. Z reguły najwięcej czasu zawsze potrzeba właśnie na przygotowanie gruntu.\nNamioty przemysłowe jako magazyn\nMagazyny to bez wątpienia ważne budynki w każdym przedsiębiorstwie. Jeśli tylko chcemy to możemy obecnie zdecydować się na ich szybkie stworzenie. Tego typu możliwości dają właśnie namioty magazynowe całoroczne. Wykonanie magazynów z mocnych materiałów sprawia, że mogą one świetnie spełniać swoje zadanie nawet w ekstremalnych warunkach. Trzeba zauważyć, że nasza firma do tworzenia magazynów namiotowych zawsze używa materiałów z górnej półki. Renomowani producenci plandek czy płyt warstwowych systematycznie dostarczają nam najlepszej jakości materiały. Zgrzewanie plandek poprzez indukcję sprawią, że stworzone połączenie jest bardzo trwałe. Do tworzenia szkieletu naszych namiotów wykorzystujemy jedno z dwóch materiałów. Tworzymy szkielety aluminiowe lub też stalowe. Sporo zależy tutaj od tego jaką rolę ma pełnić namiot oraz jak długo ma być użytkowany. Prowadzimy obecnie również wynajem namiotów magazynowych całorocznych. Na takie wypożyczanie decydują się szczególnie często właściciele małych firm produkcyjnych, które dopiero od jakiegoś czasu działają na rynku. Jesteśmy właśnie po to aby pomagać takim firmom. Nasze konstrukcje obecnie znaleźć można w całym kraju. Spotkasz nie tylko nasz namioty całoroczne ale także hale sportowe czy eventowe. Zleceń na tworzenie kolejnych konstrukcji nam nie brakuje co może świadczyć o tym, że przedsiębiorcy nam ufają. Już dziś możesz do takich przedsiębiorców dołączyć i stworzyć świetny namiot całoroczny dla swojej firmy. Zapraszamy do kontaktu już dziś!\nPosted in ogólnie Tagged Hale magazynowe, Magazyn, Namioty przemysłowe\nJakie sandały na lato do jeansów? →\n← Ponadczasowe akcesoria dla zwierząt


Rybnicki Festiwal Fotografii po raz 18. - Rybnik - serwis miejski Wydarzenie - Rybnik - serwis miejski\nRybnicki Festiwal Fotografii po raz 18.\n"Pokazywać to, co ważne, piękne, pouczające i świeże. Integrować z dobrą fotografią" – taka idea przyświeca Rybnickiemu Festiwalowi Fotografii, który w tym roku obchodzi swoje 18. urodziny!\nTrzydniowy festiwal rusza w piątek, 10 września, w budynku Fundacji Elektrowni Rybnik (ul. Podmiejska 43), a w spotkaniach autorskich, wystawach czy warsztatach fotograficznych uczestniczyć będzie można do niedzieli.\n- Osią Festiwalu są spotkania autorskie, podczas których zgromadzona publiczność ma okazję poznać przekrój twórczości najwybitniejszych artystów, reprezentujących różne gatunki fotografii: portret, dokument, reportaż, krajobraz, modę, akt, kreację, reklamę – mówi Nina Giba, która wraz z mężem, fotografem Marcinem Gibą, od lat organizuje RFF.\nW ramach każdej edycji Festiwalu zaprezentowanych zostaje kilkaset zdjęć w formie wystaw – indywidualnych i zbiorowych – oraz w formie multimedialnej.\nWstęp na Festiwal jest bezpłatny i każdy jego uczestnik może otrzymać bezpłatny katalog festiwalowy, w którym znajduje się po jednej fotografii każdego z autorów w danej edycji. Cały 3-dniowy program (spotkania z autorami, wystawy, warsztaty, Galeria Otwarta) odbywa się w budynku Fundacji Elektrowni Rybnik (ul. Podmiejska 43) i każdy może w nim uczestniczyć.\nW programie tegorocznej edycji festiwalu:\npiątek, 10 września:\n18.00 - Oficjalne otwarcie Festiwalu i zaprezentowanie wystaw\n18.30 - Spotkanie autorskie z prof. Bogdanem Dziworskim, nestorem fotografii, operatorem, reżyserem i scenarzystą filmowym.\nsobota, 11 września:\n05:00-12:00 - Fotospacer i warsztaty z fotografem komercyjnym Przemkiem Chudkiewiczem – obowiązują zapisy.\n12:30-15:30 - Leica prezentuje: warsztaty z wybitną dokumentalistką Agatą Grzybowską – obowiązują zapisy.\n13:30-15:00 - Wernisaż wystawy i spotkanie autorskie: Maciej Moskwa, Mateusz Wrazidło „Roraima” (Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Rybniku, ul. Szafranka 7).\n16:00 - Spotkanie autorskie z dokumentalistą Mariuszem Śmiejkiem, który do Rybnika przyleci wprost z Belfastu.\n17:00 - Spotkanie autorskie z Kubą Kamińskim – fotoreporterem współpracującym z agencją East News oraz „Le Monde”.\n18:00 - Książka „Jedyne” jest zapisem rozmów z fotografkami, które często były jedynymi kobietami w męskich zespołach lub takimi, które zdecydowały się pracować w pojedynkę w tych trudnych czasach.\n19:00 - Książka „Jedyne” jest zapisem rozmów z fotografkami, które często były jedynymi kobietami w męskich zespołach lub takimi, które zdecydowały się pracować w pojedynkę w tych trudnych czasach.\nniedziela, 12 września:\n12:30-13:30 - Wernisaż wystawy i spotkanie z autorem: Krzysztof Gołuch „Hotel” [Muzeum im. o. E. Drobnego w Rybniku, Rynek 18]\n14:30-15:30 - Wykład + sesja Q&A: „O edycji zdjęć” – Iwona El Tanbouli-Jabłońska, dyrektorka artystyczna National Geographic Polska\n16:00 - Spotkanie autorskie z Anitą Andrzejewską, specjalizującą się w tradycyjnej fotografii srebrowej i projektach artystyczno-społecznych łączących Europę i Azję\n17:00 - To będzie rozmowa o pułapkach narracji fotograficzno-tekstowej i pracy w duecie, czyli spotkanie z Adamem i Dybą Lach.\n18:00 - Spotkanie autorskie z Martą Zgierską – artystką wizualną należącą do grona najciekawszych na świecie fotografów tzw. młodego pokolenia.\n19:00 - Prawdopodobnie jest autorem Twoich ulubionych zdjęć sławnych osób, ale nawet o tym nie wiesz – to Przemysław Chudkiewicz, przyjdź go posłuchać.\nOrganizatorami RFF są niezmiennie od lat Nina i Marcin Gibowie, wspierani m.in. przez Miasto Rybnik. Więcej informacji na temat 18. Rybnickiego Festiwalu Fotografii na stronie festiwal.rybnik.pl\nul. Podmiejska 43 44-207 Rybnik dz. Rybnicka Kuźnia


Łangalis: minister Szczurek będzie lepiej liczył? | ekonomiści\nŁangalis: minister Szczurek będzie lepiej liczył?\nRozmowa z Markiem Łangalisem, ekonomistą, ekspertem Instytutu Globalizacji.\nStefczyk.info: W czasie rekonstrukcji doszło do zmiany na stanowisku ministra finansów. Następcą Jacka Rostowskiego został Mateusz Szczurek, ekonomista z ING. Jest pan zaskoczony tą nominacją? Jak ją pan ocenia?\nMarek Łangalis: Szczerze powiem, że jestem zaskoczony tą nominacją, ponieważ Mateusz Szczurek nie jest postacią szczególnie znaną. Obecnie należy dać mu szansę. Tak, jak napisane w Piśmie, "po owocach ich poznacie". Z oceną realnych skutków tej zmiany na razie trzeba poczekać, zapewne z pół roku. Dla mnie jednak niepokojące jest, że nowy minister pochodzi z rynków finansowych. On żyje więc trochę w wirtualnym świecie. Rynki są bardziej wirtualną gospodarką, a nie realną. Jednak, co z tego wyniknie - trzeba poczekać.\nGdzie może trafić Jacek Rostowski?\nWarto patrzeć, gdzie on pójdzie pracować. Sądzę, że on dobrze wyląduje. Podejrzewam, że może to być londyńskie city.\nMinister Szczurek wejdzie w buty poprzednika?\nNa razie trudno przesądzać, jaką drogą on pójdzie. Wydaje się, że on będzie lepiej liczył niż poprzednik. Jednak z samego liczenia nic dobrego dla Polski nie wynika. Szczurek jest młody i można mieć nadzieje, że będzie bardziej uwzględniał potrzeby młodych i przestanie w tak dużej skali zadłużać Polskę. Poprzedni minister zapisze się w historii głównie tym, że zadłużył Polskę ponad miarę. Jeszcze nasze wnuki będą spłacać długi z czasów Rostowskiego.\nJak w kontekście tej zmiany oceniać reformę OFE, prowadzoną przez rząd?\nBędzie paradoksem, że człowiek, którzy przychodzi z jednego z największych funduszy emerytalnych, będzie teraz pisał cyrograf na te fundusze. To chichot historii. Jestem zwolennikiem dawania wyboru ludziom. Oni powinni decydować, czy chcą być w ZUS czy OFE. Mam nadzieję, że tę reformę uda się dokończyć.\nNa czym polega wirtualność rynków finansowych, o której pan mówił?\nLudzie z rynków finansowych często są zbyt wrażliwi na to, co rynki mówią, na to, jak jesteśmy oceniani. Co więcej, jeśli rynki finansowe się cieszą, to obywatele nie mają z czego się cieszyć. To bowiem nie jest dla nich dobry sygnał. Gdy rynki się cieszą, Polacy powinni łapać się za portfele.\nCzym w pana ocenie powinien się zajmować minister finansów przed objęciem funkcji ministra? Skoro człowiek z rynków finansowych pana nie satysfakcjonuje...\nWolałbym, żeby ministrem był rolnik niż ktoś z rynków finansowych. Najlepsze reformy w Szwecji w latach 90., gdy kraj był na skraju załamania, przeprowadzały osoby niezwiązane z rynkami. Wolałbym więc, żeby ministrem został były przedsiębiorca, czy rolnik, ktoś kto ma pojęcie o rzeczywistej gospodarce. Wolę takich ludzi niż naukowców, czy osoby z rynków. Taka zmiana byłaby czymś rewolucyjnym. Inne kraje to stosowały i źle na takich nominacjach nie wyszły. Przydałby się Polsce ktoś, kto czuje realną gospodarkę.


Klasa zakulisowa | Przegląd\nAutor: Krzysztof Teodor Toeplitz\t| Marzec 23, 2003\nPrzed miesiącem, kiedy rozpoczynała swoją działalność sejmowa Komisja Śledcza, napisałem w „Trybunie”, że „miłe złego początki”, sam nie wiedząc naprawdę, jak dalece miałem wtedy rację.\nDziś bowiem widać już wyraźnie, że oto uruchomiła się lawina zdarzeń, których końca nie sposób przewidzieć i które wszystkim wymknęły się już spod kontroli. Jeśli bowiem sam Adam Michnik, który, jak określiła to Monika Olejnik, pierwszy „dał zapałki” do tej zabawy, mówi obecnie „Trybunie”, że formułowanie jakichkolwiek zarzutów pod adresem premiera Millera „jest szkodliwe”, a moment w ogóle nie jest stosowny dla politycznej zawieruchy, znaczy to, że wypadki, uruchomione przecież przez „Gazetę Wyborczą” z jakąś intencją, toczą się już same.\nTym natomiast, co z cotygodniowych posiedzeń komisji Nałęcza przedostaje się naprawdę do opinii publicznej, jest nowy i nieco zaskakujący obraz Polski.\nDotychczas bowiem przez ostatnich kilka lat wyobrażenie przeciętnego obywatela o ładzie publicznym w naszym kraju sprowadzało się do przekonania, że ponad społeczeństwem pogrążonym w swoich coraz trudniejszych codziennych kłopotach, unosi się „klasa polityczna” decydująca o losie kraju i podzielona na poszczególne partie i formacje polityczne prowadzące między sobą walkę o władzę. Uznanie dla tej „klasy” było raczej małe – świadczą o tym ankiety dotyczące stopnia zaufania do Sejmu – ale ład ten nauczyliśmy się traktować jako naturalny, wynikający z systemu demokracji parlamentarnej.\nLecz oto nagle z przesłuchań przed komisją Nałęcza wyłania się wizerunek całkiem nowy. Okazuje się, że pod ową „klasą polityczną” znajduje się coś, co można by nazwać „klasą zakulisową”. Składa się ona z osób niepiastujących formalnie żadnych urzędów publicznych, korzystających jednak z bezpośredniego dostępu do najwyższych ośrodków dyspozycji politycznej i podsuwających im swoje pomysły strategiczne. Co więcej w ramach owej „klasy zakulisowej” zatarciu ulegają podziały, które naiwny ogół uważał za znaczące. „NIE” okazuje się więc nagle jednomyślne z „Gazetą Wyborczą”, zaś ludzie publicznie wieszający na sobie psy i wygrażający sobie prokuraturą prywatnie mówią sobie na „ty” i pozostają ze sobą w rozmaitych stopniach zażyłości. „Klasa zakulisowa” wyróżnia się prymatem życia towarzyskiego nad życiem publicznym, przypomina ona aktorów siedzących wspólnie w garderobie i opowiadających sobie ucieszne anegdoty przed wejściem na scenę, na której za chwilę będą krzyżować ze sobą miecze. Podskórną więc atrakcją przesłuchań przed komisją Nałęcza jest obserwowanie bezskutecznego wysiłku, z jakim zasiadający w tej komisji członkowie „klasy politycznej” starają się przeniknąć strukturę „klasy zakulisowej”, zrozumieć jej obyczajowość i jej wzajemne powiązania, do których większość „klasy politycznej” nie jest dopuszczana.\nCzy samo istnienie „klasy zakulisowej” jest jedynie naszą specjalnością? Z pewnością nie. Ale dla opinii polskiej jest to nowość, którą publika ogląda z zainteresowaniem. Można by także powiedzieć, że istnienie „klasy zakulisowej” ma niekiedy działanie tonizujące. Wielokrotnie, wyobrażając sobie „dojrzałą demokrację”, powtarzaliśmy przecież, że politycy zwalczający się publicznie nie muszą wcale na gruncie prywatnym nie podawać sobie ręki lub też pluć sobie do zupy.\nWarunkiem jednak takich stosunków w „dojrzałej demokracji” jest, jak się wydaje, niezbędna jasność programowa albo też czytelny charakter interesów reprezentowanych przez poszczególne osoby i grupy. Tego natomiast brakuje zarówno naszej „klasie politycznej”, jak i kontrolującej ją „klasie zakulisowej”, a pojawienie się takich postaw z góry budzi podejrzenia.\nMożna to zaobserwować także na przykładzie przesłuchań przed komisją Nałęcza, choćby w przypadku prezesa telewizji publicznej, Roberta Kwiatkowskiego. Otóż zeznając przed komisją, Robert Kwiatkowski stale i konsekwentnie wygłaszał pogląd, że jego zakulisowe zabiegi, których się nie wypiera, miały na celu takie wymodelowanie nowelizowanej ustawy o radiofonii i telewizji, które dawałoby przewagę kierowanej przez niego telewizji publicznej, zabezpieczając jej m.in. środki finansowe niezbędne do tego, aby telewizja publiczna mogła pełnić swoją misję kulturalną bez oglądania się na czynniki komercyjne. Niejednokrotnie zarówno na tych łamach, jak i przy innych okazjach wypowiadałem się krytycznie o „telewizji Kwiatkowskiej”, zarzucając jej właśnie nadmiar komercjalizacji i uleganie fetyszowi „oglądalności”. Natomiast zgadzam się w pełni z intencjami, które prezes deklarował przed komisją, łącznie z jego zdziwieniem, że zamiar umocnienia telewizji publicznej rząd uważał ponoć za sekretny.\nParadoks jednak polega na tym, że zarówno niektórzy członkowie komisji, jak i inni zeznający przed komisją świadkowie starają się usilnie powiązać Kwiatkowskiego z „propozycją Rywina”, a więc w rezultacie z taką formą ustawy, która miałaby umniejszać rolę telewizji publicznej na rzecz nadawców prywatnych. Oznaczałoby to więc, że Kwiatkowski zamierzał strzelić gola do własnej bramki, co jest niedorzecznością. Albo też, że należąc do „klasy zakulisowej”, działał na zasadzie całkowicie innego systemu porozumień, co trzeba by jednak skrupulatnie udowodnić.\nNiebezpieczeństwo, jakim może stać się „klasa zakulisowa”, nie polega na tym, że ludzie różnych środowisk i różnych orientacji pozostają ze sobą w zażyłości, lecz na tym, że w naszym życiu publicznym zanikła zarówno wyrazistość programowa poszczególnych partii politycznych, nie wyłączając partii lewicy, jak i zwyczaj jednoznacznego identyfikowania się poszczególnych osób z określonymi poglądami czy też interesami. Wszystko tu jest mętne i możliwe, ponieważ nie ma takiej osoby, a nawet formacji, o której z całą pewnością można by powiedzieć, że dokonanie przez nią jakiegoś kroku lub podjęcie przez nią jakiejś decyzji jest stanowczo niemożliwe.\nJeśli więc teraz na przykład trapimy się nad kwestią składu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, receptą nie wydaje się przede wszystkim jej odpartyjnienie, ale na odwrót, skonstruowanie jej na zasadzie jasnych i znanych powszechnie preferencji programowych jej poszczególnych członków. Bez jasności bowiem w tej kwestii Krajowa Rada niezależnie od trybu jej powoływania upodobni się do swego obecnego przewodniczącego, zdolnego przy minimalnych wahaniach pogodzić wszystko ze wszystkim.\nA to jest naprawdę niebezpieczne.


Tracąc bliska osobę często stajemy przed dużym wyzwaniem logistycznym, jakim jest transport zwłok z zagranicy. Przytłoczeni wielka tragedią nie mamy głowy, aby zająć się wszystkimi formalnościami. Tym bardziej, że nie wiemy do końca jak pod kątem formalnym zorganizować taki transport. W tej sytuacji najlepszym rozwiązaniem może być skorzystanie z pomocy firmy pogrzebowej. Dzisiaj omówimy szczegółowo zagadnienie dotyczące sprowadzenia ciała z zagranicy.\nJak rozpocząć procedurę sprowadzenia ciała z zagranicy?\nW pierwszej kolejności musimy wyjaśnić kto ma prawo do sprowadzenia ciała bliskiej osoby z zagranicy. Do tej grupy zaliczamy małżonka lub małżonkę, dzieci, rodziców, rodzeństwo, wnuki, prawnuki, dziadków, pradziadków, a także ciotki, wujostwo i stryjów. Pierwszym krokiem, jaki należy podjąć w celu sprowadzenia ciała do Polski, jest złożenie odpowiedniego wniosku do starosty lub prezydenta miasta. Wniosek powinien zawierać wszystkie dane zmarłej osoby oraz ostatnie miejsce jej zamieszkania lub pobytu, jak również środek transportu, którym ciało ma być sprowadzone. Obowiązkowo do wniosku należy dołączyć urzędowy dokument, który poświadcza śmierć oraz jej przyczynę. Dokument ten powinien być przełożony przez tłumacza przysięgłego. W sytuacji, gdy przyczyna śmierci jest nieznana do wniosku należy dołączyć zaświadczenie, które potwierdza, że dana osoba nie zmarła z powodu choroby zakaźnej. Decyzja dotycząca złożonego wniosku powinna być wydana najpóźniej w ciągu 3 dni od jego przedstawienia. Transport ciała musi zostać zrealizowany maksymalnie w ciągu 3 dni od momentu wydania decyzji. W wydanej decyzji jest także wskazywane miejsce pochówku.\nJakie formalności należy spełnić w konsulacie?\nDrugą część formalności należy dopełnić zgłaszając się do konsula, który ma swoją placówkę w kraju, w którym doszło do śmierci danej osoby. Musi on wydać zgodę na transport ciała. Decyzję podejmuje na podstawie złożonych dokumentów, wśród których powinny znaleźć się:\ndecyzja starosty lub prezydenta miasta, o której pisaliśmy wyżej,\npotwierdzenie, że przyczyną śmierci nie była choroba zakaźna – nie trzeba go przedstawiać w przypadku przewożenia prochów,\nzezwolenie policji lub sądu – tylko w przypadku, jeżeli przyczyną śmierci było zabójstwo lub samobójstwo.\nW jaki sposób przewozić zwłoki?\nWażną kwestią jest prawidłowy transport zwłok z zagranicy do Polski. Jeżeli śmierć nastąpiła w szpitalu, to należy najpierw poprosić o wydanie międzynarodowego aktu zgonu. Trzeba także poinformować szpital, że ciało zostanie wywiezione poza granice kraju. W przeciwnym wypadku zwłoki zostaną przekazane prywatnemu zakładowi pogrzebowemu z kraju, w którym nastąpił zgon. A to generuje dodatkowe koszty. Przewóz zwłok odbywa się w specjalnej, metalowej trumnie, która jest hermetycznie zamknięta. Trumna jest dodatkowo chowana w drewnianej skrzyni. Analogicznie wygląda sytuacja w przypadku urny z prochami. Powinna być ona metalowa i dodatkowo zabezpieczona drewnianą urną. Przed rozpoczęciem transportu trumna lub urna zostają opieczętowane przez pracownika konsulatu. W konsulacie musimy przedstawić potwierdzenie, że metalowa trumna została zamknięta przez pracowników firmy pogrzebowej zgodnie z obowiązującymi przepisami. W przypadku kremacji trzeba przedstawić zaświadczenie o tym fakcie. Transport trumny z ciałem musi odbywać się specjalnie oznakowanym samochodem. Dużo bardziej skomplikowane jest to w przypadku transportu lotniczego. Każde linie lotnicze mają wewnętrzne, często różniące się przepisy dotyczące transportu zwłok. Procedury dotyczące transportu ciała z zagranicy są dosyć skomplikowane. Dlatego warto powierzyć to zadanie wykwalifikowanej firmie pogrzebowej. Miejski Zakład Zieleni Pogrzeby Kremacja Ekshumacja z Gdańska, prowadzony przez Wacława Sworobowicza i Krystynę Koziarę, posiada odpowiednie kompetencje do sprawnego i zgodnego z prawem transportu zwłok z zagranicy.\ntel. 58 341 30 02


Wakat dla nowych pracowników, Oferty pracy dla nowych pracowników, Oferty pracy w nowych krajach, Oferty pracy w krajach wschodzących, Numer 1 DARMOWY portal z ofertami pracy dla pracodawców | Międzynarodowe oferty pracy - Million Makers, aktualne wakaty na wschodzących, nowe oferty pracy na wschodzących, nowe wolne miejsca pracy, nowe oferty pracy, nowe wolne miejsca pracy\nSkanstes iela 27 Riga, LV 1013 Łotwa Zobacz na mapie\nTelefon: +371 6706 7777\nAndriy Dudnyk jest dyrektorem wykonawczym i dyrektorem inwestycyjnym EastOne Group, a od 2013 r. Pełnił funkcję dyrektora Grupy EIS. Andriy poprzednio pełnił funkcję dyrektora finansowego w Interpipe Group. Wcześniej pracował jako kierownik ds. Audytu i konsultant w Ernst & Young, gdzie zarządzał różnymi projektami audytu, doradztwa i due diligence dla dużych firm produkcyjnych i instytucji finansowych z WNP. W latach 1998-2002 Andriy pracował jako audytor i starszy konsultant w biurach Arthura Andersena w Kijowie i Zurychu, gdzie koordynował audyty i specjalne projekty konsultingowe dla instytucji finansowych i inwestycyjnych, brał udział w złożonych wycenach instrumentów finansowych i projektach modelowania biznesowego oraz doradzał w zakresie portfela problemy strategiczne. Andrij ukończył Taras Szewczenko Kijowski Uniwersytet Narodowy w 1998 r., Uzyskując tytuł magistra ekonomii międzynarodowej. Jest członkiem Chartered Association of Certified Accountants i posiada certyfikat Global Risk of Risk Professionals jako Global Risk Manager.\nManjit Singh jest doświadczonym i przyszłościowym dyrektorem, który obecnie pełni funkcję dyrektora ds. Informacji w Toyota Motor North America i jest członkiem rady doradczej kilku startupów i spółek typu venture capital, w tym Tricentis, Inc, DocuSign, Inc i Greylock Partners. Ma specjalistyczną wiedzę w zakresie innowacji cyfrowych, bezpieczeństwa cybernetycznego i transformacji biznesowej i jest często poszukiwany jako prelegent na różnych wydarzeniach. Manjit jest znakomitym menedżerem Fortune 500 C-Suite z długą historią przekształcania firm w celu osiągnięcia wiodącego w branży wzrostu. Był dyrektorem ds. Informacji w The Clorox Company, Las Vegas Sands, Inc. i Chiquita Brands, Inc. Dodatkowo Manjit kierował strategią wejścia na rynek, podczas gdy w Box, Inc. Manjit został uhonorowany kilkoma wyróżnieniami dla swojej firmy osiągnięcia i wsparcie dla różnorodności, w tym otrzymanie nagrody Głównego Dyrektora Informacyjnego Roku ds. Technologii Towarów Konsumenckich oraz nagrody 50 Głównych Dyrektorów ds. Informacji Krajowej Rady Różnorodności w 2017 r.\nRandy Salley jest założycielem i prezesem Salley, LLC, grupy doradczej ds. Zarządzania z siedzibą w Northwest Arkansas. Jego klienci składają się z kilku startupów, które obsługują branżę detaliczną, a także jest inwestorem w startupach na wczesnym etapie. Randy założył firmę konsultingową w zakresie zarządzania w październiku 2017 r. Po zakończeniu kariery w firmie Walmart, która trwała 31 lat nieprzerwanej pracy. Po zakończeniu kariery w Walmart Randy był starszym wiceprezesem ds. Technologii detalicznej, którą pełnił od 2014 r. Jego organizacja ds. Technologii detalicznej była odpowiedzialna za inżynierię oprogramowania we wszystkich aplikacjach biznesowych w fizycznym handlu detalicznym, w tym merchandising, zarządzanie zapasami i uzupełnianie zapasów, logistyka i operacje magazynowe. Dodatkowo kierował grupami architektury korporacyjnej i nowych technologii. Przed pracą w Walmart Randy pracował w firmie Hewlett-Packard (HP), gdzie był wiceprezesem ds. Łańcucha dostaw IT, odpowiedzialny za globalne systemy łańcucha dostaw, w tym SAP, bezpośrednie zamówienia publiczne, dystrybucję, dystrybucję, transport, produkcję i działalność gospodarczą (B2B) ).\nRodion Kuhaev jest szefem działu inwestycji w EastOne Group. Przed dołączeniem do EastOne w 2008 r. Rodion był dyrektorem zarządzającym w NRGrowth Consulting, firmie private equity zajmującej się TMT i sektorami konsumenckimi w regionie WNP. Kierował wszystkimi fazami procesu inwestycyjnego i zasiadał w zarządach spółek portfelowych. Wcześniej w swojej karierze Rodion był wiceprezesem Sputnik Group, prywatnej firmy doradztwa inwestycyjnego i inwestycyjnego, gdzie odpowiadał za usługi doradcze i relacje inwestorskie oraz kierował projektami fuzji i przejęć w mediach, telekomunikacji, technologii, energii, finansach, nieruchomości i inne sektory. Rodion uzyskał stopień naukowy w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych.\nAlex Adamopoulos ma ponad 30-letnią karierę w profesjonalnych organizacjach usługowych, obejmujących doradztwo w zakresie zarządzania poprzez inżynierię produktu. Jako założyciel i dyrektor generalny Emergn Global, Alex zaszczepił to, co nazywa Emergn Way, organizacji, która koncentruje się na trzech podstawowych zasadach; troszczyć się o ludzi i inwestować w nie, dbać o zachwycających klientów i oferować nowe perspektywy, aby uzyskać lepsze wyniki. Alex pełnił kilka funkcji kierowniczych w szybko rozwijających się spółkach, pomagając im w realizacji kolejnego etapu rozwoju i budując je w globalne centra zysków. Jego praca definiująca polegała na pomaganiu przedsiębiorstwom w przyjęciu nowoczesnych metod pracy i przyspieszeniu tempa, w jakim ulepszają i dostarczają swoje produkty i usługi. Alex służy jako mentor dla innych liderów biznesu oraz jako doradca dla firm rozpoczynających działalność i na wczesnym etapie. Alex zasiada w radzie doradczej Drucker Society i jest współautorem dla Forbes, uznanego i opublikowanego autora i mówcy na powiązane tematy biznesowe i przywódcze.\nAktywne prace od Emergn\nStarszy Konsultant NATIONWIDE - US\nGłówny Konsultant NATIONWIDE - US\nZaangażowanie Lead NIDEWIDE - US\nSpecjalista ds. Marketingu cyfrowego BOSTON - USA\nStarszy Konsultant NATIONWIDE - UK\nGłówny Konsultant NATIONWIDE - UK\nProjektant graficzny LONDON-UK\nZaangażowanie Lead NIDEWIDE - UK\nSpecjalista ds. Marketingu cyfrowego LONDON-UK\nDeweloper HTML / UI Developer Emergn – PORTO, PORTUGALIA\nPełny stos .NET Developer Emergn – PORTO, PORTUGALIA\nSpecjalista DevOps, Menedżer konfiguracji Emergn – PORTO, PORTUGALIA\nAnalityk biznesowy Emergn – PORTO, PORTUGALIA\nBackend .NET Developer Emergn – PORTO, PORTUGALIA\nInżynier ds. Automatyzacji testów Emergn – ST PETERSBURG, ROSJA\nArchitekt systemu Emergn – NIZHNY NOVGOROD, ROSJA\nArchitekt systemu Emergn – ST PETERSBURG, ROSJA\nArchitekt rozwiązań Emergn – ST PETERSBURG, ROSJA\nArchitekt rozwiązań Emergn – NIZHNY NOVGOROD, ROSJA\nInżynier QA Emergn – ST PETERSBURG, ROSJA


Walka - nowela bakteriologiczna - Strona 2 z 3 - CassoletteCafe.com\nToksyny bakteryjne, broń zaczepną drobnoustrojów, można z grubsza podzielić na dwa rodzaje: ektotoksyny, łatwo opuszczające komórkę, działające w minimalnych ilościach, wywołujące typowe zmiany chorobowe i silnie pobudzające ustrój ludzki do obrony oraz endotoksyny, dostające się do organizmu dopiero po rozpadzie komórki bakteryjnej, która, ginąc, jeszcze zatruwa wroga. Działają one jedynie w większych ilościach, powodują zmia-\nny nie charakterystyczne, ale i nie pobudzają napadniętego ustroju do obrony!\nOprócz tych podstawowych jadów, dysponują paciorkowce jeszcze bronią pomocniczą:\nhemolizynami, rozpuszczającymi krwinki czerwone;\nkoagulazą, przyśpieszającą krzepnienie krwi;\nagresynami, które hamując przyrost krwinek białych, a porażając istniejące, podobnie jak i leukocydyny, zabijające krwinki białe, mają ochraniać bakterie przed fagocytozą.\nNie dziwmy się tedy naszemu bokserowi, że stracił humor i leży zrezygnowany z owiniętym gardłem. Któż bez uszczerbku byłby w stanie wytrzymać tyle dziwnych nazw, gnębiących go jednocześnie?\nZresztą to poddanie się chorobie, ta zrezygnowana mina są tylko objawem zewnętrznym i fachowca uzbrojonego w wiedzę i laboratorium nie zmylą. Wie on dobrze, że onegdajszy zwycięzca w wadze lekkiej walczy, wprawdzie nie na pięści, ale za to całym organizmem, bez mała każdą komórką, prowadząc równie jak i paciorkowiec nowoczesną wojnę chemiczną i totalną!\nPierwsze godziny ataku najeźdźcy zaskoczyły ustrój niezupełnie do walki zmobilizowany, toteż całą siłę natarcia przyjąć na siebie musiały „czynniki lokalne“, a więc tkanki bezpośrednio leżące w miejscu inwazji.\nMigdałek i najbliższe jego otoczenie odpowiedziały na chemiczne działanie toksyn napastnika złożonym manewrem wojennym, zwanym w języku lekarskim odczynem zapalnym.\nDzięki porażeniu kurczliwych elementów znajdujących się w ścianach naczyń krwionośnych, rozszerzyły się one znacznie, dając pierwszy z objawów zapalenia: zaczerwienienie, (rubor), spowodowane przekrwieniem.\nJednocześnie, na skutek zwiększonej przepuszczalności ścian rozszerzonych naczyń i zwolnienia — w tym nagle poszerzonym korycie — prądu krwi, począł się gromadzić w tkankach wysięk, złożony z osocza i krwinek, powodując drugi z kolei objaw zapalenia: obrzęk (tumor).\nPrzekrwienie i obrzęk, wzmagając napięcie tkanek, a tym samym wywierając ucisk na zakończenia nerwów czuciowych, powodowały ból, trzeci z objawów zapalenia (dolor). Bolesność zwiększało jeszcze drażnienie nerwów na drodze chemicznej, przez toksyny bakteryjne. Podniesienie temperatury, g o r ą ć o (calor) w miejscu objętym zapaleniem, było również wynikiem zwiększonego ukrwienia i wzmożenia procesów chemicznych.\nTym sposobem, w ciągu około 12 godzin, została zorganizowana przez dzielną twierdzę bokserskiego organizmu, zwaną na mapach anatomii „tonsilla palatinum“, pierwsza obrona przeciw inwazji paciorkowca, skutecznie zresztą powstrzymująca jego zaborczy pochód.\nNajdzielniej może wśród obrońców spisywały się desanty krwinek białych, wielojądrzastych. Zwabione działaniem ciał produkowanych przez bakterie (hemotazis), masowo opuszczały krew, prześlizgując się czynnie za pomocą swych wypustek przez szczelinki substancji kitowej międzyśródbłonko-wej ściany naczyń włosowatych, w czym pomagało im zwiększone ciśnienie panujące w naczyniach.\nOpuściwszy rodzimą tkankę, krew, z lwią odwagą rzucały się na przeważające armie wroga, dosłownie pożerając nieprzyjacielskie komórki. Naturalnie i one ginęły w walce, ulegając działaniu środków obronnych paciorkowca, wymienionym uprzednio agresynom i leukocydynie; na miejsce jednak poległych zjawiały się nowe zastępy, równie odważnie wyruszające do boju.\nNa polu walki ciała ginących bakterii i leukocytów, jak i innych komórek tworzyły stosy zwane popularnie… czopem ropnym w migdałku!\nRamię przy ramieniu, a raczej wypustka przy wypustce, obok leukocytów odważnie „stawiały czoło“’ jednojądrzaste mikrofagi, które, podobnie jak one, kierując się wielocukrami produkowanymi przez paciorkowce, dopadały je i pochłaniając rozpuszczały zarówno żywe jak i martwe komórki.\nPaciorkowce, rozproszone w okolicy najbliższej pola walki, były wychwytywane przez poszczególne posterunki okolicznych węzłów chłonnych i niszczone tutaj przez „stacjonowane“ załogi krwinek białych jak i przez komórki układu siateczkowo-śród-błonkowego, miejscowe histiocyty.\nPodczas gdy w rejonie migdałka szalała zacięta obrona, reszta Stefanowego ustroju pośpiesznie mobilizowała swe ośrodki produkcji ciał ochronnych. W „zakładach zbrojeniowych“ układu siateczkowo-śródbłonkowego, rozrzuconego w wątrobie, śledzionie, węzłach chłonnych i zatokach szpiku kostnego naszego cierpiącego na anginę boksera z chwilą zetknięcia się napastujących bakterii i ich jadów z płynami ustrojowymi zawrzała wzmożona praca, na cztery zmiany!\nPaciorkowiec bowiem — jak wiele innych ciał obcych ustrojowi, zwanych w tym wypadku antygenami jest napiętnowany dwoma fatalnymi dla siebie właściwościami: 1) wytwarza w ustroju, na który działa, przeciwciała i 2) oddziałuje na ich obecność. Samobójcze te talenty są głównym atutem ustroju w walce z chorobą wywołaną przez bakterie i im jedynie mamy, zdaje się, do zawdzięczenia, że nie wszyscy stajemy się łupem tych mikroskopijnych nieprzyjaciół.


Zofia Kossak Szczucka-Szatkowska - Polish Club Online\n11/04/2012 28/09/2017 Znalezione w sieci Popularne, PublicystykaNo comments\nCzterdzieści cztery lat temu, w dniu 9 kwietnia 1968 roku zmarła w Bielsku Białej, jedna z najwybitniejszych kobiet, Polek ostatnich wieków na Świecie,\nZapomniana przez Polaków, dla, których poświęcała ałe swoje życie.\nPani Zofia de domoKossak, primo votoSzczucka, secundo voto Zygmuntowa Kossak Szczucka Szatkowska.\nPochodziła ze sławnego rodu Kossaków. Była córką Tadeusza Kossaka, brata bliźniaczego malarza Wojciecha i wnuczką słynnego Juliusza Kossaka herbu Kos. O swoim rodzie napisze później\n„Kossakowie orzą, sieją, chodzą na wojnę i piszą”.\nRód Kossaków, bierze swoj początek, w XVI wieku. Ciekawostką dla genealogów będzie informacja, że synowie Juliusza, bliźniacy;Tadeusz i Wojciech urodzili się w innych latach.W sylwestra 1856 urodził się Wojciech, kilkanaście minut później, w Nowym Roku 1857 przyszedł na świat Tadeusz. Zofia Kossak urodziła się 10 sierpnia 1889 roku w Kośminie, na Lubelszczyźnie.\nW latach 1912- 13 studiowała jak przyszło na wnuczkę słynnego artysty; malarstwo.W latach 1913 -1914 w Ecole des Bcaux Arts w Genewie. W 1915 roku wyszła za maż za Stefana Szczuckiego. Po wyjściu za mąż zamieszkała wraz z mężem w jego majątku na Wołyniu. Była świadkiem rewolucji bolszewickiej, ukraińskich mordów na Polakach.Wraz z Matką ucieka z płonącego Wołynia w przebraniu chłopki. Pięknie to później opisze w swej pierwszej książce „Pożoga”\nWydaną w Krakowie w 1922 roku, Sukces ” Pożogi” zadecydował, ze została pisarką na miarę Henryka Sienkiewicza. W tym czasie umiera jej pierwszy mąż. Zostaje bez środków do życia z dwójką dzieci. Mieszka wraz dziećmi i rodzicami w majątku Górki Wielkie na Śląsku Cieszyńskim. W Górkach Wielkich, odnajduję ja dawny znajomy absztyfikant, oficer Wojska Polskiego, Zygmunt Szatkowski, którego wcześniejsze propozycje małżeńskie odrzuca. Teraz przyjmuje. Z tego związku rodzi się dwoje dzieci. Udaje się do ziemi Świętej, by zrealizować swe marzenia i opisać wyprawy Krzyżowe. Robi to cudownie w „Krzyżowcach”\nZofia Kossak z mężem Zygmuntem Szatkowskim\nJuż przed II Wojna Światową, Zofia Kossak Szatkowska staje się sławna pisarką. Potrafi napisać tuż przed wybuchem wojny w 1939 roku\n„Dobra literatura to ta, która ukazuje nieskończoność i wielkość wszechświata. Sens życia, celowość życia, która pobudza do walki ze złem, do przeciwstawiania się złu, która głosi wiarę w zwycięstwo dobra, żąda heroicznej, aktywnej postawy”\nW 1936 roku otrzymuje Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury, najważniejszej instytucji polskiej kultury okresu międzywojnia\nMiędzywojnie.Zofia z ojcem (zm. w 1935)i drugim mężem w Górkach.\nGośćmi w tym czasie bywali: Parandowski, Dąbrowska, Wańkowicz, Witkacy, Sztaudynger. Bywał też ,totunfacki Zofii,-Gustaw Morcinek z pobliskiego Skoczowa, o czym chętnie na ucho ,powtarzają górale. Na tę okoliczność,\nW czasie wojny, rzuca pisarstwo, zajmuje się sprawami społecznymi.Staje na czele Frontu Odrodzenia Polski, tajnej organizacji katolickiej. Widząc tragiczną sytuacje ludności żydowskiej tworzy wraz z Wandą Krahelską-Filipowicz, Komitet Pomocy Społecznej dla Ludności Żydowskiej, pod konspiracyjną nazwą Konrada Żegoty; niedoszłego bohatera Adama Mickiewicza. Kierowała nią chrześcijańska miłość bliźniego. Z narażeniem własnego zycia ratowała życie Żydom. Redaguje pismo „Polska Żyje”, które jest organem Komendy Obrońców Polski\nW 1941 roku wraz z przyjaciółmi oraz księdzem Edmundem Krauze z parafii Św. Krzyża, tworzy Front Odrodzenia Polski.\nZofia Kossak nie pozostała obojętna na tragedię ludności żydowskiej. Na początku sierpnia 1942 r. ukazała się ulotka jej autorstwa „Protest!”, wydana przez FOP gdzie pisze:\n„Świat patrzy na tę zbrodnię, straszliwszą niż wszystko, co widziały dzieje i – milczy. Milczą kaci, nie chełpią się tym, co czynią. Nie zabierają głosu Anglia ani Ameryka, milczy nawet wpływowe międzynarodowe żydostwo, tak dawniej przeczulone na każdą krzywdę swoich. Milczą i Polacy. Polscy polityczni przyjaciele Żydów ograniczają się do notatek dziennikarskich, polscy przeciwnicy Żydów objawiają brak zainteresowania dla sprawy im obcej. Ginący Żydzi otoczeni są przez samych umywających ręce Piłatów. Tego milczenia dłużej tolerować nie można. Jakiekolwiek są jego pobudki – jest ono nikczemne. Wobec zbrodni nie wolno pozostawać biernym. Kto milczy w obliczu mordu – staje się wspólnikiem mordercy. Kto nie potępia – ten przyzwala. Zabieramy przeto głos my, katolicy – Polacy. Uczucia nasze względem Żydów nie uległy zmianie. Nie przestajemy uważać ich za politycznych, gospodarczych i ideowych wrogów Polski. Co więcej, zdajemy sobie sprawę z tego, iż nienawidzą nas oni więcej niż Niemców, że czynią nas odpowiedzialnymi za swoje nieszczęścia. Dlaczego, na jakiej podstawie – to pozostanie tajemnicą duszy żydowskiej, niemniej jest faktem nieustannie potwierdzanym. Świadomość tych uczuć jednak nie zwalnia nas z obowiązku potępienia zbrodni. Nie chcemy być Piłatami. Nie mamy możności czynnie przeciwdziałać morderstwom niemieckim, nie możemy nic poradzić, nikogo uratować – lecz protestujemy z głębi serc przejętych litością, oburzeniem i grozą. Protestu tego domaga się sumienie chrześcijańskie. Każda istota, zwąca się człowiekiem, ma prawo do miłości bliźniego. Krew bezbronnych woła o pomstę do nieba. Kto z nami tego protestu nie popiera – nie jest katolikiem”.\nZa swą działalność aresztowana przez gestapo w dniu 27 września 1943 roku, w dniu 5 października wywieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady. Konzentrationslager Auschwitz.Przebywa tam w latach 1943-44. Swój pobyt w hitlerowskim obozie zagłady, opisze przepięknie w „Otchłani”\nWięźniarka, więzień na Daniłowicza, Pawiaka. Skazana na śmierć mimo iż hitlerowcy nie wiedzą kogo skazali na śmierć. Dla nazistów to nie miało i nie ma żądnego znaczenia. Uwolniona w końcu lipca dzięki niepodległościowemu podziemiu, bierze czynny udział w Powstaniu Warszawskim.\nZa uratowanie tysięcy Żydów, po wojnie w 1945 roku odznaczona „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” przez Izraelski. Instytut Pamięci Narodowej Yad Vashem w Jerozolimie.\nWielka Dama,Polska Patriotka, ratująca Żydów, posądzana o antysemityzm przez polskie środowiska żydowskie tylko dla tego , że była Polką, wyjeżdza z misją PCK do Londynu. W Polsce różne mniejszości, czujące swą siłę w dawnych partiach jak KPP,KPZU, PPR, mogą oskarżać wszystkich o wszystko. Przez wiele lat wraz z mężem mieszka prowadząc gospodarstwo w Cornval.\nW 1957 roku, wraca do kraju i ponownie zamieszkuje w Górkach Wielkich.\nZofia, skautka, po wędrówkach, z drugim mężem, Zygmuntem Szatkowskim, osiedliła się ponownie w Górkach Wielkich w Beskidach.Córka pozostała w Anglii.Zamieszkali w domu ogrodnika. Ona zmarła 9.04. 1968, on kilka lat po niej. Obecnie muzeum. Zdjęć nie pozwolą robić, za bilet do 2 izb i kuchni kasują.\nPo wojnie przydworskie zabudowania,oraz ruiny dworu niszczały. Stajnia, stodoła wielokroć zmieniały funkcje,ale nikt o nie nie dbał.Kiedy zdawało się, że pył pokryje wszystko,zjawiła się Hania, córka Anny, wnuczka Zofii, matka dwójki ok 30-letnich dzieci (które pytają, o co matce chodzi z tymi Górkami) – prosto z Londynu.Postanowiła wskrzesić dziedzictwo.\nZadbała o pozostałości murów, zaś wewnątrz utworzyła ośrodek i fundację im. babki\nGórki, stan dzisiejszy\nW ogrodzie Szczuckiej.Koń, jaki jest, każdy widzi…Znak firmowy marki Kossak\nNależała do Ordo Militaris et Hospitalis Sancti Lazari Hierosolymitani, Zakon Rycerzy i Szpitalników świętego Łazarza z Jerozolimy.\nZmarła w dniu 9 kwietnia w 1968 r. w Bielsku Białej, pochowana na cmentarzu parafialnym w Górkach Wielkich\nByła autorką katolicką więc nie kochana przez Polskę.\nMoim zdaniem nie kochana do dziś przez elity. Kochana przez polskie społeczeństwo\nCzczona przez Polańskich czytelników i Świat.\nJest autorka kilkudziesięciu powieści. Na Zachodzie pisarka zaczęła odnosić prawdziwe triumfy. Jej książki trafiały na listy bestsellerów. „Bez oręża” podczas wojny znalazło się na czele Book of the Month książka miesiąca w Stanach Zjednoczonych. W Anglii Zofia Kossak został przyjęta na prywatnej audiencji u królowej, na Afternoon Part w Windsorze.\nW Polsce, nawet blaszki jej nie dali !\nW Górkach Wielkich w 1968 zostało utworzone Muzeum jej imienia, a 1984 Towarzystwo im. Zofii Kossak\nZ. Kossak pt. „Dookoła kwestii żydowskiej” („Głos Kapłański”, 1937, nr 2), w którym pisała: „Kościół jednakże nigdy nie prześladował Żydów i nie zwalczał ich jedynie dlatego, że wyznają inną religię i należą do innej rasy. I po dziś dzień etyka katolicka kładzie swe veto względem takiego antysemityzmu, który ujawnia się w pogromach, krzywdach moralnych i materialnych i dąży do zniesienia tak prawnego jak i politycznego równouprawnienia Żydów. Ale w antysemityzmie związanym z ruchem narodowym istnieje też drugi czynnik, a mianowicie obrona przed przemożnym wpływem Żydów w życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym danego narodu”.\nCześć pamięci Wielkiej Damie, Polce, która swe życie poświęciła by ratować innym życie. Wieczna chwała pisarce dzięki której mogliśmy poznać Świat\nZrodlo: BLOGMEDIA24.PL – Michał St. de Zieleśkiewicz – blog, 11 kwietnia 2012\nWielkie dzieki Panu Michalowi St. de Zieleskiewiczowi za esej upamietniajacy Wielka Polke.\nTagi: Gorki Wielkie Michal Stanislaw de Zieleskiewicz Pozoga Zofia Kossak-Szczucka\nPomóż nam Ron Paul, tylko w Tobie nadzieja w 2012 / Ron Paul gets warm Texas A&M welcome


Kielce stulatka - artykuły | Echo Dnia Świętokrzyskie\nPani Helena Blicharska z Kielc obchodziła setne urodziny! "Do zobaczenia za rok!"\nPani Helena Blicharska z Kielc 5 maja skończyła 100 lat. Czy ma receptę na długowieczność? - Nie, sama się dziwię, że tak długo pożyłam - śmieje się kobieta.\n10 maja 2021, 17:42\nWyjątkowe urodziny w Pierzchnicy. 200 lat dla Pani Ireny! [ZDJĘCIA]\nW poniedziałek, 5 listopada pani Irena Jasińska z Buska-Zdroju obchodziła setne urodziny. Wśród gości, którzy odwiedzili jubilatkę w w Domu Opieki Rodzinnej w Pierzchnicy byli pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z Buska Zdrój, którzy wręczyli gratulacje oraz poinformowali o dodatku specjalnym do emerytury.\n5 listopada 2018, 23:37\n19 kwietnia 2018, 14:22\n16 grudnia 2017, 12:50\nKielczanka świętowała 104 urodziny\n104 lata skończyła we wtorek jedna z najstarszych kielczanek, Helena Świerk. – Mama nie ma recepty na długowieczność, całe życie narzekała na zdrowie i zastanawia się, czemu tak długo żyje – mówi syn, Stefan. – Je wszystko, czasem alkoholu się napije. Mieszka z wnuczką, ale wiele rzeczy robi sama. Jest w dobrej formie. Urodziny były w skromny gronie, ale szykujemy huczną imprezę na 105 urodziny.\n3 stycznia 2017, 20:37\n20 grudnia 2016, 15:20\nHuczne setne urodziny Pani Anieli. Wszystkie najlepszego!\nW sobotę w Domu Pomocy Społecznej im. Świętego Brata Alberta przy ulicy Żeromskiego w Kielcach hucznie i uroczyście obchodzono urodziny 100-letniej pensjonariuszki Anieli Maleszy.\n12 września 2016, 21:58\nWe wtorek, 24 maja setną rocznicę urodzin świętowała pani Gertruda Włodarczyk z Piotrkowic w gminie Chmielnik (od pięciu lat zamieszkująca w Kielcach).\n25 maja 2016, 19:25\nPani Teofila Bartnik z Zagród świętowała 104. urodziny\nW środę, 3 marca Teofila Bartnik obchodziła 104. rocznicę urodzin! Jubilatka mieszka w Zagrodach, w podkieleckiej gminie Sitkówka-Nowiny. Tej rocznicy nie świętowano hucznie ze względu na stan zdrowia pani Teofili.\n3 marca 2016, 15:44\nPani Agata z Kielc ma już 100 lat!\nChoć ma już swoje lata, rodzinę nadal trzyma w ryzach. Bliscy nieustannie czują do niej respekt.\n19 lutego 2016, 19:16\nJulianna Trojanowska z Kielc ma 100 lat! Jest wielką optymistką\nByły kwiaty, gratulacje i oczywiście toast za wyjątkową jubilatkę. Pani Julianna Trojanowska, mieszkanka Kielc w poniedziałek obchodziła przepiękną uroczystość - swoje 100 urodziny.\nZdzisława Malinowska z Kielc skończyła sto lat. Świętowała w gronie rodziny i znajomych\nKielczanka Zdzisława Malinowska w znakomitej kondycji obchodziła w czwartek z rodziną i znajomymi stuletnie urodziny.\nPani Zofia jest pogodna i serdeczna. Jedna z najstarszych mieszkanek regionu skończyła 105 lat [WIDEO]\nW Domu Pomocy Społecznej imienia Florentyny Malskiej w Kielcach przy ulicy Tarnowskiej w Kielcach świętowano w poniedziałek niecodzienne urodziny, pensjonariuszka Zofia Świątek skończyła 105 lat. Jest jedną z najstarszych mieszkanek województwa. Zdrowia i dwustu lat życzyła jej rodzina i pracownicy placówki, w której przebywa od ośmiu lat.\n25 maja 2015, 19:00\nSto lat pani Józefy. Jubilatka z gminy Pierzchnica ma świetną pamięć i dobre zdrowie\nNiezwykła uroczystość w gminie Pierzchnica. W środę, 26 marca Józefa Wysocka obchodziła setne urodziny. Z tej okazji życzenia złożył jej wójt gminy, Stanisław Strąk i przedstawiciele władz samorządowych.\n28 marca 2014, 18:41\n200 lat dla pani Bronisławy! Mieszkanka gminy Górno obchodziła setne urodziny\nBronisława Słoń z Krajna Pierwszego obchodziła setne urodziny. Z tej okazji, w czwartek 30 stycznia z życzeniami do jubilatki wybrała się delegacja władz gminnych.\n6 lutego 2014, 10:07\nXXI Powiatowy Przegląd Zespołów Folklorystycznych i Solistów oraz inne imprezy na rynku w Chmielniku. Zobacz jak się bawiono [ZDJĘCIA]\nW niedzielę, 1 sierpnia na rynku w Chmielniku wystąpiły najlepsze zespoły ludowe w powiecie kieleckim. Odbył się finał XXI Powiatowego Przeglądu Zespołów Folklorystycznych i Solistów. W tym roku wręczono też nagrody starosty i odbyła się giełda pasji.\n1 sierpnia 2021, 16:49\nW Chmielniku powstanie Zakład Aktywności Zawodowej. Będzie ponad czterdzieści miejsc pracy, wiekszosć dla osób z niepełnosprawnościami\nSiódmy w regionie Zakład Aktywności Zawodowej powstanie w Chmielniku. W środę, 21 lipca w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Świętokrzyskiego marszałek Andrzej Bętkowski i wicemarszałek Renata Janik podpisali umowę na dofinansowanie z budżetu województwa świętokrzyskiego i PFRON - u kosztów utworzenia i działalności Zakładu. Organizatorem placówki jest Zakład Doskonalenia Zawodowego w Kielcach, ze strony którego umowę podpisali wiceprezes zarządu Dariusz Wątroba oraz członek zarządu Beata Gębska - Wójcik.\nzakład aktywności zawodowej w Chmielniku\nPotrójne zdrzenie na trasie krajowej numer 74 w Górnie. Ranny kierowca [ZDJĘCIA]\nTrzy samochody zderzyły się we wtorek przed godziną 6.30 na krajowej trasie numer 74 w Górnie w powiecie kieleckim. Jedna osoba została ranna.


Strona główna›O co chodzi w sporze Apple i Epic Games, twórcy gry Fortnite? Wyjaśniamy\nSzef Apple, Tim Cook (po prawej) i lama - maskotka z gry Fortnite\n13 sierpnia 2020 roku, czyli zaledwie 4 miesiące po umieszczeniu gry w sklepie Google Play, Epic Games decyduje się na ruch, który wstrząsa branżą. Daje 20 procentową zniżkę przy płatnościach, które omijają systemy Apple i Google. W ten sposób firma chce obejść 30-procentowy "haracz" dla pośredników.\nNeymar w Fortnite. Wiemy, kiedy piłkarz pojawi się w grze


Dimitri Frenkel Frank ::: Autorzy ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Autorzy : Dimitri Frenkel Frank\nFRANK Dimitri Frenkel\n(właśc. Dimitrij Georg FRENKEL)\n(ur. 1 kwietnia 1928, Monachium, Niemcy - zm. 18 października 1988, Hilversum, Holandia)\nHolenderski aktor, reżyser, pisarz i malarz. Brat Gregora Frenkela Franka, aktora i scenarzysty (ur. 1929). Syn żydowskiego skrzypka, Jakoba Georga Frenkela, używającego pseudonimu Gregor Frank, grającego w kawiarniach Monachium, a potem Drezna i Berlina. W 1936 rodzina wyemigrowała do Holandii (Rotterdam, potem Den Haag). 23 maja 1951 roku Dimitri naturalizował się w Holandii.\nZanim zaczął pisać sztuki teatralne, pisał słuchowiska radiowe i scenariusze popularnych programów telewizyjnych o charakterze kabaretowym, w których występował także jako aktor.\nAutor przetłumaczonych na język polski sztuk: "Lustra" ("Lustro 1 - Lustro 2", 1976) i "Łóżka" (1979) oraz kilkunastu innych, napisanych w języku holenderskim, w większości zrealizowanych w telewizji holenderskiej i belgijskiej (a emitowane także przez BBC, telewizję niemiecką i duńską), m.in. "De Komiek" (1962), "Pas op dat je geen woord zegt" (1963), "Spinoza" (1964; własna adaptacja dla TV w 1965), "In de holte van je arm" (1970), "Heb medelij, Jet!" (1975), "Bitter lemon" (1977), "Hoge hakken, echte liefde" (1981, także wersja powieściowa), "De Boezemvriend" (1982, według Gogola), "De IJssalon" (1985, znane także jako "Private Resistance" oraz "The Ice-Cream Parlour").\nOgromnym powodzeniem cieszyła się komedia "In de holte van je arm", która w Amsterdamie doczekała się kilkuset przedstawień, a inscenizacja telewizyjna zdobyła tytuł najpopularniejszego programu roku 1971, w sezonie 1975/76 przez sześć miesięcy nie schodziła z afisza Duke of York's na West Endzie, zaś w 1977 miała premierę w Monachium.\nW oparciu o własne sztuki Frank wyreżyserował następujące filmy: "Hoge hakken, echte liefde" (1981), "De Boezemvriend" (1982) oraz "De IJssalon" (1985). Ten ostatni był nominowany do nagrody Golden Prize na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie oraz uzyskał nagrodę Golden Calf dla najlepszej aktorki na Nederlands Film Festival.\nLustra Dimitri Frenkel Frank\nŁóżka Dimitri Frenkel Frank


Przedpołudniowa,okrutnie upalna niedziela. Na krótką ekskursę ruszam z Grotnik. Przez sąsiadujące Ustronie, lasem w kierunku drogi Aleksandrów - Parzęczew. Trochę chłodu daje przepływająca tu Bzura i właśnie wzdłuż niej, przecinając drogę, jadę i często prowadzę rower.\nMiejsca urokliwe, wynagradzają niewygodną do jazdy ścieżkę.\nPo drodze natrafiam na zdaje się nieczynne już wyrobisko piasku, żwiru. Za to odwiedzane przez amatorów kąpieli, pikników, ognisk i ... pożal się Boże, zakrapianych alkoholem imprez. Widać i ślady jeżdżących tędy quadów, nowej, leśnej zmory.\nNa zmianę, jadę i pcham rower, trochę błądząc, kierunek bardziej na wyczucie. Bzura raz gdzieś umyka to znowu się pojawia. Nieśpiesznie.\nWyjeżdżam w końcu na asfalt i dalej w stronę Aleksandrowa, a po kilkuset metrach Bzura z nowym mostem.\nI tu zbliżam się do celu podróży. Wieś Nakielnica i znajdujący się tu dwór rodziny Zachertów.\nNajstarsza wzmianka o Nakielnicy pochodzi z XVI stulecia. Wieś tą bez powodzenia próbowano przekształcić w miasteczko. Od 1826 r. tutejszy majątek należał do rodziny Zachertów ze Zgierza. Zachertowie prowadzili tu wzorowe gospodarstwo. W przeszłości istniał tu dwór obronny "na kopcu" zastąpiony w XVIII stuleciu typowym, istniejącym do dziś dworem szlacheckim. źródło\nW innym miejscu czytamy nieco więcej:\nWieś nad Bzurą w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów. W 1555r. miejscowość otrzymała przywiej lokacyjny, niewykorzystany. Wg rejestru poborowego w 1576r. własność probostwa łęczyckiego. Majętność liczyła 6 łanów obsadzonych przez 4 zagrodników 12 osadników. Miała karczmę i młyn. Istniał też prawdopodobnie dwór obronny na kopcu między stawem a Bzurą, będącym dawniej wyspą w widłach Bzury. W latach 80-tych XIX w. wieś liczyła 15 domów 263 mieszkańców folwark, 10 domów 22 mieszkańców. Do majątku należała też wieś Karolew i Brużyczka Mała oraz gorzelnia i młyn, a całość areału liczyła około 1000 ha. źródło\nPierwszy widok, wspomnianego już wyżej dworu, nie zachęca. W pierwszej chwili sprawiał wrażenie opuszczonego. Pootwierane okna, powiewające firanki, nie wykoszona, wysoka trawa, otwarta brama, puste podwórko bez jakichkolwiek domowych czy ogrodniczych sprzętów.\nPo kilku zdjęciach frontu dworku, na jego progu staje, jak się okaże, właścicielka, p. Elżbieta Pułaczewska, wnuczka Leona Zacherta, właściciela i gospodarza z lat międzywojnia XXw. Pierwsze koty za płoty i po chwili siedzimy w cieniu wielkich drzew, słucham opowieści o rodzinie, dworze, okolicach. Nie byłem przygotowany na takie spotkanie, szczegóły opowieści z czasem uciekają w niepamięć.\nWiele o rodzinie Zachertów można się dowiedzieć z tekstu innego potomka rodu Jana Andrzeja Zacherta - stąd tekst można bez problemu pobrać, gorąco polecam.\nNa kilka cytatów jednak sobie pozwolę:\nProtestancka rodzina Zachertów pochodziła z okręgu miasta Leeds w Anglii, jak świadczą źródła, na przełomie XVI i XVII wieku osiedliła się w Marchii Brandenburskiej a następnie w Wielkopolsce.(...)\nCzłonkowie rodziny Zachertów jak i wiele innych rodzin z terenu Wielkopolski zostali zmuszeni zmieniającymi się warunkami ekonomicznymi do znalezienia innego terenu działania.\nZnaleźli go, dzięki sprzyjającej polityce gospodarczej władz Królestwa Polskiego na terenie Zgierza, kładąc podwaliny pod rozwój przemysłu tekstylnego w latach 20-tych XIX wieku w tym mieście i w znaczącej mierze w całym Województwie Mazowieckim.(...)\nJan Samuel Zachert\nW 1821 r. przybywa do Zgierza Jan Samuel Zachert. Bierze udział w przygotowaniu tzw Umowy Zgierskiej, staje się w tym czasie posiadaczem domu na Nowym Mieście. W 1827 r. zakłada własny zakład włókienniczy. W 1828 r. kupuje majątek Nakielnica. Jest starszym cechu rzemieślników i radnym w Zgierzu.\nTo tak w ogromnym skrócie o rodzinie - jeszcze raz polecam lekturę całego tekstu.\nO samym dworze zaś:\nOd 1826 r. posiadłość jest własnością rodziny Zachertów ze Zgierza, którzy prowadzili tu wzorową gospodarkę rolną. Obecny dwór zbudowany prawdopodobnie za Zachertów zwrócony frontem ku wschodowi. Postawiony na planie wydłużonego prostokąta z gankami na osi od podjazdu i ogrodu. Budynek parterowy częściowo podpiwniczony na niskim cokole, pokryty dachem naczółkowym blaszanym, dawniej z dachówki.\nW elewacji frontowej dominuje otwarty trójosiowy portyk dwukondygnacyjny z dwiema kolumnami toskańskimi kanelowanymi między filarami na krańcach ścian bocznych. Nad gładkim architrawem tryglifowo- metopowy fryz i tympanon obwiedziony, kostkowym gzymsem. Ściany elewacji frontowej jak i parkowej kostkowo boniowane. Elewacja parkowa po powojennej przebudowie uzyskała pięcioosiową wystawkę ze spłaszczonym tympanonem i dwomamałymi wystawkami po bokach a straciła czterokolumnowy ganek. Cały budynek główny jedenastoosiowy z oknami podkreślonymi opaskami i gzymsem o sześciopolowych podziałach stolarki.\nPierwotny układ wnętrza w części pn. dwutraktowy, w pd. trzytraktowy z sienią i salonem na osi uległ po przebudowie zmianom.\nPrzybudówka od pn. z 1926 r. otoczenie dworu stanowił park z plantacjami róż, a od strony pd. ogród z drzewami owocowymi. Na kępę z zadaszoną altanką prowadził mostek nad odnogą Bzury. Z zabudowań gospodarczych zachował się po stronie dworu dawny magazyn owoców, czworak i budynki gospodarcze, po przeciwnej stronie drogi dawna obora, stodoła, pierwotnie drewniany silos i kuchnia. Wszystkie budynki gospodarcze zatraciły pierwotną formę. W majątku po wojnie gospodarowało Wojsko Polskie, potem spółdzielnia produkcyjna, a od 1957 r. PGR. Po jego likwidacji w 1990 r. przeszedł w ręce dzierżawcy, następnie przejęła go Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, od której wykupiła go prawowita spadkobierczyni pani Elżbieta Pułaczewska, wnuczka Leona Zacherta, gospodarza majątku z lat międzywojennych. źródło\nChyba najwięcej ze swej świetności dwór utracił w czasie komunistycznego PGRu. Widać zniszczenia na zewnątrz i wewnątrz. Obecna właścicielka, od czasu zakupu majątku, tj. od 1997r. swoimi skromnymi środkami, unijnymi grantami przyznawanymi przez UM Aleksandrowa powoli odnawia i zabezpiecza budynek. Chwała jej za to. Jednak nakładów finansowych i pracy potrzeba tam jeszcze bardzo wiele. Zapewne nad wszystkim czuwa konserwator zabytków.\nI jeszcze, o budynku i otoczeniu w innym miejscu czytamy:\nDo wnętrza dworu prowadzą ogromne, ozdobne drewniane drzwi, z masywnym zamkiem, z klamką w kształcie lwa. Do dziś z elementów niegdyś bogatego wystroju wnętrza ocałał jedynie stary piec kaflowy.\nZa dworem znajduje się zabytkowy park ze stawem i alejami starych drzew. Drzewostan parku był niegdyś jeszcze bogatszy i bardziej urozmaicony. Dziś rosną tu jesiony zwyczajne, lipy drobnolistne i jaśminowce. W rodzinie Zachertów córkom na pamiątkę urodzin sadzono lipy, a synom - jesiony.\nNad wyspę nad odnogą Bzury, gdzie urządzono ogród kwiatowy, prowadził z parku drewniany mostek z romantyczną altanką pośrodku. Otoczenie dworu było starannie utrzymane. W ogrodzie rosły drzewa owocowe, w parku znajdowała się plantacja róż, w stawie hodowano ryby.\nW tutejszym folwarku funkcjonowała obora zarodowa - hodowano tu 60 krów a nakielnickie mleko w latach 30. XX w. piły łódzkie dzieci, kiedy prowadzono akcję dożywiania pod hasłem "Kropla mleka". Nakielnica słynęła również z wysokiego poziomu upraw sadowniczych i warzywnych, uprawiano melony, arbuzy, bakłażany i szparagi. źródło\nCałość nie wygląda najlepiej. W porównaniu do innych tego typu zabytków, odzyskanych przez prawowitych właścicieli, nie wspominając już tych zarządzanych przez gminy, stan nakielnickiego dworu jest na zdecydowany plus. Pani E. Pułaczewska na miarę swoich możliwości utrzymuje go i dba bardzo przyzwoicie. Widać, że kolejność prac renowacyjnych jest prowadzona przemyślanie i prawidłowo - to tak na moje, skromne, budowlane oko.\nSwego czasu, obecna włascicielka, prowadziła tu gospodarstwo agroturystyczne, wynajmując pokoje, zapewniając liczne wiejskie atrakcje. Dziś do dworu zjeżdżają turyści, wycieczki, tędy prowadzi szlak turystyki konnej. Jeśli wszyscy są tak gościnnie przyjmowani jak ja byłem przyjęty to ... :)\nZastanawiam się - w całkiem bliskiej odległości, w Nakielnicy, znajdują się budynki pracowników dawnego PGRu. Zapewne do dziś mieszkają w nich ludzie, którzy kiedyś zajmowali dworskie pokoje z przydziału. Czy "gryzie" ich choć sumienie, czy o swój dom dbają tak samo, jak o dom, obejście, mieszkania które onegdaj zajmowali?\nPolecam więc zajrzenie w to miejsce. I dwór i okolica grzechu warte.\ntak wyglądała trasa, 25km